muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4103, Karar No: 2021/2482, Tarih: 03.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/4103 E.  ,  2021/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın davalı ... Yapı Malz. ve Hırdavat Dış Tic. Ltd. Şti. yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine kapatılan 23. Hukuk Dairesince 2018/1794 Esas, 2021/260 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez kapatılan 23. Hukuk Dairesi kararına karşı davalı ... vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, yatırılması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 03.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26605, Karar No: 2013/7382, Tarih: 08.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26605 E.  ,  2013/7382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/46440

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Ankara) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2008

NUMARASI : 2007/105 (E) ve 2008/218 (K)

SANIK : A.. G..

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, yasada hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi nedeniyle, seçenekli yaptırımlardan neden hapis veya adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçenin gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-5237 Sayılı TCK.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup, mahkemece de hapis cezasına hükmedildiğinden bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı kanunun 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9843, Karar No: 2025/2765, Tarih: 10.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/9843 E.  ,  2025/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/34 E., 2020/547 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ulusal Yargı Ağı Projesinden alınan nüfus kaydına göre, sanık ...'ın 04.11.2022 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8580, Karar No: 2018/25510, Tarih: 20.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/8580 E.  ,  2018/25510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın TEDAŞ yönünden husumetten reddine, TEİAŞ yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu .... ada 1, ... ada 2, ... ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların 1/1000 ölçekli uygulama imar planında “Enerji Nakil Hattı Koruma Kuşağı Alanı” olarak ayrıldığı belirtilmiş olup, Enerji Nakil Hattı Koruma Kuşağı Alanında kalan bu taşınmazların park, yeşil alan, yol gibi kamuya tahsisli alan olarak ayrılıp ayrılmadığı ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorularak buna ilişkin bilgi ve belgeler istenildikten sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosya tnın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10578, Karar No: 2014/8145, Tarih: 16.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10578 E.  ,  2014/8145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/516, Karar No: 2010/3196, Tarih: 22.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/516 E.  ,  2010/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bayramiç Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :1.5.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden davalı-davacı kadının aile sırlarını anlatmasına karşılık davacı-davalı kocanın da davalı-davacı kadın ve ailesine ağır hakaretler ettiği, kadını tehdit ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı kadının davasının da kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı-davacı kadının kocanın kabul edilen boşanma davası ile ferilerine yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.02.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/3842, Karar No: 2017/9252, Tarih: 07.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/3842 E.  ,  2017/9252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının 01.01.1993 tarihinden buyana davacının kiracısı olduğunu, Borçlar Kanununun 347. maddesi yürürlüğe girdiğinde kiracılık süresinin 10 yılı doldurduğunu, akdin yenilenmeyeceği hususunun süresi içerisinde davalıya ihtar edilmesine rağmen davalının tahliyeyi gerçekleştirmediğini belirterek, kira sözleşmesinin feshi ile davalının taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, yasada belirtilen 10 yıllık süre dolmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 347/1.maddesi hükmüne göre konut ve çatılı işyeri kiralarında kiraya veren sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminde en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.

6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 2.maddesi uyarınca, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce TBK’nın 347.maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde öngörülen kira sözleşmelerinden 10 yıllık uzama süresi dolmamış olmakla birlikte geri kalan süre beş yıldan daha kısa olanlar hakkında yürürlüğe girdiği tarihten itibaren beş yıl, on yıllık uzama süresi dolmuş olanlar hakkında da yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 2 yıl sonra uygulanacağı öngörülmüştür.

.

Somut olayda: Davacının dayandığı 01.01.1993 ve 01.01.2002 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmeleri hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Her ne kadar kira ilişkisi 01.01.2002 tarihinden önce de başlasa, taraflar arasında imzalanan 01.01.2002 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesine değer verilerek kira sözleşmesinin 31.12.2002 tarihinden itibaren kiracı tarafından sürenin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunulmadıkça, TBK.nun 347. maddesi uyarınca aynı koşullarla yıldan yıla yenilenerek ve bu şekildeki uzama süresinin on yıla ulaşması gerektiği kabul edilmelidir. Bu durumda kiralanan TBK.nun konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olup, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinde 10 yıllık uzama süresi dolmamış olduğundan açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2462, Karar No: 2019/351, Tarih: 07.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2462 E.  ,  2019/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 4. ... Müdürlüğünün 2013/5142 Esas sayılı dosyasında borçlu ...aleyhine başlattıkları ilamsız takipte borçlunun babası muris...adına kayıtlı ... ilçesi ...mahallesi, 1357 ada, 1 parsel 6 nolu bağımsız bölümün mirasçılarına intikali ile satışını sağladıklarını, fakat ... Müdürlüğünce sıra cetvelinde taşınmaz üzerinde ipotek ve iştira kaydı görünen davalı ... Kurumunun 1. sırada gösterilerek satış bedelinin tamamının davalıya ödenmesine karar verildiğini ancak davalının ipotek ve iştira hakkından kaynaklı alacağının olmadığını ileri sürerek davalının iştira ve ipotek hakkı nedeniyle alacaklı olmadığının tespiti ile müvekkilinin 1. sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu itirazı ile kurum alacağının öncelikli alacaklardan olduğunu, kurum borçlusu...nin prim borçlarını ödememesi nedeniyle babasından intikal eden taşınmazın satışa çıkarıldığını ve kurum alacağının tahsil edildiğini, bu nedenle düzenlenen sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı, davalı ... Kurumunun alacağına ve sırasına itiraz ettiğinden görevli itirazının reddine, satış konusu taşınmazın tapu kaydının incelenmesinde; davalı ... Kurumunun taşınmaz üzerinde haczinin bulunmadığı, ipotek verenin ise Sınırlı Sorumlu Yapı İşçileri Sosyal Sigortalılar Konut Yapı Kooperatifi olduğu ve ana taşınmaz için verilen ipoteğin bağımsız bölümlere yansıtıldığı, muris ...nin davalı lehine vermiş olduğu bir ipotek olmadığı gibi murisin Sosyal Güvenlik Kurumuna borcunun bulunmadığı, davalı ... Kurumunun borçlu ...aleyhine prim borçlarının tahsili esnasında dava konusu taşınmaza koydurduğu bir haciz de olmadığından ... dairesince sıra cetveli düzenlenmesine gerek olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13542, Karar No: 2008/15285, Tarih: 05.12.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/13542 E.  ,  2008/15285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.05.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.05.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki 08.06.1994 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün aynı tarihli satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı yüklenici, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı yüklenici temyiz etmiştir.

Arsa sahibi ile arasında arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Gerçekten, davada dayanılan 08.06.1994 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesi taraflar arasında yapılmış olan bir temlik sözleşmesidir. Çünkü, dava dışı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunmaktadır. Bu sözleşme, yükleniciye şahsi hak sağlar. Sözleşme uyarınca yükleniciye temliki gereken arsa paylarının peşinen tapuda yüklenici adına geçirilmesi avans niteliğinde yapılmış bir ödemedir. Şayet, arsa payı devri karşılığı yapılan sözleşme koşulları yüklenici tarafından yerine getirilmemişse, arsa sahibi avans niteliğinde peşinen yapmış olduğu ödemeyi Borçlar Kanununun 108.maddesinden yararlanarak yükleniciden geri talep edebilir. Bu gibi durumlarda, yükleniciden temlik yoluyla şahsi hakkını devralan üçüncü kişi hayatın olağan akışı gereği Türk Medeni Kanununun 1023.maddesine sığınarak iyiniyet iddiasında da bulunamaz.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızası alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerin hasıl eder. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Kural budur. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu temlikin dışında iken temlik anından itibaren evvelki alacaklı temlik işleminin dışına çıkmaktadır.

Temlikin, temlik edenle borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Arsa sahibi ile arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmesinde ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten BK’nun 167. maddesine göre “Borçlu temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir. Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı devri

karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi BK.m 81’den yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz. O yüzden eldeki davada 08.06.1994 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin arsa sahibi olan taraflarının da taraf olması zorunludur.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını BK’nun 355. maddesinden alır. Anılan hükme göre; "istisna bir akittir ki onunla bir taraf (yüklenici), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Yasada “şey” olarak ifade edilen "eser"dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez;

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olayın arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, dava dışı arsa sahipleri tarafından mahkemenin 1998/156 esasında kayıtlı dava dosyasında sözleşmenin feshinin dava konusu yapıldığı da anlaşılmaktadır.

Bütün bunlardan sonra mahkemece yapılması gereken iş, davanın tarafı olmayan arsa sahipleri hakkında da dava açılmasını sağlamak, dava açılırsa eldeki dava dosyasıyla birleştirmek, arsa sahiplerinin savunmasını da saptamak ve delillerini toplamak, az yukarıda sözü edilen arsa sahipleri ile yüklenici arasındaki 1998/156 esasta kayıtlı dava sonucunu beklemek, taraflar arasındaki ilişkiyi bir temlik ilişkisi olarak değerlendirerek yapılan genel açıklamalardan yararlanmak suretiyle davayı sonuçlandırmak olmalıdır.

Mahkemece, uyuşmazlığın vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek eksik inceleme ve araştırmayla dava kabul edildiğinden, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.12.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11473, Karar No: 2019/1783, Tarih: 11.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/11473 E.  ,  2019/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun 11.06.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 19.06.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 11.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.