muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/16680, Karar No: 2022/12932, Tarih: 07.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16680 E.  ,  2022/12932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 17. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının, şüpheliye 26/02/2015 tarihinde tebliğ edilmekle birlikte kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye 11/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmediğinden bahisle yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Suç tarihi olan 21/05/2014 tarihi itibarıyla yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibarıyla sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

4- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251.

maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10855, Karar No: 2022/2985, Tarih: 21.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10855 E.  ,  2022/2985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 06/10/2020 tarih 2020/İHK-18349 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının sevk ve idaresindeki elektrikli bisiklet ile davalı nezdinde ... poliçesi olan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.000 TL sürekli işgöremezlik, 500,00 TL geçici işgöremezlik ve 500,00 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 140.233,13 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, talebin reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun kabulü ile 126.943,50 TL sürekli işgöremezlik, 10.918,38 TL geçici işgöremezlik tazminatı ve 2.351,25 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 140.233,13 TL tazminatın 26/11/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 13/09/2019 tarihli rapor Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından benimsenmiş olup anılan bu raporda, davacının kaza nedeniyle oluşan daimi maluliyeti % 32 olarak belirlenmiş, raporda kaza tarihinde geçerli olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri esas alındığı belirtilmiştir. Söz konusu raporda diz ve ayak bileği eklemindeki hareket kısıtlılığı, alt ekstremitedeki uzunluk farkı ve skar izi nedeniyle maluliyet oranı tespit edilmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından karara esas alınan 13/09/2019 tarihli bu rapor haricinde dosyada iki tane daha rapor mevcut olup; bunlardan birincisi Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 09/09/2019 tarihli rapor olup anılan bu raporda, davacının kaza nedeniyle oluşan daimi maluliyeti % 24 olarak belirlenmiş, raporda kaza tarihinde geçerli olmayan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri esas alındığı belirtilmiştir. Söz konusu raporda ilk rapordakinden farklı olarak kalça eklemindeki hareket kısıtlılığı, bacaktaki sinir hasarı ve skar izi nedeniyle maluliyet oranı tespit edilmiştir.

İkinci rapor ise davalı tarafın tahkim dosyasına sunduğu Muğla Milas 75. Yıl Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 17/10/2019 tarihli rapor olup, bu son raporda, davacının kaza nedeniyle oluşan daimi maluliyeti % 20 olarak belirlenmiş, raporda kaza tarihinde geçerli olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri esas alındığı belirtilmiştir. Söz konusu raporda ilk iki rapordakinden farklı olarak sadece kalça eklemindeki hareket kısıtlılığı nedeniyle maluliyet oranı tespit edilmiştir.

Ne var ki, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından benimsenen 13/09/2019 tarihli rapor ile dosyadaki diğer iki rapor arasında daimi maluliyet oranı bakımından çelişki mevcuttur. Yine bu raporların her birinde farklı teşhisler ve farklı rahatsızlıklar nedeniyle maluliyet oranı tespit edilmiş olup bu bakımdan da raporlar arasında çelişki bulunmaktadır. Bu yönüyle, maluliyet oranına ve maluliyetin niteliğine ilişkin çelişki giderilmeksizin hüküm kurulması hatalı olmuştur. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda, İtiraz Hakem Heyeti tarafından kazayla ilgili eksik kalan tedavi evrakları temin edildikten sonra, yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında ve olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, uzman bilirkişi heyetinden davacının kaza nedeniyle uğradığı daimi çalışma gücü kaybı bulunup bulunmadığı ve varsa oranı konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli, çelişkileri giderecek şekilde rapor alınarak (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarı açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16640, Karar No: 2018/9308, Tarih: 11.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/16640 E.  ,  2018/9308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, yarış atı antrenörü olarak serbest çalıştığını, antrenörlüğünü yaptığı yarış atlarından kaynaklanan antrenörlük kazançlarının davalı kulüp tarafından kendisine ödendiğini, ancak davalı kulübün antrenörlük kazançlarından kaynaklanan alacağını eksik ödediğini, bakiye alacağı için davalı kulübe başvurduğunda kendilerine borcu olduğunu iddia ettiklerini, bu nedenle kesinti yapılan 6.401,37-TL nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, kendilerine karşı açılacak davaların ticaret mahkemesinin görevine girdiğini, 2001 yılında vizeli jokey olan davacının aynı yıl her iki ayak topuğunda ağrı ve şişlik nedeniyle hastahaneye sevk edildiğini, müvekkili kurumun toplam olarak 1.329,47 TL tutarında fatura bedeli ödediğini, tüm belgelerin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Yüksek Komiserler Kuruluna sevk edildikten sonra yapılan incelemeler sonucunda 1.041,77 TL hastahane faturasının "sevk hatalı" notuyla, 287,70 TL MR bedeli "belge yok" notu ile kabul edilmediğini, faturaların üniteye iade edilmesi nedeniyle davacının cari hesabına borç olarak kaydedildiğini, davacının hastane faturalarından dolayı toplamda 4.538,12 TL cari hesap borcu bulunduğunu bu nedenle davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, davanın kabulü ile, 4.450,79 TL asıl alacak ve 1.950,58 TL işlemiş faiz olmak üzere 6.401,37 TL'nin (asıl alacağa dava tarihinden sonra işleyecek yasal faiziyle birlikte) davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

At Yarışları Tüzüğü’nün 159. maddesi gereği, Hipodromlarda, koşu sırasında veya yarışlarla ilgili idman ve diğer hizmetler yapılırken meydana gelen bir kaza sonucunda sanatlarını geçici olarak yapamayacak duruma düşen jokey ve jokey yamaklarına süresi bir yılı geçmemek üzere, her yıl bütçe kanunu ile tesbit edilen birinci derece Devlet memuru harcırahının 2,5 (ikibuçuk) katı oranında günlük sakatlık yardımı yapılır. Bir yılı aşan süreler sonunda 160 ıncı madde hükmü uygulanır. Kazanın oluşunun kaza tutanağı ve 7 güne kadar süren sakatlıkların hipodrom doktoru, daha uzun sakatlıkların resmi veya anlaşmalı özel hastane raporu ile saptanması gerekir. Özel hastanelerle anlaşmalar yarış müessesesince yapılır. Bununla ilgili giderler ... Kaza ve Yardım Sandığından ödenir. Yapılacak yardıma karşılık olarak, ... Kaza ve Yardım Sandığı için hipodrom müdürlüklerinde biriken paralardan Komiserler Kurulunca Kurul yoksa hipodrom müdürlüklerince ilgiliye avans verilir ve durum ... Kaza ve Yardım Sandığına bildirilir.

Dava dosyasının incelemesinde; davacı, yarış atı antrenörü olarak serbest çalıştığını, antrenörlük kazançlarının davalı tarafından ödendiğini, ücretlerinden davalının haksız olarak 6.401,37-TL kesinti yaptığını, bu kesintinin iadesi gerektiğini iddia etmiş, davalı ise 2001 yılında vizeli jokey olan davacının her iki ayak topuğunda ağrı ve şişlik nedeniyle hastahaneye sevk edildiğini, fatura bedelini kendilerinin ödediğini, fakat Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Yüksek Komiserler Kurulu’nca tedavi masraflarının jokey kaza ve yardım sandığınca karşılanamayacağının bildirilmesi üzerine yapılan tedavi ödemelerinin davacının cari hesabına borç olarak kaydedildiğini, bu nedenle davacının herhangi bir alacağının olmadığını savunmuştur. Mahkemece davacının tedavi giderlerini kabul etmeyen yüksek komiserler kurulu kararına davacının doğrudan itiraz hakkının bulunmadığından, reddedilen harcamalara ilişkin açıklama yapılarak bunları gerekçelendirme imkanı da tanınmadığı, mezkur karara istinaden davalı kurumun davacının tedavi giderlerini cari hesabına yansıtarak davacıyı borçlandırması ve bu borca istinaden gecikme niteliğinde vade farkı uygulanmasının dayanağının olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak At Yarışları Tüzüğü gereğince davacının tedavi giderlerinin karşılanabilmesi için rahatsızlığının hipodromlarda, koşu sırasında veya yarışlarla ilgili idman ve diğer hizmetler yapılırken ortaya çıkması gerekir. Tedavi masraflarına konu davacının rahatsızlığı ise bu sayılanlar dışında oluşmuş bir rahatsızlık olduğu için davalı tarafın karşıladığı tedavi giderlerini davacıdan tahsil etmesi yerinde olmuştur. Yapılan kesintiler yasaya uygun olduğuna göre davanın reddi gerekirken, kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5512, Karar No: 2016/4884, Tarih: 29.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5512 E.  ,  2016/4884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, ... Devlet Hastanesinde davalılardan ... ... Sistemleri San.Tic. Ltd. Şti. de ... operatörü olarak çalışırken iş akdinin haklı neden olmadan ve işçilik alacakları ödenmeden başhekimin talimatı ile davalı şirket tarafından feshedildiğini iddia ederek bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılardan ..., kendilerinin işveren sıfatının bulunmadığını, şirket bünyesinde bulunan işçiler ile arasında herhangi bir hizmet sözleşmesi olmadığını, kendilerinin süreli hizmet alımı yaptıklarını bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... ... Sistemleri San.Tic. Ltd. Şti., davalı Bakanlık ile aralarında imzalanan hizmet alım sözleşmenin teknik şartnamesinde işe alınacak personelin hastane idaresinin onayından sonra işe alınacağını, görevini yapmayan personellerin hastanenin bildirimi üzerine işlerine son verileceğini, bu nedenle aralarında gerçek anlamda alt işveren asıl işveren ilişkisinden söz edilemeyeceğini, davacının başından beri Bakanlık personeli olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş akdinin davalı ... tarafından değil, Devlet Hastanesi Başhekimliği tarafından haklı neden olmadan feshedildiği, izinlerinin davalı şirket tarafından değil, hastane tarafından verildiği, ihale teknik şartnamesine göre de şirket personelinin izin ve diğer işlemlerinin hastane tarafından gerçekleştirileceğinin belirtildiği, bu şekilde ... ile ... arasındaki işlemin muvazaalı olduğu, şayet aralarında asıl- alt işveren ilişkisi olsaydı alt işverenin işi kendi adına ve bağımsız şekilde yürütmesi gerekeceği, ancak somut olayda bu şekilde bir ilişkinin olmadığı gerekçesiyle davalılardan ... yönünden davanın kısmen kabulüne, ... Şirketi yönünden ise husumetten reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; davalılar arasında muvazaa olduğu kabul edilse dahi, iyiniyetli olan davacı işçiye karşı taraf olmadığı muvazaanın ileri sürülemeyeceği, akdin hükümsüzlüğünün davacıya karşı ileri sürülmesinin MK.'nun 2.maddesindeki iyiniyet kurallarına aykırı olması ve hiç kimsenin kendi hilesinden yararlanamayacağı ilkesi gereğince muvazaalı işlemi yapan davalı şirketinde davacıya karşı ödenmeyen alacaklarından sorumlu olduğu muvazaa iyiniyetli davacıya karşı ileri sürülemez ise de muvazaalı işlemi yapanların muvazaayı birbirlerine karşı ileri sürebilecekleri halde bu şirkete yönelik davanın husumetten reddine karar verilmiş olması hatalı olup bu durum kararı temyiz eden davalı ... Bakanlığınında hak alanını ilgilendirdiğinden karar bozulmalıdır.

3-Harçtan muaflık 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinde düzenlenmiştir. 13. maddenin (j) (Ek bent: 21/01/1982-2588/3 md.) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu bildirilmiştir. Genel bütçeye dahil olan davalı ...’na Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin bakiye ilam harcı ile davacının yatırdığı peşin harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma sebebidir.

4-Hükmedilen alacakların net ya da brüt olduğunun kararda gösterilmemesi infazda tereddüte yol açacağından bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.