muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7361, Karar No: 2021/4833, Tarih: 20.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/7361 E.  ,  2021/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Hükme esas alınan ve Adli Emanetin 2014/791 sırasında kayıtlı olarak muhafaza edildiği anlaşılan, Konya 9.Sulh Ceza Mahkemesi’nin 10.05.2013 tarih, 2013/552 D.İş sayılı ve Konya 1.Sulh Ceza Mahkemesi’nin 19.07.2013 tarih, 2013/824 D.İş sayılı gizli soruşturmacı görevlendirilmesine dair kararları ile olaya ilişkin görevlilerce düzenlenmiş rapor ve teslim tutanağının aslı veya onaylı örneklerinin, temyiz incelemesine imkan sağlayacak biçimde dosya içinde bulundurulmaması ve duruşmada sanığa okunarak diyeceklerinin sorulmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2- Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK 'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı, zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanığın ikrarına dayandırılmıştır. CMK 'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir. Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

a-Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilmeden ve sanığın beyanları da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11443, Karar No: 2019/7566, Tarih: 04.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11443 E.  ,  2019/7566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraaatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...’ın Norveç’de çalıştığı Antalya’da bir daire almak istediği, bu amaçla kendisini ... İnşaat Şirketinin sahibi olarak tanıtan sanık ile tanıştığı bir dairenin satışı konusunda anlaştıkları, inşaatın bittiğinde teslim edileceğine dair sözleşme yaptıkları, sanığa toplamda 70.000 TL para ödediği, sanığın aralarında imzaladıkları sözleşmeye bu kişinin ... Şirketi adına imza attığı, daha sonradan sanığın o şirketle ilgisinin olmadığını öğrendiği böylece sanığın dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki mahiyette olduğu gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/305, Karar No: 2023/4933, Tarih: 07.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/305 E.  ,  2023/4933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1585 E., 2022/103 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/305 Esas, 2021/571 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2021/1585 Esas, 2022/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Olayda sanığın iki ayrı eylemi olduğundan iki kez cezalandırılması aksinin kabul edilmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında üst hadden takdiri indirim uygulanmaksızın ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdure beyanlarının kendi içerisinde çelişkili olduğuna, sanığın cinsel amaçla hareket etmediğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına hükme esas alınan delillerin kanuna uygun olmadığına, beyanlar arasındaki çelişki ve beraati gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdure beyanlarının kendi içerisinde çelişkili olduğuna, sanığın cinsel amaçla hareket etmediğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına hükme esas alınan delillerin kanuna uygun olmadığına, beyanlar arasındaki çelişki ve beraati gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama, toplanan deliller, iddia, savunma, mağdure ve tanık beyanları, toplanan bilgi ve belgeler, mesaj kayıtları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağdurenin amcası olduğu, mağdurenin anne babasıyla birlikte Almanya'da ikamet ettiği, yaz tatili için 2019 yılı Temmuz ayında ailesi ile ...'a geldiği, olay tarihinde gece 00:30 civarı sanık ve ailesi ile mağdurenin, sanığın ikametine geldikleri, önce sanığın büyük kızı tanık ...'yi ayağındaki rahatsızlık sebebiyle hastaneye götürdükleri ardından yeniden ikamete geldikleri, saat 03:00 civarında evdekilerin uyuma hazırlığı yaptığı, sanığın kızı tanık ...'in odasının mağdure için hazırlandığı, mevsimin yaz olması sebebiyle sanığın uyumak için balkona geçtiği, mağdurenin de uykusunun gelmemesi sebebiyle balkona gittiği, mağdure ile sanığın saat 05-06 civarında yan yana uyumaya başladığı, bu esnada sanığın mağdurenin kıyafetleri üzerinden göğsünü, poposunu, bacağını ve karnını okşadığı, mağdurenin şoka girdiği için tepki veremediği, mağdurenin savcılık beyanına göre eylemin bir saat sürdüğü, sanığın eylemine mağdurenin rızasının olmadığı, ilerleyen saatlerde sabah ezanı okununca sanığın mağdureye "Sabah oldu yatağına git" diyerek balkondan ayrılarak ...'in odasına gittiği, mağdurenin de kısa bir süre sonra uyumak için kendisi için ayrılan ...'in odasına gittiği, burada yer yatağında sanık ile kızı ...'i uyurken gördüğü, mağdurenin, sanığın aynı eylemi kendisine karşı yeniden yapıp yapmayacağından ... olmak için ... ile sanık arasına uzandığı, sanığın yeniden mağdureye yaklaşarak göğsünü, bacaklarını sonra da cinsel organını okşamaya başladığı, mağdurenin sanığın eylemlerine son vermek için sağa sola kıvrandığı ancak sanığın eylemine devam ettiği, sanığın bu sefer mağdurenin elini alarak kendi cinsel organını doğru götürdüğü, mağdurenin buna izin vermeyerek elini çektiği, odada gerçekleşen eyleminde mağdurenin beyanına göre bir saat sürdüğü, daha sonra ev halkının uyandığı, mağdurenin de yataktan kalkarak sanığın ayağına ayağı ile dokunduğu ve sanığa, "Ne yaptığını biliyorum" dediği, sanığın duymamazlıktan geldiği ve sabah işe gitmek için evden ayrıldığı, mağdurenin bu olayı hane halkından kimseye anlatmadığı, akşam saatlerinde ailesini arayarak kendisinin alınmasını istediği, mağdure ve ailesinin olaydan yaklaşık on iki gün sonra Almanya'ya gittikleri, mağdurenin babası ...'in 17.09.2019 tarihinde ... Çocuk Şube Müdürlüğünün ...@egm.gov.tr bağlantılı e-mail hesabına, kardeşi olan sanıktan şikayetçi olduğunu belirtir mesaj attığı ve sanık hakkında soruşturma işlemlerine başlandığı anlaşılmıştır.

Sanık aşamalarda vermiş olduğu beyanında olay günü mağdure ile balkonda yan yana uyuduklarını, bir ara sol elinin yastığın altında olduğunu, sağ elinin de mağdure tarafından göğsünün üzerine konulduğunu, elini göğüsünün üzerinde gezdirdiğini, kızı ...'in battaniye getirdiğini, bu esnada uyandığını, mağdure ve kızına '"Kalkın yatağınıza gidin" dediğini, daha sonra ...'in odasına giderek uyumaya devam ettiğini, sabah uyandığında, mağdurenin ayağına vurarak "Sen beni sabaha kadar taciz ettin" dediğini, eve ekmek aldığını sonra da olayın şokuyla evden ayrılarak işe gittiğini, mağdureyi kasıtlı olarak taciz etmediğini savunmuştur.

Sanık her ne kadar savunmalarında mağdurenin elini alarak göğsü üzerine koyduğunu balkonda iken kızı ...'in battaniye getirmesi ile uyandığını savunmuş ise de, mesaj kayıtlarında kendini suçlu kabul ettiği, bunun insanı bir hata olduğunu, dayanamadığını söylediği, balkondayken mağdurenin üstü açık gören sanığın mağdureye sarkıntılık boyutunu aşacak şekilde cinsel istismarda bulunduğunun anlaşıldığı, sanığın olayın şokuyla mağdureye cevap veremediğini savunmuş ise de, sanığın farkında olmadan uyurken mağdurenin elini göğsü üzerine koyduğu doğru olsaydı sanığın mağduriye yazdığı mesaj kayıtlarında, olayın farkında olmadığını ve kendisine yönelik cinsel istismar eylemini asla kabul etmemesi yönünde mesaj yazması gerektiği ancak sanığın; "Beni affet, evet benim suçum, hepimiz severiz amcam, etkilendim hata ama ne yapayım her insan hata yapar," şekilde mesajların sanığın mağdureye yönelik cinsel amaçlı olarak temasta bulunduğunun değerlendirildiği, tüm aşamalarda sanığın mağdure ile olan yazışmaları kabul ettiği herhangi bir itirazda bulunmadığı göz önüne alındığında mağdurenin beyanlarının olayın görgüsü ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu vicdani kanaatine varılarak sanığın mağdureye yönelik cinsel istismar suçunu işlediği sabit görülerek eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1.Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında düzenlenen "Çocuğun cinsel istismarı" suçundan kurulan hükümde 'Suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu, amaç ve saiki, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı göz önüne alınarak' şeklindeki gerekçeyle tayin edilen temel cezanın teşdiden "8 yıl 6 ay" hapis cezası olarak belirlenmesine, bir isabetsizlik görülmediğinden, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği ve ''Sanığın yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Her ne kadar eylemden sonra elde edilen mesaj kayıtları kanuna aykırı ise de; gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında sanığın sunulan kayıtlara karşı kaçamaklı beyanları, diğer deliller değerlendirildiğinde sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2021/1585 Esas, 2022/103 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12818, Karar No: 2024/4644, Tarih: 29.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12818 E.  ,  2024/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/605 E., 2016/483 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakkında verilen erteleme kararının haksız olarak kaldırıldığına, teşdidin fazla yapıldığına, pişmanlığını dile getirdiğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; polise yapılan ihbar üzerine durdurulan sanığın üzerinde yapılan aramada suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Somut olayda, sanığın gerçekleştirmiş olduğu yargılama konusu 09.06.2015 tarihli eylemle ilgili kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında daha önce işlemiş olduğu 17.11.2014 tarihli eylemle ilgili verilmiş bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunduğunun fark edilmesi üzerine, sanık hakkında ikinci kez erteleme kararı verilemeyeceğinden, yargılamaya konu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, sanık hakkında 09.06.2015 tarihli eylemle ilgili dava açıldığı anlaşılmıştır.

2.UYAP’tan ve soruşturma aşamasına ilişkin kısma ait onaylı sureti dosya içerisinde bulunan Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının, 2014/3780 Soruşturma sayılı dosyası üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında 17.11.2014 tarihli eylemle ilgili kamu davasının açılmasının ertelenmesine, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, tedbirin infazı için dosyanın Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın yapılan çağrı üzerine denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediği, sanık tarafından gerçekleştirilen ihlal nedeniyle dosyanın kapatılarak Cumhuriyet Başsavcılığına iade edildiği, sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2017 tarihli ve 2017/206 Esas sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkumiyet kararı verildiği ve söz konusu kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde,

a. Soruşturma aşamasına ilişkin kısma ait onaylı sureti dosya içerisinde bulunan Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının, 2014/3780 Soruşturma sayılı dosyası üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında 17.11.2014 tarihli eylemle ilgili verilen 14.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ evrakının dosya içerisinde bulunmadığı görülmekle, söz konusu dosyanın getirtilerek, 14.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edilip edilmediğinin araştırılmasından sonra, ilgili kararın sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinin anlaşılması halinde, 14.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, bunun kararın kesinleşmesini sağlamayacağı ve kovuşturma şartlarının oluşmayacağı, yerleşik Yargıtay İçtihatlarına göre kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun olarak kesinleşene kadar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlenen tüm suçların tek suç olup ancak alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olabileceği, 14.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edilmemesi ihtimalinde, söz konusu karar kesinleşmemiş olacağından, inceleme konusu 09.06.2015 tarihli eylemin de erteleme kararı kesinleşmeden işlenmiş olduğu göz önüne alınması gerektiği;

b. Ayrıca sanık hakkında 17.11.2014 tarihli eylemle ilgili verilen 14.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edildiğinin görülmesi halinde ise, Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının tebliği üzerine yükümlünün başvurmaması nedeniyle ikinci bir uyarı yapılmaksızın denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerekirken kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun da sağlanmadığı, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2017/206 Esas sayılı dosyası kapsamında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekeceği anlaşılmakla;

c.Sanığın 17.11.2014 tarihli eylemi yönünden verilen ve istinaf edilmeksizin kesinleşen Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2017 tarihli ve 2017/206 Esas, 2017/227 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak olağanüstü kanun yoluna başvurulması için bildirimde bulunup, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde suçundan açılan tüm dosyaların aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde, incelenen dosya arasına alınıp sonucuna göre, tüm deliller birlikte değerlendirilip, doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı ve sanığın eylemlerinin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2016 tarihli ve 2015/605 Esas sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde karar verildi.