muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6786, Karar No: 2019/11202, Tarih: 11.11.2019

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın 2. bendinde düzenlenen kişisel ilişkiyle ilgili bölümün hükümden tamamen çıkarılması ile yerine "Velayetleri davacı-karşı davalı anneye bırakılan ortak çocuklar 05.05.2009 doğumlu ... ve ... ile davalı-karşı davacı baba arasında her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günleri sabah saat: 10:00'dan takip eden Pazar günü akşam saat 18:00'e kadar, her yıl dini bayramların 2. günü sabah saat 10:00'dan 3. günü akşam saat 18:00’e kadar, her yıl babalar gününde sabah saat 10:00'dan akşam saat 18:00’e kadar, her yıl okul yarı yıl tatilinin ilk haftası Pazartesi günü sabah saat 10:00'dan takip eden Pazartesi günü akşam saat 18:00'e kadar, her yıl 1 Temmuz günü sabah saat 10:00'dan 31 Temmuz günü akşam saat 18:00’e kadar kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer yönlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/1152, Karar No: 2021/4806, Tarih: 03.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/1152 E.  ,  2021/4806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanığın 08.12.2015 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, CMUK'nin 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, sanık müdafinin 21.12.2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanması gerekli 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3483, Karar No: 2019/11351, Tarih: 14.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/3483 E.  ,  2019/11351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde duruşmalı temyiz eden davacı vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle dahili davalılar karar başlığında gösterilmemişse de HMK 304 ‘‘Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya tarafların birinin talebi üzerine düzeltilebilir.’’ maddesi gereğince davalı mirasçıların karar başlığında yazılmaması maddi hata olup, mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 221,00 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2555, Karar No: 2013/8831, Tarih: 14.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2555 E.  ,  2013/8831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 14.05.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... vekili Av.... geldi, karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı temyizine gelince; Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait kahvehane-bilardo salonu işyerinde 1973 yılında çalışmaya başladığını,emekli olmasına rağmen çalışmaya devam ettiğini işyerinin 30/01/2010'da kapandığı tarihe kadar çalıştığını, net 2500,00 TL ücret aldığını, fazla mesai yaptığını, hafta tatillleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, son 10 yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının 1973-1981 yılları arasını kapsayan ve iş hukukundan kaynaklanan tüm alacaklarının ödendiğini, davacının noterden verdiği ibraname ile davalıyı ve o zamanki ortağını ibra ettiğini, daha sonraki bir tarihte ortağından ayrılan müvekkilinin yeni bir ortağa ihtiyaç duyduğunu ve davacı ile kar ortaklığı anlaşması yaptığını ve buna göre tüm masraflar çıktıktan sonra gelirin %40'ının davacıya ait olduğunu, sözlü olarak yapılan bu anlaşmanın yıllarca sorunsuz olarak devam ettiğini ancak son bir kaç yıldır davacının işlerin iyi gitmediği gerekçesi ile müvekkiline düşen kâr payını sürekli azalttığını ve hiç ödememeye başladığını, davalının hesapları gözden geçirdiğinde davacının elde ettiği karları kendi banka hesabına aktardığını tespit ettiğini, davacının bu tespitten sonra işyerini terkettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece taraflar arasında iş sözleşmesi bulunduğu, davacının iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde son bulduğu, bilirkişi raporunda belirli kimi alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, taraflar arasındaki ilişkinin hizmet (iş) sözleşmesine dayandığına ilişkin kabul dosya kapsamına uygun değildir.

Mahkemece taraflar arasında iş sözleşmesi bulunduğu, davacının iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde son bulduğu, bilirkişi raporunda belirli kimi alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, taraflar arasındaki ilişkinin hizmet (iş) sözleşmesine dayandığına ilişkin kabul dosya kapsamına uygun değildir.

Dosyada bulunan ve gerekçede dayanılan Fatih Emniyet Müdürlüğü'nün 27/07/1978 tarihli davacının mesul müdür olarak çalışmasına ilişkin talebin uygun bulunduğuna dair yazı, zaten davalının kabulünde olan 1973-1981 yılları arasındaki hizmet akdine dayalı çalışma dönemine ilişkindir. Bu belge davacının uyuşmazlık konusu olan 1981 yılından itibaren başlayan dönemde de işçi olarak çalıştığını göstermez. Davacı tanıkları davacının davalıya ait kahvehane-bilardo salonunda müdür olarak çalıştığını, burayı işlettip idare ettiğini beyan etmişlerse de taraflar arasındaki ilişkinin mahiyeti hakkında yeterli ve aydınlatıcı değildir. İşyerinin mülkiyetinin davalıya ait olması, aidat makbuzlarının davalı adına kesilmesi de belirleyici değildir. Bunun aksine davalı tanığı olan işyerinin muhasebe kayıtlarını tutan tanık, davacının davalı işyerinin tüm iş ve işlemlerini yürüttüğünü, ay sonlarında davacının sunduğu kayıtlara göre net geliri hesap ederek davalıya bildirdiğini, aralarında nasıl paylaştıklarını bilmemekle birlikte kardan pay aldıklarını, davacıya ücret ödenmediğini beyan etmiştir. Ücret bordrosu sunulmamış olması da davalı tanığının beyanını desteklemektedir. Öte yandan sunulan bir kısım belgelerde BEDAŞ VE zabıta tarafından düzenlenen belgeler gibi davacı ve davalı firma sahibi olarak vasıflandırılmıştır. Dosya arasında bulunan iki adet dergide ise davacının bilardo salonunu işlettiğinden bahsedilmiştir. Yine getirtilen vergi kayıtlarına göre davacı iş sözleşmesine bağlı olarak çalıştığını iddia ettiği dönem içinde kalmak üzere 1983-1994 ve 1995-1998 yılları arasında büfe ve oto komisyonculugu işinden dolayı vergi mükellefi olmuştur. Kendisine ait ayrı bir işyeri işletmiştir. Tüm bu olgu ve delillere göre mahkemece davacı ile davalı arasındaki ilişki hizmet (iş) ilişkisine dayanmadığından davanın reddi yerine kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişen temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan karanın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacakların hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 990,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4117, Karar No: 2007/8701, Tarih: 08.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4117 E.  ,  2007/8701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 1-... 2-...,vek.Av....ile davalı Ayvacık Sulh Hukuk Hak.Tereke Tasfiye Memuru vek.Av.Mehmet Akaydın arasında görülen dava hakkında Ayvacık /Çanakkale Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15/03/2006 gün ve 166/34 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 02/02/2007 gün ve 7073/771 sayılı ilamına karşı davacılar vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5.60.-YTL harç ve takdiren 160.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 08.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17266, Karar No: 2014/19698, Tarih: 28.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/17266 E.  ,  2014/19698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü :Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle başka mahkemelerce verilen red kararlarının onanmasına karşı Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru talebinde bulunulmuş ise de, bireysel başvuru sonucu verilen kararın sadece başvuru sahibi hakkında hüküm ifade edeceğinin anlaşılmasına, bu başvuru sonuçlarının beklenmesine gerek olmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3610, Karar No: 2018/5216, Tarih: 03.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3610 E.  ,  2018/5216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, ... ili ... Cumhuriyet mah. ... caddesinde bulunan apartmanın .../A numaralı dairesinin kendisine, aynı apartmanın ... nolu dairesinin ise davalı ...'a ait olduğunu, apartmana doğalgaz tesisatının döşenmesi sırasında davalının doğalgaz sayacını kendi dairesine doğru değil, kat maliklerinin gelip geçtiği merdiven boşluğuna monte ettirdiğini, sayacın apartmandan inip çıkanlara engel teşkil ettiğini, zarar gördüklerini, eşya indirip çıkarırken sıkıntı yaşadıklarını, davalıya sözlü olarak uyarıda bulunmalarına rağmen dikkate alınmadığını, noter vasıtası ile çekilen ihtarnamenin de sonuçsuz kaldığını, davalının ihtilafa konu olan doğalgaz sayacını kat maliklerinin geçişine engel olmayacak şekilde ortak kullanım alanı olan merdiven boşluğundan kaldırılarak kendi dairesine doğru çekilip oraya montajının yapılması suretiyle müdahalesinin sona erdirilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece ... Doğalgaz Dağıtım A.Ş’nin 01/04/2016 tarihli cevap yazısına göre taraflar arasında uyuşmazlığa konu olan doğalgaz sayacının teknik kriterlerine aykırı bir durum teşkil etmediğinin bildirildiği, yapılan keşif sırasında uyuşmazlığa konu doğalgaz sayacının geçişe engel teşkil etmediğinin tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ortak alana yapılan müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/07/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13722, Karar No: 2014/30799, Tarih: 23.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/13722 E.  ,  2014/30799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 18. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2013/760-2014/22

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin geçerli bir neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek; feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacının pek çok kez sözlü olarak uyarılmasına rağmen, ziyaret etmesi gereken iş yerlerine ziyaret yapmadığını, yükümlü bulunduğu tanıtım görevini gereği gibi ifa etmediğini, bölge müdürlüğüne haber vermeksizin ve izin almaksızın mesai saatlerinde evde bulunduğunu tespit edildiğini bu konuda savunmasının aldığını, davacının bu durumu ikrar ettiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davacının 04.07.2012 tarihinde ziyaret programı kapsamında bulunması gereken yerlerde değilde evde olmasına karşın, amirlerine görev yerinde olduğunu beyan ettiğinin anlaşıldığı, davacı tarafça 04.07.2012 tarihinde raporlu olduğuna dair belge ibraz edilmiş ise de, söz konusu sağlık raporunun davacı hakkında tutanak tutulduktan sonra alınmış olma ihtimalinin de bulunduğu, davacının amirleri ile yaptığı telefon konuşmasında programı gereği Pendik'te olduğunu söyleyip gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu ve bu şekilde aradaki güven ilişkisini sarstığı gerekçesi ile feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmiş ve davanın reddine karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız).

Karar süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız).

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği du¬rumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 26. maddesinde düzenlenen 6 iş günlük nispi ve bir yıllık mutlak hak düşürücü süre aynı yasanın 25. maddesinde ki haklı nedenlerle bildirimsiz fesihlerde uygulanacak olup, 18 ve devamı maddelerinde düzenlenen geçerli fesih hallerinde uygulanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Dairemiz geçerli nedenle fesihte bu süreyi, makul bir süre olarak belirlemiş ve işverenin feshe konu geçerli nedeni öğrendikten sonra, fesih hakkını makul süre içinde kullanması gerektiğini, bu süre geçtikten sonra yapılan feshin geçersiz olacağını belirtmiştir(12.9.2005 gün ve 2005/24429Esas,2005/29361Karar sayılı ilamı).

Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalışan davacının 04.07.2012 tarihinde programı kapsamında gerçekleştirmesi gereken ziyaretleri yapmadığı ve mesai saatlerinde evde olduğunundan bahisle aynı tarihte tutanak tutulmuştur. Davacının 06.07.2012 tarihinde bu olay nedeni ile savunması alınarak, iş akdi 06.08.2012 tarihinde İş Kanunu'nun 17 ve devamı maddeleri uyarınca feshedilmiştir. Hem fesih bildiriminde hem de tutulan tutanakta, davacının evde olmasına karşın amirlerine programı kapsamındaki ziyaretleri gerçekleştirdiğine dair beyanda bulunduğu yönünde bir ifade yer almamaktadır. Tutanak mümzileri davalı tanığı olarak verdikleri ifadelerde bu hususu dile getirmişler ve davacının evde olmasına karşın ziyaretleri gerçekleştirdiğini söylediğini beyan etmişlerdir. Davacının gerçeğe aykırı beyanda bulunduğuna dair davalı tanık beyanları dışında herhangi bir delil bulunmamaktadır. Davacı savunmasında “02.07.2012 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazası sonrasında, 03.07.2012 tarihinde ağrılarının arttığını ve aldığı ilacın etkisi ile uyuya kaldığını sabah uyandığında ise mesaiye geç kaldığını, işverence tutulan tutanağın evinin önünde kendisine tebliğ edildiğini” bildirmiştir. Davacı yargılama sırasında, 04.07.2012 tarihinde 1 gün istirahatli olduğuna dair rapor ibraz etmiştir.

Davacının, 04.07.2012 tarihindeki olaya ilişkin olarak 06.07.2012 tarihinde savunması alınmış olup, iş akdi tam 1 ay sonra 06.08.2012 tarihinde feshedilmiştir. Davalı tarafça iş akdinin geçerli nedene dayalı olarak feshedildiği savunulmuş ise de, yukarıda belirtildiği üzere işverenin feshe konu geçerli nedeni öğrendikten sonra, fesih hakkını makul süre içinde kullanması gerekmektedir. Davacı savunmasını verdikten sonra müteaddit defalar rapor almış ise de, davacının raporlu olması iş akdinin feshine engel teşkil etmeyeceğinden feshin makul sürede yapılmadığı gözetilmeksizin ve yerinde olmayan gerekçelerde yazılı şekilde davanın reddine hükmedilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davalı tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat takdiren 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için davalı işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yapmış olduğu 54.60 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

4. Davacı işçinin işe iadesi için davalı işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yapmış olduğu 54.60 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacı vekiline iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 23.10.2014 günü karar verildi.