muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/191, Karar No: 2021/514, Tarih: 20.04.2021

43. Açıklanan nedenlerle kurallar Anayasa’nın 5., 13., 17., 35. ve 48. maddelerine aykırıdır. İptalleri gerekir”.

Görüldüğü gibi Anayasa Mahkemesi kararında da Kanunla yapılması gereken sınırlamaların genel şartlarla yapılması yolunu açan Kanun hükmü Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Somut olayda iptal edilen Kanun değişiklikleri kaza tarihinden sonra yapıldığından iptal kararının bu dosyada bir etkisi yoktur. Zira kaza tarihinde önceki kanun hükümleri geçerli olup sonrasında yapılan kanun değişikliği ile genel şartlara yollama yapılması bu genel şartlara kanun hükmüne dayanma vasfı vermeyecek diğer bir ifadeyle kanuna uygunluk kazandırmayacaktır.

Bu iptal kararının somut olaya etkisi bulunmasa da Anayasa Mahkemesi iptal kararının gerekçeleri, genel şartlar hükümlerinin Kanuna aykırı olarak düzenlenemeyeceği, Kanun hükmü ile sorumluluk doğmakta veya doğmamakta iken genel şartlar ile aksine sorumluluk veya sorumsuzluk hükümleri getirilemeyeceğinin ortaya konması bakımından önem taşımaktadır.

Özel Daire bozma kararında sigorta genel şartlarına öncelik verilerek çözüme gidilmiş ve davanın reddi gerektiği belirtilmiştir. Oysa ki sigorta genel şartları Kanun hükümlerine aykırı ise bu genel şartlar yerine öncelikle Kanun hükümleri uygulanmalıdır.

Mahkemece genel şartlar ibaresinin Kanuna 6704 sayılı Kanunla eklendiği ancak bu tarihten sonra genel şartların uygulanabileceği belirtilmiş ise de Kanunda genel şartlardan söz edilmese bile Kanuna aykırı olmayan genel şartların uygulanması mümkündür. Direnme kararı bu yönüyle yerinde değil ise de kaza tarihinden sonra yürürlüğe giren Kanun değişikliklerinin ve öncesi Kanun hükümlerine aykırı genel şartların uygulanamayacak olması nedeniyle bu hususları değerlendirmeden genel şartların uygulanması sonucunu benimseyen bozma kararına karşı direnilmiş olması değişik gerekçeyle isabetlidir.

Bu hususlara ilişkin direnme uygun bulunarak, sigorta genel şartlarının Kanun hükümlerine uygun olup olmadığı değerlendirilip, varsa Kanun hükümlerine aykırı genel şart hükümleri yerine Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği yönünde bir inceleme yapılıp tazminata hükmedilmesi gerekip gerekmediği, gerekiyorsa hükümde belirtilen miktarların doğru olup olmadığı incelenmek üzere dosyanın özel daireye gönderilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan, Kanun hükümlerine aykırı olup olmadığı değerlendirilmeksizin sigorta genel şartları hükümlerine göre sonuca giden özel daire kararında belirtilen nedenlerle hükmün bozulması yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/12557, Karar No: 2014/14927, Tarih: 29.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/12557 E.  ,  2014/14927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.04.2012 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmelerine dayalı tazminat ıslahı ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne dair verilen 18.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.12.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraf davacı vekili ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü beyanları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı ...'na verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12382, Karar No: 2012/18417, Tarih: 04.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12382 E.  ,  2012/18417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17597, Karar No: 2017/10196, Tarih: 03.04.2017

**4. Ceza Dairesi         2015/17597 E.  ,  2017/10196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Müşteki Kerim Ali Çalıtı ile aynı iş kolunda çalışan sanığın, müştekinin havaalanından yolcu almasına kızarak “sen benim yolcularımı alamazsın, alırsan seni döverim, sen Alanya ilçesine ayak basamazsın” diyerek tehdit etme eyleminin, TCK'nın 117.maddesindeki iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması,

2-Kabule göre; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13246, Karar No: 2024/16911, Tarih: 25.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13246 E.  ,  2024/16911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

2. Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 1. 2022/103 E., 2022/504 K.

2. 2019/614 E., 2021/716 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARARLARI: 1. Kamu davasının düşmesi

2. Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararların kanun yararına bozulması

Adıyaman 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/504 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 06.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2019/614 Esas, 2021/716 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 18.01.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/28474 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59513 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59513 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 1. Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/504 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59513 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 1. Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/504 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, 18.09.2018 tarihinde uyuşturucu madde kullanımı şüphesi ile hastaneye götürülen sanığın yapılan tahlillerinde uyuşturucu veya uyarıcı maddeye rastlanmadığı, sanığın üzerinde herhangi bir uyuşturucu madde ele geçirilemediği ve sanığın beyanında ise uyuşturucu madde kullanmadığını belirttiği somut olayda, sanık hakkında soruşturma yapılarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahisle erteleme kararı kaldırılarak açılan kamu davası sonucunda Adıyaman 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/504 Karar sayılı kararıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karara esas teşkil eden eylemin sübut bulmadığı, bu suretle sanık hakkında soruşturma ve kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının düşmesine karar verilmiş ise de, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen ve uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanamayan sanığın, uyuşturucu madde kullandığına dair delil bulunmadığının anlaşılması ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrasında yer alan, "Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez." şeklindeki hüküm karşısında sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kamu davasının düşmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

2. Adıyaman 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2019/614 Esas, 2021/716 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında evvelce 18.09.2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmaya teşebbüs suçundan dolayı Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2018 tarihli ve 2018/9375 soruşturma, 2018/334 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmiş olduğundan bahisle yapılan bildirim üzerine hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Adıyaman 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/504 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karara esas teşkil eden eylemin sübut bulmadığı, bu suretle sanık hakkında soruşturma ve kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının düşmesine karar verildiği, söz konusu kararın istinaf edilmeksizin 06.09.2022 tarihinde kesinleştiği,

Adı geçen sanığın bu kez inceleme konusu 06.11.2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla yapılan soruşturma sonunda, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 15.11.2019 tarihli iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Adıyaman 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2019/614 Esas, 2021/716 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin 18.01.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, önceki 18.09.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmiş, ancak sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmiş olduğundan bahisle yapılan bildirim üzerine hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Adıyaman 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/504 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine hükmedildiği ve yukarıda belirtildiği üzere anılan kararın kanun yararına bozulması halinde ise sanığın beraatine karar verileceğinin anlaşılması karşısında,

Bu durumda artık sanık hakkında önceki suçu nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının geçerliliği ortadan kalkmış olup, sanık hakkında atılı suçtan dolayı yeni bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceği, bu itibarla kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verilerek gereği için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/103 Esas ve 2022/504 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

İsabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/103 Esas ve 2022/504 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

1. Şüpheli hakkında, 18.09.2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2018 tarihli ve 2018/9375 Soruşturma, 2018/334 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yoluna başvuru süresinin "7 gün" olarak gösterildiği, kararın şüpheliye tebliğ edilerek tedbirin infazı için Adıyaman Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2. Adıyaman Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2019 tarihli ve 2018/9375 Soruşturma, 2019/1121 Esas, 2019/857 sayılı iddianamesi ile Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3. Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarihli ve 2019/207 Esas, 2019/703 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu,

4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 10.12.2021 tarihli ve 2020/88 Esas, 2021/2756 Karar sayılı kararı ile, sanığın üzerinde uyuşturucu ele geçmemesi, test sonuçlarında uyuşturucu bulunmaması, maddenin kendisine ait olmadığını beyan etmesi karşısında,erteleme kararına

esas eylemi işlediğine dair mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı, Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/614 Esas sayılı dosyasının getirilerek incelenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

5. Bozmadan sonra, Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28.06.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/504 Karar sayılı kararı ile, erteleme kararına konu 18.09.2018 tarihli eylemin sübut bulmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "kamu davasının düşmesine" karar verildiği, kararın, istinaf edilmeksizin 06.09.2022 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B. Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/614 Esas ve 2021/716 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

Anlaşılmıştır.

B. Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/614 Esas ve 2021/716 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

1. Şüpheli hakkında, 06.11.2019 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 15.11.2019 tarihli ve 2019/11128 Soruşturma, 2019/3567 Esas, 2019/2706 sayılı iddianamesi ile Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı,

2. Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 11.11.2021 tarihli ve 2019/614 Esas, 2021/716 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın, istinaf edilmeksizin 18.01.2022 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/504 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen ve uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanamayan sanığın, uyuşturucu madde kullandığına dair soyut ikrarı dışında delil bulunmadığının anlaşılması karşısında sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kamu davasının düşmesine karar verilmesi, Kanun'a aykırıdır.

D. Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2019/614 Esas, 2021/716 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen ve uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanamayan sanığın, uyuşturucu madde kullandığına dair soyut ikrarı dışında delil bulunmadığının anlaşılması karşısında sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kamu davasının düşmesine karar verilmesi, Kanun'a aykırıdır.

D. Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2019/614 Esas, 2021/716 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında evvelce 18.09.2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2018 tarihli ve 2018/9375 Soruşturma, 2018/334 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi nedeniyle hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/504 Karar sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karara esas teşkil eden eylemin sübut bulmadığı, bu suretle sanık hakkında soruşturma ve kovuşturma şartı gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 06.09.2022 tarihinde kesinleştiği, sanığın bu kez inceleme konusu 06.11.2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla yapılan soruşturma sonunda, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 15.11.2019 tarihli iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2019/614 Esas, 2021/716 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün kanun yolu incelemesinden geçmeksizin 18.01.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesinde, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesinde, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, önceki 18.09.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmiş, ancak sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi nedeniyle hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/504 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine hükmedildiği ve yukarıda belirtildiği üzere anılan kararın kanun yararına bozulması nedeniyle sanığın beraatine karar verileceğinin anlaşılması karşısında,

Bu durumda artık sanık hakkında önceki suçu nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliği ortadan kalkmış olup, sanık hakkında atılı suçtan dolayı yeni bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceği, bu nedenle kovuşturma şartı

gerçekleşmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına karar verilerek gereği için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerindedir.

Ancak;

UYAP sistemi üzerinden MERNİS’ten alınarak dosyasına konulan nüfus kaydında sanığın 06.02.2023 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu hususun araştırılarak ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının, 5237 sayılı Kanun'un 64 ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/504 Karar sayılı kararı ile Adıyaman 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2019/614 Esas, 2021/716 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.