muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7, Karar No: 2006/25, Tarih: 21.02.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/11-7 E., 2006/25 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/11-7 E., 2006/25 K.**

**- BAZI KAÇAKÇILIK SUÇLARININ CEZALANDIRILMASINDA USUL

- SON SÖZÜN SANIĞA VERİLMESİ**- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 367 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 216 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 251 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanığın sahte ve yanıltıcı belge kullanmak suretiyle vergi ziyaına neden olduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık hakkındaki kamu davasının CMUK.nun, 253/4. maddesi uyarınca düşürülmesine ve emanetteki defter ve belgelerin sanığa iadesine ilişkin Adana 1. Ağır ceza Mahkemesince verilen 12.10.2004 gün ve 366-293 sayılı karar, katılan vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesince 20.04.2005 gün ve 11032-2015 sayı ile,

"İddianamenin dayanağını oluşturan kaçakçılık suçu raporuna göre sanık hakkındaki 18.06.2002 tarihli Gelirler Bölge Müdürlüğü mütalaasının, vergi inceleme raporu içeriğine uygun olarak gerçek satışlardan dolayı düzenlediği faturaların müşteriye verdiği nüshalarında bedelleri fazla; kendisinde kalan nüshalarında ise az göstermek suretiyle "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu gözetilmeden iddianamede hatalı bir değerlendirme sonucu fiilin muhteviyatı itibariyle sahte ve yanıltıcı belge kullanmak şeklinde tavsif edilerek 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Gelirler Bölge Müdürlüğü mütalaası da bulunmayan suçtan açılmış olan kamu davasına devamla yazılı şekilde hüküm kurulması," isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmuştur.

Yerel Mahkemece 07.09.2005 gün ve 214-281 sayı ile;

"Mahkememize, Gelirler Bölge Müdürlüğü sahte fatura düzenlemekten mütala verdiği halde, sahte fatura kullanmak suretiyle vergi kaçakçılığı suçundan dava açılan dosyalarda verilen düşme kararları, Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından daha önce onanmıştır. Düşme kararı sonrası iddia makamının sahte fatura düzenlemek suçundan her zaman dava açması mümkündür. Kaldı ki zarar gören hazine davaya katıldığına göre sahte fatura düzenlemekten dava açılmasını her halükarda talep edebilir. Suç duyurusu yapıldığında, sahte fatura düzenlemekten zamanaşımı nedeniyle takipsizlik kararı verilmesi gerektiğinden, ısrar kararı verilmesi gerekmiştir," gerekçeleriyle ilk hükümde direnilmiştir.

Bu hükmün de, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "onama" istekli 23.12.2005 gün ve 199577 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup, düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Dosyanın incelenmesinde;

Direnme kararının verildiği 7.9.2005 günlü oturumda, sanığın kimliği saptanıp bozmaya karşı diyecekleri sorulduktan sonra,

Bu hükmün de, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "onama" istekli 23.12.2005 gün ve 199577 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup, düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Dosyanın incelenmesinde;

Direnme kararının verildiği 7.9.2005 günlü oturumda, sanığın kimliği saptanıp bozmaya karşı diyecekleri sorulduktan sonra,

İddia makamından mütalaasının sorulduğu, iddia makamının direnme kararı verilmesi yönünde mütala bildirmesi üzerine, başkaca bir işlem yapılmadan, önceki hükümde direnilmesine karar verilerek, sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK'nın 251 ve buna paralel düzenlemeler içeren 5271 sayılı CMK'nın 216. maddesinin son fıkrasında, "Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir." hükmü yer almaktadır. Bu hüküm gereğince katılmış olduğu takdirde duruşma mutlaka son söz sanığa verilerek bitirilecektir. Ceza Genel Kurulunun yerleşik kararlarında da vurgulandığı üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili bulunan bu usul kuralı buyurucu nitelikte olup uyulmaması yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Ceza yargılamasında sanığın en önemli hakkı savunma hakkı olup, bu hak hiç bir şekilde kısıtlanamaz.

İlk defa hüküm kurulurken "son sözün sanığa verilmesi" kuralı, bozmadan sonra başlayan yargılamada da kamu davasının kesintisizlik ve süreklilik ilkesinin doğal sonucu olarak aynen geçerlidir. Çünkü, dava sonuçlanmamış yargılama devam etmektedir. Bu nedenle, "en son söz"ün sanığa verilmemesi CMK'nın 216. maddesine aykırıdır. Bu hükmün, kovuşturmanın sona erdirilmesi ve hükmün tesis ve tefhimine geçilmesi öncesinde, son konuşan tarafın hazır bulunan sanık olması gerektiği şeklinde anlaşılması gerekmektedir.

Bu itibarla diğer yönleri incelenmeyen direnme hükmünün öncelikle saptanan bu usuli yanılgı nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;

1-Yerel Mahkeme direnme hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle saptanan bu usuli yanılgı nedeniyle BOZULMASINA,

2- Dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 21.02.2006 tarihinde tebliğnamedeki isteme aykırı olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1278, Karar No: 2019/1650, Tarih: 21.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/1278 E.  ,  2019/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/09/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08/07/2014 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde adli yardım talepli olarak istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK'nın 334/1. maddesinde; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler” hükmü düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336. maddesinde ise; “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüyle; temyiz istemlerinin incelenmesine geçilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2149, Karar No: 2020/2282, Tarih: 12.05.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/2149 E.  ,  2020/2282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, şantaj

HÜKÜM : Cinsel taciz ve şantaj suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 11.08.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.05.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5917, Karar No: 2011/6166, Tarih: 24.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/5917 E.  ,  2011/6166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

Davacı ..., katılan ... ile davalı Hazine, ..., ... ve ... aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.04.2010 gün ve 1173/223 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı Hazine vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; mevkii ve sınırlarını açıkladığı taşınmazların vekil edeninin zilyet ve tasarrufunda olduğunu, imar ve ihya etmek suretiyle tarım arazisi haline getirildiğini, 20 yılı aşkın zilyetliğinin bulunduğunu açıklayarak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri gereğince dilekçede açıklanan 4 parça taşınmazın vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve Hazine vekilleri imar ve ihya koşullarının gerçekleşmediğini, taşınmazın zilyetlikle edinilecek yerlerden bulunmadığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu açıklamışlar ve davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Harç yatırmak suretiyle TMK.nun 713/6.fıkrası uyarınca asli müdahil davacı olarak davaya katılan ... vekili 24.05.2004 havale tarihli katılma dilekçesinde; dava konusu taşınmazların vekil edeninin zilyetliğinde bulunduğunu, davacının bu taşınmazlar üzerinde zilyetlik iddialarının doğru olmadığını, müdahil davacı olarak davaya katılmalarına ve vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı safında davaya katılması sağlanan ... vekili de davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “davanın kısmen kabulü ile teknik bilirkişi ...ve ... tarafından 08.06.2005 tarihinde düzenlenen rapor ve krokide “tescile konu üç nolu parça olarak gösterilen 1603 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline aynı krokide birinci parça olarak 6600 m2, ikinci parça olarak adlandırılan 3300 m2 ve tescile konu dördüncü parçayla adlandırılan 12265 m2 kadastro paftasında yer alan kısımlar hariç olarak işaretlenen taşınmazlar yönünden davanın reddi ile bu taşınmazların Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline 08.06.2005 tarihli rapor ve krokinin rapora eklenmesine” karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Davacı vekili, hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yazılı birinci parça taşınmaz (6600 m2) olarak nitelendirilen hükme esas alınan 8.6.2005 günlü kadastro teknisyeni Mesut Hacımirzaoğlu ve harita mühendisi ... tarafından sunulan krokide yeşile taralı kısım, harita mühendisi ...ve kadastro teknisyeni ... tarafından düzenlenen 15.05.2007 günlü krokide ise yine aynı yer olarak tanımlanan yeşile taralı A harfi ile gösterilen 2600 m2’lik yer bakımından hükmü temyiz ettiği ve reddedilen bu taşınmaz bölümü bakımından hükmün bozulmasına karar verilmesini istediği anlaşılmaktadır. Keşif tutanaklarının kapsamları dosya içindeki bilgi ve belgeler ile tüm teknik ve uzman bilirkişilerin raporları birlikte değerlendirildiğinde, 8.6.2005 tarihli rapora ekli krokide birinci parça 6600 m2 içerisinde olmak üzere yeşile taralı 2600 m2 ve 15.5.2007 tarihli rapor ve krokide yeşile taralı A harfi ile gösterilen 2600 m2’lik yerin dere yatağı olduğu, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakıldığı, 15.05.2007 günlü krokide sarıya taralı B ve C harfiyle gösterilen yerin de dere yatağından yer aldığı, taşınmazın batı hududunun “boz hali arazi” olduğu, kuzeyinden yine derenin geçtiği rapor kapsamlarıyla sabittir. Taşınmazın belirlenen bu niteliğine göre TMK.nun 715.maddesi gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu, aynı Kanunun 999.maddesi uyarınca özel mülkiyete konu olamayan ve bu nedenle de tapuya tescili olanaklı bulunmayan yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Saptanan bu olgular karşısında davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 08.06.2005 tarihli raporda birinci parça 6600 m2 olarak tarif edilen bölüm için işaretlenen yeşile taralı kısım, 15.05.2007 günlü krokide ise yeşile taralı A harfi ile gösterilen 2600 m2’lik yere yönelik davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan yerel mahkeme kararının ONANMASINA,

Davalı Hazine vekilinin 08.06.2005 tarihli uzman bilirkişilerin raporunda 7238 sayılı parselin bitişiğinde üçüncü parça olarak tarif edilen 1603 m2’lik yere ilişkin temyiz itirazlarına gelince: Mahkemece, bu parça taşınmaz hakkında davacının kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Taşınmazın bitişiğinde bulunan 7238 sayılı parsel hükmen davacı adına tapuda kayıtlı bulunmaktadır. Miktarı 7150 m2’dir. ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.09.2000 tarih 2000/366 Esas ve 2000/396 Karar sayılı dosyası üzerinde yapılan incelemede; eldeki davanın davacısı ... tarafından 10.11.1993 tarihinde adına tapuda kayıtlı bulunan 7238 sayılı parselin yeri için Hazine ve diğer kamu tüzel kişilerine karşı açtığı tescil davasına ilişkin olup, bu davanın kabulle sonuçlandığı Yargıtay denetiminden geçerek 30.04.2001 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Kesinleşen dosyaya ait teknik bilirkişi Ramazan Fidan tarafından hazırlanan 25.8.1995 tarihli rapor ve kroki üzerinde yapılan değerlendirmede; 7150 m2’lik yerin krokide A harfi ile gösterildiği kırmızıya taralı olduğu, dava konusu taşınmazın yani üçüncü parça olarak 1603 m2’lik yerin 7238 sayılı parselin güney kısmında yer aldığı, kesinleşen dosyanın krokisinde bu yerin “boz-hali” gösterildiği saptanmıştır. Dosyaya ait keşif, 31.05.1995 tarihinde yapılmış olup, rapor ise 25.08.1995 tarihinde düzenlenmiştir. Davacının açtığı dava sonucu düzenlenen teknik bilirkişinin raporuna göre dava konusu yer keşfin yapıldığı 31.05.1995 tarihinde "boz-hali arazi" olarak belirlendiğine göre dava konusu taşınmazın bu tarihte kültür arazisi haline henüz getirilmediği, imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğu ve davacının zilyetliğinin bu nedenle en erken 31.05.1995 tarihinde başladığının kabulü zorunludur. Bu tarihten eldeki davanın açıldığı 18.07.2003 tarihine kadar kazanmayı sağlayan 20 yıllık süre henüz geçmemiştir. Davanın bu sebeple reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici madde 3’ün yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,25 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 24.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verilidi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3349, Karar No: 2025/62, Tarih: 06.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/3349 E.  ,  2025/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/399 E., 2021/535 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/487 E., 2019/530 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Davalılardan ...’e Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararı ile davacı ...’un temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35 inci maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 nci maddesinde "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır. Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." şeklinde düzenleme mevcuttur.

Aynı Kanunun 35 inci maddesinde ise " Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.” hükmü bulunmaktadır.

Anılan kanun maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, Tebligat Kanunu’nun 35 inci maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için öncelikle ilgiliye usulüne uygun şekilde bir tebligat yapılması, ilgilinin adresini değiştirmiş ve yeni adresini bildirmemiş olması ve ilgilinin adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin bulunmaması gerekir. Ancak davalılardan ...’in adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

Anılan kanun maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, Tebligat Kanunu’nun 35 inci maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için öncelikle ilgiliye usulüne uygun şekilde bir tebligat yapılması, ilgilinin adresini değiştirmiş ve yeni adresini bildirmemiş olması ve ilgilinin adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin bulunmaması gerekir. Ancak davalılardan ...’in adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte, İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararının tebliği amacıyla, davalı ...’in bilinen adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21 inci maddesine göre tebligat çıkarıldığı, adreste bulunan muhatabın oğlu Süleyman Cengiz’in yazılı ve imzalı beyanına göre, muhatap ...’in Somali ülkesinde görevlendirildiğinin belirtildiği, dosyada davalı ...’in yurtdışında görevlendirildiğine ilişkin resmi bir kaydın ise bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yurt dışında oturan Türk vatandaşlarına yapılacak tebligatlar Tebligat Kanununun 25 ile 25/A maddeleri ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 38-41 maddeleri ile 43 üncü maddesi hükümlerine tabidir.

Türkiye'den yurt dışına tebligatı çıkaran merciin bağlı olduğu bakanlık ve Dışişleri Bakanlığı vasıtasıyla gönderilen tebliğ olunacak evrak, yabancı ülkedeki Türkiye Cumhuriyeti vatandaşına tebliğ edilecek ise, tebliğ Tebligat Kanunu'nun 25 inci maddesi hükmüne göre, yabancı ülkenin yetkili makamı vasıtasıyla yapılabileceği gibi yabancı ülkedeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu vasıtasıyla da yapılabilir. Muhataba önce bir bildirim yapılır. Bildirimde, tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgileri ve 30 gün içinde Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarı yer alır. Bu bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatına uygun şekilde gönderilir. Bildirimin, o ülkenin mevzuatına göre muhataba tebliğ edildiği bir tutanak düzenlenerek belgelendirilir. Muhatap, bildirimin tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde Türk Büyükelçiliği veya Konsolosluğa başvurmaz ise, tebligat 30. gün bitiminde yapılmış sayılır.

Şu durumda mahkemece öncelikle davalı ...’e ilişkin adres araştırmasının yapılması, yurtdışında ikamet ettiğinin anlaşılması halinde Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararı ile davacı ...’un temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu'nun 25 inci maddesi ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 38 ve devamı maddelerinde gösterilen usule uygun şekilde tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Davalı ...’in yurtdışında bulunduğuna ilişkin bir kaydın bulunmaması halinde ise anılan davalının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresine Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararı ile davacı ...’un temyiz dilekçesinin yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler uyarınca usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve yasal temyiz süresinin beklenmesi suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren bölge adliye mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.