muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/627, Karar No: 2025/69, Tarih: 19.02.2025

12. Ne var ki eldeki davalarda, 26.04.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun'un 7. maddesi uyarınca dava konusu taşınmazların öncelikle bedelsiz iadesi olmadığı takdirde rayiç bedellerinin tahsili talep edilmiştir.

13. 6292 sayılı Kanun'un “Amaç ve Kapsam” başlıklı 1. maddesinde; kanunun amacının 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2. maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi, yeni orman alanlarının oluşturulması, nakline karar verilen Devlet ormanları içinde veya bitişiğinde bulunan köyler halkının yerleştirilmesi ve orman köylülerinin kalkındırılmasının desteklenmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışına ilişkin usul ve esasların belirlenmesi olduğu ve 6292 sayılı Kanun'un, 6831 sayılı Kanun'un 2. maddesine göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler ile Hazineye ait tarım arazileri hakkında uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinde, bu Kanunun uygulanmasında 2/A alanlarının 6831 sayılı Kanun'un 2. maddesinin birinci fıkrasının (A) bendine göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan ve çıkarılacak yerleri; 2/B alanlarının da 6831 sayılı Kanun'un 20/6/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. maddesi ile 23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine veya kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan ve çıkarılacak yerleri ifade ettiği belirtilmiştir.

14. 6292 sayılı Kanun'un “2/A veya 2/B belirtmelerinin terkini ve iade edilecek taşınmazlar“ başlıklı 7. maddesinde Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan taşınmazlardan (2/A) veya (2/B) olduğu gerekçesiyle açılan davalar sonucunda tapuları iptal edilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazların önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına (birinci fıkranın (b) bendindeki taşınmazlar açısından akdi halefler dahil) bedelsiz iade edilmesi hüküm altına alınmıştır.

15. Asıl ve birleşen davalarda tapu kayıtlarına dayanılarak 6292 sayılı Kanun'un 7. maddesinde öngörülen bedelsiz iade olmadığı taktirde tazminat istemli ve terditli olarak dava açmış olup bu davalar bünyesinde mülkiyet ihtilafı barındıran klasik tapu iptali ve tescil davası niteliğinde değildir. Bu davalar çekişmeli taşınmazlar yönünden 6292 sayılı Kanun'un 7. maddesinde sayılan bedelsiz iade koşullarının mevcut olup olmadığının belirlenmesi suretiyle çözümlenecek, anılan özel yasadan kaynaklanan bir tespit davası niteliğindedir. Madde metninde açıkça bedelsiz iade denildiğinden artık 492 sayılı Kanun'un 16. maddesi uyarınca para ile ölçülebilen bir değer esasından bahsetmek de mümkün değildir.

16. Hâl böyle olunca; bir hakkın tespitine yönelik eldeki davaların maktu harca tabî olduğunun kabulü gerekir.

16. Hâl böyle olunca; bir hakkın tespitine yönelik eldeki davaların maktu harca tabî olduğunun kabulü gerekir.

17. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, davanın mülkiyetin el değiştirmesine dayalı tapu iptali tescil davası olup nispi harca tabî olduğu gerekçesiyle direnme kararının uygun olduğu görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

18. O hâlde İlk Derece Mahkemesince Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

19. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl davada davacı Kooperatif vekili, birleşen 2015/157 Esas sayılı dosyada davacılar vekili ve fer’î müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373/1. maddesi uyarınca kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16422, Karar No: 2007/4548, Tarih: 21.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/16422 E.  ,  2007/4548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Ereğli-Konya 2.A.H.(Aile) Mahkemesi

TARİHİ        :23.5.2006
Yargıtay — Esas No: 2024/15837, Karar No: 2025/5430, Tarih: 19.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/15837 E.  ,  2025/5430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/658 - 2023/1131

SUÇ : 2911 sayılı Kanuna muhalefet niteliği dikkate alınarak yazılmamıştır.

HÜKÜM : 1- Sanığın; CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine

2- Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.02.2024 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama

İlk derece mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık hakkında Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik yasal süresinden sonra sanık müdafii tarafından 29.12.2023 tarihli vekalet ücretine ilişkin açıklama talepli dilekçesi ile vekalet ücreti açısından ihtilaf söz konusu olduğundan bahisle talepte bulunulduğu, Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2024 tarihli ek kararı ile "karar verilmesine yer olmadığına" karar verildiği, sanık müdafiinin 15.01.2024 tarihli ek karara karşı itiraz dilekçesine istinaden Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2024 tarihli ve 2024/52 D.İş sayı ile ek karara itirazın reddine karar verildiği ve ek kararın kesinleştiği; akabinde sanık müdafiinin 12.02.2024 tarihli temyiz dilekçesi ile hem beraat kararına hem de vekalet ücretine yönelik hükmün düzeltilerek onanması talebinde bulunduğu, Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesince 14.02.2024 tarihli ve 2023/658 Esas, 2023/1131 sayılı ek kararı ile temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verildiği anlaşılmakla;

İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararına karşı sanık müdafiinin 29.12.2023 tarihli dilekçesi ile vekalet ücretinin tahsili konusundaki tereddütün kaldırılması için İlk Derece Mahkemesinden talepte bulunduğu, bu hali ile sanık müdafiinin İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararı öğrenmesi ile kararın sanık müdafiine 29.12.2023 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen sanık müdafiinin İlk Derece Mahkemesi kararını 5271 sayılı CMK'nın 291 inci maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra temyiz ettiği nazara alındığında; sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 296 ncı maddesi gereğince reddine dair usul ve yasaya uygun olan Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2024 tarihli ve 2023/658 Esas, 2023/1131 sayılı ek kararının ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4809, Karar No: 2019/2038, Tarih: 02.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4809 E.  ,  2019/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı’nın, 29.06.2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 26.09.2017 tarihinde, 2017/324 esas ve 2017/441 karar sayı ile CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının durmasına ilişkin kararın devamında verilen "kamu davasının açılmasının 5 yıl süre ile ertelenmesi ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" dair kararın kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 10.07.2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Sanık hakkında Bucak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.03.2015 tarih, 2015/274 soruşturma ve 2015/3 karar numaralı dosyasında "TCK'nın 191/2 maddesi uyarınca 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" karar verildiği,

2-Burdur Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'nce, sanığın yükümlülüklerini ihlal etmesi üzerine tebliğ edilen uyarı yazısına karşın, sanığın süresinde başvurusunun bulunmaması nedeni ile dosyasının kapatılarak Bucak Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği,

3-Bucak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.05.2016 tarihli, 2015/274 soruşturma, 2016/439 esas ve 2016/432 sayılı iddianamesi ile TCK'nın 191/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

4-Sanığın yargılanması sonucu Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.03.2017 tarihli, 2016/598 esas ve 2017/132 karar sayılı kararı ile hakkında TCK'nın 191/1, 31/3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet karar verildiği; sanığın yokluğunda verilen kararın sanık tarafından süresinde istinaf edildiği,

5-İstinaf incelemesi sonucu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 22.06.2017 tarihli, 2017/970 esas ve 2017/760 karar sayılı kararı ile Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.03.2017 tarihli, 2016/598 esas ve 2017/132 karar sayılı kararının bozulmasına karar verildiği,

6-Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu, Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.09.2017 tarihli, 2017/324 esas ve 2017/441 karar sayılı kararı ile CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının durmasına dair kararın yanı sıra TCK'nın 191/2-3. maddeleri uyarınca 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verdiği, sanığın yüüne karşı verilen kararın 17.11.2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «... sayılı Ceza Muhakemesi

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «... sayılı Ceza Muhakemesi

Kanunu'nun 223/8. maddesinde, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Bucak Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, durma kararı ile birlikte yeniden suça sürüklenen çocuk hakkında 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanması kararı verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılmasında isabet görülmemiştir.» denilerek, Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.09.2017 tarihli, 2017/324 esas ve 2017/441 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş olup, aynı maddenin 9. fıkrasında yer alan "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hallerde, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171. maddesi ... hükümleri uygulanır." hükmü ile CMK'nın 171. maddesine yapılan atıf gereği, CMK'nın 171. maddesi incelendiğinde, ilgili maddenin 2. fıkrasının son cümlesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına, sadece suçtan zarar görenin CMK'nın 173. maddesi hükümlerine göre itiraz edebileceğine ilişkin düzenlemeye yer verilmesi karşısında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik şüpheliye kanunen itiraz hakkı tanınmadığı; bununla birlikte, TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği anlaşılmaktadır.

İncelemeye konu dosyada, Bucak Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/03/2015 tarih ve 2015/274 soruşturma ve 2015/3 karar sayılı "Kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesi ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın suça sürüklenen çocuğa, velisine veya müdafiine tebliğ edilmeksizin 26/03/2015 tarihinde kararın infazı için Burdur Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği ve tedbirin infazı için işlemlere başlandığı, sanığın yükümlülüklerini ihlal etmesi üzerine tebliğ edilen uyarı yazısına karşın, sanığın süresinde başvurusunun bulunmaması nedeni ile sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak düzenlenen iddianame ile dava açıldığı, yargılama sonucu sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından istinaf edilmesi sonucu verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılamada CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının durmasına dair karar verilip, kamu davasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik koşullarının değerlendirilmesi için dosyanın Bucak Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

KARAR: Açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde

görüldüğünden; Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.09.2017 tarihli, 2017/324 esas ve 2017/441 sayılı kararının, ... sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince BOZULMASINA; aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

02.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/938, Karar No: 2012/23116, Tarih: 06.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/938 E.  ,  2012/23116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 51, 50/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, ehliyetin yabancı ülkeden alınmış olmasının 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, “Sanığın ehliyeti yurt dışından alındığından” bahisle, sürücü belgesinin süreli olarak geri alınmamasına karar verilmiş ise de, ayrıca takdirin de bu yönde olduğu belirtildiğinden, bu husus bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükme esas alınan raporun hatalı olduğuna, sanığın kusurunun bulunmadığına, cezanın ertelenmesinden sonra denetim süresine hükmolunmasının yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığa hükmolunan hapis cezasının etrelenmesine karar verildikten sonra, uygulanan Türk Ceza Kanunu maddesinin “51/3,6,7,8” yerine “50/3,6,7,8” olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA , ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hükmün 5. bendinin 2,3 ve 4. paragraflarında yer alan “50/3,50/6,50/7,50/8” maddeleri ibarelerinin “51/3,51/6,51/7,51/8” maddeleri şeklinde düzeltilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2653, Karar No: 2024/9538, Tarih: 11.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/2653 E.  ,  2024/9538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2007/42 E., 2007/250 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Zonguldak 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 21.06.2007 tarihli ve 2007/42 Esas, 2007/250 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6 ay hapis cezası ve 450,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin 13.07.2007 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/65374 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

“ ...Dosya kapsamına göre,

1- Kayden 25/10/1988 doğumlu olup, suçun işlendiği 11/09/2006 tarihinde 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayin olunmasında,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hak yoksunluklarının suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesinde,

İsabet görülmemiştir."Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanunu'nun 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin bir ve ikinci fıkrası uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğu belirtilmiştir.

3. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 19 uncu maddesinde "Mevkuf ve mahkûmlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder" ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 28 inci maddesinde yer alan, " (1) Tutuklu ve hükümlülere tebligat yapılmasını, bu kişilerin bulunduğu kurum müdürü, müdür yoksa orayı idare eden memur temin eder.(2) Bir yıl veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkûm olup kendilerine kanuni temsilci atanmış olanlara ait tebligat, 19 uncu maddeye göre yapılır."

5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasında ise ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır" şeklinde düzenlemeler mevcuttur.

4. Somut uyuşmazlıkta; başka suçtan hükümlü olup son duruşmada hazır edilmeyen hükümlünün yokluğunda verilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263 ncü maddesine göre "sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile karara karşı temyiz kanun yoluna başvurabileceği" hususunun gösterilmemesi karşısında; kanun yoluna başvuru hakkının kullanılması usulüne ilişkin olarak yanılgı oluşturulduğundan, ayrıca ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüye 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre gerekçeli karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriği okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunmasına rağmen, kararın anılan madde hükmü uyarınca okunup anlatılmadan ve doğrudan mazbata ile tebliğ edilmesi nedeniyle usulsüz olduğu ve bu itibarla inceleme konusu hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.