muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13636, Karar No: 2015/15849, Tarih: 06.10.2015

İşlevi, tıpkı Sosyal Güvenlik Kurumu (devredilen SSK, Bağ-Kur ve Emekli Sandığı) gibi emeklilik sandığı niteliğinde bulunan bu vakıflar dışında bulunan, Türk Ticaret Kanunu 468. maddesi hükmü dikkate alınarak, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 77/A maddesi uyarınca tesis (vakıf) şeklinde yapılandırılan ve “munzam sandık - vakıf” olarak ifade de edilen yardımlaşma sandıklarından yararlananlara dava hakkı da anılan Medeni Kanun hükümleriyle tanınmıştır.

Bu tür “munzam sandık - vakıf”lara ilişkin olarak, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun “Yardımlaşma sandıkları” başlıklı 128. maddesinde; “Sigortalı çalıştırılan her türlü işlerde ve iş yerlerinde, herhangi ad altında kurulmuş veya kurulacak olan borç verme, emekli ve yardım sandıkları ve benzerleri, faaliyetlerine ve kuruluş amaçlarına göre ilgililere menfaatler sağlamaya devam edebilir” ifadeleriyle yer verilmiş olması, 1964 yılında kabul edilen 506 sayılı Kanunun Geçici 20. maddesinde tanımlanan, emeklilik sandığı niteliğinde bulunan vakıflar gibi bir yeniden yapılanma sürecine girip - girmeyecekleri yönünde oluşan tereddütleri gidermeye yönelik olup, amacı; “İş kazalariyle meslek hastalıkları, hastalık, analık, malûllük, yaşlılık ve ölüm hallerinde bu kanunda yazılı şartlarla sosyal sigorta yardımları” sağlamak olan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun, “uyuşmazlıkların çözüm yeri”ni düzenleyen 134. maddesindeki “Bu kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıklar, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür.” hükmü kapsamında ele alınarak, yardımlaşma sandıklarınca sağlanan, bir ekonomik, mali değerle ifade edilen yardımların dahi, sigorta kollarından sağlanan yardımlar gibi ele alınmasında yasaca imkan bulunmamaktadır.

Kaldı ki, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununda da “yardımlaşma sandıkları” na ilişkin bir düzenlemeye de yer verilmeyerek, bu yönde oluşan tereddütler giderilmiştir.

Davalı sandığın, Türk Ticaret Kanununda ifade edilen imkandan yararlanmak üzere, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi 77/A maddesi uyarınca kurularak, yararlananlarına belirli şartlar altında ekonomik ve mali imkanlar sağlamayı amaçladığı, 506 sayılı Kanunun Geçici 20. maddesinde tanımlanan nitelikte emekli sandığı/vakfı niteliğinde bulunmadığı, Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın 29.06.2000 gün ve 24094 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 4447 Sayılı İşsizlik Sigortası Kanununun Uygulanmasına ilişkin 2 Nolu Tebliğ ekindeki “506 Sayılı Kanunun Geçici 20. maddesine Tabi Özel Emekli Sandıkları” başlıklı listede de davalı Sandığın adının geçmediği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.12.2006 gün 2006/18-820 Esas, 810 Karar, 29.09.2010 gün 2010/10-382 Esas, 441 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği gibi; davalı sandığın 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununa tabi bulunmadığı, Türk Kanunu Medenisi hükümlerine göre kurulduğu, taraflar arasında 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu kapsamında bir sosyal güvenlik ilişkisi bulunmadığı, ortada iş mahkemelerinin görev alanını düzenleyen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesi kapsamında bir uyuşmazlığın bulunmadığı, sandık tüzüğünün uygulanmasından doğan davalara bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu düşünülmeksizin, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilip yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, tarafların avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı avukatı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine, davalılar avukatı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/916, Karar No: 2010/3710, Tarih: 31.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/916 E.  ,  2010/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, sıra cetvelinin ilk iki sırasında kayıtlı alacaklıların haczinin düşmesi nedeniyle üçüncü sıradaki müvekkilinin birinci sıraya yazılması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet edilenler vekilleri, ayrı ayrı şikayetin reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ilk kesin haczin 1.sıradaki alacaklıya ait olduğu, SGK’nun ve Vergi Dairesinin ilk hacze garamaten iştirak ettirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm şikayet eden vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.03 .2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/807, Karar No: 2024/3382, Tarih: 10.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/807 E.  ,  2024/3382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/627 E., 2023/156 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

1- Mahkemece, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil davasında davacının dava konusu bağımsız bölümün davalı arsa maliki ... (...)’ya sehven devredildiğini ispat edemediği, dahili davalı ...’ın daireyi tapu siciline güvenerek aldığı, iyiniyetli olmadığının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın davalı ... yönünden husumet yokluğundan, diğer davalı bakımından ise reddine karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı davacı vekilince süresinde temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesi’nin 08.06.2016 tarihli, 2015/1187 Esas, 2016/3476 Karar sayılı ilâmıyla, “davacı yana, davalı, hali hazırda tapu maliki olan ...'nın iyiniyetli olmadığına dair delilleri sorulup HMK hükümleri uyarınca usulünce ibraz etmesi için mehil verilmeli, ibrazı halinde toplanacak deliller çerçevesinde ... hakkındaki tescil istemi yönünde bir sonuca varılmalı, üçüncü kişi ...'nın iyiniyetli olduğunun tespiti halinde şimdiki gibi davanın reddine karar verilmeli, kötüniyetli olduğunun tespiti halinde ise; davacı vekilince dosyaya sunularak delil olarak dayanılan ve bu suretle kendi temsilcisi olduğu benimsenen ... ile davalı ... arasında, 1 no'lu yerin yükleniciye ait olduğu kabul edilerek satış bedelinin paylaşımına ilişkin olarak düzenlenen 13.04.2011 günlü sözleşme uyarınca değerlendirme yapılarak dava konusu 1 no'lu dairenin satış değerinin %25'inin ...'ya ödenmesi kaydı ile, yani birlikte ifa şeklinde, davacı adına tapunun tesciline karar verilmesi gereği düşünülmelidir” gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3- Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı ...’ın iyiniyetli olarak daireyi satın aldığı gerekçesiyle davanın davalı ... yönünden husumet yokluğundan, diğer davalı bakımından ise reddine karar verilmiştir.

4- Mahkeme kararına karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 21.06.2022 tarihli, 2021/5165 Esas, 2022/33452 Karar sayılı kararı ile, dosya kapsamında bulunan deliller değerlendirildiğinde davalı ...’ın iyiniyetli olmadığı, davacı vekilince dosyaya sunularak delil olarak dayanılan ve bu suretle kendi temsilcisi olduğu benimsenen ... ile davalı ... arasında 1 no.lu yerin yükleniciye ait olduğu kabul edilerek satış bedelinin paylaşımına ilişkin olarak düzenlenen 13.04.2011 günlü sözleşme uyarınca değerlendirme yapılarak, dava konusu 1 no.lu dairenin satış değerinin %25'inin ...'ya ödenmesi kaydı ile, yani birlikte ifa şeklinde, davacı adına tapunun tesciline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

5- Mahkemece, bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu bağımsız bölümün davacı yükleniciye ait olduğu, sözleşme gereğince davalı arsa malikine ödenmesi gereken bedelin ödendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

6- Mahkeme kararına karşı davalılar vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile kesin bozma doğrultusunda ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, davalılar vekillerinin temyizindeki sebepler yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.10.2024 gününde oy çokluğuyla karar verildi.Muhalif)

- MUHALEFET ŞERHİ -

Hukuk sistemimizde taşınmaz mülkiyeti edinmek ancak tapu sicili ile mümkündür. Tapu sicili herkese açıktır. İlgili herkes, tapu kütüğündeki ilgili sayfa ve belgelerin kendisine gösterilmesini veya bunların örneklerinin verilmesini tapu memurundan isteyebilir. Tapu kütüğüne yapılmış her tescil, bir ayni hakkı karşılar. Geçerli bir tescil, sicil dışı meydana gelen bir değişiklik sonucu sonradan yolsuz tescil haline gelebilir. Bu durumda bile iyi niyetli üçüncü kişiler bakımından, tescilin olumlu hükmü uygulanır. Yani, iyi niyetli üçüncü kişilerin böyle bir tescile güvenerek kazandıkları ayni haklar korunur.(M.K.m.1023)

Üçüncü kişinin yolsuz kayda dayanarak ayni hak kazanımının korunabilmesi için tescilin yolsuzluğunu bilmemesi veya bilebilecek durumda olmaması gerekir. Bu bağlamda, üçüncü kişilerin Medeni Kanun’un 3. maddesi çerçevesinde iyiniyetli olması esastır. Buna göre, kendisinden beklenen özeni göstermeyen, tescilin yolsuz olduğunu bilen veya bilebilecek durumda olan üçüncü kişiler iyi niyet iddiasında bulunamazlar. Burada aranan iyi niyet, tescil isteminin yevmiye defterine kaydı esnasında mevcut olmalıdır. Ancak, kütükteki tescilin belgelerle çeliştiğini bilmesine ya da şüphelenmesine rağmen bunu incelemekten veya gerekli özeni göstermekten kaçınır ise, iyiniyet iddiasında bulunamaz. Üçüncü kişinin iyiniyetli olmadığını ispat etme yükü, iddia eden tarafa aittir.Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, bünyesinde gayrimenkul satış vaadi ve eser sözleşmesini barındıran bir sözleşmedir. Bu sözleşmede arsa sahibi, sözleşmeye uygun koşullarda arsasını yükleniciye teslim etmek; yüklenici kendisine karşı edimini yerine getirdiğinde ise yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tapusunu ona devretmek ile yükümlüdür. Sözleşmenin diğer tarafı olan yüklenicinin edim borcu ise sözleşmede kararlaştırılan koşullarda binayı yapıp arsa sahibine teslim etmektir. Aynı zamanda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ani edimli bir sözleşmedir. Ani edimli sözleşmenin kural olarak geriye etkili feshi ve tasfiyesi mümkündür. Geriye etkili fesihte sözleşmenin tarafları verdiklerini sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebilirler.

Dairemizin Sayın çoğunluğu, üçüncü kişilerden arsa sahibi ile yüklenici arasında tapu sicili dışında esas borç ilişkisinden doğan sorunları bilmesini beklemekte, buna göre iyiniyetli olmadıkları kabul edilerek adeta bir kötü niyet karinesi icat edilmektedir. Oysa TMK'nın 1023. maddesi, iyi niyetle taşınmaz üzerinde aynî hak edinen üçüncü kişilerin tapu siciline olan güvenini yolsuz tescile rağmen korumaktadır. Bir başka değişle, hukuki işlem güvenliği ve tapuya güven ilkesini gerçek hak sahipliğine tercih etmektedir.

Somut olayda, davacı/yüklenici ile davalı ... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış ve bu sözleşme gereğince yükleniciye bırakılacak dava konusu 1 no.lu bağımsız bölüm tapusu arsa sahibi adına düzenlemiştir. Taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediği için “yolsuz tescil” ve “avans tapu” da söz konusu değildir. Arsa sahibi adına kayıtlı olan 1 nolu taşınmazı arsa sahibi diğer davalı ...’ya tapuda satmıştır. ... yargılamanın bütün aşamalarında sözleşmeden haberdar olmadığını iyi niyetle ve tapuya güvenerek söz konusu taşınmazı satın aldığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesi de ...’nın iyiniyetli olduğuna kanaat getirerek davanın reddine karar vermiştir. TMK'nın 1023. maddesi "tapuya güven ilkesini" düzenlemiştir. Anılan ilkeye göre tapuya güvenen kişinin iyi niyetli olduğu karine olarak kabul edilir. Bu karinenin aksini, yani davalı ...nın kötü niyetli olduğunu davacı tarafın ispatlaması gerekir. Somut olayda davacı taraf, “afaki” iddialar dışında davalının kötüniyetli olduğuna dair yeterli delil sunamamıştır. Bu nedenle, davalının mülkiyet iktisabının TMK'nın 1023. maddesi gereğince korunması gerekir. Davacı/yüklenici, sözleşmeden kaynaklanan nispi taleplerini arsa sahibinden ayrıca talep edebilir. Bu nedenlerle HMK m. 373/6. bendi de dikkate alınarak kararın bozulması gerekirken yerel mahkeme kararının onanmasına dair Dairemizin Sayın çoğunluğun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2013/2188, Karar No: 2014/14253, Tarih: 29.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/2188 E.  ,  2014/14253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Kanuna muhalefet, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Sanığın, mağdur ... ait işyerine gelerek, orada bulunana çalışan mağdur ...'na, patronu olan ...'i sorduğu, orada olmadığını öğrenince de ona iletmesini söyleyerek yokluğunda küfür ettiği, ardından da mağdurun ayağının yakınına bir el, dışarı çıkınca da dükkanın camına üç el ateş ettiğinin anlaşılması karşısında sanığın eylemi nedeniyle TCK'nın 106/2-a maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Yasak silah taşıma eyleminin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17014, Karar No: 2013/24483, Tarih: 31.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17014 E.  ,  2013/24483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :08.11.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; boşanma davasının reddi ve ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının boşanma davasının reddine dair temyiz itirazları yersizdir.

2-Ziynetlere yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Davalı-davacı kadın dava dilekçesinde 4 adet bilezik, 2 adet yarım altın, 19 adet çeyrek altın karşılığı 3500,00 TL talep etmiştir. Mahkemece bilirkişi raporu alınmış, kadında bu rapora göre ziynetler ile ilgili davasını bedel, cins ve adet yönünden ıslah etmiştir. Davalı-davacı bedeli islah edebilir ise de dava dilekçesinde istediği ziynetlere ek olarak yeni ziynetler ekleyemez. Mahkemece bu husus göz önüne alınmadan talep aşılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. (HMK.m.26)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.10.2013(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/4933, Karar No: 2014/11034, Tarih: 10.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/4933 E.  ,  2014/11034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2012

NUMARASI : 2011/381-2012/306

Taraflar arasında görülen davada İzmir 6. Asliye Ticaret. Mahkemesi’nce verilen 12/11/2012 tarih ve 2011/381-2012/306 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/06/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. S. Ş. ile davalı vekili Av. B. E. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya sigortalı müvekkiline ait fabrika binasının çatısının kuvvetli fırtına sonucunda hasar görmesine rağmen gerçek zararın karşılanmadığını, tespit raporu ile hasar miktarı 728.977,50 TL olarak belirlenmesine rağmen ekspertiz raporunda bu miktarın 80.195,08 TL olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, şimdilik 400.000 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin hasar bedeli olan 80.195,00 TL'yı sigortalıya ödemeye amade olduğunu, ancak davacı sigortalının bu bedeli kabul etmediğini, bu nedenle tevdi mahalli tayin edilmesini istediklerini savunarak, davanın 80.195,00 TL'yi aşan kısım için reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacıya ödenmesi gereken hasar miktarının 282.705,56 TL olduğu, davalının 80.195,00 TL'yı kabul edip bu miktarı tevdii mahalline yatırdığı, ancak davalı tarafın davacıya ödenmemesi konusunda talepte bulunması nedeniyle davacıya ödenmediğinden kabul edilen tüm miktar üzerinden faiz işletilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, bileşik ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.Somut uyuşmazlıkta davacı vekilince 400.000 TL'nin tahsili talep edilmiş, davalı vekilince hasar bedelinin 80.195 TL olduğu beyan edilerek, bu miktar için tevdi mahali tayin edilmesi, ancak rehin alacaklısınca muvafakat edilmediği sürece tevdi mahaline yatırılacak paranın davacıya ödenmemesi ve anılan miktarı aşan kısım için davanın reddi savunulmuş, rehinli alacaklı tarafından hasar bedelinin davacıya ödenmesine ve dava açılmasına ilişkin muvafakat verilmiş, davacı vekilince de 01.12.2011 tarihli oturumda 80.195 TL'nin hesaba yatması nedeniyle bu kısım ile ilgili davalarının kalmadığını, bu kısım için faiz istemlerinin bulunduğu beyan edilmiş olup, yargılama sırasında davacıya ödenen bu kısım nazara alınmadan mahkemece isabetli olmayan gerekçelerle yazılı tazminat miktarına hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, Yangın Sigortası Genel Şartlarının konuya ilişkin B.8-8.1'nci maddesinde sigortacının kesinleşmiş olan tazminat miktarını en geç bir ay içerisinde sigortalıya ödemek zorunda olduğu belirtilmiş olup, tazminat miktarının sigortacı açısından kesinleşmesi ise ekspertiz incelemesinin tamamlanması ile mümkün olduğundan sigortacının temerrüde düştüğü tarihin buna göre belirlenmesi gereklidir. O halde mahkemece, ilke olarak ekspertiz rapor tarihine sigortacının ödeme yapması için genel şartlarda tanınan bir aylık sürenin eklenmesi sonucu davalının temerrüde düştüğü tarihin tespiti ile bu tarihten itibaren faiz ile sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken,yazılı şekilde riziko tarihinden bir ay sonra davalının temerrüde düştüğünün kabul edilmesi de doğru görülmemiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin vekalet ücretine ilişen temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle,davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle,temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün,davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, vekalet ücretine ilişen temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 15.111,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3284, Karar No: 2020/3160, Tarih: 07.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/3284 E.  ,  2020/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 08.06.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.