muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13799, Karar No: 2023/1246, Tarih: 20.02.2023

D. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/774 Esas, 2021/677 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca "uyuşturucu alışverişinin evde mi yoksa umuma açık olan kapı ağzında mı yapıldığı hususu şüpheye yer bırakmayacak şekilde aydınlatmadan TCK'nın 188/4-b maddesinin sanık aleyhine uygulanarak temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi" ve " ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılmaması" nedeniyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3. Delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine,

4. Delil değerlendirmesinin yetersiz olduğuna,

5. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tanık S. S.'in soruşturma aşamasındaki beyan ve teşhisleri, tutulan tutanaklar, bu tutanağı doğrulayan tutanak mümzilerinin beyanları, ekspertiz raporu, tanık Ü.'in dahi olay günü tanık S. S.'e sanık ...'ın evine gittiklerini beyan etmesi hep birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın 20,00 TL karşılığında tanık S. S.'e sentetik kannabinoidlerden olan .... kısa ismi ile bilinen methyl maddesini satmak suretiyle üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine, sanık ...'ın uyuşturucu maddeyi sattığı umuma açık yerin Dostlar Camiine 130 metre mesafede olduğu belirlenmekle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 188/4-a, b maddesinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve alıcı arasındaki gerçekleştiği iddia edilen alışveriş (olay) yerinin, .... Mahallesi .... Camiine yürüme mesafesinin 200 metreden az olup olmadığı hususunun tespiti açısından, vicdani kanıyı oluşturacak sayıda tutanak tanığı hazır edilerek mahallinde keşif yapılması, tanıkların yer gösterimi doğrultusunda, suçun işlendiği yerin kesin

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve alıcı arasındaki gerçekleştiği iddia edilen alışveriş (olay) yerinin, .... Mahallesi .... Camiine yürüme mesafesinin 200 metreden az olup olmadığı hususunun tespiti açısından, vicdani kanıyı oluşturacak sayıda tutanak tanığı hazır edilerek mahallinde keşif yapılması, tanıkların yer gösterimi doğrultusunda, suçun işlendiği yerin kesin

olarak belirlenmesi, bilirkişiye tekerlekli şerit metre ile ölçüm yaptırılarak, en yakın mutad yürüyüş mesafeleri ve güzergahları gösterir şekilde detaylı kroki çizdirilmesi suretiyle saptanması gerekirken dosyada mevcut, üzerinde mahkemece hukuki denetim yapılmayan kolluk tutanağına itibarla hüküm kurulması, suçu aydınlatmaya yönelik herhangi bir davranışı olmayan ve 21.05.2019 tarihli duruşmada tutanak tanığı olan kolluk görevlilerine yönelik olarak tehdit içerikli sözler sarfetmesi nedeniyle hakkında suç duyurusunda bulunulan sanık hakkında, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları dikkate alındığında uygulanması için herhangi bir neden bulunmadığı halde, gerekçesi açıklanmadan "Sanığa verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince indirim yapılarak eksik ceza tayini, üzerinde herhangi bir iz tespit edilemeyen ve suçta kullanılan eşyaların imhasına karar verilmesi gerekirken dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi, uyuşturucunun müsaderesine ilişkin kanuni dayanağın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine sadece 54 üncü madde olarak yazılması suretiyle uygulamanın kanuni dayanağı hatalı gösterilerek 5271 sayılı Kanun'un 232/6 ncı maddesine aykırı davranılması nedeni ile Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin istinaf itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tanık S. S'in soruşturma aşamasındaki beyan ve teşhisleri, tutulan tutanaklar, bu tutanağı doğrulayan tutanak mümzilerinin beyanları, ekspertiz raporu, tanık Ü.'in dahi olay günü tanık S. S.'e sanık ...'ın evine gittiklerini beyan etmesi hep birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın 20,00 TL karşılığında tanık S. S.'e sentetik kannabinoidlerden olan 5F-ADB (5F-MDMB/PINACA) kısa ismi ile bilinen methyl maddesini satmak suretiyle üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine, sanık ...'ın uyuşturucu maddeyi sattığı umuma açık yerin Dostlar Camiine 129 metre mesafede olduğu belirlenmekle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 188/4-a, b maddesinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

D. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay tutanağı, keşif ve tüm dosya kapsamı itibariyle; sanığın, .... Camiinin batı tarafında bulunan bahçe giriş kapısından 129 metre uzaklıkta bulunan bina kapısı önünde umuma açık yerde suça konu uyuşturucu maddeyi tanık S.'a satmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına yönelik mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfı ve sübutuna, delillerin tespit ve tayinine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun şekilde ele geçirildiği, mahkeme gerekçelerinin yerinde olduğu anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Sanığa verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda, kararda ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına yer verilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması,

2. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2018/3152 sırasında kayıtlı emanetlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesi yerine imhasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş, her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/774 Esas, 2021/677 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında " ... geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine" ibaresinden sonra gelmek üzere " ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenilmesi,

2. Hüküm fıkrasının 12. paragrafında yer alan " İMHASINA" ibaresinin çıkartılması ve yerine " 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenilmesi,

Suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

2. Hüküm fıkrasının 12. paragrafında yer alan " İMHASINA" ibaresinin çıkartılması ve yerine " 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenilmesi,

Suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14440, Karar No: 2012/2156, Tarih: 20.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/14440 E.  ,  2012/2156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapma, halkı kin ve düşmanlığa tahrik

Hüküm : 1- Terör örgütünün propagandasını yapma suçundan; 3713 sayılı Kanunun 7/2, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkûmiyet, kazanılmış hak uyarınca 452 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

2- Halkı kin ve düşmanlığa tahrik etme suçundan; Uyarlama yapılmasına yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Halkı kin ve düşmanlığa tahrik etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümlü hakkında daha önce tayin olunan ağır para cezasının 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 5/1 ve 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanunun 2/3. maddeleri uyarınca adli para cezasına dönüştürülmesi ve adli para cezalarının hesaplanmasında 1 TL altında kalan tutarların dikkate alınmaması gerektiğinin gözetilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu hususun CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan kesinleşen hükümle tayin olunan "Ağır para" cezasının "Adli para" cezasına dönüştürülmesi ve sonuç adli para cezasının 1.815 TL'ye indirilmesine denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Hükümlünün, dava konusu yazının yazarını bildirmediği ve tüm dosya içeriğine göre de suçun işlenişine iştirak ettiğinin anlaşılması karşısında yazı sahibi gibi sorumlu tutularak cezalandırılması gerektiği ve 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesinde 5532 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesinde öngörülen yaptırımın 1 yıldan 5 yıla kadar hapis ve adli para cezası olup hükümlünün en lehine uygulama olacağı gözetilerek, hükümlünün hukuki durumumun buna göre takdir ve tayini gerekirken, değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10642, Karar No: 2022/10095, Tarih: 10.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10642 E.  ,  2022/10095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 24/07/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin

fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasınını ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3) Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 'kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma' suçuna ilişkin ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olduğu, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile yapılan değişiklikle ceza miktarının "iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası" olarak düzenlendiği, TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca lehe olan kanunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/1. maddesi olduğu gözetilmeden, ceza miktarı itibarıyla sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/1. maddesi uygulanmak suretiyle temel cezanın "iki yıl hapis cezası" olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

4) Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan, suça konu uyuşturucu maddenin 5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi yerine, TCK'nın 54/1-4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi ile Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü

uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6416, Karar No: 2016/1041, Tarih: 25.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6416 E.  ,  2016/1041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... Cumhuriyet Başsavcılığının davanamesinde, ...'ın 01.01.1997 olan doğum tarihinin düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Doğum tarihinin 01.01.1993 olarak düzeltilmesine karar verilen ...'ın aynı anneden olan 20.03.1993 doğumlu kardeşi ... ile arasında düzeltilen doğum tarihine göre sadece 2 ay 20 gün zaman farkı bulunmaktadır. Bir kadının bu süre içerisinde iki kez doğum yapmasının tıbben mümkün olmadığı açık olup, hakim, nüfus kayıtlarında düzeltme yaparken bu kayıtların diğerleri ile çelişik olmamasına özen göstermeli, böyle bir sonucu doğuracak kararlar vermemelidir. Bu husus dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.