muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3626, Karar No: 2024/3690, Tarih: 12.03.2024

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun maddi unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 09.11.2021 tarih ve 2020/919 Esas 2021/1326 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/201, Karar No: 2014/11352, Tarih: 15.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/201 E.  ,  2014/11352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davalı-davacı kocanın eşine fiziksel şiddet uygulamasından sonra tarafların barışıp yeniden bir araya gelmeleri sebebiyle fiziksel şiddet olayının boşanma sebebi kabul edilmesi doğru değil ise de; davalı-davacı kocanın güven sarsıcı davranışlarının bulunmasına ve eşini evden kovması sebebiyle boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı- davacı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı koca, dosya arasında yer alan bir kısım delillerle de doğrulandığı üzere, davacı-davalı kadının sigortalı olarak bir işte çalıştığını iddia etmiş, mahkemece herhangi bir araştırma yapılmadan kadının işten çıkarıldığı gerekçesiyle, yararına yoksulluk nafakası hükmedilmiştir. Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175). Bu nedenle davacı-davalı kadının sosyal güvenlik kurumu kayıtları da dikkate alınarak usulünce ekonomik ve sosyal durumu araştırılarak; boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin belirlenmesi, gerçekleşecek sonucuna göre davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken; bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple yoksulluk nafakası yönünden davalı-davacı koca yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer yönlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.05.2014(Prş.)

1
Yargıtay — Esas No: 2017/1436, Karar No: 2018/4164, Tarih: 12.09.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/1436 E.  ,  2018/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 13.12.2016 gün ve 2015/9707 Esas, 2016/5376 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, kooperatifin yazlık site inşa etmek için kurulduğunu, taşınmazda blokların inşa edildiğini ve kooperatif üyelerine teslim edildiğini, dava konusu taşınmazın tapuda (A Blok 20 adet bağımsız bölüm olarak kayıtlı)ise kooperatif ortaklarınca yeşil alan ve çocuk parkı olarak kullanılacağı yönünde karar alındığını, ancak yeşil alan ve çocuk parkı olarak kullanılacağı yönünde karar verilen arsanın kooperatif eski başkanı ... tarafından A Blok adı altında 20 dairelik kat irtifakı tesis edilmek sureti ile bir bütün halinde 3. şahıslara devredildiğini, ... tarafından yapılan devirlerin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira devir hususunda genel kurul tarafından alınan herhangi bir karar olmadığını ve böyle bir yetki verilmediğini, yapılan devirlerin ve işlemlerin kooperatif ortaklarının bilgisi dışında muvazaalı olarak gerçekleştirildiğini ileri sürerek tapuda davalı ... adına kayıtlı dava konusu taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin 26.03.2015 tarih ve 2013/727 Esas, 2015/88 Karar sayılı ilamı ile davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemizin, 13.12.2016 tarih ve 2015/9707 Esas, 2016/5376 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 09,40 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 12.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1166, Karar No: 2017/13402, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1166 E.  ,  2017/13402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15760, Karar No: 2012/22175, Tarih: 12.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15760 E.  ,  2012/22175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28777, Karar No: 2021/3270, Tarih: 08.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/28777 E.  ,  2021/3270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Emanette kayıtlı eşyaların dosyada delil olarak saklanması

KARAR

Yerel Mahkemece verilen 25/12/2015 tarihli ek karar temyiz edilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/11/2016 tarih, 2013/11-142 esas ve 2016/463 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, emanette bulunan eşyaların dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin ek kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli emanetin 2008/264 sırasında kayıtlı, mühürlü çuval içerisinde dinleme CD’leri ve tespit tutanaklarının dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin, 25/12/2015 tarihli ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı,

Anlaşıldığından, Yerel Mahkemece verilen 25/12/2015 tarihli ek karara yönelik sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, Yerel Mahkemenin delil olarak saklanmaya ilişkin ek kararının ONANMASINA, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/691, Karar No: 2014/408, Tarih: 28.03.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/691 E.  ,  2014/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2012

NUMARASI : 2012/6-2012/573

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Küçükçemece 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 27.12.2005 gün ve 2002/1297 E., 2005/932 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 13.10.2011 gün ve 12976/14453 E., K. karar sayılı ilamı ile;

(...Davacı, davalı kuruma ait Sazlıdere Barajı pompa istasyonlarının enerji ihtiyaçlarını karşılamak için davalı ile protokol imzalandığı buna göre kurulacak enerji nakil hattı kamulaştırma bedellerinin davalı tarafça ödenmesinin kararlaştırıldığını, bunun için tesis edilen enerji nakil hatları ile ilgili olarak dava dışı H.. K.. tarafından kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davası açıldığını, bu davanın davalıya ihbar edildiğini, yapılan yargılama sonucu ödedikleri 28.384.558.000 TL’nin 4.12.2001 tarihinden itibaren rücuen tahsilini istemiştir.

Davalı, kendileri aleyhine kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan tazminat davasının husumet yokluğu nedeniyle reddedildiğini, protokol gereği DSİ arazisi dışında kalan kamulaştırma çalışmalarından sorumlu olmayacaklarının protokol gereği davacının yapacağı kamulaştırmalar karşılığı 5.748.000.000 TL ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmış, davanın kabulü ile 28.384.558.000 TL’nın 4.12.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsili ile davacı tarafa verilmesine “Bakiye 1.149.576.132 TL’nin davalıdan tahsiline” dair verdiği karar davalı tarafça temyiz edilmiş, dairemizce hükmün onanmasına karar verilmiş; davalı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddine karar vermek gerekir.

2- Taraflar arasındaki protokol hükümlerine göre davalıya ait Sazlıdere Barajının pompa istasyonlarının enerji ihtiyaçlarını karşılamak için davacı tarafça tesis edilecek enerji nakil hatlarının kamulaştırma bedellerinin davalı tarafça karşılanması gerekmektedir. Mahkemenin kabulü de bu doğrultudadır. Ne var ki davalı davacının yapacağı kamulaştırma karşılığı 5.748.094.800 TL ödeme yaptığını savunmuş, buna ilişkin belgeyi ibraz etmiştir. Davacı, Bedaş vekili avukat S..K.. tarafından verilen iki sayfalık dilekçede bu tutarın avans olarak tahsil edildiğini kabul etmiştir. Bu durumda yapılan bu avans ödemesinin mahsubu yapılması zorunlu olup, mahkemece de bu hususun gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı anlaşıldığından davalının karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.

Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle dairemizin 2010/18196-2011/6303 sayılı ve 20.4.2011 sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı kuruma ait Sazlıdere Barajı pompa istasyonlarının enerji ihtiyaçlarını karşılamak için davalı ile protokol imzalandığı buna göre kurulacak enerji nakil hattı kamulaştırma bedellerinin davalı tarafça ödenmesinin kararlaştırıldığını, bunun için tesis edilen enerji nakil hatları ile ilgili olarak dava dışı Hanım Koçerler tarafından kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davası açıldığını, bu davanın davalıya ihbar edildiğini, yapılan yargılama sonucu ödedikleri 28.384.558.000 TL’nin 4.12.2001 tarihinden itibaren rücuen tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, kendileri aleyhine kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan tazminat davasının husumet yokluğu nedeniyle reddedildiğini, protokol gereği DSİ arazisi dışında kalan kamulaştırma çalışmalarından sorumlu olmayacaklarını, protokol gereği davacının yapacağı kamulaştırmalar karşılığı 5.748.000.000 TL ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 28.384.558.000 TL’nin 04.12.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsili ile davacı tarafa verilmesine dair verdiği karar davalı vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde aynen alınan gerekçe ile bozulmuş, mahkemece, bozma ilamında belirtilen konuda inceleme ve araştırma yapılmak suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyize getirmektedir.

Hukuk Genel Kurulu'ndaki görüşme sırasında, işin esasının incelenmesinden önce, direnme kararının gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu'nca mı, yoksa Özel Daire'ce mi yapılması gerektiği hususu, ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyize getirmektedir.

Hukuk Genel Kurulu'ndaki görüşme sırasında, işin esasının incelenmesinden önce, direnme kararının gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu'nca mı, yoksa Özel Daire'ce mi yapılması gerektiği hususu, ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için, mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi). Eş söyleyişle; mahkemenin yeni bir bilgi, belge ve delile dayanarak veya bozmadan esinlenip gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek, dolayısıyla da ilk kararının gerekçesinde dayandığı hukuki olguyu değiştirerek karar vermiş olması halinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda, Özel Daire bozma ilamında belirtilen davalı tarafından davacıya kamulaştırma bedelleri için yapılan avans ödemesinin mahsup edilmesi gerektiği yönündeki bozma üzerine, bozma ilamında belirtilen avansın belirlenen kamulaştırma bedelinden mahsubuna ilişkin Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/250 esas, 2007/7 karar sayılı dosyası Yerel Mahkemece celp edilerek bozma ilamında belirtilen avansın mahsup edildiği ve bu husustaki mahkeme kararı kesinleştiğinden tekrar mahsup işlemi yapılamayacağı belirtilerek direnme kararı verilmiştir.

Öyleyse, mahkemenin yeni bir delile veya bilgiye dayanması, ilk kararının gerekçesinde dayandığı hukuki olgunun yanında veya dışında yeni bir hukuki olguya dayanarak ve gerekçesini de bu yeni hukuki olgu yönünde değiştirerek karar vermiş olması halinde, direnme kararının varlığından söz edilemeyeceğinden, Yerel Mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu karar, yeni bir hukuki olguya dayalı, yeni hüküm niteliğindedir.

Hal böyle olunca; kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi ise, Hukuk Genel Kurulu’na değil, Özel Daire’ye aittir.

Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç : Yukarıda gösterilen nedenlerle davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 13. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/I. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11370, Karar No: 2023/1107, Tarih: 14.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11370 E.  ,  2023/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 17 inci maddesine dayanan tapu iptal ve tescili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı idare vekilinin istinaf başvuru talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare ve davalı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; dava konusu İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 6172 ve 6174 parsel sayılı taşınmazların Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün ... Projesi inşaatı kapsamında kaldığından kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedellerinin yatırıldığını, noter tebligatlarının gönderildiğini, dava konusu parsel için Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/401 Esas, 1997/275 Karar sayılı dosyası ile tezyidi bedel davası açıldığı, bedeli yatırılan ve kamulaştırılması kesinleşen taşınmazın 2942 sayılı Kanun'un mülga 17 nci maddesi gereğince taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul ettiklerini beyan etmiştir.

2. Davalı ..., ..., ..., ..., ... cevap dilekçelerinde özetle; davayı kabul beyanıyla birlikte davanın açılmasına sebebiyet vermediklerininden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep ettiklerin i belirtmiştir.

3. Davalı ... cevap dilekçesinde; davayı kabul beyanıyla birlikte davanın açılmasına sebebiyet vermemesi nedeniyle dava sonunda yargılama gideri ve avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

4. Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; aradan uzun yıllar geçmesi nedeniyle hangi taşınmazların kamulaştırıldığını hatırlamadıklarını, müvekkillerinin ferağ vermeye davet edilmediğini, idare tarafından işlemlerin usulüne uygun olarak yerine getirilmediğini, dava açılmasına sebebiyet verenin müvekkilleri olmadığını belirterek haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine, mahkeme aksi kanaatte ise müvekkilleri ferağ vermeye davet edilmediğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI