muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7161, Karar No: 2018/4253, Tarih: 17.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/7161 E.  ,  2018/4253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Müdürlüğü vekili Avukat Alev Atalayın Mıcık tarafından, davalı ...Ş. aleyhine 19/02/2013 gününde verilen dilekçe ile asıl alacakla beraber istenmeyen faiz alacağının tahsili istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8522, Karar No: 2012/14339, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8522 E.  ,  2012/14339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ile davalı şirket arasında yapılan ticari alışveriş nedeniyle düzenlenen 28/10/2008 tarihli 260595 seri nolu, 15/11/2008 tarihli 260649 seri nolu ve 15/11/2008 tarihli 260645 seri nolu fatura bedeli alacağının tahsili için davalı aleyhine Adana 11. İcra Müdürlüğü'nün 2009/1134 esas sayılı dosyası ile takip başlattıklarını, icra takibine davalının itiraz ettiğini, takibin durduğunu bildirerek, davalının itirazının iptalini, takibin devamını, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirket ile davacı arasında dava konusu faturalarla ilgili herhangi bir ticari ilişkinin ve her hangi bir borcun bulunmadığını, dava konusu faturalardan davalı şirketin icra emrini aldığında haberdar olduğunu, faturalara konu olan hizmet ve işleri herhangi bir şekilde almadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 06/05/2011 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir. Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre bu tür davalarda davacı taraf takibe konu alacağın dayanağı olan işin yapıldığını/hizmetin verildiğini/malın teslimini kanıtlamakla yükümlüdür. Somut olayda davacı taraf faturaya dayanmış olup herhangi bir teslim belgesi sunmamıştır. Fatura tek başına akdi ilişkinin kanıtı olamaz. Dava konusu faturaların davalının ticari defterlerinde kayıtlı olup olmadığının anlaşılamadığı bilirkişi raporu ile saptanmıştır. Mahkemece davalı yanın davayı inkar ettiği, mal tesliminin tanık dinlenmesi suretiyle kanıtlanamayacağı ve davacı yanın yemin deliline dayanmadığı göz önünde bulundurularak sonucu dairesinde bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.10.20112 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6806, Karar No: 2018/8375, Tarih: 05.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6806 E.  ,  2018/8375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın temyiz dilekçesinde akıl hastalığının bulunduğunu belirttiği, dilekçe ekinde sunduğu ve aynı zamanda dosya münderecatında da bulunan 21.06.2007 tarihli Konya Numune Hastanesi tarafından düzenlenen özürlü sağlık kurulu raporunda sanığın “Hafif derecede mental reterdasyon” olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın işlediği iddia olunan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları bakımından, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince suçları işlediği tarihte akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığına dair rapor alınmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/06/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/347, Karar No: 2010/6967, Tarih: 15.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/347 E.  ,  2010/6967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/22021, Karar No: 2021/9903, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22021 E.  ,  2021/9903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

08/12/2015 tarihinde müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 04.01.2016 tarihinde temyiz eden sanık ...’ın temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 18/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15316, Karar No: 2013/25877, Tarih: 31.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/15316 E.  ,  2013/25877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucun- da oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafıinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca 765 sayılı TCK.nu ile 647 sayılı Yasanın ve 5237 sayılı TCK.nun bir bütün olarak olaya ayrı ayrı uygulanıp değerlendirilme yapıldıktan sonra lehe olan hüküm belirlenerek bir karar verilmesi gerek- tiği, ancak mahkemece 5237 ve 765 sayılı Yasalar açısından ayrı ayrı olarak sonuç adli para cezaları denetime imkan verecek şekilde tespit edilmeden 5237 sayılı TCK.nun 31/3. maddesinde indirim oranının 1/2 olduğu (5377 sayılı Yasa değişikliği öncesi itibariyle), ancak 765 sayılı TCK.nun 55/3. maddesinde bu oranın 1/3 olduğundan 5237 sayılı Yasa- nın lehe olduğunun kabul edildiği, her iki yasanın ayrı ayrı karşılaştırması yapıldığında 5237 sayılı Yasa bakımından yapılan değerlendirmede; 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi ile alt sınırdan 1 yıl hapis 450 TL adli para cezasına, 5377 sayılı Yasadan önceki lehe dü- zenleme ile 5237 sayılı Yasanın 31/3. maddesi uyarınca 1/2 indirimle 6 ay hapis 225 TL adli para cezasına, 62. maddenin uygulanmasıyla 5 ay hapis 187 TL adli para cezasına hükmolunacağı ve mahkemenin takdiri doğrultusunda 5237 sayılı TCK.nun 50., 52. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 3000 TL ve 187 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verileceği, 765 sayılı Yasa bakımından yapılan değer- lendirmede ise suça sürüklenen çocuğun 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası

uyarınca alt sınırdan 1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezasıyla, 765 sayılı TCK.nun 55/3 madde ve fıkrası uyarınca 1/3 oranında indirilerek 8 ay hapis ve 300 TL adli para cezasıyla, 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 6 ay 20 gün hapis ve 250 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle 12 TL'den suça sürüklenen çocuğun 2400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verileceği, buna göre 5237 sayılı Yasa uygulandığında suça sürüklenen çocuğun 3000TL ve 187 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 765 sayılı Yasa uygulandığında 2400 TL ve 250 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verileceği gözetildiğinde sonuç olarak 765 sayılı TCK.nun suça sürüklenen çocuk lehine bulunduğu gözetilmeden, olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK uygulanarak hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden suça sürüklenen çocuğun 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca cezalan- dırılmasına karar verildiği, 5237 sayılı TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapıldığı, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirimin uygulandığı, 5237 sayılı TCK.nun 50. ve 52. maddeleri uyarınca hükmolunan hapis cezası ile birim gün adli para cezalarının 3000 TL ve 187 TL adli para cezasına çevrildiği fıkra- ların hükümden çıkarılarak, hükme "Suça sürüklenen çocuğun 6136 sayılı Yasanın 13/1 madde ve fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK.nun 55/3 madde ve fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuğun cezasının 1/3 oranında indirilerek 8 ay hapis ve 300 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocuğun 6 ay 20 gün hapis ve 250 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle 12 TL'den suça sürüklenen çocuğun 2400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK.nun 72. maddesi gereğin- ce verilen aynı neviden adli para cezalarının toplanarak neticeten 2650 TL adli para cezası ile cezalandırılması" ibarelerinin yazılması, hükmün taksitlendirmeye ilişkin kısmından "5237 sayılı TCK.nun 52/4 maddesi" ibaresi çıkarılarak yerine "647 sayılı Yasanın 5. madde" ibaresinin yazılması ile müsadereye ilişkin kısımdan "5237 sayılı TCK.nun 54/4" ibaresi çıkarılarak yerine "765 sayılı TCK.nun 36." ibaresi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/284, Karar No: 2015/647, Tarih: 12.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/284 E.  ,  2015/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/241269

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanıklar S.. S.. ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Şırnak Ağır Ceza Mahkemesiyle Cizre Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Cizre Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin 07/04/2014 gün ve 2014/214 E. 2014/116 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17444, Karar No: 2012/21544, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17444 E.  ,  2012/21544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasa'nın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40,00 TL olan kesinlik sınırı 1.000,00 TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın bir milyar lirayı (1.000,00-TL’yi) geçmesi gerekir.

Öte yandan HUMK’a 5236 sayılı Yasa'nın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-TL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2010 yılında bu parasal sınır 1.430,00 TL olarak uygulanmıştır.Öte yandan 12.11.2010 gün ve 27757 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığına ait 401 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde , 2010 yılı için belirlenen yeniden değerleme oranı %7,7 olarak öngörülmüştür.

2011 yılında bu parasal sınır 1.540,00-TL.olarak uygulanmıştır. Buna göre, 2011 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.540,00. TL.’sini geçmesi gerekir.2012 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için ise temyize konu dava değerinin 1.697,00 TL sını geçmesi gerekir.

Somut olayda ,temyiz konusu asıl dava değeri 310 TL ,birleşen dava 281,43 TL dır.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle Kurum avukatının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 28/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25204, Karar No: 2022/680, Tarih: 04.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25204 E.  ,  2022/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçu uzlaştırma kapsama alınmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Uzlaşmanın sağlanamaması halinde halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak sair hususlar incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ...tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10073, Karar No: 2016/11557, Tarih: 24.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/10073 E.  ,  2016/11557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/02/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 04/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili ve adli yardım talepli olarak da davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de ‘’(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkca dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.’’ hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise ‘’(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini kayşılabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.’’ şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarı belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelemesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 24/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3691, Karar No: 2016/19845, Tarih: 01.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/3691 E.  ,  2016/19845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; ancak;

Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; sanığın cezai ehliyeti olmadığına dair tek hekim tarafından düzenlenen rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile isteme uygun BOZULMASINA, 01/12/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4069, Karar No: 2011/4069, Tarih: 23.05.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/4069 E.  ,  2011/4069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...’un yargılanmaları sırasında; Burdur Ağır Ceza Mahkemesiyle, Burdur Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Burdur Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2008 gün ve 2008/348 E. 2008/441 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2943, Karar No: 2010/4454, Tarih: 14.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2943 E.  ,  2010/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kardeşi ...'u öldürmekten sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/05/2007 gün ve 31/203 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Soruşturma aşamasında, sanıktan şikayetçi olduğunu belirten, maktulün eşi Alev'in, 5271 sayılı CMK’nun 260. maddesi uyarınca hükmü temyize yetkisi bulunduğundan, müştekiye 29.05.2007 tarihli gerekçeli kararın tebliği ile tebligatı gösteren belge ve verilirse temyiz dilekçesi ile bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 14/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/393, Karar No: 2010/6963, Tarih: 15.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/393 E.  ,  2010/6963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...