muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11524, Karar No: 2024/5029, Tarih: 30.04.2024

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ile 371 inci maddeleri

2. 2942 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 2942 sayılı Kanun’un 17 nci maddesine göre kamulaştırmayı yapan idare adına tescile karar verilebilmesi için davadan önce kamulaştırma işleminin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ile birlikte kamulaştırma bedeli ile artırılan bedelin koşulsuz olarak mal sahibi adına bankaya bloke edilmesi gerekmekte olup somut uyuşmazlıkta, davalıların paylarının davacı adına tesciline kararı verilebilmesi için gerekli şartların yerine getirildiğine dair belgelerin dosyaya sunulamadığı anlaşılmış olup, davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6982, Karar No: 2018/2233, Tarih: 19.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/6982 E.  ,  2018/2233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 07.05.2015 gün ve 2014/4448 Esas, 2015/3452 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkil alacağının ihalenin kesinleştiği tarihe göre hesaplanması gerekirken, ihale tarihine kadar hesaplandığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekilleri, şikâyetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece şikayetin kabulüne dair verilen karar, şikayet olunan şirket vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzletme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,20 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4866, Karar No: 2019/8938, Tarih: 30.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2016/4866 E.  ,  2019/8938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 30/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4954, Karar No: 2012/25675, Tarih: 10.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/4954 E.  ,  2012/25675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık aşamalardaki savunmalarında çocuklukta kaza ve felç geçirdiğini, bu rahatsızlıklar nedeniyle zaman zaman kriz geldiğini, psikolojik rahatsızlıkları bulunduğunu, İzmir askeri hastanesine sevk edildiği sırada rahatsız olduğunu, askerlikten kurtulmak maksadıyla İzmir’de bulunan askeri hastane görevlilerini yanıltmadığını, hile yapmadığını belirtmiş olup, İzmir Hava Hastanesi Baştabipliğince 23 Şubat 2001 tarihinde düzenlenen sağlık kurulu raporunda sanığın sosyabilitesi yetersiz, bilinç açık, algı ve yönelim yetersiz, fikir akış hızı ve ritmi yavaşça, amaca güç varıyor, fikir içeriği fakir, dikkat az, bellek ve yargılama yetersiz, çocuksu davranışlar içinde, takvim yaşına uygunsuz olarak günlük olaylardan habersiz, basit hesaplamalar yapamıyor, embesilite ve klinik muayene sonucunda askerlik eğitimini öğrenemeyeceğinin belirtildiği halde, sanık hakkında Adli Tıp Kurumu 4.İhtisas kurulunca düzenlenen 27.10.2008 tarihli raporda ise sanığın desantif bir tutum sergilediği, samimi bir katılım göstermediğinin gözlemlendiği, rijit bir düşünce yapısı olduğu, kontrollü tepkiler verdiği, paranoid eğilimleri olduğu, ancak gerçeği değerlendirme ve realiteye uyum becerisinin yeterli olduğu, zeka değerlendirmesi için yapılan lab testinde lakayıt davranmak suretiyle simülasyon çabası içine girdiğinin gözlemlendiği, şuur ve harekat serbestisini ortadan kaldıracak veya azaltacak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya zeka geriliğinin saptanmadığı belirtildiği cihetle, her iki rapor arasında çelişki bulunduğu gözetilerek sanık hakkında İzmir Askeri Hastanesince düzenlenen sağlık kurulu raporuna ilişkin muayene evrakları ve diğer belgeler getirtilerek sanık ile birlikte Adli Tıp Kurumu genel kuruluna sevk edilip akıl hastalığı veya zayıflığının bulunup bulunmadığı, İzmir Hava Hastanesinden, sanığın askerliğe elverişli olmadığı yönündeki bulgularkonusunda anılan raporun düzenlenmesi sırasında sanığın hile yapıp yapmadığı ve askerliğe elverişli olup olmadığı hususları sorulup tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden belirtilen raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarına BOZULMASINA, 10.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20577, Karar No: 2018/12829, Tarih: 17.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/20577 E.  ,  2018/12829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı vekili,borçlu şirketler ile 3.kişi şirket arasında organik bağ bulunduğunu, gerçek faaliyet adreslerinin haczin yapıldığı adres olduğunu, davalı 3.kişi şirketin haczin yapıldığı taşınmaz ve içindeki makineleri borçlu ...Ltd. Şti'den devir aldığını, iş yeri devrinin borcun doğumundan sonra yapıldığını, davalı 3.kişi şirketin İİK'nun 44. ve TBK'nun 202 maddeleri gereğince takip konusu borçtan sorumlu olduğunu açıklayarak davanın kabulü ile 3.kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı. 3.kişi vekili, haczedilen eşyaların borçlu şirketle hiçbir ilgisi bulunmadığını, taşınmazın 3.kişi şirketin mülkü olduğunu, içerisinde bulunan makine ve edavatların mütemmim cüz olarak tapuya kayıtlı olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, haciz adresinde bulunan fabrika binasının borçlu ... Ltd. Şti'ne ait iken, 29/05/2014 tarihinde 3. kişiye devredildiği, haciz sırasında 3.kişi şirket yetkilisinin haciz yapılan işyerinin daha önce borçlu şirkete ait iken, kendilerinin bu işyerini satın aldıklarını beyan ettiği, borçlu ile 3.kişi arasındaki devir işleminin alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik olup, muvazaalı olduğu, aksi bile olsa borcun doğumundan kısa bir süre önce yapılan devir işleminin İİK'nun 44 ve Borçlar Kanunu'nun 202 maddeleri gereğince alacaklının haklarını etkilemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK'nun 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; davacı alacaklı, davalı 3.kişi şirketin haczin yapıldığı taşınmaz ve içindeki makineleri borçlu ... Ltd. Şti'den devir aldığını iddia etmektedir.

Devredilen işletmede haciz yapılabilmesi, devrin muvaazalı olduğunun iddia ve ispat edilmesine bağlıdır. Muvazaa iddiasının bulunmaması halinde alacaklının, tasarrufun iptali davası açarak alacağına kavuşma imkanı bulunduğu gibi, TBK ve TTK hükümlerine göre açılacak davalarda da devri yargılama konusu yapabilir.

Ayrıca, İİK'nun 44.maddesinde yer alan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi işletmenin devrini sakatlamaz. Anılan hükmün yalnız cezai yaptırımı vardır. (İİK 337/a md) Aktiflerin devredenin malvarlığından çıkmamış kabul edilmesini, yani haczedilmesini sağlayacak tek yol, muvazaanın iddia ve ispat edilmesidir.

Ayrıca, İİK'nun 44.maddesinde yer alan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi işletmenin devrini sakatlamaz. Anılan hükmün yalnız cezai yaptırımı vardır. (İİK 337/a md) Aktiflerin devredenin malvarlığından çıkmamış kabul edilmesini, yani haczedilmesini sağlayacak tek yol, muvazaanın iddia ve ispat edilmesidir.

Bu durumda; mahkemece yapılacak iş, borçlu ile 3.kişi şirketlerin ilk kuruluşlarından itibaren tüm ortakları ile hisse devirlerini ve faaliyet adreslerini gösterir ticaret sicil kayıt örneklerinin dosya arasına alınması, bundan ayrı borçlu ve 3.kişi şirketlerin vergi kayıtları getirtilerek dava konusu haciz adresinde haciz tarihinden itibaren geriye doğru kimlerin hangi tarihler arasında faaliyet gösterdiğinin Vergi Dairesindeki kayıtlar üzerinden belirlenmesi, borçlu şirketin ticaret sicil adresinde ve haciz adresinde halihazırda faaliyet gösterip göstermediğinin kolluk marifetiyle araştırılması, dava konusu mahcuzlarla ilgili taraflarca tutulan ticari defter ve kayıtların getirtilmesi gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılması ve neticede bu araştırma ve inceleme sonucu elde edilen bilgiler ile dosyadaki diğer delillerin birlikte değerlendirilmesi ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma neticesinde yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1678, Karar No: 2012/5198, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1678 E.  ,  2012/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması-Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili için tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece kira bedellerinin ödendiğinden bahisle istemin reddine karar verilmesi üzerine, karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 22.12.2009 tarihinde yapmış olduğu tahliye istekli icra takibi ile ödenmediğini iddia ettiği 2009 yılı Mayıs ayının yarı kira bedeli ile 2009 Haziran ile Aralık ayları arası aylık 1850 TL’den toplam 13500 TL’nin davalılardan tahsilini istemiştir. Davalı kefil ... kiracılık sıfatı bulunmadığı, davalı ..., borcu olmadığı kiraların düzenli olarak banka hesabına ödendiğini, ancak 2009 Kasım, Aralık ayları kira bedellerine ilişkin borcu olduğunu belirterek itiraz etmişlerdir. Davacılar vekili dava dilekçesinde takibe konu kiralarının ödenmemesi sebebiyle davalının temerrüde düştüğünden bahisle haksız itirazının kaldırılmasını takibin devamını, kiralananın tahliyesini istemiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve kefil ...’in sözleşme süresi olan bir yıllık kira bedellerinden sorumlu olacağından ve talep edilen dönem kira paralarından sorumlu tutulamayacağına göre davacı alacaklının davalı Kefil ... hakkındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı borçlu ... hakkındaki temyiz itirazlarına gelince;

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 15.6.2004 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeyi, davalı ... kiracı diğer davalı ... kefil olarak imzalamışlardır.

Davalı, icra takibine konu edilen 2009 Kasım ve Aralık ayları kira bedellerini ödemediğini açıkça kabul ederken takibe konu 2009 Mayıs ile Ekim ayları arası kira bedellerinin ödendiğine ilişkin itirazda bulunmuş, ancak icra mahkemesinde bu kira bedelinin ödendiğini İ.İ.K.nun 269/c maddesine uygun yazılı ödeme belgeleriyle ispat edememiştir. Davalı borçlu ... vekili talep edilen 13500 TL kira bedelinin 10.11.2009 tarihinde ödediğini beyan ederek banka dekontu sunmuştur. Dosyada mevcut banka hesap ekstresinde 13500 TL ödemenin bulunduğu ve sadece kira açıklaması yapıldığı görülmüştür. Davacı alacaklı bu ödemenin önceki dönemler kira bedellerine ilişkin olduğunu ve takip yapılmadan önce davalıların borcundan

mahsup edildiğini takipte istenen 2009 Mayıs ile Aralık ayları arası kirasının ise ödenmediğini beyan etmiştir. Dekontta ödenen kiranın hangi ay kirası olduğu açıklanmadığından davacı alacaklının beyanına itibar edilerek 10.11.2009 tarihinde yapılan ödemenin önceki dönemler kirasına ait olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda takip konusu alacak ödenmediğinden mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi gerekirken, istemin reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/126, Karar No: 2011/8384, Tarih: 11.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/126 E.  ,  2011/8384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12675, Karar No: 2018/95, Tarih: 08.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/12675 E.  ,  2018/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 18.12.2013 tarihli celseye ait tutanakta duruşmaya katılan hakimin....olduğu yazmasına karşın, anılan zabtın ıslak imza ile imzalanmaması ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre söz konusu tutanağın duruşmada yer almayan başka bir hakim tarafından elektronik imzayla imzalanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4757, Karar No: 2007/4588, Tarih: 20.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4757 E.  ,  2007/4588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda ceza tayinine yer olmadığına dair, Bakırköy 1.İcra Mahkemesinin 17.05.2006 tarihli ve 2006/125-437 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın gereği için Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, Bakırköy 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2006 tarihli ve 2006/448 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; Bakırköy 1.İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 19.09.2007 ... ve 46897 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 10.10.2007 ... ve K.Y.B.2007/197063 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; Bakırköy 1.İcra Mahkemesince borçlu sanığın nüfus kayıt örneği getirtilmeden, takip konusu alacak miktarının herkesin ev ve üzerinde bulunacak miktar olması nedeniyle sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına kararına yönelik itiraza bakan Bakırköy 7.Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, Bakırköy 1.İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, gereğinin tesbit ve takdiri değerlendirilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi ... içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı,İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi ... içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması ve itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa ait nüfus kaydı getirtilmeden verilen ceza tayinine yer olmadığına dair kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on ... disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa ait nüfus kayıt örneğinin getirtmesi ve sonucunda anılan cezayı vermesi gerekmektedir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.