muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3683, Karar No: 2020/6413, Tarih: 02.11.2020

Şüphelinin denetim süresi içerisinde 26/06/2019 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi üzerine, kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 4. fıkrasında, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır " hükmüne yer verildiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun etkin pişmanlık başlıklı 192. maddesinde " ...(2) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi, resmî makamlar tarafından haber alınmadan önce, bu maddeyi kimden, nerede ve ne zaman temin ettiğini merciine haber vererek suçluların yakalanmalarını veya uyuşturucu veya uyarıcı maddenin ele geçirilmesini kolaylaştırırsa, hakkında cezaya hükmolunmaz.(3) Bu suçlar haber alındıktan sonra gönüllü olarak, suçun meydana çıkmasına ve fail veya diğer suç ortaklarının yakalanmasına hizmet ve yardım eden kişi hakkında verilecek ceza, yardımın niteliğine göre dörtte birden yarısına kadarı indirilir..." hükmüne yer verildiği,

Bu haliyle, sanığın kolluk tarafından yapılan yoklama şeklindeki kontrolde sorulması üzerine cebinden uyuşturucu maddeyi çıkarıp vermesi şeklindeki eyleme sanığın denetim süresinde yeniden uyuşturucu kullanmak suretiyle erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan davada sanığın mahkumiyetine karar verilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 192/3. maddesi uyarınca indirim uygulanması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde;

2- Kabule göre de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde; isabet görülmemiştir." denilerek, İzmir 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2019 tarihli ve 2019/66 esas, 2019/16 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

1- İncelenen dosyada yargılama konusu olan suç 06/02/2019 tarihli ilk suç olup, bu suça ilişkin erteleme süresi zarfında işlenen 26/06/2019 tarihli ikinci suç TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca sadece ihlal nedeni sayılıp ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmasına yasal engel bulunduğu, bu nedenle Mahkemece sanığın erteleme süresi zarfında tekrar uyuşturucu madde kullandığının sabit görülmesi halinde, ilk suça ilişkin olarak dava şartı gerçekleşmiş olacağından bu ilk suça ilişkin olarak bir karar verilmesi gerekirken, ikinci suç bakımından etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak TCK’nın 192/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu,

2- Kabule göre de, Mahkemece delillerin değerlendirilmesi ve takdir edilmesi sonucunda erteleme süresi zarfında işlendiği iddia edilen ikinci suçun ihlal niteliğinde olmadığı kanaatine ulaşılması halinde, yargılamanın asıl konusunu oluşturan ilk suça ilişkin olarak yargılama şartı bulunmadığı gözetilerek, bu aşamada yargılama şartının gerçekleşmesi beklenmek üzere CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca “kamu davasının durmasına ve dava açılmasının ertelenmesi kararının infazının devamına” karar verilmesi gerekirken, TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir kovuşturma konusu yapılmasına yasal engel bulunan ikinci suça ilişkin olarak “ceza verilmesine yer olmadığına” ilişkin hüküm kurulması ve “ilk suça ilişkin denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde Mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; İzmir 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2019 tarihli ve 2019/66 esas, 2019/16 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 02.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20169, Karar No: 2014/19965, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20169 E.  ,  2014/19965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2012/2062-2014/264

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda İlamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 808,97 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 27.03.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 808,97 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 27.03.2014 tarih ve 2013/2062 esas 2014/264 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki 25.12.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır. Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5,2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 27.03.2014 tarih ve 2013/2062 esas 2014/264 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 55,30 TL. harcın istek halinde iadesine,HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3594, Karar No: 2006/5725, Tarih: 22.06.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3594 E.  ,  2006/5725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :

-K A R A R-

1-İşin esasına etkili görüldüğünden Hopa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/89 esas sayılı dosyasının,

2-Davacı tarafın dayandığı 7.2.1994 tarih ve (5) sıra nolu tapu kaydının eski kayıtlardaki ifrazı ile oluşan 4, 5 ve 6 nolu parsellere ait kadastro tesbit tutanak suretleri ile dayanağı kayıt ve belgelerin tüm değişiklikleriyle birlikte,

3-Davalı tarafın dayandığı 24.3.1934 tarih ve (10) sıra nolu tapu kaydı ile 18.10.1984 tarih ve (8) sıra nolu tapu kayıtlarının revizyon gördüğü 13,15 ve (16) parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tesbit tutanak suretleri ile tesbitlerine esas alınan kayıt ve belgelerin tüm değişiklikleriyle birlikte mercilerinden getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22.6.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/169, Karar No: 2024/12515, Tarih: 23.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/169 E.  ,  2024/12515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2648 E., 2023/2088 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi,bozma

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 gün ve 2023/2648 Esas, 2023/2088 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin temyizinin konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna; sanık ... müdafiinin temyizinin ise her iki suça yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bursa 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2021/15 Esas, 2021/229 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/1815 Esas, 2022/603 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen nedenlerin aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bursa 34. Asliye Ceza Mahkemesince, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/1815 Esas, 2022/603 Karar sayılı bozma kararı üzerine verilen 18.10.2022 tarihli ve 2022/345 Esas, 2022/598 Karar sayılı mahkûmiyet kararlarının bozulmasına yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/4424 Esas, 2022/2754 Karar sayılı bozma kararında belirtilen nedenlerin de aynı Kanun'un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/1815 Esas, 2022/603 Karar sayılı ve 27.12.2022 tarihli ve 2022/4424 Esas, 2022/2754 Karar sayılı bozma kararları ile bu bozma kararları üzerine Bursa 34. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18.10.2022 tarihli ve 2022/345 Esas, 2022/598 Karar sayılı ve 04.04.2023 tarihli ve 2023/159 Esas, 2023/216 Karar sayılı mahkûmiyet kararlarının, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu durumda temyizen incelenen kararın, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/2648 Esas, 2023/2088 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı olması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, hükmün kurulmasına esas alınan belgelerin duruşmada okunmadığı ve taraflara tartıştırılmadığı anlaşılmakla, başkaca yönleri incelenmeyen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 26.09.2023 tarihli ve 2023/2648 Esas, 2023/2088 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye değişik gerekçeyle uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3037, Karar No: 2023/10990, Tarih: 25.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/3037 E.  ,  2023/10990 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihleri itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezaların süresine göre sanık ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şile Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2006 tarihli ve 2006/105 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, sanık ... hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca, cezalandırılmaları istemi ile kamu davaları açılmıştır.

2. Şile Asliye Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2008 tarihli ve 2006/51 Esas, 2008/164 Karar sayılı kararı ile sanıkların eyleminin yağma suçunu oluşturabileceği ihtimali bulunduğu belirtilerek 5271 sayılı Kanun'un 3,4,5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilerek dosyanın Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. ... Anadolu 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2011 tarihli ve 2008/523 Esas, 2011/82 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi sanık ... hakkında ayrıca 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ayrıca kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. ... Anadolu 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2011 tarihli ve 2008/523 Esas, 2011/82 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan sanık ... hakkında ayrıca kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararlarının sanıklar müdafileri tarafından, temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/7762 Esas, 2016/1984 Karar sayılı kararıyla;

"... Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıklar, yakınanların ikametgahının bahçesindeki kömürlüğün kilidini kırıp, çeşitli inşaat malzemelerini ve aletleri alarak bir kamyonetin kasasına yükledikleri sırada, yakınan ...'ın farkettiği, yanlarına gidip kamyonetin kasasına baktığı, kendine ait eşyaları görünce bir ayağını kaldırıma bir ayağını da kamyonetin kasasına koyarak eşyalarını geri aşağı atmaya çalıştığı, bu sırada sanık ...'un şoför mahaline geçtiği, diğer sanık ... kamyonete binerek aracı hızla hareket ettirmeleri üzerine yakınan ...'ın kamyonetin kasasına düştüğü, olay yerine gelen ...'ın eşi yakınan ...'in ise aracın kapısını tutup gitmelerine engel olmaya çalıştığı, ancak sanık ...'un çaldıkları eşyalarla birlikte olay yerinden kaçabilmek için kamyoneti yakınan ...'in üzerine doğru sürdüğü, kamyonetin kasasında bulunan yakınan ...'ı ise kamyonetten düşürmek amacıyla aracı zigzaglar yaparak sağa sola hareket ettirdiği, bu şekilde yakınanı kamyonetten düşürmek suretiyle yaralayarak çaldıkları bir kısım eşyalarla birlikte olay yerinden kaçtıkları, aracın içerisinde bulunan sanık ...'un da sanık ...'un aracı bu şekilde kullanmasına engel olmayarak onun eylemine iştirak ettiği, anlaşılmasına karşın, suça konu eşyaları çalarak kamyonetin kasasına diğer sanıklarla birlikte yükleyen sanık ...'ın, yakınanların kendilerini farketmesi üzerine, diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte kamyonete binip binmediği ve eyleme katılımın ne aşamada kaldığının tespiti gerekmektedir.

Hâl böyle olunca;

1- Sanıklar ... ve ...'un eylemlerinin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık ve yaralama suçlarından hüküm kurulması,

2- Yakınanlar ve tanık ...'den sorularak, sanık ...'ın konumu duraksamaya yer bırakmayacak şekilde giderilip tespit edildikten sonra sanık ...'ın suç teşkil eden haksız fiilinin nitelendirilmesinin yapılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

3-Mükerrir olan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, aynı Yasanın 58/3. maddesinde düzenlenen “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunacağına' dair hükmün gözetilmeksizin, doğrudan para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

3-Mükerrir olan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, aynı Yasanın 58/3. maddesinde düzenlenen “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunacağına' dair hükmün gözetilmeksizin, doğrudan para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

4- Sanıkların hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkın korunmasına,,"

Karar verilmiştir.

5. ... Anadolu 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2017 tarihli ve 2016159 Esas, 2017/54 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden bozma ilamına direnilmesine, sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi sanık ... hakkında ayrıca 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında kasten yaralama suçu bakımından ise atılı suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmiştir.

6. ... Anadolu 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2017 tarihli ve 2016159 Esas, 2017/54 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan mahkumiyet kararlarının sanıklar müdafileri tarafından, temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.03.2018 tarihli ve 2018/346 Esas, 2018/1904 sayılı ilâmı ile özetle, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10.03.2016 tarihli ve 2015/7762 Esas ve 2016/1984 sayılı ilâmı usul ve yasaya uygun bulunmakla, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2021 tarihli ve 2018/6-173 Esas 2021/11 Karar sayılı kararı ile özetle, ... Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.02.2017 tarihli ve 159-54 sayılı karar "yeni hüküm" niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/12993 Esas, 2021/10557 Karar sayılı kararıyla;