muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31061, Karar No: 2015/35728, Tarih: 24.12.2015

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

Davalı kurum, taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda artış yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı, kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7. maddesine göre, davacının ücretinde yapılacak artış, memur maaşlarına yapılan artış oranından az olamaz. Buna göre davalı şirketçe davacının ücretine yapılan artışlar kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan az ise aradaki fark alacak hüküm altına alınmalıdır.

27.06.1989 tarihli ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir. Şu halde davacı için 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen unvanda görev yapanların 5473 sayılı Kanun ile öngörülen ek ödeme kapsamında olup olmadığı önem arz etmektedir. Bunun için öncelikle davacının belirlenmiş olan unvanı itibariyle ek ödeme yapılması gereken kamu görevlilerinden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile aynı unvanda görev yapan kamu görevlilerinin belirtilen ek ödemelerden yararlanması söz konusu ise davacının da ek ödemeden yararlandırılması ve varsa bundan kaynaklanan fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacı, maaş nakil ilmuhaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanun'a uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına, bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde  kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmuhaberinde belirtilmesi gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek 29. ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24497, Karar No: 2014/8707, Tarih: 06.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24497 E.  ,  2014/8707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Her iki suçtan mahkumiyet

1-Dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ile müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında senet üzerindeki miktar kısmının başına 3 rakamı ekleyerek bonoda tahrifat yapmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması talebiyle açılan davada, her ne kadar 17.08.2009 tarihli İstanbul Emniyet Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarı ekspertiz raporunda; yapılan tahrifatın ilk nazarda ve kolaylıkla fark edilemeyecek nitelikte olduğundan iğfal kabiliyetini haiz olduğu belirtilmiş ise de; mahkemece yapılan tespite göre senedin borçlu kısmındaki imzalı yerin yırtılmış olduğu, rakamla yazılan senet bedeline ilişkin rakamların binler hanesindeki "3" rakamının diğer rakamlara nazaran daha farklı uçlu kalemle yazılmış olup açıkça belli olduğu, ayrıca senedin sol üst tarafında 3.350 dolar rakamlarında da aynı farklılığın bulunduğunun anlaşılması karşısında; sahteciliğin ilk bakışta dikkat çekeceğinden senedin aldatma kabiliyeti bulunmadığı ve suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyeti kararı verilmesi,

2

Yasaya aykırı, sanık ile müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/4505, Karar No: 2020/5560, Tarih: 10.11.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4505 E.  ,  2020/5560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, tazminat ve nafakaların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının davası ve fer'ilerinin kabulü ile kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödenmesi gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Remzi'ye yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Habibe'ye yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 10.11.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/4526, Karar No: 2020/5621, Tarih: 08.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4526 E.  ,  2020/5621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalılar tarafından istinaf başvurusunun kararın kaldırılarak yeniden hüküm verilmesine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalılar 1-..., 2-..., 3-..., 4-..., 5-... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı avukat, davalılardan ...'ın vekili olarak görev yaptığını ve vekillik görevini gereği gibi ifa etmesine rağmen müvekkili ... ve diğer davalıların sulh olduklarını, bu nedenle akdi ve karşı yan vekalet ücretinden müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek toplam 119,414,96 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul ile 122.370,61 TL akdi vekalet ücreti . 4.500 TL yargılama gideri ve 5.620,35 TL davacı tarafından davalar için yapılan harcamalar olmak üzere toplam 132.499,96 TL'nın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan ortaklaşa ve dayanışmalı olarak alınıp davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, karara karşı bir kısım davalılar istinaf yoluna başvurmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19.Hukuk Dairesince de; 'Bir kısım davalıların istinaf başvurularının kısmen kabulü ile, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/823 Esas ve 2017/571 Karar sayılı kararının iptaline, Davacının davasının kısmen kabulü ile, 110.127,46 TL akdi vekalet ücreti ile 5.620,35 TL masrafın dava tarihinden itibaren hesap edilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ...'den alınarak davacıya verilmesine, 4.500,00 TL karşı yan vekalet ücretinin dava tarihinden itibaren hesap edilecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen trahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebin reddine, bir kısım davalıların fazlaya ilişkin istinaf taleplerinin reddine, karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19.Hukuk Dairesi'nin kararı bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19.Hukuk Dairesi'nin kararı bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, sulh iddiası ile ödenmeyen vekalet ücreti alacağına ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesince ... dışındaki davalılar aleyhine 4.500,00 TL hüküm kurulmuş olmasına rağmen nispi karar harcının tamamından sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzelterek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’nin 24.05.2019 tarih ve 2018/1679 Esas, 2019/1307 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 'nin 14.12.2017 tarih ve 2012/823 Esas, 2017/571 Karar sayılı kararında yer alan hükmün 3.fıkrasının hükümden çıkartılarak, yerine ''İlk derece yargılaması nedeni ile davanın kabul edilen kısmından dolayı hesap edilen 8.214,12 TL nispi karar harcından 7.895,41 TL'nin davalı ...'den 318,70 TL'nin diğer davalılardan hazine adına tahsiline,'' söz ve rakamlarının yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, 1.977,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalılar 1-..., 2-..., 3-..., 4-..., 5-...'ye yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, kesin olmak üzere 08/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7114, Karar No: 2015/23811, Tarih: 06.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7114 E.  ,  2015/23811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/340858

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2011/326 (E) ve 2013/365 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur Murat'ın aşamalardaki anlatımlarına, tanık O.. M..'in aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde bayramlaşmak için mağdura elini uzattığı, mağdurun ise aralarındaki önceki husumetlerden dolayı sanığın elini sıkmadığı, bunun üzerine sanığın mağduru basit şekilde tehdit ettiği, mağdurun sanığa kendisine bir şey yapamayacağını söylediği, sanığın bu kez de cebinden çıkardığı bıçakla mağdurun üzerine yürüyüp yaralama amacıyla bıçağı mağdura savurduğu, mağdurun geri çekilip kaçmaya başladığı ve yaralanmaktan kurtulduğu, sanığın kaçmakta olan mağduru bıçakla kovaladığı ancak yakalayamadığından yaralama suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla, sanığın mağdura yönelik basit tehdit eyleminin ardından mağdurun sözleri üzerine, cebinden bıçak çıkarıp bu bıçağı mağdura doğru savurması, daha sonra da kaçan mağduru bıçakla kovalaması şeklindeki eyleminde, sanık tehdit kastı ile değil yaralama kastı ile hareket ettiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6329, Karar No: 2016/15314, Tarih: 20.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/6329 E.  ,  2016/15314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 152.221,54 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/12/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının meslek hastalığı sonucu %27,20 oranında sürekli iş göremezliğinin bulunduğu, meslek hastalığının oluşumunda davalının %100 oranında kusurlu olduğu, 2004 tarihli imzalı hizmet sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücret olarak belirtildiği, bu imzaya aşamalarda itiraz edilmediği, Kurum'a da asgari ücret üzerinden bildirim yapıldığı, hükme esas alınan hesap raporunda ihtimalli yapılan hesaplamalardan, davacının davalı işyerinde aylık, net asgari ücretin 1,54 katına isabet eden bir ücretle çalıştğı varsayımından hareket edilen ihtimale itibar edildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacının yaptığı işin niteliği, imzalı hizmet sözleşmesi ve Kurum'a bildirilen ücret birlikte değerlendirildiğinde davacının asgari ücretle çalışmakta iken meslek hastalığına yakalandığı açık-seçiktir. Bu durumda bilirkişi hesap raporunda asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilmesi gerekirken yazılı şekilde net asgari ücretin 1,54 katına isabet eden ücrete göre yapılan hesaplamanın hükme esas alınması hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.350.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine

20/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.