muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10451, Karar No: 2015/12785, Tarih: 07.12.2015

TCK'nın 125/1. maddesi: “(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” hükmünü;

Aynı Kanunun 126. maddesi ise: “Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır.” hükmünü içermektedir.

İncelenen dosyada, Metro Turizmin sahibi olarak tanınan Galip Öztürk isimli şahsın Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesi'nde adam öldürmeye azmettirme suçundan yargılanarak beraat ettiği, beraat kararından sonraki gün, ulusal bir gazetede gazetecilik yapan şüphelinin şahsi Twitter hesabından: “Metro Turizmin sahibi iki cinayetten beraat almış. Bakanın odasının girişinde birileri 350 milyon dolar, hapisten çıkacak derse beraat de gelir. 350 milyon dolar birileri der. Ardından ömür boyu hapisle yargılanan şahıs cezaevinden çıkarılır. Birkaç ay sonra da beraat gelir. Galip Öztürk cezaevinden çıkınca hiç şaşırmadım. Önceki gün beraat etmesi de sürpriz olmadı.” şeklinde mesajlar paylaştığı anlaşılmıştır.

Mesajların içeriği incelendiğine şüphelinin rüşvet olayından bahsetmek suretiyle somut bir fiil isnadında bulunduğu, bu haliyle yazı içeriğinin hakaret unsuru barındırdığı, ancak sözlerin muhatabının isim veya isimlerinin açıkça belirtilmediği, isnadın üstü kapalı geçiştirildiği görülmektedir. Ancak TCK'nın 126. maddesi uyarınca, bu tür hallerde eylemin mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durumun varlığında, ismin belirtilmiş, hakaretin de açıklanmış sayılacağı kabul edilmiştir.

Cumhuriyet savcısı, şüphelinin Twitterda yazmış olduğu yazılarda doğrudan doğruya Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesi heyetini kastettiğinin anlaşılamadığı ve yazılarla heyete hakaret edildiğine ilişkin illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle takipsizlik kararı vermiş, dolayısıyla TCK'nın 126. maddesi uyarınca, sözlerin niteliğinde ve müştekilerin şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum olmadığı kanaatine varmıştır. Aynı kanaate varan itiraz mercii de itirazın reddine karar vermiştir.

Bu itibarla dosya kapsamından şüphelinin suça konu yazılarındaki somut fiil isnadının müştekilere yönelik olduğunda duraksanmayacak bir durum olmadığı gerekçesiyle verilen takipsizlik kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, mercii kararı hukuka uygun görülmekle talebin reddi gerekmiştir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 07.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8751, Karar No: 2023/12225, Tarih: 20.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/8751 E.  ,  2023/12225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/739 D.İş, 2021/740 K.

SAYISI : 2021/İHK-21510

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun zamanaşımı nedeniyle reddine

SAYISI : K-2021/70414

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dairenin 20.03.2023 tarihli ve 2023/485 Esas, 2023/3998 Karar sayılı ilamı ile İtiraz Hakem Heyetinin kararının, temyiz eden davacı vekiline 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/16 ncı maddesi uyarınca ... tarafından tebliğine dair kayıtlı elektronik posta (KEP) belgesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almaması nedeniyle kararın temyiz edene tebliğ edilip edilmediğinin araştırılması, temyizin süresinde olmadığı sonucuna varıldığı takdirde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı atfıyla aynı Kanun'un 346 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar verilerek ilgiliye tebliğ edilmesi, temyiz isteminin süresinde olduğu sonucuna varılması veya temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararın bir hafta içinde temyiz edilmesi hâlinde temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesine karar verilmiş ise de; geri çevirme üzerine davacının temyize konu ettiği İtiraz Hakem Heyetinin 10.07.2021 tarihli ve 2021/İHK21510 sayılı kararı olmasına karşın, ... tarafından temyize konu olmayan 2020.E.49805 sayılı ... kararının taraflara tebliğine ilişkin belgenin gönderildiği, böylece geri çevirme gereğinin yerine getirilmeyip dosyanın bir kez daha geri çevrilmesine sebebiyet verildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla mevcut durumun usul ekonomisine aykırılık oluşturduğu ve yargılamanın uzamasına da sebebiyet verildiği hususlarına dikkat edilerek yeniden geri çevirme yapılmasına neden olunmayacak şekilde açıklanan eksikliğin titizlikle yerine getirilmesi gerekir.

Bu itibarla kararın;

1. Temyiz edene tebliğ edilip edilmediğinin araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

2. Bu belirlemeye göre temyizin süresinde olmadığı sonucuna varıldığı takdirde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 346 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar verilerek ilgiliye tebliğ edilmesi,

3. Temyiz isteminin süresinde olduğu sonucuna varılması veya temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararın bir hafta içinde temyiz edilmesi hâlinde temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14341, Karar No: 2024/1386, Tarih: 15.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/14341 E.  ,  2024/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1093 E., 2021/603 K.

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2019 tarihli kararı ile sanığın hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7 yıl hapis ve 40.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve 54 üncü maddesi uyarınca ele geçen sahte banknotların müsaderesine ve 5320 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi gereğince Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2019 tarihli kararının sanık tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13.04.2021 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik kapsamında 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, 06.09.2016 tarihinde, katılan bankanın Bursa ili genelinde bulunan ATM'lerinden sanığın hesabına birden fazla seferde sahte 200,00 TL'lik banknotlardan oluşmak üzere toplam 13.400,00 TL sahte para yatırılmış olması ve sanığın aynı gün saat 09.56'da hesabından 13.400,00 TL para çekmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. T.C. ... Bursa Şubesi Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile 07.11.2016 tarihinde ele geçirilen 67 adet 200,00 TL'nin; sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

3. Sanık kovuşturma aşamasında alınan savunması sırasında bu fiili temyiz dışı açık kimliği tespit edilemeyen sanıklar ... ve ...'nın gerçekleştirdiğini, banka kartının bu şahıslarda olduğunu, kendisinin bu eylem süresince araç içerisinde sızmış vaziyette olduğunu, aynı günün sabahında ... ve ...'nın sanıktan İstanbul ili Pendik ilçesindeki bir ATM'den para çekmesini istediklerini beyan etmiştir. Sanığın savunmalarında geçen bu kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerini mahkemeye sunması için süre verilmiş ancak sanık bu bilgileri yargılama süresince mahkemesine iletmemiştir.

4. Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçesinden; sanığın hesabına katılan bankaya ait Bursa ilindeki çeşitli ATM'lerden toplam 13.400,00 TL sahte para yatırıldığı ve sanığın bu işlemler sonrasında hesabından aynı miktarda parayı çekmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği, sahte paralar hakkında Merkez Bankasından rapor alındığı, sanığın hesabındaki yüklü miktardaki para artışından habersiz olmasının hayatın olağan akışına aykırı ve suçtan kurtulmaya yönelik olarak değerlendirildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından suç tarihinin düzeltilmesi dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın temyiz talebine ilişkin;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından suç tarihinin düzeltilmesi dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın temyiz talebine ilişkin;

Sanığın savunmaları, ...'nın raporu, ele geçirilen sahte paraların miktarı ve tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suçu işlediğine ilişkin Mahkeme kabulünün yerinde olduğu, ele geçirilen sahte para miktarı, meydana gelen zararın ağırlığı, sahte paraların Bursa iline gidilip farklı ATM'ler üzerinden sanığın hesabına yatırılması ve daha sonra İstanbul ilindeki bir ATM'den yatırılan sahte para miktarı kadar para çekilmesi şeklinde gerçekleşen suçun işleniş biçimindeki özellikler ve suç işleme kastının yoğunluğu gözetilerek temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılmasında ve sanık hakkında takdiri indirim nedenleri uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın temyiz talepleri reddedilmiştir.

B. Katılan vekilinin temyiz talebine ilişkin;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin sanığın üst sınırdan cezalandırılmasının gerektiği konusundaki yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2021/1093 Esas, 2021/603 Karar sayılı kararında sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde karar verildi

...
Yargıtay — Esas No: 2009/6108, Karar No: 2010/4182, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6108 E.  ,  2010/4182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile SGL İşletmecilik A.Ş arasında 28.04.2005 tarihinde araç kiralama sözleşmesi yapıldığını, SGL A.Ş’nin daha sonra Service Group A.Ş tarafından devralındığı, bu şirketin de 06.09.2007 tarihinde müvekkili tarafından devralınması sonucu davalının muhatabının müvekkili şirket olduğunu, kira sözleşmesi uyarınca bir adet kamyonetin kiralanarak kullanılmaya başlanıldığını ancak Karayolları Taşıma Yönetmeliğinde yapılan değişiklik sonucu, taşıma yetki belgesi alınması zorunluluğu doğduğunu bu belgenin de ancak davalı ruhsat sahibi tarafından alınması gerekmesine rağmen davalının müvekkilinin bu talebini yerine getirmediğini , bu nedenle ihtarname keşide edildiğini ancak sonuç alınamadığını, bu belge alınmadığı için aracın kullanılmayıp, garaj kirası ödendiğini, davalının bilinçli olarak aracı geri almadığını, feshedilen sözleşmeye rağmen, haksız olarak fatura tanzim edip takibe geçtiği, hukuka aykırı olarak yapılan tebligatla takibin kesinleştiğini ve müvekkilinden haksız tahsilat yapıldığını bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile haksız tahsil edilen bedelin davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sözleşme uyarınca taşıma yetki belgesi alma zorunluluğu bulunmadığını, davacının kötüniyetli olduğunu aracı müvekkiline teslim etmediğini, davacının sözleşme dışında müvekkiline ek külfet yüklemeyeceğini, aracın halen davacı elinde olduğunu öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasındaki 28.04.2005 tarihli sözleşme uyarınca, davalının davacı tarafa bir adet kamyonet kiraladığı, Karayolları Taşıma Yönetmeliğinde sonradan yapılan değişiklik sonucu ticari amaçla yurtiçi eşya taşımacılığı yapılması için taşıma yetki belgesi alınması zorunluluğu getirildiği, bu belge olmadan taşımacılık yapılmasının mümkün olmadığı, belgenin verilişi için taşıyıcının kendi adına kayıt ve tescil edilmiş taşıt olması gerektiği, araç kiralama sözleşmesi ile taşıma işinin yapılmasının mümkün olmadığı, bu nedenle yönetmelikte yapılan değişikliğin sözleşmenin ifasını imkansız hale getirdiği, davacının sözleşmeyi fesih etmekte haklı olduğu ve davacıya icra tehdidi altında ödediği bedelin iadesi gerektiği, dava konusu aracın taraflar arasında imzalanan 06.12.2007 tarihli protokol ile davalıya teslim edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinde yapılan değişiklik sonucu Taşımacılık yapmak için gerekli olan (K) türü yetki belgesi alma süresi 31.12.2008 tarihine kadar uzatılmıştır.

Somut olayda taraflar arasındaki sözleşme 28.04.2005-28/4.2008 tarihleri arasında 3 yıllık dönem için imzalanmıştır. Sözleşmenin bitim tarihi (K) türü yetki belgesi alma süresinden öncedir.Başka bir anlatımla davacının bu sözleşmeye dayalı olarak ilgili belgeyi almadan taşımacılık yapmasında hukuki bir engel mevcut değildir.

Bu durumda mahkemece açıklanan hususlar gözönüne alınarak inceleme yapılıp uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12538, Karar No: 2015/8830, Tarih: 22.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/12538 E.  ,  2015/8830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/217966

MAHKEMESİ : Selçuk(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/316 (E) ve 2013/167 (K)

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan S.. S..'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6590, Karar No: 2012/7810, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6590 E.  ,  2012/7810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar H.Said Tosun ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 03.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/645 Esas, 2012/456 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile, Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 2011/3162 Esas, 2011/5832 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanıkların borçlu şirketin yetkilileri olup olmadıkları kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan öğrenilmeden ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla, sanıkların ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.