muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14106, Karar No: 2013/1729, Tarih: 07.02.2013

Bu hükmün 743 sayılı Türk Medeni Kanununun 581. maddesinden farklı olarak düzenlenmesindeki neden kuşkusuz eski yasanın yürürlükte olduğu dönemde ortaya çıkan bazı güçlükleri gidermektir. Böyle olunca olağan hakların korunması veya oybirliği ile karar vermeyi gerektiren nedenlerin ne olduğu ve bu ayrımın sonuçları üzerinde durulması gerekecektir.

Olağan koruma eylemleri; onarımlar, mahsullerin toplanması, bozulacak olanların satılması, acele olarak yapılması zorunlu bulunan işlemlerin yerine getirilmesi ile istihkak, elatmanın önlenmesi ve tapu sicilinde hak sahipliğinin saptanması gibi taksimi mümkün olmayan taleplerdir. Bu hususlarla ilgili olmak üzere elbirliği ortaklarından her biri bağımsız olarak dava hakkını kullanabilir. Türk Medeni Kanununun 702/2 maddesinde aranan ortakların oybirliği şartı hiç şüphesiz terekeye ait bir hakkın tasarrufu işlemleridir. Bu durumda mülkiyet değişikliği söz konusu olacağından ortaklar oybirliği ile karar vermelidir.

Belirtilen nedenle, temliken tescil isteminde bulunulabilmesi için tüm ortakların davada birlikte yer almaları gereklidir.

Davaya konu olayda bir kısım davalılar miras paylarını satış vaadi sözleşmesi ile davacının eşi olan ...'a satmayı vaat etmişlerdir. Satış vaadi alacaklısı ...'in sağ eşi davacı ... dışında başkaca mirasçılarının da bulunduğu, fakat davada yer almadıkları anlaşılmaktadır. Muris ... ’ın tüm mirasçılarının davada yer almaları, bu şekilde taraf teşkili tam olarak sağlandıktan sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde bir kısım davalılara iadesine, 07.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/234, Karar No: 2017/5816, Tarih: 21.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/234 E.  ,  2017/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleştirilen dosya davalısı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2009 yılında yapılan kadastro sırasında ... ilçesi, ... köyü 150 ada 60, 61 ve 62, 157 ada 134, 135, 136, 137, 138, 139 ve 140 parsel sayılı sırasıyla 1.388,94 m², 459,70 m², 434,91 m², 640,25 m², 806,98 m², 523,39 m², 434,81 m², 387,38 m², 546,01 m², 503,20 m² ve 8.058,22 m² yüzölçümündeki taşınmazlar tarla niteliğiyle, edinme sebebinde ... adına kayıtlı bulunan 25/08/2005 tarih ve 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 11 sayılı tapu kayıtlarının söz konusu taşınmazları kapsadığı ancak ... Asliye Hukuk Mahkemesinde kadastrodan önce dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir. Asliye hukuk mahkemesinde, davacı Aksu köyü tüzel kişiliği tarafından davalı ... aleyhine dava konusu taşınmazların ... adına idari yoldan tapuya tescil edildiği ancak söz konusu taşınmazların köyün kadimden beri ortak kullanımında bulunan köy boşluğu olduğu iddiasıyla açılmış olan tapu iptali ve tescil davasında, yargılama sırasında yörede kadastro çalışmalarının başlaması ve çekişmeli taşınmazlara tutanak düzenlenmesi nedeniyle görevsizlik kararı verilerek dosya kadastro mahkemesine devredilmiş ve temyize konu kadastro mahkemesinin 2009/120 Esas sayılı dava dosyasında yargılama yapılmıştır.

Kadastro sırasında aynı köy 176 ada 8, 175 ada 1, 7, 12 ve 14, 173 ada 15, 16, 17 ve 23, 178 ada 4 ve 5, 171 ada 1, 143 ada 1 ve 6, 177 ada 1 ve 144 ada 3 parsel sayılı sırasıyla 1.289,27 m², 451,11 m², 742,03 m², 826,00 m², 1.496,38 m², 79,08 m², 346,45 m², 401,79 m², 338,68 m², 342,63 m², 230,96 m², 720,65 m², 7.059,64 m², 1.165,29 m², 428,09 m² ve 439,17 m² yüzölçümündeki taşınmazlar bahçe, hali arazi ve çalılık nitelikleriyle belgesizden, edinme sebebinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup özel mülkiyete elverişli oldukları ve kimsenin mülkiyet iddiasında bulunmadığı belirtilerek ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... köyü tüzel kişiliği, söz konusu taşınmazların köyün kadimden beri kullanımında olduğunu, birleştirilen dosya davacısı ... ise 178 ada 5 sayılı parselde köyün kullanımında bulunan yol olduğunu belirterek tespite itiraz etmişler ve dava dosyaları, malik haneleri açık bırakılmak suretiyle kadastro tutanakları kadastro mahkemesine devredilen ve yukarda sözü edilen diğer davalı parsellerin dava konusu olduğu kadastro mahkemesinin 2009/120 Esas sayılı dava dosyasıyla birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda davaların kısmen kabulüne; 150 ada 60, 61 ve 62, 157 ada 134, 135, 136, 137, 138, 139 ve 140 parsel sayılı taşınmazların köy boşluğu olarak davacı ... köyü tüzel kişiliği adına tapuya tesciline, 176 ada 8, 175 ada 1, 7, 12 ve 14, 173 ada 15, 16, 17 ve 23, 178 ada 4, 171 ada 1, 143 ada 1 ve 177 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile köy boşluğu olarak davacı ... köyü tüzel kişiliği adına tapuya tesciline, 178 ada 5 parsel sayılı taşınmazın

kadastro tespitinin iptali ile 15/10/2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 54,16 m² ve (C) harfiyle gösterilen 141,33 m²lik bölümlerinin taşınmazdan ifraz edilip son parsel numarası verilmek suretiyle köy boşluğu vasfıyla davacı ... köyü tüzel kişiliği adına tapuya tesciline, (B) harfiyle gösterilen 35,47 m²lik bölümünün ise paftasında yol olarak gösterilmesine, 143 ada 6 ve 144 ada 3 parsel sayılı taşınmazların ise tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleştirilen dosya davalısı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince ... harç alınmasına yer olmadığına 21/06/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17658, Karar No: 2008/3844, Tarih: 11.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/17658 E.  ,  2008/3844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çankırı 1. Asliye Hukuk  (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 01/05/2007
Yargıtay — Esas No: 2014/600, Karar No: 2014/4388, Tarih: 06.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/600 E.  ,  2014/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2011/277-2013/75

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 25.09.2013 gün ve 2013/4774 Esas, 2013/5770 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davada davalırdan S.. Y.., D.. A.., S.. K.., H. A.., C. A.., İ.A.., N.. K.. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl davada davacı yüklenici vekili, davacı ile davalı muris C.. A.. arasında 13.08.1992 tarihli "Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi" yapıldığını, davalı arsa malikinin, dava açarak sözleşmesinin feshi ile sözleşme gereğince müteahhide düşen bağımsız bölümlerin tapu kaydının iptali ve kendisi adına tescilini sağladığını ileri sürerek, öncelikle arsa üzerindeki inşaatın bitme oranı da dikkate alınarak yükleniciye düşmesi gereken bağımsız bölümlerin tespiti ile tapularının iptali ve davacı adına tescilini, olmadığı takdirde davacı tarafından yapılan inşaatın bedeline karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 TL' nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı yüklenici vekili, asıl davadaki tazminat talebine ek olarak inşaat bedelinin 256.538,93 TL olduğunu ileri sürerek, 156.538,93 TL' nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı yüklenici vekili, asıl davadaki tazminat talebine ek olarak inşaat bedelinin 256.538,93 TL olduğunu ileri sürerek, 156.538,93 TL' nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tazminat istemi yönünden davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 27.04.2011 tarih, 2010/2106 E., 2011/2568 K. sayılı ilamı ile; yüklenici tarafından yapılan ve tazminata konu edilen imalâtların bedelinin istenebilmesi için inşaatın imar mevzuatına, belediyesince onaylı projesine, ruhsatına ve işin gerektirdiği fen ve tekniğine uygun şekilde yapılıp yapılmadığının denetlenmesi gerektiği, sayılan hususlara aykırı bir yapının ekonomik değer taşıdığından sözedilemeyeceği gibi bundan dolayı bedelinin de istenemeyeceği, mahkemece mahallinde uzman bilirkişi kurulu marifeti ile keşif yapılarak, dava konusu inşaatın imar mevzuatına, onaylı projesine, ruhsatına ve işin fen ve tekniğine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenerek belirtilen bu ilkelere aykırı şekilde gerçekleştirildiği ve bu aykırılıkların giderilemeyeceğinin de saptanması halinde davanın reddine, aykırılıkların yasal yöntemine uygun şekilde giderilebileceğinin anlaşılması halinde ise hesaplanacak giderilme bedelinin davacı alacağından mahsubu ile hüküm kurulması, inşa edilen yapıların yukarıda belirtilen tüm yasal kurallara uygun şekilde yapıldığının anlaşılması halinde ise şimdiki gibi hüküm kurulması gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan keşif, aldırılan bilirkişi raporları ve tüm delillere göre; yüklenicinin 15.08.1997 tarihinde aldığı inşaat ruhsatının süresinin 15.08.2002 tarihinde dolduğu, yenileme inşaat ruhsatı alınmadığı, yapının ruhsatsız duruma düştüğü, yenileme inşaat ruhsatının alınması yükümlülüğünün davacı yükleniciye ait olduğu, davacının yenileme ruhsatı alması için makul sürenin 4,5 ay olduğu, davacı vekilinin 06.12.2012 tarihli celsede müvekkilinin yenileme ruhsatı almayacağını belirttiği, bedeli talep edilen inşaatın, sağlam, tekniğine uygun şekilde yapıldığının, ekonomik değerinin olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 25.09.2013 gün, 4774 esas ve 5770 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, asıl ve birleşen davada davalılardan S.. Y.., D.. A.., S.. K.., H. A.., C. A.., İ. A.., N.. K.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalılardan S.. Y.., D.. A.., S.. K.., H. A.., C. A.., İ. A.., N.. K.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 54,35 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1709, Karar No: 2008/1882, Tarih: 12.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1709 E.  ,  2008/1882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2007

Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı ile tescil tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı olan 1.6.1995 ile 1.6.2006 tescil tarihleri arasında 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, sigortalılık tespitine ilişkin olarak, dava açıldıktan sonra, davalı kurum tarafından davacının tescil tarihinin 1.6.1995 tarihine çekilmesi nedeniyle, “Davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5458 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespitine yönelik taleple ilgili olarak ise, “Davacının 5458 sayılı yasanın ilgili hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmiş ve karar süresinde davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Sigortalılık tespitine yönelik taleple ilgili mahkemenin kararı yerindedir. Ancak davacının 5458 sayılı yasadan yararlanma koşullarında mahkemece yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının 05.06.2006 tarihinde davalı kuruma verdiği dilekçe tarım Bağ-Kur sigortalılığının ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşına çekilmesini istediği ve anılan dilekçesinde 5458 sayılı yasadan yararlanma doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık geriye yönelik tescil talebinin 5458 sayılı yasadan yararlanma talebini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece, davacının 5458 sayılı yasanın öngördüğü 3 aylık süre içerisinde kuruma tescil için başvuruda bulunduğu, ve bu başvurunun anılan 3 aylık sürenin dolmasından sonra reddedildiği ve dava açıldıktan sonra da kurumun tescil tarihin geriye çektiğinden, Sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri ve hakkaniyet gereği davacının 5458 sayılı yasanın hükümlerinden yararlandırılmasının uygun olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir.

Bu duruma göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7035, Karar No: 2016/8168, Tarih: 03.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7035 E.  ,  2016/8168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... İcra ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemelerinin ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

... İcra Mahkemesince, itirazın sıra ve alacağın varlığına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ise istemin şikayete ilişkin olduğu, alacağın varlığına ilişkin olmadığı gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

İcra ve İflas Kanununun 142. maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları, kural olarak genel mahkemede görülür; itiraz, sadece sıraya ve icra müdürünün icra hukuku kurallarına uygun davranmadığına ilişkin ise görev icra mahkemesindedir (İİK m. 142/son).

Somut olayda davacı vekili, müvekkili bankaya borçlu olan ... Tarım Ürünleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. adına kayılı ... ili, ... ilçesi, ... köyü 1291 parsel sayılı taşınmazın 27.11.2013 tarihinde 3. şahsa 23.600.-TL bedelle satıldığını, yapılan satışın kesinleştiğini fakat satışı gerçekleştirilen taşınmaz kaydında çok sayıda haciz bulunması nedeni ile İcra Müdürlüğü tarafından 07.11.2014 tarihli sıra cetveli kararı düzenlendiğini, yapılan sıra cetvelinde satış bedelinin ... A.Ş. ile ... Vergi Dairesi arasında garameten paylaştırıldığını, bankalarına satış bedelinden herhangi bir pay ayrılmadığını, müvekkili banka alacaklarına 5411 sayılı Kanun gereği kamu alacaklarına ilişkin hükümlerin uygulanacağını, bankaları hakkında 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usûlü Hakkında Kanunun Kamu Alacaklarına ilişkin hükümleri doğrultusunda İİK'nın 106 ve 110. maddelerinin bankaları yönünden uygulanamayacağını, bankalarının hacizlerinin düşmeyeceğini, garameye bankalarının da dahil edilmesi gerekirken sadece ... A.Ş. ve Vergi Dairesi arasında satış bedelinin garameten bölüştürülmesinin hukuki dayanaktan yoksun bir karar olduğunu, ayrıca taşınmaz kaydındaki hacizlerin tarihlerinin ... yönünden 30.04.1999, 29.07.1999 ve 15.08.2001 olduğunu, taşınmaz ile ilgili satış avansının 11.04.2007 tarihinde icra dosyasına yatırıldığını, yasal süresi içerisinde yatırılmayan avans nedeniyle satışın düştüğünü, varlık şirketine satıştan pay ayrılmasının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek ... 2. İcra Müdürlüğünün 2013/1604 Esas sayılı icra dosyasında yapılan 07.11.2014 tarihli sıra cetveli ve derece kararının iptalini talep etmiştir. Davacının, davalıların alacağının sırasına itirazda bulunduğu, alacağın esasına ilişkin bir itiraz ileri sürülmediği anlaşılmakla, uyuşmazlığın icra mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... İcra Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7169, Karar No: 2016/10491, Tarih: 06.06.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/7169 E.  ,  2016/10491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerine tasarruf

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemenin 13.11.2014 tarihli kararında sanık ... ...'ın beraatına, diğer sanık ... ... hakkında ise TCK'nın 160. maddesi uyarınca 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükmün katılan SGK vekilinin 18.11.2014 tarihli dilekçesi ile temyiz etmesi üzerine mahkeme, 12.01.2015 tarihli ek kararında sanık ... ... hakkında verilen 600 TL para cezasının kesin olduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verdiği,anılan ek kararın tebliği üzerine katılan vekilinin bu defa 03.02.2015 tarihli dilekçesiyle, 12.01.2015 tarihli ek kararın kaldırılması ile 13.11.2014 tarihli kararın da bozulmasını talep ettiği anlaşıldığından, sanık ... ... hakkında verilen hükme ilişkin ek karara yönelik tebliğnamede görüş bildirilmediğinden bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 06.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10032, Karar No: 2015/10609, Tarih: 25.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/10032 E.  ,  2015/10609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/23666

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2009/770 (E) ve 2013/937 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık İ.. G..’ün savunmasının 07.03.2013 tarihli celsede esas mahkemesinde alınması ve hüküm tarihinde başka yargı çevresindeki Çankırı Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında 20.11.2014 tarihli tebilğnamedeki 1 no’lu bozma düşüncesine katılınmamış, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

1-Savunmasının alındığı 05.07.2012 tarihinde Tekirdağ Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka suçtan hükümlü olup Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesince istinabe yoluyla sorgusu yapılan sanık T.. K..’ın, sorgusundan önce ifadesini yargılamanın yapıldığı esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan 5271 sayılı CMK’nın 196/2 maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusu hükme esas alınmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanık Turgay’ın savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi karşısında, 02.11.2006 tarihli araç kiralama sözleşmesine göre .. plakalı aracı sanığa kiraladığı anlaşılan H.. E..’nun duruşmaya çağrılarak sanıkla yüzleştirilmesi, yüzleştirmenin mümkün olmaması durumunda sanığın teşhise elverişli fotoğrafları temin edilerek aracı kiralayan kişinin sanık olup olmadığının tanıktan sorulması, kira sözleşmesinin aslı getirtilerek sözleşmedeki yazı ve imzanın sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, ayrıca araçta ele geçen iki adet sigara izmaritinden elde edilen DNA genotipinin sanık Turgay’a ait olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

a)Sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinin uygulanmasının istenilmiş olması karşısında, ek savunma hakkı verilmeden sanıklar hakkında aynı Kanun’un 142/1-b maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b)Sanıklar hakkında temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, hırsızlık suçunun gece işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

b)Sanıklar hakkında temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, hırsızlık suçunun gece işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

c)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan sanıkların aynı Kanun’un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

d)6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” şeklindeki hüküm dikkate alınmadan, toplam 16,00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.