muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/27394, Karar No: 2018/11152, Tarih: 21.05.2018

Somut olayda her ne kadar malların teslim edilmesi gereken bayi yerine onun alt bayisine teslim edildiği anlaşılmaktaysa da davalı tanığı ...’nın beyanında malın teslim edildiği ... Sulama’nın sahibinin çelişkili beyanlarda bulunduğunu belirttiği, davacının malın neden irsaliyede yazan yere değil de alt bayiye teslim edildiği hususunda açıklama getirmediği, tanık ...’nin beyanlarının da bu hususu doğruladığı, yargılama sırasında dinlenen tanık ...’nin olaya ilişkin ayrıntılı ve somut anlatımlarına itibar edilmemesi için bir neden bulunmadığı, davalı işverence iş akdinin feshinin haklı nedenle feshedildiğinin bildirildiği ve işten çıkış kodu olarak kod 29 ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan haller nedeniyle fesih olarak bildirildiği, ilk derece mahkemesince ve bölge adliye mahkemesince davacının iş akdinin yazılı olarak feshedilmediği gerekçesiyle işe iadeye karar verilmişse de haklı fesihte yazılılık koşulunun aranmadığı, davacının işverenin aleyhine ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı eylemlerinin sabit olduğu bu nedenle feshin haklı nedene dayandığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararı ile İlk Derece Mahkemesi'nin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 35,90 TL. karar-ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL. peşin harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL. karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 250,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dosyanın ilk derece Mahkemesine kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Kesin olarak 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/717, Karar No: 2016/1670, Tarih: 17.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/717 E.  ,  2016/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/06/2014 gün ve 2011/104-2014/194 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dairemizin 2015/962-8649 sayılı ilamı ile davacı asilin dava tarihinden sonra ve hüküm tarihinden önce 04/08/2010 tarihinde vefat ettiği bu itibarla mahkemece, öncelikle davacı asilin mirasçılarının belirlenerek, tebligata elverişli adreslerinin tespiti ile mahkeme kararının mirasçılara tebliği ve yasal temyiz süresinin beklenmesi, kararın mirasçılar tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesinin yapılabilmesi için geri gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilerek, dosya mahalline iade edilmiştir. Ancak; mahkemece her ne kadar Dairemizin ilamı gereği mirasçılar tespit edilerek, mirasçılar vekili olduğunu söyleyen Av. ...'nin sunmuş olduğu vekaletnameler uyarınca gerekçeli karar tebliği adı geçen vekile yapılmış ve adı geçen vekilin tüm mirasçılar adına sunmuş olduğu temyiz dilekçesi üzerine dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş ise de; Av. ...'nin sunmuş olduğu vekaletnameler arasında mirasçılardan ...'u temsil ettiğine dair usulüne uygun düzenlenmiş bir vekaletnameye rastlanılmamıştır. Bu itibarla, Av. ...'nin davacı ...'un vekili olduğuna dair vekaletname varsa sunulması, yoksa adı geçen davacıya gerekçeli karar tebliğ edilip, temyiz süresinin geçmesinin beklenmesi ve her halükarda bir kısım davacılar vekilinin temyiz incelemesinin yapılabilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9383, Karar No: 2022/18657, Tarih: 10.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/9383 E.  ,  2022/18657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik şikayetçi Kurum tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Milli Eğitim Bakanlığının atılı suç bakımından doğrudan zarar görmediğinin anlaşılması karşısında, temyize hak ve yetkisi olmayan şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik şikayetçi Kurum tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dairemiz 08.10.2020 tarihli ilamı üzerine suçtan zarar görme ihtimali bulunan Milli Eğitim Bakanlığına gerekçeli karar 14.12.2020 tarihinde tebliğ edilmiş olup, şikayetçi Kurum vekilinin ise 1412 sayılı CMUK'nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 22.12.2020 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı 20.10.2015 tarihinde verilen hükmün gerekmediği halde suça sürüklenen çocuğa 16.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuk tarafından 17.12.2015 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakta ise de, suça sürüklenen çocuğa yapılan tebliğin ayrıca temyiz hakkı vermeyeceği nazara alınarak, müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü yasal bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 17.12.2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun süresinde bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 10/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17246, Karar No: 2022/13860, Tarih: 26.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17246 E.  ,  2022/13860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DÜZCE 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 19/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, ihlal sayılan 13/11/2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Suç tarihi olan 13/05/2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibariyle sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

5- Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/338, Karar No: 2023/6623, Tarih: 26.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/338 E.  ,  2023/6623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/620 E., 2016/454 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve basit yaralama suçlarını işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümle, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 7 ay 10 gün yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nın temyiz isteği;

1. Mağdurenin rızasına aykırı eylemde bulunmadığına,

2. Suçu işlediği sabit görülse dahi etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

Vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'in aralarında fiili ayrılık bulunan ancak resmiyette eşi olan katılanı, yeğeninin ve müşterek çocuklarının yanında ele geçirilemeyen silahı kullanarak kaçırması, daha sonrasında dere boyuna ve parka götürerek mağduru sabaha kadar yanında zorla tutması, katılanın bacaklarındaki ağrı nedeniyle hastaneye gidilmesi ve katılanın güvenlik görevlilerinden yardım istemesi üzerine sanığın katılanı Basit Tıbbi Müdahale ile giderilebilecek düzeyde yaralayarak orada bırakıp kaçmasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Müşteki ile sanığın olay tarihinde evli fakat fiilen ayrı oldukları, olay günü sanığın eşi olan müştekiyle yolda karşılaştıktan sonra ele geçirilemeyen silahla müştekiyi önce dere boyuna sonrasında da sabaha kadar geçen sürede parkta zorla yanında tuttuğu, müştekinin bacaklarındaki ağrı nedeniyle hastaneye gitmek istemesi üzerine hastaneye gitmeleri, müştekinin hastane güvenliğinden yardım istemesi üzerine; sanığın müştekiyi, kendi rızasıyla güvenli bir yere bırakmak suretiyle değil Basit Tıbbi Müdahale ile giderilebilecek düzeyde yaralayarak kaçması olayında müştekinin ve müşteki anlatımlarını doğrular tanık beyanı, sağlık raporu birlikte değerlendirildiğinde sanığın kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediğinin sabit olduğu, sanığın suç kastının var olduğu anlaşılmakla kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2015/620 Esas, 2016/454 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/703, Karar No: 2011/3099, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/703 E.  ,  2011/3099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, maluliyet oranının yeniden tesbitiyle, tesbit edilecek maluliyet üzerinden Kurumca gelir bağlanmasına ve meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazmınatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, sürekli işgöremezlik oranının % 38,2 in üzerinde olduğunu ileri sürerek tespit edilecek oran üzerinden fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece davacının sürekli iş göremezlik oranının % 38,2 olduğu ve sürekli iş göremezlik oranında bir artış olmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Zonguldak 4. İş Mahkemesinin 1988/1226 K sayılı kararı ile davacının meslek hastalığı nedeni ile % 20,89 oranında sürekli iş göremez duruma geldiği kabul edilerek maddi tazminat isteminin feragat nedeni ile reddine, 1.500.000 TL manevi tazminatın rapor tarihi olan 01.12.1987 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verildiği, sürekli iş göremezlik oranında artış olması nedeni ile açılan dava sonucu Zonguldak 4. İş Mahkemesinin 1997/842 K sayılı kararı ile meslek hastalığı nedeni ile % 20.89 olan sürekli iş göremezlik oranının % 38,2'ye yükselmesi nedeni ile % 17,31 oranındaki fark oran nedeni ile 14.500,00 TL manevi tazminatın 14.05.1997 rapor tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verildiği, maddi tazminat istemi bulunmadığı, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacıya % 38,2 oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, Sağlık Bakanlığı Zonguldak Uzunmehmet Göğüs ve Meslek Hastalığı Hastahanesi'nin 22.05.2007 tarih 1035 Sayılı Sağlık Kurulu Ön raporuna göre davacının meslek hastalığı nedeni ilesürekli iş göremezlik oranının % 38,2 olduğunun tespit edildiği, itiraz üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 11.12.2007 tarihli raporu ile de davacının sürekli iş göremezlik oranının meslek hastalığına göre % 38,2 olduğu sürekli bakıma muhtaç durumda olmadığı ve kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının sürekli iş göremezlik oranının % 38,2 olduğunun Sağlık Bakanlığı Zonguldak Uzunmehmet Göğüs ve Meslek Hastalığı Hastahanesi ve Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile tespit edilmiş olması nedeni ile mahkemece davacının sürekli iş göremezlik oranının % 38,2 olduğunun kabulü doğrudur. Ancak davacının 1,00 TL lik maddi tazminat isteminin % 38,2 sürekli iş göremezlik oranının üzerinde tespit edilecek fark oran için mi yoksa % 20.89 olan oranın % 38,2 ye yükselmesi nedeni ile % 17,31 oranındaki fark oran için mi talep ettiği dava dilekçesi içeriğinden anlaşılamamaktadır.

Yapılacak iş; davacıya talebini açıklatmak, 1,00 TL maddi tazminat isteminin % 38,2 üzerinde tespit edilecek fark oran için olduğunun anlaşılması halinde şimdiki gibi ret kararı vermek, oranının % 20.89 den % 38,2 ye yükselmesi nedeni ile oluşan % 17,31 oranındaki fark oran ve üzerindeki oran için olduğunun anlaşılması halinde % 17,31 oranındaki fark oran için maddi zarar hesabı yaptırılarak sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.