muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11863, Karar No: 2023/6487, Tarih: 25.10.2023

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanık ...'in suça iştirak ettiğine, beraatin hatalı olduğuna, sanık ... hakkında takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanık ...'nın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğuna, tasarlamanın koşullarının bulunmadığına, sanık ...'in eyleminin kasten yaralama suçuna yardım niteliğinde bulunduğuna,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın öldürme kastı bulunmadığına, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan ceza verilmesi gerektiğine, tasarlamanın ispatlanamadığına, sanık lehine hakzsız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. 2005 yılında sanık ...'nın annesi ...'in, maktul ...'ün sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu yaralandığı, kaza nedeniyle felç kaldığı, sanık ... ve ailesinin bu durumdan etkilendiği, sanık ... ve ailesi ile maktul ve ailesi arasında trafik kazası nedeniyle

tazminat ve ceza davaları görüldüğü, ayrıca maktul ve ailesinin sanık ... ve ailesinden "kendilerini tehdit ettiklerinden bahisle şikayetçi oldukları", sanık ...'nın kardeşi .....,'ın tehdit suçundan dolayı ceza aldığı, olay tarihinden iki gün önce sanık ...'nın maktulün işletmekte olduğu kafenin karşısında bulunan Enjoy kafeye oturup maktulün kafesini bir süre gözetlediği, olay gününde de sanık ...'nın arkadaşı sanık ...'e ait araçla olay yerine yakın bir noktaya geldiği, araçtan inerek maktulün kafesine girdiği, hiç bir şey söylemeden maktule birden fazla el ateş ettiği, olay yerinden ayrılıp biraz ileride beklemekte olan diğer sanık ...'in aracına binerek birlikte uzaklaştıkları, maktulün ateşli silah mermi çekirdeği isabetine bağlı büyük damar harabiyetinden gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü, sanık ...'nın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğu kabulü ile mahkûmiyetine, sanık ...'in eyleme katılmadığı kabulü ile beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, otopsi tutanakları, olay yeri inceleme raporları, kamera kayıtları, kriminal raporlar, yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

a. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

b. Sanık ... hakkında olayın gelişim süreci aynı şekilde kabul edilmiş ise de; sanık ...'nın eyleminin tasarlayarak kasten öldürme suçunu oluşturduğu kabulü ile bu suçtan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

a. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

b. Sanık ... hakkında olayın gelişim süreci aynı şekilde kabul edilmiş ise de; sanık ...'nın eyleminin tasarlayarak kasten öldürme suçunu oluşturduğu kabulü ile bu suçtan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, ...'nın eylemini belli bir plan ve hazırlık dahilinde gerçekleştirdiği, suçun işleniş şekli, elverişli vasıta, hedef alınan vücut bölgesi, atış sayısı ve mesafesi dikkate alınarak eylemin öldürme suçunu oluşturduğu, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun uygulama olanağının somut olayda bulunmadığı, diğer sanık ...'in ...'nın eylemine katıldığına dair mahkûmiyetine yeter şüpheden uzak, kesin delil elde edilemediği, maktulden kaynaklanan sanık ...'ya yönelen haksız söz ve hareket bulunmadığından haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2021/2170 Esas, 2022/1195 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık ... müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1400, Karar No: 2006/4277, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1400 E.  ,  2006/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 4.İcra Mahkemesi

Tarih : 30.11.2005

Nosu : 766-1353

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı yanın ilk haciz alacaklısı olduğu iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra ve İflas Kanunu'nun 142/I.nci maddesine göre bu davanın, dava sonucunda hakları etkilenebilecek diğer alacaklılara karşı açılması gerekir. Somut olayda dava borçluya yöneltilmiş ve üst sıradaki alacaklıların savunma haklarına riayet edilmeyerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece davanın, dava sonucunda hakları etkilenebilecek olan diğer alacaklılara yönetilmesi için davacıya mehil verilmeli ve taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilerek bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA,peşin harcın istek halinde iadesine, 20.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5232, Karar No: 2017/2207, Tarih: 27.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5232 E.  ,  2017/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

1-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde ise;

a)2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen sanığın, sorumlu müdürü olduğu şirketin vergi dairesine bildirdiği adresinde faaliyet göstermediği tespit edilmesine rağmen KDV matrahlarının yüksek olması nedeniyle gerçek bir mal ve hizmet alım-satımı yapıldığı hususunda kuvvetli şüphe bulunması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; her takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış olması halinde haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve fatura ile belgeler üzerindeki imza ve yazıların da sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman kişilerden rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı tarihlerde düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın düzenlendiği tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında, her takvim yılında zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçların oluştuğu gözetilerek, her bir takvim yılı için zamanaşımı da göz önüne alınarak, ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

c)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18264, Karar No: 2015/4825, Tarih: 07.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18264 E.  ,  2015/4825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Şirketi yetkilisi ve bu şirketin ortağı olan sanığın, keşideci şirket ... Şirketi'nin hesabından verilen ancak şirket yetkilisince imzalanmamış olan 10/06/2007 tarihli 3.750 TL. bedelli ve 25/06/2007 tarihli 4.250 TL. bedelli sahte çekleri, ilk ciranta olarak kaşeleyerek şikayetçi ... A.Ş'ye verdiği, bu çeklerin karşılıklarının ödenmediği, bu şekilde sanığın çekteki keşideci imzasının sahte olduğunu bilerek kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanık savunmasında suça konu çekleri keşideci şirketten mal karşılığı aldığını belirterek mal satışına dair fatura ibraz edilmiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; çek hesabı sahibi ... Şirketi'nin suç tarihindeki yetkilisinin duruşmaya çağırılarak çek üzerindeki imzanın kime ait olduğuna dair beyanının, sanıkla aralarındaki ticari ilişki nedeniyle çek verip vermediklerinin, faturanın gösterilerek kendilerine ait olup olmadığının sorulması, sanığın ... Şirketi'ne mal satımına ilişkin varsa fatura asıllarının dosyaya alınması, Mahkeme tarafından çekteki sahteliğin, iğfal kabiliyetini haiz olup olmadığının bilirkişi raporu ve mahkeme gözlemi ile tespit edilmemiş olması ve sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının tespiti amacıyla, söz konusu çeklerin mahkeme heyeti tarafından incelenip, özellikleri zapta geçirilerek, iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, gerekirse bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve bu deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21597, Karar No: 2017/27686, Tarih: 04.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/21597 E.  ,  2017/27686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ...il Müdürlüğü'nde teknisyen yardımcısı ünvanı ile kapsamdışı personel olarak çalışmakta iken kurumun özelleştirilmesi nedeni ile 4046 sayılı Kanun'un 22.ve 406 sayılı Kanun'un ek 29.maddesi kapsamında diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakil yapılmak üzere 31.08.2010 tarihinde Devlet Personel Dairesi Başkanlığı'na bildirildiğini, bilahare...Valiliğine ataması yapılarak 05.01.2011 tarihinde yeni görev yerinde işe başladığını, müvekkilinin maaş nakil ilmuhaberini ...da çalıştığı dönemde 5473 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile diğer kamu görevlilerine verilen 01.01.2006-30.06.2006 tarihleri arasında 950 gösterge ve 01.07.2006 tarihinden 05.01.2011 tarihinden itibaren 1850 gösterge rakamının memur aylıklarına uygulanan katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak (her ay yapılacak ek ödeme şeklindeki) tutarın eklenmesi suretiyle yeni göreve başladığı kamu işyerindeki göreve başlama tarihi olan 05.01.2011 tarihi itibariyle yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ... Bakanlığı'nın 08.05.2006 tarih ve 8021 sayılı yazısı ile 5473 sayılı Kanunda öngörülen 40+40 tutarındaki ödemelerin kamu görevlilerine yapılan bir genel artış niteliğinde olmadığı, sadece kanunda belirtilen kurum ve ünvanlardaki personelin mali haklarının yükseltilmesine yönelik olduğu yönündeki mütalaası gereğince, 40+40 tutarındaki ek ödemenin nakle tabi personelin (sözleşmeli statüsünde çalışanlar dahil) Devlet Personel Dairesi Başkanlığına bildirim ücretinin hesaplanmasında dikkate alınmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının 5473 sayılı Kanun'un 1.maddesi uyarınca 01.01.2006-30.06.2006 tarihleri arasında 950 gösterge, 01.07.2006-08.04.2010 tarihleri arasında 1850 gösterge rakamı üzerinden ek ödemelerden yararlanması, davacının maaş nakil ilmuhaberin yukarıda belirtilen ek gösterge ödemeler eklenmek suretiyle yeni işeyerinde görevine başladığı 05.01.2011 tarihi itibari ile yeniden düzenlenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda toplu iş sözleşmesi 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3, maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

Davalı kurum, taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda artış yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı, kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7. maddesine göre, davacının ücretinde yapılacak artış, memur maaşlarına yapılan artış oranından az olamaz. Buna göre davalı şirketçe davacının ücretine yapılan artışlar kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan az ise aradaki fark alacak hüküm altına alınmalıdır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir. ... halde davacı için 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen unvanda görev yapanların 5473 sayılı Kanun ile öngörülen ek ödeme kapsamında olup olmadığı önem arz etmektedir. Bunun için öncelikle davacının belirlenmiş olan unvanı itibariyle ek ödeme yapılması gereken kamu görevlilerinden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile aynı unvanda görev yapan kamu görevlilerinin belirtilen ek ödemelerden yararlanması söz konusu ise davacının da ek ödemeden yararlandırılması ve varsa bundan kaynaklanan fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.