muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21858, Karar No: 2016/18756, Tarih: 09.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21858 E.  ,  2016/18756 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin 31.12.2015 tarihi itibariyle feshedildiğini, davalı tarafından yazılan " birimine ait restoran, balo salonu, teras bölümlerin özelleştirilmesi, konaklama bölümü ve otoparkların ise Üniversitemizin başka birimine devri gerçekleştirileceğinden dolayı belirli süreli iş sözleşmeniz 31.12.2015 tarihi itibariyle sona erecektir ve sözleşmeniz yenilenmeyecektir" içerikli ekli yazının sunulduğunu, dolayısıyla davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığını belirterek feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine, boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının işyeri olan sürekli olarak zarar ettiği ve artık bu zararın katlanılması beklenemeyecek bir seviyeye geldiği için 04.09.2015 tarihli kararı ile kapatılmasına karar verildiğini, bu kararın adına işleten bildirilmesinin ardından ilgili Kurul tarafından 29.12.2015 tarihli karar ile 31.12.2015 tarihi itibariyle işletmenin kapatılmasına karar vererek kapanış işlemlerine başladığını, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, yılsonu itibariyle işletme faaliyetlerine son verdiği için davacının iş akdinin de yenilenme şansı kalmadığını, Tesisler İşletmesinin konaklama ve otopark hizmetlerinin devredildiğini, davacının Başkanlığı eliyle yürütülmeye başlanan hizmetlere veya Rektörlüğe ait başka birimlere kaydırılmasının mümkün olmadığını, Konukevinin restoran ve düğün/balo salonu gibi etkinliklerinin ise hizmet alımı suretiyle gördürülmeye başlandığını, zorunlu sebeplerden ötürü işyerinin kapatılması sonucunda davacının çıkışının yapıldığı belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından gösterilen fesih nedeninin geçerli bir fesih nedeni olarak değerlendirilmeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

1- Öncelikle değerlendirilmesi gereken davanın süresinde açılıp açılmadığı konusudur.

Davalı dağıtım yerlerine gönderilen 15.12.2015 tarihli yazı ile " birimine ait bölümlerinin özelleştirilmesi, Konaklama bölümü ve başka bir birimine devri gerçekleştirileceğinden dolayı belirli süreli iş sözleşmeniz 31.12.2015 tarihi itibariyle sona erecektir ve sözleşmeniz yenilenmeyecektir" şeklinde belirtildiği ve bu yazının altında dağıtım bölümünde davacının da isminin bulunduğu görülmüştür.

Aynı tarihli tutanak ile de, 15.12.2015 tarihinde yapılan toplantıda 27220789/900 E. 23586 sayılı iş akdi konulu evrakın aşağıda isimleri yazılı personellere tebliğ tebellüğ evraklarını imzalamadan teslim aldıkları belirtilmiştir.

Dava dilekçesi ekinde davacı vekilince 15.12.2015 tarihli yazı sunulduğu görülmüştür.

Aynı tarihli tutanak ile de, 15.12.2015 tarihinde yapılan toplantıda 27220789/900 E. 23586 sayılı iş akdi konulu evrakın aşağıda isimleri yazılı personellere tebliğ tebellüğ evraklarını imzalamadan teslim aldıkları belirtilmiştir.

Dava dilekçesi ekinde davacı vekilince 15.12.2015 tarihli yazı sunulduğu görülmüştür.

Dava ise 29.01.2016 tarihinde açılmıştır.

Görüldüğü üzere 15.12.2015 tarihli yazı ile bu yazının tebliğ edilmediğine dair aynı tarihli tutanak ve dava dilekçesi ekinde davacı tarafından bu yazının sunulması nedeniyle söz konusu yazının davacıya ulaştığı /tebliğ edildiği tarihin belirlenmesi davanın süresinde açılıp açılmadığının tespiti yönünde oldukça önemlidir.

Bu kapsamda mahkemece davanın süresinde açılıp açılmadığının belirlenebilmesi için taraflarca belirtilen deliller toplanmalı varsa tanıklar dinlenmeli ve 6100 sayılı HMK'nun 31.maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma yükümlülüğü kapsamında gerekirse 15.12.2015 tarihli tutanağı tanzim eden tutanak mümziilerinin de dinlenmesi ve tarafların fesih bildirim tarihine dair beyanları alınıp davacı asilin isticvap edilerek söz konusu yazıyı tebliğ aldığı tarih açıklattırılarak iş sözleşmesinin feshedildiğine dair ilgili bildirimin tebliğ edildiği tarih tereddütsüz belirlenerek sonucuna göre davanın süresinde açılıp açılmadığına karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Davanın süresinde açıldığının tespiti halinde mahkemece işletmesel neden araştırması yapılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 18.maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verildiği halde, işletmesel karar kavramından sözedilmemiştir. İşveren amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar, yönetim hakkı kapsamında alabilir. Geniş anlamda, işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda, bu kapsamda işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin aldığı her türlü kararlar, işletmesel karardır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı(tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı(keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı(ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (06.10.2008 gün ve 2008/30274 Esas, 2008/25209 Karar, 11.09.2008 gün ve 2008/25324 Esas, 2008/23401 Karar sayılı ilamlarımız).

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını, feshin geçerli nedeni olduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren, uygulamak için aldığı, geçerli neden teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı, sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İşveren işletme, işyeri ve işin gerekleri nedeni ile aldığı fesih kararında, işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığının değerlendirilmesi, işverenin tekelinde değildir. Bir bakıma feshin kaçınılmaz olup olmadığı yönünde, işletmesel kararın gerekliliği de denetlenmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır. Keyfilik denetiminde işverenin keyfi davrandığını işçi iddia ettiğinden, genel ispat kuralı gereği, işçi bu durumu kanıtlamalıdır.

Dosya içeriğine göre, davalı işveren Yönetim Kurulun'ca 29.12.2015 tarihli karar ile sosyal tesisler işletmesinin 31.12.2015 tarihi itibariyle kapatılmasına, konukevi lokal bölümü, berber, hastane fotokopi merkezi ile derslikleri fotokopi merkezi ve bu birimlere ait ödeme kaydedici cihazlar devredilmesine, işletmenin envanterine kayıtlı olan ve olmayan tüm taşınırların, işletmenin kullanımında bulunan aracın, gıda ve sarf malzemeleri ile tüm temizlik malzemelerinin bedelsiz olarak devredilmesine karar verilmiştir.

Bu kapsamda birimine ait restoran, balo salonu ve teras bölümlerinin özelleştirildiği, konaklama bölümü ve otoparkların ise davalı Üniversitenin başka bir birimine devri gerçekleştirildiğinden dolayı iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Bu kapsamda birimine ait restoran, balo salonu ve teras bölümlerinin özelleştirildiği, konaklama bölümü ve otoparkların ise davalı Üniversitenin başka bir birimine devri gerçekleştirildiğinden dolayı iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Dolayısıyla mahkemece öncelikle davacının yaptığı iş belirlenip bu kapsamanda hizmet alım suretiyle 3.kişi/lere gördürülmeye başlanan restoran, balo salonu veya teras bölümlerinde çalışıp çalışmadığı ya da davacının çalıştığı bölümün davalı devredilen bölüm olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı, bundan sonra ise işverence alınan ve uygulanan işletmesel kararın tutarlı uygulanıp uygulanmadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı(ölçülülük denetimi feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalı, fesihten önceki ve sonraki 6 aylık dönemde yeni işçi alınıp alınmadığı, davacının çalıştığı süre ve eğitim durumu dikkate alınarak, fesihten sonra alınan işçilerin vasıflarının neler olduğu, davacı ile aynı vasıfta olup olmadıkları, davacının çalışabileceği pozisyonların fesih tarihi ve öncesinde boş olup olmadığı, ayrıca işveren tarafından bir kısım bölümlerin hizmet alımı suretiyle 3.kişi/lere gördürülmesi ve bir kısım bölümlerin ise yine kendi bünyesinde başka bölümlere devredilmesi karşısında davacı ile aynı durumda olup işverence başka bölümlerde değerlendirilen işçi olup olmadığı üzerinde durularak feshin son çare olarak uygulanıp uygulanmadığı da açıklığa kavuşturulmalıdır. Bu sebeple tarafların gösterdikleri tüm deliller toplanmalı ve gerekirse konusunda uzman bilirkişi heyetinden yerinde inceleme yapılmak suretiyle rapor alınarak tespit edilen sonuca göre feshin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığına karar verilmelidir.

Mahkemece bu yönler üzerinde durulmaksızın ve eksik araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 09/11/2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8344, Karar No: 2019/3982, Tarih: 07.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8344 E.  ,  2019/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkmumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2178, Karar No: 2024/1352, Tarih: 07.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2178 E.  ,  2024/1352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/477 E., 2023/514 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/763 E., 2022/806 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 07.05.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davalı vekilleri Avukat ..., Avukat ... ile davacı vekili Avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında düzenlenen 15.09.2007 tarihli iş ve ücret sözleşmesinin, davalının yönetici kadrosunda idari müdür olarak çalışan, yakın akrabası ve tapudaki alım satım ve sözleşmeleri için vekalet ile yetkili kıldığı ... tarafından imzalandığını, sözleşme uyarınca müvekkilinin davalıya ait 1288 parsel sayılı taşınmazın bilimsel kazı çalışmalarını, gerekli tüm izinleri alarak KYME Antik Kenti Kazı Başkanlığı ve Kültür ve Turizm Bakanlığı temsilcisi gözetiminde yaptırmak ve arazinin 1. derece arkeolojik sit kapsamından 3. derece arkeolojik sit kapsamına dönüştürülme edimini üstlendiği, 5 yıllık sözleşme süresi dolmadan 2 yıllık bir sürede 23.11.2009 tarihinde edimin yerine getirdiğini, sözleşmenin 8/A md. ile 1.000.000-USD + KDV + stopaj olarak belirlenen iş bedelinin, İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan imar durumu yazısının alınması ile işin bitiminden itibaren 1 yıl içinde ödenmesinin kararlaştırıldığını, fakat ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan ... İcra Müdürlüğü'nün 2015/7984 esas sayılı icra takibinin, davalının icra dairesinin yetkisine, borca ve ferilerine kötü niyetli itirazı üzerine durduğunu belirterek; davalının icra takibine itirazının iptaline, takibin devamına, davalı aleyhine alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirkete ait İzmir ... ilçesi, ... köyünde kain, 1. derecede arkeolojik sit kapsamında olan 1288 parsel sayılı taşınmazın 3. derecede arkeolojik sit alanına dönüştürülmesi çalışmaları kapsamında, davacı tarafın ifa ettiği harita ve benzeri işler nedeniyle aradan 6 yıldan fazla sürenin geçtikten sonra bu davanın açıldığını, BK'nın 126/4. md. uyarınca eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı dayanağı 15.09.2017 tarihli "İş ve Ücret Sözleşmesi" başlıklı sözleşmenin geçersiz olduğunu, sözleşmeyi davalı şirketi temsilen imzaladığı ileri sürülen ...’ın hiçbir şekilde davalı şirketin yetkili temsilcisi/vekili olmadığını, şirketin yönetici kadrosunda idari müdür olarak çalışmadığını, böyle bir sözleşmeyi şirket adına imzalama yetkisinin bulunmadığını, sözleşmenin davalı şirketi bağlamayacağını, taraflar arasında sözlü olarak yapılan eser sözleşmesi uyarınca davacı yüklenicinin işi bitirerek İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin 23.11.2009 tarihli imar durumu yazısının alınmasından çok önce işi müvekkiline teslim ettiğini, davacı tarafın yaptığı iş karşılığında düzenlediği serbest meslek makbuzları tutarlarının ödenmiş olduğunu, hiçbir borç kalmadığı gibi, müvekkili şirketin cari hesabında 24.887,00 TL alacaklı göründüğünü savunarak, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davacı ile davalı adına sözleşme imzalayan ...'ın vekaletnamesi, söz konusu sözleşmenin imzalanması yetkisini içermese dahi, sözleşme kapsamında davacının yerine getirmesi gereken tüm edimlerin yerine getirildiği, davalının ise söz konusu edimlin yerine getirilmesine ilişkin hiçbir itirazın bulunmadığı ve sözleşmede yer alan amacın gerçekleştiğinin tespit edildiği, tüm dosya kapsamı, bilirkişi raporları, gelen müzekkere cevapları, tarafların iddia ve savunmaları birlikte değerlendirildiğinde davacı tarafça sözleşme edimlerinin yerine getirildiği, üstlenilen işlerin tamamlandığı, davacının da bedel ödeme borcunu yerine getirmediği, edimlerin büyük oranda yerine getirilmiş olması halinde sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülmesinin Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesinde belirlenen iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacağı, bu safhada sözleşmenin geçersizliğine dayanılmasının, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup hukuk düzeninin bu davranışı korumayacağı, açıklanan nedenlerle, davalının sözleşme imzalayan temsilcinin söz konusu sözleşmeyi imzalama yetkisinin bulunmadığından bahisle sözleşmenin geçersizliğine ve davacının sözleşme kapsamında bedel talep hakkının bulunmadığı yönündeki savunmasına itibar edilmeyerek sözleşmeye göre bilirkişilerce hesaplanan tutar üzerinden davacının davanın kısmen kabulü ile davalının Karşıyaka 2. İcra Müdürlüğü'nün 2015/10146 E. sayılı dosyası ile yapılan takibin 3.255.513,00 TL'lik kısmına yönelik haksız itirazının iptaline, takibin bu miktar üzerinden ve takip tarihinden itibaren artan ve eksilen oranlarda yasal faiz yürütülerek devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, haklılık durumu ancak yargılama sonucunda tespit edilebileceğinden davacının icra inkar tazminat talebinin reddine, 15.02.2023 tarihli ek karar ile de mahkemenin 23.11.2022 gün 2021/763 Esas, 2022/806 Karar sayılı kararın "Hüküm" kısmının "I" no.lu paragrafının ikinci ve üçüncü satırlarında yer alan "Karşıyaka 2. İcra Müdürlüğü'nün 2015/10146 E. sayılı dosyası ile yapılan takibin" ibaresinin "... İcra Müdürlüğü'nün 2015/7984 E.sayılı dosyası ile yapılan takibin" şeklinde tashihine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraflar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı İstinafı

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraflar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı İstinafı

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın tamamen kabul edilmesi gerektiği, mahkemece belirtilen müvekkilin edimlerini yerine getirdiği, ifa edilmiş sözleşmenin geçerli olduğu, davalının yapılan işi kabul ettiği, bu nedenlerle sözleşmenin geçerli olduğu yönündeki görüşü isabetli olsa da, ...’ın dava konusu sözleşmeyi imzalamaya yetkili olmadığı kanaatinin hatalı olduğu, istinaf kararı doğrultusunda yapılacak araştırma amacıyla kurumlara müzekkere yazıldığı, ...'ın davalı şirket adına onlarca milyonluk alım satım işlemi yaptığının tespit edildiği ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiğinden bahisle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı İstinafı

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 25.11.2021 tarihli kaldırma kararı kapsamı dışına çıkılarak daha önce hiç tartışma konusu olmayan ve sözleşmenin şekli yönden geçersizliğinin ileri sürülemeyeceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, zamanaşımı definin değerlendirilmediği, istinaf kararı sonrasında mahkemece davacı tarafın delil listesinde yer almayan deliller ilgili kurumlardan getirtilmek sureti ile re'sen araştırmaya girişilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, itirazın iptali davalarının, icra takibine sıkı sıkıya bağlı olması nedeniyle uyuşmazlığın icra takibine dayanak yapılan belgelerle sınırlı olarak incelenip çözümlenmesi gerektiği, sözleşmede imza yetkisine ilişkin olarak davalı müvekkil tarafından ...'a verilen belirli sınırlı özel kısıtlı ... 1. Noterliği 14.08.2007 tarihli 9699 yevmiye no.lu vekaletnamede verilen yetkinin taşınmazların elektrik aboneliği işlemleri konusunda olduğunun mahkemece kabul edildiği, davacının bu vekaletnameye dayanamayacağının açık olduğu, mahkemece alınan 06.05.2019 tarihli bilirkişi raporunda 1288 no.lu parselin arkeolojik kazı çalışmaları ücretinin 20.000,00 TL civarında olduğunun bildirildiği, davacı tarafın herhangi bir alacağı kalmadığı gibi 24.887-20.000=4.887,00 TL alacaklı oldukları, sonradan uydurulan iddia edilen yazılı sözleşmeyi mahkemeye sunarak gerçekte alacaklı olmadığını bile bile icra takibine girişmiş olmakla İİK'nın m. 67/2 gereğince müvekkil şirket yararına kötü niyet tazminatına hükmedilmesi gerektiği, davacının tacir olmasına rağmen defterlerini, kayıtlarını vs mahkemeye sunmadığını ve karar verildikten sonra hükümde değişiklik yapılamayacağı belirterek kararın ve ek kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyuşmazlık konusunun yapılan bu işin bedelinin ne kadar olduğuna ilişkin olduğu iş sahibi davalının çalışanı elektrik işleri ve çeşitli gayrimenkul ve alım satım işlerinden vekaleti bulunan ... ile davalı yüklenicinin yazılı sözleşme akdettikleri, davacı tarafından iddia edilmiş ise de, ...'e verilen vekaletnamenin sözleşmeyi yapma yetkisini kapsamadığı anlaşılmakla, ilk karar ve kaldırma kararı ile birlikte yazılı sözleşmenin geçersiz olduğu, ilk derece mahkemesince geçersiz olduğu kabul edilerek, ancak yüklenici davacının edimlerini ifa ettiği, dairemizin kaldırma kararında ...'ın borçlandırıcı sözleşme yapması yönünde teamül oluşup oluşmadığı, araştırılması ile yapılan iş için alınan raporların çelişkili olduğu ve hangi rapora üstünlük tanındığının gerekçeli kararda gösterilmediği nedeniyle kaldırıldığı, ilk derece mahkemesi de kaldırma gereklerine uyarak ve yerine getirerek buna dair delilleri topladığı, ...'ın vekaletnamesinin dava konusu sözleşmeyi imzalama yetkisini içermese dahi sözleşme kapsamında davacının yerine getirmesi gereken tüm edimlerin yerine getirildiği, davalının ise söz konusu edimlerin yerine getirilmesine ilişkin hiç bir itirazının bulunmadığı, sözleşmede yer alan amacın gerçekleştiğini, davacının çalışması sonucu 1. sit alanının 3. sit alanına çevrilen 4.000.000,00 YTL'ye alınan taşınmazın ... tarafından 32.819.000,00 TL'ye satıldığı, mahkemece kaldırma kararından sonra 04.07.2022 tarihli üç kişilik bilirkişi heyetinden yeniden rapor alınıp çelişkilerin giderildiği, buna göre 1288 parselin davacı tarafından 1. sit alanından 3. derece sit alanına çevirme işlemi nedeniyle herhangi bir ödeme olmadığı, ...'e verilen vekaletnamenin sıradan bir vekaletname olmayıp, şirketi büyük borç ve taahhüt altına sokabilecek taahhütname olduğunu, davacının üzerine düşen edimleri yerine getirdiği ve böylece sözleşmede belirtilen miktar kadar iş bedelini hak ettiği yönünde rapor verildiği dikkate alınarak kaldırma gereklerini yerine getirerek, mahkeme davanın kısmen kabulü yoluna giderek dosya ve kaldırma gerekçelerine uygun bir karar verdiği, her ne kadar davalının çalışanının vekaleti bu sözleşmeyi yapmayı kapsamasa da kaldırma kararı doğrultusunda deliller toplanıp teamül gereği olduğunun anlaşıldığı, davalı vekili esasa cevap dilekçesinde zamanaşımı definde bulunmuş ise de, alacağa konu taşınmazın 1. sit alanında 3. sit alanına çevirme işlemlerinin belediyeden imar durumunun yazısının alınmasıyla işin bitmiş sayılacağının kararlaştırıldığı, işin bitimi olarak 23.11.2009 tarihinde belediyeden yazı alındığı ve taraflarca iş bitimi olarak bunun kabul edildiği, bu tarihten itibaren 1 yıl sonra da alacağın muaccel hale geleceği, bu tarihin de 24.11.2010 olduğu, eser sözleşmesinden kaynaklı alacakların ise malın tesliminden itibaren 5 yıl içerisinde zamanaşımına uğrayacağı (TBK 147/6 maddesi) dikkate alındığında, davacının 06.08