muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6330, Karar No: 2017/13228, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6330 E.  ,  2017/13228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15344, Karar No: 2018/5221, Tarih: 26.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15344 E.  ,  2018/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vergi Dairesinden gelen yazı cevabında, borçlu şirketin vergi kaydının re'sen terkin edildiği tarihin 28/02/2014 olduğu, şikayetçi vekilince şikayete konu takip dosyasına ilişkin hacze gittiği ve dolayısıyla ticareti terk olgusunu öğrendiği tarihin 19/08/2014 tarihi olması karşısında, İİK'nın 347. maddesinde yazılı 3 aylık ve 1 yıllık hak düşürücü sürelerin dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların yetkilisi oldukları anlaşılan ticari şirket hakkında en son kayıtlı olduğu Vergi Dairesinden gelen yazı cevabında şirketin 28.02.2014 tarihinde re'sen terkin edildiğinin tespit edilmesi, alacaklı şikayetçinin 19/08/2014 tarihinde şirketin merkez adresine gittiğinde adreste yeni kiracı bir 3. kişi şirketin bulunması, yapılan zabıta araştırması sonucunda borçlu şirketin adresi 8 ay önce terk ettiği, ayrıca Ticaret Sicilinden gelen yazı cevabında borçlu şirketin merkez adresinin hacze gidilen aynı adres olduğu anlaşılmakla, tüm dosya kapsamına göre, unsurları oluşan suçtan sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatlerine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7694, Karar No: 2017/6227, Tarih: 06.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7694 E.  ,  2017/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.04.2017 gün ve 2017/18 Esas, 2017/165 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 25.04.2017 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36332, Karar No: 2015/844, Tarih: 16.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/36332 E.  ,  2015/844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından verilen 31.07.2014 havale tarihli dilekçede, Dairemizin 17.04.2014 tarih, 2014/ 1435 E ve 2014/ 13113 K sayılı bozma kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması yönünde hüküm kurulması talep olunmuştur.

Davacı işçi dava dilekçesinde, 06.10.2011 tarihinde işverence nedensiz olarak işe alınmamak suretiyle işten çıkarıldığını beyan etmiş, feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı belediye ve alt işveren vekilleri ayrı ayrı savunmalarında, dava için gerekli olan hak düşürücü süreye değinmeden fesih nedenlerine dair açıklamalarda bulunmuşlardır. Davalılar tarafından dosyaya sunulan işçi çıkış bildiriminde işten çıkış nedeni olarak kod 29 (işverence haklı fesih) ibaresi yer almıştır. Daha sonra davalı vekili 06.09.2011 tarihli fesih yazısı ve aynı tarihli tutanağı fotokopi belgeler olarak sunmuş ve bu defa davacının iş sözleşmesinin 06.09.2011 tarihinde yapılan önelli fesih bildirimi ile sona erdiğini savunmuştur. Davacı taraf itiraz ederek belge asıllarının celbini talep etmiştir. Davalı işveren belge asıllarını sunmamıştır. Davalı işveren bir yandan haklı veya geçerli feshe dayanmış, diğer yandan ihbar öneli tanıdığına dair fotokopi şeklinde fesih yazısı sunmuştur. İşverence fesih yazısı ile aynı tarihi taşıyan tutanak içeriğinde ise işçinin fesih yazısını imzalamadığı, 05.10.2011 tarihine kadar imzalamasının beklendiği belirtilmiştir. Ancak 05.10.2011 tarihiyle ilgili açıklamalara yer verilen tutanağın tanzim tarihinin 06.09.2011 olması da dikkat çekicidir. Davalı işverenler tarafından davacının imzasını içeren fesih yazısının aslının sunulmamış olması ve işveren savunmaları ile diğer belgelerin önelli fesih içeriği ile çelişmesi sebebiyle davacının iş sözleşmesinin 06.09.2011 tarihinden feshedildiğinin kabulü dosya içeriği ile uyuşmamaktadır. Fesih 05.10.2011 tarihinde ve herhangi bir bildirimde bulunulmaksızın yapılmış olup, dava hak düşürücü süresi içinde açılmıştır. Dairemizce sözü edilen belge ve savunma içerikleri gözden

kaçırılarak fesih için bir aylık hak düşürücü sürenin geçtiğine dair bozma kararı verilmesinin maddi hataya dayandığı anlaşılmakla, Dairemiz bozma kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, karar verilmiştir. Dosya ve eklerinin incelenmesinden aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 3.40 TL'nin davacıya arta kalanın davalılara yükletilmesine, 16.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/240, Karar No: 2012/2296, Tarih: 29.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/240 E.  ,  2012/2296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten iki kişiyi öldürme

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 450/5, 59/2 maddeleri uyarınca verilen kesinleşmiş hükmün hükümlü lehine olduğu anlaşılmakla, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/5, 59, 31, 33 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak uyarlama isteminin reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin kararın hukuk ve yasalara aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 29.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6620, Karar No: 2012/8932, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6620 E.  ,  2012/8932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’ün beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17/10/2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 27/12/2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarih ve 2011/798 Esas, 2012/594 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17/10/2011 tarih ve 2011/3808 Esas, 2011/5875 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, ...Vergi Dairesi Müdürlüğünün 03/05/2010 tarih ve 13175 sayılı yazısına göre, borçlu şirketin 25/01/2008 tarihinden itibaren resen terkin edildiğinin bildirilmesine ve ticaret sicilinde kayıtlı adresinde zabıta marifetiyle yapılan araştırma sonunda da, adresin boş olduğunun tespit edilmesine göre, borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin eş anlatımla atılı suçun oluştuğunun kabulünün gerekmesi karşısında, yetkilisi sanık ...’ün mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1370, Karar No: 2018/666, Tarih: 20.12.2018

**Ceza Genel Kurulu         2016/1370 E.  ,  2018/666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 20. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 59-38

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 188/4-a, 52, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 140 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadere ve mahsuba ilişkin Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.11.2015 tarihli ve 59-38 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 20. Ceza Dairesince 25.05.2016 tarih ve 314-3165 sayı ile;

"Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde istihbari bilgi bulunan sanığın üzerinde yapılan aramada pantolonunun sol ön cebinde net 26,5 gram eroinin ele geçirildiği olayda; 'olay yeri ve tarihini kapsayacak nitelikte önleme araması kararı' veya CMK’nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde alınmış 'adli arama kararı' veya 'yazılı adli arama emri' bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması..." isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 24.06.2016 tarih ve 399303 sayı ile;

"...Suç tarihinde sanığın uyuşturucu satışı yaptığına dair istihbarat alınmıştır. Bu istihbaratın adli arama kararı alınabilmesi için gerekli makul şüphe şartını içermediği, salt bu istihbarata dayalı olarak merciinden adli arama kararı istenilse Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 6. maddesi gereğince ihbar ve şikâyeti destekleyen emarelerin yokluğundan bahisle arama talebinin reddedileceği bir gerçektir. İhbarı alan kolluğun istihbaratı destekleyen emare arayışına girmesi hukuki zorunluluktur. Bu arayış esnasında Yönetmeliğin 4. maddesine uygun şekilde suçüstü hali ile karşılaşması halinde herhangi bir yerden izin almaksızın arama yapması da Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında yasal imkan dahilindedir.

Olayımızda alınan istihbarata dayalı olarak polis mahalde gözetleme yapmakta iken tarife uyan sanığın geldiğini görmüş, polisleri farkeden sanık kaçmaya başlamıştır. Bu aşamadan itibaren suçüstü hukuku başlamıştır. Kovalamaca sonucu yakalanan sanığın Yönetmeliğin 4 ve 27. maddelerine uygun şekilde yapılan üst aramasında pantolon ön sol cebinden şeffaf beyaz poşet çıkartılmış, poşet kontrol edildiğinde içerisinde suç delili 54,47 gram eroin maddesi ele geçirilmiştir.

Bu şekilde suç delilinin ele geçirilmesi Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 4, 6 ve 27. maddelerine uygun olup olayımızda gerek adli arama kararına, gerek adli arama yazılı iznine gerekse önleme kararına gerek olmadığı, ilgili Yönetmeliğin değinilen maddelerinde açıkça yazılıdır. Umma derecesinde şüphe bu şekilde üst aramasına olanak vermektedir. Bu verilerle yerel mahkemenin mahkûmiyet hükmünün onanması gerektiği..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

Bu şekilde suç delilinin ele geçirilmesi Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 4, 6 ve 27. maddelerine uygun olup olayımızda gerek adli arama kararına, gerek adli arama yazılı iznine gerekse önleme kararına gerek olmadığı, ilgili Yönetmeliğin değinilen maddelerinde açıkça yazılıdır. Umma derecesinde şüphe bu şekilde üst aramasına olanak vermektedir. Bu verilerle yerel mahkemenin mahkûmiyet hükmünün onanması gerektiği..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 20. Ceza Dairesince 05.10.2016 tarih ve 2466-5028 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığının, bu bağlamda eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığının, bu bağlamda eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

04.09.2015 tarihli tutanak ile aynı tarihli olay, tespit, yakalama ve el koyma tutanağına göre; Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerinin uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapan şahıslara yönelik yaptıkları çalışmalarda, 04.09.2015 tarihinde saat 17.00 sıralarında, 01 ... .. plaka sayılı motoru kullanan, üzerinde açık mavi gömlek ve kot pantolon bulunan, spor ayakkabılı, uzun boylu, zayıf yapılı, esmer tenli, Sedat isimli şahsın gramlar hâlinde eroin satışı yaptığı, uyuşturucu alıcısı şahıslar ile telefonla irtibat kurup en az 5 gram eroin almaları şartıyla, yanından sulama kanalı geçen tarım yolu olarak bilinen yere yönlendirdiği, burada uyuşturucu madde satışını gerçekleştirdiği, herhangi bir operasyon olması durumunda uyuşturucu maddeyi sulama kanalına atarak yok etmeyi planladığı yönünde istihbarat bilgisine ulaştıkları, aynı gün saat 18.00 sıralarında bahse konu yer civarında tertibat alan görevlilerin, saat 19.30 sıralarında tarım yolu üzerinde eşkâle uygun şahsı mavi renkli 01 ... .. plaka sayılı motosiklet ile görüp yanına doğru yaklaştıkları, görevlileri fark eden şahsın motor ile tarım yolundan 13254 Sokağa doğru kaçmaya başladığı, sokak içerisinde beklemekte olan diğer görevlileri görmesi üzerine motorundan inerek yaya olarak kaçmaya çalıştığı, kovalamaca sonucunda görevlilerce yakalandığı, direnç gösteren şahsın orantılı güç kullanılarak kontrol altına alındığı, polis tanıtma kartlarını gösteren görevlilerin şahsa kimliğini sordukları, kimliğinin yanında olmadığını söyleyen şahsın isminin ... olduğunu beyan ettiği, yapılan üst aramasında pantolon ön sol cebinde bulunan beyaz poşet içinde daralı ağırlığı 54,47 gram gelen ve eroin olduğu değerlendirilen maddenin ele geçirildiği, durumun bu hâli ile saat 20.17'de Cumhuriyet savcısına bildirildiği ve adı geçen hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan işlem yapılması talimatının alındığı,

Adana Kriminal Polis Laboratuvarının 16.09.2015 tarihli raporuna göre; net 53 gr. gelen maddenin 26,5 gram eroin olduğu,

Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 15.09.2015 tarihli raporuna göre; sanığın kan ve idrar analizlerinde uyuşturucu veya uyarıcı maddeye rastlanılmadığı,

Adana Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü Parmak İzi Geliştirme Laboratuvarı Büro Amirliğinin 28.09.2015 tarihli raporuna göre; suç konusu uyuşturucu maddenin içerisinde bulunduğu poşet üzerinde yapılan incelemede herhangi bir vücut izi tespit edilemediği,

Anlaşılmıştır.