muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/194, Karar No: 2011/4018, Tarih: 06.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/194 E.  ,  2011/4018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Köyü 118 ada 6 parsel sayılı taşınmaz, 3402 Sayılı Yasaya 5831 Sayılı Yasayla eklenen ek 4 maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında tarla niteliğiyle, beyanlar hanesinde ...çocukları ..., ..., ..., ... ve Dürdane'nin kullanımında olduğu belirtilerek hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar, dava konusu taşınmazın beyanlar hanesindeki baba adlarının "...” olarak düzeltilmesini ve Dürdane'nin soyadının “...” yazılmasını talep etmişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın beyanlar hanesinde yer alan “...” adının “...” olarak, diğer davacıların “...” olan baba adlarının “....” olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazda bulunan kullanıcıların baba adları ve soyadının düzeltilmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 3302 Sayılı Yasaya göre 1995 yılında yapılıp 02.04.1997 tarihinde askı ilanı yapılarak 03.10.1997 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5831 Sayılı Yasayla eklenen ek 4 maddesi gereğince yapılan kadastro sonucu oluşan tutanağa konulan kullanım şerhine yönelik hazine tarafından açılan bir dava da, kullanım durumunun bulunup bulunmadığının tartışılabileceğine göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, çekişmeli taşınmaz yönünden sicil oluşturulacak şekilde karar verilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hüküm fıkrasının 1. bendinin 2 paragrafının 4. satırında yer alan “tapuya tesciline” cümlesinden sonra gelmek üzere “ve 118 ada 6 sayılı parselin Hazine adına tespit ve tesciline” cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine ve H.Y.U.Y.nın 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 06/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6246, Karar No: 2007/5885, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6246 E.  ,  2007/5885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, men'i müdahaleye ilişkin olup, temyiz incelemesi 14. Hukuk Dairesince yapılmıştır. İstem karar düzeltmeye yönelik bulunduğundan inceleme görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 14.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 21.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18871, Karar No: 2010/1202, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18871 E.  ,  2010/1202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7941, Karar No: 2015/7478, Tarih: 22.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7941 E.  ,  2015/7478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/212932

MAHKEMESİ : Kapatılan Erzurum 1. Sulh Ceza Mahkemesi (Erzurum Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 14.03.2013 (Asıl Karar), 28.03.2013 (Ek Karar)

NUMARASI : 2013/41 Esas, 2013/243 Karar

SUÇ : Cinsel taciz, konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cinsel taciz suçundan kurulan hükümle ilgili olarak temyiz isteminin reddine ilişkin verilen Ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz talebinin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerle ilgili temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın temyiz incelemesine gelince;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin hapis cezasından çevrilme para cezaları olmaları nedeniyle temyizi kabil karar bulunduğundan, mahkemenin 28.03.2013 günlü ek kararının tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden kaldırılarak yapılan incelemede;

Karar katılanın yüzüne karşı tefhim edilmiş ise de; Anayasanın 40/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarında, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği, incelemeye konu kararda ise tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler kesin olmadığı halde yazılı şekilde kesin olduğundan bahisle kanun yolu, başvuru mercii, şekli ile süresinin gösterilmediği anlaşıldığından, gerekçeli kararın söz konusu bilgileri içerir şerhli tebligat parçasıyla beraber katılana tebliğ edilmesinden sonra tebliğ tebellüğ belgesi ve verildiği taktirde temyiz dilekçesinin eklenip anılan hükümlerle ilgili ayrıca temyiz yoluna gidilmesi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17857, Karar No: 2015/31529, Tarih: 26.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17857 E.  ,  2015/31529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/90371

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2010/456 (E) ve 2011/468 (K)

SUÇ : Bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık savunması, katılan ile tanık ifadesi, ............... ilgili ................. ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık savunması, katılan ile tanık ifadesi, ........., ilgili ......... ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde aşağıda belirtilen bozma nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

5237 sayılı Kanunun'da 765 sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılanhallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52

. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın tamamen hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, son maddesi gereğince 3000 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 2500 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL 'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 50.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12501, Karar No: 2011/23966, Tarih: 21.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/12501 E.  ,  2011/23966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenlemek suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Burdur Ağır Ceza Mahkemesiyle, Burdur Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Burdur Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2011 gün ve 2009/838 E. 2011/167 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3231, Karar No: 2011/2719, Tarih: 25.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3231 E.  ,  2011/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sicil kaydının terkine ilişkin davada Adana 1. Asliye Ticaret ve 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, sicilin terki kaydının düzeltilmesi ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş ve Görev Yetkileri Hakkındaki Kanunun 5/5 maddesinde, "İş durumunun gerekli kıldığı yerlerde hukuk mahkemelerinin birden fazla dairesi oluşturulabilir. Bu daireler numaralandırılır. Hukuk mahkemeleri arasında iş dağılımı yapılması ve iş dağılımına ilişkin esaslar Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenir."hükmüne yer verilmiştir. Bu yasa gereğince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24.03.2005 tarih 188 karar sayılı kararları ile mahkemelerin görev alanına giren dava ve işler ayrıntılı olarak belirlenmiştir.

Aynı yerdeki (il ve ilçelerdeki) birden fazla Asliye Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki, görev ilişkisi değil, sadece bir iş dağılımı(bölümü)ilişkisi olup süresinde davalı tarafından iş bölümü itirazında bulunulmadığı gibi iki mahkemenin görevsizlik kararlarının gönderme kararı niteliğinde ve uyuşmazlığın sicilin terki kaydının düzeltilmesi ve borçlu olmadığının tespiti istemine yönelik olduğu, mutlak ticari dava olmadığı belirlendiğinden davanın tevzien verilen ilk mahkeme olan Adana 1.Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Adana 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5280, Karar No: 2017/46, Tarih: 10.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/5280 E.  ,  2017/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme, adam kaldırmak, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma (sanıklar .... ile ...), reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklar ... ile ...'ın ırza geçme, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanık ...'nin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık ... ile sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar Mustafa ile Ayhan müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 07.12.2016 Çarşamba saat 09.30’a duruşma günü tayin olunarak sanıklar ... ve ... müdafilerine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı, anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Dosyanın incelenmesinde sanık ...'ın zorunlu müdafii Av. ... ve sanık ...'ın zorunlu müdafii Av. ...'nun süresinde duruşmalı inceleme taleplerinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; Av. ... ve Av. ...'na duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı ve ekinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinin gönderildiği, sanıklar müdafilerinin duruşmaya katılmadıklarından bahisle, öngörülen ceza miktarları itibariyle zorunlu müdafiin katılımıyla duruşmalı inceleme yapılması gerektiği halde sehven duruşmasız inceleme yapılmasına karar verildiği anlaşılmakla,

07.12.2016 tarihli duruşmasız inceleme yapılmasına dair kararın kaldırılmasına ve yeniden duruşma günü belirlenmesine,

CMK'nın 156. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'a Ankara Barosundan zorunlu müdafii görevlendirilmesi için Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, bu nedenle duruşmanın 28.12.2016 günü saat 09:30'a talikine, 13.12.2016 tarhinde oybirliğiyla karar verildi.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından .... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine ibraz ettiği yetki belgesine dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ve sanık ... adına Ankara Barosundan görevlendirilerek gelen Av. Ayşe Ceren Akyüz huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar ... ve ... haklarında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar ... ve ... haklarında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıklar müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkilleri haklarındaki hükümlerin BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanıklar müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 18.01.2017 Çarşamba günü saat 09:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Hükmedilen ceza miktarı nazara alındığında sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, bu sanık yönünden incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ...,... ile ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Sanıklara isnat edilen reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçunun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/3, 104/2. maddeleri gereğince 10 yıllık asli, 15 yıllık asli ve ilave dava zamanaşımına tâbi olduğu ve sanık ... hakkında 16.05.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar, sanıklar ... ile ... haklarında ise suç tarihi olan Ocak 1999 ile inceleme tarihleri arasında, bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar haklarında bu suçtan görülen kamu davalarının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar ... ile ... haklarında ırza geçme ve nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdure ...’nın aşamalardaki çelişkili beyanları, sanıkların savunmaları, suçun ortaya çıkış şekli ve süresi, ...’nın aynı süre içerisinde farklı şehirlerde bulunup müracaatının bulunmaması ve tüm dosya içeriğine göre; sanıkların ırza geçme ve nitelikli yağma suçlarını işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, müsnet suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Mağdure ...’nın aşamalardaki çelişkili beyanları, sanıkların savunmaları, suçun ortaya çıkış şekli ve süresi, ...’nın aynı süre içerisinde farklı şehirlerde bulunup müracaatının bulunmaması ve tüm dosya içeriğine göre; sanıkların ırza geçme ve nitelikli yağma suçlarını işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, müsnet suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ile müdafilerin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

10.01.2017 tarihinde verilen işbu karar 18.01.2017 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından .... hazır olduğu halde sanıklar müdafilerinin gıyaplarında tefhim olundu.