muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14295, Karar No: 2024/5534, Tarih: 01.07.2024

Anlaşılmıştır.

D. 5237 sayılı Kanun'un, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve yaşı küçük şüphelinin 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi uyarınca atanması gerekli olan zorunlu müdafine tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye ve zorunlu müdafiine, verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, somut olayda; suça sürüklenen çocuk hakkında Niğde Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01.07.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararda itiraz yoluna başvuru süresinin "15 gün" yerine "bir hafta" olarak gösterildiği, kararın suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmediği gibi yaşı küçük şüpheliye zorunlu müdafii de görevlendirilmediği, gerek yasa yolunun hatalı gösterilmesi gerekse de bu kararın usulune uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle erteleme kararının kesinleşmediği anlaşılmıştır. Erteleme kararının kesinleşmemesi sebebiyle erteleme süresinin işlemeye başlamayacağı, dolayısıyla ihlal kabul edilen 17.12.218 tarihli eylemin erteleme süresi içerisinde işlendiğinden ve suça sürüklenen çocuğun yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden söz edilemeyeceği ve 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, mahkemesince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "durma" kararı verilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2019 tarihli ve 2019/329 Esas, 2019/509 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20123, Karar No: 2014/19954, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20123 E.  ,  2014/19954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/751-2014/398

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda İlamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1,735,73 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 27.03.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1,735,73 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 27.03.2014 tarih ve 2013/751 esas 2014/398 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki 30.05.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır. Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5,2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 27.03.2014 tarih ve 2013/751 esas 2014/398 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 118,60 TL. harcın istek halinde iadesine,HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8874, Karar No: 2011/16619, Tarih: 19.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8874 E.  ,  2011/16619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ile pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ile pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu 443 ada 34 nolu parsel dava açıldıktan sonra kısmen fiili imar uygulamasına tabi tutularak, üzerinden enerji nakil hattı geçen 2713 ada 1, 2 ve 2700 ada 4 parsel ve diğer parsellere gittiğine göre hesaplamanın yeni oluşan imar parselleri esas alınarak yapılması gerekir.

Bu durumda; dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olduğundan, değerlendirmenin emsal kıyaslaması yapılmak suretiyle yapılması ve taşınmaz üzerinde bulunan binanın kime ait olduğu belirlenerek buna göre irtifak hakkı nedeniyle taşınmazın tamamında oluşacak değer düşüklüğü oranlarına göre irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin davacıların hisseleri nispetinde belirlenerek tahsiline karar verilmesi ve irtifak hakkının sadece davacıların tapu kayıtları üzerine şerh edilmesi ile yetinilmesi gerektiği halde, geçersiz şekilde düzenlenen rapor esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4867, Karar No: 2016/5543, Tarih: 29.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/4867 E.  ,  2016/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde 25.8.1998-15.3.2005 (dava tarihi) tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulup, davanın kabulü ile, hükümde yazılı şekilde karar verilmişse de varılan sonuç eksik incelemeye dayalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı..ne ait işyerinden kısmi hizmet bildiriminin yapıldığı, dönem bordrolarının getirtildiği, davalı işveren tarafından dava konusu dönemi kapsayan ücret bordroları ve puantaj cetvellerinin sunulduğu, davacının ücret ödemelerinin bu belgelere göre yapıldığı, davacının bu belgelerde çalışması görünen bazı zamanlarda Kuruma hiç bildiriminin yapılmadığı ve davacı tanıklarının beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Mahkeme tarafından, tanıkların vermiş olduğu ifadeler dayanak alınarak davacının ayda 30 gün çalıştığı kabul edilerek eksik bildirilen günlerinin tespitine karar verilmiştir.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri . olup bir kamu kuruluşudur. Bu nedenle, davalı işyerinde resmi kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Dosya kapsamında toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, davalı işveren tarafından sunulan ücret bordroları ve puantaj cetvellerinin olduğu ve davacının ücret ödemelerinin bu belgelere göre yapıldığı anlaşıldığından bu yazılı belgeler göz ardı edilerek ve davacının bildirimlerinin bu ücret bordrolarına ve puantaj cetvellerine uygun yapılıp yapılmadığı hususunda karşılaştırmalı bilirkişi raporu alınmadan tanık beyanlarına dayanılarak davacının ayda 30 gün çalıştığı kabul edilerek yapılan tespit yerinde olmamıştır.

Gerçekten, kamu kuruluşu olan davalı işveren tarafından sunulan ücret bordroları ve puantaj cetvelleri davacı çalışmalarının işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Davalı işveren tarafından dava konusu dönemi kapsayan imzalı ücret bordroları ve puantaj cetvelleri ibraz edilmiştir. Ayrıca davacının bildirimlerinin bu belgelere uygun olarak yapılıp yapılmadığı, kuruma bildirilmeyen eksik günlerinin bulunup bulunmadığı hususunda ayrıntılı bilirkişi raporu alınmamıştır.

Yapılacak iş; davalı işveren tarafından sunulan ve davacının ücret ödemelerine esas alınan ücret bordroları ve puantaj cetvellerine uygun olarak Kuruma bildirimlerinin yapılıp yapılmadığı hususunda karşılaştırmalı şekilde düzenlenmiş ayrıntılı bilirkişi raporu almak, davacının Kuruma bildirilmeyen eksik günlerinin olup olmadığını tespit etmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22273, Karar No: 2022/830, Tarih: 31.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22273 E.  ,  2022/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte veya denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine aykırı davranıldığı tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.04.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının, suça sürüklenen çocuğun denetimli serbestlik tedbirine uymadığını mahkemeye bildirdiği 02.09.2014 tarihinde yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 31/3 maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.02.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3577, Karar No: 2012/9373, Tarih: 12.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3577 E.  ,  2012/9373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/399260

MAHKEMESİ : Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14/09/2011, 2010/407 (E) ve 2011/337 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, iştirak halinde yaralama, kasten yaralama, 6136 sayılı

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Yasal şartları oluşmadığından, sanık Y.. B.. müdafii ile müşteki-sanık M.. T.. ve H.. Ş.. ile sanıklar M.. S.., A.. A.. ve S.. A.. müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Katılanın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçlarından kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından, katılan Candan, müşteki-sanıklar M.. T.. ve H.. Ş.. vekilinin, sanıklar Y.. B.. ve M.. B.. hakkında bu suçlar bakımından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3-Mağdurlar M.. T.. ve H.. Ş..'in 12/05/2011 günlü oturumda şikayetçi olduğunu bildirerek katılma talebinde bulundukları halde bu konuda herhangi bir karar verilmemesi ile diğer mağdurlar M.. S.. ve A.. A..'ın ise suçtan zarar gördükleri halde CMK.nun 234. maddesinde yer alan hakların hatırlatılarak davaya katılmak isteyip istemedikleri sorulmaması suretiyle CMK.nun 237. ve 238. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafii ile müşteki sanıklar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 12/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5819, Karar No: 2022/8067, Tarih: 13.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5819 E.  ,  2022/8067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından nafaka ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı kadının, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacı-karşı davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacı-karşı davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı-karşı davalı kadının, temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince verilen hükme karşı, münhasıran davalı-karşı davacı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğin istinaf başvurusu yerinde bulunmayarak esastan reddine karar verilmiştir. O halde ilk derece mahkemesi kararında hüküm altına alınan nafaka ve tazminatların miktarı davacı-karşı davalı kadın yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşmiştir. Bu nedenle davacı karşı davalı kadının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, davacı-karşı davalı kadının temyiz dilekçesinin REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 13.10.2022 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/27942, Karar No: 2016/1161, Tarih: 19.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/27942 E.  ,  2016/1161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Uyuşmazlığa konu olan ve gerekçeli kararda değerlendirilen ibranamenin dosya içeriğinde bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu ibranamenin dosyaya eklenmesi,

2-Davacının hizmet döküm cetvelinde kayıtlı, 1120293 (il/şube kodu 48/01) numaralı işyerinin ayrıntılı tescil bilgisinin (varsa ihale makamı veya asıl işveren-alt işveren bilgileriyle birlikte) ilgili sosyal güvenlik merkezinden celp edilmesi,

3-Fethiye PTT Merkez Müdürlüğüne yazı yazılarak, motorize köy dağıtım hizmetlerinin yürütülmesine ilişkin 2007-2008-2009 yıllarına ilişkin düzenlenen ihale sözleşmelerinin suretinin gönderilmesinin istenilmesi ile alınacak cevabi yazı ve eklerinin dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3140, Karar No: 2017/9942, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3140 E.  ,  2017/9942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.