muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/921, Karar No: 2014/3925, Tarih: 07.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/921 E.  ,  2014/3925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANDIRIN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2007/414-2013/229

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında D. Köyü çalışma alanında bulunan .ada 129 parsel sayılı 45.450,48 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, tamamı 12 pay kabul edilerek payları oranında davacı H.. D.., davalı S.. G.. ve müşterekleri adlarına tespit edilmiştir. Davacılar H.. D.. ve M.. D.., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, davalı S.. G..’in payının iptali istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli . ada 129 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile tamamı 12 pay kabul edilerek, payları oranında davacılar M.. D.., H.. D.. ve müşterekleri adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı S.. G.. mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazda davalının zilyetliğinin bulunmadığı ve davacılar yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davalı tarafından bildirilen tanıklar herhangi bir neden gösterilmeksizin dinlenilmemiş, davacı tarafa da delillerini bildirmek için süre ve imkan tanınmamış, yerel bilirkişi ve tespit bilirkişilerinin beyanları doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Eksik araştırma, inceleme ve uygulamaya dayalı olarak karar verilemez. O halde sağlıklı sonuca ulaşılabilmesi için; davalının bildirdiği ve mahkemece belirlenmiş bulunan yerel bilirkişiler yanında davacılara da tanık ve delillerini bildirmek için süre ve imkan tanınarak bildirildiği takdirde delilleri toplanmalı, ondan sonra mahallinde yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları huzuruyla keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, müşterek kullanımın hangi nedene dayandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, alınan beyanlar arasında çelişki ortaya çıktığı takdirde çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik araştırma, inceleme ve uygulamayla yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı S.. G.. mirasçıları vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7594, Karar No: 2025/4790, Tarih: 26.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2021/7594 E.  ,  2025/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/260 Esas, 2019/63 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle ek Kararın ONANMASINA 26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3862, Karar No: 2018/8166, Tarih: 18.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3862 E.  ,  2018/8166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıkların 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...'in savunmasında Afg-Grup Med Medikal isimli şirkette malzeme alım satım işine baktığını, şirketin ortağı olmadığını, şirketin sahibi ve yetkilisinin sanık ... olduğunu, kendisinin fatura kesme yetkisinin olmadığını, fatura kesme işine diğer sanık ve eşinin baktığını, son zamanlarda maaşını ödeyemez duruma geldiklerini ve şirketten ayrılmak zorunda kaldığını belirtmesi, sanık ...'nın savunmasında Afg Grup-Med Medakil şirketinin 2007 yılının Ocak ayından yine 2007 yılının Ağustos ayına kadar sahibi ve yetkilisi olduğunu, sanık ...'in yanında çalışan elemanı olduğunu, Arif'in imza sorumluluğunun ve yetkisinin olmadığını, ekonomik sıkıntılar nedeniyle işyerini 7-8 ay kadar işletip daha sonra noter huzurunda işyerini kapattığını, kesinlikle sahte fatura düzenlemediğini belirtmesi ile sanık ...'in savunmasını doğrulaması, ancak dosya arasında Bulunan Yenimahalle 1. Noterliği'nin 01.09.2008 tarih 15002 yevmiye nolu genel vekaletname sureti ile sanık ...'nın sanık ...'i yetkili kıldığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların ve Vergi Usul Kanununun 230

. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların ve Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2009 ve 2010 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturaların asılları ya da suretlerinin dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait fatura asıl ya da örneklerinden de kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenmesi, suça konu faturaları kullanan kişi/şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu kişi/şirketler hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu faturaları kullanan kişi/şirket yetkilileri de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sanık ...'in suç tarihlerinde şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname veya şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığının araştırılması, sanıkların imza ve yazı örnekleri alınarak suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Hükümde "213 sayılı VUK'nin 359/b-1" olan uygulama maddesinin "213 SY'nın 359/b-2" olarak yanlış gösterilmesi,

b-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18302, Karar No: 2016/14645, Tarih: 27.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/18302 E.  ,  2016/14645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

1- Borçlu ... Elk. Malz. San. Tic. Ltd. Şti ve 3. kişi ... Bilişim Elok. San. Tic. Ltd. Şti'nin ilk kuruluşlarından itibaren tüm ortakları ile hisse devirlerini ve faaliyet adreslerini gösterir ticaret sicil kayıt örneklerinin,

2-Dava konusu haciz adresinde haciz tarihinden itibaren geriye doğru kimlerin hangi tarihler arasında faaliyet gösterdiğinin ilgili Vergi Dairesi’nden sorularak buna ilişkin yazı cevabının,

3- Takip borçlusu ... Elk. Malz. San. Tic. Ltd. Şti adına ödeme emri tebliğ edilmişse tebligat parçasının okunaklı onaylı bir örneğinin, bulunamıyorsa tebliğin ne şekilde, hangi tarihte ve kime yapıldığı konularının ilgili PTT Müdürlüğü'nden sorularak buna ilişkin yazı cevabının temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/542, Karar No: 2023/933, Tarih: 08.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/542 E.  ,  2023/933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, sıra cetvelindeki sıraya itiraz davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davacı ... ile davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2021/6260 Esas, 2022/5360 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının red-onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına

ve takdiren 1.470,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 08.03.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11714, Karar No: 2024/13036, Tarih: 03.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11714 E.  ,  2024/13036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 66. İş Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı, Dairemizce yapılan değerlendirme de "... davacı, temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispata yarar herhangi bir bilgi ve belgeyi temyiz dilekçe ekinde dosyaya sunmamış olup bu şekli ile davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ..." gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekilince adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmiş olup itirazı inceleme görevi Yargıtay 10. Hukuk Dairesine ait olduğundan gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17698, Karar No: 2012/24505, Tarih: 29.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17698 E.  ,  2012/24505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden fındıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4718, Karar No: 2015/8718, Tarih: 13.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4718 E.  ,  2015/8718 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı iş verenler yanında 15/08/2004 tarihinden itibaren çalıştığını, 23/03/2011 tarihinde iş için davacıya tahsis edilen aracın müvekkilinin rızası olmadan alınıp iş yapamaz konuma getirildiğini, yemek fişleri alınıp izni ve rızası olmadan mesai saatleri artırılıp çalışma saatlerinde esaslı değişiklikler yapıldığını, iş yerinde amirleri tarafından katlanılması ağır ve tahammülü imkansız hakaret ve söylemlerde bulunulduğunu, çocuklarını doktora götürmek istediğinde dahi izin verilmediğini, yapılan tüm bu işlemlerin iş akdinin devamını olanaksız hale getirdiğini bildirerek mobbing nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kaçamaklı ikrarı nazara alındığında davacıdan işi gereği verilen aracın geri alındığı, hafta sonları da nöbet tutturulduğu, nöbet sıklığının belirlenmesini teminen davalının kayıt ve belge sunmadığı, bu itibarla davacının işini icra için verilen aracın davalı şirket tarafından geri alınıp davacının iş göremez hale getirildiği, diğer çalışanlara yemek fişi verildiği halde davacıya verilmediği, kendisinin yada aile bireylerinin sağlık problemi olduğunda davacıya izin verilmeyip diğer çalışanlardan daha fazla sayıda ve sıklıkta hafta sonu nöbeti yazıldığı, davacının şirket tarafından yapılan toplantılara çağırılmadığı, yapılan bu eylemlerin temadi eder nitelikte bulunup psikolojik taciz niteliğinde bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacıya mobing uygulanıp uygulanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çağdaş iş hukuku bir taraftan uluslararası sözleşmeler, diğer taraftan Avrupa normları işçinin huzur içerisinde işini görmesi, emeğinin karşılığını alması, çalışma ilişkisinin, karşılıklı güvene dayanan tam bir uyum içerisinde olmasını amaçlamıştır.

İşyerinde psikolojik taciz (mobbing) çağdaş hukukun son zamanlarda mahkeme kararlarında ve öğretide dile getirdiği bir hukuki kurumdur. Örneğin Alman Federal İş Mahkemesi bir kararında işçilerin birbirine sistematik olarak düşmanlık beslemesi, kasten güçlük çıkarması, eziyet etmesi veya bu eylemlerin işçinin başta işveren olmak üzere amirleri tarafından gerçekleştirilmesi olarak tanımlanmıştır. (BAG, 15.01.1997, NZA. 1997) Görüleceği üzere işçi bir taraftan diğer işçiye, diğer taraftan işverene karşı korunmaktadır. İşçinin anlattığı mobbing teşkil eden olayların tutarlık teşkil etmesi, kuvvetli bir emarenin bulunması gerekmektedir. Kişilik hakları ve sağlığın ağır saldırıya uğraması mobbingin varlığını tartışmasız ortaya koyar.

Öte yandan ispat kurallarının zorlanan sınırları usul hukukunda yeni arayışlara yol açmıştır. Emare bu anlayışın bir sonucudur. Olayların tipik akışı, tecrübe kuralları göz önüne alındığında varılacak sonuçla ispat gerçekleşir. Başka bir anlatımla bu ilk görünüş ispatıdır. (Üstündağ. Saim:Medeni Yargılama Hukuku B.6, İstanbul 1997 ;sh.622)

Somut olayda, davacı kullandığı aracın ve yemek fişinin kendisinden alındığını, kendisine ağır hakaret ve söylemlerde bulunulduğunu, çalışamaz durum getirildiğini ileri sürmüştür. Şirket dışında aktif satış pozisyonunun işyerinde lağvedilmesi nedeni ile dışarda çalışan davacıya şirket içinde satış danışmanı olarak çalışma görevi verilmiş, bu doğrultuda satış danışmanı olarak dışarda herhangi bir müşteriye gitmesi gerekmeyeceği için kullandığı araç kendisinden alınmıştır. Ayrıca yine şirket dışında çalışanlara verilen yemek fişi de aynı gerekçe ile geri alınmıştır. Davacı diğer iddialarını ispat edememiştir. Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 13/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2330, Karar No: 2018/5890, Tarih: 24.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2330 E.  ,  2018/5890 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Hatipli köyü 134 ada 3 ve 159 ada 3 parsel sayılı taşınmazlar, sulh hukuk mahkemesinde dava konusu olduğundan sözedilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir.

Sulh hukuk mahkemesinde davacı tarafından açılmış olan elatmanın önlenmesi davası, yargılama sırasında kadastro tespiti başlaması ve çekişmeli taşınmazlara tutanak düzenlenmesi nedeniyle, görevsizlik kararı verilerek kadastro mahkemesine devredilmiştir.

Mahkemece davanın reddine, dava konusu 134 ada 3 sayılı parselin orman niteliği ile Hazine adına tesciline, 159 ada 3 sayılı parselin yol boşluğu olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından esasa; davalı Hazine tarafından vekâlet ücretine yönelik temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06/05/2014 gün 2014/2267 E. – 2014/ 5180 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında; “ Mahkemece 134 ada 3 sayılı parselin cinsinin mera, orman ya da köy boşluğu olup olmadığı yönünden yapılan araştırma yetersizdir. 159 ada 3 sayılı parsel bakımından ise, taşınmazın davacının evinin önündeki boşluk olduğu ve davacıya ait 159 ada 4 sayılı parsel ile birlikte kullanıldığı açıklanmış, dosyada bulunan 15/07/1992 tarihli köy yoluna; 22/06/2005 tarihli köy boşluğuna ve merasına tecavüzün önlenmesi kararlarının hangi taşınmazlara ait olduğu tam olarak belirlenmemiştir. O halde, mahkemece yeniden yapılan keşifte, ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun bir ziraat mühendisi, bir harita-kadastro mühendisi ve bir orman yüksek mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu yardımıyla, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri geniş çevresiyle gösteren en eski tarihli ve dava tarihinden 15 - 20 yıl önce çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulundukları yerlerden istenerek, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazların bu belgelerde ne şekilde görüldüğü belirlenmeli, taşınmazlardaki ağaçların sayısı, yaşı, taşınmazlardaki dağılımı, kapalılık oluşturup oluşturmadığı konusunda ziraat uzmanından rapor alınmalı, orman sayılan yer veya eylemli orman olmaması halinde, bu kez mera araştırması yapılmalıdır.” denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davacının davasının kabulü ile dava konusu 159 ada 3 parsel sayılı taşınmazın arsa vasfıyla, dava konusu 134 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise tarla vasfıyla davacı adına tespit ve tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

............

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davacının davasının kabulü ile dava konusu 159 ada 3 parsel sayılı taşınmazın arsa vasfıyla, dava konusu 134 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise tarla vasfıyla davacı adına tespit ve tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

............

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesine göre orman kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kadastro hâkimi, düzgün sicil oluşturmakla ve infaza elverişli karar vermekle yükümlüdür. Çekişmeli 159 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının incelenmesinden yüzölçümü hanesinin boş olduğu mahkemece yapılan yargılama sonunda yüzölçümü belirtmeksizin taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiş olması doğru değilse de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükmün 1. bendinde yer alan “ 159 ada 3 parsel sayılı” ifadesinden sonra gelmek üzere “66,65 m2 yüzölçümlü” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA 24/09/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.