muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24067, Karar No: 2017/2982, Tarih: 20.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/24067 E.  ,  2017/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27 - HMK m. 297/1- b). Mahkemece; hükümde taraflara doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgilerine yer verilmemiştir. İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde, Nüfus Hizmetleri Kanununun 27. maddesi hükmüne aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.03.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5527, Karar No: 2011/6933, Tarih: 30.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5527 E.  ,  2011/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 12.08.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1466 parsel sayılı taşınmazı lehine davalı 1471 parsel sayılı taşınmaz üzerinden daha önceden 1469 sayılı parsel lehine tesis edilen geçit yeri üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı, 1471 sayılı parselin 1/2 paydaş maliki ... davayı kabul etmiştir. Diğer davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteğinin geçit tesisinden en az zarar görecek taşınmazla karşılanması gerekir. Zira geçit hakkı, taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olayda, davacı aynı zamanda 620 sayılı parselde paydaş olduğundan bu seçenekten geçit kurulması uygundur. Ancak, davacı kot farkı nedeniyle bu parselden yola bağlantı yapılmasının mümkün olmadığını iddia ettiğinden bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılarak, makul emek ve masraf yapılmak suretiyle genel yola bağlantı sağlanması mümkün olduğu takdirde bu seçenekten geçit kurulmalı, aksi takdirde bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfli, kırmızı renkle gösterilen diğer seçenek tercih edilmelidir. Açıklanan husus değerlendirilmeli, neticesine göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik inceleme ve araştınma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 30.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12911, Karar No: 2022/14100, Tarih: 01.12.2022

**5. Ceza Dairesi         2018/12911 E.  ,  2022/14100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... köyü muhtarı olan sanığın, köy tüzel kişiliğine ait 964 parsel sayılı taşınmazın satışından elde edilen 310.000 TL'nin 40.000 TL'sini ve 963 parsel sayılı taşınmazın kiralanmasından elde edilen 77.500 TL'nin 50.000 TL'sini nereye ve hangi sebeple harcadığını belgelendiremediği ve ... köyü ilköğretim okulunun yapımı sırasında 108.260 kilogram demir kullandığına dair fatura ibraz etmesine rağmen, teknik bilirkişiler tarafından söz konusu okul inşaatında 52.260 kilogram demir kullanıldığının tespit edildiği, böylece sanığın 56.000 kilogram demire ait parayı da uhdesinde bulundurduğu kabul edilerek zincirleme şekilde basit zimmet suçundan cezalandırılmasına karar verilmişse de; sanık ve müdafin savunmalarında, sanığın zimmetine para geçirmediğini, söz konusu paraların okul inşaatı, okul çevre duvarı, köy konağı ve eklentileri, köy köprüsü ve eklentileri, foseptikler ve tuvaletlerin yapımı için harcandığını, 18/07/2007 tarihli protokol uyarınca 8 derslikli olarak yapılacağı öngörülen okulun 14 derslikli yapıldığını, inşaatta çalışan işçilere ödemelerin elden yapıldığını ancak kayıtlara intikal ettirilmediğini, eski okulun yıkılıp yerine yeni okulun yapılması nedeniyle yıkım maliyetlerinin de gider kalemleri arasında bulunduğunu, bu hususların bilirkişiler tarafından yapılan incelemelerde göz önüne alınmadığını belirtmeleri, 29/04/2014 havale tarihli raporda, köy konağı ile köprü inşaatı için kullanıldığı söylenen demir miktarının inşaatların projelerinin olmaması sebebiyle tespit edilemediğinin, yine inşaat mühendisi bilirkişilerce düzenlenen 30/03/2015 tarihli raporda, çevre duvarı, köy konağı, tuvalet ve köprü okul inşaatından ayrı yapıldığından anılan inşaatlara ilişkin değerlendirme yapılmadığının ifade edilmesi, 07/08/2007 tarihinde inşaat mühendisi ...tarafından düzenlenen tutanak, 07/02/2011 tarihinde muhakkik ... ... tarafından düzenlenen ön inceleme ve 30/03/2015 tarihli teknik bilirkişi raporları arasında okul inşaatının taban ve toplam alanlarının hesaplanması hususunda farklılıkların bulunması, 07/08/2014 tarihli Sayıştay emekli denetçileri tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, ... İl Milli Eğitim Müdürlüğü teknik görevlileri tarafından okul inşaatının fiili durumuna göre değil de protokolde öngörüldüğü şekliyle 8 dersliğe göre tespit edilmesinin hatalı olduğu yönünde görüş bildirilmesi, sanık müdafi tarafından dosyaya ibraz edilen ... İlk/Ortaokul müdürü ... ... tarafından düzenlenen 15/10/2015 tarihli tutanakta, okulda 14 dersliğin mevcut olduğunun, bunlardan anasınıfı ve çok amaçlı salon olarak kullanılan dersliklerin diğer dersliklerin 2 katı büyüklüğünde olduğunun, bunların dışında 1 tane müdür odası, 1 tane müdür yardımcısı odası, 1 tane kütüphane, 1 tane arşiv, 1 tane öğretmenler odasının mevcut olduğunun belirtilmesi, sanığın savunmalarında okul için köy tüzel kişiliğinin bütçesi dışında hiçbir yerden yardım alınmadığını ifade etmesine karşın 07/02/2011 tarihinde muhakkik ... ..

... ... tarafından düzenlenen ön inceleme raporunda, ... Köylere Hizmet Götürme Birliği kayıtları üzerinde yapılan incelemede okulun seramik ve mermer işinin birlik tarafından yaptırıldığının ve suç tarihinde köy ihtiyar heyeti üyesi olan tanık...'in 27/01/2011 tarihinde müfettiş huzurunda alınan ifadesinde, okulun tüm mermer ve seramik işlerinin Kaymakamlık, pencere işlerinin ise ... Belde Belediyesince yaptırıldığının beyan edilmesi nazara alınarak; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkartılabilmesi için okul çevre duvarı, köy konağı ve eklentileri, köy köprüsü ve eklentileri, foseptikler ve tuvaletlerin yapımı ile eski okul binasının yıkım işinin sanık tarafından yaptırılıp yaptırılmadığının araştırılarak, yaptırıldığının tespiti halinde, ilgili belediye, kaymakamlık ve köylere hizmet götürme birliğinden okul binası yapım işine ilişkin olarak yardım yapılıp yapılmadığı, yapıldıysa ne şekilde yapıldığı ile bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin temin edilmesi, bu hususlarda ve okul binası yapım işine ilişkin olarak konusunda uzman teknik bilirkişilerce mahallinde keşif yapılarak sanık tarafından söz konusu inşaatlar için kullanılan malzemelerle işçilere ödenen ücretler de dahil olmak üzere yapılan harcamaların nelerden ibaret olduğunun ve suç tarihi itibarıyla Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı birim fiyatları esas alınarak miktarlarının hesaplattırılması sonrasında dosyanın kül halinde Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşacak yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek, sanığın savunmalarını ve tüm dosya kapsamını irdeler nitelikte, suç dönemine ilişkin köye ait tüm gelir ve giderler karşılaştırılarak, sanığın uhdesinde kalan köy parası bulunup bulunmadığı ile varsa miktarını belirleyen rapor alınmasından sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanun'un 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması, temel cezanın hak ve nesafete uygun bir şekilde tayin edilmesi gerekirken, belirtilen ilkelere ve 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olarak sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan epeyce uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

TCK'nın 247/1 ve 43. maddeleri gereğince tayin edilen hapis cezasının aynı Yasa'nın 62. maddesi uyarınca indirimi sırasında yılların aylara tahvili sonucu 7 yıl 3 ay 15 gün yerine 6 yıl 15 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza belirlenmesi,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 01/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6212, Karar No: 2017/13226, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6212 E.  ,  2017/13226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3684, Karar No: 2020/4900, Tarih: 05.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/3684 E.  ,  2020/4900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 16/04/2020 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkûmiyetine dair Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2016 tarihli ve 2016/380 esas, 2016/819 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 20/05/2020 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 19/10/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 18/12/2015 tarihinde TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, erteleme kararında itiraz hakkının gösterildiği ve 06/01/2016 tarihinde tebliğ edildiği,

2- Sanığın erteleme süresi zarfında 25/12/2015 tarihinde tekrar uyuşturucu madde kullandığı gerekçesiyle TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2016 tarihli ve 2016/380 esas, 2016/819 sayılı kararıyla sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine karar verildiği, hükmün usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklinde, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklinde düzenlemelere yer verildiği;

Dosya kapsamına göre, 19/10/2015 tarihli eylemi nedeniyle sanık hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/12/2015 tarihli ve 2015/60841 soruşturma, 2015/1250 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını müteakip, sanığın erteleme süresi zarfında aynı suçu 25/12/2015 tarihinde yeniden işlediğinden bahisle, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 26/05/2016 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde adı geçen sanığın anılan Mahkemesince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 18/12/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın doğrudan mernis adresine 06/01/2016 tarihinde tebliğ edilerek denetime başlandığı, sanık hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca şüphelinin bilinen son adresine tebliğe gönderilmesi gerekirken, doğrudan mernis adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ yapılmasının yasaya aykırı olduğu, kararın usulüne uygun kesinleştirilmediği, sanığın denetim sürecinde de karardan haberdar olmadığı, kaldı ki usulsüz tebligat tarihinin 2. suçun işlendiği tarihten sonra olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki hükme nazaran, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun tebliğ edilmediğinden bahisle durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapıldıktan sonra müracaat etmesi halinde denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2016 tarihli ve 2016/380 esas, 2016/819 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanığın TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, 09/05/2019 tarihli ek kararla erteli hapis cezasının aynen infazına karar verilmişse de, 29/12/2016 tarihli ilk hükmün bozulması durumunda aynen infaz kararının hükümsüz kalacağı değerlendirilerek yapılan incelemede,

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanığın TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, 09/05/2019 tarihli ek kararla erteli hapis cezasının aynen infazına karar verilmişse de, 29/12/2016 tarihli ilk hükmün bozulması durumunda aynen infaz kararının hükümsüz kalacağı değerlendirilerek yapılan incelemede,

Her ne kadar kanun yararına bozma talebinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun olarak kesinleştirilmeden erteleme süresi zarfında işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle açılan dava sonucunda mahkûmiyet kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozma talep edilmişse de,

Esasen Mahkemece, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 06/01/2016 tarihinde tebliğ edilmesinden önce işlenen 25/12/2015 tarihli suçun ihlal kabul edilemeyeceğinin tespit edilmiş olduğu, ancak Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılan tebligatlara rağmen sanığın kuruma başvurmaması nedeniyle TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca ısrar şartının gerçekleştiği gerekçesiyle yargılama şartının oluştuğu kabul edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmış olup,

Soruşturma aşamasında verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak isim ve imza vermekten imtina eden komşusunun beyanına göre sanığın işte olması ve adreste başka tebliğ yapılacak kimse de bulunmadığından Tebligat Kanununun 21. maddesinin 1. fıkrasına göre mahalle muhtarına tebliğ edilmesi yasaya uygun olmakla birlikte, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına yönelik itiraz süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak gösterilmesi yasaya aykırı olduğu için kararın usulüne uygun olarak kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla, kesinleşmemiş kararla ilgili sanığın yükümlülüklere uymaması eyleminin gerçekleştiğinin kabulü mümkün olmadığından, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, sanığa çıkarılacak tebliğat mazbatasının üzerine ''bu karara karşı tebliğden itibaren 15 gün içinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu” şerhi yazılmak suretiyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak yeniden tebliğ edilerek kararın infazına devam edilebilmesi için “kamu davasının durmasına” karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle yerinde görülmüştür.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2016 tarihli ve 2016/380 esas, 2016/819 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 05.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.