muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2150, Karar No: 2023/887, Tarih: 07.03.2023

Davalı vekili; Dosya kapsamında iki ayrı bilirkişi heyetinden alınan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, ikinci bilirkişi heyetinin taraflılığı noktasındaki iddialarının da hiç değerlendirilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, davacı şirketin kullanmış olduğu malzemenin ayıplı olduğunu, müvekkili tarafından yapılan çimento enjeksiyonunun ayıbı ortaya çıkardığını, davacı şirketin kullandığı poliüretan dolgu malzemesinin şişmediğini ve sertleşmediğini, su sızıntısının kesilmemesi üzerine yapılması kararlaştırılan çimento enjeksiyonu ile ayıplı malzeme poliüretanın sıvı halde dışarı kustuğunu, böylece davacı şirketin kullandığı ayıplı malzeme poliüretanın hiç sertleşmediği ve buna bağlı olarak yaptığı uygulamanın hiçbir işe yaramadığının ortaya çıktığını, müvekkili tarafından sunulan fotoğrafların davacı şirketin ayıplı malzeme kullandığını ispatlayamadığı yönündeki bilirkişi görüşüne itibar edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkili tarafından dosyaya sunulan fotoğraflarda davacı şirketin müvekkili şirketin işinde kullandığı malzemelerin son kullanma tarihinin geçtiğinin tespit edildiğini, mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporu ile müvekkilinin davacı şirketten habersiz çimento enjeksiyonu yaptığı, poliüretan malzemenin teknik olarak katılaşmadığı için müvekkilinin bu izinsiz müdahalesi sebebiyle malzemenin dışarı akmasında müvekkilinin kusurlu olduğunun iddia edildiğini, bu iddiaların dosyadaki deliller karşısında gerçek dışı olduğunu, işinin uzmanı davacının eserin meydana getirilmesi bakımından önem taşıyan her konu, durum ve olay hakkında iş sahibini aydınlatmakla yükümlü olduğunu, nitekim Borçlar Kanunu'nun 471

.maddesi ile yükleniciye sadakat borcunun yüklenilmiş olduğunu, müvekkili şirket tarafından çimento enjeksiyonu yapılması teklifinin 10/02/2012 tarihli toplantıda bizzat davacı şirket tarafından yapıldığını ve müvekkili tarafından işin uzmanı olduğu düşünülen davacı şirketin bu teklifinin kabul edildiğini, bu hususunun bizzat davacı tarafından da dava dilekçesinde kabul ve ikrar edildiğini, davacı şirketin duvara çimento enjeksiyonundan önce yaptıkları poliüretan malzeme enjeksiyonunun katılaşmayacağını öngöremediklerini ve bu sebeple müvekkili şirkete uyarıda bulunmadıklarını dava dilekçesine ek olarak sundukları 20/02/2012 tarihli yazıyla kabul etmiş olduğunu, duvara çimento enjeksiyonu yapılmasını davacının önerdiğini, yüklenici sıfatına sahip davacı şirket tarafından sadakat borcuna aykırı davranılarak 10/02/2012 tarihli toplantıda çimento enjeksiyonunun hemen yapılmaması gerektiği noktasında müvekkiline bir uyarıda bulunulmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporu ile sözleşme ve dürüstlük kuralı gereği davacı şirketin poliüretan malzeme enjeksiyonu gerçekleştirilecek alanlarda ne kadar boşluğun bulunduğunu, bu boşluğun poliüretan malzeme ile mi yoksa çimento ile mi doldurulacağını tespit etme gibi bir yükümlülüğünün bulunmadığı noktasındaki tespitinin yerinde olmadığını, bilirkişi raporunda, poliüretan enjeksiyon uygulamasının betonlarda meydana gelen çatlaklara poliüretan malzemeyi enjekte ederek malzemenin çatlaklara sızıp su ile teması halinde şişerek çatlakları doldurup çatlaklardan su sızıntılarının önüne geçmesini engelleyici bir uygulama olduğu ve duvar arkasında büyük boşluk olması halinde poliüretan enjeksiyonun işe yaramayacağı görüşünün bildirildiğini, sözleşmede taahhüt edilen işin yapılabilmesi için olduğunu, bu hususunun sözleşme imzalanmadan davacı şirket tarafından tetkik edilmiş olması veya en azından bu hususun tetkik edilmesi gerektiğinin işe başlamadan önce müvekkiline bildirilmesinin gerekli olduğunu, davacı şirketin bu şekilde bir tetkik ve bildirim yapmadığının dosya kapsamıyla sabit olduğunu, mahkeme tarafından itirazlarına rağmen hukuka aykırı bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verildiğini belirterek, mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özellikle mahkemece sözleşme kapsamında yapılan işlemlerin teknik olarak incelenebilmesi için bulunması gereken kimya mühendisi ve jeoloji mühendisinin de dahil olduğu dosya kapsamına uygun, denetlenebilir nitelikteki ikinci heyet bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırılık görülmediği belirtilerek incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haksız feshedildiği iddia edilen sözleşmeden kaynaklanan iş bedeli ve kâr mahrumiyeti alacağının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 818 sayılı BK 355-371 maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Her ne kadar davalı vekilince, dosya kapsamındaki iki rapor arasında çelişki bulunduğu iddia edilmiş ise de 17/02/2014 havale tarihli ilk bilirkişi heyeti raporunda, davacıya atfedilen kusurun çimento uygulaması aşamasında işin başında bulunmadığı gerekçesine dayandığı, incelenen belgelere göre davalının çimento enjeksiyonunu kendi ekipleri ile yaptığı ve davacı ekiplerinin uygulama yerinde bulunmadığı, 27/08/2018 tarihli ikinci bilirkişi heyeti raporunda ise davacının boşluk tespit edilen alan bakımından ne kadar boşluk bulunduğu ve hangi malzeme ile doldurulacağı noktasında bir yükümlülüğünün bulunmadığının belirtilmesi ve davalının boşluk alanına yönelik uygulama için müdahaleyi kendi başına yaptığının anlaşılması karşısında sorumluluğun ve kusurun davalıda bulunduğu anlaşılmıştır. Bu hali ile kendi kusuru ile sözleşmeyi fesheden davalının, ödenmeyen iş bedeli ile haksız fesihten kaynaklanan kar mahrumiyetinden sorumlu tutulmasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı kanaatine varılmıştır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07/03/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6657, Karar No: 2024/10290, Tarih: 26.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6657 E.  ,  2024/10290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlünün 23.10.2015 tarihli ve devamında sunduğu temyiz dilekçeleriyle uyarlama talebinin reddine dair Mahkemenin 19.10.2015 tarihli ek kararını temyiz ettiği, ancak Tebliğname'de anılan ek karara ilişkin temyiz istemiyle ilgili görüş belirtilmediği anlaşıldığından, hükümlünün, uyarlama talebinin reddine dair Mahkemenin 19.10.2015 tarihli ek kararına ilişkin temyiz istemi ile ilgili olarak Ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6497, Karar No: 2020/595, Tarih: 30.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6497 E.  ,  2020/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan Türkiye ... Bankası A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçluya ait ... plaka sayılı aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili kuruma pay verilmediğini, müvekkili kurumun alacağının kamu alacağı olması nedeniyle şikayet olunan alacaklılar ile garameye dahil olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlardan T. ... Bankası A.Ş. vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunanlardan ..., şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunanlardan özel hukuk tüzel kişisi olan T. ... Bankası A.Ş. tarafından daha önceki tarihte konulmuş bir haciz bulunduğu, 6183 Sayılı Yasa’nın 21/1. maddesi gereğince satıştan önce haciz uygulayan bütün kamu idarelerinin kamu alacağının ilk hacze iştirak ettirilmesi ve satış bedelinin aralarında garameten paylaştırılması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlardan T. ... Bankası A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunanlardan T. ... Bankası A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlardan T. ... Bankası A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 30.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8726, Karar No: 2011/10374, Tarih: 13.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8726 E.  ,  2011/10374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, idarelerine ait olduğu halde, 5018 Sayılı Yasa uyarınca tapuda Hazine adına tescil edilen, ancak yine idarelerine tahsisli olan kanal vasıflı 687 parsel sayılı taşınmaza davalının müdahale ettiğini  ileri sürerek,   elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, savunma getirmemiştir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza, davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmadan elattığı gerekçesi ile davanın kabulüne  karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım   isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve 1086 sayılı HUMK. nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede (6100 sayılı HMK'nın 294. ve 298/2. maddeleri) öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin  son fıkrasının (HMK'nın 294/4. maddesi) getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde yasal düzenlemelere uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile Usul Yasasının yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.   Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa kararda yalnızca binanın kal'i yönünden hüküm kurulduğu halde kısa karara çelişkili olarak gerekçeli kararda tel örgünün de kal'i yönünden hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, hükmün 10.4.1992 gün 1992/7 Esas - 1992/4 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere 6100 sayılı HMK'nın geçici 1. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.'nun 428. maddesi gereğince  BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  13.10.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14537, Karar No: 2012/24742, Tarih: 16.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/14537 E.  ,  2012/24742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çorum Aile Mahkemesi

TARİHİ :07.04.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminat ve nafaka miktarları ile velayet yönünden; davalı koca tarafından ise hükmün tamamı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.10.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı Ş..K..vekili Av. Ş..S..ve karşı taraf duruşmalı temyiz eden davalı S..K.. ile vekili Av. V..S.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuk U..'un 29.04.2012 tarihi itibarıyla ergin olduğunun anlaşılmasına göre davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900.00 TL. vekalet ücretinin S..'ten alınıp Ş..'ye verilmesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.10.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/3930, Karar No: 2011/3766, Tarih: 23.06.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3930 E.  ,  2011/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 2705 ve 2706 parsel sayılı 53.450 ve 23.750 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kaydı, vergi kaydı, irsen intikal ve harici satış nedeniyle davalılar ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı Hazine, kayıt miktar fazlasının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki çalılık, dere gibi yerlerden olduğu iddiasına dayanarak Hazine adına tescili için dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., intikal ve harici satışın geçersiz olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda Hazine'nin davasının kabulüne, müdahilin davasının reddine, çekişmeli 2705 sayılı parselin fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümü ile 2706 sayılı parselin mera olarak sınırlandırılmasına, 2705 sayılı parselin geriye kalan bölümünün davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7782, Karar No: 2012/8775, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/7782 E.  ,  2012/8775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesine gerek görülen;

1-Davanın yetki belgesine istinaden açıldığı anlaşılmış ise de dosya içerisinde Uzunköprü Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/406 Esas sayılı dosyasına istinaden verilen yetki belgesine rastlanamadığından yetki belgesinin temini ile,

2-Dava konusu taşınmazın tapulama tutanağı edinme sütunundaki bilgilerle kontrol edilebilmesi açısından ... kızı ...'e ait nüfus kaydı, ... ve ...'dan olma, 01.07.1901 doğumlu, 04.07.1937 tarihinde vefat eden ...'ye ait anne, baba ve tüm kardeşleri gösterir nüfus aile kayıt tablosu ile ... ve ...'dan olma, 01.07.1918 doğumlu, 08.04.1943 tarihinde vefat eden ...'a ait anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıt tablosu nüfus müdürlüğünden temin edilerek evrak arasına konulduktan sonra incelenmesi için dosyanın yeniden Dairemize gönderilmek üzere MAHALLİNE İADESİNE, 20.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11651, Karar No: 2012/6951, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11651 E.  ,  2012/6951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu ölen işçi Turgut Kaya'nın yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 2004/296 Esas sayılı dosya yönünden, davacıların davasının kısmen kabulü ile davacıların dava ve ıslah talepleri dikkate alınarak davacı ... için 19.007,20 TL , davacı ... için 8.074,76 TL, davacı ... için 100,00 TL destekten yoksun tazminatının, davacı ... için 8.000,00 TL, ... için 2.000,00 TL, ... , ..., ... ... için ayrı ayrı 3.000,00'er TL, davacı ...... için 1.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 31.07.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara ayrı ayrı verilmesine, manevi tazminatta fazlaya dair taleplerinin reddine, kaza tarihi itibariyle asgari ücret miktarı dikkate alınarak 444,15 TL cenaze ve defin giderinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya dair taleplerinin reddine, 2010/96 Esas sayılı birleşen dosya yönünden, davacıların davasının kabulü ile davacı ... için 66.032,08 TL , davacı ... için 4.614,4 TL davacı ... için 1.989,96 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihi olan 31.07.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara ayrı ayrı verilmesine, karar verilmiştir.

Davacıların murisi olan Turgut Kaya'nın 31.07.2004 günü meydana gelen iş kazası sonucunda öldüğü, kazanın meydana gelmesinde işverenin % 75, ölen işçinin % 25 oranında kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının, maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Hal böyle olunca hesap raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.Yapılacak iş; davacının yaptığı iş, yaşı, kıdemi belirtilmek suretiyle ilgili meslek odasından olay tarihinden günümüze kadar emsal işçinin alabileceği günlük net ücreti her yıl için ayrı ayrı sormak ve hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak yukarda açıklanan esaslara göre bilirkişiye zarar hesabı yaptırılarak, hüküm tarihine en yakın tarihteki artışlar gözetilerek hesaplanan peşin sermaye değerinin düşülerek çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Ayrıca; haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin Peşin Sermaye değerinin belirlenen tazminatdan düşürülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş yerleşmiş, görüşlerindendir. Bu bakımdan, davanın niteliği gözönünde tutularak öncelikle ölen işcinin annesine Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından iş kazası nedeniyle gelir bağlanıp bağlanmadığının araştırılması, gelir bağlanmış ise, bildirilen miktarın, tazminattan düşülmesi, gelir bağlanmamış ise bu yön, ölen işcinin annesinin tazminat hakkını doğrudan etkileyeceğinden hak sahiblerine gelir bağlanması için Kuruma başvurmaları giderek dava açmaları yönünden önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine,

30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.