muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9884, Karar No: 2015/10536, Tarih: 01.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/9884 E.  ,  2015/10536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Davacı aslen ... şirketinde 17.05.2011 tarihi itibari ile Yönetim kurulu Üyeliğinin sona erdiğini, şirkette hiç bir zaman aralığınıda temsil ve ilzam yetkisinin bulunmadığını, buna göre davalı Kuruma karşı borçlu olmadığının tespiti ile maaşına yapılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada ilamında belirtildiği şekilde, davacının maaşına haksız şekilde haciz uygulandığı ve maaşından kesinti yapıldığı, yetkilisi bulunmadığından ödeme emrine konu edilen prim borcundan da sorumlu olamayacağı, kanaatiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anonim şirketlerde Yönetim Kurulu üyelerinin kuruma karşı prim borçlarından sorumluluğu hususunu 5510 sayılı Yasanın Yürürlüğe girmesinden önceki ve sonraki dönem bakımından ayrı ayrı değerlendirmek gerekecektir.

01.10.2008 tarihinden önce tahakkuk eden prim borçları nedeniyle davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 80/11. maddesinde; “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar” hükmü öngörülmüştür. Anılan madde hükmüne göre, tüzel kişiliği haiz bir Özel kuruluşta görev yapan bir kişinin primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olabilmesi için; primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili, üst düzey yöneticisi olması zorunludur.

Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca; bir anonim şirketin idare ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak, yetkili idare meclisince yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda; anonim şirket yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin idare veya mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan, karar organında yer almayan kişilerin işveren

ile birlikte müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

ile birlikte müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

506 sayılı Kanun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup, 01.10.2008 tarihinden sonra tahakkuk eden prim borçları hakkında 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi ile, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” şeklinde düzenlenme getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan yönetim kurulu üyelerinin primlerin ödenmesinden işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtilmiştir.

Müteselsil borçlulukta alacaklı, alacağının tamamını veya bir kısmını karşısındaki borçlulardan dilediği birinden isteyebilmek imkânına sahip bulunduğu gibi, borçlular da alacaklıya karşı borç sona erinceye kadar hep birlikte sorumlu olmakta devam ederler. Borçlulardan birinin borç ödemeden aciz haline düşmesinin veya iflas etmesinin alacaklı için her hangi bir tehlikesi yoktur; zira diğer borçlulardan her biri borcun tamamını ifa etmek yükümlülüğü altında bulunmaktadır. Müteselsil borçluluk alacaklıya, borçluların içinden ödeme gücü en yüksek olanı seçerek edimin tamamını ondan isteyebilme yetkisini tanır.

Bu yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; taraflar arasında, davaya konu dönemde davacının, Kuruma prim ve ferileri borcu olan şirkette 30.06.2010-17.05.2011 tarihleri arasında yönetim kurulu üyesi olduğu konusunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığı anlaşılmakta olup, yukarıdaki açıklamalar ışığında 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü sonrası bakımından Yönetim Kurulu üyesi olduğu ve ödeme emirlerine konu prim borçlarından, 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi gereğince davacının sorumlu olduğu, bu kapsamda davacı adına düzenlenen ödeme emri nedeniyle yersiz ödemelerin söz konusu olmadığı, açıklanan nedenlerle davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20834, Karar No: 2014/8721, Tarih: 29.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20834 E.  ,  2014/8721 K.**

* YAĞMA

* TEHDİT

* YARALAMA

* SUÇ VASFI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 50

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 86

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 106

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 149

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 20.09.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü yakınanın iş yerine gelen sanığın yakınandan para istediği, olumsuz cevap alması üzerine 'sen bana para vermiyor musun, o zaman bundan sonra kendine dikkat et, dışarda yanlız gezme, boş gezme' diyerek ayrıldığı, kısa bir süre sonra tekrar gelip, yakınana hitaben "sen bana para veriyor musun, vermiyor musun" deyip, elindeki bıçakla saldırıp, yakınanı yaraladığının anlaşılması karşısında, suç vasfının tayininde hataya düşülerek, eylemin yağma suçunu oluşturmasına rağmen, yazılı şekilde tehdit ve yaralama suçlarından hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında hakaret suçundan verilen 11 ay 20 gün süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrildiği ancak belirlenen sürenin verilen ceza miktarını geçemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrildiğinin anlaşılması karşısında, aynı Yasanın 53.maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4-Hüküm tarihinden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddeleri uyarınca sanığın mala zarar verme ve hakaret suçları için değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. K.. savunmanı ve katılan M.. Ş.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5683, Karar No: 2006/6898, Tarih: 26.09.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5683 E.  ,  2006/6898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması ise bir kısım davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av......ile davacı Vek.Av..... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi olarak kabulünde ve yöntem olarak değerinin tespitinde bir isabetsizlik yok ise de bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-İlçe Tarım Müdürlüğünün 24.2.2006 gün ve 236 sayılı yazısında tarımsal sulama yapılmayan alanlarda münavebeye alınan ürünler içerisinde haşhaş ürününe yer verilmemiştir. Uygulamada da haşhaş ürünü ancak sulu tarım arazilerinde ekilebildiğine göre kuru tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde münavebeye haşhaş ürününün de dahil edilmesi,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı v.b.) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken, bilirkişi kurul raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %6,5 olarak kabulü,

3-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasına ve çeşitli giderler adı altında giderler dahil edilerek hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

4-Buğday, arpa ve nohut samanının dekar başına verimini ve kg/satış fiyatını gösterir veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmemesi, bu suretle bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Somut olayda ise, üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasına ve çeşitli giderler adı altında giderler dahil edilerek hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

4-Buğday, arpa ve nohut samanının dekar başına verimini ve kg/satış fiyatını gösterir veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmemesi, bu suretle bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4303, Karar No: 2023/3552, Tarih: 07.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/4303 E.  ,  2023/3552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 1993/60 E., 1999/59 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay 7. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında ... ili, ... ilçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan 1256 parsel ... 226.400,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, komşu 1012 parsel ... taşınmazın tapu ve vegi kaydının miktar fazlası olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiş; bu tespite ... ... ve müşterekleri, ... ve ... ..., ... ... ve ... ... tarafından itiraz edilmesi üzerine Kadastro Komisyonu'nun 07.05.1979 tarihli kararı ile itirazların reddine ve taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir.

2. Davacı ... ... ve müşterekleri dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın kendilerine irsen intikal yoluyla kaldığını ve 80 yılı aşkın süredir zilyetliklerinde olduğunu ileri sürerek, taşınmaza ilişkin kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adlarına tescilini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevabında, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.11.1989 tarihli ve 1980/328 Esas, 1989/486 Karar ... kararı ile taşınmazın Mart 1307 Yoklama ve 4 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın ölü oldukları tapu kaydının beyanlar hanesinde gösterilmek sureti ile ... oğlu ... ... evlatları ... ... ve ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (7). Hukuk Dairesinin 20.01.1993 tarihli ve 1990/5163 Esas, 1993/132 Karar ... ilamıyla, araştırma, inceleme ve uygulamanın hüküm vermeye yeterli bulunmadığı, tespite esas tapu kaydının komşu 1012 parsel ... taşınmaza revizyon gördüğü ve tapu kaydının revizyon gördüğü taşınmazın miktarından az olduğu, bu kapsamda tapu kaydının her iki taşınmazı tümüyle çevrelediği belirtilerek hüküm kurulmakla birlikte tapu kaydında yazılı sınırların taşınmazları bütünüyle çevreleyip çevrelemediği, hudutlarında açık kısım kalıp kalmadığının tüm komşu taşınmazların tutanak ve dayanak kayıtları ile denetlenmediği, diğer taraftan 1012 parsel ... taşınmaza uygulanan vergi kaydı çekişmeli taşınmaz yönünü Hazine okuduğu halde bu yön üzerinde de durulmadığı ve taşınmazın kanunları uyarınca Hazine'ye intikal eden yerlerden olup olmadığının da araştırılmadığı açıklanarak, çekişmeli taşınmaza komşu tüm taşınmazların tutanakları ile dayanağı olan belgelerin getirtilerek dosyanın ikmal edilmesi, bundan sonra mahallinde keşif yapılarak dayanak tapu ve vergi kayıtlarının uygulanıp kapsamlarının belirlenmesi, kayıt uygulamasına yönelik bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmesi, kayıtların taşınmazları açık sınır bırakmayacak şekilde kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, açık sınır bulunması halinde tapu kaydında yazılı miktara değer verilmesi ve kayıt miktar fazlası olarak en fazla 100 dönüm edinilebileceğinin hususunun göz önünde bulundurulması ve bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çekişmeli taşınmazın komşu 1012 parsel ... taşınmazın tespitine de esas olan Mart 1307 Yoklama ve 4 sıra numaralı tapu kaydı ile 1936 tarih 118 tahrir numaralı vergi kaydının kapsamında kaldığı ve sözü edilen tapu ve vergi kaydının sınırlarında okunan mütegayyip eşhastan intikal eden taşınmazların Hazine tarafından gerçek kişilere dağıtılması nedeni ile sınırlarının sabit hale geldiği ve sabit sınırla itibari ile taşınmazları kapsamına aldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, taşınmazın hüküm yerinde gösterilen payları nispetinde ... ... ve müşterekleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz başvuru dilekçesinde, eksik araştırma ve incelemeye dayalı karar verildiğini, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek ve resen dikkate alınacak sebeplerle hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz başvuru dilekçesinde, eksik araştırma ve incelemeye dayalı karar verildiğini, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek ve resen dikkate alınacak sebeplerle hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazın davacı tarafın dayandığı tapu ve vergi kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı ve davacı taraf yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 20 inci maddeleri, mülga 766 ... Tapulama Kanunu'nun (766 ... Kanun) 33 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. İlk Derece Mahkemesince (IV.B) no.lu paragrafta açıklanan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

2. Davacı ... ... ve müşterekleri Haziran 1292 tarihli ve 233 sıra numaralı "..., ..., ... oğlu tarlaları ve dere" sınırlarını ihtiva eden "100 dönüm" miktarındaki tapu kaydından gelen Aralık 1938 tarihli ve 36 sıra numaralı; kuzey yönü, "... iken Adanalı ...", güney yönü, "Küre ... oğlu iken ... ... oğlu ... ve ... tarlası", batı yönü, "dere" ve doğu yönü ise "Karabit iken ...'in muhacirlerinden ... ve ..." sınırlarını ihtiva eden "91.930,00 m2" miktarındaki tapu kaydına ve 10.12.1936 tarihli ve 118 tahrir numaralı kuzey yönü, "...", güney yönü "yol", batı yönü "dere" ve doğu yönü ise "Hazine" sınırlarını ihtiva eden "20 hektar" miktarındaki vergi kaydına dayanmışlardır.

3. Dosya kapsamına göre, sözü edilen tapu ve vergi kayıtlarının çekişmeli taşınmaz ile bu taşınmaza komşu 1012 parseli kapsadığı doğru olarak belirlenmiştir. Ne var ki, sözü edilen tapu ve vergi kayıtları hudutlarında okunan "dere" sınırı nedeni ile gayri sabit sınırlı olduğu gibi, tapu ve vergi kaydının açıkta yer bırakmayacak şekilde taşınmazları çevrelemediği anlaşıldığından bu yönüyle de sabit sınırlı olarak kabulüne imkan bulunmamaktadır. Dolayısı ile davacı tarafın dayandığı tapu ve vergi kaydı miktarı ile geçerlidir.

4. Diğer taraftan tapu ve vergi kayıtlarının revizyon durumu göz önüne alındığında, tapu ve vergi kayıtları taşınmaza komşu 1012 parsel ... taşınmaza revizyon görmüş olup, bu taşınmazın kadastro tespiti de kesinleşmiştir.

4. Diğer taraftan tapu ve vergi kayıtlarının revizyon durumu göz önüne alındığında, tapu ve vergi kayıtları taşınmaza komşu 1012 parsel ... taşınmaza revizyon görmüş olup, bu taşınmazın kadastro tespiti de kesinleşmiştir.

5. Tapu kayıtlarının revizyon gördüğü 1012 parsel ... taşınmazın yüzölçümü "200.000 m2" olup, esasen bu miktar, tapu ve vergi kayıtlarının toplam yüzölçümünden az olmakla beraber, aynı yere uygunluğu saptanan kayıtlardan miktarı fazla olan kayda değer verileceğine ve davacı tarafın dayandığı tapu ve vergi kayıtlarının aynı yere uyduğunun anlaşılmasına göre, davacı yanın kayda dayalı olarak edinebileceği taşınmaz bulunmadığı kuşkusuzdur.

6. Öte yandan, dosya kapsamına, icra edilen keşif, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, tespit günü itibari ile iktisaba yeter şekilde taşınmazın davacı yanın zilyetliğinde olduğu da belirlenmiştir.

7. Hal böyle olunca, tespit günü itibari ile yürürlükte bulunan 766 ... Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca zilyetlikten 100 dönüm kazanılabileceği göz önüne alınarak, dava dışı 1012 parsel ... taşınmaz yönünden başlanarak taşınmazın 100 dönüm miktarındaki kısmının davacılar adına tesciline karar verilmesi, geriye kalan kısmının ise tespit gibi Hazine uhdesinde bırakılması gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğundan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.