muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26567, Karar No: 2017/4261, Tarih: 17.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/26567 E.  ,  2017/4261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27 - HMK m. 297/1-b). Mahkemece; hükümde tarafların doğum yeri ve tarihi ile baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgilerine yer verilmemiştir. İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde, Nüfus Hizmetleri Kanununun 27. maddesi hükmüne aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.04.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/23996, Karar No: 2014/8091, Tarih: 24.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23996 E.  ,  2014/8091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/343041

MAHKEMESİ : Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/1992

NUMARASI : 1992/124 (E) ve 1992/170 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 25.10.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlünün tebligat tarihinde adresten ayrılmış olması nedeniyle 15.06.2010 tarihinde yapılan tebligatın geçersiz olduğu ve temyizin süresinde olduğu kabulü ile yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki Kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 sayılı Yasaya göre yağma suçunun yanı sıra özgürlüğü kısıtlama suçunu oluşturan eylem nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve artırım oranının takdiri için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yakınanı araç içinde istemi dışında bir süre tutarak zorla alıkoyan ve daha sonra el, kol ve ayaklarını bağlayarak tenha mahalde bırakan sanıkların eyleminin, 5237 sayılı Yasaya göre yağma suçunun yanı sıra özgürlüğü kısıtlama suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü E.. Ü.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 24/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31834, Karar No: 2015/33714, Tarih: 30.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/31834 E.  ,  2015/33714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/07/2015

NUMARASI : 2014/615-2015/317

Y A R G I T A Y K A R A R I

T.C. Sağlık Bakanlığı .. Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinin "Veri Griş Elemanı" hizmet alım ihalelerini üstlenen firmalar, .. KURM. HİZ. BİL. İŞL. OTO SAN. TİC. LTD. ŞİRKETİNE,.. TEM. GAYR. DAN. TEK. SER. LTD.ŞİRKETİNE, .. OTO TEM. NAK. PEYZ. LTD.ŞİRKETİNE, .. END. TEM. TİC. LTD.ŞİRKETİNE, .. İNŞ. TAAH. TEM. TUR. LTD.ŞİRKETİNE,

Yazı yazılarak, davacı ile 2006-2015 yılları arasında düzenlenen bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevabı ile birlikte Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9545, Karar No: 2016/5629, Tarih: 05.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9545 E.  ,  2016/5629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 18/06/2014

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... ve ... hakkında; TCK' nın 85/1, 62, 50/4-1(a), 52, 52/4, 54, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında bir yılın 360 gün olarak kabul edilmesi neticesi 18.200 TL adli para cezası yerine sanıklara 18.000 TL adli para cezası hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin, eksik incelemeye, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğuna ve kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 54. maddesi hükmüne göre müsaderenin ancak kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan suçun veya suçun işlenmesine tahsis edilen eşya hakkında hükmedilmesinin mümkün olduğu halde, sanıklara ait köpeklerin ...'a saldırarak ölümüne sebep olduklarının kabul edildiği olayda, sanıklara ait köpeklerin müsaderesine karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup; sanıkların köpek beslemesinin kanunun aradığı anlamda meslek ve sanat niteliğinde olmadığı gözetilmeden, TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sanıkların "köpek beslemekten yasaklanmalarına" karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün TCK'nın 54. maddesi ve TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 8. ve 9. paragraflarının hükümden çıkarılarak, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7154, Karar No: 2024/4312, Tarih: 27.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/7154 E.  ,  2024/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1464 E., 2016/526 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

1.Müşteki vekilinin temyiz isteği yönünden; şikayetçi kuruma duruşma gün ve saatini bildirir davetiye usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen, duruşmaya katılmadığı gibi dilekçe ile de katılma talebinde bulunmadığından, katılan sıfatını kazanmadığı ve şikayetçi vekilinin hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden;sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.000,00 Tl adli para cezası cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkumiyete, sonuçlarına, müsadere ve aleyhe olan tüm hükümleri temyiz ettiğine ilişkindir.

2. Müşteki vekilinin temyiz isteği: sanığın eyleminin ihaleye fesat karıştırma suçunu da oluşturduğuna, eksik ceza tayinine ve cezanın seçenek yaptırımına çevrilmesinin hakkaniyete uygun olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın, müşteki kurum tarafından 06.08.2014 tarihinde ihalesi yapılan ve yıkımı gerçekleştirilen "Eski ... Anadolu Lisesi Binasının Moloz Malzemelerinin kaldırılması ve ... Anadolu Lisesi 24 Derslik Bina Yapım İşine" ikinci sırada teklif veren ... Gayrimenkul Mimarlık İnşaat Müteahhitlik Market San. Tic.Ltd.Şti'nin teklif dosyasında sunmuş olduğu 11.02.2009 tarihli iş deneyim belgesinin sahte (tahrif edilmiş) olduğu, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmediği, sanığın sözkonusu sahte özel belgeyi bu özelliğini bilerek kullanmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Müşteki Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

IV. GEREKÇE

A. Müşteki Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

Ön inceleme bölümünün (1) numaralı paragrafında da izah edildiği üzere şikâyetçi vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Müşteki Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1874, Karar No: 2011/43046, Tarih: 29.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/1874 E.  ,  2011/43046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2007/291888

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2007

NUMARASI : 2006/1190 (E) ve 2007/311 (K)

SUÇ : Hakaret,tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-) Sanık O.. İ.. hakkında hakaret ve tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelemesinde;

Sanık O.. İ..’ in katılan S.. D..’ ya hakaret ve tehditte bulunmak üzere, diğer sanık M.. Ç..’ ı azmettirdiği hususunda katılanın soyut iddiası dışında sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçlardan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-) Sanık M.. Ç.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanık hakkında katılana ait işyerinde meydana gelen eylem dolayısıyla dava açılmış olduğu gözetilerek, sanığın katılanı tehdit ettiğine dair katılanın soyut iddiası dışında sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

3-) Sanık M.. Ç.. hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Sanık aşamalardaki savunmasında çay ocağına su bağlatmak için belediyenin istediği belgeyi almak üzere katılanın yanına gittiğinde, katılanın kendisine hakaret ederek kovduğunu savunması karşısında lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9794, Karar No: 2014/6985, Tarih: 30.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/9794 E.  ,  2014/6985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2006/211-2013/53

Davacı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili Avukat N.B.tarafından, davalı H. K. C.vdl aleyhine 10/03/2006-15/03/2007-04/04/2007-14/12/2007 gününde verilen dilekçeler ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen 21/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili, davalı K.. N.. vekili, davalı M.. Y.. ve davalı M.. G.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı kurum ile davalılardan M.. Y..’ın temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalılardan K.. N.. ve M.. G..’in temyiz itirazlarına gelince;

Asıl ve birleşen davalar, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davaların kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı kurum ile davalılardan M.. Y.., K.. N.. ve M.. G.. tarafından temyiz edilmiştir.

Olay tarihlerinde, davalılar M.. Y.. ile K.. N.., Bağ-Kur İl Müdürlüğü’nde veznedar, M.. G.. ise memur olarak görev yapmakta olup davalı M.. G.., iş yoğunluğu nedeniyle çeşitli zamanlarda ayrıca veznedar olarak görevlendirilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı M.. Y..’ın 2000, 2001 yılları ile 2002/temmuz ayı sonuna kadar sigortalıların tahakkuka bağlanarak ödenmek üzere bir asıl ve bir suret olarak iki nüsha halinde teslim ettikleri faturaların asıl ve suretlerini ayırarak, aynı faturanın bedelinin iki defa ödenmesini sağlayacak şekilde iki grup belge oluşturduğu ve belgelerin bir grubuyla il müdürlüğü veznesinden sigortalıya ödeme yapılmasını sağlarken diğer grubuyla kendisine ödeme yapılmasını sağladığı ya da veznedar olarak bizzat ödeme yaptığı, ayrıca kurum sigortalı ve hak sahiplerinin tedavi giderlerine ilişkin, bedeli önceden ödenmiş fatura ve belgeleri muhasebe arşivinden çıkarıp, ikinci kez ödenmesini sağlamak için daha evvel ödenmemiş gibi kayıt yapıp, fatura ve belgeler üzerinde tahrifat yaparak, hak sahibi adına da talep dilekçesi düzenlemek suretiyle, bedellerini dava dışı kardeşi Ali Yılmaz adına bankalara havale ettiği, Kurum müfettişleri tarafından yapılan incelemede; ilk önce 2003 yılındaki usulsüz işlemler tespit edilerek idari soruşturma ve ceza soruşturması başlatıldığı, davalı Muharrem ve dava dışı kardeşi hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, dava sürerken müfettiş incelemelerinin de devam ettiği, incelemeler sırasında davalının diğer usulsüz işlemlerinin de tespit edildiği, davalı hakkında sonradan tespit edilen işlemler nedeniyle ek iddianameler tanzim edildiği, hakkında açılan kamu davasında; eylemi nitelikli

dolandırıcılık olarak değerlendirilerek bu suça göre zamanaşımın dolması nedeniyle düşme kararı verildiği, kararın onanarak kesinleştiği, diğer davalılar hakkında ise; zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından yürütülen ceza soruşturmalarında; davalı M.. Y..’ın eylemine katıldıkları ya da görevlerini ihmal ettikleri yolunda, savunmalarının aksine delil bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar verildiği, bu kararlara yönelik itirazlar reddedilerek kararların kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme, veznedar olarak bir kısım ödemeleri yapan davalı K.. N.. ve M.. G..’i, yaptıkları ödemeler yönünden, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda sorumlu tutmuştur.

Kurum müfettişleri tarafından hazırlanan raporlarda; “normal” prosedüre göre tahakkuk evrakının, muhasebe servisinde değerlendirilip kasa tediye fişine bağlanarak vezneden hak sahibine bizzat ödenmesi gerekirken, şahıs ödemelerinin sayısal olarak çok olması, hak sahiplerinin imza ve onay tekemmüllerinde bekletilmeden ödemelerin yapılabilmesi ve sıkışıklığın önlenmesi için, elden getirilen fatura ve eklerinin; tahakkuk servisinden faturaya “ödenebilir” notu ve imzası alınmak suretiyle doğrudan vezneden ödendiği, bu istisnai yöntemin başka il müdürlüklerinde de uygulandığı, davalı M.. Y..’ın, hak sahibine ödenmek üzere, hak sahibi adına atılmış imza ve hüviyet fotokopilerini kullanmak suretiyle, güvene dayalı olarak diğer veznedarların kendisine ödeme yapmasını sağladığı, iş yoğunluğundan da istifade ederek bizzat kendi kendine de ödemeler yaptığı belirtilmiştir.

Davacı kurumu zarara uğratan haksız eylemleri gerçekleştiren, eylemi gerçekleştirmek için yukarıda anlatılan usulsüz işlemleri yaparak fiziki şartları sağlayan, iş yoğunluğundan ve güven ilişkisinden istifade ederek haksız kazanç temin eden kişinin davalı M.. Y.. olduğu tüm dosya kapsamı ile sabittir.

Mahkeme, amir konumunda olanları, davalı M.. Y.. tarafından yapılan usulsüz işlemlerin, o davalılar yönünden iğfal kabiliyeti bulunması nedeniyle sorumlu tutmamış, “ödenebilir” notu ve imzası ile ibraz edilen belgelere göre ödeme yapan, davalı veznedarlar K.. N.. ve M.. G..’i sorumlu tutmuştur. Kaldı ki; adı geçenlerden M.. G.., veznedar kadrosunda dahi görev yapmamakta, arızi olarak bu iş ile görevlendirilmektedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı M.. Y.. tarafından yapılan bu işlemlerin, aleyhine hüküm kurulan bu davalılar yönünden de iğfal kabiliyetinin bulunduğunun kabulü gerekir. Adı geçen davalıların bu işlemlere katıldıklarına, işlemlerin yapılmasına göz yumduklarına ya da ihmalleri ile sebep olduklarına dair dosya kapsamında yeterli delil de bulunmamaktadır. Davalılar K.. N.. ve M.. G.. yönünden davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı K.. N.. ve M.. G.. yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davacı ile davalılardan M.. Y..’ın temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı K.. N.. ve M.. G..'den peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1070, Karar No: 2012/18599, Tarih: 31.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1070 E.  ,  2012/18599 K.**

* KAMBİYO SENETLERİNE MAHSUS HACİZ YOLU

* FAİZ ORAN VE NİTELİĞİ

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: ÖDEME EMRİNDE TAKİP TARİHİNDEN SONRASI İÇİN TALEP EDİLEN FAİZİN NİTELİĞİ VE ORANININ BELİRTİLMEMESİ HALİNDE UYGU­LANACAK FAİZİN ALACAĞIN NEVİNE GÖRE BELİRLENMESİ GEREKİR.

(2004 s. İİK m. 16)

(3095 s. Faiz K. m. 2/2)

Mahalli mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlulara tebliğ edilen örnek 10 numaralı ödeme emrinde takipten öncesi için %120 oranından işlemiş faiz istenmesine rağmen ve takip tarihinden sonrası için oran ve faizin niteliği belirtilmeksizin faiz talep edildiği anlaşılmıştır.

Ödeme emrinde takip tarihinden sonrası için talep edilen faizin niteliği ve oranı belirtilmediğine göre, uygulanacak faizin alacağın nevine göre be­lirlenmesi gerekir. Takip dayanağı kambiyo senedi vasfında bono olduğuna göre ise alacağa 3095 sayılı Kanun’un 2/2. maddesinde öngörülen avanslarla ilgili ticari işlerdeki temerrüt faiz oranı üzerinden faiz hesaplanmalıdır.

O halde, mahkemece takip tarihinden sonraki dönem için avans faiz oranları belirlenip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi yerine, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

S o n u ç: Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nın 366. ve HUMK’nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2360, Karar No: 2014/15448, Tarih: 29.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2360 E.  ,  2014/15448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/607-2013/573

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile, irtifak hakkı karşılıklarının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile, irtifak hakkı karşılıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelirleri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemişitir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazların ilçe merkezine ana yola, meskun yerlere ve imar alanına olan uzaklığı ile diğer objektif değer arttırıcı özellikleri açık bir şekilde belirtilmediğinden, bilirkişi kurulundan yukarıdaki hususları karşılar nitelikte ek rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, gelir metoduna göre bulunan bedele soyut gerekçelerle %200 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilavesi,

2-Dava konusu taşınmazların nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin; .... numaralı parselde % 4 'ünü ... numaralı parselde ise %10 'unu geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranlarda değer düşüklükleri tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.