muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5954, Karar No: 2014/9132, Tarih: 14.05.2014

Davalı Sedat Kuşçu vekili, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, davacı tarafından çiftliğinde üretilen tavuk civcivi yarkalarının dava dışı A. A. isimli şahısa satımından dolayı müvekkili tarafından düzenlenen çeklerin bir kısmının davacıya ödendiğini, satıma konu civciv yarkalarında tifo hastalığına rastlandığını, dava dışı A. A. tarafından müvekkili aleyhine Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/238 Esas sayılı dosyası üzerinden "ayıplı mal" nedeniyle müvekkiline vermiş olduğu çekler nedeniyle menfi tespit davası açıldığını, bunun yanında uğramış olduğu zararlardan ötürü de Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/138 Esas sayılı dosyası ile tazminat davası da ikame ettiğini, her iki davanın da derdest olduğunu, iş bu dava yönünden bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine ve icra inkar tazminatına, davacıya karşı her türlü tazminat, alacak, rucüen alacak hak ve dava haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini istemiştir.

Birleşen 2010/117 Esas sayılı davada davacı Sedat Kuşçu vekili, müvekkilinin dava dışı A. A. ile davalılar arasındaki tavuk alım-satımı ilişkisine aracılık ettiğini, davalı şirketin yetkilisi diğer davalı M. Ç.'in dava dışı A. A.'ı tanımadığından b u alım satımla ilgili olarak dava dışı A. A.'ın çeklerini müvekkilinin aldığını, bunun karşılığında müvekkilinin kendine ait toplam 79,750 TL bedelli 4 adet çeki davalı şirket yetkilisi diğer davalı M. Ç.'e verdiğini, bunlardan 18.10.2004 tarihli 12.500,00 TL, 30.11.2004 tarihli 20.000,00 TL ve 30.12.2004 tarihli 15.000 TL bedelli 3 adet çekin tahsil olunduğunu, satıma konu yarka tavuklarının ayıplı olduğu iddiasıyla dava dışı A. A. tarafından müvekkili aleyhine Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/238 esas sayılı dosyası üzerinden dava açıldığını, yargılama neticesinde yarka tavukların tifo hastalığı ile gizli ayıplı olduğunun tespit edildiğini, davanın kabulüne karar verildiğini, ayıp nedeniyle müvekkili tarafından verilen çeklerin bedelsiz olduğunu ileri sürerek 18.10.2004 tarihli 12.500,00 TL, 30.11.2004 tarihli 20.000,00 TL ve 30.12.2004 tarihli 15.000 TL bedelli çeklerin ödeme tarihlerinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/238 Esas 2009/66 Karar sayılı kararında müvekkili aleyhine hükmedilen ve müvekkili tarafından yapılan 3,593,75 TL ödemenin de davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2010/558 Esas sayılı davada davacı Sedat Kuşçu vekili, müvekkilinin dava dışı A. A. ile davalılar arasındaki tavuk alım-satımı ilişkisine aracılık ettiğini, satıma konu yarka tavuklarının ayıplı olduğu iddiasıyla dava dışı A. A. tarafından müvekkili aleyhine Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/238 esas sayılı dosyası üzerinden açılan davada yarka tavukların tifo hastalığı ile gizli ayıplı olduğunun tespit edilerek davanın kabulüne karar verildiğini, kesinleşen ilamın icra takibine konu edildiğini ve icra dosyasına müvekkili tarafından bir kısım ödemelerde bulunulduğunu, müvekkilinin ödemek zorunda kaldığı ödemelerin rücuen davalılardan tazmininin gerektiğini ileri sürerek müvekkilince icra dosyasına ödenen 13.622,00 TL nin ve ilamda müvekkili aleyhine hükmedilen ve müvekkili tarafından vergi dairesine ödenen (Yargılama harcı) 3,593,75 TL nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/238 Esas, 2009/66 Karar sayılı dosya kapsamı ve bu dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, alım-satım sözleşmesine konu olan hastalığın davacı satıcının kümesinden kaynaklandığı, teşhis edilen hastalığın sözleşmenin kurulduğu ve teslimin gerçekleştiği tarihler içerisinde mevcut olduğu, 4-15 gün kuluçka süresi olan bir hastalığın birdenbire ortaya çıkmasının mümkün olmadığı, başka bir ifadeyle satıma konu yarkaların yakalandığı hastalığın, sözleşmenin yapıldığı ve teslimatın gerçekleştiği tarihler dikkate alındığında anlaşılamayacağı, satılan hayvanlarda yapılan test ve analizler sonucunda ortaya konulduğu, bu ayıbın gizli nitelik taşıdığı, ayıbın davacı satıcıdan kaynaklandığı, kaldı ki sözleşmenin kurulduğu esnada mevcut olan hastalığı davacı satıcının alıcıdan saklı tutma ve aldatma düşüncesiyle üstünü örttüğünden hileli satış nedeniyle ayıp ihbar yüküm sürelerinin somut olayda uygulanmasının da söz konusu olmadığı, Çorum 1. Noterliği'nin 22 Ekim 2004 tarih, 14616 yevmiye nolu ihtarnamesinde davacı şirketin dava dışı A. A.'a yapılan yarka satımının kendisi tarafından gerçekleştirildiğini ikrar ettiği, ayıplı mal satımından dolayı sorumlu olduğu gerekçeleriyle 2007/146 Esas sayılı asıl dava yönünden davanın reddine, birleşen 2010/558 esas sayılı dava yönünden davanın kabulüne 13.622,00-TL'nin ödeme tarihinden 3.593,75-TL'nin 14.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, birleşen 2010/117 Esas sayılı dava yönünden davanın kısmen kabulüne 18.10.2004 keşide tarihli 12.500,00-TL ; 30.11.2004 keşide tarihli 20.000,00-TL ve 30.12.2004 keşide tarihli 15.000,00-TL çek bedellerinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, 2010/558 Esas sayılı dosyası ile 3.593,75-TL bedele hükmedilmiş olduğundan yeniden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm asıl davanın davacısı (birleşen davaların davalısı) Ç. Gıda İnşaat Ltd Şti birleşen davaların davalısı M. Ç. vekilince temyiz edilmiştir

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davanın davacısı birleşen davaların davalısı Ç. Gıda İnşaat Ltd Şti vekilinin tüm, birleşen davaların davalısı M. Ç. vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Alım-satım ilişkisinin Ç. Gıda İnşaat Ltd Şti ile Sedat Kuşçu arasında gerçekleştiği birleşen davaların davalısı M. Ç.'in, Ç. Gıda İnşaat Ltd Şti'nin yetkili temsilcisi olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

2-Alım-satım ilişkisinin Ç. Gıda İnşaat Ltd Şti ile Sedat Kuşçu arasında gerçekleştiği birleşen davaların davalısı M. Ç.'in, Ç. Gıda İnşaat Ltd Şti'nin yetkili temsilcisi olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

M. Ç., birleşen davalarda kendisine husumet düşmeyeceğini savunmuştur. Birleşen davalarda dava konusu edilen çeklerde M. Ç.'in sorumluluğunu gerektirecek bir durum bulunup bulunmadığı araştırılarak adı geçenin husumet itirazı değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yön araştırılmadan M. Ç.'in de yetkilisi olduğu şirket ile birlikte müteselsil sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davanın davacısı birleşen davaların davalısı Ç. Gıda İnşaat Ltd Şti vekilinin tüm, birleşen davaların davalısı M. Ç.'in diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün birleşen davaların davalısı M. Ç. yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8408, Karar No: 2020/11315, Tarih: 09.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/8408 E.  ,  2020/11315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, denetim görevinin ihmali

HÜKÜM : Sanık ... hakkında zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyet, sanık ... hakkında denetim görevinin ihmali suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5914, Karar No: 2011/22095, Tarih: 18.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/5914 E.  ,  2011/22095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.07.2010 gün ve 2010/678 E. 2010/878 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3484, Karar No: 2011/13596, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3484 E.  ,  2011/13596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının icra takibine konu ettiği çeklerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin davalı tarafla hiçbir ticari ilişkisinin bulunmadığını ileri sürerek icra takibinin iptaline, icra dosyasında tahsil edilen ve edilecek bedellerin tahsil edildikleri tarihten itibaren %48 reeskont-avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dava konusu çeklerin ticari vekaletnameye dayanarak davacının eşi ... tarafından imzalandığını, bu şahsın piyasaya yüksek miktarda borçlandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde dava konusu çeklerdeki imzanın davacının verdiği vekaletnameye istinaden davacının eşi ... tarafından atıldığı, dava konusu her biri 5.000. TL bedelli 06.01.2004 ve 11.01.2004 keşide tarihli çeklerde davacının cirosu ibrazdan sonra olduğu için çekin alacağın temliki hükümlerine tabi olduğu, bu durumda ispat külfetinin davalı alacaklıda bulunduğu, davalı alacağını ispatlayamadığından bu çekler bakımından menfi tespit talebinin kabulü gerektiği, kambiyo senedi vasfına haiz diğer 6 çek yönünden ispat yükünün davacı-borçluda bulunduğu, tarafların ticari defterleri olmadığından davacıya yemin hakkı hatırlatılmış ve davalı yanca eda edilen yemin neticesinde davacının söz konusu 6 çek bakımından menfi tespit davasını ispatlayamadığı gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne, Şişli 1. İcra Müdürlüğü’nün 2004/3068 sayılı icra takibine konu edilen 06.01.2004 ve 11.01.2004 keşide tarihli 5.000.’er TL bedelli çekler nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, bu çekler yönünden varsa ödenen bedelin davalıdan istirdadına, dava konusu diğer çekler yönünden, davacının menfi tespit talebinin reddine, koşulları oluşmadığından davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu çeklerin keşidecisi olarak davacının adı yazılmış ise de, çekleri davacının kocası olan ...’ın imzaladığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, imza sahibinin çekleri davacının vekili sıfatı ile imzalayıp imzalamadığı konusunda toplanmaktadır. ...'ın davacının vekili olduğu ve vekaletnamesinde çek düzenleme yetkisinin bulunduğu dosyaya sunulan vekaletname örneğinden ve banka cevabı yazısından anlaşılmaktadır. Çeklerin vekil sıfatı ile imzalandığına dair çek üzerinde bir açıklama yer almamaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın BK. 32. maddesi hükmü üzerinde durulup tartışılarak çözümlenmesi gerekir. Mahkemece anılan yasa hükmü tartışılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1243, Karar No: 2017/4643, Tarih: 30.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/1243 E.  ,  2017/4643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 15.01.2010 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile cenaze masraflarından oluşan Kurum zararının davalılardan müteselsilen tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 8, 21 ve 23. maddeleridir.

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrası, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ... Kurumuna karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Buna göre; işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Buna göre; işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Bu kapsamda; 6331 sayılı Kanunun 37’nci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılan ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar. Anılan madde ile, işverenlere, işçi sağlığı ve iş güvenliği kavramından kapsamlı olarak, her türlü önlemi almak yanında, bir anlamda objektif özen yükümlülüğü de öngörülmektedir. Bu itibarla işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi bir düşünce ile almaktan sarfınazar etmesi kabul edilemez.

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ile Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin işe uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10-696, K: 2006/704 sayılı kararı).

Eldeki davada, 04.11.2012 ve 30.03.2013 tarilerinde iki ayrı kusur raporu aldırılmış ise de, aldırılan kusur raporlarından ilkinde kazalının %80, ikincisinde ise %50 kusurlu olduğu kabul edilmiş ve mahkemece kusur raporları arasındaki açık çelişkiyi giderir şekilde meydana gelen olayda işverenin objektif özen yükümlülüğü çerçevesinde yapılacak irdeleme ile olayın meydana geldiği iş kolunda uygun bir kusur raporu aldırılmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

2-5510 sayılı Kanunun 8’inci maddesinde sigortalıların hangi tarihte bildirilmesi ve tescil edilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. Buna göre; Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı olanların Kuruma bildirim yükümlülüğü işverene ait olup; 7’nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen sigortalılık başlangıç tarihinden önce, sigortalının işe giriş bildirgesi ile bildirilmesi gerekir. İnşaat, balıkçılık ve tarım işyerlerinde işe başlatılacak sigortalılar için, en geç çalışmaya başlatıldığı gün; yabancı ülkelere sefer yapan ulaştırma araçlarına sefer esnasında alınarak çalıştırılanlar ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilecek işyerlerinde, ilk defa sigortalı çalıştırmaya başlanılan tarihten itibaren bir ay içinde çalışmaya başlayan sigortalılar için, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren en geç söz konusu bir aylık sürenin dolduğu tarihe kadar; Kamu idarelerince istihdam edilen 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununa göre işsizlik sigortasına tabi olmayan sözleşmeli personel ile kamu idarelerince yurt dışı görevde çalışmak üzere işe alınanların, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren bir ay içinde, işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmeleri gerekir.

5510 sayılı Kanunun “Süresinde Bildirilmeyen Sigortalılıktan Doğan Sorumluluk” başlıklı 23’üncü maddesinin 1 ve 2’nci fıkralarındaki düzenlemeye göre; işverenin rücu alacağından sorumluluğu için, çalıştırılan sigortalının işe giriş bildirgesinin süresi içinde Kuruma verilmemiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin Kuruma verilmesinden veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten sonra meydana gelmemiş olması gerekir. Başka bir deyişle; sigortalının bildirimi kanunda belirtilen sürelerden sonra yapılsa bile, zararlandırıcı sigorta olayı işe giriş bildirgesinin verildiği veya çalışmanın Kurumca tespit edildiği tarihten sonra meydana gelmiş ise; işverenin anılan düzenleme kapsamında sorumluluğu yoluna gidilemez.

Sözü edilen madde ile; işverenin kaçak işçi çalıştırmasının önlemesi amaçlanmış olup, maddenin düzenleniş şeklinden de açıkça anlaşılacağı üzere, 23’üncü maddeye göre işverenin sorumluluğu kusursuz sorumluluk ilkesine dayanır. Zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemiş ise, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının tamamından sorumlu tutulması gerekir.

5510 sayılı Yasanın 23. maddesinde; “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir.