muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1486, Karar No: 2020/10600, Tarih: 09.09.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/1486 E.  ,  2020/10600 K.**

**"İçtihat Metni"**

4925 sayılı Karayolları Taşıma Kanunu'na muhalefetten kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un 26/a gereğince 1.434,00 Türk lirası idarî para ceza uygulanmasına dair Kütahya Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünce düzenlenen 24/07/2018 tarihli ve UDHB-A 710975 seri sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağı ile aynı Kanun'un 26/k maddesi gereğince 715,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına ilişkin Kütahya Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünce düzenlenen 24/07/2018 tarihli ve UDHB-A 710976 seri sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair Kütahya Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/09/2018 tarihli ve 2018/2608 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 25/01/2019 gün ve 14137 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2019 gün ve KYB-2019-11011 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu`nun 15. maddesinde ''Bir fiil ile birden fazla kabahatin işlenmesi halinde bu kabahatlere ilişkin tanımlarda sadece idarî para cezası öngörülmüşse, en ağır idarî para cezası verilir.'' şeklinde düzenlenme nazara alındığında, kabahatli ... hakkında kabahat teşkil eden eylemleri karşılığında en ağır idarî para cezasına gerektirmesi nedeniyle sadece 4925 sayılı Karayolları Taşıma Kanunu'nun 26/a. maddesine aykırılıktan idarî yaptırım uygulanması gerektiği, açıklanan nedenle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 26/k maddesine aykırı davranmak eyleminden kabahatli hakkında 24/07/2018 tarihli ve UDHB-A 710976 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 715,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik itirazın kabulünün gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Kütahya Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/09/2018 tarihli ve 2018/2608 değişik iş sayılı kararının CMK'nin 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, bozma nedenine göre muteriz hakkında 4925 sayılı Kanun'un 26/k maddesi gereğince 715,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına ilişkin Kütahya Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünce düzenlenen 24/07/2018 tarihli ve UDHB-A 710976 seri sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağının İPTALİNE, hükmün, aynı Kanun'un 26/a maddesi gereğince 1.434,00 Türk lirası idarî para ceza uygulanmasına dair Kütahya Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünce düzenlenen 24/07/2018 tarihli ve UDHB-A 710975 seri sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağına ilişkin kısmının aynen muhafazasına ve infazın 1.434,00 TL üzerinden yapılmasına, 09/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17227, Karar No: 2013/8525, Tarih: 04.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/17227 E.  ,  2013/8525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine.

1) İddianamedeki anlatıma, mağdurların soruşturma aşamasındaki samimi anlatımlarına, her bir mağdurun ayakları altında tanımlanan 1. derece yanık izlerine ve ellerinde tanımlanan tırnak kırığı ve morluklara göre, sanıkların eyleminin TCK'nin 96. maddesinde tanımlanan eziyet suçunu oluşturabileceği ve bu suçla ilgili delilleri değerlendirme yetkisinin de Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2) Mağdur ...'in sanıkların eylemi neticesinde burnunun kırıldığını beyan etmesi, 02.12.2009 tarihli geçici raporunda "burunda yamukluk bulunduğunun" belirtilmesi, 19.02.2010 tarihli ... Siirt Şube Müdürlüğü raporunda bu ifadenin sehven "burunda yanık alanı" şeklinde okunarak yaralanmanın niteliğinin de buna göre tespit edilmiş olmasına göre, mağdur ...'deki yaralanmanın nitelikleri hususunda ... ilgili ihtisas dairesinden rapor alınması ve sonucuna göre de görev hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sy. CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7353, Karar No: 2023/88, Tarih: 11.01.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/7353 E.  ,  2023/88 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 260/1 inci maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/665 Esas, 2016/1227 Karar sayılı kararı ile sanığın; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 35/1, 53/1, 58, 116/1, 35/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl ve 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mala zarar verme suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, 08.08.2016 hakim havale tarihli dilekçesinde özetle, atılı suçları işlemediğini beyan etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın 20.02.2016 tarihinde saat 17.40 sıralarında katılanın 5 katlı apartmanın 1 inci katındaki dairesinin kapı zilini çaldığı, elindeki fener ile kapıyı açmak için 5 dakika kadar uğraştığı, kapı dirbününden bakan katılanın kapı önünde duran sanığı gördüğü, kapının ... kapı olması ve üst kilidinin kilitli olması nedeni ile alt kapı kilidi açıldığı halde içeri girme imkanı bulamayan sanığın kaçtığı, katılan camdan baktığında sanığın içerisinde başka bir erkek şahsın beklemekte olduğu gri renkli Hyundai marka bir araçla kaçtığını gördüğü, görevlilerce çevrede yapılan araştırmada aracın görülmesi üzerine dur ihtarına uymayan aracın takip edildiği, içerisindeki bir şahsın aracı terk ederek kaçtığı, tutanağa göre aracın camlarının koyu renk olması nedeni ile içerisinde başka bir şahsın daha bulunup bulunmadığının tespit edilemediği, terk edilen aracın, sanık tarafından 28.04.2015 tarihinde kiralandığı, suç tarihinde de sanığın kullanımında bulunduğu anlaşılmış, yapılan teşhis işleminde katılan sanığı teşhis etmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçu kabul etmemiş, "Daha önceki bir olaydan elinde bulunan çalıntı LCD televizyonu saklamak için daha önceden gezerken tespit ettiği boş ve kapısı açık olan daireye geldiğini, ancak kapının kapalı olduğunu ve içeriden sesler geldiğini görünce dışarıya çıktığını, hiçbir şekilde kapı anahtar göbeğine birşey uydurmaya ve zarar vermeye kalkmadığını" beyan etmiştir.

3.Sanığın adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiş, mükerrir olan sanık hakkında TCK'nın 58 inci maddesi uygulanmıştır.

3.Sanığın adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiş, mükerrir olan sanık hakkında TCK'nın 58 inci maddesi uygulanmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın olay tarihinde katılanın oturduğu apartmana girerek daire giriş kapısının kilidini açmaya çalıştığı, kapının üst kilidinin kapalı olması nedeniyle eve giremeyerek kaçması şeklinde gelişen olayda;

sanığın hırsızlık amacıyla katılanın oturduğu apartmana girmesi ile atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; oluş, dava dosyası kapsamı, 20.02.2016 tarihli teşhis tutanağı, aracı sanığa kiralayan V.A'nın soruşturma aşamasındaki beyanı, sanığın hayatın olağan akışına uymayan ve kendini suçtan kurtarmaya yönelik savunması karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2013 tarihli, 2012/563 Esas, 2013/208 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı, Mahkemece 10.10.2019 tarihli ek karar ile uzlaşmanın sağlanmış olması nedeniyle düşme kararı verildiği, bu nedenle bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 6 ay hapis cezasını içeren, 24.09.2013 tarihinde kesinleşen 08.11.2014 tarihinde infaz edilen ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/253 Esas, 2011/445 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu belirlenerek bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması gerekliliği şeklinde tespit edilen hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/665 Esas, 2016/1227 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden

hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkralarının çıkartılarak yerlerine "... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/253 Esas, 2011/445 Karar sayılı ilamı ile TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca

hırsızlık suçundan verilen 6 ay hapis cezasından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5124, Karar No: 2019/5116, Tarih: 04.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5124 E.  ,  2019/5116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, sıra cetvelinde ilk sırada yer alan şikayet olunanın dava dışı borçlunun taşınmazı ve aracı üzerine koymuş olduğu haciz neticesinde satılarak paraya çevrilmesini talep ettiğini, icra müdürlüğü tarafından şartlar oluşmadığından satış talebinin reddine karar verildiğini, satış talep edilebilmesi için öncelikle kıymet taktiri yapılması gerektiğini, red talebine karşı şikayet olunan tarafından şikayet yoluna gidilmediği ve kararın kesinleştiğini ileri sürerek geçerli bir satış talebi olmadığından sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, yasaya uygun olarak 2 yıl içerisinde satış talebinde bulunduğunu ve satış avansını depo ettiğini savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayet olunan tarafından konulan haczin ihale tarihi itibariyle devam ettiği, şikayetçinin şikayet olunanın haczinin düştüğüne ilişkin iddiasının yerinde olmadığı, sıra cetvelinde bir usulsüzlük olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verild
Yargıtay — Esas No: 2025/3523, Karar No: 2025/4849, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3523 E.  ,  2025/4849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurumun, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2. fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre; Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; geleneksel, tamamlayıcı, alternatif tıp uygulamaları ve Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri, yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir

. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir. Komisyon, tıp eğitimini, hizmet basamağını, alt yapı ve kaynak kullanımı ile maliyet unsurlarını dikkate alarak sağlık hizmeti sunucularını fiyatlandırmaya esas olmak üzere ayrı ayrı sınıflandırabilir. Komisyon, 63. madde hükümlerine göre finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerinin Kurumca ödenecek bedellerini; sağlık hizmetinin sunulduğu il ve basamak, Devletin doğrudan veya dolaylı olarak sağlamış olduğu sübvansiyonlar, sağlık hizmetinin niteliği itibarıyla hayati öneme sahip olup olmaması, kanıta dayalı tıp uygulamaları, maliyet-etkililik ölçütleri ve genel sağlık sigortası bütçesi dikkate alınmak suretiyle, her sınıf için tek tek veya gruplandırarak belirlemeye yetkili olduğu belirtilmiştir.

2-Aynı şekilde katılım payı alınması kenar başlıklı 68. maddesinde, 63. maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınacak olanlar şunlardır: Ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi, vücut dışı protez ve ortezler, ayakta tedavide sağlanan ilaçlar, Kurumca belirlenecek hastalık gruplarına göre yatarak tedavide finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri olduğu, katılım paylarının hesaplanmasında 72. maddeye göre tespit edilen sağlık hizmeti tutarları esas alınacağı, katılım paylarının ödenme usûlleri ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği, 69. maddesinde ise 68. maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınmayacak haller, sağlık hizmetleri ve kişilerinin sağlık raporu ile belgelendirilmek şartıyla; Kurumca belirlenen kronik hastalıklar ve hayati önemi haiz 68. maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sağlık hizmetleri ile organ, doku ve kök hücre nakli şeklinde belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

1-Davacı hastaya kanser hastalığı tanısı konulduğu, kanser hastalığı nedeniyle hastanın Pembrolizumab etken maddeli Keytruda adlı ilacın kullanması uygundur şeklinde rapor tanzim edildiği, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu tedavide Pembrolizumab etken maddeli Keytruda adlı ilacın kullanımının uygun görüldüğü, ilaç bedelinin karşılanması amacıyla Kuruma yapılan başvurunun Kurum tarafından sağlık uygulama tebliğinin EK-4/A-C bedeli ödenecek ilaç listesinde yer almadığının belirtilerek bedelinin karşılanmayacağı yönünde yazısı üzerine eldeki davanın açıldığı Mahkemece, davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür.