muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/777, Karar No: 2024/476, Tarih: 25.09.2024

3. Bu düzenlemelerden anlaşılacağı üzere bankalar, özel yasa ile kurulan ve kendilerine alanlarında çeşitli imtiyazlar tanınan, topladıkları mevduatı ve katılım fonlarını sahteciliklere karşı özenle korumak zorunda olan kuruluşlardır. Bankalar sahip oldukları bu vasıfları sebebiyle bankacılık işlemlerinin güvenilen tarafı konumundadırlar. Bu durum, bankaların bir güven kurumu olarak kabul edilmesini ve bankanın sorumluluğunun özel güven sebebiyle ağırlaştırılmasını gerektirir (Ahmet Battal, Güven Kurumu Nitelendirmesi Işığında Bankaların Hukuki Sorumluluğu, Ankara 2001, s. 106). O hâlde, bankalar, ağırlaştırılmış sorumluluğun bir gereği olarak objektif özen yükümlülüğü altında bulunmakta olup, buna karşılık hafif kusurlarından dahi sorumludurlar. Ayrıca, bu sorumluluğu kaldırmaya yönelik sözleşmeler de geçerli değildir. Zira sorumsuzluk sözleşmesi hükümlerine sınırlama getiren ve somut olaya uygulanması gereken 818 sayılı Kanun'un 99/2 ve 100/3 üncü (6098 sayılı Kanun'un 115/3 ve 116/3) maddeleri gereğince, özel yasa ile kuruldukları ve kendilerine alanlarında çeşitli imtiyazlar tanındığı için bankaların, hafif kusurlarından dolayı ortaya çıkan sorumluluğunu kaldıran sözleşme hükümleri geçersiz olacaktır.

4. 6762 sayılı Kanun'un 20/2 nci (6102 sayılı Kanun m. 18/2) maddesi gereğince; tacir, ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli iş adamı gibi hareket etmesi gerekir. Ancak bankaların, tacir olarak bütün işlemlerinde basiretli davranma yükümlülüğü herhangi bir tacirden farklılık arz etmektedir. Bu sebeple bankalardan beklenen basiret ölçüsü ve özen yükümlüğü şüphesiz daha ağırdır. Özellikle birer itimat kurumu olan bankaların, aldıkları mevduatları sahtecilere karşı özenle koruma yükümlülüğünün daha da arttığının kabul edilmesi gerekmektedir.

5. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının hesabından 11.11.2008 tarihinde gerçekleştirilen havale işleminde kullanılan imzanın davacıya ait olmadığı, anılan işlem ile davacının hesabından 588.627,00 TL'nin davacının oğlunun banka hesabına aktarıldığı, belirtilen işlemin davacının eski eşi tarafından gerçekleştirildiği, davacı ile eski eşi arasında boşanma kararı sonrasında dava tarihine kadar husumetin devam ettiği anlaşılmaktadır.

5. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının hesabından 11.11.2008 tarihinde gerçekleştirilen havale işleminde kullanılan imzanın davacıya ait olmadığı, anılan işlem ile davacının hesabından 588.627,00 TL'nin davacının oğlunun banka hesabına aktarıldığı, belirtilen işlemin davacının eski eşi tarafından gerçekleştirildiği, davacı ile eski eşi arasında boşanma kararı sonrasında dava tarihine kadar husumetin devam ettiği anlaşılmaktadır.

6. Önemle belirtilmelidir ki; dava konusu 588.627,00 TL'nin davacının banka hesabına girmesini müteakip para davacının tasarrufuna geçmiştir. Dolayısıyla bu meblağın davacının rızası dışında ve sahtecilikle hesabından çekilmesi ile davacının zararının oluştuğu kabul edilmelidir. Taraflar arasındaki sözleşme gereğince ve güven kurumu olması sebebiyle davalı banka, davacının hesabındaki parayı korumakla yükümlü olup anılan paranın sahte imza ile başka bir hesaba aktarılması neticesinde ortaya çıkan zarardan sorumludur. Bu kapsamda davacının hesabına gelen paradan haberdar olup olmaması davalı bankanın sorumluluğu bakımından önem arz etmemektedir. Zira bu husus, eldeki davanın dışında ancak parayı gönderen ile davacı arasında ortaya çıkabilecek uyuşmazlık kapsamında değerlendirilebilir.

7. Her ne kadar Özel Dairece, havale işleminin davacının velâyeti altındaki oğlunun hesabına aktarıldığı, paranın vadeli hesapta değerlendirildiği, paranın yine davacının kontrolü altındaki bir hesaba aktarıldığı, bu sebeple davacının zarara uğramadığı belirtilmiş ise de; paranın aktarıldığı küçüğe ait hesap havale tarihi itibariyle davacının eski eşi tarafından açılmış olup anılan hesapta davacının herhangi bir işlemi bulunmamaktadır. Çocuğun hesabına havale işlemi sonrasında para, davacının eski eşi tarafından değerlendirilmiş ancak sonrasında aynı hesaptan başka hesaplara para aktarımı yapılmış ve davacının zararını giderme imkânı ortadan kaldırılmıştır. Bu anlamda gönderilen para üzerinde davacı, velâyetten doğan haklarını kullanma imkânı bulamamıştır.

8. Öte yandan davacının kendi hesabı üzerindeki hakları ve yetkileri ile velâyeti altındaki oğlunun hesabı üzerindeki hak ve yetkileri aynı değildir. 4721 sayılı Kanun'da düzenlenen velâyete ilişkin hükümler gereğince çocuğun hesabı üzerinde yetkilerinin yanı sıra yükümlülüklerinin ve sorumluluklarının da söz konusu olması karşısında, davacının kendi hesabı ile velâyeti altındaki oğlunun hesabı üzerinde aynı hak ve yetkilere sahip olduğu söylenemez. Dolayısıyla davacının tam anlamıyla kendi kontrolü altındaki hesabından oğlunun hesabına, sahte imza ile gerçekleştirilen havale işlemi neticesinde zarara uğradığı sabit olup ortaya çıkan zarardan güven kurumu olan davalı banka, basiretli tacir gibi davranmayıp gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle sorumludur. Bu anlamda taraflar arasındaki husumetin yoğunluğu nazar alındığında, işlemin gerçekleştiği tarih ile dava tarihi arasında geçen sürede dava açılmaması, davacının dava konusu havale işlemine icazet verdiği şeklinde yorumlanamaz.

9. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, davacının adli soruşturmalardaki beyanlarında aktarılan bedelden haberdar olmadığını belirttiği, dava konusu havale işlemi sonrasında davacının kendi hesabından bir çok işlem yaptığı, dava konusu havale işleminden haberdar olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, işlem tarihi ile dava tarihi arasındaki sürenin uzunluğu nazara alındığında davacının yapılan işlemden haberdar olup icazetinin bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği, direnme kararının Özel Daire kararında gösterilen nedenlerle bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş, Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

10. Hâl böyle olunca Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda açıklanan hususlara değinilerek verilen direnme kararı usul ve yasaya uygun olup yerindedir.

11. Ne var ki taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Direnme uygun olduğundan, davalı vekilinin diğer temyiz itirazları ile ilgili inceleme yapılması için dosyanın YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

25.09.2024 tarihinde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğuyla ve kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13272, Karar No: 2012/21056, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/13272 E.  ,  2012/21056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı maluliyetinin tespitiyle, 30/03/2006 tarihinden itibaren malulen emekliliğe hak kazandığına ve aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekili ile davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava; davacının maluliyetinin tespiti ile davacıya 30.03.2006 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması talebine ilişkindir.

Mahkemece; davacının 22.10.2008 tarihinden itibaren beden çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmiş olduğunun tespitine, diğer şartlar mevcut ise davacının malulen emekli sayılması ve aylık tahsisine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 30.06.2006 tarihinde davalı Kurum'a maluliyetinin tespiti için başvurduğu, ancak talebinin reddedildiği, bunun üzerine davacının 06.07.2006 tarihinde karara itiraz ettiği ve bu itirazının da reddedildiği, 26.09.2006 tarihli Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararında davacının çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmediğinin bildirildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 08.02.2008 tarihli raporunda ise; davacıda myopati ve buna bağlı hafif solunum fonksiyon bozukluğu arızasının bulunduğu, Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü Hükümlerinden yararlanılarak ve meslek grup numarası bildirilmemekle grup 1 alınarak Gr1 I ( 10 Ea....45 ) A % 49, Gr1 VI ( 1a....6 ) A %10, Balthazart formülüne göre % 54,1 ve E cetveline göre % 52 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı ve beden çalışma gücünün 2/3'ünü kaybettiğinin bildirildiği, Hacettepe Hastanesi'nin 22.10.2008 ve 11.03.2009 tarihli raporlarında ise; davacının yardımsız ayağa kalkamadığının ve vücut fonksiyonu kayıp oranının % 75.6 olduğunun, davacıya G12 Limb Girdle Müsküler Atrofi teşhisinin konulduğu, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 23.10.2008 tarihli raporunda ise; davacının başkasının yardımını

gerektirmeyen myopati arızası nedeni ile Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü Hükümleri gereğince beden çalışma gücünün en az 2/3'ünü kaybetmediğinin bildirildiği, bunun üzerine Hacettepe Hastanesi'nin raporundan sonra davacının tekrar Adli Tıp'a sevk edildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 25.09.2009 tarihli raporunda da; davacının 19.08.2009 günlü muayene bulgularına göre başkasının yardımını gerektiren myopati arızası Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerine göre meslek grup nosu bildirilmemekle grup 1 kabul edilerek, Gr1 I ( 10Eb....65 ) A 100, yaşına göre % 100 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının ve beden çalışma gücünün en az 2/3'ünü kaybetmiş sayılacağının, hastalığın ilerleyici seyir gösterdiğinin, 3. İhtisas Kurulunun 07.09.2007 tarihli muayenesinde yardımsız kalkabilecek ve yürüyebilecek durumda iken 19.08.2009 tarihli muayenede yardımla kalkabildiği ve yürüyebildiğinin görüldüğünün, Hacettepe Üniversitesi'nden verilen 22.10.2008 tarihli raporda da yardımsız ayağa kalkamadığı bildirildiğinden 22.10.2008 tarihinden itibaren malul durumda olduğunun bildirildiği ve raporlar arasındaki çelişki nedeni ile tekrar dosyanın Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na gönderildiği, Genel Kurul'un 20.05.2010 tarihli raporunda ise Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 25.09.2009 tarihli raporundaki gibi görüş bildirdiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; belirtilen raporlar esas alınarak davacının maluliyetinin tespitine karar verilmesi doğru ise de mahkemece; davacının maluliyet aylığı talebi hakkında “ diğer şartlar mevcut ise davacının malulen emekli sayılması ve aylık tahsisine ” şeklinde şarta bağlı hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacının maluliyet aylığı bağlanmasına ilişkin yasal şartları taşıyıp taşımadığı araştırılıp değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin ve davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7694, Karar No: 2014/233, Tarih: 17.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7694 E.  ,  2014/233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaraereğlisi Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2012/8-2012/211

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, Marmaraereğlisi İcra Müdürlüğü'nün 2010/1454 E. sayılı dosyası ile başlatılan takibin danışıklı olduğunu, borçlu ile alacaklının birlikte hareket ederek alacaklılardan mal kaçırdıklarını, takip tarihi, haciz tarihi, tebliğ tarihi ve kesinleşme tarihlerinin aynı olduğunu, icra takibinin gerçek bir borç alacak ilişkisine dayanmadığını, sıra cetvelinin 2. sırasında yer alan İstanbul 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1826 E. sayılı dosyasında süresinde satış istenmediği için 29.09.2010 tarihli haczin 30.09.2011 tarihinde düştüğünü, dolayısı ile bu dosyanın sıra cetvelinin 2. sırasında yer alamayacağını, sıra cetvelinin 3. ve 4. sırasında yer alan Kadıköy 6. İcra Müdürlüğü'nün 2011/1856 ve Kadıköy 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3488 E. sayılı dosyalarının toplam alacağının 8.912,80 TL olduğunu, satış bedelinin bu iki dosyaya ödendikten sonra geriye kalan 24.349,25 TL'nin müvekkili şirketin alacaklı olduğu ve sıra cetvelinin 5. ve 6. sırasında yer alan Bakırköy 6. İcra Müdürlüğü'nün 2011/9576 ve İstanbul 13. İcra Müdürlüğü'nün 2011/10567 E. sayılı dosyalarına ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, Marmaraereğlisi İcra Müdürlüğü'nün 22.12.2011 tarihli sıra cetvelinin iptaline, Marmaraereğlisi İcra Müdürlüğü'nün 2010/1454 E. sayılı dosyasına ödenmesi gereken 24.349,25 TL'nin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dosya borçlusu M. . kredi kullanarak satın aldığı aracın kredi taksitlerini ödeyemediğinden müvekkilinin aracı haricen satın aldığını, borçlu adına banka havalesiyle şirket avukatına icra dosyasına mahsuben haricen ödeme yaptığını, yaptığı ödemeler karşılığında davalı adına aracın tescili yapılamayınca araç üzerine haciz konulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının alacaklı olduğu Bakırköy 6.İcra Müdürlüğü'nün 2011/9576 E. sayılı dosyasında takip dayanağı çekin 07.06.2011 tarihli olduğu, borçlu M. aracına 24.06.2011 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, M. tebligatın yapılmamış olması nedeniyle takibin

kesinleşmediği, Marmaraereğlisi İcra Müdürlüğü'nün 2010/1454 E. sayılı dosyasındaki haciz tarihinin 10.05.2010 tarihi olduğu dikkate alındığında davacının İİK'nın 268 ve 100. maddelerindeki hacze iştirak koşullarını taşımadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

kesinleşmediği, Marmaraereğlisi İcra Müdürlüğü'nün 2010/1454 E. sayılı dosyasındaki haciz tarihinin 10.05.2010 tarihi olduğu dikkate alındığında davacının İİK'nın 268 ve 100. maddelerindeki hacze iştirak koşullarını taşımadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacının alacaklı olduğu İstanbul 13. İcra Müdürlüğü'nün 2011/10567 Esas sayılı dosyasının ihtiyati hacze dayalı olmasına, takibin kesinleşmemesine, bu dosya yönünden de İİK'nın 268. ve 100. maddelerindeki hacze iştirak koşullarının bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7200, Karar No: 2021/15340, Tarih: 02.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7200 E.  ,  2021/15340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Dava, tedavi süresince kullanılacak olan Olaparib etken maddeli “....” isimli ilacın bedelinin hiçbir kesinti yapılmaksızın davalı kurum tarafından karşılanması ve ilaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, müvekkilinin tedavisi süresince kullanacağı Olaparib etken maddeli “Lynparza” adlı ilacın bedelde hiçbir kesinti yapılmaksızın davalı Kurum tarafından karşılanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili; davanın reddi gereğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulüne karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekilinin, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurduğu, davacı vekilinin ise karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’ye göre vekalet ücretine hükmedilmesini talep ettiği görülmüştür.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi tarafından verilen kabul kararında delil durumuna göre tedavi yönteminin tıbbi yönden faydalı veya diğer tedavi yöntemlerine göre tercih edilmesi gerektiği anlaşıldığından ve kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiği, davacı tarafın istinaf başvurusunda ise hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre 4.080,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken daha az miktarın hüküm altına alınmasının isabetli olmadığı, gerekçeleriyle, davacı tarafın istinaf başvurusunun bu yönden kabulüne karar verilerek;

A) 1-Davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine

2-İstinaf yargılama giderlerinin başvuru sahibi üzerinde bırakılmasına,

B) Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ... 9. İş Mahkemesi'nden verilen 17/12/2020 tarih, 2020/116 Esas ve 2020/265 Karar sayılı hükmünün kaldırılmasına,

Davacının davasının kabulü ile,

A) 1-Davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine

2-İstinaf yargılama giderlerinin başvuru sahibi üzerinde bırakılmasına,

B) Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ... 9. İş Mahkemesi'nden verilen 17/12/2020 tarih, 2020/116 Esas ve 2020/265 Karar sayılı hükmünün kaldırılmasına,

Davacının davasının kabulü ile,

1- Davacının "Over Malign Neoplazmı" hastalığının tedavisinde kullanılan Olaparib etken maddeli Lynparza isimli ilaca ait bedelin, davalı Kurum tarafından herhangi bir kesinti yapılmaksızın tedavi süresince Türkiye Eczacılar Birliği Yurtdışından İlaç Temin Birimine ödenmek suretiyle karşılanmasına,

2-Gider avansından kalan kısmın karar kesinleştiğinde iadesine,

3-Davacı tarafın davasının kabul edilmiş olması ve davalı Kurumun harçtan muaf olmasından dolayı davacı tarafça yatırılan harçların karar kesinleştiğinde ve istem halinde davacı tarafa iadesine,

4-Davacı taraf kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan 6100 sayılı HMK'nun madde 323/1.ğ ve 326/1 hükümleri gereğince, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davanın niteliğine göre hesaplanan 4.080,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan 149,50 TL toplam yargılama giderinin 6100 sayılı HMK'nun madde 323/1 ve 326/2 hükümleri davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” dair hüküm kurulmuştur.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekilinin, istinaf mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurduğu anlaşılmıştır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELENMESİ:

Eldeki dava dosyası incelendiğinde davacının rahatsızlığı ve davaya konu talebiyle ilgili alınan bilirkişi raporunda “...hastalığı mortal seyreden bir hastalık olup kemoterapi seçenekleri sınırlı bir kanserdir. Hastanın bakılan genetik panelinde ... pozitifliği olması sebebiyle “...” etken maddeli ilaç bu hasta grubunda tedavi seçeneği olarak kategori 1 düzeyinde önerilmektedir . Hasta için kullanımının uygun olacağını düşünmekteyiz. Ancak diğer kemoterapi seçeneklerinden daha iyi yanıt alıp almayacağı öngörülemez. Kemoterapi seçeneklerinin azlığı ve ... pozitifliği nedeniyle tedavi olarak “olaparib” tarafımızca önerilebilir." şeklinde soyut görüşlere yer verilmiş ve mahkemece belirtilen rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verdiği görülmüştür.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurum’un, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2. fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre; Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; Geleneksel, tamamlayıcı, alternatif tıp uygulamaları ve Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri, yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir. Aynı şekilde 72. maddesinde 65 inci madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir