muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10537, Karar No: 2011/2910, Tarih: 21.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10537 E.  ,  2011/2910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Şişli 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.03.2009 tarih ve 2008/139-2009/482 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince su basması teminatı içerir işyeri sigorta poliçesiyle sigortalanan iş yerinde meydana gelen riziko nedeniyle sigortalıya hasarın ödendiğini ve zararın oluşumunda davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, 3.923,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davanın idari yargının görevine girdiği gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine, talep halinde dosyanın İstanbul İdare Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK 1301 maddesi uyarınca açılan rücuen alacak istemine ilişkindir.

TTK.nun l8. maddesinde; kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı yasanın l2/ll nci maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin de ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü’nün kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun’da bu kurumun genel kurul,yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü’nün kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun’da bu kurumun genel kurul,yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da, 2560 sayılı Kanuna tabi olan İSKİ Genel Müdürlüğü’nün "gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK.nun l8/l nci maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK.nun 3 ncü maddesi) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini 2l.09.l983 gün ve Esas l980/ll - 272l Karar, l983/323 sayılı kararında benimsemiştir. Her ne kadar 12.02.1959 gün 1958-17 Esas - 1959-15 Karar sayılı idari eylemlerle ilgili bir içtihadı birleştirme kararı varsa da 23.11.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2560 sayılı yasanın hükümleri karşısında bu içtihadı birleştirme kararının ASKİ ve İSKİ bakımından uygulama alanın kalmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu kurallar, YHGK.nun 29.11.1995 gün 1995/11-647, 1043 Karar sayılı içtihadında aynen benimsenmiştir.

Bu durumda tacir olan İSKİ Genel Müdürlüğü ile davacının sigortalısı arasında haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu gözönünde bulundurularak, işin esasına girilmesi, taraf delillerinin toplanarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8584, Karar No: 2006/10551, Tarih: 19.10.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/8584 E.  ,  2006/10551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEMLİ  2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2005

Taraflar arasındaki davadan dolayı Erdemli 2.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 30.5.2005 gün ve 160-170 sayılı  hükmün bozulmasına ilişkin olan 31.5.2006 gün ve  4585-6298 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davalı S. Ö.  vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle  karar düzeltme isteğinin REDDİNE,  davalı S. Ö. 'ten usulün  442/3. maddesi ve 4421 Sayılı Yasa gereğince takdiren 140.00.-YTL. para cezası ile 25.10.-YTL. red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 19.10.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23460, Karar No: 2013/23716, Tarih: 10.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/23460 E.  ,  2013/23716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve yasanın öngördüğü 6 aylık süre beklenmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.092013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11417, Karar No: 2010/9358, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/11417 E.  ,  2010/9358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Haziran 2003-Kasım 2003 aylarına ait prim borcundan mesul olmadığının tespiti ile borçlu bulunmadığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı dava dışı prim borcu bulunan...Akaryakıt İnşaat Malzemeleri Ltd Şti’nin ortağı ve mesul müdürü olduğu 27.1.2004-14.7.2004 tarihleri arasındaki sorumlu olduğu döneme ait borcunun tespitini, Kurumca şirketin pirim borçları için maaşından kesilen 2.004,52 TL nın tespit edilecek borçtan mahsubu ile varsa bakiye borcunun belirlenmesini ve sorumlu olduğu dönem dışında kalan 2003 yılı Haziran ve Kasım aylarına ait olan dönemlere ilişkin borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 27.1.2004-14.7.2004 tarihleri arasında...Akaryakıt İnşaat Malzemeleri Ltd Şti’nin %50 oranında hissedarı ve mesul müdürü olduğu, ... 4. Noterliğinin 14.7.2004 tarihli davacının hisse satışına ilişkin sözleşmede şirketin kuruluş tarihinden devir sözleşmesine kadar doğmuş ve doğacak tüm borçları ile vergi ve SSK borçlarından hisseyi devralanın da müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu konusunda anlaştıklarının belirlendiği, davacının hisse devrinin şirket Ortaklar Kurulu’nun 14.7.2004 tarihli kararı ile kabul edildiği, Kurumun şirketin 2003 yılı 6 aydan 2006 yılı 9. aya kadar olan pirim ve ek pirim borçları nedeniyle 2006/11705- 11706-11707- 11709 sayılı dosyalar üzerinden icra takibine başladığı, Kurumun 9.10.2008 tarihli yazısında davacı hakkında yapılan takiplerde şirket ortağı ve mesul müdürü olduğu dönemlerdeki borçların tamamından, şirket ortağı olmadan önceki döneme ait borçlar yönünden ise %50 oranında sorumlu olduğu kabul edilerek buna göre yapılan takip sonucu maaşından 2004,52 TL tahsil edildiğinin 4.380,00 TL borcunun kaldığını bildirdiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 80. ve 6183 sayılı Yasanın 35. maddeleridir. 506 sayılı Yasanın 80/5.maddesine göre “Kurumun, süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci, 102 nci ve 106 ncı maddeleri hariç diğer maddeleri uygulanacağı 506 sayılı Yasanın 80. maddesinde ise "tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkililerinin kuruma karşı işverenleri ile birlikte müşterek ve müteselsilen sorumlu” olacakları bildirilmiştir. 6183 sayılı Yasa’nın 35 . meddesinde limited şirket ortaklarının şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olacakları ve takibe tabi tutulacakları belirtilmiştir. Bu maddeye 4/6/2008 tarih 5766 sayılı Yasa’nın 3 maddesi ile eklenen ikinci ve üçüncü fıkralarda ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulacağı ve amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahısların da amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmü uyarınca müteselsilen sorumlu olacakları düzenlenmiştir.

Somut olayda davacının hisse devralmadan önceki pirim borcundan sorumlu olup olmayacağı değerlendirilirken , 5766 sayılı Yasa ile yapılan değişikliğin davacının limited şirket ortağı olmadığı 27.1.2004 tarihi öncesine ait borcun çıkarıldığı dönemde yürürlükte olmadığı bu nedenle anılan yasal değişikliğin davacı hakkına geriye doğru uygulanmayacağı açıktır. Olayda davacının şirketin ortağı ve mesul müdürü olduğu 27.1.2004-14.7.2004 tarihleri arasındaki borçlarından sorumlu olduğu konusunda tartışma yoktur.. Kaldı ki davacı da dava dilekçesinde bu döneme ait borçlardan sorumlu olduğunu kabul etmektedir . Hisse devri sözleşmesindeki tarafların şirketin kuruluşundan beri doğan SSK borçları dahil tüm borçlarından hisseyi devreden ve devralanın müştereken ve müteselsilen sorumlu olacaklarına ilişkin hüküm sadece bu sözleşmenin taraflarını bağlar. Bu sözleşemeye dayanılarak davacının ortak ve müdür olmadığı döneme ait pirim borcu nedeniyle Kurum’un davacı hakkında icra takibi yapmasına olanak bulunmamaktadır Bu durumda mahkemece davacının mesul müdür olarak görev yaptığı 27.1.2004-14.7.2004 tarihleri arasında borçların tümünden üst düzey yönetici olarak sorumlu olduğu kabul edilerek bu döneme ait borçların tespiti ile varsa yapılan ödemelerden sonra davacının başkaca borcunun kalıp kalmadığını Kuruma sormak, gerektiğinde konunun uzmanı hesap bilirkişisinden rapor almak suretiyle sonuca gitmek gerekirken yazılı gerekçelerle istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 4.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26915, Karar No: 2013/7115, Tarih: 04.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26915 E.  ,  2013/7115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/39742

MAHKEMESİ : Arsin Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2008

NUMARASI : 2008/42 (E) ve 2008/136 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Tanık E.. Ö..'in, “sanığın hakaret ettiğini duymadım” şeklindeki 17.10.2008 tarihli beyanı karşısında, 19.02.2008 tarihli tutanağı düzenleyen polis memurları H.. M..ile H.. G... tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılıp dinlenmeden, eksik araştırma ve inceleme ile atılı hakaret suçundan sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

II- Kabule göre;

1- Sanığın üzerine atılı olan hakaret suçunun nerede gerçekleştiği tam olarak tespit edilip, aleniyet unsurunun bulunup bulunmadığının belirlenmesi açısından olay yerinde keşif yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile sanık hakkında belirlenen cezada 5237 sayılı TCK.nun 125/4. maddesi ile artırım yapılması,

2- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1. maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

3- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez. (Yeni TCY.m.50/2) Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 04.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/2148, Karar No: 2022/2744, Tarih: 04.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/2148 E.  ,  2022/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11.HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.11.2019 tarih ve 2019/218 E- 2019/789 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.09.2021 tarih ve 2020/910 E- 2021/1525 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz talebinin reddine dair 05.11.2021 tarihli ek kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, 20.000,00 TL bedelli senede dayalı olarak davacılar hakkında başlatılan icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacılar vekilinin yaptığı istinaf başvurusu ise Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, davacılar vekilinin bu karara ilişkin temyiz talebi ise yine Bölge Adliye Mahkemesinin 05.11.2021 tarihli ek karar ile HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddedilmiş olup, davacılar vekilince Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacılar vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 04/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7007, Karar No: 2012/11064, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7007 E.  ,  2012/11064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı asil bonoya dayalı olarak yapılan icra takibinin vaki itiraz üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptaline ve %40 tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, bononun arsa satışı karşılığında verildiğini, arsa bedelinin ödenmesi nedeniyle bononun bedelsiz kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının dayandığı zamanaşımına uğramış bononun yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğu, davalının ise bononun arsa satışı karşılığı teminat amacıyla verildiğini savunduğu, davalının savunmasını ispat edemediği belirtilerek, itirazın iptaline ve takibin devamına hükmedilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununun 388’nci maddesinin son fıkrasında, “Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” ifadesiyle hüküm fıkrasında ihtiva etmesi gereken unsurlar açıklanmıştır. Bu konunun arz ettiği önemden dolayı kanun koyucu ayrıca aynı Kanunun 389’uncu maddesinde “Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır.” hükmüyle mahkeme kararlarının olması gereken niteliğini vurgulamıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun m.297,II hükmüne göre de “ Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” Bu hukukî esaslar gözetilmeden davacı vekilinin talep ettiği %40 icra inkar tazminatı hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte gösterilen sebeple davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.