muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4193, Karar No: 2018/3262, Tarih: 09.05.2018

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, mahkumiyet kararını süresinde temyiz etmeyen sanık ...’a sirayetine 09/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8216, Karar No: 2015/14040, Tarih: 10.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/8216 E.  ,  2015/14040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/208362

Yaralama suçundan sanık S.. S.. ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Muş Ağır Ceza Mahkemesiyle Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Muş Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/04/2015 gün ve 2012/925 E. 2015/284 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17330, Karar No: 2017/2563, Tarih: 30.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/17330 E.  ,  2017/2563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.02.2009 ve 17.05.2010 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale ve kal olmadığı takdirde tazminat, davalı-karşı davacılar tarafından 06.05.2009 ve 07.09.2010 tarihlerinde verilen dilekçelerle temliken tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; müdahalenin meni ve kal talebinin reddine, tazminat talebinin kabulüne, karşı davaların da kabulüne dair verilen 27.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili, davalı-karşı davacı ... mirasçıları vekili, bir kısım davalı-karşı davacılar vekili taraflarından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava men'i müdahale ve kal olmadığı halde tazminat, karşılık dava ise temliken tescil talebine ilişkindir.

Mahkemece asıl davada men'i müdahale ve kal talebinin reddine, tazminat talebinin kabulüne, karşı davanın kabülüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı-karşı davalı vekili, davalı-karşı davacı ... mirasçıları vekili temyiz etmiştir.

TMK’nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK’nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; 332 ada 11 parsel sayılı taşınmazın hissedarlarından, bir kısım davalı-karşı davacıların murisi ... ile 332 ada 8 parsel sayılı taşınmazın önceki malikleri arasında .... Noterliği, 29.08.1979 tarih,....yevmiye numaralı gayrımenkul satış vaadi sözleşmesiyle 332 ada 8 parsel sayılı taşınmazda bulunan ahşap evin avlu kısmından ve satıcının şahsına ait evin arka tarafından 14,95 m2'lik kısmın satışının vaadedildiği, 332 ada 10 parsel sayılı taşınmaz maliki bir kısım davalı-karşı davacıların murisi ... ile 332 ada 8 parsel sayılı taşınmazın önceki malikleri arasında adi yazılı sözleşmeyle 332 ada 8 parsel sayılı taşınmazdan 15,75 m2'lik yerin satışının yapıldığını, bu nedenle iyiniyetli olarak binaları yaptıklarından temliken tescil talep edilmişse de, anılan sözleşmeler davacı-karşı davalının halefiyle yapılmış olduğundan iyiniyet iddiası davacı-karşı davalıya karşı ileri sürülemeyecek olup TMK 725. maddenin koşulları oluşmamıştır.

Davalı-karşı davacıların, davacı- karşı davalıya ait 332 ada 8 parsel sayılı taşınmaza müdahalesi keşif ve bilirkişi raporlarına göre sabit olduğundan, davacı-karşı davalının men'i müdahale ve kal isteminin kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8561, Karar No: 2017/17007, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8561 E.  ,  2017/17007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5174, Karar No: 2016/4983, Tarih: 23.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5174 E.  ,  2016/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2288, Karar No: 2013/3314, Tarih: 08.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2288 E.  ,  2013/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu taşınmaz 2006 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılmıştır. Davacılar ..., ..., ... ve ... dava konusu taşınmazın doğusundaki 189 ada 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların maliki olduklarını belirtip, dava konusu ettikleri yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmaz bölümünün kendi taşınmazlarına eklenmesi talebi ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacıların tespit tarihinden sonraki 2 yıllık makul sürede dava açmadıkları ve tespitten sonra da 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı ile edinme koşullarının gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece tescil harici bırakılan yer hakkında komşu parsellerin kadastro tespitinin yapıldığı 2006 yılından davanın açıldığı 29.12.2009 tarihine kadar kadastrodan önceki nedene dayanarak dava açmak için aranan makul sürenin aşıldığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, davacı mülkiyet hakkının oluştuğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mülkiyet hakkı ayni hak niteliğinde olup, her zaman ve herkese karşı ileri sürülebilir. Bu hakkın ileri sürülmesi ancak yasa ile sınırlanabilir. Gayrimenkul mevzuatımızda tescil harici bırakılan yerler hakkında kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanılarak tescil istemi ile dava açılmasını süre yönünden sınırlayan bir düzenleme bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davacıya niza konusu bölümün tespit gününden önce yol olmadığını ve yararına zilyetlik yoluyla kazanma koşullarının gerçekleştiğini ispatlama imkanı verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünde kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10899, Karar No: 2024/4164, Tarih: 12.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10899 E.  ,  2024/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Temyiz Edenler : Sanık müdafii, mahalli Cumhuriyet savcısı

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62,50,52.maddeleri uyarınca 15160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; sanığın kusuru olmadığına ilişkindir.

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; hükmün açıklanmasının geri bırakılması ya da erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, Olay günü dava dışı ...’nin tarlasında bulunan kendisine ait tarımsal sulama trafosuna ölen elektrikçi ...'ı tamir için çağırdığı, ...'ın 34,5 kv’luk orta gerilim hattı tarımsal sulama trafosu direğine çıkarak sigortaları değiştirme işine giriştiği esnada elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda; soruşturma aşamasında alınan bilirkişi heyet raporunda; kazanın meydana geldiği elektrik dağıtım hattının Tedaş Dinar İşl Şefliğine ait olduğu,bu hatta enerji verilmesi,kesilmesi hattın güvenli hale getirilerek çalışma yapılması işlemlerinin tedaşın izni onayı ve teknik desteği olmadan yapılamayacağı, direğin üzerine “ölüm tehlikesi” vs uyarı yazısı bulunmadığı, hat sahibi ... ile tedaş ara.sözleşmede alınacak güvenlik yöntemi ile kontrol ve yetki sorumlulukları belirlenmediği tespitleri yer almış olup; Kuvvetli akım tesislerinin her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılması gerektiği, çalışma yöntemleri, iş organizasyonu ve toplu korunma önlemleriyle risklerin giderilemediği veya yeterince azaltılamadığı durumlarda, güvenlik ve sağlık işaretlerini bulundurmak ve uygun şekilde kullanmanın zorunluluğu olmasına karşın sözkonusu önlemlerin alınmaması ve etkin bir şekilde denetleme yapılmaması nedeniyle TEDAŞ Osmangazi Elektrik Dağıtım A.Ş. Dinar İşletme Şefliği sorumlusu sanık ...'in asli derecede kusurlu olduğu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanık hakkında tayin edilen 2 yıl 6 ay temel ceza miktarına takdiri indirim uygulanması sırasında 2 yıl 1 ay yerine 2 yıl 28 gün hapis cezası tayin edilerek sonuçta 15200 TL yerine, 15160 TL adli para cezası tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup, gerekçeli karar başlığında ölenin kimlik bilgileri yazılmamış ise de, mahallinde giderilmesi mümkün görülmüştür.

Kazanın meydana geldiği elektrik dağıtım hattının Tedaş Dinar İşletme Şefliğine ait olduğu,bu hatta enerji verilmesi,kesilmesi, hattın güvenli hale getirilerek çalışma yapılması işlemlerinin Tedaşın izni onayı ve teknik desteği olmadan yapılamayacağı, direğin üzerine “ölüm tehlikesi” vs uyarı yazısı bulunmadığı, hat sahibi ... ile Tedaş arasındaki 26.06.2008 tarihli "Yüksek Gerilim Elektrik Enerjisi perakende satış sözleşmesi ve bağlantı anlaşmasında tarla sahibi "kullanıcı" olarak tanımlanmış olup, enerjinin sağlanması ve tarla sahibine yaptırılan ek tesisin dağıtım tesisine uyumlu olması ve dağıtım tesisinin zarara uğratılmaması amaçlandığı anlaşılmaktadır. Sözleşmede alınacak güvenlik önlemleri ile kontrol ve yetki sorumlulukları tam olarak belirlenmemiş ise de sözleşmenin 15.maddesinde tesisin dağıtım şirketi tarafından kontrol edileceği ve uygunsuzluklarla ilgili olarak kullanıcıya dağıtım şirketi tarafından cezai yaptırım uygulanacağının belirtilmiş olması karşısında sanığın kontrol denetim ve gözetim sorumluluğunu yerine getirmemek suretiyle ölüme sebebiyet verdiği değerlendirilmekle; tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4056, Karar No: 2019/8810, Tarih: 25.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/4056 E.  ,  2019/8810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ve tebliğnamede görüş bulunmayan sanık ... hakkında ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 25/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11163, Karar No: 2022/2326, Tarih: 09.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/11163 E.  ,  2022/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafinin yüzüne karşı usulüne uygun 19.04.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, sanığın CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 02.08.2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 09.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5076, Karar No: 2019/2733, Tarih: 14.05.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5076 E.  ,  2019/2733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeve bu suça yardım

HÜKÜM : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; tasarlayarak öldürme suçundan, CMK.nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat.

2- Mahkemenin önce 2005/3 sonra da bu dosyası ile birleşen Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/2051 esas sayılı dosyasında suça sürüklenen çocuk... hakkında tasarlayarak öldürme suçundan açılan kamu davasında CMK.nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

3- Sanıklar ... ve ... hakkında; tasarlayarak öldürme suçuna yardım etme suçundan, CMK.nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat.

4- Bu dosya ile birleşen Diyarbakır 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/302 esas sayılı dosyasında sanık ... hakkında; tasarlayarak öldürme suçuna yardım etme suçundan açılan kamu davasında, CMK.nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ..., sanıklar .. ve...’ın, maktul ...’i kasten öldürme, sanıklar..., ...’ın, maktul ...’i kasten öldürme suçuna yardım etme suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin sübuta, ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Maktul ...’i kasten öldürme suçundan beraat eden sanık ...’ın, duruşmalarda kendisini vekille temsil ettirmesi karşısında lehine vekalet ücretine hükmolunmaması kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "beraat eden sanık ...’ın kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 3.600.- TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınıp beraat eden sanık ...’e verilmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14.05.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.