muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27731, Karar No: 2014/4076, Tarih: 04.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/27731 E.  ,  2014/4076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/238186

MAHKEMESİ : Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/415 (E) ve 2013/199 (K)

SUÇLAR : Yağma, (yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal, hırsızlık) tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

29.01.2013 tarihli celsede, şikayetçi olduklarını beyan eden yakınanlar Ayşegül ve D.. O..'ın, davaya katılmak isteyip istemedikleri sorulmadan davaya katılan olarak kabullerine karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede:

I- Suç tarihinde geceleyin saat 18:30 sularında, binanın cümle giriş kapısını kilitleyerek 3. katta bulunan evine gelen tanık Mustafa'nın oğlu ve gelini yakınanlar Ayşegül ve Duran'a, 2. katta bulunan evlerinin kapılarının açık olduğunu söylediği, yakınan Ayşegül'ün işe gidecek olan eşi yakınan Duran'a “Hem seni yolcu edeyim, hem de şemsiye vereyim” dediği ve yakınanlar Ayşegül ve Duran'ın alt kata indikleri, evine giren yakınan Ayşegül'ün evde iki kişinin olduğunu söyleyip evden çıkması üzerine yakınan Duran'ın ani bir refleksle kapıyı dışarıdan üstüne çekip sanıkların evden çıkmasını engellemeye çalıştığı, yakınan Ayşegül'ün üst kata çıkıp yardım istemesi üzerine katılan Şengülen ve tanıkların aşağı indiği, bu sırada yakınan Ayşegül'ün evdeki cüzdanından aldıkları 85 TL para üzerlerinde bulunan sanıkların, parayla birlikte kaçabilmek için ellerindeki bıçak ve tornavida ile yakınan Duran'a vurmaya çalıştıkları ve kapıyı açtırdıktan sonra alt kata indikleri, dış kapının kilitli olması nedeni ile çıkamayıp yeniden üst kata çıktıklarında bu kez yakınanlar, katılan ve tanıklarla karşı karşıya kaldıkları, sanık Ragıp'ın elinde bulunan tornavidayla yakınan Duran'ı yaraladığı ve ikisi arasında boğuşma yaşandığı, sanık Hüseyin'inse elindeki bıçağı sallayıp katılan Şengülen'i iterek çıktığı çatıdan kaçtığı, yakınan Duran ve katılan Şengülen'in alınan kati raporlarına göre basit tıbbi müdahale ile giderebilir

şekilde yaralandıkları ve olaydan sonra yapılan üst aramasında sanık Ragıp'da paranın çıkmadığının anlaşılması karşısında; sanıkların başlangıçta hırsızlık amacıyla girdikleri evde, yakınan Ayşegül'ün parasını aldıkları; evde olduklarının fark ve kendilerine müdahale edilmesi üzerine yakınanla katılana etkili eylemde bulunmak suretiyle eylemlerini yağmaya dönüştürdükleri ve sanıkların eyleminin bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabule ve uygulamaya göre de;

1-) Yakınan Ayşegül'ün cüzdanında bulunan 85 TL paranın olaydan sonra yapılan üst aramasında sanık Ragıp'ın üzerinden çıkmadığı ve olay yerinden kaçan sanık Hüseyin tarafından götürüldüğünün anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığının nazara alınmaması,

II- Kabule ve uygulamaya göre de;

1-) Yakınan Ayşegül'ün cüzdanında bulunan 85 TL paranın olaydan sonra yapılan üst aramasında sanık Ragıp'ın üzerinden çıkmadığı ve olay yerinden kaçan sanık Hüseyin tarafından götürüldüğünün anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığının nazara alınmaması,

2-) 5237 sayılı Yasanın 143/1. maddesinin uygulanması sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, en üst oranda artırım yapılması,

3-)Yakınan Duran'a yönelik yaralama eyleminin silahla işlediğinin anlaşılması karşısında; sanık Ragıp hakkında 5237 sayılı Yasanın 86/3-(e) maddesinin uygulanmaması,

4-) Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun, silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 119/1-(a), (c) maddesinin uygulanmaması,

5-) Kasten işlemiş oldukları suçlardan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6-) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında;

a) Sanık Hüseyin'in, Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.09.2008 gün, 2007/208-277 sayılı ilamı uyarınca tehdit suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin önceki hükümlülüğünün bulunduğu ve bu ilamın infaz tarihini içerir biçimde onaylı örneğinin dosyaya getirtilmesinden sonra, sanık hakkında tekerrüre esas alınması gereken ilamın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık Ragıp hakkında, tekerrüre esas alınan Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.10.2005 gün ve 2000/1196 Esas, 2005/1245 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan mahkumiyetin bulunduğu ve bu suçların içinde en ağırının sahtecilik suçundan hükmedilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

7-) Suçta kullanıldığı anlaşılan tornavida, kontrol kalemi, levye ve pensin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

8-) Hüküm fıkrasında katılan Şengülen'in adının Songül olarak yazılması,

9-) Yargılama giderlerinin her bir sanığın neden olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

7-) Suçta kullanıldığı anlaşılan tornavida, kontrol kalemi, levye ve pensin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

8-) Hüküm fıkrasında katılan Şengülen'in adının Songül olarak yazılması,

9-) Yargılama giderlerinin her bir sanığın neden olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

10-) TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve savunmanları ile o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8203, Karar No: 2013/17773, Tarih: 11.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/8203 E.  ,  2013/17773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik ve hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 06.07.2011 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süreden sonra 14.07.2011 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2679, Karar No: 2018/4770, Tarih: 21.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/2679 E.  ,  2018/4770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, icra mahkemesine başvurusunda; sair itirazlarının yanı sıra, ilama dayalı olarak başlatılan takipte, 50.370 Euro yabancı para alacağı için takip sonrası işleyecek faizin %10,50 oranında avans faizi olarak belirtilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek takibin faiz yönünden iptalini istemiştir.

Mahkemece, işlemiş faiz alacağı yönünden faiz oran ve miktarlarına ilişkin olarak aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda şikayetin kısmen kabulü ile 1.755 Euro ecrimisil alacağı yönünden işletilen faizin 89,69 Euro’luk kısmı ile 60 Euro kira bedeli alacağı yönünden işletilen 3,07 Euroluk kısmının iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Borçlunun sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

HMK'nun 297/2. maddesi; "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir" hükmünü içermektedir.

Somut olayda, borçlunun icra mahkemesine başvuru nedenleri arasında takip sonrası işleyecek faiz oranı ve türüne ilişkin itirazı da bulunmakta olup, icra mahkemesince bu konuda inceleme yaptırılmamış, olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir.

Mahkemece, borçlunun takip sonrası işleyecek faiz oranı ve türüne yönelik itirazı da incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16687, Karar No: 2013/16340, Tarih: 29.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/16687 E.  ,  2013/16340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşügüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2653, Karar No: 2015/1725, Tarih: 09.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2653 E.  ,  2015/1725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOZAN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2013/463-2013/782

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu dava konusu 128 ada 439 ve 440 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında Ahmet olan baba adının sehven yazılmadığını ileri sürerek baba adının eklenmek suretiyle tapu kaydının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanılandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,

09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14731, Karar No: 2017/7441, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14731 E.  ,  2017/7441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9887, Karar No: 2021/1098, Tarih: 10.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/9887 E.  ,  2021/1098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın davacıya ait olduğunu, davalı tarafından taşınmazın giriş kat sol tarafta bulunan 18 m2 bölümünün haksız olarak işgal edildiğini belirterek, 4 numaralı bağımsız bölüme elatmanın önlenmesini, 13.05.2009 - 31.03.2012 dönemi için toplam 97.000 TL ecrimisil bedelinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin, davacının oğlu ... ile yaptığı 01.06.2004 tarihli kira sözleşmesine dayanarak dava konusu yeri hediyelik eşya dükkanı olarak işlettiğini, davacı tarafın rıza gösterdiği kira sözleşmesi gereğince, ...’a 2011 yılı sonuna kadar tüm kira bedellerinin ödenmiş olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, elatmanın önlenmesi talebine ilişkin bir karar verilmemiş, yalnızca ecrimisil talebine yönelik karar açıklanarak sair hususların gerekçeli kararda yazılacağı bildirilmiş; ancak gerekçeli kararda bundan ayrı olarak “Davalının müdahalesinin men'ine, taşınmazın davacı tarafa teslim edilmesine,” de karar verilmekle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

TC. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK'nin 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarihli, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de, elatmanın önlenmesi talebi yönünden dava konusu bağımsız bölümün değeri belirlenerek davacı tarafça 05.03.2014 tarihinde belirlenen değer üzerinden harçlandırılmış olmasına karşın, elatmanın önlenmesi talebi yönünden harçlandırılan dava değeri üzerinden harç ve vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da yanlıştır.

Kabule göre de, elatmanın önlenmesi talebi yönünden dava konusu bağımsız bölümün değeri belirlenerek davacı tarafça 05.03.2014 tarihinde belirlenen değer üzerinden harçlandırılmış olmasına karşın, elatmanın önlenmesi talebi yönünden harçlandırılan dava değeri üzerinden harç ve vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da yanlıştır.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/685, Karar No: 2014/19283, Tarih: 22.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/685 E.  ,  2014/19283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 24/10/2013

Numarası : 2012/204-2013/531

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm taraflarca süresi içinde temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının iş akdinin yeni işveren nezdinde ara vermeden devam ettiğinin ve davalı tarafça yapılmış bir fesih bildiriminin olmadığının anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, Antalya B.. B..ndan temizlik ihaleleri alan davalı şirket nezdinde 31.01.2012 tarihine kadar çöp arabası arkasında temizlik işçisi olarak yaz aylarında 07:00-18:00 saatleri arasında, kış aylarında ise 07:00-17:00 saatleri arasında haftada 6 gün çalıştığını, iş akdinin davalı şirket tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, resmi tatil ücreti ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, Antalya Büyükşehir Belediyesinden aldıkları temizlik ihalesi nedeniyle davacı ile iş akdi yaptıklarını, davacının aynı temizlik işleri ihalesini üstlenen belediye bünyesinde bir başka firmada çalışmasının devam ettiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işveren yanında çalışırken ihale döneminin bittiği, davacının ara vermeksizin yeni işveren yanında çalışmaya başladığı, davalı şirket tarafından iş sözleşmesinin feshedildiğinin görüldüğü, dava tarihi itibariyle davacının dava dışı alt işveren yanında çalışmakta olduğu görülmekle feshe bağlı haklar olan kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının istenmesinin mümkün olmadığı, ayrıca yıllık izinlerin kullandırıldığı, dava açıldığı tarihteki duruma göre karara bağlanır ilkesi gereğince son alt işverenin davalı olarak yer almadığı, ücret ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödendiği gerekçesiyle davacının fazla mesai ücreti talebinin kabulüne, diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.