muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1324, Karar No: 2024/3873, Tarih: 27.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/1324 E.  ,  2024/3873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/433 E., 2016/10 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul - Kısmen Ret

Taraflar arasındaki kadastro tespiti sırasında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın 3402 sayılı Kadasto Kanunu'nun 18 inci maddesi uyarınca Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; Balıkesir ili, Ayvalık ilçesi, ... köyü (... Mahallesi) çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16 ncı ve Geçici 8 inci maddeleri uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında Köyiçi Mevkiinde bulunan ve davalı ... tarafından işgal edilen 700 m2 yüz ölçümlü taşınmazın sehven Hazine adına tespit ve tescil edilmediğini ileri sürerek dava konusu 700 m2 yüz ölçümlü tapusuz taşınmazın davacı Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... süresi içinde cevap dilekçesi sunmamış 22.02.2015 tarihli keşif sırasındaki beyanında özetle; dava konusu taşınmazın davacı Hazine ile ilgisi olmadığını, babası zamanında taşınmaz üzerine koyun ahırı inşa edildiğini, taşınmazı koyun ahırı olarak kullandığını, ahırın yıkılması ve babasının ölümü üzerine bahçe olarak kullandığını, kız kardeşi, annesi ve kendisi aralarında yaptıkları taksim sonucunda dava konusu taşınmazın kendisine düştüğünü belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Dahili davalı ... vekili 13.01.2016 tarihli celsedeki beyanında davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1. Burhaniye Kadastro Mahkemesinin 23.08.2013 tarihli ve 2013/37Esas, 2013/13 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenmemiş olduğu, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 26/son fıkrası uyarınca hakkında kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazlar hakkında kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, Mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesinden itibaren 2 hafta içinde talep hâlinde dosyanın görevli ve yetkili Burhaniye Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, aksi hâlde davanın açılmamış sayılacağının ihtarına; davacının tavzih talebi üzerine 04.06.2014 tarihli ek karar ile taşınmaz Ayvalık ilçesi sınırlarında olduğundan "dosyanın görevli ve yetkili Ayvalık Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine" şeklinde karar verilmiş ve karar temyiz incelemesinden geçmek suretiyle, tavzih ek kararı da temyiz edilmeksizin 07.07.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Görevsizlik kararı üzerine, Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.01.2016 tarihli ve 2014/433 Esas, 2016/10 Karar sayılı kararıyla; fen bilirkişi raporuyla dava konusu taşınmazın 652,04 m2 yüz ölçümlü olduğu, ziraat bilirkişi raporuyla taşınmazın boş arazi vasfında, kıraç ve taşlık toprak yapısında, %5-10 değişken eğimli, üzerinde tarımsal faaliyet bulunmayan ve tarımsal faaliyete uygun olmayan, köyün diğer yerleşim alanlarıyla aynı özellikte ve benzer eğimde, ham toprak vasfında olduğu ve tarımsal faaliyete uygun arazilerden olmadığının belirtildiği, her ne kadar ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın %5-10 eğimli ve taşlık olduğu belirtilmişse de taşınmazın yöredeki diğer yerleşim alanlarıyla aynı özellikte ve benzer meyilde olduğu da belirtilmekle, taşınmazın tarıma elverişli olmayan alan olarak değerlendirilemeyeceği, kadastro müdürlüğünün yazısı ile de taşınmazın sehven tescil harici bırakıldığı, tescil harici bırakma işleminin doğru olmadığı, tescili gereken yerlerden olduğu, davalı malik olduğunu iddia etmiş olsa da mahalli bilirkişilerin taşınmazın davalı ... tarafından kullanılmadığını, taşınmazın Hazine'ye ait olduğunu bildiklerini, köylü tarafından taşınmazın zaman zaman fuzuli şagil olarak kullanıldığını beyan ettikleri, asli müdahale talebinde bulunan Münevver'in de harcını yatırmayarak hak iddia etmediği, taşınmazın ham toprak vasfıyla Hazine adına tescili gerektiği gerekçesiyle 3402 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi uyarınca davanın kısmen kabulü fen bilirkişisi raporunda (A) harfiyle gösterilen 652,04 m2'lik taşınmazın yeni parsel numarası verilmek suretiyle Hazine adına tesciline, kalan kısma ilişkin talebin reddine, dava niteliği gereği davacı Hazine lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; 700 m2 yüz ölçümlü taşınmazın ham toprak vasfıyla tescilini talep ettikleri hâlde 652,04 m2'lik kısmının kabul edildiğini ve Hazine lehine vekâlet ücreti takdir edilmediğini belirterek Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespiti sırasında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 18 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriğine göre; dava konusu yerin 1954 yılındaki ilk kadastro çalışmaları sırasında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması sebebiyle o tarihte yürürlükte olan mevzuat uyarınca tespit harici bırakıldığı, 2012 ve 2013 yıllarında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16 ncı ve geçici 8 inci maddeleri uyarınca yapılan kadastro çalışmalarında da Balıkesir Kadastro Müdürlüğünün 02.12.2014 tarihli cevabi yazısına istinaden sehven tespit harici bırakıldığı anlaşılmıştır.

1. Dosya içeriğine göre; dava konusu yerin 1954 yılındaki ilk kadastro çalışmaları sırasında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması sebebiyle o tarihte yürürlükte olan mevzuat uyarınca tespit harici bırakıldığı, 2012 ve 2013 yıllarında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16 ncı ve geçici 8 inci maddeleri uyarınca yapılan kadastro çalışmalarında da Balıkesir Kadastro Müdürlüğünün 02.12.2014 tarihli cevabi yazısına istinaden sehven tespit harici bırakıldığı anlaşılmıştır.

2. Hemen belirtilmelidir ki; davanın 10.000,00 TL değer gösterilmek suretiyle açıldığı anlaşılmakla, yargılama sırasında dava konusu taşınmazın değeri keşfen saptanmadan sonuca gidilmesi isabetsizdir.

3. Diğer taraftan; 12.11.2012 tarih ve 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile "Büyükşehir" statüsü kazanan Balıkesir Büyükşehir Belediye Başkanlığının davaya dahil edilerek husumetin yaygınlaştırılması gerekmektedir. Taraf teşkili dava şartlarından olup, bu şart sağlanmadan davanın esasına girilemez. Ayrıca tescil harici bırakılan dava konusu taşınmaz hakkında 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince Mahkemece gazete vasıtasıyla bir defa ve ayrıca taşınmazın bulunduğu yerde uygun araç ve aralıklarla en az 3 defa ilân yapılması zorunludur. Somut olayda; Mahkemece gerekli ilânların yapıldığına dair herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmamıştır.

4. Somut olayda, davacı Hazinenin tescil isteği 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 18 inci maddesi hükmüne dayanmaktadır. Dosyada bulunan 26.05.2015 tarihli ziraat bilirkişi raporunda dava konusu (A) harfli 652,04 m2 yüz ölçümlü tapusuz taşınmaz üzerinde bakımsız, az mahsûl veren, doğal olarak bırakılmış, doğal ortamda yetişmiş 1 adet ortalama 20-25 yaşlarında yabani ahlat ağacına aşılanmış armut ağacı, 1 adet 25-30 yaşlarında acı badem denilen yabani badem ağacı mevcut olduğu, ağaçların ekonomik değeri bulunmadığı, taşınmazın boş arazi olduğu, (A) harfli dava konusu alanın kıraç ve taşlık toprak yapısında, %5-10 değişken meyilli olduğu, üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyet bulunmadığı ve tarımsal faaliyete uygun olmadığı, köy yerleşim alanı içinde olduğu, köyün diğer yerleşim alanlarıyla aynı özellikte ve benzer meyilde olduğu ve ham toprak vasfında olduğu belirtilmiş, ancak dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 18 inci maddesinde belirtildiği üzere tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olup olmadığına ilişkin değerlendirme yapılmamış, 22.05.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın kuzeyinde kuru dere olduğu belirtildiği hâlde jeoloji bilirkişisinden dava konusu taşınmaza komşu derenin aktif dere olup olmadığı ve taşkın sahasında kalıp kalmadığına ilişkin rapor da alınmamıştır.

5. Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle Balıkesir Büyükşehir Belediye Başkanlığını davaya dahil etmesi için davacıya süre verilmeli, taraf teşkilinin sağlanması hâlinde dahili davalıdan savunma ve delilleri sorulmalı, bildirdiği takdirde delilleri toplanmalı, yeniden keşif yapılarak ziraat bilirkişisinden komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı biçimde değerlendirme yapılmak suretiyle dava konusu taşınmaz bölmünün toprak yapısı, eğimi ve bitki deseninin ne olduğunu belirten, tarımsal niteliğini ve kullanım durumunu bildiren, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi kapsamında kalıp kalmadığı, aynı Kanun'un 18 inci maddesinde belirtildiği üzere taşınmazın tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olup olmadığına ilişkin somut verilere dayalı ayrıntılı rapor alınmalı; jeolog bilirkişiden dava konusu taşınmazın önceki ve halihazırdaki niteliğinin ne olduğunu, dere yatağında veya dere etkisinde kalıp kalmadığını, taşınmazın jeolojik yönden zilyetlikle mülk edinilmeye olanaklı yerlerden olup olmadığını, taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi kapsamında kalıp kalmadığını açıklayan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, tescil harici

bırakılan taşınmaz hakkında 4721 sayılı Kanun'un 713 üncü maddesinin dördüncü maddesi uyarınca yasal ilânlar yaptırılmalı, gazete ilânı ile taşınmazın bulunduğu yerde yapılan ilâna ilişkin tutanaklar dosya arasına alınmalı, son ilandan başlayarak üç ay içinde itiraz eden bulunmaz ya da itiraz yerinde görülmez ise tüm deliller değerlendirilerek karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

27.05.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/250, Karar No: 2012/10698, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/250 E.  ,  2012/10698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı ve davalılar vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalılar vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalılardan ...'nun yetkilisi olduğu diğer davalı şirkete fabrika almak istediğini beyan etmesi ile davacının iki ayrı taşınmazı davalı ...'ya gösterdiğini, emlak görme sözleşmesi ile gösterilen taşınmazın mal sahibi ile ...'nun bir araya getirildiğini, anlaşmaya varamadıklarını, bir süre sonra davalı şirketin taşınmazı satın aldığının anlaşıldığını, davalıların sözleşmeyi ihlalle, davacı komisyoncuyu aradan çıkartmakla sözleşme gereği komisyon ödemeleri gerektiğini, mal sahibinin gayri menkulün pazarlanması için sözlü izin vermiş olduğu gibi taraflar arasında yapılan tellallık sözleşmesi bulunduğundan satıcı ile sözleşme olmamasının sonuca etkisi bulunmadığını belirterek, itirazın iptaline ve %40'tan az olmamak üzere tazmita karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının boş olarak davalı ...'ya imzalattığı sözleşmeyi sonradan doldurduğunu, ...'nun sözleşmeyi kendi adına imzaladığını, davalı şirket adına atılmış bir imza bulunmadığını, davalı şirket yönünden davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini, aksi halde de ...'ya husumet yöneltilemeyeceği gibi davacının taşınmazı göstermediği halde sözleşmeyi doldurduğunu, geçersiz olduğunu kaldı ki, mal sahibi ile davacı arasında taşınmaz satımı hususunda sözleşme bulunmadığını, davacının mal sahibi ile davalı yanı bir araya getirmediğinden ücrete de hak kazanamayacağını bildirerek, davanın reddi ile %40'tan az olmamak üzere tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın emlak görme belgesine dayanılarak alacak isteminden kaynaklandığı, yasal dayanağının ise BK.'nun 404 v.d. maddeleri olduğu, tellalın ücrete hak kazanması için taraflar arasında geçerli bir tellallık sözleşmesinin kurulmuş olması ve tellalın yaptığı hazırlık sonucu davalı ile taşınmaza maliki arasındaki sözleşmenin gerçekleşmiş olması veya taşınmaz maliki ile davalıyı bir araya getirerek sözleşmenin kurulmasına aracılık edilip, salt bu aracılık için sözleşmede ücret öngörülmesi gerektiği halde, somut olayda davacının taşınmaz maliki ile davalıyı bir araya getirip, anlaştırdığını ve bunun sonucu olarak sözleşmenin yapıldığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davacının davasının ve davalı yanın tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir edilen 900.-TL. duruşma vekalet ücretinin yek diğerinden alınarak yek diğerine ödenmesine, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4031, Karar No: 2018/12303, Tarih: 10.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4031 E.  ,  2018/12303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi ve atılı suçu işlediğine dair tanık ...’ın beyanı haricinde başkaca somut delil bulunmaması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 210/1. maddesinde yer alan "Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez" şeklindeki düzenleme uyarınca tanık ...’ın ifadesi alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kolluğa hırsızlık suçundan dolayı yapılan ihbarda kaçan şahısların eşgalinin verildiği, kolluğun çevrede yaptığı araştırmada, eşgale uygun olarak suça sürüklenen çocuk ...’i gördüğü, suça sürüklenen çocuğun kolluğun yanına gelerek “Koyunların kendi akrabalarına ait olduğunu ve kendisinin koyunlara baktığını” beyan ettiği, bu sırada suça sürüklenen çocuğun yanında bulunan...isimli şahsın alınan beyanında; Suça sürüklenen çocuğun beyanlarının doğru olmadığını, çocuğu tanımadığını beyan ettiği, anlaşılmakla; Tutanakları düzenleyen kolluk güçleri dinlenilmeden ve suça sürüklenen çocuğun mahkemede alınan beyanında, yakalandığı sırada dayısı ...’un koyunlarına baktığını beyan etmesi karşısında; ... tanık olarak dinlenilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23176, Karar No: 2024/14801, Tarih: 05.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/23176 E.  ,  2024/14801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/433 E., 2016/361 K.

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 27.08.2017 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/50107, Karar No: 2010/6646, Tarih: 15.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/50107 E.  ,  2010/6646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı ...'na bağlı Adana Numune araştırma Hastanesi Başhekimliği işyerinin temizlik işinin ihale ile diğer davalı Ceren Temizlik Ltd. Şti.ne verildiğini, bu işyerinde belirsiz süreli hizmet akdi ile çalışmakta iken iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından sebepsiz olarak fesih edildiğini asıl işverenin ... olduğunu bildirerek, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı Bakanlık, davacı ile aralarında iş sözleşmesi bulunmadığını, temizlik işlerini ihale ile üstlenen davalı şirketin işçisi olduğunu davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket, ihaleye girmek sureti ile ihalenin kazanılmasına bağlı olarak ve idarenin teminini istediği işçi sayısına göre işçi alımı yapmakta olduğunu, bu nedenlerle işçilerle zorunlu olarak ve işin gereği olarak belirli süreli iş sözleşmesi yapmakta olduğunu, idarenin isteğine bağlı olarak önceden 516 kişi ile yapılan temizlik işini, idarenin bundan böyle aynı hizmeti 350 kişi ile yapmak istemesi neticesinde işçi sayısını 350 ye düşürmek zorunda olduğunu, çünkü müvekkili şirketin hizmet faaliyetinin sadece kazanılan ihaledeki işçi sayısı ile belirlendiğini, davacı da dahil olmak üzere, işten çıkarılmak zorunda kalınan işçilerin diğer davalı ... Bakanlığına bağlı idarenin isteği ile belirlendiğini, idarenin belirlediği esaslara göre 350 kişi ile yapılması öngörülen hizmet işinin, yine ihalenin kazanılması sureti ile yapılmaya devam edilmekte olduğunu fakat işçi sayısının 516 kişiden 350 kişiye düşürülmesini ve yine çıkarılacak işçilerin isimlerinin belirlenmesi dahi idarenin inisiyatifinde olan bir durum olduğunu bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesini bulunmuştur.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin yazılı bir fesih bildirimi olmadan feshedildiği, davacının çalışmalarının kesintisiz olduğu, ihale dönemleri ve ihaleyi alan firmaların değişmesine rağmen işyerinin ve yaptığı işin değişmediği, taraflardan arasında imzalanan sözleşmenin birden fazla yenilenmesi ve davacının yaptığı işin süreklilik arz eden işlerden olması nedeni ile davacının belirsiz süreli iş sözleşmesi ile davalı ... Bakanlığına

bağlı olarak çalıştığı gerekçesi ile davalı ... Bakanlığın hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalı yönünden ise davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

bağlı olarak çalıştığı gerekçesi ile davalı ... Bakanlığın hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalı yönünden ise davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmensin yazılı fesih bildiriminde bulunulmadan feshedildiği anlaşıldığından feshin geçerli nedene dayanmadığının kabulü isabetli olmuştur.

Taraflar arasında diğer bir uyuşmazlık konusu da davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığıdır. Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.