muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/326, Karar No: 2019/633, Tarih: 05.11.2019

2559 sayılı PVSK'nın Ek 5. maddesi uyarınca uyuşturucu madde suçlarıyla daha etkin mücadele etmek amacıyla olayları takip etmekle görevlendirilen kolluk görevlilerince ilçe emniyet amirliği karşısında önleme araması kararına istinaden uygulama noktası oluşturulması, sanıkların içinde bulunduğu aracın saat 14.30 sıralarında uygulama noktasında durdurulması, araçta yapılan aramada herhangi bir suç unsuruna rastlanılmamasının ardından yapılan GBT sorgusunda sanık ...’in kenevir ekme suçundan kaydının olduğunun tespit edilmesi üzerine, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan edindikleri izlenimden kaynaklanan makul sebebe ve Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği’nin 28. maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak, sanıklar ve aracın uygulama noktasının karşısındaki ilçe emniyet amirliğine detaylı arama yapılabilmesi amacıyla götürülmeleri, burada önleme araması kararına istinaden yapılan arama sonucunda sanık ...'nin sütyeni ve külodu içerisinde bulunan poşetlerde suç konusu uyuşturucu ve uyarıcı maddelerin ele geçirilmesi, arama işleminin yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı gerçekleştirildiğine dair sanıkların bir itirazlarının bulunmaması, kolluk görevlileri tarafından yapılan araştırmanın geldiği aşama dikkate alındığında, öncesinde edinilmiş herhangi bir ihbar ya da istihbarat bilgisi olmaksızın sanıkların içinde bulunduğu aracın görevlilerce oluşturulan uygulama noktasında durdurulması nedeniyle adli arama kararı veya yazılı adli arama emri verilebilmesi için gerekli olan CMK'nın 119. maddesindeki şartların bulunmaması, görevlilerce gerçekleştirilen durdurma ve arama işlemlerinin önleyici nitelikte olması karşısında; amacı tehlikenin veya suçun işlenmesinin önlenmesi, kamu düzeninin, başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, taşınması veya bulundurulması yasak her türlü silâh, patlayıcı madde veya eşyanın tespit edilmesi olan, sanıkların durdurulduğu yer ile zamanı kapsayıp hukuken geçerli olduğu anlaşılan ve icra ediliş şekli itibarıyla adli arama kararı ya da yazılı arama emrinden bir farkı olmayan İskenderun Sulh Ceza Hâkimliği tarafından verilen önleme araması kararı uyarınca, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği’nin 28. maddesinde belirtilen ve aracın durdurulduğu yerin karşısınındaki kapalı alan kapsamında sayılması gereken ilçe emniyet amirliği içerisinde sanık ..

. maddesinde belirtilen ve aracın durdurulduğu yerin karşısınındaki kapalı alan kapsamında sayılması gereken ilçe emniyet amirliği içerisinde sanık ...’nin üzerinde arama yapılabileceği, bu karara istinaden gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda, sanıkların Anayasa ve diğer kanunlar ile güvence altına alınan temel hak ve özgürlüklerinin ihlâl edilmediği, toplum sağlığı bakımından büyük bir tehlike teşkil eden suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi nedeniyle kolluk görevlilerince uygulanan önleyici ve caydırıcı nitelikteki tedbirlerin ölçülü olduğu, görevlilerin bu önleme araması kararına istinaden yaptıkları arama sonucu ele geçirdikleri suç konusu uyuşturucu maddeyi muhafaza altına aldıktan sonra uygulanan tedbirler ile somut olay hakkında görevlilerin Cumhuriyet savcısına bilgi verdikleri, müteakiben emirleri doğrultusunda soruşturma işlemlerinin sürdürüldüğü, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan uyuşturucu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği, dolayısıyla somut olayda adli arama kararı ya da yazılı arama emri bulunup bulunmadığının araştırılmasının da gerekmediği anlaşıldığından, eksik araştırmayla hüküm kurulduğuna ilişkin Özel Daire bozma kararında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesinin bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi amacıyla Yargıtay 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 05.11.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13717, Karar No: 2012/5222, Tarih: 29.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13717 E.  ,  2012/5222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 18 adet çekten dolayı meşru hamil olduğunu, çeklerin süresi içerisinde müvekkili tarafından bankaya ibraz edildiğini, karşılığının çıkmadığını, bankanın ödemekle yükümlü olduğu asgari tutarı davacıya ödemediğini, ödenmeyen asgari çek tutarlarının tahsili amacıyla Konya 7. İcra Müdürlüğü'nün 2010/421 E. sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalının icra takibinde borca ve faize itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile icra takibinin devamına ve % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 3167 sayılı Çek Kanunu'nun 10. maddesine göre bankaların verdiği çek yaprağından dolayı sorumlu tutulabilmeleri için çekin zorunlu unsurları taşıyan bir çek olması gerektiğini, takibe konu çek altındaki imzanın keşideciye ait olmadığını, somut olayda çeklerin takasa ibraz edildiğini bildirerek davanın reddini ve %40 tazminata karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre 5941 sayılı Yasa'nın 8. maddesinin 4. fıkrasının takas odaları aracılığıyla ibraz edilen çekler için kısmi ödeme yapılamayacak olmasının muhatap bankanın sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağını düzenlediği, Çek Kanunu uyarınca bankanın çekin ilk ibrazı sırasında çekin sıhhatini araştırma yetki ve görevinin, çekin zorunlu unsurları taşıyıp taşımadığı ile ilgili olduğu, çekin sahibi olan şirketin, gerekse çeki imzalamaya yetkili imza sahibinin ne bankaya idari olarak ne de adli merciilere herhangi bir başvurusunun bulunmadığı, bankanın ödemekle sorumlu olduğu miktarları ödememek ve davacının alacağına ulaşmasını uzatmak amacıyla itiraz ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile Konya 7. İcra Müdürlüğü'nün 2010/421 Esas sayılı dosyasında davalının 8.460,00 TL asıl alacağa yönelik itirazının iptali ile takibin devamına, alacağın %40’ı olan 3.384,00 TL inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu çeklerin Takas Odaları aracılığıyla ibraz edilmiş olduğu dosya içeriği ile anlaşılmaktadır.

20.12.2009 tarih ve 27438 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5941 sayılı Çek Kanunu ile yürürlükten kaldırılan 3167 sayılı Kanunun 4814 sayılı Kanun ile değişik 6/4 maddesinde "Takas Odaları aracılığı ile ibraz edilmiş çekler için 10. maddede belirlenen sorumluluk miktarı dahil kısmi ödeme yapılamaz." denilmektedir.

5941 Sayılı Yasa'nın 1/3. maddesinde "bankaların müşterilerine verdikleri eski çek defterleri ile ilgili olarak 3167 sayılı kanun hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı" hükme bağlanmıştır.

5941 Sayılı Yasa'nın 1/3. maddesinde "bankaların müşterilerine verdikleri eski çek defterleri ile ilgili olarak 3167 sayılı kanun hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı" hükme bağlanmıştır.

Bu durumda mahkemece dava konusu çeklerle ilgili çek karnesinin önceki yasa zamanında verildiği gözetilerek 5941 sayılı Yasanın 1/3. maddesi yollamasıyla 3167 sayılı Yasanın 4814 sayılı Yasa ile değişik 6/4 maddesi hükmüne göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5617, Karar No: 2017/13194, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5617 E.  ,  2017/13194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20218, Karar No: 2025/4174, Tarih: 09.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/20218 E.  ,  2025/4174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın ... isimli internet sitesine verdiği satılık araç ilanını gören katılanın ilanda belirtilen numarayı aradığı, kendisini ... olarak tanıtan sanıkla pazarlık ederek aracın satışı hususunda anlaştığı, katılanın aracı teslim almak için Erzurum iline geldiği ve sanık ile buluştuğu, burada ilana konu otomobili de gördüğü ve oto tamircisine gösterdiği ve katılanın yanında getirdiği 10.750,00 TL parayı sanığa verdiği, sanığın resmi devir işlemi gerçekleşmeden parayı ve arabayı alarak ortadan kaybolduğu iddia edilen olayda; sanık ile katılanın internete verilen ilandan sonra yüz yüze görüşmeleri ve menfaat temininin bu yüz yüze görüşme ile gerçekleşmesi sebebi ile bilişim sisteminin sağladığı kolaylığın ortadan kalktığı, bu haliyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna temas ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “Dolandırıcılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 09.06.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13698, Karar No: 2019/13339, Tarih: 10.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/13698 E.  ,  2019/13339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi, evini beş günlüğüne kiraladığı sanığın, suç tarihinde telefonla eşini arayarak kira süresi sona ermeden evi boşaltmalarını söylemesi sonrası katılanın telefonu eşinden alıp, Cunda adasına gitmek için bindikleri teknenin güvertesinde telefonun hoparlörünü açarak sanıkla tartışması üzerine sanığın "kemiklerini kırarım senin vereceksin parayı", "zaten gözlerin kör, ayağına bir çelme takarım seni düşürürüm" şeklinde söz söylediğini belirtmesi, katılanın eşi ve kızı olan tanıklar Meryem ve ...'in de katılanı doğrular nitelikte beyanda bulunmaları ve katılan ile tanıkların tekneden inerek jandarma karakoluna gidip şikayetçi olmaları karşısında, sanığın savunmalarının ne şekilde katılan ve katılanı destekler nitelikte beyanda bulunan tanıkların beyanlarına üstün tutulduğu ve tanıkların beyanlarına neden itibar edilmediği hususları ayrıntılı şekilde tartışılıp açıklanmadan, "gemi güvertesinde telefonun hoparlörünü açmanın hayatın olağan akışına uygun olmadığı ve telefon görüşmesi öncesi taraflar arasında husumet bulunmadığı" şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4027, Karar No: 2013/7784, Tarih: 16.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4027 E.  ,  2013/7784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/271947

MAHKEMESİ : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 19/06/2012, 2012/104 (E) ve 2012/233 (K)

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs, çocuklarını öldürmeye teşebbüs, hürriyeti tahdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Mağdur Zehra ile annesi olan mağdur Altun'un duruşmada şikayetçi olmadıklarını beyan ederek davaya katılma talebinde bulunmadıkları anlaşıldığından, mağdur Zehra vekilinin davaya katılma ve kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Temyiz edenin sıfatı ve dilekçesinin içeriği dikkate alınarak, sanık Şeyhmus hakkında "mağdurlar Altun, Zehra ve İrem'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eylemlerinin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği taktir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine.

Ancak;

Mahallinde keşif yapılarak, olayın meydana geldiği evin mutfak kısmının olay tarihi itibariyle fiziki durumunun, mutfak kapısının olup olmadığı, var ise kapanıp kapanmadığının, pencerenin yalıtım durumunun, dışarıdan hava alıp almadığının, ocağa bağlı tüpün olay sırasında ne kadar dolu olduğunun, bu haliyle tüpteki gazın mutfağa ve eve verilmesi halinde mağdurların ölümüne neden olabilecek miktarda olup olmadığının aralarında Adli Tıp Uzmanı bilirkişi de olacak şekilde konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerektiği düşünülmeksizin eksik soruşturma sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması.

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), tutuklulukta geçen süreye göre sanık Ş.. S..'nın tahliyesine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal salıverilmesi için yazı yazılmasına, 16/12/2013 gününde Üyeler M.. N.. Ö.. ve M.. Ü..'in tahliye talebinin reddine karar verilmesi gerektiğine dair karşı oyları ve oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

Sanık Ş.. S.. hakkında, Bursa 2.Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19/06/2012 gün ve 2012/104 esas, 2012/233 nolu kararı ile eşi ve müşterek çocukları küçük İrem ile Z.. S..'yı öldürmeye teşebbüs ettiği, hürriyetlerini kısıtladığı iddiası ile açılan yargılama sonucu öldürmeye teşebbüs suçundan üç kez cezalandırılmasına, hürriyeti tahdit suçundan ise ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen kararın sanık müdafii tarafından temyiz istemi üzerine Dairemize gelmiş olup, yapılan temyiz incelemesi sonrasında, Mahkeme kararının "tatbikli keşif yapılmak suretiyle olay yerinin fiziki şartlarının tesbiti ve sonucuna göre suç vasfının belirlenmesi" gerekçe gösterilmek suretiyle eksik inceleme dolayısı ile oybirliği ile bozulmasına karar verilmiştir.

Ancak, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, Dairemizin bozma kararı sonrasında verebileceği karar henüz belli değildir. Israr kararı verebilir, ya da Dairemizin bozma kararına uymakla beraber yapılan keşif sonrasında yeniden bir değerlendirme yaparak suç vasfını yaralama kabul edebileceği gibi, önceki kararında olduğu gibi, suç vasfını adam öldürmeye teşebbüs olarakta belirleyebilir. Bu durum karşısında, CMK.nun 100/3.maddesi kapsamında sınırlı olarak sayılan "kasten adam öldürme" suçundan yargılanan sanık hakkında kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı kabul edilmek suretiyle, tutuklu yargılanması gerektiği düşünce ve kanaati ile sayın çoğunluğun, sanığın tahliyesine dair görüşüne katılmıyoruz.

16/12/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı B..Y..'ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık Ş.. S.. müdafii Avukat S..K..'nun yokluğunda 19/12/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/13264, Karar No: 2020/2528, Tarih: 02.07.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/13264 E.  ,  2020/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 108 ada 17 parsel sayılı 76.478,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle iştiraken ... mirasçıları adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın bir bölümü hakkında, tapu kaydı, harici taksim, miras yoluyla gelen hak, pay devri ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının dayandığı Şubat 1310 tarih 26 sıra numaralı, hudutlarında “taş, dere ve nehricari” okuyan tapu kaydı hudutları itibariyle değişebilir ve miktarıyla geçerli olmakla birlikte, her yere uyabilecek nitelikte olup dava konusu taşınmaz içerisinde kapsam tayin edilmesi mümkün bulunmadığı gibi, dava konusu taşınmazda davalı taraf lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi gereğince zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşmiş olmasına göre, davacı ... vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9662, Karar No: 2014/12905, Tarih: 18.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/9662 E.  ,  2014/12905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/84536

MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22.01.2013

NUMARASI : 2012/940 Esas, 2013/64 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istimarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 02.10.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.