muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5282, Karar No: 2016/6438, Tarih: 01.06.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/5282 E.  ,  2016/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.06.2009, 09.03.2010 ve 13.12.2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; dava ve birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 17.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... A.Ş. vekili ve ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından duruşmasız olarak istenilmekle tayin olunan 31.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden ... ... A.Ş. vekili Av. ... ile karşı taraftan davacılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı ... ... A.Ş.'den alınarak davacılara ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

01.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5145, Karar No: 2025/132, Tarih: 07.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5145 E.  ,  2025/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1689 Esas, 2024/496 Karar

DAVA TARİHİ : 03.09.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ...Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/486 Esas, 2022/369 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu ...ili, ..., ... Mahallesi 1368 parsel sayılı taşınmaza davalı idarece yol yapılmak suretiyle el atıldığından bahisle taşınmaz bedelinin değerlendirme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın “Anadolu Otoyolu Çamlıca-Gebze Kesimi Kurtköy Kavşağı-Pendik Tersane Köprülü Kavşağı Bağlantı Yolu” yol inşaatı ve emniyet sahasında kaldığından 10.09.1992 tarihli ve1992/59 sayılı Kamulaştırma İşlemine Bşlama Kararı ile kamulaştırmaya tâbi tutulduğunu, işlemlerin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 12 nci maddesi gereğince özel parselasyon planına göre yürütüldüğünü, yola terk işlemi tamamlanan hisselerin idare adına 2451/6605 hisse (20.327,99 m²) olarak tescil edildiğini, söz konusu taşınmazın mahkeme kararı ile ifraz edildiğini, 1367-1368-1369 parsel numaralarını aldığını, idare hisselerinin ifraz edilen parsellere dağıtıldığını, kamulaştırma alanının dışında kalan 1367 ve 1369 parsel sayılı taşınmazlarda idarenin hisselendirildiğini ileri sürmüş, yersiz açılan davanın reddini, davanın kabulü halinde ise el atılan kısmın yol olarak kullanılıyor olması halinde yol olarak terkinini, tescile tabi ise idare adına tescilini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne taşınmaz bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bedeline hükmedilen taşınmazın tapusunun iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İSTİNAF SEBEPLERİ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne taşınmaz bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bedeline hükmedilen taşınmazın tapusunun iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, taşınmazın el atma tarihindeki niteliklerine göre değer belirlenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza mahallinde yapılan keşif sonucu emsal karşılaştırması yapılarak değer biçen, usul ve kanuna uygun olarak düzenlenen hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre el atma bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi taşınmazın imar durumu ve konumuna göre belirlenen bedelinin uygun olduğu, Mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davalı idare vekilinin vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; usul ve kanuna aykırı verilen kararın bozulması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 16100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca belirlenen bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21216, Karar No: 2012/26855, Tarih: 17.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21216 E.  ,  2012/26855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6250, Karar No: 2014/437, Tarih: 27.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6250 E.  ,  2014/437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2013

NUMARASI : 2011/1-2013/18

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 04.06.2013 gün ve 2013/3493 Esas, 2013/3774 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi birleşen dosyada şikayetçi Vergi Dairesi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl dosyada şikayetçi vekili, Çeşme İcra Müdürlüğü'nün 2007/585 sayılı takip dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanın alacağı için ilk sırada pay ayrıldığını, oysa kendi alacaklarının daha önce doğduğunu, haciz tarihlerinin önce olduğunu, ayrıca alacaklarının rüçhanlı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin alacağı için birinci sırada pay ayrılmasını talep ve şikayet etmiş, 15.02.2012 tarihli dilekçeyle alacaklarının ödendiğini şikayetin konusuz kaldığını bildirmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, sıra cetveline esas paylaşıma konu taşınmaz üzerine satıştan evvel haciz koydurdukları halde alacaklarına sıra cetvelinde pay ayrılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekili, müvekkilinin haczinin, şikayetçilerin hacizlerinden önce ve Vergi Dairesi'nin haczinin geçersiz olduğunu savunarak, asıl ve birleşen şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl dosyada şikayetin kabulüne, birleşen dosyada şikayetin kısmen kabulüne dair verilen karar, birleşen dosyada şikayetçi Vergi Dairesi vekilince temyiz edilmekle Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 20.10.2010 tarih ve 7728 Esas, 11682 Karar sayılı ilamı ile; vergi alacağı için şirket ortağı ya da yöneticisinin mal varlığına ne şekilde haciz konabileceğinin Amme Alacaklarının Tahsil Usulu Hakkında Kanun'un 10, 35 ve mükerrer 35. maddeleri ile Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddelerinde gösterildiği, bu hükümlere uygun biçimde konulan kamu hacizlerinin ise anılan yasanın 21/1. maddesi uyarınca ilk hacze iştirak edebileceği, mahkemece usulüne uygun bir kamu haczi olup olmadığının tespiti ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, bu kez şikayetçi kooperatifin alacağını tahsil ettiği şikayetin konusuz kaldığı gerekçesiyle, bu şikayetçi yönünden konusuz kalan şikayetin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına; şikayetçi Vergi Dairesi'nin şirket ortağına müracaat edebilmesi için şirkete karşı 6183 sayılı Yasa'nın 10, 35 ve mükerrer 35. maddeleri ile Vergi Usul Kanunu'nun 10. madde hükümlerine uygun bir kamu haczinin olması gerektiği, somut olayda ise açıklanan nitelikte bir haciz bulunmadığından Vergi Dairesi'nin ilk hacze iştirak edemeyeceğiyle gerekçesiyle, birleşen dosyada şikayetin reddine dair karar, şikayetçi vergi dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 04.06.2013 tarih ve 2013/3493Esas, 2013/3774 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi Vergi Dairesi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi Vergi Dairesi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2805, Karar No: 2012/13790, Tarih: 06.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/2805 E.  ,  2012/13790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 23.12.2008 gün ve 2008/6-258-240 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanık hakkında yapılan yargılama neticesinde yokluğunda kurulan hükmün sonuna "7 gün içinde temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi" dendiği, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini, başlama zamanının ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, ancak Mahkemenin kararında, "Temyiz süresinin ne zaman başlayacağının yöntemine uygun şekilde açıklanmadığı" gibi sanıklara gerekçeli kararın bu açıklamaları içerir biçimde tebliğ de edilmediği anlaşılmakla, sanıkların temyiz istemleri süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5870, Karar No: 2013/167, Tarih: 16.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5870 E.  ,  2013/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, yaralama, hakaret, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-Sanıklar ... ve ...'nün, mağdur ...'yü kasten yaralama suçlarından verilen düşme kararları yönünden;

Her ne kadar mağdurun davaya katılmasına karar verilmiş ise de; mağdurun 17.11.2006 tarihli savcılık beyanında, diğer sanıklar ..., ... ve ...'den başka kimseden şikayetçi olmadığına ilişkin beyanı dikkate alındığında "katılma kararı" hukuki değerden yoksun olduğundan, vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında, mağdura yönelen kasten yaralama suçlarından açılan kamu davalarının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin,

b-Sanık ...'nün, katılan ...'e hakaret suçundan, doğrudan verilen para cezası, CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin nitelikte olduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin,

CMUK.nun 317. maddesi uyarınca, reddine karar verilmiştir.

2-Sanıklar ... ve ...'nin, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" dair mahkemece verilen kararlar temyize tabi olmayıp, 5271 sayılı CMK.nun 5560 sayılı Yasayla değişik 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan, bu hükümler yönünden sanıklar müdafiince yapılan temyiz talepleri, itiraz mahiyetinde kabul edilmiş ve bu hususta, itiraz merciince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nün katılan ...'e yönelik eylemi ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet; sanık ...'in katılan ...'yü öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'nün 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu ile sanık ...'in suçlarının niteliği tayin, takdire ilişkin cezalarını azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; sanık ...'nin katılan ...'yü kasten yaralama suçundan açılan davada elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde, bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan-sanık ... ve ... müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanıklar ... ve ...'in 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından cezalandırılmalarına ilişkin hükümler ile sanık ...'nin, katılan ...'yü kasten yaralama suçundan beraatına ilişkin hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B.a-Katılan-sanık ...'nün, katılan-sanık ...'e yönelik eylemin meşru savunma kabulüne ilişkin kurulan hüküm ile katılan-sanık ...'in katılan-sanık ...'yü kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

A-Sanıklar ... ve ...'in 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından cezalandırılmalarına ilişkin hükümler ile sanık ...'nin, katılan ...'yü kasten yaralama suçundan beraatına ilişkin hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B.a-Katılan-sanık ...'nün, katılan-sanık ...'e yönelik eylemin meşru savunma kabulüne ilişkin kurulan hüküm ile katılan-sanık ...'in katılan-sanık ...'yü kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; taraflar arasında arazi ihtilafı nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü de katılan-sanık ...'in yol kenarına babasına ait aracı park etmesi nedeniyle katılan sanık ...'nün kendi aracıyla güçlükle ve araca sürtmek suretiyle geçmesi sebebiyle çıkan karşılıklı tartışma ve küfür eylemleri sırasında, tabancalarını çekerek yaklaşık 10 metre mesafeden birbirlerine doğru hedef gözeterek, birden fazla ateş etmeleri sonucunda ...'in yaşamsal tehlike geçirecek şekilde bir isabetle, ...'nün yaşamsal tehlike geçirecek şekilde iki isabetle yaralandıkları olayda;

Olayın başlangıcına ilişkin tarafsız tanığın olmadığı, her iki tarafın da olayı farklı anlatarak birbirlerini suçlamaları karşısında, ilk önce kimin tabanca ile ateş ettiğinin tespit edilememesi nedeniyle, eş zamanlı atış kabulü ile sanıkların ikisinin de tahrik altında kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları yerine, katılan sanık ...'nün hazırlık beyanına aykırı şekilde, sonraki beyanlarına itibar edilerek bir el ateş ettiğinden hareketle katılan-sanık ...'nün yasal savunma koşulları altında hareket ettiğinin kabulü ile ceza verilmesine yer olmadığına, katılan-sanık ...'in ise tahrik altında insan öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

b-Katılan-sanık ...'in, katılan-sanık ...'yü kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

TCK.nun 35. maddesine göre, alt ve üst sınırlar arasında bir ceza belirlenmesine esas olmak üzere; katılan ...'ye ait tüm tedavi belgeleri ile film ve grafilerinin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek; mağdurdaki her bir yaralanmanın ayrı ayrı nitelikleri, büyük damar, sinir ve iç organ yaralanmasına, hayati tehlikeye neden olup olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususlarında rapor alınması gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan-sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 16/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3400, Karar No: 2014/890, Tarih: 03.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3400 E.  ,  2014/890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 31. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2012

NUMARASI : 2011/182-2012/273

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin mirasçısı H..F..'ın davalı tarafından 06/05/2009 başlangıç tarihli Hayat Sigortası Poliçesi ile sigortalı olduğunu, H..F..'ın 01/01/2010 tarihinde trafik kazası geçirerek vefat ettiğini, 60.000 USD vefat teminatının 15.000 USD kısmının ödendiğini ileri sürerek, şimdilik 10.000 USD’nin 06/01/2010 temerrüt tarihinden itibaren bir yıllık döviz hesaplarına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 45.000 USD’ye yükseltmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davacının murisinin motosiklet kazası neticesinde vefat ettiğini, motosiklet kazalarının genel şartlar gereğince ek sözleşme ile teminat kapsamına dahil edilebileceğini, ek sözleşme bulunmadığını, murisin başvuru formunda yer alan "Motosiklet kullanıyor musun?" sorusuna "hayır" yanıtını verdiğini, rizikonun teminat dışı olduğunu, 15.000 USD’nin hatır ödemesi olduğu davacıya bildirilerek ödeme yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, sigorta başvuru formunda ve bilgilendirme formundaki imzanın murise ait olmadığı, sigortacı tarafından sorulmayan ve dolayısıyla sigortalı tarafından cevaplandırılmayan hususlardan dolayı sigortalının sorumluluğu olmadığı, sigortalının “motosiklet kazalarının” teminat dışı olduğu konusunda bilgilendirilmediği, davalının rizikodan sorumlu olduğu gerekçesiyle 45.000,00 USD’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, “motosiklet kullanıyor veya bu araçlara biniyor musunuz?” sorusuna “hayır” yanıtının verildiği “hayat sigortası başvuru formu”ndaki imzanın muris sigortalıya ait olmadığını savunmuş, mahkemece grafoloji ve adli bilimler uzmanından alınan rapordan başvuru formundaki imzanın murise ait olmadığı anlaşılmıştır. Davacılar tarafından “hayat sigortaları bilgilendirme formu” ve “hayat sigortaları ek teminatları bilgilendirme formu”ndaki imzaların murise ait olmadığına dair bir iddia ve bu konuda da yapılmış bir inceleme olmadığı halde, mahkemenin gerekçesinde “hayat sigortaları bilgilendirme formu” ve “hayat sigortaları ek teminatları bilgilendirme formu”ndaki imzaların sigortalıya ait olmadığı, dolayısıyla sigortalının “motosiklet kazalarının” teminat dışı olduğu konusunda “Sigorta Sözleşmelerinde Bilgilendirmeye İlişkin Yönetmelik” gereğince bilgilendirilmediği yönündeki görüşü doğru olmamıştır.