muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26117, Karar No: 2014/39935, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/26117 E.  ,  2014/39935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2013/103-2014/515

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.783,16 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 29.4.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.783,16 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 29.4.2014 tarih ve 2013/103 esas 2014/515 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki 21.6.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı 2014/26117-39935

aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 29.4.2014 tarih ve 2013/103 esas 2014/515 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2897, Karar No: 2020/5188, Tarih: 06.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/2897 E.  ,  2020/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakıldıktan sonra, imar uygulaması ile Hazine adına tescil edilen taşınmaz hakkında, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, tapu kaydının iptal edilerek adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında çekişmeli taşınmazın ... Mahallesi 847 ada 1 ve 801 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar içerisinde kaldığı anlaşılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda fen bilirkişisi ...'ün 16.11.2015 tarihli raporunda (D) harfi ile gösterilen kısmın 847 ada 1 numaralı parsel içinde kalması sebebiyle taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddine, aynı raporda 378 ada 3 numaralı parsel olarak gösterilen kısım hakkında davanın kabulüne; 801 ada 1 parsel sayılı 1.349,79 metrekarelik taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 03.03.2016 tarihli kısa kararın 1. fıkrasında “davanın kabulüne” karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “davanın kısmen kabulüne,” karar verilmek suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. 6100 sayılı HMK'nın 298/2. maddesi gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durum 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi bozma nedenidir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle yeniden bir hüküm kurulması gerekmekte olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5423, Karar No: 2008/5338, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5423 E.  ,  2008/5338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 3101 ada 2066 parsel sayılı 2491.70 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki ham toprak niteliğinde olmakla birlikte 5403 sayılı Yasa uyarınca yapılan değerlendirmede mutlak "tarım arazisi sınıfına girdiği gibi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 18. maddesinde düzenlenen tarım alanına dönüştürülmesi ve ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden" olduğu ve fiili zemin itibariyle de bu yapıya sahip olduğu gerekçesi ile davalı Hazine adına tespit edilmiş; tutanağın beyanlar hanesine "5403 sayılı Yasa'nın 8. maddesine tabidir" şeklinde şerh verilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli parselin tarım arazisi olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin tesbit tarihine kadar çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla 20 yılı aşan bir süre devam ettiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. Maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının gerçekleştiği mahkemece mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, düzenlenen teknik bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Delillerin takdiri mahkemeye ait olup takdirde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenlerle ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 18.9.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30931, Karar No: 2015/35528, Tarih: 15.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/30931 E.  ,  2015/35528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret, yıllık izin ücreti, tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/1. maddesi uyarınca sağlık nedenleriyle feshettiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının sağlık sorunları sebebiyle ameliyat olmasının ardından ücretsiz izinler kullandığını, bir süre istirahat raporu aldığını, rapor bitiminde çalışmadığını, işe çağrıldığında ise yasal haklarının ödenerek iş sözleşmesinin feshini talep ettiğini, bu fesih şekline göre kıdem tazminatı koşullarının oluşmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Dairemizin 2008/34364 Esas sayılı bozma ilâmına uyulduğu, İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi Başkanlığı'ndan alınan rapor, dosya kapsamında mevcut sair rapor ve kayıtlar ile davacıda 2004 yılında hipofiz makroadenomu saptandığı ve opere edildiği, takiplerinde panhipopituitarizm saptandığı, bu tablonun birden fazla hormonun yetersizliği olarak tanımlanabileceği, bu bölge tümörlerinin iyi huylu olması durumunda bile hormon salgılarını etkilemeleri ve görme fonksiyonlarını bozabileceği, dosyada mevcut kayıtlardan davacının hastalığının sözleşmenin haklı ve önel tanımaksızın feshini gerektirir nitelikte olmadığının tespit edildiği, davacı işçinin hastalığının sözleşmenin haklı ve önel tanımaksızın feshini gerektirir nitelikte olmaması nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceği, yıllık izin ücreti haricindeki sair taleplerin de sübut bulmadığı gerekçesi ile yıllık izin ücreti haricindeki taleplerin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

A-) Davalının temyizi açısından;

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

A-) Davalının temyizi açısından;

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5.maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK geçici 3. Madde 1. Fıkrasına göre; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. Fıkrasına göre; Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar HUMK.nun 427/2 maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Birleştirilen davalarda, temyiz sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir.

İhtiyari dava arkadaşlığında, temyiz sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir.

Karşılık davada, temyiz sınırı asıl dava ve karşılık dava için ayrı ayrı belirlenir.

Tespit davalarında, temyiz sınırı tespit davasının öncüsü olduğu eda davasının miktar ve değerine göre belirlenir.

Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, “ 5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği HUMK.nun 427 maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği” açıkça belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktar 363 TL. olup, karar tarihi itibariyle 2080 TL. kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalının temyiz isteminin HUMK.nun 427/2, 432/4 maddeleri, uyarınca REDDİNE nispi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

B-) Davacının temyiz itirazları açısından;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkda, Dairemizin 2008/34364 Esas sayılı bozma ilâmında;

“Mahkemece davacının rahatsızlığını bahane ederek işyerine gelmediği gerekçesiyle kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmiş, Dairemizce verilen bozma kararında, konunun uzmanı olan doktordan rapor alınması ve gerektiği belirtilmiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, nöroşirürji uzmanı bir bilirkişiden rapor alınmıştır. Doktor raporunda, klinik bulgulara göre davacının periferik görme alanında daralma olduğu, kooperasyonun tam sağlanamadığı açıklanmış, ancak davalının belirttiği 50 iş kolundan herhangi birisinde çalışmasına engel bir durum olmadığı belirtilmiştir. Davacı işçi anılan rapora itirazda bulunmuş ve bilirkişinin en son tetkik ve incelemelere göre sonuca gittiğini, iş sözleşmesinin feshedildiği Eylül 2004 yılı itibarıyla değerlendirme yapılması gerektiğini belirtmiştir. Mahkemece davacının anılan itirazları üzerinde durulmadığı gibi bilirkişi raporu somut uyuşmazlığın çözümü için yeterli değildir. Raporda davacının görme alanıyla ilgili bazı sorunlardan söz edilmiş, ancak davacının işyerinde filen yaptığı işi bir değerlendirmeye alınmamıştır. Konunun uzmanlığı gerektirmesi ve davacının itirazlarının karşılanması bakımından adli tıp kurumundan rapor alınmalı ve fesih tarihi itibarıyla davacının işyerindeki meslek unvanı ve fiilen yaptığı işi de değerlendirilerek sağlık sebepleriyle iş sözleşmesinin feshinin 4857 sayılı İş Kanununun 24/ 1. bendi uyarınca haklı bir nedene dayanıp dayanmadığı tespit olunmalıdır. Kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.” denmiştir.

Mahkeme tarafından bu bozma ilâmına uyulduğu belirtilmiş ise de, bozma ilâmının gereği yapılmamıştır.

Tanıklar davacının işini; "bölüm şefliği yapıyordu, sonradan makinaya oturdu” şeklinde anlatmışlardır. Davalı işverenliğin fesihten 1 gün önceki davacıya yönelik ihtarında; “makinacı görevinde olduğu” belirtilmiştir. Bu nedenler ile davacının şef ünvanına sahip olsada, olmasada MAKİNACI olduğu ve MAKİNADA ÇALIŞTIĞI sabittir.

Adlİ Tip 3. İhtisas Kurulu'nun raporunda davacının işi sadece “ŞEF” olarak belirtilmiş, makinacı görevi ile ilgili irdeleme yapılmamıştır.

Açıklanan nedenler ile, davacının fiilen makinada çalışan bir makinacı olarak, ne tip makinalar başında ne iş gördüğü ve işini nasıl gördüğü somut olarak taraflara yazılı şekilde açıklatılmalı, taraflar bu konuda ihtilafa düşerler ise tanıklar yeniden celbedilerek bu hususlar sorulmalıdır.

Adlİ Tip 3. İhtisas Kurulu'nun raporunda davacının işi sadece “ŞEF” olarak belirtilmiş, makinacı görevi ile ilgili irdeleme yapılmamıştır.

Açıklanan nedenler ile, davacının fiilen makinada çalışan bir makinacı olarak, ne tip makinalar başında ne iş gördüğü ve işini nasıl gördüğü somut olarak taraflara yazılı şekilde açıklatılmalı, taraflar bu konuda ihtilafa düşerler ise tanıklar yeniden celbedilerek bu hususlar sorulmalıdır.

Bilahare dosya Adli Tıp Kurumu'na yeniden davacının fiilen yaptığı işe göre rapor için gönderilmelidir. Mahkeme tarafından Adli Tıp Kurumu'na yazılacak olan müzekkerede “davacının makinada çalışan bir makinacı” olduğu ve “ne tip makinalar başında ne iş gördüğü ve işini nasıl gördüğü somut olarak” belirtilmelidir. Bu hususların Adli Tıp Kurumu raporunda mutlak surette ve açıkça irdelenerek davacının fesih tarihi olan 17/01/2005 tarihinde 4857 sayılı iş Kanunu'nun 24/I maddesine göre iş aktini feshetmesinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı belirlenmelidir.

Adli Tıp Kurumu'na Mahkeme tarafından yazılacak müzekkerede 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/I maddesi hükmünün;

“İşçinin haklı nedenle derhal fesih hakkı

Madde 24 - Süresi belirli olsun veya olmasın işçi, aşağıda yazılı hallerde iş sözleşmesini sürenin bitiminden önce veya bildirim süresini beklemeksizin feshedebilir:

I. Sağlık sebepleri:

a) İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olursa.

b) İşçinin sürekli olarak yakından ve doğrudan buluşup görüştüğü işveren yahut başka bir işçi bulaşıcı veya işçinin işi ile bağdaşmayan bir hastalığa tutulursa.” de yer alması gerektiği gözetilmelidir.

3-)Dava tarihinin 24/06/2005 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 15/01/2009 olarak yazılması da hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1908, Karar No: 2020/3039, Tarih: 14.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1908 E.  ,  2020/3039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, davacının müflis şirketten olan toplam 73.800,67 Euro alacağının iflas masasına kaydının sehven TL olarak talep edildiğini ayrıca bahsi geçen taleplerinin iflas idaresince reddedildiğini, kararın doğru olmadığını ileri sürerek, 73.800,67 Euronun iflas masasına kayıt ve kabulünü, birleşen davasında ise, düzeltme talepleri dikkate alınmaksızın iflas idaresince kabul edilerek masaya kaydedilen 73.800,67 TL'lik bedelin hatalı olduğunu ileri sürerek, 73.800,67 Euro'nun iflas tarihindeki karşılığı olan 173.771,00 TL'nin iflas masasına kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, asıl ve birleşen davalarda davacı vekilinin istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, davacının alacağına dayanak gösterdiği adi yazıl belgede yer alan şirket kaşesi üzerinde yalnızca paraf bulunduğu, parafı atanın kimliğinin ve yetkisinin belli olmadığı, borç-alacak çizelgesinde imzası bulunan ...'ın ise müflis şirket yönetim kurulu başkan yardımcısı olduğu ve tek başına temsil yetkisi bulunmadığı, davacının SGK kaydı da olmadığından talebini ispatın mümkün görülmediği, masadan kaydı istenen ilk miktarın kabul edilerek kaydedildiği ve müflis şirketin de bu bedele itirazı bulunmadığı gerekçesiyle, esastan reddedilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Asıl dava iflas sıra cetvelinde kayıt kabul istemine ilişkindir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Asıl dava iflas sıra cetvelinde kayıt kabul istemine ilişkindir.

Asıl davada davalı şirket hakkında İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/346 Esas sayılı dosyası kapsamında iflas kararı verilmiş olup, işbu karar davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 13.10.2011 tarihli, 450-993 E.-K. sayılı ilamı ile bozulmuş olduğundan, mahkemece asıl davanın konusuz kaldığından bahisle, asıl dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerekirken, esastan ret kararı verilmesi doğru olmamış ise de, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca, hükmün gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Birleşen dava iflas sıra cetvelinde kayıt kabul istemine ilişkindir.

İstanbul 3. İflas Dairesi 2012/8 İflas dosyasının 31.01.2014 tarihli yazı cevabında sıra cetveli ilanının 26.06.2013 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesinde, 21.06.2013 tarihinde Türkiye genelinde yayın yapan ... Gazetesinde ilan edildiği, yine 31.01.2014 tarihli yazı cevabında ise davacı şirket tarafından masraf avansı verilmediği bildirilmiştir. Tebligat için gerekli giderler yatırılmamışsa dava açma süresi ilânla başlar. İİK'nın 223. maddesine göre tebliğe elverişli adres gösterilir ve gerekli masrafı avans olarak yatırılırsa, süre itiraz edene yapılan tebliğden itibaren hesaplanır. Kanunda öngörülen 15 günlük süre hak düşürücü nitelikte olup mahkemece re'sen dikkate alınmalıdır. Davacı tarafça masraf avansı yatırılmadığından iflas sıra cetveline itirazın süresi ilan tarihinden itibaren işlemeye başlayacağından itiraza uğrayan sıra cetveli en son 26.06.2013 tarihinde ilân edilmiş olup, dava ise 15 günlük hak düşürücü süre geçirildikten sonra 12.07.2013 tarihinde açılmıştır. Her ne kadar mahkemece, tebliğ tarihi esas alınarak davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığının kabulü doğru olmamış ise de, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca, hükmün gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.