muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1358, Karar No: 2017/3000, Tarih: 17.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/1358 E.  ,  2017/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...zafeten ... vekilleri tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 01/09/1998 ve 02/03/1999 günlerinde verilen dilekçeler ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın işlemden kaldırılmasına dair verilen 08/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, sahte evrak düzenleme, nakliye işlemlerindeki usulsüzlük, gelmeyen odunları gelmiş gibi göstermek için devlet ormanlarından ağaç kesip mevcut düzenleme ve bunları nakliyeye sokma gibi eylemleri nedeni ile düzenlenen fezlekelere göre asıl dava ve birleşen dosya davalılarından idarenin oluşan zararının müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, açılan davanın HMK 150/6. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş; kararın gerekçe kısmında ise, HMK'nın 150. maddesi gereğince üçüncü takipsiz bırakılmada dosyanın işlemden kaldırılacağının hüküm altına alındığı, bu nedenle HMK 150/6 madde gereğince davanın açılmamış sayılmasına yönelik hüküm kurulduğu belirtilmiştir. Bu durumda kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

6100 sayılı HMK'nın 298/2. maddesi uyarınca; gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Mahkeme kararındaki bu çelişkinin, bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir.

Açıklanan nedenlerle kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde hüküm kurulması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının öteki temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34656, Karar No: 2020/11587, Tarih: 30.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/34656 E.  ,  2020/11587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK.nın 158/1-f-son, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK.nın 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ...'dan satın aldığı bal karşılığında; keşidecisi katılan ... olan, 25.000,00 TL bedelli, keşideci imzası sahte olarak atılmış çeki verdiği, çek bedelinin karşılıksız çıkması sonucu yapılan yargılama neticesinde, çekin keşidecisi katılan ... tarafından imzalanmadığının anlaşıldığı, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık savunmalarında; suça konu çeki kullanmadığını, çekteki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını belirtmişse de; katılan ... ’ın aşamalarda istikrar arz eden beyanlarında sanığın bal alışverişi karşılığında çeki verdiğini ifade edip, sanığı çeki veren kişi olarak teşhis etmesi, katılan ...'ın sanığın bir dönem iş yerinde çalıştığını, çekteki yazı ve imzaların eli ürünü olmadığına dair beyanları ve tüm dosya kapsamına göre her ne kadar çekteki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti tespit edilememiş ise de; alınan ekspertiz raporlarına göre incelemeye konu çekteki keşideci imzası ile yazıların katılan ...’ın eli ürünü olmadığı görüş ve kanaatinin bildirilmesi, mahkeme heyeti tarafından çekin unsurlarının tamam ve iğfal kabiliyetine haiz olduğunun belirlenmesi ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın çeki sahte olduğunu bildiği halde bal alışverişinde kullanmak suretiyle tedavüle sürdüğü anlaşıldığından, üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükümde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususunun Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere; ihtarın 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması karşısında tebliğnamedeki düzeltilerek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiş ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 18/06/2014 tarihinde yapılan değişiklik ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 30/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23959, Karar No: 2013/5615, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/23959 E.  ,  2013/5615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, vergi kaydıyla çakışmayan dönemlerde Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 02.05.1993-01.06.1994 tarihleri arasındaki 1479 Sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı çalışmaları haricinde Tarım ... sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile avacının vergi kaydı ile çakışmayan 02/06/1994-30/04/2005 tarihleri arasında, 2926 sayılı kanuna tabi isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 1479 Sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli sigortalılığın 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa’nın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 1479 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyeti kesintiye uğratan 1479 Sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle 01.06.1992 tarihinde Tarım ... sigortalısı olarak tescil edildiği, 24.07.1992, 21.04.2005, 17.05.2006, 19.06.2006, 15.08.2006, 12.05.2011, 05.07.2011, 05.09.2011, 31.10.2011, 30.12.2011, 29.12.2012 tarihlerinde prim ödemelerinin olduğu, ürün teslimi nedeniyle prim kesintisi yapılıp yapılmadığının araştırılmadığı, 02.05.1993-01.06.1994 tarihleri arasında 1479 Sayılı Yasa'ya

tabi sigortalılığının bulunması nedeniyle davalı Kurumca 01.05.1993 tarihi itibariyle Tarım ... sigortalılığının sona erdirildiği, vergi kaydına dayalı bu sigortalılığın sona ermesinden sonra tarım ... sigortalısı olma iradesini ortaya koyacak ilk prim ödemesinin 21.04.2005 tarihinde gerçekleştiği, bu prim ödemesine istinaden 01.05.2005 tarihinden itibaren yeniden kayıt ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

tabi sigortalılığının bulunması nedeniyle davalı Kurumca 01.05.1993 tarihi itibariyle Tarım ... sigortalılığının sona erdirildiği, vergi kaydına dayalı bu sigortalılığın sona ermesinden sonra tarım ... sigortalısı olma iradesini ortaya koyacak ilk prim ödemesinin 21.04.2005 tarihinde gerçekleştiği, bu prim ödemesine istinaden 01.05.2005 tarihinden itibaren yeniden kayıt ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davacının esnaf ... sigortalılığının sona ermesinden sonra Tarım ...’lu olma iradesini ortaya koyacak şekilde tekrar prim ödemesi 21.04.2005 tarihinde olduğundan 02/06/1994-30/04/2005 tarih aralığında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacının uzun süreli esnaf ... sigortalılığının sona ermesinden sonra prim kesintisi olup olmadığını araştırmak, 21.04.2005 tarihli prim ödemesinden daha önce prim kesintisi yapılmış ise kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren kurumca yeniden kayıt ve tescilin yapıldığı 01.05.2005 tarihine kadar tarım ... sigortalı olduğunun tespitine karar vermek, kesinti yapılmamış ise 1479 Sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığın sona ermesinden sonra tarım ... sigortalısı olma iradesini ortaya koyacak ilk prim ödemesinin 21.04.2005 tarihinde gerçekleştiğinden Kurumca bu prim ödemesine istinaden 01.05.2005 tarihinden itibaren yeniden kayıt ve tescil işleminin yerinde olduğu gözetilerek davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6498, Karar No: 2023/811, Tarih: 15.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/6498 E.  ,  2023/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 01.06.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının tek ortağı olduğu Engin Basın Yayın Sanayi Ticaret Limited Şirketi bünyesinde bulunan Özgürlükçü Demokrasi Gazetesinin çalışanlarının gözaltına alınıp haklarında soruşturma başlatıldığını, bu soruşturma çerçevesinde 674 sayılı KHK (Kanun Hükmünde Kararname) uyarınca ... 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 26.03.2018 tarihli kayyım atama kararı ile gazetenin sahibi ve dağıtıcı firması yetkililerinin ve gazete sorumlularının terör örgütü üyesi olarak faaliyet yürüttükleri, suçun şirket faaliyeti kapsamında işlendiğine dair kuvvetli suç şüphesi bulunduğu gerekçesiyle, ilgili şirkete el konulduğunu, bu tip kararlar için Anayasa Mahkemesinin benzer kararlarından yola çıkılarak iç hukuk yollarını tüketilmesi gerektiğini belirtmesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanunun 133 üncü maddesi uyarınca kayyım atanması tedbir kararları bakımından da bu kuralın uygulandığını, şirkete ve şirketin mal varlıklarına el konulması nedeniyle el koyma tarihinden itibaren 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesi çerçevesinde maddi ve manevi tazminat isteme koşullarının oluştuğundan bahisle şirketin el konulan basın araçları, bilgisayarları, ofis malzemeleri ve bu nedenle şirketin uğradığı kazanç kaybına esas olmak üzere 500.000,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 14.06.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının tazminat talep etme koşullarının kanunda sayılan sınırlı haller kapsamında olmadığını, talebine konu davaların Ağır Ceza Mahkemelerinde açılamayacağını, davaya konu kararın kesinleşmediğini, davanın süresinde olmadığını, öne sürerek davanın reddini talep etmiştir.

3. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/269 Esas, 2018/311 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

2. Davalı vekili 14.06.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının tazminat talep etme koşullarının kanunda sayılan sınırlı haller kapsamında olmadığını, talebine konu davaların Ağır Ceza Mahkemelerinde açılamayacağını, davaya konu kararın kesinleşmediğini, davanın süresinde olmadığını, öne sürerek davanın reddini talep etmiştir.

3. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/269 Esas, 2018/311 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 19.03.2019 tarihli ve 2018/4333 Esas, 2019/810 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2021 tarih, 2019/50316 sayılı tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz istemi, müvekkil şirkete ve şirkete ait mal varlıklarına el konulması nedeniyle uğradığı kazanç kaybı olan 500.000,00 TL maddi tazminatın 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesi çerçevesinde ödenmesi gerektiğine ve dolayısıyla davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacı vekili, müvekkiline ait şirkete ve mal varlıklarına el konulduğu günler için davacı şüpheli hakkında ceza muhakemesi kanunundaki koruma tedbirleri hukuka aykırı olarak uygulandığı iddiasıyla maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuşsa da; ortada henüz açılmış bir ceza davası sonucu verilmiş ve kesinleşmiş bir karar olmadığı, davacı hakkındaki soruşturmanın devam ettiği, 5271 sayılı Kanunun tazminat isteminin koşullarını düzenleyen 142 nci maddesinin birinci fıkrasının "Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir" şeklinde olduğu, dolayısıyla ortada davacı sanık lehine verilmiş ve kesinleşmiş bir karar bulunmadığı, tazminat isteme koşullarının oluşmadığı, tazminat davası adı altında da olsa ceza soruşturma ve kovuşturmalarının hukuki denetiminin yapılarak adeta paralel yargılama yapılmasının usul ve yasalara uygun olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Şirket yönetimi için kayyım tayini 5271 sayılı Kanunun 133 üncü maddesinde;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Şirket yönetimi için kayyım tayini 5271 sayılı Kanunun 133 üncü maddesinde;

"(1) Suçun bir şirketin faaliyeti çerçevesinde işlenmekte olduğu hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için gerekli olması halinde; soruşturma ve kovuşturma sürecinde, hâkim veya mahkeme, şirket işlerinin yürütülmesiyle ilgili olarak kayyım atayabilir. Atama kararında, yönetim organının karar ve işlemlerinin geçerliliğinin kayyımın onayına bağlı kılındığı veya yönetim organının yetkilerinin ya da yönetim organının yetkileri ile birlikte ortaklık payları veya menkul kıymetler idare yetkilerinin tümüyle kayyıma verildiği açıkça belirtilir. Kayyım tayinine ilişkin karar, ticaret sicili gazetesinde ve diğer uygun vasıtalarla ilan olunur.

(2) Hâkim veya mahkemenin kayyım hakkında takdir etmiş bulunduğu ücret, şirket bütçesinden karşılanır. Ancak, soruşturma veya kovuşturma konusu suçtan dolayı kovuşturmaya yer olmadığı veya beraat kararının verilmesi halinde; ücret olarak şirket bütçesinden ödenen paranın tamamı, kanunî faiziyle birlikte Devlet Hazinesinden karşılanır.

(3) İlgililer, atanan kayyımın işlemlerine karşı, görevli mahkemeye 22.11.2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve 29.6.1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre başvurabilirler.

(4) Bu madde hükümleri ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir.

a) Türk Ceza Kanununda yer alan,

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (madde 79, 80),

2. Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (madde 188),

3. Parada sahtecilik (madde 197),

4. Fuhuş (madde 227),

5. Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama (madde 228),

6. Zimmet (madde 247),

7. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (madde 282),

8. Silahlı örgüt (madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (madde 315),

9. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337), Suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (madde 12) suçları,

c) Bankalar Kanununun 22 nci maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

(5) (Ek: 1/7/2016-6723/32 md.) Bu madde uyarınca atanan kayyımların görevleriyle ilgili ... ve işlemlerinden dolayı tazminat davaları, 142 ila 144 üncü maddeler uyarınca Devlet aleyhine açılır. Devlet, ödediği tazminattan dolayı görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle görevini kötüye kullanan kayyımlara bir yıl içinde rücu eder." şeklinde düzenlenmiştir.

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

(5) (Ek: 1/7/2016-6723/32 md.) Bu madde uyarınca atanan kayyımların görevleriyle ilgili ... ve işlemlerinden dolayı tazminat davaları, 142 ila 144 üncü maddeler uyarınca Devlet aleyhine açılır. Devlet, ödediği tazminattan dolayı görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle görevini kötüye kullanan kayyımlara bir yıl içinde rücu eder." şeklinde düzenlenmiştir.

Birinci fıkrasında kayyım atanması için gerekli şartlar, karar vermeye yetkili merci ve kayyımlık çeşitleri düzenlenmiş olup ikinci fıkrasında atanan kayyımın yapacağı ... karşılığı alacağı ücretin nasıl belirleneceği ve ödeneceği, dördüncü fıkrasında hangi hallerde kayyım ataması yapılabileceği ve beşinci fıkrasında atanan kayyımın yaptığı ... ve işlem sonucu meydana gelen zararlarının nasıl tazmin edileceği düzenlenmiştir.

Aynı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasında;

"...

j) Eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya

korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı

kullanılan veya zamanında geri verilmeyen

...

Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler." Hükmüne yer verilmiştir.

5271 sayılı Kanunun tazminat istemenin koşulları başlığını taşıyan 142 nci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde" bulunulabileceği hükme bağlanmıştır. Ancak asıl davanın sonucuna bağlı olmayan ve asıl davada verilecek kararları etkilemeyecek talepler yönünden mutlaka davanın esasıyla ilgili verilen karar veya hükmün kesinleşmesi zorunlu değildir.

Bu açıklamalar ışığında davacının talebine konu el koyma ve kayyım atanmasına ilişkin karar ile bilgi ve belge örneklerinin getirtilerek talebi hakkında tazminat isteme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilmek suretiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, davacı ve şirketi hakkında soruşturma olup olmadığı, bu şekilde bir karar bulunup bulunmadığı dahi araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 19.03.2019 tarihli ve 2018/4333 Esas, 2019/810 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8161, Karar No: 2014/674, Tarih: 03.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8161 E.  ,  2014/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerede İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2013

NUMARASI : 2013/29-2013/41

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili idarenin alacaklısı olduğu Gerede İcra Müdürlüğü'nün 2007/567 Esas sayılı dosyasından alacağın tahsili için borçluya ait taşınmazın satışı yapılarak, 09.05.2012 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiğini, müvekkil alacağının kamu alacağı olması nedeniyle ilk hacze iştirak ederek garame yapılıp, kalan miktarın diğer alacaklılara verilmesi gerekirken, tüm alacaklılarla birlikte garameye girmesinin doğru olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın Dairemizin 20.02.2013 tarih ve 571 Esas, 944 Karar sayılı ilamıyla, sıra cetvelinde yer alan şikayet olunana ait tüm alacaklar için aynı tarihte haciz işlemi yapıldığı, haciz kayıtlarında saat şerhi bulunmadığından ve yevmiye numaralarının, öncelik tespitinde esas alınması mümkün olmadığından, şikayet olunanın hangi haczinin öncelikli olduğunun tespitinin mümkün bulunmadığı, buna göre, şikayet olunanın aynı tarihli haciz işlemi gören tüm alacakları ile şikayetçi alacağının garameten paylaşımına ilişkin sıra kararı doğru olduğundan şikayetin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulması üzerine, bozma kararına uyularak, hacizlerin tamamının saatsiz olarak kaydedilmiş olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.