muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13343, Karar No: 2017/221, Tarih: 19.01.2017

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre ... ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19.01.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5297, Karar No: 2022/583, Tarih: 25.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5297 E.  ,  2022/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/01/2021 tarihli ve 2020/220710 soruşturma, 2021/1581 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/02/2021 tarihli ve 2021/539 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, somut olayda.....Metal Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nde işçi olarak çalışan müştekinin 2016 yılında belinden rahatsızlık geçirmesi nedeniyle ameliyat olduğu, ameliyat olmadan evvel 17 günlük gecikme yaşandığı, ameliyat olduktan sonra ise rahatsızlığının daha kötüye gitmesi nedeniyle şikayetçi olması üzerine, şikayet hakkını süresi içinde kullanmadığından bahisle meçhul şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, somut olayda.....Metal Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nde işçi olarak çalışan müştekinin 2016 yılında belinden rahatsızlık geçirmesi nedeniyle ameliyat olduğu, ameliyat olmadan evvel 17 günlük gecikme yaşandığı, ameliyat olduktan sonra ise rahatsızlığının daha kötüye gitmesi nedeniyle şikayetçi olması üzerine, şikayet hakkını süresi içinde kullanmadığından bahisle meçhul şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

1)5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89. maddesinin 5. fıkrasındaki "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz.” hükmüne göre, somut olayda müştekinin yaralanması bakımından kesin doktor raporu aldırılıp yaralanmanın 5237 sayılı Kanunun 89. maddesinin 2 ve 3. fıkralarında sayılan nitelikli yaralanma hallerine uyup uymadığı belirlendikten sonra şüphelinin hukuki durum değerlendirilmesi yapılarak, kesin rapora göre yaralanmanın 89/1. madde kapsamında kalması halinde şikayet yokluğu nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilebileceği, zira yaralanmanın aynı maddenin 2 veya 3. fıkralarına göre nitelikli olması halinde soruşturmanın şikayete bağlı olup olmadığının belirlenmesi için olayda bilinçli taksir bulunup bulunmadığın araştırılması gerekeceği gözetilmeden, yapılan eksik soruşturma sonucu kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde,

2) Müştekinin 03/11/2020 tarihinde alınan ifadesinde ....... isimli doktordan açıkça şikayetçi olduğu, bu şahsın isminin kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda yer almayıp meçhul şüpheli olarak geçtiği anlaşılmakla, şikayet edilen doktor hakkında soruşturma yapılması gerektiği gözetilmeden, yapılan eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 22.06.2021 gün ve 94660652-105-34-5170-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.07.2021 gün ve 2021/84237 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamından; 1956 doğumlu müşteki ......’ın 03.11.2020 tarihinde, Çekmeköy İlçe Emniyet Müdürlüğü, Alemdağ Polis Merkezi Amirliğine başvurarak, Temmuz 2016 yılında, belindeki rahatsızlıklar nedeni ile Pendik’de ismini hatırlayamadığı bir hastanede ameliyat olduğunu, ağrıları geçmeyince ..... hastanesinde ortopedi doktoru Dr. ......’na aynı yılın Kasım ayında muayene olduğu ve doktorun ameliyat olması gerektiğini söylemesi üzerine hastaneye yatışının yapıldığı, 75 gün hastanede yattığı ve bu doktor tarafından iki kere ameliyat edildiği, doktorun kendisi ile ilgilenmediğini, asistanı Dr.....’ın ilgilendiğini, hastaneye yaklaşık 180 bin lira ödeme yaptığını, ameliyat sonrası desteksiz yürüyemediğini belirterek, yanlış ameliyat eden doktordan davacı ve şikayetçi olmuştur.

Dosya içerisinde yer alan ..... hastanesi kayıtları incelendiğinde; müşteki ....’a ait epikriz raporunda özetle “...daha önce dış merkezde 2 defa vertebra operasyonu geçiren hastanın, vertebra enfeksiyonu ve sakrum kırığı nedeni ile revizyon cerrahisi yapılmak üzere hastanın 05.11.2016 tarihinde operatör doktor ...... tarafından yatışının yapıldığı, 28.12.2016 tarihinde hastanın iyileşerek taburcu olduğu, 06.01.2017 tarihinde kontrol önerildiği bilgilerinin mevcut olduğu anlaşılmakla;

Taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu ve şikayet süresinin filin ve failin öğrenilmesinden itibaren 6 aylık süre içerisinde kullanılması gerektiği ancak müştekinin bu süre içerisinde şikayet hakkını kullanmadığı, farklı hastanelerde farklı doktorlar tarafından 4 yıl önce ameliyat ve tedavilerinin yapıldığı, olayın hangi doktorun kusurlu eyleminden kaynaklandığının belinlenemediği, kaldı ki somut olaya göre dosyada bilinçli taksir olarak nitelendirilebilecek bir eylem olmadığının anlaşılması karşısında; kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine verilen merci kararında isabetsizlik görülmediğinden,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarname bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/02/2021 tarihli ve 2021/539 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17117, Karar No: 2017/8210, Tarih: 07.11.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/17117 E.  ,  2017/8210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.05.2008 gününde verilen dilekçe ile adli müzaharet talepli, tedbir, tereke tespiti ve terekeye iadesi mümkün olmadığı takdirde tenkis, tazminat talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 29.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 07.11.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ...Ş. vekili, bir kısım davalılar ... vd. vekili Av. ... ve davalı geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

K A R A R

Yapılan yargılamaya ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayanılan gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı ...ye ve duruşmada kendini vekille temsil ettiren davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10378, Karar No: 2013/17493, Tarih: 26.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/10378 E.  ,  2013/17493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, aksi Kurum işleminin iptalini, yurt dışında.....Vatandaşı olarak geçen 25.07.1995-25.05.2007 tarihleri arası süreyi 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanabileceğinin tespitini ve başvuru tarihinden itibaren de yaşlılık aylığı bağlanmasını istemiştir.

Mahkeme, borçlanmaya konu yapılabilecek yurt dışı süresini 25.07.1995-31.12.2001 tarihleri arası almak suretiyle, aykırı kurum işleminin iptaline ve .......’da geçen 25.07.1995-31.12.2001 tarihleri arası sürenin borçlanılabileceğine karar vererek davayı kısmen kabul etmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

25.05.2007 tarihi itibarıyla izinle çıkarak Türk Vatandaşlığını kaybetmiş bulunan davacıya ait, dava dosyası içerisinde yer alan 15.11.2001 günlü Alman sigorta cetvelinde yurt dışı çalışma süresi, 20.07.1995-31.12.2000 tarihleri arası olarak görülürken, temyiz dilekçesine eklenen 27.05.2009 tarihli Alman sigorta cetvelinde bu sürenin 20.07.1995-18.12.2008 tarihleri arası olarak yer alması karşısında; davacının borçlanmaya konu yapılabilecek Türk Vatandaşlık döneminde geçen yurt dışı sürelerinin varlığı, anılan her iki sigorta cetvelindeki çelişki de giderilmek suretiyle usulünce araştırılmalı ve varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken,bu yönde bir araştırma ve inceleme yapılmaksızın 15.11.2001 günlü sigorta cetveline itibar edilerek yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21574, Karar No: 2013/5268, Tarih: 14.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/21574 E.  ,  2013/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/117667

MAHKEMESİ : Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2009

NUMARASI : 2008/57 (E) ve 2009/170 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sanıklar G.. D.. ve S.. D.. hakkında 07.11.2007 tarihli hırsızlık olayı ile ilgili verilen beraat hükmünün temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık A.. A..'ın 07.11.2007 tarihinde diğer sanıklar G.. D.. ve S.. D.. ile birlikte yakınana ait kuyumcu dükkanına müşteri gibi girerek, altın zincir ve künye bakmak istediği, vitrinde bulunan altın tablalarını tezgah üzerine çıkarttırıp incelediği sırada el çabukluğu ile çalmak biçiminde gerçekleştirdiği eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu, aynı Kanunun 142/2-b maddesinde tanımlanan özel beceri öğesinin, elde veya üstte taşınan eşyayı almaya yönelik bir düzenleme olduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak sanığa fazla ceza verilmesi,

2-Sanıklar G.. D.. ve S.. D..'ın, hakkında mahkumiyet kararı verilen diğer sanık A.. A.. ile birlikte, yakınana ait kuyumcu dükkanına girerek, işyerinde tezgahtar olarak çalışan tanık M.. D..'i oyalayarak el çabukluğu suretiyle altınların çalınması suçuna doğrudan katıldıkları, bu olaydan sonra 04.04.2008 tarihinde sanıklar Ayten, Sakine ve Gülşen'in tekrar yakınana ait kuyumcuya gelerek bir adet çeyrek altın satın aldıkları ve ardından altın zincir bakmak istemeleri üzerine yakınanın 07.11.2007 tarihli olay nedeniyle polisi arayıp, sanıkların yakalanmasını sağladığı olayda, yakınanın ve tanık M.. D..'in beyanı, yakınan ve tanığın sanıkların üçünü de teşhis ettiğine dair 04.04.2008 tarihli tutanaklar, işyerinin kamera kayıtları, 05.04.2008 tarihli sorgudaki CD incelemesi, 07.04.2008 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre sanıklar G.. D.. ve S.. D..'ın atılı hırsızlık suçunu işledikleri sübuta erdiği halde, mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ayten müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/452, Karar No: 2022/793, Tarih: 13.12.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/452 E.  ,  2022/793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 16. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 147-489

Sanık ...'in silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21.03.2017 tarihli ve 112-110 sayılı hükme yönelik sanık ve sanık müdafisi tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosyayı inceleyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda 13.12.2017 tarih ve 147-489 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesince 03.12.2018 tarih ve 1923-4741 sayı ile;

Bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesince 03.12.2018 tarih ve 1923-4741 sayı ile;

"İstinaf Mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucunun, hem maddi olay hem de hukuki denetim yapacak olan istinaf başvurusunda sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken (5271 sy. CMK madde 273/4), incelemesi hukuki denetimle sınırlı (CMK madde 294/2) olan temyiz yolunda; mülga 1412 sayılı CMUK'dan (madde 305.) da farklı şekilde, re'sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde/layihasında temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini/temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu (CMK madde 294/1) şart koşmuş ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesini öngörmüştür. Temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesi durumunda; tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkı bulunmaması hallerinde olduğu gibi usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin reddedilmesini (CMK madde 298) emretmiş (F.Yenisey-A.Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 923, Centel-Zafer Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 826, C.Şahin-N.Göktürk Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 278) olmasına, anılan Kanunun 289. maddesinin, usulüne uygun açılmış bir temyiz davasının "sınırlı inceleme ilkesinin" bir istisnasını teşkil etmesine (F. Yenisey-A. Nuhoğlu, age sh. 905), şartları ve usulü açık bir şekilde ortaya konulmak şartıyla (AİHM Galstyan/Ermenistan Başvuru No; 26986/03 15.01.2007 t.) öngörülen usul şartlarına uyulmaması sebebiyle kanun yolu başvurusunun reddedilmesinin bu hakkın ihlali sonucunu doğurmayacağının (AİHM Sjöö/İsveç Başvuru No; 37604/97) da istikrar kazanmış yargısal kararlarla kabul edilmesine nazaran; sanık müdafiinin sanığın yüzüne karşı 13.12.2017 tarihinde tefhim olunan hükmü 15.12.2017 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile gerekçe göstermeden temyiz ettiği, gerekçeli kararın 08.01.2018 tarihinde kendisine tebliği üzerine CMK’nın 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süreden sonra 22.01.2018 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesini verdiği anlaşılmakla; temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,” karar verilmiş,

Daire Üyeleri ...; ".... Somut uyuşmazlığı oluşturan tartışmanın konusunu; 'temyiz nedeni içermeyen süre tutum dilekçesiyle temyiz başvurusunda bulunan sanık veya müdafinin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi günlük süre geçtikten ancak Yargıtay incelemesi yapılmadan önce ek temyiz dilekçesi sunup sunamayacağı, anılan bu ek dilekçe kapsamında temyiz denetiminin yapılıp yapılamayacağı' hususu oluşturmaktadır.

Daire Üyeleri ...; ".... Somut uyuşmazlığı oluşturan tartışmanın konusunu; 'temyiz nedeni içermeyen süre tutum dilekçesiyle temyiz başvurusunda bulunan sanık veya müdafinin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi günlük süre geçtikten ancak Yargıtay incelemesi yapılmadan önce ek temyiz dilekçesi sunup sunamayacağı, anılan bu ek dilekçe kapsamında temyiz denetiminin yapılıp yapılamayacağı' hususu oluşturmaktadır.

İnsan Haklarına dayanan hukuk devletinde, hukukun üstünlüğü ilkesini hakim kılmak için gereken her türlü yapısal ve kurumsal hukuki reformların hayata geçirilmesi önem arz etmektedir. Hukukun üstünlüğünü sağlamanın önemli unsurlarından birisi, adil yargılanma ve adalete erişim hakkının tüm güvenceleriyle yaşama geçirilmesidir.

Adalete erişim bir hak olarak kabul edilmektedir. Adalete erişim bir hak olduğu için bu hakkın kullanımı yoluyla yasanın yorumu, anlaşılabilirliği ve dolayısıyla yararlanabilirliği sağlanıp, içtihatlar bu şekilde oluşturulmalıdır. Hakların tanınması yetmez, hakkın etkin kullanımını da sağlanması gerekir.

Yargı organlarının adalet dağıtmada kaçınma yetkileri yoktur. Anayasamız bunu 'hiçbir mahkeme görev yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçınamaz' biçiminde düzenlemiştir (m. 36/2). Adalet dağıtımından kaçınılması, hakkı teslim etmekten kaçınmak demektir.

Adalete erişim hakkı yargıya başvurma (dava açma), güvence oluşturan yasa yollarına başvurma ve yargı kararlarının uygulanmasını sağlama isteme haklarını güvence altına almaktadır. Temyiz yasa yolu, erişim hakkının adil yargıda zirveye ulaşmasını sağlamaktadır (Coulon, Jean-Marie/Roche, Marie-Anne Frison, s. 443).

Adil yargılanma hakkı, bağımsız ve tarafsız yargı mercileri önünde hakkını aramak, davacı veya davalı olabilmek, yargılama sırasında usuli güvencelere sahip olmak, yargılamanın makul sürede yapılması, mahkeme kararlarına karşı etkin hukuki denetim mekanizmalarının sağlanması gibi temel güvenceleri bünyesinde barındırmaktadır.

Anayasanın 2. maddesinde, Cumhuriyet'in nitelikleri arasında sayılan hukuk devleti, insan haklarına dayanan, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, eylem ve işlemleri hukuka uygun olan her alanda bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, konulan kurallarda adalet ve hakkaniyet ölçülerini göz önünde tutan, hakların elde edilmesini kolaylaştıran, hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasa ve yasalarla kendini bağlı sayan, yargı denetimine açık ve hak arama özgürlüğünün önündeki engelleri kaldıran devlettir.

Anayasa’nın 36. maddesinin birinci fıkrasında 'Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir' hükmüne yer verilmiştir. Maddeyle güvence altına alınan hak arama özgürlüğü ve adil yargılanma hakkı, kendisi bir temel hak niteliği taşımasının yanında, diğer temel hak ve özgürlüklerden gereken şekilde yararlanılmasını ve bunların korunmasını sağlayan en etkili güvencelerden birisidir.

Anayasa’nın 36. maddesinin birinci fıkrasında 'Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir' hükmüne yer verilmiştir. Maddeyle güvence altına alınan hak arama özgürlüğü ve adil yargılanma hakkı, kendisi bir temel hak niteliği taşımasının yanında, diğer temel hak ve özgürlüklerden gereken şekilde yararlanılmasını ve bunların korunmasını sağlayan en etkili güvencelerden birisidir.

Ceza yargılamasının amacı maddi gerçeğin insan onuruna yaraşır biçimde araştırılıp bulunmasıdır. Nitekim, Ceza Genel Kurulunun 23.02.2016 tarih ve 2014/5.MD-98 esas 2016/83 sayılı ve 10.12.2013 tarih ve 2013/359 sayılı kararlarında;...Ceza Muhakemesinin amacı usul ve kuralların ön gördüğü ilkeler doğrultusunda maddi gerçeğin her türlü şüpheden uzak bir biçimde kesin olarak belirlenmesidir.

Medeni Muhakeme Hukukunda hakim, tarafların ileri sürdükleri olaylar, normlar, deliller ve isteklerle bağlı olmasına ve bunların ortaya koyduğu gerçekle yetinmek zorunda bulunmasına karşılık Ceza Muhakemesi Hukukunda, tarafların ileri sürdükleri delillerle yetinmeksizin maddi gerçeği araştırır. Ceza muhakemesinde kanuni delil sistemi çok istisnaidir (mesela duruşma tutanağı; duruşmada olup bitenler anca onunla kanıtlanabilir), onun dışında hukuka aykırı olmaması dışında her şey delil olarak ileri sürülebilir.

Adil yargılanma ve adalete erişim haklarının içerisinde barındırdığı mahkeme kararlarına karşı etkin hukuki denetim mekanizmaları sağlanması güvencelerinden biri olan Temyiz; kural olarak bölge adliye mahkemesi ceza daireleri tarafından verilen hükümlerle, bu dairelerin hükme esas teşkil eden ara kararlarına ve 6706 sayılı Cezai Konularda Uluslararası Adli İşbirliği Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca iade taleplerine ilişkin ağır ceza mahkemeleri tarafından verilen kararlara karşı başvurulan olağan bir kanun yoludur.

Temyiz CMK sistematiği içinde olağan kanun yolları arasında düzenlenmiştir. Bir yargılama organı tarafından verilen kararların başka bir merci tarafından denetlenmesi son derece önemlidir. Temyiz yoluyla bir ülkedeki hukuk kurallarının istikrarlı, aynı bir biçimde yorumlanması ve uygulanması sağlanmaktadır. Temyiz yoluyla daha önce bir yargı merci tarafından verilmiş olan kararların hukuka uygunluğu kontrol edilmektedir.

Temyiz incelemesinde, uyuşmazlığın sadece hukuki yönü, yani ilk derece veya bölge adliye mahkemesi tarafından tespit edilen maddi olayın hukuk normları karşısındaki durumu ele alınarak, hukuk normunun maddi olaya doğru bir şekilde uygulanıp uygulanmadığını denetlenmektedir.

5271 sayılı CMK’nın 'Temyiz Başvurusunun İçeriği' başlıklı 294/1. maddesi;

'Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır',

Aynı yasanın 'Temyiz Gerekçesi' başlıklı 295. maddesi ise,