muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14139, Karar No: 2012/8325, Tarih: 17.05.2012

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşme gereği öncelikle projenin teknik altyapısının davacı yanca hazır edilip, proje uygulamaya hazır olduğunda davalının edimini yerine getirebileceğini, davacının edimini yerine getirmediğini, davacıya şirket yetkilerince bir yazı gönderilmediğini, kar mahrumiyeti şartlarının oluşmadığını, sözleşmenin 3.4,5.1.maddeleri gereğince de davacının kendi sorumluluğunda olan masrafları davalıdan isteyemeyeceğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, sözleşme kapsamı, toplanan delillere göre, davacının kar mahrumiyeti istem koşullarının oluşmadığı, sözleşme gereği açılması gerekli hat bedellerini (9.300,00 USD) davalının ödediği, davacının yaptığı yatırım harcamalarının yarısını davalının ödemesi gerektiği halde davalının sözleşmenin gelir paylaşımına başlanmadan sona ermesinin davalının istek ve iradesiyle gerçekleştiği ve davalının bu nedenle davacı yanca yapılan yatırım payından da sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının kar kaybına ilişkin isteminin reddine, 9.300,00 USD’nin temerrüt tarihi olan 23.01.2009 tarihinden işleyecek 3095 sayılı Kanun’un 4/a.maddesi gereğince Devlet Bankalarının 1 yıl vadeli USD'ye uyguladıkları en yüksek mevduat faizi uygulanmak sureti ile B.K.’nun 83.maddesi gereğince USD’nin ödeme tarihindeki TL karşılığının davalıdan tahsiliyle davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 900,00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2888, Karar No: 2019/734, Tarih: 23.01.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/2888 E.  ,  2019/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.07.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline ait 1033 parsel sayılı taşınmazın ana yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek muhik bir bedel karşılığında davalılara ait taşınmazlardan en uygun güzergah üzerinden geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuş; diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacıya ait 1033 parsel sayılı taşınmaz lehine 13.04.2015 tarihli fen bilirkişisi raporu ve ekli krokisinde 1. alternatif olarak (A) harfiyle gösterilen güzergahtan davalı ...'a ait 875 parsel sayılı taşınmaz aleyhine 216,58 m2 alanlı 3 mt. eninde geçit hakkı kurulmasına, geçit bedelinin 1.737,10TL olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş; reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine "mutlak geçit ihtiyacı" veya "geçit yoksunluğu", ikincisine de "nispi geçit ihtiyacı" ya da "geçit yetersizliği" denilmektedir.

Öte yandan, saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir.

Ayrıca, kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Ayrıca, kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Somut olaya gelince, davacıya ait 1033 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı olduğu anlaşıldığından mahkemece, bilirkişi raporlarında en uygun ve en masrafsız alternatif olarak belirlenen güzergahtan davalı ...'a ait 875 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit tesisine karar verilmesi yerinde ise de, davacı tarafından mahkeme veznesine depo edilen geçit bedelinin davalıya ödenmesine ve kurulan geçit hakkının da dava konusu taşınmazların kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş; ancak belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 1. bent 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "davacı tarafından mahkeme veznesine depo edilen 1.737,10TL geçit bedelinin karar kesinleştiğinde davalı ...'a ödenmesine" cümlesinin eklenmesine, hüküm sonucuna ayrı bir bent olarak "kurulan geçit hakkının dava konusu 1033 ve 875 parsel sayılı taşınmazların kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline" cümlesinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11313, Karar No: 2012/17451, Tarih: 25.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11313 E.  ,  2012/17451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel Kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Su İşleri Genel Müdürlüğü 2.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı ... Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20763, Karar No: 2015/4246, Tarih: 25.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/20763 E.  ,  2015/4246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/02/2012

NUMARASI : 2007/352-2012/25

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kocaeli 2.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 9.2.2012 gün ve 352-25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve birkısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davalı A.. M.. mirasçısı davalı H.. M.. S...........'a kararın tebliğ edilmediği görülmekle, davalı H.. M.. S...............'a gerekçeli kararın tebliğ edilerek, temyiz süreside beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.3.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3550, Karar No: 2011/3885, Tarih: 05.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3550 E.  ,  2011/3885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Muris ... yönünden de 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi gereğince Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlükleri ile Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarının belirlenerek,

Bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2634, Karar No: 2019/2609, Tarih: 29.05.2019

**15. Hukuk Dairesi         2017/2634 E.  ,  2019/2609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davalı vekili ile ihbar olunan tarafından temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... ve ihbar olunan asil ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-... tarafından verilen dilekçe ile yerel mahkeme kararının bozulması talep edilmiş ise de davada taraf ya da müdahil olarak yer almadığı gibi dilekçesi temyiz defterine kayıtlı olmadığı ve temyiz harcı da yatırmadığından ...'in dilekçesinin REDDİNE,

Davalının temyiz itirazlarına gelince;

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle dayanak sözleşmenin davacı ile davalı şirket arasında imzalanmış olmasına, davalı iş sahibi davaya karşı cevap dilekçesi vermemiş olup 16.03.2015 tarihli duruşmada sözleşmede kararlaştırılan dairenin 13.11.2013 tarihinde davalının gözetimi ve bilgisi dahilinde davacının eşi ...'e devredildiğini savunmasına rağmen bu savunmasını yasal delillere karşılayamamış olmasına, davalının ihbar edilen ...'i davacının yetkili temsilcisi ya da ticari vekili olarak hareket ettiğine dair savunması olmadığı gibi, olduğu kabul edilse dahi ticari vekil ya da temsilcinin yükleniciye devredilmesi gereken bağımsız bölümü tapuda kendi adına tescil ettirmesi ticari vekillik ve yetkili temsilcilik görevinin aşılması niteliğinde olup iş sahibince vekil ya da temsilcinin yetki ve görev sınırlarını aştığını bilmesinin gerekmesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 9.248,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 29.05.2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

Davacı taraf; aralarında bulunan sözleşme ilişkisi gereğince, asansör imalâtı ve montajını yaptığını ancak davalı tarafından bedelinin ödenmediğini belirterek 180.520,93 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davalı taraf ise daire devri yaparak bedeli ödediğini, borcu bulunmadığını, aksine alacaklı durumda olduğunu ileri sürmüş olup, uyuşmazlık bedelin daire teslimi ile ödenip ödenmediği hususunda bulunmaktadır.Taraflar arasında 17.09.2012 tarihli sözleşme imzalanmış olup bu sözleşme gereğince davacının yapmış olduğu işlere karşılık 160.000,00 TL değerindeki dairenin 30.11.2013 tarihinde davalıya teslim edildiği, daire bedelinin 160.000,00 TL belirlenirken daire içerisinde yapılan özel işlerle birlikte 227.600,00 TL bedel belirlendiği, önceki bakiye, yapılan işler dikkate alındığında kalan bedelin 155.600,00 TL olduğu, davacı tarafından kesilen fatura bedelleri de 114.000,00 TL olarak düşüldüğünde, davacının 41.600,00 TL borcu kaldığı anlaşılmaktadır. Bu sözleşme altında davacının imzasının bulunduğu açık olup davacı sözleşmeyi ve altındaki imzayı inkâr etmemiştir. Sözleşme içeriğine yönelikte bir itirazı bulunmamaktadır. Yukarıda belirtildiği gibi bu sözleşme içeriğine göre daire içerisine yapılan işlerle birlikte dairenin değerinin 227.600,00 TL olarak belirlendiği, yine dairenin teslim tarihi 30.11.2013 tarihi olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Sözleşme altındaki imza inkâr edilmediğinden sözleşme içeriğinin davacı tarafından bağlayıcı olduğunu kabul etmek gerekir. Sözleşme konusu edilen daire, davacının kocası olan ...’e devredilmiştir. Dava konusu olan 17.09.2012 tarihli sözleşme konusu işler ve dava konusu olmayan taraflar arasında asansör kurulum ve bakımına ilişkin birçok sözleşme ilişkisinin bulunduğu ve bu faaliyetlerde de davacı adına ...’in işleri takip ettiği anlaşılmaktadır. Davacı ile ... evli olup davacıya ait firmanın faaliyetlerini fiilen kocası ... yürütmüştür. Dava konusu sözleşmenin ifasında ve birçok sözleşme ilişkisinin kurulması ve ifasında ... davacı adına hareket etmiş, davacının yapılan işlemlere karşı hiçbir itirazı olmamıştır. Bu yönüyle ...’in davacının temsilcisi olarak hareket ettiği TBK’nın 551. maddesi gereğince ticari vekil konumunda olduğu anlaşılmaktadır. TBK’nın 551. maddesi gereğince ticari vekil, bir ticari işletme sahibinin kendisine ticari temsilcilik yetkisi verilmeksizin, işletmesini yönetmek veya işletmesinin bazı işlerini yönetmek için yetkilendirdiği kişidir. Davacı ile ... arasındaki ilişkiyi irdelediğimizde de bu şekilde hareket ettiği ve bu durumun davacının kabulünde olduğu anlaşılmaktadır. ...’in bu sıfatla yaptığı işlemler davacıyı bağlamaktadır. Şimdiye kadar dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerden bu temsil durumunun yıllarca devam ettiği de anlaşılmaktadır

. Davacı ile ... arasındaki ilişkiyi irdelediğimizde de bu şekilde hareket ettiği ve bu durumun davacının kabulünde olduğu anlaşılmaktadır. ...’in bu sıfatla yaptığı işlemler davacıyı bağlamaktadır. Şimdiye kadar dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerden bu temsil durumunun yıllarca devam ettiği de anlaşılmaktadır. Davacının yıllarca devam eden temsil durumunu kabul edip yapılan işlemlere ses çıkarmazken dava konusu olayda sözleşme konusu edime karşılık dairenin kocası olan temsilciye devredilmesini kabul etmemesi hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. TMK’nın 2. maddesi gereğince hakkın kötüye kullanılmasını da hukuk düzeni korumaz. Taraflar hak ve borçlarını yerine getirirken HMK’nın 29. maddesi gereğince de dürüst davranmak yükümlülüğü altındadır. Taraflar arasında görülen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/271 Esas ve 2014/272 Esas sayılı dava dosyalarında da ...’in davacının temsilcisi olarak hareket ettiği kabul edilerek açılan davaların reddine karar verilmiş ve Dairemizce de bu kararlar onanmıştır. ...’in yukarıda belirtildiği gibi ticari vekil olarak hareket ettiği ve bunun davacının yıllarca süren ticari ilişkisinde kabulünde olduğu dikkate alındığında, dava kosunu olayda olduğu gibi bu durumun davalı tarafından biliniyor olmasının neticeye etkisi bulunmamaktadır.Tüm bu hususlar dikkate alındığında, yerel mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması gerektiği düşüncemle sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2015/2130, Karar No: 2015/10566, Tarih: 12.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2130 E.  ,  2015/10566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/49226

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01.07.2014 (Asıl karar), 19.01.2015 (Ek karar)

NUMARASI : 2013/456 Esas, 2014/765 Karar

SUÇ : Basit cinsel saldırı, hakaret

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7263, Karar No: 2013/18654, Tarih: 07.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/7263 E.  ,  2013/18654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... ...in katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan dolayı hükmolunan 2.240.00 TL adli para cezasının kesin nitelikte olmadığı ve hükmün temyizi mümkün olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince 120 ... adli ve para cezasında 1/4 oranında indirim yapılırken 90 ... adli para cezası yerine 135 ... adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince; sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince 90 ... adli para cezasına, TCK'nin 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak 75 ... adli para cezasına, TCK'nin 52/2. maddesi gereğince sonuç adli para cezasının 1500 liraya indirilmek, diğer yönleri aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6592, Karar No: 2012/7812, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6592 E.  ,  2012/7812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 03.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/647 Esas, 2012/458 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda anonim şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 2011/3168 Esas, 2011/5823 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanıkların yetkilisi oldukları şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.