muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3749, Karar No: 2023/8542, Tarih: 07.11.2023

b. Temyiz dışı sanık ... hakkında aynı dosya kapsamında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 4.580,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusun esastan reddi kararı ile kesinleştiği belirlenmiştir.

5. a. Kolluk tarafından düzenlenen rapora göre temyiz dışı sanık ...'ın, Horasan ilçesine giderek sanıklar ... ve ...'den silah satın aldığı ve Sarıkamış'a doğru yola çıktığının tespit edilmesi üzerine 21.01.2019 tarihli arama, yakalama ve elkoyma tutanağı ile aynı gün saat 16.30 sıralarında Erzurum ili Horasan ilçesinden Kars ili Sarıkamış ilçesine doğru giden 25 \*\* \*\*\* plakalı şehirlerarası dolmuşun Horasan-Sarıkamış yolu Çiftlik Mahallesi mevkiinde durdurulduğu, araçta bulunan şahısların kimlik kontrolü yapılarak aşağı indirildikten sonra, araç içerisinde en arka dörtlü koltuğun sağ koltuğun kaporta ile birleştiği yerde bir adet tabanca olduğunun görüldüğü, sağ arka koltuk en köşede oturan kişinin kim olduğunun sorulduğu, Erhan isimli şahsın kendisinin oturduğunu, ancak tabancanın kendisine ait olmadığını beyan ettiği,

b. Van Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinin 07.02.2019 tarihli raporu ile söz konusu tabancanın emniyet ve ateşleme sisteminin sağlam ve işler durumda olduğu, ses ve gaz fişeği atabilir durumda iken namlusu, iç kısmında yiv set bulunan bir namlu ile tadil edilmek suretiyle 7.65 x 17 mm çapındaki fişekleri atmaya elverişli hale getirilmiş olduğu, yapılan deneme ve mukayese atışlarında laboratuvardan temin edilen iki adet 7.65 x 17 mm çapındaki fişekleri patlattığı, tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamındaki vahim nitelikte olmayan ateşli silahlardan olduğu sonucuna varıldığı,

c. Temyiz dışı sanık ... hakkında aynı dosya kapsamında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın itirazın reddi ile kesinleştiği belirlenmiştir.

6. a. Kolluk tarafından düzenlenen rapor ile sanık ...'in Erzurum il merkezinde ikamet eden .... isimli bir şahsa daha önceden satmış olduğu bir silahın arıza yapması üzerine ....'nin bahse konu silahı şoförlük yapan temyiz dışı ... aracılığıyla sanık ...'e gönderdiği, sanık ...'in de bu silahı ...'a tamir ettirdikten sonra sanık ... aracılığıyla Erzurum'a götürmesi için ...'e teslim ettiğinin tespit edilmesi üzerine şahsın 30.01.2019 tarihinde Köprüköy ilçesi arama noktasında durdurulduğu ve belinde kemerine takılı vaziyette bir adet ruhsatsız tabanca ve tabancaya ait bir adet şarjörün ele geçirildiği,

b. Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 05.02.2019 tarihli raporu ile ele geçen silahın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz ateşli silahlardan olduğu,

c. Temyiz dışı ... hakkında Pasinler Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2019 tarihli ve 2019/177 Esas, 2019/275 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 21.06.2019 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

7. a. 07.02.2019 tarihli arama ve el koyma tutanağı ile Horasan karayolunda kolluk ekiplerinin devriye görevinin sırasında 65 \*\* \*\*\* plakalı bir aracın Aras nehri kenarında durduğu, araç dışında iki kişinin dere kenarında olduğunun görülmesi üzerine araç yanına gidildiğinde, araç dışında bulunan şahıslardan bir tanesinin elinde bulunan tabancanın üzerini eliyle silerek dere kenarına attığının görüldüğü, yapılan kimlik kontrollerinde tabancayı atan şahsın sanık ... olduğu, diğer şahsın kardeşi olan sanık ... olduğu, araç sürücü koltuğunda ise ... isimli şahsın bulunduğu, şahsın tabancayı attığı araca yaklaşık 10-15 metre mesafede dere kenarında yapılan aramada kapak takımı üzerinde bir adet tabancanın ele geçirildiği,

b. Van Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinin 20.02.2019 tarihli raporu ile ... ve sanık ...'e ait tüm svaplar üzerinden, sanık ...'e ait yüz svabı üzerinden atış artıklarının tespit edildiği,

c. Van Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinin 01.03.2019 tarihli raporu ile tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamındaki vahim nitelikte olmayan ateşli silahlardan olduğu belirlenmiştir.

8. a. Kolluk tarafından düzenlenen rapor ile sanık ...'in, temyiz dışı sanıklar ... ve ... aracılığı ile Erzurum'da ikamet eden ...'e, ... isimli şahsa ait olduğu değerlendirilen bir adet ruhsatsız tabancayı satma konusunda anlaştıkları, 18.02.2019 tarihinde Horasan'a giden ...'in, sanıklar ... ve ... ile buluştuğu, akabinde ...'in, bahse konu tabancayı satın aldığı, alışveriş konusunda anlaşılmasına müteakip ...'in bankaya gidip silahın parasını ...'e verdiği ve Erzurum'a doğru yola çıktığının tespit edilmesi üzerine, temyiz dışı sanıklar ... ve ...'in içerisinde bulunduğu aracın Erzurum girişinde durdurulduğu ve yapılan aramada araç içerisinde bir adet ruhsatsız tabanca, tabancaya ait bir adet şarjör ve şarjör içerisinde beş adet fişek ele geçirildiği,

b. Temyiz dışı sanık ... hakkında aynı dosya kapsamında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası, sanıklar ... ve ... hakkında ise 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararların itirazın reddi ile kesinleştiği belirlenmiştir.

c. Temyiz dışı sanık ... hakkında ayrıca Erzurum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2019 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın itirazın reddi ile kesinleştiği ve yine bu dosya kapsamında alınan kriminal raporda adli emanete kayıtlı tabanca ve beş adet fişek ile ilgili 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz ateşli silah ve fişeklerinden olduğunun tespit edildiği belirtilmiştir.

9. Sanıkların savunmaları ve temyiz dışı diğer sanıkların beyanları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. 24.09.2018 tarihli olayda, temyiz dışı sanık ...'ın ifadesinde, sanıkların silahlara ait parçaları ayrı ayrı poşetlerde taşıdıklarını beyan ettiği, silahlardaki bu eksikliğin olay tutanağı ve kriminal rapor ile de sabit olduğu göz önünde bulundurulduğunda, söz konusu ele geçen silahlara ait parçaların sayısı da dikkate alındığında silah ticaretine konu olmasına rağmen belirtilen bu olayın hükme esas alınmaması temel cezanın alt sınırdan ayrılmak suretiyle belirlenmesi karşısında sonuca etkili görülmemiştir.

2. Dosyada mevcut telefon dinleme tutanaklarındaki görüşme içerikleri, bu görüşmelere istinaden yapılan takipler ve yakalamalar, ele geçen silahlara ilişkin muhafaza altına alma tutanakları ve kriminal raporlar, sanık savunmaları, olaya ilişkin ayrıntılı beyanlarda bulunan bir kısım temyiz dışı sanık anlatımları ile dava dosyası kapsamındaki diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların birlikte silah satışı yaptıkları, satmak amacıyla da bulundurdukları ve silah satışını meslek haline getirdiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 26.04.2023 tarihli kararında sanık müdafiilerince ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9903, Karar No: 2016/3122, Tarih: 22.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/9903 E.  ,  2016/3122 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 62 ve 52,2-4. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin bildirilmesine dair 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/02/2014 tarihli ve 2013/590 esas, 2014/121 sayılı kararını kapsayan kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2014 gün ve 217848 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi.

İstem yazısında;

1- Kayden 28/09/1994 doğumlu olan sanığın, suçun işlendiği 31/08/2012 tarihinde 18 yaşını tamamlamadığı cihetle, sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanununun 106/4.maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesinde, "Fiili işlediği sırada onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında suç, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde onsekiz yıldan yirmidört yıla; müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde oniki yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Diğer cezaların üçte biri indirilir ve bu halde her fiil için verilecek hapis cezası oniki yıldan fazla olamaz." hükmü yer almaktadır.

Yine 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 106/4. madde ve fıkrasında "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." hükmüne yer verilmiş, 11. fıkrasında ise, “İnfaz edilen hapsin süresi veya kamuya yararlı işte çalışmanın, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir.” hükümleri düzenlenmiştir.

İncelenen somut olayda; dosyadaki nüfus kayıt belgesine göre 28/09/1994 doğumlu olup suçun işlendiği 31/08/2012 tarihinde, 15 yaşını bitirip 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa verilen adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirilmediği görülmektedir. Bu itibarla hüküm kurulurken, TCK’nın 31/3. maddesi uygulanmayarak fazla ceza belirlenmesi hukuka aykırıdır.

İncelenen somut olayda; dosyadaki nüfus kayıt belgesine göre 28/09/1994 doğumlu olup suçun işlendiği 31/08/2012 tarihinde, 15 yaşını bitirip 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa verilen adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirilmediği görülmektedir. Bu itibarla hüküm kurulurken, TCK’nın 31/3. maddesi uygulanmayarak fazla ceza belirlenmesi hukuka aykırıdır.

Ayrıca hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceği, ancak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsili cihetine gidileceği gözetilmeden, hakaret suçu nedeniyle tayin edilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca hapis cezasına çevrileceğine hükmedilmesi hukuka uygun bulunmamıştır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

A- Hakaret suçundan suça sürüklenen çocuk ... ......... hakkında, 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/02/2014 tarihli ve 2013/590 esas, 2014/121 sayılı kararını kapsayan kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

B- Anılan Kanun maddesinin 4/d fıkrası gereğince karardaki hukuka aykırılık hükümlüye daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle;

1- Suça sürüklenen çocuk ... ............ hakkında hakaret suçundan TCK’nın 125/1 ve maddesi uyarınca verilen 90 gün adli para cezasının, TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek suça sürüklenen çocuğun 60 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

- TCK’nın 62/1. maddesi gereğince cezanın takdiren 1/6 oranında indirilerek, suça sürüklenen çocuğun 50 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

- Adli para cezasının, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile çarpılması sonucu, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 1000 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

2- Hüküm fıkrasında yer alan "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine" ilişkin bölümlerin hükümden ÇIKARILMASINA,

3- İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 22.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13703, Karar No: 2024/1157, Tarih: 26.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/13703 E.  ,  2024/1157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davacılar ... ve ...'ün davasının reddine, davacı ... ve davacı ... ve ... ve arkadaşlarının davasının kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün asli müdahil Hazine vekili, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili, asli müdahil ... vekili ve davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 110, 113 ve 114 parsel sayılı sırasıyla 2.156.125, 677.250 ve 1.224.125 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kaydı, irsen intikal, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve müşterekleri adına tespit edildikten sonra, Kadastro Müdürlüğünün 20.10.1977 tarihli yazısı ile taşınmazlara ilişkin Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin dava dosyasında Tapulama Mahkemesine görevsizlik kararı verildiğinden söz edilerek, tespit tutanak ve ekleri Tapulama Mahkemesi' ne gönderilmiştir.

Davacı ..., Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu dava dilekçesinde; mirasbırakanları Hacı Ali ve Hacı Mehmet adlarına tapunun Mart 1286 tarihli ve cilt 8 sahife 14 kayıtlı sıra 1, 2, 3 ve 4 numaralı tapu kaydı ile malik olduğu taşınmaza davalı ...'ın müdahalede bulunduğunu ileri sürerek, müdahalesinin men'ine karar verilmesini talep etmiş ve yargılama sırasında, müdahil ..., vekili vasıtasıyla dava konusu yerlerin kendi tapulu yerleri olduğunu beyanla davaya katılmıştır.

Birleşen dosya davacısı ..., Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu dava dilekçesinde; 1953 tarih cilt no: 228/92 sıra no 145 aynı tarih ve cilt no: 228/91 sıra no 140 numaralı tapu kaydı ile malik olduğu taşınmaza davalı ...' ın müdahalede bulunduğunu ileri sürerek, müdahalesinin men'ine karar verilmesini talep etmiş ve yargılama sırasında müdahil ... ve arkadaşları sundukları müdahale dilekçesi ile, davacı ...'ın kardeşleri ...'in çocuğu olduğunu, davacı ile birlikte intikal suretiyle taşınmazda haklarının bulunduğunu belirterek, taşınmazın miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince, davaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılaması sonunda; " her iki tarafın tapu kaydının taşınmaza uyduğu, bu durumda kadim tapu kaydına değer verilmesi gerektiği " gerekçesiyle, davacı ...'ın davasının reddine, davacı ...'ün davasının kabulüne karar verilmiş; hükmün, davacı - birleşen dosya davacısının temyizi üzerine Yargıtayca; " yöntemince tapu kaydı uygulaması yapılması " gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiş ve bilahare yargılama sırasında davaya konu olan parseller hakkında tapulama tutanağı düzenlendiğinden bahisle dava dosyası Tapulama Mahkemesine aktarılmıştır.

Müdahil Hazine vekili Kadastro Mahkemesine sunduğu asli müdahale dilekçesinde; dayanılan tapu kayıtlarının gayri sabit ve genişletilmeye elverişli olduğunu ileri sürerek, kayıt miktar fazlasının Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Müdahil Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili ise, Kadastro Mahkemesine sunduğu asli müdahale dilekçesinde; Diyarbakır ili Sur ilçesi Çubuklu mahallesi 182 (eski 110) ve 195 (eski 114) parsel sayılı taşınmazların Kuruçay Barajı rezervuar alanında kaldığını, taşınmazlar üzerinde yer alan muhtesatların bedelini ödediklerini ileri sürerek, muhtesatlara ilişkin müvekkil kurum lehine tapuda şerh verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, tapulama tutanakları ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; " çekişmeli taşınmazların 1937 tarihli 1, 2 ve 4 tahrir numaralı vergi kaydı ile tespit maliki olan davalıların ve mirasçılarının zilyetliğinde olduğu, mezkur kaydın gayrisabit sınırlı olduğu ve kayıt maliklerinin Medeni Kanun öncesi öldüğü ve zilyetlikle kazanılabilecek miktarlar ve miras payının devirleri de gözetilerek, davacı ..., davacı ..., asli müdahil ... ve arkadaşlarının davalarının kısmen kabulüne; davacı ... ve ...'ın dayandığı kayıtların dava dışı taşınmazlara revizyon gördüğü ve kesinleşmiş olduğu, öte yandan taşınmazlarda zilyetliklerinin de bulunmadığı gerekçeleriyle davalarının reddine karar verilmiş; hüküm, asli müdahil Hazine vekili, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili, asli müdahil ... vekili ve davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Asli müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

Somut olayda; asli müdahil ... vekili, dava konusu 182 (eski 110) ve 195 (eski 114) parsel sayılı taşınmazların Kuruçay Barajı rezervuar alanında kaldığını ve taşınmazlar üzerinde yer alan muhtesatların bedelini ödediklerini belirterek, muhtesatların müvekkilleri lehine tapuda şerh verilmesini talepte bulunduğu halde İlk Derece Mahkemesince, müdahilin talebine ilişkin olumlu veya olumsuz hüküm verilmediği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun'un 297/2 nci maddesine aykırı olarak, asli müdahil ...' nün talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla; İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun'un 297/2 nci maddesine aykırı olarak, asli müdahil ...' nün talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

2. Asli müdahil Hazine vekili, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince, çekişmeli taşınmazların 1937 tarih 1, 2 ve 4 tahrir numaralı vergi kaydı ile tespit maliki olan davalıların ve mirasçılarının zilyetliğinde olduğu, mezkur kaydın gayrisabit sınırlı olduğu, kayıt maliklerinin Medeni Kanun öncesi öldüğü ve zilyetlikle kazanılabilecek miktarlar ve miras payının devirleri de gözetilerek davacı ..., davacı ..., asli müdahil ... ve arkadaşlarının davasının kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Şöyle ki; vergi kaydının miktarı kadar taşınmazın kayıt maliki mirasçıları adına tesciline karar verilmesine ilişkin hüküm yönünden temyiz itirazı bulunmamakla birlikte miktar fazlası kısım yönünden, taşınmazların sınırında çay bulunduğu halde keşfe jeolog bilirkişi götürülmemiş ve jeolog bilirkişisinden, çekişmeli taşınmazlar ile sınırlarındaki çay arasındaki kot farkını ve taşınmazların çaydan kazanılıp kazanılmadığını, öncesinin çay yatağı olup olmadığını, çayın aktif etki alanında kalıp kalmadığını ve zilyetlikle edinilebilecek yerlerden olup olmadığını belirten rapor alınmadığı gibi, bir arazinin niteliğinin, imar - ihyaya muhtaç yerlerden ise imar ihyanın tamamlandığı tarihin, üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresinin ve şeklinin belirlenmesinde en önemli delil hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu halde, hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır.

Öte yandan; İlk Derece Mahkemesince, çekişmeli taşınmazlar hakkında, tespit gününden önce genel mahkemede açılmış mülkiyete ilişkin dava bulunduğundan kadastro tespiti sırasında malik hanesinin doldurulmasının hukuken değer taşımadığı ve davada re' sen araştırma ilkesinin geçerli olduğu gözden kaçırıldığı gibi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 1 inci maddesi uyarınca kadastro hakimi, doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde karar vermek zorunda olduğundan, bu kapsamda, vefat edenler yönünden veraset ilamına atıf yapılarak, pay ve payda toplamı eşit olacak şekilde, diğerleri yönünden adı, soyadı ve T.C. Kimlik Numarası hüküm yerinde açıkça belirtilerek infazı mümkün, doğru sicil oluşturmaya elverişli bir hüküm kurulması gerektiği halde, veraset ilamı alınmaksızın ve hüküm yerinde bir kısım mirasçıların açık kimlik bilgileri yazılmaksızın tescil hükmü kurulması suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 1 inci maddesine de muhalefet edilmiştir.