muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/907, Karar No: 2019/11141, Tarih: 30.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/907 E.  ,  2019/11141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı ... vd. vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 25/10/2018 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, verilen geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 480 ada 9 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

1-4650 sayılı Yasayla değişik 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca açılan bedel tespit ve tescil davasında aynı Kanunun 15/son maddesine göre değerlendirmenin dava tarihi esas alınarak yapılması gerekir.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmaza ve üzerindeki ağaçlara dava tarihi olan 2016 yılı esas alınmak suretiyle ilçe tarım ve orman müdürlüğü verilerine göre değer biçilmesi gerekirken,bu husus gözetilmeden, 2015 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz sulu arazi niteliğinde olduğundan kapitalizasyon faizinin % 4 oranında uygulanması gerekirken bu oranın % 5 kabulü suretiyle bedel tespiti,

3-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan münavebe ürünlerinin 2016 yılı itibarıyla ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek) gösteren veri cetveli İlçe tarım ve orman müdürlüğünden getirtilip sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masraflar kalemlerinin üretim masraflarına dahil edilmeyeceği gözönünde tutularak hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

4-28/04/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun ile ... Su İşleri Genel Müdürlüğü 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan muaf hale geldiğinden, davacı idarenin harçtan muafiyetine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

4-28/04/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun ile ... Su İşleri Genel Müdürlüğü 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan muaf hale geldiğinden, davacı idarenin harçtan muafiyetine karar verilmesi,

5-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince,bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğine iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22356, Karar No: 2017/12232, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22356 E.  ,  2017/12232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/749, Karar No: 2016/173, Tarih: 05.04.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/749 E.  ,  2016/173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Temyiz Edenler : Sanık müdafi ve katılanlar vekili

Katılanlar Gürhan ve ...’e karşı kasten öldürme suçuna teşebbüsten sanık ...’nin yapılan yargılaması sonucu, katılan ...’a yönelik eylemi nedeniyle TCK’nun 81/1, 35 ve 29. maddeleri uyarınca 9 yıl; katılan ...’a yönelik eyleminin ise olası kastla yaralama suçunu oluşturduğunun kabulü ile TCK’nun 86/1, 86/3-e, 21/2 ve 29. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.12.2013 gün ve 109-342 sayılı hükmün sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 21.04.2015 gün ve 271–2524 sayı ile;

"…Dosya kapsamına göre, evinin çatısına çıkan sanık ...'in, yaklaşık 12 metre mesafede bulunan mağdur ...'a tüfekle bir el ateş ettiği, kardeşi Gürhan'ın yaralanarak yere düştüğünü gören mağdur ...'ın kardeşinin yanına geldiği, sanığın bu kez tüfeğini Kenan'a doğrultarak ateş edip Kenan'ı yaraladığı, Kenan'ın kaçması üzerine sanığın Gürhan'a bir el daha ateş ettiği, çok sayıda saçma isabetiyle mağdur ...'ın yüz, saçlı deri, boyun, göğüs ve sırt bölgelerinden, mağdur ...'ın ise sırt ve saçlı deri bölgelerinden yaralandığı olayda;

a) Sanığın, savunmalarında 112 Acil Servisi ve jandarmayı aradığını savunması, iletişimin tespiti kayıtlarında da sanığın savunmalarının doğrulanması karşısında sanık hakkında TCK.nun 36. maddesinde düzenlenen 'gönüllü vazgeçme' hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

b) Sanığın eylemi sonucu yaralanan mağdur ...'daki meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının kesin olarak belirlenmesi açısından rapor, film ve grafiler ile tüm tedavi evraklarının Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kuruluna gönderilerek rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, yetersiz raporlara dayanılarak eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

c) Kabule göre;

Sanığın öldürme kastıyla ateş ettiği mağdur ...'ın yanına gelen Kenan'a doğrudan kastla yaraladığı anlaşılmakla, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastı, mağdurda meydana gelen yaralanmanın yerleri ve nitelikleri birlikte dikkate alındığında, sanığın, mağdur ...'ı da kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek olası kastla yaralama suçlarından hüküm kurulması” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 17.06.2015 gün ve 146–219 sayı ile gönüllü vazgeçme hükümlerinin tartışmasız bırakılmasıyla ilgili bozma nedenine uymuş, katılan ... hakkında Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasına ilişkin ve kabule göre yapılan bozma nedenine ise;

"Her ne kadar Yargıtay bozma ilamında mağdur ... hakkında alınan raporun yetersiz olduğundan bahisle Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi'nden rapor alınması gerektiği belirtilmiş ise de, olaydan 6 ay geçtikten sonra Adnan Menderes Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'ndan alınan 24.09.2013 ve 19.11.2013 tarihli raporlarda, mağdurun yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu, sağ gözünün işlevinin sürekli yitirilmesine neden olduğu, yüzünde sabit iz niteliğinde olduğu ve kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derecede olduğu belirtilmiş, mağdur hakkında Devlet Hastanesi'nin Genel Cerrahi ile Beyin-Sinir Cerrahi bölümlerince düzenlenen raporların da bu yönde olduğu görülmüştür. Öte yandan sanığın mağdur ...'a yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olduğu Yüksek Daire tarafından da kabul edilmiştir. Buna göre somut olayda, sadece teşebbüs için kanunda öngörülen ceza aralığına etkisi bakımından alınması gereken raporun, Üniversite Hastanesi'nin Adli Tıp Ana Bilim Dalı'ndan alınmış olması, olaydan sonraki ilk bulgularla örtüşmesi, olayın üzerinden en az 6 ay geçtikten sonra alınması ve içerik itibariyle hüküm vermeye elverişli olması, yine mahkememizce bu rapor ışığında kasten öldürme suçunda, teşebbüs için öngörülen 9-15 yıl aralığından, makul bir oranda uzaklaşılarak 12 yıl hapis cezasının belirlenmiş olması nazara alındığında, Adli Tıp İhtisas Kurulu'ndan yeniden aldırılacak raporun eylemin niteliği ve eyleme verilecek ceza miktarında belirleyici olamayacağı anlaşıldığından; yine her ne kadar Yargıtay bozma ilamında, sanığın mağdur ...'a yönelik eyleminin öldürmeye teşebbüs olacağı belirtilmiş ise de, mağdur ...'ın ifadesinde 'bir tüfek sesi geldi. Gürhan yüzünü tuttu, ben ona yardım için müdahale ederken bu sefer ben vuruldum' dediği, babası İsmail'in de ifadesine 'Gürhan vuruldu, Gürhan'a yardım etmeye çalışan Kenan da vuruldu' dediği, bu beyanlar ile bahçede İsmail, Kenan ve Gürhan'ın bulunmasına rağmen sanığın ilk atışında Gürhan'ı hedeflediği, yine üçüncü atışını da Gürhan'a doğru gerçekleştirdiği dikkate alındığında sanığın kastının Gürhan'a yönelik olduğunun açıkça sabit olduğu, zira hiçbir atışında İsmail'i hedef almadığı, Kenan'ın da Gürhan'ın yanına gittiği için isabet alarak yaralandığı, İsmail'in bahçede olmasına rağmen Gürhan'ın yanına gitmediği için yaralanmadığı, sanığın İsmail ve Kenan'a yönelik öldürme kastı olsaydı, ilk atışla yere yığılan Gürhan'ı hedef almak yerine diğerlerine doğru ateş etmesi gerektiği, oysa sanığın üç atışı da mağdur ..

...'a yönelttiği, dolayısıyla Gürhan'a yardım için gelmese Kenan'ın da yaralanmayacak olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, kişinin iç dünyasını ilgilendiren kastın, ancak dışa yansıyan davranışlarıyla belirleneceği ve şüpheden sanığın yararlanacağı dikkate alındığında, sanığın Kenan'a yönelik öldürme kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeter inandırıcı delil elde edilemediği, ancak Gürhan'a doğru ateş ederken bahçede bulunan Kenan'ın da isabet alabilecek olduğunu öngörmesi beklendiğinden, olası kastla hareket ettiğinin kabul edilmesi gerektiği" gerekçeleriyle direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2015 gün ve 269982 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçeyle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; katılan ...’daki yaralanmaya ilişkin Adnan Menderes Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan raporun hükme esas alınmaya yeter nitelikte olmadığı, bu bağlamda Özel Dairece yerel mahkeme hükmünün Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğinden bahisle bozulmasında isabet bulunup bulunmadığının tespitine ilişkin ise de, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle yerel mahkeme direnme kararının yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı hususunun ön sorun olarak ele alınması gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Dairece ilk hüküm katılan ...'daki yaralanmaya ilişkin Adnan Menderes Tıp Fakültesi Adli Tp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan raporun hükme esas alınmaya yeter nitelikte olmayıp Adli Tıp Kurumundan rapor alınmaması gerektiğinden bahisle bozulduğu, bozmadan sonra yapılan yargılamada katılan ...’ın dosyaya iş göremezlik raporunu sunduğu, yerel mahkemenin de katılan ... hakkında Adli Tıp Kurumundan rapor alınmama nedenlerine ilişkin önceki kararda yer almayan; "olaydan 6 ay geçtikten sonra Adnan Menderes Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'ndan alınan 24.09.2013 ve 19.11.2013 tarihli raporlarda, mağdurun yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu, sağ gözünün işlevinin sürekli yitirilmesine neden olduğu, yüzünde sabit iz niteliğinde olduğu ve kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derecede olduğu belirtilmiş, mağdur hakkında Devlet Hastanesi'nin Genel Cerrahi ile Beyin-Sinir Cerrahi bölümlerince düzenlenen raporların da bu yönde olduğu görülmüştür. Öte yandan sanığın mağdur ...'a yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olduğu Yüksek Daire tarafından da kabul edilmiştir. Buna göre somut olayda, sadece teşebbüs için kanunda öngörülen ceza aralığına etkisi bakımından alınması gereken raporun, Üniversite Hastanesi'nin Adli Tıp Ana Bilim Dalı'ndan alınmış olması, olaydan sonraki ilk bulgularla örtüşmesi, olayın üzerinden en az 6 ay geçtikten sonra alınması ve içerik itibariyle hüküm vermeye elverişli olması, yine mahkememizce bu rapor ışığında kasten öldürme suçunda, teşebbüs için öngörülen 9-15 yıl aralığından, makul bir oranda uzaklaşılarak 12 yıl hapis cezasının belirlenmiş olması nazara alındığında, Adli Tıp İhtisas Kurulu'ndan yeniden aldırılacak raporun eylemin niteliği ve eyleme verilecek ceza miktarında belirleyici olamayacağı" şeklindeki yeni ve değişik gerekçeyle direnerek sanığın ilk hükümdeki gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu nedenle, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp, ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulmuş olması nedeniyle yeni hüküm niteliğindedir. Özel Daire denetiminden geçmeyen bu yeni gerekçenin, ilk kez Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesi mümkün olmadığından, yerel mahkeme hükmünün Özel Dairece incelenmesi gerekmektedir.

Bu nedenle, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp, ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulmuş olması nedeniyle yeni hüküm niteliğindedir. Özel Daire denetiminden geçmeyen bu yeni gerekçenin, ilk kez Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesi mümkün olmadığından, yerel mahkeme hükmünün Özel Dairece incelenmesi gerekmektedir.

Öte yandan yerel mahkeme, kabule göre yapılan bozmaya da direnmiştir. Kabule göre yapılan bozma esasa ilişkin bozmadan farklı olup dosyanın mevcut durumuna göre uyarı, öğreti ve yol gösterme niteliğindedir. Esasa ilişkin bozmaya uyulduktan sonra verilecek yeni kararda kabule göre yapılan bozma sebebinin ortadan kalkması da mümkündür. Bu nedenle, kabule ilişkin bozmaya yönelik yeni hüküm ısrar niteliğinde değildir.

Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde bulunduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.06.2015 gün ve 146-219 sayılı karar direnme niteliğinde bulunmayıp yeni bir hüküm olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6805, Karar No: 2011/3238, Tarih: 02.06.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/6805 E.  ,  2011/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 164 ada 2 parsel sayılı 603,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... vekili, yasal süresi içinde taşınmazın dere yatağının daraltılması ve üzerinin kapatılması sureti ile kazanılan 4 metre enindeki bölümün tespitinin iptali ve Hazine adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacıların aktif dava ehliyetinin olmadığı gerekçesi ile davanın reddine, dava konusu taşınmaza ait tutanağın tespit gibi işlem yapılmak üzere Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, davanın reddine karar verilmiş olmasına rağmen tescil hükmü oluşturulmamış olması isabetsiz ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin 1. satırının sonundaki “davanın reddine” sözlerinden sonra gelen, “dava konusu taşınmaza ait tutanağın tespit gibi işlem yapılmak üzere Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine” sözleri hüküm yerinden çıkartılarak; yerine “taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline” sözlerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27438, Karar No: 2016/26367, Tarih: 05.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/27438 E.  ,  2016/26367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... A.Ş'de nakle tabi Personel olarak Teknisyen Unvanı ile çalışmakta iken özelleştirme sebebiyle 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi ve 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi gereğince...na bildirilerek, akabinde ataması yapılarak 01.12.2009 tarihinde kurumdan ayrıldığını, 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi gereği, verilmekte olan ikramiyenin sabit değer olarak düzenlenen maaş nakil bildirim formunda gösterilerek...na bildirilmesi gerektiğini, halbuki düzenlenen maaş nakil bildirim formunda ikramiye şutunun boş bırakıldığını ve eksik bildirimde bulunulduğunu, 565,79 TL ikramiyenin maaş nakil ilmühaberine yazılması sureti ile yeniden düzenlenmesinin tespitine, müvekkilinin davalı nezdinde ki 01.01.2006-01.12.2009 tarihleri arasındaki çalışması sonucu doğam, ancak ödenmeyen 5.342,00 TL ek ödeme alacağının en yüksek banka mevduat faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirketin eylem ve işlemlerinden kaynaklı hak kaybına uğramadığının belgelerle sabit olduğunu, davacının kendi isteği ile kamu kurum ve kuruluşlarına atanmasının yapıldığını ve halen 657 sayılı Kanun'a tabi olarak çalıştığını, maaş nakil ilmühaberinin mevzuata uygun olarak tanzim edildiğini, benzer taleplerle iş ve idare mahkemelerinde açılan davaların görev ve esas yönünden reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti: