muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21527, Karar No: 2024/5098, Tarih: 19.03.2024

3. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile bireysel iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı kararında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde çerçevesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçiler ile işveren arasında imzalanan iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerinin doğru değerlendirilmesi son derece önemlidir. Dairemiz uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen iş sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (...) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığı kabul edilmektedir. Diğer taraftan iş sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümler ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmeli, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağı kabul edilmelidir.

..."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta ilave tediye alacağı bakımından hükme esas alınan bilirkişi raporunda; 2020/10 döneminden sonrası için arabuluculuk dava şartının sağlanmadığı gözetilmeden hesaplama yapılmış olup bu husus hatalı ise de davada 10,00 TL ilave tediye alacağı talep edildiği ve hüküm altına alındığı anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3. İlave tediye alacağı, 6772 sayılı Kanun'da düzenlenen bir alacak olup bu alacağa uygulanması gereken faiz oranı yasal faizdir. Bölge Adliye Mahkemece ilave tediye alacağına bu husus gözetilmeden bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının ilave tediye alacağına yönelik (c) bendinde yer alan "en yüksek mevduat faizi" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "yasal faizi" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının ilave tediye alacağına yönelik (c) bendinde yer alan "en yüksek mevduat faizi" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "yasal faizi" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22539, Karar No: 2016/4304, Tarih: 28.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/22539 E.  ,  2016/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 26.12.2008 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle oluşan kurum zararının davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçeler ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesi uyarınca; "Hâkim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Aynı Kanunun 294-301 maddelerinde ise mahkeme kararlarının nasıl olması gerektiği belirlenmiştir. Bu düzenlemelere göre Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Kanunun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükümleri öngörülmüş olup, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması, zorunludur.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294. maddenin (4) fıkrasındaki “zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.” hükmü gereği zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294 ve 297’inci maddelerine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141’inci maddesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır.

Davaya konu olayda; mahkemece tefhim edilen kısa kararda 21.507,69 TL alacağın onay tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa ödenmesine; fazla talebin reddine dair karar verildikten sonra, sonradan yazılan gerekçeli kararda davalılardan ... hakkında kısa kararda herhangi bir irdeleme bulunmamasına rağmen (davalılardan ...'ın sorumluluğunun 10.753,85TL.'si ile sınırlı olmak üzere ) ibaresinin eklenmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturacak şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9824, Karar No: 2020/8229, Tarih: 08.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/9824 E.  ,  2020/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310 “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek: 22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderilmeden önce 30.10.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, itiraz hakem heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 08.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22369, Karar No: 2016/2003, Tarih: 15.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2014/22369 E.  ,  2016/2003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/143471

Mahkemesi : Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 28/01/2014

Numarası : 2013/314 - 2014/17

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan F.. D.. vekili, katılan F.. Ü.. vekili, katılan P.. T.. ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

10/02/2016 günü Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 29/07/2015 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; belirtilen nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1576, Karar No: 2017/13404, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1576 E.  ,  2017/13404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12378, Karar No: 2017/249, Tarih: 16.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/12378 E.  ,  2017/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/02/2015 tarih ve 2014/433-2015/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ticaret unvanı ... biçiminde olan, ...CAFE+ŞEKİL ibare ve biçimli 30 ve 35. sınıf ürün ve hizmetleri içeren,...CAFE+ŞEKİL ibare ve biçimli 43. sınıf hizmetleri içeren markaların sahibi olan sektörde tanınan müvekkilinin "... KAHVE+ŞEKİL" ibareli 30, 35 ve 43. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, Resmî Marka Bülteni'nde ilân olunduğunu, davalı şirketin "S..." ibareli 29, 30 ve 32. sınıf ürünleri içeren markasına dayanarak başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduğunu, Markalar Dairesi'nin davalı itirazını reddettiğini, davalının ikinci kez itirazda bulunduğunu, YİDK kararıyla davalı itirazının kabul edilerek müvekkilinin marka tescil başvurusunun 30. sınıf ürünler için reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin davalı muterizden daha eski tarihten buyana ... tanıtım işaretiyle ticari faaliyette bulunduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, iltibas doğmasının olanaksız bulunduğunu ileri sürerek, başvurularının reddine dair YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve davalı Şirket vekilleri, markalar kapsamındaki 30. sınıf ürün ve hizmetlerin aynı tür olduğunu, ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını, başvurunun davacının önceki markalarından farklı olduğunu, 556 sayılı KHK'nın 8/b maddesi uyarınca başvurunun reddinin zorunlu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, başvuru konusu işaretin bütün olarak ayırt edicilik taşıdığı, davalının markasının başvuruda yer alan 30.sınıf malları içerdiği; ancak davalının S... ibareli markasıyla davacının "... KAHVE+ŞEKİL" ibare ve biçimli başvurusu arasında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek bir benzerlik bulunmadığı, davacının ... ibareli markası 30. sınıfta tescilliyken davalının S... ibareli markasının tescil edildiği, davacı ve davalının 2005 yılından bu yana birbirinden haberdar olacak şekilde, ... ve S... ibareli bu marka ve ticaret unvanları ile eş zamanlı biçimde kendi iştigal alanlarında ticarî faaliyette

bulundukları, davalının S... ibareli markasal kullanımının davacının ... ibareli kullanımından sonra başladığı, davacının öncelik hakkına sahip olmasına karşın davalıya karşı herhangi bir yasa yoluna başvurmadığı, davacı şirketin ... işaretini markasal olarak kullandığı, eş zamanlı kullanımları sırasında bir iltibas doğmadığı, davacının davalının markaları ile kapsamlarında yer alan ürün ve hizmetlere yanaştırma niyet ve arzusu ile hareket etmediği, ortalama alıcıların yanılgıya düşmeyeceği, idarî ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme tarafından piyasaya sunulduğu biçimde bir algılama olmayacağı, davalının S... ibareli markasının tanınmış olmadığı, davacının yeni ve seri bir marka tescil ettirme hakkının bulunduğu, 556 sayılı KHK'nın 7 ve 8.maddesi kapsamına girebilecek derecede benzerlik taşıdığı kabul olunsa bile, anılan vakıa ve hukukî kabulün davalı başvurusunun yine de tescilini gerektirdiği, tetkikatın tescil belgelerinde bulunan işaretin orijinal hâline göre gerçekleştirilmesinin gerekmesi ve tescilden sonra fiili kullanıma konu edilecek işaret ve ambalaj kompozisyonlarını içermemesi sebebiyle davacı itirazlarının reddine dair kurum kararının hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 16.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19296, Karar No: 2012/27073, Tarih: 17.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19296 E.  ,  2012/27073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı ... tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1928, Karar No: 2019/3885, Tarih: 24.09.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1928 E.  ,  2019/3885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım suçundan CMK.nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

TÜRK MİLLETİ ADINA

696 sayılı Kanun Hükmünde kararname uyarınca sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin reddiyle, incelemenin takdiren evrak üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

Sanıklar ... ve ...’in, maktul ...’na yönelik kasten öldürme suçundan mahkumiyetlerine, sanık ...’ın, kasten öldürmeye yardım etme suçundan beraatine dair, ilk derece mahkemesince verilen kararla ilgili, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen esastan red kararının, yapılan yargılamaya, dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun olduğu, suçun sübutuna ve vasfına ilişkin belirlemeler ile uygulanan kanun maddelerinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ... müdafiinin; sübuta, haksız tahrike, katılan vekilinin; suç vasfına, sanık ... yönünden sübuta, sanık ... yönünden haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz başvurusunun tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/09/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3907, Karar No: 2023/4258, Tarih: 13.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3907 E.  ,  2023/4258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/370 E., 2022/1793 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/456 E., 2020/656 K.

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dairemizin 12.01.2023 tarih ve 2022-13260 E. ve 2023-299 K. sayılı geri çevirme kararı ile "2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davalı Kurumun 19.09.2019 tarihli yazı cevabı ekinde sunduğunu belirttiği 129 sayfalık işlem dosya örneğinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığının belirlendiği" belirtilmiş olup geri çevirme kararı sonrası Mahkemece Kurum yazı cevabının dosyadaki ilk haliyle, eksik olarak dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır.

Davacıya gönderilen ödeme emrilerine konu dönemin zamanaşımı yönünden değerlendirilebilmesi açısından davalı Kurum'un 19.09.2019 tarihli yazı cevabı eki ile dosyaya sunduğunu iddia ettiği işlem dosyasının onaylı örneğinin bizzat davalı Kurum'dan celbi ile dosya arasına alınması gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik yeniden bir geri çevirmeye mahal bırakmaksızın giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.