muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1070, Karar No: 2021/5, Tarih: 28.01.2021

İnceleme dışı sanık ... savcılıkta; 1. koğuşta yaklaşık 6,5 aydır hükümlü olarak kaldığını, aramada ele geçen bitki kalıntılarının yaklaşık 6 aydır gazete kâğıdına sarılı şekilde yattığı yatağın üst tarafındaki rafın üzerinde durduğunu, merak edip içine bakmadığını, aramada ele geçen maddenin kendisine ait olmadığını, kimin hangi amaçla belirtiği yere koyduğunu da bilmediğini, ranzanın üst tarafında ...’ın yattığını, cezaevine girmeden önce birkaç kez esrar içtiğini, cezaevine girdikten sonra ise kullanmadığını, koğuşta bulunanların uyuşturucu madde kullandıklarını görmediğini, mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini, hiç kimseden uyuşturucu madde temin etmediğini ve kullanmadığını, yattığı ranzanın üst kısmında yatak ile tahta arasında gazete parçasına sıkıştırılmış şekilde mercimek tanesi kadar ne olduğu belirsiz bir şey bulunduğunu, ele geçen maddenin kendisi ile ilgisinin olmadığını,

İnceleme dışı sanık ... Kurtaran savcılıkta; 1. koğuşta yaklaşık 6 aydan beri uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hükümlü olarak kaldığını, aramada ele geçen esrar ile bir ilgisinin olmadığını, uyuşturucu madde kullanmadığını, ancak yattığı ranzanın altında yatan hükümlü ...'un yanından geçerken esrar kokusu geldiğini hatırladığını, kokuyu 2-3 gün kadar önce hissettiğini ancak adı geçeni esrar kullanırken görmediğini, mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini, olay tarihinde uyuşturucu madde ticaretinden cezaevinde yattığı için ifadesinin alındığını, uyuşturucu maddeyi kendisinin sokmadığını ve cezaevinde esrar kullanmadığını,

İnceleme dışı sanık ... savcılıkta; olaydan haberinin olmadığını, cezaevinde kaldığı sürede kimsenin esrar kullandığını görmediğini ve duymadığını, mahkemede; ceza infaz kurumuna uyuşturucu sokmadığını, kimin soktuğunu da bilmediğini, yapılan aramada ...'a ait ranza üst demir kısmında jandarmaların esrar bulduklarını, kimin koyduğunu bilmediğini, ...'in ... ile arasının iyi olduğunu, ...’ın fotoğraf çekmek için cezaevine gelen kişi olduğunu, ...'ı ise tanımadığını, ...'un esrar sattığını görmediğini, uyuşturucu kullanmadığını, ...’in beyanını kabul etmediğini, koğuşta kavgalı olduklarını ve aralarının iyi olmadığını, suçlamayı kabul etmediğini,

İnceleme dışı sanık ... kollukta; 16.01.2009 tarihinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan tutuklanması sonrasında Nizip Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna getirildiğini, 1. koğuşta kaldıktan sonra 2. koğuşa daha sonra da 5. koğuşa geçtiğini, tahliyesine iki ay kala tekrar 1. koğuşa geldiğini, ...’un koğuş sorumlusu olduğunu, yapılan aramada ...'un yatağında esrar bulunduğunu, iddia edildiği gibi ... ve... ile esrar kullandığını, ... isimli görevliyi ise tanımadığını, ...'un esrarı nasıl temin ettiğini bilmediğini, mahkemede; aramada ele geçen esrarın cezaevine ve koğuşa nasıl sokulduğunu bilmediğini, cezaevinde kaldığım sürece esrar kullanmadığını, olayla ilgisinin bulunmadığını, ifadesinde ... ve... ile esrar kullandığına ilişkin bir şey söylemediğini, önceki ifadesinde geçen bu beyanın yanlış yazıldığını,

İnceleme dışı sanık ... kollukta; 3-4 yıldır Nizip Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yetkililerin talebi üzerine fotoğraf çekimine gittiğini, idarenin izin vermesi hâlinde hükümlü ve tutukluluların hatıra fotoğraflarını da görevliler eşliğinde çektiğini, resmi işlemlerde kullanılacak vesikalık fotoğrafları kuruma fatura ettiğini, diğer fotoğrafları ise infaz memurlarına verip ücretlerini onlardan aldığını, memurların da fotoğrafları sahiplerine verdiklerini, kendisinin tutuklu veya hükümlülerle bir diyaloğunun olmadığını, ...'i de infaz memuru olması nedeniyle tanıdığını, ...'in ifadesinde bahsettiği durumu tam olarak hatırlamadığını, bunun dışında ne cezaevinde çalışan birisiyle ne de başkasıyla dışarıda görüşmüşlüğünün olmadığını, ... ile de başka bir şekilde bir araya gelmediğini, "Kayış" lakaplı birisini tanımadığını, ...'un ranzasında ele geçirilen esrardan haberinin olmadığını, cezaevine girmeden önce hem jandarmalar hem de infaz memurlarının üzerini aradıklarını, bu nedenle içeriye uyuşturucu madde sokmasının mümkün olmadığını, ... ile ... arasında meydana gelen uyuşturucu alışverişine, ... ve ...'a uyuşturucu temin ettiğine ilişkin bilgisinin bulunmadığını, ...'ı da tanımadığını, savcılıkta farklı olarak; ... ile iş yerine ziyaretine geldiğinde görüştüklerini, mahkemede; ceza infaz kurumuna uyuşturucu madde sokma suçuyla ilgisinin olmadığını ve suçlamaları kabul etmediğini,

İnceleme dışı sanık ... kollukta; ...'u aynı köylü olması nedeniyle tanıdığını, adı geçen diğer şahısları ise tanımadığını, cezaevinde bulunduğu süre içerisinde ...'u 3 kez ziyarete gittiğini, hiçbir şekilde esrar götürmediğini, savcılıkta; kolluktaki ifadesinin doğru olduğunu, mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini kimseye uyuşturucu madde temin etmediğini,

Beyan ettikleri,

Anlaşılmaktadır.

İnceleme dışı sanık ... kollukta; ...'u aynı köylü olması nedeniyle tanıdığını, adı geçen diğer şahısları ise tanımadığını, cezaevinde bulunduğu süre içerisinde ...'u 3 kez ziyarete gittiğini, hiçbir şekilde esrar götürmediğini, savcılıkta; kolluktaki ifadesinin doğru olduğunu, mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini kimseye uyuşturucu madde temin etmediğini,

Beyan ettikleri,

Anlaşılmaktadır.

Sanık ... savcılıkta; esrarın 1. koğuşta bulunduğu sırada hafta tatili izninde olduğunu, kendisinin görevi sırasında 6. koğuşa baktığını, ...'in beyanını kabul etmediğini, ...’un 1. koğuşun sorumlusu olduğunu, koğuşun sorunları ve ihtiyaçları ile ilgili koğuş sorumluları ile muhatap olduklarını, tutuklu veya hükümlülerin rahatsızlandıkları zamanlarda kullanmaları için kendi paralarıyla eczaneden aldırdıkları ağrı kesici hapları, koğuş sorumlularının talebi üzerine, küçük kâğıt parçaları içinde 1-2 adet olacak şekilde (aspirin, panalgin gibi) getirip verdiklerinin olduğunu, bunu gören birisinin durumu yanlış anlamış olabileceğini, cezaevine uyuşturucu madde sokulması ile uzaktan yakından bir ilgisinin bulunmadığını, daha önceleri küçük kâğıt parçaları içerisinde taş parçalarına bağlanarak cezaevi bahçesine dışarıdan atılma olaylarının yaşandığını duyduklarını, bu nedenle tel örgü yapıldığını, mahkemede; olay tarihinde Nizip Ceza İnfaz Kurumunda infaz koruma memuru olarak görev yaptığını, yapılan aramada 1. koğuşta bir miktar esrar ele geçirildiğini duyduğunu, koğuşta bulunan ...’in uyuşturucuyu kendisinin temin ettiğini söylemiş olduğunu, ancak olayla bir ilgisinin bulunmadığını, ...’ün ifadesinin inandırıcı da olmadığını, çünkü kendisinin akşam sayımı öncesi veya sonrası uyuşturucu götürme imkânının bulunmadığını zira sayımın saat 20.00'da yapıldığını, cezaevinin kapılarının ise kış vakti olması nedeniyle saat 16.00'da kapandığını, mutfağa girme imkânının da olmadığını, 1. koğuşta sorunlu insanların bulunduğu, sürekli sorun çıkaran bir koğuş olduğunu, cezaevinin duvarları alçak olduğu için dışarıdan içeriye kâğıt atılabilmesinin mümkün olduğunu, istenirse bu hususun araştırılabileceğini, söz konusu ceza infaz kurumunun tam teşekküllü bir kurum olmayıp etrafında yolların bulunduğunu, atılı suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nın "İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak" başlıklı 297. maddesinin birinci fıkrası; "İnfaz kurumuna veya tutukevine silah, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı sokan veya bulunduran kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun konusunu oluşturan eşyanın, temin edilmesi veya bulundurulması ayrı bir suç oluşturduğu takdirde; fikri içtima hükümlerine göre belirlenecek ceza yarı oranında artırılır" şeklindedir.

5237 sayılı TCK'nın "İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak" başlıklı 297. maddesinin birinci fıkrası; "İnfaz kurumuna veya tutukevine silah, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı sokan veya bulunduran kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun konusunu oluşturan eşyanın, temin edilmesi veya bulundurulması ayrı bir suç oluşturduğu takdirde; fikri içtima hükümlerine göre belirlenecek ceza yarı oranında artırılır" şeklindedir.

Bu düzenlemeye göre suçun oluşabilmesi için iki seçimlik hareket öngörülmüş olup bunlardan birincisi; "İnfaz kurumuna veya tutukevine silah, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı sokma", ikincisi ise; "İnfaz kurumunda veya tutukevinde silah, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı bulundurma"dır. TCK'nın 297. maddesinin birinci fıkrasındaki suçun oluşabilmesi için bu iki seçimlik hareketten birisinin gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Fıkrada sayılan eşyaların temin edilmesi veya bulundurulmasının ayrı bir suç oluşturması halinde ise 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi gereğince fikri içtima hükümleri uyarınca belirlenecek cezanın yarı oranında artırılacağı belirtilmiştir.

"Bulundurma" kavramı, maddede sayılan eşyanın kişinin üzerinde veya hakimiyet alanında tutulması anlamına gelmektedir. Ancak bulundurmanın kabul edilebilmesi için kişinin yasak eşyayı üzerinde veya hakimiyet alanında tutması fiilinin makul bir süre devam etmesi gerekmektedir. Başka bir kişi tarafından üstte veya hakimiyet alanında bulundurulan yasak eşyanın sadece kullanılması eylemi tek başına bulundurma olarak kabul edilemeyecektir. (Osman Yaşar-... Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, 2. baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2014, c.6, s.8591) "Yasak eşya sokma" biçimindeki seçimlik hareket ise belirtilen yasak eşyanın çeşitli yol ve yöntemlerle dışarıdan infaz kurumuna veya tutukevinin içine sokulması suretiyle gerçekleştirilebilecektir.

Aynı maddenin üçüncü fıkrasında yer alan “Bir ve ikinci fıkralarda tanımlanan suçların hükümlü veya tutukluların muhafazasıyla görevli kişiler tarafından işlenmesi hâlinde, verilecek ceza bir kat artırılır.” şeklindeki düzenleme ile infaz kurumu veya tutukevine yasak eşya sokma suçlarının tutuklu veya hükümlülerin muhafazasıyla görevli kişiler tarafından işlenmesi, bu suçlar açısından daha ağır cezayı gerektiren bir hâl olarak kabul edilerek verilecek cezanın bir kat artırılacağı hüküm altına alınmıştır. Kanun koyucunun bu düzenlemeyle, infaz kurumuna veya tutukevine birinci fıkrada sayılan eşyaların sokulması veya bulundurulması suretiyle işlenecek tüm suçlar yönüyle fıkrada sayılan görevlilerin diğer kişilerden daha fazla cezayla cezalandırılmasını murad ettiği anlaşılmaktadır.

Konumuza ilişkin olan 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan üçüncü fıkrası; "Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, beş yıldan onbeş yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır" hükmünü içermektedir. Bu fıkrada yazılı suçun oluşabilmesi için maddede belirtilen seçimlik hareketlerin herhangi birisinin yapılmış olması gerekir.

Uyuşmazlık konusunun sağlıklı bir şekilde çözümlenmesi için fikri içtima düzenlemesinin de değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun "Fikri içtima" başlıklı 44. maddesi; "(1) İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır." hükmünü içermekte olup, maddede farklı neviden fikri içtima düzenlenmiştir.

Farklı neviden fikri içtima hükmünün uygulanabilmesi için işlenen bir fiille birden fazla farklı suçun oluşması gerekmektedir. Kanun koyucu, işlediği bir fiille birden fazla farklı suçu işleyen failin, fiilin tek olması nedeniyle en ağır ceza ile cezalandırılmasını yeterli görmüş, bu şekilde "non bis in idem" kuralı gereğince bir fiilden dolayı kişinin birden fazla cezalandırılmasının da önüne geçilmesini amaçlamış, "erime sistemi"ni benimsemek suretiyle, bu suçlardan en ağırının cezasının verilmesi ile yetinilmesini tercih etmiştir.

Farklı neviden fikri içtima hükmünün uygulanmasında kanun koyucu kural olarak, işlediği bir fiille birden fazla farklı suçun oluşmasına sebep olan failin, fiilin tek olması nedeniyle en ağır ceza ile cezalandırılmasını yeterli görüp, failin birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet vermesinden dolayı fikri içtima hükümlerine göre belirlenecek cezasının belli bir oranda artırılması yönünde bir düzenleme yapmamış iken, 5237 sayılı TCK'nın 297. maddesinin birinci fıkrasının, "Bu suçun konusunu oluşturan eşyanın, temin edilmesi veya bulundurulması ayrı bir suç oluşturduğu takdirde; fikrî içtima hükümlerine göre belirlenecek ceza yarı oranında artırılır." şeklinde düzenlenmiş olan ikinci cümlesi uyarınca maddenin birinci fıkrasında sayılan eşyaların infaz kurumuna veya tutukevine sokulması veya buralarda bulundurulması fiillerinin birden fazla farklı suçu oluşturması hâllerinde genel kuraldan ayrılarak, fikri içtima hükümlerine göre belirlenecek cezanın yarı oranda artırılması noktasında bir düzenleme yapmak suretiyle, bu suçların faillerin daha fazla ceza ile cezalandırılmaları yönünde iradesini ortaya koymuştur.

Öte yandan, amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Nizip A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan tutuklu ve hükümlülerin kalmakta olduğu koğuşlarda yapılan rutin arama işlemi sırasında, birinci koğuşta bulunan ve inceleme dışı sanıklar ... ile ...’un kullandıkları ranzada net 0,014 gram gelen ve esrarın psikoaktif bileşenlerinden olan THC içerdiği tespit edilen yeşil renkli bitki parçalarının ele geçirildiği olayda;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Nizip A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan tutuklu ve hükümlülerin kalmakta olduğu koğuşlarda yapılan rutin arama işlemi sırasında, birinci koğuşta bulunan ve inceleme dışı sanıklar ... ile ...’un kullandıkları ranzada net 0,014 gram gelen ve esrarın psikoaktif bileşenlerinden olan THC içerdiği tespit edilen yeşil renkli bitki parçalarının ele geçirildiği olayda;

İnfaz koruma memuru olarak görev yapan sanık ...’de herhangi bir uyuşturucu veya uyarıcı madde ele geçirilememesi, suç tarihinde ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan inceleme dışı sanık ...’un kullandığı ranzanın tavan kısmında ele geçen suç konusu madde ile sanığın ilgisini gösteren somut bir delil (parmak izi) bulunmaması, suç tarihinde koğuşta bulunan inceleme dışı sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve tanıklar ..., ..., ..., ... ile inceleme dışı sanık ...’ın aşamalardaki ifadelerinde suç konusu maddeyi ceza infaz kurumuna sokan kişiyi bildiklerine ve bu kişinin sanık ... olduğuna ilişkin hiçbir beyanlarının olmaması, tanık ...’in suç konusu maddeyi infaz kurumuna sokanın sanık ... olduğuna ilişkin soruşturma aşamasındaki ilk beyanından, soruşturma aşamasında tekrardan alınan ifadesi ve mahkemedeki beyanlarıyla dönmesi, sanığın atılı suçlamayı ve tanık ...’ün ilk ifadesini kabul etmediğine ilişkin savunmaları birlikte değerlendirildiğinde; tanık ...’in soyut nitelikteki ve sonradan döndüğü ilk ifadesi dışında, sanığın savunmaları aksine, kuşku sınırlarını aşan, mahkûmiyete yeter nitelikte, kesin delil bulunmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli ve 34-128 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığın savunmaları aksine, kuşku sınırlarını aşan, mahkûmiyete yeter nitelikte ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 28.01.2021 tarihinde yapılan müzakerede, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10305, Karar No: 2014/8504, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10305 E.  ,  2014/8504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20021, Karar No: 2014/5712, Tarih: 13.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20021 E.  ,  2014/5712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Besni Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :4.6.2013

NUMARASI :Esas no:2012/740 Karar no:2013/528

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davayı Cumhuriyet Başsavcılığı davaname ile açmıştır. Cumhuriyet Savcısı, kanunda açıkça öngörülen hallerde hukuk davası açar veya açılmış olan hukuk davasında taraf olarak yer alır. (HMK. md. 70/1) Yukarıdaki yasa metni gereğince Cumhuriyet savcısının duruşmalara katılması sağlanmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2- Kabule göre de;

Dava, Cumhuriyet Savcısı tarafından açılan evlenme engeli bulunan şahısların (TMK.md.129) evliliğinin Türk Medeni Kanununun 145/4. maddesi gereğince mutlak butlan sebebiyle iptaline ilişkin olup, nüfus kaydının düzeltilmesi niteliğinde bulunmadığı gibi dava sonucu verilecek iptal hükmünün nüfusa tescil edilecek olması da nüfus idaresinin hasım olarak gösterilmesini gerektirmez. Bu nedenle Nüfus Müdürlüğü hakkındaki davanın husumet yönünden reddi gerekirken, bu hususun dikkate alınmamış olması da usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerinin incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2007/17350, Karar No: 2007/20953, Tarih: 12.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17350 E.  ,  2007/20953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2006

Kayseri 1.İcra Müdürlüğü'nün 2005/6874 esas sayılı takip dosyasında takibe dayanak yapılan 04.01.2005 tarihli 111.000 USD'lik miktarlı bononun ön ve arka yüzünü gösterir okunaklı ve onaylı bir suretinin tekide mahal bırakılmadan celbiyle birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20724, Karar No: 2015/525, Tarih: 19.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/20724 E.  ,  2015/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞİLE SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2013/310-2014/254

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı..................'in paydaşı olduğu 2236 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında.......... oğlu ........... olarak yanlış yazılan soyadının "..........," baba adının ".........." olarak düzeltilmesini, 4396 parsel sayılı taşınmazda "............" olarak yanlış yazılan baba adının ".........." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı Tapu Müdürlüğü davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..................'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. -KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.