muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11155, Karar No: 2014/12702, Tarih: 26.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11155 E.  ,  2014/12702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2014/51318 - Kanun Yararına Bozma

Mahkemesi :Akhisar 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi :04/04/2013

Numarası :2010/676 / 2013/295

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk N.. A..’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 31/3, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 2.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Akhisar 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/04/2013 tarihli ve 2010/676 Esas, 2013/295 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 29.01.2014 tarih ve 2014/2393 - 7279 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.02.2014 tarih ve 2014/51318 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2-3-e maddesi uyarınca hükmedilen 180 gün adli para cezasından, aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığında 120 gün adli para cezası belirlenmesi gerekirken, 150 gün adli para cezası belirlenerek, aynı Kanun’un 62 ve 52. maddelerinin tatbikiyle 2.000 Türk Lirası adli para cezası yerine yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında,

2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun, hükmedilen adli para cezasını ödememesi durumunda, bu cezanın hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Akhisar 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/04/2013 tarihli ve 2010/676 Esas, 2013/295 sayılı Kararının, 5271 sayılı 5271 sayılı CMK'nin 309/4-d maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince hükmolunan 120 gün adli para cezasının, eylemin silahla işlendiği anlaşıldığından aynı kanunun 86/3-e maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşıldığından cezasında TCK'nin 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezası 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa hükmedilen 100 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından takdiren 2000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanıkla ilgili hükmün TCK'nin 52/4. maddesinin

uygulanmasına ilişkin 6. parağrafından "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibarelerinin hükmümden çıkartılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6128, Karar No: 2025/6510, Tarih: 26.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/6128 E.  ,  2025/6510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/207 Değişik İş

SUÇ : Sahte belge düzenleme

İNCELEME KONUSU

KARAR : İddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 05.03.2024 tarihli ve 2023/163885 Soruşturma, 2024/19035 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2024/239 İddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair mercii İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2024 tarihli ve 2024/207 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 27.03.2024'te kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 21.10.2024 tarihli ve 2024/18337 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/109396 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/109396 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Adı geçen şüpheli hakkında tanzim edilen iddianemenin, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2024 tarihli kararında yer alan "..Düzenlediği tüm faturaların gerçek olduğunu dile getiren şüpheli ifadesi karşısında; 1-Fatura muhatabı şirketlerin yetkililerinin tespit edilerek dinlenmediği, 2- Fatura muhatapları hakkında vergi incelemesine dair tahkikat olup olmadığının tespit edilmediği, 3- Vergi tekniği raporundaki çelişkiler beyanlar karşısında karşıt inceleme raporu alınmadığı, 4- Ticari defterler incelenmediği gibi faturaların gerçek yada sahte olduğuna dair savcılık makamınca araştırma yapılmadığı, 5- Banka hesap hareketlerinin fatura bedellerini karşılayıp karşılamadığı noktasında inceleme yapılmadığı, Özetle ticari alışverişin gerçek olup olmadığı noktasında araştırma yapılmadığı 6-7394 sayılı kanun'un 4. Maddesinde belirtilen "tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının" tespit edilmediği, Bu tutarların usulünce belirtilerek şüphelilere ihtar edilmediği, (yapılan ihtarda tutar belli değil) Hal böyle olunca etkin pişmanlık kurumunda arana ödeme miktarı ve yeri şüpheliye usulünce bildirilmeyerek etkin pişmanlık düzenlemesine aykırı hareket edildiği gibi suçun sübutuna etki edecek bir çok delil toplanmadan.,." şeklinde gerekçe ile iadesine karar verildiği anlaşılmış ise de;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında, "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklinde,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmı ile de ; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklinde belirtildiği üzere;

Dosya kapsamına göre şüpheli hakkında, sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, soruşturma dosyası kapsamında İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 22/05/2023 tarihli vergi tekniği raporu ile rapor kapsamında fatura asılları, ödeme dekontları ve vergi inceleme tutanağının, yine İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 22/05/2023 tarihli vergi suçu raporunun ve değerlendirme komisyonu olumlu mütalaa formunun bulunması karşısında, şüpheliler hakkında kamu davası açılması için yeterli delilin bulunduğu gibi, Mahkemenin iade sebeplerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade nedenleri arasında da bulunmadığı ve anılan eksikliklerin yargılama aşamasında giderilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174/1. maddesi;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2024/239 İddianame değerlendirme sayılı kararı ile "...-Fatura muhatabı şirketlerin yetkililerinin tespit edilerek dinlenmediği, 2-Fatura muhatapları hakkında vergi incelemesine dair tahkikat olup olmadığının tespit edilmediği, 3-Vergi tekniği raporundaki çelişkiler beyanlar karşısında karşıt inceleme raporu alınmadığı, 4-Ticari defterler incelenmediği gibi faturaların gerçek yada sahte olduğuna dair savcılık makamınca araştırma yapılmadığı, 5-Banka hesap hareketlerinin fatura bedellerini karşılayıp karşılamadığı noktasında inceleme yapılmadığı, özetle ticari alışverişin gerçek olup olmadığı noktasında araştırma yapılmadığı, 6-7394 sayılı kanun'un 4. Maddesinde belirtilen "tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının" tespit edilmediği, bu tutarların usulünce belirtilerek etkin pişmanlıktan faydalanmak isteyen şüpheliye usulünce ihtar edilmediği..." gerekçesiyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2024 tarihli ve 2023/163885 Soruşturma, 2024/19035 Esas sayılı iddianamesinin, 5271 sayılı Kanun'un 174/1-b. maddesi gereğince iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; Pendik Vergi Dairesi Müdürlüğünün 120 070 2366 vergi kimlik numaralı mükellefi olan ... Tekel Ürünleri Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin yetkilisi olan şüpheli hakkında, 2018 takvim yılında sahte belge düzenleme suçunu işlediğinden bahisle Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığının, 22.05.2023 tarihli ve 2023-(2014-1-375)/20 sayılı Vergi Suçu Raporunun düzenlendiği, dosya içerisinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın, bir kısım fatura asıllarının, karşıt inceleme raporlarının mevcut olduğu, ilgili vergi tekniği raporunda düzenlenen sahte faturalar yönünden ayrıntılı açıklamalara yer verildiği, şüphelinin Burhaniye İlçe Emniyet Müdürlüğünde 03.08.2023 tarihinde alınan ifadesinde, faturalara konu alışverişlerin gerçek olduğunu beyan etmesi ile etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istediğini bildirmesine karşın, iddianame tarihine kadar bu hususta dosyaya intikal eden herhangi bir bilgi/belge olmadığının anlaşılması karşısında; İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2024/239 İddianame değerlendirme sayılı kararında belirtilen nedenlerin, 5271 sayılı Kanun‘un 174/1-b. maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı, toplanan deliller ışığında şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunduğu ve belirtilen diğer delillerin Mahkemece yargılama sırasında da toplanabileceği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2024 tarihli ve 2024/207 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/169, Karar No: 2025/5227, Tarih: 08.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/169 E.  ,  2025/5227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2294 E., 2024/2129 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/137 E., 2024/266 K.

Bölge Adliye Mahkemesi davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 31.12.2003 - 31.12.2012 yılları arasında da tarımsal faaliyetlerine devam ettiği ancak, müvekkilin 2926 sayılı Kanun kapsamında Amasya SGK İl Müdürlüğü tarafından 7256 sayılı Kanun uyarınca gönderilen ödeme planında belirtilen 1996, 1998, 1999, 2000, 2003 ve 2004 yıllarına ilişkin tevkifatların baba adının ... değil ... olduğu ve 2004 yılındaki kesinti listesinde ise soyadının ... Üstün olduğundan bahsedilmesi ve bundan dolayı silinmesi sebebiyle bu hatanın düzeltilmesini, akabinde 31.12.2003 - 31.12.2012 yılları arasında da devam eden tarımsal faaliyetleri sebebiyle sigortalığın tespitine karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı kurum üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; ...'ın Amasya Şeker Pancarı Kooperatifinden alarak müvekkil Kuruma ibraz etmiş olduğu tevkifat kesinti listesinde baba adının ... olduğunu, Kurum Müdürlüğümüzde bulunan listeler ile karşılaştırılmasında 1996, 1998, 1999, 2000, 2003 yıllarındakıi kesinti listelerinde baba adının ... olduğunun görüldüğünü, 2004 yılı kesinti listesinde ise adı soyadını ... , baba adının ... olarak geçtiği görüldüğünden, davacı vekili tarafından Kurum aleyhine açılan Zorunlu Bağ-Kur sigortalılığın tespiti davasının reddi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

'1-Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine,

a) 725422895, 725430480, 725422897, 725422898, 725422899, 728562126 tahsilat numaralı tevkifat ödemelerinin davacıya ait olduğunun tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline,

b) Tevkifat ödemeleri uyarınca iptal edilen tevkifat ödemelerinin yapıldığı yıllarda ilgili yılın son gününe kadar olan süreler olan; 31.12.2003-30.12.2004 tarihleri arasında prim borçlandırılmasından çıkartılarak tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak sigortalılığının tespitine, tevkifat kesintisi bulunmayan sair dönem yönünden talebin reddine,'' dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; hak düşürücü sürenin bulunduğunu, tanık beyanlarının soyut nitelikte olduğunu, tevkifat kesinti belgeleri ile İl Müdürlüğümüzde bulunan tevkifat kesinti listelerinin karşılaştırılmasında baba adı ve soyadı tutmadığından tevkifata göre tescil işlemi yapılamadığını, nüfus kayıtlarına göre işlem yapıldığı için Kurumun bu anlamda da dava açılmasına sebebiyet vermediğinden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, tevkifat ödemelerinin davacıya ait olup olmadığı noktasında aidiyet tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, dosya içerisine alınan; davalı Kurum kayıtları, bilgi ve belgeler, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, dinlenen tanıkların beyanlarına, nüfus kayıt bilgilerine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1447, Karar No: 2014/9536, Tarih: 15.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1447 E.  ,  2014/9536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/149822

MAHKEMESİ : İstanbul 13. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2010/106 (E) ve 2011/135 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

1- İİK'nun 337/a maddesindeki ticareti usulüne aykırı terk etmek fiili, her takip için ayrı şikayet olunsa dahi koşulları bulunduğu takdirde tek suç oluşturacağı cihetle, Mahkemenin 2010/105 Esas sayılı dosyasının mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması açısından mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyadan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, tespit edilen adreslerinde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3321, Karar No: 2010/3848, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/3321 E.  ,  2010/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... ağa kızı ...’nın kızı ... ...’in aile nüfus kaydının getirtilerek dosya içine konulması; getirtilecek nüfus kaydına göre sağ olduğunun anlaşılması halinde gerek nüfus kayıtlarında yeralan yerleşim yeri adresi ve gerek yaptırılacak kolluk araştırması ile adresi belirlenerek gerekçeli kararın yöntemince kendisine tebliği sağlanarak, tebliğ belgesinin dosya içine konulması ve temyiz süresinin beklenilmesi; ölü olduğunun anlaşılması halinde gerekçeli kararın tüm mirasçılarına yöntemince tebliğleri sağlanarak tebliğ belgelerinin dosya içine konulması ve temyiz sürelerinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.