muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5202, Karar No: 2010/8963, Tarih: 13.07.2010

Davacı alacaklı vekili, dava dilekçesinde, davalı borçlu hakkında yapılan icra takibinde ödeme emrinin 1.10.2009 tarihinde tebliğ edildiğini, davalı borçlunun bu takibe süresi içinde itirazda bulunduğunu, davalı borçlunun itirazında kira ilişkisine karşı çıkmadığını, belirterek, itirazın kaldırılmasını ve kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Davalı borçlu vekili, davayı kabul etmediklerini, ödeme dekontlarını ve banka hesap numarasını bildireceklerini savunmuştur.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve karara esas alınan 1.1.2000 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı bu kira sözleşmesine dayanarak Lüleburgaz İcra Müdürlüğü’nün 2009 / 7244 sayılı dosyasında 1.9.2009 tarihinde yaptığı icra takibi ile aylık 275 TL’den Ocak-Ağustos 2009 arası aylar kirası 2.200 TL ve işlemiş faizi 74.59 TL’nin tahsili için tahliye istekli icra takibi yapmış, takibe yasal süresi içinde itiraz eden davalı borçlu,kira paralarını düzenli olarak banka hesabına yatırdığını, davacı alacaklıya borcunun bulunmadığını, kaldı ki icra takibinde kira alacaklarının hangi aylara ait olduğunun dahi gösterilmediğini ileri sürmüştür. Takip talepnamesinde açıkça istenilen aylık kira parası ve hangi aylara ilişkin olduğu yazılı olmasına karşın davalı borçluya tebliğ edilen Örnek 13 ihtarlı ödeme emrinde bu konuda bir açıklık bulunmamaktadır. Ödeme emrinde sadece toplam kira borcu ve işlemiş faizi gösterilmiştir. Davalı borçluya İcra ve İflas Kanunu’nun 269. maddesi gereğince gönderilen ödeme emirleri yazılışları bakımından Borçlar Kanunu’nun 260.maddesine uygun olduklarından ihtar niteliğindedir. Nitekim davalı borçluya yapılan ihtarda borcun otuz gün içinde ödenmesi gerektiği bildirmiştir. Ödeme emrinde borcun ilişkin olduğu ayların gösterilmesi bir geçerlik şartı değildir. Ödeme emrinde ödenmeyen ayların kira paralarının istenmesi yeterli olup ayrıca hangi aylara ilişkin olduğunun yazılması gerekmez. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 22.6.1964 gün ve 480 / 163 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Kaldı ki, davacı alacaklı, talebini takip talepnamesinde açıkça göstermiş olduğu gibi bu konuda bir eksiklik olsa dahi bunun davacı alacaklıya açıklattırılması ve istenilen kira parasının hangi aylara ilişkin olduğunun belirginleştirilmesi sağlanabilir. Davacı alacaklının takip talepnamesinde hangi aylar kirasına yönelik icra takibi yaptığını belirtmesi karşısında bu haliyle dahi takibin yapılmasında ve ödeme emrinin düzenlenmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin ret edilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8829, Karar No: 2017/5572, Tarih: 16.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/8829 E.  ,  2017/5572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, eksik incelemeye,hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği'nin 19.08.2014 tarihli raporuna göre; “suça konu tabancanın, ateşli silah fişeklerini istimal edecek halde olmadığı, namlusunda, ses fişeklerinin ön kısmına bilye/ kurşun küre /saçma tanelerinin yerleştirilerek oluşturulmuş özel şekil ve nitelikteki ateşli silah fişeklerini atabilecek, geçebileceği kadar bir boşluk bulunduğu, namlusundaki bu boşluğun imali aşamasında mı mevcut olduğu yoksa sonradan değişiklik yapılarak mı meydana geldiğinin tesbit edilemediği, sanığın savunmasında silahın kuru sıkı olduğunu söylemesi ve olayda özel nitelikte fişek ele geçmemiş olması karşısında; sanığın savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati ve bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesi yerine yetersiz gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3041, Karar No: 2022/4178, Tarih: 30.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/3041 E.  ,  2022/4178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18.09.2018 tarih ve 2017/600 E. - 2018/825 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nce verilen 30.12.2021 tarih ve 2019/90 E. - 2021/1967 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 31.03.2022 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, 85.546,82 TL alacak için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile davanın 42.670,26 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekilinin bu karara karşı yaptığı temyiz başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince verilen 31.03.2022 tarihli ek kararı ile davalı aleyhine hükmedilen 42.670,26 TL’nin temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Davalı vekili ek kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1–a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18445, Karar No: 2017/9106, Tarih: 05.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/18445 E.  ,  2017/9106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 19.10.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde binanın değerinin yasal faizi ile tahsili talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 21.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.12.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. .. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10982, Karar No: 2017/23992, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10982 E.  ,  2017/23992 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı ... Hizmetleri Kanunu uyarınca ... kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23788, Karar No: 2015/2233, Tarih: 12.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/23788 E.  ,  2015/2233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığının nihai basamak üzerinden TÜFE ve Gelişme Hızı katsayılarına göre yeniden hesaplanarak nihai aylık miktarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 12/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5041, Karar No: 2014/7939, Tarih: 19.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/5041 E.  ,  2014/7939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/42-2013/1185

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 Sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanunun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanunun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; alacaklı tarafından hakkında başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde; borçlu icra mahkemesine başvurusunda, imzaya ve borca itirazlarını bildirerek takibin iptalini talep etmiş, mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, “davanın kabulüne,takibin durmasına” karar verilmesine karşı, gerekçeli kararda “Davanın Kabulüne, Ankara 16. İcra Müdürlüğünün 2013/267 Esas sayılı dosyasında davacıların imzaya itirazının İİK 170/2. maddesi gereğince kabulüne, Takibin Durmasına, İİK'nun 170/4. maddesi gereği asıl alacak olan 336.395,00 TL nin %20'si olan 67.279,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacı şirkete verilmesine, %10'u olan 33.639,00 TL para cezasının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine” karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir. 10.4.1992 tarih ve 1991/7 E.-1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6595, Karar No: 2010/10019, Tarih: 13.07.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/6595 E.  ,  2010/10019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 06.04.2000 gün ve 2000/2559-2876 ve 2000/2561-2874 sayılı bozma ilamlarında özetle; “Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Taşınmazın orman yönünden niteliğinin belirlenmesi için yeterli araştırma yapılmamıştır. Dosyada mevcut Orman İdaresinin cevabi yazılarında; taşınmazların bulunduğu ... Köyünde orman tahdidi yapılmadığı bildirilmiş ise de, davacının dava dilekçesindeki açıklamadan, ... Köyünün ... Köyünden ayrıldığı anlaşılmaktadır. Orman İdaresi, ... Köyünde tahdit yapılmadığını bildirmekle birlikte, başka bir müzekkeresinde ... Köyünde orman tahdidinin yapılmadığını bildirmiştir. Davacılar da, ... Köyünün ...'dan ayrıldığını ifada ettiklerine göre, önce bu hususun İdareden araştırılarak ... Köyünün ...'dan ayrıldığının anlaşılması halinde ve ayrılma tarihi orman tahdidinin yapıldığı tarihten sonra ise, ... köyüne ait orman tahdidi ile ilgili belgelerin yani kesinleşmiş tahdit haritası, işe başlama ve bitirme tutanakları, kesinleşme tarihi ile birlikte askı ilan tutanağı ile 2/B uygulaması yapılmış ise bu uygulama ile ilgili tüm belgelerin getirtilerek mahallinde ormancı uzman bilirkişi aracılığıyla usulüne uygun şekilde uygulanmak suretiyle dava konusu taşınmazın tahdit kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi gerekir. Bundan ayrı, Kadastro Müdürlüğünün 1995/366 Esas sayılı dava dosyası içerisindeki yazılarında ve teknik bilirkişi krokisine ekli raporunda taşınmazların bulunduğu ... Köyünde, ... Köyüne bağlı iken arazi kadastrosunun yapıldığı açıklandığına göre, gerçekten dava konusu yerlerin kadastro işlemine tabi tutulup tutulmadığının, tutulmuş ise tutanaklarının getirtilerek tesbitin kesinleşin kesinleşmediğinin araştırılması, tutanak düzenlenmek suretiyle tesbit yapılmamış ise tesbit dışı bırakılma nedeninin de araştırılarak 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi hükmü ışığında da araştırma yapılmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davacıların davalarının kabulü ile 04.07.2002 tarihli ... bilirkişi krokisinde 3 numara ile gösterilen 11.135,59 m2'lik bölümün ... adına, 4 numara ile gösterilen 12.452,34 m2'lik bölümün ... adına, 5 numara ile gösterilen 16.667,40 m2'lik bölümün ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili ve el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili ve el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1982 yılında orman kadastrosu yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu 1965 yılında yapılmış, çekişmeli yerler tespit dışı bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna, çekişmeli taşınmazların kesinleşmiş tahdit dışında ve eski tarihli belgelerde orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve davacılar yararına zilyetlik koşulları oluştuğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 13/07/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12207, Karar No: 2006/14650, Tarih: 04.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/12207 E.  ,  2006/14650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Bingöl İcra Müdürlüğünün 2004/389 esas sayılı takip dosyasında icra müdürlüğünce yaptırılan  taşınmazın kıymetine ilişkin incelemede bilirkişinin düzenlemiş olduğu 12.5.2005 tarihli raporda taşınmazın değeri 74.520 YTL olarak belirtildiği görülmüştür. Bilahere itiraz üzerine mahkemece meskeniyet şikayetine ilişkin olarak yaptırılan incelemede bilirkişi tarafından düzenlenen 10.10.2005 tarihli raporda taşınmazın değerinin 22.240,35 YTL olduğu belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece alınan rapor ile icra müdürlüğünce  alınan rapor arasında miktar bakımından açık fark oluştuğu görülmüştür. Mahkemece bu açık farkın nereden kaynaklandığı tartışılmaksızın ve bu husus ikinci kez alınan raporda da irdelenmediğinden mahkemece alınan bu rapora itibar edilerek eksik inceleme ile hüküm tesis edilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.