muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8500, Karar No: 2021/2196, Tarih: 16.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8500 E.  ,  2021/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SİLİFKE (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanıklar hakkında teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

1-Dosya içerisinde CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma-temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek, tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma-temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek, tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının ve teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir kararın bulunmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanık ...'nun beyanları da dikkate alınarak sanık ... hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

4- Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanık ... hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren sosyal inceleme raporu alınmaması ya da alınmama gerekçesinin hükümde gösterilmemesi,

5- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanık ...'ın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA 16.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3348, Karar No: 2006/5484, Tarih: 03.10.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3348 E.  ,  2006/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... ....San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taşınmazların halihazır harita ve imar uygulaması işinin davacı şirket tarafından yapılmış olduğu ve iş bedelinin ödenmediği iddiasıyla açılmış olup, 3.858.600.000 TL. iş bedelinin davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Dosyada mevcut 16.03.2004 tarihli sözleşme iş sahibi sıfatıyla davalı şirket ile yüklenici sıfatlarıyla davalılardan ... ve dava dışı ... ... ile ... ... tarafından imzalanmıştır. Bu sözleşme ile yükleniciler, iş sahibi ....Tic.Ltd.Şirketine ait ...’de bulunan, 4 pafta ve 404-407 parsel sayılı olarak tapuya kayıtlı taşınmazlar üzerinde 1/1000 ölçekli halihazır harita, imara esas jeolojik etüt ve 1/1000 ölçekli mevzi imar planı işlerini, toplam 4.500.000.000 TL. götürü bedelle yapmayı yüklenmişlerdir.

Dava dilekçesi kapsamında yapılan açıklamalar ile yüklenicilerden ... ...’nin mahkemedeki imzasıyla onayladığı bildirimleri birlikte değerlendirildiğinde; 16.03.2004 tarihli sözleşmeyle yapımı yüklenilen harita işlerinin ... ... ile davacı ... Müh.Ltd.Şti. arasında yapılan “sözlü” anlaşma sonucu, davacı şirkete yaptırmış olduğu sonucuna varılmaktadır. Dava dışı yüklenicilerden ... ... ile davacı şirket arasında kurulan hukuksal ilişki, niteliğince bir ... sözleşmesi olup, davacı şirket alt

yüklenici, ... ... ise yüklenici durumundadır. Davalı .... ve Ltd.Şti. davacı ile aralarında akdi ilişki kurulmadığını ve 16.03.2004 tarihli sözleşme kapsamında kararlaştırılan iş bedelinin sözleşmede gösterilen yüklenicilere ödenmiş olduğunu savunmaktadır. O halde, davacının öncelikle davalı şirket ile aralarında bedeli uyuşmazlık konusu olan işin yapımına yönelik olarak akdi ilişkinin kurulduğunu, HUMK.nun 288 ve izleyen maddeleri gereğince yasal ve yazılı delillerle kanıtlaması gerekmektedir.

Davacı şirket ise, 16.03.2004 günlü sözleşme konusu işin iş sahibi şirketin onayı ile yüklenicilerce kendisine devredildiğini ve dolayısıyla sözleşmenin devri sonucu kendisinin iş sahibi şirkete karşı yüklenici sıfatını kazandığını ya da aralarında bedeli uyuşmazlık konusu işin yapılması konusunda akdi ilişki kurulduğunu yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Davada, subjektif hak kendisinden istenebilecek olan ... ya da tüzel kişi davalı olarak gösterilebilir. Davada pasif husumet ehliyeti dava ... olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece doğrudan gözetilmek gerekir. Açıklanan bu hukuksal sebeplerle davalı .... Ve Tic.Ltd.Şti. hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu sebebiyle reddi gerekirken; mahkemece, bu davalı hakkındaki davanın yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, kararın davalı şirket yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... ....San.Tic.Ltd.Şti.ne geri verilmesine, 03.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1069, Karar No: 2017/9151, Tarih: 13.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/1069 E.  ,  2017/9151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iptal edilen yetim aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına, yersiz ödeme nedeniyle borcu olmadığına ve sigortalılığından dolayı prim borcu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23911, Karar No: 2011/3994, Tarih: 21.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/23911 E.  ,  2011/3994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu aleyhinde yapılan takipte borçlunun TOKİ'de bulunan hak ve alacakları üzerine haciz konmuş, TOKİ'ce 794.041,00 TL dosyaya gönderilmiştir. Alacaklı vekilinin paranın kendilerine ödenmesi talebi, icra müdürlüğünce, aynı para üzerine başka dosyalardan da haciz konulması nedeniyle İİK' nun 100. maddesi gereğince sıra cetveli yapılması gerektiğinden bahisle reddedilmiştir. Alacaklı vekili icra mahkemesine başvurarak, kendi haczinin birinci sırada olduğunu, diğer dosyaların sırasının gelmediğini, paranın kendilerine ödenmesi gerektiğini bildirerek icra müdürlüğü kararının iptalini talep etmiş, mahkemece, şikayete konu paranın haczinden sonra başka bir alacaklı tarafından konulan geçerli bir haczin bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir.

Somut olayda alacaklı vekilinin iddiası ve talebi, ancak sıra cetveli yapılması ve bu sıra cetveline itiraz halinde tartışılacak hususlardır.

Bu durumda icra müdürlüğünce, alacaklı vekilinin paranın ödenmesi yolundaki talebinin, sıra cetveli yapılması gerektiği nedeniyle reddi yönündeki kararı yasaya uygun bulunduğundan, mahkemece şikayetin reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6444, Karar No: 2012/8598, Tarih: 01.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6444 E.  ,  2012/8598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’nun beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 10.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 06.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/615 Esas, 2012/427 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple anonim şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda anonim şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan anonim şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 10.10.2011 tarih ve 2010/8221 Esas, 2011/5496 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanığın yöneticiliğini yaptığı şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde yaptırılan zabıta araştırması sonunda şirketin taşındığı bildirildiğinden nereye taşındığı araştırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, farklı adreste kayıtlı olması durumunda bu adreste de zabıta araştırması yaptırılmadan re'sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33333, Karar No: 2017/15903, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/33333 E.  ,  2017/15903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen ilk hükmün temyiz incelemesi için Dairemize seri halde gönderilmiş dava dosyalarının üç adet çuval ekinin bulunmasına rağmen, bozmadan sonraki verilen hükmün temyiz incelemesi için gönderilen seri dosyaların ekinde bahsi geçen üç çuval halindeki eklerin bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu üç çuval halindeki eklerin dosyaya eklendikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32206, Karar No: 2019/2932, Tarih: 26.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/32206 E.  ,  2019/2932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanıklar hakkındaki hükümleri temyiz eden mağdur ...’ın 07/07/2011 tarihli oturumda şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, katılma kararının hükümsüz kaldığı, yargılama sırasında ise tekrar şikayetçi olduğunu bildirmiş ise de; şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca mağdur ...’ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık müdafii tarafından temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesinin olanaklı görüldüğü,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5271 sayılı CMK'nın 150/2-3. maddesi uyarınca, sanığa soruşturma aşamasında avukat görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; yargılama giderleri ile ilgili hüküm fıkrasından sanık ... Kırcı için yapılan müdafilik ücretinin alınmasına ilişkin kısmın çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA,

2-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Sanığın, mağdurun içinde bulunduğu aracın önünü keserek elindeki silahı gösterip tehdit niteliğinde davranışlar sergilediğinin iddia edildiği olayda, ayağına doğru edilen ateş neticesinde yaralanan mağdurun beyanında, sanığın kafasına silah dayayarak “kıpırdama kafana sıkarım” dedikten sonra ayağına ateş ettiği yönünde anlatımda bulunması, mağdurun arkadaşları olan diğer mağdurlardan ...’in, sanığın hiçbir şey söylemeden arabada bulunan mağdurun yanına giderek ateş ettiğini söylemesi, yine ...’ın, sanığın arabanın diğer tarafına geçtiği ve silah sesi duyulduğunu beyan ederek tehdit eylemine ilişkin anlatımının bulunmaması ve sanığın, kastının eylem bütünlüğü içinde yaralama suçuna ilişkin olup olmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile ayrıca silahla tehdit suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

b-Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 26/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8130, Karar No: 2012/14127, Tarih: 27.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8130 E.  ,  2012/14127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.