muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/43465, Karar No: 2024/3964, Tarih: 21.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/43465 E.  ,  2024/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/93 E., 2016/615 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, resmi belgede sahtecilik, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... vasi, sanık ..., sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi onama, kısmi bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Büyükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/93 Esas, 2016/615 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ayrıca aynı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 141 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ayrıca aynı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; sanık ... ve ...hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 5237 sayılı Kanun’un 206 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ayrıca aynı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'nın temyiz isteği, şikâyetçiler tarafından teşhis edilip yeniden yargılanmak istediğine, olaylarla alakasının olmadığı, suçsuz olduğuna ilişkindir.

2.Sanık ...'nın temyiz isteği, olayla alakasının olmadığı, görgü tanıkların ifadelerinin yanlış olduğu, temyiz hakkını kullanmak istediğine ilişkindir.

3.Sanık ... vasisinin temyiz isteği, kuşkudan sanık yararlanacağı, beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'nın temyiz isteği, şikâyetçiler tarafından teşhis edilip yeniden yargılanmak istediğine, olaylarla alakasının olmadığı, suçsuz olduğuna ilişkindir.

2.Sanık ...'nın temyiz isteği, olayla alakasının olmadığı, görgü tanıkların ifadelerinin yanlış olduğu, temyiz hakkını kullanmak istediğine ilişkindir.

3.Sanık ... vasisinin temyiz isteği, kuşkudan sanık yararlanacağı, beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların...'in... plakalı Opel Vectra aracına, şikâyetçi ...'ın aynı marka ve model aracına ait ... kopya sahte plakasını taktıkları ve 26.09.2014 tarihinde saat 15:00 sıralarında... Mezarlığında bulundukları, sanık ...'nın aracın şoförlüğünü yaptığı ve sanık ... ile birlikte araçta bekledikleri, sanık ...'in katılanlar ..., ... ile ...'in... plakalı kilitli olmayan aracın kapısını açarak katılanların çantalarını aldığı, çantaların içerisinde toplam 21.000,00 TL değerinde eşyayı çaldıktan sonra koşarak diğer sanıkların beklemekte olduğu araca binip olay yerinden kaçtıkları, 06.11.2014 tarihinde yakalandıklarında, sanık ...'in, kardeşi...in; sanık ...'nın ise abisi ...nın kimlik bilgilerini polise verdikleri, Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğünün 07.11.2014 tarihli ekspertiz raporları ile sanıkların parmak izlerinin karşılaştırılması sonucunda gerçek kimliklerinin tespit edildiği, sanıkların yakınlarının bu sanıkları gerçek kimlik bilgileri ile teşhis ettikleri iddia ve kabul olunan somut olayda temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Suça konu plaka yönünden mahkeme tarafından bir inceleme yapılmamış olması karşısında; belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olması; İstanbul Kriminal Polis Laboratuar Müdürlüğünün 22/10/2014 tarihli uzmanlık raporunda, plakalar üzerinde “tescil plakalarının resmiyet kazanması için gerekli olan tescil işlem birimine (E.G.M.) ve/veya basım işlemini gerçekleştiren kuruluşa (T.Ş.O.F.) ait basılı bulunması gereken soğuk mühür izlerinin bulunmadığının” belirtilmesi, plakalarda soğuk mühür bulunmadığı takdirde sahtecilik suçunun oluşmaması karşısında, sahte olduğu iddia edilen plakalarının getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, bu gözlem sonucunda gerekçeli kararda aldatıcılık niteliği olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hükümler kurulması,

B. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

B. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

C. Sanık ... ve ... Hakkında Resmi Belgenin Düzenlenmesinde Yalan Beyan Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıklara isnat edilen "Resmi Belgenin Düzenlenmesinde Yalan Beyan" suçundan dolayı kurulan hükümde, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 23 ve 24 üncü maddeleri ile düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 250 ve 251 inci maddelerindeki "Seri Muhakeme Usulü” ve “Basit Yargılama Usulü"nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5.maddesinin (d) bendi ile "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklinde sınırlama getirilmiş ise de;

Hükümlerden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden; 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık ... vasi, sanık ... ve sanık ...'nın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3174, Karar No: 2017/1925, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3174 E.  ,  2017/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçi alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 2. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 04.07.2014 gün ve 2014/292 E., 2014/479 K. sayılı kararın temyiz incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 15.12.2014 gün ve 2014/18332 E., 2014/22662 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1’inci maddesinin ikinci fıkrası ile Mersin Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin beşinci fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1’nci maddesinin birinci fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36’ncı maddesinin birinci fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak 6360 sayılı Kanun’un 36’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Samsun İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek direnme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Yukarıda (2) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı olarak yargılamayı takip ettiği görülen Samsun Büyükşehir Belediyesi vekiline ait vekaletname ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesi dosya arasında bulunamamış, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22113, Karar No: 2013/14485, Tarih: 29.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22113 E.  ,  2013/14485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddelerigereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği,

İncelenen dosyada; Olaydan yaklaşık bir buçuk saat sonra düzenlenen rapordan, 1.97 promil alkollü olduğu anlaşılan sanığın, olay günü saat 03:30 sıralarında, gece vakti, yerleşim yeri sınırlarında, iki yönlü yol üzerinde, sevk ve idaresindeki aracı ile seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde, bir anda direksiyon hakimiyetini kaybedip, önce yolun sol tarafında bulunan dere yatağına girip, daha sonra sağ tarafa yönelip, yol üzerinde taklalar atarak durabildiği olayda, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, tayin edilen cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5566, Karar No: 2018/10099, Tarih: 10.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5566 E.  ,  2018/10099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme, mahkumiyet

Bozma öncesi yapılan yargılamada, Mahkemenin 27.02.2014 tarihli 2009/1119 Esas ve 2014/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dolayı düşme hükmü verildiği, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ise mahkûmiyet hükümleri kurulduğu, sanığın yalnızca mahkûmiyet hükümlerini temyiz ettiği, düşme hükmünün kesinleştirildiği, Dairemizin 12.02.2018 tarihli 2016/6554 Esas ve 2018/1096 Karar sayılı bozma ilamında yalnızca mahkûmiyet hükümleri yönünden temyiz incelemesi yapıldığı, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dolayı yeniden verilen düşme hükmünün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından; mahkûmiyet hükümleri yönünden temyiz incelemesi yapılmıştır.

A)Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Yeşim Su Ürünleri San ve Paz.Ltd.Şti.’nin yetkilisi olan sanığın, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlendiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, kendisinin sahte fatura düzenlemediğini, ortağı olan ...’ın düzenlemiş olabileceğini söylemesi nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Faturanın sanığa gösterilerek yazı ve imzanın kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ...’a ait olduğunu söylemesi halinde; bu kişinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi ve fatura gösterilerek yazı ve imzanın kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-... da faturadaki yazı ve imzanın kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturadaki yazı ve imzanın sanığa veya bu kişiye ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2-... da faturadaki yazı ve imzanın kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturadaki yazı ve imzanın sanığa veya bu kişiye ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3-Faturaları kullandığı belirlenen mükellef hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

4-Aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

5-Faturayı kullanan şirket yetkilisinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden, sözü edilen faturayı hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldığının, sanığı veya ...'ı tanıyıp tanımadıklarının ve faturanın alınması konusunda sanığın veya ...'ın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/46326, Karar No: 2011/1347, Tarih: 31.01.2011

**9. Hukuk Dairesi         2009/46326 E.  ,  2011/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın işverence feshedildiğini, işyerinde insan üstü bir çaba ile günde ortalama 65 görüşme yapmasının istendiğini, çoğu zaman 80-90 görüşme ile günü bitirdiğini, telefon açıldığında adını söylememesi, müşterinin sesinin kayda alındığını bildirmemesi gibi konular davacı tarafından kabul edilmemekle birlikte, işyerinde olumsuzluğa yol açacak nitelikte de bulunmadığını belirterek, feshin geçersizliğine, işe iadeye ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, feshin geçerli nedene dayandığını, davacının kendisi için bağlayıcı, şirket için son derece önemli olan ve uyması gereken çağrı kriter ve prosedürlerine uymadığını, müşteri kredi kartlarını pasif konumdan aktif konuma getirmediğini ve şirketin mevzuata aykırı davranmasına sebebiyet verdiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacıya görev tanımının tebliğ edilmediği, davalı vekili tarafından cevap dilekçesi ekinde ibraz edilen aynı zamanda fesih bildirimi ekindeki "fesih gerekçeleri" başlıklı beş sayfadan ibaret çağrı değerlendirme kriterleri davacıya fesih bildirimi ile birlikte tebliğ edildiğinden yaptığı iş itibarıyla ve performansına esas değerlendirme kriterleri açısından kendisine işe girişte yapılması gereken bildirimlerin ancak fesihle birlikte tebliğ edilmiş olması sebebiyle gerek görev tanımı gerekse çağrı değerlendirme kriterleri işe başladığında tebliğ edilmediğinden ve işin yürütümü açısından yaklaşık iki yıllık dönemde kendisine yapılmış herhangi bir yazılı uyarı bulunmadığından davacının iş akdinin feshi geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle işe iade kararı verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacı işyerinde çağrı merkezi uzmanı olarak çalışmaktadır. İş sözleşmesi çok uzun bir bildirim yapılmış olmakla birlikte, iki ana konu nedeniyle işçinin 4857 sayılı yasanın 18.maddesi gereği yetersizliği ve davranışlarının uygun olmaması sebep gösterilerek sona erdirilmiştir. Bunlar işçinin telefonda müşteri ile görüşme kurallarına uygun davranmaması ve kredi kartı değiştirilen müşterilerin kartlarının pasif halden aktif hale getirilmemesidir. İlkinde işçinin davranışının işyerinde olumsuzluk yaratacak boyutta olmadığı yargılama sırasında ortaya çıkmıştır. Ancak fesih gerekçesi yapılan ikinci konuda yapılmış yeterli araştırma bulunmamaktadır. İşveren davacının bu konuda prosedüre aykırı hareket ettiğini iddia etmektedir. Davacının savunmasından da