muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6963, Karar No: 2021/13894, Tarih: 13.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6963 E.  ,  2021/13894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31/01/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 29/01/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde gündüz vakti sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleşen olayda, 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/1 ve 31/3. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 20/05/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 13/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5032, Karar No: 2021/2807, Tarih: 04.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5032 E.  ,  2021/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 2. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/220 E. - 2019/583 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş; bu karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 1091 ada 34 ve 35 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve aynı Kanunun 11/son maddesi uyarınca taşınmazların niteliği, tamamının yüzölçümleri, geometrik durumları ve enerji nakil hattı güzergahları dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5135, Karar No: 2019/13633, Tarih: 26.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/5135 E.  ,  2019/13633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmedilmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2 maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen ve hükme esas alınacak yeterlilikte olmayan 25.06.2015 sağlık kurulu raporu ile yetinilerek, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Mağdur hakkında Antalya Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 31.03.2015 tarihli raporda, “Yüzde sabit iz açısından değerlendirilmek üzere kişinin olay tarihinden en az 6 (altı) ay geçtikten sonra Şube Müdürlüğümüze müracatının gerektiği” belirtildiği halde bu hususta rapor aldırılmadığı anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilerek yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3) Akıl hastalığı nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’nin 32 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/3-a maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilen sanığa yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5330, Karar No: 2015/12630, Tarih: 17.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/5330 E.  ,  2015/12630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/392984

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2011

NUMARASI : 2009/1181 (E) ve 2011/457 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının sanıklar M.. G.. ve M.. S.. hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek, sanık M.. G.. hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile sanık M.. S.. hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Sanıkların savunmalarında atılı suçları işlemediğini beyan etmeleri, yakalama tutanağında güvenlik görevlilerinin başka bir soruşturma dosyası nedeniyle bir adrese gittiklerinde bir şahsın kaçtığını ve kaçarken de sert bir cismin yere düşme sesini duyduklarını, sesin geldiği yerde katılanın evinden çalınan suça konu tabancanın bulunduğunu ve aynı yerde sanık M.. S..’nin yakalandığının belirtilmesi, sanık Mehmet’in savunmasında güvenlik görevlilerinin geldiklerinde kaçan şahsın diğer sanık M.. G.. olduğunu ve kendisini tabanca ile tehdit ettiği sırada güvenlik güçlerinin geldiğini beyan etmesi karşısında, sanık Mehmet’in soyut iddiası dışında sanık Murat’ın, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre de sanık Mehmet’in mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı nazara alınarak sanıklara atılı suçlardan beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. G.. ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1307, Karar No: 2012/9829, Tarih: 04.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/1307 E.  ,  2012/9829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 04/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19198, Karar No: 2013/21602, Tarih: 17.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/19198 E.  ,  2013/21602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHBAR OLUNANLAR:1-Melahat Mutış 2-Hidayetü Canbulat 3-Nurettin Canbulat 4-... Canbulat 5-Nezahat Moğulkoç vekili avukat Oğuz Büyktanır

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, taraflar arasında imzalanan protokol gereğince ... İlçesi 27873 ada 10 nolu parselde yapılacak binanın yapı kullanma izin belgesi alınmasından itibaren 3 ay içinde davalının 20.000.00 TL ödemeyi taahhüt ettiğini, 20.02.2007 tarihli protokolde kararlaştırılan edimlerini yerine getirmesine rağmen davalının ödeme yapmadığını, taahhüt edilen paranın tahsili için icra takibi yapıldığını, davalının aleyhine yapılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, takibe dayanak yapılan protokolü imzaladığını hatırlamadığını, ... İlçesi 27973 ada 10 nolu parselde payının olmadığını, arsa sahipleri ile davacı arasında 27.03.2007 tarihinde sözleşme imzalandığını, sözleşmeden önce imzalandığı iddia edilen protokolde sözleşmeye bir atıf yapılmadığını ve iddiaların sebepsiz zenginleşmeye yol açacak nitelikte olduğunu savunarak haksız olarak açılan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, taraflar arasında düzenlenen protokolle davalının borç altına girdiğini, protokol altındaki imzayı kabul ettiğini ve kararlaştırılan edimlerini yerine getirmediğini iddia ederek eldeki davayı açmıştır. Davalı, protokolü imzaladığını hatırlamadığını, arsa maliki olmadığını, protokolden sonra arsa sahipleriyle sözleşme yapıldığını ve sorumluluğun arsa sahiplerine ait olduğunu savunmuştur. Mahkemece davalının taşınmazda malik olmadığı, arsa malikleri ile davacı arasında sözleşme yapıldığı ve arsa sahiplerinin davalıya vekalet veya temsil yetkisi vermediği

gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında imzalanan ve imzası açıkça inkar edilmeyen 20.02.2007 tarihli protokolde " ... imarın 27973 Ada 10 nolu parselinde yapılacak binanın yapı kullanma izin belgesi alındığı tarihten 3 ay sonra ... 'ne 20.000 YTL mimar ... nezaretinde ödeyecektir. Bu yukarıdaki yazılı mebla arsa sahipleri ile yapılan paylaşma sonucunda müteahhitin alacağı rakamdır" şeklinde düzenleme yapılmıştır. Protokolün bu hükümlerine göre davalı taşınmazın yapı kullanma izin belgesi alınmasından itibaren 3 ay içinde 20.000.00 TL ödemeyi taahhüt etmiştir. Bu taahhüt ile ilgili olarak başka bir şart düzenlenmemiş ve başka bir sözleşmeye atıf yapılmamıştır. Davacı, geçerli olan protokol gereğince kararlaştırılan edimlerini yerine getirmiş olup davalı protokol gereğince taahhüdünden sorumludur. Hal böyle olunca; davalının imzalanan protokol gereğince sorumlu olduğu gözetilerek açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşünce ve yanlış gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16486, Karar No: 2022/7544, Tarih: 09.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/16486 E.  ,  2022/7544 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2018 tarih ve 2017/222 - 2018/161 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla beraber örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : Sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 220/7-2. cümle, 62, 53, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Tüm dosya kapsamına göre; sanığın silahlı terör örgütüne üye olmamakla beraber örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre yardım suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik yok ise de; sanığın temyiz aşamasında etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğini bildiren 20.09.2022 tarihli dilekçesinde örgütle irtibatına ilişkin bilgiler vermek istediği nazara alındığında, gerekirse yeniden ifadesi alınmak suretiyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinin 4. fıkrasının 2. cümlesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise;

a) Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddesi olan TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddelerinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığa silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanunun 5/1. maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

c) Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken tayin edilen temel ceza üzerinden önce TCK’nın 220/7. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim uygulandıktan sonra 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilip sonrasında 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi gereğince artırım yapılması suretiyle 1 yıl 18 ay hapis cezasına, akabinde TCK’nın 62. maddesi uygulanmak suretiyle 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama sırasında hata yapılmasının yanısıra fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10087, Karar No: 2012/6268, Tarih: 05.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10087 E.  ,  2012/6268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14739, Karar No: 2018/21061, Tarih: 04.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14739 E.  ,  2018/21061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 1994-2011 yılları arası kasap olarak çalıştığını, işverence ödenmeyen ücret ve ikramiye alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir..

Temyiz:

Karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 194. maddesinde, somutlaştırma yükü düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrası uyarınca, taraflar dayandıkları vakıaları, ispata elverişli bir şekilde somutlaştırmakla yükümlüdür. Madde gerekçesinde, maddenin ihdas amacının, uygulamada genel geçer ifadelerle somut vakıalara dayanmadan davaların açılıp yürütülmesinin önüne geçmek olduğu belirtilmiştir. Gerekçenin devamında, "Bir davada, ispat faaliyetinin tam olarak yürütülebilmesi, mahkemenin uyuşmazlığı doğru tespit ederek yargılama yapabilmesi, karşı tarafın ileri sürülen vakıalara karşı kendini savunabilmesi için, iddia edilen vakıaların açık ve somut olarak ortaya konulması gerekir. Genel geçer ifadelerle, somut bir şekilde ortaya koymadan iddia veya savunma amacıyla vakıaların ileri sürülmesi durumunda, yargılamanın sağlıklı bir şekilde yürütülmesi mümkün olmayacağı gibi, vakıaların anlaşılması için ayrıca bir araştırma yapılması ve zaman kaybedilmesi söz konusu olacaktır. Taraflar, haklarını dayandırdıkları hukuk kuralının aradığı koşul vakıalara uygun, somut vakıaları açıkça ortaya koymalıdırlar. Bu vakıaların somut olarak ileri sürülmesi, ilgili taraf için bir yüktür; bu yükü yerine getirmeyen sonuçlarına katlanacaktır." şeklindeki ifadelere yer verilerek somutlaştırma yükünün anlam ve önemi vurgulanmıştır.

Davacının dilekçesinde talebine dayanak yaptığı bazı iddialar (vakıalar) olmakla birlikte, bunlar somut ve açık değilse, o zaman somutlaştırma yükünün yerine getirilmemesinden söz edilmelidir. Somutlaştırma yükü yerine getirilmeden ne karşı tarafın sağlıklı savunma yapması ne de sağlıklı bir hüküm verilmesi mümkündür. Çünkü, karşı tarafın hukukî dinlenilme hakkının gereği olarak açıklama ve ispat hakkını kullanabilmesi için, öncelikle kendisine yöneltilen iddialar hakkında tam olarak bilgilenmesi zorunludur (m. 27). Keza, hükümde nelerin yer alması gerektiğini belirten Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297 gereğince, tarafların iddia ve savunmalarının, uyuşmazlık noktalarının, hükmün dayandığı ve sabit görülen vakıların, tam olarak gösterilmesi aranmaktadır (m. 297/1-c). Somut vakıalar olmadan, hâkimin sağlıklı ve somut bir karar vermesi de mümkün değildir.

Davanın dayanağı olan vakıaların soyut olarak gösterilmesi yetmez, bu vakıaların ispata elverişli şekilde zaman, mekan ve içerik olarak somutlaştırılması zorunludur. Somutlaştırmak, bir iddiayı, zaman, mekân, kişi, oluş şekli gibi unsurlarıyla algılamaya, anlamaya, tartışmaya, ispata elverişli şekilde ortaya koymaktır. Vakıaların somutlaştırılmasından sonra, karşı tarafça savunma yapılabilir ve mahkemece bir vakıa tam olarak algılanabilir, ispat faaliyeti yürütülebilir ve vakıa üzerinde inceleme ve tartışma yapılarak karar verilevilir (Atalay, s. 31 vd.; Pekcanıtez/Atalay/Özekes, s. 665). Soyut ve genel ifadelerle dilekçe yazmak, tarafın kendi bilmediği bir şeyi karşı tarafın bilmesini ve mahkemenin de talepte dahi bulunanın bilmediği, somut olarak ileri sürmediği, belirsiz bir şeyden sonuç çıkarmasını beklemek anlamına gelir ki, bu durum hukuk kuralları bir yana mantık kurallarıyla da bağdaşan bir durum değildir. Yargıtay’ın yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere, dava malzemesini getirmek tarafların, hukuku uygulamak mahkemenin işidir. Taraflar dava malzemesini eksik değil, tam olarak getirmek durumundadırlar. Unutmamak gerekir ki, talebin tam tespit edilemediği belirsiz alacak davasında dahi, talep konusu belirsiz olsa dahi, Kanun hukuki ilişkinin belirtilmesini zorunlu kılmıştır (HMK m. 107). Çünkü, kişi, belirsiz ve bilinmeyen bir hukukî ilişki ve vakıadan hareketle bir talepte bulunamaz.