muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2078, Karar No: 2022/1678, Tarih: 04.04.2022

eyleminden dolayı sorumluluklarının bulunmadığının tespiti halinde "Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme" suçu yönünden hukuki durumlarının haklarında beraat hükmü kurularak onanmasına karar verilen diğer erler gibi düşünülmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs Etme suçu bakımından;

Mamak 28. Mekanize Tugay Komutanlığında uzman çavuş olarak görev yapan ve emri sorgulama yetkisi bulunmayan sanıkların, üstleri tarafından kendilerine Genel Kurmay yerleşkesi civarında terör saldırısı olduğu, hazırlık yapmaları ve Genel Kurmay yerleşkesine doğru hareket etmeleri gerektiğinin bildirilmesi üzerine verilen emir doğrultusunda bulundukları birlikten hareket edip dışarı çıktıkları, yol güzergahında halkın kendilerine askeri bir kalkışma olduğunu söylemeleri üzerine gerçekleşen kalkışmadan haberdar oldukları, buna rağmen verilen emre uyarak ve yönlerini belli ederek olay mahalli olan Genel Kurmay yerleşkesi civarına geldikleri; ancak olay mahallinde üstleri tarafından verilen emirlerin gereğini yerine getirmede tereddüt göstermeleri ve kaçındıkları yönündeki anlatımlar da nazara alınarak, mezkur eylemlerinin gerçekleşen darbeye yardım suçu kapsamında kalıp kalmadığı gerekçe ve karar yerinde tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi; ayrıca, "KARAR" bölümünün C-1 nolu bozma sebebinde ...'un nitelikli kasten öldürme eyleminden dolayı sorumluluğunun bulunmadığının tespiti halinde; hukuki durumunun bu minvalde düşünülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Abdurrahman müdafii, katılan ..., TBMM vekilleri ve ..., ..., ... vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu nedenlerden dolayı hükümlerin CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12795, Karar No: 2019/11966, Tarih: 24.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/12795 E.  ,  2019/11966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve ilgili Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 24/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/108, Karar No: 2020/1244, Tarih: 12.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/108 E.  ,  2020/1244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin verilen 19.11.2019 günlü ek karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Mahkemece dava değerinin takibe konu borç miktarı olan 3.614,18 TL olduğu değerlendirilerek davalı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar verilmiş ise de, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, dava konusu haciz konulan “...” plakalı aracın değeri temyiz sınırının üzerinde olup, temyiz dilekçesinin değerden reddine dair gerekçenin isabetsiz olduğu anlaşılmakla; İstanbul 14. İcra Hukuk Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2016/459 Esas, 2019/1109 Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün esası incelenmiştir.

Davacı üçüncü kişi vekili, müvekkiline ait araca haciz konulduğunu, aracın müvekkili tarafından borçluya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satıldığını ve teslim edildiğini, sözleşmenin aracın trafik kaydına işlendiğini, ayrıca alacaklının ikametgahının bulunduğu Kırklareli 1.Noterliğinin özel siciline tescil edildiğini, sözleşmenin hukuken geçerli bir sözleşme olduğunu, ancak satış bedeli ödenmediğinden aracın mülkiyetinin halen müvekkilinde olduğunu, müvekkiline ait aracın borçlunun borcundan dolayı haczinin mümkün olmadığını belirterek, istihkak iddialarının kabulüne ve davalı alacaklı aleyhine tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, mülkiyeti muhafaza şartı ile yapılan satış sözleşmesinin şekil şartlarına uygun olup olmadığının araştırılması gerektiğini, ayrıca davacının alacağını borçludan tahsil edemediği halde, 4 sene boyunca herhangi bir işlem yapmamasının muvazaayı gösterdiğini bildirerek, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, mülkiyeti muhafaza şartı ile yapılan satış sözleşmesinin şekil şartlarına uygun olup olmadığının araştırılması gerektiğini, ayrıca davacının alacağını borçludan tahsil edemediği halde, 4 sene boyunca herhangi bir işlem yapmamasının muvazaayı gösterdiğini bildirerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı üçüncü kişi satış bedelinin ödenmediğini iddia etmişse de aradan geçen sürede aracın teslimi veya mal bedelinin tahsili yolunda girişimde bulunduğuna ilişkin delil bildirmemiş olduğundan, borçluya karşı başvuruda bulunmayan satıcı üçüncü kişinin alacaklıya karşı istihkak iddiasında bulunmasının hakkın kötüye kullanılmasını teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.03.2016 tarihli ve 2015/3481 Esas, 2016/4538 Karar sayılı ilamı ile; davacı üçüncü kişi tarafından açılan mülkiyeti muhafaza kaydıyla satım sözleşmesinin iptaline ilişkin davada; borçlu tarafından peşinat dışındaki senet bedellerinin ödenmediği beyan edilmiş olsa da, alıcı-borçlu ve satıcı-üçüncü kişi şirkete ait defter kayıtlarının birlikte incelenmesi için dosyanın bilirkişiye tevdi ile senet bedellerinin tamamının ödenip ödenmediği hususu üzerinde durularak elde edilen bilgilerin dava dosyasında bulunan diğer delillerle birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda; mahcuz mal ile ilgili olarak davacı ve borçlu arasında mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışın 10.12.2010 tarihli sözleşme ile yapıldığı, davacının ticari defterlerinde borçlu tarafından yapılan ödemeye rastlanmadığının bilirkişi marifetiyle saptandığı, Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/186 Esas, 2014/686 Karar sayılı ilamı ile mahcuz malın davacı adına tesciline karar verildiği, davacı ve borçlu arasında muvazaa iddiasının davalı alacaklı tarafından ispatlanamadığı, bu haliyle mülkiyetin haciz tarihi itibariyle gerçekte borçluya ait olmadığı ve davacının istihkak iddiasında haklı olduğu, davacı tarafından sonradan ihtirazi kayıtla yapılan ödeme nedeniyle mahcuz üzerindeki haczin kaldırıldığı ve dava konusunun bedele dönüştüğünün anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı/üçüncü kişi tarafından ihtirazi kayıtla ödenen 5.252,01 TL'nin 15.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalı alacaklıdan alınarak davacı/üçüncü kişiye verilmesine karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya kapsamına alınan Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.12.2014 tarihli ve 2014/186 Esas, 2014/686 Karar sayılı kararı ile davacı üçüncü kişi ile borçlu arasında dava konusu mahcuza ilişkin olarak akdedilen Tekirdağ 3. Noterliğinin 10.12.2010 tarihli ve 007813 yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Mülkiyetin Saklı Tutulması Kaydıyla Satış Sözleşmesinin iptaline ve ... plakalı aracın davacı ... Motorlu Araçlar ve Akaryakıt Nak. Tic. Ltd. Şti. adına tesciline karar verildiği, kararın 30.01.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacı üçüncü kişi şirketin, aracın satışını yapabilmek için haczin fekkini temin etmek üzere dosya borcu olan 5.252,01 TL'yi ihtirazı kayıtla icra dosyasına yatırdığı anlaşılmaktadır.

Dairemiz bozma kararından sonra davacı üçüncü kişi vekili 01.10.2019 tarihli celsede müvekkili adına tescili sağlayabilmek için icra dosya borcunu dosyaya yatırdıklarını ve ardından müvekkilinin dava konusu aracı sattığını beyan etmiştir. Sözleşmenin iptaline ilişkin ilamın infazı için haczin fekkinin zorunlu olmadığı, üçüncü kişi şirketin aracı satabilmek amacıyla dosya borcunu ödeyerek haczin kaldırılmasını sağladığı, haczin kaldırılmasından sonra aracı sattığı davaya konu araç İcra Dairesince satılıp paraya çevrilmediğinden davanın bedele dönüştüğünden sözedilemeyeceği, yargılama sırasında haciz kalktığından davanın konusunun kalmadığının kabulü gerektiği, Mahkemece, konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, yargılama giderleri ile maktu karar ve ilam harcının ve vekalet ücretinin dava açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre davanın açılmasına neden olan tarafa yükletilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5616, Karar No: 2021/12982, Tarih: 19.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5616 E.  ,  2021/12982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanlar vekilinin 06/05/2021 havale tarihli dilekçesi ekinde sunduğu belgelerden, katılan firmalar adına sanık hakkında şikayette bulunmaya yetkili olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28523, Karar No: 2013/5586, Tarih: 14.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/28523 E.  ,  2013/5586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel yapıda (ortasında boşluk bulunan) olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun, küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtildiği, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin anlaşılması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup gerektiğinde dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra duruşma açılarak ve suça sürüklenen çocuğun, yöntemine uygun şekilde savunması alınarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, evrak üzerinde yapılan inceleme ile delil takdiri yapılarak tensiben hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/908, Karar No: 2018/3537, Tarih: 10.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/908 E.  ,  2018/3537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismar

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.09.2017 gün ve 2016/478 Esas, 2017/273 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda kurulan gerekçeli hükümde üye hakim ....'in (...) ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24489, Karar No: 2021/14077, Tarih: 04.05.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/24489 E.  ,  2021/14077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında 1072 sayılı Yasaya muhalefet nedeniyle ayrıca cezalandırılmaları için dava açıldığı halde, mahkemece bu hususun değerlendirilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamına göre sanıklar tarafından elektrikle çalışan tombala makinası ile kumar oynatıldığının anlaşılması karşında; 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1835, Karar No: 2008/2975, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1835 E.  ,  2008/2975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Zonguldak 2.İş Mahkemesi

Tarih               : 29.11.2007

Davacılar murisinin meslek hastalağı   sonucu ölümünden  doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, meslek hastalığı sonucu ölen İ.K.ın hak sahibi olan davacıların  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 24.11.2006 gün ve 383 sayılı Tıbbi Konsey Kararı’na göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca,  meslek hastalığı ile ölüm arasındaki illiyet bağını belirleyen adı geçen Tıbbi Konsey Kararı’na itiraz edildiğine göre,  öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca ölümün meslek hastalığı (Pnömokonyoz) sonucu meydana gelip gelmediği konusunda, Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gitmek gerekir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1140, Karar No: 2019/333, Tarih: 17.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1140 E.  ,  2019/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 17.04.2014 yerine 2014 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.