muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/136, Karar No: 2023/978, Tarih: 18.10.2023

Esasen hukuk devletinde devlet, hukuk güvenliğini sağlamakla yükümlüdür. Hukuki güvenlik ilkesi kural olarak yasaların geriye yürütülmemesini gerekli kılar. "Yasaların Geriye Yürümezliği İlkesi" uyarınca yasalar kural olarak yürürlük tarihlerinden sonraki olay, işlem ve eylemlere uygulanmak üzere çıkarılırlar. Yürürlüğe giren yasaların geçmişe ve kesin nitelik kazanmış hukuksal durumlara etkili olamaması hukukun genel ilkelerinden "Kazanılmış Hakların Korunması" ilkesinin gereğidir (HGK'nın 24.05.2022 tarihli ve 2019/14-798 Esas, 2022/730 Karar sayılı kararı).

Bununla birlikte kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralının istisnaları da vardır. Bunlardan birini, beklenen (ileride kazanılacağı umulan) haklar oluşturmaktadır. Diğerini ise; kamu düzeni ve genel ahlâka ilişkin kurallar oluşturmaktadır. Bu iki hâlde kanunların geriye yürümesi söz konusudur. Ayrıca; Yargılama hukukunu düzenleyen (usul hukukuna ilişkin) kanunlar da ilke olarak geçmişe etkilidir (HGK'nın 20.02.2008 tarihli ve 2008/13-160 E, 2008/147 Karar sayılı kararı).

Yine bu ilkenin istisnalarından biri de geçmişe etkililik konusunda ilgili kanunda açık bir hükmün bulunması; başka bir ifadeyle, kanunun geçmişe etkili olarak uygulanacağına dair açık bir hükmü bizzat içermesidir (HGK'nın 17.06.2021 tarihli ve 2017/2211 Esas, 2021/797 Karar sayılı kararı).

Yapılan bu açıklamalar çerçevesinde somut olay incelendiğinde kişiler adına 3573 sayılı Kanun ile mülkiyeti verilen taşınmazların tapu kaydına, sonradan yürürlüğe giren bir kanun hükmüne dayalı olarak şerh konulmasının; bir başka anlatımla 4086 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemenin, önceden devlet tarafından kişilere tapusu verilmiş taşınmazlara da şamil kılınmasının "kanunların geçmişe yürümezliği" ilkesiyle bağdaştığını söylemek mümkün değildir. Eldeki davada 4086 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin kamu düzeni veya genel ahlakla ilgili olduğu da söylenemez. Dahası, 4086 sayılı Kanun'da öngörülen şerhe dair hükümlerin geçmişte 3573 sayılı Kanun'a göre tapusu kişilere verilmiş taşınmazları da kapsayacağına dair bir hüküm bulunmadığı gibi bu yönde bir çıkarım yapılmasına olanak sağlayan herhangi bir ibare de yer almamaktadır.

Buna göre davalıya ait taşınmazlara konulan söz konusu şerhin "kanunların geçmişe yürümezliği", "hukuk güvenliği" ve "kazanılmış haklara saygı" gibi hukukun evrensel ilke ve esaslarıyla bağdaşmadığının kabulü gerekmektedir. Bu yönüyle şerhin muhafazasının hukuka uygun olduğunu söylemek mümkün görünmemektedir.

Buna göre davalıya ait taşınmazlara konulan söz konusu şerhin "kanunların geçmişe yürümezliği", "hukuk güvenliği" ve "kazanılmış haklara saygı" gibi hukukun evrensel ilke ve esaslarıyla bağdaşmadığının kabulü gerekmektedir. Bu yönüyle şerhin muhafazasının hukuka uygun olduğunu söylemek mümkün görünmemektedir.

Diğer taraftan söz konusu şerhin davalının taşınmazlar üzerindeki mülkiyet hakkını sınırlayan nitelikte olduğu gözardı edilememelidir. Özellikle bir kısım taşınmazların arsa vasfında olması karşısında bu kısıtlamanın daha da yoğun olduğu söylenebilir. Zira taşınmazların arsa niteliği, üzerilerinde -ilgili imar planlarında yer alan koşul ve ölçütler çerçevesinde- yapı yapılmasının mümkün olduğu anlamına gelmektedir. Arsa niteliğindeki bir taşınmazın sadece zeytinlik olarak kullanımı ise ekonomik değerini önemli ölçüde düşürme riskine haizdir. Mülkiyet hakkı üzerindeki böyle bir sınırlamanın sonradan kabul edilen ve yürürlüğe giren bir kanuna dayalı olarak yapılması ise kanuni temelden yoksun bir müdahale niteliği taşımaktadır.

Ayrıca uyuşmazlığa konu şerh, kişilerin taşınmaz üzerindeki mülkiyetini sona erdirme riski de taşımaktadır. Zira şerhte amaca uygun kullanımın olmadığı durumlarda taşınmazın Hazine tarafından geri alınacağı da ifade edilmektedir. Bu durumda şerhin hukuka uygun olduğu yönündeki yaklaşım, arsa niteliğinde olan taşınmazlar bakımından mülkiyetin kaybedilmesi ihtimalini de ortaya çıkarmaktadır. Bu yaklaşım esas alındığında Hazinenin böyle durumlarda söz konu şerhe dayalı olarak kişiler aleyhine tapu iptali ve tescil davası açma hakkının da mevcut olduğu kabul edilmek durumunda kalınacaktır (Hazine tarafından açılan bu yöndeki bir davaya ilişkin karar için bkz. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/6734 Esas, 2022/9022 Karar sayılı kararı). Bu durumda mülkiyet hakkınına yönelik kanuni dayanaktan yoksun olan müdahale, mülkiyetin tümüyle kaybedilmesi gibi ağır boyuta ulaşmaktadır.

Tüm bu açıklamalar karşısında somut olayın koşullarında İlk Derece Mahkemesinin şerhin terkinine dair hükmünün isabetli olduğu kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/20133, Karar No: 2017/17746, Tarih: 06.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20133 E.  ,  2017/17746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd., ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili, bir kısım davalı vekili Av.... ile kendi adına asaleten bir kısım davalı adına vekaleten Av.... tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 432.maddesine göre verilecek nihai kararlara karşı tebliğden itibaren 15 gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Yine HUMK'nun 433/2.maddesi uyarınca katılma yoluyla temyiz süresi 10 gün olup, kararı kendi adına asaleten temyiz eden Av. ... tarafından yasal süreler geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra, davacı idare ve bir kısım davalı vekilleri Av.... ile Av. ...'nun temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Arazi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir net ürün gelirine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalı vekillerinin temyizine gelince;

1)Aynı bölgeden intikal eden ve Dairemizin denetiminden geçen aynı kamulaştırma kapsamındaki taşınmazlara 2014 değerlendirme tarihi itibariyle değer biçilirken, buğday ürününün kg. satış fiyatı 0,86-TL, üretim masrafı 201,37-TL, kavunun kg. satış fiyatı 1,67-TL, üretim masrafı 672,92-TL alınarak hesap yapıldığı halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda buğdayın kg. satış fiyatı 0,80-TL, üretim masrafı 224,40-TL, kavunun kg. satış fiyatı 1,5-TL, üretim masrafı 555,50-TL alınarak hesap yapılmak suretiyle kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

2)Tespit edilen kamulaştırma bedeline 02.01.2015 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi,

3)Davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde, muafiyet kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2)Tespit edilen kamulaştırma bedeline 02.01.2015 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi,

3)Davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde, muafiyet kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ... vd., ... vd. peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35165, Karar No: 2012/15444, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/35165 E.  ,  2012/15444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Yeniden karar verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2008 tarih ve 2006/102 Esas, 2008/92 Karar sayılı hükmün, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.02.2010 tarih ve 2008/22150 Esas,2010/889 sayılı kararı ile ONANARAK kesinleştiği, diğer sanık Cemal Budak hakkındaki kararın ise anılan karar ile bozulması sonrası sehven bu sanığa ilişkin evrakın da esasa kaydedilerek duruşma açıldığı ve durumun farkedilmesi üzerine "Yeniden Karar Verilmesine Yer Olmadığına” dair karar verildiği, bu kararın 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesi anlamında temyizi kabil bir hüküm olarak kabul edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16077, Karar No: 2016/21011, Tarih: 10.11.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/16077 E.  ,  2016/21011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, muhasebeci olduğunu, davalı ile aralarında yeminli mali müşavirlik denetim ve tasdik sözleşmesi yapıldığını, edimini sözleşme kapsamında ifa etmesine rağmen davalının 31.298,81 TL ücretini ödemediği gibi icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptalini istemiştir.

Mahkemece, tensiple davada Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı muhasebeci olup, davalı şirketle imzalanan sözleşme uyarınca ödenmesi gerekirken ödenmeyen ücretinin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptalini istemektedir. Davalı şirket tacir isede davacının tacir olmadığı izahtan varestedir. Taraflar arasında ihtilafa neden olan dava konusu olay davalı yönünden ticari nitelikte sayılsada davacı tacir olmadığından ve davada mutlak ticari dava niteliğinde bulunmadığından davada Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğunun kabulü zorunludur. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek Asliye Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olanan kararın BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1493, Karar No: 2024/6997, Tarih: 02.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/1493 E.  ,  2024/6997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/12 E., 2023/1 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : (Kapatılan) Burhaniye Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/25 E., 2021/76 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, Balıkesir ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 141 ada 4 ve 24 parsel sayılı 111.96 ve 232,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, 224 ada 4 ve 5 parsel numarasıyla 145,15 ve 220,76 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmişlerdir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sonucunda, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan Balıkesir ili ... ilçesi ... Mahallesi 224 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların köy boşluğuna ve yola tecavüzlü hale geldiğini ileri sürerek, sınırın doğru belirlenmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... dava konusu 224 ada 4 parsel sayılı taşınmazın sınırlarının sabit sınır niteliğinde olduğu, 224 ada 5 parsel sayılı taşınmazın sınırlarının ise geçerli sınır tipinde belirlenmesi gerektiği ..." gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 224 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline, 224 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 09.07.2021 tarihli fen bilirkişi raporundaki krokide A harfi ile gösterilen kısmın ifraz edilerek tescil harici olarak bırakılmasına karar verilmiş; hükme karşı, davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekili ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/49299, Karar No: 2015/24401, Tarih: 12.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/49299 E.  ,  2015/24401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/382098

MAHKEMESİ : Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2011

NUMARASI : 2009/235 (E) ve 2011/405 (K)

SUÇLAR : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanık T.. A..'ın 19.11.2013 tarihinde öldüğü,

Anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223. maddeleri uyarınca sanık T.. A.. hakkındaki KAMU DAVALARININ DÜŞMESİNE,

2-Sanık S.. K.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen mala zarar verme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık S.. K..'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3-Sanık S.. K.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, tehdit suçlarını hastane görevlileri olan C.ve M., görevi yaptırmamak için direnme eylemini de polis memurları olan N. ve N.’ye karşı tek bir fiille işlemesi nedeniyle her iki suçtan zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık S.. K.. ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19081, Karar No: 2017/8876, Tarih: 06.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/19081 E.  ,  2017/8876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK'nın 158/1-f, 62/1,52/2, 53/1.maddeleri gereğince mahkumiyet

2-TCK'nın 204/1,62/1,53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz dışı sanık ...'in yetkilisi olduğu .... Süt ve Süt Ürünleri Tarım Hay. Limited Şirketinin banka hesabından 10.000 YTL bedelli olarak keşide edilmiş suça konu çekin lehdarı olan ..... Limited Şirketi yetkilileri tarafından ciro edilerek katılanın yetkilisi olduğu .... Limited Şirketine verilerek mal alındığı, ...Tekstil Limited Şirketi yetkilisinin ... olduğu, çekin ibrazında karşılığının bulunmadığı, açılan icra takibine ...'nin itiraz ettiğinde eli mahsulü olmadığının belirlendiği, ticaret sicili kayıtlarına göre kardeş olan ... ve ...'nin diğer kardeşleri ile bu şirketleri kurdukları, baştan beri ödememek ve icra takibi yapıldığında imza inkarında bulunarak borçtan kurtulmak için yetkisiz kişiye veya birbirinin yerine imza atarak çek piyasaya sürdükleri bu suretle sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunmasında, .....'a ait olan .... Süt ve Süt Ürünleri Limited Şirketinde çalıştığını, suça konu çekteki imzaların kendisine ait olduğunu, ancak bu çekin iptal edildiğini, çek üzerindeki .... Pazarlama Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi yazısının üzerini kendisinin çizerek ...Tekstil Limited Şirketi yazarak Ramazan ....'a verdiğini, ...Şirketi yetkilisi ... ve .... şirketi yetkilisi ... ile iş birliği yaparak, sahte çek düzenleyip ciro etmediğini ifade etmesi ve temyiz dışı sanık ... beyanında, sanık ...’ın kendisine müdürlük teklif ettiğini, yaklaşık 3-4 ay kadar müdür olarak kaldığını, 2008 yılı Mart ayı sonrasında müdürlüğü bıraktığını, çekteki imzaların kendisine ait olmadığını beyan etmesi ve keşideci .... Süt Ltd.Şti ‘nin ticaret sicilinde 29/01/2008 tarihinde alınan kararla, müdür Ramazan .... istifası sonrasında, temyiz dışı sanık ...’in tek başına şirkette yetkili kılındığının anlaşılması ile önceki müşterek yetkili .... ....’un sanık ...’a çek keşide etme konusunda yetki vermiş bulunmasına rağmen beyanının alınmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için, öncelikle katılanın beyanları alınarak, suça konu çekin 17/03/2008 tarihinde personeli tarafından kabul edildiğinde, mal satışı sırasında mı yoksa sonradan mı alındığının açıklığa kavuşturulması, borca karşılık sonradan suça konu çekin verildiğinin anlaşılması halinde, ... Ceza Genel Kurulunun 03/03/1998 tarih ve 6/8-69 E. K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağının dikkate alınması, keşideci ... Ltd.Şti ‘nin önceki yetkilisi olan .......’un duruşmaya çağrılarak, onun tarafından 08/12/2006 tarihinde verilen vekaletnameye göre, sanık ...’ın .... Ltd. şirketinde çek keşide etmeye yetkili kılınıp kılınmadığı, suça konu çekinde bu nedenle rızası ile düzenlenip düzenlenmediği, çekteki düzeltme ve parafın kime ait olduğu, çekin sonradan kendisi tarafından katılan şirkete verilip verilmediği hususlarının sorulması, ......’un imza ve yazı örnekleri alınıp, çekteki keşideci imzası, düzeltme parafı ve birinci ciranta imzanın onun el ürünü olup olmadığının rapor alınarak tespit edilmesi, bu bağlamda sanığın keşideci imzasının kendisine ait olduğunu inkar etmemesi ve .....şirketi vekilinin icra takibine itirazını keşide tarihinin değiştirilmiş olmasına, ibraz süresinin geçmiş bulunmasına dayandırması ve ... şirketi yetkilisi temyiz dışı sanık ...’nin çekteki imzaya itiraz etmesi nedenleri ile, ... Ceza Genel Kurulu’nun 30.03

.....şirketi vekilinin icra takibine itirazını keşide tarihinin değiştirilmiş olmasına, ibraz süresinin geçmiş bulunmasına dayandırması ve ... şirketi yetkilisi temyiz dışı sanık ...’nin çekteki imzaya itiraz etmesi nedenleri ile, ... Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, önceden verilen açık ya da örtülü rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde, zarar vermek bilinci bulunmayacağından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, bu rızaya dayanarak başkasının yerine imza atan kimsede suç kastının olmayacağı da değerlendirilmek suretiyle, tüm deliller birlikte tartışıldıktan sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.