muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9978, Karar No: 2021/50, Tarih: 11.01.2021

Sanıklardan ...’in, ... Dershanesi'nin resmi yetkilisi ve sorumlusu, kardeşi olan diğer sanık ...’ın ise dershaneye kayıt sırasında mağdur, müşteki ve katılanlarla senet yapıp ödemeleri kabul ettiği için, resmi yazışma ve evraklarda anılan dershane ile irtibatı görünmemesine rağmen dershanenin gayrıresmi ortağı oldukları, sanıkların mağdur, müşteki ve katılanlardan dershane ücreti olarak 80 ilâ 2.300 TL arasında değişen miktarlarda ücret tahsil ettikleri ve kendilerine senet imzalattıkları, mağdur, müşteki ve katılanların itimadını temin için ödemeler karşılığında tahsilat makbuzu verdikleri, kayıt sırasında dershane ücreti karşılığı senet imzalayan mağdur, müşteki ve katılanların ödemelerinin senetlerden düşülmediği, ücretin tamamen ödenmesi durumunda da mağdur, müşteki ve katılanların oyalanması suretiyle senetlerin iade edilmediği, müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’in de ... Dershanesi’ne kayıt yaptırdıkları, kayıt sırasında da dershane ücreti karşılığı olarak senet verdikleri, dershanenin 23/02/2012 tarihinde kapanması nedeniyle ödeme yapamadıkları, müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın dershanede öğretmen oldukları, müştekilerden ...’nin 4.500 TL, ...’nin 4.000 TL, ...’ın 2.110 TL, ...’un 1.650 TL, ...’nın 4.855 TL, ...’ın 1.420 TL, ...’nın 3.600 TL tutarındaki ücretlerini alamadıkları, İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nün 29/02/2012 tarih ve 06566 sayılı yazısında dershanenin kurucusu ve birinci derecede sorumlusunun sanık ..

..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın dershanede öğretmen oldukları, müştekilerden ...’nin 4.500 TL, ...’nin 4.000 TL, ...’ın 2.110 TL, ...’un 1.650 TL, ...’nın 4.855 TL, ...’ın 1.420 TL, ...’nın 3.600 TL tutarındaki ücretlerini alamadıkları, İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nün 29/02/2012 tarih ve 06566 sayılı yazısında dershanenin kurucusu ve birinci derecede sorumlusunun sanık ... olduğunun belirtildiği, dershanenin 2011-2012 öğretim yılı için 2011 yılı Nisan ayından itibaren kayıtlara, aynı yılın Ekim ayından itibaren eğitime başladığı ancak dershanede derslerin düzenli şekilde devam etmediği, öğretmenlerin ücretlerinin ödenmediği, kapanma tarihi olan 23/02/2012 tarihinden bir ay kadar önce de derslerin durduğu, sınav programına göre 2012 yılı Temmuz ayına kadar derslerin devam etmesinin gerektiği, bu itibarla dershanenin bir eğitim öğretim dönemi için kısa sayılabilecek süre içinde göstermelik eğitim yaptığı, dershane öğretmenlerinin hepsinin atama bekleyen öğretmenler arasından seçildiği, kontenjanın üzerinde öğrenci kaydı yapıldığı ve sanıkların dershane binası kiralamasının da yapacakları dolandırıcılık eyleminin desise unsuru olduğu, böylece sanıkların dershane işine mağdur, müşteki ve katılanları en baştan itibaren dolandırmak maksadıyla aralarında kurdukları plan, kurgu ve bu kurgunun icrası maksadıyla girip ticarethane vasfında olan dershane yöneticisi ve sahipleri olarak dershane faaliyeti dolayısıyla dolandırdıkları ve bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların savunmaları, mağdur, müşteki ve katılanların beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, işlettikleri dershaneyi işyeri açma ve çalışma ruhsatına dayalı olarak 10/01/2011 tarihinde açtıkları ve Şubat 2012 tarihine kadar resmi olarak faaliyette bulundukları, ancak daha sonra işlerinin iyi gitmemesi nedeniyle, öğretmen ücretlerini ödeyemediklerinden dershaneyi kapatmak zorunda kaldıkları, sanıklar ile mağdur, müşteki ve katılanlar arasındaki ihtilafın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, dolandırmak amacıyla hareket ettiklerine ilişkin iddia dışında, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanların, sanıkların atılı suçları işlediklerine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11/01/2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ;

Yapılan yargılama sonunda mahkemece sanıkların, işlettikleri dershaneyi işyeri açma ve çalışma ruhsatına dayalı olarak 10/01/2011 tarihinde açtıkları ve Şubat 2012 tarihine kadar resmi olarak faaliyette bulundukları, ancak daha sonra işlerinin iyi gitmemesi nedeniyle, öğretmen ücretlerini ödeyemediklerinden dershaneyi kapatmak zorunda kaldıkları, sanıklar ile mağdur, müşteki ve katılanlar arasındaki ihtilafın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, dolandırmak amacıyla hareket ettiklerine ilişkin iddia dışında, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek beraat hükümleri kurulmuş ise de, sanıkların tam bir iştirak iradesiyle hareket ederek dershanenin faaliyet gösterdiği bina ile ilgili kira sözleşmesini sanık ...'in kiracı ve sanık ...'ın da kefil sıfatıyla imzaladıklarının, özel öğretim kurumları işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile vergi mükellefiyet kaydının sanık ... adına kayıtlı olduğunun, ruhsat için müracaat sonrasında eğitim müfettişleri tarafından düzenlenen Kahramanmaraş İl Milli Eğitim Müdürlüğünün 27/12/2010 tarihli inceleme raporunda ilköğretim-ortaöğretim-üniversiteye hazırlık branşlarında toplam 11 derslikte ve 210 öğrenci kontenjanı ile kurum açma ve öğretime başlama izni verilmesinin uygun olacağı teklifi üzerine 210 öğrenci kontenjanı ile işyeri açma ve çalışma ruhsatı verildiğinın, sanıkların yasal olarak izin verilen sayının çok üzerinde öğrenci kaydı yaparak para tahsil ettiklerinin, “... Dershanesi” adıyla kurdukları dershanenin adını “... Dershanesi” olarak değiştirdiklerinin anlaşılması karşısında, başlangıçtan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket eden sanıkların sübut bulan eylemleri nedeniyle temyize gelen her bir katılan için ayrı ayrı olmak üzere atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi için hükümlerin bozulmasına karar verilmesi gerekirken, hükümlerin onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2008/1426, Karar No: 2008/3449, Tarih: 04.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1426 E.  ,  2008/3449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, sıra cetvelinin 1. sırasında olan şikayet edilenin haczinin düştüğünü belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece ödeme emrinin borçluya 06.08.2004 tarihinde tebliğ edilmiş olması nedeniyle 23.07.2004 tarihli ihtiyati haczin 11.08.2006 tarihinde kesinleştiği, 24.03.2006 tarihinde satış talebinde bulunduğu, 29.03.2006 tarihinde verilen yetki belgesine istinaden 31.07.2006 tarihinde ortaklığın giderilmesi davası açtığı, dava açılmasının satış isteme süresini durdurduğu belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet eden vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/896, Karar No: 2012/8276, Tarih: 19.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/896 E.  ,  2012/8276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının, 380 ...Nakil Hattı için taşınmazın tüm değerinin % 1'ini geçemeyeceği gözetilmeden, bu hatlar nedeniyle daha yüksek oranlarda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2- İncelenen tapu kaydından dava konusu taşınmaz üzerinde öncesinde ... lehine irtifak hakkı tesis edildiği anlaşılmakla, ilgili kurumdan buna ilişkin kayıt ve belgeler getirtilip, taşınmaz üzerinde irtifak hakkı tesis edilmesi nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün hesaplamada dikkate alınması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki pilon yerlerinin davacılar payı oranında bedeline hükmedildiği halde, tesciline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13052, Karar No: 2015/244, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13052 E.  ,  2015/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 3.AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2012/582-2014/308

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; taraflar arasında görülen boşanma davasında velayetleri davalıya verilen müşterek çocuklar M.. B.. ve B.. Ç.. lehine aylık 500'er TL iştirak nafakasına hükmedildiğini; bu karardan sonra işşiz kalan müvekkilinin takdir edilen nafakayı ödeyemez hale geldiğini ileri sürerek; müşterek çocuklar lehine hükmedilmiş olan iştirak nafakalarının kaldırılmasını, olmadığı takdirde nafakaların 200'er TL'ye indirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile her iki çocuk için iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren 250'şer TL'ye indirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda, nafakaların ayrı ayrı 250 TL'ye indirilmesine karar verilmekle yetinildiği halde, sonradan yazılan gerekçeli kararda nafakaların ayrı ayrı 250 TL'ye indirilmesine ve bu nafakaların her yıl TEFE–ÜFE ortalamasına göre artırılmasına karar verilmiştir. Buna göre, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, mahkemece kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde vicdani kanaate göre yeniden bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve bozma nedenine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4663, Karar No: 2008/8946, Tarih: 19.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/4663 E.  ,  2008/8946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Vasi Tayini

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2008 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/3941, Karar No: 2025/883, Tarih: 04.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/3941 E.  ,  2025/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2428 E., 2024/543 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/225 E., 2021/867 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile yoksulluk nafakasına süresiz olarak hükmedilmesi gerekirken toptan olarak hükmedilmesi ve miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Adli yardım talebi kabul edilen davalı kadın vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı kadın vekilinin yoksulluk nafakasının ödeme şekline yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı kadın vekilinin yoksulluk nafakasının ödeme şekline yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a.Mahkemece, boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de; tarafların Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

b.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında mevcut ve beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu olan tarafın, kusurlu taraftan uygun bir tazminat isteyebileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında boşanmaya sebebiyet vermiş olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olan taraftan manevî tazminat olarak bir miktar para isteyebileceği öngörülmüştür. Yukarıdaki paragrafta açıklandığı üzere, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, erkeğin kusurlu eylemlerinin kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitirdiği anlaşılmıştır. O halde, Mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen "hakkaniyet kuralları" da dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde isteğin reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

c.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen toptan yoksulluk nafakasının miktarı azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda toptan yoksuluk nafakasına hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı kadın vekilinin yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklandığı üzere yoksulluk nafakasının ödeme şekline yönelik temyiz itirazlarının reddine,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı kadın vekilinin yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklandığı üzere yoksulluk nafakasının ödeme şekline yönelik temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalı kadın vekilinin yukarıda (2/a), (2/b) ve (2/c) numaralı paragraflarda açıklandığı üzere diğer temyiz itirazlarının ise kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, kadının reddedilen tazminat talepleri ve toptan olarak hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi, kadının reddedilen tazminat talepleri ve toptan olarak hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı yönünden davalı kadın yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4023, Karar No: 2012/2680, Tarih: 27.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/4023 E.  ,  2012/2680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet almak

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında rüşvet alma suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesinden ve ayrıca yeni temyiz vaki olması durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5758, Karar No: 2020/10546, Tarih: 02.11.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/5758 E.  ,  2020/10546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay bozma ilamından önce verilen 13.11.2012 tarihli kararda hükmedilen hapis cezalarının 5237 S. TCK’ nın 51/3 maddesi uygulanarak ertelenmesine karar verildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına 62. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımdan sonra gelmek üzere ''Sanığın 13.11.2012 tarihli önceki hükümden kaynaklanan kazanılmış hakkı nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında verilen cezanın 5237 S. TCK’ nın 51. maddesi uyarınca ERTELENMESİNE ve 5237 S. TCY’nın 51/3 maddesi uyarınca takdiren 1 YIL DENETİM ALTINDA BULUNDURULMASINA" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.