muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/26, Karar No: 2022/612, Tarih: 06.10.2022

Gelinen bu aşamada uyuşmazlığın sağlıklı çözüme kavuşturulması için Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların bozulmasından sonra verilen direnme kararları üzerinde durulması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış uygulamalarına göre bir hüküm bozulmuş olmakla tamamen ortadan kalkacağından, mahkemelerce direnme kararı verilirken CMK'nın 230, 231 ve 232. maddelerine uygun yeni bir hüküm kurulması zorunludur. CMK'nın 230 ve 232. maddeleri uyarınca, aynı Kanun'un 223. maddesine göre hükmün ne olduğu herhangi bir tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmeli, bozulmakla tamamen ortadan kalkan ve infaz yeteneğini yitiren önceki hükme atıf yapılmasıyla yetinilmemeli, onandığı takdirde başka bir kararın varlığını gerektirmeden infaza esas alınabilecek nitelikte yeni bir hüküm kurulmalıdır. Öğretide de "Yargıtaydan verilen bozma kararına bölge adliye veya ilk derece mahkemesinin direnme hakkı vardır. Bir karar bozulmakla tamamen ortadan kalkacağından direnme kararlarında da 5271 sayılı CMK’nın 230, 231 ve 232. maddeleri gereğince yeniden hüküm kurulmalı ve kurulan bu hüküm sorun, gerekçe ve sonuç bölümlerinden oluşmalıdır. Bu nedenle direnme kararlarında da olay özetlenmeli, neden bu sonuca ulaşıldığı gerekçelendirilmeli ve hukuki nitelemeye yer verilmelidir." (... Centel/Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, Beta, 12. Baskı, 2015, ..., s. 812.) şeklinde görüşlere yer verilmiştir. Bu husus Bölge Adliye Mahkemeleri kurulduktan sonra da geçerliliğini sürdürmekte, ilk derece mahkemesi için yeni bir hüküm kurulması zorunlu olduğu gibi Bölge Adliye Mahkemeleri için de bu kural geçerlidir.

Yargıtay, temyiz edilen hükmü temyiz başvurusunda gösterilen hükmü etkileyecek nitelikteki hukuka aykırılıklar nedeniyle bozar. Bozma kararı, hukuka aykırılık nedeniyle bölge adliye mahkemesinin son kararının kaldırılmasıdır (Fidan Balcı/Seyithan Öztürk, Ceza Yargılamasında İstinaf ve Temyiz, ... Yayınevi, ..., 2020, s.462.). Ancak Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyiz incelemesi sonucunda bozulmasıyla ilk derece mahkemesi tarafından kurulan ilk hükmün de bozulduğu kabul edilmelidir. İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı tek başına infaz yeteneği bulunan ve hukuk düzeninde sonuç doğuran bir hüküm değildir. Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ilk derece mahkemesince verilen hükme sıkı sıkıya bağlı olduğundan Yargıtay incelemesi sonucu verilen bozma kararıyla ilk derece mahkemesi hükmü de tamamen ortadan kalkar. CMK'nın 223. maddesinde hükümlerin neler olduğu açıkça sayılmış olup istinaf başvurusunun esastan reddi gibi kararlar hüküm olarak kabul edilmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda anılan maddede sayılan hükümlerden biri kurulmamış ve bu karar da temyiz incelemesi sonucu bozulmuş ise direnme kararı verilirken ilk derece mahkemesi tarafından verilen hüküm yeniden kurulmalıdır.

Öte yandan 28.02.2019 tarihli ve 30700 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile eklenen CMK'nın 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca bozma kararı istinaf başvurusunun esastan reddi kararına ilişkin ise Yargıtay dosyayı, gereği için kararı veren ilk derece mahkemesine gönderecektir. Bu düzenlemeyle istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın bozulmasından sonra dosya ilk derece mahkemesine gönderileceğinden direnme kararı da ilk derece mahkemesince verilebilecektir. Sonuç olarak yapılan değişiklikle Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi şeklinde direnme kararı verilemeyeceğinden kanun koyucu tarafından ön soruna ilişkin benzer uyuşmazlıkların önüne geçildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece, sanığın mağdura yönelik eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bozulmasından sonra Bölge Adliye Mahkemesince ilgili Özel Daire bozma kararına direnilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılan dosyada;

Yargıtay bozma ilamı ile bölge adliye mahkemesi kararının ortadan kalkması sonucunda bu hükme bağlı olan ilk derece mahkemesi kararının da tamamen ortadan kalktığı, ... Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.04.2017 tarihli ve 64-91 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince 03.07.2017 tarih 1380-1417 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, anılan kararın Özel Dairece bozulduğu anlaşıldığından; Özel Dairece verilen bozma kararına istinaden her iki kararın da ortadan kalkacağı ve bozma ilamına direnen Bölge Adliye Mahkemesince TCK'nın 61. maddesine göre yeniden hüküm kurulması gerektiği, hüküm kurulmadan önce ise; duruşma açılıp bozma ilamının usulüne uygun şekilde taraflara tebliğ edilmesi, bozmaya karşı beyanların alınması, delillerin yeniden değerlendirilmesi, Cumhuriyet savcısından esasa ilişkin görüşünü açık ve anlaşılır bir biçimde ve eğer görüşü mahkûmiyete ilişkin ise mevzuatta yer alan yasa ve maddelerini de göstermek suretiyle açıklamasının istenmesi, mütalaadan sonra taraflara söz hakkı verilmesi ve son sözün de hazır bulunan sanığa verilmesi gibi ilgili Kanunlardaki usul kurallarına uyulması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan bu usule aykırılık nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesinin sanık hakkında kurduğu direnme kararının, Özel Dairece bozma kararı verildikten sonra bozmanın niteliğine göre bozma üzerine yeniden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince TCK'nın 61. maddesine göre hüküm kurulması gerekirken esastan ret kararı verilmesi isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan bu usule aykırılık nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesinin sanık hakkında kurduğu direnme kararının, Özel Dairece bozma kararı verildikten sonra bozmanın niteliğine göre bozma üzerine yeniden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince TCK'nın 61. maddesine göre hüküm kurulması gerekirken esastan ret kararı verilmesi isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 07.09.2018 tarihli ve 1444-1378 sayılı direnme kararının, Özel Dairece bozma kararı verildikten sonra bozmanın niteliğine göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince TCK'nın 61. maddesine göre yeniden hüküm kurulması gerektiğinin ve esastan ret kararı verilmesinin yeterli olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Ulaşılan sonuç karşısında dosyanın, gereği için kararı veren bölge adliye mahkemesine, kararın bir örneğinin de bilgi için ilk derece mahkemesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 06.10.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9392, Karar No: 2016/7769, Tarih: 31.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9392 E.  ,  2016/7769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

1-Davalı işveren tarafından delil olarak dayanılan ancak dosya içerinde bulunmayan 28.02.2015 tarihli imalathane olarak adlandırılan işyerinde, işçilerden Serpil Sertel Deniz'in işten çıkarılması nedeniyle yaşanan arbedenin kolluk kuvvetlerinin müdahalesi ile önlendiği belirtilmiş olduğundan bu olaya ilişkin kolluk kuvveti tarafından tutulan tutanak ve varsa alınan ifadeler ile adli makamlarca ne gibi bir işlem yapıldığına ilişkin evrakların getirtilerek,

2-Fesih bildiriminde davacının 02.03.2015 günü iş başı yapmadığı ve rapor almaya gittiği beyan edildiğinden 02.03.2015 tarihinde davacının almış olduğu bir sağlık raporu olup olmadığı araştırılarak varsa sağlık raporunun,

3-İmalathane ve fabrika diye adlandırılan işyerlerindeki vardiya saatlerinin ve kaç vardiya halinde çalışma olduğunun davalı işverenden sorulup yazı cevabının,

4-Davalı işverenden işçilerin işi durdurması sonrasında üretimin devamı için başka bir firma ile anlaşıp anlaşmadığının ya da üretim için başka işçiler temin edilip edilmediğinin sorulup yazı cevabının,

5-Davalı işverenden işi bırakarak eylem yapan tüm işçilerin iş akdine son verilip verilmediğinin, iş akdine son verildiği halde tekrar işe alınan işçi olup olmadığının, iş akdine son verilmeyen ya da son verilip sonradan işe alınan işçilerin sendika üyesi olup olmadığının, iş akdi bu nedenle sona erdirilmesine karşın sendika üyesi olmayan işçilerin bulunup bulunmadığı nın sorularak listeler halinde verilmesi istenerek verilecek cevabın,

6-Davacının üyesi olduğu ....İş sendikasından açıkça isimleri belirterek verecekleri liste ile yetki tespitinden sonra kaç üyenin hangi tarihte istifa ettiği, istifa eden işçilerden kaçının çalışmaya devam ettiği, kaç üyenin hangi tarihte iş akdine son verildiği , müzekkereye cevap tarihi itibariyle kaç sendika üyesi çalışan işçilerinin bulunduğu, yetki tespitinden sonra sendikaya üye olan işçilerin bulunup bulunmadığı ve varsa üye olma tarihleri, yeni işçi alımı olup olmadığı ve varsa yeni alınan işçilerden sendikaya üye olanların bulunup bulunmadığı ve tarihleri sorulup verilecek yazı cevabının,

7- Davalı işverenden 3.3.2015 tarihinden sonra yeni işçi alımı yapıp yapmadığı, yapmış ise sayısı ve işe alma tarihleri bu işçilerin sendikaya üye olup olmadıkları ve olmuşlarsa tarihleri, 27.02.2015 tarihinden müzekkereye cevap verilecek tarihe kadar sendikalı olmadığı hald eiş akdine son verilen işçiler olup olmadığı, varsa tarihi ve nedeni sorularak liste halinde verilecek yazı cevabının,

8-İş ve Çalışma hürriyetinin ihlali nedeniyle ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/433 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak dosyanın onaylı bir suretinin getirtilip,

8-İş ve Çalışma hürriyetinin ihlali nedeniyle ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/433 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak dosyanın onaylı bir suretinin getirtilip,

9-Sendika hakların kullanılmasını engelleme suçu nedeniyle .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/710 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak onaylı bir suretinin getirtilip eklenerek, Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1842, Karar No: 2011/2121, Tarih: 28.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1842 E.  ,  2011/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz şikayetinin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin şikayet olunan bankaya ödenmesine karar verildiğini, şikayet edilen bankanın rehnin paraya çevrilmesi yolu ile başlattığı takibe borçlu tarafından itiraz edildiğini, bu nedenle kesinleşmeyen icra dosyasında şikayet olunan alacağının ilk sırada yer almasının hukuka aykırı bir işlem olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin müşterisi Mehmet Akgül'e taşıt kredisi kullandırdığını, ayrıca kredi kartı verdiğini, ödemelerin zamanında yapılmaması üzerine 09.12.2009 tarihinde ihtarname keşide olunduğunu, olumlu sonuç alınamadığından 21.794,53 TL'nin tahsili amacıyla takibe geçildiğini, rehin sözleşmesinin borçlunun tüm borçlarını kapsadığı, borçlunun takibe itirazının Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 02.02.2011 günlü (2010/532 E - 2011/79 K) ilamı ile ortadan kaldırıldığını savunarak, şikayetin reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinde ilk sıraya konulan davalı alacağına borçlunun itirazın kaldırılması için Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin itirazın kaldırılmasına ilişkin kararının 18.02.2011 tarihinde kesinleştiği ve şikayetçinin bu yöndeki itirazının konusuz kaldığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6116, Karar No: 2024/17584, Tarih: 25.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6116 E.  ,  2024/17584 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/592 E., 2023/477 K.

SUÇ : Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU KARARLAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/25407 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 1-Sanıklar ..., ... ve ... yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi gereğince 180 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 150 gün adli para cezası yerine, 75 gün adli para cezası tayin edilmesini takiben, anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmek suretiyle sonuç olarak 3.000,00 Türk lirası yerine, 1.500,00 Türk lirasına hükmedilerek eksik ceza tayin edilerek karar verilmesinde,

2-Sanıklar ... ve ... yönünden yapılan incelemede;

a)Dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip, aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 5 ay hapis cezası yerine, 75 gün adli para cezası tayin edilerek karar verilmesinde,

b) Kabule göre de, 75 gün adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/2. Maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmemesinde,isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan temel ceza olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 maddesi uyarınca verilen 180 gün adlî para cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 150 gün adlî para cezası yerine 75 gün adlî para cezasına, devamında aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilerek ve sonuç ceza olarak 3.000,00 TL adlî para cezası yerine 1.500,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan temel ceza olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 maddesi uyarınca verilen 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 5 ay hapis cezası yerine, 75 gün adlî para cezasına hükmedilmesi, bununla birlikte 75 gün gün adlî para cezasının para cezasına çevrilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

2. Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan temel ceza olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 maddesi uyarınca verilen 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 5 ay hapis cezası yerine, 75 gün adlî para cezasına hükmedilmesi, bununla birlikte 75 gün gün adlî para cezasının para cezasına çevrilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Van 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2023 tarihli ve 2021/592 Esas, 2023/477 Karar sayılı kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20613, Karar No: 2024/12145, Tarih: 22.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/20613 E.  ,  2024/12145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/382 E., 2015/ 385K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü

Sanığın şirket yönetiminde yetkili müdür olduğu, mal alımı yapmadığı ve şirket adına herhangi ödemede bulunmadığı halde akaryakıt ihtiyacının tamamının Akçansa A.Ş ve Şah-Petrol ürünlerinden temin edilmesine rağmen, sanık tarafından başka firmalardan motorin alındığı ve şirket personeline bordro harici ödeme yapılmış gibi gösterildiği, suça konu paraları uhdesine geçirerek şirketi zarara uğrattığından bahisle hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına yönelik açılan davada, 25.03.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporunda belirtildiği üzere sanık tarafından itiraz dilekçesinde belirtilen belgelerin dosyaya sunulmadığı ve yine sanık tarafından yapılan ödemelerin usulüne uygun olup olmadığının tespiti için ilgili bankadan belgelerin temin edilmediği gibi, ayrıca şirketin yıllık cirolarının tespiti ve daha önceki yıllara ait petrol sarfiyatlarının araştırılarak karşılaştırılması, sanık tarafından alındığı belirtilen mal ve hizmet alımlarına ilişkin faturaları düzenleyen firmalar hakkında varsa Vergi Müfettişleri tarafından karşıt inceleme Vergi Ceza ve Vergi Suçu raporlarının dosyaya getirttirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunun 321 inci maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1339, Karar No: 2018/3329, Tarih: 20.09.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/1339 E.  ,  2018/3329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... -... İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... Özel Sağlık Hizmetleri İşletmecilik Tic. ve İnş. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.06.2014 gün ve 2013/175-2014/179 sayılı hükmü onayan Dairemizin 06.03.2017 gün ve 2016/5055-2017/926 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle davalı şirket vekili süresinde harcını yatırdığına dair makbuz ya da Sayman Mutemet Defteri örneğini sunmamış olup, adli yardım isteminin karar düzeltme aşamasında yapılmış olması dikkate alınarak adli yardım talebi HMK'nın 337/3. fıkrası nedeniyle yerinde bulunmadığından, mahkemece adli yardım isteminin reddine dair kararın sonuca etkili olmaması sebebiyle davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 275,00 TL para cezası ile bakiye 9,40 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 20.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7876, Karar No: 2014/12833, Tarih: 03.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7876 E.  ,  2014/12833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 32. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../.../2011 gün ve 2011/43-2011/152 sayılı kararı bozan Daire’nin 08...2013 gün ve 2012/15378 - 2013/17800 sayılı kararı aleyhinde davalılar Tek İplik San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ve ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada, müvekkili tarafından Ticari Risk Sigorta Poliçesiyle sigortalı işyerinin üst katında bulunan davalı ...Ş. tarafından sigortalı olan diğer davalı Ofisit Büro Sistemleri San. ve Tic. A.Ş'nin kiracı olarak kullandığı işyerinde çıkan yangının söndürülmesi esnasında itfaiye tarafından kullanılan su ve köpüğün sigortalı mahalle sızması sonucu hasar meydana geldiğini, müvekkilinin hasar nedeniyle sigortalısına 14.239,57 TL ödediğini ileri sürerek, bu miktarın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise aynı olaya ilişkin olarak, bina malikleri olan diğer davalıların üst katta kaynak çalışması ile yangına sebebiyet vermeleri halinde BK 55. maddesi gereğince adam çalıştıranın sorumluluğu kapsamında, her halükarda BK 58. maddesi gereğince bina maliki olarak kusursuz sorumluluklarının bulunduğunu ileri sürerek, sigortalısına yapılan ödemenin bu davalılarda da faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı Ofisit Büro Sistemleri San. ve Tic. A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir. Diğer davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yangının çıkış nedeni konusunda görüş birliği bulunmamaktaysa da yangının koltuk imalat işi yapan davalı Ofisit Büro Sistemleri A.Ş'nin kiraladığı işyerinde çıkarak büyüyüp yayıldığı, yangının çıkışı ve sirayeti yönünden bina malikine atfedilebilecek (örneğin elektrik tesisatında bozukluk, arıza gibi) bir kusur bulunmadığı, Ofisit firmasının yangını önlemeye ve büyütmemeye yönelik hiçbir tedbir almadığı, yangın ihbarının bile başkalarınca yapıldığı, dolayısıyla sigortalı işyerinde meydana gelen zarardan Ofisit firması