muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5834, Karar No: 2023/5495, Tarih: 21.09.2023

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurenin halasının eşi olan sanık tarafından, gerek mağdurenin evinde ve gerekse mağdurenin ailesinin koruma ve gözetim altında bıraktığı sanığın ikametinde pek çok kez mağdureye vajinal yoldan cinsel organını sokması şeklinde kabul edilen eyleminde, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verildiği,

2. Mağdurenin olay nedeniyle aldırılan raporunda mağdurenin anatomik olarak bakire olduğu belirtilmiş ise de, yine aynı raporda hymenin ereksiyon halindeki penisin duhulü ile yırtılmayacağı, ancak vajinal yolla bir doğumla yırtılabilecek özellikte olduğunun belirtildiği hususu gözetilerek, sanığın mağdure ile arasındaki konuşmayı içeren ses kaydı dinleme ve çözüm tutanağının içeriği ile sanığın ses kaydı ve içeriğini kabul etmesi, mağdurenin arkadaşları olan tanıkların mağdurenin yaşadığı istismarı kendilerine anlattığına ilişkin beyanları, İstanbul Adlî Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun Raporunda mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi ve mağdurenin annesinin yargılama aşamasındaki beyanının içeriği ile mağdurenin aşamalarda değişen beyanlarının, mağdurenin ve annesinin yakın akrabaları olan sanığın suçtan kurtulmasını sağlamaya yönelik olduğu değerlendirilerek mağdurenin soruşturma aşamasındaki ilk beyanlarının gerçeği yansıttığı kanaatine varılarak, suç tarihindeki Kanun lehe görülerek, sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Mağdurenin soruşturma evresindeki beyanlarından yargılama aşamasında döndüğü, dosyaya yansıyan ve sanığın da zımnen doğruladığı ses kaydı içeriğine göre sanığın eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştireceğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuş, bu nedenle Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Şikâyetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle şikâyetçi Bakanlık vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, REDDİNE,

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/56 Esas, 2014/262 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5559, Karar No: 2014/12181, Tarih: 04.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5559 E.  ,  2014/12181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14379, Karar No: 2015/26856, Tarih: 01.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14379 E.  ,  2015/26856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/59861

MAHKEMESİ : Kütahya(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2014

NUMARASI : 2012/856 (E) ve 2014/35 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık D.. Ç.. hakkında müşteki S.. E..'a karşı yaralama suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında şikayetten vazgeçme sebebiyle düşme kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmiş ise de; 1412 sayılı CMUK'un 309. maddesine göre, sanık lehine konulan usul kurallarına riayetsizlik nedeniyle, Cumhuriyet savcısına sanık aleyhine hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin CMK'nin 290 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sanıklar F.. S.. ve S.. E.. hakkında D.. Ç..'ı yaralama suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa, mağdur ve tanık beyanlarına göre; sanıklar F.. S.. ve S.. E..'un müşteki D.. Ç..'ı yaraladığına dair delil bulunmadığından mahkemenin beraate ilişkin kabul ve uygulaması yerinde olduğundan tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3)Sanıklar D.. Ç.. ve H.. Ö.. hakkında karşılıklı yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin 3. fıkrasında “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı” ve 5237 sayılı TCK'nin 50. maddesinin 2. fıkrasında ise, “suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği” düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına karar verilmesinin gerekmesi karşısında, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı Kanun’un 50/1.-a fıkrası maddesi dışında yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, sanıklar D.. Ç.. ve H.. Ö.. hakkında yaralama suçundan mahkumiyet hükümleri kurulurken verilen cezalarının yasada aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezası dışındaki diğer tedbirlerden birine çevrilebilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden adli para cezasına çevrilmesi

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9223, Karar No: 2019/11987, Tarih: 04.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9223 E.  ,  2019/11987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 11.07.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11373, Karar No: 2017/24041, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11373 E.  ,  2017/24041 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23469, Karar No: 2017/6278, Tarih: 01.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/23469 E.  ,  2017/6278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... Sigorta AŞ vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 29/11/2009 tarihinde davalı ... ... sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobil ile ... şehir merkezinden ... istikametine doğru seyrederken aşırı hız ve geçiş kurallarına uymaması nedeniyle ... ... yakınlarında aracın kontrolünü kaybederek otobüs durağına girmesi sonucu aralarında müvekkillerinin kızı ....da bulunduğu 5 kişinin ölümü ve 3 kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazası meydana geldiğini davalılardan ... un araç maliki generali sigorta A.Ş nin ise aracın zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigorta edeni olduğunu yapılan soruşturma sonucu ... 4 ... nin 2009/465 esasında kamu davası açıldığını ve yapılan yargılama sonucunda davalı ... un kazanın oluşumunda tam kusurlu kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiğine henüz kararın kesinleşmediğini kazada vefat eden müvekkillerinin kızı ...... ... üniversitesi iktisadi bilimler fakültesi kamu yönetimi bölümü son sınıfında başarılı bir öğrenci olduğunu, kızlarının vefatının müvekkillerini perişan ettiğini çalışma güçlerini son derece azaltıp yaşama sevinçlerini yok ettiği kazanın üzerinden 1 yıl geçmesine karşı müvekkillerinin üzüntülerinin azalacağına artığını, müvekkillerinin çok şeyler beklediği kızlarının ileriye yönelik desteğinden de mahrum kaldıklarını ayrıca

defin masrafları ve ölüm sonrası hayır ve devir işlemleri içinde masraflar yaptıklarını bu itibarla fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla ve sigorta şirketi poliçesindeki limit ile sınırlı olmak üzere müvekkillerinden ... için 25.000 ... ... için 25.000 TL toplam 50.000 TL olmak üzere maddi tazminat yine duyulan üzüntünün para ile telafisi mümkün olmamakla birlikte üzüntünün kısmen azaltılabilmesi için sigorta şirketi dışındaki davalılardan müvekkillerinden taki için 25.000 TL zerrin için 25.000 TL toplam 50.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ve yargılama giderleri ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davacılar vekili, 03.12.2012 taraihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini dvacı Taki için 60.445,07 TL, davacı ... için 60.455,07 TL ve 1.030,00 TL cenaze gdieri toplam 121.940,14 TL olarak ıslah etmiştir.

Davacılar vekili, 03.12.2012 taraihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini dvacı Taki için 60.445,07 TL, davacı ... için 60.455,07 TL ve 1.030,00 TL cenaze gdieri toplam 121.940,14 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı Generali sigorta şirketi vekili;söz konusu vefat olayı nedeniyle davacı tarafın taleplerinin değerlendirildiğini konuyla ilgili oluşturulan dosyada kazanın oluşumunda sürücü atıl arda ... tam kusurlu olduğunun anlaşıldığını ve müteveffanın davacılara destek durumunun tespit ve tazminat miktarının belirlenmesi bakımından aktüerya siciline kayıtlı bilirkişiden aktüerya raporu aldıklarını raporda müteveffanın yaşı eğitim durumu, muhtemel yaşam süresi, muhtemel kazancı davacıların yaşları, muhtemel yaşam süreleri gibi hususlar nazara alınarak davacı anne ... için 20.234,73 TL baba Taki için 18.359,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı hesaplandığının ve davacıların vekiline 29/04/2010 tarihinde hesaplanan tazminatın müteveffanın varisleri olan davacılara banka hesap nosu bildirilmesi durumunda 7 gün içinde ödeneceğinin bildirildiğini ancak teklif edilen rakamın kabul edilmediğini, bu bakımdan belirledikleri rakamın davacılara ödenmesi konusunda tevdi mahalli tayin edilmesini talep ettiklerini bu bakımdan açılan davada davacıların hukuki bir menfaatinin bulunmadığını öte yandan çocukların ancak zaruret içinde olan anne babalarına bakmakla yükümlü bulunduklarına davacıların fazla taleplerine ilişkin destek durumunu ve bu bakımdan zararları olduğunu ıspat etmeleri gerektiğini, fazla talep olunan miktar yönünden de davanın reddi ve tevdi mahalli talep ettikleri kısım yönünden ise faiz ve ferilerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; söz konusu kazanın ve vefat olayının sadece davalı ... ardanın kusurundan değil bir çok nedenin bir araya gelmesinden doğduğunu, davalı ... ardanın orta şeritte seyir halindeyken önde giden aracın ani fren yapması sonucu önündeki araca çarpmamak için sol şerite geçtiğini ancak yolun ıslak olması nedeniyle aracın kaydığını, kayan aracı kontrol etmeye çalışırken aracın yan vaziyette kayarak otobüs durağının banketine çarpıp kontrolden çıkıp takla attığını bu sırada durakta bekleyen kişilerin zarar gördüğünü, davalının aşırı hızının söz konusu olmadığını, müvekkilleri.. ... anne babasının öğretmen olup iyi bir ailede yetişen üniversite öğrencisi olduğunu hayatının her alanın da yasalara ve toplumsal kurallara uygun davrandığını, kardeşini bir trafik kazasında kaybetmiş olması nedeniyle tüm sürücülerin gösterdiği dikkat ve özenden daha dikkatli olduğunu, kaza sırasında alkollü ve uykusuz ya da yorgun olmadığını ve asla aşırı hızlı seyretmediğini, yine araçta teknik bir arızanın bulunmadığını kazanın tek nedeninin öndeki aracın ani fren yapması ve yolun ıslak olması olduğunu, manevi tazminat miktarının fahiş olduğu nazara alınarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın ksıemn kabulü ile davacı baba ... için 41.678,34 TL davacı anne ... için 41.678,34 TL olmak üzere toplam 83.356,68 TL maddi tazminat alacağının davalılardan sigorta şirketi yönünden poliçesindeki limitle sınırlı olmak ve tahsilde tekerrüre neden olmamak koşulu ile faizdende başvuru tebliğ tarihine göre temerrüt tarihi olan 23/01/2014 tarihinden itibaren sorumlu olmak, diğer davalıların ise faizden olay tarihi olan 29/11/2009 tarihinden itibaren sorumlu olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ÖDENMESİNE,Davacıların maddi tazminattan fazlaya ilişkin taleplerinin REDDİNE; Davacı tarafın manevi tazminat taleplerinin KISMEN kabulü ile davacı baba ... için 20.000 TL davacı anne ... için 20.000 TL olmak üzere toplam 40.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 29/11/2009 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve... işletilecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacılara ödenmesine, davacıların manevi tazminattan fazlaya ilişkin taleplerinin reddine,karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, makbuz, ödme belgesi ve davacı tarfında kabulü ile sabit olduğu üzere, davalı ... şirketi tarafından davacılara yargılama devam ederken 19.04.2011 taraihinde toplam 38.593,74 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.Ancak Mahkemece hükme esas alınan 13.11.2013 taraihli aktüer bilirkişi raporunda,davacı anne ve baba için yargılama sırasında ödenen bu rakam tenzil edilmeden yapılan hesaplamaya göre karar verilmiştir.Bu nedenle; Mahkmece; öncelikte davacı anne ve baba için davalı ... şirketi tarafından dava açıldıktan sonra yapıldığı anlaşılan toplam 38.593,74 TL tazminat ödemesinin ne kadarının anne ne kadarının baba için yapıldığının tespit edilmesi; akabinde davacı anne ve baba için yapılan destekten yoksun kalma hesabından, ayrı ayrı davacı anne ve baba için yapılan sigorta ödmesinin, ödeme dava açıldıktan sonra yapıldığından güncellenmeksizin tenzil edilmesi gerekirken; davacılara yapılan sigorta ödemesi göz ardı edilerk yapaılan eksik, hatalı, hesplamaya göre karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3- Mahkemece, hükme esas alındığı belirtilen Av.... tarafından düznelenen 13.11.2013 tarihli aktüer raporunda, davacı anne ... için 41.447,18 TL ve davacı baba Taki için 41.447,18 TL destekten yoksun kalma tazminatı hesap edilmesine rağmen, Mahkemece gerekçesi açıklanmaksızın hesaplanandan fazla olarak davacı baba ... için 41.678,34 TL ve davacı anne ... için 41.678,34 TL olmak üzere toplam 83.356,68 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

4-Somut olayda, davacıların kızı destek ....'ın, kaza tarihinde ... Üniversitesi Kamu Yönetimi Bölümü 4.sınıf öğrencisi olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan 13.11.2013 tarihli aktüer raporunda davacınların desteğinin eğer ölmesydi 2010 yılının Haziran ayında mezun olacağı, 1 ay sonra iş bulacağı ve ve Maliye Bakanlığının 25.07.2013 taraihli cevabi yazısına göre 9/1 kadrosunda 1.146,00 TL maaşla memur olarak işe başlayarak

gelir elde edeceği kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak hayatın olağan akışına ve ülkemizde memuriyete geçiş için sınav ve atama şartı bulunmasına göre; desteğin mezun olduktan 1 ay sonra memur olarak işe başlayacağının kabulü mümkün değildir. Bu halde Mahkemece; davacılar desteğinin üniversiteden muhtemel mezun olma tarihi, yaşasa idi mezun olacağı bölümle ilgili mezuniyetinden sonra ne kadar süre de iş bulabileceği ve ne kadar maaşla çalışmaya başlayacağı gibi hususların tespit edilmesi; kazanılmış haklara da halel gelmemek kaydıyla, davacıların destekten yoksun kalma tazminatın belirlenmesi için başka bir aktüerya uzmanı bilirkişilerden denetime elverişli, ayrıntılı rapor alınarak karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye ve hatalı değrlendirmeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

5-2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 99/1.maddesinde "sigortacının, kendisine tazminat ödenmesi için gerekli ihbar yapılıp belgenin ibrazından itibaren 8 iş günü içinde ödeme yapacağı" hükme bağlanmıştır. Dosya kapsamına göre; davacılar davadan önce 14.01.2010 tarihinde davalı ... şirketine başvurmuşlardır. Bu durumda Mahkemece; davalı ... şirketinin 23.01.2010 tarihinde temerrüde düştüğünün kabulü gerekirken, davalı ... şirketinin 23.01.2014 tarihinde temerrüde düştüğünün kabulü ile davalı ... şirketi aleyhine tazminata 23.01.2014 tarihinden itibaren faiz işletilmesi de doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; 2 ,3 ve 4 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin, 5 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı ... şirketine geri verilmesine 01.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.