muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5739, Karar No: 2015/6876, Tarih: 27.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/5739 E.  ,  2015/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava dilekçesinde, babalığının tespiti ve nafaka istenilmiştir. Mahkemece davanın babalık yönünden kabulüne, nafaka yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, küçük ...’ın babasının davalı ... olduğunun tespiti ile nafaka ve tazminat isteminde bulunmuştur.

Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesinde; ''Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet Savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir.'' hükmü yer almaktadır. Mahkemece davanın Hazineye ihbarı sağlanmadan yargılamanın sonuçlandırılması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18305, Karar No: 2014/24051, Tarih: 16.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18305 E.  ,  2014/24051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2011/1121-2014/171

Hüküm süresi içinde davalılar 1-Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş., 2-Y.. Ş.. ve 3-T.. A. Ş. Genel Müdürlüğü avukatları tarafından temyiz edilmiş Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş. ile Y.. Ş.. avukatlarınca duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6793, Karar No: 2021/20249, Tarih: 30.06.2021

**(Kapatılan)19. Ceza Dairesi         2021/6793 E.  ,  2021/20249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10344, Karar No: 2018/2584, Tarih: 02.04.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/10344 E.  ,  2018/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.06.2014 gününde verilen dilekçe ile taşkın yapı nedeniyle tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava TMK'nın 725. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil, birleştirilen dava elatmanın önlenmesi isteklerine ilişkindir.

Davacı- birleştirilen dosya davalı vekili, müvekkilinin iyiniyetli olduğunu, dava konusu yapıların davacının murisi tarafından kadastro öncesi yapıldığını, değerinin arsa değerinden fazla olduğunu, yıkılma imkanının bulunmadığını belirterek yapının oturduğu alana tekabül eden kısmına yönelik tapu iptali ile müvekkili adına tescilini istemiştir.

Davalı- birleştirilen dosya davacısı ..., asıl davanın reddini savunmuş, birleşen dava yönünden ise elatmanın önlenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl dava olan temliken tescil taleplerinin kabulüne karar verilmiş, birleştirilen dava yönünden ise bir karar verilmemiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yasal ayrıcalıklar dışında, TMK’nın 684/1 ve 718/2 maddeleri hükümlerine göre, arazinin mülkiyeti ve buna bağlı olan tasarruf hakkı o arazide kalıcı olmak koşuluyla yapılan şeyleri de kapsar TMK’nın 725. maddesinde bu kuralın istisnalarından birisi düzenlenmiş, böylece muhdesatla arasındaki bağlantı kesilmiş bina sahibine bazı koşulların oluşması halinde ayrılmaz parça niteliğindeki taşkın yapı için üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

Bunun için, tapuya kayıtlı özel mülkiyete konu bir taşınmaz üzerinde, temelli kalması amacıyla yapılan binanın ayrılmaz parçası yine tapuda kayıtlı üçüncü kişiye ait taşınmaza taşkın yapılmış olmalıdır.

Taşkın inşaat, taşkın yapı ile iki komşu taşınmazı fiilen birleştirmekte, ekonomik bir bütünlük oluşturmaktadır. Bu özelliğinden dolayı taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Taşılan arazi malikinin devir borcu eşyaya bağlı bir borç olduğundan inşaat maliki hakkını taşılan arazinin her malikine karşı kullanabilir. Yeni malikler de Türk Medeni Kanununun 725. maddesinde belirtilen haklardan yararlanabilecekleri gibi borçlardan da sorumlu olur.

Bu tür davalarda taşkın yapıyı yapan kişinin taşınmazı lehine, taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkı yoksa durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde taşkın yapıyı yapan kimse, taşan kısım için uygun bir bedel karşılığında irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.

TMK’nın 725. maddesine dayanılarak tescil talebinde bulunulabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

Bu tür davalarda taşkın yapıyı yapan kişinin taşınmazı lehine, taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkı yoksa durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde taşkın yapıyı yapan kimse, taşan kısım için uygun bir bedel karşılığında irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.

TMK’nın 725. maddesine dayanılarak tescil talebinde bulunulabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 725. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşkın yapının bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur.

Bu kural, taşkın inşaatı yapan kimsenin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da taşkın inşaat yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

İyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan taşkın inşaat sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşılan arazi parçasının değerinden açıkça fazla olmasıdır.

TMK’nın 725. maddesinde “durum ve koşulların haklı kılması” şeklinde ifade edilen husus uygulama ve doktrinde inşaatın yıkılması ile inşaat sahibinin uğrayacağı zarar veya yıkılmaması halinde arsa malikinin arsasının uğrayacağı değer kaybının karşılaştırılması şeklinde değerlendirilmektedir. Kastedilen değer sadece taşılan arazinin değerinden ibaret değildir. Bu değerin içinde arazi sahibinin taşılan kısım dışında kalan arazisinin uğrayacağı değer kaybı da vardır. Arsa malikinin arsasının uğrayacağı değer kaybı uzman bilirkişilerden rapor alınmak suretiyle TMK’nın 4., TBK’nın 50. maddesi uyarınca ve aynı zamanda sebepsiz zenginleşmeyi önleyecek biçimde dava tarihine ve objektif esaslara göre tespit ve takdir edilmelidir. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise taşkın inşaat yapanın, taşınmaz malikine bu bedeli ödemesidir.

Taşkın inşaatın yıkılması gerekmiyorsa, mahkemece yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda belirlenecek bedel arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmelidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, mahkemece iptal ve tescile karar verilebilmesi için taşkın yapının zeminindeki arazi parçasının ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

c) Üçüncü koşul ise taşkın inşaat yapanın, taşınmaz malikine bu bedeli ödemesidir.

Taşkın inşaatın yıkılması gerekmiyorsa, mahkemece yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda belirlenecek bedel arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmelidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, mahkemece iptal ve tescile karar verilebilmesi için taşkın yapının zeminindeki arazi parçasının ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; mahkemece somut olayda temliken tescil koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de;

Bir davada olayları açıklamak tarafların, hukuki nitelendirme yapmak ise hakimin görevidir. Ayrıca, 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinde hükme bağlanan “taleple bağlılık” kuralı uyarınca hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. HMK'nın 297/2. maddesi uyarınca da hakim tarafların tüm talepleri hakkında karar vermelidir.

Mahkemece, birleştirilen dava karar başlığında gösterilmemiş, asıl davada davalı ve birleştirilen davada davacı ...'nin elatmanın önlenmesi istemi yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu itibarla, tarafların talep sonuçlarının tamamı hakkında hüküm kurulmamış olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16694, Karar No: 2016/1515, Tarih: 08.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16694 E.  ,  2016/1515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.09.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ve açılmamış sayılmasına dair verilen 28.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... v.d. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacı ile davalıların elbirliği ile malik oldukları 63 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 4 no'lu bağımsız bölüm, 171 ada 23 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 9 no'lu bağımsız bölüm, 98 ada 109 , 155 ada 5, 900, 904, 185, 124, 271, 1880, 1879, 1875, 608, 1876, 910 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın aynen taksim, olmadığı takdirde satış suretiyle giderilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, öncelikle aynen paylaşma, mümkün olmadığı takdirde satış suretiyle ortaklığın giderilmesini istemiştir.

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece 02.09.2013 tarihli ve 2011/584 Esas, 2013/443 Karar sayılı karar ile bir kısım taşınmazlar yönünden ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, bir kısım taşınmazlar yönünden davanın reddine, bir kısım taşınmazlar yönünden ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, Dairemizin 11.02.2013 tarihli ve 2013/16315 Esas, 2014/1803 Karar sayılı ilamı ile hükmün kısmen onanmasına kısmen de bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, 904, 608, 271, 109, 63 ada 4 parsel, 4 no'lu bağımsız bölüm, 171 ada 4 parsel 9 no'lu bağımsız bölüm, 900 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, 124, 155 ada 5 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın reddine, 185, 1880, 1879, 1875, 1876, 910 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava konusu 185 ve 124 parsel sayılı taşınmazlar ile ilgili olarak daha önce dairemizce onama kararı verildiği halde bu parseller yönünden yeniden hüküm kurulması ve ayrıca, 171 ada 23 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 9 no'lu bağımsız bölüm üzerindeki ortaklığın giderilmesi için dava açıldığı halde hüküm sonucunda parsel numarasının "23" yerine "4"olarak yazılmasının maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, 155 ada 5, 904, 1880, 1879, 1875, 1876, 910, 608, 271, 900 parsel sayılı taşınmazlar ve 63 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 4 no'lu bağımsız bölüme yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, 155 ada 5, 904, 1880, 1879, 1875, 1876, 910, 608, 271, 900 parsel sayılı taşınmazlar ve 63 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 4 no'lu bağımsız bölüme yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3- Dava konusu 98 ada 109 parsel sayılı taşınmazda paydaş olan ... ve ...'nın paylarını 23.11.2013 tarihinde dava dışı ...'a devrettikleri anlaşıldığından, bu taşınmaz yönünden paydaş olan ...'un da davaya dahil edilmesi için davacı vekiline uygun bir süre verilerek, davacı vekili tarafından davaya dahil edilmesi halinde paydaş ...'a dava dilekçesi tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra davanın sonuçlandırılması gerekirken belirtilen husus gözetilmeden davanın sonuçlandırılması doğru görülmemiş, bu sebeple dava konusu 98 ada 109 parsel sayılı taşınmaz yönünden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle 185 parsel, 124 parsel ve 171 ada 23 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 9 no'lu bağımsız bölüm yününden MADDİ HATANIN MAHALLİNDE DÜZELTİLMESİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan 155 ada 5, 904, 1880, 1879, 1875, 1876, 910, 608, 271, 900 parsel sayılı taşınmazlar ve 63 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 4 no'lu bağımsız bölüm ve 171 ada 23 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 9 no'lu bağımsız bölüm yönünden bir kısım davalılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, onanan kısım için taşınmaz malların satış bedelinden payına düşecek paranın binde 11,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 25.20 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, (3) numaralı bent uyarınca 98 ada 109 parsel sayılı taşınmaz yönünden yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozmaya konu parsel yönünden bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 08.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4442, Karar No: 2018/5540, Tarih: 28.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/4442 E.  ,  2018/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ....02.2016 gün ve 2015/1998 Esas, 2016/890 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa malikleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkilinin edimlerini yerine getirmesine rağmen davalıların tapu devir borcunu yerine getirmediklerini, kat irtifakı kurulmasına engel olduklarını ileri sürerek davacıya isabet eden ... adet bağımsız bölümün dava tarihi itibariyle rayiç bedelinin, olmadığı takdirde yapmış olduğu tüm imalât bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ayrıca zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazlarının olduğunu öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin ayakta olduğu, mevcut hali ile ana taşınmazda kat irtifakı kurulmasının mümkün olmadığı, davacı yararına tescil koşullarının bulunmadığı, sözleşmenin bedel karşılığı değil arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi olduğu, davacının doğrudan bedel isteme hakkı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar dairemizin ....02.2016 tarih, 2015/1998 Esas, 2016/890 Karar sayılı ilamıyla davacı yüklenici tarafından imalât bedeli talep edilebileceği ve bu bedelin uzman bilirkişi heyeti tarafından tespit edilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, ...,00 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6927, Karar No: 2025/2419, Tarih: 15.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6927 E.  ,  2025/2419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1801 Esas, 2024/2120 Karar

HÜKÜM : Davanın Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 2019 02897 numarası ile davalı adına tescilli çoklu tasarımlardan 1 numaralı dolap, 2 numaralı dolap, 7 numaralı çalışma masası, 10 numaralı kitaplık, 12 numaralı karyola, 14 numaralı şifonyer, 16 numaralı komodin isimli tasarımların 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nda düzenlenen yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına sahip olmadığını, bu tasarımların tasarım tescil tarihinden önce üretilip satılarak kamuya sunulduğunu, kataloglarda, internet sayfalarında yer aldığını, yani öteden beri piyasada bulunan tüketici tarafından bilinen harciâlem tasarımlar olduğunu, davalının evvelce üretilmiş, satılmış ve kamuya sunulmuş tasarımları kendi adına tescil ettirerek bunu rakiplerinin üretimlerini durdurma aracı olarak kullandığını, öyle ki bu tasarımların kendi tescillerine dayanarak müvekkili aleyhine tasarıma tecavüz iddiası ile delil tespiti isteminde bulunduğu, davalının daha önce kamuya sunulmuş tasarımları yeni ve ayırt edicilermiş gibi kendi adına tescil ettirmesinin müvekkilinin kendi tasarımlarını üretmesine, satmasına engel olduğunu ileri sürerek davalının haksız olarak tescil edilen tasarımlarının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin uzun yıllardır mobilya sektöründe faaliyette bulunduğunu, ürünlerinin tamamen kendine özgü orijinal tasarım niteliği taşıdığını, bunların endüstriyel tasarım belgeleri ile korunduğunu, dava dilekçesinde belirtilen tüm tasarımların müvekkilinin tasarımları ile farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının davasının kısmen kabulü kısmen reddi ile, davalı adına kayıtlı 2019 02897 1 sıra nolu dolap tasarımının 2019 02897 14 sıra nolu şifonyer tasarımının 2019 02897 7 sıra nolu çalışma masası tasarımının, 2019 02897 10 sıra nolu kitaplık tasarımının, 2019 02897 12 sıra nolu karyola tasarımının, 2019 02897 16 sıra nolu komodin tasarımının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davalı adına kayıtlı 2019 02897 2 sıra nolu dolap tasarımı yönünden davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına kayıtlı dava konusu endüstriyel tasarımların yeni ve ayırt edici olmadıkları iddiasına dayalı hükümsüzlük istemine ilişkindir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına kayıtlı dava konusu endüstriyel tasarımların yeni ve ayırt edici olmadıkları iddiasına dayalı hükümsüzlük istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/3 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin taraflara ayrı ayrı yükletilmesine, 15.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.