muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14699, Karar No: 2018/3976, Tarih: 17.04.2018

İflas kararı verildikten sonra ...çi alacağının dayanağını ve miktarını iflas idaresine bildirir. Alacaklıların alacaklarını kaydettirmeleri için İİK'nun 219/2 maddesinde öngörülen 1 aylık sürenin bitiminden sonra, iflas idaresi alacakların doğru olup olmadığını incelemeye başlar. ... yönden inceleme sonucu kabul edilen her alacak tespit edilen sıraya göre sıra cetveline kaydedilir. Kabul edilmeyen alacaklar da red sebebleri ile birlikte sıra cetvelinde gösterilir. İflas idaresi İİK'nun 232. maddesinde öngörülen sürede düzenlediği sıra cetvelini iflas idaresine verir ve alacaklıları aynı Kanunun 166/2 maddesindeki usule göre ilan yoluyla haberdar eder. Ayrıca iflas masasına müracaat sırasında tebliğatı gösterir adres ve tebliğat masrafları için avans yatıranlara sıra cetveli tebliğ edilir.

Sıra cetveline itiraz davalarında dava açma süresi, görev ve yetki İİK'nun 235. maddesinde düzenlenm...tir. Bu hükme göre dava açma süresinin ilandan itibaren başlıyacağı belirtildikten sonra, ayrıca İİK'nun 223/3. maddesi hükmünün saklı olduğu belirtilm...tir. Saklı tutulan hükme göre, iflas masasına müracaat eden alacaklılar tebliğatı kabule elver...li adres gösterir, yazı ve tebliğat masrafları için avans yatırmışlarsa sıra cetveline itiraz davası açma süresi bu alacaklılar hakkında sıra cetvelinin kendilerine tebliğinden itibaren başlar. Davanın 15 gün içinde açılması gerekmektedir.Bu süre hak düşürücü süre olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. ... ve İflas Kanunu'nun 235/1. maddesine göre sıra cetveline itiraz davası iflas kararı veren Ticaret mahkemesinin bulunduğu yerdeki her hangi bir Ticaret Mahkemesinde açılabilir. Görevin belirlenmesinde dava değerinin önemi olmadığı gibi, buradaki mahkemenin yetkiside kamu düzenine il...kindir.

Bu durum karşısında ... mahkemesinde görülmekte olan, tazminata yönelik dava sırasında, ...verenin iflası halinde dahi, İİK'nun 194. maddesi uyarınca, davaya ... mahkemesinde devam edileceği, ...verenin dava açılmadan önce İflası halinde ise, yukarıda belirtilen şekilde hareket ile, alacağın iflas masasına kaydedilmemesi, masaca alacağın reddi halinde, Asliye Ticaret mahkemesinde kayıt kabul davası açılması gerekir.

Davanın davalı şirketin iflasına karar verilmesinden sonra açılmış olması karşısında dava İİK. 235. maddesi gereğince sıra cetveline itiraz (kayıt kabul) davası olup, davanın süresinde Ticaret Mahkemesinde açılması gerektiğinden, mahkemenin görevsizlik kararı vermesi gerekir iken, ...in esasına girilerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekili ile davalı müflis şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7648, Karar No: 2024/2325, Tarih: 06.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/7648 E.  ,  2024/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/262 E., 2022/143 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında Mahkemece görülen iş kazası tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davalılar tarafından temyizi neticesinde ilk kararın bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacı ...'in eşi, ... ve....'un babaları ...'in davalı şirkete ait işyerinde 18.02.2013 tarihinde çalışırken hastalanarak hastaneye kaldırıldığını, beyin kanaması geçirdiğinin anlaşıldığını, bu tarihten itibaren hep raporlu olarak tedavisi yapılan ...'in iyileşemeyerek tedavi altında Hacettepe hastanesi Yoğun Bakım Beyin ve Sinir Cerrahisi bölümünde iken 30.01.2014 tarihinde vefat ettiğini belirterek ...'in 18.02.2013 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespiti ile 12.02.2014 başvuru tarihini takip eden ay başından itibaren gelir bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Ankara 3. İş Mahkemesinin 23.05.2016 tarihli ve 2014/2010-2016/254 sayılı kararı ile davanın kabulüne, sigortalı ...'in 18.02.2013 tarihinde ölümü ile sonuçlanan olayın iş kazası olduğunun tespitine ve başvuru tarihini takip eden aybaşı 01.03.2014 itibaren iş kazası nedeniyle ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin 25.04.2018 tarih ve 2016/16563 -2018/4264 sayılı kararında; somut olayda ise yukarıda belirtilen prosedür izlenilmeden sonuca gidilmesi ve davacılar ölüm geliri talep ettiği halde ölüm aylığı bağlanması denilerek hüküm kurulması isabetsiz olmuştur. Mahkemece yapılacak iş; murise ait iş kazası tarihinden önceki ve sonraki tüm tedavi belgeleri ile muris hakkında düzenlenen raporları dosya arasına almak, daha sonra; davacıların, SGK Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığı'na müracaatını sağlayarak usulüne uygun şekilde rapor alınmasını sağlamak, söz konusu rapora itiraz halinde sırasıyla SGK Yüksek Sağlık Kurulundan ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan rapor almak, mevcut raporlar arasında çelişki oluşması halinde ise raporlar arasındaki çelişki Adli Tıp Genel Kurulu'ndan rapor alınmak suretiyle giderilerek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibaret olduğu gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacıların murisi ...'in davalı şirkette market aktivite elemanı olarak çalıştığı, 18.02.2013 tarihinde bir marketten başka bir markete yanında iş arkadaşı da olduğu halde iş için giderken fenalaşarak hastaneye kaldırıldığı ve 30.01.2014 tarihinde vefat ettiği, davalı Kurum müfettişi tarafından düzenlenen 02.05.2014 tarihli raporda, yapılan iş ile olay arasında uygun illiyet bağı bulunmadığından olayın iş kazası olmadığının bildirildiği anlaşılmakla dosya Yüksek Sağlık Kuruluna gönderilmiş, 07.04.2021 tarihli raporunda; sigortalının ölümünün yaptığı işe bağlı olmadığının belirtilmesi üzerine dosya Mahkememize Adli Tıp Kurumu Birinci Adli Tıp İhtisas Kuruluna gönderilmiş, burada düzenlenen 31.01.2022 tarihli raporda, ...'in ölümünün marfan sendromu ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, kişinin ölümüne neden olan hastalığın yaptığı iş ile ilgisi olmadığı belirtilmiş olduğundan davacıların murisi ...'in ölümü olayının iş kazası olarak değerlendirilemeyeceği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; davanın kabulü gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasının tespiti ile gelir bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 ve devamı maddeleri ile 506 sayılı Kanunu'nun 26 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasının tespiti ile gelir bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 ve devamı maddeleri ile 506 sayılı Kanunu'nun 26 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgililerden alınmasına,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6962, Karar No: 2013/1351, Tarih: 17.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/6962 E.  ,  2013/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1a, 52/4.maddeleri gereğince; mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusurunun bulunmadığına, varsayıma dayalı hüküm verildiğine ilişkin, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 21.06.2007 tarihinde saat 17.00 sıralarında, sanığın yolcu kapısı açık biçimde kullandığı minibüste yanında katılan eşi ile birlikte yolcu olarak bulunan ...'in tatilini geçirdiği otele yaklaşmaları nedeniyle minibüs ücretini ödemek için ayağa kalktığı sırada, minibüsün sarsılması üzerine dengesini kaybedip açık kapıdan yola düşmesi sonucunda öldüğü olayda; asli kusurlu olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak; temel cezanın asgari hadden ayrılmak suretiyle tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50/4-1a. maddesine göre çevrilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3781, Karar No: 2019/11734, Tarih: 28.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3781 E.  ,  2019/11734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinde 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile yapılan değişiklikten önce, daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların yargılama konusu suçla ilgili kurulacak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden ve 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesine uygun yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince belirlenen "180 gün adli para cezası" üzerinden, TCK'nin 86/3-a maddesi gereğince (1/2) oranında artırım yapılırken "270 gün adli para cezası" yerine "225 gün adli para cezası", devamla TCK'nin 62. maddesi üzerinden (1/6) oranında indirim yapılırken "225 gün adli para cezası" yerine "187 gün adli para cezası" olarak hatalı hesaplanması suretiyle sonuç olarak "4500TL adli para cezası" yerine "3740TL adli para cezasına" hükmolunarak sanık hakkında eksik ceza tayini,

3) Sanığa tayin edilen adli para cezasının TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine dair kararda, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına dair karar düzenlenmiş ise de 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 28.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2371, Karar No: 2023/7439, Tarih: 13.06.2023

**5. Ceza Dairesi         2020/2371 E.  ,  2023/7439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/94 Esas, 2013/59 Karar

SUÇ : Basit zimmet, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Eylemin kül halinde zincirleme olarak basit zimmet suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet

Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2013 tarihli ve 2012/94 Esas, 2013/59 sayılı Kararının, sanık müdafii ve suçtan zarar gören vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Adalet Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun (3628 sayılı Kanun) 7417 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesiyle değişik 18 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Zile Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.07.2012 tarihli ve 2011/888 Soruşturma, 2012/432 Esas, 2012/61 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında basit zimmet ve ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci ve 248 inci maddelerinin birinci fıkraları ile 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulaması talebiyle kamu davası açılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Zile Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.07.2012 tarihli ve 2011/888 Soruşturma, 2012/432 Esas, 2012/61 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında basit zimmet ve ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci ve 248 inci maddelerinin birinci fıkraları ile 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulaması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2013 tarihli ve 2012/94 Esas, 2013/59 sayılı Kararı ile sanığa atılı eylemin zincirleme basit zimmet suçunu oluşturduğunun kabulü ile 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 248 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca sanığın 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafiinin temyizi, mübaşir olarak çalışan sanığın para tahsili ve ödeme yapma yetkileri bulunmadığından bahisle zimmet suçunun oluşmayacağı ve adliye personeli olması gerekçesiyle ceza miktarında artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğu sebepleriyle hükmün bozulması istemine ilişkindir.

B.Katılan ... vekilinin temyizi, sanık hakkında tavandan ceza verilmesi gerektiği ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmış olması nedenleriyle hükmün sanık aleyhine bozulması taleplidir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Zile Asliye Hukuk Mahkemesinde mübaşir olan sanığın, yazı işleri müdürünce mahkeme veznesinden reddiyat makbuzu ile çekilen mahkeme dosyalarına ait toplam 20.709,30 TL parayı ilgili birimlerin hesaplarına aktarmayıp uhdesinde tuttuğu kabul edilen somut olayda, sanığın zincirleme biçimde basit zimmet suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Zile Asliye Hukuk Mahkemesinde mübaşir olan sanığın, yazı işleri müdürünce mahkeme veznesinden reddiyat makbuzu ile çekilen mahkeme dosyalarına ait toplam 20.709,30 TL parayı ilgili birimlerin hesaplarına aktarmayıp uhdesinde tuttuğu kabul edilen somut olayda, sanığın zincirleme biçimde basit zimmet suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE

Mübaşirlerin parasal konulara ilişkin hukuki statülerini düzenleyen ve suç tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 16 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki "Tutanak yazıcıları, mübaşirler bir muamelenin yapılması için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahiplerinden alamazlar", 17 nci maddesindeki "Harç ve yargılama masraflarının tahsili işi kendisine verilmiş olan kalem şefi (yazı işleri müdürü) veya muavini vazife sebebiyle yerlerinden ayrıldıkları zaman iş sahiplerinin beklememesi için tedbir alırlar, bu tedbirleri reis veya hakimin tasvibine arz ederler" ve 33 üncü maddesindeki "Keşif ve tatbikat mahallinde şahit dinleme gibi mahkeme dışında yapılacak muameleler için iş sahibi tarafından evvelce yatırılmış olan ücret, zabıt katibi tarafından vaktinde vezneden veya Kalem Şefi veya Muavininden avans olarak alınır ve muamelenin yapılması sonunda hakimin izni ile müstehliklerine verilir. Parayı alanların imzaları, taalluk ettiği evrak altına alınır. Avans olarak alınan paranın mahsubu yapıldıktan sonra geriye bir miktar para kalırsa o parayı zabıt katibi vezneye yatırır; vezne bulunmayan yerlerde Kalem Şefi veya Muavinine verir. Bu memurlar artan veya kendilerine verilen parayı sahiplerine reddiyat makbuzu mukabilinde geri verirler. Bu işlerin yapılmamasından veya geciktirilmesinden zabıt katibi ve Kalem Şefi ve Muavini mesuldür" biçimindeki düzenlemelerle, daha sonra yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği ile Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelikte yer alan hükümler dikkate alındığında, Zile Adliyesinde Asliye Hukuk Mahkemesi mübaşiri olarak görev yapan sanığın, tebligat, bilirkişi ve sair yargılama masrafları olarak yazı işleri müdürü tarafından PTT kanalı ile ilgili yerlere göndermesi için reddiyat makbuzu ile kendisine verilen paraların posta idaresine teslimi hususunda görevlendirilmesinin yasal olarak mümkün olmaması karşısında, suça konu paraların kendisine görevi nedeniyle tevdi edilmiş sayılamayacağı ve bu nedenle sabit görülen eylemlerinde zimmet suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçu niteliğinde olduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu sanık hakkında zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin 5 inci fıkrası gereğince, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2013 tarihli ve 2012/94 Esas, 2013/59 sayılı Kararına yönelik sanık müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, değişik gerekçeyle ek Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.