muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/19308, Karar No: 2022/9385, Tarih: 21.09.2022

26/08/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla sanık hakkında yapılan soruşturma sonucunda ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 31/01/2017 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2018 tarihli ve 2017/85 esas, 2018/546 sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/3-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, hükmün kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, 5. fıkrasında erteleme süresi içerisinde yeniden aynı suçun işlenmesi halinde bu suçun ihlal nedeni sayılarak ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceği” hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, 02/01/2015 tarihli önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmiş ve sanığın yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davası açılmış ise de, yapılan yargılama sonucunda sanığın ceza verilmesine yer olmadığına dair Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2018 tarihli ve 2015/944 esas, 2018/834 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 30/11/2018 tarihli ve 2018/1583 esas, 2018/1991 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği gerekçesiyle hükmün kaldırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca yargılamanın durmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

Bu durumda artık sanık hakkında önceki suçu nedeniyle verilmiş olan durma kararı nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının devam ettiği, hukuki geçerliliğini sürdürdüğü, incelemeye konu 21/06/2018 tarihli suçun erteleme kararının ihlali niteliğinde sayılacağı ve TCK’nın 191/5. maddesi gereğince ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı anlaşıldığından, mahkemece CMK’nın 223/8. maddesinin son cümlesi gereğince düşme kararı verilerek Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma isteminin değişik gerekçe ile kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemesince, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince “düşme kararı” verilmesi ve Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden; Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2018 tarihli ve 2017/85 esas, 2018/546 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

21/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19567, Karar No: 2016/12106, Tarih: 22.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19567 E.  ,  2016/12106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve müşterek çocukla baba arasında düzenlenen kişisel ilişki tesisi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve müşterek çocukla arasında düzenlenen kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı- karşı davalı kadının kayınvalidesine hakaretinin tanıkların duyuma dayalı beyanlarından ibaret olduğu, yine davalı-karşı davacı erkeğin cevap ve karşı dava dilekçesinde kıskançlık vakıasına dayanmadığının ve davalı-karşı davacı erkeğin de birlik görevlerini yerine getirmediği vakıasının ispatlanamadığı ancak mahkemece tarafların kabul edilen diğer kusurlu davranışlarına göre eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayeti annede olan 13.12. 2011 doğumlu müşterek çocuklar... ve... ile davalı- karşı davacı baba arasında, babalık duygusunun tatminini sağlamaya ve aynı zamanda çocukların yaşlarına uygun şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi uygun görülmemiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6. bendinin hükümden çıkarılmasına; yerine 6. bent olarak "Müşterek çocuklar Deniz ve Duru'nun her ayın ilk ve üçüncü Cumartesi günleri saat 10.00’dan Pazar günü 17:00’ye, dini bayramların 2. günü saat 10:00'dan 3. günü 17:00’ye, her yıl yarı yıl tatillerinin ilk günü saat 10.00'dan yedinci günü saat 17.00'ye ve her yıl Ağustos ayının ikinci günü saat 10.00'dan 31. günü saat 17.00'ye kadar davalı-karşı davacı baba yanına verilmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer yönlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.06.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/304, Karar No: 2014/1984, Tarih: 24.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/304 E.  ,  2014/1984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1115, Karar No: 2019/3532, Tarih: 02.07.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1115 E.  ,  2019/3532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf isteminin reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız olarak inceleme yapılmasına karar verilmiştir.

CMK 289. madde kapsamında yer alan mutlak bozma nedenleri arasında yer almaması ve kararı temyiz eden sanık müdafinin temyiz nedenleri arasında gösterilmemesi nedeni ile sanık hakkında mağdur çocuk ...'a yönelik eylemi nedeniyle TCK 82/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması gerekirken TCK 81. maddesi uyarınca hüküm tesis edilmiş olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma nedenine iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından yerel mahkemece kurulan hükümlere yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine verilen karara karşı sanık müdafiinin temyiz istemi ile ilgili yapılan incelemede;

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/04/2018 gün ve 2018/1279 Esas, 2018/1010 sayılı Kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin beraat kararı verilmesi gerektiğine, iştirakin derecesine yönelen temyiz başvurularının tebliğnamedeki düşünce gibi ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığına TEVDİİNE, 02/07/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2118, Karar No: 2025/5267, Tarih: 07.04.2025

**4. Hukuk Dairesi         2025/2118 E.  ,  2025/5267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/952 D.İş, 2022/952 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede, sigortası bulunmadığı iddia edilen ... plakalı aracın kaza tespit tutanağında Ak Sigorta A.Ş. tarafından düzenlendiği bildirilen 243382968 poliçe numaralı, 13.03.2021 bitiş tarihli zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiş, 23.12.2024 tarihli geri çevirme kararı ile bu eksiklik istenmiş geri çevirme kararına rağmen bu eksikliğin giderilmediği görülmüştür.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14384, Karar No: 2009/13947, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14384 E.  ,  2009/13947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, 1-... 2-... 3-......Vekilleri Av...... ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu Vekili Av.... aralarındaki iptal davası hakkında Giresun 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 19.06.2008 günlü ve 246/432 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.000.000.TL (1.000,00-YTL)’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2007 yılında bu parasal sınır 1.170,00YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar,19.06.2008 tarihinde verilmiş ve davacı yanın 478,18’YTL lik ödeme emrinden dolayı, davalı Kuruma borçlu olmadıklarının tespitine ilişkin olup, kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönününde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine,02.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/524, Karar No: 2024/2443, Tarih: 25.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/524 E.  ,  2024/2443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2971 E., 2021/1671 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü / İstinaf isteminin esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/52 E., 2019/275 K.

Taraflar arasında görülen tapu kaydındaki pay oranının düzeltilmesi isteğine ilişkin davada İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne ilişkin verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bir kısım davalılar vekilinin istinaf isteğinin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar ...,...,...,... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/1308 Esas sayılı dosyası ile İzmir ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde yer alan 61 ada 10 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış yolu ile giderilmesi için dava açıldığını, ilgili dosya ile davaya konu taşınmazda 31.10.2013 tarihinde yapılan keşif ve neticesinde düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın tapu kaydında pay ve payda toplamının eşit olmadığının tespit edildiğini, bu nedenle ilgili dosyanın 21.01.2014 tarihli duruşmasında söz konusu eşitsizliğin idari yoldan düzeltilmesi, bu mümkün olmadığı takdirde ise düzeltim davası açmak için kendilerine yetki verildiğini, Konak Tapu Müdürlüğünün 13.02.2014 tarihli cevabında eşitsizliğin idari yoldan düzeltilmesinin mümkün olmadığının belirtildiğini ileri sürerek, 61 ada 10 parsel sayılı taşınmazdaki pay ve payda toplamı eşitlenerek tapu kaydının tashihine karar verilmesini talep etmiş, 27.03.2018 tarihli dilekçesi ile 1984 yılında ölen ...’nın mirasçıları ile, ... ve ...’ın davaya dahil edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalı ..., ..., ... ve ... vekili; dava konusu parsel için İmar Kanunu’nun 18 inci maddesi uygulamasının başlatıldığını, yeni ada parseller oluşturulduğunu, gerek davacı, gerekse davalıların paylarına isabet eden parsellerin belli olacağını, açılan bu davanın ve İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesi 'nin 2009/1308 Esas sayılı dosyasının konusunun kalmayacağını, bu durumun Konak Belediyesinden sorulmasını, davalıların pay/payda hatasının oluşumunda kusuru bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; ...'a ait 100/20160 payın tapu memuru hatası nedeniyle tescil edilmediği, ...'ın payını satarken tüm payını satma saiki ile hareket ettiği, davalıların herhangi bir hatasından söz edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile dava konusu 61 ada 10 parsel sayılı taşınmazdaki pay ve payda toplamı eşitlenerek tapu kaydının tashihine, bu kapsamda; dahili davalı ...'in dava konusu taşınmazda 172,55 m2 yüz ölçümlü ve 137/1680 (1644/20160) payının, 1744/20160 olarak tashihine ve tesciline, dava konusu taşınmazın pay ve paydasının 20160/20160 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalı ..., ..., ... ve ... vekili vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının payına ilişkin olmadığından eldeki davanın açılamayacağını, ...’nın payını temlik ettiği kişiler tarafından açılmış bir dava bulunmadığını, imar uygulamasına ilişkin işlemlerin bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile bir kısım davalı vekilinin istinaf isteğinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar ..., ..., ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; 1978 yılından 2010 yılına kadar müteaddit devirlere rağmen ...'ın 100/20160 payı üzerinde ipka ettiği ve bu durumun 32 yıldır hiç bir işlem ve eyleme tabi tutulmadan devam ettiği, ortaklığın giderilmesi davasında görevli Sulh Hukuk Mahkemesinin kayıt düzeltilmesine ilişkin değil, tapunun iptaline ilişkin bir davanın açılmasına dair bir yetki verebileceğini, haklarında dava açılması gerekli olmadığı halde dava açıldığından davanın husumet nedeniyle reddine ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu kaydındaki pay ve payda eşitsizliğinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 1027 nci, 2644 sayılı Tapu Kanunu’nun 04.07.2019 tarih, 7181 sayılı Kanun ile eklenen ek 3 üncü maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 nci maddesi,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu kaydındaki pay ve payda eşitsizliğinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 1027 nci, 2644 sayılı Tapu Kanunu’nun 04.07.2019 tarih, 7181 sayılı Kanun ile eklenen ek 3 üncü maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 nci maddesi,

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 61 ada 10 parsel sayılı, 2116 m2 yüz ölçümlü, ev vasıflı taşınmazda ...’ın 3360/20160 oranında payı olduğu, ...’ın 1616/20160 payını 25.04.1978 tarihinde ... ve ...’a temlik ettiği, bakiye 1744/20160 payı uhdesinde bıraktığı ancak kütük sayfasına hatalı olarak 1644/20160 pay yazıldığı, bu aşamadan sonra ...’ın 31.10.1980 tarih, 4472 yevmiye nolu akit ile payını dahili davalı ...’e, ...’in bu payı 15.12.2004 tarihinde dahili davalı ... ’e ve ...’in de 07.12.2010 tarihinde davalı ...’e devrettiği, sonuç olarak taşınmazda 25.04.1978 tarihli temlik sonrasında kütük sayfasına ... adına 100/20160 payın eksik yazıldığı ve bu şekilde pay ve payda uyumsuzluğu oluştuğu anlaşılmaktadır.

2. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Hemen belirtmek gerekir ki, dolu pafta sistemine göre, Devletin bütün taşınmazların hukuki ve geometrik durumlarını belirleyerek doğru sicil oluşturması, tapu sicillerinin tutulması kamu düzeni ile ilgili olduğundan hakimin bu hususu re’sen göz önüne alması gerektiği ve doğru sicil oluşturmakla yükümlü olduğu açık olup, dava konusu taşınmazdaki paydaşlara taşınmazdaki pay ve payda eşitsizliğinin düzeltilmesi için ortaklığın giderilmesi davasında mahkemece yetki verildiği dikkate alındığında, bir kısım paydaşın bu yetkiye dayanarak eldeki davayı açarak kaydın düzeltilmesini talep etmekte hukuki yararları olduğu gibi, böylesi bir talebin paydaşların mülkiyet haklarını etkileyebileceği dikkate alınarak tüm paydaşlara karşı açılacak bir dava ile dinlenebileceği kuşkusuzdur. Bir kısım davalılar vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir.

4. Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

İlk Derece Mahkemesince; ...'ın, bakiye payını temlik ederken tüm payını devretme saiki ile hareket ettiği, davalıların herhangi bir hatasından söz edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile dahili davalı ...'in dava konusu taşınmazdaki payının 1744/20160 olarak tashihine ve tesciline karar verilmiş olup 31.10.1980 tarih, 4472 yevmiye nolu resmi akitte ...’ın taşınmazdaki payının tamamını temlik ettiğinin akitte ifade edildiği gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

5. Ne var ki, hüküm tesis edilirken dahili davalı ...’in payı yönünden düzeltim yapılmasına rağmen, hükme anılan dahili davalının hatalı payına (1644/20160) isabet eden yüz ölçümü yazılarak infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Bir kısım davalılar vekilinin değinilen yönden temyiz itirazının kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararının birinci fıkrasının 2 nci bendinde yer alan "...'in dava konusu taşınmazda 172,55 m2 yüzölçümlü ve 137/1680 hissesinin, 1744/20160 olarak TASHİHİNE VE TESCİLİNE, dava konusu taşınmazın pay ve paydasının 20160/20160 olarak DÜZELTİLMESİNE ve hüküm özetinin tapuya gönderilmesine," cümlesi anılan bentten tamamen çıkarılarak yerine "Dahili davalı ...'in dava konusu taşınmazdaki 137/1680 payının (172,55 m2), 1744/20160 (183,04 m2) olarak TASHİHİNE ve 1744/20160 payın dahili davalı ... adına TESCİLİNE, dava konusu taşınmazın pay ve paydasının 20160/20160 olarak DÜZELTİLMESİNE ve hüküm özetinin ilgili tapu müdürlüğüne gönderilmesine,” cümlesi yazılmak suretiyle hükmün 6100 sayılı Kanunun 370/2 nci maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8740, Karar No: 2014/4616, Tarih: 20.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/8740 E.  ,  2014/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı verilen 20.12.2012 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesi uyarınca öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 28.12.2012 havale tarihli dilekçesiyle temyiz etmekle, süresinde yapılmayan temyiz isteğinin, aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 20/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.