muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1582, Karar No: 2023/8682, Tarih: 16.10.2023

b) Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibarıyla kamu davasının açılmasının

ertelenmesi kararının kesinleştiği 10.04.2015 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının birinci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. ” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedeniyle hukuka aykırılıklar görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2016 tarihli ve 2015/570 Esas, 2016/59 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2842, Karar No: 2012/13193, Tarih: 03.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/2842 E.  ,  2012/13193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 661-744

Dava, davalı işyerindeki çalışmaların 506 sayılı Yasanın Ek-5, 6, 7 ve 39. maddeleri kapsamında geçtiğinin tespiti ile fark primlerin geçmişe etkili olarak gecikme tazminatı ile birlikte tahsili, ayrıca tespit edilen sürelerin Yasada belirtilen yaş hadlerinden indirilerek, emeklilik işlemleri sırasında dikkate alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın kabulüne dair ilk hüküm, Dairemizin 21.10.2008 gün 2008/13416-13139 sayılı ilamıyla; “Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yaklaşımla basım işinin nitelikleri yönünden gerekli inceleme yapılarak sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. Alt Bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin çalışma koşulları kapsamında ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Davacının, davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla bilirkişi kurulunun katılımıyla yapılan keşifte, işyerine ilişkin gözlemler keşif tutanağına yansıtılmadığı gibi; hükme dayanak alınan bilirkişi raporu da, konuya ilişkin mevzuatın irdelenmesi ve işyeri ortamında bulunduğu belirtilen sağlığa zararlı maddelere ilişkin soyut bilgilere yer veren içerikle düzenlenmiştir. Anılan rapor, yukarıda sayılan iki koşulun varlığını ortaya koyabilmek açısından, işyerinin kapsamı, çalışma düzeni ve koşulları; bölümleri ve bu bölümlerin taşıdıkları özellikler, hangi bölümlerdeki çalışmalarda anılan yasada sayılan fiziksel dış etkenlere maruz kalındığı ve buna bağlı olarak itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işlerden olup olmadığı yönlerini, işyeri üretim planına dayalı şekilde ayrı ayrı inceleyip bireyselleştirme işlemini içermediği gibi; davacının çalışma koşulları ile yasanın aradığı etkenlere maruziyeti konusunda da somut irdeleme içermemektedir.

İşyeri bildirgesinin, işyerinde yapılan işin mahiyeti hanesinde, “çeşitli plastik filmler, alüminyum, selofan, opp, kağıt vb malzeme üzerine tifdruk baskı işleri, laminasyon-parafin işleri-tifdruk mürekkebi imali-pvc film imali” olarak belirtilmiş; TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi tarafından düzenlenen analiz raporunda ise, “200.000 M2’lik tesis alanında, gıda sektörü için film, baskılı malzeme üretimi ve laminasyon işleminin 18.000 ton/yıl üretim kapasitesi ile” yapıldığı belirtilmiştir. İşyeri, baskı öncesi hazırlık, baskı, rotosel, laminasyon parafin metalize, kesme, boyahane, alış depo, kazan dairesi, bakım ve sevkiyat bölümlerinden oluşmaktadır. Sıralanan bilgiler gözetildiğinde, öncelikle, işyerinin tümüyle mi yoksa belirli bölümleri itibariyle mi basım ve gazeticilik işyeri olarak niteleneceği; maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar anlamında uzman tıp doktoru, matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisi iş güvenliği uzmanlarından oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle, işyerindeki keşiften elde edilen bulgulara dayalı olarak ortaya konulmalıdır.

2006 yılı Eylül ayı öncesi sevkiyat bölümünde, anılan tarih sonrasında ise laminasyon parafin bölümünde çalışan davacının işyeri özlük dosyasında yer alan bilgiler tüm içeriği ile dosyaya katıldıktan sonra; üretim, baskı, depo gibi tüm bölümleri gözetilerek; işyeri ve yapılan işin niteliği, özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği; gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeni ile, çalışmanın gerçekleştiği saatler, gürültü düzeyi ve kullanılan maddelerin insan sağlığı için tehlike sınırı ve ölçümleme yönteminin yargısal denetime elverir biçimde, ortaya konulması gereği üzerinde durulmamış olması, ayrıca, yargılama giderleri içerisinde bulunan harca ilişkin kısımdan, harçtan bağışık bulunan davalı kurumun sorumlu tutulamayacağı yönü de gözetilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.” Gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sürecinde, iş güvenliği uzmanı olup olmadıkları anlaşılamayan kimya yüksek mühendisi, makine yüksek mühendisi ve uzman tıp doktorundan oluşan bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılıp işyeri bölümlerinin niteliklerine ilişkin gözlemler keşif zaptına yansıtılmış ise de, bilirkişi heyetinden makine yüksek mühendisi tarafından muhalefet şerhli olarak düzenlenen raporda; işyerinde sadece bir bölümde baskı işi yapıldığı, diğer dokuz bölümde basım işinin yapılmadığı ve sektörel boyutta matbaa anlamını taşıyan baskı işinin davalı işyerinde bulunmadığı, rotosel mikser bölümü hariç diğer tüm noktalarda günlük maruziyet ölçüm değerleri altında ölçüm sonuçlarının elde edildiği, dolayısıyla, laminasyon parafin metalize bölümünde davacının yaptığı laminasyon makinesi operatör yardımcılığı işinin 2098 sayılı Yasa ile 506 sayılı Yasaya eklenen ve 3395 sayılı Yasa ile değiştirilen Ek.5/II. madde kapsamına girmediği belirtilmiş, uzman doktor ve kimya yüksek mühendisi diğer iki bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; işyerinde “esnek gıda ambalaj üretimi ve bu ambalaj malzemesi üzerine yapılan renkli basım ve kaplama” işi yapıldığı, üretim profili genel olarak göz önüne alındığında, sadece baskı makinelerinin bulunduğu bölümün basım işi kapsamında değerlendirilmesinin yerinde olmadığı, dolayısıyla tüm bölümlerin basım işi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve davacı tarafından yapılan işin 2098 sayılı Yasa ile 506 sayılı Yasaya eklenen ve 3395 sayılı Yasa ile değiştirilen Ek.5/II. maddenin (a) ve (e) bentlerine girdiği ve itibari hizmetten yararlanması gerektiği belirtilmiş, mahkeme de, bu rapora göre yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Mahkemece, bozmaya uyulduğuna göre, bozma gereklerine uygun olarak yargılama yapma ve hüküm verme zorunluluğu doğar. Bozma sonrası yapılan yargılama ve toplanan deliller değerlendirildiğinde; itibari hizmet süresinden yararlanmak için yasada öngörülen basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olma ve Ek-5/II. maddenin alt bentlerinde (a-f) yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin çalışma koşulları kapsamında gerçekleşmiş bulunmasına ilişkin yasal koşulların bozma ilamı içeriğine uygun olarak ayrıntılı bir biçimde irdelenip tartışılmadığı, diğer taraftan, işyeri, baskı öncesi hazırlık, baskı, rotosel, laminasyon parafin metalize, kesme, boyahane, alış depo, kazan dairesi, bakım ve sevkiyat bölümlerinden oluştuğuna göre, işyerinin tümüyle mi, yoksa belirli bölümleri itibariyle mi basım ve gazetecilik işyeri olarak değerlendirilmesi gerektiği hususu irdelenip, gerekçeleri her bir bölüm için ayrı ayrı açıklanıp gösterilmeden, tüm bölümlerin Ek-5/II. madde kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin rapora göre hüküm tesis edildiği, yine, çalışılan işyeri bölümlerinin farklı nitelikler göstermesi gözetilerek, hangi bölümde ne kadar süreyle çalışıldığı olgusu delillendirilip belirlenmeden yazılı biçimde tespit kararı verildiği, ayrıca, bozma ilamında; işyeri ve yapılan işin niteliği ve özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği, gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeni ile, çalışmanın gerçekleştiği saatler, gürültü düzeyi ve kullanılan maddelerin insan sağlığı için tehlike sınırı ve ölçümleme yönteminin yargısal denetime elverir biçimde ve dosyaya sunulan analiz raporlarıyla varılan sonuçlardan ayrılma gerekçeleriyle birlikte ortaya konulması gereğine işaret edilmesine rağmen, bu hususların çalışılan her bir bölüm yönünden irdelenip gerekçeleriyle birlikte açıklığa kavuşturulmadığı, kaldı ki, dosyada mevcut bilirkişi raporlarının bu yönde farklı değerlendirmeler içermesine rağmen, bu yöndeki çelişkiler dahi giderilmeksizin yazılı biçimde karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar alanında uzman tıp doktoru ile iş güvenliği uzmanı olan ve matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılıp, önceki bozma ilamı içeriğine uygun değerlendirme ve irdelemeleri içeren rapor düzenletmek suretiyle ve mevcut raporlar arasındaki çelişkilerin de giderilmesi sağlanarak, ayrıca koşulları varsa itibari hizmete esas çalışma süreleri de belirlenerek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4560, Karar No: 2024/8067, Tarih: 11.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4560 E.  ,  2024/8067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/591 E., 2024/248 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 36. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/391 E., 2022/4 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle müvekkilinin Eylül 1998 tarihinde davalı ...'nun yanında asgari ücretle çalışmaya başladığını, davalı müvekkilini 31.07.2015 tarihinde işten çıkardığını, müvekkilinin SGK hizmet dökümünü çıkarttığında, davalının kendisini 15.07.2005 tarihinde çalışmaya başladığını gösterdiği ve 15.07.2005 tarihinde SGK kaydını yaptırdığını öğrendiğini, davalı müvekkilini çalışmaya başladığı Eylül 1998 tarihinden SGK kaydının yapıldığı 15.07.2015 tarihine kadar 6 yıl 10 ay 15 gün SGK kaydı yapılmadan, primleri ödenmeden sigortasız çalıştırdığını, müvekkilinin Eylül 1998 tarihinde davalı yanında çalışmaya başladığının, 15.07.2005 tarihine kadar SGK kaydının yapılmadığının ve primlerinin ödenmediğinin tespiti ve ödenmeyen prim borcunun davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle davacı tarafın açmış olduğu iş bu dava haksız ve kötü niyetli olarak açıldığını, davacı taraf bu iddialarını İstanbul Anadolu 7.İş Mahkemesinin 2017/616 Esas sayılı tazminat talepli dosyasında da ileri sürdüğünü tarafların karşılıklı olarak imzaladıkları 15.07.2005 tarihli "Belirsiz Süreli İş Sözleşmesi" ne ve davacının işe başlamak için istenen sağlık raporunun tarihine istinaden bu talebi reddedildiğini, müvekkili iş yerinin mahiyetinin kadınlara yönelik bir bakım salonu olduğunu, davacının manikür /pedikür işi ile uğraşacağı için işe başlaması için kendisinden sağlık raporu istendiğini ve davacı Pendik Kaymakamlığı Esenyalı Sağlık Ocağı tabipliğinden 11.07.2005 tarihli sağlık raporunu aldıktan sonra davacı ile 15.07.2005 tarihli "Belirsiz Süreli İş Sözleşmesi" düzenlendiğini ve aynı gün dosyaya sunmuş oldukları Sigortalı Bildirim Belgesi davacı tarafından imzalanarak 15.07.2005 tarihinde müvekkile ait iş yerinde çalışmaya başladığı 19.07.2005 tarihinde Kuruma bildirildiğini, sunulan belgelerden de anlaşıldığı üzere davacı müvekkiline ait iş yerinde 15.07.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, müvekkilinin 03.04.2014 tarihinde 73 yaşına geldiği için yaşlılıktan dolayı çalışamaz duruma geldiğinden iş yerini artık kapatacağını söylediğini ve 12.05.2014 tarihinde davacının tüm tazminatını hesaplayıp kendisine banka yoluyla ödedikten sonra iş akdini de sonlandırdığını, davacı iş akdinin sonlandırılmasından yaklaşık olarak 4 ay sonra müvekkiline çok zor durumda ve işe ihtiyacı olduğunu söylediğini, müvekkilinin iş yerini tekrar açmasını söyleyerek kendisinin çalışacağını, iş yerinin zaten potansiyel müşterileri olduğunu, iş yerinin bütün masraflarını kendisinin ödeyeceğini söylemesi üzerine müvekkilinin dayanamadığını ve davacıyı zor durumda bırakmamak için davacının isteğini kabul ettiğini, iş yerinin açılışı tekrar yapılarak 05.09.2015 tarihinden itibaren davacı tekrar çalışmaya başladığını ancak davacı iş yerinin hiçbir masrafını ödemediği gibi davalı müvekkilinin adına tahakkuk eden vergiler ve diğer masraflar nedeniyle zarara sokmaya başladıktan sonra müvekkilinin iş yerinin kapanışını yaparak, davacının iş akdini de sonlandırdığını, sunulan belge ve delillerden de anlaşıldığı üzere davacının işe başlama tarihi 15.07.2005 tarihi olduğunu, davacının sigortasız çalışma süresi olmadığını, 15.07.2005 tarihinden önce müvekkile ait iş yerine müşteri olarak gelip gitmesi dışında çalışan olarak bir dahili olmadığını, davacının kötü niyetli, haksız fayda sağlamaya yönelik olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Feri Müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının TC kimlik numarası ile Kurum kayıtları üzerinde yapılan incelemede davacının çalıştığını iddia ettiği döneme ilişkin kaydı ve hizmetleri görülmediğini, davacının hizmet tespiti talebinin 5510 sayılı Kanun'un 86/9 maddesi ve mülga 506 sayılı Kanun'un 79/10 maddesinde öngörülen 5 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gözetilerek davanın hak düşürücü süre yönünden reddini, Yargıtay kararlarında; bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığının yeterli olmadığı, aynı zamanda eylemli olarak çalışmasının da gerektiği, yöntemince düzenlenip süresinde Kuruma verilen işe giriş bildirgesinin fiili çalışmanın varlığının ortaya konulması açısından tek başına yeterli kabul edilemeyeceğini, Kurumun resmi kayıtları incelenmesi gerektiğini, müvekkili Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Tüm dava dosyası bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacı tarafından davalı iş yerinde sigortası yapılmayan dönemler olan Eylül 1998 tarihinden 15.07.2005 tarihine kadar asgari ücretle çalıştığının tespiti talebiyle dava açılmış, davacının hizmet cetvelinde sigortalılığının ... sicil numaralı ... ünvanlı iş yerine 15.07.2005 tarihinde başladığı belirtilerek Kuruma verildiği, öncesinde ise herhangi bir bildirim olmadığı, duruşmada dinlenen bordrolu tanıkların davalının yanında çalıştıkları ve davacının çalışma iddialarını destekler nitelikte beyanda bulundukları hususları ve diğer tüm deliller dikkate alındığında davacının Eylül 1998 ile 15.07.2005 tarihleri arasında 2.509 gün asgari ücret ile çalıştığının tespitinin gerektiği kanaatine varılmış ve davanın kabulüne" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekili; hizmet tespit davalarının kamu düzenine ilişkin olması sebebiyle kesin ve yazılı delillerle ispatlanması gerektiğini, tek başına tanık beyanlarının yeterli olmadığını, tanık ...'ın davalı ile davalarının olması sebebiyle (İstanbul Anadolu 7. İş Mahkemesi 2017/617 Esas ve İstanbul Anadolu 18 İş Mahkemesi 2019/372 Esas sayılı dosyalar) husumetli tanık olduğunu, tanık ...'nun da davalı ile husumeti olduğunu ve davalı aleyhinde İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesinin 2013/249 Esas sayılı dosyası ile dava açtığını, dinlenen tanık ...'ın komşu iş yeri tanığı olmadığını, davacı tanığı ...'in müşteri olduğunu beyan ettiğini ancak davacının işten ayrılma tarihini hatırlamadığını, davacı tanığı ...'un davacının arkadaşı olduğunu, tanıkların beyanlarının çelişkili olduğunu, tarafların karşılıklı olarak imzaladıkları 15.07.2005 tarihli "Belirsiz Süreli İş Sözleşmesi" ve davacının işe başlamak için istenen sağlık raporunun tarihinin 11.07.2005 tarihli olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı feri müdahil Kurum vekili; tespit isteminin hak düşürücü süreye uğradığını, çalışma olgusunun yöntemince araştırılmadığını, kamu düzenine ilişkin eldeki davada resen inceleme ve araştırma yapılması gerektiğini, Kurum kayıtlarında davacının çalışmasını doğrulayan kayıt ve belge bulunmadığından tanık sözleriyle kanıtlanmasını kabul etmediklerini, Kurum uyuşmazlık çıkmasına neden olmadığından aleyhine yargılama masrafı ve avukatlık ücretine hükmedilmesinin mümkün olmadığını, Kurumun hizmet tespiti davalarında feri müdahil olması nedeniyle davalı olmadığını ve bu nedenle aleyhine yargılama masrafı ve avukatlık ücretine hükmedilmesinin mümkün olmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "... Davacının 15.11.1962 doğumlu olduğu, dava konusu edilen dönemin Eylül 1998-15.07.2005 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olduğu, hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde, ... sicil numaralı davalı ... ünvanlı işveren yanında 15.07.2005-12.05.2014 ile 05.09.2014-31.07.2015 tarihleri arasında hizmet bildirimlerinin bulunduğu, dava konusu edilen tarih aralığında davacının başka bir iş yerinden hizmet bildiriminin bulunmadığı, davalı işverenin dava konusu edilen tarihlerde vergi kaydının bulunduğu, dava konusu dönemi kapsayan bordrolar ve aylık prim belgeleri dosyaya getirtilmekle dava konusu dönemde faal ve Kanun kapsamında bir iş yeri bulunduğu, dosyada dinlenen bordro tanıkları ... ve ...'ın davacının çalışmasını doğruladıkları, adı geçen tanıkların dava konusu dönemi kapsayan hizmetlerinin Kuruma bildirildiği, diğer tanıklar ..., ... ve ...'in her ne kadar bordrolu çalışmaları olmasa da davacının iddialarını destekler şekilde fiili çalışmayı doğruladıkları dikkate alındığında davacının davalı ... Kabaoğlu'nun yanında Eylül 1998-15.07.2005 tarihleri arasında 2.509 gün asgari ücret ile çalıştığının tespitine ilişkin Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın yerinde olduğu anlaşılmakla, istinaf yoluna başvuran taraf ve HMK'nın 355 inci maddesine göre istinaf sebepleri dikkate alınarak yapılan istinaf incelemesine göre, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 bendi uyarınca esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci; 506 sayılı Kanun'un 79/1 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.