muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/162, Karar No: 2010/179, Tarih: 28.09.2010

Yüksek 11. Ceza Dairesinin kararında, CMK'nın 8/1. maddesi kapsamında şahsi irtibatın bulunduğu belirtilmektedir. Sanığı aynı olan tüm dosyaların birleştirilmesi mi gerekir? Örneğin İlhan Cihaner'in trafik kazasından dolayı taksirle yaralama suçu olsa bu dosyayı da birleştirmek mi gerekir?

Yine kararda "üst sınırı en ağır cezayı gerektiren suça göre görevli mahkemenin belirlenmesi gerektiğinden" hareketle CMK'nın 9. maddesi gereğince birleştirme kararı verildiği belirtilmektedir. Erzurum C.Başsavcılığınm iddianamesi ve Tunceli Ağır Ceza mahkemesinin son soruşturmanın açılmasına ilişkin kararındaki şevkler incelendiğinde en ağır sevk silahlı terör örgütüne üye olma suçlamasıdır (TCK 314/2= 5-10 yıl hapis). Çünkü 5235 sayılı Bölge Adliye Mahkemelerinin ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemelerinin Kuruluşuna Dair Kanunun 14. Maddesine göre görevin belirlenmesinde ağırlaştırıcı ve hafifletici nedenler göz önüne alınmaz, kanundaki cezanın üst sınırı esas alınır. Yüksek 11. Ceza Dairesine açılan davadaki sevklerden en ağırı TCK.nın 204/2 maddesi olup bunun üst sınırı da 8 yıldır. O halde nasıl oluyor da üst sınırı en ağır cezayı gerektiren suça göre yüksek 11. Ceza Dairesi kendisini görevli sayarak birleştirme kararı veriyor bunu anlamak mümkün değildir.

Bir defa CMK'nın 9. maddesi "bağlantılı suçlardan her biri değişik mahkemelerin görevine giriyorsa bunlar hakkında birleştirilmek suretiyle yüksek görevli mahkemede dava açılabilir" denilmektedir. Oysa olayımızda açılmış ve yürümekte olan davaların birleştirilmesi sözkonusu olduğundan CMK'nın 9. maddesinin konumuzla ilgisi yoktur. Buna rağmen Yüksek 11. Ceza Dairesi bu maddeye göre birleştirme kararı vermiştir.

4-) Erzurum 2. ağır Ceza mahkemesi dosyası ile yüksek 11. ceza dairesinin dosyaları arasında sanık İlhan Cihaner'in sanık olması dışında hiçbir irtibat bulunmaktadır.

CMK'nın 225/1 maddesine göre, yargılamanın sınır ve kapsamını belirmek için dava açan belgelere yani iddianame ile son soruşturmanın açılması kararlarına kısaca bakacak olursak;

Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2009 tarihli son soruşturmanın açılması kararında;

-Yıllık izinlerinden geç döndüğü halde daha önce göreve başlamış gibi bakanlığa yazılar yazması nedenliye resmi belgede sahtecilik ve bu suça azmettirmeden TCK'nun 204/2,

- Adliyede davası olan kişilerden yardım alarak adliye bahçesine imar mevzuatına aykırı bina yapması nedeniyle görevi kötüye kullanma ve imar kirliliğine neden olma suçundan TCK'nın 257/1, 184/1,

-Yetki alanı dışında hukuka aykırı arama yaptırması nedeniyle haksız arama suçundan TCK'nın 120. maddesi,

- İ... ve F.G...cemaati isimli dini gruplara yönelik olarak yürüttüğü soruşturmalardaki usulsüzlükler nedeniyle görevi kötüye kullanma suçundan TCK'nın 257/1 maddesi uyarınca kamu davaları açılmıştır.

Erzurum C.Savcılığının 25.02. 2010 tarihli iddianamesinde ise:

-Ergenekon Terör örgütüne üye olma suçlamasından TCK'nun 314/2 maddesi,

- Tehdit suçlamasından TCK'nun 106/2-c,

-Yetki alanı dışında hukuka aykırı arama yaptırması nedeniyle haksız arama suçundan TCK'nın 120. maddesi,

- İ... ve F.G...cemaati isimli dini gruplara yönelik olarak yürüttüğü soruşturmalardaki usulsüzlükler nedeniyle görevi kötüye kullanma suçundan TCK'nın 257/1 maddesi uyarınca kamu davaları açılmıştır.

Erzurum C.Savcılığının 25.02. 2010 tarihli iddianamesinde ise:

-Ergenekon Terör örgütüne üye olma suçlamasından TCK'nun 314/2 maddesi,

- Tehdit suçlamasından TCK'nun 106/2-c,

-Gerçeğe aykırı tanık beyanları hazırlamak suretiyle evrakta sahtecilik suçlamasından TCK'nın 204/2-3 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

Gündemde de bu iddianamenin ve son soruşturmanın açılması kararını ayrıntısıyla okuduk. Bu iki dava arasında sanığının aynı olması dışında hiçbir irtibat bulunmamaktadır.

Aksine Erzurum 2. Ağır Ceza mahkemesinin dosyası ile İstanbul 13. Ağır Ceza mahkemesinin dosyası arasında ise yasanın aradığı anlamda çok sıkı irtibat bulunmaktadır. Burada bunları da kısaca özetlemek istiyorum.

-İstanbul 13. ağır ceza mahkemesi dosyası Ergenekon olarak adlandırılan bir örgüte karşı açılmış iddianamelerden üçüncüsüne ilişkindir. Bu dosyanın sanıkları arasında bulunan D. Ç..kamuoyunda millete ihanet belgesi olarak adlandırılan belgeyi düzenlediği iddiasıyla sanık konumundadır. Erzurum dosyası ise Ergenekon olarak isimlendirilen örgütün Erzincan yapılanmasını oluşturarak D..Ç..'in hazırladığı planı hayata geçirmek suçlamasından açılmış bir davadır ve bu dosyada bizi yakından ilgilendiren Erzincan Başsavcısı İ..C.. Ergenekon terör örgütüne üye olmakla suçlanmaktadır. Yani örgüte ait ana dosya İstanbul 13. ağır ceza mahkemesinin elindeki dosya olup aralarında İ..C..'in de bulunduğu sanıklar bu örgütün Erzincan yapılanmasını oluşturmakla suçlanmaktadırlar. Şimdi bu şartlarda İstanbul 13. ACM dosyası sonuçlanmadan Erzurum 2. Acm'nin dosyasının sonuçlanması mümkün müdür?

-D..Ç..tarafından düzenlendiği adli tıp kurumu, emniyet ve jandarma kriminal raporlarıyla anlaşılan belgeye her iki iddianamede de yer verilmiştir.

-Müşteki A. D.., gizli tanıklar Erzincan, M., E., H., E., Tanık X, K., T.'nın beyanlarına her iki iddianamede de yer verilmiştir.

Yani kısaca, iddianamelerdeki anlatım ve ileri sürülen delillere göre Erzurum C. Başsavcılığınca açılan dava, İstanbul da görülen ana dava dosyasıyla çok sıkı bir şekilde irtibatlıdır.

5-) Ortaya çıkan olumlu birleştirme uyuşmazlığı CMK.nın 16. maddesine göre çözümlenecek bir konudur.

CMK'nın 10. maddesi aynı yargı çevresi içinde yer alan mahkemeler arasındaki çıkabilecek birleştirme sorunlarının çözümü içindir.

CMK'nın 16. maddesi ise kanunun "yetki" isimli bölümde "bağlantılı suçlarda yetki" başlıklı olarak düzenlenmiştir. Yani bu madde hem yer itibarıyla farklı hem de madde itibarıyla (görev yönünden) farklı olan mahkemeler arasındaki bağlantılı davalara ilişkindir. Yani eski tabirle hem yetki hem görev sorunu çözülecektir.

CMK'nın 10. maddesi aynı yargı çevresi içinde yer alan mahkemeler arasındaki çıkabilecek birleştirme sorunlarının çözümü içindir.

CMK'nın 16. maddesi ise kanunun "yetki" isimli bölümde "bağlantılı suçlarda yetki" başlıklı olarak düzenlenmiştir. Yani bu madde hem yer itibarıyla farklı hem de madde itibarıyla (görev yönünden) farklı olan mahkemeler arasındaki bağlantılı davalara ilişkindir. Yani eski tabirle hem yetki hem görev sorunu çözülecektir.

Olayımızda da aynı yargı çevresinde bulunmayan İstanbul 13 ACM ile yüksek 11. Ceza Dairesi arasındaki birleştirme uyuşmazlığı CMK'nın 16. maddesine göre çözümlenmelidir.

6-) İlk derece mahkemesi sıfatıyla yaptığı yargılama sırasında Yargıtay Ceza Daireleri yerel mahkemelere göre "yüksek görevli mahkeme" değildir.

Bu konuda Yargıtay ceza dairelerinin yüksek görevli mahkeme olduğuna dair kanunlarımızda hiçbir hüküm bulunmadığı gibi bu konuda içtahat da yoktur.

Aksine CGK'nun 15.04.2003 gün ve 108-120 sayılı kararında, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi ile 5. Ceza Dairesi arasında ortaya çıkan birleştirme sorununu çözerken, her iki mahkemeyi eşit kabul etmiştir. Eğer bu davada 5. Ceza Dairesini Yüksek görevli kabul etseydi sorunun Ceza Genel Kurulunda çözümlenmesine gerek yoktu çünkü 5. Ceza Dairesinin kararı doğrultusunda sorun çözümlenirdi. Oysa Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi dosyasının 5. Ceza Dairesi ile birleştirilmesine karar vermiş, 5. Ceza Dairesi ise bu birleştirmeye karşı çıkmış, sorunu Ceza Genel Kurulu çözerek dosyayı 5. Ceza Dairesine göndermişti. Eğer Ceza Genel Kurulu 5. Ceza Dairesini yüksek görevli olarak kabul etseydi uyuşmazlığı kendisi çözmezdi. O zaman dosyayı 5. Ceza Dairesinin kararı doğrultusunda geriye yani Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesine gönderirdi.

5235 sayılı Yasanın 8. maddesi ve 2797 sayılı Yasanın 14. md. Yargıtay ceza dairelerinin ilk derece sıfatıyla yaptığı yargılamalarda yerel mahkemelerin üstünde bir konuma sahip olduklarına dair bir hüküm yoktur. Hukuk devletinde hiçbir makam da kendisine verilmeyen bir yetkiyi kullanamaz.

Yargıtay ceza dairesinin yerel mahkemelere göre yüksek görevli olması gerektiğine ben de inanıyorum ancak bu konuda yasal düzenleme yokken bu yetki Yargıtay tarafından kullanılamaz.

7-) Yargıtay temyiz mahkemesi olduğundan ilk derece yargılamasına ilişkin görevi oldukça sınırlı ve istisnai bir durumdur. Yasada belirtilen kişilerin belirtilen suçlarına ilişkin olarak yargılama yapabilir.

-2802 sayılı yasanın 90. maddesi: Birinci sınıfa ayrılmış olanlar ile ağır ceza mahkemeleri heyetine dahil olan hakim ve cumhuriyet savcıları, "görevden doğan veya görev sırasında" işledikleri suçlar nedeniyle Yargıtayın ilgili ceza dairesinde yargılanabilir.

7-) Yargıtay temyiz mahkemesi olduğundan ilk derece yargılamasına ilişkin görevi oldukça sınırlı ve istisnai bir durumdur. Yasada belirtilen kişilerin belirtilen suçlarına ilişkin olarak yargılama yapabilir.

-2802 sayılı yasanın 90. maddesi: Birinci sınıfa ayrılmış olanlar ile ağır ceza mahkemeleri heyetine dahil olan hakim ve cumhuriyet savcıları, "görevden doğan veya görev sırasında" işledikleri suçlar nedeniyle Yargıtayın ilgili ceza dairesinde yargılanabilir.

- Bu kuralın bir istisnası 2802 sayılı yasanın 86 ve 4483 sayılı yasanın 10. maddesinde düzenlenmiştir: Yukarıda sayılan kişilerin işledikleri suçlara "iştirak" eden (hakim ve savcı olmayan ya da birinci sınıfa ayrılmamış hakim savcılar) diğer kişiler de Yargıtayın ilgili dairesinde yargılanacaktır. 2802 sayılı Yasanın 90. maddesinde "hakim ve savcıların suçuna iştirak" ifadesi bulunmaktadır. Bu ifadenin bir sonucu olarak, 90. madde uyarınca yargıtayın ilgili ceza dairesinde yargılanması gereken kişilere ait yargılama dosyaları ile diğer kişilerle ilgili yargılama dosyalarının 2802 sayılı Yasanın 86. maddesi uyarınca birleştirilebilmesi için "bağlantı" yeterli görülmemiş "iştirak" aranmıştır.

O nedenle bir an için İ.C.. açısından birleştirme nedenlerinin bulunduğu kabul edilse bile diğer sanıklar açısından davanın yüksek dairede görülmesinin bir dayanağı bulunmamaktadır.

8-) CYY'nın 250. maddesinde sayılan suçlarda diğer mahkemelerin ve bu arada Yargıtay ceza dairesinin yargılama yetkisi bulunmamaktadır.

Bu husus CGK'nun 23.02.2010 gün ve 2009/111- 2010/38 sayılı kararında da açıkça vurgulanmaktadır.

CMK'nın 250/1. maddesinin açık hükmü gereği bu maddede sayılan suçlar bu madde uyarınca kurulmuş özel yetkili mahkemelerde görülebilir.

Yine, 3713 sayılı Terörle Mücadele Yasasının "Görev ve yargı çevresinin belirlenmesi" başlıklı 9. maddesi aynen, "Bu Kanun kapsamına giren suçlarla ilgili davalara, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ağır ceza mahkemelerinde bakılır." Denilmektedir. Sanık İ.C.. hakkında da açılan dava 3713 sayılı Yasa kapsamında açılmış olup bu husus iddianamede de açıkça sevk maddeleri arasında bu yasanın 4. ve 5. maddeleri gösterilmek suretiyle açıklanmıştır.

9-) İlk derece mahkemesi sıfatıyla baktıkları yargılama dosyalarına ilişkin olarak Yargıtay ceza daireleri arasındaki iş dağılımı, temyiz incelemesinde olduğu gibi bir iş bölümü değil görev ilişkisidir ve kamu düzenine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde ceza dairelerinin görev alanları (madde itibariyle yetkisi) belirlenmiştir.

Ayrıca 2797 sayılı Yasanın 17/1-a-b maddesi uyarınca Yargıtay Başkanlar Kurulunun, ceza dairelerinin görev alanlarını tespit etme yetkisi bulunmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde ceza dairelerinin görev alanları (madde itibariyle yetkisi) belirlenmiştir.

Ayrıca 2797 sayılı Yasanın 17/1-a-b maddesi uyarınca Yargıtay Başkanlar Kurulunun, ceza dairelerinin görev alanlarını tespit etme yetkisi bulunmaktadır.

Yargıtay yasasının 14. maddesinde Yargıtay 11. Ceza dairesinin görev alanı; "27.12.1993 tarihli ve 3953 sayılı kanun gereğince askeri yargıtay'dan yargıtay'a gönderilen dava ve işler ile aynı kanun gereğince adli yargı mercilerine devredilen dava ve işlerden temyizen intikal edecek olanları inceleyip karara bağlamaktır. Yargıtay Başkanlar Kurulu, bu dairenin bakacağı suçlara eklemeler yapmıştır. Şu anda Yargıtay 11. Ceza Dairesinin görev alanı içinde TCK'nun 314. maddesi bulunmamakta olup bu görev yüksek 9. Ceza Dairesine aittir.

Sanık veya sanıklar hakkında birden fazla suçtan dava açılmış olması durumunda Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre, hangi suçun ceza miktarı yüksek ise görevli ceza dairesi ona göre belirlenmektedir.

Bu nedenle dosyaların Yargıtay da birleştirilerek görülmesi kabul edilse bile, somut olayda İ.C.. hakkında Erzurum Özel Yetkili C.Savcılığınca, 5237 TCK'nun 314/2, 3713 sayılı Terörle Mücadele Yasasının 4/a ve 9. maddeleri yollamasıyla TCK'nun 106/2-c, 204/2-3, 3713 sayılı Yasanın 5. maddeleri uyarınca kamu davası açılmış olup bu suçların yasada gösterilen ceza miktarı itibarıyla ağır olanı TCK'nun 314/2. maddesinde düzenlenen terör örgütüne üye olma suçlamasıdır ki görev yüksek 9. Ceza Dairesine aittir.

10-) Birinci sınıfa ayrılmış bir hakim-savcının CMK'nun 250. maddesi kapsamında kalan bir suçu işlediği iddiası varsa soruşturma ve kovuşturmanın usulü nasıl olacaktır?

Bu güne kadar bu konuda çok kişi konuşarak bir şeyler söyledi, ancak söylenenlerin çoğu mevzuatımıza göre olanı yansıtmaktan ziyade olması gerekeni yansıtıyor. Ancak bir hakim savcı beğense de beğenmese de yürürlükteki yasayı uygulamak zorundadır.

Bu konuda Erzurum özel yetkili savcılığının düzenlediği iddianamedeki değerlendirmeler gerçekten hukuken çok isabetli. Bunlardan bazıları özetlenecek olunursa:

"Türk Ceza Hukukunda anayasal düzen aleyhine işlenen terör suçlarının soruşturulması ve kovuşturulması ayrı bir rejime tabi tutulmuştur. Sanıklara isnad edilen silahlı örgüte yönetici ve üye olma suçlarında fiil ve faili bakımından bir özellik aranmamış, kimse bu suçların soruşturma ve kovuşturmasından bağışık tutulmamış hatta, C. Başkanından sonra en geniş dokunulmazlık alanına sahip olan milletvekilleri hakkında bile terör suçları bakımından belirli koşullar altında soruşturma ve kovuşturma yolu bizzat yargı kararlarıyla açılmıştır. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin istikrar kazanmış kararları ile soruşturmaya seçimden önce başlanmış olmak kaydı ile terör suçlarının Anayasanın 83. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesi kapsamında yasama dokunulmazlığı kapsamında görülemeyeceği kabul edilmiştir.

Durum böyle iken, bir kişinin kimlik ve sıfatından hareketle terör örgütü üyesi olmakla suçlanamayacağı iddiasının; açık bir yanılgı ya da bu tür kimlik ve sıfatları taşıyanlar ile bu tür suçların failleri olmayı yan yana getirmekte zorlanmanın ifadesi olmaktan başka bir değeri bulunmamaktadır. Türk toplumu ve hukuk çevrelerinin terör örgütü ve örgüt üyesi algısı, Türkiye'nin terörle mücadelesi bağlamında farklı portreler ve imajlar üzerinden gelişmiş, üst düzey kamu görevlilerinin bir terör örgütüne üye olarak kabul edilmelerinde zihinsel zorluklar yaşanmış olabilir. Ancak bu durum Türkiye'nin terörle mücadelede üzerinden tecrübe yaşadığı terör örgütleri açısından bakıldığında normal kabul edilebilirse de, Ergenekon Terör Örgütünün yapısı, stratejisi, hiyerarşisi, işleyişi, üye ve eleman profili ile örgütün amaçladığı suçlar ve faaliyeti kapsamında işlediği suçlar dikkate alındığında bu kabul, Laik, Demokratik ve Sosyal Hukuk Devleti karakteristiği ile birlikte Anayasal Düzenin işleyişine karşı büyük bir tehdit oluşturmaktadır. Örgütün işlemeyi amaçladığı suç nazara alındığında, bu günkü bilinen yapısı, stratejisi, işleyişi, üye ve eleman profili ile Ergenekon Terör Örgütü, sonuca götürmek bakımından oldukça elverişli biçimde kurulmuş ve çalıştırılmış bir model olarak ortada durmaktadır."

Yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre hakim ve C.savcılarının işledikleri iddia edilen suçlara ilişkin soruşturma yöntemleri de şöyledir:

a-) 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun 82-92. maddelerinde düzenlenen görev suçları.

b-) 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun 93. maddesinde düzenlenen kişisel suçlar.

Birinci sınıfa ayrılmış olanlar dahil tüm hakim savcılar işledikleri kişisel suçlar hakkında soruşturma, en yakın yer ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Başsavcısına aittir. Soruşturma sonunda dava açılması halinde ise yargılamayı da en yakın yer ağır ceza mahkemesi yapacaktır. Hakim ve C. savcılarının işledikleri kişisel suçlar için herhangi bir izin sistemi getirilmediği gibi suça veya sıfata ilişkin olarak herhangi bir ayırım da yapılmamıştır.

c-) 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 94. maddelerinde düzenlenen ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçüstü hallerinde soruşturma genel hükümlere göre yapılacaktır.

Burada herhangi bir görev sıfatı ve ünvanı bulunmayan kişiler hakkında hangi hükümler uygulanacaksa, ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçüstü halinde suç işleyen hakim ve savcılar hakkında da soruşturma ona göre yapılacak, arama, gözaltına alma ve tutuklama gibi koruma tedbirleri genel hükümlere göre uygulanabilecektir,

d-) 5271 sayılı CMK'nun 250/1 maddesinde sayılan suçlar.

CMK'nun 250. maddesinde sayılan ve yasa koyucu tarafından ağırlıkları nedeniyle özel bir yargılama usulü öngörülen suçları işleyen kişinin sıfatı ve memuriyeti ne olursa olsun soruşturmanın özel yetkili C. Savcıları tarafından yapılacağı anlaşılmaktadır.

d-) 5271 sayılı CMK'nun 250/1 maddesinde sayılan suçlar.

CMK'nun 250. maddesinde sayılan ve yasa koyucu tarafından ağırlıkları nedeniyle özel bir yargılama usulü öngörülen suçları işleyen kişinin sıfatı ve memuriyeti ne olursa olsun soruşturmanın özel yetkili C. Savcıları tarafından yapılacağı anlaşılmaktadır.

Bu olayın örneği İzmir İlinde yaşanmıştır. İzmir'de özel yetkili ağır ceza mahkemesi başkanı olarak görev yapan bir sanık hakkında kurulan suç örgütüne yardım etme ve maddi menfaat karşılığı bir tutukluyu tahliye etmek suretiyle irtikap suçunu işlediği iddiasıyla, İzmir Özel Yetkili C. savcılığınca genel hükümlere göre doğrudan soruşturma yapılarak özel yetkili ağır ceza mahkemesine dava açılmış, açılan bu davada iddianameyi kabul eden İzmir özel yetkili 8. Ağır Ceza Mahkemesi sanığın birinci sınıfa ayrılmış olması ve işlenen irtikap suçunun görev suçu olması nedeniyle dosyayı görevsizlik kararıyla Yargıtay 5. Ceza Dairesine göndermiştir. Yargıtay 5. Ceza Dairesi de yapılan tüm bu işlemlerde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığını açıkça vurgulamıştır.

Yargıtay 5. Ceza Dairesi, ilk derece mahkemesi olarak yaptığı bu yargılama sonunda birinci sınıfa ayrılmış hakim olan sanığı, suç vasfını değiştirerek rüşvete teşebbüs suçundan mahkum etmiş ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiştir. Bu karara karşı yapılan itirazı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesi de itirazı reddederek yapılan işlemler ve takip edilen yöntemlerde isabetsizlik bulunmadığını teyid etmiştir.

Burada CMK'nun 250/3 maddesinde yer alan "Yargıtay'ın yargılayacağı" kişilerin belirlenmesi de gerekmektedir. Bazı istisnai hallerde belirli görevlerde bulunan kişilerin taşıdıkları sıfatları nedeniyle bazı suçlarına ilişkin yargılamanın Yargıtay da ilk derece mahkemesi olarak yapılması temyiz mercii olarak da Yargıtay Ceza Genel Kurulunun görevli olması öngörülmüştür.

Bunun da istisnası olarak Yargıtay Kanununun 46. maddesi gereğince Yargıtay Üyelerinin kişisel suçlarına ilk derece mahkemesi olarak Yargıtay Ceza Genel Kurulu bakmaktadır.

4483 sayılı Kanunun 13. maddesine göre; Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreteri, TBMM Genel Sekreteri, müsteşarlar ve valilerin işledikleri görev suçlarında yargılama Yargıtay'ın ilgili ceza dairesinde yapılmaktadır. Sayılan kişilerin kişisel suçlarında ise genel hükümler uygulanacaktır.

Tüm hakim ve C. savcılarının işledikleri bütün suçlara ilişkin (ilk derece mahkemesi olarak) yargılama görevi Yargıtay'a ait değildir. Yargıtay sadece birinci sınıfa ayrılmış veya ağır ceza mahkemesi heyetine dahil olan hakim ve savcıların işledikleri görev suçlarına ilk derece mahkemesi olarak bakmaktadır.

Tüm hakim ve C. savcılarının işledikleri bütün suçlara ilişkin (ilk derece mahkemesi olarak) yargılama görevi Yargıtay'a ait değildir. Yargıtay sadece birinci sınıfa ayrılmış veya ağır ceza mahkemesi heyetine dahil olan hakim ve savcıların işledikleri görev suçlarına ilk derece mahkemesi olarak bakmaktadır.

Bu konuda da Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun örnek bir kararı bulunmaktadır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.12.2007 tarih ve 2007/222 esas-273 sayılı kararıyla, birinci sınıfa ayrılmış C.savcısı olan sanığın, gece vakti sarhoş olarak iki kişiyle birlikte adliyeye gelerek içeriye girmek istemesi ancak gece bekçisinin sokmaması nedeniyle adliyeye girememesi üzerine hâkim ve Cumhuriyet savcılarına sinkaflı küfürler edip adliyenin giriş kapısı tarafındaki ana caddeye bakan bahçesine aleni olarak küçük tuvaletini yapması eylemini kişisel suç olarak kabul edip, yargılamanın Yargıtay Dairesinde değil en yakın yer ağır ceza mahkemesinde yapılması gerektiğine hükmetmiştir.

Sanık İ. C..'e atılı bulunan silahlı terör örgütüne üye olma suçlaması görevle hiçbir şekilde bağdaşmayan, ilişkili olmayan ve görev nedeniyle işlenemeyecek olan "mütemadi" bir suçtur. Bu suçun niteliği ve temadi eden yapısı nedeniyle, temadinin bir kısmının mesai saatlerine yani görevli olunan zamana tesadüf etmesi de bu suçu görev suçu haline getirmeyecektir. Bir hakim savcının işlediği örneğin PKK veya DHKP-C veya Hizbullah'a üye olma suçu görev suçu olarak kabul edilebilir mi?

Bunun yanında silahlı terör örgütüne üye olan bir hakim veya C. savcısının, örgüte üye olma suçu dışında örgütün faaliyetleri kapsamında ve amaçları doğrultusunda, görevinin kendisine verdiği yetkileri ve avantajları kullanarak işlediği bir takım suçların görev suçu kapsamında kalması mümkün olabilir. Ancak sahip olunan resmi sıfattan ve görevden kaynaklanan yetkilerin örgütün amaçları doğrultusunda kullanılmış olması silahlı terör örgütüne üye olma suçunu görev suçu haline dönüştürmez.

Bu nedenlerle birinci sınıfa ayrılmış C.Başsavcısı olan sanığın işlediği iddia olunan silahlı terör örgütüne üye olma suçlaması CMK.nın 250. maddesi kapsamında kalan ve bu maddede düzenlenen usule göre soruşturma ve kovuşturması yapılması gereken kişisel bir suçtur.

Zaten sanığa atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunun mütemadi bir suç olması, örgütten çekilme, teslim olma veya yakalanma gibi fiili bir nedenle ya da iddianame düzenlenmesi gibi hukuki bir nedenle temadinin kesilmesine kadar suçun devam etmesi sebebiyle Yargıtay yüksek 9. Ceza Dairesinin yerleşik uygulamasında da açıklandığı gibi suç tarihi hukuki veya fiili kesintinin oluştuğu tarihtir.

Gözaltına alındığı ana kadar silahlı terör örgütüne üye olmayı sürdürdüğü ve yakalandığı anda örgüte üye olma suçunu işlediği iddia edilen sanığın yakalanmasının CMK'nun 2/j-l maddesindeki "işlenmekte olan suç" kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle suçüstü hükümlerine göre genel usulün uygulanması gerekmektedir.