muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21864, Karar No: 2013/14871, Tarih: 03.06.2013

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, Erzincan Sulh Ceza Mahkemesince, 22.01.2009 gün ve 2008/846 E - 2009/18 sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 179/3, 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içinde 24.01.2010 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.05.2011 gün ve 2011/161 E – 2011/250 sayılı mahkumiyet hükmünün kesinleşmesi üzerine, mahkemesine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan 17.05.2011 tarihli ihbar üzerine, dosya yeniden ele alınarak duruşma açılıp, sanık duruşmaya davet edilerek önceki hüküm açıklanmıştır. Her ne kadar mahkemece yeniden hüküm tesis edilmiş ise de, verilen hüküm yeni bir hüküm olmayıp, önceki hükme varlık kazandırmaktan ve infazda olası güçlüklerin önlenmesi için hüküm fıkrasının, açıklanan hükme de yazılmasından ibaret olduğundan sanığın hapis cezası ile mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilerek adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezayı hak edecek bir suç işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15212, Karar No: 2014/35715, Tarih: 05.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15212 E.  ,  2014/35715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/52423

MAHKEMESİ : Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2013

NUMARASI : 2013/602 (E) ve 2013/917 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yüksek Yargıtay ve Adli Tıp Kurumu uygulamalarında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki “yüzde sabit iz”e neden olan yaralanmanın basit tıbbi bir müdahale ile giderilmesinin mümkün olamayacağı kabul edildiğinden, tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında açılan kamu davasında Mersin 4. Sulh Mahkemesi tarafından 30/04/2013 tarihinde görevsizlik kararı verilerek dosyanın Mersin Asliye Ceza Mahkemesi'ne gönderildiği, Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 24/09/2013 tarihinde sanığın savunması alındığı esnada sanığa görevsizlik kararı okunmayarak, 5271 sayılı CMK'nin 191. maddesine aykırı davranılması,

2) Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 17/12/2012 tarih ve 2012/16441 esas numaralı iddianamede sanığın mağdura karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle TCK'nin 86/2, 86/3-e ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması talep edildiği halde sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 87/1-c. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

3) Sanığın eylemi neticesinde mağdurun yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralanması karşısında, TCK'nin 87/1-son maddesi yerine, 87/2-son maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince kısmen istem gibi BOZULMASINA, 05/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2208, Karar No: 2024/3733, Tarih: 04.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2208 E.  ,  2024/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/738 E., 2024/735 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 3. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/620 E., 2024/205 K.

1-İlk Derece Mahkemesince; şikayetçi vekilinin sıra cetvelindeki sıraya ilişkin şikayetinde, tasarrufun iptali davasını kazanan şikayetçinin haczinin, mahkemece iptal edilen devirden sonra şikayet olunan lehine tesis olunan ipotek ve hacizlere göre öncelikli olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı şikayet olunan vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde şikayet olunan vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine, tasarrufun iptaline konu şikayetin 19.02.2019 tarihinde yapıldığı, birinci sıradaki ipotek alacaklısının ipotek tarihinin 19.09.2019 olduğu dikkate alındığında ipotek alacaklısının önceliğinin bulunmadığı, tasarrufun iptali davasını kazanan alacaklı şikayetçinin haczinin mahkemece iptal edilen devirden sonra tesis olunan ipotek ve hacizlerden önce olduğu, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, şikayet olunan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, şikayet olunandan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 04.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/5457, Karar No: 2014/8120, Tarih: 16.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5457 E.  ,  2014/8120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/319135

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15.11.2012

NUMARASI : 2012/372 Esas, 2012/1130 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınan nüfus kaydına göre sanığın hükümden sonra 06.11.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, bu hususun mahallinde araştırılıp kesin olarak belirlenmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29152, Karar No: 2014/21146, Tarih: 28.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29152 E.  ,  2014/21146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/177986

Mahkemesi : Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27/12/2012

Numarası :2012/324 - 2012/482

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Şehirlerarası yolcu otobüsü şoförü olan sanığın saat 06:20 sıralarında idaresindeki otobüs ile tek yönlü, 13 m. genişliğindeki yolda direksiyon hakimiyetini kaybederek, yolun sağından yol dışı kalıp, dere yatağına devrilmesi sonucu, yolculardan İ.. K..’ın ölümüne, sanıktan şikayetçi olan 22 yolcu ile şikayetçi olmayan 7 yolcunun basit şekilde; şikayetçi olan 5 yolcu ile şikayetçi olmayan 1 yolcunun ise nitelikli şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda; temel ceza tayin edilirken asgari hadden daha fazla ayrılmak gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz,

Kabule göre de;

Kendisini vekille temsil ettiren ve davaya katılan olarak kabul edilen R.. D.. lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13668, Karar No: 2010/15102, Tarih: 20.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/13668 E.  ,  2010/15102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Sanığın silinme koşulları olan ve hafif para cezasını içeren kaydı CMK’nın 231/5 uygulanmasına engel olmayacağı,

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası uyarınca, ...nın 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair hususlar incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA,

2 – Yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde ise,

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine.Ancak;

Adli Tıp Kurumu Beyoğlu Şube Müdürlüğünün 2.12.2005 tarihli raporuna göre, mağdurun yaralanması sonucu sol ayak kısmında ve alt kısmında 2.metatars kemiğinde kırık meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin orta (3) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11483, Karar No: 2012/7919, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/11483 E.  ,  2012/7919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama neticesine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK. nun sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK. nun 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1.fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3.fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61.maddesinin 8.fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır.Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK.nun 158.maddesinin 1.fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

5237 Sayılı TCK.nun 158.maddesinin 1.fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK.nun 61.maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında haksız menfaat miktarının iki katından az olarak belirlenen temel gün üzerinden arttırma yapıldıktan sonra ortaya çıkan sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığının çarpılmasından sonra 158/son maddesi gereğince adli para cezasının elde edilen menfaatin iki katına çıkarılması suretiyle hüküm tesisi,

2-Haksız elde edilen menfaatin bir kısmının iade edildiğinin anlaşılması karşısında, katılan kurumun 5237 sayılı TCK’nun 168/4 maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı, “kısmi ödemeye muvafakat edip etmediği” sorulup, “kurumun tüm ana para ve faizin ödenmesi görüşü vardır” şeklindeki yeterli olmayan cevabı ile yetinilerek 5237 sayılı TCK’ nın 168.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Sanık hakkında adli para cezasının belirlenmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve belirlenen sonuç gün ile sanığın bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın belirlenip çarpılması suretiyle bulunması gerektiği gözetilmeden belirlenen gün para cezası üzerinden TCK.nun 43/1.maddesi gereğince artırım yapılıp bir gün karşılığı 50 YTL ile çarpılmasından sonra aynı Yasanın 62.maddesi gereğince bu miktar üzerinden 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle 5237 Sayılı TCK'nun 61/8.maddesine aykırı davranılması,

4-Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının gün karşılığının ekonomik sosyal durum araştırması yapılmadan yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin sadece takdire dayanılmak suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak 50,00 YTL olarak belirlenmesi,

5-Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4-Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının gün karşılığının ekonomik sosyal durum araştırması yapılmadan yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin sadece takdire dayanılmak suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak 50,00 YTL olarak belirlenmesi,

5-Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesinin gözetilmesine, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3093, Karar No: 2024/4320, Tarih: 25.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3093 E.  ,  2024/4320 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1193 E., 2024/1402 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/485 E., 2024/182 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, kayıt kabul davasında, davacının masraf avansı yatırmadığı, sıra cetvelinin davacı vekiline 22.06.2023 tarihinde tebliğ edildiği, davanın sıra cetvelinin ilan edildiği 22.06.2023 tarihinden 15 günlük yasal hak düşürücü süre geçtikten sonra 03.08.2023 tarihinde açıldığı, davacıya usulsüz tebliğ yapılmasının bu durumu değiştirmeyeceği, zira davacıya yapılan tebligatın bilgi mahiyetinde olduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından, davacının tebligat için masraf vermediği, 15 günlük hak düşürücü sürenin ilandan itibaren işlemeye başlayacak olduğu, en son ilanın yapıldığı 22.06.2023 tarihinden dava tarihi olan 03.08.2023 tarihine kadar 15 günlük hak düşürücü sürenin geçtiği, hak düşürücü sürenin re'sen ve her aşamada gözetilmesinin gerektiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, davacıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3189, Karar No: 2021/3660, Tarih: 01.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/3189 E.  ,  2021/3660 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2017 tarihinde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 17.09.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 01.06.2021 günü için yapılan tebligat üzerine gelen olmadı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra iş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

-K A R A R-

Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ile dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 01.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/14318, Karar No: 2012/20541, Tarih: 30.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14318 E.  ,  2012/20541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

...İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1731, Karar No: 2013/13799, Tarih: 07.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/1731 E.  ,  2013/13799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

C.Savcısının temyizinin kapsamına göre inceleme; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılmıştır.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan C.Savcısının, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.