muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/27322, Karar No: 2015/7493, Tarih: 14.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/27322 E.  ,  2015/7493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi-Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen davacı-davalı tarafından kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi isteminin reddine dair hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişisel ilişki tesis edilmesine yönelik kararlar kesin hüküm oluşturmaz. Velayet kendisine bırakılmayan tarafça kişisel ilişkinin kurulması ya da değiştirilmesi her zaman talep olunabilir (TMK.m.183). Tarafların boşanmalarına dair ilamda baba ile müşterek çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki, müşterek çocukların üstün yararlarına uygun olmadığı gibi, onların okul ve günlük yaşamlarını da olumsuz yönde etkileyecek niteliktedir. Mahkemece, çocukların menfaatleri, 22.11.2013 tarihli uzman raporu ve tarafların talepleri dikkate alınarak, baba ile ortak çocuklar arasında uygun süreler ile şahsi ilişki tesisi gerekirken, yazılı gerekçe ile bu istemin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.04.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/5911, Karar No: 2013/12408, Tarih: 13.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5911 E.  ,  2013/12408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/10/2010 gün ve 2009/435-2010/573 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/01/2013 gün ve 2011/1466-2013/1580 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadaki hesabından kimliği belirsiz kişilerce internet bankacılığı işlemleri ile 28.05.2009 tarihinde 80.000 TL'nin ... isimli şahsın hesabına aktarıldığını, müvekkilinin banka sistemimde kayıtlı bulunan telefonun numarasının değiştirilmiş olduğunu, işlem sırasında da değiştirilen telefon numarasının aranıp onay alındığı bilgisinin verildiğini, oysa müvekkilin telefon numarasının değişmediği gibi bankaya bu yönde verilen bir talimatının da bulunmadığını, davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermediğini ileri sürerek, şimdilik 10.000TL'nın 29.05.2009 tarihinden işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, davacının ölümü ile davaya devam eden mirasçıları vekilince sunulan 08.10.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile tazminat talebi 80.000,00 TL’ye yükseltilmiştir.

Davalı vekili, dava konusu işlemin davacının bilgisi dahilinde yapıldığını, bu işlemlerin davacının kredi kartı ve şifresi ile gerçekleştirildiğini, müvekkili bankaya atfedilecek bir kusurun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı zararının tümünden davalı Banka'nın sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 80.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 24.01.2013 günlü ilamıyla gerekçe eklenerek onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 13/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2453, Karar No: 2014/3064, Tarih: 18.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/2453 E.  ,  2014/3064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 17.12.2012

No : 2011/19-2012/1075

Dava, resen tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammı ile bu tahakkuka yönelik itirazın reddine dair komisyon kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Yasanın 79. maddesi, “Bu Kanunun 83 üncü maddesinde belirtilen kurum ve kuruluşlar tarafından ihale yoluyla yaptırılan her türlü işler, gerçek veya tüzel kişilerce yapılan inşaatlardan dolayı yeterli işçilik bildirmiş olup olmadığı Kurumca araştırılır….” Düzenlemesini içermekte olup; aynı Yasanın 83. maddesinde belirtilen kurum ve kuruluşlar ise, “Genel ve katma bütçeli kuruluşlar, il ve belediyeler veya sermayesinin en az yarısı genel ve katma bütçeli kuruluşlar ile il ve belediyelere ait olan teşekkül ve müesseseler, kamu iktisadi kuruluşları ve bunların müessese, bağlı ortaklık ve iştirakleri, kanunla ve kanunların verdiği yetkiye dayanarak kurulan kurum ve kuruluşlar, döner sermayeli kuruluşlar…” olarak belirtilmiştir.

Ancak, 506 sayılı Yasanın konuya ilişkin 130. maddesinde yer alan, “İşverenin Kuruma, emsaline, yapılan işin nitelik, kapsam ve kapasitesine göre işin yürütülmesi için gerekli olan sigortalı sayısının, çalışma süresinin veya prime esas kazanç tutarının altında bildirimde bulunduğunun Kurumca saptanması halinde, işin yürütülmesi için gerekli olan asgari işçilik miktarı, yapılan işin niteliği, bünyesinde kullanılan teknoloji, iş yerinin büyüklüğü, benzer işletmelerde çalıştırılan işçi sayısı, ilgili meslek veya kamu kuruluşlarının görüşü gibi unsurları dikkate alarak sigorta müfettişi tarafından tespit edilir.” düzenlemesi; kayıt dışı çalışmadan kaynaklanan prim kaybının önüne geçilebilmesi yönünden, 506 sayılı Yasanın 79. maddesindeki yöntem ve asgari işçilik oranlarıyla bağlı kalınmaksızın, eksik işçilik bildiriminde bulunulup bulunulmadığının tespitine olanak vermektedir. 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 85.maddesinin ilk fıkrası da anılan maddeye paralel düzenleme içermektedir.

Somut olayda, davacı şirketin, Balıkesir İl Milli Eğitim Müdürlüğünden ihale yoluyla “Bandırma 17 Eylül İlköğretim Okulu Ek Derslik İnşaatı” işinin yapımını üstlendiği, anılan iş nedeniyle 27.02.2008 tarihi itibariyle Kuruma kayıt ve tescil edildiği, Bayındırlık ve İskân Müdürlüğünce Kuruma gönderilen 19.01.2009 tarihli yazıda; ihale konusu işe 27.02.2008 tarihinde başlanıp 05.11.2008 tarihinde geçici kabulünün yapılarak eksik ve kusurlu işlerin ise 19.12.2008 tarihinde tamamlandığının bildirildiği, davacı şirkete makine ve malzeme verilmeyip şirketçe taşeron çalıştırılmadığı gibi geçici kabulde tespit edilen eksik işler için de şirketin işçi çalıştırmadığının ve yapılan ödemenin 262.841,97 TL olduğunun belirtildiği, 24.09.2010 tarihli müfettiş raporunda; şirket yetkilisi tarafından, 05.11.2008-19.12.2008 arası dönemde tespit edilen noksanlıkların faturalardaki kişi ve şirketlerden hizmet alınmak suretiyle yapıldığının ifade edilmesine rağmen ilgili faturaların ibraz edilmemesi nedeniyle anılan kusurlu işlerin kendi işçileri tarafından yapıldığı sonucuna varıldığının bildirildiği, faturalı ödemelerin ikisi 20.08.2008, biri 08.09.2008, diğeri 03.11.2008 tarihli ve toplam 16.415,20 TL bedelli olduğunun belirtildiği, 27.02.2008-19.12.2008 arası dönemde ödenen toplam hak ediş tutarının 312.717,52 TL olarak belirlenip bu hususun ihtilafsız olduğu, müfettişçe, 312.717,52 TL hak ediş tutarına %9 işçilik oranı uygulanıp bildirilmesi gereken en az işçilik tutarı 28.144,58 TL belirlenip bildirilen 21.648,81 TL’nin mahsubu ile noksan işçilik tutarının 6.496 TL olarak tespit edildiği, Kurumca da yukarıdaki son tutara %35,5 prim oranı uygulanarak davaya konu 2.306,08 TL prim, 695,73 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 3.001,85 TL borç tahakkuk ettirilip iadesinin talep edildiği, davacı şirket tarafından süresinde komisyona itiraz edilerek, 25 adet faturalı işçilikten sadece 4 adetinin müfettiş tarafından kayda alınıp onların dahi hesaplamada dikkate alınmadığı savunulmuş ise de itirazın komisyonca reddedildiği, ret kararının tebliğ tarihine göre eldeki davanın yasal süresi içinde açıldığı, hükme esas alınan 10.12.2012 tarihli bilirkişi raporunda ise; 25 adet malzemeli işçilik faturası bedeli olan 82.627,32 TL dikkate alınıp 312.717,52 TL istihkak bedelinden mahsup edilip %9 işçilik oranı uygulanarak bildirilmesi gereken tutarın 20.708,12 TL olarak belirlendiği ve bu tutarın fazlasıyla 21.648,81 TL olarak Kuruma bildirildiğinin belirtildiği, mahkemece de, anılan rapor çerçevesinde istek gibi davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, işin, işyeri devamlı sigortalıları ile yapıldığı yönündeki davalı Kurum savunması ile malzemeli işçilik faturalarındaki kişi ve şirketlere yaptırıldığı yönündeki davacı şirket iddiası üzerinde durulup, öncelikle müfettiş raporundaki tespitlerin tümü gözetilerek, daimi işyeri sigortalıların sayısı, niteliği, yine 25 adet malzemeli işçilik faturasına konu işlerin özellik ve nitelikleri ve bitirilme süreleri gibi hususlar dikkate alınarak, bu işin daimi işçilerle yürütülmesinin mümkün olup olmadığı araştırılmalı, öte yandan, dosyaya sunulan malzemeli işçilik faturalarının, işyeri kayıtlarına yansıtılıp yansıtılmadığı ve gerçekliği hususları şirket kayıtları üzerinde yapılan inceleme ile açılığa kavuşturulmalı, bu çerçevede eksik işçilik bildirimi bulunup bulunmadığı hususları 506 sayılı Yasanın 130. maddesinde öngörülen ilke ve esaslar çerçevesinde irdelenip, gerekirse iş kolunda ve mali konularda uzman bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13740, Karar No: 2010/14054, Tarih: 10.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/13740 E.  ,  2010/14054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

Dairenin geri çevirme kararı üzerine orman bilirkişi kurulu ve fen bilirkişiden alınan ek raporda, ... Köyü 1266 parselin (B1) ve (B2) ile işaretlenen kesimlerinin 1953 tarihli hava fotoğrafında açık alanda gözüktüğü açıklanmış ise de rapor ekindeki aplikeli hava fotoğrafı incelendiğinde çekişmeli 1266 parselin (B1) ve (B2) ile işaretlen kesimleri de koyu renkli alanda gözükmektedir. Ek rapor kendi içinde çelişkili olup çelişki giderilmemiş ve taşınmazın memleket haritası ve hava fotoğraflarında farklı gözükmesinin sebepleri üzerinde durulmamıştır. Bu sebeple; dava dosyasının, ek raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek ek rapordaki çelişkinin giderilmesi, ek raporda uygulanan memleket haritası ve hava fotoğraflarının tarihlerinin belirtilmesi ve çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında farklı gözükmesinin sebeplerinin açıklanması yönünde müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 10.11.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5974, Karar No: 2020/4400, Tarih: 28.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/5974 E.  ,  2020/4400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkumiyet; Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nin

12.04.2019 tarih – 2019/10 esas ve 2019/110 karar sayılı

ilam

2) İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi; Bursa Bölge

Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 01.07.2019 tarih-

2019/2668 esas ve 2019/1226 karar sayılı ilam

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü’nden gönderdiği 11.05.2020 havale tarihli dilekçesinde; “ … 8 yıl 4 ay cezamın onaylanmasını istiyorum. Dosyamın onaylanıp bulunduğum kurumun infaz hakimliğine gönderilmesini saygılarımla arz ederim.” şeklindeki dilekçesi ve bu dilekçeyi doğrular mahiyetteki bilirkişi tercüman aracılığıyla alınan 15.09.2020 tarihli beyanı ile temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olan beyanları ile temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 28.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12467, Karar No: 2015/24503, Tarih: 29.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/12467 E.  ,  2015/24503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, tehdit, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ... ile şikayetçi ... arasında husumet bulunması nedeniyle sanığın şikayetçinin evinin camlarını ve televizyona ait çanak anteni kırdığı, sanık ...'in kardeşi olan sanık ...'in ise, şikayetçi ...'ın eşi olan şikayetçi ...'a hitaben "senin ve eşinin ayaklarını yerden keseceğim, ömür boyu sakat bırakacağım, şerefsiz, dolandırıcı, pislik" dediği, şikayetçi ...'a hitaben ise "seni öldüreceğim" dediği, bu suretle sanık ...'in mala zarar verme suçunu, sanık ...'in tehdit ve hakaret suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık ve şikayetçi beyanları, görgü tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların beraatlerine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9162, Karar No: 2016/22162, Tarih: 07.11.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/9162 E.  ,  2016/22162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dosya kapsamına göre, mağdurların kimliklerinin açıklanmasına neden olan haberin konusu olayla ilgili olarak ...Cumhuriyet Başsavcılığının ... sayılı dosyası kapsamında bir suç soruşturması yapıldığının ve bu hususun suçun oluşumu için yeterli olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'ın sorumlu müdür, sanık ...'ın sorumlu müdürün bağlı bulunduğu yetkili olarak görev yaptığı gazetede, 10.12.2012 tarihinde 18 yaşından küçük olan mağdurlar ... ve ...'ın aynı haber içeriğinde kimliklerinin açıklanması eylemini birden fazla kişiye karşı tek fiille gerçekleştirmeleri nedeniyle hükmolunan cezaların TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de,

2-Sanıklar müdafiinin, 13.12.2013 havale tarihli dilekçesindeki lehe olan hükümlerin uygulanması isteğinin, TCK'nın 52/4. maddesindeki taksitlendirme hükmünün uygulanmasını kapsadığı gözetilmeden, bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine göre sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3084, Karar No: 2012/1724, Tarih: 23.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/3084 E.  ,  2012/1724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetil- meden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 8.2.2008 tari- hinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/3. madde uya- rınca gün adli para cezası belirlenerek sanığa fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün adli para cezasının belirlendiği bölümündeki ''25 gün adli para cezası'' ibaresinin yerine 450 TL, TCK'nın 62. maddesinin uygulandığı bölümdeki 20 gün adli para cezası kısmının yerine 375 TL ibaresinin ilavesi ve TCK'nın 52/2. maddesi gereğince 20 gün adli para cezasının belirlendiği bölümün hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZEL- TİLEREK ONANMASINA), 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8558, Karar No: 2015/12263, Tarih: 28.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/8558 E.  ,  2015/12263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı iddiasına dayalı sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 3.500 TL manevi tazminatın davacının hastaneye yattığı 29.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; ....nın 15.12.2014 tarihli İnceleme Raporunda sigortalının sadece idrar tahlilinde arsenik değerlerinin yüksek çıkması nedeniyle hastaneye sevk edilip tedavi olduğu, arsenik yüksekliğinin gerek hastaneye sevk ve tedavi döneminde ve gerekse de tedavi sonrasında sigortalıda geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal engellilik hallerine yol açmadığı, bu nedenle olayın şu aşamada meslek hastalığı olarak tanımlanmasının mümkün olmadığı, sigortalıda geçmişte saptanan arsenik yüksekliğinde işyerinde tozlanma yoluyla alınan ağır metallerle birlikte içme suları gibi çevresel faktörlerinde etkili olduğu, sigortalının ileriki tarihlerde ortaya çıkabilecek ve arsenik yüksekliğine bağlı olan hastalık ve engellik durumları ile meslek hastalığı iddiasında bulunması ihtimali dikkate alınarak raporun sigortalının şahsi dosyasında muhafaza edilmesi gerektiği gibi hususların belirtildiği, davacıya ait Kurumdan ve SSYSK'dan alınan herhangi bir kurul raporu bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Meslek hastalıklarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında işçide oluşan meslekte kazanma gücü kaybı oranı, hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Zira maddi tazminat davalarında sigortalının kazanç kaybının hesaplanmasında davacının tespit olunan kazanç kaybından maluliyet oranında indirim yapılacağı gibi yine manevi tazminat davalarında hükmedilecek manevi tazminat miktarının takdirinde maluliyet oranı mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır. Bu nedenle maluliyet oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.