muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23301, Karar No: 2012/23510, Tarih: 19.10.2012

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun personel devrine ilişkin 50. maddesinde, "Bu Kanunun 8 ve 11 inci maddeleri uyarınca tüzel kişiliği kaldırılan belediyelerin kadroları ve personeli; katılma hâlinde katıldıkları belediyeye, köye dönüştürülme hâlinde ilgili il özel idaresine devredilir. Devredilen personelden kadro ve görev unvanları değişmeyenler, aynı unvanlı kadrolara atanmış sayılırlar. Devredilen personelden durumlarına uygun boş kadro olmayanların veya mevcut kadro unvanı ile atamaları yapılamayanların kadro unvanları üç ay içerisinde ilgili belediye meclisi veya il genel meclisince aynı sınıf içerisinde kalmak kaydıyla değiştirilir. Bu değişiklikten itibaren bir ay içerisinde ilgililerin durumlarına uygun kadrolara atamaları yapılır. Söz konusu personel, atama işlemleri yapılıncaya kadar devredildikleri belediye veya il özel idaresince ihtiyaç duyulan işlerde görevlendirilebilirler. Bunlar yeni bir kadroya atanıncaya kadar eski kadrolarına ait aylık, ücret, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî haklarını devredildikleri belediye veya il özel idaresinden almaya devam ederler. Devredilen personelden memur statüsünde görev yapanların, atandıkları yeni kadrolarının aylık, ekgösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî hakları toplamının ... tutarının, eski kadrolarına bağlı olarak en son ayda almakta oldukları aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî hakları toplamı ... tutarından az olması hâlinde aradaki fark giderilinceye kadar atandıkları kadrolarda kaldıkları sürece herhangi bir kesintiye tâbi olmaksızın tazminat olarak ödenir.Tüzel kişiliği kaldırılan belediyelerde 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilen sözleşmeli personelin pozisyonları, başka bir işleme gerek kalmaksızın devredildikleri belediye veya il özel idaresi adına vize edilmiş sayılır." hükümleri düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının, noterden işverene gönderdiği ihtarname ile işyerinde 15.02.2008-14.02.2010 tarihleri arası geçerli olan Toplu İş Sözleşmesinden doğan aile yardımı ve ikramiye alacağının ödenmesini talep ettiği, 08.04.2009-14.02.2010 tarihleri arasında geçerli olan Toplu İş Sözleşmesinin 44. maddesinde, Toplu İş Sözleşmesi kapsamına giren işçilere 657 sayılı Kanuna tabi devlet memurlarına ödenen aile yardımının aynen uygulanacağının, 56/B. maddesinde ise, 52 günlük ücreti tutarındaki ilave tediyelere ilaveten ayrıca yılda 60 günlük ücretleri tutarında ikramiye ödeneceğinin belirtildiği, 5. maddesinde, Toplu İş Sözleşmesi imza tarihinden sonra üye olanların üyeliklerinin Hizmet-İş Sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanacaklarının belirtildiği, davacının davalı işyerinde çalışmaya başladıktan sonra Hizmet-İş Sendikasına üye olduğu, davacıdan sendika aidatının ödeme talep edilen dönemlerde kesildiği anlaşılmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2015/2239, Karar No: 2015/12435, Tarih: 05.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/2239 E.  ,  2015/12435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlu belediye, banka hesaplarına haciz konulduğunu haciz konan hesapların İİK'nun 82/1 ve Belediye Kanunu'nun 15/son maddeleri gereğince haczinin kabil olmadığını belirterek haczin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda şikayetin kabulüne ve banka hesabına konan haczin kaldırılmasına karar vermiştir.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca 5779 Sayılı.... Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak, fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine, havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine, havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır.

Somut olayda takibin kesinleşmesi üzerine alacaklı tarafından borçlu ...nın .... Şubesindeki ..... numaralı hesabına haciz konulması üzerine, borçlu belediye haczin kaldırılmasını talep etmiştir. Mahkemece belediyenin anılan bankadan getirilen müşteri hesap ekstresi dikkate alınarak yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu karar verilmiş olup, anılan raporda belediye görevlileri.... ve ...tarafından hesaba aktarılan toplam 22.500 TL'nin kaynağı, giriş sebebi ve niteliği belirlenmediği, havuz hesabı oluşup oluşmadığının incelenmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yukarıda belirtilen mahcuz hesaben yatan paralarla ilgili ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8475, Karar No: 2021/3966, Tarih: 26.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/8475 E.  ,  2021/3966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar müdafinin temyiz isteminin sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yönelik olup bu taleple sınırlı olarak, katılan vekilinin temyiz isteminin ise esasa ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

1-Sanıklardan ...'ün uzun bir süre yanında çalıştığı katılanın, banka kredisi için kullanılmak üzere kendisine bıraktığı imzalı boş kağıdı, diğer sanık ile iştirak halinde hareket ederek, alacaklısı sanık ... borçlusu katılan olacak şekilde 200.000 TL bedelli bir borç sözleşmesi haline dönüştürdükten sonra, bu sözleşmenin sanık ... tarafından ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/261 Esas sayılı dosyası kapsamında alacak davasına konu edildiği iddiasıyla, sanıklar hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan açılan kamu davalarında; sanıkların savunmalarında birbirlerini tanımadıklarını beyan etmeleri ve sanık ...'ın katılanın kendisine olan 200.000 TL'lik borcuna istinaden suça konu sözleşmenin düzenlendiğini bildirmesine karşın, katılanın aşamalardan alınan beyanlarında sanık ...'ı tanımadığını, kendisiyle herhangi bir ticari ilişkisinin bulunmadığını, sanıkların komşu olup önceden birbirlerini tanıdıklarını söylemesi, suça konu borç sözleşmesi aslının dosya içerisinde veya Adli emanette bulunmaması ve Mahkemece belge üzerinde herhangi bir inceleme yapılmamış olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tepiti bakımından;

a)Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olduğundan; suça konu borç sözleşmesi aslının dosya içerisine getirtilerek incelenmesi, aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra denetime esas olmak üzere dosya içerisinde bulundurulması,

b)Sanık ...’ın suç tarihinde katılana 200.000 TL nakit olarak borç verebilecek ekonomik gücü olup olmadığının araştırılması,

c)Suç tarihinde sanıkların ve katılanın hangi telefon hatlarını kullandıklarının tespit edilmesi ve borç sözleşmesinin düzenlendiği 01/03/2009 tarihi ile alacak davasının açıldığı 23/05/2011 tarihlerine yakın tarihlere ait HTS kayıtları temin edildikten sonra, katılan ve sanık ...’ın ya da sanıkların önceden tanışıp tanışmadıklarının belirlenmesi;

b)Sanık ...’ın suç tarihinde katılana 200.000 TL nakit olarak borç verebilecek ekonomik gücü olup olmadığının araştırılması,

c)Suç tarihinde sanıkların ve katılanın hangi telefon hatlarını kullandıklarının tespit edilmesi ve borç sözleşmesinin düzenlendiği 01/03/2009 tarihi ile alacak davasının açıldığı 23/05/2011 tarihlerine yakın tarihlere ait HTS kayıtları temin edildikten sonra, katılan ve sanık ...’ın ya da sanıkların önceden tanışıp tanışmadıklarının belirlenmesi;

Toplanan tüm delillere göre, farklı bir amaçla sanık ...’e verilen boş kağıdın, iştirak halinde hareket eden sanıklar tarafından veriliş amacına aykırı olarak doldurulduğu ve alacak davalarına konu edildiğinin tespiti halinde; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 01/05/2001 tarih ve 2001/6-70 Esas ve 2001/77 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, imza sahibinin tevdi ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu başka bir kişiye vermesi halinde, kağıdın yeni zilyedi olan sanık ... açısından “esasen kendisine tevdi ve teslim olunmayan kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyetinin gerçekleşmiş olacağı cihetle, açığa imza atandan aldığı kağıdı faile veren sanık ...’ün eyleminin de “bertakrip ele geçiren failin” fiiline iştirak niteliği kazanacağı ve yüklenen eylemin 5237 sayılı TCK'nin 209/2. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 207/1. maddesindeki “özel belgede sahtecilik” suçuna vücut vereceği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanıklar hakkında suç vasfında da yanılgıya düşülerek açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan beraat kararları verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)“23/05/2011” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “01/03/2009” olarak yanlış yazılması,

b)Beraat eden ve kendilerini vekille temsil ettiren sanıklar lehine, maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6714, Karar No: 2017/12203, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6714 E.  ,  2017/12203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2657, Karar No: 2019/4212, Tarih: 10.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2657 E.  ,  2019/4212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 08/02/2018 tarih ve 2016/499-2018/98 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı şirket vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...'ın davalı Şirketin % 10 A Grubu ve % 10.5 B Grubu hisse ile azınlık oy ve haklarına sahip ortağı olduğunu, 15.06.2013 tarihinde yapılan genel kurul toplantısının usul ve yasaya uygun hazırlanıp gerçekleştirilmediğini, bilanço ve faaliyet raporlarının incelemeye sunulmadığını, ana sözleşme değişikliklerinin çağrıda açıkça gösterilmediğini, ana sözleşme değişikliklerinin TTK hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek, 15.06.2013 tarihli şirket olağan genel kurulunda gündemin 3,4,5,6, ve 7.maddelerine ilişkin alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının öne sürdüğü iddialardan hiçbirinin anonim şirket genel kurul kararının iptalini gerektirecek ehemmiyette olmadığını, tüm işlemlerin usul ve yasaya uygun şekilde gerçekleştirildiğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; şirketin "2012 yılı denetim kurulu ve yönetim kurulu tarafından verilen raporlar ile bilanço, kar ve zarar cetvellerinin incelenerek onaylanması"nı içeren Gündemin 3.maddesinin, ilgili kayıtların pay sahipleri tarafından incelenmesi için hazır bulundurulduğunun ilan edilmediği ve 15 gün öncesinden hazır bulundurulmadığı için, ayrıca ana sözleşme değişikliğinin çağrı metni içerisinde bulunmadığı, ana sözleşme değişikliğinin eski ve yeni metninin karşılıklı olarak ilanda gösterilmesi gerektiğinden TTK'nun 445.maddesine göre iptale tabi olacağı, şirket ana sözleşmesinin 15.maddesinde yer alan ve olağan ve olağanüstü genel kurullarda sadece A grubu hisselerin imtiyazlı olarak oy kullanabileceklerine ilişkin kararın, diğer pay sahiplerinin oy haklarının elinden alınmasına sebep olacağı için TTK'nun 447.maddesine aykırılık teşkil ettiği ve batıl olduğu, Gündemin 4. ve 6.maddelerinin 7.maddede değiştirildiği, 7.maddenin ise iptaline karar verilince 4. ve 6.maddelerin de iptal olacağı ve bu maddelerin konusu kalacağı, Gündemin 5.maddesi olan iç yönergenin kabulüne ilişkin maddenin ise TTK'nun 445 ve TTK'nun 447.maddeleri uyarınca iptal ve butlan sebebinin gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile Özbeyler Sağlık Özel Hastane Medikal İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin 15.06.2013 tarihli olağan genel

kurulunda alınan Gündemin 3. ve 7.maddelerinin TTK'nun 445.maddesi uyarınca iptaline, şirket ana sözleşmesinin 15.maddesinin TTK'nun 447.maddesi uyarınca batıl olduğunun tespitine, Gündemin 4. ve 6.maddelerinin TTK'nun 447.maddesi uyarınca konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına, Gündemin 5.maddesinin iptaline ilişkin talebin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1449, Karar No: 2015/3148, Tarih: 01.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1449 E.  ,  2015/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mağdur ...'e Başbakanlıkta işe girmesi için yardımcı olacağını, katılan ...'a ise Üniversiteye güvenlik elamanı olarak işe girmesi için yardım edeceğini söylediği, böylelikle sanığın aldatmaya yönelik hileli hareketlerinin basit dolandırıcılık suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 10 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla

"10 GÜN"ve "20X10=200 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN" ve "100 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/07/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13462, Karar No: 2011/2301, Tarih: 22.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13462 E.  ,  2011/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, satış yoluyla ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı (asil) ... .... Aleyhine temyiz olunan davalılar adına gelen olmadı. Gelen asilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı vekili dava dilekçesinde muristen kalan eski eve ilave yaparak üzerine iki kat daha çıktığını belirtmiş, yargılama sırasında bu konudaki iddialarını tekrarlamıştır.Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/104 Esas-439 Karar sayılı dosyası Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 08.07.2008 günlü ve 2008/3519-3039 sayılı kararı ile onanmış ve davacının eski binaya ek 88 m²'lik ek yapı (ev) yaptığı belirlenmiştir. Mahkemece bilirkişilerden bağımsız bölümlerin ve zeminin değerinin tek tek belirlenip ayrı ayrı oranlanıp yüzde itibarıyla ne kadarının arza, ne kadarın muhdesata isabet ettiği konusunda ek rapor alınıp satış bedelinin dağıtımında bulunan bu yüzde oranlar gözönünde tutularak muhdesata isabet eden kısmın sadece muhdesat sahibine, arza isabet eden kısmın da yine payları oranında tüm paydaşlara verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.