muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5439, Karar No: 2024/15757, Tarih: 07.02.2024

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararları ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu kararlara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 03.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın ihlal sayılan eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, başkaca yönleri incelenmeyen Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/1627 Esas, 2016/174 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12257, Karar No: 2013/24513, Tarih: 08.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/12257 E.  ,  2013/24513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların yüzüne karşı 22.10.2012 tarihinde tefhim olunan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 31.10.2012 günü temyiz eden sanıkların vaki temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 08.10.2013 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8428, Karar No: 2008/10167, Tarih: 15.09.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8428 E.  ,  2008/10167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.09.2001 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.09.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747 maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, bilirkişi krokisinde kırmızı ile boyanan 148 parsel sayılı taşınmazın 404 m2 yüzölçümündeki yerinden davacı parseli yararına geçit tesis edilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... temyiz etmiştir.

Geçit davalarında amaç, genel yol ile bağlantısı bulunmayan taşınmazları genel yola bağlantılı hale getirmektir.

Türk Medeni Kanunun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Mahkemece, yapılan bu saptamaya uygun geçit tesis edildiğine göre, davalının diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Eldeki dava 19.09.2001 tarihinde açılmış, geçit bedeli 2003 yılındaki değerler dikkate alınarak depo ettirilmiş, hüküm ise 21.09.2006 tarihinde kurulmuştur. Görülüyor ki, davanın açıldığı tarih ile davanın karara bağlandığı tarih arasında uzunca bir zaman geçmiş bulunmaktadır. Geçit bedelinin 2003 tarihindeki değerlere göre belirlenmesinin geçit ile yükümlü taşınmaz malikinin daha da zararlanmasına neden olacaktır. Dairemizin, öteden beri uygulaması doğrultusunda bu bedelin aradan geçen uzun zaman sebebiyle kararın verileceği tarihe yakın olarak saptanıp depo ettirilmesi gerekir.

Mahkemece, yukarıda değinilen husus gözetilmeksizin işlem yapıldığından karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.09.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3259, Karar No: 2007/3140, Tarih: 24.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3259 E.  ,  2007/3140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 109 ada 5 parsel sayılı 1408.53 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Mustafa oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde adına tespit edilen 5 parseldeki baba adının yanlışlıkla Mustafa olarak yazıldığından taşınmazın tespit tutanağının malik hanesindeki baba adının Arif olarak düzeltilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile 109 ada 5 parselin davacı Arif oğlu ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 24.9.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16682, Karar No: 2013/16125, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/16682 E.  ,  2013/16125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15098, Karar No: 2017/7442, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15098 E.  ,  2017/7442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22739, Karar No: 2012/24480, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22739 E.  ,  2012/24480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı ... Rektörlüğüne bağlı olarak, değişen alt işverenler işçisi sıfatı 01.01.2002-31.03.2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence geçerli nedene dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ..... Otomasyon Bilişim Hiz. Tem. Ltd. Şti. vekili, davacının diğer davalı ... Üniversitesine ait iş yerinde çaycı olarak çalıştığını, iş akdinin belirli süreli olması nedeni ile davanını reddi gerektiğini savunmuştur

Davalı ... vekili; diğer davalı ile müvekkili arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi çerçevesinde, davalı şirkete bağlı çalışan davacı ile müvekkili arasında iş akdi bulunmadığını ileri sürerek davanını husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesini talep etmiştir .

Mahkemece, davalılar arasında ki asıl- altı işverenlik ilişkisinin geçerli olduğu, davacının iş akdinin işveren tarafından geçerli nedene dayanılmaksızın feshedildiği gerekçesi ile davanını kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Üniversitesinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında; davalı Üniversitenin harçtan sorumlu tutulup tutulmayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır .

Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinde düzenlenmiştir.

13. maddenin (Ek bent:21/01/1982 - 2588/3 md.) bendi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle; genel bütçeye dahil olan davalı Üniversitenin, Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin peşin harçtan sorumlu tutulması hatalı ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu nedenle; genel bütçeye dahil olan davalı Üniversitenin, Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin peşin harçtan sorumlu tutulması hatalı ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyize konu olan kararın 6 . maddesinde yazılı olan “... Davacının yapmış olduğu 69.70 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine “cümlesinin hükümden tamamen çıkarılmasına “ ...Davalı ... Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan bu davalının peşin harçtan sorumlu tutulmasına yer olmadığına,

Davacının yatırdığı peşin harç 17.15 TL 'nin davalı ...... Otomasyon Bilişim Hiz. Tem. Ltd. Şti.'den , bakiye 52.55 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine ...” yazılması sureti ile hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14998, Karar No: 2013/6640, Tarih: 26.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14998 E.  ,  2013/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suç kesintisiz suçlardan olup, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan "21.07.2010" olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "17.06.2010" olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. TCK.nun 52. maddesi gözetilerek adli para cezasının tayini için öncelikle para cezasına esas alınan birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. maddesi gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi sonuç ceza doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığına, suç kastı bulunmadığına, eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği hususunun eklenmesi ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6451, Karar No: 2013/29492, Tarih: 13.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6451 E.  ,  2013/29492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.12.2012
Yargıtay — Esas No: 2020/4911, Karar No: 2021/1111, Tarih: 10.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/4911 E.  ,  2021/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili; dava konusu taşınmazların vekil edenlerinin kök murisleri tarafından davalıların murisinden 1958 senesinde harici senetle satın alındığını; davalıların murisinin 1971 yılında öldüğünü bildirerek davalıların taşınmazlardaki hisselerinin iptali ile vekil edenlerinin murisleri adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu 374 parsel yönünden davanın reddine, 2344, 3585, 23, 649, 1859, 2379, 3352 ve 2658 parseller yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olup; hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; TMK'nin 713/2. maddesindeki ölüm hukuki sebebine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yasal hasım durumunda bulunan Hazine ve diğer kamu tüzel kişileri ve gerekse iptal ve tescil isteği nedeniyle davada taraf durumunu almış bulunan kayıt malikinin mirasçıları davalılar harç, avukatlık ücreti ve diğer yargılama giderlerinden sorumlu tutulamazlar. Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak gerçek kişi davalılar aleyhine harç, yargılama gideri ve avukatlık ücreti yükletilmiş olması doğru olmamıştır

Ne varki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, temyiz edilen hükmün HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiş; bundan ayrı, gerekçeli karar başlığında 46. sırada davacı olarak gösterilen ...'ın aslında davalı olarak; davalı olarak gösterilen ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ün ise davacı olarak gösterilmesi gerekirken, açıklanan şekilde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Ne varki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, temyiz edilen hükmün HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiş; bundan ayrı, gerekçeli karar başlığında 46. sırada davacı olarak gösterilen ...'ın aslında davalı olarak; davalı olarak gösterilen ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ün ise davacı olarak gösterilmesi gerekirken, açıklanan şekilde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak kabul edilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan sebeplerle; bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 3. ve 4. fıkralarının hükümden çıkartılmasına, 3.bendinin "Davacılar tarafından yapılan masrafların davacılar üzerinde bırakılmasına" 5.bendinin 4.bent olarak "Kabul edilen miktara göre alınması gereken 189,90 TL harçtan peşin alınan 68,85 TL'nin mahsubu ile bakiye 120,15 TL'nin davacılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazineye gelir kaydına" şeklinde düzeltilmesine, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.