muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/850, Karar No: 2021/1321, Tarih: 15.02.2021

kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 13/02/2019 gün ve 94660652-105-07-15705-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 48/3-a maddesi 1. cümlesinde yer alan “...hücreye koyma cezasının infazına, infaz hâkiminin onayı ile başlanır.” şeklindeki düzenlemenin kesinleşmiş hücre cezaları için geçerli olduğu, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 52. maddesinde disiplin cezalarına karşı şikâyet ve itiraz durumunda 4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanununun ilgili hükümlerinin uygulanacağının, 4675 sayılı infaz Hakimliği Kanununun 5. maddesinde ise işlem ve faaliyetin öğrenildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde şikâyet yoluyla İnfaz Hâkimliğine başvurulabileceğinin, şikayet üzerine verilen İnfaz Hakimliğinin kararına karşı da tebliğinden itibaren bir hafta içinde Ağır Ceza Mahkemesine itiraz yoluna gidilebileceğinin, itiraz üzerine verilen kararın ise kesin olduğu şeklindeki yasal düzenlemelere göre somut olay değerlendirildiğinde; Hükümlü hakkında yapılan disiplin soruşturması sonucunda Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığınca verilen 02.02.2018 tarih, 2018/353 sayılı hücreye koyma disiplin cezasının şikayet yoluna başvurulmaksızın kesinleştiğinden, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 48/3-a maddesi uyarınca kesinleşen bu hücreye koyma disiplin cezasının infazına başlayabilmek için infaz hakiminin onayının alınması aşamasında kesinleşmiş disiplin cezasının esasına ilişkin olarak tarafların itiraz etme ve İnfaz Hakimliğinin de kesinleşmiş disiplin cezası kararıyla ilgili olarak esastan inceleme yapma ve kesinleşen disiplin cezasını bizzat kaldırma yetkisinin bulunmadığı, inceleme yetkisinin disiplin cezası verildiği sırada değerlendirme konusu yapılmayan ancak cezanın infazı aşamasında mutlaka değerlendirmeye alınmasında zorunluluk bulunan hükümlünün sağlık durumu, infaza geçilmesi için gerekli hukuki ve fiili koşulların uygun olup olmadığı gibi hususlarla sınırlı olduğu ancak bu incelemeleri yaptığı sırada verilen disiplin cezasının açıkça usul ve yasaya aykırı olduğu, bir hukuki hata yapıldığı yönünde kanaatinin oluştuğu durumlarda da gerekçesini göstermek suretiyle kesinleşen disiplin cezasının kaldırılması amacıyla yetkili ve görevli merciye bildirimde bulunmak suretiyle kesinleşen kararlara karşı mevzuatımızda öngörülen kanun yollarının işletilmesini sağlama yetkisi bulunmaktadır.

Somut olayda hükümlünün dilekçesi ekinde sunduğu ilaç kullanım raporunda adı geçen ilaç ve bu ilacın kullanılmasına neden olan hastalık hakkında, raporu düzenleyen hastaneye, hükümlünün hastalığının hücre hapsi verilmesine ve hücre hapsinin infazına engel teşkil edebilecek nitelikte olup olmadığı sorulmadan eksik inceleme sonucu İnfaz Hakimliğince disiplin cezasının onanmasına karar verildiği anlaşılmakla, İnfaz Hakimliğinin kararına karşı yapılan itirazın bu nedenle kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.06.2018 tarih, 2018/1092 değişik iş sayılı Kararda isabet görülmediğinden kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yukarıda açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/06/2018 tarihli ve 2018/1092 değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9573, Karar No: 2018/3357, Tarih: 26.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/9573 E.  ,  2018/3357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeni ile tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 648,60 TL maddi, 1.300,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" yerine "yakalama veya tutuklama sonrası kyo veya beraat kararı verilmesi halinde tazminat", "dava yeri" ibarelerine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, "22/01/2015" olan dava tarihinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1586, Karar No: 2010/2531, Tarih: 09.03.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/1586 E.  ,  2010/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 22.05.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 33 parsel sayılı taşınmazının genel yola bağlantısının bulunmadığını ileri sürerek davalıya ait 1796 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı taşınmazı yararına, 1796 parsel sayılı taşınmaz üzerinden fen bilirkişi raporunda mavi renkle taralı olarak gösterilen yerden 3 metre genişlikte 123,05 m2 kısımdan geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken, aleyhine geçit kurulan taşınmazın kullanım bütünlüğü bozulmamalıdır. Taşınmazın kullanım bütünlüğünün bozulmasının zorunlu olduğu hallerde bu husus gerekçelendirilerek geçit hakkı tesisi edilmelidir.

Yararına geçit hakkı istenilen taşınmazın genel yol ile bağlantısının bulunmadığı sabittir. Mahkemece, teknik bilirkişinin 02.12.2009 tarihli raporunda 1 no’lu güzergah olarak belirlediği kırmızı renk ile gösterilen 14.92m2 yerden davacı parsel yarına geçit kurulması gerekir iken yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeksizin üzerinde geçit kurulan 1796 parsel sayılı taşınmazın kullanım bütünlüğünü bozacak şekilde fen bilirkişisi krokisinde mavi renk ile gösterilen yerden geçit hakkı tesis edilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 25.05.2009 09.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16888, Karar No: 2024/6873, Tarih: 26.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/16888 E.  ,  2024/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2016/5 E., 2019/4 K.

HÜKÜM : Karar verilmesine yer olmadığı

Taraflar arasında Mahkemece görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 7. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı Davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

5602 sayılı Tapulama Kanunu (5602 sayılı Kanun) uyarınca 1952 yılında yapılan kadastro sırasında Ankara ili Akyurt ilçesi Yeşiltepe Mahallesi çalışma alanında bulunan 1535 parsel sayılı 18.080,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz (uygulama kadastrosu sonucunda 3292 ada 1 parsel sayılı ve aynı yüzölçümlü) tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla taraflar ve köy tüzel kişiliği adlarına paylı olarak olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... ... ve arkadaşları dava dilekçesinde; 1535 parsel satılı taşınmazın kadastro tespitine taşınmazın 06.11.1944 tarihli ve 4 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında ve kendilerinin zilyetliğinde taşınmaz üzerinde köy tüzel kişiliğinin her hangi bir hakkının bulunmadığını belirterek taşınmazın tapu kaydında malik olarak yazılı kişilerin adına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "taşınmazın davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamında olduğu ve taşınmazın köy tüzel kişiliği ile ilgisinin bulunmadığı" gerekçesiyle davanın kabulüne taşınmazın 06.11.1944 tarihli ve 4 sıra numaralı tapu kaydının malikleri adına hisseleri oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün davalı Köy Tüzel Kişiliği vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 01.06.1973 tarihli ve 1973/3748 Esas, 1973/4654 Karar sayılı kararıyla; "mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı belirtilerek davacı tarafın dayandığı tapu kaydının yöntemine uygun bir şekilde uygulanarak, tapu kaydının taşınmazı kapsayıp kapsamadığı hususunun belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "taşınmazın ...1288 tarihli ve 9 sıra numaralı numaralı kaydın gitti kaydı olan 06.11.1944 tarihli ve 4 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığı ve tapu maliklerinin taşınmaz üzerinde hak sahibi olduğu ancak taşınmazın ... tarafından 22.05.1987 tarihli ve 94 sıralı kararı ile kamulaştırılmış olduğu" gerekçesiyle davanın konusunun kalmaması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, 06.11.1944 tarihli ve 4 sıra numaralı tapu kaydı maliklerinin haklarını kamulaştırma bedeli üzerinden takip etmelerine karar verilmiş ve hükmün taraflarca temyiz edilmemesi nedeniyle 30.04.2001 tarihinde kesinleştiği hususu şerh edilmiştir.

Bilahare, Akyurt Tapu Müdürlüğü'nün 15.02.2016 tarihli yazısı ile "mahkeme kararında tescil hükmü kurulmaması nedeniyle hükmün infazının yapılamadığını" belirterek taşınmaz hakkında tescil hükmünün kurulmasını talep etmesi üzerine Mahkemece yapılan yargılama sonunda "taşınmazın kamulaştırıldığı" gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına, taşınmazın hüküm yerinde gösterilen paylarla ... ... ve müşterekleri adlarına tapuya kayıt ve tesciline, 07.05.2018 tarihli bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 1. maddesi uyarınca kadastro hakimi doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak ve taşınmaz hakkında sicil oluşturmaya elverişli şekilde karar vermek zorunda olup, taşınmazın davalı ... tarafından kamulaştırıldığı, bu nedenle taşınmaz üzerinde hak sahipleri lehine mülkiyetin tespiti ile taşınmazın kamulaştırmayı yapan idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz ve bozmayı gerektirmekte ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin son kısmında yer alan "adına" kelimesinden sonra gelen "tapuya kayıt ve tesciline" kelimelerinin hüküm yerinden çıkartılarak, yerine "mülkiyetinde olduğunun tespitine, taşınmazın davalı ... adına tapu kayıt ve tesciline" kelimelerinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

İstek halinde peşin harcın iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36283, Karar No: 2021/547, Tarih: 25.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/36283 E.  ,  2021/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 18/01/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'in, ucuz demir temin etmek maksadıyla Antakya'ya gelen katılana kendisini Ali ismiyle tanıtıp fabrikada müdür olarak çalıştığını söylediği ve 560 ton inşaat demiri karşılığı 508000 TL'ye anlaştıkları, sanık ...'in katılana paranın % 23'ünü peşin yatırması gerektiğini söyleyerek Antakya İş Bankası şubesinde diğer sanık ... adına olan hesaba 92000 TL, bir gün sonra yine aynı hesaba 25000 TL yatırmasını sağladığı, demiri bir gün sonra hazır edip geleceklerini söylediği ancak bir daha sanık ...'e ulaşamayan katılanın bu şekilde 117000 TL dolandırıldığının iddia edildiği olayda, sanıkların savunmaları ve katılan beyanı ile tüm dosya kapsamından atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafiinin sanığın bu suçu işlediğine dair kesin, inandırıcı her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, mahkumiyet kararı kurulmasının usul ve yasalara aykırılık teşkil ettiğine, sanık ...'nın ise aynı cezanın yeniden verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1299, Karar No: 2021/59, Tarih: 18.01.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/1299 E.  ,  2021/59 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan sözleşme dışı ilave iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir. Davada; davacı yüklenici, davalı ... ise iş sahibidir.

Davacı,... Üniveristesi tarafından yapılan 2012/70056 ihale kayıt numaralı ADÜ merkezi derslikler binası 2. blok inşaatı işinin yüklenicisi olduğunu,bu işlerin yapımı sırasında üniversite yetkilileri ile sözlü olarak diş hekimliği fakültesindeki tadilat işlerinin de yapılması için anlaşıldığını, bu imalâtların yerine getirilmesine rağmen,sadece 24.000,00 TL ödeme yapıldığını, bakiye 97.905,00 TL iş bedelinin ödenmediğini ileri sürerek bakiye iş bedelinin tahsiline ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı idare, davacıya ise usulüne uygun ihale yapılmadan iş verilemeyeceğini ve ödeme yapılamayacağını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi ve keşif icra edilmiş, bilirkişi raporunun hükme esas alınması sureti ile 97.905,00 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı Üniversite kamu kurumu olduğundan 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ile 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'na göre yasal prosedür yürütülerek alım-satım ve yapım sözleşmelerinin imzalanması gerekir. Dosya kapsmından taraflar arasında ADÜ merkezi derslikler binası 2. blokta bir kısım iş ve tadilatların yasal prosedür uygulanarak

yapıldığı sırada sözleşme dışında ve davalının isteği üzerine Diş Hekimliği Fakültesinin tadilat işlerinin de Kamu ihale Kanununa uygun ihale süreci ve sözleşme imzalanmaksızın yaptırıldığı anlaşılmaktadır.

Yargıtay ve Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarında, usule uygun prosedür sürdürülerek sözleşme yapılmaksızın iş ve imalât yapılması ve bunun iş sahibi yararına olması halinde bedelinin 6098 sayılı TBK'nın 526 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekaletsiz iş görme hükümleri uyarınca ve yapıldığı yıl piyasa rayiçleri ile istenebileceği kabul edilmektedir. Mahalli piyasa rayiçleri içerisinde yüklenici kârı ve KDV olacağından piyasa rayiçlerine göre bedelin tespitinde ayrıca yüklenici kârı ve KDV eklenmeyecektir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, hükme esas alınan raporu düzenleyen teknik bilirkişiden, davacının sözleşme olmaksızın gerçekleştirdiği iş ve imalatların neler olduğu , davalı iş sahibi Üniversite yararına olup olmadığı, davalı yararına ise yapıldığı tarihteki mahalli piyasa rayiçleri ile bedeli konusunda mahalli piyasa rayiçleri içerisinde KDV ve yüklenici alacağı bulunacağından bunlar ayrıca eklenmeksizin, gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp, bulunacak miktardan davacının sözleşme dışı işler ile ilgili kabul ettiği 24.000,00 TL ödeme düşülerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, KDV ve yüklenici kârının eklenmesi süresine hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi ve davacının kabul ettiği ödemenin ne şekilde mahsup edildiği açıklanmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenler ile davalı vekilinin 2. bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenler ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16491, Karar No: 2023/2003, Tarih: 05.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16491 E.  ,  2023/2003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümler; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarı da göz önüne alınarak 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2014 tarihli ve 2014/42 Esas, 2014/129 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.09.2022 tarihli ve 2021/2696 Esas, 2022/7758 Karar sayılı kararı ile "...Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından temin edilen nüfus kayıt örneğine göre hükümlerden sonra Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.08.2022 kesinleşme tarihli, 2022/723 Esas, 2022/886 sayılı kararıyla mağdure ...’nin kısıtlanmasına karar verilip vasi olarak ...’ın tayin edildiği ve hükümlerin mağdureye tayin edilen vekil tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan kararla ilgili temyiz hakkına sahip olan vasiye “Vesayetiniz altında bulunan mağdureye yönelik gerçekleştirilen eylemle ilgili yapılan yargılama neticesinde yokluğunuzda kurulan hükümlerin mağdureye tayin edilen vekil tarafından temyiz edilmesine karşılık anılan karardan haberdar olmadığınız anlaşıldığından, ekte gönderilen gerekçeli hükme ilişkin evrakın tarafınıza tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde vekilin temyizine muvafakat edip etmediğiniz hususunda en yakın mahkeme aracılığıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesine yazılı şekilde bilgi verilmesi, aksi takdirde muvafakat etmediğinizin kabul edileceği hususu ihtar olunur” şeklinde tebliğ şerhi içeren gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, hükümlerin vasi tarafından temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,..." karar verilmiştir.