muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4352, Karar No: 2020/1684, Tarih: 08.06.2020

... vekili 20.04.2009 havale tarihli davalı olarak beyan ve taleplerini sunduğunu belirttiği dilekçe ile Dairenin 2007/3836-14967 sayılı kararına uyulmasını, önceki bozmaların usuli kazanılmış hak olması nazara alınarak 24 ve 59 nolu Orman Kadastro Komisyonları tarafından 1984 ve 1988 yıllarında 1094 parsel içinde kalan Karaağıl Devlet Ormanında yapılmış olan orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin iptaline ve bu yerlerin Karağıl Devlet Ormanı içinde bırakılmasına, davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü ile diğer davacılar ..., ... ve arkadaşları ve onların halefleri Mehmet Nazif Gürel, ... ve arkadaşları ve davaya katılan tüm kişilerin davalarının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Hazine vekili ise 17.09.1992 tarihli dilekçesi ile “Orman Kadastro Komisyonları tarafından yapılan işlemlerin yerinde olduğunu sadece Vakıflara ait 11 adet taşınmazın orman tahdidi dışına çıkarıldığını belirterek gerçek kişilerin davasının reddi” gerektiğini ileri sürmüştür.

Temyiz incelemesine konu gerçek kişilerin açtığı orman tahdidinin aplikasyonu ve 2/B madde uygulamasına itiraz davasının davalı tarafı 6831 sayılı Kanunun 11. maddesine göre “(Değişik ikinci fıkra: 26/2/2014-6527/1 md.) Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında hasım ...; 2. maddeye göre orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak itiraz davalarında ise hasım Hazine ve ..." iken 26.02.2014 tarihinde 6527 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce de “Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında hasım ...; bu kanunun 2. maddesine göre orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak itiraz davalarında ise hasım Tarım Orman ve Köy İşleri Bakanlığı ve Orman Genel Müdürlüğüdür.” şeklinde düzenleme bulunmaktaydı. Buna göre kişilerin açtığı 2/B madde uygulamasına itiraz davasında önceleri hasım Tarım Orman ve Köy İşleri Bakanlığı ve ... iken 2014 tarihinde 6527 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra hasım Hazine ve ... olmuştur. Dosya kapsamında 2007/3836-14967 sayılı bozma ilamında müdahil oldukları bildirilen Hazine ve ... yasa gereği davalı sıfatı taşımaktadır. Müdahale taleplerinin var olduğu kabul edilse dahi ancak davanın tarafı olmayan üçüncü kişiler asli müdahil olabileceklerinden davanın tarafları tarafından yapılan müdahalenin aşağıda açıklanacak nedenlerle ayrı bir dava olarak nazara alınması mümkün olmayıp davayı kişiler aleyhine 2/B uygulamasına itiraza dönüştürmeyecektir.

Yargılama usulünde asli müdahalenin ne anlama geldiğine doktrin ve Yargıtay içtihatları ışığında bakıldığında: “Görülmekte olan davanın tarafları ile bu davaya taraf olabilecek kişilerin asli müdahale davası açması mümkün değildir. Asli müdahil olarak ilk davanın taraflarının dışında yer alan üçüncü bir kişinin dava açması gerekir. Asli müdahale talebinde bulunan kişinin hak iddiası ile ilk yargılamadaki tarafların menfaatlerinin çakışması gerekmektedir. Aksi halde bir uyuşmazlık sözkonusu olmayacağından üçüncü kişi asli müdahale

- 11 -

2019/4352 - 2020/1684

davası açmak yerine hukuki menfaatlerinin benzer olduğu tarafın yanında fer’i müdahil olarak da davaya katılabilir. Asli müdahale davası ayrı bir dava olarak ilk yargılamanın yapıldığı mahkemede birleştirme talepli olarak açılır. Bu sayede taraf olmayan üçüncü kişinin hak ve menfaatleri güvence altına alındığı gibi ilk yargılamanın taraflarının adalete erişim hakkı da kısıtlanmamış olacaktır. Asli Müdahale ilk davanın açıldığı mahkemede o davanın davacısı ve davalısına karşı açılan bağımsız bir dava çeşididir. Asli müdahalede ilk davanın davacısı ve davalısı zorunlu dava arkadaşıdır. Asli müdahalede görevli ve yetkili mahkeme ilk davanın açıldığı mahkeme olup farklı bir mahkemede asli müdahale davasının açılması mümkün değildir." sonucuna varılmaktadır. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2018/2685-11530 sayılı kararında asli müdahalenin üçüncü kişilerce yapılabileceği ve yargılamadaki yeri tanımlanmıştır.

Yine Yargıtay HGK'nın 2018/13-974 E. - 2018/1812 K. sayılı kararı ile de “İki kişi arasında belli bir şey veya hak üzerinde dava devam ederken, üçüncü kişinin dava konusu olan şey veya hak üzerinde (kısmen veya tamamen) bir hak sahibi olduğunu iddia ederek aynı mahkemede dava açması hâlinde bu duruma asli müdahale talebi denir (Kuru B., Hukuk Muhakemeleri Usulü İstanbul 2001, Cilt IV s. 3491).

Asli müdahale bir davada bir kimsenin kendi hakkını korumak için ferî müdahalede olduğu gibi taraflara bağlı olmadan iddiada bulunması demektir.

Mülga 1086 sayılı HUMK’da yer almamakla beraber gerek uygulamada gerekse doktrinde asli müdahalenin varlığı kabul edildiği gibi 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 65. maddesinde de asli müdahale müessesesi;

“(1) Bir yargılamanın konusu olan hak veya şey üzerinde kısmen ya da tamamen hak iddia eden üçüncü kişi, hüküm verilinceye kadar bu durumu ileri sürerek, yargılamanın taraflarına karşı aynı mahkemede dava açabilir.

(2) Asli müdahale davası ile asıl yargılama birlikte yürütülür ve karara bağlanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Üçüncü kişinin asli müdahale talebinde bulunabilmesi için görülmekte olan bir davanın bulunması ve asli müdahilin o dava konusu üzerinde hak iddia etmesi gerekmektedir.

Asli müdahale davasının ilk davanın davacısına ve davalısına karşı birlikte açılması zorunludur.

(2) Asli müdahale davası ile asıl yargılama birlikte yürütülür ve karara bağlanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Üçüncü kişinin asli müdahale talebinde bulunabilmesi için görülmekte olan bir davanın bulunması ve asli müdahilin o dava konusu üzerinde hak iddia etmesi gerekmektedir.

Asli müdahale davasının ilk davanın davacısına ve davalısına karşı birlikte açılması zorunludur.

Ancak bu hâlde mahkemece asli müdahilin talebi yerinde görüldüğü takdirde onun hakkında ayrıca karar verebilir. Bu hâlde ilk davanın davacısı ve davalı, asli müdahale davasının davalı tarafında mecburi dava arkadaşı durumundadırlar (Kuru B, s. 3509).

İlk dava ile asli müdahale davası birbirinden bağımsız olup mahkemece asli müdahale davasında ayrıca karar verilmesi gerekir. " denilerek asli müdahalenin davanın tarafları dışında üçüncü kişiler tarafından talep edilebileceği belirtilmiştir.

Hal böyle olunca davanın taraflarının davaya asli müdahil olması sözkonusu olamayacağından Hazine ve Orman İdaresinin beyanlarının kişilerin açtığı kendi adlarına tapuda kayıtlı taşınmazlar üzerinde yapılan aplikasyona ve 2/B madde uygulamasına itiraz davasını kişiler aleyhine 2/B maddesine itiraza dönüştürdüğü söylenemez. Zira kişiler taşınmazın hiçbir zaman orman olmadığını ve üzerinde 2/B madde uygulaması yapılamayacağını iddia etmektedirler.

Dairemizin 2007/3836-14967 ve 2013/2723-12220 sayılı kesin nitelikte olan önceki bozma kararlarının davalı taraf yararına usulü kazanılmış hak doğurup doğurmayacağı hususunu değerlendirmek için usulü kazanılmış hak kavramının irdelenmesi yerinde olacaktır. HGK'nın pek çok kararında ifade edildiği gibi 15.09.1971 tarih 8/433-510 sayılı kararında da “Mahkemenin Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğar. Bu kazanılmış hak yeni bir hükümle ortadan kaldırılamaz” denilmektedir. Usuli kazanılmış hak müessesi usul hukukunun dayandığı vazgeçilemez ana temellerden birisidir. Ancak usuli kazanılmış hakkın bazı istisnaları bulunmaktadır. Bunlardan

- 12 -

2019/4352 - 2020/1684

bazıları mahkemece bozmaya uyulmasından sonra yeni bir İçtihadı Birleştirme kararı çıkması, bozmadan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir kanun olması, görev konusu, hak düşürücü süre geçtikten sonra davanın açılmış olması, kesin hüküm bulunması, kamu düzeni ile ilgili hususların varlığı, maddi hataya dayanan bozma kararına uyulması halleridir.

- 12 -

2019/4352 - 2020/1684

bazıları mahkemece bozmaya uyulmasından sonra yeni bir İçtihadı Birleştirme kararı çıkması, bozmadan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir kanun olması, görev konusu, hak düşürücü süre geçtikten sonra davanın açılmış olması, kesin hüküm bulunması, kamu düzeni ile ilgili hususların varlığı, maddi hataya dayanan bozma kararına uyulması halleridir.

Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ve 7. Hukuk Dairesinin müteaddit kararlarında özetle belirtildiği üzere; ” Dairece savunmanın yanlış anlaşılması, dava nedeninin ya da savunmanın tespitinde hataya düşülmesi sonucu verilen temyiz kararına uyulması karşı taraf yararına usuli kazanılmış hak meydana getirmez.”, “Özel Daire ilamında maddi olayın yanlış anlaşılıp davacının neticei talebi dışına çıkılarak ilk hükmün bozulmuş ve mahkemece bozmaya uyulmuş olması, olayda karşı taraf lehine usuli kazanılmış bir hak teşkil etmez .” tespiti yapılmıştır. Yine HGK'nın 29.11.1995 gün 19/819-1028 sayılı Kararında özetle; “dairenin birden fazla olan bozma kararlarının dosya içeriği ile ilgisinin bulunmadığı anlaşıldığından açık maddi hataya dayalı bozma kararına uyulmuş olmasının taraflar yönünden usuli kazanılmış hak sağlamayacağının aşikar olduğu” belirtilmiştir.

Dairemizin 22.02.2016 gün 2015/5544 E. - 2016/2087 K. sayılı “aleyhe bozma yasağının istisnasına ve özellikle temyiz etmeyen lehine bozma yapılabileceğine dair" örnek teşkil edecek kararında “Mahkemece davacı ... Yönetiminin davasının kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; dava konusu taşınmazın tamamı 25.09.1991 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu sırasında orman tahdidi içine alınmış ise de, bu tahdide karşı parselin önceki malikleri tarafından 6 aylık ilân süresi içinde orman tahdidine itiraz davası açılmış, bu dava devam ederken dava konusu parsel hakkında orman tahdidine itiraz davasına konu edildiği gerekçesiyle malik ve vasıf hanesi açık kadastro tutanağı düzenlenmiş ve orman tahdidine itiraz davası açan gerçek kişilerin davası Kumluca Kadastro Mahkemesinin 25.06.1999 tarih ve 1992/131 ve 1999/149 sayılı ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen kararı ile kabul edilmiş ve dava konusu parselin geldisi olan 104 ada 18 sayılı parselin gerçek kişiler adına tarla niteliğiyle tesciline karar verilmiştir. Her ne kadar davalı gerçek kişi hükmü temyiz etmemiş ise de; HGK'nın 6.10.2004 tarih ve 2004/1-433 E. - 2004/483 K. sayılı kararında belirtildiği üzere; karar temyiz edenin aleyhine de bozabilir. Bir başka anlatımla kamu düzenine ilişkin hususlarda aleyhe bozma yasağı uygulanmaz. (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usûlü, -2001- C:1, S:217; C:4, S:3407, 3434). Yani Yargıtay kamu düzenine aykırı bir husustan dolayı hükmü temyiz edenin aleyhine (temyiz etmemiş olan tarafın lehine) olarak da bozabilir. Çünkü kamu düzenine ilişkin hususları Hâkim (ve Yargıtay) kendiliğinden gözetmekle yükümlüdür. (Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usûlü - 2001 - C:5, S:3730)…” Kesin hüküm, kamu düzenine ilişkin olduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin uygulanma yeri bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, temyize konu davanın HMK'nın 303. maddesi hükmü gereğince kesin hüküm nedeniyle tamamen reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabule karar verilmiş olması usûl ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. ” denilmek suretiyle davalı gerçek kişinin temyizi olmadığı halde davacı ... İdaresinin temyizi üzerine karar temyiz etmeyen kişi lehine kamu düzeni gözetilerek bozulmuştur.

Dava ve temyize konu 1094 parsel sayılı taşınmaz 1966 tarihinde yapılan genel arazi kadastrosu sonucunda eski tapu kayıtları uygulanarak Ahmet Rıfat Özdeş ve arkadaşları adına paylı olarak çalılık, koru ve müştemilat niteliği ile tespit edilmiş, tespit dava açılmaksızın kesinleşmiş ve gerçek kişiler adına tapu kaydı oluşmuştur. Daha sonra bu taşınmaza Vakıflar Genel Müdürlüğünce 29/04/1971 tarihinde Kartal Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 1971/380 (halen Tuzla Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 1998/441) sayılı dosyası ile dava açılmış, açılan davaya Orman Yönetimi “taşınmazın orman olduğu iddiası” ile Hazine ise “1094 sayılı parselde kişilerin tapu kayıtlarının miktarı dışında kalan yerin zilyetlikle kazanılamayacağı ve tapu kayıt miktar fazlasının Hazine adına tescili gerektiği” iddiası ile katılmıştır. Yargılama devam ederken dava konusu 1094 sayılı parsel üzerinde Orman İdaresi tarafından 1985 ve 1988 tarihlerinde 1948 yılında kesinleşen tahdidin aplikasyonu ve 2/B maddesi uygulamaları yapılarak taşınmazın tamamının 1948 tarihli tahdit içinde kaldığı belirlenerek bir bölümü orman olarak bırakılmış bir bölümü ise orman niteliğini yitirdiği gerekçesi ile 2/B'ye ayrılarak Hazine adına tahdit dışına çıkarılmıştır. 1094 sayılı parsel malikleri kadastro mahkemesinde aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına itiraz ederek taşınmazın 1948 tahdidi içinde olmadığını ve orman niteliği taşımadığını, aplikasyon ve 2/B madde uygulamalarının hatalı olduğunu belirterek dava açmışlar bu davaya 1094 sayılı parselde hak sahibi olduğunu ileri süren kişiler ve tapudan pay satın alan kişiler müdahil olmuşlardır. Temyiz incelemesine konu dava işbu kadastro mahkemesinde görülen davadır. Bu dava olmasaydı yapılan aplikasyon ve 2/B madde işlemleri kesinleşecek ve bu nitelikteki taşınmazların (orman ya da 2/B) mülkiyeti Hazineye ait olacağından tapu iptali ve tescil davasında tahdit içinde kalan ve 2/B'ye ayrılan bölümler yönünden kişilere ait tapunun iptal edilip edilmeyeceği hususunun değerlendirilmesi sözkonusu olabilecekti. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen ve halen derdest olan tapu iptali ve tescil davasının 1094 sayılı parselde yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulama işlemlerinin kesinleşmesine engel olmayıp kadastro mahkemesindeki davayı kişiler aleyhine 2/B ye itiraz davasına dönüştürmesi de sözkonusu değildir. Orman ve 2/B alanlarının sınırları kadastro mahkemesince belirlendikten sonra mülkiyet uyuşmazlığının çözümü sözkonusu olacağından kadastro mahkemesinde açılan davanın sonucunu beklemektedir ve iki dava arasında bu şekilde bir bağlantı bulunmaktadır.

Dava konusu 1094 parsel sayılı taşınmazın dosya kapsamındaki uygulamaya göre 1948 yılında kesinleşen tahdit içinde kaldığı tartışmasızdır. Zira aynı tahdide Vakıflar Genel Müdürlüğü tapu kayıtlarına dayalı olarak itiraz etmiş ve Vakfa ait tapu kayıtları kapsamında kalan 1092 ve 1093 parseller tahdit dışına çıkarılmıştır. 1094 parsel malikleri ise süresinde tahdide itiraz etmemişler onlar açısından 1948 tahdidi kesinleşmiştir. 1094 parsel maliki gerçek kişiler eski tapu kayıtlarına dayanarak ayrıca Vakıflar Genel Müdürlüğünün tahdide itiraz davası ile tahdidin iptal edildiğini ileri sürerek 1985 ve 1988 yılllarında yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına itiraz etmek suretiyle taşınmazın tahdit dışında olduğunu ileri sürmektedirler. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda ilk defa “kişilerin açtığı davanın kabulüne ve 1094 sayılı parselin Kartal Asliye (1) Hukuk Mahkemesinin 1959/217-1960/311 sayılı kararı ile özel orman olduğu kabul edilerek Devlet Ormanı olarak sınırlandırma işleminin iptal edildiğini, bu nedenle 1986 ve 1989 yıllarında 1094 sayılı parseli Devlet Ormanı sınırları içine alan ve daha sonrada 2/B madde uygulaması ile kısmen orman rejimi dışına çıkaran 24 ve 59 numaralı Orman Kadastro Komisyon kararlarının iptaline ve elatmanın önlenmesine” karar verilmiş, Orman Yönetimi ve Hazinenin temyizi üzerine Dairemizce 1. defa araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak 2. defa verilen karar ile “Davacılar ve müdahillerin davalarının kısmen kabulüne, dava konusu 1094 sayılı parselin, teknik bilirkişi Ziya Çoban’ın 23.09.1998 tarihli rapor ve krokisinde belirtildiği şekilde sarı ile boyalı olarak gösterilen Vakıflar İdaresine ait K. Evvel 1927 tarih ve 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46 nolu tapu kayıtları kapsamında kalan 333.8857 hektar (3.338.857 m2) yüzölçümlü alan hakkındaki 24 ve 59 numaralı Orman Kadastro Komisyonlarının kararlarının iptallerine ve vaki elatmanın önlenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiş, hükmün Orman Yönetimi, Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, ..., ... ve Şadiye Aksoy, ..., Mehmet Nazıf Günal, Eminoğlu Hasan mirasçıları olan Hasan Karaca ve arkadaşları, Şaziment Mengi mirasçıları tarafından temyizi üzerine Dairece “davacı ve müdahillerin temyiz itirazları ile Vakıflar Genel Müdürlüğünün temyiz itirazları reddedilmiş, Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazları kabul edilerek Vakıflar Genel Müdürlüğünün davasının reddi gerektiği” gerekçesi ile 2. kez bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak 3. kez verilen karar ile “Vakıflar Genel Müdürlüğünün davasının kısmen kabulüne Vakfa ait tapu kapsamında kalan 1094 parselin bilirkişi raporunda gösterilen bir bölümüne ve dava konusu 1094 sayılı parselin geriye kalan 13.834.903 m2’lik bölümü 1948 yılında kesinleşen Devlet Ormanı sınırları içinde ise de, 1951 yılında maki tefrik komisyonu tarafından makiye ayrıldığı anlaşılmakla, bu bölümle ilgili 24 ve 59 numaralı orman kadastro komisyon kararlarının iptaline

- 14 -

- 14 -

2019/4352 - 2020/1684

ve elatmanın önlenmesine” karar verilmiş, hüküm Hazine, Orman Yönetimi, Vakıflar İdaresi, ... Efendi Vakıf evlatlarından; ... ve arkadaşları, ..., Mehmet Akyurt Yıldızalp, Timuçin Arkonaç ve arkadaşları, Emin oğlu Hasan mirasçılarından ... ve arkadaşları, ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiş, Dairece üçüncü kez “Hazine ve Ormanın davaya müdahalesinin bulunduğu bu nedenle aplikasyon ve 2/B madde uygulaması işlemlerinin kesinleşmediği, yanan ormanlarda 2/B madde uygulaması yapılamayacağı belirtilerek - Orman Genel Müdürlüğü, Orman Bakanlığı ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüne ve mahkemece "24 ve 59 numaralı orman kadastro komisyonu tarafından 1984 ve 1988 yıllarında Tepeören köyü 1094 numaralı parsel içinde kalan Karaağıl Devlet Ormanında 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi hükümlerine göre yaptığı orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin tümünün iptaline 1948 yılında kesinleşen Karaağıl Devlet Ormanın 1094 sayılı parsel içinde kalan bölümünün tamamının orman olarak kabulü ile kesinleşen 1948 yılı orman kadastrosunda olduğu gibi orman sınırları içinde bırakılmasına - ve davacılar Vakıflar Genel Müdürlüğü, Süheyl Efendi Vakfı evlatları ile diğer davacılar ..., Ahmet Müfüt Özdeş ve arkadaşları ile onların halefleri ..., ... ve arkadaşları ve davaya katılan diğer tüm kişilerin davalarının reddine" karar verilmek üzere hükmün bozulmasına" karar verilmiştir. Mahkemece 4. kez verilen karar ile “1094 numaralı parsel içinde kalan Karaağıl Devlet Ormanında 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi hükümlerine göre yaptığı orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin tümünün iptaline, 1948 yılında kesinleşen Karaağıl Devlet Ormanın 1094 sayılı parsel içinde kalan bölümünün tamamının orman olarak kabulü ile kesinleşen 1948 yılı orman kadastrosunda olduğu gibi orman sınırları içinde bırakılmasına” karar verilmiş, hükmün temyizi üzerine Dairece yapılan inceleme sonucu “davacı Hazine vekili, davacı ..., davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili, ... ve arkadaşları vekili, M. Süheyl Vakfı bir kısım evlatları vekili ile F. Gönül Akgerman'ın temyiz itirazlarının reddine, davacı ... vekili Av. Mahmut Savaş, katılan ... vekili Av. ..., katılanlar ... (Aksoy), ... ve Benan Pekelli (Aslaner) vekili Av. ...'nın temyiz itirazları sonucu; incelenen dosya kapsamına ve bozma kararı uyarınca işlem yapılarak karar verilmiş olmasına rağmen, hüküm tarihinden sonra verilen sırasıyla 11.06.2013, 13.06.2013 ve 10.06.2013 tarihli dilekçeler ile davadan feragat ettikleri, feragatin, davayı sona erdiren, kesin hükmün sonuçlarını doğuran, tek taraflı bir irade beyanı olduğu ve yargılamanın her aşamasında hüküm kesinleşinceye kadar yapılabileceğinden, davalarından feragat eden taraflar yönünden karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir. davacı ... katılan ..., katılanlar ... (Aksoy), ... ve Benan Pekelli (Aslaner) nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına” 4. kez karar verilmiştir.

Başka bir anlatımla; 1094 parsel sayılı taşınmazda pay sahibi ya da hak sahibi olan davacı ve müdahil gerçek kişiler davaya konu 1094 parsel sayılı taşınmazın orman olduğunu ve 31.12.1981 tarihinden önce orman niteliğini yitirmediğini, bu nedenle 2/B madde uygulaması ile tahdit dışına çıkarılmasının usulsüz olduğunu ileri sürerek 2/B madde uygulamasına itiraz etmemişler aksine 1094 sayılı parselin hiçbir zaman orman olmadığını dolayısıyla orman olmayan taşınmazda 2/B uygulaması yapılamayacağını ileri sürerek taşınmazda yapılan aplikasyon ve 2/B uygulaması işlemlerine itiraz etmişlerdir. Ancak dava 1986 yılından bu yana süren uzun yargılama süreci nedeniyle karmaşık hale gelmiş maddi yanılgı sonucu davalı taraf olan Orman ve Hazinenin müdahil olduğu (yukarıda ancak davanın tarafı olmayan üçüncü kişilerin davaya müdahil olabileceği açıklandı, kaldı ki dosyada müdahale dilekçelerine de rastlanmadı.) gerekçesi ile davacı gerçek kişiler ile hak sahibi olan müdahiller açısından dava açılan tarihteki (dava tarihinde taşınmazın 1985 ve 1988 tarihinde yapılan aplikasyon ve 2/B maddesi uygulaması ile 1948 tarihinde kesinleşen tahdit içinde kaldığı belirlenerek 45.7300 Hektar yüzölçümlü III numaralı ve 2.300 hektar yüzölçümlü IV numaralı , 794.2500 hektarlık bölümü VI numaralı 2/B madde poligonu olarak ile 31/12/1981 tarihinden önce orman niteliğini yitirdiği gerekçesiyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır.) hukuki durumlarından daha aleyhe hukuki durum yaratacak şekilde karara bağlanmış, davacı ve müdahillerin daha lehine olan 2/B uygulaması da iptal edilerek bu bölümler de orman sınırları içinde bırakılmıştır. Yargılamaya hakim olması gereken ilkeler HMK'nın 24. maddesi yargılamaya taraf iradesinin hakim olması, tarafların yargılamanın başlangıcını, konusunu ve sona ermesini belirleyebilmeleri dava konusu üzerinde serbestçe tasarruf edebilmeleri anlamına gelen “tasarruf ilkesi”, HMK'nın 25. maddesi taraflarca hazırlama ilkesi, HMK'nın 26. maddesi (HUMK'nın 74. maddesi hakimin “talep sonucu ile bağlı olması ilkesi” yargılamada uygulanmamış, asli müdahalenin düzenlendiği HMK'nın 65. maddesi (HUMK'nın 53. madde, DÖRDÜNCÜ KISIM, ÜÇÜNCÜ ŞAHSIN MÜDAHALESİ başlığı altında düzenleme vardı) hükmüne açıkça aykırı olacak şekilde davanın tarafı olan Orman Yönetimi ve Hazinenin asli müdahil olduğu maddi yanılgısı sonucunda davacı tarafın talebinden başka birşeye ve talep sonucu ile bağlı olmaksızın karar verilmiştir. Davanın taraflarından Hazine dahi 09.01