muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/144, Karar No: 2009/272, Tarih: 24.11.2009

Açıklanan nedenlerle, 2918 sayılı Yasanın 36. maddesinde, ehliyetsiz araç kullandığı ilk kez tespit edilenlere, “bir aydan iki aya kadar hafif hapis” ve “7.200.000 lira hafif para cezası” verileceği hüküm altına alındığına göre; 5252 sayılı Yasanın 7. maddesi uyarınca bu suç kabahate dönüşmüş olup; sanık hakkında uygulanması gereken yaptırım da “1 aydan 2 aya kadar hafif hapis” cezası esas alınmak suretiyle, 5237 sayılı Yasanın 52. maddesi uyarınca belirlenecek olan idari para cezasıdır.

Şu durumda, idari para cezasının 5237 sayılı TCY’nın 52. maddesine göre belirlenmesinde, belirlenen gün sayısının 20 lira ile 100 lira arasında bir miktar ile çarpılması gerekeceğinden; sanık hakkındaki idari para cezası “600 lira ile 6000 lira” arasında belirlenebilecektir.

Kabahatler Yasasının 26. maddesine göre, idari yaptırım kararının, Tebligat Yasası hükümlerine göre ilgili kişiye tebliğ edileceği, ayrıca tebligat metninde bu karara karşı başvurulabilecek kanun yolu, mercii ve süresinin açık bir şekilde belirtileceği; idari yaptırım kararının ilgili gerçek kişinin huzurunda verilmesi halinde ise, bu karara karşı başvurabileceği kanun yolu, mercii ve süresine ilişkin olarak bilgilendirildikten sonra kişinin karar tutanağını imzalamasının isteneceği, imzadan kaçınması halinde ise bu durumun tutanakta açıkça belirtileceği ve karar tutanağının bir örneğinin de kişiye verileceği hükme bağlanmıştır.

Ayrıca, aynı Yasanın;

27. maddesinde, Cumhuriyet savcısı tarafından verilmiş bulunan idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabileceği, bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararının kesinleşeceği,

24. maddesinde, kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde, idari yaptırım kararının mahkemece verileceği,

29. maddesinde ise, idari para cezasının mahkeme tarafından verilmesi halinde; başvurulabilecek olan yasa yolunun “itiraz” olduğu,

Düzenlenmiştir.

Somut olayda; idari yaptırım kararının Kabahatler Yasasının 24. maddesi uyarınca İstanbul 1. Çocuk Mahkemesince verilmiş olması nedeniyle, sanığın aynı Yasanın 29/1. maddesine göre en geç 7 gün içerisinde karara karşı itiraz yoluna başvurma hakkı bulunmasına ve bu itirazın, kararı veren mahkemenin yargı çevresindeki ağır ceza mahkemesi tarafından incelenecek olmasına rağmen, kararın “kesin” olarak verildiği bildirilmek suretiyle sanık yanıltılış olup; Ceza Genel Kurulunun duraksamasız kararları da dikkate alındığında, yanıltılan sanığın yasa yoluna başvurma hakkının devam ettiği kabul edilen ahvalde, kararın kesinleştiğinden söz edilemez. Kaldı ki, 765 ve 647 sayılı Yasaların lehe olduğu kabul edilerek uygulama yapılmış olsaydı dahi, hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilmiş olan para cezalarına karşı miktarı ne olursa olsun temyiz yasa yoluna başvurulabileceğinden, hükmün henüz kesinleşmediği sonucuna varılabilecekti.

Olağan bir yasa yoluna başvurma olanağı varken “olağanüstü yasa yollarına” gidilemeyeceğinden henüz kesinleşmemiş olan karar ve hükümlerle ilgili olarak yasa yararına bozma yoluna başvurulması mümkün değildir.

Bu itibarla, itirazın değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına, yasa yararına bozma isteminin reddine ve dosyanın yerel mahkemeye iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile KABULÜNE,

2- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 25.03.2009 gün ve 5487-4845 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3- T.C. Adalet Bakanlığının 09.03.2007 gün ve 12704 sayılı YASA YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE,

4- Dosyanın, İstanbul 1. Çocuk Mahkemesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2009 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8398, Karar No: 2017/2487, Tarih: 08.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/8398 E.  ,  2017/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kasko tazminat alacağına dayalı itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı ... inkar tazminatı talebinin reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...Ş.'nin kasko sigortalısı olduğunu, ........2014 tarihinde aracını başka bir aracın arkasına park ettiğini, ... saat sonra kendiliğinden alev alev yandığını, aracının önündeki aracın arka kısmının da yandığını, hasarın ödenmemesi nedeniyle davalı aleyhine ... 33. ... Müdürlüğü'nün 2015/6060 sayılı dosyasında ... takibi başlattıklarını, takibe itiraz edildiğini, haksız itirazın iptali ile takibin devamına, %...'den aşağı olmamak üzere ... inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu talep likit bir alacak olmadığından ... inkar tazminatına hükmedilemeyeceğini savunmuştur.

Dava devam ederken davalı vekili ve davacı vekili ... 33. ... Müdürlüğü'nün 2015/6060 sayılı dosyasına 32.367,68 TL ödeme yapıldığını bildirmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; konusuz kalan dava hakkında karar vermeye yer olmadığına, davanın açıldığı tarih itibariyle hasar tazminat davası olduğu ve talep edilen alacağın likit olmadığı belirtilerek, ... inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; ... inkar tazminatı talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko ... poliçesinden kaynaklanan tazminat alacağına dayalı itirazın iptali ve ... inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, her ne kadar alacağın likit olmadığı belirtilerek, ... inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş ise de; davacı ... ile ... ... A.Ş. arasında mutabakata varıldığı ve buna göre davalı ...Ş. tarafından ....390,00 TL sovtaj bedelinin ödenip bakiye tazminatın ödenmemesi sebebiyle, davacı ... vekili tarafından yapılan ... takibinde borca itirazla takibin durduğu ve işbu davanın ....04.2015 tarihinde açılmasından sonra ....07.2015 tarihinde mutabakat gereği bakiye tazminat ödemesinin yapıldığı, bu ödemenin mahkeme tarafından yapılan yargılama veya bilirkişi incelemesine dayanmayıp mutabakata dayandığı, dolayısıyla taraflar arasındaki bu tazminat alacağının likit (hesap edilebilir) olduğu anlaşılmakla; %2O ... inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 08.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18999, Karar No: 2013/20439, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/18999 E.  ,  2013/20439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunup, katılanın zararını giderme imkanı tanınıp 6 aylık süre dolduktan sonra ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3937, Karar No: 2010/7690, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3937 E.  ,  2010/7690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 19.11.2009

Nosu : 537-422

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, davacı abonenin kaçak elektrik kullanılmadığı iddiası ile kaçak ve ek tüketimle ilgili olarak tahakkuk ettirilen faturadan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece 24.7.2007 tarihinde verilen ilk karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemiz tarafından “davalı vekilinin bilirkişi raporuna yönelik itirazlarının değerlendirilmesi için ek rapor alınmış, ancak ek raporda bazı noksan belgelerden bahsedilerek bunların tamamlanması halinde kanaat bildirileceği açıklanmıştır. Davalı vekilince ek rapordan sonra bir takım belgeler dosyaya sunulduğu halde bilirkişiden yeniden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyulup, bilirkişiden alınan 8.2.2009 tarihli rapor benimsenerek, davanın kabulüne, davalının 5.8.2005 son ödeme tarihli 7.434.22.-TL.kaçak tahakkuku ve ek tahakkukla ilgili borcunun 2.392.64.-TL.olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu kaçak ve ek tahakkukla ilgili faturanın davalının 8.4.2004 tarihli tutanağına istinaden düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bir başka deyişle olay tarihi 8.4.2004'tür ve istem menfi tespiti içermektedir. Mahkemece, menfi tespit davasında davacının borçlu olmadığı tutarın belirlenip, hüküm tesis edilmesi gerektiği halde borçlu olunan (olumlu tespit) tutara karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davanın 7.030.00.-TL.değer üzerinden açıldığı halde 7.434.22.-TL. toplam tutar yönünden karar verilmesi de isabetsizdir. Öte yandan uyuşmazlıkta olay tarihinde yürürlükte bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun 21.3.2003 tarih ve 122 Sayılı Kurul Kararı Eki'nde belirtilen usul ve esaslar dikkate alınıp, hesaplama yapılması gerektiği gözden kaçırılarak 1.1.2006 tarihinden itibaren geçerli olacak olan kurum kararını esas alıp, hesaplama yapan bilirkişi raporunun benimsenmesi de kabul şekli itibariyle doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın harcın istek halinde iadesine, 17.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15979, Karar No: 2020/4500, Tarih: 01.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/15979 E.  ,  2020/4500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı bankada 11.04.2009 tarihinden işten çıkarıldığı 30.04.2011 tarihine kadar çalıştığını, ücretinin bordroda gösterildiği üzere 2.500,00 TL olduğunu, Banka ile kusuru olmadan sorunlar yaşadığını, kanuna uygun şekilde fazla mesai yaptırılmasını, fazla mesai ücretlerinin ödenmesini, kanuna uygun şekilde yıllık izin kullanmak istediğini bildirdiğini; banka yetkililerince kabul edilmemesi üzerine bu şartlar düzeltilmeden çalışmayacağını belirttiğini, banka yetkililerinin bu şartlarda kendisi ile çalışamayacaklarını söylediğini ve banka diğer çalışanları arasında aynı yönde söylemler başlaması üzerine müvekkilinin iş akdine haksız olarak son verildiğini, iş akdi bu şekilde sona ermesine rağmen müvekkilinin işçilik alacaklarının ödenmesi ve başka bankalarda çalışabilmesi için olumlu referans bildirilmesi için rızası dışında bu şartlarda çalışmak istemediğine dair yazılı belge imzalatıldığını feshin haksız olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı ve fazla mesai alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 11.04.2009 tarihinde müvekkili banka nezdinde çalışmaya başladığını; ... Şube Müdürlüğü'nde yetkili yardımcısı sıfatı ile çalışmakta iken 11.04.2011 tarihinde yüksek lisans eğitimine devam edeceği gerekçesi ile istifa dilekçesi vererek iş akdini sonlandırdığını, Müvekkili bankanın çalışanların haklarına ulaşması, huzurlu bir çalışma ortamına sahip olması gibi bir çok hususu gözünde bulundurduğunu; davacının işten ayrıldıktan 3 yıl gibi bir süre sonra asılsız iddialar ile bu davayı açmasının amacının haksız ve dürüstlük kurallarına aykırı olarak tazminat elde etme olup, Türk Medeni Kanunu 2. maddesinde hakların kullanılmasında dürüstlük kuralının esas alınması gerektiğinin belirtildiğini; davacının eğitim sürecini sebep göstererek istifa ile iş akdini sona erdirmiş olması nedeniyle kıdem tazminatı talebinin reddi gerektiğini; iş akdinin istifa ile sona erdirildiğinin istifa dilekçesi ile açık olmasına rağmen iş akdinin işveren tarafından sona erdirildiğinin ileri sürüldüğünü, istifa dilekçesi üst yazısında davacı tanıklarından ...'nın imzası bulunduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece,”….. davacı tarafından imzalanan 29/04/2011 tarihli ibranamede rakam belirtilmeden tüm alacaklarımı aldığının belirtilmesi, baskı altında ve şarta bağlı kalarak istifa dilekçesi verilmesinde istifa iradesinden söz edilemeyeceği dikkate alındığında iş akdinin davalı işveren tarafından feshedildiği ve davacının kıdem tazminatını hak ettiği….” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının kıdem tazminatını hak edip hak etmediği hususunda uyuşmazlık vardır.

Davacı dava dilekçesinde iş akdinin davalı tarafından baskı altında imzalatılan yazılarla haksız feshedildiğini iddia etmiş ,davalı ise cevap dilekçesinde davacının istifa ettiğini savunmuştur.

Dosyada, davacının imzasını taşıyan 20/04/2011 tarihli istifa dilekçesi mevcuttur. Davacı bu istifa dilekçesinde “…akademik kariyer ve lisansüstü eğitimime devam edecek olmam nedeniyle istifamın kabulünü arz ederim .” yönünde açıklama mevcuttur.

Davacı asıl, duruşmada istifa dilekçesi hakkında “…imza bana aittir, ben mecburen müdür beyin beyanı doğrultusunda bu şekilde yazdım ve imzaladım, müdür bey bana diğer bankalar veya başka iş açısından bu şekilde yazmamın daha uygun olacağını şekilde söylemesi üzerine bu şekilde yazdım, benim iradem tam olarak istifa değildi, şartlarından dolayı ayrılmayı düşünüyordum, iş yerinde ağır çalışma ortamı ve hedef baskısı vardı …” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Dosya kapsamından davacı işçinin iş akdi katılım bankası olan davalı işverene sunduğu 20.04.2011 tarihli dilekçenin işleme koyulması ile sona ermiştir. İş akdinin sona ermesinden yaklaşık 3 yıl sonra açılan davada, davacı istifanın işverenin yönlendirmesiyle yazılıp imzalandığını ve gerçekte istifa iradesi olmadığını açıklayıp irade fesadı iddiasında bulunmuş ise de irade fesadı açısından ispat külfeti iddiayı dile getiren davacı işçidedir ve davacı işçi ispat bakımından delil gösterememiştir. Hal böyleyken sadece iddiaya değer verilerek istifanın irade fesadı nedeniyle geçersiz olduğu şeklindeki kabul yerinde değildir. Mahkemece haklı neden içermeyen istifaya değer verilerek, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01/06/2020 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17777, Karar No: 2013/21624, Tarih: 19.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/17777 E.  ,  2013/21624 K.**

* İŞSİZLİK SİGORTASI PRİMİ KESİLMESİ VE ÖDENMESİ

* İŞSİZLİK SİGORTASI KANUNU (4447) Madde 46

* İŞSİZLİK SİGORTASI KANUNU (4447) Madde 48

**"İçtihat Metni"**

İşsizlik sigortası primi kesilmemesi gerektiğinin tespiti ile yersiz olarak kesilen miktarın yasal faizi ile birlikte tahsili davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 05.11.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalı adına Av. Gözde Bodur ile karşı taraf adına Av. Murat Şahin geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi Hatice Kamışlık tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazlarının reddine;

2-Davalı Kurumun temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5277 sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanununun 25. maddesinin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragrafları ile 5335 sayılı Yasanın 30/2. Maddeleri; “Her hangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50’sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda her hangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11. maddesine göre alınmış Bakanlar Kurulu kararları 2005 yılında uygulanmaz.” düzenlemesini içermektedir.

01.01.2005 tarihinden başlamak suretiyle, her hangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin her hangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılmayacakları ve görev yapamayacaklarına dair düzenleme karşısında; davalı Kurum tarafından, 5434 sayılı Kanun uyarınca emekli aylığı almakta iken THY A.O.'da istihdam edilen, Bakırköy Sigorta Müdürlüğü'ne bağlı olarak işlem gören, THY Uçuş İşletme Başkanlığı'nda görev yapan ve aylıklarından sosyal güvenlik destek primi kesilen 525 kişinin (pilot, kaptan pilot), 01.01.2005 tarihinden itibaren aylıkları kesilmiş, 01.01.2005-01.06.2006 (THY’nun sermayesindeki kamu payının %50’nin altına düştüğü Haziran 2006 ayına kadar) tarihleri arasındaki, sosyal güvenlik destek pirimi kesintileri sonlandırıp ilgili aydan itibaren tüm sigorta kollarından prim ödenmesi yapılmıştır.

Uyuşmazlık; THY A.O.'da emekli aylığı almakta iken 01.01.2005 tarihinden itibaren aylıkları kesilen ve THY’nun sermayesindeki kamu payının %50’nin altına düştüğü tarihe kadar, tüm sigorta kollarına tabi olarak istihdam edilen uçuş personelinin, İşsizlik Sigortası Kanununa tabi olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için davaya konu dönemde yürürlükte olan mevzuat hükümlerinin irdelenmesi gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05.03.2008 tarih 2008/10-220 E., 224 K. sayılı kararında açıklandığı üzere; 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununda, sigortalılara işsiz kalmaları halinde, Kanunda öngörülen ödemenin yapılması yanında, yeni bir iş bulabilmeleri için mesleki geliştirme, yeni bir meslek edindirme ve yetiştirme eğitimi verme hizmetleri de amaçlar arasında sayılmıştır.

İşsizlik sigortası zorunlu olup, işlevini yerine getirebilmesi, uygulamanın sistematik bir bütünlük içerisinde yapılmasına bağlıdır (m.48). İşsizlik Sigortası primlerinin toplanmasından, sigortalı ve işyeri bazında kayıtların tutulmasından; toplanan primler ile uygulanacak gecikme zammı, faiz ve cezaların “İşsizlik Sigortası Fonu”na aktarılmasından; teminat ve hak edişlerin prim borcuna karşılık tutulmasından, yersiz olarak alınan primlerin iadesinden Sosyal Sigortalar Kurumu görevli, yetkili ve sorumludur. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 77 nci ve 78 inci maddelerinde belirtilen prime esas aylık brüt kazançlar üzerinden sigortalı için %2, işveren için %3 işsizlik sigortası primi ödenecektir. Ayrıca, Devlet her bir sigortalı için %2 oranında katkı payı ödeyecektir.

İşsizlik sigortasının kişiler bakımından kapsamı 506 sayılı Kanuna paralel bir şekilde düzenlenmiştir (m.47/I-d). 506 sayılı Kanun anlamında sigortalılık niteliğini kazanma açısından aranan koşullar, işsizlik sigortasının kapsamı içinde aynen geçerli olmaktadır.