muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16165, Karar No: 2023/551, Tarih: 14.02.2023

2. Tanıklar ..., ... ve ...'in ifadeleri dosya içerisine alınmıştır.

3. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçları işlemediğini beyan etmiştir.

4. Kolluk görevlilerince 05.01.2014 tarihinde düzenlenen olay yeri inceleme raporu içeriğine göre;

a.) ...'nin konutunun iki katlı, taş duvarlı ahşap tavanlı yığma taş duvardan bahçe duvarı olan bir köy evi olduğu, bahçe kapısı kontrol edildiğinde açık olduğu ev sahibinin 80-85 yaşlarında kulağı az işiten evinden hırsızlık olduğundan haberi olmayan konutun ikinci katında olduğunun görüldüğü, hırsızlık için evin alt katına girildiği, köy evinde bulunan malzemelerin karıştırıldığı,

b.) ...'e ait olan ancak oğlu olan ... sorumluluğunda olan evin genel itibariyle kullanılmayan bir ev olduğunun görüldüğü, taş duvarlı bir avlu içerisinde üç odalı, her odanın kapısının kilitli olduğu ve bahçeye açıldığı, bahçenin kapısının eğri bir tel kancayla kilitlendiği ancak herhangi bir araca gereksinmeden elle açılabildiği, çalınan bir adet kevgir ve bakır kepçenin bu evin bahçesinde kapı önünden alındığı,

c.) ...'in sorumluluğunda bulunan konutun bir kısmı taş bir kısmı briketle örülmüş bir avlu duvarı ile çevrili olduğu, iki adet kilitli bahçe kapısının olduğu, evin tek katlı bir ev olduğu, bahçe duvarının alt tarafında köydeki diğer evlerden gözükmeyecek bir noktaya ağaç bir merdiven dayanarak bahçeye girilebilir bir imkan sağlandığı, evin dış kapısı sert bir cisimle zorlanarak ağaç ve metal parçaların tahrip edildiği, açılan kapıdan içeriğe girilmiş kapı kilit mekanizması kilitli halde bulunduğu bu kapıdan girilen bir antre ve antreden eve girilen bir kapı olduğu kapının zorlandığı ancak açılamadığı , antrede bulunan malzemelerin sandığın karıştırılmış olduğu,

d.) ...'e ait olan evin kullanılmadığı, evin alt ve üst katlarının kapıları kilitli, alt penceresinde çivili olan tel kafesin sökülmüş, pencere demiri eğilerek kenara alınmış ve buradan içeriğe girilmiş olduğu, içeride odun tahta parçaları ve çalı gibi maddelerin olduğu, içeride düzenlilik ya da dağınıklığa ait bir kanaate varılmadığı,

e-) Sanığa ait araç içinde 1 adet çekiç, 1 adet hidrolik kriko, üç adet açık anahtar, 1 adet kurbağacık anahtar, 1 adet eğe, 1 adet maket bıçağı, 1 adet pense, sapı kırılmış tahra bulunduğu tespit olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında ...'ye Karşı Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Tanıklar ..., ... ve ...'in aşamalarda görgüye dayalı değişmeyen beyanları ve kolluk görevlilerince düzenlenen olay yeri inceleme tutanağı içeriğininde tanık beyanları doğrultusunda olduğu nazara alındığında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında ...'ye Karşı Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Tanıklar ..., ... ve ...'in aşamalarda görgüye dayalı değişmeyen beyanları ve kolluk görevlilerince düzenlenen olay yeri inceleme tutanağı içeriğininde tanık beyanları doğrultusunda olduğu nazara alındığında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir

B. Sanık Hakkında Mağdur ...’e Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Tanıklar ... ve ...'in aşamalarda görgüye dayalı değişmeyen beyanları göre sanığın ...'nin konutuna girdikten sonra ...'in konutuna girdiğini görerek muhtar tanık ...'a haber verdikleri, tanık ...'in ilgili yere gittiğinde sanığın kaçmaya başladığı mağdurun konutundan çaldığı bir adet kevgir ve bakır kepçeyi attığı ve mağdur ...'in konutuna girdiğini ve sanığı burada yakaladıklarını beyan ettikleri nazara alındığında sanığın kesintisiz takip sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun da teşebbüs aşamasında kaldığı ve sanık hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2. İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması talep edildiği halde bu maddenin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmadan 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.09.2015 tarihli, 2015/13-103 Esas ve 2015/299 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145/1. maddesinin uygulanmasındaki en önemli kriter kuşkusuz değer ölçüsüdür ve bu değerin “ceza vermeme” halini haklı kılacak düzeyde az olmasıdır. Hakim, çalınan veya çalınmaya kalkışılan bu değerin azlığını ya indirimli bir cezayla ya da suçun işlenmesindeki özellikler itibarıyla ceza vermemekle değerlendirebilecektir.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.09.2015 tarihli, 2015/13-103 Esas ve 2015/299 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145/1. maddesinin uygulanmasındaki en önemli kriter kuşkusuz değer ölçüsüdür ve bu değerin “ceza vermeme” halini haklı kılacak düzeyde az olmasıdır. Hakim, çalınan veya çalınmaya kalkışılan bu değerin azlığını ya indirimli bir cezayla ya da suçun işlenmesindeki özellikler itibarıyla ceza vermemekle değerlendirebilecektir.

TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının ” 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; suça konu çalınan bir adet kevgir ve bakır kepçe değerinin ne olduğuna ilişkin değer tespiti yaptırılarak; sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık Hakkında Mağdur ...’e Karşı Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olay ve Olgular bölümünde 4 numaralı paragrafın b bendi ve mağdurun aşamalarda konuta girilmek maksadıyla zarar verildiğine ilişkin beyanı bulunmadığı nazara alındığında mala zarar verme suçunun ne şekilde oluştuğu şüpheye yer bırakmayacak ve denetime olanak verecek şekilde açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

D. Sanık Hakkında Mağdur ...’e Karşı Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olay ve Olgular bölümünde 4 numaralı paragrafın b bendi nazara alındığında sanığın hırsızlığa konu malları etrafı duvar ile çevrili bahçe içinden çaldığı nazara alındığında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

E. Sanık Hakkında Katılan ...'e Karşı Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlali ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

E. Sanık Hakkında Katılan ...'e Karşı Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlali ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Tanıklar ... ve ...'in aşamalarda görgüye dayalı değişmeyen beyanları göre sanığın ...'nin konutuna girdikten sonra ...'in konutuna girdiğini görerek muhtar tanık ...'a haber verdikleri, tanık ...'in ilgili yere gittiğinde sanığın kaçmaya başladığı mağdurun konutundan çaldığı bir adet kevgir ve bakır kepçeyi attığı ve mağdur ...'in konutuna girdiğini ve sanığı burada yakaladıklarını beyan ettikleri, sanığın katılan ...'in konutuna girdiğine dair bir görgülerinin olmadığı, kolluk görevlilerince düzenlenen rızaen teslim tutanağı içeriğinde sanığın üzerinde ele geçirilen saatin internet ortamında katılana resminin gönderildiği, katılanın telefon ile sözlü olarak kendisine ait girişte bulunan sandık içerisinde bulunan saat olduğunu belirttiğinin düzenlendiği ancak katılanın aşamalarda alınan savunmalarında babasına ait saatin kendisinde olduğunu , başka saatinin olup olmadığını beyan ettiği nazara alındığında sanığın, yüklenen suçları işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

F. Sanık Hakkında Mağdur ...’e Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Tanıklar ... ve ...'in aşamalarda görgüye dayalı değişmeyen beyanları göre sanığın ...'nin konutuna girdikten sonra ...'in konutuna girdiğini görerek muhtar tanık ...'a haber verdikleri, tanık ...'in ilgili yere gittiğinde sanığın kaçmaya başladığı mağdurun konutundan çaldığı bir adet kevgir ve bakır kepçeyi hakimiyeti altına alamadan attığı ve mağdur ...'in konutuna girdiğini ve sanığı burada yakaladıklarını beyan ettikleri nazara alındığında sanığın hırsızlık kastıyla hareket ettiğine dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın savunmalarının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı nazara alınarak ve sanığın atılı suçu işlediği yönündeki kuşkunun sanık lehine yorumlanarak beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

G. Sanık Hakkında Mağdur ...’e Karşı Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olay ve Olgular bölümünde 4 numaralı paragrafın d bendi ve mağdurun aşamalarda alınan ifadelerinde evin boş olduğu, kimsenin oturmadığını beyan ettiği nazara alındığında suça konu yerin seyrekte olsa konut olarak kullanılmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında, yasal unsurları oluşmadığından konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat kararları verilmesi gerekirken yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

H. Sanık Hakkında Mağdur ...’e Karşı Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

H. Sanık Hakkında Mağdur ...’e Karşı Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olay ve Olgular bölümünde 4 numaralı paragrafın d bendinde açıklandığı üzere sanığın konuta girebilmek için konutun alt penceresinde çivili olan tel kafesini söktüğü ve pencere demiri eğdiği nazara alındığında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

I. Diğer Hukuka Aykırıklar Yönünden

Sanık için tekerrüre esas alınan ...(...) ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/48 E., 2013/160 K. sayılı 12.06.2013 tarihinde kesinleşen mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde yazılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna ait olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının ve TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Mağdur ...'ye Karşı Hırsızlık, Konut dokunulmazlığının İhlali, Mağdur ...' Karşı Mala Zarar Verme, Mağdur ...'e Karşı Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Mağdur ...'ye Karşı Hırsızlık, Konut dokunulmazlığının İhlali, Mağdur ...' Karşı Mala Zarar Verme, Mağdur ...'e Karşı Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2014/102 Esas, 2016/565 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Mağdur ...' Karşı Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlali, Katılan ...'e Karşı Hırsızlık, Konut dokunulmazlığının İhlali Ve Mala Zarar Verme, Mağdur ...'e Karşı Hırsızlık Ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2014/102 Esas, 2016/565 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7325, Karar No: 2019/15029, Tarih: 10.07.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7325 E.  ,  2019/15029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'in aşamalardaki savunmasında, mağdur ...'nin saldırarak yüzüne vurması üzerine kendisini savunmak zorunda kaldığını, ...'nin aracından beyzbol sopası alıp onunla da vurduğunu beyan etmesi, mağdur ... ise ...'in kendisinin eline tekme atması üzerine onun yüzüne 2-3 tane yumruk attığını ve aracının bagajında bulunan tahta sopa ile onu korkutmak istediğini ancak sopa ile vurmadığını beyan etmesi,... hakkında düzenlenen... Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinin 05.11.2014 tarihli ve ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalının 26.11.2014 tarihli raporlarına göre "nazal kemik sağında minimal deplase kırığa, alın orta ve sol kısımda, sol omuz arkasında sağ gluteal maksimusta, sağ ön kolda abrazyonlara" neden olacak şekilde yaralandığının belirtilmesi, mağdur ... hakkında ise pratisyen hekim tarafından düzenlenen ... Devlet Hastanesinin 06.11.2014 tarihli geçici raporda ve ortopedi uzmanı tarafından düzenlenen 10.11.2014 tarihli kati raporda "sağ el 5.metakarp kırığı (boksör kırığı)" olduğunun ve vücudunda başkaca bir yaralanma bulgusu bulunmadığının belirtilmesi karşısında, mağdura ve sanığa ait tüm tedavi belgeleri celp edilip dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilerek mağdurun elindeki kırığın boksör kırığı tabir edilen sanığa vurması sonucu mu yoksa sanığın kendisine karşı eylemi sonucu mu meydana geldiği hususunda rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28313, Karar No: 2014/3624, Tarih: 26.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28313 E.  ,  2014/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı aracıyla trafikte seyir halindeyken yolun ortasında yaya olarak yürümekte olan suça sürüklenen çocuk ve arkadaşı olan tanık ...'e korna çalarak uyarması üzerine katılan ve Özlem arasında sözlü başlayan tartışma sırasında ...'in katılana küfür edip eliyle ittiği, bu sırada katılanın gözlüğünün yere düştüğü, suça sürüklenen çocuğun da katılanın yere düşen gözlüğüne ayağı ile basarak kırmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuğun suçu işlemediğine dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeter nitelikte, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15164, Karar No: 2015/30754, Tarih: 03.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15164 E.  ,  2015/30754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/371620

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2013/169 (E) ve 2013/828 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık E.. Ş.. hakkında katılan H.. S..'i kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık S.. B.. hakkında katılan H.. S..'i kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/256 E – 2009/201 K sayılı ilamının sanığın çocukken işlemiş olduğu suça ilişkin olması ve hükmün kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, bahse konu ilamın tekerrrüre esas alınması suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 58/5. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, “tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması” suretiyle, diğer kısımları usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19285, Karar No: 2014/25267, Tarih: 01.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19285 E.  ,  2014/25267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bafra 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :21.11.2013

No :2012/607-2013/258

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Uyuşmazlığın çözümünde davanın yasal dayanağını 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddesi ile (mülga) 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir.

Anayasa’nın 12. maddesine göre; “Herkes kişiliğine bağlı, dokunulmaz devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir.”. Sosyal güvenlik hakkı, bireylerin geleceğe güvenle bakmalarını sağlayan bir insan hakkıdır. Aynı zamanda “sosyal güvenlik, sosyal hukuk devleti içerisinde yer alan ve bu ilkeyi oluşturan temel kavramlardan birisidir”. Bu esası göz önüne alan anayasa koyucu “Sosyal ve Ekonomik Haklar ve Ödevler” başlığı altında sosyal güvenlik hakkını da düzenlemiş ve 60’ncı madde ile “Herkes sosyal güvenlik hakkına sahiptir. Devlet, bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alır ve teşkilatı kurar” hükmünü getirmiştir. Bu iki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sosyal güvenlik hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı dokunulmaz ve vazgeçilemez bir hak olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.

(Mülga) 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 6. maddesinde ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 92. maddesinde de, bu ilke aynen benimsenerek, çalışanların işe alınmalarıyla kendiliğinden sigortalı olduğu, bu suretle sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği, sözleşmelere sosyal sigorta yardım ve yükümlerini azaltmak veya başkasına devretmek yolunda hükümler konulamayacağı belirtilmiştir. Bu haliyle sigortalı olmak, kişi bakımından sadece bir hak olmayıp aynı zamanda bir yükümlülüktür.

Mahkemece, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu gözetilerek, bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.