muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27532, Karar No: 2013/13802, Tarih: 16.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27532 E.  ,  2013/13802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-d, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre, arkadaş olan sanık ile mağdurun aşırı alkollü bir şekilde, içinde bulundukları ... içinde şakalaşırken, sanığın elinde bulunan bıçağı savurduğu sırada, bıçağın mağdurun yüzüne isabet ettiği, olaydan altı ay sonra alınan rapora göre, mağdurun yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığının kesin olarak saptandığı, oluşa göre, sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı, ancak bu suçun şikayete tabi olsun veya olmasın bütün hallerinin 5271 sayılı CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, sanığın ve katılanın, soruşturma safhasında kolluk tarafından alınan ifadelerinde ve düzenlenen uzlaşma teklif formlarında uzlaşmayı kabul ettiklerini beyan etmelerine rağmen usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan, uzlaştırmacı görevlendirilmeden sanık hakkında dava açıldığı, duruşma sırasında da mağdurun, arkadaşı olan sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, buna göre, mahkemece 5271 sayılı CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle, bunun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, uzlaşma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/594, Karar No: 2010/754, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/594 E.  ,  2010/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 847 ada 1 ve 2, 994 ada 5 parsel sayılı 29.169,45, 10,24 ve 7.660,92 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 994 ada 5 sayılı parsel ... zilyetliğinde ise de toprak tevzii çalışmalarında dere yatağı olması nedeniyle davalı Hazine adına, 847 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlar ise, vergi kaydı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, hibe ve satın alma nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 994 ada 5 sayılı parsel hakkında Hazine ise devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak çekişmeli 847 ada 1 ve 2 sayılı parseller hakkında dava açmışlardır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı ...'ın davasının kabulüne, Hazine'nin davasının reddine ve çekişmeli 847 ada 1 ve 2 sayılı parseller ile 994 ada 5 sayılı parselin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6726, Karar No: 2014/12224, Tarih: 26.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6726 E.  ,  2014/12224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/10/2013 tarih ve 2011/154-2013/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2010/05067 numaralı başvuru ile diğer davalı ....’ye başvuruda bulunduğunu, başvurunun tasarım bülteninde ilanı üzerine, müvekkilinin itirazda bulunduğunu, ne var ki bu itirazın 2010/05067-4 sayılı tasarım yönünden kısmen reddine karar verildiğini, oysa davalı şirkete ait 2010/05067-4 numaralı başvurunun, yeni ve ayırt edici olmadığını, bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan .... YİDK’nın 2011-T-376 sayılı kısmi red kararının iptaline, 2010/05067-4 numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne, tasarım sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ....vekili, başvuru ile davacı tasarımlarının benzer olmadıklarını, bu nedenle enstitü tarafından yapılan işlemlerin 554 sayılı KHK hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili adına tescilli olan endüstriyel tasarımın yeni ve ayırt edici nitelikte olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere, düzenlenen bilirkişi kök ve ek raporlarına göre, dava konusu 2010/05067-4 sıra numaralı tasarımın, itiraza dayanak yapılan 2010/01869-3 sıra numaralı tasarım karşısında yeni ve ayırt edici olduğu, ulaşılan bu sonuca göre YİDK kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6580, Karar No: 2014/3974, Tarih: 26.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6580 E.  ,  2014/3974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16920, Karar No: 2012/20638, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16920 E.  ,  2012/20638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3429, Karar No: 2024/1549, Tarih: 06.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3429 E.  ,  2024/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Pendik İlçesi, Şeyhli Mahallesi, 7484 ada, 9 parsel sayılı taşınmazda tapu tahsis belgesi ile hak sahibi olduğunu, taşınmazın davalı Hazineden diğer davalı Belediyeye devrinden sonra 18.11.2008 tarihli ve 1197 sayılı Encümen Kararı ile 125.445,60 TL bedel takdir edilerek müvekkiline satışına karar verildiğini, buna istinaden de davalı ... ile satış sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca taksitlerin tamamının Milli Emlak Müdürlüğünün Cağaloğlu Ziraat Bankası Şubesindeki hesabına yatırıldığını, müvekkilinin 15.12.2010 tarihli 'tapu verilmesi' talepli dilekçesine, Milli Emlak Müdürlüğünce 'parselin değerinin günün rayicine göre yeniden belirlenmesi halinde işlem yapılacağı' yönünde cevap verildiğini, müvekkilinin sözleşmeye uygun olarak ödeme yükümlülüğünü yerine getirdiğini ancak davalı tarafın satışa konu taşınmazın tapusunu vermediğini beyanla; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, taşınmazın güncel değerinin tespiti ile 125.445,60 TL'nin tespit tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiş, talebini ıslah ederek 1.155.420,00 TL'ye arttırmıştır.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili; diğer davalı ... ile yapılan protokol uyarınca 3 yıl içinde satışı yapılmayan taşınmazların Hazine adına resen tescil edileceğini, dava konusu taşınmaz 10.11.2005 tarihinde Belediyeye devredildiği halde 3 yıl içerisinde satışının gerçekleştirilmediğini, 2 yıl ek süre verilmesine rağmen davacının gerekli başvuruda bulunmadığını, bu nedenle taşınmazın resen Hazine adına tescil edildiğini, davacı tarafından bu yönde açılan davanın reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; dava konusu taşınmazın mülkiyeti Maliye Hazinesine ait iken 4706 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi gereğince 10.11.2005 tarihinde Belediyeye devredildiğini, 18.11.2008 tarihli ve 1197 nolu Encümen kararı ile davacıya satıldığını, ödemelerin tamamlandığını, taşınmazın davacı adına tescil edilemediğini, müvekkili tarafından 2 yıl ek süre talep edildiğini ancak Milli Emlak Müdürlüğünce taleplerinin uygun görülmediğini, müvekkili Belediyece yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 2016/296 E., 2018/337 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 267.999,09 TL'nin bedelin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsili ile davacıya verilmesine, davalı ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili ve davalılardan Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 20.09.2021 tarihli ve 2020/117 E., 2021/2302 K. sayılı kararıyla; Mahkemece, öncelikle taraflara, taşınmaza yakın bölgelerden ifanın imkansız hale geldiği 07.10.2015 tarihine en yakın zaman içinde yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, sonrasında ise bu emsallere göre, taşınmaza değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan yargısal denetime ve hükme elverişli rapor alınması ve ulaşılacak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 957.348,00 TL tazminatın 07.10.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı Hazine vekili; Protokolde satış için tanınan 3 yıllık sürenin 18.08.2008 tarihinde dolduğunu, davalı Belediyenin tapuda devir işlemlerinin tamamlanması talebi üzerine yapılan incelemede; taşınmazın satışının 3 yıllık süre dolduktan sonra davacıya yapıldığının anlaşıldığını, 4706 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi gereğince devrinin günün rayicine göre yeniden bedel takdir edilmek ve protokol düzenlenmek şartıyla ek süre talebinin uygun görüldüğünün bildirildiğini, davalı Belediyeden herhangi bir cevap alınamadığını, bunun üzerine Protokolün 4. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın resen Hazine adına tescil edildiğini, davacı tarafından açılan “tapu iptali ve tescil” davasının reddedilerek kesinleştiğini, dolayısıyla ödediği bedelin iadesi talebinde bulunmayarak zararının artmasına davacının sebep olduğunu, ayrıca taşınmaza takdir edilen bedelin fahiş olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili; Protokol'ün 5. maddesi gereğince, dava konusu taşınmazın bedelinin davalı Hazine hesabına yatırıldığını, dava konusu taşınmazın satışı aşamasında müvekkili idarenin aracı statüsünde olduğunu, ayrıca Mahkemece maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi olarak hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı ... vekili; Protokol'ün 5. maddesi gereğince, dava konusu taşınmazın bedelinin davalı Hazine hesabına yatırıldığını, dava konusu taşınmazın satışı aşamasında müvekkili idarenin aracı statüsünde olduğunu, ayrıca Mahkemece maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi olarak hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının tapu tahsis belgesine sahip olduğu taşınmazın öncesinde Maliye Hazinesine, daha sonra 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmazların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (4706 sayılı Kanun) 5 inci maddesi ve davalı idareler arasında yapılan protokol gereğince 10.11.2005 tarihinde davalı Belediyeye devredildiği, davacının 03.06.2008 tarihinde davalı Belediyeye başvurarak tapu tahsis belgesi ile işgal ettiği yerin adına tahsis ve tescili ile ödemesi gereken miktarın taksitlendirilmesini istediği, Belediye Encümenince alınan 18.11.2018 tarihli ve 1197 sayılı kararı ile söz konusu taşınmazın 125.445,60 TL bedelle davacıya satışına karar verildiği, davacının bu karara uyarak üzerine düşen yükümlülüklerini yerine getirdiği, ancak davacının tapusunun verilmediği, yapılan ödemeye rağmen davacının tapusunun verilmediği sabit olmakla, "devlete güven ilkesi" gereğince davacı zararının giderilmesinden her iki davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle; istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili; istinaf sebeplerini tekrar etmiş, ayrıca taşınmazın devrinde aracı konumunda olduğunu, bedelin doğrudan diğer davalı hesabına yatırıldığını, kusurunun bulunmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı Hazine vekili; istinaf sebeplerini tekrar etmiş, ayrıca davacının taşınmaz bedelinin tamamını ödemediğini, davacı ile yapılan satış sözleşmesinin altıncı maddesine göre ödenmeyen tutarların bulunması halinde tahsil edilen bedellerin faizsiz olarak alıcısına iade edilerek taşınmazın Hazine adına tescili yapılacağının belirtildiği, vekalet ücretine maktu olarak hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4706 sayılı Kanun uyarınca davalı idareler arasında devir işlemine konu edilen ve davacıya satılan taşınmazın tapusunun devredilmemesi nedeniyle güncel değerinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4706 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4706 sayılı Kanun uyarınca davalı idareler arasında devir işlemine konu edilen ve davacıya satılan taşınmazın tapusunun devredilmemesi nedeniyle güncel değerinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4706 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi,

3. Değerlendirme

Somut olayda; ilgili mevzuat uyarınca, davalılar arasında imzalanan Protokol uyarınca, mülkiyeti davalı Belediyeye devredilen taşınmazların satışının hüküm altına alındığı, davaya konu taşınmazın devrine ilişkin davalı Belediyece alınan karar doğrultusunda davacının tüm ödemeleri yaparak üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiği tartışmasızdır. Davalıların kamuya sunduğu bu nitelikteki bir işlemde güvenilir olmaları asıldır. Vatandaşın kamu kurumlarına olan güven ve inancı korunmalıdır. Kamu kurumlarının güvenilirliği ilkesi uyarınca, davacının sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle taşınmazın ifasının imkansız hale geldiği tarihteki rayiç değeri üzerinden davalılardan isteyebileceği anlaşılmakla, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalı Belediyeye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1252, Karar No: 2020/2491, Tarih: 03.03.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/1252 E.  ,  2020/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 01.03.2005 tarihinde davacı ...'in yolcu olarak bulunduğu dava dışı ... yönetimindeki aracın kusuruyla meydana gelen çift taraflı kazada malul kalacak şekilde yaralandığını, kazaya karışan aracın kaza tarihi itibariyle geçerli trafik sigortasının bulunmadığını, yaralanan müvekkilinin çeşitli ameliyatlar geçirdiğini, ayağına platin takılmış olduğunu ve koltuk değnekleriyle yürüyebildiğini, bedensel zararlarının karşılanması için davalı ...'na başvurulmasına rağmen davalı tarafından bu zararların davaya konu kaza nedeniyle vuku bulmadığı gerekçesiyle reddedildiğini beyanla, şimdilik müvekkilinin bedensel zararlarının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; davanın kısmen kabulü ile 50.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici

nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.561,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 03.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18143, Karar No: 2017/478, Tarih: 05.01.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/18143 E.  ,  2017/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Şantaj suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 107/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 1.660,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2015 tarihli ve 2015/528 esas, 2015/750 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 12.10.2016 gün ve 94660652-105-34-9430-2016-KYB sayılı yazılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/10/2016 günlü ve 2016/379395 sayılı tebliğnamesiyle bozma düşüncesiyle daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede,

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, hapis cezasının alt sınırı olan 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği halde adlî para cezasının belirlenmesi sırasında alt sınır olan 5 gün yerine 100 gün adlî para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayininde,

2) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/4. maddesinde yer alan “Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adli para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” şeklindeki amir hüküm karşısında, sanık aleyhine olacak şekilde para cezasının takside bağlanmamış olması, bağlanmaması halinde ise bunun gerekçesi ve adli para cezasının ödenmemesi halinde karşılaşabileceği muhtemel durumun sanığa ihtar edilmemiş olmasında isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Olay: