muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3720, Karar No: 2013/5478, Tarih: 01.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/3720 E.  ,  2013/5478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının kusurlu olduğunu, anlaşamadıklarını, davacının baba evine döndüğünü, çocuğun davacı yanında olduğunu, davalının hiç ilgilenmediğini belirterek davacı için 500 TL; ortak çocuk Fatma Zehra için 500 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ayrı yaşama hakkı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece ayrı yaşama hakkının bulunduğu ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; TMK'nun 327.maddesinin ....fıkrasında; "çocuğun bakımı, eğitim ve korunması için gerekli giderler anne ve baba tarafından karşılanır" aynı kanunun 328/....maddesinde "ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder" 329/....maddesinde de "küçüğe fiilen bakan ana veya baba diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir" hükmü yeralmaktadır.

Somut olayda, taraflar ayrı yaşamakta; ortak çocuk davacı kadın yanında kalmaktadır.

Mahkemece, yukarıda anılan TMK'nun ilgili maddeleri çerçevesinde davacı kadın yanında kalan ortak çocuk yararına tarafların ekonomik, sosyal ve mali durumları ile ortak çocuğun ihtiyaçları da gözönünde bulundurularak TMK'nun ....maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktar nafakaya hükmedilmesi gerekirken ortak çocuk yönünden de davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1696, Karar No: 2013/1980, Tarih: 28.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1696 E.  ,  2013/1980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İ

İhtiyati tedbire itiraz edenlerin itirazının reddine yönelik hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ........2012 gün ve 6179 Esas, 7407 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi ihtiyati tedbire itiraz edenler vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

İhtiyati tedbir talep eden vekili, asıl ve birleşen davada hukuki işlem ehliyeti olmayan kısıtlı ... ile ...İnş. Tur. Tic. ve San. Ltd. Şti. arasında inşaat sözleşmesi adı altında bir sözleşme yapıldığını ve 338 ada 115 parsel sayılı taşınmazın tapuda devirinin sağlandığını, bu işlemlerin kötüniyetli ve usulsüz olduğunu ileri sürerek, taşınmaza tapuda devir yasağı konmak ve mevcut inşaatın durdurulmak suretiyle tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tedbir talebinin kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki bir kısım bağımsız bölümler üzerine tapuda devir yasağı konmasına, taşınmaz üzerindeki inşaatın durdurulmasına karar verilmiştir.

İhtiyati tedbir kararına itiraz edenler vekili, tedbir kararının müvekkillerinin zararına olduğunu, tedbir şartlarının oluşmadığını ve teminat alınmaksızın karar verilmesinin usulsüz olduğunu ileri sürerek, itiraz etmiştir.

Mahkemece, itirazın reddine dair verilen karar, itiraz edenler vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin ........2012 tarih ve 6179 E, 7407 K sayılı kararıyla onanmıştır.

Bu kez, itiraz edenler vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

6100 Sayılı HMK'nın 394/.... maddesine göre; ihtiyati tedbir kararına itiraz hakkında verilen karara karşı, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır. Buna göre, ihtiyati tedbire itiraz hakkında mahkemece verilen kararların onanmasına ya da bozulmasına dair ... kararlarına karşı karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır. İtiraz eden vekilinin karar düzeltme istemi, itirazın reddi kararının onanması kararının düzeltilmesine ilişkin olduğundan, kesin olan karara ilişkin karar düzeltme istemli dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme istemli dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ....03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16291, Karar No: 2014/527, Tarih: 16.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/16291 E.  ,  2014/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Suç delillerini gizleme

Hüküm : TCK’nın 283/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet, temyizin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen kararın sanığa tebliğinin temyiz süresini yeniden başlatmayacağı ve yeni bir temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından sanığın yasal süreden sonra olan temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2619, Karar No: 2019/4512, Tarih: 04.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/2619 E.  ,  2019/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNANLAR :

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonucunda mahkemece şikayetin reddine karar verilmiş olup, verilen kararın şikayetçi ve şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayetçi ve şikayet olunan ... vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi ve şikayet olunan ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11254, Karar No: 2015/14596, Tarih: 30.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/11254 E.  ,  2015/14596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/117817

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2010

NUMARASI : 2010/117 Esas, 2010/662 Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ve yargılama sırasında şikayetçi olduğunu belirtmek suretiyle davaya katılma ve takip iradesini ortaya koyan müşteki A.. K..'ın kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu ve hükmü de 20/12/2010 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla; CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Katılanın aşamalardaki beyanlarında faiz karşılığı aldığı ödünç paraya karşılık teminat olarak sanığa sattığını iddia ettiği evle ilgili olarak dinlenen Y.. T..'ın eşi N. T.'ın da beyanına başvurularak bu hususun açıklığa kavuşturulmasından, sanığın tefecilik faaliyetinde bulunup bulunmadığı konusunda Vergi İnceleme Raporu düzenlettirilip kolluk araştırması yapılmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/413, Karar No: 2014/1820, Tarih: 19.02.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/413 E.  ,  2014/1820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali, tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davacının itirazının kısmen iptaline ve tahliyeye karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı, davalı borçlu hakkında başlattığı 04.01.2012 tarihli haciz ve tahliye talepli icra takibinde ödenmeyen 2011 Kasım, Aralık ile sözleşmedeki muacceliyet koşulu gereğince 2012 Ocak - Kasım ayları kirası toplam 29.820,00 TL kira alacağı ile 27,84 TL işlemiş faizin tahsilini istemiştir. Davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesinde takipte ödenmediği belirtilen kira bedellerini ödediğini, muacceliyet şartının geçersiz olduğunu ve gerçekleşmediğini bildirmiştir. Mahkemece davalı kiracının icra takip tarihinden sonra dava tarihinden önce davacı kiralayana harici ödemeler yaptığı, takibe konu 29.820,TL kira borcunu ödeme emrinin tebliğ edildiği 12.01.2012 tarihinden itibaren 30 gün içinde davacıya ödemediği, TBK.nun 315.maddesindeki koşulların oluştuğu, davalı kiracının yaptığı harici ödemeler dikkate alındığında davacının itirazın iptaline konu alacağının 10.522,71.TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle itirazın kısmen iptaline ve tahliyeye karar verilmiştir.

Banka dekontlarına göre davalı borçlu tarafından dava tarihinden önce 06.01.2012 tarihinde 4.200,00 TL, 09.01.2012 tarihinde 2.100,00 TL, 03.02.2012 tarihinde 2.310,00 TL, 06.03.2012 tarihinde 2.310,00 TL, 05.04.2012 tarihinde 2.310,00 TL, 11.04.2012 tarihinde 420,00 TL, 04.05.2012 tarihinde 2.310,00 TL, 11.06.2012 tarihinde 2.310,00 TL, 02.07.2012 tarihinde 2.310,00 TL, 03.08.2012 tarihinde 2.310,00 TL ve 05.09.2012 tarihinde 2.310,00 TL kira bedelinin davacı alacaklı hesabına ödendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece değerlendirmenin dava tarihi itibariyle yapılarak, davalı tarafından dava tarihinden önce yapılan bu ödemelerin takip konusu asıl alacak ve işlemiş faiz üzerinden düşülmesi, yine icra inkar tazminatın da dava tarihi itibariyle mevcut borç miktarına göre hesaplanması gerekirken, bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde icra masrafı, tahsil harcı, avukatlık ücreti, takip tarihinden sonra işlemiş faiz gibi kalemlerin hesaplanarak ödenen kira bedellerinden düşülmesi doğru değildir.

./..

-2-

./..

-2-

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün alacağa ilişkin kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7244, Karar No: 2016/287, Tarih: 19.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/7244 E.  ,  2016/287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenler ile temyiz kapsamı ve nedenlerine göre, davalı A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazasından sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; 50.072,24 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren 388,70 TL tedavi giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Somut olayda, hükme esas 23.06.2014 tarihli bilirkişi hesap raporunda % 100 maluliyet oranı üzerinden geçici iş göremezlik ve % 19.2 maluliyet oranı üzerinden sürekli iş göremezlik dönemi zararları ayrı ayrı hesaplandıktan sonra, bu miktarların toplamından Kurumca davacıya bağlanan ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilecek kısmının indirilmesi sonucu davacının 48.211,46 TL nihai maddi zararı bulunduğunun tespit edildiği, ancak raporun sonuç kısmında zarar kalemleri belirtilirken geçici iş göremezlik dönemi zararı(1.860,78 TL) nihai maddi zarar(48.211,46 TL) içinde değerlendirilmiş olmasına rağmen tekraren yazıldığı ve Mahkemece bu duruma dikkat edilmeden maddi tazminat isteminin karar bağlandığı anlaşılmakla, geçici iş göremezlik dönemi için hesaplanan maddi zararın mükerrer kere hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; bilirkişi hesap raporunda davacının geçici iş göremezlik dönemine ilişkin zararının nihai maddi zararı içinde değerlendirildiği dikkate alınarak, maddi tazminat yönünden sadece 23.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen nihai maddi zararın hüküm altına alınmasından ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/766, Karar No: 2014/8109, Tarih: 16.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/766 E.  ,  2014/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'da cezaların içtimai müessesesinin bulunmadığı, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddesine göre de cezalar birbirinden bağımsız olup, varlıklarını ayrı ayrı korudukları ve gerekirse infaz aşamasında toplanabilecekleri gözetilmeden, sanık hakkında tayin olunan hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının içtimaına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. paragrafında yer alan "Hapis cezasından çevrilen 150 gün adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplamı olan 250 gün adli para cezasının TCK.nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve sosyal durumu nazara alınarak günlüğü takdiren 20 TL den hesaplanarak sanığın 5000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "Hapis cezasından çevrilen 150 gün adli para cezası ile doğrudan verilen 100 gün adli para cezasının TCK.nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve sosyal durumu nazara alınarak günlüğü takdiren 20 TL'den hesaplanarak sanığın 3000,00 TL ve 2000,00 TL ADLİ PARA CEZALARI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/758, Karar No: 2018/471, Tarih: 23.10.2018

**Ceza Genel Kurulu         2016/758 E.  ,  2018/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 20. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 92-201

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı TCK'nın 188/3-4, 62, 52, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 740 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba ilişkin Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.05.2015 tarihli ve 92-201 sayılı hükümlerin, sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 20. Ceza Dairesince 25.01.2016 tarih ve 15998-299 sayı ile;

"1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512, 2013/841-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere: 'adli arama kararı alınmasını, gerektiren olayda arama kararı alınmadan arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş' olacağından, ikrar bulunsa bile Anayasa’nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi. 217. maddesinin 2. fıkrası. 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Sanıkların, uyuşturucu madde ticareti yaptıklarına dair haklarında ihbarda bulunulması dolayısıyla CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde 'adli arama kararı' ve 'yazılı adli arama emri' alınmadan araçlarında yapılan aramada, uyuşturucu maddenin ele geçirildiği anlaşılmakla, hukuka aykırı arama sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddenin, 'suçun maddi konusu' ve 'suçun delili' olarak hükme esas, alınamayacağı gözetilerek, uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği araçta arama yapılmadan önce CMK’nın 116, 117 ve 119. maddesine uygun şekilde 'adli arama kararı' veya 'yazılı adli arama emri' alıp alınmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kabule göre de; sanıkların içinde bulunduğu araçta ele geçen 550 TL paranın uyuşturucu madde satışından elde edildiğine ilişkin kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden sanıklara iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 18.03.2016 tarih ve 285636 sayı ile;

"...Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Yüksek Yargıtay 20. Ceza Dairesi arasındaki uyuşmazlık; somut olayda sanıkların aracında ele geçirilen suç konusu, 18.12.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre eroin içerdiği tespit edilen 8 paket halinde net 2,9 gram maddenin, hukuka aykırı yöntemle elde edilip edilmediği, buna bağlı olarak hükme esas alınıp alınmayacağı ve atılı suçun unsurlarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

"...Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Yüksek Yargıtay 20. Ceza Dairesi arasındaki uyuşmazlık; somut olayda sanıkların aracında ele geçirilen suç konusu, 18.12.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre eroin içerdiği tespit edilen 8 paket halinde net 2,9 gram maddenin, hukuka aykırı yöntemle elde edilip edilmediği, buna bağlı olarak hükme esas alınıp alınmayacağı ve atılı suçun unsurlarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

13.12.2014 tarihli olay tutanağı ile dosya içeriğine göre somut olay şu şekilde meydana gelmiştir. 13.12.2014 tarihinde Cumartesi günü saat 11.51 sıralarında, Esenyurt İlçesi Atatürk Mahallesi, Onat Tekstil önünde kahverenkli, plakası çamurlu araç içerisinde bulunan iki şahsın narkotik madde sattıklarına yönelik gelen ihbar üzerine, görevli sivil ekiplerin ihbar konusu yere gittikleri, araç içerisindeki şahıslara polis olduklarını bildirip inmelerini söyledikleri, araç içerisindeki şahısların kaçmaya çalıştıkları, sivil ekipler tarafından şahısların yakalandıkları, aracın plakasının çamurla kapatıldığının ihbar edilmesi ve bu aracın plakasının da çamurla kapalı olduğunun görülmesi üzerine, kolluk görevlilerinin aracı kontrol ettiklerinde, dışarıdan görünür şekilde ön konsol ve sigaralık kısmında sekiz küçük paket halinde suç konusu uyuşturucu maddeleri görerek bu maddelere el koydukları, sonrasında da sanık ...'ın kullandığı anlaşılan üzerinde 534..... numaralı hattın takılı olduğu telefonun sürekli olarak çalması üzerine, sanığa yanıt vermesinin istenildiği, bunun üzerine sanıktan uyuşturucu satın almak için arayan kişiler olduğu anlaşılan tanıklar ..., ..., ... ve ...'ya yer belirtilmesi üzerine randevu verilmiş, belirtilen yere bu kişilerin uyuşturucu almak düşüncesiyle geldiklerinde kolluk görevlilerince yakalandıkları anlaşılmıştır.

Ceza muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Ceza muhakemesi hukukumuz 'delil serbestliği' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanımıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur. Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ve 289. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi uyarınca, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş delillerin hükme esas alınamayacağında şüphe yoktur. Ancak, somut olayda kolluk görevlilerinin, sanıkların aracını kontrol etmeden önce emrinde çalıştıkları Cumhuriyet savcısına derhal bilgi vermesi ve CMK'nın 116-117 ve 119. maddelerine uygun 'adli arama kararı veya yazılı arama emri' alması gerekli midir? Bir başka deyişle Yüksek Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin sözü edilen bozma ilamında belirtilen; somut olayda 'adli arama kararı veya yazılı adli arama emri' alınması gerekli olduğundan, böyle bir karar veya yazılı arama emri olmaksızın yapılan arama sonucu elde edilen suçun maddi konusu ve delili olan uyuşturucu maddeler, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş olup hükme esas alınmaması gerekir şeklindeki gerekçe yerinde midir?

Aşağıda arz etmeye çalıştığımız nedenlerle suç konusu ve delili olan uyuşturucu maddelerin, hukuka uygun yöntemlerle elde edildiği, buna bağlı olarak hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve suçun unsurlarının oluştuğu değerlendirilmiştir.

1- Kolluğun bir arama emri veya kararı gerekmeden arama yapabileceği haller bulunmaktadır. Bunlar, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin karar alınmadan yapılacak arama başlıklı 8, 9, 25 ve 27. maddelerinde sayılmıştır.

'...Suçüstü halinde yapılan aramalarda, ..suç işlenen yerlerde delillerin aranması, bulunması, el konulması için.. , ..5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 24. maddesindeki kanunun hükmü ve amirin emrini yerine getirme, 25. maddesindeki meşru savunma ve zorunluluk hali ve 26. maddesindeki hakkın kullanılması ile diğer kanunların öngördüğü hukuka uygunluk sebepleri halinde yapılan aramalarda, toplum için veya kişiler bakımından hayati tehlikeyi ortadan kaldırmak amacıyla veya kapalı yerlerden gelen yardım çağrıları üzerine, konut, işyeri ve yerleşim yeri ile ile eklentilerine girmek için, hakim veya savcı kararı alınmasına gerek bulunmamaktadır.