muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3538, Karar No: 2010/9432, Tarih: 27.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3538 E.  ,  2010/9432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33336, Karar No: 2017/15906, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/33336 E.  ,  2017/15906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen ilk hükmün temyiz incelemesi için Dairemize seri halde gönderilmiş dava dosyalarının üç adet çuval ekinin bulunmasına rağmen, bozmadan sonraki verilen hükmün temyiz incelemesi için gönderilen seri dosyaların ekinde bahsi geçen üç çuval halindeki eklerin bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu üç çuval halindeki eklerin dosyaya eklendikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6500, Karar No: 2012/8622, Tarih: 01.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6500 E.  ,  2012/8622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 8. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...’un beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının sanıklardan ... hakkında onama, diğer sanık ... yönünden bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının sanık ...'a ilişkin 17.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/738 Esas, 2012/543 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine

göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 24.10.2011 tarih ve 2011/85 Esas, 2011/63 sayılı kararının sanık ... yönünden kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın yöneticiliğini yaptığı şirketin ticareti fiilen terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve mükellefiyetinin devam edip etmediği naklen gittiği Atışalanı Vergi Dairesi Müdürlüğünden sorularak, ticareti re'sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün ... yönünden istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15718, Karar No: 2014/2639, Tarih: 13.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15718 E.  ,  2014/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır. Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır. Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Sanıkların, 2008 yılı hac sezonunda hac organizasyonu distribütörlüğü yaptıkları ve katılanları hacca götüreceklerinden bahisle her iki katılandan toplam 9000 euro para aldıkları, ancak organizasyon işlemlerini yaptırmayıp katılanların Diyanet İşleri Başkanlığınca kura ile belirlenen hacca gitme imkanlarını kullanmalarına engel oldukları gibi katılanların dini inanç ve duygularını istismar ederek haksız kazanç sağladıklarının iddia edildiği olayda, sanıkların somut olayda hileli davranışlarının mevcut olmadığı, bu nedenle atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/594, Karar No: 2017/3213, Tarih: 31.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/594 E.  ,  2017/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 06/10/2015 tarih ve 2014/515-2015/521 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin yasaları uyarınca kurulu ve faaliyette bulunan bir şirket olduğunu, müvekkili davacının markası üzerinde 556 sayılı KHK'nın 8/3 maddesi uyarınca üstün ve öncelikli hak sahibi olduğunu dava konusu marka ile müvekkinin markası arasında iltibas tehlikesinin mevcut olduğunu, markasının ilk olarak müvekkili tarafından düşünülüp mal ve hizmetler üzerinden kullanılmaya başlanıldığını, örgün ve ayırt ediciliği yüksek bir marka olduğunu, tescilin 91 yıl öncesine dayandığını, davalı tarafın "BI-" markasını sınıftaki mallar için tescil ettirdiğini, tesciline konu marka müvekkiline ait markası ile ayniyete varacak derecede benzer olduğunu, tescil kapsamındaki emtiaların ise müvekkilinin markasının birçok ülkede tescilli olduğu ve bir çok ülke üzerinde kallanılan emtialar olduğunu, bu sebeple müvekkili şirketin köklü markasının ayniyet derecesinde benzerini tescil ettirmek suretiyle müvekkiline ait marka ile iltibas yarattığını, davalı tarafın kötüniyetli olarak müvekkiline ait markayı gasp ettiğini, bu sebeple müvekkilinin tanınmış olan bu markasının sayılı KHK'nun 8/4 maddesi gereği korunması gerektiğini beyan ederek davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, tanınmış markanın, bir şahsa veya teşebbüse sıkı bir şekilde matufiyet, garanti, kalite, kuvvetli reklam, yaygın bir dağıtım sistemine bağlı, müşteri, akraba, dost, düşman ayrımı yapılmadan coğrafi sınır, kültür, yaş farkı gözetilmeksizin aynı çevredeki insanlar tarafından refleks halinde ortaya çıkan bir çağrışım olarak tarif edilebileceğini, internet sitesinde yapılan aramada listesinde tanınmış marka, wipo koruması ve Türk koruması kapsamında davacının markasının bulunmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının tescilsiz markasının Türkiye'de en azından ilgili sektörde tanınmış olduğunun kabul edilemeyeceği, davacının beyanıyla ve yetersiz delillerle iddianın ispatlandığını kabul etme imkanının bulunmadığını, dosya kapsamından davacının tescilsiz olarak kullandığı markasının 556 sayılı KHK m. 8/3 hükmü gereğince belli oranda ayırt edici nitelik kazandığı ve bu sebeple davacının eskiye dayalı kullanım ve öncelik hakkının bulunduğu bu nedenle davalıya ait markasında yer alan "ahşap, metal, cam ve plastik

malzemelerin ve maddelerin işlenmesi, bunlara şekil verilmesi için makineler, tanık tezgahları ve bu amaçla kullanılan endüstriyel robotlar gibi malları bakımından önceye dayalı hak sebebiyle hükümsüzlük şartlarının oluştuğu, davacının markasının tanınmış marka olmadığı ve ihtilafta 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesindeki koşulların oluşmadığı, davalıya ait 2012 48604 sayılı markasının kötüniyetli marka niteliğinde olduğu ve tescil edildiği tüm emtialar bakımından kötüniyet gerekçesi ile hükümsüz kılınması gerektiği şeklinde bilirkişi raporu, raporda delillerin ele alınış biçimi, irdelenmesi ve sonucu itibariyle doğru olduğundan denetime elverişli olup davanın kabulüne tescilli markanın sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve hükğmsüzlüğe karar verilen dava konusunun 2012/48604 sayılı marka olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7286, Karar No: 2009/3250, Tarih: 16.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7286 E.  ,  2009/3250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen 04/03/2005 tarihli sözleşme uyarınca, davalının müvekkili şirkete 95.825 S... Riyali (SAR) bedel karşılığı 10.000 adet muhtelif giyim eşyası satmayı taahhüt ettiğini ve müvekkilinin davalıya 22.000 (SAR) peşin olarak ödediğini, ancak davalının taahhüt ettiği malları müvekkiline göndermediğini, bunun üzerine müvekkilinin satım bedeli, cezai şart ve faizin tahsili için davalı aleyhine takibe geçtiğini, ancak davalının haksız itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile % 40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi, duruşmalar sırasında taraflar arasındaki ticari ilişki nedeni ile davacıdan 22.000 SAR peşin para alıp, karşılığında toplam tutarı 18.370 SAR olan 1837 adet giyim eşyasını ...n’a gönderdiğini, davacıya 3.630 SAR borcu kaldığını ifade etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda taraflar arasındaki uyuşmazlığın 1837 adet giyim eşyasının, davacıya teslim edilip edilmediği noktasında toplandığı Adalet Bakanlığı aracılığı ile Dış İşleri Bakanlığından gelen yazıya göre 2 milyar SAR’ın altında bir sermaye ile S...da yatırım yapan yabancı ülke vatandaşlarının bir S... vatandaşının kefaleti altında faaliyette bulunduğu, Türk vatandaşlarının da büyük çoğunluğunun bu sisteme göre işlerini sürdürdüklerinin bildirildiği, somut olayda da 1837 adet giyim eşyasının S...’a gönderildiğinin, dosya içindeki yazılı delil ve tanık ifadeleri ile ispat edildiği, davacının davalıdan sadece 3.630 SAR alacağı bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davacı yararına % 40 tazminata karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı şirket temsilcisi'nin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 16.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4273, Karar No: 2013/4845, Tarih: 04.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/4273 E.  ,  2013/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı verilen görevsizlik kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin trafik sigortacısı olduğu aracın alkollü sürücü tarafından kullanılması sırasında meydana gelen kaza sonucunda hayatını kaybeden kişinin yakınlarına tazminat ödendiğini, ödenen tazminatın rücuan tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek ödenen itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, halefiyete dayalı davanın nispi ya da mutlak ticari dava niteliğinde olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık trafik sigortası tarafından ödenen tazminatın sigortalıdan rücuan tahsili istemine ilişkindir. Sigorta Hukuku dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 Sayılı TTK'nin 1401 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup TTK'nin 4. maddesi uyarınca bu yasadan doğan uyuşmazlıkların ticari dava sayılacağı belirtilmiştir. Ayrıca TTK'nin 5/3 maddesi uyarınca ticaret mahkemeleri ile genel mahkemeler arasındaki ilişki görev uyuşmazlığı olarak düzenlenmiştir. Taraflar arasındaki ilişki trafik sigorta sözleşmesinden yani sigorta hukukundan kaynaklanmaktadır. Bu nedenle davaya bakmakla görevli mahkeme ticaret mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 4.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26625, Karar No: 2013/7617, Tarih: 10.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26625 E.  ,  2013/7617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/58173

MAHKEMESİ : Kozan Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2008

NUMARASI : 2008/7 (E) ve 2008/329 (K)

SUÇ : Görevliye hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez(Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanığın şikayetçi M.. K..’ya karşı da diğer şikayetçilerle birlikte hakaret suçunu işlediğinden bahisle dava açılmasına rağmen, adı geçen şikayetçiye yönelik eylemlerden dolayı bir karar verilmemesi,

4-Sanık hakkında şikayetçi M.. Y..’a karşı hakaret suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sırasında 7 ay 23 gün yerine 7 ay 13 gün hapis cezası olarak eksik ceza tayini,

5- Sanık hakkında şikayetçiler; M.. K.. ve M.. H..’e karşı hakaret suçu ile şikayetçiler; B.. K.., B.. U.., T.. Ç.., F.. Ö.., Ç.. Ş.. ve M.. M..’na karşı hakaret suçundan hükümler kurulurken tayin olunan 9 ay 21 gün hapis cezalarının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5.820,00 TL yerine 5.620,00 TL adli para cezası olarak eksik ceza tayini,

5- Sanık hakkında şikayetçiler; M.. K.. ve M.. H..’e karşı hakaret suçu ile şikayetçiler; B.. K.., B.. U.., T.. Ç.., F.. Ö.., Ç.. Ş.. ve M.. M..’na karşı hakaret suçundan hükümler kurulurken tayin olunan 9 ay 21 gün hapis cezalarının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5.820,00 TL yerine 5.620,00 TL adli para cezası olarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları gözetilerek hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5772, Karar No: 2019/10935, Tarih: 19.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5772 E.  ,  2019/10935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ve müdafiinin yüzüne karşı 16/09/2015 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 02/10/2015 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 19/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.