muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1587, Karar No: 2017/4500, Tarih: 28.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1587 E.  ,  2017/4500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kararı temyiz eden borçlu adli yardım talebinde bulunmuştur. Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtay'a aittir (HMK.md.336/3). Borçlunun "kanun yollarına başvuru sırasında" ileri sürdüğü adli yardım talebi yerinde görüldüğünden kabulüne, temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verildi.

Temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1132, Karar No: 2012/452, Tarih: 19.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1132 E.  ,  2012/452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ... ile ırza geçme ve tehdit suçlarından sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ... ve ...'in katılan ...'ye karşı ırzına geçme ve alıkoyma suçlarından sanık ...'ın katılan ...'ya karşı ırza geçme, katılanlar ... ve ...'ye karşı tehdit suçlarından sanık ...'in katılan ...'ye karşı alıkoyma suçundan beraatlerine, sanık ...'in katılan ...'ye karşı reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.02.2007 gün ve 2006/544 Esas, 2007/18 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında, katılan ... ve ...'ye karşı tehdit suçlarından, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ye karşı zorla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanık ...'a atılı tehdit suçları ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'in katılan ...'ye karşı oluşa uygun işledikleri kabul edilen reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 191/1 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 5 yıllık asli ve 7 yıl 6 aylık ilave zamanaşımına tâbi oldukları, sanık ...'a atılı tehdit suçları yönünden savunmasının alındığı 27.02.2003 tarihinden inceleme gününe kadar, sanıklar ..., ... ve ...'in oluşa uygun işlendiği kabul edilen reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarının sanıklar ..., ..., ...'ın savunmalarının alındığı 29.08.2002-26.09.2002 tarihinden inceleme gününe kadar 5 yıllık asli zamanaşımı süresinin geçtiği, sanık ... yönünden ise, suç tarihi olan 29.07.2002'den inceleme gününe kadar 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımı süresinin geçtiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMUK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar ..., ..., ... hakkında katılan ...'ye, sanık ...'ın katılan ...'ya karşı ırza geçme suçundan verilen beraat, sanık ...'in ise katılan ...ye karşı reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar ..., ..., ... hakkında katılan ...'ye, sanık ...'ın katılan ...'ya karşı ırza geçme suçundan verilen beraat, sanık ...'in ise katılan ...ye karşı reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Kendisinde anlaşılır düzeyde zeka geriliği bulunan, ifadelerine ana hatlarıyla ve kuvvetli delilerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceği Adli Tıp Kurumu Raporu ile belirlenen mağdure ...'nün aşamalardaki istikrarlı ve detaylı beyanlarında, kendisi ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'in değişik zamanlarda birden fazla cinsel ilişkiye girdiğini ayrıca sanık ...'ı annesi olan mağdure ... ile cinsel ilişkiye girerken gördüğünü beyan etmesi, mağdure ...'nın da aşamalardaki anlatımında sanık ... hakkında benzer beyanda bulunması, mağdure ...'nün beyanlarını destekler tanıklar ..., ... ... ve ...'ın beyanları ile mağdure ...'nün öğretmeni olarak görev yapan tanık ...'in”......'nün yalan söylediğine şahit olmadım, saftı içinde ne varsa doğru olarak söylerdi...” şeklindeki ifadeleri ve tüm dosya içeriğinden, sanıklar ve mağdurelerin aynı yörede yaşadıkları ve mağdurelerin herkesçe akıl hastası olduğunun bilindiği gözetilmeden, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in mağdure ...'nün, sanık ...'ın ise mağdure ...'nın müteselsilen ırzına geçtikleri anlaşılmasına rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10155, Karar No: 2012/20604, Tarih: 03.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/10155 E.  ,  2012/20604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 2863 Sayılı Kanun'un 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 35,

50/1-a, 52/4, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde isimsiz bir ihbar telefonu ile, ... Mahallesi Mezarlığında define bulmak amacıyla kazı yapıldığının bildirilmesi üzerine jandarma tarafından olay yerine gidildiğinde sanık ... ile haklarındaki dosya tefrik edilen sanıklar ... ve ... ile birlikte, elbise ve ayakları çamur ve toprak içinde elleri hafif yaralı, ellerinde adli emanette kayıtlı bulunan, ... yakalandıkları, kazdıkları yerin derinliğinin 30 cm genişliğinin 2 metre civarında olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla;

Söz konusu yerde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan tarafsız bilirkişiler ile keşif yapılarak, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olan yerlerden olup olmadığının tartışmasız olarak tespit edilmesi, eğer tespiti mümkün ise yapılan kazının derinliği ve niteliği itibariyle tarihi eser bulmaya elverişli nitelikte olup olmadığının açıklığa kavuşturularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10993, Karar No: 2022/10647, Tarih: 24.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10993 E.  ,  2022/10647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 2014/6429 DS sayılı dosyasının UYAP sistemine taranmış olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, birleşen dosya kapsamında verilen 16.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 25.12.2014 tarihli eylemi, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun

araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının erteleme süresi zarfında işlemişse; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; 5271 sayılı CMK'nın hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3.fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5- 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde 18 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

5- 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde 18 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17506, Karar No: 2013/24824, Tarih: 02.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/17506 E.  ,  2013/24824 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/17506

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 21.02.2013 tarih, 3332/5530 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme nedenleri yerinde değil ise de;

Dairemizce, Bakırköy 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 22.10.2012 tarihli kararının, şikayetçi tarafından temyizi üzerine  KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleri olduğu, mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Uyuşmazlık Mahkemesinin 2012/182 E 2013/321 K 11.3.2013 tarihli hukuk bölümü kararına göre; “213 sayılı Vergi Usul Kanununun “Kanunun Şümulü” başlıklı 1. maddesinde, bu kanun hükümlerinin ikinci maddede yazılı olanlar dışında, genel bütçeye giren vergi, resim ve harçlar ile il özel idarelerine ve belediyelere ait vergi, resim ve harçlar hakkında uygulanacağı belirtilmiş, 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun "Vergi Mahkemelerinin Görevleri" başlıklı 6. maddesinde, Vergi Mahkemelerinin genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalarla, bu konularla ilgili olarak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin davaları ve diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği hükmüne yer verilmiş ise de; İcra Müdürlüğü tarafından yürütülen takip sonucu vergi alınması işleminin, kanuna aykırılığı iddiasının şikayet yolu ile İcra Mahkemesinde çözümleneceği; Mahkemenin incelemeyi, söz konusu icra dosyası üzerinden yaparak, anılan işlemin Kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar vereceği kuşkusuzdur. Adli yargılamanın bir parçasını oluşturan bu uyuşmazlığın, İcra Müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı gözetildiğinde, bu işlemin yasaya uygun olup olmadığının adli yargı yerince çözümlenmesinin gerektiği sonucuna varılmıştır.

Dairemizin 21.02.2013 tarih, 2013/3332 E 2013/5530 K sayılı sonucu doğru onama kararının Uyuşmazlık Mahkemesi kararı uyarınca belirtilen nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde adli yargı yeri görevli olduğundan şikayetçinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 21.02.2012 tarih, 2013/3332 E. 2013/5530 K.sayılı ilamının kaldırılmasına oybirliği ile karar verildikten sonra şikayetçinin temyiz dilekçesinin incelenmesine geçildi;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24.30 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,  02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8949, Karar No: 2023/708, Tarih: 07.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/8949 E.  ,  2023/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün eleştirilip, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde

temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/48 Esas, 2020/295 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2020/3830 Esas, 2021/145 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün gerekçesiz olduğuna,

2. Arama işlemlerinin hukuka aykırı yapıldığına,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Yeterli delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün gerekçesiz olduğuna,

2. Arama işlemlerinin hukuka aykırı yapıldığına,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Yeterli delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın elinde yüklü miktarda uyuşturucu madde olduğuna, bu maddeleri Pendik ilçesinde bulunan bir adreste saklayıp piyasaya sürdüğüne ilişkin ihbar gelmesi üzerine kolluk görevlilerinin beklemeye başladığı, ihbara konu adrese sanığın geldiği ve adresten ayrıldığı sırada kolluk görevlileri tarafından yakalandığında elinde uyuşturucu maddenin ve üst aramasında bir miktar paranın ele geçirildiği, Cumhuriyet savcısının yazılı arama emrine istinaden söz konusu adreste yapılan aramada, yüklü miktarda uyuşturucu madde ile hassas terazinin ele geçirildiği olayda; ihbar üzerine uyuşturucu maddelerin sanığın elindeki çantada ve evinde bulunması, çantanın içerisinde ele geçirilen madde miktarı, yine çanta içerisinde hassas terazinin ele geçirilmiş olması, ayrıca ikamette yapılan aramada ele geçirilen maddenin de yüklü miktarda olması gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, kastının yoğunluğu ve ele geçirilen madde miktarı dikkate alınarak teşdiden cezalandırılmıştır.

B. Bölge Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde; 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanması talep edildiği halde, İlk Derece Mahkemesi tarafından herhangi bir değerlendirme yapılmaması hususu eleştirilip, adli emanetin 2020/4076 sırasında kayıtlı bulunan uyuşturucu madde ile bu uyuşturucu madde üzerinde inceleme yapan kurumca alıkonulan şahit numunenin müsaderesine karar verilirken dayanak yasa maddesinin ilgili fıkrasının hükümde gösterilmemesi ve aynı emanette kayıtlı ambalajlar ve hassas terazi ile ilgili karar verilmemesi nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE