muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5072, Karar No: 2017/14611, Tarih: 27.11.2017

Zira çocuk adalet sistemi, çocuklarla ilgili sorunların çözülmesinde her zaman uygun bir süreç olmamaktadır. Bunun yanında uzlaştırma süreci, çocuklar için başlı başına önemli bir eğitim sayılır. Anlaşmazlıkların ifade edilmesi ve çözülmesinde yeni yöntemlerin oluşturulması, sosyal ve kişiler arası müzakere hünerlerinin gelişmesine yardım eder.

Ceza adalet sistemimizde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesiyle uzlaşmaya başvurulması olanaklı kılınmıştır. Uzlaştırmanın amacı, ceza adalet sisteminde, mağdurun yararlarının gözetilmesi, mağdurun tatmin edilmesi, suça karşı salt ceza yaptırımı uygulamak yerine zararın giderilmesi ve onarıma ağırlık verilmesidir. Uzlaştırmanın hedefi, suçun işlenmesinden sonra fail ve mağdur arasında meydana gelen çekişmeyi, bir uzlaştırmacının girişimiyle çözmektir. Failin neden olduğu zararın giderilmesi, fail-mağdur arasındaki barış, uzlaşmanın asıl unsurunu oluşturur. Fail-mağdur arasında uzlaşma dışında da, zararın gideriminin sağlanması olanaklıdır. Ancak uzlaşma kurumunda, zararın giderilmesi ve onarım yanında ayrıca bir de moral unsur vardır. Bu nedenle uzlaşma, suçun faili bakımından cezanın “özel önleme” fonksiyonuna yardım ettiği gibi, mağdurun ve genel olarak kamunun da yararlarının korunmasını sağlar. Fail, uzlaşma ile, kural olarak, işlediği suçun sorumluluğunu kabul edip üstlenerek ve sonuçlarını da gidererek toplumla yeniden bütünleşme olanağını elde etmiş olur. Böylece failin ceza sorumluluğunu tespit ve zararın giderilmesi için gereken yapılmış bulunacağından, mağdur bakımından da adalet yerine getirilmiş olur. Fail-mağdur arasındaki uzlaşma bundan başka, kamuda da, fille ihlâl edilmiş olan hukuk kurallarının geçerliliğini vurgulamış ve dolayısıyla toplumsal barışın yeniden kurulmasına hizmet etmiş olur. Uzlaşmayla sonuçlanan suçlarda mükerrerlik oranı daha düşük olmaktadır. Keza, tarafların özgür iradesi ile başarıyla sonuçlanan uzlaşmada, klasik yargılama sonucunda ortaya çıkan kararın yarattığı memnuniyetsizlik dolayısıyla ortaya çıkan yeni suç işleme ve hakkını bizzat alma eğilimleri de ortadan kalkmaktadır. Nihayet uzlaşma, bu kapsamdaki suçlar dolayısıyla kişilerin mahkûm olmamaları dolayısıyla, ceza infaz kurumlarındaki kapasitenin azaltılması bakımından da olumlu bir etkiye sahiptir. Uzlaşma kapsamında kalan suçlara verilebilecek olan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların, hükümlülerin topluma yeniden kazandırılması bakımından bir yarar sağlayamadığı bilinmektedir.

Uyuşmazlıkta görev alan hukukçular bakımından da uzlaşma desteklenmesi gereken bir kurumdur. Avukat, ister müdafi ister vekil konumunda olsun, üslendiği uyuşmazlığı başarı ile sonuçlandırmış ve dava kaybetmemiş olacaktır. Cumhuriyet Savcısı ve hâkimler için de, tarafların memnuniyeti ve tatminine dayalı, başarı ile sonuçlanmış bir muhakeme söz konusu olmaktadır.

Uyuşmazlıkta görev alan hukukçular bakımından da uzlaşma desteklenmesi gereken bir kurumdur. Avukat, ister müdafi ister vekil konumunda olsun, üslendiği uyuşmazlığı başarı ile sonuçlandırmış ve dava kaybetmemiş olacaktır. Cumhuriyet Savcısı ve hâkimler için de, tarafların memnuniyeti ve tatminine dayalı, başarı ile sonuçlanmış bir muhakeme söz konusu olmaktadır.

Alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemi olarak uzlaşma, ceza adalet sistemine soluk aldırabilecek bir araçtır. Kapsamının genişlemesi hâlinde bu yararı daha açık bir şekilde görülebilecektir.

TÜRK CEZA ADALET SİSTEMİNDE UZLAŞMANIN ESASLARI

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun kabul ettiği sisteme göre, uzlaşma aşağıdaki esaslara göre gerçekleştirilmektedir.

1)Uzlaşma teklifini kabul ederek bu konuda karşı tarafla görüşme, suçu kabul veya haklarından vazgeçme anlamına gelmez. Bu durum tarafların sahip oldukları haklarda da bir kayba yol açmaz.

2)Taraflar uzlaşma teklifini kabul etseler dahi, görüşmeler sonucunda uzlaşmak zorunda olmayıp, uzlaşma sağlanana kadar bu yöndeki iradelerinden vazgeçebilirler. Vazgeçme, hak kaybına yol açmaz.

3)Uzlaşma teklifinde bulunulduktan itibaren en geç üç gün içinde teklifi yapan adlî kolluk görevlisine ya da görevli Cumhuriyet Savcısı'na karar bildirilmediği takdirde, teklif reddedilmiş sayılır.

4)Uzlaşma teklifi reddedilmesine rağmen taraflar, uzlaştıklarını gösteren belge ile en geç iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar Cumhuriyet savcısına başvurarak uzlaştıklarını beyan edebilirler.

5)Teklif kabul edilmesine karşın uzlaştırma girişimi başarılı olmadığı takdirde bir daha Cumhuriyet savcısınca uzlaştırma yoluna başvurulamaz.

6)Uzlaşma teklifinde bulunulması veya teklifin kabul edilmesi, soruşturma konusu suça ilişkin delillerin toplanmasına ve koruma tedbirlerinin uygulanmasına engel değildir.

7)Taraflar bizzat Cumhuriyet savcısı tarafından uzlaştırılabilecekleri gibi; uzlaştırmacı olarak Cumhuriyet savcısı tarafından barodan bir avukatın görevlendirilmesi istenebilecek ya da hukuk öğrenimi görmüş bir kimse görevlendirilebilecektir.

8)Uzlaştırma müzakereleri sırasında tarafların konuyla ilgili olarak yapacakları açıklamalar mevcut soruşturmada ve disiplinle ilgili olanlar da dâhil olmak üzere, hiçbir soruşturma ve kovuşturmada ya da davada delil olarak kullanılamaz.

9)Uzlaştırma müzakereleri gizli olarak yürütülür. Uzlaştırma müzakerelerine ancak şüpheli, mağdur, suçtan zarar görenler ile bu kişilerin kanunî temsilcisi, müdafi ve vekil katılabilir.

10)Şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenin kendisi veya kanunî temsilcisinin ya da vekilin müzakerelere katılmaktan imtina etmesi hâlinde, uzlaşmayı kabul etmemiş sayılır.

11)Uzlaşmanın tarafların özgür iradelerine dayandığı ve edimin hukuka uygun olduğu Cumhuriyet savcısı tarafından belirlendiği takdirde, uzlaşma raporu veya belgesi hüküm ifade eder.

12)Uzlaşma gerçekleştiği ve edim def’aten yerine getirildiği takdirde, şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir.

10)Şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenin kendisi veya kanunî temsilcisinin ya da vekilin müzakerelere katılmaktan imtina etmesi hâlinde, uzlaşmayı kabul etmemiş sayılır.

11)Uzlaşmanın tarafların özgür iradelerine dayandığı ve edimin hukuka uygun olduğu Cumhuriyet savcısı tarafından belirlendiği takdirde, uzlaşma raporu veya belgesi hüküm ifade eder.

12)Uzlaşma gerçekleştiği ve edim def’aten yerine getirildiği takdirde, şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir.

13)Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arz etmesi hâlinde, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilir. Erteleme süresince dava zamanaşımı işlemez.

14)Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmesi hâlinde, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir.

15)Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi hâlinde, Cumhuriyet başsavcılığı tarafından kamu davası açılmak üzere iddianame düzenlenir.

16)Uzlaşmanın sağlanması hâlinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat, eski hâlin iadesi veya diğer bir tazminat davası açılamaz. Açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır.

17)Uzlaşma hâlinde bu husus adlî sicile kaydedilmez.

18)Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır.

19)Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır.

20)Şüphelinin edimini yerine getirmemesi hâlinde uzlaşma raporu veya belgesi ilâm mahiyetinde belgelerden sayılır.

21)Şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduktan itibaren, uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı ve en geç uzlaştırmacının raporunu düzenleyerek Cumhuriyet savcısına verdiği tarihe kadar dava zamanaşımı ile kovuşturma koşulu olan dava süresi işlemez.

22)Uzlaşma sağlanamadığı takdirde, Cumhuriyet savcısı, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olup, üst sınırı bir yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren uzlaşmaya tabi suçlardan dolayı, yeterli şüphenin varlığına rağmen, Kanun'un 171. maddesinin üçüncü fıkrasındaki koşulların birlikte gerçekleşmesi hâlinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verebilir.

Konumuz açısından CMK'nun 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında kalan bir suçun uzlaşma kapsamında kalmayan bir suçla birlikte işlenmesi halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı hükme bağlanmıştır. Somut olayda TCK'nın 1571/ maddesi uzlaşma kapsamındadır. Ancak bu suç TCK'nın 204/1. maddesinde düzenlenen ve uzlaşma kapsamında kalmayan resmi belgede sahtecilik suçu ile birlikte işlenmiştir bu nedenle dolandırıcılık suçunda uzlaşma bozması yapılamayacağı düşüncesindeyiz.

Konumuz açısından CMK'nun 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında kalan bir suçun uzlaşma kapsamında kalmayan bir suçla birlikte işlenmesi halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı hükme bağlanmıştır. Somut olayda TCK'nın 1571/ maddesi uzlaşma kapsamındadır. Ancak bu suç TCK'nın 204/1. maddesinde düzenlenen ve uzlaşma kapsamında kalmayan resmi belgede sahtecilik suçu ile birlikte işlenmiştir bu nedenle dolandırıcılık suçunda uzlaşma bozması yapılamayacağı düşüncesindeyiz.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın müşteki ...'na araç satışı esnasında kamu kurumunun maddi varlığı olan araç ruhsatını kullanması nedeniyle; sanığın eyleminin, TCK’nın 158/1-d maddesinde yazılı olan "kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturup oluşturmadığına dair delillerin takdir ve tartışmasının Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi nedeniyle hükmün CMUK'nun 326/son maddesi de gözetilerek bozulması gerektiği, kabule göre de; basit dolandırıcılık suçunun resmi belgede sahtecilik suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma bozmasının yapılamayacağı düşünülmektedir.

SONUÇ VE İSTEM: Açıklanan gerekçelerle;

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1- İtirazımızın kabulü ile,

2-Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 10/10/2017 gün ve 2017/3169 Esas, 2017/11415 Karar sayılı sanık hakkındaki hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçundan "Düzeltilerek onama" ve dolandırıcılık suçundan "Bozma" kararının kaldırılması,

3- Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/10/2014 gün ve 2007/493 Esas, 2014/881 Karar sayılı hükmünün; "Bozulmasına" karar verilmesi,

4-İtirazımızın Yüksek Dairece yerinde görülmemesi halinde dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi, itirazen arz ve talep olunur." şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

İTİRAZIN KAPSAMI;

Sanığın müşteki ...'na yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu mu yoksa aynı Yasa'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu mu oluşturduğu, eğer aynı Yasa'nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturursa uzlaşma kapsamında olmayan aynı Yasanın 204. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçu ile birlikte işlendiğinin kabul edilip edilmeyeceği, sonucuna göre de uzlaşma kapsamında olup-olmayacağına ilişkindir.

KARAR;

Sanığın müşteki ...'na araç satışı esnasında kamu kurumunun maddi varlığı olan sahte araç ruhsatını kullanması nedeniyle eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve bu suça bakma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu anlaşılmıştır.

KARAR;

Sanığın müşteki ...'na araç satışı esnasında kamu kurumunun maddi varlığı olan sahte araç ruhsatını kullanması nedeniyle eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve bu suça bakma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.11.2017 tarih ve 2014/401559 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan İTİRAZIN KABULÜNE, Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 10/10/2017 gün ve 2017/3169 Esas, 2017/11415 sayılı ilamı sanık ... ...'nun hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan düzeltilerek onama ile dolandırıcılık suçundan kurulan bozma kararının KALDIRILMASINA,

Sanığın müşteki ....ın kullanımında olan ... plakalı aracın suç tarihi olan 12.05.2006'da tespit edilemeyen bir zaman diliminde ve kilitli halde iken çalındığı, aracın müşteki ...'nun kullanımında 12.06.2006 tarihinde... plaka ile kolluk tarafından yakalandığı, aracın ruhsat bilgileri ile görünümünün aynı olduğu ancak motor ve şase numarasının sorgulanması sonucu aracın... plakalı ve çalıntı kaydı olan araç olduğunun anlaşıldığı, alınan ekspertiz raporlarına göre, motorlu araç trafik ve tescil belgelerinin sahte olduğu ve iğfal kabiliyetine haiz olduğu, plakanın da sahte olduğu ancak iğfal kabiliyetine haiz olmadığı ve motor ve şase numarasının ise sahte olmadığının belirtildiği, müşteki ...'nun dosyaya sunduğu aracın harici satış sözleşmesine göre aracı suçtan 6 gün sonra yani 18.05.2006 tarihinde sanıktan satın aldığını söylediği, bu şekilde sanığın müşteki ...'na araç satışı esnasında kamu kurumunun maddi varlığı olan sahte araç ruhsatını kullanması nedeniyle eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri değerlendirme ve takdir etme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı biçimde yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4561, Karar No: 2022/7143, Tarih: 21.06.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/4561 E.  ,  2022/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme, kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından Viranşehir Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2022/167 Esas sayılı kamu davasının CMK'nin 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13/06/2022 tarihli ve E-35601974-104-0208-2022-439/39213 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 15/06/2022 günlü ve DN-2022/87691 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Şanlıurfa Valiliğinin 25/04/2022 tarihli ve 29614752-659-40257 sayılı yazısında; "...konuya ilişkin olarak il jandarma komutanlığınca; "..Viranşehir ilçesinde aşiret kültürünün yoğun bir şekilde olduğu, aileler arasında derin bir husumetin bulunduğu ve aralarında aşiret kavgalarının devam ettiği, söz konusu ceza yargılamasının Viranşehir Adliyesinde yapılması durumunda ciddi anlamda güvenlik sıkıntısının yaşanabileceği ve yeni olayların meydana gelebileceği, bu olayların yaşanmaması ve kamu güvenliği açısından davanın nakledilmesinin uygun olacağının" değerlendirildiği, il emniyet müdürlüğünden alınan görüş yazısında "...dava dosyasına konu olayın Berguana ve Dotkan aşiretleri arasında meydana geldiği, iki aşiret arasında kan davasının güdüldüğü, her iki aile arasında farklı zamanlarda benzer asayişe müessir olaylar olduğu, taraflar arasında barışın sağlanamadığı ve husumetin devam ettiği, ayrıca bölgede aşiret yapısının olması, öldürme olaylarının kan davasına dönüştürülmesi, ailelerin kalabalık aileler oldukları ve bu nedenle görülecek duruşmalar esnasında öldürme, kaçırma veya kargaşa çıkarma gibi kamu güvenliğini ihlal edecek müessif olayların vukuunun muhtemel olduğu, bu olayların önlenmesine yönelik kolluk kuvvetlerince önceden alınacak tedbirlerin yetersiz kalabileceği..." değerlendirildiği, bu nedenle kamu güvenliği açısından davanın nakledilmesinin uygun olacağı belirtilerek bahse konu ceza davasının naklinin uygun olacağı yönünde görüş bildirildiği,

Viranşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 04/04/2022 tarihli ve 2022/649 B.M. sayılı yazısında; dava konusu olayın, müteveffa ...'nin kasten öldürülmesiyle dosya kapsamında 1 (bir) sanığın halen tutuklu bulunduğu, bölge yapısı itibarıyla Viranşehir ilçesinde aşiret kültürünün yoğun bir şekilde yaşandığı, olaya karışan aileler arasında derin husumetin bulunduğu ve aralarında aşiret kavgalarının devam ettiği, söz konusu ceza yargılamasının Viranşehir Adliyesinde yapılması durumunda ciddi anlamda güvenlik sıkıntısı ve yeni hadiselerin meydana gelmesinin kaçınılmaz olduğu, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliğinin sağlanması yönünden davanın naklinin uygun olacağı yönünde görüş bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nin 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarihli ve 19 numaralı genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Davanın başka bir yere naklinin uygun olacağı yolundaki yukarıda belirtilen görüşler ve Adalet Bakanlığının bu husustaki istemi nazara alındığında, devletin sorumluların belirlenip cezalandırılmasını sağlayarak etkili bir soruşturma yürütme mesuliyetinin bulunduğu, yargılamanın adil, etkili ve tarafların katılımına açık bir şekilde esas yetkili mahkemesinde yapılması gerektiği, ancak güvenlik önlemleri alınsa bile toplumsal olaylar çıkabileceği ve tarafların ciddi tehditler altında kalabileceği, buna bağlı olarak yargılamanın düzenli yapılamayacağı, kamu güvenliği yönünden açık ve yakın tehlikenin söz konusu olabileceği ve davanın nakli isteminin mahal mahkemesinden geldiği anlaşılmakla, CMK'nin 19/2. maddesi uyarınca Viranşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/167 Esasında kayıtlı kamu davasının Kahramanmaraş Ağır Ceza Mahkemesine NAKLİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 21/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13731, Karar No: 2012/25898, Tarih: 06.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13731 E.  ,  2012/25898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında eksik para cezası tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan yasa ve maddesinin gösterilmemesi mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olarak görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç tarihi itibarıyla 5252 sayılı Yasanın 4 ve 5/2. maddeleri uyarınca 450 TL adli para cezasına hükmolunması gerekirken, suç tarihinden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/3. maddesi uyarınca fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan 25 tam gün adli para cezasının 450 TL adli para cezası olarak değiştirilmesi ve hükümden "sanık hakkında hükmedilen 25 tam gün adli para cezasının sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözönünde bulundurularak günlüğü 20 YTL'den paraya çevrilerek 500 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 06.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2700, Karar No: 2017/2352, Tarih: 08.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/2700 E.  ,  2017/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Hakkında sayaçsız, direk bağlantı yapmak suretiyle kaçak elektrik kullandığına dair tutanak düzenlenen sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde, borcundan dolayı kesilen elektriği oğlu ...'ın bir arkadaşının bağladığına dair beyanı karşısında; sanığın beyanı doğrultusunda araştırma yapılıp sanıktan başkaca kişilerin sorumluluğunun tespiti halinde haklarında suç duyurusunda bulunularak sonucuna göre bu kişiler ile ilgili olarak da kamu davası açılması durumunda bu dosya ile birleştirilip yapılacak yargılama sonucunda sanığın ve varsa başka kişilerin hukuki durumlarının tespiti yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespit edilmesi durumunda; karşılıksız yararlanma suçu bakımından özel bir etkin pişmanlık düzenlemesi olan 5237 Sayılı TCK' nın 168/5. maddesi gereğince ve kanun koyucunun amacı doğrultusunda katılan kurumun uğradığı zararı, suç tutanağı ile belirlenmiş veya belirlenecek olan vergili ve cezasız tutarı, ödemesi halinde hakkında kamu davası açılamayacağı hususu, ödeme süresi ve yeri soruşturma merciince sanığa bildirilmeden, bildirime ilişkin belge denetime esas şekilde dosyaya konmadan, sanığa dava açılmasını engelleme imkanı tanınmadan kamu davası açılması karşısında; bunun iddianamenin iadesi sebebi olduğu gözetilmeden kabul edilip yapılan yargılamada, katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zararının ne olduğunun bilirkişiye hesaplattırılarak, sanığın ödemesi halinde 5271 Sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi, zarar karşılanmıyor ise sanığa kaçak elektrik kullanım bedelini hükümden önce ödemesi halinde TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabileceği hususu hatırlatılıp, talep etmesi halinde zararı gidermesi için kendisine süre verilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/03/2017 tarihinde 1 nolu karar yönünden oybirliğiyle 2 nolu karar yönünden ise oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı bir düzenleme içermektedir. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı içtihatı birleştirme kararı ile Yargıtay CGK'nun 1997 tarih 248/288 E-K sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararda da açıklandığı üzere 765 sayılı TCK'nın 523 maddesi iade ve tazmin esasına dayanmaktadır. Sanığın çaldığı şeyi iadesi yada tamamen tazmini halinde başka şarta bakılmaksızın 523. madde uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.