muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3554, Karar No: 2017/5717, Tarih: 13.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/3554 E.  ,  2017/5717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, somut olayda tarafların sorumluluklarının belirlenmesinde kusur sorumluluğu esas olup, kooparatif başkanı olmanın kusur sorumluluğu açısından tek başına kusur izafesi için yeterli olmadığı göz önünde bulundurularak, somut olayda herhangi bir sorumluluğu bulunmayan davalı kooparatif başkanı ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 13/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10140, Karar No: 2017/954, Tarih: 02.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/10140 E.  ,  2017/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın açılmamış sayılmasına birleştirilen davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde asıl davanın davacısı Ak Sigorta A.Ş vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalının ... plaka sayılı aracını davacı şirkete Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigorta ettirdiğini, davalının ehliyeti bulunmayan oğlu ...'in 21.05.2007 tarihinde kusurlu olarak ...'ın kullandığı ...plaka sayılı motorsiklete çarparak maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazasına neden olduğunu, kazada davalının aracı kullanan oğlu ...'in %100 kusurlu olduğunu, dava dışı yaralı Abdürrezzak Aydın'ın %55 oranında malül kalması nedeniyle 13.03.2008 tarihinde kendisine 53.163,00-TL ödeme yapıldığını, KTK.nun 95. maddesi, Sigorta Poliçesi Genel Şartları 4/c maddesi, TTK.nun 1301. maddesi gereğince ödenen tazminata haksız eylemi ile neden davalı tarafa rücu hakkı tanındığını, davalıya yapılan bildirimlerin sonuçsuz kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 40.000,00-TL.sının ödeme tarihi olan 13.03.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Birleştirilen Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/73 E. 2010/162 K. sayılı dava dosyasında davacı vekili; davalı ...'in maliki olduğu, diğer davalı ...'in kullandığı ... plaka sayılı araçla 21.05.2007 tarihinde

../...

2014/10140 -2-

2017/954

müvekkiline çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek 15.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl davanın açılmamış sayılmasına, birleştirilen davanın kısmen kabulü ile 10.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 22.05.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte birleşen dosya davalıları ... ve ...'ten müteselsilen tahsili ile birleşen dosya davacısına verilmesine karar verilmiş; hüküm, asıl davanın davacısı Ak Sigorta A.Ş vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davanın davacısı ... vekili ve davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL kalan onama harcının asıl davanın davacısı .. ... ve aşağıda dökümü yazılı 512,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3667, Karar No: 2017/13142, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3667 E.  ,  2017/13142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15858, Karar No: 2014/10443, Tarih: 24.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15858 E.  ,  2014/10443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dilencilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/994, Karar No: 2016/340, Tarih: 04.10.2016

**Ceza Genel Kurulu         2016/994 E.  ,  2016/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nun 188/3, 43, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis ve 70.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluğuna ilişkin, Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.11.2013 gün ve 276-191 sayılı hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 11.06.2015 gün ve 609-5763 sayı ile TCK’nun 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 20.01.2016 gün ve 425380 sayı ile;

"Devletin temel görevlerinden biri de suçun işlenmesini önlemektir. Kolluk görevlilerinin, şüphelileri daha fazla ceza almalarını sağlamaya yönelik olarak suç işlemeye teşvike devam etmeleri hukuken kabul edilebilecek bir uygulama değildir.

CMK'nun 139/1. maddesi 'soruşturma konusu suçun işlendiği konusunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka suretle delil elde edilememesi halinde hâkim ve gecikmesinde sakınca bulunması hallerde Cumhuriyet savcısının kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir' hükmünü taşımaktadır.

Kanunun bu hükmünden de anlaşılacağı gibi, şüpheli hakkında atılı suçu işlediğine dair delil elde edilmesi halinde gizli soruşturmacının görevi sona erecektir.

Olayımızda görevlendirilen gizli soruşturmacıların, 25.01.2011 tarihinde sanık ...'dan uyuşturucu madde satın almaları ile sanığın atılı suçu işlediğine dair delil elde edildiğinden, ikinci ve üçüncü kez aynı suçu işlemesine fırsat verilmeden yakalanmasının sağlanması gerekirdi.

Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.06.2015 gün ve 814-259 sayılı ve diğer bazı kararlarında da belirtildiği üzere, ilk kez uyuşturucu madde sattığının tespit edilmesinden sonra yakalanması ve eylemine devam etme fırsatı verilmemesi mümkün olan sanığın, eylemini zincirleme olarak gerçekleştirdiğinin kabulü ile hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanması yasaya aykırıdır" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Dairenin düzeltilerek onama kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 12.05.2016 gün ve 219-4401 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 12.05.2016 gün ve 219-4401 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ...., ..., ...., .... ve ...hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle, sanık .... hakkında aynı suçtan kurulan mahkûmiyet hükmü ise temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tespitine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Kolluk görevlilerince Mersin ilinde uyuşturucu madde sattığı değerlendirilen kişilerle ilgili olarak yapılan istihbari çalışmalarda, bu kişilerin uyuşturucu madde satışı yaparken yakalanmayı zorlaştırma amacıyla uyguladıkları yöntemler nedeniyle, normal polisiye önlemler ve teknik tedbirlerle suçun açığa çıkarılmasının mümkün olmadığının tespit edilmesi üzerine, Sulh Ceza Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nun 139. maddesi uyarınca kolluk görevlilerinin gizli soruşturmacı olarak görevlendirilmesine karar verildiği,

25.01.2011 günü alıcı rolündeki görevlinin, Demirtaş Mahalllesinde iki sokağın kesiştiği yerde bekleyen sanık ...'a “Osman buralarda mı” diye sorması üzerine sanığın “hayırdır, cigara mı lazım” dediği, alıcı görevlinin “cigara alacaktık” demesi üzerine sanığın elinde bulunan bir paket halindeki 1,4 gram esrarı 20 Lira karşılığında alıcı görevliye verdiği, alıcı görevlinin sanığa “gelirsem buralarda mısın, ismin ne” diye sorması üzerine sanığın “gel, gel, Erkut” diye cevap verdiği,

26.01.2011 günü alıcı görevlinin, aynı yerde beklemekte olan sanığı gördüğü, sanığın alıcı görevliyi yanına çağırıp “kaçlık, yirmilik mi” diyerek esrar satma teklifinde bulunduğu, alıcı görevlinin “he, yirmilik” demesi üzerine, sanığın bulunduğu yerdeki duvarın arkasından çıkardığı 1,05 gram esrarı 20 Lira karşılığında alıcı görevliye verdiği,

26.01.2011 günü alıcı görevlinin, aynı yerde beklemekte olan sanığı gördüğü, sanığın alıcı görevliyi yanına çağırıp “kaçlık, yirmilik mi” diyerek esrar satma teklifinde bulunduğu, alıcı görevlinin “he, yirmilik” demesi üzerine, sanığın bulunduğu yerdeki duvarın arkasından çıkardığı 1,05 gram esrarı 20 Lira karşılığında alıcı görevliye verdiği,

27.01.2011 günü yine aynı yerde alıcı görevlinin sanığı görüp yanına gitmesi üzerine sanığın “yirmilik mi” diye sorduğu, alıcı görevlinin sanığa 20 Lira verdiği, sanığın alıcı görevliye kahvehaneyi gösterip “geç içeri otur” dediği, alıcı görevlinin “yok” demesi üzerine sanığın kahvehanede oturan bir şahsı gösterip “geç otur, arkadaş yabancı değil, o da alacak” dediği, sanığın kahvehaneden ayrılıp bir süre sonra geri gelerek kimliği tespit edilemeyen diğer şahsa bir paket halinde niteliği belli olmayan maddeyi verdiği, şahsın ayrılmasından sonra sanığın bir paket halindeki 1,4 gram esrarı alıcı görevliye verdiği,

02.02.2011 günü alıcı görevlinin aynı mahallede bulunan kahvehanenin önünde bekleyen sanık ... ile ....'nun yanına gittiği, sanığın alıcı görevliye “kaçlık lazım” diye sorduğu, alıcı görevlinin “yirmilik" dediği, Yusuf'un alıcı görevliye içeri girmesini söylediği ve içeride bir paket halindeki 1,4 gram esrarı 20 Lira karşılığında alıcı görevliye verdiği,

Alıcı görevlilerin, aynı mahallede 27.01.2011 ve 07.02.2011 tarihlerinde ....'den, 30.01.2011 tarihinde ....'den, 31.01.2011 tarihinde ....'dan ve 07.02.2011 tarihinde ....'dan uyuşturucu madde aldıkları,

24.02.2011 tarihinde sanığın evinde yapılan aramada suç unsuru bulunmadığı,

27.02.2011 tarihinde ....'ın evinde 892,5 gram esrar ele geçirildiği, aynı tarihte kolluk görevlilerince .... ile irtibatlı olduğu ve uyuşturucu madde bulundurduğu değerlendirilen ...'ün evinde yapılan aramada ise 4270 gram esrar bulunduğu,

Anlaşılmaktadır.

İnceleme dışı sanık ... kollukta; evinde ele geçirilen esrarın sanık ...'a ait olduğunu, sanığın arama tarihinden bir gün önce bu esrarı getirip "abi bu çuvallar bir gün sende kalsın" dediğini, sanığa çuvalların içinde ne olduğunu sorduğunda; esrar olduğunu, bir gün evinde saklaması karşılığında kendisine 1.500 Lira vereceğini söylediğini, kendisinin de kabul ettiğini,

Sorguda; suç konusu esrarı satmak amacıyla bir arkadaşından satın aldığını, evinde sakladığını ve polislerin arama sırasında bulduğunu,

Kovuşturma evresinde ise; evinde ele geçirilen esrarın sanık ...'a ait olduğunu ve 1500 Lira karşılığında sakladığını,

İnceleme dışı sanık .... soruşturma evresinde; evinde ele geçirilen esrarı yirmi gün önce günlüğü 30 Lira karşılığında muhafaza etmek üzere ...'ten aldığını, ....'ın iki üç günde bir gelip muhafaza etmek üzere bıraktığı esrardan yarım kilo kadar alıp gittiğini,

Kovuşturma evresinde ise; evinde bulunan esrarı içmek amacıyla bahçesinde yetiştirdiğini,

Kovuşturma evresinde ise; evinde ele geçirilen esrarın sanık ...'a ait olduğunu ve 1500 Lira karşılığında sakladığını,

İnceleme dışı sanık .... soruşturma evresinde; evinde ele geçirilen esrarı yirmi gün önce günlüğü 30 Lira karşılığında muhafaza etmek üzere ...'ten aldığını, ....'ın iki üç günde bir gelip muhafaza etmek üzere bıraktığı esrardan yarım kilo kadar alıp gittiğini,

Kovuşturma evresinde ise; evinde bulunan esrarı içmek amacıyla bahçesinde yetiştirdiğini,

İnceleme dışı sanık .... kovuşturma evresinde; kimseye esrar satmadığını, alıcı görevlinin geldiği gün olay yerine sanık ...'tan esrar satın almak için gittiğini,

İnceleme dışı sanıklar ...., .... ve ...ise sanık ...'ı tanımadıklarını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... soruşturma evresinde yakalanamadığından ifadesi alınamamış, kovuşturma evresinde ise; ...., ... ve ....'yu mahalleden tanıdığını, diğer sanıkları tanımadığını, esrar kullandığını, kullandığı esrarı isimlerini bilmediği şahıslardan satın aldığını, esrarın bir kısmını kullandıktan sonra geriye kalan kısmını sattığını, alıcı görevliye de dört kez esrar sattığını savunmuş, hükümden sonra verdiği dilekçelerinde ayrıca; yevmiye karşılığında .... ile birlikte ....'ın esrar satışına yardımcı olduğunu, ancak ...'ün evinde ele geçen uyuşturucu maddeyle bir ilgisinin olmadığını belirtmiştir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözülebilmesi için öncelikle "zincirleme suç" hükümleri üzerinde durulması gerekmektedir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'na hakim olan ilke gerçek içtimadır. Bunun sonucu olarak, "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus Adalet Komisyonu raporunda da; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır’ şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır" şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise, 5237 sayılı TCK’nun "suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanunun 43. maddesinin ilk fıkrasında; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır" biçiminde zincirleme suç düzenlemesine yer verilmiş, ikinci fıkrasında; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" denilmek suretiyle aynı neviden fikri içtima kurumu hüküm altına alınmış, üçüncü fıkrasında ise; "Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence, ... ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz" düzenlemesi ile zincirleme suç ve aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanamayacağı suçlar belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

TCK'nun 43/1. maddesi düzenlemesinden anlaşılacağı üzere zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hallerde aslında işlenmiş birden fazla suç olmasına karşın, fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli bir miktarda arttırılmaktadır.

Bu açıklamalardan sonra uyuşmazlık konusuna ilişkin olarak, sanık ... hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanmasına esas alınan suçların değerlendirilmesinde:

1-Sanığın, 27.02.2011 tarihinde ...'ün evinde ele geçirilen uyuşturucu maddeden sorumlu olup olmadığı, sorumlu olduğunun kabulü halinde bu eylemden dolayı hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı: