muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10915, Karar No: 2012/40873, Tarih: 08.08.2012

Ancak;

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK. nu sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden

sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK. nun 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde Yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır.Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Buna göre; 5237 sayılı Türk Ceza Yasasında gün para cezası sistemi kabul edildiğinden TCK.nın 158/1-f.maddesi uygulanırken öncelikle adli para cezasına esas teşkil edecek tam gün sayısının belirlenmesi, bir gün karşılığı tayin olunacak miktarla çarpılarak bulunacak miktarın elde edilen haksız menfaatin 2 katından az olması halinde iki katına çıkartılması, buna göre belirlenen gün para cezası üzerinde arttırım ve indirim nedenleri uygulanıp sonuç cezanın tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, temel ceza gün olarak belirlendikten sonra doğrudan elde edilen haksız menfaat miktarının iki katı esas alınmak suretiyle belirlenen para cezası üzerinden takdiri indirim nedeninin hesabıyla infazda tereddüt doğuracak şekilde ve sanık aleyhine olacak biçimde adli para cezasına hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de; bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, mahkemenin kabulü de gözetilerek hükmün

"A-1" bendindeki adli para cezasının 500 tam gün, "A-2" bendindeki adli para cezasının 655 tam gün ve "A-3" bendindeki adli para cezasının 545 tam güne ve bilahare sonuç adli para cezasının TCK.nun 52/2.maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den hesap edilerek 10.900 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme gelince;

Dosya içerisinde fotokopisi bulunan suça konu çekte TTK'nun 692. maddesinde öngörülen ve bulunması zorunlu unsurlardan olan “keşide yerinin” bulunmaması nedeniyle özel belge niteliğinde olduğu gözetilmeden "resmi belgede sahtecilik" suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.08.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2195, Karar No: 2014/19266, Tarih: 27.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/2195 E.  ,  2014/19266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tescil

K A R A R

Dairemizin önceki geri çevirme yazısında anılan ve aşağıda ayrıntıları yazılı bulunan eksiklik tam olarak giderilmeden dosya geri çevrilmiştir.

Başkaca bir geri çevirmeye yol açılmaması bakımından, Mahkeme Hakimince bizzat gerekli özen gösterilip, noksanlığın denetimi yapılarak giderilmesi; Gaziantep Kadastro Mahkemesi'nin 11.12.1992 tarih ve 1979/375 Esas, 1992/382 Karar sayılı kararının dosya arasında bulunan fotokopi örneğine göre, dava konusu 724 sayılı parsel hakkında görevsizlik kararı verildiği, görevsizlik kararının kesinleşmesinden sonra dosyanın görevli ve yetkili Gaziantep Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesinin istenildiği, bundan ayrı parsellerin kadastro tutanak asılları ve eklerinin ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü'ne iadesine, Yargıtay ilamı ile kadastro tutanağı ve eklerinin birer örneğinin ise, görevli mahkemeye gönderilecek dosya arasında bırakılmasına karar verildiği, sözü edilen kararda kesinleşme şerhinin bulunmadığı, ancak karar kapsamına göre, 724 sayılı parselin kadastro tutanağı kesinleşmiş bulunduğundan tapuda gerekli sicilin oluşması için Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesi gerekirken Tapu Sicil Müdürlüğü ile diğer kurumlardan gelen yazı cevaplarına göre anılan parsele ilişkin tapu kaydının oluşmadığı belirlenmiştir. Eldeki dava dosyasının sürüncemede kalmasına neden olmaktadır.

Gaziantep Kadastro Mahkemesi'nin 14.11.2011 tarih ve 2011/166 Muh. sayılı karşılık yazılarında; Mahkemenin 1979/375 Esas ve 1992/382 Karar sayılı görevsizliğe ilişkin dosyanın 22.01.1997 tarihinde Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüğüne teslim edildiği ve davanın reddine ilişkin kararla, parseller yönünden tutanak asıl ve ekleri ile karardan bir suretin ise, 17.01.1997 tarihinde Şahinbey 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğüne imza karşılığı teslim edildiği anlaşılmıştır.

Bu durum karşısında 22.01.1997 tarihinde dosya Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüğü'ne teslim edildiğine ve dava konusu parselde dahil diğer parsellere ilişkin kadastro tutanaklarının kesinleşmiş bulunması nedeniyle sicil işleminin oluşturulması için 17.01.1997 tarihinde Şahinbey 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğüne teslim edildiğine göre, evrakın akibetinin anılan her iki müdürlük ile yetkili ilgili yerlerde ciddi bir şekilde araştırmasının yapılarak dosya ve evrakın bulunulmasına çalışılması, mahkeme hakimince gerekli takip ve denetimin sağlanması, kadastro tutanakları bulunduğu taktirde dava konusu 724 sayılı parsel hakkında gerekli tapu kaydının oluşturulmasına çalışılması, bu konuda Gaziantep Kadastro Mahkemesi'nin tarihi ve muhaberat sayısı verilen yazının kapsamı gözetilerek Şahinbey 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğü ve o tarihte Nöbetçi Sulh Hukuk

Mahkemesi nezninde gerekli girişimlerin yapılması, evrakı alan kişilerin bilgilerine başvurulması, parsele ait sicil kaydı oluşturulduktan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için, dosyanın Yerel Mahkeme'ye İADESİNE, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16179, Karar No: 2012/21109, Tarih: 01.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16179 E.  ,  2012/21109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Genel Müdürlüğü yönünden reddine, ... Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalılardan ... tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. H.U.M.K.'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3626, Karar No: 2017/9947, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3626 E.  ,  2017/9947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11191, Karar No: 2016/15890, Tarih: 14.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/11191 E.  ,  2016/15890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak içme suyu boruları hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak içme suyu boruları hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazlardan 154 ada 7 parselin 2.666m²'lik kısım üzerinde davalı ... Belediye Başkanlığı lehine daimi irtifak hakkı tesisine karar verildiği halde idare lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline karar verilmemiş olması ve 197 ada 1 parsel sayılı taşınmazda 123,49m²'lik kısım üzerinde davalı ... Belediye Başkanlığı lehine daimi irtifak hakkı tesisine karar verilmiş olmasına rağmen tüm bedeli verilmiş gibi tapu kaydının iptaline karar verilmiş olması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Bingöl İli, Karlıova İlçesi, Derinçay Köyü 154 ada 7 parsel sayılı taşınmazda fen bilirkişi raporunun 25.02.2012 tarihli krokisinde etrafı kırmızı kalemle çevrili 2.666 m2 'lik kısım üzerinde davalı ... Belediye Başkanlığı lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline) ve yine (Bingöl İli, Karlıova İlçesi, Derinçay Köyü 197 ada 1 parsel sayılı taşınmazda 123,49m2’lik kısım üzerinde davalı ... Belediye Başkanlığı lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7428, Karar No: 2022/8451, Tarih: 24.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/7428 E.  ,  2022/8451 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2018 tarih ve 2017/63 - 2018/178 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,TCK 62/1, 53/1-2-3, 58/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebeblerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas 2017/3 sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup,

üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf. 383 vd.)

Örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmıştır.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına organik bağ ile dahil olarak, süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren faaliyetlerde bulunduğuna ilişkin yeterli ve kesin delil bulunmayan sanığın dosyada dinlenen gizlik tanığın beyanında; sanığın sahibi olduğu Kiraz Özel Erkek Öğrenci Yurdunda memurlara ve esnaflara haftalık sohbetler verildiğini, sanık ve ailesinin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü yapısına dahil olduğuna ilişkin beyanı karşısında; öncelikle UYAP veri havuzundan araştırma yapılarak sanık hakkında herhangi bir tanık veya itirafçı beyanı olup olmadığının saptanması, bulunması halinde bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine getirtilmesi, gerekmesi halinde ilgili şahısların tanık olarak dinlenmelerinin sağlanması; tüm bu delillerin CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulması, aksi durumda sanığın Bank ...'daki hesap hareketleri ve iltisaklı yurt müdürü olma şeklindeki dosyaya yansıyan eylemlerin bir bütün halinde silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk içermediği, bu şekliyle örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülürek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.