muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14484, Karar No: 2021/13717, Tarih: 15.12.2021

3-Şüphelinin 08/09/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak; 31/07/2018 ve 08/09/2018 tarihli eylemleri nedeniyle 25/06/2019 tarihli ve 2019/4062 soruşturma, 2019/36786 esas, 2019/29700 sayılı iddianame ile TCK’nın 191/1, 43 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4-İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2019 tarihli ve 2019/478 esas, 2019/629 sayılı kararı ile,erteleme kararının ve Müdürlükçe çıkarılan tebligatların usulsüz olduğu gerekçesiyle CMK’nın 223/8.fıkra 2. cümlesi gereğince kamu davasının durmasına karar verildiği,

5-Sanığın 07/10/2019 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalandığı, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 19/06/2020 tarihli ve 2019/211312 soruşturma, 2020/22824 esas, 2020/17678 sayılı iddianamesi ile, 07/10/2019 tarihli eylem nedeniyle TCK’nın 191/4-b-c maddesi yollamasıyla TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesine birleştirme talepli kamu davası açıldığı,iddianamede durma kararı verilen 2019/478 esas sayılı dosyanın yeniden ele alınacak olan esası ile birleştirilmesinin talep edildiği,

6-İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/07/2020 tarihli ve 2020/678 esas, 2020/583 sayılı kararı ile davanın 2020/602 esas sayılı dava ile birleştirilmesine karar verildiği,

7-İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20/10/2020 tarihli ve 2020/602 esas, 2020/831 sayılı kararı ile kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın düşmesine karar verildiği, kararın 11/11/2020 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

7-İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20/10/2020 tarihli ve 2020/602 esas, 2020/831 sayılı kararı ile kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın düşmesine karar verildiği, kararın 11/11/2020 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/01/2019 tarihli ve 2019/4062 soruşturma, 2019/448 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, adı geçenin yükümlülüğünü ihlâl etmesi sebebiyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davası açılmasını takiben yapılan yargılama sonucunda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ve İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazılarının sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediğinden bahisle kamu davasının durmasına ilişkin İstanbul Anadolu 12. Asliye Mahkemesinin 10/10/2019 tarihli ve 2019/478 esas ve 2019/629 sayılı kararı üzerine, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 19/06/2020 tarihli ve 2019/211312 soruşturma, 2020/22824 esas, 2020/17678 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası neticesinde İstanbul Anadolu 12. Asliye Mahkemesinin 17/07/2020 tarihli ve 2020/678 esas ve 2020/583 sayılı birleştirme kararını müteakip, kovuşturma şartının ortadan kalkmış olması nedeni ile kamu davasının düşmesine ilişkin İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2020 tarihli ve 2020/602 esas, 2020/831 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesinde yer alan, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 31/07/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak eylemi sebebiyle yapılan soruşturma evresi sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 24/01/2019 tarihli ve 2019/4062 soruşturma, 2019/448 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

Erteleme kararı sonrası şüphelinin yükümlülüğünü ihlâl etmesi sebebiyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 25/06/2019 tarihli ve 2019/4062 soruşturma, 2019/36786 esas, 2019/29700 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılmasını takiben yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ve İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazılarının sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediğinden bahisle kamu davasının durmasına ilişkin İstanbul Anadolu 12. Asliye Mahkemesinin 10/10/2019 tarihli ve 2019/478 esas ve 2019/629 sayılı kararının verildiği,

07/10/2019 tarihinde işlenen kullanmak için uyuşturucu bulundurmak suçundan ise İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 19/06/2020 tarihli ve 2019/211312 soruşturma, 2020/22824 esas, 2020/17678 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası neticesinde İstanbul Anadolu 12. Asliye Mahkemesinin 17/07/2020 tarihli ve 2020/678 esas ve 2020/583 sayılı birleştirme kararı sebebiyle, yargılamanın İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/602 esas dosyası üzerinden yürütüldüğü anlaşılmakla;

1-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 24/01/2019 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararının 05/02/2019 tarihinde şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve 07/10/2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu bulundurmak suçunun, anılan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali mahiyetinde olduğu değerlendirilerek, erteleme süresi içinde yeniden suç işleyen sanık hakkında yargılamaya devamla esastan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde,

2-Kabule göre de;

Kamu davasının ertelenmesine ilişkin kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinin kabul edilmiş olması sebebiyle, kovuşturma şartı gerçekleşmediği gerekçesiyle yeniden durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilerek İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2020 tarihli ve 2020/602 esas, 2020/831 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 31/07/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 24/01/2019 tarihli ve 2019/4062 soruşturma, 2019/448 sayılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin yükümlülüğünü ihlâl etmesi ve 08/09/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak; 31/07/2018 ve 08/09/2018 tarihli eylemleri nedeniyle 25/06/2019 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 12. Asliye Mahkemesinin 10/10/2019 tarihli ve 2019/478 esas ve 2019/629 sayılı kararı ile, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ve İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazılarının sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediği gerekçesiyle kamu davasının durmasına karar verildiği, sanığın 07/10/2019 tarihinde üçüncü kez uyuşturucu madde ile yakalandığı, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 19/06/2020 tarihli

iddianamesi ile, 07/10/2019 tarihli eylem nedeniyle İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesine birleştirme talepli kamu davası açıldığı, İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesince davanın 2020/602 esas sayılı dava ile birleştirilmesine karar verilmesinden sonra, 20/10/2020 tarihli ve 2020/602 esas,2020/831 sayılı karar ile kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın düşmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklinde,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesinde, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklinde,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklinde,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesinde, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklinde,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. Maddesinde; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde yer alan düzenlemeler dikkate alındığında,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 31/07/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 24/01/2019 tarihli kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine ve bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

Erteleme kararı sonrası şüphelinin yükümlülüğünü ihlâl etmesi ve 08/09/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması nedeniyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 25/06/2019 tarihli ve 2019/4062 soruşturma, 2019/36786 esas, 2019/29700 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ve İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazılarının sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediği gerekçesiyle kamu davasının durmasına ilişkin İstanbul Anadolu 12. Asliye Mahkemesinin 10/10/2019 tarihli ve 2019/478 esas ve 2019/629 sayılı kararının verildiği,

07/10/2019 tarihinde işlenen kullanmak için uyuşturucu bulundurmak suçundan ise İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 19/06/2020 tarihli ve 2019/211312 soruşturma, 2020/22824 esas, 2020/17678 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında, İstanbul Anadolu 12. Asliye Mahkemesinin 17/07/2020 tarihli ve 2020/678 esas ve 2020/583 sayılı birleştirme kararı nedeniyle, yargılamanın İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/602 esas dosyası üzerinden yürütüldüğü anlaşılmakla;

07/10/2019 tarihinde işlenen kullanmak için uyuşturucu bulundurmak suçundan ise İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 19/06/2020 tarihli ve 2019/211312 soruşturma, 2020/22824 esas, 2020/17678 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında, İstanbul Anadolu 12. Asliye Mahkemesinin 17/07/2020 tarihli ve 2020/678 esas ve 2020/583 sayılı birleştirme kararı nedeniyle, yargılamanın İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/602 esas dosyası üzerinden yürütüldüğü anlaşılmakla;

1-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 24/01/2019 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararının her ne kadar doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılması usulsüz ise de, 05/02/2019 tarihinde şüpheliye bizzat tebliğ edilmesi karşısında tebligatın geçerli olduğu, erteleme süresi içerisinde işlenen 07/10/2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali niteliğinde olduğu, sanık hakkında TCK’nın 191/4-b maddesindeki emredici hüküm nedeniyle kamu davasının açıldığı anlaşıldığından; mahkemesince yargılamaya devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile kamu davasının düşmesine karar verilmesi kanuna aykırıdır.

2-Kabule göre de;

Kamu davasının ertelenmesine ilişkin kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinin kabul edilmiş olması nedeniyle, kovuşturma şartı gerçekleşmediği gerekçesiyle yeniden durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden düşme kararı verilmesi kanuna aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, düşme kararı verilmesi kanuna aykırı olup sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek, kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-)Karar:

Yukarıda açıklandığı üzere, düşme kararı verilmesi kanuna aykırı olduğundan İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2020 tarihli ve 2020/602 esas, 2020/831 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

15/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/218, Karar No: 2011/2545, Tarih: 30.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/218 E.  ,  2011/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sırasında, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2010 gün ve 2009/1304 E. 2010/823 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6737, Karar No: 2014/10984, Tarih: 09.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6737 E.  ,  2014/10984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 23. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 33. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 33. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/884, Karar No: 2010/2746, Tarih: 08.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/884 E.  ,  2010/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 7.Asliye Hukuk Mahkemesi

374-362

KARAR

Davalı tarafından, davacıya verilmiş bir vekaletname bulunmamaktadır. Taraflar arasında görülen benzer dosyalardan verilen kararlar 4.Hukuk Dairesinin 2009/13971 esas ve 2009/13937 esas numaralarına kaydedilerek inceleme yapılmıştır. Davadan görevli daire 4.Hukuk Dairesidir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 8.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12472, Karar No: 2024/15663, Tarih: 03.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12472 E.  ,  2024/15663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 45. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait 5. Ana Bakım Müdürlüğünde elektronikçi olarak çalıştığını, davacının ... Sendikası üyesi olduğunu ve yetkili Sendika ile işveren arasında imzalanmış olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandığını, işe girdiği tarihten 01.02.2022 tarihine kadar helikopter üzerinde kablo, soket ve benzeri işleri lehim kullanmak suretiyle yaptığını, davalı işverenin de bu işin sağlığa zararlı olduğunu fark ederek 01.02.2022 tarihi itibarıyla bu kısımda çalışan tüm işçilere lehim işinin yasaklandığını, lehim yapma işinin tek bir işçiye devredildiğini, bu işçinin de günde 7,5 saat çalıştırılmaya başlandığını, lehim telinin kurşun ve kalay içermesi nedeniyle bu maddelere maruz kaldığını, davacının boyacı olarak Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) kapsamındaki bir işte çalışmasına rağmen, söz konusu Yönetmelik'in 4 üncü maddesinin (a) bendine aykırı olarak günde 8,5 saat çalıştırıldığını, davacının 7,5 saat kapsamında çalışmasının zorunlu olduğunu, emsal kararlara göre davacının işe girdiği tarihten bu yana tehlikeye maruz kaldığı ve 8,5 saat çalıştırıldığı süre boyunca 7,5 saat çalışması gerektiğini, hem toplu iş sözleşmesi hükümleri hem de Yargıtay kararları gereğince, günde yarım saat (Yönetmelik gereği günde 7,5 saat çalıştırılması gerekirken 8,5 saat çalışmasından kaynaklı 15+15 dakika toplam 0,5 saat çay molaları düşüldükten sonra günde yarım saat) fazla çalışma ücretinin %80 zamlı olarak ödenmesi gerektiğini, hiç ödenmeyen %14 kısa çalışma priminin de ödenmesi gerektiğini iddia ederek fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP