muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/201, Karar No: 2022/714, Tarih: 15.11.2022

Şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

Sanık ... Kollukta; "Hakkımdaki suçlamalarla ilgili olarak susma hakkımı kullanmak istiyorum. İfademi Cumhuriyet Başsavcılığında vermek istiyorum.",

Savcılıkta; "Ben ... ilçesi Atatürk mahallesinde ikamet etmekteyim. Eşim ... ve ... ile birlikte oturmaktayım. Evin alt katında kiracı olarak ... ailesi oturmaktadır. Kendisi ile aramızda kira alacağından dolayı ihtilaf vardır. Dün itibarıyla kiracılar ile aramda tartışma yaşandı. Bu tartışma sebebiyle benim camımı kırdı ve bıçak attı. Bununla ilgili ben emniyette şikayetçi oldum. Kızım kiracım olan ... ...’nın yönlendirmesi ile bu şekilde ifade vermiştir. Ben kızıma karşı cinsel amaçlı herhangi bir davranışta bulunmadım. Üzerime atılı suçlamayı kabul etmem. Çocuğumu sevmiş olabilirim ancak cinsel olarak kendisine herhangi bir yönelimde bulunmadım. Üzerime atılı suçlamayı kabul etmem. Kiracılarımın çocuğu sıkıştırması neticesinde bu şekilde isnatta bulunmuştur. Ben kiracıların evden çıkartılmasını istiyorum.",

Tutuklanması istemiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde; "Ben üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, kiracının kızı benim evimin camını kırdı ve bana bıçak attı. Kızımı da bu kişilerin yönlendirdiğini düşünüyorum. İddia edildiği gibi ben kızıma yönelik bir cinsel eylemde bulunmadım. Kiracılarım beni dolandırdı, bundan birkaç gün önce de aramızda tartışmalar ve olaylar oldu. Kızımı bu şahıslar etkileyip bana iftira atmasına sebep olmuşlardır. Benim kızım 16 yaşındadır. Fiziksel ve psikolojik olarak bir sorunu yoktur. Zeki bir çocuktur. Neden bana iftira attı bilmiyorum.",

30.07.2013 tarihinde Mahkemede; "... benim öz kızım olur, eşim ve kızımla birlikte suç tarihinde ve öncesinde aynı evde ikamet ederiz, benim suç tarihinde ve önceki tarihlerde iddianamede belirtildiği şekilde hiçbir suretle kızıma yönelik cinsel içerikli bir eylemim olmamıştır, ... ... kızımın arkadaşı olur, ben yazılı savunmamı tekrar ederim, bana ait evin camını ... ... kırmıştı, bu olay üzerine polisler geldi, ben olaylar nedeniyle göz altında kaldım, yazılı savunmamı tekrar ederim, ben yazılı savunmamda delilli bir şekilde suçlamalarla ilgili beyanların asılsız olduğunu belirttim, ... ... ve ... her ikisi de eve gelmişlerdi, soygun olacağını söylediler, ben kapıyı açmadım, bu olaylar daha sonra polise intikal edince olay bu aşamaya geldi ve tutuklandım, ... benim paramı çalmıştı, ayrıca 10 aylık kira sözleşmesi vardı, onu da ... ... yaşantısı itibariyle düzgün biri değildi, bu olayların kaynağı ...’dur, ayrıca ... ...'nın 15 ay kira borcu vardır, kendisi bizim kiracımızdır, ayrıca ... ...'nın babası elektrik borcunu ödememiştir, ... ...'nun kardeşi olur, ...'nun patronu olan Akın bana sahte çek vermişti. Bu işlerin sorumlusu ... ...'dır, ... ...'nın yönlendirmesi sonucu bu olaylar başıma gelmiştir.",

27.08.2013 tarihinde Mahkemede; "Ben çatı katında daha önceden 400 TL para kaybetmiştim, kimin çaldığını bilemiyorum, ... ile birlikte bir erkek şahıs beyaz bir taksi ile gelip bizim çatı katına çıkmışlardı ancak ben kapıyı açmadım, daha sonra da ... ... gelip camı kırmıştı, ben kapıyı açmamama rağmen camı kırdı, ben sinirlendiğim için ağzımdan yanlış kelime çıkmış olabilir, ben kızımı gitmemesi için dövmüştüm, benim tanığın ailesi ve çevresi ile aramızda birden fazla dava mevcuttur, 6 tane dava bulunmaktadır, ben mağdur olarak o davalarda yer aldım, dolandırıldım, ... ile ilgili olarak ben olumsuz şeyler duydum, kendisi başkalarının ailesini de paramparça etmiş, ... isimli şahıs bana söylemişti, bu nedenle ben ...’nin tanıklığını kabul etmiyorum.",

Şeklinde savunmada bulunmuştur.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi halinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mağdure ...’un Kollukta alınan beyanında özetle; 2013 yılı Şubat ayında aynı binada oturup komşu oldukları tanık ... ile beraber trafik kazası geçiren bir arkadaşını ziyaret etmek maksadıyla hastaneye gitmeye karar verdiklerini, hazırlanıp evden çıkacağı esnada öz babası olan sanığın, kendisini hemen kapının yanındaki yatağın üzerine sırtüstü yatırdığını, direnmesine rağmen pantolonunu dizlerinin altına kadar sıyırdığını, o esnada kendi pantolonunu ve külotunu da çıkaran sanıkla uzunca bir zaman yatağın üzerinde boğuştuklarını, yüksek sesle ağlamasından çekinen sanığın, kendisini bırakması üzerine hemen pantolonunu giyerek ...’nun yanına gittiğini, bu olaydan önce yaklaşık beş altı kez daha sanığın benzer davranışlarına maruz kaldığını, her defasında sanığa direndiğini, bağırdığını, sanığın, kendisine sahip olamadığını fakat çoğu zaman elbisesinin içerisine ellerini zorla sokarak göğüslerini elleyip okşadığını, Savcılıkta alınan beyanında özetle; olay tarihinde evden çıkmaktayken sanığın kapının önüne geçerek dışarı çıkmasını engellediğini, kendisinin pantolonunu çıkardığını ancak iç çamaşırını çıkarmadığını, sanığı itekleyerek bağırıp çağırmaya başladığını, devamında evden çıkarak ...'yla birlikte hastaneye gittiğini, o dönemde evin bir odasının kiraya verilmesi sebebiyle sanığa kızgın olduğunu, o tarihten sonra da sanığın 4-5 kez benzer eylemlerde bulunduğunu iddia ettiği, Mahkemede ise özetle; sanığın, arkadaşlarıyla görüşmesine izin vermemesi, dışarı çıkmasına karışması, maddi durumları iyi olduğu hâlde evin çatı katında oturup diğer daireleri kiraya vermesi ve kira bedellerini de alamaması gibi sebeplerle sanığa kızarak Kollukta alınan ifadesi sırasında ...’nun iddialarını doğruladığını, olay tarihinde sanığın ...’yla hastaneye gitmesine izin vermeyerek kendisini dövdüğünü ancak cinsel bir eylemde bulunmadığını, Kollukta ...’nun beyanının polis memurları tarafından kendisine okunduğunu, kendisinin de "Doğrudur" diyerek tasdik ettiğini, bir gün sonra Savcılıkta alınan beyanında da yalancı pozisyonuna düşmemek için aynı şekilde anlatımlarda bulunduğunu, adli tıpta raporu alınıncaya kadar olayın vehametini kavrayamadığını, sonrasında da her aşamada sanığın, kendisine cinsel bir eylemde bulunmadığını anlattığını, pişman olduğunu ve sanıktan şikâyetçi olmadığını, kaldı ki Kollukta ve Savcılıkta dahi sanıktan şikâyetçi olmadığını açıkça ifade ettiğini, sanığın cinsel istismarına maruz kalması hâlinde mutlaka şikâyetçi olacağını beyan ettiği, sanığın ise aşamalarda; komşuları ve kiracıları olan tanık ... ile aralarında kira borcunun ödenmemesinden kaynaklanan husumetin bulunduğunu, mağdurenin ...’nun yönlendirmesi sonucu bu türden bir suç isnadında bulunduğunu, mağdureye yönelik cinsel bir eylemde bulunmadığını, suçlamayı kabul etmediğini savunduğu olayda;

Kollukta ve Savcılıkta alınan beyanlarında öz babası olan sanığın, kendisine yönelik olarak 4-5 defa organ sokma boyutuna ulaşmayan basit cinsel istismar kapsamında kalan eylemlerinden bahseden mağdurenin, sanık hakkında henüz dava açılmadan önce adli tıptan rapor aldırılması sırasındaki olaya ilişkin anlatımlarında, dosyaya sunduğu dilekçelerde ve Mahkemede alınan beyanlarında sanığın, arkadaşlarıyla görüşmesine izin vermemesi, dışarı çıkmasına karışması, maddi durumları iyi olduğu hâlde evin çatı katında oturup diğer daireleri kiraya vermesi ve kira bedellerini de alamaması gibi sebeplerle sanığa kızarak tanık ...’nin iddialarını doğruladığını dile getirmesi, Kollukta ve Savcılıkta alınan cinsel eylemlerin varlığına ilişkin beyanlarında dahi 2013 yılı Şubat ayında gerçekleştiğini iddia ettiği eylemi anlattıktan sonra Kollukta 2013 yılı Şubat ayından sonra müracaat tarihine kadar gerçekleşen diğer eylemlerden bahsederken Savcılıkta bu eylemlerin 2013 yılı Şubat ayından önce meydana geldiğini aktarmak suretiyle sözü edilen diğer eylemlerin gerçekleşme tarihleri konusunda çelişkili anlatımlarda bulunması, sanıkla arasında kira alacağı nedeniyle husumet bulunan ve sanık hakkında cinsel taciz iddiasıyla ilgili olarak adli makamlara yaptığı müracaat sırasında 2013 yılı Şubat ayında tanık olduğunu bildirdiği olayı aktaran tanık ...’nin Kollukta gördüğü bu olayı kimseyle paylaşmadığını, Savcılıkta annesine anlattığını, Mahkemede ise daha net bir şekilde olaydan bir hafta sonra annesine söylediğini bildirmesine rağmen annesi tanık ...’nin ise Mahkemede alınan beyanında olaydan hemen sonra kızının çığlıklarını duyarak ne olduğunu sorduğunu, ...’nun da sanığın mağdureye yönelik eylemlerini sıcağı sıcağına kendisine anlattığını belirtmesi nedeniyle tanık ...'nun beyanlarının gerek kendi içerisinde gerekse annesi tanık ...’nin ifadeleriyle çelişmesi, mağdurenin annesi, sanığın da eşi olan müşteki ...’un intikal tarihine kadar böyle bir iddiayı mağdureden duymadığını ve böyle bir olaya tanıklık da etmediğini, sanığın da bu neviden bir eylem gerçekleştireceğine ihtimal vermediğini bildirmesi, tanıklar ..., ...ve ...’in sanıkla tanık ..

...’nun da sanığın mağdureye yönelik eylemlerini sıcağı sıcağına kendisine anlattığını belirtmesi nedeniyle tanık ...'nun beyanlarının gerek kendi içerisinde gerekse annesi tanık ...’nin ifadeleriyle çelişmesi, mağdurenin annesi, sanığın da eşi olan müşteki ...’un intikal tarihine kadar böyle bir iddiayı mağdureden duymadığını ve böyle bir olaya tanıklık da etmediğini, sanığın da bu neviden bir eylem gerçekleştireceğine ihtimal vermediğini bildirmesi, tanıklar ..., ...ve ...’in sanıkla tanık ... ve ailesi arasında kira alacağından kaynaklı husumet bulunduğunu, iddiaların iftiradan ibaret olduğu kanaatinde olduklarını açıkça ifade etmeleri, kovuşturma aşamasında mağdurenin beyanının alınması sırasında hazır bulunan psikolog bilirkişinin kız çocuklarının babalarına kızmaları neticesinde babalarının kendilerine cinsel istismarda bulunduğuna yönelik bir şikâyette bulunmalarının hayatın olağan akışına uygun düşmediğine dair beyanının yoruma dayalı olması, olayın ortaya çıkış şekli ve zamanı ile tüm aşamalarda atılı suçu işlemediğini belirten sanık savunmasının aksine bir delil bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağdureye yönelik cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirdiğine dair kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayıp iddiasının şüphede kalması ve bu şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiğinden, sanığın mağdureye yönelik eylemlerinin sabit olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.11.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7010, Karar No: 2019/13428, Tarih: 18.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/7010 E.  ,  2019/13428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, hakaret

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 12.08.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1121, Karar No: 2020/5749, Tarih: 09.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/1121 E.  ,  2020/5749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.01.2019 gün ve 2018/245 Esas, 2019/10 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 210. maddesinin birinci fıkrasında “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükmüne yer verilmiş olup, bu kapsamda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmada dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu husus dikkate alınmadan ve sanığın aşamalardaki husumet iddialarına ilişkin herhangi bir araştırma da yapmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25.09.2019 gün ve 2019/1579 Esas, 2019/1706 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/366, Karar No: 2021/2061, Tarih: 24.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2018/366 E.  ,  2021/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5846 sayılı Kanun’un 71/son maddesinde, hukuka aykırı olarak üretilmiş, işlenmiş, çoğaltılmış, dağıtılmış veya yayımlanmış bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı “satışa arz eden, satan veya satın alan” kişilerin, kovuşturma evresinden önce bunları kimden temin ettiğini bildirerek yakalanmalarını sağladığı takdirde haklarında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabileceğinin belirtilmesi nedeniyle sanığın yetkilisi olduğu iş yerinde yapılan denetimde katılan şirketin hak sahibi olduğu yazılımın sanığa ait bilgisayarda lisanssız olarak ele geçirilmesi biçimindeki eyleminde, sanığın suça konu programı internetten indirdiğine ilişkin savunması karşısında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı ve bu nedenle sanığın eyleminin 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce de uzlaşma kapsamında bulunup sanık ile katılan vekilinin uzlaşmayı kabul etmedikleri anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği yine hükümde TCK’nin 58. maddesi uygulanırken hangi ilamın tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de, adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek tek hükümlülüğün bulunması karşısında, belirtilen eksikliğin de infaz aşamasında dikkat alınması mümkün görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''10/09/2014'' yerine ''08/09/2014'' olarak gösterilmiş olması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9041, Karar No: 2015/22015, Tarih: 25.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9041 E.  ,  2015/22015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2012

NUMARASI : 2011/319-2012/3

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere ve davacı idare yararına vekalet ücreti takdir edilmemesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6139, Karar No: 2021/4171, Tarih: 28.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6139 E.  ,  2021/4171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.11.2018 tarih ve 2015/534 E- 2018/714 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin Esastan Reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.06.2020 tarih ve 2019/429 E- 2020/614 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle meydana gelen iş kazası neticesinde müvekkilince tazminat ödendiğini, tazminatın anılan sözleşme hükümlerine göre rücuen tazmini için 256.001,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemecesince, işletme hakkının davalıda olduğu dönemde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan dava ve sonrasında yapılan takibe istinaden davacı tarafından 20/04/2009 tarihinde 250.059,30 TL ödendiği, bu ödeme sonrası iş kazası davasında temyize ilişkin giderler de yapıldığı, bunların da talep edilebileceği, bu halde davacı tarafça işletme hakkı devir sözleşmesine istinaden toplam 251.836,28 TL’nin talep edilebileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 251.836,28 TL’nin 15/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, aynı gerekçe ile davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.