muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9848, Karar No: 2012/82, Tarih: 17.01.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/9848 E.  ,  2012/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek görülen Bursa 5.İcra Müdürlüğü’nün 2009/58 Takip, Bursa 3.İş Mahkemesinin 2004/3519 Esas, Bursa 5.İş Mahkemesinin 2008/593 Esas, 2008/997 Karar, Tuzla İcra müdürlüğünün 2010/1877 ve 2010/1873 2010/1875 talimat sayılı dosyaları ile talimat dosyalarına ilişkin Bursa 6.icra Müdürlüğünün 2008/114, Bursa 11.İcra Müdürlüğünün 2009/7129 ve 2007/1337 takip, Bursa 1.İcra Hukuk Mahkemesinin 2009/1416 Esas-2009/1376 Karar sayılı dosyaları ile davacı 3.kişi şirket ile dava dışı borçlu ... Oto Yedek Parça San ve Tic.Ltd Şti ve ... Teknik San ve Tic.A.Ş.'nin kuruluşundan bu güne kadar tüm ticari sicil kayıtlarıyla vergi kayıtlarının (yoklama fişlerinin) ve çalışanlarına ait SGK kayıtlarının ilgili yerlerden istenerek dosyaya eklendikten sonra, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 17.1.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10583, Karar No: 2015/13431, Tarih: 03.07.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/10583 E.  ,  2015/13431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/286451

MAHKEMESİ : Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2012

NUMARASI : 2011/15 Esas, 2012/203 Karar

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, yeni temyiz vaki olması durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5389, Karar No: 2020/2759, Tarih: 12.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/5389 E.  ,  2020/2759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 89/1, 89/3-a, 62/1, 52/2-4. maddelerine göre mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 14:45 sıralarında, Tersaneler Bölgesi Selah Tersanesinde yapılmakta olan H-59 isimli gemide çalışmakta olan katılan ...'in, geminin tankında kaynak yaptığı sırada, elektrik çarpması sebebiyle hayati tehlike geçirecek, yüzde sabit iz ve iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalık niteliğinde yaralanması ile sonuçlanan, mahkemece hükme esas alınan 28.09.2012 tarihli heyet bilirkişi raporuna göre, taşeron firma sahibi sanık ...'ın asli kusurlu, tersanede iş güvenliğinden sorumlu uzman olduğu anlaşılan sanık ...'ın tali kusurlu olduğunun belirtildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, sanığın olayda kusuru bulunmadığına, eksik araştırmaya, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna; sanık ... müdafinin olayın elektrik kaçağından kaynaklanmadığına, sanığın kusurunun bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin “dayanışmalı” olarak tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün yargılama giderleri ile ilgili paragrafında yer alan "dayanışmalı olarak" ibaresinin, "sebebiyet verdikleri oranda" şeklinde değiştirilmesi ve hükümlerdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18536, Karar No: 2014/10294, Tarih: 02.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18536 E.  ,  2014/10294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/78-2013/57

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/04/2013 tarih ve 2012/78-2013/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "Duty-Free Shop" olarak bilinen gümrüksüz eşya satış mağazaları işletmeciliği ile iştigal ettiğini, müvekkilinin 29. ve 30. sınıflarda tescilli 2001/05111 sayılı "Harem's Secret" ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, müvekkili şirketin, Marka Tescil Belgesi'nde açıkça "lokumlar" emtiası yazmadığı için "Harem's Secret Turkish Delight" ibaresinin 30.sınıfta "lokumlar" emtiası için kendisi adına tescilini sağlamak üzere yaptığı başvuruya davalı B.. K..’ın "harem" ve "harem şekil" markalarına dayalı olarak itiraz ettiğini, davalı TPE tarafından müvekkilinin başvurusunun reddine karar verildiğini, müvekkilinin eskiye dayalı kullanma ve ayırt edicilik niteliği kazandırmadan doğan müktesep hakkı bulunduğunu, 2001/05111 tescil nolu "Harem's Secret" markasını lokum da dahil olmak üzere birçok üründe tescil tarihinden çok önce kullanmaya başladığını ileri sürerek, TPE YİDK'nın 23.01.2012 tarih ve 2012-M-183 sayılı kararının iptalini ve anılan marka başvurusunun kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı B.. K.. vekili, müvekkili markası ile başvuruya konu markanın karıştırılma ihtimalinin çok kuvvetli olduğunu, davacı tarafın marka tescili yaptırdığı dönemde yürürlükte olan emtia listelerinde açıkça lokumların yer aldığını, davacı başvurusunun iyi niyetli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 2010 15772 sayılı marka başvurusu ile davalının itirazına dayanak yaptığı 2003 02125 sayılı markasının benzer olduğu ve KHK m. 8/1-b anlamında iltibas tehlikesi oluşturduğu, davacının dava konusu marka başvurusu üzerinde önceki tescillerine dayalı kazanılmış hakkı bulunduğu, bu hakkın “lokum” emtiasını da kapsadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 2010 15772 sayılı marka başvurusu ile davalının itirazına dayanak yaptığı 2003 02125 sayılı markasının benzer olduğu ve KHK m. 8/1-b anlamında iltibas tehlikesi oluşturduğu, davacının dava konusu marka başvurusu üzerinde önceki tescillerine dayalı kazanılmış hakkı bulunduğu, bu hakkın “lokum” emtiasını da kapsadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava konusu başvuru ile redde dayanak alınan davalı B.. K.. adına tescilli markanın 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi kapsamında benzer olduğu hususu mahkemenin de kabulündedir. Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu itibariyle, davacı adına daha önce tescilli olan “Harem Secret” markaları kapsamında şekerlemeler ve şekerle kaplı ürünlerin '”lokum” emtiası ile benzer tür emtia olduğundan bahisle davacının “lokum” emtiası bakımından da önceki tarihli markalarından kaynaklanan kazanılmış hakkı olduğu kabul edilerek TPE YİDK kararının iptaline karar verilmiş ise de, başvurunun kapsadığı emtia bakımından kazanılmış haktan söz edilebilmesi için Dairemizin yerleşik kararlarında da benimsendiği üzere, bu başvurunun başkasının marka hakkı ile iltibas tehlikesi yaratmayacak ve haksız rekabete yol olmayacak nitelikte olması gerekir. Oysa, davacının önceki tarihli ve aynı ibaresi taşıyan markalarında “lokum” emtiası bulunmadığı gibi redde dayanak alınan benzer davalı markası “lokum” emtiası için tescillidir. Mahkemece, davacının anılan emtia için tescil olunan bir markası bulunmadığı, bu nedenle markanın oluşturduğu işaretin 556 sayılı KHK'nın 8/1-b anlamında iltibasa yol açacağı gözetilmeksizin, yazılı gerekçe ile davanın kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 02/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22326, Karar No: 2014/1646, Tarih: 04.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/22326 E.  ,  2014/1646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hendek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2012

NUMARASI : 2009/272-2012/362

M.. Ç.. ile Hazine ve Hacıkışla Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Hendek Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 12.07.2012 gün ve 272/362 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, mevki ve sınırları dava dilekçesinde yazılı tahmini 2500 m2 miktarındaki taşınmazın vekil edenine ait olup kadastro çalışmaları sırasında kuzey komşusu N.. S.. mirasçılarına ait kısımla birlikte parsel numarası verilerek tesbit harici bırakıldığını, vekil edeninin bu taşınmazı 26.4.1998 tarihinde M.. S..’dan satın aldığını, taşınmaz üzerinde 30 yaşın üzerinde fındık ve meyve ağaçları bulunduğunu ve evvelden beri tarım arazisi olarak kullanıldığını, 30 yılı aşkın süre önce de fındık dikildiğini,kazanma koşullarının vekil edeni lehine gerçekleştiğini açıklayarak davanın kabulü ile hudutları bildirilen tahminen 2500 m2 miktarındaki taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir, 23.12.2009 tarihli delillerini de bildirdiği dilekçesinde dava konusu taşınmazın 129 parsel içinde kaldığını bildirmiştir.

Davalı Hazine vekili, kazanma koşullarının gerçekleşmediğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile Sakarya İli, Hendek İlçesi, Hacıkışla Köyü, Köy içi mevkiinde kuzeyi N.. S.. mirasçıları, güneyi Z.. S.. mirasçıları, batısı davacıya ait parsel, doğusu dere ile çevrili 1318,51 m2 yüzölçümlü teknik bilirkişiler E.. K.. ve H.. Ş..'in 08.06.2011 tarihli rapor ve rapor ekinde "A" harfi ile gösterdiği taşınmaza yeni ada numarası ve aynı ada numarası içinde parsel numarası verilmek suretiyle davacı adına fındıklık vasfı ile tapuya tesciline karar verilmesi üzerine, hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafça, satın alma ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanılarak dava konusu taşınmazın kadastro çalışmalarında tesbit harici bırakıldığı bildirilmiş, Mahkemece alınan beyanlar ve bilirkişi raporları doğrultusunda yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Davacı tarafça, satın alma ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanılarak dava konusu taşınmazın kadastro çalışmalarında tesbit harici bırakıldığı bildirilmiş, Mahkemece alınan beyanlar ve bilirkişi raporları doğrultusunda yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Tesciline karar verilen taşınmazın bulunduğu yere ait kadastro paftasında ve teknik bilirkişi krokisinde dava konusu taşınmaz bölümünün numarası yazılı bölümde olduğu görülmüş, Kadastro Müdürlüğü'nden alınan cevabi yazılarda parselin tapulama çalışmaları sonunda tapulama tutanağının tanzim edildiği ancak bir kısım gerçek kişi ve Hazine'nin yaptığı itirazın Sakarya Kadastro Komisyonu'nun 17.07.1985 tarih 343 numaralı kararı ile reddedildiği, tutanakta yazılı vasfının aynen muhafazasına karar verildiği bildirilmiştir. Mahkemece bu yazı ile yetinilerek karar verilmiş ise de Daire tarafından eksikten getirtilen belgelerin incelenmesinde Hacıkışla Köyü parselin 9.5.1983 tarihinde yapılan tapulama çalışmalarında 10.5.1960 tarih sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak 1/2 paylı şekilde M.. evlatları N.. S.. ile M.. S.. adlarına tesbit edildiği, N.. oğlu M.. S..’ın 6.2.1984 tarihinde yaptığı itirazın Komisyonun 17.07.1985 tarih 343 sayılı kararı ile reddedildiği, komisyon kararının 10.10.1985 tarihinde kesinleştiği şerhi düşülmüş ise de 8.10.1985 tarihinde A.. T.. ve A.. Ş.. vekilleri tarafından dava açıldığı, Hendek Kadastro Mahkemesi'nin 10.11.1992 tarih, 1985/118 Esas ve 1992/124 Karar sayılı ilamı ile itirazın askı tarihinden sonraki bir aylık süre geçtikten sonra yapıldığı anlaşıldığından ve komisyon nezdinde bir itirazda bulunmadıklarından tutanaklar kesinleşmiş sayılacağından Mahkemenin görevsizliğine, istek halinde dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, kararın tebliğe çıkartılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece parselin tesbit harici bırakıldığını bildiren bilirkişi raporlarından hareketle hüküm kurulmuş, az yukarıda açıklanan belgeler getirtilmediği gibi bir araştırma da yapılmamıştır. Dava konusu taşınmazın tapuda kayıtlı olup olmaması, gerek taraf teşkili gerek çifte tapu oluşmaması bakımından önemli olduğu gibi Kadastro Mahkemesi'nin görevsizlik kararı sonrası parselin oluşacak durumu da eldeki davamız bakımından önem arz etmektedir. Mahallinde yapılan 2.6.2011 tarihli keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar davacının taşınmazı M.. S..’dan satın aldığını söylediklerini ifade etmişlerdir. Keşif tutanağında taşınmazın parsel numarası ile gösterilmekle beraber tescil dışı bırakıldığı yazılıdır. Bu nedenle Mahkemece Daire tarafından eksikten getirtilen belgeler ışığında parsele ait Hendek Kadastro Mahkemesi'nin 10.11.1992 tarih, 1985/118 Esas ve 1992/124 Karar sayılı taraflara tebliğinin sağlanması, kesinleşmesinin beklenmesi, anılan dava dosyasının eldeki dava bakımından bekletici mesele kabul edilerek neticede oluşacak durum karşısında davanın nitelendirilmesi de dahil olmak üzere toplanan ve toplanacak tüm taraf delilleri ile Kadastro Mahkemesi dosyası da birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile parsel ile ilgili bir değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre işin esasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK'nun 388/4 (HMK. m. 297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7735, Karar No: 2016/6000, Tarih: 17.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/7735 E.  ,  2016/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, zorunlu ve ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın sebep olduğu kazada desteğin öldüğünü açıklayıp şimdilik 1.000,00 TL maddi, toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davaya bakma görevinin ticaret mahkemelerine ait olduğu gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından adli yardım talebi ile temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut olan bilgi ve belgelere istinaden, 6100 sayılı H.M.K.'nın 336. maddesi uyarınca davacıların adli yardım talebinin kabulü ile, temyiz incelemesine geçildi;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacılar adli yardım talepli olduğu için harç alınmasına yer olmadığına, 17/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19314, Karar No: 2016/2530, Tarih: 25.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/19314 E.  ,  2016/2530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerine göre cezaların toplanmasının öngörülmediği, her bir cezanın varlığını ayrı ayrı koruduğu gözetilmeden, sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının içtimaına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca; hükümden adli para cezalarının içtimaına ilişkin "sonuçta 3.100,00TL adli para cezası " ibaresinin çıkarılması, yerine ”Sanığın hapisten çevrilen 3.000,00TL ve doğrudan gün para cezası olarak verilen 100,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2601, Karar No: 2010/4849, Tarih: 21.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2601 E.  ,  2010/4849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 3.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyetçi vekili düzenlenen iflas sıra cetvelinde serbest dolaşım belgesiyle ithal edilen malların gümrük vergisi ve gecikme zammından doğan 418.519,56 TL alacağın rüçhanlı sıraya kaydedilmeyip, üçüncü sıraya yazılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre ithal edilen malların masada olmadığı, alacağın özel yasalarda imtiyazlı olduğu belirtilen alacakların sırasına da kaydının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gümrük vergisi malın aynından kaynaklanan vergilerden olup, iflas sıra cetvelinde bütün sıraların üstünde “rüçhanlı sıra” tabir olunan sıraya yazılır ve sadece vergiye konu maldan öncelikle tahsil edilir. Malın masada bulunmaması halinde rüçhanlı sıraya yazılmasının bir anlamı yoktur. Özel yasalarda imtiyazlı olduğu belirtilen alacaklar ise rüçhanlı alacak değildir. Mesela Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21 inci maddesinde diğer vergi alacaklarına tanınmış imtiyaz bu türdendir. Mahkeme gerekçesinde gümrük vergisinin imtiyazlı sıraya bir diğer ifade ile üçüncü sıraya yazılmasının mümkün bulunmadığı belirtilmişse de alacak zaten üçüncü sıraya kaydedilmiştir ve esas itibariyle doğru olan bu işleme yönelik de bir itiraz bulunmamaktadır. Gerekçe bu noktadan Yasaya uygun değil ise de, sonucu itibariyle yerinde bulunan hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, sonucu itibariyle yerinde bulunan mahkeme kararının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, 21.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6115, Karar No: 2017/532, Tarih: 24.01.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/6115 E.  ,  2017/532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Müşteki ...'yi yüzünde sabit ize ve orta (3) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde birden fazla nitelikli hal ihlali yaparak yaralayan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle, sanık hakkında eksik ceza tayini,

b) Sanığın, müşteki ...'nin evinde polis tarafından yapılan bir arama sırasında hazır bulunduğunu, bu soruşturmanın sonucunda cezaevine giren müştekinin, çıktıktan sonra kendisinin yüzünden cezaevine girdiğine inanması nedeniyle aralarında husumet oluştuğunu ve karşılaşmalarında hakaret içerikli sözler söylemeye başladığını, olay günü de kendisine küfür etmesi sebebiyle müştekiye yumruk attığını beyan etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sanığın CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.