muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7892, Karar No: 2010/15920, Tarih: 27.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7892 E.  ,  2010/15920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/387, Karar No: 2019/230, Tarih: 09.01.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/387 E.  ,  2019/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müteselsilen basit zimmet

HÜKÜM : Zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının bu suçun zarar görenleri oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye ve ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 09/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8189, Karar No: 2011/23173, Tarih: 01.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/8189 E.  ,  2011/23173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin birleştirmeye muvafakat verilmeme gerekçesine göre davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/391 Esas sayılı dava dosyası ile Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/268 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2010 gün ve 2010/391 Esas, 2010/1349 K. sayılı birleştirme kararının KALDIRILMASINA, davaların ayrı ayrı kendi esasları üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6529, Karar No: 2017/13232, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6529 E.  ,  2017/13232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6634, Karar No: 2013/7994, Tarih: 27.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6634 E.  ,  2013/7994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.05.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.09.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar, pasif husumet yokluğundan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.12.1996 tarihli ve 1996/14-763-864 sayılı kararında da belirtildiği gibi, tapu tahsis belgesi bir mülkiyet belgesi olmayıp yalnızca fiili kullanmayı belirleyen ve ilgilisine kişisel hak sağlayan bir zilyetlik belgesidir. Tapu tahsis belgesinin varlığı tahsis edilen yerin adına tahsis yapılan kişi veya mirasçıları adına tescili için yeterli değildir. Tahsis kapsamındaki yerin hak sahibi adına tescil edilebilmesi için;

-Hukuki yönden geçerliliğini koruyan bir tapu tahsis belgesinin bulunması,

-Tahsise konu yerde 3194 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca imar planı veya 3290 sayılı yasa ile değişik 2981 sayılı yasa uyarınca ıslah-imar planlarının yapılmış olması,

-İlgilisine, tapu tahsis belgesi gereğince bir başka yerden tahsis yapılmamış olması,

-Tahsise konu yerin kamu hizmetine ayrılmamış ve imar planına göre konut alanında kalmış olması,

-Tahsise konu yer ile tescili istenilen taşınmazın aynı yer olup olmadığı ve taşınmazın niteliklerinin belirlenmesi amacıyla mahallinde uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılması,

-Tahsise konu arsa bedelinin ödenmiş olması, ödenmemiş ise taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerinin uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanarak hükümden önce mahkeme veznesine veya belirlenecek tevdi mahalline depo edilmiş olması.

-İmar parsellerinin oluşturulması sırasında, şuyulandırmaya tabi tutulan parselden 3290 sayılı yasa ile değişik 2981 sayılı yasanın 18/b-c maddesi uyarınca düzenleme ortaklık payı kesilip kesilmediğinin, kesilmiş ise uygulanan oranın saptanması gerekir,

-Mahkemece, yukarıda belirtilen koşullar doğrultusunda yapılacak inceleme sonucunda, tescil isteğinin kabulü için yasal koşulların oluştuğu kabul edildiği takdirde, 3290 sayılı yasa ile değişik 2981 sayılı yasanın 10/C-2 maddesi gereğince tahsise konu yerde uygulanan düzenleme ortaklık payının (DOP) davacıyı da bağlayıcı nitelikte olduğu dikkate alınarak tahsis miktarından bu oranda yapılacak indirimden sonra kalan miktarın tesciline karar verilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde işin esasının incelenerek taraf delilleri toplanıp değerlendirildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, somut olaya uygun olmayan yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.05.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Davacı, Hazine tarafından düzenlenen 01.10.1985 tarih ve 255 no'lu tapu tahsis belgesine dayanarak ...., 5. pafta, 168 ada 13 parseldeki taşınmazın 400 m2 miktara denk gelecek hisse

kadar ... adına olan kaydının iptali ile adına tescilini mümkün değil ise aynı değerde, aynı nitelikte aynı m2'de bir taşınmazın müvekkili adına tesciline bu da mümkün değilse arsanın ve üzerindeki gecekondu enkaz bedelinin dava tarihi itibariyle rayiç bedellerine hükmedilmesini dava ve talep etmiştir.

Davacı gerek dava dilekçesinde ve gereksede yargılama aşamasında halen gecekondu olarak kullandığı ev için tahsis belgesi verildiğini belirterek bu evin yer aldığı kısım için tapu iptali ve tescil istediğini açıklamış ve keşifte dinlenen davacı tanıklarıda davacı iddiasını teyit etmiştir.

Keşif sonucu alınan raporlarda; davacıya ait evin tapu tahsis belgesinde yazılı 168 ada 13 parsel içerisinde kalmadığı Sarpdere olarak isimlerdirilen dere yatağında ve tescil harici yerde kaldığı saptanmıştır.

Mahkemece, tahsis belgesinin dava konusu yere ait olmaması ve davacıya ait binanın dava dışı ... Büyükşehir Belediyesince Kamulaştırıldığı bu nedenlerle davalıların husumet itirazı kabul edilerek; HMK'nın 114/1-d maddesi uyarınca dava şartı niteliğindeki husumet yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine dair hüküm kurulmuştur.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1996/14-763-864 sayı ve 04.12.1996 tarihli kararında da belirtildiği gibi; tapu tahsis belgesi, bir mülkiyet belgesi değil, yalnızca fiili kullanmayı belirten zilyetlik belgesidir. İlgilisine ancak kişisel bir hak sağlayabilir. Tapu tahsis belgesinin varlığı, tahsis edilen yerin ilgilisi adına tapuya tesciline yeterli değildir.

Dere yatağına yapılan gecekonduların 2981 sayılı Yasanın 14. maddesi (a) fıkrası gereğince korunması ve düzenlenen tapu tahsis belgesinin de tapuya çevrilmesi mümkün değildir. Bu nedenle de davacıya ayni hak sağlamaz.

Sayın çoğunluğun bozma ilamında yazılı ilkeler gözetilerek mahkemece mahallinde keşif yapılmış ve davacıya ait evin tescil harici dere yatağından olduğu saptanmıştır. Davacının anılan ev için elinde bulundurduğu tahsis belgesi evin bulunduğu yeri kapsamamaktadır. Sonuç olarak tahsise konu yer ile tescili istenilen taşınmaz aynı yer değildir.

Sayın çoğunluğun bozma ilamında yazılı ilkeler gözetilerek mahkemece mahallinde keşif yapılmış ve davacıya ait evin tescil harici dere yatağından olduğu saptanmıştır. Davacının anılan ev için elinde bulundurduğu tahsis belgesi evin bulunduğu yeri kapsamamaktadır. Sonuç olarak tahsise konu yer ile tescili istenilen taşınmaz aynı yer değildir.

Öte yandan dava konusu gecekondu dava dışı ... Büyükşehir Belediyesince kamulaştırıldığı ve kamulaştırma işleminin kesinleştiği belediye tarafından gecekondu maliki aleyhine kamulaştırma bedelinin tespiti ile tescil istemli olarak aynı mahkemenin 2011/417 esası üzerinden dava açıldığı görülmüştür

Davacı; halen kullanmakta olduğu gecekondu için elindeki tapu tahsis belgesine dayanarak tescil davası açmış ise de, tahsis belgesinin gecekondunun bulunduğu yeri kapsamadığı gibi anılan gecekondunun da dava dışı ... Büyükşehir Belediyesince kamulaştırılmış bulunmasına göre davalılar yönünden husumetten ret kararı verilmesi yerinde olup karar onanmalıdır.

Açıklanan nedenlerle sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/29540, Karar No: 2013/8551, Tarih: 11.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/29540 E.  ,  2013/8551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Ceza Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı  mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21/01/2013 tarihinde 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar,  İİK.'nun 89/4 ve 338.maddeleri uyarınca açılmış tazminat ve ceza davasına ilişkindir. Temyize konu karar icra ceza mahkemesi sıfatıyla ve 16.Hukuk Dairesinin bozma ilamı üzerine verilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname düzenlenmiş olmakla temyiz incelemesi Dairemizin görevi içinde bulunmamaktadır.  Yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümüne göre,  temyiz incelemesi niteliği bakımından Yargıtay  11. Ceza Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın tebliğname ile birlikte  ilgili ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/462, Karar No: 2020/5883, Tarih: 20.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/462 E.  ,  2020/5883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 3. Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkillerinin murisi ile dava dışı banka arasında tüketici kredisi sözleşmesi akdedildiğini, Kredi sözleşmesinin 8.3. maddesi gereğince davalı ile muris arasında 12.05.2014-12.05.2015 tarihlerini kapsayan "Uzun Süreli Kredi Hayat Sigorta Poliçesi" akdedildiğini, sigortalı murisin 16.03.2015 tarihinde vefat ettiğini, sigorta poliçesinin önceden müzakere edilmeksizin, aydınlatma yükümlülüğü yerine getirilmeden, sözleşmenin incelenmesi için makul bir süre verilmeden düzenlenen matbu olarak doldurulmuş sağlık beyan formuna dayanılarak hazırlanan poliçede belirlenen vefat tazminatının ödenmesi gerektiğini, bilgilendirme yapıldığının ispat yükünün davalı sigortacıya ait olduğunu, şüphe halinde sigortalı lehine hüküm kurulması gerektiğini belirterek, 52.500,00 TL'nin avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; rehin alacaklısının muvafakatının alınması gerektiğini, poliçe kapsamında sigortalının sağlık beyan formunu gerçeğe uygun olarak bildirmediğini, poliçenin başlangıç tarihinden önce kalp hastalıkları bulunduğunu, vefat sebebinin sözleşme öncesi varolan ancak bildirilmeyen hastalığından kaynaklandığını, kasten doğru beyan yükümlülüğünü yerine getirmeyen sigortalının sigorta poliçesi öncesinde mevcut hastalıkları ile vefat sebebi arasında illiyet bağı bulunduğundan müvekkili şirketin tazminat ödemek zorunda olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sigortalının kredi kullandığı tarihte hastalığının bilgisine sahip olması ve rahatsızlıklarını davalı sigorta şirketine bildirmemesi nedeniyle davalı sigorta şirketinin sigorta sözleşmesinden kaynaklanan yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, bilirkişi raporu alınması yönünde verilen ara karar gereği davacılara verilen kesin süre içerisinde masraf yatırılmadığı gerekçesiyle davacıların sair itirazları reddedilerek istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, kanıtlanamayan davanın reddine, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, bilirkişi raporu alınması yönünde verilen ara karar gereği davacılara verilen kesin süre içerisinde masraf yatırılmadığı gerekçesiyle davacıların sair itirazları reddedilerek istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, kanıtlanamayan davanın reddine, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye

Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 20/10/2020 gününde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/5655, Karar No: 2014/2691, Tarih: 04.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5655 E.  ,  2014/2691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3880, Karar No: 2019/7890, Tarih: 06.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/3880 E.  ,  2019/7890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Düzeltme ve cevap metinin yayımlanması için mahkemece verilen kesin kararın 09.12.2014 günü tebligatı almaya yetkili kişiye imzası karşılığında tebliğ edildiği, ancak sonraki üç gün içinde yayımlanmadığı anlaşılmakla, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği yönündeki tebliğnamedeki düşünceye;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2018 tarihli, 2014/70 E., 2014/70 K. sayılı kararında;

"...5187 sayılı Kanunun "Tebligat” başlıklı 29. maddesindeki “Süreli yayının yönetim yeri, tebligat işlemleri yönünden, yayın sahibinin ve temsilcisinin, görevi devam ettiği sürece sorumlu müdürün yerleşim yeri sayılır” şeklindeki düzenleme uyarınca düzeltme ve cevap yazısına ilişkin tebligatın, ilgili gazetenin künyesinde belirtilen adreste tebliğ edilmek üzere gönderilmesi gerekmektedir.

Sorumlu müdüre yüklenen yükümlülük ve cezai sorumluluk gereği düzeltme ve cevap yazısının sorumlu müdüre tebliğ edilmesi gerektiği açıktır. Bununla birlikte, 5187 sayılı Kanunda tebligatın bizzat sorumlu müdüre yapılması gerektiğine, kendisine ulaşılamadığı takdirde başka bir kişiye tebligat yapılamayacağına dair bir hüküm bulunmamakta olup öğretide de tebliğ evrakının sorumlu müdür adına olacak şekilde hazırlanması yeterli görülmektedir. (Kayıhan İçel, s. 221) Dolayısıyla tebligatın sorumlu müdüre yapılması kural olmakla birlikte, muhataba ulaşılamadığı hallerde 7201 sayılı Tebligat Kanununda belirtilen kişilere de tebligat yapılabileceği kabul edilmelidir.

Öte yandan, tebligatın tüzel kişi yerine gerçek kişi olan sorumlu müdür muhatap alınarak düzenleneceği, sorumlu müdürün görevinin niteliği gereği “belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra eden kişi” konumunda bulunduğu ve aynı Kanunun 29. maddesinde belirtilen adresin aynı zamanda sorumlu müdürün iş yeri adresi olduğu da dikkate alındığında, sorumlu müdüre 7201 sayılı Kanunun 17 ve 20. maddelerine uygun olarak tebligat yapılması gerektiği sonucuna varılmalıdır.

7201 sayılı Kanun ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin anılan hükümleri dikkate alındığında, muhatabın iş yerinde meslek ya da sanat icra eden bir kişi olması durumunda da, diğer tebligat usullerinde olduğu gibi, tebligatın öncelikle bizzat muhataba yapılmaya çalışılması gerekmektedir. Muhatap aranmadan tebligatın doğrudan doğruya memur veya müstahdeme yapılması usule aykırı olacaktır. Muhatabın tebliğ saatlerinde iş yerinde geçici olarak bulunmaması nedeniyle kendisine ulaşılamadığı durumlarda ise; muhatabın aynı yerde sürekli olarak çalışan memur veya müstahdemlerinden birine tebligat yapılmalıdır.