muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4537, Karar No: 2019/5714, Tarih: 23.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4537 E.  ,  2019/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11/10/2017 tarih ve 2015/441 E- 2017/481 K. sayılı kararın davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 06/06/2018 tarih ve 2018/14 E- 2018/667 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mobilya sektöründe faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin endüstriyel tasarım haklarına vaki tecavüz nedeniyle davalı şirket aleyhine açılan tazminat davasının Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/413 esas dosyasında derdest olduğunu, davalı şirketin 2015-04014 sayılı endüstriyel tasarım tescil belgesini almış ise de bu tasarım belgesine konu ürünlerden 4.1 / 8.1 / 9.1 sıra nolu tasarımların 554 sayılı KHK’nın 5, 6 ve 7. maddelerine istinaden yenilik vasfına haiz olmadığını, ayırt edici niteliği bulunmadığını ileri sürerek, davalıya ait 2015-04014 sayılı ve 4.1 / 8.1 / 9.1 sıra nolu tasarımların hükümsüzlüğüne iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, yetkili mahkemenin Ankara mahkemeleri olduğunu, dava konusu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliğini haiz olduğunu, üretilen ürünlerin benzer olmasına ve ayırt edici özellik taşımamasına rağmen tescil belgesi verilmesi karşısında, müvekkilinin herhangi bir kastı ve kusurunun bulunmadığını, dolayısıyla davanın kabulü durumunda dahi müvekkili aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafın 2014/04014-9 sıra numaralı tasarımının, davacı tarafa ait 2010/02599-1, 3 sıra numaralı tasarımları karşısında, davalı tarafın 2014/04014-4, 8 sıra numaralı tasarımlarının, davacı tarafa ait 2010/02599-4 sıra sayılı tasarımı karşısında, davalı tarafın 2014/04014-4, 8 sıra numaralı tasarımlarının, dava dışı resen incelenen 2013/04948-5 sıra numaralı tasarımı karşısında yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıya ait 2014/04014-4.1, 8.1, 9.1 sıra numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı şirket vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Karara karşı, davalı şirket vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstinaf mahkemesince idda, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve her iki tarafın ticaret merkezinin de Kayseri'de olması karşısında, ilk derece mahkemesinin yetkili bulunduğu, davalıya ait 2014/04014-4.1, 8.1, 9.1 sıra numaralı tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığının, mahkemece yaptırılan uzman bilirkişi incelemesi sonucunda tespit edilmiş olduğu anlaşılmakla mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle, HMK 353/1.b.1.maddesi uyarınca davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı şirketten alınmasına, 23/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8047, Karar No: 2018/1182, Tarih: 20.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8047 E.  ,  2018/1182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bartın Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2017 gün ve 2016/119 Esas, 2017/70 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararında üye hakim..... ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5075, Karar No: 2011/4343, Tarih: 16.09.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/5075 E.  ,  2011/4343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

K A R A R

Davada; davacılar, cilt no: 138, sıra no: 82, cilt no: 138, sayfa no: 96, sıra no: 259, cilt no: 198, sayfa no: 99, sıra no: 271 sayılı tapu kaydına dayandığına ve uyuşmazlık kadastroca oluşan kaydın iptaline ilişkin olup, hüküm, Asliye Hukuk Mahkemesince oluşturulmuş bulunduğuna göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (7.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 16.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1589, Karar No: 2014/10513, Tarih: 25.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1589 E.  ,  2014/10513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3308, Karar No: 2023/2030, Tarih: 25.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3308 E.  ,  2023/2030 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/593 E., 2022/421 K.

...

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/14 E., 2020/126 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; Turgutlu İcra Müdürlüğünün 2017/3382 E. sayılı icra takip dosyasında hazırlanan sıra cetvelinde müvekkilinin alacakları bitmeden şikayet olunanlara para ayrılmasının hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin haciz tarihinin şikayet olunan vergi dairesi haczinden önce olması sebebiyle müvekkilinin alacağının tamamını almadan şikayet olunana ödeme yapılması ve garameten hesaplamaya dahil edilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II.CEVAP

Şikayet olunan ... vekili cevap dilekçesinde; 6183 sayılı Yasanın 21. maddesine göre sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kesin haciz tarihininin şikayetçinin takibinden önce olduğunu, alacaklarının ilama dayandığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili cevap dilekçesinde; 6183 sayılı Yasa’nın 21. madde gereğince amme alacaklarının garameye dahil edilmesinde bir usulsüzlük olmadığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili cevap dilekçesinde; şikayetin süresinde açılmadığını, alacaklarının nafaka alacağı olması nedeniyle öncelik hakkı bulunduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayet olunanların alacaklı oldukları icra takip dosyalarındaki dava tarihinin 21.07.2014 olduğu, ilamlı takibe dayandığı, şikayetçinin haciz tarihinden önce olduğu, SGK ve ... alacağının imtiyazlı alacak olması sebebiyle garameten paylaştırma kurallarının uygulandığı sıra cetvelinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; şikayete konu sıra cetvelinde müvekkili kurumun 6183 sayılı Yasadan doğan alacakları tam ödenmeden şikayet olunanlara pay ayrıldığını, müvekkilinin haciz tarihinin ... haczinden önce olması nedeniyle vergi dairesinin garameye katılmasının yasal olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayet olunan ...’nin bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerindeki haczinin satış tarihi olan 15.10.2019 tarihinden sonra 21.11.2019 tarihinde konulduğu, bu nedenle garameye dahil edilmemesi gerektiği gerekçesiyle, şikayetçinin istinaf talebinin esastan kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde, 6183 sayılı Yasanın 21. maddesi uyarınca sıra cetveli düzenlendiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinde sıraya şikayet istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra İflas Kanununun 142 nci maddesi, 6183 sayılı Kanunun 21/1 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayet olunan ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Şikayet olunan Vergi Dairesi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3519, Karar No: 2013/4128, Tarih: 31.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3519 E.  ,  2013/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Suç tutanağı ve dosya kapsamından, 13/10/2004 tarihli kararla müsaderesine karar verildiği anlaşılan evin yeniden müsaderesine ve değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1 .maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince müsadereye ilişkin 8. maddeden “...ev,...” ibaresinin çıkarılması, 9. maddede hükmolunan 796,80 lira nispi vekalet ücretinin 500,-liraya indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/122, Karar No: 2011/92, Tarih: 06.04.2011

Hukuk Genel Kurulu 2011/18-122 E., 2011/92 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2011/18-122 E., 2011/92 K.**

**- ELATMANIN ÖNLENMESİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 381 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 388 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 389 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "Elatmanın önlenmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana 4.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 18.3.2010 gün ve 2008/2241-2010/451 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesi'nin 8.7.2010 gün ve 2010/5053-10466 sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388.maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural HUMK.nun 389.maddesinde de tekrarlanmış; HUMK.nun 381.maddesinde ise "Kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur" hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim, Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323/391 sayılı;10.9.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün ve 2007/3-981/936 sayılı; 23.01.2008 gün ve 2008/14-29/4 sayılı kararları).

Ceza Genel Kurulu'nca da önceleri C.M.U.K.nun benzer hükümleri taşıyan 261 ve 268 maddelerinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun yürürlüğe girmesi ile birlikte de bu kanunun 34, 223, 230,231,232 maddelerinin uygulanmasında bozulan kararın geçerliliğini ve yerine getirilme yeteneğini yitirdiğinden "önceki hükümde direnilmesine" denilmekle yetinilerek ve atıf suretiyle hüküm kurulamayacağı kabul edilmiştir (Ceza Genel Kurulu'nun 2.2.1976 gün 1/22-25 sayılı; 12.05.1998 gün ve 1998/6-104-171 sayılı; 05.02.2002 gün ve 2001/1-417-2002/153 sayılı kararları).

Somut olayda da aslolan kısa kararda, hüküm fıkrası oluşturulmamış; yalnızca "Yargıtay bozma ilamına karşı direnilmesine" denilmekle yetinilmiştir.

O itibarla mahkemece HUMK.nun 388.maddesinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının iadesine, 6.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20696, Karar No: 2014/15527, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20696 E.  ,  2014/15527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2013

NUMARASI : 2012/366-2013/456

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/722, Karar No: 2012/7697, Tarih: 20.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/722 E.  ,  2012/7697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Dava konusu 99, 353, 378, 614 ve 725 sayılı parsellere kadastro sırasında uygulanan 26.05.1951 tarih 51, 52, 55, 57 sıra nolu; 02.11.1967 tarih 3, 4, 5, 6, 8 sıra nolu ve Mayıs 1951 tarih 57 sıra nolu tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren, tüm tedavülleriyle birlikte, iktisap sebebini, payları ve pay maliklerini gösterir şekilde Tapu Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4912, Karar No: 2024/4334, Tarih: 11.06.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/4912 E.  ,  2024/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/945 E., 2023/571 K.

HÜKÜM/KARAR : Usulden Ret / Başvuru Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/152 E., 2021/348 K.

Hasımsız açılan bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Bursa ili Osmangazi ilçesi ... mahhallesi 450 ada 25 parsel(yeni 5839 ada 14 parsel) sayılı taşınmazın tapu kaydının nevi hanesinde "... Vakfı" gedik kaydında ise "... den İcareli" olarak kayıtlı bulunduğunu, tapu kayıtlarında malikin adı soyadı ve baba adı bölümünde ... oğlu ... adına kayıtlı olduğu, beyanlar hanesinde "zeminin yarısı ... namına saptanmış olup geri kalan yarı hissenin maliki bulunamamıştır." şerhinin düşüldüğü, aynı şekilde gedik hakkı üzerinde yarı hissenin ... namına bulunduğunu, diğer yarı hissenin malikinin olmadığını, tapu kaydının malik hanesinin hatalı şekilde tam pay olarak ... oğlu ... adına kaydedildiğini, dava konusu taşınmazın ortaklığın giderilmesi davasında satıldığını, satış masrafları ve ... mirasçılarının taşınmazdaki yarı payı ödendikten sonra geriye 382.500,00TL'nin maliki bulunmayan yarı payın karşılığı olarak kaldığını ve bankada bekletilme kararı verildiğini ileri sürerek Vakıflar Kanunu'nun 17 inci maddesi gereğince taşınmazın maliki bulunamayan yarı payının gedik hakkı sahibi olan "Sultan Mahmut Vakfı" adına tapuya tescili gerektiğini, ancak taşınmazın tamamının satılması nedeniyle yarı payına düşen 382.500,00 TL'nin vakıf adına Vakıflar Genel Müdürlüğüne ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Dava hasım gösterilmeden açılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

Bursa 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/152 E., 2021/348 K. sayılı kararı ile, davanın hasımsız açılamayacağı gerekçesiyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davanın hasımsız görülebileceğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç