muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26795, Karar No: 2024/2912, Tarih: 19.03.2024

Yapılan incelemede; sanığın, elektrik tesislerinde görev yaparken terhisine az bir süre kala görev yerinin değiştirildiği, 20.02.2012 tarihinde sanığın yerine görevlendirilen erin cezası nedeniyle cezaevine girdiği, nöbet tutacak elektrikçi başka biri kalmadığından boşalan yere sanığın görevlendirildiği, amiri olan Torp.Kd.Üçvş. ...’nın elektrik tesislerinde trafo nöbeti tutmasını emretmesine rağmen sanığın emri yerine getirmeyeceğini söylediği, önce Torp.Kd.Üçvş. ... ve akabinde Dz.Ütğm. ...tarafından emir tekrar edildiğinde ise gitmiyorum a.... koyayım, s... yerinde beni mi buldunuz diyerek emri yerine getirmeyeceğini tekrar söylediği ve arkasını dönerek uzaklaştığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 87/1 (hizmete ilişkin emrin hiç yerine getirilmemesi) maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında özetle; atılı suçlamayı bir anlık sinirle işlediğini beyan etmiştir.

Tanıklar ...ve Burak Yabacının usulüne uygun olarak tespit edilen yeminli beyanları dosyada mevcuttur.

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2015 tarihli ve 2015/161 Esas, 2015/498 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

Sanığa amiri tarafından tebliğ edilerek malum ve muayyen hale getirilen, hizmete ilişkin emir olduğunda kuşku bulunmayan nöbet görevinin yerine getirilmesine ilişkin emre aykırı davranışını hukuken haklı kılacak ve suç kastını ortadan kaldıracak nitelikte mazereti olmadığı anlaşılmakla; savunmalarına itibar edilmeyerek, sanığın Mahkemece emre itaatsizlikte ısrar suçuna konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin yapılan Kanuni değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5375, Karar No: 2023/3538, Tarih: 30.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/5375 E.  ,  2023/3538 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1422 E., 2022/1596 K.

ŞİKAYET TARİHİ : 27.01.2020

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nevşehir İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/33 E., 2022/217 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde; borçludan olan alacağının tahsili amacıyla takip yaparak borçlunun taşınmazlarına haciz koyduğunu, haczinin ayakta ve önceki tarihli olmasına rağmen düzenlenen sıra cetvellerinde kendi alacaklarına pay ayrılmadığı gerekçesiyle iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım şikayet olunanlar ayrı ayrı vekili cevap dilekçelerinde; şikayetçinin haczinin düştüğünü öne sürerek şikayetin reddini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayetçi tarafından sıra cetveline konu taşınmaza haciz koyulup süresinde satış avansı yatırılmadığı, haczinin düşmüş olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; şikayetçinin dava konusu taşınmaz için süresi içinde satış talep ederek avans yatırdığını öne sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı şikayetçinin bir yıllık hak düşürücü süre dolduktan sonra satış avansı yatırdığı ve haczinin düşmüş olduğu gerekçeleriyle şikayetçinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 83 ncü maddesi, 91. Maddesi, 142 nci maddesinin üçüncü fıkrası Türk Medeni Kanununun 1010. maddesi.

3. Değerlendirme

1-Şikayetçi alacaklı bedeli paylaşıma konu taşınmazların tapu kaydına haciz konulması için İcra Müdürlüğünden talepte bulunmuş, İcra Müdürlüğü tarafından 11.07.2016 tarihinde müzekkere yazılmış, Tapu Müdürlüğü'nce 20.07.2016 tarihinde haciz, tapu kaydına işlenmiştir. Bunun üzerine şikayetçi alacaklı tarafından 29.06.2017 tarihli taleple taşınmazın satışı istenmiş ve 18.07.2017 tarihli avans makbuzuyla satış avansı yatırılmıştır.

2-Hacizde gözetilecek tarih haczin tapu kaydına işlendiği tarihtir. Bu husus İcra ve İflas Kanununun taşınmaz haczini düzenleyen 91. maddesi ve Türk Medeni Kanununun tapu sicilinde tasarruf yetkisinin hangi koşullarda sicile işleneceğini düzenleyen 1010. maddesinin gereğidir. Yargıtayın yerleşmiş emsalleri de bu yöndedir. Bu durumda, mahkemece, şikayetçi alacaklının satış isteme süresinde avansını yatırarak satış isteminde bulunmuş olduğu ve haczinin ayakta olduğu hususu değerlendirilerek ve şikayet olunanların haciz tarihleri ve hacizlerinin sıhhatleri de araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken aksi düşünceyle karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5622, Karar No: 2013/10148, Tarih: 26.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/5622 E.  ,  2013/10148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının şirket nezdinde ... Dr. ... Devlet Hastahanesi'nde aralıksız çalıştığı, ... Ltd. Şti.nin davalı ... Ltd. Şti. tarafından alınmasıyla birlikte davacının şirketteki işine son verildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ikramiye alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı şirket yetkilisi duruşmadaki beyanında şirketi ... Şirketinden 01/01/2005 tarihinde devraldıklarını, davacının ... Şirketinde çalışan bir işçi olduğu savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacının Ilgın ... Devlet Hastanesi bünyesinde ... LTD ŞTİ işçisi olarak temizlik işinde çalıştığı, 31.12.2004 tarihinde iş akdinin gerekçesiz olarak sona erdirildiği, hizmet sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, davalı ... LTD. ŞTİ nin temizlik ihalesini kaybetmesinden sonra davacının iş akdine son verildiğinin anlaşıldığı, davalılar arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisi olduğu gerekçesi ile ikramiye alacağı dışında diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yapılan yargılama sonunda davalı ...’na harç yükletilip, yükletilemeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinde düzenlenmiştir.

13. maddenin j (Ek bent: 21/01/1982 - 2588/3 md.) bendi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı ...’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı ...’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 2. ve 3. bentlerinin harç ve harç masrafına ilişkin kısımları çıkartılarak yerlerine;

“ Davalı ... Harçlar Kanununun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı ...’na harç yükletilmesine yer olmadığına,

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 2. ve 3. bentlerinin harç ve harç masrafına ilişkin kısımları çıkartılarak yerlerine;

“ Davalı ... Harçlar Kanununun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı ...’na harç yükletilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı peşin harç ile ıslah harcının mahsubu ile bakiye 107,90 TL. karar ilam harcının sadece davalı ...Temizlik Gıda Medikal Taahhüt San. Ve Tic. Ltd. Şirketinden tahsili ile hazineye irat kaydına,

4- Davacının yatırdığı toplam 157,60 TL. harç masrafının sadece davalı ... Temizlik Gıda Medikal Taahhüt San. Ve Tic. Ltd. Şirketinden tahsili ile davacıya verilmesine, “ ifadelerinin yazılması sureti ile hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18978, Karar No: 2014/14448, Tarih: 04.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18978 E.  ,  2014/14448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/213-2013/163

Davacı İ.. B.. vekili Avukat tarafından, davalılar D.. A.. vdl. aleyhine 04/05/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve duruşmasız olarak incelenmesi de davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların temyiz itirazları yönünden;

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, Y.. Ş.. Gazetesinin 11/04/2012 günlü sayısında ve aynı tarihli gazetenin internet sitesinde "Darbeci Baro Siyaset Yapıyor" başlıklı habere yer verildiğini, haberde, baronun saygınlığının, kurumsal kimliğinin ve tüzel kişiliğinin rencide edildiğini, haberin başlığındaki "Darbeci Baro" nitelemesinin başlı başına baroyu küçük düşürücü olduğunu belirterek manevi tazminat istemli eldeki davayı açmıştır.

Davalılar vekili, A.. A.. yönünden husumet itirazında bulunarak, dava konusu haberin basın meslek ilkelerine uygun bir şekilde yazıldığını, davacının kişilik haklarına herhangi bir saldırı olmadığını, haberin yorum ve haber verme sınırlarında olup, hukuka uygun olduğunu, haberde davacı İstanbul Barosu'nun bir takım siyasi davalarda taraf oluşunun dile getirildiğini, haberin çarpıcı bir dil kullanılarak, dikkat çekici bir başlık ile sunulduğunu, davacının kurumsal kimliğinin hedef alınmadığını, yalnızca davacı baro yönetiminin tavırlarının eleştirilmiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yazı içeriğinde, İstanbul Barosu ve baro başkanının kamuoyu tarafından da bilinen bazı davalardaki tutumu ile ilgili bilgi verildiği ve bu konuda dava dışı kişilerin eleştiri niteliğindeki görüşlerine yer verildiği, yazı içeriğinin basın özgürlüğü sınırları içinde kaldığı, ancak, "Darbeci Baro Siyaset Yapıyor" başlığı ile, İstanbul Barosu'nun darbeci olarak nitelendirildiği, kamu kurumu niteliğinde tüzel kişiliğe sahip İstanbul Barosu'nun "Darbeci Baro" olarak nitelendirilmesinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek dava konusu yazı ile; İstanbul Barosu başkanının kamuoyunda “Balyoz davası” olarak bilinen davanın duruşma salonuna giriş şeklinin eleştirildiği, yazıda bu konuda başka hukukçuların eleştirel görüşlerine de yer verildiği, gazetecilik tekniği gereği kamuoyunun dikkatini çekecek çarpıcı başlığın kullanıldığı, başlıkta kullanılan "Darbeci Baro" tabirinin davacı baro yönetim kurulu başkanının darbe davasından yapılan yargılamada sergiledikleri davranışlar için kullanıldığının haber içeriğinden anlaşıldığı, haberin içeriği ile ilgili mesajın başlıkla birlikte verilmesinin basının vazgeçilmez gereklerinden olduğu, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, bu hali ile haberde hukuka aykırılık unsurunun bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin kısmen kabulü usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının ise (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24318, Karar No: 2013/16838, Tarih: 20.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/24318 E.  ,  2013/16838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık,

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 16.02.2010 tarihli mahkumiyet hükmünün, bildirdiği adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak sanığın adreste bulunmama sebebinin tebligat parçasına şerh düşülmediği, bu nedenle tebligat usulsüz olduğundan sanığın 08.04.2010 tarihli temyizinin süresinde kabul edilmesi gerektiği gözetilerek 12.04.2010 tarihli ek karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdur ...'in suça konu motosikletini evinin merdiven boşluğuna park ettiğini, motosikletin bu yerden çalındığını beyan etmesi karşısında; olayın gerçekleştiği yerin eve giriş merdiveninin altındaki boşluk olup konutun (binanın) eklentisi niteliğinde olduğu ve sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden anılan yasanın 142/1-e maddesi uyarınca yazılı şekilde uygulama yapılması her iki fıkrada öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın adli sicil kaydındaki Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/723 Esas, 2002/666 Karar sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Yasanın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden bu ilam ile Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/349 esas, 2003/31 karar sayılı ilamının birlikte tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı yasanın 322. maddesi uyarınca hükmün 6. fıkrasından “Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/723 Esas, 2002/666 Karar sayılı ilamı” şeklindeki bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5165, Karar No: 2020/5862, Tarih: 15.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/5165 E.  ,  2020/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz (mağdureler ....'a yönelik)

HÜKÜM : Mahkumiyet (mağdure sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hükümlerden sonra 30.08.2016 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.