muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/466, Karar No: 2022/842, Tarih: 27.12.2022

Suça konu devlet sırrı şüphesi taşıyan bilgi ve belgelerin özelliğini ve karmaşıklığı da dikkate alınarak ilgili ve yetkili devlet kurumlarından görüşlerin alındığı, 27.01.2017 tarihli Jandarma Genel Komutanlığının bilgi ve belgelere ilişkin görüş yazısında söz konusu belgelerin devlet sırrı niteliğinde olduğunu, 03.02.2017 tarihli Erzincan İl Jandarma Komutanlığının bilgi ve belgelere ilişkin görüş yazısında anılan belgelerin devlet sırrı niteliğinde olmadığını, 23.02.2017 tarihli Jandarma Genel Komutanlığının bilgi ve belgelere ilişkin görüş yazısında bu belgelerin adli makamlarca değerlendirilmesinin uygun olacağı,16.06.2018 tarihli Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığının bilgi ve belgelere ilişkin görüş yazısında devlet sırrı niteliğinde olduğu oldukları değerlendirilmekle birlikte bu hususta adli makamlarca karar verilmesinin uygun olacağı,02.10.2018 tarihli Erzincan İl Jandarma Komutanlığının bilgi ve belgelere ilişkin görüş yazısında belgelerin devlet sırrı niteliğinde olabileceğini, ancak sır kararının yetkili makamlarca usulüne uygun olarak verilip verilmediğinin tespit edilemediği, gizli gizlilik dereceli belgelerden olduğu ve bilgilerin daha önceden açıklanmadığının değerlendirildiği, 23.11.2018 tarihli Erzincan İl Jandarma Komutanlığının bilgi ve belgelere ilişkin görüş yazısında adı geçen kişilerin çeşitli tarihlerde haber elemanı olarak görev yaptığı, hala bir kişinin görevine devam ettiği, bilgilerin ifşası nedeniyle söz konusu kişilerin herhangi bir saldırıya ya da tehdite maruz kalmadıkları ve Erzincan İli çevresinde görev yaptıkları bildirilmiştir.

Dosyaya gelen tüm görüş yazıları ile dosya içerisinde mevcut bilgi ve belgeler birlikte değerlendirilip dairemizce yapılan inceleme sonucunda; her ne kadar sanıklar hakkında devletin güvenliği gereğine ve siyasal yararına ilişkin gizli kalması gereken bilgileri açıklama suçundan kamu davası açılmış ise de, suça konu bilgi ve belgelerin özelliği ve önemi gereğince yetkili makamların kanun ve düzenleyici işlemlere göre açıklamasını yasakladığı, niteliği bakımında da gizli kalması gereken bilgi ve belgeler türünde olduğu, bu bilgi ve belgelerin açıklanması durumunda devletin milli güvenliğine ve savunmasına zarar gelebileceği gibi devlet otoritesinde ve güvenirliğinde zaafiyet yaratabilecek durumların ortaya çıkacağı, özünde devlet sırrı olmayan fakat, devlet menfaatleri için gizli tutulması gereken, bu nedenle yetkili makamların kanun veya düzenleyici işlemlerle açıklanmasını yasakladığı bilgi veya belgeler olduğu, sanıkların dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranarak ve eylemlerinin neticesini öngörmeyerek değişen suç vasfı uyarınca TCK'nin 336/3-1. Cümle kapsamında kalan gizli kalması gereken bilgilerin taksirle açıklanması suçunu işledikleri kabul edilip cezalandırılmalarına karar verilmesi yolunda tam bir vicdani kanaat oluşmuştur.

Sanıkların etiğim düzeyleri, kültürel birikimleri, yargısal görevleri dolayısıyla edindikleri mesleki bilgi, tecrübeleri ve görev süreleri ile suça konu unsurları bilmeleri ve öngörmelerine rağmen atılı suçu işlemeleri karşısında haklarında, TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümleri uygulanmamıştır.

Cezaların bireyselleştirilmesi aşamasında, suçun işleniş şekli, suçun konusunun önem ve değeri, sanıkların taksire dayalı kusur durumları dikkate alınarak cezanın tertibi sırasında alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir durum olmadığı kanaatine varılmıştır. Sanıkların duruşmalarda gösterdikleri hal ve tavırları nedeniyle haklarında takdiri indirim uygulanmıştır. Sanıkların ileride bir daha suç işlemeyecekleri yolunda mahkememizce bir kanaat oluşmadığından haklarında CMK'nin 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verilmesine takdiren yer olmadığına karar verilmiştir. Sanıklara verilen kısa süreli hapis cezalarının sanıkların kişiliği, ekonomik ve sosyal durumları göz önünde bulundurularak TCK'nin 50/1-a, 52/2 ve 52/4. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesine ve taksitlendirilmesine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki ifadelerle mahkumiyet kararının gerekçesi açıklanmış ve sanıkların yasaklanan bilgileri açıklama suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

VI) TEMYİZ:

Sanık ... ve müdafisi benzer mahiyetteki temyiz dilekçelerinde özetle; yargılama konusunun daha önce HSYK tarafından incelenerek soruşturmaya geçilmesine yer olmadığına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, bu nedenle yeni delil içermeyen şikayet dilekçesi nedeniyle soruşturma izni verilmesi neticesinde dava açılmasının 2802 sayılı Kanun'un 97/c maddesine aykırılık oluşturduğu, Erzincan İl Jandarma Komutanlığının 23.11.2018 tarihli tutanağında suça konu belgelerin İl Jandarma Komutanlığına ait bir belge olmadığının ifade edildiği, anılan tutanağa göre bu belgede ismi geçen üç yüzden fazla kişinin haber elemanlığıyla ilişkisinin olmadığı, bu durumdan belgelerin sahte olduğunun anlaşılması gerektiği, bu nedenledir ki belgenin yer aldığı iddianame ile açılan davayı gören Yargıtay 11. Ceza Dairesinin de bu belgeleri emanete alma gereğini duymadığı, gerekçeli kararda belgenin sahte olduğu gerçeğinin göz önüne alınmadığı ve atılı suçun ne şekilde olduğunun açıklanmadığı, sahte bir belgenin ifşa edilmesinin ceza hukuku anlamında suç oluşturmayacağı,

Sanık ... temyizinde özetle; HSYK müfettişi tarafından yürütülen soruşmadaki savunma talep yazısına hiçbir belge eklenmeden savunmasının istenmesi nedeniyle savunma hakkının ihlal edildiği, söz konusu soruşturma neticesinde hazırlanan raporun 19. sayfasında Erzincan İl Jandarma Komutanlığının 03.02.2017 tarihli yazısında belgelerin devlet sırrı olmadıklarının açıkça yazılı olmasına rağmen raporun kanaat bölümünde bu husustan söz edilmeyerek haksız şekilde kovuşturma izni verilmesi suretiyle lekelenmeme hakkına riayet edilmediği, soruşturmayı yürüten müfettişin savcı yetkisi kullandığı göz önüne alındığında CMK'nın 125/2. maddesi nedeniyle söz konusu belgeleri incelemesinin kanuna aykırı olduğu, son soruşturma kararının verilmesi talep edilen Oltu Ağır Ceza Mahkemesince savunma yapabilmesi için bildirimde bulunmadığı, bu sebeple de savunma hakkı kısıtlandığı gibi söz konusu kararda usulüne uygun davetiye tebliğ edilmesine rağmen yazılı veya sözlü beyanını ibraz etmediği şeklinde gerçek dışı değerlendirmede bulunulduğu, HSYK tarafından ... hakkında işlem yapılmak üzere ilgili belgelerin Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi sonrasında Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/60 soruşturma sayılı dosyasında kendisinin müşteki sıfatıyla ifadesinin alındığı, bu nedenle aynı eylemden hem müşteki hem sanık durumuna konulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, durma kararı verilmesi yönündeki taleplerinin haksız olarak reddedildiği, gerek Yargıtay 9. Ceza Dairesinin gerekse Yargıtay 16. Ceza Dairesinin emsal mahiyetteki kararlarına göre atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, zira suça konu belgeler üzerinde devlet sırrı olduğuna dair bir ibarenin bulunmadığı, bu konu hakkında kendisine bilgi verilmediği, Erzincan İl Jandarma Komutanlığının 04.10.2018 tarihli yazısı ekindeki raporda bu belgelerin açıklanmasının yasaklandığına ilişkin usulüne uygun verilmiş bir kararın bulunmadığının belirtildiği, taksirli herhangi bir eyleminin de olmadığı, zira dikkat ve özen yükümlülüğüne uygun hareket ederek 3713 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca tam bir gizlilik sağlayan nitelikte gizlilik kararı aldırdığı, varsayıma dayalı olarak sorumlu tutulmasının hukuken mümkün olmadığı, Erzincan İl Jandarma Komutanlığının 03.02.2017 tarihli yazısında bu belgelerin devlet sırrı olmadığının açıkça belirtilmesine rağmen aynı Komutanlığın 04.10.2018 tarihli yazısı ekindeki raporda bu belgelerin devlet sırrı olabileceği belirtilerek çelişkili ve tereddütlü bir durum ortaya konulduğu, hâl böyleyken kendisinin bu durumu bilebilmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle suç işleme kastının bulunmadığı, söz konusu belgelerin ... tarafından şahsi bilgisayarına kopyalanması ve sonrasında bu bilgisayarın hard diskinin üçüncü kişi konumunda olan FFT isimli bilgisayar tamir dükkanına bırakılması suretiyle zaten daha önceden ifşa olduklarının kabul edilmesi gerektiği, HSYK 3. Dairesinin 24.05

... tarafından şahsi bilgisayarına kopyalanması ve sonrasında bu bilgisayarın hard diskinin üçüncü kişi konumunda olan FFT isimli bilgisayar tamir dükkanına bırakılması suretiyle zaten daha önceden ifşa olduklarının kabul edilmesi gerektiği, HSYK 3. Dairesinin 24.05.2011 tarihli ve 2011/3090 sayılı kararıyla söz konusu suçlamaya ilişkin olarak soruşturma izni verilmemesine karar verildiği, kesinleşen bu karar nedeniyle herhangi bir yeni delil bulunmaksızın eldeki davanın açılmasının 2802 sayılı Kanun'un 97/1-c maddesine aykırılık teşkil ettiği, yürütmüş olduğu soruşturmada gizliliği ihlal etmediğinin HSYK 3. Dairesinin 24.05.2011 tarihli ve 2011/3093 sayılı ve ayrıca HSYK Genel Kurulunun 15.01.2013 tarihli ve 2013/5 sayılı kararlarıyla da soruşturma izni verilmeyerek ortaya çıktığı, delillerin takdirinde hataya düşülerek mahkumiyet kararı verildiği,

Sanık ... müdafisi temyizinde özetle; sanığın dava konusu belgelere yürüttüğü bir soruşturma sırasında tesadüfen ulaştığı ve bu belgelere ulaşma yönünde özel bir çabasının olmadığı, bu nedenle belgelerin devlet sırrı olacağını öngörmesinin aleyhe düşünülmemesi gerektiği, yürüttüğü soruşturmada 3713 sayılı Kanun'un 10/1-b-d maddeleri uyarınca gizlilik kararı aldırdığı, bu karar niteliği itibarıyla tam bir gizlilik kararı olduğundan soruşturma dosyasından hiç kimseye hiçbir belgenin verilmesine imkan bulunmadığı, dosyada sanıktan sonra görev alan savcıların bilgilendirilmeseler dahi mesleki olarak bu gizlilik kararının mahiyetini bilmeleri gerektiği, dosyaya gelen yazılarda söz konusu belgelerin devlet sırrı olup olmadığı noktasında çelişkili değerlendirmelerin yer aldığı, bu çelişkili durumun sanık lehine yorumlaması gerektiği,

Hususlarını beyan etmişlerdir.

VII) HÜKMÜN İSABETLİ OLUP OLMADIĞI HUSUSUNDA MADDİ HUKUKA İLİŞKİN YAPILAN TEMYİZ İNCELEMESİ:

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi ve temyiz nedenleri bu şekilde değerlendirildikten sonra sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin; sanıkların fiilinin suç oluşturup oluşturmadığı, fiilin hangi suçu oluşturduğu, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulup kurulmadığı, hükmün doğru tesis edilip edilmediği, gerekçenin dosya kapsamına uygun olup olmadığı, dosyaya yansıyan ve hükme etki edebilecek delillerin karar yerinde tartılışıp tartışılmadığı, bu bağlamda maddi sorunun isabetli bir şekilde tespit edilip edilmediği gibi dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılık iddiaları ile usul hükümlerine uygunluk bakımından ve 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yazılı bulunan hukuka kesin aykırılık hâllerinin mevcut olup olmadığı yönlerinden temyiz denetimine geçilmiştir.

Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının (CMK'nın 250. maddesi ile yetkili) 2010/329 sayılı soruşturma dosyasının 5. klasöründe Jandarma haber elemanlarının listelerine yer verilmek suretiyle askerî istihbaratın zafiyete uğratıldığına dair Jandarma Üsteğmen ... vekili tarafından 14.09.2015 tarihli şikayet dilekçesi sunulması üzerine anılan soruşturmayı bir müddet yürüten sanık ... ve iddianameyi hazırlayan sanık ... hakkında HSYK 2. Dairesinin 09.11.2017 tarihli ve 2017/461 Karar sayılı kararı ile kovuşturma izni verilmesini takiben Oltu Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2018 tarihli ve 2017/66 Esas 2018/11 Karar sayılı kararı ile son soruşturmanın açılmasına karar verildiği anlaşılan somut olayda;

Dava konusu edilen jandarma haber elemanlarının yer aldığı listelerin sızdırılmasına ilişkin olarak sanık ... hakkında daha önceden yapılan başka bir şikayet nedeniyle HSYK 3. Dairesinin 24.05.2011 tarihli ve 2011/3090 Karar sayılı kararında "Suçla ilgisi bulunmayan ve jandarmaya istihbarat sağlayan muhbirlere ait bilgileri basına sızdırdıklarına ilişkin iddia ise; şüpheli ...'un evinde yapılan aralamalarda ele geçirilmeyen ve bu şahsa ait olan dizüstü bilgisayarın şüpheli müdafii tarafından teslim edildiği, el koyma kararı ile yapılan araştırmada anılan dizüstü bilgisayarın değiştirilmiş olduğu ve eskisinin FFT Bilgisayar isimli işletmede bırakıldığı, görevi nedeniyle jandarma personeline verilen ve gizli olduğu iddia edilen bilgilerin bu hard disk içinden elde edildiği anlaşılmakla devlet sırrı olduğu iddia edilen bu bilgileri içeren hard diskin özel bir şirkete bırakılarak muhafazada gerekli özenin gösterilmediği ve bilgilerin basına sızmasına kendilerinin sebep olduğu değerlendirildiğinde iddia yerinde görülmemiştir" şeklinde açıklanan gerekçeyle soruşturma izni verilmesine yer olmadığına karar verildiği, bu karara yönelik itirazın HSYK Genel Kurulunun 15.01.2013 tarihli ve 2013/16 Karar sayılı kararıyla reddedildiği,

Jandarma Üsteğmen ... vekili tarafından sunulan 14.09.2015 tarihli şikayet dilekçesi üzerine sanıklar hakkında HSYK 2. Dairesinin 09.11.2017 tarihli ve 2017/461 Karar sayılı kovuşturma izni verilmesine dair kararında daha önceden verilen ve kesinleşen soruşturma izni verilmemesine dair karardan bahsedilmediği gibi yeni delillerin nelerden ibaret olduğunun da gösterilmediği,

Oysa ki, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun "İhbar ve şikayetler" başlıklı 97. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde hâkim ve savcılar hakkında daha önceden şikayet konusu yapılıp sonuçlanan hususlarda yeni delil içermeyen ihbar ve şikayetlerin incelemeye konulamayacağının belirtildiği,

Oysa ki, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun "İhbar ve şikayetler" başlıklı 97. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde hâkim ve savcılar hakkında daha önceden şikayet konusu yapılıp sonuçlanan hususlarda yeni delil içermeyen ihbar ve şikayetlerin incelemeye konulamayacağının belirtildiği,

Hâl böyleyken hukuk devletinin yapı taşlarından olan ve gerek bireylerin gerekse kamu görevlilerinin yaptığı iş ve işlemlerdeki hukuki durumlarının süreceğine ve korunacağına inanç duymalarını ifade eden "hukuki güvenlik ilkesi" gereğince, aynı konu hakkında daha önceden yapılan başka bir şikayet nedeniyle sanık ... hakkında HSYK 3. Dairesince verilen 24.05.2011 tarihli ve 2011/3090 karar sayılı karar ile soruşturma izni verilmesine yer olmadığına karar verildiği ve vaki itirazın da HSYK Genel Kurulunca reddedilmesi nedeniyle kesinleşen bu kararın konusu ve mahiyeti itibarıyla diğer sanık ...'a da teşmil edilmesinin mümkün olduğu nazara alınıp Jandarma Üsteğmen .... vekilinin 14.09.2015 tarihli şikayet dilekçesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ne gibi yeni delillere ulaşıldığı açıklanmadan kovuşturma izni verilmesinin 2802 sayılı Kanun'un 97. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine aykırı olduğu gözetilerek kovuşturma şartı gerçekleşinceye kadar 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerekirken önceki şikayetin eldeki davada yer verilen iddiaların konusu, tarafları, isnat edilen eylemler ve soruşturma konusu suçlar yönünden farklı olduğu biçiminde dosya kapsamıyla örtüşmeyen gerekçeye dayanılmak suretiyle yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli bulunmamıştır.

Bu itibarla, sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; mahkumiyet hükümlerinin onanması gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Açıklanan nedenlerle;

1)Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.05.2019 tarihli ve 40-88 sayılı; sanıklar ... ve ... hakkında yasaklanan bilgileri açıklama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin, kovuşturma şartı gerçekleşinceye kadar 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2)Dosyanın, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla baktığı terör suçlarından kaynaklanan davalara ilişkin dosyaların devredildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 27.12.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1317, Karar No: 2014/980, Tarih: 26.11.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1317 E.  ,  2014/980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzin Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/1056-2014/60

Taraflar arasındaki "tapu iptali ve tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Erzin Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne verilen 23.10.2012 gün ve 2011/113 E-2012/149 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14.Hukuk Dairesi'nin 02.10.2013 gün ve 2013/8128 E.-2013/12673 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "davanın direnme dolayısı ile kabulüne" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 26.11.2014 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16917, Karar No: 2012/20647, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16917 E.  ,  2012/20647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd. Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15867, Karar No: 2013/26628, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/15867 E.  ,  2013/26628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçedeki kabul ve değerlendirmede mahkemece, eylemin mahkemece "bina ve eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık" olarak kabul ediliğinde duraksama bulunmaması karşısında uygulama maddesinin "TCK'nın 142/1" olarak yazımı, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığın tekerrüre esas sabıkası olduğu halde hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.