muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2867, Karar No: 2013/8228, Tarih: 03.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2867 E.  ,  2013/8228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 14.01.2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik,suça sürüklenen çocukların yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 02.02.2011 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14931, Karar No: 2018/2777, Tarih: 09.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14931 E.  ,  2018/2777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/10/2015 gününde verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 19/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2335, Karar No: 2015/22965, Tarih: 30.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2335 E.  ,  2015/22965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/217207

MAHKEMESİ : Van(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2010/1192 (E) ve 2013/67 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki S.. O..'ın şikayetçi olup, davaya katılmak istediğini beyan etmesine rağmen mahkemece katılma kararı verilmediği ve dosyada mevcut nüfus kaydı örneğine göre, müşteki S.. O..'ın hüküm tarihinden önce 14.06.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla, dosyanın mahalline gönderilip davanın takip imkanının verilmesi bakımından müştekinin mirasçılarına gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz iradeleri belirlenip eksiklik giderildiğinde iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4725, Karar No: 2018/760, Tarih: 23.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/4725 E.  ,  2018/760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ...'nın, sanığın genel müdürlüğünü yaptığı “...”adlı havai fişek fabrikasında işçi olarak çalışırken çalıştığı bölüm değiştirilerek fitil kesme bölümüne alındığı, olay tarihinde katılan ..., arkadaşı ... ile birlikte fitil kestiği sırada kestikleri fitillerin alev aldığı, çıkan alevden şahısların üzerinde bulunan yanmaz elbiselerin berelerini de takmamış olmaları sebebiyle koruyucu eldiveni olmayan, üzerinde yırtık, yamalı koruyucu iş elbisesi bulunan katılanın yaşamsal tehlike geçirdiği, yüzünde sabit ize ve sürekli değişikliğe neden olduğu ve her iki el bileği ve elinin parmakları az ve orta hassasiyet gerektiren işlevlerini yapma yeteneğini kaybedecek şekilde yaralandığı olayda; hakkında şikayet bulunmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen, adı geçen şirketin üretim müdürü mühendis ...'ın 28.11.2012 tarihli ve 22.09.2014 tarihli heyet bilirkişi raporlarında “fitil kesme bölümünde gereğinden fazla fitil olması, denetim eksikliği ve verilen iş elbisesinin yanmaz özellikte olmaması,koruyucu eldiven verilmemesi” sebebiyle kusurlu bulunduğu anlaşılmakla, işyerinde fitil kesme bölümü sorumlusu olarak çalışan tanık ...'in 22.04.2014 tarihli duruşmadaki beyanında “...'un olay anında giydiği elbisesinde yırtık ve yama olduğunu, yedeği olmayan elbiseleri değiştirmeleri gerektiğini söylediklerinde patronun yetkililere elbiselerin çok pahalı olduğunu söylediğini duydum” yönündeki beyanları karşısında, katılanın soruşturma aşamasından itibaren “sorumlular hakkında şikayetçi olduğu” yönündeki beyanları dikkate alındığında ... hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına kararının yasal yollar kullanılarak kaldırılıp dava açılması sağlandıktan sonra dosyaların birleştirilerek, her iki sanığın hukuki durumunun birlikte takdiri ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ve kovuşturma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13361, Karar No: 2020/686, Tarih: 20.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13361 E.  ,  2020/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 22/4, 62, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 22/4, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii, sanık ... ve mağdurlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, sanık ... müdafinin temyiz isteminin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I) Mağdurlar vekillerinin temyiz istemi yönünden;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/5. maddesinde yer alan, "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda beşinci fıkra kapsamına girecek şekilde bilinçli taksir halinin gerçekleşmediği, mağdurların ve yasal temsilcilerinin sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri anlaşıldığından; kamu davasına katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 317. maddesi uyarınca mağdurlar vekillerinin temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE;

II) Sanık ... müdafii ve sanık ...’nın temyiz istemi yönünden;

Sanık ...’nın yokluğunda verilip, sanığın soruşturma aşamasında yapılan sorgusuna katılan müdafine 07/07/2015 tarihinde usulsüz olarak tebliği yapılan kararın, 13/07/2015 tarihinde sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın da 15/07/2015 tarihinde kararı temyiz ettiği, sanığın temyizinin süresinde olduğu anlaşıldığından, tebliğnamede temyiz isteminin reddini öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

II) Sanık ... müdafii ve sanık ...’nın temyiz istemi yönünden;

Sanık ...’nın yokluğunda verilip, sanığın soruşturma aşamasında yapılan sorgusuna katılan müdafine 07/07/2015 tarihinde usulsüz olarak tebliği yapılan kararın, 13/07/2015 tarihinde sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın da 15/07/2015 tarihinde kararı temyiz ettiği, sanığın temyizinin süresinde olduğu anlaşıldığından, tebliğnamede temyiz isteminin reddini öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıkların yerleşim yeri içinde, iki yönlü, gidiş-geliş, asfalt kaplama, aydınlatmasız yolda farklı istikametlere doğru seyir halindelerken sanık ...’in şeridi üzerinde çarpıştıkları, kaza neticesinde sanık ...’in aracında yolcu olarak bulunan ... ve ...’nın öldüğü, ..., ... ve sanık ...’in yaralandığı, ... ve ...’nın ölümü, ... ve ...’nın yaralanması yönünden sanıklar hakkında şikayetin bulunmadığı olayda; sanıkların anlatımlarına göre olayın oluşu bakımından çelişkiler bulunduğu, 30/01/2015 tarihinde Adli Tıp Kurumundan alınan kusura ilişkin raporun da sanıkların anlatımlarına göre alternatifli olarak düzenlendiği görülmekle; sanık ...’in aracında yolcu olarak bulunan ... ve ...’un soruşturma aşamasına alınan beyanlarında kazanın oluşuna ilişkin bilgi sahibi olduklarının anlaşıldığı, mahkeme tarafından ... ve ...’un dinlenmesinden sonra, dosyanın teknik üniversitelerin ulaştırma ve trafik hizmetleri bölümünde görevli öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetine tevdi edilerek yeniden rapor alınmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tespit ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

A) Sanık ... yönünden;

1) TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği halde, sanık hakkında “kazada asli kusurlu olması, müşteki sanık sürücü ...'in şikayetinin devam ediyor olması nedeniyle hakkında verilen hapis cezası para cezasına çevrilmemiştir” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle CMK’nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması;

2) 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşmak suretiyle 2 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmesi;

B) Sanık ... yönünden;

1) Sanık hakkında TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl süreli hapis cezasında, aynı kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında takdiri indirim uygulanarak belirlenen 2 yıl 6 ay süreli hapis cezasının, yine aynı kanunun 50. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak, tam gün sayısının 910 gün yerine 900 gün ve sonuç adli para cezasının 18.200 TL yerine, yazılı şekilde 18.000 TL olarak eksik belirlenmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşmak suretiyle 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup; sanık ... müdafii ve sanık ...’nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanık ...’in kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 20/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2126, Karar No: 2021/3777, Tarih: 03.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/2126 E.  ,  2021/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26/07/2017 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 19/02/2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından 13/04/2021 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Temyiz talebinin reddine dair ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne dair karar verilmiş, davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 02.03.2021 tarihinde davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 13.04.2021 tarihli ek kararı ile temyiz başvuru harcının yatırılmamış olması nedeniyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; davalı vekili tarafından temyiz başvurusu sırasında temyiz başvurma harcı ödenmemiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesince, temyiz başvurma harcının verilen kesin süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmasına dair düzenlenen 29.04.2021 tarihli muhtıra, davalı vekiline 04.05.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davalı vekili verilen kesin süre içerisinde temyiz başvurma harcını yatırmadığından temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle, 27.04.2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 03/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16046, Karar No: 2010/5000, Tarih: 22.03.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/16046 E.  ,  2010/5000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... hakkında 6136 sayılı yasaya muhalet suçuna, ... hakkında katılan ...’e yönelik yaralamaya teşebbüs ve ...’e yönelik tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçuna yönelik temyiz incelemesinde,

Hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası uyarınca, CMK.nın 231/5,14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,

Sanık ...’in katılan ...’e yönelik yaralama suçuna yönelik temyiz incelemesinde,

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,Ancak;

Adli Tıp Kurumu Karşıyaka Şube Müdürlüğünün 21.12.2005 tarih ve 4841 sayılı raporunda katılan ...’de "sol ayakta 2. ve 3. metatars kemiklerinde açık parçalı kırığın" meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kılmayıp kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin Ağır (4) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 22.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14346, Karar No: 2022/20945, Tarih: 26.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/14346 E.  ,  2022/20945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık ... müdafii

Sanıkların ortağı olduğu ... İnşaat Deri Turizm İç ve Dış Ticaret Sanayi Limited Şirketinin inşaatını yaptığı villalardan C blok 1 numaralı taşınmazın harici satış sözleşmesiyle 14.01.2010 tarihinde 45.000 Euro bedelle katılana satıldığı, aynı tarihli vekaletname ile sanık ...'nın tapu ve banka işlemleri yönünden yetkilendirildiği, katılan tarafından satış bedeline mahsuben yapılan ödemelerin sanık ... tarafından bankadan çekildiği, 27.01.2012 tarihinde şirket adına alınan kredinin teminatını teşkil etmek üzere sanık ... tarafından satışa konu taşınmaz üzerinde ipotek tesis ettirildiği, 03.05.2012 tarihinde taşınmazın 360.000 TL bedelli ipotekle yüklü olarak katılana devredildiği iddia olunan olayda; suç tarihinde Slovenya uyruklu olması nedeniyle Türk Hukuk sistemini yeterince bilmeyen katılanın sanıklar tarafından aldatılarak sanık ...'ya verdiği vekalet yetkisinin kötüye kullanıldığı, her iki sanığın da şirket yöneticisi sıfatını haiz oldukları ve bu sıfatlarını ticari faaliyetlerinde kötüye kullanılmak suretiyle katılanın satış bedeli karşılığında ödediği 42.800 Euro tutarında menfaat temin etmek suretiyle üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu birlikte işledikleri dosya kapsamı ile sabit olmasına karşın delillerin takdirinde hataya düşülerek beraat hükümleri verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4131, Karar No: 2024/222, Tarih: 11.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4131 E.  ,  2024/222 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2816 E., 2023/872 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.09.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Manisa 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6.Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 27.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusu kabul edilip, hüküm kaldırılarak, sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan şirket vekilinin temyiz isteği, suçun sabit olduğuna sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, katılan ...'ya ait Yapı ve Kredi Bankası tarafından verilme kredi kartı ile, olay tarihinde kısa aralıklarla hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen Veysel Ceren'e ait IP numaraları kullanılarak, mail order yöntemi ile katılan şirketten toplam 8.517,00 TL tutarında harcama yapıldığı, yapılan bu harcamaya ilişkin ürünlerin sanık ... tarafından irsaliye faturasına 'Ali Sivri' ismi ile imzalanıp teslim alındığı, bu suretle sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;