muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/14817, Karar No: 2021/4473, Tarih: 22.03.2021

7.Parada sahtecilik (Madde 197),

8.Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, Madde 220)

9.Fuhuş (Madde 227, fıkra 3),

10.İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11.Rüşvet (Madde 252),

12.Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13.Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14.Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar Kanunu'nun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 Esas 2013/599 Karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı Kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Bu itibarla,

Sanık ...'a atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu ve CMK'nun 135/6. maddesinde 4733 sayılı Yasa kapsamında kalan suçlar ile ilgili olarak dinleme yapılabileceğine ilişkin düzenleme bulunmaması karşısında, adı geçen sanık yönüyle iletişimin tespiti tutanaklarının tek başına delil olarak kabul edilemeyeceği nazara alınarak, dava konusu kaçak sigaralar ile yakalanmayan ve aşamalardaki savunmasında atılı suçu işlemediğini beyan eden ve müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli başka bir delil de bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında Eleşkirt Cumhuriyet Savcılığınca 08/12/2011 tarihli 2011/763 Soruşturma sayılı dosyasından Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verilerek, sanıklar ... ve ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan dava açıldığı, sanık ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca iletişimin tespiti ve kayda alınması kapsamında yürütülen soruşturma kapsamında dinleme kayıtlarına doğrultusunda aynı olay nedeniyle 18/07/2012 tarihinde iddianame düzenlenerek sanığın 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

5271 sayılı CMK'nun takipsizlik kararı verildiği tarih itibariyle yürürlükte olan 173/1. maddesinde, "Suçtan zarar gören, Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi başkanına itiraz edebilir." düzenlemesi gözetilerek dosya kapsamına göre ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmediği anlaşılmakla; suçtan zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu ile sanığa tebligat yapılarak itiraz haklarının hatırlatılmasından sonra takipsizlik kararına karşı itiraz merciine bu hakkın kullanılması ve itiraz merciince takipsizlik kararının kaldırılmasından sonra kamu davasının açılmasının mümkün olabileceği, bu haliyle takipsizlik kararı kesinleşmediği, bu nedenle usulüne uygun açılmış bir kamu davasından bahsedilemeyeceğinden yargılamaya devamla sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III) Sanıklar ... ve ...'un temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanındeğerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2 maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2- Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Ele geçen kaçak eşyanın, 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca; müsaderesine karar verilmesi gerekirken TCK’nun 54/1. maddesi gereğince yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1396, Karar No: 2012/14102, Tarih: 14.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1396 E.  ,  2012/14102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki dernekler hukukuna ilişkin davada Nazilli Sulh Hukuk ve Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince, Derneklet Yönetmeliğinin 6/3. maddesi gereğince, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, çekişmesiz yargı işi olduğu,6100 Sayılı HMK.'nun 382.maddesi gereğince, Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılması gerektiği gerekçesiyle, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5253 Sayılı Dernekler Kanununun 32/k maddesinde “tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin, gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hâle gelmesi veya kaybolması hâlinde, öğrenme tarihinden itibaren onbeş gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yerin yetkili mahkemesine zayi belgesi almak için başvurmayan veya bu belgeyi denetim sırasında ibraz edemeyenler üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılacağı “ açıklanmıştır. Anılan kanunda genel zayi belgesinin alınması konusunda hangi mahkemenin görevli olduğu gösterilmemiştir.

Ticaret hukukundaki çekişmesiz yargı işlerindeki, 6100 Sayılı 382/(2)e-1. maddesi "ticari defterlerin ziyai halinde belge verilmesi" hükmüne ilişkin olup, davanın açıldığı 21.04.2011 tarihinde yürürlükte bulunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 8.maddesi hükmünde; Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu dava ve işler sayılmış, bunlar arasında zayi belgesi verilmesine ilişkin davaya yer verilmemiştir. Sulh Hukuk Mahkemesi dar yetkili mahkeme olup, .../...

ancak kanunların kendisine görev verdiği dava ve işlere bakabilir. Dernekler Kanunu hükümlerinde de zayi belgesinin Sulh Hukuk Mahkemesinden verileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Bunun dışındaki davalar bakımından genel görevli mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu kuşkusuzdur.

Bu durumda, uyuşmazlığın Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.)maddeleri gereğince Nazilli 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/6155, Karar No: 2017/3368, Tarih: 03.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/6155 E.  ,  2017/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ...'in, .... Büro Malzemeleri Kitap Kırtasiye San. Tic. A.Ş.' ye ait çalınan boş çeki sahte olarak düzenleyip tahsil etmeye çalışmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suça konu çeki sattığı araba karşılığı ...'dan aldığını savunması ve dosya arasında bulunan 25.06.2012 tarihli bilirkişi raporu ile yazı ve imza incelemesinin suça konu çek fotokopisi üzerinde yapılmış olduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, sanık ...'ten ... ile arasındaki araba satışına ilişkin ispata yarar bilgi ve belgelerin istenilmesi, ... ve ...’ın tanık olarak dinlenilmesi, sanık ..., müşteki Halil, mağdur ..., tanık Uğur ve tanık Ümit’in incelemeye esas yazı ve imza örnekleri alınıp, kurum ve kuruluşlardan uygulamaya elverişli yazı ve imzaları da toplanmak suretiyle, çekin ön yüzünde bulunan keşideci imzası ve yazıları ile çekin arka yüzünde bulunan birinci ciranta yazı ve imzalarının aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu çekin denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyete hükmedilmesi,

2- Kabule göre de;

a-5271 sayılı CMK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca 2 yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada, sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu ve suç tarihi itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmemesi ile sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunmaması karşısında; “geçmişte mükerrir olan sanığın bir daha suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde kanaat oluşmadığı gibi yasal engel de bulunduğundan" biçimindeki yasal, yeterli olmayan gerekçe ile sanığa verilen cezanın ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3313, Karar No: 2017/13353, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3313 E.  ,  2017/13353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8830, Karar No: 2011/9232, Tarih: 12.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8830 E.  ,  2011/9232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 101 ada 430 parsel sayılı 30530 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptaliyle orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (A) harfiyle işaretli bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlenmiş olmasına göre bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalıların bu bölüme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak orman içi açıklık niteliğinde olduğu gerekçesiyle orman niteliğiyle hazine adına tesciline karar verilen çekişmeli taşınmazın (B) bölümü, komşu 429 parsel sayılı taşınmazın kısmen orman sayılan yerlerden - kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu mahkemenin dairemizce onanarak kesinleşen 2004/117 -120 esas sayılı ilamıyla belirlenmiş olmasına göre 429 parsel sayılı taşınmazın kişiler adına tesciline karar verilen bölümüyle birlikte orman içi açıklığı niteliğinde olmayıp mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde bir kısım davalılara iadesine 12/07/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5198, Karar No: 2015/2748, Tarih: 18.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/5198 E.  ,  2015/2748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan Yakup ile Binnaz'ın kızı olan Büşra’nın diğer sanıklar ...ve...’in kızı olan ...'nın SGK'dan olan sağlık güvencesi ile ... ve Doğum Çocuk Hastalıkları Hastanesinde tedavi giderlerinin karşılanmasını sağlamak suretiyle kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

Tedavisi yapılan çocuğun 18 yaşından küçük olduğu, 5510 sayılı Kanun'un Genel Sağlık Sigortasını düzenleyen 60. maddesinin 10/g fıkrası gereğince 18 yaşından küçük çocukların her hangi bir sağlık sigortasının bulunmaması halinde tüm sağlık ocakları, hastahaneler de ayakta veya yataklı olarak tedavilerinin yapılacağı ayrıca aynı yasanın 62. maddesinde, “bu Kanun gereğince genel sağlık sigortasından sağlanacak sağlık hizmetlerinden ve diğer haklardan yararlanmak, genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişiler için bir hak, kurum için ise bu hizmet ve hakların finansmanını sağlamak bir yükümlülüktür” amir hükmü karşısında 18 yaşından küçük olan çocuğun tüm sağlık hizmetlerinin hiçbir sağlık sigortasına bağlı olmasa bile genel sağlık sigortasınca devlet tarafından karşılanması, gerek sosyal devletin şartı ve gerekse 5510 sayılı Kanun'un amir hükmü olması karşısında; küçük çocuğun bir başkasına ait sağlık karnesi ile tedavisinin yaptırılması eyleminde, dolandırıcılık suçunun kurumu zarara sokmaya yönelik yasal unsurunun gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanıklar üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraate yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.