muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3880, Karar No: 2019/7890, Tarih: 06.05.2019

Muhatap yerine daimi memur ya da müstahdemlerinden birine tebligat yapılması durumunda ise; 7201 sayılı Kanunun 20 ve Yönetmeliğin 29. maddelerindeki açık düzenlemeler karşısında, tebligatın muhatap yerine bu kişilere yapılmasının nedeni ve tebligat yapılan kimsenin kimliği tebliğ mazbatasında belirtilmelidir. (Ejder Yılmaz – Tacar Çağlar, Tebligat Hukuku, Değiştirilmiş Dördüncü Baskı, Yetkin Yayınları, Ankara 2005, s. 471, 488, 490) Dolayısıyla muhatabın tebliğ saatinde iş yerinde geçici olarak bulunmadığına ve bu nedenle muhatap yerine sürekli çalışan memur ya da müstahdemine tebligat yapıldığına ilişkin tebligat mazbatasında açıklamada bulunulmaması durumunda da tebligatın usulüne aykırı olduğu kabul edilmelidir..."

Şeklinde sorumlu müdüre yapılacak tebligat sürecinin taşıması gereken temel esasları belirtilmiştir.

Buna göre somut uyuşmazlıkta; düzeltme ve cevabın yayımlanmasına dair İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.10.2014 tarih ve 2014/2354 D.İş sayılı kararının Yurt Gazetesi muhatap alınarak tebliğe çıkartıldığı, tebligatın 05.11.2014 günü gazetede daimi çalışan işçiye tebliğ edildiği, 10.11.2014 tarihinde Yurt Gazetesi vekili tarafından yapılan itirazın ise İstanbul 3. Sulh Ceza hakimliği tarafından 26.11.2014 tarih ve 2014/2690 D.İş sayılı kararla reddedildiği, bu kararın da Yurt Gazetesi vekili muhatap alınarak tebliğe çıkartıldığı ve 09.12.2014 günü işyerinde daimi çalışana tebliğ edildiği, düzeltme ve cevap metninin ne ilk karar aşamasında ne de itiraz üzerine verilen merci kararı aşamasında sorumlu müdüre tebliğ edilmediği, dolayısıyla usulüne uygun yapılan bir tebligattan veya suçun unsurlarının oluştuğundan bahsedilemeyeceği anlaşılmakla, iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21903, Karar No: 2019/13162, Tarih: 17.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21903 E.  ,  2019/13162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedene feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıdem tazminatı hesaplanırken kıdem tazminatı tavanının aşılıp aşılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; mahkemece, haklı nedene dayalı işçi feshinin söz konusu olduğunun kabulü ile talep konusu kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınması isabetli ise de, fesih tarihindeki kıdem tazminatı tavanına dikkat edilmeksizin yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır. Hal böyle olunca, fesih tarihi olan 18.03.2013 tarihindeki kıdem tazminatı tavanı olan 3.129,25 TL aylık ücret nazara alınarak kıdem tazminatının hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Diğer taraftan, temyiz dilekçesi ekinde sunulan dekontlar ile ödeme savunmasında bulunulmuştur. Söz konusu belgeler arasında yer alan 06.08.2013 işlem tarihli ve 3.000,00 TL tutarlı dekontta “kıdem tazminatı ödemesi”; 11.10.2013 işlem tarihli ve 1.452,00 TL tutarlı dekontta ise “Ekim ödeme” açıklamaları bulunmaktadır. Sunulan diğer (10.07.2014 tarihli ve 2.500,00 TL tutarlı ve 09.09.2014 işlem tarihli 2.000,00 TL tutarlı) dekontlarda ise herhangi bir açıklama bulunmamaktadır. Ödeme itirazı her aşamada dikkate alınacağından, kıdem tazminatı ödemesinin kıdem tazminatı alacak hesabından düşümü, diğer ödemelerin ise hangi alacağa veya alacaklara istinaden yapıldığı hususu netleştirilerek, gerekirse mahsubu ile sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4969, Karar No: 2012/11822, Tarih: 16.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/4969 E.  ,  2012/11822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Temyiz dilekçesinin 1412 ... CMUK'nın 310. maddesi uyarınca süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 ... Yasanın 8/1 ve 1412 ... CMUK'nın 317.maddesi uyarınca O yer C.Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ...'nun temyiz istemine yönelik temyizde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamedeki anlatımına göre; sanığın tek başına ödeme yapma ve senet düzenleme yetkisi olmadığı halde bono düzenlemek eyleminin yanı sıra ödeme yapılmadığı halde gider makbuzu düzenlemesinin zimmet ve sahtecilik suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları tartışıp davaya bakma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16190, Karar No: 2019/2547, Tarih: 26.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/16190 E.  ,  2019/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 26.03.2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.845,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan V.
Yargıtay — Esas No: 2013/23244, Karar No: 2015/41252, Tarih: 08.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/23244 E.  ,  2015/41252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/404987

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2011

NUMARASI : 2011/159 (E) ve 2011/134 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık S.. G.. savunmanı ile sanıklar M.. V.. ve S.. G.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7423, Karar No: 2016/10693, Tarih: 18.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/7423 E.  ,  2016/10693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı hayvancılık ve çiftçilik ile uğraştığını, davalıdan yem almak üzere anlaştığını, davalının yem vermeye başlamadan önce kendisinden teminat amaçlı olarak 15.09.2010 vade tarihli boş senet aldığını, senedi 6.000,00 tl olarak davalının doldurduğunu, bu senede dayalı olarak kendisi aleyhine takibe başladığını, oysaki kendisinin sadece 3.748,00 tl lik yem aldığını ve bu miktarda borcu olduğunu belirterek 2.252,00 tl den borcu olmadığının tespiti ile %40 den az olmamak kaydıyla kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı tarafından senede dayalı takip nedeniyle menfi tespit isteğine ilişkindir.

Davacı, senedi karşı tarafa boş olarak verdiğini, 3.748,00 tl yem aldığını, ancak davalının senedi 6.000,00 tl olarak doldurularak takibe koyduğunu, davalının senedi anlaşmaya aykırı olarak doldurduğunu ileri sürerek 2.252,00 tl yönünden borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Davacının delil olarak dosyaya tarihsiz bir hesap görme şeklinde belge ibraz etmiş ve bu belgedeki yazıların davalının eli ürünü olduğunu iddia etmiştir. Bu yazının davalıya ait olduğunun anlaşılması durumunda belgenin delil başlangıcı olduğunun kabulü gerekecektir. O halde mahkemece sözü edilen belge davalının yazı örnekleriyle birlikte Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek davalıya ait olup olmadığı yönünden rapor aldırılıp, rapor doğrultusunda diğer deliller ile birlikte değerlendirilip, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3848, Karar No: 2020/4356, Tarih: 17.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3848 E.  ,  2020/4356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tüketicinin açtığı menfi tespit davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, murisleri ... 'ın davalı bankadan kullandığı 67.000,00 TL tutarlı konut kredisine bağlı olarak hayat sigortası düzenlendiğini, murislerinin 14.02.2016 tarihinde vefatı üzerine hesabın kapatılması için davalı bankaya müracaat edildiği halde cevaben teknik nedenlerle kapatılamayacağının bildirildiğini, kredinin tazmini için ....'ne yapılan başvurunun murislerinin böbrek hastalığını gizlediğinden bahisle reddedildiğini, murislerinin sigorta şirketine gerçek dışı beyanda bulunmadığını, kredi başvurusuyla birlikte imzalatılan matbu sigorta formu uygulamasının haksız şart niteliğinde olduğunu, aynı bankadan emekli maaşı alması nedeniyle murislerinin böbrek hastası olduğunun bilindiğini, ayrıca murislerinin ölüm nedeninin böbrek hastalığı olmadığını ileri sürerek; borçlu olmadıklarının tespitini talep etmiştir.

Davalı banka vekili, mahkemenin görevsiz olduğunu, müvekkilinin pasif dava ehliyetinin bulunmadığını, davacılar mirasbırakanının gerçek dışı beyanda bulunduğu gerekçesiyle sigorta şirketinin poliçe lehdarı olan bankaya herhangi bir ödeme yapmadığını, sigorta şirketinin yaptığı değerlendirme nedeniyle bankanın bir kusuru ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

BAŞKANLIĞI

Davalı banka vekili, mahkemenin görevsiz olduğunu, müvekkilinin pasif dava ehliyetinin bulunmadığını, davacılar mirasbırakanının gerçek dışı beyanda bulunduğu gerekçesiyle sigorta şirketinin poliçe lehdarı olan bankaya herhangi bir ödeme yapmadığını, sigorta şirketinin yaptığı değerlendirme nedeniyle bankanın bir kusuru ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

BAŞKANLIĞI

İlk Derece Mahkemesince " ... davacılar murisi ile davalı banka 27.10.2015 tarihli konut kredi sözleşmesi bulunup, bu krediden doğan borçlar murisin vefat anına kadar süresinde yerine getirilmiştir. Anılan konut kredi sözleşmesinin teminatını oluşturmak amacıyla ihbar olunan sigorta şirketi ile davacılar murisi arasında 27.10.2015 günü başlayıp 27.10.2025 tarihinde son bulan hayat sigortası düzenlenmiştir. Sözleşmenin kurulması anında davacılar murisinin imzasını taşıyan “Hayat Sigorta Başvuru Formu” içeriğinden murisin bir rahatsızlığının olmadığını bildirdiği görülmektedir. Adli Tıp Kurumu’nun 23.11.2016 günlü ve 5252 karar numaralı raporunda, 14.02.2016 tarihinde vefat eden murisin ölümünün kronik hastalıklarına bağlı olarak gelişen komplikasyonlar sonucu olduğu belirtilmiştir. Görülüyor ki, sigorta yapılması sırasında hastalığına ilişkin gerekli bilgileri sigortacıya aktarmayan muris 6102 sayılı TTK’nın 1435. maddesine aykırı davranışta bulunmuştur." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; davacılar vekilinin istinaf talebi Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından bahisle reddedilmiş; son olarak davacılar vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar vekilinin bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. madddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 17/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/2216, Karar No: 2020/3086, Tarih: 19.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2216 E.  ,  2020/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve bir kısım davalılar ..., ... ve ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ..., ...,... ve ...’in yönetim kurulu üyesi olduklarını, diğer davlıların ise denetçi olarak görev yaptıklarını, usulsüz işlemlerle zimmetlerine para geçirdiklerini, aslı olmayan belgeleri gider olarak göstererek kooperatifi zarara uğrattıklarını, uğranılan zararı harcama tarihlerinden itibaren ticari faizi ile talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ... ve ..., denetim kurulu üyeleri olduklarını, denetçilerin yasa gereği müteselsil sorumluluğunun olmadığını savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., kooperatifte denetim görevi yaptığını, 21.06.2009 tarihli genel kurulda ibra edildiğini savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, kooperatif yönetimine aday olmaları nedeniyle haklarında karalama kampanyası yapıldığını, haklarında suç duyurusunda bulunulduğunu, takipsizlik kararı verildiğini, herhangi bir zimmetin söz konusu olmadığını savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; kooperatif tarafından düzenlenen fatura içeriklerinin imalatlarla uyumlu olduğu gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu; mahkeme tarafından alınan bilirkişi raporunun davacının bir kısım taleplerini karşılar nitelikte olduğu, fazla huzur hakkı ödendiğine ilişkin bir incelemenin yapılmadığı, bu konuda ayrıntılı bir rapor alınması gerektiği, bilirkişinin işçiliğe dahil olan kopma aparatının demirbaş sayıldığı ve fatura edilemeyeceği, 100 TL bedelle nakliye yapılamayacağı gibi tespitlerine neden itibar edilmediğine ilişkin bir gerekçe gösterilmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, bilirkişi raporu alındığı, nakliyenin daha düşük miktarda da yapıldığı fatura suretlerinde görüldüğü, kopma aparatının fatura edilemeyceği yönünde yasal bir zorunluluk olmadığı, davalılara ödenen huzur hakkının yerinde olduğu,ancak kasanın devir tesliminde incelenen belgelere göre 1.153,66 TL eksik devredildiği, bu devirden de yönetimde olan ...,..., ...’in müştereken ve müteselsilen eksik devredilen tutardan sorumlu olduklarını kabul ederek davanın onlar yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden ise sorumluluklarının olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve bir kısım davalılar ... ..., ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve bir kısım davalılar ... ..., ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK'ya eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2017 yılı için 2.270,00 TL'dir

Dava dilekçesinde, 28.052,99 TL tutarında alacak miktarı davalılardan tahsili talep edilmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile talep edilen miktarın 1.153,66 TL’sinin bir kısım davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Temyiz eden davalılar aleyhine kabul edilen kısım, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davalılarınnın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar ... ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, aşağıda yazılı harcın davacıdan alınmasına, temyiz peşin harcın talep halinde yukarıda adı geçen davalılara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1838, Karar No: 2017/13247, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1838 E.  ,  2017/13247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.