muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5952, Karar No: 2010/8146, Tarih: 16.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/5952 E.  ,  2010/8146 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., ...'ı yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: ...'ın hükümlülüğüne, 5237 sayılı TCK.nun 37/4, CMK.nun 223/8.maddesi gereğince ... hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin (TEKİRDAĞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/11/2007 ... ve 111/283 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık ... müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'nin kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK.nun 73 maddesi gereğince şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine mahkemece delilleri gösterilerek takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sanık ... yönünden vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, düşme ve mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 16/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2392, Karar No: 2014/6539, Tarih: 20.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2392 E.  ,  2014/6539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2013

NUMARASI : 2009/516-2013/46

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.08.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı N.. H.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenici temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi N.. H.., yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, inşaatın bitmediğini, iskan ruhsatı alınmadığını, dava konusu bağımsız bölümün kendisine ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı yüklenici kooperatifin inşaatı tamamladığı, davalı arsa sahibi N.. H..'e isabet eden dairelerin verildiği, dava konusu bağımsız bölümün yükleniciye isabet eden yerlerden olup davacıya devrinin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı N.. H.. vekili temyiz etmiştir.

Yüklenicinin arsa sahibi ile arasındaki sözleşmede kararlaştırılan edimlerini sözleşmeye, amacına, fen ve sanat kurallarına uygun olarak yerine getirmesi halinde davacı Borçlar Kanununun 162 ve diğer maddelerindeki alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak arsa sahibi olan davalıyı ifaya zorlayabilir.

Somut olayda; davacı, 01.11.2000 tarihli adi yazılı sözleşmeye dayalı olarak 25669 ada 1 parsel sayılı taşınmazda yapılacak inşaatın zemin katındaki, ekli projeye göre işaretlenen dükkanı yüklenici kooperatiften satın almıştır. Davalılar arasında Karşıyaka 2. Noterliğince düzenlenmiş 28.02.1997 tarihli

14607 no'lu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalı kooperatifin yüklenici sıfatıyla hareket ettiği, diğer davalı N.. H..’in ise arsa sahibi sıfatını taşıdığı, 25669 ada 1 sayılı parselde bina yapılacağı, sözleşmenin 3.

maddesi gereğince, yüklenici tarafından arsa sahibine, yapılacak inşaat bloklarından birinden yukarıdan başlamak üzere ekli krokide gösterildiği şekilde 8, 7, 6, 5, 4. katlardan alt alta beş adet daire verileceği belirtilmiştir. Taraflar arasında adi yazılı olarak yapılan 08.07.1996 tarihli ek protokolün eki krokiye göre beş adet dairenin mal sahibine verildiği, 27.02.1997 tarihli ek protokole göre bu sözleşmede yer almayan hususların 12.10.1995 tarihli adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde mevcut olup aynen geçerli olacağı, anılan sözleşmenin 6. maddesi gereğince arsa sahiplerine verilecek dairelerin bu sözleşmenin imzasından itibaren 48 ay içinde tüm müşterek bölümleri ile birlikte “tamam” olarak yüklenici tarafından teslim edileceği kararlaştırılmıştır.

Mahkemece yapılan keşif sonucu alınan 20.06.2012 tarihli bilirkişi raporu ile dava konusu bağımsız bölümün yüklenici hissesine düştüğü ve davacıya satıldığı, yüklenicinin edimlerini yerine getirdiği tespit edilmiş ise de Karşıyaka Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 12.10.2010 tarihli 9621 sayılı cevabi yazısında, 25669 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan bağımsız bölümlerin yapı kullanma izin belgelerinin alınmadığı bildirilmiştir. Bu durumda yüklenici, sözleşmeye göre yükümlendiği iskan ruhsatını alma borcunu yerine getirmemiştir.

O halde mahkemece, yükleniciye halef olarak davacıya genel iskan ruhsatı almak üzere yetki ve uygun bir süre verilmeli ya da yapıya genel iskan ruhsatı verilmesine engel bir durum olup olmadığı belediyedeki işlem dosyasından da yararlanılarak mahallinde keşif yapılarak bilirkişiye incelettirilmeli, bir engel bulunmadığı sonucuna varılırsa genel iskan giderlerinin ne olduğu yetkili mercilerden sorulmalı, bu bedel arsa sahiplerine ödenmek üzere davacıya depo ettirilmelidir.

Mahkemece, yukarıda değilen husular gözetilmeden eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı N.. H.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2335, Karar No: 2017/9935, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2335 E.  ,  2017/9935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4678, Karar No: 2019/958, Tarih: 18.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4678 E.  ,  2019/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/02/2018 tarihli ve 2017/905 esas, 2018/272 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 18/06/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 27/10/2014 tarihli ve 2014/16040 soruşturma, 2014/103 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüphelinin kollukta bildirdiği adreste annesine 07.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği,

2- Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı’nca kararın gereğinin ifası için 28/10/2014 tarihinde... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nün çağrı yazısının 13.11.2014 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurarak tedavide uyulması gereken kurallar ve bilgilendirme formunu elden teslim aldığı, samba görüşmelerine katıldığı, tedavisinin tamamlanması nedeniyle dosyasının kapatılarak 27/11/2015 tarihinde Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderildiği,

3- Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 24.05.2017 tarihinde uyuşturucu madde kullanması nedeniyle şüpheli hakkında, dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 31/07/2017 tarihli ve 2014/16040 soruşturma, 2017/3304 esas ve 2017/2119 sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozmaya konu Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/02/2018 tarihli ve 2017/905 esas, 2018/272 sayılı kararı ile; kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın yöntemince kesinleştirilmediği gerekçesiyle "kovuşturmanın durmasına, denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devamına" karar verildiği, kararın kanun yoluna gidilmeden 27/02/2018 tarihinde kesinleştiği, anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

4- Kanun yararına bozmaya konu Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/02/2018 tarihli ve 2017/905 esas, 2018/272 sayılı kararı ile; kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın yöntemince kesinleştirilmediği gerekçesiyle "kovuşturmanın durmasına, denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devamına" karar verildiği, kararın kanun yoluna gidilmeden 27/02/2018 tarihinde kesinleştiği, anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/10/2014 tarihli ve 2014/16040 soruşturma, 2014/103 sayılı kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine ve erteleme süresi içinde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, adı geçen şüphelinin 24/05/2017 tarihinde tekrar uyuşturucu madde kullandığından bahisle Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 31/07/2017 tarihli ve 2014/16040 soruşturma, 2017/3304 esas, 2017/2119 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sonucunda kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durmasına dair Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/02/2018 tarihli ve 2017/905 esas, 2018/272 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve 191/4, maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklinde düzenlemelere yer verildiği, somut olayda, şüpheli ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/10/2014 tarihli ve 2014/16040 soruşturma, 2014/103 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, anılan kararın şüphelinin soruşturma aşamasında bildirdiği adresine usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, şüphelinin denetimli serbestlik tedbiri çerçevesinde tedavi programını başarıyla tamamlaması nedeniyle ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz dosyasının kapatılarak gönderilmiş ise de, sanığın kendisine tebliğ olunan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra 5 yıllık erteleme süresi içerisinde 24/05/2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191/4-c maddesinde yer alan emredici hüküm nedeniyle kamu davasının açıldığının anlaşılması karşısında, mahkemece yargılamaya devamla işin esasına ilişkin hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/02/2018 tarihli ve 2017/905 esas, 2018/272 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçiminde düzenlemenin yer aldığı, yine aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçiminde düzenlemenin yer aldığı, bu düzenlemeler ile hüküm çeşitlerinin kanunda sınırlı olarak sayıldığı, somut olayda sanığın kendisine tebliğ olunan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra 5 yıllık erteleme süresi içerisinde 24/05/2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191/4-c maddesinde yer alan emredici hüküm nedeniyle kamu davasının açıldığının anlaşılması karşısında, mahkemece yargılamaya devamla işin esasına ilişkin hüküm kurulması gerektiği anlaşılmıştır.

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; yargılamaya devamla işin esasına ilişkin hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden durma kararı verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/02/2018 tarihli ve 2017/905 esas, 2018/272 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 18/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6608, Karar No: 2012/8927, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6608 E.  ,  2012/8927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 10. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’nın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 02.02.2012 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/652 Esas, 2012/463 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44.maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17/10/2011 tarih ve 2011/3584 Esas, 2011/5859 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırılması yaptırılmadan ve mükellefiyetin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesinden sorularak, ticareti resen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetinin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.