muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23055, Karar No: 2013/27584, Tarih: 07.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/23055 E.  ,  2013/27584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, murisleri ...'nın 11.7.2003 tarihinde trafik kazası sonucu yaralanınca, davalı hastaneye müracaat ettiklerini, davalı doktor ... ve ekibi tarafından yapılan ameliyat ve tedaviden sonra kanama durmadığı halde, 30.7.2003 tarihinde taburcu edildiğini, 3 gün sonra fenalaşınca yeniden müracaat ettiklerini, davalı tarafın hiç bir işlem yapmadan gönderdiğini, 12.10.2003 tarihinde de vefat ettiğini ileri sürerek, davalıların kusuru nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminatın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, başarılı geçen ameliyattan sonra tüm tedavisi yapılıp taburcu edildiğini, herhangi bir kusur ve ihmalin bulunmadığını, ameliyat sonrası dönemde meydana gelen komplikasyonlar nedeni ile vefat etmiş olabileceğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, murislerinin davalıların kusur ve ihmalleri sonucu vefat ettiğinden bahisle maddi ve manevi zararının tahsili istemi ile eldeki davayı açmışlardır.

Borçlar Kanunu’nun vekâlet akdini düzenleyen 386 ve devamı maddeleri uyarınca “Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. Vekil vekâlet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde

2013/23055-27584

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, murislerinin davalıların kusur ve ihmalleri sonucu vefat ettiğinden bahisle maddi ve manevi zararının tahsili istemi ile eldeki davayı açmışlardır.

Borçlar Kanunu’nun vekâlet akdini düzenleyen 386 ve devamı maddeleri uyarınca “Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. Vekil vekâlet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde

2013/23055-27584

edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurunda bile sorumludur. (BK.nun 321/1 md.) O nedenle, doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören doktor olan vekilden tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1. maddesi hükmü uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktor sorumlu tutulmamalıdır.

Önemli bir diğer düzenleme de " Avrupa Biyotıp Sözleşmesi " dir. Bu sözleşme 9.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Bu sözleşmenin “Amaç” başlıklı 1. maddesinde; “Bu sözleşmenin tarafları, tüm insanların haysiyetini ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına almakla yükümlüdürler.”

Sözleşmenin 4. maddesinde ise, “Meslek Kurallarına Uyma” başlığı altında; “Araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin, ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir.” denilmektedir. Sözleşme iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiştir. Bu durumda, her türlü tıbbi müdahalenin mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olması benimsenmiştir.

Sözleşmenin 4. maddesinde ise, “Meslek Kurallarına Uyma” başlığı altında; “Araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin, ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir.” denilmektedir. Sözleşme iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiştir. Bu durumda, her türlü tıbbi müdahalenin mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olması benimsenmiştir.

Diğer yandan, Biyotıp Sözleşmesinin 5. maddesinde “Rıza” konusu düzenlenmiş ve “Sağlık alanında herhangi bir müdahale, ilgili kişinin bu müdahaleye özgürce ve bilgilendirilmiş bir şekilde muvafakat etmesinden sonra yapılabilir. Bu kişiye,

2013/23055-27584

önceden, müdahalenin amacı ve niteliği ile sonuçları ve tehlikeleri hakkında uygun bilgiler verilecektir. İlgili kişi muvafakatını her zaman serbestçe geri alabilecektir.” düzenlemesiyle rızanın kapsamı belirlenmiş ve Dairemizin yerleşik uygulamalarına paralel düzenlemeler getirilmiştir. Salt ameliyata rıza göstermek yeterli değildir. Ayrıca, komplikasyonların da izah edilmesi gerekmektedir. Ancak bu rızanın da az yukarıda vurgulandığı üzere aydınlatılmış rıza olması gerekir. Nitekim Hekim Etiği Yönetmeliği'nin 26. maddesinde düzenleme yapılmış ve "Hekim hastasını, hastanın sağlık durumu ve konulan tanı, önerilen tedavi yönteminin türü, başarı şansı ve süresi, tedavi yönteminin hastanın sağlığı için taşıdığı riskler, verilen ilaçların kullanılışı ve olası yan etkileri, hastanın önerilen tedaviyi kabul etmemesi durumunda hastalığın yaratacağı sonuçlar, olası tedavi seçenekleri ve riskleri konularında aydınlatır. Yapılacak aydınlatma hastanın kültürel, toplumsal ve ruhsal durumuna özen gösteren bir uygunlukta olmalıdır. Bilgiler hasta tarafından anlaşılabilecek biçimde verilmelidir. Hastanın dışında bilgilendirilecek kişileri, hasta kendisi belirler. Sağlıkla ilgili her türlü girişim, kişinin özgür ve aydınlatılmış onamı ile yapılabilir. Alınan onam, baskı, tehdit, eksik aydınlatma ya da kandırma yoluyla alındıysa geçersizdir. Acil durumlar ile, hastanın reşit olmaması veya bilincinin kapalı olduğu ya da karar veremeyeceği durumlarda yasal temsilcisinin izni alınır. Bu düzenlemelerde aydınlatmanın ne şekilde yapılacağı açıklanmıştır. Aydınlatılmış onamda ise ispat külfeti hekim yada hastanededir.

Yukarıda izah edilen açıklamalar ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacıların murisinin trafik kazası sonucu yaralanması nedeni ile 11.7.2003 tarihinde davalı hastaneye müracaat ettiği ve davalılar tarafından yapılan ameliyat ve tedavi sonucu 18.7.2003 tarihinde taburcu edildiği ve 12.10.2003 tarihinde evinde rahatsızlandığı ve hastaneye getirilirken vefat ettiği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu’nun 7.11.2012 tarihli raporuna göre; davacı murislerinin 11.7.2003 tarihindeki müracaatında kola açık rediksiyon ve internal fiksasyon uygulanıp ayak redükte edilip, alçıya alındığı vital bulgularda özellik olmadığından taburcu edildiği, hastanın ölmeden 3 gün önce trafik hastanesine götürüldüğüne ilişkin kayıt bulunmadığı, hekimlerin ifadesinden bu tip hastaların kontrole çağrıldığı belirtildiğinden davalıların hastaya koydukları tanı, yapılan ameliyat ve hasta takip ve tedavilerinin tıp kurallarına uygun olduğu , yaralanma ile ölüm arasında illiyet bağının bulunduğu açıklanmıştır. Aynı raporda, davalı hastanenin 10.10.2003 tarihli raporunda,

2013/23055-27584

hastaya sarmiento ortezi ve buna eklenebilen dinamik redial splint kullanmasının uygun olacağının yazılı olduğu da açıklanmıştır. Otopsi raporunda da, kişinin ölümünün sağ humerus parçalı kırığı, sağ fibula kırığı sonrası gelişen akciğerde abseleşen taze lobüler pnömoni, böbrek karaciğer perikardial iltihaba bağlı ortaya çıkan sepsis ve komplikasyonlarından ileri geldiği belirtilmiştir. Davacıların murisine uygulanan ameliyat ve tedavideki risklerin neler olduğu, olası komplikasyonların somut olarak anlatıldığına ve murisin aydınlatılmış rızanın alındığına dair bir delil sunulmamıştır. Kaldı ki, hükme esas alınan rapor, olayda davalıların kusurlu olup olmadığının tespiti için yeterli olmadığı gibi, uygulanan işlemin komplikasyon olduğuna ilişkin tesbiti de dosya kapsamıyla uyuşmamaktadır. Öyle ki, taburcu işleminden sonra kontrole çağrıldığının isbat yükü davalılarda olup, davacıların murisinin taburcu sonrası kontrol için çağrıldığına ilişkin de bir delil sunulamamıştır. Mahkemece taraflardan bu yöndeki delilleri sorularak bir Üniversiteden, Öğretim Üyelerinden oluşturulacak konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan meydana gelen olayda hekimlere atfı kabil bir kusur olup olmadığı az yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ilkeler gözetilerek, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, kusurlu olup olmadığı belirlenmeli, sonucuna göre bir karar vermelidir. Mahkemenin bu yönleri göz ardı ederek, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 7.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6065, Karar No: 2023/6851, Tarih: 14.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6065 E.  ,  2023/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/267 E., 2023/325 K.

KARAR : Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/164 E., 2022/407 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirket bünyesinde 01.07.2009- 02.03.2018 yılları arasında aralıksız aynı işyerinde çalıştığını, öğretmen olarak dersliklerde ders verdiğini ancak işveren tarafından sigorta prim kazancının işveren tarafından alınan gerçek maaş üzerinden gösterilmeyerek ilgili aylarda maaşının elden verilmeye başlandığını, sanki düşük maaş alıyormuş gibi gösterilerek hem şahsı hakkında hem de devlete ödediği prim üzerinden şirketin kendisine haksız kazanç sağladığı kanaati oluştuğundan önce ilgili işverene çalıştığı süre içerisinde sözlü olarak yapılan işin yanlış olduğunun bildirildiğini, 02.03.2018 tarihinde işveren tarafından işine son verildiğini, işten çıkarılması neticesinde müvekkiline tazminatının ödenmesi için ibraname imzalatıldığını, müvekkilinin ilgili şirkette öğretmen olarak çalıştığını, asgari ücreti ile çalışıyor olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, daha öncesinde milli eğitimden ayrılarak dersanede göreve başladığını beyanla 01.09.2009- 19.03.2010 tarihleri arasında işverenin eski adıyla 20.03.2010- 02.03.2018 sigorta prim kazancının daha önceki aylarda alınan gerçek maaşına göre yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1-Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; öncelikle zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının her ne kadar SGK kayıtlarında sigortalı işçi olarak görünmekte ise de müvekkil şirketin işçisi değil ortağı olduğunu, müvekkil şirkette görev aldığı süre boyunca hak ve alacaklarının hissesi oranında kendisine ödendiğini, hiçbir alacağının kalmadığını, %5 oranındaki hissesini diğer ortak ...'a 150.000 TL karşılığında devrettiğini, davacının müvekkil şirket ortağı ...'a karşı olan husumeti sebebiyle eldeki davayı açtığını, müvekkil şirketten elde ettiği kazancın bordrolarda göründüğü kadar olduğunu, müvekkil şirketten ayrılması sonrası da tüm alacakları fazlasıyla kendisine ödenmişken eldeki davayı açmakta açık şekilde kötü niyetli olduğunu ve şirkete zarar vermek kastıyla hareket ettiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2-Davalı SGK Başkanlığı cevap dilekçesinde; davacının açmış olduğu davanın reddi gerektiğini, davayı açmadan önce kuruma başvuru yapması gerektiğini, davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2-Davalı SGK Başkanlığı cevap dilekçesinde; davacının açmış olduğu davanın reddi gerektiğini, davayı açmadan önce kuruma başvuru yapması gerektiğini, davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davacı asil isticvabında "Ben davalı şirkette 2015 yılı Mayıs ile 2018 yılı mart ayı arası dönemde ortak idim, ben 2009 yılı Ağustos ayı ile 2015 yılı Mayıs arası dönemde ise tarih ve vatandaşlık bilgisi öğretmeni olarak görev yaptım, ortaklık ilişkimin başladığı tarihten sonrada işyerinde öğretmen olarak çalışmam devam etti, ortaklık feshi sözleşmesinin altındaki imzalar tarafıma aittir," şeklinde beyanda bulunduğu, davacının hizmet cetveli irdelendiğinde davalı işyerinin 82709 ve ... sicil numarası ile kayıtlı olduğu, davacının 82709 sicil numaralı işyerinden 01.07.2009-19.03.2010, ... sicil numaralı işyerinden 20.03.2010-02.03.2018 tarihleri arası hizmetlerinin bildirildiği, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası, ... Cumhuriyet Başsavcılığı dosyaları celp olunmuş, davacının beyanları ve tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde davacının 2015 yılı mayıs ayı içeresinde şirket ortağı olduğu, 2015 yılı Mayıs ayı ve sonrası dönem çalışması ortaklık ilişkisi kapsamında değerlendirilmiş, prime esas gerçek ücreti tespiti noktasında ihtilaf 01.07.2009-01.05.2015 tarihleri arası döneme ilişkin olup, 2009/Temmuz-2015/Mayıs ayı dönem davacının ücret bordrosu, bankaya yatırılan tutarlar ve ticari defterler mukayese edilmiş, davacıya ilişkin ücret bordrolarının şirketin ... 3. Noterliğince tasdikli ticari defterlerinde aynı şekilde muhasebeleştirilmiş olduğu görülmüş, Türkiye İş Bankası'na ibraz edilen 06.11.2017 tarihli belgenin kredi başvurusu için bankaya ibraz edildiği, bankaya ibraz edilen tarih ve davacının 2015 yılı Mayıs ayı sonrası şirket ortağı olduğuna yönelik beyan birlikte değerlendirildiğinde bu belgenin yazılı delil başlangıcı niteliğinde olmadığı, diğer yandan uygulamada bu tür belgelerin işverenlerce genellikle kredi çekmek veya borç altına girmek isteyen çalışanlarına sıkıntı yaşamamaları için ve aldıkları gerçek ücretin üzerinde ücret aldığı belirtilerek verildiği bilinmekte olup, tanıkla ispat sınırı 2009 yılı 540,00 TL, 2010 yılı 550,00 TL, 01.10.2011 yılı öncesi dönem 590,00 TL, 01.10.2011-31.12.2016 tarihleri arası dönem parasal sınır 2.500,00 TL olup, talep edilen prime esas kazanç tutarı gözetildiğinde tanıkla ispat sınırının üzerinde kaldığı, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. ve 292. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. ve 202.) maddelerindeki hükümler çerçevesinde ispatının ancak yazılı belgelerle kanıtlanabileceği, dosyada bu iddiayı ispatlayacak mahiyette yazılı delil bulunmadığı da gözetilerek" davanın reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının asgari ücret ile çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ilgili makama başlıklı yazının dikkate alınması gerektiği, öğretmen olarak çalışan davacının asgari ücretle çalışmasının olanaksız olduğunu belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "davacının 01.07.2009-19.03.2010 tarihleri arasında 82709 sicil numaralı işyerinden, 20/03/2010- 02/03/2018 tarihleri arasında ... sicil numaralı işyerinden hizmetlerinin bildirildiği, davacının 2015 yılı Mayıs ayı içerisinde davalı şirket ortağı olduğu, bundan önce 01.07.2009- 01.05.2015 tarihleri arasında davalı iş yerinde öğretmen olarak çalıştığı, Türkiye İş Bankası'na ibraz edilen 06/11/2017 tarihli belgenin kredi başvurusu için bankaya ibraz edildiği, belgenin düzenlendiği tarih ve davacının bu tarihte şirket ortağı olduğuna yönelik beyanı birlikte değerlendirildiğinde, bu belgenin yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge olmadığı, dava değeri itibariyle tanıkla ispat sınırının, 2009 yılı için 540 TL, 2010 yılı için 550 TL, 2011 yılı 01.10.2011 tarihinden önceki dönem için 590 TL, 01.10.2011-31.12.2016 tarihleri arası dönem için 2.500 TL olduğu, talep edilen prime esas kazanç tutarı gözetildiğinde, tanıkla ispat sınırının üzerinde kaldığı, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288 ve 292 nci (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200 ve 202 nci) maddelerindeki hükümler çerçevesinde davanın ancak yazılı belgelerle kanıtlanabileceği, dosyada bu iddiayı ispatlayacak mahiyette yazılı delil bulunmadığı, sonuç olarak yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından" istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf istemi ile aynı gerekçelerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf istemi ile aynı gerekçelerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2-Davanın Yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanun'un “prime esas ücretler” başlığını taşıyan 77 nci maddesinin 1 inci fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un “prime esas kazançlar” başlıklı 80 inci maddesinin birinci fıkrasında, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. Diğer taraftan 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayıl Kanun'un 86/9 uncu maddelerine dayalı olarak açılan bu tür hizmet tespiti davalarında kesinleşen mahkeme ilamı, işverence Kuruma verilmeyen belgelerin yerine geçecek nitelikte olduğundan hükümde ayrıca 77 ve 80 inci maddelere göre hesaplanacak olan 1 günlük ücretin belirtilmesi de gerekmektedir. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun; 288 inci maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belir bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belirli bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bildirilmiş, 289 uncu maddesinde, 288 inci madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 292 nci maddesinde de, senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça verilen kağıt ve belgeler olduğu belirtilmiştir. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200 ve 202 nci maddelerinde de bu düzenlemeler korunmuştur.

Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2010 gün ve 2010/10 - 480 E., 2010/523 K., 20.10.2010 gün ve 2010/10-481 E., 2010/524 K., 20.10.2010 gün ve 2010/10-482 E., 2010/525 K., 19.10.2011 gün ve 2011/10-608 E., 2011/649 K., 19.06.2013 gün ve 2012/10-1617 E., 2013/850 K., sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2- Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurulları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanun'a uygun olup, davacı vekili tarafından ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.