muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/48, Karar No: 2020/168, Tarih: 10.03.2020

Belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için, sahteciliğe konu belgenin aldatma yeteneğinin de bulunması gerekir.

TCK'nın 207. maddesinin ikinci fıkrasında ise başkaları tarafından sahte olarak düzenlenmiş olan bir özel belgeyi, sahte olduğunu bilerek kullanan kişinin de özel belgede sahtecilik suçundan cezalandırılacağı hüküm altına alınmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ikinci kitabının "Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler"e yer veren dördüncü kısmının "Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar" başlıklı birinci bölümünde "Görevi kötüye kullanma" suçu ise 257. maddede;

"(1) Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan haller dışında, görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olan ya da kişilere haksız bir menfaat sağlayan kamu görevlisi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan haller dışında, görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme göstererek, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olan ya da kişilere haksız bir menfaat sağlayan kamu görevlisi, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) (Mülga: 2/7/2012-6352/105 md.)" şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin, uyuşmazlıkla ilgili birinci fıkrasında düzenlenen icrai davranışlarla görevi kötüye kullanma suçu, kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı hareket etmesi ve bu aykırı davranış nedeniyle, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması ya da haksız menfaat sağlanması ile oluşmaktadır.

Buna göre ilk şart, kamu görevlisi olan failin yaptığı işle ilgili olarak kanun veya diğer idari düzenlemelerden doğan bir görevinin olması ve bu görevi dolayısıyla yetkili bulunmasıdır. Suçun oluşabilmesi için, norma aykırı davranış yetmemekte, fiil nedeniyle, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması ya da kişilere haksız menfaat sağlanması gerekmektedir.

Buna göre ilk şart, kamu görevlisi olan failin yaptığı işle ilgili olarak kanun veya diğer idari düzenlemelerden doğan bir görevinin olması ve bu görevi dolayısıyla yetkili bulunmasıdır. Suçun oluşabilmesi için, norma aykırı davranış yetmemekte, fiil nedeniyle, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması ya da kişilere haksız menfaat sağlanması gerekmektedir.

Anılan maddenin gerekçesinde; suçun oluşmasına ilişkin genel koşullar, “Kamu görevinin gereklerine aykırı olan her fiili cezai yaptırım altına almak, suç ve ceza siyasetinin esaslarıyla bağdaşmamaktadır. Bu nedenle, görevin gereklerine aykırı davranışın belli koşulları taşıması hâlinde, görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği kabul edilmiştir. Buna göre, kamu görevinin gereklerine aykırı davranışın, kişilerin mağduriyetiyle sonuçlanmış olması veya kamunun ekonomik bakımdan zararına neden olması ya da kişilere haksız bir kazanç sağlamış olması hâlinde, görevi kötüye kullanma suçu oluşabilecektir.” şeklinde vurgulanmış, öğretide de; TCK’nın 257. maddesindeki suçun oluşmasının, kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı hareket etmesi sonucunda kişilerin mağdur olması veya kamunun zarar görmesi ya da haksız menfaat sağlanması şartlarına bağlı olduğu, bu sonuçları doğurmayan norma aykırı davranışların, suç kapsamında değerlendirilemeyeceği açıklanmıştır (Mehmet Emin Artuk - Ahmet Gökçen - Ahmet Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Turhan Kitapevi, 11. Bası, Ankara, 2011, s. 913 vd.; Mahmut Koca - İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara, 2013, s.769; Veli Özer Özbek - Mehmet Nihat Kanbur - Koray Doğan - Pınar Bacaksız - İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 2. Bası, Ankara, 2011, s. 974.).

Norma aykırı davranışın maddede belirtilen sonuçları doğurup doğurmadığının saptanabilmesi için öncelikle “mağduriyet, kamunun zarara uğraması ve haksız menfaat” kavramlarının açıklanması gerekmektedir.

Norma aykırı davranışın maddede belirtilen sonuçları doğurup doğurmadığının saptanabilmesi için öncelikle “mağduriyet, kamunun zarara uğraması ve haksız menfaat” kavramlarının açıklanması gerekmektedir.

Mağduriyet kavramının, sadece ekonomik bakımdan uğranılan zararla sınırlı olmadığı, bireysel hakların ihlali sonucunu doğuran her türlü davranışı ifade ettiği kabul edilmelidir. Bu husus madde gerekçesinde; "Görevin gereklerine aykırı davranışın, kişinin mağduriyetine neden olunması gerekir. Bu mağduriyet, sadece ekonomik bakımdan uğranılan zararı ifade etmez. Mağduriyet kavramı, zarar kavramından daha geniş bir anlama sahiptir." şeklinde vurgulanmış, öğretide de; mağduriyetin sadece ekonomik bakımdan ortaya çıkan zararı ifade etmeyeceği, mağduriyet kavramının ekonomik zarar kavramından daha geniş bir anlama sahip olduğu, bireyin, sosyal, siyasi, medeni her türlü haklarının ihlali sonucunu doğuran hareketlerin ve herhangi bir çıkarının zedelenmesine neden olmanın da bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğine işaret edilmiştir (Mehmet Emin Artuk - Ahmet Gökçen - Ahmet Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Turhan Kitapevi, 11. Bası, Ankara, 2011, s. 911 vd.; Mahmut Koca - İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara, 2013, s. 772; Veli Özer Özbek - Mehmet Nihat Kanbur - Koray Doğan - Pınar Bacaksız - İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 2. Bası, Ankara, 2011, s. 974.).

Gelinen bu aşamada "rıza" ve "suç işleme kastı" üzerinde durulmasında da fayda bulunmaktadır.

Kamunun güveni aleyhine işlendiklerinde kuşku bulunmayan belgede sahtecilik suçlarında, suçtan zarar görenin rızası hukuka uygunluk sebebi sayılmasa da failin belgede sahtekârlık kastına etki yapmaktadır. Belgede sahtecilik suçlarında kast ise zarar vermek bilinç ve iradesi olarak kabul edilmektedir.

Suçtan zarar görenin önceden verdiği rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failin mağdura zarar vermek bilinci bulunmayacağından kastın varlığı ileri sürülemez. Rızanın, suç işleme kastını ortadan kaldırabilmesi için fiilin gerçekleştirilmesinden önce açıklanması zorunludur.

Rıza açık olabileceği gibi zımni de olabilir. Özellikle iki kişi arasındaki ilişkiler, böyle bir rızanın varlığını ciddi olarak gösteriyorsa, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsenin, suç işleme kastıyla hareket ettiği kabul edilemez.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 tarih, 80-98 ve 19.04.2005 tarih, 221-38 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında bu ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Rıza açık olabileceği gibi zımni de olabilir. Özellikle iki kişi arasındaki ilişkiler, böyle bir rızanın varlığını ciddi olarak gösteriyorsa, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsenin, suç işleme kastıyla hareket ettiği kabul edilemez.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 tarih, 80-98 ve 19.04.2005 tarih, 221-38 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında bu ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kahramanmaraş ili Damızlık Koyun Keçi Yetiştiricileri Birliği üyelerinden sanık ...’nın maddi sıkıntı içerisinde olması nedeniyle adı geçen Birlik hesabından para çekmek için konuştuğu aynı Birliğin suç tarihindeki muhasip üyesi sanık ...’un, 17.06.2008 tarihli yönetim kurulu kararına göre başkan veya başkan yardımcısından herhangi biriyle birlikte düzenlemeye yetkili olduğu 22.09.2008 tarihli ve 2008/146 sayılı, Ziraat Bankası Kahramanmaraş Şubesine hitaben diğer sanık ... lehine düzenlediği suça konu belgede, Birlik mührünü kullanıp kendi adının yazılı olduğu yeri imzaladıktan sonra Birlik başkanı olan katılan ... yerine de imza attığı, daha sonra sanık ...’nın bu belge ile 22.09.2008 tarihinde Ziraat Bankası Kahramanmaraş Şubesine müracaat edip 3.000 TL para çektiği olayda;

Katılan, olayı para çekildikten 3-4 ay sonra öğrendiğini belirtmesine rağmen şikâyetini yaklaşık 1 yıl sonra gerçekleştirmesine herhangi bir açıklama getirmeyip aşamalarda suça konu belgedeki imzanın kendisine ait olmadığını ifade etmiş ise de sanıkların, sanık ...'ya Birlik hesabından yapılan ödemeden ve düzenlenen belgeden katılan ...'ün haberdar olduğunu savunmaları, bu savunmaların da Birlik içerisinde yazı işlerini yerine getiren tanık ...'ün, davaya konu belgenin hazırlandığı gün Birlik başkanı olan katılanın, sanık ...’in geleceğini belirtip Birlik mührünü kendisine bırakarak çıktığını, daha sonra sanık ...’in geldiğini, katılan ve sanık ...’in aralarında ne konuştuklarını bilmediğini, sanık ...’in de yetkili olması nedeniyle söylediklerine göre belgeyi hazırladığını, paranın çekildiğini yönetimdeki herkesin bildiğini, neden bilmiyorum dedikleri hakkında bilgisinin olmadığını; Tarım İl Müdürlüğünde ziraat mühendisi olarak çalışan ancak suç tarihlerinde adı geçen Birlikte görevlendirilmiş olan tanık ...'ün ise paranın ödenmesi yönünde katılanın bilgisi olduğunu bildiği, bunu tanık ... da varken sanıklardan birinin katılanı arayarak yaptığı telefon konuşması sonucu telefonla konuşan sanığın kendisine anlattıklarından öğrendiği, ancak katılanın telefonda ne söylediğini duymadığı, para çekildikten sonra katılanla konuştuğunda katılanın para çekilme olayından bilgisi olmadığını söylediği, katılanın bu konudan bilgisi olduğunu düşündüğü, her ay bankadan Birlik hesap bilançosunun geldiği, kimin ne şekilde para çektiğinin göründüğü, ayrıca Birlik mührünün başkan olan katılanın kilitli kasasında durduğu, kasanın tek anahtarının da katılanda olduğu şeklindeki beyanlarıyla doğrulanması karşısında; suça konu belgede katılanın adı altındaki imzanın, sanık ... tarafından atılması yönünde katılanın rızasının bulunduğunun anlaşılması nedeniyle, katılan yerine imza atarak suça konu belgeyi tamamlamak şeklindeki eyleminde herhangi bir suç işleme kastıyla hareket etmeyen sanık ...'dan, suça konu belgeyi alan sanık ...'nın da, anlatılan şekilde hazırlandığını bildiği bu belgeyi zarar verme bilinç ve iradesi bulunmaksızın kullanmaktan ibaret eyleminin herhangi bir suçu oluşturmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararına konu sanık ... hakkında kurulan hükmünün, sanığın eyleminin suç oluşturmadığı gözetilmeden sanık hakkında kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı;

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararına konu sanık ... hakkında kurulan hükmünün, sanığın eyleminin suç oluşturmadığı gözetilmeden sanık hakkında kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı;

"Uyuşmazlık konusuyla ilgisi bakımından, Kahramanmaraş ili Damızlık Koyun Keçi Yetiştiricileri Birliği Ana Sözleşmesi’nin 89. maddesinde Birlik kuruluşunun yasal dayanağı olarak belirtilen 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanunu ve bu Kanun’a istinaden hazırlanan Islah Amaçlı Yetiştirici Birliklerinin Kurulması ve Hizmetleri Hakkında Yönetmelik’in ilgili hükümleri ile 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 62. maddesinin irdelenmesinde fayda bulunmaktadır.

10.03.2001 tarihli ve 24338 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren ve 13.12.2010 tarihine kadar yürürlükte kalan 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanunu’nun 'Islah çalışması' başlıklı 4. maddesinin 2. fıkrası; 'Islah, yetiştirme ve pazarlama amacı ile tüzel kişiliğe sahip, özel hukuk hükümlerine tabi kooperatif nitelikli birlikler kurulabilir. Bu birlikler merkez birliği şeklinde örgütlenebilirler. Birlikler ihtiyaç duyulan yerlerde şubeler açarak çalışabilir.' şeklinde, 3. fıkrası ise 'Birliklerin organları genel kurul, yönetim kurulu ve denetleme kurulundan oluşur. Bu Kanuna göre kurulan birlikler 24.4.1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa göre kurulan kooperatiflere sağlanan her türlü vergi ve harç muafiyetinden aynı koşullarla yararlanırlar. Birliklerin kuruluş, görev ve çalışma usulleri Bakanlıkça hazırlanan yönetmeliklerle düzenlenir. Birlikler asli görevlerini yürütmek üzere gerektiğinde ihtiyaçları olan teknik ve sağlık elemanı çalıştırırlar.' biçiminde düzenlenmiştir. Anılan düzenlemelerde görüldüğü gibi bu Kanun’a göre kurulan birliklerin, kooperatiflere benzetilerek özel hukuk hükümlerine tabi olduğu, kuruluş, görev ve çalışma usullerinin Bakanlık tarafından hazırlanacak yönetmeliklerle düzenleneceği açıkça belirtilmiştir.

4631 sayılı Hayvan Islahı Kanunu’nun ilgili maddelerine istinaden hazırlanan ve 19.12.2001 tarihli ve 24615 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Islah Amaçlı Yetiştirici Birliklerinin Kurulması ve Hizmetleri Hakkında Yönetmelik’in suç tarihinde yürürlükte bulunan 88. maddesi; 'Birlikler bu Yönetmelikte belirtilmeyen cezai hükümler ve vergi mevzuatı açısından 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa tabidir.' şeklinde düzenlenerek cezai hükümler yönünden 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’na atıfta bulunulmuştur.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun suç tarihinde yürürlükte olan 'Üyelerin titizlik derecesi ve sorumlulukları' başlıklı 62. maddesinin 3. fıkrası ise 'Yönetim Kurulu üyeleri ve kooperatif memurları, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludurlar. Bunların suç teşkil eden fiil ve hareketlerinden ve özellikle kooperatifin para ve malları bilanço, tutanak, rapor ve başka evrak, defter ve belgeleri üzerinde işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılır.' şeklinde düzenlenmiş olup bu madde kapsamına giren kişilerin, yine bu maddede gösterilen fiilleri gerçekleştirmeleri hâlinde kamu görevlisi gibi cezalandırılacakları hüküm altına alınmıştır.

Tüm bu hükümlerden, suça konu Birlik yönetim kurulu üyelerinin ceza sorumluluğu yönünden, suç tarihinde yürürlükte bulunan Hayvan Islahı Kanunu’na istinaden hazırlanan Islah Amaçlı Yetiştirici Birliklerinin Kurulması ve Hizmetleri Hakkında Yönetmelik’in 88. maddesi uyarınca 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’na atıf yapıldığı, anılan Kooperatifler Kanunu’na, belirtilen Yönetmelik hükmü dışında Yönetmelik’in dayanağı olan Hayvan Islahı Kanunu tarafından yapılan bir yollamanın bulunmadığı açıkça anlaşılmaktadır.

Bu aşamada, 'suçta ve cezada kanunilik' ilkesinin üzerinde durulması gerekmektedir.

Latince 'Nullum crimen sine lege' ve 'Nulla poena sine lege' olarak ifade edilen kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesi hukukun egemen olduğu tüm demokratik ülkelerce kabul edilmiş ve yasal güvenceye kavuşturulmuştur. Bu kapsamda Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 38. maddesinde, 'Kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz; kimseye suçu işlediği zaman kanunda o suç için konulmuş olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez. Suç ve ceza zamanaşımı ile ceza mahkûmiyetinin sonuçları konusunda da yukarıdaki fıkra uygulanır. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.' şeklinde düzenlenen suçta ve cezada kanunilik ilkesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 7. maddesinde 'Hiç kimse, işlendiği zaman ulusal veya uluslararası hukuka göre suç oluşturmayan bir eylem veya ihmalden dolayı suçlu bulunamaz. Aynı biçimde, suçun işlendiği sırada uygulanabilir olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez.' şeklinde hüküm altına alınmıştır.

5237 sayılı TCK'nın 2. maddesinde de;

'(1) Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz.

(2) İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.

(3) Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz.' hükmü ile belirtilen ilkeye yer verilmiştir.

'(1) Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz.

(2) İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.

(3) Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz.' hükmü ile belirtilen ilkeye yer verilmiştir.

Ceza hukukunun temel ilkelerinden birini oluşturan suçta ve cezada kanunilik ilkesi uyarınca, hangi fiillerin suç teşkil ettiğinin ve bu fiillere uygulanacak yaptırımların hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde kanunda gösterilmesi gerekmektedir. Bireylerin yasak fiilleri önceden bilmeleri düşüncesine dayanan bu ilkeyle, temel hak ve özgürlüklerinin korunmasının güvence altına alınması amaçlanmaktadır.

Ceza veya güvenlik tedbiri yaptırımı uygulanabilmesi için fiili kanunun 'açıkça' suç sayması gerektiğinden, suç ve cezaların şekli bakımdan kanunla düzenlenmesi yeterli olmayıp, içerik bakımından da belirli amacı gerçekleştirmeye elverişli olmaları gerekir. Ceza hukukunda 'belirlilik' ilkesi olarak tanımlanan ilkeye göre, suç ve ceza içeren kanun maddesinde hangi davranışların suçu oluşturduğunun açık ve anlaşılır bir biçimde tarif edilmesi, sınırlarının belli olması ve suç için uygulanacak ceza ile güvenlik tedbirlerinin gösterilmesi gerekmektedir. Belirlilik ilkesi, hukuksal güvenlikle bağlantılı olup birey hangi somut eylem ve olguya, hangi hukuksal yaptırımın veya sonucun bağlandığını bilmelidir. Birey ancak bu durumda kendisine düşen yükümlülükleri öngörebilir ve davranışlarını belirler. Hukuk güvenliği, normların öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar.

Suç ve cezaların ancak kanunla düzenlenebileceği, Anayasa'nın 7. maddesi gereğince ise yasama yetkisinin Türkiye Büyük Millet Meclisine ait olduğu gözetildiğinde, idare organlarınca kararname, tüzük, yönetmelik, karar, tebliğ ve sirküler gibi işlemlerle suç ve ceza konulamaz. Nitekim bu husus 5237 sayılı TCK'nın 2. maddesinin 2. fıkrasında 'İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.' şeklinde açıkça belirtmiştir. Ayrıca Anayasa'nın suçta ve cezada kanunilik ilkesine yer veren 38. maddesi ve temel hak ve özgürlüklerin ancak kanunla sınırlandırılabileceğine ilişkin 13. maddesi de, idarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamayacağını açıkça ortaya koymaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kahramanmaraş ili Damızlık Koyun Keçi Yetiştiricileri Birliği üyelerinden sanık ...’nın maddi sıkıntı içerisinde olması nedeniyle adı geçen Birlik hesabından para çekmek için konuştuğu aynı Birliğin suç tarihindeki muhasip üyesi sanık ...’un, 17.06.2008 tarihli yönetim kurulu kararına göre başkan veya başkan yardımcısından herhangi biriyle birlikte düzenlemeye yetkili olduğu 22.09.2008 tarihli ve 2008/146 sayılı, Ziraat Bankası Kahramanmaraş Şubesine hitaben diğer sanık ... lehine düzenlediği suça konu belgede, Birlik mührünü kullanıp kendi adı altını imzaladıktan sonra Birlik başkanı olan katılan ... yerine de imza attığı, daha sonra sanık ...’nın bu belge ile 22.09.2008 tarihinde Ziraat Bankası Kahramanmaraş Şubesine müracaat edip 3.000 TL para çektiği olayda;

Katılanın aşamalarda istikrarlı şekilde suça konu belgede yer alan adına atılı imzanın kendisine ait olmadığını, sanıklar hakkında şikâyetçi olduğunu ifade ettiği, sanık ...'un soruşturma evresinde; Birlik başkanı olan katılan ... adına atılı imzanın kime ait olduğunu bilmediğini belirtmesine rağmen kovuşturma evresinde farklı olarak; suça konu belgede yer alan hem muhasip üye, hem de başkan adına atılı imzaları kendisinin attığı şeklindeki ve sanık ...'nın da soruşturma evresinde; katılanın ve sanık ...’in isim ve imzaları bulunan evrakı sanık ...’ten aldığını, bu belgeyle Ziraat Bankasından parayı çektiğini, parayı almasını sağlayan belgede sahtecilik yapılıp yapılmadığını bilmediğini belirtmesine rağmen kovuşturma evresinde farklı olarak; suça konu belgeye imza atılırken orada olup olmadığını hatırlayamadığı biçimindeki savunmalarının birbirleriyle çelişki içerisinde ve suçtan kurtulmaya yönelik savunmalar olduğu, tanıklar ... ve ...'ün de beyanlarının doğrudan görgüye dayalı beyanlar olmadığı hususları ile dosya kapsamı bir bütün hâlinde göz önüne alındığında, katılanın suça konu belge üzerinde kendi yerine imza atması için sanık ...'e izin verdiğine dair bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ...’nın, diğer sanık ...’a hazırlattığı suça konu belgeyi, sahteliğini bildiği hâlde Ziraat Bankası Kahramanmaraş Şubesine ibraz ederek Birlik hesabından para çekmek şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin;

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında yapılan yargılama sounucunda, 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanunu’nun 4. maddesinde davaya konu Birlik ve benzerlerinin 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’na tabi olduğundan ve anılan Kanun’un 62/3. maddesi uyarınca yönetim kurulu üyelerinin kamu görevlisi gibi cezalandırılacağından bahisle sanıkların kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçundan mahkûmiyetlerine hükmedilmiş ise de suça konu Birlik yönetim kurulu üyelerinin ceza sorumluluğu yönünden, suç tarihinde yürürlükte bulunan Hayvan Islahı Kanunu’na istinaden hazırlanan Islah Amaçlı Yetiştirici Birliklerinin Kurulması ve Hizmetleri Hakkında Yönetmelik’in 88. maddesinde 'Birlikler bu Yönetmelikte belirtilmeyen cezai hükümler ve vergi mevzuatı açısından 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa tabidir.' şeklindeki düzenleme uyarınca 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’na atıf yapıldığı, Kooperatifler Kanunu’na, belirtilen Yönetmelik hükmü dışında Yönetmelik’in dayanağı olan Hayvan Islahı Kanunu tarafından yapılan bir yollamanın bulunmadığı hususuyla, suç ve cezaların ancak kanunla düzenlenebileceği, Anayasa'nın 7. maddesi gereğince de yasama yetkisinin Türkiye Büyük Millet Meclisine ait olup idare organlarınca kararname, tüzük, yönetmelik, karar, tebliğ ve sirküler gibi işlemlerle suç ve ceza konulamayacağı, nitekim bu durumun 5237 sayılı TCK'nın 2. maddesinin 2. fıkrasındaki 'İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.' hükmü ile açıkça belirtildiği, ayrıca Anayasa'nın suçta ve cezada kanunilik ilkesine yer veren 38. maddesi ve temel hak ve özgürlüklerin ancak kanunla sınırlandırılabileceğine ilişkin 13. maddesinde, idarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamayacağının ortaya konduğu, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; muhasip üye olan sanık ...’un, gerçekleştirdiği eylem yönünden söz konusu Yönetmelik’te yer alan düzenleme atfı ile kamu görevlisi gibi cezalandırılması mümkün olmayacağından kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği ve görevi kötüye kullanma suçlarını işleme imkânının bulunmadığı, bu suretle sanık ...’nın eyleminin de azmettiren sıfatıyla kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği ve görevi kötüye kullanma suçları kapsamında değerlendirilemeyeceği,