muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1081, Karar No: 2021/703, Tarih: 08.06.2021

44. İş Kanunu’nun hafta tatili ücretini düzenleyen 46. maddesinde, Kanun kapsamına giren işyerlerinde, işçilere tatil gününden önce 63. maddeye göre belirlenen iş günlerinde çalışmış olmaları koşulu ile yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmi dört saat dinlenme (hafta tatili) verileceği düzenlenmiş olup, aynı maddenin ikinci fıkrasında çalışılmayan hafta tatili günü için işveren tarafından bir iş karşılığı olmaksızın o günün ücretinin tam olarak ödeneceği ifade edilmiştir.

45. Kanunun “Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma” başlıklı 44. maddesinde ise ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılıp çalışılmayacağının toplu iş sözleşmesi veya iş sözleşmeleri ile kararlaştırılacağı, sözleşmelerde hüküm bulunmaması hâlinde söz konusu günlerde çalışılması için işçinin onayının gerektiği; 47. maddede de, Kanun kapsamındaki işyerleri bakımından ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücreti ödeneceği hükme bağlanmıştır.

46. Bu aşamada, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığı iddiasının ispat koşulları üzerinde durulmasında yarar bulunmaktadır.

47. Gerek mülga 1475 sayılı İş Kanunu, gerekse hâlen yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu’nda fazla çalışmanın ispatı ile ilgili olarak özel bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle anılan alacakların ispatı genel hükümlere tabidir.

48. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi uyarınca, “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür”.

49. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nın “İspat yükü” başlığını taşıyan 190. maddesinde de;

“(1) İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

(2) Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.”

şeklinde düzenleme mevcuttur.

50. Yukarıda belirtilen maddenin birinci fıkrasında, ispat yükünün belirlenmesine ilişkin temel kural vurgulanmıştır. Buna göre, bir vakıaya bağlanan hukukî sonuçtan kendi lehine hak çıkaran taraf ispat yükünü üzerinde taşıyacaktır. İkinci fıkrada ise, karinelerin varlığı hâlinde ispat yükünün nasıl belirleneceği düzenlenmiştir.

51. O hâlde fazla çalışma yaptığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi kural olarak, bu iddiasını ispat etmek zorundadır.

51. O hâlde fazla çalışma yaptığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi kural olarak, bu iddiasını ispat etmek zorundadır.

52. Fiili bir olgu söz konusu olduğundan kural olarak işçi, fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir. Bu konuda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

53. Somut olayda, mahkemece davacı tanıklarının davalılara karşı açmış olduğu alacak davaları bulunması nedeniyle bu tanıkların beyanlarına itibar edilmediği, davacının fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispat edemediği gerekçesiyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

54. Özel Daire tarafından emsal nitelikte olan dosyalarla aynı doğrultuda hesaplama yapan bilirkişi raporunda belirtildiği gibi davacının Aralık ilâ Nisan ayları dışındaki döneme ait çalışmaları için haftanın altı günü 07:00-19:00 saatleri arasında bir buçuk saat ara dinlenmesi ile çalışarak günlük üç saat fazla çalışma yaptığı, ayda iki kez hafta tatili ve ulusal bayram günlerinde çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

55. Özel Dairece hükme esas alınması gerektiği vurgulanan bilirkişi raporunda zamanaşımı def'i dikkate alınarak fazla çalışma ve hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı hesap edilmiştir.

56. Yukarıda “i” bölümünde (22-36. paragraflar arasında (1) numaralı uyuşmazlığa ilişkin) aktarılan araştırma ve inceleme yapıldığı takdirde 2009 ilâ 2014 yılları arasında davacının hangi işveren nezdinde, nerede, hangi aralıklarla, hangi şantiyede, hangi işte çalıştığı belirlenebileceğinden bahsedilen hususlar tereddüte yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulduktan sonra dosyadaki mevcut delil durumuna göre yeniden yapılacak bir değerlendirme ile davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına hak kazanıp kazanamayacağına karar verilmelidir.

57. Hâl böyle olunca direnme kararının yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerekmiştir.

57. Hâl böyle olunca direnme kararının yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerekmiştir.

58. Öte yandan, ... 19. İş Mahkemesinin 26.10.2017 tarihli ve 2017/442 E., 2017/548 K. sayılı direnme kararı davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmesine rağmen Hukuk Genel Kurulunun 09.05.2018 tarihli ve 2018/22-432 E., 2018/998 K. sayılı karar içeriğinde yer alan direnme kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edildiğine ilişkin ifadenin maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmıştır.

59. Diğer taraftan asıl dava tarihi “29.05.2014” olmasına rağmen direnme kararının başlık kısmında asıl dava tarihinin “19.03.2015” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak kabul edilmiş ve esasa etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. SONUÇ:

1- Yukarıda A bölümünde (20. ve 21. paragraflarda) açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının hukukî yarar yokluğundan REDDİNE, 08.06.2021 tarihinde yapılan görüşmede oy birliği ile,

2- Yukarıda B bölümünün “i” bendinde [(1 numaralı uyuşmazlığa ilişkin) (22-36. paragraflar arasında)] açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.06.2021 tarihinde yapılan ikinci görüşmede oy birliği ile,

3- Yukarıda B bölümünün “ii” bendinde [(2 numaralı uyuşmazlığa ilişkin) (37-57. paragraflar arasında)] açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 08.06.2021 tarihinde yapılan görüşmede oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9163, Karar No: 2007/8836, Tarih: 28.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/9163 E.  ,  2007/8836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılabilmesi için, duruşma isteyenin tebligat giderlerini eksiksiz olarak istek sırasında vermesi gerekir. Aksi halde istek dikkate alınmaz. Açıklanan biçimde ödenen gideri yerel mahkeme dosya ile birlikte Yargıtay’a göndermek zorundadır (HUMK.m.438/1, Yazı İşleri Yönetmeliği 53/6, Yargıtay İç Yönetmeliği 96/g, 102 ).

Temyiz edenin murafaa giderini ödediği \*temyiz dilekçesine yazılı Yazı İşleri Müdürünün 16.4.2007 tarihli açıklaması ve 16.05.2007 tarihli dosya gönderme formundan anlaşılmakta ise de bu giderlerin Yargıtay’a gönderilmediği Yargıtay kaleminde düzenlenen ve bir örneği dosya arasına konulan tutanakla sabittir. Dairemizce murafaanın yapılabilmesi için gerekli olan giderin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.05.2007
Yargıtay — Esas No: 2022/1587, Karar No: 2023/1863, Tarih: 17.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1587 E.  ,  2023/1863 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/927 E., 2022/237 K.

DAVA TARİHİ : 20.10.2017

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/730 E., 2018/976 K.

Taraflar arasında kooperatif üyeliğinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin hisse devri sözleşmesiyle davalı kooperatifin ortağı dava dışı ...'den ortaklığı devir aldığını, devir keyfiyetinin gerek devreden gerek müvekkili tarafından davalı kooperatife bildirilmesine rağmen taleplerinin yerine getirilmediğini, müvekkilinin gerekli şartlara haiz olup kooperatifin devirden kaçınamayacağını ileri sürerek müvekkilinin davalı kooperatif üyesi olduğunun tespitine ve pay defterine kaydının yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hisse devraldığı dava dışı ... 'in kooperatif üyesi olmasına rağmen 36 ada 31 parselde tam arsa payı, 184 ada 19 parselde ise yarım arsa payı bulunduğu halde, 13.08.2012 tarihinde müvekkili ...'ye 36 ada 31 parseldeki kendi adına kayıtlı arsanın tapu senedini verirken, 184 ada 19 parseldeki arsanın uhdesinde kaldığını, ayrıca ortaklığın devri konusunda yazılı başvuru yapmadıklarını, kooperatifteki hakkı olan ikinci arsayı da devretmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kooperatife üye olan ...in kooperatifteki hak ve hissesinin tamamını bütün aktif ve pasifleri ile birlikte devir alan ...'ye devrettiği, davalı kooperatifin dava dışı ...in 184 ada 19 parseldeki hissesinin 1/2'sini devir etmeden davacıyı üye olarak kabul edilemeyeceğine ilişkin kararı yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; ... 'in kooperatifin ortaklığından doğan her iki parseli ve bunların tapularını ...'ye devretmediğini, sadece bir tanesini devrederek bunun da tapu senedini verdiğini, diğer arsanın uhdesinde kaldığını, bir ortağın bir başka kişiye ortaklığını devrederken ortaklığını tüm hak ve yükümlülükleri ile birlikte devretmesi gerektiğini, uhdesinde kalan diğer arsa nedeniyle devrin gerçekleşmesinin hukuki olarak mümkün olmadığını, ...'nin kooperatif hisse devir sözleşmesinin sadece fotokopisini kooperatife gönderdiğini, devretmek isteyen ve devralan kişilerin ortaklığın devri yolunda kooperatife yazılı başvuruda bulunmadıklarını, ... 'in kooperatif yönetim kuruluna başvurarak ... 'dan aldığı ½ payı ile ...'dan aldığı aynı ada parseldeki ½ arsasını birleştirerek, tam hisseye sahip olarak kendisine ikinci bir ortaklığın verilmesi talebinde bulunduğunu, yönetim kurulunun önce bunu uygun görüp, ikinci ortaklık verdiğini, fakat yönetim kurulu kararının yanlış olduğu anlaşılarak bu kararın durdurulduğunu, bu durumda istinaf edene kadar ...'in kooperatifte sadece tek ortaklığı olduğunu, dolayısıyla kişinin iki ortaklığı olduğu, 2 yarım arsa ile yeni ortak olunacağı görüşüne katılmanın mümkün olmadığını, istinaf sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu ve davalı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili ; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kooperatif üyeliğinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanununun 10. ve 17. maddeleri

3.Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kooperatif üyeliğinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanununun 10. ve 17. maddeleri

3.Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10070, Karar No: 2015/12926, Tarih: 23.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/10070 E.  ,  2015/12926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/269871

MAHKEMESİ : İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2012/112 Esas, 2012/213 Karar

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, yeni temyiz vaki olması durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20654, Karar No: 2013/13815, Tarih: 26.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/20654 E.  ,  2013/13815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatine

1- Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 10.11.2006 gün ve 6680 sayılı yazısına göre, sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmamaları nedeniyle fiilin failleri olmadıklarından şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, 05.06.2009 tarihli zabıta araştırmasına göre borçlu şirketin ticareti terk ettiği ve kayıtlı olduğu İstanbul Hocapaşa Vergi Dairesi Müdürlüğünün 31.03.2009 gün ve 7688 sayılı yazısı ile de işyeri adresinde yapılan yoklamada adreste bulunmadığı tespit edilerek 29.02.2009 tarihi itibariyle resen terk işleminin yapıldığının bildirilmesine göre unsurları oluşan suçtan sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8603, Karar No: 2012/13234, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8603 E.  ,  2012/13234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece seri dosya olarak temyiz incelemesi için dosyalar ve ekleri klasör halinde gönderilmiş ise de; dosyaların eki olarak gönderilen bir kısım klasörlerin temyize konu dava dosyaları ile ilgili olmayan başka dosyalara ait olduğu, bir kısım dosyaların ise hesaplamaya ilişkin işyeri kayıtlarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesinin daha sağlıklı biçimde yapılabilmesi için her dava dosyasına dava konusu alacakların hesaplanmasına esas alınan işyeri kayıtlarının ayrı ayrı eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13303, Karar No: 2012/13100, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13303 E.  ,  2012/13100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ..., ..., ... ve ... aralarındaki dava hakkında ....Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.2.2011 gün ve 2009/85 Esas ve 2011/46 sayılı hüküm Dairemizin 17.5.2012 gün, 2012/5229 Esas ve 2012/6274 sayılı kararı bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili tarafından, davalı borçlu ... ile davalı ...'ın teyze çocukları, borçlu ile davalı ...'in baba tarafından akraba oldukları iddia edildiğinden davalı borçlu ... ile davalı ...'ın varsa akrabalık durumunu da gösterir şekilde (her iki davalının da annelerine ait dökümlü nüfus kayıt örneklerinin)nüfus kayıt örneklerinin nakil öncesi kayıtlı oldukları... Nüfus Müdürlüğü ile nakil sonrası kayıtlı oldukları ... Nüfus Müdürlüğünden, davalı borçlu ... ile davalı ...'in varsa akrabalık durumunu gösterir kayıtların (Baba tarafından akraba oldukları iddia edildiğinden adı geçen davalıların özellikle babalarına ait Kayıtların ilgili nufüs müdürlüğünden) ... Nüfus Müdürlüğü ile nakil sonrası kayıtlı oldukları ... Nüfus Müdürlüğünden istenerek dosyaya eklendikten sonra inceleme yapılmak üzeri gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.