muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10301, Karar No: 2014/8500, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10301 E.  ,  2014/8500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/280, Karar No: 2020/1384, Tarih: 03.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2020/280 E.  ,  2020/1384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının genel müdür sıfatıyla çalışmakta iken usulsüz iş ve eylemlerde bulunduğu, haksız menfeat sağladığının tespit edildiği, hakkında şikayette bulunulduğu ve davacının 03.12.2010 günü tutuklandığını, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma sonrasında yapılan yargılama neticesinde toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dava, davalı şirkette genel müdür olarak görev yapan davacının hizmet akdinin haksız feshedildiği iddiasıyla kıdem tazminatı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece tesis edilen ilk karar dairemiz tarafından ; "Davalı vekili, davacının iş akdinin İş Kanunu'nun 25/2 maddesi (e) bendi gereğince 23/12/2010 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini savunmasına rağmen Mahkemece, davacı işçinin gözaltına alınması veya tutuklanması halinde devamsızlığın aynı Kanun'un 17. maddesinde sözü edilen bildirim süresini aşması durumunda işverenin derhal fesih hakkının olduğunun hükme bağlandığı, davacının 03/12/2010 tarihinde tutuklandığı ve henüz bildirim süresi dolmadan 23/12/2010 tarihinde iş akdinin feshedildiği yine ceza davasında davacının beraat ettiğide göz önüne alınarak işverence yapılan feshin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı şirketin davacıya hitaben gönderdiği, 27.12.2010 tarihli yazı ile “T.C Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 23.12.2010 tarih ve 3705 sayılı yazıları gereği 1163 Sayılı Kooperatifler Kanununun 5983 Sayılı Kanun ile değiştirilen 90. maddesi gereğince görevinize tedbiren son verilmiştir." iş akdinin fesh edildiği anlaşılmıştır.

Davalı şirketin davacıya hitaben gönderdiği, 27.12.2010 tarihli yazı ile “T.C Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 23.12.2010 tarih ve 3705 sayılı yazıları gereği 1163 Sayılı Kooperatifler Kanununun 5983 Sayılı Kanun ile değiştirilen 90. maddesi gereğince görevinize tedbiren son verilmiştir." iş akdinin fesh edildiği anlaşılmıştır.

Davalı vekili, görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur. 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 342. maddesinde, anonim şirket genel müdürlerinin iş görme edimini yerine getirmemiş olması halinde, şirket yönetim kurulu üyeleri ile aynı hükümlere tabi tutularak sorumlu olacağının kabul edildiği belirtilmiş ise de, açılan davanın genel müdürün sorumluluğundan kaynaklanan bir dava olmadığı, davacının genel müdür sıfatı ile hizmet akdi ile davalı şirkette çalıştığı ve davanın davacı işçi tarafından şirkete karşı açılan kıdem tazminatı alacağı istemi üzerine olduğu anlaşıldığından, iş mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı vekilinin temyiz isteminde belirttiği, .... 3.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/66 esas sayılı dosyasının ise kesinleşip kesinleşmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Mahkemece, ceza dosyasında davacıya isnat edilen eylemler ile davacının iş akdinin feshine dayanak teşkil eden eylemlerin aynı olup olmadığı konusunda işin esasına girilerek inceleme yapılmadan yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi hatalı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir." gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra davacının yargılandığı ceza mahkemesi dosyasında beraat ettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak davacının yargılandığı ... 3.ACM 2014/66 esas sayılı dosyada, karar dosya içindeki belgelere göre, zimmet, hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma, suçları yönünden temyizde onanarak 06/12/2018 tarihinde, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan ise katılma talebinde bulunanların temyiz hakkınınn bulunmaması ve savcılık tarafından kararın temyiz edilmemesi nedeni ile temyiz istemlerinin reddine karar verilerek 04/09/2015 tarihinde kesinleşmiştir. Ancak Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2017/5382 esas 2018/9559 karar ve 06/12/2018 Günlü kararının incelenmesinde ise, ceza dairesi kararının 20. ve 21. sayfasında; "... Şeker Fabrikası A.Ş'ye ait İncesu gebe düve ve süt üretim tesisleri inşaatı yapımı ile ilgili olarak yapılan ihalede, ihaleyi kazanan firmanın sunduğu iş bitirme belgesinin yeterli olmadığı ve hak edişlerde firmaya fazla para ödenerek şirketin zarara uğratıldığı iddiaları ile ilgili olarak ihaleye katılan firma yetkilileri, ihale komisyonu üyeleri ve hak edişlerde görevli sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulmuş ise de; yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda, kazanan firmanın ihaleye sunduğu iş bitirme belgesinin usulüne uygun ve yeterli olduğu belirtilirken, hak edişlerde fazladan para ödenmesi ile ilgili olarak idarenin hak ediş sırasında rapor aldığı Yapıtek firmasının sorumlu olabileceğinin belirtilmesi karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılabilmesi açısından, ihaleye konu işle ilgili hak edişlerin ve ihale sürecindeki işlemlerin sözleşme ve şartnamelere uygun olarak yapılıp yapılmadığı, hak ediş ile yapılan işler arasında fark bulunup bulunmadığı, bu kapsamda her bir sanığın sorumluluğunu ayrı ayrı irdeler şekilde konunun uzmanlarından oluşan yeni bir bilirkişi kurulundan alınacak raporun sonucuna göre her bir sanığın suç kasıtları ayrı ayrı değerlendirilerek tek eylemi bulunan sanıklar yönünden eylemlerinin sübutu halinde TCK'nın 158/1-h maddesinde tanımlanan nitelikli dolandırıcılık suçunun, birden fazla eylemi bulunan sanıklar yönünden ise bu eylemleri ile iddianamenin farklı bölümlerinde anlatılan ve aynı suçun konusunu oluşturan diğer eylemlerinin sübutu halinde TCK'nın 158/1-h, 43/1

. maddelerinde tanımlanan zincirleme biçimde nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşup oluşmadığı karar yerinde tartışılarak bir hükme varılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde beraat hükümleri kurulmasının hatalı olduğu " gerekçesi ile yerel ceza mahkemesi karrarın nitekli dolandırıcılık suçu yönünden bozulduğu anlaşılmaktadır. Yerel ceza mahkemesi kararına göre ise; C-9 sırasında eylem davacı yönünden ; eksik olarak yapılan ilgili mühendislerce bu hususta düzenlenen raporlara riayet etmeyerek tesis inşaatına ilişkin kesin ve geçici hak edişleri sözleşmede belirtilen şartlara uygun olmadığı halde onaylanması sırasında TCK 158/1-e,i maddesi gereği nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı cezalandırılması istemidir. Mahkemece davacının yargılanmış olduğu ceza davasında nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden kararın kesinleşmediği dikkate alınmaksızın ayrıca davacıya isnat edilen eylemler ile davacının iş akdinin feshine dayanak teşkil eden eylemlerin aynı olup olmadığı belirlenmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur. Mahkemece davacıya isnat edilen eylemler ile davacının iş akdinin feshine neden olan eylemlerin aynı olduğunun tespiti halinde ilgili ceza davası sonucu beklenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Anılan yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/02/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8736, Karar No: 2016/4983, Tarih: 07.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/8736 E.  ,  2016/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Suça konu 15.02.2012 keşide tarihli 24.670-TL bedelli çekin sahte olarak düzenlenip, sanık tarafından kullanıldığının iddia edildiği olayda; sanığın savunmasında belirttiği......ve ....'in sanık olma ihtimallerine binaen tanıklıktan çekinme hakkı da hatırlatılarak dinlenilmeleri, adı geçen kişiler ve sanık yönünden resmi kurumlardaki tatbike medar samimi yazı ve imza örnekleri celp edilip çekteki yazı ve imzaların aidiyeti konusunda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10543, Karar No: 2010/4941, Tarih: 31.03.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/10543 E.  ,  2010/4941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 4.maddesi uyarınca para cezasına çevrilmesi ve TCK. nun 72.maddesi uyarınca içtimaı ile bulunan toplam ve sonuç adli para cezası miktarının, 5237 sayılı TCK.na göre hapis cezasında takdiri indirim yapılıp, para cezasına çevrilmesi durumunda bulunacak miktardan az olması karşısında tebliğnamedeki (1) nolu; Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tayin olunan cezada TCK.nun 81. maddesi ile artırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 156.maddesiyle 6136 sayılı Kanunun 13/4. madde ve fıkrasında yapılan lehe değişiklikle, adli para cazasının asgari haddinin adli gün sayısı olan 5 güne karşılık gelen 100 TL olarak belirlenmesi ve sanık hakkında da asgari hadden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, temel adli para cezasının 100 TL'ye indirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen temel adli para cezasının 100 TL'ye ve 647 sayılı Kanunun 4.maddesi uyarınca hapisten çevrilen adli para cezası ile temel adli para cezasının TCK.nun 72.maddesi uyarınca içtimaı sonucu, toplam ve sonuç adli para cezasının da 280 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usül ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA) 31.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12218, Karar No: 2015/12291, Tarih: 07.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12218 E.  ,  2015/12291 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Anamur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2011

NUMARASI : 2011/20-2011/768

DAVACILAR : H.. T.. - H.. T..

DAVALILAR : Hazine - Akine Köyü Tüzel Kişiliği

DAVA KONUSU : Akine köyünde bulunan ve bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen taşınmaz

Taraflar arasındaki Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkin davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 27/10/2014 gün ve 2014/5542 - 2014/8819 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalılar Hazine ve M.. B.. vekilleri tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemiz kararı, karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usûl ve kanuna da uygun olduğundan davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin reddi gerekmiştir.

M.. B.. vekilinin karar düzeltme istemi yönünden ise; 02/11/2011 tarihli yerel mahkeme kararına karşı davalı köy tarafından temyiz yoluna başvurulmamıştır. Daha sonra 6360 sayılı Kanun gereği davalı köyün tüzel kişiliğinin kaldırılması nedeniyle Dairemizin onama ilamı Belediye Başkanlığına tebliğ edilmiştir. Davalı köyün yerel mahkeme hükmünü benimseyerek temyiz etmemesi ve Dairece yerel mahkeme kararının davalı köy aleyhine bozulmadığı dikkate alındığında davalı köy yönünden yerel mahkeme hükmünün kesinleştiği ve M.. B..nın yerel mahkeme kararının köy yönünden kesinleştiği tarihten sonra 6360 sayılı Kanun gereğince taraf haline geldiği anlaşılmaktadır. Buna göre, yerel mahkeme hükmü Belediye taraf haline gelmeden davalı köy yönünden kesinleştiğinden M.. B..nın Dairemiz kararına karşı karar düzeltme talep hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle, M.. B.. vekilinin karar düzeltme isteyen dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin REDDİNE; yine, yukarıda açıklanan nedenler ile; davalı M.. B.. vekilinin karar düzeltme isteğini içeren dilekçesinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 248.00.- TL para cezasının Hazine ve belediye başkanlığından ayrı ayrı, Harçlar Kanunu uyarınca 57.60.- TL ret harcının ise, belediye başkanlığından alınmasına 07/12/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12180, Karar No: 2011/12735, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/12180 E.  ,  2011/12735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin yüzüne karşı tefhim olunan 29.06.2006 tarihli beraat hükmüne yönelik, katılan vekilinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 10.07.2006 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22433, Karar No: 2015/10318, Tarih: 28.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/22433 E.  ,  2015/10318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, basamak intibakı yapılarak belirlenecek aylık farklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 01.01.1985 – 19.01.2000 döneminde 2926 sayılı Kanuna tabi sigortalılığı bulunan, 01.02.2000 günü itibarıyla 2. basamak üzerinden kendisine yaşlılık aylığı bağlanan davacının istemi, 01.10.2008 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanun hükümleri kapsamında intibakı yapılmak suretiyle saptanacak fark aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsiline ilişkin olup davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 günü yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. maddesiyle eklenen Geçici 21. maddede “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmüne yer verilmiş ise de anılan Geçici 21. maddenin yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesiyle 01.01.2008 tarihine kadar, sonrasında ise 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereğince 01.10.2008 tarihine kadar ertelenmiş ve aynı tarih itibarıyla yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106. maddesinin 2. bendi gereğince de yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, uygulama olanağı

bulunmayan Geçici 21. maddeye ilişkin bu gerekçeyle davanın reddedilmesi gerekirken, mahkemece red gerekçesinin hatalı belirtilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

bulunmayan Geçici 21. maddeye ilişkin bu gerekçeyle davanın reddedilmesi gerekirken, mahkemece red gerekçesinin hatalı belirtilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Kararın gerekçe bölümünün son üç paragrafının çıkartılarak yerine “davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. maddesiyle eklenen ve “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmünü içeren Geçici 21. maddenin yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesiyle 01.01.2008 tarihine kadar, sonrasında ise 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereğince 01.10.2008 tarihine kadar ertelenmiş ve aynı tarih itibarıyla yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106. maddesinin 2. bendi gereğince de yürürlükten kaldırılmış olması ve sonuçta anılan maddenin uygulama olanağının kalmamış bulunması gözetilerek davanın reddi yönünde aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.” cümlesinin yazılarak bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3489, Karar No: 2023/5811, Tarih: 12.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3489 E.  ,  2023/5811 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 10.10.2023 günü hazır bulunan davacılar vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat Senanaz Delil dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'ün diğer müvekkili ...'ün çocuğu olduğunu, müvekkili ...'ü hamileliği süresince kadın doğum uzmanı Dr. ...'ın takip ettiğini, davalı ... şirketinin kadın doğum uzmanı Dr. ...'ı tıbbi kötü uygulamaya ilişkin zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesini tanzim ederek tarifede belirlenen 800.000,00 TL'lik teminat limiti dahilinde maddi, manevi zarardan doğan sorumluluğu üstlendiğini, müvekkilinin hamileliği boyunca davalının sigortalısı doktor tarafından takip edildiğini, anılan doktorun genel olarak tıbbi kötü uygulaması sonucu down sendromunun hamilelikte teşhis edilemediğini ve küçük ...'ün down sendromlu olarak doğduğunu, vekâlet ilişkisi kapsamında davalının özen borcunun bulunduğunu, çocuğun iş göremezlik oranının %85 olarak tespit edildiğini iddia ederek müvekkili küçük ... için 15.000,00 TL maddi (bakıcı ücreti dahil) ve 20.000,00 TL manevi tazminat, müvekkili anne ... için 10.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 45.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 19.02.2020 tarihli değer artırım dilekçesi ile maddi tazminat talebi yönünden fazlaya dair talep ve dava hakları mahfuz kalmak kaydıyla müvekkili küçük ... için maddi tazminat talebini 770.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP