muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19926, Karar No: 2014/143, Tarih: 13.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/19926 E.  ,  2014/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2012/347-2013/101

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı binanın, davalı idarece bakım ve onarımı yapılmayan su şebekesinin patlaması neticesinde zarar gördüğünü ve sigortalılarına 2.234,00 TL ödendiğini ileri sürerek, bu ödemenin 24.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, idarenin hizmet kusuru nedeni ile açılan davada idari yargı görevli olduğundan, davanın görev yönünden reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Türk Ticaret Kanununun 18. maddesinde kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulu teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı yasanın 12/11. maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

Davalı İSKİ'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı kanunda bu kurumun genel kurul, yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre,bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 2560 sayılı kanuna tabi olan İSKİ'nin gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle, TTK.nun 18/1. maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK.nun 3. maddesi) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini YHGK.nun 21.09.1983 gün ve 1980/11-2721 E, 1983/323 K sayılı kararında benimsenmiştir.

Her ne kadar 12.2.1959 gün 1958-17 E. 1959-15 K.sayılı idari eylemlerle ilgili bir içtihadı birleştirme kararı varsa da, 23.11.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2560 sayılı yasanın hükümleri karşısında bu İçtihadı Birleştirme Kararının İSKİ bakımından uygulama alanının kalmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu hususlar, YHGK.nun 29.11.1995 gün 1995/11-647, 1043 K.sayılı içtihadında aynen benimsenmiştir.

Her ne kadar 12.2.1959 gün 1958-17 E. 1959-15 K.sayılı idari eylemlerle ilgili bir içtihadı birleştirme kararı varsa da, 23.11.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2560 sayılı yasanın hükümleri karşısında bu İçtihadı Birleştirme Kararının İSKİ bakımından uygulama alanının kalmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu hususlar, YHGK.nun 29.11.1995 gün 1995/11-647, 1043 K.sayılı içtihadında aynen benimsenmiştir.

O halde, tacir olan davalı İSKİ ile davacının sigortalısı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu dikkate alınarak, işin esasına girilmesi, taraf kanıtlarının toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16130, Karar No: 2023/32, Tarih: 10.01.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/16130 E.  ,  2023/32 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ :Bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 18.06.2013 tarihli ve 2013/14033 Esas, 2013/16368 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2022 tarihli ve KD-2022/130289 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan cezaevinde başka suçtan hükümlü olması nedeniyle kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan ve 16.02.2011 tarihli duruşma zaptına göre duruşmadan bağışık tutulma talebi de olmayan sanığın, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerektiğinden bahisle onama ilâmının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

1. Sanık hakkındaki hükümlülük bilgilerinin UYAP ortamında incelenmesi neticesinde sanığın, 12.03.2010 - 26.05.2011 tarihleri arasında ... 2 Nolu E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu, sanığın hazır bulunmadığı 03.03.2011 tarihli duruşmada yargılamanın bitirilmesiyle hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Sanık hazır olmaksızın duruşma yapılamayacağı kuralını düzenleyen 5271 sayılı Kanun'un “Sanığın duruşmada hazır bulunmaması” başlıklı 193 üncü maddesinin birinci fıkrası;

“Kanunun ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz. Gelmemesinin geçerli nedeni olmayan sanığın zorla getirilmesine karar verilir.” Hükmünü amirdir.

Bu kuralın istisnaları da aynı maddenin ikinci fıkrasında;

“Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.”,

194 üncü maddenin ikinci fıkrasında;

“Sanık savuşur veya ara vermeyi izleyen oturuma gelmezse, önceden sorguya çekilmiş ve artık hazır bulunmasına mahkemece gerek görülmezse, dava yokluğunda bitirilebilir.”,

195 inci maddenin birinci fıkrasında;

“Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır.”,

200 üncü maddenin birinci fıkrasında;

“Sanık savuşur veya ara vermeyi izleyen oturuma gelmezse, önceden sorguya çekilmiş ve artık hazır bulunmasına mahkemece gerek görülmezse, dava yokluğunda bitirilebilir.”,

195 inci maddenin birinci fıkrasında;

“Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır.”,

200 üncü maddenin birinci fıkrasında;

“Sanığın yüzüne karşı suç ortaklarından birinin veya bir tanığın gerçeği söylemeyeceğinden endişe edilirse, mahkeme, sorgu ve dinleme sırasında o sanığın mahkeme salonundan çıkarılmasına karar verebilir.”,

204 üncü maddenin birinci fıkrasında;

“Davranışları nedeniyle, hazır bulunmasının duruşmanın düzenli olarak yürütülmesini tehlikeye sokacağı anlaşıldığında sanık, duruşma salonundan çıkarılır. Mahkeme, sanığın duruşmada hazır bulunmasını dosyanın durumuna göre savunması bakımından zorunlu görmezse, oturumu yokluğunda sürdürür ve bitirir. Ancak, sanığın müdafii yoksa, mahkeme barodan bir müdafi görevlendirilmesini ister. Oturuma yeniden alınmasına karar verilen sanığa, yokluğunda yapılan işlemler açıklanır.”

Şeklinde gösterilmiştir.

3. Sanığın duruşmada hazır bulunabilmesi, sanık üzerinde bir yükümlülük arz etmekle birlikte öncelikle kendisi açısından bir hak olup bu hak adil yargılanma hakkının temel unsurlarından birini oluşturmaktadır. Tarafı olduğumuz ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (Anayasa) 90 ıncı maddesinin son fıkrasına göre onaylamakla iç hukuk mevzuatına dâhil ettiğimiz Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunması Sözleşmesi'nin (AİHS) “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde, sanığın en azından kendi kendini savunma hakkı bulunduğu belirtilmekle, mahkeme huzurunda doğrudan savunmasını yapabilmesi için duruşmada hazır bulunma hakkının varlığı da zımnen kabul edilmiştir.

4. Kendisi yönünden hak olarak düzenlendiği kabul edilen bir hususta sanığın, bu hakkı ne şekilde kullanacağı konusunda hiçbir inisiyatifinin olmadığının kabulü hâlinde hakkın varlığından da söz edilemeyecektir.

5. Nitekim, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15.06.1992, § 49-50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13.05.1980 § 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 01.03.2006 § 81 kararlarında, sözleşmeyle garanti altına alınan bir hakkın kullanılmasından vazgeçilmesinin, bunun açıkça söylenmesiyle mümkün olabileceği belirtilmiş olup, buna göre sanığın duruşmada hazır bulunma hakkından feragat etmesi de ancak bu hususu açıkça söylemesiyle mümkün olacaktır.

6. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 31.01.2017 tarihli ve 2017/449 Esas, 2017/32 Karar sayılı kararı ile 03.04.2018 tarihli ve 2018/851 Esas, 2018/144 Karar sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

6. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 31.01.2017 tarihli ve 2017/449 Esas, 2017/32 Karar sayılı kararı ile 03.04.2018 tarihli ve 2018/851 Esas, 2018/144 Karar sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

7. Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde; hüküm duruşmasında ... 2 Nolu L Tipi Kapalı ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak görünen sanığın hüküm duruşmasında hazır bulunma hakkının ihlâl edilmesi suretiyle Anayasa'nın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36 ncı maddesine, AİHS'in "Adil yargılanma hakkı" başlıklı 6 ncı maddesine ve 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 18.06.2013 tarihli ve 2013/14033 Esas, 2013/16368 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Başkaca yönleri incelenmeyen ... Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2011 tarihli ve 2010/305 Esas, 2011/117 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15232, Karar No: 2023/6310, Tarih: 18.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15232 E.  ,  2023/6310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1739 E., 2022/1967 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzelterek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2021/259 Esas, 2022/121 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 31 ... maddesinin ikinci fıkrası ve son cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/1739 Esas, 2022/1967 Karar sayılı kararı ile sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca düzelterek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, alınan raporların yetersiz olduğuna, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, alınan raporların yetersiz olduğuna, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay günü öncesi itibariyle ... ili Haymana ilçesinde ikamet eden maktul ile sanık ve suça sürüklenen çocuğun aynı yerde yaşıyor olmaları nedeniyle arkadaş ortamından tanışıklıklarının bulunduğu, olay günü akşam saatlerinde ilçe merkezinde bulunan atari salonunda maktul, sanık ve suça sürüklenen çocuk ile bir kısım arkadaşlarının buluştuğu, atari salonundan sonra tarafların saat 21.00 civarında ... isimli beldeye gittikleri, bir süre buradaki bilardo salonunda vakit geçirdikten sonra 21.30-22.00 sıralarında ilçeye geri döndükleri, evlere dağılmak üzere araçtan indikleri ancak sanık ...'in eve gitmeyip suça sürüklenen çocuk ... ve maktul ...'a abisi ...'ın evinde çay içebileceklerini söylediği, bunun üzerine birlikte araçtan indikleri yere yakın olan sanığın abisinin evine yöneldikleri, ancak sonrasında sanık ...'in abisinin evinin müsait olmadığını söylemesi üzerine sanık, suça sürüklenen çocuk ve maktulün yürümeye devam ettikleri, Yılaneseri mevkiinde bulunan kuyunun olduğu yere geldiklerinde sanık ...'in maktule yumruk atmaya başladığı, devamında vurmaya devam ettiği ve maktulün yere düştüğü, suça sürüklenen çocuğun sanığı engellemeye çalıştığı ancak sanığın suça sürüklenen çocuğu ittirdiği, maktul yerde olduğu halde sanık ...'in maktulün boğazını sıkmaya başladığı, sanığın maktulün boğazını sıktığı esnada suça sürüklenen çocuk ...'tan maktulün ayaklarını tutmasını istediği, suça sürüklenen çocuk ...'ın ...'un ayaklarını tuttuğu halde sanığın bir süre bu şekilde boğazını sıkmak suretiyle maktulü öldürdüğü, maktulün öldüğünü anlaması üzerine üzerindeki kıyafetleri çıkartarak maktulü olay yerinin yakınında bulunan kuyuya sürükleyerek attığı, maktule ait olan kıyafetleri ise olay yeri mevkiinde bulunan dere kenarında yaktığı anlaşılmıştır.

2.Sanık ... üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, suça sürüklenen çocuk atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda işlediği (Çocuğu veya Beden veya Ruh Bakımından Kendini Savunamayacak Kişiyi Öldürme) fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu bildirilmiştir.

5.Olay yeri inceleme raporu, DNA inceleme raporu, Ahşa raporu, tutanakların dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

4.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda işlediği (Çocuğu veya Beden veya Ruh Bakımından Kendini Savunamayacak Kişiyi Öldürme) fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu bildirilmiştir.

5.Olay yeri inceleme raporu, DNA inceleme raporu, Ahşa raporu, tutanakların dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suça sürüklenen çocuğa yönelik atfı cürüm niteliğindeki savunmasının suça sürüklenen çocuğun savunmasından üstün tutularak itibar edilmesi mümkün görülmediğinden mevcut delil durumu itibariyle suça sürüklenen çocuğun sübuta eren eyleminin, öldürme eylemi sırasında sanığın yanında bulunarak destek ve cesaret vermekten ibaret olduğunun kabulüyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi kapsamında yardım eden olarak yüklenen suçtan cezalandırılmasına ilişkin hükümde gerekçedeki tutarsızlık dışında isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık ...'in maktulün yaklaşık 10 dakika boğazını sıkmak suretiyle ölümüne sebebiyet verdiği, suça sürüklenen çocuğun 04.11.2020 tarihinde müdafii eşliğinde yaptığı "bana buluştuğumuzda önce ...' u döveceğini, Yılan Hisarı'na doğru gittiğimiz esnada ise öldüreceğini söyledi" şeklindeki savunması ile sanığın maktulü öldüreceğinden haberdar olduğunun anlaşıldığı, olay yerine giderken ve olay sırasında suça sürüklenen çocuğun maktulü öldüreceğini bilmesine rağmen sanık ...'in yanında bulunarak destek ve cesaret verdiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylem bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/1739 Esas, 2022/1967 Karar sayılı kararında sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlıolarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Maktul ...'ın Aralık 2006 tarihinde kaybolması ve yapılan soruşturmadan herhangi bir delil elde edilememesi, üzerinden 14 yıl geçtikten sonra olay tarihinde 13 yaşında olan sanık ... ... Cumhuriyet Başsavcılığında başka bir nedenle bulunurken olayla ilgili verdiği ifadesinde; maktulün sanık ... ve kendisi ile birlikte Yılan Eseri mevkiine gittiklerini, orada sanık ...'in maktule çelme takarak yere düşürdüğünü ve boğazını sıkarak öldürdüğünü kendisinin kolundan tutarak sanığa engel olmaya çalıştığını, ancak sanığın ittirerek kendisini uzaklaştırdığını, sanık daha önceden uyuşturucu madde kullandığı için sanık ...'ten korktuğunu, bu nedenle ona engel olamadığını, daha sonra maktulün öldüğünün anlaşılması üzerine ... ile beraber orada bulunan bir kuyuya attıklarını, sanığın kimseye bir şey söylersen seni de öldürürüm şeklindeki tehditi üzerine ...'in uyuşturucu madde kullandığını bildiği için korkarak daha önce kimselere bir şey anlatamadığını, ancak şu anda gerçekleri anlattığını beyan etmiştir. Sanık ...'ın savunmaları üzerine yapılan yer gösterme işleminde gösterdiği yerdeki kuyudan bulunan kemik parçalarının maktule ait olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ..., hakkında çıkartılan yakalama emri üzerine yakalanıp savcılıkta verdiği ilk ifadesinde; Maktulü abimin evinde çay içelim diyerek götürdüğünü, abisinin evine doğru giderken yanında sanık ...'ın da olduğunu, yolda giderken kendisinin maktule niçin abimin evinden çay çaldın diyerek kızıp seni döverim dediğini, bu arada kuyuların bulunduğu bölgeye gelmiş olduklarını, kendisinin maktulü ittirerek yere düşürdüğünü, yere düşen ...'un "beni öldürme" demesi üzerine öldürme fikrinin o anda kendisinde geliştiğini ve maktulün boğazını sıkmaya başladığını, kendi talebi üzerine ...'ın da yerde yatan ...’un ayaklarından tuttuğunu, kendisinin ...'ı tehdit etmediğini ve aldıkları ortak karar gereği bu olayı kimseye söylemediklerini savunmuştur.

Yerel mahkemece sanık hakkında müsnet suçu asli fail olarak işlediği ve SSÇ hakkında da müsnet suça yardım eden olarak katıldığı kabul edilmiştir, yerel mahkemenin bu kabulü hem Bam Ceza Dairesi tarafından ve hem de Dairemiz çoğunluğu tarafından uygun bulunarak her iki sanık hakkındaki karar onaylanmıştır.