muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5085, Karar No: 2019/2240, Tarih: 06.03.2019

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi hükmünün 2. bendindeki " BÜTÜNÜYLE KALDIRILMASINA, yerine;" sözcüklerinin hükümden çıkarılmasına, yerine "Kusura ilişkin gerekçesinin yukarıda açıklandığı şekilde DÜZELTİLMESİNE" sözcüklerinin eklenmesine, 1., 2., 3., 4., 5., 6., 7., 8., 9., 10., 11, 12. ve 13. bentlerinin ise hükümden tamamen çıkartılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ise ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 06.03.2019 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-2 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-3 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-2. maddesine uygun karar verildiğinden sayın çoğunluğun düzeltilerek onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/12275, Karar No: 2014/8312, Tarih: 18.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12275 E.  ,  2014/8312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11388, Karar No: 2022/8889, Tarih: 15.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11388 E.  ,  2022/8889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra sunduğu 13/06/2022 tarihli dilekçe ile davacı taraf ile haricen sulh olduklarını ve ödeme yapıldığını bildirmiştir.

Bu durumda sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek, bu konuda ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 15/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11714, Karar No: 2018/18506, Tarih: 12.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/11714 E.  ,  2018/18506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28.12.2017 gün ve... Esas, 2017/17686 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının babasının ölü ... olduğu ileri sürülerek babalığın hükmen tespiti istenilmiş; mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen onama kararının davalılar vekilince düzeltilmesi istenildiğinden dosya yeniden incelenmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesi kapsamında ergin çocuk tarafından açılan babalığın tespiti istemine ilişkin olup, baba olduğu iddia edilen ...ölü olduğu için dava mirasçıları aleyhine açılmıştır.

Dosyanın incelenmesinde; hükme esas alınan 11.12.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna göre; davacı ile baba olduğu iddia edilen ...'nın oğlu ... 'dan alınan ağız içi sürüntü örnekleri ile DNA incelemesi yapıldığı ve şahısların Y-STR DNA profillerinin çalışılan DNA bölgeleri açısından birbiri ile aynı olması nedeniyle adı geçen şahısların aynı soy ağacından gelen erkek bireyler olabileceğinin tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece öncelikle baba olduğu iddia edilen ...'ın ölü olduğu anlaşıldığından fethi kabir yapılarak alınacak örnekler ile davacıdan alınacak örneklerin karşılaştırılması suretiyle DNA testi yapılması bu durumun mümkün olmaması halinde kardeş olduğu iddia edilen kişi ile DNA testi yapılması, gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verildiği bu defaki incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, Dairemize ait 28.12.2017 gün, ... Esas, 2017/17686 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz ve karar düzeltme isteyene iadesine, 12.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10903, Karar No: 2012/17810, Tarih: 27.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10903 E.  ,  2012/17810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalılardan ... Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17868, Karar No: 2014/2193, Tarih: 17.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/17868 E.  ,  2014/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/59913

MAHKEMESİ : Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2008

NUMARASI : 2007/132 (E) ve 2008/135 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların olay günü gece vakti yolda yürümekte olan mağdurlara yanaştıkları, sanık Fikret’in mağdurlara hitaben “Nereye gidiyorsunuz lan?” deyip ani bir hareketle mağdur İbrahim’e ait olup mağdur Sercan’ın elinde bulunan cep telefonunu aldığı, mağdurların şaşırması üzerine diğer sanık Lokman’ın “Abi canınız sağolsun derseniz, telefonu geri verir.” dediği, mağdurların ise sanığın telkin ettiği gibi konuştukları, bu sırada sanık Fikret’in mağdurlardan sigara ve para da istediği, mağdurların sigara içmedikleri için sigara verememelerine karşın, 5 TL parayı sanığa verdikleri, sanık Fikret’in 5 TL’yi kısa süre içinde mağdurlara geri verdiği, yine sanık Fikret’in mağdur İbrahim’in yakasını tutarak “Siz ne biçim adamlarsınız lan? Nereye gidiyorsunuz bu saatte?” dediği sırada, sanık Lokman’ın belindeki silahı tutup mağdurlara gösterdiği, mağdurların üzerine doğru gelen sanık Lokman’ı tutan sanık Fikret’in birlikte cep telefonuyla olay yerinden ayrıldıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18278, Karar No: 2012/22683, Tarih: 15.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/18278 E.  ,  2012/22683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1- Dava konusu taşınmaza, aynı değerlendirme tarihi itibariyle bilirkişi kurullarınca metre kare birim bedeli olarak 520,00-TL. ve 270,00-TL. değer biçilmek suretiyle düzenlenen raporlar arasında yüzde yüze varan fark oluştuğundan, her iki raporda inandırıcı nitelikte bulunmamıştır.

Bu itibarla; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmaza ait onaylı tapu kaydı, İlgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeden karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8168, Karar No: 2014/2532, Tarih: 23.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/8168 E.  ,  2014/2532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/155289

MAHKEMESİ : Halfeti Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2010

NUMARASI : 2010/40 (E) ve 2010/27 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın tüm aşamalarda, mağdurun üzerine atladığını ve ayağını ısırdığını belirtmesi ve sanığın da olayda yaralandığının anlaşılması karşısında sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

2) Sanığın tekerrüre esas alınan Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2009 tarih, 2009/3 E.- 2009/36 K. sayılı ilamın kesin nitelikte adli para cezası olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, sanığın mükerrir kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması,

3) Kabule göre de, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b,c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22360, Karar No: 2016/536, Tarih: 20.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22360 E.  ,  2016/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2015

NUMARASI : 2014/588-2015/251

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede;

İlk karar davalı tarafından temyiz edilmediğinden, bozma öncesi tespit edilen bedel yönünden idare yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu, böylece bozma öncesi belirlenen bedel esas alınarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6881, Karar No: 2012/693, Tarih: 19.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/6881 E.  ,  2012/693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava; iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan geçici işgöremezlik ödeneği, peşin değerli gelir ve hastane masraflarından oluşan Kurum zararının rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; ilamında belirtildiği şekilde yargılama sırasında davalı şirketin iflas etmesi ve dava konusu alacağın iflas masasına kaydedilmesi sebebiyle konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine,temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava konusu alacağın, iflas masasına kabulü veya reddi kararı ikinci alacaklılar toplantısında verilecektir. Bu toplantıda alacağın iflas masasına kabulüne karar verilmesi halinde, müflisin taraf olduğu hukuk davasının konusu kalmayacak, aksi halde (alacağın kısmen veya tamamen reddi) davada husumet iflas idaresine yöneltilerek kayıt kabul davası olarak devam edilecektir.

İflas idaresinin bu tür alacaklar hakkında kabul veya red şeklinde karar vermeden bu alacakları sıra cetvelinde “davalı” olarak göstermekle yetinmesi gerekmekte olup, alacağın reddi veya kabulüne dair karar ikinci alacaklılar toplantısında verilecektir.

Dosya kapsamından, Mahkemece davalı şirketin iflasının hangi aşamada olduğunun ve alacağın masaya kayıt edilip edilmediğinin araştırıldığı, İstanbul 1. İflas Müdürlüğü'ne yazılan müzekkereye cevaben anılan İflas Müdürlüğü'nce “İkinci alacaklılar toplantısının yapıldığının, tasfiyenin devam ettiğinin, talebi inceleyen

iflas idaresinin alacağın tamamını kabul ederek sıra cetvelinin 3. sırasına yazılmasına karar verdiğinin” belirtildiği anlaşılmakla birlikte, dava konusu alacağın ikinci alacaklılar toplantısında tamamen kabul edilip edilmediği açıklığa kavuşmamıştır.

Bu nedenle yukarıda belirtilen hususlar gözetilmeden yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde işlem yapılmak üzere hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1115, Karar No: 2012/2584, Tarih: 03.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1115 E.  ,  2012/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk hacze iştirak ettirilen davalı Vergi Dairesinin alacağının, borçlunun şahsi borcundan mı, yoksa 213 sayılı Yasa'nın 10 ve 6183 sayılı Yasa'nın 35 ve mükerrer 35 inci maddeleri kapsamında ortağı olduğu, dava dışı ... Oto San. Tic. Ltd. Şti’nin borcundan mı kaynaklandığının araştırılmadığını, gerekli yasal işlemler tamamlanmadan şirketin borcu için ortakların sorumluluğuna gidilemeyeceğini, öte yandan, müvekkilinin alacağının 5020 sayılı Yasa ile 4389 sayılı Yasa'ya eklenen Ek 5 inci madde uyarınca imtiyazlı olduğunun da göz ardı edildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin düzelttirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., yanıt vermemiştir.

Davalı Maliye Bakanlığı vekili, davanın görevsiz mahkemede açıldığını ve haczin de, borçlunun ortağı bulunduğu ... Oto San. Tic. Ltd. Şti’nin borcundan kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacının kamu alacağı olmayan ve imtiyazlı sayılmayan alacağının garameye dâhil edilmemesine ilişkin sıra cetvelinin doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- İİK’nun 142 nci maddesine göre sıra cetvelinde, sadece sıraya yönelik itirazların incelenmesi görevi, İcra Mahkemesi'ne aittir.

Davacının, alacağının imtiyazlı olduğu iddiası doğrudan sıraya yönelik olduğu gibi, davalı Vergi Dairesinin takip usulünün doğru biçimde uygulanmadığı yönündeki iddiası da ancak şikâyet konusu edilebilir. Bir diğer ifade ile, davacının, davalı Vergi Dairesinin alacağının hiç ya da gösterildiği miktarda olmadığı noktasında, esasa ve miktara yönelik itirazı bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, dosyanın, karar kesinleştiğinde ve talep halinde yetkili İcra Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmek gerekirken, esasa girilerek yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22338, Karar No: 2023/6146, Tarih: 05.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/22338 E.  ,  2023/6146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/509 E., 2015/705 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.05.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2014 tarihli ve 2014/231 Esas, 2014/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 29.09.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/509 Esas, 2015/705 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın ve sanık vasisinin temyiz talepleri özetle; usul ve yasaya aykırı kararın bozulması istediklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)