muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1258, Karar No: 2011/2984, Tarih: 17.10.2011

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve tebligatla ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir.

Tebligat Kanunu ve bu kanunun uygulanması için çıkarılan tüzüğün hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Dolayısı ile bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hakim doğrudan, kendiliğinden denetlemelidir.

Adreste tebligat esası kabul edildiğinden, tebligatın tebliğ yapılacak gerçek veya tüzel kişinin bilinen en son adresinde yapılmalıdır. Adresten kastedilen bir kimsenin oturduğu veya çalıştığı yerdir. Asıl olan tebligatın, tebligat evrakında belirtilen adrese götürülerek muhatabın kendisine yapılmasıdır. Adres niteliğinden bulunmayan yerlere, örneğin inşaat halinde tebligat yapılmamalıdır. Tebligat evrakına adresin doğru ve okunaklı olarak yazılması gerekir. Bir kişinin adresinden başka bir yerde tebligat yapılabilmesi o kişinin tebligatı kabul etmesine bağlıdır. Ev adresine çıkarılan tebligatın, ev adresinde yapılamaması halinde iş adresine yapılırsa geçerli kabul edilmelidir.

Aksine hüküm bulunmadıkça tebligat giderlerini tebliğin yapılmasını isteyen peşin olarak ödemelidir. Tebliğ gideri verilen süre içinde yatırılmaz ise, tebliğ isteyen kişi bu işleminden vazgeçmiş sayılır. Dava dilekçesinin karşı tarafa tebliği için tebliğ gideri peşin verilmemiş ve verilen makul süre içinde yattırılmaz ise, dava hakkında HUMK.’un 409. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

Tebligat yapılacak kişi, tebliğ evrakında belirtilen adreste bulunmaması ve bu nedenle tebligat yapılaması halinde adres araştırması yapılmalıdır.

Tebligat yapılacak kişi, tebliğ evrakında belirtilen adreste bulunmaması ve bu nedenle tebligat yapılaması halinde adres araştırması yapılmalıdır.

Tebligatın muhatabı adresinden oturmakla birlikte, tebliğ yapıldığı sırada kendisi veya kendisi adına tebliği alacak kimseler adreste bulunmaz, kısaca adres kapalı ise, adreste bulunmama nedeninin komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, meclis üyesi, zabıta veya memurlardan öğrenilmesi, tebliğ tutanağına yazılması ve beyanına başvurulan kişiye imzalatılması, imzadan çekinilmesi halinde tebliğ mazbatasına bunun da yazılması ve tebliğ evrakını dağıtan memurun imzalaması gerekir. Dağıtım saatinden sonra muhatap veya tebliği alacak kimseler dönecek ise, tebliğin Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre, birkaç gün adreste yoklar ise aynı kanunun 20. maddesine göre yapılacaktır. 21. maddeye göre yapılan tebligatta, 2 no.lu ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılırken, 20. maddeye göre tebliğde, tebliğ 2 no.lu ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihten itibaren 15 gün sonra tebliğ edilmiş sayılacaktır. 2 no.lu ihbarname kapıya asılması dışında tebliğ evrakının dağıtım yapan memur tarafından muhtar, ihtiyar heyeti üyeleri, zabıta amir veya memurlarından birine imza karşılığı teslim edilmelidir. Kapıya yapıştırılan ihbarnameye de tebliğ evrakının teslim edildiği görevlinin adı ve soyadı yazılmalıdır. Tebliğ evrakını alan bu kişiler, tebligat evrakını muhataba teslim etmelidir. Ayrıca bu işlemlerden sonra tebliğ olunacak kişiye keyfiyetin haber verilmesi için en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya bildirim yapılması zorunludur. Tebligat işlemlerinde bu sıraya uyulmalıdır. Aksi halde tebliğ usulsüz ve geçersiz olur.

Tebligat kural olarak muhataba yapılmalıdır. Muhatap, adresinde bulunmadığı takdirde onun yerine tebligatı kabule yetkili kişilere yapılması gerekir. Muhatabın konut adresinde süreklilik arzedecek şekilde konutta birlikte oturan aile halkından biri veya varsa birlikte oturan hizmetçi tebligatı almaya yetkili kişilerdir. Yetkili kişilerin görünüşe nazaran 18 yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerekir. Tebligat yapılacak gerçek kişi işyeri, işletme veya iş sahibi ise, işyerinde bulunmaması halinde daimi işçisine yapılan tebligat geçerli olacaktır.

Tebligat yapılacak kişi veya adına kendisine tebligat yapılacak kimse adreste bulunmakla birlikte tebliğden imtina ederlerse, bu durum tebliğ evrakına yazılmak şartı ile tebliğin Tebligat Kanunu’nun 20. maddesi uyarınca yukarda belirtilen şekilde yapılmalıdır. Yalnız bu durumda komşu, yönetici veya kapıcıya haber verilmesine gerek yoktur.

Tebligat yapılacak kişinin nereye gittiği ve ne zaman döneceği belli değilse, tebligatı alacak kişi ölmüş veya gösterilen adreste daimi olarak ayrılmış ve yeni adresi de tebligat memurunca saptanmamış ise tebligat evrakına bu durum açıkça yazılmalı ve tebligat evrakı bila tebliğ çıkış merciine iade edilmelidir.

Tebligat yapılacak kişinin nereye gittiği ve ne zaman döneceği belli değilse, tebligatı alacak kişi ölmüş veya gösterilen adreste daimi olarak ayrılmış ve yeni adresi de tebligat memurunca saptanmamış ise tebligat evrakına bu durum açıkça yazılmalı ve tebligat evrakı bila tebliğ çıkış merciine iade edilmelidir.

Daha önce usulüne uygun tebligat yapılan adresin değiştirilmesi halinde, kişinin yeni adresini bildirmesi gerekir. Yeni tebligatlar artık yeni adrese yapılmalıdır. Bildirilmez veya yeni adrese tebligat yapılamadığı takdirde, Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca önceki bilinen adresine yapılacaktır.

Tebligat Kanunu’nun 35/son maddesi ile daha önce tebligat yapılamayan adrese de aynı madde uyarınca tebliğ yapılma olanağı getirilmiştir. Buna göre taraflar arasında yapılan, imzası resmi makamlar önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adresler ile kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkarlar sicillerine verilen en son adreslerdeki değişiklikler hakkında da 35. madde hükümlerin uygulanmalıdır.

Vekâletname sunulduktan sonra tebligatların vekile yapılması gerekir. Vekil ile takip edilen davada asil duruşmada bizzat bulunsa dahi tebliğin ona değil, vekiline yapılması zorunludur. Vekile çıkarılan tebligat, kendisine veya kendisi yerine sekreteri veya katibine tebliğ edilmelidir. Ancak isticvap, yemin gibi şahsa bağlı işlemlerde, tebligatın vekile değil, bizzat bu işlemi yapacak asile yapılması yasal zorunluluktur.

Tebligatın muhataba yapılabilmesi için, muhatabın medeni hakları kullanma ehliyetine, kısaca fiil ehliyetine sahip olması gerekir. Fiil ehliyetine sahip olmayan kişilere tebligat yapılamaz. Tebligatın kanuni temsilcisine yapılması gerekir. Ancak bir meslek veya sanatla uğraşan ve ayırt etme gücüne sahip küçükler veya kısıtlılar, bu meslek ve sanatın icrasından doğan borçlardan bizzat sorumlu olduklarından, bizzat bu konuda kendilerine tebligat yapılması tebliği usulsüz ve geçersiz kılmaz.

Tebligat Kanunu’nun 12. maddesi uyarınca “Tüzel kişilere tebliğ, yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır.”  Temsile yetkili kişinin herhangi bir nedenle tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunamadıkları veya bizzat alamayacak durumda oldukları takdirde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne, bu durumda olanaklı değil ise, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması gerekir. Aksi takdirde usulsüz tebligat söz konusudur. Tüzel kişiliği olmayan, ancak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesi anlamında işveren olan kamu kurum ve kuruluşları adına çıkarılan tebligatın kurumun yetkili temsilcisine tebliği gerekir (Dairemizin 03.11.2008 gün ve 4948 – 29807 sayılı kararı).

Somut olayda, dava dilekçesi ve duruşma gününe ilişkin tebligat dava dilekçesinde davalı şirket adresi olarak gösterilen ..... Caddesi .....  Sokak No:... ...../Pendik adresinde 01.09.2009 tarihinde muhatabın hazır bulunan daimi işçisi sekreteri D. D.  imzasına tebliği edilmiş ise de, davalı işveren tebligatın yetkili kişiye değil, herhangi bir çalışana yapıldığını, personelin tebligatı yetkililere ulaştırmaması nedeniyle davadan haberdar olamadıklarını ileri sürmüştür. Bu durumda yapılacak iş; davalı şirketin salahiyetli mümessillerini ve tebligatın yapıldığı saatte işyerinde bulunup bulunmadıklarının veya o sırada evrakı bizzat alamayacak durumda olup olmadıklarının tespit edilmesi, tebligatın usulüne uygun  yapılmadığı  sonucuna  varıldığı  takdirde  duruşma günü usulüne uygun tebliğ edilerek, tarafların varsa sunacakları delillere göre bir karar verilmesi gerekir. Dava dilekçesi ve duruşma gününün davalı tarafa usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği araştırılmadan yargılamaya devamla hüküm tesisi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2810, Karar No: 2024/3804, Tarih: 06.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2810 E.  ,  2024/3804 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2071 E., 2024/886 K.

KARAR : Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/770 E., 2023/85 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; kayıt kabul davasında, İİK'nın 223. maddesi hükmüne göre alacaklı tebligata elverişli adresini bildirip kararın tebliği için avans yatırmışsa 15 günlük dava açma süresinin, kararın tebliğ tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı, somut olayda, iflas sıra cetvelinin, 04/10/2022 tarihinde ilan edildiği, davacının kayıt başvurusu sırasında tebliğ avansı yatırmadığı, buna rağmen iflas sıra cetvelinin 18/10/2022 tarihinde davacı vekiline bilgi mahiyetinde ayrıca tebliğ edildiği, davanın ise 21/10/2022 tarihinde, ilan tarihine göre yasal 15 günlük hak düşürücü süreden sonra açıldığı gerekçesiyle, davanın süreden reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacının kayıt başvurusu sırasında tebliğ avansı yatırmadığı gözetildiğinde davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın davalı yararına ONANMASINA, temyiz harcı davacı tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13730, Karar No: 2018/3265, Tarih: 01.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/13730 E.  ,  2018/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılardan ... vd. ile davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz. Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36570, Karar No: 2014/12334, Tarih: 03.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/36570 E.  ,  2014/12334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2013/384452

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk M.. S..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 (dört kez), 31/3 (dört kez) ve 62/1 (dört kez) maddeleri uyarınca dört kez 6 ay 20 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51. maddesi gereğince cezaların ayrı ayrı ertelenmesine dair, Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2013 tarihli ve 2012/18 esas, 2013/183 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 25.11.2013 tarih ve 2013/17619/71540 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.12.2013 tarih 2013/384452 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi:

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, fiili işlediği sırada 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, hırsızlık suçundan belirlenen dört kez 6 ay 20 gün hapis cezasının kısa süreli olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca, söz konusu kısa süreli hapis cezalarının, anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmiş bulunulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk M.. S.. hakkında Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 15.03.2013 gün ve 2012/18-2013/183 sayılı kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca;

1-Hükümlünün yakınan E.. I..'a karşı eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 6 ay 20 gün kısa süreli hapis cezasına aynı yasanın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince günlüğü 20 liradan 4000 lira adli para cezasına çevrilmesine,

2-Hükümlünün yakınan M.. G..'e karşın eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 6 ay 20 gün kısa süreli hapis cezasına, aynı yasanın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince günlüğü 20 liradan 4000 lira adli para cezasına çevrilmesine,

3-Hükümlünün yakınan M.. Ç..'a karşı eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 6 ay 20 gün kısa süreli hapis cezasının aynı yasanın 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 liradan 4000 lira adli para cezasına çevrilmesine,

3-Hükümlünün yakınan M.. Ç..'a karşı eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 6 ay 20 gün kısa süreli hapis cezasının aynı yasanın 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 liradan 4000 lira adli para cezasına çevrilmesine,

4-Hükümlünün yakınan H.. A..'a karşı eylemi nedeniyle TCK'nın 141/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 6 ay 20 gün kısa süreli hapis cezasının, aynı kanunun 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca günlüğü 20 liradan 4000 lira adli para cezasına çevrilmesine hüküm fıkrasından TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılmasına, hükmün diğer yönlerinin saklı tutulmasına, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15657, Karar No: 2012/3742, Tarih: 19.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/15657 E.  ,  2012/3742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, sahtecilik, görevi ihmal, görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ... ve ...: Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

Sanıklar müdafiinin, beraat hükmünün gerekçesine yönelik temyiz isteminin olmadığı ve temyizde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Gümüşhane İli Kürtün İlçesi Süme III 24 Daireli afet konutları inşaatı işiyle ilgili olarak sanıklar ..., ... ve ...’a yüklenen resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat, Gümüşhane İli Kürtün İlçesi Süme-I 30 daireli afet konutları inşaatı işiyle ilgili olarak sanıklar ..., ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik katılan vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gümüşhane İli Kürtün İlçesi Süme III 24 Daireli afet konutları inşaatı işiyle ilgili olarak sanıklar ..., ... ve ...’a yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçuna ilişkin elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, Gümüşhane İli Kürtün İlçesi Süme-I 30 daireli afet konutları inşaatı işiyle ilgili olarak ise sanıklar ..., ... ve ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekili ile sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA,

3)Gümüşhane İli Kürtün İlçesi Süme III 24 Daireli afet konutları inşaatı işiyle ilgili olarak sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’e yüklenen nitelikli dolandırıcılık, sanık ...’a yüklenen görevi kötüye kullanmak suçlarından verilen beraat, Gümüşhane Kürtün Süme-I 30 daireli afet konutları inşaatı işiyle ilgili olarak sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanık ... hakkında görevi ihmal suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik katılan vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ..., ..., ..., ... , ... ve ...’a yüklenen “nitelikli dolandırıcılık”, sanık ...’a yüklenen “görevi kötüye kullanmak”, sanık ...’a yüklenen görevi ihmal suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 03.12.2002 ve 26.12.2002 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye

dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3626, Karar No: 2024/3690, Tarih: 12.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/3626 E.  ,  2024/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2020/919 E, 2021/1326 K

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olma

232/2-c maddesi gereğince verilen kararın niteliği dikkate alınarak

yazılmamıştır.

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.2020 tarih ve 2020/27 Esas, 2020/134 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraat kararı verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.11.2021 tarih ve 2020/919 Esas 2021/1326 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.01.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1.Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek beraat kararı verilmesi,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında 223/2-e maddesi gereği beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun maddi unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR