muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12691, Karar No: 2023/6588, Tarih: 26.09.2023

2. Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen (temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının, alt sınırın üstünde belirlenerek hükümde çelişkiye neden olunması) nın dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temel cezanın tayin edildiği hükmün 1. fıkrasında yer alan "60 gün adli para cezası" ibaresinin "5 gün adli para cezası" olarak; hükmün 2. fıkrasında yer alan "50 gün adli para cezası" ibaresinin "4 gün adli para cezası" ve gün para cezasının adli para cezasına çevrildiği 8. fıkrasındaki "1000 TL adli para cezası" ibaresinin "80,00 TL adli para cezası" olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2536, Karar No: 2022/1548, Tarih: 01.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/2536 E.  ,  2022/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12/10/2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/12/2014 günlü karara karşı davalı ... vekili tarafından tavzih talebinde bulunulması üzerine mahkemece; davalının tavzih talebinin reddine dair verilen 17/09/2015 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 25.12.2014 tarihli hükme karşı davalı ... vekili tarafından tavzih talebinde bulunulması üzerine; 17.09.2015 günlü ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 305.maddesi incelendiğinde; hükmün tavzihi ancak hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflarca hükmün açıklanması, tereddüt ya da aykırılığın giderilmesi için istenebilir. Madde metninden açıkça anlaşılacağı üzere, taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamayacak, genişletilemeyecek ve değiştirilemeyecektir. Mahkemece tavzih talebinin reddine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 17.09.2015 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre tavzih talebinde bulunan davalı ... vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Sorgun Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.09.2015 tarihli 2010/664 Esas ve 2014/787 Karar sayılı ek kararının ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 01.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/14619, Karar No: 2017/3638, Tarih: 09.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/14619 E.  ,  2017/3638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 18. İŞ (SOSYAL GÜVENLİK) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, izin ücreti, hafta tatili ücreti, ücret zammı, Cumartesi-Pazar sabahı ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.10.2005 tarihinde davalı ... Matbaacılıkta çalışmaya başladığını, 2008 yılında Ekbil Matbaacılığın iş yerini Ceren Matbaacılığa devrettiğini, davacının Ceren Matbaacılık adı altında da çalışmaya devam ettiğini, ofset ustası olarak üst düzey matbaa makinalarını kullandığını, Ceren matbaada en son ücretinin 1.500 TL net olduğunu, çalışma saatlerinin 09:00-19:00 arası olduğunu, cumartesi günleri 09:00 ile 13:00 veya 15:00 saatleri arası çalıştığını, dini bayramların ilk iki günü hariç genel tatillerde çalıştığını, ücretlerinin asgari ücret kısmı dışındaki bölümünün elden ödendiğini, hatta son ayların ücretlerinin sadece asgari ücret kısımlarının ödendiğini, sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırılması, fazla mesai ücretlerini ödenmemesi ve 2009 yılı Kasım, Aralık, Ocak ve Şubat ayları ücretlerinin eksik ödenmesi sebepleriyle davacının 18.02.2010 tarihinde iş akdini haklı nedenle feshetmek zorunda kaldığını, davacının işçilik haklarının ödenmediğini beyan ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ücret zammı alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili, davalı şirketler arasında bir devir ilişkisi ve organik bağ olmadığını, şirket yetkilileri ve ortakların farklı olduğunu, davacının müvekkil şirkette 03.07.2006-01.12.2008 tarihleri arasında çalıştığını, 01.12.2008 tarihinde imzaladığı ibranamede de 03.07.2006 tarihinde işe başladığının yazılı olduğunu, istifa ederek işyerinden ayrıldığını, ertesi gün aynı konuda faaliyet gösteren diğer davalı şirkette çalışmaya başladığını, müvekkil şirketin faaliyetlerine devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davalı şirketler arasında bir devir ilişkisi ve sözleşmesinin olmadığını, sadece ticari alışveriş olduğunu, diğer davalının know know’undan yararlanıldığını, davacının iş yerinde 02.12.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, aylık net 576 TL ücret aldığını, ücretlerinin düzenli ödendiğini, çalışma saatlerinin 08:30-18:00 arası olduğunu, cumartesi günleri ise 08:30-12:30 arası olduğunu, iki yıllık iznini kullandığını, 30.05.2010 keşide tarihli 5.000 TL’lik çekin 2009 yılı maaşlarına karşılık ve fazla mesai karşılığı olarak verildiğini, bayram tatillerinde çalışma olmadığını, davacının 12-17 Şubat tarihlerinde mazeretsiz işe gelmemesi nedeniyle iş akdine 17.02.2010 tarihinde haklı nedenle son verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalılar tarafından temyizi üzerine Dairemizce, “İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur. Somut olayda, davacı dava dilekçesinde davalılardan Ekbil Matbaacılık şirketinde çalışmaya devam ederken 2008 yılında anılan şirketin diğer davalı şirkete devredildiğini ve kendisinin de devralan bu şirkette çalışmaya devam ettiğini ileri sürmüş, 23.01.2012 havale tarihli beyan dilekçesinde de, şirketler arasında 01.12.2008 tarihinde işyeri devrinin yapıldığını, her bir davalıdan çalıştırdıkları sürelerle sınırlı olarak işçilik hak ve alacaklarının tahsilini talep ettiğini beyan etmiştir. Mahkemece, hüküm altına alınan işçilik alacaklarının tamamından davalılar müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuştur. Dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerden, davacının 03.07.2006-01.12.2008 tarihleri arasında davalı ... şirketinde, 02.12.2008-18.02.2010 tarihleri arasında ise Ceren Matbaacılık şirketinde çalıştığı, davalılar arasında işyeri devri ilişkisi bulunduğu, davacının iş akdinin haksız olarak 18.02.2010 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarından davalıların sorumlulukları iş yeri devri esaslarına göre ayrı ayrı belirlenerek her bir davalının sorumlu olduğu miktarın hüküm altına alınması ve ayrıca ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarından sadece devralan işverenin sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken, işçilik alacaklarının tamamından her iki işverenin müşterek ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi hatalıdır. Davalı işverenlerden Ceren Matbaacılık şirketi tarafından dosyaya ödeme yapıldığını gösteren bir adet 5.000 TL’lik “çek” sunulduğu görülmüştür. Mahkemece, söz konusu belge ile ilgili davacıdan diyecekleri sorulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile bu belgenin değerlendirmeye tabi tutulmaması isabetsizdir. Hükmedilen miktarların “net” mi yoksa “brüt” mü olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de ayrı bir bozma nedenidir.” gerekçeleri ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu, Dairemizin bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma kararı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu, Dairemizin bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma kararı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da farklı bir karar vermeden yeniden hükümde karar vermek zorundadır.

Somut uyuşmazlıkta, Yerel Mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında belirtildiği üzere davalılar arasında işyeri devri ilişkisi bulunmakta olup davalı ... Şirketi devreden işveren, ... devralan işveren durumundadır. Buna göre Mahkemece bozma kararına aykırı şekilde; ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarından sadece devralan işverenin sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken ihbar tazminatından devreden işverenin, yıllık izin ücretinden ise her iki işverenin müşterek ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi hatalıdır.

Diğer taraftan, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarından davalıların sorumlulukları iş yeri devri esaslarına göre ayrı ayrı belirlenerek her bir davalının sorumlu olduğu miktarın hüküm altına alınması gerekirken, Mahkemece bu alacaklara ilişkin sadece davalılardan ... yönünden hüküm kurularak diğer davalı yönünden bir hüküm kurulmaması HMK’nın 297. maddesine aykırıdır.

Ayrıca, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıdem tazminat alacağında devreden işverenin sorumlu olduğu miktar belirlenirken devir tarihindeki ücret üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, fesih tarihindeki ücret üzerinden hesaplama yapılması da isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14833, Karar No: 2023/2923, Tarih: 09.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14833 E.  ,  2023/2923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/177 E., 2022/582 K.

SUÇLAR : Cinsel taciz, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2014/136 Esas, 2016/458 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2014/136 Esas, 2016/458 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/10796 Esas, 2021/613 Karar sayılı kararı ile sanığın işlediği cinsel taciz ve tehdit suçlarının basit yargılama usulüne tabi olduğu, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2021/177 Esas, 2022/582 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.11.2022 tarihli 9-2022/120493 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının kapsamında değerlendirilmesinin uygun olacağına ilişkin rapor bulunduğuna, verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.11.2022 tarihli 9-2022/120493 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının kapsamında değerlendirilmesinin uygun olacağına ilişkin rapor bulunduğuna, verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılanın kullanmış olduğu cep telefonunu birden fazla kez arayarak "Aşkım, bebeğim, üzerinde ne var... Se.s yapmak istiyorum..." gibi sözler söyleyerek katılanı cinsel amaçlı olarak taciz ettiği, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 16.12.2015 tarihli sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna dair raporunun bulunduğu, katılanın ifadesine itibar edilmekle sanığın katılanın "Evine geleceğim, kapıyı açmaz isen zorla açacağım" diyerek tehdit ettiği kabul edilerek sanığın atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verilmiş ve hukuki süreç başlığı altındaki uygulama yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında İstanbul Anadolu 70. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/264 Esas sayılı dosyasından hükme esas alınan sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunca düzenlenen 16.12.2015 günlü raporu ile, dosya arasında bulunan Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesince sanık hakkında düzenlenen ve işlediği iddia edilen fiil ile ilgili olarak fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin tam olduğu ancak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin kısmen olduğu ve bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğunu bildirilen 29.05.2014 günlü sağlık kurulu raporu arasında çelişki bulunması karşısında, mevcut raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için sanığın temin edilecek tedavi evrakı ve dava dosyasıyla birlikte Adli Tıp Kurumu 1. Üst Kuruluna sevk edilerek alınan rapora göre, mevcut haliyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrasının tatbik edilip edilemeyeceği hususlarında hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2021/177 Esas, 2022/582 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3744, Karar No: 2022/6715, Tarih: 06.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3744 E.  ,  2022/6715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ... vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro sırasında, Kulu İlçesi Kozanlı-Yeşilova Mahallesi çalışma alanında bulunan 170 ada 48 parsel sayılı 78,006,48 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ile aynı ilçe Kalealtı Mahallesi çalışma alanında bulunan 309 ada 2 parsel sayılı 110,613,25 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tespit gününden önce Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduklarından bahisle malik haneleri boş bırakılarak tespit edilmiştir.

Davacı ... tarafından, davalı Hazine aleyhine ve yine davacı ... tarafından yine davalı Hazine aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve tescil davası davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Bundan ayrı olarak; Kozanlı- Kalealtı Mahallesi 308 ada 79 parsel sayılı 8723,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve müşterekleri adına; 309 ada 3 parsel sayılı 35,681,80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz toprak tevzi tapusu nedeniyle Hazine adına; 308 ada 26 parsel sayılı 6236,80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve ölü olduğu beyanlar hanesinde belirtilerek Yusuf Kavak adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., çekişmeli 308 ada 79 parsel yönünden taşınmazda tespit maliklerinden İhsan ve Hızır’ın taşınmazda hakkı bulunmadığı iddiasına dayanarak; 309 ada 3 parsel yönünden 3402 sayılı Kanun’un 14 ve 46. maddelerinde yazılı koşulların kendisi lehine oluştuğu iddiasına dayanarak; 308 ada 26 parsel yönünden ise, ırsen intikal ve taksim iddiasına dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece; çekişmeli 170 ada 48 ve 309 ada 2 parsel tutanakları ile bunlara ilişkin aktarılan dava dosyaları ve askı ilan süresi içerisinde 308 ada 26,79 ve 309 ada 3 parsellere açılan tespite itiraz davaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda davanın reddine; çekişmeli 308 ada 26 ve 79 parsel sayılı taşınmazların hükümde gösterilen Yusuf Kavak mirasçıları adına eşit hisselerle 170 ada 48 ve 309 ada 2 ve 3 parsellerin ise Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davanın re'sen yürütülmesi gereken davalardan olmadığı ve davacı tarafa verilen kesin süre içerisinde keşif giderlerinin yatırılmadığı ve bu nedenle davacı tarafın 3402 sayılı Kanun'un 36/1. maddesi uyarınca keşif delilinden vazgeçmiş sayıldığı ve mevcut delillerle de davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, verilen karar usul ve yasaya uygun düşmemektedir.

Mahkemece; davanın re'sen yürütülmesi gereken davalardan olmadığı ve davacı tarafa verilen kesin süre içerisinde keşif giderlerinin yatırılmadığı ve bu nedenle davacı tarafın 3402 sayılı Kanun'un 36/1. maddesi uyarınca keşif delilinden vazgeçmiş sayıldığı ve mevcut delillerle de davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, verilen karar usul ve yasaya uygun düşmemektedir.

1. Davaya konu 170 ada 48 ve 309 ada 2 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yapılan incelemede;

Dava konusu 170 ada 48 parsel sayılı taşınmaz Kulu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/277 Esas sayılı dosyasında; 309 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ise, Kulu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/278-840 Esas sayılı dosyalarında; kadastro tespitinden önce açılan tapu iptali ve tescil istemli davalar nedeniyle dava konusu olduklarından bahisle malik haneleri açık bırakılarak tespit edilmiş ve bu taşınmazlara ait tutanak asılları Kadastro Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca 22.6.2006 tarihinde kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Bu iki taşınmaz hakkındaki davalar; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesi gereğince genel mahkemeden aktarılan dava olup, 3402 sayılı Kanun'un 30/2. maddesi uyarınca re'sen araştırma hükümleri geçerlidir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinde; taraflardan her birinin dava harcını, dinlenmesini talep ettiği tanık ve bilirkişi ücretini ve diğer yargılama giderlerini karşılamak zorunda olduğu, davacının hakim tarafından belirlenecek süre içinde gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığı takdirde, onunla ilgili delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağı, bu Kanun gereğince re'sen yapılması gereken soruşturma ve tebligat işlemleri için zaruri giderlerin, ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten karşılanacağı hususu" düzenlenmiştir.

Yukarıdaki düzenlemeye ve davanın açıklanan bu niteliğine göre, Mahkemece yapılması gereken zaruri giderlerin ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten karşılanması gerekirken ; davaların niteliği gözden kaçırılarak 3402 sayılı Kanun'un 36/1 ve Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 114/1-g, 115/1-2, 120. maddeleri gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi; kabule göre de malik haneleri açık olan bu taşınmazlar hakkında “tespit gibi tesciline” karar verilmesi dahi isabetsiz olup temyiz nedenleri açıklanan bu gerekçelerle yerindedir.

2. Dava konusu 308 ada 26-79 ve 309 ada 3 parseller yönünden yapılan incelemede ise; bu parsellere yönelen davalar askı ilan süresi içerisinde açılan tespite itiraz davaları olup bu parseller yönünden davanın re'sen yürütülmesi gereken davalardan olmadığı şeklindeki mahkeme gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/1. maddesinin ispat külfeti kendisine düşen taraf aleyhine uygulanabilmesi için, öncelikle dosyanın keşfe hazır hale getirilmiş olması ve yapılması öngörülen keşfin gün ve saatinin belirlenmesi zorunludur.