muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3516, Karar No: 2024/8042, Tarih: 19.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/3516 E.  ,  2024/8042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2019/20 Esas, 2023/692 Karar

HÜKÜM : Kısmen Kabulüne

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Bankası şube Müdürlüğü nezdinde bulunan hesabından hesap sahibinin bilgisi dışında ve hiç bir talimatı olmadığı halde 16.06.2010-15.12.2010 tarihleri arasında 10.000,00 TL, 30.000,00 TL ile 45.000,00 TL olmak üzere 3üncü kişilere toplam 85.100,00 TL usulsüz ödeme yapılarak zarara uğramasına neden olduğunu, durumu davacının babasının eczanesinin kapatılması sırasında öğrendiğini, ödemelerin eczanenin kalfası olan ...'ya yapıldığını, bu kişiler tarafından tehdit edilen davacının Cumhuriyet Başsavcılığına başvurduğunu, banka hesabından bilgisi dışında yapılan bu ödemeleri davacının sonradan fark ettiğini, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, davalı bankanın sorumluluğunun bulunduğunu düşündüklerini, bu nedenlerle davacıya ait hesaptan davacının bilgisi dışında 16.06.2010-12.11.2010-15.12.2010 usulsüz olarak 3 üncü kişilere yapılan ödemeler neticesinde davacının uğramış olduğu 85.100,00 TL zararın doğmasında bankacılık hizmetinde gereken güvenliği sağlayamayan ve objektif özen borcunun gereiğini yerine getirmeyen davalı ... Bankasının sorumluluğu bulunduğundan dolayı meydana gelen toplam 85.000,00 TL'lik zararın 10.000,00 TL'sine 16.06.2010, 30.000,00 TL sine 12.11.2010, 45.000,00 TL sine 15.10.2010 tarihlerinden itibaren ayrı ayrı başlayacak en yüksek reeskont faiziyle birlikte davalı bankadan tahsili ile davacıya verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının dava konusu ettiği havalelerin bizzat davacının yazılı havale talimatları uyarınca havale alıcılarına ödendiğinden vekili bulunduğu bakanın sorumluluğunu gerektiren bir usulsüz işlemi söz konusu olmadığını, 16.06.2010 tarihinde 10.000,00 TL havale alıcısı ...'ya ödendiğini söz konusu ödemenin davacının 16.06.2010 günü saat 16:12'de küçük Bakkalköy şubesinden Sandıklı şubesine fakslanan yazılı havale talimatı uyarınca yapıldığını, ödeme yapılmadan önce davacı ile telefonla görüşülerek havale talimatının ayrıca teyit edildiğini, yapılan ödemelerin bu şekilde teyit edilerek yapıldığını, havale talimatlarının bizzat davacı tarafından imzalanarak şubelerine fakslandığını, davacının söz konusu havale talimatlarını ne amaçla yaptığı bankalarınca bilinmemekle beraber davacının Sandıklı Başsavcılığının 2011/732 soruşturma nolu dosyasına verdiği 09.05.2011 tarihli ifadesinden havale alıcıları ... ve ...'ın davacının sahibi bulunduğu eczanenin çalışanları olduğu ve bu kişilere eczanenin bir kısım ödemeleri ile vergilerinin ödenmesi için sürekli paralar verildiğinin anlaşıldığını, Borçlar Kanunu'na göre talimatın geçerliliği için bir şekil şartı öngörülmediğini, talimatın sözlü olarak verilmesinin dahi yeterli olacağını, bu nedenlerle açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak; Sandıklı Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/732 soruşturma dosyasının celbedildiği, Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/349 E. sayılı dosyası UYAP sisteminden dosya arasına alındığı, ilgili banka kayıtlarının tekrar celp edildiği, Adli Tıp Kurumundan imzaya yönelik rapor alındığı, bankacı ve hukukçudan oluşan bilirkişiler kurulundan kök rapor ve ek rapor aldırıldıktan sonra dosyanın yeniden değerlendirildiği, Adli Tıp Kurumunun raporunda "İnceleme konusu belgelerde "..." adına atılı imzalar ile ...'nün mukayese imzaları arasında; tersim biçimi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu, seyir, bakımından uygunluk ve benzerlikler saptandığından söz konusu imzaların kuvvetle muhtemel ...'nün eli ürünü olduğu"nun tespit edildiği, bununla birlikte bilirkişi raporunda somut olayda davacının tazminat talebinde bulunduğu 16.06.2010

tarihli 10.000,00 TL ve 12.11.2010 tarihli 30.100,00 TL ...’ya yapılan ödemelerin müşteri talimatına istinaden yapıldığı bu nedenle davalı bankanın bu ödemelerden sorumluluğunun bulunmadığı, buna karşılık her ne kadar 15.12.2010 tarihli

45.000,00 TL ...’a yapılan ödeme talimatının da davacı ...’ye ait olduğuna

kanaat getirilse de, işbu ödeme yönünden davalı Bankanın objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmediği bu nedenle davalı bankanın

tarihli 10.000,00 TL ve 12.11.2010 tarihli 30.100,00 TL ...’ya yapılan ödemelerin müşteri talimatına istinaden yapıldığı bu nedenle davalı bankanın bu ödemelerden sorumluluğunun bulunmadığı, buna karşılık her ne kadar 15.12.2010 tarihli

45.000,00 TL ...’a yapılan ödeme talimatının da davacı ...’ye ait olduğuna

kanaat getirilse de, işbu ödeme yönünden davalı Bankanın objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmediği bu nedenle davalı bankanın

sadece 45.000,00 TL olan ödeme ile ilgili sorumlu olduğu kanaatine varıldığı, raporun gerekçeli ve denetime elverişli olduğu anlaşılmakla davanın kısmen kabulü ile; 45.000,00 TL tazminat alacağının, zarar tarihi olan 15.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair talebin reddine, fazlaya ilişkin sair tüm istemlerin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bankacılık işlemlerinden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 33 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekili ile davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V.SONUÇ: Davacı vekili ile davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ve özellikle hüküm kısmının 1 numaralı bendinde yer alan tarihin maddi hataya dayalı olarak 15.10.2012 olarak yazılmasının aslında dosya içeriğinden 15.12.2010 olarak kabul edilmesine göre usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/13281, Karar No: 2007/4706, Tarih: 14.06.2007

7. Ceza Dairesi 2005/13281 E., 2007/4706 K.

**7. Ceza Dairesi 2005/13281 E., 2007/4706 K.**

**- SUÇ TARİHİ

- TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA

- ZAMANAŞIMI**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 104 ]

- 1567 S. TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA HAKKINDA KANUN [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

1567 sayılı Kanun'a muhalefetten sanık T... Dış Tic. A.Ş. hakkında yapılan duruşma sonunda: Kamu davasının TCK'nın 102/4. ve 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına dair (İstanbul Üçüncü Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 15.07.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi katılan Hazine vekili tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 30.09.2005 tarihli tebliğnamesiyle Daireye verilmekle, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Parasının Kıymetini Koruma hakkında 32 sayılı kararın 8. maddesine göre, ihracatçı sanığın ihracat bedelini yurda getirmemek eyleminde suç tarihinin fiili ihraç tarihinden itibaren 180. gün olduğu ve buna göre suç tarihi olan 24.02.1997 gününden itibaren iddianame tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilmeden ve 5237 sayılı Yasa'nın 7. maddesi yerine aynı Yasa'nın 66/e maddesine dayanılarak yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak (BOZULMASINA), ancak suç tarihinden itibaren temyiz inceleme gününde sanık lehine bulunan 765 sayılı TCK'nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde belirtilen zamanaşımı gerçekleşmiş olduğundan anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının ORTADAN KALDIRILMASINA, 14.06.2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6995, Karar No: 2022/166, Tarih: 11.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/6995 E.  ,  2022/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3) Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gibi, aynı zamanda 16/12/2014 tarihli çağrı yazısının sanığın bilinen son adresi olan “Bosna Hersek Mah. ... Sok. No: 8/5 Selçuklu/KONYA” adresinden iade gelmesi üzerine bilinen son adres ile aynı olan MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca tebliğe çıkarılmadan bilinen son adreste Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi usulsüz olduğundan 19/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7121, Karar No: 2015/5467, Tarih: 09.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7121 E.  ,  2015/5467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9494, Karar No: 2006/12360, Tarih: 13.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9494 E.  ,  2006/12360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Zonguldak 2. İş Mahkemesi

Tarih               : 4.5.2006
Yargıtay — Esas No: 2018/9154, Karar No: 2019/16856, Tarih: 22.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/9154 E.  ,  2019/16856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı idare yönünden esastan reddine, davacılar yönünden ise kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı idare vekili yönünden esastan reddine, davacılar vekili başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerin kararın dayandığı gerekçeye göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 2 pafta 117 parsel sayılı taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilip taşınmazın tamamının bedeline hükmedilmesinde ve 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6281, Karar No: 2021/4333, Tarih: 22.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/6281 E.  ,  2021/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraat; 4458 sayılı Yasanın 234/1-b maddesi ve Kabahatler Kanununun 24. Maddesi gereğince sanık ...'ın takdiren 1.141.878,51 TL İdari Para cezası ile cezalandırılmasına, karar kesinleştiğinde el konulan eşyaların sahibi sanık ...'a iadesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükmü ile sanık ... müdafiinin idari para cezasına ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde ise;

Dosya kapsamına göre, Derince Gümrük Müdürlüğü'nde sanık ... adına işlem gören 25.04.2014 tarihli serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile 815 konteyner, 16620 set metal aksesuar beyan edildiği, ancak eşyanın göndericisi konumundaki ... ünvanlı firmanın kapı kilidi üreticisi olduğunun belirlenmesi ve eşyanın taşıyıcısı olan firma tarafından beyannameye bağlanan özet beyan ve eklerinde "adi metallerden kilitler, sürgüler ve asma kilitleri" şeklinde sınıflandırıldığının anlaşılması nedeniyle eşyanın sarı hattan kırmızı hatta çevrilerek fiziki muayeneye tabi tutulduğu, bunun üzerine yapılan aramada, 815 kap metal aksesuar olarak beyan edildiği halde "8301 GTİP" numarası üzerinden sınıflandırılan 16.617 adet set halinde toplamda 33.234 adet "silindirik kapı kilidi" olduğunun belirlendiği, Çin menşeli bu eşyanın adedinin 1,77 USD anti-damping vergisine tabi olduğu, ayrıca 19.08.2013 tarih ve 28740 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2013/10 sayılı “İthalatta Gözetim Uygulamasına İlişkin Tebliğ” gereğince 20 USD/Kg. altında CIF kıymeti olan eşyanın ithalatında “gözetim belgesi” ibrazı gerektiği, sanıklar ... ve ...'ün aşamalardaki savunmalarında, suçlamayı kabul etmeyerek suça konu beyannameyi ithalatçı firma tarafından ibraz edilen evraklara göre düzenlediklerini beyan ettikleri, ancak Kocaeli Gümrük Muhafaza Müdürlüğü tarafından düzenlenen 04.06.2014 tarihli fezleke ekinde yer alan özet beyana göre eşyanın cinsi metal aksesuar olarak belirtilmesine rağmen GTİP numarasının "8301" olarak gösterildiği, aynı şekilde dosyada gönderici firma tarafından düzenlenen ve sanık ...'nın 08.05.2014 tarihinde soruşturma dosyasına sunduğu belgeye göre göndericinin teslimatta hata yaptığı bildirilmiş ise de, eşyanın gönderildiği ülke gümrüğüne sunulan fatura ve ekindeki paket listesinde eşyanın Türkiye'de ki satışa uygun olarak üzerlerinde "....marka bilgilerinin bulunduğu ve kilit olarak beyan edildiği, fakat eşyanın ithalatı sırasında Derince Gümrük Müdürlüğü'ne sunulan fatura ve belgelerde eşya cinsinin metal aksesuar olarak gösterildiği, bunun yanında suça konu eşyaya ilişkin gönderici firmanın düzenlediği 10.03.2014 tarihli fatura ile serbest dolaşıma giriş beyannamesinin tescil edildiği tarih arasında yaklaşık 45 günlük süre de bulunduğu dikkate alındığında eşyanın menşei ülkesinden gönderilen yazıya itibar edilemeyeceği, kaldı ki 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca "tescilin bağlayıcı olduğu ve beyan sahibine eşyanın muayene edileceğinin bildirilmesinden ya da beyandaki bilgilerin yanlış olduğunun idarece tespitinden sonra beyannamede düzeltme yapılamayacağı" gözetilerek, tüm bu hususlar karşısında; anılan sanıkların eksik vergi ödemek amacıyla tarife saptırması yapmak suretiyle dava konusu eşyayı ithale teşebbüs ettikleri, bu şekilde atılı suçun sübuta erdiği gözetilerek cezalandırılmaları yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek beraatlerine ve sanık ... hakkında idari para cezası verilmesine ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,