muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6374, Karar No: 2017/1729, Tarih: 07.03.2017

Bu durumada, Yerel Mahkemenin davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair 15.01.2015 tarihli ek kararının BOZULARAK KALDIRILMASI ve davacı vekilinin asıl karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

3- Dava, iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, davacının, davalı işveren nezdinde çalışırken 11.03.2006 tarihinde iş kazası geçirdiği, iş kazası nedeniyle davacıya geçici iş göremezlik ödeneği ödendiği ve maluliyet oranının ... Kocatepe ... ... Merkezi ile Yüksek Sağlık Kurulu tarafından %0 olarak tespit edildiği anlaşılmıştır.

Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların ... ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların ... ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olayda, % 0 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının sürekli iş göremez duruma gelmese dahi, üzüntü ve elem duyacağı, ruh bütünlüğünün ihlali, sinir bozukluğunun da bedensel zarar kavramına dahil bulunduğu gözetilerek, tedavi gördüğü süre dikkate alınarak uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4876, Karar No: 2014/28496, Tarih: 08.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/4876 E.  ,  2014/28496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/318040

MAHKEMESİ : Tire(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2012

NUMARASI : 2010/802 (E) ve 2012/1104 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanların aşamalarda değişmeyen beyanları, katılan M.. S..'a ait doktor raporu ile tüm dosya kapsamına göre katılan M.. S..'ın, sanık Ü.. D.. tarafından da yaralandığının sabit olduğu gözetilmeden yeterli olmayan gerekçelerle sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25742, Karar No: 2019/23695, Tarih: 18.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25742 E.  ,  2019/23695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma süresinin hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına göre davacının davalı işyerinde iki vardiya şeklinde, gündüz vardiyasında 08:00-19:00, gece vardiyasında 19:00-08:00 saatleri arasında, bir gün gece vardiyasında ertesi gün gündüz vardiyasında olacak şekilde ve vardiyada onbir saat süren çalışma süresinden bir saat ara dinlenme süresi düşülmek suretiyle fiilen on saat çalıştığı kabul edilerek ve gece çalışmalarının yedibuçuk saati geçemeyeceği gözetilerek fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmıştır. Kabul edilen çalışma saatleri dosya kapsamına uygun ise de, haftalık fazla çalışma süresinin hesaplama şekli hatalı olmuştur. Kabul edilen çalışma saatlerine göre, davacının gece vardiyasında 19:00-08:00 saatleri arası onüç saat süren çalışma süresinden birbuçuk saat ara dinlenme süresi düşüldüğünde onbirbuçuk saat çalıştığı ve bu çalışma süresinden de yedibuçuk saat düşüldüğünde dört saat fazla çalışmasının olduğu tespit edilmektedir. Davacının haftalık fazla çalışma süresinin bu tespitine göre hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

3-Diğer yandan davalı, davacının ... Bankası’nda bulunan hesabına 11.07.2014 tarihinde kıdem tazminatı ödemesi olarak 9.811,22 TL havale edildiğini, bakiye miktara ilişkin olarak da 11.09.2014 tarihinde 3.000,00 TL ve 12.09.2014 tarihinde 3.000,00 TL olmak üzere toplam 6.000,00 TL elden ödendiğini, davacıya elden yapılan ödemelere ilişkin davacının imzasını taşıyan 11.09.2014 ve 12.09.2014 tarihli tediye fişlerinin bulunduğunu savunarak, tediye fişleri ile muavin defter belgesini sunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının banka hesabına yatırılan 9.811,22 TL kıdem tazminatı ödemesi dikkate alınmış ise de, tediye fişleri ile ilgili bir değerlendirme yapılmamıştır. Davalı tarafça kıdem tazminatı ödemesi olarak yapıldığı savunulan bu ödemelerin de kıdem tazminatı alacağından mahsubu gerektiği halde, söz konusu ödemelerin dikkate alınmaması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgililere iadesine, 18.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10170, Karar No: 2021/8602, Tarih: 16.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/10170 E.  ,  2021/8602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-..., 2-..., 3-..., dahili davalı 4-... Sigorta A.Ş. aralarındaki alacak davasına dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25/09/2017 tarihli ve 2016/1059 E. -2017/945 K. sayılı hükmün bozulması hakkında Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 11/06/2020 tarihli ve 2018/512 E. -2020/4541 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıların avukat olduğunu, işçilik alacaklarının tahsili ile ilgili dava ve işleri takip etmek üzere davalılara vekaletname verdiğini, açılan alacak davasının lehine sonuçlandığını, davalıların önce ilama dayalı icra takibi başlattıklarını, borçlunun iflas ettiğinin ortaya çıkması sorasında alacağın iflas masasına yazdırılması için başvuru yaptıklarını, iflas idaresinin işçi alacağının imtiyazlı alacak olmasına rağmen imtiyazsız alacak gibi değerlendirme yaparak sıra cetvelinin 4. sırasına kaydedilmesine karar verdiğini, karar davalılara tebliğ edilmesine rağmen süresinde sıra cetveline itiraz etmediklerini, böylece sıra cetvelinin kesinleştiğini, dava dışı borçlunun mal varlığından alacağını tahsil etme imkanı kalmadığını, davalıların vekalet görevlerini gereği gibi ifa etmediklerini, bu sebeple zararından müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek, iflas masası tarafından 1. sıra alacakların %51,56’sının 2009 yılı mart ayında ödendiğinde 2010 yılı mart ayında davalı Av. ...’nun kendisine 3.145 TL ödeme yaptığını, buna göre toplam alacağının %51,16’sından 3.145 TL düşüldüğünde bakiye 10.104 TL’nin 01.04.2009, alacağının %48,84’üne tekabül eden 12.648 TL’nin iflas masasının 1. sıra alacaklara 2011 yılı eylül ayında ödeme yapılması sebebiyle 01.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, işin esasının incelenmesine yönelik bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın dahili davalı ... Sigorta A.Ş. yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulü ile, 8.154,50 TL’nin 01.04.2009 tarihinden itibaren, 10.518,50 TL'nin 01.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hükmün davalılarca temyizi üzerine, karar Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin (Kapatılan) 11.06.2020 gün, 2018/512 Esas 2020/4541 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş; bu kez davacı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Karar düzeltme istemi üzerine yapılan incelemede; temyiz incelemesi sırasında davacı tarafın temyiz talebinin zuhulen incelenmediği anlaşılmıştır.

Diğer yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 326/2. maddesi gereğince; kural olarak yargılama giderleri, davadaki haklılık oranına göre haksız çıkan tarafa yükletilir. Anılan kanunun 331/1. maddesinde de “…Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder…” biçiminde düzenleme bulunmaktadır. Buna göre, mahkemece dava sırasında ödenen miktarların avukatlık ücreti hesabında reddedilen kısım gibi değerlendirilmek suretiyle vekalet ücretine ve yargılama giderine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

4- Davalılar ... ve ...’un temyiz itirazları yönünden,

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki yedinci bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

5- Davalı ...’nun temyiz itirazları yönünden,

Davacı, eldeki dava ile davalıların vekalet görevinin gereklerini gereği gibi ifa etmemeleri nedeniyle, öncelikli olan iş alacağının iflas masasınca 4. sıraya kaydedildiğini, davalıların bu karara karşı süresinde itirazda bulunmamaları nedeniyle uğradığı hak kaybından doğan zarardan müştereken sorumlu olduklarını ileri sürerek, iflas masasında birinci sıra alacaklılara yapılan ilk ödeme için 10.104,00 TL‘nin 1.4.2009 tarihinden, iflas masasında birinci sıra alacaklılara yapılan ikinci ödeme için 12.648,00 TL‘nin ise 01.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulu ile dava konusu alacak olan 8.154,50 TL'nin 01/04/2009 tarihinden itibaren, 10.518,50 TL'nin 01/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Ancak ne var ki, davacı tarafın davalılardan ..., dosya arasına ibraz edilen “ibranamedir” başlıklı belge ile iflas müdürlüğü tarafından yapılan ilk ödemeye ilişkin ibra etmiş olduğu anlaşılmakla, dava konusu alacağın ilk ödemeye ilişkin talep kısmından davalı ...’nun sorumlu olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.Yine her ne kadar mahkemece, davalılardan ...'nun davadan sonra davacıya 23.06.2014 tarihinde haricen 3.899 TL ödeme yaptığı, bu miktarın eşit bir biçimde birinci ve ikinci ödemeye ilişkin alacaklardan indirilmesi gerektiği gerekçesi ile hüküm kurulmuş ise de, davalılardan ...'nun dava açılmadan önce davacı tarafından ilk ödeme için ibra edilmiş olduğu, bu davalının davadan sonra davacıya 23.06.2014 tarihinde haricen 3.154 TL ana para ve 754 TL faiz olarak yaptığı ödemenin ise ikinci ödemeye ilişkin olduğu anlaşılmakla, 3.145 TL’nin iflas masasında birinci sıra alacaklılara yapılan ikinci ödeme için yapılan talep kısmından indirilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

6-Bozma nedenine göre davalı ...'nun sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

7- Bozma nedenine göre davalılar ... ve ...’un Mahkemece davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının süresinde olan temyiz itirazlarının da incelenmesi gerekirken maddi hataya dayalı olarak zuhulen incelenmediği anlaşıldığından, davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin (Kapatılan) 11.06.2020 gün, 2018/512 Esas 2020/4541 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz nedenlerinin reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı lehine bozulmasına, dördüncü bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ...’un sair temyiz itirazlarının reddine, beşinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... lehine BOZULMASINA, altıncı ve yedinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 16/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1247, Karar No: 2014/13107, Tarih: 27.11.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/1247 E.  ,  2014/13107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 04.11.2008- 2008/182 esas ve 2008/302 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Adli para cezasının, 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Gün olarak belirlenen adli para cezası, paraya çevrilerek sonuç adli para cezası belirlenirken 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi hükmüne aykırı olarak, uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi,

3- Adli para cezasının TCK'nın 52. maddesinin 4. fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verilirken, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin karar yerinde belirtilmemesi,

4- Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce tanık numune olarak alınan kenevirin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- YTL olarak hükmolunan adli para cezasının TL’ye dönüştürülmesi,

2- Hüküm fıkrasının gün olarak belirlenen adli para cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümünde yer alan, "1 günü TCK. nun 52. maddesi uyarınca 20 YTL den hesap ettirilerek" ibaresinin çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir günü 20 TL'den hesap edilerek" ibaresinin yazılması,

3- Hüküm fıkrasının 1. maddesinin 3. paragrafında yer alan "hükmün kesinleşmesinden itibaren adli para cezasının sanıktan 1 yıl içinde eşit 12 taksit halinde tahsili ile ödenmeyen kısmının hapis cezasına çevrilmesine" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının sanıktan 1 yıl içinde eşit 12 taksit halinde birer ay arayla tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

4- Hüküm fıkrasının 2. maddesinde yer alan “Emanetinin 2008/18 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddelerin” ibaresinden sonra gelmek üzere, “ve Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı'nca alınan şahit numunenin” ibaresinin eklenmesi

4- Hüküm fıkrasının 2. maddesinde yer alan “Emanetinin 2008/18 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddelerin” ibaresinden sonra gelmek üzere, “ve Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı'nca alınan şahit numunenin” ibaresinin eklenmesi

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16615, Karar No: 2019/4706, Tarih: 28.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16615 E.  ,  2019/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili, müvekkili işçinin alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 17.06.2014 tarihli ilamıyla, karar bozulmuştur.

Mahkemenin 22.06.2015 tarihli kararıyla, bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı, davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.10.2018 tarihli kararıyla, Mahkemenin direnme kararının yerinde olduğu kabul edilerek, Dairemizin bozma ilamında açıklanan bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.10.2018 tarihli kararıyla, dava dosyasının Dairemize gönderilmesi üzerine, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı idareye ait ... bulunan Jandarma Eğitim Komutanlığı Sosyal Tesisler Müdürlüğünde hizmet alımı ile iş yapılan Unlu Mamüller ve Sütlü Tatlılar Pasta Hizmetleri işini ihale ile alan davadışı ... Gıda Teks. Haz. Ltd. Şti. bünyesinde çalıştırılan müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağının tahsili isteminde bulunulmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, işyerinin Jandarma Genel Komutanlığına bağlı yerde dolayısıyla İçişleri Bakanlığı bünyesinde olması nedeniyle husumet itirazın bulunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname 6. maddesinde; “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir” hükmüne yer verilmiş, 2. maddesinde de idare teriminin 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idarelerini ifade ettiği belirtilmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Jandarma Genel Komutanlığı'nın yer aldığı görülmektedir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Jandarma Genel Komutanlığı'nın yer aldığı görülmektedir.

Somut olayda, dava Milli Savunma Bakanlı'ğına yöneltilerek açılmıştır. Davanın, yukarıda yer alan düzenlemeler çerçevesinde, taraf sıfatına haiz olan Jandarma Genel Komutanlığı'na karşı görülmesi gerekirken ...'na karşı sonuçlandırılması hatalıdır. Ancak bu durum temsilcide yanılma oluşturmakta olup, davanın Jandarma Genel Komutanlığı 'na yöneltilmesi için davacı tarafa mehil verilmeli, usulüne uygun bir şekilde taraf teşkili sağlanarak tarafların gösterdiği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usule aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı sair itirazlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.