muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4139, Karar No: 2023/6147, Tarih: 10.10.2023

Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine müzekkere yazılarak SSÇ'un işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak veya önemli derecede azaltacak akıl hastalığına müptela olup olmadığının tespiti istenilmiş, dosyamıza gelen 30.10.2014 tarihli rapora göre; SSÇ'un işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilir ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak veya kaldıracak düzeyde bir akıl hastalığının bulunmadığı ve cezai ehliyetinin tam olduğu belirtilmiştir. Tüm bu sebeplerle ve ayrıca yargılanmanın yenilenmesi talebine eklenen belgelerin de yargılanmanın yenilenmesini gerektirmediği, sadece bir doktorun muayene sonucu teşhis değil bir üst merciye sevk niteliğinde yazısı bulunduğu anlaşılmakla, mahkememizin 2014/67 esas, 2014/122 karar sayılı ve 04/07/2014 tarihli hükmünün CMK 323 maddesi gereğince onaylanması ile oluşan vicdani heyet kararı gereğince aşağıdaki şekilde karar verilmiştir. " gerekçeleriyle hükmün onaylanmasına ilişkin karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle gerçekleştirilen yargılama neticesinde önceki hükmün onaylanmasına dair kurulan hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2014 tarihli ve 2014/161 Esas, 2014/226 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5461, Karar No: 2015/6376, Tarih: 23.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/5461 E.  ,  2015/6376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2015/316098

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 23/07/2015, 2015/102 (E) ve 2015/125 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık M.. A..'ın mağdur Ali'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, ceza miktarına yönelen, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkmesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarındaki 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün

"Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 23/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7569, Karar No: 2024/1539, Tarih: 27.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7569 E.  ,  2024/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/136 Esas, 2022/658 Karar

İHBAR OLUNAN : ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 27.02.2024 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat Öykü Koç ile davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili, davacının davalı bankanın nezdinde döviz tevdiat hesabı bulunduğunu, davalı banka çalışanlarının davacı tarafından verilmeyen, sahte yazılı talimatlarla, gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek, yazılı talimatın teyidini almadan davacı hesabında bulunan 99.927,00 euroyu ...’a ödediklerini, bu konuda müvekkilinin şikayeti üzerine İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/18 E. sayılı dosyasında dava açıldığını, davalı bankaya paranın ödenmesi konusunda ihtarname gönderildiyse de davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek 99.927,00 euronun faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davalı banka çalışanlarının gerekli özeni gösterdiğini, davalıya yüklenebilecek bir kusurun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 29.02.2016 tarih, 2014/520 E. ve 2016/160 K. sayılı kararı ceza dosyasında davalı banka çalışanlarının davacıdan teyit almadan hesabındaki parayı üçüncü kişiye ödediklerinin, bu eylemin davacıyı zarara uğrattığının tespit edildiği, mahkemenin ceza mahkemesi dosyasında tespit edilen maddi olgularla bağlı olduğu, dolayısıyla davalı bankanın davacının zararını karşılamakla yükümlü bulunduğu gerekçesiyle, 99.927,00 euro alacağın 13.11.2007 tarihinden, dava tarihi olan 17.01.2014 tarihine kadar davalı bankaca Euro cinsinden açılmış döviz mevduat hesaplarına uygulanan oranda işlemiş faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 11.01.2018 tarih, 2016/13104 E. ve 2018/212 K. sayılı kararıyla davacıya hesap açılışında teslim edilen hesap cüzdanı aslı ile sahte talimat yazısı, davacıya ait pasaport fotokopisi ibrazı suretiyle davalı bankaca davacı hesabından üçüncü kişiye yapılan ödeme nedeniyle zararın meydana gelmesinde gerekli özen ve dikkati göstermeyen davalı banka yanında hesap cüzdanını saklamakta kusurlu bulunan davacının müterafik kusurunun tespiti açısından karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve numarası verilen kararı ile davacının müterafik kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemenin bozma ilamına uymakla birlikte gereğini yerine getirmediğini, eylemli olarak kararında direndiğini, bilirkişi raporlarının yetersiz, incelemenin eksik olduğunu, müvekkiline atfedilecek bir kusurun bulunmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bankacılık işlemine dayalı alacak istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Borçlar Kanunu 55 inci madde ( 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 66 ıncı madde )

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Uyuşmazlığın çözümüne geçmeden önce usulî kazanılmış hak ile ilgili açıklamaların yapılmasında fayda vardır.

3.Türk hukuk sisteminde istikrarın sağlanması, kişilerin yargıya olan güveninin sarsılmasının önlenmesi amacı ile usulî kazanılmış hak müessesesi kabul edilmiştir. Usulî kazanılmış hak; bir davada, taraf veya mahkeme usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve uyulması zorunlu olan haktır. Usulî kazanılmış hak, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda (HUMK) ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda (HMK) düzenlenmemiş olup; Yargıtay uygulamaları ile oluşturulmuş ve öğretide de kabul görmüştür.

4.Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukukî alanda istikrar sağlamak ve kişilerin mahkeme kararlarına karşı güvenlerinin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

4.Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukukî alanda istikrar sağlamak ve kişilerin mahkeme kararlarına karşı güvenlerinin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

5. Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, mahkemece 29.02.2016 tarihinde verilen davanın kabulüne dair karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce hesap cüzdanını saklamakta kusurlu bulunan davacının müterafik kusurunun tespiti açısından bozulmuş ve fakat mahkemece bozmaya uyulmakla birlikte bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki, Dairemizin 11.01.2018 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilmesi ile birlikte davacının hesap cüzdanı aslını gerektiği gibi koruyamadığı ve bu durumun davacının müterafik kusuruna yol açtığı hususlarına ilişkin tespitler davalı Banka bakımından kazanılmış hak oluşturmuştur. Hal böyle iken davacının müterafik kusurunun kabulü ile sonucuna göre karar vermek gerekirken davanın tümden kabulüne karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple

1.Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2245, Karar No: 2021/4983, Tarih: 16.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2245 E.  ,  2021/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 06/11/2020

Taksirle bir kişinin yaralamasına neden olma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1 ve 89/2-b maddeleri gereğince 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2020 tarihli ve 2020/83 esas, 2020/266 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1) Kayden 07/04/2004 doğumlu olup, suçun işlendiği 09/08/2019 tarihinde, 15-18 yaş gurubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapmak gerekirken, indirim yapılmamak suretiyle fazla ceza tayini ile yazılı şekilde karar verilmesinde,

2) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "adli para cezası başlıklı" 52. maddesinde yer alan "(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. (2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir. (4) Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir." şeklindeki düzenleme karşısında mahkemece gün adli para cezasına hükmedilmesi sonrası infaza elverişli olacak şekilde her bir gün karşılığı para cezası miktarı belirtilmeyerek hükmün eksik kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 01/03/2021 gün ve 94660652-105-05-447-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/03/2021 gün ve 2021/34710 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'nın sevk ve idaresindeki motosikleti ile olay günü saat 09:30 sıralarında, meskun mahalde, iki yönlü asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalli kavşağa geldiğinde, kavşaklarda geçiş önceliğini dikkate almayarak giriş yaptığı esnada suça sürüklenen çocuk ...'ın sevk ve idaresindeki motosiklet ile çarpışması neticesinde yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiği, meydana gelen kazada katılan ...'nın vücudunda 4.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde suça sürüklenen çocuğun tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda; mahkemece, suça sürüklenen çocuk ... hakkında taksirle yaralama eylemi nedeniyle TCK'nın 89/1. maddesi gereğince esas gün sayısının takdiren 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nun 89/2-b maddesi gereğince yarı oranında artırılarak 135 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, ancak;

1-Kayden 07/04/2004 doğumlu olup, suçun işlendiği 09/08/2019 tarihinde, 15-18 yaş gurubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapmak gerekirken, indirim yapılmamak suretiyle fazla ceza tayini ile yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "adli para cezası başlıklı" 52. maddesinde yer alan "(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. (2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir. (4) Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir." şeklindeki düzenleme karşısında mahkemece gün adli para cezasına hükmedilmesi sonrası infaza elverişli olacak şekilde her bir gün karşılığı para cezası miktarı belirtilmeyerek hükmün eksik kurulmasında isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2020 tarihli ve 2020/83 esas, 2020/266 sayılı kararı ile verilen hükmün CMK'nın 310 ve 309/4-d maddeleri uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, hüküm fıkrasının TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin üçüncü paragrafından önce gelmek üzere “Suça sürüklenen çocuğun suçu işlediği sırada 15-18 yaş grubunda kaldığı anlaşıldığından CMK'nın 309/4-d maddesinin verdiği yetkiye istinaden TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca cezasının 1/3 oranında indirilerek, 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 52/2. maddesine göre 75 gün adli para cezası suça sürüklenen çocuğun sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek günlüğü 20 TL den 1.500.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının kısmen veya tamamen ödenmemesi halinde, geri kalan kısmının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edileceğinin ihtarına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6520, Karar No: 2010/6755, Tarih: 11.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/6520 E.  ,  2010/6755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 7.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.11.2007 gün ve 2004/580-2007/764 sayılı kararı onayan Daire’nin 19.01.2010 gün ve 20084157-2010/518 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ... şirketine Nakliyat Sigorta Poliçesi ile sigortalı bir paket 3 kg. ağırlığındaki malzemenin davalı ...' a ait uçakla taşınmak üzere teslim edildiğini, ancak bu davalının emtiayı uçağın tesliminden önce dahili taşımada kayıp ettiğini belirterek, sigorta ettirene ödedikleri 13.070 Euro' nun faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Uluslararası Nak. A.Ş.vekili davanın husumetten reddini, diğer davalı vekili de yetki, zamanaşımı ve esasdan reddini istemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı ... Ulus. Nak. A. Ş. hakkındaki davanın husumet yönünden reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulü ile 13.069,86 Euro' nun 08.12.2003 tarihinden itibaren devlet bankalarınca bir yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek ve değişen oranlarda faiziyle fiili ödeme günündeki TCMB efektif satış kuru karşılığı Türk Parası olarak davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı ... vekilinin temyizi üzerine hüküm Dairemizce onanmıştır.

Davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin HUMK.nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

Davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin HUMK.nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu zarar, hava yolu ile taşıma başlamadan önce, yük taşıyıcı davalı ...' nin emanetinde iken karayolu ayağındaki zayi nedeniyle meydana gelmiştir. Varşova Konvansiyonu 18/5.maddesine göre hava yolu taşıma sözleşmesinin ifası zımnında karayolu ayağında, uçağa tesliminden önce meydana gelen zarar havayolu taşıma süresinde meydana gelmiş sayılır ve bu karinenin aksi davalı tarafından ispat edilmemiştir. Bu nedenle davada Varşova Konvansiyonu hükümleri uygulanacaktır. Varşova Konvansiyonu 25.maddesindeki sınırsız sorumluluğun sözkonusu olabilmesi için ilk koşul, sorumluluğun, yolcu veya bagaj taşınasından doğmuş olmasıdır. Yük taşımasında sınırsız sorumluluk sözkonusu değildir. Varşova Konvansiyonu, 4 sayılı Montreal Protokolü ile yük taşımalarında taşıyıcının sorumluluğunun daima sınırlı olduğu yönünde değiştirilmiştir. Dolayısıyla, bu değişikliğe taraf olan devletler arasındaki yük taşımaları bakımından taşıyıcının sorumluluğu daima sınırlı olacak sınırsız sorumluluk müeyyidesinin uygulanması söz konusu olmayacaktır. Ancak yolcu ve bagaj taşımaları bakımından böyle bir değişiklik yapılmadığı için, taşıyıcının sınırlı sorumluluk hükümlerinden yararlanmaması sözkonusu olabilir. Bu sonuç Konvansiyonun 24.maddesi hükmü ile de pekiştirilmekte ve yük taşımalarında tazminat davasının sorumluluk sınırlarına bağlı olarak açılabileceği ve bu sorumluluk sınırlarının azami sınırı oluşturduğu, sorumluluk kaynağı ne olursa olsun aşılamayacağı belirtilmektedir. Somut olayda, taşımanın konusu yük taşıması olduğuna göre, Varşova Konvansiyonu 22 ve 24.maddelerine göre sınırlı sorumluluk esaslarına göre inceleme yapılıp bir karar verilmesi gerekirken, yük taşıması nedeniyle sınırlı sorumlulukda sonuca etkili olmayan, 25.maddesindeki zarar verme kastı, bilerek pervasızca hareket veya ihmal suretiyle ağır kusurun varlığından hareketle ve olaya uygun düşmeyen, 22.maddedeki sınırlı sorumluluğun doğrudan zararla ilgili olduğu gerekçesiyle sınırsız sorumluluğa hükmedilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin bu hususa ilişen karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 19.01.2010 tarihli onama ilamının bu yönden kaldırılarak hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair karar düzeltme itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme itirazının HUMK.'nun 442.maddesi uyarınca kabulü ile Dairemizin 19.01.2010 gün 2008/4157 Esas-2010/518 K.sayılı onama ilamının kaldırılarak hükmün belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının istekleri halinde temyiz eden ve karar düzeltme isteyenlere iadesine, 11.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.