muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/32557, Karar No: 2015/8895, Tarih: 07.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/32557 E.  ,  2015/8895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından (1) adet bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda takip dayanağı senedin borçlunun daha sonra kullanılmak üzere iş yerinde sakladığı imzalı bonolardan üretildiğini, senedin, sahte olduğunu belirterek takibin iptalini talep etmiş, mahkemece istemin kabulüne ve takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

İcra mahkemesi dar yetkili mahkeme olup, borca itiraz halinde ancak İİK'nun 169/a maddesi uyarınca inceleme yapabilir. Yine İİK'nun 170/a maddesi uyarınca; "İcra mahkemesi müddetinde yapılan şikayet veya itiraz dolayısıyla, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re’sen nazara alarak bu fasla göre yapılan takibi iptal edebilir".

Somut olayda borçlu tarafından bonodaki imzaya itiraz edilmemiştir. Ayrıca TTK'nun 776. maddesi uyarınca bonodaki unsurlar da tamdır. Borçlunun imza atılı bir kağıdın ekleme yapılmak suretiyle bonoya dönüştürüldüğü ve bonodaki alacağa dayanak oluşturan bir ticari ilişkinin mevcut olmadığına dair iddiaları, ancak genel mahkemelerde açılacak bir menfi tespit davasında incelenebilir. Bu iddialar dar yetkili icra mahkemesinde değerlendirilemez.O halde mahkemece, yukarıda belirtilen nedenlerle istemin reddine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle işin esasına girilerek istemin kabulü ve takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12066, Karar No: 2013/7864, Tarih: 27.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/12066 E.  ,  2013/7864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,müvekkillerin murisi ve desteği ...'ın bisikleti ile seyir halinde iken davalı ...'ün kullandığı araç ile çarpışması sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı baba ... için 1.000,00 TL, anne ... için 1.000,00 TL,destek tazminatı ve 1.500,00 TL cenaze gideri,anne ve baba için 10.000,00'er TL manevi,iki kardeş için 4.000,00'er TL manevi olmak üzere toplam 28.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş ,13.05.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini davacı ... için 5.156,59 TL ve davacı ... için 4.353,70 TL olarak artırdıklarını belirtmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere göre, ...için 4.353,70 TL, anne ...5.156,59 için TL,destek tazminatı ve anne ve baba için 7.000,00'er TL manevi,iki kardeş için 3.000,00'er TL manevi olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve Davalı ..., zarara neden olan aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olup, kaza tarihindeki poliçe limiti 100.000,00 TL’dır. Mahkemece, 9.622,79 TL tazminattan, davalı ların müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir. Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.2.b maddesi uyarınca, bu davalıya yükletilecek yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinin sorumlu olduğu miktara oranlanarak hüküm altına alınması gerekir ancak hükmedilen tazminat miktarı itibari ile limit aşılmadığından tamamından sorumlu tutulması usul ve yasaya uygun olduğuna göre, davalı ... Sigortanın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 209,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... şirketinden alınmasına 27.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18455, Karar No: 2013/19385, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/18455 E.  ,  2013/19385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare ile aralarında düzenlenen sözleşme uyarınca davalıya hizmet verdiğini, sözleşme süresince 5510 sayılı yasada yapılan değişikliğin davalı tarafından yanlış yorumlandığını ve şirketin istihkaklarından haksız kesintiler yapıldığını, 5510 sayılı yasanın 81 maddesine eklenen bende göre sigorta primlerini düzenli ödeyen ve sigortasız işçi çalıştırmayan işverenleri teşvik etmek amacıyla sigorta pirim oranının %5 lik kısmının hazinece karşılanacağının belirtildiğini, 5510 sayılı yasanın yürürlüğünden itibaren bu kanun gereğince 5 puanlık indirimleri uygulamak suretiyle sigorta primlerini tahakkuk ettirildiğini ve ödendiğini, ancak davalı idarenin söz konusu pirim indirimlerini hak edişlerinden haksız olarak kestiğini ileri sürerek 193.112,00 TL.nin en son kesinti tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karar başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 381, 388. ve 389. maddelerinde (yeni HMK 294,297) maddelerinde düzenlenmiş olup, hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 388. maddesinin son fıkrası (yeni HMK 297/son) ile "Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta;Mahkemece, tefhim edilen kısa kararda,kabul edilen alacağa avans faizi uygulanmasına şeklinde hüküm kurulmasına rağmen gerekçeli kararda “avans faizi” yerine “yasal faiz” uygulanmasına karar verilmesi az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 1.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30099, Karar No: 2014/23820, Tarih: 25.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30099 E.  ,  2014/23820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/347888

Mahkemesi : Konya(Kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27/06/2013

Numarası :2010/265 - 2013/566

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Şehirlerarası yolcu otobüsü şoförü olan sanığın, saat 01:30 sıralarında idaresindeki otobüs ile mola verdiği otogara girip, perona yanaşarak durduğu katılanın orta kapıdan inmek üzere ayağa kalkıp, kapı önüne geldiği sırada sanığın geri geri hareket ettiği anda katılan R.. C..’ın asfalt zemine düşmesi sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede yaralanmasına neden olduğu olayla ilgili olarak yapılan yargılaması sırasında, otobüs firması yolcu listesinde adları yazılı olan tanıklar Ö.. Ç.. ve M.. D.. C.. ile talimatla alınan ifadesi hükümden sonra dosya içine girmiş bulunan tanık G.. E..’nin katılanın iddiasını doğrulayan beyanları yerine sadece kovuşturma aşamasında beyanı alınan otobüste yolcu olan kız kardeşini karşılamak üzere otogara geldiğini ve mağdurun duran otobüsün kapısından düştüğünü söyleyen tanık Ü.. Ö..’nün beyanına üstünlük tanınması suretiyle, sübut bulan atılı suç nedeniyle sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/3838, Karar No: 2022/14089, Tarih: 28.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/3838 E.  ,  2022/14089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2021 tarihli ve 2021/48 esas, 2021/305 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 04/03/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 23/10/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 08/12/2016 tarihli, 2016/21517 soruşturma ve 2016/587 sayılı karar ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 14/12/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, kararın tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden 08/12/2016 tarihinde infazı için Malatya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Malatya Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edildiği sırada şüphelinin 15/01/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalandığı ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemle de tespit edildiği,

3- Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının kaldırılarak, şüphelinin 23/10/2016 ve 15/01/2018 tarihli eylemlerine ilişkin her iki soruşturma evrakı birleştirilerek 27/02/2018 tarihli, 2016/21517 soruşturma, 2018/1253 esas ve 2018/892 sayılı iddianame ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli, 2018/344 esas ve 2019/581 sayılı kararı ile, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 14/12/2016 tarihinde tebliğ edildiği, kararın infazı için 08/12/2016 tarihinde Malatya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, bu suretle sanığa itiraz hakkı tanınmadan ve itiraz süresi dolmadan tedbirin infazına başlandığı gerekçesiyle sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verildiği, kararın 12/04/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

5- Beraat kararına karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünce kanun yararına bozma yoluna gidildiği,

5- Beraat kararına karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünce kanun yararına bozma yoluna gidildiği,

6- Dairemizin 23/09/2020 tarihli ve 2020/6444 esas, 2020/4121 sayılı kararı ile; beraat kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına bozulmasına, aynı Kanun’un 309/4-c bendi uyarınca işlem yapılmasına karar verildiği,

7- Kanun yararına bozmadan sonra Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 15/04/2021 tarihli ve 2021/48 esas, 2021/305 sayılı kararı ile; kamu davasının durmasına karar verildiği, durma kararının 26/04/2021 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/12/2016 tarihli ve 2016/21517 soruşturma, 2016/587 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın erteleme süresi zarfında aynı nev'iden suçu yeniden işlemesi nedeniyle, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 27/02/2018 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde adı geçen sanığın beraatine dair Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli ve 2018/344 esas, 2019/581 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/09/2020 tarihli ve 2020/6444 esas, 2020/4121 karar sayılı ilamını takiben, yeniden yapılan yargılama sonunda bu defa kamu davasının durmasına dair Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2021 tarihli ve 2021/48 esas, 2021/305 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanun'un 309. maddesinde yer alan "Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki ve 309/4-c maddesinde yer alan "Davanın esasını çözüp de mahkûmiyet dışındaki hükümlere ilişkin ise, aleyhte sonuç doğurmaz ve yeniden yargılamayı gerektirmez." şeklindeki düzenlemeler uyarınca, 5271 sayılı Kanun'un 309/4-c maddesi kapsamında verilen bozma ilâmının aleyhe sonuç doğuramayacağı, yeniden yargılamayı da gerektirmeyeceği nazara alındığında,

Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli ve 2018/344 esas, 2019/581 sayılı beraat kararının, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/09/2020 tarihli ve 2020/6444 esas, 2020/4121 karar sayılı ilamı ile kanun yararına bozulmasına ve gerekli işlemlerin 5271 sayılı Kanun'un 309/4-c maddesi gereğince yapılmasına karar verilmesini müteakip, yeniden yapılan yargılama sonunda sanığın aleyhine sonuç doğuracak şekilde bir karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2021 tarihli ve 2021/48 esas, 2021/305 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkında, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen ve 14/12/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edilerek itiraz edilmeksizin kesinleşen 08/12/2016 tarihli, 2016/21517 soruşturma ve 2016/587 sayılı beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüphelinin bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin kararın infazı aşamasında, şüphelinin 15/01/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalandığı ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemle de tespit edildiği, şüphelinin beş yıllık erteleme süresi içerisinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açıldığı, Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin

14/03/2019 tarihli, 2018/344 esas ve 2019/581 sayılı kararı ile sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verildiği, kararın 12/04/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği, beraat kararına karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünce kanun yararına bozma yoluna gidildiği, Dairemizin 23/09/2020 tarihli ve 2020/6444 esas, 2020/4121 sayılı kararı ile; beraat kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına bozulmasına, aynı Kanun’un 309/4-c bendi uyarınca işlem yapılmasına karar verildiği, bozmadan sonra Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2021 tarihli ve 2021/48 esas, 2021/305 sayılı kararı ile; kamu davasının durmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu' nun 309. maddesinde yer alan "Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki ve 309/4-c maddesinde yer alan "Davanın esasını çözüp de mahkûmiyet dışındaki hükümlere ilişkin ise, aleyhte sonuç doğurmaz ve yeniden yargılamayı gerektirmez." şeklindeki düzenlemeler uyarınca, mahkûmiyet hükümleri dışında kalan ve davanın esasını çözen hükümlerin hangi nedenle olursa olsun 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulması halinde aleyhe sonuç doğurmayacağı ve yeniden yargılamayı gerektirmeyeceği dikkate alındığında,

Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli ve 2018/344 esas, 2019/581 sayılı beraat kararının, Dairemizin 23/09/2020 tarihli ve 2020/6444 esas, 2020/4121 karar sayılı ilamı ile kanun yararına bozulmasına ve gerekli işlemlerin 5271 sayılı Kanun'un 309/4-c maddesi gereğince yapılmasına karar verilmesini takiben, yeniden yapılan yargılama sonunda sanığın aleyhine sonuç doğuracak şekilde bir karar verilemeyeceği gözetilmeden, durma kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle,

Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli ve 2018/344 esas, 2019/581 sayılı beraat kararının, Dairemizin 23/09/2020 tarihli ve 2020/6444 esas, 2020/4121 karar sayılı ilamı ile kanun yararına bozulmasına ve gerekli işlemlerin 5271 sayılı Kanun'un 309/4-c maddesi gereğince yapılmasına karar verilmesinden sonra yeniden yapılan yargılama sonunda sanığın aleyhine sonuç doğuracak şekilde bir karar verilemeyeceği gözetilmeden, durma kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2021 tarihli ve 2021/48 esas, 2021/305 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 28/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18355, Karar No: 2009/22435, Tarih: 23.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/18355 E.  ,  2009/22435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.7.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, yoksulluk ve iştirak nafakası ile kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye verilen müşterek çocuk 2006 doğumlu Y. Z. ile davalı baba arasında her hafta sonu Pazar günleri kişisel ilişki tesisi annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesini engelleyeceği gibi, davacıyı da eve bağımlı hale getireceğinden davalı baba ile küçük arasında ayın belli haftaları kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.12.2009