muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/256, Karar No: 2022/672, Tarih: 26.10.2022

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur.",

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile de;

"Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza, istismar durumunda on yıldan, sarkıntılık durumunda beş yıldan az olamaz.

Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar, anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza on sekiz yıldan az olamaz.

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya ... hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehditle ya da (b) bendindeki çocuklara karşı silah kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur."

Hâlini almıştır.

"Reşit olmayanla cinsel ilişki" başlıklı 104. maddesinin 1. fıkrası ise suç tarihi itibariyle;

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur."

Hâlini almıştır.

"Reşit olmayanla cinsel ilişki" başlıklı 104. maddesinin 1. fıkrası ise suç tarihi itibariyle;

"Cebir, tehdit ve hile olmaksızın, onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunan kişi, şikayet üzerine, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindedir.

TCK'nın 103. maddesinde üç grup mağdura yer verilmiş olup birincisi onbeş yaşını tamamlamamış olan çocuklar, ikincisi onbeş yaşını tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklar, üçüncüsü ise onbeş yaşını tamamlayıp onsekiz yaşını tamamlamamış çocuklardır. Birinci ve ikinci grupta yer alan çocuklara karşı cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir neden olmaksızın dahi gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış istismar suçunu oluşturmakta, eylemin bu kişilere karşı cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle gerçekleştirilmesi ise anılan maddenin dördüncü fıkrası uyarınca cezanın yarı oranında artırılmasını gerektirmektedir. Üçüncü grupta yer alan çocuklar yönüyle eylemin suç oluşturması için gerçekleştirilen cinsel davranışların cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Nitekim cebir, tehdit ve hile olmaksızın onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunan kişi, anılan kanunun 103. maddesinde düzenlenmiş olan çocukların cinsel istismarı suçundan değil, şikayet üzerine 104. maddede düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılacaktır.

Bu bilgiler ışığında birinci uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında birinci uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan mağdurenin Savcılıkta; suça sürüklenen çocuk ile sevgili olduğunu, 23.02.2015 tarihinde suça sürüklenen çocuğun evine gittiklerini, suça sürüklenen çocuğun, kendisini öperek ve "aşkım" diyerek cinsel ilişkiye girme konusunda ikna ettiğini, penisiyle vajinasına içinden sokarak dokunduğunu, penisini vajinasına sokmadan önce prezervatif taktığını, yaklaşık 2-3 saat odada kaldıklarını, istese odadan çıkabileceğini, suça sürüklenen çocuk tarafından kendisine fiziksel olarak herhangi bir zorlama yapılmadığını sadece sözlü olarak ısrar edildiğini, o gün bir defa cinsel birliktelik yaşadıklarını, sonraki tarihlerde 4-5 kez daha cinsel ilişkiye girdiklerini, diğer cinsel ilişkilerin isteği dahilinde yaşandığını, en son 22.03.2015 tarihinde yine suça sürüklenen çocuğun evinde cinsel ilişkiye girdiklerini, o sırada evde suça sürüklenen çocuğun annesi, babası ve kardeşinin de bulunduğunu, ilk ilişkiyi istemediğini ancak diğer cinsel ilişkilerin rızasıyla gerçekleştiğini, Mahkemede; suça sürüklenen çocuğun, kendisini evine davet ettiğini ve evdeyken bir şey içirdiğini, kendisinden geçtiğini, daha sonra suça sürüklenen çocuk tarafından tecavüze uğradığını anladığını, suça sürüklenen çocuğun "Seninle evleneceğim. Merak etme." gibi sözler söylediğini, daha sonraki günlerde suça sürüklenen çocuğun elinde fotoğraf olduğunu ve ailesine gösterebileceğini söyleyip cinsel ilişkiye girmek istediğini, mecbur kalarak cinsel ilişkiye girdiğini, hiçbirinde rızasının bulunmadığını iddia ettiği; suça sürüklenen çocuğun ise aşamalarda cinsel ilişkiye ilişkin suçlamayı kabul etmediğini, mağdureyi evine götürmediğini savunduğu anlaşılan olayda;

Olayın mağdurenin okul tuvaletinde gebelik testi yaparken diğer öğrenciler tarafından görülerek durumun okul idaresine bildirilmesiyle ortaya çıkması, mağdurenin aşamalarda eylemin sübutu yönünden istikrarlı beyanlarda bulunması, tanık ...’un 'Bir hafta önce ...'le karşılaştım. ... benim yanımda ...i aradı. 'Sana bir şey ispat edeceğim.' dedi. Hoparlörü açıp ...le konuştu. ...e ‘Seni sevmiyorum. ...'yi seviyorum.' dedi. ...’de 'Benimle yattın, peki ne olacak.' dedi.” şeklinde anlatımda bulunması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun mağdureye yönelik eyleminin sabit olduğunun kabulü gerekmektedir.

2- Eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup oluşturmadığı;

Birinci uyuşmazlık konusunda ayrıntılarıyla belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda;

2- Eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup oluşturmadığı;

Birinci uyuşmazlık konusunda ayrıntılarıyla belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda;

Mağdurenin soruşturma aşamasında alınan tüm beyanlarında suça sürüklenen çocuk ile kendi rızasıyla birlikte olduğunu, istese bulunduğu odadan çıkabileceğini beyan etmesine karşın, Mahkeme beyanında suça sürüklenen çocuğun, kendisine bir şey içirdiğini ve neticesinde kendisinden geçtiğini, daha sonra ise suça sürüklenen çocuğun elinde fotoğrafları olduğundan bahisle kendisini cinsel ilişkiye girmeye zorladığını, ilişkilerin tamamının rızası hilafına gerçekleştiğini ileri sürerek olayın oluş şekline ilişkin çelişkili beyanlarda bulunması, olayın mağdurenin okul tuvaletinde gebelik testi yaparken diğer öğrenciler tarafından görülerek okul idaresine bildirilmesi sonucu adli mercilere intikal etmesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun mağdureyle zora dayalı olarak cinsel ilişki gerçekleştirdiği iddiasının şüphede kalması, bu şüphenin de yasal olarak suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilmesinin gerekmesi nedenleriyle suça sürüklenen çocuğun eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü gerekmektedir.

3-)Birinci ve ikinci uyuşmazlık konularında ulaşılan sonuçlara göre, dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği;

Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 104. maddesinin 1. fıkrası;

"Cebir, tehdit ve hile olmaksızın, onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunan kişi, şikayet üzerine, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindedir.

5237 sayılı TCK’nın “Dava zamanaşımı” başlıklı 66. maddesi;

“(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan hâller dışında kamu davası;

a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda otuz yıl,

b) Müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmibeş yıl,

c) Yirmi yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıl,

d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda onbeş yıl,

e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

Geçmesiyle düşer.

(2) Fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olanlar hakkında, bu sürelerin yarısının; onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında ise, üçte ikisinin geçmesiyle kamu davası düşer.

(3) Dava zamanaşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâlleri de göz önünde bulundurulur.

(4) Yukarıdaki fıkralarda yer alan sürelerin belirlenmesinde suçun kanunda yer alan cezasının yukarı sınırı göz önünde bulundurulur; seçimlik cezaları gerektiren suçlarda zamanaşımı bakımından hapis cezası esas alınır…" şeklinde düzenlenmiştir.

(3) Dava zamanaşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâlleri de göz önünde bulundurulur.

(4) Yukarıdaki fıkralarda yer alan sürelerin belirlenmesinde suçun kanunda yer alan cezasının yukarı sınırı göz önünde bulundurulur; seçimlik cezaları gerektiren suçlarda zamanaşımı bakımından hapis cezası esas alınır…" şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü gibi, 5237 sayılı TCK’nun 66. maddesinde, çocuklar hakkında yaş gruplarına göre kademeli olarak daha kısa zamanaşımı süreleri getirilmiştir. Bu kapsamda 5237 sayılı TCK’nun 66/2. maddesindeki düzenleme; "Fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olanlar hakkında, bu sürelerin yarısının; onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında ise, üçte ikisinin geçmesiyle kamu davası düşer." şeklindedir. Aynı Kanun’un 67/4. maddesi uyarınca kesen bir nedenin bulunması hâlinde kesilme gününden itibaren yeniden işlemeye başlayacak olan zamanaşımı, ilgili suça ilişkin olarak kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacaktır. Ceza Genel Kurulunun birçok kararında açıkça vurgulandığı gibi, yargılama yapılmasına engel olup, davayı düşüren hâllerden biri olan dava zamanaşımının yargılama sırasında gerçekleşmesi durumunda, yerel mahkeme ya da Yargıtay, resen zamanaşımı kuralını uygulayarak kamu davasının düşmesine karar verecektir.

Bu bilgiler ışığında üçüncü uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

TCK'nın 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince bu suçun asli dava zamanaşımı süresi sekiz yıl, 67. maddenin dördüncü fıkrası dikkate alındığında kesintili dava zamanaşımı süresi ise on iki yıldır. Suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibarıyla on beş yaşını bitirmiş, ancak on sekiz yaşını tamamlamamış olduğu gözönünde bulundurulduğunda, TCK'nın 66. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca asli dava zamanaşımı süresi 5 yıl 4 ay, kesintili dava zamanaşımı süresi ise 7 yıl 12 aydır.

Suç tarihlerinin 23.02.2015 ve 22.03.2015 olduğu somut olayda, zamanaşımını kesen son işlem suça sürüklenen çocuk hakkında 13.10.2015 tarihinde verilen mahkûmiyet hükmü olduğundan 5237 sayılı TCK‘nun 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı 13.02.2021 tarihinde gerçekleşmiştir.

Bu itibarla, itirazın değişik gerekçeyle kabulü ile Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün suça sürüklenen çocuğun reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna ilişkin olarak gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle bozulmasına, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda 1412 sayılı CMUK‘nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

A- Bir ve iki numaralı uyuşmazlık konuları yönünden KABULÜNE,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

A- Bir ve iki numaralı uyuşmazlık konuları yönünden KABULÜNE,

B-Üç numaralı uyuşmazlık konusu yönünden DEĞİŞİK GEREKÇEYLE KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 01.02.2021 tarih ve 4943-790 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA

3- ... 2. Çocuk Mahkemesinin 13.10.2015 tarihli ve 173-469 sayılı mâhkumiyet hükmünün, dava zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle BOZULMASINA,

Ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 26.10.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/105, Karar No: 2021/2064, Tarih: 24.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2018/105 E.  ,  2021/2064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın sorumlu müdür olarak görev yaptığı markette yapılan denetimde, 127 adet müzik CD'sinin ele geçirildiği olayda Bilecik Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün 10/09/2014 tarihli tutanağına göre CD'lerin 6 tanesinin bandrolsüz, 121 tanesinin ise sahte bandrollü olduğunun tespit edildiği; duruşma esnasında tanık olarak dinlenen kişinin beyanı üzerine emanetten CD'ler getirtilerek yapılan incelemede; Bilecik Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nce yapılan incelemenin yüzeysel olduğu, CD kutularının ve jelatinlerinin açılmadığı, mahkemece açılan kutulardan çıkan CD'lerde bandrol olduğunun gözlemlenmesi üzerine sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de; uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak; suça konu müzik CD'lerinin üzerinde bulunan bandrollerin sahte, bandrolsüz veya usulüne uygun biçimde temin edilerek başka bir eser üzerine tatbik edilmiş olup olmadığı hususları tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma yapılması,

Bozmayı gerektirmiş ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6675, Karar No: 2014/12, Tarih: 13.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6675 E.  ,  2014/12 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

NUMARASI : 2010/492-2011/291

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 05.06.2013 gün ve 2013/3601 Esas, 2013/3793 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, borçlu Ö. Ö. vergi borcundan dolayı taşınmazına 928,28 TL için haciz işlemi yapıldığını, bu miktarın satış tarihi itibariyle 1.513,68 TL olarak sıra cetvelinde yer aldıklarını ve fakat satış tarihi itibariyle 407.350,00 TL alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline, alacak miktarının 407.350,00 TL olarak belirlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı D... Oto Kiralama A.Ş vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı banka, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın süresinde açıldığı, borçlunun taşınmazında davacı vergi dairesinin 23.05.2008 tarihinde 928,98 TL borç için haciz uyguladığı, sıra cetvelinin düzenlenmesinden evvel vergi dairesince, kesinleşmiş vergi alacağının 1.513,68 TL olduğunun bildirildiği, başka alacak için haciz bildiriminde bulunulmadığı, satış tarihi itibariyle tapu kaydındaki alacak miktarının esas alınmasında bir sakınca bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, Dairemizin 05.06.2013 gün, 2013/3601-3793 esas ve karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20554, Karar No: 2012/24449, Tarih: 29.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/20554 E.  ,  2012/24449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7950, Karar No: 2023/5359, Tarih: 18.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7950 E.  ,  2023/5359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/75 E., 2022/652 K.

SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet-Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2021 Tarihli ve 2021/16 Esas, 2021/231 Karar Sayılı Kararı ile,

1. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 maddesi delaletiyle 87 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.03.2022 Tarihli ve 2022/75 Esas, 2022/652 Karar Sayılı Kararı ile,

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,