muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2411, Karar No: 2024/7574, Tarih: 23.09.2024

Bu açıklamalar ışığında, İİK'nin 106-110.maddeleri uyarınca haczin düşmüş olup olmadığı belirlenirken sürenin başlama tarihi olarak icra müdürlüğünce haciz kararının verilme tarihi esas alınmalıdır.

Somut olayda; borçlunun 18.03.2022 tarihinde tesis edilen hacze ilişkin 19.09.2022 tarihli şikayetin incelenmesinde; alacaklı vekilinin talebi üzerine icra müdürlüğünce 18.03.2022 tarihinde haciz talebinin kabul edilmesiyle 15 LK 196 plakalı traktör üzerine haciz konulduğu, haczin konulduğu tarih itibariyle İİK'nin 106. maddesinin yürürlükte olan hükmü uyarınca satış isteme süresinin 6 ay olduğu ancak alacaklının 29.11.2022 tarihinde satış talep ettiği, buna göre 6 aylık yasal sürede satış talep edilmediğinden şikayet tarihi olan 19.09.2022 tarihi itibarı ile (6 aylık sürenin son günü 18.09.2022 resmi tatile(Pazar) rastladığı için) haciz ayakta ve geçerli ise de İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi olan 17.11.2022 tarihinden önce düşmüştür.

O halde, İlk Derece Mahkemesince; şikayetin incelenmesi sırasında şikayete konu kaldırılması istenilen 18.03.2022 tarihli haciz düştüğünden temyiz konusu taşınıra ilişkin konusuz kalan şikayetin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve HMK'nin 331/1. maddesi uyarınca tarafların şikayet tarihindeki haklılık durumlarına göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi ve Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:

Borçlunun temyiz itirazlarının re'sen görülen nedenlerle kabulü ile 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 373/1. maddesi uyarınca, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 29.12.2023 tarih ve 2023/476 E.-2023/3298 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Yeşilova İcra Hukuk Mahkemesinin 17.11.2022 tarih, 2022/10 E.-2022/20 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de, Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1209, Karar No: 2014/2993, Tarih: 16.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1209 E.  ,  2014/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah. Sıf.)

TARİHİ : 06/02/2013

NUMARASI : 2011/72-2013/31

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen yönetim ve genel kurul kararlarının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı temsilcileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı, davalı kooperatifin üyesi olduğunu,21.06.2009 tarihli genel kurulda küçük iş yerleri için 96,00 TL büyük iş yerleri için 128,00 TL üye aidatı ödenmesi kararı alındığını, 2011 yılı aidat ödeme miktarlarını içerir taahhütname gönderildiğini, büyük iş yerlerine bakanlık kredi borcu olarak 29.536,00 TL, küçük iş yerlerine 22.720,00 TL borç çıkarıldığını, ayrıca küçük işyerlerine 277.00 TL, büyük işyerlerine ise 380,00 TL aidat belirlendiğini, kooperatif anasözleşmesinin 21. maddesinde kooperatif üyelerinin her türlü ödemelerinin kooperatifin en yetkili organı genel kurul tarafından tespit edileceği hükmünün olduğunu, bütün bu kararların anasözleşmeye göre genel kurul kararı ile yapılması gerekirken usulsüz olarak yönetim kurulu kararı ile yapıldığını ve küçük işyerlerinin 96,00 TL olan aidatlarının 277,0 TL'ye, büyük işyerlerinin 128,00 TL olan aidatlarının 380,00 TL'ye çıkarıldığını ileri sürerek, büyük ve küçük işyerleri için yönetim kurulunun tespit ettiği üye aidat kararlarının iptalini, yönetim kurulu kararı ile tespit edilen aidatların ödenmemesinden doğan borç ve faizlerin silinmesini, büyük ve küçük iş yerlerinin yönetim kurulu kararı ile tespit edilen fark miktarlarındaki bakanlık borç miktarının iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Birleşen davada davacı, 19.06.2011 tarihli genel kurul toplantısına anasözleşmeye uygun olarak çağrı yapılmadığını, bilanço ve netice hesaplarını incelemek için genel kuruldan üç gün öncesine kadar kooperatife uğradığını, ancak başkanın hazır olmadığını bildirdiğini, faaliyet raporunun genel kurulda hızlı bir şekilde okunmasından dolayı üyelerin birşey anlamadığını, 6. maddeye kadar kabul edenler etmeyenler şeklinde oylama yapıldığını, divan başkanının ortaklar cetvelinde kaç kişi olduğunu bilmediği halde görüşülen maddelerin kabul edildiğini tutanağa geçtiğini, 7. maddede bütçenin görüşülmesinde 37 ortaktan 14 ortağın kabul oyu kullanması üzerine maddenin kabul edilmediğini bildirdiğini, bunun üzerine divan başkanının dışarıdakileri de çağırtıp ortak olup olmadığı belli olmayan ve konuyu bilmeyen kişileri oylamaya dahil ederek maddenin kabulünü sağladığını, divan başkanının maddelerin oylamasında görüş bildirdiğini, kooperatif başkanının oylamalarda bazı üyelere baskı yaptığını, tutanağı bakanlık temsilcisinin yazdırdığını ve taraflı olduğunu, tutanağın uydurma olduğunu düşündüğünden örnek istediğini ancak verilmediğini, anasözleşmeye göre ortaklardan tahsil edilecek taksit miktarı ve ödeme esaslarının tespit yetkisinin genel kurulun devredilemeyen yetkilerinden olmasına rağmen 13. madde ile üye aidatları ve bakanlık kredi ödemelerinin tespiti yetkisinin yönetim kuruluna verilmesinin anasözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, 19.06.2011 tarihli genel kurulun iptalini, genel kurulun iptalinin mümkün olmaması halinde 13.maddesinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı temsilcileri, 20.06.2010 tarihli genel kurulda 2010 yılı tahmini bütçe içinde üye gelirlerinin görüşüldüğünü ve uygulanması için yönetim kuruluna yetki verildiğini, genel kurulun 11. maddesi ile aidat miktarlarının belirlendiğini, yönetim kurulunca yapılan uygulamanın ise 19.06.2011 tarihli genel kurulda onaylanıp yetki alındığını, büyük dükkan inşaat maliyet farkının şerefiye bedelinden düşülmesinin yanlış olduğunu ve bu nedenle kooperatifin zarara uğradığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Birleşen davada davalı temsilcileri, davanın reddini istemişlerdir.

Birleşen davada davalı temsilcileri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl davada yönetim kurulu tarafından üyelerden alınmasına karar verilen büyük dükkanlar için 380,00 TL aidat tutarının, 19.06.2011 tarihli genel kurulda kabul edilen ve bu şekilde kesinleşen bilançoda toplanmasına karar verilen 338,00 TL aidatın büyük iş yerlerinden alınması gerektiğinden doğru olmadığı, genel kurul toplantısında ödeme planlarının yönetim kurulu tarafından belirlenmesine karar verildiği, oysa aidat belirleme yetkisinin genel kurul tarafından yönetim kuruluna devredilmesinin ve yönetim kurulu tarafından genel kurul kararına aykırı olarak üyelerden alınmasına karar verilen (büyük dükkanlar için 380 TL) aidat tutarının anasözleşmenin 23. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, davalı kooperatif yönetim kurulunun 03.12.2010 tarihli kararının iptaline, bu yönetim kurulu kararı nedeni ile genel kurul kararından farklı olarak fazla hesaplanan aidatlar nedeni ile üyelerin borcunun olmadığının tespitine; birleşen davada ise, söz konusu genel kurulda davacının hazır bulunduğu, karara karşı bir itirazının bulunmadığı gerekçesiyle, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı kooperatif temsilcileri temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından 03.12.2010 tarihli yazının bilgilendirme yazısı olup aynı kapsamda alınan yönetim kurulu karar tarihinin 06.12.2010 olduğu anlaşıldığından, mahkemece hüküm fıkrasında “ 03.12.2010 tarihli kararının iptaline” ve “03.12.2010 tarihli yönetim kurulu kararı” ibarelerine yer verilmesi doğru olmadığı gibi gerekçeli karar başlığında davalı kooperatifin unvanının eksik yazılmış olması HMK'nın 297/1-b maddesi hükmüne aykırı olmuş ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, asıl davada davalı kooperatif temsilcilerinin temyiz itirazının kabulü ile kararın, hüküm fıkrasının 1 ve 2 numaralı bentlerde yer alan "03.12.2010" ibareleri çıkartılarak, yerine "06.12.2010" ibaresinin yazılmasına, gerekçeli karar başlığında kooperatifin davalı unvanının "S.S. Hopa Küçük Sanayi Sitesi Yapı Kooperatifi" olarak düzeltilmesine ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22151, Karar No: 2013/20905, Tarih: 18.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/22151 E.  ,  2013/20905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yüzüne karşı 29.12.2011 tarihinde verilen mahkumiyet kararını, 1412 Sayılı CMUK’nın 310.maddesinde belirtilen yasal bir haftalık süreden sonra 29.03.2012 ve 24.04.2012 tarihlerinde temyiz eden ve kendilerine zorunlu olarak atanan müdafiden haberdar olan suça sürüklenen çocukların temyiz istemlerinin aynı Kanun’un 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1161, Karar No: 2014/7206, Tarih: 11.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/1161 E.  ,  2014/7206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2012

NUMARASI : 2009/779-2012/968

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/09/2012 tarih ve 2009/779-2012/968 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.04.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. Y.. Ş.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının Pendik'te faaliyet gösteren İ. G. Sağlık Turizm Bilişim İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin hissedarı olduklarını, taraflar arasında imzalanan Kartal 7.Noterliği'nin 26/05/2008 tarihli 18154 yevmiye numaralı hisse devir sözleşmesi ile müvekkilinin davalıya ait hisseleri devraldığını ve bu devir karşılığında davalıya 25/11/2008, 25/12/2008, 25/01/2009, 25/02/2009 ve 25/03/2009 vade tarihli her biri 5.200 ABD Doları bedelli 5 adet bono verdiğini, davacının hisse devrinin onaylanması için şirket ortaklar kurulunu toplantıya çağırdığını, 19/06/2008 tarihinde yapılan ortaklar kurulu toplantısında hisse devrine muvafakat edilmediğini ve bu nedenle pay defterine işlenemediğini, bu şekilde devir işleminin tamamlanmaması nedeniyle davacının davalıya ihtarname göndererek 5 adet bononun iadesini talep ettiğini, buna rağmen davalının senetleri iade etmediğini, davalının davaya konu bonolar için takip başlattığını ileri sürerek, bonolar nedeniyle davacının davalıya 26.000ABD doları borçlu olmadığının tespitine, senetlerden biri için başlatılan icra takibinin iptaline ve davalının %40 tazminat ödemeye mahkum edilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında müvekkili tarafından bono bedellerinin ödenmek durumunda kalındığını bildirerek, icra dosyalarına yapılan ödemelerin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, hisse devrinin noterde yapılması üzerine müvekkiline ait hisselerin mülkiyetinin davacıya geçtiğini, davalının TTK'nın 520.maddesini yanlış yorumladığı için bu davayı açtığını, hisselerin mülkiyeti davacıya geçtiğinden davacının hisselerin devri için verdiği bonoları geri isteyemeyeceğini, bu nedenle davanın haksız olduğunu, devrin şirket için hüküm ifade edip etmemesinin ayrı bir konu olduğunu beyan ederek davanın reddine, davalının %40' tan aşağı olmamak üzere tazminat ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında, Kartal 7.Noterliği'nde 26.05.2008 tarihinde ve 18154 yevmiye numarası ile yapılan sözleşme ile davaya konu İ.G.Sağlık Turizm Bilişim İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd.'nin 7000 TL nominal değerli hissesinin davalı tarafından davacıya satıldığı, davacının bu hisse devri karşılığında davalıya her biri 5200 ABD Doları değerinde 5 adet bono verdiği, dava dışı şirketin ortaklar kurulunda bu hisse devrine muvafakat edilmediği ve devrin şirketin pay defterine işlenmediği, söz konusu hisse devrinin şirkete karşı geçerli olabilmesi için TTK'nın 520.maddesindeki prosedürün tamamlanmadığı, bu haliyle davalının İ.G. Sağlık Ltd. Şti ortaklığının devam ettiği, devre ortaklar kurulunca onay verilmediği için davacının devrin pay defterine işlenmesi ve şirket hakkında hüküm ifade etmesi için eda davası açmasına da engel olduğu, böylelikle pay devrinin hükümsüz hale geldiği, limited şirketlerde pay devrinin ortaklar kurulunca onanmadığı durumlarda paydan doğan hakların bölünmediği, ortak sıfatının ve bu sıfattan kaynaklanan ortaklık haklarının devredende kaldığı, hisse devrinin şirkete karşı geçersiz hale gelmesi nedeniyle davacının şirket hisselerini satın almakla elde etmeyi düşündüğü menfaatleri elde edemeyeceği dikkate alınarak davacının hisse devri nedeniyle davalıya verdiği bonoların iptalinin gerektiği, yargılama sırasında davacının bono bedellerini davalıya ödediği dikkate alınarak davanın kabulü ile davacının davalıya ödediği toplam 53.471,07 TL'nin her bir ödemenin yapıldığı günden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesinin gerektiği, her ne kadar davacı, davalının kötü niyet tazminatı ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiş ise de; davaya konu hisse devir sözleşmesinin şirkete karşı hüküm ifade etmemesine davacının ortaklık haklarını elde edememesine karşın taraflar arasında geçerli olduğu dikkate alınarak koşulları oluşmayan kötü niyet tazminatı talebinin reddinin gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 53.471,07TL alacağın 2.465,73TL'lik kısmına 17/06/2009 tarihinden itibaren, 5.355,02 TL'lik kısmına 27/08/2009 tarihinden itibaren, 1.465,59 TL'lik kısmına 30/09/2009 tarihinden itibaren, 1.372,76 TL'lik kısmına 24/11/2009 tarihinden itibaren, 5.761,66 TL'lik kısmına 24/02/2010 tarihinden itibaren, 2.172,95TL'lik kısmına 16/03/2010 tarihinden itibaren, 4.267,36TL'lik kısmına 17/06/2010 tarihinden itibaren, 30.610TL'lık kısmına 30/06/2010 tarihinden itibaren avans faizi yürütülerek davalıdan istirdadına, davacının kötü niyet tazminatı talebinin şartları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davalı tarafça hisse devir bedelinin tahsiline ilişkin olarak, davacı hakkında yapılan icra takibi sırasında yatırılan gider avansına ilişkin miktarın, davacıdan tahsil edilen limited şirket hisse devir bedeline dahil edildiği, esasen bu bedelin davalı tarafa ait olduğu yönünde bilirkişi raporuna karşı yapmış olduğu itiraz değerlendirilmeksizin karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 11.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19476, Karar No: 2021/7836, Tarih: 12.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19476 E.  ,  2021/7836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin beyanına göre saat 18.20 sıralarında hırsızlığın gerçekleştiğinin anlaşılması ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde Diyarbakır ilinde gece vaktinin yaz saati uygulaması da dikkate alındığında saat 18.34’te başladığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden yaz saati uygulaması da dikkate alınmadan yerinde olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde TCK'nun 143/1 maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5246, Karar No: 2009/9289, Tarih: 14.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5246 E.  ,  2009/9289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de miktar itibariyle bu isteğin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın kredi kartı alacağı için yaptığı icra takibinin vaki itiraz üzerine durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, davalının alacağın %40’ından aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin ek kart sahibinin yaptığı aşırı harcama nedeniyle ek kartın tüm borcunu ödeyerek kartı iptal ettirdiğini, ancak asıl kart sahibinin bilgisi dışında ek kartın tekrar kullanıma açıldığını, bu nedenle müvekkilinin borçtan sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kredi kartı başvuru formundaki imzanın davalıya ait olmadığının bilirkişi raporuyla ispatlandığı, davacı tarafından sliplerin ibraz edilmediği gibi davacının iddiasını ispat için başka delilinin de olmadığını bildirdiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacı banka vekilinin 17.2.2009 günlü celsede sunacakları başka delil olmadığını imzalı beyanıyla bildirmiş olması nedeniyle mevcut delil durumu itibarıyla yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 14.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25851, Karar No: 2014/13252, Tarih: 01.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/25851 E.  ,  2014/13252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında silahtan sayılan sopa ile kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2 maddesinin uygulanmasıyla verilen “150 gün karşılığı adli para cezasının” TCK'nin 86/3-a,e. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılmasıyla “225 gün karşılığı adli para cezası” ve TCK’nin 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirimle sonuç cezanın “187 gün karşılığı adli para cezası” olarak belirlenmesi gerekirken TCK’nin 86/3-a,e. maddesinin uygulanmasında hesap hatası yapılarak yazılı şekilde sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK’nin 86/3-a,e. maddesinin uygulanmasına ilişkin (D-2) bendindeki “300 gün adli para cezasının” “225 gün karşılığı adli para cezası” ve TCK’nin 62.maddesinin uygulanmasına ilişkin (D-3) bendindeki “250 gün adli para cezasının”, “187 gün karşılığı adli para cezası” ve (D-5) bendindeki sonuç cezanın da “3740 TL adli para cezası” olarak değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7888, Karar No: 2018/14349, Tarih: 17.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/7888 E.  ,  2018/14349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... mahallesi 618 ve 619 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.