muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/637, Karar No: 2017/665, Tarih: 22.03.2017

Bu hükmün sanıklar ... ve ... savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık ... yönünden “onama“ diğer sanık ... yönünden “bozma" istekli 31.08.2015 gün ve 2014/73927 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;

5271 sayılı CMK'nın 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10.maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi uyarınca; "Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen Daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 14/12/2016 gün, 2016/258 Esas ve 2016/1938 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Yakınan ...'un olayın hemen akabinde kollukta ve Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadeler ile bu beyanlarını destekler nitelikte yargılama aşamasında mahkemede alınan beyanlarından; sanıkların olay günü kendisi ile konuşmak istediklerini söyleyip bıçak tehdidiyle taksiye bindirerek boş bir araziye götürdükleri, burada hakkında verilen beraat kararı temyiz konusu olmayan ... ile birlikte adli emanette kayıtlı sopa ile dövüp jilet ile kollarını keserek, adli raporuna göre basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladıkları ve sanık ...'ın “bunun ayağına taş bağlayıp atalım ölsün, ölüler yüzük takmaz” diyerek parmağında bulunan altın alyansını zorla çıkartıp aldığının anlaşılması karşısında; sanıklar eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması yönlü, Dairemizin 18.04.013 gün 2010/15604 -2013/8564 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Kahramanmaraş 2.Ağır Ceza Mahkemesi 27.11.2013 gün 2013/156- 2013/312 sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden,

CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1854, Karar No: 2025/745, Tarih: 13.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1854 E.  ,  2025/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 27.03.2024

SAYISI : 2024/421 E., 2024/192 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 31. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/101 E., 2024/163 K.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 27.03.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-f hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanunu'nun 362/1-f hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 27.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanunu'nun "Temyiz edilemeyen kararlar" başlıklı 362/1-f hükmünde "geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar" hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı yer almaktadır. Geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 27.03.2024 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince verilen 27.03.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21187, Karar No: 2013/3792, Tarih: 19.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/21187 E.  ,  2013/3792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, davacı ... ' ın 27/10/2008 tarihinde davalı doktorların ve hastanenin kusurundan kaynaklanan nedenlerle beyninde büyük hasar meydana gelmiş bir erkek bebek dünyaya getirdiğini, tüm hamileliği döneminde genel kontrollerini ... Hospital Hastanesi'nde hizmet veren davalı Dr. ...'a yaptırdığını, davalı doktorun herşeyin normal olduğunu, bebeğin normal süresinde dünyaya geleceğini belirtiğini, doğumun olduğu gece nöbetçi doktor olarak davalı ...'un muayene ettikten sonra sancıların doğum sancısı olmadığını, hiçbir sağlık sorununun olmadağını söyleyerek davacıyı evine gönderdiğini, davacının sancılarının fazlalaşması sonucu tekrar eşiyle aynı hastaneye gittiğini, davalı doktorun bu sefer doğumun gerçekleştiğini belirterek normal doğum ünitesini hazırlattığını, davacıların sezeryan olmasını istediklerini ancak davalı doktorun doğumun normal yolla gerçekleştirilmesi gerektiğinde ısrarcı olduğunu, bunun üzerine davacının normal doğuma alındığını, ancak normal şekilde doğum gerçekleşmeyince davacının alalecele sezeryana alındığını, sezeryana alındıktan sonra bebeğin dünyaya geldiğini ancak normal doğum sırasındaki sıkışmadan dolayı beynine oksijen gitmemesi nedeniyle beyin hücrelerinin öldüğünü, bu nedenle beyin fonksiyonlarında hiçbir gelişme olmadığını, çok zor nefes alıp verdiğini ve midesine yerleştirilen bir hortum sayesinde beslendiğini, bu gelişmeler neticesinde hem bedensel hem de ruhsal anlamda büyük bir çöküş yaşadıklarını belirterek, fazlaya ilişkin talep ve dava haklarının saklı kalması kaydıyla, 30.000TL maddi ve 70.000TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve mütesilsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, ... C.Başsavcılığı'nın soruşturma dosyasına kazandırdığı Adli Tıp Kurumu raporuna dayanılarak, davalıların kusurunun bulunmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, ... C.Başsavcılığı'nın soruşturma dosyasına kazandırdığı Adli Tıp Kurumu raporuna dayanılarak, davalıların kusurunun bulunmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı ...'nin davalı hastahanede doğum yapması sırasında davalıların gerekli özen ve ihtimamı göstermemeleri nedeniyle doğan bebeğin beynine büyük hasar verildiği iddiasıyla maddi ve manevi tazminat istemine yöneliktir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle vekil konumunda olan ve doğumu gerçekleştiren/tedaviyi yapan doktorun bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmesi gerekir.

Mahkemece, soruşturma aşamasında alınan Adli Tıp Kurumu raporuna itibar edilerek, davalıların kusurlarının bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, bu olgular karşısında, Adli Tıp Kurumu raporunun olayda davalıların kusurlu olup olmadığının tespitine yeterli olmayıp davacıların iddialarını karşılamaktan uzak olduğu ve hükme esas alınamayacağı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, bebeğin davalı hastanede yapılan hamilelik takibine, tedavisine ve doğumuna ilişkin tüm belgeler, raporlar ve bütün kayıtlar getirtilerek tüm dosya birlikte gönderilip, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, Öğretim Üyelerinden oluşturulacak aralarında “Kadın Hastalıkları ve Doğum” ve "Çocuk Nöroloji" uzmanın da yer alacağı konusunda uzman, akademik kariyere sahip bilirkişi kurulundan, yapılan hamilelik takibi, tedavisi ve doğumda yapılan işlemlerin tıp bilimi açısından yeterliliği hususunda, davalılara atfı kabil bir kusur olup olmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, davalıların kusurlu olup olmadığı belirlenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemenin bu yönleri göz ardı ederek, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28479, Karar No: 2010/26281, Tarih: 22.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/28479 E.  ,  2010/26281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2010/180462

MAHKEMESİ :Kumluca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :31.10.2007-2007/27-334

SUÇ :Kasten yaralama suçu

Kasten yaralama suçundan sanık H.. Y..'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2.maddesi uyarınca 120 gün adli para, 62/1.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, gün adli para cezasının 52/2.maddesi uyarınca 2.000,00 yeni Türk Lirası adli para cezasına çevrilmesine, diğer sanık Ş.. Y..'nın hakaret suçundan 5237 sayılı Kanunun 125/1.maddesi gereğince 90 gün adli para, 62/1.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, gün adli para cezasının 52/2 maddesi uyarınca 1.500,00 yeni Türk Lirası adli para cezasına çevrilmesine dair Kumluca Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2007 tarihli ve 2007/27-334 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12.07.2010 gün ve 2010/8513-46133 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2010 gün ve 2010/180462 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık H.. Y..'nın üzerine atılı kasten yaralama suçundan 2.000,00 yeni Türk lirası, diğer sanık Ş.. Y..'nın hakaret suçundan 1.500,00 yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmaları şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden ceza verildiğinin belirtilmesi karşısında, suçun işlendiği 12/06/2006 tarihi itibariyle 5560 sayılı Kanunun henüz yürürlüğe girmediği cihetle, para cezasının seçimi durumunda her suç yönünden ayrı ayrı 5237 sayılı türk Ceza Kanununun 52/2.maddesi uyarınca beş gün adli para cezası üzerinden hüküm kurulması fgerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık H.. Y.. hakkında, kasten yaralama suçundan TCK.'nın 86/2. maddesi, sanık Ş.. Y.. hakkında hakaret suçundan TCK.'nın 125/1. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken, alt sınırdan uygulama yapıldığına ilişkin bir ifadeye gerek kısa kararda gerekse gerekçeli kararda yer verilmediği gibi, “suçun işlendiği yer ve zaman, işleniş şekli, suçun özellikleri” gerekçe gösterilerek takdire dayanıldığının da belirtilmesi karşısında, mahkemece belirlenen cezaların, uygulama maddelerindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının kullanılması kapsamında değerlendirilmesi gerekeceğinden, (KUMLUCA) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.10.2007 gün ve 2007/27-334 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 22.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5631, Karar No: 2014/475, Tarih: 04.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5631 E.  ,  2014/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/36346

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 19/12/2012, 2010/189 (E) ve 2012/156 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü İ.. T.. hakkında 765 sayılı TCK'nun 448, 51/1, 47/son, 59, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK hükümlerinin, olaya ayrı ayrı, denetime olanak verecek şekilde, 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi de dikkate alınacak şekilde somut karşılaştırma yapılarak, lehe yasa hükmünün tespit edilmesi ve buna göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde karşılaştırma yapılmaksızın hüküm kurulması,

Kabule göre,

765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilmekle, CMK'nun 223/7 maddesi uyarınca uyarlama davasının "reddine" karar verilmesi yerine, uygulama olanağı olamayacak şekilde, önceki hükmün "onaylanmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 04/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8008, Karar No: 2014/1413, Tarih: 27.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8008 E.  ,  2014/1413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2013/316-2013/197

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya gümrük hizmeti verdiğini, cari hesap bakiye alacağının tahsili için icra takibi başlatıldığını, davalının borcu ödediğinden bahisle takibe itiraz ettiğini, itirazın haksız ve dayanaksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin dayandığı cari hesap ekstresinde bulunan alacak bakiyesinin ödendiğini, ödemelerin, davacı şirketin fatura tahsilat işlemlerini yürüten L.S..'e elden yapıldığını ve daha sonra banka dekontlarının müvekkili şirkete teslim edildiğini, bir kısım ödemeler için L. S..'ün işten çıkarılmış olması nedeniyle banka dekontlarının temin edilemediğini, ticari defterlerinin incelenmesi halinde bu hususların tespit edileceğini savunarak, davanın reddi ile %40 kötüniyet tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; taraflar arasındaki gümrükleme hizmet ilişkisinin 07.04.2010 tarihinde başladığının anlaşıldığı, davacının 2010 yılında 2.751,50 TL tutarında gümrükleme hizmetine ilişkin fatura ve dekont düzenlediği, buna karşılık iki ayrı tarihte nakit ödeme ile makbuz karşılığı 1.671,30 TL tahsil ettiği, 31.12.2010 tarihi itibariyle davalının 1.080,20 TL borçlu olduğu, 2011 yılına bu borcun devrettiği, davalının, davacının takip ve dava konusu cari hesap alacağına ilişkin 051717 no'lu, 590,00 TL bedelli fatura ile 364 no'lu 3.453,85 TL bedelli dekontu 28.02.2011 tarihinde davacı alacağına kaydettiği, 2010 yılından gelen bakiye alacak ile davacı alacağının 5.124,05 TL'ye ulaştığı ve hesapta herhangi bir ödemenin bulunmadığı, davalının savunmasında belirttiği 05.01.2011 tarihli, L.S.. imzalı, 4.045,00 TL tutarlı makbuzun kendi ticari defterlerinde kayıtlı olmadığı, davalının sunduğu 2010 yılı muavin dökümünde davacıya yapılan ödemelere ilişkin makbuzların incelendiği, makbuzların davacı şirketin matbu bastırılmış seri ve sıra numaralarını taşıyan makbuzları olduğu, makbuzların altlarında davacı şirketin kaşe ve imzalarının bulunduğu ve şirket yetkilisinin tahsil eden olarak yazılı olduğu, buna göre davalının iddia ettiği gibi ödemelerin davacı şirket çalışanı Lami Soysaltürk'e yapılması yönünde teamülün de oluşmadığı, davacının ticari defterlerine göre takip tarihi itibariyle davalıdan talebe konu miktar kadar, davalının ticari defterlerine göre, davalının davacı şirkete 5.124,05 TL borcu bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, tahsilde tekerrür olmamak üzere itirazın iptali ile takibin 4.043,85 TL asıl alacak yönünden devamına, %40 oranda icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3451, Karar No: 2018/8548, Tarih: 12.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3451 E.  ,  2018/8548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18098, Karar No: 2011/20803, Tarih: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18098 E.  ,  2011/20803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11344, Karar No: 2014/9408, Tarih: 01.07.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/11344 E.  ,  2014/9408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Tespite esas alınan ve davalı tarafın tutunduğu 10.02.1961 tarih 794 ve 10.02.1961 tarih 360 sayılı tapu kayıtlarının oluştuğu günden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilmesi, kayda dayanan tarafın kayıt maliki ya da malikleri ile akdi, irsi ilişkisi saptandığı takdirde dayanılan kaydın dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediğinin sorulması, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtların getirtilmesi, daha sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak dayanılan tapu kayıtlarının yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanması, dava konusu taşınmazın tapu kayıt kapsamında kalması halinde tapu malikleri arasında yöntemine uygun paylaşma yapılıp yapılmadığı, paylaşma yapılmış ise mirasçılardan kimin payına isabet ettiği, tarafların miras bırakanı Mehmet Alev'in payına isabet ettiğinin saptanması halinde ise davacının tutunduğu 08.02.1985 tarihli satış senedi uygulanarak ve dava dışı 153 ada 10 parsel sayılı taşınmaz ile birlikte değerlendirilerek kapsamının duraksamasız belirlenmesi, tapu kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde taşınmazın kimden kime kaldığı, kim tarafından ne zamandır, ne şekilde zilyet edildiğinin kesin olarak saptanması, tespit gününde zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi hükmünde öngörülen kısıtlamalar da dikkate alınarak taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi ve sonuca göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 153 ada 41 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vasisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli 153 ada 41 parsel sayılı taşınmazın tarafların murisi Mehmet Alev'den kaldığı, murisin sağlığında dava konusu taşınmazı oğlu davacı ...'e sattığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir. Çekişmeli taşınmazın tarafların murisine ait olduğu ve tapulu olduğu, tapu kayıt malikleri arasındaki taksim sonucu tarafların murisine kaldığı,