muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4645, Karar No: 2013/10378, Tarih: 21.05.2013

506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasa'nın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

Sigortalı sayılabilme yönünden gerek ücretin kendisi, gerekse ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Parça başına ücret, götürü ücret, part-time çalışma karşılığı yapılan ödeme biçimleri sigortalılık koşullarını etkilemez.

Sigortalılık statüsünün oluşumu için herhangi bir şekil koşulu öngörülmemiştir. Resmi veya yazılı bir sözleşme biçimi şart değildir. Asıl olan sigortalının çalışmaya başlama durumudur. Eylemli olarak gerçekleşen bu durum sonucu sigortalılık statüsü kendiliğinden oluşur.

Somut olayda; davacının çalışmasının geçtiğini iddia ettiği ... Mezarlığının davalı ... ile şirketlerin hizmet verdikleri yer olduğu, ancak bu yerlerin bu işverenlerin hakimiyeti altında olan yerlerden olmadığı, isteyen herkesin istediği zamanda girip çıktığı umuma açık yerlerden olduğu, davalı ...'nin bu yerlerde yerine getirmesi gerekli olan işlerinin olduğu, davalı ...'nın bu yerdeki bir kısım işleri kendisi yaptığı gibi bir kısım işleri de ihale ile başka şirketlere verdiği, her yıl açtığı ihale ile lahit inşası, kapak açma, ... mezar kazısı, cenaze gömü ve nakli kubur işini de değişik şirketlere verdiği, ihaleyi alan şirketlerin kendisine ait çok sayıda kadrolu personelinin bulunduğu, 06/01/2004 tarihli müfettiş tutanağında da davalı şirketin bu işler için 10 işçi çalıştırdığının tespit edildiği, personelin yapacağı işlerin ihale sözleşmesinde belirtilenlerle sınırlı olduğu, davacının ve başka dosyalarda aynı davalılara karşı dava açan bir kısım davacıların defin işlemleri sırasında cenaze sahiplerine yardım ederek karşılığında bahşiş aldığı, bu işleri yaparken işverenlerden talimat almadığı, davacının çalışmalarının geçtiği yer umuma açık yerlerden olduğundan davacının gelip gelmediği, çalışma saatlerinin kontrol altında olmadığı, davalı ... Mermercilik San. Tic. Ltd. Şti.'nin kadrolu çalışanı olduğu anlaşılan tanıkların beyanlarında; davalı şirketin Belediyeden aldığı işin şirketin kadrolu elamanları tarafından yerine getirildiğini, başka kişiler tarafından bu işlerin yapılmadığını, davacının ve arkadaşlarının arasıra mezarlığa gelip cenaze sahiplerine yardım ederek bahşiş aldıklarını" beyan ettikleri, davacı ile birlikte hareket eden ve aynı davalılara karşı aynı konuda dava açan Kartal 2. İş Mahkemesi'nin 2007/259 E. - 2011/827 K. sayılı dosyasının davacısı olan ...'nun beyanında; "mezarlıkta kazıcı olarak çalıştıklarını, ihaleyi hangi şirket alırsa o şirketin elamanı olarak çalıştıklarını, aldıkları bahşişler ile geçindiklerini" beyan ettiği görülmüştür.

Toplanan delillerden; davacının, davalı işverenlere bağlı olmaksızın ve talimat almaksızın cenaze sahiplerine yardım ettiği, karşılığında da cenaze sahiplerinden bahşiş aldığı, çalışmasının umuma açık bir alan olan mezarlıkta "zaman ve bağımlılık" unsurları gerçekleşmeyecek biçimde gerçekleştiği açıktır.

Bu durumda davacı işçi ile davalı işverenler arasındaki hukuki ilişkinin hizmet akdine dayanmadığı kabul edilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar, ..., ... Mermercilik San. Tic. Ltd. Şti. ve Sosyal Güvenlik Kurumunun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ... ve ... Mermercilik San. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 21/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/443, Karar No: 2007/634, Tarih: 05.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/443 E.  ,  2007/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporlarında münavebeye alınan buğday ve domates ürünleri için 2004 yılına ait olmak üzere dekar başına ortalama üretim giderlerinin dökümünün yapıldığı (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) detaylı üretim giderleri cetvelinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden,

2-Bozma kararı sonrası dosyaya getirtilen 15.6.2006 gün ve 4315 sayılı veri cetveli ile dosyada mevcut 30.9.2004 gün ve 5999 sayılı cetvelde bildirilen ve bilirkişilerce münavebeye alınan buğday ve samanı ile domates ürünlerinin 2004 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim miktarları arasındaki farklılığın nedenlerinin yine İl tarım Müdürlüğünden sorulup alınacak açıklama ve cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/144, Karar No: 2021/7594, Tarih: 08.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/144 E.  ,  2021/7594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM: Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I.Sanıklar ... ve ... hakkında 04.02.2013 tarihli eylem nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin ve ...’nun temyiz talebinin incelenmesinde;

İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesindeki iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır."

Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çoçukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarınca Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç Madde 220),

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3)

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11. Rüşvet (Madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 esas 2013/599 karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki İfadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Dosya kapsamında alınan dinleme kararları incelendiğinde kararlarda yüklenen suçun suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu olarak gösterildiği, böylece sanıklarının tapelere yansıyan görüşmelerinin tesadüfen elde edilen delil olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanıklara atılı eylemlerin suç tarihleri ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi aykırılık suçunu oluşturduğu, sanıkların suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verildiği, bu suçun da katalog suçlar arasında da bulunmaması karşısında tapelerin tesadüfen elde edilen delil olarak da kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu suretle adı geçen sanıklar yönüyle iletişimin tespiti tutanaklarının delil olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, sanıkların üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri yönündeki savunmalarının aksine suça iştirak ettiklerine ilişkin cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin ve ...’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II.Sanık ... hakkında 15.10.2012, 09.12.2012, 13.02.2013 tarihli, sanık ... hakkında 23.01.2013 tarihli, sanık ... hakkında 15.10.2012 tarihli, sanık ... hakkında 09.12.2012 tarihli eylemler nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafiinin, sanıklar ..., ... ve ...’nun temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10 maddeleri gereğince uygulama yapılması ve aynı Yasanın 3/22 ve 5/2 maddelerinin de uygulama şartlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilip somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı ve 16.05.2017 tarih ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Sanık ... yönüyle incelemeye konu bu dosyaya ilişkin eylemlerden birinin suç tarihinin 15.10.2012, iddianame düzenleme tarihinin 15.05.2014 olduğu,

Sanığa ilişkin Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/723 Esas sayılı derdest dosyasında suç tarihlerinin 23.11.2012, 12.09.2012, 26.11.2012, iddianame düzenleme tarihlerinin ise sırayla 04.12.2012, 31.01.2013 ve 05.03.2013 olduğu gözetilerek suç tarihlerine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin TCK’nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyanın celp edilerek incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin, sanıklar ..., ... ve ...’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11751, Karar No: 2013/13945, Tarih: 07.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11751 E.  ,  2013/13945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde; davalının mülkiyeti kendisine ait olan ... plaka sayılı aracını 25.01.2010 tarihinde onarılması için davacı şirkete getirdiğini, şirket servis elemanlarınca aracın onarılarak davalıya teslim edildiğini, davalının aracın .... Sigorta A.Ş. tarafından kasko sirgortası ile sigortalandığını ve hasar bedelinin sigorta şirketi tarafından karşılanacağını bildirdiğini, ancak bedelin davalıdan ve sigorta şirketi ... Sigorta A.Ş.'den tahsil edilemediğini, alacağın tahsili bakımından takip başlatıldığını, davalının borca itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu belirterek davalının itirazının iptaline, takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda davacının icra inkar tazminatı talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmediği, gerekçeli kararda ise davacının icra inkar tazminatı talebinin kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2645, Karar No: 2021/3394, Tarih: 05.04.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/2645 E.  ,  2021/3394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310 “(1)Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...’ın dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 10/03/2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından,İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE 05/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8952, Karar No: 2020/6464, Tarih: 26.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8952 E.  ,  2020/6464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a-3, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde idaresindeki dolmuş ile gündüz vakti, tek yönlü yolun sol şeridinde, sanığın kendi ifadesi ve ön koltukta oturan tanık yolcular ... ve ...’un beyanlarına göre cep telefonu ile konuşarak seyir halinde olduğu, olay yeri kavşağa geldiğinde, sol şeritten sağ şeride kontrolsüz bir şekilde şerit değiştirdiği ve yolun sağ tarafında seyir halinde bulunan katılan ... idaresindeki motosiklete çarptığı, motosiklet üzerindeki bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, şikayetçi olmayan bir kişinin de kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesi ile iki kişinin nitelikli, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak' suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın cep telefonu ile konuştuğu sırada kazaya neden olduğu, kaza sonrasında cep telefonu ile konuşmaya devam ettiği, yolcuların uyarması üzerine kaza yaptığının anlaşıldığı, yola gereken dikkati veremeyerek, güvenli sürüş yeteneğini kaybeden sanığın eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirdiği hususunda mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.