muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10470, Karar No: 2021/6585, Tarih: 12.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/10470 E.  ,  2021/6585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 21.06.2021 tarihli dilekçesi ile davalı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 12/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15084, Karar No: 2014/859, Tarih: 20.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/15084 E.  ,  2014/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.02.2013

NUMARASI :Esas no:2011/444 Karar no:2013/155

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı anne velayeti kendisinde bulunan 18.09.2008 doğumlu Bade Nazlı ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin çocuğun yaşı, babası ile ayrı şehirlerde yaşaması ve uzun süre yatılı kalmasının küçüğün gelişimini olumsuz etkileyeceği hususları nedeniyle yeniden düzenlenmesini talep etmiştir. Kişisel ilişkinin düzenlenmesinde; çocuk yönünden, ana ve baba sevgi ve ilgisinin yaşanması, ana ve babalık kimliğinin tanınması; ebeveynler yönünden ise, ana ve babalık duygularının tatmini esastır. Bu ilkeler nazara alındığında kişisel ilişkinin kısaltılmasını veya değiştirilmesini gerektirir bir durumun varlığı kanıtlanmadığına göre, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.01.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/5500, Karar No: 2013/3952, Tarih: 05.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/5500 E.  ,  2013/3952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davalının kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin, aşağıda belirtilen temyiz itirazları dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9, 10 ve 26. maddeleri olup, mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacı Kurum, davada 506 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca istemde bulunduğu halde, sigortalının işe giriş tarihi ve işe girişinin, süresinde Kuruma bildirilip bildirilmediği yöntemince araştırılmamıştır.

İş kazasının vuku bulduğu tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 9. maddesi ile, “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır.” hükmü getirilmiş, anılan Yasanın 10. maddesinde de, “sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tesbit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmiyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin

22'nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26'ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin

22'nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26'ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

İşverenin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi yanında 10. maddesi uyarınca da sorumlu tutulması gerektiğinin tespiti halinde ise, işverenin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek, hesaplanacak maddi tazminat miktarından, Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeleri kapsamında, işverenin sorumluluğu irdelenmeksizin, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10932, Karar No: 2011/4528, Tarih: 18.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10932 E.  ,  2011/4528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/07/2009 tarih ve 2009/295-2009/340 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2005 yılında davalı üniversitenin Elektrik Mühendisliği ofis binası ve Fen Edebiyat Fakültesi derslik binasının projelerini çizdiğini,davalının ofis binası projesini üç kez, derslik binası projesini de iki kez rızası olmadan başka binalarda kullandığını, Mimarlık Mühendislik Hizmet Şartnamesi'nin 6.maddesine göre kendisine telif ücreti ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, 9.293,65 TL'nın hakkın doğduğu tarihten itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait projelerin uygulandığını,sonradan yapılan binaların dış görünüşlerinin bu projelerle uyumlu olmasının amaçlandığını, fakat binaların iç kısmının kendi çalışanlarınca dizayn edildiğini, davacıya bilgi verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının yaptığı projelerin rızası olmadan davalı tarafından başka binalarda kullanıldığı, Mimarlık Mühendislik Hizmet Şartnamesi'nin 6.maddesine göre davacıya telif ücreti ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 9.263,06 TL'nın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 67.20 YTL temyiz başvuru harcı ile 551,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden alınmasına, 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14984, Karar No: 2013/21013, Tarih: 22.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/14984 E.  ,  2013/21013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 27/03/2013 tarih ve 2013/4596 esas ve 2013/12555 karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 09/05/2013 tarih 2011/162284 sayılı itiraznamesi ile,

“ 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un'' Adli para cezasının infazı "başlıklı 106. maddesinin 4. fıkrası;" Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilmez. Bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır. ''

Aynı maddenin 11. fıkrası ise, ''İnfaz edilen hapsin süresi, adli para cezasının tamamıyla karşılanmamış olursa, geri kalan adli para cezasının tahsili için ilam, Cumhuriyet Başsavcılığı'nca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre kalan adli para cezası tahsil edilir. ''hükümlerini içermektedir.

Bu itibarla, Özel Daire'nin, suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün, adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmesi yerine yazılı şekilde onama kararı verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle karara karşı itiraz yoluna başvurulması talebiyle, ”

Dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca itirazen incelenmek üzere dairemize gönderilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 27/03/2013 gün ve 2013/4596 esas, 2013/12555 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un '' Adli para cezasının infazı '' başlıklı 106. maddesinin 4. fıkrası; '' Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilmez. Bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır. '' düzenlemesine muhalefet edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğine karar verilmesi,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un '' Adli para cezasının infazı '' başlıklı 106. maddesinin 4. fıkrası; '' Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilmez. Bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır. '' düzenlemesine muhalefet edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün ''Suça sürüklenen çocuğa verilen 3000 TL adli para cezasının sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önüne alınarak TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca takdiren birer ay arayla 24 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtarına, (ihtarat yapılamadı/ suça sürüklenen çocuk müdafiine ihtarat yapıldı.)'' paragrafından, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15179, Karar No: 2012/19209, Tarih: 11.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15179 E.  ,  2012/19209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2294, Karar No: 2012/2953, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/2294 E.  ,  2012/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.12.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1591 parsel sayılı taşınmazı yararına davalılara ait 1588 ve 1586 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden 3 metre eninde geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı ... davanın reddini savunmuş, diğer davalı ... 1588 parsel sayılı taşınmazı üzerinden geçit kurulmasını kabul etmiştir.

Mahkemece,1591 parsel sayılı taşınmaz lehine, 25.07.2011 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde “A” ve “B” harfleriyle gösterilen 1586 ve 1588 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü 1586 parsel maliki davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747 maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacının maliki olduğu 1591 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu sabittir. Dosyada bulunan 25.07.2011 tarihli fen bilirkişi raporu incelendiğinde davacıya ait 1591 parsel sayılı taşınmaza komşu parsel olan 1588 ve 1589 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden makul masrafla genel yola ulaşıp ulaşılamayacağı hususu araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece açıklanan bu hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 01.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11133, Karar No: 2014/13308, Tarih: 26.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11133 E.  ,  2014/13308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun soruşturma ve kovuşturma evrelerindeki beyanlarında olay sonrası babaannesi tanık Rahime'ye hadiseyi anlattığını bildirmesine karşılık Rahime'nin aşamalardaki anlatımlarında mağdurun kendisine tecavüz edildiği hususunda beyanda bulunmadığını söylemesi, tanık Muhsin'in mahkeme beyanında sanık ile mağdurun ahıra girmesinden 3-5 dakika gibi kısa bir süre sonra peşlerinden gittiğinde içeride mağduru pijaması inik vaziyette ayakta sanığı ise yanında görünce durumu sorduğunu, sanığın alt kıyafetinin olup olmadığını hatırlamadığını ve sanığın mağdurun çişini yaptırdığını beyan etmesinin ardından mağdur ile birlikte ahırdan ayrıldığını bildirmesi ve sanığın Muhsin'in beyanlarıyla örtüşür şekildeki savunmalarında ahırda bulunduğu sırada yanında olan mağdurun sıkıştığını söyleyerek pijamasını indirmesinin ardından Muhsin'in ahıra girdiğini belirtmesi ve mevcut beyanlara göre sanığın 3-5 dakikalık süre içerisinde isnat edilen livata eylemini gerçekleştirmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi sanığın bu kasıtla hareket ettiğine dair hakkında cezalandırılmasına yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve ceza hukukunun temel ilkelerinden olan “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi de gözetilerek beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2796, Karar No: 2013/7300, Tarih: 15.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2796 E.  ,  2013/7300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine, resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu 46 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı getirtilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %10 unu geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla belirlenmesi,

3-Elektik bilirkişisinin belirlediği irtifak ve pilon yeri alanları fen bilirkişisinin ölçekli krokisi üzerinde ve m2 cinsinden belirtilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde tescil yönünden infazı mümkün olmayacak şekilde karar verilmesi,

4-Kendisini vekil ile temsil ettiren davacılar yönünden vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.