muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8822, Karar No: 2021/3396, Tarih: 11.03.2021

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile

değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönler incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5312, Karar No: 2021/6532, Tarih: 16.06.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/5312 E.  ,  2021/6532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, davacı, adli yardım talebini mali durumunu göstermeye yeterli önceki aşamalardan farklı somut bir belgeye dayandırmadığından ve yargılama safahatında adli yardım talebi kesin olarak reddedildiğinden, temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davacı tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14154, Karar No: 2014/18990, Tarih: 04.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/14154 E.  ,  2014/18990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 4437 parsel sayılı taşınmazın maliki olan mirasbırakını " ...'in baba adının tapu kaydında "..." yazıldığını ileri sürerek, tapu malikinin baba adının nüfus kaydına uygun biçimde düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Yargıtay 14. Hukuk Daresince; eksik araştırma ve inceleme nedeniyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24837, Karar No: 2013/14895, Tarih: 03.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/24837 E.  ,  2013/14895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2. maddesine aykırı davranılması,

2- Hapis cezasından çevrilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususundaki ihtarata hükümde yer verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu gözönüne alınarak sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 3.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin, hükmün 5. paragrafında cümle sonuna “ ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15724, Karar No: 2015/2998, Tarih: 05.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15724 E.  ,  2015/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/03/2014 tarih ve 2012/229-2014/60 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin yıllardır ticari faaliyetinde kullanmakta olduğu 29/03/1990 tarihinde adına tescil edilen “...” markasıyla aynı ibarenin davalı tarafından, müvekkili şirketi çağrıştıracak şekilde ve müvekkilinin izni olmaksızın bilerek ve iltibas yaratmak amacıyla kendi mal ve hizmetlerinde kullanıldığını, bu durumun müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, davacı markasına tecavüzün tespitini, ref ve men'i ile hükmün ilanını talep ve dava etmiş; birleşen davada ise; aynı gerekçelerle davalı adına tescilli “....” ve “....” markalarının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, asıl davadaki uyuşmazlığın birleşen dosyadaki uyuşmazlığın halline bağlı olması nedeniyle öncelikle birleşen dosyadaki hükümsüzlük talebiyle ilgili yapılan değerlendirilmede, davacının “...” ibareli markasının TPE nezdinde daha önceki tarihte tescil edildiği, dolayısıyla davacı markasının tescilli mal ve hizmetler yönünden eski tescil olduğu, sunulan faturalar reklam giderleri, şubeler ve markanın kullanımına ilişkin sözleşme örnekleri ve promosyonlara ilişkin dokümanlar incelendiğinde de, davacının “...” ibareli markasının WIPO kriterleri ve TPE tarafından yapılan incelemede aranan kriterler değerlendirilmek suretiyle tanınmış marka statüsünde bulunduğunun anlaşıldığı, davalının hükümsüzlük talebine konu her iki markasında da “...” ibaresi aynen alınmış olup, davalı markasındaki şekil ilavesi ve özel yazı ile oluşturulmuş ... ibaresinin davacı markasından uzaklaşmasına yeterli olmayıp, ayrıt edicilik sağlamaya da yeterli olmadığı, davacı markasındaki ibare ile davalı markalarındaki ibarenin tüketiciler nezdinde karıştırılmaya yol açacağı, en azından bu markaları görenlerin davacı ile davalı markası

arasında bağlantı olduğunu düşünebilecekleri ve dolayısıyla markalar arasında iltibas oluşacağı, asıl davada iddia olunan tecavüz fiilinin gerçekleştiği ancak dava açıldığı tarihte davalı yanın hükümsüzlüğüne karar verilen markaları yasal tescile dayalı olarak hukuka uygun şekilde kullandığından, asıl davadaki marka tecavüzü ve haksız rekabet iddialarının yerinde olmadığı gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile, davalı adına tescilli 2008/49917 ve 2010/54336 sayılı markaların hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece birleşen davaya ilişkin olarak davacı adına tescilli 1990/2528 sayılı markanın tanınmış marka olduğuna, ayrıca dava konusu 2008/49917 ve 2010/54336 sayılı markalar ile davacı markasının benzer olduklarından bahisle davalı markaların hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Davacı markası gözlük emtiası için tescilli olup davalı adına tescilli markalar ise 35. sınıf hizmetleri kapsamaktadır. 556 Sayılı KHK'nın 8/4. maddesi uyarınca “Marka, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu daha önce yapılmış bir markanın aynı veya benzeri olmakla birlikte, farklı mallar veya hizmetlerde kullanılabilir. Ancak, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın, toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarına zarar verebileceği veya tescil için başvurusu yapılmış markanın ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği durumda, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu daha önce yapılmış bir marka sahibinin itirazı üzerine, farklı mal veya hizmetlerde kullanılacak olsa bile, sonraki markanın tescil başvurusu red edilir.” Bu durum aynı KHK'nın 42/1-b bendi uyarınca hükümsüzlük nedenidir.

Mahkemece davacı markasının tanınmış marka olduğu kabul edilmekle birlikte farklı sınıflar bakımından anılan KHK'nın 8/4. maddesinde belirtilen dava konusu markalara yönelik olarak tanınmış markadan haksız yarar sağlanması, markanın itibarına zarar verilmesi ve ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurması koşulları tartışılmaksızın eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi doğru görülmemiş, davalının temyiz talebinin kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28474, Karar No: 2020/750, Tarih: 20.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/28474 E.  ,  2020/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde Mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır. Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, Mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.Bunun yanında, Mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; Mahkemece, davacı ve davalıya nispi temyiz karar harcının tamamlanması hususunda muhtıra çıkarıldığı, muhtıranın davacı vekiline 02.08.2016 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafından 04.08.2016 tarihinde nispi temyiz karar harcının tamamlandığı, muhtıranın davalı vekiline 01.08.2016 tarihinde edildiği, davalı tarafından 12.08.2016 nispi temyiz karar harcının tamamlandığı görülmüş ise de; çıkarılan muhtıranın incelenmesinde, muhtıradaki “dosyamıza yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden bu ifadeyi taşıyan muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Muhtırada harcın mahkeme veznesine veya en yakın mahkemeler veznesine yatırılması gerektiği belirtilmelidir.Bu nedenle, usulüne uygun muhtıra çıkartılmak suretiyle anılan davalı tarafından bakiye ödenmesi gereken nispi temyiz karar harcının yatırılması için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yerine getirildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6032, Karar No: 2011/12257, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6032 E.  ,  2011/12257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6405, Karar No: 2009/9372, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/6405 E.  ,  2009/9372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ve birleşen davada davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1.8.2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalıya ait mecurda kiracı olduğunu, aralık 2005 tarihli kira bedelinin ödenmemesi üzerine davalı tarafından sözleşmedeki muacceliyet şartına dayanılarak 20 aylık kira bedelinin tahsili için icra takibine geçtiğini, muacceliyet şartının oluşmadığını, aralık ayı kira bedelini bankaya yatırdığını, sadece ocak ayına ait 1.950,00 YTL borcu bulunduğunu, bu miktar düştükten sonra davalıya 37.050,00 YTL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Birleşen dava ile davacı ... kiracı şirketin kefili olduğunu, başlatılan icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespiti ile icra dosyasına yapılan ödemelerin iadesini istemiştir.

Davalı, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulü ile davacıların takip tarihi itibariyle davalıya 5.140,60 YTL borçlu bulundukları, 33.859,40 YTL borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmiş; hüküm, birleşen dava davacısı ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2009/6405-9372

2-Mahkemece, taşınmazın 2.2.2006 tarihinde tahliye edildiği dikkate alınarak, yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde taşınmazın üç ayda kiraya verileceğinin tespiti üzerine, üç aylık kira bedeli ile ödenmeyen ocak 2006 kirası belirlenerek, davacı tarafından verilen depozito bedelinin bu miktardan düşülmesi suretiyle bulunan bedelden davacı ve birleşen dava davacısının borçlu olduklarına bakiye kısımdan borçlu bulunmadıklarına karar verilmiş ise de, kira sözleşmesinin 5. maddesinde verilen depozitonun “...Taşınmazın boşaltılması anında herhangi bir zarar, ziyan, elektrik, su, apartman aidatı, kira, çevre temizlik vergisi gibi borçları yok ise alınan depozito kiracıya iade edilecektir.” hükmü bulunduğuna göre davalının buna yönelik iddialarının değerlendirilmesi gerekirken bu hususlara hiç girmeden depozito bedelinin borçtan düşürülmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

3-Birleşen dava davacısının icra dosyasına yapılan fazla kesintilerin istirdadı talebinin bulunduğu, icra dosyasının incelenmesinde birleşen davanın açılma tarihinden önce kesintilerin mevcut olduğu anlaşıldığına göre, bu kesintilerin fazla olan kısımların bu davacıdan kesilip kesilmediği belirlenerek fazla kesintilerin istirdadına karar verilmesi gerekirken bu hususta karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına bozulmasına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden Birleşen dava davacısı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 915,00 YTL temyiz harcının istek halinde davalı ...'e iadesine ve yine peşin alınan 14,00 TL temyiz harcının istek halinde birleşen davada davacı ...'a iadesine, 6.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.