muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6379, Karar No: 2025/6460, Tarih: 26.05.2025

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında yer alan , "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklindeki,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmında yer alan ; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklindeki açıklamalar nazara alındığında;

Şüpheliler hakkında sahte fatura kullanmak suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davasına ilişkin soruşturma dosyasında, İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 12/10/2021 tarihli vergi inceleme raporunun, yine aynı tarihli vergi suçu raporunun ve 16/12/2021 tarihli mütalaa formunun bulunması karşısında, olaya ilişkin yeterli anlatımın yapıldığı, eksik olduğu düşünülen hususların yargılamanın her aşamasında mahkemesince giderilebileceği, iade kararında sayılan gerekçelerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde düzenlenen iddianamenin iadesi nedenleri arasında bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen, İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2024 tarihli ve 2024/507 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kanun yararına bozma isteminde belirtilen gerekçeler doğrultusunda iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2024 tarihli ve 2024/507 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kanun yararına bozma isteminde belirtilen gerekçeler doğrultusunda iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; 19.02.2015-19.07.2017 tarihleri arasında Kartal Vergi Dairesi Müdürlüğünün, 19.07.2017 tarihinden itibaren de Pendik Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ... Turizm İnşaat Taahhüt Nak.Tic.Ltd.Şti.'nin 16.11.2015-08.05.2017 tarihleri arasında yetkilileri olan şüpheliler ... ve ...'nün, 29.04.2016-16.12.2016 tarihleri arasında düzenlenen faturaları kullanmak suretiyle "2016 takvim yılında sahte fatura kullanma", aynı şirketin 08.05.2017 tarihinden sonra yetkilisi olan şüpheli ... hakkında ise; 28.05.2017-31.05.2018 tarihleri arasında düzenlenen faturaları kullanmak suretiyle "2017 ve 2018 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçunu işledikleri belirtilerek, vergi inceleme raporları, vergi suçu raporu ve 16.12.2021 tarihli, RDK-3/2021-2358 sayılı komisyon mütalaasının düzenlendiği, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2024 tarihli ve 2021/14941 Soruşturma, 2024/26479 Esas sayılı iddianamesinde ise suç tarihinin tüm şüpheliler yönünden "2016" olarak gösterildiği gibi, iddianame içeriğinde yer alan "...vergi Denetim Kurulu Vergi Kaçakçılığı 4 Denetim Daire Başkanlığı görevlileri tarafından şüpheli ... 'in yetkilisi olduğu şirkete ilişkin 2017-2018 yılına ve şüpheliler ... ve ...'un yetkilisi oldukları şirkete ilişkin 2016 yıllına ait hesapların incelenmesinin istenildiği, yapılan inceleme sonucunda detayları vergi tekniği ve suç raporunda açıklandığı üzere, mükellef şirket adına şüphelinin 2018 hesap döneminde bilerek şirket hesabına sahte faturalar yansıttığı, sahte olduğu belirlenen faturaların dosya içerisinde mevcut olduğu, yukarıda anlatıldığı haliyle şüphelinin üzerine atılı sahte fatura (belge) kullanma suçunu işlediğine dair kamu davası açmaya yeter delil bulunduğu..." şeklindeki anlatımın da dosya kapsamıyla uyumlu olmadığı ve hangi şüpheli hakkında hangi takvim yılından dava açıldığının belirlenemediğinin anlaşılması karşısında; İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2024 tarihli ve 2024/507 iddianame değerlendirme sayılı kararında belirtilen "...iddianamede üç farklı şüphelinin yer aldığı buna karşılık şüphelilerden sadece biri hakkında sahte belge kullanmak iddiasının bulunduğu bu iddianın da hangi şüpheliye yönelik ve kullanılan hangi faturalara ilişkin olduğunun anlaşılamadığı..." yönündeki iade gerekçesinin yerinde olduğu, şüphelilere yüklenen suçun mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanmasının gerektiği anlaşılmakla; kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7674, Karar No: 2022/19217, Tarih: 16.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/7674 E.  ,  2022/19217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Dolandırıcılık, örgüt kurma ve yönetme, örgüte üye olma, örgüte yardım etme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

...

...

...

Dairemizin 24.02.2022 tarihli 2021/35523 Esas ve 2022/3090 Karar sayılı ilamının 2. maddesinde sanık ... hakkında "suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve örgüte yardım etme" suçlarının yazılması gerekirken sehven sadece "suç işlemek amacıyla örgüt kurma" suçu olarak yazıldığı belirtilmekle, söz konusu maddi hatanın düzeltilmesi talebiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2022 tarihli ve 2022/89624 sayılı yazısı ile dosya Daireye gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının maddi hata dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden talebin KABULÜNE,

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2021/35523 Esas ve 2022/3090 Karar sayılı ilamının 2. maddesinin başlık ve içeriğinde sanık ... hakkında "suç işlemek amacıyla örgüt kurma" suçuna ilaveten "örgüte yardım etme" suçunun da yazılması suretiyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE, ilamdaki diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 16.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8168, Karar No: 2021/6329, Tarih: 31.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8168 E.  ,  2021/6329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü, katılan ...'ın sorumlu müdür olarak görev yaptığı ... AVM isimli iş yerinin arka kısmındaki duvara zarar verilerek girildiği ve iş yerinden çok miktarda elektronik eşya çalındığı olayda; bu olaydan sonra 11.11.2015 tarihinde aynı mahallede bulunan başka bir müştekiye ait fırından kasa hırsızlığı olayı gerçekleştirildiği ve bu olayda sanığa ait Dacia Logan marka aracın görülmesi üzerine 14.11.2015 tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada; dosyamız müştekisine ait işyerinden çalınan elektronik eşyalardan Canon EOS 1200D marka dijital fotoğraf makinesinin flashının ve şarj aleti gibi diğer aparatları olmaksızın ele geçirildiği ayrıca çevre işyerlerine ait güvenlik kamera görüntülerine göre; olay yeri çevresinde sanığın aracı ile birebir aynı olan beyaz renkli bir aracın görüldüğü, sanığın savunmalarında, görüntülerde görülen beyaz renkli aracın kendi aracı olmadığını ve ikametinde ele geçirilen makineyi de fırından kasa hırsızlığı olayını gerçekleştiren Gürcü asıllı açık kimlik ve adresini veremediği ...isimli şahıstan aldığını ifade etmiş ise de, bu şekildeki savunmasının atılı suçtan kurtulmaya yönelik beyanlar olduğu anlaşılarak tüm hususlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçlara iştirak ettiğinin sabit olması karşısında, tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 31.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19147, Karar No: 2013/21513, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/19147 E.  ,  2013/21513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının ve sigorta primine esas kazanç miktarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, sigorta primine esas kazancının tespiti ile işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Hizmet tespiti davaları 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/8.) maddelerinde düzenlemiş olup hizmet tespiti kararı ile sigortalının Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmaları ile bu dönemdeki sigorta primine esas kazancı belirlenmektedir. Bu nedenledir ki sigorta primine esas kazancın tespiti davaları genel anlamda hizmet tespiti davalarının bir türü olarak nitelendirilebilir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde Yolsan Otomotiv Tic. Ve San. AŞ.'ye iadesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15985, Karar No: 2007/15335, Tarih: 28.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15985 E.  ,  2007/15335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki icra emri tebliğinin iptali istemine ilişkin davada Mudanya İcra Hukuk ile Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, icra emrinin tebliğinin usulsüz yapıldığı gerekçesiyle iptali istemini ilişkindir.

Dosya kapsamından, Bursa 6. İcra Müdürlüğünde asıl icra takibi yapıldığı Mudanya İcra Müdürlüğüne talimat yazıldığı anlaşılmaktadır.

Davacının talebi yalnızca Bursa İcra müdürlüğünce çıkarılan tebligatların usulsüz olduğuna ilişkin olup, iptali istenen işlemin Bursa 6. İcra Müdürlüğünce yapıldığı anlaşılmakla, bu talebi incelemeye yetkili mahkeme, Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/11/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29, Karar No: 2015/160, Tarih: 09.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/29 E.  ,  2015/160 K.**

* İDARİ PARA CEZASINDA SORUŞTURMA ZAMANAŞIMI

* KABAHATTEN DOLAYI VERİLEN İDARİ PARA CEZALARINDA SORUŞTURMA ZAMANAŞIMI

* KARAYOLLARI TRAFİK KANUNUNA AYKIRILIKTAN VERİLEN İDARİ PARA CEZASINDA SORUŞTURMA ZAMANAŞIMI

* KABAHATLER KANUNU (5326) Madde 20

* KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU (2918) Madde 47

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 309

* ÇEŞİTLİ KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KANUN (5560) Madde 33

* BAZI ALACAKLARIN YENİDEN YAPILANDIRILMASI İLE SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU VE DİĞER BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN (6111) Madde 22

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 47/1-b. maddesine aykırılıktan S.. U.. hakkında 166.200.000 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına dair Gebze Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğince düzenlenen 10/10/2004 tarihli ve 308679 sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağına yönelik itirazın reddine ilişkin Gebze 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/04/2014 tarihli ve 2014/286 Değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nın 23.06.2014 gün ve 42815 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2014 gün ve KYB. 2014-251281 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında; "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç, yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer." şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği 10.10.2004 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezasının tebliğ edilmediği nazara alındığında muteriz hakkında verilmiş idari yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Gebze 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/04/2014 tarihli ve 2014/286 Değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli S.. U.. hakkında Gebze Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğince düzenlenen 10/10/2004 tarihli ve 308679 sayılı trafik idarî para cezasının kaldırılmasına, 09.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8695, Karar No: 2017/3284, Tarih: 16.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8695 E.  ,  2017/3284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 24.06.2015 gün ve 2014/9636 Esas, 2015/4861 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, Antalya 13. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3726 esas sayılı dosyası üzerinden düzenlenen sıra cetvelinde ilk sırada pay ayrılan davalının borçlu diğer davalı ...'ın öz yeğeni olduğu ve davalının alacağının dayandığı senedin muvazaalı olarak düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili ile borçlu ... arasında muvazaalı olarak işlem yapıldığı iddiasının yasal bir dayanağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., diğer davalı ...'dan para almadığını, takibe konu senedin taşınmazların paylaşımı sırasında verilen teminat senedi olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, davalı ...'ın alacağının varlığını bono dışında geçerli delillerle kanaat verici biçimde ispatlayamadığı gerekçesiyle, bu davalıya yönelik davanın kabulüne, sıra cetveline itiraz davasının borçluya karşı açılamayacağı gerekçesiyle, davalı ... yönünden açılan davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine dair verilen karar, davalı ... vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 24.06.2015 tarih, 2014/9636 E., 2015/4861 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.