muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4047, Karar No: 2019/1779, Tarih: 27.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/4047 E.  ,  2019/1779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından tüm yönlerden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince kanun yolu incelenmesinde; ilk derece mahkemesince yapılan yargılamada, erkek tarafından kadının ruhsal rahatsızlığının ileri sürüldüğü, mahkemece kadının hastane kayıtlarının celp edildiği, iddiaya yönelik hastane kayıtlarının bulunduğu, kadının ruhsal tedavi gördüğü tespit edilerek kadın hakkında rapor aldırılmadığı, kadının vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılmadığı, bu hususun ön sorun sayılması ve sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesi gerekçesiyle erkeğin istinaf talebi kabul edilmiş ve ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden kadın hakkında ... Derince Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden celp edilen hastane kayıtları incelendiğinde kadının psikiyatri polikliniğinde ayaktan tedavi ve muayenesinin yapılmış olduğu ve konulan tanının orta depresif nöbet olduğu belirtilmiş olup tüm dosya kapsamı ve tanık beyanlarından kadının akıl hastası olduğu tespit edilememiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından dosyanın esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/293, Karar No: 2024/21154, Tarih: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/293 E.  ,  2024/21154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/624 E., 2015/123 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kararın suça sürüklenen çocuğun ve müdafiinin yüzüne karşı verildiği, suça sürüklenen çocuğun 23.03.2015 tarihinde temyiz talebinde bulunması üzerine Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 25.03.2015 tarih 2014/624 Esas ve 2015/123 sayılı ek kararı ile "... Suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz talebinin süre yönünden CMK 296 md uyarınca REDDİNE,.." karar verildiği, söz konusu ek kararın 28.08.2015 tarihinde suça sürüklenen çocuğa Maltepe 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tebliğ edildiği görülmüş ise de, karara karşı başvuru yolunun açıklamasında " .. suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yüzüne karşı 7 gün içinde Yargıtay da temyiz yolu açık olmak üzere 25.03.2015 tarihli ek kararda ise "dosya ve dilekçe üzerinden yapılan inceleme sonucu temyizi kabil olmak üzere " şeklindeki açıklamaların Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde gösterilmediği, yasa yoluna başvuru hususunda yetersiz açıklama nedeniyle yanıltılmış olduğu belirtilmiş ise de; suça sürüklenen çocuğun cezasının 30.05.2017 tarihinde yerine getirildiğinin ve bu suretle anılan tarih itibariyle karardan haberdar olduğunun kabulü ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 28.07.2023 havale tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8045, Karar No: 2016/11704, Tarih: 21.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/8045 E.  ,  2016/11704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzelkişiliği olup, niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen köy halkından şikayetçi ...’nin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5030, Karar No: 2014/2853, Tarih: 06.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5030 E.  ,  2014/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9140, Karar No: 2011/5321, Tarih: 06.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/9140 E.  ,  2011/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı Hazinenin dayanağını oluşturan tapu kaydının sınırları ile tapu kaydının oluşum belgesi olarak sunulan krokide yazılı sınırlar birbirine uymamaktadır. Bu nedenle Hazinenin dayanağı olan 03.03.1971 tarihli, 30 sıra numaralı tapu kaydının haritası ile idari tescile ilişkin belgelerinin getirtilerek dosya içine konulması,

2- Dava konusu taşınmaza komşu olan 159 ada 6, 7, 8 parsel sayılı taşınmazlara kadastro tespiti sırasında uygulanan 26.02.1992 tarihli 12 sıra numaralı, 10.07.1996 tarihli 1 sıra numaralı, 20.06.2006 tarihli 2 sıra numaralı tapu kayıtlarının oluşumundan itibaren tüm gittilerinin ve varsa dayanakları olan mahkeme kararları ve haritalarının getirtilerek dosya içine konulması,

3- Dava konusu taşınmaza komşu olan 106 ada 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazların, kadastro tespitlerinin kesinleşme durumunu da gösterir şekilde onaylı tutanak örnekleri ile dayanakları belgelerin (tapu ya da vergi kaydı), tutanaklar kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler dava dosyalarının, temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmiş iseler onaylı karar örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28325, Karar No: 2016/6416, Tarih: 06.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/28325 E.  ,  2016/6416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ...’nin temyiz itirazlarının kendileri hakkında kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hapis cezası kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının gün sayısının 5 gün yerine, 18 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;

5237 sayılı TCK'nın 165.maddesi gereğince adli para cezasının 5 gün olarak tayinine, aynı Kanun'un 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezasına hükmedilmesine ve aynı Kanun'un 52/2.maddesi gereğince bir gün karşılığı 20,00 TL den 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sonuç olarak sanıkların 3000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21059, Karar No: 2017/12148, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21059 E.  ,  2017/12148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18437, Karar No: 2016/831, Tarih: 26.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/18437 E.  ,  2016/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava rucüen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Dava, 21.09.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve cenaze gideri nedeniyle oluşan Kurum zararının 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre; davalıya ait işyerinde vardiya çavuşu olarak çalışan sigortalı vinç kumandası ile 15 tonluk mermer bloğu vagona yerleştirmeye çalıştığı sırada, mermer blok ile kolon arasında sıkışarak vefat etmiş olup, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davalı işverenin % 30, sigortalının % 70 kusurlu olduğu kabul edilmiştir.

Bilindiği üzere; iş kazası nedeniyle tarafların kusur oran ve aidiyeti belirlenirken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceğini, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığını ve dayanağı mevzuat hükümlerini ayrıntılarıyla gösterilmeli, ihlal edilen mevzuat hükümleri belirlenirken, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkatinde neler olduğunun eksiksiz bilinmesinde, kusur raporuna ve dava dosyasına yansıtılmasında yasal zorunluluk vardır.

Mahkemece hükme alınan bilirkişi raporunda ise; sigortalının tavan vinç operatörlük belgesi olmadığı belirtildiği halde, tavan vinci kullandırılmasına ilişkin olarak tertip hatası bulunmadığı kabul edilmiş, bu nedenle işverene daha az kusur atfedildiği anlaşılmakta ise; işyerinin tehlike sınıfı, sigortalının iş makinesi operatör belgesi bulunup bulunmadığı ve bu belgenin tavan vinci kulanmaya cevaz verip vermediği ve buna rağmen tavan vinci kullanımının işyeri uygulaması haline getirilip getirilmediğini irdeleyen, tarafların kusur durumlarını oluşa ve kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuatına göre belirleyen, konusunda ve iş güvenliği alanında uzman bilirşilerden kusur raporu alınması gerekirken, yetersiz raporu dayalı karar veilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz rapora dayalı olarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9500, Karar No: 2019/1429, Tarih: 05.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/9500 E.  ,  2019/1429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık müdafinin vekalet ücretine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yüzüne karşı 03.02.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, sanık müdafinin CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 10.03.2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Katılan vekilinin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

İstanbul 6. İcra Dairesinin 2013/22918 esas sayılı takip dosyasında katılan tarafından borçlular ... ve ....Ankastre Mutfak Sistemleri Mobilya ve Banyo Aksesuarları Tic Ltd Şirketi aleyhine başlatılan icra takibinde 01.10.2013 tarihinde haczedilen mahcuzların şirket ve müdürü olduğunu beyan eden sanığa teslim edildiği, 01.11.2013 tarihinde ise mahcuzların yerinde olmadığı, sanığın savunmasında eşinin rahatsızlığı nedeniyle birkaç günlüğüne şirketten ayrıldığı sırada başka alacaklılar tarafından mahcuzların götürüldüğünü beyan etmesi karşısında; sanığın savunması doğrultusunda mahcuzların başka icra dosyalarından haczedilip haczedilmediğinin belirlenmesi, başka dosyalardan cebri icra yoluyla haczedilip götürülmesi halinde atılı suçun unsurlarının oluşmayacağı, başka dosyalardan haczedilmediğinin tespiti halinde ise suç tarihinde halen aynı şirkette müdür olarak çalışan ve suç tarihinde geçici bir süre şirkette bulunmadığını beyan eden sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşacağı gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1454, Karar No: 2019/483, Tarih: 18.06.2019

**Ceza Genel Kurulu         2016/1454 E.  ,  2019/483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 20. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 119-263

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar ... ve ...'ın, TCK'nın 188/3-4, 62, 52, 53, 54, 55 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba ilişkin Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.09.2015 tarihli ve 119-263 sayılı hükümlerin, sanıkların müdafisi ile sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 20. Ceza Dairesince 30.05.2016 tarih ve 16397-3225 sayı ile;

"1- Olay tutanağı içeriğine göre, yapılan istihbari çalışmalarda hakkında beraat kararı verilen ...'in uyuşturucu madde satışına aracılık ettiği ve uyuşturucu madde taşıdığı yönünde bilgiler alınması sonrasında, öncelikle yakalanan ...'in ve ...'in uyuşturucu madde satın aldığını söyleyip mesajlaşmak suretiyle olay yerine çağırdığı sanıkların üzerinde yapılan aramada, ...'ten net 0,05 gram eroin, sanık ...'den net 0,5 gram eroin ve 12,1 gram metamfetamin ele geçirildiği anlaşılmaktadır.

2559 sayılı PVSK'nın 9. maddesine göre 'önleme araması', suç işlenmesinin veya bir tehlikenin önlenmesi için yapılan aramadır. Önleme aramasının muhatapları suç şüphesi altında olmayan kişilerdir.

CMK'nın 116 ve 119. maddelerine göre 'adli arama' ise, şüphelinin veya sanığın yakalanması ya da suç delillerinin elde edilmesi için yapılan aramadır. Somut bir suçun işlendiği şüphesi varsa önleme araması değil ancak adli arama yapılabilir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610, 2014/512, 2013/841, 2014/513 ve 2014/166 - 514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararının alınmasını gerektiren olayda arama kararı alınmadan arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu 'hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş' olacağından, ikrar bulunsa bile Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Oluş ve dosya kapsamına göre, somut kişi ve olay bilgilerinin alınmasından sonra yukarıda yazılı şekilde gerçekleşip başlatılan soruşturma kapsamında, CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde 'adli arama kararı' ve 'yazılı adli arama emri' alınmadan sanıkların üzerinde yapılan arama sonucunda, suça konu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği anlaşılmakla, hukuka aykırı arama sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddenin, 'suçun maddi konusu' ve 'suçun delili' olarak hükme esas alınamayacağı gözetilerek, sanıkların üzerinde arama yapılmadan önce CMK'nın 116, 117 ve 119. maddesine uygun şekilde 'adli arama kararı' veya 'yazılı adli arama emri' alıp alınmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiğinin düşünülmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre; Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,' isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 10.07.2016 tarih ve 379126 sayı ile;

"İtirazımıza konu olayda hakkındaki hüküm temyiz incelemesine tabi olmayan Merve'ye yönelik istihbarat bilgisi alınmıştır. Diğer sanıklar ...ve ...'a yönelik bir istihbarat bilgisi yoktur. Merve'nin yakalanması üzerine uyuşturucuları kimden temin ettiğinin sorulmasıyla, gecikmesi hâlinde ve Merve'nin yakalandığının duyulması ile yakalanmaları mümkün olamayacak adı geçen satıcı sanıkların olay yerine Merve tarafından uyuşturucu siparişi verilmek suretiyle çağrılmaları üzerine gelen sanıkların yakalanmalarında, adli arama kararı veya adli arama yazılı emrine gerek yoktur. Zira Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği’nin 4, 6, 8, 27. maddeleri kolluğa mesleki tecrübeleri ile makul şüphe oluşturacak delilleri araştırma ve bu esnada suçüstü hâline rastlanırsa ilgilileri durdurma, kaba üst araması yapma, aranılan şey uyuşturucu ise ince arama yapma yetkisini hiçbir yerden karar veya izin almaksızın vermektedir. Suça konu olayın adı geçen sanıklar ...ve ... yönünden delillendirmesi Yönetmeliğin yukarıda değinilen maddelerine uygun olmakla usul ve yasalara da uygundur.

Açıklanan nedenle sanıklar ...ve ... hakkında kurulu Yerel Mahkemenin mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmesi gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 20. Ceza Dairesince 09.11.2016 tarih, 2538-5464 sayı ve oy çokluğuyla itiraz nedenleri yerinde görülmemiş,