muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5310, Karar No: 2014/8302, Tarih: 02.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5310 E.  ,  2014/8302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/02/2013 gün ve 2011/55-2013/25 sayılı kararı bozan Daire’nin 04/12/2013 gün ve 2013/9350-2013/22009 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın ...Şubesi'nde bulunan hesabından 07/10/2008 tarihinde internet üzerinden yetkisiz kişilerce hesaba girilerek 50.000,00 TL çekilip çeşitli hesaplara gönderildiğini, 10.000,00 TL'nin iade edilmiş olmasına rağmen kalan bedelin ödenmediğini, davalı bankanın gerekli önlemleri almayarak müvekkilinin mağduriyetine neden olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL'nin 07/10/2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle de talebini 20.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının rızası ve bilgisi dışında hesabındaki paranın 3. kişilere gönderildiği, davalı bankanın parayı gerektiği gibi koruyamadığı, gerekli dikkat ve özeni göstermediği, paranın kötü niyetli 3. kişilerin eline geçmesinde davalı bankanın tam kusurlu olduğu gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak 20.000,00 TL’nin 07/10/2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalı bankadan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 04.12.2013 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmuştur.

Taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14598, Karar No: 2014/33388, Tarih: 26.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14598 E.  ,  2014/33388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/108648

MAHKEMESİ : Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2012

NUMARASI : 2012/235 (E) ve 2012/616 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın vasisi olan annesi tarafından temyiz dilekçesinin ekinde vermiş olduğu 18.07.2007 tarihli Sağlık Kurulu raporunda sanık hakkında “mental retardasyon” tanısı konulduğu ve bu hastalığı nedeniyle Adıyaman Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.08.2007 tarih ve 2007/743E, 2007/794 K. Sayılı kararı ile kısıtlanmasına karar verildiği her ne kadar yargılama sırasında bu husus sanık tarafından dile getirilmemiş ise de mahemece yargılama dosyasının içine celp edilen ve karar kesinleşince açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması için ihbarda bulunulmasına karar verilen Adıyaman 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2010 tarih ve 2008/82 E, 2010/170 K. sayılı kararında sanık hakkında 32/2 maddesinin tatbik edildiğinin anlaşılması karşısında, bahse konu hastalığının 5237 sayılı TCY’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak nitelikte olup olmadığının araştırılıp yöntemince raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. A.. vasisi'nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.11.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5751, Karar No: 2015/6740, Tarih: 16.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/5751 E.  ,  2015/6740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2013/558-2014/735

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.10.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal ve tescil, aracın 1/2'sinin adına tescilinin istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 02.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. E..O... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9476, Karar No: 2013/10593, Tarih: 02.07.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/9476 E.  ,  2013/10593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kırşehir Aile Mahkemesi ile ve Kırşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalılar ...,...'ın gerçekte anne ve babası olduğu halde davacılar üzerinde kayıtlı olan ...,... ve davalı ...'in anne ve baba isminin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Kırşehir Aile Mahkemesince, talebin nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kırşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağı davası olduğu, aile mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Davalılar ...,... 'ın gerçekte anne ve babası olduğu halde davacılar üzerinde kayıtlı olan ...,... ve davalı ...'in anne ve baba isminin düzeltilmesi istemine ilişkin dava, niteliği itibariyle nesep davası olup, Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağıyla ilgili davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nın 21., 22. ve 23. maddeleri gereğince Kırşehir Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10924, Karar No: 2021/21824, Tarih: 29.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/10924 E.  ,  2021/21824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz incelemesinin, Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesi içeriğine göre sanık ... hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen düşme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet savcısının suçun şikayete tabi olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet savcısının suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.11.2021 gününde (1) numaralı bozma sebebi yönünden oybirliğiyle, (2) numaralı bozma sebebi yönünden oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Mağdur ... Sarıoğlan'ın boynundan ve ayaklarından bağlandığı şeklindeki beyanlarını doğrular nitelikteki doktor raporu ve yine mağdurun olayın akabinde sıcağı sıcağına yakındaki benzin istasyonuna gidip kolluğu araması ve istasyonda görevli tanıkların da bu durumu doğrulamış olması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde temyiz isteminin kapsamına göre sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının onanması görüşüne katılmıyorum. 29.11.2021
Yargıtay — Esas No: 2016/483, Karar No: 2018/6385, Tarih: 16.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/483 E.  ,  2018/6385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Sanığın katılanlara yönelik her bir eylemi nedeniyle bağımsız biçimde değerlendirme yapılarak, denetime olanak sağlayacak ve infazda kuşkuya yer bırakmayacak şekilde, ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, yazılı biçimde üç katılana karşı toplu uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232. maddesine aykırı davranılması,

II- Sanığın, .... Üniversitesi Otomotiv Mühendisliği bölümünde derslik içindeki sıralarda duran katılanlara ait kol çantalarının içlerinden cüzdanlarını çalması şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-b maddesi ile uygulamalar yapılması,

III-Sanığın, katılanlar ...., ... ve ...'ın çantalarından çaldığı cüzdanlardan sırasıyla 30 TL, 40 TL ve 55 TL paraları alıp cüzdanları ağaçlık bir alana attığı olayda; çalınan paraların miktarı nazara alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

IV- Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken, etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiği kabul edildiğinde indirim oranının 1/2 oranından daha fazla olması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ¼ oranında indirim yapılması,

IV- Adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte birden fazla ilam bulunan sanık hakkında, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek en ağır cezaya konu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması, ayrıca, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddeleri gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, aynı Kanunun 58/9. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11121, Karar No: 2016/11535, Tarih: 04.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/11121 E.  ,  2016/11535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 05/03/2015

Ek Karar Tarihi : 08/04/2015

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Karar : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yüzüne karşı 05.03.2015 tarihinde verilen hükmü, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 27.03.2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; süresinde başvuruda bulunulmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2015 gün ve 2015/130 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA 04.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26484, Karar No: 2013/5599, Tarih: 19.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26484 E.  ,  2013/5599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/271503

MAHKEMESİ : İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2008

NUMARASI : 2006/569 (E) ve 2008/749 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın suç tarihindeki iddia konusu hakaret eylemlerinden dolayı, mağdur kamu görevlilerinin görevleri nedeniyle düzenledikleri tutanak altında imzadan imtina eden ve sadece soruşturma aşamasında, sanık müdafii olan, S.Ç. hazır olduğu ve eylemlere ilişkin bilgi sahibi olabileceğinden, tanık olarak mahkemeye getirtilmesi sağlanarak, çekinme hakkını kullanmadığı taktirde ifadesine başvurulduktan sonra, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki, kısmi kabullerine ilişkin ifade ve savunması arasındaki çelişkilerin giderilip, suç tarihinde düzenlenen olay tutanağındaki anlatım ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, sanığın hakaret edip etmediği kararda tartışılarak, hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde, sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/407, Karar No: 2019/2454, Tarih: 01.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/407 E.  ,  2019/2454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22/11/2016 tarih ve 2015/554 Esas - 2016/1235 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince verilen 12/10/2017 tarih ve 2017/657-2017/557 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; ...'nın diğer davalı şirketin gizli ortağı olduğu, şirket ortakları ile birlikte organizasyonu gerçek sevk ve idare eden şahıs olduğu, şirketin resmi ortağı olmasa da yönetim, denetim ve temsil hakkına sahip olduğu, 213 sayılı VUK'nun 3/B bendine göre vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve buna ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğunu, bunların yemin hariç her türlü delil ile ispat edilebileceğini, adı geçenler hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, idarenin tespit davası açmakta hukuki yararının bulunduğunu, 6183 sayılı AATUHK madde 17 kapsamında şirketin gizli ortağı olduğu yönünde kuvvetli deliller elde edilen davalı ... hakkında da diğer davalı şirket ortakları ile birlikte tahakkuka dayalı ihtiyati haciz uygulanması gerektiğinden ... ile mükellef kurum arasındaki ortaklığın tespiti için dava açılması zarureti hasıl olduğundan davalılar hakkında ihtiyati tedbir kararı verilmesi ve davalı ...'nın diğer davalı şirketin gizli ortağı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılara İlk Derece Mahkemesi tarafından usulüne uygun olarak tebligat yapılmış, davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacı idarenin 6183 sayılı AATUHK 17. maddesinde belirtilen yetkiyi kullanması için Adli Yargıda dava açması zorunlu kılınmadığı, bilirkişilerin davalı ...'nın diğer davalı şirket adına sahte belge düzenlenmesinde belirgin roller üstlendiği, böylece davalı şirketin fiili yöneticisi olarak kabul edilebileceği, ancak davalı ...'nın davalı şirketin diğer ortakları veya şirket ile aralarında ekonomik, ticari, parasal ilişkileri tevsik edecek başkaca delil bulunmadığından diğer davalı şirket ile aralarında gizli

ortaklık ilişkisinin bulunduğuna dair bir tespitte bulunulamayacağını rapor ettiğini, 6183 sayılı Yasa'nın 17. maddesi hükümleri gereği davacı idarenin vergi tahakkuku işlemlerinde bulunabilmesi için mahkemeden davalının diğer davalı şirketin gizli ortağı olduğuna dair bir tespit kararı almasına ihtiyaç bulunmadığından, davayı açmakta da hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.

ortaklık ilişkisinin bulunduğuna dair bir tespitte bulunulamayacağını rapor ettiğini, 6183 sayılı Yasa'nın 17. maddesi hükümleri gereği davacı idarenin vergi tahakkuku işlemlerinde bulunabilmesi için mahkemeden davalının diğer davalı şirketin gizli ortağı olduğuna dair bir tespit kararı almasına ihtiyaç bulunmadığından, davayı açmakta da hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.

Karar aleyhine, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; 6183 sayılı Kanunun 17/3 ve 18/3 maddeleri gereğince idarenin takdiri ile, yargı kararına gerek olmaksızın, ihtiyati haciz ve tahakkuk uygulama imkanı bulunduğu, tespit davası açılması için hukuki yararın varlığı arandığı, muvazalı işlemlerle ilgili delil var ise idarenin yargı kararı olmaksızın ihtiyati haciz ve ihtiyati tahakkuku düzenleme imkanı olduğu, bunun dışında muvazalı kazanç tespiti ile ilgili olarak tasarrufun iptali veya tüzel kişi perdesinin aralanması yöntemine ilişkin davaları açma imkanı olduğu, limited şirket ortaklarının sorumluluğunun adi ortaklığa teşmil edilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 01/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26066, Karar No: 2014/24930, Tarih: 04.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/26066 E.  ,  2014/24930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2013/151-2014/516

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1,770,57 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 29.04.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1,770,57 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 29.04.2014 tarih ve 2013/151 esas 2014/516 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 30.05.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki 2014/26066-24930

artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2014 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Buna göre davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 29.04.2014 tarih ve 2013/151 esas 2014/516 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.