muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/33330, Karar No: 2017/11597, Tarih: 18.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33330 E.  ,  2017/11597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar harcı olarak yatırılması gerekir.

Dairemizce; kararı temyiz eden davalı vekilince nispi temyiz karar harcının yatırılmaması sebebi ile geri çevirme yapılmış olmasına rağmen; temyiz karar harcı yerine istinaf karar harcı tahsil edilerek dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla; davalı tarafa nispi temyiz karar harcının (sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine aynı sebeple İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3742, Karar No: 2018/8747, Tarih: 27.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3742 E.  ,  2018/8747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

K A R A R

Davalı ... Kurumundan; davacının emekli aylığının kesilmesine dair kurum işlemi iptal edildiğinde, davacıya ödeme yapılmış ise bu ödeme miktarı da düşülmek suretiyle davacıya dava tarihine kadar ödenmesi gereken toplam aylık miktarının ( ay be ay belirtilerek) ne kadar olduğu sorularak yazı cevabı eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22420, Karar No: 2017/1340, Tarih: 13.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22420 E.  ,  2017/1340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nafaka- Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasında görülen davacı karşı davalı kadın tarafından açılan bağımsız nafaka ve erkek tarafından açılan karşı boşanma davaları neticesinde mahkemece kadının davası kabul edilerek bir miktar tedbir nafakası verilmiş ve 10.10.2009 ... .... ile 01.01.2013 doğumlu....'nin geçicici velayetleri anneye bırakılmış, erkeğin ise karşı davasının reddine karar verilmiştir.

Geçici velayeti elinde bulundurmayan baba ile ortak çocuklar arasında düzenlenen kişisel ilişkinin süre bakımından ortak çocukların yaşı da gözetildiğinde yetersiz kaldığı anlaşılmaktadır. Baba ile ortak çocuklar arasında babalık duygularını tatmin edecek ve bu hakkın rahatça kullanılmasına engel olmayacak şekilde belirli haftasonları, sömestr ve yaz tatili ile dini bayramlar da yatılı olacak şekilde daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.02.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/30807, Karar No: 2017/2223, Tarih: 15.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30807 E.  ,  2017/2223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde kayıtlı olduğu Bakırköy Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulması, en son beyanname örneklerinin istenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Sanık hakkında ticareti usulüne aykırı olarak terk suçundan şikayette bulunulmasına ve bu suçtan dolayı yargılama yapılmasına karşın ticari işletme yöneticisinin kasten alacaklıyı zarara uğratması suçundan hüküm kurularak çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17040, Karar No: 2022/7185, Tarih: 02.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17040 E.  ,  2022/7185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından sanık ... hakkındaki Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2016 tarihli ve 2016/177 esas 2016/274 sayılı kararı ile Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2016 tarihli ve 2016/263 esas 2016/390 sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/09/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyaların Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosyalar incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık ... hakkında, 08/11/2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2013 tarihli ve 2013/78607 soruşturma, 2013/21561 esas, 2013/10383 sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle Bursa 8. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

a-) Bursa (Kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/03/2014 tarihli ve 2014/16 esas 2014/300 sayılı kararı ile 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun TCK’nın 191/2. maddesi gereğince sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği ve infazı için Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

b-) Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin bildirilmesi üzerine Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2014 tarihli ve 2014/478 esas 2014/122 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetime tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 13/11/2014 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

c-) Sanığın denetim süresi içerisinde 25/02/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine;

Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20/05/2016 tarihli ve 2016/177 esas 2016/274 sayılı kararı ile; hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın 28/06/2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

d-) Sanığın denetim süresi içerisinde 04/07/2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırıldığının ihbar edilmesi üzerine,

Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2019 tarihli ve 2016/177 esas 2016/274 sayılı ek kararı ile; erteli 10 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği,

d-) Sanığın denetim süresi içerisinde 04/07/2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırıldığının ihbar edilmesi üzerine,

Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2019 tarihli ve 2016/177 esas 2016/274 sayılı ek kararı ile; erteli 10 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği,

2- Sanık ... hakkında, 11/11/2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2013 tarihli ve 2013/78583 soruşturma, 2013/21571 esas 2013/10392

sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

a-) Bursa (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/05/2014 tarihli ve 2013/1170 esas 2014/748 sayılı kararı ile 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği ve infazı için 23/07/2014 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

b-) Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin bildirilmesi üzerine Bursa 20.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25/04/2016 tarihli ve 2016/263 esas 2016/390 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un TCK’nın 51/1. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine, 1 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 13/06/2016 karar tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

c-) Sanığın denetim süresi içerisinde 04/07/2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine,

Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2016/263 esas 2016/390 sayılı ek kararı ile; erteli 10 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbarnamede;

c-) Sanığın denetim süresi içerisinde 04/07/2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine,

Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2016/263 esas 2016/390 sayılı ek kararı ile; erteli 10 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbarnamede;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Bursa (Kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/03/2014 tarihli ve 2014/16 esas 2014/300 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığından bahisle dosyanın yeniden ele alınarak yapılan yargılama neticesinde, 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5728 sayılı Kanun'la değiştirilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2014 tarihli ve 2014/478 esas 2014/122 sayılı kararının itiraz edilmeden 13/11/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 25/02/2015 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkum olduğunun ihbarı üzerine hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 191/1 ve 62/1. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2016 tarihli ve 2016/177 esas 2016/274 sayılı kararı ile aynı suçtan adı geçen sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Bursa (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/05/2014 tarihli ve 2013/1170 esas 2014/748 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığından bahisle dosyanın yeniden ele alınarak yapılan yargılama neticesinde, 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2016 tarihli ve 2016/263 esas 2016/390 sayılı kararını kapsayan dosyalar incelendi.

Erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2019 tarihli ve 2016/177 esas, 2016/274 sayılı ek kararı ile Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2016/263 esas 2016/390 sayılı ek kararının, asıl kararların kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosyalar kapsamına göre;

Erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2019 tarihli ve 2016/177 esas, 2016/274 sayılı ek kararı ile Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2016/263 esas 2016/390 sayılı ek kararının, asıl kararların kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosyalar kapsamına göre;

1) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar." şeklindeki hüküm karşısında, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 13/11/2014 tarihinde kesinleştiği, ihbara konu İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2015 tarihli ve 2015/514 esas 2015/922 karar sayılı dosyasında ise suç tarihinin 25/02/2015 olduğu dikkate alındığında, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde açıklandıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesinde,

2) Bursa (Kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/03/2014 tarihli ve 2014/16 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 08/11/2013 iddianame düzenleme tarihinin ise 16/12/2013 olduğu, Bursa (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/05/2014 tarihli ve 2013/1170 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 11/11/2013, iddianame düzenleme tarihinin 13/12/2013 olduğu, her iki suçun da ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilerek Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2016 tarihli ve 2016/177 esas 2016/274 sayılı kararı ile Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2016 tarihli ve 2016/263 esas 2016/390 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında, 08/11/2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2013 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa (Kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/03/2014 tarihli ve 2014/16 esas 2014/300 sayılı kararı ile, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesini takiben, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2014 tarihli ve 2014/478 esas, 2014/122 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5728 sayılı Kanun'la değiştirilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 13/11/2014 tarihinde kesinleşmesinden sonra, sanığın denetim süresi içerisinde 25/02/2015 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2016 tarihli ve 2016/177 esas, 2016/274 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 191/1 ve 62/1. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği,

Yine sanık hakkında, 11/11/2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2013 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/05/2014 tarihli ve 2013/1170 esas, 2014/748 sayılı kararı ile 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesini takiben, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2016 tarihli ve 2016/263 esas, 2016/390 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası

ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2019 tarihli ve 2016/177 esas 2016/274 sayılı ek kararı ile Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2016/263 esas 2016/390 sayılı ek kararının, asıl kararların kanun yararına bozulması halinde hukuki değerden yoksun sayılacağı gözetilerek yapılan incelemede;

ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2019 tarihli ve 2016/177 esas 2016/274 sayılı ek kararı ile Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2016/263 esas 2016/390 sayılı ek kararının, asıl kararların kanun yararına bozulması halinde hukuki değerden yoksun sayılacağı gözetilerek yapılan incelemede;

1) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar." şeklindeki hüküm karşısında, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 13/11/2014 tarihinde kesinleştiği, ihbara konu İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2015 tarihli ve 2015/514 esas 2015/922 karar sayılı dosyasında suç tarihinin 25/02/2015 olduğu dikkate alındığında, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm açıklandıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine karar verilmesi nedeniyle Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2016 tarihli ve 2016/177 esas 2016/274 sayılı kararı kanuna aykırıdır.

2) Bursa (Kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/03/2014 tarihli ve 2014/16 esas, 2014/300 karar sayılı dosyasındaki suç tarihinin 08/11/2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 16/12/2013 olduğu, Bursa (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/05/2014 tarihli ve 2013/1170 esas, 2014/748 karar sayılı dosyasındaki suç tarihinin 11/11/2013, iddianame düzenleme tarihinin 13/12/2013 olduğu, her iki suçun da ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği, sanığın 08/11/2013 ve 11/11/2013 tarihli eylemleri arasında hukuki kesinti bulunmadığı, her iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı nev’iden olduğu ve zaman aralığı itibariyle birbirine yakın tarihlerde işlenmiş olmaları dikkate alınarak, eylemlerin bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, davaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir eylem için ayrı mahkemelere kamu davası açılması üzerine, Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesi ve Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar :

D-) Karar :

Açıklanan nedenlerle; Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla kez "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu işlediği ve bu suçların "zincirleme suç oluşturduğu" anlaşıldığından, davaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden sanığın ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2016 tarihli ve 2016/177 esas 2016/274 sayılı kararı ile Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2016 tarihli ve 2016/263 esas 2016/390 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309.maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

02/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.