muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/19082, Karar No: 2013/3920, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19082 E.  ,  2013/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın sahte belgelerle temin ettiği çek karnesi üzerinden tanzim ettiği çeki katılana verip tedavüle koyması sonrası bankaya ibraz edilen çekin sahteliğinin anlaşılması şeklinde gelişen olayda mahkemenin "banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" ve "resmi belgede sahtecilik" suçlarının oluştuğuna ilişkin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK. nu sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK. nun 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde edilen yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezası belirlenmesi sonuca etkili görülmemiş olup bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/278, Karar No: 2012/9838, Tarih: 04.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/278 E.  ,  2012/9838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 04/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6440, Karar No: 2019/19022, Tarih: 26.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/6440 E.  ,  2019/19022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 2850 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesine ve davalı idareden tahsiline dair ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile harç ve vekalet ücretine ilişkin olarak 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370.maddesi uyarınca ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12223, Karar No: 2013/13827, Tarih: 09.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12223 E.  ,  2013/13827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi istemiyle yapılan takibe vaki itirazın kaldırılması ve kiralanın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, asıl alacağın %40 oranında inkar tazminatına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye ve takibe konu kira parasının ödendiğinin kanıtlanamamasına göre davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davacı, 03.12.2012 tarihinde başlattığı icra takibine vaki itirazın kaldırılmasına ve haksız itiraz nedeniyle inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir. İcra İflas Kanunun 68/son maddesindeki inkar tazminatına ilişkin “Yüzde kırktan” ibaresi, 6352 Sayılı Yasanın 12. maddesi gereğince “Yüzde Yirmiden” olarak değiştirilmiş, 6352 Sayılı Yasa 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Mahkemece takip tarihinden önce yürürlüğe giren 6352 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik nazara alınarak inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken, asıl alacağın %40 oranında inkar tazminatına karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, (2) No'lu bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca alacağa ilişkin kararın BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3475, Karar No: 2012/2138, Tarih: 26.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/3475 E.  ,  2012/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/68037

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07/09/2010, 2009/412 (E) ve 2010/195 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna muhalefet, kasten insan öldürmeye iştirak, öldürme suçunu gizlemek ve delillerini yok etmek amacıyla öldürme suçuna azmettirmek,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı, 08.06.2010 gün ve 2010/1-35/140 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, aynı öldürme olayının failleri olarak yargılanan ve savunmalarına göre aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Ş.. A.., S.. A.. ve M.. A..’ın ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken savunmada zaafiyet oluşturacak şekilde aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanıklar Ş., S. ve Murat hakkında öldürme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 26/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

26/03/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ..'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar Ş.. A.., M.. A.. ve S.. A.. müdafii Avukat N. N.'nun yokluğunda 29/03/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/6633, Karar No: 2016/10083, Tarih: 01.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/6633 E.  ,  2016/10083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ... hakkında 18.12.2008 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; .... Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2014 gün ve 2014/167 esas, 2014/904 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Ceza Muha- kemesi Kanununun 34, 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince oybirliğiyle (BOZULMASINA), 01.11.2016 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13336, Karar No: 2012/9843, Tarih: 04.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/13336 E.  ,  2012/9843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 04/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6554, Karar No: 2013/1945, Tarih: 28.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6554 E.  ,  2013/1945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili yüklenici dava dışı ortakları ile arsa sahipleri dava dışı... ve davalı ... arasında 09.08.1998 tarihinde Düzenleme Şeklinde Mal Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi imzalandığını, yine dava dışı... isimli kişinin müvekkilleri ile inşaatın yapımı hususunda ortak olmak istediğini ve adı geçen kişi ile müvekkili ve diğer ortakları arasında ....04.2000 tarihinde "... Apartmanı Konut İnşaatı Ortaklık Sözleşmesi" imzalandığını, ancak yaşanan ekonomik sıkıntılar nedeni ile inşaatın yapı maliyetlerinin artması ve süresinin uzaması nedeniyle müvekkili ile ortağı ... ve davalı arsa sahibi arasında ....08.2002 tarihinde protokol düzenleyip, 09.08.1998 tarihli sözleşmenin feshedildiğini, bu protokolün birinci maddelerinde inşaata maddi katkı sağlayan kişilerin haklarının korunacağının hüküm altına alındığını, bu kişilerden birinin de dava dışı ... olduğunu, bu kişinin inşaat üyeliğine devam etmek istemeyip, ödediği bedelin geri alınması amacıyla müvekkili ve dava dışı ortakları aleyhine takibe geçip, takibe itiraz edilmesi sonucu açılan davanın kısmen kabulüne karar verildiği ve kararın kesinleştiğini, bunun üzerine müvekkilinin hissesine düşen ....500,00 TL'yi ... isimli kişiye ödemek zorunda kaldığını, bu ödenen paradan ....08.2002 tarihli protokol ile davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, ....500,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, ayrıca davalıya herhangi bir borçlarının bulunmadığını, ortada kabul edilen ve taraflarca uygulanabilen bir sözleşme olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre; davacı yüklenici ... ve ortağı dava dışı ... ile arsa sahibi davalı ... ve dava dışı ... ... arasında 09.06.1998 tarihinde "Düzenleme Şeklinde Taşınmaz Mal Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi" imzalandığını, daha sonra bu sözleşmenin ....08.2002 tarihli protokol ile feshedildiğini, inşaatın seviyesine göre feshin geriye etkili hukuki sonuçlar doğuracağı ve sözleşmenin hiç yapılmamış gibi ortadan kalkacağı, yüklenicinin BK'nın 61. ve devamı maddeleri uyarınca yaptığı işin bedelini talep edebileceği, bu protokolün düzenlenmesinden önce taraflar arasında alacak borç durumunun belirlendiğinin anlaşıldığı, protokolün .... maddesinde belirtilen hakların korunacağına ve istediği sürece inşaat ortaklıklarının devam şeklindeki ifadede hakların kimin tarafından

korunacağına ilişkin bir açıklık ve belirleyicilik bulunmadığı, ayrıca ....04.2000 tarihli ortaklık sözleşmesinde arsa sahiplerinin imzasının bulunmadığı, ayrıca ....08.2002 tarihli protokolün son paragrafında davacının herhangi bir üçüncü şahısla yapmış olduğu sözleşmenin geçersiz olup, arsa sahiplerinin muhatap olamayacağının belirlendiği, bu nedenle davalının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4719, Karar No: 2013/398, Tarih: 22.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/4719 E.  ,  2013/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek, Kasten yaralamaya yardım etmek

HÜKÜM : 1- Sanık ... için;

TCK 81, 35, 62, 53, 54, 63 maddeleri uyarınca; (8 yıl 4 ay hapis )

2- Sanık ... için; Kasten yaralamaya yardım suçundan Beraat (2 kez)

TÜRK MİLLETİ ADINA

l-A)Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Ufuk'u kasten yaralamaya yardım etme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik "gerekçeye yönelmeyen" temyizde "sanığın hukuki yararı" bulunmadığından,

B)Sanık ... hakkında mağdur ...'yi kasten yaralama suçu ile sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Ufuk'u kasten yaralama suçlarından verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin hükümler, temyizi kabil kararlardan olmayıp 5271 sayılı CMK.nun 5560 sayılı yasayla değişik 231/ 12.maddesi uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, sanıklar müdafiilerinin süresinde olan temyiz istemleri,itiraz istemleri niteliğinde olup merciince karar verilebilmesi mümkün görüldüğünden,

Sanıklar müdafiilerinin bu suçlara yönelik temyiz istemlerinin, CMUK'nun 317.maddesi uyarınca reddine;

2- Temyiz edenlerin sıfatı ve istemlerinin kapsamına göre, sanık ... hakkında mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralamaya yardım suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik olarak sanık ... müdafii ile katılanlar Baki ve ... vekilinin istemi üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul,oluşa ve soruşturma sonuçlarına

uygun şekilde suçun niteliğini tayin,takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... yönünden mağdur ...'ı kasten yaralamaya yardım suçunda elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış,incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan,katılanlar vekilinin sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine,sanık ... müdafiinin suçun niteliğine,haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A)Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralamaya yardım suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamadeki düşünce gibi ONANMASINA;

B)Sanık ...'in mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

a)Oluşa ve dosya içeriğine,sanık ...'in,mağdura bıçakla bir kez vurarak göbeğinin sağ tarafına isabetle,batına nafiz ve yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte omentum yaralanması meydana getirdiği olayda;

A)Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralamaya yardım suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamadeki düşünce gibi ONANMASINA;

B)Sanık ...'in mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

a)Oluşa ve dosya içeriğine,sanık ...'in,mağdura bıçakla bir kez vurarak göbeğinin sağ tarafına isabetle,batına nafiz ve yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte omentum yaralanması meydana getirdiği olayda;

Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9-15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, alt ve ust sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine,yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini;

b)Sanık hakkında yapılan yargılama giderlerinin toplamının 423,00 TL olduğu anlaşıldığı halde,toplam 429,00 TL olarak tahsiline karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup,sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamadeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA;sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı,tutuklulukta geçirdiği süre ve bozma nedeni dikkate alındığında müdafiinin tahliye isteminin reddine; 22/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11175, Karar No: 2019/15074, Tarih: 05.07.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11175 E.  ,  2019/15074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket nezdinde 15.04.2009-22.06.2012 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, çalışma saatlerinin 08:00-17:30 ve 16:00-01:00 şeklinde olmak üzere 2 vardiya halinde çalışıldığını, davalı işveren tarafından davacı için gerekli iş güvenliği malzemelerinin eksik verildiğini, davacının en az üç kişilik ekip ile çalışması gerekirken göreve defalarca 2 kişilik ekiple gönderildiğini, davalılardan ... Mimarlık İnşaat Elektrik San. Tic. Ltd. Şti.nin diğer davalı ... ile yapmış olduğu ihale şartnamesine göre kullanmaması gereken sigortası ve muayenesi yapılmayan araçlar ile davacıyı göreve gönderdiğini, asıl işveren olan davalı ... denetim görevini ihmal ettiğini, davacının aldığı son aylık brüt ücretin 1.418,40 TL. olduğunu, davacının her iş gününde Antalya şehir merkezinden ... ilçesine bağlı ... beldesine gittiğini, gidiş ve dönüş olmak üzere toplam 100 Km yolu kendi aracı ile kattettiğini, davacının işe başladığı yıl olan 2009 yılında birkaç ay yemek ücreti ödendiğini ancak daha sonraki dönemlerde bu ücretin ödenmediğini, davacının ücretlerinin zamanında ödenmediğini, fazla mesaili çalıştığını ve hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını, ücretinin ödenmediğini, yol ve yemek ücretinin ödenmediğini, bu sebeple ... 9. Noterliği'nin 14408 yevmiye numaralı ve 22.06.2012 tarihli ihtarnamesi ile davalı şirketin ihtar edildiğini, ancak ihtara rağmen herhangi bir ödeme olmadığını, ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, yemek yardımı ve yol yardımı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti: