muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15388, Karar No: 2017/236, Tarih: 19.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/15388 E.  ,  2017/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 20/11/2009 günü.. Caddesindek.. Doğalgaz önünden karşıdan karşıya geçmekte olan yaya ...'a işleteni davalı ... olup diğer davalı ... yönetimindeki ve ... Sigorta A.Ş. tarafından sigortalı ... plakalı otomobilin çarptığını ve müvekkilinin bu kazada yaralanarak hastaneye götürüldüğünü, ayağının kırıldığını, 2 defa ameliyat geçirdiğini, ayağına platin takıldığını, kaza tarihinden 1,5 yıl geçmesine rağmen halen iyileşmediğini, gerçek kusur durumunun yargılama aşamasında ortaya çıkacağını, davacı müvekkilinin kazadan önce gündelikçi olarak haftada 2-3 gün evlere temizliğe gittiğini, haftalık kazancının 100-150,00 TL arasında değiştiğini, kazadan sonra kendi evinde dahi temizlik yapamadığını, sürekli kısmi iş görememezlik, organ eksilmesi veya organ zayıflaması sonucu beden gücünün belli bir oranda azalması durumunda olduğunu, temizlik neticesi aylık 400-600 TL kazancı bulunduğu 6 ay boyunca çalışmadığından 3.000,00 TL kazanç kaybının bulunduğunu, davacının kazadan sonra ve tedavisi sırasında çektiği acıların yanı sıra bundan böyle sakatlığı nedeniyle zorlu bir yaşama katlanmak zorunda kalacağını, 27 yaşında olup en verimli çağında temizliğe gidip evine destek olduğunu, bu kazadan sonra artık çalışamayacağını, üzüntü taşıdığını, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla 100.00 TL kalıcı iş göremezlik kaybı, 3.000,00 TL kazanç kaybı, 300,00 TL tedavi gideri, ulaşım giderleri ve bakıcı ücretinin toplamı olan 3.400,00 TL tazminatın 20/11/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen diğer davalı sigortadan poliçesinde yazılı sorumluluk limiti dahilinde tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, poliçe limiti ile sorumlu olduklarını, bilirkişi incelemesi yaptırılmasını talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sürücünün kazada kusursuz olduğu, tüm kusurun davacı yayada olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... şirketi vekili, poliçe limiti ile sorumlu olduklarını, bilirkişi incelemesi yaptırılmasını talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sürücünün kazada kusursuz olduğu, tüm kusurun davacı yayada olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, kazaya karışan araç sürücüsünün ve yayanın kusurunun belirlenmesi için ilk olarak makina mühendisi ... tarafından hazırlanan ve keşfen alınan 09.12.2011 tarihli raporda, yaya ...'un, gelen trafiğe dikkat etmeden karşıdan karşıya geçtiğinden %65 kusurlu, sürücü ...'ın yola her an yaya çıkabileceğini düşünerek hızını azaltması gerektiği halde azaltmadığından %35 kusurlu olduğu bildirilmiş; akabinde alınan ...Trafik İhtisas Dairesi'nce düzenlenen 07.02.2012 tarihli raporda ise sürücü ...'ın yol genişliğine nazaran yayanın yol içinde kat ettiği mesafe nazara alındığında fren tedbiri almaya başlamakta geciktiğinden kazada %20 kusurlu olduğu, yaya ..., yayaların uyması gereken kuralları ihlal ederek her iki yönde trafik akışının geçişine uygun olduğundan emin olduktan sonra geçişe başlaması gerekirken yeterli kontrolü yapmadan yol ortasına geldiğinde geçiş yönüne göre solundan gelen trafiği kontrol etmeden geçme fiilini sürdürdüğü ve kendi can güvenliğini tehlikeye attığından %80 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Mahkemece ... Trafik İhtisas Dairesi'nden alınan rapor hükme esas alınmıştır.

Davalı ...'ın taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan yargılandığı ... 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/220 Esas, 2011/24 Karar sayılı ilamı ile sanığın kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiş ve yargılama sırasında alınan 07.10.2010 tarihli, trafik polisi, ... tarafından düzenlenen raporda yaya ...'un, duran park halindeki bir aracın arkasından ve devamında seyir halindeki minibüsün arkasından sağdan yola girip araçlara ilk geçiş hakkını vermediğinden ve yolu ortaladığından diğer yönden gelen araçları kontrol etmeden ve duramayacak kadar yaklaşmış araçlara dikkat etmeden geçisine devam ettiğinden asli ve tam kusurlu olduğu, sürücü ...'ın 9 metre fren izi olduğu, fren izinin 35 km hıza tekabül ettiği, sürücünün hızının limitlerine uygun olduğu, fren yaptığı, buna rağmen aniden yola atlayan yayaya çarpmaya engel olmadığından kusursuz olduğu değerlendirilmiş, ceza mahkemesince sözkonusu bu rapordaki kusur durumuna göre değerlendirme yapılarak verilen karar Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 15.05.2013 tarih, 2012/17609 E, 2013/13754 K sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 53. (6098 sayılı YBK’nun 74.md) maddesine göre hukuk mahkemesi ceza mahkemesince belirlenen kusur oranları ile bağlı değildir. Ancak ceza yargılaması sonucunda belirlenen maddi olgu hukuk mahkemesi için de bağlayıcıdır. Somut olayda, Mahkemece, ceza dosyasında alınan 09.12.2011 tarihli kusur raporu ile ceza dosyasında alınan 07.10.2010 tarihli kusur raporu arasındaki çelişki ATK Trafik İhtisas Dairesi'nce düzenlenen 07.02.2012 tarihli rapor ile giderilmiştir. Oluşa ve maddi vakanın gerçekleşme biçimine uygun olan ATK Trafik İhtisas Dairesi'nden alınan kusur raporuna göre kazanın meydana gelmesinde davalı sürücü az da olsa kusurludur. Buna göre; davalı sürücünün %20 kusurlu olduğu kabul edilerek yargılamaya devam edilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18803, Karar No: 2007/7256, Tarih: 02.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18803 E.  ,  2007/7256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Antalya 1.Aile Mahkemesi
Yargıtay — Esas No: 2013/9943, Karar No: 2015/7948, Tarih: 02.07.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9943 E.  ,  2015/7948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/297139

MAHKEMESİ : Kapatılan Nazilli 2. Sulh Ceza Mahkemesi(Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 29.12.2011

NUMARASI : 2011/668 Esas, 2011/1002 Karar

SUÇ : Cinsel taciz (9 kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureler S.. T.., M.. T.., E.. A.., A.. Ç..'ya yaşları nedeniyle atanan vekilleri Av. S.. B.. temyiz dilekçesinde sanık hakkında kurulan tüm hükümleri temyiz ettiği halde, mağdureler Eylem ve Arzu'ya yönelik eylemlerle ilgili olarak verilen beraat hükümlerine ilişkin tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5111, Karar No: 2016/8990, Tarih: 11.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/5111 E.  ,  2016/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüze karşı 08/12/2015 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 18/02/2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4321, Karar No: 2011/8814, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4321 E.  ,  2011/8814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVACILAR : HAZİNE VE DİĞERLERİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle "çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede idari makamlarca yapılan kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi çalışması varsa haritası uygulanarak; kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi çalışması yoksa 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9 ve takip eden maddeleri ile 28.11.1997 gün 1996/5 Esas, 1997/3 Karar sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Genel Kurulu Kararı doğrultusunda oluşturulacak bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, çekişmeli taşınmazın tümünün veya bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığı yönünden rapor alınması; çekişmeli taşınmazın tümünün veya bir bölümünün belirlenmiş veya belirlenecek kıyı kenar çizgisinin içinde kalmadığının tespit edilmesi halinde ilgili gerçek kişiler yararına edinme koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli parselin dere yatağı vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ... Yüzlü mirasçısı ... ve davalı ... ... mirasçısı ... ... ile davalı...mirasçıları ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24664, Karar No: 2016/125, Tarih: 18.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24664 E.  ,  2016/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 17. İş Mahkemesi

Tarihi : 24.03.2015

No : 2013/1228-2015/52

Dava, Alman rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıcı olarak tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malûllük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malûllük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23'üncü maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu protokolün 2'nci maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6'ncı maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14'üncü maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Dava konusu, somut olayda; dosya içerisinde, 26.11.2013 tarihli yaşlılık aylığı tahsis talebinden sonra getirtilen 19.11.2015 tarihli Alman sigorta merciine ait .... ... belgesi de dikkate alınarak ve yeniden güncel tarihli .... .... belgesi getirtilerek, yukarıda belirtilen yasal düzenlemelerdeki hususlar araştırılıp tartışılarak Türkiye’de aylık bağlanmasını gerektirecek şekilde kesin dönüş şartının gerçekleşip-gerçekleşmediği hususunun değerlendirilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle yaşlılık aylığı talebinin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1607, Karar No: 2018/2026, Tarih: 19.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/1607 E.  ,  2018/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.12.2014 gününde verilen dilekçe ile eski hale getirme talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; eski hale getirme talebinin reddine dair verilen 11.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R\_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Mahkemece, 06.10.2015 tarihli ek karar ile usulüne uygun muhtıra tebliğine rağmen süresinde temyiz başvuru harcı yatırılmadığından temyiz istemi süreden reddedilmiştir.

Bunun üzerine davalı ... tarafından 02.11.2015 tarihli dilekçe ile; 21.08.2015 ve 01.10.2015 tarihleri arasında.....bulunduğunu, hac görevi sırasında rahatsızlandığını ve ....revirinde tedavi gördüğünü, tedavisinin 15 gün süre ile ....' de de devam ettiğinden bahisle eski hale getirme talebinde bulunularak temyiz başvurusunun kabul edilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece 11.11.2015 tarihli ek karar ile eski hale getirme talebi reddedilmiş, ek kararı davalı ... süresinde temyiz etmiştir.

Mahkemece temyiz yoluna başvuru harcı ile dosyanın Yargıtay'a gidiş dönüşü için gerekli gider avansının yatırılması için tebliğ edilen muhtıra ve temyiz talebinin reddine dair ek kararın davalı ...'ta tebliği usulüne uygun olmayıp, doğrudan Tebligat Kanunu 21/2 uyarınca yapıldığı anlaşıldığından 06.10.2015 tarihli ek karar ile 11.11.2015 tarihli eski hale getirme isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak, gerekli harcın da 14.10.2015 tarihinde yatırıldığı anlaşıldığından davalının temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle satışın genel açık arttırma sureti ile yapılacağının, satış bedelinin paydaşlara tapu ve mirasçılık belgesindeki payları oranında dağıtılacağının anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 06.10.2015 tarih ve 2014/1591 Esas, 2015/599 Karar sayılı ek kararı ile 11.11.2015 tarih ve 2014/1591 Esas, 2015/599 Karar sayılı eski hale getirme talebinin reddine dair ek kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne dair verilen kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 19.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.

....
Yargıtay — Esas No: 2010/12514, Karar No: 2010/14085, Tarih: 09.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12514 E.  ,  2010/14085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 24.06.2010

No : 846-513

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, sıra cetvelinde pay ayrılan davalının alacağının muvazaalı olduğu iddiasıyla İİK.nun 142.maddesine dayalı açılan sıra cetvelinde yer alan davalıya ait alacakların terkini ile davacıya ait alacağın kaydı istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağının muvazaalı olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, borçlunun davalıya imzalı boş senetleri hazırlayıp doldurup icra takibine konu ettiğine ilişkin iddia sonunda Cumhuriyet Savcılığı tarafından verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarafların icra dosyaları kapsamına göre ispat yükü kendisinde olan davalının muvazaa iddiasının aksini kanıtladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4559, Karar No: 2013/3356, Tarih: 15.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/4559 E.  ,  2013/3356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesiyle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/10/2012 gün ve 2012/409 E, 2012/364 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/3841, Karar No: 2015/5368, Tarih: 12.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/3841 E.  ,  2015/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.05.2011 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 12.05.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldi geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece uyulan Yargıtday 6. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine 12.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.