muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7420, Karar No: 2014/11659, Tarih: 07.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/7420 E.  ,  2014/11659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

CEREN MAYTALMAN

DAVA : Davacı, kıdem tazminatından doğan gecikme zammı alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 07.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12579, Karar No: 2014/18761, Tarih: 24.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12579 E.  ,  2014/18761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2014/96-2014/96

Dava, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız sebebe dayalı olarak feshedildiği iddiası ile açmış olduğu kıdem ve ihbar tazminatları ve yıllık izin ücret alacağı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, hükmün Dairemizce 19.11.2013 tarih 2013/28608 esas ve 2013/25210 karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28608 esas ve 2013/25210 karar sayılı bozma ilamına mahkemece direnilmesi üzerine, direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28608 esas ve 2013/25210 karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G ITAY K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25107, Karar No: 2013/34802, Tarih: 05.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/25107 E.  ,  2013/34802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2013 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 5.240,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/11/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Üye 'nun karşı oy yazısı:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ''Görevin Belirlenmesi ve Niteliği'' başlıklı 1.maddesinde ''Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir.'' denildiği, aynı Kanunun ''Dava Şartları'' başlıklı 114.maddesinin 1.fıkrasında ''Dava şartları şunlardır:'' denildikten sonra sırayla a) bendinde ''Türk mahkemelerinin yargı hakkının bulunması.'' b) bendinde ''Yargı yolunun caiz olması.'' c) bendinde ''Mahkemenin görevli olması '' denildiği, aynı Kanunun ''Dava Şartlarının İncelenmesi'' başlıklı 115 maddesinin 1.fıkrasında ise ''Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler.'' denildiği görülmektedir.

Ne 1086 Sayılı HUMK.'nun 427 ve 440.maddelerinde, ne de 6100 Sayılı HMK.'nun 361 ve müteakip .maddelerinde temyiz sınırının kamu düzenine ilişkin olduğu beyan edilmemiştir.

6100 Sayılı HMK.'nun 1.maddesinde göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu açıkça belirtilmiştir. 1086 Sayılı HUMK.'nda açıkça beyan edilmese de 1.maddesinde ''Mahkemelerin görevi kanunla belirlenir.'' denilerek ve 7. maddesinde de ''...davanın her safhasında kendiliğinden görevli olmadığına da karar verir.'' demek suretiyle görev konusunun kamu düzenine ilişkin olduğu zimni olarak kabul edilmiştir.

Hem 1086 Sayılı HUMK. hem de 6100 Sayılı HMK. birlikte değerlendirildiğinde mahkemeler önlerine gelen uyuşmazlıkları çözerken görev konusunda aşağıdaki şekilde bir yol takip etmeleri gerekir.

1-Öncelikle Türk Mahkemelerinin bu uyuşmazlığı çözme görevleri var mı? Sorunun cavabı evet ise;

2-İkinci olarak yargı yolu bakımından bu uyuşmazlığı çözme görevi var mı? (Adi Yargı,İdari Yargı,Askeri Yargı gibi), Bu sorunun cevabı da evet ise;,

Hem 1086 Sayılı HUMK. hem de 6100 Sayılı HMK. birlikte değerlendirildiğinde mahkemeler önlerine gelen uyuşmazlıkları çözerken görev konusunda aşağıdaki şekilde bir yol takip etmeleri gerekir.

1-Öncelikle Türk Mahkemelerinin bu uyuşmazlığı çözme görevleri var mı? Sorunun cavabı evet ise;

2-İkinci olarak yargı yolu bakımından bu uyuşmazlığı çözme görevi var mı? (Adi Yargı,İdari Yargı,Askeri Yargı gibi), Bu sorunun cevabı da evet ise;,

3-Üçüncü olarak aynı yargı yolunun hangi mahkemesinde bu uyuşmazlığın çözülmesi gerekir.Bu davaya bakma görevi var mı? (Asliye Hukuk Mahkemesi, İcra Hukuk Mahkemesi ve Sulh Hukuk Mahkemesi gibi). Bu soruya da evet cevabı verilebiliyorsa uyuşmazlık doğru mahkeme önüne getirilmiş demektir. Aksi halde uyuşmazlık yanlış mahkemenin önüne getirilmiştir.

Temyiz de bir davadır ve gelen dosyaların öncelikle bu sıralamaya uygun olarak görevli mahkeme tarafından karara bağlanıp bağlanmadığının denetlenmesi gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olduğundan dolayı temyiz sınırından önce gelir. Görev incelemesi usule ilişkin olduğu ve diğer usul işlemlerinden daha öncelikli olduğu için bu konu yasaya uygun olarak aşılmadan yargılamanın diğer aşamalara geçilemez, geçilmesi halinde HMK. açık bir şekilde ihlal edilmiş olur. Temyiz sınırı HUMK.'na ve HMK.'na göre belirlendiği için başka yargı yolunun görev alanına giren işlerde bu yasanın temyiz sınırı ile ilgili hükümleri uygulanamaz. HUMK. ve HMK.'ya göre belirlenen temyiz sınırı adli yargının görev alanına giren ve kanunen o davaya bakma yetkisine sahip olan mahkeme tarfından verilen kararlar için geçerlidir.

Yargı yolunun söz konusu olduğu davalarda kesinlik sınırından dolayı temyiz talebinin reddine karar verilmesi halinde, uyuşmazlık yasa gereğince bakması gereken mahkeme önüne götürülemecek ve dolaylı olarak uyuşmazlık mahkemesi yolu da kapanacağı için hak kaybına sebep olunacaktır. Ayrıca Adli yargıdaki usul hükümleri ile İdari yargıdaki usul hükümleri farklıdır. Adli yargıdaki mahkemeler arasında bile temyiz sınırı farklıdır. Mesela İcra hukuk mahkemelerinde 2013'deki temyiz sınırı 5.240.TL. iken genel mahkemelerde 1.820TL.'dir.Genel mahkemelerde açılması gereken bir dava (varsayalım nafaka davası) yanlışlıkla icra hukuk mahkemsinde açılarak karara bağlansa ve yıllık 5.100TL.'ye hükmedilse ne olacak? Çoğunluğun görüşüne göre icra mahkemelerinin temyiz incelemesini yapan Yargıtay dairesi temyiz talebinin reddine karar vermesi gerekir. Bu davaya Aile mahkemesinde bakılsa temyiz incelemesi yapılacaktı. Açık şekilde görüleceği üzere temyiz sınırı uyuşmazlığın yasa gereği bakması gereken mahkeme tarafından karara bağlanması halinde söz konusudur.

Temyiz sınırı nedeniyle temyiz talebinin reddi halinde dosyanın kapağının açılmadığı görüşüne de katılmiyorum. Çünkü dava değeri ancak dosyanın incelenmesi ile anlaşılır.Aynı çaptaki bir inceleme ile görev konusu da anlaşılır. Hatta yasaya göre kamu düzenine ilişkin olmasından dolayı daha da ileri gidilerek görev konusunun her aşamada göz önüne alınması gerekir.

Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 11.03.2013 günlü 2012/182 Esas ve 2013/321 Karar sayılı kararına göre; “213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun “Kanunun Şümulü” başlıklı 1. maddesinde, bu kanun hükümlerinin ikinci maddede yazılı olanlar dışında, genel bütçeye giren vergi, resim ve harçlar ile il özel idarelerine ve belediyelere ait vergi, resim ve harçlar hakkında uygulanacağı belirtilmiş, 2576 Sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun "Vergi Mahkemelerinin Görevleri" başlıklı 6. maddesinde, Vergi Mahkemelerinin genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve

bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalarla, bu konularla ilgili olarak 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin davaları ve diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği hükmüne yer verilmiş ise de; icra müdürlüğü tarafından yürütülen takip sonucu vergi alınması işleminin, kanuna aykırılığı iddiasının şikayet yolu ile icra mahkemesinde çözümleneceği; Mahkemenin incelemeyi, söz konusu icra dosyası üzerinden yaparak, anılan işlemin Kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar vereceği kuşkusuzdur. Adli yargılamanın bir parçasını oluşturan bu uyuşmazlığın, icra müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı gözetildiğinde, bu işlemin yasaya uygun olup olmadığının adli yargı yerince çözümlenmesinin gerektiği sonucuna varılmıştır.'' denildiği, Dairemizin 02.07.2013 günlü 2013/17506 Esas ve 2013/24824 Karar sayılı bozma ilamında ve daha başka bir çok ilamında olduğu gibi icra müdürünün işleminden kaynaklanan KDV ile ilgili şikayetlerin icra mahkemesi tarafından karara bağlanacığı belirtilerek Uyuşmazlık Mahkemesinin görüşü kabul edilmiş ve bu görüş dairemizde istikrarlı bir şekilde uygulanmaktadır.

Somut olayda; Şikayetçi AŞ. vekilinin ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takipte müvekkilinin alacağına mahsuben ipotekli taşınmazı satın aldığını, müvekkili bankanın harçtan muaf olduğunu, bu nedenle KDV, damga vergisi, tellaliye ve cezaevi harcı alınamayacağını, KDV ve damga vergisi alınmamasına ve yatırılan harcın iadesine karar verilmesini talep ettiği, mahkemece; Katma Değer Vergisi Kanunun 1/3-d maddesi ve 488 Damga Vergisi Kanunun 3. maddesi gereğince bu vergilerin tarh ve taahhuk işlemlerinin vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup bu işlemlerden doğan itilafların çözüm yerinin vergi mahkemeleri olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

Yerel mahkeme tarafından Yargı yolu nedeniyle şikayetin reddine karar verilmiş, esasa ilişkin bir karar verilmemiştir. O halde Dairemizce yukarıda belirtilen yasa hükümleri gereğince öncelikle görevle ilgili temyiz talebinin kabul edilerek esasa ilişkin bir karar verildikten sonra dosyanın incelemesi gerekirken mahkemece esasa ilişkin karar verilmiş gibi temyize konu değerin temyiz sınırının altında kaldığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmesi dosyanın sürüncemede kalmasına neden olacaktır. Çünkü bu dosya vergi mahkemesine gidecek ve onlar da yargı yolu nedeniyle şikayeti reddedecektir. Dosya Uyuşmazlık Mahkemesinin önüne geldiği takdirde Adli Yargıya gönderilecek o zaman icra mahkemesi esasa ilişkin bir karar verecek ve yeniden Dairemize gelecektir. Bu prosedür Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6.maddesine aykırılık oluşturacaktır.

Yukarıdaki gerekçelerle yerel mahkeme tarafından esasa ilişkin bir karar verilmemesine rağmen görev konusu aşılmadan çoğunluk tarafından dosyanın kapağının açılarak şikayet dilekçesi incelenmek suretiyle ''uyuşmazlık konusu değerin 5.240.,00TL.'yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur '' gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmesini doğru bulmadığım için çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/8388, Karar No: 2025/1358, Tarih: 24.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/8388 E.  ,  2025/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1624 E., 2023/1597 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükemleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1.maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.2022 tarihli ve 2021/88 Esas, 2022/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

a) Maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.07.2023 tarihli ve 2022/1624 Esas, 2023/1597 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan ve kasten öldürme suçu yönünden res'en de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kastın yokluğuna, suçun vasfına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kastın yokluğuna, suçun vasfına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması, hedef alınan vücut bölgeleri, yaralanmaların niteliği hususları nazara alındığında sanığın eylemlerine uyan suçların vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın suçta kullandığı tabanca ile birden fazla kez ateş etmesi sonucu katılan ...'i sağ akciğerde minimal kontüzyona, retroperitoneal hematoma, sağ 8. kot kırığına, sol asetebulum kırığına ve sol iliak kanat kırığına, sol femoral sinir hasarına neden olan, yaşamını tehlikeye sokacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve ağır (5.) derecede kemik kırığına neden olacak biçimde yaraladığı anlaşılan olayda, sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan teşebbüs nedeniyle (9) yıldan (15) yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak makul orandan asgari düzeyde uzaklaşmak suretiyle bir ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Olay tarihinde, maktul ... ve katılan ...'in sanığın işletmekte olduğu çay ocağına gelerek taşkınlık yapıp küfür ettikleri, bu haliyle maktulden ve katılan ...'ten sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ile davranışın bulunduğu anlaşıldığından, haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışların ulaştığı boyut gözetilerek, sanık hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından hükmolunan cezalardan 5237 sayılı Kanun' un 29. maddesi uyarınca asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği düşünülmeden, yazılı biçimde uygulamalar yapılması suretiyle fazla cezalara hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık müdafiilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.07.2023 tarihli ve 2022/1624 Esas, 2023/1597 Karar sayılı kararının "teşebbüsün derecesi ve haksız tahrikin varlığı" yönlerinden 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6076, Karar No: 2017/9626, Tarih: 30.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/6076 E.  ,  2017/9626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK 'nın 85/2, 22/3, 62/1, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

29/11/2017 günü ulusal yargı ağı sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 03.07.2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca bu sebeple BOZULMASINA, 30/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1939, Karar No: 2021/813, Tarih: 26.01.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/1939 E.  ,  2021/813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I.Sanıklar ..., ... ve ...’ın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Suç tarihinde yolcu minibüsünde yapılan aramada iki adet valiz içinden 100 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda, muavin ve şoförün sanıkların birlikte dolmuşa bindiklerini beyan etmeleri üzerine atılı suçtan dava açılmış ise de; sanıkların aşamalardaki beyanlarında valizlerin arkadaşları ...’a ait olduğunu, içinde sigara olduğunu bilmediklerini beyan etmeleri, sanık ...’un savunmasının da sanıkların savunmasını doğrular nitelikte olması ve sigaraların dışarıdan görünmeyecek şekilde valiz içinde olduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların savunmasının aksini gösteren mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükle bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II.Sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan vekilinin temyiz talebinin münhasıran vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

1-Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89.maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi delaletiyle anılan Yasanın 3/5. ve 3/10. madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtildiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

2-Sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtildiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

3-Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya usulüne uygun katılan ... İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yerine, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 26.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.