muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2913, Karar No: 2024/5394, Tarih: 10.09.2024

2. Kabule göre göre de; 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verebileceği düzenlenmiş olup bölge adliye mahkemesi tarafından “delil değerlendirmesi yapılması suretiyle” karar verilmesi için, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra, yerel mahkemenin aksine uygulama yapılmasına karar verilmesi halinde, 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca ilk hükümlerin kaldırılarak yeniden hükümler kurulması yerine, yazılı biçimde duruşma açılmadan delil değerlendirilmesi yapılmak suretiyle sanıklar hakkında beraat hükümleri kurularak istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının oy çokluğuyla yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.02.2024 tarihli ve 2022/1783 Esas, 2024/924 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.09.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı oy)

K A R Ş I O Y

Sanıkların maktulü intihara yönlendirme suçlarından beraatlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 84. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına dair kararına katılmamaktayım.

Maktul intihar kararını önceden vermiş, kararının icrası kapsamında 15 Temmuz Şehitler Köprüsü korkuluğuna çıkmıştır.

Maktulün intihar etme kararı var olduğu için önceden hiçbir tanışıklıkları olmayan sanıkların köprü üzerinde araçlarıyla seyahat ederken trafiğin ağırlaşması üzerine anlık bir sinir ile; "Atla ulan o... çocuğu" sözleri intihara yönelme suçu olarak nitelendirilemez.

Maktulün hiç tanımadığı sanıkların sözlerinin maktulün kararında etkisi olmayacak dolayısıyla zaten maktulde var olan intihar düşüncesine olumlu ya da olumsuz anlamda etkisi olmayacaktır. Bu sözleri maktulün kararına etki edebilecek yakın arkadaş veya akrabaları söyleseydi o zaman suç oluşacaktır.

Maktulün hiç tanımadığı sanıkların sözlerinin maktulün kararında etkisi olmayacak dolayısıyla zaten maktulde var olan intihar düşüncesine olumlu ya da olumsuz anlamda etkisi olmayacaktır. Bu sözleri maktulün kararına etki edebilecek yakın arkadaş veya akrabaları söyleseydi o zaman suç oluşacaktır.

Maktulü intihar kararından vazgeçirmek için polis memuru tarafından uzun süre çaba gösterilmiş olmasına rağmen daha önceden aldığı intihar kararında ısrar eden maktul intihar ederek yaşamına son vermiştir. Sanıkların sözlerinin maktulün kararına etkisi yoktur.

Açıklanan nedenlerle itirazın kabulü gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun kararına katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2024/853, Karar No: 2024/1664, Tarih: 13.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/853 E.  ,  2024/1664 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Mahkemenin 21.12.2023 tarihli ek kararı ile kesin süre içerisinde temyiz harç ve masrafları yatırılmadığından hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 21.12.2023 tarihli ek kararın davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine bu kez de mahkemenin 19.01.2024 tarihli ek kararı ile "...21.12.2023 tarihli ek kararın hükmü temyiz eden davalılar vekiline 01.01.2024 tarihinde tebliğ edilen ek kararı temyiz süresi geçtikten sonra 13.01.2024 tarihinde temyiz ettiği.." gerekçesiyle 13.1.2024 tarihli temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş ve verilen 19.01.2024 tarihli iş bu ek karar da davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 19.01.2014 tarihli ek kararının ONANMASINA,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine

Davalılara ait 427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21342, Karar No: 2015/20180, Tarih: 23.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21342 E.  ,  2015/20180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 26.03.2015

No : 2014/575-2015/102

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan İ.. S.. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi.... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan İ.. S..'den alınmasına, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15438, Karar No: 2014/2588, Tarih: 11.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15438 E.  ,  2014/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/298444

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2010

NUMARASI : 2010/17 Esas, 2010/63 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Suçtan zarar gören ve kovuşturma aşamasında duruşmadan haberdar edilmeyen Maliye Hazinesi vekilinin katılma talebinin 3628 sayılı Kanunun 17 ve 18. maddeleri ile CMK'nın 237/2, 260. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütmesine Dair Yönetmeliğin 92. maddesine göre; Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşlerine Ait Yönetmeliğin bu Yönetmeliğe aykırı olmayan hükümleri adli yargı ilk derece ceza mahkemelerinde de uygulanacağı, Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 16/1. maddesindeki "Tutanak yazıcıları, mübaşirler bir muamelenin yapılması için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahiplerinden alamazlar" ve aynı Yönetmeliğin 17. maddesinde ise "Harç ve yargılama masraflarının tahsili işi kendisine verilmiş olan kalem şefi (yazı işleri müdürü) veya muavini vazife sebebiyle yerlerinden ayrıldıkları zaman iş sahiplerinin beklememesi için tedbir alırlar, bu tedbirleri reis veya hakimin tasvibine arzederler" biçimindeki düzenlemeler nazara alındığında suç tarihlerinde Sandıklı Adliyesinde zabıt katibi olarak çalışan sanığın, Adli Yargı Adalet Komisyonu Başkanlığının 09/06/2004 tarih ve 2004/57 sayılı kararı ile; "Sandıklı Adliyesinde faaliyet gösteren adli sicil işlemlerine ait veri hazırlama kontrol işletmenliğine geçici olarak görevlendirildiği" para tahsil etme görev ve yetkisinin bulunmadığı, 26/08/2005 ve 31/10/2005 tarihleri arasında, başka görevlilerce tahsil edilerek, Ceza İnfaz Kurumları İş Yurtları Kurumu Daire Başkanlığının banka hesabına yatırılmak üzere teslim edilen 1.860 TL'yi mal edinmesi eylemlerinin zincirleme hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirmeyle zincirleme şekilde zimmet suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın zimmetine geçirdiği paralar, 12/12/2005 tarihinde C.Savcılığına yapılan ihbardan sonra soruşturma aşamasında 15-22/12/2005 tarihlerinde ödendiği halde, sanık lehine TCK'nın 248/2-1. cümlesi uyarınca 1/2 oranı yerine TCK'nın 248/1. maddesi uygulanması sonucu 2/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61/5. maddesindeki sıralamaya göre aynı Kanunun 247/1, 249, 43 ve 248. maddelerinin bu sıraya göre tatbiki gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması;

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen, sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61/5. maddesindeki sıralamaya göre aynı Kanunun 247/1, 249, 43 ve 248. maddelerinin bu sıraya göre tatbiki gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması;

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen, sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, Hazine vekili ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1717, Karar No: 2023/3394, Tarih: 31.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/1717 E.  ,  2023/3394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/549 Esas, 2019/862 Karar

HÜKÜM : Asıl dava kabul, birleşen dava kısmen kabul

BİRLEŞEN DAVA : Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/247 E.

Taraflar arasındaki davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davanın davalısı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkeme tarafından Dairemiz ilamına karşı direnilmiştir.

Direnme kararının asıl ve birleşen davanın davalısı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozma kararı yerinde bulunarak direnme kararı incelenmek üzere dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.10.2022 tarihli ve 2020/11-696 E., 2022/1385 K. sayılı ilâmı ile direnme kararının yerinde olduğuna karar verilerek asıl ve birleşen davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden inceleme yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmiş olmakla Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkili ile dava dışı ruhsat sahibi TGM Madencilik San. A.Ş. arasında maden ocağının işletilmesi için 14.07.2011 tarihli adi ortaklık sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin bu ortaklıktan doğan hak ve borçlarını 31.12.2012 tarihli ortaklık payı devir ve temlik sözleşmesi ile davalıya 200.000,00 TL bedel karşılığında devir ve temlik ettiğini, bu bedeli davalının 4 eşit taksitte ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, ilk taksitten 37.762,32 TL ödendiğini, 12.237,68 TL bakiyesinin kaldığını, ikinci taksitin ise vadesi gelmesine rağmen ödenmediğini, bunun üzerine davalı hakkında ilamsız icra takibi yaptıklarını, davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkâr tazminatının tahsilini talep etmiştir.

2-Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; bakiye 3 üncü ve 4 üncü taksidin de ödenmemesi üzerine davalı aleyhine başlatılan takibe itirazın haksızlık içerdiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkâr tazminatının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; asıl muhatap TGM Madencilik San. A.Ş.’ye imzalatılmayan takibe dayanak 31.12.2012 tarihli sözleşmenin geçerliliğinin bulunmadığını, TGM Madencilik San. A.Ş.’nin davacı ile tüm ortaklığını feshedip üretim sahasanı terk etmesini istediğini, sözleşmenin en son sayfasındaki müvekkili ile davacı arasındaki sözleşmeye de muvafakat kısmını imzalamadığını, davacının TGM Madencilik San. A.Ş. ile olan sözleşmesinin hükümlerini yerine getirmediğini, ortaklık hakkının sona erdiğini, müvekkilinden ortaklık payı isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini, kötü niyet tazminatının tahsilini istemiştir.

2.Davalı vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; asıl muhatap TGM Madencilik San. A.Ş.’ye imzalatılmayan dayanak sözleşmenin geçerliliğinin bulunmadığını, TGM Madencilik San. A.Ş.’nin davacı ile tüm ortaklığını feshedip mermer ocağını terk etmesini istediğini, müvekkili ile davacı arasındaki sözleşmeye de muvafakat vermediğini, davacının TGM Madencilik San. A.Ş. ile olan sözleşmesinin hükümlerini yerine getirmediğini, ortaklık hakkının sona erdiğini, müvekkilinden ortaklık payı isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini, kötü niyet tazminatının tahsilini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Mahkemece Verilen ilk Karar

Mahkemece 17.09.2015 tarihli ve 2014/46 E., 2015/694 K. sayılı kararıyla; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Mahkemece Verilen ilk Karar

Mahkemece 17.09.2015 tarihli ve 2014/46 E., 2015/694 K. sayılı kararıyla; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 25.04.2017 tarih, 2015/14745 E., 2017/2416 K. sayılı ilamı ile “taraflar arasında düzenlenen Ticari Ortaklık Payı Devir Sözleşmesidir başlıklı sözleşmeyle davacı ... TGM Madencilik San. A.Ş. ile yapmış olduğu adi ortaklıktaki ortaklık payını 200.000,00 TL bedel mukabilinde davalıya devrettiği, devredilen ortaklık payı bedelinin 4 eşit taksitle ödenmesi ve ödemeden sonra ortaklıktaki tüm hak ve borçların devralana devir ve temlik edileceğinin kararlaştırıldığı, sözleşmenin 3-b maddesine göre ödemelerin vadesinde ve belirtilen miktarda yapılması halinde devir eden ...'nun adi ortaklıktaki payı sona erip tüm hak ve borçların davalı ...'a devir ve temlik edilmiş olacağı, bu işlemin tamamlanması için de davacının noterden bir istifa beyanı göndereceği, ne var ki dava dışı diğer adi ortak TGM Madencilik San. A.Ş. tarafından adi ortaklığın 19.03.2013 tarihinde davacı ...'nun adi ortaklık payı bedelini sözleşmeye uygun olarak ödememesi nedeniyle feshedildiği, davacının, bu fesih nedeniyle dava açtığını, feshe karşı çıktığını da iddia etmediği, fesih tarihine kadar davalının, davacının beyanına göre ilk taksitten 37.712,32 TL ödediği, 2., 3. ve 4. taksitleri ise ödemediği, bu durumda, adi ortaklık payının devir borcunun doğmasından önce adi ortaklığın feshedilip davacının devredebileceği bir pay da kalmadığından davacının devir bedelinin tahsilini istemesinin mümkün bulunmadığı, davalının, TGM Madencilik San. A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanı olması, TGM Madencilik San. A.Ş. ile davacı arasındaki adi ortaklık sözleşmesinin davacının 300.000,00 USD olan pay bedelini ödememesi nedeniyle sözleşmenin feshine etkili bulunmadığı gibi bu davaya da etkisinin bulunmadığı, bu durumda, davacının TGM Madencilik San. A.Ş.'ye ödemesi gereken ortaklık payını ödememesi nedeniyle aralarındaki adi ortaklık sözleşmesinin feshedildiği ve bu nedenle taraflar arasındaki sözleşmenin 3/b maddesi gereğince ödemelerin yapılmasından sonra davalıya devredilecek ortaklık payının da bulunmadığı gözetildiğinde davanın reddine karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuştur. Asıl ve birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme istemi Dairemizin 27.09.2019 tarih, 2017/3712 E., 2019/5905 K. sayılı ilamı ile reddedilmiştir.

C. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

C. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki sözleşmenin 3/b-son maddesi uyarınca davacının devrin ikmali bakımından, ödemeler tamamlandığında noterden bir istifa iradesinde bulunacağı, başkaca bir edim yükümlenmediği, taraflar arasındaki sözleşmenin anılan hükmünün son cümlesinin davacı lehine bir sorumsuzluk anlaşması niteliği taşıdığı, davalı gerçek kişinin sözleşmeyle yüklendiği devir bedelinin cüz'i bir kısmını ödedikten sonra bakiye bedeli ödemediği, davalının dava tarihine değin geçen süreç bakımından, sözleşme ile kararlaştırılan ifa sıralaması bakımından davacıdan kendi ediminin ifasını (noterden istifa beyanı) isteyemeyeceği, ortaklardan birinin tek taraflı fesih beyanı ile ortaklığın kendiliğinden sona ermeyeceği, davacının fesih ihtarnamesine verdiği cevap ile feshe karşı çıktığı, ortaklardan birinin açmış olduğu adi ortaklığın feshine dair bir dava bulunmadığı, bu durumda dava dışı şirketin yönetim kurulu başkanı ve hakim ortağı olan davalının, pay devri ve temlik sözleşmesinden kaynaklı borcunu ortadan kaldırmak adına sözleşmeyi tek taraflı feshetmek suretiyle, iyi niyet kurallarına aykırı olarak oluşturduğu fiili durumun hukuk düzeni tarafından korunamayacağı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; TGM Madencilik San. A.Ş. ile davacı arasındaki sözleşmenin sadece taraflarını ilzam ettiğini, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 632 nci maddesinin son fıkrasına göre ortaklardan birinin tek taraflı olarak ortaklık payını bir üçüncü kişiye devir etmesi halinde üçüncü kişinin ortaklık sıfatını kazanamayacağı hükmüne rağmen davacının müvekkiline bu ortaklık payını 21.12.2012 tarihli sözleşme ile tek taraflı devrinin davacıya ortaklık payını davalıya devretmeye mücehhez bir hak vermediği gibi davalıya ortaklık payını devir aldığından bahisle bir borç yüklemeyeceğini, davacının TGM Madencilik San. A.Ş.’ye karşı bir dava açmadığını, kazanmadığı bir hakkını başkasına devrettiğini iddia ettiğini, Mahkemece bozma ilamına uyulması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C.Dairemizin İnceleme Kararı

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede, Daire kararının yerinde olduğu belirtilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

D.Hukuk Genel Kurulu Kararı

C.Dairemizin İnceleme Kararı

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede, Daire kararının yerinde olduğu belirtilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

D.Hukuk Genel Kurulu Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.10.2022 tarihli ve 2020/11-696 E., 2022/1385 K. sayılı ilâmı ile “... taraflar arasında yapılan adi ortaklık payının devrine diğer ortak TGM Madencilik Sanayi A.Ş. tarafından muvafakat edildiği, diğer ortak TGM Madencilik Sanayi A.Ş.’nin adi ortaklık sözleşmesini haklı sebeple feshettiğine ilişkin ihtarnamenin sonuç doğurmayacağı ve neticede davacının davalıya devredilecek ortaklık payının bulunduğu, bu kapsamda dava konusu adi ortaklık payının devrine ilişkin sözleşmenin de geçerli olduğunun kabulü gerektiği, ... direnme kararının uyuşmazlık noktası itibariyle usul ve yasaya uygun olup yerinde olduğu” gerekçesi ile direnme kararı yerinde bulunarak asıl ve birleşen davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden inceleme yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen dava; itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Kanun'un 620 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl ve birleşen davanın davalısı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl ve birleşen davanın davalısı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.