muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6205, Karar No: 2024/3762, Tarih: 20.03.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk ve Sanık Müdafilerinin Temyiz Sebepleri

Mahkûmiyeti gerektirir delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ...'in suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte Pendik ilçesi Çamçeşme mahallesinde yürümekte olan katılan ...'in önüne saat 17.00 sıralarında çıkarak bıçak çekmek suretiyle katılanın üzerinde bulunan 121,00 TL para ve Samsung Galaxy J7 Prime marka cep telefonunu alarak olay yerinden uzaklaştıkları, katılanın söz konusu şahısları instagram uygulaması hesaplarından bulup kimliklerini tespit ederek bildirmesi üzerine sanık ve suça sürüklenen çocukların yakalandıklarının kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Katılan aşamalarda alınan ifadelerinde olay bölümü (1) nolu bentteki gibi beyan etmiştir.

3.Sanık ... soruşturma aşamasında alınan ifadesinde özetle, "... ben ... ve ... geziyorduk ... elinde motosiklet ile yürüyen mağduru görünce yanına gitti motoru nereden çaldın diye sordu ... bu şahısla konuşacağını söyledi biz ilerledik birkaç dakika sonra ... yanımıza geldi koşun gibisinden söyleyerek bizde ne olduğunu anlamadan oradan kaçtık.. akşam saatlerinde ... cep telefonu çıkarıp bir arkadaşına 500 TL ye sattı 370 TL para aldı .." şeklinde beyan etmiştir.

4. Suça sürüklenen çocuk ... soruşturma aşamasında alınan ifadesinde özetle, " .. tanımadığımız bir motosiklet itmekte olan müştekinin yanına gitti ve motoru nereden çaldın diye sordu, ... da bu Esenyalı'dan bir arkadaşımın motoru dedi, ...'da benim arkadaşımın motoru dedi, birlikte yürümeye başladılar, biz de yanlarına gittik, birlikte yürürken ... müştekiye bıçak çekti ve telefonu ile parasını aldı kaçtı biz de arkasından korkup kaçtık, biz böyle bir eyleme karışmadık.." şeklinde beyan etmiştir.

5.Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... soruşturma aşamasında alınan ifadesinde özetle,"..daha önceden tanımadığım ... isimli şahıs motosikleti bozulmuş ite ite götürüyordu, ben, ..., ... ve ... dan uzaklaşmıştım, arkamı döndüğümde ... bıçak çekip telefonunu istedi, ... müştekinin üzerinden cep telefonunu aldı yine ... bıçak zoru ile ...'in cebinden parasını aldı, öncesinde de ...'in motosikletini zorla almaya çalıştılar ancak alamadılar. Ben uzakta olduğum için olaya karışmadım hatta ..., ... ve ...'a yapmayın başınız belaya girer dedim ancak dinlemediler, para ve cep telefonunu aldıktan sonra üçü birden kaçtılar.." şeklinde beyan etmiştir.

6.Katılanın sanık ve suça sürüklenen çocukları kesin şekilde teşhis ettiğini belirtir teşhis tutanağı, kolluk tarafından düzenlenen olay araştırma yakalama tutanağı, tanık E.K'nin ifade tutanağı, katılanın cep telefonunun iletişim kayıtları ve uzmanlık raporu dava dosyası içerisindedir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

6.Katılanın sanık ve suça sürüklenen çocukları kesin şekilde teşhis ettiğini belirtir teşhis tutanağı, kolluk tarafından düzenlenen olay araştırma yakalama tutanağı, tanık E.K'nin ifade tutanağı, katılanın cep telefonunun iletişim kayıtları ve uzmanlık raporu dava dosyası içerisindedir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "Hukuki Süreç" başlığının (3) nolu paragrafında belirtildiği şekilde karar verildiği, anlaşılmıştır.

III. GEREKÇE

Mahkûmiyeti Gerektirir Delil Bulunmadığına, Şüpheden Sanık Yararlanır İlkesi Gereğince Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılanın aşamalarda alınan kararlı ve değişmeyen beyanları, sanık ve suça sürüklenen çocuk birbirlerini suçlayan ifadelerindeki tevil yollu ikrarları, teşhis tutanakları, uzmanlık raporu, kolluk tarafından düzenlenen olay araştırma yakalama tutanağı, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile tanık E.K'nin ifade tutanakları, katılanın cep telefonunun iletişim kayıtları dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı ve eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı, suçun kesin delillerle sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerine yönelik hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 15.11.2021 tarihli ve 2021/1793 Esas, 2021/2728 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda kararda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, kısmen Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/860, Karar No: 2018/4592, Tarih: 21.11.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/860 E.  ,  2018/4592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen dosya davalısı vekili Avukat Selin Akgönenç ile davalı-birleşen dosya davacısı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, gelir paylaşımı esaslı Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nden kaynaklanmakta olup, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen hüküm davalı-birleşen dosya davacısı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-birleşen dosya davacısı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, taraflar arasında imza alınan sözleşme uyarınca müvekkili şirketin maliki olduğu 1371 ada 2 parsel üzerinde bulunan arsa üzerine çok işlevli iş merkezi yapılmasının üstlenildiğini, muhtelif tarihlerde ruhsat ve proje değişikliğine rağmen işi tamamlayarak 30.01.2007 tarihli geçici kabul tutanağı ile davalı tarafa teslim ettiğini, aynı tarihte ... Belediye Başkanı ve imar müdürünün müştereken imza altına aldıkları iş deneyim-yüklenici iş bitirme yazısının düzenlenip kendilerine verildiğini, ... Belediyesi'nin meydan ihalesi işine dava dışı şirketle iştirak ettiğini ve ortak girişim üzerinde kaldığını, anılan tarihten itibaren pazaryeri olarak ifade edilen çok işlevli iş merkezinin davalı tarafça işletmeye açıldığını, mezkur yerlerdeki bir çok bağımsız bölümün tapuda 3. şahıslara satış işlemlerinin gerçekleştiğini ileri sürerek yapılan işin bedeli olan 4.044.141,99 TL’den ödenen

3.352.754,25 TL’nin mahsubu ile kalan 691.387,74 TL’nin davalıdan tahsili ile iki adet teminat mektubu tutarı olan 286.300,00 TL’nin nakde çevrildiği tarih olan 10.03.2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini istemiştir. Davalı vekili ise davanın haksız olduğunu reddi gerektiğini savunmuş, birleşen dava ile de, eksik bırakılan işler bulunduğunu, bu işleri tamamlamak için 430.478,60 TL harcama yaptıklarını ileri sürerek bu miktarın tahsilini istemiştir.

3.352.754,25 TL’nin mahsubu ile kalan 691.387,74 TL’nin davalıdan tahsili ile iki adet teminat mektubu tutarı olan 286.300,00 TL’nin nakde çevrildiği tarih olan 10.03.2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini istemiştir. Davalı vekili ise davanın haksız olduğunu reddi gerektiğini savunmuş, birleşen dava ile de, eksik bırakılan işler bulunduğunu, bu işleri tamamlamak için 430.478,60 TL harcama yaptıklarını ileri sürerek bu miktarın tahsilini istemiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ilave iş bedeli hesaplanırken sözleşmenin 10. maddesi gözetilmiş ise de, sözleşmenin 10. maddesinde; ilave işlerle ilgili olarak iş sahibinin bildirdiği işleri yapma mecburiyetinde olduğu, ayrıca projesinde gösterilmediği halde iş sahibi tarafından yapılması istenen yeni imalâtların bedelinin de iş sahibi ile belirlenecek piyasa maliyet fiyatları + yüklenici kârı ile yapılacağı, iş sahibinin onay vermediği hiçbir imalâtın yapılamayacağının belirtildiği, bu haliyle taraflar arasında ilave işlerle ilgili bedel konusunda bir mutabakat bulunmadığından bedelin mahalli piyasa rayici ile belirlenmesi gerektiği, mahalli piyasa rayici içerisinde KDV’nin ve yüklenici kârının da dahil olduğunun gözden kaçırılmaması ve bu yöntemle hesaplanacak miktara 22.045,75 TL sözleşme kapsamındaki iş bedeli ile 286.300,00 TL teminat mektubu bedeli ilave edilerek toplamına hükmedilmesi, asıl davanın bu miktar üzerinden kabulü ile fazla isteminin reddine karar verilmesi gerekir. Öte yandan mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu eksik iş bedeli 58.333,52 TL olarak hesaplanmış olup, birleşen davada hüküm altına alınması gerekirken, bu miktar asıl davadaki bedelden mahsup edilerek hüküm kurulmuştur. Bu karar davacı-birleşen dosya davalısı tarafından temyiz edilmediğinden miktar bakımından kesinleşmiş olup, eksik iş bedeli için dava açıldığına göre, her davada talepler ayrı ayrı değerlendirilip mahsup yapılmadan, hüküm kurulması zorunludur. Mahkemece yapılacak iş, az yukarıda açıklanan doğrultuda bilirkişi kurulundan ek rapor alıp, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Kararın bu nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosya davacısının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davalı–birleşen dosya davacısı yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-birleşen dosya davalısından alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı-birleşen dosya davacısına verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15486, Karar No: 2016/12935, Tarih: 24.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/15486 E.  ,  2016/12935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile dahili davalı SGK vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının meslek hastalığı iddiasına dayalı maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasaya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de; diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davacının çalışma şartları nedeniyle gerçekleştiğini iddia ettiği bel rahatsızlığı ile el bileklerindeki sinir sıkışması rahatsızlığının meslek hastalığı niteliğinde olduğunu iddia etmekle beraber; dosya kapsamındaki maluliyetin tespitine dair raporlarda her iki rahatsızlık yönünden gerekli değerlendirimenin yapılmadığı ve Adli Tıp Genel Kurulunca rapor düzenlenmemiş olduğu anlaşılmıştır.

Bu yönüyle dosyada alınan maluliyet raporları karar vermeye elverişli mahiyette olmayıp, ; yukarıda açıklanan prosedüre göre Adli Tıp Genel Kurulundan rapor temin edilmeden hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacının iddialarını karşılar mahiyette, davacıda gerçekleştiği iddia edilen rahatsızlıkların meslek hastalığı niteliğinde olup olmadığı Adli Tıp Genel Kurulunca değerlendirilerek, kurulca düzenlenen raporu hükme esas alarak karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davacının iddialarını karşılar mahiyette, davacıda gerçekleştiği iddia edilen rahatsızlıkların meslek hastalığı niteliğinde olup olmadığı Adli Tıp Genel Kurulunca değerlendirilerek, kurulca düzenlenen raporu hükme esas alarak karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve dahili davalı SGK vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine

24.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

C.C
Yargıtay — Esas No: 2014/16042, Karar No: 2015/12029, Tarih: 26.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16042 E.  ,  2015/12029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanuun’un “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 1,00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.00 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 26.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31772, Karar No: 2015/40271, Tarih: 17.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/31772 E.  ,  2015/40271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/4876

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2011

NUMARASI : 2010/1109 (E) ve 2011/594 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece, gerekçeli kararın, süre tutum dilekçesi veren sanık H.. S..'ya yöntemince tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanık H.. S..'nın tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25211, Karar No: 2013/12034, Tarih: 16.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25211 E.  ,  2013/12034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçundan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan köy halkından ...'ın, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığından ve katılma kararı verilmiş olması temyiz hakkı vermeyeceğinden katılanın kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.