muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4623, Karar No: 2019/2179, Tarih: 18.03.2019

Mahkemece, görevsizlik kararı verilerek dava dosyasının görevli mahkemeye gönderilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile esasa girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamış , kararın bozulması gerekmiştir .

2-) Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir .

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31881, Karar No: 2016/11174, Tarih: 21.12.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/31881 E.  ,  2016/11174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasa'ya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Erteleme, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Üst Cumhuriyet Savcısı, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili ve Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'ün savunmasında suçlamayı inkar etmesi karşısında; sanığın savunmasının aksini gösteren mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısı, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin itirazlarının reddine , Sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5796, Karar No: 2016/6999, Tarih: 07.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/5796 E.  ,  2016/6999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Geçici Olarak Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı baba müşterek çocukların velayetlerinin kendisine verilmesini talep etmiş, mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Anne ve baba arasındaki evlilik birliği halen devam ettiğine göre, dava, velayetin tedbiren davacı babaya verilmesine ilişkindir. Toplanan delillerden taraflar arasında...Aile Mahkemesinin 2013/488 esas, 2015/162 karar sayılı dosyasında devam eden boşanma davalarının bulunduğu, kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Buna göre davacı babanın talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.07.04.2016(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5910, Karar No: 2011/6967, Tarih: 13.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/5910 E.  ,  2011/6967 K.**

* KATKI PAYI ALACAĞI

* KATILMA ALACAĞI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 228

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 219

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 225

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 202

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 170

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: TARAFLAR 02.09.1985 TARİHİNDE EVLENMİŞ, 31.10.2007 TARİHİNDE AÇILAN BOŞANMA DAVASININ KABULÜ İLE 08.12.2010 TA­RİHİNDE KESİNLEŞMESİYLE, EVLİLİK BİRLİĞİ SON BULMUŞTUR. BAŞKA MAL REJİMİ SEÇİLDİĞİ İLERİ SÜRÜLMEDİKÇE, EŞLER ARASINDA EVLİLİK TARİ­HİNDEN 01.01.2002 TARİHİNE KADAR MAL AYRILIĞI, BU TARİHTEN MAL REJİMİNİN SONA ERDİĞİ BOŞANMA DAVASININ AÇILDIĞI TARİHE KADAR EDİNİLMİŞ MALLARA KATILMA REJİMİ GEÇERLİDİR.

SOSYAL GÜVENLİK VEYA SOSYAL YARDIM KURUM VE KURULUŞLARININ VEYA PERSONELE YARDIM AMACI İLE KURULAN SANDIK VE BENZERLERİNİN YAPTIĞI ÖDEMELERİN EDİNİLMİŞ MALLAR KAPSAMINDA DEĞERLENDİRİ­LECEĞİ KANUNDA AÇIKLANMIŞ İSE DE; DAVA KONUSU SANDIK VE VA­KIFLARDAN, DAVALININ ÜYE OLDUĞU, HERHANGİ BİR İKRAMİYE, TAZMİNAT VEYA TOPLU PARA ÖDEMESİ OLMADIĞI, ANCAK İLERİDE EMEKLİ OLMASI DURUMUNDA DAVALIYA ÖDEME YAPILACAĞININ BİLDİRİLMESİ KARŞISIN­DA, MAL REJİMİNİN DEVAMI SIRASINDA, DAVALIYA ÜYE OLDUĞU SANDIK VE VAKIFLAR TARAFINDAN YAPILMIŞ BİR ÖDEME, MAL VARLIĞINA GİREN BİR DEĞER BULUNMADAN İLERİDE ELDE EDİLEBİLECEK MALVARLIĞI DEĞERİ ÜZERİNDE TASFİYE YAPILMASI MÜMKÜN DEĞİLDİR.

Filiz ile A.Turgay aralarındaki katkı payı alacağı davasının reddine dair (Ankara Dokuzuncu Aile Mahkemesi)’nden verilen 06.05.2011 gün ve 564/535 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili taraflarından istenilmiştir. Temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı Filiz vekili, M… Bankasında çalışan davalının M… Bankası Men­supları Sosyal Güvenlik ve Yardımlaşma Vakfına, M… Bankası Yardımlaşma Derneği Sandığı ile TCMB Mensupları Sosyal Yardım Sandığına üye olması sebebiyle birikiminin 400.000 TL’yi geçtiğini, edinilmiş mallara katılma rejimi gereği fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak bu birikim sebebiyle 50.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı A.Turgay vekili, belirtilen sandık ve vakıflardan alınan bir ödeme olmadığını, amacın ileride emekli maaşına katkı sağlamak olduğunu açıkla­yarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, mal rejiminin sona erdiği tarih itibarıyla davalıya yapılmış bir ödeme bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı A.Turgay vekili, belirtilen sandık ve vakıflardan alınan bir ödeme olmadığını, amacın ileride emekli maaşına katkı sağlamak olduğunu açıkla­yarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, mal rejiminin sona erdiği tarih itibarıyla davalıya yapılmış bir ödeme bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 02.09.1985 tarihinde evlenmiş, 31.10.2007 tarihinde açılan bo­şanma davasının kabulü ile 08.12.2010 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur. Başka mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, eşler arasında evlilik tarihinden 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı MK’nın 170. maddesi uyarınca “mal ayrılığı”, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise 4721 sayılı TMK’nın 202. maddesi hükmü uyarınca yasal “edinilmiş mallara katılma” rejimi geçerlidir. Eşler arasındaki mal rejimi TMK’nın 225/2. maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.

Dava konusu sandık ve vakıflardan alınan cevaplarda, davalının üye olduğu, herhangi bir ikramiye, tazminat veya toplu para ödemesi olmadığı, ancak ileride emekli olması durumunda davalıya ödeme yapılabileceğinin bil­dirildiği görülmektedir. Davacının isteğinin katılma alacağı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

TMK’nın 219. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre her eşin bu mal rejiminin devamı süresince karşılığını vererek elde ettiği malvarlığı değerleri edinilmiş maldır. Yine aynı maddede; sosyal güvenlik veya sosyal yardım kurum ve kuruluşlarının veya personele yardım amacı ile kurulan sandık ve benzerlerinin yaptığı ödemelerin edinilmiş mallar kapsamında değerlendiri­leceği açıklanmış ise de; sosyal güvenlik ve sosyal yardım kurumlarının öde­meleri mal rejimi devam ederken toptan yapılmış ise aynı Kanun’un 228/son maddesindeki “...toptan ödeme veya tazminat yerine ilgili sosyal güvenlik ve sosyal yardım kurumunca uygulanan usule göre ömür boyunca irat bağlanmış olsaydı, mal rejiminin sona erdiği tarihte bundan sonraki döneme ait iradın peşin sermayeye çevrilmiş değeri ne olacak idiyse, tasfiyede o miktarda kişisel mal olarak hesaba katılır” şeklindeki düzenlemenin de varlığı karşısında mal rejiminin devamı sırasında elde edilmiş bir malvarlığı olmadan, diğer ifade ile davalıya üye olduğu sandık ve vakıflar tarafından yapılmış bir ödeme, mal­varlığına giren bir değer bulunmadan ileride elde edilebilecek malvarlığı değeri (beklemece = beklenen ileride ödenebilen haklar) üzerinde tasfiye yapılması mümkün değildir. Mahkemenin benzer gerekçe ile davanın reddine karar ver­miş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülme­diğinden reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün (ONANMASINA), 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/812, Karar No: 2020/1357, Tarih: 17.02.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/812 E.  ,  2020/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, davacı, adli yardım talebini mali durumunu göstermeye yeterli önceki aşamalardan farklı somut bir belgeye dayandırmadığından ve yargılama safahatında adli yardım talebi kesin olarak reddedildiğinden, temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davacı tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8531, Karar No: 2018/1046, Tarih: 14.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8531 E.  ,  2018/1046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üç kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (üç kez) mahkûmiyetine dair Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2016 gün ve 2015/141Esas, 2016/200 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen onbirinci celseye ait duruşma tutanağında mahkeme başkanının ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3218, Karar No: 2017/8493, Tarih: 06.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/3218 E.  ,  2017/8493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 09.03.2017 tarihli iade kararı ile davacı erkeğe gerekçeli karar ve davalı kadının temyiz dilekçesinin usulüne uygun olmadığından yeniden tebliğ amacıyla dosyanın iade edilmesine karar verilmiş ise de, iade sonrası davacıya gerekçeli kararın ve davalının temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin mazbatada davacının yurtdışında geçici olarak bulunup bulunmadığı yazılmadığı gibi tebliğin yapıldığı kişinin aynı konutta oturup oturmadığı da yazılmamış olup bu nedenlerle yapılan tebliğler geçersizdir. Davacıya gerekçeli kararın ve davalının temyiz dilekçesinin bu kez yeniden iadeye mahal vermeden usulüne uygun şekilde tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 06.07.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/3210, Karar No: 2017/1961, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3210 E.  ,  2017/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçi alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 2. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 04.07.2014 gün ve 2014/289 E., 2014/476 K. sayılı kararın temyiz incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 15.12.2014 gün ve 2014/18324 E., 2014/22654 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1’inci maddesinin ikinci fıkrası ile Mersin Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin beşinci fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1’nci maddesinin birinci fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36’ncı maddesinin birinci fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’ni ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’ni ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak 6360 sayılı Kanun’un 36’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Samsun İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek direnme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Yukarıda (2) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı olarak yargılamayı takip ettiği görülen Samsun Büyükşehir Belediyesi vekiline ait vekaletname ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesi dosya arasında bulunamamış, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6727, Karar No: 2019/7203, Tarih: 15.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6727 E.  ,  2019/7203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün verildiği tarihte 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı 14.12.2018 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 26.12.2018 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 15.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10392, Karar No: 2022/2906, Tarih: 28.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/10392 E.  ,  2022/2906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından ek kararla, davanın değeri itibariyle kararın kesin olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiş, bu ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş, davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmakla, aynı Dairenin 14.05.2019 tarihli ek kararıyla davacı vekilinin temyiz dilekçesi, HMK'nin 361 ve 362. maddeleri gereğince reddedilmiş ve ... bu ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İli ... İlçesi ... Beldesi/... Köyü çalışma alanında bulunan 340 ada 14 parsel sayılı 131,98 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla ... adına komisyon kararıyla tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğuna dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli taşınmazın kadastro komisyon tutanağındaki gibi tesciline karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından ek kararla, davanın değeri itibariyle kararın kesin olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiş, bu ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş, davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmakla, aynı Dairenin 14.05.2019 tarihli ek kararıyla, davacı vekilinin temyiz dilekçesi, HMK'nin 361 ve 362. maddeleri gereğince reddedilmiş ve ... bu ek ve esas karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasa'nın 36. maddesinin 1. fıkrası uyarınca herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Mahkemeye erişim hakkı, Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir unsurudur. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde de herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmıştır. Buna göre, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamındadır.