muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/308, Karar No: 2015/142, Tarih: 13.04.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/308 E.  ,  2015/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'ın. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. 125/3-a-son, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 03/06/2014 tarihli ve 2013/299 esas, 2014/290 sayılı kararının,... kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2015 gün ve 65294 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Sanığın kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret olarak kabul edilen eylemi sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesi uyarınca ceza tayin edilirken temel cezanın takdiren asgari hadden adli para cezası olarak tayin edilmiş olması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/4. maddesine göre artırım ve indirimlerin temel ceza üzerinden yapılarak sonuç olarak sanık hakkında para cezası yerine aleyhine olacak şekilde hapis cezası tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

5237 sayılı TCK’nın hakaret suçunu düzenleyen 125/1. maddesinde temel ceza seçimlik olarak hapis ya da adli para cezası biçiminde öngörülmüş, aynı maddenin 3-a fıkra ve bendinde ise suçun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenmesi halinde cezanın alt sınırının 1 yıldan az olamayacağı hükmü getirilmiştir. Anılan maddenin 3. fıkrasındaki artırım nedenlerinin gerçekleştiği durumlarda cezanın 1 yıldan az olamayacağı hükmü, hapis cezası tayinini zorunlu hale getirmeyip, adli para cezası tercih edilmiş ise bu cezanın 1 yıl karşılığı adli para cezasından az olamayacağı biçiminde yorumlanmalıdır. Sabit görülen suç için ceza tayininde, TCK'nın 61. maddesinde yer alan ölçütler ile aynı kanunun 3. maddesinde yer alan “ Eylemin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi “ ilkesi çerçevesinde somut olay irdelenerek temel cezanın belirlenmesi, daha sonra TCK'nın 63/4. maddesi uyarıca artırım ve indirimlerin temel ceza üzerinden yapılması, izlenmesi gereken kanuni yöntem olmalıdır.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın, sabit görülen görevliye hakaret eyleminden TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca 90 gün karşılığı adli para cezası temel ceza olarak belirlenmesine karşın, anılan maddenin 3-a fıkra ve bendine göre, artırım ve indirimlerin temel ceza üzerinden yapılması ilkesi gözetilerek 365 gün adli para cezasına yükseltilmesi gerekirken, nitelikli halin uygulanması sırasında adli para cezası olan temel cezanın hapis olarak değiştirilmesi, sonrasında da hapis cezası üzerinden artırım ve indirimlerin yapılıp tayin edilen hapis cezasının kanuni sonucu olan hak yoksunluklarına hükmedilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Hakaret suçundan sanık ... hakkında, .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/06/2014 tarihli ve 2013/299 esas, 2014/290 karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

IV- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Hakaret suçundan sanık ... hakkında, .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/06/2014 tarihli ve 2013/299 esas, 2014/290 karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Karardaki hukuka aykırılık aynı kanun maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca, mahkemece adli para cezasının tercih edilmiş olduğu da gözetilerek, 365 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3- Sanığın hakaret suçunu birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlemesi nedeniyle cezasının TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca takdiren 1/4 oranında arttırılarak, 456 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

4-TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca cezanın takdiren 1/6 oranında indirilerek, 380 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5-TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın, 7600 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

6-TCK'nın 52/4 maddesi gereğince adli para cezasının birer ay arayla 20 eşit taksitler halinde ödenmesine, taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi durumunda geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin bildirilmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına,

7-Sanık hakkında adli para cezası verilmesi nedeniyle TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

8-İnfazın bu şekilde yapılmasına, bozulan kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 13.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/15187, Karar No: 2016/14347, Tarih: 21.11.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/15187 E.  ,  2016/14347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 7.839,44 TL maddi tazminat ile 11.000 TL manevi tazminatın tespit tarihi olan 24.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacının 24.04.2014 tarihi itibariyle ... meslek hastalığı nedeniyle maluliyet oranının %13,2 olarak tespit edildiği, meslek hastlağı nedeniyle işveren davalının % 38,7 oranında kusurlu olduğu, meslek hastalığının gerçekleşmesinde %61,3 oranında kaçınılmazlığın bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Davalı ... tarafından davacının meslek hastalığına dayalı maluliyeti nedeniyle ... 1. İş Mahkemesinin 1969/1533 Esas sayılı dosyada, %9,2 oranındaki maluliyeti nedeniyle maddi ve manevi tazminat alacağına hükmedildiği, %9,2 oranındaki maluliyet yönünden istemin mükerrer nitelikte olduğu iddia edilmiş ise de, bu hususa ilişkin bir araştırma yapılmadan karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılacak iş; davalı iddiası dikkate alınarak %9,2 oranındaki maluliyet için davacı lehine daha önce maddi, manevi tazminata hükmedilip hükmedilmediği araştırılarak, iddianın subuta erişmesi halinde bu maluliyet oranına ilişkin istemle ilgili olarak davanın kısmen reddine, fark maluliyet için belirlenecek maddi ve manevi tazminata karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik araştırma ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.11.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1901, Karar No: 2022/3777, Tarih: 19.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1901 E.  ,  2022/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki tazminat davasına dair Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 25/05/2021 tarihli ve 2020/883 E. -2021/677 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairemizce verilen 06/12/2021 tarihli ve 2021/8015 E. -2021/12506 K. sayılı karara karşı, davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı Vakıf ile yapılan protokol uyarınca ... ... derslik bloğundaki kantin yerinin 11/11/2018 tarihine kadar işletilmesinin kararlaştırıldığını, buna rağmen davalı vakıf elemanları tarafından yazar kasalarının gasp edilerek tesise el konulup protokolün feshedildiğini ileri sürerek; gasp olunan mal ve kasa mevcudu zararları ile 11/11/2018 tarihine kadar mahrum kalınan karın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; dava konusu protokol ile tesisin işletilmesinde davacı kooperatifin taşeronluk hizmeti vereceğinin kararlaştırıldığını, tesisin kiraya verilmesi hak ve yetkisinin ise ... Üniversitesine ait bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dava dışı ... Rektörlüğünün kira süresinin bitimi nedeniyle davacı kooperatif ile kira ilişkisini haklı nedenle sona erdirdiği, işlemin mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 06/12/2021 tarihli ve 2021/8015 E. 2021/12506 K. sayılı kararıyla onanmış, işbu karara karşı, davacı tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan "Bazı Kantin İşletme Alanlarının İşletimi Hususunda İşbirliği Protokolü" ile davacı kooperatif tarafından işletilecek olan iletişim, hukuk ve eczacılık kantinlerinin 11/11/2008 tarihinden itibaren on yıl süreyle vakfın katkılarıyla işletiminde işbirliği esaslarının belirlendiği, protokolün 3. maddesinde Kooperatifin, tesislerin kiralanması konusunda ... Üniversitesine başvuru yapıp ihalesine katılacağı ve üstüne düşen kiralama giderlerine katlanacağı, 5. maddesinde ise protokolün tek taraflı fesih edilemeyeceği, fesih halinde tarafların birbirlerinin uğrayacağı zararları karşılamayı taahhüt ettikleri hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dava konusu eczacılık bloğu kantin yerine ilişkin, davalı vakıf ile dava dışı üniversite arasında imzalanan kira sözleşmesinin süresinin dolduğundan bahisle sona ermesi üzerine, davalı tarafça dava konusu sözleşmenin de feshedildiği ve 16/11/2013 tarihinde davacıya ait yazar kasalar muhafaza altına alınmak suretiyle tahliyenin gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır.

Tarafların özgür iradeleri ile oluşturup içeriğini serbestçe belirledikleri sözleşmenin kurulmasından sonra, sözleşmeden doğan yükümlülüklerini kararlaştırılan şekilde ve zamanda yerine getirmek zorunda olmaları temel kural olup, bu kurala “Ahde vefa (söze bağlılık)” ilkesi denilmektedir. Latince “pacta sunt servanda” olarak ifade edilen ahde vefa ilkesi, insanların verdikleri sözleri tutması gerektiğini dile getiren ahlâkî bir prensiptir. Bu ilke uyarınca kişilerin serbest iradeleri ile verdikleri sözler ve sözleşme ile birbirlerine bulundukları taahhütler, bu kişiler arasında kanunmuş gibi bağlayıcıdır.

Somut olayda; her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tesisin kira verilmesi hak ve yetkisinin ... tüzel kişiliğine ait olduğu, hal böyle iken davacının protokol uyarınca dava konusu tesisi on yıl süre ile yani 11/11/2018 tarihine kadar işletme hakkına sahip olduğu yönündeki iddiaları yerinde olmadığından davalı vakfın davacının tesisi işletmesini engellemesinin mümkün bulunmadığı belirtilmiş ise de; dava konusu işbirliği protokolünün tarafları ve hükümleri değerlendirildiğinde, sözleşmeden doğan hak ve yükümlülükler sözleşmenin tarafları için hüküm ve sonuç doğuracağından, davacının taraf olmadığı sözleşmenin feshinin gerekçe gösterilerek işbu sözleşmenin haklı nedenle feshedildiği kabul edilemez. Bu durumda davacı, davalının sözleşmeye aykırı fiili nedeniyle uğradığı zararların tazminini talep etmekte haklı olup, bu kapsamda davalı, kalan sözleşme süresi boyunca dava konusu yerin işletilememesi sebebiyle davacının doğan zararından sorumludur.

O halde mahkemece; davacının tüm delilleri değerlendirilerek, gerekirse benzer şekilde faaliyetine devam eden benzer işyerileri de kıyaslanmak suretiyle dava konusu yerin kullanımının engellendiği dönemde davacının uğradığı kar kaybının değerlendirilmesi için konusunda uzman bilirkişi heyetinden tereddüde yer vermeyecek şekilde; ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun rapor alınarak, sözleşme hükümlerine göre mahrum kalınan kârın belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, mahkeme kararının açıklanan bu gerekçeyle bozulması gerekirken, zuhulen onandığı yeniden yapılan inceleme sonucunda anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairece verilen 06/12/2021 tarihli ve 2021/8015 E. 2021/12506 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçeler ile karar düzeltme talep eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz onama harcı ve karar düzeltme harçlarının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 19/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12758, Karar No: 2012/18068, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/12758 E.  ,  2012/18068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın Cumhuriyet Şubesi ile dava dışı... Mühendislik Taah. Tic. Ltd. Şti. arasında akdedilen Genel Kredi Sözleşmesine davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imza koyduğunu, kredi borcunun ödenmemesi üzerine kredi hesabının kat edilip, davalıya ihtarname tebliğ edildiğini, buna rağmen borcun ödenmediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin yaklaşık 10 yıldır Alzheimer hastası olup, hastalığının her geçen yıl ağırlaşarak sürdüğünü, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere 02.06.2011 tarihli Sağlık Kurulu Raporuna göre; davalının sözleşmenin yapıldığı, 17.04.2007 tarihi itibariyle “Alzheimer, Tipidemans” tanısı konularak “yazıda söz edilen tarihte de ve halen yaptığı işlerin anlam ve sonuçlarını kavrayabilecek fiil ehliyetine sahip olmadığından davalının temyiz kudretine ve fiil ehliyetine sahip olmadığından kefalet sözleşmesinin geçersiz olduğu ve bu kefalet sözleşmesi ile davalının sorumlu tutulamayacağı, davacı bankanın icra takibinde kötü niyetli sayılamayacağı gerekçesiyle davanın ve davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1081, Karar No: 2021/703, Tarih: 08.06.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/1081 E.  ,  2021/703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... 19. İş Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli ve 2014/657 E., 2014/1209 K. sayılı kararı ile verilen davanın reddine ilişkin karar davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 02.02.2015 tarihli ve 2015/974 E., 2015/2109 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuş, bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda ... 19. İş Mahkemesinin 16.03.2017 tarihli ve 2015/310 E., 2017/217 K. sayılı kararı ile verilen asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davacı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 04.07.2017 tarihli ve 2017/35872 E., 2017/15912 K. sayılı kararı ile bozulmuştur. Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı verilen direnme kararı, davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunca usul yönünden bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece Hukuk Genel Kurulunun usule ilişkin bozma kararının gereği yerine getirilerek direnme kararı verilmiştir.

2. Direnme kararı davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Müdürlüğüne ait yol, köprü ve asfalt yapımı işinde davalı ... İnşaat Anonim Şirketi nezdinde 02.06.2006-07.05.2014 tarihleri arasında iş makinesi operatörü olarak aralıksız çalıştığını, ücretinin net 1.885,00TL olduğunu, son üç aylık ücretinin ve son iki yıla ait ikramiyelerin ödenmediğini, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları tam olarak ödenmediğinden haklı nedenle iş sözleşmesini feshettiğini, sürekli olarak emir ve talimatları veren ve denetimleri yapan kişilerin davalı ... yetkilileri olduğunu, davalı ... İnşaat Anonim Şirketinin alt işveren olduğunu, şantiyede kaldıklarını, davalı işyerinde 07.00-19.00 saatleri arasında çalışıldığını, 06.00-06.30 arası kahvaltı saati, 12.00-13.00 arası ise öğle yemeği saati olduğunu, akşam çıkış saati 19.00 olmasına rağmen çoğu zaman 20.00’a kadar çalıştıklarını, hafta tatillerinde çalıştığını ancak senede üç veya dört defa üç ya da dört günlüğüne izne gönderildiklerini, yıllık otuz gün civarında hafta sonu çalışmasına dair alacağının bulunduğunu, ulusal bayramlarda çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, ikramiye, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

5. Davacı vekili, ... 39. İş Mahkemesinin 12.01.2017 tarihli ve 2017/24 E., 2017/5 K. sayılı kararı ile eldeki davayla birleştirilmesine karar verilen davada ise; talep edilen alacaklara ilişkin bilirkişi raporunda hesap edilen alacakların, ıslah edilen miktardan fazla olması nedeniyle, fark alacakların tahsili için bu davanın açıldığını belirtilerek, fark kıdem tazminatı, bakiye ücret ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

6. Davalı ... İnşaat Taahhüt ve Ticaret Elektrik Üretim Anonim Şirketi vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin diğer davalı ... Müdürlüğüne ait ... Ayrımı ...-... Yolu 120-170 km yol inşaatı işini ve ..., ..., Çevre Yolu, Köprülü Kavşak inşaatı işini üstlendiğini, davacının 16.06.2012-12.05.2014 tarihleri arasında çalıştığını, en son ücretinin 1.885,00TL olduğunu, davacının kendi isteği ile işyerinden ayrıldığını, işçilere ikramiye ödenmesine ilişkin işyeri uygulamasının bulunmadığını, işin durumuna göre nadiren yapılan fazla çalışmaların karşılığının ödendiğini, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olmadığını, Bitümlü Kaplama İşleri İçin Yapılan Sözleşmenin 17.6. maddesine göre 1 Aralık-1 Nisan arasındaki dönemin, işyerlerinde havanın fen noktasında çalışmaya uygun olmayan dönem olarak belirlendiğini, bu tarihler arasında yani yılın dört ayında bekçi gibi zorunlu çalışan iki veya üç kişi dışında davacı da dâhil şantiyede çalışan işçilerin tamamına yıllık izinlerinin kullandırıldığını, bu tarihlerde çalışma olmadığından davacının talep ettiği alacaklara da hak kazanmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

7. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; öncelikle yetki itirazında bulunduklarını, müvekkilinin taraf sıfatı bulunmadığını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, davacının ücretinin ödenmediğine dair müvekkiline başvuruda bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere asıl işveren konumunda olan kamu kuruluşunun 4857 sayılı İş Kanunu’nun 36. maddesi gereğince üç aylık ücret hariç diğer alacaklardan sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin Birinci Kararı:

8. ... 19. İş Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli ve 2014/657 E., 2014/1209 K. sayılı kararı ile; dava konusu alacakların belirlenebilir olması nedeniyle belirsiz alacak davası açılmasında hukukî yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

9. ... 19. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Mahkemenin Birinci Kararı:

8. ... 19. İş Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli ve 2014/657 E., 2014/1209 K. sayılı kararı ile; dava konusu alacakların belirlenebilir olması nedeniyle belirsiz alacak davası açılmasında hukukî yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

9. ... 19. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

10. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 02.02.2015 tarihli ve 2015/974 E., 2015/2109 K. sayılı kararı ile; “…Dosya içeriğine göre, davacı vekili dava dilekçesi ile, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 100,00'er TL kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ikramiye, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. 03.11.2014 harç tarihli ıslah dilekçesinde ise dava konusu alacakların belirli alacak olduğunu açıklayarak dava değerini artırmıştır. Bu durumda davanın kısmi olarak açıldığı açık olup, kısmi istekle dava açılmasına kanuni engel bulunmadığı da gözetilerek işin esasına girilip oluşacak sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken, davacı vekilinin duruşmadaki beyanından hareketle belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir…” gerekçesiyle ve bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığı da belirtilerek karar bozulmuştur.

Mahkemenin İkinci Kararı:

11. ... 19. İş Mahkemesinin 16.03.2017 tarihli ve 2015/310 E., 2017/217 K. sayılı kararı ile; Yargıtay bozma kararına uyulmak suretiyle yapılan araştırma sonucunda, davalı ... Müdürlüğünün ihale makamı, diğer davalı şirketin ise müteahhit konumunda olduğu, ücret alacağı bulunduğundan davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davalı ... Müdürlüğünün ihale makamı olması nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 36. maddesi gereğince sadece ödenmeyen ücret alacağından sorumlu olduğu, davacı tanıklarının davalılar aleyhine açılmış davaları bulunması sebebiyle beyanlarına itibar edilmediği, bu durumda davacının sadece kıdem tazminatı ve ücret alacağına hak kazandığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatının davalı şirketten, ücret alacağının ise davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatının davalı şirketten tahsiline, ücret alacağının ise davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, hafta tatili ücreti alacağı bakımından ise davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

12. ... 19. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen bu kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.