muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3962, Karar No: 2011/10694, Tarih: 15.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3962 E.  ,  2011/10694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan ürünlerin dekar başına verim miktarlarının İl ve İlçe Tarım Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı hasat mevsimindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları ile üretim masraflarının ilgili resmi kuruluşlardan sorulup, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda, enerji nakil hattı nedeniyle dava konusu taşınmaz üzerinden geçen irtifak alanının yüzölçümü belirlenip, ölçekli krokide açıkça gösterilmeden infazda tereddüt oluşturulacak şekilde hüküm kurulması,

3-Fen ve Teknik bilirkişi raporunda pilon yeri farklı yüzölçümlerle gösterilmiş ise de, taraflar pilon yerinin 81 m² olduğu konusunda irade birliği içerisinde olduklarından, mahallinde keşif yapılarak, pilon yerinin gerçek yüzölçümü belirlendikten sonra hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 15.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3919, Karar No: 2022/7230, Tarih: 17.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/3919 E.  ,  2022/7230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine ilişkin kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesince verilen kararın davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM:

Davacı vekili asıl dava dosyasının dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin iş yerinde 100 -150 kg ağırlığındaki demir parçaları kaldırmak zorunda kalması nedeniyle 2005 yılında belini incittiği, tam olarak iyileşemediği halde işvereni tarafından aynı işte çalıştırıldığını 2011 yılında yine beli incinmiş olmasına karşın aynı şekilde istihdam edildiğini, bu şekilde SGK tespitine göre %10,2 oranında iş göremezliğe uğradığını beyanla 1.000 TL maddi ve 25.000 TL manevi tazminatın tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili ıslah dilekçesiyle dava sebebi olarak davacıda tespit edilen Meslek Hastalığını pnömokonyoz meslek hastalığı olduğunu belirterek davayı ıslah ettiğini belirtmiştir.

Davacı vekili birleşen dava dosyasının dava dilekçesinde özetle: müvekkili lehine 88.100,81 TL maddi tazminatın tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II- CEVAP:

Davalı vekilince cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili şirkette çalıştığı sürece meslek hastalığına uğramadığını, iddia edilen maluliyet oranını da kabul etmediklerini, açılan davanın kötü niyetli olduğunu, davacının hastalığının doğuştan gelen bir hastalık olabileceğini yada başka bir nedenle meydana gelebileceğini, bu nedenle açılmış bulunan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince; “1- davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile; 89.100,81 tl maddi tazminatın meslek hastalığının tespit edildiği tarih olan 08/08/2014 tarihinden itibaren başlayacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 14.000,00 TL manevi tazminatın meslek hastalığının tespit edildiği tarih olan 08/08/2014 tarihinden itibaren başlayacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, ” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

2-Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 14.000,00 TL manevi tazminatın meslek hastalığının tespit edildiği tarih olan 08/08/2014 tarihinden itibaren başlayacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, ” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Bölge Adliye Mahkemesince “Davacı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, Davalı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle: ıslah ile dava sebebinin değiştirilemeyeceğini, dava dilekçesinde beldeki rahatsızlığa dayandığı halde ıslah ile akciğerlerindeki pnömokonyoz rahatsızlığına dayandırmasının iddianın genişletilmesi yasağına aykırı olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, Davacının müvekkilinin kusurunu ispat edemediğini, davacının iş sağlığı ve güvenliği eğitimi aldığını, rahatsızlığının sadece işyerinde çalıştığı döneme denk gelmesi nedeniyle müvekkilinin %100 kusurlu atfedilmediğinin hakkaniyete aykırı olduğunu, Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava meslek hastalığı neticesinde sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesine ilişkindir.

Taraflar arasında davacı sigortalıda meslek hastalığı nedeniyle tespit olunan sürekli iş göremezlik oranı noktasında uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda olduğu gibi Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 sayılı Yasa’nın 18. maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19. maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı; iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp 2. Üst Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp 2. Üst Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olayda davacı sigortalının 08.08.2014 tarihinden itibaren dava konusu edilen pnömokonyoz meslek hastalığına yakalandığının tespit edildiği ve kurum sağlık kurulu raporuna göre sürekli iş göremezlik oranının % 10,2 olarak tespit edildiği; davalı tarafça temyiz itirazlarında tekrar edildiği şekilde anılan rapora itiraz edildiği halde, davalı tarafın itirazının karşılanması için yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda rapor alınmadığı anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, davalının sürekli iş göremezlik oranına yönelik itirazlarının giderilmesi için öncelikle Yüksek Sağlık Kurulundan ve giderek Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan ve gereği halinde Adli Tıp 2. Üst Kurulundan rapor alınmak suretiyle davacının sürekli iş göremezlik oranının kesinleştirilmesi, öte yandan (davacı tarafın kararı temyiz etmemiş olması nedeniyle) davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak kapsamında sürekli iş göremezlik oranının artması halinde davacının bu artıştan yararlanmayacağı hususunun gözetilmesi ve kesinleştirilecek sürekli iş göremezlik oranının hükme esas alınan 02.04.2019 tarihli hesap raporuna uygulanması, tespit edilecek sürekli iş göremezlik oranı üzerinden bağlanan gelir ile ödeneğin rücuya kabil kısmını da bu hesaptan tenzil ederek sonucuna göre belirlenecek maddi tazminat ile manevi tazminata hükmetmekten ibarettir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bu aşamada bozma sebebine göre temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin, ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1. maddesi gereği kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı tarafa iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14381, Karar No: 2025/4538, Tarih: 28.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14381 E.  ,  2025/4538 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1438 E., 2022/184 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre 30.08.2011 olan suç tarihinin, sehven 01.09.2010 olarak gösterilmiş olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın üzerine atılı tehdit ve hakaret suçları için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümlesi ve 125/1-2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği gereği, 12 yıllık uzamış dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 30.08.2011 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar geçmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21407, Karar No: 2018/8599, Tarih: 04.07.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21407 E.  ,  2018/8599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen davası, velayet, tazminatların miktarları, reddedilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı erkek 05.02.2014 tarihli ön inceleme duruşmasında davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Feragat beyanı açıklandığı anda kesin hüküm sonuçlarını doğurur bu nedenle davacı-karşı davalı erkeğin davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-karşı davacı kadının yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasından ev hanımı olduğu mal varlığının sabit ve düzenli gelerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı kadın daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-karşı davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.07.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/777, Karar No: 2014/2192, Tarih: 07.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/777 E.  ,  2014/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım

HÜKÜM : 1- Suça Sürüklenen Çocuk ... için; Katılan mağdur ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35/2, 29/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca neticeten suça sürüklenen çocuğun 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2- Sanıklar ... ve ... için; Katılan mağdur ...'yı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan TCK.nun 81/1, 35/2, 39/2-c, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca neticeten 3'er yıl 12'şer ay 22'şer gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılan ... vekili Av....nin yüzüne karşı 19/03/2012 tarihinde verilen hükme yönelik katılan ... vekillerinin CMUK’nun 310. Maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 16/05/2012 tarihinde yaptıkları temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Temyiz edenlerin sıfatı ve dilekçelerinin içerikleri dikkate alınarak, sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar

... ve ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ... mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suçun niteliğine, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 07/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4279, Karar No: 2016/5237, Tarih: 27.10.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/4279 E.  ,  2016/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53/1-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1. GENEL AÇIKLAMA

Türk Ceza Hukuku bakımından terörün tanımı ve hangi suçların terör suçu sayılacağı 3713 sayılı Kanunda gösterilmiştir. Kanunun 1. maddesinde gösterilen terör tanımına göre bir eylemin terör eylemi sayılabilmesi için;

a- Eylem, cebir ve şiddet kullanarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerini içermelidir,

b- Eylemle, Anayasada belirtilen,

-Cumhuriyetin niteliklerini,

-Siyasî, hukukî, sosyal, laik ve ekonomik düzenini değiştirmek,

-Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmak,

-Türk Devletinin ve Cumhuriyetin varlığını tehlikeye düşürmek,

-Devlet otoritesini zaafa uğratmak veya yıkmak veya ele geçirmek,

-Temel hak ve hürriyetleri yok etmek,

-Devletin iç ve dış güvenliğini, kamu düzenini veya genel sağlığı bozmak amaçlanmalıdır.

c- Eylemi gerçekleştiren failler bir örgüte mensup olmalıdır,

d- Eylem suç teşkil etmelidir.

Bu genel terör tanımı dışında, 3713 sayılı Kanunun 3. maddesinde doğrudan terör suçları ve 4. maddesinde de, işlenme bağlamına göre; dolayısıyla terör suçları gösterilmiştir.

TCK'nın 314. maddesi bakımından, bir oluşumun, bir yapılanmanın silahlı terör örgütü sayılabilmesi için;

a- Hiyerarşik yapıya, sıkı bir disipline, eylemli bir işbirliğine sahip olan ve en az üç kişiden oluşan, yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli bir örgüt mevcut olmalıdır.

b- Bu örgüt, Türk Ceza Kanununun ikinci kitap, dördüncü kısım, dördüncü ve beşinci bölümlerde yer alan suçları "amaç suç" olarak işlemek üzere kurulmuş olmalıdır,

c- Bu örgüt silahlı olmalıdır.

2-ÖRGÜTÜN YAPISI

El Nusra (Nusret Cephesi ) Fetih El Şam Cephesi adlı örgütün dosya kapsamına göre; ilk olarak Ocak 2012 yılında Suriye'de El Cevlani liderliğinde kurulmuş, 9 Nisan 2013 tarihinde yaptığı açıklamada, El Kaide terör örgütü lideri Eymen El Zevahiri'ye bağlılık yemini etmiş, 13 Haziran 2013 tarihinde ise Nusret Cephesinin (Dairemizce silahlı terör örgütü olduğu kabul edilen) El Kaide terör örgütü genel komutanlığına bağlı bulunduğunu açıklamıştır.

Kurulduğu Ocak 2012 tarihinden bu yana Suriye Rejimine karşı savaşan El Nusra Cephesi (ENC) bünyesinde barındırdığı El Kaide ideolojisini benimseyen ve Suriye'li olmayan yabancı elemanlarını bir arada tutabilmek ve El Kaide'den gelen fınans kaynaklarını korumak amacıyla bu örgüte bağlı olarak faaliyet göstermektedir.

Kurulduğu Ocak 2012 tarihinden bu yana Suriye Rejimine karşı savaşan El Nusra Cephesi (ENC) bünyesinde barındırdığı El Kaide ideolojisini benimseyen ve Suriye'li olmayan yabancı elemanlarını bir arada tutabilmek ve El Kaide'den gelen fınans kaynaklarını korumak amacıyla bu örgüte bağlı olarak faaliyet göstermektedir.

Ancak Rusya'nın 2015 yılında Suriye'ye yönelik askeri müdahalesi ve Temmuz 2016 tarihindeki İdlip'e (Suriye) yönelik hava saldırısı sonrasında bölgedeki diğer muhalif gruplarla çıkan gerginlik sonunda El Kaide örgütünden ayrılma konusunda karar alınarak “Jabhat Fateh Al Sham/Fetih El-Şam Cephesi (FEC)” adlı yapı kurulmuştur.

Bu ayrılık kararının amacı Emniyet Genel Müdürlüğünce;

“Yeni bir isimle tamamen entegre olmaksızın muhaliflerin çatısı altına girme,

-Ilımlı bir üslupla örgüte Suriyelilerin katılımını sağlama, uygun şartların oluşması halinde El Kaide gündemine/söylemine geri dönme,

-Suriye içerisinden ve diğer muhalif gruplardan yeni muhalifler temin etme, tabanını ve etki alanını genişletme,

-El Kaide olan bağını en azından görünürde ayrıştırarak Rusya Federasyonu ve Uluslararası koalisyon tarafından daha yoğun şekilde hedef alınma ihtimalini azaltma gibi saiklerin gözetildiği düşünülmektedir” şeklinde açıklanmaktadır.

Nitekim, El Kaide terör örgütü ve çatışma bölgeleri ile irtibatlı gruplara yönelik gerçekleştirilen operasyonlarda yakalanan şahısların ifadelerinde; Nusret Cephesi'nin Suriye'de rejim karşıtı silahlı faaliyet yürüten bir grup olduğu, liderinin El Cevlani olduğu, askeri ve lojistik konularında faaliyet yürüttüğü, El Kaide terör örgütüne bağlı olarak savaştığı beyan edilmiştir.

Amacı Suriye'de El Kaide terör örgütü himayesi altında şer'i esaslara dayalı bir devlet kurmak olan örgütün ideolojik alt yapısı, temel felsefesi ve harekat tarzı selefilik mezhebinden gelmektedir.

Eleman ihtiyacını genellikle Suriyeli sünni/Arap şahıslar ile bu örgüte destek veren, bazı müslüman ülkelerde ve Avrupa'da yaşayan müslüman şahıslardan karşılayan El Nusra örgütü silah gücünün büyük çoğunluğunu Irak Silahlı Kuvvetlerinden ve az bir oranda da Suriye'de ele geçen silah ve mühimmatlardan sağlamaktadır. Ekonomik kaynakları şeffaf olmayıp, fidye için adam kaçırmak ve tarihi eser kaçakçılığından gelir elde ettiği belirlenen örgütün El Cezire bölgesinde petrol kuyuları, işlenmiş pamuk ve sanayi bölgelerini ele geçirmesi dikkat çekicidir.

3- BİRLEŞMİŞ MİLLETLER GÜVENLİK KONSEYİ İLE BAKANLAR KURULU KARARLARI