muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/816, Karar No: 2018/1505, Tarih: 01.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/816 E.  ,  2018/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 18.06.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34738, Karar No: 2013/32088, Tarih: 24.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/34738 E.  ,  2013/32088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Hükmün açıklanmasına neden olan Sincan 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/88 Esas 2010/567 Karar sayılı kararının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması ve CMK'nin 231/5 maddesinin son cümlesi gereği sanık hakkında hukuken sonuç doğurmayacağının gözetilmemesi,

2) Sanığın yeniden suç işlemesi sebebiyle daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verildikten sonra yeniden hüküm kurulması gerekirken önceki hükme atıfta bulunulması ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2019/2786, Karar No: 2019/3752, Tarih: 19.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/2786 E.  ,  2019/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu ... Ltd. Şti. aleyhine İzmir 6. İcra Müdürlüğünün 2013/1919 Esas sayılı takip dosyası ile icra takibi başlattıklarını, işbu takip kapsamında borçlu şirketin iş yerinde haczedilen menkullerin satıldığını, bedeli paylaşıma konu makinelerin üzerinde başka hacizler bulunması sebebiyle İcra Müdürlüğü tarafından 11.02.2014 tarihli sıra cetveli yapıldığını, cetvelde 1. sırada şikayet olunan ... Vergi Dairesinin kabul edildiğini ve ihale bedelinin tamamının şikayet olunana ödenmesine karar verildiğini, cetvelde 1. sırada gösterilen şikayet olunanın borçlusu ... Ltd Şti'nin borçlarının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 6111 sayılı Kanun'un 6274 sayılı Kanun ile değişen 168. maddesinin uygulanmasına yönelik 07.04.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 3 seri no.lu Genel Tebliğ hükümleri ile 17.02.2011 tarihi itibari ile Libya'da yaşanan siyasi olaylar nedeni ile mücbir sebep kapsamına alındığını, 17.02.2011 tarihinden itibaren mücbir sebep süresi dahilinde bu şirket aleyhine takibe geçilmemesinin uygun bulunduğunu, şikayet olunan Vergi Dairesinin ise mücbir sebep süresi içerisinde 17.10.2011 tarihinde haciz yaptığını, borçlu şirketin borçlarının yeniden yapılandırılmış olması nedeniyle şikayet olunan vergi dairesinin muaccel hale gelen alacağının bulunmadığını, ayrıca şikayet olunana ait haciz zaptının ekinde bulunan makine ve ekipmanların, bedeli paylaşıma konu makineler ile aynı makineler olup olmadığının belli olmadığını ve satış giderleri ile takip masraflarının satış bedelinden öncelikle ayrılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptali ile alacaklarının 1. derecede ödenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, sıra cetvelinin iptaline dair verilen kararın şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25.01.2016 tarihli 2015/6652 Esas ve 2016/318 Karar sayılı ilamı ile şikayetçinin, şikayet olunan alacağının yapılandırıldığı, bu nedenle muaccel olmadığı iddiasının şikayet olunanın alacağının esasına, diğer itirazlarının ise sırasına yönelik olduğu gözetilerek, mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle şikayetin HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, şikayetçi vekilinin karar düzeltme istemi de Dairemiz'in 13.03.2019 tarihli ilamı ile red edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın görev dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi olunan Vergi Dairesi vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın görev dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi olunan Vergi Dairesi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre şikayetçi olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 18.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21837, Karar No: 2012/27764, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/21837 E.  ,  2012/27764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin 14.11.2007 günü sanığın yüzüne karşı verilen hükmü, 26.11.2007 günlü dilekçesiyle temyiz ettiği anlaşıldığından, yasal süresinden sonraki temyizi nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 20.12.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9131, Karar No: 2011/5006, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/9131 E.  ,  2011/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu taşınmaza komşu olan 308 ada 7, 310 ada 5, 311 ada 6, 7 ve 9 parsel sayılı taşınmazlara kadastro tespiti sırasında uygulanan 14.06.1978 tarih ve 10 sıra numaralı, 11.07.2006 tarihli 1 sıra ve 22.09.1971 tarihli ve 1 sıra numaralı tapu kayıtlarının oluşumundan itibaren tüm gittilerinin ve varsa dayanakları olan mahkeme kararları ve haritalarının getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3842, Karar No: 2007/3354, Tarih: 28.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3842 E.  ,  2007/3354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine dair, İstanbul 5.İcra Mahkemesinin 23.05.2006 tarihli ve 2006/928 esas ve 2006/1556 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın gereği için Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, ...Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2006 tarihli ve 2006/726 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; ....İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 24.07.2007 gün ve 39706 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 16.08.2007 gün ve K.Y.B.2007/165205 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; ....İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkarılmadan, 5464 sayılı Kanun’un geçici 4.maddesinde belirtilen sürede sanığın alacaklı bankaya müracaat ederek borcun taraflar arasında yeniden yapılandırılmış olması gerekçesiyle sanığın beraati kararına yönelik itiraza bakan ....Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, ....İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK’nun 271/2.fıkrası gereği soruşturma araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiğinden bahisle dosyanın İstanbul 5.İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı

salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır... “disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması ve itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa duruşma davetiyesi tebliğ edilmeden verilen beraat kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa meşruhatlı davetiye tebliğinin yapılması gerekmektedir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan Kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok

ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, ....Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2006 tarih ve 2006/726 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5287, Karar No: 2017/16386, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5287 E.  ,  2017/16386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18729, Karar No: 2014/2153, Tarih: 30.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18729 E.  ,  2014/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/219786

Mahkemesi : Saray(Tekirdağ) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12/03/2013

Numarası : 2012/270-2013/126

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa isnat edilen suçun 5271 sayılı CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, sanığın ve müştekinin soruşturma safhasında alınan ifadelerinde, uzlaşmak istediklerini beyan etmelerine rağmen usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan kamu davası açıldığı, buna göre, mahkemece 5271 sayılı CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

Suç tarihine göre, sanığın sürücü belgesinin 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi yerine, 2918 sayılı Kanunun 118. maddesine göre geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun BOZULMASINA, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/639, Karar No: 2012/646, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/639 E.  ,  2012/646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında, tarafların dayanağı olan 30.09.2005 tarih 68 sıra numaralı, 08.02.1994 tarih 15 sıra numaralı ve 30.03.2007 tarih 7 sıra numaralı tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir kayıtlarının (tedavüllerinin birbiriyle tutarlı olacak biçimde) incelenmesine gerek görülmüştür. Bu nedenle, sözü edilen kayıt ve belgelerin getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.