muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8055, Karar No: 2012/13677, Tarih: 10.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/8055 E.  ,  2012/13677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :661-742

Dava, aksi yöndeki işlemin iptali ile ilaçlı stent bedelinin başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme; yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır.(HMK 1. madde)

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının, tedavisinin yapıldığı 21.04.2008 tarihinde ve halen kamu çalışanı olduğu; kalp rahatsızlığı nedeniyle Kocaeli Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinde yapılan tedavisinde kullanılıp, dava konusu edilen ilaç kaplı stent bedelinin davacı tarafından ödenerek satın alındığı anlaşılmıştır.

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde, “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde, (5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir….  Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi …. ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği, 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olaya gelince; aktif kamu çalışanı olan davacının, davaya konu tedavisinin, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildiği 15.01.2010 tarihinden önce, 21.04.2008 tarihinde başladığı gözetildiğinde, uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek, davanın, görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8448, Karar No: 2012/10906, Tarih: 07.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8448 E.  ,  2012/10906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :669-157

Dava, hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve işveren vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalıya ait deri ve kürk imalat işyerinde 07.06.2003 ile 31.10.2008 tarihleri arasında sürekli çalıştığı halde. Kuruma eksik bildirilen sürenin tespitini istemiştir. Mahkemece, 07.06.2003 ile 13.05.2008 tarihleri arasında kesintisiz sürekli olarak çalıştığı kabul edilmiş ise de, bu kararın eksik İnceleme ve araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinİlmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosya kapsamına göre, davacının dava konusu dönem bakımından davalı işverenlikten işe giriş bildirgesi verilmediği gibi, dönem bordrolarında çalışma bildirimi yapılmadığı anlaşılmakla birlikte, dava dışı ...'ya ait 19.. sicil numaralı işyerinden işe giriş tarihi 13.04.2004 olan, ...Teks. Ltd. Şti.'ne 1088... sicil numaralı işyerinden işe giriş tarihi 01.07.2005 olan, ...'ye ait 1128... sicil numaralı işyerinden işe giriş tarmleri 19.04.2006, 01.05.2007, 13.05.2008 tarihleri olan 5 ayrı işe giriş bildirgesi verildiği anlaşılmıştır. Sigorta hizmet cetvelinde İse, işe giriş bildirgeliriyle uyumlu, 2004/1. dönemden 31.10.2008 tarihine kadar kısmi çalışma bildirimleri yapıldığı görülmüştür.

Davacı, bildirim yapılan dönemlerde dahil olmak üzere sürekli olarak ve fiilen davalı işverenlik nezdinde çalıştığını ve bildirim yapan İşyerlerinin fiilen mevcut olmadığını, işveren sıfatının davalı şirkete ait olduğunu iddia etmiş, davalı şirket ise, davacının kendi işyerinde değil, taşeron işçisi olarak çalıştığını, bu nedenle bildirimlerin taşeronlar tarafından yapıldığını savunmuştur.

Davacı, bildirim yapılan dönemlerde dahil olmak üzere sürekli olarak ve fiilen davalı işverenlik nezdinde çalıştığını ve bildirim yapan İşyerlerinin fiilen mevcut olmadığını, işveren sıfatının davalı şirkete ait olduğunu iddia etmiş, davalı şirket ise, davacının kendi işyerinde değil, taşeron işçisi olarak çalıştığını, bu nedenle bildirimlerin taşeronlar tarafından yapıldığını savunmuştur.

Öncelikle, davalı şirket ile işyeri dosyalarına göre aynı adreste faaliyet gösteren dava dışı taşeron oldukları belirtilen bu kişilerin sonradan sigortalı çalışma bildirimleri davalı işverenlik tarafından yapılmış ise de, gerçekte davalı ile dava dışı bu kişiler arasında 506 sayılı Yasa'nın 87. maddesi anlamında taşeron asıl İşveren ilişkisinin olup olmadığı veya bu kişilerin gerçekte ve fiilen muhasebeci, kesimci gibi çalışan olup olmadıklarının yöntemince araştırılması gerekmektedir. Şayet, bildirim yapılan dönemlerde, işveren sıfatının bu kişilere ait olduğu sonucuna varılacak olursa, husumetin bu kişilere de yöneltilmesi gerekmektedir.

Davada çözülmesi gerekin hususlardan birisi de, çalışmanın mevsimlik olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Davalı işveren vekilinin dosyaya sunduğu, başka sigortalılar tarafından açılan işçilik alacaktan davalarında alınan bilirkişi raporları ve davalı tanıklarına göre işyerindeki çalışmanın mevsimlik olduğunun bildirmesi karşısında, bu dosyalar ve işverenliğe karşı dava açtıkları anlaşılan davacı tanıklarına ait hizmet tespiti dosyaları ile, varsa, davacının açtığı işçilik alacakları dosyası celbedilerek incelenmeli, tüm işyerlerine ait dönem bordroları getirtilmeli, dönem bordro çalışanlarından re'sen seçilenlerin ve tespit edilen komşu işyeri sahip ve çalışanlarının çalışmanın niteliği, mevsimlik olup olmadığı, süresi hakkında ayrıntılı beyanları alınmalı, varsa beyanlar arasındaki çelişkiler giderilmeli ve toplanan tüm kanıtlar yeniden değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

O hâlde, davalı Kurum ve davalı şirket vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabu edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Tcmyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Bilgin Teks. Deri San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2898, Karar No: 2010/2301, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2898 E.  ,  2010/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... ile davalı ... San.Tic.A.Ş. vekili Avukat ... aralarındaki tazminat davası hakkında ... 2. İş Mahkemesinden verilen 9.2.2010 gün ve 28-50 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 48. maddesi 2. cümlesi uyarınca, aynı mahkemede görülmekte olan davalar yönünden verilen birleştirme ve ayırma hususundaki kararlar hakkında ancak asıl hükümle birlikte temyiz yoluna gidilebilir. Öte yandan, 14.02.1992 gün ve 3/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre de, bir yargı çevresi içinde kurulmuş bulunan aynı düzeyde birden fazla mahkeme, davaların birleştirilmesi açısından aynı mahkeme sayılacaklardır.

Somut olayda, temyize konu dava ile ... 13. İş Mahkemesi’nin 2007/923 Esas Sayılı davasının birleştirilmesine karar verilmiş ve bu birleştirme kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir. Bu halde, aynı mahkemedeki davaların birleştirilmesi kararı nihai karar olmadığından ve yalnız başına temyiz edilemeyeceğinden, 01.06.1990 gün ve E:1989/03, K:1990/04 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8762, Karar No: 2023/5883, Tarih: 03.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8762 E.  ,  2023/5883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/38 E., 2015/156 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2015/38 Esas, 2015/156 Karar sayılı kararıyla sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurenin daha önce cinsel ilişkiye girmiş olmasının suçun vasfını değiştirmeyeceğine, mağdure suç tarihinde on beş yaşını doldurmadığından rızasının suçun oluşumuna etkisinin olmadığına, mağdurenin birlikte olduğu diğer kişiyi ihbar etmemesi nedeniyle beyanının samimi bulunmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, mağdurenin beyanlarının samimi ve çelişkisiz olduğuna, mağdurenin olayın gerçekleştiği tarihi tam hatırlayamamasının nedeninin sanığın mağdureye rızası dışında kullandırdığı uyuşturucu madde olduğuna, mağdurenin kolluk tarafından bulunması üzerine olayı anlattığına, bu durumun mağdurun intikam almak amacıyla hareket etmediğini gösterdiğine, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmiş olmasının hukuka aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer nedenlere ilişkindir.

B. Katılanın Temyiz İsteği

Süre tutum dilekçesi ile bildirdiği beraat kararının usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle bozulması istemine ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

B. Katılanın Temyiz İsteği

Süre tutum dilekçesi ile bildirdiği beraat kararının usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle bozulması istemine ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın mağdureye zincirleme şekilde nitelikli cinsel istismarda bulunduğu ve sanığın atılı suçu işlediğinin ne şekilde subuta erdiğinin esas hakkındaki mütaaalada delilleriyle belirtildiği halde sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanığın kendisine ait iş yerinde bir ay kadar çalışan ve aralarında hizmet ilişkisi olan, suç tarihi itibariyle on beş yaşını doldurmayan mağdureyle vajinal bölgeden tarihi belli olmayan 2014 yılının Ağustos ayında farklı günlerde iki defa organ sokmak şeklinde cinsel ilişkiye girmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de;

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanığın kendisine ait iş yerinde bir ay kadar çalışan ve aralarında hizmet ilişkisi olan, suç tarihi itibariyle on beş yaşını doldurmayan mağdureyle vajinal bölgeden tarihi belli olmayan 2014 yılının Ağustos ayında farklı günlerde iki defa organ sokmak şeklinde cinsel ilişkiye girmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de;

Daha önce de dört beş kez evden kaçan mağdurenin en son evden kaçtığı 21.12.2014 tarihinden sonra 02.01.2015 günü kuzeni aracılığıyla annesi ve polisler tarafından bulunduğu, emniyetteki ifadesinde evden ayrıldığı süre içinde .... isimli şahıs ile cinsel ilişki yaşadığını, ayrıca sanık ile de üç-dört ay öncesinde rıza dahilinde cinsel ilişkiye girdiğini, ....'den şikayetçi olmadığını, ancak sanıktan şikayetçi olduğunu söylediği, yine bu ifadesinde sanık ile iki kez ilişkiye girdiğini söylemesine karşın duruşmadaki ifadesinde bir ya da iki kez mi ilişkiye girdiğini ve tam tarihini de hatırlamadığını beyan ettiği, mağdurenin evden kaçması nedeniyle karakola müracaat eden annesi Münevver'in sanığın yanında olabileceği beyanı üzerine sanığın da mağdurenin bulunmasından evvel kaybolması ile ilgili karakola çağrıldığı, mağdure tarafından da doğrulandığı üzere; mağdurenin, bulunmasından bir gün önce sanığın işyerine gelip 2 saat kadar işyerinde beklemek istediği, sanığın "Zaten karakola çağırdılar, sıkıntı çıkar" diyerek kabul etmeyip mağdureyi kovduğu, mağdurenin de buna kızıp "Bunun hesabını vereceksin" diye söyleyip gittiği, ertesi gün bulunduğunda ifadesi alınırken; evden kaçtığı süre içinde rızası ile cinsel birliktelik yaşadığı ....'den şikayetçi olmadığı, ancak üç-dört ay önce gerçekleştiğini söylediği dava konusu iddiada bulunarak sanıktan şikayetçi olduğu, bu tarihe kadar sanık hakkında söz konusu iddiaya dayalı bir şikayet başvurusunun bulunmadığı gibi, annesi de dahil duruşmada dinlenen tanıklara olayla ilgili herhangi bir anlatımının da bulunmadığı, yukarıda açıklandığı gibi eylemin kaç kez olduğu ve hangi tarihte gerçekleştiği hususundaki aşamalardaki beyanlarının da birbiri ile tutarlı olmadığı, sanığın savunmalarında suçlamaları kabul etmediği, mağdurenin çalıştığı dönemde kendisine aşık olduğunu, ancak kendisinin karşılık vermediğini, işyerinden kovup aşkına karşılık vermemesi nedeniyle bu iftirayı attığını beyan ettiği, dosyada tek delilin mağdurenin beyanı olduğu, açıklanan hususlar göz önüne alındığında mağdurenin ifadelerinin samimi olduğuna dair ve itibar edilebileceği hususunda şüphe oluştuğu, ceza yargılamasında şüphe üzerine mahkumiyet hükmü tesis edilemeyeceği, zira bunun ceza adaleti ile bağdaşmayacağı kanaatine varılarak, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle beraatine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekili, katılan ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2015/38 Esas, 2015/156 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili, katılan ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.