muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/344, Karar No: 2014/14824, Tarih: 24.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/344 E.  ,  2014/14824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 24.09.2013 gün ve 327-95 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1-a)Dava konusu 914 ve 915 parsel sayılı taşınmazların imar veya ifraz uygulaması ile oluşup oluşmadıklarının merciinden sorulması, imar veya ifraz suretiyle oluşmuş ise imar veya ifraz öncesini teşkil eden geldisi olan parsellerin mülkiyet durumunu gösterir tapu kütük suretlerinin, imar ve ifraz uygulamasına ilişkin tüm belgelerin, imar dağıtım cetvelinin,

b)Davalı ...'in paydaşı olduğu 175 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda imar uygulaması işlemine tabi tutulduğu bildirildiğinden, anılan taşınmaz imar işlemine tabi tutulmuş ise bu parselden oluşan (özellikle 4728843/491664896 oranında paydaş ... hissesine yönelik olarak) imar parsellerinin mülkiyet durumunu gösterir şekilde çap (tapu) kayıtları, şuyulandırma cetveli ve dayanağı tüm belgelerin,

c)106 ada 1 nolu imar parselinin tapu kaydı ile geldisi olan parsellerin mülkiyet durumunu gösterir tapu kütük suretlerinin, imar uygulamasına ilişkin tüm belgelerin, imar dağıtım cetvelinin ilgili Tapu Müdürlüğünden,

2-914 ve 915 parsel sayılı taşınmazlar ile 175 (özellikle 106 ada 1 nolu imar) parselinin çakıştırılmış krokilerinin ilgili Kadastro Müdürlüğünden,

3-175 parselde (özellikle 4728843/491664896 oranında paydaş ... hissesine yönelik olarak) ve 914 ve 915 parsel sayılı taşınmazlarda imar uygulaması yapılmış ise dayanak tüm belgeler (encümen kararı, kroki vs.) ile imar dağıtım cetvellerinin, imar işleminin halen ayakta olup olmadığının ilgili Belediye Başkanlığından,

4-... 3. İdare Mahkemesinin 29.11.2011 tarih 2011/518-1295 E.K. ve aynı tarihli 2011/521-1303 E.K. sayılı ilamı kesinleşmiş ise kesinleşme şerhli ilamlarının ilgili Mahkemesinden temini ile istenilen hususların eksiksiz dosya arasına alınıp alınmadığı denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2119, Karar No: 2020/4891, Tarih: 14.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/2119 E.  ,  2020/4891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23/05/2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, İİK'nun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak alacaklı tarafından açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalılardan ...'in davacıya olan borcundan dolayı ... 1. İcra Müdürlüğünün 2014/336 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, borçlunun murisi ...'in maliki olduğu ... ili, ... ilçesi, 3242 parsel sayılı taşınmazda borçlunun hissesine alacak nedeniyle haciz konulduğunu ve icra mahkemesinden iş bu davayı açmak üzere yetki verildiğini belirterek dava konusu 3242 parsel sayılı taşınmazda ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2)Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Ortaklığın giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının, satış bedeli, harç ve yargılama giderlerinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Satışına karar verilen taşınmaz;

a) Paylı mülkiyet hükümlerine konu ise satış bedelinin paydaşların tapudaki payları oranında,

b) Elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olması halinde satış bedelinin mirasçılık belgesindeki paylar oranında,

c) Hem paylı, hem de elbirliği mülkiyeti halinin bir arada bulunması halinde ise satış bedeli, harç ve yargılama giderlerinin tapudaki ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

Mahkeme kararının infazı için satış memuru görevlendirilmesi gerekli olmakla, bu görevlendirme yapılırken isim belirtilmemesi gerekmektedir.

b) Elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olması halinde satış bedelinin mirasçılık belgesindeki paylar oranında,

c) Hem paylı, hem de elbirliği mülkiyeti halinin bir arada bulunması halinde ise satış bedeli, harç ve yargılama giderlerinin tapudaki ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

Mahkeme kararının infazı için satış memuru görevlendirilmesi gerekli olmakla, bu görevlendirme yapılırken isim belirtilmemesi gerekmektedir.

Paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde 492 Sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle taşınmazların satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında harç alınması gerekir.

Mahkemece, ortaklığın “Genel açık arttırma yöntemi ile yapılacak satışla” ortaklığın giderilmesine karar verilmesi gerekirken, satış yönteminin belirtilmemesi, elbirliği mülkiyet hükümlerine konu taşınmazda ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilirken satış bedeli üzerinden alınacak harcın paydaşların “Tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında” hesap edilerek hisselerinden alınması gerekirken, nasıl tahsil edileceğinin yazılmamış olması, satış bedelinin tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında taraflara dağıtılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, borçlu payına düşen satış bedelinin icra dosyasına ödenmesine yönelik hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de, belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun (1.) bendinden “Açık arttırma sureti ” ibaresinin çıkarılarak yerine “Genel açık arttırma yöntemi" ibaresinin eklenmesine, hüküm sonucunun (1.) bendinden "Davalı ...'in hissesine düşen paydan borca yetecek kadar olanın ... 1. İcra Müdürlüğünün 2014/336 sayılı icra dosyasına yatırılmasına, satıştan paydaşlara tapu kaydındaki payları oranında pay verilmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine "Satıştan elde edilen bedelin taraflara tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki hisseleri nispetinde dağıtılmasına" ibaresinin eklenmesine, hüküm sonucunun (2.) bendinin çıkarılarak yerine "Satış bedeli üzerinden %011,38 (binde onbir, otuzsekiz) oranında ilam harcının paydaşlardan tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında alınarak Hazineye gelir kaydına” ibaresinin yazılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine 14.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8761, Karar No: 2017/17032, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8761 E.  ,  2017/17032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7156, Karar No: 2015/3159, Tarih: 08.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/7156 E.  ,  2015/3159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı M.. İ.. ile davalı M.. C.. vs. arasındaki davadan dolayı Mersin 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 26.06.2014 gün ve 2012/275-2014/207 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahalli mahkemesince verilen hükmün temyizen tetkikinin davacı vekilince istenilmesi üzerine, dosya Dairemize gönderilmişse de;

1-06.12.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesi gereğince davacı M.. İ..'nin tüzel kişiliği sona ermiş, aynı Kanun'un geçici 1. maddesinde de İl Özel İdareleri'nin tasfiyesine ilişkin kurallar düzenlenmiştir. Yine 6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinde "...İl Özel İdareleri'nin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur." hükmüne yer verilmiştir. Bununla birlikte, Kanun'da İl Özel İdareleri'nin devredildiği kurumların bu davaları kendi nam ve hesabına yürüteceklerine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, görülmekte olan ve İl Özel İdaresi'nin taraf olduğu davalarda, devralan kurumun davayı tasfiye amacına yönelik olarak ve İl Özel İdaresi nam ve hesabına devam ettirdiği kabul edilmelidir. Bu durumda, İl Özel İdaresi harçtan muaf olmadığından temyiz dilekçesinin harçlandırılması zorunludur.

6360 sayılı Kanun'un geçici 1/1. maddesi uyarınca devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun kurulacağı ifade edilmiştir. Bu nedenle, mahkemece öncelikli Valilik bünyesinde kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'ndan eldeki davanın hangi kuruma devredildiğinin sorulması, buna göre mahkemece bu kurumun muhatap alınması gereklidir. Muhatap alınacak kurumun Mersin Valiliği olması halinde, bu kurumun işi, Hazine avukat tarafından takip edildiğinden, avukatının muhatap alınması, aksi bir durumda ilgili kurumun doğrudan muhatap alınması söz konusu olacaktır.

Davacı idare, davanın reddine dair kararı temyiz ettiğinden, yatırması gereken harç, 25,20 TL maktu temyiz karar harcı ile 123,60 TL temyiz başvuru harcı olmak üzere toplam 148,80 TL olup, bu harç yatırılmamıştır. Bu eksikliğin, yukarıda yapılan açıklamalar da nazara alınarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/III. maddesinde gösterilen prosedürün uygulanması suretiyle anılan eksikliğin giderilmesi,

Davacı idare, davanın reddine dair kararı temyiz ettiğinden, yatırması gereken harç, 25,20 TL maktu temyiz karar harcı ile 123,60 TL temyiz başvuru harcı olmak üzere toplam 148,80 TL olup, bu harç yatırılmamıştır. Bu eksikliğin, yukarıda yapılan açıklamalar da nazara alınarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/III. maddesinde gösterilen prosedürün uygulanması suretiyle anılan eksikliğin giderilmesi,

2- a)Çamlıyayla 28 Yataklı İlçe Entegre Hastanesi ve 6 Daireli Lojman İnşaatı işine ilişkin sözleşme, eki belgelerin,

b)Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/274 Esas sayılı dava dosyasında alınan bilirkişi raporlarının onaylı birer suretinin mahallerinden temin edilerek dosyasına eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/714, Karar No: 2016/4752, Tarih: 04.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/714 E.  ,  2016/4752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına imkan veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Bu maddedeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesi'nin 23.11.2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile bu fıkrada geçen “sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” bölümü iptal edilmiştir.) Kurumca işverene ödettirilir...İş kazası veya meslek hastalığı, 3. birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücû edilir.” düzenlemesine göre; davaya konu iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurumun rücû alacağından kusurları karşılığı sorumludur.

Kusur raporlarının 506 sayılı Yasa'nın 26., 4857 sayılı Yasa'nın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasa'nın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

506 sayılı Yasanın 26. maddesinde düzenlenmiş bulunan rücu davaları, sigortalının alacağından bağımsız, kanundan doğan basit rücu hakkına dayalı olup; sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporuyla ulaşılan sonuçlar, rücu davasında bağlayıcı nitelikte bulunmamakta; 506 sayılı Yasanın 26. maddesi çerçevesinde, işçi sağlığı ve iş güvenliği kuralları yönünden ayrıntılı irdeleme içermesi halinde güçlü delil olarak kabul edilebilmektedir. (Hukuk Genel Kurulu 17.01.2010 tarih 2010/10-10 Esas, 2010/14 Karar sayılı Kararı)

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; sigortalının davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı, 25.04.2007 tarihinde A...’ın B... şehrinde gümrükte yük boşaltmayı beklerken araç içinde kalp krizi geçirmesi sonucu öldüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece öncelikle, sigortalının tüm tedavi evrakları ilgili yerlerden getirtilerek, tazminat dosyası araştırılarak, zararlandırıcı olayının ne şekilde oluştuğu, dosya içeriğindeki tüm delillerle birlikte takdir olunarak, kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman olan bir kardiyoloğun da yer alacağı bilirkişi heyetinden oluşa uygun kusur raporu aldıktan sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları gözetmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları gözetmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8563, Karar No: 2020/11320, Tarih: 09.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/8563 E.  ,  2020/11320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.