muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/419, Karar No: 2014/5905, Tarih: 30.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/419 E.  ,  2014/5905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8903, Karar No: 2018/2609, Tarih: 21.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/8903 E.  ,  2018/2609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davacı Hazine vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 23.02.2015 gün ve 2014/23331 Esas, 2015/4765 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı Hazine vekili ve davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş, Dairenin 28.01.2016 gün ve 2015/16736 Esas, 2016/1490 Karar sayılı ilamıyla, Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bir kısım davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü.

KARAR

6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 427 ve devamı maddelerine göre, mahkemelerden verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulduktan sonra ilgili dairesince verilen bozma veya onama kararlarına karşı HUMK'nun 440. maddesi uyarınca karar düzeltme istenebilir. Yine HUMK'nun 442. maddesi hükmü gereğince bir defadan ziyade karar düzeltme yoluna gidilemez.

Mahkemece verilen 24.05.2012 tarih, 2012/197 Esas ve 2012/329 Karar sayılı hükmün, Dairenin 23.02.2015 gün ve 2014/23331 Esas, 2015/4765 Karar sayılı ilamıyla Onanmasına karar verilmiş, davacı Hazine vekili ile davalılar vekilleri tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş, Dairenin 28.01.2016 gün ve 2015/16736 Esas, 2016/1490 Karar sayılı ilamıyla, Hazine vekilinin Karar Düzeltme isteğinin kabulü ile kararın Bozulmasına karar verilmiş, Bir kısım davalılar vekili Av. ... tarafından yeniden kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya tekrar Dairemize gönderilmiştir.

Bu durumda 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi atfı ile HUMK'nun 442. maddesi gereğince birden fazla karar düzeltme yoluna başvurulamayacağından, bir kısım davalılar vekili Av. ...'ın dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bir kısım davalılar vekili Av. ...'ın 04.04.2016 tarihli dilekçesinin yukarıda açıklanan nedenlerle REDDİNE, karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyenlere ayrı ayrı iadesine, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10668, Karar No: 2014/14931, Tarih: 29.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/10668 E.  ,  2014/14931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2010/309-2013/1065

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.03.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın davalılar E.. Ü.. ve S.. N.. yönünden kabulüne dair verilen 12.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar E.. Ü.. ve S.. N.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.12.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı S.. N.. vekili Av. .. geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalılar T.. B.. ve C.. B.. aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine, davalılar S.. N.. ve E.. Ü.. hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahipleri S.. N.. ve E.. Ü.. vekili temyiz etmiştir.

1-Gerekçeli karar, hükmü temyiz eden davalı S.. N..’a usulüne uygun olarak 01.03.2014 tarihinde tebliğ edilmiş olup, 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 22.05.2014 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuştur. HUMK'nın 432/4. maddesi ve 1.6.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davalı E.. Ü..’in temyiz itirazına gelince;

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri yükleniciye şahsi hak sağlar. Yüklenici, eserin tesliminde hak edeceği bağımsız bölümlere özgülenen arsa payının tescilini doğrudan arsa sahiplerinden talep edebileceği gibi, şahsi hakkını Borçlar Kanununun 162. maddesinden yararlanarak üçüncü kişilere de yazılı olması koşuluyla (BK m.163) ve borçlunun (arsa sahibinin) rızası gerekmeksizin temlik edebilir. Davadaki istemin dayanağı, Borçlar Kanununun 162. maddesidir. Ne var ki, davacının (üçüncü kişinin) tescil talebine muhatap olan ve sözleşmenin arsa sahibi bulunan tarafı (davalı arsa sahibi) temlik işlemini öğrenince, Borçlar Kanununun 167. maddesinden yararlanarak temlik edene (yükleniciye) karşı haiz olduğu bütün def’ileri temellük edene davacı (üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir.

Davadaki istemin dayanağı, davalı yüklenici C.. B.. ile davalı arsa sahipleri S.. N.. ve E.. Ü.. arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi sonrasında yüklenicinin de taşeron davalı T.. B..’a devrettiği şahsi hakkın, bu kişi tarafından davacıya temlikine ilişkin “alacağın devri” (temlik) sözleşmeleridir.

Davadaki istemin dayanağı, davalı yüklenici C.. B.. ile davalı arsa sahipleri S.. N.. ve E.. Ü.. arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi sonrasında yüklenicinin de taşeron davalı T.. B..’a devrettiği şahsi hakkın, bu kişi tarafından davacıya temlikine ilişkin “alacağın devri” (temlik) sözleşmeleridir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün temlik alındığını iddia eden davacının (üçüncü kişinin), arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığının, üçüncü kişilerce temlik alınması arsa sahibi bakımından önemsizdir.

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olayın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri ile diğer temlik sözleşmeleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesine gelince;

Davalı arsa sahibi S.. N.. ve E.. Ü.. ile davalı yüklenici C.. B.. arasında Gaziosmanpaşa 4. Noterliğinin 24.09.1999 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, dava konusu taşınmazda yüklenicinin “…1 bodrum, 1 zemin, 3 normal katlı, bodrum katta depo, sığınak+kapıcı dairesi+2 daire, zemin katta 3 daire, normal katlarda 3’er daire olmak üzere toplam 15 bağımsız bölümlü bina inşa edeceği…arsa sahiplerine zemin katta 5 no’lu daire, 1. normal katta 3 adet daire, 2. normal katta 1 adet daire olmak üzere toplam 5 adet bağımsız bölümlere karşılık, geri kalan bağımsız bölümlerin ekli planda gösterildiği gibi yükleniciye arsa sahibi tarafından bedel olarak arsa payı karşılığı verilmesinin kararlaştırıldığı yüklenicinin projede belirtilen ortak kullanım alanlarını bağımsız bölüm haline getirmeyeceği, kendi mülkiyetine veya fiili tasarrufuna almayacağı… yüklenicinin inşaatı yaparken taşeron mukavelesi yapabileceği...” belirtilmiştir.

Aynı sözleşmenin “İrtifak Hakkı Tesisi ve Ferağı” başlıklı bölümünde “…aşağıdaki şartlarda yükleniciye ait dairelerin tapuları (satış müsaadesi) verilecektir. 1-Kaba inşaatın bitip çatı kapanınca 3 adet dairenin satışı 2-Binanın tüm mermer işleri fayans işleri bitince 2 adet 3-Binanın dış sıvaları bitip bütün camları takılınca 2 adet, 4-Binaya ait tüm mobilyalar, parkeler ve yağlı boyalar bitince 1 adet, 5-Binanın tümü sözleşmeye, teknik şartnamesine uygun olarak inşa edildiği yetkililerce tespit edilip SSK’dan temiz kağıdı alınıp arsa sahibinin kendi dairelerini teslim almasına kadar 1 adet daire (14 no’lu daire) ise iş bu sözleşmenin teminatı olarak muhafaza edilecektir…” şeklinde düzenleme bulunduğu, yükleniciye bırakılan ve satış ferağı verilen bağımsız bölüm sayısının 9 adet olduğu, arsa sahibine de 5 adet bağımsız bölümün isabet ettiği anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ekli planında dava konusu 3 no’lu dairenin de kapıcı dairesi olarak özgülendiği görülmektedir.

Davalı yüklenici C.. B..'nın, Gaziosmanpaşa 2. Noterliğinin 30.11.1999 tarihli taşeronluk sözleşmesi uyarınca inşaat sözleşmesine göre uhdesinde kalacak 9 adet bağımsız bölümü diğer davalı T.. B..'a temlik ettiği anlaşılmıştır.

Davacı ise, .. sayılı parselde dava konusu birinci bodrum kat ..no’lu daireyi 01.09.2001 tarihli haricen düzenlenen satış sözleşmesi ile taşeron davalı T.. B..’dan temlik aldığını belirterek tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davaya konu 3 no’lu daire arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca “kapıcı dairesi,” dolayısıyla ortak kullanım alanı olarak bırakılmış ve yükleniciye satış yetkisi verilen daireler arasında bulunmamaktadır. Taşınmaz kat irtifakı kurulurken arsa sahipleri S.. N.. ve E.. Ü.. adlarına 1/2’şer pay ile tescil edilmiş ise de inşaat sözleşmesinde kendisine bırakılmayan dava konusu bağımsız bölüm nedeniyle arsa sahibine karşı herhangi bir şahsi hakkı bulunmayan yüklenicinin davalı taşerona ve bu davalı tarafından da davacıya temliki, yüklenicinin halefi olan üçüncü kişi durumundaki davalı taşerona veya davacıya şahsi bir hak sağlamayacağından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenle davalı S.. N..’un süresinde olmayan temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bent uyarınca davalı E.. Ü.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4182, Karar No: 2021/1254, Tarih: 22.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/4182 E.  ,  2021/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve ilgili bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela Hazineye ve adı geçen bakanlığa davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 22/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5945, Karar No: 2023/4054, Tarih: 19.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5945 E.  ,  2023/4054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2373 E., 2023/826 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/411 E., 2022/276 K.

Taraflar arasındaki çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını, ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiğini, baba ile kişisel ilişki kurulmasına karar verildiğini, müvekkilinin davalıya düzenli olarak ulaşamadığını, oğlunun durumu hakkında sağlıklı bir bilgi alamadığını, davalının müvekkilinin telefonunu açmayarak ya da telefonu açtığında müvekkilinin ortak çocuk ile konuşmasına izin vermeyerek müvekkiline ortak çocuk hakkında bilgi vermediğini, müvekkilinin instagram isimli sosyal medya ağında 30.000 kişinin takip ettiği, açık profil hesabında oğlunun tanımadığı bir kadınla fotoğraflarını gördüğünü, müvekkilinin ortak çocuğun kimlerin yanında kaldığını bilmediğini, davalı tarafından başka kadınların yanına götürülerek uygunsuz ortamlarda kalmaya zorlanan küçüğün psikolojisi hakkında endişe duyduğunu belirterek öncelikle davalı baba ile ortak çocuk arasındaki kişisel ilişki hakkının kaldırılmasına, mümkün olmaması halinde ise yatıya kalmayacak ve şehir dışına çıkarılamayacak şekilde yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı süresi içerisinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı süresi içerisinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların anlaşmalı olarak boşandıkları,ortak çocuk Ayaz'ın velâyetinin davacı anneye verildiği ve çocuk ile davalı baba arasında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki tesis edildiği, sosyal inceleme raporuna göre müşterek çocuğun anne ve babasına yönelik olumsuz herhangi bir duygu ya da düşünce belirtmediğinin, davalı baba ile küçük arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması ya da sınırlandırılmasını gerektirecek küçüğün üstün yararını korumayan ya da çocuğun gelişimini zarara uğratacak herhangi bir durumla karşılaşılmadığının ve müşterek çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişkinin mevcut haliyle kurulmasının çocuğun üstün yararına olacağının bildirildiği, bununla birlike davacı annenin dava dilekçesinde çocuk ile babası arasında şahsi ilişkinin kaldırılması veya azaltılmasına yönelik olarak ileri sürdüğü iddialarını dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, görgüye dayalı ve inandırıcı delillerle ispat edemediği, davacı tarafından dosyaya sunulan ortak çocuğun davalının kız arkadaşı ile olan fotoğraflarının ise hayatın olağan akışı kapsamında çekilen fotoğraflardan olduğu ve çocukla baba arasındaki şahsi ilişkinin kaldırılması veya azaltılmasını gerektirir bir durumun bu fotoğraflara göre olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddinin hatalı olduğu, eksik inceleme yapıldığı gerekçeleri ile davanın reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddinin hatalı olduğu, eksik inceleme yapıldığı gerekçeleri ile davanın reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile anlaşmalı boşanma ilamı,dinlenen tanık beyanları,çocuğun yaşı,uzmandaki beyanları,uzman raporları ve içerikleri,sunulan sosyal medya paylaşım ve fotoğrafları,18.10.2021 tarihli uzman raporu içeriğinde kadının "asıl amacının babası ile çocuk arasındaki kişisel ilişkiyi engellemek olmadığı,babanın çocuğu daha düzenli görmesini ve daha özenli davranmasını sağlamak olduğuna" ilişkin beyanları, Anayasası'nın aileye saygı kuralı birlikte değerlendirildiğinde çocuğun babası ile anlaşmalı boşanma sonucu belirlenen kişisel ilişkinin kaldırılması/sınırlandırılması şartlarının gerçekleşmediği,davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içerisinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında hata yapılmadığı, yeterli, denetime açık, hükme elverişli, dosya içeriğine uygun gerekçe ile belirtilen şekilde karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık olmadığı, her ne kadar davacı yan tanık Mevlüde'nin dinlenmesi gerektiğini beyan etmiş ise de, bu tanık adına ilk çıkartılan tebligatın yapılamadan iade edildiği, davacı vekiline yeni adres için süre verildiği ve bildirilen yeni adrese çıkartılan tebligatın yapıldığı ancak davacı vekilince sunulan 28.01.2022 uyap gönderme tarihli mazeret dilekçesinde bu tanığın oğlunun Covid olduğunun ve kendisinin de semptom gösterdiğinin bildirilmesi üzerine tanık adına tekrar tebligat çıkartılmasına karar verildiği, tebligatın yapıldığı, tanığın duruşmaya katılmadığı, ihzar edildiği, ihzar yazısının adreste ulaşılamadığı için iade edildiği, davacı vekilinin de duruşmada tanığın dinlenilmesi hususunu mahkemenin takdirine bıraktığını, iletişim halinde olmadıkları için tanığın nerede olduğunu bilmediklerini beyan ettiği, bunun üzerine mahkemece tanığın dinlenmesine yer olmadığına dair ara karar tesis edildiği, dinlenen diğer tanıklar ve toplanan delil durumuna göre bu tanığın dinlenmesinin hükmü ve sonucu etkileyecek nitelikte bulunmadığı gerekçesi ile davacının yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; sunulan delillerin yeterince incelenmediğini, tanığın dinlenmediğini, sosyal inceleme raporunun yalnızca sonuç kısmı esas alınmasının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; davanın reddi yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuk arasında daha önce kurulmuş olan kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektiren sebeplerin olup olmadığı, mevcut kişisel ilişki düzenlemesinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 182 nci ve 323 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.