muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26662, Karar No: 2014/29891, Tarih: 22.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/26662 E.  ,  2014/29891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen mala zarar verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kısa süreli hapis cezasından çevrilip ödenmeyen adli para cezalarının nasıl infaz edileceğinin 5275 sayılı CGTİK’nın 109 ve bu Kanunun uygulanmasını öngören, 20.03.2006 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe giren 2006/10218 numaralı Tüzüğün 51. maddesinde belirtildiği ve hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığının görevi dahilinde değerlendirilmesi gereken bir husus olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlar biçimde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse dönüştürüleceğinin belirtilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, “Ödenmeyen para cezasının hapis cezasına dönüştürülmesi”ne ilişkin bölümün hükümden çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 22/10/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Somut olayımızda, sanıklara hükmolunun kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş; bu adli para cezası TCY’nın 52/4 ncü maddesi gereğince takside bağlanmış ve ödenmesi konusunda hüküm getiren 52/4 ncü maddedeki karşılaşılacak sonuçlara işaret edilmiştir.

1-Maddi Ceza Hukuku Düzenlemeleri

KARŞI OY:

Somut olayımızda, sanıklara hükmolunun kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş; bu adli para cezası TCY’nın 52/4 ncü maddesi gereğince takside bağlanmış ve ödenmesi konusunda hüküm getiren 52/4 ncü maddedeki karşılaşılacak sonuçlara işaret edilmiştir.

1-Maddi Ceza Hukuku Düzenlemeleri

TCY’nın 52/4 ncü maddesindeki düzenleme şöyledir: “Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir”. Bu düzenleme, taksitin ödenmemesi halinde, adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin genel bir ifadeyi içermekte ve hapse çevirmenin nasıl olacağı konusunda açıklama getirmediğinden, infazla ilgili gibi gözükmekle birlikte, maddi ceza hukuku ile ilgilidir. Çünkü hüküm, adli para cezasının taksitlendirilmesiyle ilgili olup, taksit süre, miktar ve sonuçlarına işaret etmektedir.

2-Diğer Düzenlemeler

a-TCY’nın 50/6 ncı maddesindeki düzenleme şöyle: “Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhal infaz edilir. Bu durumda, beşinci fıkra hükmü uygulanmaz”. Görüldüğü gibi, bu düzenleme infazla ilgilidir. Çünkü, doğrudan infazla ilgili işlemlerin nasıl yapılacağına işaret etmektedir. Yani bu düzenleme, TCY’nın 52/4 ncü maddesindeki düzenlemeden farklıdır.

Görüldüğü gibi, TCY’nın 50/6 ncı maddesinde açıkça sanığa ihtarda bulunulacağına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiş ise de, yasayı bilmemek mazeret olmasa dahi (TCY, m.4), sanıklar hakkındaki yaptırımlarla (seçenek tedbirlerle) ilgili olarak neler yapılabileceği konusunda ihtar şeklinde bilgi verilmesi hukuka aykırılık oluşturmamaktadır. Mahkemelerin sanığın lehine olabilecek, ki bu husus lehinedir, ihtarda bulunmada/bilgi vermede bulunması kararın bozulmasını ve düzeltilerek onanmasını gerektirmez.

b-5275 sayılı İnfaz Yasasının 106 ncı maddesindeki düzenleme doğrudan adli para cezalarının infazıyla ilgilidir. Buna göre, “Adlî para cezası, Türk Ceza Kanununun 52 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen usule göre tayin olunacak bir miktar paranın Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir” (m.106/1); “Adlî para cezasını içeren ilâm Cumhuriyet Başsavcılığına verilir. Cumhuriyet savcısı otuz gün içinde adlî para cezasının ödenmesi için hükümlüye 20 nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir ödeme emri tebliğ eder” (m.106/2); “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir” (m.106/3); “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” (m.106/4); “Adlî para cezasının hapse çevrileceği mahkeme ilâmında yazılı olmasa bile üçüncü fıkra hükmü Cumhuriyet Başsavcılığınca uygulanır” (m.106/5); “Hükümde, adlî para cezası takside bağlanmamış ise, bir aylık süre içinde adlî para cezasının üçte birini ödeyen hükümlünün isteği üzerine geri kalan kısmının birer ay ara ile iki eşit taksitte ödenmesine izin verilir. İlk taksidin süresinde ödenmemesi hâlinde, verilen ikinci takside ilişkin izin hükümsüz kalır” (m.106/6); “Adlî para cezası yerine çektirilen hapis süresi üç yılı geçemez. Birden fazla hükümle adlî para cezalarına mahkûmiyet hâlinde bu süre beş yılı geçemez” (m.106/7); “Hükümlü, hapis yattığı veya kamuya yararlı işte çalıştığı günlerin dışındaki günlere karşılık gelen parayı öderse hapisten çıkartılır veya kamuya yararlı işte çalıştırılma sona erer” (m.106/8); “Adlî para cezasından çevrilen hapsin infazı ertelenemez ve bunun infazında koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaz. Hapse çevrilmiş olmasına rağmen hak yoksunlukları bakımından esas alınacak olan adlî para cezasıdır” (m.106/9); “İnfaz edilen hapsin veya kamuya yararlı işte çalışmanın süresi, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir” (m.106/11).

c-5275 sayılı İnfaz Yasasının 109 ncu maddesinde ilgili Tüzüğe yollamada bulunulmakta ise de, esas mahkemesi kararında buna ilişkin bir hususa yer verilmemiştir. Dolayısıyla, burada, İnfaz Yasasının 109 ncu maddesinin yollamasıyla ilgili Tüzüğün 51 nci maddesinin uygulanması mümkün değildir.

3-Değerlendirme

Görüldüğü gibi, somut dosyamızdaki olay bakımından, esas mahkemesi, maddi ceza hukukuyla ilgili sonuç taksitlendirilmiş adli para cezası için TCY’nın 52/4 ncü maddesindeki, “kararda, (…) hapse çevrileceği belirtilir” amir hükmü gereğince sanığa yasaya uygun olarak ihtarda bulunmuştur.

Somut olayımızdaki yaptırım takside bağlanmış, yetişkin hakkında verilmiş adli para cezası olup, yerel mahkeme TCY’nın 52/4 ncü maddesini uygulamış ve sanığa sorumluluğun sonuçlarını açıklamıştır.

Bu ihtar maddi ceza hukukuyla ilgili olup, ihtardan sonraki hususlar infaz sırasında dikkate alınacağından ve 5275 sayılı İnfaz Yasasının 109 ve anılan Tüzüğün 51 nci maddesinin burada uygulanması söz konusu olmadığından, maddi ceza hukukunu ilgilendiren hususun kararda belirtilmesinin yasaya ve sanık haklarına aykırı olmaması ile sanıklara ek yükümlülükler getirmeyip bilakis yasanın amir hükmü olması, aynı zamanda sanıklar lehine olması nedenleriyle, çoğunluğun düzelterek onamaya ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/21361, Karar No: 2021/2939, Tarih: 28.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/21361 E.  ,  2021/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Şartla tahliye

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ...'ın 12.06.2015 havale tarihli, hükümlünün şartla tahliyesine karar veren Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesi'ne sunduğu dilekçe ile Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/585 Esas 2012/350 Karar sayılı kararını temyiz ettiği, yine aynı Mahkemeye sunduğu 13.07.2015 havale tarihli dilekçesinde 12.06.2015 tarihli temyiz başvurusuna atıfla 2015/115 değişik iş dosyasının esasını oluşturan dosyayı temyiz ettiği, ancak söz konusu hükmün, Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 16.04.2014 tarih ve 2013/24058 Esas, 2014/16199 Karar sayılı kararıyla temyiz incelemesinden geçerek onanmak suretiyle kesinleştiği, ayrıca hükümlü ...'ın 12.06.2015 havale tarihli, hükümlünün şartla tahliyesine karar veren Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesi'ne sunduğu 27.05.2015 tarihli dilekçe ile denetimli serbestlik süresine itiraz ettiği, bu itirazın Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2005/961 değişik iş sayılı kararıyla reddedildiği, redde dair kararın kesin nitelikte olduğu, bu suretle temyize tabi bir kararın bulunmadığı,

Anlaşıldığından, hükümlü ...'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 28.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10744, Karar No: 2012/12062, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/10744 E.  ,  2012/12062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.03.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın doğum tarihi düzeltme talebine ilişkin reddine, baba adı düzeltme talebinin kabulüne dair verilen 14.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, ... parsel sayılı taşınmazın kayıt malikinin "... oğlu ..." olan kimlik bilgilerinin "... oğlu ... ve 1944 olan doğum tarihinin 1969" olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, baba adı düzeltilmesine ilişkin talebin kabulüne, doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu taşınmazın kadastro tespit tutanağının edinme sebebi bölümünde "taşınmazın ... oğlu ...'ın ceddinden intikalen gelme malı olup yirmi yılı aşkın zamandan beri zilyet ve

tasarrufunda olduğu" belirtilerek 1944 doğum tarihi ile ... oğlu ... adına 22.07.2011 tarihinde kadastro tespitinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının babası ... oğlu ... Işıldak'ın nüfus kaydının incelenmesinden, kadastro tespiti esnasında sağ olduğu, 04.09.2011 tarihinde öldüğü, 1944 doğumlu olduğu görülmüştür.

Bu durumda söz konusu taşınmazın davacının babası olan ... oğlu ... Işıldak adına kadastro tespitinin yapılmış olduğunun kabulü gerekir. Dolayısı ile davaya konu olayda davanın kabulü halinde mülkiyet nakline yol açılacağından bu tür davalar tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi yolu ile görülemez. Davacı tarafından tapu iptali ve tescil davası açılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12084, Karar No: 2014/13553, Tarih: 16.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12084 E.  ,  2014/13553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 6.Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 3.Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2745, Karar No: 2019/4650, Tarih: 11.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/2745 E.  ,  2019/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi

ESAS/KARAR NO :

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayete yapılan yargılama sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili; şikayet olunan tarafından konulan haczin düştüğünü buna rağmen sıra cetvelinde 1. sıraya alınmasının doğru olmadığını savunarak sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece; şikayetin reddine dair kararının şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi’nin 01/06/2017 tarihli 2017/498 Esas, 2017/546 Karar sayılı ilamı ile istinaf isteminin kabulüne ilk derece mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi’nce 04/07/2017 tarihli ek karar ile hüküm kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin, hükmü temyiz eden şikayet olunan vekilinin temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine ilişkin 04.07.2017 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle 04.07.2017 tarih ve 2017/498 Esas sayılı ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 04.07.2017 tarih ve 2017/498 Esas sayılı ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2532, Karar No: 2023/9528, Tarih: 07.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/2532 E.  ,  2023/9528 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı

maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve ... Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli ve.... Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Mahkûmiyet hükmünün hukuka aykırı delillere dayandırıldığına,

3. Somut delil olmadığına,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Mahkûmiyet hükmünün hukuka aykırı delillere dayandırıldığına,

3. Somut delil olmadığına,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Polis Merkezi Amirliği'ne müracaatta bulunan Kübra isimli şahsın belirttiği adreste sanıklar Yunus ve Ceren ile beraat eden sanık ...'in bulunduğunu, Yunus'un evinde uyuşturucu madde bulundurduğunu, eve gelen kişiler ile birlikte uyuşturucu madde kullandıkları şeklinde beyanda bulunması üzerine ihbar doğrultusunda başlatılan soruşturma işlemleri neticesinde, sanık ...'un ikametinden ayrıldıktan sonra araçta yakalanan temyiz dışı beraat eden sanık ...'ın uyuşturucu madde ile, beraat eden temyiz dışı sanık ...'in cam aparat ile sanık ...'in ise hassas terazi ve uyuşturucu maddeler ile yakalandıkları, akabinde sanık ...'un ikametinde yapılan aramada uyuşturucu maddelerin ele geçtiği olaylarda; sanık ...'in üzerinde bulunan ve kendi rızasıyla teslim ettiği metamfetamin maddesinin ve çalışır vaziyetteki hassas terazinin, 04.09.2020 tarihli tutanakta belirtildiği üzere, sanık ...'a ait olduğunu ve bunları sanık ...'un üzerinde taşıması için kendisine verdiğini yakalandığı sırada olayın ilk sıcaklığı ile görevli kolluk kuvvetlerine şifahi olarak beyan etmiş olması, sanık ...'un ikametinden farklı çeşitte, bir kısmı satışa hazır ve gizlenmiş vaziyette uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesi, sanık ...'den ele geçirilen uyuşturucu maddelerin sarılı bulunduğu kağıt parçaları ile sanık ...'un ikametinden ele geçirilen uyuşturucu maddelerin sarılı bulunduğu kağıt parçalarının aynı renk kağıt ve yine birbirleri ile birebir aynı mahiyette olması gerekçesiyle sanık ...'in mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... hakkındaki hükümde suça konu uyuşturucu maddelerin müsaderesine karar verilirken yasa maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği hususunu içeren ihtarın bulunmaması nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 18.01.2022 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği, 25.10.2023 tarihinde yeniden temyiz talebi içeren dilekçe vermiş ise de temyiz süresi geçtikten sonra vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmadığı ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden