muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/46326, Karar No: 2011/1347, Tarih: 31.01.2011

müşterilerin kredi kartlarının aktif duruma geçirilmesinde bir gecikme yarattığı, bu işlemleri sonradan tamamladığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalının bu konudaki dayanakları belgeleri ile somutlaştırılarak, gerekirse konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılarak, eylemin niteliği, işverinin faaliyet alanında ve işyerinde bu konudaki prosedürün ne olduğu, işçinin davranışının geçerli fesih nedeni oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.1.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1511, Karar No: 2011/10587, Tarih: 20.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1511 E.  ,  2011/10587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/09/2009 tarih ve 2008/132-2009/335 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı Motorlu Araçlar Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların, sürücüsü, işleteni ve sigortacısı oldukları aracın yaptığı kaza neticesinde, araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin yüzünde sabit eser olacak şekilde yaralandığını, kazanın meydana gelmesindeki tüm kusurun araç şoförüne ait olduğunu ileri sürerek, 35.000 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 11.09.2009 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek 38.000 TL maddi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, kazaya karışan aracın zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk poliçesi ile müvekkili şirket nezdinde sigortalı olduğunu, davacı tarafından müvekkiline başvuru yapılmadığını, tedavi giderlerinin öncelikle karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasından karşılanmasının gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, kazaya karışan aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi ile müvekkili şirket nezdinde sigortalı olduğunu, sigortalının kusuru oranında ve azami Olarak da poliçede belirtilen limit ile sorumlu bulunduklarını, manevi tazminat isteminin poliçe kapsamı dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, istenen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, davacının mesleğini icra ettiğini, tedavi giderleri için faizin olay tarihinden itibaren başlatılamayacağını, kaldı ki tedavi giderlerinin sosyal güvenlik kurumunca karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Türkiye Genel Sigorta A.Ş. vekili, kazaya karışan aracın müvekkili tarafından zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalandığını, meydana gelen zararın öncelikle zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortasından karşılanmasının gerektiğini, davacı tarafından müvekkiline usulünce başvuru yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., ödeme gücünün bulunmadığını savunmuştur.

Davalı Türkiye Genel Sigorta A.Ş. vekili, kazaya karışan aracın müvekkili tarafından zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalandığını, meydana gelen zararın öncelikle zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortasından karşılanmasının gerektiğini, davacı tarafından müvekkiline usulünce başvuru yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., ödeme gücünün bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının Eskişehir'den İzmir'e otobüs ile yolculuk yaptığı sırada meydana gelen kaza sonucunda yaralandığı, kaza nedeniyle davacının alnının parçalandığı, yüzünün sağ yanında derin bir yara izinin oluştuğu, yara izlerinin tedavisi için yapılacak ameliyat masrafının 4.000 TL olduğu, talep edilen 200 TL yol masrafının makul olduğu, davacının yüzünde derin yara izi kalacak şekilde yaralanması nedeniyle ekonomik geleceğinin sarsıntıya uğradığı, davacının mesleği, yaşı ve kusur durumu göz önünde bulundurularak BK'nun 42. maddesi gereğince maddi tazminat miktarının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 15.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve Buzlu Motorlu Araçlar Tic. San.Ltd. Şti.'nden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline, 15.000 TL maddi tazminatın davalılar ..., Buzlu Motorlu Araçlar Tic. San.Ltd. Şti. ve Genel Sigorta A.Ş.'den, sigorta şirketi yönünden dava tarihi, diğer davalılar yönünden olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline, 4.200 TL tedavi giderinin davalılar ..., Buzlu Motorlu Araçlar Tic. San.Ltd. Şti. ve ....'den, sigorta şirketi yönünden dava tarihi, diğer davalılar yönünden olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin ve davalı ...Ş. hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı Buzlu Motorlu Araçlar Tic. Ve San.Ltd.Şti vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre mümeyyiz davalı vekilinin 2 ve 3 nolu bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, kaza nedeniyle davacının yüzünde derin bir yara izi kalacak şekilde yaralanması, bu nedenle ekonomik geleceğinin sarsıntıya uğraması, davacının mesleği, yaşı ve kusur durumu gerekçe gösterilerek BK’nun 42. maddesi uyarınca maddi tazminata hükmedilmiştir. Ancak BK’nun 42. maddesi uyarınca hakimin maddi tazminatı tayin edebilmesi için öncelikle meydana gelen zararın gerçek miktarının ispat edilmesinin mümkün olmaması gerekir. Oysa somut olayda, davacı askeri personel olup meydana gelen yaralanma nedeniyle çalışamadığı ya da gelir kaybına uğradığı iddia ve ispat olunmamıştır.

Öte yandan, dava konusu kazanın, davacıda meydana getirdiği yaralanmanın niteliği ve derecesi usulünce belirlenmeden manevi tazminat miktarının belirlenmesi de mümkün değildir. Bu itibarla, mahkemece, davacıda meydana gelen yaralanmanın daimi veya geçici işgöremezlik niteliğinde bulunup bulunmadığının ilgili tüzük hükümleri de gözetilmek suretiyle tespit edilmesi, şayet yaralanma işgöremezlik niteliğinde ise davacının maddi tazminata hak kazanabileceğinin düşünülmesi ve uzman bilirkişi vasıtasıyla davacının uğradığı maddi tazminat miktarının belirlenmesi, ayrıca manevi tazminatın da yaralanmanın niteliğine ve derecesine göre takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı ve mümeyyiz davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Ayrıca, davacı askeri personel olup, mümeyyiz davalı tarafından davalının kaza geçirdiği aracın Türk Silahlı Kuvvetleri’nce kiralandığı savunulduğuna göre, davacıya, meydana gelen kaza nedeniyle Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise söz konusu ödemenin mümeyyiz davalının ödemesi gereken tazminattan mahsubunun mümkün olup olmadığı değerlendirilmeden hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bu nedenle de mümeyyiz davalı yararına bozulması gerekmiştir.

4-Kabule göre de, davaya konu olayın haksız fiil niteliğinde bulunmasına ve haksız fiil nedeniyle hükmedilecek tazminata olay tarihinden itibaren faiz işletilmesinin gerekmesine göre, mahkemece hüküm altına alınan manevi tazminata dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması da doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve mümeyyiz davalı vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 20.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16775, Karar No: 2014/1978, Tarih: 24.02.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/16775 E.  ,  2014/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilen yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın kaldırılması ve tahliye davasına dair karar Dairemizin 18.9.2013 tarih ve 2013/10540-12619 sayılı kararı ile tahliyeye ilişkin onanmasına, alacağa ilişkin bozulmasına karar verilmişti.Bu kararın tashihen tetkiki davalı kiracı vekili tarafından süresinde istenilmekle dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemenin kararında Yargıtay ilamında yazılı sebeplere göre 6100 sayılı HMK'ya 6217 sayılı Kanunla eklenen geçici 3. Madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 440. Maddesinde yazılı hallerden hirçbirine uymayan davalı kiracı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki karar düzeltme itirazları yerinde değildir.

2-Takibe dayanak yapılan ve hükme asas alınan 01.10.2010 başlangıç tarihli ve 7 yıl süreli aylık 15.000 TL kira bedelli kira sözleşmesine ilişkin taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 6.maddesinde:“kiracı iki ayrı aya ilişkin kira bedellerini kararlaştırılan süre geçmesine rağmen ödemezlerse ihbar ve ihtara gerek kalmaksızın o kira dönemi sonuna kadar işleyecek kira bedellerinin tamamı muacceliyet kesbedecektir. Bu hal ayrıca temerrüt nedeniyle tahliye sebebi olacaktır. 8. maddesinde ise: “Dönem sonunda kiracı kiralananda oturmaya devam etmek isterse taraflar yeniden bir araya gelerek yeni döneme ilişkin yazılı sözleşme yapacaktır. Her yıl kira artışı TUİK tarafından açıklanan ÜFE oranında arttırılacaktır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.Sözleşmedeki artış belirli, muayyen ve uygulanabilir niteliktedir. Ayrıca sözleşmede artışın kararlaştırılmış olması nedeniyle, kiracıya ihbar yapılması gerekli değildir. Bu nedenle takibin yapılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Ancak taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinde, süresinin 7 yıl olduğu ve kira bedelinin yıllık artırılacağı belirtilmiştir.Sözleşmenin 6 maddesinde de iki ayrı ay kirası ödenmez ise o kira dönemi sonuna kadar işleyecek kira bedellerinin muaccel olacağı kararlaştırıldığına göre muacceliyet kesbedecek kira bedelleri için dönemin bir yıl olduğunun kabulü gerekir. Somut olayda uyuşmazlık ödenmeyen aylara ilişkin kira farklarının 2. yıl yanı 1.6.2012 tarihinde başlayan dönem aylık kira bedelinin sözleşmedeki artış oranına göre artırılmasından kaynaklanmaktadır. Bu durumda kira döneminin 1.6.2012-1.6.2013 tarihler arası olduğunun kabulü gerekir. O nedenle mahkemece sözleşme hükümlerine ve sözleşmede geçerli olan artış şartına göre konusunda uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılması denetime elverişli rapor alınması belirlenen aylık ücrete göre ödenmeyen kira farkları ve ödenmemesi nedeniyle muaccel hale gelen kira bedellerinden 1.6.2013 tarihine kadar davalı kiracının sorumlu tutulması gerektiği halde yetersiz bilirkişi raporuna ve yürürlülüğe girmeyen yasa hükümleri esas alınarak temmuz 2017 ayına kadar davalının sorumlu tutulmasının doğru olmadığı bu defaki incelemeden anlaşılmakla davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne ile kararın değişik gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir. ./..

SONUÇ: Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.9.2013 tarih ve 2013/10540 E -12619 K sayılı ilamının alacağa ilişkin bozma kararının kaldırılarak mahkemenin 02.05.2013 tarih 2012/1171 E-2013/478 K sayılı kararının alacağa ilişkin kısmının yukarıda (2) No'lu bentte yazılı değişik gerekçe ile BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6795, Karar No: 2016/593, Tarih: 08.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6795 E.  ,  2016/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl dosyada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu .... 7. İcra Müdürlüğü’nün 2013/10935 E. sayılı dosyasından, üçüncü kişi .... 'ye gönderilen haciz ihbarnamesinin 20.09.2013 tarihinde, .....17. İcra Müdürlüğü’nün 2013/11075 E. sayılı dosyasından gönderilen haciz ihbarnamesinin ise 24.09.2013 tarihinde adı geçen şirkete tebliğ edildiğini, müvekkilinin kendi hacizlerinin daha önceki tarihli olduğunu, ... 17. İcra Müdürlüğü'nün 2013/11075 E. sayılı dosyasında, şikayet olunan vekilince, takip talebinde gösterilen faiz miktarının hatalı olduğu bildirilerek borçluya muhtıra gönderilmesinin talep edildiğini, şikayet olunanın bu talebiyle, takip talebinde istediği faiz miktarını değiştirdiğini, bu nedenle borçluya yeni bir ödeme emri gönderilmesi gerektiğini, bu tebliğ yapılmadığından takibin kesinleşmediğini, müvekkilinin alacaklı olduğu.... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2013/10935 E. sayılı dosyasında, ödeme emrinin tebliğden itibaren 5 gün içinde borçlu tarafından itiraz edilmediğinden takibin ve ihtiyati haczin kesinleştiğini, sıra cetvelini düzenleyen ... 17. İcra Müdürlüğü'nce, ödeme süresinin beş gün yerine on gün kabul edilerek müvekkilinin takibinin daha sonraki bir tarihte kesinleştiğini kabul etmesinin ve haczedilen paranın tamamının şikayet olunana verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu ... 6. İcra Müdürlüğü’nün 2013/11028 E. sayılı dosyasında, ödeme emrinin borçluya, 23.09.2013 tarihinde tebliğ olduğunu, üçüncü kişi .......'ye gönderilen haciz ihbarnamesinin 24.09.2013 tarihinde tebliğ edildiğini, şikayet olunanın alacaklı olduğu ... 17. İcra Müdürlüğü’nün 2013/11075 E. sayılı dosyasında ise, anılan şirkete gönderilen haciz ihbarnamesinin 24.09.2013 tarihinde tebliğ edildiğini, söz konusu İcra Müdürlüğü'nce sıra cetveli düzenlenirken icra takiplerinin kesinleşme tarihlerinin nazara alındığını, ancak haciz tarihlerinin esas alınması gerektiğini, takiplerin kesinleşme tarihleri dikkate alınsa dahi,şikayet olunanın icra takibinin 30.09.2013 tarihinde, müvekkilinin icra takibinin ise 28.09.2013 tarihinde kesinleştiğini, bu nedenle haczedilen paranın müvekkilinin alacaklı olduğu ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2013/11028 E. sayılı icra dosyasına ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekili, sıra cetveline konu üç icra takibinin de ihtiyati haciz Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; ... 17. İcra Müdürlüğü'nün 2013/11075 E. sayılı icra dosyasında alacaklı şikayet olunan vekilince, alacak miktarında hata yapılması nedeniyle takip tutarından daha az miktarda düzeltilmesi talebi nedeniyle yeniden ödeme emri tebliğinin gerekmediği, sıra cetveline konu üç icra takibinin de ihtiyati haciz kararına dayandığı, ihtiyati hacizlerin süresi içinde infaz edildiği ve icra takibi başlatıldığı, haciz ihbarnamelerinin üçüncü kişi ...'ye, ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2013/10935 E. sayılı dosyasında, 20.09.2013 tarihinde, ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2013/11028 E. ve ... 17. İcra Müdürlüğü'nün 2013/11075 E. sayılı icra dosyalarında ise, 24.09.2013 tarihinde tebliğ edildiği, anılan icra dosyalarında gönderilen ödeme emirlerinin de aynı gün, 23.09.2013 günü tebliğ edildiği, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte ihtiyati haczin, ödeme emri tebliğinden itibaren 10 günlük sürenin sonunda kesinleşeceği, ... 17. İcra Müdürlüğü'nün 2013/11075 E. sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi yapıldığı, buna göre ihtiyati haczin 30.09.2013 tarihinde, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi yapılan diğer icra dosyalarındaki ihtiyati hacizlerin ise 03.10.2013 günü mesai bitiminde kesinleştiği ve sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun düzenlendiği gerekçesiyle, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosyada şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dosyada şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dosyada şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23799, Karar No: 2014/15879, Tarih: 26.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23799 E.  ,  2014/15879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/217835

Mahkemesi : Ünye Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22/03/2013

Numarası : 2012/480 - 2013/276

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

20.06.2014 tarihinde Ulusal Yargı Ağı Sistemi'nden alınan nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 30.05.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7044, Karar No: 2022/1924, Tarih: 07.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/7044 E.  ,  2022/1924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : DİDİM(YENİHİSAR) 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı ile davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 08/05/2003 tarihli ihale neticesinde şirketin 351.500.000.000 TL bedel ödeyerek davalı Hazine’den taşınmaz satın aldığını, taşınmazın satışına ilişkin ihaleden bir gün önce davalı ... Müdürlüğünün yedindeki dosyanın incelendiğini, özellikle davalı ...'ın imzasını havi davalı ... Başkanlığının 19/04/2002 tarih ve 521 sayılı yazısı ile ekindeki imar paftasında taşınmazın tamamının “konut alanı” olarak görüldüğünü belgeleyen plan örneği görülerek ihaleye katılma kararı verildiğini, en fazla peyi sürerek ihalenin kazanıldığını, taşınmazın 2001 yılındaki plan değişikliğine göre konut alanı olarak düzenlendiğini, ihalenin yapıldığı gün paftanın (imar paftasının) yok edildiğini ve taşınmazın “belediye hizmet alanı” olarak görüldüğünün anlaşıldığını, taşınmazın konut veya ticari alan olarak değerlendirilmesi ile belediye hizmet alanı olarak kalması arasında ticari açıdan ciddi değer farkı olduğunu, değerler arasındaki bu farkın davalılar tarafından tazmini gerektiğini iddia ederek; fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 1.000.000 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 4.011.578 TL olarak güncellemiştir.

Davalı ...; şahsi bir işi veya işlemi olmadığından davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, Didim Belediye Başkanlığının 19/04/2002 tarihli ve 2002/521 Fen İşl. sayılı yazısının kendisi tarafından imzalandığını fakat hatalı olarak taşınmazın konut alanı olarak gösterildiğini, taşınmazın imarda “belediye hizmet alanı” olarak görüldüğü tespit edilince Didim Belediye Başkanlığının 07/05/2003 tarihli ve 2003/0406

Davalı ...; şahsi bir işi veya işlemi olmadığından davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, Didim Belediye Başkanlığının 19/04/2002 tarihli ve 2002/521 Fen İşl. sayılı yazısının kendisi tarafından imzalandığını fakat hatalı olarak taşınmazın konut alanı olarak gösterildiğini, taşınmazın imarda “belediye hizmet alanı” olarak görüldüğü tespit edilince Didim Belediye Başkanlığının 07/05/2003 tarihli ve 2003/0406

Yazı İş. sayılı yazısı ile durumun Didim Mal Müdürlüğüne bildirildiğini ve satış işleminin iptal edilmesi hususunun açıklandığını, söz konusu yazının Didim Mal Müdürlüğüne 07/05/2003 tarihinde 987 kayıt numarası ile teslim edildiğini, 08/05/2003 tarihinde ihale yapıldığını, ihalenin yapılması ile kesinleşmesi tarihi olan 27/05/2003 tarihine kadar 20 günlük süre bulunmakta iken ihalenin feshinin gerek davacı gerekse Mal Müdürlüğü tarafından istenilmediğini, Didim Belediye Başkanlığının 07/05/2003 tarihli yazısı ile imar durumundaki hatanın tashih edildiğini ve belgenin ihaleden önce bildirildiğini, bu yazının resmi kayıt ile ilgili kuruma teslim edildiğini, sorumluluğu olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Hazine; davanın zamanaşımına uğradığını, taşınmazın davalıya 08/05/2003 tarihinde ihale edildiğini, satış şartnamesinde taşınmazın tüm niteliklerinin belirtildiğini, Didim Belediye Başkanlığının 19/04/2002 tarihli ve 2002/521 Fen. İşl. sayılı yazısında plan örneği eklenerek taşınmazın konut alanı olarak düzenlendiğinin bildirildiğini, ihale şartnamesinde bu duruma aykırılık teşkil eden bir maddenin yer almadığını, resmi kurum tarafından bildirilen bu niteliğine göre taşınmazın ihale ile satışa sunulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; tacir olan davacının iş ve işlemlerinde basiretli tacir gibi davranma yükümlülüğünün bulunduğu, ihaleden önce bütün araştırmaları titizlikle yapması gerektiği, üzerine düşen sorumluluğu yerine getirmediği ve davalıların kusuru bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karar, taraflarca istinaf edilmiştir.