muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9382, Karar No: 2016/13535, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9382 E.  ,  2016/13535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakası artırım ve yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, davacılardan Hediye ile davalının 2005 yılında boşandıklarını,müşterek çocuklar olan ... ve ...’un velayetlerinin davacılardan Hediye’ye verildiğini, ... için aylık 250 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, ancak ...’in halihazırda 17 yaşında olup ihtiyaçlarının arttığını, ...’un ise 22 yaşında olup üniversitede eğitimine devam ettiğini, davalının uzman doktor olup gelirinin gayet iyi olduğunu, bunun yanında iş sağlığı ve güvenliği alanında hizmet veren bir şirketi de bulunduğunu ileri sürerek, ... için hükmedilen 250 TL’lik iştirak nafakasının aylık 750 TL’ye yükseltilmesini; ... için aylık 1.000 TL yardım nafakasına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı,söz konusu iş sağlığı ve güvenliği şirketinin %50 ‘sine sahip olduğunu ve bu şirketten 2015 yılı için aylık 3.000 TL geliri bulunduğunu,turizm sezonunun kötü gitmesi nedeniyle muayenehanesinden ise aylık 400 TL civarı geliri bulunduğunu, ikinci eşinden de ayrıldığını, ikinci evliliğindeki eşi ile kızına da aylık 1.000’er TL nafaka ödediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece;davanın kısmen kabulü ile;davacı ... için dava tarihinden itibaren aylık 350 TL yardım nafakasına;müşterek çocuk ... için hükmedilen aylık 250 TL’lik iştirak nafakasının ise dava tarihinden itibaren aylık 400 TL’ye çıkarılmasına ve söz konusu nafakaların davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava;iştirak nafakası artırım ve yardım nafakası istemine ilişkindir.

TMK.nun 182. maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK.nun 330.maddesindeki düzenleme, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir, şeklindedir.

TMK'nun 331.maddesi uyarınca da; durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.

TMK.nun 328/1.maddesinde “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Somut olayda;davacılardan ...’in ...’da yüksek ticaret okulu öğrencisi olduğu ve dava tarihi itibariyle 17 yaşında olduğu,davacılardan ...’un ise ...’da yükseköğrenim öğrencisi olduğu ve dava tarihi itibariyle 22 yaşında olduğu ve dosya kapsamında yer alan ... Teşvik Dairesi’nin 08.12.2015 tarihli yazısına göre de eğitim ücretini ödemekle yükümlü kılındığı,davalı babanın sosyal ve ekonomik durum araştırma sonucuna göre ise doktor olduğu,aylık 3.000-4.000 TL arasında geliri bulunduğu,bir aracı bulunduğu anlaşılmaktadır.Yine dosya kapsamında yer alan araç bilgilerine göre davalı üzerine kayıtlı 5 adet araç bulunduğu ve bu araçlar üzerinde hacizler olduğu,davalının % 50’sine sahip olduğu iş sağlığı ve güvenliği şirketinin 9 aylık karının 58.833,93 TL olduğu ve davalının karının ise 9 ay için 29.416,97 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında yer alan ... 5. Aile Mahkemesi’nin 12.05.2015 tarih ve 2015/400 Esas 2015/380 Karar sayılı anlaşmalı boşanma ilam içeriği incelendiğinde ise,davalının ikinci eşi ile bu evliliğinden olan 2007 doğumlu kızı için aylık 1.000’er TL’lik iştirak ve yoksulluk nafakalarına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda,tarafların yukarıda ifade edilen sosyal ve ekonomik durumları ve davalının ikinci eşinden boşanmasına ilişkin ... 5. Aile Mahkemesi’nin 12.05.2015 tarih ve 2015/400 Esas 2015/380 Karar sayılı anlaşmalı boşanma davasında hüküm altına alınan iştirak ve yoksulluk nafakaları dikkate alındığında,davacılar için hükmedilen nafakaların düşük olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda,tarafların yukarıda ifade edilen sosyal ve ekonomik durumları ve davalının ikinci eşinden boşanmasına ilişkin ... 5. Aile Mahkemesi’nin 12.05.2015 tarih ve 2015/400 Esas 2015/380 Karar sayılı anlaşmalı boşanma davasında hüküm altına alınan iştirak ve yoksulluk nafakaları dikkate alındığında,davacılar için hükmedilen nafakaların düşük olduğu anlaşılmaktadır.

2-Hal böyle olunca mahkemece; davacıların ihtiyaçları ve davalının gelir durumu ile davalının gelir ve giderleri de dikkate alınmak suretiyle,davalının ikinci eşinden boşanmasına ilişkin ... 5. Aile Mahkemesi’nin 12.05.2015 tarih ve 2015/400 Esas 2015/380 Karar sayılı anlaşmalı boşanma davasında hüküm altına alınan iştirak ve yoksulluk nafakaları da gözetilmek suretiyle TMK'nun 4. maddesi gereğince hakkaniyete uygun nafaka miktarlarına hükmedilmesi gerekirken, tarafların gelir durumu ile orantısız, ortak çocukların giderlerinin büyük bölümüne annenin katlanmasına neden olacak şekilde nafakaların az miktarda takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17791, Karar No: 2011/22249, Tarih: 23.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/17791 E.  ,  2011/22249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Polislerin sanık ...'ı alkollü olarak araç kullanması nedeniyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan soruşturma yapmak üzere karakola götürmek istemeleri üzerine sanık ... , elinde bıçak olduğu halde kendilerini engellemek için "benim kardeşimi kimse götüremez" diyerek polislere saldırdığı, bu aşamada diğer sanığın bir katılımının bulunmadığı, sanık ...'ın zor kullanılarak karakola götürüldüğünde yakınan ...'ya görevini engellemek için "seninle sonra görüşeceğim,... seni mahfedeceğim, hayatın bir milyonluk mermiye bağlı, seni alnının ortasından vurmazsam...." dediğinin anlaşılması karşısında; her iki eylemin ayrı zamanlarda ve ayrı sanıklar tarafından gerçekleştirmesine karşın sanıklar hakkında TCK.nun 265/3. maddesi ile artırım yapılarak fazla ceza verilmesi,

2- Sanıkların yakınan ve tanık polislerin kendilerini yaraladıklarını savunmaları, tanıklar ...'un bu savunmaları doğrulamaları, düzenlenen raporda sanık ...'ın vücudunda ekimozların bulunduğunun belirtilmesine karşın, bu savunma ve deliller tartışılıp reddedilmeden tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

3- Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu konuda karar verecek merci, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup aynı maddenin 5. fıkrası ile de tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Bu nedenlerle sanık ... hakkında hüküm kurulurken denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Yasa hükümleri uyarınca tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeden, infazı kısıtlar biçimde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına hükmedilmesi,

4- Sanıklar hakkında TCK.nun 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4937, Karar No: 2016/4496, Tarih: 23.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4937 E.  ,  2016/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; taraflar arasında yapılmış olan icar sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 6.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 23.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1563, Karar No: 2016/2575, Tarih: 21.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/1563 E.  ,  2016/2575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Dairemizin 18.09.2015 tarihli geri çevirme kararının 1 no'lu bendinde istenilen iki ayrı icra dosyasının mahkemece düzenlenen 16.02.2016 tarihli dosya gönderim formundan Dairemizin 2015/2357 temyiz esas numarasında kayıtlı Eşme İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2013/16 E., 2014/30 K. sayılı dosyasında bulunduğu ve ilgili icra dosyalarının belirtilen esas sayılı dosyadan temin edilmesi gerektiği belirtilmiş ise de, Dairemizin 2015/2357 esas sayılı dosyasının 30.11.2015 tarihinde karara çıktığı ve dosyanın bir kül halinde mahalline gönderildiği anlaşılmıştır.

Buna göre; temyiz incelemesinin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için heyetçe incelenmesine gerek görülen; davacının alacaklısı olduğu Eşme İcra Müdürlüğü'nün 2012/366 esas sayılı dosyasının ve sıra cetvelinin düzenlendiği Eşme İcra Müdürlüğü'nün 2007/366 esas sayılı icra dosyasının, davaya konu sıra cetvelini ve cetvel tebligatlarını da içerir şekilde mahallinden temin edilerek aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış bir suretinin, gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19674, Karar No: 2014/18475, Tarih: 10.07.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/19674 E.  ,  2014/18475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçunun niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve köy halkından olan ...'ın davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; şikayetçinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 10.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20489, Karar No: 2015/24771, Tarih: 18.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/20489 E.  ,  2015/24771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/379426

MAHKEMESİ : Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2011

NUMARASI : 2009/727 (E) ve 2011/124 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık S.. P..’a yükletilen tehdit, yaralama, hakaret ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve diğer sanıklara yükletilen mala zarar verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanık S.. P..’ın, kavga sırasında silahla havaya ateş etmek suretiyle gerçekleştirdiği tehdit eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesine göre silahla tehdit suçunu oluşturmasına karşın, basit tehdit kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanıklar S.. P.., M.. B.., T.. Ç.. ve N.. Ç..’nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 18/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18067, Karar No: 2022/17232, Tarih: 29.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/18067 E.  ,  2022/17232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra ... Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “... pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir ... pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Davaya ... ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi sıfatıyla bakıldığından, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre katılan lehine 2.600,00 TL maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken eksik vekâlet ücreti tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13834, Karar No: 2017/6560, Tarih: 19.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/13834 E.  ,  2017/6560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminat ile bakıcı, refakatçi ücreti ve tedavi amaçlı taksi ücretinin ödetilmesi davasının lan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, toplam 41.666,12 TL maddi ve manevi tazminat ile refakatçi ücreti ve tedavi amaçlı taksi ücretinin yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar ile davalılardan ... İnş....San..... Şti, ... ve ... Nak. .... vekilince duruşmasız; davalılardan ...vekilince de duruşmalı olarak istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19/09/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... İnş....San..... Şti ve ... vekilleri Avukat ... ile davacı ... ve vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı asıl ile Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalı ile yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı kazalı yararına 637,20 TL bakıcı gideri, 1.586,80 TL yol gideri, sürekli 16.442,12.TL işgöremezlik için maddi, 20.000,00 TL manevi tazminat, kazalının eşi olan davacı ... yararına ise 3.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı kazalının iş kazası sonucu %22,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı ve Kurum'un sürekli iş göremezlik oranı tespit raporuna göre yardıma muhtaç durumda olmadığı anlaşılmaktadır.

İş kazasından kaynaklanan tazminat davaları Kurum tarafından karşılanmayan zararın giderilmesini amaçlar. Ayrıca, sigortalının sürekli işgöremezlik nedeniyle yardıma muhtaç olduğu belirlenmiş ise, bakım ihtiyacının yaşam boyu süreceğinin kabulünden hareketle bakıma muhtaç kazalı yararına asgari ücretin brütü üzerinden yaşam boyunca bakıcı gideri hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş içtihadıdır.

İş kazasından kaynaklanan tazminat davaları Kurum tarafından karşılanmayan zararın giderilmesini amaçlar. Ayrıca, sigortalının sürekli işgöremezlik nedeniyle yardıma muhtaç olduğu belirlenmiş ise, bakım ihtiyacının yaşam boyu süreceğinin kabulünden hareketle bakıma muhtaç kazalı yararına asgari ücretin brütü üzerinden yaşam boyunca bakıcı gideri hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş içtihadıdır.

Öte yandan zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi midir? Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olunup özetle "ağır bedensel zarar ya da ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebilineceği" hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanununun yürürlülük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuş ve yaralanan sigortalının yakınlarının manevi tazminat davası bakımından haksahipliği durumu ön şartı olarak "ağır bedensel"zarar koşulunu getirmiştir.

Somut olaya gelince; bakıma muhtaç durumda olmayan davacı yararına bakıcı giderine hükmedilmesi hatalı olduğu gibi zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu ile dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, yukarıda açıklanan ilkeler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları ışığında, iş kazası nedeniyle sağlık bütünlüğü bozulan sigortalının eşinin manevi tazminat talep etme hakkının bulunduğu düşünülse dahi, olayın özelliğine, yaralanmanın niteliğine, meslekte kazanma gücündeki kayıp oranına ve özellikle sigortalının yaralanmasının ağır bedensel zarar oluşturmamasına göre davacı eş ....'in manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Davalılardan ... İnş....San..... Şti. ve ... yararına takdir edilen 1.480,00TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacılara yükletilmesine, 19/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.