muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16498, Karar No: 2022/1505, Tarih: 23.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/16498 E.  ,  2022/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ... (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2017/1589 Esas, 2021/1326 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Davalılardan ... tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi,gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyünde bulunan 107 ada 15 parsel sayılı 29.576,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, davalıların murisi ölü ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ... (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2017/1589 Esas, 2021/1326 Karar sayılı ilamı ile ''Mahkemece, çekişmeli taşınmazın emek ve para harcanarak tarım arazisi haline getirildiği ve davalılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmadığı'' gerekçesiyle hüküm bozulmuş, bu kez davalılardan ... tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Mahkemece mahalli bilirkişiler ve davalı tanığının beyanlarının birbiriyle uyumlu olarak, tereddüte yer vermeyecek şekilde söz konusu taşınmazı davalının 20 yılı aşkın süredir çekişmesiz ve aralıksız olarak kullanmış olduğunun anlaşılması ve zirai bilirkişi raporunda da taşınmazın tarım arazisi vasfında olduğunun tespit edildiği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Dairemizce bu defa yapılan incelemede, taşınmaz başında dinlenen mahalli bilirkişiler ve davalı tanıklarının beyanlarında; dava konusu taşınmazın 50-60 senedir davalı tarafça arpa-buğday ekilmek suretiyle tasarruf edildiği ifade edilmiş; yine hükme esas alınan 09.05.2016 tarihli zirai bilirkişi raporunda da taşınmazın şahıs arazileri ile çevrili olup sınırlarının belirgin olduğu, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ve en az 25-30 yıldır tarımsal amaçlı kullanılan arazilerden olduğunun belirlendiği, rapora ekli fotoğraflarda bu durumu doğruladığı anlaşılmaktadır. Yine davaya konu taşınmazın komşusu olan 107 ada 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin olarak Hazine tarafından aynı iddialarla açılan davalarda Mahkemece, ... bu dava ile benzer şekilde araştırma ve inceleme yapılmış olup bunun sonucunda taşınmazların hükmen tespit malikleri adına tesciline karar verildiği ve bu kararlarında temyiz denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır. Ayrıca bozma ilamında “dava konusu taşınmazın sınırında dere bulunmasına rağmen keşfe jeolog bilirkişisi götürülmediği” de bozma nedeni yapılmış ise de gerek kadastro paftasında ve gerekse düzenlenen teknik (fen) bilirkişi raporunda taşınmaz sınırında dere bulunmadığı da anlaşılmakta olup, buna yönelen bozma nedeni de yerinde olmamıştır. Bu durumda Mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekirken, bozulduğu anlaşıldığından, bozma kararının kaldırılarak hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’in karar düzeltme talebinin kabulü ile ... (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2017/1589 Esas, 2021/1326 Karar sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA, Yerel Mahkemenin usul ve kanuna uygun olan 21.06.2016 tarihli ve 2013/45 Esas, 2016/6 Karar sayılı hükmünün ONANMASINA, istek halinde peşin alınan karar düzeltme harcının düzeltme isteyene iadesine, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9969, Karar No: 2022/10767, Tarih: 24.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9969 E.  ,  2022/10767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi'nin 20/04/2022 tarih ve 2022/36 E. 2022/234 K. sayılı kararına karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nin 05/07/2022 tarih ve 2022/2202 E. 2022/2253 K. sayılı istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddi kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulduktan sonra, davacının diğer vekilinin 11/10/2022 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği anlaşıldığından, davadan feragat hakkında ilk derece mahkemesince ek karar verilmek üzere dosyanın temyiz incelemesi yapmaksızın iade edilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Davacı vekilinin davadan feragatı hakkında ilk derece mahkemesince ek karar verilmek üzere 6100 sayılı HMK'nun 310/3. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3852, Karar No: 2011/7441, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3852 E.  ,  2011/7441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Davalılar ve miras bırakanları yönünden ... köyü çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabın dosya içerisinde bulunması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19925, Karar No: 2010/19828, Tarih: 16.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/19925 E.  ,  2010/19828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3, 50, 52. maddeleri uyarınca 600,00 yeni Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/6. maddesi gereğince 6 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına dair Denizli 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/05/2007 tarihli ve 2006/450 esas, 2007/312 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13.05.2010 gün ve 2010/5555-30793 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2010 gün ve 2010/127122 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 06/06/2008 tarihli, 2008/14088-10472 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/6. maddesinde, yalnız taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde sürücü belgesinin geri alınabileceği düzenlendiği hâlde, kasıtlı suçtan eylemi sebebiyle cezalandırılan sanık hakkında, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Yasanın 53/6.maddesi uyarınca, sürücü belgesinin, taksirli suçtan mahkumiyet halinde geri alınmasına karar verilebileceği ve aynı Kanunun 179.maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun kasten işlenebilen suçlardan olduğu gözetilmeden, sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına hükmolunması karşısında, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (DENİZLİ) 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 30.05.2007 gün ve 2006/450, 2007/312 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, hükümde yer alan “5237 sayılı TCK.’nın 53/6.maddesine göre trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özene uymayan sanığın, 6 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına” ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 16.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9452, Karar No: 2012/26131, Tarih: 07.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9452 E.  ,  2012/26131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 asyılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde adli para cezalarının hesaplanmasına ilişkin bölümden ''6500 TL adli para cezasına çevrilmesine'' ibaresi çıkarılarak yerine ''ayrı ayrı 6000 TL ve 500 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına'' yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10502, Karar No: 2014/6443, Tarih: 27.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/10502 E.  ,  2014/6443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2012/503-2013/342

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan Ü.. Gıda Temizlik ve Tütün Mad. Tic. San. ve Paz. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalılardan H.. Hızlı Tüketim Ürünleri Ticaret AŞ nin taşeronu olan diğer davalı Ü.. Gıda Temizlik ve Tütün Mad. Tic San ve Pazarlama Ltd Şti’nin şube adresinde Mart 2011 tarihinden iş akdinin hiçbir sebep gösterilmeksizin haksız olarak feshedildiği 30.09.2012 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin ne haklı ne de geçerli sebeple feshine sebep olabilecek herhangi bir davranışının olmadığını, akdin feshine ilişkin işverence geçerli sebep gösterilmediği gibi herhangi bir ihtar ya da uyarı yazısı tebliğ edilmediğini, işverenin usulüne uygun olmayan fesih bildirimi ile “feshin son çare olması” ilkesini ihlal ettiğini belirterek; feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, boşta geçen sürelere ait en çok 4 aya kadar olan ücret ve işçilik haklarının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, işe başlatılmaması halinde ödenecek tazminatın 8 aylık brüt ücret olarak belirlenmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Ü.. Gıda Temizlik ve Tütün Maddeleri Tic. San. ve Paz. Ltd. Şti vekili; davacının diğer davalı firma ile müvekkili arasında ki sözleşme hilafına bölge dışında mal sattığının tespit edildiği için iş akdinin sonlandırıldığını, müvekkil şirketin sözleşme gereği diğer davalı H.. Şekerleme ve Gıda End. A.Ş.'nin sözleşme koşulları içerisinde distribütörü olduğunu, buna göre müvekkili şirket, diğer davalı firmanın üretim ve satımını yaptığı ürünleri sözleşme de belirtilen münhasır bölge sınırları içerisinde satmak konusunda taahhütte bulunduğunu, aynı sözleşmenin 23 maddesi gereği münhasır bölge dışında yapıldığı tespit edilen satışların tespiti halinde sözleşmenin feshedileceği ve 25. maddesi gereği cezai şart isteneceği kayıt altına alındığını, davacının bölgesinde ki bir bayiye mal satışı yapıldığını göstererek bölge dışında ki bir bayiye mal sattığının tespit edilmesi üzerine iş akdinin sonlandırıldığını, bayiye malı götüren diğer şirket çalışanı tarafından şüphelenilmesi üzerine yapılan araştırmada faturada o bayinin imza atmadığı ve malı da kendisinin istemediğinin tespit edildiğini, davacının bölgesindeki bir bayiye mal satışı yapıldığını göstererek bölge dışında ki bir bayiye mal sattığının tespit edilmesi üzerine düzenlenen tutanakta davacının siparişi üzerine malı götüren şirket çalışanı E.. K..’tan alınan savunmada olayın tamamen davacı tarafından organize bir şekilde düzenlediği tutanakla tespit edildiğini, davacının müvekkilinin sorumluluk alanını bilmesine rağmen müvekkilini büyük bir tehlikeye altına soktuğunu, davacının hizmet akdine aykırı olarak çalıştığı iş yeri için hayati önemi haiz bir distribütörlük sözleşmesini tehlikeye atacak eylem ve işlemleri yaptığı sabit olmakla iş akdinin tek taraflı sonlandırılmış olmasının hukuka uygun olduğunu belirterek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı H.. Hızlı Tük. Ürn. Paz. Satış ve Tic. A.Ş. vekili; davacının müvekkili şirket çalışanı olmadığını, müvekkili işverenliğin ne alt ne de üst işveren olduğunu, müvekkili işverenliğin distribütör olduğunu, aralarında alt - üst işveren ilişkisinin olmadığını belirterek; davanın husumetten reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı H.. Hızlı Tük. Ürn. Paz. Satış ve Tic. A.Ş. yönünden davanın reddine, diğer davalı yönünden davanın kabulü ile davacının iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Ü.. Gıda Temizlik ve Tütün Maddeleri Tic. San. ve Paz. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı H.. Hızlı Tük. Ürn. Paz. Satış ve Tic. A.Ş. yönünden davanın reddine, diğer davalı yönünden davanın kabulü ile davacının iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Ü.. Gıda Temizlik ve Tütün Maddeleri Tic. San. ve Paz. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı Ü.. Gıda Temizlik ve Tütün Mad. Tic. Ltd. Şti.’nin diğer davalı ile sınırlı bölge tek satıcılık sözleşmesi ilişkisi bulunduğu, davalı Ü.. Gıda Temizlik ve Tütün Mad. Tic. Ltd. Şti.’nin diğer davalının ürünlerini sözleşme kapsamında Pendik ve Tuzla Bölgesinde bulunan bayilere satış yetkisine sahip olduğu, satış temsilcisi olarak Ü.. Gıda Temizlik ve Tütün Mad. Tic. Ltd. Şti.’nde çalışan davacının iş sözleşmesinin ise satış bölgesi dışında satış yaptığı gerekçesiyle haklı nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacının davacı tanığı A.. U..’a ait olduğu belirtilen malları Sultanbeyli’de diğer davacı tanığı C.. B..’e ait depoya teslim ettiği hususu tartışmasızdır.

Davacı tanığı A.. U.. malların kendisine ait olduğunu ancak deposuna sığmayınca davacı aracılığıyla malları Sultanbeyli’de bulunan depoya teslim ettiğini beyan etmişse de, söz konusu mallara ilişkin satış tutarının bayinin altı aylık satış miktarının %18’ine tekabül etmesi, malların davalı işverenliğin talimatı ve bilgisi olmaksızın Sultanbeyli’ye teslim edilmesi ve davalı tanığı E.. K..’un beyanı dikkate alındığında davacının davranışlarının davalı işverenlikte şüphe uyandırmasına yol açacak, güven ilişkisini bozacak nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı kanıtlanmasa da davacının davranışlarının işçi işveren arasındaki güven ilişkisini bozacak nitelikte olduğu, iş ilişkisinin devam ettirilmesinin davalı işverenlikten beklenemeyeceği, bu nedenle feshin haklı olmamakla birlikte geçerli nedene dayandığının kabulüyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 140,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 27.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18767, Karar No: 2018/7462, Tarih: 03.07.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18767 E.  ,  2018/7462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 03.07.2018 tarihinde davacı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 07.09.2010 tarihinde... Limited Şirketine ait fabrikada meydana gelen elektrik arızasını gidermek için direğe çıktığı sırada elektrik akımına kapılarak ağır şekilde yaralandığını, 15 günü yoğun bakımda olmak üzere 45 gün hastanede ve yaklaşık 6 ay civarında da evde yatmak suretiyle iş ve güçten yoksun kaldığını, vücudunun çeşitli bölgelerinde elektrik çarpması nedeniyle kalıcı yanık izleri ve uzuv kaybı meydana geldiğini, elektrik direğine herkesin kolaylıkla çıkışını engelleyecek şekilde gerekli güvenlik önlemlerini almayan davalı şirketin uğradığı zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, iş göremezlik, tedavi ve estetik ameliyat giderleri için şimdilik 1.000 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; elektrik direğine tırmanılarak oluşabilecek kazaların önlenmesi için her türlü tedbirin alındığını, olayın davacının ihmali sonucunda meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, aldırılan kusur raporu ve tüm dosya kapsamından; elektrik arızasını gidermek için direğe çıkan davacının, dikkatsiz ve tedbirsiz davranması nedeniyle elektrik akımına kapılarak yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde elektrik direğine korkuluk demir yaptıran davalıya izafe edilecek herhangi bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik çarpması nedeni ile uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

HMK'nun 266. maddesi hükmüne göre, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde, bilirkişinin oy ve görüşünün alınması zorunludur. Buna göre, seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olayda ise; raporu hükme esas alınan makine mühendisi bilirkişi, konunun uzmanı değildir.

Bundan ayrı, davada elektrik direğinin bakımı ve işletilmesinde eksiklik bulunduğu ileri sürülmesine rağmen, konu ile ilgili Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği ve diğer ilgili mevzuat hükümleri bilirkişi tarafından değerlendirilmemiştir. Buna göre; bilirkişi raporu, hüküm vermeye de yeterli değildir.

Somut olayda ise; raporu hükme esas alınan makine mühendisi bilirkişi, konunun uzmanı değildir.

Bundan ayrı, davada elektrik direğinin bakımı ve işletilmesinde eksiklik bulunduğu ileri sürülmesine rağmen, konu ile ilgili Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği ve diğer ilgili mevzuat hükümleri bilirkişi tarafından değerlendirilmemiştir. Buna göre; bilirkişi raporu, hüküm vermeye de yeterli değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddî ve hukukî olgular gözetilerek, tamamı elektrik veya elektrik – elektronik mühendislerinden oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan, ilgili mevzuat hükümlerini de irdeleyen, somut verilere dayalı, gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınması, daha sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle ulaşılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

-
Yargıtay — Esas No: 2013/16797, Karar No: 2013/23899, Tarih: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/16797 E.  ,  2013/23899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.