muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8438, Karar No: 2007/2571, Tarih: 15.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8438 E.  ,  2007/2571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine İcra Mahkemesince bedeli paylaşıma konu taşınmazın, tarafların müşterek borçlusu ve önceki malik ... tarafından dava dışı üçüncü kişi ... 'e satıldığı davacının bu tasarrufun iptali için açtığı davayı kazanarak taşınmaz üzerine haciz koyduğu, davalı yanın ise tasarrufun iptali davası açmaksızın koyduğu haciz ile ilk hacze iştirak edemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı kurum vekili tarafndan temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Mercii Hakimliğince uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemiyeceğine göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA, 15.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6745, Karar No: 2018/16981, Tarih: 27.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6745 E.  ,  2018/16981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dairemizin 11.07.2017 tarihli ilamı ile yabancı uyruklu olan sanığın ilgili makamlar aracılığıyla nüfus ve adli sicil kayıtları getirtilip duruşmada okunmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 209. maddesine aykırı davranılması yönüyle bozulduğu ve bozma sonrası gelen kayıtlarda sanığın baba adının Jemali olduğu ancak dosyada mevcut baba adının ise Tamazi olduğunun anlaşılması karşısında; bu hususun tereddüde yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturularak gelen kayıtlardaki kişi ile sanığın aynı kişi olup olmadığı araştırılarak sanığın gerçek kimlik bilgilerinin tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12203, Karar No: 2019/18350, Tarih: 14.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/12203 E.  ,  2019/18350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması sureti ile mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanması amacıyla duruşma açıldığı, sanık müdafiine ve sanığa duruşma gününün teblig edildiği, sanığın bildirdiği adrese yapılan tebliğatın iade edilmesi üzerine, kolluk marifetiyle yaptırılan araştırmada, sanığa telefon ile ulaşılarak adresinin tespit edildiği, tespit edilen adrese talimat yazıldığı ancak sanığın Antalya iline çalışmaya gitmesi ve adresinin bilinmemesi nedeniyle talimatın bila ikmal iade edildiği, bu şekilde sanığın savunması alınamamış ise de, hükmün açıklanmasına ilişkin yapılan duruşmalarda ve karar duruşmasında sanık müdafiinin hazır bulunduğu ve savunma yaptığı gözetildiğinde, sanığın savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından tebliğnamenin bir numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Dosya arasında bulunan ve sanığın işlediği başka bir suça ilişkin Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 29.07.2015 tarih, 6909 nolu raporda sanığa " Psikoz remisyonda" tanısı konulduğu ve TCK'nin 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığının bulunduğunun tespit edilmiş olması karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespit edildikten sonra, sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiği gözetilmemesi,

2) Kabule göre; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 14.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/766, Karar No: 2023/8828, Tarih: 18.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/766 E.  ,  2023/8828 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 28.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Erteleme süresi içerisinde 06.07.2015 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullanama suçunu işlemesi nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli 2015/690 Esas ve 2015/892 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 30.08.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlemesi nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ve mahkemece zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden birleştirilmesine ve yargılamanın İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/620 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülmesine karar verilmiştir.

D. İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2015 tarihli ve 2015/620 Esas, 2015/917 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında her iki yargılama konusu olayda da resmî makamlar tarafından haber alınmadan önce etkin pişmanlık göstererek uyuşturucu maddenin ele geçirilmesini kolaylaştırdığından, 5237 sayılı Kanun’un 192 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, olay tarihinde sanığın kimlik kontrolü yapan zabıtaya bonzai maddesini vermesinin etkin pişmanlık olarak uyuşturucu maddenin ele geçirilmesinin kolaylaştırma olarak değerlendirilemeyeceğine, üzerinde arama yapılsa uyuşturucu maddelerin bulunabileceği, kendisinden şüphelenilmesi üzerine kimliğinin zabıtaca sorulduğu, ayrıca sanık hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan başka davalar açılıp Denetimli Serbestlik Kararı verildiği ve uyuşturucu madde kullanmayı bırakamadığı için devam ettiği, denetimli serbestliğe de uyamadığını söylediği, bu nedenle verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, soruşturma dosyası içinde bulunan (06.07.2015 ve 30.08.2015) tarihli kolluk tutanaklarında sanığın olay günü sanığın yürürken durdurulduğu, kimlik kontrolünde aranan şahıslardan olmadığının anlaşıldığı, her iki olayda da suç unsuru taşıyıp taşımadığı sorulduğunda kullanmak için taşıdığı uyuşturucu maddeleri herhangi bir arama veya soruşturma işlemi yapılmadan, kendiliğinden teslim ettiği anlaşıldığı, kolluk görevlisinin, herhangi bir makul şüphe göstermeyen sanığın durdurularak üzerinde bir suç unsuru bulunup bulunmadığını sorması işlemi, Ceza Muhakemesi Kanunu ve Adlî ve Önleme Aramaları Yönetmeliği kapsamında "adli veya önleme araması" sayılmayacağına göre bu işlem 2559 Sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun 4 üncü maddesinin (A) bendindeki durdurma ve kimlik sorma işlemi olarak kabul edilebileceği, 5237 Sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişinin, resmî makamlar tarafından haber alınmadan önce, bu maddeyi kimden, nerede ve ne zaman temin ettiğini merciine haber vererek uyuşturucu veya uyarıcı maddenin ele geçirilmesini kolaylaştırırsa, hakkında cezaya hükmolunmayacağını düzenlemesine göre, yargılama konusu her iki olayda sanık durdurulmuş ve bir arama kararı bulunmadan üzeri aranmamış, makul şüphe olmadından üzerinin aranmasını gerektirir neden de görülmeyerek sadece kendisine sorulmuş, sanık da kimlik tespitinden sonra yoluna devam edecek iken üzerindeki uyuşturucu maddeyi kendiliğinden teslim ederek hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 26.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen eylem ve doğrudan iddianame düzenlenerek birleştirme kararı verilen 30.08.2015 tarihli eylemin incelenmesinde; olay tutanakları içeriğine göre; kolluk görevlilerinin şüphe üzerine durdurulan sanığın üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktarı ve bulunduğu yer itibariyle kaba üst yoklaması ile bulunabileceği anlaşıldığından, üst araması yapılacağı sırada üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi teslim eden sanığın eylemlerinin etkin pişmanlık oluşturmadığı, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanma koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğu sabit olduğu halde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte

verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadan 28.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın erteleme süresi içerisinde soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayan 06.07.2015 tarihli eylem ihlal nedeni kabul edilmişse de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli ve 2015/620 Esas, 2015/917 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16010, Karar No: 2016/520, Tarih: 21.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16010 E.  ,  2016/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; ...Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları (İkinci Öğretim) Bölümünü kazandığını, babası davalı ...'un devlet memuru olduğunu, ... Üniversitesi Eğitim Araştırma Hastanesi Acil Servis Bölümü Görevli Memuru olarak çalışmakta olup, aylık 2.000 TL'den fazla maaşı ve hastane döner sermayesinden ayrı bir ödenek aldığını beyanla, aylık 800 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının annesinin de çalıştığını ve annenin de aylık sabit gelirinin olduğunu, Kasım 2013 yılında evlenip ... İline yerleştiğini, sağlık sorunlarının olduğunu, davacı lehine daha evvel hükmolunan 350 TL nafakanın(iştirak nafakasının) davacı için yeterli olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; davacının eğitiminin devam ettiği, davalı babanın bakım yükümlülüğü bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile aylık 800 TL yardım nafakasına karar verilmiş; sözkonusu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

Kural olarak; anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba, durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür. (TMK m. 328/2) Diğer taraftan; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.

Bu bağlamda; belirlenecek nafakanın davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve anne babanın geliri gözönünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilmelidir.

Somut olayda; davacının davalının kızı olduğu, davacının ...Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları (İÖ) Bölüm öğrencisi olduğu, özel yurtta kaldığı, yıllık yurt giderinin 4200 TL olduğu, annesinin devlet memuru olup, kirada oturduğu; davalı babanın hastane acil servisinde memur olarak çalıştığı, aylık gelirinin yargılama sürecinde 2150 TL civarında olduğu, lojmanda oturduğu, yeniden evlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının davalının kızı olduğu, davacının ...Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları (İÖ) Bölüm öğrencisi olduğu, özel yurtta kaldığı, yıllık yurt giderinin 4200 TL olduğu, annesinin devlet memuru olup, kirada oturduğu; davalı babanın hastane acil servisinde memur olarak çalıştığı, aylık gelirinin yargılama sürecinde 2150 TL civarında olduğu, lojmanda oturduğu, yeniden evlendiği anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, mirasçılıkta da aynı sırada yer alan dava dışı annenin de nafakaya katılma yükümlülüğü nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı fazla olup, TMK.'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş ve bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; tarafların ekonomik sosyal durumları değerlendirilerek davacının giderleri ile nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde dava dışı annenin de davacının masraflarına katlanma yükümlülüğü dikkate alınarak hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya hükmetmek olması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde, aylık 800,00 TL yardım nafakasına hükmedilmiş olması, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16165, Karar No: 2023/551, Tarih: 14.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/16165 E.  ,  2023/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR :Bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2014 tarihli, 2014/6 soruşturma numaralı iddianamesiyle sanık ...'ün olay tarihinde gece saat 00.40 sularında kendisine ait ... plakalı aracı ile hırsızlık yapmak amacıyla ... köyüne gittiği, aracını burada bir yere park ettiği ve ilk önce müşteki ...'ye ait evin alt katında bulunan ve kapısı açık olan evin içerisine girdiği, içeriye karıştırdığı ancak çalacak herhangi bir şey bulamadan çıkıp gittiği ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, sanığın buradan çıktıktan sonra diğer müşteki ...'e ait kullanılmayan ikametinin dış kapısına zarar vermek suretiyle girdiği, buradan bir adet bakır kevgir, bir adet bakıp kepçe çaldığı, sanığın daha sonra buradan çıkarak diğer müşteki ...'e ait eve gittiği evin kapısını sert bir cisimle zorlayarak içeriye girdiği, içeride bulunan ağaç sandığı karıştırdığı ancak çalacak herhangi bir şey bulamadığı eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, akabinde sanığın diğer müşteki ...'e ait kullanılmayan eve gitiği, evin alt katında bulunan ikametin penceresinin tel kafesini söktüğü, pencere demirini eğerek kenara aldığı, buradan içeriye girdiği, içeriyi karıştırdığı ancak çalacak herhangi bir şey bulamadığı, sanığın burada hırsızlık yaparken köylüler tarafından fark edilmesi üzerine kaçmaya başladığı, kaçarken de müşteki ...'e ait evden çalmış olduğu bir adet bakır kepçe ve bir adet bakır kevgiri müşteki ...'in bahçesine attığı nazara alınarak sanık hakkında müşteki ...'ye karşı eyleminden dolayı TCK 'nın 142/1-b, 143, 35, 116/1, 4, 53/1 maddeleri, müşteki ...'e karşı eyleminden dolayı TCK 'nın 142/1-b, 143, 145, 151/1, 116/1, 4, 53/1 maddeleri, müşteki ...'e karşı eyleminden dolayı TCK 'nın 142/1-b, 143, 35, 116/1, 4, 53/1, 151/1, 53/1 maddeleri, müşteki ...'e karşı eyleminden dolayı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/1,4, 35, 151/1, 53/1 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

B. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli 2014/102 Esas, 2016/565 Karar sayılı kararıyla;

B. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli 2014/102 Esas, 2016/565 Karar sayılı kararıyla;

1. Mağdur ...'ye karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı TCK 'nın 142/1-b, 143, 35,116/1-4, 53 ve 58. maddeleri gereği 2 yıl 8 ay hapis ve 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

2. Mağdur ...'e karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından TCK 'nın 142/1-b, 143, 35,116/1-4, 151/1, 53 ve 58. maddeleri gereği 2 yıl 8 ay hapis, 2 yıl hapis ve 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

3. Katılan ...'e karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından TCK 'nın 142/1-b, 143, 35,116/1-4, 151/1, 53 ve 58. maddeleri gereği 2 yıl 8 ay hapis, 2 yıl hapis ve 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

4. Mağdur ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından TCK 'nın 142/1-b, 143, 116/1-4, 151/1, 53 ve 58. maddeleri gereği 4 yıl hapis, 2 yıl hapis ve 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği görülmüş,

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan,04.03.2021 tarihli, kurulan mahkumiyet hükmünün onanmasına ilişkin görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; mahkumiyetine yeterli kesin delil bulunmadığına ve diğer hukuka aykırılıklara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın olay tarihinde gece vakti ... Köyü'ne gelerek mağdurlar ..., ...,... ve katılan ... 'e ait evlere hırsızlık yapmak amacıyla girdiği, ...'e ait evden bir adet bakır kevgir, bir adet bakır kepçe çaldığı, diğer evlerden bir şey çalamadığı eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, tanıklar ..., ... ve ...'in yeminli anlatımları, sanığın arabasının bozulması nedeniyle ilgili yerde bulunduğu savunmasına karşı Olay Yeri İnceleme Tutanağında, sanığın aracının kontak anahtarı ile yapılan ilk marşta çalıştığının bildirilmiş olması, tutanak içeriğine göre normal bir araçta bulunması gerekenden farklı aletlerin bulunmuş olması, sanığın kesintisiz takip sonucu yakalanmış olması, sanığın savunmasının hayatın olağan akışına uygun düşmemesi ve tüm dosya kapsamından üzerine atılı suçları işlediği vicdani kanaatine varılarak mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

2. Tanıklar ..., ... ve ...'in ifadeleri dosya içerisine alınmıştır.

3. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçları işlemediğini beyan etmiştir.

4. Kolluk görevlilerince 05.01.2014 tarihinde düzenlenen olay yeri inceleme raporu içeriğine göre;