muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3946, Karar No: 2013/1014, Tarih: 24.01.2013

"Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler;

a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

b) Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren yirmidört ay içinde içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, yirmidört aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan, itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır.

Alacakların yersiz ödemelere mahsubu, en eski borçtan başlanarak borç aslına yapılır, kanunî faiz kalan borca uygulanır. Bu hüküm ilgili hak sahiplerinin muvafakat etmeleri kaydıyla, aynı dosyadan diğer bir hak sahibine yapılan yersiz ödemelere mahsubunda da uygulanır.

Yersiz ödemenin gelir ve aylıklardan kesilmesinde, kesintinin başlayacağı ödeme dönemi başı itibarıyla kanunî faizi ile birlikte hesaplanan borç tutarı, gelir ve aylıktan % 25 oranında kesilmek suretiyle uygulanır.

Yersiz ödemelerin tespiti ile geri alınmasına ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.” hükmü yer almaktadır.

Mahkemece, 5510 sayılı Yasanın 96/a maddesi ve dosyadaki deliller gözetilmeksizin olayda uygulama imkanı bulunmayan Borçlar Kanunun 66.maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir .

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/336, Karar No: 2010/6088, Tarih: 31.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/336 E.  ,  2010/6088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.09.2008 tarih ve 2008/665 - 2008/1047 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin davalı ....Şti'nin % 10 hisseye sahip ortağı olduğunu, %90 hisseye sahip ortağı ...’ın 31.03.2006 tarihinde vefat ettiğini, mirasçılarının mirası reddettiğini, Gümrük Kanunu uyarınca gümrük müşavirliği şirketi ortaklarının gümrük müşaviri olmaları gerektiğini, müvekkilinin hissesinin % 5’lik kısmını devir sözleşmesi ile gümrük müşaviri ...'e devrettiğini, devrin geçerli olabilmesi için TTK’nun 520/1 ve 2. maddesindeki şartların yerine getirilmesi gerektiğini, aksi halde şirketin fesih ve tasfiye sürecine gireceğini ileri sürerek, TTK’nun 520/2. maddesinde aranan şartların ve prosedürün yerine getirilebilmesi için hakim müdahalesi ile devir işlemine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, şirket hisselerinin devrine yönelik davaların mutlak ticari dava olduğu, değeri parayla ölçülebilen bir ihtilaf söz konusu olmadığından HUMK’nun 8 maddesindeki müddeahibin değerine göre Sulh Hukuk Mahkemesi’nin görevli olduğunu kabule imkan bulunmadığı, TTK’nun 4. ve 5. maddelerindeki düzenleme kapsamında davanın Asliye Ticaret Mahkemesi'nde görülmesi gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin mahkemenin görevsizliği sebebi ile reddine, karar kesinleştiğinde ve süresinde başvurulduğunda dosyanın İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, iki ortaklı limited şirkette ölen ortağın yerine yeni ortak alınması için TTK’nun 520. maddesinde aranan şartların ve prosedürün yerine getirilebilmesi için hakim müdahalesi ile devir işlemine karar verilmesi istemine ilişkindir. Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, mahkemece TTK’nun 4. ve 5. maddelerindeki düzenleme uyarınca görevsizlik kararı verilerek dosyanın İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir. Mamelek (malvarlığı) hukukundan doğan davalarda müddeabihin değerinin HUMK’nun 8/I. maddesindeki parasal sınırından az olması halinde sulh mahkemesi, daha fazla olması halinde asliye mahkemesi görevlidir. HUMK’nun 8/II. maddesinde ise müddeabihin değerine bakılmaksızın sulh mahkemesinin görevine giren işler sayılmıştır. Bazı davalar ise özel kanun hükümlerinden dolayı müddeabihin değerine bakılmaksızın asliye hukuk mahkemesinde görülür. Sulh hukuk mahkemelerinin görevi HUMK’nun 8. maddesinde sayılmış olup genel görevli mahkemeler asliye hukuk mahkemeleridir. Sulh hukuk mahkemesinin görevi dışında kalan bütün ticari davalar asliye mahkemesinde görülür. Buna göre, değeri HUMK’nun 8/I’deki parasal sınırı geçen ticari davalar asliye mahkemesinde görülür. Bundan başka, özel kanunların doğrudan doğruya ticaret mahkemesini görevlendirdiği dava ve işler ile değere bakılmaksızın asliye mahkemesini görevlendirdiği ticari davalara asliye mahkemesinde bakılır. Ayrı ticaret mahkemesi bulunan yerlerdeki Ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil işbölümü ilişkisidir (Prof. Dr. Baki Kuru, Prof. Dr. Ramazan Arslan, Prof. Dr. Ejder Yılmaz, 19. Baskı, Medeni Usul Hukuk, syf. 198). Somut uyuşmazlık, HUMK’nun 8. maddesinde sayılan ve sulh hukuk mahkemesinin görevine giren davalardan olmayıp, yasada mutlak Asliye Ticaret Mahkemesi’nde görülmesi öngörülen davalardan da değildir. Bu itibarla mahkemece, genel görevli mahkeme olan asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğuna karar vermek gerekirken yazılı şekilde Asliye Ticaret Mahkemesi’nin görevli olduğuna karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3202, Karar No: 2017/1953, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3202 E.  ,  2017/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçi alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 2. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 04.07.2014 gün ve 2014/28 E., 2014/423 K. sayılı kararın temyiz incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 15.12.2014 gün ve 2014/18318 E., 2014/22648 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1’inci maddesinin ikinci fıkrası ile Mersin Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin beşinci fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1’nci maddesinin birinci fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36’ncı maddesinin birinci fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak 6360 sayılı Kanun’un 36’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Samsun İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek direnme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Yukarıda (2) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı olarak yargılamayı takip ettiği görülen Samsun Büyükşehir Belediyesi vekiline ait vekaletname ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesi dosya arasında bulunamamış, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4168, Karar No: 2023/5324, Tarih: 15.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4168 E.  ,  2023/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1592 E., 2023/290 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/348 E., 2022/124 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ve yaşlılık aylığı bağlanmasına ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 06.06.2013 tarihli borçlanma talep dilekçesi ile yurt dışında geçen sürelerinden bir kısmını 4/1-b kapsamında, 30.06.2014 tarihli borçlanma talep dilekçesi ile 4/1-a kapsamında borçlanma talebinde bulunduğunu, 13.07.2015 tarihli dilekçe ile de Kurumun 2015/4 sayılı genelgesi uyarınca 06.06.2013 ve 30.06.2014 tarihli borçlanma taleplerinin borçlanılacak gün ve sürelerini 27.04.1980 – 12.09.1990 tarihleri arasına ilişkin 3735 gün 4/1-b kapsamında, 13.09.1990 – 18.03.1994 tarihleri arasına ilişkin 1265 gün 4/1-a kapsamında olacak şekilde değiştirdiğini, Kurumun 28.08.2015 tarihli yazısı ile 27.04.1980 – 16.03.1994 tarihleri arasına ilişkin 5000 gün olacak şekilde 4/1-a kapsamında ve günlük borçlanma bedeli 12,096 TL olmak üzere tahakkuk cetveli düzenlendiğini ve ödenmek üzere davacıya gönderdiğini, ancak davalı Kurum tarafından 13.07.2015 tarihli düzeltme dilekçesi dikkate alınmadığından ve günlük borçlanma bedeli de hatalı tesbit edildiğinden sözkonusu tahakkuk cetveline 10.09.2015 tarihli dilekçe ile itiraz edildiğini, davacının hak kaybına uğramamak için hatalı tahakkuk cetveline istinaden SSK sicili üzerinden 1265 gün karşılığı 15.301,44 TL’nı 18.09.2015 tarihinde davalı kurum hesabına ödediğini, akabinde davalı Kurumun 12.10.2015 tebliğ tarihli yazısı ile itirazlar doğrultusunda tahakkuk cetvelinin düzeltildiğini, 13.09.1990 – 17.03.1994 tarihleri arasına ilişkin 1265 gün için 4/1-a kapsamında tahakkuk cetveli düzenlediğini, bunun üzerine davacının hatalı tahakkuk cetveline göre fazla ödediği 850,00 TL’nin tarafına iadesini talep ettiğini, bu arada 06.06.2013 tarihli ilk borçlanma talebine binaen halen tahakkuk cetveli düzenlenmemiş olduğundan 22.10.2015 tarihli dilekçe ile borçlanma talebinin gereğinin yerine getirilmesinin talep edildiğini, davalı Kurumun 22.10.2015 tarihli yazısı ile Bağ-Kur borçlanmasına yatırılan 15.301,44 TL.nin Bağ-Kur hizmetlerine yüklendiği, fazla ödeme sözkonusu olmadığının bildirildiğini, ancak davacıya Bağ-Kur borçlanması ile ilgili herhangi bir tebligat yapılmadığından ve SSK tahakkukuna istinaden SSK sicili üzerinden ödenen borçlanma bedelinin Bağ-Kur hizmetlerine işlenmesinin hatalı işlem olduğunu, bu hususta Kuruma itiraz dilekçesi verilmiş ise de itirazlarının reddedildiğini, daha sonra Kurumun 13.06.2016 tarihli yazısı ile cevap verdiğini ve Bağ-Kur kapsamında 27.04.1980 - 11.09.1990 tarihleri arasına ilişkin 3735 gün olacak şekilde düzenlenen tahakkuk cetvelinin ödeme yapılmak üzere davacıya gönderdiğini, davacı tarafından da tahakkuk cetveline istinaden 38.987,42 TL’nı 04.08.2016 tarihinde Kurumun banka hesabına ödediğini, davacının 29.08.2016 tarihli dilekçesi ile yaşlılık aylığı talebinde bulunduğunu, talebin davalı Kurum tarafından reddedildiğini, Kurum işlemlerinin hatalı ve hukuka uygun olmadığını beyanla, davacının borçlanmak suretiyle SSK sicili üzerinden yapmış olduğu 1265 günlük ödemenin 4/1-a kapsamında düzenlenen 12.10

.987,42 TL’nı 04.08.2016 tarihinde Kurumun banka hesabına ödediğini, davacının 29.08.2016 tarihli dilekçesi ile yaşlılık aylığı talebinde bulunduğunu, talebin davalı Kurum tarafından reddedildiğini, Kurum işlemlerinin hatalı ve hukuka uygun olmadığını beyanla, davacının borçlanmak suretiyle SSK sicili üzerinden yapmış olduğu 1265 günlük ödemenin 4/1-a kapsamında düzenlenen 12.10.2015 tebliğ tarihli tahakkuk cetveline aktarılması gerektiğinin tespitine, borçlanmak suretiyle ödenen 1265 prim gününün 13.09.1990 - 17.03.1994 tarihleri arasına mal edilmesi gerektiğinin tespiti ile fazladan ödenen 850,00 TL’nın davalı Kurumdan istirdadına, davacıya 01.09.2016 tarihinden geçerli yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı, yetki, görev, husumet, hak düşürücü süre, kesin hüküm ve derdestlik itirazında bulunduklarını beyan etmiş, davacının talebinde haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulüne,

1-Davacının borçlanmak suretiyle yaptığı 1265 günlük ödemenin 4/1-a kapsamında düzenlenen 12.10.2015 tebliğ tarihli tahakkuk cetveline aktarılması gerektiğinin ve borçlanmanın geçerli olduğunun tespitine,

2-Davacı tarafından kuruma fazladan ödenen 850,00 TL'nin davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Davacıya tahsis talep tarihini takip eden ay başı olan 01.09.2016 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, davacının 28.09.2015 tarihinde yatırdığı tutarın Bağ-Kur borçlanmasına ilişkin olduğu, SSK borçlanmasına ait tebligatın ise davacıya tebliğ edildiğini, davacı tarafça süresinde borçlanma bedelinin ödenmediğini, Kurum tarafından yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının yurt dışı borçlanması yapmak suretiyle borçlandığı 1265 günlük sürenin 4/1-a kapsamına aktarılarak geçerli olduğunun tespiti ile fazladan ödediği 850,00 TL'nin iadesi ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı adına düzenlenen yurtdışı borçlanma tahakkuk cetvellerinde ve davacı yanca yapılan ödemelere ait dekontlarda yer alan SSK ve Bağ-Kur sicil numaralarının davacının talebi gibi olduğu, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1298, Karar No: 2023/4909, Tarih: 27.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1298 E.  ,  2023/4909 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2611 E., 2019/872 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması

Adana Bölge Adiye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2018/2611 Esas, 2019/872 Karar sayılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak verilen ek kararı sanığın 22.12.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Adana Bölge Adiye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2018/2611 Esas, 2019/872 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği anılan ek kararı temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği inceleme konusu olan ek karara yönelik temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın bilinen son adresine 08.05.2019 tarihinde usûlüne uygun olarak tebliğ edilen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 15.04.2019 tarihli ve 2018/2611 Esas, 2019/872 Karar sayılı hırsızlık suçundan kurulan hükmünü, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süreden sonra 07.11.2022 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmamasının yanında, mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, aynı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adlîye mahkemesi kararlarının temyizinin de mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair ek kararda hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2018/2611 Esas, 2019/872 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8 Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.