muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4403, Karar No: 2020/4157, Tarih: 09.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/4403 E.  ,  2020/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ...Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine...Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile taşınmazın Hazine adına tescil edilmesi ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi yönünde yeniden hüküm kurulmasına dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddi ile taşınmazın Hazine adına tescil edilmesi ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi yönünde yeniden hüküm kurularak karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi 17 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca taşınmazın Hazine adına tesciline ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi yönünde yeniden hüküm kurularak karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 09/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7359, Karar No: 2019/4422, Tarih: 23.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/7359 E.  ,  2019/4422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile personel seçme ve yerleştirme sözleşmesi imzaladıklarını, davalıya iki farklı muhasebe pozisyonu için hizmet verildiğini, davalının ingilizce bilen muhasebe pozisyonu için verilen hizmet bedelini ödemediğini, başlatılan takibe itiraz ettiğini, itirazın iptaline, %20 icra inkar tazminatı ile mahkeme masrafları ve avukatlık ücretinin davalı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketlerine sadece bir kişinin yerleştirildiğini, sözleşme gereği davacı tarafından istihdam arayışına girilince %30 bedel ödendiğini, bu bedelin daha sonra hizmet bedelinden mahsup edildiğini, borcunu ödediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre davacının ilk fatura bedelini ödediği, ikinci faturayı iade ettiği, sözleşme gereği davalı tarafından bulunan adayın işe yerleştirilmesi halinde alınan avansın mahsup edileceği, fakat avansın hiçbir aşamada iade edilmeyeceği, %30 avans ödemesine konu müdür pozisyonu için elemanın yerleştirilmediği ancak işe yerleştirme olmaması halinde ücret ödenmeyeceği sonucuna varılamadığı gerekçesiyle itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/420, Karar No: 2016/1651, Tarih: 15.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/420 E.  ,  2016/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Parada sahtecilik suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nın yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamelerde olayların anlatılış biçimlerine göre; her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanıkları ve suçları yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/197 Esas sayılı dava dosyası ile Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/262 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6241, Karar No: 2014/22730, Tarih: 18.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/6241 E.  ,  2014/22730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31.07.2013 gün, 2006/171 Esas, 2013/156 Karar sayılı dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/03/2014 gün ve 6/2014-55245 sayılı tebliğnamesi ile 12/03/2014 tarihinde Dairemize (1 ana klasör, 16 ek klasör ve 5 ek dosya halinde) gönderildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01/04/2014 gün ve 52910118-10980 sayılı yazıları ile anılan Mahkemenin 20/03/2014 gün ve 2006/171 Esas sayılı yazıları ve eki 5 karton dosya ile 19/11/2014 tarih, 52910118-38728 sayılı yazısı ile 3 adet klasörün dosyası ile birleştirilmek üzere gönderildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan anılan dosyaların gönderilme tarihleri dikkate alındığında, tebliğnamenin düzenlendiği 12/03/2014 tarihinde, anılan dosyanın eki niteliğinde bulunan bir kısım dosya ve klasör halindeki evrak dosya içinde bulunmadığından, inceleme dışı kalmış olabileceği duraksaması karşısında, temyiz davasına konu edilen bu dosya ile ilgili, herhangi bir hak kaybına sebebiyet verilmemesi için, dosyanın Dairemize gönderilen tüm ekleri ile birlikte incelenip, gerekli görüldüğünde ek tebliğname düzenlenme olanağı da takdir edildikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2849, Karar No: 2011/1984, Tarih: 17.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/2849 E.  ,  2011/1984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, cezasının teciline dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1-2. maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL.nin altında kalıp 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL'nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun gözetilmemesi,

2-CMK.nun 231. maddesi uygulanması halinde cezanın ertelenmemesi gerekeceği gözetilmeden mevzuatın yanlış yorumu ile cezanın ertelenmesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirtilerek CMK.nun 231. maddesinin yasal unsurlarının oluşup oluşmadığı tartışılmaksızın uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Bir bütün halinde lehe kabulü ile suç tarihindeki yasalar uygulanırken müsadere kararında 5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi ile uygulama yapılarak hükmün karışıklığa uğratılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6602, Karar No: 2013/20753, Tarih: 18.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6602 E.  ,  2013/20753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.06.2010 tarih ve 2009/326-2010/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 30. ve 32.sınıflarda yer alan mallar yönünden 2008/18649 başvuru numarasıyla BANG OUT fitness DRİNK+şekil unsurlu işaretin marka olarak tescili içim TPE’ye yaptığı başvuruya bültende yapılan yayına müteakip, müvekkilinin 2000/04524 ve 2007/32835 sayılı FİT ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın YİDK’nın 2009-M-4550 sayılı kararıyla reddedildiğini,davalının müvekkilinin markasından yarar sağlama amacında olduğunu,davalı markasının müvekkilinin seri markası olarak algılanabileceğini, söz konusu markaların yazılışı, okunuşu, ses benzerliği ile tescil kapsamındaki ürünler bakımından aynı/benzer olduğunu, bıraktığı intiba bakımından iltibasa sebep olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, markaların yazım ve anlam olarak benzer olmadığını, kurum tarafından verilen kararın yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı markalarındaki asıl unsurun FİT ibaresi davalı markasının ise BANG OUT fitness DRINK ibaresinden oluştuğu, davalı markasında asıl unsur olan yazının dışında markayla bütünleşmiş ve dikkat çekici şekil unsurunun bulunduğunu, markalar arasında görsel, sesçil, kavramsal yönden farklı olduğu tüketici nezdinde karıştırılma ihtimali bulunmadığı, başvurunun kötü niyetli olduğuna dair delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7183, Karar No: 2020/833, Tarih: 05.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/7183 E.  ,  2020/833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

( Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 08.12.2016 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6477, Karar No: 2022/4776, Tarih: 17.10.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6477 E.  ,  2022/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde şikayetçi vekilince ek karar ile gerekçeli kararın temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlunun aracına haciz konularak icra müdürlüğü tarafından paylaşıma konu bedel üzerinde sıra cetveli düzenlendiğini, kendi alacaklarına daha önce kesinleştiği halde sıra cetvelinde 2.sırada yer verildiğini, sıra cetvelinin usulüne aykırı düzenlendiğini öne sürerek iptalini talep ve dava etmişlerdir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, şikayetin kabulüne dair verilen kararın Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 05.04.2021 tarihli ilamıyla şikayet olunanın haczinin önceki tarihli olduğundan bahisle şikayetin reddine karar verilmesi amacıyla bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı ve hükümden sonra oluşturulan “karar” başlıklı temyiz başvurusunun değerlendirilmesine ilişkin ek kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Şikayetçi vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazları yönünden;

Tarafların tüm delilleri toplanıp, incelendikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HMK'nın 298/3. maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 294/3. maddesinde öngörülen biçimde oluşturarak tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HMK'nın 294/4. fıkra hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu (çoğu kez anılan madde hükmüne uygun olarak hazırlanmadan) tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Yargılama sonunda şikayetin reddine ilişkin kısa karar, tefhim edilmiş ise de, gerekçeli karar daha sonra yazılmış ve şikayetçi vekiline 09.10.2021 tarihinde tebliğ edilmiş olup, bu tarihten itibaren temyiz süresi işlemeye başlamıştır. Zira gerekçeli karar tüm unsurlarıyla tefhim edilmemiştir. İİK'nın 363. maddesi uyarınca tefhimden itibaren temyiz süresinin başlaması hükmün HMK'nın 298/3 ve 294/3. maddeleri uyarınca yazılıp, tefhimine bağlıdır. Temyiz dilekçesi, HUMK'nın 435/son maddesi uyarınca temyiz edenin kimliği ve imzasıyla, temyiz olunan hükmü yeteri kadar belli edecek kayıtları taşıması halinde diğer şartlar bulunmasa bile reddolunmayıp, temyiz incelemesi yapılır. Medeni Usul Hukukunda ''Müddeti muhafaza dilekçesi'' diye bir müessese yoktur. Çünkü, bir tarafın sadece ''Temyiz süresinin muhafaza edilmesi'' için verdiği bir dilekçe ile karar temyiz edilmiş olmaz. Dilekçede temyiz edenin kimliği ve imzasının, temyiz olunan hükmü yeteri kadar belli edecek kayıtların (m.435,II) ve hükmün temyiz edildiğinin belirtilmesi gerekir ki, dilekçe temyiz dilekçesi olarak nitelendirilebilsin. 2494 Sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önce, temyiz eden temyiz talebinden (dilekçesinden) itibaren bir hafta içinde vereceği bir temyiz lâyihası (tamamlayıcı dilekçe) ile temyiz sebeplerini bildirebilmekte idi. 2494 sayılı Kanunla bu imkân (temyiz lâyihası) kaldırılmıştır. Bu nedenle, (m. 436) ve (m. 439,I)'deki ''Lâyihasında'' kelimesi konusuz kalmıştır. Aynı nedenle, 23.02.1955 gün ve 24/1 sayılı YİBK (RG 11.04.1955 sayı 8978) da konusuz kalmıştır. Bugün temyiz eden tek bir dilekçe (temyiz dilekçesi) verebilir, ayrıca temyiz lâyihası (tamamlayıcı dilekçe) veremez.

Bu durumda, şikayetçi vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile gerekçeli kararla aynı tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, gerekçeli karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 23.09.2021 tarihli “karar” başlıklı temyiz başvurusu değerlendirilmesi kararının kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, ek karar yönünden peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, gerekçeli karar yönünden aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18724, Karar No: 2017/12218, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18724 E.  ,  2017/12218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4815, Karar No: 2010/12968, Tarih: 15.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/4815 E.  ,  2010/12968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/02/2009 tarih ve 2007/212-2009/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu otobüsten inerken sürücünün erken hareket etmesi sonucunda dengesini kaybederek düştüğünü, ayağının otobüsün arka tekerleği altında kalarak yaralandığını ileri sürerek, şimdilik 2.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, olayda davalılardan sürücünün asli kusurlu olduğu, davacının uzun süre tedavi görmek zorunda kaldığı gerekçesiyle 78,00 TL maddi, 3.500,00 TL manevi tazminatın davalılardan temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 164,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.