muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/12401, Karar No: 2009/1520, Tarih: 26.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12401 E.  ,  2009/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de konusu itibariyle isteğin reddine incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili dava dışı borçlulara ait iki otobüsün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde kendisine para isabet eden davalı şirketin alacağının mal kaçırmak amacıyla ve muvazaaya dayalı biçimde oluşturulduğunu, takibin nakden alınan paraya istinaden başlatıldığını, ödeme emri tebliğinin geçersiz olduğunu, hacizlerin davalıdan önceki tarihte konulduğunu ve ilama bağlı alacakları bakımından İcra ve İflas Kanunu’nun 100 ncü maddesine riayet edilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili müvekkilinin saygın bir şirket olduğunu, borçluların ekonomik sıkıntıya düştükleri bir dönemde araçları satın alarak paraya çevirdiğini, ancak bankada çıkan sorunlar nedeniyle devrin gerçekleştirilemediğini, alacağın teminat altına alınması amacıyla takibe girişildiğini, müvekkili şirketin yetkilileri ile borçlular arasında akrabalık ilişkisi ve borcun oluşmasında muvazaa olmadığını; başka mallar üzerindeki hacizleri nedeniyle davacının alacağını karşılamasının mümkün bulunduğunu bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan iki ayrı bilirkişi raporuna göre; alacağın davalı şirketin defterlerinde göründüğü, ancak kapanış tasdiki bulunmayan defterlerin lehe delil teşkil etmeyeceği; defterlerdeki kayıtların fiktif biçimde oluşturulabilen kayıtlardan bulunduğu ve para transferini gösteren belgelerin sunulamadığı gerekçesiyle sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9948, Karar No: 2023/6825, Tarih: 26.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9948 E.  ,  2023/6825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2041 E., 2022/2417 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.09.2022 gün ve 2019/536 Esas, 2022/313 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a), (c) bentleri ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/2041 Esas, 2022/2417 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/2041 Esas, 2022/2417 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Mahkemece gerçekleştirilen yargılama sırasında Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 09.07.2019 tarihli 2417 karar nolu rapora göre kendisinde orta derecede zeka geriliği bulunduğu, bu zeka geriliğinin, mağduru bulunduğu fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına mani olacak mahiyet ve derecede olan mağdureye Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.12.2021 karar ve 11.01.2022 kesinleşme tarihli, 2021/989 Esas, 2021/1121 Karar sayılı ilâmı ile mağdurenin abisi ve aynı zamanda sanık ...'in oğlu olan ...'in temsil kayyımı tayin edildiği, temsil kayyımı ...'ın da yargılama sırasında sanıklardan şikâyetçi olmadığını belirtmesine karşılık, mevcut akıl hastalığı nedeniyle kısıtlanan mağdurenin temsil kayyımı olan ...'ın, sanıklardan ...'in öz oğlu olması nedeniyle mağdureyi bu dosyada temsil etmesi için ailesi dışında yeni bir temsil kayyımı tayin edilmesinin ardından kayyımın da iştirakiyle yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken 5271 sayılı Kanun'un 234 ve devam maddeleri gereğince taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin14.12.2022 tarihli ve 2022/2041 Esas, 2022/2417 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11294, Karar No: 2022/4594, Tarih: 17.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11294 E.  ,  2022/4594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

A) Sanık..... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme fiiline iştirak etmek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Kırşehir Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün ...... vergi kimlik numaralı mükellefi sanık .....'ün 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlediği, sanık.......'nın da sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, her ne kadar sanıkların beraatine karar verilmiş ise de, sanıklardan mükellef...'ün savunmasında, Gaziantep'ten kavun karpuz getirdiğinden dolayı .... isimli bir kişi ile tanıştığını, bu kişinin parfüm ve aerosol konusunda tecrübesinin olduğunu söylediğini, kendisinden bu konuda danışmanlık aldığını, kendi adına şirket kurduğunu ve sanayide işletme açtığını, altı ay kadar çalıştırdığını, bu sırada işlemlerin takibini.....isimli şahsın yaptığını, ancak zarar ettikleri için altı ay sonra işletmeyi kapattığını, bildirimlerde bulunmadığını, kanunsuz bir iş yapmadığını ve suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi, sanık... .....'nın ise savunmasında, diğer sanığın vermiş olduğu vekaletnameye istinaden şehir dışında olduğunu söyleyerek defter ve belgeleri muhasebeciden alıp vergi dairesine götürmesini istediğini, vergi denetmeninin kendisine sorular sorduğunu, ...... ile ortaklığının olmadığını, ticari işlerde yardımcı olmadığını ifade etmiş ise de, yapılan incelemede, sanık...'ün aerosol ve parfüm üretimi faaliyetinde bulunmak üzere 13.12.2011 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği, bu tarihten önce 08.12.2011 tarihinde sanık......'yı bankadan kredi çekme yetkisi de dahil olmak üzere geniş yetkiler içeren vekaletname ile vekil tayin ettiği, iş yerinde 10.04.2012 tarihinde yapılan yoklamada sanık...'ın hazır bulunduğu ve yoklama tutanağını imzaladığı, aynı şekilde vergi inceleme tutanağını da mükellefin yetkilisi olarak iş yerinin faaliyetine ilişkin ayrıntılı açıklamalarda bulunup imzaladığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından;

1)Suça konu faturaları kullanan mükelleflerden ya da bağlı bulundukları vergi dairelerinden temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2)Sanık.........'nın faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıktan temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4)Muhasebeci...'ın tanık olarak duruşmaya çağrılması, CMK’nin 46/1-c ve 48. maddeleri uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra kendisinden sanık...'ı tanıyıp tanımadığı ve beyannamelere konu faturaların sanık tarafından kendilerine getirilip getirilmediğinin sorulması, aynı zamanda mükellefiyetin tesis edilmesinde vekaletname kullanılıp kullanılmadığının araştırılmasından sonra, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanık.......'nın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması yasaya aykırı,

B) Sanık... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesine gelince;

Sanık...'ün UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 19.03.2018 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık... müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6657, Karar No: 2007/8287, Tarih: 02.07.2007

6. Hukuk Dairesi 2006/6657 E., 2007/8287 K.

**6. Hukuk Dairesi 2006/6657 E., 2007/8287 K.**

**- ARAZİ VE ARSA DÜZENLEMESİ**- 3194 S. İMAR KANUNU [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalıma ilişkin payın iptali ve tesciline ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde önalıma konu payın bulunduğu 4 nolu parselde 276/2400 payın Gülizar , 276/2400 payında Sema adına kayıtlı iken bu payların davalıya satılmış olması nedeniyle belirtilen paylara ilişkin tapu kaydının iptal ve tescilini istemiştir. Mahkemece daha önce davanın kabulüne karar verilmiş, Dairemizce davalıya duruşma gününü bildirir davetiyenin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinden bahisle taraf teşkili yönünden kararın bozulması üzerine Mahkemece, bozma kararına uyulmuş, usulüne uygun davetiye tebliği üzerine duruşmaya gelen davalı vekili, dava konusu taşınmazın imar uygulaması sonucu oluştuğunu, bu şekilde oluşan paydaşlık nedeniyle önalım hakkının kullanılamayacağını, tapudaki işlemin bağış olduğunu, davacı ile davalının kardeş, satıcılardan Gülüzar'ın davalının eşi, Sema'nın ise davalının baldızı olduğunu, payın davalı adına yazılması gerekirken eşi ve baldızı adına yazıldığını, bu yanlışlığın düzeltilmesi ve mirasa konu olacak payın davalıya devir edilmesi için bağış yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davalının savunması doğrultusunda davalı ve davacı delillerinin toplanması ve toplanan deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Dinlenilen davacı ve davalı tanıkları, imar parseli oluşturulurken İmar Kanununun 18. maddesi uygulaması işlemlerinin İbrahim tarafından yapılıp takip edildiğini, paydaşların yapılan bu hizmet karşılığında önalıma konu taşınmazdan pay vermelerinin kararlaştırıldığını, İbrahim in yapılan işlemler nedeniyle davalı Binalı dan para aldığını, alınan paya karşılık İbrahim'e hizmeti karşılığı verilecek payın iki kez işlem yapılmaması için davalıya devir edildiğini ve karşılığında İbrahim 'in davalıdan para aldığını bildirmişlerdir. Öte yandan, davacı hakkında İbrahim tarafından açılan Selçuk Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/57 esas sayılı dava dosyasında tanık olarak dinlenilen davalı ise, taşınmazın eşi Gülüzar adına kayıtlı olduğunu, eşinin ödemesi gereken ücret karşılığı İbrahim 'e pay devir edeceğini, ancak, o dönemde davacı İbrahim 'in işlemleri yapacak parası olmadığı için bu pay karşılığı İbrahim'e para ödediğini ve eşinin İbrahim'e devredeceği payı kendisinin devir aldığını belirtmiştir. Tüm bu beyanlar karşısında yapılan işlemin miras hukukundan kaynaklanmadığının ve satış olduğunun kabulü gerekir. Davacının bu satışlar için önalım hakkının tanınmasını istemesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Davacı tapuda belirtilen bedel ve masraflar toplamı olan 4.263.00 YTL depo ettiğine göre davanın kabulü ile payın iptali ve davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken olayda uygulama yeri olmayan 27.03.1957 gün ve 12/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.07.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12470, Karar No: 2024/15661, Tarih: 03.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12470 E.  ,  2024/15661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 45. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait 5. Ana Bakım Müdürlüğünde elektronikçi olarak çalıştığını, davacının ...Sendikası üyesi olduğunu ve yetkili Sendika ile işveren arasında imzalanmış olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandığını, işe girdiği tarihten 01.02.2022 tarihine kadar helikopter üzerinde kablo, soket ve benzeri işleri lehim kullanmak suretiyle yaptığını, davalı işverenin de bu işin sağlığa zararlı olduğunu fark ederek 01.02.2022 tarihi itibarıyla bu kısımda çalışan tüm işçilere lehim işinin yasaklandığını, lehim yapma işinin tek bir işçiye devredildiğini, bu işçinin de günde 7,5 saat çalıştırılmaya başlandığını, lehim telinin kurşun ve kalay içermesi nedeniyle bu maddelere maruz kaldığını, davacının boyacı olarak Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) kapsamındaki bir işte çalışmasına rağmen, söz konusu Yönetmelik'in 4 üncü maddesinin (a) bendine aykırı olarak günde 8,5 saat çalıştırıldığını, davacının 7,5 saat kapsamında çalışmasının zorunlu olduğunu, emsal kararlara göre davacının işe girdiği tarihten bu yana tehlikeye maruz kaldığı ve 8,5 saat çalıştırıldığı süre boyunca 7,5 saat çalışması gerektiğini, hem toplu iş sözleşmesi hükümleri hem de Yargıtay kararları gereğince, günde yarım saat (Yönetmelik gereği günde 7,5 saat çalıştırılması gerekirken 8,5 saat çalışmasından kaynaklı 15+15 dakika toplam 0,5 saat çay molaları düşüldükten sonra günde yarım saat) fazla çalışma ücretinin %80 zamlı olarak ödenmesi gerektiğini, hiç ödenmeyen %14 kısa çalışma priminin de ödenmesi gerektiğini iddia ederek fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılmayacağını, taleplerin zamanaşımına uğradığını, bahse konu atölyelerde sadece cihazların içerisindeki elektronik kartların onarımı (kart üzerindeki elektronik elemanın sökülmesi ve takılması şeklinde) maksatlı havya kullanılarak kurşun alaşımlı (%40 kurşun ve %60 kalay karışımı) lehim teli ile damla şeklinde lehimleme yapılmakta olup üretim maksatlı lehim yapılmadığını; ayrıca 5-10 Kasım 2017 tarihli İş Sağlığı ve Güvenliği Kurulu kararı ile dava konusu işyerindeki atölyelerde lehim işlerini yapacak olan personel sayısının sınırlandırıldığını, tüm lehim aletlerinin toplandığını, havalandırma sistemi olan bir ortamda lehim kısmı oluşturularak ufak çaplı lehim işlerinin yapılmasının sağlandığını, işveren tarafından sağlığa zararlı maddelere maruz kalındığı fark edilerek 01.02.2022 tarihi itibarıyla bu kısımda çalışan tüm işçilerin lehim işinin yasaklandığı ve bu işin sadece bir işçiye verildiği, o işçinin de 7,5 saat kapsamında çalıştırıldığı iddiasının doğruluktan uzak olduğunu; zira İş Sağlığı ve Güvenliği Kurul toplantısında işyeri sendika temsilcisinin talep etmesi üzerine yalnız bir işçinin elektrik sistem montaj atölyesinde lehim işini tek başına yaptığını, bu ortamda ölçüm yaptırılana kadar herhangi bir yönetmelikte yer almasa da Kurulca söz konusu işçinin 7,5 saat çalıştırılmasına karar verildiğini ve bu işçinin çalıştığı ortama lehim dumanı emme cihazı konularak sağlık kuruluşlarında kurşun maruziyetinin takip edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi tarafından düzenlenen rapora göre davacının çalışma ortamının zararlı etkilerine maruz kalabileceği ve günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği, yine toplu iş sözleşmesine göre kısa çalışma primine de hak kazanması gerektiği şeklinde rapor düzenlendiği, yine davacının ...Sendikası üyesi olduğunun dosya kapsamı ile tespit edildiği, bilirkişi raporunun gerekçeli, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğunun gözetildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; yapılan itiraz ve savunmaların dikkate alınmadığını, bilirkişi raporundaki değerlendirmelerin ve hesaplamaların hatalı olduğunu, davacının çalıştığı atölyede üretim amaçlı lehim yapılmadığını, yapılan kurşun ölçümlerinde de sonuçların referans sınır değerinin çok altında çıktığını, alacakların zamanaşımına uğradığını, faiz başlangıç ve türünün hatalı belirlendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç