muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10809, Karar No: 2016/10524, Tarih: 11.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10809 E.  ,  2016/10524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 4. Asliye Hukuk ve ... 2. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince uyuşmazlığın Tüketici Kanunundan kaynaklandığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

... 2. Tüketici Mahkemesince ise; tarafların tüketici konumunda bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda; davacı vekili, müteahhit olan müvekkili ile davalının 21.01.2013 tarihli gayrımenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediklerini, sözleşme uyarınca müvekkilinin edimlerini yerine getirdiği halde arsa maliki olan davalının müvekkiline devretmesi gereken dükkanların tapusunun devrine yanaşmadığını ileri sürerek, bu taşınmazların tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi (I) bendinde gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesinin gerekçesinde eser sözleşmelerinin Kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı B.K'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamındataşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502

sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/11/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4884, Karar No: 2018/660, Tarih: 19.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/4884 E.  ,  2018/660 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, asansör yapım işinin yönetim ve organizasyonundan kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli takibin devamı istemine ilişkindir. Davacı, yükleniciden temlik alan, davalı iş sahibidir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı yükleniciden temlik alan vekilince temyiz edilmiştir.

18.10.2010 tarihli sözleşmeyle temlik eden yüklenici .. ., davalı iş sahibine ait otelin projesinde belirtilen müşteri, servis ve mutfak yük asansörlerinin malzeme alım ve iş yürütme bütçe kaynak ihtiyaçlarının davalı iş sahibince karşılanmak üzere yüklenicinin yönetim ve organizasyonunda yapılması işini üstlenmiştir. Sözleşmenin 3. maddesinde bütçe kaynağı 57.875,00 TL olarak kararlaştırılmış olup, bunun sözleşme bedeli olduğu anlaşılmaktadır. Bu haliyle toplam olarak kararlaştırıldığından sözleşme "götürü bedelli"dir. Sözleşmede yüklenicinin yapması gereken işlemler ve yükümlülükleri gösterilmiş, ruhsat masraflarının da yüklenici tarafından karşılanacağı belirtilmiştir. Asansörlerin işletmeye alınması, ilgili belediyesinden alınacak ruhsata tabi olup ruhsat yükümlülüğünün yükleniciye ait olduğu açıkça belirtilmemiş ise de ruhsat masraflarının yükleniciye verilecek bedelden karşılanacağı kabul edildiği ve yüklenici işi fen ve tekniğine ve mevzuat hükümlerine uygun olarak yapmak zorunda olduğundan, yapılan asansörlerin ruhsat alınabilecek nitelikte imâl edilip teslim edilmesi zorunludur.

Az yukarıda açıklandığı gibi sözleşme götürü bedelli olduğundan yüklenici sözleşme konusu işi, kararlaştırılan bedelle yapmak zorundadır. Götürü bedelli sözleşmelerde işin tamamlanmamış olması halinde hakedilen bedelin, gerçekleştirilen imalâtın, işin tamamına göre fiziki oranının tespit ve bu oran götürü bedele uygulanmak suretiyle hesaplanacağı kabul edilmektedir. Davacı temlik alan olduğundan, 6098 sayılı TBK 188/I. madde hükmünce borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilecektir. Mahkemece bilirkişi rapor ve ek raporu alınmış ise de belirtilen şekilde inceleme yapılmamıştır.

....

....

Bu durumda mahkemece rapor ve ek rapor alınan kuruldaki makina mühendisi bilirkişiden, dosyadaki mevcut deliller, mahallinde tespit edilen bulgular ve tüm dosya kapsamına göre davacının alacağını devraldığı dava dışı yüklenicinin gerçekleştirdiği asansörlerin eksik ve kusurlar giderildikten sonra mevzuatına göre ruhsat alınmasının mümkün olup olmadığı, alınması mümkün ise 18.10.2012 tarihli sözleşme uyarınca eksik ve kusurlar, yapılmayan iş ve işlemler dikkate alınmak ve düşülmek suretiyle fiziki gerçekleştirme oranı ve bu oranın 57.875,00 TL götürü bedele uygulanarak hak ettiği bedel konusunda gerekçeli ve denetime elvirişli ek rapor alınıp yapılan asansörlerin eksik ve kusurlar tamamlansa dahi ruhsata bağlanmasının mümkün olmaması halinde yapılan işin ekonomik değeri olmayacağından davanın şimdiki gibi reddedilmesi, mümkün bulunması halinde hesaplanan hak edilen bedelden davalının yapıldığını ileri sürüp kanıtladığı ödemeler düşüldükten sonra varsa kalan miktar üzerinden sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2012/9185, Karar No: 2012/12134, Tarih: 09.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/9185 E.  ,  2012/12134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Çine Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/11/2011 tarih ve 2011/299 D İş-2011/440 D İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haczin kaldırılmasını isteyen davacı vekili, müvekkili şirket aleyhine alacaklı davalının talebi ile ihtiyati haciz kararı verildiğini, müvekkili firmanın 11/10/2011 tarihinde Çine 1. İcra Müdürlüğü 2011-1277 Esas sayılı dosyasından gelen ödeme emri ile haberdar olduklarını, müvekkili firmanın bu ihtiyati hacze konu kredilerde adının geçmediğini, Göne Noterliği tarafından düzenlenen 30/12/2010 tarihli Müberra Emre ile yapılan işyeri devir sözleşmesinde sadece SGK ve vergi dairesine olan borçlardan sorumlu olunacağının kararlaştırıldığı 20/12/2010 tarihli protokolde de müvekkili şirketin adının geçmediği ayrıca soz konusu sözleşme ve protokolün bağlayıcı olması için tescil ve ilanın gerektiği ileri sürülerek hukuka aykırı ihtiyati haczin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davacı alacaklı vekili, ihtiyati haciz kararına itiraz sebeplerinin İ.İ.K. 265'e göre sınırlı sayıda sayıldığını davacının itirazının bunlardan olmadığını, ayrıca 30/12/2010 tarihli noterce düzenlenen işyeri devir sözleşmesi ile davacının söz konusu borçtan sorumlu olacağını belirterek ihtiyati haciz kararına itirazın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ihtiyati hacze konu kredi sözleşmesiyle ilgisinin bulunmaması ayrıca işyeri devir sözleşmesi bakımından 3. kişileri bağlaması için bir ihbarın veya ibrazın yapılmadığını, davacının itirazlarının İ.İ.K 265'e göre geçerli sebeplerden olması sonuç olarak da davacının borçlu sıfatını taşıdığına dair yeterli delil olmaması sebebiyle davaya konu ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı alacaklı vekili temyiz etmiştir.

1-İhtiyati haciz kararına itiraza ilişkin uyuşmazlığın, Hukuk ve Ticaret Mahkemesinin Yazı İşleri Yönetmeliği ve İ.İ.K 265/3-4 maddelerine göre Değişik İşler ve İstinabe Defterine kaydedilen ihtiyati haciz dosyası üzerinden incelenmesi ve karara bağlanması gerekirken uyuşmazlığın esas defterine kayıt ve çözümlenmesi doğru olmamıştır.

Kararı davalı alacaklı vekili temyiz etmiştir.

1-İhtiyati haciz kararına itiraza ilişkin uyuşmazlığın, Hukuk ve Ticaret Mahkemesinin Yazı İşleri Yönetmeliği ve İ.İ.K 265/3-4 maddelerine göre Değişik İşler ve İstinabe Defterine kaydedilen ihtiyati haciz dosyası üzerinden incelenmesi ve karara bağlanması gerekirken uyuşmazlığın esas defterine kayıt ve çözümlenmesi doğru olmamıştır.

2- İtiraz eden borçlu tarafında ticari işletmenin devralınmadığı ileri sürülmediğine göre mahkemece devir keyfiyetinin tescil ve ilan edilmediğinden bahisle devralanın işletmenin borçlarından sorumlu tutulamayacağı yolundaki gerekçesinde isabet bulunmadığı gibi bir alacak davasında tartışılacak hususların İ.İ.K'nun 265. maddesi çerçevesinde kabul edilerek muteriz borçlu hakkındaki ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın alacaklı karşı taraf lehine bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle alacaklı karşı taraf vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2100, Karar No: 2015/7089, Tarih: 17.02.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/2100 E.  ,  2015/7089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/331483

Taksirle yaralama suçundan şüpheli S.. S.. hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; Bursa 4. Sulh Ceza Hakimliğiyle Yalova Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, itirazın niteliğine ve Bursa 4. Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 24/07/2014 gün ve 2014/1890 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1082, Karar No: 2025/12284, Tarih: 24.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2025/1082 E.  ,  2025/12284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2069 E. - 2024/1936 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/786 E. - 2020/281 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 14.12.2023 tarih, 2022/25521 esas, 2023/10677 karar sayılı bozma ilamına karşı direnme kararı verilerek, "ceza verilmesine yer olmadığı" kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 14.12.2023 tarih, 2022/25521 esas, 2023/10677 karar sayılı ilamı ile "sanık savunması ve sanık savunması doğrultusunda tanık beyanları nazara alındığında, suçun sübutu vasfının tayini ve cezanın kişiselleştirilmesi bakımından belirleyici delil olan ve dosya arasında beyanları bulunan tüm tanıkların mahkeme huzurunda yeniden dinlenilerek özellikle sanığın örgütün gerçek yüzünün ortaya çıkmasından sonra örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir somut eylemlerinin ortaya konulması bakımından örgütün operasyonel nitelikteki eylemlerinden sonra eyleminin bulunup bulunmadığının ilişkin tespitine çalışılarak, sanığın örgütün görünen yüzü ortaya çıktıktan sonrada örgütle irtibatını devam ettirip ettirmediğinin şüpheye yol vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ve kovuşturma neticesinde hüküm kurulmuş olması" gerekçesiyle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 2020/849 Esas, 2021/143 Karar sayılı hükmünün bozulmasına karar verildiği, bozma ilamı üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 06.11.2024 tarih, 2024/2069 esas, 2024/1936 karar sayılı hükmü ile eski kararda direnilmesine karar verildiği; yapılan incelemede ise Dairemizin bozma ilamının yerinde olduğu görüldüğünden, kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, CMK'nın 307/4 üncü maddesi uyarınca dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1859, Karar No: 2017/3401, Tarih: 29.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/1859 E.  ,  2017/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Kapatılan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 20/05/2008 gün ve 2008/1823 - 2008/2213 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen Ek Madde 4’e göre davanın ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün (7.600.000.000 liradan) 7.600,00 YTL’den az olması durumunda karar düzeltilmesi yoluna gidilemez. Somut olayda karar düzeltmeye konu olan tutar bu düzeye ulaşmadığından dilekçenin REDDİNE 29/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23156, Karar No: 2024/14814, Tarih: 05.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/23156 E.  ,  2024/14814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/87 E., 2015/331 K.

SUÇLAR : Güveni Kötüye Kullanma ve Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 01.05.2021 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18518, Karar No: 2014/1688, Tarih: 13.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/18518 E.  ,  2014/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 16. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi'nce; 5464 Sayılı Yasa'nın 44. maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 12.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/12452, Karar No: 2018/1649, Tarih: 09.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/12452 E.  ,  2018/1649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı,... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1970 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan bir kısım taşınmazlar hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle, 17.01.2011 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, ... İli,... İlçesi,... Mahallesi, 72, 22, 258 ve 273 nolu parseller arasında kalan ve fen bilirkişinin 19.02.2014 tarihli raporu ekindeki krokide (A) harfi ile gösterdiği ve kırmızı renk ile taralı 14.730,73 metrekarelik kısım, 192 parsel ile yol arasında kalan ve fen bilirkişinin 19.02.2014 tarihli raporu ekindeki krokide (B) harfi ile gösterdiği ve kırmızı renk ile taralı 2.513,30 metrekarelik kısım, 265, 266, 263, 350, 269, 268 ve 316 nolu parseller arasında kalan ve fen bilirkişinin 19.02.2014 tarihli raporu ekindeki krokide ve (B) ile gösterdiği 8.799,73 metrekarelik kısım 318, 319, 320, 315, 321 ve 314 nolu parseller arasında kalan ve fen bilirkişisi ....... 19.02.2014 tarihli raporu ekindeki krokide (A) harfi ile gösterdiği ve kırmızı renk ile taralı 913,51 metrekarelik kısım ve (C) ile gösterdiği 1.726,42 metrekarelik kısım, 38 ve 257 nolu parseller arasında kalan ve fen bilirkişinin 19.02.2014 tarihli raporu ekindeki krokide (A) harfi ile gösterdiği ve kırmızı renk ile taralı 1.088,06 metrekarelik kısımların davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacı lehine TMK'nın 713 ve Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddesindeki şartların oluştuğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de davaya konu taşınmazların hangi sebeple tespit harici bırakıldığı hususu araştırılmamış, taşınmazların niteliğini ve kullanım durumunu belirlemede hava fotoğraflarından usulünce yararlanılmamış, 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulundan taşınmazın niteliğini belirtir ayrıntılı rapor alınmamış, komşu parsellerin tutanakları ve varsa dayanakları kayıt ve belgelerin getirtilerek dava konusu yerleri ne şekilde sınır gösterdiği üzerinde durulmamış, komşu 38 sayılı parselin mera olduğu dosya kapsamından anlaşıldığı halde tescile karar verilen (A) bölümü ile mera parselinin arasında ayırıcı unsur olup olmadığı ve meranın devamı niteliğinde olup olmadığı araştırılmamıştır. Hal böyle olunca; Kadastro Müdürlüğü'nden davaya konu hangi sebeple tespit harici bırakıldığı hususu sorulmalı, komşu parsellerin tutanakları ve varsa dayanakları kayıt ve belgeler getirtilerek