muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13859, Karar No: 2023/11757, Tarih: 12.09.2023

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı Şirket ile kendi aralarında imzaladıkları sözleşme gereği biyoloji öğretmeni/müdür yardımcısı görevi ile 08.08.2014 tarihinde çalışmaya başladığını, bu sözleşmenin süresinin 08.08.2014-31.08.2015 tarihleri arası belirli olduğunu, davacının çalışma süresi içerisinde görevlerini gereği gibi yerine getirmediğini, çoğu zaman çalışma saatlerine uymadığını, diğer öğretmenler ve çalışanlarla geçimsizlik yarattığını, öğrenciler arasında ayrımcılık yaptığına ilişkin şikâyetler alındığını, son olarak davacının 25.....2015 tarihinde akşam üzeri saat 18.00-18.30 saatleri civarında okul kapandıktan sonra okula gelerek müdür yardımcısının odasını dağıttığını, bu durumun tutanak ve fotoğraflarla tespit edildiğini, davacının 29.....2015 Pazartesi gününden itibaren işe gelmediğini, eğitim-öğretim döneminin 12.....2015 tarihinde sona ermesine rağmen öğretmenlerin 1 ay kadar daha seminerler için okula devam etmek zorunda olduklarını, davacının iddia ettiği gibi okulun 26.....2015 tarihinde tatile girdiği hususunun doğru olmadığını, davacının dava dilekçesinde hasta olduğunu ve kontrole gittiğini beyan ettiğini ancak bu konuda okul idaresine haber vermediğini ve izin talebinde bulunmadığını, bu nedenle işe gelmediği günler bakımından tutanak tutulduğunu ve ... sözleşmesinin 04.07.2015 tarihinde davalı işveren tarafından haklı olarak feshedildiğini, davacıya çalıştığı süre boyunca tüm ücretlerinin banka kanalıyla ödendiğini, bu nedenle davacının eksik ödenen ücret talebinin haksız olduğunu, davacının haftalık ders saatinin hiçbir zaman 21 saat olmadığını, kendisinin sağlık yönünden rahatsızlığı bulunması nedeni ile kendisine yardımcı olması ve ... yükünün azaltılması açısından yeni biyoloji öğretmeninin işe alındığını, davalı ... tarafından davacıya hakaret edilmesinin mümkün olmadığını, bir olayın psikolojik taciz (mobbing) tanımına girebilmesi için sistematik bir şekilde yapılması ve işyerinden uzaklaştırmayı amaç edinmesi gerektiğini, davacının durumu göz önüne alındığında sözleşme süresinin bitmesinin amaçlandığını ancak davacının, davranışları neticesinde ... sözleşmesinin feshedilmesine yol açtığını, davalı ...’in Şirkette yetkili, işveren veya vekili olmadığını, onun da davacı gibi çalışan konumunda bulunduğunu, bu nedenle davalı ... açısından husumet itirazında bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 2. ... Mahkemesinin 26.09.2019 tarihli ve 2016/16 Esas, 2019/171 karar sayılı kararı ile; davacının talep ettiği manevi tazminat bakımından davalı M. Ü'nün davalı Şirket yetkilisi veya işveren ya da vekili konumunda olmaması nedeniyle davalı işveren Şirket ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumluluğunun söz konusu olmayacağı, tüm tanık beyanlarından okul içerisinde huzursuzluk ortamının olduğu ancak bunun davacı veya davalılardan kaynaklı olup olmadığının ve bu durumun manevi olarak davacıyı yıpratarak psikolojik taciz aşamasına geldiği konusunda kesin ve tereddütsüz olarak ispatlanamadığı, davacının haftada 16 saat derse girdiği, bunun 6 saatlik ders ücretinin ücretine dâhil olduğu ancak 10 saatlik ders ücretinin ödenmediği, tüm tanık beyanlarından davacının yasal haftalık 45 saati aşan bir çalışmasının olduğu tespit edilemediği, sözleşmenin bitim tarihine göre davacının bakiye süre ücretinden kaynaklı tazminat alacağının bulunmadığı, dinlenen bir kısım tanık beyanlarına göre yılda 4 kez iki saatten pazar günü veli toplantısı yapılması amacıyla çalışma yapıldığı iddia edilse de toplantının pazar günü düzenlenmesinin zorunlu olmadığı, davacının hafta içi de bu toplantıyı tertipleyebileceği, pazar günleri düzenlenen kahvaltı programının ... süresinden sayılmayacağı, dinlenen tanıkların feshe ilişkin beyanlarına göre işverenin fesih hakkının kötüye kullanıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı M.Ü. bakımından davanın husumet yokluğundan reddine, diğer davalı Şirket bakımından ise davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.....2022 tarihli ve 2020/126 Esas, 2022/1800 Karar sayılı kararı ile; davacının öğretmen olarak çalıştığı, çalışma dönemin ilişkin olarak tüm ücretlerinin ödendiği hususunun ispat külfeti üzerinde olan davalı işveren tarafından ispatlanamadığı, davacı tarafından hafta sonu çalışmalarının yapıldığının, psikolojik taciz uygulandığının, ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından kötüniyetli olarak sonlandırıldığının ispatlanamadığı, bakiye süre ücretinden kaynaklı tazminat hususunun yasal şartlarının oluşmadığı, davacı öğrenim hazırlık ödeneğine hak kazandığı, net ders saati ücreti talebinin ispatlandığı ve doğru olduğu, davalı kurumun temerrüde düşürüldüğü hâlde kabul edilen ücret alacağı net ders saat ücreti alacağı, öğretim yılına hazırlık ödeneği alacağına temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faiz işletilmesinin hatalı olduğu, davalılardan M.Ü. hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesine rağmen davalı vekili yararına vekâlet ücreti takdir edilmemesinin hatalı olduğu, alınması gereken harcın hatalı hesaplandığı gerekçesiyle davacı ve davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davalı M. Ü. yönünden davanın husumetten reddine, davalı İlke Eğitim Yatırımları ve İşletmeleri AŞ yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin ....12.2022 tarihli ve 2022/14587 Esas, 2022/16048 Karar sayılı ilâmı ile; davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilerek, davacının davalı işveren vekili olan okul müdürü tarafından gerçekleştirilen davranışlar nedeniyle işyerinde psikolojik taciz ve baskıya uğradığı, bu nedenle işverenin işçiyi gözetme borcuna aykırı davrandığı ve işçinin kişilik hakkının ihlali nedeniyle manen zarar gördüğü, bu nedenle uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak devam edilen yargılamada davacının davalı okul müdürü tarafından gerçekleştirilen davranışlar nedeniyle işyerinde psikolojik taciz ve baskıya uğradığı, işverenin işçiyi gözetme borcuna aykırı davrandığı ve işçinin kişilik hakkının ihlal edildiği, açıklanan nedenle tarafların sosyo-ekonomik durumları, paranın alım gücü, olay tarihi de dikkate alınarak manevi tazminat talebinin kısmen kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacı lehine hükmedilen manevi tazminat tutarının çok düşük olduğunu, işçilik alacakları bakımından davalı M. Ü'den bir taleplerinin olmamasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince bu yönde husumet yokluğu nedeniyle ret kararı verilmesinin hatalı olduğunu, buna göre belirlenen vekâlet ücretinin de doğru olmadığını, belirli süreli ... sözleşmesinin haksız olarak feshedilmesine göre bakiye süre ücretinden kaynaklı tazminatın hüküm altına alınması gerektiğini, ... sözleşmesinin kötüniyetli olarak feshedildiğini, yılda dört hafta sonu çalışmanın devam ettiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hükmedilen manevi tazminat tutarının miktarı ve davalı M.Ü. lehine hükmedilen vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 371 inci maddeleri.

2. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı tarafın dava dilekçesinde davalı M.Ü. bakımından sadece manevi tazminat talebinde bulunmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince diğer alacaklar yönünden bu davalı bakımından husumetten ret kararı verilmesi ve reddedilen miktara göre davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalılar Temyizi Yönünden

Davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalılar Temyizi Yönünden

Davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davacı Temyizi Yönünden

1. Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (a) bendinin tümü ile (d) bendinin 5 inci fıkrasının (b) alt bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak sonraki bendin buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12289, Karar No: 2018/2692, Tarih: 20.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/12289 E.  ,  2018/2692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20.03.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av.... geldi. Davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve (hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra) (taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla) işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2006/4468, Karar No: 2006/6702, Tarih: 12.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4468 E.  ,  2006/6702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali hukukuna ilişkin davada İzmir 2. Tüketici ile 6. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, apartman ısıtması için kurulan jeotermal enerji sisteminden kaynaklanan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacı şirketin apartman girişine kadar jeotermal enerji tesisi yaptığı, davalının kat maliki olduğu ve bu tesisinin yapılmasına ... göstermediği, taraflar arasında abone sözleşmesi bulunmadığı, davalının tüketici konumunda olmadığı ve 4077 Sayılı Yasanın uygulamasının sözkonusu olmadığı anlaşılmakla, davanın genel hükümlere göre, asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/05/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12897, Karar No: 2023/22948, Tarih: 23.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/12897 E.  ,  2023/22948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/601 E - 2022/690 K

SUÇ : Hakaret

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 52 nci maddeleri gereğince 1.900,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2015 tarihli ve 2014/66 Esas, 2015/316 Karar sayılı kararının 20.05.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 11.11.2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 52 nci maddeleri gereğince 1.900,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2021/601 Esas, 2022/690 Karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 gün ve 2023/59284 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125/1 inci maddesi uyarınca belirlenen temel 90 gün adli para cezası üzerinden, anılan Kanun'un 43/1 inci maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılarak 112 gün adli para cezasına hükmedilmesi yerine, hatalı olarak 115 gün adli para cezasına karar verilmesini müteakip, belirlenen cezadan, aynı Kanun'un 62/1 inci maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak, esasen 93 gün adli para cezası yerine, 95 gün adli para cezasına karar verilmesini takiben, sonuç olarak 5237 sayılı Kanun’un 52/2 nci maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL 1.860,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 1.900,00 TL adli para cezasına hükmedilmek sureti ile fazla ceza hükmedilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında ceza tayini sırasında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 1/4 oranında artırım uygulanırken hesap hatası sonucunda 112 gün yerine 115 gün adli para cezası belirlenmesi ve 62 nci maddesi uyarınca da 1/6 oranında indirim uygulandıktan sonra, sonuç ceza olarak 1.860,00 TL adli para cezası yerine 1.900,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırıdır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25.10.2022 tarihli 2021/601 Esas, 2022/690 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Karardaki hukuka aykırılık 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendine göre, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle; hüküm fıkrasında yer alan "1.900,00 TL adli para cezasına ilişkin kısım" çıkarılarak, yerine " 95 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bir günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanarak 1.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin eklenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına,

4. Kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11384, Karar No: 2023/2455, Tarih: 18.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11384 E.  ,  2023/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/90 E., 2022/1686 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/741 E., 2021/823 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkeğin tüm, davacı kadının diğer istinaf taleplerinin esastan reddine, davacı kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulüne yönelik verilen hüküm davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmeyerek kesinleştiğinden, davalı erkek vekilinin bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı erkek vekilinin reddedilen yön dışındaki itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davalı erkek vekilinin reddedilen yön dışındaki itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin son dönemlerde kadına ilgisiz ve mesafeli davrandığını, sosyal ortamlardan soyutladığını, kıyafet, giyim kuşamına karıştığını, makyaj konusunda kısıtladığını, erkeğin ve ailesinin kadını yok saydıklarını, ... sarsıcı davranışlarda bulunduğunu, darbe girişiminden sonra davranışlarında tedirgin bir tavır ve stres içine girdiğini, sosyal yaşamdan uzaklaştığını, şüpheli ve korkutucu davranışlar içine girdiğini, kardeşinin tutuklanmasından sonra ailesini bir kenara atıp sürekli kardeşinin ailesiyle ilgilenmeye başladığını, kadını ve evini ihmal ettiğini, maddî imkanlarını kendi ailesine aktarmasının yanı sıra evde depresif tutumlar sergilediğini, kadının hamileliği ile dahi ilgilenmediğini, süreç içinde örgüt üyesi olması şüphesiyle göz altına alındığını, yeni ... çocuğu ile bu dönemde eşine destek olmaya çalışan kadına erkeğin ve ailesinin destek olmadıklarını, düşmanca tavır sergilediklerini, tahliye olmasından sonra da kadına hakaret eden ailesinin yanlış tutumlarını desteklediğini, sinir krizleri geçirip kadına ve çocuğuna zarar verebilecek agresif ve hırçın tavırlar sergilediğini, kadının ailesini arayarak kızlarını ve çocuğunu almalarını istediğini, boşanacağını ve intihara kalkışacağını söyleyerek tehditler ettiğini, kadının ailesine sert, saygısız ve gergin yaklaşımlarda bulunduğunu, yoğun psikolojik şiddet uyguladığın, eşyalara zarar verdiğini, bağırdığını, maddî ve manevî zararlar verdiğini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, TEFE-TÜFE oranında artırım kaydı ile çocuk yararına aylık 3.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, her iki nafaka için de TEFE-TÜFE oranları ortamasına göre artış yapılmasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 200.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP