muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1331, Karar No: 2025/3859, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1331 E.  ,  2025/3859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı ... Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen .... etken maddeli .... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3030, Karar No: 2023/4403, Tarih: 19.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3030 E.  ,  2023/4403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

KARAR : Direnme

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 21.11.2022 tarihli ve 2022/2119 Esas, 2022/2453 Karar sayılı kararı ile Dairemizce verilen, 04.07.2022 tarihli ve 2021/28738 Esas, 2022/7325 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2018 tarihli ve 2017/430 Esas, 2018/61 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 05.06.2018 tarihli ve 2018/1696 Esas, 2018/1017 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 12.02.2019 tarihli ve 2018/7907 Esas, 2019/2583 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinde yer alan sübuta ilişkin deliller ile dosya içeriğinin çelişmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 27.03.2019 tarihli ve 2019/869 Esas, 2019/922 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 27.03.2019 tarihli ve 2019/869 Esas, 2019/922 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce verilen 04.07.2022 tarihli ve 2021/28738 Esas, 2022/7325 Karar sayılı kararı ile duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden direnme kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 21.11.2022 tarihli ve 2022/2119 Esas, 2022/2453 Karar sayılı kararı ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Olayın gerçekleştiği yerin atılı suçu işlemeye elverişli olmadığına, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdurenin ailesinin şikayetten vazgeçtiğine, bu sebeplerle direnme kararının yerinde olmadığına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında üst sınırdan ceza verip takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "...Bilindiği gibi Yargıtay dairesinin incelemesi C.M.K'nun 301.maddesinde düzenlenmiş olup madde metni aynen şöyledir:

'Madde 301-Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'

Görüleceği üzere Yargıtay'ın vaka inceleme yetkisi bulunmamaktadır. Bunun sonucu olarak delil değerlendirmesi yaparak suçun kanunun 1 veya 2 ci fıkralarına girip girmediğini belirleyemez.

Yargıtay'ın yapmış olduğu incelemesi sonucunda davanın ESASI İLE İLGİLİ verebileceği karar çeşitleri C.M.K'nun 303.maddesinde sayılmış olup bu sayım tahdididir. Bu maddeye göre Yargıtay ancak maddede belirtilen hallerde davanın esasına etki edebilecek karar verebilecektir.

Görüleceği üzere Yargıtay'ın vaka inceleme yetkisi bulunmamaktadır. Bunun sonucu olarak delil değerlendirmesi yaparak suçun kanunun 1 veya 2 ci fıkralarına girip girmediğini belirleyemez.

Yargıtay'ın yapmış olduğu incelemesi sonucunda davanın ESASI İLE İLGİLİ verebileceği karar çeşitleri C.M.K'nun 303.maddesinde sayılmış olup bu sayım tahdididir. Bu maddeye göre Yargıtay ancak maddede belirtilen hallerde davanın esasına etki edebilecek karar verebilecektir.

Yine bilindiği üzere Yargıtay yapacağı incelemede hukuka kesin aykırılık halleri hususunda da inceleme yapabilecektir. Hukuka Kesin Aykırılık halleri C.M.K'nun 289.maddesinde düzenlemiş olup, bu haller madde metninde tahdidi olarak sayılmıştır.Yargıtay 14.Ceza Dairesinin bozma kararında göstermiş olduğu C.M.K'nun 302/2-4 maddesi '(ikinci fıkra)Yargıtay, temyiz edilen hükmü, temyiz başvurusunda gösterilen, hükmü etkileyecek nitelikteki hukuka aykırılıklar nedeniyle bozar. Bozma sebepleri ilâmda ayrı ayrı gösterilir. (dördüncü fıkra) Hükmün bozulmasına neden olan hukuka aykırılık, bu hükme esas olarak saptanan işlemlerden kaynaklanmış ise, bunlar da aynı zamanda bozulur.'

Yargıtay'ın istinaf mahkemeleri kurulmadan önce onlara ait yetkileri kullanarak delil değerlendirmek suretiyle kararları bozduğu dönem istinaf mahkemlerinin kurulduğu 20.07.2016 tarihinden itibaren kalkmıştır.Artık Yargıtay daireleri delil değerlendirmek suretiyle hükümleri bozamayacaklardır.İstinaf mahkemlerinin kurulmasından önce Temyiz yönünden 1412 sayılı CMUK hükümleri uygulanırken İstinaf mahkemlerinin kurulmasından sonra ise 5271 sayılı C.M.K'nun hükümleri uygulanacağından Yargıtay'ın delil değerlendirme yetkisi kalkmıştır.Zira 1412 sayılı kanun döneminde temyiz nedenleri 'Kanuna Aykırılık' iken 5271 sayılı kanunda bu 'Hukuka Aykırılık' olarak sınırlandırılmıştır.Hukuka aykırılığın ne olduğu ise C.M.K m. 288/2’de tanımlanmıştır: Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.Yani özetle Sayın Yargıtay dairelerinin incelemesi 'Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması' ile sınırlıdır.Aksinin yapılması İstinaf yargılmasını anlamsız kılmak sonucunu beraberinde getirecektir.

Nitekim bu hususu bizzat bir çok Yargıtay üyesi tarafından katıldıkları toplantılarda, seminerlerde ve yazdıkları yazılarda açık ve net olarak ortaya konmuştur.

Örnek vermek gerekirse Yargıtay 2.Ceza dairesi üyesi(halen Ceza Genel Kurul üyesidir) Sayın Fidan BALCI 23 Mayıs-06 Haziran 2016 tarihinde yapılan 'İstinaf Temel Eğitimi' seminerlerinde sunmuş olduğu tebliğinde bu durumu açık ve net olarak ortaya koymuştur.Sayın Balcı tebliğinin 4.sayfasında Yargıtay, olayı belirleyen anlamda bir ilk derece mahkemesi değil, salt hukukun ne olduğunu belirleyen bir hukuki derece yani denetim mahkemesidir.

Örnek vermek gerekirse Yargıtay 2.Ceza dairesi üyesi(halen Ceza Genel Kurul üyesidir) Sayın Fidan BALCI 23 Mayıs-06 Haziran 2016 tarihinde yapılan 'İstinaf Temel Eğitimi' seminerlerinde sunmuş olduğu tebliğinde bu durumu açık ve net olarak ortaya koymuştur.Sayın Balcı tebliğinin 4.sayfasında Yargıtay, olayı belirleyen anlamda bir ilk derece mahkemesi değil, salt hukukun ne olduğunu belirleyen bir hukuki derece yani denetim mahkemesidir.

Yargıtay, ilk derece mahkemelerindeki gibi duruşma yapmadığı, kanıtlarla yüz yüze gelmediği için ilk derece mahkemesinin yerine geçerek kanıt değerlendirmesi yapamaz.Bölge adliye mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar, 1412 sayılı CMUK’nun temyize ilişkin hükümleri uygulanırken, BAM’lerinin kurulmasından sonra 5271 sayılıCMK’nın temyize ilişkin hükümleri uygulanmaya başlayacaktır.

Yargıtay, ilk derece mahkemelerindeki gibi duruşma yapmadığı, kanıtlarla yüz yüze gelmediği için ilk derece mahkemesinin yerine geçerek kanıt değerlendirmesi yapamaz.Bölge adliye mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar, 1412 sayılı CMUK’nun temyize ilişkin hükümleri uygulanırken, BAM’lerinin kurulmasından sonra 5271 sayılıCMK’nın temyize ilişkin hükümleri uygulanmaya başlayacaktır.

Temyiz nedenleri CMK m. 288/1 de açıklanmıştır.'Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedeninedayanır.' 1412 sayılı CMUK’ da temyiz nedenleri kanuna aykırılık olarak düzenlendiği halde 5271 sayılı CMK’da temyiz nedenleri hükümdeki hukuka aykırılıklar olarak düzenlenmiştir,maddi hukuka (ceza hukukuna) ilişkin temyiz nedenleri muhakeme (usul) hukukuna ilişkin temyiz sebepleri olmak üzere ikiye ayırabiliriz.Hukuka aykırılık nedir? Hukuka aykırılık CMK m. 288/2’de tanımlanmıştır: Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.Hukuk kuralı deyimi; temel hukuk ilkelerini, yargılama hukukuna ilişkin kurallarla maddi hukuka ilişkin kuralların tümünü kapsar.Hukuka aykırılık; maddi hukuka (ceza hukukuna) aykırılık ve muhakeme (usul) hukukuna aykırılık olarak ikiye ayrılabilir.Maddi hukuka ilişkin aykırılık hallerinde, bir fiilin hangi suç veya kanun maddesi kapsamına girdiği veya girmediği, hangi ağırlaştırıcı veya hafifletici sebepleri gerektirdiği, maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılık halleridir ve bunların bulunmaları kararın bozulmasını gerektirir.Temyizde Yargıtay sadece hukuka aykırılıkları incelemekle yetkilidir. Maddi olguları incelemez. Ancak mahkemenin elindeki maddi olguları hukuka uygun olarak değerlendirip değerlendirmediğini ve hükme esas alırken hukuk kurallarına bağlı kalıp kalmadığını incelemek zorundadır.Muhakeme (usul) hukukuna aykırılık nedenleri, temyiz sırasında karara etkisi bakımından;Mutlak ve Nispi hukuka aykırılıklar olarak ikiye ayrılabilir.Mutlak Hukuka aykırılık nedenleri: Muhakeme (usul)hukukuna ilişkin temyiz sebepleri de mutlak olan ve olmayan temyiz sebepleri olarak ikiye ayrılır.Mutlak temyiz sebepleri CMK m. 289/1’de düzenlenmiştir. Mutlak temyiz sebepleri, hukuka kesin aykırılık hâlleridir. Mutlak temyiz sebeplerinin bulunması halinde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır.Temyiz incelemesinde denetlenemeyecek konular nelerdir?Temyiz incelemesi ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Temyiz incelemesini yapacak olanYargıtay sadece hukuka aykırılıkları incelemekle yetkilidir.Yargıtay temyiz incelemesini yaparken temyiz edilen dosyadaki maddi olguları inceleyemez, maddi vakaların denetimini yapmaz ve kararı veren mahkemenin takdirinin yerinde olup olmadığını inceleyemez. Ancak Yargıtay, kararı veren mahkemenin takdirinin gerekçesi olup olmadığına bakacaktır. (http://www.izmirbarosu.org.tr/Upload/files/haberler/Temyiz.pdf)

Dosya incelendiğinde görülecektir ki Yargıtay kararında belirtildiği gibi mağdurenin çelişkili ve değişin ifadesi yoktur. Aksine mağdure babasının şikayetten vazgeçtiği duruşmada bile kendisine yapılanları ayrıntılı olarak anlatmıştır.

Bu itibarla İş bu gerekçeler ile;

Kanıtları değerlendirme ve maddi gerçeği belirleme yetkisinin, sözlü duruşma yapan ve kanıtlarla doğrudan temas eden yerel ve istinaf mahkemelerinin olanak ve yetkilerinde olması, Yargıtay'ın inceleme yetkisinin hukuki denetimle sınırlı bulunması, Yargıtay 14.Ceza Dairesinin bozma kararında bu yetkinin aşılarak CMK'nun 288 ve 294. maddelerine aykırı biçimde maddi vakanın ve mahkemelerin takdir yetkisinin denetlenmesi ve bunun sonucunda yerel mahkeme ve dairemizin saptadığı maddi meseleyi değiştirilmesi,bunun yanında içeriğine göre bozma nedeni olarak kanıtların takdirinin hatalı olması gösterildiği halde hukuksal sebep kısmına gelindiğinde gerekçe noksanlığında söz edilerek ve dayanak olarak CMK'nın 230/1-b maddesi yazılarak çelişkiye düşülmesi, C.M.K'nun 302/2-4 maddesi yazılarak bozma kararı verilmesi sebebiyle anılan bozma kararının hukuka aykırı olduğu kanaati ile Yargıtay 9.Ceza Dairesinin Bozma kararına uyulmayıp direnme kararı verilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

Bu durumda Dairemizin kurmuş olduğu eski karar yerindedir. Eski hükümde oybirliği ile direnilmesi gereklidir.

Bu itibarla;

Çocuğun Cinsel istismarı suçu yönünden Yargıtay 9.Ceza Dairesinin bozma kararına oybirliği ile direnilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle direnme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince direnilerek kurulan esastan redde dair kararda belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28576, Karar No: 2010/6596, Tarih: 12.04.2010

**4. Ceza Dairesi         2009/28576 E.  ,  2010/6596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye 13.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: ONAMA

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanıkların sorgularının yapıldığı 11.11.2004 tarihine göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından katılan S. S. Eski Yıldız Konut Yapı Kooperatifi vekilinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanıklar yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4 ve 5271 sayılı CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16085, Karar No: 2020/12769, Tarih: 06.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/16085 E.  ,  2020/12769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında ...’nın sıfatının “mağdur” yerine “müşteki” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle cezasının belirlendiği paragrafta uygulama maddesinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK 'un 326/son maddesi olarak gösterilmesi yerine 1412 sayılı CMUK 'un 226/son maddesi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12370, Karar No: 2011/11112, Tarih: 24.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12370 E.  ,  2011/11112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.8.1985-5.4.2011 tarihleri arasında zorunlu SSK'lı çalışmaları dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının 1.8.1985-5.4.2011 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaları dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaları dışında 3.8.1985-5.4.2011 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ve fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, gerek 506 ve gerekse 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve anılan çalışmaların sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, 1.8.1985 tarihinde sigortalı tescili yapılan davacının tarımsal faaliyetini kesintisiz sürdürmesi nedeniyle 3.8.1985-5.4.2011 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun kabulü ile 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli sigortalı çalışmalarının tarım ... sigortalılık süresinden dışlanması yerinde ise de davacının hizmet döküm cetvelinde yer alan 1999/3 dönemine ait 78 günlük sigortalı çalışmasının tarım ... süresinden dışlanmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan " 1998 yılının 2.döneminde 34, 3.döneminde 99 gün " rakam ve sözcüklerinden sonra gelmek üzere " 1999 yılının 3.döneminde 78 gün," rakam ve sözcüklerinin hükme eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11320, Karar No: 2012/17454, Tarih: 25.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11320 E.  ,  2012/17454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel Kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 2.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.