muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2666, Karar No: 2025/3046, Tarih: 16.06.2025

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili asıl ve ek karara yönelik temyiz dilekçesinde özetle; ek kararın hatalı olduğunu, davalının 82 ada 32 parseli 22.05.1997 tarihinde... ...'den yatırım amaçlı satın aldığını, devir tarihinde taşınmazda herhangi bir kısıtlayıcı şerh bulunmadığını, taşınmazı ihale alıcısı olan kişiden satın aldığını, illiyet bağı dikkate alınmaksızın karar verildiğini, ihale alıcısının ihalenin feshi davasından haberdar olup olmadığının araştırılmadığını, Tarım İl Müdürlüğü kayıtlarından anlaşılacağı üzere taşınmazın yıllar içinde ... ya da... ... tarafından fiili veya başka şekilde kullanılmadığını, keşif yapılması halinde hobi bahçesinin davalı tarafından kurulduğunun ve kullanıldığının tespit edilebileceğini, bir kısmının ise dava dışı bir kişiye kiralandığını, davalının iyi niyetli olduğunu ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini belirterek asıl ve 10.07.2023 tarihli ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının kardeşi ile davalı...'nin kızının evli olduğundan bahisle aleyhe hüküm kurulurken taraflar arasındaki bu denli uzak bir akrabalık derecesinin ticaret hayatında olağan karşılanabilir bir durum olabileceği hususunun değerlendirilmediğini, tarımla uğraşan kişinin bu işle ilgilenecek akrabasını desteklemesinin genel örf ve adete de uygun olduğunu, ... ...'ün ... şuyu davasının tarafı olmayıp ihale ilanını dikkate alarak dışarıdan ihaleye katıldığını ve ihalede en yüksek peyi sürerek ilgili taşınmazı satın aldığını, davalıya ait çiftçi kayıt sistemi verilerinin getirtilerek dava konusu taşınmazı ve diğer taşınmazları kullandığının tespitini talep etmelerine rağmen bu yönde bir araştırma yapılmaksızın karar verildiğini, davalının iyi niyetli olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Dahili davalı ... ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı ile ...'ın arkadaş olduklarına dair kolluk tutanağından başka somut delil dosyada bulunmadığını, bu arkadaşlığın hangi yılda başladığından da bahsedilmediğini, ... ...'ün ihaleye katılarak taşınmaz satın aldığını, bu süreç içerisinde açılmış davalardan da haberdar olmadığını, bu nedenle taşınmazları kötüniyetli olarak temlik etmesini gerektirir bir durum da bulunmadığını, hangi tanığa ve hangi delile dayanılarak karar verildiğinin açıklanmadığı, kararın davalının adil yargılanma hakkını da ihlal ettiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, ipoteğin fekki ile tazminat isteklerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, ipoteğin fekki ile tazminat isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 82 ada 34 parsel ile 82 ada 1 parsel (ifrazla 82 ada 132, 133, 134 parsel) sayılı taşınmazların davacılar ve bir kısım davalıların murisi ... adına kayıtlı iken, ortaklığın giderilmesi davası sonucu ... Satış Müdürlüğünün 1995/91 sayılı dosyası ile 15.01.1996 tarihinde yapılan ihalede davalılar ... ve ...'e ihale edildiği, 22.01.1996 tarihinde ihalenin feshi için Çorum 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan 1996/63 Esas sayılı davanın reddedildiği, kararın bozulması üzerine yapılan yargılamada aynı Mahkemenin 1997/331 Esas, 1998/69 Karar sayılı kararı ile ihalenin feshine karar verildiği, kararın onanarak 08.04.1999 tarihinde kesinleştiği, ihalenin feshi davasının sonucu beklenmeden ihale kesinleştirilerek taşınmazların ihale alıcıları adlarına tescili için 06.02.1996 tarihinde Tapu Sicil Müdürlüğüne yazı yazıldığı, alıcıların da taşınmazları adlarına tescil ettirdikleri, davalı...’nin ... Bankasından kredi alarak adına kayıtlı taşınmazlara ipotek koydurduğu, dava konusu 82 ada 34 parsel sayılı taşınmazın 16.10.1997 tarihinde dava dışı ...’na, bu kişi tarafından da 14.11.1997 tarihinde ipotekli olarak davalı ...’ya temlik edildiği, dava konusu 82 ada 1 parsel sayılı taşınmazın da 07.02.1996 tarihinde ihale alıcıları davalılar ... ve ...’e ihale edildiği, taşınmazın ifraz sonucu 82 ada 132, 133 ve 134 parsellere gittiği, davalılar ... ve ... tarafından 82 ada 133 parselin 22.11.1999 tarihinde davalı ...’a, 82 ada 132 parselin davalı... adına üzerinde ipotek varken vekil olarak oğlu ... tarafından davalı ...’a, 82 ada 134 parselin de 04.04.1996 tarihinde taksim sonucu davalı ... adına tescil edildikten sonra anılan davalı tarafından 25.01.2001 tarihinde dahili davalı ...’a devredildiği anlaşılmaktadır.

10.07.2023 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde; davalı ... vekiline 24.06.2023 tarihinde 939,00 tl nispi istinaf harcını yatırması için yasal ihtaratlı muhtıra tebliğ edildiği ancak davalı vekilinin 21.02.2023 tarihinde yatırdığı maktu temyiz harcı olan 179,90 TL düşülmediği gibi muhtırada harcın da hatalı yazıldığı gözetildiğinde anılan muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından 10.07.2023 tarihli ek kararının ortadan kaldırılması gerekir.

Asıl ve birleştirilen davada temyiz eden davalıların esasa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Asıl ve birleştirilen davada temyiz eden davalıların esasa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Ne var ki, HMK'nın 297. maddesine uygun olarak ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde murisin veraset ilamına atıf yapılmak suretiyle davacıların miras payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, veraset ilamına atıf yapılmaksızın veya davacıların miras payları belirtilmeksizin hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, davanın kabulüne karar verilen dava konusu 82 ada 132 parsel yerine hatalı olarak hükümde 82 ada 32 parsel yazılması da doğru değil ise de belirtilen hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkemenin 10.07.2023 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Asıl ve birleştirilen davada davalılar ... ve ... ile dahili davalı ... ... vekillerinin esasa yönelik temyiz itirazlarının reddine,

3. Mahkeme hükmünün 2 nolu bendinin hüküm yerinden tamamen çıkarılmasına, yerine 2 nolu bent olarak; "Dava konusu Çorum ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesi ...mevkiinde kain 82 ada 34 parsel sayılı davalı ... adına kayıtlı taşınmaz ile Çorum ili, Merkez ilçesi, ... mah., ... mevkiinde kain 82 ada 132 parsel sayılı davalı ... adına kayıtlı taşınmazın tapu kayıtlarının asıl ve birleştirilen davada davacı ... ve davacı ...mirasçıları dahili davacılar ..., ... ve ...’in Çorum 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2025/450 Esas, 2025/441 Karar sayılı kararındaki miras payları oranında iptali ile anılan davacı ve dahili davacılar adlarına aynı oranda tesciline, bakiye payların 82 ada 34 parsel yönünden davalı ... ve 82 ada 132 parsel yönünden davalı ... uhdesinde bırakılmasına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine,

Dosyanın Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24663, Karar No: 2014/5756, Tarih: 24.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/24663 E.  ,  2014/5756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2007/233323

MAHKEMESİ : Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2007

NUMARASI : 2005/901 (E) ve 2007/428 (K)

SUÇ : Hırsızlık, hırsızlık malını satın almak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Sanık Dilek ile sanık Bünyamin'in olaydan önce birbirlerini tanıyıp tanımadıklarına ilişkin zabıta araştırmasının yaptırılması ve sanık Dilek'in soruşturma aşamasında bildirmiş olduğu 0505 321 33 31 numaralı hat ile sanık Bünyamin'in yine soruşturma aşamasında bildirmiş olduğu 0533 331 96 01 numaralı hattı ile olaydan önce görüşmeler yapıp yapmadığının HTS kayıtları ile tespit edilerek, birbirlerini tanıyıp tanımadıkları hususunun belirlenmesi; ayrıca sanık Bünyamin'in icra işlemini başlattığı senetteki ilave yazıların kimin tarafından doldurulduğu sanık Bünyamin'e sorularak, katılan Fayık'ın yazdığını iddia ettiği takdirde, Fayık'ın hayatta iken yazmış olduğu, resmi kuruluşlardaki veya mirasçılarındaki yazılar ile sanık Bünyamin'in aynı şekilde ve isticvap suretiyle elde edilecek yazıların alınması ve bonodaki ilave yazılarla karşılaştırılarak sanığın veya muteveffa katılan F.. K..'ın eli mahsulu olup olmadığı belirlendikten sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanık Dilek Zorlu hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmaması suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

b- Sanık B.. D..'nin hukuka aykırı olarak elde ettiği iddia edilen senet üzerindeki bir kısım boşlukların doldurulmak suretiyle sanık tarafından icraya konulması olayında, sanık B.. D..'ye atılı eylemin TCK'nın 209/2. maddesi delaletiyle 204. maddesine giren suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında nitelendirmede yanılgı ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c- Suç tarihinde silinme koşulları oluşmuş adli sicil kaydından başka sabıkası bulunmayan sanık B.. D.. hakkında belirlenen cezanın iki yıldan az olması karşısında; hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

d- Sanık B.. D.. hakkında TCK'nın 165. maddesi ile ilgili hüküm kurulurken hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d- Sanık B.. D.. hakkında TCK'nın 165. maddesi ile ilgili hüküm kurulurken hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. D.. müdafii ve sanık Dilek Zorlu müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 24.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27077, Karar No: 2015/5933, Tarih: 30.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27077 E.  ,  2015/5933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, yaşlılık aylıklarının hesaplanarak eksik ödenen aylıkların ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usûlden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ........ tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesinde, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin...... ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak gerekli görülen yerlerde iş mahkemelerinin kurulacağı, bu mahkemelerin İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakacağı belirtilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 101. maddesinde de, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği öngörülmüştür.

Ayrıca 6100 sayılı Kanunun 1. maddesinde, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği, göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu hüküm altına alınmış olmakla görev değerlendirmesinin mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden yapılması gerekmektedir.

506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesinin (b) bendi "Bu personelin, iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malullük, yaşlılık ve ölüm, eşlerinin analık, eş ve çocuklarının hastalık hallerinde, en az bu kanunda belirtilen yardımları sağlayacak," hükmünü içermekte olup davalı vakıf, mensupları yönünden zorunlu sosyal güvenlik kurumu niteliğindedir. Geçici 20. madde, 506 sayılı Yasa'nın tüm sistemi içinde değerlendirildiğinde görüleceği üzere, bu madde de sayılan sandıklar bağlı bulundukları kuruluşların personeli hakkında yasal düzenleme alanı içinde Sosyal Sigortalar Kurumu'nun yüklendiği görevleri, sağladığı hakları o düzeyin altına düşmemek üzere yüklenmiş sandıklar olup, görevleri ve en az yükümlülükleri yasa ile belirlenmiştir.

506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesi kapsamında olan davalı vakıftan yaşlılık aylığı alan davacı; 6283 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen geçici 39. maddesinde yer alan hükmün yaşlılık aylığına uygulanarak aylığının yeniden hesaplanması ile eksik ödenen aylıkların tahsilini talep etmiş olup, 5510 sayılı Kanunda yer alan kuralın uygulanması isteminden kaynaklanan uyuşmazlığın esasına girilerek, yapılacak incelemeyle sonuca varılması gereği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacılar avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacı İ.. T..'e iadesine, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1874, Karar No: 2011/2940, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1874 E.  ,  2011/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağının gerçek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazı, vekâlet ücretinin nisbi tarife üzerinden hesaplanması gerekirken, maktu tarife üzerinden hesaplanmasının yasaya aykırı olduğu noktasındadır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle sıra cetveline itiraz davalarında vekâlet ücretinin maktu tutar üzerinden tayin edilmesinde yasaya aykırı yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13157, Karar No: 2014/11994, Tarih: 08.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/13157 E.  ,  2014/11994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/25641

MAHKEMESİ : Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2012

NUMARASI : 2011/613 (E) ve 2012/817 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanık S.. O..'ın, eşine bilezik almaya giden diğer sanığın isteği üzerine yardımcı olmak amacıyla kuyumcuya gittiğine ve sahte kart konusunda bilgi sahibi olmadığına yönelik beyanının aksine mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delil bulun- madığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Sanık S.. S.. hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Aynı kartla 1 dakika arayla aynı işyerinden 2 kez çekim yapma eyleminde 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanığın sabıka kaydındaki ilamlar getirtilerek infaz tarihlerine göre tekerrüre esas olup olmadıkları araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve- rilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1295, Karar No: 2021/4039, Tarih: 16.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/1295 E.  ,  2021/4039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında 25/05/2012 tarihli, ... hakkında 05/12/2012 tarihli, ... hakkında 28/08/2012 tarihli, ... hakkında 27/08/2012 tarihli eylemler yönünden mahkemenin suçun sübuta erdiği yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemekle birlikte;

Ana dava dosyasında; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar hakkında ''suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve gümrük kaçakçılığından'' yapılan soruşturma kapsamında teknik takip ve dinleme tedbirlerine başvurulduğu, soruşturma kapsamında ara yakalamalar yapıldığı, sanık ... hakkında 30/11/2012 tarihli, sanık ... hakkında 11/09/2012 tarihli, ... hakkında 27/08/2012 tarihli, ... hakkında 28/08/2012, 11/09/2012, 30/11/2012 ve 05/12/2012, ... hakkında 27/08/2012, 28/08/2012, 11/09/2012, 30/11/2012 ve 05/12/2012 tarihli eylemler yönüyle bahsi geçen sanıkların iletişim tespit tutanakları içeriklerine göre 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunun sübuta erdiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de,

İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesindeki iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet Savcısı tarafından derhâl kaldırılır."

şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1.Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2.Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3.İşkence (Madde 94, 95),

4.Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5.Çocukların cinsel istismarı (Madde 103),

6.Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7.Parada sahtecilik (Madde 197),

8.Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, Madde 220)

9.Fuhuş (Madde 227, fıkra 3),

10.İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11.Rüşvet (Madde 252),

1.Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2.Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3.İşkence (Madde 94, 95),

4.Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5.Çocukların cinsel istismarı (Madde 103),

6.Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7.Parada sahtecilik (Madde 197),

8.Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, Madde 220)

9.Fuhuş (Madde 227, fıkra 3),

10.İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11.Rüşvet (Madde 252),

12.Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13.Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14.Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasın gerektiren suçlar

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 esas 2013/599 karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Bu itibarla,