muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15186, Karar No: 2011/25468, Tarih: 28.12.2011

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun adli para cezalarının belirlenmesine dair 52. maddesi karşısında, sanık hakkında adli para cezasına ilişkin hüküm verilirken belirlenen tam gün sayısı bir gün karşılığı olarak taktir edilen miktar ile çarpmak suretiyle hesaplanması gerekirken sadece 90 gün olarak belirlenmesinde,

İsabet görülmemiştir." denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

Y.C.G.K.'nun 13.12.2005 tarih ve 2005/134-163 sayılı kararında "Sanık hakkında hükmolunan, 567 Yeni Türk Lirası adli para cezası miktar itibariyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca kesin ise de, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.11.2005 gün ve 140/143 sayılı kararlarında vurgulandığı üzere, kesinlik sınırını başkaca hiçbir hak kısıtlaması sonucunu doğurmayan, para cezasına ilişkin veya para cezası öngörülmüş hükümlerle sınırlı olarak yorumlamanın yasanın ruhuna ve uluslararası sözleşmelerle getirilen ilkelere daha uygun olacağı diğer yönden, 5252 sayılı Yasanın, "Lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul" başlıklı 9. maddesinin 3. fıkrasındaki, "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." hükmü uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe Yasa olması nedeniyle sanık hakkında uygulanan 647 sayılı Yasanın 4. maddesinde açıkça; "Uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir. Bu hükmün uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez. "hükmüne yer verilmiş bulunması, sanık hakkında hükmolunan sonuç (......) Yeni Türk Lirası adli para cezasının, 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca günlüğü 9 Yeni Türk Lirasından adli para cezasına çevrilen 3 ay hapis cezasından kaynaklandığının anlaşılması karşısında, hükmün temyiz yeteneğinin bulunduğu kabul edilerek diğer uyuşmazlık konularının incelenmesine geçilmiştir......" biçiminde bir açıklamaya yer verilerek para cezası içeren mahkumiyetlerden hangilerinin temyizinin olanaklı olduğu açıklığa kavuşturulmuştur.

5320 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8. maddesin 1. fıkrasında ""Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ila 326. maddeleri uygulanır." 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı C.Y.Y.'nın 305/2 maddesinde "İki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler, temyiz olunamaz." Aynı yasa maddesinin son fıkrasında ise "Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz. Ancak haklarında 343. madde hükümleri dairesinde Yargıtay'a başvurulabilir." Hükümleri yer almaktadır.

İncelenen dosya yukarıda belirtilen içtihat ve yasa hükümlerine göre değerlendirildiğinde, mahkemece T.C.Y.'nın 58. maddesi uygulamasına dayanak alınan Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 765 sayılı T.C.Y.'nın 503/1, 522, 523, 59 ve 647 sayılı Yasanın 4 maddeleri gereğince hapisten çevrilmiş 413.490.000 TL adli para cezasından ibaret 2.2.2005 tarih ve 2005/45 sayılı mahkumiyet hükmünün temyizi olanaklı olduğundan tekerrüre esas alınabileceği anlaşılmaktadır.

T.C.Y.'nın 52. maddesinin 1. fıkrasında "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." 2. fıkrasında "En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir." 3.fıkrasında ise "Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir." hükümleri yer almaktadır.

Yasa yararına bozmaya konu yapılan ikinci neden temel adli para cezasının yasada öngörülen yönteme uygun olarak hesaplanmamasıdır. Mahkeme hükmettiği tam gün sayısını bir gün karşılığı olarak belirleyeceği miktar ile çarpmayarak adli para cezasının hesaplanmasına ilişkin uygulamayı eksik bırakmıştır. Karar bu açıdan hukuka aykırıdır.

Yasa yararına bozmaya konu yapılan ikinci neden temel adli para cezasının yasada öngörülen yönteme uygun olarak hesaplanmamasıdır. Mahkeme hükmettiği tam gün sayısını bir gün karşılığı olarak belirleyeceği miktar ile çarpmayarak adli para cezasının hesaplanmasına ilişkin uygulamayı eksik bırakmıştır. Karar bu açıdan hukuka aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, tekerrür uygulamasıyla ilgili istem yerinde görülmediğinden Adalet Bakanlığının bu konudaki yasa yararına bozma başvurusunun REDDİNE, adli para cezasının hesaplanmasına ilişkin istem yerinde bulunduğundan, muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında Bünyan Asliye Ceza Mahkemesince 23.6.2009 tarih ve 2008/25-2009/140 sayı ile verilip temyiz edilmeksizin kesinleşen kararın, 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, anılan yasa maddesinin 4/d fıkrası gereğince karardaki hukuka aykırılığın, Yargıtay tarafından giderilmesi olanaklı görülmekle; mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı T.C.Y.'nın 289/1 maddesinin 1. ve 2. cümleleri uyarınca belirlenen 90 tam gün sayısı aynı Yasanın 52/2 maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer kişisel halleri gözetilerek takdiren 20 TL ile çarpılıp sanığın, 1800 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, kararın öbür yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14542, Karar No: 2013/15148, Tarih: 04.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/14542 E.  ,  2013/15148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.03.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş olup, hükmü bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; Karar tarihinden sonra 14.03.2013 tarihinde davalılardan... 5/48 oranındaki hissesini ... İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ne devretmiştir. Hüküm henüz kesinleşmediğinden pay iktisap eden yeni paydaşın davalı olarak davada yer alması gerekir.

Öte yandan 29.11.2012 tarihinde karar verildikten sonra 28.01.2013 tarihinde bir kısım davalılar asıl davanın davacıları aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava konusu taşınmazdaki payların düzeltilmesi davası açmışlardır. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/71 E sayılı dava dosyasında verilecek karar eldeki ortaklığın giderilmesi davasını etkileyeceğinden mahkemece söz konusu davanın sonucunun beklenmesi gerekir.

Kabule göre de; dava konusu edilen taşınmazın ... kaydında malik olmadığı halde ipotek alacaklısı olarak gözüken Stahl Kimya San. Tic. Ltd. Şti.'nin davada taraf olması da yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16506, Karar No: 2017/5690, Tarih: 19.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16506 E.  ,  2017/5690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki nafaka davasına dair ...y 1. Aile Mahkemesinden verilen 30/12/2015 günlü ve 2014/859 E.-2015/960 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 06/06/2016 günlü ve 2016/4967 E.-2016/9011 K. sayılı ilama karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kocasının bütün eşyalarını alarak evi terk edip gittiğini, daha sonra açtığı boşanma davasının da reddedildiğini, böylece ayrı yaşamada haklı olduğunu iddia ederek, kendisi için aylık 750 TL, müşterek çocuklar için ayrı ayrı aylık 625 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacı için dava tarihinden itibaren takdir edilmiş olan aylık 400 TL tedbir nafakasının aylık 800 TL'ye yükseltilmesine ve devamına, müşterek çocuklar için takdir edilmiş olan aylık 300 TL tedbir nafakasının devamına, davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafça temyizi üzerine, Dairemizin 06.06.2016 gün 2016/4967E – 9011K sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nun 26.maddesine göre; ''Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.''

Somut olayda davacı dilekçesi ile; kendisi lehine aylık 750 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsilini talep etmiş olmasına rağmen, mahkemece; aylık 800 TL tedbir nafakasının tahsiline karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece; HMK'nun 26.maddesinde belirtilen taleple bağlılık ilkesine dikkat edilmeden yanılgılı değerlendirme ile yukarıda yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Mahkeme kararının açıklanan bu gerekçelerle bozulması gerekirken, zuhulen onandığı anlaşılmakla, davalı tarafın bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin, 06.06.2016 gün 2016/4967E – 9011K sayılı onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16432, Karar No: 2017/1931, Tarih: 23.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/16432 E.  ,  2017/1931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili aleyhine ... 14.İcra Müdürlüğünün 2011/6460 Esas sayılı dosyasından ilamsız takip yapıldığı, ve müvekkiline ait olmayan abonelik sözleşmesinden dolayı müvekkilinin borçlandırıldığının tespit edildiğini, müvekkilinin dava konusu edilen 0530...09-0533...72-0533...61 numaralı telefon hatlarını hiç almadığını ve abonelik sözleşmelerini imzalamadığını, bu hatların kullanımından ötürü tahakkuk etmiş faturaları kabul etmediğini, bu hatların kim ya da kimler tarafından kullanıldığının tespitinin mümkün olduğunu beyanla icra takibinden dolayı açılan davada borçlu olmadığının tespitini ve %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, abonelik sözleşmesindeki imzaların davacıya ait olmadığı bildiren grafoloji uzmanından alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; davanın kabulüne karar verilmiş, sözkonusu karar davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-) Uyuşmazlık abonelik sözleşmesinden doğan borç nedeniyle yapılan takibe yönelik açılan menfi tespit davası niteliğindedir.

Somut olayda davacı, takibe konu borca dayanak 3 adet abonelik sözleşmesinin kendisine ait olmadığını beyan etmiş; davaya konu 3 adet gsm abonelik sözleşmeleri getirtilmiş, davacının mahkeme nezdindeki imzaları ve dosya içindeki vekaletnamedeki imzası temin edilmiş, sözkonusu imzalar ile grafoloji uzmanı bilirkişi tarafından bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Grafoloji uzmanı Bilirkişi tarafından verilen 14/11/2014 tarihli raporda; dava konusu 3 adet abonelik sözleşmesindeki abone ... adına atılmış imzaların, davacı ...'ın eli ürünü olmadığını bildirir rapor ibraz edilmiş; davalı vekili sözkonusu bilirkişi raporuna abonelik sözleşmesinden önceki tarihli imzalar toplanmadan bilirkişi incelemesi yapılamayacağı, bilirkişi raporunun medara tatbik tüm imzaların celbinden sonra Adli Tıp tarafından yapılması gerektiğinden bahisle itiraz etmiştir.

Grafoloji uzmanı Bilirkişi tarafından verilen 14/11/2014 tarihli raporda; dava konusu 3 adet abonelik sözleşmesindeki abone ... adına atılmış imzaların, davacı ...'ın eli ürünü olmadığını bildirir rapor ibraz edilmiş; davalı vekili sözkonusu bilirkişi raporuna abonelik sözleşmesinden önceki tarihli imzalar toplanmadan bilirkişi incelemesi yapılamayacağı, bilirkişi raporunun medara tatbik tüm imzaların celbinden sonra Adli Tıp tarafından yapılması gerektiğinden bahisle itiraz etmiştir.

HUMK.nun 275. ve devamı maddelerinde; "bilirkişilik" müessesesi düzenlenmiş olup, anılan maddede mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra 286.maddede de bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı düzenlenmiş ise de işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre verilen raporlar çelişkili ise mahkeme HUMK.nun 283.maddesi hükmüne dayalı olarak, bilirkişiden açıklama ya da ek rapor isteyebileceği gibi 284.maddesi hükmüne dayalı olarak yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alabilir.

Aynı ilkeler 6100 sayılı HMK beşinci bölümünde; "bilirkişi incelemesi" ismi altında ve 266-287.maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hakim raporu serbestçe takdir eder. Hakim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir.

Sahtelik incelemesine ilişkin yasal düzenleme getiren 6100 Sayılı HMK 211 Maddesi "Bir belgenin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda, bu hususta karşı tarafın açıklamaları da dikkate alınarak, aşağıdaki sıra ile inceleme yapılarak öncelikle karar verilir.

A) Hakim, yazı veya imzayı inkar eden tarafı isticvap ettikten sonra bir kanaat edinememişse, huzurda bu kişiye yazı yazdırıp imza attırmak suretiyle elde ettiği belge ve diğer delilleri değerlendirir. Hakim, sahtelik konusunda başka bir incelemeye gerek duymadan karar verebilecek durumda ise gerekçesini açıkça belirtmek suretiyle, senedin sahteliği hakkında bir karar verir. İsticvap için mahkemeye davet edilen taraf, belirtilen günde hazır bulunmadığı taktirde, inkar etmiş olduğu belgedeki yazı veya imzayı ikrar etmiş sayılır; bu husus kendisine çıkartılacak davetiyede ayrıca ihtar edilir.

B) (a) bendi hükmüne göre yaptığı incelemeye rağmen, hakimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamışsa, bilirkişi incelemesine karar verir. Bilirkişi incelemesinden önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir." yasal ifadesini içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, Davalının bilirkişi raporuna itirazları irdelenmemiş; davacının abonelik sözleşmesinden önceki tarihli resmi kurumlardan tatbike medar imzaları celbedilmemiş, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm tesis edilmiştir. (HGK 2011/12-740 E.-2011/685 K.)

Mahkemece; abonelik sözleşmesinden önceki tarihli davacının resmi kurumlardaki tatbike medar imzaları da getirtilerek, davaya dayanak abonelik sözleşmeleri ve davacının mukayeseye esas mahkemede alınan mevcut imza örnekleri ile birlikte dosyanın Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'ne gönderilerek abonelik sözleşmelerinde yer alan imzaların davacının eli mahsülü olup olmadığının tespitiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı grafoloji uzmanı bilirkişi raporuna dayalı hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz nedenlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18470, Karar No: 2013/3609, Tarih: 27.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18470 E.  ,  2013/3609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Somut olayda, Sanığın temyiz dışı sanıklarla birlikte ilçede bulunan ilköğretim okulunun pencere camını ittirerek girip, müdür yardımcısı odasının kapı kilidini ve kaplamasını kırarak odada bulunan çekmeceden 10 TL çaldıkları, okulda buldukları sprey boya ile okulun birçok duvarına hakaret sözleri yazdıkları anlaşıldığından sanığın eyleminin kamu malına zarar verme ve 5237 Sayılı TCK'nun 142/1-a maddesinde öngörülen hırsızlık suçlarını oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9170, Karar No: 2015/27547, Tarih: 28.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/9170 E.  ,  2015/27547 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında....Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.12.2013 gün ve 140-608 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

1-Temyiz eden davalı, gerekçe göstermeksizin temyiz harç ve giderlerini karşılayamayacağını ileri sürerek adli yardım talebinde bulunmuştur. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334. maddesinde, “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, takip eden maddelerde, adli yardımlara dair esaslar ele alınmıştır. Açıklanan yasal düzenleme uyarınca ve dosya kapsamından, davalının adli yardım talebinin haklılığını gösterir belge ve bilgi bulunmadığından adli yardım talebinin reddine,

2-Temyiz eden davalının bu şekilde peşin temyiz harcını yatırmadığı anlaşıldığından, HMK 344-346 maddesi hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.9.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8405, Karar No: 2020/2139, Tarih: 17.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8405 E.  ,  2020/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Sarayköy İcra Müdürlüğünün 2008/88 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 24.03.2014 tarihli sıra cetvelinin satış isteme süreleri dikkate alınmaksızın, rehin açığı belgesi bulunan takiplerin iştirak hakları gözetilmeksizin, bildirilen 100. madde malumatları denetlenmeksizin ve yıllar önce yatırılmış cüzi satış avanslarının hacizleri sonsuza dek ayakta tutamayacakları hususu gözden kaçırılarak tanzim edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmişlerdir.

Şikayet olunanlar ... A.Ş. ve ... vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hazırlanan sıra cetvelinde paylaştırma konusu 29.856,11 TL'nin 1. sıradaki kamu alacaklısı ... SGK İl Müdürlüğüne gönderilmesine, diğer dosyalara para yetmediğinden tasnif dışı bırakılmalarına karar verildiği, buna göre şikayet olunanların hiçbirine ihale bedelinden pay ayrılmadığı, pay ayrılmayan şikayet olunanlara karşı dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.