muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2505, Karar No: 2021/1112, Tarih: 26.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/2505 E.  ,  2021/1112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAKARYA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen hükmün incelenmesinde:

03/06/2014 tarihinde sanığın evinde yapılan aramada kilitli şeffaf poşetler içerisinde net 28 gram AM-2201 türü sentetik uyuşturucu ve 16 adet uyuşturucu maddelerden uyarıcı özelliğe sahip MDMA etken maddesi içeren haplarında bulunduğu görülerek inceleme yapılmıştır.

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen hükmün incelenmesinde:

1) Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı, zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK 'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir. Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Hükümlerden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın karısı ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA26/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/772, Karar No: 2006/6770, Tarih: 03.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/772 E.  ,  2006/6770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı temyiz dilekçesi davacı vekiline Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapılmış, beyan sahibinin imzası alınmamıştır.

Tebligat yasasının 20,21 ve özellikle tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.(Y.H.G.K.nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı) Olayımızda muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığı tevsik edilmemiştir. Bu hali ile \* tebligat geçersizdir.

O halde yukarıda açıklanan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİÇEVRİLMESİNE, oybirliğiyle karar verildi.03.05.2006 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/8842, Karar No: 2013/7782, Tarih: 06.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/8842 E.  ,  2013/7782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304/1 inci maddesi "hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir" hükmünü taşımaktadır.

Dosyanın incelenmesinde Dairemiz onama kararı altında harca ilişkin sorumluluğun belirlenmesine ilişkin kısımda yazım hatası yapılarak davalı ...'dan iki kez harç alınacağının gösterildiği anlaşılmıştır.

Anılan yasal düzeltme çerçevesinde belirtilen isimlerden birinin kaldırılmasına ve bunun yerine harçla yükümlü olan davalı "..." adının yazılmasına ve maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle Dairemizin 22.10.2013 gün ve 2013/3422 - 6436 E. K. sayılı kararının altında bulunan ve harç yükümlülüğünü gösteren kısımda iki defa yazılmış "..." isimlerinden ikincisinin kaldırılmasına ve bunun yerine davalı "..." adının yazılmasına, bu düzeltmenin asıl kararın altına şerh edilmesine, 06.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1071, Karar No: 2025/6504, Tarih: 22.05.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/1071 E.  ,  2025/6504 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/335 Esas, 2023/140 Karar

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : Eylemlerin bir bütün olarak görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı kabulüyle bu suçtan düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesinin "Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ... bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır" hükmü gereğince, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 08.09.2020 tarihli celsede kamu davasına katılmasına karar verilen İçişleri Bakanlığına temyiz incelemesine konu kararın tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgelere dosya içerisinde rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela hükmün adı geçen Bakanlığa tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 22.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3392, Karar No: 2015/2161, Tarih: 16.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/3392 E.  ,  2015/2161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki günlü geri çevirme kararıyla dava konusu 263 ada 2 parsel sayılı taşınmaza tespit sırasında uygulanan ve idari yolla oluştuğu anlaşılan tapu kaydının tesis kaydı olan Aralık 1971 tarih, 14 sıra numaralı tapu kaydının oluşumuna esas işlem evrakları ile varsa haritasının Mahalli Tapu Müdürlüğünden getirtilerek dosya içine konulması gereğine değinilmesine rağmen; geri çevirme kararına yanlış anlam verilerek çekişmeli taşınmazın tespiti sırasında uygulanan ve Aralık 1971 tarih, 14 sıra numaralı tapu kaydının tedavül kaydı olan Nisan 1979 tarih, 64 sıra numaralı tapu kaydına ilişkin mahalli tapu müdürlüğüne yazı yazıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle Dairemizin önceki günlü geri çevirme kararında istenilen biçimde “Aralık 1971 tarih, 14 sıra numaralı tapu kaydının oluşumuna esas işlem evrakları ile varsa haritasının Mahalli Tapu Müdürlüğünden getirtilerek” dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14830, Karar No: 2022/1160, Tarih: 09.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/14830 E.  ,  2022/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2019 tarihli ve 2018/154 esas, 2019/131 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 22/06/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 27/01/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Milas Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 11/02/2015 tarihli ve 2015/543 soruşturma, 2015/12 sayılı karar ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2.maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3.maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 09/03/2015 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tedbirin infazı için Muğla Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-Muğla Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 25/05/2015 tarihli ve 2015/1435 DS sayılı çağrı yazısının doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 03/06/2015 tarihinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurduğu, 24/06/2015 tarihinde Uyulması Gereken Kurallar formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanenin 06/07/2015 tarihli raporunda idrar tahlilinde amfetamin, metamfetamin extacy maddelerinin pozitif çıktığının belirlenmesi üzerine dosyanın kapatılmasına karar verilerek 20/07/2015 tarihinde Milas Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Milas Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 15/09/2015 tarihli ve 2015/543 soruşturma, 2015/1454 esas, 2015/1446 sayılı iddianame ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli ve 2015/397 esas, 2015/575 sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 27/01/2016 tarihinde kesinleştiği,

4- Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli ve 2015/397 esas, 2015/575 sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 27/01/2016 tarihinde kesinleştiği,

5- Sanığın denetim süresi içerisinde 02/12/2016 tarihinde işlediği cinsel taciz suçundan Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2017 tarihli ve 2017/19 esas, 2017/385 sayılı kararı ile cezalandırıldığının ihbar edilmesi üzerine, Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 13/06/2019 tarihli ve 2018/154 esas, 2019/131 sayılı kararı ile; hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verildiği, kararın 02/07/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Milas Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/02/2015 tarihli ve 2015/543 soruşturma, 2015/12 sayılı kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine ve şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin erteleme ve denetimli serbestlik süresi içerisinde uyuşturucu madde kullanmak suretiyle aynı nev'iden suçu tekrar işlediğinden bahisle açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tâbi tutulmasına ilişkin Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli ve 2015/397 esas, 2015/575 sayılı kararının 27/01/2016 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 02/12/2016 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılama neticesinde hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2019 tarihli ve 2018/154 esas, 2019/131 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği,

Somut olayda, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın şüphelinin mernis adresine doğrudan tebliğ edildiği, 7201 sayılı Kanun'un 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'una göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüphelinin mernis adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle usule aykırı şekilde yapılmış olduğu, buna göre anılan kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilmemesi sebebiyle kesinleşmediğinden erteleme süresinin başlamayacağı ve ikinci eyleme konu suçun erteleme süresinde işlendiğinin kabul edilemeyeceği, dolayısıyla kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, sanık hakkında açılan kamu davasının durması yerine, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2019 tarihli ve 2018/154 esas, 2019/131 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında 27/01/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda Milas Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/02/2015 tarihli ve 2015/543 soruşturma, 2015/12 sayılı kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine ve şüpheli hakkında bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı takiben, şüphelinin erteleme süresi içerisinde uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli ve 2015/397 esas, 2015/575 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tâbi tutulmasına karar verildiği, kararın 27/01/2016 tarihinde kesinleşmesinden sonra, sanığın denetim süresi içerisinde 02/12/2016 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2019 tarihli ve 2018/154 esas, 2019/131 sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesinde yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/8. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda 5271 Ceza Muhakemesi Kanununun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği,