muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15303, Karar No: 2017/12211, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15303 E.  ,  2017/12211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5327, Karar No: 2015/972, Tarih: 27.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5327 E.  ,  2015/972 K.**

* BASIN YOLUYLA KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI

* DAVA DIŞI BASIN AÇIKLAMASININ AYNEN YAYIMLANMASI

* YALANCI VEKİL

* BASIN ÖZGÜRLÜĞÜ

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 24

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 25

* BASIN KANUNU (5187) Madde 1

* BASIN KANUNU (5187) Madde 3

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 28

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 1

**"İçtihat Metni"**

Davacı Y.. S.. vekili Avukat P.. H.. tarafından, davalılar A.. M..Gazetecilik Matba. Tan. Rek. Men. Tur. Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vdl aleyhine 26/07/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisinin ... milletvekili olduğunu, 18/07/2012 tarihli yerel “A.. M..” gazetesinde ve aynı gazetenin 17/7/2012 tarihli internet sitesinde yayınlanan haberde “yalancı vekile milyonluk dava” manşet ve başlık olarak “... başkanı .. partili Ü.., yolsuzluk iddiaları için "S.. yalan söylüyor, uyduruyor " dedi” ifadesini içeren ara başlık ve devamı haber içeriğindeki beyanlarla kişilik haklarının ihlal edildiğini, yalancı olarak lanse edildiğini, sözlerin kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğunu iddia ederek uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, haberin gerçek olduğunu Ü..'ın basın açıklamasının basın ve ifade özgürlüğünün sınırları dahilinde okuyucuyla paylaşıldığını beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece,haberde manşet olarak kullanılan “yalancı vekile milyonluk dava” ibaresindeki “yalancı vekil” cümlesinin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davaya konu haberin içeriğinin dava dışı Y.. Ü..'ın basın açıklamasına dayandığı, içerikte basın açıklamasının aynen yazıldığı, başlıktaki bazı ifadeler abartılı da olsa kullanılan dil ile yazının özünün birbirine uyumlu olduğu hukuka aykırılık bulunmadığı, davacının kişilik haklarını ihlal edici mahiyette olmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddedilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davalının manevi tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10379, Karar No: 2014/17425, Tarih: 12.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10379 E.  ,  2014/17425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2011/474-2014/216

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/03/2014 tarih ve 2011/474-2014/216 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 14/08/2011 tarihinde davalı ile Antalya'da ikametgahında bulunan evinin eşyalarının Iğdır'a taşınması için anlaştıklarını ve 14.08.2011 tarihli taşıma sözleşmesi imzalandığını, Antalya'dan 05/09/2011 tarihinde yola çıkan eşyalarının 08/09/2011 tarihinde Iğdır iline geldiğini, eşyaların çok özensiz bir şekilde korunaksız olarak paketlendiklerini, bir kısım eşyaların ise hiç paketlenmediğini gördüğünü, paketleri açtıklarında yemek odası takımlarının, konsol çekmecelerinin, çocuk odasının parçalarının kırık ve derin çizgilerle olduğunu, deri koltuk takımlarında yırtıklar olduğunu ve sökülme sırasında eşyaların yuvalarının deforme olduğunu tespit ettiğini, sözkonusu yemek odası ve çocuk odasının Antalya'da ilk defa alıp firma yetkilileri tarafından kurulduğunu, hiç taşıma geçirmemiş yeni malzemeler olduğunu ve 08/09/2011 tarihli hasar tespit tutanağı tutulduğunu, ayrıca Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/46 D.İş dosyası üzerinden hasar tespiti yapıldığını belirterek, hasarlı eşyaların bedeli olan 9.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının ödemediği ücretin bulunduğunu, kalan bakiyeyi ödememek için bu davayı açtığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında yapılan taşıma sözleşmesi gereğince taşıma esnasında meydana gelen zararın tahsili amacıyla dava açıldığı, taşıma sonrasında tutulan 08/09/2011 tarihli hasar tutanağı içeriği, Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından yapılan tespit dosyası içeriği ve dosyamız üzerinden yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda verilen rapor dikkate alındığında hasarlı eşyaların benzer ve piyasadaki ürünlere göre kıyaslandığında maddi değerinin toplam 8.400,00 TL olduğunun anlaşıldığı, davalının kusurlu taşıma işlemi yapması sebebiyle oluşan zarardan sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 8.400,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak; 6762 sayılı TTK 785. madde hükmü uyarınca, ziyadan doğan tazminat; ancak, taşıma senedine geçirilen değere, taşıma senedinde değer gösterilmemiş ve fakat taşıyıcıya bildirilip onun tarafından kabul edilmiş bir değer mevcut ise ona, böyle bir değer bulunmadığı takdirde aynı cins ve vasıftaki eşyanın gönderilene teslim edileceği yerdeki değerine göre tayin olunur. Somut olayda taşıma Antalya'dan Iğdır'a yapılmış olmakla TTK 785. maddesi gereğince belirlenecek bedele hükmedilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8043, Karar No: 2014/10107, Tarih: 18.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/8043 E.  ,  2014/10107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 580 ve 553 parsel sayılı 3.506,31 ve 4.541,18 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ... oğlu ...'ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., beyanlar hanesinde kimlik bilgilerinin yanlış yazıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 553 ve 580 parsel sayılı taşınmazlarda bu parselin kullanıcısı olarak tapu kaydında adı geçen ... oğlu ...'ın baba isminin ... olduğunun tespiti ile ... olan baba isminin ... olarak düzeltilmesine, düzeltilmiş şekli ile tapu kaydına yazılmasına karar verilmiş; hüküm; davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

18.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21011, Karar No: 2018/3044, Tarih: 07.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/21011 E.  ,  2018/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., .../... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün, adına kayıtlı bulunan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın devamı niteliğinde olduğunu iddia ederek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, davacı adına kayıtlı ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bitişiğinde bulunan ve fen bilirkişisi ...'in 10.05.2011 tarihli rapor ve krokisinde sarı renk ile taralı (A) ve (B) harfleri ile gösterilen toplam 47 metrekarelik taşınmaz bölümünün davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK’nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Bu nitelikteki davalarda, TMK'nın 713/4 ve 5. fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli yerel ve gazete ilanlarının yöntemine uygun bir biçimde yapılması, ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanaklarının dosya arasına konulması, yasal 3 aylık sürenin dolmasının beklenilmesi gerekir. Mahkemece sözü edilen yasal ilanlar yapılmamıştır. TMK'nın 713/5'inci maddesinde belirtilen gerekli ilanların mutlak surette yapılarak yararı olan kişilere itiraz hakkı tanınması gerektiğinin düşünülmemiş olması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları anılan sebeplerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 07.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12805, Karar No: 2015/11501, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12805 E.  ,  2015/11501 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Tarsus 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2015

NUMARASI : 2013/107 - 2015/20

DAVACI : B.. S..

DAVALI : E.. S..

Taraflar arasındaki davada Adana 2. Aile ve Tarsus 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, boşanma istemine ilişkindir.

Adana 2. Aile Mahkemesince, davalının yerleşim yerinin "T../MERSİN" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Tarsus 1. Aile Mahkemesi ise, boşanma davalarında kesin yetki kuralının bulunmadığı, davalının yetki itirazının süresinde olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

TMK'nın 168. maddesinde "Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir." hükmüne yer verilmiş olup boşanma davalarında yetki kesin değildir.

Dosya kapsamından ve adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre davacının "S../ADANA" adresinde, davalının da "T../MERSİN" adresinde ikamet ettiği, davalı tarafa dava dilekçesinin 09.10.2012 tarihinde tebliğ edildiği, davalının ise 31.10.2012 tarihinde yetki itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda bahsi geçen hüküm uyarınca davanın davacının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabileceği anlaşıldığından uyuşmazlığın Adana 2. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Adana 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9841, Karar No: 2015/9122, Tarih: 08.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9841 E.  ,  2015/9122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8063, Karar No: 2023/8158, Tarih: 14.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8063 E.  ,  2023/8158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...’nın, müvekkili davacı şirkete ait Kartalkaya Dorukkaya Ski Mountain Otel’in dış cephesinde bulunan klima kafeslerini boyarken, iskeleden düşerek iş gücü kaybına uğradığını iddia ettiğini, davalının her ne kadar müvekkile ait Otelde çalışırken kazaya uğradıysa da müvekkili şirketin sigortalı çalışanı olmadığını, diğer işveren Termotek İnş. Tes. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin sigortalı çalışanı olduğunu, 17.10.2011 tarihinde davalılardan ...'nın müvekkil şirket nezdinde bulunan otelin dış cephesinde mevcut klima kafeslerini boyarken, olay anında paletin iskeleden aşan kısmına basarak paletle beraber aşağıya düştüğünü, davalı ...’nın sağ ayak topuğunun kırıldığını, iş kazasından sonra; davalının sürekli iş göremezlik derecesi ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 05.07.2013 tarih ve 013541 sayılı kararı ile % 24 olarak tespit edildiğini, tespite ilişkin oranın çelişkili ve çok yüksek olduğunu, kabul edilmesinin mümkün olmadığını, davalı ...’nın işini ya da hayatını idame ettiremeyecek bir maluliyetinin bulunmadığını, davalı işçinin başka bir firmada çalışmaya devam ettiğini, çalışma gücünün azalmadığını veya yitirilmediğini ya da son rapordaki iş görememezlik derecesi olan %24 oranından daha az olduğunu belirterek, davalı ...’nın sürekli iş göremezliğinin bulunmadığının, varsa iş göremezlik oranının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP