muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1193, Karar No: 2016/356, Tarih: 11.10.2016

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan ile tanıklar..., ...., ...., ...ve ....'in olay tarihinde Güngören Stadının yanında bulunan boş arazide içki içtikleri sırada, sanığın yanlarına gelip gruba dahil olduğu ve alkol almaya birlikte devam ettikleri, bir süre sonra sanık ile bacanağı ve dünürü olan... arasında ailevi nedenlerden dolayı tartışma yaşandığı, sanığın alkolün de etkisiyle üzerinde bulunan tabancayla önce havaya daha sonra yere doğru ateş ettiği, bu duruma sinirlenen katılanın sanığa “şimdi polis gelir, bizi rahatsız eder, seni döverim” demesi üzerine, sanığın, katılanın önce sol bacak üst kısmını daha sonra karın bölgesini hedef alarak iki kez ateş ettiği, katılanın yere düşmesi üzerine olay yerinde bulunan tanıkların sanığa müdahale edip elindeki silahı zorla aldıkları, sanığın eylemi sonucu katılanda meydana gelen batına nafiz mide, karaciğer ve bağırsak lezyonları ile sağ iliak kanatta minimal deplase parçalı fraktür hattına neden olan ateşli silah yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu ve vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkilediği anlaşılan olayda; sanığın, öldürmeye elverişli nitelikteki tabancayla, hedef gözeterek ve yakın mesafeden katılanın sol bacak üst kısmına ve karın bölgesine olmak üzere iki kez ateş etmesi, katılanın batın bölgesine isabet eden mermi çekirdeğinin mide, karaciğer ve bağırsak lezyonlarına sebebiyet verip hayati tehlike geçirmesine neden olması, sanığın eylemine kendi iradesi ile değil, olay yerinde bulunan tanıkların müdahalesi üzerine son vermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüs olarak kabulü gerekmektedir.

Öte yandan, hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına ilişkin kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün, sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüs olduğunun gözetilmemesi ve Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedenlerinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Genel Kurul Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Genel Kurul Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 08.03.2016 gün ve 32331-6076 sayılı sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına ilişkin kararının KALDIRILMASINA,

3- Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.07.2014 gün ve 256-397 sayılı kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüs olduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı iptal kararı nazara alınarak TCK'nun 53. maddesi ile ilgili uygulamanın yeniden değerlendirilmesi zorunluluğundan BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2016 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16669, Karar No: 2017/5928, Tarih: 13.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/16669 E.  ,  2017/5928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 158/1-f-son,43, 52, 31/3, 62, 51 maddeleri gereği mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, mağdur ...'a ait MSN şifresini kırdığı, ...'un arkadaşları olan katılan ... ve mağdur ... ile internet yolu ile görüştüğü ve kontör talebinde bulunduğu, katılan ve mağdur ...'nun, mağdur ...'e gönderdikleri zannı ile kontör gönderdikleri, sanığın hileli hareketler kullanmak sureti ile katılan ve mağdur ...'dan menfaat temin ettiği ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia edildiği olayda,

Suça sürüklenen çocuğun, katılan ...'e ve mağdur ...'ya karşı gerçekleştirdiği eylemlerinin iki ayrı nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamış ve bu nedenle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında, Adli para cezası gün olarak belirlendikten sonra, indirim ve artırımların gün üzerinden yapılarak, sonuç olarak belirlenen gün para cezası üzerinden TCK'nun 52. maddesi uygulanarak para cezasının belirlenmesi yerine, yazılı şekilde uygulama yapılarak sanığa fazla adli para cezası tayin edilmesi,

Yapılan bu açıklamalar ışığında, Adli para cezası gün olarak belirlendikten sonra, indirim ve artırımların gün üzerinden yapılarak, sonuç olarak belirlenen gün para cezası üzerinden TCK'nun 52. maddesi uygulanarak para cezasının belirlenmesi yerine, yazılı şekilde uygulama yapılarak sanığa fazla adli para cezası tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık ile ilgili hükmedilen hapis cezası ile ilgili kısımlar değiştirilmeden, adli para cezası ile ilgili 6 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümden sonra gelen, “sanığın 20,00 TL 'den 120,00 TL adli para cezasına çevrilmesine” kısmı ve “80 TL” ,”66 TL” adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, ''4 gün”,”3 gün” ve “günlüğü 20,00 TL den 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11082, Karar No: 2010/13444, Tarih: 19.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11082 E.  ,  2010/13444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, otoparkın mimari projesine ve yönetmeliğe uygun hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, mimari projesine göre anataşınmazın ön ve arka kısmının otopark olduğunu, arka taraftaki otoparkı maliklerin balkonlarını büyütmesi nedeniyle kullanamadığını, ön taraftaki otoparkın ise etrafının duvarla çevrildiğini ve buraya park eden araçlar nedeniyle dükkanlarını kiraya veremediğini, bu nedenle ön ve arka tarafta bulunan otoparkın mimari projeye ve yönetmeliğe uygun eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece; binanın 20 yıldır bu şekilde kullanılması ve bu kadar süre geçtikten sonra davacı tarafça böyle bir dava açılmasının iyiniyetle bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, özellikle bilirkişi raporu içeriğinden; anataşınmaza ait mimari proje ve vaziyet planına göre; binanın ön ve arka tarafının otopark olduğu, ön tarafın otopark olarak kullanılmasına rağmen projeye aykırı olarak her iki tarafına da birer sıra, yol tarafına ise iki sıra duvar örüldüğü, bu duvarların üzerine demir parmaklık yapıldığı, bundan ayrı, yoldan giriş kısmına otomatik kapı yapılarak otoparkın kapatıldığı; arka taraftaki otoparkın ise otopark olarak kullanılmadığı, yine bu otoparkın her iki tarafına ve yol tarafına duvar örülerek üzerine demir parmaklık yapıldığı, ayrıca; kapıcı dairesiyle 6 numaralı bağımsız bölümün balkonunun büyütülerek arkadaki otoparkı işgal ettiği anlaşılmıştır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin birinci fıkrasında kat maliklerinin anataşınmazın mimari durumunu titizlikle korumaya mecbur oldukları belirtildikten sonra ikinci fıkrada da kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı öngörülmüştür. Yasanın bu açık hükmü dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4917, Karar No: 2015/8795, Tarih: 01.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4917 E.  ,  2015/8795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hürriyeti tahdit

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık Cuma ve sanık ...müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17768, Karar No: 2021/7405, Tarih: 03.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/17768 E.  ,  2021/7405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın Ceren takma isimli kişiye ait üzerinde telefon numarası yazan kartvizitleri dağıtmaları için, haklarında Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09/10/2012 gün, 2012/1314 esas ve 2012/1375 sayılı kararıyla beraat kararı verilen ... ve ...’a vermesinden ibaret eyleminin; suç tarihinde ceza kanunlarında düzenlenen cezalandırılması gerekir tipik bir fiil, yani suç olmadığı, suç tarihinden sonra 6763 sayılı Kanun’un 18. maddesi ile ihdas edilen TCK’nın 227/3. maddesinin ise, suç tarihinde yürürlükte bulunmadığından TCK’nın 2. ve 7. maddeleri uyarınca zaman bakımından sanık hakkında uygulanamayacağı, dolayısıyla sanığın itham olunan fuhuş suçundan beraati yerine hatalı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15687, Karar No: 2012/16811, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/15687 E.  ,  2012/16811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/10/1998-01/02/2003 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ... Geliştirme Vakfı'nın işletmeciliğini yaptığı kantinlerde, hizmet akdi ile 01/10/1998-01/02/2003 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulü ile davacının ... bütçesine devredilen ... ... ait ... sicil sayılı işyerinde 05/04/1999 - 01/02/2003 tarihleri arasında ara vermeden sürekli olarak asgari ücretle hizmet akti ile çalıştığı halde SGK Başkanlığına eksik bildirilen toplam 1353 gün sigortalı çalışmalarının tespitine yargılama gideri ile tarifeye göre belirlenen vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine karar vermiştir.

Davacının ... Geliştirme Vakfı nezdinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitine yönelik eldeki dava 17.03.2005 tarihinde Vakfa husumet yöneltilerek açılmıştır.Devam eden yargılama sırasında Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 21/11/2005 tarih ve 2004/473 esas, 2005/530 karar sayılı kararı ile ... Üniversitesi Geliştirme Vakfı'nın feshine karar verilmiş, hak ve alacaklarının ... Üniversitesi bütçesine devreldilmesine karar verilmiştir.02.03.2006 tarihli Rektörlük yazısına göre vakfın sicilden silindiği anlaşılmaktadır.Vakfın ... Üniversitesi personeli tarafından kurulmuş olması ve üniversite bünyesinde faaliyet göstermesi nedenleriyle ... Üniversitesi Rektörlüğü'nün davalı sıfatı bulunduğu kanaatiyle davaya dahil edilip aleyhine hüküm kurulmuş ise de davacının ... Geliştirme Vakfı'nın işletmeciliğini yaptığı kantinlerde gerçekleşen çalışmaların Kuruma bildirilmesinden tüzel kişiliği bulunan Vakıf sorumludur.Kaldı ki işyeri tescili de Vakıf adına yapılmıştır.

Somut olayda; dava ... Geliştirme Vakfı aleyhine açılmış olup devam eden yargılama sırasında Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21/11/2005 tarih ve 2004/473 esas, 2005/530 karar sayılı kararı ile davalı vakfın feshine karar verilip sicilden silindiğinden, mahkemece davaya dahil edilen ... hakkında hüküm kurulmuş ise de tüzel kişiliği sona ermiş bulunan vakıfların “ihya yolu ile tasfiye kararı kaldırılarak” yeniden tüzel kişiliğinin kazandırılması mümkündür.

Somut olayda; dava ... Geliştirme Vakfı aleyhine açılmış olup devam eden yargılama sırasında Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21/11/2005 tarih ve 2004/473 esas, 2005/530 karar sayılı kararı ile davalı vakfın feshine karar verilip sicilden silindiğinden, mahkemece davaya dahil edilen ... hakkında hüküm kurulmuş ise de tüzel kişiliği sona ermiş bulunan vakıfların “ihya yolu ile tasfiye kararı kaldırılarak” yeniden tüzel kişiliğinin kazandırılması mümkündür.

Bu durumda, mahkemece vakfın son temsilcisi davalı gösterilmek suretiyle, tüzel kişiliğinin sona ermesine ilişkin kararın kaldırılarak, ihyası için ayrı bir dava açılmak üzere, davacı tarafa HMK'nun 52-54 maddeleri hükümleri uyarınca uygun bir önel verilmesi ve dava açıldığı takdirde alınacak sonuca göre, bu davaya devam edebilme imkanı olduğu takdirde vakfı temsile yetkili kişi veya kişilere Tebligat Kanunu hükümlerine göre usulünce tebligat yapılarak, davaya devam edilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, taraf teşkili sağlanmadan sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5147, Karar No: 2019/10606, Tarih: 04.07.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/5147 E.  ,  2019/10606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 05.07.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11858, Karar No: 2014/11020, Tarih: 09.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11858 E.  ,  2014/11020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 14. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1543, Karar No: 2010/3874, Tarih: 02.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/1543 E.  ,  2010/3874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tosya Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.10.2008
Yargıtay — Esas No: 2022/10656, Karar No: 2023/2212, Tarih: 25.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10656 E.  ,  2023/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2014/44 Esas, 2016/60 Karar sayılı kararıyla;

1. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, son cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, katılan ve sanıklar tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 11.12.2019 tarihli ve 2019/13604 Esas, 2019/22734 Karar sayılı kararı ile, "sanıkların iştirak halinde eylemlerini gerçekleştirdiklerinin gözetilmemesi, 5237 sayılı Kanun'un 86 ve 87 nci maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde rapor aldırılmaması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2020 tarihli ve 2020/12 Esas, 2020/161 Karar sayılı kararıyla; sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a,d) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafiilerinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, iştirak olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri, kararın haksız ve yanlış olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR