muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26061, Karar No: 2016/6403, Tarih: 30.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/26061 E.  ,  2016/6403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3 maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

Somut olayda, suça konu tadilatların taşıyıcı unsuru etkileyen konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11736, Karar No: 2012/15989, Tarih: 10.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11736 E.  ,  2012/15989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelar ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı ... tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19205, Karar No: 2012/25386, Tarih: 27.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/19205 E.  ,  2012/25386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 70, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, sanık ... ile hakkında verilen mahkumiyet kararı kesinleşen sanık ...'in birlikte tarihi eser ticareti yaptıklarına dair alınan istihbari bilgileri değerlendiren emniyet güçleri tarafından, sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan araçta ve üzerlerinde yapılan arama neticesinde, aracın sağ ön koltuğunda oturan ...'in ayak ucunda spor çanta içerisinde, tarafsız bilirkişi tarafından 2863 sayılı Kanun kapsamında, ait olduğu dönemin sosyal, kültürel, teknik ve ilmi özellikleri ile seviyesini yansıtan, tescil ve tasnife tabii, devlet müzelerinde korunması gereken kültür varlığı niteliğini haiz olduğu belirlenen Helenistik döneme ait mermer heykel başının ele geçirildiği, sanık ...'ın aşamalarda alınan savunmasında, ...'in ricası üzerine suça konu eseri müzeye götürdükleri sırada güvenlik güçleri tarafından yakalandığını beyan ettiği, sanığın savunmasının aksine delil bulunmadığı gibi suça konu eserin ticaretini yaptığında dair bir iddia ve aleyhine delil de mevcut bulunmadığı anlaşılmakla beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin hatalı değerlendirme sonucu mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21935, Karar No: 2012/26268, Tarih: 20.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/21935 E.  ,  2012/26268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :2012/316-2012/651

Dava, hak sahibi konumundaki davacıya bağlanan ölüm aylığının kesilmesi yönündeki davalı ... Başkanlığı işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanarak yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12312, Karar No: 2016/9507, Tarih: 31.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/12312 E.  ,  2016/9507 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, tam kusurlu olarak davacıların çocuğu yaya ...çarpmasıyla oluşan kazada çocuğun yaralandığını, yüzünde ve kafasında kesikler oluşup kalıcı iz ile gözünde kayma meydana geldiğini, 8 yaşındaki çocuğun psikolojik sorun yaşamaya başladığını ve davacı anne babanın da bu nedenle manen zarar gördüğünü belirterek, davacı...için 50.000,00 TL, davacı anne baba için 30.000,00'er TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kazada davalı sürücünün kusuru olmadığını, davacıların çocuğunun yüzünde sabit iz kaldığı iddialarının soyut olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı .... için 10.000,00 TL, davacı anne baba için 5.000,00'er TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporundaki kusur oranlarının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, ayrıca manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

aşağıda dökümü yazılı 1.030,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 31/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/8659, Karar No: 2023/5793, Tarih: 20.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/8659 E.  ,  2023/5793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/322 E., 2015/360 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli 2014/322 Esas, 2015/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, trafik güvenliğini tehlike sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun 'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b.Taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.10.2020 tarihli ve 2016/119903 sayılı hükmün düzeltilerek onanması ve bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etmişlerdir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.04.05.2014 günü saat 17:00 sıralarında sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı ... ile Pendik ilçesi İstiklal Caddesi'ni takiben seyirle seyrini sürdürdüğü yolun Uğurlu Sokak ve Pervane Sokak ile kesiştiği dörtlü kavşak çıkışına geldiğinde, idaresindeki vasıtanın direksiyon hakimiyetini kaybedip yolda çıkarak yolun sağında yaya kaldırımı üzeride bulunan yayalar ... ve ...'e çarpması neticesinde, yayalardan ...'in ölümü ve ...'in yaralanması ile sonuçlanan dava konusu kaza meydana gelmiştir.

2. Olaydan sonra Trafik Kazası Tespit Tutanağı ya da Kaza Yeri Terk Bildirim Tutanağı düzenlenmemiştir.

3.Sanığın yapılan alkol kontrolünde 04.05.2014 olay günü saat 18:15 itibariyle 1,78 promil alkollü olduğu tespit edilmiştir.

4. Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi 22.06.2015 tarihli rapora göre,

2. Olaydan sonra Trafik Kazası Tespit Tutanağı ya da Kaza Yeri Terk Bildirim Tutanağı düzenlenmemiştir.

3.Sanığın yapılan alkol kontrolünde 04.05.2014 olay günü saat 18:15 itibariyle 1,78 promil alkollü olduğu tespit edilmiştir.

4. Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi 22.06.2015 tarihli rapora göre,

a- Sanık sürücü ...’ın idaresindeki ... ile olay günü saat 18:15 itibariyle 1,78 promil alkollü olduğu halde trafikte seyre çıkarak kurallara aykırı hareket etmiş, idaresindeki ... ile meskun mahalde seyrini sürdürürken yola gereken dikkatini vermemiş, görüş alanını kontrol altında bulundurmamış, direksiyon hakimiyetine gerekli özen ve önemi göstermemiş, vasıtayı yolun nizami sınırları dahilinde tutma becerisi gösteremeyip sevk ve idare hatasıyla aracın hakimiyetini kaybedip yoldan çıkarak yol bitişiğinde kaldırımda bulunan müşteki ve müteveffa yayaya çarparak kazanın meydana gelmesine sebebiyet verdiği, olayda, dikkat ve özen yükümlüğüne aykırı hareketleriyle asli ve tam kusurlu olduğu,

b- Yol dışında yaya kaldırımında bulundukları sırada sevk ve idare hatası sonucu yol dışı kalan ... tarafından çarpılan yayalar ... ve ...’ in olayın oluşu üzerinde herhangi bir hatalı davranışlarının olmadığı ve mevcut şartlarda alabilecekleri bir önlemin bulunmadığı anlaşılmakla, kusursuzdur oldukları belirlenmiştir.

5.Yapılan ölü muayene tutanağı ile kişinin kesin ölüm sebebinin trafik kazasına bağlı kafa travması sonucu oluşan beyin kanamasından kaynaklandığı tespit edilmiştir.

6.Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, olay günü şirkete ait ... ile 17:00 sıralarında şirkete doğru yola çıktığını, yoldayken bir ses duyduğunu ancak ne olduğunu anlamadığı için yoluna devam ettiğini, kısa bir süre sonra akrabasının haber etmesi üzerine bir şahsa çarptığını söylediklerini ve olay yerine çağırdıklarını, cadde üzerinde seyrettiğini, kaldırıma çıkmadığını, herhangi bir kimseye vurup vurmadığını hatırlamadığını, kendi mahallesi olduğu için kaçma durumunun olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu sanık hakkında belirlenen temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinden, teşdiden hüküm kurulması, oluş ve dosya kapsamına uygun görüldüğünden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık hakkında bir kişinin ölümüne ve bir kişinin yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında temel cezanın 4 yıl olarak belirlenmesinin, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun olduğu, sanığın yargılama sürecindeki davranışları gözetilerek sanık hakkında takdiri indirim uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu nedenlere dayalı hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Taksirli suçlarda, bilinçli taksir söz konusu olduğunda, 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hükmedilecek ceza üçte birden yarısına kadar artırılacak olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.01.2019 tarihli ve 2017/12-701 Esas, 2019/6 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; bu durumda, hâkim somut olayın özelliklerini de gözeterek, bilinçli taksir oluşturan hâlin, niteliği, gerçekleştirilme şekli ve sayısı gibi kriterlere göre bir değerlendirme yapıp, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen orantılılık ilkesine de aykırı düşmeyecek şekilde artırım oranını belirlemesi gerektiği, güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak ölçüde alkollü olmak şeklinde tek bir bilinçli taksir oluşturan hâlin söz konusu olması ve bilinçli taksir oluşturan başkaca bir hâlin bulunmaması karşısında, temel cezada üçte birden yarıya kadar artırım öngören 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca (1/2) oranında artırım yapılmasının isabetli ve orantılılık ilkesine de uygun olmadığı anlaşıldığından, hüküm bu yönde hukuka aykırılık bulunmuş ve bozma sebebi sayılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" başlıklı 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek olan kişinin ... kullanma hâlinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise bir kişinin yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre; tehlikeli eylemin zarara yol açması ve her iki suçun birlikte işlenmesi halinde sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken, suçlar için Kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu ölçütünün esas alınması suretiyle, sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu ahvalde sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, ancak kovuşturma şartı olan şikayetin gerçekleşmemesi, şikayetten vazgeçilmesi veya uzlaşma nedeni ile taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı ahvalde ise, sanığın yalnızca 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılması gerektiği gözetildiğinde, somut olayda sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırıldığının anlaşılması karşısında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ''hüküm verilmesine yer olmadığına'' kararı verilmesi gerekirken bu suçtan da sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve bozma sebebi sayılmıştır.

4. Kabule göre, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2), (3) ve (4) numaralı benttlerde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 10.Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2015 tarihli 2014/322 Esas, 2015/360 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/479, Karar No: 2020/1184, Tarih: 20.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/479 E.  ,  2020/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının satın alma suretiyle maliki olduğu 903 ada 433 parsel sayılı taşınmaz kaydında ″...″ olarak görünen baba isminin ″Ahmet Mevlüt″ olarak düzeltilmesini istemiş; aşamada, tapu müdürlüğüne başvurarak gerekli düzeltmeyi sağladıklarını, davanın konusuz kaldığını belirtmiştir.

Davalı ... vekili, duruşmaya katılarak davacı vekilinin beyanına bir diyecekleri olmadığını bildirmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın haricen yaptığı başvuru sonucunda gerekli düzeltmenin yapıldığı ve davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle ″davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına″ ve davacının dava tarihinde davayı açmakta haksız olmadığından bahisle ″davalı İdare lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına″ hükmedilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, taşınmazın davacı tarafından satın alınmasına ilişkin dosyaya getirtilen resmi akit tablosundan ve Tapu Müdürlüğünün cevabi yazısından; satış işlemi sırasında davacının, baba adını ″Mevlüt″ olarak gösteren nüfus cüzdanı ibraz ettiği ve işlemin de buna göre yapılarak taşınmazın tapuya tescil edildiği anlaşıldığına göre, tapu kaydına davacının baba adının ″Mevlüt″ olarak yazılmasında Tapu Müdürlüğüne atfedilecek bir kusur bulunmadığı, eldeki davanın açılmasının davacının kusurundan kaynaklandığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu′nun 331/1. ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi′nin 6. maddeleri gözetilerek kendisini vekille temsil ettiren davalı ... lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının açıklanan nedenden ötürü yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/45, Karar No: 2022/1565, Tarih: 24.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/45 E.  ,  2022/1565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zilyetliğin Korunması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, mahkemenin kararında direnilmesine, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ..., Hazine’ye ait dava konusu 2 parsel sayılı taşınmazın; ekmek evi, mesken ve ahır yapılmak, kalan kısmının da bahçe olarak kullanılmak suretiyle muris babası tarafından tasarruf edildiğini, babasının 2013 yılında vefat ettiğini, taşınmazın ecrimisil bedellerinin sağlığında babası, ölümünden sonra da mirasçıları tarafından ödendiğini, babasının vefatından sonra, taşınmaz tel çit ile çevrilmek istendiğinde davalı tarafından müdahale edildiğini açıklayarak, davalının gasp fiilinin ortadan kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, vekil edeninin babası zamanından beri dava konusu taşınmazın kullanıldığını, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının dava konusu alanda hiçbir zaman zilyetliğinin olmadığını, taşınmaza komşu olan yine Hazine’ye ait 1 parsel sayılı taşınmazın tamamı ile dava konusu taşınmazın bir kısmının vekil edeni tarafından kullanıldığını, ecrimisil ödenmesinin tek başına zilyetliği ispatlamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının dava konusu alanda hiçbir zaman zilyet olmadığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin, 14.03.2018 tarihli ve 2015/20902 Esas, 2018/9365 Karar sayılı ilamı ile, eksik inceleme ile karar verilmesinin doğru olmadığı, taraf delillerinin toplanmasının ardından üstün zilyetliğin kimde olduğunun tespit edilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozma sonrası tekrar tahkikat yapılarak taraf delilleri toplandıktan sonra temyize konu yeni karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.