muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/28500, Karar No: 2025/2233, Tarih: 18.03.2025

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekili ve katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karara İlişkin Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17275, Karar No: 2021/3929, Tarih: 30.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/17275 E.  ,  2021/3929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 22.06.2021 tarihli dilekçe ile davalı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden, sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1710, Karar No: 2014/11090, Tarih: 15.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1710 E.  ,  2014/11090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5329, Karar No: 2011/7144, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/5329 E.  ,  2011/7144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya daha önce geri çevrilmişse de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

1-Geri çevirme kararı üzerine ... Tapu Müdürlüğünden gelen 21.04.2011 günlü yazıda birinci bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 825 ada 1 parsel numaralı taşınmazın İmar Yasası hükümleri uyarınca düzenleme görmediği belirtilmesine karşın, ... Belediye Başkanlığından gelen 26.04.2011 günlü yazıda emsal taşınmazın imar düzenlemesi sonucu oluştuğu ve 0,34 oranında düzenleme ortaklık payı kesildiği belirtilmiştir. Yazı örneklerinin birer suretleri Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğüne gönderilerek cevaplar arasındaki çelişkinin nereden kaynaklandığının ve emsal alınan taşınmazın 10.03.2009 günlü satışından önce İmar Yasası hükümleri uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, imar düzenlemesine tabi tutulmuşsa ne miktarda imar kaybına uğradığının sorularak alınacak yazı cevaplarının,

2-Dava konusu 424 ada 6 parsel numaralı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 27.05.2009 tarihinden önce İmar Yasası hükümleri uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, imar düzenlemesine tabi tutulmuşsa ne miktarda imar kaybına uğradığının Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden sorularak gelen yazıların,

3- Birinci bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 825 ada 1 parsel numaralı taşınmazın 10.03.2009 günlü satışına esas ihale evraklarının,

Dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17355, Karar No: 2012/24134, Tarih: 27.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17355 E.  ,  2012/24134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı ... Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. H.U.M.K'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17604, Karar No: 2018/3467, Tarih: 21.06.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/17604 E.  ,  2018/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı... A.Ş. (T.C. ...’ndan Temlik Alan) vek. Av. ...birleşme ile 1-... A.Ş. 2-... 3-... 4-... 5-... 6-...Ltd. Şti. vek. Av. ... arasındaki itirazın iptali davası hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 09.12.2014 gün ve 2014/1409 esas ve 2014/716 karar sayılı hükmün davacı (temlik alan) vekilince süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dairemizin 08.06.2016 gün, 2016/16942 E.-2016/10311 K. sayılı ilamının (3) nolu bendinde; “Dava konusu alacağın T.C. ...A.Ş. tarafından temlik alan...A.Ş.’ne temlik edildiğine dair asıl temlik belgesi ve ekleri dava dosyası içinde bulunmamaktadır. Dava dosyasına düzeltme beyanı başlıklı temlikle ilgili başka bir belge ve ekleri sunulmuştur. Bu sebeple, dava konusu alacağın temlik edildiğini gösterir sözleşme ve eklerinin okunaklı, onaylı bir suretinin eklenmesi, temlik belgesinin kontrol edilmesi, dava konusu tüm alacağın (nakdi ve gayri nakdi) temlik edilmediğinin anlaşılması halinde gerekçeli kararın ayrıca temlik eden T.C....A.Ş. vekiline tebliğ edilmesi ve yasal sürenin beklenmesi, verilmesi halinde temyiz dilekçesinin de karşı taraf vekiline tebliğ edilmesi,” gerektiği bildirilmiştir. Geri çevirme kararından sonra dosyaya eklenen “alacak devir sözleşmesi” nin 5. maddesinde açıkça iş bu devir sözleşmesi 31.05.2013 tarihi itibariyle meri gayrinakdi kredi ve bunların ferilerini kapsamamakta olup, söz konusu meri gayrinakdi kredi alacaklarını talep, tahsil ve her türlü yasal yollara başvuru hakkı devir edene ait olacaktır, denilmektedir. Bu hükme göre dava konusu edilen gayrinakdi alacaklar temlik alana devredilmemiştir. Bu sebeple gerekçeli kararın ayrıca temlik eden T.C....ı A.Ş. vekiline tebliğ edilmesi ve yasal sürenin beklenmesi, verilmesi halinde temyiz dilekçesinin de karşı taraf vekiline tebliğ edilerek, buna ilişkin belgelerin eklenmesi ile dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi, geri çevirme kararlarının hak kaybına sebebiyet vermemek adına itina ile yerine getirilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/390, Karar No: 2017/5408, Tarih: 18.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/390 E.  ,  2017/5408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı tarafından istenilmekle, daha önceden belirtilen 18.04.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Aleyhine temyiz olunan davalı ve vekili adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.277.70.TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/764, Karar No: 2008/1096, Tarih: 29.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/764 E.  ,  2008/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Çanakkale İş Mahkemesi

Tarih               :  31.10.2007

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı olan 1.7.1995 ile  1.5.2006 tescil tarihleri arasında 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, sigortalılık tespitine ilişkin olarak, dava açıldıktan sonra, davalı kurum tarafından davacının tescil tarihinin 1.6.1994 tarihine çekilmesi nedeniyle, “Davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5458 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespitine yönelik taleple ilgili olarak ise, “Davacının 5458 sayılı yasanın ilgili hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmiş ve karar süresinde davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Sigortalılık tespitine yönelik taleple ilgili mahkemenin kararı yerindedir. Ancak davacının 5458 sayılı yasadan yararlanma koşullarında mahkemece yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının 05.06.2006 tarihinde davalı kuruma verdiği dilekçe tarım Bağ-Kur sigortalılığının ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşına çekilmesini istediği ve anılan dilekçesinde 5458 sayılı yasadan yararlanma doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık geriye yönelik tescil talebinin 5458 sayılı yasadan yararlanma talebini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece, davacının 5458 sayılı yasanın öngördüğü 3 aylık süre içerisinde kuruma tescil için başvuruda bulunduğu, ve bu başvurunun anılan 3 aylık sürenin dolmasından sonra reddedildiği ve dava açıldıktan sonra da kurumun tescil tarihin geriye çektiğinden, Sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri ve hakkaniyet gereği davacının 5458 sayılı yasanın hükümlerinden yararlandırılmasının uygun olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006    tarihli    kararıyla    “5458    sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının

verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir. Bu duruma göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15073, Karar No: 2020/3444, Tarih: 08.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15073 E.  ,  2020/3444 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 04.11.2015 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... ve ... yönünden kabulüne dair verilen 24.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, ... ve ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1) HMK'nın "Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi" başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Aynı yasanın "Hükmün kapsamı" başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

"Hükmün yazılması" başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

10.4.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olayda, kısa kararda “Davanın kabulü ile; 3363 parsel sayılı taşınmaz lehine, 3102 parsel sayılı taşınmaz aleyhine, 21/03/2016 tarihli rapor ve krokisinde 1. seçenek olarak gösterilen; kırmızı renkli 149,69 m2'lik yerden geçit hakkı tesisine” karar verilmiştir.

Gerekçeli kararda ise “Davanın ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, ... ve ... yönünden kabulü ile; 3363 parsel sayılı taşınmaz lehine, 3102 parsel sayılı taşınmaz aleyhine, 21/03/2016 tarihli rapor ve krokisinde 1. seçenek olarak gösterilen; kırmızı renkli 149,69 m2'lik yerden geçit hakkı tesisine” karar verilmiştir.

Gerekçeli kararda ise “Davanın ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, ... ve ... yönünden kabulü ile; 3363 parsel sayılı taşınmaz lehine, 3102 parsel sayılı taşınmaz aleyhine, 21/03/2016 tarihli rapor ve krokisinde 1. seçenek olarak gösterilen; kırmızı renkli 149,69 m2'lik yerden geçit hakkı tesisine” karar verilmiştir.

Bu durumda kısa kararda davalı Hazine yönünden davanın reddine yönelik bir hüküm kurulmadığı halde gerekçeli kararda davalı Hazine yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi yönünde hüküm kurularak kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana gelmiş olup bu husus kararın infazında tereddüt oluşturacağından gerekçeli karar ile kısa karar arasındaki çelişki giderilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2) Kabule göre de; davalı ... vekili tarafından, geçit güzergahı ile yükümlü kılınan 3102 parsel sayılı taşınmaz ile yine davalı ...’a ait 3596 parsel sayılı taşınmazların ayrı ayrı parsel numaralı olmasına karşın bir bütün olarak kullanıldığı iddia edildiğinden, bu konuda taraf delilleri toplanmak suretiyle yukarıda bahsedilen taşınmazların aralarında ayırıcı bir snır olmaksızın bir bütün olarak kullanılıp kullanılmadığının tespiti ile, bütün olarak kullanıldığının belirlenmesi halinde diğer alternatiflerin değerlendirilmemiş olması doğru görülmemiştir.

3) Ayrıca kurulan geçit irtifakının Türk Medeni Kanununun 748/3. maddesi uyarınca tapu kaydının beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmemesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9832, Karar No: 2023/9399, Tarih: 09.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9832 E.  ,  2023/9399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/567 E., 2022/2974 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 22. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/343 E., 2020/331 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile 4/c kapsamında bağlanan yaşlılık aylığının iptali ile 4/a kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması ve aylık farklarının yasal faiziyle ödenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin ... Telekomünikasyon A.Ş. unvanlı işyerinde iş mevzuatına göre çalıştığını, müvekkilinin kurum bünyesinde iş sözleşmesi ile çalışmasına rağmen emekli olurken memur statüsünde çalışmış gibi emekli edildiğini ve emekli aylığının da bu kapsamda bağlandığını, fiili duruma uygun bir emekli maaşı bağlanması için Kuruma başvuru yapıldığını ancak başvurusunun reddedildiğini, Sosyal Güvenlik Hukuku ve İş Hukukunda fiili durum önemli olup müvekkilinin fiilen işçi çalıştığının açık olduğunu, müvekkilinin işçi statüsünde çalıştığı dikkate alınarak Kurum işleminin iptali ile 4/c kapsamında bağlanan yaşlılık aylığının iptali ile 4/a kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması ve aylık farklarının yasal faiziyle ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davaya konu uyuşmazlık davacının emekli sandığı sigortalısı olarak çalışmalarından kaynaklanmakta olan iş bu dava ile ilgili 5534 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu döneme ilişkin uyuşmazlığın çözüm yeri idare mahkemeleri olduğundan davanın bu nedenle reddini, ayrıca işveren tarafından dosyaya ibraz edilen belgelerden de anlaşılacağı üzere davacının çalışmalarının geçtiği yer işveren ... Telekom A.Ş.'nin ... Pendik Şubesi olup; dava çalışmanın geçtiği yer mahkemesinde açılması gerektiği ve bu sebeple yetkisiz yerde açılan davada yetkisizlik kararı verilmesini, HMK 119, ğ fıkrası gereğince açık olmayan talep sonucunun davacıya açıklatılmasının gerektiğini, esasa ilişkin olarak ise 406 ve 2829 sayılı hükümlerinden de anlaşılacağı üzere kanunun yürürlüğe girdiği tarihte T.C. Emekli Sandığına tabi olarak çalışmakta olan personelin, iş kanununa göre istihdam edilmeyi tercih etmeleri halinde T.C. Emekli Sandığı ile irtibatlarının devam edeceği ve bu durumda ilgililerin hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu hükümleri kapsamında değerlendirileceğinin, bu kapsamda davacıya, 2829 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi hükümleri doğrultusunda, 5510 sayılı Kanun'un 4/1(c) bendi kapsamında emeklilik aylığı bağlanmış olup müvekkili Kurumun işlemlerinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usuldan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; iş mahkemesinin görevli olduğunu ve ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

5510 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden önceki döneme ilişkin davacının 5434 sayılı Kanun kapsamında çalışmasının bulunduğu, 5510 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra emekli olarak 4/c kapsamında emekli aylığı almaya başladığı, talebine ilişkin istemin çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek HMK'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle davanın usulden reddine karar verilerek hüküm kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından yeterli inceleme araştırma sonucu hüküm kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ