muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/466, Karar No: 2022/842, Tarih: 27.12.2022

Sanık ... savunmalarında özetle; Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığında genel yetkili başsavcı vekili olarak görev yapmaktayken özel yetkili savcıların HSYK tarafından görevden alınmasından sonra özel yetkili başsavcı vekili olarak atandığını, soruşturma dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiğini ve oradan da tekrar Erzurum'a yetkisizlikle iade edileceğini basından öğrenmesi üzerine HSYK Başkan vekiliyle görüştüğünü ve dosya Erzurum'a ulaştığında dosyayı kendi uhdesine aldığını, ilk etapta soruşturma dosyasının şüphelisi konumunda olan İlhan Cihaner'in tahliyesi yönünde görüş bildirdiğini, mahkeme hâkimlerinin dosyadaki belgeleri göstermeleri üzerine tutukluluğun devamı yönünde mütalaa verdiğini, basında sürekli olarak haberler çıktığı için dosyayı hızlı bir şekilde inceleyip kısa sürede iddianameyi düzenlediğini, iddianameyi hazırlarken her iddianamede yaptığı gibi dizi pusulasının altında yazdığı her şeyi kopyalayıp deliller başlığı altına yapıştırdığını, dosyayı incelerken 5. klasörün dizi pusulasına bakıp 165-192. sayfalar arasında yer alan suça konu belgelerden iki tanesinin emanete alınması amacıyla kulakçık taktığını ve ertesi gün katibine adli emanete almasını söylediğini, nitekim iddianamenin sonundaki dizi pusulasında f ve g harfleriyle belirtilen bu belgelerin adli emanete alındıklarının yazılı olduğunu, 194-240. sayfalar arasındaki diğer belgeyi önünde boş bir kağıt olduğu için göremediğini, o zamanki yoğunluğun etkisi ve muhtemelen uykusuzluktan kaynaklanan dikkat eksikliği nedeniyle yapması gereken bir işi eksik olarak yaptığını, görmüş olsaydı o belgeyi de adli emanete aldıracağını, kendisinden sonra dosyayı inceleme imkanı olan mahkemelerdeki hâkimlerin ve Yargıtayın da böyle bir yola gitmediklerini, evrakın 2017 yılının Ağustos ayına kadar dosyada kaldığını, kendisinden önce dosyaya bakan savcı tarafından bu belgelerin mahiyeti hakkında kendisine bilgi verilmediğini, bilgisayar çıktısı fotokopilerden ibaret olan bu belgeler üzerinde gizliliğe ilişkin bir açıklamanın bulunmadığını, bu belgeleri kasıtlı olarak dosya arasında bırakmasının söz konusu olmadığını, bahsi geçen belgeleri soruşturma dosyasının şüphelisi ... hakkındaki suçlamaya ilişkin delil olarak da göstermediğini, ..

... hakkındaki suçlamaya ilişkin delil olarak da göstermediğini, ...'un savunmasında bilgisayarından çıkan bu belgelerin kendisine ait olmadığını belirttiğini ve hiçbirisini kabul etmediğini, gelen yazı cevaplarına göre belgelerde yer alan 329 kişiden 17 tanesinin haber elemanı olduğunu, bunlardan da sadece 2 tanesinin hâlen görevlerine devam ettiklerini, %95'i gerçek olmayan bu belgeler nedeniyle yargılanmasının işlenemez suç kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, belgeler kötü niyetli kişilerin eline geçmediğinden ifşa olma durumundan da bahsedilemeyeceğini, ayrıca belgeler iddianamede yer alsa bile davanın tarafları ve avukatları haricindeki kişiler tarafından öğrenilmelerinin mümkün olmadığını, zira saydığı bu kişilerin belgelerin gizliliğini korumakla görevli olduklarını, daha önceden şikayete konu edilmesi nedeniyle HSYK tarafından soruşturma izni verilmediği için yeni delil ortaya çıkmadan soruşturma izni verilmesinin 2802 sayılı Kanun'un 97/c maddesine açıkça aykırı olduğunu, atılı suçun unsurlarının oluşmadığını,

İfade etmektedirler.

V) MAHKEME KABULÜ:

''Soruşturma sürecinin tekrar işletilmesine dair sorunların değerlendirilmesi;

Usul sorunları bağlamında, HSK müfettişi tarafından yapılan soruşturma işlemlerinin usulüne uygun olup olmadığı, mahkemece sanıklara savunma hakkı tanınmadan ve yeterli deliller toplanmadan son soruşturma kararının verilip verilmediği, bu nedenlerle davanın durdurulmasına ve soruşturma sürecinin tekrar işletilmesi için dosyanın iadesine karar verilip verilmeyeceğine dair yapılan değerlendirmede; Dairemizde görülen davada, iddianame yerine geçen son soruşturmanın açılmasına dair kararın iadesini gerektirir nitelikte bir eksik bulunmadığı, CMK’nin 174. maddesinde iddianamenin iade edileceği hallerin, aynı Kanunun 175. maddesinde iddianamenin kabulüyle kamu davasının açılmış olduğu ve kovuşturma evresinin başladığının düzenlendiği, iddianamenin kabulüne karar verildikten sonra, dosyanın savcılığa iade edilebileceğine dair yasal bir düzenleme de bulunmadığı anlaşılmıştır.

Suç muhakemesi hukukumuzda “yargılama zorunluluğu” kuralı vardır ve usuli işlemler geriye götürülemez. Anayasanın 36. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Hiçbir mahkeme, görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçınamaz.” Dolayısıyla son soruşturmanın açılması kararıyla yargılamaya başladıktan sonra, yargılamanın durdurularak soruşturma sürecinin tekrar başlatılacağı yönündeki tezler hukuki dayanaktan yoksun ve yargılanın da uzamasına yol açacaktır.

2802 sayılı Kanunun 97/c maddesine aykırılık olup olmadığının değerlendirilmesi;

Suça konu olay hakkında daha önceden yapılan soruşturmalar dikkate alınarak 2802 sayılı Kanunun 97/c maddesine aykırı olarak mükerrer soruşturma yapılıp yapılmadığına dair yapılan değerlendirmede;

2802 sayılı Kanunun 97/c maddesine aykırılık olup olmadığının değerlendirilmesi;

Suça konu olay hakkında daha önceden yapılan soruşturmalar dikkate alınarak 2802 sayılı Kanunun 97/c maddesine aykırı olarak mükerrer soruşturma yapılıp yapılmadığına dair yapılan değerlendirmede;

Dosya içerisinde yer alan HSYK 3. Dairesinin 24.05.2011 tarihli ve 2011/3090 karar sayılı ve aynı tarihli ve 2011/3093 karar sayılı kararları ile soruşturma izni verilmediğine dair kararlar ile itirazlar üzerine de HSYK Genel Kurulunun 15.01.2013 tarihli ve 2013/16 karar sayılı ve aynı tarihli ve 2013/17 karar sayılı kararları ile itirazların reddine dair kararların incelenmesinde, HSYK 3. Dairesinin 2011/3090 sayılı kararının Erzurum Hakimi ile sanık ... hakkında bir takım iddialarla birlikte dava konusu soruşturma kapsamında jandarma istihbarat muhbirlerine ait bilgileri basına sızdırmak suretiyle görevi kötüye kullandıkları iddiasıyla yapılan şikayet üzerine oybirliği ile soruşturma izni verilmesine yer olmadığına karar verildiği, itiraz üzerine de HSYK Genel Kurulunun 2013/16 sayılı kararı ile oy çokluğu ile itirazın reddine karar verildiği, diğer karar olan HSYK 3. Dairesinin 2011/3093 sayılı kararının ise bir takım iddialarla birlikte dava konusu soruşturma dosyasında şüpheli ifade zaptını gizlilik kararı nedeniyle şüpheliye vermemesi nedeniyle sanık ...'ın görevini kötüye kullandığı iddiasıyla yapılan şikayet üzerine oybirliği ile soruşturma izni verilmesine yer olmadığına karar verildiği, Bu dosyalardaki iddialar ile davamıza konu iddialar birlikte değerlendirildiğinde şikayetin konusu, tarafları, isnat edilen eylemler ile soruşturma konusu suçların farklı olduğu anlaşıldığından, 2802 sayılı Kanunun 97/c maddesine aykırılık iddiası yerinde görülmeyerek yargılamaya devam olunmuştur.

DAVANIN ESASINA DAİR DEĞERLENDİRME:

Sanıklar hakkında Devletin Güvenliğine ve Siyasal Yararına İlişkin Bilgileri Açıklama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmış, ancak Gizli Kalması Gereken Bilgilerin Taksirle Açıklanması suçundan mütalaa verilmiş olmakla, öncelikle Devlet Sırrı ile Devletin Güvenliğine ve Siyasal Yararına İlişkin Bilgileri Açıklama ve Yasaklanan Bilgilerin Taksirle Açıklanması suçları hakkında kısa birer değerlendirmede bulunma zarureti doğmuştur.

Devlet sırları, devletin güvenliğini ve bekasını ilgilendirdiğinden hukuk sistemi bu sırların muhafazası hususunda büyük bir hassasiyet göstermekte, ihlaline veya buna teşebbüs edenlere ağır yaptırımlar öngörmektedir. 5237 sayılı Ceza Kanununda, devlet güvenliği ve bekası için devletin gizli bilgilerinin korunmasına ilişkin düzenlemeler mevcuttur. Bunlar, “Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk” başlığı altında, ikinci kitap, dördüncü kısım, yedinci bölümde, 326. ile 339. maddeler arasında düzenlenmiştir.

Sır, sözlükteki kelime anlamı bakımından; “varlığı veya bazı yönleri açığa vurulmak istenmeyen”, “gizli kalan, gizli tutulan şey”, “aklın erişmediği, açıklanamayan veya çözülemeyen şey”, “giz, gizem”, “bir amaca ulaşmak için kullanılan, başvurulan özel ve gizli yöntem” olarak tanımlanmaktadır.

Ceza kanunu dışındaki yasalar ile uluslararası hukukta da devlet sırrına ilişkin tanımlara ve düzenlemelere yer verilmiştir.

AİHS'nin 10/2. maddesinde “ulusal güvenliğin” korunması ve demokratik toplumda gerekli olması halinde “devlet sırrı” ifade özgürlüğünü sınırlayıcı istisnalar arasında yer almıştır.

Anayasa’nın 26/2. maddesinde; “Bu hürriyetlerin kullanılması, milli güvenlik; kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.” denilerek düşünce özgürlüğünün kısıtlanmasına yönelik hangi fikir ve düşüncelerin sınırlandırılabileceği belirtilirken, devlet sırrı kavramına da yer verilmiştir:

Yine Anayasanın 28. maddesinde, “devlet sırrı” ceza hukuku bakımından bir kriter olarak değerlendirilerek; "...Devlete ait gizli bilgilere ilişkin bulunan her türlü haber veya yazıyı, yazanlar veya bastıranlar veya aynı amaçla, basanlar, başkasına verenler, bu suçlara ait kanun hükümleri uyarınca sorumlu olurlar." hükmüne yer verilmiştir.

TCK'nin devlet sırlarına karşı suçları düzenleyen maddelerinde devlet sırrının tanımına yer verilmemiştir, ancak mevzuatta devlet sırrına ilişkin çeşitli tanımlar da mevcuttur;

Ceza Muhakemesi Kanununun 47. maddesinde; “Açıklanması, Devletin dış ilişkilerine, milli savunmasına ve milli güvenliğine zarar verebilecek; anayasal düzeni ve dış ilişkilerinde tehlike yaratabilecek nitelikteki bilgiler, devlet sırrı sayılır” şeklinde bir tanımlamaya yer verilmiştir.

Yine aynı Kanunun 125. maddesinde, “Bir suç olgusuna ilişkin bilgileri içeren belgeler, devlet sırrı olarak mahkemeye karşı gizli tutulamaz.” denilerek suç olgusuna dair bilgi içeren belgelerin, iddiaların aydınlatılması için yargılamanın selameti ve aleniliği bağlamında, mahkemeye karşı devlet sırrı olarak kabul edilemeyeceği belirtilmiştir.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında "Devlet sırrı niteliğindeki bilgileri içeren belgeler, ancak mahkeme hâkimi veya heyeti tarafından incelenebilir. Bu belgelerde yer alan ve sadece yüklenen suçu açıklığa kavuşturabilecek nitelikte olan bilgiler, hâkim veya mahkeme başkanı tarafından tutanağa kaydettirilir” hükümleri yer almaktadır. Buna göre mahkeme hakiminin sır statüsündeki bilgiyi edinmesi ya da sır olarak koruma altına alınmış belgeleri görmesi, bunların içeriğine vakıf olması, o bilginin sır niteliğini ortadan kaldırmayacaktır.

TCK'nın 326. maddesinin gerekçesine göre; "sır'dan maksat, yetkili bulunmayan kişilerin hakkında bilgi sahibi olmaları hâlinde devletin güvenliğinin, milli varlığının, bütünlüğünün, Anayasal düzeninin veya iç veya dış siyasal yararlarının tehlikeye düşebileceği bilgiler"dir.

Devlet Sırrı; açıklanması veya öğrenilmesi, devletin dış ilişkilerine, milli savunmasına ve milli güvenliğine zarar verebilecek; Anayasal düzeni ve dış ilişkilerinde tehlike yaratabilecek ve bu nedenlerle niteliği itibariyle gizli kalması gereken bilgi ve belgelerdir. (Devlet Sırrı Kanunu Tasarısı m. 3)

Devlet sırrı kavramı ve gizlenmesi gerekli bilgi kavramları ile ilgili karşılaştığımız bir başka yasal düzenleme, 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanununun 16. ve 18. maddeleridir. Bu düzenlemelere göre devlet sırrı; "açıklanması hâlinde devletin emniyetine, dış ilişkilerine, milli savunmasına ve millî güvenliğine açıkça zarar verecek ve niteliği itibarıyla devlet sırrı olan gizlilik dereceli bilgi veya belgelerdir. Sivil ve askeri istihbarat birimlerinin görev ve faaliyetlerine ilişkin bilgi veya belgeler, istihbarata ilişkin bilgi veya belgelerdir."

Bu düzenlemeler nazara alındığında; yetkisiz kişilerce bilinmesi uluslararası ilişkiler bakımından devletin güvenliğine ve dış ilişkilerine zarar tehlikesi doğuran bilgilerin devlet sırrı kapsamında olduğu söylenebilir.

Yine Bu düzenlemelerden yola çıkarak, genel anlamda devletin sırlarının üçe ayrıldığı söylenebilir;

1-"Özünde devlet sırrı olan bilgi ve belgeler."

2-"Yetkili makamların açıklanmasını yasakladığı bilgi ve belgeler."

3-"Devletin idari kurumlarının gizli tuttuğu bilgi ve belgeler."

1-Özünde Devlet Sırrı Olan Bilgi ve Belgeler:

Devletin güvenliği ve bekasına, milli menfaatler ile milli güvenliğene ilişkin bilgi ve belgelerdir. Yetkili makamların açıklanmasını yasakladığı bilgi veya belgeler ise, özünde devlet sırları kadar olmasa da devlet menfaatleri için önemli görülen bilgi veya belgelerdir.

Her ülkenin içinde bulunduğu koşullar ve karşı karşıya bulunduğu tehditler farklı olduğundan, milli güvenliğin tanım ve kapsamı ile milli güvenliğe ilişkin sır olarak korunması gereken bilgiler de farklı olabilir.

2945 sayılı Milli Güvenlik Kurulu, Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği Kanununun 2/a maddesinde Milli Güvenlik; “Devletin anayasal düzeninin, milli varlığının, bütünlüğünün, milletlerarası alanda siyasi, sosyal,kültürel ve ekonomik dahil bütün menfaatlerinin ve ahdi hukukunun her türlü dış ve iç tehditlere karşı korunması ve kollanması” olarak tanımlanmıştır.

Milli güvenlik, yalnızca askeri boyutuyla, ülkenin ve ulusun dışardan kaynaklana fiziksel askeri saldırılardan korunmasını değil, içeriden kaynaklanıp mevcut anayasal düzeni zorla değiştirmeye yönelik tehditlere karşı da korunmayı ve tehdit tehlikesine karşı gerekli ön tedbirleri almayı gerekli kılar.

Milli güvenlik, yalnızca askeri boyutuyla, ülkenin ve ulusun dışardan kaynaklana fiziksel askeri saldırılardan korunmasını değil, içeriden kaynaklanıp mevcut anayasal düzeni zorla değiştirmeye yönelik tehditlere karşı da korunmayı ve tehdit tehlikesine karşı gerekli ön tedbirleri almayı gerekli kılar.

TCK'nın 326, 327, 328, 329 ve 330. maddelerindeki, "devletin güvenliği veya iç veya dış siyasal yararları bakımından niteliği itibariyle gizli kalması gereken bilgi, belge veya vesikalar” ifadesiyle "özünde devlet sırrı olan bilgi ve belgeler" kastedilmektedir.

Özünde devlet sırlarının, sırrın objektif ve sübjektif şartını birlikte taşıması gerekir. Bir şeyin sır olabilmesi için devletin bu şeyin sır olarak saklanması hususunda sübjektif iradesi olmalıdır. Bu bilginin sır niteliği taşıması için önceden resmi makamlarca açıklanması gerekmez. Devletin o bilginin gizliliği konusundaki zımni iradesi yeterlidir.

Objektiflik unsuru, bilginin başkaları tarafından bilinmesi ile ilgilidir. Sır olarak gizlenmek istenen şey başkaları tarafından biliniyor ya da bilinmesi gerekiyorsa sır niteliği taşımaz.

Gizli kalması gereken bilgi, kamuya açıklanmış herkesin bildiği şey haline gelmişse sır olmaktan çıkacaktır. Ancak sır teşkil eden bilginin mahiyet ve içeriğini aleniyete sunan hareket ve yöntemler dışında rivayet, tahmin gibi beyan ve açıklamaların bilginin sır olma vasfını ortadan kaldırmayacağı kabul edilmektedir.

Günümüzde teknolojinin gelişmesi ve haberleşme imkanlarının artması devlet sırlarını korumayı zorlaştırmaktadır. Her ne kadar devletlerin sırları konusunda çeşitli yayınlar yapılıyorsa da, doğruluğu herkesçe malum olmadıkça, gizli kalması gereken bilgilerin sır olma vasfını ortadan kaldırmaz. (Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 25.9.1972 tarihli ve 1972/5-21 sayılı kararı)

Bir bilgi veya belgenin özünde devlet sırrı olup olmadığının tayini mahkemeye aittir. Hakimin bilgisi dışında teknik konularda bilirkişi dinlenilebilir. Ancak, mahkeme bilginin niteliğini yani devlet sırrı olup olmadığını kendisi belirleyecektir (Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 21972 tarihli ve 1972/8-9 sayılı kararı).

2-Yetkili Makamların Açıklanmasını Yasakladığı Bilgi ve Belgeler:

Burada bahsedilen sırlar, özünde devlet sırrı olmayan ancak, devlet menfaatleri için gizli tutulması gereken, bu nedenle yetkili makamların kanun veya düzenleyici işlemlerle açıklanmasını yasakladığı bilgi veya belgelerdir.

TCK'nin 334, 335, 336 ve 337. maddelerinde düzenlenen suçların konusunu, "yetkili makamların, kanun ve düzenleyici işlemlere göre açıklanmasını yasakladığı ve niteliği bakımından gizli kalması gereken bilgi ve belgeler"in oluşturduğu görülmektedir.

3-Devletin İdari Kurumlarının Gizli Tuttuğu Bilgi ve Belgeler:

TCK'nin 334, 335, 336 ve 337. maddelerinde düzenlenen suçların konusunu, "yetkili makamların, kanun ve düzenleyici işlemlere göre açıklanmasını yasakladığı ve niteliği bakımından gizli kalması gereken bilgi ve belgeler"in oluşturduğu görülmektedir.

3-Devletin İdari Kurumlarının Gizli Tuttuğu Bilgi ve Belgeler:

Özünde devlet sırrı olmayan veya yetkili makamların açıklanmasını yasaklamadığı, devlet güvenliğini ilgilendirmeyen ancak devletin idaresine ilişkin olan, kamu idaresinin menfaatlerini korumak, güvenilirliğini ve düzenli işleyişini sağlamak için devletin idari kurumlarının gizli tuttuğu bilgi ve belgelerdir.

5237 sayılı TCK'nın İkinci Kitap Dördüncü Kısmının, "Kamu İdaresinin Güvenirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı Birinci Bölümünde, 258. madde ile düzenlenen "Göreve ilişkin sırrın açıklanması” suçu bu türden sırların himayesini sağlamaktadır.

Türk Ceza Hukuku yönünden, yetkililerce veya düzenleyici işlemlerle açıklanması yasaklanan sır, özünde devlet sırrı niteliği taşımayan ancak, açıklanması ilgili mevzuat hükümlerine göre yasaklanmış ve gizlilik derecesi verilmiş bilgi, belgeler veya şeylerdir.

Yasaklama, yürütmenin herhangi bir işlemiyle yapılabileceği gibi, belgeler üzerine gizlilik derecesini gösteren damga veya özel bir yazının konulması, uyarı veya tabela yerleştirilmesi şeklinde de yapılabilir.

Yetkili makam tarafından duruma göre, sirküler, tebliğ, resmi açıklama, yazılı veya sözlü uyarı aracılığıyla, kişiler veya bireylerin bu konudaki yasaklamalardan haberdar edilmesi sağlanabilir.

Bu yasaklama hukuka uygun yapılmalıdır. Hukuka uygun ve usulüne göre yapılmayan yasaklama, o bilgi, belge veya şeye, açıklanması yasaklanmış sır vasfını kazandırmaz.

Devletin idari makamları veya organları, bilgi, belge veya şeylere, açıklanmasını yasaklanmış sır vasfını çoğunlukla, gizlilik sınıflandırması yaparak vermektedirler. Ancak bu sınıflandırma tüm yasaklanan bilgi ve belgeler için bir ön koşul değildir.

Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yönetmeliğine göre gizlilik dereceleri aşağıda belirtildiği şekilde dört sınıfa ayrılır;

Çok gizli: Bilmesi gerekenlerin dışında diğer kişilerin bilmelerinin istenmediği ve izinsiz açıklandığı takdirde devletin güvenliğine, ulusal varlık ve bütünlüğe, iç ve dış menfaatlerimize hayati bakımdan son derece büyük zararlar verecek, yabancı bir devlete faydalar sağlayacak ve güvenlik bakımından olağanüstü önemi haiz mesaj, rapor, doküman, araç, gereç, tesis ve yerler için kullanılır.

Gizli: Bilmesi gerekenlerin dışında diğer kişilerin bilmelerinin istenmediği ve izinsiz açıklandığı takdirde devletin güvenliğine, ulusal varlık ve bütünlüğe, iç ve dış menfaatlerimize ciddi şekilde zarar verecek, yabancı bir devlete faydalar sağlayacak nitelikte olan mesaj, rapor, doküman, araç, gereç, tesis ve yerler için kullanılır.

Gizli: Bilmesi gerekenlerin dışında diğer kişilerin bilmelerinin istenmediği ve izinsiz açıklandığı takdirde devletin güvenliğine, ulusal varlık ve bütünlüğe, iç ve dış menfaatlerimize ciddi şekilde zarar verecek, yabancı bir devlete faydalar sağlayacak nitelikte olan mesaj, rapor, doküman, araç, gereç, tesis ve yerler için kullanılır.

Özel: İzinsiz açıklandığı takdirde, devletin menfaat ve prestijini haleldar edecek veya yabancı bir devlete faydalar sağlayacak nitelikte olan mesaj, rapor, döküman, araç, gereç, tesis ve yerler için kullanılır.

Hizmete özel: Kapsadığı bilgi itibarıyla çok gizli, gizli veya özel gizlilik dereceleri ile korunması gerekmeyen fakat bilmesi gerekenlerden başkası tarafından bilinmesi istenmeyen mesaj, rapor, doküman, araç, gereç, tesis ve yerler için kullanılmaktadır.

İlgili kanun maddeleri:

Devletin güvenliğine ve siyasal yararlarına ilişkin bilgileri açıklama;

Madde 329- (1) Devletin güvenliği veya iç veya dış siyasal yararları bakımından niteliği itibarıyla gizli kalması gereken bilgileri açıklayan kimseye beş yıldan on yıla kadar hapis cezası verilir.

…

Yasaklanan bilgileri açıklama;

Madde 336- (1) Yetkili makamların kanun ve düzenleyici işlemlerine göre açıklanmasını yasakladığı ve niteliği bakımdan gizli kalması gereken bilgileri açıklayan kimseye üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

…

(3) Fiil, failin taksiri sonucu meydana gelmiş ise, birinci fıkrada yazılı olan halde faile altı aydan iki yıla,........kadar hapis cezası verilir.

DELİLLER:

1-14.08.2017 tarihli soruşturma raporu,

2-27.01.2017 tarihli Jandarma Genel Komutanlığının bilgi ve belgelere ilişkin görüş yazısı,

3-03.02.2017 tarihli Erzincan İl Jandarma Komutanlığının bilgi ve belgelere ilişkin görüş yazısı,

4-23.02.2017 tarihli Jandarma Genel Komutanlığının bilgi ve belgelere ilişkin görüş yazısı,

5-16.06.2018 tarihli Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığının bilgi ve belgelere ilişkin görüş yazısı,

6-02.10.2018 tarihli Erzincan İl Jandarma Komutanlığının bilgi ve belgelere ilişkin görüş yazısı,

7-23.11.2018 tarihli Erzincan İl Jandarma Komutanlığının bilgi ve belgelere ilişkin görüş yazısı,

8-Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2012/1 esas (ilk derece) sayılı dosyası ile dosya içinde bulunan Dijital delillere ilişkin ön inceleme raporu, arama ve el koyma tutanakları, gizlilik kararı, emanet makbuzları.

DAİREMİZİN KANAATİ VE ULAŞTIĞI SONUÇ:

Tüm yukarda açıklanan deliller ve mevzuat çerçevesinde yapılan değerlendirmede;

7-23.11.2018 tarihli Erzincan İl Jandarma Komutanlığının bilgi ve belgelere ilişkin görüş yazısı,

8-Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2012/1 esas (ilk derece) sayılı dosyası ile dosya içinde bulunan Dijital delillere ilişkin ön inceleme raporu, arama ve el koyma tutanakları, gizlilik kararı, emanet makbuzları.

DAİREMİZİN KANAATİ VE ULAŞTIĞI SONUÇ:

Tüm yukarda açıklanan deliller ve mevzuat çerçevesinde yapılan değerlendirmede;

Suç tarihinde Erzurum Özel Yetkili Savcısı olan sanık ...'ın yürüttüğü başka bir soruşturma sırasında dosya şüphelisi olan ...'a ait Hitachi marka bilgisayarın hardiskinde tesadüfen ulaştığı devlet sırrı şüphesi taşıyan terör örgütlerine karşı haber elemanı olarak faydalanılan kişiler isim, adres, telefon numaraları gibi bir takım şahsi bilgilerini içerir bilgi ve belgeleri CMK'nin 125. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere muhafaza altına alması gerekirken, dikkat ve özen yükümlülüğüne ve anılan maddeye aykırı hareket ederek önce bilirkişiden ön inceleme raporu aldırıp daha sonra bu raporu dosya arasına bıraktığı, her ne kadar dosya hakkında gizlilik kararı aldırmış ise de, CMK'nin 125. maddesine göre işlem yapmayarak bu bilgilerin açığa çıkmasına neden olduğu, daha sonra hakkında idari soruşturma nedeniyle dosyadan el çektirilip söz konusu soruşturma dosyasının o tarihte Erzurum Cumhuriyet Başsavcı Vekili olan sanık ...'a devredildiği sırada bu konuda hakkında bilgi vermediği, sanık ...'ın ise devraldığı soruşturma dosyasının iddianamesini yazdığı sırada bu belgeleri gördüğü, ancak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak söz konusu belgelerin bir kısmını emanete almayarak dosya arasında bıraktığı ve 26.02.2010 tarihinde de iddianameyi düzenleyerek mahkemesine gönderdiği tüm dosya kapsamından açıkça anlaşılmaktadır.