muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/21482, Karar No: 2010/6636, Tarih: 12.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21482 E.  ,  2010/6636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/6616, Karar No: 2012/8802, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6616 E.  ,  2012/8802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 8. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 17.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/758 Esas, 2012/563 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44.

Maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 2011/3792 Esas, 2011/5865 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, ödeme emrinin borçlu şirkete tebliğine ilişkin tebligat parçasının arka yüzünün örneğinin dosya içerisinde bulunmaması nedeniyle, tebligatın usulüne uygun olup olmadığı denetlenmeden ve usulüne uygun olması durumunda bu kez fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8157, Karar No: 2015/26244, Tarih: 03.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/8157 E.  ,  2015/26244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 09/01/2013

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar müdafinin ek karara yönelik temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 09/01/2013 tarih ve 2012/661 Esas, 2012/1925 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanıklar müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 03/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1299, Karar No: 2019/11293, Tarih: 21.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/1299 E.  ,  2019/11293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan 03/11/2018 tarihli bilirkişi raporunun hesaplama kısmında yıllık izin ücreti alacağı brüt 6.363,50 TL, eksik ödenen ücret alacağı ise brüt 9.811,22 TL tutarında usulüne uygun hesaplanmıştır. Ancak, raporun sonuç kısmında iki alacak için hesaplanmış tutarların yerleri sehven karıştırılarak, yıllık izin ücreti alacağının brüt 9.811,22 TL, eksik ödenen ücret alacağının ise brüt 6.363,50 TL tutarında olduğu yazılmıştır. Mahkemece, bilirkişi raporundaki bu maddi hataya dikkat edilmeyerek, yıllık izin ücreti alacağının brüt 9.811,22 TL, eksik ödenen ücret alacağının ise brüt 6.363,50 TL tutarında hüküm altına alınması hatalıdır. Bu yön bozma sebebi ise de, hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebeplerden;

1-Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun “6.363,50 TL brüt ücret alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faiz oranı ile birlikte” şeklindeki bendinde yer alan “6.363,50 TL” miktarının silinerek yerine “9.811,22 TL” miktarının yazılmasına,

2-Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun “9.811,22 TL brüt yıllık izin ücreti alacağının temerrüt tarihi olan 28/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” şeklindeki bendinde yazılı “9.811,22 TL” miktarının silinerek yerine “6.363,50 TL” miktarının yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4932, Karar No: 2016/883, Tarih: 18.03.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/4932 E.  ,  2016/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suçlar : a) Uyuşturucu madde ticareti yapma (Sanıklar M...ve S... hakkında)

b) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma (Hükümlü Ç..., sanıklar M...S...akkında)

Suç Tarihi : 18.02.2004

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Hükümlü Ç...müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hüküm temyiz edilmeksizin 21.03.2006 tarihinde kesinleştiğinden ve temyiz edilebilir bir hüküm bulunmadığından temyiz isteğinin REDDİNE,

B) Sanıklar M... ve S...hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan kurulan hükümlerin incelenmesi;

Suç tarihinden inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102. maddesinin 4. fıkrası ve 104. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8.fıkrası gereğince sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

C) Sanıklar M...ve S...hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan kurulan hükümlerin incelenmesi;

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

18.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2966, Karar No: 2011/2306, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2966 E.  ,  2011/2306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Çukurova Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün alacaklarının iflas idaresince kabul edilerek sıra cetvelinin 3. sırasına kaydedildiğini, motorlu taşıtlar vergisinden ve eşyanın aynından kaynaklanan alacakların rüçhanlı alacak olarak ilk sıraya kaydedilmesi gerekirken, üçüncü sıraya kaydedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, iflas idaresinin işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

İflas idare memuru, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, Adana Çukurova Vergi Dairesinin alacaklarının tümünün üçüncü sırada gösterilmesinin yasaya aykırı olduğu, motorlu taşıtlar vergisi ve bu verginin gecikme zammının toplamının eşyanın aynından doğan vergi borcu olarak, rehinli alacaklardan da önce olmak üzere birinci sıraya, trafik para cezası ve diğer vergi türlerinden olan alacağın üçüncü sıraya kaydedilmesi gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüyle, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Eşyanın aynından kaynaklanan vergi alacağı rüçhanlı alacak olup, sıraya tabi değildir. Mahkemece rüçhanlı alacak olduğu ve rehinli alacaklardan önce ödenmesi gerektiği yazılarak bu alacağa ilişkin miktarın 1. sıradan ödenmesine karar verilmesi uygulamada tereddüt yaratacağından doğru olmadığı gibi şikayetin kabulüne karar verildiği halde aksi düşünce ile şikayetçi vekili lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri verilmemesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2441, Karar No: 2025/1665, Tarih: 11.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2441 E.  ,  2025/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI :2023/576 Esas, 2024/228 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2015/598 E, 2021/459 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Tekirdağ/ Muratlı hat kesimine sinyalizasyon ve telekomünikasyon sistemlerinin tesisi projesi ile ilgili mal varlığını poliçede belirtilen rizikolara karşı sigortalanmak üzere taraflar arasında İnşaat All Risks Sigorta poliçesi akdedildiğini, müvekkilinin tüm primleri ödediğini, bütün güvenlik önlemlerine rağmen, 08.09.2014 tarihinde müvekkilinin döşediği sinyal, haberleşme ve enerji kablolarının bilinmeyen kişilerce kesilip parçalanmak suretiyle çalındığını, müvekkilinin zaman kaybetmeden 10.09.2014 tarihinde kolluk kuvvetlerine başvurarak olayın failleri hakkında şikayette bulunulduğunu, sigorta tazminat miktarının ödenmesi hususundaki başvurunun davalı ... şirketince reddedildiğini, sözleşmenin devam ettiğini, teminat altına alınan rizikoların gerçekleştiğin, sözleşme uyarınca muaccel hale gelen tazminatın davalı tarafından ödenmesi gerektiğini, sigorta poliçesinde sigortalı görünen Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü’nün müvekkiline davalı ... şirketine karşı dava açmasına ve bedelinin müvekkilince tahsiline muvafakat verdiğini ileri sürerek şimdilik 50.000,00 TL sigorta tazminatının 08.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalı ... şirketinden tahsiline, 02.09.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile de 509.000,00 TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sigorta ettiren olarak müvekkili şirket nezdinde Tekirdağ/ Muratlı hat kesimine sinyalizasyon ve telekomünasyon sistemlerinin tesisi ve Çerkezköy Kumanda Merkezinin Yenilenmesi Projesi'nin İnşaat All Risk Sigorta Poliçesi ile sigortalandığını, hırsızlık hadisesinin gerçekleştiğine dair hiçbir iz ve bulguya rastlanılmadığını, davacının, poliçede yer verilen “şantiye sahasının tel çit ile çevrilmesi, 24 saat bekçi veya özel güvenlik olması, açıkta bulunan muhteviyat için 24 saat bekçi bulundurulması, etrafının kifayet edecek halde kapatılmış çevrelenmesi” gibi ön şartlara aykırı davrandığını, taleplerin teminat kapsamında kalmadığı gerekçesiyle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı rizikonun teminat harici kaldığı geektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça istinaf edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı rizikonun teminat harici kaldığı geektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... şirketi tarafından düzenlenen İnşaat All Risk Sigorta Poliçesinde, sigorta ettiren davacı iken, dava dışı Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü’nün sigortalı olduğu, davalının aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirdiğine dair delil ibraz edilmemiş ise de, davacının dava dilekçesine davalı tarafça imzalanmış sigorta poliçesini eklediği, yargılama aşamasında davalı ... şirketinden davacı tarafça imzalanmış sigorta poliçe örneğinin de getirtilerek dosya arasına konulduğu, bu tesbitlere göre davacı ... ettirenin sigorta sözleşmesinden haberdar olduğu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 1423. maddesinin ikinci fıkrasına göre aydınlatma açıklamasının verilmemesi halinde sigorta ettirenin 14 gün içinde itiraz edebileceği, itiraza uğramayan poliçenin yazılı şartlar dahilinde yapıldığının kabulü gerektiği, davacı ... ettiren poliçenin düzenlenmesinden sonra on dört gün içinde poliçeye itiraz ettiğini iddia ve ispat etmediği, ekspertiz raporunda demiryolu hattı boyunca gündüz saatlerinde yapılan incelemeler sırasında olay yerinde hasar dosyasına konu olan hat boyunca serilmiş kabloların güvenliğinin sağlanması amacı ile sigorta ettiren tarafından alınmış herhangi bir tedbir tesbit edilemediği, hat boyunca yapılan incelemeler sırasında, olay yerinin başlangıç yeri olan şantiye sahasının tel örgüler ile çevrili olduğu, ancak şantiye sahasının bitiminden olay yerinin son noktası olarak beyan edilen Tekirdağ yönündeki yaklaşık 4.500 metrelik hat boyunca tel örgü bulunmadığının belirlendiği, enerji kablolarının kimliği belirsiz kişi veya kişilerce çalındığına veya kesilerek zarar verildiğine dair hiç bir iz ve bulguya rastlanmadığının belirtildiği, dava konusu eylemle ilgili daimi arama kararı verildiği, hırsızlık olayının meydana geldiği olay yerinin tamamen çit ile kaplanmadığı, olay yerinde 24 saat dilimine göre güvenlik veya bekçi olmadığının tespit edildiği, bu nedenle davacının poliçenin özel şartlarında düzenlenen hükümlere uygun davranmadığı, rizikonun teminat harici kaldığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, İnşaat All Risk Sigorta Poliçesi kapsamında sigorta tazminatının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, İnşaat All Risk Sigorta Poliçesi kapsamında sigorta tazminatının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41509, Karar No: 2022/2074, Tarih: 10.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/41509 E.  ,  2022/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 04.10.2021 tarih ve 2021/16988 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.10.2021 tarih ve KYB-2021/123787 sayılı ihbarname ile;

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar ... ve diğerleri haklarında açılan kamu davasının durmasına dair İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/06/2021 tarihli ve 2021/183 esas, 2021/364 sayılı kararının, " İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesince, "..sanıkların akademisyen olmaları, Yüksek Öğretim Kanunun ve İdari Yargılama Usulu Hakkında Kanun, 657 sayılı Devlet Memurları Kanun'un ve Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun ilgili hükümleri dikkate alındığında ileride sanıklar hakkındaki suç vasfının değişme ihtimali ve her halükarda sanıklar hakkında soruşturma aşamasına geçilmeden önce soruşturma izni alınması gerekliliği durumu karşısında ve bu durumun dava şartı olduğu da düşünülerek gerekli görülen dava şartının yerine getirilmesi ve soruşturma izni alınabilmesi için bu aşamada durma kararı verilmesine.." şeklindeki gerekçe ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca soruşturma izni şartının gerçekleşmesini beklemek üzere yargılamanın durmasına karar verilmiş ise de, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerin Yargılaması Hakkındaki Kanun'un 2. maddesinde yer alan, "..(2) Görevleri ve sıfatları sebebiyle özel soruşturma ve kovuşturma usullerine tabi olanlara ilişkin kanun hükümleri ile suçun niteliği yönünden kanunlarda gösterilen soruşturma ve kovuşturma usullerine ilişkin hükümler saklıdır" şeklindeki,