muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/32521, Karar No: 2013/3670, Tarih: 07.02.2013

IV- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yukarıda açıklanan gerekçelerle yerinde görüldüğünden, tehdit suçundan sanık ... hakkında, Akhisar 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen, 15/02/2012 tarihli ve 2011/167 esas, 2012/140 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1- Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, mahkemesince cezanın alt sınırdan takdir edildiği de gözetilerek, sanık hakkında TCK'nın 106/1-ikinci cümlesi uyarınca, adli para cezasına ilişkin gün biriminin alt sınırının 30 gün olarak belirlenmesine,

2- TCK’nın 62/1. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılarak 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3- TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca gün üzerinden belirlenen cezanın, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın sonuç olarak 500 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17162, Karar No: 2012/20660, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17162 E.  ,  2012/20660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7873, Karar No: 2020/4100, Tarih: 16.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7873 E.  ,  2020/4100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.01.2019 gün ve 2018/288 Esas, 2019/35 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak müsnet suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdure ile ağabeyi olan sanık arasında husumet bulunduğuna dair mağdurenin ablası ve sanığın da kız kardeşi olan tanık ...’nın anlatımları, mağdurenin beyanlarını destekleyen İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 04.04.2018 günlü "hymenin anüler ve esnek yapıda fevhasının 3 cm olduğu ereksiyon halinde penisin ve benzeri cesametteki cismin yırtılmaksızın duhülüne müsait olduğuna, hymende eski ya da yeni travmatik bulgu saptanmadığına" yönündeki raporu, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 04.07.2019 gün ve 2019/787 Esas, 2019/1014 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın atılı suçtan TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin en seri biçimde mahalline bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.10.2020 tarihinde Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı oy)

KARŞI OY

Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2019 gün ve 2018/288-2019/35 Esas-Karar sayılı ilamının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucu hükmün kaldırılarak sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine dair kararın sanık müdafi ve katılan vekili tarafından yapılan temyiz talebi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesince yapılan inceleme sonunda 16.10.2020 gün ve 2019/7873-2020/84446 karar sayılı ilamıyla “Delil yetersizliğinden” bozulmasına karar verilmiştir.

Sayın Daire çoğunluğu ile ihtilafımız subut noktasındadır.

Sayın Daire çoğunluğu ile ihtilafımız subut noktasındadır.

Ceza yargılamasının esas amacı maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Bu bakımdan hakim davayı muhakeme kuralları gereğince huzurunda görecek, olayı ilk günkü haline götürecek bu konuda yüz yüzelik ilkeleri gereğince sanık ile mağduru dinleyecek ve gözlemleyecek, elde ettiği delillerle vicdani kanaati ile hüküm kuracaktır. Delil tüm davalarda hükme ulaştıracak kurucu unsurdur. Bu bakımdan en hassas suçlar cinsel istismar ve cinsel saldırı suçlarıdır. Bu suçlarda mağdur ile sanık arasında geçen eylem genellikle yapısı gereği tanık olmadan ve bariz delil bırakılmadan işlenen suçlardır. Bu açıdan Yargıtayca davanın temelini oluşturan delillerden en önemlileri, mağdur beyanı, doktor raporları, psikolojik inceleme evrakları, sanık ... mağdurun bulundukları çevre, aralarındaki yakınlık ve husumet incelemeleri olarak kabul edilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi gereğince kararlarına uyulması gereken Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin inceleme kriterlerinde ise; mağdurenin beyanları çok önemli görülmüş, beyanlarını ana delil olarak kabul etmiş davayı gören mahkemeye ise bunu test etme yükümlülüğü yüklemiştir. (P.S/Almanya kararı 04.09.2011)

Yine, AİHM’sinin “M.C/Bulgaristan” davasında belirttiği gibi taraf devletlerin tecavüzü cezlandırma ve bu vakaları soruşturmak yönünde AİHS. 13. maddesi gereğince pozitif yükümlülüğü vardır. Cinsel şiddetin doğrudan kanıtlarının mevcut olmadığı hallerde yetkili makamlar tüm olguları incelemeli ve olayları çevreleyen koşulları değerlendirerek karara ulaşmalıdırlar. Bu bağlamda tecavüz, saldırı ve istismarın sadece fiziksel bulguları değil, psikolojik bulguları da dikkate alınmalı, mağdurun olay anlatımı ağırlıklı olarak değerlendirilmeli, bu değerlendirme esnasında; mağdur eylemlerine değil, fail eylemlerine odaklanmalı, mağdurun yaşadığı travmaya bağlı psikolojik durumunu gözönünde bulundurulmalı, mağdurun travmaya bağlı tutarsız, karmaşık yahut eksik anlatımı olabileceğini gözeterek ayrıntılarda değil genel olay örgüsünde tutarlılık aramalı ve mağdurun olayın tek tanığı olduğunu unutmamak önemlidir, açıklaması yapılmıştır.

Avrupa Topluluğu Adalet Divanı (ATAD) “Şükran Aydın/Türkiye kararında ise; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 13. maddesi uyarınca tecavüz (saldırı/istismarı) iddialarıyla ilgili eksiksiz bir soruşturmanın, bağımsız tıp uzmanlarınca yapılacak pisikolojik muayeneyi de içermesi gerektiğini öncelikle belirtilmiştir.

Avrupa Topluluğu Adalet Divanı (ATAD) “Şükran Aydın/Türkiye kararında ise; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 13. maddesi uyarınca tecavüz (saldırı/istismarı) iddialarıyla ilgili eksiksiz bir soruşturmanın, bağımsız tıp uzmanlarınca yapılacak pisikolojik muayeneyi de içermesi gerektiğini öncelikle belirtilmiştir.

Öte yandan tanıdık kişiler (akraba, komşu, öğretmen, iş arkadaşı, amir v.b) tarafından gerçekleştirilen cinsel istismar ve saldırı vakalarında, mağdurların bu kişilerle olan geçmiş ilişkileri, yakınlık düzeyleri olay öncesi ilişkilenme biçimleri ve daha sonra mağdur ile aynı çevrede kalmaya devam etmeleri, sebebiyle ivedi biçimde şikayette bulunmamaları mağdurun aleyhine yorumlanmamalıdır. Çünkü bu kişiler hakkında yasal müracaatta bulunma konusunda tereddüt yaşadıkları ve yabancı failler konusunda gösterdikleri kararlılıkları kimi zaman gösteremedikleri bilinen bir gerçeklik olarak kabul edilmiştir.

Yukarıda Yüksek Yargıtay ve AİHM’since uygulama kriterleri mevcut davaya tatbikine gelince;

İddia, sanık savunması, mağdur anlatımları, müşteki anlatımları, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre;

25.11.2000 doğumlu mağdure ... ile sanık ...'ın kardeş oldukları, aynı evde yaşadıkları, sanığın kız kardeşi olan mağdureyi 4-5 yaşlarından başlayarak vücuduna cinsel amaçlı dokunmaya, göğsünü, cinsel organını ve vücudunu ellemeye başladığı, sanığın bu eylemlerini her fırsatta ve mağdure ile yalnız kaldıkları sırada genelde evde kimsenin olmadığı sıralarda yaptığı, önceleri bu hareketlerini mağdurenin kıyafetleri üzerindeyken yaptığı ancak mağdurenin 6-7 yaşlarında olduğu dönemlerden başlayarak sanığın mağdureye karşı cinsel istismar eylemlerini arttırmaya ve yoğunlaştırmaya başladığı, sanığın kızkardeşi olan mağdureye 6-7 yaşlarından başlayıp 13-14 yaşlarına kadar vajinal yoldan organ sormak suretiyle nitelikli istismarda bulunduğu, mağdurenin beyanına göre en son 8. sınıfa giderken bu eylemini gerçekleştirdiği, sanığın eylemini gerçekleştirirken kız kardeşi olan mağdureye ağzını kapatarak cebir uygulayıp eylemlerini gerçekleştirdiği, mağdurenin maruz kaldığı eylemlere direnmesine rağmen sanığın bu direnci makul ölçüde cebir uygulayarak bertaraf ettiği, mağdurenin 13-14 yaşlarından sonra sanık olan abisinden sürekli olarak kaçtığı, evde yalnız başlarına kalmamaya dikkat ettiği, 80. Yıl Cumhuriyet Anadolu Lisesi 12. sınıf öğrencisi olan mağdurenin yaşadıklarına dayanamayarak başından geçen olayları 14.03.2018 tarihinde rehber öğretmenine anlattığı, rehber öğretmenin olayla ilgili olarak tutanak düzenleyip durumu güvenlik güçlerine bildirdiği ve olayın bu şekilde ortaya çıktığı anlaşılmıştır.

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun 04.04.2018 tarih ve 1027 sayılı raporunda "litotomi pozisyonunda kolposkopi eşliğinde yapılan genital muayenede, hymenin anüler yapıda olduğu, duvarlarının orta yükseklikte ve esnek yapıda olduğu, fevhasının 3 cm olup ereksiyon halindeki penis ve benzeri cesametteki cismin yırtılmaksızın duhulüne müsait olduğu, eski yada yeni tramvatik bulgu saptanmadığı, mağdurede olaydan kaynaklanmış tramva sonrası stres bozukluğunun tespit edildiğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmediğini, beyan etmiş ise de, mağdurenin aşamalardaki birbiri ile uyumlu değişmeyen beyanları, mağdurenin abisi olan ve aynı evde yaşayan sanığa iftira etmesini gerektirecek nitelikte herhangi bir hayatın olağan akışına uygun kabul edilebilir bir nedenin bulunmaması, gözetildiğinde, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yöneliktir. Fail dosya kapsamındaki incelemelere göre ensest ilişkiye ilgi duymaktadır.

Olayın intikali tabidir. Tahsil gören mağdurların genelde bu tip aile içi istismarları kendilerine yakın buldukları aile ile yakınlığı bulunmayan rehber öğretmenlerine açıkladıkları bilinmektedir. Mağdurumuzda bu durumu öğretmenine anlatmıştır.

Mağdurenin beyanları zaman ve mekan gösterecek kadar nitelikli olup olay örgüsüne uygundur. Anlatımlarında çelişki bulunmamakta istikrarlı olarak devam etmiştir. Olayın tek tanığı olmasına karşın olayın antalımında çelişki tespit edilememiştir.

Mağdurenin psikolojik incelemesinde; olaydan etkilenme sonucu travma sonrası stres bozukluğu tespit edilmiştir. Eğer olay kurgu olsaydı, psikolojik rahatsızlığın tespit edilmesinin mümkün olması bilimsel olarak imkansızdır.

Yüksek 14. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğu mağdurenin cinsel bölgesinde yapılan incelemeyi esas alarak delil yetersizliğine kanaat getirmiş ise de; aslında bu rapordaki bilgiler mağdureyi doğrulamaktadır. Çünkü mağduredeki fevha açıklığı gözetildiğinde bu açıklıktaki bir kızlık zarının yırtılmaması mümkündür. Her ilişkide kızlık zarının yırtılması beklenemeyeceği gibi, suçta böyle bir unsurda söz konusu değildir. Bununla birlikte mağduredeki fevha açıklığının yüksek olması bu çapta organ girişinin zara zarar vermeden yapılmasını mümkün kılmaktadır.

Bu itibarla istinaf mahkemesinin kararı dosya kapsamına uygun olduğundan isabetli olup, onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/10857, Karar No: 2012/13422, Tarih: 24.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10857 E.  ,  2012/13422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .... tarafından, davalı ... Aktan aleyhine 21/01/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 24/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4283, Karar No: 2014/7799, Tarih: 03.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4283 E.  ,  2014/7799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2010 (Ek Karar: 26.05.2013)

NUMARASI : 2006/817-2010/1470

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 30.01.2014 gün ve 2013/8821 Esas, 2014/591 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı tasfiye memuru M.. K.. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kooperatifin tasfiye halinde olup üyelerine tahsis işlemini yapıp ferdileşmeye geçtiğini, üyelerin tapularının verildiğini, ancak müvekkiline halen tapusunun verilmediğini, müvekkiline başta tahsis edilen D Blok 5 numaralı dairenin tapusunun iptal ve davacı tescili amacıyla açılan dava sırasında, davalı kooperatifin B-1 Blok 1. normal katta 98 numaralı bağımsız bölümü tahsis ettiğini, ancak dava tarihine kadar bu dairenin de tapusunun verilmediğini ileri sürerek, B-1 Blok 1. normal katta 98 numaralı bağımsız bölümün davacı adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde dava tarihindeki rayiç bedelinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı adına sonradan tahsis edilen yerin ortak alan ve rayiç değerinin 85.000,00 TL olduğu gerekçesiyle anılan meblağın tahsiline dair verilen karara ilişkin temyiz istemi yerel mahkemece reddedilmiş, bu kararın davalı vekilince temyiz istemi üzerine, Dairemizin 30.01.2014 tarih ve 2013/8821 E., 2014/591 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı tasfiye memurları karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı adına sonradan tahsis edilen yerin ortak alan ve rayiç değerinin 85.000,00 TL olduğu gerekçesiyle anılan meblağın tahsiline dair verilen karara ilişkin temyiz istemi yerel mahkemece reddedilmiş, bu kararın davalı vekilince temyiz istemi üzerine, Dairemizin 30.01.2014 tarih ve 2013/8821 E., 2014/591 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı tasfiye memurları karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Dosyanın incelenmesinden; davalı kooperatifi temsilen Av. S.. Ü..’in duruşmalara katıldığı, 08.12.2009 tarihli dilekçe ile vekillikten istifa ettiği, bu istifa dilekçesinin davalı kooperatif tasfiye memurlarına tebliğ edildiği, 21.10.2010 tarihinde 85.000,00 TL’nin tahsiline karar verildiği, bu kararın tasfiye memurlarına tebliğ edildiği, tasfiye memurları olan M.. K.. ve Y.. Ö..’in 01.03.2011 tarihinde şahsen (kooperatif tasfiye memuru olarak değil) verdikleri vekaletnameye dayalı olarak Av. S.. Ü..’in kararı temyiz ettiği, bu duruma vurgu yapılarak Dairemizce dosyanın geri çevrildiği, geri çevirme kararı sonrasında davalı kooperatif tasfiye memurlarınca vekalet verilmediğinden bahisle 26.05.2013 tarihinde davalı kooperatifin temyizden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, bu kararın davalı kooperatifin vekilliğinden istifa eden Av. S.. Ü..’e tebliğ edildiği ve temyizi üzerine de Dairemizin 30.01.2014 tarih ve 2013/8821 E., 2014/591 K. sayılı ilamı ile onandığı, onama kararımızın ise yine istifa eden Av. S.. Ü..’e tebliğ edildiği, bu tebliğ üzerine onama kararından haberdar olduğu anlaşılan tasfiye memurlarından M.. K.., tasfiye memurluğundan 22.01.2003 tarihinde istifa eden S.. Y.. ile birlikte imzaladıkları dilekçe ile karar düzeltme isteminde bulundukları, tasfiye memurlarından Y.. Ö..’in ise vefat ettiği anlaşılmıştır.

Tüm bu hususlar nazara alındığında Av. S.. Ü..'e yapılan tebilgatların geçersiz olduğu, tasfiye memurlarına yapılacak tebligatla kararın temyiz edilebileceği anlaşıldığından,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;

a)Dairemizin 30.01.2014 tarih ve 2013/8821 E., 2014/591 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına,

b)Davalı kooperatif tasfiye memuru M.. K..’ın sunduğu karar düzeltme dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabul edilip incelenmesine karar verilmiştir.

Davalı tasfiye memuru M.. K..’ın temyiz itirazları incelendiğinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı kooperatif tasfiye memuru M.. K..’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif tasfiye memuru M.. K..’ın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda alınan onama harcının temyiz eden davalı kooperatif tasfiye memuru M.. K..'dan alınmasına, karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5883, Karar No: 2020/8377, Tarih: 14.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5883 E.  ,  2020/8377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/3 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...’in yerel mahkeme aracılığıyla, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 03/12/2020 tarihli dilekçe ile davanın tarafları arasında sulh gerçekleştiğini, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesini talep ettiği,dilekçe ekinde “Protokol” başlıklı belgenin sunulduğu görülmüştür. Bu durumda Mahkemece B.K. ve HMK hükümlerine göre "protokol" başlıklı belge incelenip değerlendirilerek sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine anlaşılmakla yerel mahkemece sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10711, Karar No: 2007/15021, Tarih: 22.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10711 E.  ,  2007/15021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 132 ada 308 parsel sayılı 1.081,47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1937 tarih 517 ve 677 yazım numaralı vergi kayıtları uygulanarak tarla niteliği ile ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, askı süresi içinde ... adına tespit edilen 140 ada 308 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile Kadastro Mahkemesine dava açmış, davanın devamı sırasında 132 ada 308 parseli dava ettiklerini belirten ıslah dilekçesi vermiştir. Mahkemece, ... mirasçıları davaya dahil edildikten sonra ıslah tarihi itibariyle 132 ada 308 parselin tutanağı kesinleştiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş, taraflarca temyiz edilmeksizin 04.11.2004 tarihinde kesinleşmiştir. Kadastro Mahkemesince dava dosyası 22.11.2004 tarihinde üst yazı ile Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece, Orman Yönetiminin görevsizlik kararın kesinleşmesinden itibaren 10 günlük süre içinde görevli mahkemeye veya Kadastro Mahkemesine başvurmadığı, dava dosyasının Kadastro Mahkemesince üst yazı ile gönderildiği gerekçesi ile H.Y.U,Y.’nın 193. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.