muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17508, Karar No: 2023/37, Tarih: 09.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/17508 E.  ,  2023/37 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Sanık hakkında suç tarihinde uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçunu işlediğinden Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci, yedinci ve dokuzuncu fıkraları ile CMK’nın 171 inci ve devamı maddeleri uyarınca 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir.

2-Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 27/04/2015 tarihli iddianamesi ile sanığın denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi sebebiyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarıca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3-Çorlu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2014 tarihli ve 2015/271 Esas, 2015/692 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, CMK’nın 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi;

Sanığın soruşturma sırasında verdiği ifadesinde beyan ettiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine erteleme kararının tebliğe çıkarıldığı ancak söz konusu adresten taşınan sanığa tebligat yapılamadığı ve mahalle muhtarının da bu durumu tebligat evrakına tasdiklediği, Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesi kapsamında sanığın yeni adresini bildirmesi gerekirken bunu yerine getirmediği, bu durumda artık 21 inci maddesine göre tebligat yapılmasına gerek bulunmadığı, erteleme kararının kesinleştiği, bu nedenle yapılan tebligatın geçerli olmasına rağmen usul ve yasaya aykırı olarak düşme kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1- Suç tarihinde aile içi şiddet suçu nedeniyle polis haber merkezine yapılan ihbar ile olay yerinde sanığın annesi oğlunun uyuşturucu kullandığı ve eve zarar verdiğinden bahisle yapmış olduğu şikayet sonucu 02.09.2014 tarihli numune ile yapılan kan ve saç incelemesinde uyuşturucu madde kullandığının tespiti ile Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/12599 Soruşturma numarası ile 18.03.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, karar sanığın bildirdiği adres ile aynı olan MERNİS adresine gönderildiği merciiye iade edildiği, iade üzerine

Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesi gereğince 28.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği, kararın infazı için Çorlu Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne dosyanın gönderildiği, 18.03.2015 tarihli çağrı yazının sanığa Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca tebliğ edildiği, sanığın belirlenen 10 gün içerisinde başvuru yapmaması ile infaz dosyası kapatılarak 27.04.2015 tarihinde iddianame düzenlenerek kamu davası açılmıştır.

2-İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucu sanığa kamu davasının ertelenmesi kararının doğrudan Tebligat Kanunu 35 inci (kısa kararda sehven 21 inci Yazılmışsa da bu hata gerekçeli karar yazımında düzeltilmiştir) maddeye göre yapıldığı, kararın Tebligat Kanunu 21 inci maddesine göre yapılması gerektiği ve bu şekilde yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı bu nedenle de Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen kamu davasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kesinleşmeyen bir denetime uymama durumunun da söz konusu olamayacağı anlaşıldığından sanık hakkında kamu davası açılması için gereken şart gerçekleşmediğinden açılan kamu davasının CMK'nın 223 üncü maddesi sekizinci fıkrası gereğince düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE:

1-İddianame ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “02.09.2014” yerine “10/04/2014” olarak yanlış yazılması,

IV. GEREKÇE:

1-İddianame ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “02.09.2014” yerine “10/04/2014” olarak yanlış yazılması,

2-5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin sekizinci fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemenin yer aldığı, tüm bu düzenlemeler karşısında somut olayda; sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine tebligatın çıkarıldığı, iade edilmesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekirken Tebligat Kanunun 35 inci maddesine göre tebliğ edildiği, bu şekilde yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı bu nedenle de Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen kamu davasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği gerekçesi ile düşme kararı verilemeyeceği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davası hakkında durma kararı verilerek, gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazının sonucunun beklenilmesi, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çorlu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/271 Esas, 2015/692 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12290, Karar No: 2017/24260, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12290 E.  ,  2017/24260 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30413, Karar No: 2016/10569, Tarih: 27.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/30413 E.  ,  2016/10569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin işveren tarafından sebep gösterilmeksizin ve haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti, ücret, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin ulusal ve uluslararası alanda yol yapım işi yapan bir şirket olduğunu, bu nedenle kesintisiz ve fasılasız işçi çalıştırmasının iştigal konusu gereği mümkün olmadığını, davacının bu kapsamda davalı şirkette; 01/06/2007-31/01/2008 tarihleri arasında TCK 2 ve organize Sanayi Bölgesi projelerinde şantiye kamyon şoförü olarak çalıştığını, bu projedeki işlerin sona ermesi sebebiyle davacının bu çalışması sonrasında kendisine çalıştığı dönem için hak ettiği net 480,52 TL ihbar tazminatı ödemesi yapılarak iş akdinin sona erdirildiğini, davacının bu projedeki çalışmasının 1 yıllık asgari süreyi doldurmadığı için kıdem tazminatına hak kazanmadığını, bu nedenle kıdem tazminatı ödemesi yapılmadığını, ihbar tazminatı ödemesine dair davacı işçinin el yazısı ile yazdığı ve imzaladığı ibranamenin mevcut olduğunu, daha sonra davacının tekrar davalı şirkete iş başvurusu yaptığını ve 28/04/2009 tarihinden 06/12/2012 tarihine kadar çeşitli projelerde yine şantiye kamyon şoförü olarak çalıştığını, davacının son çalışmasında da projedeki işlerin sona ermesi ve davalı şirketin istihdam imkanı kalmadığı için davacının iş akdinin 06/12/2012 tarihinde sonlandırıldığını, davacının Halk Bankası Çarşı Pendik/İstanbul şubesindeki banka hesabına 5.201,33 TL net kıdem tazminatı ve 2.147,47 TL net ihbar tazminatı ödemesi yapıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyanın incelenmesinde, davanın belirsiz alacak davasının bir çeşidi olan kısmi eda külli tespit davası şeklinde açıldığı anlaşılmıştır. Bu dava çeşidi, tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından bir takım hukuki sonuçlar açısından farklılıklar göstermektedir. Bu bağlamda, kısmi eda külli tespit şeklindeki belirsiz alacak davasının tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından önemli bir farkı, hüküm altına alınan alacaklara uygulanacak faizin başlangıç tarihleridir. Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında kıdem tazminatı dışındaki alacaklara dava tarihinden itibaren, kısmi eda külli tespit şeklindeki belirsiz alacak davalarında kıdem tazminatı dışındaki alacaklar yönünden dava dilekçesi ile talep edilen miktarlara dava tarihinden, talep arttırım dilekçesi ile arttırılan miktarlara ise talep arttırım tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir.

Bu kapsamda, davanın kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davası şeklinde açıldığı gözetilerek, hüküm altına alınan kıdem tazminatı dışındaki alacaklar yönünden, dava dilekçesi ile talep edilen miktarlara dava tarihinden talep arttırım dilekçesi ile arttırılan miktarlara ise talep arttırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ayrıca hiç bir dayanağı olmadığı halde alacaklara yürütülecek faizin "yasal faizin altında olmaması" şeklinde belirlenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK' nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

I- Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1, 2, 3 ve 4 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

" 1- 3.485,70 TL. net kıdem tazminatının fesih tarihi olan 06.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2- 1.072,63 TL. net ihbar tazminatının, 500 TL. sinin dava tarihi olan 22/02/2013 tarihinden itibaren, kalan kısmının ise talep arttırım tarihi olan 14/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

3- Bilirkişi tarafından hesaplanan net 9.682,88 TL fazla çalışma ücretinden % 30 oranında taktiri indirim yapılarak, davacının net 6.778,01 TL fazla çalışma ücreti alacağına hak kazandığının tespiti ile;

2- 1.072,63 TL. net ihbar tazminatının, 500 TL. sinin dava tarihi olan 22/02/2013 tarihinden itibaren, kalan kısmının ise talep arttırım tarihi olan 14/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

3- Bilirkişi tarafından hesaplanan net 9.682,88 TL fazla çalışma ücretinden % 30 oranında taktiri indirim yapılarak, davacının net 6.778,01 TL fazla çalışma ücreti alacağına hak kazandığının tespiti ile;

Net 6.778,01 TL fazla çalışma ücreti alacağının 1.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 22/02/2013 tarihinden itibaren, kalan kısmının ise talep arttırım tarihi olan 14/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

4- Bilirkişi tarafından hesaplanan net 794,34 TL genel tatil ücretinden % 30 oranında taktiri indirimi yapılarak, davacının net 556,03 TL genel tatil ücreti alacağına hak kazandığının tespiti ile;

Net 556,03 TL genel tatil ücreti alacağının 200 TL'. sinin dava tarihi olan 22/02/2013 tarihinden itibaren, kalan kısmının ise talep arttırım tarihi olan 14/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11389, Karar No: 2016/678, Tarih: 18.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/11389 E.  ,  2016/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret ve ruhsatsız bıçak taşıma suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500.00 Türk Lirası adlî para ve 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Elbistan 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/01/2013 tarihli ve 2012/61 esas, 2013/90 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2014 gün ve 392418 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, kayden 18/10/1994 doğumlu olup, suçun işlendiği 22/02/2012 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuğa yüklenen her bir suç yönünden tayin olunan cezalara ilişkin ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarında TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca indirim yapılmaması nedenleriyle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

A- Hakaret ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında, Elbistan 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/01/2013 tarihli ve 2012/61 esas, 2013/90 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

B- Anılan Kanun maddesinin 4/d fıkrası gereğince karardaki hukuka aykırılık hükümlüye daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan TCK’nın 125/1 maddesi uyarınca verilen 90 gün adli para cezasının, TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek suça sürüklenen çocuğun 60 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

- TCK’nın 62/1. maddesi gereğince cezanın takdiren 1/6 oranında indirilerek, suça sürüklenen çocuğun 50 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

- TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasının günlüğü 20,00 TL'den hesaplanarak, 1000,00 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, TCK'nın 52/4 maddesi gereğince adli para cezasının aylık 10 eşit taksitler halinde ödenmesine,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 15/4 maddesi uyarınca verilen 30 gün adli para cezasının, TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek suça sürüklenen çocuğun 20 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

- TCK’nın 62/1. maddesi gereğince cezanın takdiren 1/6 oranında indirilerek, suça sürüklenen çocuğun 16 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 15/4 maddesi uyarınca verilen 30 gün adli para cezasının, TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek suça sürüklenen çocuğun 20 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

- TCK’nın 62/1. maddesi gereğince cezanın takdiren 1/6 oranında indirilerek, suça sürüklenen çocuğun 16 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

- TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasının günlüğü 20,00 TL'den hesaplanarak, 320,00 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, TCK'nın 52/4 maddesi gereğince adli para cezasının aylık 4 eşit taksitler halinde ödenmesine,

3- İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 18.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7326, Karar No: 2018/762, Tarih: 08.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/7326 E.  ,  2018/762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların maliki ve sürücüsü oldukları aracın karşı istikametten gelen kendi şeridinde seyreden müvekkilinin kullandığı motorsiklete asli kusurlu olarak çarpması sonucu müvekkilinin ağır derecede yaralanmasına sebep olduğunu, müvekkilinin ayağı ağır yaralı olduğu için uzun süre çalışamadığını, halen çalışmakta zorluk çektiğini, davalıların sebep olduğu yaralanmadan dolayı genç yaşta özürlü hale gelmesinin büyük elem ve ızdıraba neden olduğunu ileri sürerek, 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin aracı diğer davalıya sattığını, bu nedenle müvekkiline bir husumet yöneltilemeyeceğini beyanla, davanın reddini istemiştir. Davalı ...; kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...'ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 409,48 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 8.2.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.