muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3900, Karar No: 2015/6374, Tarih: 24.06.2015

a- Koordinasyon kurulunca tespit ve yayınlanacak esnaf ve küçük sanatkar kollarına dahil olup da gelir vergisinden muaf olanlar ile kazançları götürü usulde vergilendirilenler ve işletme hesabına göre, defter tutanlardan iktisadi faaliyetleri nakdi sermayesinden ziyade, bedeni çalışmalarına dayanan ve kazançları ancak geçimlerini sağlamaya yetecek derecede az olan ve Vergi Usul Kanunu'nun 177.maddesinin 1.fıkrasının 1 ve 3 nolu bentlerinde yer alan limitlerin yarısını, iki numaralı bendinde yazılı nakdi limitin tamamını aşmayanların esnaf ve küçük sanatkar,

b- Vergi Usul Kanunu’na istinaden birinci sınıf tacir sayılan ve bilanço esasına göre defter tutanlar ile işletme hesabına göre defter tutan ve birinci madde de belirtilenlerin dışında kalanların tacir ve sanayici sayılmaları kararlaştırılmıştır.

Somut olayda; davalı kiralananı çorap atölyesi olarak kullanmakta olup davacı tarafından başlatılan icra takibinde muacceliyet şartına dayalı olarak kira alacakları talep edilmektedir. Ancak mahkemece kiralananın işyeri olması yeterli görülerek muacceliyet koşulunun geçerli olduğu kanaatiyle karar verilmiş olup kiracının davaya konu işyerinde yürüttüğü iş ve faaliyet kolu itibariyle tacir olup olmadığı araştırılmamıştır. Bu nedenle yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde kiracının tacir olup olmadığı üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın alacağa yönelik kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4829, Karar No: 2015/17916, Tarih: 08.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4829 E.  ,  2015/17916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2014/253-2014/516

Davacı, 17/04/1986 tarihinde dava dışı Aksan Mobilya Atila Algon adlı işyerinde 1 gün süreyle çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8805, Karar No: 2022/5415, Tarih: 21.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/8805 E.  ,  2022/5415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme: ... 12. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm: Mahkûmiyet

Temyiz Edenler: Sanık ve müdafii

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği hâlde, gerekçeli kararda TCK'nın 58. maddesinin uygulanması hususuna yer vermemek suretiyle kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 21.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/476, Karar No: 2023/660, Tarih: 20.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/476 E.  ,  2023/660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/3 E., 2021/169 K.

DAVA TARİHİ : 17.12.2015

HÜKÜM/KARAR : Red

KARAR DÜZELTME

TALEP EDEN : Asıl Davada Şikayetçi vekili

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, sıra cetveline şikayet davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın asıl davada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2021/4542 Esas, 2022/5856 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı asıl davada şikayetçi ... vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına

ve takdiren 1.470,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 20.02.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10672, Karar No: 2012/13353, Tarih: 15.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/10672 E.  ,  2012/13353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava işyeri ihtiyacı nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının ... Mah. ... Cad. No: ... ... iş Hanı .../ .../ İstanbul adresindeki mecurda 01/01/2004 tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, vakıf mütevelli heyetinin aldığı 12/08/2008 gün 116 sayılı kararın 6. maddesi gereği dava konusu mecurun bulunduğu iş hanını kurulmakta olan ... Üniversitesi için bizzat kendi ihtiyacında kullanacağını, davalıya ... Noterliğince düzenlenen 04/12/2008 gün ve 21827 nolu ihtarın gönderildiğini, ihtar ile akdin yenilenmeyeceğinin bildirildiğini, ihtara rağmen mecuru tahliye etmediğini, davalının kiracı bulunduğu mecurun iş hanı, bütünü ile vakfın kendi ihtiyacında kullanacağından kira akdinin feshine, davalının mecurdan tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının öncelikle ihtiyaca konu yasal delillerini ibraz etmesi gerektiğini, sadece vakfın almış olduğu kararın ihtiyacın varlığına delil teşkil etmeyeceğini, söz konusu üniversitenin henüz kurulmadığını, kuruluş için yasal prosedürlerin yerine getirilmesinin ön koşul olduğunu, davacının tahliyesini istediği mecurun bulunduğu iş hanının fiziki koşullarının ihtiyaca uygun olmadığını, YÖK kanunu, Vakıf Yüksek Öğretim Kurumları Yönetmeliği gereği, vakıf üniversite için en az üç fakülte kurulmasını bu fakültelere ilişkin elverişli ve yeterli sayıda derslikler, konferans salonları, öğretim elemanları için bürolar laboratuarlar, sosyal tesisler, kütüphaneler, idari bürolar gibi bir çok mekanın bulunması gerektiğini, dava dilekçesinde bunların açıklamasının yapılmadığını, üniversitenin kaç fakülteden oluştuğunu, kontenjanının ne olduğunu, bu fakültelerin ve diğer bulunması gerekli ünitelerin ne şekilde, hangi binalarda ve katlarda ne şekilde yer alacağının belirtilmediğini, buna ilişkin bir proje sunulmadığını , davacının ihtiyacının samimi olmadığını, asıl amacın eski kiracıları tahliye ederek kira bedellerinin yükseltilmesi olduğunu, davacının iş hanındaki her kiracıya tahliye davası açmadığını, kira bedelini talep ettiği oranda artıran kiracılarına dava ikame etmediğini, asıl amacın kiranın yükseltilmesi olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olduğu kanaatine varılmakla birlikte kiralanan taşınmazın bulunduğu ana yapının üniversite binası olarak kullanılabilmesi için esaslı tamirat ve tadilata ihtiyaç bulunduğu, mevcut haliyle veya basit tadilat ile üniversite binası olarak kullanılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Olayımıza gelince; Davacı vakfın mütevelli heyeti tarafından alınan 15.08.2008 tarihli karar ile mülkiyeti davacıya ait dava konusu kiralananın kurulacak olan ... ... Üniversitesine tahsis edilmesine karar verildiği, buna dayalı olarak ... Noterliği’nin 04.12.2008 tarih ve 21826 sayılı ihtarnamesi ile tahliye iradesinin davalıya bildirildiği, uzman bilirkişiler kurulu tarafından ibraz edilen 25.04.2011 tarihli ayrıntılı raporda nedenleri açıklanmak suretiyle kiralananın üniversiteye tahsis edilmesi ve devir edilmesi için mütevelli heyeti kararları, Vakıflar Genel Müdürlüğü oluru, davacı vakıf senedinin 3/e bendi, YÖK kararları, resmi gazetedeki kuruluş yasası, kiralanan hakkında ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı'nın tadilat, ekleme ile taşınmazın üniversite binası olabilirliği yazısı, kiralananın yöredeki konumu, m2 alanı, kagir betonarme karkas mimari niteliği, yörede ve kiralanana yakın denilebilecek konum ve mesafede ... Üniversitesi, kütüphaneler gibi eğitim ve öğretim kurumlarının bulunması nedeniyle kiralananın kullanım amacına uygun olarak eşya ve eşhastan ari hale getirilmesini takiben yapılacak tadilat ve eklemeler ile dava konusu kiralananın üniversite binası olarak kullanılabileceği bildirilmiştir. Mahkemece de bu rapor esas alınarak hüküm oluşturulmuş, ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olduğu dosya kapsamında mevcut delillere uygun olarak tespit edilmiştir.

Ne var ki, mevcut haliyle veya basit tadilat ile binanın üniversite binası olarak kullanılmasının mümkün olmadığı ve davacının mülkiyetinde bulunmayan 8 adet bağımsız bölüm maliklerinin rızalarının bulunduğuna dair beyan sunulmaması nedenleri ile davanın reddine karar verilmiştir. Oysa dava konusu kiralananın bulunduğu ana yapıda 75 adet bağımsız bölüm mevcuttur. Bu bağımsız bölümlerin 67 adedi davacıya aittir. Bunlardan 62 adedi ile ilgili ihtilaf giderilmiştir. Sadece dava konusu kiralanan ile birlikte 5 adet bağımsız bölümün tahliyesi beklenmektedir. Bunun gerçekleşmesi halinde kullanım amacına uygun tamirat ve tadilatın yapılabilmesi olanaklı hale gelecektir. Buradaki tamir ve tadilatın 6570 sayılı kanunun 7/ç bendi kapsamında olmadığı çok açıktır. Zira anılan madde anlamında tamir ve tadilattan maksat, kiralananın yıkılıp yeniden yapılmak istenmesi veya imar maksadı ile esaslı surette tamir, tevsii veya tadilin yapılmasıdır. Somut olayımızda bu anlamda tamir ve tadilat ihtiyacı bulunmadığı, üniversite binası olarak kullanılabilmesi için tamir ve tadilatın gerekli olduğu, bunun da yapılacak işin niteliğine uygun bulunduğu anlaşılmıştır. Ayrıca 8 adet bağımsız bölüm malikinin rızası sorunu tamamen 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri çerçevesinde düşünülmesi gereken bir durum olup davayı doğrudan ilgilendiren bir yönü bulunmamaktadır. Esasen bu husus davacıya ait tüm bağımsız bölümlerin tahliyesinden sonra söz konusu bağımsız bölüm malikleri ile çözümlenecek bir husustur.

Bu bağlamda davacı vakfın kamulaştırma yapma yetkisinin bulunduğu gözardı edilmemelidir. Kaldı ki, yönetim planının 2. madde hükmünün davaya konu kiralananın da bulunduğu mülkiyeti davacıya ait bölümde imarın müsaade etmesi durumunda kat ilavesi de dahil olmak üzere her türlü gerekli tadilatın yapılmasına cevaz verdiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle, davacının ihtiyaç iddiasının samimi, gerçek ve zorunlu olduğu, bilirkişi raporu ile de belirlendiği üzere, kullanım amacına uygun olarak gerçekleştirilecek tamir ve tadilat ile kiralananın üniversite binası olarak kullanılabileceğinin sabit olduğu, buradaki tadilat ve tamiratın 6570 sayılı kanunun 7/ç bendi kapsamında olmadığı, 8 adet bağımsız bölüm malikinin muvafakatının bu aşamada aranmasının gerekli bulunmadığı anlaşıldığından tahliye kararı verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeler ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/887, Karar No: 2021/95, Tarih: 18.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/887 E.  ,  2021/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17.09.2019 tarih ve 2019/309-2019/362 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı TPMK vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketçe yapılan, 2015/00956-2-3 numaralı tasarım tescil başvurusuna, müvekkili şirketçe yenilik ve ayırt ediciliğinin bulunmadığından bahisle yapılan itirazın, nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, YİDK'nın 2015/T-789 sayılı kararının iptalini ve anılan tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkiline ait tasarımların yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını haiz olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; başvuruya konu tasarımın hitap ettiği kitlenin daha çok çocuk ve gençler olduğu, ürün tasarımında dikkati çeken baskın unsurun geleneksel kek formlarından farklı olarak simit ve boş kare şekilleri olup, tasarımda yer alan renk ve parlaklık unsurlarının tek başına ayırt edicilik sağlamadığı, ürün üzerindeki şekil desenlerinin ise küçük ayrıntılardan ibaret olduğu, başvuruya konu tasarımda mesnet tasarımlardan farklı olarak yer alan unsurların tasarımı bütüncül izlenim itibariyle ayırt edici kılmadığı kanaatine varılmış, usul ve yasaya uygun bulunan Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 29.04.2019 tarih ve 2018/1614 esas, 2019/3210 sayılı bozma ilamında belirtilen ve uyulan gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 2015/T-789 sayılı kararının iptaline, 2015/00956 tescil nolu tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 18.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11093, Karar No: 2015/6823, Tarih: 03.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11093 E.  ,  2015/6823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1213, Karar No: 2013/14992, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1213 E.  ,  2013/14992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için, Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, Kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın, sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir.

Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet

takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır.

Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır.

Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Şikayetçi Hüseyin Akbaş ile sanığın, daha öncesinde ... Atık Su Arıtma Tesisinde birlikte çalıştıkları sırada tanıştıkları, 2008 yılı Ocak ayında hastalanan şikayetçi Hüseyin'in ilaçlarını eczaneden alma bahanesiyle şikayetçiye ait olan nüfus cüzdanı fotokopisini teslim alan sanığın, ilaçları aldıktan sonra şikayetçiye iade etmediği nüfus cüzdanı fotokopisini kullanmak suretiyle, Mersin Kuruçeşme civarında faaliyet gösteren Lale Ticaret isimli mağazaya giderek, mağazanın anlaşmalı olduğu banka Koç Tüketici Finansmanı A.Ş' den şikayetçi adına kredi sözleşmesi tanzim edilmesini sağlayıp kredi kullandıktan sonra buzdolabı ve televizyon satın aldığı, Koç Finans şirketi tarafından tanzim edilen Tüketici Kredi Sözleşmesi üzerinde atılı olan imzanın ve yazıların kime ait olduğunun saptanabilmesi amacıyla, Adli Tıp Grafoloji uzmanı olan bilirkişi tarafından yapılan teknik inceleme neticesinde düzenlenen 14/04/2009 tarihli raporda; İnceleme konusu kredi sözleşmesinde bulunan ... ibaresi ile imzanın evrakta mevcut sanık ... Akbaş'a ait yazı ve imzaların birbirleriyle yapılan mukayeseli tektiklerinde, yazı ve imzanın sanık ... Akbaş'ın eli ürünü olduğunun bildirildiğinin tespit edildiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı olan nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

CMK'nın 234. maddesi hükmüne aykırı olarak suçtan zarar gören Koç Tüketici Finansmanı A.Ş nin duruşmadan haberdar edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18374, Karar No: 2017/12215, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18374 E.  ,  2017/12215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.