muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3646, Karar No: 2020/2686, Tarih: 03.11.2020

. Öldürmeye teşebbüs suçunda elverişli vasıta ile icraya başlanmamış olması yaralama ve öldürmeye teşebbüs ayrımında en önemli kriterlerden biridir. Ölüm neticesinin meydana gelmemesi halinde öldürmeye teşebbüs sayılmayan bir durum, ölüm neticesinin meydana gelmesi halinde nasıl kasten öldürme sayılabilir. Üstelik TCK'nin 87/4. maddesinde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamaya ilişkin bir düzenleme varken, bunun kabul edilmesi mümkün değildir. Bir diğer husus Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun raporunda da belirtildiği ve bu kısmı sabit olduğu üzere, maktulün kafatasında çökme kırığı veya başka kırık tarzı bir oluşumun olmamasıdır. Doğrudan ölüm neticesini doğuracak çökme kırığı tarzında bir kırık olmaması da suçun TCK'nin 81. maddesinde düzenlenen kasten öldürme kapsamında değerlendirilemeyeceğinin bir göstergesidir. Kaldı ki böyle bir kırık olsa bile TCK'nin 81. maddesinin uygulanması mümkün değildir. Zira sanığın dış dünyaya yansıyan davranışları öldürme kastıyla hareket edilmediğini göstermektedir. Öncelikle bu olayın kasten öldürme olamayacağı kabul noktasından hareketle, diğer bir husus Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun çelişkili raporlarının hükme esas almaya elverişli olup olmadığıdır. Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 20/06/2016 ve 07/12/2016 tarihli raporları söz konusudur. Bu raporlardan ilkinde; darbenin şiddeti ile ilgili bir değerlendirme yapılmış ve kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu belirtilmiştir. İkinci raporun sonuç kısmının 1. paragrafında; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu belirtildikten ve TCK'nin 86 ve 87. maddeleri kapsamında bir değerlendirme yapıldıktan sonra, 4. paragrafta kişinin kafa ve boyun bölgesindeki travmatik değişimlerin doğrudan ölüme neden olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86-87. maddesi kapsamında değerlendirme yapılmadığı denilmek suretiyle aynı raporda çelişkiye düşülmüştür. İkinci raporun bu kısım yönünden birinci raporlada çeliştiği açıktır. Sanığın eyleminin TCK'nin 81. maddesi kapsamına girmediği kabul edildiğinde bu raporlar hüküm vermeye elverişli değildir. Zira TCK'nin 86/1 ve 86/3. maddesine girmeyen hallerde TCK'nin 87/4. maddesinin uygulanması mümkün değildir. Raporun TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında olması halinde TCK'nin 85. maddesinin uygulanması söz konusu olacaktır. Darbenin şiddeti ile ilgili Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınması gerekmektedir. Yukarıda anlatıldığı üzere, sanığın TCK'nin 81. maddesi kapsamında cezalandırılamayacağını ve bu durumda raporlardaki çelişkinin giderilerek bir karar verilmesi gerekmektedir..." gerekçesiyle itirazda bulunulduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05.07

. maddesi kapsamında olması halinde TCK'nin 85. maddesinin uygulanması söz konusu olacaktır. Darbenin şiddeti ile ilgili Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınması gerekmektedir. Yukarıda anlatıldığı üzere, sanığın TCK'nin 81. maddesi kapsamında cezalandırılamayacağını ve bu durumda raporlardaki çelişkinin giderilerek bir karar verilmesi gerekmektedir..." gerekçesiyle itirazda bulunulduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı yasaya eklenen geçiçi 5.madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 308. maddesinin 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dairemizce verilen onama ilamı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE; dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/11/2020 gününde Üyeler ... ve ...'nın itirazın kabul edilmesi gerektiğine ilişen karşı oyları ile oy çokluğu ile karar verildi.

(M) (M)
Yargıtay — Esas No: 2022/10782, Karar No: 2023/824, Tarih: 06.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10782 E.  ,  2023/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Altsoya karşı silahla yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2014 tarihli ve 2014/216 Esas, 2014/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında altsoya karşı silahla yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği sanığın beraatine karar verilmiştir.

2. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2014 tarihli ve 2014/216 Esas, 2014/403 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 3. Ceza Dairesinin, 25.05.2017 tarihli ve 2016/13737 Esas, 2017/7205 Karar sayılı ilâmıyla; ''Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 18.09.2014 tarihli raporunda sanık Ümmihani hakkında bipolar duygulanım bozukluğu tanısı olduğu dikkate alındığında, sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan teşhis ve tedaviyi gösteren hasta tedavi müşahade kağıdı, epikriz gibi tüm belgelerin celp edilip dosyanın onaylı sureti ve bu belgelerle birlikte sanığın Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine veya Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine sevki sureti ile sanığın 5237 sayılı sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32 inci maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayıp algılayamadığı, söz konusu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına ve buna göre kendisine yapılan denetimli serbestlik ihtaratlarına ilişkin tebliğleri almaya ehil olup olmadığına dair rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli ve 2017/176 Esas, 2018/500 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında altsoya karşı silahla yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32 inci maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli ve 2017/176 Esas, 2018/500 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında altsoya karşı silahla yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32 inci maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

4. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli ve 2017/176 Esas, 2018/500 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 3. Ceza Dairesinin, 31.01.2019 tarihli ve 2019/305 Esas, 2019/1744 Karar sayılı ilâmıyla; ''Sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32nci maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tek hekim tarafından düzenlenen rapor ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2021 tarihli ve 2019/298 Esas, 2021/748 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında altsoya karşı silahla yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32 inci maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığınca suç tarihinin 02.02.2011 yerine 17.02.2011 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı 5237 Sayılı Türk Ceza Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesi uyarınca sanığın savunmasının alındığı 04.06.2012 tarihinden Mahkemece verilen 14.10.2021 tarihli karar tarihine kadar, 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu, bununla birlikte bu husus gözetilmeyerek sanık hakkında dava zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesi uyarınca sanığın savunmasının alındığı 04.06.2012 tarihinden Mahkemece verilen 14.10.2021 tarihli karar tarihine kadar, 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu, bununla birlikte bu husus gözetilmeyerek sanık hakkında dava zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2019/298 Esas, 2021/748 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin kamu davasının 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2862, Karar No: 2013/4677, Tarih: 04.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2862 E.  ,  2013/4677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Heyetçe incelenmesine gerek görülen, ... .... ... Müdürlüğü'nün 2011/5471 esas sayılı dosyasında yapılan davaya konu ....09.2012 tarihli sıra cetvelinin davacı vekiline tebliğine ilişkin belgeye dosyada rastlanılmadığından, davacı vekiline sıra cetvelinin tebliğine ilişkin tebliğ evrakının dosyaya eklendikten sonra incelenmek üzere, Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15682, Karar No: 2013/27591, Tarih: 19.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/15682 E.  ,  2013/27591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy yoluna ve yol boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan Hazinenin, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceğinden Hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21449, Karar No: 2014/18597, Tarih: 15.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21449 E.  ,  2014/18597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 20. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 7. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 20. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3369, Karar No: 2013/2855, Tarih: 20.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3369 E.  ,  2013/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ....Genel Müdürlüğü vd. aleyhine 08/07/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı ... Başkanlığının sulama alanında olan 2 adet taşınmazına buğday ektiklerini, davalılardan .... Birliğinin, dava konusu taşınmazların içerisinde mevcut .... tahliye kanalına müdahale ederek, suyun başka bir mecraya gidişini sağlamak amacıyla tahliye kanalı içerisinde set çektiğini ve tahliye kanalında akan suyun debisinin yükselmesine neden olduğunu, suların tahliyesinin sağlanamadığı için müvekkillerinin ekmiş olduğu buğday bitkisinin zarar gördüğünü ve suyun altında kaldığını, belirterek .... tahliye/drenaj kanalı içerisinde yapılan haksız müdahalenin önlenmesine, setin kal' i ile tahliye kanalının eski hale getirilmesini, kâr mahrumiyeti, ekonomik kayıp, kazanç kaybı ve taşınmazların vasıflarında meydana gelecek durum karşısında oluşacak ve doğacak zararın tazmini ile manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar idari yargının görevli olduğunu beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı birliğin eyleminin haksız fiil olduğu,tahliye kanallarının bakım ve onarımından.... nin sorumluluğunun bulunduğu gerekçesi ile alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bakanlar Kurulu kararı ile kurulan sulama birlikleri, 6200 sayılı .....İ Umum Müdürlüğü Teşkilat ve Vazifeleri Hakkında Kanun', 1580 sayılı Belediyeler Yasası, 442 sayılı Köy Yasası ve 5442 sayılı İl İdaresi Yasası'nda yer alan düzenlemelerle yönetilmektedir. Sulama birliklerine ait tesislerin yapımı, bakım ve onarımları .... Genel Müdürlüğü tarafından yapılmakta ve giderleri de aynı Genel Müdürlük bütçesinden karşılanmaktadır. Bu nedenlerle davalı ... kamu kurumu niteliğindedir.

Bakanlar Kurulu kararı ile kurulan sulama birlikleri, 6200 sayılı .....İ Umum Müdürlüğü Teşkilat ve Vazifeleri Hakkında Kanun', 1580 sayılı Belediyeler Yasası, 442 sayılı Köy Yasası ve 5442 sayılı İl İdaresi Yasası'nda yer alan düzenlemelerle yönetilmektedir. Sulama birliklerine ait tesislerin yapımı, bakım ve onarımları .... Genel Müdürlüğü tarafından yapılmakta ve giderleri de aynı Genel Müdürlük bütçesinden karşılanmaktadır. Bu nedenlerle davalı ... kamu kurumu niteliğindedir.

urumu niteliğinde olup; davaya konu sulama kanalının yapımı ile bakım ve korunmasının da görevleri arasında bulunduğu açıktır. Bir kamu kurumu tarafından kamu yasaları uyarınca yapılmış olan tesislere bakma ve o tesisleri kullanma yükümlülüğü yine kamu yasalarından doğan bir yükümlülüktür. O halde, anılan nitelikteki bir kamu tesisinin gerek yapılmasındaki, gerekse kullanılması veya korunmasındaki kusurdan doğan zararlar; idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunduğundan ödetilmesi istekleri 11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın II. Bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluştururlar. Bu nitelikteki davaların ise idari yargı yerinde açılması gerekir.

Mahkemece; dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının ve davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2710, Karar No: 2016/1572, Tarih: 11.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/2710 E.  ,  2016/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/09/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının sorumluluğunda yayın yapan .... adlı internet sitesinde önceleri ismi yazılmadan sonradan ise ismi de açıkça yazılarak yayınlanan ve kendisini yolsuzlukla suçlayan haber içeriğinin gerçek olmayıp kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğunu bildirerek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu haberin kaynağının ...'da.... adı altında basılan ve haftalık yayınlanan gazetenin 23-29 Mayıs 2013 tarihli sayısı olup haberin link olarak kendi sitesinden verildiğini bu nedenle husumetin kendisine yöneltilemeyeceğini, tekzip istemi üzerine haberi kaldırdığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı internet sitesinde .... de yayınlanan haberden bahsedildiği, bu bilginin internet sitesinde yayınlanmasının suç niteliği taşımadığı, haberin niteliği dikkate alındığında yayınlanmasında kamu yararı bulunduğu, davacının eski bir milletvekili olması nedeniyle hakkındaki iddiaların haber değeri taşıdığı olayın ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı internet sitesinde .... de yayınlanan haberden bahsedildiği, bu bilginin internet sitesinde yayınlanmasının suç niteliği taşımadığı, haberin niteliği dikkate alındığında yayınlanmasında kamu yararı bulunduğu, davacının eski bir milletvekili olması nedeniyle hakkındaki iddiaların haber değeri taşıdığı olayın ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğünün amacı, kamuyu ilgilendiren konularda gerçeğe uygun haber vermeyi sağlamaktır. Basının görevi, genel yararları ilgilendiren konularda olayları doğru ve objektif olarak yansıtmak, çeşitli sorunlarda kamu oyunu düşünmeye sevk edecek biçimde tartışmalar açmak, halkı toplumsal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları hakkında bilinçlendirmektir. Basın, halka ulaştırılmasında kamu yararı bulunan haberleri zamanında ve haberin gerektirdiği ayrıntılarla ve doğru olarak toplayıp topluma ulaştırdığında kamu oyunun serbestçe oluşumunu sağlar, kamu görevi niteliğindeki fonksiyonunu yerine getirmiş olur. Ancak basın özgürlüğü ve bu özgürlüğün getirdiği ayrıcalıklar sınırsız değildir. Anayasanın 28. maddesinde düzenlenen basın özgürlüğünün özel hukuk alanındaki sınırı Medeni Yasanın 24 ve Türk Borçlar Yasasının 58. maddelerinde anlamını bulan kişilik haklarının korunmasına ilişkin düzenlemelerdir. Türk Borçlar Yasasının 58. maddesi gereğince, kişilik hakkı hukuka aykırı bir biçimde saldırıya uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para isteyebilir. Anılan maddeye göre manevi tazminatistenilebilmesi için; yayımlanan olay açıklaması ya da eleştirinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olması, bu saldırının manevi bir zarar doğurması, kişilik haklarına saldırı ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulabilmesi ve yayında hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması gerekir. Hukuka uygunluk nedenleri veya hukuka aykırılığı ortadan kaldıran nedenler; gerçeklik, güncellik, kamu yararı ve toplumsal ilgi, konu ile ifade arasında düşünsel bağlılıktır. Yayımlanmasında kamu yararı bulunan gerçek ve güncel bir haberin ya da eleştirinin özle biçim arasında denge kurularak verilmesi durumunda hukuka aykırılık ortadan kalkar ve artık basın sorumlu tutulamaz.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesinde; herkesin ifade özgürlüğü hakkına sahip olduğu belirtilmekle birlikte, bu özgürlüğün kullanımının ödevler ve sorumluluklar ile yürütüleceği, ulusal güvenliğin, ülke bütünlüğünün ya da kamu emniyetinin korunması, kamu düzeninin sağlanması, suç işlemesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması ya da yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanması için yasa ile öngörülen bazı biçim koşullarına, sınırlamalara ve yaptırımlara bağlanabileceği düzenlenmiştir.