muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12764, Karar No: 2014/1170, Tarih: 03.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12764 E.  ,  2014/1170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiş, mahkemece idarenin fiili yada hukuki bir el atması söz konusu olmamakla birlikte bu haliyle zarar tazminini davacının idari yargıda açacağı dava yoluyla talep edebileceği belirtilerek davanın görev yönünden reddi kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile fen raporunun incelenmesinden, dava konusu taşınmazın sınırında bulunan derenin yörede 1968 yılında meydana gelen fezeyan sebebiyle yatak değiştirmesi sonucu dere yatağı içinde kaldığı anlaşıldığına ve mahkemenin de gerekçeli kararında idarenin herhangi bir fiili ya da hukuki el atmasının bulunmadığını belirttiğine göre, davanın esastan reddi gerekirken görev yönünden reddine karar verilmesi doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki "Dosyanın görev yönünden" kelimelerinin çıkartılması, yerine "Davanın" kelimesi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2611, Karar No: 2012/36239, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2611 E.  ,  2012/36239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/12/2010 tarihli ve 2010/1349 esas, 2010/2086 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08/12/2011 gün ve 2011/15820/62745 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2012 gün ve 2011/407708 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

Adı geçen sanığın, güveni kötüye kullanma eyleminden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1. maddesi gereğince hükmedilen 6 ay hapis cezası ve 30 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 62/1. maddesine göre 1/6 oranında yapılan indirim sonucunda 5 ay hapis cezası ve 25 gün adli para cezası yerine, 5 ay 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasında;

5 ay hapis cezası ile birlikte belirlenen 25 gün adli para cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak taktir edilen miktar ile çarpmak suretiyle hesaplanması gerekirken, 25 gün adli para cezasının seçenek yaptırıma çevrilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Yasanın 15571. maddesi gereğince hükmedilen 6 ay hapis ve 30 gün adli para cezası üzerinden aynı Kanunun 62. maddesi ile uygulama yapılırken indirim oranı da gösterildikten sonra sonuç olarak “5 ay hapis ve 25 gün adli para cezası” yerine sehven “5 ay 25 gün adli para cezası” yazılması maddi hata olarak görülmüş ve anılan yanlışlığın düzeltilmesi aleyhe sonuç doğurmama ilkesine aykırı olmayıp kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde bulunduğundan, ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.12.2010 gün ve 2010/1349 esas, 2010/2086 sayılı kararının CMK.nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkrasının (d) bendine göre karar verilmesi mümkün olduğundan mahkemenin kabul ve takdiri de dikkate alınarak hükmün 2. paragrafı

çıkartılıp yerine " 5237 sayılı TCK.nun 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 indirilerek 5 ay hapis ve 25 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümlüye tayin edilen adli para cezasının aynı Yasanın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL olarak takdir edilip 500.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına”, ibarelerinin hüküm fıkrasına eklenmesine diğer hususların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17446, Karar No: 2021/6321, Tarih: 06.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/17446 E.  ,  2021/6321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 17.08.2021 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 06/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21686, Karar No: 2017/9911, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21686 E.  ,  2017/9911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14682, Karar No: 2010/1465, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/14682 E.  ,  2010/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Vakıf senedinin 3. maddesinin değiştirilmesi yasa gereği olduğundan, değişiklik metninin yasaya uygun olarak "Bu vakfın amacı; fakru zaruret içinde ve muhtaç durumda bulunan kanunla kurulu sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olmayan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir almayan vatandaşlar ile geçici olarak küçük bir yardım veya eğitim ve öğretim imkanı sağlanması halinde topluma faydalı hale getirilecek, üretken duruma geçirilebilecek kişilere yardım etmek, gerektiğinde her ne suretle olursa olsun Türkiye'ye kabul edilmiş veya gelmiş olan kişilere yardım etmek ve sosyal adaleti pekiştirici tedbirler almak suretiyle, gelir dağılımının adilane bir şekilde tevzi edilmesini sağlamak, sosyal yardımlaşma ve dayanışmayı teşvik etmektir. Sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir alan özürlülerin, tedavi giderleri ile fonksiyon kazandırıcı ortopedik ve diğer yardımcı araç ve gereçlerinin kurumlarca karşılanmayan kısmı vakıfça karşılanabilir." şeklinde düzenlenmesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2- 3294 sayılı Yasanın 5263 sayılı Yasa ile değişik 9. maddesinin (c) bendinde, sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıfları yapacakları tüm muameleler dolayısıyla her türlü harçtan muaf tutulmuş olup, bu muafiyet vakfın doğrudan yapacağı işlemleri kapsamaktadır. Vakfın yargı harcından bağışık tutulabilmesi için bunun yasada açıkça belirtilmiş olması gerekir. Anılan Yasa maddesinde vakfın yargı harcından bağışık tutulmadığı gözetilerek davacı vakıftan 492 sayılı Harçlar Yasasına bağlı 1 Sayılı Tarifede öngörülen başvurma ve karar harcı alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Değişiklik senedin 3. maddesinde yapıldığı halde, hüküm fıkrasının birinci paragrafının beşinci satırında değişikliğin birinci maddede yapıldığının yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4644, Karar No: 2013/10377, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4644 E.  ,  2013/10377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu, Perkaş Mermercilik San.Tic.Ltd.Şti. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının 20/11/1997-01/10/2003 tarihleri arasında davalılar yanında asgari ücretle sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, davacının 20/11/1997-01/10/2003 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz olarak Büyükşehir Belediye Başkanlığı Mezarlıklar Müdürlüğünde ihaleyi alan şirketlerde Büyükşehir Belediyesi adına çalıştığının tespiti ile, belirtilen tarihlerde ihaleyi alan Perkaş Mermercilik San. Tic. Ltd. Şti.'de yazılı sürelerde çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; ...'nın her yıl açtığı ihale ile; lahit inşası, kapak açma, ... mezar kazısı, cenaze gömü ve nakli kubur işini değişik şirketlere verdiği, davalı Perkaş Mermercilik San. Tic. Ltd. Şti.'nin 22/08/1995-23/07/1996, 01/07/1997-02/06/1998, 08/06/2000-05/09/2001 tarihleri arasında ve 16/01/2003 tarihinden itibaren davalı belediyeden ihaleyi aldığı, davalı Perkaş Mermercilik San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait 1028057 ve 1028058 sicil numaralı işyerlerinin 29/09/1995 tarihinde, 1077631 sicil numaralı işyerinin 23/11/1997 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, davacının bildirilen çalışmasının olmadığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık taraflar arasında hizmet aktinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık taraflar arasında hizmet aktinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Sigortalılığın oluşması yönünden ilk koşul, taraflar arasında hizmet akdinin varlığına ilişkindir. Hizmet akdi 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 313. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 393.) maddesinde belirlendiği üzere iş sahibi ile işçi arasında yapılan belli veya belli olmayan bir süre için görülen iş karşılığı ücret ödenmesini gerektiren bir sözleşmedir. Bu sözleşmede ana unsur iş ve ücrettir. 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdini sadece bu unsurlara bağlı olarak kabul etmek mümkün değildir. Zaman ve bağımlılık unsurları hizmet akdinin ana koşulları olmak üzere 506 sayılı Yasa'nın öngördüğü hizmet sözleşmesi "bir veya birden fazla işveren ile çalıştırılan arasında oluşturulan, süreli veya süresiz belli bir zaman dilimi içerisinde, işveren ... ve gözetimi altında, iş görmeyi hüküm altına alan hukuksal ilişkidir. Sigortalılığın oluşumu yönünden ilk unsur iş görecek kişinin belli bir zaman dilimi içerisinde, hizmetini işverenin emrine hasretmesidir. Bu zaman dilimi günün tüm süresini kapsayabileceği gibi, günün veya haftanın belli saatlerine de hasredilebilir. Haftanın veya ayın belli gün ve saatlerinde dahi çalışma söz konusu olabilir.

Önemli olan düzenli bir çalışma ilişkisinin varlığıdır. Düzenli çalışma ilişkisinin varlığı iş akdinin zaman unsurunu ortaya koyar. Çalışanın, hizmetini belli zaman dilimi içerisinde, işveren emrinde ve onun vereceği direktif doğrultusunda gerçekleştirilmesi, hizmet akdinin ikinci unsuru olan bağımlılık unsurunu oluşturur. Hizmetin fiilen verilmesi her durumda, zorunlu değildir. İşverenin ... ve gözetim altında hazır beklemek durumunda dahi bağımlılık unsuru gerçekleşmiş sayılır. Öte yandan, işverence gösterilen işlerin, çalışan tarafından, işveren ... ve direktiflerine uygun olarak görülmesi gerekir. Belirtilen bu iki ana unsurun birlikte gerçekleşmesi durumunda 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdinin dolayısıyla sigortalılığın ilk koşulunun oluştuğu sonucuna varılır.

Sigortalılığın ikinci koşulu, 506 sayılı Yasa'nın 5. ve 8. maddelerinde öngörülen işin görüldüğü bir işyerinin bulunmasıdır. Bir işyerinin varlığının saptanamaması durumunda sigortalılığın gerçekleştiğinden söz edilemez.

Üçüncü koşul, eylemli çalışmanın varlığıdır. Yasal sigortalılıktan söz edebilmek için sigortalının işveren ... ve direktifleri altında, bir fiil, gösterilen işi yapması zorunludur. Çalışmanın, kimi durumlarda, görülen işin, nitelik ve kapsamına göre devamlı sürmesi mümkün olmayabilir. Sigortalının, işveren ... ve nezareti altında verilecek işi yapmaya hazır bir şekilde beklemesi dahi bu koşulun gerçekleşmesi için yeterlidir.

506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasa'nın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasa'nın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

Sigortalı sayılabilme yönünden gerek ücretin kendisi, gerekse ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Parça başına ücret, götürü ücret, part-time çalışma karşılığı yapılan ödeme biçimleri sigortalılık koşullarını etkilemez.

Sigortalılık statüsünün oluşumu için herhangi bir şekil koşulu öngörülmemiştir. Resmi veya yazılı bir sözleşme biçimi şart değildir. Asıl olan sigortalının çalışmaya başlama durumudur. Eylemli olarak gerçekleşen bu durum sonucu sigortalılık statüsü kendiliğinden oluşur.

Somut olayda; davacının çalışmasının geçtiğini iddia ettiği ... Mezarlığının davalı ... ile şirketlerin hizmet verdikleri yer olduğu, ancak bu yerlerin bu işverenlerin hakimiyeti altında olan yerlerden olmadığı, isteyen herkesin istediği zamanda girip çıktığı umuma açık yerlerden olduğu, davalı ...'nin bu yerlerde yerine getirmesi gerekli olan işlerinin olduğu, davalı ...'nın bu yerdeki bir kısım işleri kendisi yaptığı gibi bir kısım işleri de ihale ile başka şirketlere verdiği, her yıl açtığı ihale ile lahit inşası, kapak açma, ... mezar kazısı, cenaze gömü ve nakli kubur işini de değişik şirketlere verdiği, ihaleyi alan şirketlerin kendisine ait çok sayıda kadrolu personelinin bulunduğu, 06/01/2004 tarihli müfettiş tutanağında da davalı şirketin bu işler için 10 işçi çalıştırdığının tespit edildiği, personelin yapacağı işlerin ihale sözleşmesinde belirtilenlerle sınırlı olduğu, davacının ve başka dosyalarda aynı davalılara karşı dava açan bir kısım davacıların defin işlemleri sırasında cenaze sahiplerine yardım ederek karşılığında bahşiş aldığı, bu işleri yaparken işverenlerden talimat almadığı, davacının çalışmalarının geçtiği yer umuma açık yerlerden olduğundan davacının gelip gelmediği, çalışma saatlerinin kontrol altında olmadığı, davalı Perkaş Mermercilik San. Tic. Ltd. Şti.'nin kadrolu çalışanı olduğu anlaşılan tanıkların beyanlarında; davalı şirketin Belediyeden aldığı işin şirketin kadrolu elamanları tarafından yerine getirildiğini, başka kişiler tarafından bu işlerin yapılmadığını, davacının ve arkadaşlarının arasıra mezarlığa gelip cenaze sahiplerine yardım ederek bahşiş aldıklarını" beyan ettikleri, davacı ile birlikte hareket eden ve aynı davalılara karşı aynı konuda dava açan Kartal 2. İş Mahkemesi'nin 2007/259 E. - 2011/827 K. sayılı dosyasının davacısı olan ... ...'nun beyanında; "mezarlıkta kazıcı olarak çalıştıklarını, ihaleyi hangi şirket alırsa o şirketin elamanı olarak çalıştıklarını, aldıkları bahşişler ile geçindiklerini" beyan ettiği görülmüştür.

Toplanan delillerden; davacının, davalı işverenlere bağlı olmaksızın ve talimat almaksızın cenaze sahiplerine yardım ettiği, karşılığında da cenaze sahiplerinden bahşiş aldığı, çalışmasının umuma açık bir alan olan mezarlıkta "zaman ve bağımlılık" unsurları gerçekleşmeyecek biçimde gerçekleştiği açıktır.

Bu durumda davacı işçi ile davalı işverenler arasındaki hukuki ilişkinin hizmet akdine dayanmadığı kabul edilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar, ..., Perkaş Mermercilik San. Tic. Ltd. Şti. ve Sosyal Güvenlik Kurumunun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ... ve Perkaş Mermercilik San. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 21/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18507, Karar No: 2015/29734, Tarih: 15.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/18507 E.  ,  2015/29734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/130017

MAHKEMESİ : Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2012

NUMARASI : 2011/43 (E) ve 2012/42 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

Müşteki Cumhuriyet Üniversitesi Rektörlüğü'nün 2 Kasım 2011 tarih 28103 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin 659 Sayılı KHK "Takip ve Temsil Yetkileri ile Bunların Kapsamı, Niteliği ve Kullanılması" başlıklı 6. maddesinin 5. fıkrasına göre Av. M.. G.. Ş..'in ismini Cumhuriyet Üniversitesi vekili olarak Sivas Cumhuriyet Başsavcılığı'na bildirdiği anlaşılmakla, 01.03.2012 tarihli katılma talebinin reddine dair aynı tarihli ara karar kaldırılarak, 5271 sayılı CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca kurumun davaya katılan ve Av. Melda Günerli Şahin'in ise vekili olarak katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.