muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1454, Karar No: 2019/483, Tarih: 18.06.2019

2559 sayılı PVSK'nın Ek 4. maddesi uyarınca, bir suçla karşılaştığında hizmet branşına bağlı olmaksızın suça el koymak ve delilleri tespit edip, muhafaza altına almak ile görevli ve yetkili olan kolluk görevlilerinin alınan istihbarat bilgisinin doğruluğunu araştırmak için yaptıkları çalışmalar sırasında, uyuşturucu satışının yapıldığı ileri sürülen söz konusu yere gittiklerinde, inceleme dışı sanığı görüp yakalamaları, inceleme dışı sanığın çantasında eroin ve tabletlerin ele geçirilmesi, inceleme dışı sanığın uyuşturucu maddeleri sanık ...’dan aldığını ve adı geçen sanığı yakalatabileceğini söylemesi, bu amaçla sanık ...’ın kullandığını belirttiği GSM hattına uyuşturucu madde getirmesini isteyen mesajlar göndermesi, bu mesajları alan sanık ...’ın buluşma yerine geleceğini bildirmesi, tertibat alan görevlilerin söz konusu yere motosiklet ile gelen sanıklar ... ve...’ın inceleme dışı sanığın yanında durduklarını görmeleri üzerine, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenimden kaynaklanan makul sebebe dayalı olarak sanıkları durdurma ve sanıklara müdahalede bulunma hak ve gerekliliğinin ortaya çıktığı, görevlileri fark eden sanıkların kaçmaya başlaması sonrasında yapılan takip üzerine yakalanmaları, PVSK'nın 4/A maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak alınması gereken tedbirler kapsamında, kaçmalarını, kendilerine veya başkalarına zarar vermelerini önlemek ve silah ya da tehlike oluşturan diğer bir eşyadan arındırmak amacıyla sanıkların üzerlerini yoklama biçiminde kontrol ettiklerinde sanık ...’ın üzerinde, kilitli naylon poşetler içerisinde ve alüminyum folyoya sarılı şekilde suç konusu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, belirtilen sakıncaların önlenmesi için yakalanan sanıkların kontrol edilmesinin zorunlu olması nedeniyle görevlilerce sanıkların üzerlerinde gerçekleştirilen yoklamanın suç konusu uyuşturucu maddelerin miktarı da gözetilerek arama işlemi olarak değerlendirilemeyeceği, işlendiği iddia edilen suça ilişkin yeterli bilgiye sahip olmayan kolluk görevlileri tarafından yapılan çalışmaların geldiği aşama da dikkate alındığında, sanıklar hakkında herhangi bir ihbar veya istihbarat bilgisinin bulunmadığı, soyut nitelikte olan ve başkaca herhangi bir somut emare ile desteklenmeyen, sanıklar hakkında herhangi bir bilgi içermeyen inceleme dışı sanık ... hakkındaki istihbarat bilgisinin adli arama kararını gerektirecek boyuta ulaşmadığı, kaldı ki sanıkların açık kimlik bilgilerinin yakalanmaları üzerine tespit edilebilmesi nedeniyle CMK'nın 116 ve devamı maddeleri uyarınca arama kararı ya da yazılı arama emri ile bunların talebini gerektirecek bir durumun söz konusu olmadığı gibi araştırılmasına da gerek bulunmadığı, görevlilerce sanıkların üzerlerinin kontrol edilmesinin önleyici nitelikte olup adli nitelik taşımadığı, gerçekleştirilen kontrollerin haklı ve ölçülü olduğu, gerek olay tutanağı içeriği gerekse inceleme dışı sanık ..

...'nin beyanlarından anlaşıldığı üzere, uyuşturucu madde ile yakalanan inceleme dışı sanığın, TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabilmek amacı ile söz konusu eroini aldığı kişileri yakalatabileceğini söyleyip, bu amaçla sanıklar ile bağlantı kurarak olay yerine gelmelerini sağlamak suretiyle sanıkları yakalattığı anlaşıldığından, kolluk görevlilerinin, sanıkları suça azmettirdiklerinden veya teşvik ettiklerinden, diğer bir anlatımla sanıklarda önceden bulunmayan suç işleme kastını oluşturduklarından söz edilemeyeceği, dolayısı ile kolluk görevlilerinin "kışkırtıcı ajan" olarak değerlendirilemeyeceği, kolluk görevlilerinin genel yetkileri ile görevleri kapsamında, suçu önlemek, suç ve failini belirlemek amacıyla işlemlerini hukuka uygun olarak gerçekleştirdikleri, istihbarat bilgisi hakkında olay yerinde araştırma yapan kolluk görevlilerinin, işlenmekte olan bir suçla diğer bir anlatımla “suçüstü” hâli ile karşılaşması nedeniyle, CMK'nın 90/4. maddesi ile PVSK'nın 13/1-A ve Ek 6. maddelerinin verdiği yetkiye dayanarak, suç delillerinin kaybolmaması için derhâl gerekli tedbirleri alıp uyuşturucu maddeleri muhafaza altına aldıktan sonra, uyguladıkları tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verdikleri ve müteakiben emirleri doğrultusunda soruşturma işlemlerinin sürdürüldüğü, yine PVSK'nın Ek 6. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 8. maddesinin (f) bendindeki düzenlemeye göre de; suçüstü hâlinde arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan uyuşturucu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, Özel Daire bozma kararında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 30.05.2016 tarihli ve 16397-3225 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükümlerin esasının incelenmesi için Yargıtay 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.06.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/707, Karar No: 2013/303, Tarih: 06.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/2-707 E.  ,  2013/303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

Taraflar arasındaki “boşanma, nafaka, maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 9.Aile Mahkemesi'nce (Devren Fatih 1.Aile Mah.) davanın kabulüne dair verilen 31.05.2011 gün ve E:2005/460, K:2011/372 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesi'nin 13.10.2011 gün ve 15588 - 15785 sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur.Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.…)

gerekçesiyle hüküm maddi ve manevi tazminat yönüyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; maddi ve manevi tazminat yönünden mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; boşanma, maddi-manevi tazminat ve yoksulluk nafakası isteğine ilişkindir.

Davacı (kadın) vekili, davalının akıl zayıflığının etkisi ile dışarıdaki çöpleri evine biriktirdiği, davalının evlilik birliğinin edimlerini yerine getirmediği, annesi ve kız kardeşlerinin etkisinde kalarak davacıya ve kızına kötü davranıp, hakaret ettiği, müvekkili için evlilik hayatının dayanılmaz hal aldığını belirterek, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarını, müşterek çocuğun velayetinin davacı anneye verilmesi ile davacı ve müşterek çocuk için tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, yargılama aşamasında sunduğu dilekçesiyle de, 20.000 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı (koca) vekili, boşanma dışındaki talepleri kabul etmediklerini belirtip; nafaka ile maddi ve manevi tazminat istemlerin reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı kocanın, eldeki bu davadan ayrı olarak açtığı boşanma, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin dava, eldeki bu dava ile birleştirilmiştir.

Davacı vekili, yargılama aşamasında sunduğu dilekçesiyle de, 20.000 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı (koca) vekili, boşanma dışındaki talepleri kabul etmediklerini belirtip; nafaka ile maddi ve manevi tazminat istemlerin reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı kocanın, eldeki bu davadan ayrı olarak açtığı boşanma, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin dava, eldeki bu dava ile birleştirilmiştir.

Dosya kapsamından; davacı kadının 01.03.1969 doğumlu, davalı kocanın ise 23.02.1963 doğumlu olduğu, tarafların 25.05.1988 tarihinde evlendikleri ve birlikteliklerinden 20.09.1989 doğumlu müşterek çocuklarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davalı kadının ev hanımı olduğu, herhangi bir gelirinin bulunmadığı, çevrenin yaptığı yardımlarla geçimini sağladığı, müşterek çocuğu ile birlikte davalı kocasının murisinden (davalının anne ve babasından) intikal eden ancak mirasçılara intikali yapılmayan evde oturdukları, menkul ya da gayrimenkulünün bulunmadığı; buna karşın davalı kocanın anne ve babasının ölümüyle kendisi ile birlikte diğer iki kardeşine miras olarak kalan taşınmazların dava tarihi itibariyle toplam değerinin 810.000 TL olduğu ve anılan taşınmazların kira getirisinin 4.200 TL olduğu, davalı kocaya miras payına isabet eden taşınmaz değerinin 270.000 TL ve kira getirisinin de 1.400 TL olduğu, davalının 808,46 TL yaşlılık aylığı aldığı ve ayrıca ekmek fırınında asgari ücretle çalıştığı anlaşılmaktadır.

Mahkemenin, yaşanan olaylarda davacı kadının kusursuz olduğu, sokaktaki çöpleri eve getirip odasında biriktiren, eşine ve müşterek çocuğuna şiddet uygulayan, eşine hakaret eden, kazancını evine harcamayan ve böylece birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı kocanın tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, tarafların boşanmalarına; davacıya aylık 300,00 TL yoksuluk nafakası takdirine; 20.000-TL manevi, 20.000-TL maddi tazminatın davalıdan (kocadan) tahsiline dair verdiği karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Özel Daire'ce maddi ve manevi tazminat yönünden yukarıda belirtilen nedenlerle bozulmuş; mahkemece maddi ve manevi tazminat yönünden önceki kararda direnilmiştir.

Taraflar arasında davadaki maddi ve manevi tazminat dışındaki diğer istemlere ilişkin hüküm kesinleşmiş olup, uyuşmazlık dışıdır.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu'nun önüne gelen uyuşmazlık; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmedilen 20.000-TL maddi ve 20.000-TL manevi tazminat miktarının fahiş olup olmadığı, noktasında toplanmaktadır.

Bu noktada, boşanma nedeniyle hükmedilecek maddi ve manevi tazminat hakkında kısa bir açıklama yapılmasında yarar vardır.

Bu noktada, boşanma nedeniyle hükmedilecek maddi ve manevi tazminat hakkında kısa bir açıklama yapılmasında yarar vardır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 174/1.maddesi; “Mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini...” hükme bağlamıştır. Bu hüküm gereğince, maddi tazminata hükmedilebilmesi için temel koşul, tazminat isteyen tarafın boşanmada kusursuz veya daha az kusurlu olması ve boşanma yüzünden mevcut veya beklenen menfaatlerinin zedelenmiş bulunmasıdır.

Hukuka aykırı ve kusurlu bir davranış sonucu hakkı ihlal edilenin zararının giderilmesi, menfaatinin denkleştirilmesi hukukun temel ilkesidir. Ancak, Türk Medeni Kanunu'nun 174/1.maddesi, genel tazminat esaslarından ayrılmış ve kendisine özgü kural getirmiştir.

Haksız fiil tazminatının temel unsuru olan “gerçek zararın belirlenmesi” koşulu, Aile Hukukunda, Borçlar Hukuku'ndaki düzenlemeden farklıdır. Eşler arasındaki ilişkinin özelliği itibarıyla burada gerçek zararı tam olarak belirlemek zordur.

Bu özelliği nedeniyledir ki, yasa, menfaati zedelenene, uygun bir tazminat verileceğini açıklamıştır. Hakim, tazminat miktarını takdir ederken, kusurun ağırlığını, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, evlenme şanslarını, ortalama yaşam sürelerini, yaşam seviyelerini ve geçim koşullarını göz önünde tutarak, makul ve herkesçe kabul edilebilir bir miktar belirlemelidir.

Kanun, mevcut veya beklenen menfaatin neler olduğunu göstermemiştir. Mevcut menfaatin belirlenmesinde ölçü, genel olarak evlilik birliğinin eşlere sağladığı yararlardır. Beklenen menfaatler de, evliğin devamı halinde eşlerden birinin diğerine gelecekte sağlaması muhtemel olan çıkarlardır.

Aile birliği, eşler arasında eşitliğe dayanır (Anayasa m.41). Başka bir ifade ile eşler, evlilik birliğinde eşit hak ve yükümlülüklere sahiptir. Eşler, birlikte yaşamak, birbirlerine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar (TMK.m.185/3). Birliği beraberce yönetirler (TMK.m.186/2). Evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıklarıyla katılırlar.

(TMK.m.186/3) Boşanma halinde eşlerden birinin, diğerine, emek veya malvarlığıyla sağladığı katkı ve desteği yitirmesi, yoksun kalınan bu desteğin maddi değeri kadar mevcut menfaatin ihlalidir. Türk Medeni Kanunu'nun 174/1.maddesinde maddi tazminat talebi için kadın ve erkek yönünden bir ayrım yapılmamıştır (Hukuk Genel Kurulu'nun 24.10.2007 gün ve E:2007/2-787, K:2007/766 sayılı kararı). Boşanma sonucu eş en azından diğerinin maddi desteğini yitirecektir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesine göre, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebileceği öngörülmüştür.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesine göre, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebileceği öngörülmüştür.

Manevi tazminat, bozulan manevi dengenin yerine gelmesi için kabul edilmiş bir tatmin (veya telafi) şekli olup, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı teşkil etmesi halinde manevi tazminata hükmedilir (Kılıçoğlu, Mustafa: Tazminat Hukuku, Legal Yayıncılık, İstanbul 2010, s.1036, 1369.; Reisoğlu, Safa: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Beta Basım, İstanbul 1998, s.179 vd.; Oğuzman/Dural: Aile Hukuku, Filiz Kitabevi, İstanbul 1994, s.144-145 ; Tekinay, S. Sulhi: Türk Aile Hukuku, Filiz Kitabevi, İstanbul 1990, s.261-262; Oğuzman, Kemal: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Filiz Kitabevi, İstanbul 1995, s.641; Ayrıca bkz. YİBK'nun 22.06.1966-7/7 sayılı kararı).

Manevi tazminatın miktarının belirlenmesinde ise, kişilik haklarına yapılan saldırının niteliği ve tarafların ekonomik - sosyal durumu dikkate alınmalıdır (Kılıçoğlu, Mustafa:age., s.1053, 1376; Reisoğlu, Safa:age., s.197-198; Tekinay, S. Sulhi:age., s.261; Oğuzman, Kemal: age., s.655; Hukuk Genel Kurulu'nun 14.04.2010 gün ve E:2010/2-203, K:2010/220 sayılı ilamı).

Eşe şiddet uygulanmasının TMK’nun 174/2 anlamında kişilik haklarına saldırı oluşturacağı her türlü duraksamadan uzak olduğuna ve dosya kapsamına, tarafların ekonomik durumlarına göre, verilen maddi ve manevi tazminat miktarı yerinde olup, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/1.maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.03.2013 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğuyla karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2021/11524, Karar No: 2021/10212, Tarih: 07.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/11524 E.  ,  2021/10212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

K A R A R

1.Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 25.09.2019 tarihli ve 2016/9643 Esas, 2019/5728 Karar sayılı geri çevirme ilamı ile istenen davalı dayanağı Şubat 340 D. tarih 2 sıra numaralı tapu kaydı mahkemece Tapu Arşiv Daire Başkanlığından getirtilerek dosya arasına konulmuş ise de kayıtların incelenmesinde; tapu tedavülleri arasında kopukluk olduğu, geldi kayıtlarının mevki, miktar itibariyle birbirini tutmadığı, malik hanelerinin de edinme sebeplerine göre birbirini takip etmediği anlaşılmaktadır. Ayrıca dosya kapsamında ve gerekçeli kararda bu kaydın T.sani 288 yoklama 150 sıra numaralı kayıttan geldiği belirtilmiş ancak gelen kayıtlarda bu bilgiye rastlanmamıştır. Belirtilen nedenle;

Daha önce gönderilen kayıtlar arasındaki çelişki yukarıda belirtildiği gibi açıklanarak Şubat 340 D. tarih 2 sıra numaralı tapu kaydı ve T.sani 288 yoklama 150 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin Tapu Arşiv Daire Başkanlığından etraflıca araştırılarak gönderilmesinin istenmesi,

2. Dava konusu taşınmaza komşu 1757 ve 1758 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite esas dayanak kayıtları ve mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13406, Karar No: 2007/1209, Tarih: 05.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13406 E.  ,  2007/1209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ:12.04.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm  tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Eşini döven ve hakaret eden koca daha ağır kusurludur.

\* Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen  bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu  tarafın, kusurlu   taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu  olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi  desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak \* kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

Türk Medeni Kanununun 174/2  maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş  olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat  isteyebileceğini  öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen \* kadının ağır yada eşit kusurlu   olmadığı, bu olayların   kişilik haklarına  saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır.  O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4  BK. 42,43,44,49)  dikkate alınarak \* kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle  BOZULMASINA temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine , işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi.05.02.2007 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2006/4115, Karar No: 2006/7828, Tarih: 12.10.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4115 E.  ,  2006/7828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı hazine tapu kaydına ve kadastro öncesi sebebe dayanarak genel kadastro sonucunda davalı adına oluşan tapu kaydının iptali ve tescili isteğiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, hazinenin dayandığı tapu kayıtlarının taşınmaza uymadığının uygulama ile saptanmasına, bu durumda tapu kaydının sınırlarına ve miktarına yollamada bulunan ecrimisil belgelerinede değer verilemeyeceğine, eylemli durumda ve krokisinde izlendiği üzere taşınmazın güney sınırının dere, diğer üç sınırının da orman ile çevrili olması karşısında esasen kaydın taşınmaza uygunluğunun kabulüne olanak görülmemesine, ayrıca taşınmaz yönünü tapu maliklerini yada kaçak ve yitik kişileri okuyan komşu parsel kayıtları da olmamasına, yine taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığı yolunda bilirkişi ve tanıkların herhangi bir açıklamaları olmadığı gibi hazinenin de bu konuda herhangi bir delil bildirmemesine ve ibraz etmemesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 12.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14720, Karar No: 2012/6934, Tarih: 26.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2009/14720 E.  ,  2012/6934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Hakaret suçuna ilişkin temyizde;

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca sanık ...'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Tehdit eylemine ilişkin temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın adli sicil kaydındaki doğrudan para cezasına ilişkin hükümlülükleri, 1412 sayılı CMUK.nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup aynı Kanunun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağından tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir. Ancak;

a) Tanıkların dinlenmesi için belirlenen gün, sanığa bildirilmeyerek, CYY.nın 181/1. maddeleri hükümlerine uyulmaması,

b) Oluş ve kabule göre; Sanığın telefonda konuşurken tartıştığı şikayetçiye "Çaycuma’ya ayak basmayacaksın, sana göstereceğim, seni yakacağım" şeklindeki sözlerinin TCK.nun 106/1.fıkrasının 2.cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri ile kısmen tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmeline, 26/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.