muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/195, Karar No: 2012/40, Tarih: 14.02.2012

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin de benzer olaylarda aynı konuda pek çok içtihadı dikkate alındığında, iadenin varlığının kabul edilmesi ya da iştirak etmemekle en azından zararın giderilmesi için sanıklara süre verilmesi gerekmektedir. Aksi takdirde benzer olaylardaki farklı içtihatların kanun önünde eşitlik ve hakkaniyet ilkelerine aykırı olacağı açıktır.

Yukarıda arz ve izah edilen gerekçelerle itirazın kabulü ile Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.03.2010 gün, 2010/1276 E-2010/2966 K sayılı onama kararının, mağdurlardan Samet 'e karşı işlenen yağma suçundan dolayı sanıklardan Mehmet ve Bayram hakkında yerel mahkemece kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin kısmının kaldırılarak yerel mahkemece mağdur Samet 'e karşı işlenen eylemden dolayı adı geçen sanıklar Mehmet ve Bayram hakkında kurulan hükmün bozulmasına karar verilmesi” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının mağdur Samet’e karşı gerçekleştirilen eylemle ilgili hüküm yönünden kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanıkların mağdur Samet’e karşı işlemiş oldukları yağma suçu nedeniyle kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanıkların mağdur Samet’e karşı işlemiş oldukları yağma suçu nedeniyle kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Olay gecesi saat 01.10 sularında üniversite öğrencileri olan Samet, Seferhan ve Mert sahil kenarında otururken, sanıklar Bayram ve Mehmet’in yanlarına geldikleri, Bayram’ın önce Mert’ten sigara istediği, Mert’in “sigaram yok, Samet'te var” demesi üzerine, bu defa Samet'ten istediği, Samet’in de Bayram'a sigara verdiği, Bayram’ın “bunda sigara var” diyerek Mehmet'e seslendiği, Samet’in Mehmet'e de sigara verdiği, her iki sanığın mağdurların ve tanık Mert’in yanına oturarak “ben Bayram, ben Mehmet” diyerek kendilerini tanıttıkları, huzursuz olan Mert gitmek isteyince onu zorla oturttukları, Mert’in bu kez telefonunu kulağına götürerek “arkadaşım arıyor” deyip uzaklaşırken diğerlerine “siz de gelin” diye seslendiği, bunun üzerine Mehmet “şimdi bıçağı sallayacağım size” deyince Mert’in hızla uzaklaştığı, sanıkların kalan iki mağdurun Mert'le gitmesini engelledikleri, Mehmet’in “bize bira ısmarlayacaksınız” diye bağırdığı, Samet “paramız yok ATM’den para çekelim” deyince “sigara alacak paranız vardır” diyerek üstlerini aramaya kalktıkları, aratmak istemeyince sanık Mehmet’in belinden ele geçirilemeyen bir bıçak çıkararak “bize para vermezseniz sizi bıçaklarım” dediği, bu sırada Samet’in birden rahatsızlandığını söyleyerek yere doğru düşüyor gibi yaptığı, Mehmet’in ona sarıldığı, elini cebine attığı ve cebinden 25 Lira aldığı, düşme sırasında Samet'in cebinden para alındığını gören Seferhan’ın karışıklıktan yararlanarak koşmaya başladığı, arkasından Samet’in de kendini kurtardığı ve kaçtıkları, Mert'in gittiği yönde onu buldukları, yanındaki polislere olayı anlatıp ekip otosuna binerek sanıkları aramaya başladıkları, kısa bir süre sonra heykelin yanında sanıkları gördükleri, sanık Mehmet’in orada yakalandığı, kaçan sanık Bayram’ın da yarım saat sonra karakola gelerek teslim olduğu,

Haklarında düzenlenen üst arama tutanaklarına göre sanıkların üzerlerinde para ya da bıçak ele geçmediği,

Sanıkların 15.01.2009 günü tutuklanmalarından sonra, mağdurların sanıklardan şikayetçi olmadıklarını, kendilerinden sigara istendiğini ama tehditle para ya da başka bir şey alınmadığını belirten dilekçe sundukları,

Yargılama aşamasında da kolluk görevlilerince alınan ifadelerinden dönerek eylem sırasında bıçak görmediklerini, kendilerinden önce sigara sonra para isteyen sanıklardan şikayetçi olmadıklarını bildirdikleri,

Sanıkların 15.01.2009 günü tutuklanmalarından sonra, mağdurların sanıklardan şikayetçi olmadıklarını, kendilerinden sigara istendiğini ama tehditle para ya da başka bir şey alınmadığını belirten dilekçe sundukları,

Yargılama aşamasında da kolluk görevlilerince alınan ifadelerinden dönerek eylem sırasında bıçak görmediklerini, kendilerinden önce sigara sonra para isteyen sanıklardan şikayetçi olmadıklarını bildirdikleri,

Mağdur Samet’in soruşturma aşamasında 25 Lirasının alındığını söylemesine karşın yargılama aşamasında 25.03.2009 tarihi oturumda “cebimde 30 Liram vardı 1-2 Lirası alındı” şeklinde açıklamalarda bulunduktan sonra, mahkemece sorulması üzerine; “sanıklar zararın ödenmesi için teklifte bulundular ancak ben miktar küçük olduğu için önemli olmadığını söyledim, yani parayı almadım” şeklinde beyanda bulunduğu,

Sanıkların aşamalarda suçu kabul etmeyip mağdurlardan yalnızca sigara istediklerini; bıçak göstermelerinin, tehditle para istemelerinin ve zorla para almalarının sözkonusu olmadığını savundukları, buna karşın pişman oldukları, mağdurlarla paranın iadesi konusunda görüşme yaptıkları ve zararı gidermeyi teklif ettiklerine ilişkin herhangi bir açıklamalarının bulunmadığı,

Yerel mahkemece sanıklar hakkında mağdur Samet’e karşı gerçekleştirilen eylem nedeniyle yağma suçundan, mağdur Seferhan’a karşı gerçekleştirilen eylem nedeniyle de yağma suçuna teşebbüsten mahkûmiyet hükümleri kurulduğu,

Anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece sanıklar hakkında mağdur Samet’e karşı gerçekleştirilen eylem nedeniyle yağma suçundan, mağdur Seferhan’a karşı gerçekleştirilen eylem nedeniyle de yağma suçuna teşebbüsten mahkûmiyet hükümleri kurulduğu,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur Seferhan, kolluk görevlilerince alınan ifadesinde; “Gece saat 01.10 sularında arkadaşlarımızla sahil kenarında otururken sanıklar geldiler, Bayram önce Mert'ten sigara istedi, Mert ‘sigaram yok’ deyince elini cebine attı, Mert ‘Samet'te var’ deyince Samet'ten istedi ve Samet Bayram'a sigara verdi, sonra ‘bunda sigara var’ diyerek Mehmet'e seslendi, Samet Mehmet'e de sigara verdi. Yanımıza oturdular ve ‘ben Bayram ben Mehmet’ diyerek kendilerini tanıttılar, Mert gitmek isteyince onu zorla oturttular. Sonra Mert telefonunu kulağına götürerek ‘arkadaşım arıyor’ dedi ve uzaklaşırken bize ‘siz de gelin’ dedi, Mehmet ‘şimdi bıçağı sallayacağım size’ dedi, Mert hızla uzaklaştı. Bizim onunla gitmemizi engellediler, Mehmet ‘bize bira ısmarlayacaksınız’ diye bağırdı, Samet ‘paramız yok ATM'den para çekelim’ deyince ‘sigara alacak paranız vardır’ diyerek üzerimizi aramaya kalktılar, biz üzerimizi aratmak istemedik Mehmet belinden 14 cm uzunluğunda bir bıçak çıkardı ‘bize para vermezseniz sizi bıçaklarım’ deyince Samet birden rahatsızlandığını söyleyerek yere doğru düşerken Mehmet ona sarıldı elini cebine soktu cebinden bir miktar para çıkarması üzerine ben koşmaya başladım arkamdan da Samet koşmaya başladı Mert'in gittiği yönde onu bulduk yanında polisler vardı, ekip otosuna binerek sanıkları heykelin yanında gördük, Mehmet yakalandı ve Bayram kaçtı”, yargılama aşamasında da, “...sanıklar gelip sigara istediler, bir tatsızlık olmasın diye sanıklara sigara verdik, daha sonra Mert telefon geldiğini söyleyerek uzaklaştı, o sırada ben de basamaklardan aşağıya indim, olaya biraz uzak kaldım, sanıklar Samet'ten para istediler, ancak kendisi parayı vermedi, arkadaşımın teşhis ettiği üzere sanık Mehmet elini Samet'in cebine attı, bu sırada Samet kalbinin sıkıştığını söyledi, ben yardım etmeye gittim, biz inerken böyle bir şey oldu, bunun dışında herhangi bir şey görmedim ve olmadı ...ben kimsenin elinde bıçak görmedim, sigara isterken her ikisi de Samet’in yanında idi, Samet korkup kalbinin sıkıştığını söyleyince Bayram 10-15 metre uzaklaştı, Mehmet'i çağırdı, daha sonrada Samet'i basamaktan aşağı indirirken Mehmet de yardımcı olmak için girişimde bulundu, o sırada elini Samet'in cebine attı, ancak elinde herhangi bir şey görmedim dedi. Benim herhangi bir şeyim alınmadı, sanıklardan şikayetçi değilim ... başlangıçta ben ve Samet'ten para istediler, o sırada Mert olay yerinden gittiği için ben de korktum, basamaktan aşağı indim, 1-2 metre yana çekilip durdum, bu sırada Samet rahatsızlanmıştı, bunun üzerine ben tekrar yukarı çıktım”,

Mağdur Samet Karataş kolluk görevlilerince alınan ifadesinde, hastaymış numarası yaparak kendini yere atmaya çalışırken sanık Mehmet’in cebinden 25 Lira aldığını belirtirken, yargılama aşamasında; “Olay tarihinde gece saat 01.00 sıralarında ben ve arkadaşlarım Bahçeşehir Üniversitesinin sahil tarafında oturuyorduk, sanıklar geldiler, yanımıza oturdular, sigara istediler, kendilerine sigara verdik, yanımızda sigara içmeye başladılar, bir süre sonra para istediler, bira ısmarlayın dediler, bu sırada arkadaşım Mert ‘telefonla beni çağırıyorlar’ dedi, olay yerinden uzaklaştı, ben de ‘yanımızda para yok arkadaşlarımız gelsin bankamatikten çekelim’ dedim, daha sonra tekrar para istediler, ben gene yok dedim, bu sırada bir kişi elini cebime attı, cebimde yaklaşık 30 TL param vardı, yaklaşık 1-2 TL civarında param alındı, bu arada sanıklardan bir tanesi elini beline attı ben bıçak veya silah olabilir diye korktum, hatta kalbimin sıkıştığını söyledim, arkadaşım Seferhan'dan yardım istedim, daha sonra da onlar başka bir şey almadan olay yerinden ayrıldılar, yanımızdan ayrıldığında Mert , Polise gitmiş ve sanıkları şikayet etmiş, sonra da sanıklar yakalandılar, biz sanıkları teşhis ettiler, şu an huzurda bulunan her iki sanıkta olay yerinde vardı ...elimi cebime atan sanığı tam olarak göremedim, kalbim sıkışıyor diye de zaten kendimi yere atmıştım,  her ne kadar poliste Mehmet diye yazılmışsa da gece karanlığıydı tam olarak göremedim, şimdiki ifadem doğrudur ... bizden parayı her iki sanık birlikte istediler, elini belime atan sanık da şu anda huzurda bulunan sanıklardan bana göre sol tarafta oturan ve daha kısa boylu ve esmer olan şahıstır (Mehmet 'tir) ... polislere Mert bizim yanımızdan ayrıldıktan sonra durumu şikayet etmiş bunun üzerine de sanıklar yakalanmışlar, sanıklar hakkında şikayetçi değilim …Sanıklar zararının ödenmesi için teklifte bulundular ancak ben miktar küçük olduğu için önemli olmadığını söyledim, yani parayı almadım”,

Şeklinde anlatımda bulunmuşlardır.

Olayın başlangıcına ilişkin görgüye dayalı bilgisi olan tanık Mert Skolluk görevlilerince alınan ifadesinde, olayın gelişimini mağdurların soruşturma aşamasındaki ifadelerine benzer şekilde anlatmıştır.

Sanık Mehmet önceki savunmaları ile paralel olacak şekilde mahkemede; “Ben üzerime atılan suçlamayı kabul etmiyorum, olay gece saat 01.00 sıralarında deniz kenarına gittik, mağdurlar orada oturuyorlardı, kendilerinden sigara rica ettik, sigara verdiler, sigaraları alıp oradan ayrıldık, aynı gece Beşiktaş çarşı içerisinde eve giderken polis bizi çağırdı, bizde yanına gittik, bizi niçin yakaladıklarını bilmiyorum, kesinlikle ben bıçak çekip kimseden para almadım, para da istemedim, ...mağdurlar bizi teşhis etti ancak niçin ne şekilde ifade verdiler, bilmiyorum ...ben mağdurların hiçbirisini daha önceden tanımıyorum, ilk defa kendilerinden sigara istediğimiz akşam gördük, sigaramız olmadığı için o gün mağdurlardan sigara istedik”,

Sanık Bayram soruşturma aşamasındaki anlatımlarına benzer şekilde mahkemede; “Ben üzerime atılan suçlamayı kabul etmiyorum, gece saat 01:00 sıralarında sahile indik, bir süre oturduk, orada müştekiler de vardı, sigaramız olmadığı için kendilerinden sigara istedik, bize sigara verdiler, sigarayı alıp oradan ayrıldık, sigara verdikleri için aralarında ağız münakaşası yaptılar, ancak dönüp bakmadık, olay yerinden ayrıldık, daha sonra çarşı içerisinde kartal heykelinin orada polis arabayı önümüze çekti, bizi çağırdı, ben korkuğum için kaçtım, bu arada arkadaşımı dövüyorlardı, 20 dakika kadar sonra da kendiliğimden gelip polise teslim oldum, kesinlikle gasp suçunu işlemedim ... herhalde mağdurlar bizi tinerci zannettiler ve o yüzden ağır tartışması yaptılar”,

Şeklinde savunmada bulunmuşlardır.

5237 sayılı TCY’nın 08.07.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Yasanın 20. maddesiyle değişik 168. maddesi;

“(1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.

(2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.

(3) Yağma suçundan dolayı etkin pişmanlık gösteren kişiye verilecek cezanın, birinci fıkraya giren hallerde yarısına, ikinci fıkraya giren hallerde üçte birine kadarı indirilir.

(4) Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır” hükmünü içermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 gün ve 127-147 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere;

5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinde yer alan “etkin pişmanlık” hükmünün uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir.

Anılan madde bu düzenleniş şekliyle, 765 sayılı TCY’nın 523. maddesinden oldukça farklıdır. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 11.11.1997 gün ve 248-288 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında da açıklandığı üzere, 765 sayılı TCY’nın 523. maddesi “iade ve tazmin esasına” dayalı bir düzenleme iken, 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesi tazminden çok “pişmanlık” esasına dayanmaktadır.

Türk Dil Kurumunun Türkçe Sözlüğünde pişmanlık; “yaptığı bir işin veya davranışın olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma” olarak açıklanmaktadır.

Türk Dil Kurumunun Türkçe Sözlüğünde pişmanlık; “yaptığı bir işin veya davranışın olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma” olarak açıklanmaktadır.

Öğretide hakim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinin, 765 sayılı TCY’nın 523. maddesinden farklı olarak tazminden çok pişmanlık esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Prof. Dr. Durmuş Tezcan, Doç. Dr. Mustafa Ruhan Erdem, Yrd. Doç. Dr. R. Murat Önok, 4. baskı, s.520-523; 5237 sayılı Yasa Kapsamında Ceza Hukuku Özel Hükümleri 1, Sedat Bakıcı, Ankara-2008, s.934 vd.; Hırsızlık Suçları, Erdal Noyan, Ankara-2007, s.396 vd.; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu Yorumu, Ali Parlar, Muzaffer Hatipoğlu, Ankara-Şubat 2007, c.2, s.1318 vd.)

Yasa koyucunun da, 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinde, “tek başına iade ve tazmine” değil, “pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiği madde ile ilgili Meclis Komisyonunda yapılan görüşmelerde kullanılan ifadelerden açıkça anlaşılmaktadır (TC Adalet Bakanlığı Yayın İşleri Dairesi Başkanlığı, Tutanaklarla Türk Ceza Kanunu, Ankara-Şubat/2005, s.616).

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu eşyanın ele geçirilmesi, kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçmesi gibi hallerde failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinin uygulanma koşulları oluşmayacaktır. Buna karşın, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşulu yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp, söz ve/veya davranışlar yoluyla da ifade edilmesi olayın özelliğine göre olanaklı olabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Üniversite öğrencisi olan mağdurların kolluk görevlilerince alınan ve tanık Mert’in anlatımıyla da benzerlik gösteren tutarlı ifadelerinden kovuşturma aşamasında dönerek, önce sanıkların kendilerinden para istemediklerini, zorla para almadıklarını ve bıçak da göstermediklerini, sonra da yağma konusu miktarın 1-2 Lira olduğunu söyleyerek çelişkili anlatımlarda bulunmalarının, sanıkları koruma amacıyla hareket ettikleri kanısını uyandırdığı, birbirleriyle ve kendi içlerinde çelişkiler içeren sonraki ifadelerinin itibar edilebilir nitelikte bulunmadığı, bu haliyle mağdur Samet’in “zararının ödenmesi için teklifte bulundular ancak ben miktar küçük olduğu için önemli olmadığını söyledim, yani parayı almadım” şeklindeki açıklamalarının da dosya gerçeği ile uyumlu olmayıp sanıkların pişmanlığını ortaya koymadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, aşamalarda suçlamaları kabul etmeyerek yağma suçunu işlemediklerini savunan ve olaydan dolayı pişmanlık duyduklarına ilişkin herhangi bir söz ya da davranışta bulunmayan sanıklar Mehmet ve Bayram hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmayıp, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Genel Kurul Üyesi; “sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının bulunduğu ve itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği ” görüşüyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2012 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1834, Karar No: 2007/14988, Tarih: 05.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/1834 E.  ,  2007/14988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*davalının süresinde yetki itirazında bulunmamış ve yargılamaya katılmamış olmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 05.11.2007

KARŞI OY YAZISI

Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi uyarınca, boşanma nedeniyle, kocanın mevcut ve beklenen menfaatinin ne şekilde zedelendiği hususunda herhangi bir gerekçe gösterilmeden, koca yararına maddi tazminata hükmedilmesi yerinde olmadığı düşüncesiyle maddi tazminatın onanmasına ilişkin çoğunluk kararına katılmıyorum.

KARŞI OY YAZISI

Davacı kocaya maddî tazminat verilmesine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine maddî tazminatın maddî koşullarından olan zarar koşulu gerçekleşmediğinden/kanıtlanmadığından katılamıyorum. Maddî tazminatın maddî koşullarını; maddî tazminat isteyenin kusursuz veya daha az kusurlu olması, maddî tazminat istenenin kusurlu olması, zarar, nedensellik bağı ve hukuka aykırılık olarak sıralayabiliriz. TMK. m. 174 f. I hükmüne göre mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu taraf, kusurlu taraftan uygun bir maddî tazminat isteyebilir. Boşanma davasında koşulları varsa hem kadın hem de koca yararına maddi tazminat (TMK. m. 174 f. I) verilebileceği kuşkusuzdur.

Öncelikle mevcut menfaatler yönünden irdeleme yapılmalıdır. Bilindiği üzere TMK. m.185-186 hükümleri evliliğin genel hükümleri arasında yer alır. TMK. m.185-186 hükümlerine ilişkin yoksunluk açılan her boşanma davasında istekte bulunan tarafa (kadın ya da koca) otomatik olarak maddi tazminat verilmesini gerektirmez. Başka bir anlatımla boşanma davasında maddi tazminat (TMK. m. 174 f. I) verilebilmesi için maddi tazminat isteyen eşin mutlaka maddi bir zararı (Bilge ÖZTAN, Aile Hukuku, ...-2004, s. 482, GENÇCAN-Boşanma-2, s. 665 vd) mevcut olmalı ve bu maddi zarar dava dosyasında kanıtlanmış olmalıdır. Dava dosyasına göre maddi tazminat istenilen kadın herhangi bir geliri bulunmayan bir kişidir. Maddi tazminat istenilen kadın maddi anlamda katkısı istenilecek bir kişi olmayıp aksine başkalarının yardımına muhtaç bir kişidir. Kadının varlığı ile yokluğu karşılaştırıldığında maddi tazminat isteyen kocanın sanılanın aksine değil zararı, boşanma sebebiyle elde ettiği bir menfaat (=Kadının yeme, içme, giyinme, sağlık vb. giderlerinden kurtulma anlamında) söz konusudur ( BGE 114 II 118ff). Kocanın boşanma sonucunda kendi hayat standardını kendi kazancı ile sağlayabileceği de (ÖZTAN, s. 484) dosyadaki delillerle bellidir.

Beklenen menfaatler yönünden irdelemede ise kocanın statüsü sadece bir beklentiden (Hoffnung) ibaret olup somutlaşmış bir menfaat bulunmamaktadır.( LÜCHİNGER/GEİSER, Art. 151, n.2, s. 768, ÖZTAN, s. 485) Maddî tazminatın maddî koşullarından olan zarar koşulu davacı koca yönünden gerçekleşmediğinden değerli çoğunluğun farklı düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/1790, Karar No: 2013/8395, Tarih: 02.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1790 E.  ,  2013/8395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2011/361-2012/747

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın DSİ Genel Müdürlüğü yönünden reddine, İ.. M.. yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan İ.. M.. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece DSİ Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, İ.. M.. aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın göl mutlak koruma alanında kalan bölümünün dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile bu kısmın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı İ.. M.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.