muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7612, Karar No: 2015/2330, Tarih: 16.02.2015

Ne var ki; hükmün gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; mahkeme kararının gerekçe bölümündeki “Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde” başlığı altındaki 5 ile 16. paragraflar arasında kalan bölümünün (5 ve 16. paragraf dahil) silinerek yerine, “Davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. maddesi ile eklenen Geçici 27. maddenin “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmünün yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesi ile 01.01.2008 tarihine kadar ertelenmesi, sonrasında, 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereği 01.10.2008 tarihine kadar ertelenerek aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106. maddesinin 2. bendi gereği yürürlükten kaldırılması ve bu hali ile davacı yönünden uygulama imkanının kalmamış olması nedeni ile, davanın reddinin gerektiği kanaati ile aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.” cümlesinin yazılarak kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8171, Karar No: 2018/1983, Tarih: 15.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8171 E.  ,  2018/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/03/2016 tarih ve 2014/1810-2016/173 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.03.2018 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24/07/2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)" akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada kamulaştırmasız el atma nedeniyle müvekkili aleyhine ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan dava sonucunda müvekkili tarafından toplam 31.084,00 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 31.084,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre: el atmanın taraflar arasında yapılan işletme hakkı devir sözleşmesinin imzalandığı tarihten önceki dönemi kapsadığı, sözleşme öncesindeki dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin ...'a ait olduğu, davacının ödediği bedeli istemekte haklı bulunduğu, kamulaştırmasız el atma nedeniyle ... aleyhine açılan davanın İHDS'den önce olduğu, davadan haberdar olması nedeni ile ihbara gerek olmadığından davalının talep edilen faiz ve masraflardan da sorumlu bulunduğu, davalının davadan önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 31.084,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.592,35 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,15/03/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiye'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Elektrik Yatırım A.Ş.'ye devredilerek 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 31.05.2013 tarihinde ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28.06.2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28.06.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28.06.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28.06.2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddiyle yazılı gerekçe ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2010/13640, Karar No: 2010/13896, Tarih: 06.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/13640 E.  ,  2010/13896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık-sahtecilik

HÜKÜM : 1- Sahtecilik suçundan: TCK 355, 80, 59/2, 647/4 maddeleri gereğince; 333 YTL ve 522 YTL adli para cezası

2- Dolandırıcılık suçundan: TCY 504/7, 61, 59/2, 72, 647/4 maddeleri gereğince; 625 YTL adli para cezası

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine,incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık hakkında “özel belgede sahtecilik” suçundan 765 Sayılı TCK.nun 355, 80, 59, 647 Sayılı Yasanın 4.maddesi uygulanarak adli para cezası ve hapisten çevrilme adli para cezasına hükmolunduğu halde aynı neviden adli para cezalarının anılan Yasanın 72. maddesi gereğince içtima ettirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının sanık hakkındaki (2) no.lu bendine “sanığa özel belgede sahtecilik suçundan verilen aynı neviden adli para cezaları 765 Sayılı TCK.nun 72.maddesi gereğince içtima ettirilerek içtimaen ve neticeten 855.-TL.adli para cezası ile cezalandırılmasına” ve “sanık hakkında dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından hükmolunan aynı neviden adli para cezaları 765 Sayılı TCK.nun 72.maddesi gereğince içtima ettirilerek içtimaen ve neticeten 1.480.TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına” dair paragraflar eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan adı geçen sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4878, Karar No: 2022/5770, Tarih: 08.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/4878 E.  ,  2022/5770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

Şikayetçi vekilince, haciz sıra cetveline karşı yapılan şikayet sonucunda, icra mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın, şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce (kapatılan 6. Hukuk Dairesi) 2021/5618 Esas, 2022/4590 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz (kapatılan 6. Hukuk Dairesi) kararına karşı şikayet olunan vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına

ve takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 08.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8742, Karar No: 2014/31733, Tarih: 30.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/8742 E.  ,  2014/31733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında mağdur...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Tanık ... ve mağdurlar ... ve ....'ın 12/10/2010 tarihli kolluk ifadelerinde "sanık vurmak için mağdurların üzerine yürürken ayağı takılıp düştü demir alet ile vurmaya çalıştı" şeklindeki anlatımları ve mağdurlar ... ve....da soruşturma aşamasında benzer ifade verdikleri halde kovuşturma aşamasındaki anlatımlarında sanığın kendilerine vurduğunu beyan etmeleri karşısında beyanlar arasındaki çelişki giderilip sonucuna göre sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının tartışılması gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Suçta kullanılan ve emanete kayıtlı demir alet sanığa ait olmadığı halde sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe uygun olarak BOZULMASINA, 30/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19259, Karar No: 2012/1609, Tarih: 09.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19259 E.  ,  2012/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2987, Karar No: 2022/5599, Tarih: 13.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/2987 E.  ,  2022/5599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, açıklanan gerekçeye göre, sanık ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-Sanığın sevk ve idaresindeki öğrenci servisi ile, kaza mahalli 8,40 metre genişliğinde iki yönlü parke kaplı yolda öğrenci aldıktan sonra yolun devamında yol çalışması olması nedeniyle yoldan çıkmak için geri geri ilerlediği sırada minibüsün arkasında yol içerisinde yürüyen yayaya çarpması neticesinde yayanın hayatını hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan olayda, sanık hakkında bozma ilamı doğrultusunda TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca bilinçli taksir hükümleri uygulanırken, bilinçli taksir oluşturan tek ihlalin bulunduğu gözetilmeksizin temel cezada üst sınır olan 1/2 oranında artırım yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, ... ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, geçimini servis şoförü olarak çalışarak sağlayan sanığın sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşmak suretiyle 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 13/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10323, Karar No: 2014/8522, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10323 E.  ,  2014/8522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/730, Karar No: 2020/781, Tarih: 26.02.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/730 E.  ,  2020/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan ve Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce süresinde yapılmayan istinaf talebinin reddine dair verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin HMK 346. maddede belirtilen 1 haftalık süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

- K A R A R -

Davacı tarafından davalı aleyhine açılan itirazın iptâli davasında yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verildiği kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 12.11.2019 tarih, 2019/81 Esas, 2019/856 Karar sayılı kararıyla davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, ancak HMK 344. maddesi gereğince yatırılması gereken tebliği ve posta giderinin yatırılmadığı anlaşılması üzerine, davalı vekiline 19.12.2019 tarihli muhtıra çıkarılmış, muhtıranın 24.12.2019 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen gerekli gider yatırılmamış, bunun üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi 08.01.2020 tarih, 2019/81 Esas, 2019/856 Karar sayılı ek kararıyla davalının temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, davalı vekili tarafından eski hale getirme talebinde bulunulmuştur. Eski hale getirme 6100 sayılı HMK'nın 95 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, elde olmayan sebeplerle süresi içerisinde işlemi yerine getirmeyen taraf işlemin yapılması konusunda talepte bulunabilir. Somut olayda davalı ... vekili, yıl sonunda bütün kurumların yıl sonu bütçe kapanışı yapıldığından ve yine bütçe açılışı uzun sürdüğünden, elinde olmayan nedenlerle belirtilen masrafı yatırmadığını belirtmek suretiyle eski hale getirme isteminde bulunmuş ise de davalı tarafça muhtıra tebliği üzerine süresi içerisinde böyle bir neden ileri sürülmediği ve eski hale getirme talepli dilekçe ekinde iddiasını ispata yarayan belge ve bilgi ibraz edilmediğinden davalının talebi yerinde görülmemiş, eski hale getirme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı tarafından usul ve yasaya uygun olmayan eski hale getirme talebinin REDDİNE,Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 08.01.2020 tarih, 2019/81 Esas, 2019/856 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA, 28.04.2018 tarih 7139 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile 6200 sayılı Kanun'un 49. maddesi uyarınca ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, 26.02.2020 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.