muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18191, Karar No: 2014/11805, Tarih: 12.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18191 E.  ,  2014/11805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/256260

MAHKEMESİ : Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2010

NUMARASI : 2009/252 (E) ve 2010/33 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın, adına kayıtlı .. plakalıaraçla katılan M.. E..'in sahibi olduğu petrol istasyonuna gelip akaryakıt aldığı, karşılığında suça konu keşidecisi M.. A.. olan hamiline yazılı 950 TL meblağlı çeki C..D..ismini yazarak ciro edip verdiği, katılanın çeki bankaya ibrazında sahte olduğunun tespit edildiği ve soruşturma sırasında katılanın kendisine gösterilen fotoğraflardan sanığa teşhis ederek çeki kendisine veren şahıs olduğunu belirttiği, böylece sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın savunmasında atılı suçlamaları reddederek, olay tarihinden önce adına kayıtlı aracın Balıkesir ilinde çalındığını beyan etmesi ve İstanbul Polis Kriminal Labaratuvarları Daire Başkanlığı tarafından düzenlenen 15/07/2009 tarihli ekspertiz raporuna göre çekteki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeksizin tespiti için, sanığın adına kayıtlı aracın çalınması ile ilgili adli makamlara bir başvurusu olup olmadığı, varsa sonucunun araştırılması, çekte C.. D..adlı cirantanın adresinin yer alması karşısında, bu adreste araştırma yapılıp, adı geçene ulaşılması halinde olaya ilişkin beyanı alınarak, katılana teşhis yaptırılması ve çekteki yazı ve imzaların katılana ya da tespit edilmesi halinde C.. D..a ait olup olmadığının tespiti için, huzurda alınmış olan imza ve yazı örneklerinin yanı sıra başka amaçla atılmaş samimi imzalarını içeren belge asılları (resmi daireler ve bankalardaki imzasını içeren belgeler) getirtilip uzman bilirkişiden rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Kabule göre,

Sanık hakkında TCK 158/1-f ve son cümle uyarınca teşdiden hüküm kurulmasına rağmen, hapis cezasının alt sınırdan, adli para cezasının ise alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11647, Karar No: 2018/9721, Tarih: 09.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/11647 E.  ,  2018/9721 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 09.10.2018 tarihinde davalı vekili Av.... ile davacı vekili .......... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 1.382.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan

...
Yargıtay — Esas No: 2023/4165, Karar No: 2024/541, Tarih: 16.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/4165 E.  ,  2024/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1144 E., 2021/1423 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/272 Esas, 2020/187 Karar sayılı oy birliğiyle verilen kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2020/1144 Esas ve 2021/1423 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca oy birliğiyle esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.01.2023 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle;

1. Sanığın örgüt içinde düzenlenen sohbetlere ve gezilere katıldığına;

2. Sanığın örgütle iltisaklı dernekte yönetici olduğuna;

3. Sanığa atılı suçun unsurlarının oluşması nedeniyle cezalandırılması gerektiğine;

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, incelenen dosya kapsamına ve gerekçeye göre İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki vasıflandırma yönünden hükümde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, incelenen dosya kapsamına ve gerekçeye göre İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki vasıflandırma yönünden hükümde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen suç açısından, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2020/1144 Esas, 2021/1423 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21186, Karar No: 2021/8461, Tarih: 19.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21186 E.  ,  2021/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın usule uygun olarak SEGBİS aracılığıyla yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 Sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 26/02/2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 19/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1390, Karar No: 2023/495, Tarih: 09.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1390 E.  ,  2023/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/989 E., 2021/2520 K.

DAVA TARİHİ : 21.03.2019

HÜKÜM/KARAR : Hukuki Yarar Yokluğundan Usulden Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nizip İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/34 E., 2021/72 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabülüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde; dava dışı borçludan olan alacaklarının tahsili amacıyla takip yaparak borçlunun mevduatına haciz koyduklarını, paylaşıma konu bedel üzerinde kendilerine 2.sırada yer verildiğini, kendi hacizlerinin şikayet olunanların hacizlerinden önce olduğunu öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan ... Vekili cevap dilekçesinde; kendi hacizlerinin önce olduğunu öne sürerek şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçi ve şikayet olunan ...’ın ödeme emirlerinin aynı tarihte borçluya tebliğ edildiği, her iki takibin de aynı tarihte kesinleştiği bu nedenle satış bedelinin her iki dosya arasında garameten paylaştırılması gerektiğinden bahisle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayet olunan vekili istinaf dilekçesinde; kendi haciz tarihlerinin önce olduğu, mahkemece eksik ve hatalı değerlendirme yapıldığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her iki dosyada da ihtiyati haciz kararı alındığı, hacizlerin kendi aralarında önce veya sonra konulmuş olmalarının sonuç doğurmayacağı, kesinleşme tarihlerine göre durumun değerlendirilmesi gerektiği bu yönüyle ilk derece mahkemesi kararının doğru olduğu ancak sıra cetvelinde para ayrılmayan diğer şikayet olunan yönünden hukuki yarar bulunmadığından bahisle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayet olunan ... aleyhine açılan davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki sebepleri ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114/1-h ve 115/2 inci maddeleri ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 142 inci maddesinin üçüncü fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayet olunan tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8945, Karar No: 2016/2388, Tarih: 03.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8945 E.  ,  2016/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2014 gün ve 2012/680-2014/335 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/03/215 gün ve 2014/17438-2015/2830 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında anahtarcı dükkanının devri hususunda sözleşme düzenlendiğini, ancak davalının işyerini müvekkiline devretmediği gibi üçüncü kişiye kiraya verdiğini, davalının devir bedelinin tahsili için müvekkiline icra takibi yaptığını ve takibin kesinleştiğini, oysa ki davalının edimini yerine getirmediği için müvekkilinin devir bedelini ödeme borcu altına girmediğini ileri sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava işletme devir sözleşmesine dayalı menfi tespit istemine ilişkindir. Dava dilekçesinde davacının davalıya devir sözleşmesi nedeniyle 24.000,00 TL borçlu olmadığının tespiti talep edilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, davalının icra takibine konu ettiği 3000 TL ile icra takibine konu etmediği 21.000 TL toplamı 24.000 TL'den borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Mahkemece sözleşme uyarınca davalının edimini yerine getirdiği gerekçesiyle davacı borçlu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, davalı vekili cevap dilekçesinde müvekkilinin 01.08.2011 tarihinde anahtarcı dükkanını 24.000,00 TL bedelle davacıya sattığını, davacı tarafın satış tarihinden başlayarak her ay düzenli 1.000,00 er TL olmak üzere 10 ay ödeme yaptığını belirtmiş; 13.04.2012 tarihli dilekçesi ile de davacının sözleşme gereği 02.09.2011 tarihinden başlayarak düzenli olarak 26.02.2012 tarihine kadar her ay 1.000,00 TL ödediğini, davacı aleyhine başlatılan takip dosyasıyla 2012 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos aylarının ödenmeyen taksitlerinin istendiğini ifade etmiştir. Bu durumda davalı vekilinin cevap ve beyan dilekçelerindeki işbu ifadelerin ikrar niteliğinde olup olmadığı ve davaya etkisi değerlendirilerek davacının davalıya ne miktar borçlu olmadığının tespiti ve sonucuna göre menfi tespit talebi yönünden bir karar verilmesi gerekirken, davalı beyanı değerlendirilmeksizin dava edilen tüm miktar yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin onama ilamının kaldırılarak hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02/03/2015 tarihli 2014/17438 Esas 2015/2830 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, ödediği temyiz başvuru, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4628, Karar No: 2023/5528, Tarih: 13.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4628 E.  ,  2023/5528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından 19.09.2022 tarihli dilekçe ile Bölge Adliye Mahkemesi kararında maddi hatanın bulunduğu iddia edilerek maddi hatanın düzeltilmesine dair talepte bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 29.12.2022 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verilmiştir. Söz konusu ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 23.01.2023 tarihli ek karar ile kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz dilekçesinin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 23.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, reddedilen ve temyize konu edilen prim alacağı miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.