muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6489, Karar No: 2011/2292, Tarih: 14.04.2011

Davacı, taşeron sözleşmesi ve protokol uyarınca aylık hakedişlerden ihale tenzilatı sonrası kalan KDV’ye esas brüt tutar üzerinden yükleniciye verilmesi kararlaştırılan %2 ve %3,5 yerine %9,75 oranında fazla ödeme yaptığını ileri sürerek 826.546,44 TL fazla ödemenin istirdadını talep etmiştir.

Davalı fazla ödeme iddiasını kabul etmemiş, hakedişten yapılan diğer kesintilerden de davacının sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı yüklenici, dava dışı iş sahibi ... Üniversitesi Rektörlüğü ile 01.09.2000 tarihinde imzaladığı sözleşme ile üstlendiği ... Merkez Kampusü Derslik Grubu I. Kısım inşaatı işinde, rektörlük, kütüphane, konferans salonu, İktisadi ve İdari Bilimler, Hukuk Fakültesi ve Sağlık Bilimleri Fakültesi inşaatı, mekanik ve elektrik işlerini 02.01.2011 tarihli taşeron sözleşmesi ile davacı taşerona devretmiştir. Taşeron sözleşmesinin 5. maddesinde işin ana sözleşmeye göre ve 2001 yılı birim fiyatlarıyla keşif bedelinin 1.400.000,00 TL olduğu belirtildikten sonra taşeronun yükleniciye, yüklenicinin ana sözleşme ve eki keşif özeti birim fiyatları ile idareye yapacağı aylık hakedişlerden ihale tenzilatı sonrası kalan KDV’ye esas brüt tutar üzerinden (KDV ilavesi ve stopaj-SSDF kesintileri yapılmadan) %2 ödeyeceği, özel fiyatlardan %3 ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Bilahare 03.01.2002 tarihli protokolün 4. maddesi ile bu hüküm “Bundan böyle taşeron yükleniciye, yüklenicinin ana sözleşme eki keşif özeti birim fiyatları ile idareye yapacağı aylık hakedişlerden ihale tenzilatı sonrası kalan KDV’ye esas brüt tutar üzerinden %3,5 ödeyecek, özel fiyatlara ayrıca değişik bir yüzde uygulanmayacaktır.” şeklinde değiştirilmiştir. Ayrıca taşeron sözleşmesinin vergi ve harçlar başlıklı 10. maddesinde de taşeronun vergilendirme hukuku bakımından Türk vergi mevzuatına uymakla yükümlü olduğu belirtildikten sonra, işlerin yapımına ilişkin olarak tahakkuk edecek her türlü vergi, resim, harç ve fonlar ile bunlarda olabilecek artışların taşeronun sorumluluğu altında olduğu kabul edilerek, sayılanlarla sınırlı olmamak üzere sorumlu olduğu vergi ve harçlar belirtilmiş

ve taşeron sözleşmesinin kati teminatın iadesi başlıklı 17. maddesinde yapılan iş miktarına göre SSK primleri, stopaj, KDV, damga vergisi gibi vergileri taşeronun ödeyerek ilişiksiz belgesi aldıktan sonra kati teminatın iade edileceği kabul edilmiştir. Daha sonra yapılan protokolde bu maddede herhangi bir değişiklik yapılmamıştır. Yanlar arasındaki uyuşmazlık davalı yükleniciye iş sahibince tahakkuk ettirilen hakediş bedelinden davacıya sözleşmede kararlaştırılandan eksik ödeme yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Taşeron sözleşmesinin 5 ve 03.01.2002 tarihli protokolün 4. maddelerindeki ödeme, hakediş bedelinden davalı yükleniciye yapılacak ödeme oranlarını göstermektedir. Sözleşmenin kati teminatın iadesi başlıklı 17. maddesi ile vergi ve harçlar başlıklı 10. maddesine göre taşeron SSK primleri, stopaj, KDV, damga vergisi ve Türk vergi mevzuatına göre her türlü vergi, resim, harç ve fonlardan sorumlu olduğundan sözkonusu maddelerde yükleniciye verilecek oran dışındaki hakediş bedelinden arta kalan %98, %96,5 gibi oranlarındaki miktarın tamamının davacı taşerona verileceği sonucunu çıkartmak mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece yeniden oluşturulacak konusunda uzman bir teknik, bir mali müşavir ve yorumda yardımcı olmak üzere bir hukukçudan oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulundan sözleşme süresinde tuttukları tarafların ticari defter, kayıt ve belgeleri üzerinde de inceleme yaptırılarak taşeron sözleşmesinin 10 ve 17. maddelerindeki taşeronun sorumluluklarını da gözönünde tutmak suretiyle sözleşme ve protokol gereği davalının fazla tahsilat yapıp yapmadığı, davacı taşerona eksik ödeme yapılıp yapılmadığı, eksik ödeme yapılmışsa miktarı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin bu hükümlerine göre inceleme yapmayan yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Yerel mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması gerekirken vergi, resim, harç, prim, fon vs.den taşeronun sorumlu olduğuna dair sözleşme hükümleri gözden kaçırılarak onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulü uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 05.07.2010 gün 2010/2583 Esas, 2010/3836 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılarak yerel mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcı ile ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 14.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2821, Karar No: 2023/3152, Tarih: 20.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/2821 E.  ,  2023/3152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/307 E., 2018/31 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2018 tarihli ve 2017/307 esas, 2018/31 karar sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci ile dördüncü fıkraları uyarınca 4.700,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 07/03/2018 tarihinde istinaf edilmediğinden kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08/02/2023 tarihli ve 94660652-105-35-16503-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/20459 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/20459 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 89/1 ve 89/2-b-e maddeleri uyarınca tayin edilen 270 gün adli para cezasından anılan Kanun’un 621. maddesi gereğince 1/6 oranında arttırım yapılırken hesap hatası yapılarak 225 gün adli para cezası yerine, 235 gün adli para cezası tayin edilmesini müteakip, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince 4.500,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 4.700,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği belirlenen 180 gün karşılığı adlî para cezası üzerinden ikinci fıkranın (b) ve (e) bentleri gereğince (1/2) oranında artırım yapılarak 270 gün karşılığı adlî para cezası hesaplandığı, ancak aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanırken hesap hatası yapılarak cezanın “225 gün karşılığı adlî para cezası” yerine “235 gün karşılığı adlî para cezası” olarak belirlendiği, sonuç cezanın da bu nedenle "4.500,00 TL" yerine "4.700,00 TL" olarak hesaplanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edildiği anlaşılmıştır.

3. Buna göre, sanık hakkında tayin edilen cezanın“225 gün karşılığı adlî para cezası” yerine “235 gün karşılığı adlî para cezası” olarak belirlenmesi, sonuç cezanın da bu nedenle "4.500,00 TL" yerine "4.700,00 TL" olarak tespiti Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2018 tarihli ve 2017/307 esas, 2018/31 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasının üçüncü paragrafında yer alan "235 gün karşılığı adli para cezası" ibaresinin, "225 gün karşılığı adli para cezası" olarak, beşinci paragrafta yer alan " 235 gün karşılığı 4.700 TL Adli para cezası" ibaresinin de, " 225 gün karşılığı 4.500 TL Adli para cezası" şeklinde değiştirilmesi ile diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10306, Karar No: 2018/2413, Tarih: 13.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/10306 E.  ,  2018/2413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 13.03.2018 tarihinde davacı vekili Av. ... geldi. Davalılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dava dilekçesinde paranın davacı tarafından davalıların murisi ...'ye elden verildiğinin belirtilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4843, Karar No: 2015/21628, Tarih: 17.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4843 E.  ,  2015/21628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2014

NUMARASI : 2013/865-2014/942

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatların miktarı, tedbir nafakası, reddedilen yoksulluk nafakası ve kişisel ilişki yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, davalı-davacı kadın yararına verilen tazminatlar velayet, iştirak nafakası miktarı ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.11.2015 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı A.. A.. ile vekili Av. A.. E.. ile karşı taraf temyiz eden davacı-davalı S.. A.. vekili Av. A. Ş. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-davalı erkeğin, eşine oranla daha fazla kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin A.'den alınıp S.'a verilmesine, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. (S), 136.00 TL. (A) temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.11.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/16044, Karar No: 2023/863, Tarih: 01.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/16044 E.  ,  2023/863 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/315 E., 2021/468 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin; hükmolunan cezanın süresine göre 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince, reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2018/257 Esas, 2021/31 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 8 Yıl 1 Ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.04.2021 tarihli ve 2021/315 Esas, 2021/468 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.09.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri özetle;

ByLock kayıtlarının çelişkili olduğunu, bu hususta bilirkişi raporu alınmadığına,

Sanığın hukuka uygun faaliyetlerinin suç unsuru kabul edildiğine,

Sanığın lehine olan delillerin toplanmadan karar verildiğine,

Tanıkların etkin pişmanlıktan faydalanmak amacıyla gerçeğe aykırı beyanda bulunmalarına rağmen asılsız tanık beyanlarına itibar edildiğine,

Hükme dayanak olan delillerin hukuka aykırı olduğuna,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri özetle;

ByLock kayıtlarının çelişkili olduğunu, bu hususta bilirkişi raporu alınmadığına,

Sanığın hukuka uygun faaliyetlerinin suç unsuru kabul edildiğine,

Sanığın lehine olan delillerin toplanmadan karar verildiğine,

Tanıkların etkin pişmanlıktan faydalanmak amacıyla gerçeğe aykırı beyanda bulunmalarına rağmen asılsız tanık beyanlarına itibar edildiğine,

Hükme dayanak olan delillerin hukuka aykırı olduğuna,

İlk Derece Mahkeme kararının hukuki ve fiili gerekçeden yoksun olduğu, delilerin gerekçede tartışılmadan, gerekçeli kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 230 uncu maddesinde belirlenen unsurları karşılamadan, adil yargılanma ilkesine aykırı karar verildiğine,

Takdir hakkının dayanaklarının ve cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin hususlarının gerekçesiz olduğuna,

Terör örgütünün nerede, ne zaman, kimler tarafından, ne amaçla kurulduğuna ve terör örgütünün varlığına ilişkin somut delillerin ortaya konulmadığına,

Terör örgütünün hiyerarşik yapısı ortaya konulmadan, sanığın nasıl üye olduğu ispat olunmadan karar verildiğine,

Ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Özetle;

Takdir hakkının dayanaklarının ve cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin hususlarının gerekçesiz olduğuna,

Terör örgütünün nerede, ne zaman, kimler tarafından, ne amaçla kurulduğuna ve terör örgütünün varlığına ilişkin somut delillerin ortaya konulmadığına,

Terör örgütünün hiyerarşik yapısı ortaya konulmadan, sanığın nasıl üye olduğu ispat olunmadan karar verildiğine,

Ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Özetle;

1. FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle, ilgili programa örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak, kesin kanaata ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olduğunun Yargıtay içtihatları ile belirtildiğinden, bunun tespiti amacıyla, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2017/1798 - 2017/5219 E-K sayılı ilamına göre ByLock programına ilk kullanım tarihinden son kullanım tarihine kadar ByLock uygulamasına ait IP adresine (46.166.160.137, 46.166.164.176, 46.166.164.177, 46.166.164.178, 46.166.164.179, 46.166.164.180, 46.166.164.181, 46.166.164.182, 46.166.164.183) kaç defa bağlandığının, 05.03.2020 tarihli Gaziantep KOM Şube Müdürlüğü ByLock HTS analiz raporları, 12.04.2019 tarihli bilirkişi raporu ve çeşitli tarihlerde gönderilen ByLock Sorgu Sonuçlarının birlikte incelenmesi neticesinde ByLock sorgu sonucunda belirtilen 35286606003245 IMEI nolu cihazın General mobile marka Discovery Elite model cihaz olduğu, cihazların ve birlikte kullanıldığı 0551 (...) (..) (..) ve 0545 (...) (..) (..) nolu GSM hatlarının sanık adına kayıtlı olduğu, ByLock'a ait olduğu bilinen serverlere 0545 (...) (..) (..) numaralı hat üzerinden 27.11.2015 tarihinden 20.02.2016 tarihine kadar 44387 defa giriş yapıldığı,0551 (...) (..) (..) numaralı hat üzerinden ise 17.09.2014 tarihinden 25.11.2015 tarihine kadar 356943 defa giriş yapıldığı, bu cihazların klonlanmadığı, bu cihazlara akıllı telefon olması nedeniyle ByLock programının yüklenebileceği anlaşılmıştır. Dosya içerisindeki ByLock HTS analiz raporu ve bilirkişi raporuna göre GSM görüşmelerinde kullanılan baz istasyon bilgileri ile ByLock programına erişim için kullanılan baz istasyonu adres bilgilerinin uyuştuğu, HTS erişimlerinde sanığın o zamanki adres bilgilerine uyumlu ve yakın yerlerden baz aldığı görülmüştür.

Dosya içerisinde bulunan ByLock tespit değerlendirme tutanağına göre 114407 nolu ID'nin kullanıcı adının "ugurtopalak", şifresinin "iki.578", giriş log sayısının 1288, gelen arama sayısının 396, giden arama sayısının 880, alınan mail log sayısının 864, alınan mesaj log sayısının 8588, gönderilen mesaj log sayısının 11.009, toplam mail sayısının 4.440 olduğu, bu ID'yi ekleyenlerin verdikleri isimlerin "ugurDenizli, ugur topalak, denizli UĞUR akif, ufuk ötesi, 20 ugur topalak" vb. olduğu, ByLock programının kullanıldığı, bu hat ile ByLock IP'lerine 09.11.2014-19.02.2016 tarihleri arasında 24.798 kez bağlantı sağlandığı anlaşılmıştır.

114407 ID nolu ByLock'un kullanıldığı 0507 (...) (..) (..) numaralı hattın tanık O.H. adına kayıtlı olduğu, tanık O.H. aşamalarda alınan beyanlarında 2013 yılında üniversiteyi kazanınca Denizli İline gittiğini, FETÖ evlerinde 4-5 ay kaldığını, o dönemlerde Ufuz Topuz adlı kişinin yaşı büyük olduğu ve bu sebeple kendisine kampanyalı hat verilmeyeceğinden bahisle kendi adına hat çıkararak sanığa verdiğini beyan etmiştir. Her ne kadar sanık ByLock programını kullanmadığını beyan etmişse de, CGNAT kayıtlarının incelenmesi ile sanığın ByLock programını kullandığının anlaşıldığı, 0507(...) (..) (..) numaralı hattın sanığa ait ..IMEI numaralı cihaza takıldığının 12.04.2019 tarihli bilirkişi raporuna göre sabit olduğu,yine sanığın eşi B.T.'un kullandığı 129980 ıd numaralı ByLock içeriklerinin incelenmesinde ''canım,aşkım,canım kocam,ben senin eşinim'' gibi hitaplar bulunduğu, ayrıca B.T.'un kullandığı ByLock programında ,114407 ID numaralı ByLock'a ''ufukötesi'' isminin verildiği, bu sebeplerle 114407 ID numaralı ByLock'un kullanıldığı 0507 (...) (..) (..) numaralı hattın fiilen sanık tarafından kullanıldığı anlaşılmıştır. Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2017/1798 - 2017/5219 E-K sayılı ilamına göre ByLock programına ilk kullanım tarihinden son kullanım tarihine kadar ByLock uygulamasına ait IP adresine (46.166.160.137, 46.166.164.176, 46.166.164.177, 46.166.164.178, 46.166.164.179, 46.166.164.180, 46.166.164.181, 46.166.164.182, 46.166.164.183) kaç defa bağlandığının, Bilgi Teknolojileri İletişim Kurumuna yazı yazılarak gelen cevaba göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yönündeki görüşü de nazara alınarak BTK'na müzekkere yazılmış, BTK tarafından gönderilen yazı cevapları ve CD incelenmek üzere bilirkişiye verilmiş, 12.04.2019 tarihli dosya içerisindeki bilirkişi raporuna göre 04.06.2014-14.09.2016 tarihleri arasındaki internet sinyal verilerinin sanığın ikametgah ve işyerinin bulunduğu Denizli adresleri ile uyumlu olduğu, 114407 USER ID'li ByLock programının indirilerek kullanıldığı General Mobile marka Discovery elit model ve android işletim sistemine sahip olması nedeniyle ByLock yüklemeye elverişli cihazın , 0507 (...) (..) (..) numaralı GSM hattı üzerinden indirilen program için de kullanılmış olduğu anlaşılmıştır.