muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12119, Karar No: 2015/13463, Tarih: 29.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/12119 E.  ,  2015/13463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/24347

MAHKEMESİ : Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2012

NUMARASI : 2010/563 (E) ve 2012/380 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek, konut dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanıklar S.. E.., F.. K.., İ.. B.., E.. K.., B.. K.. ve O.. B.. haklarında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık M.. O.. hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları ile sanıklar S.. E.., F.. K.., İ.. B.., E.. K.., B.. K.. ve O.. B.. haklarında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

1- Dosya kapsamından ineklerin çalındığı ahırın şikayetçinin oturduğu konutun eklentisi olmadığı anlaşılmakla, sanıklar S.. E.., F.. K.., İ.. B.., E.. K.., B.. K.. ve O.. B..' nın unsurları oluşmayan konut dokunulmazlığını ihlal suçundan beraatlarına karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Sanık M.. O..' nın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli nitelikte her türlü kuşkudan uzak kesin kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraatı yerine yerinde bulunmayan gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden kısmen istem gibi BOZULMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5555, Karar No: 2019/3244, Tarih: 07.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5555 E.  ,  2019/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin cezanın az olduğuna, sanık müdafiinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın idaresindeki yolcu minibüsü ile meskun mahalde, tek yönlü yolda seyir halinde iken, olay yeri düğün salonu önüne yaklaştığında, park halindeki araçların arasından yola çıkan ölene, yolun ortasında çarptığı; soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporları, kaza tespit tutanağı ve Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas dairesi raporlarında, sanığın tali kusurlu olduğunun tespit edildiği, mahkemece de sanığın kusurunun tali olarak kabul edildiği olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini;''

2- TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmekle birlikte, tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mesleği şoförlük olan ve başka bir geliri bulunmayan sanığın 3 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15870, Karar No: 2019/1839, Tarih: 25.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/15870 E.  ,  2019/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki diğer işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin diğer delillerle saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’ nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-)Hüküm fıkrasında, hatalı olarak emanette kayıtlı olmayan uyuşturucu maddenin ve kriminal polis laboratuvarında bulunmayan tanık numunenin müsaderesine karar verilmiş olması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve eksikliğin giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1-)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’ nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-)Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında "... kayıtlı uyuşturucu maddeler ile kriminal polis laboratuvarındaki şahit numunenin TCK'nun 54/4 maddesi uyarınca müsaderesine, aynı emanette" ibaresinin çıkarılması,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6155, Karar No: 2021/6301, Tarih: 08.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/6155 E.  ,  2021/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...(Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12789, Karar No: 2016/6905, Tarih: 02.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/12789 E.  ,  2016/6905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkiline, davalıya ait diş hastanesinde 20.06.2007 tarihinde ortodontik tedavi uygulanmaya başlandığını ve en fazla 2 yıl süreceğinin belirtildiğini, öngörülen tedavi süresinin uzun müddet almasına rağmen aradan geçen süre içerisinde tedavinin bir türlü tamamlanmadığını, tedavi sürecine dahil olan hekimlerin de çelişkili beyanlarda bulunduklarını, bu durumlardan rahatsızlık duyan müvekkilinin, ... Diş Hekimleri Odasına müracaat ettiğini, yapılan muayene sonucu,.. tarafından düzenlenen 20.08.2010 tarihli rapora göre, müvekkiline yanlış tedavi ve uygulama yapıldığının rapor edildiğini, müvekkilinin yaşadığı bu süreç ve uğradığı maddi ve manevi yıkım sonucunda psikolojisinin bozulduğunu, sosyal çevresi içinde gülmeye ve konuşmaya utanır hale geldiğini, evliliğinde sorunlar yaşamaya başladığını, yemek yeme, çiğneme problemlerinin yanında, yüzünde estetik şekil bozukluğunun bariz bir şekilde ortaya çıktığını, bu olumsuzluklar üzerine, müvekkilinin 24.08.2010 tarihinde davalıya ait hastane yönetimine tedaviyi durdurduğunu bildirdiğini, davalının kötü niyetli davrandığını, müvekkilinin yeniden tedaviye başlayacak maddi gücünün bulunmadığını ileri sürerek, müvekkili tarafından davalıya ödenen 3.050,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsili ile uygulanması gereken tedavi masrafı için 1.000,00 TL ve 25.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 09.10 2014 tarihinde de davasını ıslah ederek, uygulanması gereken tedavi masrafı için talebini 16.000 TL ye çıkarmıştır

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, üst çene darlığı şikayeti ile başvuru yaptığını, tedavi süreci sonunda çene darlığının tamamıyla giderildiğini ve hastanın büyük ölçüde çiğneme kabiliyeti kazandığını, müvekkili şirketin çalışma prensiplerine göre ve ortodontik tedavide tıbbın bütün dallarında olduğu gibi, hastaya tedavinin ne zaman son bulacağı konusunda kesin bir süre verilmediğini, bu nedenle, davacının, müvekkilinin taahhüt ettiği tedavi süresine riayet etmediğine dair iddialarının mesnetsiz olduğunu, ayrıca davacıya ortognatik cerrahi-ortodonti kombinasyonu tedavisi tavsiye edildiğini ancak davacının ameliyat olmak istemediğini belirttiğini, yanlış tedavi uygulanmadığını, davacının tedaviyi kendi rızasıyla durdurmasından sonra oluşabilecek değişikliklerin kendi sorumluluğu altında olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; 16.000,00 TL tedavi giderinin ve 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının tedavisini üstlenen davalı hastane ve çalıştırdığı elemanın tedavi sırasındaki kusurları nedeniyle oluşan zararın giderilmesine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK. 386-390) Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle sağlık memuru ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Yine 4.4.1997 tarihinde imzalanan ve 9.12.2003 tarih ve 25311 sayılı Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe giren ... Sözleşmesinde iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiş olup, sözleşmenin amaç başlıklı 1. Maddesi bu sözleşmenin tarafları tüm insanların hayatını ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına almakla yükümlüdürler, yine 4.maddesinde ise, “araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir” düzenlemesi mevcuttur.

... Sözleşmesi yazılı olan veya yazılı olmayan meslek kurallarına uygun müdahaleyi güvence altına almaktadır. Ayrıca, uygulamanın tedavi yada yaşam kalitesinin yükseltilmesi amacına yönelmesi zorunlu olduğu belirtilmektedir. Burada kastedilenin tıbbi standartlar olduğu konusunda bir duraksama bulunmamalıdır.

... Sözleşmesi yazılı olan veya yazılı olmayan meslek kurallarına uygun müdahaleyi güvence altına almaktadır. Ayrıca, uygulamanın tedavi yada yaşam kalitesinin yükseltilmesi amacına yönelmesi zorunlu olduğu belirtilmektedir. Burada kastedilenin tıbbi standartlar olduğu konusunda bir duraksama bulunmamalıdır.

Somut olayda; ... Üniversitesi...'ın 09.02.2011 tarihli raporunda; tedavi başında davacının 22 yaşında olması nedeniyle iskeletsel Sınıf III deformitesinin ancak ... ile düzeltilebileceğini, davacının tedaviye başlamadan önce ortognatik cerrahi tedavi istemediğini belirtmiş olması halinde tedavisine hiç başlanmaması ya da iskeletsel ve yumuşak dokuda belirgin olarak gözlemlenen Sınıf III deformitenin düzelmeyeceğinin anlatılmış olması gerektiğini,ortodontik tedaviye devam edilmesi halinde az düzeyde dişsel bir düzelme elde edilebileceği belirtilmiştir.

...Kurumu Başkanlığı 2.İhtisas Kurulunun 15.07.2013 tarihli raporunda; davacının tedavinin başında 22 yaşında olması ve iskeletsel problemle ortognatik cerrahi protokolüne uygun bir planlama yapılması gerektiği, davalı hekimlerin ifadelerinde kişiye ameliyat önerdiklerini ancak hastanın ameliyatı kabul etmeyerek kamuflaj tedavisi istediğini belirtikleri, bu tür vakalarda kamuflaj tedavisinin sadece dişleri düzelteceği, iskeletsel bozukluğu düzeltmeyeceğinden hastanın ağız yapısında düzelme beklenemeyeceği tıbben bilindiğinden, kişinin davalı hekim tarafından tedavi yönünden bilgilendirildiğinin mahkemesince kabul edilmesi halinde kişiye yapılan, tedavilerde herhangi bir kusur tespit edilmediği belirtilmiştir.

Hükme esas alınan 08.08.2014 havale tarihli heyet halindeki bilirkişi raporunda; sınıf III iskeletsel kapanış bozukluğu olan hastada başlangıçta ortodontik kamuflaj tedavisi yapılmış olmakla birlikte her zaman cerrahi ortodontik tedaviye dönülmesinin ve iyi bir sonuç alınmasının mümkün olduğu,bu işlemin 2 aşamada gerçekleşeceğini, birinci aşama ortodontist tarafından cerrahiye hazırlık aşaması, ikinci aşama ise cerrah tarafından kemiksel bozukluğun cerrahi operasyon ile ortodontistin planladığı şekilde düzeltilmesi olduğunu, bu işlemlerin muhtemel maliyetlerinin birinci aşama ortodontik tedavinin 6.000 TL ikinci aşama cerrahi tedavinin 10.000TL olduğunu, hastanın tercihi cerrahi ortodontik tedavi olmak ise bugüne kadar yapılan ortodontik kamuflaj tedavisinin üst çene genişletmesi ve dişlerdeki çapraşıklığın giderilmesi kısmı, ... tedaviye de bir hazırlık olarak kabul edilebileceği, ancak alt ve üst kesici diş eğimlerinde yapılacak ortodontik kamuflaj düzeltmelerinin geri alınması gerekeceği belirtilmiştir.

Şu durumda; davacıdaki iskeletsel sınıf III deformitesinin davalı tarafça yapılan tedaviden kaynaklanmadığı anlaşıldığından davacıya yapılacak olan tedavi giderine ilişkin talebin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Şu durumda; davacıdaki iskeletsel sınıf III deformitesinin davalı tarafça yapılan tedaviden kaynaklanmadığı anlaşıldığından davacıya yapılacak olan tedavi giderine ilişkin talebin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca cerrahi ortodontik tedavinin yapılabilmesi için alt ve üst kesici diş eğimlerinde yapılacak ortodontik kamuflaj düzeltmelerinin geri alınması gerekeceği belirtilmiş olduğundan bu iş bedeli konusunda ek rapor alınarak, bu iş bedelinin iadesine karar verilmesi gerekirken aksi yönde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bozma nedenine göre sair hususlar şimdilik incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32903, Karar No: 2021/3845, Tarih: 31.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32903 E.  ,  2021/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların arkadaş oldukları, zaman zaman iş yaptıkları ve birbirlerine hatır çeki verdikleri, Türkiye Finans Bankası Tarsus Şubesi nezdindeki çek hesabından keşide edilmiş olan 11.000 TL meblağlı, 19/03/2007 keşide tarihli; 9.800 TL meblağlı, 22/02/2007 keşide tarihli; 12.000 TL meblağlı, 07/03/2007 keşide tarihli sanık ... çekleri ile, Türkiye İş Bankası Mersin Şubesi nezdindeki çek hesabından sanık ... adına keşide edilmiş olan 18.000 TL bedelli, 23/01/2007 keşide tarihli ... Orman Ürünleri çeklerini sanık ...'ın, diğer sanık ...'a verdiği, sanık ...'ın da üç adet Türkiye Finans Bankası çekinin üzerlerini doldurarak ve arkalarını cirolayarak, ... Orman Ürünleri’ne ait olan Türkiye İş Bankası çekinin ise arkasını ... cirosundan sonra ikinci ciranta olarak cirolayarak piyasaya sürdükleri, sanık ...'ın daha sonra sözkonusu çeklerin rızası dışında elinden çıktığını belirterek çeklere ödemeden men yasağı koydurduğu, sanıkların bu şekilde fikir ve eylem birliği içerisinde hareket etmek suretiyle, sanık ...'ın kendisine ait üç adet çeki keşide ederek ve ... Orman Ürünlerine ait bir adet çeki arkasını cirolayarak sanık ...'a verdiği, sanık ...'ın da bu çekleri cirolayarak piyasaya sürdüğü, bu şekilde sanıkların haksız menfaat temin ettikleri iddia edilen olayda; çeklerin üzerinde yazılı bulunan keşide tarihlerinin birbirine yakın olduğu, çeklerin tamamının hangi tarihte piyasaya sürüldüğü veya faktoring şirketi tarafından hangi tarihte iktisap edildiği tespit edilememiş ise de katılan ... Şirketi tarafından suça konu çeklerden yalnızca 07/03/2007 keşide tarihli, 12.000,00 TL bedelli çekin 29/11/2006 tarihinde iktisap edildiğinin bildirildiği, adı geçen şirket yetkilisi ...’nün 16/01/2008 tarihli ifadesinde, sözkonusu çekin 20/02/2006 tarihli faktoring sözleşmesi uyarınca alındığına yönelik beyanı, her ne kadar sanık ... kendisine ait olan 3 adet çekin elinden rızası dışında çıktığını belirterek ödemeden men talimatı vermiş ise de ... Orman Ürünleri’ne ait çekin elinden rızası dışında çıktığına dair herhangi bir müracaatta bulunmadığı, sadece bu çekin arkasında bulunan ve sahibi olduğu Murat Ambalaj isimli şirket kaşesi kullanılarak yapılan birinci ciro imzanın kendisine ait olmadığını belirterek bu imzaya itiraz ettiği, ... Orman Ürünleri şirketinin yetkilisi olan ...'ın ise ifadesinde suça konu çeki keşide ederek bizzat sanık ...'a verdiklerini belirttiği, sanık ...’ın çeklerde kendisine ait ciroların altında bulunan imzaları kabul ederek suça konu çekleri faktoring şirketine verdiği dönemde şirket adına işlem yapmaya yetkili olduğu, diğer sanık ile aralarında süregelen ticari ilişki ve çek alışverişi bulunduğu, ...'ın kendisine vekalet verdiği, şirket adına işlem yapmaya yetkili olduğu, kaldı ki çek verildiğinde faktoring şirketinin de çek sahibini arayarak çekleri teyit ettikten sonra aldığı yönündeki beyanları, Tarsus 4. Noterliği tarafından düzenlenmiş 13/06/2006 tarih ve 6062 yevmiye nolu vekaletname, Tarsus 2

...'ın kendisine vekalet verdiği, şirket adına işlem yapmaya yetkili olduğu, kaldı ki çek verildiğinde faktoring şirketinin de çek sahibini arayarak çekleri teyit ettikten sonra aldığı yönündeki beyanları, Tarsus 4. Noterliği tarafından düzenlenmiş 13/06/2006 tarih ve 6062 yevmiye nolu vekaletname, Tarsus 2. Noterliği tarafından düzenlenmiş 07/12/2006 tarih ve 8186 yevmiye nolu vekaletname ve Tarsus 2. Noterliği tarafından düzenlenmiş 13/12/2006 tarih ve 8472 yevmiye nolu azilname karşısında sanık ...'ın, suça konu çekleri faktoring şirketine verdiği dönemde ve süregelen ticari ilişki kapsamında, sanık ...’a ait çekleri keşide etmeye ve cirolamaya yetkili olduğu kabulü ile sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde suç işleme kastıyla hareket etmek suretiyle üzerlerine atılı suçu işlediklerine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve cezalandırılmalarına yeter nitelikte delil bulunmadığı kabulü ile şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilerek sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamı itibariyle sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin, sanıkların cezalandırılması yerine beraatlerine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.