muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18993, Karar No: 2018/10119, Tarih: 06.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/18993 E.  ,  2018/10119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 11.08.2005 tarihinde davacı ...'ın yolcu olduğu davalı ...'in işleteni olduğu, davalı ...'ın sürücüsü, davalı ...Ş. tarafından trafik sigortalı araç ile diğer davalı ...Ş. tarafından trafik sigortalı aracın çarpışması neticesinde meydana gelen kazada davacı ...'ın yaralanarak malul kaldığını, tedavisinin halen devam etmekte olduğunu, bacağının birinin kısa kaldığını, vücudunda sabit izlerin meydana geldiğini, davacı ...'ın kazadan önce davacılar babası ve kardeşlerinin tüm geçimini sağladığını davacı ...'ın çalışamaması nedeniyle ailesinin destekten yoksun kaldığını beyanla davacı ... için şimdilik 5.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, baba ... için şimdilik 1.000,00 TL maddi, 17.000,00 TL manevi, kardeşleri , ..., ve ... için şimdilik 1.000,00'er TL maddi ve 5.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren davalılardan

müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. Vekili, kusura itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deiller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacılar , ... ve ... adına açılan davanın reddine, davalı ...Ş. hakkında açılan davanın işlemden kaldırılmasına, diğer davacıların davasının kısmen kabulü ile, davacı ... yönünden davanın 21.703,58 TL maddi tazminatın ... ve ...'tan 11/08/2005 haksız eylem tarihinden davalı ... yönünden 04/09/2006 dava tarihinden (... poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, 8.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'tan 11/08/2005 haksız eylem tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, davacı baba ...'ın davasının maddi tazminat istemi yönünden reddine, 2.000,00 TL manevi tazmiatın ... ve ...'tan 11/08/2005 haksız eylem tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davacı ... ve İhsan lehine hükmedilen manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar vekilince yaralanan Bayram'ın kardeşleri için de manevi tazminat talebinde bulunulmuş, mahkemece; kardeşlerin manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar

Kanunu'nun 47. maddesinde manevi tazminat istemi düzenlenmiştir. Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin de girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğün de korunduğu doktrinde ve ... kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması/ölmesi sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca, çocukları ve kardeşleri gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir.

Yine karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olup özetle “ağır bedensel zarar yada ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebileceği” hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun yürürlük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuştur.

Somut olaya gelince; gerek haksız fiil zamanında yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nda gerekse bu kanun zamanında gelişen içtihatlar ışığında düzenlenen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda trafik kazası nedeniyle yaşamsal tehlike geçirerek malul kalan davacı ...'ın kardeşi olan davacıların da manevi tazminat talep etme hakkı bulunduğu hususunda tartışma bulunmamaktadır. Hal böyle olunca davacı kardeşler , ..., ve ... için de uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ilgili davacıların manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü le hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 06/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3672, Karar No: 2020/5074, Tarih: 09.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3672 E.  ,  2020/5074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yargılama aşamasında alınan savunmasında, hem borcun tamamını ödediklerini hem de 7.000 TL borç kaldığını beyan ettiği, katılan vekilinin bu beyanlar sonrasında sanığa bırakılan malların kaçırıldığını ve borcun ödenmediğini söylediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu sebeple bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1)2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun suç tarihinde yürürlükte olan 106. ve 110. maddeleri gereğince haczedilen menkul malların bir yıl içerisinde satışının istenmemesi halinde haciz işleminin hukuki sonuçlarının ortadan kalkacağı, böylelikle yedieminlik görevinin de sona ereceği, sanığa teslim edilen mahcuzlar ile ilgili olarak süresi içinde satış istenip istenmediğinin tespiti bakımından ilgili icra dosyalarının aslı ya da onaylı suretleri getirtilip incelenerek İİK'nun 106. maddesi gereğince hacizli taşınır malların satışının hacizden itibaren bir yıllık süre içerisinde istenip istenmediği dolayısıyla anılan Kanunun 110. maddesi uyarınca mahcuzlar üzerindeki haczin kalkıp kalkmadığı araştırılıp sonucuna göre hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Sanığın borçlu değil borçlunun annesi olduğu, borç nedeniyle eşyaların haczedildiği işyerinde bulunan sanığa yediemin olarak teslim edilen eşyaların bulunamaması hususu gözetilerek, sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu mahcuz eşyaların kaybolmasına neden olmak sebebiyle TCK.nun 289/3. maddesi uyarınca önödeme bildirimi yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile TCK’nun 289/1 maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Sanığa asgari hadden para cezası tayin edildiği belirtilmiş olmasına rağmen herhangi bir teşdit gerekçesi gösterilmeden 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

4-Sanığın adli sicil kayıtlarında herhangi bir sabıkasının bulunmamasına rağmen “Suç işleme eğilimi ve bir daha suç işlemekten çekinmeyeceği” şeklindeki hatalı ve uygun olmayan gerekçe ile CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3689, Karar No: 2015/22725, Tarih: 31.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3689 E.  ,  2015/22725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen 11.07.2013 tarihli karara yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 22/07/2013 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1895, Karar No: 2007/3383, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1895 E.  ,  2007/3383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 18.11.2005 ... ve 1039-1251 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava iflas sıra cetvelindeki sıraya itiraz niteliğindedir.

Dosyanın incelenmesinde iflasa ilişkin bir kısım bilgilere rastlanamamıştır.

Bu durumda mahkemece sıra cetvelinin hangi tarihlerde hangi gazetelerde yayınlandığı (İİK.m.166) ve davacının kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres göstererek tebliğ masrafı için avans verip vermediği (m.223), iflas idare memurlarının kim olduğu ve yetkilerinin kapsamı hususları iflas müdürlüğünden sorulmalı; alınacak cevabi yazı ile birlikte iflasa ilişkin mahkeme kararının kesinleşme şerhini içeren bir sureti ile dosya Dairemize gönderilmelidir.

Ayrıca mahkeme kararının davalı vekili olarak Av. Nihal Özdoğan’a tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, adı geçenin vekaletnamesine rastlanamadığından, mevcutsa vekaletnamenin bir suretinin eklenmesi, mevcut değilse kararın iflas idaresi memurlarına tebliği hususunda işlem yapılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan her iki nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14693, Karar No: 2018/8137, Tarih: 20.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14693 E.  ,  2018/8137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2015 gün ve 2012/283-2015/123 sayılı kararı onayan Daire’nin 29/09/2016 gün ve 2015/13496-2016/7627 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınan bir koleksiyoner olduğunu ve müzayedeler yaptığını, davalının da ülkemizin tanınan ressamlarından olduğunu, müvekkilinin davalıya ait sahibi olduğu tabloyu bir müzayedede sergilenmek üzere ilgili firmaya teslim ettiğini, davalının müzayede tarihinden birkaç gün önce art point galerisine gelerek müvekkilinin onayını almadan "bu resmi ben yapmadım" yazısını yazıp, altını imzaladığını, davalının suç teşkil eden bu davranışı nedeniyle davacının maddi zararının oluştuğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, resmin davalıya ait olmadığını, resmin arkasında bulunan ... imzasının sahte olarak atıldığını, müvekkilinin eli mahsulü olmadığını, davalının kendisine ait olmayan resmin bu haliyle satılmasının kariyerine ve ismine zarar vereceğini ayrıca alıcıların da aldatılmış olabileceğini belirterek durumu müzayede salonu sahibine ifade ettiğini, müzayede salonu sahibinin resmin arkasına kendisine ait olmadığını yazması halinde resmi satışa çıkarmayacağını beyan etmesi üzerine davalının telafisi imkansız zararların oluşmasının önüne geçmek için resmin arkasına dava konusu ibareyi yazdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 20/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13730, Karar No: 2013/5358, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/13730 E.  ,  2013/5358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine yapılan itirazın iptali ve tahliye istemlerine ilişkindir. Mahkemece itirazın iptaline ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan 5.3.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 19. maddesinde bir kiranın ödenmemesi halinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte olup, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 19. maddesinde bir kiranın ödenmemesi halinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte olup, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.

Davalı borçlu hakkında 5.8.2011 tarihinde başlatılan icra takibinde ödenmeyen 2011 yılı Temmuz ayı kirası ile muacceliyet koşulu uyarınca 2011 yılı Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ve 2012 yılı Ocak ve Şubat ayları kirasının da tahsili istenildiğine göre değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağı üzerinden yapılması gerekirken, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirasının da değerlendirmeye tabi tutulması yeni yasal düzenleme karşısında doğru görülmemiştir.

Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1406, Karar No: 2017/2865, Tarih: 12.07.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/1406 E.  ,  2017/2865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan haksız feshin tespiti, zorunlu masrafların iadesi, fesih nedeniyle oluşan kar kaybı, bakiye hak edişin tahsiline ilişkin olup, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; taraflar arasında 304.000,00 TL sözleşme bedelli "Kışla Kanalizasyon Hatlarının Yenilenmesi" işi için bir sözleşme akdedildiğini, yüklenici firmanın hak edişlerle istihkak almaya hak kazandığını fakat kendisine istihkakların zamanında ödenmediğini, idarenin davacı yüklenicinin istihkaklarını icra müdürlüğünce sıra cetveli hazırlanmadığı için elinde tuttuğunu, istihkakını alamayan yüklenicinin işe devam edemediğini, 79 gün cezalı işi bitirme süeresi verildiği, bu süre sonunda işin bitirilmemesi nedeniyle sözleşmenin idarece fesh edildiğini, feshin haksız olduğunun tespitine, ihale ve sözleşme gideri olan 4.012,00 TL nin iadesine, 14.409,00 TL gecikme cezasının haksız tahsil edilmek istendiğinin tespitine, İrat kaydedilen 18.240,00 TL teminatın iadesine, 212.000,00 TL hakediş bedelinin tahsiline, fazlaya ilişkin hak saklı olarak 10.000,00 TL kâr mahrumiyetinin ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, davalı ise; gecikmenin davacının kusuru ve borçlarından kaynaklandığını, idarenin mevzuat gereği sıra cetveli talep etmesi gerektiğini, sonuç olarak davacının emanette bulunan parasının icra dosyalarına ödendiğini, sözleşme süresine ek 79 gün daha verildiği halde işin tamamlanmadığını bu nedenle sözleşmenin haklı olarak fesh edildiğini, teminatın irat kaydedildiğini ve cezalı iş bitirme süresi verildiğini, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini savunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ancak davacının istek kalemleri arasında yer alan kar kaybı konusunda olumlu yada olumsuz bir hüküm kurulmamıştır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 294/3. maddesine göre kararın tefhimi, hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

HMK'nın 297/2. maddesi uyarıncada, hüküm sonucunda taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekmektedir. Aksi durumda hakim hiç bir karar vermemiş sayılacağı gibi verilmiş hüküm hukuki varlık kazanmış sayılmaz.

HMK'nın 297/2. maddesi uyarıncada, hüküm sonucunda taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekmektedir. Aksi durumda hakim hiç bir karar vermemiş sayılacağı gibi verilmiş hüküm hukuki varlık kazanmış sayılmaz.

Somut olayda mahkemece verilen kısa kararda davacının istek kalemlerinden olan kar kaybına ilişkin talebi dışındaki tüm talepleri hakkında hüküm kurulmuş olmasına karşın davacının kar kaybına ilişkin talebiyle ilgili herhangi bir hüküm kurulmamış olması yukarıda bahsedilen HMK'nın 294/3. ve 297/2. maddelerine aykırı olduğundan kararın bozulması uygun bulunmuştur. Bozma sebebine göre diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 12.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/785, Karar No: 2022/758, Tarih: 26.05.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/785 E.  ,  2022/758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “Tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı ... ve fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... ve fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Başkale İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı okullarda 2013-2014 yılları arasında eğitim-öğretim döneminde ek ders ücreti karşılığı (ücretli) sınıf öğretmeni olarak tam gün esasıyla ve sürekli çalışmasına rağmen hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK/Kurum) eksik bildirildiğini ileri sürerek eksik bildirilen hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... (Bakanlık) vekili cevap dilekçesinde; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun (5510 sayılı Kanun) 80/h maddesine göre çalışmaları Kuruma eksiksiz bildirilen davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun (657 sayılı Kanun) 89. maddesi kapsamında ders ücreti karşılığı öğretmen olarak çalıştığını, kadrolu öğretmenler ile bu statüdeki öğretmenlerin atanma ve eğitim düzeyleri dikkate alındığında aralarında karşılaştırma yapılmasının mümkün olmadığını ve 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

6. Fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekili dilekçesinde; 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının çalıştığı sürelerin Kuruma eksiksiz bildirildiğini, öte yandan bu tür davaların kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle tüm araştırmaların re'sen yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Kararı:

7. Başkale Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) 26.01.2017 tarihli ve 2016/61 E., 2017/11 K. sayılı kararı ile; davacının belirttiği tarihler arasında Başkale İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı okulda ek ders ücreti karşılığı sınıf öğretmeni olarak tam gün ve sürekli çalıştığı, toplamda 23.12.2013-13.06.2014 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen 68 günlük hizmetinin tespitinin gerektiği ve 14.10.2016 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Kararı:

8. Başkale Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'î müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.