muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28292, Karar No: 2014/39617, Tarih: 23.12.2014

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı işveren tarafından iş akdini feshinin gerekçesi olarak gösterilen davacı işçinin sağlık sorunlarının performansını düşürdüğü iddiasının açıkça ortaya konulamadığı ve davacının 2012 yılı ikinci yarısı dışında süregelen bir performans düşüklüğünün söz konusu olmadığı, bu nedenle feshin geçersiz olarak yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25.maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

İş Kanunu’nun gerekçesinde hangi hallerin işçinin yetersizliği nedeniyle geçerli fesih hakkı bahşedeceği örnek kabilinden sayılmış olup bunlardan biri de sık sık hastalanarak rapor almadır. Sık sık rapor alma halinde, işveren aralıklı da olsa işçinin iş görme ediminden faydalanamayacaktır. Sık sık hastalanan ve rapor alan işçinin, bu nedenle devamsızlığının işyerinde olumsuzluklara yol açacağı açık bir olgudur. İş Kanunu’nun gerekçesinde sık sık hastalanmanın yeterlilikten kaynaklanan neden olarak örnek kabilinden sayılması, işyerinde olumsuzluklara yol açtığının kabul edilmesindendir.

İşveren 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18/3. f maddesi uyarınca aynı kanunun 25/I.b maddesi uyarınca önele ilaveten altı haftalık bekleme süresi içinde işçinin iş sözleşmesini feshedemez. Ancak işçinin aralıklı olmak üzere sık sık rapor alması bu kapsama girmez. Sık sık rapor alması durumunda toplam raporlu olduğu süre, bekleme süresi içinde kalsa bile, sık sık rapor alması işyerinde olumsuzluklara yol açmış ise, işçinin iş sözleşmesi bildirimli veya süreli olarak feshedilebilir. Bu durumda fesih geçerli nedene dayanmaktadır.

Dosya içeriğine göre 07.06.2013 tarihli fesih bildiriminde, davacının iş akdinin işçinin performans düşüklüğü ve uzun süreli rapor alması sonucunda çalışma düzeninde aksamalar meydana geldiği gerekçesi ile feshedildiğinin belirtilmesi ve davacı işçinin 2013 yılının ilk 5 ayında değişik hastalıklardan olmak üzere aralıklı olarak toplam 42 gün sağlık raporu alması göz önüne alındığında, bu durumun işyerinde olumsuzluklara yol açtığı, bu nedenle feshin geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama gideri 81.00 TL'nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 23.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3832, Karar No: 2025/1547, Tarih: 26.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/3832 E.  ,  2025/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/9 E., 2023/31 K.

HÜKÜM : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) (16.) Hukuk Dairesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Erzincan ili Tercan ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 272 parsel sayılı 11.273,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... (2/6), ...(1/6) ve ölü oldukları belirtilerek ... (1/6) ile ... (2/6) adına payları oranında tespit edilmiştir.

Davacılar dava dilekçesinde, 101 ada 272 parsel sayılı taşınmazın 40 yıldan fazla bir süredir taşınmaza zilyet olduklarını belirterek taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek eşit paylarla adlarına tesciline karar verilmesini istemiş, aşamalarda dayandıkları tapu kaydının Ağustos 1289 tarihli ve 32 sıra numaralı Yoklama kaydına dayandıklarını belirtmişlerdir.

Davalı vekili, taşınmazın davalının murisi olan ...'ın zilyetliğinden sonra davalılara intikal ettiğini ve 40 yıldan fazla bir süredir zilyet olduğunu, taşınmaz hakkında satış işlemi de olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuş, aşamalarda dayandığı tapu kaydının Eylül 1324 tarihli ve 17 sıra numaralı tapu kaydına dayanmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın eşit paylar ile davacılar adına tesciline karar verilmiş; hükmün, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2018/1442 Esas, 2020/4441 Karar sayılı kararıyla; "Mahkemece, davalılar ..., ..., ... ile ...'in gerekçeli karar başlığında taraf olarak gösterilmeyerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297. maddesine aykırı şekilde karar oluşturulmasının isabetsiz olduğuna" değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına ve bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "yapılan keşifte davalı ... ve ...'in davacıların davalarını kabul ettiklerini beyan ettikleri ve kabul beyanlarının keşif tutanağında imza altına alındığı, mahalli bilirkişiler, nizalı parselin davacılar tarafından uzun yıllardır zilyet edildiği ve davacıların murislerinden geriye kalan mirasçılar arasında rızai taksim yapıldığını, davalı tanığı ... ise davalı ...'in oğlu ...'in nizalı taşınmazı 2008-2009 yıllarından itibaren kullanmaya başladığını beyan ettiği, davacıların 1324 tarihli ve 17 sıra numaralı; davalı tarafın ise 1289 tarihli ve 32 sıra numaralı tapu kayıtlarına dayandığı, tapu kayıtlarının birbirlerinin geldi-gittileri olduğu ve Eylül 324 tarihinden itibaren günümüze kadar intikal görmediği bu sebeple hukuki geçerliliğini yitirdiği, bu nedenle nizalı taşınmaz hakkında zilyetlik esaslarına göre karar vermek gerektiği, keşifte komşu 270 parsele ait 16.12.2004 tarihli ve 15 sıra numaralı tapu kaydının uygulandığı; tapu kaydının hudutlarının tibet, çalılık, tarik ve taş dolduğu ve dava konusu 272 parseli okumadığının görüldüğü, yapılan keşif, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına itibar edilerek tüm dosya ve deliller kapsamında, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla zilyetlik edinme esasına göre değelendirildiğinde, davacıların nizalı parsele 20 yılı aşkın süredir nizasız ve fasılasız malik sıfatıyla zilyet oldukları" gerekçesiyle davacılar ... ve ... tarafından açılan davanın kabulüne, 101 ada 272 parsel sayılı taşınmaz yönünden yapılan tespitin iptaline, dava konusu taşınmazın davacılar ... ve ... adına 1/2 'şer pay olacak şekilde tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10011, Karar No: 2014/7656, Tarih: 09.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10011 E.  ,  2014/7656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/194, Karar No: 2017/536, Tarih: 22.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/194 E.  ,  2017/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6166 esas sayılı takip dosyasında 12.06.2013 tarihli sıra cetveli yapılmasına ilişkin tensip tutanağının hukuka aykırı olduğunu, sıra cetveli ile dağıtım yapılan bedelin ipotek kapsamında olduğunu bu nedenle iptalini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri görev itirazında bulunmuşlardır.

Mahkemece şikayetin alacağın ipotek kapsamında olup olmadığı iddiasına dayandığı, bu şikayetin davanın İcra Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ... Nöbetçi İcra Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3748, Karar No: 2015/3738, Tarih: 17.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/3748 E.  ,  2015/3738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2014

NUMARASI : 2014/1018-2014/1327

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .............. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Mahkemenin kabul kararı Dairece; “...istenen düzeltme için öncelikle Tapu İdaresine başvurulması gerektiği, böyle bir başvuru yapılmadan açılan davanın dinlenemiyeceği ve usulden reddi gerekeceği...” yönünden bozulmuş; mahkemece bozmaya uyulduğu halde, davacı tarafa Tapu Müdürlüğüne başvuru yapması için süre verilmiş, davacı tarafın Tapu Müdürlüğünden aldığı soyut ret kararına dayanılarak da dava kabul edilmiştir.

Bilindiği üzere, bozma kararına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşacağı kuşkusuzdur.

Diğer taraftan, tapu müdürlüğüne yapılan düzeltim başvurusu üzerine, Tüzüğün 75. maddesinde belirtilen araştırma ve soruşturma yapılmadan verilen soyut içerikli ret kararının davayı mahkeme önünde dinlenebilir hale getirmesi de mümkün değildir.

Hâl böyle olunca, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalı Tapu Müdürlüğünün temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24377, Karar No: 2021/11696, Tarih: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/24377 E.  ,  2021/11696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal edilmesinin yasaklandığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ile tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanun'un 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği, nitekim bu suçtan İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/238 E.- 2018/226 K. sayılı ilamıyla mahkumiyetine karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmakla, aynı fiil nedeniyle açılan iş bu davanın CMK.nın 223/7. maddesi gereğince reddi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19169, Karar No: 2016/11624, Tarih: 13.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19169 E.  ,  2016/11624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27 HMK m. 297/1-b). Mahkemece; hükümde tarafların doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgilerine yer verilmemiştir. İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde, Nüfus Hizmetleri Kanununun 27. maddesi hükmüne aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.06.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/7671, Karar No: 2012/39433, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7671 E.  ,  2012/39433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 29, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2008 tarihli ve 2007/276 esas, 2008/512 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07.05.2012 gün ve 2012/7854/27067 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2012 gün ve 2012/132636 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanığın mala zarar verme olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 4 ay karşılığı adlî para cezası üzerinden hesaplama yapılarak sonuçta 1.000,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmiş ise de; kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da cezanın alt sınırdan tayin edildiğinin belirtilmiş bulunulması karşısında, 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak tesbit edilecek 5 gün tam sayısı üzerinden öncelikle aynı Kanun'un 61/8.maddesi gereğince indirim yapılması ve belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanacak adlî para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden. yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2008 gün ve 2007/276 esas 2008/512 sayılı kararının CMK'nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, mahkemenin seçimlik cezalardan para cezasını tercih etme yönündeki kabulü ve cezayı alt sınırdan takdirine bağlı kalınıp bozma nedenine göre uygulama yapılarak; hükümlünün 5237 sayılı TCK'nın 151/1.maddesi uyarınca 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanunun 29. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle hükümlünün 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümlüye tayin edilen adli para cezasının aynı Yasanın 52/2.maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL olarak takdir edilip 20.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen ceza miktarına nazaran 5237 sayılı TCK.nın 52/4.uyarınca taksitlendirilmesine yer olmadığına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24854, Karar No: 2017/3893, Tarih: 26.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24854 E.  ,  2017/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.