muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8036, Karar No: 2018/253, Tarih: 18.01.2018

değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

Bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında; çekişmeli taşınmaz hakkında kadastro tespit tarihinden ve davacının kayden satın aldığı tarihten önce .... tarafından 01.06.1956 tarihinde açılan .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1956/348 Esas sayılı mülkiyete ilişkin tapu iptali ve tescil davası bulunmakta olup, anılan davada 04.03.1958 tarihinde .... Gezici Arazi Kadastro Hakimliğine devredildiğine, genel arazi kadastrosu sırasında 1548 parsel sayılı taşınmazın davacının kayden satın aldığı İbrahim Üresin adına 11.06.1959 tarihinde tespit edildiğine, bu tespite de ....’ün 12.09.1960 tarihli dilekçe ile tapu kaydına tutunarak itiraz ettiğine, ...’ün 07.09.1960 tarihinde 1548 sayılı parselin satış işlemleri için .... Tapu Müdürlüğüne talepte bulunduklarına, bunun üzerine .... Tapu Müdürlüğünün satışı talep edilen taşınmazın tespit durumunun bildirilmesi yönünde .... Kadastro Müdürlüğüne 07.09.1960 tarihli yazıyı yazdığına göre Kadastro Müdürlüğünce bu yazı ilgi tutularak .... Tapu Müdürlüğüne cevap verilip verilmediğinin, satış işleminden önce .... tarafından açılan davanın ve 12.09.1960 tarihli tespite itiraz dilekçesinin davacı ... Dürüst Güçbilmez’e tebliğ edilip edilmediğinin, bu işlemlerden davacının haberdar olup olmadığının araştırılması, davacının çekişmeli taşınmazı satın aldığı tarihte yürürlükte bulunan 5602 sayılı Kanunun 25 ve 39. maddeleri de gözetilerek TMK’nın 1007. maddesi uyarınca tazminat hakkının bulunup bulunmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; Bakanlar Kurulunun Yargıtay tarafından benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3 E. -1998/1 K. sayılı kararı uyarınca tapusu iptal edilen taşınmazın arsa vasfında olup olmadığının araştırılması, taşınmazın bu ilkelere göre arsa niteliğinde olduğunun belirlenmesi halinde emsal incelemesi ve kıyaslaması yöntemiyle, arazi niteliğinde olduğunun saptanması halinde ise tarımsal gelir metoduna göre gerçek değeri tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken çekişmeli taşınmazın soyut olarak arsa niteliğinde olduğu açıklanıp emsal incelemesi ve kıyaslaması da yapılmaksızın ekonomik özellikleri itibariyle dava tarihindeki değerinin tespit edildiği bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi de usûl ve kanuna aykırıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 18/01/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7474, Karar No: 2017/498, Tarih: 20.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/7474 E.  ,  2017/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, bedeli paylaşıma konu ... plakalı aracın ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2015/576 E. sayılı dosyasında satılarak paraya çevrildiğini, araç üzerinde müvekkilinin rehni bulunduğunu, satış bedeli için düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili alacağının 111.564,20 TL olmasna rağmen 23.809,00 TL olarak kabul edildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davasını 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde açmadığını, davaya bakmakla görevli mahkemenin İcra Mahkemesi olduğunu, davanın derdest olduğunu, davacı tarafın kendi bildirdiği miktar ile bağlı olması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinde aynı hususta yargılama yapıldığı, verilen karar sonrası yeni bir sıra cetveli düzenlendiği ve bu dava açısından davanın konusuz kaldığı, ancak davalı yanca dava açılmasına sebebiyet verildiğinden yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle, konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21312, Karar No: 2015/6532, Tarih: 05.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/21312 E.  ,  2015/6532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalının sürücüsü olduğu araç ile müvekkili ....'e çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğini, müvekkilinin ayağında kırıklar ve yüzünde sabit eser oluştuğunu,... raporuna göre yaralanmanın hayati fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek nitelikte olduğunu belirterek, 30.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; olayda müvekkilinin kusurunun olmadığını, 3 yaşındaki bir çocuğun manevi yönden olayı idrak edememesi sebebiyle manevi tazminata hak kazanamayacağını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 8.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde BK.'nun 47.madde-

sindeki (6098 s. TBK. md. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 409,35 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 5.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2087, Karar No: 2012/2137, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/2087 E.  ,  2012/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/04/2002-31/12/2004 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu, ... Medikal Temizlik Gıda İnş. Teks. Mob. Öğrenci Yurd. İth. İhr. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti, ... Temizlik İnş. Temizlik Tic. Ltd. Şti., ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverenlere ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit isteminin kabulüne, işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yerolmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Medikal Temizlik Gıda İnş. Teks. Mob. Öğrenci Yurd. İth. İhr. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti , ... Temizlik İnş. Temizlik Tic. Ltd. Şti, ...'ne iadesine, 21/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7795, Karar No: 2018/5203, Tarih: 08.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/7795 E.  ,  2018/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında beraat

2-Sanıklardan ..., ..., ... ve ... hakkında TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıklardan ..., ..., ... ve ...'ın mahkumiyetlerine, sanık ...'in beraatine ilişkin hükümler, sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'ın Burdur Orman İşletme Müdürü, sanık ...'ın Orman işletme şefi ,sanık ... ve ...'ın orman muhafaza memuru, sanık ...'ın ektrik A.Ş. bakım müdürü olarak görev yaptığı, ölen ...'ın Burdur Orman İşletme Şefliğinde işçi olarak çalıştığı, olay tarihinde ...'ın Burdur Antalya yolu orta refüjündeki çam ağaçlarında bulunan kese böceklerini metal kese böceği makası ile temizlediği sırada yukarıdan geçen yüksek gerilim hattına makasın teması sonucu elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda, Burdur Orman İşletme İşletme Müdürlüğü'nde müdür, şef, orman muhafaza memuru olarak çalışan sanıkların ve tedaş bakım müdürü olarak çalışan sanık ...'ın kamu görevlisi olup olmadığı araştırılarak, kamu görevlisi olduklarının tespit edilmesi halinde, görevleri nedeniyle gerçekleşen taksirle ölüm olayında eylemin 4483 sayılı Kanun uyarınca soruşturma iznine tabi olduğu gözetilerek ilgili merciden soruşturma izni istenip, davanın bu izin süresince durmasına karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ve sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6049, Karar No: 2015/3522, Tarih: 08.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6049 E.  ,  2015/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkili tarafından borçlu şirkete yönelik başlatılan ilamsız icra takibinin kesinleştiğini, alacaklarını iflas masasına kaydı için .... İflas Müdürlüğü'ne başvurduklarını, İflas müdürlüğü'nce 04/08/2013 tarihinde kaydı istenen alacağın reddine, alacağın 4. sıra kapsamında değerlendirilmesine karar verildiğini, alacaklarının iflas açılmadan önceki tarihli bonoya dayandığı ileri sürerek, İflas Müdürlüğü'nün 04/08/2013 tarihli kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan İflas İdare Memuru, davanın İİK 235 hükümlerine aykırı olarak açıldığını, Asliye Ticaret Mahkemesinde kayıt kabul davası açılması gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, takibe konu bononun tanzim ve takip tarihleri ile bononun tek başına temel borç ilişkisini ispatlamaya yeterli olmadığı gerekçesiyle, talep hakkında İflas İdaresince verilen 04/08/2013 tarihli kararda isabetsizlik görülmediğinden talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dava, 04.08.2013 tarihli iflas masasının aldığı alacağın varlığını kabul etmekle birlikte kaydı istenen alacağın reddine dair kararın iptali istemine ilişkindir. Şikayetçinin masaya kaydını istediği alacak 30.09.2009 vade tarihli senede dayanmakta olup iflas 13.12.2012 tarihlidir. Bu durumda talebin kayıt kabul niteliğinde olduğu kabul edilerek İİK'nun 235. maddesine göre iflasın açıldığı yer Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1848, Karar No: 2010/3583, Tarih: 10.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/1848 E.  ,  2010/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçundan sanık İzzetin...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 228/1. maddesi uyarınca 2 ... hapis ve 18 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ... 20 gün hapis ve 12 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen adlî para cezası bir gün karşılığı 20,00 yeni Türk lirasından hesaplanarak 240,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a maddesine gereğince günlüğü 20,00 yeni Türk lirasından 1.000,00 yeni Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair (İZMİR) 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 07/02/2008 tarihli ve 2007/2161 esas, 2008/110 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/12/2009 gün ve 2009/14275/70065 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/01/2010 gün ve 2009/296863 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Tüm dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 228/1. maddesinde, "Kumar oynanması için yer ve imkân sağlayan kişi, bir yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır.", anılan Kanun'un 49/1. maddesinde, "Süreli hapis cezası, kanunda aksi belirtilmeyen hâllerde bir aydan az, yirmi yıldan fazla olamaz.", aynı Kanun'un 52/1 ve 2. fıkrasında ise, "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından ... Hazinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir." hükümlerinin yer alması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 228/1. maddesindeki alt sınırın hapis cezası yönünden 1 ..., doğrudan tayin edilecek para cezası yönünden 5 tam gün adlî para cezası olduğu

cihetle, sanık hakkında herhangi bir teşdit sebebi belirtilmediği hâlde hem hapis hem de doğrudan tayin adlî para cezası yönünden alt sınırdan uzaklaşarak sanığın aleyhine olacak şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

cihetle, sanık hakkında herhangi bir teşdit sebebi belirtilmediği hâlde hem hapis hem de doğrudan tayin adlî para cezası yönünden alt sınırdan uzaklaşarak sanığın aleyhine olacak şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (İZMİR) 4.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 07.02.2008 gün ve 2007/2161, 2008/110 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın, 5237 sayılı Yasanın 228/1.maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek 1 ... hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile 25 gün hapis ve 4 gün karşılığı, günlüğü TCK.'nın 52/2.maddesi uyarınca 20,00 TL.'den hesaplanarak, 80,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 50.maddesinin 1.fıkra (a)bendi uyarınca hapis cezasının, günlüğü 20,00TL.'den hesaplanarak 500,00 TL.Adli para cezasına çevrilmesine, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 10.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/26, Karar No: 2019/5728, Tarih: 06.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/26 E.  ,  2019/5728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ün Fethiye Devlet Hastanesinde kadın hastalıkları ve doğum uzmanı hekimi olarak, sanık ...'in doğumhanede görevli ameliyat hemşiresi, sanık ...'nın da ameliyat ebesi olarak görev yaptıkları, katılan ...'ın 13/04/2010 tarihinde Fethiye Devlet Hastanesinde miadında gebe ve ağrılı myom endikasyonu ile sezaryen ameliyata alındığı, Apgarı 10 olan canlı bir bebek doğurtulduğu, 16/04/2010 tarihinde kişide ani kusma ve mide ağrısı nedeniyle cerrahi konsültasyon istendiği, akut sigmoid torsiyonu düşünülerek ... Park Antalya Hastanesine sevk edildiği, sevk edildiği merkezde akut batin ön tanısı ile 18.04.2010 tarihinde ameliyata alındığı, ameliyat gözleminde sol üst kadranda yabancı cisim (pet) tespit edildiğinin anlaşıldığı, ilk ameliyat sebebiyle katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, katılanın ameliyat sonrası 21.04.2010 tarihine kadar tedavisinin ... Park Antalya hastanesinde devam ettiği, 22.04.2010 tarihinde tedavisinin sona ermesi nedeniyle Fethiye‘ye döndüğü, 18.04.2010 tarihinde yabancı cisim unutulduğunu öğrendiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların üzerlerine atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlandığı ve aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç TCK'nın 73/1-2. maddesi uyarınca 6 aylık şikayet süresine tabi olduğu, katılanın 31.03.2011 tarihinde şikayet ettiği dikkate alınarak şikayet koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle sanıklar hakkındaki davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10225, Karar No: 2006/13813, Tarih: 19.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/10225 E.  ,  2006/13813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davalıya ait toplam 400 dekarlık taşınmazları 2000 ve 2001 yıllarında kullanmak ve hasadın 1/3’nü davalıya icar bedeli olarak ödemek üzere davalıdan kiraladıklarını, imzalanan icar sözleşmesine göre tüm taşınmazları kendilerinin işlediğini, 2001 yılında dekar başına 10.000.000 TL olarak ödenen doğrudan gelir desteği priminin davalı tarafından tahsil edildiğini, oysa bu primin 2/3’ünün kendilerine ait olması gerektiğini ileri sürerek 2.660.000.000 TL alacağının tahsili için başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davacılar ile aralarında bir icar sözleşmesi bulunmadığını, sözleşme imzalamadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının inkar ettiği sözleşmedeki imzanın davalıya ait olduğunun belirlendiği, davacıların taşınmazlarda kiracı olduklarını ispatladıkları, doğrudan gelir desteğinin taşınmazları fiilen kullanan, ... yapan davacılara ait olması gerektiği, ancak ilçe tarım müdürlüğü yazılarına göre davalının doğrudan gelir desteğinden yararlanmadığının anlaşılmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.