muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/33950, Karar No: 2012/44354, Tarih: 18.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/33950 E.  ,  2012/44354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa, kabule ve dosya içeriğine göre sanık hakkında olası kast hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşıldığından tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazların reddine, ancak ;

İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunca 09/07/2010 tarihinde düzenlenen raporda; katılanda beyin damarlarında bünyesel anterioskleroz hastalığı bulunduğu, dava konusu olaydaki baş bölgesine yönelik travmaya bağlı olarak gelişen emboli ve beyin infarktüsü sonucunda iyileşmesi olanağı bulunmayan hastalığın meydana gelmiş olduğundan, dolayısıyla olayla illiyet bağı bulunduğu, ancak bu durumun ortaya çıkmasında katılanın kendisinde mevcut damar hastalığının kolaylaştırıcı rol oynadığının oy birliğiyle mütalaa olunduğunun bildirildiği, sanığın daha önceden katılanı tanımaması sebebiyle katılanda damar hastalığının bulunduğunu bilmesinin mümkün olmadığı, sanığın daha önceden katılanda damar hastalığının bulunduğunu bilmemesi nedeniyle eyleminin 26.09.2004 olan suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK'nin 456/3, 458. maddelerindeki kastın aşılması suretiyle kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması (765 sayılı TCK'nin 456/3, 458, 59, 31 maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/2-a, 87/2-son, 62, 53/1. maddesi hükümleri) ve her iki yasaya göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan yasanın tespit edilerek sanık lehine olan yasanın uygulanması gerekirken, suç tarihinde yürürlükte bulunan kastın aşılması suretiyle yaralama suçunun düzenlendiği 765 sayılı 456/3 ve 458. maddeleri birlikte uygulanmadan lehe Yasa değerlendirilmesi yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7869, Karar No: 2016/1571, Tarih: 14.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/7869 E.  ,  2016/1571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Kayıt kabul davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. madde hükmü uyarınca tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Dairemizin 26.12.2014 tarihli geri çevirme kararının gereği yerine getirilmeden dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu nedenle geri çevirme kararı gereğince;

Mahkemenin 23.03.2015 tarihli yazıya istinaden... 2009/1 esas sayılı iflas dosyasından 07.09.2015 tarihli verilen cevap "sıra cetvelinin tebliği için... tarafından adres bildirilmiş ve masraf yatırılmış olup, dilekçe ve tebliğ evrakları yazımız ekinde gönderilmiştir." şeklinde olup, mahkemenin 07.09.2015 tarihli tekit yazısına ilgili İflas Müdürlüğü'nün 30.09.2015 tarihli cevapta "davacı tarafından alacak başvurusu sırasında ve daha sonra iflas masasına tebliğ için masraf yatırmamış olup, alacak talebi reddedildiğinden dolayı red edildiğine dair sıra cetveli davacıya 21.06.2011 tarihinde tebliğ edilmiş olup, tebliğ mazbatasından onaylı bir suret yazımız ekinde gönderilmiştir." şeklinde olup İflas Müdürlüğü'nün iki yazısı arasında çelişkiye düşülmüştür.

Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında masraf avansı (İİK m 223) verip vermediğine ilişkin bilgilerin çelişkiye mahal bırakmayacak şekilde İflas Müdürlüğü'nden sorularak, varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte gönderilmesi, için dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez geri çevrilmesi gerekmiştir.

Geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirilmemesi, dosyanın sürüncemede kalmasına ve adaletin gecikmesine neden olduğundan bu kez geri çevirme gereklerinin yerine getirilmesi hususunda daha dikkatli ve itinalı davranılması, aksi halin sorumluluk doğuracağının bilinmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21272, Karar No: 2015/25252, Tarih: 15.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/21272 E.  ,  2015/25252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 14/10/2014

Numarası : 2014/2-2014/407

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Sağlık Bakanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı S.. B.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 15/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1664, Karar No: 2017/13405, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1664 E.  ,  2017/13405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4748, Karar No: 2014/3585, Tarih: 01.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/4748 E.  ,  2014/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/70024

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2008

NUMARASI : 2007/109 Esas, 2008/198 Karar

SUÇ : Zincirleme zimmet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sahtecilik suçundan zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Davaya konu yapılan bir kısım eylemlerin kooperatif ortakları adına sahte kredi belgeleri düzenlemek suretiyle zimmetin ortaya çıkmamasına yönelik hileli davranışlarla gerçekleştirilmesi ve zimmetin ancak tanık beyanlarına da başvurulmak suretiyle kurum dışı araştırmalarla ortaya çıkarılmış olması karşısında TCK'nın 247/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen, aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 01/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4002, Karar No: 2021/10767, Tarih: 14.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/4002 E.  ,  2021/10767 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Örgüt mensupları tarafından işlenmesine karar verilen herhangi bir suça iştirak etmemek koşuluyla; Örgüte yardım, terör örgütün hareketlerini kolaylaştıran, yaşantısını sürdürmeye yarayan, konusu suç oluşturmayan her türlü eylemlerdir. Esasen terör örgütün propagandası da yardımın özel bir şeklidir. TCK'nın 220/7 maddesi ile 3713 sayılı TMK'nın 7/2 maddesi benzerlik arz etmektedir. Ancak, propaganda yasa da ayrıca suç olarak düzenlendiğinden yani özel norm niteliğinde bulunduğundan öncelikle uygulanma ilkesi doğrultusunda yardım yerine propaganda hükümleri uygulanacaktır. Yerleşik uygulamaya göre; maddi nitelik taşıyan fiiller örgüte yardım suçundan, manevi niteliktekiler ise propaganda suçundan cezalandırılacaktır (CGK, 3.3.2009 tarih, E.2008/9-184, K.2009/43). Propaganda veya yardımın hangi terör örgütü lehine olduğunun anlaşılır nitelikte olması zorunludur.

Somut olayda; suç tarihinde DBP... ilçe başkanı olan sanığın,... ilçesi Y... sokak girişinde "kürt halk önderi sayın Öcalan, tüm siyasi tutsakların özgürlüğü için imza standı" yazılı standı kurduğu, standın üzerinde imza listesi ve standın arkasındaki dükkanın camında "..." isimli gazetenin yapıştırıldığı,... İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerinin müdahalesinden bir süre sonra standın kaldırıldığı şeklinde sübut bulan eyleminin, PKK/KCK silahlı terör

örgütünün amacına hizmet edecek şekilde örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek terör örgütü propagandası yapma suçundan dolayı atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple BOZULMASINA, 14.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6663, Karar No: 2012/8826, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6663 E.  ,  2012/8826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 28.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 02.01.2012 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0018 Esas, 2012/706 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 28.11.2011 tarih ve 2011/4719 Esas, 2011/8090 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanığın yetkilisi bulunduğu şirketin ticareti terk edip etmediğinin ve mükellefiyetinin devam edip etmediğinin araştırılmasına yönelik zabıta ve ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne yazılan yazı cevapları alınarak, ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2894, Karar No: 2013/19758, Tarih: 06.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2894 E.  ,  2013/19758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.10.2012 tarih ve 2011/1369-2012/1184 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 20.12.2008 tarihli “Şirket Devir Protokolü” ile müvekkilince davalılardan ...'dan Ebru Özel Eğt. Reh. ve Sağ. Hiz. İnş. Tic. San. Ltd. Şti’nin hisselerinin devralındığını, anılan protokole göre 30.12.2008’e kadar devredilen şirkete ait geriye dönük tüm borçlardan davalı ...'nın sorumlu olacağının kararlaştırıldığını, ancak buna rağmen davalılardan ...’nun diğer davalının sorumlu olduğu alacak için başlattığı icra takibi sırasında dava dışı şirkette yapılan haciz nedeniyle takibe konu alacaktan müvekkilinin haberinin olduğunu, cebri icra tehdidi nedeniyle müvekkilince ödemeler yapıldığını ileri sürerek, müvekkilinin icra dosyasından borçlu olmadığının tespiti ile yapılan 3.512.00 TL ödemenin istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunmalar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu icra takibinin 28.12.2007 tarihinde ve devir sözleşmesinden önce başlatıldığı, bu nedenle takibe dayanak borçtan davalı ...'nın sorumlu olduğu, şirket hisselerini devralan davacı ... ile dava dışı Münire Taşkın'ın, haciz işlemine dayanak borçtan dolayı devreden ...'ya borçlarının bulunmadığı, ancak haciz işleminde alacaklı konumunda bulunan davalı ...'nun muhatabının Ebru Özel Eğt. ve Reh. Sağ. Hizm. İnş. Tic. San. Ltd. Şti olduğu, bu nedenle ... yönünden borçlu kurumun sahibinin kim olduğunun bir önemi bulunmadığından anılan davalı yönünden davanın reddinin gerektiği, ancak hacze konu borcun dayanağının doğdu tarih göz önüne alındığında davalı ... ile davacı arasında yapılan

devir sözleşmesine göre davacının davalı ...'ya böyle bir borcunun mevcut olmadığı, bu nedenle menfi tespit talebinin bu davalı yönünden yerinde olduğu, her ne kadar davacı ...'ın devir protokolünde kefil olduğu belirtilmişse de, aynı protokolün başlık kısmında devir alan bölümünde dava dışı Münire Taşkın ile davacı ...'ın isminin de belirtilmiş olduğu, buna göre davacı ...'ın şirketi devralan sıfatında olduğu, sonraki işlemlerde de davacının Ebru Özel Eğt. Reh. ve Sağ. Hizm. Ltd Şti'ni devralan sıfatında bulunduğu gerekçesiyle, davanın davalı Mürüvet Kerimoğlu yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava menfi tespit ve istirdat istemine ilişkindir.

Kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava menfi tespit ve istirdat istemine ilişkindir.

Mahkeme kararının neleri içermesi gerektiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun 297. maddesinde açıklanmıştır. Buna göre, tarafların talep sonuçlarına mahkemenin vermiş olduğu bir cevap olan hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Açıklanan hükümlerin ortaya koyduğu bu biçim, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir.

Mahkemece, dava dilekçesi ile talep olunan hususların davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiş ancak, kabul edilen ve reddedilen istemin ne olduğu konusunda herhangi bir açıklama yapılmamış, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı nitelikleri haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmamış, açıklanan hususlar doğrultusunda yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, temyiz eden davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.