muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/28478, Karar No: 2019/12212, Tarih: 09.12.2019

... bilirkişisinin yerinde inceleme yaparken dikkate alması gereken konulardan birisinin de aynı çeşidi yetiştiren çevredeki üreticilerde de benzer şikâyetlerin bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği, dosya içindeki incelemeden aynı çeşidi kullanan başka üreticilerin benzer şikâyetlerinin bulunmadığı izlenimi edinildiği, bu durumda oluşan zararda fidelerin kusurlu olduğu konusu netlik kazanmadığı yönünde görüş bildirilmiş ve mahkemece son rapor hükme esas alınmıştır. Ancak, 28/03/2012 tarihli duruşmada, davalı ... Tarım Hayvancılık Ltd. Şti. yetkilisi Erhan Sevinç'in; "İlk ... Fide Üretim Pazarlamadan bize gelen fidanları incelediğimizde herhangi bir sıkıntı yoktu. Herhangi bir şekil bozukluğu bulunmamakta idi. Ancak biz bunu birkaç seraya verdik. Yaklaşık 11 serada kullanıldı. Hepsinde problemler meydana geldi. Bu fidanlar ıspanağa benzemeye başladı. Bunun üzerine biz bu arkadaşlara elimizde bulunan başka tohumlardan başka fidanlar verdik. Bunlarda ise herhangi bir sıkıntı görmedik. Biz bakımdan veya kullanımdan kaynaklı herhangi bir sıkıntı tespit etmedik. Zira 11 serada da aynı türde sıkıntı vardı. Biz davacı dışındaki diğer on sera üreticisinin bütün ilaç ve gübre masraflarını sildik. Biz bu sıkıntılar ortaya çıkınca davalı ... Fideden bir görevli istedik. Ancak Barış Yanarsönmez isimli kişi bizim görüşecek herhangi bir şeyimiz yoktu ve bizi üreticilerle başbaşa bıraktı" şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür. O halde, mahkemece davalı ... Tarım Hayvancılık Ltd. Şti. yetkilisi Erhan Sevinç'in duruşmadaki beyanı da dikkate alınarak, dosyadaki mevcut deliller bir bütün olarak değerlendirilip, taraf iddia ve itirazlarını karşılayacak şekilde bilirkişi heyetinden ek rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermek gerekmekteyken; değinilen bu yön gözardı edilerek eksik incelemeye dayalı ve yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte bozma sebebine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6111, Karar No: 2015/8707, Tarih: 09.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6111 E.  ,  2015/8707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/169619

MAHKEMESİ : Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2010

NUMARASI : 2009/305 (E) ve 2010/380 (K)

.

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur S.. A..'a yönelik motorsikletin çalınma tarihi olan 16.06.2009 gününün suç tarihi olarak karar başlığında gösterilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün eksiklik kabul edilmiştir.

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdur S.. A..'a yönelik eylemleri sebebiyle kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocukların 18.06.2009 günü gece vakti 01.00 sıralarında katılan V.. P..'nın oturduğu ikametinin karşısındaki evin duvarına mavi renkli bir motorsiklet dayayarak, suça sürüklenen çocuklardan İ.. S..'nın katılan V.. P..'nın evinin önünde park halinde bulunan motorsiklete ellerinde pet şişe olduğu halde yaklaştıkları sırada katılanın bağırması sonucu suça sürüklenen çocukların olay yerinden kaçtıkları ve katılan V.. P..'ya ait ikametin karşısındaki evin duvarına dayadıkları motorsikletin şase numarasından yapılan sorgulama sonucu 16.06.2009 günü tam olarak tespit edilemeyen bir zaman diliminde mağdur S.. A..'a ait evin önündeki garaj içerisinden çalınan motorsiklet olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların mağdur S.. A..'a yönelik eylemlerinin hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 29.12.2010 tarihli son oturumda, lehe olan hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebinin, taksitlendirme hükümlerini de kapsayacağı dikkate alınarak suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında katılan V.. P..'ya yönelik eylemleri sebebiyle kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında katılan V.. P..'ya yönelik eylemleri sebebiyle kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdura ait motosikletin yakıt deposunun kilitli olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre suç vasfının belirlenmesi gerektiği düşünülmeden ve gerekçe içeriğinde suça sürüklenen çocukların katılana yönelik eylemleri sebebiyle TCK'nın 141. ve 143. maddelerince cezalandırılmalarının gerektiği belirtilmesine karşın hükmün esasını oluşturan kısa kararda suça sürüklenen çocukların aynı yasanın 142/1-b maddesi gereği takdiren ve teşdiden cezalandırılmalarına karar verildiği belirtilip TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılmayarak kısa kararda belirtilen yasa madddesinde düzenlenen ceza miktarının alt sınırından daha az bir ceza tayin edilip haklarında hüküm kurulmak suretiyle çelişkiye neden olunması,

2-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 29.12.2010 tarihli son oturumda, lehe olan hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebinin taksitlendirme hükümlerini de kapsayacağı dikkate alınarak suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca, yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.00 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 18,00'er TL tutarındaki yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar İ.. S.. ve O.. U.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11947, Karar No: 2012/24352, Tarih: 19.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/11947 E.  ,  2012/24352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-b, 52, 52/4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 53/6 maddesi uygulanmadan önce ek savunma hakkı verilmediğinden bahisle bozma istenilmişse de; 5271 sayılı CMK'nın 226/2 maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma verilmesi gerektiği, somut olayda ise sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup ek savunma gerektirmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusursuz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11583, Karar No: 2015/2999, Tarih: 25.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/11583 E.  ,  2015/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/447-2013/1090

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti (uyarlama istemli ) davasına dair karar, davalılardan Vangölü Elektrik Dağıtım A.Ş (VEDAŞ) tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Vangölü Elektrik Dağıtım A.Ş (VEDAŞ) tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kısa kararda, davanın kısmen kabulü ile; Yenilenen kira dönemi başlangıcı olan 01.02.2009 tarihinden itibaren dava konusu V. ili E.ilçesi K. Caddesi C.G. Kampüsü karşısı adresinde bulunan mecrun belirtilen tarihten itibaren 2009 yılı için aylık kira bedelinin hakkaniyet indirimi de göz önüne alınarak 6.000 TL olarak tespitine,01.02.2010 tarihinden itibaren kiralanan mecurun aylık kira bedelinin hakkaniyet indirimi de göz önüne alınarak 7.000 TL olarak tespitine;01.02.2011 ile depremin meydana geldiği 23.10.2011 tarihine kadarki süreçte kiralanan mecurun aylık kira bedelinin ise 8.000 TL olarak tespitine; Sair hususların gerekçeli kararda gösterilmesine karar verildiği halde, gerekçeli kararda, davanın kısmen kabulüne ilişkin kısa kararda belirtilen hükmün yanısıra davalı TEDAŞ'a karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve H.M.Kanunun 298/2 maddesi gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek H.U.M.K.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1629, Karar No: 2008/1878, Tarih: 12.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1629 E.  ,  2008/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2007

Davacı,   teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı ile tescil tarihleri arasında   tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı Yasa'dan yararlanması gerektiğinin tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı olan 1.5.1995 ile 1.6.2006  tescil tarihleri arasında 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, sigortalılık tespitine ilişkin olarak, dava açıldıktan sonra, davalı kurum tarafından davacının tescil tarihinin 1.7.1994 tarihine çekilmesi nedeniyle, “Davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5458 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespitine yönelik taleple ilgili olarak ise, “Davacının 5458 sayılı yasanın ilgili hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmiş ve karar süresinde davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Sigortalılık tespitine yönelik taleple ilgili mahkemenin kararı yerindedir. Ancak davacının 5458 sayılı yasadan yararlanma koşullarında mahkemece yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının 05.06.2006 tarihinde davalı Kuruma verdiği dilekçe tarım Bağ-Kur sigortalılığının ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşına çekilmesini istediği ve anılan dilekçesinde 5458 sayılı yasadan yararlanma doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık geriye yönelik tescil talebinin 5458 sayılı yasadan yararlanma talebini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece, davacının 5458 sayılı yasanın öngördüğü 3 aylık süre içerisinde kuruma tescil için başvuruda bulunduğu, ve bu başvurunun anılan 3 aylık sürenin dolmasından sonra reddedildiği ve dava açıldıktan sonra da kurumun tescil tarihin geriye çektiğinden, Sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri ve hakkaniyet gereği davacının 5458 sayılı yasanın hükümlerinden yararlandırılmasının uygun olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327

sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir. Bu duruma göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7557, Karar No: 2023/6915, Tarih: 31.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/7557 E.  ,  2023/6915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2023/135 E., 2023/27 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, şantaj

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Şantaj suçu yönünden; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarih ve 2022/1059 Esas, 2022/841 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında:

a) 2020-2021 yıllarındaki iddia edilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b) 2010-2011 yıllarındaki çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve Şantaj suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2023/135 Esas, 2023/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin birinci cümlesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Özetle

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2023/135 Esas, 2023/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin birinci cümlesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Özetle

Sanık ... hakkında mağdure ...'e yönelik 2010-2011 yıllarında gerçekleştirmiş olduğu çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve şantaj eylemleri bakımından her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi, sanık ...'in son eylemini 22.01.2021 tarihinde işlediği anlaşılan çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri bakımından sanığın mağdurenin öz ağabeyi olması, eylemlerin zincirleme şekilde işlenmiş olması hususlarının nitelikli hal oluşturmasının yanı sıra temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektirdiği, buna karşılık hüküm kurulurken alt sınırdan ceza tayinine başlanması, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım uygulanırken oranın alt sınırdan takdir edilmesi, katılan kurum kendisini vekille temsil ettirmesine karşılık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve esas yönünde hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; "Her ne kadar sanık ... hakkında 17/02/2022 tarihli iddianame ile 2010-2011 tarihinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve şantaj suçlarını işlediğinden bahisle cezalandırılması istemiyle mahkememize kamu davası açılmış ise de, yapılan yargılama, toplanan deliller ve alınan beyanlara göre sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, cezalandırmaya elverişli, anayasal masumiyet karinesinin aksini ispat eder mahiyette kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereği ayrı ayrı beraatine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

Sanığın mağdurun öz abisi olduğu Diyarbakır ilinde ikamet etmekte iken 2018 yılında İstanbul ili Sultanbeyli ilçesine taşındıkları, aynı evde ikamet ettikleri, 2020 yılının Eylül aynıdan sonra sanığın değişik zamanlarda birden fazla kez mağduru tehdit etmek suretiyle banyoya götürdüğü, burada mağdur ile zorla cinsel ilişkiye girdiği, mağdur hakkında Marmara Üniversitesi İstanbul Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 22/01/2021 tarihli raporunun mağdura cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirildiğini doğruladığı, sanığın bu eylemlerinin 14/01/2021 tarihine kadar devam ettiği, bu eylemlerinden dolayı mağdurun bu tarih itibariyle evden kaçtığı ve 22/01/2021 tarihinde de kendiliğinden amcasının evine gelerek durumu anlattığı ve bunun üzerine sanıktan şikayetçi olduğu, bu bağlamda toplanan deliller ve yukarıda değinilen gerekçelere göre sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismar suçunu işlediğinin sabit olduğu ve hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3-c ve 43/1 maddelerinin uygulanma yeri bulunduğu anlaşılmış ve sanığın cezalandırılması cihetine gidilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Mağdurun aşamalarda alınan beyanlarının istikrarlı olması, hakkında düzenlenen adli rapor içeriklerinin bu beyanları desteklemesi, sanığa bu denli iftira etmesini gerektirir bir nedeninin bulunmaması hususları bir arada değerlendirildiğinde mahkememizce mağdurun beyanlarına itibar edilerek mahkumiyet hükmüne esas alınmış;

Yine dosya kapsamı sanığın aşamalarda alınan savunması karşısında sanığın 2020 Eylül ayı ve sonrasında mağdurun 15 yaşını doldurduktan sonra tehdit eylemi ile üzerine atılı suçları işlediği kabul edilmiştir.

Her ne kadar sanık aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, mağdurun aşamalarda alınan ve mahkememizce itibar edilerek üstünlük tanınan beyanı ve sanığın mağdura yönelik cinsel davranışlarda bulunduğunu kabul eden tevili ikrar içeren beyanları karşısında; sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına mahkememizce itibar edilmemiştir." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddinin gerektiği anlaşılmıştır.