muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18436, Karar No: 2014/23347, Tarih: 11.11.2014

anlaşılan Milas 1 As. (İş) Mahkemesi’nin 2004/96 E., 2012/639 K. sayılı tazminat davasında; işveren şirketin %40, A.. E.. D..’in %5, M.. U..’ın %10, Y.. D..’ın %5, sigortalının %4;, iş bu davanın yargılaması aşamasında alınan kusur raporunda işverenin %25, sigortalının %75 oranında kusurlu bulunduğu, Mahkemece; tazminat davasında alının kusur raporunun esas alınarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; somut olaya konu ceza dosyası ile diğer dosyalar getirtilip, saptanan maddi olgular da gözetilerek, olayın oluşu tereddütsüz belirlenip, tüm delillerle birlikte değerlendirilerek, alanında uzman bilirkişilerden oluşa ve mevzuata uygun, yukarıda anılan dosyalarda hükme esas alınmış olan raporlar arasındaki çelişkileri giderecek şekilde yeniden rapor alınıp, irdelenerek, varılacak sonucuna göre karar vermek gerekirken, bu yönde kusur raporu alınmaksızın hüküm kurulması,

2- 506 sayılı Kanunun 26. maddesinden doğan rücu hakkı, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayanmaktadır. Kurum, iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı olarak, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rücu etmektedir.

İş kazası ya da meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya veya bunların ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurumun sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi, bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönünün, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dosyadaki belgelerden ve Milas 1 As. (İş) Mahkemesi’nin 2004/96 E., 2012/639 K. sayılı tazminat kararından, iş kazasına uğrayan sigortalının hak sahiplerine ölüm aylığı bağlandığı, hak sahiplerinden M.. ve A.. fiili ödeme yapıldığı anlaşılmıştır.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi ise, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi ise, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Sürekli iş göremezlik gelirinin yarıya indirildiği durumlarda, peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibariyle %50 üzerinden belirlenmesi; bu oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire, gelir başlangıç tarihinden gelirin yarıya düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin %50 fark oranına karşılık miktarının ilavesi gerekecektir. Ayrıca, başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği de bulunmaktadır.

Fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, fiili ödeme ile ilişkin olduğu gelirin ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu, şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarının kusur karşılığından düşük ise o taktirde ilk peşin

sermaye değerine itibar edilmesi, aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o taktirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerekecektir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca araştırma yapılarak, davalının tazmin ile sorumlu olduğu miktar belirlendikten sonra, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması,

3- Avukatlık ücretinin takdirinde, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde yer alan “hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” şeklindeki açık yasal düzenleme uyarınca, karar tarihi itibariyle 29.12.2012 tarih 28512 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinde yer alan “tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.666,66 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücret alınır. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez.” düzenleme gereğince davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalılardan A.. E.. D.., K.. Mad. San. ve Tic. A.Ş. vekilleri ile M.. U..'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacı ile davalılardan A.. E.. D.., K.. Mad. San. ve Tic. A.Ş. vekilleri ile M.. U..'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan A.. E.. D.., K.. Mad. San. ve Tic. A.Ş. ile M.. U..'a iadesine, 11.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2542, Karar No: 2019/18588, Tarih: 19.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/2542 E.  ,  2019/18588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19/11/2019 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 475 ada 13 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-4650 sayılı Yasayla değişik 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca açılan bedel tespit ve tescil davasında aynı Kanunun 15/son maddesine göre değerlendirmenin dava tarihi esas alınarak yapılması gerekir.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmaza ve üzerindeki bağ omcalarına dava tarihi olan 2016 yılı ilçe tarım ve orman müdürlüğü verilerine göre değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2015 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

3-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan münavebe ürünlerinin 2016 yılı itibarıyla ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek) gösteren veri cetveli İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilip sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masraflar kalemlerinin üretim masraflarına dahil edilmeyeceği gözönünde tutularak hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

4-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince,bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi,

4-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince,bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 19/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27026, Karar No: 2014/7995, Tarih: 24.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/27026 E.  ,  2014/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/271415

MAHKEMESİ : Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2012

NUMARASI : 2011/330 (E) ve 2012/525 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

Tebliğname No : 11 - 2012/271415

MAHKEMESİ : Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2012

NUMARASI : 2011/330 (E) ve 2012/525 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

I-UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada, sanık hakkında Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/199-686 E.-K.; Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/1517- 2012/574 E.-K.; Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/5-993 E.-K.; Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/714-2012/811 E.-K.; Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/1400-2012/149 E.-K.; Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/417-704 E.-K.; Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/207-521 E.-K. ; Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/25-1434 E.-K. sayılı dosyalarında mühür bozma suçları nedeniyle yargılanıp mahkum edildiği, anılan dosyaların temyizi üzerine Dairemizin sırasıyla 2012/11839; 2013/20825; 2013/26298; 2013/8416; 2014/781; 2014/3708; 2014/3710; 2014/5530 esas sıralarına kayıtları yapılıp, yapılan temyiz incelemesi sonucunda verilen bir kısım hükümlerin benzer gerekçelerle bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması ve suça konu mühürleme tutanaklarının N.. Mah. T.. Cad. No:.. sayılı adreste faaliyet gösteren Ş.. Kafe isimli işyerine ilişkin olmasına rağmen, fek tutanaklarının aynı adreste faaliyet gösterdiği belirtilen T.. Kafe isimli işyerine ait olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi ve mükerrer yargılamanın önüne geçilmesi bakımından; Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/199-686 E.-K.; Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/1517-2012/574 E.-K.; Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/5-993 E.-K.; Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/714-2012/811 E.-K.; Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/1400-2012/149 E.-K.; Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/417-704 E.-K.; Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/207-521 E.-K.; Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/25-1434 E.-K. sayılı dosyaları ile adliye tevzi bürosundan da sanık hakkında aynı işyeri ile ilgili olarak mühür bozma suçundan açılmış başka davalar bulunup bulunmadığı sorulup varsa bu dosyalar da duruşmaya getirtilip incelenerek, davaların aynı işyerlerine ilişkin olduklarının tespiti halinde mümkünse davaların birleştirilmesi aksi halde özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, iddianameleri ile bu davayı ilgilendiren tüm delillerin onaylı birer suretlerinin dosya arasına konulması ile mühürleme ve fek tutanaklarını düzenleyen görevliler tanık sıfatıyla dinlenerek suça konu mühürleme ve fek tutanaklarında belirtilen işyerlerinin aynı işyeri olup olmadığı bu tanıklardan sorulup, bu hususun gerektiğinde belediyeden de araştırılmasından sonra, eldeki dosya ile birleştirilen dosyaların da sanık hakkında aynı suçtan açılan diğer davalardaki zincirleme/mükerrer suç kapsamında kalıp kalmadıkları da yeniden irdelenerek toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi gereğince 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanıkların sadece kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1184, Karar No: 2019/5387, Tarih: 19.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/1184 E.  ,  2019/5387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

27/01/2016 tarihli hükmü temyiz eden katılan sanık müdafiinin, temyiz talebinin tüm hükümler yönünden 01/03/2016 tarihli ek kararla reddedildiği, ek kararın sanık müdafiine 07/03/2016 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, ek karara yönelik ayrı bir temyiz dilekçesi verilmediği, ek kararın verildiği tarih olan 01/03/2016 tarihinde katılan sanık ... müdafii tarafından gerekçeli karar lahiyası verildiği ancak lahiyada ek karara yönelik herhangi bir temyiz talebi bulunmadığı anlaşıldığından, katılan sanık ... müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve tebliğnameye aykırı olarak dosyanın incelemeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 19/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8812, Karar No: 2024/7914, Tarih: 26.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8812 E.  ,  2024/7914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/567 E., 2020/131 K.

SUÇLAR : Birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Usal Yargı Ağı Projesi ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 28.12.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu husus araştırılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64 üncü maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15001, Karar No: 2010/22165, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15001 E.  ,  2010/22165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14900, Karar No: 2023/7772, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14900 E.  ,  2023/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1246 Esas, 2020/1510 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/118 Esas, 2018/107 Karar

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının kat maliki olduğunu, sitenin ortak alanlarından olan depoları eşyalarını bırakmak suretiyle kullandığını, bu durumun sona erdirmesi için ihtarname keşide edildiğini, buna rağmen eşyalarını almadığını, davalının ortak alana yaptığı müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalının süresi içerisinde cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; site yönetiminin 2011 veya 2012 yıllarında boş depoların kat maliklerine kullandırılması hakkında karar aldığını, bunlardan birisinin de kendisi olduğunu, depoların sitede vereceği İngilizce kursları için materyal ve idari ofis olarak tahsis edildiğini, ilgili yazının mahkemeye sunulduğunu ancak dikkate alınmadığını, ilgili yıllara ait karar defterinin kaybolduğuna ilişkin yönetimden belge alarak dosyaya sunduğunu, izinsiz kullanımının olmadığını, tüm yönetimlerin haberi olduğunu, bilirkişi raporlarının tarafına gönderilmediğini, itiraz hakkının kısıtlandığı belirterek kararın kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının ortak alan niteliğindeki depoları eşya depolamak suretiyle kullandığı, daha önce depoların şahsi kullanımının 15.02.2015 tarihli genel kurulda oylanarak oy çokluğu ile reddedildiği, her kat malikinin 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 16 ncı maddesi gereğince ortak yerlerde arsa payı oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre kullanma hakkına sahip oldukları, ortak yerlerin kullanım hakkının; kat maliklerince, bir veya birden fazla kat malikine verilmesi ve buraların kullanım şeklinin düzenlenmesinin kat maliklerinin asgari 4/5 pay ve paydaş çoğunluğuyla mümkün olduğu gözetildiğinde davalının ortak alana el atmasının önlenmesi yönündeki ilk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarının ve istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kat malikinin ortak alan olan site deposuna eşya bırakmak şeklindeki el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 66, 67 ve 68 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 634 sayılı Kanun'un 66, 67 ve 68 inci maddeleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde birden fazla parsel üzerine kurulu sitelerde toplu yapı kapsamında değerlendirme yapmak için toplu yapı yönetim planı haricinde tapu ve vaziyet planında ortak alan bağlantısının sağlanmasının gerekeceği açıktır.

3. Dosya kapsamında yapılan incelemede ,Pendik Kaymakamlığı Tapu Müdürlüğü'nün 28.03.2022 tarihli cevabı yazısından; ilgili sitenin ortak alanlarına ilişkin tapu bağlantısının olmadığını ayrıca yine ortak alan vaziyet planının da kayıtlarında mevcut olmadığını bildirdiği görülmüştür. Birden fazla parsel üzerinde kurulu olan sitede 5711 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun da Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 22 nci maddesi ile 634 sayılı Kanun'un 66 ncı ve devamı maddelerinde düzenlenen Toplu Yapılara İlişkin Özel Hükümler uyarınca henüz toplu yapı yönetimine geçilmediği anlaşılmakta olup uyuşmazlıkta Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin değil, genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Buna göre görev hususu da genel hükümler uyarınca belirlenmelidir.

4.Hukuki uyuşmazlıklarda asliye hukuk mahkemelerinin görevi asıl, sulh hukuk mahkemesinin görevi ise istisnadır. Özel bir kanun hükmü ile açıkça sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen bütün dava ve işler asliye hukuk mahkemesinde görülür.

5. Tüm bu nedenlerle toplu yapı koşullarını sağlamayan birden fazla parsel üzerine kurulu sitenin el atmanın önlenmesi davasında Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin değil, genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Buna göre görev hususu da genel hükümler uyarınca belirlenmelidir. Bu nedenle mahkemece, genel hükümlere göre asıl görevli mahkeme olan asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, esas hakkında hüküm kurulması ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.