muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15003, Karar No: 2010/22178, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15003 E.  ,  2010/22178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14369, Karar No: 2016/2365, Tarih: 15.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/14369 E.  ,  2016/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

18/06/2013 tarihli tebliğnamenin... Asliye Ceza Mahkemesinin... Esas - ... Karar sayılı dosyasına ilişkin olduğu, gönderilen dosyanın ise ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... Esas, ... Karar sayılı dosyası olduğu anlaşıldığından belirtilen dosya hakkında tebliğname düzenlenilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verildiği , Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının söz konusu tebliğname hakkındaki 18/12/2015 tarihli yazısında "17/12/2015 tarihi itibariyle yeniden düzenlenen tebliğnamenin evrak akışı ve teknik nedenlerle ancak ek tebliğname olarak tanzim edilebildiğinin" bildirildiği, ancak yazı ekinde bildirilen ek tebliğnameye rastlanılmadığı ve UYAP işletim sistemi üzerinde yapılan sorgulamada bahse konu ek tebliğnamenin silinmiş evraklar arasında görüldüğü tespit edilmekle; konunun araştırılarak söz konusu ek tebliğname tanzim edildikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yeniden TEVDİİNE, 15/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11991, Karar No: 2021/2314, Tarih: 08.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11991 E.  ,  2021/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabülü ile 42.400,00 TL maddi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine,

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin temyiz isteminin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Tazminat talebinin dayanağı olan Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/38 Esas - 2010/23 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Kasten Öldürme suçundan 28.11.2008 – 22.07.2009 ve 06.08.2009 - 21.01.2010 tarihleri arasında 404 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 05.04.2012 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,

Davacının 76.350,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 52.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede ‘’davacının 28.11.2008 – 22.07.2009 ve 06.08.2009 - 21.01.2010 tarihleri arasında 404 gün süreyle tutuklu kaldığı, tutuklanmadan önce çay ocağı işletmeciliği yapan davacının bu dönem içerisinde maddi zararını vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi resmi bir belgeyle ispatlayamadığı nazara alınıp, tutuklu kaldığı dönemde geçerli olan net asgari ücret üzerinden kesinti yapmadan hesaplanacak miktarın maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerektiği, tazminat davasına dayanak olan ceza dava dosyasında davacı hakkındaki tutuklama kararının infazına 22.07.2009 tarihi ile 06.08.2009 tarihleri arasında ara verilmesi nedeniyle 404 gün süreyle tutuklu kaldığı, mahkemece tutukluluk süresinin 420 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla maddi tazminata hükmedilmesi, davacının beraat ettiği ceza davasında kendisini vekille temsil ettirdiği ve beraat hükmünün verildiği tarihte geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden hesaplanacak 2.000 TL vekalet ücretinin maddi zararına ilave edilmesi gerekirken, beraat hükmünden önceki bir tarihte tanzim edilen serbest meslek makbuzu bulunmamasına rağmen vekalet ücreti olarak 10.000 TL’nin maddi zarara ilave edilmesi suretiyle fazla miktarda maddi tazminata hükmedilmesi, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının araştırılması gerektiği gerekçeleri ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 42.400,00 TL maddi tazminatın tutuklama tarihinden işletilecek yasal faizi ile davalı Hazineden alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.11.2013 tarihli, 2013/50 esas, 2013/525 sayılı kararına ve süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi; bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak, bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak, bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni delillere dayanmak, ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak suretiyle verilen karar; özde direnme niteliğinde olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olmakla bozma ilamı üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin davanın reddi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Davacının kahvehane işletmeciliği yaptığının belirtildiği ve davacı tarafça sunulan vergi kaydının bulunduğu dikkate alınarak, 2007 ve 2009 yıllarına ilişkin olarak düzenlenen yıllık vergi beyannamelerinin onaylı birer sureti ilgili kurumdan temin edilip incelenerek maddi zararın belirlenmesi gerektiği, davacının gelirinin asgari ücret miktarından düşük olduğunun tespit edilmesi halinde ise tutuklu kaldığı dönemde geçerli olan net asgari ücret üzerinden kesinti yapmadan hesaplanacak miktarın maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, salt davacı tarafından sunulan vergi kaydı ve Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğünün cevabi yazısı dayanak gösterilerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Davacının tutuklu kaldığı dönemlerin 28.11.2008 – 22.07.2009 ve 06.08.2009 - 21.01.2010 tarihleri arasında infaz gördüğünün belirtildiği, davacının tutukluluğunun infazına 22.07.2009 tarihinden 06.08.2009 tarihinde kadar ara verildiği anlaşıldığından, maddi tazminat miktarlarının davacının infaz edilen tutuklu kaldığı dönemler için ayrı ayrı belirlenip tutukluluk başlangıç tarihlerine göre ayrı ayrı faiz belirlenmesi gerekirken davacı lehine ilk tutuklama tarihinden başlayacak şekilde yasal faiz işletilerek maddi tazminata hükmedilmesi,

3-Bozma ilamı sonrası Dairemizce gidilen görüş değişikliğine göre; 29.05.1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere, tazminat talebinin dayanağı olan ceza dosyasında beraat eden davacı lehine hükmolunması gereken maktu vekalet ücretinin yargılama giderleri kapsamında olduğu ve bu hakkın asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağı, beraat eden davacı lehine hükmolunması gereken 3.000,00 TL maktu vekalet ücretinin maddi zarar kapsamında değerlendirilemeyeceği,

4-Dairemizin 01.04.2014 tarih, 2013/29305 Esas – 2014/8012 Karar sayılı bozma ilamı öncesi verilen 13.12.2012 tarihli manevi tazminata ilişkin hükmün açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda davacının manevi tazminat talebi ile ilgili olarak karar verilmemesi,

Kabule göre de;

Davacı yararına hükmedilen toplam tazminat miktarına göre karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken eksik şekilde 3.000,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10466, Karar No: 2014/7924, Tarih: 08.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/10466 E.  ,  2014/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/41-2013/1075

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafından borçlu İ. A.aleyhine yürütülen takibe dayanak bono ve icra takibinin muvazaalı olduğunu, taraflar arasında gerçek bir alacak ilişkisi bulunmadığını, borçlunun müvekkili bankadan 30.05.2011 tarihinde kredi talebinde bulunduktan bir gün sonra, davalı ile arasında borç alacak ilişkisi bulunmadığı halde, muvazaalı bir bono düzenlenerek takip başlatıldığını, borçlunun aynı dönemde başka bankalardan da kredi çektiğini ve hiçbirini ödemediğini, borçlunun kredileri ödememe niyetiyle çektiğini, sahip olduğu tek malvarlığı olan taşınmaz üzerine haciz koydurarak bankaların başlatacağı icra takiplerini sonuçsuz bırakma saiki ile hareket ettiğini ileri sürerek, Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/2608 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde, davalıya ayrılan paydan davacı bankanın alacaklı olduğu Aksaray 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5323 Esas ve 2011/5148 Esas, Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/364 Esas sayılı dosyalarında alacaklı olduğu miktarın ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, borçludan olan alacağın gerçek bir alacak olduğunu, müvekkilinin borçlu İ. A.'a borç para verdiğini, karşılığında takibe konu senedi aldığını, davacının borçlu aleyhine yaptığı icra takipleri ile hacizlerinin müvekkilinin icra takibinden ve haczinden sonra olduğunu, muvazaa iddiasının soyut kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün kural olarak davalı alacaklı üzerinde olduğu, davalının alacağının varlığını ve miktarını usulüne uygun delillerle kanıtlaması gerektiği, her zaman düzenlenmesi mümkün olan bononun, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli olmadığı, davalının borçludan olan alacağının varlığını ispata yönelik yeterli delil de ibraz edemediği, davalı tarafından bildirilen tanıkların sehven muvazaa iddiası yönünden dinlendiği, yerleşik Yargıtay İçtihatları uyarınca bu tür davalarda tanık dinlenmesinin mümkün olmadığı, davalı alacaklı tarafından alacağın varlığının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/2608 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra ve derece kararına davalıya ayrılan paydan, davacı bankanın Aksaray 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5223 Esas, Aksaray 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5148 Esas ve Aksaray 2.İcra Müdürlüğü'nün 2012/364 Esas sayılı dosyalarında alacaklı olduğu miktar kadarının davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında iddia, kural olarak, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı (muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri noktasındadır. Bunun için muvazaalı muamelenin borçlandırıcı işleme göre yapıldığı tarih önem taşır. Muvazaadan söz edilebilmesi için, kural olarak, muvazaalı olduğu ileri sürülen alacağın, kendisinden mal kaçırıldığı iddia edilen alacaktan daha sonra veya yakın tarihlerde doğmuş olması, diğer anlatımla kural olarak muvazaalı tasarrufun, diğer alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden sonraki tarihi taşıması gerekir. Daha önce doğan alacak, daha sonra doğan alacak için muvazaa oluşturamaz. Takip işlemlerinin hızlandırılması, İİK’nın 20. maddesi uyarınca sürelerden feragat ve haczin borçlunun beyanı üzerine konulması, tek başına muvazaayı gösteren vakıalar değildir. Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklı alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikte olan usulüne uygun ve birbirini doğrulayan yazılı delillerle kanıtlamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan çek ve bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değildir. Senetler ve çekler ancak tarafları ve onların cüz'i ve külli halefleri yönünden delil niteliğinde olup, temel ilişkinin ve kambiyo ilişkisinin dışında kalan davacı üçüncü kişi bakımından bu nitelikte bir ispat vasıtası olarak kabul edilemez. Öte yandan, alacağın miktarına göre diğer tarafın açık muvafakatı bulunmadığı sürece tanık dinlenemez ve tanık beyanına dayalı olarak hüküm kurulamaz. Davalı alacaklının savunma ve delilleri çerçevesinde alacağın gerçek olup olmadığının tartışılması, davalı ile borçlu arasındaki hukuki ilişkinin ve davalının alacağının doğum tarihi değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davacıya ait Aksaray 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5323 Esas sayılı dosyasında borçlu hakkında 31.10.2011 tarihinde icra takibine başlanıp, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 11.11.2011 tarihinde haciz konulduğu, yine Aksaray 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5148 Esas sayılı dosyasında 25.10.2011 tarihinde takibe başlanıp, 30.12.2011 tarihinde haciz konulduğu, Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/364 Esas sayılı dosyasında 23.01.2012 tarihinde takibe başlanıp, 06.04.2012 tarihinde taşınmaz üzerine haciz konulduğu, dosyada bulunan ödeme planına göre borçluya kullandırılan kredinin ilk taksidine ait ödeme tarihinin 03.07.2011 olduğu, bunun yanında davalı tarafından borçlu hakkında Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/2608 Esas sayılı dosyasında 31.05.2011 keşide tarihli bonoya dayalı başlatılan takibin 31.05.2011 tarihli olup, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 04.10.2011 tarihinde haciz konulduğu görülmüştür.

Davacının alacaklı olduğu icra dosyalarında dava dışı borçlunun 30.05.2011 tarihli kredi başvurusu üzerine düzenlenen 03.06.2011 tarihli kredi sözleşmesinde belirtilen ilk taksidin ödeme tarihi olan 03.07.2011'de borcun ödenmediği, borçlunun bu tarihe kadar ödeme yapmama hakkının bulunduğu, bu tarihten önce varsa ödememe niyetine bir sonuç bağlanamayacağı, davacı alacağının 03.07.2011 tarihinde ödenmemesi üzerine 05.08.2011 tarihinde ödeme ihtarı çekildiği, kredi başvuru talep ya da sözleşme tarihinde alacağın doğmadığı, 03.07.2011 tarihinin ise, davalının alacaklı olduğu icra dosyasının dayanağı olan ve her zaman düzenlenebilen bononun en geç düzenlenebileceğinin kabulü gereken tarih olan takip tarihinden sonra olduğu, davacının diğer iki icra dosyasına konu alacaklarının da açıkça daha sonra doğduğu ve takibe konduğu anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece, davalı tarafın alacağının üç icra dosyasına konu davacı alacağından daha önceden doğduğu ve daha sonraki tarihli davacı alacağı bakımından muvazaa yaratılamayacağı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Kabule göre; davanın kabulü halinde bu tür davalarda kıyasen uygulanan İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinde davalıya ayrılan satış bedelinin yargılama giderleri de dahil olmak üzere öncelikle davacıya tahsisine, artan para olması halinde davalıya verilmesine karar verilmesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır. Mahkemece, eda hükmü kurulmuş ise de, hüküm fıkrasının 2. bendinde geçen " Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/2608 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra ve derece kararına davalıya ayrılan paydan, davacı bankanın Aksaray 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5223 Esas, Aksaray 1.İcra Müdürlüğü'nün 2011/5148 Esas ve Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/364 Esas sayılı dosyalarında alacaklı olduğu miktar kadarının davacıya ödenmesine" ibareleri anılan hükme uygun olmadığı ve karşılamadığı gibi, infazda tereddüt doğuracak nitelikte olup, bunun yerine, "hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan yargılama gideri ile 6. bendinde hükmedilen vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacının alacaklı olduğu icra dosyalarından Aksaray 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5323 Esas sayılı dosyaya, artan kısım bulunması halinde sırasıyla Aksaray 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5148 Esas ve Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/364 Esas sayılı dosyalarına tahsisine, artan kısım bulunması halinde davalıya verilmesine" ibarelerinin yazılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru olmadığı gibi, davacının alacaklı olduğu icra dosyası, Aksaray 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5323 Esas sayılı dosyası olmasına rağmen, hüküm fıkrasında Aksaray 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5223 Esas sayılı dosya olarak yazılması da hatalı olmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21214, Karar No: 2014/21887, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/21214 E.  ,  2014/21887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2005/23-2013/21

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... geldi ve davacı vekili avukat ... duruşma isteminden vazgeçtiğini beyan ettikten sonra incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kaşıntı şikayetiyle Dr. Ş.. M..'nun muayenehanesine gitiğini, sol yumurtalığında kist teşhisi konulduğunu, 26/07/2002 tarihinde Dr. Ş.. M.. tarafından ameliyata alınarak sol yumurtalığındaki kistlerin vakumla alındığını, ameliyattan 2 gün sonra ameliyat bölgesinde yoğun ağrı ve koku hissederek Dr. Ş.. M..'nun muayenehanesine gittiğini, Dr. E.. C..ın muayenehaneye geldiğini bağırsakta hasar olduğundan hastahaneye yatırıldığını pansuman yapıldıktan sonra evine gönderildiğini,bilahare durumu daha da ağırlaşınca bu kez Dr. E.. C.. tarafından tam teşekküllü bir hastanede ameliyat olması gerektiği teşhisi konularak İstanbul'a sevk edildiğini, yolda ağırlaşması üzerine Antalya'ya dönerek Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesinde tedavi edildiğini ancak bu operasyon sırasında sağ yumurtalığının izinsiz olarak alındığınıda öğrendiğini ileri sürerek çocuk yapma kabiliyetini yok ederek organ kaybına sebebiyet vermesi ve bağırsaklarını da ağır bir şekilde hasara uğratmasına sebebiyet verildiğinden uğradığı zarar için 20.000,00 TL maddi, 80.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı Dr. Ş.. M.. tarafından ameliyat edildiğini sağlam olan sağ yumurtalığının alındığı gibi bağırsaklarında da hasar meydana getirdiğini, diğer davalınında davalı Dr. Ş.. M.. muayenehanesine gelerek bağırsaktaki hasar olduğunu tespit ettiğini hastahaneye birlikte yatırdıklarını pansuman ederek taburcu ettiklerini tekrar rahatsızlanması üzerine ağır durumda olduğu halde İstanbul'a sevk ettiğini ileri sürerek zararının tahsili için maddi ve manevi tazminatın tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır.Davalılar ise davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. (BK. 386-390) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı İşlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle davacının tedavisini üstlenen hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Hastane, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktor/hastane sorumlu tutulmamalıdır.