muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17313, Karar No: 2011/2785, Tarih: 24.06.2011

İncelenen dosya içeriğine göre; hükümlünün 15.09.2003 tarihinde işlediği dolandırıcılık suçundan Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2005 gün ve 2005/227 esas, 2005/403 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 39/1, 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 375 gün adli para cezası ile cezalandırılmasının ardından, hükmolunan gün adli para cezasının aynı Yasanın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den hesap edilmek suretiyle 7.500 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine hükmolunduğu, para cezasının her taksit arasında bir ay olacak şekilde, 24 ay taksit olarak taksitlendirildiği,

Hükümlüye, para cezası ödeme emri çıkartılıp, tebliğ edilmesine rağmen hükümlü tarafından para cezasının yalnızca ilk taksiti olan 121 TL’nin ödendiği, kalanının ödenmediği, cezaların infazı sırasında anılan suçtan tutuklu kaldığı, 104 günlük sürenin 63 günlük kısmının 5 ay hapis cezasından mahsup edilmesi sonrası kalan 41 günlük sürenin para cezasından mahsup edilmesi hususundaki tereddüt nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98. maddesi uyarınca bir karar verilmesi talebi üzerine, Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2009 gün ve 2009/317 değişik iş sayılı kararı ile hükümlünün 104 gün tutuklu kaldığı, fazladan yatmış olduğu 41 gün hapis cezasının başka bir cezadan mahsup edilmediği, hükmolunan 7.500 TL adli para cezasının 121 TL’lik kısmının hükümlü tarafından, mahkeme veznesine depo edildiği, kalan 7379 TL’den ibaret adli para cezasının da günlüğü 100 TL’den hesaplanmak suretiyle 73 gün hapis cezasına çevrilmesi gerektiği, 73 günlük hapis cezasından dolayı da yatması gereken sürenin 30 gün olduğu düşünüldüğünde (Cezaların İnfazı Hakkında 647 sayılı Kanunun 19. maddesinin değiştirilmesine dair 3267 sayılı Yasa gereğince esas cezası üzerinden hesap edilen şartla tahliyeden istifade ettiği 37 günlük süre düşülerek 2148 sayılı Yasanın Ek 2. maddesi gereğince geriye kalan her aydan da 6’şar gün hesabı ile (6) günlük süre düşülmek suretiyle), hükümlünün infazı gereken herhangi bir cezasının bulunmadığı anlaşılmakla, talebin kabulü ile ilamın geri istenmesine karar verildiği, ancak anılan karara karşı; hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK’nın 157/1. maddesi gereğince hapis cezası yanında adli para cezası tayin edilmesi nedeniyle, 5252 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 5275 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin uygulanma şartları bulunmadığından, adli para cezasının süresinde ödenmemesi nedeniyle infazın 5275 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL’den hesap edilmek suretiyle hapse çevrilmesi gerektiği, hükümlünün 375 gün olarak adli para cezasından çevrilme infazı gereken cezasının bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığı gerekçesiyle Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere; 5237 sayılı Yasanın 52. maddesi uyarınca hükmolunan doğrudan verilen para cezasının infazının, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesine göre yapılması gerekmekte ve bu şekilde hükmedilen para cezasının ödenmemesi halinde; para cezasından hapse çevirme işlemi yapılırken, hangi miktardan çevirme yapılacak tartışması yapılmadan, baştaki gün hapis cezasına geri dönülmesi ve ayrıca bu durumda koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmaması gerektiği gözetilmeden, tutuklu kalınan sürenin günlüğü 100 TL’den hesap edilmesi ve infazı gereken adli para cezasından çevrilme hapis cezasından da 647 sayılı Yasa hükümleri tatbik olunarak, karma uygulama yapılmak suretiyle şartla tahliyeye hak kazandığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde bulunduğundan, Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2009 gün ve 2009/317 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gereğinin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7019, Karar No: 2013/8952, Tarih: 30.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7019 E.  ,  2013/8952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYIT DÜZELTİMİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı babası ....'un kayden maliki olduğu 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının "...." olarak yer aldığını gerçekte nüfus kaydında murisinin baba adının "...." olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazın tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tapu kaydında yanlış kimlik bilgilerinin düzeltilmesine ilişkin iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 30.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10702, Karar No: 2019/8046, Tarih: 09.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/10702 E.  ,  2019/8046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı bankada şube müdür yardımcısı olarak çalışmakta iken iş akdinin haksız şekilde feshedilmesi üzerine işe iade istemi ile dava açtığını, 21.02.2013 tarihinde işe iadesi yönünde verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek 03.05.2013 tarihinde kesinleştiğini, yasal süresi içinde işe başlamak için başvuruda bulunmasına karşın işe başlatılmadığını, davacıya 26.07.2013 tarihinde işe iade davasının mali sonuçları ile kıdem ve ihbar tazminatına mahsuben ödeme yapıldığını ancak eksik olduğunu ileri sürerek, fark kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak davacının ödenmeyen alacağı kalmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.Somut olayda; davalı banka nezdinde şube müdür yardımcısı olarak çalışan davacı fazla çalışma ücret alacaklarının ödenmediğini iddia etmiş, davalı vekili ise taraflar arasındaki iş sözleşmesine göre fazla çalışma karşılığı ücretlerin aylık ücrete dahil olduğunu, davacının yıllık 270 saati aşan fazla çalışmasının olmadığını, taleplerin haksız bulunduğunu savunmuştur. Hükme dayanak alınan bilirkişi ek raporunda; davacının ayın iki haftasında 5 gün 08:30-20:00 saatleri arasında 11.5 saat, yarım saat ara dinlenme ile 11 saat çalışarak, haftalık 10 saat fazla çalışma yaptığı, ayın diğer iki haftasında ise buna ilave olarak cumartesi günleri de 6 saat daha ara vermeden çalıştığı, buna göre yılda 26x10 + 26x16= 676 saat fazla çalışma yaptığı, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin aylık ücrete dahil olması nedeniyle mahsubu neticesinde ise yıllık 406 saat, haftalık ortalama 8,5 saat fazla çalışma yapıldığı belirlenmesiyle fazla çalışma alacağı hesaplaması yapılmıştır. Ne var ki; davacı tanığı ...'ın ara dinlenme konusunda bir beyanda bulunmadığı, dinlenen diğer davacı tanığı ...'nin ise "çalışma süresince mola olmadığı" yönündeki beyanının ise hayatın olağan akışı ile uyumlu bulunmaması nedeniyle dikkate alınamayacağı anlaşılmış olup, dava konusu fazla çalışmanın yukarıda açıklanan yasal ara dinlenme süreleri ve sözleşmedeki yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin aylık ücrete dahil olduğu hükmü gözetilerek değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18589, Karar No: 2013/20221, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/18589 E.  ,  2013/20221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.06. 2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5017, Karar No: 2013/7204, Tarih: 02.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/5017 E.  ,  2013/7204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen su aboneliği tesisi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin, satın almış olduğu (... ili, ... ilçesi, ... mevkisi 61066 Ada, 2 parsel üzerinde bulunan 8. Blok. No:32 adresindeki) bağımsız bölüme istinaden, su aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu; söz konusu binanın iskan izni alınmasına ve kanal ve şebeke altıyapısı önceden oluşturulmuş olmasına rağmen; müvekkilinden, işçilik ücreti, Su Tesisleri Harcamalarına Katılma Payı, plaka satış gelirleri, Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı isimleri altında toplamda 5.800 TL talep edildiğini; ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinin müvekkili hakkında uygulanmasının Anayasa ve Kanunlara aykırı olduğunu iddia ederek; taraflar arasında oluşan muarazanın men'i ile, kanal katılım ve şebeke hissesi bedelinden müvekkilinin sorumlu olmadığının tespitine; su aboneliği için ödemekle yükümlü olduğu bir bedel var ise mahkemece tesbiti ile bu bedel üzerinden abonelik tesis edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; idarece haksız olarak kanal katılım bedeli ve şebeke ücreti talep edildiği iddiasının yerinde olmadığını savunup, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile, davacının konutuna (139,85 TL kanal katılım bedeli, 258,98 TL şebeke hisse bedeli ve diğer abonelik giderleri davacı tarafından karşılandığında) su aboneliği tesisine; taraflar arasındaki çekişmenin bu şekilde giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez. Denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsa payı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6466, Karar No: 2017/16337, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6466 E.  ,  2017/16337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/727, Karar No: 2025/3724, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/727 E.  ,  2025/3724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı ...Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/236, Karar No: 2020/1171, Tarih: 22.06.2020

**19. Hukuk Dairesi         2020/236 E.  ,  2020/1171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 11.04.2017 tarih 2016/9549 esas 2017/2962 karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 22.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.