muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8881, Karar No: 2024/4502, Tarih: 15.04.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/8881 E.  ,  2024/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/728 E., 2021/1143 K.

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tokat Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2018 tarihli ve 2018/1384 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.10.2019 tarihli ve 2018/278 Esas, 2019/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesi'nin 18.03.2021 tarihli ve 2020/728 Esas, 2021/1143 Karar sayılı kararı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,

2.Mahkûmiyete yeter nitelikte delil bulunmadığına,

3.Cezanın orantısızlığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesi'nin 18.03.2021 tarihli ve 2020/728 Esas, 2021/1143 Karar sayılı kararı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,

2.Mahkûmiyete yeter nitelikte delil bulunmadığına,

3.Cezanın orantısızlığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Şikâyetçinin evi ve gidecek yeri olmadığından dolayı Tokat Belediyesi Otogarında yatıp kalktığı, geçimini ise erkekler ile cinsel ilişki karşılığında aldığı paralar ile ve bulaşıkçılık yaparak sağladığı, suç tarihinde geceden sayılan zaman diliminde meydanda bulunduğu esnada kullanmakta olduğu gsm hattını sanığın aradığı ve şikâyetçiye çalışıp çalışmadığını sorduğu, şikâyetçinin çalıştığını söylemesi üzerine sanıkla otogarda buluşmak üzere anlaştıkları, sanığın telefonda şikâyetçiye kırmızı renkli bir minibüs ile otogara geleceğini, aracın yanlarında yazılar olduğunu söylediği, şikâyetçinin otogarın yolcu peronlarında sanığı beklemek üzere sigara içmeye başladığı esnada sanığın, şikâyetçinin sağ kolunda bulunan yeşil renkli fermuarı bozuk içerisinde 150 TL para, 1 paket sigara, nüfus cüzdanı, şarj cihazı, bulunan çantasını almaya çalıştığı, şikâyetçinin bunun üzerine dengesini kaybederek yere düştüğü, kendisi yerde iken sanığın çantasını kolundan alarak olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalarda birbiriyle çelişen savunmalarda bulunmuştur.

3.Şikâyetçi aşamalarda oluş ve diğer delillerle uyumlu beyanlarda bulunmuştur.

4.Sanığın kullanmış olduğu 60 .. .... plaka sayılı araç içerisinde Tokat 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2018/181 d.iş nolu kararına istinaden şikâyetçiye ait çanta ve ifadesinde çanta içerisinde bulunduğunu beyan ettiği malzemeler ile ilgili arama yapıldığı, şikâyetçinin beyanında geçen herhangi bir malzeme tespit edilemediği ancak aramanın sonlanmasının ardından aracın park halinde bulunduğu noktaya gelen şikâyetçi araç dışından aracın ön cam direksiyon kısmı torpido üzerinde bulunan ıslak mendil paketini göstererek kendisinin çantası içerisinde bulunan mendil olduğunu, yine araç sağ ön paspas üzerinde bulunan diş protezinin kendisine ait olduğunu, çantasının içerisinde bulunduğunu ancak ilk ifadesinde olayın sıcaklığı ile hatırlamadığı için bu malzemeleri belirtmediğini beyan ettiği, sanığın aracından ele geçirilen diş protezinin şikâyetçiye ait olup olmadığı hususunda düzenlenen raporda; mevcut protezin alt çene bölümü protez olduğu ve şikâyetçi ...'in çenesi ile uyumunun kontrol edildiği, sonuç olarak protezin şikâyetçiye ait olduğunun tespit edildiği belirtilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında yer alan (A) bendinde belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda, şikâyetçi beyanı, sanık savunması, arama kararı ve diğer kolluk tutanakları ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak belirlenen cezanın hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2020/728 Esas, 2021/1143 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tokat 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15555, Karar No: 2020/20015, Tarih: 23.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/15555 E.  ,  2020/20015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; sanığın TCK'nin 32. maddesinden yararlanacağına dair tek hekim tarafından düzenlenen rapor esas alınarak, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1285, Karar No: 2007/4043, Tarih: 08.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1285 E.  ,  2007/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı Vek.Av. ... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaz malın tarım arazisi olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından davalılar vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulması gerekir. Somut olayda idarece belgelerin mahkemeye verildiği güne göre 2006 yılı verilerinin getirtilip buna göre bedel tespiti yapılması gerektiğinde kuşku yoktur. Her ne kadar taşınmazın yerinde yapılan inceleme ve bilirkişi kurulunun raporunu düzenlediği tarihte 2006 verilerinin henüz belli olmadığı gerekçesiyle bir önceki yılın verileri üzerinden hesaplama yapılmış ise de hüküm tarihinde 2006 yılı verilerinin saptanmış bulunması olasılığı gözönünde tutularak bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlere ilişkin 2006 yılı resmi verilerinin getirtilip raporların denetlenmesi ve bu yönden ek rapor alınması gerektiğinin dikkate alınmaması,

Kabule göre;

2-Yargıtay uygulamalarında, Tarım Müdürlüklerinin resmi veri cetvellerinde asgari ve azami rakamların bildirildiği hallerde bunların aritmetik ortalamalarının esas alınarak değerlendirme yapılması gerektiği kabul edilmektedir. Dosyada mevcut İl Tarım Müdürlüğü resmi verilerinde (resmi verilerin ait olduğu yıl ile ilgili olarak yukarıdaki bentteki bozma nedeni saklıdır) ortalama verim miktarları buğdayda 525 kg/dk. ve yeşil soğanda 1500 kg/dk. olduğu halde, sırasıyla 400 ve 1000 kg üzerinden değerlendirme yapılmak suretiyle eksik bedel tespit edilmiş olması,

3-Karşılık dava yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması,

4-T.C. ... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

3-Karşılık dava yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması,

4-T.C. ... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı ve davalı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa, davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 08.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11090, Karar No: 2012/43295, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11090 E.  ,  2012/43295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı tefhim olunan 04.11.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 25.11.2010 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3946, Karar No: 2013/4420, Tarih: 05.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/3946 E.  ,  2013/4420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ...Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin asıl işveren olan davalı ...Ş.'ne ait işyerinde, alt işveren olan diğer davalı şirkete bağlı olarak 01.12.2006-01.12.2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin çalıştığı birimin kapatılacağı gerekçesi ile geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmesini, çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer hakları ile işe başlatmama tazminatının belirlenmesini istemiştir.

Davalı, asıl işveren Yapı Kredi Bankası A.Ş. vekili, işyerinde kadro daraltılmasına gidildiğini ancak iş sözleşmesinin kendilerince feshedilmediğini, husumet sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı alt işveren ... Teknik ve Sosyal Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. vekili davacının işyerinde kredi kartları bilgi işlem veri giriş elemanı olarak çalıştırıldığını, davalı banka tarafından data girişlerinin el ürünü olmayan teknoloji ile desteklenmesi hususunda bir başka firma ile anlaşma yapması sebebi ile bankadaki faaliyetlerinin son bulduğunu ve işçilerin sözleşmelerinin zorunlu olarak feshedildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda 02.08.2011 tarih 2010/1521 esas, 2011/540 karar sayılı ilam ile davacının verilecek eğitimle başka bir bölümde değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin dikkate alınmadığı ve davalı işveren tarafından başka bir iş teklifinde de bulunulmadığı, feshin son çare olması gerektiği ilkesi uygulanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda 02.08.2011 tarih 2010/1521 esas, 2011/540 karar sayılı ilam ile davacının verilecek eğitimle başka bir bölümde değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin dikkate alınmadığı ve davalı işveren tarafından başka bir iş teklifinde de bulunulmadığı, feshin son çare olması gerektiği ilkesi uygulanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi sonucunda yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 29.05.2012 tarihli 2011/10614 esas 2012/11602 karar sayılı ilamı ile davalı alt işverenin yaptığı bir kısım işlerin asıl işveren olan davalı banka tarafından, başka bir firmaya verilmesi sebebiyle istihdam fazlalığı oluştuğu gerekçe gösterilerek feshedildiği, asıl işveren bankanın reorganizasyon kapsamında bir kısım işleri dava dışı firmaya vermesi olgusunun alt işveren yönünden geçerli fesih sebebi oluşturacağı, ancak bu sonuca ulaşabilmek için alt işverenin başka işyeri bulunup bulunmadığı ve davacıyı bu işyerinde değerlendirme imkanının mevcut olup olmadığının araştırılması gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozma ilamında, davalı bankanın yeniden yapılandırma sebebiyle davacının çalıştığı bölümdeki işleri dava dışı firmaya verip vermediğinin tespit edilmesi, verilmiş ise davacının işinin bu kapsamda kalıp kalmadığı araştırılması ve kaldığının belirlenmesi durumunda alt işverenin başka işyeri olup olmadığının varsa davacının bu işyerinde çalıştırılması imkanın bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiğine işaret edilmiştir.

Mahkemece, usul ve kanuna uygun bulunan bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmasından sonra yapılan yargılama sonucunda ise asıl işveren banka tarafından davacının görev alanına giren işlerin dava dışı başka firmalara verildiği ancak dava dışı firmaya işin 18.11.2009 tarihinde devredilmiş olmasına rağmen davacının bankadaki işine bu tarihten sonra bir yıldan fazla süre ile devam ettiği, alt işveren olan davalı şirketin faaliyet alanın geniş olduğu ve bir çok işyerinde hizmet verdiği, davacının bu işyerlerinde çalıştırılma olanağı varken fesih yoluna gidildiği, feshin son çare olma ilkesine uyulmadığı sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı ...Ş. tararfından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

Karar süresi içerisinde davalı ...Ş. tararfından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, bozma ilamından sonra dosyaya celp edilen belgelerin incelenmesinde davalı banka ile dava dışı Siemens firması arasında 18.11.2009 tarihinde, banka kredi kartları ile tüketici kredileri başvuru formları veri giriş hizmetlerinin Siemens firması tarafından yüklenilmesi hususunda hizmet alım sözleşmesi imzalandığı, davacının görev alanına giren işlerin dava dışı bu firmaya verildiği görülmektedir. Alt işveren olan davalı Gür-Öz Teknik ve Sosyal Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.'nin Kadıköy, Maltepe, Pendik, Tuzla, İzmit ve Gölcük gibi yerlerde kayıtlı olan çok sayıda işyerlerinin bulunduğu Sosyal Güvenlik kurumu kayıtları ile sabittir. Bu işyerlerinden bir kısmının büro destek hizmetleri alanında faaliyet gösterdiği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının bu işyerlerinde çalıştırılma imkanı bulunup bulunmadığı ilişkin somut tespit yapılamadığı belirtilmiştir. Mahkemece, davalı alt işverene ait işyerlerinin fillen faal olup olmadıkları, bu işyerlerinde kaç işçinin hangi işlerde çalıştırdığı ve davacı ile benzer nitelikte iş yapan başka işçilerin bulunup bulunmadığı hususlarında ayrıntılı bir araştırıma yapılmamıştır.

Bozma ilamında da işaret edilen ve yukarıda gösterilen bu husular belirlenmeden, davacının alt işverenin diğer işyerlerinde çalıştırılma imkanı bulunduğu, buna rağmen iş sözleşmesinin feshedildiği yönündeki mahkeme kabulü hatalıdır. Eksik incelemeye dayalı karar verilmesi isabetsiz olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1408, Karar No: 2017/9498, Tarih: 19.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/1408 E.  ,  2017/9498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.11.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal ve tescil, haciz şerhlerinin terkini talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı SGK vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.12.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı SGK vekili Av... davalı ... vekili ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacı ve davalı SGK'dan alınarak davalı ... Bankasına verilmesine, davacı tüketici ile davalı SGK harçtan muaf olduklarından harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22291, Karar No: 2013/13692, Tarih: 15.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22291 E.  ,  2013/13692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanığın, meskun mahalde, refüjle bölünmüş, tek yönlü yolda, yönetimindeki otosu ile seyrederken,sağda park eden araçlar nedeniyle durup tekrar hareket eden ve sanıkla aynı aynı istikamette seyrine devam etmek isteyen katılanın yönetimindeki bisiklete arkasından hafifçe çarparak, bisikletin ayaklık kısmının -kolluk görgü tesbit tutağında belirtildiği üzere- içe doğru eğilmesine ve müştekinin şikayet beyanında ve aynı gün alınan doktor raporunda belirtildiği üzere sol ayağında ağrı oluşturacak ve bulgulardan anlaşıldığı üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu ve olayda kusurlu olduğu, iddianamenin olay anlatımı ve tüm soruşturma evrakı kapsamından anlaşıldığı halde, iddianamedeki suç adlandırması ve sevk maddeleri esas alınarak, davanın trafik güvenliğini tehlikeye düşürmek suçundan açıldığı şeklindeki isabetsiz nitelemeyle sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde trafik güvenliğini tehlikeye düşürmek suçundan beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/05/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.