muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5273, Karar No: 2018/5393, Tarih: 31.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/5273 E.  ,  2018/5393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak eldeki dosya incelendiğinde hükme esas alınan bilirkişi raporunun oluşa uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Olayla ilgili görülen ceza ve tazminat dava dosyalarında sigortalının kusursuz olduğu görülmüş ve ilgili tazminat davası kesinleşmiştir. Bunun yanında somut olayda işvereninde herhangi bir kusurunun olmadığı belirgindir. Mahkemenin kusur belirlemesi yanında davacının talebi de göz önünde bulundurularak ilk peşin sermayeli değerin yarısı, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi giderlerinin de tamamının kusur karşılığının hüküm altına alınmaması ile dosyada ki kayıtlara göre tedavi giderlerinin fazla hesaplanması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi de bozmayı gerektirir.

Açıklanan sebeplerle taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31.05.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3371, Karar No: 2015/14733, Tarih: 16.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/3371 E.  ,  2015/14733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda; mahkemece, matbu olup boşlukları daha sonra el yazısı ile doldurulan ibraname de ki 5.615,97 TL mahsup edilerek hüküm kurulmuşsa da, ibranamenin incelenmesinde; ibranamenin matbu olduğu boşlukların doldurularak oluşturulduğu, mahsuba ilişkin miktarın matbu metnin altına sonradan el yazısıyla yazıldığı ve davacının orijinal metne sonradan eklenen bu kısma yönelik, imzası veya parafının olmadığı, davalı işverenin bu ödemeyi destekleyecek herhangi bir ödeme kaydı, makbuz vs. ibraz etmediği anlaşılmakla, tüm bu tespitler karşısında, matbu ibranamenin altına el yazısı ile eklenen miktarın ödendiği kanıtlanamadığından, bu miktarın mahsubu hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4230, Karar No: 2006/5848, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4230 E.  ,  2006/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ödemiş İcra Mahkemesi

Tarih :14.12.2005

Nosu :289-311

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre davacı yanın açtığı tasarrufun iptali davasında bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine HUMK.’nun 101. maddesi anlamında ihtiyati tedbir konduğu ve ihtiyati tedbirin sıra cetvelinde yer alamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Mercii Hakimliğince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına,1.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/648, Karar No: 2017/13241, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/648 E.  ,  2017/13241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3729, Karar No: 2020/4966, Tarih: 24.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/3729 E.  ,  2020/4966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

A) Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen suçun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) Sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından,

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, Bs-Ba formlarının analizine göre bu faturaları kullandığı belirlenen mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması ya da fatura asıllarının temin edilememesi hâlinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 24.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6579, Karar No: 2025/631, Tarih: 23.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/6579 E.  ,  2025/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/819 E., 2022/947 K.

SUÇ : Cinsel taciz

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/819 Esas., 2022/947 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 52/3. maddesi uyarınca 100 gün karşılığı 200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin 14.11.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 03.07.2024 tarihli ve 94660652-105-42-1686-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2024 tarihli ve 2024/75440 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2024 tarihli ve 2024/75440 sayılı sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“(...) sanığın mahkûmiyetine esas cinsel taciz suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 105/1-1. cümlesinin uygulanması neticesinde tayin olunan 120 gün adlî para cezası üzerinden, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapıldığında, 90 gün adlî para cezası belirlenmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 100 gün adlî para cezasına hükmedilmesi ve sonuç olarak hükmedilen gün para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden paraya çevrilmesi sonucu 1.800,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 2.000,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.”

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinin ilgili bölümünün “... daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün yargılama konusu cinsel taciz eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 105/1. maddesine göre temel cezanın “120 gün karşılığı adlî para cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

3. 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca basit yargılama usulü uygulanan yargılamalarda mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç cezanın dörtte bir oranında indirileceği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün yargılama konusu cinsel taciz eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 105/1. maddesine göre temel cezanın “120 gün karşılığı adlî para cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

3. 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca basit yargılama usulü uygulanan yargılamalarda mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç cezanın dörtte bir oranında indirileceği belirlenmiştir.

4. Hükümlü hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105/1. maddesi gereği belirlenen 120 gün karşılığı adlî para cezası üzerinden 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca dörtte biri oranında indirim uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın “90 gün karşılığı adlî para cezası” yerine “100 gün karşılığı adlî para cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

5. 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereği günlüğü takdîren 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilen adlî para cezası miktarının, “1.800,00 TL adlî para cezası” yerine “2.000,00 TL adlî para cezası” olarak tespiti Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/819 Esas., 2022/947 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105/1. maddesi gereği 120 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Duruşma yapılmayarak basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda karar verildiğinden sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5271 sayılı Kanun’un 251/3. maddesi gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 90 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 1.800,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20725, Karar No: 2019/4813, Tarih: 04.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20725 E.  ,  2019/4813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin bir kısım alacaklarının ödenmemesi nedeni ile iş akdini haklı sebeple feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı iş yerinde aralıklı çalıştığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda Sosyal Güvenlik kayıtları doğrultusunda davacının belirli dönemler arasında kesintisiz olarak çalışmasının bulunduğu kabul edilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan kayıtlara göre mahkemece kesintisiz kabul edilen bir kısım dönemlerde davacının çalışmasının aralıklı olduğu ve bazı dönemlerde de davacının çalıştığı gün sayısının kısmi olarak kuruma bildirildiği, davalı işverence bir kısım dönemlere ilişkin bordrolar sunulduğu görülmüştür. Tanık beyanlarında da davacının farklı şirketlerden de iş alarak çalıştığı aynı zamanda şahsi olarak da bazı işler aldığı anlaşılmıştır. Buna göre davacının davalı işveren nezdinde geçen hizmet süresinin tespiti amacı ile Sosyal Güvenlik Kayıtları ile kuruma bildirilmeyen dönemler için de davalı işverence sunulan bordrolarda gösterilen süreler dikkate alınarak davacının hizmet süresi açık ve net olarak tespit edildikten sonra dava konusu alacaklar yeniden hesaplanmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23730, Karar No: 2013/4102, Tarih: 01.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23730 E.  ,  2013/4102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa ve dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancalarının namlusu içerisinde dairesel yapıda ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikteki saçma, kurşun, metal küre vb. cisim geçebile- ceğinin belirtildiği cihetle, davaya konu gaz tabancalarının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şemasının getirtilmesi, üretim şeması bulunmadığı takdirde gerektiğinde üretici firmadan tabancada değişiklik yapılıp yapılmadığının sorulması ve dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre; sanık hakkında hükmolunan cezanın niteliğine ve sanığın sabıkasını oluşturan cezanın kesin olmasına göre 5237 sayılı TCK.nun 58/6. madde ve fıkrası hükmü uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilemeye- ceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu-

ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.