muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13833, Karar No: 2017/14627, Tarih: 06.11.2017

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediği gözetilerek; hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin son cümlesinde yer alan "Davacı tarafın yıkım masraflarının tazmini talebinin infaz aşamasını ilgilendiren bir husus olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına”, 2 numaralı bendinde yer alan “Karar tarihinde yürürlükte bulunan harçlar tarifesi uyarınca tahsili gerekli 925,00-TL nisbi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, ”, 3 numaralı bendinde yer alan “Bu davada davacı tarafından yapılan toplam 755,35-TL yargılama giderinin davanın kabul-red oranına göre hesabolunan 529,32-TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,” ve 4 numaralı bendinde yer alan “Bu davada davacı kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca kabul edilen miktar yönünden hesabolunan 1.624,95-TL nisbi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bentlerinin hükümden çıkarılarak bunun yerine 2 numaralı bent olarak “Davacı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına”, 3 numaralı bent olarak "19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. ve 17. maddeleri gereğince 3402 sayılı Yasa'ya eklenen 36/A maddesi gereğince davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin ve kal masraflarının davacı üzerinde bırakılmasına ve yine aynı yasa gereğince davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” bentlerinin eklenmesine ve hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA, davacı vekili ile feri müdahil vekilinin tüm ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9511, Karar No: 2012/606, Tarih: 26.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9511 E.  ,  2012/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, davacılar ve davalıların müşterek murisi ...'in "..." olan anne adının "..." olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup, duruşma istemi konu itibariyle reddedilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda geçen ... İli, ... İlçesi ... Köyü Cilt: 17, Hane:14, BSN: 4 de kayıtlı ... ve ... kızı ...'nin evlenerek gittiği yeri, varsa ana-baba ve kardeşlerini gösterecek biçimde nüfus kaydının ve tescile ilişkin belgelerinin,

2-... İlçesi, ... Köyü Cilt:62, Hane:13, BSN:6 da kayıtlı ... ve ... kızı ...'in kayıtlar üzerinde detaylı araştırma yapılarak varsa ana-baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kaydının, evlenerek geldiği yerin, tesciline ilişkin belgelerin,

İlgili nüfus müdürlüklerinden (nüfus müdürlüklerinde bulunamadığı takdirde Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden) getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4456, Karar No: 2018/4815, Tarih: 17.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/4456 E.  ,  2018/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... Enerji inş. Nak. Taah. Orm. Tic. Ltd. Şti. avukatları ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava teselsül hükümlerine dayalı olarak açılmıştır. Teselsüle dayanan davalarda; Kurum, sigortalının hak sahiplerine ... sigorta yardımlarının tümünün tazminini bütün sorumlulardan birlikte veya sorumluların her birinden ayrı ayrı yada sadece birinden istemek hakkına sahiptir. Nitekim, olay tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanununun 50 ve 51'inci maddelerinde birden fazla kişinin bir zararın oluşumuna sebebiyet vermiş olmaları hali ile muhtelif sebeplerden dolayı aynı zarardan birden ziyade şahsın sorumlu tutulmalarını gerektirir durumlarda, zarar verenlerin her birinden zararın tümünün tazminini talep hakkı olduğu düzenlenmiştir. Borçlar Kanundaki teselsül hükümleri ve 506 sayılı Kanunun 26. maddesi gözetildiğinde, tüm davalıların kusurları nedeniyle, teselsül hükümlerine göre rücu alacağından sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde kusurları karşılığı sorumlu tutulmuş olmaları isabetsizdir.

Bunun yanında mahkemece herhangi bir kusur raporu alınmadan ve dosya da mevcut olmayan tazminat dosyası kusur raporuyla sonuca gittiği görülmektedir. Bu sebeple öncelikle kazanın oluşumu, nedenleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ihlal edilen mevzuat hükümleri, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya koyan uzman bilirkişilerce hazırlanmış bir kusur raporu alınmalıdır. Ayrıca yukarıda belirtildiği şekilde davacı Kurum istemi gereği olan teselsül hükümlerinin gözardı edilmesi ve faiz başlangıcının tahsis onay tarihi olarak belirlenmesi gerekirken, ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan ... Enerji inş. Nak. Taah. Orm. Tic. Ltd. Şti. avukatları ile ...'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının davalılardan ... Enerji inş. Nak. Taah. Orm. Tic. Ltd. Şti. ile ...'a iadesine, 17.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9651, Karar No: 2015/3912, Tarih: 26.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9651 E.  ,  2015/3912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 06.06.2014 gün ve 111 Esas, 4379 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, 4389 ve 5411 sayılı kanunlar gereğince müvekkilinin alacaklarının imtiyazlı olduğunu, kamu bankalarının şikayet olunan .... ile aynı paylaşımda yer almasına yasal engel bulunmadığını, müvekkilinin alacağının şikayet olunan Vakıflar Bankası’nın alacağından daha fazla imtiyazlı olduğunu iddia etmediklerini, buna rağmen şikayet olunanlar arasında yapılan garameye müvekkilinin de dahil edilmesi gerekirken, garame dışı bırakıldığını ileri sürerek, şikayete konu ..... İcra Müdürlüğü’nün 1998/1 sayılı takip dosyasındaki 19.03.2007 tarihli ve 8 numaralı sıra cetvelinin talepleri doğrultusunda düzeltilmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan .... vekili, kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacakları için konulan hacizlerinin sıra cetvellerinde ilk sırada bulunduğunu, muvazaa iddiasında bulunulamayacağını, 4389 sayılı Kanun'a 5020 sayılı Kanun'la eklenen Ek 5. maddesi uyarınca diğer alacaklıların muvazaadan ari hakları etkileneceğinden şikayetçinin alacaklarının imtiyazlı olarak kendi alacaklarına iştirak etmesinin mümkün olmadığını, sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan .... vekili, müvekkilinin şikayete konu alacağı ...’den temlik aldığı için kanunlar tarafından ...’ye tanınan haklara sahip olduğunu, müvekkilinin hacizlerinin diğer şikayet olunan ...’nın hacizlerine kanun gereği iştirak ettiğini, şikayetçinin alacaklarının imtiyazlı olarak kendi alacaklarına iştirak etmesinin mümkün olmadığını, şikayetçinin hacizlerinin düşmüş olduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca, 4389 sayılı Kanun'a 5020 sayılı Kanun ile eklenen Ek 5. madde hükmündeki açık düzenleme karşısında, diğer alacaklıların muvazaadan ari haklarının etkileneceği durumlarda, maddede belirtilen bankalar yönünden fon alacaklarının tahsili ile ilgili hükümlerin uygulanmasına ve bu bankaların hacizlerinin 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesi uyarınca ilk hacze iştiraklerine olanak bulunmadığı, şikayetçi alacağının üçüncü kişilerin muvazaadan ari haklarını etkileyebilecek hallerde imtiyazlı sayılamayacağı gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 06.06.2014 tarih ve 111 E., 4379 K. sayılı kararıyla onanmıştır.

Şikayetçi vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Şikayetçi vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle 19.03.2007 tarih ve 8 numaralı sıra cetveli şikayet konusu olduğu halde, onama ilamının şikayete ilişkin özet bölümünde 15.03.2007 tarihli 1 ve 2 numaralı sıra cetvelinin şikayete konu cetvel olarak belirtilmesinin maddi hataya dayalı olduğunun kabulü gerekmesine ve işbu karar düzeltme istemine konu ilamın şikayete ilişkin özetleme bölümünde doğru sıra cetveli bilgilerine yer verilmesi suretiyle maddi hatanın düzeltilmiş bulunmasına göre, şikayetçi vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3/2. maddesi, "Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur." hükmünü içermektedir. Bu nedenle Dairemizce, ''mahkemece, ret sebebi ortak olan şikayet olunanlar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesinin doğru olmadığı ve kararın bu nedenle şikayetçi yararına bozulması gerektiği, ancak yapılan yanlışlığın giderilmesinin, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediği belirtilip, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına'' karar verilmesi gerekirken, onanmasına karar verildiği anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile, Dairemizin anılan onama kararı kaldırılarak, hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin, diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, karar düzeltme itirazının kabulü ile onama ilamı kaldırılarak kararın (HÜKÜM) bölümünün 5 nolu bendinin hüküm fıkrasından çıkarılması ve 4 nolu bendindeki "..." ibaresinden sonra ''...'ye ve davalı ....'ye yarı yarıya ödenmesine'' ibaresinin yazılması ve 6 nolu bent numarasının 5 nolu bent olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6099, Karar No: 2011/13196, Tarih: 13.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6099 E.  ,  2011/13196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5924, Karar No: 2020/3162, Tarih: 07.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/5924 E.  ,  2020/3162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 13.03.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/63, Karar No: 2017/9, Tarih: 17.01.2017

**Ceza Genel Kurulu         2016/63 E.  ,  2017/9 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 12.11.2012

Sayısı : 380 - 1176

5607 ve 4733 sayılı Kanunlara muhalefet suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanık ...'ın fiilinin tek olması nedeniyle TCK'nun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 4733 sayılı Kanunun 8/4, TCK'nun 62/2 ve 53/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesi yollamasıyla 5607 sayılı Kanunun 13/1 ve TCK'nun 54/1. maddeleri gereğince suça konu eşyaların müsaderesine ilişkin İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12.11.2012 gün ve 380-1176 sayılı hükmün, sanık ve Gümrük İdaresi adına Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 06.10.2015 gün ve 15633-20059 sayı ile;

''I- Gümrük idaresi vekilinin sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü temyizi üzerine yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğünün kamu davasına katılmasına karar verilmesi de hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, Gümrük Müdürlüğü Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle reddine,

II- Sanığın temyizine gelince;

Olay günü devriye görevini yapan polis ekiplerinin, sanığın sırtında dolgun vaziyette sırt çantasının şüphe arzetmesi üzerine kontrol amaçlı durdurduğu, tedirgin hareketler sergilemesi üzerine sırt çantasında ne olduğu sorulduğunda bandrolsüz kaçak sigara olduğunu söyleyerek kendi rızası ile çantayı açarak içerisinde bulunan kaçak sigaraları teslim etmiş ise de; sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısı'na ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, sanığın sigaraları ticari amaçla aldığına dair herhangi bir ikrarı da bulunmadığı nazara alındığında Anayasanın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Gün adli para cezasının 1 gününün 20 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması'' isabetsizliklerinden bozulmasına oy çokluğu ile karar verilmiş,

Daire Üyesi A. Kiriş; yerel mahkemenin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve onanması gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 23.11.2015 gün ve 16641 sayı ile;

''...İtirazın konusunu oluşturan uyuşmazlık;

Daire Üyesi A. Kiriş; yerel mahkemenin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve onanması gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 23.11.2015 gün ve 16641 sayı ile;

''...İtirazın konusunu oluşturan uyuşmazlık;

Sanıktan elde edilen ve suç delili olarak kabul edilerek mahkûmiyete esas alınan suça konu sigaraların hukuka uygun bir şekilde elde edilip edilmediğine ilişkindir.

Dosyadaki 18.01.2012 tarihli olay ve yakalama tutanağına göre; 18.01.2012 tarihinde saat 13.35 sıralarında görevli polis memurlarının.... Caddesi ile ....Sokak kesişiminde sırtında dolgun vaziyette siyah renkli sırt çantası bulunan şahsın şüphe uyandırması üzerine görevlilerce polis tanıtma kartları gösterilerek şahıs durdurulmuş, şahsın kimlik sorgusu sırasında tedirgin tavırlar sergilemesi üzerine şahsa sırt çantasında ne olduğu sorulduğunda sırt çantasında bandrolsüz kaçak sigara olduğunu söylemesi üzerine, çantada yapılan aramada 7 farklı markada gümrük kaçağı toplam 128 paket sigara ele geçirilmiştir.'

Konuya ilişkin mevzuata bakıldığında;

Anayasanın 38/6. maddesi 'Kanuna aykırı elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilmez' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

CMK'nun 116, 117, 118, 119, 120, 121. ve devamı maddelerinde de arama ve elkoyma ile ilgili esaslar belirlenmiştir. Buna göre, 'Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabilir. Kolluk amirinin yazılı emri ile yapılan arama sonuçları Cumhuriyet Başsavcılığına derhal bildirilir.' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

CMK'nun 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkraları uyarınca hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin reddolunacağı ve yüklenen suçun hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş delille ispat edilebileceği hükümlerini amirdir.

CMK'nun 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkraları uyarınca hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin reddolunacağı ve yüklenen suçun hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş delille ispat edilebileceği hükümlerini amirdir.

2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanununun 4/A maddesinin 6. fıkrasında ise 'Polis durdurduğu kişi üzerinde veya aracında silah veya tehlike oluşturan diğer bir eşyanın bulunduğu hususunda yeterli şüphenin varlığı halinde kendisine ve başkalarına zarar verilmesini önlemek amacına yönelik gerekli tedbirleri alabilir. Bu amaçla kişinin üzerindeki elbisenin çıkarılması veya aracın dışarıdan bakıldığında içerisi görünmeyen bölümlerinin açılması istenemez. Ancak el ile dıştan kontrol hariç, kişinin üstü ve eşyası ile aracının dışarıdan bakıldığında içerisinin görünmeyen bölümlerinin aranması İçişleri Bakanlığı tarafından belirlenecek esaslar dahilinde mülki amirin görevlendireceği kolluk amirinin yazılı, acele hallerde sonradan yazıyla teyit edilmek üzere sözlü emriyle yapılabilir. Kolluk amirinin kararı yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulur. Bu fıkra kapsamında yapılan araç aramalarına ilişkin olarak kişiye, arama gerekçesini de içeren bir belge verilir.' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 'Karar alınmadan yapılacak arama' başlıklı 8. maddesinde,

'Aşağıdaki hallerde ayrıca bir arama emri yada kararı aranmaz,' denilmesinden sonra sınırlı şekilde bunlar sayılırken (f) bendinde;

'5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 24 üncü maddesindeki kanunun hükmü ve amirin emrini yerine getirme, 25. maddesindeki meşru savunma ve zorunluluk hali ve 26. maddesindeki hakkın kullanılması ile diğer kanunların öngördüğü hukuka uygunluk sebepleri ve suçüstü halinde yapılan aramalarda toplum için veya kişiler bakımından hayati tehlikeyi ortadan kaldırmak amacıyla veya kapalı yerlerden gelen yardım çağrıları üzerine, konut, işyeri ve yerleşim yeri ile eklentilerine girmek için.' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 27. maddesinin 5. fıkrasında;

'Durdurma üzerine aşağıdaki işlemler yapılır.

a) Durdurulan kişi üzerinde giysilerinden herhangi birisi çıkarılmaksızın yoklama biçiminde bir kontrol yapılır. Bu işlem sonucunda kişide silah bulunduğu sonucunu çıkarmaya yeterli şüphe meydana gelirse memur kendiliğinden silah ve diğer suç eşyası araması yapabilir.

b) Yoklama suretiyle kontrol kişinin cinsiyetinde bulunan görevli tarafından yapılır.

c) Yapılan kontrolün konusu ve sebepleri ilgiliye açıklanır.

d) Bir kişinin veya aracın durdurulma süresinin şartlara göre, makul olması ve ayrılan süreyi geçmemesi gerekir.

e) Yoklama suretiyle kontrol kişiye en az sıkıntı verici şekilde yapılır.

f) Yapılan kontrolün neticesinde suça konu iz, eser, emare ve delil elde edilirse kişi yakalanır.

g) Uyuşturucu gibi belirli bir şeyin kişinin herhangi bir yerinde gizlendiği düşünülüyorsa daha geniş çaplı kontrol yapılabilir.