muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3396, Karar No: 2022/1076, Tarih: 15.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/3396 E.  ,  2022/1076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen karar, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 15/02/2022 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalı asil ve vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ...'ün ...'nün ihtiyaç duyulan alanlarda bilimsel çalışmalarda bulunmak üzere 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun 78,79. ve 80. maddeleri ile ilgili yönetmelik gereğince 22/07/2004 tarihli Bakanlık oluru ile 20/08/2004-19/08/2008 tarihleri arasında yüksek lisans eğitimi amacıyla ABD'ye gönderildiğini, davalının yüksek lisans diplomasını 20/05/2006 tarihinde aldığını, 05/06/2006 tarihinde yurda dönerek göreve başlaması gerektiği halde doktoroya geçiş onay tarihi olan 18/07/2008 tarihine kadar yurt dışında kalmaya devam ettiğini ve 2 yıl 1 ay 13 gün süreyle mevzuata aykırı olarak yurt dışında kalmak suretiyle kendisine ödenen maaş vs. ödemeler tutarında kamu zararına sebebiyet verdiğini, 17/08/2016 tarihli 670 sayılı KHK ile davalının kamu görevinden ihraç edildiğini, davalının imzasını içeren yüklenme senedine aykırı hareketi nedeniyle davalı için yapılan harcamalardan dolayı idarenin uğradığı zararın tespiti ile fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak suretiyle belirsiz alacak davası olarak 1.000,00-TL alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 04/12/2018 tarihli ıslah dilekçesi ile, 108.034,52 ABD Dolarının karşılığı olan 556.377,77 TL alacağın faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının usul kurallarına uygun hareket etmediğini, 108.034,52-ABD doları zarara uğradığını belirten davacının belirsiz alacak davası açamayacağını, davacının isteminin zamanaşımına uğradığını beyan ederek öncelikle davanın zamanaşımı nedeniyle usulden reddini, usulü itirazın kabul edilmemesi halinde davacının master eğitimini, mesleki çalışmaları de kapsar şekilde yurt dışına gönderdiğini, davacı tarafından yüksek lisans eğitimi ile gönderilmesini müteakip yüksek lisans eğitimini tamamladığı 05/06/2006 tarihinden 18/07/2008 tarihine kadar geçen sürede aldığı dersler ve mesleki çalışmalarla ilgili belgelerin davacıya düzenli olarak gönderildiğini, eğitime kesintisiz devam ettiğini, dolayısıyla yüksek lisans diplomasını almakla eğitiminin sona ermediğini, gönderilme amacına uygun olarak yurt dışında kaldığını savunarak davanın esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının dava ve ıslah dilekçesindeki taleplerinin kabulü ile, toplam 556.377,77-TL alacağın ( 1.000,00 TL si için dava tarihi olan 08/06/2017 tarihinden itibaren, bakiye 555.377,77-TL' si için ıslah tarihi olan 04/12/2018 tarihinden olmak üzere ) işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm süresi içinde davacı ve davalı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; HMK m.353/1-b-1 gereğince davacı ve davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 657 sayılı Kanunun 78. Maddesi kapsamında eğitim görmeye hak kazanan davalının öğrenim yapmayı taahhüt ettiği, ancak yüksek lisans diplomasını almasına rağmen doktora eğitimi için Bakanlık onayından evvel yurda dönmek suretiyle görevine başlaması gerektiği halde görevine başlamadığı gerekçesiyle bu süre içerisinde davalıya ödenen maaş vs ödemelerin iadesini talep etmiştir. Davalı ise, yurtdışı görevlendirmesinin sadece yüksek lisans için olmadığını, master eğitimi ve mesleki çalışmalarını da kapsadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Uyuşmazlık, davalının yurt dışında mevzuata aykırı kalıp kalmadığına ilişkindir.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nu 78. 79. ve 80. maddesine dayanılarak çıkartılan Yetiştirilmek Amacıyla Yurt Dışına Gönderilen Devlet Memurları Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 11. maddesinde “Mesleklerine ait hizmetlerde yetiştirilmek, eğitilmek, bilgileri artırılmak, staj, öğrenim veya ihtisas yaptırılmak amacıyla yurt dışına gönderilen memurlardan, yüksek lisans düzeyindekilerin öğrenimlerini iki yılda, doktora düzeyindekilerin öğrenimlerini üç yılda, diğerlerinin ise kendi programlarını süresi içinde tamamlamaları esastır.

Ancak, süresi içinde eğitim veya öğrenimini tamamlayamayan ve kurumu tarafından kabul edilebilir bir mazereti bulunan memurlardan;

a) Doktora düzeyindekilere bir yıla,

b) Yüksek lisans düzeyindekilere altı aya,

c) Diğerlerine, kendileri için öngörülen program süresinin 1/3’üne, kadar süre uzatımı verilebilir.

Ancak, süresi içinde eğitim veya öğrenimini tamamlayamayan ve kurumu tarafından kabul edilebilir bir mazereti bulunan memurlardan;

a) Doktora düzeyindekilere bir yıla,

b) Yüksek lisans düzeyindekilere altı aya,

c) Diğerlerine, kendileri için öngörülen program süresinin 1/3’üne, kadar süre uzatımı verilebilir.

Süre uzatımları, Devlet Personel Başkanlığına bildirilmek kaydıyla, kurumlarınca yapılır.” düzenlenmesinin mevcut olduğu, davacının davalıyı 22.07.2004 tarihli Bakanlık onaylı “...konularında yüksek lisans programına katılmak üzere Devlet Memurları Kanununun 78. maddesi çerçevesinde 20 Ağustos 2004- 19 Ağustos 2008 tarihleri arasında ABD/... Üniversitesine lisansüstü eğitime hazırlık programı (Graduate Preparation Course-GPC) ile kurs sonrasında uzmanlık konularında eğitimlerini almak ve ... Üniversitesi’nin bağlantıda olduğu ABD üniversitelerinde veya mesleki birimlerinde; eğitimlerine devam etmek, alanlarıyla ilgili uygulama, bilimsel toplantı, sempozyum, proje vb. çalışmalara katılmak, araştırma yapmak, mesleki ve akademik çevrelerle ilişkileri geliştirmek ve bu amaçlarla eğitim gördükleri yerlerden başka yerlere seyahat edebilmek, ihtiyaç halinde dış temsilciliklerimize gidebilmek maksadıyla, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 78, 79 ve 80. maddelerine istinaden hazırlanan, “Yetiştirilmek Amacıyla Yurtdışına Gönderilecek Devlet Memurları Hakkında Yönetmelik” hükümleri çerçevesinde, gerekli harcamaların ... Bütçesinden karşılanmak üzere gönderilmelerini tensiplerinize arz ederim.” şeklinde yazı ile yurt dışı eğitimi için 20.08.2004-19.08.2008 tarihleri arasında ABD’ye gönderdiği, 17.07.2008 tarihli Bakanlık onaylı “...Konularındaki eğitimleri tamamlayabilmeleri amacıyla 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 78,79 ve 80. maddelerine istinaden hazırlanan 21.01.1974 tarihli ve 7/7756 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğü konulan ‘Yetiştirilmek Amacıyla Yurt Dışına Gönderilen Devlet Memurları Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik’in değişik 14.06.2005 tarih ve 25845 sayılı 11. maddesi hükmüne istinaden, gerekli harcamaların ... bütçesinden karşılanmak üzere eğitim sürelerinin bir yıl uzatılması hususunu takdir ve tensiplerinize arz ederim.” şeklinde yazı ile davalının eğitim süresinin 1 yıl uzatılmasına karar verildiği, yine 29.07.2009 tarihli Bakanlık onaylı “...Süreyle doktora eğitimlerini tamamlayabilmeleri amacıyla 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 78,79 ve 80. maddelerine istinaden hazırlanan ‘Yetiştirilmek Amacıyla Yurt Dışına Gönderilen Devlet Memurları Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik’ hükümleri çerçevesinde, gerekli harcamaların ... bütçesinden karşılanmak üzere eğitim sürelerinin uzatılması hususunu takdir ve tensiplerinize arz ederim.” şeklinde yazıyla davalının eğitim süresinin uzatılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan görevlendirme yazısı içeriğine göre, davalının yalnızca yüksek lisans eğitimi için gönderilmediği, alanlarıyla ilgili uygulama, bilimsel toplantı, sempozyum, proje vb. çalışmalara katılmak, araştırma yapmak, mesleki ve akademik çevrelerle ilişkileri geliştirmek ve bu amaçlarla eğitim gördükleri yerlerden başka yerlere seyahat edebilmek, ihtiyaç halinde dış temsilciliklerimize gidebilmek maksadıyla gönderildiği, söz konusu görevlendirme yazısına uygun olarak yurtdışında kaldığı anlaşıldığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10091, Karar No: 2015/7314, Tarih: 16.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10091 E.  ,  2015/7314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014 (Ek Karar: 04.09.2014)

NUMARASI : 2013/131-2014/228

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir. Mahkemece 04.09.2014 tarihli ek kararla süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, ek kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ve ortağı davalı T.. Ö..'in arsa sahibi olan diğer davalılarla Düzenleme Şeklinde Taşınmaz Mal Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi imzaladığını, sözleşmeye göre davalıların malik oldukları taşınmaz üzerine davacı ve davalı ortağı tarafından 12 bağımsız bölümlü bir bina inşa edileceğini, binanın % 70’inin müvekkili ve davalı ortağına kalacağını, müvekkilinin tüm resmi işlemleri Ö....İnşaat aracılığıyla yürüttüğünü, sözleşme gereğince 2, 3, 10 ve 11 nolu meskenlerin davalılara verildiğini, davalılar tarafından 7, 8 ve 12 nolu meskenler dışındaki müvekkiline ve ortağına isabet eden bağımsız bölümlerin müvekkilinin ve ortağının satmış olduğu kişilere devredildiğini, sözleşme gereğince müvekkiline ve ortağına düşen 7, 8 ve 12 nolu meskenlerin ise davalılar tarafından devredilmediğini ileri sürerek, 7, 8 ve 12 nolu bağımsız bölümlerin 1/2 payının tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tapuya tescilini, bu mümkün olmadığı takdirde bu bağımsız bölümlerin bedellerinden şimdilik 10.500,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ve.karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiş, mahkemece, 04.09.2014 tarihli ek karar ile temyiz başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle, davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davacının temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 04.09.2014 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle 04.09.2014 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz talebinin reddine ilişkin 04.09.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38100, Karar No: 2013/24940, Tarih: 31.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/38100 E.  ,  2013/24940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mahkemenin 5271 sayılı CMK'nın 231 maddesinin uygulanmamasına ilişkin gerekçesinin dosya içeriğine uygun olması karşısında dört nolu bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 86/2-3-c, 29 ve 62 maddeleri uyarınca kasten yaralama suçundan hükmedilen 112 gün karşılığı adli para cezasının aynı yasanın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den hesaplanması sırasında hesap hatası sonucu 2.240 TL yerine 3.000 TL olarak hesaplanması nedeniyle fazla ceza belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün 2-f bendinde sonuç cezanın 2.240 TL olarak belirlenmesine karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümde mağdurun hafif haksız tahriki nedeniyle 5237 sayılı TCY'nın 129/1 maddesinin uygulandığının belirtilmiş olması karşısında; tebliğnamedeki iki nolu, mahkemenin 5271 sayılı CMK'nın 231 maddesinin uygulanmamasına ilişkin gerekçesinin dosya içeriğine uygun olması karşısında ise üç ve dört nolu bozma düşüncelerine, sanık ... yönünden ise 5237 sayılı TCY'nın 50/2.maddesinde "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, tercihen hapis

cezasına hükmedilmişse; bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği" kabul edilmiş ise de; aynı kanunun 50/3.maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla altmışbeş yaşını bitirmiş olanlara verilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin 1.fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunlu olduğundan, suç tarihi itibariyle 65 yaşını bitirmiş olduğu ve daha önce hapis cezası ile cezalandırılmadığı anlaşılan sanığa verilen 7 ay 23 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin kararda bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bir nolu düşünceye katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanıklara yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCY.nın 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden, suç için, yasada kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.nın 50/2. maddesi). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/1. maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 31/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10657, Karar No: 2017/4388, Tarih: 14.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/10657 E.  ,  2017/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.05.2016 tarih ve 2015/108-2016/203 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12.09.2017 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Gülenay Sarıkaya tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...'ın şirketi temsile yetkili müdür olarak atandığını, şirket kayıtları üzerinde yapılan incelemede davalı ...'ın daha önce ailece tanıştıkları davalı ...'a şirket hesaplarından 27.897,00 TL para transfer ettiğinin anlaşıldığını, müvekkili şirket ile davalı ... arasında para aktarılmasına neden olacak hiçbir ticari ilişki olmadığını ileri sürerek, 27.897,00.TL'nin davalılardan yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., davacı şirketin kurucusu ve ortağı olduğunu, daha sonra ortaklıktan ayrıldığını, ortaklıktan ayrılmasına rağmen şirketle ilişkisinin hiçbir zaman bitmediğini, söz konusu şirketin 13 Şubat 2013 tarihinde yapılan protokol ile ...'a fiilen satıldığını, bu tarihten itibaren ...'ın şirketi kendi adına ve hesabına yönettiğini, kendisinin de ...'a danışman olarak yardım ettiğini, şirketin ekonomik açıdan sıkıntıya girdiği dönemlerde nakit yardımlarda bulunduğunu, şirketin bütün işleyişi ile ilgilendiğini, söz konusu bedellerin hizmetleri ve masrafları nedeni ile ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, dava şartı olan ortaklar kurulu kararı sunulmadığını, müvekkilinin davacı şirket ortağı ... ile 13/02/2013 tarihinde "Hisse Devrine Dair Taahhütname ve Protokol" imzaladığını, müvekkilinin anılan sözleşmenin gereklerini yerine getirmesine rağmen davacı şirket ortağı ...'ün davacı şirket paylarının müvekkiline devredilmesini sağlamadığını, müvekkilinin devir protokolü imzaladıktan sonra 13/02/2013 tarihinde göreve başladığını, müvekkilin göreve başlaması ile davacı şirket ortağı ...'ün davacı şirket üzerindeki yönetim gücü ve şirket üzerindeki fiili hakimiyeti üzerinde herhangi bir değişiklik olmadığını, diğer davalı ...'ın davacı şirketin kurucu ortağı ve ...'ün eskiden beri tanıdığı olduğunu, davalı ...'in müşteriler ile iletişimin sağlanması ve teknik konularda aktif ve fiilen işin içinde olduğunu, şirketin finansman sıkıntısının arttığı dönemlerde diğer davalının davacı şirket ortağı ... ile olan arkadaşlığı nedeni ile nakit sağlayarak davacı şirkete destek olduğunu, davacı şirketin ise aldığı borçları dönem dönem kendisine ödediğini, dava konusu tutarın bu ödemelerden olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı ...'ın davacı şirketi temsile yetkili müdür olarak görev yaptığı dönemde diğer davalı ...'a herhangi bir ticari gereklilik olmadan ve bir hizmet alımına da dayanmadan 27.897,50 TL ödemek suretiyle davacı şirketi zarara uğrattığı gerekçesi ile davanın kabulüne, 27.897,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacı yararına davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, limited şirket müdürü olarak görev yapan davalı ...'nun, hiçbir hukuki sebep olmaksızın diğer davalı ...'e şirket hesabından para transferi yapmak sureti ile şirketi zarara uğrattığı iddiasına dayalı olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mülga 6762 sayılı TTK'nın 556. maddesinde şirket yöneticilerinin sorumlulukları hakkında anonim şirketin bu hususlara ilişkin hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüş olup, bu yollama ile uyuşmazlığa aynı Yasa'nın 341. maddesi uygulanacaktır. Bu maddeye göre sorumluluk davasının açılabilmesi için, bu yönde alınmış bir ortaklar kurulu kararı bulunması gerekmekte olup bu husus dava şartıdır. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu uygulaması da aynı yöndedir. ( m. 618/son ) Dava konusu olayda sorumluluk davası açılması için alınmış bir genel kurulu kararı bulunmadığından dava açma koşulu oluşmamış ise de bu husus yargılama sırasında tamamlanabilir. Bu durumda mahkemece genel kurul tarafından bu yönde bir karar alınması için davacı tarafa mehil ve gerektiğinde kesin mehil verildikten sonra sonucuna göre bir hüküm tesisi gerekirken bu eksiklik giderilmeden davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın re'sen bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma neden ve şekline göre davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.