muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2903, Karar No: 2023/8391, Tarih: 04.10.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazın bedelinin yüksek belirlendiğini, kendi sorumluluklarının bulunmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamından davaya konu taşınmazın bir kısmının ırmak yatağı altında kaldığı anlaşılmakla, arazi niteliğinde değerlendirmeye esas alınmasında, taşınmazın konumu ve bilirkişi raporundaki özelliklerine göre objektif değer artışına gidilmemesinde ve net gelirin hesaplama yönteminde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, iade kararı doğrultusunda aldırılan 25.01.2022 tarihli fen bilirkişisi raporu gözetilerek hükmedilen tazminat miktarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ile bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki ... ili, Çarşamba ilçesi, ... Mahallesi ... ada 23 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6423, Karar No: 2019/12007, Tarih: 04.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/6423 E.  ,  2019/12007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 10.04.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1145, Karar No: 2020/2350, Tarih: 04.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/1145 E.  ,  2020/2350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belge var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 04/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33006, Karar No: 2017/4603, Tarih: 24.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/33006 E.  ,  2017/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa yüklenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde, altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, mahkeme tarafından hapis için alt sınırdan, adli para cezası için alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle temel cezanın belirlendiği anlaşılmakla, mahkemenin adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılması sırasında gösterilen gerekçeler yasal ve yeterli görüldüğünden, bu yönden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun'un 106/6. maddesinde, hükümde, adli para cezası takside bağlanmamış ise, bir aylık süre içinde adli para cezasının üçte birini ödeyen hükümlünün isteği üzerine geri kalan kısmının birer ay ara ile iki eşit taksitte ödenmesine izin verileceği düzenlenmiş olup, hükümde, adli para cezası için taksitlendirme yapılmayacak ise, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca takside bağlanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüde neden olacak şekilde, adli para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren bir seferde ödenmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “ hükmün kesinleşmesinden itibaren sanığın 200,00 TL adli para cezasını bir seferde ödemesine” şeklindeki ibare çıkarılarak yerine “adli para cezasının takside bağlanmasına yer olmadığına” ibaresi eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3316, Karar No: 2024/5583, Tarih: 04.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3316 E.  ,  2024/5583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1931 Esas, 2022/1676 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/171 E., 2022/449 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile TCDD arasında 2018/616 numaralı, 16.02.2018 tarihli “Konya Gar Bağlantılı Kombine Taşımacılık (Yüksek Hızlı Tren + Otobüs) Sözleşmesi” imzalandığını, bu sözleşmenin Ankara-Konya-Ankara ve Konya-İstanbul (Pendik)-Konya arasında işletilmekte olan TCDD'ye ait yüksek hızlı trenler ile Konya Gar bağlantılı olarak müvekkiline ait otobüslerle kombine yolcu taşımacılığı ve bilet hizmetlerinin 1 yıl süreyle müvekkiline yaptırılması işini kapsadığını, sözleşmenin süresinin bitimine 30 gün kala taraflardan biri sözleşmenin feshi için yazılı bir talepte bulunmadığı takdirde sözleşmenin aynı koşullarda 1 yıl süre ile uzatılmış sayılacağını, ancak sözleşme süresinin, süre uzatımları da dahil toplam 3 yılı geçemeyeceğini, müvekkilinin 01.03.2018 tarihinde işe başladığını, 1 yıllık süre dolduğu halde davalının herhangi bir fesih iradesi müvekkiline iletilmeyince sözleşmenin 7.1. maddesi kapsamında işin süresinin 1 yıl, 01.03.2019 tarihine kadar uzadığını, davalının 31.01.2020 tarihli yazısı ile sözleşmenin, 7.1 maddesi hükmüne istinaden, 01.03.2018 tarihinden itibaren 1 yıl süre ile uzatıldığını, davalının geçerlilik süresi 01.03.2020 tarihinde sona ereceğini bildiren yazıyı 03.02.2020 tarihinde faksladığını, davalının bu yazısında sözleşmenin uygulanmasında, tespit edilen eksiklik ve aksaklıkların giderilmesini teminen, teknik şartnamesinde değişiklik yapılması, yeniden ihaleye çıkılması, yeniden yapılacak ihale sonuçlandırılıncaya kadar sözleşme süresinin 31.03.2020 tarihine kadar uzatılması gerektiğini bildirdiğini, müvekkilinin de 31.01.2020 tarihli cevabında sözleşmenin 7 nci maddesi uyarınca 31.01.2020 tarihi itibariyle müvekkiline herhangi yazılı bir fesih bildirimi gönderilmediğinden sözleşmenin 1 yıl süreyle uzadığını ve sözleşmenin son erme tarihinin 01.03.2021 olacağını belirtildiğini, müvekkilinin yaptığı iş ile ilgili olarak davalının bu güne kadar herhangi bir olumsuzluk bildirmediğini ileri sürerek sözleşmenin 01.03.2021 tarihine kadar devam edeceğinin ve davalının feshinin geçersizliğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davalıya gönderdiği 31.01.2020 tarihli yazının fesih bildirimi niteliği taşımadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davalıya gönderdiği 31.01.2020 tarihli yazının fesih bildirimi niteliği taşımadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile fesih bildiriminin tek taraflı bir irade beyanı olduğu, hukuki niteliği itibariyle yenilik doğuran bir hak olduğundan beyanın karşı tarafa ulaşması ile sonuç doğuracağı, karşı tarafın kabulüne gerek bulunmadığı, taraflar arasında akdolunan sözleşmenin 17 nci maddesinde sözleşmenin fesih ve şeklinin kararlaştırıldığı, davalının 31.01.2020 tarihli yazısında sözleşmenin feshi iradesi olmadığı, her ne kadar davacı feshin geçersizliğinin tespitini talep etmişse de fesih bildiriminde bulunan tarafın sözleşmeyi sona erdirme isteğinin bildirimden açıkça anlaşılması gerektiği, sözleşmeyi sona erdirme iradesi açıkça anlaşılmayan teklif veya soru şeklindeki beyanların fesih bildirimi sayılamayacağı, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; süresinde bir fesih bildirimi yoksa da yapılan fesih bildiriminin hukuka aykırılık taşıdığını, bu sebeple 31.01.2020 tarihli yazının bir fesih bildirimi olmadığını, gerekçede belirtilen hususlara ek olarak davanın konusunun sözleşmenin uzama şartlarının mevcut olup olmadığı, davalı kurumun süresi içinde usule uygun bir fesih bildiriminde bulunup bulunmadığı ve sözleşmenin ne zaman sona ereceğinin (sözleşmesinin 01.03.2021 tarihine kadar devam edeceğinin) tespiti olduğunu, talep doğrultusunda feshin geçersizliğinin tespitine rağmen dava açılmasında hukuki yarar yokluğu yönünde kararı verilemeyeceğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hukuki niteliği itibariyle fesih bildiriminin yenilik doğuran bir hak olması nedeniyle fesih beyanının karşı tarafa ulaşması ile sonuç doğuracağı, feshin geçerli olabilmesi için karşı tarafın kabulüne gerek bulunmadığı, ancak, davacının dayandığı, davalının 31.01.2020 tarihli yazısında sözleşmenin feshine yönelik bir iradesi olmadığı, sözleşmeyi sona erdirme iradesi açıkça anlaşılmayan teklif veya soru şeklindeki beyanların fesih bildirimi sayılamayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın açılmasından yalnızca 17 gün sonra davalının çok acele niteliğindeki yazı ile müvekkiliyle sözleşmelerinin 01.03.2021 tarihine kadar uzatıldığını beyan eder yazıyı gönderdiğini, 03.02.2020 tarihinde gönderdiği faksla yeni ihale gerektiğinden sözleşmenin ancak 31.03.2020 tarihine kadar uzatılabileceğini ifade ederek hukuku dolanıp sözleşmenin feshi iradesini açıkça ortaya koyduğunu, davanın bu yönüyle konusuz kaldığını, ancak müvekkilinin davalı kurumun 03.02.2020 tarihli faksından dolayı ileriye dönük doğacak her türlü hukuki zarardan korunması ve haklarının zayi olmaması için mahkeme kanalı ile 03.02.2020 tarihli yazı ile 31.03.2020 tarihinde sona ereceği şeklindeki iradesinin geçersizliğinin tespitini talep ettiğini, davalının gönderdiği yazı ve yapılan işlemle sözleşmenin olması gerektiği gibi 01.03.2021 tarihine kadar uzadığı bildirmesi sonucu tespite gerek kalmadığını, ancak müvekkili aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hakkaniyete aykırılık taşıdığını, zira müvekkiline hiçbir geçerliliği ve hukuki dayanağı olmayan faksı davalının gönderdiğini, yine gönderilen fakstaki beyanlarını davadan sonra geri çektiğini, dolayısıyla işbu davaya davalı kurumun sebebiyet verdiğini, davalının yazısında yeniden ihaleye çıkacağını bildirerek müvekkiline adeta “ihale sonuçlanana kadar -31.03.2020'ye kadar- bizi idare edin” dediğini, hukuku dolanarak ya tutarsa anlayışıyla müvekkilini mağdur etmeye, işbu davanın ikamesinden hemen sonra da “feshe dair irademiz yoktu” diyerek yaptığı işlemin telafisini sağlamaya çalıştığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri, 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 115 inci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18663, Karar No: 2023/2534, Tarih: 22.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18663 E.  ,  2023/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 29.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bentleri ile beşinci fıkrası yollaması ile 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2015 tarihli ve 2015/96 Esas, 2015/585 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci ile sekizinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Cumhuriyet savcısının 25.05.2015 tarihli itirazı üzerine Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi 02.07.2015 tarih, 2015/571 D.İş sayılı kararı ile İtirazın Kabulüne karar vererek dosyayı mahkemesine göndermiştir.