muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9487, Karar No: 2022/7560, Tarih: 09.06.2022

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin sanığın doğrudan mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligat usulsüz olduğu için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 04/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın ihlal sayılan 12/03/2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1912, Karar No: 2021/3349, Tarih: 06.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1912 E.  ,  2021/3349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.12.2019 tarih ve 2019/75-2019/1368 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı As-Ka Balatacılık AŞ'nin %95,55 hissesine tekabül eden 95.550 adet hissesinin sahibi olduğunu, şirketin mahkeme kararı ile iflasına karar verildiğini, 2001 yılında bir kısım iflas borçlarının ödendiğini, şirketin iflastan kurtulması için şirket hisselerinin satılarak gayrimenkul bedelinin tahsili için Av. ... tarafından belirlenen ... isimli şahsa vekalet verildiğini, şirket borçları ödendikten sonra şirketin iflasının kaldırılmasına karar verildiğini, ... isimli şahsın yine davalı ... ile yapmış olduğu gayri resmi 25.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesinin onaylanması sırasında müflis As-Ka A.Ş. şirketinin vekili olan Av. ...'nun bu devir sözleşmesi üzerinde bir araştırma yapmayarak devralan ... ve diğer alıcıların taleplerini kabul ettiğini, oysa şirket hissesi devirlerinin nasıl yapılacağının belli olduğunu, imzaları noter tarafından tasdik edilmiş devir sözleşmesi ve devre muvafakat edildiğine ilişkin yönetim kurulu kararının noter tasdikli örneğinin ilgili makama verilmesi gerektiğini, hisse devir sözleşmesindeki davacıya atfen vekili sıfatıyla atılan imzanın sahte olduğunun ve İflas İdaresi Memurluğuna 19.10.2009 tarihinden bir gün önce Av. ... tarafından sahte olarak hazırlanıp sunulduğunun beyan edildiğini, hisse devri alan ... isimli şahsın Av. ...'nun akrabası olduğunu, davalı şirketin daha sonra ticaret sicil merkezini İzmir'e taşıdığını, şirket adresinin dahi Av. ...'nun adresiyle aynı olduğunu, dolayısıyla davalı ...'ın, Av. ...'nun birlikte hareket edip müvekkilini dolandırdıklarını, Av. ... tarafından yapılan işlemlerin Avukatlık Kanununun 47. maddesine aykırılık taşıdığını, emredici bu hüküm sebebiyle hisse devrinin geçersiz olduğunu ileri sürerek müvekkilinin, davalı şirketin paydaşı olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı tarafın sahte vekaletle ya da olmayan birisinin sahte imzalarıyla vekaleten hisselerinin satıldığı yönündeki iddiaların doğru olmadığını, davanın zaman aşımına uğradığını, hissenin satış zamanının 25/08/2001 olduğunu ve şirket hissesinin devir alınmasının üzerinden 13 yıl geçtiğini, sözde bulundukları suç duyurusunun dahi zaman aşımına uğradığını, ...'un davacı ve ailesiyle taraflarının birlikte tanıdığı olduğunu ve satışa vekil olarak da davacının bizzat kendi iradesiyle noterden vekil kılındığını, hisse devrinin vekaletle yapıldığını, imzaların vekil ...'a ait olduğunu, vekaletin gerçek olup dolayısıyla da satışın yasal olduğunu, gönderildiği iddia edilen paralarla hisse devrinin hiç bir ilgisinin ve alakasının olmadığını, davacının diğer tüm iddialarının davayla bir ilgisinin olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sırasında davacı ...'nin 06/07/2019 tarihinde vefat ettiği ve ... mirasçıları vekilinin dosyaya veraset ilamını ve vekaletnamesini sunduğu, davacının 95.550 payının tamamının 25.08.2001 tarihinde davacı ... adına vekili ... tarafından davalı ...'a satıldığı, vekil sıfatıyla satış işlemini yapan ...'un Kadıköy 16. Noterliği tarafından düzenlenen 24.08.2001 tarihli vekaletnameyle davacı ... tarafından As-Ka Balatacılık Otom. San. ve Tic. A.Ş.'nde bulunan davaya konu hisse devir sözleşmesini yapmaya yetkili kılındığı, bu nedenlerle davacı yanın iddialarının yasal olarak yerinde olmadığı gibi 25.08.2001 tarihinde geçerli olarak yapılan ve yüklediği edimler karşılıklı olarak yerine getirilmiş bulunan hisse devir sözleşmesinin üzerinden uzun yıllar geçtikten sonra açılan işbu davanın hukuken de yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı şirketin %95,55 hissesine tekabül eden 95.550 adet hissenin davacıya ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu hisselerin toplam değeri 955,00 TL olarak kabul edilmiş, bu bedel üzerinden alınan maktu harç ve yine işbu değere intizaren davanın tek hakimle görülmesi suretiyle davanın reddine dair verilmiş olup bu karar, Dairemizin 25.2.2019 tarih ve 1219-1474 sayılı karar düzeltme ilamıyla, özetle, davanın niteliği itibarıyla değer ölçüsüne tabi olup nisbi harca tabi bulunduğu, mahkemece nisbi harca tabi davada nisbi harcın dava konusu hisselerin dava tarihi üzerindeki değer üzerinden hesaplanması gerektiği, bu nedenle hisselerin değerinin tespit edilerek harç ikmal ettirildikten sonra işin esasına girilmesi gerektiği, öte yandan dava konusu hisselerin dava tarihindeki gerçek değerinin 5235 sayılı Yasa'nın 5. maddesinde öngörülen 300.000,00 TL'nin üzerinde olduğunun sabit olmakla davanın heyet halinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmasına ve bu çerçevede eylemli olarak davanın bozmadan sonraki tahkikat aşamasının mahkeme heyeti marifetiyle görülmesine rağmen, uyulan bozma kararında öngörüldüğü şekliyle nisbi harcın ikmali için kanuni gereklilikler yerine getirilmeden davanın esasına girilmiş ve sonuçta davanın esastan reddine karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olması nedeniyle, HUMK'nın 429. maddesi ile 09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve HMK'nın 373. maddesi uyarınca ilamda gösterilen hususlarda inceleme ve değerlendirme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmekte olup mahkemece dava konusu hisselerinin gerçek değerinin saptanıp eksik değer üzerinden nisbi harcın ikmali emredilmeksizin davanın esasına girilmiş olması, mahkemece bu yolda işlem yapılması halinde davada verilecek kararı etkileyecek nitelikte bir usuli imkanı kullanma hakkı bulunan ve bozma kararı lehine olan davacı yararına oluşan usuli müktesep hakkı zedelemiştir. Davacı yanın hükmü bu yönden temyiz etmekte hukuki yararının bulunduğu açıktır. Şu halde, mahkemece uyulan bozma ilamı çerçevesinde davanın gerçek değerinin saptanması, buna göre hesaplanacak nisbi peşin harcın ikmali için davacı yana 492 sayılı Kanun'un 30. maddesi çerçevesinde önel verilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın esastan karara bağlanması doğru olmamış, davacı yanın bu yöne ilişkin temyiz itirazının kabulüyle kararın öncelikle bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin kararın esasına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile, kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin esasa yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 06.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13495, Karar No: 2013/17009, Tarih: 02.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13495 E.  ,  2013/17009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPUDA KAYIT DÜZELTİMİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanının maliki olduğu ,...köyü, 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında adı ile baba adının ..olarak yanlış yazıldığını ileri sürerek, tapu kayıt malikinin adı ile baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak ... ... olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, tapu kayıt malikinin davacının murisi olduğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15943, Karar No: 2015/31283, Tarih: 23.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/15943 E.  ,  2015/31283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/74112

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Bartın Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2012

NUMARASI : 2012/84 (E) ve 2012/161 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık K..... daha önce vefat eden eski eşinden yetim maaşını alabilmek için yeni eşi olan sanık H..... 16/07/2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15620, Karar No: 2023/4105, Tarih: 12.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15620 E.  ,  2023/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Canavarca hisle öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık müdafilinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2021 tarih, 2018/304 Esas, 2021/28 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesi, 35 ... maddesi ve 53 üncü maddesi kapsamında 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/876 Esas, 2021/1113 Karar sayılı kararı İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 ... maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 35 ... maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/876 Esas, 2021/1113 Karar sayılı kararının sanık ve müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2021/12804, 2022/3258 karar sayılı ilâmıyla; ''5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesinin uygulanması sırasında, katılan ...'de meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, katılan ...'e karşı eylemde makul oranda bir ceza verilmesi yerine, yazılı biçimde karar tesis edilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/1081 Esas, 2022/1134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 35 ... maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 14.12.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemleri; eksik incelemeye, adli tıp raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığına, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Sanığın suç tarihinde İstanbul ili Pendik ilçesinde öğle namazı vaktinde Esenyalı Merkez Caminde namaz kılmakta olan maktul ... ile katılanlar ... ve ...'a secdeye eğildikleri sırada ''faşizme ölüm'' şeklinde bağırarak üzerinde bulunan bıçakla saldırdığı, maktul ...'in kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç kanama neticesinde yaşamını yitirdiği, katılan ...'ın yaşamsal tehlike geçirecek, katılan ...'in ise sırtta omurga kısmından hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandıkları, sanık hakkında bozma ilamı uyarınca nitelikli kasten öldürme suçundan mahkumiyet hükmü tesis edildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, adli tıp raporu, ölü muayenesi ve otopsi tutanağı, uzmanlık raporu, güncel nüfus ve sabıka kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Eksik İncelemeye, Adli Tıp Raporlarının Yeterli Olmadığına ve Sanığın Savunma Hakkının Kısıtlandığına Yönelen Temyiz İstemleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, savunma hakkının kısıtlandığını gösterir bir usul hatası bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımının isabetli şekilde belirlendiği, eksik inceleme bulunmadığı Mahkemece Adli Tıp 1. İhtisas Üst Kurulundan rapor aldırılmak suretiyle çelişkilerin giderildiği, rapor sonucuna göre sanığın oybirliği ile cezai ehliyetinin tam olduğunun bildirilmesi karşısında anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/1081 Esas, 2022/1134 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2023 tarihinde karar verildi.