muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3142, Karar No: 2022/13986, Tarih: 27.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/3142 E.  ,  2022/13986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin

23/09/2021 tarih, 2019/241 esas ve 2021/314 sayılı kararı

2- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin

20/12/2021 tarih, 2021/3029 esas, 2021/3227 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin talebinin 5271 sayılı CMK’nın 299. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Komutanlığınca tanzim edilen 25/10/2013 tarihli raporda disosyal kişilik bozukluğu nedeniyle askerliğe elverişli olmadığı belirtilmişse de; bunun yanında sanığın yapılan ruhsal muayenesinde, “bilinç açık, dikkat normal, bellek normal, algı tabi, yönelimi tam, zeka normal, yargılama yeterli, fikir akış hızı normal olup amaca varıyor.” şeklinde değerlendirme yapıldığı, buna göre anılan raporda sanıkta akıl hastalığı olduğuna ilişkin bir teşhisin bulunmadığı gibi yargılama sırasında Mahkeme heyetince bu konuda bir tespitin de yapılmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 27/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2452, Karar No: 2016/17994, Tarih: 24.10.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/2452 E.  ,  2016/17994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, bu yöndeki beyanı ile uyumlu tanıklar ..., .., ..., ..., ... ve ...'in anlatımları karşısında, tanık ...'ın kovuşturma aşamasında değiştirdiği soruşturma anlatımları dışında mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Müştekinin yüzünde meydana gelen kesici alet yaralanması nedeniyle yüzünde sabit iz kalıp kalmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm tesisi,

b)28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8181, Karar No: 2025/4247, Tarih: 28.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/8181 E.  ,  2025/4247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1658 E., 2024/727 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/536 E., 2019/510 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından manevî tazminat miktarı ile reddedilen yoksulluk nafakası talebi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/162, Karar No: 2021/10736, Tarih: 02.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/162 E.  ,  2021/10736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine yönelik olarak verilen hüküm, davalı ... vekili tarafından duruşmalı, davacılar vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 02/11/2021 tarihinde davalı ... vekili Av. ..., davalı ... ... vekili Av. ... ve davalı asil ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan asilin ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; murisleri ...'ın 11/07/2010 tarihinde elektrik akımına kapılarak yaşamını yitirdiğini, olayın meydana gelmesinde davalıların kusurlu olduklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik davacılardan her biri için 1.000’er TL maddi, ... için 60.000 TL manevi, diğer davacıların her biri için 20.000’er TL manevi tazminatın; 1.000 TL hastane giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmişler; 16/07/2020 tarihli dilekçe ile maddi tazminat taleplerini toplam 78.609,35 TL olarak belirlemişlerdir.

Davalılar ... ve ...; olay tarihinden yaklaşık 9 yıl önce ...’ta elektrik mühendisi olarak çalıştıkları sırada, davaya konu elektrik tesisinin geçici kabulünün yönetmeliğe uygun olarak özel trafo sahibi davalı ...’a yapıldığını, geçici kabulle birlikte sorumluluklarının sona erdiğini, elektrik nakil hattının tüm bakım, onarım ve denetiminin işletme sahibine ait olduğunu, olayın meydana gelmesinde alkollü olarak elektrik direğine çıkan davacıların murisinin tamamen kusurlu olduğunu, taraflarına kusur atfedilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ...; davaya konu elektrik tesisinin sahibi olsa da işleteni olmadığını, işletmenin dava dışı ... Süt Mamülleri San. A.Ş.ye kiraya verildiğini, geçici kabul tarihinde de işletmede kiracı sıfatıyla bahse konu şirketin bulunduğunu, olayın meydana gelmesinde davacıların murisinin kusurlu olduğunu, bu sebeplerle sorumluluğuna gidilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ...; olayın meydana geldiği elektrik direğinin özel müşteri mülkiyetinde bulunduğunu, elektrik nakil hattının tüm bakım, onarım ve denetiminden özel trafo sahibi davalı ...’ın sorumlu olduğunu, gerçekleşen olayda sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ...; olayın meydana geldiği elektrik direğinin özel müşteri mülkiyetinde bulunduğunu, elektrik nakil hattının tüm bakım, onarım ve denetiminden özel trafo sahibi davalı ...’ın sorumlu olduğunu, gerçekleşen olayda sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı gerçek kişilerin sanık olarak yargılandığı ceza davasında, gerçekleşen ölüm olayında kusurlarının bulunmadığından bahisle beraatlerine karar verildiği, olayın meydana gelmesinde davacıların murisinin kusurlu olduğu, davalı gerçek kişilere kusur atfedilemeyeceği, bu nedenle adam çalıştıran olarak davalı şirketin de sorumluluğuna gidilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacının temyizi üzerine; Dairece verilen 02/05/2017 tarihli ve 2015/19894 E. - 2017/6304 K. sayılı kararla;

“...Somut olayda bilirkişi raporları arasında çelişki vardır. Mahkemece çelişkiler giderilmeksizin davacıların itirazına uğrayan anılan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

Bu durumda mahkemece; konusunda uzman işgüvenliği ve elektrik mühendislerinden oluşacak bilirkişi kurulundan, denetime elverişli rapor alınarak, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun kusursuz sorumluluk başlığı altında düzenlenen yapı malikinin sorumluluğu ilkeleri gereğince davalı kurumun, diğer davalıların durumu, vefat edenin bölüşük kusuru değerlendirilip, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; 20/12/2019 tarihli bilirkişi heyeti raporu hükme esas alınarak, davaya konu enerji nakil hattının geçici kabulünün yapılmasından sonra gerçekleşen olaylar nedeniyle davalı şirket ve çalışanlarının sorumluluğuna gidilemeyeceği, olayın meydana geldiği elektrik direğinde ölüm tehlike levhası ve tırmanma engelinin bulunmadığı, olayın meydana gelmesinde tesisatı yaptıran davalı ...’ın bina maliki olarak kusursuz sorumluluğunun bulunduğu, alkollü olarak elektrik direğine çıkan muris Feyyaz’ın ise % 75 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle; davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden reddi ile davacılardan ... için 69.058,50 TL maddi, İrem için 7.062,50 TL maddi, ... için 1.488,35 TL maddi ve davacıların her biri için 7.000’er TL manevi tazminatın, 1.000 TL hastane giderinin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...’tan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle gerekçeli kararın başlık kısmında davacı olarak sadece ...'un gösterilmiş olmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre, davacılar vekili ile davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle gerekçeli kararın başlık kısmında davacı olarak sadece ...'un gösterilmiş olmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre, davacılar vekili ile davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Müteselsil borçluluk niteliği itibariyle bölünebilen bir edimin birden fazla borçlusundan her birinin edimin tamamını ifa etmekle yükümlü olduğu bir borçluluk türü olup, borçlulardan birinin edimin tümünü ifa ederek alacaklıyı tatmin etmesi halinde, evvelce mevcut olmasa dahi ifayı gerçekleştiren borçlu ile diğer borçlular arasında bir hukuki ilişki doğacaktır. Alacaklıyı tatmin eden bir borçlu, kendisine isabet eden paydan daha fazla bir ödemede bulunduğu takdirde bu fazlalık ölçüsünde diğer borçlulara başvurabilecektir. Bu durum bir borçlunun alacaklıyı tatmin etmesi halinde diğer borçluların da alacaklı karşısında alacaklının tatmin edilmesi ölçüsünde borçtan kurtulmalarının (TBK. m. 166/1) doğal bir sonucudur. Buna

bağlı olarak yasa koyucu da alacaklıyı tatmin eden borçlunun kendi payından fazla ödemede bulunması durumunda bu fazlalık ölçüsünde diğer borçlulara başvurabileceğini açıkça düzenlemiştir. (TBK.m.167/2) Bu şekilde belirlenen hak o borçlunun rücu hakkıdır. Yasa koyucu kendi payından fazla ödemede bulunan bir borçluya tanıdığı rücu hakkını kuvvetlendirmek amacıyla halefiyete de yer vermiştir.

Zira sorumluluk davasındaki bilirkişi raporları, kesin delil; sorumluluk davasındaki karar, kesin hüküm oluşturmaz ise de rücu davası yönünden sorumluluk davasının kararı güçlü delil oluşturmaktadır. Hakkında güçlü delil oluşan davalının rücu davası yönünden sorumluluk davası hükmünü diğer müteselsil borçlular aleyhine temyiz etmesinde hukuki yararı vardır (HGK’nın 04/11/2009 tarihli ve 2009/16-428 E. 2009/483 K. sayılı kararı).

Öte yandan; bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür (818 sayılı BK. m58).

Bina malikinin sorumluluğu, bir bina ya da yapı inşa eserinden kaynaklanan bir nedenle oluşan zarardan sorumluluğu kapsamakta olup, niteliği itibariyle kusursuz sorumluluk türlerinden "olağan sebep sorumluluğu"dur. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

Enerji nakil hatları da yapı eseri niteliğinde olup, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.

Enerji nakil hatları da yapı eseri niteliğinde olup, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.

Elektrik enerjisinin taşındığı enerji nakil hattı ile gerçekleşen zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması sorumluluk için yeterlidir. Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek sorundadır (Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15).

Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 5. Maddesinde; kuvvetli akım tesislerinin, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılması gerektiği hükme bağlanmıştır.

Bu bağlamda; elektrik dağıtım şirketleri, elektrik verdiği ve abonelik tesis ettiği hatları denetlemek ve kontrol etmekle yükümlüdür. Şayet özel hat olması gereken gibi tesis edilmemişse bunu düzelttirmek, gerektiğinde elektriğini kesmek zorundadır. Elektrik dağıtım şirketi, kontrol ve denetim görevini yerine getirmezse doğan zarardan müteselsil olarak sorumlu olacaktır.

Somut olayda; davacıların murisi ...’ın 11/07/2010 tarihinde ölüm tehlike levhası ve tırmanma engeli bulunmayan elektrik direğine çıkması sonucu, elektrik akımına kapılarak öldüğü anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; davalı ... şirketinin, elektrik verdiği ve abonelik tesis ettiği hatları kontrol etmekle yükümlü olduğu ve 818 sayılı BK'nın 58. maddesine göre kusursuz sorumluluğunun bulunduğu, davacıların murisinin ölümünün enerji nakil hattından kaynaklandığı, dolayısıyla uygun illiyet bağının bulunduğu dikkate alınarak, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli yeniden kusur raporu alınması ve diğer deliller ile birlikte değerlendirilmek suretiyle, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince temyiz edenler yararına BOZULMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalı şirketten alınarak davalı ...'a verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/14621, Karar No: 2014/19494, Tarih: 11.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/14621 E.  ,  2014/19494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ... kızı ...'in paydaşı olduğu 372 ada 34 parsel parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adı ve soyadının yazılmadığını yine 245 ada 20 parsel sayılı taşınmazda ise mirasbırakanı .... oğlu ....in paydaş olduğunu ancak tapu kaydında mirasbırakanın soyadının “...”, baba adının “...” olarak hatalı yazıldığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu kayıtlarında mirasbırakanların kimlik bilgilerinin eksik ve hatalı yazıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20475, Karar No: 2014/2752, Tarih: 27.02.2014

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/20475 E.  ,  2014/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İzmir 14. Asliye Hukuk Mahkemesi ve İzmir 12. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İzmir 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13203, Karar No: 2022/10382, Tarih: 31.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13203 E.  ,  2022/10382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanıklar hakkında orman alanına taş dökmek suretiyle işgal ve faydalanma suçunu işledikleri iddiasıyla 6831 sayılı Yasanın 93/1. maddesi gereğince yargılanmaları için kamu davası açıldığı, yargılama sırasında yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporuna göre suça konu yerin bir kısmının ... adına dere yatağı olarak kayıtlı, bir kısmının da orman arazisi olduğu gerekçesiyle sanıkların 6831 sayılı Yasanın 93/1, 5237 sayılı TCK'nun 154/3. maddeleri gereğince yargılanmaları için görevsizlik kararı verildiğinin anlaşılması karşısında;

Kamuya ya da özel kişilere ait suyun mecrasını değiştirmek suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı gibi söz konusu suçtan görevsizlik kararı verilmesinin iddianamede anlatılmayan bir eylem için dava açıldığının kabulü anlamına gelmeyeceği gözetilmeden açılmayan dava hakkında yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- 6831 sayılı Yasanın 93/1. maddesine aykırılık suçu ile ilgili olarak olumlu olumsuz hüküm kurulmaması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekili ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.