muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/243, Karar No: 2015/2172, Tarih: 01.04.2015

Öte yandan, İİK'nın 206. maddesi, anılan Yasa'nın “İflasın hukuki neticeleri” başlıklı yedinci babında yer almaktadır. Bu madde hükmü, iflas tasfiyesi sırasında düzenlenen sıra cetvelindeki imtiyazları düzenlemekte olup, hacze iştirak hali dışında haciz yolu ile ilgili takiplerde uygulanmaz. Haciz yolu ile takiplerde bedeli paylaşıma konu malın satış tutarı bütün alacaklıların alacaklarını karşılamaya yetmezse, bir sıra cetveli düzenlenir. Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvelinde kural, alacaklıların haciz tarihlerine göre sıralanmasıdır. Bunun için ilk kesin haciz sahibi alacaklı ve buna iştirak edebilecek diğer alacaklılar belirlenerek hacze iştirak dereceleri oluşturulur. 6183 sayılı Kanun'un 69. maddesindeki koşullar varsa kamu alacağı sahibi olan bir alacaklı başka bir kamu idaresi tarafından konulan kamu alacağının haczine iştirak edebilir. Öte yandan 30.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4949 sayılı kanun ile değişik İİK'nın 268. maddesinin ilk cümlesi "261 inci maddeye göre ihtiyaten haczedilen mallar, ihtiyati haciz kesin hacze dönüşmeden önce diğer bir alacaklı tarafından bu kanuna veya diğer kanunlara göre haczedilirse, ihtiyati haciz sahibi alacaklı, bu hacze 100 üncü maddedeki şartlar dairesinde kendiliğinden ve muvakkaten iştirak eder." hükmünü içermektedir. Buna göre ihtiyati haciz uygulatan alacaklı 100. maddedeki belgelere sahipse ihtiyati haciz kesin hacze dönüşmeden önce konulan haciz, İcra İflas Kanunu'na göre veya başka herhangi bir kanuna (örneğin, 6183 sayılı Kanun'a) göre konulmuşsa bu hacze iştirak edecektir. Önce ihtiyati haciz uygulayan alacaklı 100. maddedeki belgelerden birine sahip değilse bu durumda kamu alacağından dolayı konulan hacze iştirak edemeyecek ve satış bedeli kamu idaresine ödenecektir. ...Bası, Ankara, 2005, sh. 54) Dairemizin 29.12.2011 tarih ve 1836 E, 2935 K; 24.05.2012 tarih ve 1290 E, 3646 K. sayılı ilamında açıklandığı üzere; İİK'nın 100. maddesi, 268/1. madde hükmündeki istisna dışında, ancak bu kanuna göre yapılan icra takipleri bakımından uygulanabilir. Bir diğer ifade ile anılan düzenleme ile kamu alacaklarının takip ve tahsili için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre konulan hacizlere iştirak, kural olarak mümkün değildir. İhtiyati haczin kesin hacizlere iştirakini düzenleyen İİK’nun 268. maddesine göre önceki tarihli ihtiyati haczin, henüz kesinleşmediği bir dönemde, bir başka alacaklı tarafından konulan kesin hacze iştiraki için, aynı Yasa’nın 100. maddesindeki şartları da sağlaması gerekir.

İlk haciz kamu alacağı için konulmuş bir haciz değil, diğer anlatımla 3. kişinin haczi ise bu hacze kamu alacağı, koşulları oluşmuş ise iştirak edebilir. Zira, 6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesinde; üçüncü şahıslar tarafından haczedilen malların paraya çevrilmesinden önce o mal üzerine kamu alacağı için haciz konulması halinde kamu alacağının hacze iştirak edeceği ve satış bedelinin garameten paylaştırılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm kamu alacaklarının ilk hacze iştirakleri yönünden özel bir düzenleme olduğundan, İİK'nın 206. maddesi kamu alacaklarının hacze iştirak etmesinde uygulanmaz. Kamu alacağının hacze iştiraki açısından kamu alacağının niteliği ve ilk haczin dayandığı alacağın niteliği ile ilgili bir ayrım yapılmadığından, kamu alacağının ve ilk haczin dayandığı alacak hangi sebepten doğarsa doğsun kamu alacağı için satıştan önce haciz konulmuşsa ilk hacze iştirak eder. İİK'nın 140. maddesinin ikinci fıkrasında 206. maddeye atıf yapılmış ise de, bu maddedeki imtiyazların sadece aynı derecede hacze iştirak eden ve kamu alacağı sahibi olmayan alacaklılara karşı ileri sürülmesi mümkündür. Diğer bir deyişle, İİK'nın 206. maddesindeki imtiyazlar, (hacze iştirak hali hariç, İİK.m.100-101) haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvellerinde, sonraki tarihli haciz sahibi alacaklıyı önceki tarihli haciz sahibi alacaklının önüne geçiremez. Dairemizin 29.11.2013 tarih ve 6030 E., 7584 K. sayılı ilamı bu yöndedir.

İşçi alacakları iflas halinde birinci sırada imtiyazlı ise de, hacze iştirak halinde İİK'nın 100. madesindeki sayılan koşullara sahip olmaması halinde haciz tarihi daha önce olan alacaklıların önüne geçemez.

Bu durumda, mahkemece, şikayetçinin kanuni rehin niteliğindeki hapis hakkı sebebiyle işlemiş bir yıllık ve işlemekte olan altı aylık kira alacağının satış bedelinden öncelikle ödenmesi gerektiği, somut olayda şikayetçinin işlemiş on aylık ve işlemekte olan altı aylık kira alacağı için talepte bulunduğu gözetilerek şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken,...alacağının rehinli alacaklardan önce gelen alacaklardan olmadığı, işçi alacaklarının iflas halinde birinci sırada imtiyazlı olduğu, ancak hacze iştirak halinde İİK'nın 100. maddesindeki koşulların gözetilmesi gerektiği hususu gözardı edilerek yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olm..'ne yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer şikayet olunanlara yönelik temyiz itirazlarının k.abulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2881, Karar No: 2024/6214, Tarih: 08.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/2881 E.  ,  2024/6214 K.**

**"İçtihat Metni"**

HAKİMLİĞİ : İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/5372 Değişik İş

SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali

KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Tebliğnamedeki bozulması istenen kararın İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hakimliği'nin 14.12.2022 tarihli 2022/5372 sayılı değişik iş kararına yönelik olduğu ancak Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde kayıtlı bulunan dosyanın İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hakimliği'nin 20.02.2023 tarihli 2022/5610 sayılı değişik iş kararına ait olduğunun anlaşılması karşısında, bu husustaki eksikliğin giderilmesi için Dava dosyasının incelenmeksizin, ... Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7397, Karar No: 2021/936, Tarih: 04.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/7397 E.  ,  2021/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen maddi-manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı hastanede davalı doktor tarafından 11.09.2011 tarihinde kapalı safra kesesi ameliyatı olduğunu ve taş nedeniyle safra kesesinin alındığını, ameliyat sırasında kullanılan klemps denilen aletin 3cm lik ucunun kırıldığını ve vücutta bırakıldığını,kırılan parçanın çok keskin bir ucu bulunduğunu, ameliyat sonrasında şiddetli acı çektiğini ve 3 ay sonra röntgen çektirdiğinde bu durumun açığa çıktığını, kanser hastası olduğunu ve bu durumun kanser tedavisini olumsuz etkilediğini, davalı doktor tarafından kendisinin bilgilendirilmediğini ve durumun gizlendiğini, manevi dünyasının alt üst olduğunu, ikinci kez ameliyat olmak zorunda kaldığını ileri sürerek 80.000,00-TL manevi tazminat ile fazlaya dair haklarının saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00-TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, olayın komplikasyon olduğunu ileri sürerek davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile, belge sunulmadığı için maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile takdiren 10.000,00 TL manevi tazminatın, olay tarihi olan 11/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karara karşı davacı ve davalılar tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davalı hastanede gerçekleşen safra kesesi ameliyatı sırasında kullanılan aletlerden birinin ucunun kırılarak davacının vücudunda bırakılması ve bu durumun kendisinden gizlenmesi nedeniyle tekrar ameliyat olmak zorunda kalması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Borçlar Kanununun vekâlet akdini düzenleyen 502 ve devamı maddeleri uyarınca davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. Vekil vekâlet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup,en hafif kusurunda bile sorumludur. Bu nedenle, doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören doktor olan vekilden tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, TBK.nun 510/1. maddesi hükmü uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Şahsi menfaatleri ihlal edilen kimseye duyduğu ağır manevi acıyı belli bir oranda gidermek, bozulan ruhi dengeyi onarmak, olanak dahilinde bu dengenin yeniden elde edilmesini sağlamak amacına yönelik olarak manevi tazminata hükmedilir. Manevi tazminatın ve kapsamının takdiri hakime ait bir hak ve görevdir. Ancak, hakim bu hak ve görevini yerine getirirken Medeni Kanun'un 4. maddesi hükmünü de gözetmek suretiyle hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalarak tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmek suretiyle makul bir tazminata hükmetmelidir. Öyle ki Borçlar Yasası'nın 56. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünden tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; mahkemece ve ceza mahkemesinde adli tıp kurumundan alınan bilirkişi raporlarında meydana gelen olayın bir komplikasyon olarak değerlendirilmesi yanında doktorun hasta ve hasta yakınlarına ameliyattaki bu olay ile ilgili bilgilendirme yapmaması, hastayı ameliyattan sonra takip etmemesinin bir eksiklik olarak kabul edilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiş,mahkemece de tespit edilen bu eksiklik nedeniyle 10.000 TL manevi tazminata karar verilmiştir. Dosya incelendiğinde kanser hastası olan davacının safra kesesi ameliyatı sırasında kullanılan aletin ucunun kırıldığının ameliyatın 35. dakikasında farkedildiği, vücutta bulunamadığı için ameliyatın sonlandırıldığı ancak bu durumun ameliyat raporuna yazılmadığı, ameliyat sonrası davacı ve yakınlarının bilgilendirilmediği ve kırılan parçanın vücuttan çıkarılması için davalılar tarafından bir planlama yapılmadığı, 01.03.2012 tarihinde ... Üniversitesi ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde yapılan ameliyat ile davacının vücudunda bırakılan parçanın çıkarıldığı, parçanın 6 aya yakın bir süre vücutta kaldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca manevi tazminat yönünden yukarıda anlatılan somut olay dikkate alındığında takdir olunan 10.000-TL.manevi tazminat miktarı az olup, mahkemece tarafların sosyal ve ekonomik durumları, zararın miktarı, davacının maruz kaldığı haksız durum ve sıkıntı gözetilerek daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmaması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 08/02/2018 gün 2017/1487 E.- 2018/151K. sayılı kararının kaldırılarak İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/85 Esas - 2017/57 Karar sayılı kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 04/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7892, Karar No: 2011/10713, Tarih: 10.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/7892 E.  ,  2011/10713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... haklarında kasten yaralama suç- larından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde:

Olayın başlangıcından itibaren fikri ve eylem işbirliği içinde bulunan sanıkların Ceza Genel Kurulunun 21.11.1994 gün, 280/301 sayılı kararında belirtildiği gibi 765 sayılı TCK.nun 65/son maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiği gözetil- meden anılan yasanın 463. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanıklar ... ve ... hakkında genel güvenliği tehli- keye sokacak şekilde silahla ateş etme, sanık ... hakkında ise genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hü- kümlere ilişkin temyiz incelemesine gelince;

a) Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan kurulan hükümler açısından, 765 sayılı TCK.nun 264/7. madde ve fıkrasındaki " ... eylem başka bir suç oluştursa bile ... " şeklindeki düzenlemeye 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrasında yer verilmemesi karşısında, olay günü ele geçirilemeyen av tüfekleri ile müştekilerin işyerine ateş ederek müştekilerden ... ve ...’i yaralayan sanıkların olayda yaralama kastıyla hareket ettikleri tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıkların sadece kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, ayrıca genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan da cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler için,

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, koşullarının varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler için, sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi (BOZULMASINA), 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5935, Karar No: 2015/13183, Tarih: 02.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5935 E.  ,  2015/13183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2014

NUMARASI : 2011/615-2014/1294

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda;kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı N. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili özetle davalı şirketin maliki diğer davalının operatörü olduğu 34-200-2100 plakalı ekskavatörün müvekkil şirkete kosko poliçesi ile sigortalanan ... plakalı aracın sol tarafına geçmek isterken sigortalı aracın hasara uğradığını, meydana gelen hasar nedeniyle müvekkili şirket tarafından ilgilisine 15.10.2010 tarihinde 8.015,00 TL ödendiğini, kazada davalı sürücünün %100 kusurlu olduğunun tespit edildiğini, müvekkili şirket tarafından ödenen bedelin tazmini için davalılar aleyhine Diyarbakır 7. İcra Müdürlüğünün 2011/5953 esas sayılı dosyasından takip başlattıklarının davalıların borca itiraz ettiğini, itirazın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı N. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. Temsilcisi dava konusu kazanın meydana gelmesinde müvekkili şirketin bir kusurunun bulunmadığını, sigortalı aracın tamir bedelini ödediklerini ve parasını sigorta şirketinden talep etmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı F.. Ç.. sigortalı aracın sürücüsü olmadığını, yedek operatör olduğunu, kazanın meydana gelmesine sebebiyet vermediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davalının ödeme emrine 2250,00 TL asıl alacak, 413,39 TL işlemiş faiz için yaptığı itirazın iptali ile takibin bu miktarlar için kaldığı yerden devamına, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı N. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, kasko sigorta sözleşmesine ve halefiyete dayanılarak itirazın iptali şeklinde açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davalı malik N.İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ödemeye ilişkin belge sunmuştur. Dosyada "Onarımı tarafımızca yapılmış olan E.Sigortada sigortalı ....plakalı A.A.'a ait aracın hasar bedeli N.İnş. Tic.Ltd.şti tarafından 21.11.2010 ve 10.07.2011 tarihinde ödenmiştir."Ceren otomotiv kaşeli imzalı belge bulunmaktadır. Expertiz raporunda da servis bilgisi olarak C. Otomotiv geçmektedir. Ödeme borcu sonlandırır bu ödemenin kazaya ilişkin bir ödeme olup olmadığının araştırılarak sonuca göre hüküm kurulması gerekmektedir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekili ve davalı N.İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekili ve davalı N.İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı N. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. Vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı N.İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı N. İnş. San. Tic. Ltd. Şti'ye geri verilmesine, 02.12.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7595, Karar No: 2010/7895, Tarih: 28.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/7595 E.  ,  2010/7895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın hizmet sözleşmesinden kaynaklanmasına ve yargılamanın iş mahkemesi sıfatıyla yapılmış bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 9. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 28/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.