muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7099, Karar No: 2013/26050, Tarih: 01.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7099 E.  ,  2013/26050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel yapıda (ortasında boşluk bulunan) gaz ayırıcı parçası bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre ve benzeri bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki adli tıp ve polis kriminal raporları eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdiği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahların üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11791, Karar No: 2015/8233, Tarih: 19.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/11791 E.  ,  2015/8233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/213462

MAHKEMESİ : Akşehir(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2012

NUMARASI : 2011/465 (E) ve 2012/355 (K)

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan S.. S.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 19/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6734, Karar No: 2015/497, Tarih: 15.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/6734 E.  ,  2015/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi

halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

... V.D. mükellefi ... ünvanı ile ticari faaliyette bulunan sanığın, ..şubesi nezdinde hesabı bulunan...’a ait(26/08/2005 tarihli dilekçesi ile boş olarak zayiinden dolayı ödemeden men talimatı verilmiş) suça konu 31/11/2005 keşide (07/12/2005 ibraz) tarihli 0818054 seri no’lu 4.650.000.000 (4.650) TL bedelli, hamiline düzenlenmiş ... (ilgili banka şubesinin 07/12/2005 tarihli yazısına göre hesap sahibi...’ni keşideci imzasını taşımadığı bildirilen) çek yaprağını üçüncü ciranta sıfatıyla 14/06/2005 tarihinde (çek tevdiat bordrosu dahilinde) ...-...e şubesi çalışanı (pazarlama müdürü) Habil Alımlı’ya vermesi (krediye karşılık) eyleminin “nitelikli dolandırıcılık” ve “resmi belgede sahtecilik” suçlarını oluşturduğu ... iddia edilen somut olayda;

Sanığın 07/03/2011 tarihli sorgusunda genel olarak; suça konu çek yaprağını nakit ihtiyacını karşılamak için %25 kesintiye razı olarak katılan banka şubesine müşteri çeki olarak verdiğini, ilk iki cirantayı tanımadığını söylemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak bankanın 07/12/2005 tarihli cevabi yazı içeriği ile yetinilmeyip, çek yaprağının ön ve arka yüzündeki yazı, rakam ve imzaların sanığın veya çek hesabı sahibi...’ın eli ürünü olup olmadığının ve çekin “gerçek” veya sahte üretilmiş

nitelik taşıyıp taşımadığının uzman bilirkişiden alınacak raporla belirlenmesi, “ödemeden men talimatı” vermiş görünen...’ın aynı zamanda .... Asliye Hukuk Mahkemesi’ne 2005/596 E. sayılı dosya ile başvurusunun olduğu gözetilerek bu müracaatın akıbetinin araştırılması, çek hesabı sahibi..’a suça konu çek yaprağının da bulunduğu çek karnesinin hangi tarihte kime teslim edildiğinin ... şubesinden öğrenilmesi, çek’in “... tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla” bankaya verilmiş bir çek mi, yoksa % 25 kesinti yapılarak sanığın “nakit ihtiyacının karşılandığı” bir çek mi olduğu hususunda oluşan kuşkunun giderilmesi, gerektiğinde banka çalışanı ...’nın tanık sıfatıyla dinlenmesi, birinci ve ikinci cirantaların gerçek kişiler olup olmadığına dair (ikinci cirantanın sanığın müşterisi olup olmadığı) verilerin ortaya konulması toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun ve suç vasfının (dolandırıcılık suçu açısından)tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı biçimde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/01/2015 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6098, Karar No: 2013/1298, Tarih: 23.01.2013

**9. Ceza Dairesi         2010/6098 E.  ,  2013/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Silahlı terör örgütünün stratejisini, siyasal hareketlerini ve örgüt liderinin mesajlarını içerir özel nitelikte hazırlanmış üç adet ancak A-4 kağıdına dökümü halinde 39 sayfa haline gelen örgüt içi haberleşmede kullanılan dokümanın, cezaevinde bulunan örgüt mensubuna bir ayakkabı içinde saklanmış olarak PTT yoluyla gönderilmesinin örgüte yardım suçunu oluşturacağı gözetilip, APS adres etiketinin aslı üzerinde yazı incelemesi yapılarak, yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda uzman bilirkişi raporu alınması gerekirken, fotokopi evrak üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi yeterli kabul edilerek eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/797, Karar No: 2020/12178, Tarih: 02.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/797 E.  ,  2020/12178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma kararına uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- 5237 sayılı TCK'da para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

b- Sanık hakkında TCK.nın 154/2. maddesi üzerinden tayin edilen hapis cezasından çevrilen 3.500 TL ve doğrudan hükmedilen 1.500 Tl adli para cezalarının toplanması sonucu 5.000 yerine 5.500 TL adli para cezasına hükmedilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. maddesinde "neticeten" ibaresinden sonra gelen "5500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "3500 TL ve 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12114, Karar No: 2019/5659, Tarih: 18.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/12114 E.  ,  2019/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ...'in aşamalarda değişmeyen beyanlarında sanığın kendisini darp ettiğini bildirmesine, tanık ...'ın katılanın kendisini arayarak sanık tarafından darp edildiğini anlattığını söylemesine, tanık ile katılanın birlikte karakola gitmiş olmalarına, katılanın yaralandığının adli raporu ile de doğrulanmasına, sanığın soruşturma aşamasındaki 11.05.2015 tarihli savunmasında “yaklaşık üç ay önce Uzunköprü'ye geldiğini, müşteki ile zaman zaman görüşmeleri olduğunu, darp etmediğini” bildirdiği halde, yargılama aşamasında beyanları alınan ve sanığın arkadaşı olan tanıklar ... ve ...'in ise sanığın savunmasından farklı olarak “sanığın 20 Mart 2015 tarihinden 1 Haziran 2015'e kadar Tekirdağ İli ... İlçesi ...Köyünde olduğuna” dair beyanda bulunmuş olmalarına, sanığın aşamalardaki savunmalarında bu şekilde işte çalıştığına dair herhangi bir anlatımının bulunmamasına göre; sanığın katılanı basit nitelikte yaraladığının sabit olduğu gözetilmeden sanığın arkadaşı olan tanıklar ... ve ...'in beyanlarına itibar edilerek beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6486, Karar No: 2012/7785, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6486 E.  ,  2012/7785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 17.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/733 Esas, 2012/538 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmesi halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 2010/9429 Esas, 2011/5769 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanığın yetkilisi bulunduğu borçlu şirketin ticareti terk edip etmediğine ilişkin zabıta araştırması ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasına yönelik yazı cevapları beklenerek, ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1449, Karar No: 2018/8647, Tarih: 07.11.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/1449 E.  ,  2018/8647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianamede; belde belediye başkanı olan sanığın, encümen kararı ve onayı olmadan, resmi bir sözleşme ve protokol imzalamadan belediyeye ait 2 adet minibüsü .....'ye kullandırdığı ve bunun karşılığında belediye bütçesine gelir olarak kaydedilmesi gereken parayı usulsüz olarak harcayıp, kiralama işlemi nedeniyle menfaat temin ettiğinin iddia edilmesi karşısında, isnadın sübutu halinde eyleminin zimmet suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, davaya bakmanın, delillerin takdir ve tartışılmasının 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23437, Karar No: 2024/6544, Tarih: 05.07.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/23437 E.  ,  2024/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/551 E., 2018/408 K.

SUÇLAR : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğı, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; olay tarihinde uyuşturucu tedavisi gördüğüne ve üzerinden zaman geçtiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan incelemede; sanığın, disiplin cezasının infazı nedeniyle kapatıldığı Disiplin Ceza ve Tutukevi Müdürlüğünden 22.01.2013 tarihinde yanında Bnd. Er ... ... olduğu halde tahliye edildiği, tahliye çıkışında kendisini almak ve yeni tertip edildiği Birliğine götürmek üzere Bnd.Asb.Kd.Üçvş. ... ile Bnd.Asb.Çvş. ... ...’ın geldiği, sanığın Bnd.Asb.Kd.Üçvş. ...’den Tokat’ta bulunan yeni Birliğine götürüleceğini ve artık orada askerlik yapacağını öğrenmesi üzerine hırçınlaşarak

yanında bulunan ... ...'ın çantasından traş bıçağını aldığı, traş bıçağının önce sapını sonra jiletin uç kısmını ağzı ile kırıp jileti kendi boynuna dayadığı, akabinde kendisinin yeni Birliğine tertip edilmesinin sorumlusu olarak gördüğü Bölük Komutanı olarak görev yapan katılan Bando Yüzbaşı ...’e hitaben karısını çoluğunu çocuğunu sinkaf ederim, bana bir şey olursa bundan ... Yüzbaşı sorumludur şeklinde sözler sarf ettiği, bir süre sonra Bnd.Asb.Kd.Üçvş. ... ile Bnd.Asb.Çvş. ... ...’ın çabaları sonucunda sanığın sakinleştiği ve jileti elinden attığı, anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hizmet esnasında amiri tehdit ve amire hakaret suçlarından, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 82/2 nci maddesinin ikinci cümlesi ve 85/1 inci maddesinin ikinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında; atılı eylemleri uyuşturucu madde etkisinde ve bir anlık sinirle gerçekleştirdiğini beyan etmiştir.

Katılan ... ve usulüne uygun olarak yeminli beyanları tespit edilen tanıklar ..., ... ve ...'ın ifadeleri dosyada mevcuttur.

Sivas Asker Hastanesinin 07.02.2013 tarihli ve 43 sayılı sağlık kurulu raporuyla; kronik nitelik kazanmış uyum bozukluğu tanısı konan sanığın askerliğe elverişli olmadığı belirlenmiştir.

GATA Baştabipliğinin 24.11.2014 tarihli ek raporunda; sanığın askerliğe elverişsizlik halinin kronik nitelikte olduğunun değerlendirildiği 07.02.2013 tarihinden itibaren başladığı, suç tarihini kapsamadığı, antisosyal kişilik açısından da askerliğe elverişsizlik halinin oluşmadığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1-2 maddesinden faydalanamayacağı tespitlerine yer verilmiştir.

Amire hakaret suçu yönünden yapılan inceleme;