muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7030, Karar No: 2023/3045, Tarih: 11.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7030 E.  ,  2023/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/357 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle

Sanık hakkında kurulan hükmün eksik inceleme sonucu verildiğine ve usul ve kanuna aykırı olduğuna, katılanla müvekkili olan sanık arasından uzun bir süredir devam etmekte olan huzursuzluk olduğuna, müvekkilinin olay günü katılan eşiyle sabah saatlerinde tartışma yaşadıklarını kabul ettiğine, tartışmanın ardından müvekkilinin evden ayrılarak işine gittiğine ve birkaç saat sonra işyerine gelen polis memurlarından eşinin kendisi aleyhine şikayetçi olduğunu öğrendiğine, hem müvekkili hem de katılanın ifadesiyle sabit olduğu üzere taraflar arasında devam etmekte olan boşanma davası olduğuna, dosya içinde isnat edilen suçun işlendiğine dair katılanın ifadesi dışında isnat olunan suçun işlendiğini gösterir kuvvetli bir delil bulunmadığına, suçun maddi unsurlarının oluşmadığına, kararın bozulmasına, sanığın beraatine karar verilmesi talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü sanığın eşi olan katılana cinsel ilişkiye girme teklifinde bulunduğu, katılanın olumsuz karşılık vermesi üzerine sanığın elinde bıçak olduğu halde "Senin kasıklarını deşerim, soyun" demek suretiyle tehdit ettiği, devamında kollarından tutmak ve başını bastırmak suretiyle cebir uygulayarak organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu kabul edilen olayda sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü sanığın eşi olan katılana cinsel ilişkiye girme teklifinde bulunduğu, katılanın olumsuz karşılık vermesi üzerine sanığın elinde bıçak olduğu halde "Senin kasıklarını deşerim, soyun" demek suretiyle tehdit ettiği, devamında kollarından tutmak ve başını bastırmak suretiyle cebir uygulayarak organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu kabul edilen olayda sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği görülmüştür.

2. Olay günü sanıkla katılan arasında kavga olayının olduğuna dair ihbar yapılmış olması ve bu ihbar üzerine görevli polislerin tarafların ikamet ettikleri yere gitmesiyle olayın intikal etmesi, katılanın aşamalarda değişmeyen tutarlı anlatımları, sanığın kaçamaklı savunması, katılanın vajinasından alınan yıkama sıvısından elde edilmiş sperm hücresinin sanığa ait olduğuna dair rapor, katılanın sol üst kol iç yüzünde tırnak izi uyumlu çizgiden 6 cm uzunluğunda epidermal sıyrık saptandığına dair rapor, sanığın olay gününün gecesi ya da bir gün öncesinde katılan eşiyle cinsel ilişkiye girdikleri, dolayısıyla vajina sıvısından elde edilen sperm hücresinin bu nedenle elde edilmiş olabileceği yönündeki savunmasının bu yöndeki rapordan sonra dile getirilmiş olması hususları ve tüm dosya kapsamı gözetilerek hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/357 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6064, Karar No: 2016/3135, Tarih: 29.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6064 E.  ,  2016/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Ek Karar Tarihi : 06.02.2015

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 200 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak

davacıya verilmesine dair hükme yönelik davalı

vekilinin temyiz talebinin reddi

Davalının temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre, hükmün kesin nitelikte olması ve mahkemece davalı vekilinin ilk temyiz talebinin hükmün kesin nitelikte verilmiş olduğu gerekçesi ile reddine ilişkin 06.02.2015 gün ve 2014/319 esas, 2015/20 sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13371, Karar No: 2018/6962, Tarih: 12.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13371 E.  ,  2018/6962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/11/2013 gün ve 2011/575-2013/253 sayılı kararına yönelik temyiz isteminin Dairece reddi üzerine, Daire’nin 09/05/2016 gün ve 2015/10567-2016/5232 sayılı kararı aleyhinde birleşen davanın davalısı tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyanın Heyetçe yapılan incelemesinde; Dairemizin 09.05.2016 tarih ve 2015/10567 E- 2016/5232 K. sayılı temyiz isteminin reddine dair kararının asıl ve birleşen davanın davalısı ... Elektrik ve Elektronik Tek. Sis. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği görülmüştür. Davalı şirketin 19.11.1999 tarihinde tescil edilen ana sözleşmesine göre davacı ...'ın 5 yıl için müdür seçildiği, dava tarihi itibariyle bu sürenin geçtiği, ceza mahkemesine ibraz edilen grafolog raporu uyarınca da davacının müdürlüğünün kaldırılmasına ve davalı ...'ın şirket müdürü olarak atanmasına dair şirket ortaklar kurulunun 14.02.2005 tarih ve 2 sayılı kararında davacı ...'a atfen atılan imzanın adı geçene ait olmadığı, dolayısıyla şirket temsilcisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece, davalı ... Elektrik ve Elektronik Tek. Sis. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne temsil kayyımı atanarak Dairemizin 09.05.2016 tarih ve 2015/10567 E- 2016/5232 K. sayılı ilamının temsil kayyımına tebliğinin sağlanması ve her halükarda davalı ...’ın karar düzeltme dilekçesinin incelenmesi için iade edilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16795, Karar No: 2014/15978, Tarih: 23.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16795 E.  ,  2014/15978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2014

NUMARASI : 2013/499-2014/69

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 338,54 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 05.03.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 338,54 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 05.03.2014 tarih ve 2013/499 esas 2014/69 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 27.2.2008 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 05.03.2014 tarih ve 2013/499 esas 2014/69 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4050, Karar No: 2019/6055, Tarih: 02.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/4050 E.  ,  2019/6055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etme

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Mağdur ... mahkemece dinlenilmemiş, katılma isteği sorulmamış ve katılma konusunda bir karar verilmediğinden mağdur vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1- Soruşturma aşamasında beyanı alınan ancak kovuşturma aşamasında dinlenilmesinden vazgeçilen mağdur ...’ın olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün tespiti için usulüne uygun şekilde tanık sıfatı ile dinlenilmesi, sonuca göre dosyadaki tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi,

2- Sanığın suçunun sabit kabul edilmesi halinde; hüküm tarihinden önce 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen 6. maddesinin 3. fıkrası yollamasıyla 7. maddesinin 2. fıkrasına göre, 18 yaşını doldurmamış kişilere alkollü içki satılması veya sunulması sonucunda;

a) Çocuğun sağlığının tehlikeye sokulması halinde, 4250 sayılı Kanunun 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendindeki idari para cezası ile birlikte, ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 194. maddesinde öngörülen cezaya hükmolunması,

b) Çocuğun sağlığının tehlikeye sokulmaması halinde ise 4250 sayılı Kanunun 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince münhasıran idari para cezası verilmesi,

Gerektiğinden, sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdirinin yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, mağdur vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2253, Karar No: 2013/8308, Tarih: 24.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2253 E.  ,  2013/8308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

.... Köyünde 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine ve Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 15. maddesine göre yapılan kadastro çalışmasında dava konusu 134 ada 50 sayılı parsel (eski parsel numarası 534) tapuda malikleri adına kayıtlıyken 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yapılan çalışma sonucu, Yönetmeliğin 15 ve Genelgenin 27. maddesine göre yeni parsel numarası ve yüzölçümü belirtilip eski ve yeni yüzölçümleri arasındaki miktar farklılığının ölçü ve hesaplama yöntemleri ile teknoloji farklılığından kaynaklandığı açıklanarak yeniden düzenlenmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğunun tesbiti ile orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmış; mahkemece, davanın 2859 sayılı Kanun gereğince pafta yenileme çalışmalarını kapsayacağı, tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesi ile davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş; davacı ... Yönetimi tarafından hükmün temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22/05/2012 gün ve 2012/6774 E. - 7766 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece, çekişmeli parselin yenilenmeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı, haritası ve tutanağı getirtilerek harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi vasıtasıyla keşif ve inceleme yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usûl ve Esaslara İlişkin Yönemelik hükümlerine uygun çalışma yapılıp yapılmadığı saptanarak bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınması, yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun belirlenmesi halinde, bu aykırılıkları giderecek hüküm kurulması, çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunun saptanması durumunda Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine karar verilmesi, dava dilekçesinde aynı zamanda taşınmazın orman vasfında olduğu iddia edildiğinden bu davada kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek mülkiyete ilişkin bu dava yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma kararı doğrultusunda 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itirazın reddine, dava konusu.... Köyü, 134 ada 50 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağı gibi tesciline, taşınmazın orman olduğuna ilişkin dava yönünden mahkemenin görevsizliğine, usûlünce talep halinde, dava dosyasının görevli ve yetkili.... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalara yönelik itirazın reddine, mülkiyete ilişkin dava yönünden görevsizliğe karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 24/09/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13264, Karar No: 2013/21040, Tarih: 28.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13264 E.  ,  2013/21040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılıklarının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelirleri esas alınarak değer biçilmesinde ve 697 ada 4 parsel yönünden irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1)Dava konusu 699 ada 56 parsel sayılı taşınmazın niteliği geometrik durumu yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerlinin %1 'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2)Dava konusu 56 parselin ada numarası 699 olduğu halde, hüküm fıkrasına 697 olarak yazılması doğru olmadığı gibi,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17165, Karar No: 2012/26613, Tarih: 09.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/17165 E.  ,  2012/26613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.11.2011 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... Kara ile vekili ve karşı taraf davacı ... ile vekilleri gelmediler. Açık duruşmaya başlandı. Hükmü temyiz eden davalı ... Kara vekili Av. ... Bekar'ın mazeret dilekçesi okundu. Yokluğunda karar verilmesini istediği görüldü. Dosyasına konuldu. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz isteklerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.11.2012 (...)
Yargıtay — Esas No: 2012/6811, Karar No: 2014/4655, Tarih: 08.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6811 E.  ,  2014/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2010/323844

MAHKEMESİ : Burdur 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08.07.2010

NUMARASI : 2010/96 Esas, 2010/589 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 20.03.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, bu hususun mahallinde araştırılıp kesin olarak belirlenmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.