muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/272, Karar No: 2017/12102, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/272 E.  ,  2017/12102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16412, Karar No: 2021/8812, Tarih: 22.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/16412 E.  ,  2021/8812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacılar... (...'a velayeten ve kendi adlarına asaleten) dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 16.11.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, yerel mahkemece davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 22/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1628, Karar No: 2008/1877, Tarih: 12.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1628 E.  ,  2008/1877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2007

Davacı,   teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı ile tescil tarihleri arasında   tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı Yasa'dan yararlanması gerektiğinin tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı olan 1.7.1995 ile 1.6.2006  tescil tarihleri arasında 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, sigortalılık tespitine ilişkin olarak, dava açıldıktan sonra, davalı kurum tarafından davacının tescil tarihinin 1.7.1995 tarihine çekilmesi nedeniyle, “Davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5458 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespitine yönelik taleple ilgili olarak ise, “Davacının 5458 sayılı yasanın ilgili hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmiş ve karar süresinde davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Sigortalılık tespitine yönelik taleple ilgili mahkemenin kararı yerindedir. Ancak davacının 5458 sayılı yasadan yararlanma koşullarında mahkemece yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının 05.06.2006 tarihinde davalı Kuruma verdiği dilekçe tarım Bağ-Kur sigortalılığının ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşına çekilmesini istediği ve anılan dilekçesinde 5458 sayılı yasadan yararlanma doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık geriye yönelik tescil talebinin 5458 sayılı yasadan yararlanma talebini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece, davacının 5458 sayılı yasanın öngördüğü 3 aylık süre içerisinde kuruma tescil için başvuruda bulunduğu, ve bu başvurunun anılan 3 aylık sürenin dolmasından sonra reddedildiği ve dava açıldıktan sonra da kurumun tescil tarihin geriye çektiğinden, Sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri ve hakkaniyet gereği davacının 5458 sayılı yasanın hükümlerinden yararlandırılmasının uygun olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının

verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir. Bu duruma göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3332, Karar No: 2020/1664, Tarih: 10.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/3332 E.  ,  2020/1664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itirazın bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Soma İcra Müdürlüğünün 2014/3124 E. sayılı dosyası üzerinden hazırlanan sıra cetveli kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Soma İcra Hukuk Mahkemesince şikayetin esastan reddine dair verilen kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.03.2018 tarihli, 2015/9041 E. ve 2018/2288 K. sayılı ilamı ile sıra cetveli düzenlenirken yediemin için tarife uyarınca belirtilen azami haddi aşmayacak şekilde ücret belirlenmesi, şikayetçinin alacağın aynından kaynaklanan MTV alacağından önce ödeneceğinin göz önünde bulundurularak sıra cetveli düzenlenmesi şeklinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gerekçesiyle karar bozulmuş, icra hukuk mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; uyuşmazlığı çözme görevinin genel mahkemelere ait olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Soma Asliye Hukuk Mahkemesince devam olunan yargılama sonunda; uyuşmazlığın sıraya ilişkin olduğu ve icra hukuk mahkemelerinin görevine girdiği belirtilerek karşı görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-İtiraz, alacağın esas ve miktarına yönelik ise dava yoluyla genel mahkemede (İİK m.142/1), yalnız sıraya ilişkin ise icra mahkemesinde (İİK m.142/son) ileri sürülmelidir. Somut olayda uyuşmazlık bedeli paylaşıma konu aracın muhafaza ücretinin MTV'den önce ödenip ödenmeyeceği ve yediemin ücretinin miktarına ilişkindir. Motorlu Taşıtlar Vergisinin muhafaza masraflarından önce ödenip ödenmeyeceği hususu icra mahkemesinde şikayet yoluyla çözülebilir ise de yediemin ücretinin miktarı yani yediemine ödenen ücretin sıra cetveline ödenen kadar olup olmadığı genel mahkemelerde yapılacak yargılama sırasında çözümlenebilir. Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre de muhafaza masraflarının tespitinde yedieminin kendi tarifesi değil Adalet Bakanlığınca belirlenen tarifenin uygulanacağına ilişkin bu belirleme genel mahkemelere aittir. Bu nedenle mahkemece işin esasına girerek, talep hakkında bir karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2) Bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14785, Karar No: 2023/935, Tarih: 27.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14785 E.  ,  2023/935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, mağdureye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2021 tarihli ve 2021/259 Esas ve 2021/392 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdureye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 ve 61 inci maddeleri uyarınca 30 yıl hapis ile cezalandırılmasına ve 53 üncü madde uyarınca ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.06.2022 tarih ve 2022/924 Esas, 2022/1046 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tanzim olunun 04.11.2022 tarihli, 9 - 2022/109952 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın savunmaları dikkate alınmadan, mağdurenin beyanlarının esas alınarak mahkûmiyet kararı verilmesinin yasal olmadığı, mahkemenin 62 nci maddeyi uygulamadığı, tanık dinletme taleplerinin reddedildiği, dinletmek istedikleri tanık olan müştekinin ağabeyinin, müşteki ile sanık arasındaki husumete dair bilgisinin bulunduğu, mağdurenin beyanları arasında çelişki olup, zaman ve yer kavramlarının birbirini doğrulamadığı, alınan raporda suça ilişkin tespit bulunmadığı, sanığın iktidarsız olduğu, fiziken suçu işlemesinin mümkün olmadığı, mağdurenin dedesinin sevgisini yanlış anladığı, var olan şüphenin sanık lehine değerlendirilmediği, mağdurenin yaşı itibari ile yaşadığı olayı arkadaşlarına anlatmamasının olağan olmadığı, mahkemenin 103 üncü maddenin ikinci fıkrası yönünden gerekçesinin bulunmadığına ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; temel ceza ve 43 üncü madde tatbikinin alt sınırdan uygulanmasının yasal olmadığı ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; "Dosyadaki mevcut bilgi ve belgelere göre, sanık ...'in 24/06/2013 doğumlu mağdur ... ... ...'un dedesi olduğu ve 2019 yılından başlayarak 2021 yılında son bulacak şekilde aynı kast altında değişik tarihlerde zincirleme olarak torunu olan mağdur ...'un kıyafetlerinin içinden poposunu sıktığı ve dudağından öptüğü, yine parmağını mağdurun arka cinsel bölgesine, ön cinsel organını da mağdurun arka cinsel bölgesine soktuğu iddia edilen olayda mağdurun çocuk izlem merkezinde ilk beyanının alınarak soruşturmanın başladığı ve sanık hakkında mağdura karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığının 07/07/2021 tarihli raporunda; Darp cebir izine rastlanmadığı, küçüğün hymen muayenesinde; hymen anüler yapıda, hiperemik görünümde, açıklığı 1,5 cm. serbest kenarları ince, yüksek ve sağlam olduğu, bakire olduğu, akut travmatik lezyon olmadığı, diz dirsek pozisyonunda yapılan anal muayenesinde anal sfinkter tonusu doğal, saat kadranına göre -12- hizasında anal kanala doğru uzanan 1x0,1 cm.lik nedbe (iyileşmiş anal fissür) olmakla birlikte, anal yolla ırza geçme sonrası görülmesi beklenen ekimoz, mukoza veya sfinkter yırtığı gibi travmatik değişimlerin olaydan kısa bir süre sonra iz bırakmaksızın kaybolabileceği gibi, kişinin yaşı, fizik gelişimi, olay sırasında penis girişini kolaylaştırıcı kaygan madde kullanımı ile hile, tehdit yada rıza gibi nedenlerle direncinin kırıldığı durumlarda anal sfinkterin çok büyük travmatik değişim olmaksızın penisin girişine müsait olacak şekilde genişleme yeteneğinin bulunmasının da tıbben mümkün olduğu dikkate alındığında, şahsın şubemizde yapılan muayenesinde tespit edilen iyileşmiş anal fissürün bünyesel nedenlerle olabileceği gibi fiili livata eylemi sonucunda da oluşabileceği, aralarında tıbben ayrım yapmanın mümkün olmadığı belirtildiği,

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; her ne kadar sanık ... mahkememizce alınan savunmasında torununa cinsel istismarda bulunmadığını beyan ederek üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiş ise de; sanığın kolluk ifadesinde mağdurun beyanları ile uyumlu mağdura yönelik dokunma, sıkma, dudaktan öpme, parmağını mağdurun arka bölgesine sokma şeklindeki eylemleri gerçekleştirdiğine dair ikrarı ve mağdurenin anal bölgesinde iyileşmiş çatlak olduğuna dair adli tıp raporu, sanık ile mağdur arasında dosyaya yansımış iftira atmayı gerektirecek bir husumet bulunmuyor olması ve mağdurun yaşı itibariyle de böyle bir olayı uydurmayı gerektirecek nedeninin olmaması, mağdurun yaşının küçük olduğu dönemlerde eylemlerin kötülüğünü idrak edememiş olabileceği, mağdurun beyanlarına itibar edilmesine engel bedensel ve ruhsal bir durumun da söz konusu olmaması, mağdurun olay annesine anlatması üzerine olayın ortaya çıkması, soruşturma aşamasında mağdurun beyanlarında sanığın eylemlerini ayrıntılı bir şekilde anlatmış olduğu bu beyanlarına göre sanığın poposuna dokunduğunu, sıktığını, dudağından öptüğünü, parmağını ve cinsel organını arka bölgesine soktuğunu beyan etmiş olması birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'in torunu olan mağdur ... ... ...'un elbiselerinin içinden ve üzerinden dokunmak, sıkmak, dudağından öpmek, parmağını ve cinsel organını mağdurun arka bölgesine sokmak suretiyle üzerine atılı Çocuğun Basit ve Nitelikli Cinsel İstismarı suçlarını işlediğinin sabit görüldüğü; sanığın 12 yaşını tamamlamamış olan torunu mağdureye yönelik 2019 yılından başlayarak 2021 yılında son bulacak şekilde cinsel istismar eylemlerini devam ettirdiği, mevcut haliyle sanığın eylemlerinin bir suç işleme kastının yenilendiğini göstermeyecek şekilde aynı kast altında değişik tarihlerde zincirleme olarak devam ettiği ve eylemler arasında herhangi bir hukuki kesintinin de olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın Zincirleme suç kenar başlıklı 43. maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesinde yer alan; Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. hükmü dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 103/1 maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçu ile 103/2 maddesinde yer alan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarının aynı suç kapsamında olduğu anlaşılmakla; mağdure henüz suç tarihlerinde 12 yaşını tamamlamış olduğundan sanığın TCK'nın 103/2-2.cümlesi uyarınca cezalandırılmasına, sanığın nüfus kayıt örneğine göre mağdurun dedesi olması nedeniyle belirlenen cezası üzerinden TCK'nın 103/3-c maddesi uyarınca cezasında 1/2 oranında artırım yapılmasına, mağdur ve sanık beyanlarına göre sanığın eylemini birden fazla kez işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla sanığın bu belirlenen cezası üzerinden TCK'nın 43

.cümlesi uyarınca cezalandırılmasına, sanığın nüfus kayıt örneğine göre mağdurun dedesi olması nedeniyle belirlenen cezası üzerinden TCK'nın 103/3-c maddesi uyarınca cezasında 1/2 oranında artırım yapılmasına, mağdur ve sanık beyanlarına göre sanığın eylemini birden fazla kez işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla sanığın bu belirlenen cezası üzerinden TCK'nın 43. Maddesi uyarınca eylemin miktarı ve süreci dikkate alınarak takdiren 1/4 oranında artırım yapılmasına, fiil-ceza oranı gözetilerek takdiri indirime dair hükümlerin uygulanmasının makul ve makbul olmayacağı, cezanın caydırıcılığını sağlamayacağı, sanığın ıslahı yönünde gelecekte olumlu bir etkisinin bulunmayacağı heyetimizce değerlendirilerek takdiri indirime dair TCK'nın 62. maddesi hükmünün sanığın verilen ceza üzerinde uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamış ve istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 09.07.2021 tarihli iddianamede mağdure ...'e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve esas hakkındaki mütalaada da aynı maddeler gereğince cezalandırılması talep edildiği halde, ilk derece mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine aykırı olacak şekilde hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanmasına dair usulüne uygun ek savunma hakkı verilmeden anılan maddenin tatbiki neticesinde savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuş ve Tebliğname'de onama isteyen düşünceye bu nedenle iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarih ve 2022/924 Esas, 2022/1046 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bursa 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.