muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/427, Karar No: 2020/417, Tarih: 15.10.2020

Tanık ...’nin; sanığın ...'ın hemşehrisi olduğunu, Adalet Bakanlığına da onun getirdiğini, 2011'de o 160 kişilik seçimde değil de bir sonraki seçimde ... Bey'in isteğiyle sanığı Yargıtay Üyeliğine seçtiklerini, Mehmet Kaya'nın evinde yaptıkları görüşmede 160 ya da 350 kişilik listede sanığın isminin olmadığını, fakat sanık ...'ın cemaatçi olduğunu duyduğunu, bunu ...'ın ağzından da duyduğunu, ...'ın ''Galip Tuncay Tutar, ... ve ... cemaatçi ama bunlar iyi çocuklar.'' diye konuştuğunu duyduğunu,

Tanık ...’un; sanığın ... cemaati mensubu olduğunu zannettiğini, bunu da etraftan duyduğunu, fazla bir bilgisinin olmadığını,

Tanık ...’ın; 1994 yılı sonunda tayininin İkizdere ilçesine çıktığını, İkizdere'ye gittiğinde o dönem orada Cumhuriyet savcısı olarak görev yapan Şadan Sakınan'ın kendisini karşıladığını, Şadan'ın söylemesi üzerine, Şadan'ın da bu yapıya mensup olduğunu öğrendiğini, Şadan ile birlikte yakın ilçelerde görev yapan yine bu yapıya mensup olan sanık ... ve Süleyman Kul'u tanıdığını, kendisi İkizdere hâkimi iken sanığın da Kalkandere Cumhuriyet savcısı olarak görev yaptığını, o dönemde sanıkla birlikte genellikle cemaatin bir okulunun binasında sohbet toplantılarına katıldığını, o dönem bu yapıya verdiği aidatları toplu olarak ya sanığa ya da Şadan Sakınan'a verdiğini, bir sohbet toplantısında sanık ve Süleyman Kul’un ...’in ziyaret edileceğini söylediklerini, bu konuşma üzerine sanığın da ziyarete gitmiş olabileceğini tahmin ettiğini, 2011 yılında Yargıtay Üyeliğine seçildiğini, Yargıtay Üyelerine yönelik yapılan sohbet toplantılarında kendi grubunda sanığın bulunmadığını, ancak sanık aktif yapıda bir insan olduğu için o dönemdeki sohbet gruplarından birisinin grup sorumlusunun sanık olduğunu tahmin ettiğini,

Tanık ...’in; daha önce Bakanlıkta Ceza Tevkif Evleri Genel Müdür Yardımcısı olarak görev yaptığını, sanığın da o dönemde İşyurtları Daire Başkanlığı görevi yaptığını, o nedenle kendisini tanıdığını, sanığın daha sonradan Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne atandığını, o süre zarfında aynı zamanda da Urankent Lojmanlarında aynı blokta oturduklarını, İzmirli olması sebebiyle de tanıdığını, sanığın Bakanlıktaki örgüt mensuplarıyla beraber hareket ettiğini, sanığın o örgütten o yapıdan olduğunu bildiğini, Ceza Tevkif Evlerinde Genel Müdür Yardımcısı iken Gazeteci ...'ın İstanbul'da bir yargılamaya getirilmediğini, o dönemde ...'ın bağımsız Bakan olduğunu, ...'ın Bakan olarak kendisini aradığını ve ''... bana araç yok diyorlar, bu işin esasını bir araştır.'' dediğini, kendisinin de direkt telefonu açıp ayrıntılı şekilde araştırıp o gün cezaevinde araç olduğunu, şoförde temin edilebileceğini ama ...'ın cezaevinden alınıp duruşmaya götürülmediğini öğrendiğini, bunun üzerine de ...'a bu şekilde bilgi vereceğini o zamanki Genel Müdür olan Sefa Mermerci’ye söylediğini, onun da ''... biz Bakan Beye araç yok diye cevap verdik.'' dediğini kendisinin de ''Ben araştırdım, bu şekilde bilgi vereceğim, Bakan Beye ileteceğim.'' dediğini, ...'a bilgi verdiğini, ...'ın ''Ceza İşlerine suç duyurusunda bulun ....'' dediğini, kendisinin de suç duyurusunda bulunduğunu, bu olaydan kısa bir süre sonra o zaman Genel Müdür olan ...'ın kendisini aradığını ve kendisine ''... bu işi fazla karıştırma ben Bakan beye gerekli izahatı yapıyorum, bu olay kapandı, sen de Bakan Beye bu konuda bir şey söylemeyeceksin.'' dediğini, kendisinin de bu olayın bir cemaat operasyonu olduğunu, bunun çerçevesinde yapıldığını düşündüğünü, o dönemde ... cezaevinden duruşmaya götürülseydi muhtemelen tahliye olacağı konusunda bir beklenti olduğunu, Ceza Tevkif Evleri Genel Müdürü olduğu dönemde kısa olarak sohbetlere katıldığı için sanıkla beraber aynı toplantıya katılmadığını ama sanığın, ...'le ve diğer arkadaşların hepsiyle samimi olduğunu onlarla ayrı bir hukukunun olduğunu bildiğini ve gözlediğini, cemaatten olmayanlara karşı daha mesafeli ve daha resmî davrandığını, onlara karşı hatta mobing uygular tarzda davrandığını bildiğini,

Tanık ...’un; 1998-2002 yıllarında Ankara’nın Ayaş ilçesinde görev yaptığını, komşu ilçelerde görev yapması dolayısıyla sanığı tanıdığını, yakın ilçelerde görev yapan..., sanık ... ve ... ile toplantılar yaptıklarını, toplantılarda formatın hep aynı olduğunu, Fethullah Gülen cdleri ya da kasetlerinin dinlendiğini, ...'in kitaplarının okunduğunu, namaz kılındığını, gündemin konuşulduğunu, burada yapılan sohbetlerin grup sorumlusunun ... olduğunu, beşinci görev yeri olan Bursa'ya 2007 yılında gittiğini, 2011 yılına kadar Bursa’da görev yaptığını, o dönemde sanığın da Bursa’da Cumhuriyet savcısı olduğunu, burada yapılan sohbetlerde sanık ...'ın grup sorumlusu olduğunu, aynı sohbetlere ..., Yavuz Temizel'in de katıldıklarını,

Tanık ...’ın; sanığı köylüsü olması sebebiyle tanıdığını, sanığın lise çağlarında, daha sonradan FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibatlı olduğunu öğrendiği İzmir Bozyaka'da bulunan Bozyaka Öğrenci Yurdunda kaldığını duyduğunu, bunun dışında bu silahlı terör örgütüyle başkaca bir irtibatı olup olmadığını bilmediğini,

İfade ettiklerinin,

Sanık ve müdafisi, tanık beyanlarının aşamalarda farklılık gösterdiği ve çelişkiler içerdiğini iddia etmişlerse de soruşturmada alınan beyanların mahkemece açıklattırılması nedeniyle ortaya çıkan bu durumun beyanlar arasında farklılık ve çelişki olarak değerlendirilemeyeceği, soruşturmalarda alınan beyanlar ile mahkeme huzurundaki ifadelerin birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı olduğu, bu beyan ve ifadelerin Gülen cemaati mensubu olan sanığın, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içerisindeki konumu ve geçmişine yönelik bilgiler içerdiğinin,

Anlaşılması,

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, örgütün üyesi sıfatıyla ve örgüt üyeliğinden kaynaklanan hiyerarşi içerisinde hareket ederek örgütün Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin tüm Anayasal kurumlarını ele geçirmeye yönelik herhangi bir kamu göreviyle bağdaşmayan nihâi amacına ulaşmak için bir süreç ve basamak olarak gördüğü yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında Yargıtay Üyeliğine yerleştirildiği, örgütsel amaçların gerçekleştirilmesine yönelik örgütsel motivasyon ile hareket ederek örgüt adına faaliyette bulunduğu, bu suretle sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve böylelikle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği anlaşılmaktadır.

Suç tarihi itibarıyla FETÖ/PDY'nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmaması, neticeyi bilerek ve isteyerek tipik hareketi gerçekleştiren sanığın kanuni yönden sorumlu tutulmalarına engel teşkil etmeyecektir. Ayrıca örgüt piramidi içindeki konumu itibarıyla "mahrem alan" yapılanmasında yer alması, örgüt mensuplarınca kullanılan ByLock haberleşme programını örgütsel faaliyetlerde kullanmaya devam edip bu programda, haklarında aynı örgüte mensup oldukları iddiasıyla ayrı soruşturma yürütülen diğer yüksek yargı eski üyeleri ile mesajlaşması ve sanığın eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi ve tecrübeleri ile örgütteki konumu itibarıyla bu oluşumun bir silahlı terör örgütü olduğunu bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından; sanık hakkında TCK’nın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hata hükmünün uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bu sebeplerle, sanık ... yönünden TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen silahlı terör örgütüne üye olma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bu sebeplerle, sanık ... yönünden TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen silahlı terör örgütüne üye olma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Öte yandan, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Yargıtay gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle gerçekleştirdiği eylemlerin niteliği, işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde; alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren bu suçta temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak sekiz yıl olarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK’nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen “orantılılık” ilkesine de aykırılık oluşturmamaktadır.

Sanığa yüklenen suçun tüm unsurları itibarıyla oluştuğu kabulünden sonra, TCK'nın 62. maddesinin uygulanması yönünden, ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Özel Dairece kısa kararda sanığa verilen cezadan 1/12 oranında indirim öngörülüp uygulanması ve yine gerekçeli kararın hüküm kısmında da aynı oranda indirimle kısa karardaki gibi uygulama yapılmasına rağmen, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde indirim oranının 1/6 olarak belirlenmiş olması hususunun çelişki olarak mı yoksa maddi hata olarak mı değerlendirilmesi gerektiğine gelince;

Sanık hakkında TCK’nın 62. maddesi uygulanırken, gerek asıl hükümde, gerekse gerekçeli kararın hüküm bölümünde, sanık hakkında hükmolunan cezadan takdiren 1/12 oranında indirim yapılıp bu oran doğru uygulanarak sanığın 11 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş olduğunun, bu hâliyle sonuç ceza yönünden ortaya çıkan herhangi bir çelişki bulunmadığının anlaşılmasının yanı sıra, failin yararına cezayı hafifletecek takdiri nedenlerin varlığı hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis ve müebbet hapis cezaları dışındaki cezaların altıda birine kadarının indirileceğini hüküm altına alan ilgili maddenin uygulanması sırasında, ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Özel Dairece hüküm bölümünde; "Sanığın duruşmalarda hal ve tavrı lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek cezasının takdiren..." , gerekçe bölümünde ise "Sanığın fiilden sonraki ve yargılama sırasındaki davranışları nazara alınarak takdiren..." şeklindeki benzer gerekçelerle indirim oranı belirlenmiş olup indirim oranının 1/6 olarak gösterildiği gerekçe bölümünde bu oranın üst sınırdan takdir edildiğine dair farklı bir gerekçenin belirtilmemiş olması karşısında, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde TCK’nın 62. maddesi yönünden indirim oranının 1/6 olarak belirlendiğine dair yazımın, maddi yazım hatası olduğu sonucuna varılmıştır.

Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ...’a yüklenen suçun sübutuna ve buna bağlı olarak da sanığın mahkumiyetine ilişkin Yüksek 9. Ceza Dairesi tarafından tesis olunan mahkumiyet hükmü hususunda herhangi bir farklı düşüncemiz bulunmamakla birlikte, Genel Kurulun sayın çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, sanık hakkında TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1 ve TCK’nın 62. maddeleri uyarınca kurulan hükümde takdiri indirim maddesi olan TCK’nın 62. maddesine göre yapılan indirime esas teşkil eden oranın belirlenmesinde gerekçe ile çelişki oluşturacak nitelikte uygulama hatası yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Buna göre;

Yargıtay 9. Ceza Dairesince sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla 12.03.2019 tarihli oturumda kurulan hükmün tefhimi sırasında silahlı terör örgütü üyesi olduğu kabul edilen sanığın TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1 ve TCK’nın 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilirken, takdiri indirim hükmü olan TCK’nın 62. maddesindeki indirim oranının 'sanığın duruşmalardaki hal ve tavrı lehine değerlendirilerek' 1/12 olarak belirlendiği, bununla birlikte aynı hükmün gerekçesinde bu kez 'sanığın fiilden sonraki ve yargılama sırasındaki davranışları nazara alınarak' takdiri indirim oranının 1/6 olduğunun ifade edildiği anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nın 62. maddesindeki takdiri indirime ilişkin düzenlemede, '1.Fail yararına cezayı hafifletecek takdiri nedenlerin varlığı halinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine, müebbet hapis; müebbet hapis cezası yerine, yirmibeş yıl hapis cezası verilir. Diğer cezaların altıda birine kadarı indirilir. 2. Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir. Takdiri indirim nedenleri kararda gösterilir.' hükümlerine yer verilmiştir. Buna göre, somut olayda olduğu üzere örgüt üyesi olduğu sübuta eren sanık hakkında TCK’nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca tayin ve takdir olunan 12 yıl hapis cezasından TCK’nın 62. maddesine göre takdiri indirim yapılırken, indirim oranının cezanın altıda birine kadar olabileceğine ilişkin açık düzenleme karşısında, gerekçesi de gösterilmek suretiyle 1/12 olarak belirlenmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak;

Ancak;

Yerleşik usul kuralları gereğince kabul edilen hüküm kurma sanatının temel ilkelerinden biri de, duruşmada tefhim olunan ve hükmün esasını oluşturan kısa kararla hükmün gerekçesi arasında çelişki yaratabilecek uygulamalara yer verilmemesidir. İnceleme konusu dosyada, sanık yararına uygulanan TCK’nın 62. maddesindeki indirim oranının 'sanığın duruşmalardaki hal ve tavrı lehine değerlendirilerek' 1/12 olarak belirlenmesinden sonra, aynı hükmün gerekçesinde bu kez 'sanığın fiilden sonraki ve yargılama sırasındaki davranışları nazara alınarak' takdiri indirim oranının 1/6 olduğunun ifade edildiği anlaşılmaktadır. Görüldüğü üzere, her iki uygulamanın gerekçesi de benzer biçimde sanığın mahkemece olumlu görülen duruşmalardaki ve tüm bir yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını esas almaktadır. Durum böyle olunca, aynı gerekçeye dayalı takdiri indirim oranının kısa karar ve gerekçeli hükümde çelişkiye meydan vermeyecek biçimde ve aynı oranda belirlenmesi kanuni bir zorunluluk olduğu halde, 'uygulama açıkça sanık aleyhine sonuç doğuracak nitelikte gelişmiş', hükmün temyiz incelemesini yapan Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ise, bu çelişkiyi salt bir maddi hata (yazım hatası) olarak yorumlayarak sanık aleyhine sonuç yaratacak bir görüşe varmışlardır. Bu kabul ve kanaatin isabetli olmadığı düşüncesini taşıdığımdan, takdiri indirime ilişkin TCK’nın 62. maddesine göre yapılan indirime esas teşkil eden oranın belirlenmesinde gerekçe ile çelişki oluşturacak ve bozmayı gerektirecek nitelikte uygulama hatası yapılması gerekçesiyle sayın çoğunluğun onama yönündeki düşüncesine katılmıyorum." şeklindeki düşüncesiyle,

Ceza Genel Kurulu Üyeleri ... ve ... da; ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Özel Dairece TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim oranının belirlenmesi sırasında hüküm ve gerekçe arasında çelişki meydana getirilip getirilmediği hususu yönünden benzer gerekçelerle karşı oy kullanmışlardır.

Bu itibarla, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanık müdafisinin maddi hukuka ilişkin temyiz itirazıyla sınırlı olarak incelenmesi sonucunda, Özel Daire kararı isabetli olup sanık müdafisinin maddi hukuka ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, sanık ...'a yüklenen suçun tüm unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığı yönünden oy birliğiyle, TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim oranının belirlenmesi sırasında hüküm ve gerekçe arasında çelişki meydana getirilip getirilmediği yönünden ise oy çokluğuyla onanmasına karar verilmelidir.

Açıklanan nedenlerle;

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.03.2019 tarihli ve 91-27 sayılı sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün; sanık ...'a yüklenen suçun tüm unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığı yönünden oy birliğiyle, TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim oranının belirlenmesi sırasında hüküm ve gerekçe arasında çelişki meydana getirilip getirilmediği yönünden ise oy çokluğuyla ONANMASINA,

2- Onama kararı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme isteklerinin REDDİNE, oy birliğiyle,

3- Süresi içerisinde verdikleri temyiz dilekçelerinde gerekçeli kararın tebliğini talep eden sanık ve müdafisine, 5271 sayılı CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmesinin zorunlu olup olmadığına, sanık müdafisinin süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesinde geçerli bir temyiz nedeni bulunup bulunmadığına ilişkin ön sorunlar bakımından oy çokluğuyla,

4- Dosyanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.10.2020 tarihinde yapılan müzakerede karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9384, Karar No: 2016/7762, Tarih: 31.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9384 E.  ,  2016/7762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

1-Davalı işveren tarafından delil olarak dayanılan ancak dosya içerinde bulunmayan 28.02.2015 tarihli imalathane olarak adlandırılan işyerinde, işçilerden ....'in işten çıkarılması nedeniyle yaşanan arbedenin kolluk kuvvetlerinin müdahalesi ile önlendiği belirtilmiş olduğundan bu olaya ilişkin kolluk kuvveti tarafından tutulan tutanak ve varsa alınan ifadeler ile adli makamlarca ne gibi bir işlem yapıldığına ilişkin evrakların getirtilerek,

2-Fesih bildiriminde davacının 02.03.2015 günü iş başı yapmadığı ve rapor almaya gittiği beyan edildiğinden 02.03.2015 tarihinde davacının almış olduğu bir sağlık raporu olup olmadığı araştırılarak varsa sağlık raporunun,

3-İmalathane ve fabrika diye adlandırılan işyerlerindeki vardiya saatlerinin ve kaç vardiya halinde çalışma olduğunun davalı işverenden sorulup yazı cevabının,

4-Davalı işverenden işçilerin işi durdurması sonrasında üretimin devamı için başka bir firma ile anlaşıp anlaşmadığının ya da üretim için başka işçiler temin edilip edilmediğinin sorulup yazı cevabının,

5-Davalı işverenden işi bırakarak eylem yapan tüm işçilerin iş akdine son verilip verilmediğinin, iş akdine son verildiği halde tekrar işe alınan işçi olup olmadığının, iş akdine son verilmeyen ya da son verilip sonradan işe alınan işçilerin sendika üyesi olup olmadığının, iş akdi bu nedenle sona erdirilmesine karşın sendika üyesi olmayan işçilerin bulunup bulunmadığı nın sorularak listeler halinde verilmesi istenerek verilecek cevabın,

6-Davacının üyesi olduğu .... sendikasından açıkça isimleri belirterek verecekleri liste ile yetki tespitinden sonra kaç üyenin hangi tarihte istifa ettiği, istifa eden işçilerden kaçının çalışmaya devam ettiği, kaç üyenin hangi tarihte iş akdine son verildiği , müzekkereye cevap tarihi itibariyle kaç sendika üyesi çalışan işçilerinin bulunduğu, yetki tespitinden sonra sendikaya üye olan işçilerin bulunup bulunmadığı ve varsa üye olma tarihleri, yeni işçi alımı olup olmadığı ve varsa yeni alınan işçilerden sendikaya üye olanların bulunup bulunmadığı ve tarihleri sorulup verilecek yazı cevabının,

7- Davalı işverenden 3.3.2015 tarihinden sonra yeni işçi alımı yapıp yapmadığı, yapmış ise sayısı ve işe alma tarihleri bu işçilerin sendikaya üye olup olmadıkları ve olmuşlarsa tarihleri, 27.02.2015 tarihinden müzekkereye cevap verilecek tarihe kadar sendikalı olmadığı hald eiş akdine son verilen işçiler olup olmadığı, varsa tarihi ve nedeni sorularak liste halinde verilecek yazı cevabının,

8-İş ve Çalışma hürriyetinin ihlali nedeniyle .... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/433 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak dosyanın onaylı bir suretinin getirtilip,

8-İş ve Çalışma hürriyetinin ihlali nedeniyle .... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/433 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak dosyanın onaylı bir suretinin getirtilip,

9-Sendika hakların kullanılmasını engelleme suçu nedeniyle .... 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/710 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak onaylı bir suretinin getirtilip eklenerek, Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9583, Karar No: 2020/15449, Tarih: 15.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9583 E.  ,  2020/15449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Katılan Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından katılan sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içerisinde mevcut katılan sanık ...’in 02.04.2015 tarihli adli raporunda, sol yanağında kızarıklık, sol ayak bileğinde şişlik olup, basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtilmesi karşısında, katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.