muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1193, Karar No: 2017/4904, Tarih: 24.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/1193 E.  ,  2017/4904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

03.11.1999 ve 21.05.2001 doğumlu olan suça sürüklenen çocukların karar celsesi olan 27.11.2014 tarihinde reşit olmadıkları, tutanağın başında "kapalı yargılamaya devam olundu" denilmesine rağmen kısa karardan önce" açık yargılamaya son verildi" denerek ve hükmün de kapalı yerine açık olarak tefhim edilmesi, telafisi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocukların müştekiye ait suça konu aracı birlikte çaldığı ve aracın çamura saplanması nedeniyle başka bir mahallede terk ettiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 146. maddesinde öngörülen "malın geçici bir süre kullanılıp zilyedine iade edilmesi" koşulu gerçekleşmediği gibi, ayrıca benzin ve yağ tüketildiği de gözetilmeden, kullanma hırsızlığı nedeniyle yazılı şekilde suça sürüklenen çocukların cezasından indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/573, Karar No: 2020/6618, Tarih: 04.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/573 E.  ,  2020/6618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet: Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi, 06.02.2019 tarih, 2018/613 esas ve 2019/36 karar

İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi, 25.04.2019 tarih, 2019/1647 esas ve 2019/782 karar

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Her ne kadar tebliğnamede ... sanık olarak gösterilmiş ise de; adı geçen hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği anlaşıldığından inceleme dışında tutulmuştur.

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanık ...'ın Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden gönderdiği 30.10.2020 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, karardan bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 04/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3260, Karar No: 2013/24030, Tarih: 31.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3260 E.  ,  2013/24030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında TCK'nın 89/1,2-b, 62/1, 52/2-4.maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ve katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanın olayda Kroman firması yetkisinin kusurlu olduğuna, sanık ...'in kusura, sanık ... ile sanık ...'ın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Mühendislik isimli taşeron firmanın, ... Fabrikasında kaynak ve montaj işini yaptığı, katılan ... Durgut'un da taşeron firmanın montaj ve kaynak ustası olup 1 yıldır bu iş yerinde çalışmakta olduğu, olay günü saat 15:30 sıralarında ... Fabrikasının çelikhane bölümünde çapraz takviye işi yaptığı esnada calaskal tabir edilen yük kaldırma aracı ile altı metre uzunluğunda 800 kg. ağırlığındaki demiri kaldırırken emniyet kemeri bağlı olduğu halde çaprazın üzerinde bulunduğu makine ile malzemeyi yerine koyduğu, malzemenin uzun gelmesi nedeniyle bu uzunluğu oksijen kaynağı ile kesme işlemi sırasında emniyet kemerini çıkartıp aşağıya indiği esnada 800 kg. ağırlığında, 6 metre uzunluğundaki demirin bağlı olduğu calaskal zincirinin kopması ve 12 metre yükseklikten düşmesi sonucu yaralanması ile sonuçlanan olayda;

Mağdur ... Durgut'un 16.10.2009 tarihli ifadesinde "... emniyet kemerini çıkarıp aşağıya inerken 800 kg. ağırlığındaki demirin bağlı bulunduğu calaskalın zincirinin kopması sonucu demirin üzerinden 12 metre aşağı düştüğü..., yükü kaldırmadan önce işyeri sahibi ... yetkililerinden ağır yük olduğu için vinç istediklerini, firma yetkililerinin imalatı durduramayacaklarını söyleyerek vinç vermediklerini,. taşeron firma yetkilisi Yılmaz'ın "calaskalla kaldırın, kaldırmazsanız işi bırakın., aksi halde Kroman da bize bıraktıracak" şeklindeki talimatı üzerine yükü bu yolla kaldırmak zorunda kaldıklarını, bu olay nedeniyle ... Fabrikası yetkisi ve ... Mühendislikten davacı olduğunu," belirtmiş,

... Mühendislik Firmasının yetkilisi olan sanık ...'ın hazırlık aşamasındaki ifadesinde; fabrika yetkilisinden çelikhanedeki üretimin durdurulmasını istediklerinde yetkililerin rutin olarak ayda bir gün üretimi durduklarını bu zamanda Çalışabileceğini ve üretimi durduramayacaklarını söylemeleri nedeniyle ve çelikhanede yerden

7 metre yükseklikteki ocaklarda curufu taşımak için kullandıkları vincin çalışması nedeniyle bu alana mobil vinç kuramadıklarını fabrikadan üretimin durması için izin çıkmayınca calaskal yardımıyla işi yaptıklarını, kendilerinin görevlendirdiği ...'in calaskallarla işin yapılamayacağını söylemelerine rağmen fabrika yetkilisi Cumhur'un kendisini dinlemediğini beyan etmiş olup bu beyanlar dikkate alındığında;

7 metre yükseklikteki ocaklarda curufu taşımak için kullandıkları vincin çalışması nedeniyle bu alana mobil vinç kuramadıklarını fabrikadan üretimin durması için izin çıkmayınca calaskal yardımıyla işi yaptıklarını, kendilerinin görevlendirdiği ...'in calaskallarla işin yapılamayacağını söylemelerine rağmen fabrika yetkilisi Cumhur'un kendisini dinlemediğini beyan etmiş olup bu beyanlar dikkate alındığında;

1- Sanık ...'ın ... Fabrikası içerisinde faaliyet gösteren ... Mühendislik İnşaat Mak.Tur.Gıda San. ve Tic.Ltd.Şti. isimli çelik üzerine iş yapan şirketin sahiplerinden biri olduğu işletmede ... isminde sorumlu müdür ile katılanın çalıştığı bölümde şantiye şefi olarak görev yapan ... isimli mühendisin görevli bulundukları gözönüne alındığında adı geçen sanığın kendi iş yerinde sorumlu müdür ve mühendis görevlendirmiş olması nedeniyle cezai sorumluluğunun ve olayda kusurunun bulunmadığı gözetilmeyerek sanık ...'ın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Mahkemenin kararına dayanak kabul ettiği 09.06.2010 tarihli bilirkişi raporunda üst işveren firma olan ... Firmasının olaydaki sorumluluğunun değerlendirilmediği anlaşılmakla; ... Fabrikası ile ... Mühendislik şirketi arasındaki sözleşmeler de celp edilerek olaya neden olan işin nasıl yapılması gerektiği konusunda sözleşmede herhangi bir belirleme ve hüküm olup olmadığı, şayet böyle bir belirleme yapılmamış olması halinde söz konusu işin ... Fabrikasının çalışması durdurulmadan yapılıp yapılmayacağı ve durdurulmadan yapılmayacağının tespit edilmesi halinde sanık ve mağdurun da ifadelerinde belirttiği gibi ... Firmasından işin durdurulmasının talep edilip edilmediği belirlenerek, tespitlerin sonucuna göre İstanbul Teknik Üniversitesinin konu ile ilgili kürsülerinden seçilecek üçlü bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih, 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6602, Karar No: 2017/13236, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6602 E.  ,  2017/13236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23064, Karar No: 2015/39838, Tarih: 10.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/23064 E.  ,  2015/39838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/226125

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2014/132 (E) ve 2014/132 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanığın 31.10.2014 tarihinde öldüğü,

Anlaşıldığından sanık S.. S..'in temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 10/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5738, Karar No: 2019/7845, Tarih: 19.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/5738 E.  ,  2019/7845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.08.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.11.2017 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.11.2019 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2.037,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5709, Karar No: 2015/10431, Tarih: 28.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5709 E.  ,  2015/10431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, talep tarihinde Türk vatandaşı olma şartı aranmaksızın yurt dışında Türk vatandaşı olarak olarak geçirilen sürelerin 3201 sayılı Yasa uyarınca borçlanılabileceğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesi uyarınca; "Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Aynı Kanunun 294–301 maddelerinde ise mahkeme kararlarının nasıl olması gerektiği belirlenmiştir. Bu düzenlemelere göre Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Kanunun 297. maddesinin (2). fıkrasında “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükümleri öngörülmüş olup, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması, zorunludur.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294. maddenin (4) fıkrasındaki “Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.” hükmü gereği zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294 ve 297’inci maddelerine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141’inci maddesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Öte yandan, 10.04.1992 tarih, 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme kararında da değinildiği gibi, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli karar uyum içinde olmalıdır. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Somut olayda; mahkemece, tefhim edilen kısa kararda infaza elverişsiz şekilde "Davanın kabulüne, davacının borçlanma hakkı olduğunun tespitine" denmiş olmasının yanı sıra, gerekçede de hükümle çelişecek şekilde davanın kısmen kabulü gerektiği şeklinde açıklamalarda bulunularak, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23214, Karar No: 2013/6966, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23214 E.  ,  2013/6966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikayetçinin 5271 sayılı Kanun'un 260/1.maddesine göre, sanıklar hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek ve aynı yasanın 237/2.maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanın ....com sitesinden ... ..... sahte ismi ile sanıkların vermiş olduğu ....plakalı .... marka araca ait satış ilanını görmesi üzerine irtibat telefonunu arayarak kendisini ... .... olarak tanıtan sanıklardan biri ile görüştüğü, aracın satışı konusunda anlaşmaları üzerine Terme'den Ankara'ya gelmek üzere yanında arkadaşı ...... ile yola çıktığı yolda yine aynı sanığın arayarak kaparo olarak 500 TL göndermesini istemesi üzerine sanık ...'nin sahte olarak açtırdığı ......adına olan hesaba para gönderdiği, yolda tekrar telefonla aranması ve devir işlemleri için 750 TL'nin gönderilmesi istenmesi üzerine sanık ...'nin sahte olarak açtırdığı ......adına, ...../Ziraat Bankası şubesindeki hesaba para gönderdikleri, ancak Ankara'ya geldiklerinde sanıkların katılanın telefonuna cevap vermemeleri şeklindeki eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK' nın sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK' nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK' nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.