muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13082, Karar No: 2015/6453, Tarih: 20.05.2015

Mahkemece, dava dışı kişinin gerçeğe aykırı olarak düzenlediği belgeleri gemi komutanı olan davalının onayladığı, adı geçen şahsın belirtilen aylarda gemide bulunduğu ve böylelikle çocuğuna fiilen refakatçi olamıyacağını bilebilecek konumda olduğu, oluşan kamu zararında kusur ve ihmalinin bulunması nedeniyle 5018 sayılı Kanunu'nun 71. maddesi uyarınca sorumluluğunun oluşacağı gerekçesiyle bilirkişi tarafından hesap edilen idari para cezasının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun 71. maddesinin dördüncü fıkrasındaki eylem ve işlemlerde bulunanlara bir aylık net ödemelerinin iki katı tutarına kadar idari para cezası verileceği hükme bağlanmıştır. Aynı Kanunun 73. maddesinde ise para cezalarının ilgili kamu idaresinin üst yöneticisi tarafından verileceği düzenlenmiştir. Üst yönetici tarafından verilecek para cezası idari para cezası olup 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/1 maddesi uyarınca ilgilisine tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde itiraz edilmemesi halinde kesinleşmiş olacaktır.

Anılan hükümlere göre idari para cezasının tahsiline yönelik dava açılabilmesi için, ilgili kamu idaresinin üst yöneticisi tarafından yönteme uygun olarak belirlenmiş, davalıya tebliğ edilmiş ve tebliğden itibaren yasal süresi içerisinde itiraz edilmemiş bir idari para cezasının bulunması gerekir. Başka bir ifade ile idari para cezasının istenebilir (muaccel) hale gelmiş olması gerekir. Mahkemece, davalıya yönteme uygun olarak belirlenen ve tebliğ edilen idari para cezasının bulunmadığı gözetilmeden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18451, Karar No: 2015/3525, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18451 E.  ,  2015/3525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık ve mala zarar verme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan beraat, Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük ve müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/7338 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 31/03/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/444, Karar No: 2012/871, Tarih: 31.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/444 E.  ,  2012/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Tamamı 12000 m² olup 7256,07 m²'si kamulaştırılan taşınmazdan arta kalan (sağ taraftaki) 4321,64 m²'lik kısmın, niteliği, yüzölçümü, konumu, kullanım amacı ve geometrik durumu dikkate alındığında kamulaştırma nedeniyle herhangi bir değer kaybı olmayacağının kabulü gerekirken, sağda kalan 4321,64 m²'lik kısmın teşviklerden yararlanamayacağı, sulama amaçlı derin kuyu sondajı ve elektrik trafosunun soldaki küçük bölümde kaldığı, parselin içinden geçen yolun arazi bütünlüğünü bozduğu, bu nedenlerle %40 değer kaybı oluşacağı ileri sürülerek düzenlenen bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16718, Karar No: 2014/18637, Tarih: 22.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/16718 E.  ,  2014/18637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle;

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, kuru fasülye, kuru fasülye samanı, ş.pancarı ve kapama elma ile kapama kavaklığa ait kuru-sulu şartlarda 2007 ve 2011 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan elma, erik ve ceviz ağaçları ile kavak fidanlarının yaş ve cinslerine göre dava tarihi itibariyle rayiç değerlerinin il tarım müdürlüğünden,

3-Bilirkişilerce değerlendirmeye alınan elma ürünü için dairenin geri çevirme kararı sonrası Karaman İl Tarım Müdürlüğünden getirtilen 2007 yılı veri cetvelinde verim miktarı 1565 kg, satış fiyatı 0,60 YTL olarak bildirilmiş, dekara ortalama üretim gideri ise belirtilmemiştir. Yine Karaman İl Tarım Müdürlüğü'nden alınıp bilirkişi kurulunca rapora eklenen 2006-2007 sezonu elma verimi dekara 5000 kg, satış fiyatı 0,75 YTL ve dekara üretim gideri 1330,66 YTL olup il tarım müdürlüğünce düzenlenen bu veri cetvellerinin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla bu çelişkilerin nedeninin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden yeniden sorulup giderilmesi ve 2007 yılı dekar başına elma üretim giderini gösteren cetvelin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından,

4-Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen tapu maliki ...'e ait veraset ilamlarının birbiri ile çelişkili olduğu anlaşılmakla, veraset ilamları arasındaki çelişkiyi gidererek doğru olan veraset ilamı dosya arasına alınarak davada taraf olmayan tüm mirasçılarına gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesi ile birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15673, Karar No: 2016/14064, Tarih: 19.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/15673 E.  ,  2016/14064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dairemiz'e ait 01.06.2016 gün, 2014/21100 Esas, 2016/9599 Karar sayılı geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmediği, geri çevirme kararında vurgulandığı üzere “Mahkemece hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte birini” peşin olarak yatırması için davalıya muhtıra çıkartılması istenmesine rağmen çıkartılan muhtırada yazılı miktarın mahkemece hüküm altına alınan karar ve ilam harcının 1/4’üne tekabül etmeyecek şekilde eksik hesaplandığı ve temyiz edenin muhtırada yazan miktarı yatırdığı ve dosyanın bu şekilde Dairemize gönderildiği görülmektedir. Bu haliyle 01.06.2016 tarihli geri çevirme gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşıldığından bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

1- Nispi harca tabi davalarda hükmü temyiz eden davalının, Mahkemece hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte birini peşin olarak yatırması gerektiğinden 25.01.1985 gün 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulaması gereken HUMK'nun 434/3. maddesi gereğince, temyiz karar harcını tamamlaması için adına muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz karar harcının tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde temyiz harcının tamamlanmaması halinde Mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenmesi, verilen kesin süre içinde harcın tamamlanması halinde dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesi, tamamlanmaması halinde ise, Mahkemece, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek, yedi günlük temyiz süresinin beklenmesi, anılan kararın temyizi halinde gönderilmesi gerekmektedir.

2- Öte yandan; dava konusu 19.11.2012 tarihli hacze ilişkin haciz tutanağının gönderilen takip dosyası suretleri arasında olmadığı, yargılama dosyası içerisinde bulunan UYAP çıktısının ise okunaklı olmadığı görülmektedir. Bu sebeple; .... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/11931 Esas sayılı takip dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin dava konusu haciz tutanağı da dahil tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak, temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11135, Karar No: 2011/4287, Tarih: 12.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11135 E.  ,  2011/4287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/06/2009 tarih ve 2006/380-2009/374 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından sigortalanan kiraz emtiasının, davalı tarafından Türkiye'den İngiltere'ye taşınması sırasında araç içinde gerekli sıcaklığın sağlanmaması nedeniyle hasar gördüğünü, tespit edilen hasar miktarının sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 61.186 EURO'nun tahsil tarihindeki TL karşılığının dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından taşınan malların hasarsız olarak alıcıya teslim edildiğini, hasarın süresi içinde ihbar edilmediğini, sovtaj ve geri kazanım durumunun belgelenmediğini, net zararın belirlenmesinin gerektiğini, davacı tarafın dava konusu taşıma nedeniyle yaptığı her türlü tahsilatın ve taşıma ücretinin takas ve mahsubunu talep ettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, CMR Konvansiyonu'nun 17/1 maddesi uyarınca taşıyıcının malları teslim aldığı andan teslim ettiği ana kadar vuku bulan hasardan sorumlu olduğu, dava konusu uyuşmazlıkta davalının emtiayı 2-3 derecede muhafaza etmesi gerekirken taşımanın 6.1 ile 12.3 derecelerde gerçekleştiği, bu nedenle hasarın meydana geldiği, hasarın istifleme hatasından kaynaklanmadığı, davalının hasardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 61.186 EURO'nun CMR'nin 25. maddesi gereğince yıllık % 5 faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerinin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, uluslararası kara taşımacılığı sırasında, nakliye rizikolarına karşı sigortalı emtiada meydana gelen hasar bedelinin rücuen tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-Dava, uluslararası kara taşımacılığı sırasında, nakliye rizikolarına karşı sigortalı emtiada meydana gelen hasar bedelinin rücuen tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

CMR Konvansiyonu’nun 17/1. maddesi uyarınca, kural olarak, taşıyıcı, teslim aldığı andan teslim edilinceye kadar, malların tamamen veya kısmen kaybından ve vuku bulacak hasardan sorumludur. Ancak CMR’nin 17/4-c maddesine göre, yüklemenin gönderene ait olması ve malların gönderici, alıcı veya bunlar adına hareket eden şahıslar tarafından yüklenmesi, istif edilmesi veya boşaltılması sırasında hasarın oluşması halinde taşıyıcı sorumlu olmayacaktır. Bu hükümden anlaşılacağı üzere, hasar sorumluluğunun belirlenmesinde ispat yükü taşıyıcıdadır. Hatta, taşıyıcı yukarıda anılan hususları ispat etse bile, yükleme ve istif hatasının ayrıca bir araştırmaya gerek duyulmaksızın kolaylıkla fark edilebilecek nitelikte olması durumunda, TMK.nun 2. maddesi gereği taşıyıcının durumu gönderene duyurarak onu uyarması gerektiğinden, bu durumda taşıyıcının da BK.nun 44. maddesi kapsamında müterafik kusuru söz konusu olabilecektir. Somut olayda, mahkemece hukukçu bilirkişiden alınan ilk raporda, teamüle göre yüklemenin gönderene ait olduğu, bu durumda davalının sorumlu olmadığı açıklanmış olmasına ve ikinci raporda ise sorumluluğun taşıyıcıya ait olduğunun bildirilmesine rağmen mahkemece çelişkiyi giderecek yeni bir rapor alınmadığı gibi, hangi gerekçe ile ikinci rapora itibar edildiği de karar yerinde tartışılmamıştır. O halde, yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca mahkemece, zararın istif hatasından mı, yoksa taşıma kusurundan mı kaynaklandığının raporlar arasındaki çelişki giderilerek tartışmasız bir şekilde ortaya konulması, eğer zarar istif hatasından kaynaklanmışsa, bu takdirde yüklemenin kime ait olduğunun belirlenmesi, yükleme ve istifin gönderene ait olması halinde ise, davalı taşıyıcının gözetim yükümlülüğüne bağlı müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı üzerinde durulması, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Öte yandan, CMR Konvansiyonu'nun 23. maddesi hükmü, malların kısmen veya tamamen ziya halinde talep edilebilecek tazminat miktarının hesaplama şeklini düzenlemiştir. Hasar halinde tazminatın nasıl hesaplanacağı CMR m 25'te düzenlenmiştir. Anılan maddede eşyanın ziya durumunda tazminatın hesaplanmasını düzenleyen CMR m 23'e atıf yapmıştır. Buna göre ilk olarak yine eşyanın değeri belirlenir. Eşyanın değeri tespit edilirken öncelikle borsa fiyatı, borsa fiyatı yoksa piyasa değeri, eşyanın bir piyasa değeri de bulunmuyorsa herkes için ifade ettiği objektif değer dikkate alınır. Değer tespiti bakımından, ziya halinden farklı olarak, yanlızca hasara uğramış olan kısım değil, eşyanın tamamının değeri göz önünde bulundurulur. Daha sonra bu şekilde belirlenen değerle eşyanın hasarlı haldeki değeri arasındaki fark bulunur. (Kübra Yetiş Şamlı Taşıyıcının Sınırlı Sorumluluktan Yararlanma Hakkının Kaybı- Baskı, Eylül 2008- sayfa 24 - 25)

Somut olayda da taşınan emtianın kısmi hasara uğraması söz konusu olduğundan, mahkemece hükmedilecek tazminat miktarı hesaplanırken CMR Konvansiyo'nunun 25. maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu madde hükümlerine göre hesaplama içermeyen bilirkişi raporuna itibar edilerek, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

4- Ayrıca, davalı tarafça, davaya konu hasar nedeni ile kendi sigorta şirketi tarafından davacıya ödemede bulunulduğu ve ödenen miktarın mahsup edilmesinin gerektiği savunulmuş olmasına rağmen bu hususta herhangi bir araştırma yapılmamış olması da hükmün davalı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2),(3),(4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/425, Karar No: 2019/11707, Tarih: 10.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/425 E.  ,  2019/11707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, yeni temyiz vaki olması durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1510, Karar No: 2024/1635, Tarih: 21.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1510 E.  ,  2024/1635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/292 E., 2022/164 K.

HÜKÜM/KARAR : Onama

KARAR DÜZELTME

TALEP EDEN : Şikayetçi vekili

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan sıra cetvelindeki sıraya şikayet istemi sonucunda mahkemece istemin reddine karar verilmiş olup, verilen kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2022/3489 Esas, 2023/3865 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, Dairemiz kararına karşı şikayetçi vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’un 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı şikayetçi tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 2.320,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 21.05.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.