muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16459, Karar No: 2023/14564, Tarih: 23.11.2023

2. Zarar Soruşturma Aşamasında Giderildiği Halde Etkin Pişmanlık İndirim Oranının Az Uygulandığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması sırasında indirim oranı 1/3 olarak belirlenmiştir. Olay ve Olgular başlığının (A) paragrafının (13) numaralı bendinde açıklanan mağdur beyanları ve olayın gelişimine göre, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun, mağdurun zararını 21.03.2017 tarihinden sonra giderildiğinin kabulüyle, kovuşturma aşamasında giderdikleri dikkate alındığında sanıklar ve suça sürüklenen çocuk haklarında etkin pişmanlık hükümleri nedeniyle uygulama yapılırken indirim oranının üst hadden yapıldığının anlaşılması karşısında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Teşhis İşleminin Usulüne Uygun Olmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Olay ve Olgular başlığının (A) paragrafının (3) numaralı bendinde bilgilerine yer verilen, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu Ek-6 maddesinde öngörülen usule uygun yaptırılan teşhis işlemini içerir teşhis tutanağının dosyada mevcut olduğu, yaptırılan teşhis işlemi hukuka uygun görüldüğünden uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Alt Sınırdan Hüküm Kurulması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentlerinde yer alan nitelikli hallere aynı anda vücut verdiği, mahkemenin hüküm kurulurken alt sınırdan ayrılma gerekçesi olarak gösterdiği "suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ve sanığın kastına dayalı kusurunun ağırlığı" sebepleri yerinde görülmekle suça sürüklenen çocuk müdafiin alt sınırdan hüküm kurulması gerektiğine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Ceza Dairesinin 13.02.2019 tarihli ve 2018/1126 Esas, 2019/393 Karar sayılı kararında sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Agır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18791, Karar No: 2018/7450, Tarih: 03.07.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18791 E.  ,  2018/7450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit-tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 03/07/2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, maliki bulunduğu taşınmazdaki eski kiracılardan biri adına elektrik aboneliği yapıldığını, aylarca biriken fatura alacağının kiracıdan tahsil edilmediğini, kiracının elektrik borcunu ve biriken kira borcunu ödemeden taşınmazı terk ettiğini, davacının ilgili abonenin bulunduğu daireyi kiraya verdiğini, yeni kiracının, abonelik tesis etmek için davalı kuruma gittiğinde aboneliğin borcunun bulunduğu, abonelik oluşturulması için eski kiracıların kullandığı elektrik kullanım borcunun ödenmesinin talep edildiğini, abonelik ilişkisi kurulmadığını, davalı kurumun haksız ve yasaya aykırı davranışı nedeni ile kiracısı ile kira ilişkisinin sona erdiğini, evini kiraya veremediğini, kira kaybına uğradığını ileri sürerek 23973 nolu abonelik nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile davalının hukuka aykırı işlemleri nedeniyle uğradığı zararın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacı adına kayıtlı olan söz konuşu taşınmaza ait aboneliğin 24.04.2007 tarihinde kiracı ... ... tarafından alındığını, 06.11.2007 yılında başvurusu sonucu tahliyesinin yapıldığını, sözleşmenin taraflar arasında fesih edilerek pasif duruma çekildiğini, ancak ekiplerinin 19.08.2008 yılında ilgili adrese gittiklerinde abonenin kullanılmadığını ve dairenin boş olduğunu tespit ettiklerini, 19.12.2008 tarihinde aynı adrese tekrar gidildiğinde tahliye döneminde takılan mührün kırılmak suretiyle enerjinin bağlandığını ve endeks ilerlemesinin olduğunu tespit ettiklerini, tekrar enerjiyi kestiklerini ve sayacı tekrar mühürleyerek imza altına aldıklarını, taşınmaza ait aboneliğin tahliye edilmesine rağmen taşınmazda kaçak enerji kullanımı yapıldığını, davalının tahliye edilmiş, aboneliği olmayan bir meskende kaçak kullanılan enerjiyi kimin kullandığını bilemeyeceğini, hukuka aykırı bir iş veya işlemin bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; söz konuşu taşınmaza ait aboneliğin 24.04.2007 tarihinde kiracı ... ... tarafından alındığı, 06.11.2007 yılında davalı şirkete başvurusu sonucu tahliyesi yapıldığı, tahliye edilen dönem sonrası söz konusu meskene ait olmak üzere herhangi biri ile dağıtım veya perakende sözleşmesi yapılmadığı, abone tahliye durumunda iptal edildiği ve enerjinin kapatıldığı bu dönemde kullanılan elektrik nedeni ile davalının sorumlu tutulmasının hakkaniyet ilkesine aykırı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı tarafın vekalet ücretine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece, davaya tüketici mahkemesi sıfatı ile bakılmasına karşın, davalı taraf için AAÜT'de Asliye Hukuk Mahkemeleri için belirlenen bedel üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 6. maddesinde yer alan "...1.800 TL..." rakamının çıkartılarak yerine "900 TL" rakamının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9919, Karar No: 2010/11167, Tarih: 20.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/9919 E.  ,  2010/11167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava altı adet taşınmazın ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş hüküm bir kısım davalılarca temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına Ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, harici paylaşma senedinin tüm mirasçıların katılımı ile düzenlenmemiş olmasına göre bir kısım davalıların 54 ada 7, 935 ada 9, 40,55 parsellere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Temyiz eden davalıların 65 ada 3 ve 4 No’lu parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince

Paydaşlığın(ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. HUMK.nun 569.maddesi hükmü uyarınca davada bütün paydaşların (ortakların) yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Olayımızda, davaya konu edilen ve satışına karar verilen 65 ada 3 ve 4 nolu parseller tapuda ... oğlu ... adına kayıtlı olup ...'a ait mirasçılık belgesinde ismi geçen ... davada taraf değildir. Adı geçen sağ ise kendisinin, ölü ise mirasçılık belgesi uyarınca belirlenecek mirasçılarının davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması ve ondan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle hükmün 54 ada 7, 935 ada 9-40-55 No’lu parsellere ilişkin kısmının ONANMASINA, 2.bentte yazılı nedenle 65 ada 3 ve 4 No’lu parsellere ilişkin bölümünün BOZULMASINA ve onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1973, Karar No: 2020/1020, Tarih: 12.06.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/1973 E.  ,  2020/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dairemizin 2016/18779 esas 2018/3933 karar sayılı ve 10/09/2018 tarihli kararı ile davalı ... vekilinin adli yardım talebinin reddine, ret kararının davalı vekiline tebliğine, usulüne uygun şekilde itiraz edilmesi halinde dosyanın Yargıtay 20.Hukuk Dairesine gönderilmesine, itiraz reddedilirse harç yatırılmak üzere muhtıra çıkarılması için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece Dairemizin geri çevirme kararı, bu karara itiraz edilebilmesi için davalı vekiline tebliğ edilmesi gerekirken, tebliğ edilmeden davalı vekiline harç tahsil müzekkeresi çıkarılmıştır. Harç tahsil müzekkeresi usulsüz olduğu için hukuki sonuç doğurmaz.

Davalı vekilince harç tahsil müzekkeresinin tebliğ edilmesinden sonra verilen dilekçe Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz niteliğinde olup, Dairemizin geri çevirme kararı tebliğ edilmeden verildiği için süresindedir.

Bu nedenle, dosyanın Dairemizin yukarıda anılan adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itirazın değerlendirilmesi için Yargıtay Yüksek 20.Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 20. Hukuk Dairesi’ne GÖNDERİLMESİNE, 12.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12733, Karar No: 2009/3674, Tarih: 19.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12733 E.  ,  2009/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının yakınının 28.5.2003-9.7.2003 tarihleri arasında Üniversite hastanesinde, tedavi gördüğünü, ve masrafları karşılayamayınca davalının 9.7.2003 tarihli taahhütname ile ödemeyi kabul ettiğini, bakiye bedel için yapılan takibe de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, acil olarak yakınını davacı hastaneye götürdüğünü ve tedavi görmesi için baskı ile taahhüdü imzaladığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, itirazın iptali ile % 40 tazminata karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının imzasını taşıyan 9.7.2003 tarihli taahhütnamede, 28.5.2003 tarihinde tedavi için başvurulup, 9.7.2003 tarihinde sonuçlandığı ve toplam tedavi tutarı 15.756 YTL.nin 9.9.2003 tarihinde ödenmesinin kabul edildiği ve ödenmediğinde % 50 cezai şartın ödeneceğinin 2008/12733-2009/3674

yazılı olduğu anlaşılmaktadır. Davacı 7.1.2004 tarihinde ödenen bedelin mahsubu ile bakiye 5.192 YTL. asıl, 2.596 YTL. cezai şart ve 6.097 YTL. işlemiş faiz toplamı 13.887 YTL.nin tahsilini, yaptığı icra takibi ile talep etmiştir. Dosya kapsamından, davacının takip talebinden önce, davalıya hitaben yazdığı 20.5.2005 tarihli yazı ile 5.192 YTL.nin 30 gün içinde ödenmesini talep ettiği ve bu yazının İsmet Karagülle imzasına tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, asıl alacak için temerrüt tarihinin sözleşmedeki vade tarihi değil, davacının anılan yazı ile verdiği süre sonu olduğu kabul edilerek bu tarihten itibaren faiz işletilmesi gerekir. . Ancak bu yazının tebliğ edildiği İsmet Karagülle’nin davalı adına tebellüğe yetkili şahıs olup olmadığı araştırılarak, sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

3-Davalının ödemeyi taahhüt ettiği % 50 cezai şart mahiyeti itibariyle sözleşmeye aykırı davranışı engellemek amacı ile konulmuş cezai bir müeyyide yani cezai şarttır. Ancak, mahkemece B.K.nun 161/son maddesi gereğince cezai şart olarak hükmedilen bu miktarın fahiş olup olmadığı tartışılmamıştır. Mahkemece hükmedilen cezai şartın fahiş olup olmadığı tartışılmalı, şayet fahiş görülür ise indirilecek miktar belirlenip sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, davacılının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın davalı yararına, BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/286, Karar No: 2020/52, Tarih: 04.02.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/286 E.  ,  2020/52 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 17-17

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 25.02.2019 tarih ve 17-17 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 3 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2019 tarihli ve 51547 sayılı “onama” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesinin duruşma yoluyla yapılması uygun görülmediğinden, sanık ve müdafisinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK’nın 299. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca yapılacak temyiz incelemesi; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; uyuşmazlığın esasına geçilmeden önce Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; sanığın yargılama aşamasındaki beyanlarında ve 16.04.2019 tarihli dilekçesinde yer alan “Yargıtay 1. Başkanlık Kurulunun 17.07.2016 tarihli ve 244/a sayılı; Yargıtay Yüksek Disiplin Kurulunun 21.06.2018 tarihli ve 3 sayılı; Yargıtay Başkanlar Kurulunun 24.05.2019 tarihli ve 63 sayılı kararlarına katılanlar, temyiz heyetine iştirak edemezler.” şeklindeki talebinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ...'un yargılama aşamasındaki beyanlarında ve 16.04.2019 tarihli gerekçeli temyiz nedenlerini bildirdiği ek dilekçesinde yer alan “Temyizin, CGK Heyetine İlişkin Önsorun” başlığı altında, “Meslektaşlarını fişlemek amacıyla oluşturulan listelerde Adalet Bakanlığı temsilcileri ve YBP'lilerce yapılan toplantılara katılan ve hâlen görevde olan Yargıtay Üyelerinin temyiz heyetine iştirak edemeyecekleri açıktır... Aynı amaca yönelik olarak 244/a sayılı kararda imzası bulunan 1. Başkanlık Kurulu Üyeleri bu davaya katılamazlar. Bu karara yapmış olduğum itirazı reddeden Divan'ın 11 sayılı kararı ile aynı doğrultuda verilen 33, 246 sayılı Başkanlar Kurulu kararlarına katılanlar bu heyete iştirak edemezler. Yine aynı şekilde Yüksek Disiplin Kurulunda 2 sayılı karara katılanlar da bu heyete iştirak edemezler.” şeklinde, belirtilen hususlar nedeniyle tarafsız olamayacakları iddiasıyla herhangi bir isim bildirmeksizin Ceza Genel Kurulu Başkan ve Üyeleri hakkında davadan çekilmeye davet ve reddi hâkim talebinde bulunduğu,

Yargıtay 1. Başkanlık Kurulunun 17.07.2016 tarihli ve 244/a sayılı kararında; aralarında sanığın da bulunduğu hâlen fiili görev yapan 133 Yargıtay Üyesine isnat edilen cebir ve tehdit kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya veya bu düzen yerine başka bir düzen getirmeye ya da bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemeye teşebbüs suçunun vasıf ve mahiyeti, mevcut delil durumu, eylemin hâlen ve tamamen sona ermemesi ile tehlikenin boyutu, bu bağlamda ağır cezalık ve suçüstü gibi ağır bir suç soruşturmasının varlığı karşısında, adı geçenler hakkında gözaltı kararı çıkarılmış olması ile ayrıca aynı örgüt kapsamında bir kısım üyeler bakımından Birinci Başkanlık tarafından sürdürülen soruşturmaların kapsamı da dikkate alınarak adı geçen üyelerin göreve devamlarının soruşturmanın selameti ile yargı erkinin nüfuz ve itibarına zarar vereceği gözetilerek Yargıtay Kanunu'nun 18/1, 2 ve 4. fıkraları ile 46. maddeleri gereğince mevcut yetkilerinin kaldırılmasına ve aynı Kanun'un 11 ve 47. maddeleri ile Yargıtay İç Yönetmeliğinin 46 ve 47. maddeleri uyarınca Yüksek Disiplin Kurulu oluşturulmasına karar verildiği,

Yargıtay Yüksek Disiplin Kurulunun 21.06.2018 tarihli ve 3 sayılı kararında özetle; dosya içinde bulunan delillerin değerlendirilmesi sonucunda, Yargıtay Üyeliğine seçilmelerinden, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 17.07.2016 tarihli ve 244/a sayılı mevcut yetkilerinin kaldırılması kararına kadar geçen süre zarfı içerisinde; örgütün talimatları doğrultusunda Yargıtay içerisinde yapılandıkları, yapılan seçimlerde örgüt tarafından seçilmesi istenen kişilere blok oy kullandıkları, örgüt adına önemli olan temyiz aşamasındaki dosyalar hakkında FETÖ/PDY terör örgütünün çıkarları doğrultusunda kararlar verdikleri veya verilmesi için çaba sarf ettikleri, bu şekliyle görevleri sırasında FETÖ/PDY silahlı terör örgütü adına hareket ettikleri anlaşılan aralarında sanığın da bulunduğu Yargıtay Üyeleri hakkında görevden çekilmeye davet kararı verilmesine karar verildiği,

Sanığın 25.12.2018 tarihli dilekçesi ile Yargıtay Yüksek Disiplin Kurulunun 21.06.2018 tarihli ve 3 sayılı kararına itiraz etmesi üzerine Yargıtay Başkanlar Kurulunca 24.05.2019 tarih ve 63 sayı ile, disiplin yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, muhakkik tarafından toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli delillerin bulunduğu, görevden çekilmeye davet kararına esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, ileri sürülüp ortaya konulan delillerin serbestçe takdir edilerek Başkanlar Kurulu nezdinde itiraz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilenip tartışıldığı, disiplin cezasına konu eylemlerin her bir soruşturulan bakımından şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı, eylemlere uyan disiplin cezasının doğru biçimde belirlendiği, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı anlaşılmakla itirazın reddine karar verildiği,

Sanığın aşamalarda bildirmiş olduğu diğer dilekçelerin de getirtilip incelenmesinde;

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 27.09.2016 tarihli ve 286 sayılı kararının, mevcut yetkilerinin kaldırılmasına karar verilen bazı Yargıtay eski Üyelerinin 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun ile Üyelikleri düşmüş olmakla talepleri konusuz kaldığından yeniden işlem yapılmasına yer olmadığına ve diğer taleplerinin reddine dair bir karar olduğu, karar içeriğinde sanığın adının bulunmadığı,

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 21.12.2016 tarihli ve 33 sayılı; 09.06.2017 tarihli ve 11 sayılı kararlarında; aralarında sanığın da bulunduğu bazı Yargıtay eski Üyelerinin dilekçeleri kapsamında, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 17.07.2016 tarih ve 244/a sayılı kararında belirtilen mevcut yetkilerinin kaldırılmasına ilişkin itirazların incelenmesinde, itiraz eden Yargıtay eski Üyelerinin 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun ile 2797 sayılı Kanun'a eklenen geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Üyelikleri düşmüş olmakla, talepleri konusuz kaldığından, karar verilmesine yer olmadığına; haklarında Yüksek Disiplin Kurulu oluşturulmasına ilişkin itirazların incelenmesinde, Yüksek Disiplin Kurulu oluşturulmasına ilişkin karar usul ve yasaya uygun olduğundan vaki itirazların reddine; disiplin soruşturması dosyasını inceleme ve Yüksek Disiplin Kurulunda sözlü savunma yapmaya ilişkin taleplerin incelenmesinde, belgeleri inceleme yetkisinin Yargıtay İç Yönetmeliğinin 48. maddesi uyarınca görevlendirilen muhakkikte, sözlü savunmayı dinleme yetkisinin 49. maddesi uyarınca Yüksek Disiplin Kurulunda olduğu anlaşılmakla, taleplerin muhakkik ve Yüksek Disiplin Kurulunca değerlendirilmesine; haklarında daha önceden soruşturma yapılıp yapılmadığı, yapılan disiplin işlemlerine ilişkin bilgi-belge ve buna yönelik kararda imzası bulunan Başkan ve Üyelerin isimlerinin açıklanması taleplerinin incelenmesinde, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu ve Yüksek Disiplin Kurulunca yürütülen soruşturmalara ilişkin işlemler 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 39 ve 50. maddeleri ile Yargıtay İç Yönetmeliğinin 12. maddesi uyarınca gizli olduğundan ilgililere cevap verilmesine yasal olanak bulunmadığından bu yöndeki taleplerin reddine; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen adli soruşturma işlemlerinin yok hükmünde sayılarak tahliye edilmelerine ve dosyalarda bulunan bilgi-belge istemine yönelik taleplerinin incelenmesinde, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca ağır cezayı gerektiren suçüstü hükümleri uygulanmak suretiyle CMK'nın 161/8. maddesi uyarınca genel hükümlere göre soruşturma işlemleri yapıldığından bu yöndeki taleplerin reddine; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarına yönelik itiraz hakkında başvurulacak mercii, kanun yolu ile sürelerinin gösterilmemesine ilişkin itirazların incelenmesinde, Yargıtay mevzuatında itiraz konusunda herhangi bir süre öngörülmediği, tüm itirazların süresinde kabul edilerek dikkatle ve titizlikle yetkili mercii tarafından incelendiği, tebliğ edilen kararlarda sürenin, kanun yolunun, merciinin belirtilmemiş olmasının başvurucuların itiraz haklarına halel getirmediği gibi herhangi bir hak kaybına neden olmadığı gözetildiğinde, sonuca etkili olmayan bu yöndeki itirazların reddine; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 46. maddesi gereğince adli soruşturmanın Yargıtay Başkanlığı tarafından yapılmasına yönelik itirazların incelenmesinde ise; CMK'nın 161/8. maddesi hükmü ve Yargıtay Kanunu'nun 46/1