muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17349, Karar No: 2022/13853, Tarih: 26.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17349 E.  ,  2022/13853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Kanun ile değişik 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Bartın Cumhuriyet Başsavcılığınca 2014/2884 soruşturma numarası üzerinden 05/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, sanığın erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle 04/06/2015 tarihli iddianame ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmakla;

1-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/2884 soruşturma numarası ile verilen 05/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulmadığı anlaşıldığından, 05/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edilip edilmediği araştırılıp kesinleşme tarihinin tespiti ile erteleme kararının kesinleşme tarihine göre inceleme konusu olayda tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması nedeniyle TCK’nın 191/4-a maddesi gereği ihlalin gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun değerlendirilmesi, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına ilişkin usulüne uygun tebliğin bulunmadığının anlaşılması halinde ise, bu erteleme kararının kesinleşmemesi nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği ve kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, bu hususlar değerlendirilmeksizin eksik araştırma ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan"Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa

Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 26/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10188, Karar No: 2019/6172, Tarih: 15.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10188 E.  ,  2019/6172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat yönünden feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacıya, geri manevra yapan davalı ...'ün kullandığı aracın çarpması sonucu davacının yaralandığını ve malul kaldığını, tat ve koku alma yeteneğinin zayıfladığını, müvekkilinin kusursuz ve davalı ...'in asli kusurlu olduğunu, aracın trafik sigortasını düzenleyen davalı ... şirketine başvuruda bulunulmasına rağmen ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen, 50.000,00 TL manevi tazminatın ise sigorta şirketi dışında kalan davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, sigorta şirketi yönünden ihbar tarihinden itibaren, diğer davalılar yönünden olay tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın kasko sigortacısı Ak Sigorta A.Ş.'ne ihbarını, ceza dosyasından alınan bilirkişi raporlarını kabul etmediklerini, davacının maddi tazminata dair zarar kalemlerini açıklaması gerektiğini, 6111 sayılı Kanun gereğince tedavi giderlerinden sorumluluğunun bulunmadığını, müvekkilinin kusuru olmadığından kendisinden manevi tazminat istenemeyeceğini, aksi halde manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu, oluşan maluliyeti ile kaza arasında

illiyet bağı kurulamayacağını, davacının olay sonrasında sevk edildiği hastaneden alınan raporlarda davacının görme kusurlarının olduğu ve gözünün birisinin protez olduğunun anlaşıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacının asli kusurlu olduğunu ve maddi tazminat talebini açıklaması gerektiğini, davacının özel hastanedeki tedavi giderlerinin davalıya yükletilmesini kabul etmediklerini, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, 6111 sayılı Kanun gereğince tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu olduğunu, müvekkili şirketin sigortalının kusuru oranında ve kişi başına azami 80.000,00 TL ile sınırlı sorumluluğunun olduğunu, kusur durumunun ve maluliyet oranının ATK tarafından tespit edilmesini, davacının maddi tazminat talebinin ne kadarının maluliyet ne kadarının tedavi giderine ilişkin olduğunu açıklaması gerektiğini belirterek neticede davanın reddini savunmuştur.

Davacı vekili 10.10.2013 tarihli dilekçesinde, davalı ... şirketi ile uzlaşma sonucu maddi tazminat taleplerinden feragat ettiklerini belirtmiştir.

Davacı vekili 10.10.2013 tarihli dilekçesinde, davalı ... şirketi ile uzlaşma sonucu maddi tazminat taleplerinden feragat ettiklerini belirtmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının maddi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 7.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 06/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazla istemin reddine, dair karar verilmiş, hüküm, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ...vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu yaralanması nedeni ile daimi maluliyete uğradığını, koku ve tat alma yeteneğinin zayıfladığını ileri sürmüş, mahkemece alınan İstanbul ATK 3. İhtisas Kurulunun 25.08.2014 tarihli raporunda davacının tüm tedavi evrakları incelendikten sonra Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerine göre sürekli maluliyet tayini yapılamadığı, iyileşme süresinin 3 aya kadar uzayabileceği, ATK 2. İhtisas Kurulunda 02.06.2010 tarihinde yapılan muayenesinde tat ve koku kaybı tanımlayan ancak yakınmaları nedeniyle son durumu gösterir klinik testleri, raporları mevcut olmayan davacının bir üniversite hastanesinde tat ve koku testi yaptırıp göndermesi durumunda maluliyet açısından tekrar değerlendirilebileceği belirtilmiştir.

Davacı taraf Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesine başvurup gerekli testleri yaptırdığını belirtmesine rağmen Hastaneden bu belgelerin istenilmesi üzerine verilen cevapta Kulak, Burun ve Boğaz Hastalıkları Kliniğinde "tat ve koku" testi yapılmadığından talep edilen belgelerin düzenlenmesinin mümkün olmadığı belirtilmiştir.

Davacı taraf Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesine başvurup gerekli testleri yaptırdığını belirtmesine rağmen Hastaneden bu belgelerin istenilmesi üzerine verilen cevapta Kulak, Burun ve Boğaz Hastalıkları Kliniğinde "tat ve koku" testi yapılmadığından talep edilen belgelerin düzenlenmesinin mümkün olmadığı belirtilmiştir.

Davacı vekilince dosyanın bu haliyle ATK'ya yeniden gönderilmesinin talep edilmesi üzerine, Mahkemece davacının yurt dışında yaşadığı ve bir sağlık kuruluşuna sevkinin mümkün olmadığı belirtilerek mevcut tedavi evraklarına göre rapor düzenlenmesi talep edilmiş, ATK 3. İhtisas Kurulunun 07/12/2015 tarihli raporunda davacının olaydan 1 ay sonra çekilen kranyal BT'lerinde erken ve sekel oluşunun tamamlanmaması ile birlikte sol koku ve tat alma merkezlerinin yakın lezyonların beklendiği, son durumu görülmemekle birlikte, dosya içerisindeki tıbbi belge ve grafilere göre koku ve tat duyu kaybının olay ile illiyetinin tıbben mümkün olduğuna göre davacının yurt dışında yaşadığı ve bir sağlık kuruluşuna sevkinin mümkün olmadığından koku ve tat alma testleri yaptırılamadığından, mevcut belgelerle değerlendirme istenmiş olmakla Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre %16,2 meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı ve iyileşme süresinin 6 aya kadar uzayabileceği belirtilmiştir.

“Cismani Zarar Halinde Lazım Gelen Zarar ve Ziyan” başlığı altında düzenlenen TBK'nın 46. maddesinde, bedensel zarara uğranılması nedeni ile talep edilebilecek zarar türleri belirtilmekte olup çalışma gücü kaybı da bu zarar türleri arasında yer almaktadır. Haksız fiil sonucu çalışma

gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Sözkosu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporlar 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihinden sonrada Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporlar 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihinden sonrada Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda; hükme esas alınan İstanbul ATK 3. İhtisas Kurulunun 07.12.2015 tarihli raporunda maluliyet oranının tespitinde Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri esas alındığı ve davacının fiziki olarak muayenesi yapılmaksızın mevcut belgelere göre rapor düzenlendiği anlaşılmaktadır. Yapılacak iş, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan olay tarihinde yürürlükte olan Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne uygun ve davacının bizzat muayenesi sağlanarak yeni bir rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın

istek halinde temyiz eden davacı ile davalılar ... ve ...'e geri verilmesine 15/05/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11524, Karar No: 2024/5029, Tarih: 30.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11524 E.  ,  2024/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/66 Esas, 2023/59 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ:... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/127 Esas, 2021/304 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 17 nci maddesine dayanan tapu iptal ve tescili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Belediye Meclisinin 28.01.2020 tarihli ve 309 sayılı kararında... ili, ... ilçesi... Mahallesi 3617 parsel sayılı 2.842,29 m² yüzölçümlü taşınmazın kamulaştırılması ile ilgili her türlü teknik işlemlerin ve masrafların... Deri İhtisas ve Karma Organize Sanayi Bölgesi tarafından karşılanması kaydı ile kamulaştırma yapılması ve yasal işlemlerin yerine getirilmesi için Belediye Encümenine yetki verildiğini ve taşınmazın Belediye Encümeninin 03.03.2020 tarihli ve 2020/2045 sayılı kararı ile kamulaştırılmasına ilişkin karar alındığını, bunun üzerine... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi nezdine 2020/358 Esas sayılı dosya üzerinden kamulaştırma bedel tespit ve tescil davası açtıklarını ve Mahkemece belirlenen bedelin davalılar adına depo edilmesine karar verildiğini, Deri OSB Müdürlüğünden Mahkemece hükmedilen bedelin Mahkemeye ödenmek üzere Belediyeye iletilmesinin talep edildiği; ancak... Deri İhtisas ve Karma Organize Sanayi Bölgesi arşivdeki kayıtlara ve dava konusu taşınmazın ekte örneği sunulu 07.05.1998 tarihine ait belgeye göre parselin yol kısmı ifraz edilmeden önceki parsel olan 2816 parsel sahibi Muharrem Irgün'ün parselden yol olarak ayrılan ve ifraz ile oluşan dava konusu 3617 parsel 2842,29 m² için ödemeyi nakden aldığı, rızai olarak bu bedel karşılığı parseli sattığına ve bu satışla alakalı olarak... İl Özel İdare Müdürlüğüne bildirimde bulunulduğunda mülkiyetin geçmesi için ferağ takrirlerini vereceği, bunun için gerekli her türlü işlemi yapacağına dair taahhütnameyi imzaladığını, bahse konu parsele ilişkin o dönemin malikine 07.05.1998 tarihinde kamulaştırma bedelinin ödendiğini ancak tescil işlemlerinin tamamlanmadığını ileri sürerek 2942 sayılı Kanun'un mülga 17 nci maddesi gereğince taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçelerinde özetle; ortada geçerli bir kamulaştırma işlemi ve geçerli bir satış işlemi olmadığını, davaya dayanak yapılan belgenin dava şartlarına haiz bir belge olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile usulüne uygun işlemlerin yapılmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin davalılara ödendiğini ancak tescil işlemlerinin yapılmadığını, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın tapu kayıtlarında kamulaştırma kararı alındığına dair şerh konulmuş ise de konulan şerhin satışa engel olmadığı, şerh öncesi yapılması gereken işlemlerin usulüne uygun yapılmadığı, taşınmazı devralan davalıların murisinin taşınmazı şerhin tescilinden sonra devralırken kötüniyetli olarak kabul edilemeyeceğine dair gerekçelerle İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık yapılmadığı belirtilerek davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırılan dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ile 371 inci maddeleri

2. 2942 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.