muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5881, Karar No: 2023/5445, Tarih: 12.10.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı mirasçısı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı mirasçısı ... temyiz dilekçesinde özetle; davacı mirasbırakanı ...'a, Mahkemece 10.02.2020 tarihinde usulüne uygun duruşma gün ve saatini bildirir davetiye tebliğ edildiğini, davatiyede belirtilen duruşma günü olan 21.01.2021 tarihli duruşmaya davacının bizzat geldiğini, davacı ile birlikte diğer tüm dosya tarafları mahkeme koridorunda beklemekte iken kalem görevlileri tarafından bekleyenlere duyuru mahiyetinde, hakimin adliyede olmadığını, duruşmaların yapılmayacağını, bir başka güne erteleneceğini, beklemeyecek olanların mazeret dilekçesi bırakıp gidebileceklerini söylemesi üzerine, davacı mirasbırakanın ...'da kanser tedavisi gördüğünden acilen ...'ya gitmesi gerektiğini ve mahkeme kalemine mazeret dilekçesi bırakarak tedavi görmek üzere yola çıktığını, adliyede olmayan hakimin duruşma saati geçtikten sonra duruşmaya çıktığını, davacının dosyaya sunduğu mazeret dilekçesini dikkate almayarak ikinci kez yenilenen dosyayı üçüncü kez işlemden kaldırarak açılmamış sayılmasına karar verdiğini, davacı tarafından yıllarca emek, masraf ve mesai sarfedilerek belli bir aşamaya gitirilen dosyanın gelmiş olduğu aşama dikkate alınmadan açılmamış sayılmasına karar verilmesinin usul yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü ve 14 üncü maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenle;

Davacı mirasçısının temyiz itirazının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 189,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına;

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10396, Karar No: 2023/7910, Tarih: 14.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10396 E.  ,  2023/7910 K.**

**"İçtihat Metni"**

D U R U Ş M A T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1136 E., 2021/1586 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının d bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/79 Esas, 2021/157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2021/1136 Esas, 2021/1586 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; eksik ve yanlış inceleme ile karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, suç işleme kastının bulunmadığına, suç vasfının hatalı belirlendiğine, koşulları oluştuğu halde hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmediğine ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ile 5237 sayılı Kanun'un 51 ... madde hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile mağdurun suç tarihinde resmi nikahlı evli oldukları, olay tarihinde sanığın tanık ... ile birlikte alkol aldığı, sabah 06:30 sıralarında tanık Rukiye'nin mağduru arayarak eşi ile birlikte olduğunu söylediği ve birlikte bulundukları eve gelmesini istediği, bunun üzerine mağdurun olayın gerçekleştiği eve gittiği ve burada sinir krizi geçirdiği, sanığın da mağduru kendine getirmek için tokat attığı, yaralama kastıyla hareket etmediği kabul edilerek üzerine atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdur beyanı, tanık ifadesi, soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar, sanığın nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihinde mağdur ile evli olan sanığın, sevgilisi Rukiye ile birlikte alkol aldığı sırada, onların yanına gelen mağdurun Rukiye ile tartıştığı, bunun üzerine sanığın mağdura tokatla vurmak suretiyle kasten yaralama suçunu işlediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemece yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle 5237 sayılı Kanun'un 50 nci, 51 ... ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddelerinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2021/1136 Esas, 2021/1586 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/698, Karar No: 2014/1005, Tarih: 03.12.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/698 E.  ,  2014/1005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3.Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18.10.2011

NUMARASI : 2011/105 E-2011/189 K.

Taraflar arasındaki “YİDK kararının iptali-marka hükümsüzlüğü” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 01.04.2008 gün ve 2006/415 E-2008/84 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 19.10.2010 gün ve 2009/148 E-2010/10527 K. Sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, YİDK kararının iptali, davalı şirketin marka başvurusu tescil edilmiş ise hükümsüzlük istemine ilişkindir.

Mahkemenin, davanın reddine dair verdiği karar davacı vekilinin temyizi üzerine, Özel Daire’ce bozulmuş; yerel mahkeme önceki kararında direnmiştir. Hükmü temyize davacı vekili getirmiştir.

Direnme kararı ve ekleri temyiz incelemesi için gönderilmiş ise de yapılan incelemede; dosyanın eksik ikmali için daha önce de Hukuk Genel Kurulu’nun (12.09.2012 gün ve 2012/11-175 E- 2012/574 K. 08.05.2013 gün ve 2012/11-1568 E-2013/686 K. sayılı) kararları ile mahalline geri çevrildiği, ancak geri çevirme kararlarının gereğinin usul ve yasaya uygun biçimde yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun 301.(Mülga 1086 sayılı HUMK'nun 392.) maddesinde; kararların yazılıp imzalanmasından sonra taraflara tebliğ usulü düzenlenmiş ve “yazı işleri müdürü tarafından iki taraftan her birine makbuz mukabilinde verileceği” belirtilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 52.maddesinde ise; tebligat işlemlerinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu kanun uyarınca çıkarılacak yönetmeliklere göre yapılacağı öngörülmüştür.

Tebliğin şekline ilişkin yasal düzenlemelere gelince;

Belirtmelidir ki, tebligat; bilgilendirme yanında belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemidir. Gerek tebliğ işlemi ve gerekse tebliğ tarihi ancak yasa ve yönetmelikte emredilen şekillerle tevsik ve dolayısıyla ispat olunabilir. Bu sebeple tebligatın usul yasaları ile ilişkisinde daima göz önünde tutulmalıdır.

Tebligat ile ilgili 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve buna bağlı olarak çıkarılan Yönetmelik hükümleri tamamen şeklidir. Kanun ve Yönetmeliğin amacı tebligatın muhatabına en kısa zamanda ulaşması, konusu ile ilgili olan kişilerin bilgilendirilmesi ve bu hususların belgeye bağlanmasıdır. Hal böyle olunca, yasa ve yönetmelik hükümlerinin en ufak ayrıntılarına kadar uygulanması zorunludur. Kanunun ve Yönetmeliğin belirlediği şekilde yapılmamış ve belgelendirilmemiş olan tebligatların geçerli olmayacağı Yargıtay içtihatlarında açıkça vurgulanmıştır.

Tebligat Kanunu ile Yönetmeliği'nde öngörülen şekilde işlem yapılmış olmadıkça, tebliğ memuru tarafından yapılan yazılı beyan onun mücerret sözünden ibaret kalır ve dolayısıyla belgelendirilmiş sayılmaz.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 41 ve HMK'nun 73, 81 ve 82.maddeleri gereğince vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması zorunludur.

Öte yandan, tüzel kişilere tebligatın nasıl yapılacağı Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13.maddesi ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21.maddelerinde açıklanmıştır.

Buna göre; tüzel kişilere yapılacak tebligat, bunların yetkili temsilcilerine yapılır. Eğer tüzel kişinin yetkili temsilcisi yoksa veya evrakı bizzat alamayacak bir halde ise; görev itibariyle temsilciden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi bu işle görevlendirilmiş bir kişiye, o da yoksa tüzel kişinin o yerdeki memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılmamış ve sıralı kişilere yapılmışsa, bunun nedenlerinin açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazılması gerekir.

Nitekim, aynı ilkelere Hukuk Genel Kurulu’nun 08.05.2013 gün ve E:2012/11-1568, K:2013/686 sayılı geri çevirme ilamında da vurgu yapılmıştır.

Somut olayda:

Mahkemece geri çevirme kararının gereği yerine getirilmek üzere, davacı vekilinin direnmeye ilişkin temyiz dilekçesi davalı . G. Gıda Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’ne tebliğe çıkarılmış ise de; Posta İdaresinin tebligata ilişkin belgesinde başka hiçbir açıklamaya yer verilmeksizin “10.01.2014 tarihinde aynı adreste daimi çalışan şirketin işçisine” tebliğ edildiği; buna göre yapılan bu tebligat, konuya ilişkin yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere uygun değildir. Bunun yanında, iki ayrı geri çevirme kararında direnme kararının da davalı şirkete tebliğe çıkarılması gerektiği belirtilmesine rağmen bu işlemin gereğinin yerine getirilmediği de belirgindir.

Mahkemelerce, yargılamanın usul hükümlerine uygun ve gecikmeksizin sonuçlandırılması, her aşamada gösterilmesi gereken özen ve dikkatle mümkündür.

Mahkemece geri çevirme kararının içeriğine uygun işlem yapılmayarak dosyanın aynı eksiklerle temyiz incelemesine gönderilmiş olması beklenen özen ve dikkate uygun bir davranış değildir. Tekrarlanması halinde sorumluları hakkında yasal işlem yoluna gidileceği bilinmelidir (HGK’nun 02.06.2010 gün ve E:2010/10-298, K:2010/280 sayılı ilamı).

Mahkemelerce, yargılamanın usul hükümlerine uygun ve gecikmeksizin sonuçlandırılması, her aşamada gösterilmesi gereken özen ve dikkatle mümkündür.

Mahkemece geri çevirme kararının içeriğine uygun işlem yapılmayarak dosyanın aynı eksiklerle temyiz incelemesine gönderilmiş olması beklenen özen ve dikkate uygun bir davranış değildir. Tekrarlanması halinde sorumluları hakkında yasal işlem yoluna gidileceği bilinmelidir (HGK’nun 02.06.2010 gün ve E:2010/10-298, K:2010/280 sayılı ilamı).

O halde, mahkemece yapılacak iş; öncelikle direnme kararı ile davacı vekilinin direnmeyi temyiz dilekçesini davalı B.G. Gıda Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler de gözetilerek yöntemine uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin geçmesinin beklenmesi; direnme kararının temyiz edilmemesi halinde bu şekliyle, temyizi halinde ise devamı işlemler de tamamlanarak, dosyanın usulüne uygun tebliğ işlemi için üçüncü kez geri çevrildiği de gözetilmek suretiyle yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeyecek şekilde geri çevirmenin gereklerinin yerine getirilmesi konusunda özenli davranılması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kurulu’na gönderilmesi olmalıdır.

Açıklanan nedenlerle; dosyanın, belirtilen eksiklikler giderilerek ve gönderme formunu imzalayan hakimce son kontrolünün de sağlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a gönderilmesi için, Yerel Mahkemeye geri çevrilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklandığı üzere işlem yapılarak, anılan eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi için Hukuk Genel Kurulu’na gönderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, gerekli özen ve dikkat gösterilmediği takdirde sorumlular hakkında işlem yapılması yoluna gidileceğinin ihtarına, 03.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17040, Karar No: 2014/13648, Tarih: 16.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17040 E.  ,  2014/13648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/560-2013/601

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalının kanalizasyon çalışması sonucu oluşan toprak yığınına çarpması nedeniyle araçta hasar meydana geldiğini ileri sürerek, 17.500,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın yargı yolu ve esas yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, olayda kamu hizmetinin yürütülmesi sırasındaki hizmet kusuru bulunduğu, buna göre, davanın idare mahkemesinde tam yargı davası olarak açılması gerektiği gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

TTK.’nun l8. maddesinde; kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı yasanın l2/ll. maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

Davalı İSKİ'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun’da, bu kurumun Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da, 2560 sayılı Kanuna tabi olan İSKİ'nin gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK.’nun l8/l. maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK.’nun 3. maddesi) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini, YHGK.nun 2l.09.l983 gün ve Esas l980/ll-272l Karar, l983/823 ve YHGK.nun 29.ll.l995 gün Esas l995/ll-647 Karar l995/l043, 03.10.2007 gün ve 2007/4-597 Esas-2007/694 Karar sayılı kararlarında benimsenmiştir.

Ayrıca, İSKİ'nin abonelerinden kullanma suyu ve atık sular için talep ettiği bedel konusunda çıkan uyuşmazlıklarda adli yargının görevli olduğu benimsenmişken (Yargıtay HGK. l6.l0.l996 gün Esas l996/l3-346, Karar l996/699 sayılı kararı), aynı kurumun şahıslara karşı haksız eyleminden dolayı idari yargının görevli olduğunu söylemek, 2560 sayılı Yasanın uygulanmasında çelişki yaratacağından benimsenmesi de mümkün değildir.

Bu durumda, tacir olan İ.. M.. ile davacı arasında haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu gözetilerek, işin esasına girilmesi, taraf delilleri toplanarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8477, Karar No: 2012/6248, Tarih: 22.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/8477 E.  ,  2012/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : Ceren CANATAN

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamede her ne kadar sevk maddelerinde TCK'nun 87/1-son maddesi gösterilmemiş ise de; iddianamenin anlatımında açıkça sanığın mağduru silahla yaşamsal tehlike oluşturacak şekilde yaralama eyleminden bahsedildiğinden yine sanığın silahla yaşamsal tehlike oluşturacak şekilde katılanı yaralama eyleminden dolayı hüküm kurulurken öncelikle 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesinde belirlenen ölçütler nazara alınarak aynı yasanın 86/1 maddesinden temel hapis cezası takdir ve tayin olunduktan sonra sırasıyla 86/3-e ve 87/1-d ve 87/1-son maddelerinin uygulaması denetime elverecek şekilde hükümde gösterilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi sonuç ceza itibarı ile sonuca etkili görülmediğinden, tebliğnamedeki bu hususlar yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8245, Karar No: 2011/1517, Tarih: 22.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8245 E.  ,  2011/1517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... 1.İcra Müdürlüğünün 2006/2451 Esas sayılı dosyasından, davacıya ait işyerinde bulunan malların 24.05.2007 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczin ödeme emri tebliğ edilen adreste yapıldığını, borçlu şirketin alacaklılardan mal kaçırma amacı ile unvan değişikliği yaptığını ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre haciz tutanağının 1 ve 2.sırasındaki malların kayden 3.kişiye ait olduğunun saptandığı, 3.sıradaki malın faturası olmamakla beraber borçlu ve davacı 3.kişi şirketler arasında organik bağ tesbit edilmediğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu taşınır mallar 24.05.2007 tarihinde ,takip dayanağı bonoda belirtilen ve ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste haczedilmiştir.İİK’nun 97/a maddesinde belirtilen mülkiyet karinesi borçlu dolayısı ile davalı alacaklı yararınadır. Davacı 3.kişinin, mülkiyet karinesinin aksini kesin ve güçlü delillerle ispatlaması gerekmektedir.

Somut olayda, borçlu adına ödeme emri 11.03.2006 tarihinde haciz adresinde...isimli şahıs tarafından tebliğ alınmıştır. 04.05.2006 tarihinde aynı adrese haciz için gidildiğinde ...isimli şahıs borçlu şirketin ortağı olduğunu beyan etmiş ve tutanağı bu sıfatla imzalamıştır. İİK’nun 8.maddesine göre icra tutanakları aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğindedir. Dava konusu haczin yapıldığı 24.05.2007 tarihinde ise ödeme emrini tebliğ alan... işyerini devir aldığını beyan etmiş,daha sonra mahalle gelen ... ise bu kez 3.kişi şirket ortağı olarak istihkak iddiasında bulunmuştur.

Dosya içerisinde mevcut ticaret sicil kayıtlarından 3.kişi şirketin borcun doğumundan ve takipten sonra 17.10.2006 tarihinde... ve ...tarafından borçlu şirket adresinde faaliyete başladığı görülmüştür.Her ne kadar resmiyette borçlu şirket ortağı olarak .... isimli şahıslar görülse de fiilen ...isimli şahsında ortak olduğu,borcun doğumundan sonra aynı adreste bu kez başka bir unvanla faaliyetlerine devam ettikleri anlaşılmaktadır.Yapılan bu işlemler danışıklı işyeri devri niteliğinde olduğundan alacaklı yönünden hüküm ifade etmez.