muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/340, Karar No: 2008/351, Tarih: 30.04.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/6-340 E.  ,  2008/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2007

Taraflar arasındaki “ Tahliye ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kadıköy 4.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 17.01.2007 ve 2006/1156 E., 2007/27 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 21.05.2007 gün ve 5033-6241 sayılı ilamı ile; (...Dava temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının 1.1.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme ile aylık 540.00 YTL bedelle kiracı olduğunu davalının 2006 Şubat ay kirasını ihtara rağmen süresinde ödemediğinden temerrüt nedeniyle tahliyesini istemiştir. Davalı aylık kiranın 500 YTL olduğunu, sözleşmede ödeme günü belirtilmediğini Şubat ay kirasının da muaccel hale gelmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 1.1.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli 500.00 YTL olarak kararlaştırılmış ve kira karşılığının ne şekilde ödeneceği sütunundan nakit olarak ödeneceği belirtilmiştir. Sözleşmede aylık kiranın hangi gün ödeneceği belirtilmediğinden kiranın ay sonuna kadar ödenebileceğinin kabulü gerekir. Bu nedenle 2006 Şubat ay kirasının ay sonuna kadar ödenmesi mümkündür. İhtara konu 2006 Şubat ay kirası istenebilir hale gelmeden istendiğinden keşide edilen ihtarname hukuki sonuç doğurmaz. Hukuki sonuç doğurmayan ihtarnameye dayanarak tahliye kararı verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalının, davacıya ait konutta kiracı olarak oturduğunu, ancak Şubat 2006 ayına ait 540 YTL. tutarındaki kira bedelini ilgili bankaya yatırmadığını, usulüne uygun ihtara rağmen süresinde ödeme yapmayan davalının tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının temerrüdü sabit olduğu anlaşıldığından, davanın kabulüne dair verilen karar, Özel Daire’ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Yerel mahkeme önceki kararında direndiğini açıklamakla birlikte, hüküm kurarken önceki hükmü değiştirerek “davadan sonra dava konusu mecurun tahliye edildiği bildirildiğinden, konusu kalmayan davanın reddine, davalı dava açılmasına sebebiyet verdiğinden yargılama gideri ile vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar vermiştir.

Yerel mahkeme önceki kararında direndiğini açıklamakla birlikte, hüküm kurarken önceki hükmü değiştirerek “davadan sonra dava konusu mecurun tahliye edildiği bildirildiğinden, konusu kalmayan davanın reddine, davalı dava açılmasına sebebiyet verdiğinden yargılama gideri ile vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar vermiştir.

Bu durumda, mahkemece; ilk hüküm kurulurken davanın kabulüne karar verilmişken, direnme hükmü sırasında davanın reddine karar verilmiş olmakla, yeni bir hüküm oluşturulmuştur.

Hal böyle olunca kurulan bu yeni hükmün incelenmesi için Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ : Davalı vekilinin kurulan yeni hükme ilişkin temyiz nedenlerinin incelenmesi için dosyanın Yargıtay 6.HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine 30.04.2008 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4690, Karar No: 2014/21084, Tarih: 11.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/4690 E.  ,  2014/21084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/113408

MAHKEMESİ : Üsküdar 3. (İstanbul Anadolu 9.) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2010

NUMARASI : 2010/220 (E) ve 2010/388 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs, özel belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde,dolandırıcılık suçunun, Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir.Bu suçun oluşabilmesi için, kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir.Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın,sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa,dolandırıcılıktan bahsedilemez,şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir.

Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır.Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır.

Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır.Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır.Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Mavi Ay...Ltd ticari ünvanlı şirketi, şirket kaşesi üzerine atacağı imza ile münferiden temsil ve ilzama yetkili müdürü olan sanığın, ...Otomotiv...Ltd ünvanlı şirketten temsilcisi olduğu şirket namına alacağı (aldığı) otomobil için ... Tüketici Finansmanı A.Ş.'nin Tüketici Kredisi tahsisini sağlamak için 12.08.2008 tarih ve 7..4 no'lu sözleşmede eski ortak katılan Selçuk'u müteselsil kefil olarak gösterilmesini sağlayıp, yerine imza atarak kredi kullanımı ile aracı alması (sonradan aynı tarih ve no'lu ikame sözleşmenin kredi dosyasına intikal ettirilmesi) eylemlerinin "nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs"; "özel belgede sahtecilik" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Sanığın aşamalardaki değişmez anlatımlarında genel olarak "...eski ortağı katılanla evvelden ... Otomotiv'den krediyle araç alma isteklerinin olduğunu, bu amaçla bir kısım bilgi-belgelerin sunulduğunu (katılanın ortak olduğu zaman diliminde) ve fakat sonradan vazgeçildiğini 12.08.2008 tarihinde şirketi namına araç almak istediklerinde G...Ltd çalışanları tarafından maddi hatalar yapılarak katılanın kefil göründüğü sözleşmenin kredi tahsisine esas alındığını, o sözleşmede katılana atfen atılmış sahte imza bulunmadığını, kaşe üzeri ve açığa atılı her iki imzanın da kendisine ait olduğunu (birinin şirketi temsilen, diğerinin şahsen atıldığını), formu bu şekilde imzalarken üst bilgilere bakmadığını, sonradan hatanın farkedilmesi üzerine aynı tarih ve no'lu "ikame sözleşmenin" düzenlenip katılanın sorumluluktan kurtarıldığını..." savunması, 12.04.2010 tarihli raporda da atılı her iki imzanın da (katılan eli ürünü olmayıp) sanık eli ürünü olmasının mümkün görüldüğünün bildirilmesi ve dosyaya 08.10.2010 tarihli borç kalmadığına dair ibraname sunulmuş olması karşısında; 12.08.2008 tarih ve 7130644 no'lu sahte olduğu ileri sürülen sözleşmenin üst bölümünde katılanın isminin yazılı olmasının "maddi hatadan" kaynaklandığına dair savunmanın aksini ispatlayıcı soyut idda dışında kesin bir delil bulunmadığı, M..Ay...Ltd kaşesi üzerindeki borçlu imzası ile 1.kefil (isimsiz) bölümündeki imzanın (şahsi) sanığa ait olduğu anlaşılmakla; yüklenen suçlardan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35130, Karar No: 2021/5343, Tarih: 18.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/35130 E.  ,  2021/5343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f,35,52/2-4,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK’nın 204/1,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın tamamen sahte oluşturulmuş suça konu 11.300TL bedelli çeki tahsil edebilmek için katılan bankaya ibraz ettiği ancak banka görevlilerince yapılan inceleme de çekin sahte olduğunun tespit edilerek ödemede bulunulmadığı, sanığın bu şekilde atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

1-Sanık hakkında atılı resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun, 07/02/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında atılı nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede;

Sanığın bir şekilde ele geçirdiği suça konu çeki tahsil edebilmek için Yusuf Aslan ve ... aracılığıyla katılan bankaya ibraz ettiği, banka tarafından yapılan incelemede çekin tamamen sahte olarak üretildiğinin tespit edilerek ödemede bulunulmadığı, dosya kapsamından alınan 12.04.2007 tarihli kriminal raporda da, suça konu çekin devamlı çekle alışveriş yapan kişiler ve banka görevlilerinin dikkatini çekebilecek nitelikte olduğundan, bu kişilere göre iğfal kabiliyetini taşımadığının belirtildiği, banka yönünden iğfal kabiliyeti bulunmayan çekle ilgili olarak bankaya karşı dolandırıcılık suçunun da işlenemeyeceği anlaşılmakla nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunun yasal unsurlarının oluşmaması karşısında sanık hakkında mahkemece beraat hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8980, Karar No: 2021/3947, Tarih: 25.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8980 E.  ,  2021/3947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DENİZLİ 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan suç duyurusunda bulunulan dosyaya ilişkin olay tutanağı ve ekspertiz raporlarının aslı ya da denetime imkan verecek şekilde onaylı fotokopilerinin dosyada bulundurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilinin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

3) Sanığa itiraz hakkı bulunduğu ihtarını içeren 24/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edilmediği ve bu kararın kesinleşmesi beklenmeksizin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne infaza verildiği, dolayısıyla 24/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli işlemlerin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ;

4) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün

uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesi'nin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5) Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürülüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı uygulanıp karşılaştırma ve somutlaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun’un tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

5) Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürülüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı uygulanıp karşılaştırma ve somutlaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun’un tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

6) Hükümden önce yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; söz konusu değişikliğin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli

serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 25/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2314, Karar No: 2024/14675, Tarih: 04.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2314 E.  ,  2024/14675 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 08.03.2023

SAYISI : 2005/593 E. 2006/6 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Red

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 26.01.2006 tarihinde tefhim olunan hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra sanık tarafından 18.03.2023 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 08.03.2023 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.