muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19386, Karar No: 2017/12223, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19386 E.  ,  2017/12223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14941, Karar No: 2018/2785, Tarih: 09.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14941 E.  ,  2018/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/10/2015 gününde verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 04/03/2016 günllü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1926, Karar No: 2017/1530, Tarih: 09.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1926 E.  ,  2017/1530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten silahla yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

2-) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 25 gün hapis cezası,

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 6000 TL ve 500.TL adli para cezası.

3-) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/3 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası.

4-) Sanık ... hakkında;

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 6000 TL ve 500.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz dilekçelerinin kapsamı ve temyiz edenlerin sıfatlarına göre; sanık ... ve ... hakkında; mağdur ...’a yönelik kasten yaralama ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, sanık ... hakkında; mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında; 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak; sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık ...’ın Uyap üzerinden alınan sabıka kaydında; Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/263 esas ve 2013/290 karar sayılı ilamla dolandırıcılık suçundan 4 yıl hapis ve 3000.TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, ilamın 26.02.2014 tarihinde kesinleştiği görülmekle; sanık hakkında mahkemece sabıkalı geçmişi nedeniyle takdiri indirim nedeninin uygulanmaması yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki, sanığın sabıkasız olduğuna ve hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında; mağdur ...’a yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında; mağdur ...’a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet, sanık ... hakkında; mağdur ...’a yönelik eylemi ile sanık ... hakkında; 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, sanık ...’in mağdur ...’a yönelik eylemi hariç olmak üzere; oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, sanık ... hakkında kurulan hüküm haricinde takdire, ilişkin cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yetersiz gerekçeye, sübuta, haksız tahrikin varlığına, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, sanık ... müdafiinin sübuta, haksız tahrikin varlığına ilişkin, sanık ...'ın bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Sanık ... hakkında; mağdur ...’a yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında; mağdur ...’a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet, sanık ... hakkında; 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle, DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

Sanık ... hakkında; mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve Dosya içeriğine göre;

a) Sanık ...'in, olay gecesi yaşanan kavga sırasında karşısına rastgele çıkan mağdur ...'ı, sağ göğüs ve kafa bölgelerinden bıçakla yaraladığı, kafa bölgesindeki yaranın hastanede sütüre edildiği, sağ göğüs bölgesindeki kesinin ise toraksa nafiz olup hemopnömotoraksa neden olduğu olayda; mağdurla sanık arasında husumet bulunmadığı, ani gelişen ve hareketli kavga ortamında sanığın bıçağını rastgele savurduğu, mağdurda hayati tehlike oluşturan yaranın tek olduğu, herhangi bir iç organ, büyük damar ve sinir yaralanması oluşturmadığı, ciddi bir engel durum olmamasına rağmen sanığın eylemine kendiliğinden son verdiği, sanığın öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ...'in kasten silahla yaralama suçundan cezalandırılması yerine, suç vasfında hataya düşülerek kasten öldürme suçuna teşebbüsten yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 09/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5932, Karar No: 2020/210, Tarih: 16.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/5932 E.  ,  2020/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili ... 7. İcra Müdürlüğünün 2014/8387 E. sayılı dosyasında düzenlenen 27.03.2015 tarihli sıra cetvelinde yediemin ücretinin 1. sırada olduğunu ve bedelin tamamının yediemin olan alacaklıya ödendiğini, aracın aynından kaynaklanan MTV borcunun ödenemediğini, ayrıca Adalet Bakanlığına Ait Depo Ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğin 4. Maddesine göre icra daireleri tarafından haczedilerek otoparka çekilen araçların satışı halinde ödenecek otopark ücretinin satış bedelinin %30’unu geçemeyeceğinin belirtildiğini ileri sürerek yediemin ücreti miktarının ve müvekkili alacağının, rüçhanlı olduğunun tespitine, sıra cetveline yapılan itirazın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, İİK'nın paraların paylaştırılması başlığını taşıyan 138/2 maddesinde; "Haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar önce satış tutarından alınır ve artan para takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nisbetinde paylaştırılır." hükmünün yer aldığı, davalının alacağı rehinli alacak olmakla, davacının alacağından öncelikli alacak olduğu ve öncelikle ödenmesi gerektiği, Adalet Bakanlığı veya Adalet Teşkilatını Güçlendirme Vakfınca mahcuz malların muhafazası için depo ve garajlar açılıncaya kadar, özel depo ve garajlarda, Adalet Bakanlığınca çıkartılan ilgili yönetmelik ve ücret tarifelerinin uygulanmasına devam olunacağı, özel yediemin depolarına ilişkin ücret uyuşmazlıklarında da bu tarifedeki kurallardan yararlanarak sonuca ulaşılması gerektiği, anılan tarife uyarınca davalı alacaklının alacak miktarının 2.886,86 TL tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; davacının sıra cetvelinde sıraya yönelik itirazının reddine, asıl alacağa yönelik itirazının kabulü ile asıl alacağın 2.886,86 TL olarak tespiti ile müdürlükçe bu yönde hesaplama yapılarak yeniden sıra cetveli tanziminine ve paraların paylaştırılmasına karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Sıra cetveline itiraz davalarında alacağına itiraz olunan alacaklıya düşen bedel, itiraz edene alacağını karşılayacak kadar miktarı ödenir. Fazla para kalması halinde bu miktar davalı alacaklıya ödenir. Hükmün bu şekilde oluşturulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmişse de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK.'nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin 1 numaralı bent dışındaki temyiz itirazlarının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün 3 no.lu fıkrasının çıkarılarak yerine “Davalı alacağının 2.886,86 TL olarak tespitine, bu miktarın davalıya ödenmesine, kalan miktardan davacı alacağının masraflar da dahil ödenmesine, ödemeden sonra bedel kalması halinde bu bedelin de davalıya ödenmesine” kelime dizisinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1268, Karar No: 2012/6789, Tarih: 04.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1268 E.  ,  2012/6789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın Irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... Kurulu yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; Dava konusu taşınmazın, EPDK'nun 26.08.2010 tarihli ve 2704 sayılı kamulaştırma kararı ile mülkiyet ve irtifak hakkı kamulaştırması yapılan listede bulunduğu ve ... Elektrik Dağıtım A.Ş. yararına, 16.03.20011 tarihinde acele el koyma kararı verildiği ve bedelinde, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından Kamulaştırma Kanununun 27.maddesi uyarınca, 15.03.2011 tarihinde bloke edildiği, aynı yasanın 8.maddesi uyarınca uzlaşma çalışmalarının halen devam ettiği anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Kararını alan davalı idare tarafından, Kamulaştırma Kanununun 27.maddesi uyarınca alınan acele elkoyma kararından itibaren makul sürede Kamulaştırma Bedelinin Tespiti ve irtifak hakkının tescili davasının açılmadığı anlaşıldığından, açılmış alan Kamulaştırmasız el atma davasında işin esasına girilmesi, işbu dava devam ederken idare tarafından kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın idare adına tescili davası açılması halinde bekletici mesele yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçelerle davanın husumet nedeniyle reddi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3492, Karar No: 2024/2615, Tarih: 19.03.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/3492 E.  ,  2024/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde sair temyiz itirazlarının reddi ile;

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibine karşı borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; tapunun 163 ada 21 parselinde kayıtlı 11 nolu bağımsız bölüm sayılı taşınmaza ilişkin meskeniyet şikayetinde bulunduğu, mahkemece şikayetin kısmen kabulü ile taşınmazın 695.000,00 TL'den aşağı olmamak üzere satışına karar verildiği, karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; tarafların başvurularının esastan reddine karar verildiği, karara karşı taraflarca temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

İİK'nın 82. maddesine dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunulabilmesi için, şikayet tarihi itibariyle hukuken geçerli bir haczin varlığı şarttır. Bu nedenle borçlunun haczedilmezlik şikayetinde bulunması üzerine, öncelikle İİK'nın 106. ve 110. maddeleri uyarınca haczin düşmüş olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Şikayet tarihinden önce yukarıda belirtilen maddeler uyarınca haczin düşmüş olduğunun belirlenmesi halinde, şikayetin konusu olmayacağından, başvurunun fuzuli yapıldığı kabul edilmelidir. Bununla birlikte, şikayet tarihi itibariyle satış isteme sürelerinin henüz dolmadığı hallerde ise şikayetin incelenmesi sırasında haczin ayakta olup olmadığının mahkemece değerlendirilmesi ve haczin düştüğünün tespiti halinde, şikayetin konusuz kaldığının kabulü gerekeceğinden, şikayetin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekecektir.

Öte yandan, taşınmazın usulüne uygun olarak haczedildiğinin kabulü için İcra Müdürlüğünce haciz kararı verilmesi yeterli olup, haczin geçerliliği ve tamamlanmış sayılması için ayrıca tapu siciline şerh verilmesi zorunlu değildir. İİK’nın 106 ve 110. maddeleri uyarınca haczin düşmüş olup olmadığı belirlenirken sürenin başlama tarihi olarak İcra Müdürlüğünce haciz kararının verilme tarihi esas alınmalıdır.

Öte yandan, taşınmazın usulüne uygun olarak haczedildiğinin kabulü için İcra Müdürlüğünce haciz kararı verilmesi yeterli olup, haczin geçerliliği ve tamamlanmış sayılması için ayrıca tapu siciline şerh verilmesi zorunlu değildir. İİK’nın 106 ve 110. maddeleri uyarınca haczin düşmüş olup olmadığı belirlenirken sürenin başlama tarihi olarak İcra Müdürlüğünce haciz kararının verilme tarihi esas alınmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; takibin kesinleşmesi üzerine alacaklının şikayete konu taşınmaza haciz konulmasına ilişkin talebi üzerine taşınmazın tapu kaydına 15.06.2021 tarihinde haciz şerhi işlendiği görülmüştür. Şikayet tarihi itibariyle haczin ayakta ve geçerli olduğu, alacaklı tarafından şikayete konu taşınmaz üzerindeki 15.06.2021 tarihli hacze ilişkin satış talebinin 08.06.2023 tarihinde yapıldığı, 24.02.2024 tarihli talep ile de satıştan vazgeçildiğinin bildirildiği görülmüştür. İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi olan 20.09.2022 tarihi itibariyle alacaklının, yasal 1 yıllık sürede satış talep etmediği, sonuç olarak İİK'nın 110/1. maddesi gereğince taşınmaz üzerindeki iş bu haczin karar tarihinden önce düştüğü anlaşılmıştır.

O halde, İlk Derece Mahkemesince; şikayetin incelenmesi sırasında şikayete konu kaldırılması istenilen 15.06.2021 tarihli haciz düştüğünden temyiz konusu taşınmaza ilişkin konusuz kalan şikayetin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve temyiz dilekçesinden sonra şikayetçi tarafından yargılama giderleri ve vekalet ücretinden feragate ilişkin 05.02.2024 havale tarihli dilekçesindeki beyanları da dikkate alınarak yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi ve Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:

Alacaklının temyiz itirazlarının re'sen görülen nedenlerle kabulü ile 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 27.02.2023 tarih ve 2023/490 E.-2023/650 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 20.09.2022 tarih, 2022/236 E.-2022/469 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de, Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.