muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4950, Karar No: 2019/7860, Tarih: 25.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/4950 E.  ,  2019/7860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 19.06.2019 Çarşamba günü davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkil şirketin çanta, valiz, hazır giyim vs. malların satıldığı, işyerinde 29/05/2013 günü çıkan yangın neticesinde işyerinde bulunan tüm mallar ile demirbaşlar ve tesisatın zarar görerek kullanılmaz hale geldiğini, söz konusu işyerinin Konfeksiyon Paket Sigortası kapsamında davalıya sigortalı bulunduğunu, yangın olayından hemen sonra müvekkili şirket yetkilisinin sigorta şirketine bilgi verdiğini, bir gün sonra sigorta eksperinin işyerine gelerek gözlemde bulunduğunu, müvekkili şirket tarafından yangının hemen akabinde 31/05/2015 tarihinde Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesi1nce 03/06/2013 tarihinde 2013/46 D. İş sayılı dosyası ile tespit yaptırıldığını, sigorta bedelinin ödenmesi için sigorta şirketine gerekli başvuruların yapıldığını ancak sigorta şirketinin başvuruyu sürüncemede bıraktığını ve bilirkişi raporunda belirtilen tutarın ödenmeyeceğini belirttiklerini, işyerinde bulunan emteadan kaynaklı zararın KDV hariç olmak üzere toplam 503.937,00 TL demirbaş bedelinin ise 20.000,00 TL olduğunu belirterek bu bedellerin olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline, tespit dosyası masrafı olan 650,00 TL'nin 01/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 30.01.2018 gün ve 2015/17825-2018/374 sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; davanın emtia bedeli talebi yönünden kabulü ile 503.937,00 TL tazminatın, 01/07/2013 davalı ... şirketinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davanın boya badana masrafı, dekarasyon ve işçiliği, elektrik tesisatı bedeli ve işçiliği, bir adet masa, bir adet koltuk, klima bedeli, askılı raflar bedeli, demir raflar bedeli, duvar döşeme (MDF) bedeli talepler yönünden kısmen kabulü ile toplam zarar miktarının 19.876,35 TL olduğu anlaşılmış ise de aleyhe hüküm kurma yasağı gereği 14.771,25 TL tazminatın 01/07/2013 davalı ... şirketinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Tüm mal sigortası türlerinde olduğu gibi, işyeri sigortasında da, sigorta kapsamına giren rizikonun gerçekleşmesinden sonra, sigortacı tarafından "gerçek zarar miktarının" ödenmesi gereklidir. Sigortacı tarafından ödenecek tazminat miktarı, sigortalı malın rizikonun gerçekleştiği andaki değeri dikkate alınarak tespit edilmektedir. Zarar miktarının iddia ve ispatı ise sigorta ettirene düşen bir görevdir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Tüm mal sigortası türlerinde olduğu gibi, işyeri sigortasında da, sigorta kapsamına giren rizikonun gerçekleşmesinden sonra, sigortacı tarafından "gerçek zarar miktarının" ödenmesi gereklidir. Sigortacı tarafından ödenecek tazminat miktarı, sigortalı malın rizikonun gerçekleştiği andaki değeri dikkate alınarak tespit edilmektedir. Zarar miktarının iddia ve ispatı ise sigorta ettirene düşen bir görevdir.

Somut olayda; davacı vekili, davalıya sigortalı olan müvekkiline ait işyerinde meydana gelen yangın rizikosunun tazmin edilmediğini ileri sürerek sigorta tazminatının faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı tarafından riziko tarihinden bir gün sonra aldırılan 30.05.2013 tarihli sigorta experi raporunda; poliçe, yangın raporu, bilirkişi raporu, itfaiye raporu, işyeri ruhsatı, vergi levhası, taahütname, kroki, araştırma raporları, emtia alış faturaları, 2011-2012 yılı mizanı, 2011 yılı mizan muavin defteri, 2013 yılı mizan muavin defteri, fotoğraflar incelenerek sovtaj sonrası emtia hasar toplamının 94.668,00 TL, demirbaş hasarı toplamının 2.500,00 TL olduğu tespit edilmiştir. Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce 03/06/2013 tarihinde yapılan tespit işlemi sonucu iş yerinde zarar gören mallara ilişkin dosyaya sunulan raporda; zarar gören çanta, etek, valiz vs. gibi malların toplam 466.699,00 TL olduğunu bu tutara %8 KDV eklenemesi ile 503.937,00 TL zarar oluştuğunu tespit etmiştir. Mahkemece, hukukçu bilirkişi, mali müşavir bilirkişi, inşaat yüksek mühendisi bilirkişinden oluşan bilirkişi kurulu tarafından verilen 29/12/2014 havale tarihli raporda kapanış ve açılış tasdikleri yasaya uygun ticari defterler incelenerek; dava konusu taşınmazda bahse konu yangın olayı sebebiyle meydana gelen yapı hasar onarım maliyetinin 14.771,25 TL, hasar gördüğü anlaşılan tefrişat (büro masa, askılı raf, demir raf, çalışma koltuk vs )bedelinin 5.105,10 TL ve stoklarında bulunan malzeme bedelinin 531.217,81 TL olmak üzere toplam zarar tutarının 551.094,16 TL olduğunu bildirilmiştir. Ayrıca, mahkemece, dava konusu iş yerinin büyüklüğüne göre dava konusu emtianın bu iş yerinde bulunup bulanamayacağının değerlendirilebilmesi için iş yerinin büyüklüğü ve hacimsel ölçülerinin tespiti açısından 23/01/2015 günü refakate alınan mali müşavir bilirkişi, inşaat mühendisi bilirkişi, tekstil mühendisi bilirkişi aracılığı ile keşif yapılmış bilirkişiler 13/02/2015 havale tarihli raporlarında, davacıya ait ticari defterlerin usulüne uygun olarak tutulduğu, 29/05/2013 tarihinde mal mevcudunun 531.217,81 TL olduğunu, alınan ölçülere göre işyerinin alt ve üst katının toplam hacminin 242,00 m3 olduğu, envarterde verilen malzemelerin kaplayacağı toplam hacmin ise 157,57 m3 olduğunu belirtmişlerdir.

Dava konusu olayda; 503.937,00 TL olarak tespit ve hükmedilen emtia bedeli konusunda usule ve yasaya aykırı bir durum bulunmamaktadır. Ancak; işyeri sigorta poliçesinde sigorta örtüsü altına alınan rizikolar arasında bina hasarı bulunmamasına rağmen mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda yapı kapalı alanı, yapı sınıfı, yapı yaklaşık maliyeti, yapı hasar oranını çarpılarak bulunan 14.771,25 TL yapı hasar onarım bedelinin teminat dışı olmasına rağmen bu yönden davanın kabulüne karar verilmesi isabetli olmamıştır. Hükme esas bilirkişi raporunda; hasar gördüğü anlaşılan tefrişat (büro masa, askılı raf, demir raf, çalışma koltuk vs.) bedelinin 5.105,10 TL olduğu belirtilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; dava dayanağı poliçede bina hasarı teminatı bulunmadığından davacı tarafın boya-badana-elektrik tesisatı bedeli olarak 10.000,00 TL, duvar döşeme (MDF) bedeli olarak 2.000,00 TL olarak talep ettiği kalemleri reddetmek, hasar gördüğü anlaşılan tefrişat (koltuk, klima,raflar ve masa vs.) bedeli olarak talep ettiği 8.000,00 TL’nin de bilrkişi raporunda tespit edilen 5.105,10 TL yönünden kısmen kabul etmek olacaktır. Tüm bu hususlara riayet edilmeksizin karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13690, Karar No: 2014/14887, Tarih: 27.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/13690 E.  ,  2014/14887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2012/495-2013/188

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki:

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, özel bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede, münavebeye alınacak ürünler için o yer il/ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünün münavebeye alınacak ürün listesi getirtilerek bedel tespiti yapılması gerekmektedir. Davaya konu taşınmazın bulunduğu yöreden dairemize intikal eden dosyalarda buğdayın yaygın olarak uygulanan münavebe ürünü olduğu bilinmekle, buğday ürünüde münavebe planında yer alacak şekilde bu bölgede uygulanan yaygın münavebe ürünleri il/ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden sorularak sonucuna göre bedel tespit edilmesi gerekirken, buğday ürünü münavebeye alınmadan, yalnızca domates, salatalık, patlıcan ürünleri münavebeye alınarak değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre bedel tespit edilmiş olması,

2-Dava konusu taşınmazın Malatya-Adana yoluna cepheli olması, elektrik ve telefon olanaklarına sahip olması ve alt yapı olanaklarının bulunması nedeni ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda %45 objektif artış verilmiş ise de dosya arasına alınan Yeşilyurt Belediye Başkanlığı'na ait yazı cevabında davaya konu taşınmazın elektrik, su vs. hizmetlerden yararlanmadığı bildirildiğine göre bu halde belediye hizmetleri dışındaki hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %10 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %45 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

3-Ayrıca 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmemesi,

4-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında K.. M.. genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan K.. M..'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1691, Karar No: 2015/337, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1691 E.  ,  2015/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elbistan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2012/597-2013/44

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "direnilmesine" denilmekle yetinilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 14/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3919, Karar No: 2012/24759, Tarih: 21.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3919 E.  ,  2012/24759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet(Her iki sanık hakkında)

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin kusura, bilirkişi raporuna ve eksik incelemeye ilişkin, sanık ... müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 ve TCK'nın 52/2-3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında hüküm fıkrasının 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek,

Sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasının 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. Maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, hükümlerdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6732, Karar No: 2018/4997, Tarih: 03.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/6732 E.  ,  2018/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (değişen suç vasfı nedeni ile hırsızlık)

HÜKÜM : TCK 142/1-b, 53, 58. maddeleri gereği mahkumiyet

Hırsızlık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Suç tarihinde sanıkların mağdurun evine giderek yatalak eşi ile birlikte yaşamakta olan müştekiye Derneğinden geldiklerini, kendilerine yardım yapacaklarını ancak bunun için evlerinde ne kadar altın, para varsa bunları görüp fotoğraflarını çekeceklerini, bu altın ve paralar kadar kendilerine yardım yapacaklarını beyan ettikleri, müştekinin sanıklara inandığı ve evde bulunan 1.000 euro 3 adet cumhuriyet altını, 3 adet altın bilezik ve 500,00 TL parayı sakladığı yerden çıkararak sanıklara gösterdiği, sanıkların altın ve paraların resmini çektikleri daha sonra müştekinin altınları çantaya koyarak sandalyenin üzerinde bıraktığı ve sanık ... ile birlikte yardım parasını çekmek üzere bankaya gittikleri, müştekinin bankaya girdiği, sanık ...'ın ise dışarıda bekleyeceğini söylediği, müşteki bankadan çıktığında sanığın gitmiş olduğunu gördüğü derhal eve döndüğü ve sanıkların evdeki altın ve paraları da alıp ortadan kaybolduğu olayda; sanıkların kurgusal bir hile çerçevesinde kendilerinin Derneğinden geldiklerine ve parasal yardım yapacaklarına dair müştekiyi inandırmaları sonucunda müştekinin kendine ait altınlarını ve paralarını sanıkların önüne koyması ve akabinde sanıkların bunları oluşturulan senaryo dahilinde almaları şeklinde gerçekleşen olayın hile unsuru teşkil ettiği ve eylemin 5237 sayılı TCK 157.maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözardı edilerek vasıfta hataya düşülmek sureti ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarları bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 03/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5031, Karar No: 2011/8126, Tarih: 10.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/5031 E.  ,  2011/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Balıkesir 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :3.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2006/2295, Karar No: 2006/5181, Tarih: 11.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2295 E.  ,  2006/5181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın reddine, karşılık davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava dava dışı borçlu ...’ya ait iki ayrı taşınmaz hissesinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı ... Bankası TAŞ. vekili borçlunun her iki takipte de, asıl alacağı kabul ettiğini ve bu kısım için ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğünü, itiraz edilen kısmın ise itirazın iptali davası sonucunda kesinleştiğini, asıl alacak ile faiz kısmının birbirinden ayrılmasına imkan olmadığını ve bu itibarla faiz alacağına ilişkin haczin de asıl alacağa ilişkin haciz tarihinde kesinleşeceğini; davalı T. ... Bankası AŞ.nin ihtiyati haczinin ve kesinleşmesinin daha sonra olduğunu, davalının garameye sokulamayacağını, aksine müvekkiline ait iki dosyanın alacaklarının garameten ödenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Birleşen dosya davacısı ... AŞ. vekili bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine koydukları haczin sıra cetvelinde dikkate alınmamasının iptali gerektireceğini iddia etmiştir.

Birleştirilen diğer dosya davacısı ... Bankası AŞ. vekili ise davalı ... Bankası TAŞ.nin takip dosyalarında borçlunun itirazı üzerine yasal 7 günlük sürede dava açılmadığını, bu nedenle adı geçenin ihtiyati hacizlerinin düştüğünü bildirerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan iki ayrı bilirkişi raporuna göre; davacılardan ... Bankası TAŞ.nin İcra ve İflas Kanunu’nun 264/II nci maddesinde öngörülen 7 günlük sürede itirazın iptali davası açmaması nedeniyle ihtiyati haczinin düştüğü ve birinci sırada yer alamayacağı, ayrıca adı geçenin başka bir malın satışından dolayı kısmi tahsilat yapmış olması karşısında bunun mahsubu için sıra cetvelinin yeniden düzeltilmesi gerektiği; davacı ... AŞ.nin İcra ve İflas Kanunu’nun 106 ve 110 ncu maddeleri uyarınca iki yıllık süre içinde satış istemediği ve haczinin düştüğü; davacı ... Bankası AŞ.nin itiraz sebeplerinin doğrulandığı gerekçesiyle davacılar ... Bankası TAŞ. ile ... AŞ.nin davalarının reddine, davacı ... Bankası AŞ.nin davasının kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davacı-karşılık davalılar ... Bankası TAŞ. ile ... AŞ. vekillerince temyiz edilmiştir.