muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5460, Karar No: 2018/12391, Tarih: 31.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/5460 E.  ,  2018/12391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2011 tarih, 2007/796 esas, 2011/404 karar sayılı kararının, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 28/04/2014 gün, 2013/22673 esas, 2014/11119 karar sayılı ilam ile “6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 3.madde uyarınca, o yer Cumhuriyet savcısının hükmün kendisine gönderildiği 14/10/2011 tarihinden itibaren 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesindeki yasal bir haftalık sürede hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair düşünceye katılınmamıştır.

Ayrıntılarının gerekçeli kararda açıklanacağı belirtilerek sanığın mahkumiyetine ilişkin kısa kararın verilmesinden sonra, henüz gerekçeli kararı yazamadan hakimin öldüğü anlaşılmıştır.

Her ne kadar hükmün esasını kısa karar teşkil etmekte ise de 5271 sayılı CMK'nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca Yargıtay denetimine de imkan verecek biçimde, maddi olaylarda sübut nedenlerinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklanarak, gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerektiğinden, bu durumun 1412 sayılı CMUK'nın 308. maddesi açık hükmü gereğince kanuna muhalefet halini oluşturması ve CMK'nın 230., 232. maddeleri ve CMUK'nın 308. maddelerine uygun düşecek ve kısa kararı da kapsayacak yeni bir hüküm kurulması lüzumu,” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/06/2014 gün, 2012/17383 sayılı itirazı üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonunda; 30/06/2014 gün, 2014/23583 esas, 2014/18503 karar sayılı ilam ile 05/07/2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesine eklenen 2. ve 3. fıkraları uyarınca yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, o yer Cumhuriyet savcısının 14/07/2011 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/2.maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra temyiz etmesi nedeniyle o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddine karar verilmesi yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bu husustaki itirazının KABULÜNE,

1-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, o yer Cumhuriyet savcısının 14/07/2011 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/2.maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra temyiz etmesi nedeniyle o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddine karar verilmesi yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bu husustaki itirazının KABULÜNE,

Dairemizin 28/04/2014 gün ve 2013/22673 Esas, 2014/11119 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin süresinde kabul edilmesine yönelik bozma kararının 14/07/2011 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/2. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 17/10/2011 tarihinde temyiz ettiği nazara alınarak KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

O yer Cumhuriyet savcısının, 14/07/2011 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/2. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 17/10/2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, kısa kararın verilmesinden sonra, henüz gerekçeli kararı yazamadan hakimin ölmesi nedeniyle başka hakim tarafından yazılan gerekçeli kararın kısa karar ile uyumlu olması nedeniyle bu yöndeki bozma kararına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bu husustaki itirazı yerinde görülmemesi” gerekçesiyle 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik, 5271 sayılı CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca itiraz konusunda bir karar verilmek üzere, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/03/2018 gün ve 2014/2-504 esas, 2018/108 karar sayılı ilamı ile “...Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/03/2018 gün ve 2014/2-504 esas, 2018/108 karar sayılı ilamı ile “...Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Hâkimin kısa kararı tefhim ettikten sonra vefat etmesi nedeniyle gerekçeli kararın görevlendirilen hâkim tarafından yazıldığı olayda; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ceza ve hukuk usulü kurallarına göre tek hâkimli mahkemelerde görev yapan hâkimin gerekçeli kararı yazıp imzalamadan vefat etmesi ya da herhangi bir sebeple kararı imzalayamayacak hâle düşmesi durumunda nasıl bir yol izleneceğine ilişkin bir düzenleme yapılmamış ise de; yerleşmiş uygulamada, görevlendirilen hâkimin gerekçeli kararı yazıp imzalamak yetkisine sahip olduğunun kabul edilmesi, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 31. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin beşinci fıkrası ve 6100 sayılı HMK'nun 299. maddesindeki hükümlerle, hâkimin gerekçeli kararı imzalamadan ölmesi veya herhangi bir sebeple kararı imzalayamayacak hâle düşmesi durumunda yeni hâkimin, tefhim edilen hükme uygun olarak gerekçeli kararı bizzat yazarak imzalayacağının hüküm altına alınarak yerleşmiş uygulama doğrultusunda düzenleme yapılması göz önüne alındığında, hâkimin, kısa kararı tefhim ettikten sonra gerekçeli kararı yazıp imzalamadan önce vefat etmesi nedeniyle yerine görevlendirilen hâkim tarafından gerekçeli kararın yazılacağı kabul edilmelidir.” gerekçesiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE ve Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28/04/2014 tarihli ve 22673-11119 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA karar verilip, “Görevlendirilen hâkim tarafından yazılan gerekçenin kısa karara uygun, yasal ve yeterli olup olmadığına ilişkin Özel Dairece herhangi bir denetleme yapılmadığı anlaşıldığından, Özel Daire denetiminden geçmemiş olan bir konunun ilk kez Ceza Genel Kurulunca incelenmesine kanuni imkân bulunmaması nedeniyle ikinci uyuşmazlık konusu bu aşamada değerlendirilmemiştir.

Bu itibarla, gerekçenin kısa karara uygun, yasal ve yeterli olup olmadığının denetlenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.” gerekçesiyle de dosyanın, görevlendirilen hâkim tarafından yazılan gerekçenin kısa karara uygun, yasal ve yeterli olup olmadığının denetlenmesi için Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE” karar verilmesi üzerine dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, Dairemizin 30/06/2014 gün, 2014/23583 esas, 2014/18503 karar sayılı ilamı ile incelenerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verildiği belirlenmekle, sanığın temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, Dairemizin 30/06/2014 gün, 2014/23583 esas, 2014/18503 karar sayılı ilamı ile incelenerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verildiği belirlenmekle, sanığın temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 31/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3336, Karar No: 2019/681, Tarih: 23.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3336 E.  ,  2019/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ .... HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 8.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen .../.../2016 tarih ve 2014/880 E- 2016/716 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi’nce verilen 08/05/2017 tarih ve 2017/297-2017/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 06.....2007 tarihinde hisse devir almak suretiyle davalı şirkete ortak olduğunu, davalının ....11.2007 tarihli karar ile 20 yıl süre için şirket müdürü olarak atandığını, davalının bilançoları onaylatmadığını, kar payını dağıtmadığını, şirketin stok kayıtlarının gerçekle örtüşmediğini, şirket müdürü olan davalının şirketin bir çok satışını şirket kayıtlarına yansıtmadığını, ödemelerin şirket hesabına değil davalının şahsi hesabına yapıldığını, davalı şirket müdürünün görevi kötüye kullanarak şirketi ve davacıyı zarara uğrattığını, defter tutma yükümlülüğünü yerine getirmediğini, davalının tutum ve davranışından rahatsızlık duyan davacının ortaklık payını 01.....2011 tarihinde devretmek zorunda kaldığını ileri sürerek 2008-2009-2010-2011 yıllarına ait davacıya ödenmesi gereken kâr paylarına ilişkin şimdilik ....000 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının 01.11.2011 tarihli hisse devir sözleşmesi ile şirketteki tüm aktif ve pasifini dava dışı ... devrettiğini, ortaklıktan kaynaklanan tüm hak ve alacakları devir alana temlik etmiş olmakla davacının şirket ortaklığından kaynaklanan herhangi bir hak ve alacak iddiasında bulunamayacağını, davacının şirket ortağı olduğu dönemde şirkete yardımcı olmadığını, 2008 ve 2011 yıllarında şirketin kâr etmediğini, 2009 ve 2010 yıllarında ise şirket tarafından elde edilen kârın dağıtılmayarak şirket bünyesinde muhafaza edilmesine karar verildiğini, şirket kayıtlarının düzenli olarak tutulduğunu, şirket adına gönderilen paraların muhasebe kayıtlarına yansıtıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 2009-2010-2011 yıllarına ilişkin şirket karının dağıtılmamasına yönelik ortaklar kurulunca oy birliğince karar alındığı, davacının şirketteki ortaklık payını aktif ve pasifleri ile birlikte 01/01/2011 tarihinde Birol Yürük'e devrettiği, devir işleminin aynı tarihte şirket ortaklar kurulu kararı ile kabul

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 2009-2010-2011 yıllarına ilişkin şirket karının dağıtılmamasına yönelik ortaklar kurulunca oy birliğince karar alındığı, davacının şirketteki ortaklık payını aktif ve pasifleri ile birlikte 01/01/2011 tarihinde Birol Yürük'e devrettiği, devir işleminin aynı tarihte şirket ortaklar kurulu kararı ile kabul

edildiği, dava konusu iddiaların payın devrinden önceki döneme ilişkin olduğu, dava tarihi itibarıyla davacının ortaklık sıfatının kalmadığı, davacının dava açma hak ve ehliyetini 01/11/2011 tarihli hisse devir sözleşmesi ve aynı tarihli ortaklar kurulu kararı ile kaybettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....01.2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9303, Karar No: 2011/1966, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/9303 E.  ,  2011/1966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar Ş.. S.. ve N.. S.. hakkındaki davada, İİK'nun 349/6.maddesi uyarınca müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA, 19.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1507, Karar No: 2021/3548, Tarih: 27.05.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1507 E.  ,  2021/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11/10/2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 18/01/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 32 parsel sayılı taşınmaz yararına 31 parsel sayılı taşınmaz üzerinde geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hükmün temyizi üzerine Dairemizin 17.05.2013 tarihli ilamıyla "davacının maliki olduğu 127 ada 32 parsel sayılı taşınmazın genel yola çıkışının bulunmadığı, mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu sabittir. Davaya konu olayda kuzeydeki 1 No'lu seçenek ile doğudaki 4 No'lu seçenekten geçit kurulmasının uygun olup olmadığı tartışılmadan ve yüzölçümü küçük olan 31 parsel sayılı taşınmaza daha çok külfet yükleyecek şekilde geçit kurulması doğru görülmediği" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya karşı direnilmiş, Hukuk Genel Kurulu'nca yapılan inceleme sonucunda mahkemece verilen kararın yeni hüküm niteliğinde olduğundan dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Dairemiz tarafından yeniden yapılan inceleme sonucunda verilen, 21.06.2017 gün ve 2016/4525 Esas 2017/5375 Karar sayılı ilamıyla "davacının maliki olduğu 127 ada 32 parsel sayılı taşınmazın genel yola çıkışının bulunmadığı, mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu sabittir. Davaya konu olayda bilirkişi raporları incelendiğinde geçit için en uygun güzergahın yüzölçümü daha büyük olan 1. nolu seçenek olduğu halde ve yüzölçümü küçük olan 31 parsel sayılı taşınmaza daha çok külfet yükleyecek şekilde geçit kurulmasının doğru görülmediği" gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, taraflarca davanın takip edilmemesi nedeniyle 05/10/2020 tarihinde dosyanın işlemden kaldırıldığı ve kaldırıldığı tarihten itibaren 3 ay içerisinde yenilenmediğinden, HMK 150/5 maddesi uyarınca 18.01.2021 tarihinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 323. maddesinin (ğ) bendindeki düzenlemeye göre, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücreti yargılama giderlerindendir; yine aynı Kanunun 331/3. maddesine göre ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilen hallerde yargılama giderleri davacıya yükletilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 323. maddesinin (ğ) bendindeki düzenlemeye göre, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücreti yargılama giderlerindendir; yine aynı Kanunun 331/3. maddesine göre ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilen hallerde yargılama giderleri davacıya yükletilir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin "Davanın açılmamış sayılması başlıklı" 7/1. maddesine göre; “Görevsizlik, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce karar verilmesi durumunda, Tarifede yazılı ücretin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonraki aşamada ise tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.

Somut olaya gelince; mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği halde yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan davalı Hazine lehine karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş ve bu husus kararın bozulmasını gerektirmiş ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucuna 5. bent olarak "Davalı Hazine’nin kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılmakla, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/1. maddesi uyarınca belirlenen 1.740,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazine’ye verilmesine" ibarelerinin eklenmesine, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, 27.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/436, Karar No: 2011/5812, Tarih: 07.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/436 E.  ,  2011/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.825,00 TL alacağın istirdadı faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; müvekkili .....,, 137 parsel sayılı taşınmazın (174/7000) hissedarı olup, tapuda alım- satım ve devir işlemi yapmak istendiğinde tapu kaydında bulunan dava konusu ...... Vakıf” şerhi nedeniyle, davalı idareden vakıf ilişiğinin kesilmesinin öngörülmesi üzerine 2.825,00.-TL taviz bedeli ödediklerini beyanla haksız iktisap edilen bu miktarın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iadesi talep edilen taviz bedelinin 4690 sayılı kanuna göre tahsil edildiğini, söz konusu yasa halen yürürlükte iken aykırı hüküm tesisi olmayacağını, vakfiyenin 77. sayfasında sahih vakfedildiğini beyanla açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri iddiasını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.md.6). İspat yükü önce vakıf şerhi nedeniyle taşınmazın taviz bedeline tabi olmadığını iddia eden davacıdadır.

5737 Sayılı Vakıflar Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Sözü edilen 5737 Sayılı Vakıflar Kanununun 18. maddesi hükmünce; tapu kayıtlarında icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kaydına ....., ......,Vakfı şerhi işlenen taşınmazın mukataalı veya icareteynli vakıf malı olup olmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Dosyada bulunan tek bilirkişiden alınan rapor taşınmazın ve vakfın niteliğinin belirlenmesi açısından hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kaydına ....., ......,Vakfı şerhi işlenen taşınmazın mukataalı veya icareteynli vakıf malı olup olmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Dosyada bulunan tek bilirkişiden alınan rapor taşınmazın ve vakfın niteliğinin belirlenmesi açısından hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır.

O nedenle, taşınmaza ait tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülü ile getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, Vakıflar Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK.nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde Üniversiteden sorularak temin edilecek üç kişiden oluşan uzman bilirkişi görüşüne başvurularak, yasanın yeni şekline uygun rapor alınmalı ve sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu yönler üzerinde durulmaksızın eksik araştırma sonucu davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.