muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17635, Karar No: 2014/12552, Tarih: 29.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/17635 E.  ,  2014/12552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/164-2012/351

Davacı Ç.. A.. vekili Avukat S.. K.. tarafından, davalılar A.. G.. Bas. Yayın San. ve Tic. A.Ş. vdl. aleyhine 04/05/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu yayının tarihi, içeriği, veriliş şekli, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Dava konusu yayının tarihi, içeriği, veriliş şekli, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının ise (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/09/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar sayın çoğunluk tarafından hüküm altına alınan miktarın fazla olduğu gerekçesiyle bozulmuştur. Çoğunluk görüşüne aşağıdaki nedenle katılmamaktayım.

Davacının sahip olduğu ve daha sonra başka kişi veya kurumlara devrettiği basın yayın organının davacıya geçiş usulü hakkında Türk siyasal yaşamında ve Türk basınında derin tartışmalar gerçekleşmiştir. Tartışmalar özellikle TMSF tarafından el konulan bir yayın organının siyasal yakınlık nedeniyle davacı tarafa devredildiği çizgisinde odaklanmıştır. Dolayısıyla gerek yayın organının elde edilişi ve biçimi gerekse siyasal iktidara yakınlık konusu oldukça kuvvetli olgusal temel oluşturmaktadır. Bunun yanında bu olgusal temele dayanan tartışmaların sürgit gündemi işgal etmesi ve davalı tarafından bu konunun eleştiri-haber-yorum konusu edilmesi kuşkusuz bir kamu yararını doğurmaktadır. Özellikle basın özgürlüğü açısından bakıldığında davacının TMSF'den bir basın yayın organı alması dışında bazı kamu kaynaklı ihalelere girmesi/alması kesin ve kuşkusuz bir şekilde basın yayın organları tarafından ele alınıp kamusal tartışmaya açılması kamu yararının bir gereği olduğu gibi siyasal iktidar tasarruflarının toplumda tartışmasını sağlamak açısından da yaptırımı olmayan bir sivil denetim davranış biçimidir. Basın özgürlüğü açısından baktığımızda da ayrıca güncelliğin bulunduğu da sabittir. Bu durumda bakılması gereken tek nokta olarak karşımıza "aşma" bulunup bulunmadığı noktasıdır. Söz konusu yazı bütünüyle ele alındığında da hiçbir biçimde açmadan bahsedilemez. Yukarıdan beri sıraladığımız ilkeler basın özgürlüğü açısından vazgeçilemeyecek ögelerdir. Bu ilkeler ışığından bakıldığından davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabul edilmiş olması görüşüne katılmamaktayım.29/09/2014
Yargıtay — Esas No: 2016/1091, Karar No: 2017/13304, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1091 E.  ,  2017/13304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22107, Karar No: 2023/14157, Tarih: 27.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/22107 E.  ,  2023/14157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVACILAR : 1- ...

2- ...

3- ...

4- ...

vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ : 25.07.2013

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasındaki hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat (itirazın iptali) davasının yapılan açık yargılamasının sonunda, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ın 04.02.2013 tarihinde vefat ettiğini, vefatından önce Yapı Kredi Bankası A.Ş. Eskişehir Şubesi'nden kullandığı kredilerin teminatı olarak davalı ile aralarında toplam 28.500,00 TL değerinde 4 farklı hayat sigorta poliçesinin düzenlendiğini,'ın vefatından sonra yapılan başvuruya rağmen davalının TTK.'nın 1290 ve Hayat Sigortası Genel Şartları'nın C.3.maddelerini gerekçe göstererek “vefat tazminatını ödemeyeceklerini” bildirdiğini, davacıların bankadan alınan krediyi ödemek zorunda kaldıklarını, ödenen miktarın tahsili amacıyla başlattıkları takibe davalının haksız yere itiraz ettiğini, davacıların murisi 'ın solunum yetmezliği nedeniyle vefat ettiğini, sigorta poliçelerinin düzenlendiği tarihte ölümüne sebep olan rahatsızlığı ile ilgili hiçbir teşhis ve tanının bulunmadığını, buna ilişkin doktor raporunun olmadığını ve tedavi de uygulanmadığını, davalının, sigortalının ölüm sebebi olan KOAH hastalığı ile ilgili Eskişehir Devlet Hastanesi'nden alındığını ileri sürdükleri 08.06.2007 tarihli belgeye araştırmalarında rastlamadıklarını, ilgili hastanede yer alan hizmet detay belgesinde “astım, tanımlanmamış” şeklinde ibarenin yer aldığını, KOAH tanımlaması ile ilgili bir belge ve raporun bulunmadığını, tazminatın ödenmemesinin sözleşme hükümlerine aykırı olduğunu, murisin ölüm sebebinin kalp yetmezliği ya da kalp rahatsızlığı ile ilgili olmadığını, davalının poliçe imzalandığı tarihte de murisin hastane kayıtlarına rahatlıkla ulaşma imkanının bulunduğunu belirterek davalının itirazının iptaline ve davacılar yararına alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların murisinin 4 adet Kredili Hayat Sigortası Poliçesi ile sigortalandığını, murisin katılım beyan formunda “tüm kalp ve damar hastalıkları, felç, diyabet, her türlü kanser, ruh ve sinir hastalıkları, böbrek, akciğer, karaciğer ve kan hastalıklarının olmadığını, son 5 yıl içerisinde 5 günden uzun süre hastaneye yatmasını gerektiren ameliyat olmadığını, kapsamlı bir tedavi görmediğini ve hali hazırda malul olmadığını, son 12 ay içerisinde 30 günden uzun süreli sağlık raporu ile izin almadığını, düzenli bir tedavi veya kontrole ihtiyaç olan sağlık probleminin bulunmadığını” beyan ettiğini, sigorta sözleşmelerinin de bu beyan esas alınarak düzenlendiğini, murisin 04.02.2013 tarihinde “solunum yetmezliği, KOAH ve diyabet rahatsızlıkları” nedeniyle vefat ettiğini, yapılan araştırma sonucunda sigortalıya 18.06.2007 tarihinde “KOAH”, 10.08.2007 tarihinde ise "Hipertansiyon ve Kalp Yetmezliği” tanılarının konulduğunun ve sigortalının bu nedenle tedavi gördüğünün öğrenildiğini, bu hastalıkların poliçe öncesinde mevcut ve teşhis edilmiş olduğunu, sigortalının Hayat Sigortası Genel Şartları'nın C.2 ve TTK.'nın 1290.maddeleri gereğince beyan hükümlülüğüne aykırı davrandığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemesinin 30.10.2015 tarihli 2014/184 E. 2015/1346 K. sayılı kararı ile iddia, savunma, toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile davalının Eskişehir 6. İcra Dairesinin 2013/5098 esas sayılı icra takibine yaptığı itirazın 9.111,11 TL yönünden iptaline, inkar tazminatının şartları bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 10.06.2019 tarihli ve 2016/7827 E.-2019/7189 K. sayılı ilamında özetle "Somut olayda davacılar murisince Yapı ve Kredi Bankası'ndan tüketici kredisi çekildiğini, bu esnada murisi adına davalı sigorta şirketince Hayat Sigorta poliçesi tanzim edildiğini, murisin vefatı nedeniyle davalı sigorta şirketince ödeme yapılmadığını ileri sürerek sigorta bedelinin davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmektedirler. Dava, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun yürürlükte olduğu 25.07.2013 tarihinde açılmıştır. Davacılar ile davalı sigorta şirketi arasındaki uyuşmazlık 6102 sayılı TTK 1487 vd. maddesinde düzenlenen Hayat Sigorta Poliçesinden kaynaklanmaktadır. 6102 sayılı TTK 4/a maddesinde "bu kanunda" öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı, Yasanın 5. maddesinde de Asliye Ticaret Mahkemesinin tüm ticari davalara bakmakla görevli olduğu düzenlenmiştir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece re'sen dikkate alınması zorunludur. Bu durumda, davacıların murisi ile davalı sigorta şirketi arasındaki ilişkinin ticari nitelikte olduğu dolayısıyla davanın ticari dava ve görevli mahkemenin Ticaret Mahkemesi olduğu göz önünde tutularak Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir." gerekçesi ile hükmün bozulmasına, bozma neden ve şekline göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 2019/3778 esas, 2020/8427 karar sayılı örnek ilamı, yine aynı dairenin 2019/5609, esas 2020/8487 karar sayılı örnek ilamlarında da belirtildiği üzere sigorta sözleşmesinden önce hastalığın bildirilmemesinin ve sigortalının bildirilmeyen hastalık nedeniyle ölmesi durumunda TTK'nun 1439. ve Hayat Sigortaları Genel Şartlarının C2 ve C3 maddeleri hükümlerinin ihlali anlamına geldiği, davacı vekilince bilirkişi raporlarına itirazlarında ve dilekçelerinde murisinin sigorta poliçesindeki formları kendi el yazısıyla düzenlemediği, bu nedenle herhangi bir kastının bulunmadığı ya da hastalığını gizlemek istemediğini bildirmişse de bu durumun murisin beyan yükümlüğünü ortadan kaldırmayacağı ve sigorta sözleşmelerinin iyi niyet sözleşmeleri olduğu ve tarafların sözleşme kurulması aşamasında birbirlerini aydınlatma yükümlülüğü altında olduğu, bu nedenle davacıların bu iddialarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; mahkemenin gerekçesinde dayandığı tüm Yargıtay kararlarında sigortalının sigorta sözleşmesinin başlangıcında var olan hastalığını "KASITLI" olarak saklaması halinde tazminata hak kazanamayacağının belirtildiğini, oysa dosya içindeki 03.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda "..zira katılım beyanında da müteveffanın sadece imzası bulunmakta olup, sağlığı ile ilgili sorulara doğru cevap verdiğine ilişkin kendi el yazısı ile beyanı da bulunmadığından, kusurlu da olsa kastının bulunmadığı görüşü kurulumuzda hakim olmuştur" şeklinde kanaat belirtildiğini, mahkemece gerekçeli kararda "Dosyanın daha fazla sürüncemede kalmaması ve usul ekonomisi gereğince tekrar bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı, Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/184 E. sayılı dosyasında düzenlenen 24.09.2014 tarihli ATK raporu ve 03.02.2015 tarihli kök rapor ve 20.07.2015 tarihli ek raporun incelemelerde dikkate alınması gerektiği anlaşılmıştır" denilmesine rağmen 03.02.2015 tarihli kök rapor ve ek raporun hilafına karar verildiğini, davanın sürüncemede kalması ve usul ekonomisinin davalıyı değil davacıları etkileyen bir husus olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacıların murisinin vefatından dolayı müteveffanın ölümünden önce düzenlenen hayat sigortası poliçesi kapsamında vefat tazminatının tahsili talebine ilişkin başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu'nun 1290 ıncı (6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1435 ve 1439 uncu) maddeleri, Hayat Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Davacılar

269,85 TL 0.H.

59,30 TL P.H.

210,55 TL Kalan
Yargıtay — Esas No: 2012/12670, Karar No: 2014/624, Tarih: 21.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/12670 E.  ,  2014/624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/102025

MAHKEMESİ : Çaycuma Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2012

NUMARASI : 2011/367 Esas, 2012/2 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Başkent Edaş Zonguldak İl İşletme Müdürlüğünde müdür, Çaycuma İşletme Başmühendisliğinde işletme şefi ve teknisyen olarak görev yapan sanıkların, serbest elektrikçi olarak çalışan katılan D.. K..'nın hazırlamış olduğu elektrik tesisat projesini Kuruma teslim etmesine rağmen, projeyi inceleyip onay vermek yerine tesisatı hazırlatan mağdur A.. Z.. hakkında kaçak elektrik kullanmaktan tutanak tutup işlem yapılmasına neden olduklarının anlaşılması karşısında, 399 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüslerinin Personel Rejiminin Düzenlenmesi ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Bazı Maddelerinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname'nin 3771 sayılı Kanunun 9. maddesiyle değişik 11. maddesinin (ilk) ve (b) fıkralarındaki “Her çeşit personel”in “Teşebbüslerin ve bağlı ortaklıkların paralarına ve para hükmündeki evrak ve senetlerine ve diğer mevcutlarına karşı işledikleri suçlar ile bilanço, tutanak, rapor ve benzeri her türlü belge ve defterleri üzerinde işledikleri suçlar ile ifa ettikleri görevlerinden doğan suçlardan dolayı memur sayılarak haklarında TCK’nın 2. kitap üçüncü ve altıncı bablarındaki hükümler uygulanır” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında suç tarihi itibariyle sanıkların kamu görevlisi gibi sorumlu tutulup görevi kötüye kullanma suçunun faili olabilecekleri gözetilmeden oluş ve bu konudaki mevzuata uygun düşmeyen yazılı gerekçelerle beraet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9314, Karar No: 2010/3310, Tarih: 25.02.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/9314 E.  ,  2010/3310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Sulh 1.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit

HÜKÜM(LER) : Ret

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz istemi suç vasfına yönelik olduğundan yerinde görülmekle RED KARARININ KALDIRILMASI, suretiyle işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Soruşturma sırasında verdiği ifadeden olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan Elif Öykeli’nin tanık olarak dinlenmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre, suçun niteliğinin ve sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2-Kabule göre,

a) Sanığın, mağdura söylediği kabul edilen “elini, ayağını kıracağım” biçimindeki sözlerin, kişinin hayatına veya vücut dokunulmazlığına yönelik saldırı gerçekleştireceğini bildirme niteliğinde olması karşısında TCY.nın 106/1 maddesinin 1. cümlesine uyduğu gözetilmeden, sair tehdit kabulü ile aynı maddenin 2. cümlesi ile hükümlülük kararı verilmesi,

b) Sanığın sabıkasına konu teşkil eden ilamların getirtilip tekerrüre esas olup olmadığının incelenmemesi,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu doküman 5070 Sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.