muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4915, Karar No: 2018/8021, Tarih: 10.12.2018

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli 1420 parsel sayılı taşınmaz yörede 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında tapu kaydı kapatılarak 158 ada 5 parsel numarası ile 2/B madde uygulamasıyla ... sınırları dışına çıkarıldığından ... adına tespit edildiği ve beyanlar hanesine ...'in kullanımında olduğunun şerh verildiği ve yargılamanın iadesini talep eden davalı-karşı davacı ... mirasçıları tarafından iade işlemi için ... Defterdarlık Makamına başvuruda bulunulduğu ve taşınmazın tarafa iade edildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 310. maddesine göre davadan feragat, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. Aynı Kanunun 311. maddesine göre de feragat kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. Bu yasal düzenleme ve davadan feragatın hukuki sonuçları dikkate alındığında temyiz aşamasında davadan feragat edilmesi halinde Yargıtayca öncelikle feragat konusunda bir karar verilmek üzere hükmün bozulması, sair temyiz itirazlarının incelenmemesi, karar düzeltme aşamasında davadan feragat edilmesi halinde ise karar düzeltme isteminin kabulü ile önceki Yargıtay kararının ortadan kaldırılması ve yine öncelikle feragat konusunda bir karar verilmek üzere yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekir.

Somut olaya gelince, yargılamanın iadesini talep eden davalı-karşı davacı ... mirasçıları vekili karar tarihinden sonra 10/09/2018 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Az yukarıda açıklanan hukuksal olgu ve yargılamanın iadesini talep eden davalı-karşı davacı ... mirasçıları vekilinin temyiz aşamasında davadan feragat ettiği gözetildiğinde mahkemece feragat konusunda bir karar verilmek üzere hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre ... ve ... Yönetiminin sair temyiz istemlerinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/12/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31086, Karar No: 2014/30214, Tarih: 23.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/31086 E.  ,  2014/30214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-2, 106/1-2. cümle, 29/1, 62/1 ve 52/2-4 maddeleri uyarınca 1.500 Türk lirası, 500 Türk lirası ve 360 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair, ...Sulh Ceza Mahkemesinin 22/05/2013 tarihli ve 2012/1537 esas, 2013/574 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2013 gün ve 267064 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanığın kayden 03/10/1994 doğumlu olması, mahkemesince de suç tarihinin 02/09/2012 kabul edilmesi karşısında, suç tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, ...Sulh Ceza Mahkemesinin 22/05/2013 tarihli kararıyla, seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edilerek, 1.500, 500 ve 360 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği, yüze karşı verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24.04.2014 tarihli kararıyla hükmolunan cezaların miktarına göre temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu kararın infazı aşamasında, hükmolunan cezalardan yaş küçüklüğü indirimi yapılmamış olması nedeniyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, TCK’nın 31/3. maddesinin uygulanmamasına yönelik hukuka aykırılığa ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 5377 sayılı Kanun ile değişik 31/3 maddesinde, "Fiili işlediği sırada onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında suç, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde onsekiz yıldan yirmidört yıla; müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde oniki yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Diğer cezaların üçte biri indirilir ve bu halde her fiil için verilecek hapis cezası oniki yıldan fazla olamaz." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda; dosyadaki nüfus kayıt belgesine göre, 03.10.1994 doğumlu olup suçun işlendiği 02.09.2012 tarihinde, 15 yaşını bitirip 18 yaşını doldurmayan sanığa verilen adli para cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirilmediği görülmektedir.

Bu itibarla, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK’nın 31/3. maddesi uygulanmayarak fazla ceza belirlenmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

İncelenen somut olayda; dosyadaki nüfus kayıt belgesine göre, 03.10.1994 doğumlu olup suçun işlendiği 02.09.2012 tarihinde, 15 yaşını bitirip 18 yaşını doldurmayan sanığa verilen adli para cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirilmediği görülmektedir.

Bu itibarla, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK’nın 31/3. maddesi uygulanmayarak fazla ceza belirlenmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

A- Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında, ...Sulh Ceza Mahkemesinin 22/05/2013 tarihli ve 2012/1537 esas, 2013/574 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

B- Anılan Kanun maddesinin 4/d fıkrası gereğince karardaki hukuka aykırılık hükümlüye daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle;

1- Sanık hakkında katılan ...'e hakaret suçundan TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca verilen, 90 gün adli para cezasının, TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek, sanığın 60 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

- TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek, sanığın 50 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

- Gün üzerinden belirlenen adli para cezasının, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile çarpılması sonucu, sanığın sonuç olarak, 1.000 Türk lirası adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

2- Sanık hakkında katılan ...'e tehdit suçundan TCK’nın 106/1-2. (cümle) maddesi uyarınca verilen, 30 gün adli para cezasının, TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek, sanığın 20 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

- TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek, sanığın 16 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

- Gün üzerinden belirlenen adli para cezasının, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile çarpılması sonucu, sanığın sonuç olarak, 320 Türk lirası adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

3- Sanık hakkında katılan ...'e tehdit suçundan TCK’nın 106/1-2. (cümle) maddesi uyarınca verilen, 30 gün adli para cezasının, haksız tahrik nedeniyle TCK'nın 29/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirilerek, sanığın 22 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek, sanığın 14 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek, sanığın 11 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- Gün üzerinden belirlenen adli para cezasının, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile çarpılması sonucu, sanığın sonuç olarak, 220 Türk lirası adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

- TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek, sanığın 14 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek, sanığın 11 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- Gün üzerinden belirlenen adli para cezasının, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile çarpılması sonucu, sanığın sonuç olarak, 220 Türk lirası adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

C- İnfazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, kararın öbür yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3718, Karar No: 2016/6091, Tarih: 18.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/3718 E.  ,  2016/6091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.02.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davaya konu 1243 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; dosya içindeki tarafların beyanlarına göre dava konusu taşınmaz üzerindeki muhdesatla ilgili olarak herhangi bir çekişme bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, Dairemizin yukarıda açıklanan ilkesi doğrultusunda oran kurulmak suretiyle satış bedelinin dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8034, Karar No: 2015/9317, Tarih: 02.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/8034 E.  ,  2015/9317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/609

MAHKEMESİ : Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2013

NUMARASI : 2012/1375 Esas, 2013/850 Karar

SUÇ : Mühür bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Elektrik dağıtım ve satışının kamu kurum ya da kuruluşları tarafından gerçekleştirildiği dönemde, anılan idarelerin mühürleme ve buna bağlı olarak işlemleri yerine getirme konusunda yetki ve görevlerinin bulunduğu hususu izahtan varestedir.

Belirtilen dağıtım ve satışın özelleştirilme kapsamına alınması sonrasındaki durumun değerlendirilmesinde ise;

4628 sayılı 03/03/2001 tarih 24335 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Enerji Piyasası Kanununun amaç, kapsam ve tanımlar başlıklı 1. maddesinin 3. fıkrasının 45. alt bendine göre; Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği, dağıtım ve perakende satış faaliyeti gösteren tüzel kişilerin görüşleri alınmak suretiyle TEDAŞ tarafından hazırlanarak dağıtım ve perakende satış lisansları hükümleri uyarınca dağıtım şirketleri, perakende şirketleri ile söz konusu şirketlerden hizmet alan tüm taraflara uygulanacak standart, usul ve esasları belirleyen kuralları ifade eder.

Aynı Kanunun 2. maddesinin 2. fıkrasına göre piyasada faaliyet gösterecek tüzel kişilerin faaliyetlerinde uymaları gereken usul ve esaslar bu kanun ve ilgili yönetmeliklerle düzenlenir.

Belirtilen Kanunun 3/b-5. maddesinde, lisans sözleşmelerinde, yönetmelik uyarınca hizmet maliyetlerinin yansıtılmasına dair kurallar ile kayıp ve kaçakları asgariye indirecek önlemlerin uygulanmasına dair esasları içeren hükümlerin de bulunması öngörülmüştür.

Bu Kanunun 4. maddesinin 3. fıkrasında Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun görev ve yetkileri arasında, Kurul kararıyla bu kanun hükümleri uyarınca çıkaracağı yönetmelikleri piyasada faaliyet gösteren tüzel kişilerin ve ilgili kurum ve kuruluşların görüşlerini alarak hazırlamak da sayılmıştır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu ise bu kanun hükümlerini uygulamak, tüketicilere güvenilir kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak ile Kanunun 5. maddesinde görevlendirilmiştir.

Yukarıda yasal dayanakları ve kapsamı ifade edilen Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 13. maddesinin 3. fıkrasına göre “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur.”

Aynı Yönetmelik hükmü “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır, Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur.” şeklinde 13/07/2011 tarihinde değişikliğe uğramıştır.

Aynı Yönetmelik hükmü “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır, Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur.” şeklinde 13/07/2011 tarihinde değişikliğe uğramıştır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun yasal yetkisi dahilinde almış olduğu 29/12/2005 tarihli karar ile “kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanılması durumunda yapılacak işlemlere ilişkin usul ve esaslar” belirlenmiş, bu kapsamda kaçak ve usulsüz elektriğin tespiti ile mühürlemenin usulü düzenlenmiştir. Bu düzenleme bir suç ihdası yani idari bir eylemle bir suç oluşturulması olmayıp TCK'nın 203. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun mühürlemeyle ilgili işlemlerinin idari olarak nasıl gerçekleşeceğinin kayıt altına alınmasından ibarettir. Buna göre Enerji Piyasası Denetleme Kurulunun TCK'nın 203. maddesinde belirtilen yetkili amir konumunda olduğu yukarıdaki mevzuat hükümlerinden kolaylıkla anlaşılmaktadır. Yani yetkili amir durumunda olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun, kanunun kendisine verdiği hak ve yükümlülüğe bağlı olarak aldığı karar ve çıkardığı yönetmelik hükümlerine göre yapılacak mühürleme işlemi yetkili amirin emriyle yapılan bir mühürlemedir. Bu mühürlemenin mutlaka TCK'nın 6. maddesi kapsamında kalan kamu görevlileri eliyle gerçekleştirilmesi hususu 765 sayılı TCK'nın aksine, 5237 sayılı TCK'da ne doğrudan, ne de dolaylı olarak düzenlenmemiştir. Düzenlenmeyen bir hususun yorum ile ortaya konulması da yasama organının yetkisine müdahale anlamını taşıyacaktır. Nitekim, Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 4. maddesinde fiilen mühürleme işleminin kimin tarafından yapılacağı açıkça ifade edilmiştir.

Her ne kadar Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin değişiklik öncesi yürürlükte olduğu dönemde mühürleme yapılacağına dair bir hüküm bulunmadığı akla gelebilirse de, 622 sayılı Kurul kararı bu tereddüdü tamamen ortadan kaldıracak nitelikte bir içeriğe sahip olup, karar ekindeki tutanakların kapsamı da bu kabulü doğrular niteliktedir.

Yukarıda izahı yapılan mevzuat hükümlerine göre, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinde yapılan değişikliğin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun 29/12/2005 tarihli karar içeriği ile birlikte değerlendirilmesinin gerektiği, bu değişikliğin gerek özelleştirme kapsamına alınan şirketlere gerekse özelleştirme sonrası dağıtım lisansı sahibi tüzel kişilere yeni bir yetki verilmesinden ziyade, mevcut yetkinin açıklanmasından ibaret bulunduğu, somut olayda özelleştirme kapsamına alınan kurumun bu işlemler sırasında ve özelleştirme sonrasında da dağıtım lisansı sahibi olan tüzel kişinin kaçak elektriği kesme ve buna bağlı olarak mühürleme yetkisinin varlığının kabulünün zorunluluk arz ettiği ortadadır.

5237 sayılı TCK'nın 203. maddesinde yer alan "... veya yetkili makamların emri uyarınca ..." ibaresinin Anayasa'nın 2. ve 38. maddelerine aykırılığı ileri sürülerek iptali istemiyle itiraz yoluna başvurulması üzerine Anayasa Mahkemesinin 26/07/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 2012/77 E. 2013/66 K. sayılı kararıyla, "Mühür, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulmaktadır. Mühürleme, kanun ya da yetkili makamların emri uyarınca yapılmaktadır. Kanunlarda, “bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için” mühür konulması şeklinde bir düzenlemeye yer verilmesi durumunda, kanunun emriyle konulan mühür söz konusu olmaktadır. Bunun yanında idari organlar kanunlarla, bir iş veya işlemin yerine getirilmesi konusunda yetkili kılınabilirler. Kanunla verilen bu yetkiyi kullanan organlar, “bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için” mühür konulması emrini verebilirler. Burada mühürleme emrini verme yetkisi dayanağını yine kanundan almaktadır.

İtiraz konusu kuralda yer alan yetkili makamlar, kendilerine kanunlarla verilmiş yetkiye dayanarak mühür koymaktadırlar. Bir başka ifadeyle, bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için kanunla yetkili kılınan makam, bu yetkisini “mühürleme” yapmak suretiyle kullanmaktadır. Dolayısıyla, mühürleme yetkisinin hangi makamlar tarafından kullanılacağı, kapsamı ve sınırları kanunlarla önceden belirlenmiş olmaktadır. Bu durumda, yetkili makamların emri ile mühür konulması, çerçevesi sınırsız, belirsiz, geniş bir alanın idarenin düzenlemesine bırakıldığı anlamına gelmez.

Açıklanan nedenlerle, itiraz konusu kural Anayasa'nın 2. ve 38. maddelerine aykırı değildir." gerekçelerine yer verilmek suretiyle iptal isteminin reddine karar verilmiştir.

Belirtilen ilkeler gözetilerek; tebliğnamede, özelleştirme uygulamaları neticesi katılan kurumun özelleştirme sürecinin kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği, ayrıca 05/10/2005 tarihli kaçak/usulsüz elektrik tüketim tespit tutanağı ve Y.. Y.. Tekkeköy İlçe İşletme Başmühendisliğinin 30/10/2008 tarihli cevabi yazısından sayacın suç tarihinden önce mühürlü olduğu anlaşıldığından, mühürlemeye ilişkin belge bulunmadığı hususlarında bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmek delilleri takdir ve gerekçeleri gösterilmek suretiyle kurulan hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6393, Karar No: 2015/11182, Tarih: 27.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/6393 E.  ,  2015/11182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARAY (TEKİRDAĞ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2012

NUMARASI : 2008/182-2012/114

Taraflar arasında görülen davada Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/04/2012 tarih ve 2008/182-2012/114 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/10/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı Maliye Bakanlığı vekili Av. B. Ç.ve davalı TMSF vekili Av. C. K. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı E.. E..'in K. Kaynak Suları Ltd'nin gerçek ortağı olduğunu, hakkındaki icra takiplerinden kurtulmak için çalışanlarını, adamlarını ortak olarak gösterdiğini, TMSF'nin şirkete kayyım olarak atandığını, yapılan işlemlerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, K.Kaynak Suları Ltd'nin kuruluşunun muvazaalı olduğunun tespitini, davalılar adına olan şirket kaydının iptali ile davalı E.. E.. adına ticaret siciline tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı E.. E..'in şirkette ortaklık durumunun bulunmadığı, muvazaa hususunun ispatlanması gerektiği, TMSF'nun davada taraf sıfatının olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı vekili, davalı E.. E..'in K.Kaynak Suları Ltd'nin gerçek sahibi olduğunu, hakkındaki icra takiplerinden kurtulmak için çalışanlarını ve adamlarını ortak olarak gösterdiğini, yapılan işlemlerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalılar adına olan şirket kayıtlarının iptali ile davalı E.. E.. adına ticaret siciline tescilini talep etmiş, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, davada iddianın ileri sürülüş biçimine göre dava dışı K. Kaynak Suları Ltd'nin hukuku etkilenecek olup, anılan şirketin taraf olarak yer almadığı bir davada uyuşmazlığın çözülüp, sonuçlandırılması mümkün değildir.

Bu itibarla, mahkemece davacı tarafa K. Kaynak Suları Ltd. hakkında dava açmak üzere mehil verilerek, dava açıldıktan sonra işbu dava dosyası ile birleştirilerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece davacı tarafa K. Kaynak Suları Ltd. hakkında dava açmak üzere mehil verilerek, dava açıldıktan sonra işbu dava dosyası ile birleştirilerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2- Öte yandan, kabule göre mahkemece davada kendisini vekille temsil eden davalı A.. Y.. ve H.. Y.. yararına 97.589,84 TL nispi vekalet ücreti takdir edilmiş ise de, dava tarihinde yürürlükte olan HUMK'nun 179 ve sonradan yürürlüğe giren HMK'nun 119. maddesi uyarınca mamelek hukukundan doğan davalarda davacının dava dilekçesinde müddeabih değerini para olarak göstermesi zorunludur. Dava dilekçesinde değer gösterilmemiş ise bu değer mahkemece davacıya tespit ettirilir.

Somut olayda, dava dilekçesinde dava değeri gösterilmemiş olup, mahkemece davalı E.. E..'in davacıya olan vergi borcu üzerinden nispi vekalet ücreti takdir edildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, mahkemece davacı tarafa davanın değerini göstermesi için mehil verilerek, dava değerinin dava konusu hisselerin sermaye içindeki değeri ile sınırlı olduğu nazara alınarak, kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına buna göre vekalet ücreti takdir edilerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin TMSF dışındaki davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 27/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.