muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7916, Karar No: 2025/1628, Tarih: 04.03.2025

Bu tespit ve bulgulara göre, Dairemizin benzer olaylardaki uygulamaları da nazara alındığında, araç içindeki hedeflere yönelik silahlı saldırı eylemlerinde, kullanılan silahın niteliğine göre mermi veya saçma tanelerinin isabet ve yoğunlaşma bölgeleri sanığın suç kastını belirlemede ölçüt olarak ele alınmakta, özellikle aracın kapıları, cam bölgeleri gibi yerlere kaydedilen isabetlerde araç içinde bulunan şoför veya yolcuların isabet almasının hedeflendiği kabul edilmektedir. Somut olayda, sanığın trafikte tartıştığı şikayetçinin kullandığı araca arka taraftan ve özellikle camlı kısmı hedefleyerek yaptığı atışın koltuklarında seyahat etmekte olan 12 yolcudan herhangi birine isabet etmeyip şoför olan şikayetçinin baş bölgesinin çok yakınında koltuğun üzerindeki tavan döşemesine gelmesi, arka camın hemen önündeki koltuğun başlık kısmında mermi sıyırması izinin bulunması, olay öncesi yaşanan kısa süreli tartışma, kullanılan elverişli silah ve olayın gelişimi birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin korkutma ve gözdağı vermenin çok ötesine geçerek öldürmeye teşebbüs boyutuna ulaştığı, dolayısıyla sayın çoğunluğun sanığın silahlı tehdit suçunu işlediği yönündeki değerlendirmesinin isabetli olmadığı, öte yandan bir an için bu değerlendirmenin yerinde olduğu düşünülse bile sanığın minibüsü sevk ve idare eden trafikte tartıştığı ve hedef aldığı şikayetçiye yönelik tehdit fiilini, araçta bulunan 12 yolcuya karşı da aynı suç işleme kararı altında gerçekleştirme kastıyla hareket etmediği için eyleminin zincirleme tehdit suçunu oluşturmayacağı kanısında olmam nedeniyle sayın çoğunluğun suç vasfına ilişkin bozma ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itirazın reddine ilişkin kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/6534, Karar No: 2012/8440, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6534 E.  ,  2012/8440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun .... tarih ve ....Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple anonim şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan anonim şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti

terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin ... tarih ve ... sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, şikayete dayanak yapılan ... İcra Müdürlüğünün ... Esas sayılı dosyasında ödeme emrinin ticaret sicili memurluğunda kayıtlı adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre de tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına rastlanmaması karşısında, ödeme emrinin Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilip edilmediği, tebliğ edilmiş ise usulüne uygun olup olmadığı denetlenemeden ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresinde de zabıta araştırması yaptırılmadan ve sanığın yetkilisi olduğu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, ... gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3987, Karar No: 2007/740, Tarih: 13.02.2007

11. Ceza Dairesi 2006/3987 E., 2007/740 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/3987 E., 2007/740 K.**

**- DOLANDIRICILIK

- ETKİN PİŞMANLIK

- FATURAYA İTİRAZ

- LEHE OLAN HÜKÜMLER**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 245 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 157 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 168 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 23 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık (kredi kartının kötüye kullanılması) suçundan sanık M…

…..'nın yapılan yargılaması sonunda: 765 sayılı TCK. nu uyarınca mahkümiyetine dair (Bolu Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 21.06.2005 gün ve 2004/166 Esas, 2005/148 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ile şikayetçi tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 25.05.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, yürürlüğe girdiği tarihten itibaren görülmekte olan bütün kovuşturmalarda uygulanacağından 1412 sayılı Yasa yürürlükte iken bu yasaya göre yapılan işlemlerin tekrarlanmasına gerek bulunmadığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden sonra 21.06.2006 günü yapılan oturuma gelmeyen şikayetçinin çağrılarak şikayetçi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davaya katılma isteminin bulunup bulunmadığının sorulmasına gerek bulunmadığı cihetle tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

I-Şikayetçinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Şikayetinin tespit edildiği ve 1412 sayılı CMUK. nun yürürlükte bulunduğu 24.05.2005 tarihine kadar alınan yasanın 366. maddesi uyarınca katılma isteminde bulunup bu sıfatı kazanmayan şikayetçinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken aynı yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sanığın suç kastı taşımadığına, cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

II-Sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sanığın suç kastı taşımadığına, cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Hükümden sonra 19.12.2006 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 5560 sayılı Yasanın 11. maddesi ile 5237 sayılı Yasanın 245. maddesine eklenen "Birinci fıkra kapsamına giren fiillerle ilgili olarak bu Kanunun mal varlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanır" hükmü uyarınca; sanığa, şikayetçinin zararını karşılama olanağı tanınıp, kısmen ödeme halinde de şikayetinin devam edip etmediği saptanarak 5237 sayılı Yasanın 168. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmesi halinde mahkemenin alt sınırdan hüküm kurması da dikkate alındığında 5237 sayılı Yasanın sanık lehine sonuç doğurduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 13.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/207, Karar No: 2015/714, Tarih: 17.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/207 E.  ,  2015/714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasını intihara yönlendirme, yardım etme

Elde edilen delillerin sanıkla...,.... ve ....(Gönenç)in maktule...’e karşı “intihara yönlendirme ve intihara yardım’’ suçundan mahkumiyetlerine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/622, Karar No: 2022/10398, Tarih: 22.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/622 E.  ,  2022/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada bulunan ... Müdürlüğü tarafından hazırlanan rapora göre, davaya konu tabancanın namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, mevcut haliyle ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliği taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu ve mekanik aksamında özellikle namlu içerisinde ve özellikle ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi, buna karşın sanıkta özel nitelikte tadil edilmiş mermi ele geçirilememiş olması ve sanığın suça konu silahın kurusıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati ve ele geçen kuru sıkı tabancanın 5729 sayılı ... Hakkında Kanun ile ... İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre işlem yapılmak üzere idareye teslimine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10766, Karar No: 2016/1061, Tarih: 20.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/10766 E.  ,  2016/1061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı kadının, davacı erkeğin annesine fiziksel şiddet uyguladığı, ev işleriyle ilgilenmediği, eşinin ailesine karşı soğuk ve mesafeli davrandığı, eşine hakaret ettiği, sık sık küserek ailesinin evine gittiği, son olarak kayınvalidesiyle yaşadığı tartışma sonrasında müşterek konutu terk ederek ailesine gittiği, bu olaydan sonra tarafların bir araya gelmedikleri, aracı olan kişilere “bir daha dönmeyeceğim, bu evliliği yürütmeyeceğim" şeklinde cevap verdiği, davacı erkeğin ise davalı kadına şiddet uyguladığının duyumdan ibaret olduğu, bu sebeple davacı erkeğin bir kusuru olmadığı gerekçesiyle davacı erkeğin boşanma davası kabul edilmiş ve davacı erkek lehine maddi tazminata hükmedilmiştir. Davacı erkek, dava dilekçesinde davalı kadının kendisini sevmediğini söylediği, sık sık evi terk ettiği ve kardeşleriyle kendisini tehdit ederek para almaya çalıştığı hususlarına kusur olarak dayanmıştır. Ön inceleme duruşmasından sonra dosyaya sunduğu 02.02.2015 tarihli dilekçesinde, mahkemece kabul edilen diğer kusurlu davranışları beyan etmiştir. Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK.md.141). Bu nedenle, mahkemece kabul edilen davalı kadının, davacı erkeğin annesine şiddeti, ev işleriyle ilgilenmediği, eşinin ailesine karşı mesafeli ve soğuk davrandığı, eşine hakeret ettiği şeklindeki vakıalar hükme esas alınamaz. Ayrıca mahkemece, her ne kadar davacı erkeğin davalı kadına şiddet uyguladığının duyumdan ibaret olduğu kabul edilmiş ise de;

tanık....davalı kadının baba evine son gelişinde vücudunda morluklar gördüğünü beyan etmiştir.....de davalı kadının baba evine her geldiğinde boynunda bacağında morluklar gördüğünü söylemiştir. Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır (6100 s. HMK. md. 255). Akrabalık veya diğer yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada davalı kadın tanıklarının olmamışı olmuş gibi ifade ettiğini kabule yeterli delil ve olgu yoktur. Tanık beyanları duyuma değil doğrudan görgüye dayalı bulunduğundan hükme esas alınmalıdır. Bu durumda davacı erkeğin, davalı kadına şiddet uyguladığı, davalı kadının ise sık sık baba evine küserek gittiği, en son baba evine döndüğünde aracılara dönmeyeceğini ve evliliği yürütmeyeceğini söylediği anlaşılmaktadır. Buna göre boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı erkeğin davalı kadına göre daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Ağır kusurlu olan taraf yararına da maddi tazminata hükmedilemez (TMK.md. 174/1). Bu hususlar nazara alınmadan davacı erkek yararına maddi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.01.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/8594, Karar No: 2019/18197, Tarih: 09.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8594 E.  ,  2019/18197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Karar tarihinde Sincan 2 nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu anlaşılan sanığın sorgusunda duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, son duruşmada hazır bulundurulmadan ya da SEGBİS ortamında duruşmaya katılması sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

2) Sanık hakkında TCK'nin 86/2. maddesi gereğince belirlenen 140 gün adli para cezasının TCK'nin 86/3-a maddesi gereğince arttırılması sırasında "210 gün adli para cezası" yerine hesap hatası yapılarak "220 gün adli para cezası" bulunması ve TCK'nin 62. maddesi gereğince indirim yapılması sırasında "175 gün adli para cezası" yerine "183 gün adli para cezası" bulunması, yine sonuç adli para cezasının "3.500 TL adli para cezası"yerine "3.660 TL adli para cezası" bulunması suretiyle sanığa fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9621, Karar No: 2012/4149, Tarih: 06.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/9621 E.  ,  2012/4149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacılar sigortalı ... ve onun hak sahibi olduğu belirtilen... tedavisinde kullanılan ilaçlı stent için fatura ile ödedikleri miktarın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacıların vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır(HMK 1. madde). Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacılardan hak sahibi ..., tedavisinin yapıldığı 05.01.2009 tarihinde ve halen davacılardan Salih’in memur olarak kamu çalışanı olduğu; kalp rahatsızlığı nedeniyle ....Hastanesinde yapılan tedavisinde kullanılıp, dava konusu edilen ilaç kaplı stent bedelinin davacı tarafından ödenerek satın alındığı anlaşılmıştır.

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri,

yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin ... Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan ... Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde,(5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren;....görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren....devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında .... tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise .... tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.