muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11571, Karar No: 2023/2575, Tarih: 23.05.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her ne kadar dosya kapsamındaki tanık beyanlarından taraflar arasında maddî konulardan ve ailelerin evliliğe müdahalesinden dolayı geçimsizlik bulunduğu ve tarafların birbirlerine yönelik ... düşürücü sözler sarfedip hakaret ettikleri ve de kısa süreli ayrılıklar yaşadıkları anlaşılmışsa da, tarafların 30.03.2021 tarihinde müşterek konutta cinsel birliktelik yaşadıkları, davacı karşı davalı kadının eşi hakkında kendisini cinsel birlikteliğe zorladığı iddiasıyla önce şikayette bulunduğu, erkeğin gözaltına alındığı, ancak daha sonra bir anlık sinirle eşini şikayet ettiğini beyan ederek şikayetten vazgeçtiği dosya kapsamındaki tanık ifadeleri ve soruşturma dosyasından anlaşıldığı, tanık Yeter'in beyanına göre de, kadının şikayetinden vazgeçmesinden sonra tarafların ortak konutta yaklaşık 10 gün birlikte yaşamaya devam ettikleri, tarafların öncesine ait olaylarla ve işledikleri kusurlu davranışlarıyla ilgili olarak birbirlerini affettiklerinin kabulünün gerektiği, tanık Yeter'in kadının son olarak eşiyle bir araya geldikten sonra eşyalarını ve müşterek çocuğu yanına alarak evden ayrıldığını beyan ettiği ancak eşi tarafından evden kovulup kovulmadığı ya da kadının haklı bir gerekçe ile evden ayrılıp ayrılmadığı hususlarının dosya kapsamına göre ispat edilemediği, dosya kapsamındaki af olgusu gerçekleştikten sonra taraflardan herhangi birinden kaynaklanan ve evlilik birliğinin devamını imkansız kılacak herhangi bir kusurlu davranışın dosya kapsamında ispat edilemediği, tarafların ayrı yaşıyor olmalarının da tek başına boşanma sebebi olarak kabul edilemeyeceği gerekçeleri ile her iki davanın reddine, davacı karşı davalı kadın için aylık 600,00 TL, ortak çocuk Şevval ... için aylık 400,00 TL olmak üzere aylık toplam 1.000,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar davalı karşı davacı erkekten alınarak, davacı karşı davalı kadına verilmesine, davacı karşı davalı kadının araca yönelik talebi hususunda harcı yatırılmak suretiyle usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı karşı davacı erkek vekili; asıl davaya ilişkin esasa dair kurulan hükmü kabul ettiklerini, adli yardım talebinin kabulüne karşı itirazlarının devam ettiğini, davaya cevap ve karşı dava dilekçelerinde davacı karşı davalı kadının kendi annesine aşırı düşkün olduğunu, kendi annesinin müşterek konuta müdahale ettiğini, müvekkilinin ve müvekkilinin ailesine yönelik olarak sözlü ve fiziksel hakarette bulunduğunu, evi sık sık terk ettiğini, bir eş bir gelin olduğunu fark edemediğini, eşini ve eşinin ailesini aşağılayan, küfür eden, eşini haksız ve yalandan şikayet eden, mahremiyeti dile döken kadının müvekkilinden daha ağır kusurlu olduğunu, asıl davaya ilişkin verilen ret kararının onanmasını, karşı davaya dair verilen ret kararının kaldırılarak karşı davanın tümden kabulüne dair müvekkilinin lehine hüküm kurulmasını belirterek kendi davasının reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davacı karşı davalı kadın vekili; müvekkili için boşanma sebeplerinin gerçekleştiğini, iddialarının tanık beyanları ile ispat edildiğini, tanıkların davalı karşı davacı erkeğin yükümlülüklerini yerine getirmediğine, eşi ve çocuğu ile ilgilenmediğine, rızası dışında cinsel ilişkiye zorladığına, baskı ile şikayetinden vazgeçirdiğine tanık olduklarını, davalı karşı davacı erkek tanıklarının beyanlarının ezberlenmiş ifadeler olduğunu, müvekkili lehine tazminat koşullarının oluştuğunu, davalı karşı davacı erkeğin yargılama sırasında piyasayı dolandırarak yurt dışına kaçtığını belirterek kendi davasının reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların birbirlerine yönelik ... düşürücü sözler sarfedip hakaret ettikleri, kısa süreli ayrılıklar yaşadıkları, tarafların 30.03.2021 tarihinde müşterek konutta cinsel birliktelik yaşadıkları, davacı karşı davalı kadının eşi hakkında kendisini cinsel birlikteliğe zorladığı iddiasıyla önce şikayette bulunduğu, erkeğin gözaltına alındığı, ancak daha sonra bir anlık sinirle eşini şikayet ettiğini beyan ederek şikayetten vazgeçtiği, tanık Yeter'in beyanına göre de, kadının şikayetinden vazgeçmesinden sonra tarafların müşterek konutta yaklaşık 10 gün birlikte yaşamaya devam ettikleri, tarafların öncesine ait olaylarla ve işledikleri kusurlu davranışlarıyla ilgili olarak birbirlerini affettikleri, bu itibarla dosya kapsamındaki af olgusu gerçekleştikten sonra taraflardan herhangi birinden kaynaklanan ve evlilik birliğinin devamını imkansız kılacak herhangi bir kusurlu davranışın dosya kapsamında ispat edilemediğinden yerel mahkeme tarafından davanın reddine yönelik verilen kararda ve adli yardım talebinin kabulünde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, dolayısıyla kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın ... olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile her iki taraf vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı kadın vekli temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı karşı davalı kadın vekili; müvekkili için boşanma sebeplerinin gerçekleştiğini, iddialarının tanık beyanları ile ispat edildiğini, tanıkların davalı karşı davacı erkeğin yükümlülüklerini yerine getirmediğine, eşi ve çocuğu ile ilgilenmediğine, rızası dışında cinsel ilişkiye zorladığına, baskı ile şikayetinden vazgeçirdiğine tanık olduklarını, davalı karşı davacı erkek tanıklarının beyanlarının ezberlenmiş ifadeler olduğunu, müvekkilinin cinsel saldırıya uğradığı gerçeğinin şikayetten baskı ile vazgeçme gerekçe gösterilerek örtbas edilemeyeceğini, müvekkili lehine tazminat koşullarının oluştuğunu belirterek kendi davasının reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

. Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, bu kapsamda davacı karşı davalı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulünün gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

. Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, bu kapsamda davacı karşı davalı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulünün gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Yeter'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6677, Karar No: 2012/8923, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6677 E.  ,  2012/8923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...’nun beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 25.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 07.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/665 Esas, 2012/476 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44.maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 25/10/2011 tarih ve 2011/5058 Esas, 2011/6478 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, daha önce yaptırılan zabıta araştırmasının borçlu şirketin ticaret sicili memurluğunda kayıtlı adresinde yapılmadığı dikkate alınarak, fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde ticaret sicilinde kayıtlı adresinde zabıta araştırılması yaptırılmadan ve mükellefiyetin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesinden sorularak, ticareti re'sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetinin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7167, Karar No: 2010/10229, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7167 E.  ,  2010/10229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 08.02.2010 gün ve 2009/13949 Esas - 2010/1525 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre, davalı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK.nun 440. Maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından reddine, Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, mahkemenin gerekçeli kararında, davacının (...) olan isminin, yazım hatası sonucu (... ... Çiftlik) olarak yazıldığı, kararın bu gerekçe ile düzeltilerek onanması gerekirken, gerekli düzeltme yapılmaksızın onandığı gibi, Dairemizin onama ilamında da davacının ismine ilişkin olarak aynı yazım hatasının yapıldığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından; Dairemizin 08.02.2010 gün ve 2009/13949-2010/1525 sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemenin gerekçeli kararının başlık bölümünde, yazım hatası sonucu davacının isminin (...) yerine (... ... Çiftlik) olarak yazılması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın başlık kısmındaki davacı isminin yer aldığı bölümden (... Çiftlik) kelimelerinin çıkartılmasına,

b)Dairemizin 08.02.2010 gün ve 2009/13949-2010/1525 sayılı onama ilamında davacı isminin yer aldığı bölümden (... Çiftlik) kelimelerinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14775, Karar No: 2018/3945, Tarih: 26.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14775 E.  ,  2018/3945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davalı erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Davacı kadın, dava dilekçesinde boşanma davasını şiddetli geçimsizlik hukuki sebebine dayandırmış, ancak herhangi bir vakıa ileri sürmemiştir. Davalının, davacı kadın tarafından süresinde dayanılmayan hakaret vakıasının kusur olarak yüklenmesine yönelik açık rızası bulunmadığı gibi davacı kadın tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de (HMK m. 176) mevcut olmadığından, süresinde dayanılmayan hakaret vakıasının tanık beyanlarında geçtiğinden bahisle davalı erkeğe kusur yüklenemez (HMK m. 25). Davacı kadın davasını ispat edememiştir. Bu haliyle kadının davasının reddine karar verilecek yerde yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/8332, Karar No: 2022/4447, Tarih: 06.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8332 E.  ,  2022/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR (Kapatılan)10. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının, şüphelilere tebliğ edilmekle birlikte kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlülere tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmediğinden bahisle yargılamaya devamla sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

2- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanıklara isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü

uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanıklar lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanıkların infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;