muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14400, Karar No: 2022/1077, Tarih: 02.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/14400 E.  ,  2022/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan suça sürüklenen çocuk hakkında 21/01/2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğa CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafiinin görevinin hüküm kesinleşinceye kadar devam edeceği gözetilmeden, hükmün açıklanması için yapılan yargılamada 18 yaşını ikmal etmiş olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa bulunduğu cezaevinde duruşma günü için tebligat yapıldığı halde, suça sürüklenen çocuk müdafiine duruşma günü tebliğ edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15024, Karar No: 2021/8099, Tarih: 03.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15024 E.  ,  2021/8099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Dosyanın incelemesinde; davacılar vekili Av. ... tarafından sunulan 25.10.2021 tarihli dilekçe ile taraflarca sulh olunduğunu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 03/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21363, Karar No: 2018/8795, Tarih: 10.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21363 E.  ,  2018/8795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-karşı davacı erkeğin akıl hastalığı nedeniyle Türk Medeni Kanununun 405. maddesi gereği kısıtlanarak kendisine vasi atandığı anlaşılmaktadır. Davacı-davalı kadın tarafından akıl hastalığına dayalı (TMK m. 165) olarak açılmış bir dava bulunmamaktadır. Davalı-karşı davacı erkeğin hareketleri iradi olmadığından, kusur yüklenemez ve Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı "evlilik birliğinin sarsılması" hukuki sebebine dayanılarak boşanmaya karar verilemez. Davacı-davalı kadının davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/13653, Karar No: 2010/5892, Tarih: 01.07.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/13653 E.  ,  2010/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve bu suçlara iştirakten sanıklar ... (...) ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; ...'ın atılı suçlardan beraetine, ... (...) ...'in ırza geçmeye iştirakten beraetine, zorla kaçırıp alıkoyma eylemi hürriyeti tahdit niteliğinde görülerek bu suçtan mahkümiyetine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.12.2006 gün ve 2003/508 Esas, 2006/449 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında ırza geçme, sanık ... (...) ... hakkında ırza geçmeye iştirakten verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen O Yer C.Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... (...) ... hakkında hürriyeti tahdit suçundan kurulan mahkümiyet ve sanık ... hakkında zorla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İddia, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'in, sanık ... ile birlikte hareket ederek komşu olmaları nedeniyle daha önceden tanıdığı, hekim olmayanlarca anlaşılabilecek, orta derece zeka geriliği bulunan ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmayan mağdureyi hileyle ...’in oğlu Haluk ile evlendirme maksadıyla kendi evine götürdüğü, 40 gün süre ile zorla alıkoyduğu anlaşılmakla sanıkların zorla kaçırıp alıkoymak suçundan mahkümiyetleri yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısı, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2010 tarihinde sanık ... yönünden zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraeti gerektiği gerekçesiyle Üye ... ve Üye ...'nun karşı görüşüyle ve oyçokluğuyla, sanık ... (...) ... hakkında ırza geçmeye iştirak ve hürriyeti tahdit suçlarından, sanık ... hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükümler açısından ise oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Mağdure 29.11.2003 günlü karakolda verdiği beyanında; sanık ...'in evlerine geldiğini, gezmeye gidelim diyerek kendi evine götürdüğünü, bir gün ...'in evinde bulunduğu sırada ismini Suat olarak söyleyen sanık ... ile tanıştırdığını, 03.12.2003 günlü C.Savcılığında verdiği beyanında ise ...'in kendisini evden çıkardıktan sonra arabası ile yolda bekleyen sanık ...'in arabasına bindiklerini zorla ...'in evine götürdüklerini, mahkemedeki beyanlarında ise ...’in, ...'in evine gelip gittiğini belirtildiği ve beyanları arasında çelişki olduğu, sorulara göre cevap verdiği,

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 15.10.2004 günlü raporda mağdurede tespit edilen hayatın ilk yıllarından başlayıp ömrü boyunca sürecek olan orta derecedeki zeka geriliğinin mağduresi bulunduğu olayın ahlaki redaetini idrak etmesine ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına mani olacak mahiyet ve derecede olduğu; bu duruma göre mağduresi bulunduğu olayın ahlaki redaetini idrak edemeyeceği ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olamayacağı, kendisinde mevcut zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılabileceği, vermiş olduğu ve vereceği ifadelere ancak ana hatları ve kuvvetli delillerle desteklendiği taktirde itibar edilebileceği belirtilmiştir.

Sanık ...'in, mağdure ve ailesini olaydan önce tanımadığı, diğer sanık ...'in tanıştırdığı, mağdurenin annesi ile teyzesinin beyanları ve dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Sanık ...'in oğlu Haluk ile mağdureyi evlendirmek istemesi ve sanık ...'in evine gidip gelmesi gerçek olsa bile sanıkların zorla kaçırıp alıkoyma suçunu birlikte işleme iradeleri bulunduğunun yeterli ve kesin kanıtı niteliğinde değildir.

Mahkemenin, yüzyüzelik ilkesi de nazara alınarak delillerle desteklenmeyen mağdure beyanı dışında sanık ...'in savunmasının aksini gösterir delil bulunmadığı gerekçesiyle verdiği beraet kararı yerinde olduğundan sanık ...'ın zorla kaçırıp alıkoyma suçundan cezalandırılması gerektiğini benimseyen sayın çoğunluğun düşüncesine iştirak edilememiştir.
Yargıtay — Esas No: 2019/7323, Karar No: 2020/213, Tarih: 09.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7323 E.  ,  2020/213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine dair Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verile 05.06.2018 gün ve 2017/9 Esas, 2018/211 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dosyanın incelenmesinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında temin edilen nüfus kaydı bilgileri ile Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.12.2018 gün ve 2018/1375 Esas, 2018/1344 Karar sayılı ilamıyla mağdureler Yağmur, Buse, Sibel'e vasi tayin edildiği anlaşılan ...'ye yokluğunda verilen ilk derece mahkemesi kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün tebliğiyle tebellüğ belgesinin eklenip hükümlerle ilgili kanun yoluna başvurulduğu takdirde bu hususta ve sanık ... müdafisinin 16.11.2018 tarihli temyiz dilekçesiyle ilgili ek tebliğname düzenlenmesi için verilen 16.10.2019 gün ve 2019/712 Esas, 2019/11722 sayılı tevdi kararına istinaden vasiye gerekçeli karar tebliği yapılmasının ardından dosyanın sanık ... müdafisinin temyizine dair ek tebliğname tanzim edilmeksizin Dairemize üst yazıyla gönderildiği anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin 16.11.2018 tarihli temyiz dilekçesine yönelik ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmesi için esası incelenmeyen dosyanın ikinci kez Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4150, Karar No: 2015/1113, Tarih: 16.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/4150 E.  ,  2015/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8645, Karar No: 2016/20321, Tarih: 03.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/8645 E.  ,  2016/20321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesine göre; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

Borçlu, icra mahkemesine başvurusunda, sair şikayetinin yanında 29.01.2016 tarihli dosya kapak hesabının iptalini de talep etmiş olup, mahkemece 29.01.2016 tarihli dosya kapak hesabının iptali ile ilgili olarak gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda hiçbir inceleme yapmaması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14666, Karar No: 2015/4893, Tarih: 19.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/14666 E.  ,  2015/4893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, geri alım (istirdat) istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.11.1984 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamında malûllük aylığı almakta olan davalı sigortalının....da Ekim/1995 – 31.12.2011 döneminde ..........na bağlı olarak çalıştığı ve işsizlik yardımı aldığının 2012 yılının Ağustos ayında davacı Kurumca belirlenmesi üzerine aylığı kesilerek hakkında Ağustos/2002 – Ağustos/2012 dönemi yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği, ödeme yapılmaması üzerine de işbu davanın açıldığı belirgindir.

506 sayılı Kanunun 58. maddesinde, malûllük aylığı almakta iken sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında 63. maddenin (A) fıkrası hükümlerinin uygulanacağı, şu kadar ki, malûllük aylıkları kesilenlerden işten ayrılarak aylığın verilmesi için yazılı istekte bulunan sigortalıya aylık bağlanmasının, kontrol muayenesi sonunda malûllüğün devam ettiğinin anlaşılması koşuluna bağlı olduğu belirtilmiş, 63/A maddesinde, bu Kanuna göre yaşlılık aylığı almakta iken, sigortalı olarak çalışmaya başlayanların aylıklarının çalışmaya başladıkları tarihte kesileceği, aylıkları kesilenlerden yeniden çalıştıkları süre zarfında prime esas kazançları üzerinden prim alınacağı, aylıkları kesilenlerden işten ayrılarak aylığın verilmesi için yazılı talepte bulunan sigortalıya yeniden bağlanacak aylığının istem tarihini izleyen ödeme döneminden başlanarak ödeneceği açıklanmıştır.

Bununla birlikte anılan maddenin ilga edildiği 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 27/3. maddesinde ise, malûllük aylığı almakta iken bu Kanuna göre veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışmaya başlayanların aylıklarının, çalışmaya başladıkları tarihi izleyen ödeme dönemi başında kesileceği ve bu Kanuna tabi olarak çalıştıkları süre zarfında belirlenen pime esas kazançları üzerinden kısa ve uzun vadeli sigorta kolları ile genel sağlık sigortasına ait prim alınacağı, bunlardan işten ayrılarak yeniden malûllük aylığı bağlanması için yazılı istekte bulunan ya da emekliye ayrılan veya sevk edilenlere, kontrol muayenesine tabi tutulmak ve ilk aylığına esas malûllüğünün devam ettiği anlaşılmak kaydıyla aylığın yeniden hesaplanarak bağlanacağı öngörülmüş olup anlaşılacağı üzere 58. ve 63/A maddeleri ile 27/3. maddede yer alan düzenlemeler birbirinden farklılık arz etmektedir.

Diğer taraftan 5510 sayılı Kanunun malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümlerinin yer aldığı geçici 1. maddesinde, 506 sayılı Kanuna göre bağlanan veya hak kazanan; aylık, gelir ve diğer ödeneklerin verilmesine devam edileceği, bu gelir ve aylıkların durum değişikliği nedeniyle artırılması, azaltılması, kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan ilgili kanun hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş bulunmakla şu durumda davanın temel yasal dayanağı ve taraflar arasındaki uyuşmazlıkta uygulanması gereken, 506 sayılı Kanunun 58. ve giderek 63/A maddeleri olup söz konusu maddelerde yer alan “sigortalı olarak çalışmaya başlama” ibareleri, yurt içinde gerçekleşen çalışmaları kapsamaktadır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve çekişmede 5510 sayılı Kanunun 27/3. maddesinin esas alınması gerektiği yönündeki yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalıya geri verilmesine, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23070, Karar No: 2015/27945, Tarih: 08.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/23070 E.  ,  2015/27945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekil, davalı şirket yönetim kurulunun 16.06.2014 tarihli kararı ile şirket bünyesindeki bir kısım işletmelerin kira bedeli alınarak kullanım hakkının devredilerek özelleştirilmesi uygulamasına başlandığını, bu kapsamda şirket bünyesindeki davacı ve diğer arkadaşlarının çalışmış oldukları bazı işletmelerin özelleştirildiğini, bu özelleştirilen işletmelerde çalışan kişilerin görev ve unvanlarına uygun çalıştırılabilecekleri müvekkil şirket bünyesinde başka bir işletme ve birim bulunmadığından diğer işletme ve birimlerde bu kişilerin unvan ve görevlerine uygun eleman ihtiyacı olmadığından davacı ve diğer arkadaşlarının şirket bünyesindeki diğer işletmelerde çalıştırılmaya devam ettirilmedikleri, özelleştirilen işletmelerde çalışanlardan sadece üçünün çalışabileceği kadro açığının bulunduğunu, diğer çalışanların çalıştırılabilecekleri herhangi bir yer bulunamadığından iş akitlerinin haklı ve geçerli bir sebeple feshedildiğini, feshin haklı ve geçerli olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, iş aktinin davalı şirketin ... ... Belediyesi'nden kiralamış olduğu ve cafe olarak işletmiş olduğu işletmelerin bir kısmının kira sözleşmelerinin bitiş tarihine kadar kira bedeli alınarak kullanım hakkının devri ve demirbaşlarının satışının yapılması kararı alınarak bu kararın uygulanması sonucu meydana gelen istihdam fazlalığı gerekçesiyle davacının iş aktinin feshedilmiş olduğu, davalı şirketin almış olduğu karar ile İş Kanunu'nun 29. Maddesinde düzenlenen "ekonomik, teknolojik, yapısal ve benzeri işletme, işyeri veya işin gerekleri sonucu" toplu işten çıkartma yapmış olduğu, davacının ve diğer seri dosyalarımızda davacı olan diğer çalışanların çalıştığı veya çalışabileceği öngörülen kadrolara fesihten 6 ay öncesinde toplam 63 kişi istihdam edildiği, fesih döneminde 61 kişi istihdam edildiği, fesihten sonra dava sırasında yapılan keşif ve inceleme sırasında 13.11.2014 tarihi itibariyle 37 kişinin istihdam edildiği, davalı şirketin fesih tarihinde ve inceleme tarihi itibari ile davacının çalıştığı ve çalışabileceği kadrolara ve tüm şirket bünyesine yeni eleman almadığı, fesih sonrasında davalı şirketin toplam işgücü ihtiyacının bir önceki yıla göre %19 oranında azalma gösterdiği, davacının işgücüne uygun kadrolarda istihdam ihtiyacının var olmadığı, davacının park bahçe ve yeşil alanlar daire başkanlığı müteahhit işlerinde kendisine önerilen çalışma teklifini kabul etmediği, davacının iş sözleşmesinin feshinin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklandığı ve geçerli nedene dayandığı, fesih sürecinde davalı işverenin tutarlı davrandığı, feshin son çare olma ilkesine uymuş olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

İşverenin, dayandığı fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunu uygun kanıtlarla inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, kanıt yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterlidir.

İşverenin, dayandığı fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunu uygun kanıtlarla inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, kanıt yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterlidir.

Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı(tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı(keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı(ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (06.10.2008 gün ve 2008/30274 Esas, 2008/25209 Karar, 11.09.2008 gün ve 2008/25324 Esas, 2008/23401 Karar sayılı ilamlarımız). İşveren işletme, işyeri ve işin gerekleri nedeni ile aldığı fesih kararında, işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığının değerlendirilmesi, işverenin tekelinde değildir. Bir bakıma feshin kaçınılmaz olup olmadığı yönünde, işletmesel kararın gerekliliği de denetlenmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır. Ancak işçinin çalışma olanağının olup olmadığı somut olarak ortaya konmalıdır.