muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2954, Karar No: 2017/13133, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2954 E.  ,  2017/13133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13265, Karar No: 2014/1021, Tarih: 21.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/13265 E.  ,  2014/1021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, anılan hükmün uygulanması konusundaki takdirin mahkemeye ait olması karşısında, tebliğnamedeki, “Sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanması talebi hakkında herhangi bir karar verilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni olarak gösterilmemiştir.” şeklindeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü ve aynı Kanunun 50/2. maddesine göre seçenek cezalardan tercih edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeksizin sanığa hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesine göre adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusurunun bulunmadığına, eksik incelemeye ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, sanık hakkında belirlenen tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412

sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,hükmün 4. paragrafında yer alan “1.500 TL” ibaresinden önce “75 gün karşılığı” ibaresinin yazılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2023/25806, Karar No: 2025/3580, Tarih: 10.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/25806 E.  ,  2025/3580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1176 E., 2022/949 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/208 E., 2021/231 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 13.11.2019 tarih ve 2018/5526 Esas, 2019/6842 sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar kararlarında açıklandığı üzere; asker bir şahsın; örgütün gizlilik ve deşifre olmamak kuralına riayetle, örgütün talimatı ile ve örgütsel irtibatı sağlamak maksadıyla kamuya açık ve birbirinden bağımsız market, büfe, kırtasiye, lokanta vb. gibi sair işletmelerde kurulu bulunan, ücret karşılığı kullanılan sabit hat veya ankesörlü hatlar ile mahrem imam tarafından arandığı, "her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak somut olgu ve teknik verilerle tespit edilmesi ve yargılama yapan mahkemenin de tam bir vicdani kanaate ulaşması halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren hukuka uygun delil olacağı" hususu gözetilerek; yapılan Uyap araştırmasında Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/563 E. 2021/8 K. Sayılı dosyasında bulunan Kara Kuvvetleri Komutanlığı'nın 04.09.2024 tarihli ve 21944373 sayılı yazısı ekinde yer alan belgede; sanığın kullanımında olan GSM hattı ile ... isimli şahısla ardışık olarak arandığının bildirilmiş olması nazara alındığında,

Kullanımında bulunan GSM hattına ilişkin HTS dökümlerine göre birçok kez arandı kaydı bulunan sanığın HTS kayıtları üzerinde yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucunda "gerçekleştirilen arama sayısı, aramaların ardışık ya da periyodik olup olmadığı, aramaların gerçekleştirildiği saatler, konuşma süreleri, sanığın farklı ankesörlü telefonlardan aranıp aranmadığı, ardışık aramaya dahil olan şahısların aynı kuvvete mensup ve aynı rütbede olup olmadıkları, aramaları gizlemek için herhangi bir şifreleme yönteminin kullanılıp kullanılmadığı" hususlarını gösterir bir analiz inceleme ve tespit raporunun düzenlettirilmesi, ayrıca sanığın görev yaptığı yerlerin tespiti ile ilgili yerlere yazı yazılmak suretiyle, görev yaptıkları yerler itibariyle haklarında ankesör veya sabit hatlardan periyodik ya da ardışık aramalarının olduğuna yönelik herhangi bir kayıt, soruşturma veya kovuşturmanın olup olmadığının saptanması, varsa buna ilişkin bilgi ve belgelerin getirtilmesi yine sanık ile birlikte ardışık arandığı tespit edilen diğer şahıslar var ise bu şahıslarla ilgili herhangi bir soruşturma ya da kovuşturma olup olmadığı belirlendikten sonra şahısların tüm aşama ifadelerinin getirtilerek gerekirse tanık olarak dinlenmelerinin sağlanması, tüm delillerin 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12267, Karar No: 2014/11454, Tarih: 30.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/12267 E.  ,  2014/11454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynatmak suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 567/1, 72, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4/1. maddeleri gereğince 259.974.00 Türk lirası hafif para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/11/2003 tarihli ve 2003/1650 esas, 2003/1512 sayılı ceza kararnamesini müteakip, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe olan hükümlerinin belirlenmesi amacıyla yapılan uyarlama yargılaması sonucunda anılan Kanun'un sanık lehine hüküm getirmediği ancak 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanun hükümlerine göre uyarlama yapılması gereğinden bahisle bu kez adı geçen sanığın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 567/1, 72, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4/1. maddeleri gereğince 112,00 yeni Türk lirası hafif para cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 14/06/2005 tarihli ve 2003/1650 esas ve 2003/1512 sayılı karar aleyhine Yüksek ... Bakanlığınca verilen 29/08/2013 gün ve 2013/13697/53816 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/09/2013 gün ve 2013/298174 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7. maddesinin başlığı, 5349 sayılı Kanun'la "Hafif hapis ve hafif para cezalarının idarî para cezasına dönüştürülmesi" olarak değiştirilerek aynı maddenin birinci fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idarî para cezasına dönüştürülmüştür." hükmüne yer verildiği, kumar oynatmak eyleminin ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama" başlıklı 228. maddesinde düzenlendiği anlaşılmakla, mahkemesince önceki hükümde tespit edilen hafif para cezasının, 5237 sayılı Kanun'a göre lehe olduğunun değerlendirilmesi karşısında, 5252 sayılı Kanun'un 7. maddesinin birinci fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu ve idarî para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kumar oynatmak suçundan kurulan hükümde, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğu yönündeki değerlendirmede isabetsizlik görülmemekle birlikte, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5252 sayılı Yasanın 7.maddesinin 1.fıkrası uyarınca hafif para cezalarının idari para cezasına dönüştürüldüğünün gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (...) 4.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 14.06.2005 gün ve 2003/1650-1512 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, sanık hakkında kumar oynatmak suçundan 765 sayılı TCK.nın 567/1., 647 sayılı Yasanın 4. ve TCK.nun 72.maddeleri uyarınca hükmolunan hafif para cezasının 5252 sayılı yasa uyarınca idari para cezasına dönüştürülmesi suretiyle sanığın sonuç olarak 112,00 TL.idari para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10304, Karar No: 2014/8503, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10304 E.  ,  2014/8503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5544, Karar No: 2024/359, Tarih: 23.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5544 E.  ,  2024/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/356 E., 2022/496 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; 22.10.1985 doğumlu davacı ...'ın 12.10.2004 tarihinde evde kimya çalışmaları yaptığı sırada siyanür zehirlenmesine maruz kalması üzerine acilen davalı şirkete ait özel hastaneye kaldırıldığını, siyanür zehirlenmesi olduğu söylenmesi üzerine acilen müdahale edildiğini, ...'nın beş saat komada kaldığını sonradan şuurunun açıldığını, 2 gün sonra MR ve tomografi çekilmeden beyninde hiçbir hasar olmadığı sadece psikolojik tedavi alması gerektiği söylenerek davalılar tarafından taburcu edildiğini, psikolojik tedavi için dava dışı ........, Hastanesi’ne yatırıldığını burada durumunun daha da ağırlaşması üzerine Marmara Üniversitesi Hastanesi'ne götürüldüğünü, yapılan tetkikler sonucunda konuşma ve yürüme zorluğunun beyin hasarından dolayı oluştuğunun, ...'da sekonder parkinsonizm hastalığının geliştiğinin bildirildiğini, bu hastalığın toksik zehirlenmeye bağlı olarak yoğun bakım sırasında siyanür antidotları kullanılması gerekirken kullanılmaması, oksijen çadırına alınması gerekirken alınmaması, yani uygulanan yanlış tedavi sonucu oluştuğunu, halen tedavisinin yurtdışında sürdürüldüğünü, tedavi için bir çok gider yapıldığını, iş gücü kaybının oluştuğunu, ... ile birlikte davacı olan anne ve babanında gerek maddi gerekse manevi yönden sıkıntılar yaşadıklarını ileri sürerek davacı ... için 100.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminat ile davacı anne ve baba için de ayrı ayrı 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde; her hangi bir kusurlarının bulunmadığını, gerekli tüm tedavi yöntemlerinin uygulandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde; her hangi bir kusurlarının bulunmadığını, gerekli tüm tedavi yöntemlerinin uygulandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 06.02.2014 tarihli 2013/10 E., 2014/47 K. sayılı kararıyla; davacı ...'ın olay günü maruz kaldığı siyanür zehirlenmesi sonucu kaldırıldığı davalı hastanesinde tedavisini yapan davalı doktorlar Dr. ... ve Dr. ... ile davalı hastanenin aynı zamanda yönetim kurulu başkanı olan davalı ...'ın herhangi bir kusur ve ihmallerinin bulunmadığı, davacı ...'e uygulanan tedavinin Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu, 14.08.2008 tarihli Adli Tıp Rapor ve içeriği ile Yüksek Sağlık Şurasından alınan 24.02.2011 ve 25.02.2011 tarihli rapor içeriklerine göre tıbben uygun olduğu, bu itibarla davacıların davalılardan maddi ve manevi giderim taleplerinin yerinde olmadığı yasal sonucuna ulaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 23.03.2016 tarihli ve 2015/29751 E., 2016/8502 K. sayılı ilamıyla; Mahkemece, ceza dosyasında alınan raporlara karşı davacıların itirazları da dikkate alınarak üniversitelerin ana bilim dallarından seçilecek, aralarında nöroloji uzmanının da bulunduğu, konularında uzman doktorlardan oluşturulacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalıların açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; denetime elverişli 07.04.2022 tarihli bilirkişi raporuna göre, hastaya uygulanan tedavi protokolleri ve sonrasındaki tıbbi uygulamalar dikkate alındığında, davacı ...'ın psikotik ilaç kullanımının mevcut olduğu, bunun sekonder parkinsonizme sebebiyet verme durumunun söz konusu olabildiği, hastanın siyanür zehirlenmesiyle yoğun bakıma yatırılışının üzerinden 8 gün geçtiğinde gözlenen etkilerin sebebinin siyanür harici kimyasallar olmasının yüksek ihtimal olduğu, hastanın yoğun bakımdan normale dönmesi için gerekli tedavilerin uygulandığı, destekleyici tedavide normabadik oksijen tedavisine hastanın olumlu yanıt verdiği, dolayısıyla siyanür zehirlenmesi nedeniyle hastanedeki takip muayene, teşhis, müdahale ve tedavi sonrası tıbbi uygulamada davalıların kusurunun bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 12.07.2023 tarihli ve 2022/7549 E., 2023/2151 K. sayılı kararıyla, onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacılar vekili; yerel mahkemenin eksik inceleme ile karar verdiğini, davalıların tedavi sırasında siyanür antidotlarını kullanmaları gerektiğini, oksijen çadırına almaları gerekirken almadıklarından dolayı sekonder parkinsonizm hastalığının geliştiğini, bozma sonrası alınan raporun bozma gerekçesine uygun olmadığını ileri sürerek, kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı iddiasına dayanan maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 386 ncı maddesi

3. Değerlendirme

Karar düzeltme yoluyla incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, bozma sonrası alınan bilirkişi kurul raporlarının denetime elverişli, açık ve anlaşılır olmasına göre, davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine,

Fazla alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1682, Karar No: 2019/3800, Tarih: 23.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/1682 E.  ,  2019/3800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonucunda mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayet olunan vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, karar düzeltme harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.