muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/35881, Karar No: 2007/9896, Tarih: 09.04.2007

9. Hukuk Dairesi 2006/35881 E., 2007/9896 K.

**9. Hukuk Dairesi 2006/35881 E., 2007/9896 K.**

**- FESHİN GEÇERLİ SEBEBE DAYANDIRILMASI**- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 18 ]

- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 25 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının 14.11.2000 tarihinde iş kazası geçirdiğini, 02.07.2005 tarihine kadar 31 kez viziteye çıkarak toplam 502 gün istirahatlı kaldığını, son olarak 23.01.2006 tarihli viziteye çıkan davacıya Meslek Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunca 63 gün istirahat verildiğini ve Kurşun Intoksikasyonuna bağlı plinoropati tanısı konulduğunu, kurşunsuz bölümde çalışmaması gerektiğinin belirtildiğini, işyerinin kurşun-asit akümü-latör tesis olması nedeni ile üretim işçisi olan davacının üretim dışında yemekhane ve büroda istihdam eksikliği bulunmaması nedeni ile çalıştırı-lamayacağı için iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/1.b maddesi uyarınca feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, en son raporun geçici rapor olduğu, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/1.b maddesindeki fesih nedeni için, işçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek nitelikte olması ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunun sağlık kurulunca saptanması gerektiği, bu koşulların oluşmadığı, sağlık kurulunca bu konuda karar verilmediği, davalı işverenin kesin rapor alınana kadar kurşunsuz bölüm dışında çalıştırabileceği, alternatif bölüm bulması gerektiği gerekçesi Üe davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu'nun 25. maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen haklı nedenler olduğu gibi, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir. İşçinin sık sık rapor alması, yasanın gerekçesinde bu nedenler içinde sayılmıştır. İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler, ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre, işyerinde üretim işinde çalışan davacının 2000 yılında iş kazası geçirdiği, işverenin iş güvenliği önlemleri kapsamında maske takılması gerektiğini bildirdiği, davacıya 2000 ve 2002 yıllarında maske takmaması nedeni ile disiplin cezası verildiği, davacının 02.07.2005 tarihine kadar sık sık rahatsızlığı nedeni ile 31 kez toplam 502 gün istirahat raporu aldığı, bu tarihten sonra da tedavi için doktora gittiği ve en son 23.01.2006 tarihli rapor ile Meslek Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunca 63 gün istirahat verildiği ve Kurşun İntoksikasyonuna bağlı plinoropati tanısı konulduğu, kurşunsuz bölümde çalışması gerektiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır. Meslek hastalığının tedavi edilemeyecek nitelikte olup olmadığı belirlenmemiştir. Ayrıca davacının son istirahatlı günleri önel süresi ve ilave olarak 6 haftayı geçmediğinden, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/l.b maddesince feshi, anılan kurala uygun değildir. Ancak davacının sık sık rapor alması ve bu olgunun devam etmesi karşısında, iş görme ediminden davalı işverenin yararlanamadığı ve sonuç olarak işyerinde olumsuzlukların yaşandığı sabittir. 4857 sayılı Yasa'nın 18. maddesi uyarınca davacının davranışlarından kaynaklanan geçerli nedenler mevcuttur. İş ilişkisinin sürdürülmesi işveren açısından beklenemez hal almıştır. Davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasast'nın 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

Sonuç: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30.00 YTL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 450 YTL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 09.04.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/712, Karar No: 2011/656, Tarih: 24.01.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/712 E.  ,  2011/656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz eden, incelemenin duruşmalı yapılmasını talep etmiştir.

Temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılabilmesi için, duruşma isteyenin tebligat giderlerini eksiksiz olarak istek sırasında vermesi gerekir. Aksi halde istek dikkate alınmaz. Açıklanan biçimde ödenen gideri yerel mahkeme dosya ile birlikte Yargıtay’a göndermek zorundadır (HUMK.md.438/1, Yazı İşleri Yönetmeliği 53/6, Yargıtay İç Yönetmeliği 96/g, 102 ).

Temyiz eden davalının murafaa giderini ödediği temyiz dilekçesi üzerine yazılı 22.11.2010 tarihli Yazı İşleri Müdürnün açıklamasından anlaşılmakta ise de bu giderlerin Yargıtay’a gönderilmediği Yargıtay kaleminde düzenlenen ve bir örneği dosya arasına konulan tutanakla sabittir. Dairemizce murafaanın yapılabilmesi için gerekli olan giderin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.01.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/14209, Karar No: 2012/20029, Tarih: 26.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14209 E.  ,  2012/20029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 26/01/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ... açısından husumet yokluğundan reddine, diğer davalı açısından kabulüne dair verilen 16/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafça yol yapım çalışması esnasında davacının çaylığına ve ağaç atölyesine verilen zarar nedeniyle tazminat isteminde bulunulmuştur. Davalı bir kamu tüzel kişisidir. İşlem ve eylemleri kural olarak kamusal nitelik taşır. Bu açıklamalar karşısında, tazminat istemine konu olayın kamu hizmetinin görüldüğü bir sırada doğduğu ve hizmet ile ilgili bulunduğu kabul edilmelidir. İdare’nin hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının çözümlenmesi; usul ve yasaya mutlak aykırılık oluşturup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13109, Karar No: 2007/827, Tarih: 31.01.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13109 E.  ,  2007/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı temyiz dilekçesi davacıya Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş, adresde bulunmama nedeni belirlenmemiş, beyan sahibinin imzası alınmamış, tebligat kapıya asılmamıştır.

Tebligat yasasının 20,21 ve özellikle tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.(Y.H.G.K.nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı) Olayımızda muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığı tevsik edilmemiştir. Bu hali ile \* tebligat geçersizdir.

O halde yukarıda açıklanan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 31.01.2007 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/8086, Karar No: 2013/5748, Tarih: 27.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8086 E.  ,  2013/5748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Kamyoncular, Kamyonetçiler, Minibüsçüler, Otomobilciler ve Şoförler Esnaf Odasında yapılan denetimde ..., aynı zamanda harcama işlerinde yetkili ve sadece kendisinde kasa anahtarı bulunan sanığın 7090 TL'yi zimmetine geçirdiğinin 08/05/2009 tarihli müfettiş raporu, yargılama aşamasında alınan 17/09/2010 günlü Sayıştay emekli uzman denetçileri raporu ve tüm dosya içeriğindeki kanıtlardan anlaşıldığı, açığın muhasebe hatası nedeniyle kasada bulunan 7090 TL'nin kasadan çıkarılmasından kaynaklandığı yönündeki sanığın savunmasını ve muhasebeci tanık ...'ın beyanlarını doğrulayan herhangi bir belgenin ibraz edilememesi ve davaya konu zimmetin her türlü muhasebe hatalarının düzeltilmesine rağmen ortaya çıkan açık olduğunu saptayan müfettiş raporu karşısında sanığın sübuta eren atılı zimmet suçundan cezalandırılması gerektiği halde yazılı gerekçelerle beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10026, Karar No: 2014/7658, Tarih: 09.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10026 E.  ,  2014/7658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7987, Karar No: 2016/9652, Tarih: 04.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/7987 E.  ,  2016/9652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, .... işkolu tespitine ilişkin kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... ile ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı ...-İ...sı vekili, ... tarafından, davalı .... İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin hizmet alım sözleşmesi kapsamında, .... Hastanesinde yürüttüğü bilgisayar otomasyonu, veri giriş, veri hazırlama ve kontrol işletmenliği işlerinin İşkolları Tüzüğünün 24 sıra numaralı "Sağlık" işkolunda yer aldığının tespit edildiğini, ancak yapılan tespitin hatalı olduğunu ileri sürerek işkolu tespit kararının iptaline ve şirket tarafından yapılan işlerin genel işler işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmekle birlikte 25/01/2012 tarih ve 28184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, .... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından, .... Hastanesinde yürütülen işlerin İşkolları Tüzüğü’nün 24 sıra numaralı “Sağlık” işkoluna girdiğine ilişkin, .... 2012/2 sayılı işkolu tespit kararının iptaline ve .... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından, .... Hastanesinde yürütülen yürütülen işlerin niteliği itibariyle İşkolları Tüzüğü'nün 17 sıra numarasında yer alan “....r” işkolunda yer aldığının tespitine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... ile ... temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, ... tarafından yapılan işkolu tespitine itiraz istemine ilişkindir.

İşkolu tespit tarihi itibariyle yürürlükte bulunan mülga 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 3. maddesinde sendikaların işkolu esasına göre kurulacakları belirtilmiştir. Bu itibarla, işkolu kavramının, sendikaların faaliyet alanlarını belirleyen temel bir öge olduğu söylenebilir. İşkolu kavramı ile, benzer işler bir hukuki kalıp altında toplu iş hukukuna sunulmaktadır.

İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur.

İşkolu tespit tarihi itibariyle yürürlükte bulunan mülga 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 3. maddesinde sendikaların işkolu esasına göre kurulacakları belirtilmiştir. Bu itibarla, işkolu kavramının, sendikaların faaliyet alanlarını belirleyen temel bir öge olduğu söylenebilir. İşkolu kavramı ile, benzer işler bir hukuki kalıp altında toplu iş hukukuna sunulmaktadır.

İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur.

İşkolu tespit davalarında her işverenin işyerinin bağımsız işyeri olarak kabul edilip o işyerinde yapılan işlerin niteliği itibarıyla işkolu tespiti gerekir. Mülga 2821 sayılı Kanun'un 60. maddesinde yer alan “Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır” kuralı ise, bir işyeri sınırları ve organizasyonu içerisinde yürütülen işler için önem taşır. Bununla birlikte birbirinden ayrı işyerlerinde asıl iş yardımcı iş kavramı geçerli olmaz. Bu noktada ifade etmek gerekir ki, alt işverenin işkolu tespiti, asıl işverenin yaptığı işe göre belirlenemeyeceği gibi, alt işverenin işkolu tespitinin asıl işverenden ayrı olarak yapılması gerekmektedir. Alt işverene ait işyerinde yapılan işlerin, asıl işverene ait işyerinde yapılan işlere yardımcı iş olarak değerlendirilmesi de mümkün değildir. Zira böyle bir durumda, coğrafi olarak aynı alanda faaliyet yürütülse de, hukuki olarak, iş organizasyonu kapsamında alt işverene ait farklı bir işyeri, asıl işverene ait farklı bir işyeri söz konusudur. Nitekim 07.11.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4. maddesinin gerekçesinde “Bir işyerinde yürütülen yardımcı işin alt işveren tarafından üstlenilmesi halinde, bu iş artık asıl işveren yönünden yardımcı iş olarak kabul edilemez. Bu işler alt işveren bakımından asıl iş kabul edilir ve işkolu buna göre belirlenir” şeklinde anılan durum açık olarak belirtilmiştir.

Somut olayda, ... tarafından 25.01.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan tespite göre, .... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından .... Hastanesinde yürütülen işlerin İşkolları Tüzüğü'nün 24 sıra numaralı “Sağlık” işkolunda yer aldığına dair işkolu tespit kararı verilmiştir.

Somut olayda, ... tarafından 25.01.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan tespite göre, .... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından .... Hastanesinde yürütülen işlerin İşkolları Tüzüğü'nün 24 sıra numaralı “Sağlık” işkolunda yer aldığına dair işkolu tespit kararı verilmiştir.

Mahkemece, alt işveren tarafından yürütülen işlerin niteliği itibariyle, dava konusu işyerinin İşkolları Tüzüğü'nün 17 sıra numarasında yer alan “....r” işkolunda yer aldığının tespitine karar verilmesi ve bu yönden işkolu tespit kararının iptaline karar verilmesi isabetli ise de, davacının işkolu tespit kararının iptali talebi kabul edildiğinden ve diğer talebi reddedildiğinden, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken hüküm fıkrasında “davanın kabulüne” karar verildiğinin belirtilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararda; hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan “Davanın kabulü ile” sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “Davacının davasının kısmen kabulü ile” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7903, Karar No: 2007/6359, Tarih: 17.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7903 E.  ,  2007/6359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan KDV alacağı, bakiye iş bedeli ve eksik hesaplamadan kaynaklanan alacakların tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece ıslah ile artırılan miktar da dikkate alınarak davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı, 09.06.2000 tarihli taşeron sözleşmesi ile davalı şirketin yapımını üstlendiği 4 adet ilköğretim okulunun ek 5 derslik inşatının 1 ve 2.etap işlerini %10 tenzilatla yapmayı kabul etmiştir. Sözleşmeye göre davacının yapacağı işlerin toplam işe oranı %49,60 her bir okulda davacının yapacağı işin bedeli 197.000 USD X 0,90 X 0,496 = 87.940,80 USD’dir. Dosya kapsamındaki bilgilere göre işin geriye kalan % 50,40’lık bölümünün dava dışı ... İnş.Taah.Gıda Petrol Tic.San.Ltd. şirketi tarafından üstlenildiği anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda davacının her okul için yaptığı işin toplam işe oranı %64,06 esas alınarak hesaplama yapılmak suretiyle sonuca ulaşılmıştır. Davalı yanca davacının fazla imalât yapmadığı savunulmuştur. Bu durumda mahkemece asıl iş sahibi olan dava dışı idareden dava konusu ek derslik inşaatlarıyla ilgili tüm belgeler celp edilip davacının yaptığı kabul edilen %64,06 oranındaki imalât içerisine aynı yerde taşeron olarak çalıştığı anlaşılan dava dışı ... şirketinin imalâtlarının katılıp katılmadığı araştırılıp davacının gerçekleştirdiği iş oranı saptandıktan sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3- Dava dilekçesinde fatura bedelinden kalan 158.929 USD alacaktan şimdilik 18.929.USD’nin tahsili istenilmiş, bilahare 18.11.2003 tarihli ıslah dilekçesi ile talep 160.725,5 USD’ye çıkartılmış, mahkemece de bu miktara hükmedilmiştir. Davacı ilk dava dilekçesinde fatura bedelinden kalan alacağını fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmaksızın 158.929 USD ile sınırlandırdığından fazlaya ilişkin kısmından zımnen vazgeçmiş sayılır. Bu halde taleple bağlı kalınarak bu miktarın hüküm altına alınması gerekirken talep aşılarak 160.725.5 USD’nin tahsiline karar verilmesi kabul şekli itibariyle HUMK’nın 74.maddesine aykırı olmuştur.

4- Davalı, davacı adına SSK’ya olan bir kısım prim borçlarını ödediğini ve bunların hesaplamaya dahil edilmesi gerektiğini ileri sürerek bazı belgeler ibraz etmiştir. Mahkemece iddia edilen bu ödemelerle ilgili araştırma yapılıp davacı alacağından mahsubu gerekip gerekmediği tartışılarak davanın sonuçlandırılması ve ödeme savunması ile ilgili kesin mehile rağmen delil ibraz etmediğinden delil listesinin 12.bendinde açıkça yemin deliline dayanmış olması sebebiyle bu hususta davacıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar üzerinde durulmaksızın davanın sonuçlandırılması da usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.,3.,4.) bentler uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1191, Karar No: 2024/291, Tarih: 29.05.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2022/1191 E.  ,  2024/291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1463 E., 2022/1809 K.

KARAR : Davanın kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 19.04.2022 tarihli ve

2021/14216 Esas, 2022/6951 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının düzeltilmesine, yeni hüküm tesisine, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; enerji nakil hattı yenileme çalışmaları kapsamında alınan kamu yararı kararına istinaden İzmir ili Bornova ilçesi Işıklar Mahallesi 11117 ada 14 parsel sayılı taşınmazdan geçirilen 64,06 m2 pilon yerinin kamulaştırma bedelinin tespiti ile idare adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu taşınmaz için kıymet takdir komisyonunca tespit edilen değerin gerçek değerin altında olduğunu, kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer azalışı oluştuğunu savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI