muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8008, Karar No: 2023/2419, Tarih: 25.04.2023

Dava, takibe konu bono nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince uyuşmazlık konusu bononun, davacı ile davalı şirket arasında 05.11.2014 tarihinde düzenlenen protokole istinaden düzenlendiği, dava konusu bononun düzenlendiği tarihte çekleri keşide eden Yeşil Tarım Ltd. Şti. ile çeklerin karşılığının çıkmaması ihtimaline karşılık bonoyu düzenleyen davacı Ceynar Ltd. Şti.' nin ortakları ve temsilcileri birlikte değerlendirildiğinde, davaya konu bononun Yeşil Tarım Ltd. Şti. tarafından keşide edilerek dava dışı Ce Agro Ltd. Şti.'ne verilen ve Ce Agro Ltd. Şti. tarafından ciro edilerek davalı şirkete geçen ve karşılıksız çıkan toplam 5.370.614,40 TL'lik 11 adet çekin karşılığının ödenmesinin temini için verilmiş olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu bononun davalı tarafından vade tarihi 15.01.2015 tarihinden 1,5 yıl sonra 02.05.2016 tarihinde icra takibine konu edildiği, davacı şirketin bononun düzenlendiği tarihte öz varlığının 521.000,00 TL olmasına rağmen bononun 5.375.000,00 TL olarak düzenlendiği, bono tarihinde şirket temsilcisi olarak görülen ...'in, şirketi borçlandırmasına ilişkin ortaklar kurulu tarafından alınmış bir karar da olmadığı, bu hususun 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 395 inci maddesine aykırılık teşkil ettiği, davacı şirketin taraflarla hiçbir ticari ilişkisi bulunmaması nedeniyle protokolde belirtilen çeklerin teminat altına alınmasını ve davacı şirketin borçlanmasını gerektirecek hiçbir menfaatinin bulunmadığı, teminat alınmak istenmesi halinde davacının çeklerde aval olmasının mümkünken böyle bir işleminde yapılmadığı, davalı şirket tarafından dava dışı Ce-Agro şirketine malların satıldığı ve çeklerin alındığı tarihin 30.10.2014 olmasına rağmen bononun bu tarihten sonra alınmış olduğu, uygulamada asıl borç ile teminatın aynı anda alındığı, davalı tarafından protokolde belirtilen çeklerin tamamı hakkında icra takibi yapılıp tahsil edilmeye çalışılmadığı, tüm bu hususların bononun, eski şirket temsilcisi tarafından, davacı şirkete ait taşınmazın satışına ilişkin davalı tarafından açılan tasarrufun iptali davasında, taşınmaza haciz koydurmak amacıyla, davalı ile anlaşarak, muvazaa yapmak suretiyle geçmiş tarihli olarak düzenlendiğini gösterdiği, davalının aksi yöndeki iddiaların hayatın olağan akışına (genel hayat tecrübelerine) aykırı olduğu, hayatın olağan akışına dayanan kişinin, artık iddiasını ispatla yükümlü olmadığı, davalı şirket tarafından, dava konusu bononun, dava dışı Ce-Agro şirketi ile olan ticari ilişki çerçevesinde kendisine verilen çeklerin teminatı olarak düzenlendiği ve bonodan dolayı alacaklı olduğu hususun ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir

. 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi uarınca "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.", 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi gereğince de "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." Öte yandan kural olarak menfi tespit davalarında ispat külfeti davalı alacaklıya aittir. Ancak dosyadaki 05.11.2014 tarihli protokol üzerinde yapılan incelemede, dava dışı Yeşil Tarım Ltd. Şti. tarafından keşide edilen ve davadışı Ce-Agro.. Ltd. Şti tarafından cirolanan 11 adet çekin karşılığı çıkmaması üzerine davacı şirket tarafından bu borcu teminen senet düzenlenip verileceğinin kararlaştırıldığı, dava konusu bononun düzenleme tarihinin protokol tarihiyle aynı olduğu, ayrıca bono bedeli ile protokol gereği davacı şirketin borçlandığı miktarında aynı olduğu görülmüştür. Ayrıca dava dışı Yeşil Tarım .. Ltd. Şti. temsilcisi ile davacı şirketin temsilcisinin aynı kişi olduğu, Mahkemece alınan 23.10.2018 tarihli bilirkişi raporuna göre de davalı şirketin ticari defterleri üzerinde yapılan incelemede çekleri davalı şirkete cirolayan davadışı Ce-Agro şirketinden ticari ilişki nedeniyle alacaklı olduğu, davalının da savunmasında 05.11.2014 tarihli protokol gereği davacı şirketten ödenmeyen çekler nedeniyle düzenlenen bonodan kaynaklı alacaklı olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, davalının bono nedeniyle borçlu olunmadığına ilişkin ispat külfetinin davacı üzerinde olduğu, davacının da borçlu olmadığını yazılı delillerle ispat etme külfetinde olmasına rağmen, Bölge Adliye Mahkemesince yanılgılı değerlendirme ile ispat külfetinin yer değiştirilerek davalı şirket üzerinde olduğunu ve davalı tarafından alacaklı olunduğu ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istekleri hâlinde taraflara iadesine, Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5136, Karar No: 2021/315, Tarih: 26.01.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/5136 E.  ,  2021/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye bildirildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, yeni temyiz vaki olması durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 26/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20124, Karar No: 2014/19955, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20124 E.  ,  2014/19955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/912-2014/393

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda İlamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1,614,45 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 27.03.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1,614,45 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 27.03.2014 tarih ve 2013/912 esas 2014/393 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki 14.11.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5,2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 27.03.2014 tarih ve 2013/912 esas 2014/393 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 110,30 TL. harcın istek halinde iadesine,HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1421, Karar No: 2014/4802, Tarih: 23.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1421 E.  ,  2014/4802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/643-2013/239

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 20.09.2013 tarih ve 2013/3259 Esas, 2013/5585 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkili ve şikayet olunanın takip borçlusu P.... Müh. Mim. A.Ş. aleyhinde açtıkları tasarrufun iptali davaları sonucunda, takip borçlusuna ait taşınmazların satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin açtığı tasarrufun iptali davasında ihtiyati haciz tarihinin 13.11.2009, davanın kabul tarihinin 04.05.2012 ve kesinleşme tarihinin 10.05.2012 olduğunu, şikayet olunan tarafından açılan davada ise ihtiyati haciz tarihinin 01.03.2010, davanın kabul tarihinin 13.12.2011 olduğunu ve kararın henüz kesinleşmediğini, İcra Müdürlüğü'nce İİK'nın 100. maddesindeki aciz vesikası şartı gerçekleşmediği gerekçesiyle müvekkilinin ilk hacze iştirak edemeyeceği sonucuna varıldığını, oysa şikayet olunanın takip tarihinin 12.08.2009, müvekkilinin takip tarihinin ise 06.05.2009 olduğunu, müvekkilinin açtığı tasarrufun iptali davası ve takip tarihlerinin şikayet olunanınkilerden önce olduğunu, buna rağmen, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığını ileri sürerek, şikayet olunana sıra cetvelinde pay ayrılmaması, aksi halde garameten paylaştırılması için sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkili tarafından açılan tasarrufun iptali davasının 13.12.2011 tarihinde kabulüne karar verildiğini, ihtiyati haczin de aynı tarihte kesin hacze dönüştüğünü, kararın kesinleşmesinin gerekmediğini, şikayetçi tarafından açılan davanın ise 04.05.2012 tarihinde kabulüne karar verildiğinden müvekkilinin kesin haciz tarihinin daha önce olduğunu, kesin aciz vesikasına sahip olmayan şikayetçinin hacze iştirak edemeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkili tarafından açılan tasarrufun iptali davasının 13.12.2011 tarihinde kabulüne karar verildiğini, ihtiyati haczin de aynı tarihte kesin hacze dönüştüğünü, kararın kesinleşmesinin gerekmediğini, şikayetçi tarafından açılan davanın ise 04.05.2012 tarihinde kabulüne karar verildiğinden müvekkilinin kesin haciz tarihinin daha önce olduğunu, kesin aciz vesikasına sahip olmayan şikayetçinin hacze iştirak edemeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, İİK'nın 268. maddesi uyarınca ihtiyati haczin icrai hacze iştirakinin İİK'nın 100. maddesinde sayılan koşullar çerçevesinde mümkün olduğu, somut olayda, tasarrufun iptali davalarının hüküm tarihlerinde ihtiyati hacizlerin kesin hacze dönüştüğü, bu bakımdan şikayetçinin kesin haciz tarihinin 04.05.2012, şikayet olunanın kesin haciz tarihinin ise 13.12.2011 olduğu, şikayetçinin takip tarihinin ise şikayet olunanın takip tarihinden önce olduğu, şikayetçinin takip dosyasında borçlunun haczi kabil malı bulunmadığı yönünde düzenlenen tutanağın İİK'nın 105/1. maddesi uyarınca kat'i aciz vesikası niteliğinde olduğu, bu hususun, şikayetçi tarafından İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/729 sayılı dosyası üzerinde açılan tasarrufun iptali davasının gerekçeli kararında da belirtildiği, bu bakımdan 13.11.2009 tarihli ihtiyati haciz sahibi şikayetçinin, İİK'nın 100. maddesine göre, şikayet olunan 13.12.2011 tarihli kesin haczine iştirak koşullarını taşıdığı, satış bedelinin taraflar arasında garameten paylaştırılması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 20.09.2013 tarih ve 2013/3259 Esas, 2013/5585 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/667, Karar No: 2023/4429, Tarih: 26.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/667 E.  ,  2023/4429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/275 E., 2016/49 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmü, müşteki ...'in temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan ...'in hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alaca Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli ve 2015/275 Esas, 2016/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.03.2021 tarihli hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'in temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1."...Alaca C.Başsavcılığının iddianamesi ile; Müşteki Hilal ve annesi müşteki Leyla kolluğa müracaat ederek, üç gün boyunca ... plakalı bir aracın evin önüne park ederek kendilerini gözetlediğini, evde erkek olmadığını ve çalışmaya şehir dışına gittiği için iki kadın evde yalnız kaldıklarını ve korktuklarını, takip eden şüpheli şahısı tanımadıklarını ve şikayetçi olmaları üzerin, her ne kadar sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkememize kamu davası açılmış ise de; sanığın üzerine atılı suçun düzenlendiği TCK'nın 123. maddesinde "Sırf huzur ve sükûnunu bozmak maksadıyla bir kimseye ısrarla; telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da aynı maksatla hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulması hâlinde... ceza verilir" şeklinde bir hükmünün yer aldığı somut olayda sanığın aşamalarda değişmeyen atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan eden savunması karşısında sanığın sırf huzur ve sükûnu bozmak amacıyla atılı suçu işlediğini gösterir, müşteki ve katılanın soyut iddiası dışında, her türlü şüpheden uzak yeterli delil elde edilemediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/2.e maddesi gereğince üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmiştir..." şeklinde hüküm kurulmuştur.

2.Sanık savunmasında "... benim geçmiş olduğum yol halka açık bir yoldur, ben Otel Acar'ın çalışanı olan Adem arkadaşımdan güvercin alacaktım, olay günü de Devlet Hastanesinin arkasında bulunan çiftliğimizden çıkıp Hışır yoluna döndüm Adem bana okulun karşısındaki sokakta demişti, bende evi bilmediğimden yolu karıştırmışım, evin sokağının arasından iki kez geçtiğim doğrudur, yalnız ben aracımı hiç park etmedim durup evi izlemedim, güvercinleri satın alacağım kişiyi de getirdim duruşma salonu dışında beklemektedir, tanık olarak dinlenilmesini istiyorum, ben müştekileri hiç hayatımda görmedim, biz orada müşteki ile uzlaştık diye hatırlıyorum sonradan hakkımda şikayetçi olduklarını öğrendim " demiştir.

3.Katılan ... şikayetinde "Şikayetçiyim, davaya katılma talebim vardır, sanık bizim evimizi bir hafta 10 gündür izliyordu, son günde aracı park edip, bizim eve doğru bakmıştı, bahsettiğim bir hafta on günlük süre içerisinde de sanık normal hızında seyrederken bizim eve yaklaştığında hızı yavaşlatıp o şekilde geçmekte idi, öğleden sonra yada öğlen gibi evin önünden yavaşça geçmekti idi, ben sanığı tanımam," demiştir.

4.Müşteki ... şikayetinde: "Şikayetçiyim davaya katılma talebim yoktur, ben görmedim kızım Hilal görmüş bu şahsın ev yakınlarında olduğunu, evde kızım ile birlikte otururken kızımın pencereye baktığını gördüm niye bakıyorsun dediğimde bu araba biz izliyor dedi, ondan sonra bende iki gün boyunca takip ettim araba tam bizim evin karşısında durup bizim eve bakıyordu o yüzden sadece bizim eve baktığını düşünüyorum çünkü karşısında bizim ev var, iki gün boyunca takip ettim emin olduktan sonra şikayetçi oldum, ben sanığı tanımam, hatta bir komşumun çocuğu da sizin eve bu araba sürekli bakıyor dedi, evin size ait olduğundan emin olamadığımdan arabanını plakasını alamadım, ben sanığın aracını evimizin tam karşısında park ettiğini aynı günde iki kez gördüm," demiştir.

5.Tanık Adem Saflı beyanında: "Sanık benim arkadaşım olur, benim evim Cumhuriyet Mahallesindedir, sanığın benden tarihini hatırlamadım bi zamanda güvercin aldığı doğrudur, hatta evimi bulamadı bende güvercinleri kendisine kahvede çay ocağında teslim ettim, sanık arkadaşımdır ancak evimi bilmiyor, ben arkadaşa evimi tarif ederken Hışır yolundan gir okulların o tarafta okulun karşısında dön dedim, sanık benden bir defa güvercin almaya geldi, onuda biraz önce anlattığım gibi çay ocağında teslim ettim," demiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik müşteki ...'in temyizinin incelenmesinde,

IV. GEREKÇE

A.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik müşteki ...'in temyizinin incelenmesinde,

Müşteki ...'in Mahkemenin 11.12.2015 tarihli duruşmasında sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6763 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, müştekinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan ...'in temyizinin incelenmesinde,

5271 sayılı TCK'nın 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerini bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemlerin ısrarla tekrarlanması süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir. Dosya kapsamında yer alan eylemde, huzur ve sükûnu bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Müşteki Yönünden;

Müştekinin temyiz isteminin, Gerekçe bölümünün (A) bendi uyarınca, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca süre yönünden, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan açıklanan nedenlerle, Alaca Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli ve 2015/275 Esas, 2016/49 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.