muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1827, Karar No: 2024/574, Tarih: 12.02.2024

Davacı vekilinin istinaf taleplerine gelince; davacı vekili istinaf dilekçesi ile imalat tarihinden itibaren avans faiz uygulanması gerektiğini belirtmiş ise de, faize hükmedilebilmesi için öncelikle davalının temerrüde düşürülmesi gerektiği, davacı tarafından, davalının, ... bu dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğüne ilişkin bir iddia ve ispatı bulunmadığından, dava tarihinden itibaren avans faizinin uygulanması doğru olmakla" gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ve davalı vekilleri istinaf dilekçesinde belirttiği itirazlarını temyiz dilekçesinde yinelemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan sözleşme dışı ... bedeli alacağına istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, taraflar arasında imzalanan sözleşmedeki işin miktarının daha önceden görülen ve kesinleşmiş bulunan mahkeme kararı ile belirlenerek kesinleştiği, bu hususta ihtilaf kalmadığı, kesinleşen ... miktarının üzerinde yapılan ... miktarının sözleşme dışı ... olduğu ve davacı tarafından bu işlerin yapıldığının sabit olduğu, hükme esas alınan rapordaki hesaplamanın sözleşme şartlarına uygun olduğu, raporun denetime elverişli ve hükme esas alınmaya yeter olduğu, davacı tarafça davalı taraf dava konusu alacak için temerrüde düşürülmediğinden dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasının doğru olduğu ve taraflar arasındaki ... ticari ... niteliğinde olduğundan ve davacı talebi bulunduğundan avans faizi uygulanmasında aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, taraflar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12/02/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1818, Karar No: 2014/11889, Tarih: 30.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1818 E.  ,  2014/11889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/407547

MAHKEMESİ : Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03.10.2011

NUMARASI : 2010/1200 Esas, 2011/729 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 12.06.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince sanık hakkında karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhusiyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12576, Karar No: 2015/31204, Tarih: 05.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/12576 E.  ,  2015/31204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/326446

MAHKEMESİ : Ezine Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2013/62 (E) ve 2013/262 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

Sanık ile mağdurun tartışmaları sırasında sanığın mağdura yumrukla vurması sonucunda Adlı Tıp Kurumu 2.İhtisas Kurulu'nun 27 07 2012 tarihli raporunda açıklandığı üzere sol kulak iç kısımda 2 cm kesi, sol yanakta 1x1, 1x2, 1x1 cm ebatlı ekmoza neden olarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı ve mağdurun maruz kaldığı yaralanmanın etkisiyle kendinde mevcut hipertansiyonunun intrakraniyal kanamaya neden olduğu anlaşılmakla, sanığın mağdurdaki hipertansiyon hastalığını önceden bilip bilmediğinin araştırılması ve sonucuna göre

Sanık mağdurdaki hipertansiyon hastalığını önceden bilmiyor ise 5237 sayılı TCK'nin 86/2 maddesi gereğince kasten ayarlama suçundan;şayet biliyor ise 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-d, 21/2 maddeleri gereğince olası kast ile neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yarlama suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4594, Karar No: 2017/9915, Tarih: 23.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4594 E.  ,  2017/9915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde;......apartmanı A blok yöneticisi olan davalının 15/04/2014 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısını kanunun öngördüğü usûl ve esaslara aykırı olarak yaptığını, olağan genel kurulda alınan kararların noterden tasdikli deftere yazılması gerekirken, düz adi bir kağıda yazılarak alındığını, önceki yönetici de olan davalının yapılan toplantıya başkanlık ederek kendisini ibra ettirdiğini ve ...'da yöneticinin bir yıllık süre için seçilebileceği düzenlenmişken kendisini üç yıl için yeniden yönetici seçtirdiğini, olağan genel kurul toplantısı için bir gündem belirlemediğini, giderlerle ilgili bilgi vermediğini, tahmini bütçe yapmadığını, olağan kat malikleri genel kurul toplantısında alınan kararların herkesin anlayabileceği şekilde açık ve net olmadığını, davalı yöneticinin sadece kendi anlayabileceği şekilde kararları kaleme aldığını alınan bazı kararların kat maliklerinin mülkiyet hakkını engellediğini belirterek 15/04/2014 tarihinde yapılan kat malikleri olağan genel kurul toplantısında alınan tüm kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iptaline karar verilmesi talep edilen 15/04/2014 tarihli toplantının olağanüstü toplantı niteliğinde olduğu, en az 15 gün önce yapılması gereken olağanüstü toplantı çağrı yöntemine uyulmadığı ancak davacının davaya konu toplantıya katılmış olduğu, bu nedenle bu hususun iptal nedeni yapılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, olağanüstü kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesinde “Kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine, kurul toplantısına katılan ancak 32. madde hükmü gereğince aykırı oy kullanan her kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay içinde, toplantıya katılmayan her kat maliki kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içinde anagayrimenkulün bulunduğu yerdeki sulh mahkemesine iptal davası açabilir; kat malikleri kurulu kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmaz.” hükmü getirilmiştir.

İptali istenen kat malikleri kurul toplantısı olağanüstü toplantı niteliğindedir. Karar defterinin incelenmesinden davacının toplantıya katıldığı anlaşılmaktadır. Olağanüstü toplantı niteliğindeki toplantının KMK’nın 29/2. maddesi hükmüne aykırı olarak yapıldığı dosya kapsamından sabitse de davacı toplantıya katıldığından artık toplantının sadece çağrı usûlüne aykırılık nedeniyle iptalini isteyemeyeceğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, yine karar defterinin incelenmesinden davacının toplantıda alınan kararlara aykırı oy kullandığı ve davanın karar tarihinden itibaren bir ay içerisinde açıldığı da sabittir ve davacı dava dilekçesinde alınan kararların esastan da iptalini talep etmiştir. Bu durumda, mahkemece, işin esasına girilerek alınan kararların iptal edilip edilmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, davacının toplantıya katılması sebebiyle çağrıdaki usûlsüzlüğün dava konusu edilemeyeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 23/11/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7199, Karar No: 2013/8956, Tarih: 13.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/7199 E.  ,  2013/8956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.05.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenici davalı kooperatifin 19.02.2000 tarihli “dükkan satış sözleşmesi”ne dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi ..., yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, dava konusu 18 numaralı dükkan niteliğindeki bağımsız bölümün kendisine ait olduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu bağımsız bölümün arsa sahibine düşen yerlerden olduğu ve harici satışa değer tanınamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiş olup Dairemizin 13.12.2011 günlü ve 2011/10269 E., 2011/15383 K. sayılı ilamı ile; 28.02.1997 tarihli sözleşme kapsamına göre 18 numaralı bağımsız bölümün paylaşmada kime bırakıldığının tespit edilerek, bu yer paylaşmada yüklenici kooperatife bırakılan yerlerden ise davacı tarafından Borçlar Kanununun 163. maddesi uyarınca yazılı yapılması yeterli olan temlik işlemine dayanarak dükkanın adına tescili talep edilebileceğinden

yüklenicinin edimlerini yerine getirip getirmediğini saptamak, şayet yüklenici alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak taşınmazın tescilini talep edebilecekse davayı kabul etmek, dava konusu bağımsız bölüm arsa sahibine bırakılan yerlerden ise veya yüklenici arsa sahibine olan borcunu sözleşmeye, amaca, fen ve sanat kurallarına uygun olarak yerine getirmemişse davayı reddetmek gerektiğine işaretle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yüklenici kooperatifin inşaatı tamamladığı, davalı arsa sahibi ...'e isabet edecek dairelerin verildiği, dava konusu bağımsız bölümün yükleniciye isabet eden yerlerden olup davacıya devrinin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yüklenicinin 28.02.1997 tarihli sözleşmedeki edimlerini sözleşmeye, amacına, fen ve sanat kurallarına uygun olarak yerine getirmesi halinde davacı Borçlar Kanununun 162 vd. maddelerindeki alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak arsa sahibi olan davalıyı ifaya zorlayabilir.

Yüklenicinin 28.02.1997 tarihli sözleşmedeki edimlerini sözleşmeye, amacına, fen ve sanat kurallarına uygun olarak yerine getirmesi halinde davacı Borçlar Kanununun 162 vd. maddelerindeki alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak arsa sahibi olan davalıyı ifaya zorlayabilir.

Somut olayda; davacı, 19.02.2000 tarihli adi yazılı sözleşmeye dayalı olarak 25669 ada 1 parsel sayılı taşınmazda yapılacak inşaatın zemin katındaki, ekli projeye göre işaretlenen dükkanı yüklenici kooperatiften satın almıştır. Davalılar arasında ... 2. Noterliğince düzenlenmiş 28.02.1997 tarihli 14607 no'lu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalı kooperatifin yüklenici sıfatıyla hareket ettiği, diğer davalı ...’in ise arsa sahibi sıfatını taşıdığı, 25669 ada 1 sayılı parselde bina yapılacağı, sözleşmenin 3. maddesi gereğince, yüklenicinin arsa sahibine yapılacak inşaat bloklarından birinden yukarıdan başlamak üzere ekli krokide gösterildiği şekilde 8, 7, 6, 5, 4. katlardan alt alta beş adet dairenin arsa sahibine verileceği belirtilmiştir. Taraflar arasında adi yazılı olarak yapılan 08.07.1996 tarihli ek protokolün eki krokiye göre beş adet dairenin mal sahibine verildiği, 27.02.1997 tarihli ek protokole göre bu sözleşmede yer almayan hususların 12.10.1995 tarihli adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde mevcut olup aynen geçerli olacağı kararlaştırılmış, anılan sözleşmenin 6. maddesi gereğince arsa sahiplerine verilecek dairelerin bu sözleşmenin imzasından itibaren 48 ay içinde tüm müşterek bölümleri ile birlikte "tamam" olarak yüklenici tarafından teslim edileceği kararlaştırılmıştır.

Mahkemece yerinde yapılan keşif sonucu alınan 20.06.2012 tarihli uzman bilirkişi raporu ile dava konsu bağımsız bölümün yükleniciye ait olup davacıya sattığı, yüklenicinin edimlerini yerine getirdiği tespit edilmiş ise de ... İmar Müdürlüğü'nün 04.06.2012 tarihli yazısı ile; 25669 ada 1 parsel sayılı taşınmazda

bulunan bağımsız bölümlerin oturma raporlarının alınmadığının arşiv dosyasından anlaşıldığı bildirilmiştir. Bu durumda yüklenici, sözleşmeye göre yükümlendiği iskan ruhsatını alma borcunu yerine getirmemiştir.

O halde mahkemece, davacıya genel iskan ruhsatı almak üzere yetki ve uygun bir süre verilmeli ya da yapıya genel iskan ruhsatı verilmesinin engeli olup olmadığı yetkili merci olan belediyedeki işlem dosyasından da yararlanılarak mahallinde keşif yapılarak bilirkişiye incelettirilmeli, bir engel bulunmadığı sonucuna varılırsa genel iskan giderlerinin ne olduğu yetkili merciden sorulmalı, bu bedel arsa sahiplerine ödenmek üzere davacıya depo ettirilmelidir.

Mahkemece, yukarıda değilen husular gözetilmeden eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, yukarıda değilen husular gözetilmeden eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10765, Karar No: 2015/9291, Tarih: 20.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/10765 E.  ,  2015/9291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Foça Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2014

NUMARASI : 2013/87-2014/219

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.04.2013 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 20.10.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan davacı vekili Av. R.. Ç.. geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24783, Karar No: 2013/8544, Tarih: 08.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24783 E.  ,  2013/8544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B-Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, ...'da seccade satan katılan ...'dan 11.500 TL değerinde mal aldığı, karşılığında katılana Yapı Kredi Bankası... şubesi nezdinde,...inşaat adına açılmış çek hesabından 05.10.2005 keşide tarihli 11.500 TL bedelli çeki ciro ederek verdiği, katılan ...'in de çeki tahsil etmesi için kardeşi olan katılan ...'a ciro yoluyla devrettiği, çekin katılan ... tarafından bankaya ibrazında çalıntı olduğunun belirtildiği ve arkasının yazıldığı, ... 9. İcra Müdürlüğü'nün 2006/140 Esas sayılı dosyasında yapılan imza incelemesinde keşideci imzasının hesap sahibi ...'a ait olmadığının tespit edildiği anlaşıldığından, sanığın eyleminin bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.