muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11633, Karar No: 2013/16842, Tarih: 08.07.2013

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının çalıştığı Sivas İl Özel İdaresinin iş kolunun değişmesi üzerine Türkiye Yol İş Sendikasına üye olması sonrası daha önceki çalışmalarının kademe ve derece ilerlemesinde dikkate alınıp alınmayacağı ve buna bağlı olarak ücret ve ikramiye alacağı farkı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının davalı ... Genel Sekreterliği ve bağlı işyerlerinin 15 sıra no'lu İnşaat işkoluna girdiğire dair tespit kararı verildiği,bu karara karşı açılanda davanın yargılaması sonucunda davanın takip edilmemesi üzerine davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, işyerinde kesinleşen işkolu değişikliğine ilişkin işkolu tespit kararı sonrasında işyerinde yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesin hükümlerinden sendikaya üyelik tarihinden itibaren yararlandırıldığı, ücret hesaplanmasında TİS'in ekinde bulunan Ek 1/B tablosunun dikkate alındığını, oysa TİS'e göre davacının sürekli kadroya geçmeden önceki kıdemi nazara alınarak TİS'in ekinde bulunan Ek 1/A tablosuna göre ücretinin tespit edilmesini gerektiğini ve bu tespite göre ücret ve ikramiye alacağı farkı alacağına hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı taraf davacının ücretinin Ek 1/A cetveline göre yapıldığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya Ek 1/A cetvelinden ücret verildiğini,ancak davacının Ek 1/A cetveline göre ücreti tespit edilirken daha önceki çalışmasına ait kademe ve derecesinin nazara alınmadığını, davacının önceki çalışmaları nazara alınarak uygun derece ve kademeden ücretinin Ek 1/A cetveline göre ücretinin ödenmesi gerektiğini belirterek buna göre davacının ücretini tespit ederek fark ücret ve ikramiye alacağı hesaplaması yapmıştır. Davalı işyerinde geçerli olan 3. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 4. Maddesinde “Başka kamu kurumlarından kanunla devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerindeki geçen çalışma süresi bu işyerinde geçmiş gibi dikkate alınır(yıllık ücretli izin hakkı,kıdem ve ihbar tazminatının hesaplanmasında dikkate alınan çalışma süresi,pozusyon değişikliği sınavında aranan çalışma süreleri vb.)Ancak, bu maddeye dayanılarak başka işverenin veya aynı işveren olmakla birlikte Yol-İş Sendikası üyeliğinden önce başka işkolunda çalışılan çalışma süreleri için derece-kademe ilerlemesi talebinde bulunumaz.” hükmünün düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bu açık düzenlemeden de anlaşılacağı üzere davacının işkolu değişikliği öncesi çalışmalarının derece ve kademe hesaplamasında dikkate alınmaması gereklidir. Hal böyle olunca davacının fark ücret ve ikramiye alacağının bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talep edilen alacaklara hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğundan sayın çoğunluğu bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.08.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/17031, Karar No: 2016/2229, Tarih: 22.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17031 E.  ,  2016/2229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının anne ve babasının boşandığını, müvekkilinin ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi 1.sınıf öğrencisi olduğunu, geliri olmadığını, yurt ücreti ve ulaşım gideri olduğunu belirterek dava sonuçlanana kadar tedbiren ve dava sonunda 800 TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; maddi imkanın nafaka artırımı için yeterli olmadığını, yeniden evlendiğini, çocukları olduğunu, borçları olduğunu, davacının annesinin de geliri olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile yardım nafakasının mahkeme dosyasının dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 400,00 TL olarak ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm ve davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece; taraflar arasındaki önceki yardım davasının 10.09.2015 tarihinde kesinleştiği gözönünde bulundurularak kesinleştikten sonra hükmün ifade etmek ve tahsilde tekerrür olmamak üzere nafakaya hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinde itibaren nafakaya hükmedilmesi doğru değildir.

Bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediği ve “hakimin takdir yetkisi kapsamında” kalmadığından hükmün HUMK 438/7, c/2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. Hükmün 1. fıkrasında yer alan "...dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere…" ifadelerinin çıkartılarak yerine “…kesinleşme tarihinden itibaren ve tahsilde tekerrür olmamak üzere…" ifadeleri yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15947, Karar No: 2013/21145, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/15947 E.  ,  2013/21145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.12.2001 - 30.06.2005 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davalı iş yerinde kantin işletmesine ortak olarak çalıştığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

K A R A R

Dava, davacının 01.12.2001 - 30.06.2005 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davalı iş yerinde kantin işletmesine ortak olarak çalıştığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; ... sicil numaralı davalı işyerinin 17.04.2002 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, davalı işverence davacı adına 16.10.2004 tarihinde işe giriş bildirgesinin verildiği ve davacının davalı işyerinden 05.11.2003 – 31.05.2004 ile 15.10.2004 – 31.05.2005 tarihleri arasındaki çalışmalarının bildirildiği, davalı işveren ile ... ... İlköğretim Okulu Aile Birliği arasında düzenlenen sözleşmede Kantin’in 05.05.2004 tarihinden itibaren 1 yıl süre ile davalı tarafından işletileceğinin belirtildiği, ... ... İlköğretim Okulu Aile Birliği’nin 04.05.2005 tarihinde toplantı yaparak; “İşletme bedelinin zamanında yatırılmadığı, kantinin işletmesini alan ...’in bizzat kendisinin çalışmadığı, başkasını çalıştırdığı, giderleri zamanında yatırmadığı, vs.” belirterek sözleşmenin yenilemediği, davacı ve kardeşi ... ... tarafından, davalı işverene ... İlköğretim Okulu kantininin, SSK, vergi dairesi vs. borçlarından dolayı 20.01.2005 tanzim tarihli, 07.03.2005 ödeme tarihli 13.000,00 TL bedelli teminat senedi verildiği, belirtilen kurumlara borcun ödenmesi halinde senedin geçersiz olduğu, borcun bu miktarın altında olması halinde aradaki fark miktarın ... tarafından borçlulara iade edileceği şeklinde bir protokol düzenlendiği, davacının oğlu ... tarafından, aynı tarihte davalı işyerindeki çalışmaları ile ilgili olarak ... ve Sosyal Güvenlik Kurumu aleyhine açılan hizmet tespiti davasında; ... 12. İş Mahkemesi tarafından 14.12.2011 tarihinde, 2009/682 E. - 2011/1011 K. sayılı dosyada kısmen kabul kararı verildiği, kararın Dairemiz tarafından 27/05/2013 tarihinde 2012/5450 E., 2013/10842 K. sayılı ilam ile onandığı, işveren tarafından davacının ortağı olduğu iddia olunan ve davalı işverene verilen protokolde davacı ile birlikte imzası olan kardeşi ... ...’ın da, davalı işyerinde 01.12.2001 – 30.06.2005 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti için ... ve Sosyal Güvenlik Kurumu aleyhine dava açtığı, ... 2. İş Mahkemesinin 2009/552 E., 2012/777 K. sayılı dosyası üzerinde görülen davada 11.10.2012 tarihinde kısmen kabul kararı verildiği, kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından 21.01.2013 tarihinde, 2012/24860 E., 2013/619 K. sayılı ilamla hükümdeki tarihlerdeki maddi hatalar düzeltilerek hükmün onandığı görülmüştür.

Uyuşmazlık davalı işyerinde geçen çalışmaların hizmet akdi olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğine ilişkindir.

Uyuşmazlık davalı işyerinde geçen çalışmaların hizmet akdi olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğine ilişkindir.

Sigortalılığın oluşması yönünden ilk koşul, taraflar arasında hizmet akdinin varlığına ilişkindir. Hizmet akdi 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 313. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 393.) maddesinde belirlendiği üzere iş sahibi ile işçi arasında yapılan belli veya belli olmayan bir süre için görülen iş karşılığı ücret ödenmesini gerektiren bir sözleşmedir. Bu sözleşmede ana unsur iş ve ücrettir. 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdini sadece bu unsurlara bağlı olarak kabul etmek mümkün değildir. Zaman ve bağımlılık unsurları hizmet akdinin ana koşulları olmak üzere 506 sayılı Yasa'nın öngördüğü hizmet sözleşmesi bir veya birden fazla işveren ile çalıştırılan arasında oluşturulan, süreli veya süresiz belli bir zaman dilimi içersinde, işveren emir ve gözetimi altında, iş görmeyi hüküm altına alan hukuksal ilişkidir. Sigortalılığın oluşumu yönünden ilk unsur iş görecek kişinin belli bir zaman dilimi içerisinde, hizmetini işverenin emrine hasretmesidir. Bu zaman dilimi günün tüm süresini kapsayabileceği gibi, günün veya haftanın belli saatlerine de hasredilebilir. Haftanın veya ayın belli gün ve saatlerinde dahi çalışma söz konusu olabilir.

Önemli olan düzenli bir çalışma ilişkisinin varlığıdır. Düzenli çalışma ilişkisinin varlığı iş akdinin zaman unsurunu ortaya koyar. Çalışanın, hizmetini belli zaman dilimi içerisinde, işveren emrinde ve onun vereceği direktif doğrultusunda gerçekleştirilmesi, hizmet akdinin ikinci unsuru olan bağımlılık unsurunu oluşturur. Hizmetin fiilen verilmesi her durumda, zorunlu değildir. İşverenin emir ve gözetim altında hazır beklemek durumunda dahi bağımlılık unsuru gerçekleşmiş sayılır. Öte yandan, işverence gösterilen işlerin, çalışan tarafından, işveren emir ve direktiflerine uygun olarak görülmesi gerekir. Belirtilen bu iki ana unsurun birlikte gerçekleşmesi durumunda 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdinin dolayısıyla sigortalılığın ilk koşulunun oluştuğu sonucuna varılır.

Sigortalılığın ikinci koşulu, 506 sayılı Yasa'nın 5. ve 8. maddelerinde öngörülen işin görüldüğü bir işyerinin bulunmasıdır. Bir işyerinin varlığının saptanamaması durumunda sigortalılığın gerçekleştiğinden söz edilemez.

Üçüncü koşul, eylemli çalışmanın varlığıdır. Yasal sigortalılıktan söz edebilmek için sigortalının işveren emir ve direktifleri altında, bir fiil, gösterilen işi yapması zorunludur. Çalışmanın, kimi durumlarda, görülen işin, nitelik ve kapsamına göre devamlı sürmesi mümkün olmayabilir. Sigortalının, işveren emir ve nezareti altında verilecek işi yapmaya hazır bir şekilde beklemesi dahi bu koşulun gerçekleşmesi için yeterlidir.

506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasa'nın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasa'nın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

Sigortalılık statüsünün oluşumu için herhangi bir şekil koşulu öngörülmemiştir. Resmi veya ... bir sözleşme biçimi şart değildir. Asıl olan sigortalının çalışmaya başlama durumudur. Eylemli olarak gerçekleşen bu durum sonucu sigortalılık statüsü kendiliğinden oluşur.

“Sigortalı olmak”, kişi bakımından salt bir hak değil, aynı zamanda bir yükümlülüktür ve bu nedenle, kişinin isteğine, ediminin sosyal, toplumsal, etik niteliğine bırakılmamıştır. Bir başka anlatımla, kişi, yasanın sigortalı sayılmak için belirlediği duruma dahil olmakla kendiliğinden sigortalı olacaktır.

Öte yandan, davanın 5510 sayılı Yasa'nın geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince eldeki uyuşmazlığın çözümünde 506 sayılı yasa hükümlerinin uygulanacağı açıktır.

Somut olayda: tanık beyanlarından ve dosyadaki tutanaklardan davacının, davalı işyerinde çalışmalarının olduğu, bu çalışmalardan bir kısmının Kuruma bildirildiği, davalı işveren aleyhine aynı dönemdeki çalışmalar ile ilgili olarak açılan davalarda verilen kabul kararlarının Yargıtay’ın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, davacı ve kardeşi ... ... ile davalı ... arasında davalı işyerinin borçlarından dolayı protokol düzenlenmesinin tek başına davacının davalı işyerinin ortağı olduğuna delil olamayacağı, ... ve ... ...’ın kesinleşen hizmet tespiti davalarındaki kararlar da göz önüne alındığında, dava konusu dönemde davalı ...’in işveren olduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davalı ...’in işveren olduğu, davacının ...’e ait ... ... İlköğretim Okulu Kantini işyerinde sigortalı olarak çalıştığı kabul edilip, olabildiğince delilleri toplayıp, bunları birlikte değerlendirerek, çalışma süreleri tespit edilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle hizmet akdinin unsurlarının somut olayda mevcut bulunduğu göz ardı edilerek ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1401, Karar No: 2013/6054, Tarih: 05.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/1401 E.  ,  2013/6054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tehdit suçu bakımından; tercihen 25 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve sanığın sabıkasız olması karşısında, hapis cezasının, TCK'nın 50/2-3. maddesindeki zorunluluk gereğince, TCK'nın 50/1. maddesinde öngörülen adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 03.02.2009 gün ve 08/250-09/13 sayılı kararında belirtildiği üzere; CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının yalnız basit bir araştırma ile belirlenebilecek maddi, somut ve belirlenebilir nitelikteki zararı kapsaması ve sanığa yükletilen tehdit ve hakaret suçlarından dolayı maddi nitelikte bir zararın oluşmaması ve yeniden suç işlemeyeceği kanısıyla cezanın ertelenmesi karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "müştekinin suçtan kaynaklanan maddi ve manevi zararlarını karşılamayı kabul etmemesi" biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/ son maddesinin gözetilmesine, 05/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18875, Karar No: 2011/4275, Tarih: 14.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18875 E.  ,  2011/4275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, TEDAŞ Genel Müdürlüğü yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... hakkındaki davanın husumetten reddine, TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kapama çay bahçesi niteliğindeki taşınmazlara net çay geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 4'ünü geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Davalı idarece kamulaştırmasız el atılarak bedelinin tahsiline karar verilen pilon yerinin davalı idare adına tapuya tesciline karar verilmemesi,

3-Davalı idare adına irtifak hakkı tesis ve tesciline dair kararın bedellerinin tahsili şartına bağlı olarak verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13242, Karar No: 2015/29280, Tarih: 18.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/13242 E.  ,  2015/29280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/144342

MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2010

NUMARASI : 2009/457 (E) ve 2010/921 (K)

SUÇLAR : Yaralama, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık F.. İ..'a yükletilen A.. S..'ya karşı yaralamaya teşebbüs, A.. Y..'a karşı yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali, T.. S..'ya karşı mala zarar verme, sanık M.. Ş..'a yükletilen K.. Ö..'a karşı yaralamaya teşebbüs, T.. S..'ya karşı yaralama, tehdit, A.. Y..'a karşı konut dokunulmazlığının ihlali eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık M.. Ş.. ve müdafii ile sanık F.. İ..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 18/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13567, Karar No: 2023/13590, Tarih: 27.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/13567 E.  ,  2023/13590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/253 E., 2023/249 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında Mahkemede görülen tespit davasında davanın kabulüne dair verilen karar

hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce, Mahkemece kararının bozulmasına

karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 2000-2012 yılları arasında usta öğretici olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; davanın reddini istemiştir.

2.Feri Müdahil Kurum vekili; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.06.2016 tarihli ve 2016/867E, 2016/309K sayılı kararı ile "davanın kabulüne, Davacının, davalı ... işyerinde; 02 Ocak-31 Mart 2008, 01 Nisan-15 Mayıs 2008, 02 Ocak-31 Mart 2009, 1 Nisan-15 Haziran 2009, 15 Eylül-31 Ekim 2009, 1-30 Kasım 2009, 01-31 Aralık 2009, 01-31 Ocak 2010, 01-28 Şubat 2010, 01-31 Mart 2010, 01-30 Nisan 2010, 1-30 Ekim 2010, 20-30 Aralık 2010, 03-24 Ocak 2011, 09-28 Şubat 2011, 1-30 Mart 2011, 1-30 Nisan 2011, 01-15-Mayıs 2011 tarihleri arasında hizmet akdi ile asgari ücretle çalıştığının tespitine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.