muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3586, Karar No: 2012/25170, Tarih: 04.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/3586 E.  ,  2012/25170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz ve Adli Tıp Kurumu raporlarına göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde ortasında boşluk bulunan gaz ayırım parçasının olduğunun tespit edildiği, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan saçma ve benzeri tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının, silahın orjinal haline göre değişiklik yapılıp yapılmadığının tespit olunamadığının belirtilmesi ve sanıktan fişek ele geçirilemediğinin anlaşılması karşısında davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre saçma tanelerinin geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2263, Karar No: 2016/5147, Tarih: 12.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/2263 E.  ,  2016/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal,

mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısı'nın 23.10.2014 tarihli temyiz talebinin, hasren, sanık hakkında müşteki ...'a yönelik mala zarar verme suçu nedeniyle verilen düşme kararına yönelik olduğu görülerek yapılan temyiz incelemesinde;

I-Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından; hırsızlık suçundan kurulan hükümde ise aynı Yasa'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, anılan kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1-Dosya kapsamından, sanığın olay günü geceleyin saat 21.35 sıralarında, müşteki ...'in müdürü olduğu ilk öğretim okuluna, pencereyi zorlamak suretiyle girerek, müdür ve müdür yardımcılarının odalarından bilgisayarlar ile ekipmanlarını çaldığı, buradan hareketle okul ana binasının zemin katında bulunan ve müşteki ...'ın işletmeciliğini yaptığı okul kantininin de penceresini zorladığı ve kasadan 30,00 TL para

1-Dosya kapsamından, sanığın olay günü geceleyin saat 21.35 sıralarında, müşteki ...'in müdürü olduğu ilk öğretim okuluna, pencereyi zorlamak suretiyle girerek, müdür ve müdür yardımcılarının odalarından bilgisayarlar ile ekipmanlarını çaldığı, buradan hareketle okul ana binasının zemin katında bulunan ve müşteki ...'ın işletmeciliğini yaptığı okul kantininin de penceresini zorladığı ve kasadan 30,00 TL para

çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde; kantinin mülkiyetinin okul idaresine ait olup, sanığın kantinin içine girmesi ve kantin penceresini zorlaması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin tek bir kamu malına zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlali suçlarını oluşturacağı, hırsızlık suçu bakımından ise sanığın, kantinin müşteki Faysal tarafından işletildiğini bilebilecek durumda olup olmadığının araştırılması ile kantinin müşteki Faysal tarafından işletildiğini bilmediğinin ve bilebilecek durumda olmadığının anlaşılması halinde yine tek bir hırsızlık suçunun oluşacağı, aksi halde ise sanığın müşteki Faysal'ın işlettiği kantinden 30,00 TL para çalması eyleminin ayrıca ikinci bir hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanığın çaldığı 30,00 TL paranın müşteki ...'a ait olduğunu bildiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu da karar yerinde tartışılmaksızın eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Müştekinin işlettiği okul kantininden 30,00 TL bozuk para çalan sanık hakkında, suça konu eşyanın değeri ve suç tarihindeki paranın satın alım gücü dikkate alındığında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın üzerine atılı bulunan mala zarar verme suçunun, 5237 sayılı TCK'nın 142/4. maddesi uyarınca suç tarihine göre takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden; müşteki ...'ın şikayetçi olmaması gerekçe gösterilerek şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 12.4.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9308, Karar No: 2023/3153, Tarih: 30.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9308 E.  ,  2023/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/308 E., 2016/636 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 31.03.2015 tarihli ve 2015/7060 Esas numaralı iddianame ile; "katılanın kendisine ait karavanı boş bir arsaya durması için bıraktığı ve karavanın tekerleklerini zincirleyerek kilitlediği, 22.06.2014 tarihinde kendisini arayan arkadaşı İ.Ç.'nin karavanı götürmeye çalışan birisinin olduğunu söylemesi üzerine haber verilen kolluk görevlilerinin sanığı karavanı götürürken yakaladığı" iddiasıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 53/1. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/308 Esas, 2016/636 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 35, 53/1 ve 58/6. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; "hakkında yapılan suçlamaları kabul etmediğine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın kendisine ait karavanı boş bir arsaya durması için bıraktığı ve tekerleklerini ve kapılarını zincirleyerek kilitlediği, katılanın karavanı götürmeye çalışanların öğrenmesi üzerine haber verdiği tanık İ.Ç.'nin kolluğa durumu bildirmesi üzerine, suç tarihi olan 22.06.2014 günü gece vakti sayılan saat 00.00 sıralarında kolluk görevlilerince tanık İ.Ç. ile birlikte olay yerine gidildiğinde sanığın yanında çekici şoförü olan tanık E.S. olduğu halde, karavanın ayaklarını söküp çekiciye yüklemeye çalıştıklarının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiş, katılanın da aşamalarda ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. Tanık İ.Ç.'nin iddiayı doğrulayan ve tanık E.S.'nin beyanları, 22.06.2014 ve 22.07.2014 tarihli kolluk tutanakları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiş, katılanın da aşamalarda ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. Tanık İ.Ç.'nin iddiayı doğrulayan ve tanık E.S.'nin beyanları, 22.06.2014 ve 22.07.2014 tarihli kolluk tutanakları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın suç tarihinde gelen ihbar üzerine karavanın ayaklarını sökmeye çalışırken kolluk görevlilerince yakalanması, beyanında bahsi geçen Cengiz isimli bekçi ile ilgili herhangi bir bilgi ve telefon numarası bildirmemesi, yine bu kişi ile görüştüğünü beyan ettiği cep telefonu numarasının sorgulamasında da farklı bir kişiye ait olduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın hakkında yapılan suçlamaları kabul etmediğine ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/308 Esas, 2016/636 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15466, Karar No: 2017/12058, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15466 E.  ,  2017/12058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1394, Karar No: 2012/2665, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/1394 E.  ,  2012/2665 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 26/12/2008- 05/04/2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit isteminin reddine, işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı ile davalılardan ... Müh. Sondaj İnş. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 29/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6744, Karar No: 2018/27, Tarih: 08.01.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/6744 E.  ,  2018/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...’dan intikal eden 133 ada 4 parsel sayılı taşınmazı, Göle İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne 5-7 yıl içinde okul yapılması ve bağış amacına uygun kullanılması şartıyla bağışladıklarını, fakat aradan geçen yıllara rağmen okul tesis edilmediğini ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı idare, dava konusu yerden dere yatağının geçmesi nedeni ile inşaat çalışmasına başlanamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bağışlama tarihinden dava tarihine kadar geçen sürede taşınmazın bağışlama amacına uygun hale getirilmemesi ve bağışlamadan rücu koşullarının gerçekleşmesi gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Milli Eğitim Bakanlığından harç alınmasına yer olmadığına

, 08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20835, Karar No: 2017/23968, Tarih: 02.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/20835 E.  ,  2017/23968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... Özel İdaresi’ne ait işyerinde, alt işveren konumundaki şirkette çalışmaya başladığını ve çalışmasını 30/03/2014 tarihine kadar kesintisiz şekilde taşeron firmalarda ve İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde devam ettirdiğini, davalı ... Özel İdaresi’nin tüzel kişiliğinin 6360 sayılı Yasa ile 30/03/2014 tarihinde kaldırıldığını, bunun üzerine davacının da son alt işveren tarafından işten çıkarıldığını, 6360 sayılı Yasa ile davalı kurumda çalışan kadrolu işçilere dair hak ve sorumlulukların devredilen kuruma geçeceğinin bildirildiğini, ancak taşeron firma işçilerinin de devredileceğine dair bir hüküm içermediğini iddia ile, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacının İl Özel İdaresi'nin çalışanı olduğunu, kendilerine devredilen bir alacak ve dosya bulunmadığını, Mahkemece husumetin hangi idareye yöneltilmesi gerektiğinin tespit edilmesi lazım geldiğini, husumet itirazında bulunduklarını beyan ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.