muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16317, Karar No: 2012/23220, Tarih: 20.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16317 E.  ,  2012/23220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı ... tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. H.U.M.K'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/704, Karar No: 2011/1522, Tarih: 16.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/704 E.  ,  2011/1522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1796 ve 1811 parsellerin maliki olan davalıların 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca kıyı tanımına giren 230 m2'lik kısma merdiven ve duvar yapmak sureti ile müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmaların önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, savunma getirmemişlerdir.

Mahkemece, davalı So..K..'e ait parselin kıyı ile irtibatının bulunmaması sebebi ile bu davalı yönünden davanın reddine, diğer davalı yönünden ise elatmanın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde yer alan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer niteliği taşıyan taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, birleştirilen Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/167 Esas sayılı dosyasının tefrik edilerek mahkemesine gönderilmesine, davalı S. K..yönünden davanın reddine, diğer davalı A..Y.. yönünden elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; dava dilekçesi ve duruşma günü tebliği için davalı A..Y..a çıkartılan tebligatın " duruşma günü geçtiği " bilgisiyle iade edilmesi üzerine davalının " İlçe Aksaray Emniyet Amirliğinde polis " adresine çıkartılan tebligatın " Aksaray polis karakolunda bekçi A.. Y. mevcut olup, tebligatın bu kişiye ait olmadığı ve Fatih İlçe Emniyet Müdürlüğünde bu isimde başka bir kimsenin bulunmadığı belirtilmek sureti ile iade edildiği halde, anılan davalının aynı adresine çıkartılan tebligatın, yeni adres olarak Fatih İlçe Emniyet Müdürlüğü İstanbul yazılmak sureti ile evrak memuru F.. Ö..'e 15.05.1996 tarihinde tebliğ edildiği, 16.05.2006 tarihli kararın ise, davalının Aksaray İlçe Emniyet Müdürlüğü İstanbul adresine çıkartıldığı, tebligat üzerine yeni adres olarak Fatih İlçe Emniyet Müdürlüğü yazıldığı ve muhatabın adres bırakmadan gittiğinden bahisle tebligatın iade edildiği, bunun üzerine gerekçeli kararın davalının Aksaray İlçe Emniyet Müdürlüğü adresi esasına Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 08.12.2006 tarihinde tebliğ edildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi davanın süratle sonuçlandırabilmesi, öncelikle tarafların yargılama gününden haberdar edilmesi ile mümkündür. Kişinin, hangi yargı merciinde duruşmasının bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilebilmesi, usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir. HUMK' nun 73. maddesi hükmünde çok açık bir şekilde vurgulanan temel kurala göre, mahkeme, tarafları dinlemeden, onları, iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hükmünü veremez. Bu bakımdan davetin ve bunun yazılı şeklinin (davetiyenin) davadaki önemi büyüktür.

Öte yandan, tebligatın nasıl ve kimlere yapılacağı adres araştırması ve tespitinin yöntemi 7201 sayılı Tebligat Kanununda gösterilmiş, 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 48 ve diğer maddelerinde de adres bilgilerinin tutulması, güncellenmesi ve kullanılması ile ilgili hükümler öngörülmüştür.

Öncelikle; yasaya uygun biçimde taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra işin esasına girilmesi, deliller toplanarak bir sonuca ulaşılması asıldır. Değinilen işlemleri nedeniyle tebligat, bilgilendirme yanında, belgelendirme özelliği de bulunan bir usuli işlemdir. Tebliğ ile ilgili Tebligat Kanunu ve Tüzük hükümleri şeklidir.Bu nedenle,tebligata ilişkin yasal hükümlerin gözden uzak tutulmaması ve uygulanması zorunludur.Kural olarak ‘tebligat’ tebligat yapılacak kişiye bilinen en son adresinde yapılır.(Teb.Y.10.Md) Son adreste bulunamamışsa, teblig memuru bulunabileceği adresi araştırır. Bulamazsa, durumu Muhtarlığa onaylatmak suretiyle saptar.(Teb.Y.28Md) Tebliği çıkaran kuruluşa bildirir. İlgili kuruluş adresi kişinin mensubu olduğu kurumlardan Tapu, Muhtarlık, Nüfus,Vergi Dairesi, Belediye idaresinden adresini araştırır. Buna rağmen, adres tespit edilemezse adres meçhul sayılarak ilanen tebligat kararı verilebilir.(Teb.Y46 Md) Özetlenen ilkeler, yasal ve yargısal uygulamalarla benimsenmiş öğretide de bu yönde görüşler ifade edilmiştir.(1.H.D 15.09.1998 6407/9124,HGK 20.09.1999 1-609/744,Baki Kuru HMU 2. Cilt S.1582-1583)

O halde, yukarıda belirtilen işlemler yapılmaksızın ve ilkeler göz ardı edilerek sonuca gidilmiş olmasının doğru olduğu kabul edilemez. Esasen, taraf teşkilinin sağlanması Anayasanın 90/son maddesi delaletiyle AİHS'nin 6. maddesi hükmü uyarınca adil yargılanma hakkının da bir gereğidir. Bu durumda dava dilekçesinin tebliğinin yöntemine uygun olduğu söylenemez. Bunun sonucu olarak davalı Ali Yılmaz'ın eldeki davada savunma hakkını kullanamadığı ortadadır.

O halde, yukarıda belirtilen işlemler yapılmaksızın ve ilkeler göz ardı edilerek sonuca gidilmiş olmasının doğru olduğu kabul edilemez. Esasen, taraf teşkilinin sağlanması Anayasanın 90/son maddesi delaletiyle AİHS'nin 6. maddesi hükmü uyarınca adil yargılanma hakkının da bir gereğidir. Bu durumda dava dilekçesinin tebliğinin yöntemine uygun olduğu söylenemez. Bunun sonucu olarak davalı Ali Yılmaz'ın eldeki davada savunma hakkını kullanamadığı ortadadır.

Hal böyle olunca, Fatih İlçe Emniyet Müdürlüğü bünyesinde A.. Y.. isminde bir kişinin bulunmadığı Fatih İlçe Emniyet Müdürlüğünce bildirildiği halde, davalı adına bu adrese çıkartılan ve evrak memuru tarafından tebliğ alınan tebligatın usulsüz olduğu dikkate alınarak öncelikle, usulüne uygun olarak dava dilekçesinin tebliği ve bu şekilde taraf teşkili sağlanması gerekmektedir.

Diğer yandan, elatmanın önlenmesi istekli davaların konusunu haksız eyleme dayalı tasarrufların oluşturduğu kuşkusuzdur. Eylem kim tarafından yapılırsa davanın ona yönelik olarak açılması ve sonucundan onun sorumlu tutulması asıldır. Dosya arasında yeralan bilirkişi raporlarına göre somut olayda kıyıya merdiven yapılmak ve ve istinat duvarı örülmek sureti ile elatıldığı sabittir. Ancak bu elatmaların davalılar tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği somut olarak ortaya konulmadığı gibi, bu konuda yeterli ve ve eksiksiz bir soruşturma yapıldığından sözedilemiyeceği, başlıbaşına davalı A..nin taşınmazını kıyı ile irtibatlı olduğu gerekçesi ile bu davalı yönünden davanın kabulüne, diğer davalının taşınmazının ise kıyı ile irtibatının bulunmadığı gerekçeleri ile reddine karar verilmesi de doğru değildir. Kaldı ki davacı hazine vekilinin aynı hususlarda çekişme konusu 1796 ve 1811 parselin komşuları olan taşınmaz maliklerine karşı da birleşen ve kararla birlikte tefrik edilen davayı açtığı ve bu dosyanın da halen derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; öncelikle kararla birlikte tefrik edilen Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/321 Esas sayılı dava dosyasının eldeki dosya ile birleştirilmesi, usulüne uygun olarak davalılara, dava dilekçesinin tebliği ile taraf teşkili sağlandıktan sonra, yanların gösterecekleri kanıtların eksiksiz olarak toplanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen sebeplerle yerindedir. Kabulü ile, HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,16.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3293, Karar No: 2018/17485, Tarih: 15.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3293 E.  ,  2018/17485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık müdafii tarafından temyiz dilekçesi ile dosyaya sunulan ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine ait 05/06/2015 tarihli raporuna göre sanığın “organik olmayan psikotik bozukluk'' tanısı ile çeşitli tarihlerde ayakta tedavi gördüğü anlaşılmakla, sanığın Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi sağlık kuruluna ya da üniversite hastanelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalı başkanlıklarında usulüne göre teşkil edilmiş heyete sevki ile suç tarihi itibarıyla işlediği yaralama fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasını engelleyen ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltan 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında herhangi bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığına ilişkin sağlık kurulu raporunun temini ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 15.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21062, Karar No: 2015/9697, Tarih: 30.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/21062 E.  ,  2015/9697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/34410

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2012/132 (E) ve 2012/1088 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Defter ve belgeleri gizlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açılan sanığın, şirkette temizlik işçisi olarak çalıştığını ve kendisinin notere götürülerek imzalar attırıldığını ve olayla bir ilgisinin bulunmadığını, bu işleri kendisine, muhasebecilik yapan C. T. isimli şahsın yaptırdığını savunması karşısında; savunmada ismi geçen kişinin araştırılıp dinlenmesi ayrıca şirketin faal olduğu dönemde sanığın şirkette fiilen müdür sıfatıyla çalışıp çalışmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre ise;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24466, Karar No: 2021/14078, Tarih: 04.05.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/24466 E.  ,  2021/14078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 1072 sayılı Yasaya muhalefet suçundan ayrıca cezalandırılması için dava açıldığı mahkemece bu hususun değerlendirilmediği tespit edilerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamına göre sanık ... ile temyize gelmeyen sanıklar ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklar tarafından elektrikle çalışan tombala makinası ile kumar oynatıldığının anlaşılması karşında; 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/353, Karar No: 2017/2118, Tarih: 28.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/353 E.  ,  2017/2118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH ... MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 28/02/2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat ....00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ....... TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde ... atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren ... günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.02.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6477, Karar No: 2022/10661, Tarih: 15.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6477 E.  ,  2022/10661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 20. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın davalılar vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının ev işlerinde 27.04.2007-18.01.2014 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen hizmetinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalılar vekili, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının çağrı üzerine gündelik ücret karşılığı çalıştığını, davacının birden fazla evde aynı hizmeti verdiğini, davalıların yılın büyük bir çoğunluğunu yurt dışında geçirdiğini, yalnızca davalı ... tarafından davacıdan hizmet alındığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Feri müdahil Kurum vekili, davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, fiili çalışmanın yöntemince ispatlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemişlerdir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulü ile davacının 27/04/2007 - 18/01/2014 tarihleri arasında davalılara ait ev işyerinde toplam 2.422 gün daha çalıştığının tespiti ile kararda belirtildiği şekilde hüküm kurulmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalılar vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalılar vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile davacı tanıklarının konuya ilişkin görgü ve bilgi sahibi olmayıp davacıdan duyduklarını aktardıkları, davalı tanıklarının beyanlarının hükme esas alınması gerektiği, Yerel Mahkemece ev hizmetlerinde çalışma davası ile ilgili hukuki niteliğe ve ispat şekline ilişkin ilkeler uygulanmaksızın karar verildiği, davacının uzun bir süre iki ayrı adreste çalıştığı, davalıların evde iki kişi yaşadığı ve sık sık yurt dışına çıktıklarının sabit olmasına ve davacının dava içi ikrarına rağmen çalışma süresinin aylık 30 gün üzerinden hesaplanmasının hukuka ve gerçeğe aykırı olduğu, Yerel Mahkemece yokluklarında karar verilmesinin usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiği özet olarak belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile davacının davasını gerekli nitelikteki delillerle ispat edemediği, dosyada dinlenilen tanıkların kapsam tarihleri ve beyanlarının yeterli olmadığı gibi tanıkların beyanlarının birbiri içinde tutarsızlık arzettiği, ayrıca davacının dinlettiği tanıkların Yargıtayın aradığı nitelikte kayıtlı tanıklardan olup olmadığı ve davacıyla aynı dönemde çalışıp çalışmadıkları hususunun da yerel mahkemece yeterli bir şekilde araştırılmadığı, bu nedenle iş bu tanık beyanları doğrultusunda hazırlanan bilirkişi raporunun da hukuka aykırı olup iş bu rapor uyarınca tesis edilen hüküm de kabul edilemeyeceği, Mahkemece resen tanık araştırması yapılmadığı, dinlenen tanıkların çalışma dönemleri davacının iddia ettiği çalışma dönemleri ile aynı olmadığı, davacı tarafın dinlettiği akraba,komşu ve komşu beyanlarının yeterli olmadığı, dinlenen tanıkların bazısının yakın evlerde çocuk bakıcılığı yaptığı beyan edilmiş ise de bu kişilerin SGK kaydı olmayan tanıklardan oldukları, davacı ile aynı dönemde çalışan tanıklar olmadığı, ev hizmetlerinde çalışma davası ile ilgili hukuki niteliğe ve ispat şekline ilişkin ilkeler uygulanmaksızın karar verildiği özet olarak belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Hukuk Genel Kurulunun 05.02.2014 tarih ve 2013/10-2280 E., 2014/65 K. sayılı ilamında, ev hizmetlerinde çalışma ile ilgili davaların hukuki niteliği ve ispat şekline ilişkin ilkeler şu şekilde belirtilmiştir. İş mevzuatı yönünden, ev hizmetlerinin, gerek mülga 1475 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesinin 1. fıkrasında, gerekse 4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrasında yer alan hükümler ile bu Kanunların uygulama alanı dışında bırakıldığı görülmektedir. Sosyal güvenlik mevzuatı açısından ise gerek mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu gerekse 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu kapsamında sigortalı olabilmek üç temel koşula bağlanmıştır. Bu koşullar; hizmet akdi ile çalışma, işin işverene ait işyerinde yapılması ve mülga 506 sayılı Kanun’un 3. ve aynı yöndeki 5510 sayılı Kanun’un ise 6. maddesi kapsamında olmamak olarak sıralanabilir.