muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9902, Karar No: 2019/5189, Tarih: 16.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/9902 E.  ,  2019/5189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 17 ada 31 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 18/05/2015 tarihli raporunda kırmızı renkte gösterilen 2,32 metrekarelik kısmının davalı ... ... adına olan tapu kaydının iptali ile bu kısmın kadastro harici bırakılmasına; 17 ada 32 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 18/05/2015 tarihli raporunda mavi renkle gösterilen 14.044,31 metrekarelik kısmının Tekirdağ Su ve Kanalizasyon Genel Müdürlüğü adına olan tapu kaydının iptali ile bu kısmının kadastro harici bırakılmasına karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 3402 Sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 16/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14010, Karar No: 2022/12900, Tarih: 07.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/14010 E.  ,  2022/12900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2016 tarih, 2016/335 esas ve 2016/435 sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15/12/2016 tarih, 2016/209 esas ve 2016/226 sayılı kararı

c) Temyiz isteminin reddine dair ek karar; Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/01/2017 tarih, 2016/335 esas ve 2016/435 sayılı ek kararı

d) Dairemizin 17/12/2020 tarih, 2020/4069 esas ve 2020/9262 sayılı iade kararı

e) Temyiz isteminin reddine dair ek karar; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20/01/2021 tarih, 2016/209 esas ve 2016/226 sayılı ek kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen 15/12/2016 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmün sanık müdafiine 16/01/2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği; 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde belirtilen yedi günlük yasal temyiz süresi içinde temyiz edilmediğinden hükmün 24/01/2017 tarihinde kesinleştirildiği;

Sanık müdafiinin yasal temyiz süresinden sonra 26/01/2017 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, Dairemizin 17/12/2020 tarihli iade kararı üzerine, bölge adliye mahkemesinin 20/01/2021 tarihli ek karar ile CMK'nın 296/1. maddesi uyarınca süre yönünden temyiz talebinin reddine karar verdiği, ek kararın sanık müdafiine 31/01/2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık müdafiinin yasal süresi içinde temyiz talebi bulunmadığı; ek kararın ayrıca sanığa 27/04/2022 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 28/04/2022 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği tespit edilerek yapılan incelemede:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde "Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi

sayılır" şeklinde açık hüküm bulunması karşısında, 20/01/2021 tarihli ek karara yönelik sanık tarafından 28/04/2022 tarihinde yapılan temyiz başvurusu yönünden temyiz süresinin başlangıcı olarak sanık müdafiine yapılan 31/01/2021 tarihli tebligatın esas alınması gerektiği, 20/01/2021 tarihli ek karara yönelik sanık tarafından 28/04/2022 tarihinde yapılan temyiz başvurusunun CMK’nın 296/2. maddesinde belirtilen yedi günlük kanuni temyiz süresinden sonra olduğu anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteğinin CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi gereğince dosyanın Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20623, Karar No: 2010/2548, Tarih: 02.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2009/20623 E.  ,  2010/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı örgüte üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 62, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelendi gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen karar sanık müdafi tarafından yasal süreden sonra temyiz edildiğinden sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 02.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9620, Karar No: 2012/13062, Tarih: 25.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/9620 E.  ,  2012/13062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma alacağı

... ile... ...aralarındaki katılma alacağı davasının kısmen kabulüne dair ... 2. Aile Mahkemesinden verilen 25.05.2012 gün ve 806/567 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.12.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı ... ...geldi. Başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği düşünüldü:

K AR A R

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde edinilen dava konusu taşınmazların edinilmelerinde vekil edeninin yurt dışında çalışmalarından elde ettiği gelirlerin kullanıldığını, davalının herhangi bir geliri bulunmadığını, ayrıca davalının döviz hesabında bulunan paranın tamamının da vekil edenine ait olduğunu, tüm ödemeleri vekil edeninin yapmasına rağmen tapuların davalı adına bulunması sebebiyle fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak taşınmazlar ve binalar bakımından 250.000 TL bankadaki para bakımından 100.000 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazlar ve bankadaki paranın vekil edenine ait çalışma ile elde edilen gelir, ailesinin yardımları ve hediye altınların satışı ile elde edilen parayla elde edildiğini, evlilik içinde satın alınarak davacı adına tapuya kaydedilen tüm taşınmazları sattığını, bankadaki paralarını çekerek hesaplarını kapattığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili, taşınmazlar ve bankadaki paranın vekil edenine ait çalışma ile elde edilen gelir, ailesinin yardımları ve hediye altınların satışı ile elde edilen parayla elde edildiğini, evlilik içinde satın alınarak davacı adına tapuya kaydedilen tüm taşınmazları sattığını, bankadaki paralarını çekerek hesaplarını kapattığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemenin davacının uzun yıllar yurt dışında çalıştığı ve elde ettiği gelirlerle dava konusu malların edinildiği, banka hesabındaki paranın da davacının geliri ile oluşturulduğu, davalının 22.7.1988 tarihinden sonra herhangi bir çalışması olmadığı, aldığı kıdem tazminatının mahkeme kararı ile iade edildiği, davalının 2002 yılı öncesindeki alımlarda katkısını ispat edemediği, 2002 yılı sonrası edinilen mallar bakımından ise kadının yarı oranda yasal hakkı bulunduğu gerekçesi ile davacının davasının kısmen kabulüne, davacının 697 ada 92 parsel üzerindeki 14 nolu bağımsız bölüm için 325.000 TL 3974 parsel üzerindeki 18 nolu asma katlı işyeri için 130.000 TL, Altınova’daki 39 nolu villa için 200.000 TL, 40 nolu villa için 170.000 TL değer artış payı ve davalının Ziraat Bankasındaki hesabında bulunan 100.000 TL’nin yarısı 50.000 TL katılma alacağı olduğu kabul edilerek taleple bağlı kalınmak suretiyle 300.000 TL’nin dava tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya dair istemlerinin saklı tutulmasına ilişkin ilk kararı davalı vekilinin temyizi üzerine Dairenin 15.5.2011 tarih 2010/7212 Esas 2011/2855 Karar sayılı ilamı ile 18 numaralı işyeri ile banka hesabındaki para bakımından onanmasına, 14 numaralı mesken ile 39 ve 40 numaralı villalar ile ilgili hükmün ise bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda Altınova 7220 parseli 39 numaralı parsel yönünden 118.717 TL., 40 numaralı villa yönünden 143.000 TL katkı payı alacağının, Pendik 697 ada 92 parselde 14 numaralı bağımsız bölüm yönünden 250.000 TL değer artış payının yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline, sair hususlarda tekrardan karar vermeye yer olmadığına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... ...tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda Altınova 7220 parseli 39 numaralı parsel yönünden 118.717 TL., 40 numaralı villa yönünden 143.000 TL katkı payı alacağının, Pendik 697 ada 92 parselde 14 numaralı bağımsız bölüm yönünden 250.000 TL değer artış payının yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline, sair hususlarda tekrardan karar vermeye yer olmadığına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... ...tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 1.7.1988 tarihinde evlenmişler, ...’nin 16.5.2005 tarihinde açtığı dava sonunda boşanmışlar ve karar 26.11.2007 tarihinde kesinleşmiştir. Başka mal rejimi seçilmediğinden; taraflar arasında evlilik tarihinden 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM.nin 170. m.), 1.1.2002 tarihinden mal rejiminin sona erdiği ve boşanma davasının açıldığı 16.5.2005 tarihine kadar edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK. 202 ve 4722 s.Yürürlük K.m.10/1.m). Dava konusu taşınmazlardan 697 ada 92 parsel üzerindeki 14 numaralı bağımsız bölüm 16.11.1996, Altınova’da bulunan 39 numaralı yazlık villa 2.9.2001 ve 40 numaralı yazlık villa ise 3.12.1998 tarihinde satın alınarak davalı kadın adına tapuya kaydedilmişlerdir. Dava dilekçesi ve dosya kapsamına göre davacının talebinin mahkemenin de kabulünde olduğu üzere 14 numaralı mesken ile 39 ve 40 numaralı villalar bakımından katkı payı alacağı niteliğinde olduğu açıktır.

Bozma ilamında 14 numaralı mesken ile 40 numaralı villanın edinme tarihine kadar davalı kadının herhangi bir geliri olmadığı, edinilen malların davacının yurt dışında çalışarak elde ettiği gelirlerle alındıkları, her ne kadar davalı adına tapuya kayıt edilmişler ise de bedellerinin tamamının davacı ... tarafından ödendiği, alımlarda erkeğin katkı oranının % 100 olarak kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı açıklandıktan sonra katkı payı alacağı hesabında dikkate alınması gereken değerlerin 6.6.2005 dava tarihindeki 14 numaralı mesken için 250.000 TL, 40 numaralı villa için 143.500 TL olması gerektiği açıklanarak bozma sevk edilmiştir. Dava konusu 39 numaralı villa yönünden ise bu taşınmazın edinildiği 3.9.2001 tarihine kadar kadının tütün işletmelerinde işçi iken 15.1.1999 tarihinde emekli olduğu, halen bankadan da aylık aldığı ve buna göre az da olsa bir miktar geliri bulunduğu kabul edilerek katkı payı alacağı hesabı yapılması gerektiği açıklanmış, bulunacak katkı oranı ile 6.6.2005 dava tarihine göre belirlenen 169.000 TL değerin çarpılması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak 39 numaralı villa bakımından katkı payı alacağı hesabı için bilirkişiden rapor alınmış, dava tarihindeki üç parça taşınmazın sürüm değerleri dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine, özellikle hakkaniyet ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkeleri de dikkate alındığında hükme esas alınan değerler ve bilirkişi hesabında bir isabetsizlik görülmediğine göre aşağıda yazılı husus dışındaki davalı ... Bayraktar’ın diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak üç parça taşınmazla ilgili 250.000 TL alacak ve banka hesabındaki para için 100.000 TL talep edilmiş, yargılama sırasında herhangi bir ıslah isteğinde bulunulmamıştır. İlk hükümde de taleple bağlı kalınarak 300.000 TL'nin dava tarihinden hesap edilecek faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir. İlk hükmün onanan kısmı dikkate alındığında banka hesabındaki para bakımından 50.000 TL 18 numaralı işyeri ile ilgili 130.000 TL yönünden karar kesinleşmiştir. Bu durumda davacının 250.000 TL alacak isteğinin 130.000 TL'lik bölümü onanarak kesinleştiğine göre talebe konu olarak 120.000 TL.lik bölümü kalmaktadır. HMK.nun 26. (HUMK. m. 74) maddesine göre hakim tarafların talep sonucu ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Mahkeme temyize konu son kararında 39 numaralı villa için 118.717 TL, 40 numaralı villa için 143.000 TL ve 14 numaralı mesken için 250.000 TL katkı payı alacağını doğru olarak hesaplamış ise de bu miktarların toplamını gözeterek ancak 120.000 TL kısmının davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına şeklinde hüküm kurması gerekirken yasanın amir hükmünü dikkate almadan yukarıda açıklandığı üzere hesaplanan değerlerin tümünün davalıdan tahsiline şeklinde talepten fazlasına karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Diğer yandan mahkeme kararında hükmedilen miktarların yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de bu yasal faizin hangi tarihten itibaren yürütüleceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Davacının 14 numaralı mesken, 39 ve 40 numaralı villalar ile ilgili hükmedilen miktarlar yönünden talebin niteliği de gözetilerek kararda yasal faizin başlangıç tarihinin gösterilmemesi de doğru değildir. Bu husus davalı ... ...tarafından temyiz konusu yapıldığına, hüküm davacı tarafça temyiz edilmediğine göre davanın niteliği yanında temyiz edenin sıfatı ile aleyhe bozma yasağı da gözetilerek mahkemece kararda faizin başlangıç tarihinin belirlenmesi gerekirken bu hususta herhangi bir tarih gösterilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Bayraktar’ın temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8765, Karar No: 2006/11005, Tarih: 16.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8765 E.  ,  2006/11005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.04.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 28.10.2005 havale tarihli dava dilekçesi ile murisi Fatma Apaydın'ın 234 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında yazılı olmayan soyadının ve baba adının nüfustakine uygun olarak ilavesini, 17.04.2004 günlü duruşma sırasında sözlü beyanı ile de rumi takvime göre yazılan doğum tarihinin miladiye çevrilerek 1912 şeklinde düzeltilmesini istemiş, davalı idare "davacı davasını ispat etsin" demiştir.

Mahkeme davayı kabul etmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyize getirilmiştir.

Dava, tapuda isim düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

I- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

II - Ancak, "Mülkiyet hakkının tescili" başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki, bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hatanın Tüzüğün 87.maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak idarece düzeltilmesi gerekir. Böyle olunca tapu kütüğünde doğum tarihinin mahkemece düzeltilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII.maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda I.bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

II.bentte yazılı nedenlerle hüküm fıkrasının I.bendinde ".......baba adının ... Asım" kelimelerinden sonra gelen "doğum tarihinin ise 1912" kelimelerinin çıkarılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu biçimiyle ONANMASINA, 16.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2176, Karar No: 2021/4416, Tarih: 22.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2021/2176 E.  ,  2021/4416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan bozma üzerine yapılan yargılama sonunda mahkûmiyetine dair Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.01.2016 gün ve 2015/276 Esas, 2016/26 Karar sayılı hükmün sanık ile müdafisince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 03.04.2017 gün ve 2017/1765 Esas, 2017/1745 Karar sayılı ilamı ile verilen bozma kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2017 günlü, 2017/12235 sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine Dairemizin 27.11.2017 gün ve 2017/2828 Esas, 2017/5963 sayılı Kararıyla itirazın yerinde görülmeyerek reddiyle bu hususta karar verilmek üzere dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.04.2019 gün ve 2017/14-1191 Esas, 2019/331 Karar sayılı ilamıyla 20.03.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının gerekli görmesi halinde kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi dolayısıyla açılan idari, cezai, hukuki her tür davaya ve çekişmesiz yargıya katılma hakkının bulunması nedeniyle anılan madde uyarınca bu husustaki takdir hakkının kullanılabilmesi için yokluğunda verilen mahkeme kararlarının Bakanlığa tebliğinin zorunlu olması nedeniyle itiraz konusu dosyadan haberi olmadığı anlaşılan Bakanlığa ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararı tebliğ edilip, temyiz ettiği takdirde bu husus ta gözetilerek, etmediği takdirde ise sanık ... müdafisinin temyizlerine istinaden Dairesince yeniden değerlendirme yapılarak karar verilmesi için itirazın değişik gerekçeyle kabulü ile bozma ilamının kaldırılmasına dair verilen kararla birlikte Dairemize gönderilen dosya ile ilgili verilen 11.02.2020 gün ve 2019/6192 Esas, 2020/1061 sayılı tevdi kararına istinaden ilk derece mahkemesince yapılan tebligat üzerine Bakanlık vekili tarafından hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ek tebliğnameyle birlikte Dairemize gönderilen dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ile müdafisinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 29.04.2009 tarihli raporda, beyanlarına ancak ana hatları ile ve kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceği belirtilen mağdurenin aşamalarda ve adli muayene esnasında akıl rahatsızlığı nedeniyle anlatmak istediklerini tam olarak ifade edemediğinin gözlem olarak yazılması, eyleme ilişkin ifadelerinin tutarsız olması, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurenin maddi delillerle desteklenmediğinden tek başına itibar edilemeyen beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.