muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1250, Karar No: 2016/1463, Tarih: 05.05.2016

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; tebliğnamedeki sanık hakkında etkin pişmanlık uygulanmasına yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 29/03/2015 tarihli eylemi sanık L.. A.. ile birlikte işlediğinden sanık sayısı açısından koşulları bulunmadığından; 17/04/2015 tarihli eylemi hakkında ise, sanıklar S.. A.., R.. D.., M.. P.. ve M.. K..'nın iştirak halinde sanık R.. T..'tan suça konu uyuşturucu maddeyi satın aldıkları, sanık R.. T..'ın satıcı, sanıklar S.. A.., R.. D.., M.. P..'ın alıcı konumunda olduğu, bu durumda sanık R.. T.. ile diğer sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu birlikte işlediklerine ilişkin yeterli ve kesin delil bulunmadığından; sanık hakkında TCK'nın 188/5 maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı yanlış yorumlanarak, TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, re'sen de incelenen hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması ve tutuklama tarihine göre sanığın salıverilmesine ilişkin talebin reddine,

C) Sanık L.. A.. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 29/03/2016 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma eylemi sabit ise de; 17/04/2015 tarihli eyleme iştirak ettiğine ve suç konusu madde ile ilgisi olduğuna ilişkin savunmasının aksine delil bulunmadığından, sanık hakkında 17/04/2015 tarihli eylemden beraat hükmü kurulması gerekirken zincirleme suça dahil edilerek, TCK'nın 43. maddesi uyarınca cezasının arttırılması,

2- Sabit kabul edilen 29/03/2016 tarihli eylemini sanık R.. T.. ile birlikte işlediğinden sanık sayısı bakımından TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi,

3- Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı yanlış yorumlanarak, TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları ile duruşmadaki sözlü savunması bu nedenle yerinde olduğundan, re'sen de incelenen hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması ve tutuklama tarihine göre sanığın salıverilmesine ilişkin talebin reddine,

05/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları ile duruşmadaki sözlü savunması bu nedenle yerinde olduğundan, re'sen de incelenen hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması ve tutuklama tarihine göre sanığın salıverilmesine ilişkin talebin reddine,

05/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

05.05.2016 tarihinde saat: 14.00'de verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı M...K..'ın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık S.. A.. müdafii Avukat R..A..un yüzüne karşı, sanık M.. P.. müdafii Avukat A.. Ö..ve sanık L.. A.. müdafii Avukat E.. Y..'ın yokluklarında 05.05.2016 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/2771, Karar No: 2022/4373, Tarih: 02.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2771 E.  ,  2022/4373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2021 tarih, 2021/522 Esas ve 2021/673 sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 39, 53, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine dosyanın yapılan temyiz incelemesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suçun niteliği tayin, savunması değerlendirilip inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak, müdafisinin tahliye talebinin REDDİNE, 02.06.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8999, Karar No: 2018/12410, Tarih: 08.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/8999 E.  ,  2018/12410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya,dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... müdafiinin sübut ve sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık ... hakkındaki cezanın 5 yıl hapis ve 10.000 TL adli para cezası; sanık ... hakkındaki cezanın 4 yıl 2 ay hapis ve 8320 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezaların 5 yıl hapis ve 10.000TL adli para cezası ile 4 yıl 2 ay hapis ve 8320 tl adli para cezası olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkındaki hükümden “neticeten 5 yıl hapis ve 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına''; sanık ... hakkındaki hükümden “neticeten 4 yıl 2 ay hapis ve 8320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına”ibareleri çıkarılarak yerlerine “ sanık ... hakkındaki cezanın infazının 5 yıl hapis ve 10.000 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına", “sanık ... hakkındaki cezanın 4 yıl 2 ay hapis ve 8320 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,08.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7052, Karar No: 2017/16118, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7052 E.  ,  2017/16118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, Kasım 2004 ayından itibaren davalıya ait yolcu otobüsünde şoför olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin 12.11.2010 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini beyanla, işçilik tazminat ve alacaklarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davacının kendisine ait otobüs dışında, ..., ... ve ...'e ait otobüslerde de çalıştığını, bu nedenle kendisine tabi olarak kış sezonunda ayda iki gün ve yaz sezonunda da ayda 12 gün çalıştığını, davacının kalp rahatsızlığı nedeniyle bir süre otobüs kullanamadığını, tedavisinin sonunda da tekrar rahatsızlanması nedeniyle, yolcuların emniyeti dikkate alınarak görev verilemeyeceğinin söylenmesi üzerine işini bıraktığını, alacak taleplerinin haksız olduğunu beyanla, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında davacının iş sözleşmesinin kısmi süreli olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, Kasım 2004-12.11.2010 tarihleri arasında davacı yanında kesintisiz şekilde çalıştığını iddia etmiş, davalı taraf ise, davacının kış sezonunda ayda iki gün, yaz sezonunda ise ayda 12 gün olmak üzere kısmi süreli çalıştığını, diğer zamanlarda başka otobüs sahipleri nezdinde şoförlük yaptığını ileri sürmüştür. Dosyada davacının hizmet döküm cetveli ve işe giriş bildirgesi mevcut değildir. Davalı işveren tarafından, işe giriş bildiriminin yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumundan, davacının davalı taraf yanında geçen çalışmalarının bildirilip bildirilmediği, bildirilmiş ise kısmi süreli mi, tam süreli mi olarak gösterildiğinin sorularak, tespit edilmesi gerekmektedir.

2-Davacının çalışmalarının hangi güzergahlarda olduğu konusu da açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacının yaz ve kış sezonlarında olmak üzere, ... ... arasında yapılan seferler dışında, başka güzergahlara yapılan seferlerde de çalışıp çalışmadığı hususu net olarak belirlenmelidir.

2-Davacının çalışmalarının hangi güzergahlarda olduğu konusu da açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacının yaz ve kış sezonlarında olmak üzere, ... ... arasında yapılan seferler dışında, başka güzergahlara yapılan seferlerde de çalışıp çalışmadığı hususu net olarak belirlenmelidir.

Bu belirlemelere göre ise; ... İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından dosyaya gönderilen, davacının (sürücü belgesi numarasına göre) ... Otogarına giriş çıkış yaptığı tarih ve saatlere ilişkin trafik noktası kayıtları incelenerek, yaz ve kış sezonlarındaki günlük ve haftalık çalışma saatleri ayrı ayrı belirlenerek varsa davacının başka güzergahlara yaptığı seferleri de dikkate alınarak, detaylı ve denetime açık şekilde yapılacak hesaplamalara göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınarak karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17296, Karar No: 2015/3822, Tarih: 03.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/17296 E.  ,  2015/3822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat konusundaki davanın reddine, manevi tazminat konusundaki davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, ... ili, ... İlçesi, ... caddesi üzerinde seyreden davalı ... sevk ve idaresinde bulunan ve davalı ...'a ait olan ... plakalı otomobilin davacı yaya ...'a çarpması sonucunda meydana gelen trafik kazasında müvekkili davacının yaralandığını, sol kolu ve sol ayak bileğinin kırıldığını, platin takıldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL iş görmezlik tazminatı ile 15.000,00 TL manevi tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, iş göremezlik tazminatı konusundaki talep aracın dava dışı zorunlu mali mesuliyet sigorta şirketi tarafından karşılandığından reddine; manevi tazminat konusundaki talebin kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 409,83 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 3.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2148, Karar No: 2019/1565, Tarih: 18.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/2148 E.  ,  2019/1565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK’nin 34/1, 230, 232 ve 289/1-g. maddeleri uyarınca; mahkeme kararının hüküm fıkrasında bulunması zorunlu unsurları taşıması, kararın gerekçesinde suç oluşturduğu kabul edilen eylemlerin gösterilmesi, savunmada ileri sürülen hususlar ile hükme esas alınan ve reddedilen delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açıklanması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıf yapılmasıyla yetinilerek, gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Başkan Vekili ... ve Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla 18.02.2019 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Tartışmanın konusunu, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan hükmü açıklayan mahkemenin, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri gereğince yeniden gerekçeli hüküm kurmasının gerekli olup olmadığı oluşturmaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenleme, Ceza Muhakemesi sistemi ile bağdaşmamakta ve uygulamada sayılamayacak kadar sorun ve tartışma yaratmaktadır. Ancak sorunu mevcut yasal düzenlemeye göre çözüme ulaştırmak gerekmektedir.

CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrasının birinci cümlesinde, sanığın, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.” denmiştir.

Bu açık hüküm gereğince, mahkeme, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar vermekle yetinecektir.

Aynı fıkranın ikinci cümlesinde ise, mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği öngörülmüştür. Yeniden hüküm kurulması ancak bu durumda mümkündür.

Aynı fıkranın ikinci cümlesinde ise, mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği öngörülmüştür. Yeniden hüküm kurulması ancak bu durumda mümkündür.

Sanığın kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hüküm açıklandığında; açıklama kararının gerekçesi, sadece açıklama koşullarının gerçekleştiğine, bu nedenle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığına ve hükme karşı başvurulacak yasa yoluna ve şekline ilişkin olmalıdır. Mahkûmiyet kararının gerekçesi ise açıklanan hükümdeki gerekçedir. Bu durumda bir hüküm bir de bunun açıklanmasına ilişkin karar bulunmaktadır. Açıklama kararı bir anlamda açıklanması geri bırakılan hükmün tefhimi niteliğindedir. Açıklama kararının tefhimi veya tebliği üzerine yasa yoluna başvurma süresi işlemeye başlayacaktır. Hüküm kesinleştiğinde, açıklanan hükmün altına, hükmün açıklandığı kararla ilgili bilgiler ve kesinleşme şerhi yazılacak, bu şekilde açıklanan hüküm infaza verilecektir.

Çoğunluk görüşünde ise, yeniden hüküm kurulması ve hükümlerde bulunması gereken gerekçenin gösterilmesi gerektiği öngörülmektedir. Bu durumda, daha önce açıklanması geri bırakılan ve kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle açıklanan hükmün ortadan kalktığı kabul edilebilir mi?

Ortadan kalktığı kabul edilemez, çünkü bir hüküm ancak açık bir yasa hükmü veya yasa yoluna başvurulması sonucu bozulması ya da kesinleştikten sonra yargılamanın yenilenmesi üzerine CMK'nin 323. maddesi uyarınca iptali ile ortadan kalkar. Hükmün açıklanması halinde, bu durumlardan hiçbiri bulunmadığına göre, aynı konuda yeni bir hüküm kurulması ile açıklanan hüküm ortadan kalkmış olamaz. Yeniden hüküm kurulması gerektiği kabul edildiği takdirde, aynı konuda iki hüküm bulunacaktır. Bunu kabul etmek mümkün değildir.

Belirttiğimiz nedenlerle; açıklanan hükmün esasının incelenmesi gerekirken, yeniden hüküm kurulması ve bu hükmün CMK'nin 34 ve 230. maddelerinde öngörülen gerekçeyi içermesi gerektiğine, açıklanan hükme atıf yapılmasının yeterli olmadığına ilişkin, CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrasına açıkça aykırı olan çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyoruz. 18.02.2019
Yargıtay — Esas No: 2017/3052, Karar No: 2021/1292, Tarih: 22.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/3052 E.  ,  2021/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 22/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2635, Karar No: 2024/5289, Tarih: 03.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2635 E.  ,  2024/5289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2960 E., 2023/2535 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 12. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/777 E., 2023/685 K.

Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi olmadığı takdirde kişisel ilişkinin kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince velâyet yönünden davanın reddine, kişisel ilişki yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekil tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının evi habersiz terk ettiğini, çocuğun doğumunda hastaneye gitse de çocuğu göremediğini, davalıya ulaşamadığını, tarafların gayri resmi birlikteliğinden doğan 27.11.2018 tarihinde Fatma Miray'ın velâyetinin davacı babaya verilmesine, aksi halde baba ile ortak çocuk arasındaki kişisel ilişkinin değişen şartlara yönelik olarak babalık duygusunu tatmin edici nitelikte yatılı olacak şekilde kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacının başka bir kadınla resmi nikahlı olarak evlendiğini öğrendiğini, davacının müvekkiline fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, ölümle tehdit ettiğini, müvekkilinin tüm bu baskılara dayanamayarak evi terk ettiğini, Van'da ikamet eden annesinin evine kaçarak geldiğini, ortak çocuğun davalının annesinin yanında doğduğunu, davacının çocuğunu görmek için çaba sarf etmediğini, kimliğini çıkartmak için yardımda bulunmadığını, müvekkilin tüm uğraşlarına rağmen davacının maddî ve manevî hiçbir destekte bulunmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI