muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9113, Karar No: 2012/1876, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/9113 E.  ,  2012/1876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası Için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek; feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, sağlık hizmetlerinin dışarıdan satın alınmasına karar verilmesi sebebiyle hekim olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, işverence feshin geçerli bir nedene dayandığının ispatlanamaması sebebiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 81. maddesi:

“İşverenler, devamlı olarak en az elli işçi çalıştırdıkları işyerlerinde alınması gereken iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin belirlenmesi ve uygulanmasının izlenmesi, iş kazası ve meslek hastalıklarının önlenmesi, işçilerin ilk yardım ve acil tedavi ile koruyucu sağlık ve güvenlik hizmetlerinin yürütülmesi amacıyla, işyerindeki işçi sayısı, işyerinin niteliği ve işin tehlike sınıf ve derecesine göre;

a)İşyeri sağlık ve güvenlik birimi oluşturmakla,

b)Bir veya birden fazla işyeri hekimi ile gereğinde diğer sağlık personelini görevlendirmekle,

c)Sanayiden sayılan işlerde iş güvenliği uzmanı olan bir veya birden fazla mühendis veya teknik elemanı görevlendirmekle, yükümlüdürler.

İşverenler, bu yükümlülüklerinin tamamını veya bir kısmını, bünyesinde çalıştırdığı ve bu maddeye dayanılarak çıkarılacak yönetmelikte belirtilen vasıflara sahip personel ile yerine getirebileceği gibi, işletme dışında kurulu ortak sağlık ve güvenlik birimlerinden hizmet alarak da yerine getirebilir. Bu şekilde hizmet alınması işverenin sorumluklarını ortadan kaldırmaz.” hükmünü içermektedir.

Dosya içeriğine göre davalı işveren, 4857 sayılı Kanun'un 81. maddesine gereğince sağlık hizmetlerini dışarıdan satın alma yoluna gitmiştir. Bu nedenle davacının iş sözleşmesinin feshi, geçerli nedene dayanmaktadır. Dolayısıyla davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 35,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 14.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5602, Karar No: 2025/1474, Tarih: 12.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/5602 E.  ,  2025/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1337 Esas., 2018/2193 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;kusur raporuna itiraz edildiğine, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında temel cezanın azaltılarak az ceza verildiğine, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;kusur raporuna itiraz edildiğine, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında temel cezanın azaltılarak az ceza verildiğine, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 29.11.2016 günü saat 14:15 sıralarında gündüz vakti, 7 metre genişliğinde, iki şeritli bölünmüş, düz, zeminin kuru ve asfalt olduğu, azami hız sınırının 110km/saat olduğu yolda, sanık sürücü ...'un sevk ve idaresindeki 61 K ... plaka sayılı yüklü kamyonu ile Çağlayan 1. Köprüsünü takiben olay mahalli ışık kontrollü kavşağa kırmızı fasılalı ışıkta giriş yaptığı esnada seyir istikametine göre yolun solundan, Maçka istikametinden Trabzon istikametine seyreden diğer sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 61 M ... plaka sayılı minibüsün sağ yan kısmına çarpması neticesi ölümlü,yaralanmalı trafik kazası meydana geldiği, kaza tespit tutanağında; kazanın oluşumunda; sürücü ...'un 2918 sayılı K.T.K'nın 57/1-a "kavşaklarda geçiş hakkı olan araçlara ilk geçiş hakkını vermemek" kuralını ihlal ettiğinin belirtildiği, soruşturma aşamasında trafik bilirkişisinden alınan raporda; sürücü ...'un 1.derecede asli ve tek kusurlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 13/01/2017 tarihli adli raporunda: sürücü ...'un sevk ve idaresindeki yüklü kamyonu ile olay mahalli meskun mahal dışındaki ışık kontrollü kavşağa geldiği esnada kendine hitaben yanan kırmızı fasılalı ışığı dikkate almadan, yolun solundan yaklaşmakta olan minibüsün hız ve mesafesine dikkat etmeden kontrolsüz şekilde kavşağa giriş yaptığı, kavşağa yeşil ışıkta giriş yapan minibüse sağ yan kısmından çarptığı, minibüsün seyir şeridini kapattığı kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, bir kişinin ölümü yedi kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, üç kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde ve iki kişinin hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanmalarıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, kazada sanık ...'un sevk ve idaresindeki 61 K ... plaka sayılı yüklü kamyonu ile bir kişinin ölümü ve birden fazla kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, sanığın katılanlardaki yaralanmaların derecesi, kusuru, suçun işleniş biçimi, yer ve zamanı göz önüne alınarak, adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun olacak şekilde temel ceza belirlenerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24743, Karar No: 2016/8964, Tarih: 04.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24743 E.  ,  2016/8964 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2015/295-2015/613

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4284, Karar No: 2006/7150, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4284 E.  ,  2006/7150 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 308 ada 87 parsel sayılı 31404.58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intiktal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı hazine taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden hazineye intikal eden yerlerden olduğu sebebine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalan yada devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığının, tesbit günü itibariyle davalı taraf yararına 3402 sayılı kadastro Yasasının 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı mülk edinme koşullarının gerçekleştiğinin yerinde yapılan keşif, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ve ziraatçi bilirkişi raporlarıyla saptanmasına, bilirkişi ve tanıklarca taşınmazın davalıya miras bırakanlarından kaldığının vede tesbit gününe kadar 20 yılı aşkın süre ile zilyetliklerinde bulunduğunun haber verilmesine taşınmazın bulunduğu köy yada mahallede daha önce Ermenilerin yaşamış olmasının tek başına taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığının kabulüne yeterli olmamasına ayrıca taşınmaz yönünü kaçak ve yitik kişi okuyan herhangi bir komşu parsel kaydıda olmamasına, mahkemece bu

../...

- 2 -

2006/4284

2006/7150

olgular gözetilerek yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı hazinenin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 21.9.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6510, Karar No: 2010/5818, Tarih: 14.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6510 E.  ,  2010/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine ile davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı hazinenin tutunduğu 2.1.1964 tarih 262 sıra numaralı tapu kaydının dava konusu 979 ada 10, 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazları kapsadığı, 10 sayılı parselin teknik bilirkişi ... tarafından düzenlenen haritada (A) harfiyle gösterilen 26.684,25 m², 11 sayılı parselin (A1) harfiyle gösterilen 13.278,21 m² ve 12 sayılı parselin (A2) harfiyle gösterilen 23.037,54 m² yüzölçümlerindeki bölümlerinin ayrıca davalı tarafın dayandığı 23.1.1961 gün ve 49 numaralı sicilden gelen 8.9.1976 tarih 16 ve 2.12.1997, 1 sıra numaralı pay tapularının da kapsamında kaldığı, davalı tapusunun önceki tarihli ve sahih esasa dayanan tapu kaydı olduğu, 10 parsel sayılı taşınmazın (B) harfi ile gösterilen 2798,20 m², 11 sayılı parselin (B1) harfiyle gösterilen 1807,32 m² ve 12 sayılı parselin (B2) ile gösterilen 20719,89 m² yüzölçümlerindeki bölümlerinin ise bu tapu kaydının kapsamında olmadığı, tapu kaydı kapsamı dışında kalan bölümler üzerinde ise davalı tarafın dayandığı tescil tapu kaydının oluştuğu, 23.1.1961 tarihi ile hazine tapu kaydının oluştuğu 2.1.1964 tarihi arasında 3402 Sayılı Yasanın 14.maddesi hükmünde öngörülen 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığı, mahkemece yapılan keşif ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenlerle davacı hazine ile davalı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, kadastro hakimi doğru sicil oluşturmakla yükümlü olup, 979 ada 12 parsel sayılı taşınmazın davalı taraf adına tesciline karar verilen bölümü hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A2) olarak gösterilmiş olmasına rağmen hüküm fıkrasında bu bölümün (C) harfiyle gösterilmiş olması isabetsiz, davacı hazine ile davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, bu husus yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2-a bendinin 3.satırında yer alan (C) harfinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine (A2) sözcüğünün yazılmasına ve hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ilam harcı alınmasına yer olmadığına, peşin alınan 82,80 TL harcın istek halinde davalı ...'a iadesine, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 14.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/236, Karar No: 2018/3276, Tarih: 22.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/236 E.  ,  2018/3276 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili; davacının .....hükümlerince takip başlattığını, borçlu hakkında başka icra takiplerininde bulunduğunu, hacizli malların satıldığını, vergi dairesinin birinci sırada yer aldığı ... dosyasının haczine iştirak ettiğini, satış bedelinin garameten paylaştırılması gerektiğini, icra dairesinde ....... 7. İcra Müdürlüğü’nün 2012/10054 Esas sayılı dosyasına da pay ayrıldığını, 6183 sayılı ..... Kanunu'nun 21. maddesine göre böyle bir taksimat yapılmasının mümkün olmadığını beyan ederek ... tarafından hazırlanan sıra cetvelinin iptal edilerek yeniden sıra cetveli hazırlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ...... İcra Dairesinin ihtiyati haczinin 24/09/2012, ...... ihtiyati haczinin 26/09/2012 olduğu, her iki dosyada da ödeme emrinin borçluya 26/09/2012 tarihinde tebliğ edildiği ve ihtiyati hacizlerinin kesin hacze dönüşme tarihlerinin 07/10/2012 olduğu, hacizlerin ihtiyaten konulduğu dosyalarda hacizde sıranın belirlenmesinde ihtiyati haciz tarihi değil, ihtiyati haczin kesin hacze dönüşme tarihinin esas alınacağı, her iki dosyadaki ihtiyati hacizlerin kesin hacze dönüşme tarihleri aynı olduğundan ve saat itibariyle hangisinin önce olduğu belirlenemediğinden 6183 sayılı AATUHK'nin 21/1 maddesine göre sıra cetvelinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9020, Karar No: 2017/5497, Tarih: 03.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/9020 E.  ,  2017/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde garson şefi olarak çalıştığını, iş akdinin 03.11.2014 tarihinde İnsan Kaynakları Müdürlüğü tarafından 0311.2014 tarihli yazı işe iş akdinin sona erdirildiğinin kendisine tebliğ edildiğini, söz konusu ihtarname ile siparişlerin kasa girişi ile bir eksikliği olduğu ve bu eksikliğin sanki çıkar sağlıyormuş gibi sorumlu olduğu işverenin güvenini kötüye kullandığı ve yöneticilik pozisyonuna uygun davranılmadığı gerekçesiyle tazminatsız olarak iş akdine son verildiğini beyan ettiğini, bu olayla ilgili davacının savunmasının alınmadığının, bahsi geçen olayla ilgili sadece bir üründe karışıklık olduğu daha öncesinde bu tarz olayların hiç yaşanmadığını, davacının kasa sorumlusu olmadığını, garson şefi olarak görev yaptığını, davalı işverenin objektif ve işletmesel gerekliliklerle örtüşen kabul edilebilir makul ve çalışma koşullarına uyumlu haklı veya geçerli gerekçesinin bulunmadığını iddia ederek; feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının garson şefi - müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, davacının son dönem çalışmalarında mesai arkadaşlarının da şahit olduğu ve bu hususta alınan beyan ve tutanaklarda işverenin güvenini kötüye kullandığınıza dair eylemlerin sabit olduğu, davacının yazılı savunmasının alındığı ancak davacının eylemlerini hatırlamadığını ve sisteme atıfta bulunduğunu, davacının belli bir pozisyona gelmiş ve kendisine yetki ve sorumluluk da yüklenmiş olmasına rağmen bahsi geçen eylemleri yapmış olması sebebiyle işvereninin güveni sarstığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverenin davacının iş akdinin haklı sebeple feshedildiğini savunduğu, davacı hakkında tutanak tutulmasına sebep olan çalışan aynı konumda iken davacının terfi edip müdür yardımcısı olduğu, aynı çalışan aracılığıyla davacının daha öncede uzaktan takip edildiği, feshe dayanak yapılan olayın meydana geldiği tarihte işyerinde ayrıca kasa sorumlusunun da bulunduğu, davacı hakkında bir tutanak tutulup herhangi bir başka işlem yapılmadan hemen en ağır şekilde fesih işlemlerinin yapıldığı, feshin son çare olma ilkesine uygun davranılmadığı, sebeplerle haklı ve geçerli nedene gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: