muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13688, Karar No: 2017/24201, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13688 E.  ,  2017/24201 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2004, Karar No: 2019/4008, Tarih: 02.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/2004 E.  ,  2019/4008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonucunda mahkemece şikayetin reddine karar verilmiş olup, verilen kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayetçi vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8084, Karar No: 2020/8623, Tarih: 17.12.2020

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2020/8084 E.  ,  2020/8623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Başvuru sahibi vekili 16.07.2020 tarihli dilekçe ile karşı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden, itiraz hakem heyetince taraf vekillerinin vekaletnamesinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın itiraz hakem heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE 17/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20766, Karar No: 2014/15536, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20766 E.  ,  2014/15536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2010/426-2013/402

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı kurumca sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/294, Karar No: 2020/1505, Tarih: 04.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/294 E.  ,  2020/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetvelini şikayet davası sonucunda mahkemece şikayetin reddine karar verilmiş olup, verilen kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı, şikayetçi vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, İİK'nın 366. maddesi ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, yatırılması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden alınmasına yer olmadığına, takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34888, Karar No: 2015/2083, Tarih: 09.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/34888 E.  ,  2015/2083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2014/360897

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar H.. T.. ve Y.. S.. hakkında "hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlâl etme ve mala zarar verme" suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2012 tarihli ve 2012/97 Esas 2012/227 Karar sayılı ilâmı ile sanıkların atılı suçlardan cezalandırılmalarına karar verilmiş, sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine, dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 09.09.2014 gün, 2013/26772 sayılı ilam ile hükmün onanmasına karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2014 gün, KD/2014/360897 sayılı karar düzeltme talebi üzerine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Sanıklar H.. T.. ve Y.. S.. hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken; TCK'nın 151/1.maddesine göre belirlenen 6 ay hapis cezasından TCK'nın 168/1.maddesine göre 2/3 oranında indirim yapıldığında, sanık Yavuz hakkında sonuç ceza miktarının 2 ay hapis cezası yerine 3 ay hapis cezası, sanık Hasan hakkında TCK'nın 62/1.maddesi uygulanarak sonuç ceza miktarının 1 ay 20 gün yerine 2 ay 15 gün hapis cezası olarak hesaplanması suretiyle fazla cezaya hükmedildiği yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Dairemizin sanıklar H.. T.. ve Y.. S.. hakkında mala zarar verme suçundan şikayetçiye yönelik 18.03.2011 tarihinde işlediği suçtan kurulan hükme ilişkin olarak 09.09.2014 gün, 2013/26772 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıklar H.. T.. ve Y.. S.. hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken; TCK'nın maddesine göre belirlenen 6 ay hapis cezasından TCK'nın 168/1. maddesine göre 2/3 oranında indirim yapıldığında, sanık Yavuz hakkında sonuç ceza miktarının 2 ay hapis cezası yerine 3 ay hapis cezası, sanık Hasan hakkında TCK'nın 62/1. maddesi uygulanarak sonuç ceza miktarının 1 ay 20 gün yerine 2 ay 15 gün hapis cezası olarak hesaplanması suretiyle sanıklara fazla ceza tayini,

Sanıklar H.. T.. ve Y.. S.. hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken; TCK'nın maddesine göre belirlenen 6 ay hapis cezasından TCK'nın 168/1. maddesine göre 2/3 oranında indirim yapıldığında, sanık Yavuz hakkında sonuç ceza miktarının 2 ay hapis cezası yerine 3 ay hapis cezası, sanık Hasan hakkında TCK'nın 62/1. maddesi uygulanarak sonuç ceza miktarının 1 ay 20 gün yerine 2 ay 15 gün hapis cezası olarak hesaplanması suretiyle sanıklara fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık H.. T.. hakkında mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1. maddesine göre belirlenen 6 ay hapis cezasından TCK'nın 168/1. maddesine göre 2/3 oranında indirim yapılarak 2 ay hapis ve aynı Yasa'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak neticeten 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık Y.. S.. hakkında mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1. maddesine göre belirlenen 6 ay hapis cezasından TCK'nın 168/1. maddesine göre 2/3 oranında indirim yapılarak sanığın neticeten 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/190, Karar No: 2017/25942, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2017/190 E.  ,  2017/25942 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30203, Karar No: 2021/23157, Tarih: 30.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/30203 E.  ,  2021/23157 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07/05/2015 tarih ve 2015/20 esas, 2015/222 karar sayılı hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 25/02/2021 tarih ve 2020/12893 esas, 2021/6766 karar sayılı ilamıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.

Ancak;

6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 52/4. maddesi gereği "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine" ibaresinin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/06/2021 tarih ve 2021/57578 sayılı yazısı ile;

“İtirazımızın konusu, sanık hakkında atılı hakaret suçundan 5237 s TCK'nın 125/1, 125/3-a, 125/4 ve 62/1. maddelerinin uygulanması ile sonuç olarak 7.080,00 TL adli para cezası belirlenmesi gerekirken, hesap hatasına düşülerek 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine ilişkindir.

Şöyle ki;

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/06/2021 tarih ve 2021/57578 sayılı yazısı ile;

“İtirazımızın konusu, sanık hakkında atılı hakaret suçundan 5237 s TCK'nın 125/1, 125/3-a, 125/4 ve 62/1. maddelerinin uygulanması ile sonuç olarak 7.080,00 TL adli para cezası belirlenmesi gerekirken, hesap hatasına düşülerek 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine ilişkindir.

Şöyle ki;

Mahkemece kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında sanık hakkında atılı hakaret suçundan sırası ile 5237 s TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca 90 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 125/3-a. maddesi uyarınca daha azı olamayacağından 365 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, eylemin alenen işlenmesi nedeni ile aynı Kanunun 125/4. maddesi uyarınca cezasının 1/6 oranında artırılarak 425 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken 456 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 62/1. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 380 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 52/2. maddesi uyarınca bir günü 20,00 TL olmak üzere paraya çevrilerek hataen 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sonuç cezanın 12 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir. Oysa sonuç cezanın yukarıdaki yasa hükümlerinin sırasıyla uygulanması sonucunda 7.080,00 TL adli para ceza olması gerekirken, hesap hatası sonucu yazılı şekilde 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ VE İSTEM: Yukarıda açıkladığımız nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/05/2015 gün ve 2015/20 Esas, 2015/222 Karar sayılı ilamının düzeltilerek onanmasına ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25/02/2021 gün ve 2020/12893 Esas, 2021/6766 Karar sayılı ilamının kaldırılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 52/4. maddesi gereği "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine" ibaresinin çıkarılması suretiyle ve hüküm fıkrasının "2d" nolu bendindeki "456" ibaresinin "425", "2e" nolu bendindeki "380" ibaresinin "354" ve "2g" nolu bendindeki "7.600,00 TL" ibaresinin "7.080,00 TL" şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA karar verilmesi, itirazımızın Yüksek Dairece yerinde görülmemesi halinde dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna sunulmak üzere Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, hakaret suçundan, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının düzeltilerek onanmasına dair, Dairemizin 25/02/2021 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,