muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10445, Karar No: 2015/7075, Tarih: 01.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/10445 E.  ,  2015/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Hazinesi aleyhine 04/04/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız el koyma nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, kendilerine ait küçükbaş hayvanlara kaçakçılık iddiası ile kolluk güçlerince el konulduğunu ve yapılan ceza yargılaması sonucunda beraatlerine ve yedieminde bulunan hayvanların kendilerine iadesine karar verildiğini, buna rağmen iadenin gerçekleşmediğini ileri sürerek, müsadereden dolayı zayi olan koyunların bedeli ile bu süreçte mahrum kalınan kazancın davalıdan tazmini isteminde bulunmuşlardır.

Davalı ise yediemine teslim edilen hayvanların iade edilmemesinde kusuru bulunmadığını, yedieminin malları iade etmediğini savunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu olayda, davacılara ait 565 adet küçükbaş hayvana kaçak oldukları iddiası ile 22/05/2000 tarihinde kolluk güçlerince el konulmuş ve yediemin olarak dava dışı ...'ya teslim edilmiştir. Hakkari Ağır Ceza Mahkemesi 2000/99 Esas, 2000/140 karar sayılı dosyasında sanıkların beraatine ve el konulan hayvanların sahiplerine iadesine karar verilmiş, karar Yargıtay 7. Ceza Dairesi tarafından 16/04/2002 tarihinde onanarak kesinleşmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; yargılama sırasında Esendere Gümrük Müdürlüğünce davaya konu küçükbaş hayvanların 16/07/2002 tarihinde tam ve eksiksiz olarak davacılara teslim edildiğine dair teslim ve tesellüm belgesinin dosyaya ibraz edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, davacılar tarafından imza inkarında bulunulmuştur. Bunun üzerinde mahkemece Grafoloji ve Sahtecilik Uzmanı bilirkişiden rapor alınmış. Bilirkişi

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; yargılama sırasında Esendere Gümrük Müdürlüğünce davaya konu küçükbaş hayvanların 16/07/2002 tarihinde tam ve eksiksiz olarak davacılara teslim edildiğine dair teslim ve tesellüm belgesinin dosyaya ibraz edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, davacılar tarafından imza inkarında bulunulmuştur. Bunun üzerinde mahkemece Grafoloji ve Sahtecilik Uzmanı bilirkişiden rapor alınmış. Bilirkişi

30/12/2013 tarihli raporunda imzaların davacıların eli ürünü olmadığı yönünde görüş bildirmiştir. Diğer bilirkişi ise belgenin uzman bir kurulda incelenmesinin doğru olacağı yönünde görüş beyan etmiştir. Bu durumda; mahkemece, daha kapsamlı bir inceleme yapılabilmesi için Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden sözkonusu imzaların davacıların eli ürünü olup olmadığına dair rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi incelemesine göre hüküm kurulması, ayrıca sözkonusu belge altında imzası bulunan yedieminin dinlenilmesi için yazılan talimat evrakı ikmal edilmeden iade edildiği halde gerekli araştırma yapılarak adres tespiti ile yedieminin beyanlarının alınması sağlanmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Yapılacak ayrıntılı inceleme ve araştırma sonucunda; davaya konu küçükbaş hayvanların sahiplerine iade edilmediği anlaşılırsa da; hayvanların el koyma tarihindeki değerleri belirlenerek davacıların zararı hesaplanmalıdır. Ayrıca davacıların denetim sırasında ve sonrasında el konulan hayvanlara ait meşeiy şehadetnamesini ibraz edememesi, beraat ve iade kararının 16/04/2002 tarihinde kesinleşmesine rağmen aradan uzunca bir zaman geçtikten sonra 04/04/2012 tarihinde eldeki bu davanın açılması gibi davacıların kusurları birlikte değerlendirildiğinde zararın artmasında müterafik (bölüşük) kusurları bulunduğu açıktır. Bu durumda, hükmedilecek tazminat miktarından BK. 42, 43 ve 44 (TBK52) maddeleri gereğince uygun miktarda indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8895, Karar No: 2020/11545, Tarih: 18.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/8895 E.  ,  2020/11545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında ...'a yönelik eylemleri nedeniyle;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı 5237 s. TCK m. 158/1- f-son, 43/1, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı 5237 s. TCK m. 204/1, 43/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine

2- Sanıklar ..., ... hakkında ...'a yönelik eylemleri nedeniyle;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı 5237 s. TCK m. 158/1- f-son, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı 5237 s. TCK m. 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine

3- Sanıklar ... ve Şerif Sarıkız hakkında CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’in mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar..., sanık ... müdafisi ve sanık ... müdafisi tarafından, sanık ...’in beraatine ilişkin hüküm katılanlar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/01/2014 gün, 2008/307 Esas, 2014/21 Karar sayılı dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14/10/2018 gün ve 2018/27409 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize 1 ana dosya ve 1 ek klasör şeklinde tesliminden sonra, anılan mahkemenin 08/11/2019 gün ve 2008/307 Esas sayılı yazıları ile dosyanın mahkemede kalan ve birleştirme kararı verilen Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/216 Esas ve 2011/308 karar sayılı dosyası ile dosyanın 4 klasör ekinin dairemize gönderildiği, anılan dosya eklerinin gönderilme tarihi dikkate alındığında, tebliğnamenin düzenlendiği 14/10/2018 tarihinde söz konusu dosya ve ekleri dosya içinde bulunmadığından, inceleme dışı kalmış olabileceği, temyiz davasına konu edilen bu dosya ile ilgili, herhangi bir hak kaybına sebebiyet verilmemesi için, dosyanın Dairemize gönderilen tüm ekleri ile birlikte incelenip, gerekli görüldüğünde ek tebliğname düzenlenme konusu da takdir edildikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/534, Karar No: 2020/2026, Tarih: 11.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/534 E.  ,  2020/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetveline şikayet sonucunda mahkemece şikayetin reddine karar verilmiş olup, verilen kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayet olunan vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, karar düzeltme harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 11.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6947, Karar No: 2020/1143, Tarih: 19.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6947 E.  ,  2020/1143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlu aleyhine başlatılan takipte borçlu adına kayıtlı araçlar üzerine haciz koyulduğunu ve satıldığını, satış sonrası düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, haciz tarihlerinin şikayet olunandan daha önce olmasına rağmen şikayet olunanın 1. sırada yer aldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan, ilk fiili haciz sahibi olduklarını savunarak şikayetin reddini talep ve beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçinin ihtiyati haczinin kesin hacze dönüştüğü tarihin daha önce olduğu, sıra cetvelinin şikayetçinin alacaklı olduğu dosyada düzenlenmesi gerektiği gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takiplerde takibin tebliğden itibaren 10 gün sonra kesinleşeceği mahkemece şikayetçinin alacaklı olduğu dosyada takibin kesinleştiği tarihin yanlış tespit edilmiş olmasının sonuca etkili olmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10719, Karar No: 2023/7672, Tarih: 22.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10719 E.  ,  2023/7672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/469 E., 2023/533 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2022 tarihli ve 2022/364 Esas, 2022/460 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak; sanık hakkında mahkemece verilen ilk hükmün yalnız sanık lehine istinaf edilmesi nedeniyle sanığın ceza miktarı nedeni ile kazanılmış hakkı dikkate alınarak neticeten 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2023/469 Esas, 2023/533 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eleştiri dışında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İstemi

Üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine, apartmana girdiğinin doğru olduğuna ancak kiralık ev aramak için girdiğine, bahsedilen yere girmediklerine, mağdureye para verdiğinin doğru olduğuna ancak bulunan paraların kendisine ait olmadığına, mağdurenin yaşını büyük olduğunu söylediğine yöneliktir

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Müvekkili hakkında delil yetersizliğinden beraat verilmesi gerektiğine, İstinaf Mahkemesince dosyadaki delil durumuna değinilmediğine, delil yetersizliği durumunun sorgulanmadığına, müvekkili hakkında mağdurenin beyanı dışında bir delil olmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Müvekkili hakkında delil yetersizliğinden beraat verilmesi gerektiğine, İstinaf Mahkemesince dosyadaki delil durumuna değinilmediğine, delil yetersizliği durumunun sorgulanmadığına, müvekkili hakkında mağdurenin beyanı dışında bir delil olmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın cinsel organını mağdurenin kalçasına sürttüğünden bahisle yapılan soruşturma sonucunda sanık hakkında atılı suçlardan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, Mahkemece sanığın sübut bulan eyleminin sarkıntılık düzeyinde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğundan bahisle cezalandırılmasına karar verildiği, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 2022/1694 Esas, 2022/1458 Karar sayılı ilamı ile yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın Mahkemeye gönderildiği ve 2022/364 Esasına kaydedildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık soruşturma aşamasındaki ilk ifadelerinde; mağdureye para vererek tanışmak istediğini söylediğini, merdivenlerin altında karanlık bir yerde kendisi ile tanışmak istediğini söylemesi üzerine mağdurenin korkup bağırmaya başladığını, bunun üzerine engellemek için ağzını tuttuğunu, bağırmadan önce de omuzlarına dokunduğunu ancak başka bir yerine dokunmadığını belirtmesine rağmen kovuşturma aşamasında suçu tamamen inkar ettiği, sanığın aşamalarda değişen savunmalarının dosya kapsamındaki ilk olarak görüntü inceleme tutanağı ile uyuşmayacağından suçtan kurtulmaya yönelik olarak değerlendirilerek itibar edilmediği, mağdure aşamalardaki istikrarlı beyanlarında olay günü ekmek alıp eve geri dönerken binanın girişinde bir adamın önüne çıktığını, kendisine para vermeye çalıştığını almak istemediğini, sonrasında ağzından öpmeye çalıştığını, tişörtünün içinden vücuduna ellemeye çalıştığını, korktuğundan bağıracağı sırada ağzını kapattığını, pantolonunu çıkarttığını ve cinsel organını poposuna sürttüğünü belirttiği, mağdurenin olay yerine ve fiile ilişkin (Para vermeye çalıştığına dair) anlatımlarının 16.06.2021 tarihli tutanakta ele geçirilen paralar ile doğrulandığı, katılanın soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanları arasında çelişki bulunmadığı, hemen akabinde yaşananları babasına anlatması üzerine olayın adli makamlara intikal ettiği, babasının beyanı ile mağdure beyanının aynı yönde olduğu, yine mağdurenin gerçek-yalan ayrımını yapabildiği yönünde adli görüşme raporu ve beyanlarının dosya kapsamındaki deliller (Görüntü inceleme tutanağı, 16/06/2021 tarihli tutanak) ile örtüştüğünden dolayı beyanlarının hükme esas alındığı, sanığın olay günü mağdureyi ekmek almaya giderken takip edip mağdurenin ikamet ettiği binaya girdiği, sanığın ardından mağdurenin de binaya giriş yaptığı, sanığın mağdurenin ağzını kapatarak kucağına alıp merdiven boşluğuna götürdüğü, vücudunun belirli bölgelerini ellediği, akabinde mağdurenin pantolonunu ve iç çamaşırını çıkartıp cinsel organını mağdurenin poposuna sürttüğünün sabit görüldüğü, tesis edilen ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından kanun yoluna götürülmesi nedeni ile sanığın kazanılmış hakkı korunarak çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2023/469 Esas, 2023/533 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5483, Karar No: 2019/15778, Tarih: 10.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5483 E.  ,  2019/15778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar kanununda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Dosya kapsamından, kararı temyiz eden davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz yoluna başvurma harcının ve nispi temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; anılan davalı tarafa temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz karar harcının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4170, Karar No: 2021/2873, Tarih: 21.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/4170 E.  ,  2021/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, sıra cetveline şikayet davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine kapatılan 23. Hukuk Dairesince 2018/1629 Esas, 2020/4509 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez kapatılan Yargıtay 23. Hukuk Dairesi kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, yatırılması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 21.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1363, Karar No: 2014/12735, Tarih: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1363 E.  ,  2014/12735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden taşınmazların, arazi niteliğindeki kısmına gelir metoduna göre, kapama meyve bahçesi niteliğindeki kısmına meyve gelirine göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.