muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1, Karar No: 2014/1, Tarih: 21.02.2014

**10.**İçtihadı Birleştirme Raporunda da belirtildiği üzere çoğunluk Yargıtay Hukuk Daireleri ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya kabulüne itiraz üzerine verilen mahkeme kararlarına karşı Yargıtay'a temyiz yoluna gidilebileceğini içtihat ettiği gibi bilimsel içtihatlarda çoğunlukla temyiz yolunun açık olduğu yönündedir.

Aynı zamanda 6100 sayılı HMK Bilim Kurulu Üyeleri olan Prof.Dr.Hakan Pakcanıtez, Prof.Dr.Oğuz Atalay ve Prof.Dr.Muhammet Özekes 'in ortaklaşa yazdıkları Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine Göre Medeni Usul Hukuku adlı (Yetkin Yayınları Ankara 2011 11.Bası) eserin 722.sayfasında ihtiyati tedbir talebinin reddi halinde;726.sayfasında ihtiyati tedbire itiraz halinde verilecek kararlara karşı kanun yoluna başvurulabileceği ve bu kanun yolunun 6217 sayılı Kanun ile 6100 sayılı HMK ya eklenen geçici maddeye göre istinaf kanun yolu yürürlüğe girinceye kadar temyiz yolu olduğu açıkça vurgulanmıştır.

Yine aynı şekilde; Prof.Dr.Abdurrahim Karslı Medeni Muhakeme Hukuku adlı (Alternatif Yayınevi 3.Bası) eserinin 758.sayfasında “*Bölge Adliye Mahkemesi göreve başlayıncaya kadar ihtiyati tedbir kararlarına karşı ihtiyati tedbirin reddi veya kabulü kararına itiraz üzerine verilen kararlara karşı Yargıtay'a müracaat edilmelidir...”* demek suretiyle açık bir şekilde kanun yolunun temyiz olduğunu ve Yargıtay incelemesinin zorunlu olduğunu belirtmiştir.

Bu yöndeki bilimsel görüşler çoğunluk arzetmektedir.

Hatta daha da ileri gidildiğinde bazı bilim adamları 6100 sayılı HMK yürürlüğe girmeden, daha doğrusu ihtiyati tedbire ilişkin kanun yolu düzenlemesi yapılmadan önce dahi, geçici hukuki koruma tedbirlerinden olan ihtiyati hacze benzer şekilde ihtiyati tedbire ilişkin kararlara karşı da kanun yolunun açık olması gerektiği yönünde, son derece isabetli şekilde görüş bildirmişlerdir.(Konusu Para Alacağı Olun Geçici Hukuki Korumaların Karşılaştırılması ve Değerlendirilmesi konulu makale -Doç.Dr.Muhammet Özekes Arş.Gör.Evrim Erişir)

**11.**Anayasamızın 2.maddesinde düzenlenen Hukuk Devleti İlkesi ve 36 maddesinde düzenlenen Hak Arama Hürriyeti İlkesi kapsamında konu değerlendirildiğinde karşımıza Hukuki Koruma İlkesi çıkmaktadır. Çağdaş hukuk düzenleri, vatandaşına hukuki koruma sağlamayı yeterli görmemekte, bu hukuki korumanın etkin bir koruma olmasına özen göstermektedir. Etkin Hukuki Koruma İlkesi ise; verilen kararlara karşı olabildiğince çok denetim yapılması ve bu denetimin kararı veren makamdan bağımsız ve daha üst bir merci tarafından yapılması olarak kabul edilmektedir. Tüm dünya ülkelerinde gidişat, vatandaşına, olabildiğince çok hukuki başvuru hakkı tanımak şeklinde olup, hukuki başvuru yollarını sınırlandırıcı yorum yerine, genişletici yorum yapılması gerektiği yönünde gelişmektedir. Ülkemiz insanını bu hukuki korumadan yoksun bırakacak şekilde kanun yolunun kapatılmasının doğru olmadığını düşünmekteyim.

***Sonuç olarak;***

***Sonuç olarak;***

6100 sayılı HMK'nun 389 ve devamı maddelerinde düzenlenen geçici hukuki koruma yollarından birisi olan ihtiyati tedbir talebinin reddi halinde ve bu talebin kabulü halinde itiraz üzerine verilecek kararlara karşı kanun yolunun açık olduğu ve kanun yolunun temyiz olarak anlaşılarak temyiz incelemesinin yapılması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/12098, Karar No: 2017/135, Tarih: 12.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12098 E.  ,  2017/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 12.01.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16314, Karar No: 2012/23224, Tarih: 20.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16314 E.  ,  2012/23224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı ... tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. H.U.M.K'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2626, Karar No: 2017/6057, Tarih: 29.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/2626 E.  ,  2017/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5928, Karar No: 2011/6892, Tarih: 25.04.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/5928 E.  ,  2011/6892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çankırı 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :8.2.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm boşanma ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşini istemediğini söyleyen davalı-davacı kadın yanında eşini istemediğini söyleyerek evden gönderen davacı-davalı kocanın da eşit kusurlu bulunmasına göre aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

3-Davacı-davalı koca vekili 9.11.2009 günlü oturumda dört adet bilezik ve 20 çeyrek altının birlikte bozdurulup harcandığını beyan etmiştir. Beyanda belirtilen ziynetler yönünden davanın kabulü yerine yazılı gerekçeyle reddi doğru değildir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu sair yönlerin yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 25.04.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/14001, Karar No: 2020/6171, Tarih: 09.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/14001 E.  ,  2020/6171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri uygulanması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın 2012 tarihinde işlediği kabul edilen silahla tehdit suçu ile ilgili olarak Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 16/06/2014 tarihli raporu ile Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 02/12/2014 tarihli raporu arasında sanık ...'nin TCK'nın 32/1 kapsamında akıl hastalığının olup olmadığı hususunda çelişki bulunduğu; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/716, Karar No: 2019/494, Tarih: 07.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/716 E.  ,  2019/494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (Değişen suç vasfına göre nitelikli dolandırıcılık)

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-d, 62/1, 52/2 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 24/12/2007 tarihli iddianamede hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı halde, bu suçla ilgili bir karar verilmemiş ise de, 5809 sayılı yasa hükümleride nazara alınmak suretiyle zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, sahibi ve yetkilisi olduğu gsm bayisinde katılana ait nüfus cüzdanı fotokopilerini kullanarak katılanın bilgisi ve rızası dışında adına iki adet faturalı gsm hattı aboneliği alıp bu hatları kullanmak suretiyle haksız yarar sağladığı, bu suretle dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın üzerine atılı suçları işlemediğini savunması, soruşturma aşamasındaki ifadesinde ise, suça konu hatları ikamet ettiği Yeşiltepe Mahallesi civarında ... isimli kafede çalışan bir kişinin aldığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu abonelik sözleşmelerinde irtibat telefonu olarak gösterilen ... nolu telefon hattının ve belirtilen “... Sk. No: 44/2 Merkez/Antalya” adresinin kime ait olduğunun araştırılması, sanığın savunmasında belirtmiş olduğu ... isimli işyerinin mevcut olup olmadığının araştırılarak, tespit edilmesi halinde suç tarihinde ... isimli işyeri yetkilisinin ve çalışanlarının belirlenmesinden sonra tanık sıfatıyla ifadelerinin alınıp sanıkla yüzleştirilmeleri, suça konu gsm hatlarının fatura borçlarına ilişkin ilgili icra dosyasının getirtilip incelenmesi ve önemli belgelerin dosya içerisine alınması, sanığın dosyada mevcut el yazısı ve imza örneklerinin, belge asıllarıyla birlikte gönderilmek suretiyle, uzman bilirkişi veya kurulundan aldırılacak raporla, suça konu abonelik sözleşmelerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadıklarının kesin olarak belirlenmesi, iddianamede yer alan .... şeklinde belirtilen suça konu telefon numarasının gerçekte... olduğu gözetilerek, ... nolu telefon hattına ilişkin suç tarihlerini kapsayacak şekilde ayrıntılı iletişim kayıtlarının getirtilerek,

suça konu her iki telefon hattına ait iletişim kayıtlarına göre suç tarihinin tespiti, hattı kullanan kişi ya da kişilerin sanık veya bir başkası olup olmadığının yapılan görüşme sahiplerinden sorularak belirlenmesi, suça konu hatları sanık dışında başkasının kullandığının tespit edilmesi halinde, sanığın sahte abonelik sözleşmelerini düzenleyen veya kullanan kişiyle birlikte hareket ettiğini kanıtlayacak delil bulunup bulunmadığı, telefon aboneliklerini alan kişinin hatları kullanmasından dolayı sanığın herhangi bir menfaatinin olup olmadığının da tespit edilmesinden sonra, toplanan tüm deliller birlikte tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6836, Karar No: 2010/7300, Tarih: 28.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/6836 E.  ,  2010/7300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki irtifak hakkına müdahalenin önlenmesi ve kal davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 14.03.2008 gün ve 2008/2138 - 3222 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Türk Medeni Kanununun 727. maddesi uyarınca tapudaki irtifak hakkına elatmanın önlenmesi, 41 ve 42 no'lu plonlar arasında kalan davalı adına kayıtlı 238 ada 10 parsel sayılı taşınmaz üzerine yapılan binanın Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine göre tehlike arzeden kısımlarının yıkılması isteğinde bulunmuştur.

Davalı vekili, tapuda irtifak hakkı bulunmadığını, enerji nakil hattında belirli bir yüksekliği geçecek şekilde değişiklik yapılması gerektiğini beyanla sıfat ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine ve özellikle dava konusu 1714 ada 10 parsel sayılı taşınmazın ifraz öncesi tapu kaydında Etibank lehine irtifak hakkı tesis edilmiş olup Türk Medeni Kanununun 848 ve 849. maddeleri gereğince yasal takyit olarak yeni maliki bağlayacağından davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Ancak; mahkemece elatmanın önlenmesi ve kal kararı ile birlikte 15 gün içinde davalının kal işlemini yapmadığı takdirde 4.636,80 YTL kal masraflarının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacı tarafından kal'ine karar verilmiştir.

İrtifak hakkına dayalı olarak dava konusu binanın yıkım ve nakliyesi için gerekli masraf kal kararının infazı için istenilebilecek miktardır. İcra İflas Kanununun 30. maddesinde bir işin yapılmasına dair ilamların icrası düzenlenmiştir. Elatmanın önlenmesi ve kal kararında da davalı yanın haksız kullanıma son vermesi ve kal'e konu şeyin yıkılması hüküm altına alınmaktadır. Bu ilamlar da anılan madde uyarınca infaz edilir. Davalı, taşınmazı kullanmaktan vazgeçmez ve kal konusu şeyi yıkmaz ise, anılan maddenin 2.fıkrası hükmü gereğince bilirkişilere gideri hesaplattırıldıktan sonra, alacaklı onay verirse, ileride hükme gerek kalmaksızın borçludan alınmak üzere ondan peşin alınarak, onay vermez ise borçlunun yeterli miktarda malı haciz ve paraya çevrilerek ilam gereği yerine getirilir.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeksizin davalının hüküm gereğini kendiliğinden yerine getirme olasılığı da gözetilmeden, kal bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi hüküm fıkrasında da dava konusu taşınmazın tapu kaydının ada numarasının ve bilirkişi raporunun havale tarihinin hatalı yazılması yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerektiği halde sehven onandığı anlaşılmış olup bu sebeple davalı vekilinin karar düzeltme istemi kabul edilerek hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca Dairemizin 14.03.2008 tarih 2008/2138 Esas, 2008/3222 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA ve hüküm fıkrasının 2. satırında yazılı "238 ada" rakamının çıkartılarak yerine "1714 ada" rakamının yazılmasına, yine hüküm fıkrasının 2. paragrafında yazılı "10.04.2007 havale tarihli" şeklindeki cümlenin çıkartılarak yerine "10.04.2006 havale tarihli" cümlesinin yazılmasına, yine hüküm fıkrasının 1. paragrafında yazılı davalı müdahalesinin men'ine kelimesinden sonra gelen "...15 gün içerisinde tecavüzlü kısımların davalıca kal'ine, 15 gün içinde davalının kal yapmadığı takdirde 4.636,80 YTL kal masraflarının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacı tarafından kal'ine..." sözcük dizisinin hükümden çıkartılmasına, yerine "tecavüzlü kısımların kal'ine" kelime dizisinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 28.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30252, Karar No: 2016/13271, Tarih: 06.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30252 E.  ,  2016/13271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Olay günü sanık ve mağdurun tartışmaları, mağdurun sanığa hakaret ederek sanığı basit bir tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralaması, sanığın üzerinde bulunan bıçak ile mağduru sol meme hizasında (göğüs) ve sol 12. Kosta lateralde (batın) derin kesi oluşturacak şekilde iki bıçak darbesi ile yaralaması, her iki darbenin de müstakilen hayati tehlikeye neden olması, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı, kullanılan aletin özelliği ve meydana gelen yaralanmaların nitelikleri karşısında sanığın haksız tahrik altında kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında TCK'nin 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17237, Karar No: 2024/649, Tarih: 23.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/17237 E.  ,  2024/649 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3107 E., 2020/950 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Saray (Tekirdağ) Cumhuriyet Başsavcılığının 15.08.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2019 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 9 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20.Ceza Dairesinin 07.07.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık

müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulanamayacağına, mağdurenin çelişkili beyanlarda bulunduğuna, mağdurenin 18 yaşından büyük gösterdiğine, sanığın, mağdurenin yaşının küçük olduğunu bilmediğine, sanığa verilen cezada 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi ve 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca artırım yapılamayacağına, alt sınırdan uzaklaşıldığına, ceza adaletine ve 5237 sayılı Kanunun 61 inci maddesine aykırı karar verildiğine, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay, sanığın, uzaktan akrabası ve köylüsü olan mağduru arayarak anne ve babasının yanında olduğunu, kendisi ile görüşmek istediklerini söyleyerek mağduru evine davet ettiği, mağdurun sanığın evine gitmek üzere dışarı çıktığı sırada, mağduru zorla aracına bindirerek ... Tekstil isimli işyerine götürdüğü, mağduru araçtan indirerek lavabo kısmına götürüp cinsel amaçla hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü