muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2430, Karar No: 2018/4916, Tarih: 06.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/2430 E.  ,  2018/4916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen dosya davalısı vekili Avukat ... ile davalı-birleşen dosya davacısı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl davada yüklenici şirket delil tespit dosyasında belirlenen 28.250,00 TL ayıp giderim bedeli ile dava dışı iş sahibi idareye ödemek zorunda kaldığı 29.576,55 TL gecikme cezasından davalı taşeronun 83 günlük gecikmesine karşılık gelen 22.883,10 TL’lik kısmın tahsilini istemiş, birleşen davada ise taşeron şirket bakiye iş bedelinin tahsili amacıyla yüklenici şirket aleyhine başlatılan ilamsız icra takibine itirazın iptâlini istemiştir. Mahkemece yüklenici tarafından açılan asıl davanın kısmen kabulüne, taşeron tarafından açılan birleşen davanın yüklenicinin kabulü nedeniyle kabulüne dair verilen kararlar, davalı-birleşen dosya davacısı taşeron şirket vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle birleşen davada bu dosya davalısı olan yüklenicinin de asıl davaya konu alacağının bulunması nedeniyle takibe itirazında haklı olup takip konusu alacağın likid bulunmaması sebebiyle inkâr tazminatına hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-birleşen dosya davacısı ... İnş. Tur. ve Endüstri Ltd. Şti.’nin birleşen davaya yönelik tüm, asıl davaya yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl davada yüklenici şirket, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/121 D. iş sayılı delil tespit dosyasında bilirkişinin belirlediği 28.250,00 TL ayıp giderim bedelinin tahsili talebi yanında, dava dışı iş sahibi ... Üniversitesi tarafından hakedişlerinden kesinti yapmak suretiyle kendisinden tahsil ettiği 29.576,55 TL gecikme cezasından davalının işi geç teslim ettiği süre olan 83 güne karşılık gelen 22.883,10 TL’nin de davalı taşerondan tahsilini istemiştir.

2-Asıl davada yüklenici şirket, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/121 D. iş sayılı delil tespit dosyasında bilirkişinin belirlediği 28.250,00 TL ayıp giderim bedelinin tahsili talebi yanında, dava dışı iş sahibi ... Üniversitesi tarafından hakedişlerinden kesinti yapmak suretiyle kendisinden tahsil ettiği 29.576,55 TL gecikme cezasından davalının işi geç teslim ettiği süre olan 83 güne karşılık gelen 22.883,10 TL’nin de davalı taşerondan tahsilini istemiştir.

Mahkemenin bozmadan önce verilen karara esas alınan 29.09.2019 tarihli bilirkişi raporunda, davacı yüklenicinin dava dışı iş sahibi idareyle imzaladığı 31.05.2012 tarih ve 919.000,00 TL götürü bedelli “Prefabrik Derslik ve Ofis Binası Yapım İşine Ait Sözleşme”nin 25. maddesi uyarınca taşeronun geciktiği 63 gün için 919.000,00 TL’nin onbinde üçü olan 275,70 TL tutarında toplam 17.369,10 TL gecikme cezası hesaplanmış, bozma üzerine alınan ek raporda da gecikme cezası yönünden kök rapordaki görüşte ısrar edilmesi üzerine bilirkişinin belirlediği miktarda gecikme cezası hüküm altına alınmıştır.

Davanın tarafları arasındaki 20.06.2012 tarihli ve 469.040,00 TL götürü bedelli taşeron sözleşmesinin “işin süresi ve süre uzatımı” başlıklı 6. maddesinde işin 11.08.2012 tarihinde tamamlanacağı, taşeronun idarece yükleniciye verilecek süre uzatımlarından yararlanacağı belirtilmiş, “işin kontrolü” başlıklı 7. maddesinde de imalât hatalarından taşeronun sorumlu olduğu, idare ve yüklenici arasında akdedilmiş olan ana sözleşmenin mahal listesi, özel ve genel şartnameleri ile hükümlerinin tümünün taşeron için de geçerli olduğu düzenleşmiştir. Buna karşın taşeron sözleşmesinde teslimde gecikme halinde cezai şart uygulanacağına, cezai şart miktar ve oranına dair bir hüküm olmadığı gibi dava dışı iş sahibinin yükleniciye uyguladığı gecikme cezalarının taşerona yansıtılacağına dair bir düzenlemeye de yer verilmemiştir. Bu durumda yüklenici gecikme cezası istemekte haklı olmadığından asıl davadaki gecikme cezası talebinin tümden reddi gerekirken aksi düşünceyle davalı taşeronun taraf olmadığı asıl sözleşme çerçevesinde hesaplanan 17.369,00 TL gecikme cezasının da hüküm altına alınması doğru görülmemiş, bu nedenle asıl dosyada verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosya davacısı taşeron vekilinin birleşen dosyaya yönelik tüm, asıl dosyaya yönelik diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı-birleşen dosya davacısı taşeron yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-birleşen dosya davalısından alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı-birleşen dosya davacısına verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davasına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 06.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3458, Karar No: 2018/3700, Tarih: 16.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3458 E.  ,  2018/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında tanık ...'in istinabe yoluyla beyanının alındığı İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2012 günlü, 2011/685 Talimat sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı tespit edilmekle, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan ve tebliğnamede haklarında bozma yönünde görüş bildirilen sanıkların kimler olduğunun açıklanmadığı anlaşıldığından bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12945, Karar No: 2022/2507, Tarih: 28.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12945 E.  ,  2022/2507 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2018 tarih ve 2017/399 - 2018/156 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 maddesi delaletiyle 314/2, 220/7-son cümle, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 63. maddeleri gereğince verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hükmün, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine

devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği gözetilerek;

Sanığın dosya kapsamına temin edilen Bank ... hesap hareketlerinin incelenmesinde; her ne kadar talimat dönemlerine uygun düşen katılım hesabı açma işlemleri olduğu görülmüşse de; sanığın savunmasında "bankacılık işlemleriyle eşi ...'un ilgilendiğini" söylediği, bu hususunda tanık olarak dinlenen ...'un beyanlarıyla doğrulandığı, ayrıca Bank ... hesap dökümleri ile de durumun teyit edildiği nazara alındığında; örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi

2- Kabul ve uygulamaya göre;

a-Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken atıf maddeleri olan TCK'nın 314/3. maddesinin gösterilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

a-Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken atıf maddeleri olan TCK'nın 314/3. maddesinin gösterilmemesi,

b-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunda suç tarihinin yardım niteliğindeki son eylem tarihi olan "19.01.2015" yerine; ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında "15.03.2017" olarak gösterilmesi

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4889, Karar No: 2014/7834, Tarih: 04.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4889 E.  ,  2014/7834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2005/205-2013/1106

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı İ.. A.., H.. Y.., S. K.mirasçıları ve davacı N.. K.. vekillerince duruşmasız, davacılar E.. U.., C.. A.., dahili davalılar vekilleri ile davacılar K.. T.., A.. Ş.. ve N.. Y.. tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı C.. A.., E.. U.. ve dahali davalı M.. D.. mirasçıları vekilleri Av. S. K.davacı A.. Ş.., K.. T.., N.. Y.. ile davalı kooperatif ve İ.. A..n vekilleri Av. H. Ö. gelmiş, diğer taraflardan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dosyanın incelenmesi sonucu; davalılar H.. Y.. ve S. K. mirasçıları vekili, C. Y. tarafından kararın temyiz edildiği ve temyiz harcının da 21.02.2014 tarihli makbuzla yatırıldığı anlaşılmıştır. Ancak dosya içinde temyiz dilekçesine rastlanılamamış olup, UYAP sisteminden yapılan araştırma sonucu dilekçenin ilk sayfasının bilgisayar çıktısına ulaşılmış olup, diğer sayfalara ulaşılamadığı için adı geçen müvekkilin temyiz dilekçesinin okunaklı ve tasdikli örneğinin eklenmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28581, Karar No: 2022/1686, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/28581 E.  ,  2022/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK' ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla " basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...''in temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7552, Karar No: 2018/2390, Tarih: 05.04.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/7552 E.  ,  2018/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı yanın tutunduğu Temmuz 1943 tarih ve 719 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtları (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, oluşum nedeni, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) ile varsa haritasının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (Eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu ... Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi,

2- Temmuz 1943 tarih ve 719 sıra numaralı tapu kaydının oluşumuna esas, dosya arasında ilam örneği bulunan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1942/208 Esas, 1942/144 Karar sayılı dava dosyasının,

3- Temmuz 1943 tarih ve 719 sıra numaralı tapu kaydı maliklerinden ..., ...'nin kapalı kayıt kalmayacak şekilde tüm mirasçılarını gösterir aile nüfus kayıt tablolarının getirtilmesi,

4- Temmuz 1943 tarih ve 719 sıra numaralı tapu kaydının tesciline esas ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1942/208 Esas, 1942/144 Karar sayılı ilamının men'i müdahaleye ilişkin olup, hangi nedenle tapunun oluşumuna esas alındığının Tapu Sicil Müdürlüğü ile Tapu Sicil Genel Müdürlüğü'nden sorulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9148, Karar No: 2012/3888, Tarih: 17.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9148 E.  ,  2012/3888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillere iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9961, Karar No: 2019/5794, Tarih: 19.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/9961 E.  ,  2019/5794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, müşteki hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 18.02.2014 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden müştekinin yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, muayene süresi yönünden adli tıp kriterlerine uygun olmayan rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/101, Karar No: 2022/224, Tarih: 30.03.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/101 E.  ,  2022/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 238-399

Sanık ...'ın nitelikli yağma suçundan beraatine ilişkin ... Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.03.2014 tarihli ve 355-65 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesince 19.04.2018 tarih ve 2597-3103 sayı ile;

“Oluş ve dosya içeriğine göre sanığın mağdurun cep telefonunu zorla aldığı ve kovuşturma aşamasında 24.01.2014 tarihli celsede iade ettiği anlaşıldığından yağma suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 19.07.2018 tarih ve 238-399 sayı ile;

“Sanığın sabit olan ... ile birlikte mağdureyi belirtilen şekilde yaralaması, ayrıca mağdureyi ısrar ile arayıp evinden çıkmak zorunda bırakması ve aracı ile olayın olduğu Tuzla'ya götürmesi nedeniyle hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği kabul edilerek verilen mahkûmiyet kararları onanıp kesinleşmiş, buna karşılık yağma suçundan cezalandırılması istenilmiş ise de;

Olayın aynı zamanda tek tanığı da olan mağdurenin başlangıçta polisteki ‘Tersaneler bölgesine gittik, arkadaşını araçtan indirdi, üzerimi çıkarmaya çalıştı, soyun dedi. Karşı koydum, bu sırada Nokia marka cep telefonumu elimden zorla aldı, hattı çıkarıp attı, telefonumu kendi cebine koydu’ şeklindeki anlatımından farklı olarak 05.04.2013 tarihinde C. Savcılığında ‘Telefonumu cebimden alıp kendi cebine koydu, içinden hattı çıkarıp dışarı yere attı’ şeklindeki anlatımı yine mahkememizin 21.11.2013 tarihli oturumunda ise bu defa ‘araç ile evin önüne gelmişti, telefonuma baktı, aşırı derecede alkollüydü, ...'un ismini görünce tekrar tartışmaya başladık. Bana ait telefon ile ...'u arayıp tersaneler bölgesine gelmesini söyledi. ... elimde bulunan cep telefonunu zorla aldı, içindeki hattı çıkardı’ şeklindeki anlatımları,

Olayın başlangıç ve gelişimi ile sonuçlanmasının sanığın kendisi ile arkadaşlık yaptığı sırada ... isimli kişi ile de arkadaşlık yapan mağdureye kızması, bu yüzden tartışmaları, ısrar ile mağdureyi ... ile yüzleştirmek için Tuzla tersaneler bölgesine götürmesi, burada ... ile birlikte mağdureyi darp ederek yaralamasından kaynaklanması dikkate alındığında cep telefonunun zorla aldığına ilişkin somut kanıt olmadığı gibi alındığı kabul edilse bile TCK'nın 148/1. maddesinde belirtildiği üzere tehdit ederek, cebir kullanarak aldığına veya alınmasına karşı koymamaya mecbur kıldığına ilişkin somut kanıt olmaması nedeniyle beraatine dair mahkememizin önceki kararında direnilmesinin somut olaya, yasal düzenlemelere, adalete ve hakkaniyete uygun düşeceği,” şeklindeki gerekçe ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın beraatine karar vermiştir.