muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27281, Karar No: 2018/7300, Tarih: 02.04.2018

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 04.30 ile 17.00 saatleri arasında haftada 6 gün toplam 66 saat çalıştığını, fazla mesaisinin haftalık 21 saat olduğunu tanık beyanlarıyla ispatlamıştır. Dairemizin fazla çalışmanın günlük 3 saatten fazla olamayacağına ilişkin bir içtihadı yoktur. Olmayan içtihada atıfla 21 saat olarak ispatlanan fazla mesainin 18 saate çekilmesi hatalıdır.

3-Davacı vekili davalı işverenlere çektiği 08.10.2014 tarihli ihtarname ile davacının ödenmeyen fazla mesailerinin 7 gün içinde ödenmesini talep etmiş, bu ihtarname davalılara 10.10.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Buna göre davalı işverenler fazla mesai alacağı bakımından 18.10.2014 tarihi itibariyle temerrüde düşürülmüş olup, faiz başlangıcının temerrüt tarihi olması gerekirken dava-ıslah ayrımı yapılarak faize hükmedilmesi ayrıca hatalıdır.

4-6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı hükümde tek tek açıklanmalı ve aynı Kanun’un 332. maddesi uyarınca hükümde yargılama giderlerinin dökümü yapılmalıdır.

Mahkemece, yargılama giderine ilişkin kurulan hükümde taraflarca ne tür ve toplamda ne kadar yargılama gideri yapıldığının denetime elverişli şekilde açıklanmaması ve dökümünün yapılmaması usul ve yasaya aykırıdır.

5-Davacının çalışma saatleri içerisinde ne kadar ara dinlenmesi kullandığı uyuşmazlık konusudur.

Davalı taraf, işyerinde Bölge Çalışma Müdürlüğü iş müfettişi tarafından yapılan denetim sonucunda bilirkişi ve mahkemenin kabul ettiği 1,5 saatten daha fazla ara dinlenmesi tespiti yapıldığını ve buna ilişkin olarak rapor düzenlendiğini savunmaktadır. Öncelikle hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında sözü edilen Bölge Çalışma Müdürlüğü raporu getirtilerek, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olup olmadığı hususu bu rapordaki verilerle birlikte yeniden değerlendirilmeli, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olduğu sonucuna ulaşılırsa buna göre, böyle bir sonuca ulaşılamaz ise ara dinlenmesi şimdiki gibi 1,5 saat kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

6-Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, davacının hizmet süresi 04.04.2011-04.08.2014 tarihleri arası kesintisiz 3 yıl 4 ay olarak kabul edilerek sonuca gidilmiş ise de, davacının 21.01.2012-12.06.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışması olmayıp, 07.02.2012-08.03.2012 ve 20.03.2012-28.04.2012 tarihleri arasında başka işyerlerinden bildirimi vardır. Ayrıca iş akdi 04.08.2014 tarihinde feshedildiği halde fazla mesai hesabının 30.10.2014 tarihine kadar yapılması dosya içeriğine uygun olmadığı gibi talep de aşılmıştır.

Netice itibariyle hizmet süresi doğru şekilde yeniden belirlenip, hesaplamalar doğru çalışma süresine göre yeniden yapılmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5019, Karar No: 2012/11163, Tarih: 25.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/5019 E.  ,  2012/11163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki borçlu olmadığının tesbiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı bankadan almış olduğu kredi kartına ilişkin gönderilen hesap ektresinde, 17-18-19 Eylül 2008 tarihinde çok kısa aralıklarla kredi kartından toplam 4523 TL’lik kontör alınmak suretiyle harcama yapıldığını öğrendiğini, oysa ki böyle bir kontör alımından haberi ve onayı olmadığını, davalı bankanın yeterli özeni göstermemesi nedeniyle olaydan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 4523 TL nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının hesabından yapılan işleme kendi kusuru ile sebebiyet verdiğini, olayın oluş şeklinin, davacının şifre ve müşteri numarasını koruyamadığını ve kişisel bilgisayarında güvenlik tedbirlerini almadığını gösterdiğini, bankanın herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacıya ait kredi kartının, hukuka aykırı olarak üçüncü kişiler tarafından kullanılması 2012/5019-11163

Nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, davacı, rızası ve bilgisi dışında Kullanılan kredi kartı harcamalarından sorumlu olmadığını ileri sürerken, davalı ise, kredi kartına ilişkin bilgi ve şifrelerin saklanması ve korunmasında gerekli özenin gösterilmediğini belirterek, yapılan harcamalardan davacının sorumlu olması gerektiğini savunmaktadır.

2-Dava, davacıya ait kredi kartının, hukuka aykırı olarak üçüncü kişiler tarafından kullanılması 2012/5019-11163

Nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, davacı, rızası ve bilgisi dışında Kullanılan kredi kartı harcamalarından sorumlu olmadığını ileri sürerken, davalı ise, kredi kartına ilişkin bilgi ve şifrelerin saklanması ve korunmasında gerekli özenin gösterilmediğini belirterek, yapılan harcamalardan davacının sorumlu olması gerektiğini savunmaktadır.

Davacının kredi kartı ile, 17.09.2008-19.09.2008 tarihleri arasında 31 kalemde toplam 4523 TL tutarında kontör satın alınmak suretiyle, internet üzerinden işlem yapıldığı anlaşılmakta olup, mahkemece hükme esas alınan 16.10.2009 tarihli bilirkişi raporunda, “davalı Bankanın ıslak imzaya eşdeğer nitelikteki elektronik imza yerine (5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu ve ilgili mevzuat hükümlerine uygun nitelikte ) hukuki ve teknik alt yapısı olmayan bir şifre (3D secure ) sistemi kullandığı ,mevcut donanım,teknik eleman ve teknolojisiyle müşteriye nazaran çok daha avantajlı olması dolayısıyla bu tür profesyonel dolandırıcıklarda önlem almada daha öncelikli durumda olduğu ve ancak somut olayda güvenlik tedbirlerindeki eksikliklerinden dolayı objektif özen borcunu yerine getirmeyip kusurlu olduğu kaldı ki bankaların güven kurumları olması sebebiyle en hafif kusurlarından dahi sorumlu oldukları ve bu nedenele müşterinin bilgisi ve onayı dışında kredi kartından çekilen ve hesaba geri döndürülemeyen 4523,00 TL borcu olmadığı belirtilmiş ,mahkemece de sözkonusu bu rapor doğrultusunda davacının kusuru bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü için, 5464 sayılı “Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu”nun, konu ile ilgili hükümlerinin incelenmesinde;

“Kart Hamillerinin Yükümlülükleri” başlıklı 15. maddesinde, “Kart kullanımından doğan sorumluluk, sözleşme imzalandığı ve kartın zilyetliğine geçtiği veya fizikî varlığı bulunmayan kart numarasının öğrenildiği andan itibaren, kart hamiline aittir.”

“Bildirim Zorunluluğu” başlıklı, 16. maddesinde, “Kart hamili, kendisine tevdi edilen kartı ve kartın kullanılması bir kod numarası, şifre veya kimliği belirleyici başka bir yöntemin kullanılmasını gerektiriyorsa bu bilgileri güvenli bir şekilde korumak ve başkaları tarafından kullanılmasına engel olacak önlemleri almak, kartın kaybolması, çalınması veya iradesi dışında gerçekleşmiş herhangi bir işlemi öğrenmesi halinde kart çıkaran kuruluşu derhal haberdar etmek zorundadır.”

“Kartın Haksız Kullanımı ve Sigortalanması” başlıklı 12. maddesinde ise, “Kartın ya da 16 ncı maddede belirtilen

2012/5019-11163

“Kartın Haksız Kullanımı ve Sigortalanması” başlıklı 12. maddesinde ise, “Kartın ya da 16 ncı maddede belirtilen

2012/5019-11163

Bilgilerin kaybolması veya çalınması halinde kart hamili, yapacağı bildirimden önceki yirmi dört saat içinde gerçekleşen hukuka aykırı kullanımdan doğan zararlardan yüzelli Yeni Türk Lirası ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Hukuka aykırı kullanımın, hamilin ağır ihmaline veya kastına dayanması veya bildirimin yapılmaması hallerinde bu sınır uygulanmaz.” hükümleri bulunmaktadır.“Bilgilendirme ve Sistemin Güvenliğinin Sağlanması” başlıklı 18. maddesinin 2. fıkrasında ise, “Üye işyerleri, 20 nci madde uyarınca harcama belgesi düzenlenmeksizin çeşitli iletişim araçları yoluyla veya sipariş formu vasıtasıyla işlem yapılmasına olanak sağlamak üzere kuracakları sistemlerin güvenli bir şekilde çalışmasını temin etmekle yükümlüdür.”

Yine taraflar arasındaki kredi kartı sözleşmesinin, “Kart ve Şifrenin Kullanımından Sorumluluk” başlıklı 6. maddesinde de, kart numarası ve şifrelerin,kart hamili dışındaki kişiler tarafından kullanılmasının yasak olduğu,bunların her ne şekil ve surette olursa olsun başkaları tarafından kullanılmasında doğacak her türlü hukuki,mali ve cezai sorumluluğun kart hamiline ait olduğu belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kredi kartı sahibi, Banka ile sözleşme imzaladığı ve kartın kendi zilyetliğine geçtiği andan itibaren anılan yasa gereğince kendisine tevdi edilen kredi kartını, gerekse bu kartın kullanılması ile ilgili bilgileri koruma ve saklama ile yükümlü olup dava konusu olayda da, kartın fiziken kullanılmadığı, söz konusu işlemlerin, bilgisayarla internet ortamı üzerinden ve davacı kart sahibine ait şifrenin kullanılması suretiyle yapılmış olması nedeniyle, gerek açıklanan yasa hükümleri, gerekse imzalanan sözleşme gereğince, kartın üçüncü kişilerce kullanımından davacı kart sahibinin sorumlu olduğu, bununla beraber, davalı Bankanın da, internet üzerinden yapılan alışverişlerde statik şifre yerine, her işlemde değişen dinamik şifre kullanılmasını gerektiren bir sistemi oluşturmaması, işlemlerin tamamının, gece yarısından sonra ve yüksek tutarlarda, peş peşe bölünerek, kontör alımına ilişkin yapılmış olması karşısında, olağan olmayan bu tip harcamaları kart sahibi davacıya bildirmeyerek, objektif özen borcunu yerine getirmemiş olması nedenleriyle, olayda sorumluluğu bulunduğunun kabulü gerekir.

Açıklanan Yasa ve sözleşme hükümleri gereğince, üçüncü kişi veya kişiler tarafından davacıya ait kredi kartının17.09.2008-19.09.2008 tarihleri arasında internet yolu ile haksız kullanımından doğan zararın oluşmasında ve artmasında, tarafların kusur veya varsa müterafik kusur durumunun, alanında uzman bilirkişi veya bilirkişi heyeti 2012/5019-11163

Marifetiyle taraf ve yargı denetimine uygun şekilde belirlenip, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Marifetiyle taraf ve yargı denetimine uygun şekilde belirlenip, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalnın sair temyiz itirazlarının reddine,2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6437, Karar No: 2015/8913, Tarih: 06.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6437 E.  ,  2015/8913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6827, Karar No: 2014/11043, Tarih: 09.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6827 E.  ,  2014/11043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar Arasındaki davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15687, Karar No: 2012/16811, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/15687 E.  ,  2012/16811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :1

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/10/1998-01/02/2003 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ... Geliştirme Vakfı'nın işletmeciliğini yaptığı kantinlerde, hizmet akdi ile 01/10/1998-01/02/2003 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulü ile davacının ... Rektörlüğü bütçesine devredilen ... Vakfına ait 31817.60 sicil sayılı işyerinde 05/04/1999 - 01/02/2003 tarihleri arasında ara vermeden sürekli olarak asgari ücretle hizmet akti ile çalıştığı halde ... Başkanlığına eksik bildirilen toplam 1353 gün sigortalı çalışmalarının tespitine yargılama gideri ile tarifeye göre belirlenen vekalet ücretinin davalı ... Rektörlüğü'den alınarak davacıya verilmesine karar vermiştir.

Davacının ... Geliştirme Vakfı nezdinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitine yönelik eldeki dava 17.03.2005 tarihinde Vakfa husumet yöneltilerek açılmıştır.Devam eden yargılama sırasında Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 21/11/2005 tarih ve 2004/473 esas, 2005/530 karar sayılı kararı ile ... Üniversitesi Geliştirme Vakfı'nın feshine karar verilmiş, hak ve alacaklarının ... Üniversitesi bütçesine devreldilmesine karar verilmiştir.02.03.2006 tarihli Rektörlük yazısına göre vakfın sicilden silindiği anlaşılmaktadır.Vakfın ... Üniversitesi personeli tarafından kurulmuş olması ve üniversite bünyesinde faaliyet göstermesi nedenleriyle ... Üniversitesi Rektörlüğü'nün davalı sıfatı bulunduğu kanaatiyle davaya dahil edilip aleyhine hüküm kurulmuş ise de davacının ... Geliştirme Vakfı'nın işletmeciliğini yaptığı kantinlerde gerçekleşen çalışmaların Kuruma bildirilmesinden tüzel kişiliği bulunan Vakıf sorumludur.Kaldı ki işyeri tescili de Vakıf adına yapılmıştır.

Somut olayda; dava ... Geliştirme Vakfı aleyhine açılmış olup devam eden yargılama sırasında Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21/11/2005 tarih ve 2004/473 esas, 2005/530 karar sayılı kararı ile davalı vakfın feshine karar verilip sicilden silindiğinden, mahkemece davaya dahil edilen ... Rektörlüğü hakkında hüküm kurulmuş ise de tüzel kişiliği sona ermiş bulunan vakıfların “ihya yolu ile tasfiye kararı kaldırılarak” yeniden tüzel kişiliğinin kazandırılması mümkündür.

Somut olayda; dava ... Geliştirme Vakfı aleyhine açılmış olup devam eden yargılama sırasında Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21/11/2005 tarih ve 2004/473 esas, 2005/530 karar sayılı kararı ile davalı vakfın feshine karar verilip sicilden silindiğinden, mahkemece davaya dahil edilen ... Rektörlüğü hakkında hüküm kurulmuş ise de tüzel kişiliği sona ermiş bulunan vakıfların “ihya yolu ile tasfiye kararı kaldırılarak” yeniden tüzel kişiliğinin kazandırılması mümkündür.

Bu durumda, mahkemece vakfın son temsilcisi davalı gösterilmek suretiyle, tüzel kişiliğinin sona ermesine ilişkin kararın kaldırılarak, ihyası için ayrı bir dava açılmak üzere, davacı tarafa HMK'nun 52-54 maddeleri hükümleri uyarınca uygun bir önel verilmesi ve dava açıldığı takdirde alınacak sonuca göre, bu davaya devam edebilme imkanı olduğu takdirde vakfı temsile yetkili kişi veya kişilere Tebligat Kanunu hükümlerine göre usulünce tebligat yapılarak, davaya devam edilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, taraf teşkili sağlanmadan sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16468, Karar No: 2016/17511, Tarih: 15.11.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/16468 E.  ,  2016/17511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/06/2015 tarihli ve 2014/524 esas, 2015/579 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.09.2016 gün ve 347556 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre;

Sanık ...'ın işlemiş olduğu hakaret suçundan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesi gereğince 3 ay adli para cezası ile cezalandırılmasını müteakip, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince yapılan indirim sonucunda 2 ay 15 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, adli para cezasının bir gün karşılığı takdir edilen miktar ile çarpılmayarak hüküm neticelendirilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddesinin 3 ve 4. fıkraları gereğince adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın ayrı ayrı gösterileceği, ekonomik ve şahsi haller göz önünde bulundurularak hükmedilen adli para cezasının taksitlendirme süresi iki yılı geçmemek kaydı ile belirli taksitler halinde ödenmesine karar verilebileceği, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususlarının kararda belirtilmesi gerektiği dikkate alındığında;

Küçükçekmece 18. Asliye Ceza Mahkemesinin söz konusu kararında temel cezanın adli para cezası olarak belirlenmiş olması karşısında, devam eden artırım ve indirimlerin de adli para cezası üzerinden yapılarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddesinde değinilen usule uygun şekilde hesaplanması ve adli para cezasının ödenmemesi halinde karşılaşabileceği muhtemel durumun sanığa ihtar edilmemiş olmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni bir hukuka aykırılık durumunun incelenmesi gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda;

Mahkemece hükmolunan adli para cezasının türü itibariyle, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

İnceleme konusu somut olayda;

Mahkemece hükmolunan adli para cezasının türü itibariyle, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2) Hükümde saptanan yeni hukuka aykırılık nedeni açısından, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, bu hususun değerlendirilmesinden sonra, diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 15/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.