muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/298, Karar No: 2023/395, Tarih: 12.07.2023

Tanık ... aşamalarda benzer şekilde; Eskişehir Hava Askerî Mahkemesinde Adli Müşavir olarak görevli iken 15.08.2013 tarihinde emekli olduğunu, sanık ile 1988 yılında Harp Okulu Hazırlık Kampında tanıştığını ancak daha sonra bir ilişkileri olmadığını, asıl ilişkilerinin 2011 yılı Nisan ayında sanığın üye olarak Askerî Yargıtay 2. Dairede göreve başlaması üzerine olduğunu, kendisinin de o tarihte aynı dairede Tetkik Hâkimi olarak görev yaptığını, 2011 yılı genel atamaları ile oradan ayrıldıktan sonra ise fazla görüşmediklerini, sanık ile normal bir arkadaşlıkları bulunduğunu, resmî evrakta sahtecilik suçundan hakkında açılan dava Askerî Yargıtaya gönderildikten sonra yüz yüze görüşmediklerini, tanık...nin beş yıl kendisinin amirliğini yaptığını, emekli olduktan sonra anılan tanığı, Sincan F Tipi Cezaevinde bulunur iken sadece bir kez ziyaret ettiğini, o görüşmede tanığın kendisine gönderilmiş herhangi bir mektuptan bahsetmediğini ancak buradaki yargılamaları sırasında söz konusu mektuplardan tanığın kendisine bahsedip birer suret verdiğini ancak avukatı ile görüşüp bu mektupları yargılama yapan heyete yönelik olarak işleme koymadıklarını, söz konusu mektuplarla ilgili herhangi bir beyanda bulunmadığını, Askerî Yargıtaydaki yargılaması sırasında sanıkla davaya yönelik hiç görüşmediğini, (7) numaralı mektup zarfı üzerindeki Ankara yazısının kendisine ait olmadığını, Jandarma Kriminalin bu konudaki raporunu kabul etmediğini, bahse konu kurumun geçmişte bu konuda birçok hata yaptığını ve bunların ortaya çıktığını, kesinlikle sanığa mektup göndermediğini, sanığın kendisine herhangi bir mektup verip postalamasını istemediğini, Kavaklıdere PTT Şubesine ilişkin güvenlik kamerası görüntülerindeki kişinin kendisi olmadığını, suça konu mektupların sanık tarafından yazıldığı, gönderildiği ve kullanıldığı hususunda bir bilgisi olmadığını, sanığın o dönemde FETÖ'ye açıkça karşı gelme cesaretini gösterip yargılamaları sırasında muhalif oy kullanması sebebiyle FETÖ tarafından soruşturmaya maruz kaldığını düşündüğünü, kanaatince mektupların bir kişi tarafından değil bir grup tarafından sistemli ve planlı bir şekilde gönderildiğini, suça konu mektupların kim tarafından ne şekilde yazıldığı hususunda soruşturma aşamasından itibaren sanıkla arasında hiçbir konuşma geçmediğini,

Sanığın müdafii olan Gülten'in Mahkemede tanık sıfatıyla alınan ifadesinde; sanığı 1992 yılından beri tanıdığını, ailece görüştüklerini ve sanığın kardeşi gibi olduğunu, suça konu mektupların basına çıkması üzerine merak edip okuduğunu, sanığı uzun yıllardır tanıdığı için mektuplardaki yazı ve konuşma dilinin sanığa ait olmadığı kanaatine vardığını, bu mektupların sanık tarafından yazılıp gönderildiği hususunda somut bir bilgisi bulunmadığını,

İfade etmişlerdir.

Sanığın müdafii olan Gülten'in Mahkemede tanık sıfatıyla alınan ifadesinde; sanığı 1992 yılından beri tanıdığını, ailece görüştüklerini ve sanığın kardeşi gibi olduğunu, suça konu mektupların basına çıkması üzerine merak edip okuduğunu, sanığı uzun yıllardır tanıdığı için mektuplardaki yazı ve konuşma dilinin sanığa ait olmadığı kanaatine vardığını, bu mektupların sanık tarafından yazılıp gönderildiği hususunda somut bir bilgisi bulunmadığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık aşamalarda benzer şekilde; olay tarihinde Askerî Yargıtay 2. Dairesinde Üye olarak görev yaptığını, görev yaptığı süre içinde şahsına mobing uygulandığını, bu nedenle de emekli olmak zorunda kaldığını, emekli olduktan sonra da hakkında söz konusu davanın açıldığını, bu davanın husumet sonucu açılan bir dava olduğunu, katılanlar ile mağdurların sürekli olarak aleyhine kararlar aldıklarını, buna rağmen hiçbirinden şikâyetçi olmadığını, hakkında dava açıldıktan sonra bu olaylarla ilgili olarak PDY ile bağlantılı açılan davalarda ifade verdiğini, katılanlar ve mağdurların bir kısmı ile ilgili yargılamaların hâlihazırda devam ettiğini, hakkındaki iddiaların kurgudan ve kanaatten ibaret olduğunu, (7) numaralı mektupta cemaatin ihtilal yapacağının bildirildiğini, bu bilgi üzerine Milli Savunma Bakanıyla da görüştüğünü, bu görüşme sırasında birtakım bilgiler verdiğini, buna rağmen yeniden dilekçe yazmasını gerektiren bir neden bulunmadığını, bu mektupların bir kısmının basında da yer aldığını, yazılan mektuplarla hiçbir şekilde bağlantısının olmadığını, mektupların içeriklerinde anlatılan olayların büyük kısmının daha sonra gerçekleştiğini, Milli Savunma Bakanıyla görüştüğü dönem içerisinde bazı ikazları olduğunu, bu nedenle suçlandığını düşündüğünü, düzenlenen bilirkişi raporlarında mektupların kendisi ile bir irtibatlarının tespit edilemediğini, delillerin uydurma olduğunu, 7 numaralı mektupla ilgili olarak hakkında açılan üste hakaret davasının Askerî Yargıtayda beraat ile sonuçlandığını, bu kararın daha sonra kesinleştiğini, suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.

V. GEREKÇE

1- Katılan ...'ın (2), (3) ve (4) numaralı mektuplara ilişkin hakaret, (6), (7) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin iftira; katılan ...'in (1), (4) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin hakaret, (6), (7) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin iftira; katılan ...'nin (1), (2), (3), (8) ve (9) numaralı mektuplara ilişkin hakaret; (6), (7) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin iftira; katılan ...'ın (4) numaralı mektuba ilişkin hakaret; (6) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin iftira; katılan ...'nun (4) numaralı mektuba ilişkin hakaret, (6), (7) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin iftira; katılan ...'in (4) numaralı mektuba ilişkin hakaret; (6) numaralı mektuba ilişkin iftira; suçtan zarar gören ...'nin (1) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin hakaret; (6) numaralı mektuba ilişkin iftira suçlarından açılan kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme haklarının bulunup bulunmadığı

Anılan mektup içerikleri incelendiğinde kendilerine yönelik bir anlatımın söz konusu olmaması nedeniyle katılan ...'in (2), (3) ve (4) numaralı mektuplara ilişkin hakaret, (6), (7) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin iftira; katılan ...'in (1), (4) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin hakaret, (6), (7) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin iftira; katılan ...'ın (1), (2), (3), (8) ve (9) numaralı mektuplara ilişkin hakaret; (6), (7) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin iftira; katılan ...'ın (4) numaralı mektuba ilişkin hakaret; (6) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin iftira; katılan ...'in (4) numaralı mektuba ilişkin hakaret, (6), (7) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin iftira; katılan ...'un (4) numaralı mektuba ilişkin hakaret; (6) numaralı mektuba ilişkin iftira; suçtan zarar gören...'in (1) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin hakaret; (6) numaralı mektuba ilişkin iftira suçlarından açılan kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakları bulunmadığına, dolayısıyla anılan mektuplara yönelik hakaret ve iftira suçları yönünden adı geçenlerin temyiz istemlerinin CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmelidir.

2- Katılanlar ..., ..., ..., ... ile suçtan zarar gören ...’nin adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkilerinin olup olmadığı

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Ön Soruna İlişkin Görüşler

CMK'nın 237. maddesinin birinci fıkrasında "Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler." hükmü ile kamu davasına katılma hak ve yetkisi bulunanlar üç grup hâlinde belirtilmiştir. Bu düzenleme, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365. maddesindeki; "Suçtan zarar gören herkes, soruşturmanın her aşamasında kamu davasına müdahale yolu ile katılabilir." hükmü ile benzerlik göstermekte ise de yeni hükme, önceki kanunda yer almayan malen sorumlu ve dar anlamda suçtan zarar göreni ifade eden mağdur da eklenmek suretiyle, madde; öğreti ve uygulamadaki görüşlere uygun olarak, katılma hak ve yetkisi bulunduğu kabul edilenleri kapsayacak şekilde düzenlenmiştir.

Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların kanunun kendilerine tanıdığı hak ve yetkileri haiz olarak davada yer almasına öğreti ve uygulamada davaya katılma veya müdahale denilmekte, davaya katılma talebinin kabul edilmesi hâlinde ise davaya katılma isteminde bulunan kişi katılan ya da müdahil sıfatını almaktadır.

Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların kanunun kendilerine tanıdığı hak ve yetkileri haiz olarak davada yer almasına öğreti ve uygulamada davaya katılma veya müdahale denilmekte, davaya katılma talebinin kabul edilmesi hâlinde ise davaya katılma isteminde bulunan kişi katılan ya da müdahil sıfatını almaktadır.

Gerek CMK'da gerekse CMUK'da kamu davasına katılma konusunda suç bakımından bir sınırlama getirilmemiş, ilke olarak şartların varlığı hâlinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Öğreti ve uygulamada kamu davasına katılma yetkisi bulunan kişinin suçtan zarar görmesi şartı aranmış ancak kanunda suçtan zarar gören ve mağdur kavramlarının tanımı yapılmadığı gibi, zararın maddi ya da manevi olduğu hususu bir ayrıma tâbi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır. Bu nedenle konuya açıklık kazandırılırken öğretideki görüşlerden de yararlanılarak, maddede katılma yetkisi kabul edilen, mağdur, suçtan zarar gören ve malen sorumlu olan kavramlarının, kamu davasına katılma hususundaki uygulamaya ışık tutacak biçimde tanımlanması gerekmektedir.

Malen sorumlu; yargılama konusu işin hükme bağlanması ve bunun kesinleşmesinden sonra, maddi ve mali sorumluluk taşıyarak hükmün sonuçlarından etkilenecek veya bunlara katlanacak kişidir.

Mağdur, Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğü'nde; "Haksızlığa uğramış kişi." olarak tanımlanmaktadır. Ceza hukukunda ise mağdur kavramı, suçun konusunun ait olduğu kişi ya da kişilerdir. TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde suçun maddi unsurları arasında yer alan mağdur ancak gerçek bir kişi olabilecek, tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri mümkün ise de bunlar mağdur olamayacaklardır. Suçtan zarar gören ile mağdur kavramları da aynı şeyi ifade etmemektedir. Mağdur suçun işlenmesiyle her zaman zarar görmekte ise de suçtan zarar gören kişi her zaman suçun mağduru olmayabilir. Bazı suçlarda mağdur belli bir kişi olmayıp toplumu oluşturan herkes (geniş anlamda mağdur) olabilecektir (M. Emin Artuk-Ahmet Gökcen–M. Emin Alşahin–Kerim Çakır, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 11. Bası, Adalet Yayınevi, Ankara, 2017, s. 305; İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 11. Bası, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2015, s. 214-217; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Bası, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2015, s. 106-107; ... Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, 6. cilt, Ankara, 2010, s. 7702-7703).

Suçtan zarar görme kavramı gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hâli olarak anlaşılıp uygulanmış, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceği kabul edilmiştir. Nitekim bu husus, CGK'nın 12.06.2018 tarihli ve 1190-274 sayılı, 03.07.2018 tarihli ve 1191-328 sayılı, 08.11.2016 tarihli ve 830-412 sayılı, 03.05.2011 tarihli ve 155–80 sayılı, 04.07.2006 tarihli ve 127–180 sayılı, 22.10.2002 tarihli ve 234–366 sayılı, 11.04.2000 tarihli ve 65–69 sayılı kararlarında; "Dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez." şeklinde açıkça ifade edilmiştir.

Öte yandan TCK'nın İkinci Kitabının "Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler" başlıklı Dördüncü Kısmının "Adliyeye Karşı Suçlar" başlıklı İkinci Bölümünde düzenlenen "Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs" başlıklı 288. maddesi;

"(1) Bir olayla ilgili olarak başlatılan soruşturma veya kovuşturma kesin hükümle sonuçlanıncaya kadar savcı, hâkim, mahkeme, bilirkişi veya tanıkları etkilemek amacıyla alenen sözlü veya yazılı beyanda bulunan kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Bu suçun basın ve yayın yolu ile işlenmesi hâlinde verilecek ceza yarı oranında artırılır." şeklinde hüküm altına alınmış, madde gerekçesi ise "Madde, kesin bir yargı kararı verilmeden önce tanıkların beyanlarını veya bilirkişi mütalâalarını ve hüküm ve kararları etkilemek amacıyla baskıcı ve kötü niyetli yayınlar yapılmasını ve bunların açıklanmasını cezalandırmaktadır. Adalet cihazının yansızlığını sadece iktidarlara karşı koruyucu güvenceler yeterli değildir; kamuoyunda, 'kapıları tutanların' etkisinden de adaleti kurtarmak ve sükûnetle çalışılmasını sağlamak gereklidir.

Kitle iletişim araçlarıyla yürütülen ve 'yargısız infaz' olarak tanımlanan uygulamalar dolayısıyla, bu hükme Tasarı metninde yer verilmiştir." biçiminde açıklanmıştır.

07.07.2005 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun'un 32. madesi ile TCK'nın 288. maddesinin ikinci fıkrası madde metninden çıkartılmış, 05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan 6352 sayılı Kanun'un 93. maddesi ile de TCK'nın 288. maddesi;

07.07.2005 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun'un 32. madesi ile TCK'nın 288. maddesinin ikinci fıkrası madde metninden çıkartılmış, 05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan 6352 sayılı Kanun'un 93. maddesi ile de TCK'nın 288. maddesi;

"(1) Görülmekte olan bir davada veya yapılmakta olan bir soruşturmada, hukuka aykırı bir karar vermesi veya bir işlem tesis etmesi ya da gerçeğe aykırı beyanda bulunması için, yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı hukuka aykırı olarak etkilemek amacıyla alenen sözlü veya yazılı beyanda bulunan kişi, elli günden az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılır." şeklinde yeniden düzenlenmiştir. Madde gerekçesi "Tasarının 74. maddesi ile, Türk Ceza Kanununun 288 inci maddesi yeniden düzenlenmektedir. Maddede, görülmekte olan bir davada veya yapılmakta olan bir soruşturmada, hukuka aykırı bir karar vermesi veya bir işlem tesis etmesi ya da gerçeğe aykırı mütalaada veya beyanda bulunması için, yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemek amacıyla alenen sözlü veya yazılı beyanda bulunmak, suç olarak tanımlanmaktadır.

Bu suçun oluşabilmesi için, yapılan açıklamanın yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye elverişlı olması gerekir. Elverişlilik kavramından neyin anlaşılması gerektiği hususunda, Türk Ceza Kanununun 'Suça tesebbüs' kenar başlıklı 35 inci maddesinde yer alan hükmün ve gerekçesinin göz önünde bulundurulması gerekmektedir.

Yapılan açıklamanın, yargı görevi yapanın hukuka aykırı bir karar vermesi veya bir işlem tesis etmesi; bilirkişinin veya tanığın gerçeğe aykırı mütalaada veya beyanda bulunması amacına yönelik olması gerekmektedir. Suçun oluşması bakımından, yapılan açıklamanın aleni olması gerekmekte olup açıklamanın yazılı veya sözlü olması ya da basın ve yayın yoluyla yapılması önem taşımamaktadır.

Diğer yandan, Türk Ceza Kanununun 'Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi' kenar başlıklı 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında, suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunacağı belirtilmektedir. Bu ilke doğrultusunda söz konusu suçun yaptırımı da adlî para cezasına çevrilmektedir.", Adalet Komisyonu Raporu ise "Alt Komisyon metninin 92'nci maddesi ile değiştirilmesi öngörülen 'Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs" başlıklı 5237 sayılı Kanunun 288'inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemenin kapsamına netlik kazandırmak amacıyla 'hukuka aykırı olarak' ibaresi eklenmiştir. Madde Komisyonumuzca çerçeve 92'nci madde olarak kabul edilmiştir." şeklinde açıklanmıştır.

Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçunun konusu görülmekte olan bir davaya veya yapılmakta olan bir soruşturmaya konu uyuşmazlıktır. Bu uyuşmazlık, özel hukuk hükümlerine göre açılmış bir davaya, idare veya vergi mahkemesinde açılmış bir davaya ya da ceza mahkemelerinde açılmış bir davaya konu uyuşmazlık olabileceği gibi bir suç şüphesinin varlığı nedeniyle açılmış soruşturmaya konu uyuşmazlık da olabilir.

Bu suçta sözlü veya yazılı beyanlarla fail tarafından etkilenmeye çalışılan kişiler, yargı görevi yapanlar, bilirkişiler ve tanıklardır.

Anılan suçta tipikliğin maddi unsuru olarak yer alan fiil (hareket) yargı görevi yapanı, bilirkişiyi ve tanığı hukuka aykırı olarak etkilemek amacıyla alenen sözlü veya yazılı beyanda bulunmaktır. Madde metninde belirtilen hareketin, alenen gerçekleştirilmemesi hâlinde adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçu oluşmayacaktır. TCK'da aleniyetin tanımı yapılmadığından her somut olayda hâkimin somut olayın tüm özelliklerini ayrıntılı bir şekilde ele alarak aleniyetin bulunup bulunmadığına karar vermesi gerekmektedir.

Suçun işlenmesinde failin belli bir özelliğe sahip olması gerekmemektedir. Bu nedenle de özgü suç olarak düzenlenmemiştir.

Suçun konusu görülmekte olan bir davaya veya yapılmakta olan bir soruşturmaya konu uyuşmazlık olduğundan madde metninde tahdidi olarak sayılan kişiler suça konu uyuşmazlığı çözmede belirli rolleri bulunan kişiler olup suçun mağduru değillerdir. Ceza hukukunda mağdur, suçun konusunun ait olduğu kişi olarak tanımlanmaktadır. Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçunun konusu görülmekte olan bir davaya veya yapılmakta olan bir soruşturmaya konu uyuşmazlık olduğuna göre, bu suçun konusu belirli bir kişiye veya kişilere ait değildir; toplumu oluşturan tüm bireylere aittir. Dolayısıyla, bu suçun mağduru toplumu oluşturan herkestir (... Kurt, Türk Ceza Hukukunda Adil Yargılamayı Etkilemeye Teşebbüs Suçu, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Hukuku Anabilim Dalı, Doktora Tezi, İstanbul 2015, s. 114-115). Ayrıca suç, teşebbüs suçu olarak düzenlenmiş olup fiilin yargı görevi yapanı, bilirkişi veya tanığı etkilemiş olması da aranmamıştır. Bu nedenlerle yargı görevi yapanın, bilirkişi veya tanığın mağdur olduğu söylenemeyeceğinden bu kişilerin kamu davasına katılma haklarından da söz edilemeyecektir (Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Yorumlu-Uygulamalı Türk Ceza Kanunu Şerhi, 6. Cilt, Adalet Yayınevi, Ankara 2021, s. 9340-9341). Nitekim Yargıtay uygulamaları da bu yönde gelişmiştir.

B. Somut Olayın Değerlendirilmesi

B. Somut Olayın Değerlendirilmesi

"Şüphelinin; 1, 2, 3, 4 ve 9 numaralı mektupların içerikleri kapsamında işlediği suçlar yanında, bu mektupların gönderildiği dönemler, mektupların içeriğinde bahsedilen konular ve bu konularla irdbatlandırılan kişilerin görevleri göz önüne alındığında, mektupları alan kişilerin bu mektupları kendi haklarında devam eden dava süreçlerinde kullanabileceklerini bilen şüphelinin, söz konusu mektupları yazıp göndermekle, yukarıda açıklandığı üzere, ... ve ... hakkında Askeri Yargıtay’da görülmekte olan, yine ... hakkında Genelkurmay Askeri Mahkemesi ve Savcılığında görülmekte olan dava ve soruşturma süreçlerinde görev yapan ve yapabilecek kişiler ile askeri yargı mensuplarını korkutmak, lehlerinde karar vermeleri maksadıyla baskı altına almak, aleyhlerinde işlem yapan ve karar veren kişileri zor duruma düşürerek, başlamış olan adli ve idari süreçleri etkisizleştirmek amacıyla hareket ettiği, mektupların gönderilmesi sonrasında içeriklerinin başkaları tarafından öğrenildiği, hatta bazı mektup içeriklerinin basında haber olarak yer aldığı, böylece belirtilen beş mektubu gönderirken aynı kasıt altında hareket ederek zincirleme olarak TCK’nın 288’inci maddesinde düzenlenen 'zincirleme adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs' suçunu da işlediği" iddia edilen olayda;

Adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçunun mağdurunun toplumu oluşturan herkes olması ve teşebbüs suçu olarak düzenlenmiş bu suçun oluşumu için fiilin yargı görevi yapanı etkilemiş olmasının aranmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde olay tarihi itibarıyla Askerî Yargıtay 4. Dairesi Üyesi olan ...'ın, Askerî Yargıtay 2. Dairesi Üyesi olan ...'in, Askerî Yargıtay 1. Dairesi Üyesi olan ...'ın, Genelkurmay Askerî Savcısı olan ...'nin ve Genelkurmay Adli Müşaviri olan ...'nin bu suçtan doğrudan bir zarar görmemeleri, dolaylı ve muhtemel zararların da kamu davasına katılma hakkı vermemesi karşısında adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkilerinin olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla ..., ..., ..., ... ve ...’nin adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkileri bulunmadığından bu suç yönünden temyiz istemlerinin CMK'nın 298. maddesi gereğince reddine karar verilmelidir.

Bu itibarla ..., ..., ..., ... ve ...’nin adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkileri bulunmadığından bu suç yönünden temyiz istemlerinin CMK'nın 298. maddesi gereğince reddine karar verilmelidir.

Bu nedenle inceleme, katılan ...'in (1), (8) ve (9) numaralı mektuplara ilişkin hakaret; katılan ...'in (2), (3) ve (9) numaralı mektuplara ilişkin hakaret, katılan ...'ın (4) numaralı mektuba ilişkin hakaret; katılan ...'ın (1), (2), (3), (8) ve (9) numaralı mektuplara ilişkin hakaret, (7) numaralı mektuba ilişkin iftira; katılan ...'in (1), (2), (3), (8) ve (9) numaralı mektuplara ilişkin hakaret; katılan ...'un (1), (2), (3), (8) ve (9) numaralı mektuplara ilişkin hakaret, (7) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin iftira; suçtan zarar gören...'in (2), (3), (4) ve (9) numaralı mektuplara ilişkin hakaret, (7) ve (8) numaralı mektuplara ilişkin iftira suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

3- Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret ve iftira suçlarından verilen beraat hükümlerinin isabetli olup olmadığı;

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Hakaret suçu, TCK’nın 125. maddesinde;

"(1) Bir kimseye onur, ... ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, ... ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.

(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3) Hakaret suçunun;

a) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,

b) Dinî, siyasî, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,

c) Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle,

İşlenmesi hâlinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz.

(4) Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.

(5) Kurul hâlinde çalışan kamu görevlilerine görevlerinden dolayı hakaret edilmesi hâlinde suç, kurulu oluşturan üyelere karşı işlenmiş sayılır. Ancak, bu durumda zincirleme suça ilişkin madde hükümleri uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenleme ile 765 sayılı TCK'dan farklı olarak hakaret ve sövme ayrımı kaldırılmış, onur, ... ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat etmek veya sövmek, hakaret suçunu oluşturan seçimlik hareketler olarak belirlenmiştir (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara, 2013, s. 430).