muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30439, Karar No: 2017/17586, Tarih: 07.11.2017

Yargılama aşamasında davalı işverence; kamera kayıtlarına içeren cd, işyeri ifadeleri, tutanaklar, whatsapp yazışmaları ve satış fişi sureti sunulmuştur.

Her ne kadar yerel mahkemece, davalının sunduğu cd incelenmemiş ise de, aynı tarihte benzer nedenlerle iş sözleşmesi feshedilen diğer bir işçinin davasının görüldüğü mahkemede aldırılan bilirkişi raporu, davalı vekilince eldeki dava dosyasına sunulmuştur.

İş ilişkisinde işverenin işçisine karşı duyduğu şüphe, taraflar arasındaki güven ilişkisinin zedelenmesine yol açmaktadır. İşverenden katlanması beklenemeyecek bir şüpheden dolayı işçinin iş ilişkisinin devamı için gerekli olan uygunluğu ortadan kalktığından, güven ilişkisinin sarsılmasına yol açan şüphe, işçinin kişiliğinde bulunan bir sebep olarak karşımıza çıkmaktadır. İşçinin bir suç işlediğinden veya sözleşmeye aykırı davranışta bulunduğundan şüphe ediliyor ve bu yüzden taraflar arasında iş ilişkisinin devamı için gerekli olan güvenin yıkılması veya ağır biçimde zedelenmesi nedeniyle iş sözleşmesi feshedilmişse, şüphe feshinden söz edilmektedir. Şüphe, fesih anında mevcut belirli objektif olay ve belirtilere dayanmalıdır. İşverenin sırf sübjektif değerlendirmesi yeterli olmayıp, yapılan incelemede işçinin şüphe edilen eylemi işlediğinin büyük bir ihtimal dahilinde olduğu sonucunun ortaya çıkması gerekir.

Mahkemece, “kamera kayıtlarının, iş akdinin feshi bildiriminde anlatıldığı haliyle davacının kasadan aldığı ve çantasına koyduğu hususunu ispatlar mahiyette görüntüler içermediği, tanık beyanlarının iş akdinin feshi bildirimindeki anlatılan olayları teyit eder mahiyette olmadığı, davacının üzerindeki firma ürünü mont ile facebookta resmi olmasının iş akdinin feshine neden olabilecek mahiyette olmadığı” gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince dosyaya ibraz edilen ve .... 5. İş Mahkemesi'nin 2015/340 Esas sayılı dava dosyasında aldırılan bilirkişi raporu incelendiğinde; davacının, masanın altında bulunan kasayı açtığı ve kasadan paraya benzer kağıtları aldığı, bu sırada odaya başka bir çalışanın girdiği ve davacının masanın üzerinde bulunan kağıtları düzelttiği bir kısmına kaşe yaptığı ve imzaladığı, davacının bu işlemleri yaptığı sırada sol elinde paraya benzer kağıtların olduğu daha sonrasında da bunları çantasının içerisine koyduğunun belirtildiği görülmektedir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ve cd çözümüne dair bilirkişi raporu dikkate alındığında, iş ilişkisinin devamı için gerekli olan güveni yıkmaya elverişli ciddi bir şüphe söz konusudur. Bu nedenle iş sözleşmesinin feshi haklı nedene dayanmasa da, geçerli nedene dayandığı kabul edilmelidir.

Davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne hükmedilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne hükmedilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 352,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T göre belirlenen 1.980,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 07.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9617, Karar No: 2017/3055, Tarih: 01.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/9617 E.  ,  2017/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, hükümden sonra 24.12.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10010, Karar No: 2011/403, Tarih: 14.09.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10010 E.  ,  2011/403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ...'in...7.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2005 tarihli ve 2005/164 esas, 2005/110 sayılı kararıyla verilen 5.000,00 yeni Türk Lirası adli para cezasının infazı sırasında, adı geçenin para cezasını ödememesi sebebiyle adli para cezasının beher günü 100,00 Türk lirasından hesaplanarak 50 gün hapis cezasına çevrilmesine ilişkin aynı Mahkemenin 19.11.2009 tarihli ve 2005/164 esas, 2005/110 sayılı ek kararına karşı itirazın reddine dair...8. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2009 tarihli ve 2009/99 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12.05.2010 gün ve 30354 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2010 gün ve 2010/127144 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Adı geçenin 10.09.2003 tarihinde işlediği dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-d maddesi uyarınca 300 tam gün karşılığı günlüğü 20,00 yeni Türk lirasından 6.000,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezadan aynı Kanun'un 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 5.000,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 28.02.2007 tarihli ve 2006/6411 esas, 2007/1269 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilerek kesinleştiği gözetilerek yapılan incelemede, temel ceza olarak gün adli para cezası tespit edilen ve sonuç olarak da adli para cezası ile cezalandırılan hükümlünün, söz konusu para cezasını ödememesi sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106.maddesi uyarınca cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından çevrilerek 250 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.06.2007 gün ve 2007/8-113 esas 2007/127 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5/3. Ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 1.maddelerinde öngörülen, adli para cezasının ödenmemesi nedeniyle hapse çevrilmesinde bir gün karşılığı olarak 100 Türk lirasının esas alınacağına ilişkin hüküm, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun dışındaki diğer kanunlarda yer alan adli para cezalarının ödenmemesi durumu için geçerlidir.

Nitekim 5275 sayılı Kanun'un 106/3.maddesinde, "Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcasının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedilir" hükmü öngörülmüştür.

Nitekim 5275 sayılı Kanun'un 106/3.maddesinde, "Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcasının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedilir" hükmü öngörülmüştür.

Sonuç olarak; 5237 sayılı TCK uyarınca verilen ya da diğer kanunlara göre verilip de, adli para cezasının gün karşılığı olarak miktarı belirtilen ilamlarda, mahkemece bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ne kadar ise, aynı miktar üzerinden ödenmeyen adli para cezasını hapse çevrilmesi gerekmektedir.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; infaza konu adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 158/d.maddesi uyarınca verilmiş olması karşısında; 5252 sayılı Kanun'un, 5/3 ve 5275 sayılı Kanun'un geçici 1.maddelerinin uygulanma olanağı bulunmadığından, hükümlü tarafından ödenmeyen 5.000.-YTL adli para cezasını bir gün karşılığının ilgili mahkumiyet ilamında mahkemece belirlenen "20.-YTL" üzerinden 250 gün hapse çevrilerek aynen çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarnamede ileri sürelen düşünce yerinde görüldüğünden;

...8.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2009 gün ve 2009/99 müteferrik sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesinin 3.fıkrası gereğince BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309.maddesinin 4.fıkrası uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3656, Karar No: 2012/12573, Tarih: 05.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/3656 E.  ,  2012/12573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap

HÜKÜM : Görevi kötüye kullanma suçundan mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında irtikap suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ve İçişleri Bakanlığına haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, temyiz vaki olursa bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15100, Karar No: 2017/9974, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15100 E.  ,  2017/9974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/888, Karar No: 2015/3295, Tarih: 11.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/888 E.  ,  2015/3295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. Y.. ile davalı S.. K.. arasındaki davadan dolayı İstanbul/Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 26.03.2013 gün ve 2013/84-63 sayılı hükmü bozan Dairemizin 12.11.2014 gün ve 2014/4665-6512 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3248, Karar No: 2020/4930, Tarih: 21.10.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3248 E.  ,  2020/4930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Mutlak Butlan Sebebiyle Evlenmenin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinin verilme usulü 6100 sayılı HMK’nın 364 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre; Temyiz, dilekçe ile yapılır. Temyiz süresi içerisinde harç yatırılmış olması temyiz süresine etki etmez. Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde verilebilir. Temyiz dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkemece temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Somut olayda temyize konu karar davacı tarafa 30.01.2020 tarihinde tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesinin iki haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 14.02.2020 tarihinde verildiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı tarafın temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 21.10.2020 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2013/32741, Karar No: 2014/4202, Tarih: 18.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/32741 E.  ,  2014/4202 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ...Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.01.2013 tarih ve 2011/403 2013/4 sayılı hükmün Dairenin 10.7.2013 tarih ve 2013/7717-19277 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurumca yapılan Denetim sonucunda dava dışı hasta ... ve ... ait 4.10.2007 tarihli 2 adet reçetelerde yer alan ilaçların reçete sahibi veya yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın reçete sahibi veya yakınına ait olmadığından ve ilaçların reçete sahibi veya yakınına teslim edilmediğinden bahisle 29.11.2011 tarihli yazı ile 2009 protokolünün 6.3.3, 6.3.10, 4.3.6 maddeleri uyarınca uyarı ve para cezası uygulandığını, reçete sahiplerinin reçetelerde yazılı ilaçları almadıklarını beyan etmeleri ilaçları yakınlarına teslim etmediği anlamına gelmediğini ileri sürerek haksız cezanın iptali ile 18.159,02 TL nin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacıya verilen cezanın haksız olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemize ait 10.07.2013 tarih ve 2013/7717-19277 karar sayılı karar ile; davacının 2009 yılı protokolünün 6.3.3, 6.3.10 maddelerini ihlal ettiği ve sözleşmeye aykırı davrandığının sabit olup uygulanan müeyyidenin sözleşme kapsamına uygun olduğu bu nedenle davanın reddi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş olup, bu kez davacı tarafından Karar Düzeltme talebinde bulunulmuştur.

2013/32741 2014/4202

İncelenen dosya içeriğine göre; idari para cezasına konu ilaçların 2007 yılına ait olup, yine idari para cezasına konu eylemin de 2007 yılı içerisinde gerçekleşmiş olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece her ne kadar taraflar arasında imzalanan 2009 yılı protokolü esas alınmak suretiyle inceleme yapıldığı anlaşılmakta ise de, dosya içerisinde mübrez 2007 yılı protokolünün, davacının eylemine karşılık gelen 6.3.3 maddesinde, sözleşmenin ihlali halinde öncelikle yazılı uyarı yapılacağı daha sonra 5 katı para cezası uygulanacağının hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, “mahkemece 2007 protokolü hükümleri çerçevesinde somut olayın değerlendirilerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekir” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekirken Dairemizce hükmün başka bir gerekçe ile bozulduğu, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemize ait 10.07.2013 tarih ve 2013/7717E. 2013/19277 K. sayılı “BOZMA” ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda belirtilen gerekçe ile BOZULMASINA karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemize ait 10.07.2013 tarih ve 2013/7717E. 2013/19277 K. sayılı “BOZMA” ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının bu kez yukarıda belirtilen gerekçe ile BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8607, Karar No: 2013/5647, Tarih: 23.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8607 E.  ,  2013/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.