muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11613, Karar No: 2015/17217, Tarih: 12.05.2015

(brüt 1.487,33 TL) olduğu kabul edilerek, 07.11.2013 havale tarihli ek bilirkişi raporuna göre hüküm tesis edilmiştir. Dosya kapsamına göre, davacının son aylık ücret miktarının net 1.100,00 TL(brüt 1.487,33 TL) olduğunun kabul edilmesi isabetlidir. Bu durumda, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden de, son aylık ücretin belirtili miktarda olduğunun esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, bu yönün gözardı edilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından da, son aylık ücret miktarının net 1.100,00 TL ( brüt 1.487,33 TL) olduğu esas alınarak (1 nisan 2008 tarihine kadar ise aylık ücret miktarının talep gibi net 1.000,00 TL olduğuna da dikkat edilerek) hesaplama (ve dolayısıyla mahsup işlemi) yeniden yapılmalıdır.

Kabule göre de, bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti alacağı net tutarda hesaplanmış olup, mahkemece, raporda mütalaa edilen net tutarın, brüt ifadesiyle hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, asgari geçim indirimi alacağının hesaplanmasında, davacının bekar ve çocuksuz olduğu kabul edilmiş ise de, UYAP üzerinden incelenen nüfus kaydından davacının hesaba konu dönemde evli ve iki çocuklu olduğu anlaşılmaktadır. Eşinin çalışıp çalışmadığı hakkında ise, dosya içeriğinde bilgi ya da belge bulunmamakta olup, mahkemece de bir araştırma yapılmamıştır. Anılan sebeple, davacının eşinin çalışıp çalışmadığı araştırılmalı ve araştırma neticesiyle birlikte davacının evli ve iki çocuklu olduğu nazara alınarak, asgari geçim indirimi alacağı hesaplanmalı ve mahsup işlemi yeniden yapılmalıdır.

4-Mahkemece, dava tarihinden sonra yapılan ödemeden, davacının hak kazandığı halde ödenmemiş olan davaya konu aylık ücret miktarının mahsubu sonrasında, bakiye aylık ücret alacağı kalmadığı gerekçesiyle, talep hakkında red hüküm sonucu tesis edilmiştir. Söz konusu ödemenin dava tarihinden sonra yapıldığının sabit olması karşısında, talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, red kararı verilmesi hatalı olmuştur. Diğer taraftan, aylık ücret alacağının faiziyle birlikte tahsili talep edilmiş olduğundan, dava tarihinden sonra ödenen aylık ücret miktarına, dava tarihinden ödeme tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, bu yönün nazara alınmayarak faiz talebi hakkında karar verilmemesi de hatalıdır.

Mahsup işleminde nazara alınan diğer alacaklar olan, asgari geçim indirimi ve fazla çalışma ücreti alacakları yönünden, öncelikle yukarıdaki bendlerde belirtilen bozma sebepleri doğrultusunda yeniden hesaplama ve mahsup yapılmalı; dava tarihinden sonra yapılan ödeme sebebiyle mahsup edilen kısım yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmeli ve ödenen kısımla ilgili faiz talebi bakımından da dava tarihinden sonra ödenen ilgili miktara, dava tarihinden ödeme tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi gerekliliğine dikkat edilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2218, Karar No: 2015/2301, Tarih: 31.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2218 E.  ,  2015/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Talep, 4721 sayılı TMK'nın 406. maddesi uyarınca ...'ün kısıtlanmasına ilişkindir.

..., 22.08.2014 havale tarihli dilekçe ile; babası ...'e kendisinin veya mahkemece belirlenecek kişinin vasi tayin edilmesi isteğinde bulunmuştur.

........... Sulh Hukuk Mahkemesi ;"...kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki adresinin ..... Mahallesi ...... Sok. 10/2 ... /...... olduğundan, TMK'nın 411. maddesi uyarınca yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu...." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi;"..kısıtlı adayının zabıta araştırmasıyla belirlenen adresinin ..... Mah. ..... sok. .... sitesi D blok ......... ...../..... olduğu, yetkili mahkemenin Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın; 411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir”. 19/1. maddesinde ise “ Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak mernis (adrese bağlı kayıt sistemindeki) adreside yerleşim yeri olarak kabul edilir. Ancak, somut olayda kısıtlı adayının adresi zabıta araştırmasıyla belirlendiğinden TMK'nın 19 ve 411. maddeleri uyarınca yetkili mahkeme, kısıtlı adayının zabıta araştırmasıyla belirlenen sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerleşim yeri olan ...... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. (1086 sayılı HUMK'nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince .......Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31.03.2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9274, Karar No: 2016/6080, Tarih: 31.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9274 E.  ,  2016/6080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dairede temyiz incelemesi yapılan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/187 E. - 2015/117 K. sayılı dava dosyası içinde bulunan tapu kayıtları ve belgelerden;

... Yönetiminin; 23.09.1980 tarih 14 sıra nolu tapu kaydının malikleri olan ... mirasçıları ile ... aleyhine, anılan tapunun hukukî değerini yitirdiğini, orman sayılan yerlere ilişkin olduğunu ileri sürerek tapunun geldi ve gittilerinin iptaline karar verilmesi istemiyle dava açtığı, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı kararıyla "...Dava edilen yerin tapu miktarından çok fazla olduğu, davalı yer üzerinde ...'ın Orman Kanununa muhalefet suçundan cezalandırıldığı yine ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1982/46 E. - 1986/72 K. sayılı dosyasında ... ve ... hakkında açılan davada ...'ın cezalandırılmasına karar verildiği, temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, anılan dosyalarda sanıkların iptali istenen tapu kaydına dayandıkları, orman bilirkişinin davalı yerin orman sayılan yerlerden olduğu yönünde rapor verdiği..." gerekçesiyle ... ve ... adlarına kayıtlı olan 23.09.1980 tarih 14 sıra nolu tapu kaydının tüm geldi kayıtlarıyla birlikte iptaline karar verildiği, ancak kararın kesinleşmediği, anılan dava dosyasının zayii olduğundan ihya edilmeye çalışıldığı, ... Yönetiminin; çekişmeli taşınmazın ihya edilmeye çalışılan dava dosyasının kapsamı içinde kaldığını, öncesi itibariyle de orman sayılan yerlerden olduğu ileri sürerek temyize konu davayı açtığı, davalının akdi bayii ...'a ait 12.08.1985 tarih 6 ile 18.11.1985 tarih 2 sıra nolu pay tapularının geldileri olan Eylül 1950 tarih 64 ve 65 sıra nolu tapular ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün 1983/177E-1993/129 K sayılı kararıyla iptal edilen 23.09.1980 tarih 14 sıra nolu tapunun aynı bütünden (Eylül 1950 tarih 47 sıra nolu tapudan) bölünme ifraz tapuları oldukları anlaşılmaktadır. Çekişmeli taşınmazın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı kararının kapsamı içinde kalıp kalmadığı yönünde araştırma ve uygulama yapılmamıştır. Bu sebeple 23.09.1980 tarih 14, 12.08.1985 tarih 6 ve 18.11.1985 tarih 2 nolu tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ile 23.09.1980 tarih 13 ve 14 , Eylül 1950 tarih 62, 63, 64, 65 sıra nolu tapu kayıtlarına ait ifraz haritaları Tapu Müdürlüğünden, ihya edilmeye çalışılan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı dava dosyası ile ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1982/46 E. - 1986/72 K. sayılı dava dosyası bulundukları yerlerden getirtildikten sonra dava dosyası raporu hükme dayanak yapılan fen bilirkişiye verilerek 23.09.1980 tarih 13 ve 14, Eylül 1950 tarih 62, 63, 64, 65 sıra nolu tapu kayıtlarına ait ifraz haritaları yine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı ve ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1982/46 E. - 1986/72 K

.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı dava dosyası ile ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1982/46 E. - 1986/72 K. sayılı dava dosyası bulundukları yerlerden getirtildikten sonra dava dosyası raporu hükme dayanak yapılan fen bilirkişiye verilerek 23.09.1980 tarih 13 ve 14, Eylül 1950 tarih 62, 63, 64, 65 sıra nolu tapu kayıtlarına ait ifraz haritaları yine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı ve ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1982/46 E. - 1986/72 K. sayılı dosyasında hükme dayanak yapılan bilirkişi raporları ekindeki krokilerin ölçekleri ile kadastro paftası ölçeği eşitlenerek 3402 sayılı Kanunun 20/A maddesine uygun olarak kapsamlarını aynı kroki üzerinde değişik renklerle gösterir şekilde ek rapor alınıp dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 31/05/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4070, Karar No: 2014/3881, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4070 E.  ,  2014/3881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı kurum ise davacının alt işveren işçisi olduğunu, davanın alt işverene yöneltilerek açılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin feshinden bir süre sonra davacının yeniden işe başlatıldığı gerekçesiyle işe iade davasının konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ve boşta geçen süre ücreti ile diğer hakların tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki, mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme (rücu) olanaklı olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 esas; ve 1992/4 karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçekten de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Gerçekten de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. maddesinde de tekrarlanmış; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edilikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının iş sözleşmesinin 02.01.2012 tarihinde feshedildiği, 03.07.2012 tarihinde ise tekrar işe başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece davanın kısa kararında, davacının boşta geçen süresi isabetli olarak dört (4) ay olarak belirtilmesine rağmen, gerekçeli kararda, boşta geçen süre 1 ay 13 gün olarak belirlenmiştir.

Bu durumda, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu belirgindir.

Hal böyle olunca, mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294, 297. ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.02.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6953, Karar No: 2012/3616, Tarih: 20.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/6953 E.  ,  2012/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/47500

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2007

NUMARASI : 2006/142 (E) ve 2007/250 (K)

SUÇ : Hakaret, Tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Takdiri indirim nedenlerinin sayıldığı 5237 Sayılı TCK'nın 62.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmadığı ve sanığın bu yönde bir talebinin olmadığı, söz konusu maddenin uygulanıp uygulanmamasının mahkemenin takdirinde olduğu ve mahkemenin de takdir hakkını uygulanmaması yönünde kullandığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu konuya yönelik bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanığın “katılanın kızı Ceren ile altı yıldır aynı evde birlikte yaşadıklarını, daha sonra Ceren'in kendisinden ayrılıp başkasıyla evlendiğini, kendisine ait eşyaların ve bir miktar paranın da Ceren tarafından götürüldüğünü, kendisinin buna tepki gösterip eşyalarını istediğini, katılanı bu nedenle telefonla aradığını” savunması karşısında, katılanın kızı Ceren'in tanık olarak dinlenilmesi, sonucuna göre sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarıyla ilgili olarak 5237 Sayılı TCK'nın 29 ve 129.maddelerindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında belirlenen hapis cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 Sayılı TCK’nın 51/1.maddesinin (b). bendinde belirtildiği gibi “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşup oluşmadığının” irdelenmesi gerekirken “yönerge ile saptanmış savunması alınırken yapmış olduğu savunma değerlendirilerek ileri de suç işlemekten kaçınacağı konusunda mahkememizde kanı oluşmadığından” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Tehdit suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenen 2 ay hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırılması sırasında, yazım hatası sonucu 2 ay 15 gün yerine 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesine suretiyle sanığa eksik ceza verilmesi,

3-Tehdit suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenen 2 ay hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırılması sırasında, yazım hatası sonucu 2 ay 15 gün yerine 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesine suretiyle sanığa eksik ceza verilmesi,

4-Sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 Sayılı CMK’ nın 231/6-a.maddesinde gösterilen, “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu, aynı yasanın 231/6-c.maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret ve tehdit suçlarından doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararının belirlenmediği gözetilerek, sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesinin 6. fıkrasının (b).bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “yönerge ile saptanmış savunması alınırken yapmış olduğu savunma değerlendirilerek ileride suç işlemekten kaçınacağı konusunda mahkememizde kanı oluşmadığından” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son.maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakları korunmak suretiyle hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6561, Karar No: 2024/2402, Tarih: 25.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6561 E.  ,  2024/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 23.10.2023

HÜKÜM/KARAR : Ret / Ek Karar Dilekçesi Süreden Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tirebolu Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/35 E., 2022/242 K.

Bölge Adliye Mahkemesince 23.10.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 23.10.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar davacı asıla 05.06.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 22.09.2023 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.10.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.03.2024 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.