muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9707, Karar No: 2011/11807, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/9707 E.  ,  2011/11807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında Bulanık Asliye Hukuk Mahkemesi ve Bulanık Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Davacının, Muş ili Bulanık ilçesi Samanyolu köyünde fahri imamlık yaptığı sürelere ait hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Bulanık Asliye Hukuk Mahkemesince, Emekli Sandığı Kanunu 47. Maddesi gereğince, aynı maddenin C fıkrasında belirtilen belgelerle hizmetin belgelendirilememesi halinde görevli mahkemenin Sulh Hukuk mahkemesi olacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bulanık Sulh Hukuk Mahkemesi ise, davacının, Emekli Sandığı iştirakçisi olmadığı, bu nedenle 3157 s. Kanuna göre değil, 5510 s. Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu geçici 7. Maddesi gereğince hizmet süresinin tespit edileceği ve görevli Mahkemenin İş Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 s. HMK’nun 22/II. maddesinde "İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir. " hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı .... Vekilinin 17.05.2011 havale tarihli dilekçesi ile Bulanık Sulh Hukuk Mahkemesinin vermiş olduğu görevsizlik kararını temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle yargı yeri belirleme olanağı bulunmayan dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 10. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 07.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18428, Karar No: 2014/20224, Tarih: 25.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/18428 E.  ,  2014/20224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; kayden maliki olduğu ... ili, ... İlçesi, ... Köyü, 11 parsel sayılı taşınmazda “...” olan baba adının tapu kaydında “...” olarak yazıldığını ileri sürerek tapu kaydındaki baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “...nüfus müdürlüğü ve zabıta aracılığı ile yapılan araştırmada, davacı “... kızı, ...” dışında “... kızı, ...” isminde bir kişinin daha olduğunun bildirildiği, ancak mahkemece bildirilen “... kızı, ...’in” tapu maliki olup olmadığı hususunda yeterince araştırılma yapılmadığı, bu durumda mahkemece nüfus müdürlüğünden gerekli araştırma yapılarak “... kızı ...” in evlenmeden önceki soyadının “...” olup olmadığının belirlenmesi, sağ ise kendisi, ölü ise mirasçıları dinlenerek taşınmazda mülkiyet iddiası olup olmadığının araştırılması” gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi....'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.12.20014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/743, Karar No: 2020/12448, Tarih: 03.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/743 E.  ,  2020/12448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nun 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi

2- Engel sabıkası bulunmayan sanığa verilen 30 günden az hapis cezasının TCK.nın 50/3. maddesi uyarınca 50/1 maddesinde belirtilen seçenek yaptırım ya da tedbirlerden birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA 03.06.2020 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanık ...'nin eylemine uyan TCK.nın 228/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin,Derik Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2015 gün ve 2015/269 Esas 2015/357 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede,

KARŞI OY GEREKÇESİ

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanık ...'nin eylemine uyan TCK.nın 228/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin,Derik Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2015 gün ve 2015/269 Esas 2015/357 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede,

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ‘’çalıştırmak’’ veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinasını ‘’çalıştırmak’’ suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi;

Yasaya aykırı bulunarak hüküm oyçokluğu ile bozulmuştur.

Ancak 1072 sayılı Rulet,Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları Hakkında Kanunun 1. maddesi “ Türk Ceza Kanununun 228 inci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile umuma mahsus veya umuma açık yerlerde her ne ad altında olursa olsun kazanç kasdiyle oynanmasa dahi rulet, tilt, (…) (2) ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet istiyen, otomatik, yarı otomatik el veya ayakla kullanılan oyun alet veya makinaları ile benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal etmek yasaktır. “ hükmünü haiz olup, madde içeriğinden açıkça anlaşılacağı üzere yasa koyucunun amacı Türk Ceza Kanununun 228 inci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile; bu niteliği haiz oyun alet ve makinaları ile benzerlerinin bulundurulması, çalıştırılması, yurda sokulması veya imal edilmesi eylemlerini cezalandırmaktır. Bu alet ve makinalar ile kumar oynanmasa dahi bulundurulması bizatihi suç teşkil etmektedir.

Türk Ceza Kanununun 228/1 maddesi “ Kumar oynanması için yer ve imkan sağlayan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve iki yüz günden aşağı olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.” 228/6 maddesi ise “ Ceza Kanununun uygulanmasında kumar, kazanç amacıyla icra edilen ve kar ve zararın talihe bağlı olduğu oyunlardır.” hükümlerine haizdir.

Türk Ceza Kanununun 228/1 maddesi “ Kumar oynanması için yer ve imkan sağlayan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve iki yüz günden aşağı olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.” 228/6 maddesi ise “ Ceza Kanununun uygulanmasında kumar, kazanç amacıyla icra edilen ve kar ve zararın talihe bağlı olduğu oyunlardır.” hükümlerine haizdir.

1072 sayılı Rulet,Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları Hakkında Kanunun 1. maddesinde öngörülen suçun kanuni tanımında bir unsur olarak neticeye yer verilmemesi sebebiyle bu suç sırf hareket suçudur. Bu sebeple sayılan alet ve makineleri bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme anında suç tamamlanmaktadır. Bu suçta yer alan alet ve makineleri bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme fiilleri ile Türk Ceza Kanununun 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkân sağlama fiilleri birbirinden ayrı fiillerdir. Öyle ki çoğu zaman 1072 Sayılı Kanunun 1. maddesinde sayılan fiiller, Türk Ceza Kanununun 228. maddesindeki suç açısından hazırlık hareketi niteliğindedir. Ancak bu hazırlık hareketi niteliğindeki fiiller 1072 sayılı Kanunun 1. maddesinde suç olarak düzenlendiğinden cezalandırılabilir hale gelmiştir. Üstelik iki suçtaki fiiller birbirinden bağımsız fiillerdir. Bu sebeple tek fiille birden fazla suçun gerçekleştirilmesi de söz konusu olmamaktadır. İki suç arasında gerçek içtima söz konusudur.

Aksi düşünce 6136 sayılı Kanuna göre gerekli izinler alınmadan taşınan, bulundurulan, yurda sokulan ateşli silah veya bıçakla yaralama, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması gibi suçlarda da Türk Ceza Kanununun 44/1 maddesi uyarınca fiilin tek kabul edilerek eylem için öngörülen en ağır cezayı gerektiren suçtan ötürü yargılama yapılmasını gerektirir ki, bu durumun yasal mevzuata ve yerleşik uygulamalara uygun olmadığı düşünülmektedir.

Anlaşılacağı üzere, başlı başına bulundurulması suç teşkil etmeyen aletlerle (oyun kağıdı, taşlar, pullar vs ) kumar oynanması halinde eylem Türk Ceza Kanununun 228. maddesi kapsamında değerlendirilecektir. Oysa 1072 sayılı Kanunun kapsamına giren bir alet ve makine ile kumar oynanmasa dahi eylem aynı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca suç teşkil edecek ve cezalandırılacaktır. Bu kanunda sayılan alet ve makinelerle aynı zamanda kumar oynatılması halinde de her iki eylem nedeniyle cezalandırma yoluna gidilecektir. Somut olayda işlenen fiil birden fazladır. Bu nedenle Türk Ceza Kanununun 44/1. maddesinde yer alan “ İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır.” hükmünün somut olayda uygulanma imkanı mevcut değildir.

Belirtilen gerekçeler ile yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanarak karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin takdirine, yasal ve yeterli gerekçeye göre temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükümlerin ONANMASI görüşüyle, sayın çoğunluğun hükmün bozulması yönündeki görüşüne katılmıyorum. 03.06.2020
Yargıtay — Esas No: 2012/14427, Karar No: 2013/6635, Tarih: 26.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14427 E.  ,  2013/6635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suç kesintisiz suçlardan olup, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan "04.01.2011" olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "20.09.2010" olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş; TCK.nun 52. maddesi gözetilerek adli para cezasının tayini için öncelikle para cezasına esas alınan birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. maddesi gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak adli para cezasının belirlenmesi gerekiğinin gözetilmemesi sonuç ceza doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, ertelemeye ve müsadereye; sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına, eksik araştırmaya, sanığın suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, ertelemeye, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2-5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği hususunun eklenmesi ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12462, Karar No: 2016/6708, Tarih: 16.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12462 E.  ,  2016/6708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 01/07/2014 gün ve 2011/9 - 2014/155 sayılı kararı onayan Daire'nin 06/07/2015 gün ve 2014/18398 - 2015/8843 sayılı kararı davalı Banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işyerinde çalışan ...'ın müvekkiline ait ...Bankası ... Şubesi’nde bulunan hesabından sahte evraklar düzenlemek suretiyle, farklı tarihlerde, muhtelif miktarlarda para çekerek, davalı Banka çalışanlarının ise kendilerinden beklenen dikkat ve özeni göstermeyerek ve ağır ihmalleri neticesinde müvekkilini zarara uğrattıklarını, olayın 19.03.2010 tarihinde davalı ...'ın para çekme girişimi ve davalı Banka çalışanlarının şirketten teyit almasıyla ortaya çıktığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, haksız fiillerin yapıldığı tarihlerden itibaren hesaplanacak faiziyle birlikte 54.610,00 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabülü ile 51.424,54 TL nin davalı ... tamamından, davalı banka 25.712,27 TL kısmından sorumlu olmak üzere, dava tarihine kadar işlemiş 11.630,27 TL faizin davalı ... tamamından davalı banka 5.815,13 TL. lik kısmından sorumlu olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, asıl alacak üzerinden dava tarihinden itibaren değişen oranlardan avans faizi uygulanmasına dair verilen kararın davalı banka vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı banka vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Banka vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Banka vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak ... 'ye gelir kaydedilmesine, 16/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32724, Karar No: 2019/10646, Tarih: 27.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/32724 E.  ,  2019/10646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki muhdesat bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin ....Hukuk Dairesince HMK 353/...-b-... maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, muhdesat bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi ....Hukuk Dairesince kabulü ile HMK 353/...-b-... md gereği yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/...-b-... maddesi uyarınca tapu malikinin davacı idare olduğu ve davanın muhdesat bedeline yönelik olduğu gözetilerek muhdesat aidiyetinin davacıya ait olduğunun tespiti ile terkine ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 27/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2970, Karar No: 2020/8003, Tarih: 29.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/2970 E.  ,  2020/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Valiliğine bağlı İl Özel İdaresi ... ve ... Merkezleri programı kapsamında çalıştığını, davacıyla birlikte aynı pozisyonda çalışan başka işçilere yol ve yemek ücreti ödendiği halde müvekkili davacıya yol ve yemek ücreti ödenmediğini, İş Kanunu’nun işverene işyerinde çalışan işçilere eşit davranma borcu yüklediğini, müvekkili davacının da yemek ve yol ücretinden yararlandırılması gerektiğini ileri sürerek, yol ve yemek yardımı ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporlarına dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 2. ve 5. fıkraları ile ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davalar ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.