muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/674, Karar No: 2018/663, Tarih: 20.12.2018

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Narkotik Şube Müdürlüğü görevlilerince uyuşturucu madde satıcılarına yönelik yapılan çalışmalarda, 19.01.2015 tarihinde saat 14.00 sıralarında muhbirle yapılan görüşmede; ismini ... olarak bildiği şahsın yanında torbacılık yapan, 175 cm boylarında, zayıf yapılı ve kirli sakallı olan sanığın Gülpınar Mahallesi, 37017 Sokağın sonundaki metruk binada olduğu, üzerinde vişne çürüğü ile siyah renkli kapüşonlu yağmurluk, gri kot pantolon ve beyaz spor ayakkabı bulunduğu ve 10 TL'ye esrar sattığı bilgisinin alındığı, aynı gün saat 15.00 sıralarında bahsi geçen yere giden ve çevrede araştırma yapan görevlilerin, 37017 Sokağın köşesine geldiklerinde elinde siyah bir poşet ile bekleyen ve elde edilen eşkâl bilgileri ile uyumlu olan sanığı gördükleri, yanına yaklaşılan sanığın görevlilere “Buyrun” şeklinde seslenmesi üzerine polis kimlik kartları gösterildiğinde kaçmaya çalıştığı ancak görevlilerce yakalandığı, ardından sanığın elinde bulunan ve atmaya çalıştığı poşet kontrol edildiğinde içerisinde kareli defter kâğıdına sarılı toplam (45) fişek hâlindeki esrarın ele geçirildiği, görevlilerce çevrede yapılan araştırmada ise sanığın beklerken görüldüğü sokağın köşesinde duvar dibinde bulunan çöp kutusunun yanındaki iki poşette esrar, bir adet makas ve kareli defter kâğıtlarının ele geçirildiği, ardından görevlilerce uygulanan tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verildiği ve müteakiben emirleri doğrultusunda soruşturma işlemlerinin sürdürüldüğü anlaşılan olayda;

2559 sayılı PVSK'nın Ek 5. maddesi uyarınca, uyuşturucu madde suçlarıyla daha etkin mücadele etmek amacıyla olayları takip etmekle görevlendirilen kolluk görevlilerinin, muhbirden alınan bilginin doğruluğunu araştırmak için belirtilen yere gidip çevrede araştırma yaptıkları sırada sanığı sokağın köşesinde elinde poşet ile beklerken görmeleri, yanına yaklaşan görevlilere “Buyrun” şeklinde seslenen sanığın görevlilerce kimlik kartları gösterildiğinde kaçmaya çalışması üzerine, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenimden kaynaklanan makul sebebe dayalı olarak sanığı durdurma ve sanığa müdahalede bulunma hak ve gerekliliğinin ortaya çıktığı, yakalanan sanığın üzerinde ve elinde bulunan poşette silah veya tehlike oluşturan diğer bir eşyayı bulundurabileceği hususunda yeterli şüphenin oluşması nedeniyle PVSK'nın 4/A maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak alınması gereken tedbirler kapsamında, kaçmasını, kendisine veya başkalarına zarar vermesini önlemek ve silah ya da tehlike oluşturan diğer bir eşyadan arındırmak amacıyla yoklama biçiminde kontrol yapıldığında poşette (45) fişek hâlinde esrarın ele geçirildiği, belirtilen sakıncaların önlenmesi için yakalanan sanığın kontrol edilmesinin zorunlu olması nedeniyle görevliler tarafından gerçekleştirilen yoklamanın arama işlemi olarak değerlendirilemeyeceği, ayrıca bu yoklama işleminin haklı ve ölçülü olduğu, işlendiği iddia edilen suça ve sanığın açık kimlik bilgilerine ilişkin yeterli bilgi içermeyen, soyut nitelikte bulunan ve başkaca herhangi bir somut emare ile desteklenmeyen muhbirden alınan bilginin, adli arama kararı ya da yazılı arama emri ile bunların talebini gerektirecek mahiyette olmadığı gibi CMK'nın 119. maddesinin aradığı şartları taşımadığı, bu hususta herhangi bir araştırma yapılmasına da gerek bulunmadığı, yapılan çalışmaların geldiği aşama dikkate alındığında soyut nitelikte olan muhbirden alınan bilgi hakkında makul sebebe dayalı olarak araştırma yapan kolluk görevlilerinin, sanığı içinde suç konusu uyuşturucu maddelerin bulunduğu poşet ile yakalamaları üzerine işlenmekte olan bir suçla diğer bir anlatımla “suçüstü” hali ile karşılaşmaları nedeniyle CMK'nın 90/4. maddesi ile PVSK'nın 13/1-A ve Ek 6. maddelerinin verdiği yetkiye dayanarak, suç delillerinin kaybolmaması için derhâl gerekli tedbirleri alıp, suç konusu uyuşturucu maddeleri muhafaza altına aldıkları, yine PVSK'nın Ek 6. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (f) bendindeki düzenlemeye göre de; suçüstü halinde ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, dolayısıyla sanığın elindeki poşette ele geçirilen suçun delili ve konusunu oluşturan suç konusu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği kabul edilmelidir.

Öte yandan, Özel Dairece “...Sanığın durduğu yerin yanındaki duvar dibinde çöp kutusunun kenarında siyah poşet içerisinde ve aynı yerde beyaz market poşeti içerisinde ele geçen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olmadığını beyan etmesi karşısında; tutanak düzenleyicilerinin de tanık olarak dinlenmeleri...” gerektiği hususu ayrıca bozma nedeni yapılmış ise de; sanığın beklerken görüldüğü sokağın köşesindeki duvar dibinde bulunan çöp kutusunun yanında iki ayrı poşette satışa hazır hâle getirilmemiş esrarlar ile birlikte Özel Daire bozma kararında belirtilmeyen "bir adet makas" ve "kareli defter kâğıtlarının" bulunması, sanığın elinde bulunan poşette ele geçirilen esrarların da kareli defter kâğıtlarına sarılı olduğunun anlaşılması karşısında, söz konusu bu poşetlerdeki esrar, makas ve kareli defter kâğıtlarının da sanığa ait olduğunun hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendiği, kaldı ki; çöp kutusunun yanında bulunan poşetlerdeki esrarları ve materyalleri kabul etmeyen sanığın, söz konusu madde ile materyallerin ele geçirilme şekline ve yerine herhangi bir itirazının olmadığı, olay tutanağında sanığın yerdeki poşetlerden esrar alıp paketleyerek sattığına ilişkin bir tespitin de yer almadığı gözetildiğinde, tutanak düzenleyicilerinin tanık olarak dinlenmelerine gerek bulunmadığı gibi bu hususta yapılan bozmanın sanığın hukuki durumunun belirlenmesine bir katkı sağlamayacağının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 17.02.2016 tarihli ve 15463-849 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.12.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1915, Karar No: 2017/6710, Tarih: 26.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/1915 E.  ,  2017/6710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50, 52, 53/6. maddeleri gereğince

mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 10 ay süreli hapis cezasının adli para cezsına adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasına çevirme, adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi ve adli para cezasının taksitler halinde ödenmesine dayanak teşkil eden kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin 3. bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önünde bulundurularak TCK 53/3 maddesi gereğince 300 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK’nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince bir günlüğü takdiren 20 TL üzerinden paraya çevrilerek 6000 TL adli para cezasına çevrilmesine" ibaresinin eklenmesi ve yine hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 4. bendinde yer alan "TCK/52" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "TCK 52/4." ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3551, Karar No: 2020/1613, Tarih: 09.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/3551 E.  ,  2020/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı tescil talebinin davalılar ... (...) ... (...) ve ... yönünden pasif husumet yokluğundan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... (...), ... (...), ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 1990 yılında davalıların murisinden 13740 ada 4 parselde bulunan taşınmazın hissesine isabet eden kooperatif üyeliğini noterde yapılan devir sözleşmesi ile devraldığını, devrin kooperatife bildirilmesine rağmen üye kaydının yapılmadığını, üyelik kaydının yapılması için kooperatife ihtarname gönderdiklerini, davalı kooperatifin açılan davalarda hissenin müvekkiline ait olduğu yönünde savunmada bulunduğunu, bu durumun da hisse devrinden ve üyelik kaydının yapılması talebinden haberdar olduğunu gösterdiğini belirterek müvekkilinin kooperatif üyeliğinin tespiti ile üyeliğe isabet eden 3/10 hissenin davacı adına tesciline, mümkün olmadığı taktirde davacı zararının tazminine şimdilik 10.000,00 TL nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ..., devirden haberdar olmadığını, talebin zamanaşımına uğramış olduğunu, mirasçılar olarak kendilerinin hak sahibi olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalılar ...ve dahili davalı ... vekili, müvekkillerinin devir belgesinden haberi olmadığını, talebin zamanaşımına uğramış olduğunu, üyeliğin isabet ettiği taşınmaz hissesinin tapuda kooperatif adına tescil edilerek bekletilmekte olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı kooperatif vekili, davacı ile murisin daha sonra da mirasçılarının kooperatif hissesi ile ilgili olarak kooperatife zamanında bir başvurularının olmadığını, kooperatifin davaya konu hisse üzerinde bir talebinin bulunmadığını, kooperatifin hisse üzerinde bir tasarrufunun bulunmadığını, davacının tazminata ilişkin talebinin bir tür sebepsiz zenginleşme iddiası olduğunu, bu iddianın kooperatife yöneltilemeyeceğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı kooperatif vekili, davacı ile murisin daha sonra da mirasçılarının kooperatif hissesi ile ilgili olarak kooperatife zamanında bir başvurularının olmadığını, kooperatifin davaya konu hisse üzerinde bir talebinin bulunmadığını, kooperatifin hisse üzerinde bir tasarrufunun bulunmadığını, davacının tazminata ilişkin talebinin bir tür sebepsiz zenginleşme iddiası olduğunu, bu iddianın kooperatife yöneltilemeyeceğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 16.01.2017 tarihli 2016/1631 Esas, 2017/4 Karar sayılı ilamı ile; davacının 3/10 hisse devraldığını belirterek, bunun kooperatifte olan kaydının iptali ile adına tescilini istediği, tapu kayıtlarında kooperatif adına 1/10 hissenin kayıtlı bulunduğu, 3/10 hissenin akibetinin araştırılmadığı, davacının bu konudaki talebi açıklattırılıp, eğer talep davalı kooperatif üzerinde kalan 1/10 hisseye ilişkin ise davaya şimdiki gibi devam edilmesi eğer kalan 2/10 hisse için de talebi varsa bu hisselerin kimin üzerine kayıtlı olduğunun belirlenerek bu kişilerin de davaya katılıp davaya devam edilmesi gerektiği, yine davacının uzun süre kooperatife uğramaması ve murisdeki hisse konusunda sessiz kalması sebep gösterilerek dava reddedilmiş ise de kooperatifte aidat toplanmadığı, genel kurul toplantılarında bu konuda herhangi bir karar alınmadığı hususları da gözden kaçırıldığı, davacı, davalı kooperatifin edimini yerine getirmesini beklediğinden herhangi bir zamanaşımı süresi işlemeyeceği, davacı ile muris arasındaki devir sözleşmesi ve bu devir sözleşmesinin kooperatif tarafından da bilindiği hususları nazara alınarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının devri kooperatife bildirdiği kooperatif beyanlarından anlaşıldığı, davacı vekilinin taleplerinin 1/10 hisseye ilişkin olduğunu beyanı dikkate alınarak davacının 2/10 hisseli tapu kaydının iptali ile adına tescil talebinden vazgeçmiş sayılmasına, kooperatife karşı tescil talebi davasının kabulüne 1/10 hissesinin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuda tesciline, tescil talebinin davalılar ...yönünden pasif husumet yokluğundan reddine ve tapu iptal davasının kabul edilmesi nedeni ile terditli olarak tazminat talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı ... (...), ...(...), ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davalılardan ... (...), ...(...), ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı ... (...), ...(...), ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davalılardan ... (...), ...(...), ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ... (...), ...(...), ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11443, Karar No: 2012/2912, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11443 E.  ,  2012/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, babasının nüfus kaydında "İsa" olan adının "..." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcısı ve Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

A-Cumhuriyet Savcısının temyizi yönünden;

Mahkeme kararı 31.03.2011 gün 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yayımlandığı 14.04.2011 tarihinden sonra verilmiştir. Anılan Kanun'un 31. maddesinin (d) bendi, nüfus kaydının düzeltilmesi davalarında, Cumhuriyet Savcısının davaya katılımını iptal ettiğinden ve verilen kararlara karşı kanun yoluna başvurma hakkı da öngörmediğinden Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin REDDİNE,

B-Nüfus Müdürlüğünün temyizi yönünden,

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının babasının adının ..., nüfusta yapılan tarama sırasında ... olarak değiştirildiğini, bu değişiklik nedeni ile mağdur olduğunu ileri sürerek nüfusta İsa olan baba adının "..." olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay uygulamalarında ve bilimsel çevrelerde ad üzerindeki hakkın şahsa sıkı sıkıya bağlı bir temel kişilik hakkı olduğu kabul edilmektedir. Bu bağlamda bir kimsenin ölümünden sonra adının değiştirilmesine olanak yoktur. Dosyada mevcut nüfus kayıt örneğinde; davacının baba adı İsa olarak geçmektedir. Davacı, baba adının düzeltilmesini istediğine göre, çoğun içinde az da vardır kuralı uyarınca düzeltme isteminin tespiti de kapsayacağı dikkate alınarak ölü olan ...'ın mirasçıları da davaya katılarak dosyada bulunan ve toplanacak kanıtlara göre koşulları oluştuğu takdirde davacının babası ... ile ...'nin aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği dikkate alınmadan yerinde olmayan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21412, Karar No: 2014/26684, Tarih: 15.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/21412 E.  ,  2014/26684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Akhisar 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 10.06.2014

No : 2013/239-2014/169

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Uyuşmazlığın çözümünde 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağını oluşturan (mülga) 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesinin irdelenmesinde ve hukuki niteliği ile ispat koşulları üzerinde durulmasında yarar vardır.

Anayasa’nın 12. maddesine göre; “Herkes kişiliğine bağlı, dokunulmaz devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir.”. Sosyal güvenlik hakkı, bireylerin geleceğe güvenle bakmalarını sağlayan bir insan hakkıdır. Aynı zamanda “sosyal güvenlik, sosyal hukuk devleti içerisinde yer alan ve bu ilkeyi oluşturan temel kavramlardan birisidir”. Bu esası göz önüne alan anayasa koyucu “Sosyal ve Ekonomik Haklar ve Ödevler” başlığı altında sosyal güvenlik hakkını da düzenlemiş ve 60’ncı madde ile “Herkes sosyal güvenlik hakkına sahiptir. Devlet, bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alır ve teşkilatı kurar” hükmünü getirmiştir. Bu iki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sosyal güvenlik hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı dokunulmaz ve vazgeçilemez bir hak olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.

(Mülga) 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 6. maddesinde bu ilke aynen benimsenerek, çalışanların işe alınmalarıyla kendiliğinden sigortalı olduğu, bu suretle sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği, sözleşmelere sosyal sigorta yardım ve yükümlerini azaltmak veya başkasına devretmek yolunda hükümler konulamayacağı belirtilmiştir. Bu haliyle sigortalı olmak, kişi bakımından sadece bir hak olmayıp aynı zamanda bir yükümlülüktür.

Mahkemece, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu gözetilerek, bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan

sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 01.07.2000-10.11.2003 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde geçen çalışmalarının tespitini istemiştir. Hizmet cetvelinin incelenmesinden, 01.09.2000-17.10.2003 tarihleri arasında kısmi ve kesintili olarak, davalı işveren nezdinde geçen çalışmalarının Kurum’a bildirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, dava konusu tarihleri kapsar nitelikte davacı lehine kesinleşen işçilik alacağı dosyasında; sadece, bir tanık beyanı ile hüküm kurulduğu, bu kesinleşen ilamın eldeki dava açısından sadece kuvvetli delil olabileceği, ayrıca, kesintisiz çalışmayı gösterir yazılı belge bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine dair hüküm kurulmuştur. Mahkemenin bu yöndeki kabulü, eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Mahkemece, yapılacak iş; davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda, davalı Kuruma verilmiş dönem bordrolarından kayden çalışması görünen ve uyuşmazlığa konu dönemi kapsar şekilde çalışması bulunan tanıklardan kanaat edinmeye yetecek kadarının re’sen belirlenerek, beyanlarına başvurulmalı; talep edilen döneme ilişkin bordro tanıklarına ulaşılamadığı takdirde, sigortalı ile birlikte çalışan kişiler ile aynı çevrede işyeri olan, işveren, ya da, bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği, ya da, bildirim dışı kaldığı hususu yeterince araştırılmalı; toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.