muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13341, Karar No: 2023/834, Tarih: 22.02.2023

kapsamında sanığın mağdurun yaşını zaten bilecek durumda olduğu da göz önünde bulundurulduğunda sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna kanaat getirilerek itibar edilmediği ve sanığın olay tarihinde 13-14 yaş içerisinde olan mağdurla farklı tarihlerde aynı suçu işlemek kastıyla birden fazla kere organ sokmak sureti ile cinsel ilişkiye girdiği,'' kabul edilip açıklanan gerekçelerle buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller;

Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunması, mağdur beyanları, adli raporlardan ibraettir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikalinin doğal gerçekleştiği, sanığa iftira atmasını gerektirecek makul açıklanabilir ve anlaşılabilir bir sebep bulunmayan mağdurenin ifadelerinin tutarlı, benzer ve istikrarlı olduğu, sanığın ikrar içeren soruşturma aşamasındaki ifadeleri de nazara alındığında yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.12.2018 tarihli ve 2018/4360 Esas, 2018/2142 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12271, Karar No: 2018/14461, Tarih: 29.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/12271 E.  ,  2018/14461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluş ve tüm dosya içeriğine göre; sanık her ne kadar kollukta ve kovuşturma aşamasındaki ifadelerinde kimlik bilgilerini ve adresini vermediği .... isimli şahsın yanına gelerek bir televizyon olduğunu ve taşıyamadığını söyleyerek kendisinden yardım istediğini, kendisininde yardım etmek amacıyla... isimli şahısla birlikte gittiğini, Akdeniz caddesinde bir binaya girdiklerini ve merdivenin üzerinde bulunan suça konu eşyaları aldıklarını beyan etmiş ise de; 29.11.2012 tarihli Tutanakta ; sanığın şüphe üzerine durdurulduğu ve samimi beyanı ile şikayetçinin iş yerine ....isimli şahıs ile birlikte girerek iş yerinden suça konu eşyaları çaldıklarını ve ... isimli şahsın suça konu eşyaları alarak götürdüğünü beyan ettiği ve şikayetçinin iş yerini gösterdiğinin belirtildiği dolayısıyla; sanığın kendisine yardım ettiğini söylediği ... isimli şahsın açık kimlik ve adresini veremediği anlaşılmakla, sanığın atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını işlediği sabit olduğu gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8748, Karar No: 2022/17352, Tarih: 01.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8748 E.  ,  2022/17352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/15 Esas, 2021/329 Karar sayılı kararının incelenmesinde,

Arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Muratlı İlçesi, Kazımdirik Mahallesi 63 ada 82 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dosya içerisindeki Tekirdağ Büyükşehir Belediye Başkanlığının 02.09.2020 ve 26.01.2021 tarihli cevabi yazılarında davaya konu taşınmazın 2.810,35 m²lik kısmının Büyükşehir Belediyesinin yetki ve sorumluluk alanında olduğu, 88,85 m²lik kısmından ise Karayolları Genel Müdürlüğünün sorumlu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda; davalı idarenin 2.810,35 m²lik kısımdan sorumlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde taşınmazın el atılan kısmının tamamının bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi,

2) Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu taşınmaza fiilen hangi tarihte el atıldığı saptanamamıştır.

Bu durumda; davalı idarenin 2.810,35 m²lik kısımdan sorumlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde taşınmazın el atılan kısmının tamamının bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi,

2) Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu taşınmaza fiilen hangi tarihte el atıldığı saptanamamıştır.

Bu nedenle; dava konusu taşınmaza fiilen hangi tarihte (ay, gün ve yıl olarak) el atıldığı taraflardan sorularak, el atma tarihine ilişkin tüm belgeler (yer teslim tutanağı, geçici ve kesin kabul tutanakları vs) ile dava konusu taşınmaz ve çevresine ait 04.11.1983 tarihinden öncesini ve bu tarihten sonrasını gösterir şekilde hava fotoğrafları getirtilip, hava fotoğrafları ile el atılan yer üzerinde ölçekli kroki çakıştırılmak suretiyle, el atma tarihinin tespiti için fen bilirkişisinden ek rapor alındıktan sonra el atma tarihinin 1983 yılından önce olduğunun tespiti halinde, 6487 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6 ncı maddesi uyarınca 09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihleri arasında fiilen el atılan taşınmazlara ilişkin olarak açılan kamulaştırmasız el atma davalarında taşınmazın el atma tarihindeki nitelikleri esas alınarak dava tarihindeki değerinin tespit edilmesi ve maktu harç ve vekalete hükmedilmesi gerektiği; el atma tarihinin 1983 yılından sonra olduğunun anlaşılması halinde ise taşınmazın dava tarihindeki niteliği esas alınmak suretiyle değerinin tespit edilerek sorumlu idarenin belirlenmesi ve yine el atma tarihinin 04.11.1983 tarihinden sonra olduğunun tespiti halinde nispi harç ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/15 Esas, 2021/329 Karar sayılı kararının açıklanan gerekçelerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 01.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39757, Karar No: 2015/25525, Tarih: 16.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/39757 E.  ,  2015/25525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 6111 sayılı Yasa kapsamında 2011 yılının Ekim ayında dava dışı Bakanlığa atamasının yapıldığını, sendika üyesi olduğunu ve devir tarihi itibari ile Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ve ödenmesi gereken işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek bazı ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının idareleriyle herhangi bir ilgisinin olmadığını, idarelerine devredilen işçiler arasında davacının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacının ... Belediyesinde çalışmakta iken 6111 sayılı Yasa kapsamında 24.10.2011 tarihinde Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığına atamasının yapıldığı, yargılama devam ederken ... Belediyesi'nin 6360 sayılı Yasa uyarıca kapatıldığı ve bu nedenle mahkemece ... Belediyesi'nin davaya davalı sıfatı ile dahil edildiği anlaşılmıştır. Dosya içerisinde yer alan ... ili devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonunun 27.03.2014 tarihli kararı uyarınca ... Belde Belediyesi'nde çalışan işçilerin bir kısmının ... Belediyesine bir kısmının ... Büyükşehir Belediyesine devirlerinin yapıldığı görülmüştür. Bu itibarla mahkemece yapılacak iş, davacının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığına atamasının yapılmasından önce çalışmasını sürdürdüğü ... Belediyesinde hangi müdürlüğe bağlı olarak çalıştığının araştırılarak davacının çalıştığı birim tespit edilmeli ve bu ilgili birimin ... Belediyesi kapandıktan sonra Valilik İl Koordinasyon Kurulunca ... Belediyesine mi yoksa ... Büyükşehir Belediyesine mi devredildiği belirlenerek taraf teşkilinin buna göre sağlanarak bir karar vermektir.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/2771, Karar No: 2003/15686, Tarih: -

9. Hukuk Dairesi 2003/2771 E., 2003/15686 K.

**9. Hukuk Dairesi 2003/2771 E., 2003/15686 K.**

**- GENEL TATİL ÜCRETLERİ VE HAFTA TATİLİ ÜCRETİ

- İHBAR VE KIDEM TAZMİNATI

- YILLIK ÜCRETLİ İZİN; GİYDİRİLMİŞ ÜCRET ÜZERİNDEN HESAPLANAMAZ**- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 13 ]

- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 14 ]

- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 40 ]

- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 41 ]

- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 42 ]

- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 43 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kıdem, ihbar tazminatı ile hafta tatili ile izin ücreti alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-a) Basın çalışanlarıyla ilgili 5953 sayılı Kanunda ihbar ve kıdem tazminatlarının hesabında ikramiye, yol ve yemek yardımı gibi ödemelerin dikkate alınacağına dair bir kurala yer verilmemiştir. Ne var ki, anılan kanunda tazminata esas alınacak ücretin tespitinde bu tür ödemelerin dikkate alınamayacağına dair ve yine buna aykırılık halinde cezai yaptırımı öngören bir düzenleme de bulunmamaktadır. Taraflar arasında imzalanmış olan iş sözleşmesinin 5. maddesinde, "Kıdem tazminatına esas olan ücret, gazetecinin son aylık ücretine bir yıl içinde almakta olduğu ayni ve nakdi bütün ödemelerin 1/12'sinin ilavesi ile bulunan miktardır..." hükmü mevcuttur. Davacı gazeteci bakımından anılan sözleşme hükmü geçerli olup, davacının ihbar ve kıdem tazminatlarının ikramiye, yol ve yemek yardımı eklemek suretiyle hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Somut olayın özelliği dikkate alınarak bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

b) Davalı vekilince cevap dilekçesi ekinde fesih tarihinden 15 gün öncesine ait tarihin yazılı olduğu yıllık ücretli izin kullanımına ait bildirim fonu sunulmuş ve bu belgede davacının 55 gün izin hakkının kaldığı hususunun kendi el yazısı ile belirtilmiş olduğu savunması yapılmıştır. Mahkemece sözü edilen belge üzerinde durulmaksızın 75 günlük izin alacağı hesaplatılarak hüküm altına alınmıştır. Ancak, anılan belgede imzanın davacıya ait olması ve davacı işçi tarafından kalan izin hakkının 55 gün olduğunun belirtilmiş olması halinde bu beyan davacı işçiyi bağlayacağından izin alacağının 55 gün üzerinden hesaplanması gerekir. Mahkemece söz konusu belge ile ilgili davacının diyecekleri sorularak bu konuda gerekli inceleme tamamlandıktan sonra sonuca gidilmelidir.

c) Yıllık ücretli izin alacağının ikramiyenin de dahil edilmiş olduğu giydirilmiş ücretten hesaplanması da doğru değildir.

3- Taraflar arasında imzalanmış olan iş sözleşmesinin 1. maddesinde 1.9.1990 tarihli toplu iş sözleşmesi ile sağlanmış olan sosyal yardımlar ile her türlü akçeli ödemelerin gazeteciye sağlanacağı kurala bağlanmıştır, işyerinde 1.9.1990-31.8.1992 tarihleri arasında uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 10. maddesinde, gazetecinin Ulusal Bayramı ve Genel Tatil günleri ile hafta tatillerinde çalışması halinde asıl ücretin dışında 2.5 yevmiye ödeneceği kurala bağlanmıştır. Davacı işçinin çalıştığı hafta tatilleri için yapılacak hesaplamada anılan sözleşme hükümlerinin uygulanması gerekir. Ayrıca belirtmek gerekir ki davalı işverence genel tatil alacakları hesabında 2.5 yevmiye esas alınmış olup, bu uygulama da, iş sözleşmesinin gönderilmesiyle toplu iş sözleşmesi hükmünün geçerli olduğunu göstermektedir:

Mahkemece ek bilirkişi raporu ile hesaplanan bu alacağın indirim hususu da düşünülmek suretiyle kabulüne karar verilmelidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), Davacı yararına takdir edilen 275.000.000 TL. duruşma avukatlık parasının davalıya, davalı yararına takdir edilen 275.000.000 TL. duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.9.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14929, Karar No: 2012/5111, Tarih: 02.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14929 E.  ,  2012/5111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tuzla 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.03.2010 tarih ve 2009/747 - 2010/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... tarafından müvekkilinin dava dışı Polo Hırdavat Ltd. Şti.’nin müdürü ve ortağı olduğu gerekçesiyle adı geçen şirketin vergi borcu nedeniyle ödeme emri gönderildiğini, İstanbul 8. Vergi Mahkemesi'ne açtıkları ve ödeme emrinin iptalini istedikleri davanın süre yönünden reddedildiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçekte şirket müdür ve ortağı olmadığının kabulü ile vergi borcu bulunmadığının tespitine, icranın eski hale iadesine ve alacağın % 40'ı oranında tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki ihtilafın çözüm yerinin idari yargı olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, vergi dairelerinin vergi hukuku işlemlerine karşı idari yargıda dava açılmasının gerektiği gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 13,15 TL harcın temyiz edene iadesine, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4358, Karar No: 2015/1211, Tarih: 15.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/4358 E.  ,  2015/1211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan şüpheli Avukat ... . hakkında 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesi uyarınca son soruşturma açılmasına yer olmadığına dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 04/07/2013 tarihli ve 2013/266 esas, 2013/255 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2014 gün ve 12376 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, Van Barosunda kayıtlı avukat olan şüphelinin, davacılar vekili sıfatıyla, müşteki ... .'un sahibi olduğu davalı O.. ... i Ticaret Ltd.Şti aleyhine, ... İş Mahkemesinde açtığı 2010/272 esas sayılı tazminat davasıyla ilgili uzlaşma yapmak amacıyla, 10/01/2012 tarihinde babası ... . ile birlikte bürosuna gelen şikâyetçiye hitaben ve bir kısım müvekkillerinin yanında "Sen bunların yakınını öldürmüşsün, tavuk mu öldürdüğünü zannediyorsun, 200.000 Türk lirası tazminatlarını öde bu iş bitsin, eğer yapmazsan, nasıl sen onların bir yakını öldürdün onlar da senin kardeşini öldürebilir, bu şekilde intikamlarını alsınlar ve bu tarzda ödeşmiş olursunuz, ben olmasam çoktan birisi ölmüştü, ben engel oldum, 200.000 Türk lirası vermezsen bu yönteme baş vuracağım, beni biliyorsun, benim Van'da aşiretim var, bu parayı vereceksiniz." diye konuştuğu gibi, müştekiyi bir veya iki gün sonra telefonla da arayarak aynı mahiyette sözler söylediğinin anlaşılması karşısında, mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Şüpheli Avukat ... . hakkında, davacılar vekili sıfatıyla takip ettiği ... Mahkemesinin 2010/272 esas sayılı, ölüm nedenine bağlı tazminat istemine ilişkin dosyasında, mahkeme harici anlaşma sağlanması için yapılan görüşmeler sırasında, müşteki ... .’u tehdit ettiği iddiasıyla yapılan soruşturma sonucunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianameyi inceleyen ... . Ağır Ceza Mahkemesince, isnad edilen suçun işlendiğine dair dava açılmasını haklı ve gerekli kılan yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verildiği, kesinleşen bu karar aleyhine kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Tehdit suçundan şüpheli avukat hakkında yapılan soruşturma sonucunda, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin tesis edilen mercii kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Tehdit suçundan şüpheli avukat hakkında yapılan soruşturma sonucunda, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin tesis edilen mercii kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 58/1. maddesinde; “Avukatların avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlardan dolayı haklarında soruşturma, Adalet Bakanlığının vereceği izin üzerine, suçun işlendiği yer

Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır.” Aynı Kanun’un 59. maddesinde ise; “58 inci maddeye göre yapılan soruşturmaya ait dosya Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne tevdi olunur. İnceleme sonunda kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde dosya, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesine en yakın bulunan ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına gönderilir.

Cumhuriyet Savcısı beş gün içinde, iddianamesini düzenliyerek dosyayı son soruşturmanın açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verilmek üzere ağır ceza mahkemesine verir….Haklarında son soruşturmanın açılmasına karar verilen avukatların duruşmaları, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesinde yapılır...” hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen kanun hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, kanun koyucu avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlardan dolayı yapılacak soruşturmalarda genel usulden farklı olarak özel düzenlemeler getirmiştir. Buna göre kovuşturma izni üzerine düzenlenen iddianameyi inceleyen Ağır Ceza Mahkemesi, dosyadaki delilleri değerlendirerek son soruşturmanın açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verecektir. Bu düzenleme isnad edilen suçla ilgili yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte delil bulunup bulunmadığının belirlenmesi hususunda mahkemenin takdir yetkisinin olduğunu göstermektedir.

İncelenen dosyada; Şüpheli Avukat ... . hakkında, davacılar vekili sıfatıyla takip ettiği ... İş Mahkemesinin 2010/272 esas sayılı, ölüm nedenine bağlı tazminat istemine ilişkin dosyasında, tazminat miktarının belirlenmesi için yapılan görüşmeler sırasında, müşteki ... .’u tehdit ettiği iddiasıyla düzenlenen iddianameyi inceleyen ... . Ağır Ceza Mahkemesince, “Olay yerinde olduğu belirtilen tanıklar ... 'ın iddia edildiği şekilde tehdit olayının olmadığına dair anlatımları, mağdur vekilinin 30.05.2013 tarihli ve 06.06.2013 havale tarihli "tehdit suçunun olmadığı, taraflarca uzlaşma görüşmesi sırasında yaşanan, hararetli tartışmaların etkisinde yaşanan olayın sıcaklığı ile meydana gelen kızgınlık ve beyanın yanlış algılanması nedeni ile şikayetin yapıldığına dair" dilekçesi, mağdurun gösterdiği tanık ... .’ın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığındaki 04.04.2012 tarihli açık ve net olmayan anlatımları, mağdurun taraf olduğu, ... İş Mahkemesinin 2010/272 esas sayılı davanın 08.11.2012 tarihinde feragat ile sonuçlanmış olması da dikkate alındığında; CMK’nın 172/1. maddesi düzenlemesi de dikkate alınarak, şüpheli hakkında atılı suçu işlediğine dair dava açılmasını haklı ve gerekli kılan yeterli şüphe bulunmadığı” gerekçesiyle son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

İnceleme konusu mercii kararında, maddi olayın oluşa uygun olarak gerekçeye yansıtıldığı, bu olaya ilişkin dosya içerisinde yer alan tüm kanıtların hukuka uygun olarak tartışılarak, kovuşturma açılmasını gerektirir nitelikte delil olmadığına dair vicdani kanaate ulaşıldığından, anılan kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.