muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6655, Karar No: 2012/8921, Tarih: 08.11.2012

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 24/10/2011 tarih ve 2011/4594 Esas, 2011/6249 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, .../... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 20/02/2009 tarih ve 5530 sayılı yazısında borçlu şirketin “Güzelyalı Mah. Atatürk Cad. N:24 ..." adresinde mükellefiyete başlamış olduğu ve adreslerinde yapılan yoklamalarda bulunmaması nedeniyle 30/09/2006 tarihinde re'sen terk ettirildiğinin bildirilmesi karşısında, fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde hem ticaret sicilinde kayıtlı adresinde hem de vergi dairesi tarafından bildirilen adresinde zabıta araştırılması yaptırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39, Karar No: 2014/2278, Tarih: 25.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/39 E.  ,  2014/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2012

NUMARASI : 2010/254-2012/771

Taraflar arasında görülen asıl ve birleşen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 20.09.2013 gün ve 3386 Esas, 5597 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davada davalılar vekilince tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin davalılar ile dava dışı arsa sahipleri arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince arsa sahibine düşen oteli kiraladığını, bu arsa sahibinin davacı şirket temsilcilerine arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki haklarını korumak üzere vekaletname verdiğini, ayrıca davalı taraf ile davacı şirket arasında imzalanan protokolde, otelin zamanında teslim edilmemesi halinde davacıya cezai şart ödenmesinin kararlaştırıldığını, davalıların oteli eksik ve geç teslim ettiğini, asıl davada geç teslimden kaynaklanan cezai şart alacağının tahsili için Alanya 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1825 E. sayılı dosyasında, birleşen davada ise eksik iş bedelinin tahsili için Alanya 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1824 E. sayılı dosyasında davalılar tarafından yapılan itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, anılan takiplere vaki itirazların iptali ile % 40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar vekili, arsa sahibinin, sözleşmedeki haklarını davacı şirkete devretmediğini, davacı ile yapılan protokolün hiçbir anlamı olmadığını ve oteli süresinde eksiksiz olarak teslim ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava dışı arsa sahibinin sözleşmedeki haklarını devretmediği, bu nedenle asıl ve birleşen davada davacının dava ehliyetinin olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen davada davalılar vekili ile asıl davada davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 20.09.2013 tarih, 3386 E., 5597 K. sayılı ilamıyla, asıl ve birleşen davada davalılar vekilinin tüm, asıl davada davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddiyle, arsa sahibinin vekili ve kiracısı olan davacı ile davalı yüklenici H. Oto. San. ve Tic. A.Ş. arasında imzalanan 25.04.2008 tarihli protokolde, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden ayrı olarak davacıya, arsa sahibinin vekili olduğu için değil, bizzat kendisine taahhütte bulunulduğu, sözü edilen protokol uyarınca asıl davada talep konusu olan cezai şart hakkında, toplanacak deliller çerçevesinde değerlendirme yapmak ve sonucuna uygun bir karar vermek gerekirken, hatalı değerlendirmeyle asıl davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle asıl davada davacı yararına bozulmuştur.

Asıl ve birleşen davada davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Asıl ve birleşen davada davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve özellikle 25.04.2008 tarihli protokolde davalı K.. Ö..'nun davalı şirket temsilcisi sıfatıyla imzasının bulunmasına, Dairemiz bozma ilamında 25.04.2008 tarihli protokolün davacı ile davalı H.. Oto San. ve Tic. A.Ş arasında yapıldığının ve davalı şirket yönünden bağlayıcı olduğunun açıkça belirtilmesine, kararın sadece davalı şirket aleyhine bozulduğunun, diğer anlatımla davalı K.. Ö..'nun Dairemiz bozma ilamı kapsamı dışında kaldığının bozma ilamından açıkça anlaşılmakta olmasına göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 54,35 TL harç ve takdiren 226,00'şar TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3346, Karar No: 2008/3541, Tarih: 26.06.2008

8. Hukuk Dairesi 2008/3346 E., 2008/3541 K.

**8. Hukuk Dairesi 2008/3346 E., 2008/3541 K.**

**- SATIŞ VAADİ SÖZLEŞMESİ

- TAPULU TAŞINMAZLARIN SATIŞ VE DEVRİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 2 ]

**"İçtihat Metni"**

Remzi ile Fatma ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair (Balıkesir İkinci Asliye Hukuk Hakimliği)'nden verilen 11.03.2008 gün ve 268/109 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların miras bırakanı adına kayıtlı bulunan 1640 ada 1 parsel üzerindeki 1/260 arsa paylı 1. Blok 1. Kat 7 nolu bağımsız bölümün kendi adına satın alınması amacı ile dava dışı Suna'ya vekaletname verildiğini, bu kişi ile davalılar arasında Balıkesir İkinci Noterliği'nin 14.05.2004 tarihli satış vaadi sözleşmesi düzenlendiğini, ancak tapuda devire yanaşamadığını açıklayarak bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar cevap dilekçesinde, davacıya satış yapılmadığını, Suna ile aralarındaki vekalet ilişkisinin kendilerini bağlamayacağını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin dayandığı 14.05.2004 günlü satış vaadi sözleşmesi davalılar ile dava dışı Suna arasında düzenlenmiş olup, davacı bu sözleşmeye göre üçüncü kişi durumunda bulunmaktadır. Bu belgenin düzenlendiği tarihte dava konusu bağımsız bölüm, kat irtifakına göre tapuda kayıtlı bulunan bir yerdir. Tapulu taşınmazların tapu dışı yoldan satış ve devri TMK'nın 706, Borçlar Kanunu'nun 213 ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 10. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddesi hükümleri karşısında geçersizdir. Böyle bir sözleşmeye dayanılarak bağımsız bölümün tapu kaydının iptal ve tesciline karar verilemez. Ancak, koşulları mevcut olduğu takdirde 30.09.1988 gün 2/2 sayılı

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca böyle bir dava dinlenebilir. Tarih ve sayısı anılan İçtihadı Birleştirme Kararının sonuç bölümünde de açıklandığı üzere, Kat Mülkiyeti Kanunu'na tabi olarak yapımına başlanan taşınmazdan bağımsız bölümün satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde, olayın özelliğine göre TMK'nın 2. maddesi hükmü gözetilerek açılan cebri tescil davasının kabul edilebileceği benimsenmiştir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerek gerekçe bölümünde, gerekse sonuç bölümünde açıklandığı üzere, Kat Mülkiyeti Kanunu'na tabi olarak yapımına başlanan taşınmazdan bağımsız bölüm satın alınması halinde, koşulları mevcut ise tescil davası dinlenebilir. Yapımı tamamlanmış olan bağımsız bölümler hakkında İçtihadı Birleştirme Kararı uygulanmaz. Görülmekte olan davada, tamamlanmış bulunan bağımsız bölümün davalılar tarafından dava dışı Suna'ya satış vaadi sözleşmesi ile satımı hususunda tapu dışı yoldan belge düzenledikleri anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, yukarıda tarih ve sayısı yazılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının olaya uygulama kabiliyeti bulunmamaktadır. Mahkemece yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün açıklanan nedenlerle (ONANMASINA), 26.06.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15465, Karar No: 2017/11668, Tarih: 23.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/15465 E.  ,  2017/11668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 24.10.2014 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 01.11.2014 tarihinde temyiz eden sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5374, Karar No: 2016/5054, Tarih: 06.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2016/5374 E.  ,  2016/5054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Ek karar yönünden temyiz isteminin reddi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'nın gıyabi 06.05.2014 tarihli mahkumiyet kararını 03.07.2014 tarihinde temyiz ettiği, temyiz talebinin süre yönünden reddine dair Mahkemenin 07.07.2014 tarihli ek kararının sanığın temyiz dilekçesinde bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı ,ancak dosya içerisinde ek kararın sanığa tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının bulunmadığı gibi PTT gönderi sorgulamasında tebliğ edilmeksizin iade edildiği anlaşılmakla,

Temyiz isteğinin reddine dair 07.07.2014 tarihli ek kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre sanığa usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz edilmesi halinde ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06.04.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17244, Karar No: 2015/12065, Tarih: 19.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/17244 E.  ,  2015/12065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı Hazine temsilcisi, .. Mahalle çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında yol boşluğu olarak tespit harici bırakılan 532,79 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümü hakkında .. Asliye Hukuk Mahkemesinde .. tarafından açılan davanın takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayıldığı, çekişme konusu bölümün ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine tarafından, paftasında yol boşluğu olarak bırakılan taşınmaz bölümünün Hazine adına tesciline karar verilmesi için dava açılmıştır. Mahkemece, yol boşluğu niteliğindeki taşınmazın Hazine adına tescilinin mümkün olmadığı böyle yerlerin yalnızca haritasında gösterilmekle yetinileceği kabul edilmek suretiyle davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın ekonomik yarar sağlanması mümkün yerlerden olup olmadığı yeterince araştırılmadığı gibi, aynı taşınmaz bölümüne ilişkin olarak ... mirasçısı ... tarafından 02.05.2014 tarihinde açılan ve temyiz incelemesi aynı gün yapılan Ömerli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/54 Esas, 2014/145 Karar sayılı dosyası ile eldeki dosyanın birleştirilerek birlikte görülmesi gerekliliği de göz önünde bulundurulmamıştır. Hal böyle olunca; mahkemece verilecek kararların birbirini etkileyecek olması ve delillerin doğru değerlendirilmesi için her iki dosyanın birleştirilerek birlikte görülmesi gerektiği düşünülmek suretiyle davaların birleştirilmesine karar verildikten sonra davanın esasına girilmeli, taşınmazın bulunduğu yerleri iyi bilen, elverdiğince yaşlı ve tarafsız kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarının katılımı ile mahallinde yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında taşınmazın öncesinin ne olduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı hususlarında yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, beyanlar arasında çelişki bulunması halinde, gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı, ziraat bilirkişisinden çekişmeli taşınmaz bölümünün önceki ve halihazırdaki niteliğini, kullanım durumunu belirten ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı HMK'nın 290/2. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip, sınırları da kabaca işaretlenerek, mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulmalıdır. Bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9021, Karar No: 2013/479, Tarih: 16.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/9021 E.  ,  2013/479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti davasının reddine ve alacak davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ...'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ...'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan...yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya ve davalılardan ..........'ne iadesine 16/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.