muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4180, Karar No: 2024/2506, Tarih: 23.09.2024

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı tarafın meydana gelen arıza anındaki 37.424 km ye kadar yalnızca bir kere yetkili servis bakımı yaptırmış olduğunu, bahse konu servis bakımının 14.06.2013 tarihinde ve araç 14.677 km de iken yani bakım kilometresi olan 10.000 km yi 4.677 km kadar geçtikten sonra yaptırıldığını, davacı tarafın geç bakım hususu ile ilgili olarak hem sözlü hem de yazılı olarak uyarıldığını, davacının ilk arıza sonrası servis ziyaretinde yan sanayi yağ filtresi kullanmış olduğunun tespit edildiğini, yağ ikaz lambasına ve motordan gelen sese kulak vermeden sürüşe devam ettiğini, kendisine aracın onarılmasının gerekli olduğu bildirildiği halde maliyetleri yüksek bulduğunu ve aracını teslim alarak davalı şirketten ayrıldığını, bir süre sonra yine servisi arayarak motor gürültüsünde artış olduğunu bildirdiğini, 17.11.2015 tarihinde çekici ile servise getirilen araçta sorunların artmış olduğunun tespit edildiğini, maliyeti yüksek bulan davacı tarafın aracı çekici marifetiyle alıp gittiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; incelenen bilgi ve belgelerden davaya konu aracın periyodik bakımlarının davacı tarafından zamanında gerçekleştirilmediği, ilk bakımın 14.677 km iken yapıldığı ve bundan sonra davaya konu arızaya kadar (37.424 km) yapılması gereken periyodik bakımlarının aracın kullanıcısı tarafından gerçekleştirilmediği, aracın mezkur hasarına ilişkin arızanın meydana geldiği zamana kadar bakım, yağ değişimi ve diğer ekipman değişimi yapılmadan aracın 22.747 km kullanıldığı, arızanın yetkili servis tarafından uyarılarda bulunulmuş olmasına rağmen onarımı reddedip ve aracın kullanılmaya devam edilmesi sebebiyle kullanım hatasına bağlı olarak meydana geldiği, davalı yanın hizmet kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporlarının aksine aracın servise ilk götürüldüğünde motor arızasının söz konusu olmadığını, davalı servisin yağ kaçağının yağ pompasından kaynaklandığının tespitini yapamayarak aracın sonraki aşamada motor arızası vermesine neden olduğunu, bu nedenle tespit dosyasında alınan bilirkişi raporu ile yargılamada alınan 16.02.2021 tarihli bilirkişi raporunun esas alınarak davalının ayıplı hizmet nedeniyle sorumlu olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi heyeti tarafından davalı tarafça sunulan iş emirlerine göre aracın rutin bakım ve ağır bakımlarının gecikmeli yapılması nedeniyle motorun ekipmanlarımın ciddi olarak hasar gördüğü ve revizyon ihtiyacının doğduğu noktanın aracın ilk arıza yaptığı yani servise intikal ettirilmeden önceki motor yağını boşalarak motorun durmasıyla sonuçlanan zaman olduğu, bu durum gerçekleştiğinde motorun zaten revizyon ihtiyacına ulaşmış olduğu ve bir çok ekipmanın zarar görmüş olduğunun belirlendiği, bilirkişiler Yasin ve İlyas tarafından düzenlenen raporlar arasındaki çelişkinin heyet raporuyla giderilmiş olduğu değerlendirildiğinde davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebeplerini tekrarlayarak, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık ayıplı hizmete dayalı zararın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 13 vd. maddeleri

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 282 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru şekilde belirlendiği, hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda, diğer bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderildiği, bu çerçevede bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu, meydana gelen zararın davalı yetkili servisin kusurundan kaynaklandığının ispatlanamadığı anlaşılmakla davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1027, Karar No: 2014/977, Tarih: 26.11.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1027 E.  ,  2014/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/434 E-2013/669 K.

Taraflar arasındaki "tapu iptali ve tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne verilen 06.07.2011 gün ve 2009/185 E- 2011/419 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8.Hukuk Dairesi'nin 23.05.2013 gün ve 2013/2717 E.-2013/7770 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine ve davanın kabulüne denilmekle” yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 26.11.2014 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8243, Karar No: 2014/13037, Tarih: 11.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/8243 E.  ,  2014/13037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 24/03/2014

Numarası : 2013/188-2014/156

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf davacının işveren vekili olması sebebiyle iş güvencesi hükümlerinden faydalanamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının işletme müdürü olarak bu işletme ve işyerinin bütünü sevk ve idare eden ve de aynı zamanda işçi alıp, çıkarma ve mesai saatlerini belirleme yetkisine sahip bulunan işveren vekili olduğu bu nedenle de işe iade davası açma hakkı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre,işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütünü sevk ve idare edenlerin 18'nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisine haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu'nun 18'nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta, davacının iş sözleşmesinde işveren vekili olduğuna yönelik hiçbir ibarenin bulunmadığı, görev tanımında ise; İdari görevleri düzenleyen kısım 17. maddesinde: Tıp merkezi büntesinde çalışacak idari personelin ön görüşmelerine katılarak uygun olan adayın belirlenmesi ile ilgili karar vermek , 19. madde: İK sorumlusu tarafından bildirlen 2 aylık Deneme süresi dolmuş personel ile ilgili değerlendirmeyi bölüm yöneticisi ile birlikte yapmak ve İK Sorumlusuna bildirmek, Yönetsel Yetkiler kısmında 3. Uygunsuz durumlarda yazılı savunma alma yetkisi, 7. Şirket/iş ve toplumsal etik kurallarına, prensiplerine uygun olmayan davranışlar karşısında sözlü uyarıda bulunma ve savunma alma yetkisi, 8. Birlikte çalıştığı personelin performansını değerlendirmek, olarak belirtilmiş olup işe alma ve işten çıkartma yetkisinin tek başına bulunmadığı, davalı tarafça Sunulan işe alma formlarında 2. görüşme yapan olarak görüldüğü, anlaşılmaktadır.

Davacının görev tanımında Burtom Sağlık Grubu şirketlerinden bahsedildiği ve tanık beyanlarında R.., B.., Biyofiz, B.. Sağlık şirket veya işletmeleri arasında organik bağın varlığından bahsedilmektedir. B.. Sağlık grubu veya B.. şirketinin içinde bulunduğu üst yönetim organizasyonunu da içerecek şekilde organizasyon şemaları getirtildikten sonra tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek davacının işveren vekili konumunda bulunup bulunmadığının tespiti ile sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçeyle karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15330, Karar No: 2017/7811, Tarih: 20.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/15330 E.  ,  2017/7811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine dair ek karar

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında mahkumiyet hükmünden sonra verilen temyiz talebinin reddine dair ek karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 06/12/2011 tarih ve 2009/254; 2011/172 Esas Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 20/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20772, Karar No: 2016/15689, Tarih: 28.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/20772 E.  ,  2016/15689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil ... ve vekili avukat ... geldi, karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı doktor tarafından yapılan tedavisi aşamasında küçük İrem'in kolunda elektrikli alçı testeresi ile 6 yerinden kesik oluşturulmak sureti ile tıbbi hataya bağlı olarak iyileşmeyen derin yaralar meydana gelmesine sebebiyet verildiğini ileri sürerek, maddi manevi tazminat istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı doktorun yaptığı tedavi sırasında gerekli beceri, özen ve dikkati göstermemesi ve olumsuz sonucun doğmasına engel olacak şekilde önlemleri almaması nedeniyle istenilen maddi manevi tazminata ilişkindir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle, vekil konumunda olan doktorların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmeleri gerekir. Mahkemece,...2. İhtisas Kurulundan 21.03.2014 tarihli ve .. Fakültesi'nce oluşturulan bilirkişi kurulunun 06.01.2015 tarihli, davalıların kusursuz olduklarını belirten raporları benimsenmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Oysa, davalı doktorun ... 9. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/121E. sayılı dosyasıyla taksirle yaralamaya neden olma suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın 01.03.2012 de kesinleştiği anlaşılmıştır. Dosya kapsamı incelendiğinde, doktorun kusurunun açık olduğu değerlendirildiğinden, bu husus gözönünde bulundurulmak suretiyle, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacılara ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2152, Karar No: 2019/6052, Tarih: 11.06.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/2152 E.  ,  2019/6052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs, görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine zincirleme biçimde hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9532, Karar No: 2012/16068, Tarih: 11.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9532 E.  ,  2012/16068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idereler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1748, Karar No: 2014/1066, Tarih: 17.12.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1748 E.  ,  2014/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9.Aile Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2014/554 E-2014/887 K.

Taraflar arasındaki "boşanma-nafaka" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 9.Aile Mahkemesince davanın reddine dair verilen 26.12.2012 gün ve 2012/404 E-2012/1848 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesi'nin 14.01.2014 gün ve 2013/25294 E.-2014/355 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294.maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 3

23-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.09.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.