muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4086, Karar No: 2020/2038, Tarih: 05.03.2020

Davalı - karşı davacı; Kira sözleşmesinin 15.09.2012 başlangıç tarihli ve 7 yıl süreli olduğunu, sözleşmenin 20. maddesinde yazılı olduğu üzere kontratın sona ermesinden bir ay evvel tarafların yazılı olarak ihtarda bulunmadıkları sürece sözleşmenin yenilenmiş sayılacağının kararlaştırıldığını, böylece davacının sözleşmeyi süre bitiminden önce feshetme yetkisinin bulunmadığını, lokal olarak kullanılan taşınmazın davacı tarafından market olarak kullanılacak şekilde yeniden düzenlendiğini ve yine sözleşmede 7 yıllık sürenin sonunda buranın eski haline getirileceğinin kabul edildiğini ancak davacı tarafından iş yerine zarar verildiğini ve gereken tadilatın söz verildiği halde yapılmadığını, kiracının kira dönemi sonuna kadar bütün kiralardan sorumlu olduğunu belirterek davanın reddine, açılan karşılık davanın ise kabul edilerek lehine şimdilik 3.000,00 TL maddi tazminata karar verilmesini talep etmiş; 29.12.2015 tarihli tarihli ıslah dilekçesi ile de dava konusu taşınmaza ilişkin alınan bilirkişi raporuna göre davanın kazanılması halinde 45.100 TL bedelle ve 30 günlük süreyle eski hale getirileceğinin bildirildiğini belirtilerek 3.000 TL maddi tazminat talepli olarak açılan karşı davanın ıslah edilerek toplam 45.100 TL’nin davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; Asıl davanın reddine, karşı davanın ise kısmen kabulü ile 38.065 TL‘nin davalıdan tahsiline dair verilen hükmün, davacı- karşı davalı vekilince temyizi üzerine Dairece, 16.05.2019 günlü ve 2017/8371 Esas -2019/4597 Karar sayılı sayılı ilam ile, karşı davanın süresinde açılmadığının anlaşıldığı belirtilerek davaların ayrılmasına karar verilmesi gerekirken, esasa girilerek yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlama karşı davalı -karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiş, davaya cevap süresinin son günü olan 18.10.2013 tarihinin resmi tatil olan Kurban Bayramı'nın 4. günü olup Cuma gününe denk gelmesi ve araya giren hafta sonu tatiliyle birlikte ilk iş günü olan 21.10.2013 tarihinde verilen cevap dilekçesi ile açılan karşı davanın süresinde olduğu anlaşılmakla davalı-karşı davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairece verilen 16.05.2019 günlü ve 2017/8371 E. -2019/4597 K.sayılı ilamı kaldırılmak suretiyle yeniden yapılan incelemede;

Taraflar arasında düzenlenen 15.09.2012 başlangıç tarihli ve 7 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda herhangi bir ihtilaf bulunmamaktadır. Sözleşmenin 9. maddesinde '' Kiracı kiralananı boşaltmak istediği taktirde en az 30 gün evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde bildirmeyi taahhüt eder.'' düzenlemesi bulunmakta olup dosya kapsamında yer alan 03.12.2012 tarihli cevabi ihtarnameden anlaşıldığı üzere davacı-karşı davalı olan kiracının, davalı -karşı davacı kiraya verene 26.11.2012 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile sözleşmenin 9. maddesine istinaden 1 ay önce bildirimde bulunmak şartıyla kira sözleşmesini feshettiğini ve bu sürenin bitiminde mecurun tahliye edileceğini bildirdiği ;Kiralanan taşınmazın, anahtarı Pendik 1.Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2013/2 D.iş sayılı dosyası ile tevdi mahalli tayin edilmek suretiyle teslim edilerek tahliye edildiği, tevdi mahalli kararının davalı -karşı davacı kiraya verene 20.01.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve kiraya veren tarafından da anahtarın 21.01.2013 tarihinde teslim alındığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar Mahkemece, sözleşmenin 9.maddesindeki düzenleme karşısında davacı kiracının fesih hakkının bulunduğu, bu kapsamda kiralananın anahtarlarının kiralayana teslim edildiği tarihe kadar, 15.09.2012-21.01.2013 tarihleri arasındaki 4 ay 6 günlük kira bedeli karşılığı 22.050,00 TL'den sorumlu olduğu ve kira sözleşmesi kurulurken kiralayana 34.335,00TL ödediği,taraflar arasındaki sözleşmede, kiralananın kullanılabilir durumda olduğu ve 6. maddesinde kiracının kiraladığı şeyi teslim aldığı şekilde mal sahibine vermeye mecbur olduğu hükmüne yer verildiği, davacı kiracı şirketin perakende market sektöründe faaliyet gösterdiği bu sebeple taşınmazda kullanım amacına yönelik değişiklikler yaptığı, dolayısıyla kiralananın eski haline getirilmesi için gereken imalatların bedelini ve bu süreye ilişkin kira bedelinin karşı davacı kiralayanın talep edebileceği, kiralayanın bilirkişi raporuna göre talep edebileceği 45.100,00 TL zarar bedeli ve 30 gün ve 1 aylık kira bedeli 5.250,00 TL toplamı 50.350,00TL’ den davacı kiracının fazla ödediği 12.285,00 TL kira bedelinin mahsubu ile sonuç olarak, davalı karşı davacı kiralayanın davacı karşı davalı kiracıdan 38.065,00 TL alacağı olduğu, bu durum karşısında davacı karşı davalı kiracının fazla ödenen kira bedelinin tahsili isteminin yerinde olmadığı gerekçesi ile asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne, 38.065,00 TL alacağın ıslah tarihi olan 29.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacıya verilmesine karar verilmiş ise de ; Karşı davada 29.12.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile birlikte de açıkça ortaya konduğu üzere onarım süresine ilişkin kira bedelinin tahsilinin talep edilmediği anlaşılmasına rağmen Mahkemece, talep aşılarak 45.100 TL hor kullanma tazminatının yanısıra 5.250,00 TL onarım süresi kira bedeline de hükmedilmesi doğru olmadığı, yine karşı davada, ancak cevap dilekçesinde def'i olarak ileri sürülmesi lazım gelen takas-mahsup isteminin bulunmadığı nazara alındığında her iki davaya ilişkin sonucuna uygun ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, takas-mahsup yapılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmadığından hükmün bu gerekçe ile bozulması gerektiği bu defaki incelemeden anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü ile 16.05.2019 günlü ve 2017/8371 Esas -2019/4597 Karar sayılı ilamın kaldırılmasına ve belirtilen gerekçeyle hükmün bozulmasına, vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazları yönünden ise şimdilik bir inceleme yapılmasına yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı - karşı davacı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile; Dairemizin 16.05.2019 günlü ve 2017/8371 Esas -2019/4597 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı-karşı davalının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan karar düzeltme harcının düzeltme isteyene iadesine, 05/03/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3137, Karar No: 2021/3974, Tarih: 26.05.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3137 E.  ,  2021/3974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından manevi tazminatın miktarı, iştirak nafakasının miktarı ve velayet yönünden; davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat, tedbirin kesinleşmeyle kaldırılması ve yoksulluk nafakası verilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta yatırılmayan aşağıda yazılı onama harcının ve temyiz başvuru harcının davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 26.05.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/622, Karar No: 2023/3849, Tarih: 15.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/622 E.  ,  2023/3849 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/837 E., 2022/1306 K.

DAVA TARİHİ : 02.02.2018

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 12. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/220 E., 2018/1423 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; şikayet dışı borçlu aleyhine genel kredi sözleşmesinden kaynaklı borcun ödenmemesi üzerine icra takibine geçilmiş olduğunu, borçlunun adına kayıtlı taşınmazını başkasına devretmesi nedeniyle tasarrufun iptali davası açtıklarını, dava devam ederken şikayet olunan dosyasından taşınmazın alacağa mahsuben satıldığını düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanın ipotek alacağının 1. sıraya alındığını, taşınmazın devrinden sonra yapılan tasarrufun, iptal davası açan alacaklıya karşı hüküm ifade etmeyeceğini, 31.10.2017 tarihli mahkeme kararı ile ihale bedelinin tasarrufun iptali davası sonuçlanıncaya kadar depo edilmesi kararı alındığını, ileri sürerek sıra cetvelinin iptali ile ihale bedelinin müvekkilinin alacaklı olduğu dosyaya ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde; şikayetçi itirazının alacağın esasına ilişkin olduğundan Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğunu, tasarrufun iptali davasında taraf olmayan müvekkili aleyhine hüküm kurulmasının hukuken mümkün olmadığını, davacının şahsi hakkının, müvekkilinin ayni hakkına üstün kılınamayacağını, ipotekle teminat altına alınan alacağın varlığının tartışma konusu yapılamayacağını, şikayetçiye ipotekli alacaklıdan önce ödeme yapılmasının hukuken doğru olmadığını, TMK 1023 maddesi gereğince tapu siciline güvenerek iyiniyetle ayni hak iktisap eden müvekkilinin sıra cetvelinde önceliği olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sıra cetveline ve tasarrufun iptaline konu taşınmazın borçlu tarafından 20.11.2012 tarihinde Berk Güneş'e, Berk Güneş tarafından ise 28.11.2014 tarihinde Vahdeddin Toplu'ya satıldığı, Vahdettin tarafından şikayet olunan banka lehine ipotek tesis ettirildiği, şikayetçi tarafından taşınmazla ilgili tasarrufun iptali davası açıldığı, 01.07.2015 tarihinde ihtiyati haciz kararı verildiği, kararın tapu kaydına işlendiği, tasarrufun iptali davasının halen derdest olduğu, tasarrufun iptali davasında taşınmazla ilgili tasarrufun iptaline karar verilmesi halinde taşınmazın tapu kaydının iptal edilen tasarruftan önceki hale döneceğinden, ipotek hakkı sahibinin hakkının tasarrufun iptali davası açan davacıya karşı mevcudiyetini korumayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayet olunan vekili istinaf dilekçesinde; davanın görevsiz mahkemede açılmış olduğunu, şikayetçi iddialarının icra mahkemesinde incelenmesi mümkün olmadığını, esasa girilmeksizin görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesi gerektiğini, tasarrufun iptali davasında taraf olmayan müvekkil banka aleyhine hüküm kurulamayacağını, tasarrufun iptali davasının şahsi bir dava olduğunu, şikayetçinin şahsi hakkının müvekkil bankanın ayni hakkına üstün tutulamayacağını, tasarrufun iptali davası açan alacaklı, tapu sicilindeki ipotek şerhini gördüğü halde, ipoteğin alacaklılara zarar vermek kastıyla tesis edildiğini iddia edemeyeceğini, tapu siciline güvenerek iyi niyetle aynî hak iktisap eden müvekkil banka’nın bu hakkının muteber olduğunu, yasanın koruduğu ipotek hakkının sıra cetvelinde de önceliği bulunduğunu, müvekkilinin yasanın aradığı tüm yükümlülükleri yerine getirmek suretiyle tapu siciline güvenerek tesis edilen ipotek hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi başlattığını, taşınmazın icra ihalesi neticesinde müvekkili banka tarafından alacağına mahsuben satın alındığını, müvekkil banka'nın rüçhanlı alacağının alacaklıları zarara uğratmak amacıyla tesis edildiğine ilişkin şikayetçinin bir iddiası bulunmadığını, bu durumda sıra cetvelinde 1. sırada müvekkil bankanın bulunmasının hukuka aykırı olmadığını istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi alacağının doğumuna esas kredi sözleşmesinin tarihinin, davalının ipotek hakkına esas teşkil eden kredi sözleşmesinden önce olduğu, borçlunun taşınmazı devretmesi sonucu, davacının tasarrufun iptali davası açtığı, davada ihtiyati haciz kararı verildiği, Mahkemece ihtiyati haciz konulan taşınmazın satışı sonucu icra veznesine girecek bedelden 1. derece ipotek alacaklısı olan Albaraka Türk Katılım Bankası A.Ş.'ye ödenmemesi ve dava sonuçlanıncaya kadar satışı gerçekleştiren icra müdürlüğü tarafından depo edilmesi için İİK'nun 281/2 maddesi uyarınca ihtiyati haciz konulması kararı verildiği, İlk derece mahkemesince ihtiyati haciz kesinleşirse depo edilen tutarın bu alacaklıya ödenmesi, bu dava veya şikayetin reddedilmesi halinde ise sıra cetvelindeki diğer hak sahiplerine ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü yönünde verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 140 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayet olunan vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3178, Karar No: 2017/1929, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3178 E.  ,  2017/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçi alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 2. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 04.07.2014 gün ve 2014/65 E., 2014/459 K. sayılı kararın temyiz incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 22.12.2014 gün ve 2014/15686 E., 2014/23026 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1’inci maddesinin ikinci fıkrası ile Mersin Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin beşinci fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1’nci maddesinin birinci fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36’ncı maddesinin birinci fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak 6360 sayılı Kanun’un 36’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Samsun İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek direnme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Yukarıda (2) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı olarak yargılamayı takip ettiği görülen Samsun Büyükşehir Belediyesi vekiline ait vekaletname ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesi dosya arasında bulunamamış, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3197, Karar No: 2020/11021, Tarih: 07.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/3197 E.  ,  2020/11021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 2011 yılı Mayıs ayından 30.04.2014 tarihine kadar davalı Belediyenin İtfaiye Müdürlüğü bünyesinde çalıştığını, bu sürede çalışma düzeninin 24 saat çalışmanın ardından 2 gün dinlenme şeklinde gerçekleştiğini, bu süre içinde ... ile Belediye İş Sendikası arasında bağıtlanan ve işyerinde yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmelerin 59/A-a maddesinde "Yapılan işin özelliği ve zaruretler nedeniyle ara dinlenmelerinin verilememesi veya çalışmalara devam edilmesi sebebiyle yapılıp yapılmadığına bakılmaksızın eksik veya fazlası göz önüne alınmaksızın her ay için 90 saat fazla mesai ödemesi %100 zamlı yapılır" düzenlemesine karşın davacıya fazla mesai ücretinin ödenmediğini beyanla fazla çalışma alacağının en yüksek işletme kredisi faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, ihtirazı kayıt ileri sürülmeden imzalanan bordrolara göre davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığını, ayrıca ilgili düzenlemenin her ay ara dinlenmesi verilmemesi halinde 90 saat fazla mesai ödeneceği şeklinde olduğunu, davacının böylece 48 saat işe gelmediği günler ile ilgili olarak fazla mesai talep etmiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 11.12.2018 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında bordrolarda davacıya yapılan ek ödemelerin mahsubunun gerekip gerekmedi uyuşmazlık konusudur.