muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13589, Karar No: 2022/4443, Tarih: 28.04.2022

O halde bu suçun oluşabilmesi için olmazsa olmaz şart, maddenin birinci fıkrasında gösterilen tüzel kişilere karşı taahhüt altına girilen bir ihalenin var olmasıdır. (Dülger, Murat Volkan. Ekonomik Suçlar Bağlamında İhale Sürecine ve Sözleşmesine İlişkin Suçların Değerlendirilmesi, Uğur Alacakaptan’a Armağan, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul 2008, sh. 231)

Bunun gerekçesi olarak, madde metninde, “ihale kararında veya sözleşmesinde” ibaresi kullanılmayarak, “ihale kararında veya sözleşmede” ifadesinin tercih edilmesini gösterilebilir. Madde de, “ihale kararında” kavramından sonra, “sözleşmede” ifadesinin yer alması, bu ifade ile sözleşmenin ihale sonucunda imzalanan sözleşme olması gerekliliğini vurgulamıştır. (Demir, Nazlı Hilal, Edimin İfasına Fesat Karıştırma Suçu, Fasikül, Nisan 2013, Sayı: 41, s.25)

Edimin ifasına fesat karıştırma suçunun ihaleye fesat karıştırma suçundan hemen sonra düzenlenmesi bu suçların birbirlerini tamamlayıcı nitelikte olduğu ve ortak özelliklerinin ihale yolsuzluklarını engellemek olması nedeniyle, ihalenin olmadığı yerde edimin ifasına fesat karıştırmanın mümkün olmadığı ifade edilmektedir. (Yaşin, Mehmet.” İhale İstisnası Kamu Satın Alımlarında Edimin İfasına Fesat Karıştırılması Mümkün müdür?, Mali Kılavuz, 2007/97, s. 99, Akbulut, Berrin. Edimin İfasına Fesat Karıştırma Suçu, Ceza Hukuku Dergisi, Ağustos 2009, sh. 50

İhale sonrasında sözleşmenin yapılması kural olmakla beraber, belirtmek gerekir ki, ihale sonrasında sözleşmenin yapılmadığı bazı istisnai durumlar bulunmaktadır. Buna örnek olarak, Kamu İhale Kanunu madde 21'de belirtilen pazarlık usulü ile yapılan ihaleler gösterilebilir. Yine, Devlet İhale Kanunu madde 51'de belirtilen bazı işlerin pazarlık usulüyle yapılabileceği ve bu işler ile ilgili olarak şartname düzenlenmesi, tahmini bedel tespiti, teminat alınması ve sözleşme yapılmasının zorunlu olmadığı düzenlenmiştir. Bu nedenle madde metninde, “ihale kararında veya sözleşmesinde” ibaresi kullanılmayarak, “ihale kararında veya sözleşmede” ifadesinin tercih edilmesinin bilinçli bir tercih olduğunu kabul etmek gerekir. Birinci fıkrada taahhüt altına girilen edim tabiri kullanıldıktan sonra suçun oluşumunu bağlı hareketli olarak gösteren ikinci fıkranın beş bendinde de ihale tabirinin kullanılmış olması, taahhüt altına girilen edimin ihaleye dayalı olmasını zorunlu kılmaktadır. (Demir, Nazlı Hilal, Edimin İfasına Fesat Karıştırma Suçu, s. 25, Kaplan, Mahmut, Edimin İfasına Fesat Karıştırma Suçu, İHFM Füsun Sokullu-Akıncıya Armağan, Cilt 2, 2013, s.713 Dipnot 19) (aynı şekilde doğrudan temin kapsamında alımı yapılacak olan malın teslimi veya hizmetin ya da yapım işinin tamamlanmasının belli bir süreyi gerektirmesi durumunda alımın bir sözleşmeye bağlanması zorunlu olup bir defada yapılacak alımlarda sözleşme yapılması idarenin takdirindedir. Bu halde idareler, sözleşme yapmayabilirler. Doğanyiğit, Sadettin. Kamu İhale Kanunu ve Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu, 15. Baskı, s.566)

İhale sonrasında sözleşmenin yapılmadığı bazı istisnai durumlar bulunması, bir kısım halde ise sözleşme yapılmasının idarenin takdirinde olması, takdire bağlı olarak yapılacak sözleşme ile suçun oluştuğunun kabul edilmesinin mümkün olmaması, birinci fıkrada taahhüt altına girilen edim tabiri kullanıldıktan sonra suçun oluşumunu bağlı hareketli olarak gösteren ikinci fıkranın beş bendinde de ihale tabirinin kullanılmış olması nedeniyle taahhüt altına girilen edimin ihaleye dayalı olması yasal zorunluluktur.

Doğrudan temin usulü ile işlerin yapılmış olması karşısında, açıklanan nedenlerle, edimin ifasına fesat karıştırma suçunun oluşmayacağından bahisle de bozma yapılması gerektiği kanaatinde olduğumdan aksi kanaate bu ek gerekçe ile iştirak edilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/2660, Karar No: 2020/2040, Tarih: 18.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2018/2660 E.  ,  2020/2040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/07/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/10/2016 günlü karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine dair verilen 28/12/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rekreasyon çalışmaları sonucu hasar görmesi nedeniyle zorunlu olarak deplase edilen enerji nakil hattı direği için harcanan deplase bedelinin ödetilmesi istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı tarafça yapılan rekreasyon çalışmaları sırasında, yüklenici firmanın davacı adına tescilli ... sayılı parsel üzerinde bulunan ... enerji nakil hattına ait 2521 numaralı direğin ayaklarına molozlu hafriyat döktüğü, bu nedenle direk ayakları eğilerek zarar gördüğü gibi, can ve mal güvenliği ile sistem arz güvenliğinin devamı açısından da tehlike oluşturduğu, 12/02/2014 tarihinde yapılan tespit sonrası, direkteki güvenliğin sağlanması amacıyla değiştirilmesi için ihale açıldığı, 19/03/2014 tarihinde ihale yapılarak dava konusu direğin ihale bedeli ödenmek suretiyle değiştirildiğini beyan ederek uğranılan zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, idare mahkemelerinin görevli olduğunu, zarar oluştuğu iddia edilen işin yüklenici firma tarafından yapıldığından husumetin yüklenici firmaya yöneltilmesi gerektiğini, direğin değişimine gerek olmadan tamiratla zararın giderilebileceğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davacının zararının alınan bilirkişi raporu sonucunda belirlendiği, zararın meydana gelmesinde davalı kurum yüklenicisinin tamamen kusurlu olduğu, çalışmanın dava dışı alt işveren şirkete yaptırıldığı, bağımlılık ilişkisi, denetim yetkisi ve bu kapsamda emir, talimat ve kontrol yetkisi bulunan davalı idarenin, iş sahibi olarak adam çalıştıranın sorumluluğu kapsamında meydana gelen hasardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava konusu zarar miktarının hesaplanması yönünden alınan bilirkişi raporunda, teknik olarak direğin yenilenmesi gerektiğinin belirtildiği, ancak; direğin teferruatı olarak gösterilen askı takımı, zincir, izalatörlerin, bu kapsamda yeni direklere montesinin yapılıp yapılamayacağı değerlendirilerek, bu konuda zarar miktarına bu kısımların da dahil olup olmadığı, yine direğin yenilenmesinin gerektiği raporda belirtilmesine rağmen, direğin onarım ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün olup olmadığı gibi hususların değerlendirilerek ek rapor alınması yoluna gidilmiş, alınan ek rapor sonucu direğin uğradığı hasardan dolayı değişiminin zorunlu olduğu, mevcut bazı parçalarının yeniden kullanımının ve aynı yere dikilmesinin elektrik iletim güvenliği açısından uygun olmadığının belirlenmesi nedeniyle ispatlanan dava yönünden ilk derece mahkemesinin kararı usul ve hukuka uygun bulunmuş, bu nedenle davalının istinaf talebinin HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi kök raporundaki birtakım eksiklikler nedeniyle ek rapor alma yoluna gidilip, ek rapor sonucu değerlendirildikten sonra yeniden esas hakkında karar verildiğinden HMK m.353/1-b-3 gereği yeniden esas hakkında hüküm kurması gerekirken davalının istinaf başvurusunun HMK m. 353/1-b-1 gereğince reddine karar verilmekle yetinilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6470, Karar No: 2017/1109, Tarih: 02.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6470 E.  ,  2017/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun onsekiz yaşını ikmal etmediği gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 185/1 maddesi uyarınca duruşmaların kapalı yapılmasına karar verilmiş ise de, kayden 15.09.1994 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun 15.09.2012 tarihinde onsekiz yaşını tamamlaması nedeniyle bu tarihten sonraki duruşmaların açık yapılması ve hükmün açık duruşmada açıklanması gerektiği gözetilmeden esaslı işlemlerinde yapıldığı 25.09.2012, 09.10.2012 ve 16.10.2012 günlü duruşmaların kapalı yapılması suretiyle aleniyet kuralının ihlal edilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23492, Karar No: 2015/23435, Tarih: 07.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/23492 E.  ,  2015/23435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2015

NUMARASI : 2015/207-2015/566

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyize hasren yapılan incelemede;

Boşanma veya ayrılık davaları, eşlerden birinin yerleşim yerinde açılabileceği gibi, davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde de açılabilir (TMK m. 168). Tercih hakkı davayı açana aittir. Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. (TMK m. 19/1). Dava 20.03.2015 tarihinde açılmış olup, dosyaya alınan nüfus kaydında davacının yerleşim yerinin dava açılmadan önce “Atatürk mahallesi bağış apartmanı/blok 12/4 Haliliye/ŞANLIURFA” olduğu anlaşılmaktadır. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 50/2 ve bu Kanuna dayanılarak çıkartılan 15.08.2007 tarihinde yürürlüğe konulmuş bulunan Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliğinin 13/1. maddesi gereğince yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin yazılı beyanı esas alınır. Adres beyan formundaki bildirimler aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. Davalı da bunun aksini ispatlayamamıştır. O halde yetkisizlik itirazının reddiyle işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 07.12.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/3853, Karar No: 2024/5095, Tarih: 23.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3853 E.  ,  2024/5095 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/25 E., 2024/112 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında görülen tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Ağrı ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesinde bulunan kendisine ait 135 ada 14 parsel sayılı taşınmazın güneyindeki yaklaşık 10.500,00 metrekare yüz ölçümlü taşınmaz bölümünü imar ihya etmek suretiyle 20 yılı aşkın zamandır kullanıldığını ileri sürerek dava konusu yerin adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; taşınmazın dere yatağı olduğunu, dere yatağı doldurularak üzerine 10-15 yıl evvel su kuyusu yapılıp ağaç dikildiğini belirterek davanın reddini savunmuş, taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece; davacı lehine kazanım koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 10.717,30 metrekare yüzölçümlü taşınmazın davacı adına tesciline ilişkin verilen ilk kararın davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince; dava konusu taşınmazın kuzeyinde Ağrı-Doğubeyazıt karayolunun bulunduğu, ancak ...'nün davada yer almadığı, hava fotoğraflarından yararlanılmadığı, Tapu Müdürlüğünden fen bilirkişisi tarafından düzenlenen haritanın bir örneği eklenerek başkaca dava açılıp açılmadığı sorulmadığı, davacının aynı çalışma alanı içinde belgesizden taşınmaz edinip edinmediğinin ve taşınmazın imar planına alındığı tarihin araştırılmadığı, taşınmazın güney sınırında Murat Nehri bulunmasına rağmen kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmediği belirtilerek ...'nün davaya katılımının sağlanması, Tapu Müdürlüğünden çekişmeli taşınmaz hakkında başkaca dava açılıp açılmadığının sorulması, dava tarihinden geriye doğru yaklaşık 15, 20 ve 25 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının istenmesi, bundan sonra, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4. ve 9. maddeleri ile Kıyı Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 6. ve devamı maddeleri dikkate alınarak jeoloji mühendisi, jeolog veya jeomorfologlar arasından seçilecek üç jeolog bilirkişi, bir ziraat mühendisi ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak 5 kişilik uzman bilirkişi kurulunun katılımıyla mahallinde keşif yapılması, kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi ve fen bilirkişisi tarafından, tespit edilen kıyı kenar çizgisinin pafta haritasına tereddüte yer vermeyecek şekilde işlenmesi, hava fotoğraflarının bilimsel yöntemlerle incelenmesi, davacının çekişmeli taşınmaza komşu 135 ada 14 sayılı parseli 1999 yılında Hazineden satın aldığı da göz önünde bulundurularak çekişmeli taşınmazdaki zilyetliğin başlangıç tarihinin belirlenmesi, tanık ve yerel bilirkişi ifadelerinin de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporuyla denetlenmesi, çekişmeli taşınmazın hangi tarihte imar planı kapsamına alındığının tespit edilmesi, 3402 sayılı Yasa'nın 17/2. maddesi gereği imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmazlarda imar-ihya yoluyla iktisabın mümkün olmadığının da hatırdan çıkartılmaması, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, fen bilirkişileri tarafından ibraz edilen raporda A harfi ile gösterilen 10.717,30 m²'lik alanın içerisinde bulunan kahverengiye boyalı beş katlı betonarme bina (otel), yine aynı renge boyalı ofis, yine aynı renge boyalı lokanta ve yine aynı renge boyalı LPG tankı, yine aynı renge boyalı bina, yine aynı renge boyalı betonarme binanın davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, kararın davalı ... vekili ve ..

.717,30 m²'lik alanın içerisinde bulunan kahverengiye boyalı beş katlı betonarme bina (otel), yine aynı renge boyalı ofis, yine aynı renge boyalı lokanta ve yine aynı renge boyalı LPG tankı, yine aynı renge boyalı bina, yine aynı renge boyalı betonarme binanın davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, kararın davalı ... vekili ve ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince; davanın hangi gerekçe ile kabul edildiği konusunda hiç bir gerekçe belirtilmeden, Yargıtay'ın araştırmaya yönelik bozma ilamı olduğu gibi gerekçe kısmına yazılmak suretiyle hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle sair yönler incelenmeksizin Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, dava konusu taşınmazın Murat Nehri yatağı iken ıslah çalışmaları kapsamında bu bölümün ortaya çıktığı, yaklaşık 20 yılı aşkın bir süredir davacıların murisi olan ...'nun bu bölümü sahiplenerek insan eliyle yapılan mekanik çalışmalar sonucu taşınmazı bugünkü haline getirdiği, taşınmazın imar-ihya ile nizasız ve fasılasız şekilde malik sıfatıyla sürdürülen zilyetliğinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davalı ... vekili, ... vekili ve dahili davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 27.02.2023 tarihli ve 2021/5567 Esas, 2023/1126 Karar sayılı kararı ile; dahili davalı ...'nün, Mahkemenin önceki tarihli hükmünü süresi içerisinde temyiz etmediği, dolayısı ile sözü edilen hükmün ... yönünden kesinleştiği ve son hükümle de aleyhine yeni bir durum yaratılmadığı, hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından davalı ... vekilinin temyiz inceleme isteminin reddine; davalılar Hazine ve ... vekillerinin temyiz itirazları yönünden ise dava konusu taşınmaz bölümünün dere yatağına yakın olması nedeniyle 1985 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığı ve bu nedenle niteliği itibariyle imar-ihyaya muhtaç yerlerden olduğu, imar-ihyaya muhtaç olan bir yerin zilyetlikle edinilebilmesi için önce yoğun emek sarf edilerek tarıma elverişli hale getirilmesi ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihten çekişme konusu taşınmaz bölümü için imar planına alınma tarihi olan 2007 yılına kadar 20 yıl ekonomik amaca uygun olarak tasarruf edilmesi gerektiği, bilirkişi raporları ve dosya arasında bulunan fotoğraflar incelendiğinde çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde iktisaba elverişli bir zilyetliğin bulunmadığına değinilerek çekişmeli taşınmaz üzerinde davacılar lehine 3402 sayılı Yasa’nın 14. ve 17. maddelerinde belirtilen imar-ihya ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunun ispat edilemediği gözetilerek davanın reddi ile davalı ... vekilinin tescil talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, takdiri delil niteliğinde olan ve dosyadaki somut bilgilerle örtüşmeyen tanık ve yerel bilirkişi beyanlarına değer verilerek hüküm tesisinin doğru olmadığı gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, davacılar vekilinin karar düzeltme isteği ise reddedilmiştir.

3. Mahkemenin 26.03.2024 tarihli ve 2024/25 Esas, 2024/112 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma kararında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın reddine; dava konusu tescil harici bırakılan taşınmazın imar ve ihyasının tamamlanmadığı, dava konusu yerin Murat Nehri / nehir yatağı ile sınır oluşturması sebebiyle mevsimsel olarak su taşkınlarına maruz kalacağı ve aktif dere yatağı etkisinde bulunduğu gerekçesiyle davalı ...'nin tescil talebi yönünden tescil hükmü kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Hazine yönünden tescil talebine ilişkin verilen karara itiraz ettiklerini, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken tescil hükmü kurulmasına yer olmadığı şeklindeki hüküm tesisinin hukuka aykırı olduğunu bildirerek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro tespiti sırasında tescil harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro tespiti sırasında tescil harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 713. maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. ve 17. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Ağrı ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesinde bulunan dava konusu taşınmaz bölümünün bulunduğu yerde yapılan kadastro çalışmaları sırasında dava konusu yerin tescil harici bırakıldığı anlaşılmaktadır.

2. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j bendi gereğince davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.