muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6428, Karar No: 2022/14611, Tarih: 22.11.2022

İçtihat değişikliğinin Sürpriz Karar yasağı çerçevesinde de değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz karar, ilgilinin yargılamanın o ana kadarki seyrine göre, haklı olarak beklemediği, umulmadık bir kararla karşılaşmasıdır. Sürpriz karar yasağı ise, yargılamanın adil ve hakkaniyete uygun şekilde yürütülmesi durumunda tarafların öngöremedikleri bir kararla karşılaşmamalarını ifade eder. Sürpriz karar yasağı, hukukun gelişimine ve yeni şartlara uyarlanmasına engel olacak mutlak bir yasak olarak anlaşılmamalıdır. Şüphesiz mahkemeler yeni içtihatlar geliştirebilirler, önceki içtihatlardan farklı bir karar verilebilir, hatta yeni ve özelikle somut olayda ortaya çıkan hukuki durum bunu gerekli kılabilir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33. maddesi gereğince hâkimin hukuku kendiliğinden uygulaması söz konusu olduğunda sürpriz karar yasağının ihlalinden söz edilemez. Bununla birlikte mevcut içtihatlar dışında yeni bir görüş benimsenecekse, öncelikle tarafların bu konuda bilgilendirmesi gerekir (..., Medeni Usul Hukukunda Hukuki Dinlenilme Hakkı, ... 2003, s. 185 vd.).

Öte yandan, sürpriz kararların giderilmesi yönünden yukarıda işaret edilen içtihadı birleştirme prosedürlerinin mümkün olduğu kadar kısa sürede verilebilmesi ve bu sayede çelişkili kararların uygulamada yarattığı tereddüt ve güvensizlik ortamının ortadan kaldırılması gerekmektedir. Çelişkili kararların ortaya çıkmasının önlenmesi her şeyden önemlidir. Ancak bir şekilde verilmiş çelişkili kararlar varsa, bu kararlardaki çelişki zaman geçirmeden ortadan kaldırılabilmelidir. İçtihadı birleştirme sebeplerinden birisi, Yargıtay hukuk dairesi ile bir başka dairenin içtihatları arasında çelişki bulunmasıdır (Yargıtay Kanunu m. 15/2-b). Hukuk Genel Kurulu’nun kararları, hukuk daireleri bakımından bağlayıcı değildir. Bu nedenle daireler, Hukuk Genel Kurulu’ndan farklı kararlar verebilir. Bu durumda da içtihadı birleştirme yoluna gidilmelidir (Yargıtay Kanunu m. 16/5). Üçüncü olarak Yargıtay’ın bir dairesinin yerleşik içtihadından dönmek istemesi halinde içtihadı birleştirme yoluna başvurulmalıdır (Yargıtay Kanunu m. 15/2-c). Özellikle bu sonuncu sebeple içtihadı birleştirme yoluna son yıllarda pek başvurulmamaktadır. Bu tutum hem Yargıtay Kanunu’na aykırılık oluşturmakta, hem de sürpriz karar verme yasağına aykırılık teşkil etmektedir. Yargıtay dairelerinin kendi içinde çelişik kararlar vermesi sürpriz karar verme yasağına ve dolayısıyla adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil etmektedir. Yargıtay’ın bir dairesi yerleşik içtihadından dönmek isterse, farklı bir karar verilmesinin gerekçeleriyle birlikte, Yargıtay Birinci Başkanı’ndan içtihatların birleştirilmesini istemek zorundadır. (..., Hakan, Yargıtay Yönünden Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Değerlendirilmesi, TBB Dergisi 2019- 144. Sayı)

Anlatılanlara ek olarak Yargıtay hukuk dairelerinden birisi yerleşik içtihatlarından dönmek isterse; bir Yargıtay hukuk dairesi benzer olaylarda (aynı hukuki sorun hakkında) birbirine uymayan kararlar vermiş bulunursa içtihatların birleştirilmesine Hukuk Genel Kurulu karar verecektir. (......, Medeni Usul Hukuku, 3. Baskı, ... 2017, s. 95)

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelindiğinde; Yargıtay 1. Başkanlar Kurulu’nun 07.07.2020 tarih ve 173 sayılı kararıyla Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 02.09.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına, 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmî Gazetede yayınlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı işbölümü kararı ile 21.Hukuk Dairesine verilen ve bu dairenin arşivinde bulunan işlerin 10. Hukuk Dairesine devrine karar verilmiştir.

Davacı tarafından açılan dava, iş kazası hukuksal sebebine dayalı sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesine ilişkin olup, bu davaların önceden beri temyiz incelemesini (Kapatılan) Yargıtay 21. Hukuk Dairesi yapmakta ve anılan daire içtihatlarında maddi tazminatın hesabı noktasında öteden beri istikrarlı bir şekilde bakiye ömür tablosu olarak “... 1931”isimli bakiye ömür tablosu esas alınmaktaydı. (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi’nin “... 1931” isimli bakiye ömür tablosunun hesapta esas alınmasına ilişkin kararlarından başlıcaları (22/06/2020 tarih 2020/440 E- 2020/2579 K, 24/02/2020 tarih 2019/5821 E- 2020/1041 K, 13/05/2019 tarih 2018/6363 E-2019/3695 K, 16/10/2018 tarih 2017/3933 E- 2018/7427 K, 13/11/2017 tarih 2016/6805 E2017/9218 K, 28/12/2016 tarih, 2015/20499 E- 2016/15704 K, 08/03/2016 tarih 2015/8807 E-2016/3789 K, 03/11/2015 tarih 2015/6114 E- 2015/19412 K, 09/06/2014 tarih 2014/5008 E2014/12966 K, 30/09/2013 tarih 2013/11481 E- 2013/17674 K, 24/09/2012 tarih 2011/5829 E2012/15379 K, 11/03/2010 tarih 2009/2406 E- 2010/2693 K, 29/01/2006 tarih 2006/12307E2007/790 K,) şeklinde belirtilebilir.

O halde, bakiye ömür tablosu konusundaki köklü içtihattan dönülmesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu veya Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu tarafından verilen bir karara ihtiyaç duyulduğu, aksi durumun kökleşmiş içtihatla taraflar lehine doğan hukuki güvenlik hakkını ihlal edeceği açıktır.

O halde, bakiye ömür tablosu konusundaki köklü içtihattan dönülmesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu veya Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu tarafından verilen bir karara ihtiyaç duyulduğu, aksi durumun kökleşmiş içtihatla taraflar lehine doğan hukuki güvenlik hakkını ihlal edeceği açıktır.

Bu durumun aksinin kabulü halinde ise; bilinen durum var iken, varsayıma dayalı olarak hesap yapılmayacağına dair ilkeden hareketle, öncelikle aktif dönem hesap sonu ve pasif dönem başlangıç tarihi olarak, her bir dava açısından bir ayrıma gidilmesi, 506 sayılı Kanuna tabi sigortalılar için bu kanunda öngörülmüş olan emeklilik yaşı ile gelirin bağlanmasına esas bakiye ömür süresinin, 5510 sayılı Kanuna tabi sigortalılar yönünden ise bu kanunda öngörülmüş olan emeklilik yaşı ile gelirin bağlanmasına esas bakiye ömür süresinin dikkate alınması gerekmektedir. Ayrıca, iş kazası ve meslek hastalığı hukuksal sebebine dayalı ... tarafından açılan rücu davaları için temyiz inceleme mercii olan Yargıtay 10. Hukuk Dairesince uygulanmakta olan “...” adlı bakiye ömür tablosunun sigortalı ve hak sahipleri tarafından açılan tazminat davalarına da uygulanacağının kabulü halinde ise, bu bakiye ömür tablosu içerisinde yer alan “TRHA 2010” ve “TRSH 2010” sütunlarının bakiye ömür hesabında neden dikkate alınamayacağının kararda açıklanarak açıkça belirtilmesi gerektiği kanaatindeyim.

3-Hukuki güvenirlik açısından tazminat hesabında baz alınacak yaşam tablosu değişikliğinde Yargıtay Kanunu’nun madde 15/2-c hükmü uygulanmaksızın görüş değişikliğine gidilecekse 21. Hukuk dairesinin 10.Hukuk Dairesi ile birleştiği 02.09.2020 tarihinin de verilecek bozma kararları açısından milat olarak kabul edilerek, en azından bu birleşme tarihinden sonra açılacak davalar için hukuki güvenlik hakkı kapsamında “...” bakiye ömür tablosunun uygulanması gerektiğine işaretle karar verilmesi gerektiği kanaatindeyim.

Belirtilen bütün bu açıklamalar doğrultusunda, somut olayda davacı sigortalının iş kazasına uğraması nedeniyle, ... 1931 tablosuna göre yapılan hesapta hatanın bulunmadığı, anılan tablonun (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin kökleşmiş içtihatları ile geçmişten günümüze kadar istikrarlı şekilde uygulandığı, görülmektedir. Yaşam tablosunda ... 1931 yerine ... tablosunun uygulanması noktasında yukarıda izah edildiği gibi Yargıtay Kanununun öngördüğü prosedür izlenmeden Sosyal Güvenlik Kurumu’nun genelgelerle uyguladığı yaşam tablosunun baz alınması yerinde bulunmadığından ... tablosunun maddi tazminatın hesabı noktasında uygulanması gereken tablo olduğunu belirten sayın çoğunluk tarafından verilen bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/2489, Karar No: 2017/6696, Tarih: 26.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2489 E.  ,  2017/6696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi,

2-Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin ödenmemesi halinde tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi ,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. ve 6. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 200 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 tl olarak hesabıyla 4.000 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi yine hükmün 7. fıkrasının ve 8. fıkrasındaki “20 eşit aylık taksitlerle tahsiline” cümlesinden sonraki kısmın cümle sonuna kadar çıkarılarak yerine “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8331, Karar No: 2012/12893, Tarih: 14.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8331 E.  ,  2012/12893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar asıl ve birleşen davada; kök murisleri ... ... ...'ın kayden maliki bulunduğu Ağustos 1957 tarih, cilt 20, sayfa 88, sıra no 28 ve 29, sayfa 89, sıra no 32 ve 34, sayfa 90, sıra no 35 'de kayıtlı, taşınmazlardaki 28/112 paydan, mirasbırakanları ... ...'a intikal eden miras payının, 10/07/1990 tarihli vekaletname ile vekil kıldığı davalı ... tarafından 27/01/2006 tarihinde satış yoluyla diğer davalılara eşit paylarla temlik edildiğini, vekil edenin 14/10/2004 tarihinde öldüğünü, vekalete dayalı temlikin ölümünden sonra gerçekleştirildiğini, bu nedenle yolsuz olduğunu, mirasbırakanları ile vekilin kardeş olduklarını, ölümle birlikte vekalet ilişkisi sona erdiği halde görevin kötüye kullanıldığını, diğer davalıların da el ve işbirliği içinde hareket ettiklerini, iktisaplarının korunamayacağını, satıştan haberdar olmadıkları gibi satış bedelinin de kendilerine ödenmediğini ileri sürerek yolsuz tescile dayalı satış işleminin iptali ile taşınmazlardaki miras paylarının ... ... mirasçıları adına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., taşınmazları vekalete dayalı olarak temlik ettiğini, ölümle vekaletin sona erdiğini bilmediğini,satış bedellerinin miras payları oranında davacılara ödendiğini,... ... mirasçıları adına dava açılamayacağını, davanın süresinde açılmadığını, diğer davalılar ise; çekişmeli taşınmazlardaki payları 27/01/2006 tarihinde, Süreyye ... mirasçılarından satın alma yoluyla iktisap ettiklerini, vekil sıfatı ile hareket eden ...'ın yetkisiz işlem yaptığını, vekil eden ... ...'ın ölü olduğunu bilen ve bilmesi gereken konumda olmadıklarını, vekilin kendilerini de dolandırdığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Birleşen davanın reddine ilişkin verilen karar Dairece; eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak asıl dava ile birleştirmek suretiyle yapılan yargılama sonucunda Ağustos 1957 tarih, cilt 20, sayfa 88, sıra no 28 ve 29 (27/01/2006 tarih, cilt 41, sayfa 50, sıra no. 1 ve cilt 41, sayfa 51 ve sıra no 2) , Ağustos 1957 tarih, cilt 20, sayfa 90, sıra no35 (27/01/2006 tarih, cilt 41, sayfa 51, sıra no 5) de kayıtlı taşınmazlar bakımından davanın kabulüne, diğer iki taşınmaz bakımından ise yargılama sırasında kadastro tespit çalışmaları sonucu revizyon görmesi ve Kadastro Mahkemesinde davalı olması nedeniyle tefrik edilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle BK'nun 35 ve 397 (6098 sayılı TBK'nun 43 ve 513 md) maddesi gereğince ölümle vekalet görevinin son bulduğu ve ölümden sonra da vekaletin kullanılması gereğine işaret eden bir hususun saptanmadığı gözetilmek suretiyle davanın kabulen karar verilmiş olmada bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 445.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2563, Karar No: 2021/13281, Tarih: 22.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2563 E.  ,  2021/13281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, taksirle öldürme

1) Sanıklar hakkında "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında "taksirle bir kişinin ölümüne sebebiyet verme" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyizinin incelenmesine gelince;

2) Sanık ... hakkında "taksirle bir kişinin ölümüne sebebiyet verme" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyizinin incelenmesine gelince;

Müteveffa ...’nın ... Devlet Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum servisinde 08/08/2012 tarihinde sezaryenle doğum yapıp, 10/08/2012 tarihinde taburcu edildikten sonra aynı gün karın ağrısı şikayetiyle hastanenin acil servisine başvuru yaptığı, ileus ön tanısıyla Kadın Hastalıkları ve Doğum servisine yatışının yapıldığı, doktor sanık ... gözetiminde tedavisine başlandığı, 12/08/2012 tarihinde durumunun kötüleşmesi üzerine ... Atatürk Üniversitesi Hastanesi’ne sevkinin yapıldığı, burada kendisine yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamadığı, ölüm sebebinin “batın içinde mayii ve adneksial hematom” olarak belirlendiği olayda, doktor sanık ...’ın olayda kusurlu olduğuna dair bilirkişi raporları doğrultusunda hakkında mahkumiyet kararı verildiği, ancak dosya arasında bulunan 14/12/2012 tarihli KTÜ Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinin raporuna göre hastanın kesin ölüm sebebi ve olası komplikasyonların varlığı ancak otopsi bulguları ile ortaya konabileceğinin, hastanın kesin ölüm sebebi bilinmeden hastaya uygulanan işlemlerde tıbbi hata veya ihmal olabileceğine karar verilemeyeceğinin belirtildiği, yine 02/09/2015 tarihli İstanbul Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun raporunda; batın içerisinde mayii ve adneksiyal hematom şüphesi ile yatırılan kişinin her saat tansiyon ve nabız takibi ile vital bulgularına göre değişmekle birlikte günde en az 2 kez hemogram takibinin yapılması gerektiği, bunun yapılmamış olmasının eksiklik olduğu, yapılması durumunda batın içi kanamanın daha erken dönemde tanısının konularak uygun takip ve tedavisinin yapılabileceğinden tansiyon ve nabız takibinin sık aralıklarla yapılamamasının ölüm üzerine etkisinin olabileceği, ancak zamanında otopsi yapılarak kanama odağı belirlenmediğinden uygun takip ve tedavisinin yapılması durumunda kesin olarak kurtulma ihtimali olup olmadığı, kusurlu eylem ile kişinin ölümü arasında kesin bir illiyet bağı kurulup kurulamayacağının bilinemediği şeklinde tespit yapıldığı; söz konusu raporlara göre sanığın ihmali ya da icrai eylemleri ile ölüm olayı arasındaki illiyet bağı kurulamadığından taksirle bir kişinin ölümüne sebebiyet verme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, ancak yine söz konusu raporlara göre tansiyon ve nabız takiplerinin sık yapılmaması ve hemogram takibinin daha sık aralıklarla yapılması gerekirken yalnızca 2 kez yapılması nedeniyle görevinin gereklerini yapmakta ihmal ya da gecikme gösterdiğinin sabit olduğu anlaşılmakla; sanığın eyleminin TCK’nin 257. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek taksirle bir kişinin ölümüne sebebiyet verme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22.12.2021 tarihinde üye ...’ın (1) nolu onama yönünden karşı oyu ve oy çokluğu ile (2) nolu bozma yönünden ise oy birliğiyle karar verildi.

Sayın çoğunluğun; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında "Kamu Görevlisinin Resmi Belgede Sahteciliği" iddiası ile açılan kamu davasında sanıkların beraatine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının onanması kararına iştirak etmem mümkün olmamıştır.

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş farklılığı, sanıkların "Kamu Görevlisinin Resmi Belgede Sahteciliği" suçunu işleyip işlemediklerine ilişkindir.

Somut olayda; ... Devlet Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum servisinde 08.08.2012 tarihinde sezaryenle doğum yapan müteveffanın 10.08.2012 günü taburcu edildikten sonra aynı gün karın ağrısı şikayeti ile acil servise müracaatını müteakip ileus ön tanısı ile kadın hastalıkları ve doğum servisine yatışının yapıldığı, sanıklardan Doktor ...' gözetiminde tedavisine başlandığı, 12.08.2012 günü durumunun kötüleşmesi üzerine ... Üniversitesi Hastanesine sevk edilmesine karşın tüm müdahalelere rağmen kurtarılamayarak hayatını kaybettiği görülmektedir.

Ölüm olayını müteakip sanık doktor ...'ın tedavi sürecinde görev alan hemşireleri telefonla arayarak hemşire gözlem formlarının değiştirilmesini istediği, tedavi sürecinde görev alan hemşirelerden ... dışındaki sanıklar ..., ... ve ...'ın hemşire takip formlarını yeniden düzenleyerek "ANTA" (ateş, nabız, tansiyon) takiplerini sıklaştırdıkları, bu durumun sanık ... ile tedavi sürecinde görev alan ve tanık olarak beyanına başvurulan Hemşire ... beyanıyla da sabit olduğu, sanıkların bu şekilde fikir ve eylem birliği içinde kamu görevlisinin resmi evrakta sahteciliği suçunu işledikleri dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle Sayın çoğunluğun yerel mahkemenin beraat kararının onanması yönündeki görüşüne katılmam mümkün olmamıştır. 22.12.2021
Yargıtay — Esas No: 2017/35203, Karar No: 2017/14576, Tarih: 19.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/35203 E.  ,  2017/14576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirketin 14.11.2015 tarihinde özelleştirilmesinden sonra, davalı şirket ile kamuya nakil hakkını saklı tutarak Tip Sözleşmesi ile kapsam dışı personel statüsünde çalışan davacının, kamu kurumuna nakil olduğu tarihine kadar davalı şirkette çalıştığını, maaşının şirketçe ödenmiş olduğunu, TİP sözleşmeye göre, kamu personeline gelen zamların uygulanması gerekirken, artış ve ödemelerin maaşına uygulanmaması nedeniyle hak kaybına uğradığını ve nakil ilmühaberindeki ücretinin de eksik bildirilmiş olduğunu, dava konusu artışların dikkate alınması suretiyle düzenleme tarihi itibariyle davacının ücretinin yeniden tespitini, davalı nezdinde çalıştığı dönemde eksik ödenen alacağın, yıllar itibariyle değişen ek ödeme ve dengi tazminatının ve buna bağlı olarak değişen maaş tutarına uygulanan ikramiye tutarları farkının tespitini ile davacının çalıştığı süre içeresinde ödenmemiş olan ek ödemeye ilişkin ücret farkının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, TİP sözleşme ile çalışan kapsam dışı personelin, Devlet Personel Başkanlığına bildirdikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri yılın 15 Ocak tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve miktarları uygulamak suretiyle bulunacak tutarların dikkate alınacağını, davacının fark tazminatına esas ücretinin Maliye Bakanlığının 08.05.2006-8021 ve 20.10.2008-16220 sayılı yazılarına istinaden hesaplandığını, bu yazılarda ek ödemelerin, Devlet Personel Başkanlığına bildirim ücretinin ve bu bildirimi müteakip yeni kurumlarında göreve başlayacakları tarihi takip eden aybaşına kadar geçecek süre içinde ödenecek aylık ücretleri ile fark tazminata esas ücretlerinin tespitinde dikkate alınmayacağının bildirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti: