muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3624, Karar No: 2011/16038, Tarih: 29.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3624 E.  ,  2011/16038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Zile Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/11/2009 tarih ve 17/11/2009 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan...'nın, davalı ...'un sürücüsü, diğer davalı şirketin sahibi olduğu aracın yaptığı kaza neticesinde öldüğünü, kazanın meydana gelmesinde araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunu, murisin ölümü nedeniyle müvekkillerinin maddi ve manevi zarar gördüklerini ileri sürerek, her bir davacı için ayrı ayrı 100 TL maddi, davacı ... için 20.000 TL manevi, diğer davacılar için ayrı ayrı 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 06.07.2009 tarihli dilekçesi ile davacı ... yönünden maddi tazminat talebini ıslah ederek 17.135,11 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacıların zararının birden fazla sigorta ile teminat altına alındığını, davanın sigorta şirketlerine ihbarının gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirkete ait olan ve diğer davalının sevk ve idaresindeki otobüsün yaptığı kaza neticesinde davacıların murisi...'nın öldüğü, kazanın meydana gelmesinde araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu, muris...'nın babası olan davacı ...'ya destek olduğu, diğer davacıların çalıştıkları, düzenli gelirlerinin olduğu ve muris ...'ın bakımına muhtaç olmadıkları, ferdi kaza koltuk sigortacısı tarafından yapılan ödemenin destekten yoksun kalma tazminatından mahsup edilemeyeceği, davacıların manevi tazminata hak kazandıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 17.135,11 TL maddi, 5.000 TL manevi, diğer davacılar için ayrı ayrı 2.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacıların murisi...’nın davalıların sürücüsü ve işleteni oldukları araçta muavin olarak görev yaptığının, bu nedenle muris ile davalılar arasında işçi işveren ilişkisi bulunduğunun belirlenmiş olmasına göre, mahkemece, tüm davalılar hakkında açılan davaya iş mahkemesi sıfatı ile bakılarak sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatı ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün re’sen BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1320, Karar No: 2008/2756, Tarih: 22.05.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1320 E.  ,  2008/2756 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı...Piliç Gıda ve Turizm San Tic. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinden ....’in kızı olan diğer davacı küçük ....’a, davalılardan ....Piliç Gıda ve Turizm San Tic. Ltd. Şti’nin maliki, ...’ün sürücüsü, davalı ... şirketinin trafik sigortacısı olduğu kamyonetin kapağının açılarak çarpması sonucu yaralandığını ileri sürerek, davacı ... için 2.000, 00 YTL maddi, 5.000,00 YTL manevi, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 2.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... Piliç Gıda ve Turizm San Tic. Ltd. Şti vekili, talep edilen manevi tazminatın haksız ve fahiş olduğunu, maddi tazminat talebinin ise tedavi masrafları müvekkilince karşılandığını için haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin sorumluluğunun maddi tazminat ile ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... adına dava dilekçesi tebliğ edilmiş davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davacı ...’in yaralanmasına neden olan kazada davalı ...’ün 8/8 oranında kusurlu olduğu, davacılar tarafından maddi tazminat talebine ilişkin kanıt sunulmadığı dosyaya ibraz edilen tek faturanın davalı ... Piliç Gıda ve Turizm San Tic. Ltd. Şti tarafından ödendiğinin anlaşıldığı, ayrıca davacı anne ve babanın yaşanılan olayın beden ve ruh sağlığını bozduğuna ilişkin kanıt bulunmadığı gerekçesi ile, maddi tazminat isteminin ve davacılar....’in manevi tazminat istemlerinin reddine,davacı ... için talep edilen manevi tazminat isteminin kabulü ile 5.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş, karar, davacılar ve davalı ...Piliç Gıda ve Turizm San Tic. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekili ve davalı... Piliç Gıda ve Turizm San Tic. Ltd. Şti vekilinin aşağıdakiler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. HUMK.’nun 389 ncu maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. HUMK.’nun 389 ncu maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur.

Somut olayda, yargılama sonunda tefhim edilen kısa kararda, davacı ... yönünden açılan manevi tazminat isteminin kabulü ile 5.000,00 YTL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği halde, bu kez gerekçeli kararın hüküm bölümünde, ... yönünden açılan manevi tazminat isteminin kabulü ile 5.000,00 YTL’nin davalılardan... Piliç Gıda ve Turizm San Tic. Ltd. Şti ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsiline ve kısa kararın bu şekilde düzeltilmesine karar verilmiştir. Ne var ki, yukarıda anılan düzenleme uyarınca gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunlu olup, gerekçeli karar ile kısa kararın düzeltilmesi olanağı da bulunmamaktadır.

Bu itibarla, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, bu kısa kararla bağlı kalınmadan, mahkemece, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince, manevi tazminat istemi kısmen kabul edilip kısmen reddedildiği halde, reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10. maddesi uyarınca davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi de doğru görülmemiştir.

4-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davacı ...’in, kaza nedeni ile yaralandığı ve bu nedenle tedavi gördüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece, her ne kadar hastane giderine ilişkin sunulan faturada yazılı meblağın davalı tarafça ödendiği gerekçesi ile maddi tazminat istemi reddedilmiş ise de, tedavi giderleri, hastane gideri yanında, ilaç, yol v.s tedavi nedeni ile zorunlu olarak yapılan diğer giderleri de kapsamaktadır. Kural olarak, zararın ve kapsamının davacı tarafından kanıtlanması gerekir. Ancak, zararın gerçek miktarının kanıtlanamadığı veya kanıtlanmasının zor olduğu ya da davacıdan beklenemeyeceği durumlarda ise, B.K’nu 42/2’nci maddesi uyarınca, hakimin, somut olayda benzer olaylardaki olağan tedavi ve iyileştirme giderlerinin bir uzman bilirkişi görüşü ile belirlemesi gerekmektedir. Anılan husus gözardı edilerek, yazılı gerekçe ile maddi tazminat isteminin reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının, 4 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere geri verilmesine 22.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7137, Karar No: 2018/698, Tarih: 07.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/7137 E.  ,  2018/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat davasının reddine,manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili;08/11/2011 tarihinde müvekkilinin aracıyla seyir halinde bulunduğu sırada davalının kullandığı aracın çarpması sonucu yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, trafik kazası nedeniyle müvekkilinin uzun süre tedavi gördüğünü, ayağından yaralanması nedeniyle uzun süre ayakta duramaması nedeniyle kuaförlük mesleğini tam olarak icra edemediğini, müvekkilinin trafik kazası sonrası efor ve kazanç kaybına uğraması nedeniyle 40.000,00 TL maddi tazminat ile müvekkilinin kaza nedeniyle kazanın getirdiği sıkıntılar ve halen depresyon, özürlülük durumunun artması, ağrı ve acılarının her geçen gün şiddetlenmesi nedeni ile 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 08/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili; müvekkilinin aracının .... tarafından ZMMS ile sigortalı olduğunu, olay sonrası tüm rapor ve belgeleri ile birlikte sigorta şirketine başvurarak sigorta tarafından yaptırılan aktüerya hesaplaması sonucu hak ettiğini tespit ettiği 22.000,00 TL maddi tazminatı sigortadan aldığını, davacının doğuştan kalça çıkığı özrünün bulunduğunu, davacının manevi tazminat isteminin fahiş olduğunu, müvekkilinin ekonomik yönden yoksul sayılabilecek nitelikte bulunması nedeniyle davacının abartılı manevi tazminat miktarının reddi ile uygun bir tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile, olayın oluş şekli, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, davacıda oluşan maluliyet oranı, kusur durumu ve paranın alım gücü dikkate alınarak 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 08/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, maddi tazminat talebi yönünden açılan davanın reddine dair karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasıdır.BK.'nın 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı BK. md. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın bir miktar düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 07.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2225, Karar No: 2015/19096, Tarih: 09.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2225 E.  ,  2015/19096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık... müdafinin, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine ve erteleme hükümlerinin uygulanması istemine ilişkin tüm, sanık.... müdafiinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık... idaresinde bulunan çöp kamyonu ile, gece vakti olay mahalli çok yönlü ışık kontrolsüz kavşağa geldiğinde, kendisine hitaben sola dönüş yasağı bulunan kavşaktan, orta refüj boşluğunu geçerek kontrolsüz şekilde 10 metre genişliğindeki 2 şeritli yola girmek üzere sola manevra yaptığı sırada, yoluna düz devam eden diğer sanık ...’nın idaresindeki motosikletin ön kısmına sanığın idaresindeki kamyonetin sağ ön köşe kısmı ile çarpması neticesinde, motosiklette yolcu olarak bulunan 1 kişinin ölümüne neden olduğu olayda,

1-Sola dönüş yasağı bulunan yola soldan giren sanık .... eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilerek, sanığın bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne neden olmak suçundan TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri ile cezalandırılması yerine, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2- Kendi şeridinde nizami olarak seyri sırasında, sanık ...'ın idaresindeki kamyonete çarpması ve ölümle sonuçlanan olayda, sanık ...’nın dikkatsiz, tedbirsiz veya hızlı araç kullandığına dair bir tespit bulunmadığı gibi sanık ...’in seyir istikametine göre, orta refüj boşluğundan kendi şeridine yasak olmasına rağmen bir aracın girmesi eyleminden sorumlu tutulamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar haklarındaki hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5054, Karar No: 2019/2119, Tarih: 13.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5054 E.  ,  2019/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nun 155/2, 43/1,62/1, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ceren Seyahat Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinde kasa sorumlusu olarak çalışan şüpheli ...' ın 25.02.2012 tarihinde ve öncesinde şirket adına tahsil etmiş olduğu 20.000,00 TL' yi kendi hesabına aktarmak suretiyle mal edindiği, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;sanık savunması, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15033, Karar No: 2013/6847, Tarih: 20.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15033 E.  ,  2013/6847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 31/2, 62, 52/2, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince tayin edilen 250 gün adli para cezasından, TCK'nın 31/2, 62. maddeleri gereğince indirim yapılarak sanığın 104 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sonuç adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesaplanmasına karar verilip neticede 2080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, her ne kadar karar tarihi itibariyle sonuç adli para cezasının 2000 TL'nin altında olduğundan kesin olduğu düşünülebilir ise de, sonuç adli para cezasının hesaplanmasında doğru uygulama yapılması halinde hükmün temyize tabi olacağı anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 51. maddesinde yalnızca özgürlüğü bağlayıcı cezaların ertelenmesi öngörülmesine karşın sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin bir sebebe dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olayda suça sürüklenen çocuk kusurlu olmakla birlikte, olay sonucunda bir kişinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmış olması ve maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

2- Hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 31/2, 62. maddeleri gereğince verilen 104 gün karşılığı adli para cezasının, aynı yasanın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesaplanmasına karar verildiği; netice adli para cezasının 2080 TL olarak hesaplanması gerekirken hesap hatası yapılarak 1500 TL adli para cezası ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 31/2, 62. maddeleri gereğince verilen 104 gün karşılığı adli para cezasının, aynı yasanın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesaplanmasına karar verildiği; netice adli para cezasının 2080 TL olarak hesaplanması gerekirken hesap hatası yapılarak 1500 TL adli para cezası ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.