muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13795, Karar No: 2013/264, Tarih: 14.01.2013

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3. maddesi uyarınca tapu siciline kaydı da gereklidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Somut olayda, dava konusu 139 ada 79 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu sabittir. Davacı, açtığı geçit istemli dava ile masraflarını karşılayarak geçit tesis edilmesini kabul ettiğine göre Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri de gözetilerek davacının dava dilekçesinde ve dava safahatında talep ettiği ihtiyacı doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uygun bir güzergah belirlenerek davacı taşınmazı yararına geçit tesisine karar verilmesi gerekirken yazılı

şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2833, Karar No: 2019/10585, Tarih: 13.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/2833 E.  ,  2019/10585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya olarak incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, borçlu ...'in ..., ... Mah., 5945 ada 1 parselde bulunan 8 nolu Dubleks bağımsız bölümdeki taşınmazını müvekkilinden mal kaçırmak amacıyla önce öz kardeşi davalı ...'e sonra diğer davalı ...'a devrettiğini, müvekkilinin borçludan Antalya 5.İcra Müdürlüğü'nün 2016/346 esas sayılı dosyasında alacaklı olduğunu, davalı borçlu ile ilgili mal varlığı araştırmasında üzerinde hiçbir mal varlığının bulunmadığını, borçlunun aleyhine yapılmış pek çok icra takibinin bulunduğunu, dava konusu ettikleri ... Mah., 5945 ada 1 parsel 8 nolu bağımsız bölümün borçlunun mernis adresi olduğunu ve icra dosyasından bu adrese hacze gittiklerini kendisinin halen bu evde oturduğunu ve kiracı olarak kendisini gösterdiğini ileri sürerek ... Mah., 5945 ada 8 nolu bağımsız bölüm ile ilgili tasarrufun iptaline ve bu taşınmazdan cebri icra yoluyla ile alacağını tahsil etme yetkisi verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili ...'den faiz karşılığı verdiği borç para nedeniyle alacaklı olduğunu, aralarında ticari bir ilişkinin bulunmadığını, Antalya 5.İcra Müdürlüğünün 2016/346 sayılı dosyası ile icra takibi

yapıldığını, davaya konu 1.tasarrufun yapıldığı tarihin 19/03/2014, 2. Tasarrufun yapıldığı tarihin 09/05/2014 olduğunu icra takibine konu edilen 20.700 TL bedelli bononun tanzim tarihinin 04/09/2014, vade tarihinin 11/11/2019 olduğunu, 13.200 TL bedelli bononun ise tanzim tarihinin 04/09/2014 vade tarihinin 24/10/2014 olduğunu, tasarruf tarihlerinin bonoların düzenlenme tarihinden yaklaşık 6 ay önce olduğunu, iptal davasının amacının alacağın tahsilinin temini için borcun doğumundan sonra yapılan tasarrufların iptalini sağlamak olduğunu bu sebeple davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin hem tasarrufun iptalini hem de B.K.nun 19 md.ye dayalı muvazaa nedeniyle işlemin iptalini istediğini bildirdiğinden, işlemin yapıldığı tarih itibariyle davacının davalıdan alacaklı olduğunu dosyadaki belgelerle kanıtlayamadığı için B.K.nun 19. maddesine göre muvazaa nedeniyle işlemin iptalini isteme hakkının bulunmadığı, yine İİK.nun 277 ve devamı maddelerine göre tasarrufun iptalinin de davalılar arasındaki tasarrufun borçtan önce yapılmış olması nedeniyle istenemeyeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.’nın 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Dava, İİK.’nın 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

İİK'nun 277 ve izleyen maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali davalarında amaç, borçlunun haciz ya da iflasından önce yaptığı ve aslında geçerli olan bazı tasarrufların geçersiz ya da "iyiniyet kurallarına aykırılık" nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalmasını ve dolayısıyla o mal üzerinden cebri icraya devamla alacağın tahsilini sağlamaktır. Davacı, iptal davası sabit olduğu takdirde, tasarruf konusu mal üzerinde cebri icra yolu ile hakkını almak yetkisini elde eder ve tasarruf konusu taşınmaz mal ise, davalı üçüncü şahıs üzerindeki kaydın düzeltilmesine gerek olmadan o taşınmazın haciz ve satışını isteyebilir (İİK.md.283/1). Bu yasal nedenle iptal davası, alacaklıya alacağını tahsil olanağını sağlayan, nispi nitelikte, yasadan doğan bir dava olup; tasarrufa konu malların aynı ile ilgili değildir.

Bu tür davaların dinlenebilmesi için, davacının borçludaki alacağının gerçek olması, borçlu hakkındaki icra takibinin kesinleşmiş olması, iptali istenen tasarrufun takip konusu borçtan sonra yapılmış olması ve borçlu hakkında alınmış kesin veya geçici aciz belgesinin (İİK.nun 277 md)

bulunması gerekir. Bu ön koşulların bulunması halinde ise İİK.nun 278, 279 ve 280. maddelerinde yazılı iptal şartlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

Tasarrufun iptali davalarının dinlenebilmesi için borcun, iptali istenen tasarruftan önce doğması dava ön koşulu olup mahkemece res'en araştırılmalıdır. Dava koşulu gerçekleşmediği takdirde işin esası hakkında hüküm kurulamaz.

Somut olayda; davacının takip konusu alacağı 04/09/2014 tanzim tarihli bono olup dava konusu ilk tasarruf 19/03/2014, ikinci tasarruf ise 09/05/2014 yapıldığından tasarrufların takip konusu borçtan önce olduğu görülmektedir. Açılan davada BK 19. maddesine dayalı muvazaa sebebine dayanılmadığı mahkemenin gerekçesinde BK 19. maddeye değinmiş olması hatalı görülmekte ise de yine bu yönüyle tasarrufun iptalinin istenebilmesi için borcun, tasarruftan önce doğması gerekmektedir. İİK 277 ve devamı maddelerine göre alacak doğmadan evvel davalılar arasında tasarruf işlemi yapılmış olması nedeniyle tasarrufun iptalinin istenemeyeceğine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibari ile doğru olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 23,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 13/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2463, Karar No: 2020/2285, Tarih: 12.05.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/2463 E.  ,  2020/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 26.09.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.05.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5797, Karar No: 2010/7597, Tarih: 28.12.2010

7. Hukuk Dairesi 2010/5797 E., 2010/7597 K.

**7. Hukuk Dairesi 2010/5797 E., 2010/7597 K.**

**- GENEL KURUL KARARININ İPTALİ

- HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 83 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak Daireden verilen 13.05.2010 gün ve 2010/1146-2987 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davacı Mustafa tarafından istenilmekle, dosya İncelendi, gereği görüşüldü:

Dava, dernek genel kurul toplantısına çağrıya ilişkin yönetim kurulu kararının ve bu karara dayanılarak yapılan genel kurulda alınan fesih kararının yoklukla sakat olduğu iddiasına dayalı iptal istemine İlişkindir.

Mahkemece, dava üç aylık hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesi ile reddedilmiş ve Dairemizce karar onanmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 83. maddesinin 1. fıkrasındaki üç aylık hak düşürücü süre iptal edilebilir kararlar için öngörülmüştür. Aynı maddenin son fıkrasında ise yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayılan kararlar açısından birinci fıkradaki hak düşürücü süre uygulanmaz. Daha açık anlatımla yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayılan kararlar hakkında her zaman dava açılması mümkündür.

Somut olay bakımından davacı, gerek genel kurulu toplantıya çağırmaya yetkili yönetim kurulunun 10.10.2008 tarihli kararının, gerekse bu karara dayanılarak 16.11.2008 tarihinde toplanan genel kurulda alınan kararların yok hükmünde olduğu iddiasıyla eldeki dava açılmıştır.

Davalı derneğe ait Tüzüğün 10. maddesinin "Yönetim Kurulunun oluşumu, görev ve yetkileri" başlıklı fıkrasında yönetim kurulunun 7 üyeden oluşacağı ve üye tam sayısının yarıdan bir fazlası ile toplanabileceği, toplantıya katılan üye tam sayısının salt çoğunluğu ile karar alabileceği belirtilmiştir.

Dava konusu yönetim kurulu kararı ise 4 üyenin imzasını taşımaktadır ve bu dört üyeden Emine ile Nimet 18.09.2008 tarihinde yönetimden ve üyelikten istifa ettiklerini bildirmişlerdir. Ancak bu istifaların kabul edilmediğine ilişkin diğer 4 üyenin aynı dilekçelere şerh koydukları anlaşılmaktadır.

Yönetim kurulu üyeliğinden istifa halinde, diğer yönetim kurulu üyelerinin istifayı kabul etmeme gibi bir hak ve yetkileri bulunmamaktadır. Kaldı ki, istifa dilekçesinde hem yönetimden hem de üyelikten istifa edildiği belirtildiğine göre öncelikle üyelikten istifanın geçerliliğinin değerlendirilmesi gerekir. TMK'nın 66. maddesi gereğince yazılı olarak bildirmek kaydı ile dernekten çıkmak mümkündür. Dernek tüzüğünün 5. maddesine göre de istifa dilekçesinin yönetim kuruluna ulaştığı tarihte üyelikten çıkma gerçekleşir. Dernek üyeliğinden çıkmış bir üyenin yönetim kurulu üyeliğinin devam etmesi olanağı da yoktur.

Dava konusu 10.10.2008 tarihli yönetim kurulu toplantısı ikisi istifa etmiş 4 üyenin imzasını taşıdığından gerçekte iki üye ile yapılmış bir toplantıdır. Yasa ve tüzükte öngörülen yarıdan 1 fazla üye ile toplanma sayısı olan 5 üyenin imzasını içermediğinden geçersiz bir karar halini almıştır.

Dava konusu 10.10.2008 tarihli yönetim kurulu toplantısı ikisi istifa etmiş 4 üyenin imzasını taşıdığından gerçekte iki üye ile yapılmış bir toplantıdır. Yasa ve tüzükte öngörülen yarıdan 1 fazla üye ile toplanma sayısı olan 5 üyenin imzasını içermediğinden geçersiz bir karar halini almıştır.

Genel kurul kararının yok hükmünde olduğu iddiasına gelince; tüzük değişikliği ve derneğin feshi ile ilgili olarak yapılacak genel kurul toplantısına dernek üyelerinin 2/3'ünün katılması zorunludur. Bu zorunluluk çoğunluk sağ lana maya rak ertelenen ikinci toplantıda aranmaz İse de, eldeki dava ertelenmiş bir toplantının iptali istemine ilişkin olmadığından yasanın amir hükmü gereğince derneğin 46 üyesinin 2/3'ünü oluşturan 31 üyenin katılımı İle genel kurulun toplanmış olması zorunludur. Oysa dava konusu genel kurula 26 üye katılmıştır. Yasanın amir hükmüne aykırı olarak toplantı nisabı oluşmadığından alınan genel kurul kararı da yok hükmündedir.

Yukarıda açıklandığı üzere gerek yönetim kurulu, gerekse genel kurul kararı yok hükmünde olduğundan TMK'nın 83/son maddesine göre davanın 3 aylık hak düşürücü sürede açılması şartı gerekmemektedir. Mahkemenin aksi yöndeki kararının bu nedenle bozulması gerekirken Dairemizce zühule dayalı olarak onanmış olduğu anlaşıldığından davacının karar düzeltme itirazlarının kabulü gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 13.05.2010 tarih, 2010/1146 E. 2010/2987 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine, 28.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20294, Karar No: 2007/9289, Tarih: 04.06.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/20294 E.  ,  2007/9289 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I  T A Y

MAHKEMESİ       :Aksaray 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ        :12.9.2006

NUMARASI        :371-454

DAVA TÜRÜ       :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemece, "davanın karşı açıldığı, davalı kocanın adının ....... olduğu..." belirtilerek, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Dava dilekçesinde davalının adı, soyadı ve adresinin açık bir şekilde yazılması gerekir. (HUMK.179/1)

Olayda, davacı, dava dilekçesinde davalının adını olarak göstereceği yerde, olarak göstermiştir. Dava dilekçesinde davalının adının  yerine sadece ......olarak yazılmış olması, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 80'nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün yazım hatasından ibarettir. Bu konuda davacıya imkan tanınması ve sonucuna göre işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.06.2007 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/22811, Karar No: 2015/36787, Tarih: 15.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/22811 E.  ,  2015/36787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye, açılan ihaleler sonucunda, davalı işverenlerle hizmet sözleşmeleri yapıldığını, davalı şirketlerin çalıştırmış oldukları işçilerden ... 1.10.1989-15.1.1992 tarihleri arasındaki kıdem tazminatı alacaklarının tahsili istemiyle iş mahkemesinde açmış olduğu davanın Belediye aleyhine sonuçlandığını, başlatılan icra takibi üzerine ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere dava dışı işçiye yapılan 12.593,37 TL ödemenin, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, ... ve ...hakkındaki davanın reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 2.176,72 TL’nin faiziyle birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, asıl işveren davacı Belediyenin, davalı şirketler tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir. 20.9.1990 tarihinde ihaleyi alarak davacı Belediye ile sözleşme imzalayan davalı ..., 28.9.1990 tarihli devir sözleşmesi ile, bu sözleşmeden doğan hak ve borçları aynı bedelle ve sözleşmede belirtilen hak ve mükellefiyetleri ile birlikte davalı ... devretmiş olup, davacı Belediye de bu devre muvafakat etmek suretiyle sözleşmeyi imzalamıştır. Davalılar ... ile K... Şirketi arasındaki bu sözleşme, işyeri devri niteliğinde olup, davalı alt işveren ...’in, asıl işveren davacı Belediyeye karşı sözleşmeden doğan sorumlulukları devam etmektedir. Söz konusu devir sözleşmesinde, davalı alt işveren ... nezdinde çalışan işçilerin tüm işçilik hakları ile birlikte devredildiğine ilişkin bir hüküm bulunmadığından, davacı asıl işveren Belediyenin söz konusu devre muvafakat etmesi de, tüm işçilik hak ve alacaklarının devri konusunda açık bir onay niteliğinde olmayıp, olayda işçilik alacakları yönünden borcun nakli de söz konusu değildir.

...i ile.... (....) arasında noterde düzenlenen 12.07.1991 tarihli devir sözleşmesinde ise, “31.07.1991 tarihinde ... çalışan tüm işçilerin yasal hakları ile birlikte devir alındığı” açıkça belirtilmiş olup, sözleşme ...tarafından da imzalandığından, K... ile .... (...) arasındaki 12.07.1991 tarihli devir sözleşmesi, işçilik alacakları yönünden borcun nakli niteliğinde olup, davalı... ait borcun tamamından davalı . ....'nin sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

O halde mahkemece ...hakkındaki davanın reddedilmesi isabetli ise de, dava dışı işçinin davalı ... nezdinde çalışmasının mevcut olması halinde, adı geçen davalı, kendi dönemine ilişkin işçilik alacağı yönünden davacı Belediyeye karşı sorumludur. Ne var ki hükme esas alınan bilirkişi raporunda, “dava dışı işçinin ... nezdinde çalışmasının bulunmadığı, 1.10.1989-31.3.1991 tarihleri arasında ... nezdinde çalışmasının bulunduğu” belirtilmişse de, davacı Belediye, dava dışı ....’in, kurumdan ihale ile iş alan bir işveren olmadığını, işçinin bu dönemdeki çalışmalarının ... nezdinde geçtiğini ileri sürmüştür. Mahkemece bu konuda gerekli inceleme yapılmadan hüküm kurulmuş olması isabetsizdir. O halde mahkemece, dava dışı işçinin iş bu rücu davasına konu olan 1.10.1989-15.1.1992 tarihleri arasında hangi işverenler nezdinde çalışmış olduğu .... araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davalı ...., davada bir vekille temsil edilmediği halde, lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması da ayrıca usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24295, Karar No: 2013/29140, Tarih: 10.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/24295 E.  ,  2013/29140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle kişisel ilişkinin düzenlenmesinde asıl olanın çocuğun menfaati olmasına, mahkemece de çocuğun menfaati gözetilerek, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin reddedilmiş olduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.12.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/11842, Karar No: 2022/4905, Tarih: 20.04.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/11842 E.  ,  2022/4905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, davacı, adli yardım talebini mali durumunu göstermeye yeterli önceki aşamalardan farklı somut bir belgeye dayandırmadığından ve yargılama safahatında adli yardım talebi kesin olarak reddedildiğinden, temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Bu ret kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davacı tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.