muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18627, Karar No: 2014/13164, Tarih: 31.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/18627 E.  ,  2014/13164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/25253

MAHKEMESİ : İmamoğlu Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2011

NUMARASI : 2009/235 (E) ve 2011/148 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdur Mahmut'un İmamoğlu Devlet Hastanesince düzenlenen 11.05.2009 tarihli raporunda, sol kaş üzerinde 1 cm'lik kesi, sağ kaş orta bölgesinde 2 cm'lik kesi mevcut olduğunun ve ön alt dişlerden 2 adedinin kök bölgesinden kırık olduğunun bildirilmesi, yine aynı hastane tarafından düzenlenen 28.05.2009 tarihli raporda ise, kaş bölgesindeki kesiden dolayı yüzünde sabit iz meydana geldiğinin ve ön kesici dişlerin kırılması sonucu işlev zayıflaması meydana geldiğinin bildirilmesi karşısında, öncelikle mağdurun yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği, yüzünde sabit ize neden olup olmadığı ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olup olmadığı hususunda adli tıp kurumundan rapor aldırılarak sonucuna göre, görev hususu da düşünülmek suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Mağdurun kolluk aşamasında ve kovuşturma aşamasında sanığın kendisine yumrukla vurduğunu beyan etmesine rağmen Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan ifadesinde sanığın kendisine demir çubukla vurduğunu beyan etmesi karşısında, mağdurun beyanları arasındaki çelişki giderilmeden ve olaya tanık olduğu anlaşılan S.. S.. dinlenilip olayda silahtan sayılan bir cismin kullanılıp kullanılmadığı hususu tespit edilmeden, eksik inceleme ile sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında değerlendirilip şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24605, Karar No: 2021/9695, Tarih: 13.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/24605 E.  ,  2021/9695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 09/02/2015 tarihli tutanak kapsamına göre, sanığın kumar oynattığı yerde elektrik ile çalışan bir adet tombala makinasının ele geçirildiğinin anlaşılması karşında; 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK'nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK'nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2926, Karar No: 2023/4514, Tarih: 21.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2926 E.  ,  2023/4514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyeti

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2016 tarihli ve 2014/133 Esas ve 2016/279 Karar sayılı kararı ile sanığın beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 22.06.2017 tarihli ve 2016/288 Esas, 2017/1580 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü dördüncü altıncı fıkraları, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyizi

Mağdurenin vücuduna organ ve sair cisim sokulduğuna dair herhangi bir bulgu delil olmadığına, sanığın çocuğun cinsel istismarından dolayı cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, katılanın şikayeti geri çektiğine, somut delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık tüm aşamalardaki savunmalarında; suçmalayı kabul etmemiş ve mağdurenin kendisine iftira attığını savunmuş ise de, mağdurenin tüm aşamalardaki uzman psikolog ve vekil huzurunda alınan ifadelerinde istikrarlı ve samimi anlatımı, bu anlatımı doğrulayan tanık beyanları ve raporlar karşısında sanığın inkara yönelik savunmasına mahkemece itibar edilmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık tüm aşamalardaki savunmalarında; suçmalayı kabul etmemiş ve mağdurenin kendisine iftira attığını savunmuş ise de, mağdurenin tüm aşamalardaki uzman psikolog ve vekil huzurunda alınan ifadelerinde istikrarlı ve samimi anlatımı, bu anlatımı doğrulayan tanık beyanları ve raporlar karşısında sanığın inkara yönelik savunmasına mahkemece itibar edilmemiştir.

2. Sanığın, mağdurenin annesi olan katılan ile yaklaşık 1 yıldır aynı evde nikahsız olarak birlikte yaşadığı, 2013 yılı Aralık ayı içinde katılanın maaş almak için dışarı çıkması üzerine evde çocuklarla birlikte kalan sanığın mağdureye ''Aşkım, canım'' gibi sözler söyleyip elini mağdurenin eşofmanının içine soktuğu ve mağdurenin cinsel organına dokunmaya çalıştığı, mağdurenin direnmesi üzerine sanığın eşofmanının üzerinden mağdurenin cinsel organını okşadığı, mağdurenin ağlamaya başlaması üzerine sanığın eylemine son verdiği ve mağdureye ''Yaptıklarımı annene söyleme, söylersen annenle ayrılırız, kardeşin ... babasız kalır, sizin gibi babasız büyür, bir daha yapmayacağım'' gibi sözler söylediği, bu nedenle mağdurenin sanığın yaptıklarını annesi olan katılana anlatmadığı, yaşanan bu olaydan sonra bir süre mağdureyi rahat bırakan sanığın olaydan 5 gün sonra yeniden mağdureyi rahatsız etmeye başladığı, katılanın evde bulunmadığı, uyuduğu veya yemek yaptığı anları kollayan sanığın, mağdureyle yalnız kaldığında elini mağdurenin iç çamaşırına sokup mağdurenin cinsel organını okşadığı ve parmağını mağdurenin cinsel organına soktuğu, mağdurenin dudaklarını öpüp göğüslerini okşadığı, bu şekilde mağdureye bir çok kez cinsel istismarda bulunduğu, katılanın durumdan şüphelenerek mağdureyle konuşması üzerine mağdurenin yaşanan olayları annesi katılana anlattığı, bunun üzerine katılanın 26.02.2014 tarihinde Üsküdar İlçe Emniyet Müdürlüğüne müracaat ederek sanıktan şikayetçi olduğu, mağdurenin İstanbul Pendik Marmara Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 08.09.2014 tarihli raporunda; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası kapsamında olay nedeni ile ruh sağılığının bozulduğu, bu suretle sanığın, mağdurenin cinsel organına parmağını sokmak sureti ile atılı suçu işlediği ve eylemini değişik zamanlarda birden çok kez gerçekleştirdiği, iddia, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ve samimi beyanı, katılan ve tanık beyanları, raporlar ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, suçun işleniş biçimi, sanığın güttüğü amaç ve saik

nazara alınarak alt sınırdan ceza tayini sureti ile cezalandırılmasına karar vermek gerekmiş, lehe kanun tespiti açısından sanığın eylemine suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un hükümleri uygulandığında 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince 8 yıl hapis, 103 üncü maddenin dördüncü fıkrası gereğince yarı oranda arttırım yapıldığında 12 yıl hapis, 103 üncü maddenin altıncı fıkrası gereğince 15 yıl hapis, 43 üncü maddenin birinci fıkrası gereğince 1/4 oranında arttırım yapıldığında 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılması gerektiği, sanığın eylemine yargılama sırasında yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulandığında 16 yıl hapis, 103 üncü maddenin dördüncü fıkrası gereğince yarı oranda arttırım yapıldığında 24 yıl hapis, 43 üncü maddenin birinci fıkrası gereğince 1/4 oranında arttırım yapıldığında 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılması gerektiği, bu durumda suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun hükümleri sanık lehine olduğundan, mahkemece hukuki süreç başlığında belirtilen şekilde hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; "Dairemizce yapılan yargılamada; toplanan deliller, soruşturma ve kovuşturma aşamasında toplanan mağdurelerin soruşturma aşamasında ve kovuşturma aşamasındaki beyanları, sanığın aşamalardaki savunmaları, tanık beyanı, tutanaklar, raporlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde,

Mağdurenin suç tarihinde 15 yaşının altında bulunduğu hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmadığı gibi nüfus kayıtlarıda bunu doğrulamaktadır.

Yine olay öncesinde mağdure ile sanık arasında iftira atılmasına gerektirecek bir husumet bulunmamaktadır.

Sanık mağdurenin annesi ile aralarında resmi bir evlilik akti olmaksızın birlikte yaşamaktadırlar.Bu husus gerek sanık gerek ise dosyada ifade veren tüm taraflarca kabul edilmiştir.Sanık ile mağdurenin birlilketiğinden ... isimli bir çocukta dünyaya gelmiş ve hep birlikte aynı evde yaşamaktadırlar.

Dosya içesinde bulunan ve usulü dairesinde alınmış olan, Maramara Üniversitesi Eğitim ve Aaştırma Hastanesinin 08.09.2014 tarihli raporuna göre olay sebebiyle mağdurenin ruh sağılğının bozulduğu ve T.C.k'nun 103/6 maddesi kapsamında değerlendirilebileceği belirtilmiştir.

Suçun işlendiği tarihler 15.01.2014 tarihi ve öncesi olup bu tarihten sonra sanık hakkında uygulanması istenen kanun maddeleri 2 kez değişmiştir.

Dosya içesinde bulunan ve usulü dairesinde alınmış olan, Maramara Üniversitesi Eğitim ve Aaştırma Hastanesinin 08.09.2014 tarihli raporuna göre olay sebebiyle mağdurenin ruh sağılğının bozulduğu ve T.C.k'nun 103/6 maddesi kapsamında değerlendirilebileceği belirtilmiştir.

Suçun işlendiği tarihler 15.01.2014 tarihi ve öncesi olup bu tarihten sonra sanık hakkında uygulanması istenen kanun maddeleri 2 kez değişmiştir.

Mağdure mahkeme vermiş olduğu beyanında kendisine yapıldığını ileri sürdüğü cinsel davranışları; "...Sanık benim üvey babam olur. O zaman aynı evde yaşıyorduk.... Ben evde sanıkla yalnız kalmıştı. Annem belediyeden maaş almak için gitmişti. Evde kardeşlerim ben ve üvey babam vardı. Sanık bana ilk başta çok sıcak yaklaştı, (mağdur bu aşamadan sonra durgunlaştı. Mağdur beyanında eli ile cinsel organını göstererek) Ünüme dokundu. İlk başlarda kıyafetimin üzerinden dokundu. Sonra elini kıyafetimin içine soktu. Ayrıca arkama dokundu. Ben kendimi korumaya çalıştım ancak koruyamadım. Bu bayağı oldu. 10 seferden fazla olmuştu. Gece uyurken kardeşlerim ile birlikte uyuduğum odaya yanıma geliyordu. Annemin uyumasını bekliyordu. Annem uyuyunca yanıma geliyordu. Ayrıca kömürlükte sanığın evde iş yaparken malzemeler vardı. Kömürlükte de bana dokundu. Bazen parmağını da içine sokuyordu. Ayrıca beni dudağımdan öptü. ... Ben anneme olayı söyleyemedim.Çünkü annene söylerken ben bu evden anneni döverek ya da öldürerek çıkacağım demişti..." şeklinde tarif etmiştir.

Mağdurenin İstanbul Anadolu A.T.K Şubesinden alınan raporunda: "Kişinin bakire olduğunu,

Fiili livatanın kesin tıbbi delillerinin tarif edilmediği" şeklilnde rapor ile mağdurenin bakire ve fiili livataya maruz kalmadığı belirlenmiştir.Bu durumda mağdurenin ifadelerinde geçen sanığın "parmağını cinsel organına soktu" şeklindeki eylemin gerçekleşmediği bu anlatımın eylemin basit cinsel istismar seviyesinde kaldığı şeklinde anlaşılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Bu durumda

İstanbul Anadolu 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 20/10/2016 tarih ve 2014/133 esas 2016/279 karar sayılı kararının C.M.K'nun 280/2. maddesi gereği kaldırılarak,

Sanığın; lehine olan Zincirleme şekilde üzerinde Korumu ve Gözetme Yükümlülüğü Bulunan Çocuğa Karşı Cinsel İstismarda bulunmak suçundan mahkumiyetine karar verilmesi kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 22.06.2017 tarihli ve 2016/288 Esas, 2017/1580 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/761, Karar No: 2018/305, Tarih: 26.06.2018

**Ceza Genel Kurulu         2016/761 E.  ,  2018/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'ın TCK'nun 188/3, 188/4-a, 62, 52/2, 53, 54, 55 ve 63. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.09.2015 gün ve 287-125 sayılı hükmün, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 20. Ceza Dairesince 07.03.2016 gün ve 16362-1335 sayı ile;

"1- Olay tutanağının içeriğine göre, hakkında daha önceden işlem yapılması nedeniyle tanınan sanığın görülmesi üzerine takip edildiği soruşturma aşamasında hakkında ayırma kararı verilen ...'ye ait araca binip bir süre sonra park halinde bulunan aracın yanına gidildiğinde araç içerisinde suça konu maddelerin ele geçirildiği anlaşılmaktadır.

CMK'nın 116 ve 119. maddelerine göre 'adli arama', şüphelinin veya sanığın yakalanması ya da suç delillerinin elde edilmesi için yapılan aramadır. Somut bir suçun işlendiği şüphesi varsa adli arama yapılabilir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610, 2014/512, 2013/841, 2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı gerektiren olayda arama kararı alınmadan arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan deliller ya da suçun maddi konusu 'hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş' olacağından, Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ve 289. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Somut olayda sanık hakkında daha önce işlem yapılması ve uyuşturucunun bulunduğu umulan paketin görülmesi nedeniyle, faili belli olan bir suçun işlendiği konusunda şüphe oluşmuştur. CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde 'adli arama kararı' alınmadan, sanığın da içerisinde bulunduğu tanık ...'ye ait araçta arama yapılması hukuka aykırıdır. Bu arama sonucu bulunan uyuşturucu maddelerin ise hem 'suçun maddi konusu' hem de 'suçun delili' olup 'hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden hükme esas alınamaz.'

Sanık açısından hukuka uygun olarak elde edilmiş bir uyuşturucu veya uyarıcı madde olmadığından, suçun maddi konusunun da bulunmadığı kabul edilmelidir. Bu durumlara bağlı olarak, dosyada bulunan diğer deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre :

Sanık açısından hukuka uygun olarak elde edilmiş bir uyuşturucu veya uyarıcı madde olmadığından, suçun maddi konusunun da bulunmadığı kabul edilmelidir. Bu durumlara bağlı olarak, dosyada bulunan diğer deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre :

2- Mahkemenin gerekçesinin oluş ve kabulüne göre araç içerisinde hukuka aykırı yöntemle ele geçirildiği belirlenen uyuşturucu madde dışında sanık tarafından aracın dışına 1 adet fişek halinde uyuşturucu maddenin atıldığı kabul edilmekle, aracın dışında olduğu kabul edilen maddenin ele geçip geçmediğinin belirlenmesi, ele geçmiş ise madde üzerinde uzmanlık raporu alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği halde eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Ankara adli emanetinin 2015/7545 sırasında kayıtlı paranın 20 TL'sinin suçtan elde edildiği belirtilerek müsaderesine karar verilmiş ise de olay tutanağının içeriğine göre 20 TL'nin ...'nün elinde olduğunun yazıldığı, emanet makbuzunda da diğer sanık ...'dan zaptedildiğinin yazılmış olması, Anıl hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan evrakın tefrik edildiğinin anlaşılması karşısında sözü edilen 20 TL paranın sanık ...'tan müsadere edilemeyeceğinin gözetilmemesi" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 07.04.2016 gün ve 358766 sayı ile;

"Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Yargıtay 20. Ceza Dairesi arasındaki uyuşmazlık; tanık ...'ye ait aracın dışarıdan yapılan kontrolünde; görünür şekilde iki koltuk arasında bulunan suç konusu eroinin, hukuka aykırı yöntemle elde edilip edilmediği, buna bağlı olarak hükme esas alınıp alınmayacağı ve atılı suçun unsurlarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

18.05.2015 tarihli olay tutanağına göre somut olay şu şekilde meydana gelmiştir. 18.05.2015 tarihinde saat 12.15 sıralarında Karapürçek Caddesi üzerinde devriye görevi yapan kolluk görevlilerinin, daha önceden hakkında işlem yapılması nedeniyle tanınan sanığı, soruşturma evresinde hakkında ayırma kararı verilen tanık ...'ye ait araca bindiğini ve aracın hareket edip 1655. Sokağa girdiğini görmeleri üzerine, aracı takibe aldıkları, söz konusu sokağa gelen görevlilerin burada park halinde olan aracın yanına yaklaştıklarında, sürücü koltuğunda tanığın elinde 20 TL bulunduğunun, sağ ön yolcu koltuğunda oturan sanığın ise tedirgin davranışlar sergilediğini gördükleri, bunun üzerine her iki şahsı da araçtan indirdikleri, görevlilerce araç dışarıdan kontrol edildiğinde, sanık ile tanığın oturduğu koltuklar arasında, görünür şekilde, açıkta duran beyaz renkli küçük paket içinde eroin olduğunu değerlendirilen suç konusu uyuşturucu maddenin farkedildiği, sanığın ve tanığın rızasıyla uyuşturucu madde ile 20 TL'nin muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

Ceza muhakemesinin amacı; hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Ceza muhakemesi 'delil serbestliği' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hâkime tam bir serbestlik tanımıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur. Anayasanın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nun 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ve 289. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi uyarınca, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş delillerin hükme esas alınamayacağında şüphe yoktur. Ancak, somut olayda kolluk görevlilerinin, şüphelendikleri aracı dışarıdan kontrol ettiklerinde görünür şekilde açıkta duran bir paket halindeki eroini bulunduğu yerden almadan önce, emrinde çalıştıkları Cumhuriyet savcısına derhal bilgi vermeleri ve CMK'nun 116, 117 ve 119. maddelerine uygun 'adli arama kararı veya yazılı arama emri' almaları gerekli midir? Bir başka deyişle Yargıtay 20. Ceza Dairesinin bozma ilamındaki; somut olayda 'adli arama kararı veya yazılı adli arama emri' alınması gerekli olduğundan, böyle bir karar veya yazılı arama emri olmaksızın yapılan arama sonucu elde edilen, suçun maddi konusu ve delili olan uyuşturucu madde hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş olup hükme esas alınamaz şeklindeki gerekçe yerinde midir?

Aşağıda arz etmeye çalıştığımız nedenlerle suçun konusu ve delili olan uyuşturucu maddenin, hukuka uygun yöntemlerle elde edildiği, buna bağlı olarak hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve suçun unsurlarının oluştuğu değerlendirilmiştir.

1- Kolluğun bir arama emri veya kararı gerekmeden arama yapabileceği hâller bulunmaktadır. Bunlar, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8, 9, 25 ve 27. maddelerinde sayılmıştır. Suçüstü hâlinde yapılan aramalarda, suç işlenen yerlerdeki delillerin bulunması ve el konulması için yapılan aramalarda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 24. maddesindeki kanunun hükmü ve amirin emrini yerine getirme, 25 inci maddesindeki meşru savunma ve zorunluluk hâli ve 26 ıncı maddesindeki hakkın kullanılması ile diğer kanunların öngördüğü hukuka uygunluk sebepleri hâlinde yapılan aramalarda, toplum için veya kişiler bakımından hayati tehlikeyi ortadan kaldırmak amacıyla veya kapalı yerlerden gelen yardım çağrıları üzerine, konut, işyeri ve yerleşim yeri ile eklentilerine girmek için hâkim veya savcı kararı alınmasına gerek bulunmamaktadır.

5271 sayılı CMK'nun m.2/1-j bendi; suçüstü hâlini, işlenmekte olan suçla sınırlı tutmamış ayrıca, suçüstü sayılan hâlleri de tanımlamıstır. Bu maddeye göre suçüstü hâli; işlenmekte olan suç yanında, henüz işlenmiş olan suç ile suçun işlenmesinden hemen sonra takip edilen veya suçun az önce işlendiğine dair eşya ya da delille yakalanan kimsenin işlediği suçu da içermektedir. CMK'nun 90/1-2 maddeleri ve aynı Kanunun 2/1-(j) bendi birlikte değerlendirildiğinde, bu gibi hâllerde herhangi bir kişi veya makamın yazılı emrine gerek bulunmamaktadır.