muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8768, Karar No: 2021/2746, Tarih: 25.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8768 E.  ,  2021/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AMASYA 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, suça konu 18/05/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 18/09/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve erteleme süresinde çağrı yazısının usulüne uygun tebliğine rağmen sanığın gelmemesi nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

1) Sanığa itiraz hakkı bulunduğu ihtarını içeren 18/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edilmediği ve bu kararın kesinleşmesi beklenmeksizin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne infaza verildiği, dolayısıyla 18/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli işlemlerin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ;

Kabule göre ;

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4) 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5) Suç tarihi olan 18/05/2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibariyle sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/610, Karar No: 2010/4926, Tarih: 13.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/610 E.  ,  2010/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2007 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... Köyü 160 ada 11 parsel sayılı 2720.40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ile 155 ada 2 parsel sayılı 103.24 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğinde belgesizden kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği nedeniyle davalı köy adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan kısa kararda (davanın reddine, çekişmeli Artıranlar Köyü 160 ada 11 parselin su deposu, 155 ada 2 parselin çeşme ve arsası niteliği ile davalı köy tüzel kişiliği adına tesciline) dendiği halde, gerekçeli kararda ( davanın reddine, çekişmeli Nusretler Köyü 134 ada 4 parselin mezarlık, 132 ada 12 parselin çeşme ve arsası niteliğinde davalı köy tüzel kişiliği adına tesciline) denmiştir. Oysa, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedeni oluşturur (İ.B.B.G.K. 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.).

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 13.04.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12569, Karar No: 2014/18751, Tarih: 24.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12569 E.  ,  2014/18751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2014/98-2014/98

Dava, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız sebebe dayalı olarak feshedildiği iddiası ile açmış olduğu kıdem ve ihbar tazminatları ve yıllık izin ücret alacağı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, hükmün Dairemizce 19.11.2013 tarih 2013/28605 esas ve 2013/25207 karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28605 esas ve 2013/25207 karar sayılı bozma ilamına mahkemece direnilmesi üzerine, direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28605 esas ve 2013/25207 karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G ITAY K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4772, Karar No: 2012/695, Tarih: 06.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4772 E.  ,  2012/695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlardan... Metal Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi Hazine vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I. maddesi hükmüne aykırı olarak ... Vergi Dairesi’ne pay ayrılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan ..., Fortisbank A.Ş. ve... Metal Ltd. Şti. vekilleri, şikâyetin reddini istemişler, diğer şikayet olunan şikayete yanıt vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, şikayetçinin borçlu ... İnşaat Ltd. Şti. taşınmazına, 12.06.2009 tarihinde haciz koyduğu, Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I. maddesi uyarınca şikayetçinin satış bedeline iştirak edeceği ve şikayet edilenlerden... Metal Ltd. Şti. ile garameye gireceği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlardan... Metal Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunanlardan... Metal Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlardan... Metal Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8105, Karar No: 2010/11646, Tarih: 21.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8105 E.  ,  2010/11646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının nüfus kütüğünde kayıtlı... ve ...'in anne adlarının ... olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Hayriye ve Alev'in annesi olduğuna karar verilen ...'ın nüfus kayıt bilgilerinin hüküm fıkrasında gösterilmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının (1) nolu bendinin üçüncü satırındaki "anne adının" sözcüğünden sonra gelmek üzere "Aydın ili, ... İlçesi, ...Köyü, Cilt:..., Hane:...de kayıtlı ...ve ... kızı 01.07.1961 doğumlu" sözcükleri yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 21.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18315, Karar No: 2014/24061, Tarih: 16.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18315 E.  ,  2014/24061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2011/1115-2014/165

Hüküm süresi içinde davalılar 1-Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş., 2-Y.. Ş.. ve 3-T... A. Ş. Genel Müdürlüğü avukatları tarafından temyiz edilmiş Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş. ile Y.. Ş.. avukatlarınca duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4846, Karar No: 2014/9333, Tarih: 30.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/4846 E.  ,  2014/9333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20849, Karar No: 2016/9681, Tarih: 01.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/20849 E.  ,  2016/9681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ..... Tur. Besicilik Tic ve San. Ltd. Şti.’nin alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla ... 1.İcra müdürlüğünün 2008/12143 sayılı takip dosyasındaki alacağını 2.11.2011 tarihinde muhasebecisi davalı ...’a temlik ettiğinin belirterek davalılar arasındaki muvazaalı temlik işleminin TBK’nun 19.maddesi gereğince iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın İİK’nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali davası olduğunu aciz belgesi sunulmadığını, takip konusu alacağın ipotekle teminat altında olduğunu, müvekkili Mehmet’in borçlu şirket ortaklarının aile dostu olup zaman zaman kendilerine maddi katkıda bulunduğunu davalı şirketin vergi ve ... borçlarını ödemiş olması nedeniyle dava konusu temlik işleminin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma toplanan delillere göre, davalı 3.kişi ...’ın borçlu şirketin muhasebecisi olup şirketin ekonomik durumunu bilebilecek kişilerden olduğu, bilirkişi raporuna göre davalı ...’ın borçlu şirketten alacaklı olduğu husususunda şirket kayıtlarında bir bilgi bulunmadığı, temlik işleminin alacaklıları zarara uğratmak amacıyla yapıldığının düşünüldüğü, borçlunun mevcut malvarlığının takip konusu alacağı karşılamaya yetmediği, davacının davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm,

davalılar ...İnş. Tur. Besicilik Tic ve San. Ltd. Şti. ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere,delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, TBK’nun 19.maddesi gereğince davacı alacaklının aciz belgesi sunma zorunluluğu bulunmamasına, davalı 3.kişinin alacağını ispatlayamamasına göre davalılar ...İnş. Tur. Besicilik Tic ve San. Ltd. Şti. ile ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.561,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar Mehmet ve Şerafettin'den alınmasına 1.11.2016 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

6102 sayılı TTK'nın 4/1.maddesi gereğince her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılır. Aynı Yasa'nın 5/1.maddesi gereğince de Asliye Ticaret Mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir.

TK'nın 19.maddesi gereğince bir tacirin borçlarının ticari olması asıl olduğundan İİK'nun 277'nci maddesinde gösterilen tasarrufun iptali davalarında dahi taraflar tacir olduğu takdirde dava TTK'nın 4/1.maddesi gereğince nisbi ticari davadır. Bu nedenle de davada, Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/4874, Karar No: 2014/4488, Tarih: 27.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4874 E.  ,  2014/4488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait aracın, müvekkiline ait araca çarparak hasarlanmasına sebebiyet verdiğini, davalı sürücünün olayda %100 kusurlu olduğunu, tespit raporuna göre müvekkilinin aracında 18.890 TL hasar, 2.500 TL değer kaybı bulunduğunu, 413 TL'de çekici ücreti ödendiğini, 6.9.2012 tarihinde davalı sigortacıya müracaat edildiğini, ekspertiz incelemesi yapıldığını ancak bugüne kadar hasarın karşılanmadığını, müvekkilinin aracı kendi imkanları ile tamir ettirdiğini belirterek toplam 21.390 TL'nin 1.10.2012 temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Ceren vekili, mahkemenin yetkisiz olduğunu, kusuru, hasar miktarını, tespit raporunu kabul etmediğini, davalı ZMSS şiretinin zarardan sorumlu olduğunu müvekkilini hakkında dava açılmaması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili sigortalının kusuru oranında azami 22.500 TL poliçe limitine kadar gerçek zarardan sorumlu oldukalrını, kusuru, hasar miktarının, tespit raporunu kabul etmediğini, pert yönünden değerlendirme yapılması gerekirtiğini, temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 16.933 TL tazminatın 1.10.2012 tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 16.933 TL tazminatın 1.10.2012 tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 16.maddesi gereğince zarar gören davacının yerleşim yeri mahkemesininde yetkili olmasına, taraflara ait araçların ticari nitelikteki araçlardan olması nedeniyle avans faizine hükmedilmesinin uygun görülmesine, davalı sigortacı yönünden temerrüt tarihinin doğru tespit edilmesine, davalı araç işleteni haksız fiilin işlendiği tarihte temerrüde düşmüş olup, ayrıca temerrüde düşürülmesinin gerekmemesine, davalılar arasında müteselsil sorumluluk bulunduğundan, davacı tarafın müteselsil borçluların birisi, birkaçı ya da tamamı hakkında dava açmakta seçimlik hakkının olmasına, 3065 sayılı KDV Kanunu uyarınca belirlenen KDV tutarında gerçek zarar içinde bulunmasına, haksız fiile sebebiyet veren tarafın gerçek zararı karşılamakla sorumlu olmasına göre, davalı ... vekili ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 578,29 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ve ...'den alınmasına 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.