muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2829, Karar No: 2015/3964, Tarih: 03.03.2015

İş bu davada, Mahkeme kararının gerekçe kısmında, “davacının davalı nezdindeki, giriş ve çıkış tarihleri arasında, bildirim yapılmış çalışmaları haricinde, günün asgari ücreti ile toplam 116 günlük hizmetinin tespiti ile ihtilaf dışı hizmetleri ile birleştirilmesine geriye kalan talebin ise reddi gerektiği” belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında, “daha önce bildirim yapılan davalı iş yerlerinde, giriş ve çıkış tarihleri aralarında, toplam; 150 gün süre ile günün asgari ücreti ile, hizmet akdine dayalı olarak çalışmış olduğunun tespitine karar verilerek, gerekçe ve hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu durumda, gerekçe ile hüküm fıkrası arasındaki bu çelişkinin giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Ayrıca, HMK’nın 323. maddesi uyarınca yargılama giderleri; celse, karar ve ilam harçları, dava nedeniyle yapılan tebliğ ve posta giderleri, dosya ve sair evrak giderleri, geçici hukuki koruma tedbirleri ve protesto, ihbar, ihtarname ve vekâletname düzenlenmesine ilişkin giderler, keşif giderleri, tanık ile bilirkişiye ödenen ücret ve giderler, resmî dairelerden alınan belgeler için ödenen harç, vergi, ücret ve sair giderler, vekil ile takip edilmeyen davalarda tarafların hazır bulundukları günlere ait gündelik, seyahat ve konaklama giderlerine karşılık hâkimin takdir edeceği miktar; vekili bulunduğu hâlde mahkemece bizzat dinlenmek, isticvap olunmak veya yemin etmek üzere çağrılan taraf için takdir edilecek gündelik, yol ve konaklama giderleri, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti ve yargılama sırasında yapılan diğer giderlerden oluşur. Yargılama giderlerinden sorumluluk da HMK’nın 326. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebilir. HMK’nın 332. maddesi de; yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümünün hüküm altında gösterileceği, hükümden sonraki yargılama giderlerini hangi tarafın ödeyeceği, miktarı ve dökümü ile bu giderlerin hangi tarafa yükletileceği, mahkemece ilamın altına yazılacağı belirtilmiştir.

Buna rağmen Mahkemece yazılı hükümlere aykırı olarak, yargılama giderlerinin hesaplama yöntemi ve dayanağı gösterilmeksizin iş bu dosyanın da içinde bulunduğu bir takım seri dosyanın tamamında her bir dosya için 200,00 TL yargılama gideri olduğu kabul edilerek bunun 125,00 TL’sinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Buna rağmen Mahkemece yazılı hükümlere aykırı olarak, yargılama giderlerinin hesaplama yöntemi ve dayanağı gösterilmeksizin iş bu dosyanın da içinde bulunduğu bir takım seri dosyanın tamamında her bir dosya için 200,00 TL yargılama gideri olduğu kabul edilerek bunun 125,00 TL’sinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, Dairemizin 12.04.2011 tarih, 2010/2739 E. - 2011/3458 K. sayılı ilamında belirtilen şekilde davacının 1 günlük mesaisinin tamamının davalı işyerine hasredilmediği zamanlar yönünden tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğini göz önünde bulundurarak, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapmak, yargılama giderlerinin hesaplama yöntemi ve dayanağını göstererek buna göre tarafların bu giderlerden sorumluluğunu belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davacıya iadesine

24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8128, Karar No: 2014/25890, Tarih: 26.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/8128 E.  ,  2014/25890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 25.04.2013 tarihli ek Kararın 02.05.2013 tarihinde ve temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına dair 14.05.2013 tarihli ek Kararın 20.06.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen sanığın ek kararları temyiz etmediği anlaşılmakla, temyiz isteği hakkında BİR KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/06/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10654, Karar No: 2013/44999, Tarih: 10.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/10654 E.  ,  2013/44999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın kısa ve gerekçeli kararda farklı olması suretiyle hükmün karıştırılması ve kısa kararda katip imzasının bulunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/12 /2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8812, Karar No: 2016/7289, Tarih: 06.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8812 E.  ,  2016/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında TCK'nın 157/1 maddesi uyarınca 3 yıl hapis 300 gün adli para cezası, gün adli para cezasının TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca netice 6.000 TL adli para cezasına çevrilmesi, TCK'nın 53 maddesi uyarınca hak yoksunluğu, 58 maddesi uyarınca tekerrür;

Sanık ... hakkında TCK'nın 157/1 maddesi uyarınca 3 yıl hapis 300 gün adli para cezası, gün adli para cezasının TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca netice 6.000 TL adli para cezasına çevrilmesi, TCK'nın 53 maddesi uyarınca hak yoksunluğu,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ...ve....'in, iştirak halinde katılanın yatalak eşine bakıcı adı altında bayan getirdikleri, katılan ile bakıcı kadını anlaştırdıkları, masraf ve bakım ücreti altında katılandan 750 TL para, bilezik ve altın aldıktan sonra vaatlerinide yerine getirmedikleri, sanıkların bu şekildeki hileli hareketlerle haksız menfaat temin ederek üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20118, Karar No: 2023/229, Tarih: 19.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/20118 E.  ,  2023/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/50 E., 2015/27 K.

SUÇLAR : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : İade, onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrasına göre eski hale getirme talebi hakkında inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması nedeniyle 15.07.2015 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11 inci maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği, müdafiliğin üstlenilmesi için vekaletnamenin zorunlu olmadığı gözetilmeden, yoklukta verilen kararın duruşmayı sanık ile birlikte müdafii sıfatıyla takip eden Av. ... yerine sanığa tebliğ edilmesi nedeniyle sanık müdafiinin öğrenme üzerine 21.04.2015 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenip temyiz talebinin reddine ilişkin 04.06.2015 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede:

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2015 tarihli ve 2014/50 Esas, 2015/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında

1. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204. maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

2. Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve aynı fıkrasının son cümlesi, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 35.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ve nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteği, karar ve hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ve nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteği, karar ve hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça konu çekin tahsili amacıyla bankaya ibrazı üzerine çekteki keşideci imzası ile banka kayıtlarındaki yetkili (temyiz dışı sanık ...) imzasının birbirini tutmaması nedeniyle ödeme yapılmamış, katılan vekilinin şikâyeti üzerine başlatılan soruşturmada, sanık hakkında ortağı olduğu şirkete ait olup sahte keşideci imzası atılan suça konu çeki ticari ilişkide kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Soruşturma aşamasında alınan kriminal raporda; suça konu çekin ön yüzündeki el yazıları ile arka yüzü birinci ciranta hanesindeki ... ibareli el yazısı ve ciro imzasının sanık ...'in eli ürünü olduğu, çekin ön yüzündeki keşideci imzasının basit tersimli ve kolay yapıda olması nedeniyle sanıklar ... ve ...'e aidiyeti hususunda müspet veya menfi yönde bir kanaat beyan etmenin mümkün olmadığı, çekin arka yüzündeki diğer el yazısı ve ciranta imzaları ile sanıklar ... ve ...'in mevcut mukayese el yazıları ve imzaları arasında ilgi ve irtibat tespit edilemediği belirtilmiştir.

3. Kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda; çekin ön yüzündeki el yazıları ile arka yüzün birinci ciranta hanesindeki imzanın sanık ...’in eli mahsulü olduğu, sanık ...’in örnek imzasının çekteki keşideci imzasına kıyasen farklı yapı ve görünümde olduğu, ...’in örnek imzasının keşideci imzasına şekli benzerlik dışında kıyasen farklı yapıda olduğu belirtilmiştir.

4. DenizBank A.Ş.nin 30.01.2013 tarihli yazısı ile, 27.08.2012 tarihinde banka şubesine ibraz edilen suça konu çekin imzanın tutmaması nedeniyle iade edildiği, çek üzerinde İstanbul 41. Asliye Ticaret Mahkemesinin 03.09.2012 tarihli ve 2012/189 Esas sayılı ödeme yasağı kararına istinaden yasaklı kodu konulduğu bildirilmiş; ancak İstanbul 41. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/189 Esas sayılı dava dosyasının getirtilip incelenmediği anlaşılmıştır.

5. Dosya kapsamına göre suça konu çekin İstanbul 4. İcra Dairesinin 2012/19871 Esas sayılı dosyası üzerinden takibe konulduğu anlaşılmış; ancak söz konusu takip dosyası getirtilip incelenmemiştir.

6. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında özetle, hesap sahibi şirketin ortağı olduğunu, şirket yetkilisinin diğer sanık ... olduğunu, Mehmet Can isimli kişinin hukuka aykırı olarak ele geçirdiği suça konu çeki kırdırmak amacıyla katılana verdiğini beyan etmiştir.

7. Temyiz dışı sanık ... savunmalarında özetle, hesap sahibi şirketin yetkilisi olduğunu, ilk defa gördüğü suça konu çekteki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

6. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında özetle, hesap sahibi şirketin ortağı olduğunu, şirket yetkilisinin diğer sanık ... olduğunu, Mehmet Can isimli kişinin hukuka aykırı olarak ele geçirdiği suça konu çeki kırdırmak amacıyla katılana verdiğini beyan etmiştir.

7. Temyiz dışı sanık ... savunmalarında özetle, hesap sahibi şirketin yetkilisi olduğunu, ilk defa gördüğü suça konu çekteki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

8. Katılan mahkemede, suça konu çeki Salih Arslan'dan aldığını, sanıkları tanımadığını, zararının giderilmediğini beyan etmesine rağmen Cumhuriyet savcısına, çeki Salih Arslan'dan aldığı esnada sanık ...'ün de Salih'in yanında olduğunu, sanık ...'ün çeki ciroladığını ve çek bedelini de ödediğini, herhangi bir alacağının kalmadığını beyan etmiş; ancak katılanın aşamalardaki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği anlaşılmıştır.

9. Çekin arka yüzünde, sanık ...'den sonra katılandan önce ciranta olarak isimleri yazılı Mehmet Can ve Salih Arslan'ın dinlenmedikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki

düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık ... ile katılan arasında ticari ilişki bulunup bulunmadığı, dolandırıcılık suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının tespiti bakımından; katılanın aşamalardaki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, icra takibine ilişkin İstanbul 4. İcra Dairesinin 2012/19871 Esas sayılı takip dosyası ve ödeme yasağı kararına ilişkin İstanbul 41. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/189 Esas sayılı dava dosyası getirtilip incelenerek, söz konusu dosyaların asıllarının veya onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dava dosyasına konulması; suça konu çekin arka yüzünde ciranta olarak isimleri yazılı Mehmet Can ve Salih Arslan'ın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılmaları, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra sanık ... ve katılanı tanıyıp tanımadıkları, suça konu çeki hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden alıp kime verdikleri, çekteki keşideci ve ciranta imzalarının kendilerine ait olmadığının sorulması, gerekirse söz konusu imzaların adı geçen tanıklara aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

2. İddianamede talep edilmediği hâlde, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine göre ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 158. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uygulanarak savunma hakkı kısıtlanmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f) (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince temel ceza belirlenirken suçtan elde olunan haksız menfaat dikkate alınmadan hükmedilen gün adli para cezası üzerinden indirim yapıldıktan sonra doğrudan haksız menfaat miktarının iki katı adli para cezası belirlenmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiştir.

4. Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin ihtarat yapılmıştır.

4. Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin ihtarat yapılmıştır.

5. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hüküm bu nedenlerle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Gerekçe bölümünde A. bendinde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin kanun yolu başvurusu itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Sanık Hakkında Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde B. bendinde açıklanan nedenle İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli ve 2014/50 Esas, 2015/27 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanık hakkında verilen hükmün İNFAZININ DURDURULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/912, Karar No: 2024/6536, Tarih: 26.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/912 E.  ,  2024/6536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3079 E., 2023/3285 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gümüşhacıköy Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/108 E., 2023/175 K.

Taraflar arasındaki evliliğin iptali davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin kısıtlandığını vasi atandığını, kısıtlı erkeğin 27.08.2018 tarihinde evlendiğini ancak vasi annesinin bu evlilikten haberi olmuş ise de evlilik akdinin kurulmasında vasi olarak izni bulunmadığını, evliliğin nispi butlanla sakat olduğunu, tarafların evlilik akdinin nispi butlan nedeniyle feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesi ile; kadının evlenirken eşinin akıl hastası olduğunu, kısıtlı bulunduğunu bilmediğini, akıl hastası olduğunu söylemediğini, erkeğin evlenirken iyi niyetli olmadığını, onun akıl sağlığının yerinde olduğunu düşünerek evlenmiş olduğunu, evlenirken esaslı yanılmış ve yanıltılmış olduğunu, bilmiş olsa idi evlenmeyeceğini belirterek evliliğin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince gereğince iptalini istemekte olduğunu, erkeğin davasının reddini, 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminat, evlenirken kendisine 5.000,00 TL değerinde takı seti (çeyiz) hediye edildiğini, fakat bu takı seti (Çeyiz) yukarıda belirtilen olay nedeniyle evden ayrılırken davacı-karşı davalı yakınlarınca korkutularak eliden alınmış olduğunu, bu takı setinin aynen iadesini, olmazsa 5.000,00 TL tutarındaki parasını talep ettiklerini, bu evliliğin iptalinde hiç bir kusuru olmayan, evliliğin başlangıcından beri, iyiniyetli olan kadının evliliğin iptali halinde yoksulluğa düşeceğinden kendisine aylık 500,00 TL nafaka bağlanmasını talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI