muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10155, Karar No: 2015/22706, Tarih: 31.03.2015

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK 61. madde göz önüne alınarak TCK 155/2.madde uyarınca hapis cezasının yanında gün üzerinden temel para cezası miktarının belirlenmesinin ardından belirlenen gün üzerinden artırım ve indirimlerin yapılmasını takiben TCK 50/1-a, 52/2. maddelerin uygulanması gerekirken alt sınırdan belirlenen gün para cezasının doğrudan 50/1-a ve 52/2 gereği TL cinsinden para cezasına çevrilmesi sonrasında indirim maddesi uygulanması suretiyle ugyulama hatasına düşülüp sanık hakkında neticeten fazla para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm kısmından adli para cezası ile ilgili olarak 1 yıl hapis cezasından sonra gelen " ... ve TCK 50/1-a ve 52/1 maddeleri birlikte değerlendirilerek takdiren 5 gün ve takdiren 20TL den 100gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ve "TCK 62.madde gereği 1/6 oranında indirilerek 83TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin tamamen kaldırılarak yerine sırasıyla " 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına", " TCK 62/2.madde gereği 1/6 oranında indirim yapılarak 4gün adli para cezası ile cezalandırılmasına", " TCK 50/1-a, 52/1 gereği günlüğü 20TL den 80TL adli para cezası ile cezlandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11253, Karar No: 2016/10945, Tarih: 21.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/11253 E.  ,  2016/10945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk ve ... 8. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinde kararlaştırılan cezai şartın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın tüketici işlemine ilişkin olduğu ve tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 8. Tüketici Mahkemesince, 6502 sayılı Kanun anlamında tüketici ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesinin birinci bendinde "Gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına ilişkin herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/1-(k) maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.11.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21, Karar No: 2008/45, Tarih: 04.03.2008

Ceza Genel Kurulu 2008/5-21 E., 2008/45 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/5-21 E., 2008/45 K.**

**- CEZANIN ERTELENMESİ

- YÜRÜRLÜĞE GİREN YASAL DÜZENLEMELERİ DİKKATE ALMADAN HÜKÜM TESİS ETMEK**- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık S.... B.....’in, 765 sayılı TCY’nın 421/2, 647 sayılı Yasanın 4 ve 5. maddeleri uyarınca, 1’er ay ara ile 10 eşit taksitte tahsil edilmek üzere 854.193.600 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesi halinde ileride bu kabil bir suç işlemeyeceği hususunda tam bir vicdani kanaat hasıl olmaması sebebiyle cezasının ertelenmesine yer olmadığına ilişkin, Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesince verilen 05.03.2002 gün ve 801-141 sayılı hüküm;

Sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 16.02.2004 gün ve 3545-802 sayı ile;

“647 sayılı Yasanın 6. maddesinde öngörülen, sanığın geçmişteki hali ve suç işleme hususundaki eğilimleri irdelenmeden, yasal ve yeterli gerekçe de gösterilmeden tayin olunan hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

10.02.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 sayılı Yasanın 1. maddesiyle değişik TCK’nun 30/2. maddesi gereğince “

“bin”

” lira küsurlarının hesaba katılamayacağının gözetilmesi lüzumu”

” isabetsizliğinden bozulmuş,

Bozma ilamının para cezasının hesaplanması yöntemiyle ilgili bölümüne uyan Yerel Mahkeme, 07.10.2004 gün ve 376-809 sayı ile; önceki gerekçenin yasal ve yeterli olduğu görüşüyle ilk hükümde direnilmiş,

Sanık müdafii tarafından temyiz edilen hüküm, Yargıtay C.Başsavcılığının 10.10.2005 günlü yazısıyla 5237 ve 5326 sayılı Yasa hükümleri uyarınca mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiği görüşüyle iade edilmiştir.

Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesince 2004/376 esasa kayıt edilen dosyada;

İstinabe suretiyle 23.12.2005 tarihinde sanığın bozmaya karşı diyecekleri saptanıp, uzlaşma önerisinde bulunulmuş,

16.12.2005 tarihli oturumda ise, 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, Anayasa Mahkemesine başvuruda bulunulmasına ve Anayasa Mahkemesi kararının bekletici mesele yapılmasına karar verilmiş,

Anayasa Mahkemesince 05.04.2007 gün ve 127-42 sayı ile, anılan fıkranın iptal edilerek 10.04.2007 tarihli yazıyla mahkemesine bildirilmesi üzerine dosya, gönderme formu ile Yargıtay C.Başsavcılığına gönderilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığının 21.10.2007 gün ve 201925 sayılı “

“bozma”

” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilen dosya, Özel Dairece de 25.12.2007 gün ve 12857-10370 sayı ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnmeye ilişkin husus, ertelememe gerekçesinin yasal ve yeterli olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, Ceza Genel Kurulunca öncelikle değerlendirilmesi gereken husus, temyiz incelemesine esas bir hükmün bulunup bulunmadığıdır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnmeye ilişkin husus, ertelememe gerekçesinin yasal ve yeterli olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, Ceza Genel Kurulunca öncelikle değerlendirilmesi gereken husus, temyiz incelemesine esas bir hükmün bulunup bulunmadığıdır.

Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesince verilen 05.03.2002 gün ve 801-141 sayılı hükmün, Yargıtay 5. Ceza Dairesince 16.02.2004 gün ve 3545-802 sayı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine, bu bozmaya karşı direnmeye ilişkin 07.10.2004 gün ve 376-809 sayılı hüküm, Yargıtay C.Başsavcılığının 10.10.2005 günlü yazısıyla 5237 ve 5326 sayılı Yasa hükümleri uyarınca mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiği görüşüyle iade edilmekle ve yerel mahkemece de iade benimsenip dosya esasa kayıt edilmekle önceki hüküm yasal varlığını yitirmiştir.

Kuşkusuz, başlamış olan temyiz sürecini bu aşamada sonlandıran ve yeni bir süreç başlatan bu işlem, Ceza Muhakemesi Yasasındaki sisteme aykırı ve yeni bir hüküm verilmesi zorunluluğu nedeniyle de, bozma etkisi doğurması bakımından, Usul Yasamızdaki sistemle bağdaşmıyor ise de, Yerel Mahkemelere önceki hükmü ıslah veya değiştirme yetkisi de veren ve kesinlikle yeni hüküm kurma zorunluluğu yükleyen bu istisnai düzenleme, pozitif bir hukuk normu olarak yasadaki yerini almıştır. Kuralın yerindeliği ve sisteme uyumluluğu tartışılabilirse de, anılan norm geçerliliğini korudukça yargı mercileri ona uymak yetki ve sorumluluğu taşımaktadır.

Mahkemece iade kararı benimsenerek duruşma açılması halinde, artık önceki hüküm varlığını yitirmiş olacak ve yeniden hüküm verme zorunluluğu doğacaktır.

Yargıtay C.Başsavcılığına iade yetkisi bahşeden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesinin 2. fıkrasının, diğer başvurularla birlikte, direnme kararı veren Mahkemenin başvurusu üzerine Anayasa Mahkemesinin, 07.11.2007 gün ve 26693 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 05.04.2007 gün ve 127-42 sayılı kararı ile iptal edilmiş olması ve bu iptal kararının 10.04.2007 tarihli yazıyla anılan mahkemeye bildirilmiş olması da iade üzerine ortadan kalkan hükme hukuki varlık kazandır¬

¬mayacaktır.

Anayasanın 152. maddesinin 3. fıkrasında; “

“Anayasa Mahkemesi, işin kendisine gelişinden başlamak üzere beş ay içinde kararını verir ve açıklar. Bu süre içinde karar verilmezse mahkeme davayı yürürlükteki kanun hükümlerine göre sonuçlandırır. Ancak, Anayasa Mahkemesinin kararı esas hakkındaki karar kesinleşinceye kadar gelirse, mahkeme buna uymak zorundadır.”

¬mayacaktır.

Anayasanın 152. maddesinin 3. fıkrasında; “

“Anayasa Mahkemesi, işin kendisine gelişinden başlamak üzere beş ay içinde kararını verir ve açıklar. Bu süre içinde karar verilmezse mahkeme davayı yürürlükteki kanun hükümlerine göre sonuçlandırır. Ancak, Anayasa Mahkemesinin kararı esas hakkındaki karar kesinleşinceye kadar gelirse, mahkeme buna uymak zorundadır.”

” hükmü yer almakta ise de, iptal edilen hükmün bir usül normu olması ve niteliği gereği ancak o zamana kadar yapılmamış usuli işlemlere uygulanabilmesi, Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümezliği ve iptal edilen fıkranın ilk muhatabının Yargıtay C.Başsavcılığı olması, Yargıtay C.Başsavcılığınca da, 10.10.2005 tarihinde iade yetkisinin kullanılması ve Mahkemecede bu iade benimsenerek, dosyanın esasa kayıt edilip, sanığın iade üzerine diyeceklerinin saptanması ve uzlaşma önerisinde bulunulması ile iade kararının bozma sonucu doğurması ve önceki hükmün varlığını yitirmiş olması karşısında, Yerel Mahkemeye düşen görev, sonraki yasal düzenlemeleri de dikkate almak suretiyle sanık hakkında yeniden hüküm tesis etmekten ibarettir.

Hal böyle iken, Yerel Mahkemece herhangi bir hüküm tesis edilmeksizin, iptal kararından sonra dosyanın incelenmek üzere gönderilmiş olması isabetsizdir.

Bu itibarla, temyiz incelemesine esas bir hüküm bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle,

1- Temyiz incelemesine konu bir hükmün bulunmadığına,

2- Dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 04.03.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15154, Karar No: 2015/20320, Tarih: 16.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/15154 E.  ,  2015/20320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının.... Bayındırlık Müdürlüğü nezdinde geçen ve Kurum tarafından iptal edilen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma sonucu varılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri gereği bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi ve temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına 1964/8. ayda işe girdiğine dair geriye yönelik 23/10/1991 tarihli işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği, yine davacı adına bayındırlık müdürlüğü 1964/8. aydaki prim belgelerinde sicilsiz olarak 11 gün hizmeti bulunduğu, 15/01/1994 tarihinde davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı, 29/12/1995 tarihli müfettiş raporunda,bayındırlık müdürlüğünün 1964/8. ay bordrosunda sicilsiz olarak davacının da içinde bulunduğu 15 kişinin tahrifat yapılarak eklendiği, söz konusu bordronun Kurumdaki son sayfası yırtılarak yerinden çıkarıldığı ve el yazısı ile ekleme yapıldığı, aynı işlemin işyerinde kalan bordro nüshasına da aynı şekilde el yazısı ile eklendiği ve geri yerine yapıştırıldığı, yazı karakterinin bordrodaki diğer yazı karakterinden farklı olduğu, bu şekilde sonradan eklenen kişilerin hizmetleri sicilsiz tahakkuk komisyonu tarafından ilgili kişilere mal edildiği ve böylece bu kişilerin sigortalılık başlangıçları geriye götürülerek 7-10 yıl arası sigortalılık süresi kazandıkları ve vaktinden önce emekliliğe hak kazandırıldığı belirtilerek bu kişiler adına yapılan bildirimlerin iptal edilmesinin istendiği, Kurumun bu

- rapor üzerine davacı adına yapılan 11 günlük bildirimi iptal ettiği, iddia edilen sahtecilik fiili üzerine davacının içinde bulunduğu bir çok kişi hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan dava açıldığı ve açılan davanın zamanaşımının dolması nedeniyle düşürülmesine karar verildiği, yargılama sırasında davacı tarafından gösterilen tanıklar beyanlarında, davacının 1964 yaz aylarında çalıştığını ve dozer kullandığını belirttikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacınında içinde bulunduğu kişiler hakkında açılan ceza davası dosyasındaki delillerle iş bu dosyadaki delillerin birlikte ele alınıp değenlendirilmediği, resen bordro tanığı tespit edilip beyanlarını alma yoluna gidilmediği, yine davacı tanıkları beyanlarında davacının dozer kullandığını belirtmiş olup, bu doğrultuda davacının 1964/8. ay itibariyle dozer kullanma ehliyet belgesinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacınında içinde bulunduğu kişiler hakkında açılan ceza davası dosyasındaki delillerle iş bu dosyadaki delilleri birlikte ele alıp değerlendirmek, 1964/8. ay itibariyle ilgili bayındırlık müdürlüğünde görev yapan müdür, müdür yardımcısı, şef ve memur gibi kişilerle yine ilgili bayındırlık müdürlüğünün 1964/8. ay dönem bordrosundan bordro tanıklarını resen tespit edip dinlemek, ayrıca davacının 1964/8. ay itibariyle dozer kullanma ehliyet belgesinin bulunup bulunmadığı belirlenip ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği göz önünde bulundurulup araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23501, Karar No: 2015/284, Tarih: 15.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23501 E.  ,  2015/284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada ... Asliye Hukuk ve ... Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Tapu İptali ve Tescili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Asliye Hukuk Mahkemesi; kadastro tutanağı düzenlendiğini belirterek, Kadastro Mahkemesi de, dava edilen yerin paftasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakıldığını gerekçe göstererek karşılıklı olarak görevsizlik kararı vermişlerdir.

Somut olayda, 20.08.2008 günlü bilirkişi .... ve .....'in raporu ve eki krokisinde, uyuşmazlık konusu yerin 465 ada 1 parsel sayılı taşınmazın küzeyinde (B),(E) ve (F) harfi ile yol boşluğunda bulunduğunun belirlendiği, yol hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

3402 Sayılı Yasanın 16/B-son maddesinde "yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir" hükmüne yer verilmiştir. 3402 Sayılı Yasanın 26. maddesinde ise “Kadastro Mahkemesinin yetkisinin her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği günde başlayacağı hüküm altına alınmıştır.

O halde; dava konusu edilen yerin yol olduğu, kadastro tutanağı düzenlenmediği ve paftasında gösterildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15599, Karar No: 2017/12060, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15599 E.  ,  2017/12060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.