muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6651, Karar No: 2015/1811, Tarih: 25.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/6651 E.  ,  2015/1811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davaya katılma hakkının bulunmasına rağmen davadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının, 5271 sayılı CMK.nun 260. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlendiği ve aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2.maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanıkların sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 25/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1147, Karar No: 2014/5029, Tarih: 27.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1147 E.  ,  2014/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2010/194-2013/140

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar A.. T.., A.. O.., T.. G.. ve S.. E.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı yüklenici M.A..'dan satın aldığı daire üzerinde davalı arsa sahipleri lehine konulmuş 9.000,00 TL bedelli inşaat teminat ipoteği bulunduğunu, inşaatın projesine ve yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında yapılan sözleşmeye uygun şekilde tamamlanıp, aradan uzun yıllar geçmesine rağmen davalılar tarafından daire üzerindeki ipoteğin kaldırılmadığını ileri sürerek, dairesi üzerindeki ipoteğin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar A.. T.., A.. O.., T.. G.. ve S.. E.. vekili, dava dışı yüklenici tarafından sözleşmede kararlaştırılan işlerin tamamlanmaması nedeniyle ipoteğin kaldırılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının maliki olduğu daire üzerindeki 9.000,00 TL tutarındaki ipoteğin faizi ile birlikte 18.016,25 TL'ye ulaştığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davacı tarafından İstanbul Anadolu 8. İcra Müdürlüğü'nün (Kadıköy 8. İcra) 2008/14141 E. sayılı dosyasında bloke edilen 13.213,50 TL ile mahkeme veznesine bloke edilen bakiye kısım 4.802,75 TL'den oluşan toplam 18.016,25 TL'nin davalılara ödenmesi suretiyle ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar A.. T.., A.. O.., T.. G.. ve S.. E.. vekili temyiz etmiştir

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar A.. T.., A.. O.., T.. G.. ve S.. E.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerindeki ipoteğin, dava tarihi itibariyle faiziyle birlikte ulaştığı değer olan 18.016,25 TL'nin davalılara ödenmesi suretiyle kaldırılmasına karar verildiği halde, hüküm fıkrasına birlikte ifa içeren bu gerekçenin yansıtılmaması, diğer anlatımla gerekçe ile hüküm fıkrası arasında farklılık ve bu haliyle kararın infazında tereddüt oluşturması, HMK'nın 297/2. maddesi hükmüne aykırı düşmüş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar A.. T.., A.. O.., T.. G.. ve S.. E.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın "HÜKÜM" bölümünün ilk paragrafındaki ''davanın kabulü ile'' ibaresinden sonra, ''davacı tarafından İstanbul Anadolu 8. İcra Müdürlüğü'nün (Kadıköy 8.İcra) 2008/14141 sayılı dosyasına bloke edilen 13.213,50 TL ile mahkeme veznesine bloke edilen 4.802,75 TL olmak üzere toplam 18.016,25 TL'nin davalılara ödenmesi koşuluyla'' ibaresinin eklenmesi, ikinci paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10287, Karar No: 2015/6927, Tarih: 17.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/10287 E.  ,  2015/6927 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren bünyesinde Deniz İş Kanununa tabi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, işçilik alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, çalıştığı süre boyunca ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini feshetmekte haklı olduğu, fazla çalışma yaptığı ancak karşılığının ödenmediği, kullanmadığı yıllık izin alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar

verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışma ücretleri alacakları olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışma ücretleri alacakları olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Öncelikle fazla çalışma ücreti davacı ile yapılan 15.07.2006 tarihli ilk iş sözleşmesinde kararlaştırılan 980 TL net ücretin ve yine 11.03.2009 tarihli sözleşmede kararlaştırılan 1.500 TL net ücretin içinde kararlaştırılmıştır. Dosya kapsamına göre davacının ayın bazı haftalarında altı gün, bazı haftalarında ise beş gün günde 12 saat çalıştığı anlaşılmaktadır. 854 sayılı Kanun'a göre fazla çalışma, günde 8 saati ya da haftalık 48 saati aşan çalışmalardır. Bununla birlikte 4857 sayılı İş Kanunu'nda olduğu gibi fazla çalışma için yıllık bir üst sınır öngörülmemiştir. Bu noktada kanun boşluğu mevcut olup, bu boşluğun gemi adamının günlük ve haftalık en fazla çalışabileceği süreye kadar fazla çalışma yapılabileceği kabul edilerek doldurulması gereklidir. Söz konusu boşluğun doldurulmasında 180 sayılı Uluslararası Çalışma Örgütü Sözleşmesi ile 99/63 sayılı Avrupa Birliği Yönergesi ışık tutacak niteliktedir. Söz konusu uluslararası hukuki metinlere göre gemi adamlarının yaptığı fazla çalışmanın haftalık yetmişiki saatin üzerinin ya da günlük ondört saatin üstünün iş sözleşmesiyle kararlaştırılan ücretin içinde olmadığı, bu sınırları aşmayan fazla çalışmanın ise içinde olduğu kabul edilmelidir. Mahkemece yeri olmayan yıllık ikiyüzyetmiş saat sınırının uygulanarak bu miktarı aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti hesaplanması isabetli değildir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8351, Karar No: 2022/10388, Tarih: 25.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/8351 E.  ,  2022/10388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-UYAP sisteminde yapılan sorgulamaya göre sanık ...’ın hüküm tarihinde, Gaziantep E Tipi Kapalı Cezaevinde başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın savunmasının alındığı 12/06/2015 tarihli duruşmada duruşmalarda hazır bulunmaktan bağışık tutulmayı isteyip istemediği sorulmadan, yokluğunda yargılamaya devam olunarak mahkumiyetine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanık ...’ın 09/12/2010 tarihli savunmasında; diğer sanıklar ... , ... ve ...ile birlikte, ilk olarak 16/09/2010 tarihinde Suruç ilçesinden 3 adet koyun çaldıklarını, 17/09/2010 günü Suruç ilçesinden sanıklardan ... tarafından 4 adet koyun çalınarak getirildiği, tarihini tam hatırlamamakla birlikte 1-2 gün sonra (19/09/2010 tarihli olay) hırsızlık yaparken yakalandıklarını söylediği, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilen sanık ...'ın, diğer iki olayda kendisinin bulunmadığını, 19/09/2020 tarihinde hırsızlık yaparken yakalandıklarını söylediği, sanık ...'ın diğer iki sanığın beyanlarını kabul etmeyerek suça iştirak etmediğini savunduğu, katılan ...'un soruşturma aşamasındaki 19/09/2010 tarihli beyanına göre ise, hayvanlarının 29/08/2010 günü çalındığını söylediği, bu beyanlardan sanıklar ... ve ...'ın ikrarlarının 16/09/2010, 17/09/2010 ve 19/09/2010 tarihli başka olaylara ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların katılana yönelik olarak 29/08/2010 tarihinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle savunmaları alınmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Sanıklardan ...'ın, 25/11/2015 havale tarihli temyiz dilekçesinde, kolluktaki ve savcılıktaki ifadelerin kendisine ait olmadığını, kendisine ait kimlik bilgileri üzerinden yargılama yapıldığını, iftira atıldığını beyan ettiği, bu temyiz dilekçesine istinaden mahkemece 25/11/2015 tarihli tutanakta, dosyadaki sanık ...'a ait nüfus cüzdan fotokopisi incelendiğinde, nüfus cüzdanı üzerinde herhangi bir fotoğrafının olmadığı, herhangi bir mührün olmadığı, ayrıca arka bölümü incelendiğinde cilt no, aile sıra no'nun nüfus düzenleniş kayıtlarına uymadığı, verildiği yer, veriliş nedeni, kayıp no veriliş tarihinin de boş olduğu tespit edilerek, ... isimli kişiye ait nüfus cüzdanındaki bilgilerin gerçek sanık tarafından kullanıldığı hususunda kuvvetli delilin oluştuğu anlaşıldığından nüfus cüzdanında sahtecilik yapılıp yapılmadığı, dosyada bulunan ... isimli kişiye ait olduğu iddia edilen parmak izinin mahkemeye başvuran ....,a ait olup olmadığı hususunda gerekli araştırmanın yapılması gerektiği belirtilerek, 25/11/2015 tarihinde Suruç Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu, Suruç Cumhuriyet Başsavcılığının 27/05/2016 tarihli dosya inceleme tutanağından ise, dosyada ... adına atılan ıslak imzaların bulunduğu 21/09/2010 tarihli ifade tutanağı (2 sayfa), 10/01/2011 tarihli tebliğ tebellüğ tutanağı (4 sayfa), 07/03/2011 tarihli tebliğ tebellüğ belgesi (1 sayfa) ve 21/09/2010 tarihli ziyaretçi kabul hakkı üzerindeki imzaların, ...'dan alınan imza örnekleri ile karşılaştırılmak üzere Kriminal Dairesine gönderilmesi için belgelerin aslının istenildiğinin anlaşılması karşısında, temyiz talebinde bulunan ...'ın imza örneklerinin dosyadaki bu belgelerde yer alan imzalar ile mukayesesinin ve sahtecilik suçundan dava açılmışsa sonucunun araştırılarak, elde edilecek delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı diğer yönleri incelenmeksizin istem gibi BOZULMASINA, 25/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18457, Karar No: 2016/16744, Tarih: 08.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/18457 E.  ,  2016/16744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29/01/2016 tarih, 2014/331868 sayılı tebliğnamesi ile sanık ... hakkında; 17/10/2016 tarih ve aynı sayılı ek tebliğnamesi ile de sanık ... hakkında temyize konu hükümlere yönelik görüş bildirilmesinden sonra, sanık ...'nın 11/11/2016 havale tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, mahkemece 14/11/2016 tarihli ek kararla bu talebin reddine karar verildiği ve sanık ... tarafından bu ek kararın süresinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamenin düzenlenme tarihinden sonra hükmü ve ek kararı temyiz ettiği anlaşılan sanık ...'nın temyiz istemi hususunda ek tebliğname düzenlenerek dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 08/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1264, Karar No: 2020/3570, Tarih: 11.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1264 E.  ,  2020/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı, şikayet olunan vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 11.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14467, Karar No: 2013/17675, Tarih: 14.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/14467 E.  ,  2013/17675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş aleyhine 20/05/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı adli yardım istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz incelemesi yapılan tarih itibari ile yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK’nın 336/3 maddesi uyarınca “Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır” hükmü gözetilerek davalının adli yardım talebinin kabulüne karar verildi. Temyiz incelemesine geçildi.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının yukarıda gösterilen nedenlerle reddi ile temyiz olunan kararın ONANMASINA 10/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6918, Karar No: 2008/9239, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6918 E.  ,  2008/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmaz ve teferruatının satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının dayandığı ticari işletme rehni sözleşmesinin geçersiz olduğunu, alacağın gerçek bir alacak olmadığını, öte yandan satış isteme sürelerinin de geçirildiğini ... sürerek sıra cetvelinin iptaline, sıra cetvelinde davalıya isabet eden payın kendilerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yan akdedilen sözleşmenin ticari işletme rehni niteliğinde olmayıp, teslim şartlı menkul rehni şeklinde olduğunu, dava dışı borçludan alacaklı olduklarını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporlarına göre, davalının dava dışı borçlu ... Gıda AŞ.nden 742.257,22 YTL alacağı bulunduğu, bedeli paylaşıma konu menkullerin yine dava dışı ... Tekstil AŞ.ne ait olduğu ve borçlunun davalıya olan borcunun teminatı olmak üzere teslim şartıyla rehnedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı ile dava dışı borçlu arasında akdedilen ve noterlikçe düzenleme biçiminde yapılan sözleşmenin, tesis tarihinde yürürlükte bulunan 743 sayılı ... Kanunu Medenisi’nin 853 ncü maddesinde gösterilen şartlara uygun bir menkul rehni sözleşmesi olduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 09.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6480, Karar No: 2017/1111, Tarih: 02.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6480 E.  ,  2017/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 27.12.2015 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2899, Karar No: 2019/5417, Tarih: 18.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/2899 E.  ,  2019/5417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın şikayet olunan vekili ve katılma yoluyla şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı, şikayet olunan vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/161, Karar No: 2022/398, Tarih: 02.06.2022

**Ceza Genel Kurulu         2022/161 E.  ,  2022/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık ...'in silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ... 27. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2019 tarihli ve 556-82 sayılı kararıyla TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince 8 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiş, bu karara karşı sanık müdafisi tarafından yapılan istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 28.11.2019 tarihli ve 440-738 sayılı kararıyla esastan reddedilmiş, sanık müdafisi tarafından yapılan temyiz başvurusunu inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesince 09.11.2020 tarihli ve 1106-5467 sayılı kararı ile;

''Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı,başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel ceza belirlenirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin "02.10.2018" yerine "03.10.2018" olarak yazılması,

3- İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararının ve 27.12.2018, 21.02.2019 tarihli duruşma tutanaklarının 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5 ve 22. maddeleri gereğince güvenli elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde, 221228 sicil numaralı katip tarafından elektronik olarak imzalanmaması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA'' şeklinde açıklanan gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 27.05.2021 tarih ve 50-124 sayı ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın aynı sonuç ceza ile mahkûmiyetine karar vermiştir.