muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7988, Karar No: 2016/6626, Tarih: 25.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7988 E.  ,  2016/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin, arkadaşı olan diğer sanık ... aracılığı ile tanıştığı,... Üniversitesi'nde profesör olarak çalışan katılan ...'e, derin devlette tanıdıkları olduğunu, üniversite yönetimi tarafından katılana verilen kınama cezasını kaldırtabileceğini ve aynı zamanda üniversitede en üst makamlara getirebileceğini söyleyerek kandırmak suretiyle yapacağı iş karşılığı katılandan suç tarihlerinde 4.750 dolar, 800 euro, 20.000 TL değerinde 20 adet cep telefonu, 1 adet saat, 1 adet televizyon, 6 adet tespih ve 21 adet Cumhuriyet altını almak suretiyle haksız menfaat temin ettikleri, sanıkların bu surette nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda,

Sanıkların tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediklerine ilişkin istikrarlı savunmaları, katılanın her hangi bir somut delile dayanmayan soyut suç isnadı şeklindeki beyanları ile yapacağı iş karşılığı sanık ...'ye verildiği iddia olunan para ve eşyalara ilişkin her hangi bir fatura veya belge ibraz edememesi ve beyanlarını doğrulayacak şekilde tanık gösterememesi karşısında, sanıkların cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15071, Karar No: 2016/9594, Tarih: 02.12.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/15071 E.  ,  2016/9594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MUHDESAT GÖSTERİMİNİN DÜZELTİLMESİ

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; Duruşma için belli edilen 01.03.2016 gün ve saatte taraflardan gelen olmadığı görülerek evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun fer'i müdahale başlığını taşıyan 66. maddesine göre ''üçüncü kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı bulunan taraf yanında ve ona yardımcı olmak amacıyla, tahkikat sona erinceye kadar, fer'i müdahil olarak davada yer alabilir.'' Öte yandan; 69/1. maddesinde de açıkça; fer'i müdahilin de yer aldığı bir davada, hükmün ancak taraflar hakkında verileceği düzenlemesine yer verilmiş olup, asıl tarafın temyiz etmesi halinde taraf yanında yer alan yani müdahil olan da temyiz edebilir ve bu halde temyiz eden fer'i müdahilin temyiz eden asıldan ayrı olarak gerekli harç ve temyiz giderini yatırması halinde kararı temyiz etme hakkı doğar. Davanın tarafı olmayan fer'i müdahilin hükmü tek başına temyiz yetkisi bulunmamaktadır. Geri çevirme kararı ile dosyaya getirtilen icra dosyası ile de fer'i müdahile hükmü temyize yönelik bir yetki verilmediğine göre fer'i müdahil vekilinin temyiz inceleme isteğinin bu nedenlerle REDDİNE, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6903, Karar No: 2011/6280, Tarih: 24.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/6903 E.  ,  2011/6280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.01.2009 tarih ve 2006/252-2009/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 24.05.2011 gününde taraf avukatları tebligata rağmen duruşmaya gelmediklerinden, tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kimyevi maddeler deposunda bulunan emtiayı davalıya yangın, hırsızlık ve ek olarak da sel su baskını risklerine karşı toplam 1.750.000.000,00 YTL bedelle sigortalattırıldığını, 01-02/11/2006 tarihinde meydana gelen sel rizikosu nedeniyle belirtilen adreste bulunan 495.200 kg 20.20.0 kompoze gübrenin hasarlandığını, hasarlanan bu gübrenin hasar anındaki rayiç üzerinden kg satış fiyatı 410,00 YTL olduğunu, bu nedenle 495.200 Kgx410,00 YTL =203.032,00 YTL toplam hasarın meydana geldiğini, hasarlanan bu malın daha büyük zarar oluşmasın diye 27.11.2006 tarihinde 25.000 YTL bedelle satıldığını, davacı şirket nezdinde, riziko nedeniyle 203.032,00 YTL-25.000,00 YTL = 178.032,00 YTL zarar meydana geldiğini, ancak riziko davalı şirkete ihbar edilmesine ve sigorta eksperinin gelip inceleme yapmasına ve vaki hasar sigorta kapsamında kalmasına rağmen davalı sigorta şirketinin bu zararlarına karşılık sigorta bedelin ödemediğini ileri sürerek, 178.032 YTL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirkete ait Mersin'de ki kimyevi madde deposunun sigortasının 30/10/2006-2007 vadeli işyeri sigorta poliçesi ile sigortalandığını, poliçenin 30.10.2006 tarihinde düzenletilmiş olmasına rağmen peşinat ödemesinin 02.11.2006 tarihinde yapıldığını, TTK'nun 1295 nci maddesi uyarınca sigortacının sorumluluğunun ilk primin ödenmesi ile başlayacağını, poliçe peşinatı ödenmeden teminatın işlerlik kazanmasının hukuken mümkün olmadığını, dava konusu zarara sebebiyet veren yağışların meteoroloji kayıtlarına göre 30-31/10/2006 ve 01/11/2006 tarihlerinde devam ettiğini 02.11.2006 tarihinde ise hava yağışsız geçtiğini, depoda bulunan gübre emtiasındaki hasarların 02.11.2006 tarihinden önceki günlerde devam eden şiddetli yağmurların etkisi ile meydana geldiğini, riziko poliçe peşinatı ödenmeden önce gerçekleşmiş olduğundan teminat kapsamına girmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki sigorta poliçesinin 30.10.2006 tarihinde düzenlendiği, davacının sigorta primi peşinatını Akbank Yenihal Mersin Şubesi'ne 01.11.2006 tarihinde saat 16:36'da verdiği EFT talimatı ile ödediği, EFT işlemlerinin en geç 15:30'da yapılıyor olması nedeniyle ilk sigorta priminin davalı şirket hesabına 02.11.2006 tarihinde saat 08:09'da gerçekleştiğinin kabulü gerektiği, meteoroloji kayıtlarına göre ise rizikonunun gerçekleştiği Mersin ilinde 01.11.2006 tarihinde zaman zaman hafif zaman zaman kuvvetli olmak üzere sağanak yağmur olduğu, en son 12:30-13:02 saatleri arasında hafif sağanak yağmur hadisesinin meydana geldiği, dolayısıyla rizikonun ilk sigorta piriminin ödenmesinden önce gerçekleştiği kanaatine varıldığı, TTK'nun 1295 nci maddesi gereğince rizikonun gerçekleştiği tarihte ilk sigorta primi ödenmediğinden sigortacının sorumluluğunun başlamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraf vekilleri duruşmaya gelmediğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2576, Karar No: 2024/8070, Tarih: 11.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2576 E.  ,  2024/8070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2013/618 E., 2023/309 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasında davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, (Kapatılan) 21 inci Hukuk Dairesi'nce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asil dava dilekçesinde özetle; 3400013980957 sigorta sicil numarası ile davalı firmada fayans ve kalebodur ustası olarak 15.10.1979 tarihinde çalışmaya başladığını, 20.05.1995 tarihinde işten ayrıldığını, bu durumun ekte sunduğu bonservisten de anlaşıldığını, 16 sene çalışmış olmasına rağmen 680 günlük sigorta bildiriminin yapıldığını iddia ederek 15.10.1979-20.05.1995 tarihleri arasında eksik sigortalılık sürelerinin tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının doğru olmadığını, doğru olsa bile davanın tespiti istenen hizmetin sona ermesinden başlayarak 5 yıl içinde açılmasının sebebi ile hak düşürücü sürenin fazlası ile geçtiğini, davacının müvekkili yanında götürü iş alarak ve geçici iş olarak kısa bir süre fayans işi yaptığını, devamlı olarak çalışmadığını, Kuruma beyan edilen süre dışında çalışması bulunmadığını, üzerinden uzun yıllar geçtiği için müvekkilinin detaylı bilgi ve belgeye sahip olmadığını, davacının fayans ustası olduğunu, yaptığı iş itibariyle davalının yanında devamlı olarak çalışmasına imkan da bulunmadığını, davalının 16 yılık süre içinde devamlı olarak inşaat yapmadığı gibi inşaat yaptığı dönemlerde de fayans işlerini ancak inşaatın belli bir dönem ve aşamasında yaptırdığını, inşaatta devamlı fayans işi olmasının mümkün olmadığını, fayans işleri olduğunda davcının bu işi götürü olarak aldığını, davalının bu şekilde davacıdan başka fayans ustalarına da götürü olarak işler verdiğini, davalının uzun yıllar öncesine tekabül ettiği için bonservisin içeriğini hatırlayamadığını, ancak davacının Suudi Arabistan'a çalışmaya gitmek için tecrübeli fayansçı ustası olduğuna dair bir belgeye ihtiyacı olduğunu söyleyerek davalıdan yardım istediğini, bu sebeple bu belgenin verildiğini, bu belgenin gerçek duruma göre değil, davacıya yardımcı olmak maksadı ile verildiğini, davacının hizmet dökümü bilgileri incelendiğinde 1989 yılında Adapazarı’ndan 540000378430 sayılı işyerinde, 30000559014 sayılı Afyon'da bulunan işyerinde çalışmasının bulunduğunu iddia ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 13980952 sigorta sicil numaralı şahsi sicil dosyasının incelenmesinde, davalılar işyerine ilk olarak 185/3. döneminde girerek çalışmaya başladığını, 1983, 1984, 1985, 1989 yıllarında başka işyerlerinde çalıştığını, 1979, 1980, 1982, 1984, 1986, 1987, 1988, 1990, 1993, 1994 yıllarında ise hiçbir sigortalı çalışmasının bulunmadığının tespit edildiğini, davacı tarafından da imzalanmak suretiyle kuruma intikal ettirilen işe giriş ve tekrar giriş bildirgeleriyle davacının dava konusu dönemlerde davalılar işyerinde çalışmadığı anlaşıldığından, haksız ve dayanaktan yoksun davanın reddinin gerektiğini, davalılardan ...'ye ait ... sicil sayılı işyerinde ilk olarak 01.01.1983 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığını, 31.12.1984 tarihinde kapsamdan çıkarıldığını, ... sicil sayılı işyerinin ise 01.09.1988 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığını, 31.10.1993 tarihinde kapsamından çıkarıldığını, ... İnşaata ait ... sicil sayılı işyerinin 01.02.1987 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığını, 30.08.1988 tarihinde kapsamdan çıkarıldığını, 506 sayılı Kanun kapsamında bulunmayan bir işyerinde sigortalı çalışmadan söz edilemeyeceğinden davacının davalılar işyerinde 506 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığı dönemlere ilişkin çalışma iddialarının reddinin gerektiğini, davacının işyerinde devamlı olarak hizmet akdiyle çalışmış olduğunu, tanık beyanları dışında resmi, yazılı ve sağlıklı deliller ile ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.02.2012 tarih, 2008/167 E., 2012/179 K. sayılı kararıyla; "... Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacının davalı şirkette 15.10.1979- 20.05.1995 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı, ancak bu dönemdeki çalışmalarının kuruma bildirilmediğinden dolayı çalıştığının tespitini talep ettiği, davada davacının 01.04.1981 tarihli işe giriş bildirgesi nedeni ile bu tarihten sonraya ilişkin hak düşürücü sürenin kesintiye uğradığı, bu nedenle bu tarihten sonrasına ilişkin hak düşürücü süre yönünden engel bir durumun bulunmadığı, ancak daha öncesine ait dönemin hak düşürücü süre engeli ile karşılaştığı, işyerinin kapsam ve faaliyet yönünden engel bir halinin bulunmadığı, dinlenen davacı tanıkları ... ve ... 'nın davalı şirkette davacı ile birlikte çalıştıklarını beyan ettikleri, bununla birlikte davacının 1983/3. dönemde 21.04.1985-30.04.1985 tarihleri arasında Kadıköy SGM'de işlem göre ... İnşaat ve Taah. şirketinde, 01.08.1989-1989/3. dönem arasında Sakarya SGM'de işlem gören ...'ye ait işverenlik nezdinde çalıştığının anlaşıldığı, davacının 15.05.1991 tarihli işe giriş bildirgesine nazaran davalı yanında çalıştığı, ancak önceki çalışmalarının farklı işyeri nezdinde gerçekleştiği, bu tarihten önceki işe giriş çıkışlarının ise hak düşürücü süreye tabi olduğunun, dolayısıyla 15.05.1991'den önceki süreler bakımından tespitine olanak bulunmadığının, 15.05.1991 tarihinden sonraki çalışmalarının tespitinin mümkün olduğu, ayrıca davalı tarafça tanzim edilen bonserviste davacının 20.05.1995 tarihine kadar çalıştığının bildirilmiş olması nedeni ile davacının bu döneme ilişkin çalışmalarının tespiti" yönünde;

"Davanın kısmen kabulü ile

Davanın Pendik SGMde işlem gören davalı, ... ait işyerinde 1991 yılı 2. Dönemde 46 gün günlük 26.700 TL ücretle,

1991 yılı 2. Dönemde 60 gün günlük 26.700 TL ücretle,

1992 yılı 1. Dönemde 70 gün günlük 26.700 TL ücretle,

01.05.1992-31.07.1992 arası,90 gün günlük 26.700 TL ücretle,

01.08.1992-31.07.1993 arası 360 gün, günlük 48.300 TL ücretle,

01.08.1993-31.08.1994 arası 390 gün, günlük 83.250 TL ücretle,

01.09.1994-20.05.1995 arası 260 gün, günlük 139.125 TL ücretle çalıştığının tespitine,

Fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

01.08.1992-31.07.1993 arası 360 gün, günlük 48.300 TL ücretle,

01.08.1993-31.08.1994 arası 390 gün, günlük 83.250 TL ücretle,

01.09.1994-20.05.1995 arası 260 gün, günlük 139.125 TL ücretle çalıştığının tespitine,

Fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

(Kapatılan) 21 inci Hukuk Dairesi'nin 10.09.2013 tarih ve 2012/8620 E., 2013/15605 K. sayılı kararında; "... Yapılacak iş; davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınarak, işe giriş bildirgesinin verildiği veya bir kısım çalışmaların bildirildiği dönemlerde hak düşürücü süreden söz edilemeyeceğini gözetmek, davacının yaptığı işin niteliğine göre kesintili geçtiğini kabul ederek dava konusu dönemde davalı işveren tarafından yaptırılan inşaat işlerini tespit etmek ve her inşaatta davacının yaptığı işe göre ne kadar çalışması gerektiğini uzman bilirkişi veya bilirkişi heyetine tespit ettirmek, ayrıca davalı işveren adına tescilli olan davalı işyerlerini tespit ederek, bu işyerlerinin ihtilaflı döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını getirmek ve bu bordrolarda ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir." gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davaya konu inşaat işinin, ince kalemlerinden ikisi olan kalebodur ve fayans (ıslak hacimler) işini kapsadığı, davacının bu konudaki imalatları yapan usta pozisyonunda olduğu, apartmanlarda meskenlerin ıslak hacimlerinde ve işyerlerinde yer döşemelerinde kalebodur ve fayans döşeme uygulama alanları olduğu, bu alanların projelerin mahal listelerinde açıklandığı artma ve eksilmeler olabileceği, işin niteliğine göre kesintili iş kapsamında değerlendirilmesinin gerekeceği, Yargıtay 21. HD. 2012/8620 E., 2013/15605 K. sayılı ilamında yer alan bozma nedenleri nazara alındığında, davacının işe giriş bildirgesi verilen 01.04.1981 tarihli işe girişinden sonraki dönem için Kuruma bildirilmeyen süreler yönünden hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği, dosya münderecatında davaya konu talep edilen hizmetlere ait fiili çalışmanın varlığını ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlayıcı belgenin yanında bordrolu ve komşu işyeri çalışanı olan tanık beyanları yer almadığından davacıya hizmet kazandırma yoluna gidilemediği davacı adına 01.04.1982 tarihine ait hizmet kazandırma yoluna gidilememiştir.

Tüm dosya kapsamında yapılan inceleme neticesinde davacının yaptığı işin çalışmalarının kesintili olduğuna kanaat edildiği, SGK'ya çalışma gün ve dönemlerinin bildirildiği, davacının iddia ettiği şekilde bildirilmeyen çalışmasının olmadığı anlaşılmakla davanın reddine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davanın kabulü ile kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 506 sayılı Kanunun 79/10 ve 5510 sayılı Kanunun 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12202, Karar No: 2022/5849, Tarih: 08.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/12202 E.  ,  2022/5849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz (mağdureler ... ile ...’ye karşı)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 10.01.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdureler vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9177, Karar No: 2019/10873, Tarih: 05.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/9177 E.  ,  2019/10873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 35/1-2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, s3sipariş.com isimli internet sitesi üzerinden cep telefonu için satış ilanı verdiği, bunun üzerine mağdurun ilanda belirtilen numarayı telefonla arayarak 150,00 TL’ye anlaştıkları yüz yüze görüşme olmadan mağdurun parayı PTT Kargo görevlisine verdiği, ancak kutuyu açtığında içerisinden telefon yerine değersiz hoparlör çıktığı bunun üzerine paranın sanığın hesabına gönderilmeden mağdura iade edildiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia olunan olayda;

Sanık savunması, mağdur beyanı ile dosya kapsamından sanığın mağdur ile yüz yüze görüşmeden paranın teminine çalışılması nedeniyle eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen "bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 157/1 maddesi gereğince basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 05/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.