muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14674, Karar No: 2025/3252, Tarih: 04.03.2025

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının hastaneye düşerek yaralandığından bahisle başvurduğunu, iş kazası beyanı bulunmadığını, ağaçtan veya ayağına ağaç düşerek yaralandığını sosyal medyada paylaştığını, davacının kazalanması üzerine davalının davacıya küçük miktarlarda maddi yardımlarda bulunduğunu, aradan bir yıl kadar süre geçtikten sonra sigortalı olarak gösterilmesini talep ettiğini, davalının bu talebi kabul etmemesi üzerine kazayı senin işyerinde geçirdiğine dair şikayette bulunurum dediğini, bir süre sonra da eldeki davayı açtığını, davacının iddiası ile davacı tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, hastane kayıtlarına göre hastaneye müracaat saati 14.37 iken tanıkların olayın 16.00-17.00 arası olduğunu beyan ettiklerini, davacının davalı yanında çalışmasının olmadığını, çalışma olgusu olmadan iş kazası tespiti yapılamayacağını, ... Şirketi ile yapılan anlaşma gereği, iş yerinde tüm işlerin ... Şirketinin elemanı olan mühendis kontrolünde ve gözetiminde yapıldığını, iş yerinin sürekli bekçili olup şantiye bekçisinin görgü tanığı olmamasının fiilen mümkün olmadığını belirterek, usul ve yasaya aykırı verilen kararın temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kuruma başvuru şartının yerine getirilmediğini, davanın hak düşürücü süre ve zamanaşımı yönünden reddinin gerektiğini, somut dosyada davacının iddiasını ispatlar nitelikte delil veyahut tanık beyanı bulunmadığını, Kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, iş kazası olduğunun tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26221, Karar No: 2013/23407, Tarih: 25.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26221 E.  ,  2013/23407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının ortasında boşluk bulunacak şekilde dairesel yapıda olduğu, bu haliyle bu boşluktan özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı üretici firmadan sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre ise;

1- Sanığa verilen adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı 20 TL'den paraya çevrilirken dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- 5237 Sayılı TCK'nun 53/3 madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca

kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi alt soyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1559, Karar No: 2025/2327, Tarih: 21.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/1559 E.  ,  2025/2327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2434 E., 2025/329 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/550 E., 2017/1139 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 42.611,47 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.470,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16987, Karar No: 2016/16804, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16987 E.  ,  2016/16804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin ... Devlet Güvenlik Mahkemesinin 2003/39 esasında yargılandığını, 30.06.2003 tarihinde 100.000 ABD Doları kefalet karşılığında tahliye edildiğini, yasal düzenlemeler sonrasında anılan mahkemenin kapatıldığını ve dosyasının....Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/155 esasını alarak yargılamasının sürdürüldüğünü, mahkemenin 07.05.2014 tarihli duruşmasında, adli teminat olarak alınan toplam 100.000 ABD Dolarının davacı sanığa iadesine karar verildiğini, mahkemenin teminatın iadesine ilişkin 08.05.2014 tarihli yazısı sonrasında müvekkili hesabına 142.171,70 TL olarak yatırıldığını, bu paranın 02.06.2014 tarihli ihtirazi kayıtla alındığını, paranın hesaba geçirildiği tarihte 100.000 ABD Dolarının 211.150 TL ettiğini, bundan ödenen miktarın mahsubu ile davalının müvekkiline 68.978,30 TL eksik iade ödemesi yaptığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup 68.975 TL'nin 28.05.2014 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davada idari yargının görevli olduğu, teminat olarak alınan tutarın bütçeye gelir kaydedildiği ve gelir kaydına esas tutarın iade edilecek döviz miktarını değiştirmeyeceği, kişinin iade talebini TL cinsinden yaptığı, iade işleminin muhasebeleştirildiği tarihteki döviz satış kuru esas alınarak hesaplanacak TL karşılığı olması, aradaki kur farkının ise ilama bağlı borçlar tertibinden ödenmesi gerektiği, idarece yapılan işlemlerin yerinde ve yasal olduğunu belirterek haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarında, "davanın kısmen kabulü ve kısmen reddine, 67.938,30 TL'nin 28.04.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin isteminin ise reddine" karar verilmiş, ancak hükmün gerekçesinde "davadan önce temerrüt oluşmadığından, hükmolunan alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmüştür." denilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bu haliyle gerekçe ile hüküm arasında sonuca etkili çelişki olup, bu durum usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece; gerekçe ile hüküm arasındaki çelişki giderilecek şekilde dosya içeriğine uygun yeniden bir karar verilmelidir.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

1-Bu haliyle gerekçe ile hüküm arasında sonuca etkili çelişki olup, bu durum usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece; gerekçe ile hüküm arasındaki çelişki giderilecek şekilde dosya içeriğine uygun yeniden bir karar verilmelidir.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek bulunmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12272, Karar No: 2022/13909, Tarih: 09.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12272 E.  ,  2022/13909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No :

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma kararı öncesi hükümde belirtilen gerekçelerle davanın ... yönünden reddine, davalılar ..., ... Tur. .... Ürü. Tar. ve .... İşleri Tic. San. Ltd. Şti. ile ... A.Ş. yönünden davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili ile davalılardan ... Tur. .... Ürü. Tar. ve .... İşleri Tic. San. Ltd. Şti., ... A.Ş. ve ... vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davalılar ... A.Ş. ve ... vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine, davacı Kurum vekili ile davalı ... Tur. .... Ürü. Tar. ve .... İşleri Tic. San. Ltd. Şti.’nin istinaf başvurlarının kısmen kabulüne ile Malatya 2. İş Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş olup bu kararın davacı Kurum ile davalılardan ... Tur. .... Ürü. Tar. ve .... İşleri Tic. San. Ltd. Şti., ... ve ... A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dairemizin 16/09/2020 tarihli ve 2019/3597 Esas, 2020/4471 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş olup, uyulan bozma kararı sonrası, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesince, davanın ... yönünden reddine, davalılar ... ... ve ...-... Tic. San. Ltd. Şti. ve ... A.Ş. yönünden kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davacı Kurum ile davalı ... Turan ve davalı ...Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurumun 28.12.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle ölen sigortalının hak sahiplerine bağladığı gelirler, cenaze ödeneği ve aynı kazada yaralanan ... yönünden ise tedavi gideri ve geçici iş göremezlik ödeneğinden nedeniyle oluşan Kurum zararının tazmini amaçlı açtığı eldeki davada davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi olup, her ne kadar bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyulmuş ise de, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

5510 sayılı Kanun'un “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile işveren davalının, Kurumun rücu alacağından sorumluluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, tazminat davasında verilen kararın güçlü delil oluşturduğu hususu ile ceza davasında belirlenen maddi olguların bağlayıcı olacağı hususu da gözetilmek suretiyle sigortalı ile davalının ve varsa dava dışı kişilerin kusur oran ve aidiyetleri konusunda rapor alınması gereklidir.

Eldeki davada, sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki ... plakalı otobüs ile, ... Müdürlüğü içerisinde giriş kapısını geçtikten sonra kurum çalışanları indirildikten sonra araç ile geri manevra yapılarak ... ... ve ...’in zarar verilmesine sebebiyet verildiği anlaşılmakla; İşveren ... ile ... Tur. .... Ürü. Tar. ve .... İşleri Tic. San. Ltd. Şti. arasında ... Noterliği’nce düzenlene 14.05.2012 tarihli 3 yıllık personel taşıma ve servis aracı kiralama hizmet alımı sözleşmesi olduğu görülmektedir. Kurumca düzenlenen denetim raporunda işyerinde meydana gelen kazada işverenin yürüttüğü iş ile ilgili illiyet bağı olmadığı gerekçesi ile işveren hakkında 5510/21-1 maddesi gereği sorumluluğunun olmadığı belirtilmiştir. Öte yandan iş bu dosya kapsamında alınan kusur raporunda, davalı ...’ın %30, davalı ...-... Tic. San. Ltd. Şti.’nin %30, dava dışı ...’in de %30, kazazede sigortalıya ve müteveffaya da her birinin kendi yaralanması bakımında n %10 kusurları bulundukları saptanmıştır. Ayrıca ceza dava dosyasında ise ... hakkında taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan; ... ... ve ...’in %45 kusurlu olarak tali kusurlu oldukları, ...’ın ise %55 kusur oranı ile asli derecede kusurlu olduğu belirlemesi yapılmış olup ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinde davacı hak sahipleri tarasından ... A.Ş. ‘ye karşı açılan davada ise, ... Adli Tıp İhtisas Dairesi’nden alınan raporda; araç sürücüsüne %60, sigortalıya %40 oranında kusur verildiği anlaşılmaktadır.

Eldeki davada, hükme esas alınan kusur raporu oluşa uygun değildir. Mahkemece kusur oranları belirlenirken; dava dışı ... ile ... ... Şirket arasındaki ilişki değerlendirilmeksizin genel ifadelerle kusur verilmiş olup, hesap raporunda ... şirketi üçüncü kişi kabul edilmiş ve Mahkemece de üçüncü kişi hesabına göre hüküm kurulmuştur. Somut olayda, davalı ile ... arasındaki ilişki servis hizmet alım sözleşmesine ilişkin olup dava dışı ... ile ... Şirketi arasındaki ilişki asıl, alt işveren ilişkisidir. Bu kapsamda Mahkmece kusur değerlendirilmesi yapılırken asıl alt işveren ilişkisi göz önünde tutulmalı; ayrıca olayla ilgili ceza davasında, tazminat davasında ticaret mahkemesinde görülen davada alınan kusur bilirkişi raporları ile bu davada hükme esas alınan raporlar arasında çelişki bulunmakla; kaza ile ilgili tüm kusur raporlarının ayrıntılı bir şekilde tartışılıp değerlendirilmesi sonucu raporlar arasındaki çelişkinin giderileceği, yukarıda işaret edilen hususlar göz önüne alınarak; dava konusu iş kazasının gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden yeniden oluşa uygun bir kusur raporu alınarak; varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Kabule göre de, ıslah ile talep edilen miktarın aşılmak suretiyle hüküm tesis edilmesi isabetsiz bulunmuştur.

O hâlde, davacı Kurum ile davalılardan ... ve ... A.Ş. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6880, Karar No: 2006/7230, Tarih: 03.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6880 E.  ,  2006/7230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın 2000 yılı itibariyle Belediye Başkanlığınca belirlenen asgari emlak vergisi değerinin sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulması için dosya daha önce geri çevrilmişse de gereği tam olarak yerine getirilmeyip yine dosya içerisinde daha öncede var olduğu bilinen emsal taşınmaza ait vergi değeri getirtilmiştir.

Bu nedenle yargılamanın sürüncemede kalmaması için dava konusu 103 Ada 24 Parsel numaralı taşınmazın 2000 yılı itibariyle Belediye Başkanlığınca belirlenen asgari emlak vergisi beyan değerinin sorulup alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 3.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5988, Karar No: 2015/33624, Tarih: 11.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/5988 E.  ,  2015/33624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/61667

Kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından sanık S.. A..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2-3-a, 125/1-4, 106/2-a, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca, 150 gün adlî para, 90 gün adlî para ve 2.180 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair, Ümraniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2012 tarihli ve 2008/3052 esas, 2012/2527 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/02/2015 gün ve 61667 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre;

1-Sanığın üzerine atılı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 125/4. maddeleri uyarınca hükmolunan 105 gün adlî para cezasının, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 87 gün adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken, 90 gün adli para cezası olarak belirlenmesinde,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 125/1 maddeleri uyarınca hükmedilen 150 ve 90 gün adlî para cezalarının, aynı Kanun'un 52/1-2. maddeleri gereğince para cezasının miktarının belirlenmemesinde,

3-Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 106/2-a maddesi uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının kısa süreli hapis kapsamında bulunmadığı hâlde, aynı Kanun'un 50/1-a maddesindeki belirtilen adli para cezasına çevrilmesinde,

4-Sanık ve mağdurların birlikte ikamet ettikleri evde meydana gelen hakaret eylemi nedeniyle, aleniyet unsurunun gerçekleşmemiş olmasına karşın, hakaret suçundan hükmolunan temel cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/4 maddesi gereğince artırım uygulanarak fazla ceza tayininde,

5-Sanığın tartışma sırasında anne ve babası olan mağdurları bıçak çekerek tehdit etmiş olduğunun anlaşıldığı, bu kapsamda aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlendiği nazara alındığında, zincirleme suç hükümleri gereğince tehdit suçundan tek bir ceza verilip 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2 maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik ceza tayininde isabet görülmemiştir. ”denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay: