muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1964, Karar No: 2022/4906, Tarih: 22.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/1964 E.  ,  2022/4906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52, 52/4, 63. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, yasaya aykırı olmakla birlikte ilamda gösterilen esaslara uygun karar verildiği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü saat 16.00 sıralarında sanık ... Hamit Tutaklıoğlu’nun sevk ve idaresindeki otobüs ile seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde yolcu indirmek için durakladığı sırada, otobüsün ön kapısından inen ...’ın yaya olarak, otobüsün ön kısmından, sanığın seyir istikametine göre yolun sağından soluna geçmek istediği, sanığın da sevk ve idaresindeki otobüsü hareket ettirerek yayaya çarpması, akabinde de yayanın aracın alt ön sağ tekerlek altına düşerek sürüklenmesiyle meydana gelen ölümlü trafik kazasında; sanığın sevk ve idaresindeki otobüs ile yolcu indirmesini takiben yeterli çevresel kontrolleri sağlamadan ve inen yolcuların hareket konumlarını kontrol etmeden sevk ve idaresindeki aracı hareket ettirdiği, önünden geçiş yapmakta olan müteveffa yaya nedeniyle etkin tedbir almadığı anlaşılmakla kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile kusurlu olduğu anlaşılmakla,

Bozmaya eylemli uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca "3.400 TL" vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken "2.725 TL" vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "2.725 TL" ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine "3.400 TL maktu" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7338, Karar No: 2006/8298, Tarih: 18.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7338 E.  ,  2006/8298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz incelemesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı vekili takip talebinde 2004 ve 2005 yılları için 3095 Sayılı Kanunun 1. madesine göre faiz istemiş ve talebini bununla sınırlamıştır. Mevcut takipte bundan fazlasını talep edemez. Bu nedenle Anayasa 46. maddesine göre faiz istemi doğru değil ise; borçlu kurumca Bütçe Kanununa göre hesaplandığı ihtilafsız olan 2004 yılı için %15, 2005 yılı için %12 yerine taleple bağlı kalınarak 2004 yılı için %38, 2005 yılı için %32 oranına göre faiz hesabı yapılması gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle alacaklı yararına  İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25001, Karar No: 2014/13730, Tarih: 18.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25001 E.  ,  2014/13730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Develi Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :07.06.2013

NUMARASI :Esas no:2011/17 Karar no:2013/295

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davalı Ö.. K..'ün boşanmaya, davacı lehine hükmedilen tazminatlar ile nafakalara ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, her iki davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Davacı, çehiz senedinde adet ve cinsleri gösterilen ziynet eşyalarının eşi Öner tarafından alındığını ve iade edilmediğini ileri sürerek, bunların aynen iadesini, mümkün olmadığı takdirde bedellerinin davalıdan tahsilini istemiş; davalı Öner ise, "altınların tamamının davacının kendisinde olduğunu, altınları gizlice baba evine götürdüğünü" savunmuştur. Dinlenen davacı tanıkları, "davacı baba evine geldiğinde altınları üzerinde yoktu" şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Bu beyanlar, altınların davacı evi terk ederken zorla elinden alındığını, götürmesine engel olunduğunu, daha önce götürme fırsatı bulamadığını kabule yeterli değildir. Davacının annesinin telefon konuşmasına şahit olan tanık Ali ..'ın beyanından, altınların davalı tarafından alıkonulmadığı da anlaşılmaktadır. Şu halde davacı ziynetlerle ilgili iddiasını gösterdiği delillerle kanıtlayamamıştır. İsteğin reddi gerekirken, yetersiz tanık beyanlarına dayanılarak ziynetlerin kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı, 16.10.2010 tarihli çehiz senedinde adet ve cinsleri gösterilen ziynetler haricindeki menkul eşyanın aynen teslimini, bulunmaması halinde bedellerinin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini de istemiş; mahkemece, çehiz senedinde belirtilen menkul eşyaların eşlerin paylı mülkiyetinde olduğu kabul edilmiş, bu eşyaların mevcut olması halinde yarısının aynen aidesine, mevcut olmaması halinde bedellerinin yarısının davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Dayanak çehiz senedinde "ayrılık halinde eşyaların yarısının kadına ait olduğu" yazılıdır. Başka bir ifade ile senette yazılı olan, ziynetler haricindeki menkul eşyanın eşlerin paylı mülkiyetinde olduğu taraflarca evliliğin başında kabul edilmiştir. Davacının menkul eşyalarla ilgili "aynen iade, olmazsa bedel" isteği, bu eşyalar eşlerin paylı mülkiyetinde olduğuna göre, tasfiye niteliğindedir. Eşlerin paylı mülkiyetinde bulunan menkul malların tasfiye şekli ise Türk Medeni Kanununun 226'ncı maddesinin (2.) fıkrasında gösterilmiştir. Tasfiye isteğinin incelenebilmesi için ise, eşler arasındaki mal rejiminin sona ermiş olması zorunludur. Mal rejimi sona ermeden tasfiye istenemez. Mahkemece evliliğin boşanma sebebiyle sona erdirilmesine karar verilmesi halinde, mal rejimi, dava tarihinden geçerli olmak üzere sona erer. (TMK.m.225/2) Şu halde tasfiyeye karar verilmesi için boşanma kararının kesinleşmiş olması zorunludur. Boşanma kararı henüz kesinleşmediğine göre menkul eşyanın tasfiyesine ilişkin talebin tefrik edilip, ayrı bir esasa kaydedilip boşanmanın kesinleşmesinin beklenmesi ve neticesine göre karar verilmesi gerekir. Bu hususun nazara alınmamış olması doğru bulunmamıştır.

4-Kabule göre de;

Mahkemece, çehiz senedinde yazılı ziynetler haricindeki menkul eşyanın eşlerin paylı mülkiyetinde olduğu kabul edilmiştir. Eşlerin paylı mülkiyetinde bulunan menkul malların nitelikleri gereği pay oranında bölünmesi olanağı yoktur. Böyle bir durumda paylı mülkiyet konusu menkul mallarla ilgili, eşlerden her biri kanunda öngörülen diğer olanaklardan yararlanabileceği gibi, yasal şartlarının varlığı halinde diğerinin payının karşılığını ödemek suretiyle o malın bölünmeden kendisine verilmesini isteyebilir. (TMK.m.226/2) Bu yasal çerçevede sorunun çözümü gerekirken, menkul malların pay oranında bölünmesinin mümkün bulunmadığı nazara alınmadan "mevcutsa yarısının aynen" iadesine şeklinde infazı mümkün olmayacak biçimde karar verilmesi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, (3.) bentteki bozma sebebine göre menkul eşyaların esasının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere (2.) ve (3.) bentlerde oybirliğiyle, (1.) bentte oyçokluğuyla karar verildi. 18.06.2014(Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece, tarafların evlendikten sonra davalı (koca) nın bağımsız bir ev temin etmediği, davalının ailesiyle birlikte yaşadıkları, tarafların bir buçuk ay kadar bir arada yaşamalarına rağmen aralarında cinsel ilişkinin sağlanamadığı, tarafların her ikisinin de cinsel ilişki kurmalarına engel bir durumlarının bulunmadığı, davacının halen bakire olduğu ve cinsel ilişkiden kaçındığının ispat edilemediği, taraflar arasında cinsel ilişki kurulamamasının kocanın kusuru olduğu, kadının boşanmaya neden olan olaylarda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmasına, kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

“Eşler oturacakları konutu birlikte seçerler” (TMK. M.186/2). Tarafların evlendikten sonra davalının ailesiyle birlikte oturdukları ve bir buçuk ay kadar birlikte yaşayıp ayrıldıklarına göre, kocanın ailesiyle birlikte oturacaklarını evlenmeden önce birlikte kararlaştırdıkları, bir başka deyişle oturacakları konutu birlikte seçtikleri anlaşılmaktadır. Bu konuda anlaşmazlığa düştükleri de ileri sürülüp ispat edilmemiştir. Bu sebeple tarafların davalının ailesiyle birlikte oturmaları koca için bir kusur olarak nitelendirilemez.

Tarafların fiziki, anatomik ve psikolojik olarak cinsel ilişki kurmalarına engel bir hallerinin bulunmadığı tespit edilmiştir. Her iki tarafında, cinsel ilişki kurmalarına fiziki ve anatomik bir engellerinin bulunmaması halinde, cinsel ilişkiyi sağlama görevinin cinsel ilişkide aktif olan erkeğe ait olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Davacı kadının cinsel ilişki kurmaktan herhangi bir sebeple kaçınması halinde, erkekten aktif olanın kendisi olduğundan bahisle ilişkiden kaçınan eşine karşı güç kullanmasını beklemek doğru değildir. Bu düşünce paralelinde 5237 sayılı TCK’nun da evlilik içerisinde zorla kurulan cinsel ilişkilerde ırza geçme suçu olarak kabul edilmiştir. Bir başka deyişle artık erkeğin cinsel ilişkide aktif olduğu gerekçesiyle ilişkiden kaçınan eşine karşı zor kullanabileceği ilkesi yasa koyucu tarafından da terk edilmiştir. Cinsel ilişki evlilik içerisinde de olsa iki tarafın isteği ve rızası ile olur. Her iki tarafında cinsel ilişki kurmasına fiziki, anatomik ve psikolojik bir engellerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, davacı eşiyle güç kullanarak onun isteği dışında cinsel ilişki kurmadığı için davalı kocayı tek başına kusurlu kabul etmek hukuken mümkün değildir. Davacı kadın ile koca arasında cinsel ilişki kurulamamış olmasının evlilik birliğini taraflar açısından çekilmez hale getirdiği kuşkusuzdur. Bu durumda taraflardanbirinin kusurundan ağır kabul etmek imkansızdır. O halde taraflar arasında cinsel ilişkinin kurulamamış olmasında ve evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında her iki tarafında eşit kusurlu olduğu kabul edilmelidir. Türk Medeni Kanunun 174/1-2. Maddesindeki koşullar oluşmamıştır.

Bu sebeplerle, davalının, davacı kadın yararına hükmedilen tazminatlara ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz edilen hükmün bu bölümünün bozulmasına karar verilmesini düşündüğüm için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/1362, Karar No: 2018/566, Tarih: 22.11.2018

**Ceza Genel Kurulu         2016/1362 E.  ,  2018/566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 20. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 255-4

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 188/4-a-b, 62, 52, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.01.2016 tarihli ve 255-4 sayılı hükmün, sanık ve müdafisi tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 20. Ceza Dairesince 09.06.2016 tarih ve 1507-3605 sayı ile;

"Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ile ... isimli şahsın bir süre pazarlık yapıp para ve karşılığında parlak bir cisim alış verişi yaptıklarının görülmesi üzerine yakalanan ... isimli şahıs ile sanığın yapılan üst aramasında uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği olayda; 2559 sayılı PVSK'nın 9. maddesine göre olay yeri ve tarihini kapsayacak nitelikte 'önleme araması kararı' veya CMK’nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde alınmış 'adli arama kararı' ya da 'yazılı adli arama emri' bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 25.07.2016 tarih ve 74901 sayı ile;

"...Yargılama konusu olayda, sanığın uyuşturucu madde satışı yaparken görüldüğü, bunun üzerine yapılan üst aramasında suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay 20. Ceza Dairesinin yargılama konusu olayda, sanığın üzerinde yapılan arama için, 2559 sayılı PVSK'nın 9. maddesine göre olay yeri ve tarihini kapsayacak nitelikte 'önleme araması kararı' veya CMK’nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde alınmış 'adli arama kararı' ya da 'yazılı adli arama emri' bulunup bulunmadığı araştırılmasını isteyerek yerel mahkeme kararını bozması yerinde değildir. Yargılama konusu olayda herhangi bir arama kararına ihtiyaç yoktur. Arama kararının dosyaya konulması gerektiğine ilişkin bozma ilamı yargılamayı sürüncemede bırakmaktadır.

Yargılama konusu olayda, kolluğa bir bölgede eşkâli verilen bir şahsın uyuşturucu madde sattığı ihbarı yapılmıştır. Bir bölgede kimliği belli olmayan bir kişi tarafından uyuşturucu madde satıldığına ilişkin soyut istihbarat bilgisi arama kararı vermek için yeterli değildir. Bu husus Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 6. maddesinde açıkça belirtilmiştir.

Kaldı ki somut olayda, kolluğun ihbarın doğruluğunu tespit için yaptığı gözlem sırasında uyuşturucu madde alış verişinin gerçekleştiği, diğer bir deyişle arama kararını gerektirmeyen suçüstü halinin olduğu da açıktır. Yine makul şüphe elde etmek için yapılan çalışmalar esnasında suç delili ile karşılaşılması halinde delilin ele geçiriliş yönteminin usul ve yasalara aykırı olduğunu kabul etmek ilgili Yönetmeliğin 4, 6 ve 27. maddelerine açıkça aykırıdır.

Kaldı ki somut olayda, kolluğun ihbarın doğruluğunu tespit için yaptığı gözlem sırasında uyuşturucu madde alış verişinin gerçekleştiği, diğer bir deyişle arama kararını gerektirmeyen suçüstü halinin olduğu da açıktır. Yine makul şüphe elde etmek için yapılan çalışmalar esnasında suç delili ile karşılaşılması halinde delilin ele geçiriliş yönteminin usul ve yasalara aykırı olduğunu kabul etmek ilgili Yönetmeliğin 4, 6 ve 27. maddelerine açıkça aykırıdır.

Bu nedenlerle bozma ilamına itiraz etmek gerekmiştir.

Sonuç ve İstem: İtirazın kabulü ile; Dairenizin 09.06.2016 gün ve 2016/1507 Esas, 2016/3605 Karar sayılı kararının kaldırılması ve yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 20. Ceza Dairesince 06.10.2016 tarih ve 2607-5035 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığı, bu bağlamda eksik araştırma sonucu hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığı, bu bağlamda eksik araştırma sonucu hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay, Yakalama, Muhafaza Altına Alma ve Savcı Görüşme tutanağına göre; Narkotik Şube Müdürlüğüne bağlı ekipler tarafından yapılan istihbarat çalışmalarında, 28.09.2015 tarihinde saat 16.00 sıralarında, Kubilay isimli, 20-25 yaşlarında, 1.70 santimetre boylarında, kısa saçlı, üzerinde gri kapüşon olan bir şahsın, Fatih ilçesi, Karagümrük Mahallesi, Türkistan ve Külahlı Sokakları kesişiminde uyuşturucu madde ticareti yaptığı bilgisinin elde edildiği, görevlilerce aynı gün saat 18.45 sıralarında söz konusu adres ve civarında gerekli güvenlik önlemleri ve tertibatları alınarak sokağın izlenmeye başlandığı, eşkâle uyan Kubilay isimli şahsın sokağın köşesinde oturduğu görülerek takibe alındığı, bir süre sonra hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma evresinde ayırma kararı verilen tanık.... Aksan'ın gelip cebinden çıkardığı parayı Kubilay isimli şahsa verdiğinin, Kubilay isimli şahsın ise adı geçene parlak bir cisim verdiğinin görüldüğü, ardından tanık....'un Fevzi Paşa Caddesine doğru gitmesi üzerine görevlilerce durdurulduğu, yapılan kaba üst aramasında bir fişek hâlinde alüminyum folyoya sarılı suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, görevlilerce aynı gün saat 19.30 sıralarında söz konusu yere dönüldüğünde eşkâle uygun şahsın sokağın köşesinde beklediği görülerek yanına gidildiği, yapılan kimlik kontrolünde şahsın sanık ... olduğunun tespit edildiği, adı geçenin yapılan kaba üst aramasında her biri alüminyum folyoya sarılı (6) fişek hâlinde suç konusu uyuşturucu madde ile (2) adet tabletin ele geçirildiği, konu hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verildiğinde sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan işlem yapılması talimatının alındığı,

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen 04.10.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre; hakkında kullanma suçundan ayırma kararı verilen tanık ... üzerinde (1) fişek net 0,1 gram ağırlığındaki madde ile sanık ... üzerinde (6) fişek net 1 gram ağırlığındaki maddelerin ADB-CHMINACA etken maddesini içerdiği, ele geçen tabletlerin ise uyuşturucu ve uyarıcı madde ihtiva etmediği,

28.09.2015 tarihli canlı teşhis tutanağına göre; hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayırma kararı verilen tanık....'un, kendisine gösterilen 4 kişi arasından sanık ...'ı gösterip üzerinde ele geçen uyuşturucu maddeyi bu şahıstan aldığını beyan edip teşhis ettiği,

Anlaşılmıştır.

28.09.2015 tarihli canlı teşhis tutanağına göre; hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayırma kararı verilen tanık....'un, kendisine gösterilen 4 kişi arasından sanık ...'ı gösterip üzerinde ele geçen uyuşturucu maddeyi bu şahıstan aldığını beyan edip teşhis ettiği,

Anlaşılmıştır.

Tanık ... şüpheli sıfatıyla kollukta ve mahkemede tanık olarak; 28.09.2015 tarihinde saat 18.40 sıralarında Karagümrük Mahallesi, Türkistan Sokak üzerine geldiğini, kendisinden daha önce de uyuşturucu madde satın aldığı sanığın yanına gidip uyuşturucu madde almak için 20 TL verdiğini, aldığı uyuşturucu maddeyi cebine koyup ayrıldığını, yaklaşık 500-600 metre gittikten sonra polislerin kendisini durdurduğunu, görevlilerinin kendisinden aldığı uyuşturucu maddeyi çıkarmalarını istediklerini, bunun üzerine sigara paketi içerisinde bulunan uyuşturucu maddeyi çıkarıp rızasıyla görevlilere verdiğini, daha sonra uyuşturucu madde aldığı sanığı teşhis ettiğini, hükümden sonra mahkemeye verdiği 22.01.2016 havale tarihli dilekçesinde farklı olarak; kollukça düzenlenen tutanaklarda ihbarın kendisi tarafından yapıldığının belirtildiğini, ihbarda bulunmadığı için bu durumun gerçeği yansıtmadığını,

Tanık Mehmet Barış; suç tarihinde diğer ekip arkadaşları ile birlikte olay yerine gittiklerinde sanık ile tanık....'un birbirlerine bir şey alıp verdiklerini gördüklerini, ardından tanık....'un üzerinde uyuşturucu madde bulduklarını, uyuşturucu maddeyi tanığın kendisinin mi verdiğini yoksa arama sonucu mu ele geçtiğini hatırlamadığını, benzer şekilde bir çok kişiyi yakaladıkları için alışveriş yaparken gördükleri kişinin huzurda bulunan sanık olup olmadığını kesin olarak söyleyemediğini, ancak kimliğine göre tutanak düzenlediklerini,

İfade etmişlerdir.

Sanık ...; olay günü saat 18.30 sıralarında uyuşturucu madde kullanmak için dışarı çıktığını, daha sonra bakkala gidip, içecek ve çikolata alarak arka sokakta köşe başına oturduğunu, bu sırada polislerin yanına geldiklerini, yaptıkları aramada üzerinde uyuşturucu madde bulmaları nedeniyle kendisini karakola getirdiklerini, kimseye uyuşturucu madde satmadığını, tanık....'u tanımadığını ve adı geçenin beyanını kabul etmediğini, üzerinde ele geçen uyuşturucu maddeyi tanımadığı kişilerden yakalandığı sokak civarında kullanmak amacıyla satın aldığını savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının isabetli bir biçimde çözümlenmesi için "arama" tedbirinin hukuki niteliği ile bu tedbire hâkim olan genel ilkelere değindikten sonra konuya ilişkin anayasal ve kanuni düzenlemelerin incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

A- Genel Olarak Koruma Tedbiri: