muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/230, Karar No: 2023/507, Tarih: 11.10.2023

“Karşılıklı çatışma ve kavga hallerinde meşru müdafaanın mevcut olup olmadığını tespit için esasta saldırıyı kimin başlattığını tespit etmek gerekir. Her iki tarafında çatışma için hazırlandığı ve saldırıya ilk geçenin kim olduğunun belirlenemediği hallerde her iki tarafı saldırgan olarak kabul etmek ve meşru müdafaayı uygulamamak gerekir.” (Dönmezer, Erman, age, S:139).

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık ...’ın yemek firması sahibi olarak ticari faaliyette bulunduğu, girdiği bir ihaleyi kaybetmiş olmanınkızgınlığı ile karşı firmalardan birine yardımcı olmaktan sorumlu tuttuğu ...’a gözdağı verilmesi için ... ile anlaşma sağladığı, ...”ın azmettirmesiyle akrabası Ümit ve maktul ...”in ...’a yönelik silahla yaralama işini gerçekleştirdikleri, bu suçun işlenmesi karşılığında sanık ... tarafından, katılan ... ve adamlarına peşin 10.000 TL verilerek, geri kalan 40.000 TL”nin işin gerçekleştirme sonrasında ödeneceğinin vaat edilmiş olduğu,

Sanık ...’ın aynı iş yerinde çalıştığı ve ...’un işlerine yardımcı olduğu, mağdur ve maktulun bu eylemi gerçekleştirdikleri halde vaat edilen 40.000 TL’nin kendilerine ödenmemesi nedeniyle, bu hususu görüşmek için sanık ...’tan kendilerini ... ile görüştürmesini istedikleri, görüşme sağlanmayınca ve telefon ve mesajlara cevap verilmemesinin kızgınlığı ile her iki sanığa yönelik hakaret ve tehdit içeren birden çok mesaj göndererek, paranın ödenmemesi hâlinde iş yerine baskın yapacakları tehdidinde bulundukları, bu durumdan haberdar edilen sanık ...’un iş yerinde tedbir alınması, adam temin edilerek silah verilmesi hususunda ...”a talimat verdiği, ertesi gün maktul ve mağdurun sanık ...’un iş yerine silahlı olarak geldikleri gören ...”un olay yerinden uzaklaştığı, silahlı olan her iki taraf karşılaştıklarında aralarında çıkan tartışmanın silahlı çatışmaya dönüşmesi sonucunda; maktul ...'in ise silahla yaralanma sonucu öldüğü, sanıklar tarafında ki bir kişinin BTM ile giderilmeyecek, karşı tarafta yer alan mağdur ...’ın ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandıkları olayda;

Özel Dairenin çoğunluk görüşünde; “maktul ile katılan ...’ın sanık ...’un iş yerine baskına gideceğinin öğrenilmesi üzerine sanıkların silahlanarak hazır şekilde iş yerinde beklemeye başladıkları, maktul ve ...’ın sanık ...’un iş yerine geldiğinde tartışma çıktığı, maktulde av tüfeği bulunduğu, tüfeği ...’a doğrulttuğu, iş yeri içinde bulunan sanıkların açtığı ateşle öldüğü, katılan ...’ın ise hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda” Azınlık görüşünde ise; “maktul ve ...’ın silahlı bir şekilde şirkete geldikleri ve gelir gelmez de silahlı çatışmanın çıktığı, önce kimin ateş ettiği konusunda tarafsız görgü tanığının bulunmadığı” şeklinde gerçekleştiği kabulüne varılmıştır.

Gerek sanık ... gerekse mağdur ve maktulün haksız zeminde bulundukları tartışmasızdır. Zira ...’un silahla yaralanması suçuna bir taraf azmettiren diğer tarafın ise fail olarak iştirak etmiştir. Mağdur taraf hukuka aykırı olan ve suç teşkil edenbu eylem nedeniyle sanıklardan 40.000 TL’nin ödenmesini talep etmektedir. Bu bedelin haklı bir alacak olarak kabulü ve hukuk düzeni tarafından korunması mümkün olmadığı tartışmadan varestedir. O halde ilk haksız hareketin sanıklardan geldiği kabul edilemeyecektir. Maktul ve katılanın sanıklara yönelik hakaret ve tehditlerinin haksızlık oluşturduğu gibi hukuken talep edilmesi mümkün bulunmayan bir alacağın ödenmesinin sağlanması için iş yerine silahlı olarak gitmeleri silahlı çatışmaya sebebiyet vermiştir. Sanık ...”un azmettirici olması hukuk düzenince meşru görülen haklı bir hareket olarak kabul edilemeyecek ise de; sadece suçsuz insanların değil suç işleyen kişilerin de hayatlarını koruma hakları vardır. Hayata yönelik saldırı bir düello tarzında silahlı çatışma ise meşru savunma değil tahrik hükümlerinin uygulanması Yargıtay’ın yerleşik içtihatları gereğidir. Haksız tahrikin koşulları yukarıda ayrıntılı olarak izah edilmiş olup mağdur ve maktul tarafından meydana getirilen hareket haksızdır. Bu hareket sanıklardan ... ve ...'a yönelmiştir, mağdur sanıkların objektif ve sübjektif bakımdan haksız hareket nedeniyle derin bir üzüntü ve elem duyulması kaçınılmaz olup kişilerin kusurlarını azaltacağından haksız tahrik nedeniyle cezada indirim yapılması hakkaniyete uygun olacaktır. Bu itibarla sanıklar ... ve ...’a yönelik hakarette bulunma ve iş yerine silahlı saldırıda bulunulacağına ilişkin tehditler sonrası istenilen amaca ulaşılmayınca bu kez silahlı olarak iş yerine gidip özel dairenin de kabul ettiği şekilde karşılıklı silahlı çatışmaya sebebiyet vermek sanıklar açısından haksız tahrik oluşturacağına kuşku yoktur.

İlk haksız hareketin sanıklardan gelmiş olması nedeniyle karşı tarafın orantısız tepki verip sanıkları meşru savunmada bırakması hâlinde dahi meşru savunma hükümlerinin uygulanma olanağının bulunduğu kabul edilmesine rağmen haksız tahrikin bu gerekçeyle gerçekleşmediğini kabulde isabet bulunmamaktadır. Diğer taraftan Özel Dairenin sanık ve mağdur tarafın hukuk düzeni içinde haksız zeminde bulunmaları nedeniyle tahrik hükümlerinden yararlanamayacağı sonucuna varıldığı hâlde, saldırıyı başlatan tarafın mağdur sanık ... olduğu hâlde eyleminin meşru savunma koşulları içinde gerçekleştiği yönündeki kabul hükümde çelişki oluşturmaktadır.

Bu nedenlerle sanık ... yönünden ayrıca daha önceden suç teşkil eden eylemlerle hiçbir şekilde irtibatı bulunmayan sanık ... yönünden tahrik hükümlerinin uygulanmamasına yönelik sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.", görüşüyle

Bu nedenlerle sanık ... yönünden ayrıca daha önceden suç teşkil eden eylemlerle hiçbir şekilde irtibatı bulunmayan sanık ... yönünden tahrik hükümlerinin uygulanmamasına yönelik sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.", görüşüyle

Bu uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan dokuz Ceza Genel Kurulu üyesi de; maktul ... ile katılan ...’nin, tanık ...’in telefonundan sanıklardan ...’nın kullandığı telefona 25.07.2017 tarihinde saat 22.23’te başlayıp 26.07.2017 tarihinde saat 00.28’e kadar çok sayıda mesaj gönderdikleri, bu mesajlarda sanıklar ... ile ...’ı hedef alan çok sayıda hakaret ve tehdit içerikli ifadelerin bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanıklardan ...’ın maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçuna azmettirme ve katılan ...’ye yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüse azmettirme ile, sanık ...’nın maktul ...’e yönelik suçlarında haksız tahrik hükmünün uygulanma şartlarının oluştuğu düşüncesiyle;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... yönünden haksız tahrik bulunmadığına ilişkin çoğunuluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu üyesi; bu sanıklar yönünden haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluştuğu düşüncesiyle;

Karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının tüm uyuşmazlıklar yönünden REDDİNE,

2- Dosyanın, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca, gereği için Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihli ilk müzakerede; haksız tahrike ilişkin uyuşmazlık konuları yönünden yeterli çoğunluk sağlanamadığından 11.10.2023 tarihinde yapılan ikinci müzakerede; tüm uyuşmazlık konuları yönünden oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15949, Karar No: 2012/22491, Tarih: 14.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15949 E.  ,  2012/22491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler Arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı ... tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17674, Karar No: 2023/14544, Tarih: 23.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/17674 E.  ,  2023/14544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/156 E. 2023/233 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.04.2022 tarihli ve 2022/54135 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma ve cinsel saldırı suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (h) bentleri, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi, uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2022 tarihli ve 2022/303 Esas, 2022/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. ... Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2022 tarihli ve 2022/303 Esas, 2022/313 Karar sayılı kararına cinsel saldırı suçu bakımından o yer Cumhuriyet savcısı tarafından cinsel saldırı ve nitelikli yağma suçları bakımından sanık ve sanık müdafiin istinaf talebinde bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/2547 Esas, 2022/1961 Karar sayılı kararı ile;

"...1- Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı 08/02/2022 tarihinde nitelikli yağma suçundan Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/303 Esas, 2022/313 Karar sayılı kararı ile hükmolunan mahkûmiyete ilişkin karara sanık ve müdafii tarafından yapılan istinaf taleplerinin dairemizce CMK 280/1 maddesi gereği duruşma açılmasına karar verilmiş olup yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesince hükmolunan mahkumiyet kararında usule ve hukuka aykırı bir yön olmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafinin istinaf talebinin CMK 280/1-a, 280/2 maddesi gereği ESASTAN REDDİNE,

2- Sanık ...'nın katılan ...'ya karşı cinsel organını açık vaziyette mastürbasyon yapmak, kaçmak istediği halde omzundan tutup arkasından cinsel organını dayayıp eliyle göğüslerini ellemek ve cinsel organını tutturmaya çalışmak şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 102/1.1.cümlede düzenlenen cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğu anlaşıldığından ... Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/303 Esas 2022/313 Karar nolu 20/06/2022 tarihli kararının cinsel saldırıya ilişkin B Bendinin CMK'nun 280/1.g,2. Maddeleri gereği Cumhuriyet savcısının aleyhe istinafının kabulü ile KALDIRILMASINA,

Sanık ...'nın katılan ...'ya karşı cinsel organı açık vaziyette mastürbasyon yapmak, kaçmak istediği halde omzundan tutup arkasından cinsel organını dayayıp eliyle göğüslerini ellemek ve cinsel organını tutturmaya çalışmak şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 102/1.1.cümlede düzenlenen cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğu anlaşıldığından eylemine uyan TCK'nun 102/1.1.cümle gereği şahsi sosyal durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, suç işleme kastının yoğunluğu nazara alınarak takdiren 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,'' şeklinde karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/2547 Esas, 2022/1961 Karar sayılı kararının, sanık ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16.02.2023 tarihli ve 2023/820 Esas, 2023/8819 Karar sayılı kararı ilâmıyla;

"... A. Cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

1. Sanığın cinsel saldırı suçlarını işlemediğine ilişkin temyiz sebebi Yönünden

Sanık ve sanık müdafiince Temyiz sebepleri başlığı altında ayrıntılı belirtilen sebepler ile suçların sanık tarafından işlenmediği temyiz istemine konu edilmiş ise de sanığın soruşturma aşamasında katılanı tanımadığına, kovuşturma aşamasında ise bu kez katılan ile karşılaştığını kabul etmek suretiyle sadece para istediğine dair aşamalarda alınan birbirleri ile çelişik, kaçamaklı inkar içerikli savunmalar, sanık ile aralarında evvelce husumet iddiası bulunmayan katılanın tüm aşamalarda yer ve zaman bakımından birbirleri ile tutarlı ve ayrıca adli tıp raporu ile de uyumlu beyanları karşısında sanığın nitelikli yağma ve cinsel saldırı eylemleri sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Cinsel saldırı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz sebebi Yönünden

2. Cinsel saldırı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz sebebi Yönünden

Her ne kadar katılan istinaf aşamasında alınan beyanın da ilk kez olarak sanığın göğüslerini ellediğini ve cinsel organın da arkasına dayandığını belirtmiş ise de önceki beyanları ile oluşan bu çelişki sorulduğunda evvelce utandığı için bu hususu belirtmemiş olması şeklindeki açıklamasının doğal ve anlaşılabilir oluşu ayrıca ilk kez istinaf aşamasındaki beyanlarının dahi diğer tüm aşama beyanları ile yer ve zaman bakımından uyumlu olması ve ayrıca sanığın katılanı mezarlığa ve ağaçlara doğru çekmeye çalışması karşısında sanığın eyleminin ani ve kesik olarak kabul edilemeyeceği gibi belirtilen şekildeki eyleminin devamlı, süreklilik arz eden harekete ulaştığı böylelikle katılana yönelik eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğundan, Bölge Adliye Mahkemesince olayın Olay ve Olgular başlığı altında (B) paragrafında izah edildiği şekilde kabul edilmesi suretiyle kurulan hükümde, bu yönüyle bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Ölçülülük ilkesine aykırı ceza verilmesine ilişkin temyiz sebebi Yönünden

Temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca alt sınırdan belirlenmiş olması karşısında hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanık ve sanık müdafiin diğer temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

Ancak

Katılana yönelik eylemin saat 18.47 sıralarında gerçekleştiği ve güneşin ... İli Pendik İlçesinde olay günü saat 17.32 sıralarında batmış olması dikkate alınarak eylemin gece gerçekleştiğine dair kesin delil bulunmadığı halde, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği yağma eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uygulanması suretiyle hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/2547 Esas, 2022/1961 Karar sayılı kararında sanık ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenle sanık ve sanık müdafii temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/2547 Esas, 2022/1961 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA," dair karar verilmiştir.

5. Bozma sonrası yargılamada ... Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2023/156 Esas, 2023/233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.07.2023 tarihli ve 2023/66024 sayılı, 5271 sayılı Kanun'un 302 inci maddesinin birinci fıkrası geregi temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşlü Tebligname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri

1. Suçun işlenmediğine,

2. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3. Yasal unsurların oluşmadığına,

4. Etkin pişmanlık ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmadığına,

5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın 08.02.2022 tarihinde ikametine gitmek için mezarlığın içinden yürüdüğü esnada mastürbasyon yapan sanığı görmesi üzerine koşmaya başladığını, akabinde sanığın arkasından koşup gelerek sağ eliyle katılanın ağzını kapattığı ve sol eliyle de mastürbasyon yapmaya devam ettiği, kendisini mezarlığın içine doğru çekmeye çalıştığı ancak katılanın bir ağaçtan tutunup sanıktan kurtulmaya çalıştığı, sanığın kendisinden cinsel organını tutmasını istediğini, katılanın "hayır" diye bağırarak "ne istiyorsun bırak beni yeter ki sana para vereyim bana bir şey yapma" dediği, sanığın bunun üzerine tamam para ver demesinin akabinde katılanın çantasından cüzdanını çıkardığı ve sanığın cüzdanın içerisindeki 70,00 TL parayı eliyle tutarak aldığı, diğer eliyle halen mastürbasyon yaptığı ve katılana "dur dur boşalacağım" diyerek tokat attığı, sanığın duraksamasını fırsat bilen katılanın kaçtığı kabulü ile İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.

2. Sanığın çelişkili ve kaçamaklı inkar içeren savunmalarda bulunduğu belirlenmiştir

3. Katılanın olayın sıcağı sıcağına alınan kolluk beyanları ile ilk derece mahkemesi kovuşturma aşamasında alınan beyanarının birbirleri ile tutarlı, oluşa uygun olduğu belirlenmiştir.

4. Adli tıp uzmanlık raporu içeriğine göre katılanın sağ üst dudağında hafif ödemli şişlik ve kızarıklığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede olduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın çelişkili ve kaçamaklı inkar içeren savunmalarda bulunduğu belirlenmiştir

3. Katılanın olayın sıcağı sıcağına alınan kolluk beyanları ile ilk derece mahkemesi kovuşturma aşamasında alınan beyanarının birbirleri ile tutarlı, oluşa uygun olduğu belirlenmiştir.

4. Adli tıp uzmanlık raporu içeriğine göre katılanın sağ üst dudağında hafif ödemli şişlik ve kızarıklığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede olduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç baslığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmaması, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığı gerekçesinin yazılı şekilde denetime olanaklı tartışılmış olması, bozma ilamına uygun yapılan yargılama sonucu İlk Derece Mahkemesince olayın Olay ve Olgular başlığı altında izah edildiği şekilde kabulü ile suçun sanık tarafından işlendiği ile suç vasfının belirlendiği ve bu sebeplerle temyiz sebepleri başlığı altında ayrıntılı belirtilen sebeplerinin yeniden yargılamayı gerektirir bozma nedenleri olarak görülmediğinden yazılı şekilde kurulan hükümde, temyiz sebepleri yönleriyle bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2023/156 Esas, 2023/233 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ile

re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 urcu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12503, Karar No: 2010/14084, Tarih: 09.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12503 E.  ,  2010/14084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Yalova İcra Mahkemesi

Tarih : 31.08.2010

No : 337-421

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, dava dışı borçluya ait araçların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, araçlar üzerinde hacizleri bulunmasına rağmen kendilerine pay ayrılmadığını belirterek sıra cetveline itiraz etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

İcra Mahkemesi’nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere, satışı yapılan araçların kaydı üzerindeki rehinlerin davacı haczinden önce olmasına, ...’a rehin hakkını devredilmiş olduğundan bu kişiye satış bedelinden pay ayrılmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, vergi dairesi alacağının araçların aynından kaynaklanmasına göre, şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.