muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3941, Karar No: 2024/1421, Tarih: 15.02.2024

Bilirkişi raporuna rağmen borçlunun borca ve imzaya itirazının reddedilmesi ve menfi tespit davası açmaya zorlanması İcra ve İflas Kanunun hükümleri, hukukun genel ilkeleri ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümleri ile bağdaşmamaktadır.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi yerleşik içtihatlarında bono metninde yazı veya rakamla bilirkişi raporunu dikkate alarak takibin kısmen veya tamamen durdurulması veya takibin iptaline karar verilmesi gerektiğini ifade etmektedir. Örneğin bono gerçekte 10.000 TL iken ‘000’ eklenerek 10.000.000 TL haline getirildiği bilirkişi raporu ile tespit edildiği takdirde takibin 10.000 TL üzerindeki kısmının durdurulmasına karar verilmektedir.

Borçlunun bonoda tahrifat nedeniyle borca kısmi itirazını İİK’nın 169/a-6 yazılı belgelerle değil, bilirkişi raporu ile ispatlanmakta, yerleşik Daire kararlarında bilirkişi raporu ile tahrifat sabit olduğu takdirde bu husus borca itiraz olarak değerlendilerek takibin kısmen veya tamamen durdurulmasına karar verilmektedir. Aynı şekilde uygulamada “taşıma imza” olarak adlandırılan başka amaçlarla atılan imzadan faydalanılarak bu imzanın üstünün doldurulup borç haline getirildiğini tespit eden bilirkişi raporuna dayalı olarak İİK’nın 170/a maddesi uyarınca takibin iptaline karar verilmelidir. Bu halde borçlunun menfi tespit davası açmaya zorlanması ve yüksek miktarları bulan harç ödemesi söz konusu olmadan takibi durdurma imkanına kavuşacaktır.Kaldı ki borçlu menfi tespit davası açsa bile hakkında icra takibi yapılmasından sonra sahteliğin farkına vardığından takipten sonra açılan menfi tespit davası ile icra takibinin durdurulmasına karar da verilemez. HMK’nın 209/1 madde hükmünün icra takiplerinde uygulama alanı olmadığı konusunda yerleşik Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin kararları olup, menfi tespit davasının açılması ile birlikte icra takibi durdurulamaz. Takibe konu bonolarda yazı ve imzada sahtelik iddiaları icra mahkemesinde yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucuna göre icra takibinin durdulmasına veya iptaline karar verilmesi gerekir.

Yukarıda yazılan nedenlerle mahkemece alınan raporlara göre takibe konu bononun kayıtsız şartsız borç ikrarı içermediği ve bono niteliğinde sayılamayacağı için alacağın varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirir hale geldiğinden alacaklının genel mahkemelerde alacak davası açmakta serbest bulunduğundan, takibin İİK 170/a maddesi uyarınca iptaline karar verilmesi ve bu nedenle bozulması görüşünde olduğumdan çoğunluğun kararın onanması yönündeki görüşüne katılamıyorum. 15.02.2024
Yargıtay — Esas No: 2012/27841, Karar No: 2012/35066, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/27841 E.  ,  2012/35066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 30.06.2011 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 14.07.2011 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3020, Karar No: 2024/7512, Tarih: 23.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/3020 E.  ,  2024/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/95 E., 2016/239 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi, sanıklar ..., ... ve ... hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve nakil aracı hakkında da müsadere kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiin temyiz istemi, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, güvenlik güçleri tarafından oluşturulan uygulama noktasına yakın bir mesafede sanıklar ... ile ...'ın araç içerisinde beklemekte olduklarının görülmesi üzerine durumlarından şüphelenilerek yanlarına gidildiği esnada, sanık ...'ın sürücüsü olduğu, yanında da sanık ...'in yolcu olarak bulunduğu RRS510 Gürcistan plakalı aracın uygulama noktasına yaklaşırken orta refüjden geçerek ters istikamete doğru kaçmaya başlamasına müteakip takip sonucu yakalandığı, araç içerisinde toplam 15.750 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği anlaşılmış olup, sanıkların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Ele geçen gümrük kaçağı sigaralar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dosya arasına alındığı ve sigaraların gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "fahiş değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... savunmasında, ... ile birlikte Mardin'den Nusaybin'e gitmekte iken jandarma tarafından araçlarının durdurulduğunu, aynı saatlerde sanık ...'ın aracında sigara yakalanması olayı ile bir ilgisinin olmadığını, öncülük yapmadıklarını beyan etmiştir.

Sanık ... savunmasında, ... ile birlikte Mardin'den Nusaybin'e gitmekte iken jandarma tarafından araçlarının durdurulduğunu, aynı saatlerde kardeşi ...'ın aracında sigara yakalandığını ancak bu olaydan haberinin olmadığını beyan etmişti.

Sanık ... soruşturma aşamasındaki savunmasında, ...'dan kendisini Mersin'e götürmesini istediğini, araca bindiğinde sigaraların olduğunu gördüğünü, ...'ın kendisine sigaraları Adana'ya götürdüğünü söylediğini ancak bu sigaraların kaçak olduklarını bilmediğini beyan etmiştir.

Sanık ... savunmasında, sigaraları Adana'da satmak için yola çıktığını, diğer sanıkların bir ilgisinin olmadığını, kardeşi ... ... ile ...'in o bölgede bulunmasının ise bir tesadüf olduğunu beyan etmiştir.

Sanık ... soruşturma aşamasındaki savunmasında, ...'dan kendisini Mersin'e götürmesini istediğini, araca bindiğinde sigaraların olduğunu gördüğünü, ...'ın kendisine sigaraları Adana'ya götürdüğünü söylediğini ancak bu sigaraların kaçak olduklarını bilmediğini beyan etmiştir.

Sanık ... savunmasında, sigaraları Adana'da satmak için yola çıktığını, diğer sanıkların bir ilgisinin olmadığını, kardeşi ... ... ile ...'in o bölgede bulunmasının ise bir tesadüf olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece sanık ...'in savunmasının alınması amacıyla çıkartılan yakalama emrinin infaz edilmediği, sanığın savunmasının alınmadığı görülmüştür.

A. Sanık ... Hakkındaki Beraat Kararına Yönelik

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 17.08.2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... ve ... Hakkındaki Beraat Kararlarına Yönelik

1. Sanık ... hakkında; her ne kadar sanık, olay günü kardeşi ...'ın sürücüsü olduğu araçta gümrük kaçağı sigara yakalanması olayına ilişkin olarak bir bilgisinin olmadığını beyan etmiş ise de, sanığın içinde bulunduğu araçta diğer sanık ... ile birlikte beklemesi üzerine güvenlik güçleri tarafından durumundan şüphelenildiği ve o esnada da, diğer sanık ...'ın uygulama noktasından kaçmaya başladığı anlaşılmakla, sanıkların kardeş oldukları da göz önünde bulundurularak, dosya arasında bulunan HTS kayıtlarını içerir CD'nin çözümü yaptırılıp, sanıklar arasında olay gününe ait görüşme yapılıp yapılmadığı, görüşmelerin mevcut olması halinde ise ne sıklıkla görüştükleri ve görüştükleri zaman dilimleri tespit edilip sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile beraatine karar verilmesi,

2. Sanık ... hakkında; mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin ... kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve ancak derhal beraat kararı verilebilecek hallerde sınırlı olarak uygulama yeri bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 193 üncü maddesinin söz konusu olayda uygulanmasının mümkün bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve özel Dairelerin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 147 nci ve devamı maddeleri uyarınca sanığın savunması alınıp, sonucuna göre hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, savunma alınmadan mevcut kanıtlar tartışılarak, yetersiz ve yasal olmayan delil takdirine girilmek suretiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık ... Hakkında Verilen Mahkûmiyet Kararına Yönelik

C. Sanık ... Hakkında Verilen Mahkûmiyet Kararına Yönelik

Olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiin aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1. Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları gereğince hüküm kurulması gerekirken doğrudan 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uygulanmak suretiyle hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı (sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında yapılacak ihtaratın sanık lehine olarak değerlendirilmek suretiyle indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerektiği göz önünde tutulmak suretiyle) anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3. İddianamede müsadere hususunda talepte bulunulmayan araç hakkında hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (A, B ve C) bentlerinde açıklanan nedenlerle katılan vekili ile sanık ... müdafiin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 23.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1995, Karar No: 2019/3809, Tarih: 15.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1995 E.  ,  2019/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/12/2016 tarih ve 2015/57 E.- 2016/548 K.

sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 16/11/2017 tarih ve 2017/969-2017/1013 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketçe yapılan 2012/111598 sayılı, "PICADILLI" ibareli 18, 25. ve 35. sınıf mal ve hizmetleri kapsayan marka başvurusuna, davalı şirketçe 2005/06244, 2006/66272, 98005413, 122961 sayılı ve “PICALDI”, “PICALDI”, “PICALDI”, “PICALDI JEANS” ibareli, 03, 09, 14, 18, 25 ve 35. sınıf mal ve hizmetleri de kapsayan, markalarına dayanarak yapılan itirazın, Markalar Dairesi Başkanlığınca kısmen kabul edilerek müvekkili başvurusunun "ayak giysileri" emtiası yönünden reddine karar verildiğini, bu ret kararına karşı müvekkilince yapılan itirazın nihai olarak TPE YİDK tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, müvekkili şirket adına kayıtlı 2001/03350 sayılı ve "PICCADILLY" ibareli markası ile kazanılmış hakkının bulunduğunu, dava konusu marka başvurusunun söz konusu markanın seri markası niteliğinde olduğunu ileri sürerek davalı TPE YİDK'nın 2014-M-15496 sayılı kararının iptali ile marka başvurusunun davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Picaldi Tekstil Ürünleri Limited Şirketi, davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, bu nedenle TPE YİDK kararının bu yönüyle yerine olduğu ve iptali şartlarının oluşmadığı ancak davacının 2001/03350 sayılı “PICCADILLY” markasının dava konusu “PICADILLI” markası için önceye dayalı kazanılmış hak oluşturacağı, bu hakkın tescil kapsamındaki 18. sınıfta: "işlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler. Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar (çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtarlıklar dahil). Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar.Kırbaçlar, koşum takımları, eyerler, üzengi ve eyer kayışları.,", 25. sınıfta:" Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. Baş giysileri.", 35. sınıfta: "Reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler (ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri dahil) Buro hizmetleri İş yönetimi, iş idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri (ithalat ve ihracat acente hizmetleri dahil) Ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri çık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri. Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Koruyucu amaçlı olanlar hariç her turlu malzemeden yapılmış iç-diş giysiler" emtiaları yönünden sınırlı olacağı, iptali talep olunan YİDK kararının davacının kazanılmış hak iddialarının değerlendirilmesi açısından hatalı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK'nın 2014-M-15496 sayılı kararının 18. sınıfta yer alan "işlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler, derilerden deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar (çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtarlıklar dahil) şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar, kırbaçlar, koşum takımları, eğerler, üzengi ve eğer kayışları", 25. sınıfta yer alan "koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış, iç-dış giyisiler, çoraplar baş giyisileri", 35. sınıfta yer alan "reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler (ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri dahil) büro hizmetleri, iş yönetimi, iş idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri (italat ve ihracat acente hizmetleri dahil) ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri, açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri, müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giyisiler)" yönünden kısmen iptaline, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı TPMK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, iptali talep olunan YİDK kararının 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi yönünden yerinde olduğu ancak davacının 20.02.2001 başvuru tarihli, 2001/03350 sayılı “PICCADILLY” ibareli markasının bütünsel kompozisyonunda "PICCADILLY" ibaresinin yer aldığı ve başkaca unsurla desteklenmediği, markanın asli unsurunun bu ibare olduğu, dava konusu "PICADILLI" ibareli marka ile arasındaki fazladan bir "C" harfi ve sondaki "I" harfinin yerine "Y" harfine yer verilmesinin markalar arasındaki ayniyeti ortadan kaldırıcı nitelikte olmayacağı, anılan markanın tescilinin üzerinden 5 yılı aşkın bir süre geçmiş olması nedeniyle çekişme konusu olmaktan çıktığı, önceki tarihli markanın dava konusu marka yönünden aynı emtialarda davacıya kazanılmış hak sağlayacağı gerekçesiyle davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka başvurusunun nispi nedenle reddine ilişkin TPMK YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. Davacının "PICADILLI" ibareli marka başvurusu, davalı şirkete ait "PICALDI" ibareli marka gerekçe gösterilerek reddedilmiştir. Mahkemece, davacının daha önceden kendi adına tescilli “PICCADILLY” ibareli markasının dava konusu “PICADILLI” markası için önceye dayalı kazanılmış hak oluşturacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizin emsal nitelikteki (2007/7547 Esas, 2008/10251 Karar ve 19.09.2008 tarih) kararında da belirtildiği üzere "kazanılmış (müstesep) hakların korunması" ilkesinden hareketle bir işletme tarafından uzunca süredir kullanılan hükümsüzlük tehdidi altında bulunmayan markanın asli unsuru ve markanın bu işletme ile bağlantısı ve tüketici nezdinde yarattığı izlenim korunmak suretiyle, önceki markanın tescil kapsamında kalan mal ve hizmetlerin tüketicilere yenilenmiş bir

marka imajı ile sunulması ve bu yolla marka sahibi işletmenin piyasaya arz ettiği ürünlerin de işletmesel köken olarak önceki ürünlerle bağlantılı olduğu mesajını veren yeni ve seri markalar yaratma hakkı bulunmaktadır. Ancak, oluşturulan yeni markalarda önceki markada yer alan asli unsurun aynen muhafaza edilmesi mutlak şart olup, marka sahibinin bu markaya yeni asli veya tali unsur ekleyerek seri marka oluşturması mümkündür.

Bununla birlikte seri marka yaratılırken önceki markanın ayırt edici unsurunun aynen korunmakla birlikte, aynı zamanda yeni başvuruda başkalarının tescilli markalarına yanaşılmaması onların asli ve ayırt edici unsurlarının kullanılmaması gerekir.

Bununla birlikte seri marka yaratılırken önceki markanın ayırt edici unsurunun aynen korunmakla birlikte, aynı zamanda yeni başvuruda başkalarının tescilli markalarına yanaşılmaması onların asli ve ayırt edici unsurlarının kullanılmaması gerekir.

Somut olayda ise, davacı marka başvurusunun "PICADILLI", dayandığı önceki markasının asli unsurunun ise "PICADILLY" olduğu, yeni marka başvurusunun önceki markasından farklı bazı harf unsurlarını içermesi nedeniyle başvuru konusu ibare üzerinde kazanılmış haktan sözedilemeceği gibi, davacının "PİCADILLI" ibareli marka başvurusunun davalı adına tescilli “PICALDI” markasına yanaşma niteliğinde olması ve her iki marka arasında aynı ve benzer ürünler yönünden KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimali bulunduğu halde, mahkemece hatalı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu sebeple davalı Türk Patent ve Marka Kurumu yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5041, Karar No: 2016/11796, Tarih: 12.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/5041 E.  ,  2016/11796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada olaydan 56 dakika sonra alınan doktor raporuna göre 90 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, kaza anında 104 promil alkollü olduğu, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde hatalı değerlendirme ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.