muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1738, Karar No: 2010/2764, Tarih: 15.03.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1738 E.  ,  2010/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacıların tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava iş kazası sonucu ölen sigortalının yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir

Mahkemece davacı annenin maddi zararı SSK’nca karşılandığından, baba ve kardeşlerinde hak sahibi olmadıklarından maddi tazminat istemlerinin reddine , manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir

Davacılar murisi ... ...’nın, davacı olan babasıyla birlikte davalı şirketin yol yapımı işinde tünele dolgu malzemesi taşıyan vagonu boşaltmak isterken aniden kapanan vagon kapağı arasında sıkışmak suretiyle bekar olarak öldüğü iş kazasında sigortalının %30, davalı şirketin %70 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacılardan anne ve baba yararına ayrı ayrı 25.000,00’er TL, kardeşler ... ... ve ... ... yararına da ayrı ayrı 6.000,00’er TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, anne ve baba için 30.000,’er TL , kardeşler için 10.00,00’er TL ’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

“1- Davacı anne ... ...’nın tüm maddi zararı SSK’nca karşıladığından maddi tazminat isteminin reddine,

2- Davacılar baba ve kardeşlerin hak sahibi olmadıklarından maddi tazminat istemlerinin reddine

3- Davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davacı anne ... ... ve baba ... için ayrı ayrı 25.000,00’er TL, davacı kardeşler ... ... ve ... ... için 6.000,00’er TL manevi tazminatın 3.3.2006 olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine , fazla istemlerinin reddine,

3-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacılar için hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları üzerinden hesaplanan anne ve baba için ayrı ayrı 2.900,00’er TL, kardeşler için ayrı ayrı 720,00’şer TL avukatlık ücretlerinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, red olunan manevi tazminat miktarı üzerinden aynı Tarife uyarınca davacı anne ve babadan ayrı ayrı 2.900,00' er TL , davacı kardeşlerden ayrı ayrı 720,00’şer TL avukatlık ücretlerinin alınarak davalıya verilmesine

4-Davacı tarafından yapılan toplam 712,10-TL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 300,00-TL sının davalıdan alınarak davacılara verilmesine, kalanın davacılar üzerine bırakılmasına

5- Davalı tarafından yapılan toplam 58,60-TL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 35,00-TL sının davacılardan alınarak davalıya verilmesine, kalanın davalı üzerine bırakılmasına

6-Alınması gereken 3.348,00-TL karar ve ilam harcından peşin alınan 2.038,50-TL nispi harcın mahsubuyla bakiye 1.309,50 -TL nisbi harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına; davacılar tarafından peşin yatırılan 2.038,50 -TL nisbi harç ile 12.20- TL başvuru harcı olmak üzere toplam 2.050,70 TL harç giderinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 15.3.2010 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10302, Karar No: 2012/1447, Tarih: 06.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10302 E.  ,  2012/1447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Vekili : Av. ...

DAVALILAR : 1-Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı

Vekili : Av. ...

2-Türk Petrol Vakfı Vekili : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.04.2010 tarih ve 2009/221 - 2010/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Can Sibel Meral tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “PETROTURK” markasının tescili için yaptığı başvurunun davalı Türk Petrol Vakfı tarafından “TÜRKPETROL” markası ile yapılan itiraz üzerine kısmen reddedildiğini, markalar arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek TPE YİDK kısmen ret kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı markası ile davalı markası arasında ortalama tüketici nezdinde iltibas doğurması ihtimalinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, markaları ortalama alıcıların karıştırılma ihtimallerinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre davacının başvuru konusu işaret ile redde mesnet davalı markalarının biçim, renk ve düzenleme tarzı itibariyle farklı bulunduğu, bu ürün ve hizmetlerden yararlanacak kişilerin gösterecekleri dikkat ve özen nazara alındığında her iki işaretin ilk bakışta ve hemen ayırt edilmesinin mümkün olduğu, davacının, davalının seri markaları arasına sızma gibi bir girişimine rastlanmadığı, ortalama alıcıların işaretlerin farklılığı sebebiyle markaların aynı işletmeye veya aralarında idari veya ekonomik manada irtibat bulunan işletmelere ait olduğu yolunda bir kanıya kapılmalarının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile TPE YİDK ret kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

.../...

2010/10302

2012/1447

-2-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davalılardan

Ayrı ayrı

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK

08.02.2012 - SK
Yargıtay — Esas No: 2016/6228, Karar No: 2017/1539, Tarih: 16.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/6228 E.  ,  2017/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde bir kısım davalılar vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; murisin 11.09.2011 tarihinde vefat ettiğini, ...3. Noterliğinin 21/09/1988 tarih ve 1988/15971 yevmiye numaralı vasiyetnamenin açılarak okunduğunu belirterek, dava konusu vasiyetnamede lehine vasiyet edilen taşınmazların tescili ile vasiyetnamenin tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 31.03.2015 günlü ve 2014/12249 E. 2015/5250 K. sayılı ilamı ile; " mirasçı ...'ya ait nufus kaydı celbedilerek, sağ olduğunun tespit edilmesi durumunda, bu mirasçının da davetiye ile duruşmaya celbi sağlanıp, taraf teşkilinin bu şekilde sağlanmasından sonra, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; mirasçı ... davaya dahil edilmiş, davanın kısmen kabulüne, ...3. Noterliğinin 21/09/1988 tarih 1988/15971 yevmiye numaralı vasiyetnamenin kısmen tenfizi ile ... ili ...ilçesi ... Mahallesi 135 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının 1/2 oranında iptali ile 1/2 oranında davacı adına, ...Mahallesi 461 ada 20 parselde kayıtlı zemin kat 1 nolu bağımsız bölüm taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve birkısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair ve birkısım davalılar vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkindir.

...3. Noterliğinin 21/09/1988 tarih ve 1988/15971 yevmiye numaralı vasiyetnamede; "... ... ili ...ilçesi ... köyü Kavaklar mevkiinde kain ve tapunun ... M20.b.08.a pafta ve 793 parselde kayıtlı bulunan 4 he. 0400 m2 yüzölçümlü incir bahçesindeki sahibi bulunduğum 1/4 hissemin tamamını olmak üzere 1947 d.lu ... oğlu ... ile 1948 d.lu ... kızı ...'a müştereken ve mütasaviyen benim ölümünden sonra kalmasını, ..." denilerek 793 parselde kayıtlı taşınmaz ...'la birlikte davacıya vasiyet edilmiştir.

Dosya içerisinde yer alan 13.09.2012 havale tarihli tapu kayıtlarına göre vasiyetname konusu 793 parsel sayılı taşınmazın muris ... kızı ... adına katıtlı olduğu görülmektedir.

Dosya içerisinde yer alan 13.09.2012 havale tarihli tapu kayıtlarına göre vasiyetname konusu 793 parsel sayılı taşınmazın muris ... kızı ... adına katıtlı olduğu görülmektedir.

TMK.'nun 600. maddesi uyarınca muayyen mal vasiyeti ile vasiyet alacaklısı kişisel bir istem hakkına sahip olur.

Vasiyetnamenin tenfizi talebi halinde hakim murisin iradesini ayakta tutacak bir yol izlemeli, azami biçimde murisin iradesini yerine getirmeli, vasiyetin tenfizine imkân sağlamalıdır.

Vasiyetnamenin yorumunda murisin iradesini ayakta tutacak bir yol izlenmelidir (YHGK. 7.6.1966 tarih 738 – 309 sayılı ve 2.HD 10.05.2001 tarih 5921 – 7312 sayılı kararları).

O halde mahkemece, ilgili taşınmaza ait tapu kayıtları ve tedavülleri incelenerek, taşınmazın malikinin tespiti ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair ve birkısım davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9607, Karar No: 2013/5462, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9607 E.  ,  2013/5462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi vekili, 25.05.2011 tarihli dilekçesiyle Dere Köyünde yapılan 3302 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması sırasında, P.CXLV (145) poligon numarasıyla belirlenen taşınmazın 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini kaybetmediği halde, Orman Kadastro Komisyonunca orman sınırları dışına çıkarıldığı iddiasıyla, dava konusu P.CXLV (145) poligon numaralı taşınmazın orman sınırları dışına çıkarma işlemenin iptali ve bu taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tescili istemleriyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve Dere Köyü, P.CXLV (145) nolu 2/B parsel sayılı taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi kapsamında orman sınırları dışına çıkarılması işleminin iptal edilerek, P.CXLV (145) nolu 2/B parseli taşınmazın orman sınırları içerisine alınmasına, davacı ... Yönetiminin tapu iptal ve tescil isteminin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde istem halinde, dosyanın görevli ve yetkili Fethiye Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp, 23.11.1949 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 25.11.2010 tarihinde ilân edilerek eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile bu ormanlarda ve evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Orman Kanununun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp, 23.11.1949 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 25.11.2010 tarihinde ilân edilerek eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile bu ormanlarda ve evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Orman Kanununun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemenin 28.12.2011 tarihli kısa kararında, “davanın kabulüne, sair hususların gerekçeli kararda gösterilmesine” denilerek karar verilmiş iken, hüküm fıkrasında ise, iki numaralı bentde, “P.CXLV (145) nolu taşınmazın orman sınırları içerisine alınmasına,” , üç numaralı bentde, “Davacı ... İdaresinin tapu iptali ve tescil isteminin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde istem halinde dosyanın görevli ve yetkili Fethiye Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine” denilmiştir. Bu suretle kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK madde 298/2). Asıl olan, duruşma tutanağına yazılıp taraflara tefhim olunan karardır. Tefhim ile birlikte yargılamadan elini çekmiş olan hâkim, tefhim ettiği kararı taraflara tebliğ etmek durumundadır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasının

gerektiği öngörülmüştür. Asıl talepler bakımından kısa kararda hükmedilmeyen bir hak ve yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olması veya tersi bir durumun çelişki teşkil etmediğini söylemek olanaklı değildir. İçtihadı Birleştirme Kararında; çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu sebeple bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Bu sebeple mahkemece bozmadan önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 13/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/379, Karar No: 2023/490, Tarih: 04.10.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/379 E.  ,  2023/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 3. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2526-1368

I. HUKUKÎ SÜREÇ

FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314/2, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5, TCK’nın 62, 53, 58/9-6 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin Erzincan 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25.10.2017 tarihli ve 30-67 sayılı hükme yönelik sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince 27.05.2019 tarih ve 2526-1368 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiş, bu kararın da sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 08.03.2022 tarih ve 21291-1228 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 03.07.2022 tarih ve 66367 sayı ile;

"...İtirazın konusu, soruşturma aşamasında 22.02.2017 tarihinde yakalanan Erzincan TEM Şube Müdürlüğü, aynı yer Cumhuriyet savcılığı ve Sulh Cezada Hakimliğinde pişmanlığını ifade edip örgütte irtibat kurduğu 20 kişi hakkında beyanda bulunup mahrem imamı ile birlikte iki kişiyi de teşhis eden sanık hakkında TCK'nın 221/4-2. maddesi kapsamında cezasında makul bir indirim yapılıp yapılmayacağı, ayrıca yetersiz ByLock sorgu tutanakları ile karar veriliği gibi, istinaf kararı hemen öncesinde dosya içerisine geldiği anlaşılan 'veri inceleme tutanağının' duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra karar verilmesi gerekirken, eksik araştırmayla karar verildiğine ilişkindir.

[...]

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16.MD-956 E. 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Yargıtay 16 Ceza Dairesinin 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 sayılı kararında, ‘ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı’nın kabul edildiği gözetilmekle,

Somut dosyada ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti gerektiği, bunun için öncelikle ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun getirtilmesi, tespit ve değerlendirme raporunun temin edilememesi halinde sanığın teknik olarak bu programı kullandığının tespiti açısından HİS (CGNAT) ve HTS kayıtları üzerinde uzman bilirkişiye inceleme yaptırılarak rapor alınması,

Somut dosyada ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti gerektiği, bunun için öncelikle ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun getirtilmesi, tespit ve değerlendirme raporunun temin edilememesi halinde sanığın teknik olarak bu programı kullandığının tespiti açısından HİS (CGNAT) ve HTS kayıtları üzerinde uzman bilirkişiye inceleme yaptırılarak rapor alınması,

Bununla birlikte, atılı suçun sübutu açısından önem arzeder nitelikte bulunan ‘veri inceleme raporuna’ dayanak delilin elde edilişine dair gizli tanık Grason’un daha önce hakim huzurunda alınan ifade tutanağı ve CMK’nın 134. maddesine göre alınan mahkeme kararı ve varsa ayrıntılı analiz raporunun soruşturmayı yürüten Ankara Cumhuriyet Başsavcılığından getirtilmesi,

CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak, sonucuna göre de sanığının hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yukarıda belirtilen bu hususlar ile birlikte;

Soruşturma ve kovuşturmanın tüm aşamalarındaki beyanlarında etkin pişmanlık hükümlerin faydalanmak istediğini ifade edip örgütte kaldığı süre ve konumuna uygun şekilde temas kurduğu mahrem imamı dahil bir kısım örgüt üyeleri ve örgütsel irtibatına ilişkin beyanda ve teşhislerde bulunup, eagle ve tango programını polis memuru ... Torun tarafından telefonuna yüklendiğini ifade eden sanık hakkında, kısmen de olsa verdiği bilgilerin faydalılık derecesi de gözetilerek TCK’nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca tayin olunan cezada aynı kanunun üçte birden dörtte üçe kadar indirim öngören 221/4-2. cümlesi gereğince makul bir indirim uygulaması gerektiği," görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 10.05.2023 tarih ve 29186-2883 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkin olup eksik araştırma bulunmadığına karar verilmesi durumunda; etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Erzincan İl Emniyet Müdürlüğünde görevli polis memuru olarak çalışmaktayken FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı bulunduğu gerekçeleriyle 22.11.2016 tarihinde ihraç edilen sanık ...’ın Emniyet Genel Müdürlüğü KOM Şube Müdürlüğünce ByLock iletişim sistemini kullandığının tespit edildiği,