muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10563, Karar No: 2012/11589, Tarih: 30.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/10563 E.  ,  2012/11589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN : ... Tok Ruh Sağ.ve Hast.Baştabipliği

KISITLI ADAYI : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Mersin 1. Sulh Hukuk ile Birecik Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, akıl hastalığı teşhisi konulan kişi hakkında Türk Medeni Kanunu'nun 432. maddesi uyarınca yerleştirme ve alıkonulma kararı verilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.” Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, ihbar eden Dr. ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Baştabipliği'nin 23/11/2011 tarihli yazısı ile Birecik İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 23/02/2012 tarihli tutanağının birlikte değerlendirilmesinde kısıtlanması istenilen ...'in “... ” adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır. Nüfusa kayıtlı olunan yerin yerleşim yerine karine olduğuna ilişkin hükmün yürürlükten kaldırılmasına göre uyuşmazlığın, Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1879, Karar No: 2011/4571, Tarih: 22.03.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/1879 E.  ,  2011/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde itirazın iptali icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalının müvekkili olan idarede baş müdür vekili olarak görev yaparken yaptığı usulsüzlükler nedeni ile davacı kuruma zarara uğrattığını beyan ederek zimmet alacağının faizi ile birlikte tahsili amacı ile icra takibi yaptıklarını, davalının da bu takibe itirazda bulunduğunu beyan ederek itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında yapılan harcamaların usulüne uygun olarak yapıldığını ifade etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Dosyada mevcut bilirkişi raporunun incelenmesinden raporda idarenin uğradığı zararın 2919 TL. olduğu belirtilmesine rağmen, mahkemece kararda hiçbir gerekçe gösterilmeksizin, 1227 TL zarar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Öyle ise mahkemece, bu işlerden anlayan tarafsız bir bilirkişiden rapor alınıp, davalının eylemi nedeni ile davacının bir zarara uğrayıp uğramadığı, eğer uğramış ise zarar tutarının açık olarak tespit edilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22304, Karar No: 2012/26791, Tarih: 26.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/22304 E.  ,  2012/26791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan müşteki sanık ...'ın,5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2-3-a,29,62. maddeleri gereğince 2 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına,cezanın aynı kanunun 50/1-d maddesi uyarınca 5 ay süreyle alkollü içki satışı yapılan yerlere gitmekten yasaklanması tedbirine çevrilmesine dair Kayseri 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.01.2012 tarihli ve 2011/707 Esas-2012/101 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 26.04.2012 tarih ve 2012/7383-25473 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.05.2012 tarih ve 2012/124585 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun “Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar” başlıklı 50/1-d maddesinde “Mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle,belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya,çevrilebilir.”hükmünün yer aldığı, sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilirken, cezanın bir katından anlaşılması gerekenin cezanın kendisi olduğu gözetilmeden, cezasının 2 ay 15 ... yerine,yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Kayseri 7.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 26.01.2012 ... ve 2011/707 esas,2012/101 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nin 309/4-d. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hükmün 5 nolu fıkrasının 7.bendinin “.....hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nun 50/1-d maddesi gereğince 2 ay 15 ... süreyle alkollü içki satışı yapılan yerlere gitmekten yasaklanmasına”şeklinde düzeltilip infazın bu tedbir..

üzerinden yerine getirilmesine, diğer kısımların aynen bırakılmasına,dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6028, Karar No: 2008/8793, Tarih: 03.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6028 E.  ,  2008/8793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.06.2000 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile özellikle, davacıların tescil isteminin dayanağı olan 20.12.1999 tarihli satış vaadi sözleşmelerini sadece yüklenicilerden ... ve ... ile yapmalarına, eserin tamamlanmış olmasına ve adi ortaklığın tasfiyesinin gerekmesine, tüm yüklenicilerin imzasını taşıyan arsa sahibi kooperatife verdikleri 31.12.2003 tarihli listede tasfiye sonucu davacılarla olan temlik işleminin tarafı ... ve ...’e bağımsız bölüm bırakılmamış olmasına, adi ortakların tamamı tarafından yapılmayan temlikin davacılara bir hak sağlamayacağına, ancak davacıların sözleşmenin tarafı olan kişilerden Borçlar Kanununun 96.maddesine dayanarak tazminat isteyebileceğine göre bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1127, Karar No: 2017/16263, Tarih: 21.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1127 E.  ,  2017/16263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 21.11.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine davalı ... Mağazacılık A.Ş. vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23544, Karar No: 2020/17543, Tarih: 30.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/23544 E.  ,  2020/17543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2020 tarihli ve 2019/1099 Esas, 2020/107 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 13.10.2020 tarihli ve 2020/9898 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2020 tarihli ve 2020/93137 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1) Sanık ve mağdurun olay tarihinde evli olmaları karşısında, Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2020 tarihli kararının gerekçe kısmında eş oldukları belirtilmesine rağmen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi gereğince belirlenen temel ceza üzerinden, anılan Kanun’un 86/3-a maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2) Kabule göre de, anılan Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi gereğince hükmolunan 120 gün karşılığı adli para cezası üzerinden, aynı Kanun'un 29. maddesi gereği (1/4) oranında indirim yapıldığında 90 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, sanığa fazla ceza tayini ile 112 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve sonrasında bu rakam üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapıldığında 75 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk Lirası üzerinden 1.500,00 Türk Lirası yerine, 2.240,00 Türk Lirası adlî para cezasına çevrilmesi suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2020 tarihli ve 2019/1099 Esas, 2020/107 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-a maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para

cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 135 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 62/1. maddesi gereğince cezasından (1/6) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6210, Karar No: 2016/3993, Tarih: 22.09.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/6210 E.  ,  2016/3993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek. Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi ilişkisinden doğan ilave iş bedeli alacağının tahsili talebinden ibarettir. Davacı şirket yüklenici, davalı idare ise iş sahibidir. Davacı yüklenici vekili, davalı idare ile davacı müvekkili şirket arasında Direkli Köyü 8 Derslik ve 4 Lojman Yapımı ile ilgili 03.09.2013 tarihli sözleşmenin imzalandığını, müvekkili yüklenicinin işi yapıp teslim ettiğini, sözleşme tarihinden sonra Van ilinde Büyükşehir Belediyesi'nin kurulmasıyla Köylere Hizmet Götürme Birliği'nin tasfiye edildiğini ve Van Valiliğine devredildiğini, iş artışı kısmına ilişkin yapılan imalât bedellerinin ...'nce ödenmediğini ve fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla 254.000,00 TL alacağın işin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsilini talep etmiş, davalı iş sahibi idarenin duruşmaları takip etmediği ve davaya cevap vermediği anlaşılmış, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı vekilince yasal süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 03.09.2013 tarihli “Direkli Köyü 8 Derslik ve 4 Lojman İnşaatı Yapımı İşi” ne ilişkin “Yapım İşlerine Ait Tip Sözleşme (Anahtar Teslimi Götürü Bedel İşler İçin) “ başlıklı sözleşmenin düzenlendiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla imalât bedelinin ödenip ödenmediği noktalarında toplanmaktadır. Taraflar arasında düzenlenen sözleşme,düzenlendikleri tarihte yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355) ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğinde olup, uyuşmazlığın bu hükümlere göre çözümlenmesi gerektiği açıktır.

Davada sözleşme dışı fazla imalât bedelleri talep edildiğine göre; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 526 (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 410) ve devamı maddelerine göre kural olarak sözleşme dışı yapıldığı iddia edilen imalâtların bedelinin vekâletsiz iş görme hükümleri uyarınca yapıldığı zamanlardaki mahalli serbest piyasa rayiçleri dikkate alınarak hesaplanması gerekir. Ancak Yapım İşleri Genel Şartnamesi sözleşmeye ek olarak kararlaştırılmış ise bu şartnamede sözleşme dışı imalâtların bedellerinin nasıl hesaplanacağı açıklandığından hesaplamaların buna göre yapılması gerekir. Anılan şartnamenin “sözleşme kapsamında yaptırılabilecek ilave işler, iş eksilişi ve işin tasfiyesi” başlıklı 21. maddesinin b bendinde ilave işlerin, anahtar teslimi götürü bedelle ihale edilen yapım işlerinde sözleşme bedelinin %10'una, birim fiyat teklif almak suretiyle ihale edilen yapım sözleşmelerinde ise %20'sine kadar oran dahilinde süre hariç olmak üzere sözleşme ve ihale dökümanlarındaki hükümler çerçevesinde yükleniciye yaptırılabileceği açıklanmış, 22. maddede ise sözleşmede bulunmayan işlerin fiyatının tespiti yöntemi belirlenmiştir.

Taraflar arasında düzenlendiği çekişmesiz olan sözleşmenin 9. maddesinde, sözleşmenin ekleri gösterilmiş, Yapım İşleri Genel Şartnamesi ekler arasında sayılmıştır. Şartnamenin bu hükmü sözleşmenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 193. (mülga 1086 sayıl HUMK'nın 287.) maddesi gereğince delil sözleşmesi niteliğinde olup, tarafları bağlar. Hakim tarafından da re'sen dikkate alınması gerekir.

Çaldıran Kaymakamlığının 01.07.2014 tarih 490-786 sayılı yazısı üzerine ...'nin 11.07.2014 tarih ve 12308980-579 yazısında da Yapım İşleri Genel Şartnamesine göre hesaplanmadan ödenek artışı talebinin kabul edilmediğinin bildirildiği de nazara alınarak yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda sözleşme dışı imalâtların bedellerinin hesabında şartnamenin 22. madde hükümlerinin değerlendirilmesi zorunlu olduğu halde inceleme yaptırılarak bilirkişi raporu alınmaksızın karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

O halde, mahkemece yapılması gereken iş; sözleşmenin düzenlendiği tarihte ek olarak kabul edilen onaylı Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin dosyaya celbinin sağlanması, 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı madde hükümlerine uygun seçilecek uzman bilirkişiler kurulu aracılığıyla gerektiğinde yerinde keşif yapılmak suretiyle bilirkişi heyetinden mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli rapor alınarak dava konusu imalatın sözleşme dışı iş olup olmadığı belirlenmeli ve yukarda belirtilen ilkelere göre Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 22. ve 23. maddelerine uygun şekilde hesaplatılmalı ve buna göre değerlendirme yapılarak hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/15305, Karar No: 2006/2171, Tarih: 22.02.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2005/15305 E.  ,  2006/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vasi tayinine ilişkin davada ... 3. Sulh Hukuk ile ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Dosya kapsamından, davacı ... vekilinin 19.10.2005 havale tarihli dilekçesi ile vesayet altına alınmasını istedikleri ...'in sağlık durumunun iyi olduğu, bazı sorunlar ve aile fertlerinin zorlaması ile baba ...'in işbu davayı açtığı belirtilmiş olmasına, gelişen bu durum karşısında davalının baba yanında veya irtibatlı şekilde yaşayıp ikamet ettiği anlaşıldığına göre, uyuşmazlığın ikamet mahkemesi olan ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11896, Karar No: 2015/320, Tarih: 19.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11896 E.  ,  2015/320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Kanuna muhalefet, müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet (Asıl Karar), temyiz isteminin reddi (Ek Karar)

Mahalli mahkemece verilen sanığın temyiz isteminin reddine dair Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın babasının, dosyada mevcut 10.01.2011 havale tarihli dilekçe ile sanık adına çıkartılan kararı sehven tebliğ aldığını, oğlunun Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğunu bildirmesi üzerine sanığa tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumunda 11.01.2011 tarihinde kararın tebliğ edildiği, sanığın ise 20.01.2011 havale tarihli dilekçe ile tebliğden itibaren kanuni bir haftalık süre geçtikten sonra kararı temyiz ettiği anlaşılmakla tebliğnamedeki Ek Kararın kaldırılmasına yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 01.02.2011 tarihli Ek Kararın ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1170, Karar No: 2008/2577, Tarih: 06.03.2008

18. Hukuk Dairesi 2008/1170 E., 2008/2577 K.

**18. Hukuk Dairesi 2008/1170 E., 2008/2577 K.**

**- NÜFUS KAYDININ DÜZELTİLMESİNE İLİŞKİN ESASLAR**- 5490 S. NÜFUS HİZMETLERİ KANUNU [ Madde 36 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Pınar Çüllü'ye velayeten babası Murat Çüllü vd. ile davalı Nüfus Müdürlüğü arasındaki davada Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 30/1/2007 günlü ve 2006/91-2007/21 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/1/2008 gün ve Hukuk-294052 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dava dilekçesinde davacıların kızı Pınar Çüllü'nün 1996 olan doğum yılının 1989 olarak düzeltilmesi istenilmiştir.

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10/4/1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Davanın kabulüne karar verilerek Pınar Çüllü'nün doğum tarihinin ay ve günü baki kalarak 1989 olarak düzeltildiği, ancak gerekçeli kararda dava ile ilgisi bulunmayan Rahmi Yurdagül'ün yaşının düzeltilmesine ilişkin hüküm kurulduğu saptanmıştır. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 6/3/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3383, Karar No: 2012/5854, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3383 E.  ,  2012/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili davalının müvekkili aleyhine kambiyo senedine dayanarak icra takibine giriştiğini, davalının senedi müvekkilinden tehdit ve zor kulanarak aldığını, müvekkilinin suç duyurusunda bulunduğunu belirterek, takibe konu senet nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın icra takibinin yapıldığı yer mahkemesinde veya davalının ikâmetgahında açılması gerektiğini, takibin Çerkezköy'de yapıldığını bildirerek, dosyanın Çerkezköy Mahkemelerine gönderilmesini istemiştir.

Mahkemesince, davanın davacı hakkında Çerkezköy İcra Müdürlüğünde girişilen icra takibinden dolayı menfi tespit istemine ilişkin olduğu, İİK'nun 72. maddesi gereğince menfi tespit davalarında yetkili mahkemenin takibin yapıldığı yer veya davalının yerleşim yeri mahkemesi olduğu, somut olayda, davacı aleyhine takibin çerkezköy den yapıldığı, davalının ikâmetgahının Tekirdağ ilinde bulunduğu gerekçesiyle mahkeminin İİK'nun 72. maddesi gereğince yetkisizliğine, dosyanın Çerkezköy Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.