muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/65, Karar No: 2017/21, Tarih: 24.01.2017

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kolluk görevlilerince yapılan devriye görevi sırasında, ..... Mahallesi ..... Köprü altı Pendik istikametinde elinde poşet bulunan sanığın şüphe üzerine durdurulduğu, yapılan GBT kontrolünde kaçakçılık suçundan kaydının olduğunun anlaşılması üzerine elindeki poşetin içerisi kontrol edildiğinde; 7 ayrı markada toplam 48 paket sigaranın bulunduğu tespit edilerek muhafaza altına alındığı olayda; 2559 sayılı PVSK'nun Ek 4. maddesi uyarınca hizmet branşı, yeri ve zamanına bakılmaksızın, bir suçla karşılaştığında suça el koymak, önlemek, sanık ve suç delillerini tespit etmekle görevli ve yetkili olan polislerin, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenime göre; elinde poşet ile köprü altında görülen sanığın durumundan şüphelendikleri, oluşan bu makul sebeb nedeniyle yanına gittikleri ve sanığı durdukları, yapılan GBT sorgusunda kaçakçılık suçundan çok sayıda kaydının bulunduğunun anlaşılmasının ve elinde de bir poşet görülmesinin işlenmekte olan bir suçun varlığına ilişkin şüpheyi arttırdığı, PVSK'nun 4/A maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak alınması gereken tedbirler kapsamında, sanığın elindeki poşet kontrol edildiğinde suç konusu sigaraların ele geçirildiği, sigara ile yakalanan sanığın kaçak ve bandrolsüz sigara bulundurma suçunu işlediği şüphesinin ve bu durumda CMK'nun 2. maddesinin (j) bendi ile Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 4. maddesinde tanımı yapılan “suçüstü” halinin mevcut olduğu, görevlilerin, devriye görevi esnasında işlenmekte olan bir suçla diğer bir anlatımla “suçüstü” hali ile karşılaşması nedeniyle, CMK'nun 90/4. maddesi ile PVSK'nun 13/1-A ve Ek 6. maddeleri doğrultusunda suç delillerinin kaybolmaması için derhal gerekli tedbirleri alıp sigaraları muhafaza altına aldıktan sonra, uyguladığı tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verdiği ve emirleri doğrultusunda soruşturma işlemlerinin başladığı, yine yine PVSK'nun Ek 6. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin suç tarihinde yürürlükte olan (f) bendindeki düzenlemeye göre de; suçüstü halinde ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan sigaraların ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, Özel Daire bozma kararında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.10.2015 tarih ve 20657-19759 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2017 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2264, Karar No: 2012/9146, Tarih: 12.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2264 E.  ,  2012/9146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Davacı, şehir kadastro çalışmaları sırasında 366 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 1938 tarih 217 tahrir numaralı vergi kaydı dikkate alınarak 18.08.1971 tarihinde tam mülkiyet üzere Halim oğlu İbrahim adına tespit gördüğünü ve itirazsız olarak 18.07.1973 tarihinde kesinleştiğini, davalı ...’ın baba adı ve büyük baba adı benzerliğinden Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yönelterek, tapu kaydındaki malik İbrahim’in soyadının “Dahil” olarak yazılması isteğiyle açmış olduğu davada verilen 19.10.1999 tarihli kabul kararının Yargıtay 14.Hukuk Dairesi’nin onamasından sonra kesinleşmesiyle adına tescil ettirdiğini açıklayarak, tespit sonrası tapu kaydının malik hanesinin eski hale getirilmesi isteğiyle dava açmıştır. Davanın hiçbir aşamasında zilyetliğe dayanılmamıştır. Bu durumda temyiz itirazlarını incelemek Yüksek (1.) Hukuk Dairesine aittir. Ne var ki; anılan Dairece görevsizlik kararı verilmiştir. Görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulu’na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa SUNULMASINA, 12.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17828, Karar No: 2015/31382, Tarih: 05.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17828 E.  ,  2015/31382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyasında uyuşmazlık konusu 01.08.2008-15.06.2009 döneme ilişkin davacının işe giriş ve işten ayrılma bildirgeleri ile hizmet döküm cetveline rastlanılmamıştır.

Bu itibarla, sözkonusu bildirgeler ile cetvelin ilgili kurumdan temini ile eklenip gönderilmesi için dava dosyasının yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21015, Karar No: 2023/2506, Tarih: 14.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/21015 E.  ,  2023/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/490 E., 2016/20 K.

SUÇ : 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2016 tarihli ve 2015/490 Esas, 2016/20 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 1163 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.01.2021 tarihli ve 2016/130247 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Yargıtay ( Kapatılan ) 19. Ceza Dairesi' ne tevdi olunmuş, anılan Daire'nin 01.07.2021 tarihli ve 2021/684 Esas, 2021/22675 Karar sayılı kararı ile Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri;

1.Kararın hukuka aykırı olduğuna,

2. Eksik inceleme sonucunda sanıklar hakkında beraat kararı verildiğine,

3.Dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgeler uyarınca atılı suçun işlendiğinin sabit olduğuna,

4. Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine, ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Muğla Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 06.07.2015 havale tarihli ihbar yazısı ile S.S. Bodrum Yaşam Konut Yapı Kooperatifi yönetim kurulu üyeleri hakkında, genel kurulu zamanında olağan toplantıya çağırmadıkları gerekçesi ile suç duyurusunda bulunulmuştur.

2.Anılan yazı ekinde yer alan kayıtlar uyarınca kooperatifin tescil işlemlerinin 06.11.2012 tarihinde gerçekleştirildiği, sanıkların da ilk genel kurul toplantısına kadar yönetim kurulu üyeliklerine seçildikleri anlaşılmıştır.

1.Muğla Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 06.07.2015 havale tarihli ihbar yazısı ile S.S. Bodrum Yaşam Konut Yapı Kooperatifi yönetim kurulu üyeleri hakkında, genel kurulu zamanında olağan toplantıya çağırmadıkları gerekçesi ile suç duyurusunda bulunulmuştur.

2.Anılan yazı ekinde yer alan kayıtlar uyarınca kooperatifin tescil işlemlerinin 06.11.2012 tarihinde gerçekleştirildiği, sanıkların da ilk genel kurul toplantısına kadar yönetim kurulu üyeliklerine seçildikleri anlaşılmıştır.

3.Sanıklar savunmalarında, suçlamaları kabul etmediklerini ve aynı eylem nedeni ile yargılanıp ceza aldıklarını belirtmişler, sanık savunmalarında geçen Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2015 tarihli ve 2015/361 Esas, 2015/447 Karar sayılı dosyasının getirtilip duruşmada incelenmesinden sonra alınan beyanlarında, sanık ... suç kasıtlarının olmadığını, sanık ... mahkeme sonucunu beklediklerini, sanık ... ise 2014 yılı toplantısını mahkeme kararını bekledikleri için yapmadıklarını, mahkeme sonuçlandıktan sonra çağrı yaptıklarını, ancak bir kısım üyenin istifa ettiğini ve kurucu üye sayılarının üçe düştüğünü beyan etmiştir.

4.Kovuşturma aşamasında dosya arasına alınan Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 13.10.2015 ve tarihli 2015/361 Esas, 2015/447 Karar sayılı dava dosyasında, 2013 hesap devresine ilişkin olarak kooperatif genel kurulunu zamanında olağan toplantıya çağırmadıkları gerekçesi ile sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın da 26.10.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

5.Sanıklardan ... tarafından dosyaya sunulan belgeler uyarınca, 2015 yılı Aralık ayı içerisinde dört kooperatif ortağının ortaklıktan ayrıldığı, 19.12.2015 tarihli genel kurul toplantısının ise gerekli çoğunluk sağlanamaması nedeni ile ertelendiği görülmüştür.

6.Mahkemece, ''...sanıkların 2013 yılı genel kurul toplantısı için genel kurul üyelerini toplantıya çağırmama suçundan haklarında Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013 yılı toplantısı için derdest olduğu, 2014 yılında genel kurulu toplantıya çağırma süresi olan 01/01/2015 ve 30/01/2015 tarihleri arasında sanıkların Bodrum 2 Asliye Ceza Mahkemesinde yargılandıkları, bu durumda sanıkların genel kurulu toplantıya çağırmak için haklarında aynı eylemden dolayı bir yıl önceki suça ilişkin kamu davasının sonuçlanmasını beklemeleri hayatın olağan akışına göre uygun bir insan davranışı olduğu ve sanıkların içine düştükleri bu yanılgının kaçınılmaz bir hukuk yanılması olduğu, bu surekle sanıkların mahkeme sonucunu beklemek şeklindeki eylemlerinin TCK 30/4. Maddede düzenlenen haksızlık yanılgısı içinde oldukları , 2014 yılı toplantıya çağırma yükümlülüğünün bu mahkeme sonucuna bağlı olduğuna dair düştükleri yanılgının kabul edilebilir ve kaçınılmaz bir hata olması...'' gerekçesi ile atılı suçtan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca sanıklar hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV.GEREKÇE

IV.GEREKÇE

Usulüne uygun olarak kurulan kooperatifin kurucu ortakları olup, ilk genel kurul toplantısına kadar yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptıkları anlaşılan sanıkların, 2014 hesap devresine ilişkin olarak kooperatif genel kurulunu zamanında olağan toplantıya çağırmadıklarının sabit olduğu, 1163 sayılı Kanun'da yer alan düzenlemeler uyarınca her hesap devresine ilişkin olarak olağan genel kurul toplantısı yapılmasının yasal zorunluluk olduğu, bir önceki hesap devresinin olağan genel kurul toplantısının süresinde yapılmamış olunması nedeni ile devam eden yargılamaların, sonraki dönemlere ilişkin olağan genel kurul toplantılarının yapılmamasının gerekçesi olarak kabul edilemeyeceğinden sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 30 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, genel kurulu toplantıya çağırmama fiilinin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz bir hataya düştüklerinden bahsedilemeyeceği dikkate alınarak, 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun' un 12 nci maddesi ile 5237 sayılı Kanun' un 75 ... maddesinde yapılan değişiklik sonucu 1163 sayılı Kanun' un Ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrasında, 7339 sayılı Kanun' un 14 üncü maddesiyle yapılan değişiklik öncesinde öngörülen suçun ön ödeme kapsamına alınması nedeniyle sanıklara usûlüne uygun ön ödeme ihtaratı yapılarak sonucuna göre hukukî durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı ve yerinde olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi,

Kabule göre;

1.Gerekçede yer verilen anlatım ve kabule göre, uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi yerine, anılan maddenin ikinci fıkrasının (d) bendi olarak gösterilmesi,

2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.07.2015 yerine, 06.07.2015 olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2016 tarihli ve 2015/490 Esas, 2016/20 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7270, Karar No: 2010/12326, Tarih: 09.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/7270 E.  ,  2010/12326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çatalca 2.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın kaldırılması, tahliye ve %40 tazminat isteğine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılması isteğinin kısmen kabulüne, kiralananın tahliyesine ve kabul edilen asıl alacak üzerinden davacı yararına %40 icra tazminatına karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının müvekkiline ait taşınmazda kiracı olduğunu, 2008/Ağustos-2009/Şubat arası kira bedellerinin ödenmediğini, kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak davalı hakkında başlatılan icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini, davalı borçlunun itirazında kira sözleşmesi ve aylık kira miktarına karşı çıkmadığını belirterek itirazın kaldırılması, tahliye ve %40 tazminat isteğinde bulunmuştur. Davacı vekili bilahare, takibe konu edilen 2008/Ağustos ayı kira bedelinin elden ödendiğini, 30.01.2009 tarihinde banka hesabına yapılan ödemenin ise gözden kaçtığını bu iki ödeme tutarı düşüldüğünde takip tarihi itibariyle tahsili gereken kira borcunun 41.360 USD karşılığı 68.119 TL olduğunu açıklamıştır. Davalı vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacı vekilince tahsil edildiği bildirilen aylara ilişkin kira bedelleri düşüldükten sonra bakiye 41.360 USD karşılığı 68.119 TL alacak yönünden itirazın kaldırılmasına, tahliyeye ve %40 tazminata karar verilmiştir.

Takipte dayanılan ve karara esas alınan 20.01.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeye göre kira bedelleri her ayın birinci günü peşin ödenecektir. Davacı alacaklı 13.02.2009 tarihli icra takibinde, aylık 8.190 USD üzerinden 2008/Ağustos ayından 2009/Ocak ayına kadar, ve 2009/Şubat ayı kirası da aylık 8.600 USD üzerinden olmak üzere toplam 57.740 USD karşılığı 95.097 TL kira alacağının tahsilini istemiştir. 04.12.2009 tarihli bilirkişi raporunda,

kira sözleşmesinin başlangıcından itibaren takip tarihine kadar davacının banka hesabına yapılan ödemeler sıraya konulduğunda 28.07.2008 tarihinde yapılan ödemenin Eylül 2008 ayı kira bedeline karşılık geldiği bildirilmiştir. Taraflar arasında kira ilişkisi dışında başka bir ilişki bulunduğu ve bu paranın da başka amaçla ödendiği iddia edilmemiştir. Şu durumda Eylül 2008 ayı kira parasına karşılık gelen ve vadesinden önce yapıldığı anlaşılan ödemenin alacak hesabında göz önünde bulundurulmaması gerekirken mahkemece bu husus dikkate alınmayarak davalı aleyhine olarak fazla alacağa hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) No’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın tahliyeye yönelik bölümünün ONANMASINA, (2) Nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın alacağa yönelik kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8256, Karar No: 2018/366, Tarih: 17.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8256 E.  ,  2018/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Burdur Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2016 gün ve 2016/268 Esas, 2016/237 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen ikinci ve üçüncü celselere ait duruşma tutanaklarında üye hakim .... ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2906, Karar No: 2017/9157, Tarih: 13.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/2906 E.  ,  2017/9157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalı Kurum'un emekliliğin iptaline ilişkin kararın iptaline, hizmet süresinin geçerli sayılarak emeklilik aylıklarının kesildiği tarihten itibaren biriken kısmının yasal faizi ile birlikte ödenmek üzere yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2152, Karar No: 2019/7969, Tarih: 28.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/2152 E.  ,  2019/7969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 18.02.2019 gün ve 2016/15951 Esas ve 2019/1359 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davacılar ..., ..., ... vekili ve mirasçı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, muris ...’a ait Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesi 2008/1896-2008/1690 E. K. sayılı mirasçılık belgesinde murisin ikinci eşi davalı ...’a mirasçı olarak pay dağıtıldığı, oysa davalı 2. eş ...’ın Ankara 4. Noterliği 17.10.1984 tarih ve ... yevmiye numaralı mirastan feragat sözleşmesi imzaladığını ve muris ...’ın mirasçısı olmadığından bahisle Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesi 2008/1896-2008/1690 E. K. sayılı mirasçılık belgesinin iptalini istemiştir.

Asli Müdahil mirasçı ... vekili, davalı olan annesi ...’ın ivazsız olarak mirastan feragat ettiğini, MK 475. maddesi gereğince annesi ...’ın miras payının altsoyu olduğundan kendisine geçeceğinden bahisle davaya müdahale talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, ilk olarak davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2009/5603 Esas 2010/903 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalı ...’ın mirastan feragat ettiği tarihte altsoyu ...’ın hayatta olmadığı, sözleşmedeki irade beyanının hayatta olan diğer mirasçılar yönünde gerçekleştiği anlaşılmakla davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili ve asli müdahil ... vekili temyiz etmiş, Dairemizce aşağıda yazılı gerekçe ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Dairemiz tarafından verilen karara karşı karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

4721 sayılı Medeni Kanununun 28. maddesinde “Kişilik, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlar ve ölümle sona erer. Çocuk hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla, ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde eder.”, 582. maddesinde ise “Cenin, sağ doğmak koşuluyla mirasçı olur. Ölü doğan çocuk mirasçı olamaz.” hükümleri düzenlenmiştir.

Mirastan feragat sözleşmesi, TMK. 528/I hükmüne göre, mirasbırakan ile muhtemel yasal mirasçısı arasında, ileride doğacak miras payından tamamen veya kısmen ivazlı veya ivazsız olarak vazgeçmesine ilişkin bir miras sözleşmesi türüdür.

Mirastan feragat sözleşmesinin hükümleri özellikle feragat eden mirasçı bakımından önemlidir. Çünkü, feragat sözleşmesi yapmakla feragat eden kimse, mirasa ilişkin beklenen (muntazar) bir haktan yoksun olur, mirasçı sıfatını kazanamaz. Bu husus Medeni Kanunumuzun 528/II’de «Feragat eden, mirasçılık sıfatını kaybeder» şeklinde ifade edilmiştir.