muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11370, Karar No: 2023/1107, Tarih: 14.02.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu İstanbul ili ... ilçesi ... Mahallesi 6172 ve 6174 parsel sayılı taşınmazların 1995 yılında DSİ Genel Müdürlüğünün ... Projesi inşaatı kapsamında kalması nedeni ile kamulaştırılmasına karar verildiği, kamulaştırma tarihindeki malikler ... ve ...'ya noter tebligatlarının usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve adı geçen davacılar ..., ... tarafından Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/401 Esas, 1997/275 karar sayılı dosyası ile kamulaştırma bedelinin artırılması amacı ile açılan davada yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verildiği, hüküm altına alınan bedelin tahsili amacı ile Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü aleyhine Pendik 1. İcra Müdürlüğünün 1997/1911 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığı, davacı Kurum tarafından takip borcunun ödenmesi için "tahakkuk müzekkeresi ve ödeme emri" düzenlendiği, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nun cevap dilekçeleri ile davayı kabul ettikleri anlaşılmakla, bu davalılar hakkında açılan davanın kabulüne, davalı ...’ın ise 01.11.2017 tarih, 25968 yevmiye nolu işlemle adına kayıtlı 1/20 hisseyi ...’e sattığı, getirtilen kayıtlara göre taşınmazın şerh, beyan ve irtifak kısmında herhangi bir şerh bulunmadığı, davalının ...’ün taşınmazı tapuya güven ilkesine dayalı olarak satın aldığı, anlaşılmakla bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; davanın tamamen kabulüne karar verilmesini ve idare lehine vekalet ücreti taktir edilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ... dışında kalan davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu belirtilerek,davalı ... bakımından ise; adı geçenin taşınmazdaki hissesini satın aldığı ...’a usulüne uygun tebligat yapıldığı davacı idare tarafından ispat edilemediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davalının taşınmazı tapuya güven ilkesine dayalı olarak satın aldığı kanaati ile reddine karar verilmiş olması gerekçe yönü ile hatalı ise de, sonuca etkili olmadığı belirtilerek, davalılar ... ve ... vekili Av. ...'in sunduğu cevap dilekçesinde davayı kabul etmedikleri anlaşıldığından, bu davalılar bakımından davacı idare lehine vekalet ücretine hükmolunması ve davalılar ... ve ... lehine vekalet ücreti taktir edilmemesi gerektiğinden hükmün bu hususlardan düzeltilmesi suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ile davalı ... ve ... vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; davalı ... aleyhine açılan davanın da kabulüne karar verilmesi gerektiğini, dava açılmasına davalı tarafın sebebiyet verdiği bu nedenle davacı idare lehine vekalet ücreti taktir edilmesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde; davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırılan dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un, mulga 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... ve ... vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Dava konusu İstanbul ili ... ilçesi ... Mahallesi 6172 ve 6174 parsel sayılı taşınmazların 1995 yılında DSİ Genel Müdürlüğünün ... Projesi inşaatı kapsamında kalması nedeni ile kamulaştırılmasına karar verildiği, kamulaştırma tarihindeki malikler ... ve ..., ..., ... adına noter tebligatlarının düzenlendiği ve kamulaştırma tarihindeki malikler tarafından Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/401 Esas, 1997/275 Karar sayılı dosyası ile kamulaştırma bedelinin artırılması amacı ile açılan davada yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

4. Davalılar ...,..., ..., ..., ..., ..., ... ‘nın cevap dilekçelerinde aleyhlerine açılan davayı kabul ettikleri hususu gözetilerek bu davalılar bakımından davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

5. Davalı ... ve ... hakkında açılan dava bakımından da yapılan yargılama sonrası davanın kabulüne karar verildiği hususu gözetilerek aleyhlerine vekalet ücreti takdir edilmesi yerindedir.

4. Davalılar ...,..., ..., ..., ..., ..., ... ‘nın cevap dilekçelerinde aleyhlerine açılan davayı kabul ettikleri hususu gözetilerek bu davalılar bakımından davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

5. Davalı ... ve ... hakkında açılan dava bakımından da yapılan yargılama sonrası davanın kabulüne karar verildiği hususu gözetilerek aleyhlerine vekalet ücreti takdir edilmesi yerindedir.

6. Yapılan incelemede tapu maliklerinden davalı ...'ün taşınmazdaki hissesini ...'dan satın aldığını, ...’a ise payının murisi ...'dan intikal ettiğini, muris ... adına ise kamulaştırma tarihinde kamulaştırma noter tebligatı düzenlendiği gibi muris ... tarafından diğer hissedarla birlikte Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/401 Esas 1997/275 Karar sayılı dosyası ile tezyidi bedel davası açıldığı, anlaşılmış olup, kamulaştırılan taşınmazın 17 nci maddeye göre kamulaştırmayı yapan idare adına tesciline karar verilebilmesi için davadan önce kamulaştırma işleminin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ile birlikte, kamulaştırma bedeli ile artırılan bedelin koşulsuz olarak mal sahibi adına bankaya bloke edilmesi gerekir. Muris ... tarafından tezyidi bedel davası açıldığı anlaşılmakla kamulaştırma işleminden haberdar olunduğu anlaşılmış ise de, tespit edilen çekişmesiz kamulaştırma bedelinin ve artırılmasına konu edilen bedelin bankaya bloke edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamıştır. Bu nedenle; çekişmesiz kamulaştırma bedelinden ve tezyidi bedel davası ile artırılmasına konu edilen bedelden muris ... hissesine isabet eden bölümün bankaya bloke edilip edilmediği, şayet bloke edilmişse bloke edildiğine ilişkin makbuz, dekont vs. belgelerin ilgili idareden ve bankadan sorularak alınacak yazı cevapları doğrultusunda karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının ise kısmen kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/768, Karar No: 2008/1100, Tarih: 29.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/768 E.  ,  2008/1100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2007

Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı ile tescil tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı olan 01.07.1995 ile 01.06.2006 tescil tarihleri arasında 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, sigortalılık tespitine ilişkin olarak, dava açıldıktan sonra, davalı kurum tarafından davacının tescil tarihinin 01.07.1995 tarihine çekilmesi nedeniyle, “Davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5458 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespitine yönelik taleple ilgili olarak ise, “Davacının 5458 sayılı yasanın ilgili hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmiş ve karar süresinde davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Sigortalılık tespitine yönelik taleple ilgili mahkemenin kararı yerindedir. Ancak davacının 5458 sayılı yasadan yararlanma koşullarında mahkemece yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının 05.06.2006 tarihinde davalı kuruma verdiği dilekçe tarım Bağ-Kur sigortalılığının ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşına çekilmesini istediği ve anılan dilekçesinde 5458 sayılı yasadan yararlanma doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık geriye yönelik tescil talebinin 5458 sayılı yasadan yararlanma talebini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece, davacının 5458 sayılı yasanın öngördüğü 3 aylık süre içerisinde kuruma tescil için başvuruda bulunduğu, ve bu başvurunun anılan 3 aylık sürenin dolmasından sonra reddedildiği ve dava açıldıktan sonra da kurumun tescil tarihin geriye çektiğinden, Sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri ve hakkaniyet gereği davacının 5458 sayılı yasanın hükümlerinden yararlandırılmasının uygun olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir.

Bu duruma göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/534, Karar No: 2016/3161, Tarih: 10.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/534 E.  ,  2016/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların inkara yönelik savunmaları, soruşturma aşamasında şikayet- çinin kartını çalan kişileri teşhis edemeyeceğini beyan etmesi, ... Kriminal Polis Laboratuvarının 31.01.2014 tarihli raporunda tetkik konusu görüntülere ait çözünürlüğün düşük olması, şahısların kameraya uygun açı ve pozisyonda bulunmamaları, ortam ışık koşullarının elverişsiz düzeyde olması, şahısların yüzlerine ait morfolojik yapıların ve olası karakteristik izlerin teşhise elverişli görüntü bilgisi içermedikleri ve kıyas kabiliyeti taşımadığı müşahade edilerek görüntüler ile mukayese konusu ...'ya ait fotoğralar arasında bir karşılaştırma yapılamadığı, müspet veya menfi bir kanaat beyanında bu- lunulamadığının bildirildiği, bilirkişi heyetinden alınan 27.05.2014 tarihli raporda da tetkik konusu kayıtlardaki şüpheli şahsın yüzüne ait morfolojik yapıların ve karakteristik hatların net olarak teşhis edilememesi sebebiyle bahse konu şüpheli şahsın ... olup olmadığı hususunda herhangi bir kanaat beyanında bulunulabilmesinin mümkün olmadığı, ... Bankası ATM görüntülerinde yer alan beyaz tişörtlü şüpheli şahsın ise mümkün derecesinde ...'a ait olduğunun belirtilmesi karşısında; sanık ...'nın atılı suçları işlediğine dair hakkında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, dosya arasında bulunan ... Bankası ATM görüntüleri ve bilirkişi raporları gözetilerek sanık ...'ın şikayetçinin kartının bir başkası tarafından ele geçirildiği sırada ATM yakınlarında bulunduğu sabit ise de; sanığın atılı suçlara iştirak ettiğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıl- dığından, sanıkların atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3960, Karar No: 2015/16378, Tarih: 15.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/3960 E.  ,  2015/16378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şile Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2013/9-2014/266

H.. D.. ile G.. S.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Şile Hukuk Mahkemesi'nden verilen 22.10.2014 gün ve 9/266 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.09.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı H.. D.. vekili Avukat A..N.. Ç.. ve karşı taraftan davalılar G.. S.. ve müşterekleri vekili Avukat K.. K.. geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu A blok 13 nolu dairenin bulunduğu taşınmazın Enver, Mustafa ve H.. S.. kardeşler tarafından tapu maliklerinden 1989 yılında satın alındığını, 2003 yılında imar gördüğünü, ailevi gelenek, terbiye, arsanın birlikte alınıp inşaatın da birlikte yapılacağı düşüncesi, diğer kardeşlerin başka işlerle uğraşması, tapu işleri ile H.. S..'in ilgilenmesi nedenleri ile tapunun Hasan adına yapıldığını, taşınmaz üzerine inşa edilen iki adet binadaki dairelerden dava konusu dairenin kardeşlerden E.. S..'e, abisi Hasan'ın ölümü sonrası mirasçıları tarafından teslim edildiğini, Enver'in de daireyi 20.04.1996 tarihinde davacıya harici anlaşma ile satarak devrettiğini, dairede davacının oturduğunu, tüm ihtarlarına rağmen davalıların tapuyu vermediklerini açıklayarak davalıların dava konusu dairenin bulunduğu taşınmazın tapu kaydındaki arsa payı hisselerinin iptali ile dairenin arsa payına düşen miktarın davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, iddiaların doğru olmadığını, ortada kendileri veya murisleri Hasan’ın taraf olduğu bir satış bulunmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu dairenin bulunduğu taşınmazın tapulu olduğu hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmamaktadır. İddianın ileri sürülüş şekli ve dosya kapsamına göre dava tapulu taşınmazın haricen satın alınma iddiasına dayanılarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu dairenin bulunduğu taşınmazın tapulu olduğu hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmamaktadır. İddianın ileri sürülüş şekli ve dosya kapsamına göre dava tapulu taşınmazın haricen satın alınma iddiasına dayanılarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, tapulu taşınmazların satışı TMK'nun 706, BK'nun 213 (6098 sayılı TBK'nun 237.), 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 26 ve Noterlik Kanunu'nun 60 ve 89. maddeleri gereğince, resmi şekilde yapılmadıkça hukuken geçerli bir sonuç doğurmayacağına ve salın alana herhangi bir mülkiyet hakkı bahşetmeyeceğine, TMK'nun 706. maddesinde öngörülen resmi şekil şartının ispat şekli olmayıp geçerlilik şartı bulunduğuna, davacı tarafın haricen satın alma iddiasının dayanağı olarak sunduğu 20.04.1996 tarihli özel anlaşma başlıklı belgede davalılar veya miras bırakanları H.. S.. taraf olmadığına, haricen satın alma sebebiyle ancak sözleşmenin tarafları lehine kişisel hak doğduğuna, bu kişisel hakkın sözleşmenin taraf olmayan üçüncü kişilere karşı ileri sürülme imkanı bulunmadığına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yazılı nedenlerle yerinde görülmediğinden usul ve yasaya uygun bulunan yerel mahkeme kararının ONANMASINA; Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100.00 TL Avukatlık Ücreti'nin davacıdan alınıp Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalılara verilmesine, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13748, Karar No: 2012/20097, Tarih: 17.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13748 E.  ,  2012/20097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7014, Karar No: 2006/8861, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/7014 E.  ,  2006/8861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının üstlendiği ihale konusu malları yapılan sözleşme ve ihtara rağmen teslim etmediğini, yeniden yapılan ihale nedeniyle hazine zararının oluştuğunu ileri sürerek 940.000.000.000 TL’nin 17.10.2001 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 940.000.000.000 TL’nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.4.2005 tarih ve 2005/361 esas, 2005/6681 karar sayılı ilamı ile “Mahkemece verilen kısa kararda, “940.000.000.000 TL ‘nin 17.10.2001 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki reeskont faiziyle davalıdan tahsiline” denildiği halde, sonradan yazılan gerekçeli kararda; “940.000.000.000 TL’nin 17.10.2002 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki reeskont faiziyle davalıdan tahsiline” şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. HUMK.nun 382-388 ve 389 maddeleri gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan ... ilkesini zedeler. Bu durumda, 10.4.1992 ... ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerekir.” Denilmek suretiyle bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile 940.000.00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.