muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6601, Karar No: 2025/1929, Tarih: 10.03.2025

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; "davacı Hazinenin ve asli müdahillerin iddiaları, davalıların savunmaları, yapılan keşif, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu 121 ada 764 parsel sayılı taşınmazın 6831 sayılı kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğu, orman vasfını kaybettiği alınan orman bilirkişi ek raporu kapsamından anlaşılmış olup, mahkememizce de uygun bulunan orman ek bilirkişi raporu kapsamında, dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının mülkiyet hanesinin boş ve davalı olması nedeniyle bu kısmın ... adına tescili ile, davacı ... Hazinesinin davasının kabulüne, asli müdahil Orman İşletme Müdürlüğünün davasının reddine karar vermek gerekmiştir. Asli müdahil ...'ün davası, dava konusu 121 ada 764 parsel sayılı taşınmazın 11562,16 m2' lik kısmın kullanıcısı olduğuna ilişkin olup, keşifte alınan beyanlar, fen ve ziraat bilirkişi raporları kapsamından asli müdahil'in tespit tarihinde ve öncesinde dava konusu 121 ada 764 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 22/08/2016 havale tarihli raporunda (A) harfiyle gösterilen 11062,41 m2 lik kısmında ekim, dikim ve kullanımı olduğu, hak iddia ettiği diğer kısımlarda herhangi bir kullanımı olmadığı anlaşılmakla davasının kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. Asli müdahil ...'nın davası ise, dava konusu 121 ada 764 parsel sayılı taşınmazın içerisinde kalıp 22/08/2016 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen 164,04 m2' lik kısmının kullanıcısı olduğuna ilişkin olup, asli müdahilin hak iddia ettiği kısımda tespit tarihinde ve öncesinde ekim, dikim ve kullanımı olduğu yapılan keşif kapsamından anlaşılmakla, davasının kabulüne karar verilmiştir. Asli müdahil Gazipaşa Belediyesinin davası ise, dava konusu 121 ada 764 parsel sayılı taşınmazın içerisinde kalıp 22/08/2016 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (C) ve (D) harfiyle gösterilen kısımların kullanıcısı olduğuna ilişkin olup, asli müdahil'in hak iddia ettiği kısımlarda tespit tarihinde ve öncesinde kullanımı olduğu yapılan keşif ve alınan raporlar kapsamından anlaşılmakla, davasının kabulüne" karar verilmiştir.

Müdahil Orman İdaresi temyiz dilekçesinde özetle; davalı taşınmazların tamamı orman niteliğinde olup, orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tescil edilmesi gereken yerlerden olduğundan bahisle usul ve kanuna aykırı Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

Müdahil Orman İdaresi temyiz dilekçesinde özetle; davalı taşınmazların tamamı orman niteliğinde olup, orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tescil edilmesi gereken yerlerden olduğundan bahisle usul ve kanuna aykırı Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup müdahil Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13176, Karar No: 2023/9912, Tarih: 10.04.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/13176 E.  ,  2023/9912 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2017 tarihli ve 2017/275 Esas, 2017/521 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2017 tarihli ve 2017/275 Esas, 2017/521 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.03.2021 tarihli ve 2018/1281 Esas, 2021/9372 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2022 tarihli ve 2021/441 Esas, 2022/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Sanığın, çocuğunun yağmurda dışarıda bekletilmesine kızarak "Seni şikayet edeceğim" dediğine,

2. Eylemi haksız tahrik altında gerçekleştirdiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, okul müdür yardımcısı olan katlana hitaben "Benim öğrencim istediği zaman gelir gider, siz bana ve öğrencime karışamazsınız, eğer karışırsan okul çıkışında senin önünü keserim, öldürürüm, döverim, bütün işimi gücümü bırakıp seninle uğraşacağım, senin başına iş getireceğim" demek suretiyle tehdit suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, katılan beyanı, sanık savunması ve tanık E. Y.'nin beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Her ne kadar sanık yalnızca "Seni şikayet edeceğim" dediğini beyan etmiş ise de, katılanın aşamalardaki ifadeleri ile tanık E. Y.'nin beyanından, sanığın katılanı ölümle tehdit ettiği anlaşılmıştır.

2. ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2022 tarihli ve 2021/441 Esas, 2022/5 Karar sayılı kararında, okul müdür yardımcısı olan katılanın, sanığın kızının okula geç kalması üzerine okul saatlerine riayet edilmesi konusunda uyarıda bulunmasının, ilk haksız hareket olarak kabul edilemeyeceğinden, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gözetilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinden görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2022 tarihli ve 2021/441 Esas, 2022/5 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9000, Karar No: 2017/4634, Tarih: 15.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/9000 E.  ,  2017/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 136 ada ... parsel sayılı 178,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve paydaşları adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın köy boşluğu olduğu iddiasıyla dava açmış, yargılama sırasında taşınmazın yol olduğundan bahisle yol olarak terkinini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazın kadim köy yolu olduğu gerekçesi ile yazılı karar verilmiş ise de, hüküm usul ve yasaya uygun değildir. Çekişmeli taşınmaz hakkındaki dava, taşınmazın 3402 sayılı Yasa'nın .../A bendinde sayılan taşınmazlardan olduğu iddiası ile açılmıştır. Hal böyle olunca; çekişmeli taşınmaz bölümünün 3402 sayılı Yasa'nın .../A bendinde sayılan taşınmazlardan olduğu ispat edilemediğine ve aynı yasa maddesi kapsamı dışında kalan köy boşluğu niteliğindeki taşınmazlar kural olarak Hazine'ye ait olup, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisabı mümkün olduğuna ve her ne kadar yargılamanın son celsesinde taşınmazın yol olarak terkini talep edilmiş ise de bu beyan usulüne uygun bir ıslah beyanı niteliğinde olmayıp taşınmazın yol olduğu iddiasıyla usulünce açılmış bir dava bulunmadığına göre, davacının dava açma (aktif dava) ehliyeti bulunmaması nedeniyle davanın reddi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesi isabetsiz olup, davalıların temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, ....06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2858, Karar No: 2017/17251, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2858 E.  ,  2017/17251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1159, Karar No: 2023/4350, Tarih: 07.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1159 E.  ,  2023/4350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

KARAR : Mahkûmiyet

Dairemizin 28.02.2023 tarihli ve 2021/12853 Esas, 2022/868 Karar sayılı kararında, bozulmasına karar verilen mahkeme karar tarihinin "22.06.2020" yerine yazım hatasından dolayı "25.06.2020" olarak yazıldığına dair Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.04.2023 tarihli ve 2021/50771 sayılı yazıma ilişkin maddi hatanın düzeltilmesine dair Karar Düzeltme istemi yerinde görülmüş olduğundan talebin kabulü ile;

Dairemizin 28.02.2023 tarihli ve 2021/12853 Esas, 2022/868 Karar sayılı kararında karar tarihi olarak "25.06.2020" olarak yazılan kısımların çıkartılarak yerine "22.06.2020" olarak yazılması suretiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince DAİREMİZİN BELİRTİLEN KARARININ DÜZELTİLMESİNE, hükmün diğer yönlerinin aynen korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13439, Karar No: 2024/3559, Tarih: 29.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13439 E.  ,  2024/3559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/443 E., 2016/412 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 20.11.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Karar sanığa 20.11.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca uyuşturucu madde bulundurmak suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2015/443 Esas, 2016/412 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve cezanın ertelenmesine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen ısrar şartı gerçekleşmediğinden, mahkemece durma kararı verilmesi gerekirken sanığın mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Dava konusu olay, sanığın üzerinde ele geçen uyuşturucu maddeye ilişkindir.

B. Sanık ele geçen maddeyi içmek için aldığına ilişkin ikrarda bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde kullanmak suçunu işlediği anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

A. Dava konusu olay, sanığın üzerinde ele geçen uyuşturucu maddeye ilişkindir.

B. Sanık ele geçen maddeyi içmek için aldığına ilişkin ikrarda bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde kullanmak suçunu işlediği anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın 19.11.2014 tarihinde uyuşturucu madde kullanması nedeniyle 20.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun kanun yolu bildirimi yapıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 20.11.2014 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, erteleme kararının 06.12.2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının tebliği üzerine sanığın kuruma başvuruda bulunduğu, sanığın AMATEM'e başvuru yapmaması nedeni ile 30.03.2015 tarihinde uyarıldığı, uyarı sonrası tedavisini tamamlamış, denetime başlaması için 05.01.2015 tarihinde çağrı kağıdı tebliğ edilmiştir. Sanığın 03.04.2015 tarihinde idrar örneği vermemesi ve programlara katılmaması ile dosyasının kapatıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 19.11.2014 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 06.12.2014 tarihinden itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

a) Sanık hakkında Davanın bulunması halinde; Cumhuriyet Başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp; derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için bildirimlerde bulunulup sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

B) Sanık hakkında Davanın bulunmaması halinde; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (2) nci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibariyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 06.12.2014 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (1) inci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2015/443 Esas, 2016/412 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde karar verildi.