muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6464, Karar No: 2012/8609, Tarih: 01.11.2012

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 10.10.2011 tarih ve 2010/8842 Esas, 2011/5506 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın yöneticiliğini yaptığı şirketin ticareti fiilen terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve mükellefiyetinin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden sorularak, ticareti re'sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28306, Karar No: 2013/24748, Tarih: 06.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28306 E.  ,  2013/24748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 09.10.2010 tarihinde gece 03:30 sularında, meskun mahal dışı, iki yönlü, 7 m. genişliğindeki yolda , 45 daika sonraki ölçüme göre 1,42 promil alkollü vaziyette sevk ve idare ettiği otonun direksiyon hakimiyetini olay yeri olan hafif virajda alkol etkisiyle kaybederek aracı devirmesi sonucu, kendisinin ve araçta bulunan ve kendisinden şikayetçi olmayan 4 mağdurun adli muayene raporlarında belirtildiği şekilde yaralanmalarına tam kusurla sebebiyet veren sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup ,

Üst cumhuriyet savcısının, sanık hakkında sabit olan suçu nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün isteme uygun olarak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1805, Karar No: 2017/9931, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1805 E.  ,  2017/9931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33195, Karar No: 2013/8753, Tarih: 12.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/33195 E.  ,  2013/8753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lüleburgaz İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan İcra Dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas İcra Dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

HMK.nun 33. maddesi uyarınca hukuki tavsif hakime aittir. Hakim, bir davada sadece tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve neticei taleplerle bağlı olup, dayandıkları kanun hükümleri ve onların tavsifleri ile bağlı değildir. Kanunları re'sen tatbik ederek iddia ve müdafaadaki neticei talepleri karara bağlamakla mükelleftir ( 4.6.1958 ve 15/6 sayılı İBK).

Somut olayda, Lüleburgaz 2.İcra Müdürlüğü'nün 2009/2411 esas sayılı dosyasında alacaklı olan şikayetçinin, kendilerinin 1.sırada haciz alacaklısı olup kendileri yerine 2.ve 3.sırada bulunan haciz alacaklılarına yapılan ödemenin iptalini talep etmiş, mahkemece 1.sıradaki şikayetçinin alacağını alabilmesi için 3.sırada bulunan haciz alacaklılarına ödemenin iptaline karar vermiştir. Oysa alacaklıların takip dosyalarında ne kadar alacaklarının olduğu, ne kadar ödemenin yapılacağı hususların icra müdürlüğünce düzenlenecek sıra cetvelinde ortaya çıkabilecektir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması ve borçlunun çalıştığı işyerinden gelen paranın alacakların tamamını karşılamaması nedeniyle, İİK.nun 140.maddesi gereğince sıra cetvelinin icra müdürlüğünce yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/615, Karar No: 2019/4164, Tarih: 07.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/615 E.  ,  2019/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 07.05.2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; davacı vekili Av. ...,... ile davalı vekili Av. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 160.171,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2018/3969, Karar No: 2019/678, Tarih: 07.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/3969 E.  ,  2019/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, Görevi yaptırmamak için direnme.

Hüküm : 1)Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan; TCK’nın 302/1, 62/1, 53/1-2-3, 58/9 maddesi delaletiyle 58/6, 63. maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1. maddesi uyarınca mahkumiyet,

2)Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK’nın 82/1-a, 35/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/9 maddesi delaletiyle 58/6, 63. maddeleri uyarınca ve 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1. maddesi uyarınca mahkumiyet,

3)Görevi yaptırmamak için direnme suçundan; TCK’nın 265/1-3-4, 43/1, 62/1, 53/1-2-3, 58/9 maddesi delaletiyle 58/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

kararlarına yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanık hakkında müdafiinin talebi üzerine duruşmalı olarak yapılan incelemede;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

./..

A-Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılmasına ilişkin karara yönelik sanık müdafii tarafından yapılan istinaf talebinin esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı CMK'nın 286/1-2 maddesi gereğince kesin olup, temyizi kabil kararlardan olmadığı anlaşılmakla; CMK'nın 298/1 maddesi uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,

B-Sanık hakkında Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

B-Sanık hakkında Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

I-Dosya kapsamına göre, AK Parti üyesi olduğunu bu nedenle gerek kendi aşireti gerekse PKK silahlı terör örgütü tarafından daha önce de tehdit edildiğini söyleyen müştekinin, 10.09.2014 tarihinde saat 08:45-09:00 sıralarında ..... Caddesi üzerinde bulunan evinden çıkıp yaya olarak şehir merkezine doğru giderken evinin yakınlarındaki ... Nolu Sağlık Ocağı civarına geldiğinde arkasından yaklaşan bir şahsın, tek el ateş ederek kendisini ensesinden vurduğunu, olay anında şuurunun yerinde olduğundan şahsın ateş ettikten sonra “AK Parti’yi siz mi kurtaracaksınız?” dediğini, geri döndüğünde ateş eden şahsın “25-30 yaşlarında, sarışın, 1.65-1.70 boylarında...” bir şahıs olduğunu, hemen ailesini ve 112 Acil Çağrı Merkezini aradığını söylediği, olay yerine çağrılan ambulans ile önce ..... Hastanesine, ardından da ambulans uçakla ..... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesine kaldırılarak yatarak tedavi görüp, taburcu olduktan sonra olay anının sıcaklığıyla arkasına dönüp baktığında gördüğü eylemi gerçekleştiren şahsı araştırdığı ve kendi imkanlarıyla daha önce tanımadığını söylediği ... isimli şahsın fotoğrafına ulaşıp teşhis ettiğini, sonra da emniyet müdürlüğüne geldiğini ifade ederek 21.10.2014 tarihli ifadesinde olayı anlatıp sanığın eşgal bilgilerini verdiği ve sanığın yakalanmasını müteakip TEM Şube müdürlüğüne giderek teşhis ettiği ancak mahkemede 12.05.2017 günü alınan beyanında ise kendisini vuran kişinin huzurda bulunan ... isimli şahıs olmadığını, daha önceki teşhis ve beyanlarını kabul etmediğini, bu kişiden şikayetçi olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

1-10.09.2014 tarihinde gerçekleşen olayla ilgili olarak önce.... Hastanesine, ardından da ambulans uçakla ..... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesine kaldırılarak yatarak tedavi gördüğü anlaşılan müştekinin anılan kurumlarda alınmış ifadesinin bulunup bulunmadığının sorularak tespiti,

2-Sanığın savunmasında müştekinin akrabası olduğunu, olayın olduğu gün dayısı..... yle birlikte..... ye eşya götürdüğünü, bu eylemi kedisinin gerçekleştirmediğini savunması ve tanık olarak dinlenen müştekinin oğlu.... ’in ifadesine göre olaydan hemen sonra müştekinin kendisini vuran şahsı bilmediğini söylemesine göre;

a-)Müşteki ile sanığın önceden birbirlerini tanıyıp tanımadıkları ve aralarında akrabalık bağı olup olmadığı hususlarının kolluk marifetiyle araştırılarak belirlenmesi,

b-)Sanık adına kayıtlı telefon hattı bulunup bulunmadığının iletişim şirketlerinden sorulup tespitinden ve dayısı olduğunu söylediği ..... ’nin telefon numarasının da saptanmasından sonra, müştekinin telefon numarası da eklenerek ./..

a-)Müşteki ile sanığın önceden birbirlerini tanıyıp tanımadıkları ve aralarında akrabalık bağı olup olmadığı hususlarının kolluk marifetiyle araştırılarak belirlenmesi,

b-)Sanık adına kayıtlı telefon hattı bulunup bulunmadığının iletişim şirketlerinden sorulup tespitinden ve dayısı olduğunu söylediği ..... ’nin telefon numarasının da saptanmasından sonra, müştekinin telefon numarası da eklenerek ./..

sanığın kollukta alınan 23.12.2014 tarihli ifadesinde kullandığını söylediği ..... numaralı telefon hattı ile birlikte BTK’dan suç tarihi itibariyle görüşme ve sinyal bilgilerini içeren kayıt ve raporların temin edilmesi, gerekirse bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle sanığın savunması ve müşteki beyanının denetlenmesi,

3-Müştekinin safahatta kendisine ateş eden şahsın “25-30 yaşlarında, sarışın, 1.65-1.70 boylarında...” bir şahıs olduğunu beyan etmesine göre sanığın mahkemeye getirilip eşgal bilgilerinin tespiti ile daha önce verilen eşgal bilgileri ile uyumlu olup olmadığının denetime elverecek biçimde duruşma zaptına dercedilmesi gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

II-Kabul ve uygulamaya göre;

Terör örgütü mensubu olup örgütsel faaliyet kapsamında işlendiği kabul edilen müsnet suçlardan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında doğrudan ve yalnızca TCK’nın 58/9. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, uygulama maddesi olarak aynı Kanunun 58/6. maddelerinin gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü ve duruşmada beyan ettiği itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re’sen de temyize tabi hükümlerin bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, suç vasfı, mevcut delil durumu ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

07.02.2019 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ..... ün huzurunda, duruşmada sanık ...'nın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'nın yokluğunda, 20.02.2019 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2020/4619, Karar No: 2021/2634, Tarih: 17.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/4619 E.  ,  2021/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın ve vekaletnameli müdafii ...’un yokluğunda verilen hükmün, sanık müdafiine tebliğ edilmeden hüküm tarihinde başka suçtan Pınarhisar Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın duruşmada ikamet adresi olarak bildirdiği “GMKP Mah. Karakoç Sok. No: 14 Çerkezköy/Tekirdağ” adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilerek, süresinde temyiz edilmediği gerekçesiyle 14.04.2010 tarihinde kesinleştirilerek infazına başlandığının, bu nedenle sanığa gerekçeli kararın usulsüz olarak tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; eski hale getirme istemi yerinde olduğundan, sanığın öğrenme üzerine 05.05.2015 tarihinde yaptığı temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde Pınarhisar Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar da alınmadan, hükmün açıklandığı 09.02.2010 tarihli duruşmada SEGBİS yoluyla veya bizzat hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.