muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/47, Karar No: 2023/80, Tarih: 15.02.2023

Bu açıdan değerlendirildiğinde, TCK’nın 257. maddesinin birinci fıkrasında yer alan görevi kötüye kullanma suçuna göre aynı Kanun’un 204. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçunun asli norm olduğu kabul edilmelidir.

Tüm bu açıklamalar nazara alındığında, kamu görevlisi olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nun yukarıda ayrıntısı ile açıklanan eylemlerinin TCK'nınz 204/2. maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturduğu, bu nedenle ilk derece mahkemesi hükmünün ve bu hükmü onayan Yargıtay 11. Ceza Dairesi onama kararının usul ve Yasaya uygun olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği" görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan on Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a) (1), (2) ve (3) numaralı uyuşmazlık konuları yönünden REDDİNE,

b) Dosyanın Ceza Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında gündeme getirilen (4) numaralı uyuşmazlık konusu yönünden ise DEĞİŞİK GEREKÇEYLE KABULÜNE,

2- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 08.06.2021 tarihli ve 2818-4963 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2014 tarihli ve 45-184 sayılı hükümlerinin, sanıkların eylemlerinin TCK'nın 257. maddesinin 1. fıkrasında yer alan görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 01.02.2023 tarihinde yapılan birinci müzakerede (1), (2) ve (3) numaralı uyuşmazlık konuları yönünden oy birliğiyle, (4) numaralı uyuşmazlık konusu yönünden birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 15.02.2023 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6511, Karar No: 2024/1691, Tarih: 13.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6511 E.  ,  2024/1691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, Bölge Adliye Mahkemesi

Cumhuriyet Savcısı

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2022/8244 Esas, 2023/2241 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.07.2023 tarihli ve KD-2022/97666 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 ... maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde ''Suça sürüklenen çocuğun başından itibaren olay yerinde olduğu hususu sabit ise de salt bu nedenle öldürme fiilinden müşterek fail olarak sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı ancak, kavgaya katılmak suretiyle sanık ...'ya manevi yönden destek ve cesaret verdiği, ani gelişen öldürme eylemi sırasında yanında bulunarak ona engel olmadığı, suç işleme kararını kuvvetlendirdiği, olaydan sonra birlikte kaçtığı nazara alınarak yapılan değerlendirmede ise; hareketlerinin suçun işlenmesine katkısının 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi uyarınca yardım boyutunu aşmadığı kanaatine varıldığından; suça sürüklenen çocuk ...'ın sanık ...'ın, çocuk ...'yu kasten öldürme eylemine 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi kapsamında yardım eden olarak sorumlu tutulması yerine 5237 sayılı Kanun'un 37nci maddesi kapsamında müşterek fail sıfatıyla cezalandırılmasına ilişkin hükmün bozulmasına karar verilmesi'' talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk ...'in olayın başından beri sanık ... ile birlikte hareket ettiği ve fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurduğu tespit edilmekle suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren suça sürüklenen çocuğun, fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2022/8244 Esas, 2023/2241 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayrımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

Kanun’un 37 nci maddesindeki;

13.03.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayrımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

Kanun’un 37 nci maddesindeki;

"(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur.

Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası,üçte birden yarısına kadar artırılır" şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanun’da suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37/1 ... maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı “fail” konumundadır. Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır.

"Yardım etme" ise 5237 sayılı TCK'nın 39 uncu maddesinde;

"(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde,

"Bağlılık kuralı" da aynı Kanun'un 40 ıncı maddesinde;

"(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir" biçiminde düzenlenmiştir.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir" biçiminde düzenlenmiştir.

Suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen diğer suç ortaklarına “şerik” denilmekte olup, 5237 sayılı TCK’da şeriklik, azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Buna göre, kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olamayan bir suç ortağı, gerçekleşen fiilden 5237 sayılı Kanun’un 40 ıncı maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca sorumlu olmaktadır.

TCK’nın 39/2 nci maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak,

Olarak sayılmıştır.

2- Manevi yardım ise;

a) Suç işlemeye teşvik etmek,

b) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek şeklinde belirtilmiştir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira "yardım etme"yi müşterek faillikten ayıran en önemli unsur, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hâkimiyetinin bulunmamasıdır.

Uyuşmazlık konusunun isabetli bir şekilde çözümlenebilmesi için müşterek faillik için gereken şartlardan birisi olan "suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurma" unsurunun ayrıntılı bir şekilde değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

Tüm dosya kapsamından analaşılacağı üzere,

... ve ...'ın ... fırını önünde beklerken oradan motosiklet ile geçen ve Suriyeli olan tanıklar ... ve ... arasında kimin başlattığı belli olmayan bir küfürleşme olduğu, tanıkların ileride durup arkadaşlarına haber verdikleri, kavga çıkacağını anlayan ...'nın da akrabalarına haber verdiği, Suriyeli grubun 3 arkadaşınında sopalarla olay yerine geldikleri, sanıkların da akrabaları olan ... ile ...'ın geldiği ve iki grup arasında kısa sürede kavga başladığı, kavga sırasında Suriyeli grupta yer alan maktul ...'in sanık ... tarafından bıçaklandığı hususunda tereddüt yoktur. Ancak suça sürüklenen çocuk ...'in bu eyleme katkısı tartışmalıdır.

Her ne kadar sayın çoğunluk suça sürüklenen çocuğun TCK'nin 37 nci maddesi gereğince cezalandırılmasına ilişkin kararın onanmasına hükmetmiş ise de bu görüşe katılmıyorum şöyle ki;

Taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek nitelikte önceye dayalı bir husumet bulunmamakta , olayın nedeni basit bir küfürleşmeden ibarettir. Maktül olay yerine sonradan gitmiştir. Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk arasında maktulü öldürme konusunda önceden varılmış bir fikir birliği bulunmadığı gibi maktulün öldürülmesi sırasında suça sürüklenen çocuğun bir iştiraki veya yardımı olduğuna dair dosyada bir delil bulunmamaktadır. Olayda sadece bir bıçak kullanılmış ve oda sanık ...'nın elinde görülen bıçaktır. Maktülde de sadece bir bıçak darbesi mevcuttur. Suça sürüklenen çocuğun elinde bıçak olduğuna dair bir ikrarı yoktur. Suça sürüklenen çocuğun beyanında geçen bıçak ile ilgili kısım sanık ...'nın kendisine anlattıklarından ibarettir. Maktulün öldürülmesi ani gelişen bir kast ile gerçekleşmiştir. Suça sürüklenen çocuk ve sanık arasında sadece Suriyeli grup ile kavga etme konusunda bir fikir birliği mevcuttur. Olayın başlangıcında sanık ...'da bıçakta yoktur. Suça sürüklenen çocuğun bıçağı gördüğü ve maktül bıçaklanırken bu fiili kolaylaştıracak bir davranışta bulunduğuna ilişkin de bir kanıtta yoktur. Suça sürüklenen çocuğun başından itibaren olay yerinde olması veya birlikte kaçmaları öldürme fiiline iştirak ettiği anlamına gelmez. Maktulün bıçaklanması ani olarak gerçekleşmiştir. Öyle ki olaya katılanların hiç birisininde bıçaklanma anına dair bir görgüsüde yoktur.

Suça sürüklenen çocuk kastettiği ve gerçekleştirdiği fiillerden sorumlu tutulmalıdır. Bu da sadece maktul ve yanındakilerin yaralanmasıdır.

Bu nedenle suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 86/2, 86/3e, 29. ve 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiğini düşündüğümden Sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 13.03.2024
Yargıtay — Esas No: 2011/12095, Karar No: 2013/6791, Tarih: 29.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/12095 E.  ,  2013/6791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat,

Sanık ... hakkında; TCK'nun 204/1, 62/1. maddelerinin uygulanarak sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

I- Sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1 .fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar 1. fıkrada yazılı diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "sanığın 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesi eklenmek suretiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanık ...'in suça konu sahte mauyene işlemini bizzat sanık ...'e yaptırdığını savunması, Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 11.03.2008 tarihli raporda, suça konu sahte muayene üzerindeki imza ve yazıların sanık ...'in eli ürünü olmadığının tespit edilmesi, sanık ...'ın imza ve yazı örnekleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmadan kararın verilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından sanığın huzurda samimi imza ve yazı örnekleri alınıp ilgili yerlerden mukayese yazı ve imza örnekleri de temin edilerek suça konu muayene işleminde bulunan el yazıları ve imzanın sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7860, Karar No: 2017/3441, Tarih: 22.05.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/7860 E.  ,  2017/3441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

...- Davalı tarafın tutunduğu ve hükme esas alınan 05.05.1992 tarih ... sıra ve 05.05.1992 tarih ve ... sıra numaralı tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) ile varsa kroki ve haritalarının,

... - ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1984/242 Esas, 1988/57 Karar sayılı dava dosyasının aslının ve tüm eklerinin; dava dosyasının bulunamaması halinde kesinleşme şerhli onaylı ilam örneği ile dayanağı kroki ile fen bilirkişi raporlarının, (ilgili mahkemesi ile Tapu Müdürlüğünden),

...- Davalı tarafın dayandığı 05.05.1992 tarih ... sıra ve 05.05.1992 tarih ve ... sıra numaralı tapu kayıtlarının (varsa tedavül kayıtlarının) kadastro sırasında revizyon görüp görmediği, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parsellere ait tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak revizyon gördükleri parsellere ait onaylı tutanak örneklerinin ve mahkeme kararı ile kesinleşmiş olanlar var ise bunlara ilişkin onaylı karar örnekleri ile Yargıtay denetiminden geçenlere ait ilgili Yargıtay kararlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10479, Karar No: 2014/7512, Tarih: 04.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10479 E.  ,  2014/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/812, Karar No: 2017/9921, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/812 E.  ,  2017/9921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13302, Karar No: 2015/5943, Tarih: 09.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13302 E.  ,  2015/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2012/313-2014/36

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; davaya konu fabrikada elektrik abonesi olan müvekkilinin talebi ile davalı şirket çalışanları tarafından trafoda güç arttırımına gidildiğini, daha sonra trafoda bulunan sigortanın bozulduğu ve gerilim trafosunun patladığını, davalı tarafından arıza tespiti ve onarım yapıldıktan sonra 2012/7.döneme ait 72.437,20TL fatura ile, re'sen 50.582,45TL ek tahakkuk faturası düzenlendiğini, muhtemelen sadece mayıs ayındaki tüketimin bir bölümünün haziran ayına yansıtıldığı yüksek fatura üzerinden hesaplandığı re'sen tahakkuk faturası nedeniyle Temmuz 2012 döneminde fazladan 50.000TL elektrik bedeli ödemek zorunda kaldıklarını iddia ederek şimdilik 300TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesi ile; davalının kendi kusurundan kaynaklı kaza sonucu gerekli ihtaratların yapıldığı, buna rağmen kullanılan usulsüz enerji nedeniyle davacı hakkında fatura düzenlendiği, davacının trafoda meydana gelen patlama sonucu ve öncesinde vuku bulan arızalar nedeniyle 10.06.2012-16.07.2012 arası enerji kullandığı halde faturalandırılmadığı, davalının da bu dönem için tarifeler ve yönetmeliklere uygun fatura düzenlediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu dikkate alınarak 37.188,31 TL’lik talebinin kabulüne, kabul edilen miktarın 10.08.2012 ödeme tarihinden itibaren ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporuna bakıldığında; olayda abonelikte montajlı trifaze sayacın gerilim trafosunun patlamış olduğu, o faz üzerinden tüketilen enerjinin ölçülmemiş, bir fazı arızalı sayaçtan geçen enerjinin doğru kaydedilmemiş olduğunun tespit edildiği, bu bağlamda davalı kurumun zarara uğradığı gerekçesi ile davacıya haklı olarak ek tüketim tahakkuku yapıldığı belirtildikten sonra davacının sorumlu olduğu miktar Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 'kaçak elektrik enerjisi tüketimi' başlıklı 13. maddesi ile Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında 622 sayılı Kurul kararı göz önünde bulundurularak hesaplanmıştır.