muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12106, Karar No: 2020/1886, Tarih: 27.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/12106 E.  ,  2020/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafii tarafından yargılama aşamasında dosyaya ibraz edilen 24.04.2013 tarihli Denizli Devlet Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu raporuna göre, sanık hakkında "kronik şizofreni-tedaviyle çalışma olanağı vermeyen-özür oranı % 80" şeklinde tanı ve teşhis bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından birine sevki ile suç tarihi itibarıyla TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda rapor alınmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17460, Karar No: 2012/21543, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17460 E.  ,  2012/21543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasa'nın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40,00 TL olan kesinlik sınırı 1.000,00 TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın bir milyar lirayı (1.000,00-TL’yi) geçmesi gerekir.

Öte yandan HUMK’a 5236 sayılı Yasa'nın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-TL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2010 yılında bu parasal sınır 1.430,00 TL olarak uygulanmıştır.Öte yandan 12.11.2010 gün ve 27757 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığına ait 401 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde , 2010 yılı için belirlenen yeniden değerleme oranı %7,7 olarak öngörülmüştür.

2011 yılında bu parasal sınır 1.540,00-TL.olarak uygulanmıştır. Buna göre, 2011 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.540,00. TL.’sini geçmesi gerekir.2012 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için ise temyize konu dava değerinin 1.697,00 TL sını geçmesi gerekir.

Somut olayda ,temyiz konusu asıl dava değeri 310 TL ,birleşen dava 196,38 TL dır.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalının ve davacının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacının ve Kurum avukatının temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7901, Karar No: 2011/9093, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/7901 E.  ,  2011/9093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.07.2010 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 451 parsel sayılı taşınmazın 1.500 m² lik kısmına babasının izni ile 37 yıl önce bina yaptığını, bina değerinin zemin değerinden fazla olduğunu ileri sürerek temliken tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu taşınmazı, üzerine bina yapıldıktan sonra satın aldığını, davacının iyiniyetli olmadığını, arazinin değerinin binanın değerinden fazla olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesi uyarınca temliken tescil isteğine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu m. 684. ve 718 hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

./..

2011/7901 - 9093 - 2 -

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

./..

2011/7901 - 9093 - 3 -

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davacı, taşınmazın maliki olan babasının izni ile bina yaptığını ileri sürmüş ise de davacının bina yaptığı tarihte taşınmaz 1/2 hisse ile davacının babası ... oğlu ... ve 1/2 hisse ile dava dışı ... adına kayıtlıdır. Tapulu bir taşınmazda malikin rızası ile bina yapan kişinin ileride mülkiyetin kendisine devredileceği inancı taşıdığı düşünülerek iyiniyetli olduğu kabul edilebilir. Ancak, paylı mülkiyete konu taşınmazlarda paydaşların tamamı taşınmaz üzerinde hak sahibi olduğundan paydaşlardan birinin rızası ile bina yapan kişi iyiniyet iddiasında bulunamaz. Bu durumda davacının temliken tescil davasında sübjektif koşul kanıtlanamadığından davanın reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12627, Karar No: 2015/14033, Tarih: 30.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/12627 E.  ,  2015/14033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çubuk Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2015

NUMARASI : 2015/55-2015/50

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, ilgililer tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz eden küçüğün velileri, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir. Temyiz edenlerin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; temyiz edenlerin kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemede;

Dava, 5395 sayılı Yasa gereği küçükler E. ve İ. C. hakkında bakım tedbiri uygulanması talebine yöneliktir. Mahkeme aynı gün dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, talebin kabulü ile küçükler hakkında 5395 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca bakım tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkindir. Bu davada husumet, hakkında bakım tedbiri uygulanması istenen küçüklerin yasal temsilcisine yönetilmelidir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş talep dilekçesinin velayet sahibi anne ve babaya tebliği ile taraf teşkilinden sonra, tarafların gösterdiği delillerin toplanıp değerlendirilerek gerçekleşecek sonucu uyarınca karar vermekten ibarettir. Bu husus gözetilmeden eksik hasım ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.06.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/6879, Karar No: 2018/1552, Tarih: 07.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/6879 E.  ,  2018/1552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece boşanma kararının gerekçe bölümünde davalı erkeğin kusurlu olması nedeniyle davacının davasının kabulü ile, davacı yararına maddi ve manevi tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesi gerektiği belirtilmiş, hüküm bölümünde ise tazminatların davacıdan alınarak davalıya ödenmesine şeklinde hüküm oluşturulmuştur. Mahkemeler; hükümlerinde, taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakları açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde göstermelidir (HMK. m.197/2). Mahkemece, gerekçeli kararda, gerekçe ile hüküm sonucu arasında anılan yasal gerekliliğe aykırı olarak, maddi ve manevi tazminat yönünden çelişki yaratılması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.02.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/15986, Karar No: 2016/6815, Tarih: 30.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15986 E.  ,  2016/6815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit

HÜKÜM : TCK 32/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, TCK 57/1 maddesi uyarınca akıl hastalıklarına özgü tedbir uygulanmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'ün katılan ...'a ait dükkanın camlarını kırdığı ve ölümle tehdit etmek suretiyle mala zarar verme ve tehdit suçlarını işlediği iddia edilen olayda, savunma, katılan anlatımı, tanık beyanı, ... Hastalıkları Hastanesinden tanzim edilen rapor kapsamı ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında atılı suçlardan TCK'nın 32/1, CMK'nın 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkında TCK'nın 57. maddesi uyarınca akıl hastalıklarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4410, Karar No: 2013/9410, Tarih: 22.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/4410 E.  ,  2013/9410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı Türkiye Taş Kömürü Kurumu vekilince duruşmasız, davalı ... Tic. A.Ş vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de tebligat gideri olmadığından bu istemin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin 5 kalem konveyör bant temini için yapılan ihale sonucu davalı şirketin sözleşmeyi imzalamaması nedeniyle müvekkili kurumun KDV dahil uğradığı 49.273,85 TL. fiyat farkına ilişkin zararın ödeme tarihi 03.12.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, haksız açılan karşı davanın reddini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, müvekkili tarafından verilen teklifin aşınmaya dayalı konveyör banda göre verildiğini, aleve dayanıklı konveyör bandı teklifinin verilmediğini, bu konuda davacı-davalı kuruma itirazda bulunduklarını ancak itirazlarının kabul edilmediğini, müvekkilinin teklifinin açık ve net olup idari şartnamenin 30.2.3. ve 31.1 maddeleri uyarınca kendisine gelen teklifleri özenli bir şekilde inceleyip şartnameye aykırı olanlarını tespit etmekle yükümlü olan davacı-karşı davalı kurumun bu yükümlülüğüne uymayarak müvekkili şirketin teklifini ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin kabul ederek kusurlu davrandığını belirterek gelir kaydedilen 6.203,00 TL. nakdi teminatın karşı dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davacı-karşı davalıdan tahsiline, haksız olan davacı-karşı davalının davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının aleve dayanıklı konveyör bandı için ihale açtığı idari şartnamede açıkça belirtildiği halde davalı-karşı davacının karşı tarafı yanıltır şekilde aşınmaya dayanıklı konveyör bandı için fiyat teklifinde bulunup ihale komisyonunu yanıltarak ihalenin üzerinde kalmasına sebebiyet verdiği, davalı-karşı davacının sözleşmenin imzalanmasını 10.08.2010 tarihine kadar ertelenmesini talep ettiği ve bu talebin davacı-karşı davalı kurumca kabul edilmesine rağmen sözleşme imzalamaya gelmediği, ihalenin en iyi teklif veren ikinci firmaya verilmek suretiyle bilirkişi raporunda belirtildiği üzere iki ihale arasında 49.273,85 TL'lik fark oluştuğu, ihale komisyonunun teklifi gerektiği şekilde incelemeyerek müterafik kusurlu davrandığı ve bu kusurlu davranışı sonucu haksız olarak teminatı irad olarak kaydettiği, karşı davacının ise şartnamedeki açık belirlemeye karşı komisyonu yanıltacak şekilde teklif verip iki ihale arasındaki fark kadar davacı kurumun zararına sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 49.273,85 TL. alacağın ödeme tarihi olan 22.12.2010 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalı-karşı davacıdan tahsiline, karşı davanın teminat talebi yönünden kabulü ile 6.203,00 TL. nakdi teminatın karşı dava tarihi olan 07.03.2011 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Asıl dava, konveyör bantların alımı için yapılan ihaleyi kazanan davalının sözleşmeyi imzalamamış olması nedeniyle yapılan 2. ihale ile ilk ihale arasındaki bedelden doğan zararın tazmini istemine, karşı dava ise verilen teklifin idari şartnameye uygun olup olmadığının idare tarafından özenli bir şekilde incelenmemiş olması nedeniyle gelir kaydedilen nakdi teminatın iadesi istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu ihale teknik şartnamesinin 2.12. maddesinde konveyör bantlarının güvenlik grupları başlığı altında “konveyör bantlarının elektrik ve alev alabilirlik ile ilgili grupları TS EN 12882'ye göre Grup 2A olacaktır” denmektedir. O halde somut olayda ihale teknik şartnamesinin anılan maddesinde belirtilen malın özellikleri ve davalı-karşı davacı tarafça verilen ihale mektubu ve eki belgeler üzerinde durulup, davalı-karşı davacı vekilinin alınan bilirkişi heyet raporuna itirazları da gözetilerek konusunda uzman üç kişiden oluşan yeni bir bilirkişi heyetinden Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün taraf vekilleri yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/355, Karar No: 2010/6969, Tarih: 15.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/355 E.  ,  2010/6969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/17497, Karar No: 2010/18617, Tarih: 08.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/17497 E.  ,  2010/18617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 29.6.2010 gün ve 8868-12927 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 172.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca 35.50 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi. 08.11.2010 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır.

Açıklanan ilkeler gözetildiğinde kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Karar düzeltme isteminin manevi tazminat yönünden kabulü ile daha az ve uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekir gerekçesiyle hükmün bozulması gerektiği düşüncesindeyim.