muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20918, Karar No: 2015/6712, Tarih: 09.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/20918 E.  ,  2015/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile hak ettiği aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Yurtdışında çalışan ... vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23'üncü maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2'nci maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım

özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6'ncı maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14'üncü maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Somut olayda; her ne kadar davacıya 01.11.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisine karar verilmiş ise de; 06.03.2013 tarihli... Sigorta Mercii yazısında davacının 2004 yılından 28.02.2013 tarihine kadar kesintisiz şekilde... Emeklilik Sigortası kapsamında çalıştığı belirtilmektedir. Bu nedenle Mahkemece, davalı Kurum aracı kılınmak suretiyle... Sigorta Merciinden alınacak yeni tarihli belge ile davacının ikametini gerektirecek şekilde... Emeklilik Sigortası kapsamında en son çalıştığı veya yardım aldığı tarih belirlenmelidir. Buna göre davacının yurda kesin dönüş yapıp yapmadığı araştırılarak yargılamanın devamı sırasında anılan koşulun yerine getirildiğinin anlaşılması halinde bu tarihi takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı bağlanabileceği nazara alınmalı, deliller hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17134, Karar No: 2016/8576, Tarih: 23.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/17134 E.  ,  2016/8576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacının 04.04.2008-01.10.2012 tarihleri arasında ... işyerinde geçen çalışmalarının iptal edilmesine dayanak olan 26.01.2013 tarihli 2013/235 sayılı raporun dosyada bulunduğu ,ancak bu rapora ekli olduğu belirtilen tutanakların bulunmadığı görülmektedir.17.12.2012 tarih Cilt No:5 Seri No:A Sıra No:2 numaralı, 22.06.2012 tarihli Cilt No:10,Seri No:A,Sıra No:49 numaralı ve 31.11.2012 tarih Cilt No:4 Seri No:A Sıra No:25 numaralı tutanakların Kurumdan istenerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8695, Karar No: 2014/5083, Tarih: 15.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8695 E.  ,  2014/5083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12320, Karar No: 2014/14623, Tarih: 23.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12320 E.  ,  2014/14623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2012/652-2014/338

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5088, Karar No: 2019/1094, Tarih: 24.01.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/5088 E.  ,  2019/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet tarihinden sonra İcra Müdürlüğü'nce dosya borcunun yeniden hesaplandığının ve alacaklının bu hesaplamaya yönelik olarak yeniden şikayet hakkı bulunduğunun anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nin 366. ve HUMK'nin 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 44,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2021/6996, Karar No: 2021/11724, Tarih: 21.12.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/6996 E.  ,  2021/11724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi 3. kişinin, ... 13. İcra Müdürlüğü’nün 2016/17996 E. sayılı takip dosyasında alacaklı olduğunu ve bu takipte borçluya ait araçlara haciz uygulandığını, aynı araçların ... 35. İcra Müdürlüğü’nün 2017/9149 E. sayılı dosyasında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte de hacizli olduğunu ve adı geçen dosyanın talimatı üzerine ... Anadolu 17. İcra Müdürlüğü’nün 2017/242 Tal. ve ... 6. İcra Müdürlüğü’nün 2017/1160 Tal. sayılı dosyalarında satışa çıkarıldığını, yapılan bu satışlar sonucu tahsil edilen paranın talimat icra müdürlüklerince esas icra dairesine gönderilmesi üzerine ... 35. İcra Müdürlüğü’nün 2017/9149 E. sayılı dosyasında verilen kararla bu paraların sıra cetveli yapılmaksızın aynı zamanda rehin alacaklısı olması nedeniyle takip alacaklısına ödenmesine karar verildiğini, ancak alacaklı tarafından başlatılan bir rehinli takip bulunmayıp kambiyo takibi nedeniyle paranın tamamının alacaklıya ödenmesinin usulsüz olduğunu ileri sürerek paranın alacaklıya ödenmesi kararının iptali ile paylaştırma yapılmak üzere paranın şikayetçinin alacaklı olduğu ... 13. İcra Müdürlüğü’nün 2016/17996 E. sayılı takip dosyasına gönderilmesi talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, İlk Derece Mahkemsi’nce şikayetin kabulü ile icra dosyasına yatırılan paranın alacaklıya ödenmesine ilişkin kararın iptaline, rehin miktarının İİK’ya uygun olarak tespitine karar verildiği, kararın alacaklı yanca istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce; satış bedelinin rehin alacaklısına ödenip ödenmeyeceğinin icra müdürlüğünce düzenlenecek sıra cetveli ve buna ilişkin itirazda tartışılması gerektiğinden bahisle istinaf talebinin esastan reddine hükmedildiği görülmektedir.

İİK'nın 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas icra dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK'nın 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

İİK'nın 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Açıklanan maddelere göre, birden fazla haciz ve dolayısıyla alacaklı bulunduğu durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK'nın 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılarak alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır.

Öte yandan; HMK'nın 297/2. maddesinde; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiş ise de, hüküm fıkrasında sıra cetvelinin yapılması yönünde bir karar verilmeksizin, rehin miktarının İİK’ya uygun olarak tespitine şeklinde karar verilmesinin, HMK'nın 297/2. maddesinde belirtilen yasal düzenlemeye uygun, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde olmadığı ve infazda tereddütlere sebebiyet verecek nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.

O halde; Bölge Adliye Mahkemesi’nin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının gerekçesinde isabetli olacak şekilde belirttiği gibi, rehin alacağına yönelik ödemenin yapılıp yapılmayacağının icra müdürlüğünce düzenlenecek sıra cetvelinde tartışılması gerektiği nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesi’nce kurulan hükmün infazda tereddüt yaratacak şekilde olması nedeniyle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 02.4.2021 tarih ve 2020/605 E.- 2021/768 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 16.7.2019 tarih ve 2017/1071 E.- 2019/741 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 2. bendinin tamamen silinerek karar metninden çıkarılmasına, yerine “ ilk haczi koyan icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasının emredilmesine” yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 21/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3991, Karar No: 2007/6203, Tarih: 28.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3991 E.  ,  2007/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalı vakfın 13.07.2005 tarihli olağanüstü mütevelli heyet toplantısında gündemin 12. sırasında davacı aleyhine alınan kısmi ibranın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı Vek.Av. ... ve Av. ... ile aleyhine temyiz olunan davacı (asil) ... ile Vek.Av. ... geldiler. Gelen asil ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, ... Mütevelli Heyeti'nin 13.07.2005 günlü olağanüstü toplantısında vakıf yönetim kurulunun ibrası konusunda alınan 12 sıra sayılı kararın iptali istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde, davacı ...'nun yönetim kurulu başkanı sıfatıyla görev yaptığı dönemle ilgili olarak hakkında hiç bir soruşturma ve yargı kararı bulunmadığı halde -yönetim kurulunun başkan ve üyeleri ile bir kül oluşturduğu da gözetilmeden- vakıf mütevelli heyeti'nin 13.07.2005 günlü olağanüstü toplantısında davacının ibra dışı bırakılıp salt yönetim kurulu üyelerinin ibra edildiği, bu kararın yasal dayanaktan yoksun afaki (soyut) ve iyiniyet kurallarıyla bağdaşmadığı ileri sürülerek, sözü edilen toplantıda alınan 12 sıra sayılı ibra kararının iptali istenilmiştir.

Mahkemece, vakıf yönetim kurulu başkan ve üyelerinin bir kül oluşturduğu, yönetimin vakıfla ilgili tasarrufları hukuka (ilgili mevzuata) aykırı ise başkan ve üyelerin tümünün ibra edilmemesi gerektiği, buna karşın 13.07.2005 tarihli mütevelli heyet toplantısında yönetim kurulu başkanı davacı ...'nun ibra dışı bırakılıp yönetim kurulu üyelerinin ibra edildiği, bilirkişi kurulu raporuna göre de davacının yönetim kurulu başkanlığı yaptığı dönemde hukuka aykırı işlemlerinin bulunduğuna ilişkin herhangi bir olgunun bulunmadığının saptandığı, bu nedenlerle davacı ...'nun ibra edilmemesi kararının hukuki dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile ... mütevelli heyetinin 13.07.2005 günlü toplantısında alınan 12 sıra nolu ibra kararının iptaline hükmedilmiştir.

../..

2007/3991-6203 -2-

../..

2007/3991-6203 -2-

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden, davacı ...'nun 28.10.2004-19.04.2005 tarihleri arasında ... Yönetim Kurulu Başkanı olarak görev yaptığı, Vakıf Mütevelli Heyeti'nin 13.07.2005 günlü olağanüstü toplantısında gündemin 12. sırasında yer alan "yönetim kurulunun ibrası" konusunun görüşülmesi sonunda aynı sıra numarasını taşıyan kararla "vakıf hukukuna aykırı davranışlarının mahkemece karar altına alındığı ve Denetim Kurulu raporunda da açıkça belirtilip belgelendirdiği" gerekçesiyle ...'nun ibra edilmediği, Başkan dışındaki yönetim kurulu'nun tüm üyelerinin ibralarının onaylandığı anlaşılmaktadır.

... Senedinin 11. maddesinin (b) bendinde "Vakıf Yönetim Kurulu'nun geçmiş çalışma yılına (dönemine) ilişkin raporlarıyla Vakıf Denetim Kurulu'nun bu konudaki raporlarını inceleyip, Yönetim Kurulu'nun ibrası konusunda karar vermek" görevi ve yetkisi Vakıf Mütevelli Heyeti'ne tanınmıştır. Senedin 17. maddesi hükmüne göre de Yönetim Kurulu (başkan dahil) on bireyden oluşur; mütevelli heyet başkanı, yönetim kurulunun da başkanıdır. Vakıf mütevelli heyeti, senedin 11. maddesinin (b) bendi uyarınca yönetim kurulunu (başkan ve üyeleri) bir kül olarak ibra edebileceği gibi, gerekiyorsa etmeyebilir ya da -somut olayda olduğu üzere- duruma göre başkanı ayrık tutup salt yönetim kurulu üyelerinin ibrasına karar verebilir. Bunu engelleyen yasal bir kural yoktur.

Yukarıda açıklandığı üzere, Vakıf Yönetim Kurulu'nun ibrası konusunda yetkili organ vakıf mütevelli heyeti olup; her ne surette olursa olsun bu yetkiyi başka bir organ, makam veya mercii kullanamaz. Bu bağlamda mahkeme, vakıf mütevelli heyeti'nin iradesi yerine geçip, yönetim kurulu başkan ve üyelerinin ibra edilmiş sayılmalarına hükmedemez. Bu cümleden olarak yönetim kurulu üyelerinin ibra edildiğine ilişkin mütevelli heyet kararının yasanın buyurucu kurallarına ve vakıf senedi hükümlerine aykırılığı yöntemince kantılanmış olmadıkça, mahkemece iptaline karar verilemez.

Somut olayda, vakıf mütevelli heyeti'nin 13.07.2005 günlü olağanüstü toplantısında gündem gereği yönetim kurulunun ibrası konusu görüşülerek yönetim kurulunun (başkanı dışında) tüm üyeleri ibra edilmiş; nedeni belirtilerek, özellikle denetim kurulu raporuna dayanılarak yönetim kurulu başkanı ... ibra dışı bırakılmıştır. Eldeki davanın yargılaması sırasında taraflarca gösterilen kanıtların toplandığı dava dosyası üzerinde inceleme yapan bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda; davacının vakıf yönetim kurulu başkanlığı yaptığı dönemde ibrasına engel oluşturacak herhangi bir eylem ve işlemin olmadığının ve dolayısıyla mütevelli heyetçe ibra edilmemesi konusunda alınan 12 sıra nolu kararın hukuki dayanağının bulunmadığının saptanmış olması ile davacı ibra edilmiş sayılamaz. Başka bir anlatımla bilirkişi kurulu raporuyla davacının 13.7.2005 günlü toplantıda mütevelli heyetçe ibra edilmemesinin hukuki dayanağının bulunmadığının belirlenmiş olması üzerine yetkili organ (mütevelli heyet) tarafından davacının ibrasına karar verilmedikçe, dava konusu edilen 12 sıra nolu ibra edilmeme kararının mahkemece iptali ile davacı ibra edilmiş olmaz. Kısacası ibra edilmeme nedeninin hukuki dayanaktan yoksun olduğunun tespiti, davacının mütevelli heyetten ibrasını istemesi dışında bir sonuç doğurmaz.

Öte yandan; 13.07.2005 günlü mütevelli heyet toplantısında davacının ibra edilmemesinin hukuki dayanağının bulunmadığının bilirkişi kurul raporuyla saptanması, vakıf mütevelli heyeti tarafından yöntemince ibra edilmiş olan yönetim kurulu üyelerinin de ibralarının kaldırılmasına gerekçe yapılamaz ve dolayısıyla bu olgu davada taraf olmayan yönetim kurulu üyelerinin ibrasını da içeren kararın iptalini gerektirmez.

../..

2007/3991-6203 -3-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın, ... Mütevelli Heyeti'nin 13.07.2005 günlü olağanüstü toplantısında vakıf yönetim kurulu'nun ibrası konusunda alınan 12 sıra nolu kararın iptaline hükmedilmesi isabetsiz, temyiz itirazlarının bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.