muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17023, Karar No: 2011/44013, Tarih: 17.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/17023 E.  ,  2011/44013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın zorunlu savunmanı Avukat ...'nın yüzüne karşı verilen 10.09.2009 günlü kararda, yasa yolu açıklaması yapılırken, yasa yoluna başvuru şeklinin açıklanmadığı ve bu haliyle tefhimin T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından; Bakırköy 10.Ağır Ceza Mahkemesi'nin hukuki değerden yoksun bulunan 23.02.2011 gün ve 2008/186 esas, 2009/192 sayılı “sanığın temyiz isteminin reddine” ilişkin kararı ve 05.11.2009 tarihli kesinleşme şerhi kaldırılarak yapılan incelemede:

Başka suçtan Tekirdağ 2 Numaralı F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu bulunduğu anlaşılan sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5.maddelerine aykırı olarak, sorgusunun yapıldığı tarihten sonraki oturumlarda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kıstlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4768, Karar No: 2017/9651, Tarih: 04.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/4768 E.  ,  2017/9651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 1.799,49 TL maddi, 3.500,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" yerine "haksız tutuklama nedeni ile tazminat talebi" ibaresine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, "23/12/2014" olan dava tarihinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tazminat miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak, ONANMASINA, 04/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8432, Karar No: 2011/16105, Tarih: 12.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8432 E.  ,  2011/16105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsili ile ecrimisil isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/82, Karar No: 2008/181, Tarih: 24.06.2008

Ceza Genel Kurulu 2008/9-82 E., 2008/181 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/9-82 E., 2008/181 K.**

**- ASLİ ZAMANAŞIMI SÜRESİ

- DAVANIN KESİN HÜKME BAĞLANMASININ ERTELENMESİ

- KAMU DAVASININ AÇILMASININ ERTELENMESİ

- ÖRGÜT SUÇUNUN OLUŞMASINDAKİ ŞARTLAR

- SUÇUN UNSURLARINDA YAPILAN DEĞİŞİKLİKLER**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 313 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 3713 S. TERÖRLE MÜCADELE KANUNU [ Madde 7 ]

- 3713 S. TERÖRLE MÜCADELE KANUNU [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

3713 sayılı Yasaya aykırı eylemde bulunmak suçundan sanık F....... G.... hakkında 3713 sayılı Yasanın 1. maddesi yollamasıyla 7/1-1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davası sonucunda Ankara 2 Nolu D.G.Mahkemesince 10.03.2003 gün ve 124-20 sayı ile verilen ve kamu davasının 4616 sayılı Yasanın 1. maddesinin 4. fıkrasına göre kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine, 5 yıl içinde aynı cins veya daha ağır şahsi hürriyeti bağlayıcı cezayı gerektiren bir suç işlediğinde davaya devam edilerek hüküm verilmesine, bu sürenin suç işlenmeden geçirilmesi halinde davanın ortadan kaldırılmasına ilişkin hüküm Yerel C.Savcısı ve sanık müdafiinin yaptığı itirazın Ankara 1 Nolu D.G.Mahkemesinin 03.04.2003 tarihli kararıyla reddedilmesi üzerine kesinleşmiştir.

Sanık müdafii 07.03.2006 tarihli dilekçesiyle, 4928 sayılı Yasayla 3713 sayılı Yasada yapılan değişiklik sonucu “

“her türlü eylem”

” yerine “

“suç teşkil eden her türlü eylem”

” ibaresinin getirilmesi suretiyle sanığa atılı fiilin suç olmaktan çıkarıldığı iddiasıyla yaptığı başvuru üzerine duruşma açarak dosyayı ele alan Ankara 11.Ağır Ceza Mahkemesince 05.05.2006 gün ve 124-20 sayı ile;

“...Yasal mevzuat ile sanığın dosyası bir bütün olarak karşılaştırılıp incelendiğinde;

Yasal mevzuata göre; 4928 sayılı Yasa ile 15.07.2003 tarihinde 3713 sayılı Yasanın 1. maddesinde değişiklik yapılmış olup, önceki yasadaki her türlü eylem yerine suç teşkil eden eylemlerde bulunmak, cebir şiddet kullanmak, ön şart kabul edilerek yine sadece amaç etrafında birleşmek değil, suç işlemek amacıyla birleşmek kıstasları getirilerek suçun unsurlarında değişiklik yapılmıştır.

Maddenin değişiklikten sonraki haline göre terör suçunun oluşabilmesi için öncelikle cebir ve şiddet kullanılması, Anayasal düzenin nitelik ve değerlerinin değiştirilmesine yönelik olarak maddede yazılı yöntemlere başvurulması, bu hususta girişilen eylemlerin suç teşkil etmesi gereklidir.

Örgüt suçunun oluşabilmesi için de yukarıdaki yazılı terör suçunu işlemek amacıyla en az iki veya daha fazla kişinin birleşmesi gerekmektedir.

Maddenin değişiklikten sonraki haline göre terör suçunun oluşabilmesi için öncelikle cebir ve şiddet kullanılması, Anayasal düzenin nitelik ve değerlerinin değiştirilmesine yönelik olarak maddede yazılı yöntemlere başvurulması, bu hususta girişilen eylemlerin suç teşkil etmesi gereklidir.

Örgüt suçunun oluşabilmesi için de yukarıdaki yazılı terör suçunu işlemek amacıyla en az iki veya daha fazla kişinin birleşmesi gerekmektedir.

Dosya kapsamına göre ise; sanık ve ilişkilendirildiği kuruluşların anayasal düzeni değiştirme amacının sabit olmadığı, sanığın bu hususa yönelik açık bir beyan ve ikrarının bulunmadığı, böyle bir amacının olduğu iddiasının yorum ve çıkarsamalara dayandığı, bu amacın varlığının kabulü halinde dahi cebir ve şiddet yöntemlerini benimsediği, cebir şiddet kullandığı ve bu konuda müstakil suç teşkil eden herhangi bir eylemde bulunduğunun tesbit edilmediği, bu hususta delil bulunmadığı, aksine devlet yanlısı tutumu nedeniyle dini motifli radikal terör örgütleri tarafından dahi tehdit edildiği, ayrıca; örgüt yapılanması için 3713 sayılı Yasaya göre en az iki kişi, 5271 sayılı yeni CMK.na göre de en az üç kişi olma koşulu aranırken dosyada başka bir sanığın bulunmadığı, örgüt ve yapılanması ile ilgili olarak takipsizlik kararı verildiği, emniyet raporlarında da F.Gülen ve ilişkilerinin 3713 sayılı Yasa kapsamında değerlendirilmediği, bu haliyle 3713 sayılı Terörle Mücadele Yasasının 1.maddesinde tarif edilen şekilde bir terör eylemi ve terör örgütünün bulunmadığı, dolayısıyla yasanın 7/1. maddesinde belirtildiği şekilde örgüt kurmasının ve yönetmesinin de söz konusu olmadığı sonucuna varılmıştır.

Neticede; yasal mevzuat ve dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde yukarıda açıklanan gerekçe ve delillere binaen ulaşılan hukuki ve vicdani kanaat sonucu, suç teşkil eden eylemi tespit edilmeyen, maddi unsuru sübut bulmayan ve unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraatına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

Sanık F....... G.... hakkında 3713 sayılı Yasaya Muhalefet eyleminden kamu davası açılmış ve 4616 sayılı Dava ve Cezaların Ertelenmesi Yasası uyarınca açılan bu kamu davasının kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine karar verilmiş ise de;

Sanık müdafilerinin 3713 sayılı Yasada yapılan değişiklik ve 5237 sayılı Yeni TCK.nun 7. maddesi uyarınca müvekkillerinin beraatına karar verilmesini talep etmeleri üzerine sanık hakkındaki dava dosyasının yeniden ele alınarak açılan duruşması sonucunda;

Ankara 2 Nolu DGM nin 10.03.2003 tarih ve aynı sayılı ‘

‘kamu davasının kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine’ kararının kaldırılmasına,

3713 sayılı Yasada 4928 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik dikkate alınarak, dosya kapsamı ve yapılan yargılama neticesinde sanık F....... G....' in sübut bulmayan ve unsurları oluşmayan atılı suçtan BERAATINA...”

” karar verilmiştir.

Ankara 2 Nolu DGM nin 10.03.2003 tarih ve aynı sayılı ‘

‘kamu davasının kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine’ kararının kaldırılmasına,

3713 sayılı Yasada 4928 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik dikkate alınarak, dosya kapsamı ve yapılan yargılama neticesinde sanık F....... G....' in sübut bulmayan ve unsurları oluşmayan atılı suçtan BERAATINA...”

” karar verilmiştir.

Yerel C.Savcısının temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9.Ceza Dairesince 05.03.2008 gün ve 6083-1328 sayı ile;

“İddianame ile sanığa atılan ve mahkeme kararında sübutu ve niteliği tartışılan eylem 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/1. maddesinde tanımlanmış olup 765 sayılı TCK nun 313/2-4. maddesi kapsamında olmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki zamanaşımını kesen son usuli işlem olan yurt dışından talimatla savunmanın alındığı 28.11.2001 gününden itibaren inceleme tarihi itibariyle anılan Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen asli zamanaşımı süresinin dolduğu, bu nedenle de hükmün bozulması ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında Ankara Devlet Güvenlik Mahkemesi C.Başsavcılığınca 31.8.2000 tarih ve 2000/192 esas sayılı iddianameyle 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/1-1. cümlesi uyarınca kamu davasının açıldığı, Ankara 2 nolu Devlet Güvenlik Mahkemesince yargılama sürdürülürken atılı eylemin sübutu ve nitelendirilmesi konusunda bir belirleme yapılmaksızın Mahkemenin 10.3.2003 tarih ve 2000/124 esas, 2003/20 sayılı kararıyla 4616 sayılı Yasanın 1. maddesinin 4. fıkrasına göre kamu davasının kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine karar verildiği, bu karara karşı sanık müdafileri tarafından yapılan itirazın yanı sıra C.Başsavcılığınca da, açılan davanın suç tarihi itibariyle 4616 sayılı Yasanın kapsamına girmeyeceği ileri sürülerek itirazda bulunulduğu, itirazları inceleyen Ankara 1 nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 3.4.2003 tarih, 2003/420 değişik iş sayılı kararıyla itirazların reddine karar verildiği, açılan davanın suç tarihi itibariyle 4616 sayılı Yasanın kapsamına girmeyeceği biçimindeki C.Başsavcılığı itirazı temyiz yasa yolu mahiyetinde ise de, Ceza Genel Kurulunun 08.10.2002 tarih ve 2002/6-195 esas, 2002/349 sayılı kararında da vurgulandığı gibi, itiraz işleminin yapıldığı tarihte yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nun 293. maddesinin C.Savcıları hakkında uygulanmayacağının 22.1.1962 gün ve 2/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile kabul edilmiş olması karşısında; Ankara 2 nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 4616 sayılı Yasa uyarınca kamu davasının kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine dair anılan kararının kesinleşmiş bulunduğu, sanık müdafilerinin 07.03.2006 tarihli dilekçe ile, 3713 sayılı Yasanın 1. maddesinde 4928 sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe dayanılarak ertelenen davanın lehe yasa değerlendirmesi çerçevesinde yeniden ele alınması ve müvekkilleri hakkında beraat kararı verilmesini talep etmeleri üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller, bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde;

Sanığın cebir ve şiddet kullanarak, baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerinden biriyle Anayasada belirtilen Cumhuriyetin varlığını tehlikeye düşürmek, niteliklerini ve laik düzeni değiştirmek, Devlet otoritesini zaafa uğratmak veya yıkmak veya ele geçirmek amacına yönelik olarak suç işlemek üzere terör örgütü kurduğu ve yönettiği yolunda mahkûmiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği sonucuna varıldığı, bu nedenle de Mahkemenin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün onanmasına”

” karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 04.04.2008 gün ve 206179-9 sayı ile;

” karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 04.04.2008 gün ve 206179-9 sayı ile;

“...Sanığa isnat edilen suç dikkate alınarak hakkındaki 10.03.2003 tarihli davanın kesin hükme bağlanmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği nazara alındığında, yukarıda anlatılanlar ışığında düşünülerek ve isnat olunan suçun asli zamanaşımı süresinin on yıl olduğu da gözönüne alındığında, suçun nitelendirmesi yapılarak her zaman için dosya ele alınarak belirttiğimiz gibi 765 sayılı TCK.nun 313/2-4. maddesinin tabi olduğu beş yıllık asli zamanaşımının dolduğu gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi mümkündür. Dolayısıyla iddianamede bahis konusu edilen sevk maddeleri ile mahkeme bağlı değildir. Bu serbestlik içinde sanık müdafilerinin 07.03.2006 tarihli dilekçesi ile lehe yasa değerlendirmesi için dosyanın ele alınmasını istemesi karşısında, yerel mahkemenin 05.05.2006 tarihli kararında iddianamede isnat edilen suçun nitelendirmesini yapıp, delilleri tartışarak hüküm kurması olanaklıdır. Bu nedenle, sanığın sübut bulan suçundan dolayı yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi yasaya aykırı görülmüştür.

Öte yandan, sanığın eylemi için asli dava zamanaşımı, 765 sayılı TCK.nun 313/2-4. maddesinde öngörülen ceza süresi itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesi uyarınca 5 yıl, 5237 sayılı TCK.nun 220. maddesinde öngörülen ceza süresi itibariyle de aynı Kanunun 66/1-d maddesi gereğince 15 yıldır. Zamanaşımı hükümleri itibariyle lehe olan yasa 765 sayılı Türk Ceza Kanunudur. Suç tarihi, temadinin son bulduğu iddianame tarihi olan 31.08.2000’dir. Zamanaşımını kesici son usuli işlem sanığın yurt dışında talimatla savunmasının alındığı 28.11.2001 tarihi olup, bu tarihten itibaren zamanaşımını kesen veya durduran başkaca bir işlem yapılmamış ve 05.05.2006 tarihinde de beraat kararı verilmiştir.

SONUÇ VE İSTEM: Dosyada mevcut somut deliller ve yukarıda yapılan açıklamalar değerlendirildiğinde; sanığın yargılamaya konu eylemlerinin bir bütün olarak lehe hüküm olan 765 sayılı TCK.nun 313/2-4. madde ve fıkralarında tanımı yapılan ‘

‘cürüm işlemek için teşekkül meydana getirmek ve bu teşekkülü yönetmek’ suçunu oluşturduğu, mahkemece dosyanın yeniden ele alındığı ve kamu davasının kesin hükme bağlanmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı dikkate alınarak,

İddia olunan suçun nitelendirilmesi sonucu yukarıda belirtilen uygulanması gereken madde esas alınarak ve derhal beraat kararı verilmesi hali de bulunmadığı gözetilerek öncelikle zamanaşımı süresinin dolup dolmadığının nazara alınması gerekeceğinden,

Yüksek Dairece; suç tarihinin 31.08.2000 olduğu ve Yargıtay inceleme tarihinde zamanaşımı süresinin tahakkuk ettiği cihetle sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, iddianamedeki nitelendirme ön planda tutulup bu yönde delil değerlendirilmesi yapılıp suçun unsurları tartışılarak, sanığın beraatına ilişkin yerel mahkeme hükmünün onanmasına hükmolunması nedeniyle;

Yüksek Dairece; suç tarihinin 31.08.2000 olduğu ve Yargıtay inceleme tarihinde zamanaşımı süresinin tahakkuk ettiği cihetle sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, iddianamedeki nitelendirme ön planda tutulup bu yönde delil değerlendirilmesi yapılıp suçun unsurları tartışılarak, sanığın beraatına ilişkin yerel mahkeme hükmünün onanmasına hükmolunması nedeniyle;

Yüksek Özel Dairenin 05.03.2008 gün ve 6083-1328 sayılı onama kararının kaldırılarak, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.05.2006 gün 2000/124-2003/20 sayılı hükmünün BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nun 322/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE, karar verilmesi...”

” istemiyle itiraz yasayoluna başvurmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

3713 sayılı Yasaya aykırı eylemde bulunmak suçundan sanık F....... G.... hakkında Ankara DGM. C.Başsavcılığının 31.08.2000 gün ve 192-141 sayılı iddianamesi ile, Ankara 2 Nolu D.G. Mahkemesine açılan kamu davasının yargılaması sonunda, isnat olunan suçun 3713 sayılı Yasanın 7/1-1. maddesine uygun bulunduğu, 765 sayılı TCY. nın 312/2. maddesi kapsamında olmadığı ve bu nedenle 4616 sayılı Yasanın kapsamı dışındaki suçlardan bulunmadığı, suç tarihinin sanığın yurt dışına çıkışı günü olan 21.03.1999 gününden sonrasında temadi etmediği, bu itibarla sair koşulların da gerçekleşmesi nedeniyle sanığın 4616 sayılı Yasanın hükümlerinden yararlanması gerektiği görüşüyle 4616 sayılı Yasanın 1. maddesinin 4. fıkrasına göre kamu davasının kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine ilişkin verilen hüküm, Yerel C.Savcısının, suçun TCY.nın 313/2. maddesine mümas olduğu ve suçun iddianame tarihine kadar temadi ettiği, bu itibarla 4616 sayılı Yasa kapsamının dışında kaldığı gerekçeleri ile, sanık müdafiinin ise, suçun oluşmadığı ve sanığın öncelikle beraatine karar verilmesi gerektiği yönünde itiraz yasa yoluna başvurması üzerine, Ankara 1 Nolu D.G.Mahkemesince itiraz nedenlerinin reddedilmesi sonucu kesinleşmiştir.

Erteleme sürecinde sanık müdafiinin, 07.03.2006 tarihli dilekçesiyle, 4928 sayılı Yasayla 3713 sayılı Yasada yapılan değişik sonucu sanığa ızafe olunan fiilin suç olmaktan çıkarıldığı iddiasıyla yaptığı başvuru üzerine, duruşma açarak dosyayı ele alan Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesince uyarlama yargılaması statüsüyle sanığın beraatına hükmolunmuştur.

Yerel C.Savcısının temyizi üzerine Özel Dairece 05.03.2008 gün ve 6083-1328 sayı ile, “

Erteleme sürecinde sanık müdafiinin, 07.03.2006 tarihli dilekçesiyle, 4928 sayılı Yasayla 3713 sayılı Yasada yapılan değişik sonucu sanığa ızafe olunan fiilin suç olmaktan çıkarıldığı iddiasıyla yaptığı başvuru üzerine, duruşma açarak dosyayı ele alan Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesince uyarlama yargılaması statüsüyle sanığın beraatına hükmolunmuştur.

Yerel C.Savcısının temyizi üzerine Özel Dairece 05.03.2008 gün ve 6083-1328 sayı ile, “

“...İddianame ile sanığa atılan ve mahkeme kararında sübutu ve niteliği tartışılan eylem 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/1. maddesinde tanımlanmış olup 765 sayılı TCK’nun 313/2-4. maddesi kapsamında olmadığı”

” ve “

“kamu davasının kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmiş bulunduğu”

” belirtildikten sonra Yerel Mahkemenin sanık hakkındaki beraat hükmü onanmıştır.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise vaki itirazında; “

“...sanığın yargılamaya konu eylemlerinin bir bütün olarak lehe hüküm olan 765 sayılı TCK.nun 313/2-4. madde ve fıkralarında tanımı yapılan ‘

‘cürüm işlemek için teşekkül meydana getirmek ve bu teşekkülü yönetmek’ suçunu oluşturduğu”

” gerekçesiyle Özel Dairenin, beraatın onanmasına ilişkin kararının kaldırılarak bu suç vasfına göre gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Görüldüğü üzere Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, iddianamede anlatılan ve sanığa suç olarak atfedilen eylemin, 3713 sayılı Yasanın 7/1-1.maddesi kapsamında mı yoksa 765 sayılı TCY’nın 313/2-4. maddesi kapsamında mı olduğuna ilişkindir.

Ancak;

Usule ilişkin değerlendirmelerin öncelikle görüşülüp karara bağlanması ilkesine dayanılarak; 4616 sayılı Yasaya göre verilen ve kesinleşmiş bulunduğu kabul edilen “

“kamu davasının kesin hükme bağlanmasının ertelenmesi”

” kararından sonra sanık müdafiinin lehe yasa uygulanmasına ilişkin talebi üzerine Yerel Mahkemece istemin yerinde görülerek dosyanın ele alınıp beraata hükmolunması ve bu beraat hükmünün Özel Dairece onanması durumunda Yargıtay C.Başsavcılığının, atılı eylemi 4616 sayılı Yasa kapsamı dışına çıkartacak şekilde, suç vasfının değişerek 765 sayılı TCY.nın 313/2. maddesinin mümas hale dönüştüğü ancak dava zamanaşımının suç tarihi itibariyle gerçekleştiğine dair bir istemle itiraz yasayoluna başvurup başvuramayacağı hususunun öncelikle değerlendiril¬

¬mesi gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca bu konunun ön sorun olarak ele alınması kararlaştırılmıştır.

Bu konuyla sınırlı olarak yapılan incelemede;