muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6544, Karar No: 2016/5200, Tarih: 18.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/6544 E.  ,  2016/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 12/10/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 09/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vasisi ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vasisi tarafından temyiz edilmiştir.

1- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hâkim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25/01/1985 günlü, 1984/5 Esas ve 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir.

Kararı temyiz eden davalı ...'dan temyiz harcı alınmadığı görülmüştür. Bu nedenle; muhtıra tebliği yapıldı ise bu tebligat parçasının, temyiz harcı yatırıldı ise makbuzun eklenmesi,

2- Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davalı ... ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/05/2007 tarih, 2007/48 esas, 2007/176 karar sayılı kararı ile 15 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı ve tahliye tarihi 26/01/2017 olduğundan, ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 22/07/2011 tarih, 2011/772 esas, 2011/972 sayılı kararı ile, ... vasi olarak atanmıştır.

Davalı ... vasisi ..., gerekçeli kararın cezaevinde tebliği üzerine 14/01/2015 tarihli dilekçesinde hükümlü sıfatı ile dosyayı temyiz ettiği, mahkemece vasinin hükümlü olduğunun anlaşılması üzerine, vasi ...'a vasi olarak atanan ...'a kararın tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Davalı ... vasisi ..., gerekçeli kararın cezaevinde tebliği üzerine 14/01/2015 tarihli dilekçesinde hükümlü sıfatı ile dosyayı temyiz ettiği, mahkemece vasinin hükümlü olduğunun anlaşılması üzerine, vasi ...'a vasi olarak atanan ...'a kararın tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Vasi olarak atanan kişi hacir altına alınırsa vesayet görevi sona erer. Bu durumda hükümlü ...'a yeniden vasi tayin ettirilip, hükmün yeni vasiye; “kanuni süre içinde mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği” kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda (1) ve (2) numaralı paragraflarda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3335, Karar No: 2019/431, Tarih: 06.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/3335 E.  ,  2019/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- TCK'nun 204/1, 62/1, 53/1-2-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK’nın 158/1-f son, 62/1, 52/2, 53/1-2-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ... Gıda isimli işyerinin imzaya yetkilisi olduğu, suç tarihinde anlaşarak satın aldığı mal karşılığında ...... ... isimli bir şahsa 4850 TL miktarlı keşidecisi ... olan bir şekilde ele geçirdiği çalıntı çeki verdiğinin iddia edildiği olayda; müşteki ve çek sahibi olan ...’in soruşturma aşamasında alınan ilk beyanında; 3 adet çekini bulamadığını daha sonra bankaya ödemeden men talimatı verdiğini, çekte ilk ciranta olarak yer alan ve sanığın imza yetkilisi olduğu ... gıda isimli firmayı tanıdığını ancak hiç ticaret yapmadığını belirttiği, soruşturma aşamasında alınan diğer beyanında; ... Gıda’nın ortaklarından ...’in amcasının oğlu olduğunu, sanık ...’ın ise ...’in dayısı olduğunu belirttiği, sanığın alınan savunmasında; ... ile ticari ilişkilerinin bulunduğunu,suça konu çeki kendisine olan borcu sebebiyle ...’in verdiğini, ancak daha sonra iflas ettiği ve bu nedenle aralarının bozulduğunu, daha önce de çek ile ticaret yaptıklarını, ... tarafından kendisine yapılan ödemelere ilişkin sliplerinin bulunduğunu savunduğu, yine sanığın mükelleflerin mal ve hizmet satışlarına ilişkin bildirim adı altında ibraz ettiği belgelerde ... ile mal ve hizmet satışı ilişkilerinin bulunduğu ayrıca sanık ...'ın çeki verdiği ...... ...'a ödeme yaptığını beyan etmesi ve katılan ... vekili tarafından Bakırköy İcra Müdürlüğü 2009/866 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan icra takibi neticesinde 4.850 TL tutarında ki çek bedelinin tahsil edildiğine ilişkin dilekçe verildiği anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; suça konu çek üzerinde yer alan yazıların ...’e ve sanığa ait olup olmadığı, ayrıca keşideci imzası olarak yer alan imzanın sanık elinden çıkıp çıkmadığının tespiti amacıyla sanık ve ...’e ait yazı ve imza örnekleri getirtilerek çek üzerindeki yazı ve imzalarla karşılaştırılması maksadıyla bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanık ile ...’in beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve ticari ilişkilerinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi maksadıyla sanığa ve ...’e ait ticari defter ve kayıtların ve sanığın ibraz ettiği mükelleflerin mal ve hizmet satışlarına ilişkin bildirim belgelerinin asıllarının getirtilerek bilirkişi incelemesi yaptırılması, müşteki ...... ...'un kendisine ödeme yapılıp yapılmadığı hususunda dinlenilmesi ve Bakırköy İcra Müdürlüğü 2009/866 esas sayılı dosyasının dosya arasına getirtilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, bu açıklama ışığında haksız menfaat miktarının 4850 TL olması karşısında, belirlenmesi gereken gün sayısının 485 gün olması gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-f. son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/787, Karar No: 2016/306, Tarih: 09.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/787 E.  ,  2016/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tahliye” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 06.12.2012 gün 2012/995 E. - 2012/1717 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 03.07.2013 gün 2013/8857 E-2013/11495 K sayılı ilamı ile;

(...Dava süre bitimi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece daha önce verilen red kararı Dairemizin 2011/14604 Esas, 2012/2500 Karar sayılı 20.02.2012 tarihli ilamı ile "Kiralananın 2886 Sayılı Yasaya göre kiraya verilip verilmediğinin araştırılarak ihale evraklarının temini ile tahliye şartlarının gerçekleşip, gerçekleşmediğinin araştırılması, 2886 Sayılı Kanun hükümlerine göre kiraya verilmemiş ise, Borçlar Kanununun hasılat kirası hükümlerine tabi olup olmadığı hususunun değerlendirilmesi gerektiği "gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyma kararı verildikten sonra ihale evrakları dosyaya sunulmuş, yapılan yargılama sonucunda kiralananın 13.01.1987 tarihinde bir yıllığına ihale ile Fatih Sayın'a verildiği, adı geçenin Ankara Büyükşehir Belediye'sine 23.11.1995 tarihinde başvurarak kiralanan WC'yi Abdullah Sayın'a devretmek istediği 28.01.1995 tarihli encümen kararı ile Abdullah Sayın'a devredildiği, daha sonra da mirasçısı Ayşe Sayın'ın 01.05.2001 tarihinde devraldığını, taraflar arasında doğrudan İhale Kanununa göre kira sözleşmesi bulunmadığını, kira bedelllerinin ödenmediği iddiası bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; Dava konusu kiralanan 13.01.1987 tarihinde 2.370.000.00-TL bedelle 1 yıllığına teklif veren Fatih Sayın'a 2886 Sayılı Yasa gereğince ihale ile kiraya verilmiştir. Daha sonra kiralananın Ankara Büyükşehir Belediye encümeni kararı ile 28.01.1995 tarihinde 10.000.000,00-TL aylık kira bedeli ile Abdullah Sayın'a devrine karar verildiği daha sonra mirasçısı davalı ... Sayın Çuvaloğlunun dava konusu taşınmazı devir aldığı, en son 28.01.2001 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalı şahsa devredildiği ve halen kiracı olarak kiralananda bulunduğu Ankara Büyükşehir Belediyesi Encümeninin 01.05.2001 tarihli kararı ile anlaşılmaktadır. Sözleşmede kira süresinin uzatıldığına ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda, kiralananın davalıya ihale ile kiraya verildiğinin kabulü gerekir. Bu nedenle, esasın 2886 Sayılı Kanunun 75. maddesi gereğince fuzuli şagil duruma düşen davalının tahliyesine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 09.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22633, Karar No: 2012/40454, Tarih: 03.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/22633 E.  ,  2012/40454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin herhangi bir sebep gösterilmeden ve savunması da alınmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kısa kararda "davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verildikten sonra işe başlatmama tazminatı olarak davacının 7 aylık ücreti olarak belirlenmesine" karar verilmiş,

Ancak gerekçeli kararda " davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verildikten sonra işe başlatmama tazminatı olarak davacının 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine" karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda 24.04.2012 tarihli son duruşmada tefhim edilen kısa kararda " davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verildikten sonra işe başlatmama tazminatı olarak davacının 7 aylık ücreti olarak belirlenmesine" karar verilmiş,

Ancak gerekçeli kararda " davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verildikten sonra işe başlatmama tazminatı olarak davacının 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine" şeklinde karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre aykırıdır.

Karardan sonra yürürlüğe giren ve temyiz incelemesi sırasında yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ( 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18590, Karar No: 2014/217, Tarih: 14.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18590 E.  ,  2014/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle, kesilen aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 14/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/5444, Karar No: 2022/2565, Tarih: 22.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/5444 E.  ,  2022/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında karşılıklı görülen tazminat ve alacak davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davalı/karşı davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 22/03/2022 tarihinde davalı/karşı davacı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.582,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8206, Karar No: 2013/10403, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/8206 E.  ,  2013/10403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 07.10.2010 tarihli müsadere hükmüne yönelik, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 08.11.2010 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3698, Karar No: 2007/3945, Tarih: 24.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3698 E.  ,  2007/3945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... ... hakkında yapılan yargılama sonucunda beraatine dair, Karaman İcra Mahkemesinin 15.11.2006 tarihli ve 2006/762-795 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2006 tarihli ve 2006/963-930 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre: Karaman İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 2.07.2007 gün ve 34803 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 09.08.2007 gün ve K.Y.B.2007/151894 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; Karaman İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı davetiye tebliğ edilmeden, ödeme emrinin Tebligat Kanunu’nun 16. ve Tebliğat Tüzüğünün 28, 29 ve 30.maddelerine aykırı olarak tebliğ edildiğinden sanığın beraatine yönelik karara karşı itiraza bakan Karaman Ağır Ceza Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde, sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi isabetsiz olduğundan Karaman İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm verilmek üzere mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması ve itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi tebliğ edilmeden verilen beraat kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK'nun 337/1.maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi tebliği ve sonucunda anılan cezayı vermesi gerekmektedir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK'nun 270.maddenin 1.fıkra 1.cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları "suç" karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.