muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/23866, Karar No: 2011/2784, Tarih: 24.06.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/23866 E.  ,  2011/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/ld-e, 43/1, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 4.160 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/02/2009 tarihli ve 2008/1 esas, 2009/15 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün para cezasını ödememesi sebebiyle, Şarkışla Cumhuriyet Başsavcılığınca 4.160,00 Türk lirası adlî para cezasının 41 gün hapis cezasına çevrilmesini müteakip, infazı devam eden hapis cezası ile toplanması talebinin reddi ile hapis cezalarını ayrı ayrı infazına ilişkin aynı Mahkemenin 29/09/2009 tarihli ve 2009/503 değişik iş sayılı kararma itiraz üzerine söz konusu kararın kaldırılarak ilâma konu 4.160 Türk lirası adlî para cezasının günlüğü 20 Türk lirası hesabıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca hapse çevrilerek içtima talebinde bulunulmasına dair anılan Mahkemenin 07/10/2009 tarihli ve 2009/517 değişik iş sayılı kararına itirazın reddine ilişkin Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/10/2009 tarihli ve 2009/415 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.

Suç tarihinin 04/09/2002 olduğu dikkate alındığında 5275 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca adlî para cezasının ödenmemesi halinde bir günün yüz Türk lirası üzerinden hesap edilmesi gerektiği gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 11.12.2009 gün ve 2009/14209/69667 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 28.12.2009 gün ve KYB.2009289712 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 05.06.2007 gün ve 2007/113 Esas, 2007/127 ve 07.12.2010 gün ve 236/254 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere;

Suç tarihi ister 01.06.2005 tarihinden önce, isterse sonra olsun, 5237 sayılı TCK.nın 52.maddesi uyarınca doğrudan verilmiş olan adli para cezalarının ödenmemesi üzerine yapılması gereken hapse çevirme işleminin, bu madde ile kurulması amaçlanan sistemin ayrılmaz bir parçası olan 5237 sayılı Kanunun 106.maddesi uyarınca yapılması zorunludur. Bunun dışında, belirtilen şekilde tayin edilmiş olan adli para cezalarının, daha lehe infaz hükümleri içerdikleri gerekçesiyle, 647 sayılı Kanun uyarınca veya 5275 sayılı Kanunun geçici 1 veya 5252 sayılı Kanunun 5/3 maddelerinden biri nazara alınarak hapse çevrilmesi olanaklı değildir.

İncelenen dosya içeriğine göre; hükümlünün 01.06.2005 tarihinden önce işlediği dolandırıcılık suçundan Sivas 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2009 gün ve 2008/1 esas, 2009/15 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 158/1-d-e, 43/1 ve 62.maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 208 gün adli para cezası ile cezalandırılmasının ardından, hükmolunan gün adli para cezasının aynı Yasanın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL.den hesap edilmek suretiyle 4.160 TL adli para cezası ile mahkumiyetine hükmolunduğu, para cezasının her taksit arasında bir ay olacak şekilde, 20 ay taksit olarak taksitlendirildiği,

Hükümlüye, para cezası ödeme emri çıkartılıp, tebliğ edilmesine rağmen hükümlü tarafından para cezasının ödenmediği, Şarkışla Cumhuriyet Başsavcılığınca ödenmeyen adli para cezasının günlüğü 100 TL'den hesap edilmek suretiyle 41 gün hapse çevrilmesini müteakip, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2009 gün ve 2009/176-175 ilamat sayılı yazısı ile hükümlü hakkındaki adli para cezasından çevrilen 41 gün hapis cezasının, infazı devam eden 2 yıl 1 ay hapis cezası ile toplanması talebi üzerine, Sivas 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 29.09.2009 gün ve 2009/503 değişik iş sayılı kararı ile 5275 sayılı Yasanın 106/9.maddesine göre; adli para cezasından çevrilen hapsin infazında koşullu salıverme hükümleri, yani aynı Yasanın 107.maddesi uygulanmayacağından cezaların toplanmasına yönelik talebin reddine, 2 yıl 1 ay hapis cezası ile 41 gün hapis cezalarının ayrı ayrı infazına karar verilmesinden sonra, iş bu karara karşı Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 05.10.2009 gün ve 2009/1507-1508 sayılı itırazı üzerine, sivas 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 2009/517 değişik iş sayılı kararı ile vaki itirazın kabulü ile mahkemenin anılan kararının kaldırılmasına ve hükümlü hakkında kesinleşen ilama konu 4.160 TL adli para cezasının günlüğü 20 TL hesabıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca hapse çevrilmesinden sonra içtima talebinde bulunulmasına karar verildiği, iş bu karara karşı vaki itirazın ise Sivas 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2009 gün ve 2009/415 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği, ancak anılan karara karşı; suç tarihinin 04.09.2002 olduğu dikkate alındığında 5275 sayılı Kanunun geçici 1.maddesi uyarınca adli para cezasının ödenmemesi halinde bir günün 100 TL üzerinden hesap edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığı gerekçesiyle Adalet Bakanlığında kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu gerekçesiyle Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere; 5237 sayılı Yasanın 52.maddesi uyarınca hükmolunan doğrudan verilen para cezasının infazının, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106.maddesine göre yapılması gerekmekte ve bu şekilde hükmedilen para cezasının ödenmemesi halinde; para cezasından hapse çevirme işlemi yapılırken, hangi miktardan çevirme yapılacak tartışması yapılmadan, baştaki gün hapis cezasına geri dönülmesi ve ayrıca bu durumda koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmaması gerektiği cihetle, Sivas 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 2009/517 değişik iş sayılı kararına yönelik vaki itirazın reddine dair Sivas 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2009 gün ve 2009/415 değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediği cihetle, CMK.nın 309.maddesi uyarınca REDDİNE, gereğinin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5703, Karar No: 2014/3494, Tarih: 18.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5703 E.  ,  2014/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2010/306988

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26.04.2010

NUMARASI : 2010/114 Esas, 2010/428 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmalığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kaydına göre sanığın hükümden sonra 08.01.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, mahallinde gerekli araştırma yapılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3678, Karar No: 2015/5797, Tarih: 13.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3678 E.  ,  2015/5797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İhbar dilekçesinde, kısıtlı adayına vasi tayin edilmesi talep edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm kısıtlanması istenilen ve vasi adayı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 409/2. maddesinde, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle kısıtlamaya ancak resmi sağlık kurulu raporu üzerine karar verilebileceği, hakimin karar vermeden önce, kurul raporunu gözönünde tutarak kısıtlanması istenilen kişiyi dinleyebileceği hükme bağlanmıştır. Somut olayda, akıl hastalığı nedeniyle vasi tayini istemi, tek hekim raporuna dayanılarak kabul edilmiş olup tek hekim tarafından verilen rapor Türk Medeni Kanununun 405. maddesinde belirtilen kısıtlama sebebinin bulunup bulunmadığı hususunda yeterli değildir. Mahkemece; kısıtlanması istenilen ...’ın dosyadaki bilgi ve belgeler ile birlikte ilgili ... sevk edilip muayenesi yaptırılarak, Türk Medeni Kanununun 405. maddesinde yer alan kısıtlama sebebinin olup olmadığının tespiti ile oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2789, Karar No: 2020/5501, Tarih: 22.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/2789 E.  ,  2020/5501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İmar kirliliğine neden olma

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

İmar kirliliğine neden olma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

20/11/2012 tarihli yapı tatil zaptı ile; kentsel sit alanı içerisinde mevcut tek katlı yapının üstüne demir profilden çatı yapıldığı, üstünün kapatıldığı, yanlarının açık olduğu, bez ile kaplandığı hususlarının tespit edildiği, mahallinde icra edilen keşif neticesinde düzenlenen 20/04/2013 tarihli inşaat bilirkişisi raporu ile de; sanığın eyleminin, mevcut tek katlı yapının üzerine yapılan, etrafı açık, sundurma niteliğinde olduğu, bina vasfında olmadığının belirlendiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın bina vasfında kapalı alan oluşturduğuna, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8662, Karar No: 2021/11306, Tarih: 14.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8662 E.  ,  2021/11306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın adli sicil kaydında ikinci kez mükerrir olan Mersin 8. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/477 esas 2013/158 karar sayılı ilamının, tekerrüre esas olması gerektiği gözetilmeden yazılı ilamın olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın, Kardiyoloji polikliniği dersliğinde bulunan çantalardaki parayı alması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-a. maddesi gereğince hüküm kurulması;

2. Sanığın mağdurlara yönelik eyleminden dolayı yapılan yargılamada Mersin (Kapatılan) 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2016 tarih 2016/177 esas- 2016/468 karar, Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2016 tarih 2016/177 esas-2016/212 karar, Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2016 tarih 2016/286 esas-2016/341 karar sayılı ilamları ile mahkumiyet kararları verildiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkındaki ilgili dosyaların getirtilip birleştirilmesine karar verilerek sanığın eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesi gereği zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 14.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20364, Karar No: 2013/8474, Tarih: 14.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/20364 E.  ,  2013/8474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübutuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Köy merasına tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığından, lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, katılan idare lehine dilekçe yazım ücretine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3279, Karar No: 2020/2664, Tarih: 03.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2018/3279 E.  ,  2020/2664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nin 81/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...’a yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; sübuta, sanığın cezai ehliyetinin olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay günü sabah saatlerinde sanık ...’ın, maktul ... ve arkadaşları Kaan ile birlikte alkol aldıkları ve kayıkla denize açıldıkları, alkol almaya kayıkta da devam ettikleri, sanık ...’ın, kayıkta ayakta duran maktulü denize ittiği ve kayığa çıkmak istemesine rağmen engel olduğu, dinlenen tanık ifadelerinden de yüzme bildiği, ancak olay esnasında alkollü olduğu anlaşılan maktul ...’un yüzerek kıyıya çıkabileceği gibi denizde boğulmasının da olası olduğu, bu itibarla sanık ...’ın olursa olsun düşüncesiyle hareket etmek suretiyle maktulün ölümüne neden olduğu anlaşılan olayda, sanık ...’ın olası kastla öldürme suçu yerine kasten öldürme suçundan cezalandırılması suretiyle suç vasfında hataya düşülmesi, bozmayı gerektirmiş olup hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 03/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

03/11/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ......'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nın yokluğunda 05/11/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2020/12741, Karar No: 2021/2360, Tarih: 08.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/12741 E.  ,  2021/2360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310 “(1)Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av.... 04/02/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini beyan ettiğinden ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 08/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10440, Karar No: 2013/17755, Tarih: 23.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/10440 E.  ,  2013/17755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık,Konut dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme

HÜKÜM : Kısmen Mahkumiyet, Kısmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/03/2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5.maddesi, sanıklar ... ve ... hakkında 5395 sayılı ÇKK'nın 23/1. maddesi uyarınca verilen ‘hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına’ ilişkin kararlara karşı, aynı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığı, sanıklar savunmanlarının bu karara karşı yapmış olduğu temyiz isteğinin, Alanya 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nce 26.05.2008 tarih ve 2008/272 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddedildiği anlaşıldığından dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından sanık ... hakkında mala zarar veme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ...'a zorunlu olarak atanan savunman, Avukat ...'nin temyizine onay verip vermediğinin belirlenmesi için, adı geçen sanığa T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 232/6 ve 291.maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun ihtaratları taşıyan tebligat yapılıp, buna ilişkin belgeler ve sunarsa temyiz dilekçeleri de eklendikten ve hükmün temyizi halinde, bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İadesine karar verildiği, mahkemece sanığa ihtaratlı olarak tebligat yapıldığı, sanığın 19.11.2012 tarihli tebliğ tebellüğ belgesi ile “Avukat ...'nin temyiz dilekçesine onay vermiyorum” dediğinin anlaşılması karşısında; savunmanın sanık adına hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından;

Sanık ... hakkında mala zarar verme suçunda hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından,

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yakınanın işyerinde 28/12/2002 günü belirlenemeyen bir zaman diliminde hırsızlık yapıldığı ve 37 ekran Vestel marka televizyon, çok miktarda sigara, şampuan, çakmak ve yiyecek maddesinin çalındığı, ... İlçe Jandarma Komutanlığınca ilçede çok sayıda meydana gelen hırsızlıkları yapan şahısların ara sıra ...'a ait evde toplandıkları, çalınan malları ise ...'ın evinde sakladıkları ve dağıtımını buradan yaptıkları konusunda ihbar gelmesi üzerinde 15/01/2003 günü ... ve ...'ın ikametlerinde arama yapıldığı, ...'ın ikametinde yapılan arama sonucu aynı apartmanın 2.katının 3.nolu dairesinde ikamet eden ... isimli kişiye ait ev eşyalarının ele geçirildiği ve ikamette ..., ..., ..., ..., ... ve sanık ...'ın yakalandıkları, ...'ın ise ikametinde yapılan aramada çok sayıda hırsızlık konusu eşya ile yakınanın işyerinden çalınan televizyon, çok sayıda şampuan ve 8 adet çakmağın ele geçirildiği, sanığın ise tüm aşamalarda; arkadaşları olan ... ve ...'i yolda gördüğünü arabalarına bindiğini, ...'ın ...'ın evine uğrayacağını söylediğini bu nedenle evde bulunduğunu atılı suçu işlemediğini savunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın yakalandığı evde hırsızlık konusu suç eşyalarının bulunması dışında sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin başka kanıtlarla desteklenmeyen, sanığın savunmasının aksine kuvvetli, inandırıcı ve savunmayı çürütecek derecede delil bulunmadığı, sanık için bir ihtimale dayanmak da yeterli olmayacağı, hal böyle olunca sanığın mahkumiyetine esas alınan kesin deliller açıklanıp tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımından yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5538, Karar No: 2020/3619, Tarih: 16.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/5538 E.  ,  2020/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/11/2017 tarih, 2016/101 esas ve 2017/292 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29/03/2018 tarih 2018/131 esas ve 2018/800 karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden gönderdiği 10/06/2020 havale tarihli dilekçesindeki “...dosyamın onaylanıp tarafıma gönderilmesini istiyorum...” şeklindeki dilekçesi ve bu dilekçeyi doğrular mahiyetteki bilirkişi tercüman aracılığıyla alınan 14/07/2020 tarihli beyanı ile temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olan beyanları ile temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.