muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1243, Karar No: 2017/4643, Tarih: 30.05.2017

5510 sayılı Yasanın 23. maddesinde; “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen hallerde, Kurumca yapılan ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri tutarı, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” hükmü öngörülmüş olup, maddenin açık hükmü karşısında; gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmamaktadır.

Öte yandan; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 51’inci maddesindeki; “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” ve 52’nci maddesindeki “Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.” hükümleri gözetilerek, zarar gören(sigortalının) müterafik kusurları da nazara alınarak söz konusu maddeler gereğince sigortalının kusurunun %50'sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak kurum zararının belirlenmesi gerekecektir.

Eldeki davada ise, öncelikle, hak sahiplerinden olan 20 yaşındaki kazalının oğluna bağlanan gelirler nedeniyle gelirden çıkıp çıkmadığı davalı Kurumdan sorulmalı ve gelirden çıkmış ise fiili ödeme turtaları ile peşin değerli gelirler karşılaştırılarak düşük olan tutar hesaba esas alınmalı, sonrasında ise peşin değerli gelirler bakımından işveren şirket ve işveren vekili konumunda olduğu anlaşılan ...’ın 23’üncü madde ve hakkaniyet indirimi kapsamındaki sorumluluğu belirlenirken tavan hesabı yapılmaksızın ilk peşin değerli gelirler (veya düşük ise fiili ödeme tutarları) esas alınmalı ve tüm davalılar bakımından müteselsil sorumluluk ilkeleri dikkate alınmak suretiyle infaza elverişli şekilde ve taleple bağlı kalınarak bir karar verilmelidir.

Kabule göre de, cenaze gideri bakımından davacı kurumun ödeme tarihinden itibaren faiz isteme hakkının bulunduğu dikkate alınmaksızın dava tarihinden itibren faize karar verilmesi isabetsizdir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmü temyiz etmeyen diğer davalılar yönünden davacı kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1173, Karar No: 2012/5509, Tarih: 13.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/1173 E.  ,  2012/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.11.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 03.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.04.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapulu taşınmazın haricen satın alınması nedeniyle Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davacının harici satın alma iddiasının doğru olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanunu m. 684. ve 718 hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının veya arazinin tamamının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a)Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b)İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c)Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden

ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Dinlenen tanıklar, davacının amcası olan davalının çekişme konusu taşınmazın 4000 m2 kısmını bedeli karşılığı satın aldığını, buraya iki katlı ev ve hayvan barınağı yaptığını ifade etmiştir. Bu anlatımlardan, davacının ileride mülkiyetinin kendisine geçeceği inancıyla dava konusu taşınmaz üzerine kendi malzemesiyle yapı yaptığı, iyiniyetli olduğu anlaşılmaktadır. Başka bir ifadeyle, olayda iyiniyet unsuru gerçekleşmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Dinlenen tanıklar, davacının amcası olan davalının çekişme konusu taşınmazın 4000 m2 kısmını bedeli karşılığı satın aldığını, buraya iki katlı ev ve hayvan barınağı yaptığını ifade etmiştir. Bu anlatımlardan, davacının ileride mülkiyetinin kendisine geçeceği inancıyla dava konusu taşınmaz üzerine kendi malzemesiyle yapı yaptığı, iyiniyetli olduğu anlaşılmaktadır. Başka bir ifadeyle, olayda iyiniyet unsuru gerçekleşmiştir.

Bilirkişi raporuna göre, yapıların toplam değeri 127.088,47 TL’dır. Yapıların bulunduğu zeminin değeri 18.893,00 TL, kalan kısmın zemin değeri ise 16.420,00 TL’dır. Görülüyor ki, 20 sayılı parsel üzerinde davacı tarafından yapılan yapıların değeri zemin değerinin çok üstündedir. Ne var ki, taşınmazın yapıların bulunduğu bölümün ifrazına olanak yoktur. Diğer yandan, davacı her ne kadar harici satın almayı kanıtlamış ise de bedelinin ödendiğini yöntemine uygun olarak yazılı delille ispat edememiştir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, diğer koşullar gerçekleştiğinden ve davacı arazinin tamamının bedelinin ödenmesi koşuluyla adına tescilini de istediğinden, bilirkişinin zemin değeri olarak bulduğu toplam değeri davalıya ödenmek üzere davacıya depo ettirmek, bu değer depo edilirse taşınmazın tamamının davacı adına tesciline karar vermek, aksi durumda davayı şimdiki gibi reddetmek olmalıdır.

Değinilen yönlerin gözardı edilmesi suretiyle davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 900,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9591, Karar No: 2020/11728, Tarih: 30.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2019/9591 E.  ,  2020/11728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi.

SUÇ : Zimmet, ihaleye fesat karıştırma, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet ve ihaleye fesat karıştırma suçlarından kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23458, Karar No: 2013/23783, Tarih: 30.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23458 E.  ,  2013/23783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, dosya kapsamına, olay yeri inceleme tutanağı ve ziraat bilirkişisi tarafından tutulan tutanak içeriğine göre; sanığın evinin yakınında bulunan kuru otları tutuşturduğu, alevlerin bitişikte bulunan şikayetçiye ait meyve ağaçlarına sıçraması sonucu meydana gelen yangının sanığın dikkatsizlik ve tedbirsizliklerine dayalı taksirli eylemi ile çıktığının anlaşılması karşısında, mahkumiyeti yerine beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1999, Karar No: 2016/5653, Tarih: 01.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/1999 E.  ,  2016/5653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın çalıntı olan suça konu çeki ticari dolaşıma verdiği, çekin kendisine teslimine ilişkin herhangi bir belge ya da ticari bağlantı ortaya çıkmadığı ve bu yüzden savunmasına itibar edilmediği,bankanın maddi varlığı olan çalıntı çeki piyasaya sürerek resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Sanık savunmasında suça konu çeki ..... semtinde........ isimli ..... uyruklu kişinin borcu nedeniyle aldığını ve borcuna karşılık sonradan mağdur İ.. Ç..'e verdiğini beyan ettiği, alınan raporda sanığın kendi cirosu dışında çekteki yazı ve imzalarla benzerliğinin bulunmadığının tesbit edildiği, bildirdiği arkadaşı S.. İ.. adına açılmış kamu davaları bulunması karşısında;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için sanığın suça konu çeki aldığını beyan ettiği S.. İ.. adlı kişinin ifadesi ile yazı ve imza örneklerinin alınarak, çekte ilk cirosu bulunan.......... şirketinin 18/05/2007 tarihli mal satışı faturalarına göre, gerekli araştırmanın yapıldıktan sonra, ilgili şirket yetkililerinin beyanı ile imza ve yazı örnekleri birlikte bilirkişiye gönderilip, keşideci ile bu kişilerin ticari bağlantısının belirlenmesi sonrasında, sanığın hukuki durumun tayin ve takdiri gerektiği halde, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın suça konu çekin bir sonraki ciro sahibi mağdur İbrahim'e önceden doğan borç nedeniyle verildiğinin anlaşılması karşısında; Yargıtay C.G.K'nın 03.03.1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararında açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir zarar veya doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde zarar veya borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşmayacağının gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k )bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı -800 gün- üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği halde, sanık hakkında eksik adli para cezası tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın CMUK 326/son maddesi gereğince kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10046, Karar No: 2023/12343, Tarih: 04.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10046 E.  ,  2023/12343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2323 E., 2023/906 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/34 E., 2022/619 K.

Taraflar arasındaki iş kazası olduğunun ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalılardan ... Kalıp ve Makine Sanayi Ticaret Limited Şirketinde 13.01.2015 tarihinde freze tezgah operatörü olarak işe başladığı; işçi eksikliği dolayısıyla yaklaşık 1,5 yıl sonra ... ve...nın ustabaşı olduğu; CNC tezgahında çalışmaya başlamak zorunda kaldığı; davacının bu şekilde çalışmaya başladıktan sonra yine işçi eksikliği dolayısıyla torna, freze, taşlama tezgahı, matkap, kalıp söküp takma ve kalıp millerini balyozla söküp takma işlemlerinde çalıştığı; bu sayılan işlemlerin her birinin vücudu aşırı zorlayan özellikle omurilik sistemi ve sırtı zorlayan iş ve işlemler olduğu; ayrıca davacının yine sırt ve bel bölgesini zorlayacak şekilde talaş varilleri çıkarma, vinç girmediği için depodan elle çelik çıkarma, balyozlarla kalıp söküp takma, tirim kalıbı söküp takma ve tirim kesme işlemleri de yaptığı; davalı iş yerinde davacıya iş sağlığı ve güvenliği alanında bir eğitim verilmediği; davacıya iş sağlığına yönelik herhangi materyal teslim edilmediği; iş sağlığı ve güvenliği alanında yapılan işlemlerin kağıt üzerinde kaldığı; işçilere uygulamaya yönelik hiçbir şey öğretilmediği; davacının 21.04.2017 tarihinde 200 gövde motor kalıbını balyozla söküp takarken iş kazası geçirdiği; bel, sırt ve omuriliğinde ağır baskı hisseden davacının bir kaç dakika olduğu yerde kaldıktan sonra kendisine gelebildiği; kullandığı ilaçların da etkisiyle iş yerinde eski işinde aynı şekil ve şartlarda çalışmaya devam eden davacıya iş yeri hekiminin bu süreçte aynı şekilde çalışmasının uygun olmayacağını söylediği; aynı şartlarda çalışmaya devam ettiği; davacının bel ve sağ diz ağrısı yakınmalarının artması üzerine, iş yeri tarafından 12.07.2018 tarihinde iş akdinin haksız olarak feshedildiği iddiasıyla 21.04.2017 tarihinde gerçekleşen olayın iş kazası olduğunun tespitine ve iş kazasından kaynaklanan davacının maluliyet derecesinin belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı veya iş yeri tarafından Kuruma herhangi bir iş kazası bildirim yapılmadığı, Kurum tarafından ilgili ilçe Emniyet Müdürlüğüne ve ilçe Jandarma Komutanlığına yazılan yazılara verilen cevaplarda iş kazası hakkında davacının veya iş yerinin herhangi bir müraacaatının olmadığı, olay ile ilgili bir tahkikat yapılmadığı, Kurum nezdinde yapılan araştırmalar neticesinde davalı iş yeri tarafından Kuruma, davacının iş yerinde çalıştığı dönemlerde geçirdiği herhangi bir iş kazasının olmadığı ve bu sebeple ibraz edilebilecek herhangi bir belge veya kaydın da bulunmadığının bildirildiği, Komisyon Kararında Mayıs 2017 tarihinde meydana geldiği iddia edilen olayın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi hükümleri dahilinde meydana gelmemesi sebebiyle iş kazası sayılmamasına karar verildiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı kaza geçirmediği, 21.04.2017 tarihinde iş yerinde “200 gövde kalıp” üretiminin olmadığı, ekli belgelerden ve yapılacak keşif esnasında incelenecek defter kayıtlarından da bunun görüleceği üzere 21.04.2017 günü “200 gövde kalıp” üretimi olmadığı

gibi bakım veya modifikasyon amacıyla dahi iş yerinde bu kalıp bulunmadığı, 21 Nisan 2017 günü kaza geçirdiğini söyleyen davacının çok sonraları Kuruma müracaat ettiğinde Mayıs ayında kaza geçirdiğini iddia ettiği ve kazaya uğrayan bir kimsenin kazaya uğradığı tarihi bilmemesinin mümkün olmadığı, Kurum tarafından iş kazası olmadığına ilişkin tespit bulunduğu, davacının 2017 yılı içindeki tüm raporlarının hastalık nedenine dayandığı, davacının tüm kayıtlarının getirtilmesi gerektiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; YSK raporunda hastalığının iş kazasına bağlı olmadığına ve mesleki olmadığına ve ATK 3. İhtisas Kurulu raporlarında "kişinin yaptığı işin ve çalışma şeklinin disk hernisi ve patellofemoral bozukluk açısından etkisinin olabileceği ancak disk hernileri ve patellofemoral bozukluğun böyle bir işte çalışmayan kişilerde de toplumda sık olarak görüldüğü, ayrıca disk hernisinin ve patellofemoral bozukluğun işi dışında herhangi bir eylem sırasında da ortaya çıkabileceği dikkate alındığında; kişinin çalıştığı iş kolunun disk hernisi ve patellofemoral bozukluk hastalığı için yönetmelikte tanımlanan meslek grupları arasında yer almaması, işi gereği yaptığı eylemler ve mevcut tıbbi belgeler birlikte değerlendirildiğinde hastalığının meslek hastalığı olarak değerlendirilemediği, disk hernisinin ve patellofemoral bozukluğun oluşmasında ve gelişmesinde pek çok etkenin bir arada görüldüğü dikkate alındığında da çalışma ortamı koşulları nedeniyle doğal seyri değişebilen “işle ilgili hastalık" olarak değerlendirildiği; davacı işçideki sağlık problemleri içinde yer alan ve belinde oluşan kırığın, bahsedilen şekilde balyoz veya çekiç kullanımı sırasında oluşabilecek bir durum olmadığı; belindeki kırığın yapısal bir sorun olduğu, travma veya zorlanmaya bağlı ortaya çıkmış bir sağlık problemi olmadığı; beldeki bu fıtık türü problemlerin iş yerinde oluşup oluşmadığının tespitinin mümkün olmadığı; günlük yaşantıdaki bir çok aktivitede de bu şekilde bir rahatsızlığın oluşma ihtimalinin bulunduğu yönündeki tespitler doğrultusunda davacı tarafça belirtilen tarihte gerçekleştiği iddia edilen olgunun iş kazası olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: