muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1460, Karar No: 2025/2268, Tarih: 28.04.2025

2. Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Adli Tıp Kurumu raporunda, satış işlemine ait resmi senetteki parmak izinin davacıya ait olduğu hususunda net bir sonuca ulaşılamadığının bildirildiği, bu nedenle davacının parmak izi bastığı hususuna kanaat edilememiş ise de satış senedinde tanık olarak bulunan ... ve ...’ın satış tarihinden önceki dönem ve sonraki döneme ait ıslak imza örnekleri ile Mahkeme huzurunda alınan imza örneklerinin mukayese için İstanbul Adli Tıp Kurumundan alınan raporda tanık olarak imzaları bulunan bu kişilerin imzalarının uyuştuğunun bildirildiği, her ne kadar tanıkların beyanlarında yapılan bu satışları hatırlamadıklarını ve böyle bir satış olmadığını beyan etmiş iseler de Adli Tıp Kurumu raporuna göre resmi senetteki imzaların tanıklara ait olduğunun tespit edildiği, temlikin üzerinden yaklaşık 30 yıl geçmiş olması nedeni ile olayı net olarak hatırlamalarının mümkün olmayacağı, yaşları da göz önüne alındığında beyanlarına itibar edilebilir olmadığı kanaatine varıldığı, davacı tarafın iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her ne kadar Mahkemece dava muris muvazaası olarak nitelendirilmiş ise de dava, cevap, cevaba cevap dilekçeleri, muristen doğrudan davalılara satışı yapılan bir taşınmaz olmayışı, dava konusu taşınmazların intikalden sonra davalılara devredilişleri nazara alındığında davanın, sahtecilik (yolsuz tescil) hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tazminat istemine ilişkin olduğu, dava konusu taşınmazların öncesinin 178 ve 197 parsel sayılı taşınmazlar olduğu, bu taşınmazların 09.11.1988 tarih 1866 yevmiye sayılı işlemle miras bırakan ...'nden intikallerinin yapıldığı, miras bırakanın davacı ve davalılardan başka eşi ...'nin de bu taşınmazlarda intikalen 4/16 oranında pay sahibi olduğu, davacının taşınmazlarda 3/16 oranında pay sahibi olduğu, 09.11.1988 tarih 1867 yevmiye numaralı satış işlemiyle de davacı ile ...'nin paylarını davalılara satış suretiyle devrettikleri, daha sonra taşınmazların ifraz, satış ve toplulaştırma işlemleri sonucu dava konusu taşınmazların oluştuğu, somut olayda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 10.05.2017 tarih .../3120-2889 numaralı raporunda davacının 09.11.1988 tarih 1867 yevmiye numaralı satış işleminindeki parmak izinin davacının eli ürünü olup olmadığı hususunun tespit edilemediğinin bildirildiği, her ne kadar davacı tanıkları senet mümzileri ... ve ...’ın beyanlarında resmi senetteki imzaların kendilerine ait olmadığını, satışa şahitlik yapmadıklarını belirtmiş iseler de Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 05.12.2018 tarih .../4254-3741 numaralı raporunda senetteki imzaların ... ve ...'ın eli ürünü olduğunun tespit edildiği, bu hali ile beyanlarının inandırıcı bulunmadığı ve bilimsel veriler karşısında beyanlarına itibar edilemeyeceği, sahtecilik yönünde bu zamana kadar dosyaya yansıyan ve bildirilen bir davanın bulunmadığı, HMK’nın 190. ve TMK’nın 6. maddeleri gereğince sahtecilik iddiasının kanıtlanamadığı, her ne kadar davacının istinafında, satış yapıldığının kanaatinde olunması halinde ödemeye ilişkin bir delil bulunmadığını belirtmiş ise de işlemin sahte olduğunun tespit edilemediği ve resmi satış senedinde davacının satış bedelini tamamen aldığını belirttiği, davacının bunun aksini kanıtlayan yazılı bir delilinin olmadığı, taşınmazın devrine ilişkin resmi senede karşı, resmi senedin aksinin aynı kuvvette yazılı belge ile ispat edilmesi gerektiği, davacı tarafça bedelin ödenmediği iddiasının usulünce kanıtlanamadığı, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının en büyük kardeşi olan davalılardan ...’nin mirasbırakan babalarından intikal edecek taşınmazlar için gerekli işlemlerin yapılması amacıyla davacıdan kendisini vekil tayin etmesini istediğini, ancak davacının ... ...’e güvenmediği için istediği vekaletnameyi vermediğini, davacının yaptığı araştırma sonucu 15.08.2016 tarihinde, babasından intikal eden dava konusu taşınmazların 09.11.1988 tarih 1867 yevmiye nolu işlemle bilgisi dışında sahte satış işlemi ile davalılara devrinin yapıldığını öğrendiğini, Mahkemece eksik araştırma ile hüküm verildiğini, Adli Tıp Kurumu raporunda resmi senetteki parmak izinin davacıya ait olup olmadığının tespit edilemediğinin bildirildiğini, davalıların Tapu Müdürlüğüne davacı diye kasten başka bir kişiyi getirip davacı imiş gibi göstererek satış işlemini gerçekleştirdiğini, ileride bu durumun ortaya çıkmaması için ise parmak izini tam olarak bastırmadıklarını, satış işlemine katılan şahitlerin Mahkemece re'sen dinlenildiğini, şahitlerin böyle bir satış işlemine katılmadıklarını ve resmi senedin altındaki imzaların kendilerine ait olmadıklarını beyan ettiklerini, Mahkemece davacı tarafça davalılara satış yapıldığı kanaatinde ise satış bedelinin ödendiğine ilişkin delil bulunmadığını, davalıların kötüniyetli olarak hareket ettiklerini, davacının mirastan pay almasını engellediklerini, eksik inceleme ile hüküm verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ...’un 178 ve 197 parsel sayılı taşınmazlardaki 3/16’şar paylarını 09.11.1988 tarih 1867 yevmiye nolu resmi senette davalı kardeşleri ... ..., ... ... ve ...‘e eşit paylarla satış suretiyle devrettiği, taşınmazlarda yapılan kamulaştırma, ifraz ve toplulaştırma işlemleri sonucu oluşan 140 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 1/3’er paylarla davalılar adına, 158 ada 9 parsel (2. toplulaştırma ile 158 ada 18) sayılı taşınmazın 81118/24355’er paylarının davalılar ... ... ve ... adına, 3552/24355 payının davalı ... ... adına, 136 ada 20, 22, 24 ve 26 parsel sayılı taşınmazların davalı ..., 136 ada 21, 23, 25 ve 27 parsel sayılı taşınmazların davalı ... adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7461, Karar No: 2015/16378, Tarih: 07.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/7461 E.  ,  2015/16378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. K.. vek. Av. S.. V.. ile davalı............ vek. Av. H.. Ö.. aralarındaki menfi tespit davası hakkında Denizli Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 14.01.2015 gün ve 2014/185 E. - 2015/8 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından Harçlar Kanunu'na göre nisbi temyiz harcı yatırılması gerekirken maktu temyiz harcı yatırılması nedeniyle eksik harcın tamamlanması için muhtıra çıkarılarak HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonuca göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6133, Karar No: 2011/13072, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6133 E.  ,  2011/13072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11317, Karar No: 2012/17461, Tarih: 25.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11317 E.  ,  2012/17461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel Kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Su İşleri Genel Müdürlüğü 2.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı ... Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3416, Karar No: 2025/2873, Tarih: 14.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/3416 E.  ,  2025/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/562 E., 2022/1786 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2020/434 Esas, 2021/413 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca

10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 21/2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/562 Esas, 2022/1786 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının;

a. Mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

b. Mağdur ...'a yönelik olası kastla yaralama suçundan kurulan hükme yönelik kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53 ve 58/6. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın her iki mağdura yönelik eyleminde öldürme ya da yaralama kastı ile hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, taksir hükümlerinin gerekçesiz olarak uygulanmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin gerekçesiz olarak uygulanmadığına ve kararda tartışılmadığına, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanması ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurlardan sanığa yönelen ve etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranışın bulunmadığı, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması, gönüllü vazgeçme hükümlerinin yasal koşullarının oluşmadığı, takdiri indirim hükümleri dışında sanık lehine uygulanabilecek başkaca hükmün bulunmadığı, sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulmasının isabetli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... ile mağdur ...'ın tanık ...'ın oğulları oldukları ve aralarında mal paylaşımı sebebiyle husumet ve geçimsizlik bulunduğu, olay günü mağdur ... ile mağdur ...'ın Mevlüt'ün evinin önünde hayvan alım satımı yapan ve cambaz olarak tabir

2. Sanık ... ile mağdur ...'ın tanık ...'ın oğulları oldukları ve aralarında mal paylaşımı sebebiyle husumet ve geçimsizlik bulunduğu, olay günü mağdur ... ile mağdur ...'ın Mevlüt'ün evinin önünde hayvan alım satımı yapan ve cambaz olarak tabir

edilen tüccarı beklemek için oturdukları sırada tanık baba ...'ın bahçesine gitmek için elinde tüfek ile dışarıya çıktığı, mağdur ...'in babasına hitaben ''ineğin parasını annem alacak senin burda yerin yurdun yok" dediği ve tanık ...'ün de mağdur ...'e hitaben ''Allah’ından bul'' şeklinde söz söylemesi üzerine taraflar arasında tartışma başladığı, tartışma seslerini duyan sanık ...'in babasının yanına geldiği, tartışmaya müdahil olduğu ve babasının elinde bulunan tüfeği almak istediği sırada aralarında tüfeğin karşılıklı olarak çekiştirilmesi sırasında ard arda iki kez patladığı, ilk patlama neticesinde mağdur ...'in kafasının sağ arka parietal bölge ile temporal bölge bitişiğinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığı, ikinci patlama neticesinde mağdur ...'ın sağ gözüne isabet eden saçma tanesi sebebiyle işlev kaybı, yüzde sabit eser, yaşamını tehlikeye sokacak biçimde ve vücudunda orta (3.) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığının anlaşıldığı olayda, karşılıklı çekiştirme sırasında tüfeğin patladığı, ateşli silah kullanma hususunda uzmanlığı olmayan sanık ...'in elindeki tüfek çekiştirilirken ateş alabileceğini öngörebileceği ancak dosya kapsamındaki deliller dikkate alındığında sanığın mağdur ... ile yanında duran ve aralarında husumet bulunmayan mağdur ...'in ölmesini kabullendiğini söylemenin mümkün olmadığı gibi tüfek tanık Mevlüt'ün elindeyken sanığın tüfeği almak için çektiği esnada tüfeğin irade dışı olarak ateş almasının da mümkün olduğu, tüm bu açıklamalar gözönüne alınarak dikkatsiz ve özensiz şekilde hareket eden sanığın 5237 sayılı Kanun'un 22/3. maddesi delaletiyle 89/4. maddesine göre bilinçli taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sorumlu tutulması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemlerin kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulü ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri "suç vasfı" yönünden yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/562 Esas, 2022/1786 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10068, Karar No: 2017/3330, Tarih: 05.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/10068 E.  ,  2017/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/03/2016 tarih ve 2015/120-2016/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada kamulaştırmasız el atma nedeniyle müvekkili aleyhine ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/642 E sayılı dosyası ile açılan davanın kabulüne karar verildiğini ve davaya istinaden müvekkilinin icra dosyasına 9.612,22 TL ödeme yaptığını ileri sürerek bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve 3.108,00 TL temyiz harç ve masraflarının ödeme tarihlerinden itibaren uygulanacak avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sözleşmeden önce gerçekleştirilen kamulaştırmasız el atma işlemi nedeniyle açılan dava sonucu, davacının İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nden sonra 9.612,22 TL ödediği, ancak davacının anılan sözleşmenin 7.2. maddesindeki ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği, bu nedenle davaya dayanak teşkil eden mahkeme kararının karar tarihindeki alacak miktarını, karar tarihine kadar işlemiş yasal faizi, harç ve yargılama giderlerini, ilam vekalet ücretini davalıdan isteyebileceği ve bunların toplamının 8.006,16 TL olarak belirlendiği, ayrıca davacının 2.518,00 TL onama harcı, 690,00 TL bakiye karar harcı ödediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 8.006,16 TL rücu edilecek bedel, 2.518,00 TL onama harcı, 690,00 TL bakiye karar harcı olmak üzere toplamda 11.214,16 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek olan avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.