muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24163, Karar No: 2015/13560, Tarih: 12.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/24163 E.  ,  2015/13560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içinde dairesel yapıda ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun metal kare vb bir cismin geçebileceği belirtilmesi karşısında, davaya konu gaz tabancasının marka model ve üretim yılı tesbit edilip,...Bakanlığından marka model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilmemesi halinde suça konu gaz silahını ayırıcı parçanın fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapıl- madığı sorulup dosya kül halinde ... kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak rapor ile 6136 sayılı Yasanın kapsa mında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki duru munun tayin ve takdiri gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3474, Karar No: 2019/2379, Tarih: 20.05.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/3474 E.  ,  2019/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat Ceren Doğan Bektaş ile davalı ... vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı asiller gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ile davalı ... avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı ...'den alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.475,93 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 20.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2775, Karar No: 2018/5275, Tarih: 21.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2775 E.  ,  2018/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 02.08.2012 tarihinde, müvekkili ... idaresindeki motosiklete, davalıların sürücü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını, davalı sürücünün tam ve asli kusurlu olduğunu belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan, davacı ... için 10.000,00 TL., eş ...ve kızları... için 5.000,00'er TL. manevi tazminatın davalı sürücüden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi tahsilini talep etmiş, 17.09.2015 tarihli dilekçe ile 60.981,94 TL olarak maddi tazminat talebini ıslah etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 60.981,94 TL geçici iş göremezlik tazminatının kaza tarihi olan 02/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'e verilmesine, davacı ... için 8.000,00 TL., ...ve... için ayrı ayrı 5.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 02/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'dan tahsili ile adı geçen davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

10.04.1992 Gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilmeyen bir yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, ... ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK'nun 381-389. maddelerinde (6100 sayılı HMK'nın 294-297. maddeleri), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK'nın 297/II maddesi); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

...'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 12.11.2015 tarihli kısa kararda, davacılar için hükmedilen manevi tazminatların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği halde; gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, davacılar için hükmedilen manevi tazminatların davalı ...'dan tahsiline karar verildiği görülmektedir. Böylelikle, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratılmıştır.

Bu durum Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı ... İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre; davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 21/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22306, Karar No: 2012/26784, Tarih: 26.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/22306 E.  ,  2012/26784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2,62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Divriği Sulh Ceza Mahkemesinin 26.11.2007 tarihli ve 2006/86 Esas-2007/132 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 20.04.2012 tarih ve 2012/7063-24374 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.05.2012 tarih ve 2012/124604 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanığın basit yaralama olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2.maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 120 ... adli para cezası üzerinden hesaplama yapılarak sonuçta 2000 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilmiş ise de; kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi,hüküm kısmında da cezanın teşdiden uygulandığına dair bir ifade bulunmaması karşısında, 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak tespit edilecek 5 ... tam sayısı üzerinden öncelikle aynı kanunun 61/8.maddesi gereğince indirim yapılması ve belirlenen sonuç ... ile kişinin bir ... karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanacak adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden cezalandırma yoluna gidildiğinin belirtilmesi karşısında,suçun işlendiği 02.04.2006 tarihi itibariyle 5560 sayılı Kanunun henüz yürürlüğe girmediğinden , para cezasının seçimi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden cezalandırma yoluna gidildiğinin belirtilmesi karşısında,suçun işlendiği 02.04.2006 tarihi itibariyle 5560 sayılı Kanunun henüz yürürlüğe girmediğinden , para cezasının seçimi

durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/2.maddesi uyarınca beş ... adli para cezası üzerinden hüküm kurulması gerekmektedir. Bu nedenle; Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen hususlar yerinde görüldüğünden, Divriği Sulh Ceza Mahkemesinin 26.11.2007 tarih ve 2006/86 esas,2007/132 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hükmün 9.fıkrasının “Sanığın 5237 sayılı TCK'nun 86/2.maddesi gereğince takdiren 5 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına,aynı kanunun 62/1.maddesi gereğince cezası 1/6 oranında indirilerek 4 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına,anılan kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından hesaplanarak toplam 80 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına”şeklinde düzeltilerek infazın bu miktar üzerinden yapılmasına,hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7540, Karar No: 2020/5467, Tarih: 30.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7540 E.  ,  2020/5467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 03.04.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3060, Karar No: 2019/77, Tarih: 14.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/3060 E.  ,  2019/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Bir önceki geri çevirme kararımızda; Denetime olanak sağlanması bakımından dain mürtehin Yapı ve Kredi Bankası ... Şubesi'ne yazı yazılarak; kredi borcunun ödenip ödenmediği ne miktar kaldığı sigortalı tarafından açılan davaya muvafakat edip etmediğinin sorulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosya mahkemesine geri çevrilmiş ise de; geri çevirme gereğinin yapılmadığı anlaşılmakla, yeniden geri çevirmeye mahal bırakılmaksızın:

... adına kayıtlı ... plaka sayılı aracın (... Trend 5K) Halk Kasko sigortası Daini Mürtehin İlavesi Zeyilnamesinin fotokopisi de eklenmek suretiyle dain mürtehin Yapı ve Kredi Bankası ... Şubesi'ne yazı yazılarak; kredi borcunun ödenip ödenmediği, ne miktar kaldığı, sigortalı tarafından açılan davaya bankanın muvafakat edip etmediğinin sorulması (tüm soruların açık ve net bir şekilde cevaplandırılmasının istenilmesi), ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosya mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8926, Karar No: 2017/639, Tarih: 14.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8926 E.  ,  2017/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11631, Karar No: 2020/10603, Tarih: 14.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11631 E.  ,  2020/10603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü hakkında Kapatılan Kadıköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2000 tarihli ve 2000/588 Esas, 2000/615 Karar sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, hükümlünün temyiz istemi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18/04/2001 tarihli ve 2001/6983 Esas, 2001/6611 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesinden sonra yapılan uyarlama yargılaması neticesinde İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2015 tarihli ve 2015/116 Esas, 2015/717 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın hükümlü lehine olduğu kabulüyle hükümlü hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu, hükümlünün 21/10/2019 tarihli ve devamında sunduğu dilekçelerinde her ne kadar Kapatılan Kadıköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2000 tarihli ve 2000/588 Esas, 2000/615 Karar sayılı kararında yasa yolu bildiriminin usulüne uygun olmadığı ve kesinleşmediğinden bahisle temyiz isteminde bulunmuş ise de anılan kararın hükümlünün temyizi üzere Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiş olması da nazara alınarak, hükümlünün temyiz isteminin mahkemenin 17/12/2015 tarihli uyarlama kararına ve 10/12/2019 tarihli ek kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Hükümlünün 21/10/2019 tarihli temyiz istemi üzerine Mahkemenin 10/12/2019 tarihli ve 2015/116 Esas, 2015/717 Karar sayılı ek kararı ile hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükümlünün temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın 18/12/2019 tarihinde tebliği üzerine hükümlünün 19/12/2019 tarihli dilekçesi ile ek kararı temyiz ettiğinin anlaşıldığı, tebliğnamede hırsızlık suçundan verilen ek karara yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş belirtildiği ancak konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen ek karara yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş belirtilmediği belirlenmekle; hükümlü hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 14/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5881, Karar No: 2023/5445, Tarih: 12.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/5881 E.  ,  2023/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/786 E., 2022/959 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Açılmamış Sayılmasına / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İliç Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/51 E., 2021/3 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle...ilçesi,... köyü, 133 ada 66 ve 139 ada 7 parsel sayılı taşınmazların kadastro sırasında davalı adına tespit edildiğini, taşınmazların atalarından intikal ettiğini, en az 20 yıldır kullandıklarını, taşınmazlarındaki mülkiyet iddialarını eski tapu kayıtlarının da teyit ettiğini ileri sürerek 133 ada 66 parsel ve 139 ada 7 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tapuya kayıt ve tescilini istemiş; 20.11.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile dava konusu 133 ada 66 parsel sayılı taşınmazın tamamının ve 139 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 3.000,00 m2 lik kısmını dava konusu ettiğini bildirmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafından cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.06.2018 tarihli ve 2017/191 Esas ve 2018/147 Karar sayılı kararıyla; davacının diğer paydaşlar adına dava açma fiili ve hukuki ehliyeti olmadığı, ayrıca paylı malik olan babasının terekesine ait bir taşınmazda belirlenmiş payı olmayıp tamamında tüm mirasçılar birlikte hak sahibi olduklarından kendi payına yönelik talep de bulunmasının da mümkün olmadığı, dava dışı mirasçıların muvafakatinin alınması veya terekeye temsilci atanması için süre verilmesine gerek bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı taraf istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde; davaya konu taşınmazların 1956 tarihinden beri tapulu olup kendisinin davacı olduğunu, geri kalan mirasçıların ise usulüne uygun muvafakatnamelerini sunduklarını, buna rağmen davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddedildiğini beyan ederek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Kaldırma Kararı

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı taraf istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde; davaya konu taşınmazların 1956 tarihinden beri tapulu olup kendisinin davacı olduğunu, geri kalan mirasçıların ise usulüne uygun muvafakatnamelerini sunduklarını, buna rağmen davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddedildiğini beyan ederek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Kaldırma Kararı

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi 2018/1087 Esas, 2019/314 sayılı kararıyla; "İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafa diğer müşterek maliklerin (ölü olanların mirasçıları veya tereke temsilcilerinin) usulüne uygun şekilde davacı yanında davaya katılımlarını sağlamak üzere süre ve imkan tanınıp, katılan müşterek malik olması halinde katılan malik/malikler ve ... hissesi ile; katılmamaları halinde muris ... hissesi ile sınırlı olarak işin esası yönünden tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan usulden reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu" gerekçesiyle davacının istinaf isteminin kabulüne İlk Derece Mahkemesi Kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

D. Kaldırma Kararı Sonrası İlk Derece Mahkemesince Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 21.01.2021 tarihli ve 2019/51 Esas, 2021/3 Karar sayılı kararıyla; "Duruşma gününü bildirir davetiyenin davacıya 10.12.2020 tarihinde tebliğ edildiği halde duruşmaya gelmediği ve mazeret dilekçesi sunmadığı" gerekçesiyle 21.01.2021 tarihli duruşmada davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

E. Kaldırma Kararı Sonrası İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

F. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıya ve davanın diğer taraflarına usulüne uygun duruşma gününün bildirilmediğini, bu nedenle davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

G. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.05.2021 tarihli ve 2022/786 E., 2022/959 K. sayılı kararı ile; davacının duruşma gün ve saatini bildiği halde mazeretsiz olarak 26.06.2019 ve 03.09.2020 tarihli duruşmalara katılmadığı ve davasının bir aylık sürede harçsız olarak yenilediği halde ve duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin 10.12.2020 tarihinde kendisine usulünce tebliğ edilmesine rağmen mazeretsiz olarak 21.01.2021 tarihli duruşmaya da katılmadığı, İlk Derece Mahkemesince HMK'nın 150/6 ncı maddesi uyarınca iki kez yenilendikten sonra tekrar mazeretsiz olarak takipsiz bırakılan dava dosyasına ilişkin yazılı şekilde hüküm kurmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar