muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/16757, Karar No: 2007/4010, Tarih: 14.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/16757 E.  ,  2007/4010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Şişli l. Aile Mahkemesi

TARİHİ        :29.05.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \*  temyiz eden A. A. vekili Av. H. B. Ö. geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Kadına verilen tedbir nafakası yönünden kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki vardır.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple tedbir nafakası yönünden BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların l. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, duruşma için takdir edilen 500 YTL. vekalet ücretinin  davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,  işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oyçokluğuyla  karar verildi. 14.03.2007 çar.

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*  kadına verilen tedbir nafakası konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve  “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/6989, Karar No: 2009/8722, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6989 E.  ,  2009/8722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Birinci bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar araştırılmadan, taşınmaz sulu tarla kabul edilerek değerlendirme yapılmış, ikinci bilirkişi kurulu ise taşınmazı kuru tarım arazisi olarak değerlendirmiş, duruşmadaki ek beyanında da taşınmazın kuru tarım arazisi olduğunu, devlet eliyle sulanan parsel olmadığını, doğal bir kaynak suyu da bulunmadığını bildirmiştir.

Mahkemece açıklanan hususlarda gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan raporlar arasındaki çelişki giderilmeden sulu tarım arazisi niteliğine göre değerlendirme yapan birinci rapor esas alınarak hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas alınır. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazların 2008 yılı İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verilerine göre değerlendirilmesi gerekirken, 2008 yılı resmi verilerinin henüz oluşmadığı gerekçesi ile 2007 yılı verilerinin dava tarihine endekslenmesi yoluyla değerlendirme yapılmış olması,

3-Kamulaştırılan taşınmazın zemini kapama nar bahçesi niteliğine göre değerlendirildiğinde, üzerinde yer alan bir adet harnup ağacı da bu kapsamda değerlendirilmiş olacağından bu ağaç için ayrıca bedel verilemeyeceğinin düşünülmemesi,

3-Kamulaştırılan taşınmazın zemini kapama nar bahçesi niteliğine göre değerlendirildiğinde, üzerinde yer alan bir adet harnup ağacı da bu kapsamda değerlendirilmiş olacağından bu ağaç için ayrıca bedel verilemeyeceğinin düşünülmemesi,

4-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece taşınmazın kuru veya sulu tarım arazisi niteliği kesin olarak belirlendikten sonra buna göre uygulanacak münavebe planı tespit edilip ürünlerin 2008 yılına ait verileri İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda bilirkişi kurullarından ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2547, Karar No: 2025/2853, Tarih: 29.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/2547 E.  ,  2025/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/953 E., 2024/184 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Of 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/145 E., 2023/70 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının Trabzon ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... ada 1 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalı ...'nun komşu 281 ada 30 parsel sayılı taşınmazın, diğer davalıların ise komşu 281 ada 2 parsel sayılı taşınmazın malikleri olduğunu, kadastro çalışmaları sırasında müvekkiline ait taşınmaz ile davalılara ait taşınmazlar arasındaki sınırın hatalı tespit edildiğini, kendisine ait taşınmaz içerisinde tespit edilmesi gereken ve fiilen de kendisi tarafından kullanılan bir kısım arazinin kadastro sırasında davalılara ait taşınmazların sınırları içerisinde tespit edildiğini, davacıya ait taşınmaz ile davalılara ait taşınmazlar arasında kadimden buyana süregelen nizasız bir sınır bulunduğunu ileri sürerek dava konusu 281 ada 30 ve 281 ada 2 parsel sayılı taşınmazların keşif esnasında gösterilecek olan kısımlarının tapu kayıtlarının iptali ile öncelikle davacıya ait 281 ada 1 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle, olmadığı takdirde ise yeni bir parsel numarası verilmek suretiyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile davalı ... vekili ayrı ayrı sundukları cevap dilekçelerinde özetle; söz konusu iddianın niteliği gereğince davacının öncelikle Kadastro Müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiğini, dolayısıyla davacının doğrudan dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davanın dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddi gerektiğini, ayrıca davacı tarafça ileri sürüldüğü gibi taşınmazların sınırlarının hatalı tespit edilmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının hukuken korunmaya değer bir hakkının bulunmadığını, kadastro çalışmaları sırasında davacının kadastro teknisyeni huzurunda bildirimde bulunduğunu, resmi memur önünde serbest irade ile yapılan bir beyan mevcut olduğunu, bu nedenle de davacının tapu iptali ve tescil isteğinin dinlenemeyeceğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davayı kabul etmediğini, 281 ada 2 parsel sayılı taşınmazın babasından intikalen gelen bir taşınmaz olduğunu, kadastro çalışmaları sırasında çizilen sınırın doğru olduğunu, kadimden bu yana taraflar arasında herhangi bir sınır ihtilafı yaşanmadığını, halen dahi taşınmazların kadimden gelen ve kadastro tespitlerinde çizilen sınırlar dahilinde kullanıldığını, davaya konu edilen kısımda kendilerine ait tarla bulunduğunu ve halen zilyetlikleri altında olduğunu, sınırlar ve zilyetlik konusunda herhangi bir ihtilaf, hata veya husumet bulunmadığını, kadastro çalışmaları sırasında davacının da bizzat orada olduğunu ve sınır tespitlerine ilişkin herhangi bir itiraz ileri sürmediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 09.06.2022 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda dava konusu 281 ada 2 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan ve (A) harfi ile gösterilen bölüm ile 281 ada 30 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan ve (B) harfi ile gösterilen bölümlerin keşifte dinlenilen mahalli bilirkişi ve taraf tanıklarınca evveliyatında su göleti olduğu, su göleti olan kısmın davacı tarafından kısım kısım dolgu yapıldığı, doldurulmasının 2005 yılları civarında bittiği, dava konusu alanın boş olduğu, davacının tarımsal olarak bir şey ekip biçmediğinin beyan edildiği, davacının dava konusu taşınmaz bölümleri üzerinde ekonomik amaca uygun herhangi bir kullanımının bulunmadığı gibi dava konusu olan bölümlerin kadastro tespitinin 2012 yılında yapıldığı, davacının zilyetlik yoluyla iktisap koşullarının kadastro tespit tarihi itibariyle oluşmadığı ve ekonomik amaca uygun zirai bir aktivetinin bulunmadığı, kadastro tespit tarihi itibariyle davacı taraf yararına zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleştiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; keşifte dinlenen tanıkların ve mahalli bilirkişilerin ayrıntılı ve somut beyanlarına, kadastro tespit tarihi itibariyle davacı taraf lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğunun davacı tarafça ispatlanamamış olmasına, evveliyatı itibariyle dere yatağı olan taşınmaz bölümü üzerinde davacı tarafça gerçekleştirildiği iddia edilen dolgu işleminin Yüksek Mahkemenin yerleşik içtihatları uyarınca imar-ihya faaliyeti olarak değerlendirilemeyecek olmasına, hüküm kurmaya elverişli bulunan bilirkişi raporlarına, tapu iptali ve tescil davasının çekişmeli taşınmazların dava tarihindeki tapu maliki ya da maliklerine yöneltilmesi yeterli ve gerekli olup taşınmazın dere yatağı vasfında olduğu ya da davalı taraf lehine de kazanım koşullarının oluşmadığı belirlense dahi Hazine ve ilgili kamu tüzel kişisinin re'sen davaya dahil edilemeyecek olmasına ve tüm dosya kapsamına göre Yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin dava konusu taşınmazdaki malik sıfatıyla zilyetliğinin ispatlandığını, müvekkiline ait olan ve fiilen de müvekkili tarafından kullanılan bir kısım arazinin hatalı olarak davalılara ait parsellerin sınırları içerisinde tespit edildiğini, bu durumun tanık beyanlarıyla ortaya konulduğunu, böylelikle iddialarının doğrulandığını, davalıların davaya konu edilen taşınmaz bölümünde herhangi bir zilyetliğinin ve bu kısımla herhangi bir alakasının bulunmadığını, gerekçeli kararda davaya konu taşınmazın evveliyatında su göleti olduğunun ve müvekkili tarafından doldurulduğunun ancak tarımsal olarak kullanılmadığının belirtildiğini, Yerel Mahkemenin ve Bölge Adliye Mahkemesinin bu değerlendirmesine katılmadıklarını, zira dosya kapsamı itibariyle de ortaya konulduğu üzere dava konusu taşınmazın kadimden beri müvekkili tarafından kullanıldığını, müvekkilinin gerek dolgu işleminden önce gerekse de dolgu işleminden sonra davaya konu taşınmazı her açıdan imar-ihya ettiğini, söz konusu imar-ihya faaliyetinin tarımsal ürün yetiştirilmekle de sürdürüldüğünü, Mahkemece dava konusu taşınmazda müvekkilinin tarımsal faaliyetlerde bulunmadığı ve bu sebeple iktisap koşullarının gerçekleşmediği kanaatine varılmasının hatalı olduğunu, kaldı ki hatalı kanaat doğrultusunda usuli şartların da yerine getirilmediğini, mahallinde yapılan keşifte dava konusu taşınmazın evveliyatında dere yatağı olduğunun, bu nedenle de üzerinde su göleti bulunduğunun ancak söz konusu göletin müvekkili tarafından sonradan doldurulduğunun tanıklarca ifade edildiğini, bu hususun gerekçeli kararda da aynen tekrarlandığını, çekişmeli taşınmazın dere yatağında kaldığının kabul edilmesi halinde Hazine arazisi olma durumu ortaya çıkacağından Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğünün yasal hasım olarak davaya dahil edilmeleri gerektiğini, Hazineye ait mülkiyet durumunun hiç değerlendirilmediğini, bu noktada eksik ve yetersiz bir araştırma yapıldığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Kadastro sonucunda; Trabzon ili, ... ilçesi, .... Mahallesi çalışma alanında bulunan 281 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak senetsizden davacı ... adına; 281 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak senetsizden... oğlu ... (bir kısım davalıların murisi) adına; 281 ada 30 parsel sayılı taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, irsen intikal ve taksime dayanılarak senetsizden davalı ... adına tespit edildiği, Kadastro Komisyonunun 26.12.2011 tarihli kararıyla kadastro tespitlerine yapılan itirazların reddine karar verildiği, askı ilanlarının 30.12.2011 - 30.01.2012 tarihleri arasında yapıldığı, 281 ada 2 ve 281 ada 30 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının dava açılmaksızın 31.01.2012 tarihinde kesinleştiği, 281 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine karşı askı ilan süresinde açılan davada Of Kadastro Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2012/65 Esas, 2015/187 Karar sayılı kararıyla davanın reddine ve tespit gibi tapuya tesciline karar verildiği, kararın Yargıtay denetimden geçerek 10.12.2019 tarihinde kesinleştiği, 281 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 21.08.2020 tarihinde intikal işlemine tabi tutularak ... mirasçıları adına kayden devredildiği, taşınmazların halen adı geçenler adına tapuda kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6658, Karar No: 2016/3178, Tarih: 22.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6658 E.  ,  2016/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.12.2014 tarih ve 2012/1031-2014/694 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22.03.2016 günü hazır bulunan davacı asil ..., davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirkette % 23,32, dava dışı....'nun ise % 70,82 payı bulunduğunu, 09.08.2012 tarihli ortaklar kurulunda ...'nun 10 yıllığına müdür olarak seçilmesine karar verildiğini, 6762 sayılı TTK'nın 536 ve 6102 sayılı TTK'nın 620. maddeleri uyarınca olaya anasözleşme hükümleri uygulanacağını, anasözleşmenin 9. maddesinde müdürün ödenmiş sermayenin yarısından fazlasını temsil eden ortaklar kurulu kararı ile değiştirilebileceğinin, 15. maddede ise her ortağın oy hakkının sermayesine göre hesap edileceği, her 500.000 TL'nin bir oy hakkı verdiği, ancak bir ortağın bütün ortakların sahip olduğu oy sayısının 1/3'ünden fazlasına sahip olamayacağı düzenlemesi bulunduğunu, şirket sermayesinin 8.000.000 TL, itibari oy sayısının 16.000.000 adet olduğunu, müdür seçilebilmesi için 8.000.000 + 1 oy gerektiğini, anasözleşmedeki 1/3 sınırlama karşısında...'nun 5.333.333 oy hakkı olacağını, ortaklar kurulu kararının yok hükmünde bulunduğunu ileri sürerek, 09.08.2012 tarihli ortaklar kurulunun yok hükmünde olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların iddialarının gerçeği yansıtmadığını, anasözleşmenin 6103 sayılı Kanun kapsamında değiştirildiğini, oy kısıtlamasına ilişkin sözleşme hükmü kaldırıldıktan sonra ortaklar kurulu toplantısının yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.