muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30776, Karar No: 2015/35880, Tarih: 24.12.2015

Davacı, maaş nakil ilmuhaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanun'a uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer malî haklarına, bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde  kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmuhaberinde belirtilmesi gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli, kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4213, Karar No: 2015/6974, Tarih: 08.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4213 E.  ,  2015/6974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/266062

MAHKEMESİ : Simav(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2012

NUMARASI : 2012/66 (E) ve 2012/307 (K)

SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tehdit suçundan verilen beraat kararının da katılan E.. S.. vekili tarafından temyiz davasına konu edilmesine karşın, tebliğnamede bu hususta görüş bulunmadığı,

Anlaşıldığından, katılan E.. S.. vekilinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, eksikliğin giderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GERİ GÖNDERİLMESİNE, 08/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14136, Karar No: 2022/6281, Tarih: 12.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/14136 E.  ,  2022/6281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanık müdafisinin yüzüne karşı verilen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra UYAP üzerinden 07.09.2018 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1497, Karar No: 2022/4871, Tarih: 15.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/1497 E.  ,  2022/4871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinden verilen 21.10.2021 tarihli ve 2020/741 Esas - 2021/2211 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekilince istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesince; tapu kaydı idari yoldan düzeltildiği gerekçesiyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 1/ç bendinde de çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, çekişmesiz yargı işlerinden olan tapu kayıt maliklerinin isim, soyadı ve baba adlarının nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesi isteği hakkında karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 15.06.2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6356, Karar No: 2011/16072, Tarih: 29.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6356 E.  ,  2011/16072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.12.2009 tarih ve 2006/276 - 2009/729 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı sigorta şirketine can sağlığı sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, rahatsızlığından ötürü davalı şirketin anlaşmalı olduğu İstanbul Memorial Hastanesi gittiğinde doktor tarafından yapılan muayenesinde mutlaka ameliyat olması gerektiğinin söylendiğini, durumun davalı şirkete 17.03.2006 tarihinde bildirilmesine rağmen davalının ameliyat masraflarının ödenmesi hususunda istenen provizyonu, söz konusu hastalığın sigorta başlangıç tarihinden önce var olan ve beyan edilmemiş rahatsızlıklar kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle reddettiğini,, davalının tedavi ve tetkik masraflarını ödememe nedenlerinin haksız ve hatalı olduğunu zira bu rahatsızlığın önceden var olan ve müvekkilince bilinen bir rahatsızlık olmadığını ileri sürerek, 8.638,00 TL'nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı talebine konu hastalığın poliçe akdi sırasında var olduğunu, bu rahatsızlık hakkında müvekkili şirkete beyanda bulunmamanın TTK'nun 1290 ve poliçe genel ve özel şartları kapsamında beyan yükümlülüğüne aykırılık teşkil ettiğini ve riskin poliçe öncesinde var olması nedeniyle davacının tazminat talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının poliçe başlangıç tarihi olan 13.01.2006 tarihi itibariyle düzensiz vajinal kanamalarından haberdar ise de rahminde ur olduğunu poliçe sonrası 17.03.2006 tarihinde öğrendiği, sigorta ettirenin var olan hastalığını kasıtlı olarak beyan etmediği hususunun kanıtlanamadığı, dolayısıyla gerçekleşen rizikonun sigorrta teminatı kapsamında olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne ve 8.368,00 TL'nın dava tarihinden itiraben işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 396,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2511, Karar No: 2019/353, Tarih: 07.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2511 E.  ,  2019/353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan T. ... Kurumu vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağının tahsili için ... 17. ... Müdürlüğünün 2014/8797 Esas sayılı dosyası ile yapılan ... takibinde borçlunun... plakalı aracına haciz konulduğunu, aracın satılarak paraya çevrilmesinden sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının diğer şikayet olunan Türkiye ... Kurumu Genel Müdürlüğü alacağından sonraki sıraya yazıldığını, fakat müvekkilinin araç haciz tarihinin davalının haczinden daha önce olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkili kurumun haczinin davacı haczinden eski tarihli olduğunu ve müvekkili kurum alacaklarının Devlet alacağı derecesinde imtiyazlı alacak olduğundan tarih olarak önceki sırada yer almasa dahi önceliği olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kurumun mallarının Devlet malı kapsamında kabul edildiği, özel yasasında bu yönde bir düzenlemenin yapılmış olmasının söz konusu kurum alacağının imtiyazlı alacak olduğu anlamına gelmediği, 05.05.2015 tarihli sıra cetvelinde 2. sırada yer alan şikayet olunan Türkiye ... Kurumu Genel Müdürlüğünün takip dosyasında borçluya ait aracın trafik kaydına 20.06.2014 tarihinde haciz uygulandığı, ancak yasal süre içerisinde satış istemi olmadığından haczin düştüğü, 3. sırada yer verilen davacının alacaklı bulunduğu dosyada 18.09.2014 tarihli haczin sıhhatini koruduğu gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan Türkiye ... Kurumu Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

1)Şikayet olunan Türkiye ... Kurumu Genel Müdürlüğü alacağı kamu alacağı olup imtiyazlıdır. İİK’nın 106. ve 110. maddelerine göre 6 aylık ve 1 yıllık sürelerde satış istemesine gerek yoktur. Bu nedenle satış konusu araç haczi düşmediğinden mahkemece şikayetin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2) Şikayetçi tarafından 1. sıra alacaklısı ...’ne şikayet dilekçesi ile herhangi bir şikayette bulunulmadığı halde tensip zaptında şikayet olunan olarak yazılarak tebliğat çıkarılması, yargılama sonunda da hakkında hüküm kurulmaması ve yargılama giderinin de birden fazla şikayet olunan olduğu halde hangi şikayet olunandan tahsiline karar verildiği hususuna hükümde yer verilmemesi doğru görülmemiştir.

2) Şikayetçi tarafından 1. sıra alacaklısı ...’ne şikayet dilekçesi ile herhangi bir şikayette bulunulmadığı halde tensip zaptında şikayet olunan olarak yazılarak tebliğat çıkarılması, yargılama sonunda da hakkında hüküm kurulmaması ve yargılama giderinin de birden fazla şikayet olunan olduğu halde hangi şikayet olunandan tahsiline karar verildiği hususuna hükümde yer verilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan Türkiye ... Kurumu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayet olunan yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/652, Karar No: 2016/164, Tarih: 24.02.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/652 E.  ,  2016/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tazminat ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın reddine dair verilen 10.10.2011 gün ve 2011/434 E., 2011/34 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 11.09.2012 gün ve 2012/6055 E., 2012/12733 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, müvekkili şirketin dahilde işleme izin belgesi kapsamında davalı ...’dan 426,499 kg buğday almaya hak kazandığını, davalıya müracaat etmesine rağmen, kurban bayramı tatili ve arife yoğunluğu gerekçe gösterilerek işlem yapılmadığını, müvekkiline 18.12.2009 tarihine kadar sözleşme yapabileceğini bildirir yazı gönderildiğini, ancak daha sonra müvekkilinin mal bedelini bankaya yatırıp buğdayın teslimini istemesine rağmen, davalı tarafın davacının izin belgesinin süresinin bayram tatili içerisinde dolduğunu belirterek yatırdığı bedeli iade ettiğini, davalının unsurları tamamlanan sözleşmeden haksız olarak dönmüş olduğunu ve müvekkilinin 120.307,74 TL zararının doğduğunu beyan ederek söz konusu zararın ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin dâhilde işleme izin belgesinin geçerlilik süresinin 28.11.2009 tarihinde dolduğunu, müvekkili kurumun davacının iddia ettiği gibi 18.12.2009 tarihine kadar satış yapabileceğini ortaya koyan bir bağlanma iradesinin bulunmadığını, sözkonusu yazının tüm şube ve firmalara gönderilen ve fiyat değişimlerini bildirme amaçlı mutad bir yazı olduğunu, malın bedelinin davacıya iade edildiğini, davacı şirketin basiretli iş adamı gibi davranma yükümlülüğüne uymadığını, talebinin ve stok teyitlerinin aynı gün alınmasına karşın mal bedelinin yatırılmaması nedeniyle süresi içinde sözleşme yapılamadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, tacir olan davalının dahili işleme izin belgesinin süre bitim tarihinin tatil gününe geldiğini basiretli davranmak suretiyle önceden bilmesi gerektiği, bu belgenin süresinin son gününün tatile gelmesi halinde bir sonraki çalışma gününe uzadığına dair yasal bir düzenlemenin bulunmadığı, davalı kurumun 18.12.2009 tarihine kadar sözleşme yapılabileceğine dair yazısında izin belgesi süresini bilmediği davacıya geçerli izin belgesi bulunması halinde sözleşme yapabileceği son tarihi bildirmiş olduğu, belgesinin süresi sona eren davacı ile davalının sözleşme yapma zorunluluğunun bulunmadığı, bu nedenle davacı şirketin davalı tarafından zarara uğratıldığı iddiasının sübut bulmadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan davalının 25.11.2009 gün ve 3293 sayılı faksında aynen;

Dosya içerisinde bulunan davalının 25.11.2009 gün ve 3293 sayılı faksında aynen;

"Orta Anadolu İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterliği'nden alınan 19.11.2009 tarih, 17007 sayılı yazıya istinaden, .... Firması ile Gümrük Beyannamesi(GB) kapsamında gerçekleştirmiş olduğu ihracatı karşılığında, Şube Müdürlüğünüzce 462,499 kg ihracat sonrası peşin hububat satış sözleşmesi yapılabilecektir.

Bu amaçla Orta Anadolu İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterliği' nden alınan yazı ve eki listenin birer fotokopisi yazımız ekinde gönderilmektedir. Söz konusu hak ediş kapsamında firma tarafından 18 Aralık 2009 (dahil) tarihine kadar sözleşme imzalanabilecek, bu tarihten sonra imzalanacak sözleşmeler için ise (18 Aralık 2009' dan sonra belirlenecek) yeni satış fiyatları geçerli olacaktır." denilmiştir.

Somut olayda davacı, davalının Polatlı Şubesi' ne bu yazıda bildirilen tarihten önce 01.12.2009 tarihinde müracaat etmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece yukarıda açıklanan yazı üzerinde yeterince durulup karar yerinde tartışılarak varılacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir....)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, davalının davacı şirketle sözleşme yapmaktan kaçınması nedeniyle oluştuğu ileri sürülen zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davacı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dosya içerisinde bulunan davalının 25.11.2009 gün ve 3293 sayılı yazısı üzerinde yerel mahkemece yeterince durulup durulmadığı ve davacının bu yazıya dayalı olarak tazminat isteme hakkının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığının 19.11.2009 tarihli yazısı ile gümrük beyannameleri ile gerçekleştirilen ihracat karşılığında davacı şirketin 277.500 kg makarna üretimi için 462.499 kg buğday kullanılmasının gerektiği, bu yöndeki talebin ilgili (davalı) Toprak Mahsulleri Ofisine (TMO) gönderildiği ve anılan miktarda buğdayın TMO tarafından hammadde olarak davacı şirkete verileceği ile “Dahilde İşleme İzin Belgesi”nin 28.11.2009 tarihi esas alınarak tanzim edildiği konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı şirket, kendisine tanınan bu haktan yararlanmak için bahsi geçen sürenin dolmasından dört (4) gün önce 24.11.2009 tarihinde yazılı olarak davalı kuruma başvurmuş durumdadır. Hatta davalı kurum da aynı tarihte kendi şubeleri arasında iç yazışma yaparak (Polatlı-Aksaray) davacı şirket ile yapılacak sözleşmeye esas olacak şekilde talep edilen buğday stok durumu belirlenmiştir. Dosyadaki bu iki delil içeriğine göre davacı şirket kendisine tanınan süre içerisinde davalı kuruma başvurarak kendisine tanınan haktan yararlanma iradesini ortaya koymuş, davalı da bu talebi karşılamak için kendi şubesi nezdinde stok araştırmasına geçmesinin yanı sıra, bu kez bozma ilamına konu 25.11.2009 tarih ve 3293 sayılı yazıyı davacı şirkete göndererek sözleşme yapmak için yeni bir süre öngörmüştür. Bu yazıda, davacının hak edişi ilgi tutularak (Orta Anadolu İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterliğinden alınan 19.11.2009 tarih, 17007 sayılı yazı) bu kapsamda 462,499 kg. ihracat sonrası peşin hububat satış sözleşmesi yapılabileceği ve “…söz konusu hak ediş kapsamında firma tarafından 18 Aralık 2009 (dahil) tarihine kadar sözleşme imzalanabilecek…” olduğu davacıya bildirilmiştir. Bu bildirim ile 28.11.2009 tarihinde dolacak olan sürenin 18.12.2009 tarihine kadar uzatıldığı yönünde bir bildirimde bulunulması davalı açısından bağlayıcı duruma gelmiştir. Eş söyleyişle; 28.11.2009 tarihinden önce 24.11.2009 tarihinde başvurusunu yapan davacı şirkete sözleşmenin 18.12.2009 tarihine kadar yapılabileceği bildirilmiş ve davacı da daha önce de başvurduğu halde bu bildirime uyarak 01.12.2009 tarihinde tekrar başvurusunu yapmakla kendi üzerine düşen edimi yerine getirmiştir. Bu durumda, davalı kurumun kendisinin belirlediği sürede başvurusunu yapan davacı şirket ile sözleşme imzalama yükümlüğü doğmuş olup, bundan kaçınması durumunda davacının tazminat istemleri ile karşılaşması kaçınılmazdır.

Bu aşamada belirtmek gerekir ki; davalı kurumun 25.11.2009 tarih ve 3293 sayılı yazısı yerel mahkemece icap değil, icaba davet olarak nitelendirilmiş ve bu gerekçeyle dava reddedilmiştir. Bu şekilde yazı içeriğinin yerel mahkeme gerekçesinde tartışılmış olması nedeniyle Özel Daire bozma ilamı bu yönüyle yerinde görülmemiş ise de, yukarıda açıklandığı üzere bahsi geçen bu yazı ile davalı kurumun, kendisine süresinde müracaat eden davacı şirkete sözleşme yapmak için yeni bir süre tanıdığı, bu nedenle davalının sözleşme yapmaktan kaçınması nedeniyle davacının zararlarının tazminini isteme hakkının olduğu Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmiştir.

Görüşmeler sırasında azınlıkta kalan Kurul üyeleri tarafından, tacir olan davacının sürenin bitim tarihi olan 28.11.2009 tarihinden önce gerekli prosedüre uyarak buğday bedelini yatırmak suretiyle kendi edimini yerine getirip bu şekilde davalıyı ifa konusunda temerrüde düşürmesinin gerektiği, bu nedenle yerel mahkemenin davayı reddetmesinin doğru olduğu ifade edilmiş ise de çoğunluk tarafından bu görüş yukarıda açıklanan gerekçelerle kabul edilmemiştir.

Bu itibarla; davalı kurumun kendisinin tanıdığı sürede başvurusunu yapan davacı şirketle sözleşme yapmaktan kaçınması nedeniyle oluşan zararları tazmin yükümlülüğü bulunmaktadır.

O halde, sözleşme yapmaktan kaçınılması nedeniyle oluştuğu ileri sürülen davacı zarar talebi konusunda taraf delilleri değerlendirilerek yapılacak yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gereklidir.

Direnme kararı açıklanan bu değişik nedenlerle bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 24.02.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemece 25.11.2009 tarihli yazı içeriğine göre hukuki değerlendirilmesi isabetli olarak yapılmış, red kararı verilmiştir. Yüksek Dairenin bozma ilamın gerekçesi, yeniden değerlendirilmeye ilişkin olup bozma kararı sonuca etkili değildir. Kısaca mahkemenin bozma ilamına göre yapacağı bir inceleme yoktur. Uyuşmazlığın bu çerçevede Yargıtay tarafından incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Sayın çoğunluğun hukuki konuda mahkemeye yeniden değerlendirme yapılması biçiminde oluşan ve uyuşmazlığa çözüm üretmeyen bozma kararına bu nedenle katılamıyorum.

...

15. Hukuk Dairesi Başkanı
Yargıtay — Esas No: 2012/13558, Karar No: 2012/20258, Tarih: 18.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13558 E.  ,  2012/20258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.