muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/67, Karar No: 2020/253, Tarih: 02.06.2020

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 28.01.2009 tarihli ve 27124 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5833 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile değişik 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 61/A-1. maddesinde düzenlenen marka hakkına tecavüz suçunun ceza miktarı bakımından 10.01.2017 tarihli ve 29944 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nda sanıklar lehine değişiklik yapılmadığı anlaşılmış ise de;

4458 sayılı Gümrük Kanunu ilgili hükümleri, transit beyannamesi ve sanıkların savunmaları bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde; sanıkların eyleminin mülga 556 sayılı KHK’nın 61/A-1. maddesinde düzenlenmeyen ancak 10.01.2017 tarihli ve 29944 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 30. maddesinin birinci fıkrasında sayılan seçimlik hareketler kapsamında kaldığı, mülga 556 sayılı KHK hükümleri uyarınca sanıkların eyleminin "üretmek", "satmak" veya "satışa arz etmek" şeklindeki seçimlik hareketlerden biri kapsamında değerlendirilemeyeceği,

Mülga 556 sayılı KHK’nın 61/A maddesinde marka hakkına tecavüz suçu düzenlenirken aynı KHK’nın 61 ve 9. maddelerine de doğrudan atıfta bulunmadığı, cezai hükümler içeren mülga 556 sayılı KHK’nın 61/A maddesi dışındaki düzenlemeler ile de seçimlik hareketlerin genişletilemeyeceği, keza TCK’nın 2. maddesinde yer alan; "(1) Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz.

(2) İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.

(3) Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz." şeklindeki düzenleme uyarınca da bu hususun hüküm altına alındığı,

TCK’nın 7/2. maddesinde "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki düzenleme uyarınca sanıklar hakkında suçun unsurları bakımından lehe olan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 556 sayılı KHK’nın 61/A-1. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği, suça konu eşyaların Türkiye'de herhangi bir şekilde serbest dolaşıma da sokulmadığı anlaşıldığından, sanıkların eyleminin suç tarihi itibarıyla marka hakkına tecavüz suçunun unsurlarını oluşturmadığı kabul edilmelidir.

Öte yandan, 4458 sayılı Gümrük Kanunu uyarınca gerekli idari işlemlerin yapılması için suça konu ürünlerin Sabiha Gökçen Havalimanı Gümrük Müdürlüğüne teslim edilmesi gerektiği gözetilmeden sanık ...’a iadesine karar verilmesinin isabetli olmadığı anlaşılmıştır.

Öte yandan, 4458 sayılı Gümrük Kanunu uyarınca gerekli idari işlemlerin yapılması için suça konu ürünlerin Sabiha Gökçen Havalimanı Gümrük Müdürlüğüne teslim edilmesi gerektiği gözetilmeden sanık ...’a iadesine karar verilmesinin isabetli olmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla, sanıklara yüklenen eylemin suç oluşturmadığına ilişkin direnme gerekçesinin isabetli olduğuna, suça konu ürünlerin Gümrük İdaresine teslimine karar verilmesi gerekirken sanık ...’a iadesine karar verilmesi isabetli olmadığından, hükmün üçüncü fıkrasından "Sanık ...'a iadesine" ibaresinin çıkarılıp yerine "Sabiha Gökçen Havalimanı Gümrük Müdürlüğüne iadesine" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul 1. Anadolu Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 850-311 sayılı direnme kararına konu hükümlerdeki, sanıklara yüklenen eylemin suç oluşturmadığına ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Direnme kararına konu hükümlerin, 4458 sayılı Gümrük Kanunu uyarınca gerekli idari işlemlerin yapılması için suça konu ürünlerin Sabiha Gökçen Havalimanı Gümrük Müdürlüğüne teslim edilmesi gerektiği gözetilmeden sanık ...’a iadesine karar verilmesi isabetsizliğinden 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu durumun aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün üçüncü fıkrasından "Sanık ...'a iadesine" ibaresinin çıkarılıp yerine "Sabiha Gökçen Havalimanı Gümrük Müdürlüğüne iadesine" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 02.06.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7254, Karar No: 2011/8994, Tarih: 07.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/7254 E.  ,  2011/8994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.05.2010 gününde verilen dilekçe ile hatalı tescilin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 109 ada 7 parsel sayılı taşınmazın ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takip sonucu dava dışı ...'e satışının yapıldığını, ihalenin kesinleştiğini, tapu sicil müdürlüğüne tescil için yazı yazıldığını, ancak tescilin taşınmazı satın alan kişi adına değil, ipotek alacaklısı olan davacı banka adına yapıldığını ileri sürerek yolsuz tescilin düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 1025. maddesi uyarınca tapu kaydında yapılan işlemlerin yolsuz olduğu iddiasına dayalı düzeltme isteğine ilişkindir.

Bilindiği gibi, bir ayni hak tapuya yolsuz olarak tescil edilmiş veya bir tescil yolsuz olarak terkin olunmuş ise ayni hakkı zedelenen kişi bunun düzeltilmesini isteyebileceği gibi tapu memuru da re’sen hakime başvurarak düzeltme isteyebilir. Tapu Sicil Tüzüğünün 85.maddesinde de kütük üzerindeki belgelere aykırı tescil veya yazımın düzeltilebilmesi için ilgililerin yazılı olurunun alınması, yazılı olur olmadığı takdirde düzeltmenin yapılması için Defterdarlık veya Malmüdürlüğünden dava açılmasının talep edilebileceği,

./..

2011/7254 - 8994 - 2 -

Hazine avukatı bulunmayan yerlerde de tapu sicil müdürlüğü tarafından re'sen dava açılabileceği hükmü getirilmiştir.

Somut olayda; davacı banka dava konusu taşınmaz üzerindeki ipotek alacağını paraya çevirmek amacıyla icra takibi yapmış, takip sonucu cebri ihalede taşınmaz dava dışı ...'e satılmış, ihale de kesinleşmiştir. İcra müdürlüğü aynı anda birden fazla satışı yapılan taşınmazlar için tapu sicil müdürlüğüne tescil için yazı yazmış, bazı taşınmazlar alacağa mahsuben davacı banka tarafından alındığı için ... adına tescili gereken taşınmaz da davacı adına tescil edilmiştir. Şimdi davacı banka yolsuz tescilin düzeltilmesini istemektedir.

Yukarıda değinilen yolsuz tescile ilişkin hükümlerde yolsuz tescilin düzeltilmesini ayni hakkı zedelenen kişinin isteyebileceği belirtilmiştir. Diğer yandan davacılık sıfatı, sübjektif hakla doğrudan bağlantılı olup, sübjektif hakkının ihlal edildiğini ileri süren kişi bu hakkının mahkemeden korunmasını talep edebilir. Bir başka anlatımla sübjektif hakkın ihlal edildiği iddiası dava açmakta hukuki yararın bulunması anlamına gelmektedir. Davacı yolsuz tescil ile ayni hakkı zedelenen kişi olarak değerlendirilemez. Ayni hakkı zedelenen kişi dava dışı ... olup, mahkemece davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; ihale alıcısı ...'in taraf olmadığı davada işin esasına girilerek hüküm kurulması ayrıca usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 07.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15079, Karar No: 2008/6232, Tarih: 14.05.2008

3. Ceza Dairesi 2006/15079 E., 2008/6232 K.

**3. Ceza Dairesi 2006/15079 E., 2008/6232 K.**

**- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

- PARAYA ÇEVİRME

- TEMEL CEZANIN BELİRLENMESİ**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 232 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 268 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 456/4. maddesi gereğince ceza tayin edilirken, olayın ve fiilin özellikleri, suçun işleniş şekli, sanığın suç tarihinden önceki ve sonraki davranışları, ısrarlı suç işleme iradesi, kastın yoğunluğu gerekçe gösterildiği, cezanın paraya çevrilmesine yer olmadığına karar verilirken de, ceza tayin edilirken yukarıda belirtilen gerekçeler ile sanığın birden fazla aynı suçtan sabıkasının gerekçe gösterildiği, gösterilen gerekçenin Yargıtay 07.06.1976 gün 4/3 sayılı İBK ile CGK'nın yerleşmiş uygulamalarına, 647 sayılı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen hükme uygun olduğu görülmekle tebliğnamenin karşı düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;

5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesine göre karşılaştırmalı uygulamanın denetime imkan verecek şekilde gösterilmesinin gerekmesine göre, önceki 765 sayılı TCK ve sonraki 5237 sayılı TCK'nın bütün hükümleri ile birlikte ayrı ayrı somut olaya uygulanıp ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmesinden sonra hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 14.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25352, Karar No: 2016/4688, Tarih: 15.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/25352 E.  ,  2016/4688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkeme tarafından aldırılan 11.05.2012 tarihli ilk bilirkişi raporunda CD içerisindeki görüntüler ile sanığın resminin analizinin yapılabilmesi için görüntü iyileştirme ve netleştirme çabalarına rağmen görüntü kalitesi ve görüntü içeriği yetersizliği nedeniyle mümkün olmadığının belirtmesi üzerine 04.04.2013 tarihli ikinci bilirkişi raporunda, sanığın fotoğrafı ile kamera görüntüsündeki şahsın arasında benzerlik saptanmış olduğunun belirtilmesi ve sanığın atılı suçu baştan beri işlemediğini, resimdeki kişinin kendisinin olmadığını ısrarla savunması karşısında, dosya içerisindeki sanığın resimleri ve CD görüntüleri Emniyet Genel Müdürlüğü yada Jandarma Genel Komutanlığı'na bağlı kriminal laboratuvarına gönderilip, karşılaştırılmasının sağlanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6784, Karar No: 2019/3918, Tarih: 30.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6784 E.  ,  2019/3918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı ... Madencilik Ltd. Şti. tarafından müvekkili aleyhine açılan menfi tespit davası neticesinde ... Madencilik Ltd. Şti. tarafından müvekkili aleyhine icra takibi başlatıldığını, dosya borcunun müvekkilinin ... hesabından icra dosyasına 03.03.2011 tarihinde havale edilmek suretiyle ödendiğini, oysa ki işletme hakkı devir sözleşmesi gereğince sorumluluğun ... Elektrik Dağıtım A.Ş'ye ait olduğunu ileri sürerek ödenen 7.625,22 TL tutarındaki meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müvekkili şirkete ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; sözleşmenin 7/4. maddesi gereği davacının dağıtım faaliyeti sırasında meydana gelen her türlü iş ve işlemlerin sorumluluğu davacı Tedaş'a ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; taraflar arasında düzenlenen 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesinin 7/4. maddesi gereğince dağıtım faaliyetlerinin Tedaş tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacı ile gerçekleştirilen her türlü iş ve eylemlerin bütün sorumluluğunun Tedaşa ait olduğu, dava konusu rücuen tazminat istemine konu yapılan alacağında dava dışı şirketin 2002 - 2003 yıllarına ilişkin davacı şirketin dağıtım faaliyetinden kaynaklandığı, bu nedenle işletme hakkı devir sözleşmesinin düzenlendiği 24.07.2006 tarihi öncesine ilişkin yapılmış bir ödeme olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 30.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/688, Karar No: 2007/2590, Tarih: 15.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/688 E.  ,  2007/2590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bursa 5. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlunun üçüncü kişideki alacağının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelindeki hacizlerinin davalı haczinden önce olduğunu, kesinleşme tarihine göre garameten dağıtım yapılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce davacı ile davalı tarafından üçüncü kişiye gönderilen birinci haciz ihbarnamelerinin üçüncü kişi tarafından itiraza uğradığı; paylaşıma konu para üzerindeki tek geçerli haczin 10.03.2005 tarihli davalı haczi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin gerekçesiz temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1639, Karar No: 2017/1129, Tarih: 06.03.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/1639 E.  ,  2017/1129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyiz süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen sanığa tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz layihasının eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 06.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3311, Karar No: 2017/13271, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3311 E.  ,  2017/13271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13658, Karar No: 2017/5132, Tarih: 31.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13658 E.  ,  2017/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Kolluk kuvvetleri ve muhtarın imzalarını taşıyan 02.10.2012 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında tespit edilen suça konu yerde bulunan diğer taşınmaz sahipleri, köy muhtarı, ihtiyar heyeti azaları ve Abdurrahman Aydoğdu'nun tanık olarak dinlenip sanığın suç konusu yeri kullanıp kullanmadığı tespit edilmeden eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8891, Karar No: 2017/6960, Tarih: 06.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8891 E.  ,  2017/6960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15/10/2015 tarih ve 2011/286-2015/711 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım dahili davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı ... San. ve Tic. A.Ş.’nin 19.04.1996 tarihinde kurulduğunu, ilk genel kurulun bu tarihte yapıldığını, yönetim kuruluna ..., ... ve ...’in seçildiğini, yönetim kurulu ve genel kurulun ilk toplantıdan sonra bir daha toplantı yapamadığını, şirketin organsız kaldığını, yönetim kurulu başkanının olumsuz tavırları sonucu şirketin çalışamaz hale geldiğini, bankaya olan borçlar nedeniyle şirketin mallarının haczedildiğini, gereksiz davalar açılarak şirketin zarara uğratıldığını ileri sürerek davalı ... San. ve Tic. A.Ş’nin, TTK’nun 435. maddesi uyarınca feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket kayyımı; şirketin davacılardan ve 3. kişilerden alacaklı olduğunu, bu konuda yetki verilmesini talep etmiştir.

Davaya dahil edilen bir kısım ortaklar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davalı şirketin hiç faaliyete geçemediği, yönetim kurulu toplantılarının gerçekleştirilemediği, şirketin feshinde muhik sebebin olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım dahili davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davalı şirketin alacaklarıyla ilgili olarak tasfiye aşamasında gerekli işlemlerin yapılacak olmasının tabii bulunmasına göre, dahili davalılar ..., ... Gıda San. ve Tic. A.Ş., (... mirasçıları) ..., ..., ..., ..., ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dahili davalılar ..., ... Gıda San. ve Tic. A.Ş., (... mirasçıları) ..., ..., ..., ...,... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden bir kısım dahili davalılardan alınmasına, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.