muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10243, Karar No: 2024/18268, Tarih: 30.04.2024

2. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre;

C. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.01.2016 tarihli ve 2015/35662 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ve kararın infazı için, 18.01.2016 tarihinde Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği anlaşılmakla;

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

D. Hükümden sonra 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 10 uncu maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

D. Hükümden sonra 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 10 uncu maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

E. Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan, emanetin 2015/5817 sırasında kayıtlı suça konu uyuşturucu maddenin ve Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA;

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18311, Karar No: 2014/24057, Tarih: 16.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18311 E.  ,  2014/24057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2011/1129-2014/179

Hüküm süresi içinde davalılar 1-Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş., 2-Y.. Ş.. ve 3-T.. A. Ş. Genel Müdürlüğü avukatları tarafından temyiz edilmiş Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş. ile Y.. Ş.. avukatlarınca duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9406, Karar No: 2020/2031, Tarih: 11.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9406 E.  ,  2020/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin şikayet dışı borçlu hakkında Ankara 18. İcra Müdürlüğünün 2013/10133 E. sayılı dosyasında takip başlattığını, borçlunun taşınmazına haciz koyduklarını, taşınmazın satılıp paraya çevrildiğini, satış bedelinin paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, sıra cetvelinin ilk iki sırasında ipotek alacaklılarının yer aldığını, 3. sırada şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyasının bulunduğunu, müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasının 4. sıraya konulduğunu, şikayet olunanın takip dosyasında satış istenmeden önce yapılması gereken işlemlerin yapılmadığını, kıymet takdir raporu düzenlenmeden satış istendiğini, satış istenirken avans olarak çok cüzi bir miktarda para yatırıldığını, bu nedenlerle haczinin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunanın bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 16.09.2013 tarihinde haciz koydurduğu, şikayetçinin haciz tarihinin ise 21.07.2014 tarihi olduğu, şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyasında haciz tarihinden itibaren yasal sürede satış istendiği ve satış avansının da yatırılmış olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1385, Karar No: 2013/5047, Tarih: 08.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/1385 E.  ,  2013/5047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/10/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza miras payı oranında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne  karar verilmiştir.

Toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; kayden davacının da elbirliği halinde maliki olduğu  dava konusu 121 ada 36 ve 37 parsel sayılı  taşınmazlara davalıların haklı ve geçerli bir neden olmaksızın elattığı saptanmak suretiyle, ecrimisil isteğinin miras payı oranında kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalılar vekilinin  bu yöne ilişkin temyiz itirazları  yerinde değildir. Reddine.

Elatmanın önlenmesi bakımından temyiz isteğine gelince; çekişme konusu taşınmazların tarafların murisi adına tapuda kayıtlı olduğu ve elbirliği halinde mülkiyet hükümlerine tabi bulunduğu ve her iki davalının da ayrı ayrı yerlere elattıkları anlaşılmaktadır. Davacının payı oranında elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken, mutlak surette elatmanın önlenmesine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin belirtilen sebeplerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.04.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1262, Karar No: 2019/2308, Tarih: 13.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1262 E.  ,  2019/2308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu vefat eden Kurum sigortalısının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirlerin rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... ve ... Oto Yedek Parça Makine İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Görev konusu, kamu düzeniyle ilgili olup davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi, gerek, Mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

İflasın açılması hususunun görev kurallarında meydana getireceği değişikliği dava açılmadan önce ve sonra davalının iflası hallerine mahsus olmak üzere ayrı ayrı incelemek gerekir.

Davanın açılmasının usul hukuku bakımından hâsıl ettiği sonuçlardan biri, davanın açılması anında görevli ve yetkili olan mahkemenin sabit hale geleceği, sonradan ortaya çıkan değişikliklerden görev ve yetkinin etkilenmeyeceğidir (perpetuatio fori).

Dava açıldıktan sonra iflas halinde; davaya İcra İflas Kanunun 194. maddeye göre, iş mahkemesinde devam edilmesi gerekmektedir.

Dava tarihinden önce iflas edilmesi halinde ise; İİK`nin 191. maddesi gereğince, iflas açıldıktan sonra müflisin masaya giren mal ve hakları üzerindeki tasarruf yetkisi kısıntıya uğrar; müflis artık, masa mevcudunu azaltıcı nitelikteki tasarruflarda bulunamaz. Bu mallar ve haklar topluluğunu, iflas açıldıktan sonra, aynı Kanun`un 226. maddesi gereğince, kanuni mümessil olan iflas idaresi temsil edeceğinden, açılacak davalarda husumetin iflas idaresine yöneltilmesi ve varlığı iddia olunan alacakların, İİK`nin 219 maddesi gereğince, masaya karşı ileri sürülmesi gerekir. Bu nedenle kural olarak iflastan sonra müflis aleyhine masaya giren mal ve haklara ilişkin olarak doğrudan dava açılamaz. İflas masasından hak iddia eden alacaklının alacağının masaya kaydını talep etmesi, bu talebin İflas idaresince kabul edilmemesi halinde, İİK. nun 235/2.maddesinde öngörüldüğü şekilde sıra cetveline itiraz davası açması gerekmektedir. Buna rağmen, iflâstan sonra müflise karşı bir alacak davası açılırsa, bu davaya, iflâs idaresine karşı sıra cetveline itiraz davası (m.235,II) olarak devam edilmelidir. (Kuru Baki, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Adalet Yayınevi, 2013, sayfa 1235)

Sıra cetveline itiraz davasında da, görevli mahkeme İcra ve İflas Kanunun 235/1 maddesine göre iflas kararını veren Ticaret Mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir Ticaret Mahkemesidir.

Sıra cetveline itiraz davasında da, görevli mahkeme İcra ve İflas Kanunun 235/1 maddesine göre iflas kararını veren Ticaret Mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir Ticaret Mahkemesidir.

Eldeki davada, 02.07.2014 tarihinde davalı şirket ... Makine ve Yedek Parça San. ve Tic. A.Ş. hakkında iflas kararı verilmiş olduğu dikkate alınarak, Mahkemece, davadan önce hakkında iflas kararı verilen davalı şirket ... Makine ve Yedek Parça San. ve Tic. A.Ş. hakkında Ticaret Mahkemesi görevli olduğu için görevsizlik kararı verilmesi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi olup, Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır…” düzenlemesi getirilmiştir.

03.05.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirlerin tahsilinin istendiği davada, Mahkemece, hükme esas alınan kusur raporunda, davalı işveren şirket ... Oto Yedek Parça Makine İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. %50, davalı işveren vekili ... %20 ve kazalı sigortalının %30 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek davanın iş bu davalılar yönünden kabulüne dair hüküm kurulmuş ise de verilen karar eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olup hatalıdır.

Mahkemece olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden, ... Makine ve Yedek Parça San. ve Tic. A.Ş. ile davalılar ... Oto Yedek Parça Makine İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve davalı ... arasındaki ilişkiyi irdeleyecek şekilde ve yine davalı ... ile ... Makine ve Yedek Parça San. ve Tic. A.Ş. ünvanlı şirkette makine mühendisi olan dava dışı ...'in sanık olarak yargılandıkları ceza dosyası da celbedilerek, ceza dosyasının içeriği de gözetilmek suretiyle yeniden bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları dikkate almaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ile davalılardan ... ve ... Oto Yedek Parça Makine İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları dikkate almaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ile davalılardan ... ve ... Oto Yedek Parça Makine İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ve ... Oto Yedek Parça Makine İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 13/03/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13943, Karar No: 2010/11479, Tarih: 23.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13943 E.  ,  2010/11479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 9.10.1992-1.9.2002 tarihpleri arasında çakışan SSK hizmetleri dışında tarım ... sigortalısı olduğunun ve 1.4.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 506 sayılı Yasaya tabi 63 günlük kısa süreli çalışmasının dışında 9.10.1992-1.9.2002 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun ve 1.4.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme istemin kabulüne karar vermiştir.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa'nın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 1479 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve ...’lu çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Yapılan incelemede, davacının 1.10.1985 tarihinde davalı Kurumca resen 2926 sayılı Yasa uyarınca tarım ... sigortalısı olarak tescil edilip 2009 yılına kadar sigortalı olarak kabul edildikten sonra 2009 yılında yaşlılık aylığı talep etmesi üzerine 31.1.1991 tarihinde 1479 sayılı Yasa’ya tabi çalışma nedeni ile terkin edildiği, yapılandırmadan yararlanarak 30.4.2002 tarihinde başlayan prim ödemesine istinaden sigortalılığının tekrar 1.9.2002 tarihinden itibaren başlatıldığı, 2.10.1991 tarihinden itibaren ziraat odasına , 5.10.1998 tarihinden itibaren de tarım kredi kooperatifine kayıtlı olduğu, adına kayıtlı taşınmazın bulunmadığı, zabıta araştırması ve tanık anlatımlarına göre davacının babasına ait ve kiraladığı arazilerde tarımsal faaliyetine devam ettiği,traktörünün bulunduğu, tarımsal kredi kullanmadığı, davacı adına teslim edilen ürün bedellerinden yapılmış herhangi bir kesintinin bulunmadığı, davacının 1.2.1991-9.10.1992 tarihleri arasında 1 yıl 8 ay 8 gün süreyle 1479 sayılı Yasaya tabi esnaf ... sigortalısı olduğu, 1.2.1991-9.10.1992 tarihleri arasında vergi kaydının, 21.8.1991-6.4.2009 tarihleri arasında da şoförler odası kaydının devam ettiği, 31.5.2002-2.8.2002 tarihleri arasında 506 sayılı Yasaya tabi 63 günlük kısa süreli çalışmasının bulunduğu, Kurumca tahsis talebinin şartları bulunmadığından reddedildiği görülmektedir.

Somut olayda davacının 1.2.1991-9.10.1992 tarihleri arasındaki zorunlu esnaf ...'lu çalışmaları kısa süreli olmayıp uzun süreli çalışma niteliğinde olduğundan bu çalışmanın sona ermesinden sonra tarım ... sigortalılığın ilk prim ödeme tarihi olan 30.4.2002 tarihini takibeden aybaşı olan 1.5.2002 tarihinden başlatılması gerekir. Buna göre davacının 1.5.2002-1.9.2002 tarihleri arasında 506 sayılı Yasaya tabi 63 günlük kısa süreli çalışmasının dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkin olarak verilen hüküm yerinde ise de; mahkemece 9.10.1992-1.5.2002 tarihleri arası dönemde davacının tarım ... sigortalılık iradesini ortaya koyacak şekilde teslim etmiş olduğu ürün bedellerinden yapılmış prim kesintisinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan bu döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş; davacıya 9.10.1992-1.5.2002 tarihleri arasında teslim etmiş olduğu ürün bedellerinden ... prim kesintisi yapılıp yapılmadığını açıklattırmak, varsa ilgili kuruluşlardan kesintiye ilişkin belgelerini getirtmek suretiyle, kesinti olan yıllara ilişkin kesinti tarihini takip eden ay başından itibaren tarım ... sigortalılığına karar vermek, kesinti bulunmadığının anlaşılması halinde ise; yalnızca 1.5.2002-1.9.2002 tarihleri arasında ve 506 sayılı Yasaya tabi 63 günlük kısa süreli çalışmasının dışında tarım ... sigortalısı olarak kabul edilip, 9.10.1992-1.5.2002 tarihleri arası döneme ilişkin istemi reddetmek, yaşlılık aylığı yönünden ise; sigortalılık süresinin tespitine göre dosya kapsamı ve mevcut delillerle birlikte yeniden değerlendirip çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13329, Karar No: 2014/9064, Tarih: 28.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/13329 E.  ,  2014/9064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 22.05.2013

No : 2010/301-2013/250

Asıl dava, yersiz ödenen yaşlılık aylıklarının tahsili için yürütülen icra takibine yapılan itirazın iptali, birleşen dava ise yaşlılık aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, SGK. Başkanlığı avukatının tüm, A. R. K. avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Yurtdışı hizmet borçlanması için kesin dönüşü şart kılan 3201 sayılı Yasanın 3. maddesi Anayasa Mahkemesinin 12.12.2002 günlü Esas 2000/36 Karar 2002/198 sayılı kararı ile iptal edilmiş olduğundan, artık yurt dışında bulunan Türk Vatandaşlarının borçlanabilmeleri için yurda kesin dönüş yapma koşulu ortadan kalkmış olup, Yüksek Mahkemenin iptal kararının elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalara uygulanması gerektiği açıktır.

3201 sayılı Kanunun “aylık tahsisi ve aylığın başlama tarihi” başlıklı 6.maddesi;

"A-Bu kanuna göre değerlendirilen sürelere istinaden aylık tahsisi yapılabilmesi için;

a)Yurda kesin dönülmüş olması,

b)Tahakkuk ettirilen döviz borcunun tamamının ödenmiş olması;

c)Döviz borcunun tamamının ödenmesinden sonra yazılı istekte bulunulması şarttır.

Yukarıdaki şartları yerine getirenlerden tahsise hak kazananların aylıkları, yazılı istek tarihini takip eden ay başından itibaren başlatılmak üzere ilgili sosyal güvenlik kurumu kanunu hükümlerine göre bağlanır...” düzenlemesini içermektedir.

3201 sayılı Kanun aylık bağlanması için “kesin dönüş” koşulunu aramakla birlikte bu konuda açıklayıcı bir bilgi de içermemektedir. Hukuk Genel Kurulu’nun 1997/10-588-857, 1998/10-645 1999-237 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, yurda kesin dönüş yapmaktan söz edebilmek için yurt dışında çalışan Türk Vatandaşlarının çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini de burada sağlamak üzere anavatana dönüş yapmaları gerekir. Başka bir anlatımla, yurt dışındaki işçi sıfatıyla, çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkilerini bitirmeden Alman Sosyal Güvenlik Kuruluşlarından yardım alarak geçici sürelerle yurda giriş yapmak “kesin dönüş” yapıldığı anlamını taşımaz. Keza yurt dışındaki işini kaybetmek de her zaman kesin dönüşe delalet etmez. Giderek kişi işsiz kalabilir ama işsizlik sigortasından yardım almayı yeterli görerek yurda kesin dönüş yapmayabilir.