muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6696, Karar No: 2024/2857, Tarih: 15.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6696 E.  ,  2024/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/1149 Esas, 2022/1121 Karar

HÜKÜM :Kararın kaldırılması

İLK DERECEMAHKEMESİ:Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2021/68 E., 2021/149 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı TÜRKPATENT vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketçe yapılan 2015/91211 sayılı “kendi işim” ibareli marka başvurusuna, müvekkilinin sahibi olduğu 2011/93933 sayılı “... kendi işim paketi” ibareli markaya dayanarak itiraz ettiklerini, itirazların kısmen kabul edilerek 35 inci sınıfta “reklamcılık, pazarlama, halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler, ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri. İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri, personel işe yerleştirme, işe alma, personel seçimi, personel temini hizmetleri, ithalat – ihracat acente hizmetleri, geçici personel görevlendirme (başkası adına fatura yatırma, vergi yatırma, trafik işlemleri gibi iş takibi) hizmetleri”nin başvurudan çıkartıldığını, kalan mal ve hizmetler açısından anılan karara itiraz ettiklerini, ancak itirazlarının YİDK tarafından 27.09.2017 tarih ve 2017-M-8018 sayılı kararıyla reddedildiğini, oysa taraf markalarının 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında karıştırılma ihtimaline yol açabilecek derecede benzer olduklarını, anılan KHK'nın 7 nci maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendi uyarınca tescili mümkün olmayan bir işaret olarak kabul edilmesinin gerektiğini, anılan KHK'nın 7 nci maddesinin 1 inci fıkrasının (c) bendi anlamında davalının markasının tescil ettirmek istediği hizmetler yönünden tanımlayıcı bir ibare olup, somut ayırt ediciliğinin de bulunmadığını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini ve tescil edilmesi halinde diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 41 inci sınıfta herhangi bir tescilinin bulunmadığını, kesişim alanının 35 inci sınıfta olduğunu, davacının iddialarının aksine tüketiciler nezdinde yanıltıcı bir durum oluşmayacağını, müvekkilinin markasının kâr amacı gütmeyen bir organizasyon olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2015/91211 sayılı marka başvurusu ile davacı yanın önceki tarihli markasının 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca bir kısım emtialar yönünden benzer olduğu görülmekle birlikte, anılan ibarenin niteliği itibariyle dava konusu marka ile davacı markaları arasındaki benzerliğin, karıştırılma ve iltibas ihtimaline neden olmayacağı, dava konusu "KENDİ İŞİM" şeklindeki markanın KHK'nın 7 nci maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendi uyarınca en temel fonksiyonu olan kaynak gösterme fonksiyonunu yerine getirmeye elverişli bir ibare olmadığı, tescilinin mümkün olamayacağı, anılan KHK'nın 7 nci maddesinin 1 inci fıkrasının (c) bendi doğrudan hizmetin amacını, niteliğini belirtir durumda olduğu, ticaret hayatında kendi işini yapanlar tarafından sıklıkla kullanıldığı, tescilinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın YİDK iptal talebi yönünden kabulü ile, YİDK kararının iptaline, dava konusu marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; işbu davada davacı tarafça 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendi, 7 nci maddesinin 1 inci fıkrasının (c) bendine dayanılmadığı ve YİDK kararında da bu maddelere dayalı değerlendirme yapılmaksızın, itirazla bağlı kalınarak, sadece aynı KHK nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca değerlendirme yapıldığı halde, mahkemece 56 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendi, 7 nci maddesinin 1 inci fıkrasının (c) bendine dayanılarak davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, kaldı ki aksi kanaatte olunsa dahi dava konusu başvurunun, başvuru kapsamındaki mal ve hizmetler bakımından ayırt ediciliğinin bulunduğu gibi tanımlayıcı veya vasıf bildirici de olmadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça başvuruya itiraz aşamasında, anılan KHK'nın 7 nci maddesinde düzenlenen mutlak ret nedenlerinin hiçbirisine dayanılmadığı, uyuşmazlık konusu iptali istenen YİDK kararında da davalı şirket başvurusuna davacı şirketin tescilli markasına dayalı olarak yaptığı itiraz, işaretlerin 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca anlamında benzer olmadıkları gerekçe gösterilerek reddedildiği, her ne kadar mahkeme gerekçesine konu olan mutlak ret nedenleri kapsamında olup, kamu düzenine ilişkin bulunan bu hususun mahkemece resen dikkate alınması gerekmekte ise de, 556 sayılı KHK'nın 53 üncü maddesine dayalı olarak açılan davada, mahkemece sadece iptali istenen YİDK kararının hukuka uygunluğunun denetlenmesi gerektiğinden, bu kararda tartışılmayan hususların kararın iptalinde gerekçe olarak göz önüne alınmasının mümkün olmadığı, somut uyuşmazlık yönünden de YİDK kararında değerlendirilmeyen mutlak ret nedenlerinin, YİDK kararının iptali davasında dikkate alınması mümkün olmayıp, ancak böyle bir nedene dayalı hükümsüzlük davasında değerlendirme yapılması gerektiği, mahkemece yapılan değerlendirmede de tarafların markaları arasında 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi maddesi anlamında benzerlik bulunmadığının tespit edildiği, mahkemece verilen kararın davacı tarafça da istinaf edilmediği, o halde mahkemece, uyuşmazlığın hukuki tavsifinin tarafların iddia ve savunmaları ile iptal istenen YİDK kararının dayanağını teşkil eden hükümler çerçevesinde yapılması ve sonuç itibariyle doğru olduğu anlaşılan YİDK kararının iptali hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediği, ayrıca somut uyuşmazlıkta davalının marka başvurusu İlk Derece Mahkemesi karar tarihinden önce, 13.12.2017 tarihinde tescil edildiği halde, mahkemece davalı markasının hükümsüzlük istemi konusunda, dava konusu markanın henüz tescil edilmediği gerekçesiyle bir karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, karara karşı davacı vekilince (veya davalı şirket temsilcisi tarafından) istinaf kanun yoluna başvurulmadığı, bu durumda hükümsüzlük talebi konusunda verilen karardaki bu yanlışlık, kararın kaldırılması nedeni yapılamadığı, davacı yararına oluşan usulü kazanılmış haklar da gözetilerek, İlk Derece Mahkemesince davacı yararına bu nedenle hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama giderleri ile ilgili hüküm kısmı da aynen muhafaza edildiği, YİDK kararının iptali davası yönünden ise İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verildiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan harç ve vekalet ücretleri dikkate alındığı gerekçesiyle davalı TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf mahkemesinin davanın mutlak ret nedenleri yönünden incelenemeyeceğinin tespitinin isabetli olmadığını, taraf markalarının iltibasa yol açacak derecede benzer olduklarını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3.556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesinin 1 inci fıkrasının (a) ve (c) bentleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5179, Karar No: 2012/10294, Tarih: 17.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/5179 E.  ,  2012/10294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, aylık 800 TL. yardım nafakasına karar verilmesi istenilmiş, mahkemece, aylık 500 TL nafakaya karar verilmiştir.

Ancak, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, davalının ödeme gücü ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile DİE’nin yayınladığı TEFE(ÜFE) artış oranı nazara alındığında takdir edilen miktar çok olup, TMK’nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamış ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan "aylık 500 TL. yardım nafakasının” sözlerinin çıkartılarak, yerine “aylık 300 TL. yardım nafakası" sözlerinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 12.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6386, Karar No: 2017/13171, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6386 E.  ,  2017/13171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8946, Karar No: 2016/773, Tarih: 25.01.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/8946 E.  ,  2016/773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2013/68-2014/207

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin 2005 yılından itibaren dava dışı ... bayiliğini yürüttüğünü, 21.03.2013 tarihinde bu şirketin yetkilileri ve davalı şirketin yetkilisi tarafından baskı ile imzalatılan belge ile bayiiliği davalı şirkete devrettiğini, anılan belgede her türlü maddi ve manevi haklarından vazgeçtiğinin ve hiç bir alacağının kalmadığının yazılı olduğunu, müvekkiline iki adet telefon hattının baskı ile devrettirildiğini, yüzlerce su sebiline el konulduğunu, damacana, prostak palet ve prostak modüllerin düşük bedelle faturalandırılıp devrinin sağlandığını, bu hususlara ilişkin tanıklarının olduğunu, baskı ve hile ile sözleşmede belirtilen devir bedelinin sadece 20.000 TL'sinin ödendiğini, buna ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunulduğunu, sözleşmenin feshinin hükümsüz olduğunu, müvekkilinin elinden alınan bayiliğinin piyasa değerinin en az 300.000 TL olduğunu, keşif ve bilirkişi incelemesi ile gerçek zararın meydana çıkacağını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 50.000 TL'nin davalı şirketten avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, bayilik devrinin hangi miktar üzerinden olduğu ve davacıya ne kadar ödeme yapıldığı ya da yapılmadığı hususunda davacının somut delil sunmadığı, davacı tanığı ... devrin baskıyla olduğunu beyan etmişse de devir sözleşmesini kendisinin de ihtirazi kayıt ileri sürmeden imzaladığını, bu nedenle beyanının inandırıcı olmadığı, davacının bayilik devrinin zora dayalı olduğu, bayilik devir bedelinin 180.000 TL olup, 160.000 TL'sinin ödenmediğine dair iddiasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9699, Karar No: 2012/2128, Tarih: 15.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9699 E.  ,  2012/2128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 03/10/2007 gün 2007/153204 sayılı iddianamesinde, sanığın Liva Çikolata Pasta San. Tur. Tic. Ltd. Şirketine ait Çukuranbarda bulunan pastanesin de sorumlu müdür olarak görev yaptığı, pastanenin 03/02/2007 tarihinde mühürlenerek faaliyetten men edildiği, 14/08/2007 tarihinde ise mührün sökülerek faaliyetine devam ettiğinin anlatılması, sanığın savunmasında ise kendisinin şirketin yetkili temsilcisi olmadığını ve fiilende mühürleme işlemi yapılmadığını beyan etmesi karşısında, adı geçen şirketin Çukuranbarda bulunan pastanesinin yetkili temsilcisinin Ticaret Sicili Memurluğundan sorularak tespiti, şayet yetkili temsilci sanık değil ise yetkili kişi hakkında da aynı suçtan suç duyurusunda bulunulup, kamu davası açıldıktan sonra davaların birleştirilip, fiili mühürleme yapılıp yapılmadığına ilişkin tutanak tanıklarının dinlenmesi, sanık hakkında iddianamede anlatılan aynı yere ait 17/04/2007 tarihli mühür bozma tutanağına ilişkin olarak Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesine açılan dava dosyasının getirtilip, gerektiğinde birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile sanığın beraetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında atılı suçu işlemediğinin sabit olması nedeniyle beraet kararı verildiği halde CMK'nın 223/2-b maddesinin kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6456, Karar No: 2013/23, Tarih: 14.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6456 E.  ,  2013/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın teslimi ve ecrimisil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde dava asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olmasına rağmen genel kurullara çağrılmadığını, davalının ihtarnamelere cevap vermediğini, müvekkiline tahsis edilmiş olan konutun teslim edilmediğini, konutun halen birleşen dava davalısının kullanımında olduğunu ileri sürerek, asıl davada konut teslimine ve ecrimisilin davalı kooperatiften tahsiline, birleşen davada da konutun müvekkiline teslimi ile davalının üyeliğinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davacının müvekkili kooperatifin üyesi olmadığını, kooperatife yaptığı her hangi bir ödemenin bulunmadığını, davacının ibraz ettiği üyelik iddiasına ilişkin belgelerdeki imzaların kooperatif yetkililerine ait olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen dava davalısı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı kooperatifin üyesi olmadığı, üyelik iddiasına ilişkin ibraz edilen belgelerdeki imza sahibinin kooperatifi temsile yetkili kişi olmadığı, birleşen dava davalısının kooperatifin üyesi olduğu ve kendisine yapılan tahsisin yerinde olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı ekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/214, Karar No: 2020/12421, Tarih: 29.09.2020

**5. Ceza Dairesi         2017/214 E.  ,  2020/12421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle atılı suçtan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belge var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 29/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.