muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10632, Karar No: 2022/14688, Tarih: 22.11.2022

Uygulamada ve bilirkişi raporlarında, sigortalının 506 sayılı Kanun'un Geçici 81.maddesine göre aylık bağlama koşulları belirlenirken, 23.05.2002 tarihinden önceki sigortalılık süresi hesaplanarak ve bu süre ile orantılı fiili hizmet müddeti zammı eklenerek (toplam) sigortalılık süresi bulunması gerekirken, pratik bir yöntem olarak, sigorta başlangıç tarihinden fiili hizmet müddeti zammı kadar geriye gidilerek (geri çekilerek) sigorta başlangıç tarihi bulunmakta ve aylık koşulları bu tarihe göre belirlenmektedir.

Bu yöntem, 506 sayılı Kanun'un Geçici 81.maddesine göre, aylık koşullarını sigortalılık süresine göre kademeli olarak belirleyen sistemin düzenlenme biçimine (teorik anlamda) uygun olmamakla birlikte pratikte doğru sonuç vermekte ise de Kanun'un düzenlenme biçimine uygun olmadığından, Dairemizce, fiili hizmet müddeti zammı, sigortalılık başlangıç tarihinin geriye çekilmesi biçiminde değil 23.05.2002 tarihinden önceki sigortalılık süresine eklenmek suretiyle dikkate alınmaktadır.

Davacının 04.04.2018 tarihli "emeklilik tarihinin bildirilmesi istemli" tahsise hazırlık dilekçesine yanıt niteliğindeki Pendik SGM'nin 18.06.2018 tarihli yazısında; sigortalının 10.207 günü mevcut olmasına karşın 25 yıl 52 yaş ve 5525 gün koşullarını sağlaması halinde tahsis başvurusunda bulanabileceğinin bildirildiği görülmüştür.

Sigortalının tahsise hazırlık dilekçesini sunduğu 04.04.2018 tarihine kadar 4/1-a bendi kapsamında 1916 gün hizmeti bulunmaktadır.

Fiili hizmet süresi zammının 3 yıl 9 ay 15 gün (1365 gün) olduğu, fiili hizmet süresi zammının 23.05.2002 tarihine kadarki kısmının (muvazzaf subay olduğu döneme göre 2048 / 5460) 512 gün (1 yıl 5 ay 2 gün) olduğu, buna göre davacının 23.05.2002 tarihinden önceki toplam hizmet süresinin askeri öğrencilik nedeniyle hizmetten sayılan süresi ile birlikte (1440 gün askeri öğrenci + 2048 gün muvazzaf subay + 512 gün fiili hizmet zammı olmak üzere) 4000 gün (11 yıl 1 ay 10 gün) olduğu, 506 sayılı Kanun'un Geçici 81/B-(ı) bendine göre 25 yıl sigortalılık süresi, 52 yaş ve 5525 gün koşullarına tabi olduğu anlaşılmaktadır.

Kurum da yaşlılık aylığı koşullarını, anılan mevzuat ve özellikle ... tarafından yayımlanan 2018/38 sayılı Genelge hükümlerine uygun olarak doğru belirlemiştir.

Somut olayda, davacının tahsise hazırlık dilekçesini sunduğu 04.04.2018 tarihi itibariyle sigortalılık süresi ve prim gün sayısı koşulunu sağladığı açıktır.

Davacı 52 yaşını 24.04.2025 tarihinde doldurmakta ise de fiili hizmet süresi zammının tamamı 3 yıl 9 ay 15 gün kadar yaş geriye çekileceğinden; 09.07.2022 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanabilecektir. Ne var ki davacının tahsise hazırlık dilekçesini sunduğu 04.04.2018, dava tarihi 04.07.2018 ve karar tarihi 17.02.2020 itibariyle aylık koşullarına sahip olmadığı belirgindir. Buna göre:

Davacı 52 yaşını 24.04.2025 tarihinde doldurmakta ise de fiili hizmet süresi zammının tamamı 3 yıl 9 ay 15 gün kadar yaş geriye çekileceğinden; 09.07.2022 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanabilecektir. Ne var ki davacının tahsise hazırlık dilekçesini sunduğu 04.04.2018, dava tarihi 04.07.2018 ve karar tarihi 17.02.2020 itibariyle aylık koşullarına sahip olmadığı belirgindir. Buna göre:

Davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ... Anadolu 29. İş Mahkemesi'nin 17/02/2020 tarihli, 2018/257 Esas - 2020/134 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davacının fiili hizmet zammı süresinin 506 sayılı Kanun’un Ek 39’uncu maddesi gereğince Geçici 81’inci maddede belirtilen yaş haddinden indirilmesi gerektiğinin tespitine, fazla istemin reddine, dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, ilk derece mahkemesince verilen kararı yerinde olduğunu, ilk derece mahkemesi gibi karar verilmesi gerektiğini esasen bu kararın usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek verilen son kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı kurum vekili, Kurum işlemlerine herhangi bir hatanın mevcut olmadığını aslen asıl ve birleşen davaların reddi yerine yazılı şekilde kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davacı, 5434 sayılı Yasa kapsamında hak kazandığı fiili hizmet süresi zammının tamamının tahsis şartlarında sigortalılık başlangıç tarihinden geriye çekilmesi ile bulunacak sigortalılık süresine göre tabi olunması gereken yaş haddinden de düşülerek, kendisine 09.07.2020 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması için müracaat edebileceğinin tespitini talep etmiştir.

Uyuşmazlık, 5434 sayılı Yasanın 32. vd. maddeleri hükümlerince hak kazanılan fiili hizmet zammının hizmet birleştirilmesi ve tahsis aşamasında nasıl dikkate alınması gerektiği ile bu sürenin 2829 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 506 sayılı Yasa kapsamındaki tahsis işlemlerinde sigortalılık başlangıç tarihinden geriye gidilmek suretiyle sigortalılık süresine eklenip eklenmeyeceği ve bu süre üzerinden belirlenecek yaş haddinden de düşülüp düşülemeyeceği hususundadır.

Uyuşmazlığın çözümü bakımından, öncelikle davacının hak kazandığı fiili hizmet zammı kavramı, niteliği ve 5434 sayılı Yasadaki itibari hizmete ilişkin hükümlerin varlığı ile 506 sayılı Yasa kapsamında yer alan itibari hizmet süresi kavramları ile birlikte yaşlılık aylığı tahsis koşulları üzerinde durulmalıdır.

5434 sayılı Yasanın 10. kısmında (31. ila 34. maddeleri arasında) fiili hizmet müddeti, 11. kısmında (35 ila 38. maddelerinde) ise itibari hizmet süresi düzenlenmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü bakımından, öncelikle davacının hak kazandığı fiili hizmet zammı kavramı, niteliği ve 5434 sayılı Yasadaki itibari hizmete ilişkin hükümlerin varlığı ile 506 sayılı Yasa kapsamında yer alan itibari hizmet süresi kavramları ile birlikte yaşlılık aylığı tahsis koşulları üzerinde durulmalıdır.

5434 sayılı Yasanın 10. kısmında (31. ila 34. maddeleri arasında) fiili hizmet müddeti, 11. kısmında (35 ila 38. maddelerinde) ise itibari hizmet süresi düzenlenmiştir.

5434 sayılı Yasanın 31. maddesinde “Fiili hizmet müddeti; iştirakçinin 30 uncu madde gereğince bu kanunla tanınan haklardan faydalanmaya başladığı tarihten itibaren tam kesenek vermek suretiyle geçirdiği müddet” olarak tanımlanmış, 32. maddesinde; İştirakçilerin, 5434 sayılı Yasa kapsamında kesenek ödenen her yılı için görevlerine göre eklenecek fiili hizmet zamları belirlenmiş ve 32’nci maddede gösterilen vazifelere yılbaşından sonra girenlerin fiili hizmet müddet zamlarının, girdikleri ay hariç olmak üzere, o yılın geri kalan ayları için ve yılsonundan önce ayrılanların fiili hizmet müddeti zamlarının, ayrıldıkları ay da dâhil olmak üzere, yılın geçmiş ayları için hesaplanacağı belirtilmiş, ayrıca fiili hizmet müddeti zamlarının, emeklilik işlemlerinde fiili hizmet sayılacağı fakat toplamının 8 yılı geçemeyeceği belirtilmiş olsa da, Lokomotif makinist ve ateşçilerin bu süreden istisna olduğu, son olarak 34. maddesinde ise, fiili hizmet sürelerinin her yıl ilgili kurumlarınca, yılsonlarından itibaren 3 ay içinde Sandığa göndermeye ilişkin zorunluluk düzenlenmiştir.

Eklemek gerekirse; 5434 sayılı Yasanın geçici 205. maddesinde de, 32’inci madde gereğince fiilî hizmet sürelerine zam yapılanların bu maddede belirtilen yaş hadlerinden, hizmetlerine eklenen fiilî hizmet süresi zammı kadar indirim yapılır. Hükmü yer almaktadır.

5434 sayılı Yasada düzenlenen “itibari hizmet” süresi ise, 35. maddede “Bu kanun gereğince bağlanacak aylıklar ve yapılacak kesenek iadesi ve toptan ödemelerin hesabında fiili hizmet müddetlerine eklenen süredir” şeklinde tanımlanmış, 36. maddede; iştirakçilerin, görevlerine göre fiili hizmet sürelerinin her yıl için fıkralarında gösterilen itibari hizmet süreleri ekleneceği belirtilmiş ve açıkça (zamlar hariç) tutulmuş olup, toplamlarının 3 aydan az ve toplamı 5 yıldan fazla olamayacağı belirtilmiştir.

506 sayılı Yasanın ek 5. maddesinde de “itibari hizmet süresi” kavramına yer verilmiş olup, bu maddede ise, “506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, kanunda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.” hükmü ile öncelikle; 18.02.2000 tarihli 1997/1 Esas ve 2000/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’na göre, salt sigortalılık süresine eklenmesi gereken süre olarak tanımlanmıştır.

506 sayılı Yasanın Ek 39'uncu maddesinde de "Bu Kanunun Ek 5 ve Ek 6’ncı maddeleri gereğince sigortalılık süresine ilave edilen gün sayıları, beş yıldan çok olmamak üzere bu Kanun'un 60. ve Geçici 81'inci maddelerinde belirtilen yaş hadlerinden indirilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Konu, son olarak 5510 sayılı yasa ile düzenlenmiş ve 01.10.2008 günü itibarıyla aynı tarihte yürürlüğe giren “Fiili hizmet süresi zammı” başlıklı 40. maddesinde, belirtilen iş yerlerinde ve işlerde çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu iş yerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayılarının, fiili hizmet süresi zammı olarak ekleneceği, çalışmanın fiili hizmet süresi zammı kapsamında değerlendirilebilmesi için, tablonun (13) ve (14) numaralı sıralarında belirtilen sigortalılar hariç, sigortalının kapsamdaki iş yerleri ile birlikte işlerde fiilen çalışması ve söz konusu işlerin risklerine maruz kalmasının şart olduğu açıklanmıştır.

5510 sayılı Yasanın “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlıklı geçici 1. maddesinde yer alan “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu ile 2925 sayılı Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar Kanununa tabi olanlar, bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında, 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar ve diğer bağımsız çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanunu ve bu Kanunla mülga 2926 sayılı tarımda kendi adına ve hesabına çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa tabi olanlar, bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında, 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununa tabi olanlar, bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında kabul edilir.” hükmü nedeniyle, tahsis koşulları bakımından davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 60 ve geçici 81’inci maddelerinde yaşlılık aylığından yararlanmak için; kural olarak maddede belirlenen yaşa ulaşmış olmak, belirli bir süre prim ödemek, işten ayrılmak ve talepte bulunmak koşulları öngörülmüştür. Ne var ki, Anayasa Mahkemesi 2019/104 Esas, 2021/13 Karar ve 14.01.2021 tarihli kararı ile “17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Yasası’nın mülga 62. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “....çalıştığı işten ayrıldıktan sonra...” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar vermiş ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçesinden de anlaşılacağı üzere işten ayrılma koşulunu özünde Anayasaya aykırı kabul etmiştir.

2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanun’un 4’üncü maddesindeki; “kurumlara tabi çeşitli işlerde çalışmış olanların hizmet süreleri, aynı tarihlere rastlamamak kaydıyla bu Kanuna göre aylık bağlanmasına hak kazanıldığında birleştirilir.” hükmü uyarınca çeşitli sosyal güvenlik kurumlarına tabi olarak geçen hizmet süreleri de yaşlılık aylığı bağlanmasına esas olmak üzere birleştirilmekte ve sigortalının yaşlılık aylığı bağlanması için tabi olduğu yaş, prim gün sayısı ve sigortalılık süresi tespit edilmektedir.

Yukarıda sayılan düzenlemeler birlikte irdelendiğinde; mahkemece, 2829 sayılı Yasa kapsamında hizmetleri birleştirilen ve 506 sayılı Yasa kapsamında tahsis koşulları uyuşmazlık konusu olan, davacının 5434 sayılı Yasanın 32. Vd. maddeleri hükümlerince hak kazandığı “fiili hizmet zammının” tahsis koşullarından olan yaş haddinden indirilmesine ilişkin kabul, 506 sayılı Yasanın Ek 39'uncu maddesi karşısında yerinde ise de, 5434 sayılı Yasada yer alan “fiili hizmet zammının”, iştirakçilerin görev yaptıkları süreler boyunca ve tam kesenek vermek suretiyle geçirdiği sürelere ilişkin olarak yapılan ek bir zam niteliğinde olduğu ve fiili hizmet süresine eklenmesi gerektiği, buna göre eklenen bu hizmetin, iştirakçilerin fiili hizmet süresini, emeklilik ikramiye miktarını ve emekli aylığı bağlama oranını artırdığı ve yaş haddinden de 8 yıla kadar indirim sağladığı, 5434 sayılı Yasanın 11. kısmında 35 vd. maddelerinde ayrıca düzenlenmiş olan “itibari hizmet” sürelerinin de, istekle emekliye ayrılmak için gerekli olan, kadınlarda 20, erkeklerde 25 hizmet yılının hesabı ve emekli ikramiyesinin hesaplanmasında bu sürenin dikkate alınmayacağı, ancak keseneklerin iadesinde, toptan ödeme yapılmasında ödenecek paranın ve aylık bağlanmasına hak kazanılması halinde bağlanacak aylığın oranının artmasına etki ettiği dikkate alınarak, 5434 sayılı Yasanın 32. vd. maddelerinde düzenlenmiş “fiili hizmet zammının”, 506 sayılı Yasadaki ve içtihadı birleştirme kararı gereğince sadece sigortalılık süresine eklenmesi gereken “itibari hizmet” süresinden farklı bir kavram olduğu açıkça anlaşılmakta olduğundan, bu sürenin 506 sayılı Yasa kapsamında tahsise esas sigortalılığın başlangıç tarihinden geriye çekilmesi mümkün değildir. Başka bir deyişle, 5434 sayılı Yasa kapsamında hak kazanılan “fiili hizmet zammının” kişilerin fiili hizmetine eklenmesi gerektiği söylenebilir ise de, birleşen hizmetler sonrasında, 506 sayılı Yasanın 60. ve geçici 81. maddesindeki yaşlılık aylığı bağlanmasına ilişkin koşullar bakımından uygulama yapılırken, sigortalılık süresi yönünden, kişinin sigortalılık başlangıç tarihiden geriye doğru ekleme yapılması ile sigortalılık başlangıç tarihinin geriye çekilmesi suretiyle, ek bir sigortalılık süresine veya başkaca bir uygulama yapılmasına imkân vermediği hususu dikkate alınmalı ve buna göre tahsis koşulları yeniden irdelenmeli, sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eldeki dava bakımından ise, mahkemece, davacı hakkında fiili hizmet zammı süresinin yaş haddinden indirilmesi gerektiğine ilişkin kabul ve uygulama yapılması yerinde ise de, 23.05.2002 tarihi öncesinde geçen fiili hizmet zammının sigortalılık süresine ilavesi ile bu aşamadan sonra tahsis şartlarından ola yaş şartının belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacı ve davalı Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/600, Karar No: 2016/3679, Tarih: 20.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/600 E.  ,  2016/3679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandnırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ... Sigorta Müdürlüğü’nde muhasebe servisinde 2. imza yetkili memuru olarak çalıştığı sırada isteğe bağlı sigortalılığı iptal edildiği için ödediği isteğe bağlı primleri kendisine iade edilmesi gereken H.. Ş.. isimli sigortalı hakkında düzenlenen ödeme belgesindeki 3.302,00 TL Tutarındaki miktarın 3 rakamını kalemle 8 olarak değiştirerek veznedara, ilgili kişinin arkadaşı olduğunu söyleyerek parayı tahsil ettiği, yapılan müfettiş incelemesinde şüphelinin isteğe bağlı sigortalılığı iptal edilen ve ödenen primlerin iadesine karar verilen sigortalılardan; H. R.. Y.. adına ödenen 14/10/2005 tarihli 1.065,75.-TL.26/10/2005 tarihli 1.065,75.-TL, 08/11/2006 tarihli 1.065,75.TL ile M. C.. B.. adına ödenen 15/11/2005 tarihli 1.967,84.-TL,08/12/2005 tarihli 1.967,84-TL,16/12/2005 tarihli 1.967,84.-TL, parayı sigortalıların tanıdıkları olduğunu söyleyerek kendilerine ödenmek üzere vezneden alıp, ilgililere ödemeksizin kendisinde tuttuğu, .... Özel Eğitim Merkezi’ne yapılan daha önceki ödemelere ait tediye fişleri ile eklerindeki faturaların yerleri değiştirilerek, işlerinin yoğunluğu nedeniyle kuruma gelemeyen Eğitim Merkezi yetkililerine vereceği nedeniyle, 25/01/2006 tarihli 8.235,00.-TL, 16/02/2006 tarihli 2.960,00.TL,20/02/2006 tarihli 7.356,80.TL, 03/03/2006 tarihli 4.941,00.-TL' yi alıp ekonomik menfaat temin ettiği, sanığın kurumda 2. imza yetkilisi memur olmasının getirdiği avantajları kullanarak, ilgili kişilere teslim edeceğini belirtip, hile kullanmak suretiyle kamu kurumu zararına olarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Dosya kapsamında mahkemenin tespitine göre; sanığın H.. Ş..’a ait sigorta dosyası içerisinde bulunan nüfus cüzdan fotokopisindeki kimlik bilgilerinin kasa tediye fişine dökümünü yaparak 3.302 YTL bedelli bu alacağı tediye fişine de imza atmak suretiyle 22.03.2006 tarihinde tahsil ettiği, tahsil ederken de adı geçen H.. Ş..’ın tanıdığı olduğunu, hasta olması nedeniyle daireye gelemeyecek durumda olduğunu söyleyerek veznedarı ikna ettiği, 27.03.2006 tarihinde de yine aynı tediye fişinde yer alan 3.302 YTL tutarındaki miktarının 3 rakamını kalemle 8 olarak değiştirerek 8.302 TL’yi tahsil ettiği , aynı gün tahsil ettiği 8.302 TL’yi durumun fark edilmesi üzerine iade ettiği, olayın soruşturulması neticesinde, sanığın H.. R.. Y.. isimli şahsa ait 1.065,75 TL ile M.C.. B..’a ait 1.967,84 YTL bedelli meblağları da tahsil edip haksız menfaat temin ettiği, yine bu kapsamda 25.01.2006 tarihli 8.235 TL , 16.02.2006 tarihli 2.960 TL , 20.02.2006 tarihli 7.356, 80 TL, 03.03.2006 tarihli 4.941 TL tutarındaki tediye fişinde belirtilen miktarların fazladan ödenip bu ödemelere ilişkin fatura ve sarf evrakı olmadan ikinci defa kullanılmak suretiyle sanık tarafından tahsil edildiğinin kabul edildiği ancak sanığın sadece 27.03.2006 tarihinde 3.302 YTL tutarındaki miktarının 3 rakamını kalemle 8 olarak değiştirerek 8.302 TL’yi tahsil edip iade ettiğini bildirmiş olması ve ilgili sigorta ve hak ediş sahiplerinin duruşmada dinlenmemiş bulunması karşısında;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için, sigorta sahipleri M.C.. B.., H.. R. Y.. ile ... Özel Eğitim Merkezi yetkililerinin bu konuda bilgi ve görgüleri alınarak ve sözkonusu paranın kendileri tarafından alınıp alınmadığı, hesaplarına yatıp yatmadığı sorulmak suretiyle açıklığa kavuşturulması, ayrıca ilgili evraklarda sanığın yazı ve imza örneğine yönelik bilirkişi incelemesi yaptırılarak, sanık savunmalarında kuruma verdiği zararın iddia edildiği kadar olmadığını, usulsüz tutarları iade ettiğini, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanması gerektiğini beyan etmesine göre de, gerçek kurum zararı ile sanığın kısmen veya tamamen zararı ödeyip ödemediği konusunda ehil muhasebe bilirkişisinden rapor aldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip, sanığın hukuki durumun tayin ve takdiri gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı -3813 gün- üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmemesi gerektiği halde, sanık hakkında eksik adli para cezası tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2889, Karar No: 2011/1732, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2889 E.  ,  2011/1732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...-... KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... ada ... parsel sayılı 16426.31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, ... ada ... parsel sayılı 53279.98 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise tapu kaydı nedeniyle 8/48'er payı ölü ... ve ... adına, 6/48'er payı ölü ..., ... ve ... adına, 4/48'er payı ölü .. ve S.. A..oğlu adına, 3/48'er payı ölü ... ve ... adlarına olmak üzere tespit edilmiştir. Davacılar R.. A.. ve İ.. A.., yasal süresi içinde, taşınmazlarda murisleri ... ve S.. A..oğlu’nun da payı olduğunu ileri sürerek taşınmazların 1/4 payının S.. A..oğlu ve ... mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmışlardır. Yargılama sırasında davadan feragat ettiklerini beyan etmişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın feragat nedeniyle reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacıların 02.02.2010 tarihli duruşmada davadan feragat ettiklerine ilişkin beyanlarını imzaları ile belgelendirmiş olmalarına, feragatin kesin hükmün sonuçlarını doğurmasına göre, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacıların yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 07.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.