muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13821, Karar No: 2024/5206, Tarih: 24.06.2024

B) Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (2) nci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibariyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 24.05.2015 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (1) inci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

B. Kabule göre; Suç tarihi olan 28.03.2015 tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği gözetilmeden suç tarihinden önce yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2016 tarihli ve 2015/817 Esas, 2016/620 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32899, Karar No: 2013/25399, Tarih: 24.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/32899 E.  ,  2013/25399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen 23.02.2010 tarihli hüküm sanık müdafii yerine sanığa tebliğ edildiğinden, yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu değer- lendirilmekle, sanık müdafiinin 07.09.2010 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

1- Oluşa, tanık ...’nin beyanına ve tüm dosya kapsa- mına göre katılana ait kredi kartının suç tarihinde aynı iş yerinde çalışan sanığa teslim edilmesine rağmen sanığın kartı katılana vermediği ve kart ile harcamalar yapıldığı belir- lenmiş ise de, sanığın, kartı adres olarak kendilerine ait iş yerini gösteren eniştesinin bir arkadaşı olan ve daha önce de kartlarını aynı adreste teslim aldığı... isimli şahsa ait olduğunu düşünerek teslim alıp ofise bıraktığına, daha sonra ne olduğunu bilmediğine ve kartla kendisinin harcama yapmadığına yönelik savunması karşısında, sanığın beya- nında bahsi geçen eniştesinin ve onun aracılığı ile... isimli şahsın tespiti ile tanık olarak ifadelerinin alınması; erkek olan katılana ait kredi kartının bayan tarafından kullanılmasının dikkat çekeceği de göz önünde bulundurularak banka ekstresine göre harcamaların yapıldığı iş yerleri sahiplerinin tanık sıfatıyla dinlenmesi ve işlemlerin ne şekilde yapıldığı sorulup imza karşılığında yapılmış ise imza incelemesi de yaptırılarak sanığın el ürünü olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Şikayetçinin kredi kartının değişik zamanlarda birden fazla kullanıldı- ğının anlaşılması karşısında, TCK.nun 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetil- memesi,

b- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve- rilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yet- kilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6767, Karar No: 2018/7581, Tarih: 18.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6767 E.  ,  2018/7581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 18.06.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.12.2018 tarihinde

oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7050, Karar No: 2015/685, Tarih: 19.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7050 E.  ,  2015/685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Van ilinde memur olan katılan ...'nın, Derince ilçesine tayininin çıkması üzerine ev eşyalarının taşınması için ... Acentesinin yetkilisi olan sanık .. ile anlaştığı, katılanın eşyalarını sanığa teslim ettikten sonra Derince ilçesine gittiği, gönderilen eşyaların ise sanık ...r'in müdürü olduğu Eksres .... tarafından katılana teslim edildiğinde bir adet buzdolabı ile eşya çantasının eksik olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;

1-Sanık E.. yönünden yapılan incelemede;

Dosyada mevcut 16.08.2008 tarihli ...ya ait sevk irsaliyesine (adresten alma belgesi) göre, sanık ...'in katılan ...'dan 25 koli eşyayı teslim aldığı, eşyaların .. ilinden 10.09.2008 tarihinde gönderildiği kargo şirketine ait taşıma senedine göre 24 parça eşyanın gönderilmiş olduğu, sanık...'in de kolluk ifadesinde katılanın adres bildirememesi nedeniyle tüm eşyaların işyerinde 15 gün kadar beklediğini, katılana ait çamaşır makinesi, buzdolabı ve bir çuvaldan oluşan eşyaları kendisinin ambalajladığını ve diğer eşyalardan bir gün sonra gönderdiğini beyan ettiği, ilk gönderilen 24 parça eşyanın ... ilçesinde katılana imzası karşılığında teslim edildiği, ancak diğer eşyaların taşındığı ve teslim edildiğine dair fatura, makbuz veya senet bulunmadığı, bu durumda sanık ...'in kendisine taşıyıp teslim etmesi için tevdi edilen eşyaların bir kısmını teslim edemediği; sanık ..'in de aşamalarda değişmeyen

istikrarlı savunmalarında, .. ilinden kendilerine gönderilen eşyaların eksiksiz bir şekilde katılana teslim edildiğini, bunun dışında kendilerine gönderilmiş olup da katılana teslim edilmeyen eşya olmadığını iddia etmesi, mevcut delil durumuna göre malzeme eksikliğinin..indeki ... Şubesi'nden kaynaklandığı, taşıma senedine göre sanığın kendisine gönderilen 24 parça malzemeyi katılana eksiksiz bir şekilde teslim ettiği anlaşıldığından, sanık ...'in cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilememesi nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, her iki sanığın da kaybolan eşyalardan sorumlu oldukları şeklinde, dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle sanık ...r hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

3-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca iştirak halinde işlenen suçlarda sanıkların, sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu oldukları gözetilmeden yazılı şekilde yargılama giderinin ve vekalet ücretinin sanıklardan “müteselsilen” tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8010, Karar No: 2019/3051, Tarih: 14.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8010 E.  ,  2019/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalılardan ...’ın kullandığı araç ile 21/08/2013 tarihinde ...’a çarptığını, meydana gelen kazada ...’ın yüzünden, kol ve bacaklarından yaralandığını, kaza sonrasında plastik cerrahi doktoru tarafından ameliyata alındığını, dudakları parçalandığı için dudaklarının dikildiğini, dilinde parçalanmalar olduğu için dilinin dikildiğini, burnunun kırıldığını, yüzünde kalıcı şekil bozukluğunun meydana geldiğini, ...’ın kaza tarihinde 16 yaşında olduğunu, davalılar ...’ın annesi, ...’ın babası olduğunu, ...’ın bunalıma girdiği için Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde psikolojik tedavi gördüğünü, bu nedenlerle ... için 30.000,00 TL, babası ... için 10.000,00 TL, annesi ... için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 8.000,00 TL, davacı ... için 1.000,00 TL, davacı ... için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 21/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırı 2.190,00 TL olup, davacı ... yönü ile hükmedilen manevi tazminat miktarı 1.000,00 TL, davacı ... yönü ile hükmedilen manevi tazminat miktarı 1.000,00 TL olduğundan karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün davacılar ... ve ... lehine hükmedilen manevi tazminat yönü ile kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün davacılar ... ve ... lehine hükmedilen manevi tazminat yönü ile kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda; mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalı ...’ye ait araç sürücüsünün %60 oranında kusurlu olduğunun kabulü ile kısmen kabul kararı verilmiştir. 21.08.2013 tarihli resmi görevliler tarafından tutulan kaza tespit tutanağında, “Olaya karışan davalı sürücü idaresindeki otomobilin sağ ön kesimi ile karşıdan karşıya geçmek adına yola giren ve yolu tamamlamak üzere olan yayaya sağ şerit içerisinde çarpması sonucunda olayın meydana geldiği” sürücü Tahsin’in tamamen ve asli kusurlu olduğu, yaya ...’ın kural ihlali olmadığı, belirlenmiştir.Dikili Asliye Ceza Mahkemesi dava dosyasında keşif sonrası alınan 08.05.2014 tarihli trafik bilirkişi raporunda, sürücü ...’ın tam kusurlu, yaya ...'ın kusursuz olduğu, mahkemece alınan ATK Trafik İhtisas Dairesinin 13/01/2016 tarih, 12908 sayılı raporunda, meydana gelen trafik kazası neticesinde davalı sürücü ...’ın %60 oranında, davacılar yakını yaya ...’ın %40 oranında kusurlu olduğu bildirilmiştir.

O halde, sürücülerin olaydaki kusur durumları yönünden kaza tespit tutanağı ile eldeki dosyada alınan bilirkişi raporu arasında çelişkinin giderilmesi için mahkemece, sürücülerin kusur oranları yönünden dosyanın İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kuruluşlardan seçilecek kusur uzmanı bilirkişi kuruluna tevdii ile tüm dosya kapsamı irdelenerek oluşa göre kusur durumlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, ondan sonra varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalı ... vekilinin sair temyiz istemlerinin incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün davacılar ... ve ... lehine hükmedilen manevi tazminat yönü ile kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalı ... vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalı ... vekilinin sair temyiz istemlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı ...'a geri verilmesine 14/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3332, Karar No: 2019/9305, Tarih: 22.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/3332 E.  ,  2019/9305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan İçişleri Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde, alt işveren konumundaki şirkette çalışmaya başladığını ve çalışmasını 30/03/2014 tarihine kadar kesintisiz şekilde taşeron firmalarda ve İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde devam ettirdiğini, davalı İl Özel İdaresi’nin tüzel kişiliğinin 6360 sayılı Kanun ile 30/03/2014 tarihinde kaldırıldığını, bunun üzerine davacının da son alt işveren tarafından işten çıkarıldığını, 6360 sayılı Kanun ile davalı kurumda çalışan kadrolu işçilere dair hak ve sorumlulukların devredilen kuruma geçeceğinin bildirildiğini, ancak taşeron firma işçilerinin de devredileceğine dair bir hüküm içermediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı Maliye Hazinesi, zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının İl Özel İdaresinin çalışanı olduğunu, kendilerine devredilen bir alacak ve dosya bulunmadığını, Mahkemece husumetin hangi idareye yöneltilmesi gerektiğinin tespit edilmesi lazım geldiğini, husumet itirazında bulunduklarını beyan ile davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket davacının çalışma süresinin 1 yıldan az olduğunu ihale süresinin bitimi üzerine işten çıktığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce taraf teşkili yönünden karar bozulmuş bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı İçişleri Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce taraf teşkili yönünden karar bozulmuş bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı İçişleri Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12/11/2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 5. fıkrasında 2. fıkrada (İzmir de bulunmaktadır.) sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği sona ermiştir.6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/02/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesi'ne devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçinin alt işveren konumundaki şirkette çalışmaya başladığı ve çalışmasını 30/03/2014 tarihine kadar kesintisiz şekilde taşeron firmalarda ve İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde devam ettirdiği, davalı İl Özel İdaresi’nin tüzel kişiliğinin 6360 sayılı Yasa ile 30/03/2014 tarihinde kaldırılması üzerine davacının da son alt işveren tarafından iş sözleşmesinin sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bozma öncesi, ..