muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9784, Karar No: 2023/12057, Tarih: 29.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9784 E.  ,  2023/12057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/227 E., 2023/769 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/1 E., 2022/96 K.

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davalarda sürekli iş göremezlik oranının tespiti istenilmiş, yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı karşı davada davalı TCDD Taşımacılık A.Ş. vekili ile davalı karşı davada davacı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvrunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davada davalı TCDD Taşımacılık A.Ş. vekili ile davalı karşı davada davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı TCDD Taşımacılık A.Ş. vekili dava dilekçesinde özetle, davalı ...'ın 31.07.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının, davalı Kurumun belirlediği orandan daha düşük olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili, 5521 sayılı İş Mahkemesi Kanunu'nun 7 nci maddesine yapılan düzenleme ile Kuruma dava açmadan önce başvuru yapılmasının dava şartı haline getirildiğini, başvuru olmaması halinde davanın esasına girilmeksizin reddi gerektiğini, dava konusu iş kazasını takip eden süreçte iş kazası tahkikat dosyası açılarak davacının maluliyet oranının belirlendiğini, sigortalının iş göremezlik durumunda değişiklik iddiasına ilişkin dava olduğu, buna ilişkin YSK kararı olduğunun da bildirildiğini, dava dilekçesinden hangi orandan daha düşük tespit istenildiğinin belirsiz olduğunu, bu hususun açıklattırılmasının gerektiğini, Kurumca yapılan tespitlerin usul ve yasaya uygun olup, herhangi bir itiraz olmadığı için oranın geçerli olduğunu, işlemlerin tümünün yasaya uygun olarak tesis edildiğini, bu nedenle haksız davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesi ve karşı dava dilekçesi ile davanın süresi içerisinde açılmadığını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, ayrıca TCDD vekilince yapılan, Kocaeli 2. İş Mahkemesinin 2016/201 Esas sayılı dosyası ile birleştirme talebini kabul etmediklerini, iki dava arasında bir bağlantı bulunmadığını, SGK İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulunun 27.01.2015 tarih 841 sayılı kararı ile müvekkilinin maluliyetinin % 61 olarak belirlendiğini, müvekkilinin Kocaeli 1. İş Mahkemesinin 2014/177 Esas sayılı dosyası ile maluliyetin tespiti davası açtığını ancak Kurum tarafından maluliyetin bu esnada belirlenmesi nedeniyle davayı takip etmediğini, müvekkilinin kaza nedeniyle sağ ayağının tamamen kesildiğini, sol ayağında da parmaklarının kesildiğini ve sol ayak tabanının da kesildiğini, sürekli bakıcıya muhtaç hale geldiğini, iş göremezlik oranının daha yüksek olduğu bu nedenle açılan davanın reddini, karşı davalarının kabulünü, müvekkilinin maluliyet oranının arttırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "A)1-Davanın reddine,

-Davalı ...'ın olay tarihinden itibaren %57 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına, -Başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına,

-Karşı davanın kabulüne karar verilmiştir."

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı TCDD Taşımacılık A.Ş. vekili ile davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı karşı davalı TCDD Taşımacılık AŞ vekili; sürekli iş göremezlik oranının yüksek olarak belirlendiğini, mahkeme hükmünün hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava öncesinde maluliyet oranının Kurum mevzuatı çerçevesinde değerlendirilerek belirlendiğini, oran incelemesi ve tespitinin Kurum mevzuatı gereği, Kuruma verildiğini, ATK raporunun kabulünün mümkün olmadığını belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " ...dosya kapsamından; davacının SİD oranının SGK tarafından %61, YSK tarafından %55; ATK 3. İhtisas Dairesi ve ATK 2. Üst Kurulunca % 57 olarak belirlendiği görülmekle; Mahkemece 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi gereğince belirlenen prosedüre uygun olarak incelemenin yapılmış olması karşısında davacının mevcut meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının % 57 olduğu anlaşıldığından ilk derece Mahkemesince asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Karar başlığında karşı davacının ... yerine SGK olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir hata olarak görülmüştür..." gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Karar başlığında karşı davacının ... yerine SGK olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir hata olarak görülmüştür..." gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı TCDD Taşımacılık A.Ş. vekili ile davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı karşı davalı TCDD Taşımacılık A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde ileri sürülen hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranın tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 19 ve 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlar başlıklarında ...'ın davalı karşı davacı olduğunun belirtilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Davacı karşı davalı TCDD Taşımacılık A.Ş. ve davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi karar başlığında "davalı/karşı davacı" ibaresindeki "/karşı davacı" kısmının buradan silinerek ...'ın sıfatının belirtildiği "davalı" ibaresin devamına yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8204, Karar No: 2019/3763, Tarih: 19.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8204 E.  ,  2019/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Katılanın kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı gözetilmeden, gerekçe kısmında kırık olacak şekilde yaralanma olduğu belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığının belirtilerek temel cezadan TCK'nın 89/2-b yerine 89/2-d maddesi gereğince artırım yapılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem E sınıfı hem de G sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyonet tipi araç ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle G sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, aynı numaralı ehliyetine işli “G ” sınıfı ehliyetinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2. paragrafındaki "yüzünde sabit iz oluştuğundan TCK 89/2-d" ibaresinin çıkarılarak yerine "kemik kırığı olacak şekilde yaralanması nedeniyle TCK'nın 89/2-b" ibaresinin eklenmesi suretiyle ve hükmün 6. paragrafındaki "G" ibaresinin çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 19.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9399, Karar No: 2022/19024, Tarih: 16.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/9399 E.  ,  2022/19024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23/10/2019 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 13/04/2020 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e ve 31/3. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının ilk mahkumiyet karar tarihi olan 25/09/2014 ile son mahkumiyet karar tarihi olan 09/06/2021 arasında geçmiş olması nedeniyle zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8546, Karar No: 2013/7116, Tarih: 12.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8546 E.  ,  2013/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemli davanın kabulüne dair hükmün kesinleşmesinden sonra davalı idare vekili, davalı kurum adına tescil edilen irtifak hakkınının tescilinin ... Genel Müdürlüğü adına tavzih yolu ile düzeltilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Tavzih davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca tavzihen incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemli davanın kabulüne dair hükmün kesinleşmesinden sonra davalı idare vekili, davalı kurum adına tescil edilen irtifak hakkının tescilinin ... Genel Müdürlüğü adına tavzih yolu ile düzeltilmesi isteminde bulunmuş, mahkemece tavzih yoluyla hüküm esasının değiştirilemeyeceği gerekçesiyle tavzih isteminin reddine karar verilmiş; bu karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Her ne kadar tavzih yoluyla hükmün esası değiştirilemez ise de; taşınmazdaki irtifak hakkının tesciline ilişkin husus, kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemenin tavzih isteminin reddine ilişkin 03.08.2012 tarihli kararının kaldırılmasına, karar verildikten sonra yapılan incelemede;

4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kanununun 5784 sayılı Kanunla değişik 15. maddesi uyarınca dava konusu taşınmaz üzerinde kurulan irtifak hakkının ... Genel Müdürlüğü adına tapuya tescili gerekirken, davalı kurum adına tesciline hükmedilmesi,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinden (davalı kurum) kelimelerinin çıkartılmasına, yerlerine (... Genel Müdürlüğü) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün bu şekilde TAVZİHİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2007/20892, Karar No: 2011/8742, Tarih: 23.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/20892 E.  ,  2011/8742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, hırsızlık ve görevli memura mukavemet

HÜKÜMLER : Kısmen mahkumiyet, kısmen önceki hükmün aynen infazına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

10.11.2005 tarih ve 86-368, sayılı ek kararın; hükümlü ... savunmanına 25.11.2005, 13.3.2006 ve 86-368 sayılı ek kararın hükümlü ...'ya 31.03.2006 tarihinde tebliğ edildiği ancak temyiz yasa yoluna başvurmadıkları anlaşılmışsa da; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, ancak anılan uyarlama kararlarında hükme karşı başvurulacak kanun yolunun itiraz olarak gösterildiğinin, ayrıca 10.11.2005 tarihli ek kararda başvuru yönteminin gösterilmediğinin izlenmesi karşısında; anılan 10.11.2005 ve 13.3.2006 tarih ve 86-368 sayılı ek kararların hükümlü ... ve savunmanına ayrı ayrı CMK’nun 232/6.maddesine uygun olarak yasa yolu başvurusu için ek kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde Yargıtay'a temyiz yoluna başvurabileceklerini ve başvuru yöntemini açıklayan davetiye ile tebliği ile buna ilişkin belgeler ve sunarlarsa temyiz isteğini içeren dilekçeleri de eklendikten ve gerekirse ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 23.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2605, Karar No: 2006/9054, Tarih: 08.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/2605 E.  ,  2006/9054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... 3. S.H.

DAVA TÜRÜ :Kayyımlığın Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA oybirliğiyle karar verildi.08.06.2006 Prş.
Yargıtay — Esas No: 2008/4553, Karar No: 2008/5938, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4553 E.  ,  2008/5938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... . vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili davalı ...’nun alacağının muvazaaya dayandığını, diğer davalı ... . lehine kurulan rehnin geçersiz olduğunu, tescilin usulüne uygun biçimde yapılmadığını, rehin sözleşmesinde borçlunun imzasının bulunmadığını ve kredi sözleşmesinde borç miktarının yazılmadığını ileri sürmüştür.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davalı ...’nun alacağının varlığını ispatlayamadığı; diğer davalı ... ... yönünden ise dava dışı borçlu ....’un bankadan 29.000,-YTL kredi aldığı, ancak rehin sözleşmesinde imzasının bulunmadığı, teslim şartının gerçekleşmediği ve aracın halen borçlunun hakimiyetinde bulunduğu, bu nedenle de rehin hakkının doğmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan ... . vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 29.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/616, Karar No: 2014/4645, Tarih: 28.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/616 E.  ,  2014/4645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Asliye Hukuk Mahkemesi ve Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/8565, Karar No: 2014/16406, Tarih: 23.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8565 E.  ,  2014/16406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 12. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2012/343-2014/91

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/02/2014 tarih ve 2012/343-2014/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı U.. Ş.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan M. Dış Tic. Ltd. Şti'nin gönderileni, diğer davalının taşıyıcısı olduğu malların gönderilenin bilgisi tahtında davalı taşıyıcı tarafından müvekkiline bırakıldığını, 20.04.2000-23.05.2006 tarihleri arasındaki 5.417,40 TL antrepo ücret alacağının talebe rağmen ödendediğini ileri sürerek, anılan meblağın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı U. Uluslarası Nak. ve Tic. A.Ş. vekili, taşıyıcı olan müvekkilinin antrepo ücretinden sorumlu olmadığını, husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı M.Dış Tic.Ltd. Şti. yetkilisi, malların bilgisi dışında davacının antreposuna diğer davalı tarafından konulup davacı tarafında da yetkisi ve firmalarının onayı olmaksızın özet beyan ile antrepo rejimine sokulduğunu, bu sebeple atrepo ücretinden sorumlu olmadıklarını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, antrepoya konulan emtianın davalılardan M. Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından ithal edildiği, emtiayı antrepoye teslim edenin ise diğer davalı olduğu, gümrük beyannamesi, manifesto ve ordinonun davalı M. Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlendiği ispat edilemediğinden davaya konu ücretten malı teslim eden diğer davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davalı M. Dış Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine, diğer davalı yönünden davanın kabulü ile 5.417,40 TL'nin davalı U.Uluslarası Nak. ve Tic. A.Ş.'den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Ulustrans Uluslarası Nak. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.