muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5237, Karar No: 2016/2373, Tarih: 13.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5237 E.  ,  2016/2373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin borçlu kooperatif aleyhine Ankara 7. İcra Müdürlüğü'nün 2002/307 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, takibin kesinleştiğini, borçlunun iflas etmesi üzerine icra müdürlüğünden alınan alacak hesap tablosu ile Sincan 6. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3 iflas sayılı dosyasına kayıt kabul talebinde bulunduklarını, alacaklarının iflas idaresince reddedildiğini, ileri sürerek alacağın iflas masasına kayıt ve kabulünü, ikinci alacaklılar toplantısına katılmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İflas idaresi vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaya konu sıra cetvelinin Ankara Batı İcra Hukuk Mahkemesinin 2014/674 esas ve 2014/905 karar sayılı ilamı ile davacının alacağının red nedeni açıklanmadığından İİK 233 ve 234 maddeleri gereğince iptal edildiği, eldeki davanın görülmesinin İİK göre geçerli bir sıra cetvelinin düzenlenmiş olmasına bağlı olduğu, dava konusu sıra cetvelinin iptal edildiği böylece davanın konusu kalmadığından hüküm tesisine yer olmadığına, karar verilmiştir.

Kararı davalı iflas idaresi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1714, Karar No: 2014/10955, Tarih: 13.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1714 E.  ,  2014/10955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5024, Karar No: 2008/2435, Tarih: 28.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5024 E.  ,  2008/2435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı temyiz dilekçesi davalıya Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş, adreste bulunmama nedeni belirtilmemiş, beyan sahibinin imzası alınmamıştır.

Tebligat yasasının 20,21 ve özellikle tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.(Y.H.G.K.nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı) Olayımızda muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığı tevsik edilmemiştir. Bu hali ile \* tebligat geçersizdir.

O halde yukarıda açıklanan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 28.02.2008 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/8011, Karar No: 2023/6453, Tarih: 18.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/8011 E.  ,  2023/6453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/249 E., 2023/42 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2020/150 Esas, 2021/114 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca 45 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kararının istinafı üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin 10.12.2021 tarihli ve 2021/1892 Esas, 2021/2085 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

4. Kararın sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarihli ve 2022/2331 Esas, 2022/8363 sayılı kararı ile sair temyiz itirazlarının reddi ile "Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, doktor raporu, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanığın, farklı tarihlerde eşinin kardeşi olan mağdureye organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sabit olan eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi ve bu kapsamda atılı suçu cebir veya tehditle işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil de bulunmadığı gözetilmeden temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 103/4. maddesi ile artırılması karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma ilamı üzerine ilama uyularak Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2022/249 Esas, 2023/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 43 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu olduğuna, sanığın atılı suçtan üst hadden ve takdiri indirim uygulanmadan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İstemi

Özetle; atılı suçlamayı kabul etmediğine ve lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; mağdurenin ailesi ve müvekkili arasında husumet bulunduğuna, mağdurenin soyut ve çelişkili beyanları dışında delil bulunmadığına ve beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

D. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile zincirleme suça ilişkin artırımların da tatbiki gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme Kabülü;

Mahkemesince "Mahkememizce yapılan yargılama sonucunda; sanığın mağdurun ablası ile evli olduğu, mağdurun 01/06/2020 tarihinde seyahat kısıtlaması kalktıktan sonra ablasının evine geldiği, sanığın mağduru kuaföre götüreceğim diyerek bir arkadaşının dükkanı olduğunu söylediği içerisi karanlık bir yere götürüp burada sanığın mağdurun poposuna, göğüslerine ve vücudunun çeşitli yerlerine dokunmaya başladığı, karşı çıkıp direnen mağdurun bağırması üzerine sanığın mağduru bıraktığı, mağdurun kaçtığı, 17-18 Haziran tarihinde sanığın evinde alkol yada benzeri bir madde alarak tam kendinde olmadığı bir sırada sanığın mağdurun yanına gelerek 'Gel seni hissedeyim, gıdıklayayım, biraz göğüslerini aç boşalmam lazım' şeklindeki sözlerle mağduru taciz ettiği, daha önce de 3 Temmuz 2019 tarihinde de sanığın oğlu ...'nin ameliyatı için hastanede bulundukları sırada mağdurun sigara içmek için aşağıya indiğinde sanığın peşinden gittiği, sanıkla sigara içtikten sonra mağduru gezdirmek bahanesiyle motorsiklet ile ... Park'a götürüp etrafta kimse olmadığı bir anda mağdurun poposuna ve cinsel bölgelerine dokunmaya başladığı, mağdur bağırınca mağduru bıraktığı, daha sonra hastaneye geri geldikleri, vaktin geç olması nedeniyle mağdurun ablası ...'nin hasta yatağında uyuyacağını söylediği, mağdurun da sanıkla aynı yerde yatmak zorunda kaldığı, mağdurun ablası ve ... uyuduktan sonra sanık elinde bıçakla mağdurun yanına gelerek ağzını kapatıp boğazına bıçak dayayarak tekrar mağduru taciz ettiği, mağdurun sanığın sürekli olarak kendisine veya ablasına zarar verebileceği tehditlerinden dolayı kimseye bir şey anlatmadığı, ancak annesinin mağdurun telefonuna gelen mesajları görmesi ile başına gelenleri annesine anlattığı,

Sanığın eşi ... ... 22/09/2020 tarihinde alınan beyanında; eşinin kendisini arayarak kız kardeşinin onu engellediğini, engeli kaldırmasını söylemesini istediği, kız kardeşine neden engel koyduğunu sorduğunda durmadan görüntülü aradığını söylediğini, eşi ile kız kardeşinin sigara almaya beraber gittiklerini ve bir saat dönmediklerini, evlerinde oldukları bir gün sabah 5 gibi eşi ile kız kardeşinin kavga sesine uyandığını, eşinin oğlunun yanında yatmak istediğini ama kız kardeşinin buna engel olduğunu beyan ettiği,

Sanığın eşine yazmış olduğu mektupta 'Biliyorum, beni affedemezsin, senin yüzüne bakacak yüzüm yok, zannetme tek taraflı, ben kendimle bile kavga ediyorum, o şeytan başlattı, enişte diye diye girdi içime, hatalıyım, hemde çok, çocuklarımıza iyi bakacağını çok iyi biliyorum' diyerek olayla ilgili pişmanlık içeren beyanlarda bulunduğu, sanığın mektubun kendisinin eşine hitaben yazdığını kabul ettiği, ancak mektubu boşanma sürecinde olduğu eşinin eve geri dönmesi için yazdığını beyan ettiği,

Mağdurun alınan doktor raporunda anal muayenesinde travmatik lezyon saplanmadığı, olay sırasında penis girişini kolaylaştırıcı kaygan madde kullanımı ile hile, tehdit veya rıza dışı gibi nedenlerle direncin kırıldığı durumlarda anüsün, anal skinkterde travmatik değişimler olmaksızın penisin girişine müsait olabilecek şekilde genişleyebileceğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Sanık, tüm aşamalarda, bozma ilamından sonra alınan savunmasında da üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir. Sanık, savunmasında özetle; eşinin ailesinin evliliğine hep karşı çıktıklarını dolayısıyla eşinin ailesinin kendisini sevmediğini, şuanda açtıkları boşanma davasına gerekçe göstermek adına bu şekilde bir iftira attıklarını, dosya kapsamında bulunan mesajlar da mağdurun küçük yaşta başka bir kişiyle nişanlanmasına karşı çıktığı zaman kendisiyle bunu engellemek adına attığı mesajlar olduğunu, mağdura karşı herhangi bir şekilde cinsel nitelikli bir eylemi olmadığı şeklinde savunmada bulunmuştur.

Mağdur, sanığın suça konu eylemlerini aşamalarda tutarlı ve çelişki teşkil etmeyecek bir şekilde anlatmıştır. Mağdur, suç tarihinde 15 yaşından küçüktür, mağdurun yaşının küçüklüğü dikkate alındığında sanığın suça konu eylemlerini yaşamadan bu kadar tutarlı ve ayrıntılı bir şekilde ifade edemeyeceği aşikardır. Gerek uzman pedagog tarafından tanzim edilen Adli Görüşme raporunda gerekse mağdur Adli Görüşme odasında heyetçe dinlendiği esnada hazır bulunan uzman psikolog tarafından tanzim edilen raporda mağdurun beyanlarının tutarlı olduğu ve ifadelerine itibar edilebileceği şeklinde görüş bildirilmiştir. Sanığın eşine yazdığı mektupta barışmak istediğini yazmış ise de mektup içeriğinde ''biliyorum, beni affedemezsin, senin yüzüne bakacak yüzüm yok, zannetme tek taraflı, ben kendimle bile kavga ediyorum, o şeytan başlattı, enişte diye diye girdi içime, hatalıyım, hemde çok, çocuklarımıza iyi bakacağını çok iyi biliyorum'' şeklinde yazarak eşine, yaptıklarından pişman olduğunu beyan etmek istediği, enişte diyerek girdi içime demekle mağduru kastettiği anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle sanığın yukarıda oluşu açıklanan eylemleri ve bu eylemleri nedeniyle ortaya çıkan cinsel istismar suçunu işlediği sonucuna varılmış, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik olan savunmasına itibar edilmemiştir.

Sanığın, farklı zamanlarda ve birden fazla kez mağdura karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği anlaşıldığından, suçun işleniş biçimi, sanığın amaç ve saiki, kastının yoğunluğu gözetilerek eylemine uyan TCK'nın 103/1-a.cümlesi delaletiyle 103/1-1.cümle maddesi uyarınca takdiren 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ile mağdur arasındaki kayın hısımlığı gözetilerek TCK'nın 103/3-c maddesi uyarınca cezasının yarı oranında arttırım yapılmasına, sanığın eylemlerini zincirleme olarak gerçekleştirmesi sebebi ile TCK.’nın 43/1. maddesi uyarınca cezasında 1/4 oranında artırım yapılmasına ve neticeten 15 Yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanığın fiilden sonra ve yargılama sürecindeki davranışları ile pişmanlık duymadığının anlaşılması, cezanın geleceği üzerindeki olası etkisi nazara alınarak hakkında TCK'nın 62 maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmiştir.

Her ne kadar sanık hakkında düzenlenen iddianame ile nitelikli cinsel istismar suçunu işlediğinden bahisle dava açılmış ve mahkememizin 2020/150 esas 2021/114 karar sayılı dosyasında sanık hakkında nitelikli cinsel istismar suçundan hüküm kurulmuş ise de; mahkememizce Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 2022/2331 esas 2022/8363 karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve sanığın eylemlerinin nitelikli olduğuna ilişkin yalnızca mağdur beyanlarının bulunduğu, bu hususta alınan adli tıp raporunda da bir delile rastlanılmadığı anlaşılmakla sanığın eylemlerinin nitelikli cinsel istismar değil basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu kanaatine varılmıştır. Yine her ne kadar sanığın eylemlerini tehditle gerçekleştirdiği yönünde her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla Yargıtay bozma ilamına uyulmak suretiyle sanığın cezasından TCK'nın 103/4. Maddesi gereğince arttırım yoluna gidilmemiştir." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2022/249 Esas, 2023/42 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4693, Karar No: 2024/882, Tarih: 25.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4693 E.  ,  2024/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/646 E., 2016/112 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2015 tarihli ve 2015/2957 Soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.10.2015 tarihli ve 2015/2964 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/646 Esas, 2016/112 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca

1. "...TCK'nın 192.maddesinin 3. fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, yazılı biçimde karar verilmesi, "

2. 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/5 maddesinin uygulanma olanağının araştırılıp kararda değerlendirilmemesi,

3. Sanık hakkında kasten işlenen suçtan dolayı mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına ilişkin bir karar verilmemesi,"

Nedenleriyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın bozulmasına ilişkindir.

3. Sanık hakkında kasten işlenen suçtan dolayı mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına ilişkin bir karar verilmemesi,"

Nedenleriyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay tutanağı içeriği, uyuşturucu maddelerin ele geçiriliş şekli ve tüm dosya kapsamına göre koşulları oluşmadığı anlaşılmakla, Tebliğnamedeki sanık hakkında etkin pişmanlık uygulanması gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hüküm,

A. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

1. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

2. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci