muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6799, Karar No: 2022/1648, Tarih: 09.03.2022

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; muris ...'in tek mirasçısının davacı olduğu, icra takibine konu edilen 05.11.2012 tanzim, 05.10.2016 vade tarihli ve 80.000,00 TL bedelli senet üzerinde bulunan ve davacı murisi borçlu adına atılan imzanın Adli Tıp Kurumu raporuna göre muris ...'in eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği, bu durumun borçlu lehine yorumlanması gerektiği, bonodaki imzanın borçluya ait olduğunun ispat yükünün alacaklıda olduğu, davacının murise ait olduğu ispatlanamayan imza ile tanzim edilen bonodan ve bu bonoya dayanak yapılarak başlatılan icra takibinden kaynaklı bir borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; alınan Adli Tıp Kurumu Raporu denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.120,33 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 09/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14442, Karar No: 2013/18053, Tarih: 16.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/14442 E.  ,  2013/18053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-ECRİMİSİL-ALACAK

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, asıl davada 111 parsel sayılı taşınmazın ½ payının miras bırakanları .... adına tesciline karar verildiğini, ancak başka bir davadaki tedbir kararı nedeniyle kesinleşen tapu iptali ve tescil kararı uyarınca tapuda işlem yapılamadığını, karardan önce taşınmazın bir kısmının .... Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırıldığını,kamulaştırma bedelinin de davalılara ödendiğini, diğer bölümlerin ise 260 ve 261 parsel numaralarını aldığını, anılan parsellerin tamamının davalılar tarafından kullanıldığını ileri sürerek, paya elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve kamulaştırma bedelinin tahsili, birleştirilen davada ise 2007 yılı için ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın Dairece; ''...kayden paydaş olan bir kısım davacıların payları oranında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken mutlak olarak elatmanın önlenmesine hükmedilmesi doğru değildir.'' gerekçesi ile bozulması nedeniyle mahkemece bozma kararına uyulmuş ve davacı ... tarafından açılan davanın sıfat yokluğundan reddine, diğer davacıların açtığı davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.099.75.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5396, Karar No: 2022/6717, Tarih: 06.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/5396 E.  ,  2022/6717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili ile davalılardan ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 1951 parsel sayılı 1860,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 2417 ada 3 parsel numarasıyla ve 1381,76 metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda davalı ... adına kayıtlı bulunan temyize konu eski 1947 parsel sayılı 1220 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise 2417 ada 2 parsel numarasıyla ve 1719,78 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve sınırlarının yanlış belirlendiğini ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı 2417 ada 2 parsel yönünden davanın kabulüne; dava konusu 2417 ada 2 parsel ile 2417 ada 3 parsellerin uygulama tutanaklarının iptaline; eski 1947 yeni 2417 ada 2 parselden raporda A=207,21 metrekare olarak gösterilen alanın ifrazı ile eski 1951 yeni 2417 ada 3 parsele eklenmesine; 2417 ada 2 parselin 1512,58 metrekare olarak, 2417 ada 3 parselin de 1588,96 m2 olarak raporda gösterilen sınırlarla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün davacı vekili ile davalılardan ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince, temyize konu 2417 ada 3 ve 2 parseller arasındaki sınırda değerlendirme hatası yapıldığı, sınırın yanlış belirlendiğinin teknik rapor ile mahkemece yapılan gözlemden anlaşıldığı, harita bilirkişi raporunda kroki 2 de gösterilen A=207,21 m2 olarak belirlenen yerin 2417 ada 2 nolu parselden ifrazen ayrılıp, 2417 ada 3 nolu parsele eklenerek, 2417 ada 3 nolu parselin yeni yüz ölçümünün 1588,96 m2 olması gerektiği, 2417 ada 2 no'lu parselin yeni yüz ölçümünün 1512,58 m2 olması gerektiği, yapılan 22-a uygulama çalışması neticesinde düzenlenen tutanakların hatalı olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş; davalı ...’ın istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince aynı gerekçeyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir.

İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir.

Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir.

Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir.

Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda mahkemece, yukarıda belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmamış;tesis kadastrosu paftası ile uygulama kadastrosu paftası ölçekleri eşitlenip çakıştırılmak suretiyle kroki üzerinde gösterilmediğinden denetime imkan tanınmamış; hava fotoğrafları üzerinde inceleme yapılmamış; taşınmaz başında yapılan keşfe katılan bilirkişi beyanlarında bu iki parsel arasında dere bulunduğu belirtilmiş ve keşif sonucu düzenlenen teknik bilirkişi raporunda da “… bu iki parsel arasında kot farkı taş duvarı bulunan dere..” den bahsedilmiş ise de; dosya arasında bulunan tesis kadastro paftası incelendiğinde dava konusu taşınmazlar arasında dere işareti görülememiş ve bu parseller arasında tesis kadastrosu tarihinde dere bulunup bulunmadığı; bulunuyor ise bu derenin nereden geçtiği hususunda tereddüt hasıl olmuş; ayrıca derenin ortak sınır olduğu yönündeki beyanlar karşısında jeolog bilirkişisi eşliğinde keşif yapılması gerekip gerekmediği de tartışılıp değerlendirilmemiş; yine keşif zaptında hakim gözlemi yer almadığı halde, hakim gözleminin de hükme esas alındığı gerekçeye yazılmıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Mahkemece; yukarıda belirtildiği şekilde Dairenin yerleşik ilke ve esaslarına ve somut olayın özelliklerine uygun olarak ayrıntılı inceleme ve araştırma yapılmalı, harita mühendisi, jeodezi ve jeolog bilirkişi eşliğinde taşınmazlar başında yeniden keşif yapılarak bilirkişi kurulundan bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınmalı ve sonucuna göre uyuşmazlık hakkında bir karar verilmeli, karar verilirken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı hususu da özellikle dikkate alınmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle davalı ... vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 373/1 maddesi uyarınca kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 06.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4303, Karar No: 2022/7277, Tarih: 29.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4303 E.  ,  2022/7277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10/01/2013 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/02/2020 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29/11/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 8.400,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/11/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1835, Karar No: 2011/2207, Tarih: 30.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1835 E.  ,  2011/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNAN : ..

Taraflar arasındaki sıra cetvelinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlu .... aleyhine 26.06.1998 tarihinde doğan alacağı nedeniyle Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nde 28.10.1998 tarihinde açtığı davanın 13.12.2006 tarihinde karara bağlandığını, ilamın Adana 11. İcra Dairesi’nin 2006/6626 Esas sayılı dosyasında takibe konulduğunu, Adana 8. İcra Müdürlüğü’nün 2003/3156 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin ilama bağlı alacağının 26.6.1998 tarihi itibariyle doğduğu ve 28.10.1998 tarihinde dava konusu edildiğinin dikkate alınmadığını, müvekkilinin alacağının İİK.’nun 100/2. maddesinde belirlenen alacaklardan olmasına rağmen, alacağının dayandığı ilamın dava tarihinin gözetilmeden dağıtıma konu tüm paranın şikayet olunana ödenmesine karar verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 28.10.1998 dava, 13.12.2006 karar tarihli Adana 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 1998/2088 Esas ve 2006/361 Karar sayılı ilamı ile belirlenen şikayetçi alacağının Adana 11.İcra Müdürlüğü’nün 2006/ 6626 Esas sayılı dosyasında takip konusu edildiği, şikayetçinin, paylaşıma konu Adana 8. İcra Müdürlüğü’nün 2003/ 3156 Esas sayılı takip dosyasındaki hacze iştirak isteminde bulunduğu, dağıtıma konu tüm paranın şikayet olunana ödenmesine karar verildiği, ancak şikayetçinin borçlu aleyhine İİK.’nun 100/2. maddesinde belirtilen şartları taşıyan ve tüm takiplerden önce açılan ilama dayalı takip yapması nedeniyle alacağının öncelikli olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulü ile İİK nun 100/2 maddesine uygun düzenlenmeyen sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, şikayetçi alacağının dava tarihinin tüm alacaklıların haciz tarihlerinden önce olduğu gerekçesiyle İcra ve İflas Kanunu’nun 100/2. maddesi gözetilerek yazılı şekilde karar verilmiştir. Öncelikle ilk haczin kim tarafından konulduğunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanması gerekir. Kamu alacakları için konulan hacizlerden sonraki tarihlerde İcra ve İflas Kanunu'na göre konulmuş bir haciz varsa, bu haczin kamu haczine iştirak etmesini sağlayacak bir yasal düzenleme bulunmadığından, dağıtıma konu paranın önceki tarihli kamu haczine tahsisi, artan para varsa bu kısmın Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunu'nun 21/1 nci maddesi de gözetilerek paylaştırılması için sıra cetvelinin düzenlenmesi gerekir.

Yapılan araştırma sonucunda, kamu haczinin davacının haczinden önce konulduğunun anlaşılması halinde dava tarihi ne olursa olsun, şikayetçinin kamu haczine iştirak edemeyeceği, şikayetçi haczinin kamu haczinden önce olması halinde ise, 6183 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca kamu haczinin şikayetçi haczine iştirakinin mümkün olduğu ve kamu haczinin anılan madde hükmüne göre kendinden önceki hacizlerle garameye gireceği gözetilmelidir. Mahkemece, anılan yönler gözetilmeden yanlış ilke ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın şikayet olunan yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/718, Karar No: 2012/6506, Tarih: 02.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/718 E.  ,  2012/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.,

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ...... niteliğindeki dava konusu taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle, davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; imar planında E: 0,90 , Hmaks: serbest yapılaşma koşullarında konut alanında kalan 9308 metrekare yüz ölçümlü dava konusu taşınmazın 1923,14 m2 lik kısmından enerji nakil hattı geçirilip, 121 m2 lik bölümüne de pilon yapılmak suretiyle el atıldığı ve dosya içerisinde bulunan ...... ...... Müdürlüğünün 18.03.2011 tarihli yazısına göre taşınmazın; enerji nakil hattının emniyet mesafesi içinde kalan bölümü ile, hattın doğusunda kalan yaklaşık 616 m’lik kısmının imar planında tahsis olunduğu amaç doğrultusunda kullanılmayacağı ancak, taşınmazın geri kalan kısmında yapılaşma imkanının bulunduğu belirtilmiştir.

Bu durumda; dava konusu taşınmazın enerji nakil hattının emniyet mesafesi içinde kalan 1923,14 m2’lik bölümü ile hattın doğusunda kalan yaklaşık 616 m’lik kısmın kullanılamaz hale geldiği gözetilip, mülkiyet bedeline hükmolunması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, aşagıda yazılı kalan harcın idareden alınmasına , taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13364, Karar No: 2012/27330, Tarih: 20.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/13364 E.  ,  2012/27330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- İcra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararı yönünden,

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2- İİK. nun 134/2.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamaz.

Somut olayda şikayetçinin  ihalenin feshi istemiyle ileri sürdüğü nedenler mahkemece incelenerek,bu talepleri yerinde görülmeyerek, ihalenin feshi istemi rededildiğinden, bu durumda mahkemece işin esasına girildiği  görülmekle, borçlu aleyhine yüzde on para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmemesi anılan yasa maddesine aykırılık teşkil ettiğinden kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle para cezasına hasren İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.