muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/422, Karar No: 2023/4117, Tarih: 07.12.2023

II. CEVAP

Davalı iflas idaresi davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının alacak iddiasını dayandırdığı bonoların düzenlenmesiyle, soyut bir borç ilişkisi yaratıldığı; dava konusu bonoların temel ilişkinin tarafları arasında kaldığı sürece soyutluk kurallarının uygulanamayacağı, dava konusu alacağa dayanak bonolara dayalı müflis şirketin ticari defterlerinde kısmen alacak kaydının bulunduğu; davacının fazlaya ilişkin kayıt kabul talebi yönünden ise diğer belgeler ve kayıtlar arasında bağlantı kurulamadığı, davacının müflis şirketin ticari defterlerine göre 1.480.805,74 TL alacağının kayıtlı olduğunun tespit edildiği, TMK'nun 6. maddesi uyarınca, davacı ile müflis şirket arasındaki ilişkiye nazaran her zaman düzenlenmesi mümkün olan bonoların tek başına alacağın varlığını ispata yeterli olmadığı, alacağının varlığını inandırıcı ve birbirine doğrulayan diğer somut ve yasal delillerle kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü 1.480.805,74-TL yönünden davacının alacağının kayıt ve kabulüne, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı şirket yetkilisi ve davalı iflas idaresi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı şirket yetkilisi istinaf dilekçesinde; yerel mahkemenin kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, müflis şirket ile aralarında yapılan ıslak imzalı anlaşmaların dikkate alınmadığını, sadece resmi kurum borçlarından doğan alacağın 14 milyonu geçtiğini, kurumlardan talep edilen belgelerin sunulduğunu, alacaklarının tamamından feragat etmediklerini, mahkemece sadece ticari defterlerlerde kayıtlı alacağın kabul edildiğini, müflis şirketin güvence olarak verdiği senetlerin, dosyaya sunulan kontrat üzerinde belirtilen alacağın ve somut anlaşmalarla belirlenen alacakların da kabul edilmesi gerektiğini, dosyaya sunulan ana protokol ve diğer protokollerde davacı şirketin tüm hesaplarının kontrolünün, tüm gelir ve kazançlarının müflis şirkete verildiğini, müflis şirketin bu protokollere uymayarak davacı şirketi milyonlarca lira zarar uğrattığını, dosyaya sunulan protokol ve anlaşmalardaki alacakların değerlendirilmesi gerektiğini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

Davalı iflas idaresi vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiğini, sadece müflisin defter ve kayıtlarında inceleme yapıldığını, davacı şirketin defter ve kayıtlarında inceleme yapılmadığını, müflisin ticari defter ve kayıtlarının usul ve yasaya uygun tutulmadığını, her iki şirketin defter ve kayıtlarının birbirini doğrulaması gerektiğini, bilirkişinin raporunda açıkça defter ve kayıtlarda 2020 yılı sonu itibariyle görünen meblağı yazdığını, dava konusu dönemlere ait ticari defter ve kayıtları inceleyemediğini belirttiğini, mahkemece eksik inceleme ile hazırlanmış bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesinin doğru olmadığını, davacı tarafın dosya mündericatına göre davasını ispat edemediğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamı içerisindeki bilgi ve belgelere, mevcut delil durumuna, mahkemece hükme esas alındığı görülen konusunda uzman bilirkişi tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen 12.01.2022 tarihli rapordaki tespitlere, ilk derece mahkemesinin uyuşmazlık konusu maddi olgulara yönelik tespit ve hukuki değerlendirmelerinde isabetsizlik bulunmamasına, kararın hukuka uygun olduğu, bu nedenlerle usul ve yasaya uygun mahkeme kararına yapılan istinaf itirazlarının yerinde olmadığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı şirket yetkilisi ve davalı iflas idaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı şirket yetkilisi temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerin yanı sıra müflis şirkete kayyım atandığı süreçte davacı şirketin tüm kazançlarının müflis şirkete aktarıldığı hususunun kayyım tarafından da kabul edildiğini, buna ilişkin kayıtların mevcut olduğunu temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

Davalı iflas idaresi vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kayıt kabul istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 235 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına göre davacı şirket yetkilisinin tüm, davalı iflas idaresi vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına göre davacı şirket yetkilisinin tüm, davalı iflas idaresi vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2.Davalı müflis şirketin ve grup şirketi olan Asos Otel Turizm Yatırım San. Ve Tic. Ltd. Şti’nin 20.11.2008 tarihinde iflas erteleme talebinde bulunduğu, Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 18.08.2010 tarih ve 2008/802 E.,2010/595 K. sayılı Kararı ile bir yıl süre ile iflasın ertelenmesine karar verildiği, 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 20.03.2014 tarih 2012/63 E.,2014/80 K. sayılı kararı ile de her iki şirket hakkında iflas kararı verildiği, Dosyada mevcut Nevşehir ticaret ve Sanayi Odası Ticaret sicil kaydına göre davacı şirketin 19.03.2012 tarihinde müflis şirketin iflas erteleme sürecinde kurulduğu, davacı şirket yetkilisi tarafından dosyaya sunulan 30.03.2012 tarihli Ana Protokolün 1. maddesinde davacı şirketin müflis şirket tarafından kendi SGK’lı çalışanları üzerinde kurulmuş bir şirket olduğu, devamı maddelerinde Müflis şirket yönetim kurulu başkanı İbrahim Düzçekiç’in davacı şirketi yönetmesi için yetkilendirildiği, yine davacı şirketin Müflis Asos Otelcilik ünvanı ile daha önce işletmiş olduğu şirketin tüm devre tatil üyelerini davacı şirket üzerinden kullanmalarına müsaade edeceğini ve kendi şirketine aktaracağını ve aktarılan tüm üyelerin sorumlusunun davalı müflis şirket olacağına karar verildiği, protokolün 7. maddesinde müflis şirketin davacı şirketi bizzat işletecek olduğu, borcu ödendikten sonrada şirketi borçsuz devralacağının belirlendiği, yine müflis şirkete kayyım atandığı dönemde davacı şirketin şirket hesaplarının da kayyıma teslim edilmesi şeklinde kararlar alındığı, bu ana protokolden sonra 15.12.2014 tarihi Protokol başlıklı sözleşmede ise davacı şirketin müflis şirkete ve Asos Otelcilik Ltd. Şti.’ne destek amaçlı kurulduğu ve davacı şirketin tüm zararlarından ve kurum borçlarının tamamından müflis şirketin ve Asos Otelcilik Ltd. Şti’nin sorumlu ve de garantör olduğu, yine davacı şirkete aktarılacak devre tatil üyelerine garantör ve kefil oldukları kararlaştırılmıştır. Davacı şirketin kayıt kabulünü talep ettiği alacaklarla ilgili dosyada alınan 25.04.2022 tarihli bilirkişi raporunda davalı müflis şirketin 2012 -2015 yılları arasındaki defter ve kayıtlarının sunulmadığından incelenemediği, 2016- 2020 tarihlerini kapsayan defterlerin incelendiği bu defterlerde diğer avanslar adı altında kayıtlarda görülen davacı alacağının hangi mal ve hizmetlerin karşılığı olduğunun belirlenemediği görülmüştür.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında davacı şirketin, davalı müflis şirket tarafından iflas erteleme sürecinde kendi SGK’lı çalışanına kurdurulduğu, davacı şirketin davalı şirketin pazarlamasını yapan, işlerini beraber idare eden aralarında organik bağ bulunan bir şirket olduğu, davacı şirket yetkilisi tarafından sunulan belgeler ve dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacı şirket, müflis şirketin borçlarından birlikte sorumlu olacağından, Mahkemece davacı şirketin davalı müflis şirketten alacaklı olacağı sonucuna varılması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2373, Karar No: 2021/3352, Tarih: 26.05.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/2373 E.  ,  2021/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme, Devletin birligini ve ülke bütünlüğü bozma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla yağma

Sanık ... için; 16.09.2015

Sanık ... için; 07.07.2015

Sanık ... için; 24.03.2015

Hüküm : -Sanık ... hakkında;

TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 35, 53, 62, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusu üzerine hükmün kaldırılması ile CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin karar

-Sanık ... hakkında;

a-TCK'nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

b-TCK'nın 109/2-3 (a), 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

c-TCK'nın 149/1(d)-(g), 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 35, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

d-TCK'nın 149/1(d)-(g), 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 35, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişki istinaf başvurusunun esastan reddine

e-Nazif Tekin’e yönelik yağma suçundan 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin karar

-Sanık ... hakkında;

a-TCK'nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

b-TCK'nın 149/1(d)-(g), 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 35, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

c-..., ..., ...’a yönelik kişi hürriyetinden yoksun kalma suçundan 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

-Sanıklar ... ve ... hakkında;

TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 62, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE, sanık ... hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık ... müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

I- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... müdafiinin kararı yasal süresi içerisinde temyiz ettiği, ancak sanığın cezaevinden gönderdiği 07.05.2021 tarihli dilekçesinde, temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla; sanığın dilekçesinde temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edilerek, 5271 sayılı CMK'nın 266/1. maddesi uyarınca sanık ... yönünden dosyanın inceleme yapılmaksızın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında katılan Nazif Tekin ve ...’a yönelik suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla yağma, sanık ... hakkında katılan Nazif Tekin, ..., ...’a yönelik yağma ve ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında anılan suçlardan verilen beraat hükmünün gerekçesinde, katılan Nazif Tekin, ...’a yönelik yağma ve ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine ilişkin değerlendirme yapıldıktan sonra, hüküm kısmında "sanık ...'a ... ve ..., ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçu ile ilgili olarak... " ifadelerine yer verilerek yağma suçundan hüküm kurulmaması nedeniyle bu suça ilişkin zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceği değerlendirilmiştir.

Sanıklar ... ve ... bakımından katılan ...’a yönelik suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla yağma suçları hakkında yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı, Sanık ... bakımından katılan Nazif Tekin’e yönelik suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla yağma, sanık ... bakımından katılan Nazif Tekin, ...’a yönelik yağma ve ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları hakkında yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşıldığından sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle beraat ve mahkumiyete dair hükümlerin ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında Devletin birligini ve ülke bütünlüğü bozma, katılan ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, katılan ...’a yönelik suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla yağma, sanık ...

Babahan hakkında devletin birligini ve ülke bütünlüğü bozma, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçları yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler aşağıda belirtilen husus haricinde yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

1-Terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyetine karar verilen sanıklar hakkında doğrudan ve yalnızca TCK’nın 58/9. maddesi hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken 58/9 maddesi göndermesi gereği 58/6-7 maddesinin uygulanması suretiyle karar verilmesi,

2-Sanık ... hakkında ...'a yönelik yağma suçunun örgüt kapsamında işlenmediği dikkate alınarak TCK’nın 58/9 maddesi gereğince tekerrür uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun CMK’nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından “TCK'nın 58/9. maddesi göndermesi gereği TCK'nın 58/6-7. maddesi” ibaresinin çıkarılarak yerine “TCK’nın 58/9. maddesi” ibaresinin yazılması ve sanık ... hakkında ...'a yönelik yağma suçu kısmında tekerrür fıkrasının çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV-Sanık ... hakkında terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

IV-Sanık ... hakkında terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması veya yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Örgüte veya örgüt mensuplarına yardımda bulunan kişinin yardım fiilini bir ücret karşılığında veya herhangi bir ücret almaksızın yapmış olması mümkündür. Bu durumun suçun oluşmasına bir etkisi bulunmamaktadır. Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgüte katılmaya karar verdikleri belirtilen ... ve ... isimli şahısların, sanık ...’in kullandığı 49 T 0376 plaka sayılı ticari taksiye binerek Varto istikametinde seyretmeleri, akabinde sanık ...’in aracında çanta ve eşyalarını bırakarak ...’ın arabasına geçmeleri, ...’in kullandığı taksinin öncü araç olarak öne geçmesi ve ...’ın kullandığı aracın ...’in kullanmış olduğu taksiyi arkadan takip ederek, yolda çevirme olduğu hususunda bilgilendirme yapılması ile ilgili tanık beyanları doğrultusunda sanığın eylemlerinin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeden beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Patnos Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19129, Karar No: 2014/20093, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/19129 E.  ,  2014/20093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2014

NUMARASI : 2013/504-2014/93

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 362,98 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 18.03.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 362,98 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 18.3.2014 tarih ve 2013/504 esas 2014/93 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 28.12.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.