muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24611, Karar No: 2018/10765, Tarih: 18.12.2018

Diğer taraftan 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan, 5510 sayılı Yasa'nın 25. ve 26. maddesi gereğince inceleme yapılmalıdır. Anılan madde; 4/a ve 4/b’li sigortalılar için “...çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını kaybettiği...” Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usulüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu Kurumun Sağlık Kurulunca tespit edilenlerin malul sayılacağı belirtilmiştir.

Anılan Kanun’un 26’ncı maddesinde ise; “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a)25 inci maddeye göre malûl sayılması,

b) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

c)Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır. Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle ... sigortası primi dâhil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmü getirilerek, “malullük aylığı” bağlanma şartları düzenlenmiştir.

Bu düzenleme çerçevesinde, sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

5510 sayılı ... ve ... Sigortası Kanununun 95’inci maddesinde, malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Aynı yöndeki düzenleme 1479 ve 506 sayılı Yasalar kapsamında da mevcut olup, mahkemece, kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı anılan yönetmelikler de irdelenerek öncelikle, ... Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, çelişki olması halinde, ... Genel Kurulundan 2013 tarihli Yönetmelik hükümleri de irdelenmek suretiyle, davacının maluliyet oranının en az %60 oranında olup olmadığı ve var ise Kurumca çıkartılan uyuşmazlık nedeniyle, sigortalı olma tarihinden önce maluliyet halinin var olup olmadığı, var ise oranının kaç olduğu ve başlangıç tarihinin ne olduğu hususunda alınacak rapora göre, karar verilmek suretiyle, bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu durumda, mahkemece; 5510 sayılı Yasanın 95’inci maddesi gereğince öncelikle, ... Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, çelişki olması halinde, ... Genel Kurulundan mahkemece, belirtilen prosedür kapsamında, %60 maluliyet oranı ve davacının talep tarihi itibari ile bakıma muhtaç olup olmadığı araştırılmalı, sigortalılık süresi ve prim gün sayısına ilişkin şartların varlığı da ayrıca irdelenmek suretiyle 5510 sayılı Kanun'un 25 ve 26. maddelerinde öngörülen maluliyet aylığı bağlama koşullarının oluşup oluşmadığı irdelenmeli ve şayet maluliyet başlangıcının, tahsis talep tarihinden önceki bir tarih olduğu belirlenirse, tahsis talebini takip eden aybaşı, sonraki bir tarih olduğu belirlenirse de, bu tarihi takip eden aybaşı itibariyle aylık bağlanmasına karar verilmelidir.

Kabule göre de, 5510 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi uyarınca, davanın yasal dayanaklarından olan 1479 sayılı Kanunun 65. maddesindeki; “Kurum, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından aylık bağlanması veya toptan ödeme yapılması için gerekli belgeler tamamlanınca, bağlanacak aylıkları ve yapılacak toptan ödemeleri hesap ve tespit ederek en geç üç ay içinde ilgililere yazı ile bildirir...” hükmündeki sigortalıların aylık bağlanmasına ilişkin istemlerini sonuçlandırmak için, davalı Kuruma tanınan üç aylık yasal süre gözetilerek, her bir aylığın ödenmesi gereken tarihten itibaren, yasal faizle birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4818, Karar No: 2010/5741, Tarih: 24.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/4818 E.  ,  2010/5741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.09.2004 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin silinmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.11.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 09.09.2004 tarihli dilekçesi ile 6 no'lu bağımsız bölüm numaralı taşınmazın tapu kaydı üzerine 10 yıllık hak düşürücü süreden sonra ve Türk Medeni Kanununun 1027. maddesi gereğince mahkeme kararı olmadan yasaya aykırı konulan “... Vakfı” şerhinin terkinini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... İdaresi vekili temyiz etmiştir.

5737 Sayılı Vakıflar Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zaman aşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin dolayısı ile 02.04.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının uygulanma olanağı yoktur.

Yukarıda sözü edilen ve 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteynve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen “... Vakfı”nın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir. Ancak; dava konusu 2 sayılı parselin geldisi olan 1354 sayılı parselin tapulama tutanağının vakıf şerhi işlenmeden 21.10.1957 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış, davalı ... İdaresinin 25.09.1998 tarihli yazısı üzerine 05.10.1998 tarihinde tapu kaydına ilgililerin rızaları dışında mahkeme hükmü olmaksızın tek taraflı idari işlem ile vakıf şerhinin konulduğu görülmüştür. Bu nedenle 2 sayılı parseldeki 6 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydı üzerine Türk Medeni Kanununun 1027.maddesindeki yönteme uygun olmayacak biçimde vakıf şerhi konulması isabetli değildir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ... İdaresi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7748, Karar No: 2006/10454, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7748 E.  ,  2006/10454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Tasfiye Halinde .Bankası A.Ş. (TMSF) vek.Av.. ile davalı ... vek.Av.... ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.06.2006 gün ve 165-191 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

21.7.2004 tarih 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.090,-YTL.ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz isteminin, mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67297, Karar No: 2013/10805, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67297 E.  ,  2013/10805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın katılan ...'ı 2005 yılında kaybettiği nüfus cüzdanını bir şekilde ele geçirip bu kimlik bilgilerine göre kendi resmini yapıştırıp nüfus cüzdanı aldıktan sonra Türkiye İş Bankası ... Şubesinde çek karnesi hesabı açtırdığı ve suça konu 03.07.2006 keşide tarihli 16.000 TL bedelli çeki ticari ilişki nedeni ile müşteki ...'a verdiği olayda,

1-Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158.maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52.maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61.maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158.maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61.maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının belirlenerek 26.666 TL olarak fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanığın 26666 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, "sanığın, 5237 Sayılı TCK'nın 158/1, j-son maddesi gereğince haksız menfaatin iki katı olan 16000 TL karşılığı 1600 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1333 gün karşılığı, 52/2.maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilerek sonuç olarak 26660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16994, Karar No: 2023/1594, Tarih: 22.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/16994 E.  ,  2023/1594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2015/83939 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/41 Esas, 2016/201 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçları kabul edilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 104 üncü maddenin birinci fıkrası ve 43 üncü maddeleri ile 2 yıl 6 ay hapis cezası, 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan ise 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığına, reşit olmayanla cinsel ilişki suçu yönünden dosyada cezalandırmaya yeter delil bulunmadığına ve takdiri indirim hükmünün yasaya aykırı olarak uygulanmadığına ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri

Hata hükümlerinin uygulanarak reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan hüküm kurulamayacağına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yerine çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ve tehdit suçu yönünden de sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri

Hata hükümlerinin uygulanarak reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan hüküm kurulamayacağına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yerine çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ve tehdit suçu yönünden de sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Mahkemece; "Tüm dosya kapsamı ve mevcut delil durumu birlikte değerlendirildiğinde; sanık ... \*\*\*'ın olay tarihinde kız arkadaşı olan ve 15 yaşında bulunan mağdure ... \*\*\* ile ilk olarak mağdurenin doğum günü olan 28/10/2015 günü buluştuktan sonra mağdureyi ablasının ikamet ettiği ... ilçesindeki ... köyüne götürdüğü, orada bir süre kaldıktan sonra il merkezine geri dönerek marketten bira aldıkları, pazar yerindeki bir banka oturarak sanığın aldığı biraları içtikleri, mağdurenin içtiği -yüksek oranda alkollü- içkinin tesiri ile sarhoş olunca sanığın mağdureyi evine gelmeye ikna ettiği, sanığın evine gitmelerinden sonra doğruca sanığın odasına girdikleri ve sanığın mağdureyi öpmeye başladığı ardından mağdurenin vücuduna cinsel organını sokarak eylemi gerçekleştirdiği sübut bulmuştur. Sanığın bu ilk eyleminden sonra da mağdure ile ilişkiye girdiği, son olarak 20/12/2015 tarihinden 20-25 gün önce yine sanığın evine götürdüğü mağdure ile cinsel ilişkiye girdikleri anlaşılmıştır.

Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk İzlem Merkezinin 20/12/2015 tarihli raporuna göre Mağdure ... \*\*\*'in vücut muayenesinde; vücutta belirgin bir travmatik patoloji tespit edilmediği, genital muayenesinde; vulva ve vajen girişinde patalojik bir bulguya rastlanmadığı, kızlık zarının annüler yapıda olduğu, hymen esnek aşıklığının yaklaşık olarak 3 cm çapında olduğu ve erişkin erekte bir penisin girimine uygun olduğu, kızlık zarında saat 9 hizasında vajen duvarında da devam eden 10 günden eski yırtığa rastlandığı ancak yeni yırtık vb travmatik buluya rastlanmadığı belirtilmiştir.

Sanık hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Çocuğun Cinsel İstismarı, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Tehdit suçlarından kamu davası açılmışsa da; sanık ile mağdurenin arkadaşları aracılığıyla tanıştıkları, mağdurenin arkadaşı olan ... isimli şahısın sanığa mağdurenin 16 yaşında olduğunu söylediği, bu hususun mağdure tarafından da kabul edildiği, sanık ile mağdurenin sevgili olduğu süre ve ilk cinsel ilişkiye girdikleri zamanın tanışmalarından itibaren 20 günlük sürede gerçekleştiği dikkate alındığında, sanığın, mağdurenin gerçek yaşını bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı görülmediği, Türk Ceza Kanunun 30. maddesinde düzenlemesini bulan Hata hükümleri gereği, mağdurenin yaşında yanılması sonucu suçun kanuni tanımındaki maddi unsurları bilmeyen sanığın TCK 103. maddesinden sorumlu tutulamayacağı, fakat mağdurenin 16 yaşında olduğunu sanan sanığın, mağdure ile TCK 104. maddesindeki suçu oluşturduğu anlaşılmakla, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, işlendiği yer ve zaman nazara alınarak asgari hadden cezası belirlenmiş, suçun, aynı mağdura karşı birden fazla kez işlendiğinden TCK 43. maddesine göre artırıma gidilmiş, sanık hakkında sanığın geçmişi (sanığın mahkememizin 2015/230 E 2016/96 K sayılı dosyasında da benzer suçlamalar ile yargılandığı, sanığın başka bir mağdureye karşı reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan ve çocuğun alıkonulması suçundan mahkumiyetine karar verildiği) sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alınarak takdiri indirim uygulanmamış,

Yine sanık hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçundan açılan kamu davasında,mağdurenin suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olmakla beraber, bu hususta sanığın hataya düşürüldüğü, bu suç bakımından da sanığın 16 yaşında olan mağdureye karşı işlenmiş Hürriyeti Yoksun Kılma suçundan muhakeme yapılması gerektiği, mağdurenin 16 yaşında olduğu varsayıldığında düzenlemesini TCK'nın 234/3. maddesinde bulan Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması suçunun oluştuğu, katılan ... ...'in bu suç açısından da şikayetçi olduğu nazara alınarak, sanığın cezası,suçun işlenmesindeki özellikler, işlendiği yer ve zaman göz önünde bulundurularak asgari hadden belirlenmiş, sanık hakkında sanığın geçmişi (mahkememizin 2015/230 E 2016/96 K sayılı dosyasında da benzer suçlamalar ile yargılandığı, sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan ve çocuğun alıkonulması suçundan mahkumiyetine karar verildiği) sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alınarak takdiri indirim uygulanmamış, sanığın yeniden suç işlemeyeceği kanaati oluşmadığından, hükmü 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca geri bırakılmamış ve 5237 sayılı TCK 51. maddesi uyarınca cezası ertelenmemiştir.