muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5257, Karar No: 2023/5611, Tarih: 27.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5257 E.  ,  2023/5611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/320 E., 2015/89 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tokat Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2014 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun çocuğun, nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/320 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

2.Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/320 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mağdur hakkında Tokat Devlet Hastanesinden aldırılan, 25.03.2014 tarih ve 22935 sayılı raporda; "Testislerin skrotumda, sünnetsiz, üretral mea normal görümümde, anüs doğal, perianal fissür, ekimoz izlenmedi, anal sfinkter tonusu tuşe ile kontrol edildi, normaldi" şeklindeki genital muayenesinde patolojik bulguya rastlanmadığının belirtildiği, SSÇ hakkında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından aldırılan 22.04.2014 tarih ve 462 sayılı raporda, SSÇ'nin üzerine atılı cinsel saldırı suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun (Farik ve mümeyyizi olduğu) belirtildiği, mağdur hakkında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından aldırılan 23.06.2014 tarih ve 705 sayılı raporda, mağdurun ruh sağlığının bozulduğunu belirtildiği, mağdur hakkında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından aldırılan 22.04.2014 tarih ve 461 sayılı raporda, katılan mağdurda anal yolla ırza geçme sonrası görülmesi beklenen ekimoz, fissür, mukoza veya sfinkter yırtığı, sfinkter tonusunda yetmezlik gibi travmatik değişimlerden hiçbirinin tespit edilemediği ancak bu bulguların olaydan kısa bir süre sonra iz bırakmaksızın kaybolabileceği gibi, şahsın yaşı, fizik gelişimi, olay sırasında penis girişini kolaylaştırıcı kaygan madde kullanımı ile hile, tehdit ya da rıza gibi nedenlerle direncinin kırıldığı durumlarda sfinkterin çok büyük travmatik değişim olmaksızın penisin girişine müsait olacak şekilde genişleme yeteneğinin bulunmasının da tıbben mümkün olduğu dikkate alındığında bir bulgu görülmemesinin doğal olduğu, fiili livatanın tıbbi deliline rastlanmamakla beraber fiili livata eyleminin gerçekleşmediği anlamına gelmeyeceğinin belirtildiği, mağdur hakkında Samsun 19 Mayıs Üniversitesinden aldırılan 20.01.2015 tarih ve 209 sayılı raporda, mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulduğu, beden veya ruh sağlığındaki bozulmanın bu olaydan kaynaklandığı, kendisine karşı gerçekleştirildiği iddia edilen eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmemiş olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

2.Dosyada mevcut doktor raporları, mağdur beyanları, katılan anlatımları, tanık ifadeleri, nüfus aile kayıt tabloları ve dosyada yazılı diğer tüm belgeler birlikte bütün halinde değerlendirildiğinde; mağdur savcılıkta alınan 25.03.2014 tarihli ilk ifadesinde SSÇ'nin kendisini dövdüğünü, kendisine başka bir şey yapmadığını beyan etmiş; savcılıkça alınan 13.11.2014 tarihli ifadesinde ise parmağını arkasına sokmaya çalıştığını, cinsel organını çıkarıp ağzına verdiğini anlatmış ve mağdurun daha fazla mağdur olmaması için soruşturma aşamasındaki vekil huzurunda Cumhuriyet savcılığında alınan görüntülü beyanı Mahkemece izlenmiştir. Mağdur ilk ifadesinde SSÇ'nin kendisine cinsel içerikli birşey yapmadığını beyan etmiş bu beyandan sekiz aylık bir süre geçtikten sonra ifadesini değiştirip cinsel olaydan bahsetmiştir. Dolayısıyla mağdurun beyanları tutarlı olmayıp çelişki nedeniyle ifadelerine Mahkemece itibar edilmediği belirtilmiştir.

3.Soruşturma aşamasında alınan tanıklar olayı görmediklerini sadece SSÇ'nin mağduru tuvalete götürüp ellerini ve bacaklarını sıktıklarını beyan etmişler, kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında ise olayı görmediklerini anlatmışlardır. Ayrıca tanık A.Ü.'nün beyanında okulun giriş ve çıkışlarında tuvaletin önünden geçildiğini, tuvaletin hemen yakınında okul müdür yardımcısının odası olduğunu ve nöbetçi öğretmenin beklediği yer olduğunu beyan etmiş olup tanık beyanlarına itibar edilerek bir bütün halinde hükme esas alındığı belirtilmiştir.

4.Mağdurun öğrenim gördüğü okulda görevli öğretmenler ve okul müdürü tarafından tutulan tutanaklar ile SSÇ hakkında (...) Ortaokulu Müdürlüğü Öğrenci Davranışları Değerlendirme Kurulunca olaya ilişkin olarak alınan ifade örneklerinin incelenmesinde tanık beyanlarının soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanları ile aynı olduğunun görüldüğü ve hükme esas alındığı belirtilmiştir.

4.Mağdurun öğrenim gördüğü okulda görevli öğretmenler ve okul müdürü tarafından tutulan tutanaklar ile SSÇ hakkında (...) Ortaokulu Müdürlüğü Öğrenci Davranışları Değerlendirme Kurulunca olaya ilişkin olarak alınan ifade örneklerinin incelenmesinde tanık beyanlarının soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanları ile aynı olduğunun görüldüğü ve hükme esas alındığı belirtilmiştir.

5.Her ne kadar SSÇ hakkında katılan mağdura yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de; mağdurun çelişkili beyanları, ilk ifadesinden sekiz aylık gibi bir süre geçmesinden sonra cinsel olaydan bahsetmiş olması, katılan ...'nin görgüye dayalı bilgisi olmaması, tanıkların olayı görmediklerini beyan etmeleri, tanık olarak beyanı alınan okul müdürü olan A.Ü.'nün beyanı, mağdurun öğrenim gördüğü okulda görevli öğretmenler ve okul müdürü tarafından tutulan tutanaklar, SSÇ hakkında (...) Ortaokulu Müdürlüğü Öğrenci Davranışları Değerlendirme Kurulunca olaya ilişkin olarak alınan ifade örnekleri, mağdurun aldırılan raporlarında cinsel istismar olayı bulgusuna rastlanmadığının belirtilmesi ve tüm diğer hususlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde SSÇ'nin üzerine atılı suçları işlediğine yönelik SSÇ'nin savunmalarının aksine yönelik herhangi bir delil bulunamadığından Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun E:2003/2-262 K:2003/277 T:18.11.2003 ilamında da "Amacı maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olan ceza yargılamasının en önemli ilkelerinin birisi de 'kuşkudan sanık yararlanır' ( in dubio pro reo ) ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın cezalandırılması bakımından taşıdığı önemden dolayı gözönünde tutulması gereken herhangi bir meselede başgösteren kuşkunun, sanığın yararına değerlendirilmesidir. Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması halinde sanık hakkında beraat kararı vermek gerekir. Suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar, kimse suçlu sayılamaz (Anayasa'nın 38 inci maddesinin dördüncü fıkrası). Anayasanın 5170 sayılı yasa ile değişik 90 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca iç hukukumuzun parçası niteliğinde olan Birleşmiş Milletler Kişisel ve Siyasal Haklar Sözleşmesinin 14 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 'hakkında bir suç isnadı bulunan bir kimse, hukuka göre suçluluğu kanıtlanıncaya kadar masum sayılma hakkına sahiptir'. Yine Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince 'bir suç ile itham edilen herkes, suçluluğu yasal olarak sabit oluncaya kadar suçsuz sayılır." açıklamalarını içeren karar da nazara alındığında SSÇ'nin isnat edilen suçları işlediğini gösterir mahkumiyetine yeter kesin, net ve inandırıcı delil olmadığından beraatine karar vermek gerektiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdur vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2014/320 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14976, Karar No: 2020/13026, Tarih: 22.09.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/14976 E.  ,  2020/13026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2 maddeleri) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 30.06.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 31.03.2013 olduğu,

Dairemizin aynı gün incelenen 2020/1396 Esas sayılı dosyasında Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/336 Esas, 2015/125 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 28.07.2012, iddianame düzenleme tarihinin 02.10.2014 olduğu,

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 30.06.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 31.03.2013 olduğu,

Dairemizin aynı gün incelenen 2020/1396 Esas sayılı dosyasında Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/336 Esas, 2015/125 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 28.07.2012, iddianame düzenleme tarihinin 02.10.2014 olduğu,

Sanığın yargılanmasının devam ettiği, Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/281 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 16.02.2013, iddianame düzenleme tarihinin 25.08.2014 olduğu,

Sanığın anılan dosyalardaki eylemlerinin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek, suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından sanığa ait dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 22/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2715, Karar No: 2014/6763, Tarih: 23.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2715 E.  ,  2014/6763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2012/280-2013/254

Davacı- birleştirilen davalı vekili tarafından, davalı- birleştirilen davacı aleyhine 05.06.2012 - 03.12.2012 gününde verilen dilekçeler ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil birleştirilen dava temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; elatmanın 8.389 TL ödenmeye kadar hapis hakkı tanınmak suretiyle kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 19.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı- birleştirilen davalı ve davalı-birleştirilen davacı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve haksız işgal tazminatı, birleştirilen dava temliken tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, miras taksimi sonucu tek başına malik olduğu 1.. ada .. parsel sayılı taşınmaza rızası olmadığı halde davalı tarafından 50 m2 yüzölçümünde bina yapıp 10-15 yıldan bu yana bakkal dükkanı olarak işletmek suretiyle elatıldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine, haksız işgal tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın dedesine ait iken 50 m2 sini 30.11.1988 tarihinde 3.000TL bedelle haricen satın aldığını, dükkan yaparak kullandığını, binanın değerinin arsa değerinden fazla olduğunu, taşınmazı haksız olarak elinde bulundurmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, birleştirilen dava ile temliken tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tapulu taşınmazın haricen satışının geçersiz olduğu, haksız iktisap kurallarına göre herkesin aldığını iadeyle yükümlü bulunduğu, denkleştirici adalet prensibi uyarınca davalının akit tarihinde verdiği paranın ulaştığı değerin 8.389,00 TL olup bu miktar üzerinden davalıya hapis hakkı tanınmak suretiyle 1.. ada.. parsel sayılı taşınmaza elatmanın önlenmesine, haksız işgal tazminatının reddine, birleştirilen davada arsanın daha değerli olması ve ifrazının mümkün olmaması nedeniyle temliken tescil isteğinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı- birleştirilen davalı vekili ve davalı- birleştirilen davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı- birleştirilen davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Hükmü, davacı- birleştirilen davalı vekili ve davalı- birleştirilen davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı- birleştirilen davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı- birleştirilen davalı vekilinin satış bedeli ve hapis hakkına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; 10.07.1940 tarihli 1939/2-1940/77 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında harici taşınmaz satış senedine dayanılarak verilen bedel kendisine iade edilinceye kadar harici satışa dayanan tarafın taşınmazdan elatmasının önlenmesini istemek mümkün değil ise de 1.. ada .. parsel sayılı 531 m2 yüzölçümlü, arsa vasıflı taşınmaz S.. Köyünde bulunmakta olup 27.10.1975 tarihinde satış yoluyla S.. A.. tarafından iktisap edilmiştir. Davalı- birleştirilen davacının dayandığı 30.11.1988 tarihli haricen yapılan satış senedi ile S.. A.. dava konusu taşınmazın 50 m2 sini davalı İ.. A..'a 3.000TL ye satmıştır. Dava konusu taşınmaz, önceki malik S.. A..'ın 06.02.2002 tarihinde ölümü ile 1/6 şar pay ile mirasçılarına intikal etmiş, 10.11.2009 tarihinde mirasçılar arasındaki taksim sonucu dava konusu taşınmaz davacı mirasçıya devredilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz tapu kayıt maliki olan davacının murisinden intikal etmiş olup muris tarafından yapılan satış senedindeki bedelin güncellenmiş değerinin tamamının mirasçılardan biri olan davacıdan alınmasına karar verilmesi isabetli olmadığı gibi elatmanın önlenmesinin de bu bedelin ödenmesine bağlı kılınması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı- birleştirilen davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı- birleştirilen davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bu nedenle BOZULMASINA, yatırılan peşin harcın istek halinde davacı- birleştirilen davalıya iadesine, 23.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5321, Karar No: 2011/7143, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/5321 E.  ,  2011/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya daha önce geri çevrilmişse de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

1-Geri çevirme kararı üzerine ... Tapu Müdürlüğünden gelen 21.04.2011 günlü yazıda birinci bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 825 ada 1 parsel numaralı taşınmazın İmar Yasası hükümleri uyarınca düzenleme görmediği belirtilmesine karşın, ... Belediye Başkanlığından gelen 26.04.2011 günlü yazıda emsal taşınmazın imar düzenlemesi sonucu oluştuğu ve 0,34 oranında düzenleme ortaklık payı kesildiği belirtilmiştir. Yazı örneklerinin birer suretleri Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğüne gönderilerek cevaplar arasındaki çelişkinin nereden kaynaklandığının ve emsal alınan taşınmazın 10.03.2009 günlü satışından önce İmar Yasası hükümleri uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, imar düzenlemesine tabi tutulmuşsa ne miktarda imar kaybına uğradığının sorularak alınacak yazı cevaplarının,

2-Dava konusu 424 ada 7 parsel numaralı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 27.05.2009 tarihinden önce İmar Yasası hükümleri uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, imar düzenlemesine tabi tutulmuşsa ne miktarda imar kaybına uğradığının Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden sorularak gelen yazıların,

3- Birinci bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 825 ada 1 parsel numaralı taşınmazın 10.03.2009 günlü satışına esas ihale evraklarının,

Dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14257, Karar No: 2013/7417, Tarih: 01.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/14257 E.  ,  2013/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin yüzüne karşı verilen kararı sanığın temyiz ettiği, mahkemece temyiz isteminin 29/08/2012 günlü ek karar ile temyizin bir haftalık yasal süreden sonra yapılması nedeniyle reddedildiği, bu kararın da sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, mahkemenin 05/09/2012 günlü ek kararı ile temyiz konusunda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği, buna göre incelemeye konu kararın mahkemenin 29/08/2012 tarihli ek kararı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 29/08/2012 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 01/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.