muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1079, Karar No: 2017/13302, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1079 E.  ,  2017/13302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13917, Karar No: 2023/3039, Tarih: 11.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13917 E.  ,  2023/3039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Gerekçeli kararda temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı ve bu itibarla sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 Tarihli ve 2015/183 Esas, 2015/759 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı 04.00 ve 15.30 saatlerinde işlemiş olduğu kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve e) bentleri ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca (2 kez) 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 Tarihli ve 2015/183 Esas, 2015/759 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.11.2021 Tarihli 2021/11636 Esas, 2021/13971 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığına ilişkin rapor aldırlması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 Tarihli ve 2021/832 Esas, 2022/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı 04.00 ve 15.30 saatlerinde işlemiş olduğu kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve e) bentleri ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca (2 kez) 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri suç kastı bulunmadığına, meşru savunmaya, akıl sağılığına ilişkin alınan raporun yetersiz olduğuna, eksik incelemeye, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri suç kastı bulunmadığına, meşru savunmaya, akıl sağılığına ilişkin alınan raporun yetersiz olduğuna, eksik incelemeye, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdurun olay tarihinde resmi nikahlı evli oldukları, saat 04.00 de ikametlerinde bulundukları sırada aralarında ailevi sebeplerden çıkan tartışmada sanığın, mağduru televizyon kumandası ile yaraladığı, mağdurun tartışmanın etkisiyle bir akrabasının yanına gittiği ancak tekrar ikametlerine döndüğü, sanık ile mağdur arasında saat 15.30 da ikametlerinde bulundukları sırada yeniden tartışma çıktığı, sanığın mağduru cep telefonu ile yaraladığı kabul edilmiştir.

2. Sanığın ve mağdurun beyanları tespit edilerek dosya içerisine alınmış, mağdurun yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli muayene raporu dosyada mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın suç kastı bulunmadığına, meşru savunmaya, akıl sağılığına ilişkin alınan raporun yetersiz olduğuna, eksik incelemeye, vesaireye ilişkin temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından bilerek ve isteyerek yaralama kastı ile gerçekleştirildiğinin mağdurun beyanları ile mağdur

hakkında düzenlenen adlî muayene raporu ile saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, somut olayda meşru savunmanın şartlarının gerçekleşmediği, sanığın akıl sağlığına ilişkin olarak Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 07.01.2022 tarihli raporun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosyada eksik inceleme bulunmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 Tarihli ve 2021/832 Esas, 2022/293 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/839, Karar No: 2012/17843, Tarih: 02.07.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/839 E.  ,  2012/17843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/124058

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2009

NUMARASI : 2009/268 (E) ve 2009/798 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın uygulandığı ve anılan kanunun 59.(5237 sayılı TCK'nın 62.)maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı mahkemenin takdirinde olup mahkemenin takdirini uygulanmaması yönünde kullandığı anlaşıldığından tebliğnamadeki (3) numaralı bozma düşüncesine katılınmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanığın “22948” numaralı abonelikte bulunan “39666” seri numaralı sayacı kullandığının anlaşılması karşısında katılan kurumdan anılan sayacın tutanak tarihinden önce mühürlenip mühürlenmediği sorulup varsa mühürleme tutanağı getirtilmeden TCK'nın 492/2.maddesiyle cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Katılan kurum tarafından 30.03.2005 tarihinde C.Başsavcılığına yapılan suç ihbarında kaçak bedelinin ödenmediği bildirilmekte ise de sanığın bu tarihten sonra kaçak bedelini ödemiş olması ihtimaline binaen kaçak bedelini ödeyip ödemediğine ilişkin yazılan yazının cevabı beklenmeden katılan kurum vekiliyle yapılan telefon görüşmesinde sanığın kaçak bedelini ödemediğinin bildirildiğine ilişkin gerekçeye dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,02/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1683, Karar No: 2020/11863, Tarih: 08.07.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/1683 E.  ,  2020/11863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet ve bu suça azmettirme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23075, Karar No: 2013/16426, Tarih: 17.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23075 E.  ,  2013/16426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği göz önünde bulundurularak,

Sanığın idaresindeki araçla çift yönlü yolda seyir halinde iken virajlı yola hızlı girmesi, sis ve yolun ıslak olması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybedip karşı yönde bankette park halindeki araca çarpması şeklinde gerçekleşen olayda; olaydan yaklaşık bir saat yirmi dakika sonra 0.67 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, her saatte vücuttaki alkol seviyesinin 0.15 promil azaldığı bilindiğine göre sanığın olay sırasında yaklaşık 0.87 promil alkollü olduğu, sanığın çarptığı aracı kullanan tanık ... mahkemedeki ifadesinde sanığın sarhoş göründüğünü beyan etmiş ise de; sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine dair dışa yansıyan herhangi bir somut tespitin yapılmadığı dikkate alındığında; olayın alkolün etkisi ile gerçekleştiğine dair delil bulunmadığı anlaşıldığından mahkemece verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiş olup tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun kanuni ve manevi unsurlarının oluşmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının suçun oluştuğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5511, Karar No: 2007/5381, Tarih: 18.06.2007

9. Ceza Dairesi 2007/5511 E., 2007/5381 K.

**9. Ceza Dairesi 2007/5511 E., 2007/5381 K.**

**- ŞİKAYET

- TAKSİRLE YARALAMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 89 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle küçük oğlunun yaralanmasına sebebiyet veren sanığa atılı suçun takibinin suç tarihinde şikayete tabi olmadığı, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesi ile şikayete bağlı hale gelmesi ve mağdurun 6 yaşında olması sebebiyle küçük mağdurun yasal temsilcisi olan annesinin şikayetçi olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, C.Savcısınm temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 18.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13824, Karar No: 2017/127, Tarih: 17.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/13824 E.  ,  2017/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının bankadan kullandığı kredi taksitlerini ödememesi nedeni ile hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, % 20 den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davalının ... 10. İcra Dairesinin 2012/6511 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile, takibin, takip tarihinden itibaren işleyecek % 18 temerrüt faizi ile birlikte devamına, Asıl alacak üzerinden hesaplanacak olan % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle yapılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK'nun 297/2.maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK'nun 298/2.maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda, kısa kararın verildiği duruşma tutanağında, “ Davanın kabulüne, davalının .... 10. İcra Dairesinin 2012/6511 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile, takibin, takip tarihinden itibaren işleyecek %18 temerrüt faizi ile birlikte devamına, yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına,” şeklinde karar verildiği belirtilmiş ve hüküm böylece tefhim edilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararda, “ davanın kabulü ile,Davalının .... 10. İcra Dairesinin 2012/6511 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile, takibin, takip tarihinden itibaren işleyecek % 18 temerrüt faizi ile birlikte devamına, asıl alacak üzerinden hesaplanacak olan % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklinde hüküm kurulduğu, böylelikle kısa kararda icra inkar tazminat istemine yer verilmemiş iken gerekçeli kararda icra inkar tazminatı yönünden de hüküm kurulması suretiyle duruşma tutanağına geçirilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında aykırılık yaratıldığı anlaşılmıştır. Bu husus, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15866, Karar No: 2014/2688, Tarih: 04.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15866 E.  ,  2014/2688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5208, Karar No: 2022/1923, Tarih: 06.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5208 E.  ,  2022/1923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahk.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki taraflar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve 6100 sayılı HMK 355. maddedeki, kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve özellikle önceki bozma ilamına konu vekalet ücretinin ödendiği hususunun İİK 40.m uyarınca infazda nazara alınacağının tabii olmasına göre verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, fazla yatırılan harcın temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise İstanbul bölge adliye mahkemesi 15. hukuk dairesine gönderilmesine, 06.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.