muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/28387, Karar No: 2018/2073, Tarih: 08.02.2018

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesi belirsiz alacak davası şeklinde açılmış, dava dilekçesindeki 100'er TL olarak alacak kalemleri temsili miktarlarla talep edilmiştir. Bu hali ile dava, kısmi eda külli tespit talebini içeren belirsiz alacak davası nitaliğindedir. Kısmi eda külli taspit talepli belirsiz alacak davalarında sonradan yapılan talep artırımı ıslah niteliğindedir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi karşısında “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına göre bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilmesi hatalıdır.

4-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemesi, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki giriş çıkış kayıtlarında "alacak saatlik izin" gibi adla bazı açıklamalar bulunmaktadır, Davalı vekili temyizinde bunların fazla mesai karşılığı izin olduğunu ileri sürmüştür Davalı cevap dilekçesinde de fazla mesai karşılığında izin kullandırıldığı ileri sürülmüştür. Bilirkişi raporunda bunlara dair bir açıklama ve değerlendirme bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki giriş çıkış kayıtlarında "alacak saatlik izin" gibi adla bazı açıklamalar bulunmaktadır, Davalı vekili temyizinde bunların fazla mesai karşılığı izin olduğunu ileri sürmüştür Davalı cevap dilekçesinde de fazla mesai karşılığında izin kullandırıldığı ileri sürülmüştür. Bilirkişi raporunda bunlara dair bir açıklama ve değerlendirme bulunmamaktadır.

Davacı asil bizzat duruşmaya celbedilip kendisinde bu husus ve buna dair dosyadaki belgeler gösterilerek davacı asile bu kayıtların fazla mesai karşılığında kullandırılan izin olup olmadığı sorulmalı, detaylı beyanı alınmalıdır. Aynı şekilde ve yönde davalı vekilinden de açıklama alınmalıdır. Gerekirse tanıklar bu konuda yeniden dinlenerek bilahare dosyadaki tüm belgeler ve bilgiler birlikte değerlendirilerek fazla mesai ücreti bakımından bir sonuca gidilmelidir.

5-Fazla mesai ücreti bakımından, bilirkişi raporunda bir kısım ulusal bayram genel tatil günü içinda yapılan çalışma haftalık çalışma saati içine dahil edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Bordrolarda bir kısım ulusal bayram genel tatil ücreti tahakkuku görünmektedir.

Davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmasa da alacağı 1 yevmiyeye ilaveten ulusal bayram genel taitl günlerinde çalıştığı için alması gereken ilave 1 yevmiye şeklinde ulusal bayram genel taitl tahakkuku olan ve bu tahakkukun ödendiği ispatlanan her ulusal bayram genel tatil gününün 7,5 saate kadar olan süresi fazla mesai süresinden düşülmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/02/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3655, Karar No: 2019/1701, Tarih: 06.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3655 E.  ,  2019/1701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğünün 2009/114 Esas sayılı dosyasında şikayet dışı borçlu hakkında takip yaptıklarını, sıra cetveline konu taşınmaz üzerine 20.03.2009 tarihinde haciz koyduklarını, sıra cetvelinde 3. sıraya alındıklarını haciz tarihi dikkate alındığında ilk sırada olmaları gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre şikayetçinin taşınmaz üzerine 20.03.2009 tarihinde haciz koydurduğu satışını 26.01.2011 tarihinde istediği 11.06.2011 tarihinde ihale ile satıldığı, ihalenin feshi için açılan davada ihalenin feshine karar verildiği ihalenin feshi kararının 19.07.2013 tarihinde kesinleştiği o tarihte yürürlükte olan yasa hükmüne göre davacının haciz tarihinden itibaren iki yıllık satış isteme süresinin olduğu normalde şikayetçinin satış isteme süresinin 20.03.2011 tarihinde dolması gerektiği ancak 26.01.2011 tarihinde satış talebinde bulunduğundan 53 gün daha satış isteme süresinin bulunduğu, bu sürenin de ihalenin feshi kararının kesinleştiği 19.07.2013 tarihinden itibaren işlemeye başladığı bu süre dolduktan sonra 17.01.2014 tarihinde yeniden satış talebinde bulunduğu bu nedenle şikayetçinin 20.03.2009 tarihli haczinin düştüğü gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1334, Karar No: 2020/9960, Tarih: 19.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/1334 E.  ,  2020/9960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/06/2019 tarihli ve 2018/29817 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin merci Samsun 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/09/2019 tarihli ve 2019/3629 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06/02/2020 gün ve 94660652-105-55-20091-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/02/2020 gün ve 2020-19468 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, mahkemesince, itiraz üzerine şüpheliler haklarında üzerlerine atılı suçlar yönünden kamu davasının açılmasını gerektirir yeterli şüphe ve delil bulunduğundan bahisle Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/06/2019 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

Samsun 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/09/2019 tarihli kararı üzerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1-3. maddesindeki, "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir....Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir" şeklindeki düzenlemeye nazaran, şüpheliler haklarında üzerilerine atılı suçlardan kamu davası açılması gerektiği ancak,

Somut olayda, müştekinin kaybetmiş olduğu kimliğinin bir şekilde ele geçirilip üzerine fotoğraf yapıştırılıp sahtecilik yapılmak suretiyle, müşteki adına sözleşme imzalanarak hat çıkartılmakla birlikte telefon alındığı, söz konusu hattın kullanılarak borcunun ödenmediği, soruşturma sırasında yapılan tahkikatta, bahsedilen sözleşmenin ve telefon satılması işlemlerinin şüphelilerden ...'ın sahibi olduğu As İletişim adlı iş yerinde yapıldığı, sözleşme ve ekinde isimleri geçen diğer şüpheliler ... ve ... (Kiriş)'in ise sözleşmenin düzenlendiği tarihlerde, adı geçen iş yerinin çalışanları olduğu, şüpheli ...'un ise müşteki adına alınan hat ve telefonun alımında aracılık ettiğinin iddia edildiği, ifadesine başvurulan şüphelilerin üzerilerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri, şüpheli ...'nun ise ifadesinin alınmadığı, dosya kapsamında sahteliği iddia olunan olayda kullanılan kimlik belgesinin aslı bulunmadığı gibi, sahteliği iddia olunan sözleşme ve ekleri üzerinde yazı ve imza incelemesi yaptırılmadığı, bahsedilen sözleşme ve eklerinin kimin tarafından düzenlendiğinin ise belirlenmediği, bu hâlde şüphelilerin üzerilerine atılı suçları işlediklerine ilişkin suçun sübutuna mutlak surette etki edecek delillerin toplanmadığı ve kamu davası açılması durumunda anılan gerekçe ile iddianamenin iade edilmesinin muhtemel olduğu anlaşılmakla, mahkemesince öncelikle şüphelilerden ...'nun ifadesi ile birlikte yazı ve imza örneklerinin alınması, dosya kapsamında yazı ve imza örneği eksik olanların şüphelilerden yazı ve imza örneklerinin de temin edilerek, mümkün ise olayda kullanılan nüfus cüzdanının dosya arasına alınarak, anılan belge üzerinde ve müşteki adına düzenlenmiş olan sözleşme ve eklerindeki yazı, imzalar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması yönünde soruşturmanın genişletilmesi kararı verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, itirazın reddine ilişkin Samsun 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/09/2019 tarihli ve 2019/3629 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 19/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14401, Karar No: 2009/13943, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14401 E.  ,  2009/13943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, 1-... 2-... 3-.... Vekilleri Av......ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu Vekili Av.... aralarındaki iptal davası hakkında Giresun 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 19.06.2008 günlü ve 237/423 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.000.000.TL (1.000,00-YTL)’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2007 yılında bu parasal sınır 1.170,00YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar,19.06.2008 tarihinde verilmiş ve davacı yanın 787.89 YTL lik ödeme emrinden dolayı, davalı Kuruma borçlu olmadıklarının tespitine ilişkin olup, kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönününde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 02.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8399, Karar No: 2012/2268, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8399 E.  ,  2012/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKSARAY İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

24.06.2010 havale tarihli şikayet dilekçesinde, mal beyanı dilekçesinde tapulu gayrimenkulünün olmadığını bildirmesine karşın, Kemer Tapu Sicil müdürlüğünden gelen cevabi yazıda, borçlu sanık ... adına 653, 781, 1969, 2256, 2691, 2692, 2792, 3050, 3318, 43 ve 5 parsel sayılı taşınmazlarının olduğunun anlaşıldığı ileri sürülerek İİK'nun 338. maddesi gereğince cezalandırılması isteminde bulunulmuş ise de, şikayetin dayanağı olan Aksaray 1. İcra Müdürlüğünün 2010/428 esas sayılı takip dosyası içerisinde yukarıda parsel numarası verilen taşınmaz kayıtlarına konulan haciz şerhi nedeniyle, borçlu ile baba adı da dahil olmak üzere aynı isme sahip olan amcasının oğlu ..., Burdur İcra Müdürlüğü aracılığıyla gönderdiği 23.07.2010 tarihli dilekçesi ile yukarıda parsel numaraları belirtilen taşınmazların kendisine ait olduğunu, borçlu ... ile isim ve baba adı benzerliğinin bulunduğunu belirterek, anne adı ve T.C. Kimlik numarası ile birlikte yeniden sorgulanarak, taşınmazların üzerindeki hacizlerin kaldırılması talebi üzerine, Aksaray 1. İcra Müdürlüğünce, yukarıda bahsi geçen parsellerden 3050 parsel dışındakilerin numarası bildirilerek, kayıtlarına işlenen haciz şerhlerinin fekki sağlanmış olmakla birlikte, yargılama sırasında Kemer/Burdur Tapu Sicil Müdürlüğüne yazılan müzekkerede borçlu sanık ...'ın nüfus kaydı da eklenmek suretiyle adına kayıtlı taşınmaz bulunup bulunmadığına ilişkin verilen cevabi yazıda T.C. kimlik numarası ve anne adı gösterilmeden yine baba adı ve malik ismi gösterilerek 3050 parsel sayılı taşınmazın bildirilmiş olması nedeniyle ortaya çıkan çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de, taşınmazın değeri ile üzerindeki hacizli dosyaların alacak miktarları tam olarak belirlenmeden ve taşınmazın değerinin, hacizli dosya alacak miktarlarını karşıladıktan sonra bu dosya borcunu karşılamaya yetecek miktarda bir para kalıp kalmadığı yönünde araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32244, Karar No: 2025/6897, Tarih: 12.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/32244 E.  ,  2025/6897 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2020/1316 E., 2021/243 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, yerli içkilerin müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Sanıktan ele geçirilen 96 şişe "Tekirdağ Rakısı" ibareli alkollü içkiler hakkında düzenlenen 31.10.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu alkollü içkilerin yerli üretim olduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkında temel cezanın 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18. maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenmesi yerine, içkilerin yabancı menşeili ve kaçak olduğunun kabulü ile suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7228, Karar No: 2022/13179, Tarih: 04.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/7228 E.  ,  2022/13179 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na muhalefet etmek eyleminden kabahatli ... hakkında Eskişehir Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 24.07.2020 tarihli ve MA-58693633 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 598,00 Türk Lirası trafik idari para cezası, Aliağa Trafik Düzenleme ve Denetleme Büro Amirliğinin 27.07.2020 tarihli ve IS 504258 sayılı tutanağı ile uygulanan 132,00 Türk Lirası trafik idari para cezası, İzmir/Dikili Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğinin 22.10.2020 tarih ve MA 63635658 sayılı tutanağı ile uygulanan 2893,00 Türk Lirası trafik idari para cezası, Bergama Jandarma Komutanlığının 31.10.2020 tarihli ve IS 491537 sayılı tutanağı ile uygulanan 593,00 Türk Lirası trafik idari para cezası, Polatlı Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğinin 14.06.2020 tarihli ve MA 56475830 sayılı tutanağı ile uygulanan 598,00 Türk Lirası trafik idari para cezası, İzmir Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü İstasyon Amirliğinin 12.07.2020 tarihli ve 58020316 sayılı tutanağı ile uygulanan 3.516,00 Türk Lirası trafik idari para cezası, Bergama Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 31.01.2020 tarihli ve 51520339 sayılı tutanağı ile uygulanan 2.473,00 Türk Lirası trafik idari para cezasına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan idarî para cezası karar tutanaklarının iptaline ilişkin Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/11/2020 tarihli ve 2020/5053 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 09.06.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2022 tarihli ve KYB. 2022-88885 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1-5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 6, 22/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 12. maddeleri uyarınca kabahat eylemi hakkında idarî yaptırım kararı veren birimlerin bulunduğu yer mahkemelerinin kabahatlinin başvurusunu incelemekle yetkili ve görevli olması karşısında, yetkisizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, başvurunun esastan incelenerek yazılı şekilde karar verilmesinde,