muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2491, Karar No: 2022/21116, Tarih: 28.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2491 E.  ,  2022/21116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan vekili

Sanık ... hakkında "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma", sanık ... hakkında ise "2010 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin temyizlerinin incelenmesinde:

I) Sanıklar hakkında kurulan beraat hükümleri yönünden; vergi mükellefi ... Deri Kimya ... Ltd. Şti.nin ortağı ve bir dönem yetkilisi olan sanık ... hakkında "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" yine 06.01.2011 tarihli ortaklar kurulu kararı ile dışarıdan şirket müdürü olarak atanan sanık ... hakkında ise "2010 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, her ne kadar mahkemece dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeler ile beraat kararı verilmiş ise de, yapılan incelemede, şirketin ortağı ...'in vergi müfettişine verdiği ifadesinde, şirketin faaliyetleri ile ilgisinin olmadığını, daha önceden tanıdığı ...'un şirkete ortak gerektiğini söylemesi üzerine notere gidip gerekli evrakları hazırladıklarını, bu şekilde ortak olduğunu, diğer ortak ...'in ise ... Nakliyat ve ... Turizm isimli şirketlerin yetkilisi ve ortağı olan ... ...'ın kız arkadaşı olduğunu, birlikte yaşadıklarını, şirkete ortak olurken sermaye koymadığını beyan etmesi, ...'un ise müfettişliğe verdiği ifadesinde, faturalarda belirtilen zig deri alımlarının tamamını ... ... isimli kişiden aldığını, diğer şirketlere ait faturaları da yine mal aldığı ... ...'dan aldığını, ...'in ...'in kız arkadaşı olduğunu bildiğini, faturaların sahte olabileceğini düşünmediğini, alımlarının gerçek olduğunu, ödemeleri çekle yaptığını ifade etmesi, sanık ...'in savunmasında ise, 2010 ve 2011 yıllarında kullandığı faturaların gerçek mal ve hizmet alımına ilişkin olduğunu beyan ederek 2010 takvim yılında da şirket işleri ilgilendiğini ikrar etmesi, sanık ...'in ise savunmasında, ...'i tanımadığını, Uşak iline hiç gitmediğini, suçlama ile ilgisinin olmadığını, ... isimli şahsın çocuğuna baktığını, sigorta yaptıracağını söyleyerek ... isimli şahsa vekâlet vermesini söylediğini, kendisinin de adı geçen kişiye vekâletname verdiğini, daha sonra adına şirketler kurulduğunu öğrenince şikâyetçi olduğunu savunmasına rağmen, şikâyeti üzerine başlatılan soruşturma sonucunda şirket kuruluş işlemlerinde yer alan yazı ve imzaların sanık ...'ün eli ürünü olduğunun belirlenmesi üzerine adı geçen ...,...,... ve ... isimli kişiler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğinin belirlenmesi, tanık ...'un beyanında, sanık ...'i tanıdığını, iş yerini ... 'e kiraladığını, sanığın burada dericilik yaptığını, işleri ... 'in idare ettiğini, fabrikanın sahibi olması nedeniyle sürekli gidip geldiğini, ... 'ın banka ile sorunları olduğunu söyleyip çekleri tahsil etmesini istediğini, parayı tahsil edip ...'e verdiğini beyan etmesi ve bu şekilde ödemelerin muvazaalı olduğunun anlaşılması karşısında, tüm dosya kapsamından sanıklara yüklenen suçların unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçe ile sanıkların beraatlerine karar verilmesi, yasaya aykırı,

II) Sanıklar hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden;

II) Sanıklar hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden;

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, belirtilen nedenlerle beraat hükümleri ile diğer yönleri incelenmeyen mahkûmiyet hükmünün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9915, Karar No: 2012/4875, Tarih: 08.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9915 E.  ,  2012/4875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırının, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırının da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamayacağına ilişkin 5560 sayılı Yasanın 1. maddesi ile eklenen 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi 9. fıkrasının 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe girmesi karşısında suç tarihinde para cezasının alt sınırının 5 gün para cezası olmasına rağmen temel para cezası belirlenirken 5 ay para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

Adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin, gün üzerinden yapılması gerekirken ay üzerinden yapılması suretiyle TCK'nın 61/8. maddesine aykırı davranılması,

5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezası belirlenirken, hesap hatası sonucunda 3000 YTL yerine 6000 YTL adli para cezası belirlenerek fazla cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1699, Karar No: 2024/2929, Tarih: 29.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1699 E.  ,  2024/2929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3034 E., 2023/2942 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/135 E., 2023/284 K.

Taraflar arasındaki babalık davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı ... tarafından açılan davanın aktif husumet nedeniyle usulden reddine, davacı ... tarafından açılan davanın pasif husumet nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili Sibel ile davalı ...'nin resmi olarak evli iken davacı ... ile birlikteliğinden davaya konu ... ve ...'ın dünyaya geldiğini, çocukların davalı ...'nin nüfus kaydına kaydedildiğini, çocukların gerçek babasının davacı ... olduğunu, küçükler ... ve ...'ın nüfus kayıtlarında baba hanesinde Necati yazdığını ancak çocukların gerçek babalarının ... olduğunu iddia ederek babalığın hükmen tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile babalığın hükmen tespiti davasını, baba olduğu iddia edilen aleyhine açılacak dava ile ana ile çocuğun açabileceği, bu nedenle davacı ...'ın aktif davalı ...'in ise pasif husumet ehliyetlerinin olmadığı gerekçesi ile davacı ... tarafından açılan davanın aktif husumet nedeniyle usulden reddine, davacı ... tarafından açılan davanın pasif husumet nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili, DNA testi ile iddialarını ispatladıklarını, davanın kabulü gerektiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile baba olduğunu iddia eden davacı ...'in babalığın hükmen tespiti davası yönünden aktif husumet ehliyeti, davacı ... Işık tarafından açılan davada davanın baba olduğu iddia edilen kişiye karşı açılmaması sebebiyle pasif husumet ehliyeti bulunmadığı, davanın reddi kararının yerinde görüldüğü gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile baba olduğunu iddia eden davacı ...'in babalığın hükmen tespiti davası yönünden aktif husumet ehliyeti, davacı ... Işık tarafından açılan davada davanın baba olduğu iddia edilen kişiye karşı açılmaması sebebiyle pasif husumet ehliyeti bulunmadığı, davanın reddi kararının yerinde görüldüğü gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, istinaf taleplerini tekrar etmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, babalığın hükmen tespiti istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davanın baba olduğunu iddia eden kişi tarafından açılıp açılamayacağı, anne tarafından velayeten açılan davada husumetin doğru kişilere yöneltilip yöneltilmediği, çocukların nüfusta kayden baba olarak görünen kişi ile aralarındaki soybağının Mahkeme kararı ile reddine karar verildiğinden çocukların biyolojik babalarının tek taraflı tanıma beyanı ile nüfus kaydının düzeltilip düzeltilemeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü, 182 nci, 301 inci, 302 nci, 303 üncü, 304 üncü, 333 üncü maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 31.07.2004 tarihli ve 25539 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Adli Tıp Kurumu Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin 13 üncü, 19 uncu maddeleri; Anayasa Mahkemesi'nin 27.10.2011 tarihli ve 2010/71 Esas, 2011/143 Karar sayılı kararı, Anayasa Mahkemesi'nin 15.03.2012 tarihli ve 2011/116 Esas, 2012/39 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1200, Karar No: 2013/1766, Tarih: 31.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/1200 E.  ,  2013/1766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, sigorta primine esas kazancının tespiti ile işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Hizmet tespiti davaları 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/8.) maddelerinde düzenlemiş olup hizmet tespiti kararı ile sigortalının Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmaları ile bu dönemdeki sigorta primine esas kazancı belirlenmektedir. Bu nedenledir ki sigorta primine esas kazancın tespiti davaları genel anlamda hizmet tespiti davalarının bir türü olarak nitelendirilebilir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı işveren vekilinin ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan .... 'ne iadesine, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15826, Karar No: 2014/22211, Tarih: 14.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/15826 E.  ,  2014/22211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 30.05.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 07.06.2013 günü temyiz eden katılan vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4129, Karar No: 2025/7, Tarih: 06.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4129 E.  ,  2025/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/196 E., 2023/246 K.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2022 tarihli ve 2022/48 Esas, 2022/376 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1 ve 53/1.maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2023/196 Esas, 2023/246 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili ile sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, üst hadden cezalar tayin edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

2.Sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, lehe hükümlere, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışların bulunduğu, hükmolunan ceza miktarları uyarınca lehe hükümlerin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Dosya kapsamına göre; maktulün evli olduğunu bildiği halde sanık ...'in eşi tanık Necibe ile yakınlaşarak evlilik birliğinin dağılmasına ve boşanmalarına neden olduğunun anlaşılması karşısında;

2.Dosya kapsamına göre; maktulün evli olduğunu bildiği halde sanık ...'in eşi tanık Necibe ile yakınlaşarak evlilik birliğinin dağılmasına ve boşanmalarına neden olduğunun anlaşılması karşısında;

a. Boşanma kararının üzerinden yaklaşık 3 yıl geçmiş olması, sanık ...'in maktulü arayarak tartışma başlatması da dikkate alındığında, maktulden sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışların ulaştığı boyut gözetilerek sanık ... hakkında cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında asgariye yakın düzeyde indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde makul (orta) düzeyde indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

b. Güven sarsıcı davranışlardan sorumluluk ile sadakat yükümlülüğünün eşler arasında bulunduğu, sanık ...'in ise sanık ... ve tanık Necibe'nin oğlu olduğu, olay öncesinde de maktulden doğrudan sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ya da davranışın bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... hakkında haksız tahrik nedeniyle cezadan indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29.maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmolunması, Hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle katılan ... vekilinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2023/196 Esas, 2023/246 Karar sayılı kararının "haksız tahrik" yönlerinden 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden oy birliğiyle, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden üyeler ... ve ...'in karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi 2022/48 Esas, 2022/376 Karar, 14.11.2022 tarihli kararında; sanıkların üzerine atılı kasten öldürme suçunu işlediklerini bu nedenle TCK'nun 37/1. maddesi yollamasıyla 81/1, 29. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar vermiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 2023/196 Esas, 2023/246 Karar, 10.02.2023 tarihli kararında; İstinaf Başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

Dairemiz oy çokluğu ile sanık ... hakkında verilen hükmün bozulmasına karar vermiştir.

Dairemizin Bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz. Şöyleki; Dairemiz Güven sarsıcı davranışlardan sorumluluk ile sadakat yükümlülüğünün eşler arasında bulunduğunu, sanık ...'in ise sanık ... ve tanık Necibe'nin oğlu olduğunu, olay öncesinde de maktulden doğrudan sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ya da davranışın bulunmadığını bu nesenle haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiği belirtilmiştir.