muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18721, Karar No: 2013/20224, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/18721 E.  ,  2013/20224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.06. 2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8387, Karar No: 2017/16338, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8387 E.  ,  2017/16338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18284, Karar No: 2016/2241, Tarih: 18.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/18284 E.  ,  2016/2241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, kurum işleminin iptaline kesilen aylığın yeniden bağlanmasına, kuruma

borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4645, Karar No: 2006/5927, Tarih: 25.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4645 E.  ,  2006/5927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.08.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 146 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş hükmü davalı temyiz etmiştir.

36 m2 yüzölçümündeki arsa nitelikli dava konusu taşınmaz 2003 yılındaki kadastro çalışmaları sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine çekişmeli taşınmazın köy boşluğu olduğunu, zilyetlikle kazanılamayacağını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Öncelikle belirtmek gerekir ki, herhangibir kamu hizmetine tahsis edilmeyen köy boşlukları kural olarak koşulları varsa zilyetlikle iktisap edilebilir.

Somut olayda; gerek kadastro tutanağının edinme sebebinde yazılanlara ve gerekse keşifte dinlenen tanıkların sözlerine bakılırsa 146 ada 2 parsel sayılı taşınmazın herhangibir kamu hizmetine tahsis edilmediği, davalının bu yeri duvarla çevirerek sürekli gübre atmak suretiyle zilyetliğinde bulundurduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmaz üzerinde davalı ve ölümüne kadar eşinin iktisap sağlar zilyetliği bulunduğundan ve niteliği gereği zilyetlikle kazanılabilir yerlerden olduğu anlaşıldığından davanın reddi yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek istem hüküm altına alındığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.5.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10404, Karar No: 2022/1295, Tarih: 14.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10404 E.  ,  2022/1295 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2018 tarih ve 2017/479 - 2018/303 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK' nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-2, 3713 sayılı Kanununun 5/1, TCK’nın 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-)Tüm dosya kapsamına göre; sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göreörgüte yardım etme suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik yok ise de; temyiz aşamasında etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğini bildiren sanık müdafiinin 03.01.2021 tarihli dilekçesinde sanığın örgütle irtibatına ilişkin bilgiler vermek istediğini beyan ettiği, sanığın da bila tarihli dilekçesinde örgütle irtibatına ilişkin bilgiler vermek istediği nazara alındığında, gerekirse yeniden ifadesi alınmak suretiyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinin 4. fıkrasının 2. cümlesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmesi lüzumu;

2-)Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu yönünden sanık hakkında TCK'nın 220/7. maddesinin 2. cümlesinin uygulanması sırasında, yardımın niteliği gözetilerek daha fazla indirim yapılması gerekirken fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle CMK'nın 302/2 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10664, Karar No: 2010/18449, Tarih: 26.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10664 E.  ,  2010/18449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11679, Karar No: 2012/19271, Tarih: 11.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11679 E.  ,  2012/19271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29808, Karar No: 2013/32693, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/29808 E.  ,  2013/32693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24669, Karar No: 2015/32989, Tarih: 30.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/24669 E.  ,  2015/32989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ceylanpınar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2015

NUMARASI : 2014/218-2015/221

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-Davacının, dava tarihine kadar olan süreyi kapsayacak şekilde hizmet döküm cetvelinin ve hizmet döküm cetvelinde yer alan işyerlerine ait işe giriş ve çıkış bildirgelerinin, Sosyal Güvenlik Kurumundan,

2-Hizmet döküm cetvelinde dava tarihine kadar, davacı için sigortalı hizmet bildirimi yapmış olan işyerlerinin isimlerinin, bu işyerleriyle ilgili bilgilerin yanısıra alt işveren olup olmadığının değerlendirilmesi için varsa ihale sözleşme ve şartnamelerinin olup olmadığının davalı T.. T..'den sorularak bu belge ve bilgilerin eklenerek gönderilmesi için dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18225, Karar No: 2014/32269, Tarih: 06.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/18225 E.  ,  2014/32269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/21462

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ)(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2011/227 (E) ve 2012/394 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-CMK'nın 194 ve 196/1. maddeleri uyarınca aynı yargı çevresi içerisindeki cezaevinde başka bir suçtan tutuklu olup duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan sanığın, sorgusu yapıldıktan sonraki oturumlarda yokluğunda yargılamaya devam edilerek, hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-TCK’nın 61/4-5 maddesine aykırı olarak, cezanın belirlenmesi sırasında aynı Kanunun 43. maddesinin 125/3-c maddesinden önce uygulanması suretiyle, sonuç cezanın eksik tayini,

Kanuna aykırı ve sanık H.. Y..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17313, Karar No: 2011/2785, Tarih: 24.06.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/17313 E.  ,  2011/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü Hasan Hüseyin Kan'ın basit nitelikli dolandırıcılık ve bu suça iştirak suçundan Denizli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2005 tarihli ve 2005/227 esas, 2005/403 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 39/1, 62/1, 52/2.maddeleri uyarınca mahkum olduğu 5 ay hapis ve 7.500.00 yeni Türk Lirası adli para cezasının infazı sırasında, anılan suçtan tutuklu kaldığı 104 günlük sürenin 63 günlük kısmının 5 ay hapis cezasından mahsup edilmesi sonrası kalan 41 günlük sürenin para cezasından mahsup edilmesi hususundaki tereddüt sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98.maddesi uyarınca bir karar verilmesi talebi üzerine, sanığın tutuklu kaldığı 104 günlük sürenin 63 günlük kısmının 5 ay hapis cezasından mahsup edilmesi sonrası kalan 41 günlük sürenin para cezasından mahsup edilmesi sonucu infazı gereken cezası kalmadığından talebin kabulü ile ilamın geri istenmesine ilişkin Denizli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2009 tarihli ve 2009/317 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1.maddesi gereğince hapis cezası yanında adli para cezası tayin edilmesi karşısında 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5.maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 1.maddesinin uygulama şartlarının gerçekleşmediği, adli para cezasının kanunda öngörülen süresinde ödenmemesi sebebiyle infazın 5275 sayılı Kanun'un 106.maddesi uyarınca, bir gün karşılığı 20.00 yeni Türk lirası alınmak suretiyle hapse çevrilmesi gerektiği, sanığın 375 gün olarak adli para cezasından çevrilme infazı gereken cezasının bulunduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 13.08.2009 gün ve 2009/9160/44737 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 02.09.2009 gün ve KYB.2009195095 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

Suç tarihi ister 01.06.2005 tarihinden önce, isterse sonra olsun, 5237 sayılı TCK’nın 52. maddesi uyarınca doğrudan verilmiş olan adli para cezalarının ödenmemesi üzerine yapılması gereken hapse çevirme işleminin, bu madde ile kurulması amaçlanan sistemin ayrılmaz bir parçası olan 5275 sayılı Kanunun 106. maddesi uyarınca yapılması zorunludur. Bunun dışında, belirtilen şekilde tayin edilmiş olan adli para cezalarının, daha lehe infaz hükümleri içerdikleri gerekçesiyle, 647 sayılı Kanun uyarınca veya 5275 sayılı Kanunun geçici 1 veya 5252 sayılı Kanunun 5/3. maddelerinden biri nazara alınarak hapse çevrilmesi olanaklı değildir.