muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23550, Karar No: 2023/8766, Tarih: 14.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23550 E.  ,  2023/8766 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi -

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 08.02.2016 tarihli ve 2016/12588 Soruşturma numaralı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 143 ncü maddesi, 31 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 63 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

2. ... Anadolu 6. Çocuk Mahkemesinin 01.06.2017 tarihli ve 2016/71 Esas, 2017/341 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun nitelikli yağma suçundan yargılanması amacıyla ... Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

3. ... Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2018 tarihli ve 2017/309 Esas, 2018/98 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 31 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.04.2018 tarihli ve 2018/949 Esas, 2018/963 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2021 tarihli ve 2018/59085 Tebliğname numaralı hükmün bozulması görüşlü tebliğnamesi dosya ile Dairemize tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair tespitin yasaya aykırı delillere dayandırıldığına, suça sürüklenen çocuğun ikrarının bulunmadığına ve suçun, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ve mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna,

2. İsnat edilen eylemin yağma suçunu oluşturmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair tespitin yasaya aykırı delillere dayandırıldığına, suça sürüklenen çocuğun ikrarının bulunmadığına ve suçun, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ve mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna,

2. İsnat edilen eylemin yağma suçunu oluşturmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde mağdurun çalıştığı iş yerinden saat 21.00 sularında çıktığı, minibüse bindiği, Pendik Güzelyalı durağında minibüsten indiği ve yolda cep telefonuyla konuştuğu esnada arkadan gelen bir kişinin kendisini takip ettiğini fark ettiği, şahısla göz göze geldiği, mağdurun yürümesine ve cep telefonuyla konuşmasına devam ettiği, arkadan gelen kişinin mağdurun elindeki telefonu çekip aldığı ve hızla kaçtığı, mağdurun şikâyette bulunduğu, soruşturma devam ederken başka suçtan hakkında yakalama bulunan suça sürüklenen çocuk ...'in yakalandığı, suça sürüklenen çocuğun inkâra dönük savunması bulunmakta ise de; mağdurun tereddütsüz teşhisinin olduğu, suça sürüklenen çocuğun eyleminin mağdurun saçını tutup, başını geriye doğru çekerek elindeki telefonu çekip alması biçiminde gerçekleştiği kabul edilerek ortaya çıkan kast ve eyleme göre 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Mağdurun kolluk aşamasında sanığın tespitine yönelik eşkâl bilgisi verdiği anlaşılmıştır.

3. Mağdurun suça sürüklenen çocuğu teşhis ettiğine ilişkin teşhis tutanağı dosyada mevcuttur.

4. Mağdur, suça sürüklenen çocuğun bulunduğu duruşmada da teşhisini yinelemiştir.

5. Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuğun Suçu İşlediğine Dair Tespitin Yasaya Aykırı Delillere Dayandırıldığına, Suça Sürüklenen Çocuğun İkrarının Bulunmadığına Ve Suçun Suça Sürüklenen Çocuk Tarafından İşlendiğine Dair Her Türlü Şüpheden Uzak Kesin Ve İnandırıcı Delil Bulunmadığına ve Mağdurun Beyanlarının Çelişkili Olduğuna İlişkin Temyize Yönelik;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuğun Suçu İşlediğine Dair Tespitin Yasaya Aykırı Delillere Dayandırıldığına, Suça Sürüklenen Çocuğun İkrarının Bulunmadığına Ve Suçun Suça Sürüklenen Çocuk Tarafından İşlendiğine Dair Her Türlü Şüpheden Uzak Kesin Ve İnandırıcı Delil Bulunmadığına ve Mağdurun Beyanlarının Çelişkili Olduğuna İlişkin Temyize Yönelik;

Her ne kadar mağdur kollukta alınan beyanında "şahıs yüzünü görmemi engellemek için kafamı tutarak öne eğerek konuşmakta olduğum telefonu elimden çekerek aldı" şeklinde, Mahkemede ise "arkadan bir şahıs saçımı tutup başımı geriye doğru çekerek elimdeki telefonu alıp kaçtı" şeklinde beyanda bulunmuşsa da mağdurun başının öne veya arkaya doğru eğilmesi cebirin uygulanmasına ilişkin bir çelişki olmadığından ve mağdurun kollukta ve mahkemede değişmeyen istikrarlı beyanı ve usulüne uygun olarak yapılmış teşhis işlemi birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. İsnat Edilen Eylemin Yağma Suçunu Oluşturmadığına İlişkin Temyize Yönelik;

Yağma suçu, hırsızlığın zor kullanılmak suretiyle gerçekleştirilme halidir. Yağma, başkasının zilyetliğindeki taşınabilir bir malın zilyedin rızası olmaksızın faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınmasıdır. Yağma icrai kuvvetle işlenebilen bir suç tipidir. Kullanılan cebir ve tehdidin kişinin malı teslim etmeye veya alınmasına ses çıkarmamaya yöneltmeye elverişli olmalıdır. Cebir-şiddet, mağduru men ederek ve zorlayarak failin istediği davranışa sokacak fiillerdir. Mağdurun elinde veya üstünde taşıdığı bir eşyanın mağdurun direnmesine fırsat kalmadan ani bir hareketle çekip alınması durumunda yağma suçundaki cebir unsurundan bahsedilemez. Başka bir anlatımla yağma suçunun oluşumu için mağdurun direnç göstermesi, bu direncin kırılması için cebir uygulanması ya da en baştan mağdurun direnebileceği öngörülerek direnmesini engellemek amacıyla zor kullanılması şarttır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Suça sürüklenen çocuğun mağdurun konuşmakta olduğu cep telefonunu elinden çekerek aldığı, bu esnada da direnmeyi engellemek amacıyla mağdurun kafasını tuttuğu bu itibarla yağma suçunun unsurları oluştuğundan bu temyiz sebebi yönünden bir hukuka aykırılık görülmemiş, Tebliğname'deki bozma isteyen düşünceye de iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Suça sürüklenen çocuğun mağdurun konuşmakta olduğu cep telefonunu elinden çekerek aldığı, bu esnada da direnmeyi engellemek amacıyla mağdurun kafasını tuttuğu bu itibarla yağma suçunun unsurları oluştuğundan bu temyiz sebebi yönünden bir hukuka aykırılık görülmemiş, Tebliğname'deki bozma isteyen düşünceye de iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.04.2018 tarihli ve 2018/949 Esas, 2018/963 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1888, Karar No: 2017/916, Tarih: 03.05.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1888 E.  ,  2017/916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki "boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 15. Aile Mahkemesince davanın reddine dair verilen 06.06.2013 gün ve 2012/930 E. 2013/439 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 20.02.2014 gün ve 2013/20872 E. 2014/3349 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "Mahkememizce yerinde bulunmayan Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 20/02/2014 tarih 2013/20872 E. 2014/3349 K. sayılı bozma ilamına uyulmasına yer olmadığına, mahkememizin önceki kararında DİRENİLMESİNE" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 03.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9982, Karar No: 2019/4428, Tarih: 17.04.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/9982 E.  ,  2019/4428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için ... Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve ... Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine ile ... Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz haklarını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile ... Bakanlığına bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 17/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/784, Karar No: 2022/757, Tarih: 26.05.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/784 E.  ,  2022/757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “Tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı ... ve fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... ve fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Başkale İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı okullarda 2009-2014 yılları arasında eğitim-öğretim döneminde ek ders ücreti karşılığı (ücretli) sınıf öğretmeni olarak tam gün esasıyla ve sürekli çalışmasına rağmen hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK/Kurum) eksik bildirildiğini ileri sürerek eksik bildirilen hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... (Bakanlık) vekili cevap dilekçesi sunmamış ancak yargılama aşamalarındaki yazılı ve sözlü beyanlarında; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun (5510 sayılı Kanun) 80/h maddesine göre çalışmaları Kuruma eksiksiz bildirilen davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun (657 sayılı Kanun) 89. maddesi kapsamında ders ücreti karşılığı öğretmen olarak çalıştığını, kadrolu öğretmenler ile bu statüdeki öğretmenlerin atanma ve eğitim düzeyleri dikkate alındığında aralarında karşılaştırma yapılmasının mümkün olmadığını ve 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

6. Fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekili dilekçesinde; 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının çalıştığı sürelerin Kuruma eksiksiz bildirildiğini, öte yandan bu tür davaların kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle tüm araştırmaların re'sen yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Kararı:

7. Başkale Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) 16.02.2017 tarihli ve 2016/64 E., 2017/27 K. sayılı kararı ile; davacının belirttiği tarihler arasında Başkale İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı Uğurlu İlköğretim Okulunda ek ders ücreti karşılığı sınıf öğretmeni olarak tam gün ve sürekli çalıştığı, toplamda 2010 yılının Ocak ayından 2014 yılının Haziran ayına kadar olan dönemde Kuruma bildirilmeyen 552 günlük hizmetinin tespitinin gerektiği ve 14.10.2016 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Kararı:

8. Başkale Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'î müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Kararı:

8. Başkale Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'î müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

9. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 22.03.2018 tarihli ve 2017/1718 E., 2018/777 K. sayılı kararı ile; ilk derece mahkemesi tarafından davacının şahsi sicil dosyası ile davalı işyeri dosyasının ve dönem bordrolarının celbedildiği, davacının aylık kaç saat çalıştığı ve bu çalışması karşılığında ödenen ücrete ilişkin kayıtların da dosya içinde bulunduğu, davacının gelen kayıtlara bir itirazının ve ücretini aldığı saatten daha fazla çalışma iddiasının bulunmadığı, bu itibarla ücretli öğretmen statüsündeki davacının prim gün sayısının 5510 sayılı Kanun’un 80/h maddesi uyarınca 1 gün=7,5 saat esası üzerinden aylık çalışma saatinin aylık gün sayısına dönüştürülerek hesaplanması gerektiği, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin içtihatlarının da bu yönde olduğu, bu hâli ile davacının Kuruma bildirilen hizmetlerinde eksiklik bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun bu esasa göre hazırlanmadığından yasal ve hukuksal duruma ve davacının çalışmasının niteliğine uygun olmadığı gerekçesiyle fer’î müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b-2. maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

10. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

10. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 07.10.2019 tarihli ve 2018/3304 E., 2019/5824 K. sayılı kararı ile; ilk derece mahkemesinde yapılan araştırma ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi Bölge Adliye Mahkemesince ücret ödeme belgeleri, puantaj kayıtları, davacı ile davalı ... arasında imzalanmış sözleşmelerin tamamı getirtilmeden, davacının sınıf öğretmeni olarak çalıştığı dikkate alınmadan, kadrolu sınıf öğretmenleri gibi çalışıp çalışmadığı belirlenmeden usta öğreticiler gibi düşünülerek prim ödeme gün sayısının toplam çalışma süresinin 1 gün=7,5 saat esasına göre belirlenmesi gerektiğinden yola çıkılarak davanın reddine karar verilmiş olmasının yerinde olmadığı, bu itibarla ilgili İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünden ihtilaflı dönemin tamamını kapsayan davacı ile imzalanan tüm sözleşmeler, ek ders ücret bordroları, atama kararları, günlük ve haftalık girdiği ders saatlerini gösteren tüm puantaj kayıtları getirtilerek davacının ücretini her ay aynı ücret şeklinde mi yoksa her ay girdiği ders saatine göre değişen ücret şeklinde mi aldığının ve hangi sıfatla istihdam edildiğinin sorulması, vekil öğretmen olarak mı, ücretle öğretmen olarak mı çalıştığının netleştirilmesi, Milli Eğitim Bakanlığından davacı ile aynı konumda olan kadrolu sınıf/branş öğretmeninin bir günde ve haftada kaç saat derse girmesi gerektiğinin sorulup davacının günlük girdiği ders saati belirlenmek suretiyle bununla karşılaştırılması, Milli Eğitim Bakanlığından ihtilaflı dönemde çalışmanın geçtiği okulda kadrolu olarak çalışan öğretmen, müdür, müdür yardımcılarından re'sen seçilecek tanıkların beyanlarına başvurulması ve davacının ücretinin girdiği ders saatine göre belirlenmesi hâlinde uyuşmazlığın 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (506 sayılı Kanun) dönemine isabet eden kısmı bakımından 1 gün=7,5 saat çalışma esasından hareketle; 5510 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönem bakımından ise bu Kanun'un 80/j maddesindeki hükme göre değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Kararı: