muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3221, Karar No: 2011/7681, Tarih: 26.12.2011

Teknik bilirkişi Mehmet Güngör’ün 18.6.2009 tarihli rapor ve ekindeki krokiye göre, krokide yeşile taralı A, B ve C harfleriyle gösterilen taşınmaz bölümlerinin kamulaştırma alanı içinde kaldığı, kadastro çalışmaları sırasında bu yerler hakkında kadastro tutanağının düzenlenmediği anlaşıldığına göre, bu yerler hakkında mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın Kadastro Mahkemesine gönderilmesi doğru değildir. Kadastro Kanununun 26/D-son fıkrası gereğince Kadastro Mahkemesinin yetkisi; her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar denilmektedir. Aynı Kanunun 27/1. maddesinde ise, mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erer ve davalara ait dosyalar mahkemesine resen devrolunur açıklamasına yer verilmiştir. Görüldüğü gibi, Kadastro Mahkemesinin görevi taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte başlar. Krokide A, B ve C harfleriyle gösterilen taşınmaz parçaları hakkında herhangi bir kadastro işlemi yapılmadığı gibi tutanakta düzenlenmediğine göre, bu tür yerlerle ilgili davalara bakma görevi genel mahkemelere aittir. Mahkemece, bu taşınmaz bölümleri hakkında iddia ve savunma doğrultusunda deliller toplanarak sonucuna göre olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bunlar açısından da dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Hazine vekilinin yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava konusu 312 ada 1 ve 315 ada 7 sayılı parseller hakkındaki görevsizlik kararı 3402 sayılı Kadastro Kanununun 26 ve 27.maddelerinden kaynaklandığından, teknik anlamda bir görevsizlik kararı olmayıp, kanundan doğan bir devir kararı olduğundan, bu parseller bakımından yapılan yargılama giderlerinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına ve davalılar yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına karar verilir. Bu nedenle mahkemenin bu parsellere yönelik değerlendirmesi yerindedir.

Kabul şekline göre, krokide A, B ve C harfleriyle gösterilen taşınmaz bölümleri bakımından da görevsizlik kararı verildiğine göre bunlar açısından Hazine yararına vekalet ücreti taktiri gerekirken bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir. Bu tür görevsizlik kararı teknik anlamda bir görevsizlik kararı olup, 25.04.1945 tarih ve 1943/21 Esas, (1944/7), 1945/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin mahkemesince belirlenmesi zorunludur.

Davalı Hazine ve ... vekillerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle yerel mahkeme hükmünün krokide A, B ve C harfleriyle gösterilen taşınmaz bölümleri bakımından açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun "Hazine birliği" ni düzenleyen 6/2. maddesi ile aynı kanunun 12/3 maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan Karayolları Genel Müdürlüğü de genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğünden harç alınmasına mahal olmadığına 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6094, Karar No: 2020/3457, Tarih: 15.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6094 E.  ,  2020/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüksekova’ya bağlı Dağlıca köyünde yapılacak olan Piyade Hudut Komutanlığı Kalekol inşaatının yapım işini Alfen isimli inşaat şirketinin üstlendiği, bu şirkette inşaat mühendisi olarak çalışan sanığın şantiye şefi olduğu, güvenlik nedeni ile işçilerin inşaatın birinci katında barındıkları ve yine güvenlik nedeni ile saat 21.00'den sonra tabur komutanlığı tarafından inşaatın tüm ışıklarının otomatik olarak kesilmekte olduğu, su tesisat ustası olan ölen işçinin gece 22:00 sıralarında, nedeni bilinmeyen bir sebeple inşaatın ikinci katına çıktığı ve ikinci kat merdiven boşluğundan düşerek öldüğü olayda; merdiven boşluklarına düşmeyi önleyici korkuluk yapılmaması, ışıklı uyarı ikaz ve işaretlerinin konulmaması nedeni ile sanığın asli kusurlu olduğu yönündeki soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi heyet raporlarının dosya kapsamına ve oluşa uygun olduğu, anlaşılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ölenin ışıkların kesildiğini bilmesine rağmen inşaatın ikinci katına çıkması nedeni ile tam kusurlu olduğuna, keşif yapılmadan bilirkişi raporu alındığına; katılanların ise cezanın az olduğuna ve paraya çevrildiğine, inşaatın başında şantiye şefi bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6303, Karar No: 2023/7685, Tarih: 23.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6303 E.  ,  2023/7685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2012/73 E., 2015/32 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli ve 2012/73 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ile ikinci fıkrasının son cümlesi ile 62 nci maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Adli Tıp Kurumu raporunda katılan mağdurun ruh sağlığının her iki SSÇ’nin eylemi nedeni ile bozulduğu bildirilmesine rağmen haklarında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanmamasının kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

SSÇ’nin katılan mağdura karşı eylemi olmadığına, katılan mağdurun tehdit ve zorlaması ile olduğunu, SSÇ’nin kastının bulunmadığına bu nedenle cezalandırılamayacağına, zorlamanın olmadığına, SSÇ’nin pişman olduğuna ve mağdur olduğuna ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince; "12/06/2012 Tarihli 2012/14568 sayılı mağdurla ilgili olarak düzenlenen Adli Tıp Kurumu rapor içeriğine göre; mağdurun anal muayenesinde anal mukozada saat kadranına göre 12 hizasında 1 adet eski fissür nedbesi ve bunun solunda saat 1-3 arasında a det hemoroid pakesi olduğu, sfinkter tonusunun doğal olduğu görüldü. Tespit edilen nedbenin livata ile meydana gelebileceği gibi fiili livatanın gerçekleşmediği durumlarda-(kişiye özgü anatomik yapı, dışkılama farklılıkları gibi fizyolojik özellikler, hijyen eksikliği veya var olan bir hastalığa bağlı olarak)- da meydana gelebileceği, ayrıca anal yolla ırza geçme sonrası görülmesi beklenen ekimoz, mukoza veya sfinkter yırtığı gibi travmatik değişimlerin olaydan kısa bir süre sonra iz bırakmaksızın kaybolabileceği tıbben bilindiğinden olaydan 10-15 gün süre sonra yapılan muayenesinde bir özellik bulunmamasının doğal olduğu, kişinin yaşı, fizik gelişimi, olay sırasında penis girişini kolaylaştırıcı kaygan madde kullanımı ile hile, tehdit yada rıza gibi nedenlerle direncinin kırıldığı durumlarda anal sfinkterin çok büyük travmatik değişim olmaksızın penisin girişine müsait olacak şekilde genişleme yeteneğinin bulunmasının da tıbben mümkün olduğu dikkate alındığında kişinin fiili livata eylemine maruz kalıp kalmadığının tıbben tespit edilemediği, olayın adli tahkikat ile aydınlatılmasının uygun olduğu kanaatinin belirtilmiş olması, mağdurun samimi görülen anlatımları, SSÇ'lerin tevil yollu ikrarları birlikte değerlendirildiğinde SSÇ Tandoğan'ın TCK 103/1-a madde kapsamında olan mağdura karşı 3-4 kez mağdurun poposuna cinsel organını sürttüğü ve cinsel organını mağdurun ağızına soktuğu, eylemleri sırasında mağdura karşı tehditte bulunduğu, bu eylemlerini genellikle tuvalette gerçekleştirdiği, SSÇ ...'ın ise mağduru yurdun bodrum katındaki spor salonunun önüne götürüp livata yoluyla vücuduna organ sokarak nitelikli cinsel istismar suçunu işlediği sonraki tarihlerde kendi kaldığı odada mağdurun poposuna cinsel organını sürttüğü, SSÇ Tandoğan'ın suç tarihinde yürürlükte olan ve 6545 sayılı Yasa ile değişiklik öncesi lehine olan 5237 sayılı TCK 103/1-a madde delaletiyle 103/2, cebir tehdit kullandığı için 103/4 eylemi birden ziyade gerçekleştirdiği için 43/1 maddelerini ihlal ettiği SSÇ ...'ın ise 6545 sayılı Yasayla değişiklik öncesi lehine sonuç doğuran 5237 sayılı TCK 103/1-a madde delaletiyle 103/2, mağdura karşı elinde cam olduğu halde onu ittirip zorla donunu açıp tecavüz eylemini gerçekleştirmesi karşısında TCK 103/4, eylemi birden ziyade gerçekleştirdiği için TCK 43/1 maddeleri ihlal ettiği sonucuna ulaşılmıştır. " şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

IV. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

Katılan mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas dairesi tarafından düzenlenen 30.10.2013 tarihli rapor içeriğine göre Mahkemesince suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanmaması hukuka aykırı bulunmamıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiilerinin Temyiz İstekleri Yönünden

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli ve 2012/73 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararı yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o Yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25830, Karar No: 2016/2225, Tarih: 11.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2014/25830 E.  ,  2016/2225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/64-2013/263

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 01/07/2014 gün ve 2014/11196 Esas - 2014/19449 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş; bu karara karşı, davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dava konusu 511 parsel sayılı taşınmazdaki davacı murisi payının 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 17.maddesi uyarınca davalı idare adına tesciline karar verildiğinden bahisle, hüküm davanın reddi gerekir gerekçesiyle bozulmuş ise de;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 14.09.2015 günü yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı gereğince 6487 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 7.maddenin iptal edilmiş olması nedeniyle, bu maddenin uygulanması mümkün olmadığı gibi,

Kamulaştırma Kanununun 25.maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi mal sahibi açısından usulüne uygun yapılan tebligatla başlar hükmü gözetildiğinde, dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak 16.12.1969 tarihinde vefat eden davacılar murisine yapılan tebligatlar geçersiz olduğu, bu nedenle de dava konusu 578 parsel yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın bu parsel yönünden reddedildiği, bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile 01.07.2014 gün 2014/11196 - 19449 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince ve ihbar olunan İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

İhbar olunan İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığı'nın taraf sıfatı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve dava konsuu 511 ve 665 parsel sayılı taşınmazların tespit edilen bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve dava konsuu 511 ve 665 parsel sayılı taşınmazların tespit edilen bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, dava konusu 578 parsel için davacı murisi adına çıkartılan tebligatın, 16.12.1969 tarihinde tebliğden önce vefat etmesi nedeniyle geçersiz olduğu, Kamulaştırma Kanununun 25.maddesine göre taşınmaz maliki açısından hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işleminin usulüne uygun tebligatla başlayacağı da gözönünde bulundurulduğunda, dava konusu 578 parsel yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle bu parsel yönünden davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı TOKİ Başkanlığı'ndan alınmasına, davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, davacı ile ihbar olunandan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyiz edenlerden peşin alınan harçların Hazineye irad kaydedilmesine, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/872, Karar No: 2025/3780, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/872 E.  ,  2025/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurumun, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2. fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre; Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; geleneksel, tamamlayıcı, alternatif tıp uygulamaları ve Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri, yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir

. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir. Komisyon, tıp eğitimini, hizmet basamağını, alt yapı ve kaynak kullanımı ile maliyet unsurlarını dikkate alarak sağlık hizmeti sunucularını fiyatlandırmaya esas olmak üzere ayrı ayrı sınıflandırabilir. Komisyon, 63. madde hükümlerine göre finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerinin Kurumca ödenecek bedellerini; sağlık hizmetinin sunulduğu il ve basamak, Devletin doğrudan veya dolaylı olarak sağlamış olduğu sübvansiyonlar, sağlık hizmetinin niteliği itibarıyla hayati öneme sahip olup olmaması, kanıta dayalı tıp uygulamaları, maliyet-etkililik ölçütleri ve genel sağlık sigortası bütçesi dikkate alınmak suretiyle, her sınıf için tek tek veya gruplandırarak belirlemeye yetkili olduğu belirtilmiştir.