muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/1292, Karar No: 2005/1574, Tarih: 22.02.2005

20. Hukuk Dairesi 2005/1292 E., 2005/1574 K.

**20. Hukuk Dairesi 2005/1292 E., 2005/1574 K.**

**- AYNI PARSELE İLİŞKİN DAHA ÖNCE KARAR VERİLMESİ

- AYNI TAŞINMAZA İLİŞKİN DAVALARIN BİRLEŞTİRİLMESİ

- KESİN HÜKÜMÜN ARAŞTIRILMASI

- KESİNLEŞEN ORMAN KADASTROSU**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 2 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 237 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 45 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davacılar vekilinin duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, 26.01.1994 tarihli dilekçe ile Bahçeköyde 1959 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda 8280 m2 yüzölçümü ile Hasan Güzel adına tespit edilen 46 parsel sayılı taşınmaza itirazlar üzerine Kadastro Mahkemesinin 1959/103 Esas sayılı dosyasında davalı olduğunu, ancak bu dosyanın yangın sebebiyle bulunamadığını, bu nedenle 46 parselin malik hanesinin tapuda açık göründüğüne, eski tapulu yerleri olduğunu, adlarına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 46 parsel sayılı taşınmazın 4046 m2 bölümünün Hasan Güzel mirasçıları adına kalan bölümlerin (340 + 3901 m2) orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmemiş, hüküm davacılar vekili, davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1938 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 1976 yılında 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, toplanan delillere göre, mahkemece işin esasına girilip yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Şöyle ki; davacılar, dilekçesinde kadastro tutanağı düzenlenip itirazlı olduğunu bildirdiği, 46 parselin adlarına tescilini talep etmekte olup, dosya kapsamından bu parsel hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği, Hazinenin açtığı dava sonucu Sarıyer Tapulama Mahkemesinin 1959/103 Esas, 1970/35 sayılı karar verildiği, bu kararda tapu miktar fazlasının kesilerek Hazne adına tescilinin kabul edildiği, deliller toplanıp karar verilmesine rağmen, bu karara ilişkin dosyanın yangın sebebiyle bulunamadığı kabul edilerek aynı yer hakkında bu ikinci kararın verildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle; öncelikle, aynı yer hakkında karar verildiği anlaşılan Tapulama Mahkemesinin 1959/103-1970/35 sayılı kararının bulunması nedeni ile bu kararın tebliğe çıkarılıp kesinleşmesinin belirlenmesi, bu kararın temyiz edilip bozulması halinde 26.01.1994 tarihinde açılan eldeki dava dosyasının bu dosya ile birleştirilip birlikte görülmesi gerekirken, aksine düşüncelerle işin esasına girilip dava konusu yer hakkında başka mahkeme kararı bulunması gözardı edilerek hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişiler ile Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 22/02/2005 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5225, Karar No: 2024/7888, Tarih: 23.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/5225 E.  ,  2024/7888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1004 E., 2022/207 K.

SUÇ : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararın kaldırılarak kurulan düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Projesi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre hüküm tarihinden önce 05.06.2021 tarihinde öldüğü, sanık ile müdafii arasındaki vekalet ilişkisinin ölüm nedeniyle sona erdiği anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca REDDİNE,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6640, Karar No: 2012/8815, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6640 E.  ,  2012/8815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 15.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 03.01.2012 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0014 Esas, 2012/702 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 15.11.2011 tarih ve 2011/4512 Esas, 2011/7151 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanığın yetkilisi bulunduğu şirketin ticareti terk edip etmediğinin ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin araştırılmasına yönelik zabıta ve vergi dairesi müdürlüğüne yazılan yazı cevapları alınarak, ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13473, Karar No: 2019/8655, Tarih: 18.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13473 E.  ,  2019/8655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., .... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiye davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede kadastro çalışmalarının 1993 yılında tamamlanmış olup davacının bu tarihten sonraki bir tarihte köy boşluğu olan yeri kullanmaya başladığı, kadastro sonuçlarına göre köy boşluğu olan yerin zilyetlikle kazanılmasının mümkün olamayacağı; kadastro tespitinin 1993 yılında yapılmış olması nedeniyle dava tarihinde 10 yıllık hak düşürücü süre dolmuş olmakla kadastro öncesi sebeplere dayanarak tescil talep etmesinin de mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu taşınmazın, dosya içerisinde bulunan 10.11.2015 tarihli fen bilirkişi raporu ve eki krokide (A) harfiyle gösterilen ve köy boşluğu olarak tescil harici bırakılıp, kadastro sırasında hakkında tutanak düzenlenmeyen yer olduğu anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde, yalnızca hakkında tutanak düzenlenen taşınmazlarla ilgili olarak 10 yıllık hak düşürücü süre belirlenmiş olup, gerek 3402 sayılı Yasa'da, gerekse de 4721 sayılı Yasa'nın tescil hükümlerini düzenleyen maddelerinde, hakkında tutanak düzenlenmeyen ya da tespit harici bırakılan yerler hakkında kadastro öncesi nedenlere dayanılarak dava açılmasını engelleyen ya da hak düşürücü süre belirleyen yasal düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle, mahkemece varılan sonuç dosya kapsamına ve yasal düzenlemelere uygun bulunmamaktadır.

Öte yandan TMK’nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddelerine dayalı olarak açılan tescil davalarında, TMK'nın 713/4 ve 5. fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli yerel ve gazete ilanlarının yöntemine uygun bir biçimde yapılması, ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanaklarının dosya arasına konulması ve yasal 3 aylık sürenin dolmasının beklenilmesi gerektiği halde yasal ilanlar yapılmadan karar verilmesi de isabetsizdir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, yöntemine uygun şekilde yasal ilanlar yaptırıldıktan sonra tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilerek dava tarihi itibarı ile davacı taraf lehine 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17. maddeleri koşullarının gerçekleşmiş olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, yöntemine uygun şekilde yasal ilanlar yaptırıldıktan sonra tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilerek dava tarihi itibarı ile davacı taraf lehine 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17. maddeleri koşullarının gerçekleşmiş olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı gerekçeyle karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11493, Karar No: 2022/1500, Tarih: 21.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/11493 E.  ,  2022/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2020 tarih ve 2020/97 - 2020/161 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütü kurma veya yönetme, silahlı terör örgütüne üye olma, silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1 maddesi ile TCK'nın 62, 53/1-3, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi,

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 314/1 ve 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1 maddesi ile TCK'nın 62, 53/1-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi,

3-Sanık ... Saydan hakkında TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1 maddesi ile TCK'nın 62, 53/1-3, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi,

4- Sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1 maddesi ile TCK'nın 221/4-5, 62, 53/1-3, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi,

5-Sanık ... hakkında TCK'nın 314/2, 220/7 ve 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1 maddesi ile TCK'nın 62, 53/1-3, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

6-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve .... hakkında CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararlarına karşı istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle,

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşmalı inceleme istemlerinin, sanıklar ..., ... ve ... yönünden İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma haklarının kısıtlanması söz konusu olmadığından takdiren, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden hükmolunan cezaların süresine göre şartları bulunmadığından 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre, BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de örgüt liderinin talimatı üzerine hesap açtığı, işlem yaptığı yönünde delil bulunmayan sanıklar yönünden anılan banka nezdinde açılmış hesaplarının bulunmasının ve bu hesaplara ait mutad hesap hareketlerinin, örgütle iltisaklı Zaman Gazetesi'ne abone olma ve çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet yada delil olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Mahkumiyetine karar verilen bir kısım sanıklar yönünden, aleyhlerine iddia ve ithamlar içeren beyanlarda bulunan bir takım sanıklar ve tanıkların mahkemede davet edilmediği veya hazır bulundurulmadığı diğer celsede alınan ifade metinlerinin okunması ile yetinilmesinde ve keza inceleme konusu suçlar bakımından müşteki/mağdur sıfatı bulunmayan kimi tanıkların CMK’nın 54. maddesinde öngörülen usule uygun yeminleri yaptırılmadan mağdur sıfatıyla dinlenmesinde usul hukuku bakımından isabet bulunmamakta ise de, yeminsiz dinlenen tanık(mağdur) ifadeleri ile okunulmasıyla yetinilen beyanların, suçun sübutu, vasfının tayini ve cezanın kişiselleştirilmesi bakımından belirleyici delil niteliğinde olmadığı değerlendirilmekle, hükme müessir görülmediğinden bozma sebebi yapılmamış,

Bir kısım sanıkların seçtikleri tek/aynı müşterek müdafiin hukuki yardımından faydalanmalarının, yekdiğerine isnat ve veya ithamları da olmadığı halde ve dayanılan delil ve somut olgusal temelleri de gösterilmeden “savunmanın zaafiyete uğradığı” mülahazası ile engellenerek farklı müdafiler seçmeye sevkedilmesine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuki dayanağı bulunmamakta ise de, uygulamanın bu haliyle de savunmanın zaafiyete uğramasına neden olduğuna dair iddia ve bu hususta serdedilmiş temyiz sebebi mevcut olmadığından, iş bu hukuka aykırılık CMK’nın 289. maddesi kapsamında değerlendirilmemiştir.

1-) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararları ile ilgili olarak;

1-) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararları ile ilgili olarak;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden ise; eylemin sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığına dair gerekçelerin karar yerinde gösterildiği anlaşılmakla; sanıklar ..., ..., sanıklar müdafileri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların düzeltme dışında kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Sanığın Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyetine, suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama suçundan ise beraatine dair verilen Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2019 tarih ve 2016/204-2019/31 sayılı kararının, o yer Cumhuriyet savcılığınca münhasıran suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama suçundan verilen beraat kararı yönünden istinaf edildiğinin, silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kurulan hüküm ile ilgili olarak aleyhe istinaf bulunmadığının anlaşılmasına nazaran, Bölge Adliye Mahkemesince bozulan Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2019 tarih ve 2016/204-2019/31 sayılı kararında sonuç olarak hükmolunan “7 yıl 16 ay hapis” cezasının aleyhe istinaf bulunmaması nedeniyle CMK’nın 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,