muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3400, Karar No: 2014/890, Tarih: 03.02.2014

Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları 6. Maddesi (a) fıkrasına göre motosiklet ve takma motorlu bisiklet kullanmak ve bunlara binmek aksine mukavele yapılmamışsa, sigorta teminatı dışındadır. Davalı vekili bu hususta ek sözleşme yapılmadığını ve ek prim alınmadığını savunmuştur.

Davalı tarafından “hayat sigortaları ek teminatları bilgilendirme formu” ile motosiklet kullanma halinin ek sözleşme ile teminata dahil edilebileceği hususunda sigortalı bilgilendirilmiş olup, davacıların bu formdaki imzanın sigortalıya ait olmadığına ilişkin bir iddiası bulunmamaktadır.

Bu halde, “hayat sigortası başvuru formu”ndaki imza sigortalıya ait olmasa da, “hayat sigortaları ek teminatları bilgilendirme formu”nun B. Genel Bilgiler kısmının 1/a maddesi ile motosiklet kullanma halinin ek sözleşme ile teminata dahil edilebileceği hususunda bilgilendirilen sigortalı ile ek sözleşme yapıldığına ve ek prim alındığına dair bilgi ve belge olmamasına göre, mahkemece rizikonun teminat dışı olması nedeniyle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23000, Karar No: 2013/36885, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/23000 E.  ,  2013/36885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararın 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların müştekinin pazar yerinde tezgâh üzerinde açıkta bulunan çantasını çalıp olay yerinden ayrıldıktan sonra kolluk görevlilerince kesintisiz takip olmadan yakalandıklarının anlaşılması karşısında sanıklar hakkında şartları oluşmamasına rağmen TCK’nun 35. maddesi gereği teşebbüs hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9778, Karar No: 2007/11328, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9778 E.  ,  2007/11328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.07.2003 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim ve baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.02.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir. Davacı ... kayıt maliki murisin adının ve baba adının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazların, kadastro tesbiti yada tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik yada hatalı işlenmesi kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Davacı 9 parsel sayılı taşınmazın 6918/14932 pay sahibi murisi babası ... oğlu ... olmasına rağmen ... oğlu ... ... olarak yazıldığından yanlışlığın nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir. Dava konusu 9 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına göre zeytinli tarla niteliğindeki taşınmazın 6918/14932 payı ... oğlu ... ..., 8014/14932 payı ise ... oğlu ...’a aittir. Dava konusu 9 parsel sayılı taşınmazın 18.07.1997 tarihinde yapılan toplulaştırma istemi ile oluştuğu anlaşılmaktadır.

... köyünde 1963 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında 729 nolu parsel 14400 m2 miktarıyla ... oğlu ... adına tesbit görmüş, 29.04.1968 tarihinde kesinleşmiştir. 179 nolu parselde 7520 m2 olarak ... oğlu ... ... adına tesbit görmüş bu parselde 29.04.1968 tarihinde kesinleşmiştir. 729 nolu parselin tapulama tutanağının edinme nedeni sütunundaki açıklamaya göre ... oğlu ... tapulu malı olarak halen tasarrufunda olduğundan tescil işleminin yapıldığı anlaşılmaktadır. 179 parsel sayılı taşınmazın tapulama tutanağındaki açıklamaya göre ise taşınmazın senetsizden ... evlatları ... ve ...’nin otuz yıldan fazla zilyetliğinde iken 1950 yılında ikiye ayrılarak 179 parselin ... oğlu ... adına tescil edildiği görülmektedir.

Dava konusu 9 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 179 ve 729 nolu parseller önceden ayrı ayrı iki parsel iken ... Köyünde bu mevkide toplulaştırma çalışmaları yapıldığından bu iki parsel 9 parsele gitmiştir.

179 nolu parsele uygulanan 1937 tarih 1958 tahrir nolu vergi kaydının Nizam-... oğulları ... adına kayıtlı olduğu, 729 nolu parsele uygulanan 1937 tarih 1958 tahrir nolu vergi kaydının ise Ağabeyinin oğlu ... karısı ... adına kayıtlı olduğu tesbit edilmiştir.

Dava konusu 9 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 179 ve 729 nolu parseller önceden ayrı ayrı iki parsel iken ... Köyünde bu mevkide toplulaştırma çalışmaları yapıldığından bu iki parsel 9 parsele gitmiştir.

179 nolu parsele uygulanan 1937 tarih 1958 tahrir nolu vergi kaydının Nizam-... oğulları ... adına kayıtlı olduğu, 729 nolu parsele uygulanan 1937 tarih 1958 tahrir nolu vergi kaydının ise Ağabeyinin oğlu ... karısı ... adına kayıtlı olduğu tesbit edilmiştir.

9 parsel sayılı taşınmazın tapu kütüğünün şerhler hanesinde ... ve ... ...’ın hisselerinde ayrı ayrı haciz bulunduğu görülmektedir.

Dosyada mevcut tüm belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde davacının murisi ile adının ve baba adının düzeltilmesi istenen kişinin aynı kişi olduğunun ispatlanmadığı, iddianın kayıt iptali ve tescil davası ile çözülebileceği anlaşılmıştır.Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeksizin davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.10.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8358, Karar No: 2013/8590, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/8358 E.  ,  2013/8590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.03.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11821, Karar No: 2014/11763, Tarih: 16.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/11821 E.  ,  2014/11763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi ve özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yüzüne karşı 31.10.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü yasal süresi geçtikten sonra 13.11.2012 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 16.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4691, Karar No: 2017/240, Tarih: 12.01.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/4691 E.  ,  2017/240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre imal niteliklerini koruduğu, mevcut haliyle ses-gaz fişeği atan tabancalarda kullanılmak üzere imal edilmiş mermi çekirdeği unsuru ihtiva etmeyen ses-gaz fişeği iken sonradan uç kısımlarına kurşun parçası ya da saçma tanesi yerleştirilmek suretiyle özel nitelikteki bir ateşli silah fişeği durumuna dönüştürülmüş fişekleri de atabileceği belirtilen silahın, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın raporunda ortasında boşluk bulunan, gaz ayırım parçasının içerisinden geçebilecek çapta saçma tanesi veya özel şekil ve nitelikteki benzeri maddelerin konulması suretiyle elde edilen fişekleri de atabilecek özellikte bulunup, mevcut haliyle 6136 sayılı Yasa kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğunu, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emareden bahsedilmemesi, üretici firmanın ise fabrikasyon üretiminde tabancanın içine koydukları aparatın delik olup silahta gaz basıncını dışarı atmaya yarayan boşluk bulunduğu yiv set ihtiva etmediği eğer bu yönde işlem yapılmış ise silahta oynama var olduğunun belirtilmesi ve sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması karşısında; sanığın tüm aşamalarda suça konu silahın kuru-sıkı tabanca olduğunu bildiği savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12958, Karar No: 2015/25015, Tarih: 19.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/12958 E.  ,  2015/25015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2015

NUMARASI : 2014/746-2015/46

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamsız takipte borçlu vekilince takibe itiraz edildiği, takibin durdurulmasına karar verildiği alacaklı vekilinin icra mahkemesine başvurusunda itirazın kaldırılmasını talep ettiği mahkemesince taraf vekillerinin yüzüne karşı" davacının davasının reddine" karar verildiği, mahkemenin gerekçeli kararında ise "Davacının davasının kabulüne, davacıya gönderilen haciz müzekkeresinin tebliğ tarihinin 31/10/2014 tarihi olarak düzeltilmesine " karar verildiği kararın alacaklı vekilince temyiz edildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda," davacının davasının reddine" gerekçeli kararda ise "Davacının davasının kabulüne, davacıya gönderilen haciz müzekkeresinin tebliğ tarihinin 31/10/2014 tarihi olarak düzeltilmesine " karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17264, Karar No: 2014/19697, Tarih: 28.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/17264 E.  ,  2014/19697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü :Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle başka mahkemelerce verilen red kararlarının onanmasına karşı Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru talebinde bulunulmuş ise de, bireysel başvuru sonucu verilen kararın sadece başvuru sahibi hakkında hüküm ifade edeceğinin anlaşılmasına, bu başvuru sonuçlarının beklenmesine gerek olmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2110, Karar No: 2014/35883, Tarih: 27.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/2110 E.  ,  2014/35883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 5. İŞ MAHKEMESİ (ÜSKÜDAR 1.İŞ)

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2011/272-2012/1121

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdine işverence haksız son verildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatları ile fazla çalışma alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 14.07.2011 tarihinde İş Kanununun 25/II-e meddesi uyarınca iş akdinin feshedildiğinisavunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş akdinin 14/07/2010 tarihinde işyerine ait penseyi çaldığından bahisle 4857 sayılı yasanın 25/II-e hükmüne göre feshedildiğini ancak olayın 28/06/2011 tarihinde gerçekleştiği, davalı işverenlik yetkililerince kamera görüntülerinin olaydan 1-2 gün sonra izlenmesiyle işverenin olaydan haberdar olduğu, hak düşürücü süre içinde iş akdinin feshedilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin hak düşürücü süre içinde feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçi veya işveren bakımından haklı fesih nedenlerinin ortaya çıkması halinde, iş sözleşmesinin diğer tarafının sözleşmeyi haklı nedenle fesih yetkisinin kullanılma süresi sınırsız değildir. Bu bakımdan 4857 İş Kanununun 26 ncı maddesinde, fesih nedeninin öğrenildiği tarih ile olayın gerçekleştiği tarih başlangıç esas alınmak üzere iki ayrı süre öngörülmüştür. Bu süreler içinde fesih yoluna gitmeyen işçi ya da işverenin feshi, haklı bir feshin sonuçlarını doğurmaz. Bu süre, feshe neden olan olayın diğer tarafça öğretilmesinden itibaren altı işgünü ve herhalde fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren bir yıl olarak belirlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanununda, işçinin maddî çıkar sağlamış olması halinde bir yıllık sürenin işlemeyeceği öngörülmüştür. O halde, haklı feshe neden olan olayda işçinin maddî bir menfaati olmuşsa, altı işgününe riayet etmek koşuluyla olayın üzerinden ne kadar süre geçerse geçsin işverenin haklı fesih imkânı vardır.

Altı iş günlük süre işçi ya da işverenin haklı feshe neden olan olayı öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar. Olayı öğrenme günü hesaba katılmaksızın, takip eden iş günleri sayılarak altıncı günün bitiminde haklı fesih yetkisi sona erer.

Altı iş günlük süre işçi ya da işverenin haklı feshe neden olan olayı öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar. Olayı öğrenme günü hesaba katılmaksızın, takip eden iş günleri sayılarak altıncı günün bitiminde haklı fesih yetkisi sona erer.

İşverenin tüzel kişi olması durumunda altı işgünlük süre feshe yetkili merciin öğrendiği günden başlar. Bu konuda müfettiş soruşturması yapılması, olayın disiplin kurulunca görüşülmesi süreyi başlatmaz. Olayın feshe yetkili kişi ya da kurula intikal ettirildiği gün altı iş günlük sürenin başlangıcını oluşturur. Bir yıllık süre ise her durumda olayın gerçekleştiği günden başlar.

Haklı fesih nedeninin devamlı olması durumunda hak düşürücü süre işlemez (Yargıtay 9.HD. 15.2.2010 gün, 2008/16869 E, 2010/3345 K). Örneğin, ücreti ödenmeyen işçi ödeme yapılmadığı sürece her zaman haklı nedenle iş sözleşmesini feshedebilir. Bu örnekte işçi açısından haklı fesih nedeni her an devam etmektedir. Ancak işçinin daimî olarak bir başka göreve atanması veya iş şartlarının esaslı şekilde ağırlaştırılması halinde, bu değişikliğin sonuçları sürekli gibi görünse de işlem anlıktır. Buna göre sözleşmesini feshetmeyi düşünen işçinin bunu altı işgünü içinde işverene bildirmesi gerekir. Yine işyerinde işi yavaşlatma ve üretimi düşürme eyleminin süreklilik göstermesi durumunda, altı iş günlük süre eylemin bittiği tarihten başlar.

İşçinin ücretinin ödenmemesi temadi eden bir durum olmakla birlikte fesih hakkı ödemenin yapıldığı ana kadar kullanılabilir. Aksi halde Yasanın 24/III-e maddesinde öngörülen neden ortadan kalkmış olur. Fesih iradesinin altı iş günü içinde açıklanması yeterli olup, bu süre içinde tebligatın muhatabına ulaşmış olması şart değildir

4857 sayılı Yasanın 26 ncı maddesinde öngörülen altı işgünlük ve bir yıllık süreler ayrı ayrı hak düşürücü niteliktedir. Bir başka anlatımla fesih hakkının öğrenmeden itibaren altı iş günü ve olayın gerçekleşmesinden itibaren bir yıl içinde kullanılması şarttır. Sürelerden birinin dahi geçmiş olması haklı fesih imkânını ortadan kaldırır. Hak düşürücü sürenin niteliğinden dolayı taraflar ileri sürmese dahi, hâkim resen dikkate almak zorundadır.

Bu maddede belirtilen süreler geçtikten sonra bildirimsiz fesih hakkını kullanan taraf, haksız olarak sözleşmeyi bozmuş sayılacağından ihbar tazminatı ile şartları oluşmuşsa kıdem tazminatından sorumlu olur.

Yukarıda değinilen altı iş günlük ve bir yıllık hak düşürücü süreler, işçi açısından 24/II madde, işveren açısından ise 25/II maddede belirtilen sebeplere dayanan fesihler yönünden aranmalıdır. Bu itibarla, geçerli nedene dayanan fesih durumlarında, 26 ncı maddede öngörülen hak düşürücü süreler işlemez. Dairemizin istikrar kazanmış uygulaması bu yönde olup, geçerli nedene dayanılarak yapılan fesihlerde belirtilen hak düşürücü sürelerin yerine “makul süre” içinde sözleşmenin feshedilebileceğini kabul etmektedir (Yargıtay 9. HD. 2.2.2009 gün 2008/9790 E. 2009/1003 K.).

Somut olayda davacının iş akdi 4857 sayılı İş Kanunu 25/2-e maddesi uyarınca banko üzerinde bulunan bir penseyi hırsızlık kasdı ile almasından dolayı 14.07.2011 tarihinde feshedilmiştir. Sözkonusu olay kamera görüntüleri ile tespit edilmiştir.

Kamera görüntülerinin hangi tarihte izlendiği somut olarak belli olmadığı gibi yukarıda ilke kararımızda belirtildiği üzere olayın feshe yetkili kişi ya da kurula intikal ettirildiği gün altı iş günlük sürenin başlangıcını oluşturur.Dosya içeriğine göre işveren kamera görüntülerini izlemiş, tutanaklar oluşturulmuş,12.7.2011 tarihinde davacıdan savunma vermesini istemiştir.13.07.2011 tarihli tutanak içeriğine göre olayın 10.07.2011 tarihinde öğrenildiği,feshin hak düşürücü süre içerisinde gerçekleştiği ve davacının pense üzerine kağıt koyarak kapatmak suretiyle banko üzerinden alarak olay yerinden uzaklaştığı, davacının bu davranışının 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi uyarınca feshin haklı olduğu anlaşılmakla, ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile anılan isteklerin kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.