muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3634, Karar No: 2007/3735, Tarih: 17.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3634 E.  ,  2007/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, alacak miktarının az olması sebebiyle sanığa ceza verilmesine yer olmadığına dair, Bakırköy 2.İcra Mahkemesinin 29.09.2006 tarihli ve 2006/510-1100 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın gereği için Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, Bakırköy 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2006 tarihli ve 2006/745 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; Bakırköy 2.İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 27.06.2007 gün ve 34105 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 02.08.2007 gün ve K.Y.B.2007/148790 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; Bakırköy 2.İcra Mahkemesince borçlu sanığın nüfus kayıt örneği getirtilmeden, takip konusu borç miktarının az olması ve günün ekonomik koşullarına göre de herkesin üzerinde bulunabilecek para miktarını aşmaması nedeniyle borçlu sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığı kararına yönelik itiraza bakan Bakırköy 4.Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, Bakırköy 2.İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, suçun diğer unsurlarının oluşup oluşmadığı yönünde gerekli değerlendirmenin yapılarak sonucuna göre karar vermesi için dosyanın Bakırköy 2.İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı

salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması ve itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa ait nüfus kaydı getirtilmeden verilen sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa ait nüfus kayıt örneğini getirtmesi ve sonucunda anılan cezayı vermesi gerekmektedir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan Kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek ağır ceza mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın

reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden ağır ceza mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2006 tarih ve 2006/745 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/344, Karar No: 2015/1545, Tarih: 26.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/344 E.  ,  2015/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıp bedelinden doğan alacağın tahsili amacıyla yürütülen icra takibine itirazın iptâli davasıdır. Davacı yüklenici, davalı ise taşerondur. Davacı vekili, ... Üniversitesi Merkezi Derslik ve Birimler İnşaatı İşinin ihalesinin davacı müvekkili şirket tarafından alındığını ve işlerin bir kısmının davalı taşerona yaptırıldığını, dava dışı iş sahibinin yapılan işte bir kısım ayıplar tespit ettiğini ve bu nedenle kesin kabulü yapmadığını, bunun üzerine davalı taşerona müvekkili tarafından ihtar keşide edildiğini, davalının ihtar ve sözlü uyarılara rağmen sözleşme ve şartnameye aykırı imalâtları gidermediğini, bunun üzerine müvekkilinin bir başka üçüncü kişiye ayıpları giderttiğini ve bedelini ödediğini, bu bedelin davalı tarafından ödenmemesi üzerine bu bedelinin tahsili amacıyla İcra Müdürlüğü'nün 2011/6604 Esas sayılı icra dosyası ile takibe geçtiğini, davalı borçlunun haksız ve yersiz şekilde takibe itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptâlini ve %40'dan aşağı olmamak üzere inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiş, davalı taşeron ise, işin kendisi tarafından yapılıp teslim edildiğini, ayıbın söz konusu olmadığını, eksik ve ayıp ihbarında bulunulmadığı savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

İcra Müdürlüğü'nün 2011/6604 Esas sayılı takip dosyası incelendiğinde; alacaklı davacı tarafından borçlu davalı aleyhine 19.941,58 TL asıl alacak üzerinden ilâmsız takip yapıldığı, ödeme emrinin borçluya 13.12.2011 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği ve borçlu davalının 15.12.2011 tarihli dilekçesi ile borca itiraz ettiği, itiraz üzerine takibin durdurulduğu ve 1 yıllık yasal süresi içerisinde itirazın iptâli davasının açıldığı anlaşılmaktadır.

İcra Müdürlüğü'nün 2011/6604 Esas sayılı takip dosyası incelendiğinde; alacaklı davacı tarafından borçlu davalı aleyhine 19.941,58 TL asıl alacak üzerinden ilâmsız takip yapıldığı, ödeme emrinin borçluya 13.12.2011 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği ve borçlu davalının 15.12.2011 tarihli dilekçesi ile borca itiraz ettiği, itiraz üzerine takibin durdurulduğu ve 1 yıllık yasal süresi içerisinde itirazın iptâli davasının açıldığı anlaşılmaktadır.

Eldeki davada davacı yüklenici tarafından davalı taşeron aleyhine açılan dava ile ayıp bedeli talep edilmektedir. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/196 esas sayılı dosyasında ise davacı taşeron tarafından davalı yüklenici aleyhine iş bedelinin tahsili amacıyla dava açılmış ve mahkemece 20.04.2011 tarih, 2010/196 Esas, 2011/282 Karar sayılı karar ile; davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 10.09.2012 tarih, 2011/4546 Esas, 2012/5523 karar sayılı kararı ile talep aşımı olduğundan bahisle verilen karar davalı yararına bozulmuş, davalının karar düzeltme talebi üzerine Dairemizin 03.04.2013 tarih, 2012/7567 Esas, 2013/2331 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme de ilave edilmek suretiyle yeniden bozulmuş, mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucu mahkemenin 07.05.2014 tarih, 2013/186 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş ve bu kez karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 03.12.2014 tarih, 2014/4327 Esas, 2014/7034 Karar sayılı kararı ile taleple bağlı kalınarak 23.370,00 TL alacak yönünden kabul kararı verilemesi gerektiğine işaret edilerek hüküm bozulmuş ve dava dosyanın mahalline iade edildiği anlaşılmıştır.

Eldeki dosyada ayıp bedeli ve bahsi geçen dosyada da iş bedeli talep edildiğinden bu iki dosyada verilecek kararlar birbirlerine etki edecek niteliktedir. Bir başka deyişle her iki dosya arasında fiili ve hukuki irtibat bulunmaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 166. maddesinde, aralarında bağlantı bulunması durumunda dosyaların birlikte görülmesi gerektiği hükme bağlanmıştır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; eldeki dosya ile Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/186 (2010/196 Eski) Esas sayılı dosyanın aralarında irtibat bulunması nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 166. maddesi gereğince birleştirilmesi, bahsi geçen dosyanın karara çıkmış olması ve kesinleşmemiş olması durumunda 6100 sayılı HMK'nın 165. maddesi gereğince bu dosyanın kesinleşmesinin beklenmesi, karar verilip kararın kesinleşmesi durumunda ise; bu dosyada kesinleşen hususlar ve usulü kazanılmış haklar nazara alınarak eldeki davanın değerlendirilip hüküm kurulmasından ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7481, Karar No: 2022/15351, Tarih: 22.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7481 E.  ,  2022/15351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.12.2014 günü itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 02.10.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, atıl durumda olan, terkedilen, pencereleri ve kapıları yıkık, kırık, sökük vaziyette bulunan, eskiden cezaevi olarak kullanılan bina niteliğini kaybetmiş, eski cezaevinin pencere demir korkuluklarını sökerek çalmaya teşebbüs etmesi şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 141/1, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 28.01.2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28719, Karar No: 2011/9868, Tarih: 18.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/28719 E.  ,  2011/9868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı Y.... S... ve Gıda Pazarlama San.Tic.Ltd.Şti. tarafından borçlu "G... S.... N.... B...." aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçilmiş, örnek 10 numaralı ödeme emrinin 29.07.2010 tarihinde muhatabın çarşıya gittiğinden bahisle oğlu Yasin Bozatlı'ya tebliğ edildiği görülmektedir.

İİK'nun 168/5. maddesi gereğince; kambiyo takibinde borca itiraz 5 gün içinde icra mahkemesine yapılması gerekir. Mahkemenin, itirazın icra dairesine yapılması gerektiği yönündeki gerekçesi doğru değildir. Ödeme emri borçluya 29.07.2010 tarihinde tebliğ edilmiş olup, 05.08.2010 tarihli mahkemeye başvuru yasal 5 günlük sürede de değildir. Öte yandan takipte borçlu olarak "G... S... N... B..." gösterilmiş olup, oğlu Y... B...'nın taraf sıfatı bulunmadığından borca itiraz hakkı da yoktur. Mahkemece, itirazın husumet yokluğundan reddi yerine, yanlış değerlendirme ve somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle reddi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Davacının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 18/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4003, Karar No: 2019/60, Tarih: 14.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/4003 E.  ,  2019/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ölüm ve cismani zarar nedeniyle açılan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 10/09/2012 tarihinde maliki ... olan ve ... tarafından ...'a kiralanan ...’ın sevk ve idaresindeki ... Sigorta A.Ş. tarafından sigortalı olan araç ile sürücüsü ... olan aracın çarpışması neticesinde davacıların ortak murisi olan oğulları ...'nın vefat ettiğini, bu olay nedeniyle çocuklarını kaybeden davacıların maddi destekten yoksun kaldıklarını, aynı zamanda acı çektiklerini, bu acıların da uzun süre yaşayacaklarını, bundan dolayı meydana gelen kaza sebebiyle oluşan zarardan araç sahibi, sürücü, aracı kiralayan firma ve kiracı ile birlikte davalı ... şirketinin de müteselsilen sorumlu olduğunu belirterek destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının talebinin poliçe teminatı kapsamında olmadığını, aracın işleteninin ... olduğunu ve ...'a kiralandığını, işletende değişiklik olması nedeniyle kaza tarihindeki işletenin kiralayan ... olduğunu, bu nedenle sigortanın sona erdiğini, uzun süreli kiralamalarda sigorta şirketinin sorumluluğunun son bulacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; açılan davayı kabul etmediklerini, kazaya karışan aracı davalının kiralamadığını, kira sözleşmedeki imzanın araç sürücüsü ... ait olduğunu, Aracın ... adına kayıtlı olduğunu, imza incelemesi yapıldığında sözleşmedeki imzanın davalıya ait olmadığının ortaya çıkacağını, davalının hazırlık dosyasında alınan ifadesinin cebir, şiddet ve baskı altında alınmış olduğunu davanın reddini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili; davalı ...'nın maliki olduğu aracı kiralama işlerinde kullanması için ...'ya teslim ettiğini, kazayı yapan şahsın aracı kiralama müddetleri değerlendirildiğinde davalılara husumet yöneltilemeyeceğini, işleten sıfatlarının bulunmadığını davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... ve vasisi ...;davaya cevap vermemişlerdir.

Davalılar ... ve ... vekili; davalı ...'nın maliki olduğu aracı kiralama işlerinde kullanması için ...'ya teslim ettiğini, kazayı yapan şahsın aracı kiralama müddetleri değerlendirildiğinde davalılara husumet yöneltilemeyeceğini, işleten sıfatlarının bulunmadığını davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... ve vasisi ...;davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalılar ..., ..., ... ve ...ye yönelik açılan maddi tazminat isteminin kabulü ile; davacı ... yönünden 9.851,17 TL, davacı ... yönünden 7.416,64 TL olmak üzere toplam 16.267,81 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ..., ... ve ... için 10/09/2012 kaza tarihinden itibaren, davalı ...yönünden ise 19/10/2012 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, davalı ...'a yönelik olarak açılmış olan maddi tazminat isteminin, husumet yokluğundan reddine, manevi tazminat talepleri yönünden; Davalılar ..., ... ve ...'ya yönelik açılmış olan manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 20.000,00 TL olmak üzere toplam 40.000,00 TL tazminatın 10/09/2012 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, bu davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, davalı ...'a yönelik açılan manevi tazminat talebinin husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun hükümlerine göre, trafik kaydı “işletenin” kesin olarak gösteren bir karine değilse de, onun kim olduğunu belirleyen güçlü bir kanıt niteliğindedir.

Ancak, trafik kaydına rağmen işletenliğin 3. kişi üzerinde bulunmasını engelleyen bir yasa hükmü yoktur. Aynı yasanın 3. maddesinde, “işleten: Araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta aracı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehin gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir. Ancak, ilgili tarafından başka bir kişinin aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse, bu kimse işleten sayılır.” şeklinde tanımlanmıştır. Aynı kanunun 85. maddesinde ise, “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen bilet ile işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.” hükmüne yer verilmiştir.