muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/237, Karar No: 2024/25, Tarih: 24.01.2024

Bu bağlamda seri muhakeme usulünün bir ceza muhakemesi kurumu olduğu açık ise de ceza miktarı üzerinde fail lehine olan etkisi nedeniyle maddi ceza hukukunu da ilgilendirdiği tartışmasızdır.

Bu aşamada suçta ve cezada kanunîlik ilkesinin üzerinde durulması gerekmektedir.

Latince Nullum crimen sine lege ve Nulla poena sine lege olarak ifade edilen kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesi hukukun egemen olduğu tüm demokratik ülkelerce kabul edilmiş ve yasal güvenceye kavuşturulmuştur. Bu kapsamda Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 38. maddesinde de; "Kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz; kimseye suçu işlediği zaman kanunda o suç için konulmuş olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez. Suç ve ceza zamanaşımı ile ceza mahkûmiyetinin sonuçları konusunda da yukarıdaki fıkra uygulanır. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur." şeklinde düzenlenen suçta ve cezada kanunilik ilkesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 7. maddesinde; "Hiç kimse, işlendiği zaman ulusal veya uluslararası hukuka göre suç oluşturmayan bir eylem veya ihmalden dolayı suçlu bulunamaz. Aynı biçimde, suçun işlendiği sırada uygulanabilir olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez." şeklinde hüküm altına alınmıştır.

Öte yandan Anayasa Mahkemesince 21.04.2022 tarih ve 87-44 sayı ile;

"30. Anayasa Mahkemesi daha önceki kararlarında itiraz konusu kuralın bulunduğu bentte yer alan '...kovuşturma evresine geçilmiş...', '...hükme bağlanmış...' ibarelerinin 'basit yargılama usulü yönünden' iptaline karar vermiştir (AYM; E.2020/16, K.2020/33, 25.06.2020, §§ 23-27; E.2020/81, K.2021/4, 14/1/2021, §§ 27-28.). Anılan kararlarda, kesinleşmiş yargı kararıyla sonuçlanmamış yargılamalarda yeni muhakeme usulünün uygulanabilir olduğunun tespiti yapılmıştır. Bununla birlikte basit yargılama usulünün uygulanması durumunda sonuç cezanın sanık lehine indirilmesinin zorunlu olması nedeniyle kural için suçta ve cezada kanunilik ilkesi kapsamında lehe kanunun geçmişe yürütülmesi ilkesinin geçerli olduğu ifade edilmiştir. Bu bağlamda söz konusu kararlarda belirli bir tarih itibarıyla kovuşturma aşamasında olan veya hükme bağlanmış dosyalarda lehe hükümler içeren basit yargılama usulünün uygulanmasını önleyen kuralın Anayasa’nın 38. maddesiyle bağdaşmadığı tespit edilmiştir.

31. Anayasa’nın 141. maddesinin son fıkrasında 'Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevidir.' denilmek suretiyle davaların makul bir süre içinde bitirilmesi gerekliliği açıkça ifade edilmiştir. Bu hak gereğince devlet, yargılamaların gereksiz yere uzamasını engelleyecek etkin çareler oluşturmak zorundadır. Ancak bu amaçla alınacak kanuni tedbirlerin ve öngörülen çarelerin yargılama sonucunda işin esasına yönelik adil ve hakkaniyete uygun bir karar verilmesine engel oluşturmaması gerektiği de tartışmasızdır (AYM, E.2013/4, K.2013/35, 28.02.2013.).

32. İtiraz konusu kural, belirli bir tarih itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş ya da hükme bağlanmış dosyalarda seri muhakeme usulünün uygulanamayacağını öngörmektedir. Yukarıda da belirtildiği üzere Kanun’un 250. maddesinin (4) numaralı fıkrası seri muhakeme usulünün uygulanması sonucunda yaptırımın yarı oranında indirilerek belirlenmesini öngörmektedir. Buna göre itiraz konusu kural yargılama aşamasında olup henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış, dolayısıyla yeni yargılama usulünün uygulanabileceği dosyalarda ceza miktarı üzerinde fail lehine etkisi olan seri yargılama usulünün belirli bir tarih itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş veya hükme bağlanmış dosyalarda uygulanmamasını öngörmek suretiyle Anayasa’nın 38. maddesini ihlal etmektedir. Kuralın bu niteliği ve yargılama üzerindeki etkisi dikkate alındığında Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve E.2020/16, K.2020/33 ile 14/1/2021 tarihli ve E.2020/81, K.2021/4 sayılı kararlarında ulaştığı sonuçtan ayrılmayı gerektirir bir durum söz konusu değildir.

33. Açıklanan nedenlerle kural Anayasa’nın 38. maddesine aykırıdır..." gerekçesiyle CMK'ya, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 87-44 sayılı kararı ile CMK'ya, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi ve bu muhakeme usulünün bir ceza muhakemesi kurumu olduğu açık ise de ceza miktarı üzerinde fail lehine olan etkisi nedeniyle maddi ceza hukukunu da ilgilendirmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; hakkı olmayan yere tecavüz suçuna ilişkin olarak seri muhakeme usulünün uygulanması bakımından sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün bu uyuşmazlık konusu bakımından bozulmasına karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün bu uyuşmazlık konusu bakımından bozulmasına karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Torul Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2021 tarihli ve 255-468 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanık bakımından kısa süreli hapis cezasının adli para cezası yerine seçenek tedbire çevrilmesinin daha lehe olduğu ve yalnız sanık lehine temyiz edilen önceki hükümde sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek tedbirin infazı ile ulaşılmak istenilen amaca aykırı olacak şekilde ve temel hak ve özgürlükleri sınırlandıracak biçimde 13 ay 10 gün süre ile kafelere gitmeme seçenek tedbirine çevrilmesi nedeniyle de bozmadan sonra yapılan yargılamada kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen diğer bir seçenek tedbire çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan CMUK'un 326. maddesinin son fıkrasında hüküm altına alınan "aleyhe değiştirme yasağı" ilkesine aykırı olacak bir biçimde adli para cezasına çevrilmesi isabetsizliğinden ve 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 87-44 sayılı kararı ile CMK'ya 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi karşısında hakkı olmayan yere tecavüz suçuna ilişkin olarak seri muhakeme usulünün uygulanması bakımından sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeninden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde yapılan müzakerede, (1) numaralı uyuşmazlık konusu bakımından oy çokluğuyla, (2) numaralı uyuşmazlık konusu bakımından ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5626, Karar No: 2016/13725, Tarih: 27.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/5626 E.  ,  2016/13725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Uygulama : TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlar aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının çıkartılarak, yerine “Sanığa verilen 3 ay kısa süreli hapis cezasının sanığın şahsi ve sosyal durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 90 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak hesabıyla 2.700.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması, hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin 5.fıkrasından “tahsiline, TCK’nın 52/son maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine,” ibarelerinin çıkartılarak, yerine, “tahsil edileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa bildirilmesine, (ihtarat yapılamadı),” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7919, Karar No: 2013/8572, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/7919 E.  ,  2013/8572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.03.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1579, Karar No: 2024/2806, Tarih: 18.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1579 E.  ,  2024/2806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3766 E., 2023/3558 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/166 E., 2022/543 K.

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı Kurum tarafından düzenlenen ödeme emirlerinin 08.03.2022 tarihinde müvekkilinin MERNİS adresine tebliğ edildiğini, tebliğ zarfı ile ödeme emirlerinde "... Lokantacılık" ünvanı yazmasına rağmen zarf üzerine ve bir adet ödeme emri üzerine el yazısı ile müvekkilin ismi yazılı ödeme emirlerinin müvekkile neden tebliğ edildiğinin anlaşılamadığını, müvekkilin bahse konu şirketin eski yönetim kurulu üyesi olduğunu, bu sebeple ödeme emirlerinin iptalini, teminatsız olarak ihtiyati tedbir kararı verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini dava ve talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Pendik SGM'de işlem görmekte olan ... Lokantacılık ve Turizm İşletmeleri A.Ş. aleyhine icra takibi yürütüldüğünü, dava dışı işyerinin gayri faal olduğunu, şirket adresine gönderilen ödeme emirlerinin tebliğ edilememesi sebebiyle işyerinin prim borçlarından dolayı şirket yetkilisi ve ortakları aleyhine icra takibi başlatıldığını, davacının 10.02.2014 tarihli sicil gazetesinde şirket yetkilisi ve yönetim kurulu başkan yardımcısı olarak ilan edildiğini, bu nedenle davacı aleyhine de icra takibi başlatıldığını belirterek davanın hem usulden hem de esastan reddini, yürütmenin durdurulması talebinin reddini, %10 inkar tazminatına hükmedilmesini, Mahkeme masrafları ve ücreti vekaletin davacıya yükletilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; SGK ve ticaret sicil kayıtları birlikte değerlendirildiğinde, SGK'nın 25.07.2022 tarihli, 49199970 sayılı yazı cevabı içeriğinden 2022/10612- 2019/73244- 2019/73243- 2019/73241- 2016/60884 sayılı ödeme emirlerinin iptal edildiği anlaşılmakla bu ödeme emirleri yönünden açılan dava konusuz kaldığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 2016/023419 sayılı ödeme emri yönünden davacının sorumluluğunun (yönetim kurulu başkan yardımcılığının) 5 Ağustos 2015 tarihinde yayımlanan Ticaret Sicil Gazetesi ile Üsküdar 16. Noterliğinin 28.07.2015 tarihli 28665 sayı ile onaylı genel kurul kararı ile sona erdiği, işveren uygulama tebliğine göre aylık prim ve hizmet belgesinin ertesi ayın en geç 23'ünde verilebilir olması ve borç ödemede son tarihin ise yine o ayın son günü olması nedeniyle ortaklık ve yönetim kurulu başkan yardımcılığı görevi 28.07.2015 tarihinde sona eren davacının 2015 yılının 7. 8. ve 9. aylarının prim borcundan sorumlu olmadığı anlaşılmakla 2016/023419 sayılı ödeme emri yönünden açılan davanın kabulü ile davaya konu 2016/023419 sayılı ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu,davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, şirketin yönetim kurulu üyesi olan davacının borçtan sorumlu olduğunu, davanın reddi ile %10 tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç:

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ödeme emrinin iptaline ilişkin davada 28.07.2015 tarihli genel kurul kararı ile yönetim kurulunun tek kişiden oluşmasına ve 3 yıl süre ile .... 'nun seçilmesine karar verildiğinin 05.08.2015 günlü Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edilmesiyle davacı ...'nın temsil ve ilzam yetkisinin 28.07.2015 tarihinde sona erdiği, 2022/10612- 2019/73244- 2019/73243- 2019/73241- 2016/60884 takip numaralı ödeme emirlerinin yargılama sırasında davalı Kurum tarafından iptal edildiği, davacının 28.07.2015 tarihinde dava dışı şirketin yönetim kurulu üyesi olmadığı, iptal edilmeyen 2016/23419 takip numaralı ödeme emrine konu 2015/7-8-9. aylarına ait prim ile gecikme zammından sorumlu olmadığı kabul edilerek hüküm kurulmasının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan taraf ve istinaf sebepleri gözetilerek davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6183 sayılı Kanun'un 55 ve 58 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 88 inci maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12647, Karar No: 2012/11565, Tarih: 30.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/12647 E.  ,  2012/11565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespite ilişkin davada Bursa 2. Sulh Hukuk ,Bursa 5.Asliye Hukuk ve Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacının Bursa 13.İcra Müdürlüğünün 2009/9197 sayılı takip dosyasından davalı şirkete borçlu olmadığının tesbitine,takibin iptaline ve %40 tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Bursa 2.Sulh Hukuk Mahkemesince,davacı vekilinin 10.12.2009 ve 29.12.2009 tarihli dilekçelerinde davanın devamı sırasında müvekkilinden 2.700 TL nakit para tahsil edildiğini ayrıca 6.000,TL senet ile 5.000 TL tutarlı çek alındığını bunların istirdatını talep etmesi nedeniyle istirdat talebinin 13.700 TL olması nedeniyle yargılama görevinin miktar itibarıyla Sulh Hukuk Mahkemesinin görevini aştığı gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Bursa 5.Asliye Hukuk Mahkemesince,taraflar arasındaki ticari ilişkinin varlığı, davalı tarafın işbölümü itirazı nedeniyle dosyanın yetkili ve görevli Bursa Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bursa 1.Asliye Ticaret Mahkemesi ise,Bursa 13.İcra Müdürlüğünün 2009/9197 sayılı takip dosyasındaki 3.985 TL için borçlu olmadığının tesbiti talep edildiğinden davacı tarafça 13.700,00 TL açısından ıslah dilekçesi verilmediği ve harç yatırılmadığından dava değeri olan 3.985,00 TL göre görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

../...

-2-

2012/12647

2012/11565

Somut olayda, davacı tarafından, Bursa 13.İcra Müdürlüğünün 2009/9197 sayılı takip dosyasından borçlu olmadığının tesbiti talep edildiğinden ve dava değeri olarak 3.985,00 TL üzerinden dava harcının yatırılmış olması nedeniyle ve bu miktarın dava tarihi itibariyle Sulh Hukuk Mahkemesinin görev sınırı olan 7.080,00 TL’nin altında olması nedeniyle, uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1980, Karar No: 2011/5481, Tarih: 03.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1980 E.  ,  2011/5481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesi yapılabilmesi için;

1) 2.Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2005/543 E., 2002/57 E., 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/798 E. sayılı dava dosyalarının,

2) Dava konusu taşınmazın belediye imar planı (Nazım veya uygulama) içinde kalıp kalmadığının, kalmakta ise imar palınına alınma tarihinin Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosyada yer alması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 03/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.