muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5498, Karar No: 2020/10056, Tarih: 17.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/5498 E.  ,  2020/10056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... vd vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 03/03/2020 günü temyiz eden davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekilleri Av. ... ile Av. ...’ın yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden diğer davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlenip verilen geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda taşınmaz üzerinde bulanan ağaçlara maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-İlk kararda taşınmazın m2 birim bedeli 478,00 tl olarak kabul edilmiş olup, m2 birim bedeli yönünden bozma yapılmadığı halde davacı idarenin usuli kazanılmış hakkı gözetilmeksizin yasal olmayan gerekçelerle taşınmazın m2 birim bedelinin 606,00 TL kabul edilerek sonuç itibariyle fazlaya hükmedilmesi,

2-Taşınmazın bedeline hükmedilen 369,45 m2 lik bölümünün davacı idare adına tesciline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.540,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 17/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3341, Karar No: 2016/5, Tarih: 11.01.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/3341 E.  ,  2016/5 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, işçilik alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davacı ile davalı üniversite arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmadığından davanın üniversite yönünden husumetten reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava 08.08.2011 tarihli dilekçeyle iş mahkemesinde açılmış . İş Mahkemesi gün sayılı ilâmı ile uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklandığı, bu tür ihtilâflara iş mahkemelerinde bakılamayacağı gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dosyanın yetkili ve görevli Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 30.10.2012 gün 2012/16462 Esas, 2012/35223 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşen görevsizlik kararı uyarınca dosya . Asliye Hukuk Mahkemesi'ne tevzi edilmekle dava . Asliye Hukuk Mahkemesi'nce görülerek sonuçlandırılmıştır.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355. maddesinde eser sözleşmesi, yüklenicinin iş sahibinin vermeyi taahhüt ettiği bedel karşılığı birşey imâlini üstlendiği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470. maddesinde, yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşme olarak tanımlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 8. maddesinde de iş sözleşmesi bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstelenmesinden oluşan ilişki olarak ifade edilmiştir.

Dosyada davacının alt yüklenici ya da yüklenici, davalıların yüklenici ya da iş sahibi olarak yer aldığı ve davacının bedel karşılığı bir eser yapmayı, bir şey imal etmeyi üstlendiği yani taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğunu gösterir bir delil bulunmamaktadır.

Dosya kapsamındaki belgeler ve tarafların beyanlarından davalı üniversiteye bağlı Yabancı Diller Yüksekokulunda derslik yapımı işini davalılardan .. .. .. firmasının üstlendiği bu davalının da üstlendiği işlerin bir kısmını taşeron olarak davalı .. ..'ye devrettiği, davacının da .. ..'nin ekibinde ona bağlı çalışarak alçı ve sıva işlerini yaptığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki belgeler ve tarafların beyanlarından davalı üniversiteye bağlı Yabancı Diller Yüksekokulunda derslik yapımı işini davalılardan .. .. .. firmasının üstlendiği bu davalının da üstlendiği işlerin bir kısmını taşeron olarak davalı .. ..'ye devrettiği, davacının da .. ..'nin ekibinde ona bağlı çalışarak alçı ve sıva işlerini yaptığı anlaşılmaktadır.

Davalılardan üniversite ile .. .. .. ve .. .. .. ile .. .. arasındaki ilişkiler iş sahibi-yüklenici, yüklenici-alt yüklenici sıfatlarıyla eser sözleşmesi ilişkisi ise de; davacının davalılarla imzalanmış veya sözlü olarak kurulmuş bir eser sözleşmesi ilişkisi bulunmamaktadır. Davacı işçilik alacağının ödenmemesi üzerine tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalılardan .. .. ..'nin imzasını taşıyan 31.12.2009 tarihli iş sözleşmesinin tarafları başlıklı belgede sözleşmenin işçisinin .. .. ve ekibi olduğu gösterilmiştir. Bu belgede geçen ifadelerden davacı ile davalılardan .. .. arasında iş sözleşmesi ilişkisi olduğu, davacının alacağının da İş Kanunu kapsamına giren işçilik alacağı olduğu sonucu çıkmaktadır.

Aynı alt yüklenici, yüklenici ve iş sahibi üniversite aleyhine 31.12.2009 tarihli belgede adı geçen .. .. işçilerinden .. ..'in . İş Mahkemesi'nin bozmadan sonra Esas sayısını alan dosyasında açtığı dava sonucunda davanın kabulüne dair verilip, davalı üniversitenin temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 24.12.2013 gün 2013/35475 Esas, 2013/30271 Karar sayılı ilâmı ile onanan karar ve .. ..'ün . İş Mahkemesi'nin bozmadan sonra esasını alan dava dosyasında açtığı dava sonucunda davanın kabulüne dair verilip, davalı üniversitenin temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 24.12.2013 gün 2013/35474 Esas, 2013/30270 Karar sayılı ilâmı ile onanan emsal kararlarında .. ..'nin demir doğrama, dış cephe iskele işini yapan 31.12.2009 tarihli belgede adı geçen şahıslarla aralarında iş sözleşmesi ilişkisi olduğu, alacaklarının da işçilik alacağı olduğu benimsenmiş ve kesinleşmiştir.

1086 sayılı HUMK'nın madde 25, fıkra 3 ve 6100 sayılı HMK'nın 25/2. maddesi hükümleri gereğince kanun yolu (temyiz) incelemesi sonucu kesinleşen göreve ve yetkiye ilişkin kararlar, davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar ise de; bu husus davayı görmekle ilgili olduğu ve dosyanın görevsizlikle gönderildiği mahkeme vasıflandırmayı kendisi yapacağından dosyanın gönderildiği mahkeme görevsizlik kararı veren mahkemenin davayı nitelendirmesi ile bağlı değildir.

Bu durumda davacı ile davalılardan .. .. arasındaki hukuki ilişki iş sözleşmesi ve davacının alacağı işçilik alacağı olduğundan mahkemece işin esası bu yönden incelenip, davalı üniversitenin İş Kanunu kapsamında hukuki durumu ve sorumluluğu irdelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış nitelendirme yapılarak asıl iş sahibi üniversite hakkındaki davanın husumetten reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

Bu durumda davacı ile davalılardan .. .. arasındaki hukuki ilişki iş sözleşmesi ve davacının alacağı işçilik alacağı olduğundan mahkemece işin esası bu yönden incelenip, davalı üniversitenin İş Kanunu kapsamında hukuki durumu ve sorumluluğu irdelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış nitelendirme yapılarak asıl iş sahibi üniversite hakkındaki davanın husumetten reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15094, Karar No: 2007/11762, Tarih: 10.09.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/15094 E.  ,  2007/11762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Yardım Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık ve hüküm \*yardım nafakasına ilişkin olup, Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 01.02.2002 tarihli kararının 1. maddesi de gözetilerek inceleme görevi Yargıtay \* 3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : Dosyanın görevli Yargıtay \*3. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2007
Yargıtay — Esas No: 2015/26261, Karar No: 2016/4966, Tarih: 10.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26261 E.  ,  2016/4966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemes

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı H.. S.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı H.. S.. vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilamı öncesinde tespit edilmiş olan ve ödenmesine karar verilen acele kamulaştırma farkına, bozma ilamı sonrasında kurulan hükümde faiz yürütülmesi gerekirken, ilk kararda faiz yürütülmüş olması nedeniyle bu hususta yeniden hüküm kurulmayarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin sonuna (bozma ilamı öncesinde hüküm altına alınarak davalılara ödenmesine karar verilmiş olan 504,55 TL’ye 27.04.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan 05.07.2013 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı H.. S..'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24105, Karar No: 2020/18736, Tarih: 14.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/24105 E.  ,  2020/18736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanıklar ..., ... ve ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.400,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, sanık ...'ın ise basit yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 52/2 maddesi gereğince 2.400,00 Türk Lirası adli para cezası, mala zarar verme suçundan TCK'nin 151/1, 52/2. maddeleri gereğince 2.400,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2012 tarihli ve 2007/597 Esas, 2012/665 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 20.10.2020 tarih ve 2018/6775 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.10.2020 tarih ve 2020/94641 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Kasten yaralama suçu yönünden yapılan incelemede, suç tarihinin 27.11.2006 olması ve cezaların alt sınırdan hükmolunduğunun anlaşılması karşısında, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 61. maddesine eklenen “Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz.” şeklindeki 9. fıkranın suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/1. maddesinde yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki düzenleme gözetilmeden, sanıkların üzerlerine atılı kasten yaralama suçlarına ilişkin adlî para cezasının alt sınırının 5 gün olarak belirlenmesi yerine 4 ay adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayininde,

2) Mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 61/9. maddesinde belirtilen adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz şeklindeki düzenlemenin suç tarihinden sonra 19.12.2006 tarihinde 5560 sayılı Kanun ile yürürlüğe girdiği, suç tarihinde ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının alt sınırının 5 gün olduğu gözetilmeden, hükmün gerekçe kısmında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmadığının belirtilmiş olmasına rağmen alt sınır aşılarak adli para cezasının tayin edilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; sanıklar ..., ..., ...ve ... hakkında katılan ...’yi basit yaralama suçundan ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2012 tarihli ve 2007/597 Esas, 2012/665 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA,

1) Sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın katılan ...’yi basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanıklar hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 100,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

2) Sanık ...’ın mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nin 151/1. maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 100,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7791, Karar No: 2012/13128, Tarih: 18.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7791 E.  ,  2012/13128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ile ... yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı ... Genel Müdürlüğünce temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değeri tespit edilerek pilon yeri karşılığına hükmedilmesi doğru olduğu gibi, taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattı nedeniyle değer düşüklüğü oranının tespit edilmesi de yöntem itibariyle doğrudur.

Belirtilen nedenle, davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava konusu taşınmazın yeri, konumu, bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, objektif değer attırıcı unsur ilave edilerek bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, belirtilen hususta bilirkişi kurulundan ek rapor almadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, taraflardan alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı ... Genel Müdürlüğünden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7559, Karar No: 2015/14477, Tarih: 17.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/7559 E.  ,  2015/14477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/183749

MAHKEMESİ : Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2010

NUMARASI : 2009/607 Esas, 2010/695 Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar R.. S.. ve A.. Y.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar M.. Ç.. ve Y.. K.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Sanık M.. Ç..'in 2006 yılında mağdur S.. S..'a aylık yüzde 20 faiz ile 2.000 TL, sanık Y.. K..'nin mağdur N.. A..'a 2008 yılında aylık yüzde 10 faizle 3.000 TL borç para vererek tefecilik suçunu işledikleri iddiasıyla cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasında; sanık Mehmet Ali'nin mağdur Sadettin'e borç para vermediğini, sanık Yaşar'ın ise mağdur Necdet'e borç para verdiğini ancak faiz talep etmediğini beyan ederek yüklenen suçu kabul etmedikleri nazara alınarak, vefat eden M.. E..'nin eşi Gülşen ile N.. D..'in olay hakkındaki bilgi ve görgülerinin tespiti, sanıkların tefecilik yapıp yapmadığı hususunda kolluk araştırması yapılması, ilgili icra dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve gerektiğinde vergi dairesine yazı yazılarak bu konuda vergi inceleme raporu düzenlettirilmesi ile hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1261, Karar No: 2020/12563, Tarih: 07.10.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/1261 E.  ,  2020/12563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2029, Karar No: 2006/8234, Tarih: 12.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2029 E.  ,  2006/8234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, satıştan kaynaklanan faturalı alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin borcunu müşteri çekleri ile ödediğini belirterek davanın reddi ile % 40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsili gerektiğini savunmuştur.

Davacı vekili ise savunmaya konu çeklerle yapılan ödemenin dayanak faturalarla ilgisinin bulunmadığını, açıktan hesaplara ilişkin olduğunu iddia etmiştir.

Mahkemece davacının ödemelerinin açıktan hesaba ilişkin olduğu hususunu usulüne uygun olarak ispatlayamaması nedeniyle takip konusu fatura bedellerinin ödendiği kabul edilmiş ve davanın reddine, davacı takibinde kötüniyetli kabul edilmediğinden, davalının tazminat talebinin yerinde olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 12.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.