muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9029, Karar No: 2006/10939, Tarih: 21.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9029 E.  ,  2006/10939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı davalının tarlasını kiraladığını, kira borcu bulunmamasına rağmen aleyhine girişilen kambiyo senetlerine özgü takibin yerinde olmadığını ileri sürmüş ve takibe konu bononun geçersizliğine karar verilerek icra takibinin iptaline %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsili gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafın iddialarını yazılı belge ile kanıtlayamaması davacı tarafından teklif olunan yeminin davalı yanca eda edilmesi hususları nazara alınarak davanın reddine, davalı tarafın tazminat isteminin yerinde olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı dava konusu senette tahrifat yapıldığı iddiasında bulunmuştur. Her ne kadar icra mahkemesince bu yönde bir inceleme yapıldığı dosyaya sunulan karar örneğinden anlaşılmakta ise de icra mahkemesi kararı takip hukuku ile ilgili olduğundan davamız açısından kesin hüküm oluşturmaz.

Bu durumda mahkemece davacının tahrifat iddiası yönünden araştırma ve inceleme yapılarak "senet bedelinin yazı ve rakamla farklı gösterilmesi halinde yazı ile gösterilen bedele itibar olunacağına ilişkin TTK'nun . 588. maddesindeki kuralın geçerliliği ve uygulanabilmesinin senetlerin rakam ve yazı kayıtlarında tahrifat yapılmamış olması koşuluna bağlı olduğu da gözetilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, bu yönler araştırılmaksızın somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7854, Karar No: 2010/9721, Tarih: 30.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7854 E.  ,  2010/9721 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.07.2009 tarih ve 101-680 sayılı hükmün Dairenin 5.4.2010 tarih ve 13692-4437 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, tarımsal sulama abonesi olan davalının fatura bedellerini ve gecikme zammı borcunu ödemediğini, 81.204.71YTL. Üzerinden girişilen icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, oturumlara katılıp, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, 37.033.55TL asıl alacak, 736.41TL gecikme zammı ve 132.55TL. Gecikme zammı KDV'si üzerinden itirazın iptaline asıl alacağın %40 oranında inkar tazminatının tahsiline karar verilmiş; davacının temyizi üzerine dairemizce onanmış; bu kez davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı ... İcra Müdürlüğünün 2008/1 esas sayılı takip dosyası ile davalıya, karşı talepte bulunurken 80.335.75YTL. asıl alacak, 736.41YTL gecikme zammı ve 132.55YTL gecikme zammı KDV.si olmak üzere toplam 81.204.71YTL.nin tahsilini istemiş; takip talepnamesine eklediği 24.12.2007 düzenleme tarihli borç listesinde de takibe konu alacağın 37.345.07YTL. Lik kısmının asıl alacağa, bakiyesinin ise gecikme zammına ilişkin olduğu 24.12.2007 tarihi itibarıyle toplam borcun 80.335.75YTL.na ulaştığı açıkça belirtilmiştir.

Davacının takip talepnamesinde istediği 736.41YTL. Gecikme zammı ve 132.55YTL gecikme zammı KDV.si alacağı borç listesinin tanzim edildiği 24.12.2007 tarihinden icra takibinin başlatıldığı, 7.1.2008 tarihine kadar oluşan gecikme zammı ve onun KDV.sine ilişkindir. Nitekim bilirkişi raporunda da bu yönde hesaplama yapılmış olup, mahkeme kararı gerekçesinde de bu hususa yer verilmiştir. Hal böyle olunca gecikme zammının da niteliği itibariyle faiz olduğu

2010/7854-9721

gözetilmek ve BK 104/son maddesi hükmünce faize faiz yürütülmesinin yasal olmadığı dikkat alınmak suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken davacının talebi yanlış değerlendirilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, mahkeme kararı bu gerekçe ile bozulacak iken zuhulen onandığı yeniden yapılan inceleme sonucunda anlışıldığından davacının karar düzeltme istemi kabul edilmeli Dairemiz onama kararı kaldırılmalı, mahkeme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle Dairemizin 5.4.2010 tarih ve 2009/13692 esas, 2010/4437 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/568, Karar No: 2007/2259, Tarih: 07.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/568 E.  ,  2007/2259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16.10.2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki bulunduğu .. ada . parsel sayılı taşınmazın bir kısmının  yapılanmak ve araç koymak suretiyle davalı tarafından işgal edildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil istemiştir.

Davalı, taşınmazın kullandıkları bölümünü 1998 yılında dava dışı  kişiden  kiraladıklarını,anılan kişi ile Hazine arasındaki mülkiyet  uyuşmazlığının  Hazine  lehine  sonuçlandığını ve sonrasında davacıya satıldığını ancak satışın 4706 Sayılı Yasaya aykırı biçimde  yapıldığını belirterek davanın  reddini  savunmuş, karşı  davasıyla da davacı adına oluşan  tapunun iptalini  talep etmiştir.

Karşı davalı defterdarlık,karşı  davanın ancak  asıl davanın davacısına  yönelik  açılabileceğini,ayrıca Anıt Emlak  Müdürlüğüne izafeten Ankara  Defterdarlığının tüzel kişiliği bulunmadığını,davanın doğrudan Hazine  yöneltilebileceğini,bunun yanında idarenin yaptığı satış işleminin yasaya  aykırılığı nedeniyle iptal talebinin İdari Yargının görev alanına girdiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

İhbar edilen Belediye, dava ile ilgileri olmadığı gibi taşınmazın satışının yapılmasının  kendileri bakımından bir sakıncası da bulunmadığını belirtmiş,aşamada  ise davacı ve Hazine aleyhine 2006/255 esas sayılı iptal-tescil davası açmıştır.

Mahkemece,davalının haksız  müdahalesinin keşfen saptandığı gerekçesiyle elatmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisile;karşılık davanın ise sıfat yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı (karşı davacı) tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.                                                                    -KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil ; karşı dava, tapu iptali  isteklerine ilişkindir.

Mahkemece kısa kararda, davalının el atmasının önlenmesine, ecrimisile ve karşı davanın reddine karar verilip yıkım isteği yönünden bir hüküm kurulmamış ; gerekçeli kararda ise ayrıca yıkıma da hükmedilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek, kısa kararda yıkım konusunda bir hüküm kurulmayıp, gerekçeli kararda ise yıkıma da hükmedilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,  alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,7.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18425, Karar No: 2013/14851, Tarih: 17.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/18425 E.  ,  2013/14851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; verilen karar davacı ... duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden ve miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün

ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12160, Karar No: 2017/6384, Tarih: 12.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12160 E.  ,  2017/6384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.11.2016 günlü, 2014/207002 sayılı tebliğnamede herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşıldığından temyiz edilen hükümlerle ilgili ek tebliğname düzenlendikten ve bozma sonrası yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla söz konusu imza eksikliği de tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2201, Karar No: 2015/1360, Tarih: 28.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2201 E.  ,  2015/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/12/2013

NUMARASI : 2011/210-2013/719

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 69 ada 4 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından 14/40 pay maliki ............oğlu ............'nın menfaatlerinin korunması için ............ defterdarının kayyım tayin edildiğini, 10 yıllık kayyımla idare süresinin dolduğunu ileri sürerek, TMK'nin 588/1. maddesi uyarınca 14/40 pay maliki ............oğlu ............'nın gaipliğine ve TMK'nin 588/2. maddesi uyarınca payın tapusunun iptali ile ............. adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, gaipliğine karar verilmesi istenen ............ oğlu............'nın mirasçılarının olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ............'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı H.. H..den harç alınmasına yer olmadığına, 28.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6600, Karar No: 2012/8795, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6600 E.  ,  2012/8795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 14.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 05.01.2012 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0069 Esas, 2012/756 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 14.11.2011 tarih ve 2011/3577 Esas, 2011/7021 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, ödeme emrinin borçlu şirkete tebliğine ilişkin tebligat parçasının arka yüzünün örneğinin dosya içerisinde bulunmaması nedeniyle tebliğin usulüne uygun olup olmadığı denetlenmeden ve usulüne uygun olması durumunda ise bu kez fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21697, Karar No: 2021/8975, Tarih: 04.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21697 E.  ,  2021/8975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun cinsel istismarı, hakaret ve kasten yaralama suçlarından şüpheli ... ve aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali, kasten yaralama suçlarından şüpheli ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07.10.2020 gün ve 2020/57040 soruşturma, 2020/40832 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddine ilişkin Antalya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.12.2020 günlü ve 2020/4403 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada Kanuna uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen mercinin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müşteki ...’ın, şüphelilerden ... ile olan evliliklerinden doğan müşterek çocukları mağdur ...’ın annesi tarafından darp edildiği, aile yükümlülüklerinin yerine getirilmediği ve boşanmaları sonrasında evlendiği eşi olan diğer şüpheli ... tarafından da mağdurun hakarete uğrayıp, darp edilerek cinsel istismara maruz bırakıldığından bahisle şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, şüphelilerin atılı suçlamaları kabul etmedikleri, dinlenen tanıkların iddiaları yalanladıkları ve mevcut haliyle müştekinin soyut iddiası dışında şüphelilerin üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, müşteki ile şüpheli ...'in boşanmaları sonrasında mağdur çocuğun velayetinin verildiği annenin diğer şüpheli ...’le evlenmesi üzerine hep birlikte yaşamaya başladıkları, müşteki baba tarafından açılıp, Antalya 1. Aile Mahkemesinin 2019/181 esas sayılı dosyasında devam eden velayet davası sırasında dinlenen tanık ...'ın, rehber öğretmen olarak görev yaptığı okulda yanına gelen mağdurun kendisine üvey babasının şiddet uyguladığını söylemesi üzerine durumu babasına bildirdiklerini beyan etmesi, müşteki babanın bunun üzerine şikayette bulunması, her ne kadar şüpheliler atılı suçlamayı kabul etmemiş ve tanıklar da müşteki iddialarını yalanlamış iseler de tanıklar ile şüpheliler arasındaki akrabalık nedeniyle beyanlarına yeterince itibar edilemeyecek olması, mağdurun adli görüşmeci huzurunda alınan beyanında şüpheli ...'in kendisine vurarak dudağını patlattığını, küfür ettiğini, kıyafetinin içine elini sokarak cinsel organına dokunduğunu, annesinin de kendisine tokatla vurduğunu, uyuması için ilaç verdiğini ve ara sıra annesinin sinir krizi geçirdiğini beyan etmesi, görüşme sonrasında düzenlenen 25.08.2020 tarihli ÇİM-2020/225 sayılı raporda mağdurun anne ve üvey babasıyla yaşamak istememesinin altında ihmal ve fiziksel istismarın olabileceği şüphesinin varlığı nedeniyle Aile ve Sosyal Hizmetler Müdürlüğü tarafından kapsamlı bir sosyal inceleme raporu alınması gerektiğinin bildirilmesi ve taraflar arasında devam eden velayet davası sırasında uzman klinik psikolog tarafından düzenlenen raporda çocuğun ileri sürdüğü iddialar göz önünde bulundurularak mağdurun annesiyle olan şahsi ilişkisinin refakatçi eşliğinde ve ayda bir kez yatısız olarak gerçekleştirilmesinin uygun olacağının bildirilmesi karşısında, tüm bu hususlar gözetilip, alınacak kapsamlı sosyal inceleme raporunun sonucuna göre şüphelilerin eylemleri hakkında karar verilmesi için soruşturmanın genişletilmesi yerine yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07.04

. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07.04.2021 günlü, 94660652-105-07-3126-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakla birlikte tevdi kılınmakla dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya içeriği nazara alındığında, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2020 gün ve 2020/57040 soruşturma, 2020/40832 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik itirazın reddine dair Antalya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.12.2020 günlü, 2020/4403 Değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun olup, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, vaki talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.