muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9815, Karar No: 2022/12443, Tarih: 28.11.2022

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

A-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 16.06.2022 tarih ve 2022/1508 E. - 2022/2208 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

B-Taşova İcra Hukuk Mahkemesi’nin 22.03.2022 tarih ve 2021/16 E. - 2022/9 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2 numaralı bendinin, alt bentleri ile birlikte hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerlerine;

2-Şikayet edenin şikayeti esastan reddedildiğinden İİK'nın 134/2. Maddesi gereği ilgili taşınmazların;

A) ... İli, ... İlçesi, ... Köyü,102 Ada 79 Parsel sayılı taşınmazın ihale bedelinin (31.500,00 TL) % 5'i oranına tekabül eden 1.575,00 TL PARA CEZASINA MAHKUM EDİLMESİNE, söz konusu para cezasının ŞİKAYET EDENDEN TAHSİLİ İLE HAZİNEYE İRAT KAYDINA,

2-Şikayet edenin şikayeti esastan reddedildiğinden İİK'nın 134/2. Maddesi gereği ilgili taşınmazların;

A) ... İli, ... İlçesi, ... Köyü,102 Ada 79 Parsel sayılı taşınmazın ihale bedelinin (31.500,00 TL) % 5'i oranına tekabül eden 1.575,00 TL PARA CEZASINA MAHKUM EDİLMESİNE, söz konusu para cezasının ŞİKAYET EDENDEN TAHSİLİ İLE HAZİNEYE İRAT KAYDINA,

B) ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 102 Ada No, 24 Parsel sayılı taşınmazın ihale bedelinin (61.500,00) % 5'i oranına tekabül eden 3.075,00 TL PARA CEZASINA MAHKÛM EDİLMESİNE, söz konusu para cezasının ŞİKAYET EDENDEN TAHSİLİ İLE HAZİNEYE İRAT KAYDINA,

C) ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 129 Ada, 228 Parsel sayılı taşınmazın ihale bedelinin ( 28.000,00 TL.) % 5'i oranına tekabül eden 1.400,00 TL PARA CEZASINA MAHKÛM EDİLMESİNE, söz konusu para cezasının ŞİKAYET EDENDEN TAHSİLİ İLE HAZİNEYE İRAT KAYDINA,

Ç- ... İli, ... İlçesi, v Köyü, 138 Ada, 2 Parsel sayılı taşınmazın ihale bedelinin (49.000,00) % 5'i oranına tekabül eden 2.450,00 TL PARA CEZASINA MAHKÛM EDİLMESİNE, söz konusu para cezasının ŞİKAYET EDENDEN TAHSİLİ İLE HAZİNEYE İRAT KAYDINA,

D) ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 102 Ada 80 Parsel sayılı taşınmaz ihale bedelinin (15.500,00 TL) % 5'i oranına tekabül eden 775,00 TL PARA CEZASINA MAHKÛM EDİLMESİNE, söz konusu para cezasının ŞİKAYET EDENDEN TAHSİLİ İLE HAZİNEYE İRAT KAYDINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22860, Karar No: 2015/15569, Tarih: 15.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22860 E.  ,  2015/15569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/212937

Mahkemesi : Ankara(Kapatılan) 18. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30/01/2014

Numarası : 2013/318 -2014/81

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 09.20 sıralarında Pursaklar semtinden Ulus'a gitmek için yolda durdurduğu ..... plakalı minibüse yolcu olarak binen, minübüsün aşırı kalabalık olması nedeniyle kapının yanında ayakta duran ve kapının demirinden tutunan katılanın, yolcuların inip binmesi sırasında, kapının otomatik olarak açılıp kapanması nedeniyle parmağını kapıya sıkıştırdığı ve 1. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, her ne kadar sanık savunmasında, olay saatinde minübüsü kendisinin değil C.. Y..'ın kullandığını beyan etmiş ve bu beyanı C.. Y.. ile tanıklar H.. K.. ve R.. A.. tarafından doğrulanmış ise de, katılanın 27.01.2012 tarihinde gerçekleştirilen teşhis işleminde, sanığı kesin olarak teşhis ettiği ve sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumetin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, dosya kapsamına göre kusur durumu da belirlenerek, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7055, Karar No: 2017/1791, Tarih: 08.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7055 E.  ,  2017/1791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 100 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 206 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, hatalı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup; mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1576, Karar No: 2014/10430, Tarih: 24.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1576 E.  ,  2014/10430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15930, Karar No: 2017/3493, Tarih: 25.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/15930 E.  ,  2017/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, geçirmiş olduğu rahatsızlığı nedeniyle emekli olması gerektiğinin tesptiyle aksine Kurum kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının geçirmiş olduğu süreklilik arz eden rahatsızlığı sebebi ile emekli olması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 01.07.2009 tarihli kararına göre davacının çalışma gücünün 2/3 sini kaybetmediği gerekçesi ile malul sayılamayacağına karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu'nun 25.08.2010 tarihli raporunda, davacının yaşına göre %73 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, beden çalışma gücünün 2/3 sini kaybettiğinin belirlendiği, aynı Kurulun 19.10.2011 tarihli raporuna göre, yaşına göre %73 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 25.09.2014 tarihli raporuna göre, 85/9529 sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü Hükümleri uyarınca davacının çalışma gücünün en az 2/3 sini kaybetmemiş durumda olduğuna karar verildiği, son olarak Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 25.02.2016 tarihli raporunda ise "85/9529 sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri uyarınca çalışma gücünün en az 2/3 ünü kaybetmemiş olduğu ... 16.06.2006 tarihinde kişye uygulanan Kroner by pass ameliyatının, tüzükte Ek 3 Bölümde yeri olduğu ve karşılığının yaşına göre % 73,0 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı olduğu; ancak bu durumun meslek hastalığı yada iş kazası ile ilgili olmadığı gibi aynı tüzüğün Ek 1 Bölümünde D- Solunum Dolaşım Sistemi Hastalıkları ve Sistemik Hipertansiyon başlığı altında EKG bulgularıyla doğrulanan, dinlenme halinde ve hafif eforda fonksiyon kısıtlığı yapma şartını oluşturmadığı cihetle çalışma gücünün en az 2/3'ünü kaybetmemiş olduğuna" karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 25. maddesinde “malul sayılma” başlığı altında; “Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.” hükmüne yer verilmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesinde "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulu'nca inceleneceği bildirilmiştir.

Öte yandan, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu’nun “Adli Tıp Genel Kurulu’nun görevleri” başlıklı 15/f. maddesinde, Adli Tıp Genel Kurulu’nun, adli tıp ihtisas kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyeceği ve kesin karara bağlayacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, Dairemizin 04.11.2013 tarihli, 2012/13079E, 2013/19471K sayılı ve 14.05.2015 tarihli, 2015/6894E, 10822K sayılı bozma ilamlarında da belirtildiği üzere, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından, 5510 sayılı Yasa'nın 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında sigortalı olan davacının lehine olan 5510 sayılı Yasa uyarınca "çalışma gücünü" en az %60 oranında kaybedip kaybetmediğinin belirlenmesine yönelik rapor düzenlenmesi gerekirken, 2/3 oranı üzerinden değerlendirmenin yapıldığı rapor esas alınarak hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

Yapılacak iş; Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na gitmek; 5510 sayılı Yasa'nın ilgili maddeleri ve yürürlükteki yönetmelik hükümleri uyarınca davacının "çalışma gücü" kaybının %60 oranı üzerinden değerlendirildiği bir rapor almak ve sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 25.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16419, Karar No: 2013/13935, Tarih: 16.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16419 E.  ,  2013/13935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :22.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı savunmasını ispat için yemin deliline de dayanmıştır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 227. maddesi uyarınca diğer delilleri ile savunmasını ispatlayamayan davalıya, yemin deliline de dayandıklarına göre bu delilin toplanmasına sıra geldiği hatırlatılıp, teklif edildiği takdirde gereği yapılarak sonucu uyarınca karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.05.2013(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/6011, Karar No: 2019/15469, Tarih: 05.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6011 E.  ,  2019/15469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Müdürlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davalılar arasında asıl işveren - alt işveren ilişkisi bulunduğu kabul edilerek hükmedilen alacaklardan müştereken müteselsilen sorumlu tutulmaları yönünde karar verilmiş ise de, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Gıda, Tarım Ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair 19/4/2018 tarihli ve 7139 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 6200 sayılı Kanunun 49 uncu maddesi değiştirilerek, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan muaf olduğu düzenlenmiştir. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin karar verilmesi bozma sebebi ise de, yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyiz edilen hükmün, “406,00 TL.karar ve ilam harcından peşin alınan 145,20 TL.nin mahsubu ile bakiye 260,80 TL. Harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına” ve “Davacı tarafından yatırılan 170,40 TL.harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” şeklindeki bentleri hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak, yerine “406,00 TL.karar ve ilam harcından peşin alınan 145,20 TL.nin mahsubu ile bakiye 260,80 TL. Harcın davalılardan ... Elektrik Ak. Müh. Hizm. Müt. Müş. Otom. İnş. Harfi. Tur. Pet. Ürün .TAŞ. Taah. Ve San.Tic.Ltd.Şti’nden tahsili ile hazineye irat kaydına” ve “Davacı tarafından yatırılan 170,40 TL.harcın davalılardan ... Elektrik Ak. Müh. Hizm. Müt. Müş. Otom. İnş. Harfi. Tur. Pet. Ürün .TAŞ. Taah. Ve San.Tic.Ltd.Şti’nden alınarak davacıya verilmesine” şeklindeki yeni bentlerin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan DSİ Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 05/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3219, Karar No: 2017/13141, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3219 E.  ,  2017/13141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.