muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3701, Karar No: 2007/3740, Tarih: 17.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3701 E.  ,  2007/3740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AĞIR CEZA MAHKEMESİ

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, alacak miktarının az olması sebebiyle sanığa ceza verilmesine yer olmadığına dair, Bakırköy 2.İcra Mahkemesinin 28.09.2006 tarihli ve 2006/629-1022 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın gereği için Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, Bakırköy 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2006 tarihli ve 2006/751 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; Bakırköy 2.İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 03.07.2007 gün ve 35135 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 09.08.2007 gün ve K.Y.B.2007/151913 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; Bakırköy 2.İcra Mahkemesince borçlu sanığın nüfus kayıt örneği getirtilmeden, takip konusu borç miktarının az olması ve günün ekonomik koşullarına göre de herkesin üzerinde bulunabilecek para miktarını aşmaması nedeniyle borçlu sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığı kararına yönelik itiraza bakan Bakırköy 4.Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, Bakırköy 2.İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, suçun diğer unsurlarının oluşup oluşmadığı yönünde gerekli değerlendirmenin yapılarak sonucuna göre karar vermesi için dosyanın Bakırköy 2.İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde

yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması ve itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa ait nüfus kaydı getirtilmeden verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa ait nüfus kayıt örneğini getirtmesi ve sonucunda anılan cezayı vermesi gerekmektedir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan Kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek ağır ceza mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden ağır ceza mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2006 tarih ve 2006/751 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3002, Karar No: 2013/2209, Tarih: 01.04.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/3002 E.  ,  2013/2209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup ayıplı ifa nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece kabul denilmekle birlikte ıslah da dikkate alındığında içeriği itibariyle kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

...-Yanlar arasında imzalanan 31.....1995 tarihli sözleşme ile davalı yüklenici ......Köyü ... Derslik İlköğretim Okulu İnşaatının yapım işini üstlenmiştir. Davalı tarafından inşaat tamamlanarak 04.09.1998 tarihinde geçici kabulü, ....03.2000 tarihinde de kesin kabulü yapılmıştır. Dosya kapsamındaki deliller ve bilirkişi raporlarında bir kısım kusurlu imalâtlar bulunduğu ve hile ile ağır kusur iddiasına dayalı olduğundan dava tarihi itibariyle 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 125. maddesinde öngörülen ... yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır. .... bilirkişi kurulu ....06.2008 günlü raporunda güçlendirme çalışmaları için harcanması gereken bedelin 125.488,00 TL olduğunu belirtmiş, itiraz üzerine inceleme yapan .... bilirkişi kurulu raporu beton ve demirle ilgili deney sonuçlarını bildirmiş, .... bilirkişi kurulu mimari ve statik projeler bulunmadığından kanaat bildirememiş, ...... Öğretim Üyelerinden oluşturulan .... bilirkişi kurulu ....06.2011 tarihli ek raporunda dosyada ... adet betonarme projesi olup, birinin sahte olduğu, bu durumun açıklığa kavuşturulması için işveren ve proje sorumlusu .......’ten bilgi alınması gerektiği belirtildikten sonra binanın zemin sondajları ve raporu, malzeme bilgileri ve onarım projesi için rayiç bedelin 45.000,00 TL + KDV olarak belirlendiği ifade edildikten sonra malzeme bilgileri ve onarım projesi yapılmadan binanın iyileştirme maliyetinin bildirilmesinin mümkün olmadığını mütalaa etmişlerdir.

.

.

Sözleşme 1995 yılında imzalandığına göre yüklenicinin işi kusurlu olarak yapıp yapmadığının saptanması için sözleşme ve eki mimari ve uygulama projelerinin getirtilmesi, daha sonra sözleşmede değişiklik yapılmadığından beton ve demir kalitesi ile uygulamalarının yerinde olup olmadığının sözleşme tarihindeki 1975 Deprem Yönetmeliği hükümlerine göre denetlenmesi gerekir. .... bilirkişi kurulu ek raporunda betonarme projelerindeki farklılık gösterilmesine rağmen mahkemece iş sahibi ve proje sorumlusundan bilgi alınmak suretiyle konu açıklığa kavuşturulmamıştır. Yine aynı bilirkişi kurulu raporunda iyileştirme maliyeti ile ilgili kanaat bildirilmemesine rağmen bu husus üzerinde de durulmamıştır.

Bu durumda mahkemece öncelikle dosyada bulunmayan mimarı ve tüm uygulama projeleri celbedilip dosyaya sunulan betonarme projelerindeki farklılıklarla ilgili .... bilirkişi kurulunun ....06.2011 havale tarihli ek raporunun .... sayfası ........ beton dayanımı başlıklı bölümünde belirtilen durumun açıklığa kavuşturulması yönünden davacı iş sahibi ile proje sorumlusu .....’ten bilgi alınıp geçerli proje saptandıktan sonra yeniden oluşturulacak konusunda uzman teknik bilirkişi kurulundan sözleşmenin yapıldığı 31.....1995 tarihinde yürürlükte bulunan 1975 Deprem Yönetmeliği hükümleri de gözönünde tutulmak suretiyle davalı yüklenicinin gerçekleştirdiği beton cins, kalite ve mukavemati ile kolonlardaki etriye açıklıkları ve etriyelerin projelerdeki ve sözleşmedeki değerlerde olup olmadığı, değilse bunların giderilme ile güçlendirme masraflarının 2007 yılı mahalli piyasa rayiçlerine göre miktarı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Öte yandan dava ....000,00 TL değer üzerinden açılmış olup ........2008 tarihinde harçlandırılan ıslah dilekçesi ile 125.488,00 TL’ye çıkartıldığı ve davadan önce temerrüt ihtarı bulunmadığından davalı yüklenici davada talep edilen miktar için dava tarihinde, ıslah ile arttırılan bölüm için ıslah tarihinde temerrüde düşürüldüğü halde mahkemece, faizin dava tarihinden yürütülmesi ile fazlaya ilişkin bölüm yönünden red kararı verilmemesi ve davalı yararına vekâlet ücreti ile yargılama giderine hükmedilmemesi de usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda .... bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, .... bent itibariyle kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/20595, Karar No: 2017/25575, Tarih: 22.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20595 E.  ,  2017/25575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Fındık bahçesi niteliğindeki ... Köyü, 139 ada 2 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği tamamının yüzölçümü, geometrik durumu, enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu irtifak hakkı karşılığının tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın buluduğu konum nazara alındığında, fındığın verim miktarının 165 kg.'dan az olamayacağı düşünülmeden, yazılı gerekçe ile 70 kg. alınması, üretim masraflarınında resmi veriden daha yüksek alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Aynı gün incelenen dosyalarda aynı nitelikteki fındıklara İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünce farklı fiyat bildirildiği dikkate alınarak dava tarihi itibariyle fındığın gerçek satış fiyatı sorulup çelişki giderilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması

3-Taşınmazın konumu, bilirkişi raporunda yazılı özellikleri dikkate alındığında objektif değer artış oranının %50 oranında alınması gerekirken daha az oranda olduğunun kabulü ile aza hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/636, Karar No: 2018/6140, Tarih: 30.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/636 E.  ,  2018/6140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : TCK'nın 38, 136/1, 137/1-a, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yürütülen bir suç soruşturması veya kovuşturması dolayısıyla telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi tedbiri CMK'nın 135. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan madde uyarınca; suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmaması durumunda, suç tarihi itibariyle hakim veya gecikmesinde sakınca olan halde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Aynı maddenin 8. fıkrasında, dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak, bu fıkrada katalog şeklinde sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabileceği belirtilmiş, 9. fıkrada ise, maddede belirtilen usuller dışında hiç kimsenin, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemeyeceği ve kayda alamayacağı hükme bağlanmıştır.

Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yürütülmekte olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan, ancak başka bir suçun işlendiği şüphesini uyandırabilecek şekildeki “tesadüfen elde edilen deliller” CMK'nın 135/8. madde ve fıkrasında düzenlenen katalog kapsamındaki suçlara ilişkin ise, soruşturma ve kovuşturmada delil olarak kullanılabilmektedir. Buna karşın CMK'nın 138/2. madde ve fıkrasının açıklığı karşısında katalog kapsamında yer almayan suçlara ilişkin kayıtların delil olarak kullanılması mümkün değildir. Kanunda, kişiler arasında telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi yalnızca belirli ağırlıktaki suç tipleri bakımından meşru kabul edilmiş, bunlar dışındaki suçlar yönünden ise özel hayatın ve haberleşmenin gizliliğinin korunmasına ilişkin yarar üstün tutulmuştur.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'in, CMK'nın 135/8. madde ve fıkrasında sayılan başka bir suç nedeniyle yürütülmekte olan adli soruşturma kapsamında alınan karar uyarınca iletişiminin tespiti sırasında, Tunceli İl Emniyet Müdürlüğü Trafik Şube Müdürlüğünde görevli polis memuru tanık Ahu’yu arayıp trafikte kendisini sıkıştırdığını iddia ettiği mağdura ait aracın plakasını sorgulattığı ve mağdur ...’ün kimlik bilgilerini temin etmek suretiyle TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasındaki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanık hakkında alınan iletişimin denetlenmesi kararı, CMK'nın 135/8. madde ve fıkrasındaki katalog suçlardan olan ihaleye fesat karıştırma suçuna ilişkin olup, iddianameye konu edilen telefon görüşmeleri tesadüfen elde edilen delil niteliğinde ise de, sanığa isnat edilen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu, CMK'nın 135/8. madde ve fıkrasında belirtilen katalog suçlardan olmadığından, aynı Kanun'un 138/2. madde ve fıkrası gereğince iletişim tespit tutanaklarının bu suçun delili olarak kullanılamayacağı, iletişimin tespit tutanaklarına istinaden alınan ikrar da kanunda gösterilen hukuka uygun yöntemlerle tespit edilmediğinden suçun sübutunda delil olarak kullanılamayacağı gözetilerek, sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmamasından dolayı sanık hakkında CMK'nın 223/2-e madde, fıkra ve bendi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanığın trafikte kendisini sıkıştırdığını iddia ettiği mağdura ait aracın plakasını polis memuru olan tanığı arayıp sorgulattığı ve mağdurun kimlik bilgilerini vermesini sağladığı şeklinde sübutu kabul edilen eylemi nedeniyle polis memuru olan tanığın mağdurun kimlik bilgilerini vermesinin görevinin sağladığı yetkiyi kötüye kullanması kapsamında olmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK 137/1-a. madde ve fıkrası gereğince artırım yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

2- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6460, Karar No: 2019/9311, Tarih: 24.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6460 E.  ,  2019/9311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2, 4, 63/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Katılan sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2, 4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan katılan sanık ile sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, katılan sanık müdafii ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Katılan sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, sanığın taksitlerden birisini zamanında ödememesi halinde geri kalan kısmın tamamının sanıktan tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulamaya ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. bendinin 3. paragrafı çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1.215 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, sanığın taksitlerden birisini zamanında ödememesi halinde geri kalan kısmın tamamının sanıktan tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulamaya ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.