muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3443, Karar No: 2021/6341, Tarih: 07.04.2021

1- Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet,

sanık ... hakkında ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet, sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve Hacı Mehmet’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesi tarafından duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararlarının kaldırılması suretiyle yeniden verilen mahkumiyet ve beraat hükümlerinin tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin suç vasfına, takdiri indirim uygulanmamasına, konut dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşmadığına sanık ... müdafiinin sübuta, vasfa, katılanlar vekilinin sübuta, vasfa, haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve sanık ... hakkında bu fiile yardım suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık ...’ın telefonda tartışıp hakaretleştiği mağdurla görüşmek istemesi üzerine kardeş olan sanıkların birlikte mağdurun evinin önüne geldikleri, burada yeniden tartışma çıkması üzerine mağdur ve ailesinin evden dışarıya çıktıkları, sanıkların mağdurun evinin bahçesinde mağdur ve babasıyla kavga ettikleri, ...’ın mağdurun babasını yanında getirdiği döner bıçağıyla öldürmeye teşebbüs ettikten sonra ... ...’ın çıplak elle kavga ettiği Hacı Mehmet’e yöneldiği, elindeki bıçakla birkaç kez hamle yaptığı, mağdurun bu darbelere bağlı olarak sol el 3,4,5. parmak ve sol omuzda kesiye, 3. derece kemik kırığına neden olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı sanıkların engel bir neden olmamasına rağmen eylemlerine son vererek birlikte olay yerinden ayrıldıkları anlaşılan olayda; sanıklar ile mağdur arasında öldürme kastı oluşturacak derin bir husumet bulunmaması, mağdurun aldığı yaraların niteliği, hedef alınan vücut bölgeleri darbelerin sayısı ve şiddeti, engel bir neden bulunmadığı halde eyleme son verilmesi nazara alındığında sanıkların eylemi ile ortaya çıkan kastlarının yaralamaya yönelik olduğunun kabulü ile TCK’nin 37/1 maddesi kapsamında müşterek fail olarak kasten yaralama suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs ve bu fiile yardım suçlarından hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanıklar müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz gerekçeleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 5271 sayılı CMK’nin 302/2 maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmiş olup sanıklar müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz gerekçeleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 5271 sayılı CMK’nin 302/2 maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Kararın niteliği, ceza miktarı ve temyiz incelemesi dışındaki tutukluluk süresine göre sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/04/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17152, Karar No: 2018/9033, Tarih: 15.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17152 E.  ,  2018/9033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davaya konu olay tarihinde sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen aracın, davacının idaresindeki motorsiklete çarpmasıyla oluşan kazada, davacının ağır biçimde yaralandığını ve tedaviye rağmen iyileşemeyip malul kaldığını, tedavisinin de hala sürdüğünü, zarara neden olan araç ve sürücüsü tespit edilemediği için davalının zarardan sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL. maluliyet tazminatının temerrüt tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 27.07.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle, taleplerini 155.728,67 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davaya konu alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı ile meçhul araçtaki kişiler arasındaki kavga sonucu olay gerçekleştiğinden olayın trafik kazası olarak kabul edilemeyeceğini, zarar trafik kazasından doğmadığı için de davalının zarardan sorumlu olmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla davacının kask takmamasının zararı artırdığı dikkate alınıp tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 116.796,50 TL. tazminatın dava tarihi olan 16.04.2014'ten işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı taraf, meçhul aracın sebep olduğu kazada oluşan yaralanmaya bağlı işgücü kaybı zararı nedeniyle davalıya husumet yöneltmiş; davalı taraf, davacının kask takmayıp zararı artırdığı için müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği savunmasında bulunmuş; mahkeme tarafından da, davalı yanın müterafik kusur savunmasına itibar edilmiş ve kask takmayan davacının zararı artırdığı, ayrıca kazaya karışan meçhul araçtaki 3. kişilerin davacıyı darp etmiş olması nedeniyle zararın muhtemel artış gösterdiği gerekçesiyle, davacı için hesaplanan tazminattan % 15 oranında müterafik kusur indirimi yapılmıştır.

Olay tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun "tazminat miktarının tayini" başlıklı 43. maddesinde (6098 sayılı TBK 51. md); hakimin, tazminatın türü ve kapsamının derecesini, durum ve mevkiinin gereğine ve hatanın ağırlığına göre belirleyeceği belirtilmiş; "Tazminatın tenkisi" başlıklı 44. maddesinde (6098 sayılı TBK 52. md) ise; zarar gören taraf, zarara razı olduğu veya kendisinin eylemi zararın doğmasına ya da zararın artmasına yardım ettiği ve zararı yapan kişinin durum ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakimin, zarar ve ziyan tutarını indirebileceği veya zarar ve ziyanı hüküm altına almaktan vazgeçebileceği açıklanmıştır.

Müterafik kusura ilişkin yasal düzenlemeler gereği, zarar görenin ortak kusuru nedeniyle tazminattan indirim yapılması kabul edilmiş olmakla birlikte; bu sebeple tazminattan indirim yapılabilmesi için, zarar görenin ortak kusurunun bulunması yeterli olmayıp, bu ortak kusurun doğan zarar ile uygun illiyet bağı içinde olması gerekir. Zarar gören için kusur teşkil edebilen durum, eğer zararın doğumu ya da artması bakımından hiçbir illiyet değeri taşımıyorsa, artık müterafik kusur nedeniyle tazminattan indirim yapılması olasılığı kalmayacaktır.

Diğer yandan; zarar görenin kendi ortak kusurlu eyleminin, zararın doğması ya da artmasında etkili olması halinde, bu ortak kusura katlanması ve hak kazanacağı tazminatı indirimli biçimde alması kabul edildiğine göre, 3. kişilerin zararı artıran kusurlu eylemlerinin zarar görene yüklenemeyeceği, bu sebeple tazminattan indirim yapılamayacağı da açıktır.

Somut olayda; davaya konu kazada sağ bacağı kırılan davacının maluliyet oranının tespiti bakımından alınan ve mahkemece de benimsenen 18.06.2015 tarihli uzman bilirkişi

heyeti raporunda, sağ bacağın kırılmasından kaynaklanan "alt taraf periferik sinir paralizisi ve sağ bacaktaki 13 mm'lik kısalma" nedeniyle davacı için maluliyet oranı belirlendiği görülmektedir. Kazada sağ bacağın kırılması ile davacının kask takmadan motorsiklet kullanması arasında illiyet bağı yoktur. Davaya konu kazanın hemen akabinde, kazaya karışan meçhul araçta bulunan 3. kişilerin davacıyı darp etmesi bakımından ise, 3. kişilerin haksız eyleminin sözkonusu olduğu, bu durumun davacının zararı artırmaya yönelik ortak kusuru olarak kabul edilemeyeceği gözetilmelidir.

Açıklanan nedenlerle; zararın doğması ya da artmasında uygun illiyet bağı vasfı bulunmayan kask takmama durumunun, tazminattan indirim gerektiren müterafik kusur teşkil etmeyeceği; dava dışı 3. kişilerin haksız eylemi niteliğinde olan darp olayı davacıdan kaynaklanmadığı için, bu durumun da davacı bakımından müterafik kusur teşkil etmeyeceği dikkate alınmak suretiyle, alınan raporla saptanan tazminattan müterafik kusur indirimi yapılmadan tazminata hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve hatalı gerekçeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6434, Karar No: 2015/19986, Tarih: 25.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6434 E.  ,  2015/19986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup, suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan hazinenin, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceğinden; hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21402, Karar No: 2012/28155, Tarih: 24.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21402 E.  ,  2012/28155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan Türk Telekominikasyon A.Ş. ve ... İşletme Müdürlüğü hakkındaki davanın reddine, TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net fındık gelirine göre değer biçilmesinde ve enerji nakil hattı altında kaldığı için kesilen ağaçların bedelinin tespiti ile Tedaş Genel Müdürlüğünden tahsiline ve davalılardan Türk Telekominikasyon A.Ş. ile ... İşletme Müdürlüğü hakkında açılan davaların ise reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazda davacı paydaş olduğu halde, tam paya göre karar verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının birinci bendindeki (2.952,60) rakamının çıkartılmasına, yerine (2.214,45) rakamının yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının birinci bendinin ikinci fıkrasındaki (davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına tapuya tesciline) kelimelerinden önce gelmek üzere (davacının 9/12 payı oranında) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğünden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11811, Karar No: 2018/7449, Tarih: 22.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11811 E.  ,  2018/7449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının nakil sırasında düzenlenen maaş nakil ilmühaberinde yapılması gereken ek ödemelerin ilave edilmediği, maaş nakil ilmühaberinin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi ve 406 sayılı Yasanın ek 29 ve 9. maddelerine uygun düzenlenmediğinin tespiti ile maaşına esas olmak üzere bildirilen ücrete belirlenen ek ödemenin eklenerek yeniden düzenlenmesi ve kuruma bildirilmesi ile davalı kurumda çalışmış olduğu süreler içinde mahrum bırakıldığı denge tazminatı ve ek ödemelerin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 399 sayılı KHK hükümlerine göre çalışmaya devam ettiği,davacının 406 sayılı Yasanın ek-29. ve 4046 sayılı Yasanın 22. maddesine göre Devlet Personel Başkanlığı'na bildirildiği, davacının maaş ilmühaberinin yasaya uygun olarak tanzim edildiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu,Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı,buna göre nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.