muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14684, Karar No: 2010/1361, Tarih: 26.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/14684 E.  ,  2010/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

2-Bilirkişi raporlarında değerlendirmede esas alınan yoncanın dekar başına verim miktarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2008 yılı hasat zamanındaki ortalama toptan kg. satış fiyatı ile üretim masraflarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7427, Karar No: 2017/2961, Tarih: 10.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7427 E.  ,  2017/2961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, sanık hakkında belirlenen tam gün sayısının gösterilmesi sırasında, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında,TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının günlüğü 20 TL den hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar varilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. ve 4. paragraflarının çıkartılarak, yerine “Sanığa verilen 3 ay 10 gün kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 100 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması, taksitlendirmeye ilişkin 5. paragraftan “tahsiline, ödeme yapılmaması halinde ödenmeyen adli para cezasının günlüğü 20,00 TL den hapse çevrilerek infaz edileceğinin ihtarına,” ibaresinin çıkarılarak, yerine “tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına ” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/128, Karar No: 2014/14113, Tarih: 08.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/128 E.  ,  2014/14113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/339763

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2010

NUMARASI : 2010/162 (E) ve 2010/208 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın İstanbul Barosuna bağlı olarak avukatlık yaptığı, Lüleburgaz Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2002/821 esas, 2006/463 karar sayılı dosyasında dosyamız katılanı olan 11 kişinin vekili olarak davayı takip ettiği, 20.6.2006 tarihinde verilen tazminat kararı sonrasında Bakırköy 8.İcra Müdürlüğünün 2006/6490 esas sayılı dosyasında icra takibine giriştiği, 11.7.2006 günü bu dosyadan reddiyat makbuzu ile 156.203.68 TL para çektiği, bu paradan 49.000 TL yi banka yolu ile Salihli'de oturan S.. N..’a gönderdiği, hak ettiği ücretten fazla parayı uhdesinde tutarak katılanlara iade etmediği iddia edilen olayda; sanığın S.. N.. ve Ö.. N..ile imzaladığı vekalet sözleşmesine göre Lüleburgaz İş Mahkemesi dosyasında %25 vekalet ücreti olarak anlaştığını, hiçbir masraf ve vekalet ücretini katılanlardan almadığını, bu dosya ile birlikte Lüleburgaz Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/937, Kırıklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/95, Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/991 Esas sayılı dosyalarında şikayetçi/müdahil ve davacı vekili olarak bulunduğunu, ayrıca S.. N.. ve çocukları için de dul ve yetim aylığı bağlanması konusunda SSK ile yazışmalar ve işlemler yaptığını, söz konusu işlemler için yaptığı masraf ve hak ettiği ücreti katılan S.. N..’ın da bilgisi dahilinde tahsil ettiği paradan mahsup ederek katılanlara gönderdiğini, katılan S.. N..’ın bütün paraların teslim edildiğine dair 24/07/2006 tarihli ibraname gönderdiği, icra dosyasında teminat altına alınan 103.000 TL’nin de sonradan katılanlara ödendiğini uhdesinde haksız yere para tutmadığını, fazladan üzerinde tuttuğu iddia edilen paranın mahkeme tarafından belirlenmesi halinde iadeye hazır olduğunu savunması ve buna ilişkin evrakları dosyaya ibraz etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak sanığın katılanlar adına yaptığı iş ve dava takiplerinden dolayı ne miktarda alacağı olduğunun tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda cezaların içtimaına ilişkin bir hüküm bulunmadığı ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesinde “hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar” hükmünü içerdiği gözetilmeden, adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/09/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/577, Karar No: 2017/292, Tarih: 23.05.2017

**Ceza Genel Kurulu         2016/577 E.  ,  2017/292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'un, TCK'nun 188/3, 62, 52/2 ve 53. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis ve 80 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.03.2015 gün ve 51-47 sayılı hükmün, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 26.11.2015 gün ve 15962-7260 sayı ile;

"...12.01.2015 tarihli takip olay tespit, yakalama, üst arama, muhafaza altına alma, tutanağına göre, herhangi bir arama kararı ya da usulüne göre verilmiş yazılı arama izni olmadan dosya tanığı ...'nun yapılan üst aramasında net 0.2 gram AB-FUBINACA içeren uyuşturucu madde ele geçirildiği, yapılan aramanın CMK'nın 119/1. maddesine aykırı olarak yapıldığı, Anayasanın 38/6. maddesinin 'Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez', CMK'nın 217/2. maddesinin 'yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.' 206/2-a maddesinin 'ortaya konulması istenilen bir delil kanuna aykırı olarak elde edilmişse reddolunur.' hükümlerine aykırı olarak gerçekleştirilen hukuka uygun olmayan arama işlemleri sonucunda elde edilen maddi delillerin hükme esas alınamayacağı, tüm dosya kapsamı karşısında, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın yüklenen suçtan cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi..." isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.01.2016 gün ve 180156 sayı ile;

" ...Somut olayda bir suçüstü halinin bulunduğu, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (f) bendindeki '...suçüstü halinde yapılan aramalarda, toplum için veya kişiler bakımından hayati tehlikeyi ortadan kaldırmak amacıyla veya kapalı yerlerden gelen yardım çağrıları üzerine konut, işyeri ve yerleşim yeri ile eklentilerine girmek için.' şeklindeki düzenleme uyarınca karar alınmadan arama yapılabileceği, bu durumda bir arama kararına ihtiyaç olmadığı..." düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 10.03.2016 gün ve 31-2373 sayı ile, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

11.01.2015 tarihinde İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü görevlilerince, Güngören ilçesi Genç Osman Mahallesinde uyuşturucu madde satışını engellemeye yönelik yapılan çalışmalar sırasında, Ayaz Sokakta bulunan Sadık Özgür Parkının yanında uyuşturucu madde satıldığı bilgisinin alınması üzerine, görevlilerce söz konusu sokağa gidilip çevrede kontrol yapılırken, saat 21.00 sıralarında tedirgin davranışlarda bulunan sanık ... ile inceleme dışı sanık ...'nin fark edilerek fiziki takibe alındıkları, bir süre sonra inceleme dışı sanık ...'nin yanına tanık Mustafa'nın geldiği ve aralarında kısa bir görüşme yaptıktan sonra birlikte sokak içerisinde beklemekte olan sanık ...'in yanına gittikleri, ardından sanık ...'in, tanık ile inceleme dışı sanığın yanından ayrılarak fiziki takibin yapıldığı sokaktan uzaklaştığı, bir süre sonra geri gelen sanığın elindeki maddeyi tanığa verdiğinin, tanığın da sanıkların yanından ayrıldığının görülmesi üzerine, görevlilerce takip edilen tanığın durdurulduğu, polis kimlik kartları gösterildikten sonra yapılan üst yoklamasında; montunun sağ ön cebinde kağıda sarılı uyuşturucu madde ele geçirildiği, kontrol altına alınan tanığa uyuşturucu maddeyi nereden ve kimden aldığı sorulduğunda, sanık ...'in eşkâl bilgilerini vererek 20 Lira karşılığında, Sadık Özgür Parkının yanında satın aldığını söylediği, bunun üzerine saat 22.30 sıralarında söz konusu sokakta gerekli tertibat alınarak sokak içinde beklemekte olan Hayati ile sanık ...'in yakalandığı ve yapılan üst yoklamalarında; sanık ...'in sağ ön cebinden 100 Lira ele geçirildiği, adı geçenlerin üzerlerinde herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, konu hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verildiğinde, sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, tanık Mustafa hakkında ise kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılması talimatı alındığı,

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen 16.01.2015 tarihli uzmanlık raporunda; tanık Mustafa'dan ele geçirilen açık yeşil renkli bitki parçalarının, uyuşturucu maddelerden “AB-FUBINACA” etken maddesini içerdiğinin belirtildiği,

12.01.2015 tarihli teşhis tutanağına göre; tanık Mustafa, sanık müdafiinin de hazır bulunduğu teşhis işleminde, sanık ...'i teşhis ederek, sanıktan 20 Lira karşılığında uyuşturucu madde satın aldığını beyan ettiği,

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen 16.01.2015 tarihli uzmanlık raporunda; tanık Mustafa'dan ele geçirilen açık yeşil renkli bitki parçalarının, uyuşturucu maddelerden “AB-FUBINACA” etken maddesini içerdiğinin belirtildiği,

12.01.2015 tarihli teşhis tutanağına göre; tanık Mustafa, sanık müdafiinin de hazır bulunduğu teşhis işleminde, sanık ...'i teşhis ederek, sanıktan 20 Lira karşılığında uyuşturucu madde satın aldığını beyan ettiği,

Tanık Mustafa hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Tanık Mustafa kollukta; uyuşturucu madde kullandığını, Sadık Özgür Parkında uyuşturucu satıldığını öğrenmesi üzerine 11.01.2015 tarihinde akşam saatlerinde uyuşturucu madde satın almak için parka gittiğini, önceden tanıdığı Hayati'yle konuştuğu esnada yanlarına ismini bilmediği ve ilk kez gördüğü bir kişinin gelerek “ne lazım” diye sorması üzerine “20 Liralık sigara verir misin” şeklinde cevap verdiğini, şahsın “beş dakika bekle” diyerek yanlarından uzaklaştığını ve bir süre sonra geri gelerek 20 Lira karşılığında kağıda sarılı olan uyuşturucu maddeyi verdiğini, şahısların yanından uzaklaştıktan sonra polislerce durdurulduğunu,

Mahkemede ise farklı olarak; olay günü tanımadığı kişilerden uyuşturucu madde alıp evine giderken sanıkları görmesi üzerine yanlarına gittiğini, bir süre sohbet ettiklerini, yanlarından ayrılıp evine giderken polislerin kendisini durdurup karakola götürdüklerini, karakoldaki ifadesini okumadan imzaladığını, yaptığı teşhisi kabul etmediğini,

İnceleme dışı sanık ... kollukta ve sorguda; olay günü sanık ile parkta muhabbet ettikleri sırada polislerin geldiğini ve üzerlerini aradıklarını, bir şey çıkmamasına rağmen kendilerini karakola götürdüklerini, uyuşturucu kullandığını ancak satmadığını,

Mahkemede ise farklı olarak; olay günü akşam saatlerinde mahalleden tanıdığı tanık Mustafa ile karşılaştıklarını, biraz sohbet ettikten sonra tanığın ayrıldığını, parkta sanık ile beraberken polislerin geldiklerini, bu sırada tanığın yanlarında olmadığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık kollukta ve sorguda; olay günü arkadaşı Hayati ile parkta sohbet ettikleri sırada polislerin gelip kendilerine kelepçe takarak karakola götürdüklerini, uyuşturucu kullandığını ancak satmadığını,

Mahkemede ise; tanığı mahalleden tanıdığını, olay günü Hayati ile parkta karşılaştıklarını, sohbet ettikleri sırada polislerin geldiğini ve kendilerini karakola davet ettiklerini, bu esnada tanığın yanlarında bulunmadığını, uyuşturucu satmadığını,

Savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunun isabetli bir biçimde çözümlenmesi için "arama" tedbirinin hukuki niteliği ile bu tedbire hakim olan genel ilkelere değindikten sonra konuya ilişkin anayasal ve kanuni düzenlemelerin incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

A- Genel Olarak Koruma Tedbiri:

Savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunun isabetli bir biçimde çözümlenmesi için "arama" tedbirinin hukuki niteliği ile bu tedbire hakim olan genel ilkelere değindikten sonra konuya ilişkin anayasal ve kanuni düzenlemelerin incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

A- Genel Olarak Koruma Tedbiri:

Ceza muhakemesinin yapılmasını veya yapılan muhakemenin sonunda verilecek kararın kağıt üzerinde kalmamasını ve muhakeme masraflarının karşılanmasını sağlamak amacıyla, kural olarak ceza muhakemesinde karar verme yetkisini haiz olan yetkililer tarafından, gecikmede sakınca bulunan durumlarda geçici olarak başvurulan ve hükümden önce bazı temel hak ve hürriyetlere müdahaleyi gerektiren kanuni çarelere "koruma tedbiri" denir. (Bahri Öztürk, Behiye Eker Kazancı, Sesim Soyer Güleç, Ceza Muhakemesi Hukukunda Koruma Tedbirleri, Seçkin, 2013, 1. Bası, s.1)

Koruma tedbirleri genel itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda düzenlenmiştir. Ceza Muhakemesi Kanununun Birinci Kitabının Dördüncü Kısmı “Koruma Tedbirleri” başlığını taşımakta olup arama ve yakalama tedbirine de bu kısımda yer verilmiştir. Kanunun bu açık düzenlemesine göre arama ve yakalama birer koruma tedbiridir.

Koruma tedbirleriyle çoğu zaman henüz gerçekten bir suçun işlenip işlenmediği ya da işleme muhatap olan şüpheli tarafından işlendiği yargı kararı ile sabit olmadığı halde, gecikmesinde sakınca bulunmasından dolayı görünüşte haklılıkla yetinilerek gerek şüphelinin gerekse şüpheli statüsünde olmayan üçüncü kişilerin temel hak ve özgürlüklerine müdahale edilmektedir. Bu nedenle koruma tedbirlerine ölçülü bir şekilde, görünüşte haklı olan ve gecikmesinde sakınca ya da tehlike bulunan hallerde başvurulmalıdır.

Yakalama ve tutuklamanın esasları, Anayasamızın 19. maddesinde “Kişi hürriyeti ve güvenliği” başlığı ile;

"Herkes kişi hürriyeti ve güvenliğine sahiptir.

Şekil ve şartları kanunda gösterilen:

Mahkemelerce verilmiş hürriyeti kısıtlayıcı cezaların ve güvenlik tedbirlerinin yerine getirilmesi; bir mahkeme kararının veya kanunda öngörülen bir yükümlülüğün gereği olarak ilgilinin yakalanması veya tutuklanması; bir küçüğün gözetim altında ıslahı veya yetkili merci önüne çıkarılması için verilen bir kararın yerine getirilmesi; toplum için tehlike teşkil eden bir akıl hastası, uyuşturucu madde veya alkol tutkunu, bir serseri veya hastalık yayabilecek bir kişinin bir müessesede tedavi, eğitim veya ıslahı için kanunda belirtilen esaslara uygun olarak alınan tedbirin yerine getirilmesi; usulüne aykırı şekilde ülkeye girmek isteyen veya giren, ya da hakkında sınır dışı etme yahut geri verme kararı verilen bir kişinin yakalanması veya tutuklanması; halleri dışında kimse hürriyetinden yoksun bırakılamaz.

Suçluluğu hakkında kuvvetli belirti bulunan kişiler, ancak kaçmalarını, delillerin yokedilmesini veya değiştirilmesini önlemek maksadıyla veya bunlar gibi tutuklamayı zorunlu kılan ve kanunda gösterilen diğer hallerde hâkim kararıyla tutuklanabilir. Hâkim kararı olmadan yakalama, ancak suçüstü halinde veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde yapılabilir; bunun şartlarını kanun gösterir…” şeklinde düzenlenmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanununun 2. maddesinde ise suçüstünün tanımına yer verilmiş, koruma tedbirleri başlığı altında aynı Kanunun 90. maddesinde yakalama ve yakalanan kişi hakkında yapılacak işlemler düzenlenmiştir.

"Madde 2: …j) Suçüstü:

1. İşlenmekte olan suçu,

2. Henüz işlenmiş olan fiil ile fiilin işlenmesinden sonra kolluk, suçtan zarar gören veya başkaları tarafından takip edilerek yakalanan kişinin işlediği suçu,

3. Fiilin pek az önce işlendiğini gösteren eşya ve delille yakalanan kimsenin işlediği suçu…ifade eder"

Maddedeki tanım doğrultusunda; örneğin failin mağduru bıçaklaması durumunda CMK'nun 2/j-1; failin mağduru bıçakladıktan sonra takip üzerine yakalanması durumunda CMK'nun 2/j-2; failin bıçaklama eyleminden hemen sonra elinde kanlı bıçakla yakalanması durumunda ise CMK'nun 2/j-3 maddesindeki suçüstü halleri söz konusu olacaktır.

"Yakalama ve yakalanan kişi hakkında yapılacak işlemler

Madde 90: (1) Aşağıda belirtilen hâllerde, herkes tarafından geçici olarak yakalama yapılabilir:

a) Kişiye suçu işlerken rastlanması.

b) Suçüstü bir fiilden dolayı izlenen kişinin kaçması olasılığının bulunması veya hemen kimliğini belirleme olanağının bulunmaması.

(2) Kolluk görevlileri, tutuklama kararı veya yakalama emri düzenlenmesini gerektiren ve gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde; Cumhuriyet savcısına veya âmirlerine derhâl başvurma olanağı bulunmadığı takdirde, yakalama yetkisine sahiptirler.

(3) Soruşturma ve kovuşturması şikâyete bağlı olmakla birlikte, çocuklara, beden veya akıl hastalığı, malûllük veya güçsüzlükleri nedeniyle kendilerini idareden aciz bulunanlara karşı işlenen suçüstü hallerinde kişinin yakalanması şikâyete bağlı değildir.

(4) Kolluk, yakalandığı sırada kaçmasını, kendisine veya başkalarına zarar vermesini önleyecek tedbirleri aldıktan sonra, yakalanan kişiye kanunî haklarını derhal bildirir.

(5) Birinci fıkraya göre yakalanıp kolluğa teslim edilen veya ikinci fıkra uyarınca görevlilerce yakalanan kişi ve olay hakkında Cumhuriyet savcısına hemen bilgi verilerek, emri doğrultusunda işlem yapılır.