muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3303, Karar No: 2008/3527, Tarih: 20.05.2008

paylaşımın varlığını kanıtlama yükü davalı tarafa ait bulunmaktadır. Diğer taraftan, Kadastro Mahkemesinde aynı parselle ilgili olarak görülen davada, bu dosyanın davacıları taraf olmadığından aleyhlerine kesin hükmün varlığından söz edilemeyeceği gibi o davada paylaşım olgusu tartışılmadığı için kuvvetli delilin varlığından da söz edilemez. Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde davalı taraf adına dayandıkları hisseli tapu kaydı nedeniyle çok sayıda taşınmazın tesbit ve tescil edildiğini iddia etmişler ve tanık bildirmişlerdir. Mahkemece davalı tanıkları dinlenmediği gibi davacı taraf adına dayandıkları tapular nedeniyle tesbit yapılıp yapılmadığı da araştırılmamış, varsa bu taşınmazlara ilişkin kadastro tutanak suretleri getirilmemiş, keşifte dinlenen yerel bilirkişilerden bu konuda olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmamıştır. Doğru sonuca ulaşabilmek için, öncelikle davacı taraf adına, dayandıkları tapu kayıtları nedeniyle tesbit edilen taşınmazlar olup olmadığı araştırılmalı, varsa bu taşınmazlara ait kadastro tutanak suretleri ve tapu kayıtları getirtilmeli, bundan sonra mahallinde yerel bilirkişiler ve davalı tanıkları aracılığı ile yeniden keşif yapılarak yerel bilirkişi ve davalı tanıklarından çekişmeli taşınmazın kimler tarafından ne şekilde kullanıldığı, nasıl intikal ettiğini, kayıt malikleri arasında hukuken geçerli bir paylaşımın var olup olmadığı, paylaşım yapılmışsa kime hangi taşınmazların düştüğü hususlarında ayrıntılı bilgi alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilmelidir. Yapılan değerlendirmede kayıt malikleri arasında hukuken geçerli bir paylaşımın var olduğu sonucuna varılırsa davanın reddine, aksi takdirde davacı tarafın talebi dikkate alınarak ...’nın tapudaki 5/9 payı oranında çekişmeli taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmelidir. Eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde verilen karar isabetsizdir. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekirken farklı nedenlerle ve kesin sonuç doğuracak şekilde bozulduğu anlaşıldığından karar düzeltme isteminin açıklanan nedenlerle kabulü ile Dairemizin 16.11.2007 tarih 2007/4196 esas 2007/4457 karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda belirtilen gerekçeyle BOZULMASINA, 20.5.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2193, Karar No: 2021/2713, Tarih: 22.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2193 E.  ,  2021/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Milas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.03.2020 tarih ve 2019/343- 2020/198 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkiline ait olan dava dışı Simotek Endüstriyel Hiz.Gıda San.ve Tic.Ltd.Şti.’deki hisselerinin noterde düzenlenen limited şirket hisse devir sözleşmesi ile davalıya devredildiğini, ancak geçen süreye rağmen 73.500,00 TL hisse devir bedelinin ödenmediğini, bunun üzerine müvekkili tarafından asıl alacak ve işlemiş faizi olmak üzere toplam 133.101,45 TL üzerinden davalı aleyhinde ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek davalının icra dosyasına vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, noterde düzenlenen limited şirket hisse devir sözleşmesinde davacının parasını nakden ve peşinen aldığına dair imzalı beyanının bulunduğunu, icra takibinin kötüniyetle yapıldığını savunarak davanın reddini ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davacı taraf dava dilekçesinde ve cevaba cevap dilekçesinde 25.12.2008 tarihli sözleşmeye dayanmamakta olup, 11.06.2014 tarihli ön inceleme duruşmasının 4 no'lu ara kararı gereği verilen 2 haftalık "kesin" süre de dolduktan sonra 03.09.2014 tarihli beyan dilekçesinde 25.12.2008 tarihli sözleşmeye dayanmış, davacının 03.09.2014 tarihli beyan dilekçesi ekinde fotokopisini dosyaya sunduğu 25.12.2008 tarihli sözleşme, HMK m. 141 uyarınca iddianın genişletilmesi yasağı kapsamında kalmakta olup, yargılama esnasında davalı tarafın 03.09.2014 tarihli beyan dilekçesinde 25.12.2008 tarihli sözleşmeye dayanılmasına açık muvafakatinin de bulunmadığı göz önüne alındığında, anılan sözleşmenin hükme esas alınamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 03.09.2014 tarihli beyan dilekçesinde dosyaya sunduğu 25.12.2008 tarihli adi yazılı sözleşmenin HMK'nın 141. maddesi gereğince iddianın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağı kapsamına girdiği, davalı tarafın da davacının bu delile dayanmasına muvafakat etmediği, davacının dayanmış olduğu 24.12.2008 tarihli noter senedi uyarınca davalının hisse devir bedelini davacıya ödediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın açılması maddi ve usul hukuku bakımından çeşitli sonuçlar doğurur. Usul hukuku bakımından ortaya çıkan sonuçlardan biride, iddianın ve savunmanın değiştirilmesi veya genişletilmesi yasağıdır (HMK m. 141,m 319). Bu bağlamda, yargılamanın belli bir aşamasından sonra genel olarak, davada dava sebebinin (vakıaların) değiştirilmesi veya yeni sebepler eklenmesi, davada istem sonucunun değiştirilmesi veya istem sonucuna yeni eklemeler yapılması, dava niteliğinin değiştirilmesi gibi hususlar, iddanın ve savunmanın değiştirilmesi veya genişletilmesi yasağına girer. Davacı delillerini dava dilekçesinde (m.119.1/f ) davalıda delillerini cevap dilekçesinde (m.129.1/e ) gösterir. Somutlaştırma yükü nedeniyle, taraflar delil göstermek ve ayrıca dayandıkları her bir delilin hangi vakanın ispatı için gösterildiğini de belirtmek zorundadırlar (m.194). Taraflar, kanunda belirtilen süreden sonra delil gösteremezler isede, davacı veya davalı hakimin iznine bağlı olarak daha sonrada delil gösterebilirler.

Ancak bunun için, sonradan delil ileri sürülmesinin yargılamayı geçiktirmek amacı taşımaması veya zamanında ileri sürülmemesinin tarafın kusurundan kaynaklanmaması gerekir. (m.145,1/cümle)

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde, davacı alacağının dayanağı olarak ileri sürdüğü yazılı sözleşme, süresinden sonra delil gösterme niteliğinde olup, iddianın değiştirilmesi ve genişletilmesi vasfında nitelendirilemez.

Bu durum karşısında HMK'nın 145. maddesi kapsamında davacının sonradan ileri sürdüğü 25.12.2008 tarihli adı yazılı sözleşmenin yargılamayı geciktirme amacı taşıyıp taşımadığı veya süresinde ileri sürülmemesinin davacının kusurundan kaynaklanıp kaynaklanmadığı değerlendirilerek, delil olarak kabulü halinde ise diğer tüm delillerle birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır. Bu nedenlerle mahkeme kararının davacı lehine bozulmasına karar verilmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz istemlerinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz istemlerinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile, mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz istemlerinin incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22.03.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

Dava, limited şirket hisse devri sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili zımnında girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dairemizin 20.11.2017 tarihli ilamında, davacı dayanağı 25.12.2008 tarihli adi yazılı belgenin delil olarak kabul edilip edilmeyeceği konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmamış olması bozma nedeni olarak kabul edilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak mezkur ve davacı yeddinde bulunan belgenin delillerin ibrazı için verilen kesin süre içerisinde dosyaya sunulmamış olması nedeniyle HMK’nın 141. maddesi gerekçe gösterilerek iddianın genişletilmesine davalı yanın açık muvafakatının bulunmamasına dayalı olarak 25.12.2008 tarihli belgenin değerlendirmeye alınamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararı, kararda atıf yapılan yasa maddeleri gözetildiğinde usule aykırı olmadığı gibi davacı yanın verilen kesin süre içerisinde sunduğu delil listesinde dahi yer almayan 25.12.2008 tarihli adi yazılı belgenin, HMK’nın 204/2. maddesinde belirtildiği üzere, taraflar arasında düzenlenen ve noter tarafından onaylanan 24.12.2008 tarihli hisse devir sözleşmesindeki devir bedelinin nakden ve tamamen alındığına ilişkin davacı ikrarını hükümden düşürücü bir içerik taşımadığı, anılan kanun maddesi uyarınca kesin delilin aksini ispatlayan bir yönü bulunmadığı değerlendirildiğinde, yerel mahkeme kararının gerekçe ilavesi suretiyle onanması düşüncesinde olduğumdan Dairemiz çoğunluğunun aksi yöndeki kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/15832, Karar No: 2015/21952, Tarih: 17.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/15832 E.  ,  2015/21952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile izin ücreti, ücret alacağı, hafta tatil ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait işyerinde 07/04/2012 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının maaşlarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini 15/04/2013 tarihinde haklı olarak feshettiğini, davacının pres işçisi olarak çalıştığını, son maaşının 800 TL olduğunu, dava açıldığı aşamada talep edilen alacakların miktar ve değerinin tam ve kesin olarak belirlenmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek ve fazlaya dair haklarını saklı tutarak, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, izin ücreti ve ücret alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirketin davaya cevap vermediği anlaşılmıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece;

1- Kıdem tazminatı, izin ücreti ve ücret alacağı davaları (talepleri) hakkında, davacının bu alacakları belirsiz alacak davası yoluyla talep etmesinde hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, taleplerin ayrı ayrı reddine,

2- Hafta tatili ücreti talebinin (davasının) esastan reddine,

3-Fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti taleplerinin (davalarının) ise kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davaya konu işçilik alacalarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belisiz alacak davasını düzenleyen HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen “alacağın tamamını tam olarak” tespit edemeyecek durumda olması da davanın nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.

Dava konusu alacak karşı tarafın vereceği bilgi veya belgelerle belirlenecekse, alacak belirsiz kabul edilmelidir. Karşılaştırmalı hukukta geçerli olan bu kriter 107. maddenin 2. fıkrasının başlangıcında “karşı tarafın vereceği bilgi sonucu” yargılama sırasında belirlenme olarak kabul edilmiştir.

Konuyu iş mevzuatı açısından ele aldığımızda, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 3, 8, 22, 28, 32, 37, 67. maddelerinde işverene çalışan her bir işçi yönünden kayıt tutma ve işçiye belge verme yükümlülüğü getirildiği görülmektedir. Bütün yasal yükümlülüklere uyan işveren bakımından kural olarak işçi alacaklarının belirsiz olduğundan söz edilemeyecektir. Zira işçinin çalışma süresinin tam olarak kayda geçirildiği, iş sözleşmesi ile ücreti, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlendiği, işçiye her ay ücret hesap pusulası verildiği, günlük ve haftalık iş sürelerinin işçiye önceden bildirildiği, işçinin yaptığı olağanüstü çalışmalar için kendisine belge verildiği durumlarda, işçinin bir çok alacağı belirli ya da belirlenebilir durumdadır. Sadece hakimin taktirine kalan bazı alacaklar bakımından yine de başlangıçta bir belirsizlikten söz edilebilecektir.

İşçilik alacaklarının hesabı genelde iki kritere tabidir. İşçinin işyerinde geçen çalışma süresi ve ücreti ile ekleri bilindiğinde işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Bu yüzden özellikle kamu kurumlarında işçinin çalışmalarının tam olarak Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirilmesi ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçinin ücreti ile eklerinin toplu iş sözleşmesinde yer alması sebebiyle işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Yine de hakimin taktir alanına giren manevi tazminat, taktiri indirime tabi fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, cezai şart, sözleşmenin kalan süresine ait ücret gibi alacakların başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün değildir. Nitekim 107. maddenin Adalet Komisyonu gerekçesinde de, alacaklının “talep edebileceği miktarı asgari olarak bilmesine ve tespit edebilmesine rağmen, alacağın tamamını tam olarak tespit” edememesi halinde belirsiz alacak davası açılabileceği ifade edilmiştir.

Gerekçede örnek olarak “keşif ve bilirkişi raporu” ile alacağın miktarının tespit olunmasından söz edilmiştir ki, iş yargısında bilirkişi hesap raporu alınması çok yaygın bir uygulamadır. Yine 107. maddenin 2. fıkrasında “karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu” alacak miktarının belirlenmesinden söz edilmiştir ki, yukarıda sözü edilen yasal yükümlülükler sebebiyle işçiye çalışırken belge vermekle yükümlü olan işveren bunu yerine getirmediğinde, işçinin alacağın miktarını tam olarak belirlemesini beklemek doğru olmaz.

Belirsiz alacak davasını öngören hükümde biri sübjektif, diğer objektif iki unsur karşımıza çıkmaktadır. Alacağın veya dava değerinin belirlenmesini objektif olarak imkansız olması halinde belirsiz alacak davası açılabilecektir. Örneğin iş kazası geçiren işçinin açacağı davada işveren ve işçinin karşılıklı kusur oranları, kusursuz sorumluluk olup olmadığı ve varsa kaçınılmazlık durumu ve maluliyet oranlarının dava açma aşamasında belirlenmesi imkansızdır.

Sübjektif unsur ise alacaklının talep konusu miktarı belirlemesinin alacaklıdan beklenememesidir. İşçinin yasal hakları ödenmeksizin işten çıkarıldığı bir durumda yukarıda belirtilen masraflara ek olarak uzman hesap raporu aldırarak olası işçilik alacaklarını belirlemesi de hak arama özgürlüğü önünde engel olarak değerlendirilebilir.

Talep sonucunun rakam olarak ifadesinin imkansızlığı, davacının tam olarak miktarını bilmediği ve bu bilgisizliğini davalının sahasında bulunan vakıalardan kaynaklandığı durumlarda söz konusudur.

İşyerinde sendikasız çalışan ve yasal işçilik alacakları konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olması beklenmeyen bir işçinin, alacakları doğru şekilde adlandırması dahi mümkün olmazken doğru hesap yöntemiyle birlikte ve tam olarak belirlemesi mümkün görülmemelidir. Ancak işyerinde hukuk müşaviri, personel uzmanı, muhasebe müdürü gibi konumda çalışan bir işçi bakımından aynı sonuca varmak mümkün olmayacaktır.

Belisiz alacak davası hukuk sistemimize girmeden önce icra inkar tazminatına hak kazanma yönünden likit (belirli) olma kriteri içtihat olarak kabul edilmiştir. Bu kriterin, alacağın belirli olup olmamasında da dikkate alınabileceği Yargıtay tarafından kabul edilmiştir. Yargıtay’a göre; “Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için ise; ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez”(HGK. 14.07.2010 gün ve 2010/19-376 E, 2010/397 K, HGK, Y.HGK. 17.10.2012 gün ve 2012/9-838 E, 2012/715 K).

Genel mahiyette bu açıklamalardan sonra işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olmayacağı noktasında Dairemizce belirlenen kriterler aşağıdaki gibidir;

Genel mahiyette bu açıklamalardan sonra işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olmayacağı noktasında Dairemizce belirlenen kriterler aşağıdaki gibidir;

Kıdem tazminatı hesabı için, işçinin çalıştığı süre, fasılalı çalışma olup olmadığı, bu süre içinde ihbar önelini altı hafta aşan istirahat raporu alınıp alınmadığı, ücretsiz izin uygulaması olup olmadığı, grevde geçen sürenin varlığı, işçinin son ücreti, ücretin eki niteliğindeki ödemelerin son bir yıllık toplamı, işçiye sağlanan ayni hakların parasal değeri ve son bir yıllık ortalaması, ücretin eki mahiyetindeki ödemelerin devamlılık arz edip etmediği gibi konuların net olarak bilinebilmesi gerekir. Bu yüzden işçinin hesabın unsurlarına dair sözü edilen bir veya birkaç konuda belirsizlik halinde kıdem tazminatının başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün olamaz. HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde belirtildiği üzere alacaklının “alacağının tamamını tam olarak” tespiti mümkün değildir. Bu nedenle hesabın unsurlarındaki tartışma ve belirsizlik, alacağın da belirsiz olması sonucunu doğurur. Ancak ücret ve eklerine dair tartışma kıdem tazminatı tavan sınırlaması sebebiyle sonuca etkili değilse, kıdem tazminatının belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği düşünülmelidir.

İhbar tazminatı hesabı noktasında kıdem tazminat için sözü edilen tavan sınırlaması hariç, hemen hemen aynı verilere ihtiyaç vardır. İşçinin çalışma süresindeki tartışmanın ihbar süresine dair dilimi etkilemesi veya işçinin ücreti ve eklerindeki herhangi bir tartışma halinde ihbar tazminatı hesabı da belirsizdir.

İşçinin ücretini ve çalışma süresini bilmesi gerektiği varsayımı ile ihbar ve kıdem tazminatının her durumda belirli olduğunu söylemek isabetli bir yaklaşım olmaz. Çalışma süresine ve ücreti ile eklerine dair yasal yükümlülüğe rağmen işverence belge verilmemiş bir işçinin, işverende mevcut işyeri şahsi sicil dosyasına ulaşmadan ve işverence bilgi ve belge sunulmadan önce henüz dava açma aşamasında bu tür tazminatların tamamını ve tam olarak hesaplamasını beklemek ve bunu bir dava şartı olarak kabul etmek, hak arama özgürlüğünü zedeler. Bu konuda alınacak olan uzman raporu da hesap noktasında aynı belge eksiklikleri sebebiyle yeterli olmayacağı gibi, iş sözleşmesi yasal hakları ödenmeksizin feshedilen işçiden dava öncesinde alacaklarını belirleyebilmek için hesap raporu almak yönünde bir masraf yapmasını beklemek de doğru olmaz.

Yıllık izin ücreti hesabının unsurları, işçinin çalışma süresi ve ücretin miktarıdır. İşverence yasal düzenlemelere rağmen bu yönlerden belge düzenleme ve işçiye verme yükümlülüklerin yerine getirilmemiş olması halinde işçinin yıllık izin ücretini dava öncesinde tam olarak belirlemesi mümkün olmayabilir. Bu açıdan çalışma süresi ve ücretin tartışmalı olması durumunda yıllık izin ücreti belirsiz alacak davasına konu edilebilir. Ancak çalışma süresi ve ücretin işçiye verilmiş veya ulaşabileceği belge ve kayıtlarla kesin olarak saptanabildiği hallerde yıllık izin ücretinin belirli olduğu ve belirsiz alacak davasına konu olamayacağı söylenebilecektir.

Fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücretler için ise çalışmaların tamamının puantaj kayıtlarına dayandırıldığı istisnai durumlar dışında hakimin takdiri indirimi söz konusu olduğundan, alacakların, davanın açıldığı aşamada tam olarak belirlenmesi mümkün değildir. Bu itibarla sözü edilen alacakların belirsiz alacak davasına konu edilebileceği ilke olarak kabul edilmektedir.

Hakimin takdiri veya yasal nedenlerle indirim yapılarak alacak miktarı veya değerinin belirlenmesi halinde alacak belirsizdir(Yargıtay 9.HD. 27.02.2012 gün ve 2012/1757 E. 2012/5742 K. ).

Dairemizin kısmi dava ile ilgili verdiği bu ölçütleri kabul eden Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 17.10.2012 gün ve 2012/9-838 E, 2012/715 K sayılı kararında “İşçilik alacaklarının özelliği de dikkate alınarak, bu alacaklarda, talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğunu söylemek mutlak olarak doğru olmadığı gibi, aksinin kabulü de doğru olmayacağını, talep konusu işçilik alacakları belirli olup olmadığının somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi ve sonuca gidilmesinin daha doğru olacağını” açıkça belirmiştir.

Aynı dava dilekçesinde birden fazla işçilik alacaklarının talep edildiği durumlarda davaların yığılmasından söz edilir ki, alacağın belirli olup olmadığı her bir alacak kalemi bakımından somut olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.10.2012 gün, 2012/ 9-838 E, 2012/ 715 K sayılı kararı da bu yöndedir.