muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12727, Karar No: 2014/4642, Tarih: 09.04.2014

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının müvekkillerinden A.. S..'e ait 33 nolu dükkan ile B. S.'a ait 35 nolu dükkanı 15.10.2005 tarihli kira sözleşmeleri ile kiraladığını, davalının dükkanlarda yaptığı 25.370,00 TL tutarda faydalı masrafları 1,5 yıllık kiraya mahsup ettiğinden iyileştirme giderlerinin müvekkilleri tarafından yapılmış sayılacağını, davalının sonrasında ise müvekkillerine ait iki kiralananı harap bir şekilde bırakarak terk ettiğini, davalının kiralananı terk ettiğini müvekkilinin öğrenmesi üzerine 13.11.2009 tarihinde Ankara 1. SHM'nin 2009/1087 D.iş dosyasında delil tespiti yaptırdıklarını bilirkişi tarafından her iki taşınmaz için toplam zarar 8.331,12 TL olarak tespit edilmişse de, hesaplanan miktarın düşük olduğunu, ayrıca müvekkillerinin elektrik, su ve kanal açma giderleri olarak ödemeler yapmak zorunda kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir kiralanan için 5000,00'er TL den hor kullanma tazminatının ve ayrıca kiralanan terk ediliğinden yeninden kiraya verilinceye kadar kira bedeli olarak her bir dükkan için 1500,00'er TL mahrum kalınan kira bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiş, 16.01.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile 33 nolu dükkan yönünden 8435,00 TL hor kullanma tazminatı, ödenmeyen 2009 Ekim kirası ve erken tahliye tazminatı olarak 2720,00 TL, 35 nolu dükkan yönünden ise 8.701,00 TL hor kullanma tazminatı, ödenmeyen 2009 Ekim kirası ve erken tahliye tazminatı olarak 2720,00 TL'nın tahsilini talep etmiştir. Davalı kiralananın davacıların bilgisi dahilinde tahliye ediliğinden kiralananın tahliyesi nedeniyle tazminat talep edilmeyeceğini, ayrıca davacıların kiralananda hor kullanma nedeniyle verilen zararları talep edebileceğini, olağan kullanımdan kaynaklanan zararları talep edemeyeceğini, kiralananın biodizel üretiminde kullanılmak üzere kiralandığını ve kiralanandaki hasarların hor kullanma niteliğinde olup olmadığının buna göre belirlenmesi gerektiğini, kiralananın 4 yıl kullanıldığını ve eskimelerin olağan kullanımdan kaynaklandığını, ayrıca talep edilen diğer alacak kalemlerinden ise müvekkilinin sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, hor kullanma bedelini 17.136,61 TL olarak tesbit eden 06.02.2012 tarihli kök rapor ve tazminatın hangi oran davacılara ödeneceğine ilişkin 24.12.2012 tarihli ek rapor doğrultusunda, Kefil olan davalı hakkındaki davanın reddine, kiracı olan davalı yönünden davacıların davasının kabulüne, 33 ve 35 nolu dükkanlar için 5.000'er TL hor kullanma tazminatının dava tarihinden itibaren; 33 nolu dükkan için 3.435,00 TL ve 35 nolu dükkan için 3.701,00 TL hor kullanma tazminatının ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, ayrıca her bir dükkan için 1.500'er TL kira ve makul süre tazminatının dava tarihinden itibaren, 1.220,00'şer TL kira ve makul süre tazminatının ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı A.. A.

.000'er TL hor kullanma tazminatının dava tarihinden itibaren; 33 nolu dükkan için 3.435,00 TL ve 35 nolu dükkan için 3.701,00 TL hor kullanma tazminatının ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, ayrıca her bir dükkan için 1.500'er TL kira ve makul süre tazminatının dava tarihinden itibaren, 1.220,00'şer TL kira ve makul süre tazminatının ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı A.. A..'dan alınarak davacılara ayrı ayrı verilmesine karar verilmiştir.

1.Dosya kapsamına, toplanan delillere, delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına, davalının 2009 Ekim ayı kirasını ödendiğini ve kiralananı tarafların anlaşması neticesinde tahliye ettiğini kanıtlayamamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davalının hor kullanma nedeniyle meydana gelen tazminata yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, davalının tahliyesinden sonra delil tespiti raporuyla belirlenen hor kullanma bedellerinin ödetilmesini istemiştir. Davalı hor kullanma bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan BK.nun 266. maddesine göre; Kiracı, kiralananı ne halde tesellüm etmiş ise, sözleşmenin sona ermesinde, o halde ve mahalli adete tevfikan geri vermekle mükelleftir. Taraflar arasındaki sözleşmenin 12. maddesinde kiralananın içerisinde yapılan masrafların kiradan düşüleceği kararlaştırılmış, nitekim taraflarca ihtilaflı olmayan 27.11.2006 tarihli belge de belirtilen, boya, parke ve mineflö, Banyo mutfak fayans işçiliği v.s 20 kalem halinde sayılan toplam 25.375,00 TL lik tadilatın davalı kiracı tarafından kiradan düşülmek suretiyle yapıldığı anlaşılmaktadır. Kiralanandaki tadilat bedellerinin kiraya verenlerce karşılanması nedeniyle, kiralananın yapılan tadilatlarla kiracıya teslim ediliğinin kabulü gerekir. Bu nedenle davalının yapılan tadilatlarla birlikte teslim ediliği kabul edilen taşınmaza hor kullanma sonucu verdiği zararlar söz konusu ise davacının hor kullanma nedeni ile tazminat talep etme hakkı vardır.

Ne var ki, BK.nun 266/2. maddesi gereğince kiracı, kira sözleşmesine uygun kullanım neticesinde kiralananda meydana gelen eskilik yahut değişiklikten sorumlu değildir. Taraflar arasındaki sözleşmede, kiracının normal kullanımdan doğan eskime ve değişmelerden de sorumlu olacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır.

Ne var ki, BK.nun 266/2. maddesi gereğince kiracı, kira sözleşmesine uygun kullanım neticesinde kiralananda meydana gelen eskilik yahut değişiklikten sorumlu değildir. Taraflar arasındaki sözleşmede, kiracının normal kullanımdan doğan eskime ve değişmelerden de sorumlu olacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu durumda davalı kiracı, kira süresi içerisinde kiralananın hor kullanılması nedeniyle oluşan zararlarla sınırlı olarak kiralayana karşı sorumludur. Dolayısıyla, hor kullanma iddiasının ileri sürüldüğü eldeki davada, yerel mahkemece öncelikle bu yön üzerinde durulmalı, kiralananda varlığı saptanan zararın hor kullanım sonucunda oluşup oluşmadığı belirlenmelidir. Delil tespiti raporunda kiralananda mevcut hasarlar tek tek açıklanmış ise de meydana gelen hasarlar yönünden hor kullanmadan (her hasar için ayrı ayrı açıklanarak) kaynaklanıp kaynaklamadığı belirtilmemiş, sadece zararı ve giderilmesi için yapılacak masraf belirtilmiştir. Özellikle davalının kiralananı kullandığı süre ve kullanım amacı gözetildiğinde, bazı hasar kalemlerinin mutlak surette hor kullanmanın varlığını göstermekten uzak bulunduğu anlaşılmaktadır. Yargılama sırasında yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu ise, yine değinilen yönlerde herhangi bir açıklama içermemekte, davacı tarafından yaptırılan onarımların ve tadilatların maliyetini içermektedir. Ayrıca hor kullanımın nasıl gerçekleştiği, yıpranma nedeniyle değişmesi gerektiği belirtilen eşyalardaki yıpranmanın olağan kullanımdan kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda da bir açıklık bulunmamaktadır. Ayrıca mahkemece alınan bilirkişi raporlarında ve gerekse delil tespiti sırasında alınan raporlarda boya ve bir takım maliyetler maktuen hesaplamış olup, iki katın üzerinde maliyet hesabı yapılmıştır. Raporlar arasındaki çelişki giderilmediği gibi maliyet farklılığının neden kaynaklandığı da raporlarda açıklanmıştır. Bu nedenle bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde, mahkemece, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda, öncelikle, delil tespit raporunda varlığı belirtilen hasar kalemlerinden her birinin hor kullanım sonucunda mı yoksa normal kullanımdan dolayı mı oluştuğunun, kiralananın kullanım amacı da nazara alınarak ayrı ayrı belirlenmesi, normal kullanımdan kaynaklanan hasarlar var ise, Borçlar Kanunu'nun 266/2. maddesi uyarınca kiracının bunlardan dolayı tazminat sorumluluğu bulunmadığının gözden kaçırılmaması, hor kullanmadan ileri geldiği saptanan hasarlar yönünden de her bir kalem ayrı ayrı birim maliyetleri ile birlikte açıklanarak, çelişki giderilecek biçimde ve denetime elverişli bilirkişi görüşünün alınması ve ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6630, Karar No: 2016/5162, Tarih: 23.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/6630 E.  ,  2016/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : .... Vek. Av. ...

ŞİKAYET

OLUNANLAR : 1- ... 2- ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet Olunan ... kararı süresinde temyiz ettikten sonra şikayetçi vekili 26.10.2016 havale tarihli dilekçesi ile şikayetten feragat etmiştir. Feragat, 6100 sayılı HMK'nIn 311. madde hükmü uyarınca, kesin hüküm sonuçlarını doğurduğu gibi, aynı Kanun'un 309/2. maddesi uyarınca karşı tarafın kabulüne de bağlı bulunmamaktadır. Öte yandan, aynı Kanun'un 310. maddesi uyarınca davadan feragat, karar kesinleşinceye kadar her aşamada mümkündür. Bu itibarla, şikayetten feragat nedeniyle mahkemece bir karar verilmesi gerektiğinden, bunun sağlanabilmesi için hükmün öncelikle bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.11.2016 tarihinde oybirliğiYle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5482, Karar No: 2021/3385, Tarih: 23.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5482 E.  ,  2021/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Today’s Zaman gazetesinin 10/09/2014 tarihli nüshasında yayınlanmış ve düzeltme ve cevaba esas olan haberin ilk sayfada olan anons kısmının, manşet altında ve üst bölümde haber içeriğinin önemli bir kısmı yazılarak verildiği ancak 08/01/2015 tarihli nüshada ise ilk sayfada düzeltme ve cevap yazısının anons kısmının bulunmadığı, beşinci sayfada metnin yayımlandığı bölümün ise sayfanın alt kısmında düzeltme ve cevaba konu haberden daha aşağıda yayımlandığı anlaşılmakla düzeltme ve cevap metninin usulüne uygun şekilde yayımlanmaması nedeniyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken; metnin düzeltme ve cevap metinin yayımlanmasına ilişkin kararın tebliğinden itibaren üç gün içinde yayımlanmış olması karşında kararın sorumlu müdür olan sanık tarafından öğrenilmiş olduğu gözetilmeksizin tebligatın usulsüz olduğu gerekçesiyle ve iddianemeye konu edilen şekli suçun niteliğinin kesinleşmiş hakimlik kararına rağmen düzeltme ve cevap metninin usulüne aykırı şekilde yayımlanması olmasına rağmen, bu hususun ancak kanun yararına bozmaya konu olabileceği de gözetilmeksizin düzeltme ve cevap metninin içeriğinin denetlenmesi suretiyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3840, Karar No: 2013/7217, Tarih: 09.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3840 E.  ,  2013/7217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı...oğlu ...'nin kayden maliki olduğu 29, parsel sayılı taşınmazda baba adının sicil kaydına ... olarak yazıldığını, 20, 21, 37 parsel sayılı taşınmazların sicil kaydında ise baba adının yazılmadığını, miras bırakanı ... kızı...nin kayden paydaşı olduğu 198 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında adının... kızı ...olarak yazıldığını ileri sürerek anılan taşınmazların tapu kayıtlarında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresindetemyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4185, Karar No: 2015/2940, Tarih: 10.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4185 E.  ,  2015/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bafra Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2014

NUMARASI : 2014/1784 - 2014/1937

Vesayet hukukuna ilişkin davada Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi, Samsun 2.Sulh Hukuk Mahkemesi ve Bafra Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre “K. Mahallesi Düzmahalle Sokak No: 7,19 Mayıs/Samsun” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre “K.Mahallesi Düzmahalle Sokak No: 7,19 Mayıs/Samsun” adresinin Bafra İlçesi sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bafra Sulh Hukuk Mahkemesi ise hükümlünün mahkumiyetine ilişkin ceza ilamı ve hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önce “Y.Mahallesi Nergis Sokak No: 15 Kat: 3 Osmangazi/Bursa” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre “K.Mahallesi Düzmahalle Sokak No: 7,19 Mayıs/Samsun” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de hükümlünün mahkumiyetine ilişkin ceza ilamı ve hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önce “Y. Mahallesi Nergis Sokak No:15 Kat:3 Osmangazi/Bursa” adresinde ikamet ettiğinin belirtildiği,yine hükümlüye ait müddetnamede adresinin “K.Balıklı Mahallesi Eren Sokak No: 49/1-2 Osmangazi/Bursa” olarak belirtildiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14485, Karar No: 2011/6865, Tarih: 06.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14485 E.  ,  2011/6865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/07/2009 tarih ve 2008/145-2009/192 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Kuşadası'nde günübirlik su hizmeti verdiğini, yüzölçüm ve kapasite bakımından Avrupa'nın en büyük su parkı özelliği taşıdığını, davalının, adına tescilli "AQUA FANTASY" isimli ticari isim ve logosunun yanına "Türkiye'nin 1 numaralı su parkı" sloganını yazarak halkı yanıltıcı marka şeklinde marka tescilinde bulunduğunu, 556 sayılı KHK. 7/1-f, 42-a ve e bentleri gereği hükmsüzlük koşullarının oluştuğunu ileri sürerek davalı adına tescilli markanın hükmsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili markasındaki asıl unsurun "AQUA FANTASY" ibaresi olduğunu, "Türkiye'nin 1 numaralı su parkı" ibaresinin yardımcı unsur olduğunu, halkı yanıltıcı nitelik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı markasındaki asıl unsurun "AQUA FANTASY" ibaresi olduğu, esas unsurun altındaki "Türkiye'nin 1 numaralı su parkı" ibaresinin küçük puntolarla yer aldığı bu ibarenin marka altında sunulan hizmetin nitelikli ve kaliteli olduğu yönünde dikkat çekmek amacıyla, abartılı fakat hoş görülebilir reklam mahiyetinde olduğu, tüketicilerin bu ibare nedeniyle yanılgıya düşmelerinin mümkün olmadığı, KHK. 42/e maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6641, Karar No: 2016/3182, Tarih: 22.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6641 E.  ,  2016/3182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/01/2015 tarih ve 2014/1052-2015/44 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22.03.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... Misafir dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun kararı ile elektrik dağıtım şirketlerinin özelleştirme kapsamına alındığını, 4046 sayılı Kanunun 20. maddesi ile de Özelleştirme İdaresi'ne devrilen Kamu İktisadi Teşekküllerinin anonim şirkete dönüştürüldüğünü, bu kapsamda hisselerinin tamamı .....'a ait olmak üzere 20 ayrı dağıtım bölgesi oluşturulup dağıtım şirketi kurulduğunu, bunlardan birinin de .....olduğunu, ...'ın bu şirketleri kurduktan sonra her biri ile ayrı ayrı 24/01/2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığını, işletme devir hakkı sözleşmesinin 7.4 ve 7.6 maddeleri uyarınca yanlar arasındaki ilişkinin bahse konu sözleşme öncesi ve sonrası dönem olarak ikiye ayrıldığını, sözleşme öncesi döneme ilişkin her türlü sorumluluğun .....'a ait olduğunun kabul edildiğini, 17/05/2006 tarihinde .... ve ....'in .....'a ait elektrik telinin kopması sonucu ....'in ölmesi, ....'in ağır yaralanması neticesinde yapılan yargılama sonucu müvekkili tarafından 38.267,00 TL dava dışı adı geçenlere/yakınlarına ödeme yapıldığını, bahse konu ödemeye ilişkin olayın işletme hakkı devir sözleşmesi öncesi dönemde gerçekleştiğini, bu nedenle davalının ödenen bedelden sorumlu olduğunu ileri sürerek 38.267,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/227 Esas sayılı davasına konu olay 17/05/2006 tarihinde meydana gelmiş olup, hüküm altına alınan miktarın davacı şirket tarafından 16/07/2008 tarihinde ödendiği, davaya dayanak olayın işletme hakkı devir sözleşmesi öncesinde 17/05/2006 tarihinde meydana geldiğinden ve bahse konu sözleşmenin 7.4 maddesi uyarınca dağıtım faaliyetinin .... tarafından yürütüldüğü dönemdeki iş ve işlemlerden doğan bütün sorumluluğun ....'a ait olacağı gerekçesiyle 28.147,53 TL'nin davalıdan tahsiline, söz konusu miktara dava tarihinden itibaren avans faizi hesaplanmasına, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.