muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11351, Karar No: 2017/24023, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11351 E.  ,  2017/24023 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/79, Karar No: 2024/13252, Tarih: 18.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/79 E.  ,  2024/13252 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 19.11.2020

EK KARAR SAYISI : 2010/480 E., 2011/607 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

KARAR : Önceki hükmün onaylanması

TEMYİZ EDENLER : Hükümlü ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Anayasa’nın 40/2. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin ne zaman başlayacağının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesinin gerektiği anlaşılmakla, Mahkemece 19.11.2020 tarihinde duruşma açılarak verilen ek kararın, sanığın ve müdafiinin yüzüne tefhim edildiği, hüküm fıkrasında kanun yolunun itiraz ve merciin Ağır Ceza Mahkemesi olarak belirtildiği, sanık ve müdafiinin 20.11.2020 tarihli itiraz dilekçelerini dosyaya sunmaları üzerine Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2020 tarihli ve 2020/1261 D. İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, bu karara yönelik kanun yararına bozma talebi üzerine T.C. Adalet Bakanlığının 21.04.2021 tarihli yazıları ile inceleme konusu ek kararın istinafa tâbi olmasına rağmen Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesince itirazen incelenerek verilen itirazın reddi kararının yok hükmünde olması nedeni ile itiraz dilekçelerinin istinaf dilekçesi olarak kabul edilerek merciince değerlendirilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma incelemesine gönderilmediğinin bildirildiği, Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.08.2016 tarihli ve 2010/480 Esas, 2011/607 Karar sayılı, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2016 tarihli ve 2016/1278 D. İş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma talebi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin, 30.09.2019 tarihli ve 2019/5932 Esas, 2019/9081 Karar sayılı ilâmı ile kanun yararına bozma kararı verildiği belirlenmekle inceleme konusu ek kararın, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK hükümleri uyarınca temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde hükümlü hakkında verilen 19.11.2020 tarihli ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan duruşma sonucunda, önceki hükmün onaylanmasına dair ek kararın, dava dosyası içeriğine uygun şekilde Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, hükümlü ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, önceki hükmün onaylanmasına ilişkin 19.11.2020 tarihli ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2669, Karar No: 2012/4397, Tarih: 28.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2669 E.  ,  2012/4397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin olarak Dairemizin 15.02.2012 gün 2012/196 Esas 2012/1064 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, ... 22. İcra Müdürlüğü'nün 2010/709 sayılı dosyası ile, borçlu hakkında takibe geçilip, borçluya ait taşınmazın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının ikinci sırada yer aldığını, müvekkili tarafından ... 27. İcra Müdürlüğü'nün 2005/5547 sayılı dosyası üzerinden dosya borçlusu ...hakkında icra takibi yapılarak taşınmaz üzerine 24.08.2005 tarihinde haciz konulduğunu, ayrıca ... 24. İcra Müdürlüğü'nün 2010/4369 sayılı takip dosyasında takip dayanağı olan dava tarihinin 07.09.2004, birinci sırada yer alan haczin tarihinin ise 30.05.2008 olduğunu, bu nedenle müvekkilinin alacağının birinci sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, duruşmaya katılmış ancak esasa ilişkin bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda İİK'nun 100. maddesine göre hacze iştirakla ilgili derece kararının düzenlenmesinde haciz tarihlerinin esas alınmasının gerektiği, şikayet olunanın haciz tarihinin 30.05.2008 olduğu, şikayetçinin ilama dayalı alacağının dayanağı olan davanın ise 07.09.2004 tarihinde açıldığı, şikayetçinin alacağın İİK'nun 100. maddesi uyarınca hacze iştirak etmesi gerektiği nedeni ile şikayetin kabulüne karar verilmiş, hükmün şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.02.2012 gün 2012/196 Esas 2012/1064 Karar sayılı ilamı ile mahkeme kararı bozulmuştur.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6513, Karar No: 2021/817, Tarih: 23.02.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/6513 E.  ,  2021/817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kocaeli 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarihli ve 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi, yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 500 gün olarak tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanunun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin “500 gün”, “625 gün”, “520 gün” ve “10.400 TL” terimlerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla “5 gün”, "6 gün" ve “5 gün” ve “100 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17417, Karar No: 2014/16464, Tarih: 23.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/17417 E.  ,  2014/16464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 10 parsel sayılı taşınmazda mirasbırakanı ... kızı ... ...'un paydaş olduğunu ancak tapu kaydında mirasbırakanın baba adının sehven " ..." olarak yazıldığını, ...'ın mirasbırakanın eşinin adı olduğunu ileri sürerek tapu kaydındaki malik isminin nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu kaydında mirasbırakanın baba adının yanlış yazıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 23.10.2014

tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5351, Karar No: 2024/11938, Tarih: 16.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/5351 E.  ,  2024/11938 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/568 Esas, 2018/2064 Karar

KATILANLAR : Tarım ve Orman Bakanlığı, S.S. ... Tarımsal Kalkınma Kooperatifi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekilleri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2017 tarihli ve 2016/66 Esas, 2017/107 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesince beraatlerine karar verilmiştir.

2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 17.10.2018 tarihli ve 2018/568 Esas, 2018/2064 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kooperatif vekilinin temyiz istemi; bilirkişi raporuna karşı itirazlarının değerlendirilmediğine, kooperatifin ticari ilişkide bulunduğu diğer şirketlerin defterlerinin incelenmediğine, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; kooperatifin tüm gelir ve giderlerinin incelenmediğine, sanıkların usulsüz işlemlerinin bulunduğuna, cezalandırılmaları gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; kooperatifin tüm gelir ve giderlerinin incelenmediğine, sanıkların usulsüz işlemlerinin bulunduğuna, cezalandırılmaları gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların yönetim kurulu başkan ve üyesi olarak görev yaptıkları kooperatifte para transferlerini elden yaparak kayıtlara işlemedikleri, usulsüz işlemleri bilinçli bir şekilde gerçekleştirerek ortaya çıkmamasını amaçladıkları, hileli hareketlerle bilirkişi tarafından tespit edilen 186.287,24 TL'yi beş yıl kadar bir süre içerisinde uhdelerine geçirdikleri ve böylelikle zincirleme nitelikli zimmet suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların uhdelerinde para kalıp kalmadığı hususunun, kooperatifin ticari ilişkide bulunduğu ancak bu ticari ilişkilerin kooperatifin yasal defter ve kayıtlarına geçmediği ... ve ... Peynircilik firmalarına ait adres ve diğer bilgilerin, kooperatifin muhasebecisi ve sanıklara sorulup gerekli araştırma yapılarak tespitiyle ilgili firmaların tüm kayıt ve defterlerinin getirtilmesi, sanıkların savunmalarında, alacaklı olmalarına veya harcama yapmalarına rağmen makbuz alamadıklarını belirttikleri kişilerin de ayrıntılı beyanlarının alınması sonrasında dosyanın tüm ekleriyle birlikte yeni bir bilirkişi heyetine tevdi ile tüm iddia ve savunmaları irdeleyen ve kooperatifin, kayıt dışı bırakılanlar dahil, suç dönemine ilişkin tüm gelir ve giderlerini karşılaştırarak sanıkların uhdelerinde para kalıp kalmadığını belirleyen rapor alınması sonrasında uhdelerinde para kalmış bulunması halinde zimmet, uhdelerinde para kalmadığının anlaşılması halinde ise objektif cezalandırma koşulları üzerinde durularak görevi kötüye kullanma suçlarının oluşup oluşmayacağı karar yerinde tartışılıp değerlendirilmek suretiyle sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden verilen hükümlerin, 5271 sayılı Kanun'un 302/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca gereği için kararı veren Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22622, Karar No: 2013/20282, Tarih: 09.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22622 E.  ,  2013/20282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olma- dığına, eksik araştırmaya, erteleme kararı verilmemesine, lehe hükümlerin uygulan- madığına; Cumhuriyet Savcısının, müsadere kararı verilmemesine yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 100,00-TL”, ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 80,00-TL" ibarelerinin çıkarılması; ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahkemenin takdiri doğrultusunda “Sanığa verilen 4 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25994, Karar No: 2015/5437, Tarih: 17.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/25994 E.  ,  2015/5437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan ... Bankası Genel Müdürlüğü T.A.Ş. ve dahili davalı ... Bankası A.Ş. Memur ve Müstahdemleri Yardım ve Emekli Sandığı Vakfı vekilileri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalılardan ... Bankası Genel Müdürlüğü T.A.Ş. ve dahili davalı ...Bankası A.Ş. Memur ve Müstahdemleri Yardım ve Emekli Sandığı Vakfı vekililerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacı ile dahili davalı ...Bankası A.Ş. Memur ve Müstahdemleri Yardım ve Emekli Sandığı Vakfı'na yükletilmesine, 17/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/145, Karar No: 2017/667, Tarih: 06.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/145 E.  ,  2017/667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Direnme

Yargıtay Ceza Genel Karulunun 14.04.2009 gün ve 214/98 sayılı kararında açıklandığı üzere; hüküm ve kararlarda yasa yolu bildiriminin yasa yolu, mercii, şekli ve süresini de kapsayacak şekilde açıkça anlaşılabilir ve her türlü yanıltıcı ifadeden uzak biçimde belirtilmesi zorunlu olup, sanığın yokluğunda 20.03.2009 tarihinde verilen hükümde temyiz süresinin başlangıcı ve merciinin usulüne uygun olarak gösterilmemesi nedeniyle sanık müdafilerinin temyizinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.02.2010 gün ve 2010/11-34-35 sayılı tevdii kararında da vurgulandığı gibi yerel mahkemece direnme kararı verildiği belirtilmekle birlikte, değişik gerekçe ile hüküm kurulduğu, bu nedenle direnme kararının yeni hüküm niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış uygulamalarına göre, bir hüküm bozulmakla tamamen ortadan kalkacağından, yerel mahkemelerce direnme kararı verilirken 5271 sayılı CMK'nın 230, 231 ve 232. maddelerine uygun yeni bir hüküm kurulması zorunlu olup, aksi hal 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 308. maddesi uyarınca mutlak hukuka aykırılık oluşturduğundan, sair yönleri incelenmeyen direnme kararının hüküm fıkrasının bulunmaması usuli eksikliği nedeniyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.