muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3197, Karar No: 2020/11021, Tarih: 07.10.2020

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında bordrolarda davacıya yapılan ek ödemelerin mahsubunun gerekip gerekmedi uyuşmazlık konusudur.

Dosya arasına sunulan bir kısım ücret bordrosunda ek ödeme ve ek ödeme zab adı altında tahakkuklar olduğu anlaşılmış olup bu ek ödemelerin davacının alacağından mahsubu hususunda mahkeme tarafından yapılan değerlendirmede; davalı ... tarafından dosyaya sunulan bir kısım belgede “Belediyemiz itfaiye müdürlüğünde görev yapan aşağıda adı soyadı yazan personele belirtilen günlerde çalıştığı için çalıştığı gün kadar hafta tatiline / bayramda çalışma ücreti verilmesini arz ederim" içerikli oldukları, yazı altında bulunan listelerde davacının isminin bulunduğu, belediye başkan veya yardımcısının olur ve imzasının da bulunduğu, ücret bordrolarında ek ödeme ve ek ödeme zab veya ek ödeme itfai adı ile yapılan ödemelerin davacının hafta tatili ve bayram mesaisine ilişkin olduğu gerekçesi ile mahsup yoluna gidilmemiş ise de mahkemenin bu tespiti dosya kapsamına uygun değildir. Şöyle ki; söz konusu tahakkuklar hafta tatili veya bayram tatili alacağı adı altında tahakkuk ettirilmediği gibi mahkeme gerekçesinde belirtilen evraklarla bordrolar karşılaştırıldığında kimi aylarda söz konusu evraklarda davacıya ödeme yapılmasının belirtilmesine rağmen bordroda tahakkuk olmadığı kimi aylarda ise bordroda ek ödeme tahakkuku olduğu halde söz konusu evrakların düzenlenmediği anlaşılmış olup bu durum karşısında mahkemenin ek ödemeler ile ilgili gerekçesinin yerinde olmadığı anlaşılmıştır. Dosya kapsamında davacının belirli bir dönem itfaiye eri olarak çalıştığı tahakkuklarında davacının itfaiye eri olarak çalıştığı döneme ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. 2009-2010-2011-2012 yıllarında yürürlükte olan toplu iş sözleşmelerinde “... yapılıp yapılmadığına bakılmaksızın eksik veya fazlası göz önüne alınmaksızın her ay için işçilere 90 saat fazla mesai ödemesi %100 zamlı olarak yapılır. Bu dönem o ay içinde göreve tam olarak gelenlere 90 saat olarak çeşitli sebeplerle eksik çalışanlara kıstelyevm usulü olarak ödenir.”şeklinde düzenleme içeren 56. maddesinde, 90 saat fazla mesai ödemesi ve 2013-2014 yıllarında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinde“ itfaiye erlerine, itfaiye işlerinde çalışan memurlara verilen ek ödeme miktarı kadar ek ödeme yapılır. Bu dönem o ay içinde göreve tam olarak gelenlere tam, çeşitli sebeplerle eksik çalışanlara kıstelyevm usulü olarak ödenir.” şeklinde düzenleme içeren 56. maddesinde belirtilen memurlara ödenen kadar ödeme ise, ek ödeme mahiyetinde yapılması kararlaştırılan alacak kalemleri olduğu anlaşılmıştır. Bunun yanı sıra dosya kapsamından ek ödemeyi gerektirir başka bir alacak kalemi de bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece davacı bordrolarında ödendiği anlaşılan ek ödeme tahakkuklarının, davacının banka hesap hareketleri celp edilip karşılaştırılarak toplam alacak miktarından mahsubu ile sonuca gitmek gerekirken yazılı gerekçe ile söz konusu tahakkuklar toplam alacak miktarından mahsup edilmeden karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1906, Karar No: 2013/3484, Tarih: 21.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/1906 E.  ,  2013/3484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 14.11.2007 tarihinden 06.01.2012 tarihine kadar davalı işyerinde satış operasyon memuru olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı veya geçerli bir sebep ileri sürülmeden sona erdirildiğini, davalı işyerinin holding yapısına sahip bir şirket olduğunu, şirket bünyesinde pozisyonuna uygun onlarca görevin bulunduğunu, bu nedenle feshin son çare olması ilkesine başvurulmadığını beyanla feshin geçersizliğine, işe iadesine, yasada yer alan ücret ve tazminata bağlı tüm haklarının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, şirketlerinde küçülmeye gidildiğini, davacının çalıştığı şirket ile diğer iki şirketin tek bir şirket haline getirildiği, bu nedenle istihdam fazlalığı oluştuğunu, davacının çalıştığı dönem öncesinde 154'e düşen çalışan sayısının zamanla 26’ya indiğini, bu süreçte feshin son çare olması ilkesi uyarınca bir kısım işçilere çalışabilecekleri pozisyon bulunduğunu ama davacı örneğinde olduğu gibi bazı çalışanlar için bunun gerçekleştirilemediğini, davacıya teklif edilen işin kendisi tarafından beğenilmediğini, istihdamı korumakta çaresiz kalındığını, bu nedenle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının, ... Grubuna bağlı şirketlerden dava dışı ... Gıda Pazarlama A.Ş.’nin ticari pazarlama müdürlüğü biriminde satış operasyon memuru olarak çalıştığı, bu birimin yapılan organizasyonel değişiklik sonucunda kapatıldığı ve anılan şirketin Merkez Gıda Pazarlama Sanayii ve Ticaret A. Ş.’ye devredildiği, davalı şirketin fesihten altı ay önce ve altı ay sonraki döneme ait sigortalı hizmet listesinden şirkete onbir yeni personel alındığı, buna karşılık ellibeş personelin iş sözleşmelerinin sonlandırıldığı, bir kısım işçilerin organizasyon değişikliği sonucu yeni şirkette istihdam edilmiş ise de davacının herhangi bir pozisyona yerleştirilemediği anlaşılmaktadır.

Organizasyon değişikliğinde feshin son çare olması ilkesinin uygulanabilmesi için sözleşmesi feshedilen işçiye daha önce varsa pozisyonuna veya niteliklerine uygun başka bir iş teklif edilmesi, bu teklifin kabul görmemesi üzerine iş sözleşmesinin feshine gidilmesi gerekir. İşverenin işyeri ile işletmesel kararlar alma, bunu uygulama, organizasyonel ve teknik değişikliklere gitme hakkı vardır. Yargısal denetim, bu hakkın varlığı ile değil, objektif ve iyi niyet kuralları çerçevesinde kullanılması ile ilgilidir. 4857 sayılı İş Kanunu istihdamın mutlak şekilde korunmasını değil, olabildiğince korunmasını amaçlar. Organizasyonel değişikliklerde iş sözleşmesinin fesih yoluyla sona erdirilmesi için gerçekten istihdam fazlası oluşması, istihdam fazlası içinde kalan personele varsa niteliklerine uygun başka bir iş teklif edilmesi, böyle bir pozisyon yoksa kararın objektif ve iyi niyet kuralları çerçevesinde uygulanması gerekir. Bu bağlamda organizasyonel değişiklik nedeniyle bir işçinin iş sözleşmesi sona erdirilirken aynı niteliklere sahip bir başka işçinin aynı veya benzer bir pozisyonda işe alınması işletmesel kararın iyi niyetle ve objektif olarak uygulanmadığını gösterir. İstihdamın korunması ilkesi bir yandan işverene sorumluluk yüklerken diğer yandan işçiye de işini kaybetmemesi için makul bir fedakârlık da yüklemektedir. Bu nedenle işçiye teklif edilecek iş veya görevin mevcut pozisyonu ile aynı olması zorunlu değildir. Somut olayda davacı işçiye niteliklerine ve pozisyonuna uygun herhangi bir iş teklif edildiği anlaşılamamaktadır.

Davalı işyerine yeni alınan işçiler ile davacının nitelik ve pozisyonu karşılaştırılmalı, istihdam engeli olup olmadığı ve iş sözleşmesinin feshinde feshin son çare olması ilkesine başvurulup başvurulmadığı araştırılmalı, davacıya yeni bir iş teklif edilmiş ise bunun ne olduğu açıkça ortaya konulmalı, yeni bir iş teklif edilmemiş ise gerçekten çalışabileceği boş bir kadro veya pozisyonun olup olmadığı somut olarak belirlenmeli, soyut olarak büyük bir işyerinde davacı işçiye verilecek bir pozisyonun mutlaka bulunabileceği varsayımından hareket edilmemeli, tüm bu hususlar göz önünde bulundurularak karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02. 2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8636, Karar No: 2014/16556, Tarih: 01.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8636 E.  ,  2014/16556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/240918

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2009

NUMARASI : 2006/336 (E) ve 2009/70 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yağma suçunun iş yerinde, geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Katılanın rızası hilafına almış olduğu biranın ücretini vermeyip “biraları vermezsen büfenin camlarını indiririm” diyerek malın geri alınmasına tehdit ile karşı koymasından ibaret yağma eyleminin tamamlandığı gözetilmeden koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında kalkışma hükümleri uygulanarak eksik ceza tayinine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. D.. ve savunmanı ile katılan N.. Ü.. vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19239, Karar No: 2014/5203, Tarih: 10.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19239 E.  ,  2014/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1240 esas sayılı dava dosyasında kendisine verilen yetki belgesine dayanarak, ... köyü 118 ada 242 parsel, 132 ada 189 parsel ve 118 ada 177 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş olan '' ... kızı ...'ın'' baba adının gerçekte ''...'' olduğunu ileri sürerek, malik baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur

İlgili Tapu Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına 10.3.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6754, Karar No: 2019/267, Tarih: 15.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/6754 E.  ,  2019/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Zincirleme şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 24.03.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4920, Karar No: 2010/8005, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/4920 E.  ,  2010/8005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği... Köyünde bulunan bir parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz, edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, 18.02.2004 tarihli ... bilirkişi rapor ve krokisinde A işaretli 11468,30 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1968 yılında orman kadastrosu yapılmış, 02.05.1968 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Genel arazi kadastrosu 1951 yılında yapılmış, çekişmeli yer fundalık niteliği ile tespit dışı bırakılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın resmi belgelere ve kesinleşen orman kadastro haritasına dayalı araştırma inceleme sonunda, orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına gerçekleştiği kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmişse de, mahkemenin bu kabulü dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Şöyle ki;

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın resmi belgelere ve kesinleşen orman kadastro haritasına dayalı araştırma inceleme sonunda, orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına gerçekleştiği kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmişse de, mahkemenin bu kabulü dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Şöyle ki;

Çekişmeli taşınmaz ve çevresinin 1951 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında fundalık olarak tespit dışı bırakılmıştır. Her ne kadar 1968 yılında seri bazında yapılan orman kadastrosu sırasında da orman tahdidi dışında bırakılmış ise de, orman bilirkişi raporuna ekli memleket haritasında da çalılık rumuzlu alanda kaldığı ve % 20 eğimli olduğu anlaşılmaktadır. 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesinde "funda ve makilerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağı" hükmünün karşı kavramından funda ve makiliklerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağı, 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin "Vasıf Tayinine Esas Olacak Tanımlar" başlıklı 23. Maddenin (o) bendinde maki ve funda türü ağaçların isimlerinin sayıldığı, aynı maddenin (p) bendinde "orman ve orman ... muhafaza karakteri, üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, ... erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün, bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi yüzde on ikiden fazla olan yerlerdir." şeklinde tanımlanmış ve yine aynı yönetmeliğin "Devlet Ormanı Olarak Sınırlandırılacak Yerler" başlığını taşıyan 26/j maddesi "orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanların Devlet Ormanı olarak sınırlandırılacağını" aynı maddenin 2. fıkrasında "orman rejimine girmiş olan bu gibi yerlerin komisyonlarca herhangi bir nedenle sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı" konularında hükümler bulunmaktadır. Orman Yasasının 1. maddesinin 2. fıkrasının (İ) bendi “Sahipli arazideki aşılı ve aşısız

zeytinliklerle, özel yasası gereğince Devlet Ormanından tefrik edilmiş ve imar ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07.1956 tarih ve 6777 Sayılı Kanunda tasrih edilen yabani ve aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar”ın orman sayılmayacağı, kabul edilmişse de, çekişmeli taşınmazlara ait bu yollarla oluşturulan her hangi bir tapu kaydına dayanılmadığı gibi, 3573 Sayılı Yasa gereği tahsis de bulunmamaktadır.

zeytinliklerle, özel yasası gereğince Devlet Ormanından tefrik edilmiş ve imar ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07.1956 tarih ve 6777 Sayılı Kanunda tasrih edilen yabani ve aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar”ın orman sayılmayacağı, kabul edilmişse de, çekişmeli taşınmazlara ait bu yollarla oluşturulan her hangi bir tapu kaydına dayanılmadığı gibi, 3573 Sayılı Yasa gereği tahsis de bulunmamaktadır.

02.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1. maddesi "... evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, kadastrosu orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü getirilmiş ve bu hükümle daha önce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini vermiştir. Yine 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin (a) bendinde orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/h Maddesinde “Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,”ın devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı, aynı maddenin ikinci paragrafında da "4785 Sayılı Kanunla Devletleştirilmiş ormanlar ile yukarıda belirtilen .... (j) bentlerine göre orman rejimine girmiş olan sahaların herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı öngörülmüştür.

Mahkemece değinilen yönler gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 08/06/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2001, Karar No: 2021/22428, Tarih: 09.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/2001 E.  ,  2021/22428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 24.02.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 03.03.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 09.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11490, Karar No: 2022/20752, Tarih: 12.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/11490 E.  ,  2022/20752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

suça sürüklenen çocuk ...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuk ...’ın hırsızlık suçundan neticeten 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, yine suça sürüklenen çocuk ...’nın da bozma öncesi yapılan yargılamada hırsızlık suçundan neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükümler aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, buna göre bozma sonrası suça sürüklenen çocuk ... hakkında tayin olunan 2 yıl 9 ay 10 gün erteli hapis cezasının CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 4.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına, yine suça sürüklenen çocuk ... hakkında tayin olunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının da CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 3.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuk ...’ın 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve suça sürüklenen çocuk ...’nın 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; suça sürüklenen çocuk ... ile ilgili olarak hükmün A fıkrasının 6. bendindeki “... netice olarak 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi çıkarılarak yerine “...CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun cezasının 4.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına” ibaresi yazılmak ve suça sürüklenen çocuk ... ile ilgili olarak hükmün B fıkrasının 6. bendindeki “... netice olarak 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi çıkarılarak yerine “...CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun cezasının 3.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına” ibaresi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.