muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11569, Karar No: 2023/12622, Tarih: 11.12.2023

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 19.02.2017 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

31.05.2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlı Sigortası Kanunu'nun 13 üncü maddesinin ilgili 1 inci fıkrası şöyledir:

"İş kazası;

a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) (Değişik: 17.04.2008-5754/8 md.) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) (Değişik: 17.04.2008-5754/8 md.) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen engelli hâle getiren olaydır."

3. Değerlendirme

1.İş kazası, sigortalının işverenin otoritesi altında bulunduğu varsayılan 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin 1 inci fıkrasındaki hallerde meydana gelen ve sigortalının hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen zarar görmesine neden olan olaydır.

2. Davalı işveren nezdinde hizmet akdine dayalı mutfak elemanı olarak çalışmakta olan davacı sigortalı, 19.02.2017 tarihinde, iş yeri bulaşıkhanesinde, yerlerin kaygan olması nedeniyle ayağının kaydığını, zarar görmemeleri için elindeki tabakları tutmaya çalışırken dizleri üzerine düşerek yaralandığını iddia etmektedir. Nitekim; davacının, 21.02.2017 tarihinde 25 Aralık Devlet Hastanesinde, 31.03.2017 tarihinde Özel Amerikan Hastanesinde eklem ağrısı ve menisküs nedeniyle tedavi gördüğü anlaşılmaktadır. Ne var ki; 31.03.2017 tarihli olup davacının taburcu olması sırasında tanzim edilen Özel Amerikan Hastanesi epikrizinde davacının rahatsızlığı için "eski yırtık ve yaralanma" terimi kullanıldığı gibi, davacının kaza tarihi öncesindeki var olan tıbbi belgeleri de celbedilmemiştir. Bu durumda davacı da var olan menisküs rahatsızlığının kaza tarihinden öncesine dayanıp dayanmadığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmemiştir.

3. Bu halde Mahkemece; varsa işe girişi sırasında yapılan muayeneye ilişkin belgeler dahil olmak üzere davacının, iddiaya konu kaza tarihi öncesinde ve sonrasındaki tüm tıbbi belgeleri celbedilerek davacının rahatsızlığına ilişin alanda uzman hekim katılımı ile oluşturulacak bilirkişi heyetinden davacıdaki mevcut rahatsızlığın iş kazası kaynaklı olup olmadığına ilişkin rapor alınması gerekirken tanık beyanlarına dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5144, Karar No: 2008/14420, Tarih: 22.09.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/5144 E.  ,  2008/14420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2007

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davalılardan T. A.Ş. vekilince de duruşmalı talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Z. A.Ş.’nin tüm temyiz taleplerinin reddine,

2-Davalı T. Gübre Fabrikaları A.Ş.’nin temyizine gelince :

Davaya konu iş kazasının meydana geldiği işyeri 2005 yılında davalıya satılarak özelleştirilmiş bir işyeri olup, gübre üretimine başlanabilmesi için tüm fabrikanın makine ve onarım işi dosyaya ekli Temmuz-2005 tarihli “anahtar teslimi” sözleşme ile diğer davalıya verildiği açıktır. Bu durumda, anahtar teslimi sözleşmeye olarak yapılan sözleşmeye konu tamir bakım ve montaj işyeri diğer davalı Z. A.Ş’ye ait işyeri olup davacı Y.K.’nın işvereninin de sadece Z. A.Ş. olduğu gözetilmeden, davalı  T. Gübre Fabrikaları A.Ş.’nin üst işveren olarak kabulü 506 sayılı Yasa'nın 87., 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2 ve 506 sayılı Yasa’nın 4. maddesine aykırıdır.

Bu yönden yapılacak iş, davalı T. Gübre Fabrikaları A.Ş. hakkında açılan davanın husumetten reddine karar vermekten ibarettir.

3-Davacıların temyiz istemlerine gelince ;

a) Dava, davacıların eşi ve babası olan Y.C.’nın iş kazası sonucu %43 oranında  iş göremez duruma gelmesi nedeniyle  davacı Y.C.’nın maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece davacı eş ve çocuğun manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş ise de bu sonuç doğru değildir.

Gerçekten, davanın dayanağı olan Borçlar Kanunu’nun 47. maddesine göre, manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Ne var ki dairemiz ve Yargıtay’ın oturmuş ve kabul gören görüşlerine göre Borçlar Kanunu’nun 46. maddesinde açıklanan cismani zarar kavramlarına ruhsal bütünlüğün ihlali sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği ve anılan yasanın 46. ve 47. maddelerinde düzenlenen zarar kavramı içerisinde değerlendirildiği açıktır.

Gerçekten, davanın dayanağı olan Borçlar Kanunu’nun 47. maddesine göre, manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Ne var ki dairemiz ve Yargıtay’ın oturmuş ve kabul gören görüşlerine göre Borçlar Kanunu’nun 46. maddesinde açıklanan cismani zarar kavramlarına ruhsal bütünlüğün ihlali sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği ve anılan yasanın 46. ve 47. maddelerinde düzenlenen zarar kavramı içerisinde değerlendirildiği açıktır.

Bu durumda bir kişinin cismani zarara uğraması sonunda, onun ‘ana, baba, karı, koca, çocuk gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle hukuken korunan ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa onlarında manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Bu durumda olanların zararları ile haksız eylem arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan, yansıma yoluyla değil, doğrudan zarara maruz kalma nedeniyle tazminata hak kazanma söz konusudur. Yargıtay HGK’nun 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430 ve 23.9.1987 gün ve 1987/183 – 655 sayılı kararları da aynı yöne ilişkindir.

Somut olayda ise, 20.9.2005 kaza tarihinde davacı Y.C. 30, diğer davacı eş 30 ve küçük N. sie 4 yaşında olup davacı Y.’un işyerinde 10 metre yüksekten beton zemine düşmesi sonunda vücudunda ağır kırıklar oluşacak şekilde yaralandığı ve halen bu kazaya dayalı olarak %43 oranında işgöremez halde bulunduğu tartışmasızdır. Bu halde,  davacı eş İ.C.’nın kocasının bu kazaya bağlık olarak, aile birliği içerisinde kocalık görevlerini yerine getiremediği, gibi sürekli bakım ve yardımı nedeniyle kendisinin de bedensel ve ruhsal bütünlüğünün bozulduğu  küçük N.’un ise babasının ağır derecede vücut bütünlüğünün bozulmasının sonuçlarını ömür boyu yasayacak olup yaşı  nedeniyle de etkileneceği gerçeği karşısında ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüklerinin ağır biçimde ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular nedeniyle davacı eş İ. Ile çocuk N.’un BK’nu 47. maddesine dayanan manevi tazminat istekleri yönünden  olayda uygun illiyet ve hukuksal aykırılık bağı koşullarının  gerçekleştiği ve doğrudan manevi zarara uğradıkları gözetilmeden, manevi tazminat takdiri gerekirken Dairemizin eski uygulamaları gerekçe gösterilerek taleplerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

b) Davacı Y.C.’nın maddi tazminat talebinin reddi, katsayı artışları sonucu değişen sigorta tahsisleri peşin sermaye değerinin indirilmesinden kaynaklandığı, bu durumda, red nedeniyle davalı yararına vekalet ücreti verilemeyeceği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşik uygulamalarından olduğu halde reddedilen maddi tazminat üzerinden davalı yararına vekalet ücretine karar verilmesi de doğru değildir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı T. Gübre Fabrikası A.Ş. ile davacıların bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı T. Gübre Fabrikası A.Ş. ile davacıların bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılar ile davalı T. A.Ş.'ye iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı Z. E. A.Ş.'ye yükletilmesine,  22.09.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23297, Karar No: 2012/23506, Tarih: 19.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23297 E.  ,  2012/23506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ikramiye ve aile yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... ... Belediyesinde çalışmakta iken davalı belediyeye bağlanması sebebiyle davalı belediyede çalışmaya başladığını, işyerinde yürürlükte bulunan 15.02.2008-14.02.2010 tarihleri arası geçerli Toplu İş Sözleşmesinden yararlanabilmek amacı ile başvuru yaptığını, ilgili sendika tarafından yapılan bildirim üzerine aylıklarından sendika aidatının kesildiğini, ancak ikramiye ve aile yardımının ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ikramiye alacağından 80,00 TL, aile yardımı alacağından 20,00 TL olmak üzere toplam 100,00 TL alacağın temerrüt tarihinden itibaren en yüksek işletme kredi faiz oranına göre ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 15.02.2008-15.02.2010 tarihleri arasında geçerli olan Toplu İş Sözleşmesinden Hizmet-İş Sendikasının talebinin bulunmaması ve ek sözleşme de yapılmaması sebebiyle yararlandırılmadığını, 15.02.2010 tarihinden itibaren geçerli olan toplu iş sözleşmesinden ise yararlandırıldığını, ... Belediyesi Encümenince asgari ücret tesbit komisyonu kararına aykırı olarak fahiş tutarda ücret zammı uygulandığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde çalışmaya başladığı tarihten sonra Hizmet-İş Sendikasına üye olduğu, sendika aidatının kesildiği, sendika aidatının kesildiği tarihten itibaren işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmaya hak kazandığı, 25.06.2008 tarihinde akdedilen 15.02.2008-14.02.2010 tarihleri arası geçerli olan Toplu İş Sözleşmesinin 44. maddesinde, toplu iş sözleşmesi kapsamına giren işçilere 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na tabi Devlet memurlarına ödenen aile yardımının aynen uygulanacağının, 56/B. maddesinde ise, 52 günlük ücreti tutarındaki ilave tediyelere ilaveten ayrıca yılda 60 günlük ücretleri tutarında ikramiye ödeneceğinin belirtildiği, davacının belirlenen dava konusu alacaklarının talep edilenden fazla olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacının, davalı işyerinde 15.02.2008-14.02.2010 tarihleri arası geçerli olan davalı ... ile Hizmet-İş Sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin davaya konu hükümlerinden yararlanıp yararlanmayacağı uyuşmazlık konusudur.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacının, davalı işyerinde 15.02.2008-14.02.2010 tarihleri arası geçerli olan davalı ... ile Hizmet-İş Sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin davaya konu hükümlerinden yararlanıp yararlanmayacağı uyuşmazlık konusudur.

5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un geçici 2/6. maddesinde, "Tüzel kişiliği kaldırılan belediyelerden il özel idaresine veya belediyelere devredilmesi gereken personel, ihtiyaç duyulması halinde kazanılmış hak aylık dereceleri dikkate alınmak kaydıyla diğer belediyelere veya vali tarafından merkezi idare kuruluşlarının taşra teşkilatının boş kadrolarına atanabilir. Bu personelin atandıkları yeni kadroların aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer mali hakları toplamının ... tutarı, eski kadrosunda en son ayda almakta oldukları aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer mali hakları toplamı ... tutarından az olması halinde, aradaki fark atandıkları kadrolarda kaldıkları sürece hiçbir vergi ve kesintiye tâbi tutulmaksızın tazminat olarak ödenir." denilmektedir.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun ek 2. maddesinde ise "Birleşme, katılma veya geçici 2 nci madde gereğince büyükşehir belediyesi sınırlarına giren belediyelerin yürütmekte olduğu su, kanalizasyon, katı atık, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere bina, tesis, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları büyükşehir belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşuna devredilir. Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen hizmet alanlarında Devlet memuru olarak çalışmakta olanlar kadrolarıyla birlikte, 5393 sayılı Belediye Kanununun 49 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına göre sözleşmeli personel statüsünde çalışmakta olanlar ise bu şekilde çalışmalarına esas teşkil eden kadrolar ile birlikte büyükşehir belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşuna devredilir. Devredilen personelin aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî haklarının ödenmeye devam olunması, atanma ve kadro unvanlarının yeniden düzenlenmesinde 5393 sayılı Kanunun 50 nci maddesi hükümleri uygulanır. Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen hizmet alanlarında ilgili mevzuatı uyarınca ihdası ya da vizesi yapılmış sürekli işçi kadrolarında veya geçici iş pozisyonlarında 4857 sayılı İş Kanununa göre çalışmakta olanlar ise mevcut kadro ve pozisyonları ile birlikte büyükşehir belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşuna devredilir. Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları, devir işleminden önce haklarında uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesi veya bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmeye devam olunur. Pozisyon değişikliği hali dahil yapılacak bu devir işlemi, ücret ile diğer malî ve sosyal haklarda değişiklik yapılmasına hak kazandırmaz ve başka bir toplu iş sözleşmesinin uygulanmasını isteme hakkını vermez. Devir işleminden sonra yapılacak toplu iş sözleşmelerine ise bu işçilerin mevcut ücret ile diğer malî haklarında diğer işçiler için kararlaştırılacak artış oranı veya miktarını geçecek şekilde artış öngören ya da diğer işçilerden farklı yeni malî ve sosyal haklar verilmesini sağlayacak hükümler konulamaz. Bu madde uyarınca personel devri yapılan büyükşehir belediyesinin talebi üzerine, büyükşehir belediyesinin veya bağlı kuruluşun norm kadro alt grubunu veya bulunduğu alt grup itibarıyla ihdas edilebilecek kadro sayılarını, devir işlemini takip eden bir yıl içerisinde tekrar belirlemeye İçişleri Bakanlığı yetkilidir.Bu madde kapsamında yapılacak devir işlemleri, söz konusu belediyelerin temsiline imkân verecek şekilde valiliklerce teşekkül ettirilecek komisyonlarca yürütülür. Daha önce yapılan devirler hariç olmak üzere, devir işlemleri bu maddenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içinde tamamlanır. Devir işlemleri kesinleşene kadar söz konusu hizmetler, ilgili belediyesince yürütülmeye devam olunur

.Bu madde kapsamında yapılacak devir işlemleri, söz konusu belediyelerin temsiline imkân verecek şekilde valiliklerce teşekkül ettirilecek komisyonlarca yürütülür. Daha önce yapılan devirler hariç olmak üzere, devir işlemleri bu maddenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içinde tamamlanır. Devir işlemleri kesinleşene kadar söz konusu hizmetler, ilgili belediyesince yürütülmeye devam olunur. Büyükşehir belediyesi sınırlarına giren belediyelerin, kanunların verdiği yetkiye dayanarak yürütmekte oldukları toplu taşıma ve ulaşım hizmetlerinin, gerçek ve tüzel kişilere yaptırılması amacıyla verilen ruhsat, imtiyaz sözleşmesi ve ulaşım araçları kira sözleşmesi, ruhsatta öngörülen süre ve sahip oldukları hat güzergâhı ile sınırlı olmak şartıyla herhangi bir işleme gerek kalmaksızın büyükşehir belediyesi toplu taşım ve ulaşım sistemine dahil edilir." hükmü yer almaktadır.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun personel devrine ilişkin 50. maddesinde, "Bu Kanunun 8 ve 11 inci maddeleri uyarınca tüzel kişiliği kaldırılan belediyelerin kadroları ve personeli; katılma hâlinde katıldıkları belediyeye, köye dönüştürülme hâlinde ilgili il özel idaresine devredilir. Devredilen personelden kadro ve görev unvanları değişmeyenler, aynı unvanlı kadrolara atanmış sayılırlar. Devredilen personelden durumlarına uygun boş kadro olmayanların veya mevcut kadro unvanı ile atamaları yapılamayanların kadro unvanları üç ay içerisinde ilgili belediye meclisi veya il genel meclisince aynı sınıf içerisinde kalmak kaydıyla değiştirilir. Bu değişiklikten itibaren bir ay içerisinde ilgililerin durumlarına uygun kadrolara atamaları yapılır. Söz konusu personel, atama işlemleri yapılıncaya kadar devredildikleri belediye veya il özel idaresince ihtiyaç duyulan işlerde görevlendirilebilirler. Bunlar yeni bir kadroya atanıncaya kadar eski kadrolarına ait aylık, ücret, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî haklarını devredildikleri belediye veya il özel idaresinden almaya devam ederler. Devredilen personelden memur statüsünde görev yapanların, atandıkları yeni kadrolarının aylık, ekgösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî hakları toplamının ... tutarının, eski kadrolarına bağlı olarak en son ayda almakta oldukları aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî hakları toplamı ... tutarından az olması hâlinde aradaki fark giderilinceye kadar atandıkları kadrolarda kaldıkları sürece herhangi bir kesintiye tâbi olmaksızın tazminat olarak ödenir.Tüzel kişiliği kaldırılan belediyelerde 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilen sözleşmeli personelin pozisyonları, başka bir işleme gerek kalmaksızın devredildikleri belediye veya il özel idaresi adına vize edilmiş sayılır." hükümleri düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının, noterden işverene gönderdiği ihtarname ile işyerinde 15.02.2008-14.02.2010 tarihleri arası geçerli olan Toplu İş Sözleşmesinden doğan aile yardımı ve ikramiye alacağının ödenmesini talep ettiği, 08.04.2009-14.02.2010 tarihleri arasında geçerli olan Toplu İş Sözleşmesinin 44. maddesinde, Toplu İş Sözleşmesi kapsamına giren işçilere 657 sayılı Kanuna tabi devlet memurlarına ödenen aile yardımının aynen uygulanacağının, 56/B. maddesinde ise, 52 günlük ücreti tutarındaki ilave tediyelere ilaveten ayrıca yılda 60 günlük ücretleri tutarında ikramiye ödeneceğinin belirtildiği, 5. maddesinde, Toplu İş Sözleşmesi imza tarihinden sonra üye olanların üyeliklerinin Hizmet-İş Sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanacaklarının belirtildiği, davacının davalı işyerinde çalışmaya başladıktan sonra Hizmet-İş Sendikasına üye olduğu, davacıdan sendika aidatının ödeme talep edilen dönemlerde kesildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, 5216 sayılı Kanun'un ek 2. maddesinde, "Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları, devir işleminden önce haklarında uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesi veya bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmeye devam olunur.

Pozisyon değişikliği hali dahil yapılacak bu devir işlemi, ücret ile diğer malî ve sosyal haklarda değişiklik yapılmasına hak kazandırmaz ve başka bir toplu iş sözleşmesinin uygulanmasını isteme hakkını vermez. Devir işleminden sonra yapılacak toplu iş sözleşmelerine ise bu işçilerin mevcut ücret ile diğer malî haklarında diğer işçiler için kararlaştırılacak artış oranı veya miktarını geçecek şekilde artış öngören ya da diğer işçilerden farklı yeni malî ve sosyal haklar verilmesini sağlayacak hükümler konulamaz." hükmü gereğince davacının davalı işyerine nakledildikten sonra nakledildiği tarihte işyerinde yürürlükte olan başka bir Toplu İş Sözleşmesinin uygulanmasını isteyemeyeceği ortada iken davanın reddi yerine kabulüne dair yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.