muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2286, Karar No: 2017/13334, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2286 E.  ,  2017/13334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6706, Karar No: 2010/8903, Tarih: 21.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/6706 E.  ,  2010/8903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan keşfe, bilirkişi raporuna ve tüm dosya içeriğine göre, kadastro paftasında köy içi boşluk olarak gösterilen yere bahçe ve ev yapmak sureti ile tecavüz ettiği anlaşılan, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş üst ve o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 21.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19448, Karar No: 2013/23338, Tarih: 09.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/19448 E.  ,  2013/23338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/10/2006-24/12/2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacınınn en son ücretinin 2.800,00 TL olduğu iddia edilerek, 01/10/2006-24/12/2007 tarihleri arası sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01/10/2006-24/12/2007 tarihleri arasında aylık net 2.800,00 TL ve brüt 3.797,43 TL ücretle çalıştığının tespitine, karar verilmiş ise de varılan bu sonuç eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının prime esas aylık kazancının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddelerine göre "Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır."

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; işyerinin fason konfeksiyon dikim işyeri olduğu, 07/01/2005-31/12/2007 tarihleri arasındaki dönemin tüm hizmetlerinin davalı tarafından bildirildiği, bildirimlerin 2007/4. aya kadar 1000 TL üzerinden, bu dönemden itibarende 15000 TL üzerinden bildirildiği, bordro tanıkları davacının planlama müdürü olorak çalıştığını ancak maaşını bilmediklerini beyan ettikleri, 26/102006 tarihli, davalı anttetli ve imzalı yazıda davacının 2800 TL net ücretle çalıştığının belirtildiği, davalı söz konusu yazının kredi ihtiyacı nedeniyle verildiğini belirterer itiraz ettiği, temyiz edilmeden kesinleşen alacak davasında net ücretin 2800 TL olarak alındığı, 2007/7 ve 8. aylara ait imzasız ücret bordrolarının bulunduğu ve brüt ücretin 1500 TL olarak belirtildiği, alacak

davasında dinlenen davacı tanıkları davacının aylık 2500-3000 TL arası maaş aldığını, davalı tanıkları ise, 1500 TL brüt ücret aldığını belirttikleri, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı teftiş kurulunca düzenlenen teftiş raporunda davacının aylık brüt ücretinin 1500 TL olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

davasında dinlenen davacı tanıkları davacının aylık 2500-3000 TL arası maaş aldığını, davalı tanıkları ise, 1500 TL brüt ücret aldığını belirttikleri, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı teftiş kurulunca düzenlenen teftiş raporunda davacının aylık brüt ücretinin 1500 TL olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece temyiz edilmeden kesinleşen alacak davası dosyası esas alınmış ise de, Kurumun taraf olmadığı alacak dosyası kuvvetli delil olsa bile tek başına delil hükme esas alınamaz. Dolayısıyla davacının ücretinin yöntemince araştırılmadığı açıktır.

Davacının, davalıya ait işyerinde planlama müdürü olarak çalıştığı belirtilmektedir.

Mahkemece yapılacak iş, işyerine ilişkin dönem bordrolarını getirtmek, yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile işyerinin kapsam ve kapasitesini belirlemek, gerektiğinde işverenin bordrolarında kayıtlı diğer işçilerin beyanına başvurmak, işverenin yaptığı bildirimler ile çalışan işçilerin niteliklerini de karşılaştırarak, işverenin çalıştırdığı işçilerin kıdem ve pozisyonuna göre gerçek ücreti üzerinden bildirilip bildirilmediği üzerinde durmak, davacının asgari ücret ile çalışması olağan olmayan nitelikli bir işçi olup olmadığını, nitelikli bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığını belirlemek, asgari ücretle çalışmasının olağan olmadığı belirlendiği takdirde, işverenin aynı pozisyondaki işçilere ödediği ücretlerin gerçeğe uygun olup olmadığını değerlendirmek, bu bildirimlerin gerçeğe uygun olduğunun belirlenmesi halinde, bu ücretleri esas almak, aksi takdirde benzer işi yapan işyerlerinden, gerektiğinde ilgili meslek odasından emsal ücret araştırması yaparak, tüm deliller birlikte değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/664, Karar No: 2015/17267, Tarih: 09.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/664 E.  ,  2015/17267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve üst Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında, 15.200 TL adli para cezası yerine, hesap hatası yapılarak, 15.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 3. bendinin “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 15.200-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5468, Karar No: 2021/2917, Tarih: 02.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/5468 E.  ,  2021/2917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜMLER : 1) Sanık ...’in kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 29, 58. maddelerine göre 16 yıl hapis cezasına mahkumiyetine, sanık ...’ın kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK’nin 81, 39, 58. maddelerine göre 13 yıl hapis cezasına mahkumiyetine, sanıklar ... ve ...’in kasten öldürmeye yardım etme suçlarından CMK’nin 223/2-e maddesine göre beraatine dair; Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 15.10.2019 tarihli ve 2019/3E-2019/335K sayılı kararı,

2) Sanıklar ... ve ... ile sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddi ile sanık ... hakkında kurulan hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’nin 07.09.2020 tarihli ve 2020/1692E-2020/1117 sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

07.09.2020 tarihli gerekçeli kararının, sanıklar ... ve ... müdafiine tebliğ edilmediği anlaşılmakla, gerekçeli kararın tebliği, verilirse temyiz dilekçesi ve bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/284, Karar No: 2018/615, Tarih: 06.12.2018

**Ceza Genel Kurulu         2016/284 E.  ,  2018/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 137-200

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 62, 52/2-4, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba, sanık ... hakkında ayrıca TCK'nın 58. maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.06.2015 tarihli ve 284-615 sayılı hükümlerin, sanıkların müdafileri ve sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 08.12.2015 tarih ve 4828-33206 sayı ile;

"Kolluk görevlilerince uyuşturucu madde ticareti ve nakli yapan şahıs ve gruplara yönelik yürütülen çalışmalar esnasında ... ve ... isimli şahısların birlikte uyuşturucu ticareti yaptıkları, doğu illerinden temin ettikleri yüklü miktardaki uyuşturucu maddeleri öncü-artçı şekilde 02.03.2015 günü Antalya iline nakledecekleri, 63 .. 666 plakalı aracı öncü, 63 .. 191 plakalı aracı artçı olarak kullanacakları yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine, niteliği ve faili belli olan bir suçun işlendiği konusunda şüphe oluştuğundan, CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde 'adlî arama kararı' olup olmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirtilmesi, arama kararı yok ise arama kararı olmadan, sanıkların araçları durdurularak arama yapılması hukuka aykırı olduğundan, bu arama sonucu sanık ...'ın bulunduğu arkadaki araçta ele geçen uyuşturucu maddenin hem 'suçun maddî konusu' hem de 'suçun delili' olup hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olacağından ve hükme esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması..." isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 13.01.2016 tarih ve 301001 sayı ile;

"İtiraza konu uyuşmazlık, ele geçirilen net 7620 gram esrarın hukuka aykırı yöntemle elde edilip edilmediği, adli arama kararı olmaksızın elde edilen uyuşturucu maddenin hükme esas alınıp alınamayacağı hususlarında toplanmaktadır.

Yargılama konusu olayda; sanıkların yüklü miktarda uyuşturucu maddeyi öncü ve artçı şeklinde plakası bilinen araçlarla sevk edeceklerinin öğrenilmesi üzerine güzergah üzerinde tertibat alınıp beklendiği, araçların uygulama noktasında durdurulduğu ve Antalya 2. Sulh Ceza Hakimliğinden alınan 27.02.2015 tarihli önleme arama kararına dayanılarak durdurulan araçlarda arama yapılarak suça konu esrarın ele geçirildiği anlaşılmaktadır.

Yargılama konusu olayda; sanıkların yüklü miktarda uyuşturucu maddeyi öncü ve artçı şeklinde plakası bilinen araçlarla sevk edeceklerinin öğrenilmesi üzerine güzergah üzerinde tertibat alınıp beklendiği, araçların uygulama noktasında durdurulduğu ve Antalya 2. Sulh Ceza Hakimliğinden alınan 27.02.2015 tarihli önleme arama kararına dayanılarak durdurulan araçlarda arama yapılarak suça konu esrarın ele geçirildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay 10. Ceza Dairesi; dosyada aramaya dayanak yapılan önleme arama kararını dikkate almaksızın, sanıklar hakkında alınan istihbari bilginin kapsamı nedeniyle, niteliği ve faili belli olan bir suçun işlendiği konusunda şüphe oluşan somut olayda, 'adlî arama kararı' alınmadan, sanıkların araçlarında arama yapılmasının hukuka aykırı olduğuna değinerek 'adli arama kararı' bulunup bulunmadığının araştırılması, adli arama kararı bulunmaması halinde sanıkların araçlarında ele geçen uyuşturucu maddenin de hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinin gözetilmesi gerektiğinden bahisle mahkumiyet kararını bozmuştur.

Ceza yargılamasının temel amacı, kişisel hak ve özgürlüklere saygı ile toplumsal düzenin sağlanması arasında bir denge kurarak maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Maddi gerçeğin ortaya çıkarılması delil ya da delillerin toplanması ile mümkün olur. Ceza yargılamasında 'delil serbestliği' ilkesi benimsenmesine rağmen delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanmasının da zorunlu olduğu kabul edilmiştir. Anayasanın 38/6, CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1-b ve 289/1-i bendi gereğince hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağı tartışmasızdır. Bu ana ilke çerçevesinde yargılama konusu olayın özellikleri dikkate alınarak, uyuşturucunun hukuka aykırı yöntemlerle ele geçirilip geçirilmediğinin tartışılması ve bu çerçevede Yargıtay 10. Ceza Dairesinin bozma ilamı nedeniyle ilk anda akla gelen aşağıdaki soruların cevaplanması zorunluluk arz etmektedir.

Yargılama konusu olayın gelişimi içinde elde edilen uyuşturucu maddeler için adli arama kararı gerekli midir? Önleme arama kararı ile elde edilen uyuşturucu maddelerin hukuka aykırı yöntemlerle elde edildiğini ileri sürmek mümkün müdür? Sanıkların ya da müdafilerinin arama kararına yönelik hiç bir aşamada itiraz ileri sürmemeleri ve sanıkların özgür iradeleri ile tevil yollu ikrarlarının hukuki bir değeri yok mudur? Tartışmasız bir şekilde maddi gerçeğin ortaya çıkması halinde dahi, şekli unsurları öne çıkartarak gerçeğin görmezden gelinmesi toplumsal vicdanı ve adalet duygusunu yaralamayacak mıdır? Yine toplumsal yaşamın düşmanı olan uyuşturucu ile mücadelede zafiyet ile kişisel hak ve özgürlüklere saygı arasında nasıl bir denge sağlanmalıdır?

Yargılama konusu uyuşturucu madde Antalya 2. Sulh Ceza Hakimliğinden alınan 27.02.2015 tarihli önleme arama kararına dayanılarak ele geçirilmiştir. Henüz gerçekliği konusunda şüphe bulunan istihbari bilgi nedeniyle kolluğun önleme arama kararı ile oluşturulan kontrol noktasında araçları durdurarak yapılan aramada uyuşturucu maddenin ele geçirilmesinde hukuka aykırı bir husus bulunmadığı değerlendirilmektedir. Zira, teyide muhtaç her ihbarda ya da istihbari bilgide adli arama kararı almanın güçlüğü açıktır. Şöyle ki, adli arama kararını düzenleyen CMK'nın 116. maddesindeki makul şüphenin varlığının ortaya konulmasındaki güçlük nedeniyle Sulh Ceza Hakimliklerinin bu kararı vermek konusunda isteksiz davrandıkları da bilinmektedir. Ya da çoğu zaman ihbar ile olayın gerçekleşme anı arasındaki zaman darlığı yine adli arama kararı almayı güçleştirmektedir. Bu durum anında müdahale edilmediği zaman delillerin büyük ölçüde kaybolacağı bir suç tipi olan uyuşturucu ticareti ile mücadelede ciddi zafiyet oluşturacak, toplumsal düzeni bozacaktır.

Kaldı ki somut olayda; Yargıtay 10. Ceza Dairesince göz ardı edilse de, kolluk yaptığı aramada dosya içerisinde bulunan önleme arama kararına dayanmıştır. Önleme arama kararını veren Sulh Ceza Hakimliği olduğu gibi adli arama kararını verecek olan da Sulh Ceza Hakimliğidir. Bu gerçekten hareketle arama kararının başlığında yer alan 'adli' ya da 'önleme' şeklindeki ayrımın bu boyutta önemsenmesi ve sanıkların dahi tevil yollu kabullendiği mutlak gerçeğin görmezden gelinmesini savunmak kanaatimizce mümkün görünmemektedir.

Diğer yandan Sulh Ceza Hakimliğince verilen 'adli' ya da 'önleme' arama kararının somut olaydaki sonuçları açısından ne gibi fark doğuracağı izaha muhtaçtır. Nitekim arama işlemi kamuya açık olan karayolunda seyreden araçlarda yapılmıştır. Söz konusu yer önleme arama kararı ile aranabilecek yerlerdendir. Bu açıdan da ellerinde önleme arama kararı bulunan kolluğun, bu karara dayanarak arama yapması ve delil elde etmesinde hukuka aykırı bir yön olmadığı düşünülmektedir.

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin kabulü ile niteliği ve faili belli olan bir suçun işlendiği hususunda şüphe oluşan istihbari bilginin kolluğa ulaşmadığını, kolluğunda yine daha önce alınan önleme arama kararı ile yaptığı aramada suça konu uyuşturucuyu tespit ettiğini düşünecek olursak, önleme arama kararı ile bulunan uyuşturucu maddeyi yine mi görmezden geleceğiz? 'Çoğun içinde az da vardır' kuralı burası için geçerli olmayacak mıdır? Tartışmasız bir şekilde maddi gerçeğin ortaya çıkması halinde dahi, şekli unsurları öne çıkartarak gerçeğin görmezden gelinmesi toplumsal vicdanı ve adalet duygusunu yaralamayacak mıdır? Aksi yorum suçla mücadele temel felsefesi ile hareket eden Kanun koyucunun amacı ile çelişmeyecek midir?

Şüphesiz hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delil ya da delillerin hükme esas alınması mümkün değildir. Ancak somut olayda, önleme arama kararına dayanılarak yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu madde sonuçta bir mahkeme kararına dayanarak ele geçirilmiştir. Bu nedenle delillerin hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinin ileri sürülmesi mümkün değildir.

Yine somut olayda, sanıklar ya da müdafileri hiçbir aşamada arama kararının mahiyetine, içeriğine ve uygulanma şekline ilişkin itiraz ve yakınmada bulunmamış olması da, elde edilen delillerin sıhhati konusundaki şüpheyi ortadan kaldırmaktadır. Diğer yandan sanıkların aşamalarda özgür iradeleri ile bildirdiği tevil yollu ikrar içeren beyanları suçun sübutu için yeterli görülmeli, bu durumda etkin pişmanlık hükümleri tartışılmalıdır.

Bu nedenlerle suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir. Yargıtay 10. Ceza Dairesinin bozma gerekçesi yerinde olmadığından, yerel mahkeme kararının onanması gerektiği..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 10. Dairesince 26.01.2016 tarih ve 402-246 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığı, bu bağlamda eksik araştırma sonucu hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Oto, üst arama, yakalama, el koyma, tartı ve tespit tutanağına göre; Antalya Narkotik Suçlar Büro Amirliğince, uyuşturucu madde ticareti yapan şahıs ve gruplara yönelik yapılan çalışmalar sırasında, ... ve ... isimli şahısların uyuşturucu madde ticareti yaptıkları, doğu illerinden temin ettikleri uyuşturucu maddeleri öncü ve artçı şekilde 02.03.2015 tarihinde Antalya'ya nakledecekleri, 63 .. 666 plakalı aracı öncü, 63 .. 191 plakalı aracı ise artçı olarak kullanacakları yönünde bilgiler elde edildiği,

Konu hakkında görevlilerce yapılan araştırmada, ...'ın 3199... TC kimlik numaralı, Mustafa ve Feride oğlu, Hilvan 01.01.1973 doğumlu, Şanlıurfa ili Karaköprü ilçesi Estağfurullah Mahallesi nüfusuna kayıtlı olduğunun ve hırsızlık suçundan kaydı bulunduğunun, ...'ın, 2044... TC kimlik numaralı, Hasan ve Zahide oğlu, Adıyaman 01.01.1970 doğumlu, Adıyaman ili Merkez ilçesi Çobandede Köyü nüfusuna kayıtlı olduğunun ve dolandırıcılık, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından kaydı bulunduğunun ve üç adet ilamat dosyası ile iki adet dava dosyasından arama kaydı olduğunun, 63 .. 666 plakalı aracın gri renkli, 2010 model Ford marka Mondeo tipi olup Bucak Lojistik Limited Şirketi adına, 63 .. 191 plakalı aracın ise, mavi renkli, 1992 model Tofaş marka Doğan tipi olup ... adına kayıtlı bulunduğunun tespit edildiği,