muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3274, Karar No: 2014/7872, Tarih: 04.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3274 E.  ,  2014/7872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/38-2013/208

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, iflas idaresince düzenlenen 08.01.2013 tarihli ek sıra cetvelinde, Çakabey Vergi Dairesi Müdürlüğü adına 2.545.059.09 TL alacak kabul edildiği halde, 88.895,43 TL İl Özel İdare payı ile 53.633.03 TL orman payı olmak üzere toplam 142.528,46 TL alacak kaydı taleplerinin reddedildiğini, oysa 6183 sayılı Yasa'dan doğan alacaklarının tamamının kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek, toplam 142.528.46 TL alacağın kayıt kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, aynı alacak kalemleri için Orman İşletme Müdürlüğü ile İl Özel İdare Müdürlüğü tarafından yapılan başvuruların kabul edildiğini, davacının mükerrer talepte bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

10.09.2013 tarihli duruşmaya katılan davalı müflis şirket iflas idaresi vekili, müvekkili şirketin iflasının ertelenmesi talepli davada, mahkemece iflasa dair verilen kararın Yargıtay tarafından bozulduğunu, iflas erteleme davasının devam ettiğini, bu nedenle davaya B. A.Ş. vekili olarak devam edeceklerini bildirerek, İflas İdaresi vekillerinin önceki beyanları tekrarlamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetveline dayanak İzmir 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/202 Esas 2012/133 Karar sayılı B. A.Ş.'nin iflasına ilişkin kararının, Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 2012/5880 E, 2013/831 K sayılı kararı ile bozulduğu ve iflas kaydının kapatıldığı, bu nedenle davanın konusuz kaldığı, yargılama giderleri yönünden yapılan incelemede, davacı tarafın alacak kaydına ilişkin talepler aşamasında herhangi bir masraf yatırmadığı, dava konusu sıra cetvelinin en son Ticaret Sicil Gazetesinde 14.01.2013 tarihinde ilan edildiği ve İİK'nın 234. maddesi kapsamında davanın süresinde açılmadığı, davacıya İflas Müdürlüğü'nce yapılan bildirimin bilgi mahiyetinde olduğu gerekçesiyle, konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına, yargılama masraflarının davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-İİK'nın 234/1. maddesi, "iflas idaresi sıra cetvelini iflas dairesine verir ve alacaklıları 166. maddenin 2. fıkrasındaki usule göre ilan yoluyla haberdar eder." hükmünü, İİK'nın 235/1. maddesinin ilk iki cümlesi "Sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilanından itibaren onbeş gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdurlar. 223. maddenin üçüncü fıkrası hükmü mahfuzdur." hükmünü içermektedir. İİK'nın 234/2. madde hükmü uyarınca yapılan tebligat bilgi verme mahiyetinde olup, dava açma süresi bu tebligat ile başlamaz. Bu madde hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, iflas, sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. maddesine göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır. Mahkemece de, son ilan tarihinden itibaren davanın süresinde açılmadığı sonucuna doğru olarak varılmıştır. Ne var ki, HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, davanın hak düşürücü süre içinde açılmış olmasına ilişkin özel dava şartının noksanlığı gerekçesiyle HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, süresinde açılan davalar ile ilgili gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ise de; harç, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden sonuç değişmeyeceğinden, kararın HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının 1. paragrafı çıkarılarak yerine, "Davanın HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/236, Karar No: 2016/1714, Tarih: 11.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/236 E.  ,  2016/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumundaki davacıya bağlanan ölüm aylığının kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali ile aylığın geçmişe dönük olarak yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5003, Karar No: 2018/13237, Tarih: 13.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/5003 E.  ,  2018/13237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10/05/2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 13/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9324, Karar No: 2011/10461, Tarih: 14.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/9324 E.  ,  2011/10461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.08.2007 ve 31.05.2010 gününde verilen dilekçeler ile geçit ... kurulması istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: \_K A R A R\_

Davacı, maliki bulunduğu 366 parsel sayılı taşınmazın yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek, davalılara ait 261 ve 265 parsel sayılı taşınmazlardan geçit ... kurulmasını istemiştir.

Davalı ..., davalının 363 ve 364 parsel sayılı taşınmazları kullanarak taşınmazına ulaştığını savunarak davanın reddini istemiş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, geçit için belirlenen en uygun güzergahtaki taşınmazların maliklerine karşı dava açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Dairemizce, özetle “...davalılara ait taşınmazların bütünlüğünün bozulduğu ve en uygun seçeneğin fen bilirkişi raporunda üçüncü seçenek olarak ... renkle işaretlenen dava dışı kişilere ait 263 ile 364 parsel sayılı taşınmazlardan geçen yol olduğu, bu parsel maliklerinin de dava edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içinde mevcut 27.05.2009 tarihli fen bilirkişisi raporunda, davacı parselinin kuzeyinde gösterilen yolun paftasında yer alıp almadığı, geçit kurulması için elverişli olup olmadığı araştırılmamıştır. Ayrıca, davacıya ait 366 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu saptandığında diğer seçenekler değerlendirilerek, geçide elverişli olduğu belirlenen parsel malikleri hakkında usulüne uygun dava açılarak bu dava ile birleştirilmeli ve yukarıda belirtilen ilkeler gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir...” gerekçesi ile bozulmuştur.

Davacı, 263, 364 ve 365 parsel sayılı taşınmaz malikleri aleyhine geçit ... istemiyle ayrı dava açmış, açılan bu dava eldeki dava ile birleştirilmiştir.

Birleştirilen davanın davalısı Hazine 364 parsel sayılı taşınmazın spor tesisi yapılmak üzere Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne tahsis edildiğini, 263 ve 365 parsel sayılı taşınmaz malikleri ... ve ... ise taşınmazlarının meyve bahçesi olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacı parselinin kuzeyindeki tescil harici kesimde bulunan ve paftaya işaretli olmayan fiili yolun en uygun güzergah olduğu ve bu yeri tescil ettirmesi için davacıya önel verilmiş, davacının tescil davası açmayacağını bildirmesi üzerine de davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davacı parselinin kuzeyindeki tescil harici kesimde bulunan ve paftaya işaretli olmayan fiili yolun en uygun güzergah olduğu ve bu yeri tescil ettirmesi için davacıya önel verilmiş, davacının tescil davası açmayacağını bildirmesi üzerine de davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunun 16/A maddesi uyarınca yollar kamu hizmetine ayrılmış yerlerden olduğundan tescile tabi değildir. Tescil edilmesi mümkün olmayan taşınmazın tescili için davacıya önel verilip, tescil davası açılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Kaldı ki, tescil davası açılması için önel verilen taşınmaz kadastro tespiti sırasında tescil harici bırakılmıştır.

Yapılan yargılamalar sırasında coğrafi koşullar ve büyük kayalar bulunması nedeniyle davalılara ait taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğü bozulmadan taşınmaz sınırlarını takip etmek suretiyle kurulacak güzergahtan genel yola ulaşmanın mümkün olmadığı saptanmıştır. Davacıya ait taşınmazın genel yola bağlantısı olmadığından mutlak geçit ihtiyacı içindedir. İlke olarak, uygun güzergah saptanırken aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmaması gerekir ise de, başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi gösterilmek suretiyle saptanacak en uygun güzergahtan geçit ... kurulması mümkündür.

Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, uzman bilirkişiler aracılığı ile mahallinde yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapmak, fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gözetilmek suretiyle davacı tarafından masraf yapılmasını gerektirse dahi davalıların taşınmazlarının en az zarar göreceği en uyğun güzergahı saptamak ve saptanan bu güzergahtan davacı taşınmazı yararına geçit ... tesis etmek olmalıdır.

Karar açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 14.09.2011 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7351, Karar No: 2010/1885, Tarih: 01.04.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/7351 E.  ,  2010/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Asıl dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi ile gecikme tazminatı alacağının tahsili, birleşen karşı dava ise yüklenici tarafından açılmış olup aynı sözleşme uyarınca tapu iptâli ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davada fesih talebinin reddine, gecikme tazminatı isteminin kısmen kabulüne, birleşen karşı davanın kabulüne dair verilen karar davalı birleşen dosya davacısı yüklenici vekilince temyiz edilmiştir.

Davacıların murisi ile davalı-birleşen dosya davacısı yüklenici arasında ... Noterliği'nde biçimine uygun olarak düzenlenmiş 19.02.1998 gün 9110 yevmiye nolu Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nin 6/d. Maddesinde inşaatın sözleşme tarihinden itibaren 20 ay sonunda bitirilmesi bu tarihten sonraki gecikmelerde yüklenicinin arsa sahibine gecikilen her ay 70,00 TL kira ve ilave olarak aylık 50,00 TL ceza ödemesi kararlaştırılmıştır. 15.09.2000 tarihli ek sözleşmeyle inşaatın bitirilmesi ek sözleşme tarihinden itibaren 4 ay uzatılmış olup ek sözleşmeye göre teslimi gereken tarih 15.01.2001 olmaktadır. Ek sözleşmede yeni bir gecikme tazminatı ve ceza belirlenmedeği gibi, diğer hususlarda ana sözleşme şartlarının aynen geçerli olduğu kabul edilmiştir.

Asıl sözleşmede kabul edilen aylık 70,00 TL'lik kira maktuen kararlaştırılmış gecikme tazminatı olduğundan sözleşme hukukundaki ahde vefa kuralı uyarınca taraflar için bağlayıcıdır. Dairemizin öteden beri devam eden uygulamalarında maktu tazminatın değiştirilmeksizin uygulanması benimsenmekle birlikte son zamanlarda gecikmenin uzun süre devam etmesi halinde dahi değiştirilip değiştirilmeyeceği, bu miktarla tarafların ne kadar süreyle bağlı olacakları, değiştirilebilecekse miktarın belirlenmesinde yöntemin nasıl olması gerektiği tartışılmaya başlanmıştır.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri karşılıklı taahhütleri ihtiva eden, iki tarafa da borç yükleyen eser yapımı ile satış vaadinden oluşan karma bir sözleşmedir. Bu sözleşmelerde yüklenicinin asli edimi finansmanı kendisi tarafından sağlanarak arsa sahibinin arsa niteliğindeki taşınmazı üzerinde sözleşme ve ekleri, tasdikli projesi, ruhsatı ve imara uygun olmak üzere inşaat yapıp teslim etmek, arsa sahibinin borcu da bedel olarak kararlaştırılan bağımsız bölüm-bölümler ya da arsa payının mülkiyetini yükleniciye devretmektir.

Taraflar, sözleşmeden doğan borçlarını kararlaştırılan zamanda ve biçimde ifa etmek zorundadır. Buna göre borçlunun edimini süresinde yerine getirmemesi halinde, gecikmede kusuru bulunmadığını kanıtlamadıkça ve alacaklının seçimlik hakkını BK'nın 106/II. maddesinde belirtildiği gibi ifayı beklemek ve gecikmeden doğan zararlarını istemek şeklinde kullanması durumunda, sözleşmede kararlaştırılan gecikme tazminatından sorumludur. Aksine düzenleme yoksa bu miktarın değiştirilmeksizin uygulanması gerekir. Kat karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin edimini süresinde yerine getirmemesi halinde arsa sahibinin gecikme tazminatını talep hakkı kanundan doğan bir hak olup (BK. madde 106/II.). istenebilecek tazminat ise gecikme sebebiyle arsa sahibinin uğradığı tüm zararlardır ve uygulamada asgari olarak gecikilen her ay için mahrum kalınan rayiç kira karşılığı bir miktar para olduğu kabul edilmektedir. Sözleşmede gecikme tazminatı belirlenmemiş olsa dahi en az aylık rayiç kira seviyesinde saptanacak gecikme tazminatının istenmesi mümkündür (BK. 96. md.).

Sözleşmeye konulan maktu gecikme tazminatının amaçlarından biri de (genellikle sözleşmenin yapıldığı tarihte tatmin edici görülen) tazminat tehdidiyle yüklenicinin edimini zamanında ifaya zorlamaktır. Sözleşmede tazminat kararlaştırılmamış olsa bile teslimde gecikme halinde arsa sahibi teslimi gereken tarihten itibaren en az mahalli piyasa rayiçlerine göre belirlenecek kirayı gecikme tazminatı olarak isteyebileceğinden sözleşmede maktu gecikme tazminatının kararlaştırılmadığı halde arsa sahibi daha iyi konumda olacaksa beklenen amaca ulaştığından söz edilemez. Maktu gecikme tazminatıyla arsa sahibinin gecikmenin süresine bakılmaksızın bağlı tutulması hakkaniyete uygun düşmeyeceği gibi yüklenicinin bu yöndeki savunmaları iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz, hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir ve hukuk tarafından korunmaz (TMK'nın 2. maddesi).

Bu halde maktu olarak kararlaştırılan gecikme tazminatı miktarının uzun süreli gecikmelerde dahi taraflar için bağlayıcı olacağının kabul edilmesi yanların sözleşmeden bekledikleri yarara, tazminatın konuluş amacıyla iyi niyet kuralları ve hakkaniyete aykırı olacağı kanaati oluştuğundan Dairemizin maktu gecikme tazminatının değiştirilmeksizin uygulanması gerektiğine dair uygulamasından vazgeçilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bu halde maktu olarak kararlaştırılan gecikme tazminatı miktarının uzun süreli gecikmelerde dahi taraflar için bağlayıcı olacağının kabul edilmesi yanların sözleşmeden bekledikleri yarara, tazminatın konuluş amacıyla iyi niyet kuralları ve hakkaniyete aykırı olacağı kanaati oluştuğundan Dairemizin maktu gecikme tazminatının değiştirilmeksizin uygulanması gerektiğine dair uygulamasından vazgeçilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Kararlaştırılan tazminatın süresiz uygulanamayacağı bu şekilde kabul edildikten sonra, maktu gecikme tazminatının ne kadar süreyle tarafları bağlayacağı konusuna gelince; bu süre sözleşmedeki teslim süresi, gecikilen sürenin uzunluğu, sözleşmede öngörülen tazminat miktarı, geçen süre içinde gerçekleşen enflasyon, döviz fiyatları ve faiz oranlarındaki artış ve eksilişler, fiyat artışları, rayiçlere göre istenebilecek miktar ile maktu tazminatın ödemeye devam edilmesi halinde arsa sahibinin elde edeceği miktarlarda gözönünde tutulmak suretiyle bu hususta bilirkişi görüşünden de yararlanılarak sözleşmedeki miktarın en az 1 yıl süreyle mutlak bağlayıcı olacağı ve maktu tazminat ile rayiçlere göre belirlenecek gecikme tazminatı arasında en az bir misli fark bulunması gerektiği de dikkate alınarak hakkaniyete uygun biçimde hakim tarafından takdir edilmelidir. Hakim tarafından belirlenen makul süreden sonraki gecikme tazminatı miktarının da; taşınmazın mevkii, konumu, ülkenin ve inşaatın yapıldığı yerin sosyo ekonomik koşulları da dikkate alınmak suretiyle ve sözleşmede kararlaştırılan tazminat yokmuş gibi gecikme tazminatının en az mahalli piyasa rayiçlerine göre mahrum kalınan kira bedeli kadar olacağı ilkesine göre bilirkişilere hesaplattırılması gerekir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; ek sözleşmede yeni bir gecikme tazminat miktarı belirlenmediği ilk sözleşmede gecikme cezası da öngörülmüş ise de; ayrıca maktu gecikme tazminatının ödenmesi de kararlaştırılmış olması sebebiyle BK'nın 159/II maddesine göre cezayı aşan zararın istenmesi de mümkün olmadığından bilirkişi kurulundan az yukarıda açıklanan Dairemizin yeni uygulaması doğrultusanda inceleme yaptırılıp alınacak ek rapor değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun hüküm kurulması gerekirken, mahkemece eksik inceleme sonucu asıl davada gecikme tazminatı ile ilgili yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı birleşen dosya davacısı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-birleşen dosya davalıları arsa sahibi mirasçılarından alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı-birleşen dosya davacısı yükleniciye verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ...'a geri verilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3946, Karar No: 2013/1014, Tarih: 24.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/3946 E.  ,  2013/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, yersiz olarak ödenen ölüm aylığının faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davalının eşi...’nın 1972 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu ölümü nedeniyle ölüm aylığına hak kazandığı, davalının ikinci kez 23.9.1976 tarihinde evlenmesi üzerine ilk eşinden bağlanan aylıkların kesilerek 15.6.1985-20.1.2006 tarihleri arasında yersiz ödenen toplam 18.174.81 TL aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece,davacı Kurumun davacıya bağlanan aylıkları 31.1.2006 tarihli yazı ile kesmesine rağmen alacağın tahsiline ilişkin bu davayı 28.3.2007 tarihinde açtığı Borçlar Kanunun 66.maddesi uyarınca sebepsiz zenginleşmeden doğan alacakların 1 yıllık zaman aşımına tabi olduğunu davanın 1 yıl içinde açılmadığı gerekçesiyle davanın zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mülga, 506 sayılı Yasanın 68/V maddesi ile “Sigortalının dul eşi evlenirse aylığı kesilir” hükmünü içermektedir.Dosyadaki belgelerden davalının 23.9.1976 tarihinde 2.kez evlendiği durumun Kurum tarafından öğrenilmesi üzerine 3.11.2006 tarihli yazı ile davalının aylıkları kesilerek 15.6.1985-20.1.2006 tarihleri arasında ödenen 18.174.81 TL’ lik aylıklar toplamının borç kaydedildiği,ancak bu yazının davalıya tebliğine ilişkin belgeye rastlanmadığı, 13.2.2006 tarih ve 96836 sayılı yazı ile de davalının banka hesabının kapatılması için....nın ilgili şubesine yazı yazıldığı son olarak 28.3.2007 havale tarihli dilekçe ile bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 6111 sayılı Yasa'nın 44.maddesi ile değişik 5510 sayılı Yasa’nın “Yersiz Ödemelerin Geri Alınması” başlıklı 96. maddesinde;

"Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler;

a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,