muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/128, Karar No: 2010/122, Tarih: 03.03.2010

Görülüyor ki Özelleştirme Yüksek Kurulunun 08/11/2004 tarih ve 2004-110 sayılı SEKA İzmit İşletmesinin kapatılmasına, taşınır ve taşınmaz mallarının bedelsiz olarak İzmit Büyükşehir Belediyesine devrine çalışanların hizmet sözleşmelerinin feshine ilişkin ilk kararı uygulanmış böylece davacının da ihbar ve kıdem tazminatı ödenerek hizmet sözleşmesi feshedilip SEKA ile olan ilişkisi 18/02/2005 tarihi itibari ile sona ermiştir. Başka bir anlatımla hizmet sözleşmesi feshedilmekle 18/02/2005 tarihi itibariyle SEKA‘nın çalışanı durumundan çıkmıştır. Bu olgulardan sonra özelleştirme idaresi, İzmit Büyükşehir Belediyesi ve Selüloz İş Sendikası arasında 10/03/2005 tarihinde yapılan protokol ile bu protokole dayanılarak özelleştirme yüksek kurulunca alınan ve çalışanları da kapsamına alan 06/04/2005 tarih ve 2005-46 sayılı kararın hizmet akidlerinin feshedilmesi ile çalışma durumu sona ermiş bulunduğundan davacı bakımından hukuki sonuç doğurması mümkün değildir. Çünkü hizmet sözleşmesinin feshedilmesi ile hizmet akdi ilişkisi sona ermiş olup sonradan yapılan protokol ve protokol doğrultusunda alınmış olan özelleştirme yüksek kurulu kararı gereğince davacı ile SEKA arasında yeni bir hizmet akdi yapılamamıştır. Her ne kadar mahkeme kararında devir için gereken süre içerisinde SEKA tarafından davacıya ücret ödendiği belirtilmiş ise de dosyada hizmet sözleşmesinin feshinden sonra SEKA tarafından davacıya ücret ödendiğini gösterir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Hizmet sözleşmesinin feshi nedeniyle davacıya ödendiği anlaşılan iş kaybı tazminatı ve işsizlik ödeneği ise yasadan doğan ve feshe karşı koruyucu ödemeler olup ücret niteliğinde değildir.

Açıklanan tüm bu maddi ve hukuksal olgular karşısında davacının davalı Büyükşehir Belediyesinde işe alınırken ücretinin tespitinde SEKA da geçmiş hizmetlerinin nazara alınması mümkün olmadığından davanın reddi yerine kararda yazılı gerekçelerle kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...”)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davalı Belediye vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark ücret alacağı istemine ilişkindir.

Davacı, 1977 yılından itibaren çalışmakta olduğu SEKA A.Ş.’ne ait İzmit İşletmesinin davalı Belediye tarafından 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi kapsamında devralınmasına rağmen kıdeme bağlı haklarının hesaplanmasında önceki işveren yanında geçen çalışma süresinin dikkate alınmadığını ileri sürerek fark ücret alacağının davalı Belediye Başkanlığından tahsilini talep etmiştir.

Davalı Belediye vekili davacının alacağının hukuki dayanağı bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davacı, 1977 yılından itibaren çalışmakta olduğu SEKA A.Ş.’ne ait İzmit İşletmesinin davalı Belediye tarafından 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi kapsamında devralınmasına rağmen kıdeme bağlı haklarının hesaplanmasında önceki işveren yanında geçen çalışma süresinin dikkate alınmadığını ileri sürerek fark ücret alacağının davalı Belediye Başkanlığından tahsilini talep etmiştir.

Davalı Belediye vekili davacının alacağının hukuki dayanağı bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin davanın kabulüne dair verdiği karar yukarıda belirtilen nedenle Özel Dairece bozulmuş, yerel mahkemece; işletmede üretimin durduğu ancak kapatmanın gerçekleşmediği, kapatma ve iş sözleşmesinin sona erdirilmesine ilişkin kararın protokol ile ortadan kaldırıldığı ve işletmenin devrine karar verildiği, bu nedenle işyerinin 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi kapsamında davalıya devrinin sözkonusu olduğu,  protokol tarihinde davacının devredilen işletme çalışanı olduğunun kabulü ile ücretinin hesabında devreden işverenin yanında geçen sürelerin de dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Uyuşmazlık; SEKA A.Ş. İzmit İşletmesi ve çalışanlarının özelleştirme uygulamaları sonucunda 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi kapsamında davalı Belediyeye devredilip devredilmediği noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesidir. Anılan maddede işyerinin veya bir bölümünün devri düzenlenmiştir.

Maddede aynen; “İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer.

Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür.

Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.

Tüzel kişiliğin birleşme veya katılma ya da türünün değişmesiyle sona erme halinde birlikte sorumluluk hükümleri uygulanmaz.

Devreden veya devralan işveren iş sözleşmesini sırf işyerinin veya işyerinin bir bölümünün devrinden dolayı feshedemez ve devir işçi yönünden fesih için haklı sebep oluşturmaz. Devreden veya devralan işverenin ekonomik ve teknolojik sebeplerin yahut iş organizasyonu değişikliğinin gerekli kıldığı fesih hakları veya işçi ve işverenlerin haklı sebeplerden derhal fesih hakları saklıdır.

Yukarıdaki hükümler, iflas dolayısıyla malvarlığının tasfiyesi sonucu işyerinin veya bir bölümünün başkasına devri halinde uygulanmaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıdaki hükümler, iflas dolayısıyla malvarlığının tasfiyesi sonucu işyerinin veya bir bölümünün başkasına devri halinde uygulanmaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere hükümde, “işyeri veya işyerinin bir bölümünün” devrinden bahsedilmektedir. İşyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. İşçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda; devralan işveren, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmak zorundadır.

Bu bağlamda; özelleştirme kapsamına alınan işyerlerinin tamamen veya kısmen satışı, kiralanması, işletme hakkının devri durumlarında işyerinin devri sözkonusudur ve devrin hukuki sonuçları ortaya çıkar.

İşyerinin özelleştirmeye hazırlanması, özelleştirilmesi, küçültülmesi, faaliyetlerinin tamamen veya kısmen durdurulması nedenleriyle ise sözleşmeler ancak bildirimli fesih yoluyla sona erdirilebilir.

Somut olayda, davacının çalışmakta olduğu SEKA AŞ İzmit İşletmesinin, özelleştirme uygulamaları kapsamında Özelleştirme Yüksek Kurulu’nun 08.11.2004 tarih 2004/110 sayılı kararı ile kapatılmasına, İzmit İşletmesinde çalışan ve hizmetine ihtiyaç duyulmayacak işçilerin tüm yasal haklarının SEKA Genel Müdürlüğü tarafından ödenerek iş akitlerine son verilmesine karar verilmiş, bu kapsamda davacının iş akdine 18.02.2005 tarihinde son verilmiştir.

Özelleştirme Yüksek Kurulu 06.04.2005 tarih 2004/110 sayılı kararı ile de; 08.11.2004 tarih 2004/110 sayılı kararında devir harici bırakılan fabrika binaları, depoları, tesis, makine, teçhizat, döşeme, demirbaş, mefruşat, taşıtlar ve iş makineleri ile stoklarda bulunan hammadde, yardımcı hammadde ve her türlü malzemelerden devir tarihi itibariyle envanter kayıtlarında mevcut olanların da 4046 sayılı Kanunun 2/i maddesi çerçevesinde bedelsiz olarak Kocaeli Büyükşehir Belediyesine devredilmesine karar verilmiştir.

Açıkça görüldüğü gibi Özelleştirme Yüksek Kurulunun 08.11.2004 ve 06.04.2005 tarihli kararlarında işletmenin çalışanları ile devredildiğine ilişkin hüküm bulunmamaktadır. Anılan kararlar sonrası işletmede üretim durmuştur.

Kurulun belirtilen kararları ile işyerinde üretim faaliyetinin durması sonrasında İzmit Büyükşehir Belediyesi adına Belediye Başkanı, Selüloz İş Sendikası Genel Başkanı ve İzmit Şube Başkanı ile Özelleştirme İdaresi Başkan Yardımcısı arasında 10.03.2005 tarihli Protokol düzenlenmiştir.

Protokol uyarınca; SEKA İzmit işletmesinin; arazisi, tesisleri, makineleri, işletme hakkı ve çalışanları ile birlikte 10.03.2005 tarihi itibariyle Kocaeli Büyükşehir Belediyesine devredilmesine karar verilmiş ise de 10.03.2005 tarihli sözkonusu Protokol ile Özelleştirme Yüksek Kurulu kararları ortadan kaldırılmadığı gibi, bu protokol Özelleştirme Yüksek Kurulu kararlarını ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Protokol uyarınca; SEKA İzmit işletmesinin; arazisi, tesisleri, makineleri, işletme hakkı ve çalışanları ile birlikte 10.03.2005 tarihi itibariyle Kocaeli Büyükşehir Belediyesine devredilmesine karar verilmiş ise de 10.03.2005 tarihli sözkonusu Protokol ile Özelleştirme Yüksek Kurulu kararları ortadan kaldırılmadığı gibi, bu protokol Özelleştirme Yüksek Kurulu kararlarını ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Öte yandan, 5393 sayılı Belediye Kanununun 18. ve 38. maddeleri ile 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanununun 18. maddesi gereğince Belediye Başkanı ancak yetkili organların kararını alarak Belediye adına sözleşme yapabilir. Belediye Başkanı tarafından imzalanan protokolün Büyükşehir Belediyesi yönünden borç doğurabilmesi için protokolün imza tarihi itibariyle yetkili organlarca verilmiş bir karar da dosyada bulunmamaktadır.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında, protokolün Özelleştirme Yüksek Kurulu’nun kapatma ve iş akitlerinin feshi kararını ortadan kaldırdığının ve işyeri devrine ilişkin yöntemince alınmış bir karar niteliğinde bulunduğunun kabulü mümkün değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Yerel mahkemece önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı Belediye vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının iadesine 03.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/32324, Karar No: 2015/12683, Tarih: 26.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/32324 E.  ,  2015/12683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya aykırılık ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme

HÜKÜM : - Sanıklar ... ve ... hakkında 6831 sayılı Yasaya aykırılır suçundan hükümlülük ve erteleme

-Sanık ... hakkında 6831 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük ve erteleme; tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan hükümlülük

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında 6831 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraat ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 14.04.2014 gün ve 2014/12360 sayılı kararı ile Cumhuriyet Savcısı ve Katılan ...'nün sanıklar ..., ... ve ... hakkında 6831 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik de temyizlerinin bulunduğu gerekçesi ile ek tebliğname düzenlenmesi için tevdii edilen ve ek tebliğname düzenlenmesi yerine, mahalline iade edilmesi nedeniyle, ek tebliğname düzenlenmeden gönderilen dosyaya ilişkin 30.07.2012 günlü tebliğname başlığında sanıklar ..., ... ve ... isimleri ve haklarındaki uygulamalar gösterilmiş ise de istem bölümünde bu uygulamalara ilişkin olarak her hangi bir görüş belirtilmediğinden, adı geçen sanıkların 6831 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraatlerine yönelik olarak Cumhuriyet Savcısı ile Katılan ...’nün temyizlerine ilişkin istem bölümünde görüş içeren ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına dairemizin 14.10.2014 tarih ve 2014/22191 sayılı kararı ile tevdii edilmiş ise de; dosya kapsamında ek tebliğnameye rastlanmadığından varsa dosyaya konulması aksi takdirde belirtilen hususta ek tebliğname düzenlenerek in- celeme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C. Başsavcılığına (TEVDİİNE), 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7719, Karar No: 2022/3033, Tarih: 24.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7719 E.  ,  2022/3033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Küçükçekmece 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/493 Esas - 2019/212 Karar sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre arsa niteliğindeki ... İlçesi, Safra Mahallesi, 5562 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya değer biçilmesinde ve taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3408, Karar No: 2022/13747, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/3408 E.  ,  2022/13747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyizinin incelenmesinde;

I) Beraat hükümleri yönünden;

Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında ... isimli mükellefin sahte fatura düzenleme suçuna maddi menfaat gözeterek iştirak ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların atılı suçu kabul etmedikleri, ...’ın kendisi hakkında sahte fatura düzenleme suçundan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinde yaptığı savunması, vergi denetmenine verdiği ifade ve Selçuklu Vergi Dairesine verdiği 24/03/2010 tarihli dilekçe içeriğine göre, sanıkların ... adına mükellefiyet tesis ettirdikleri iş yeri mülk sahibinin bilgisi dışında sahte kira sözleşmesi düzenleyerek vergi levhası çıkardıkları, anlaşmalı matbaada fatura bastırdıkları ve faturaları kendi iradesi dışında sahte olarak kullandıklarını beyan etmesi, iş yeri çalışanı olan Üzeyir Şimşek’in vergi denetmenine verdiği ifade de; sanıkların sicillerinin bozuk olması nedeniyle ... üzerine mükellefiyet tesis ettirdiklerini, ancak sanıkların birlikte hareket ederek sahte fatura düzenlediklerini beyan etmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) 2010 ve 2011 yılları için kanaat oluşturacak sayıda temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; sanığın temin edilecek yazı ve imza örneklerinin alınarak faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

3) Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar oldukları, sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı halde gerekçe kısmında sahte fatura anlatıldıktan sonra hüküm kısmında “sahte fatura düzenleme ve kullanma” denilmesi,

II) Beraat hükümleri yönünden suçun sübutu hali ve mahkumiyet hükümleri yönünden;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17682, Karar No: 2022/17238, Tarih: 29.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/17682 E.  ,  2022/17238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra ... Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “... pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir ... pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Suça konu ürünler üzerinde taklit olarak kullanılan markanın şikayetçi ... adına tescilli olduğu, ... Sportif Ürünler San. ve Tic. A.Ş adına ise tescilli herhangi bir marka bulunmadığı gözetilmeden; suçtan doğrudan zarar görmeyen ve dolayısıyla davaya katılma ... bulunmayan ...nin gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 02.12.2015 yerine 2015 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18813, Karar No: 2016/11103, Tarih: 06.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/18813 E.  ,  2016/11103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m.27, HMK. m.297/1-b). Mahkemece; hükümde tarafların doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri yazılmamıştır. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.06.2016 (Pzt.)