muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7391, Karar No: 2022/12951, Tarih: 26.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/7391 E.  ,  2022/12951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteğini süre tutum dilekçesiyle yasal süresinde talep etmediği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nun 299/1. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1.5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesinde yer alan "hükmolunacak adli para cezası miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağına" ilişkin düzenleme uyarınca, üç katı uygulamasında nitelikli zimmet kapsamında değerlendirilen eylemler nedeniyle oluşan ve tazmin edilmeyen zarar miktarının dikkate alınacağı cihetle, Dairemizin istikrar kazanmış uygulamalarına göre sanıklara, 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesinde öngörüldüğü şekilde hürriyeti bağlayıcı ceza ile gün para cezası tayin edilerek, taktir edilecek gün para cezasının arttırım ve indirime tabi tutulduktan sonra 5237 sayılı TCK'nun 52. maddesindeki esaslara göre tayin edilecek sonuç adli para cezasının nitelikli zimmet suçu nedeniyle oluşan banka zararının 3 katına çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Adli para cezasının tayini yönünden; katılan bankanın 27.01.2022 tarihli yazısında belirtilen ve içerisinde mahkemece basit zimmet kapsamında kaldığı kabul edilen banka mudisi ...'e yönelik ödeme dekontu bulunmayan 3 adet işlem sonucu oluşan 169.000 TL ile yine mudi ...'ın hesabından gerçekleşen ve dekont bilgilerine ulaşılamayan 6.400 USD'nin de yer aldığı toplam zarar miktarı olan 568.349,00 TL (sanığın iade ettiği 107.226 TL düşülmek suretiyle) üzerinden üç kat adli para cezası belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

3.Kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek; banka zararının tazminine hükmedilmesine rağmen sanıktan nispi harç alınmasına karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince bozulmasına, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 322. maddesi uyarınca;

1.Hüküm fıkrasının 4 nolu bendinde yer alan "Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının miktarı, 5411 sayılı Kanunun 160/2. maddesi uyarınca tespit olunan 568.349 TL zararın üç katından az olamayacağı gözetilerek sanığın neticeten 13 YIL 6 AY 15 GÜN HAPİS VE 85.252 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ifadesinin çıkartılarak yerine "Sanık hakkında hükmolunan 125 gün karşılığı adli para cezasının TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL hesabı ile 2.500,00 TL ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİ İLE SANIĞIN 13 YIL 6 AY 15 GÜN HAPİS VE 2.500,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ifadesinin eklenmesi,

2.Hüküm fıkrasının 5 nolu bendinde yer alan "Sanığın şahsi ve ekonomik halleri dikkate alınarak, doğrudan hükmolunan gün para cezasının TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gününün takdiren 20,00 TL'den paraya çevrilerek sanığın 1.705.047 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ifadesi çıkartılarak yerine "Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının, 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesi uyarınca tespit olunan nitelikli zimmet miktarı olan 453.527,59 TL tutarındaki bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacğı gözetilerek SANIĞIN NETİCETEN 13 YIL 6 AY 15 GÜN HAPİS ve 1.360,582,77 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ifadesinin eklenmesi,

3.Hüküm fıkrasına "Tazminine karar verilen zimmet miktarı üzerinden hesaplanan 38.823,92 TL nispi harcın sanıktan TAHSİLİNE," ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 38.823,92 TL nisbi temyiz onama harcının sanıktan alınmasına, 26.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1433, Karar No: 2019/7323, Tarih: 18.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/1433 E.  ,  2019/7323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2019 tarihli ve 2018/674 esas, 2019/46 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 24/05/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında 17/12/2016 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu nedeni ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 21/03/2017 tarihli , 2017/4739 soruşturma ve 2017/1948 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 29/11/2017 tarihinde tebliğ edildiği, tebliğden önce 18/05/2017 tarihinde infazı için İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 24/05/2017 tarihli çağrı yazısının 05/06/2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin 15/06/2017 tarihinde müdürlüğe başvurduğu,Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanede 3 aylık ayaktan bağımlılık programına alındığı, İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 13/11/2017 tarihli raporunda uyuşturucu madde kullanımına devam etmesi nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 14/11/2017 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 20/11/2017 tarihinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca, erteleme ve denetimli serbestlik kararının şüpheliye 29/11/2017 tarihinde tebliğ edilmiş olduğu belirtilerek kararın infazı için yeniden 22/12/2017 tarihinde İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 25/12/2017 tarihli çağrı yazısının 30/12/2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurduğu,10/01/2018 tarihinde Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanede 3 aylık ayaktan bağımlılık programına alındığı, İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 11/05/2018 tarihli raporunda uyuşturucu madde kullanımına devam etmesi nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 05/06/2018 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 11/06/2018 tarihinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

4-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının kaldırılarak 01/11/2018 tarihli, 2017/4739 soruşturma, 2018/50554 esas ve 2018/41755 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/4-c maddesi delaletiyle 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

5-Kanun yararına bozma istemine konu İstanbul Anadolu 68.Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2019 tarihli ve 2018/674 esas, 2019/46 sayılı kararı ile; “erteleme kararının sanığa 29/11/2017 tarihinde tebliğ edildiği,erteleme kararı kesinleştirilmeden 18/05/2017 tarihinde infazı için denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderildiği gerekçesiyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun şekilde tebliği ile infazını temini için CMK'nın 228/8-2 cümlesi gereğince yargılamanın durmasına” karar verildiği, kararın istinaf edilmeden 12/02/2019 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/03/2017 tarihli ve 2017/4739 soruşturma, 2017/1948 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin erteleme süresi içerisinde uyuşturucu madde kullanması sebebiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun kesinleştirilmeden infaza gönderildiğinden bahisle yargılamanın durmasına dair İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2019 tarihli ve 2018/674 esas, 2019/46 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir olay nedeni ile Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 09/11/2017 tarihli ve 2017/6829 esas, 2017/5597 karar sayılı ilâmında, "...şüphelinin hiçbir aşamada bu karara karşı itiraz etmediği ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başladığı, ancak erteleme süresi zarfında 08/11/2015 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinden bahisle yeni bir soruşturma başlatıldığı anlaşılmakla, TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kamu davası açılma koşulları oluştuğundan, yargılamaya devam olunarak esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüpheliye tebliğ edilmediği” şeklindeki dosya kapsamına aykırı gerekçe ile durma kararı verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir..." şeklinde belirtildiği üzere,

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 21/03/2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, söz konusu erteleme kararının şüpheliye 29/11/2017 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin hiçbir aşamada bahse konu karara karşı itiraz talebinde bulunmadığı, şüphelinin erteleme süresi içerisinde uyuşturucu madde kullanmaya devam ettiği anlaşılmakla,

5271 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yer alan, “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında yargılamaya devam olunarak esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2019 tarihli ve 2018/674 esas, 2019/46 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosya içeriğine göre: İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen ve 29/11/2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edilerek itiraz edilmeden kesinleşen 21/03/2017 tarihli, 2017/4739 soruşturma ve 2017/1948 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin kararın infazı sırasında uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edildiği,

6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve 191/4. maddesinde yer alan,“Kişinin, erteleme süresi zarfında;

6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve 191/4. maddesinde yer alan,“Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” ve anılan maddenin 5. fıkrasındaki, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, sanığın kendisine tebliğ olunan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra 5 yıllık erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 191.maddesinin 4. fıkrasının c) bendinde yer alan emredici hüküm nedeniyle kamu davası açıldığı anlaşıldığından, mahkemece kamu davasında yargılamaya devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile durma kararı verilmesi kanuna aykırı olduğundan kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

Açıklanan nedenlerle,

Sanığın, hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullandığı anlaşıldığından TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrasının c) bendi uyarınca açılan kamu davasında, yargılamaya devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, durma kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2019 tarihli ve 2018/674 esas, 2019/46 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

18/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8154, Karar No: 2015/14962, Tarih: 24.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/8154 E.  ,  2015/14962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dava, konusu...ya ilişkin sigortalı ya da...ya karışan araç sürücüsü tarafından ilgili kurumlara şikayet amacı ile yapılmış olan bir başvuru bulunup bulunmadığı, var ise sonucu ve buna ilişkin belgeler ile...ya ilişkin soruşturma dosyasının veya dava açılmış olması halinde ceza dosyasının bulunduğu yerden getirilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 24.12.2015 gününde oybirliği ile karar karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6530, Karar No: 2014/2889, Tarih: 19.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/6530 E.  ,  2014/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/32231

MAHKEMESİ : İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2009

NUMARASI : 2008/359 (E) ve 2009/1096 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Katılan T. K.'nun, suça konu bonoyu imzalayıp sanığa verdiği sırada, rakam ile değer ifade eden bölümünün 500 TL. olarak yazıldığını, diğer kısımlarının boş olduğunu, bonodaki rakamla yazılan borç miktarının başına “40” rakamının sonradan sanık tarafından eklenip, yazı ile olan borç miktarı bölümü ve diğer kısımların sanık tarafından doldurularak icra takibine konu edildiğini iddia etmesi, sanığın bonodaki yazı ve rakamların tümünün kendisi tarafından yazıldığını katılanın sadece imzasını attığını bononun borç miktarını sonradan değiştirmesinin söz konusu olmadığını belirtmesi, Adli Tıp Fizik İhtisas Dairesince düzenlenen 14.12.2007 günlü raporda, senetteki “40” rakamının kendisinden sonra gelen rakamlardan ebat, konum, satır hizası ve baskı derecesi (fulaj izi) bakımından farklı olduğu, senedin başlangıçta “500 TL” bedelli olarak yazılmış olduğu halde benzer evsafta kalem ile sonradan baş tarafına “40” rakamı ilave edilerek mevcut duruma dönüştürüldü, yazı ile miktar ifade eden bölümün ise tek seferde yazıldığının belirtilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, suça konu bononun 500 TL bedelli olarak katılan tarafından imzalanıp sanığa verildikten sonra, sanık tarafından tahrifen 40500 TL bedelli hale dönüştürülerek icra takibine konulduğunun anlaşılması karşısında, sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu ve sübuta erdiği cihetle mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat hükmü tesis edilmesi;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6609, Karar No: 2012/8930, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6609 E.  ,  2012/8930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 10. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’in beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17/10/2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 07/12/2012 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarih ve 2011/653 Esas, 2012/464 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17/10/2011 tarih ve 2011/3585 Esas, 2011/5858 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırılması yaptırılmadan ve mükellefiyetin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesinden sorularak, ticareti resen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetinin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.