muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/601, Karar No: 2019/723, Tarih: 26.12.2019

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında müdafisi huzurunda savcılıkta; Reyhanlıda çalıştığı sırada eski İstanbul savcısı ..., Kırıkhan hâkimi... ve İskenderun savcısı...’ın "Kadirli-Osmaniye civarlarına bir gezi yapacağız, burada tanıdık bir başsavcı ziyafet verecek." dediklerini ve onlarla birlikte Kadirli ilçesine gittiklerini, burada Kadirli Asliye Ceza Başsavcısı Erdem isimli şahsın kendilerini karşıladığını, ilçe merkezinde yemek yedikten sonra evine davet edip bir çay ikram etmek istediğini, evine gittiklerinde ilk kez burada tanıdığı Elbistan eski başsavcısı... ve ismini hatırlamadığı Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanını gördüğünü, kısa bir tanışmadan sonra...’nin “Sizlere biz referans olduk, bizim sayemizde unvan aldınız, size unvan verenler karşılık beklemeden verdi, ancak her an istifanızı isteyebilirler. Bu nedenle boş bir a4 kağıda imza atıp verin.” deyince çok sinirlendiğini, kabul etmeyerek evden öfkeyle çıktığını, bundan sonra kendisiyle teması kestiklerini, bu sırada Reyhanlı ilçesinde kızların kaldığı cemaat evinde bir intihar vakası olduğunu ve soruşturma başlatıldığını, soruşturma savcısı gelip sorduğunda “Sonuna kadar takip et, intihara yardım, teşvik tespit edersen davayı bizzat ben açacağım.” dediğini, soruşturmayı yürüten savcılar ...ya da Onur’un evde kalanların ifadelerini polis zoruyla getirterek aldığını ve tamamladığını, bundan sonra Hatay Adli Yargı Komisyon başkanı olan sanığın kendisini çağırdığını, sanık ile önceden Salihli'de çalıştıklarını ancak bu yapıdan olduğunu bilmediğini, kendisine Başsavcılığın olgunluk gerektirdiği, kişi ve insanları rencide etmeden yapılması gerektiği yönünde sözler söylediğini, kendisinin bunun üzerinde durmadığını, 2011 yılında diğer Ağır Ceza Mahkemesi başkanı ... ve İrfan isimli hâkim ile Yargıtay üyeliğine seçilen, sanığın da bu yapıdan olduğunu ve Reyhanlı’daki soruşturma nedeniyle kendisini çağırdığını iyice anladığını, ancak kendisine herhangi bir telkin ve tehditte bulunmadığını, kibarca uyardığını,

Kovuşturma aşamasında tanık olarak alınan ifadesinde; sanık ile hem Salihli’de hem de Hatay’da beraber görev yaptıklarını, Salihli’de çalışırken aralarındaki sicil farkı nedeniyle bu yapıya ilişkin sohbet ve benzeri ortamlarda sanığı görmediğini, sanıkla birlikte duruşmaya çıktıklarını, Salihli’de iken sanığın bu yapıya bağlılığı yönünde bir düşüncesinin oluşmadığını, sanığın kendisini belli etmediğini, mesleki anlamda muhabbet ettiklerini, sanık Hatay ilinde komisyon başkanı olunca da mesleki anlamda sohbet etmeye devam ettiklerini, Asliye Ceza Başsavcılığı yaptığı sırada bir soruşturma yöntemiyle alakalı sanığın olgun bir şekilde hareket etmesi gerektiğine dair telkinleri olduğunu, bu yapı ile alakalı yönlendirme veya doğrudan bir telkini olmadığını, daha sonrasında sanık ile beraber aynı adliyeden üç kişi Yargıtay üyesi seçilince ve sanığın hareketleri kapsamında kendisinde bu kanının oluştuğunu,

Tanık ... İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsamında tanık olarak verdiği ifadesinde; kurayla Ordu merkez Cumhuriyet savcısı olarak atandığını, 5-6 ay sonra cemaat mensubu olan ... ve... ile ismini hatırlamadığı bir Adalet Bakanlığı müfettişinin ayrı zamanlarda ziyarete gelip kendisini cemaat mensubu olan Perşembe savcısı ... ile tanıştırarak bu kişinin abisi olduğunu söylediklerini, daha sonra bu kişiyle haftalık olarak görüşmeye başladığını, bu kişinin Karadeniz yöresinin taşra 3’ün bölge abisi olduğunu öğrendiğini, bu kişi askere gidince Karadeniz Bölgesindeki taşra 3’ün abilik görevini kendisinin üstlendiğini, taşra 3’deki herkesin birbirini tanıdığını, sanık ...’ın da bu gruba dahil olduğunu, cemaatçi olduğunu,

Kovuşturma aşamasında tanık olarak alınan ifadesinde; 2005 yılından 2007 yılının Aralık ayına kadar Ordu Cumhuriyet savcısı olarak görev yaptığını, eskiden FETÖ'nün yargı yapılanmasında Karadeniz Bölgesinin taşra 3 içerisinde yer aldığını, o zaman FETÖ’nün yargı yapılanmasının taşra 1, 2 ve 3 olarak üçe ayrıldığını, 4 ve 5’in sonradan oluşturulduğunu, o zaman çalıştığı yerde taşra 1 ve 2'den de cemaat mensubu hakim-savcıların olduğunu, genel itibarıyla sadece çalışmış oldukları adliyedeki hâkim-savcıları bildiklerini, kendi gruplarını bildiklerini üst grupları ise çok bilmediklerini, kendi adliyelerindekileri bildiklerini ancak onlarla çok muhatap olmadıklarını, üç senelik dönemde 4-5 tane grup değiştirdiğini, Giresun savcısı...’nin de kendi grubu içerisinden bir arkadaşı olduğunu, sanık ile 1-2 defa karşılaştıklarını, Ordu ile Giresun adliyesi arasında iadeyi ziyaretler olduğunu, Giresun savcısı...'yle aynı grupta olması hasebiyle sanığın cemaat mensubu olduğunu duyduğunu, sanık ile teşriki mesaisinin olmadığını, kendi grubunda olan ve FETÖ'den yargılanan Giresun savcısı...’nin sanığın taşra 2 grubundan olduğunu söylediğini, onun dışında kendisiyle ilgili fazla bilgisinin olmadığını, genelde grup içerisinde olanların belli seviyede kişiler olduklarını, aylık himmetlerini verdiklerini ve toplantıya katıldıklarını, taşra 2’nin sorumlusunun kim olduğunu şuan hatırlamadığını, sanık ile cemaat sohbetine katılmadıklarını,

İfade etmişlerdir.

İfade etmişlerdir.

Sanık 26.07.2016 tarihinde savcılıkta; suçlamayı kabul etmediğini, Yargıtay 20. Ceza Dairesinde görev yapması nedeniyle soruşturma yöntemine karşı çıktığını, zira Yargıtay üyesi olması nedeniyle Yargıtay Kanunu'nun 46. maddesi kapsamında soruşturulması gerektiğini, hangi delile dayanarak suçlandığını ve buraya niçin getirildiğini anlamadığını, kendisinin ne cemaat olarak ne de bir darbe teşebbüsünde bulunan silahlı yapı olarak bunlarla herhangi bir ilişkisinin olmadığını, 2010 HSYK seçimleri öncesinde Hatay'da Ağır ceza reisi olduğunu ve seçimde kimsenin lehinde veya aleyhinde çalışmadığını, Yargıtaya üye olarak seçilmesinde de terfilerinin etkili olduğunu düşündüğünü, seçimle ilgili başka bir bağlantının olduğunu reddettiğini, yüksek bir oyla üyeliğe seçildiğini, bir grubun adamı olsaydı bu kadar oy almasının mümkün olamayacağını, 2014 HSYK seçimlerinde de Yargıtay üyesi olduğunu ve kimsenin lehinde veya aleyhinde kulis çalışması yapmadığını, Yargıtay bünyesinde yapılan seçimlerde de liyakati ve kıdemi esas alarak tercih yaptığını, 2011 yılında Yargıtaya seçilmesinden sonra ilk başladığı Daireden sonra iki defa Dairesinin değiştirildiğini, yani her iki yönetimin de Dairesini değiştirdiğini, medyaya yansıyan görev yaptığı 14. Ceza Dairesince İstanbul'dan gelen bir kararın onanmasıyla ilgili tartışma olduğunu, burada yargılanan ve mahkûm edilen kişinin kimliği hiçbir şekilde dikkate alınmadan tamamen hukuki gerekçelerle bu kararın oy çokluğuyla onandığını, hiçbir şekilde bu karara farklı anlamlar yükleyerek katıldığının iddia edilemeyeceğini, esasında bu durumun yargısal takdir hakkı kapsamında kalan bir durum olduğunu, bundan dolayı insanlar yargılanacak olursa kimse için hukuki güvenlikten söz edilemeyeceğini, bu örgütün işlediği son olayla ilgili olarak bunu şiddetle kınadığını ve lanetlediğini, en ağır şekilde cezalandırılmalarını istediğini, kendisinin böyle vahşice bir olaya katılmadığını, öğrencilik yıllarından itibaren hiç bir şekilde örgütün evlerinde kalmadığını, dersanelerine gitmediğini, çocuklarının da Devlet okullarında okumuş ve okuyor olduklarını, en küçük çocuğunun Devletin desteklediği, teşvik verdiği başka bir özel okulda okuduğunu, dolayısıyla bu cemaatle hayatının hiçbir döneminde bir ilişki ve irtibatının olmadığını,

26.07.2016 tarihinde tutuklaması talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Hakimliğinde; savcılıkta vermiş olduğu ifadesini tekrar ederek üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini,

Kovuşturma aşamasında; savunmaya geçmeden önce ilk itirazlarını belirtmek istediğini, bu itirazlarının öz olarak suçüstü hâlinin oluşmadığı, soruşturmanın usulüne uygun yapılmadığı, görev ve yetkiye ilişkin hususların olduğunu, iddianamede dört husustan suçlandığını, birincisinin, cemaat listesinden Yargıtay üyeliğine seçilmesi; ikincisinin, cemaat sohbetine katılması; üçüncüsünün, iki kişi arasındaki bylock görüşmelerinde adının geçmesi; dördüncünün ise, daha önce görev yapmış olduğu 14. Ceza Dairesinde bir dosyanın temyiz incelemesi sırasında suçun unsurları oluşmadığı hâlde kanuna ve mevzuata aykırı olarak onama yönünde oy kullanması olduğunu ve bunun sonucunda da örgüt üyeliğinden suçlandığını, suçlamayı kesinlikle kabul etmediğini, hiçbir şekilde örgüt üyesi olmadığını, Bank Asya'da hesabının bulunmadığını, ByLock kullanmadığını, bu yapının vakıf, dernek ve sendikalarına üye olmadığını, bu yapıya dair hiçbir faaliyette bulunmadığını ve sohbetlerine katılmadığını, üniversiteyi dershaneye gitmeden kazandığını, üniversitede dört hemşehrisi ile birlikte aynı evde kaldıklarını, bu yapının evlerinde, yurtlarında hiçbir şekilde kalmadığını, hakkındaki suçlamanın soyut suç isnadından ibaret olduğunu, meslek hayatı boyunca hiçbir suç işlemediğini, Yargıtay üyeliğine cemaatin listesinden seçildiği iddiasını kabul etmediğini, Yargıtay üyeliğine seçilme koşullarını taşıdığı için seçildiğini, 1998 yılından itibaren uzunca süre ağır ceza başkanlığı yaptığını, ayrıca mesleki liyakatı, mümtaz terfileri ve çalışkanlığının üye seçilmesinde etkili olduğunu düşündüğünü, seçimi yapan kurul üyelerinin hemen hemen tamamına yakınının oyunu aldığını, seçilenler içerisinde nitelikleri itibarıyla üst sırada yer aldığını, eski kurul üyesi ...’un “Biz onu çalışkan olduğu için seçtik.” dediğini, bu beyanın kendi açıklamalarını doğruladığını, Hatay Ağır Ceza Mahkemesi Başkanıyken Yargıtay üyeliğine seçildiğini, o zamanki görev yapan Bakan'ın da seçilmesinde etkili olduğunu, seçilmesini istediğini, diğer bir suçlamanın; ByLock kullanıcısı iki kişi arasında ismimin geçtiği iddiası olduğunu, bu değerlendirmenin hukuki olmadığını, herkes için söz konusu olabileceğini, ismi geçtiğinden bahisle kişinin suçlanamayacağını, zaten bu yazışmanın içeriğinde de suç teşkil eden herhangi bir hususun olmadığını, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun en son bylockla ilgili vermiş olduğu kararında da bylock kullanıcıları yönünden bunun kuvvetli şüphe oluşturacağı belirtilirken bylock yazışmalarında ismi geçen kişiler için bir delil ya da hukuki değer atfedilmediğini diğer bir hususun da, sohbetlere katıldığı iddiası olduğunu, bunun kesinlikle doğru olmadığını, sohbetlere katılmadığını, bu yöndeki suçlamayı reddettiğini, bir başka hususun İstanbul İl Jandarma Alay Komutanı ..

... hakkındaki mahkûmiyet kararının temyiz incelenmesi sonucunda suçun unsurları oluşmadığı hâlde Kanuna ve mevzuata aykırı olarak onama yönünde oy kullandığı suçlaması olduğunu, bu iddianın doğru olmadığını, suçun unsurlarının oluştuğunu ve oyunun hukuk ile mevzuata uygun olduğunu, ayrıca söz konusu karardaki onama yönündeki reyini yargısal görevi ve yargısal takdir hakkı kapsamında verdiğini, bu nedenle bunun dava konusu yapılmaması gerektiğini, söz konusu oyunun hiçbir amaç gözetilmeden sadece hukuki mülahazalarla, hukuki gerekçelerle verilmiş bir oy olduğunu, bu olayla ilgili olarak daha önce Yargıtay etkili kurullarında özellikle yüksek disiplin kurulunda soruşturma yapılırken suçlamanın ne olduğunun kendisine net olarak bildirilmesi gerektiğini ve savunma yapmak istediğini belirtmiş olmasına rağmen, bu hakkın tanınmadığını, yazılı ve sözlü hiçbir savunma hakkı verilmeden hakkında işlem yapıldığını, beş yıl aradan sonra bu suçlamayla ilgili olarak ilk kez kendini savunma imkânı bulduğunu, suçlamaya konu somut olayın İstanbul'da cezaevinde tutuklu bulunan bir kişinin babasının vefat etmesi üzerine cenazeye katılma izni talebinde bulunduğunu, Mahkemece bu talep kabul edilerek dış güvenlik sağlanmak suretiyle iki gün izin verildiğini, en yüksek kolluk amiri olan...'nun emir ve talimatları doğrultusunda alt rütbedeki kolluk görevlileri tarafından bu iznin geceleri taziye evinde değilde tutuklunun tekrar en yakın cezaevine konulmak suretiyle geçirtildiğini, iznin gece ve gündüz mahkeme kararında belirtildiği üzere dış güvenlik sağlanarak taziye evinde belirtilen konutta geçirilmesi gerekirken geceleri...'nun talimatı veyahut rütbeli kolluk görevleri tarafından en yakın cezaevine konulmak suretiyle geçirildiğini, yani tutukluya 48 saatlik iznin 12 saatinin kullandırıldığını, 36 saatin ise kullandırılmadığını, böylelikle izin kullandırılmayarak veya sınırlandırılarak kişinin hürriyetinden yoksun kılındığını, bu olayla ilgili olarak ilk derece mahkemesince... ve arkadaşları hakkında mahkûmiyet kararı verildiğini, temyiz üzerine bu dosyanın 14. Ceza Dairesine geldiğini, temyiz incelemesine katılan heyette kendisinin de bulunduğunu, dosya hakkında oy çokluğuyla onama kararı verildiğini, Daire Başkanının muhalif kaldığını, kendisinin onama yönünde oy kullandığını, öncelikle cenazeye katılma iznine ilişkin mevzuata bakıldığında tutuklulara cenazeye katılma gibi bir hak tanınmadığını, ancak bu olaydan kısa bir süre önce bir dosyanın tutuklusu olan ve kamuoyunca bilinen bir kişinin babasının vefat etmesi ve cenazeye katılamaması üzerine toplumda bir duyarlılık oluştuğunu, o zamanki sayın Başbakan'ın bunun doğru ve insani olmadığını belirterek kişinin cenazeye katılmasını sağladığını ve bir yasal düzenleme yapılmasını istediğini, ilk kez 31 Mart 2011 tarihinde tutuklulara da yakınlarının vefatı hâlinde cenazeye katılmalarını sağlayan yasal bir düzenleme yapıldığını, Ceza İnfaz Kanunu’nun 116

. maddesine ikinci fıkra eklendiğini, bu düzenleme alelacele şekilde kolluk birimlerinin ve adli birimlerin görüşü alınmadan uygulamada ne tür mağduriyetler, ne tür sorunlar çıkaracağı düşünülmeden yapıldığı için sonunda bu bahsedilen sıkıntıların oluştuğunu, bu düzenlemeye göre tutuklunun yakını vefat ettiği takdirde dış güvenlik sağlanmak suretiyle iki güne kadar mahkeme kararında belirtilen adresteki taziye evinde gece ve gündüz olmak üzere izin geçirebileceğini, bu düzenlemenin yürürlükte olduğu dönemde de somut olayın meydana geldiğini, bu düzenlemeyle vefat nedeniyle acı içerisinde bulunan kişinin izin süresi içerisinde cezaevine konmak suretiyle tekrar tekrar acı çekmesinin önlenmesinin istendiğini, fakat bu ilk düzenlemeden sonra uygulamada bir kısım sıkıntılar görülmüş olacak ki daha sonradan sadece bu cenaze izninin yerine getirilme şekline ilişkin olarak değişiklikler yapıldığını, tutuklunun ilk düzenlemede gece ve gündüz olmak üzere konutta belirtilen adreste iznini geçirme durumu varken uygulamada sıkıntılar olunca 2012 yılında tutuklunun gece konaklamasının bulunduğu yerdeki cezaevinde yapılacağı, eğer cezaevi yoksa kolluğun uygun göreceği yerde kalacağı şeklinde düzenleme yapıldığını, bu değişiklikle kolluğa yetki verildiğini, bu düzenlemenin de uygulamada sıkıntılar oluşturmuş olabileceğinden üçüncü bir düzenleme yapıldığını, 24.01

.01.2013 tarihli bu düzenlemeyle tutuklunun kalacağı alternatif yerlerin belirlendiğini ve münhasıran yetkinin o yerdeki Vali'ye verildiğini, bu düzenlemeyle gittiği yerde kendi ailesinin evi varsa, eşinin evi varsa, ikinci derece kan ya da kayın hısımlarının evi varsa bunlardan birinde kalması ya da uygun görülecek başka bir yerde veya cezaevinde kalması hususunda karar verme yetkisinin münhasıran valiye verildiğini, bu düzenlemenin somut olaydan sonra olduğunu, dolayısıyla yargılanan kişilerin hukuki durumlarına herhangi bir etkisinin olmadığını, bu hususun müzakere sırasında tartışıldığını, cenazeye katılma izninde tutukluya defne katılmanın yanında dış güvenlik sağlanan taziye evinde o ev sınırları içerisinde serbestçe hareket edebilme hakkı tanındığını, ayrıca hısım, yakın akrabalarıyla bir arada olma, görüşme ve acılarını paylaşma imkânı verdiğini, yine dini ve örfi bir kısım cenazeye ilişkin adetlerin yerine getirilmesini sağladığını, yani cenaze izniyle kişiye bu serbestiler tanındığını, esasen mahkûmiyet ya da mağduriyete neden olan hususun alelacele düzenleme yapılması olduğunu, uzun süre kamu görevi yapmış olan kişiler için bunun çok ağır bir durum olduğunu, ancak millet adına karar veren hâkimlerin kanunları uygulamaktan başka bir şanslarının olmadığını, olay tarihinde mahkeme kararıyla tutukluya tanınan cenazeye katılma, gece gündüz olmak üzere dış güvenlik sağlanarak mahkeme kararında belirtilen adreste yani taziye evinde geçirilmesi gerektiğini, kolluğun görevinin de mahkeme kararında belirtildiği şekliyle bu izni yerine getirmek olduğunu, kolluğun herhangi bir inisiyatifi ya da takdir hakkı bulunmadığını, ancak kolluk görevlilerinin tutukluyu izin süresi içerisinde tekrar cezaevine koymak suretiyle iznin kullanılmasını sınırlandırdıklarını, bu şekilde mahkeme kararına ve mevzuata aykırı hareket edildiğini, bunun da kolluk amiri olan...’nun emir ve talimatları doğrultusunda meydana geldiğini, tutuklunun taziye evinde kalma hakkı ve bu yerde kaldığı süre içinde izinden kaynaklı serbestliklerin elinden alındığını, kendisinin de Yargıtay üyesi olarak bu hususları görüp onama yönünde oyunu kullandığını, burada mevzuata aykırılık olmadığını, nakil ve iznin birbirinden farklı kavramlar olduğunu, naklin yolda geçen süreyi kapsadığını ve tutukluya hiçbir hak tanımadığını, iznin ise yol süresi hariç verildiği için sadece taziye evinde geçirilmesi gereken bir süre olduğunu, dolayısıyla izinde nakle ilişkin mevzuat ve yönetmeliğin uygulanmasının mümkün olmadığını, suçlamaya konu olan kararın, muhalefet şerhinin ve itiraz üzerine verilen bozma kararının olmadığını, talimatla temin edilebileceğini, burada yargıçların Anayasayla teminat altına alınan yargısal takdir hakkı, hâkim teminatı, mahkemelerin bağımsızlığı, hâkim bağımsızlığı ve hukuki güvenlik konularının yargılandığını, bu durumda hiç kimsenin hukuki güvenliğinden söz edilemeyeceğini, ..

.’nu hiçbir zaman görmediğini ve tanımadığını, tanımasının da gerekmediğini ve taraflar arasında daha önce neler olduğunu bilmediğini, sadece temyiz üzerine dosya önüne geldiğinde dosyadaki mevcut delil durumu, yürürlükteki mevzuat, Yargıtay içtihatları ve özellikle Dairenin ilkesel kararları göz önünde bulundurarak vicdani kanaatine göre oy kullandığını, suçun unsurları oluşmadığı hâlde oy kullandığı iddiası bulunduğunu, somut olayda suçun tüm unsurlarının oluştuğunu, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun genel kastla işlenen bir suç olduğunu Yargıtayın 2005'ten sonraki genel uygulamaları, içtihatları ve Dairenin ilkesel kararıyla, doktrin görüşünün de bu şekilde olduğunu, birincisinin hukuka aykırılık unsuru; ikincisinin bir yerde kalma, bir yere gitme serbestliğinden yoksun kılınma unsuru; üçüncüsünün ise, eylemin bilerek, istenerek kasten gerçekleşmiş olması unsuru olduğunu, kanuna ve mevzuata aykırı işlem yapılmakla hukuka aykırılığın gerçekleştiğini, tutuklu izin süresi içerisinde tekrar cezaevine konmak suretiyle kendisine tanınan taziye evinde kalma hakkı yani bir yerde kalma hakkından olan taziye evinde kalma hakkının yine bu izinden kaynaklı bir kısım serbestliklerin elinden alındığını, bu nedenle suçun ikinci unsuru olan bir yerde kalma, bir yere gitme serbestliğinden yoksun kılınma unsurunun da gerçekleştiğini, bir başka unsurun eylemin bilerek ve istenerek kasten işlenmesi unsuru olduğunu, yargılanan kişilerin izne ilişkin mevzuatı bildiklerini, buna bağlı olarak verilmiş olan mahkeme kararını da bildiklerini, iki günlük cenaze izninin, gece gündüz izin süresi içerisinde taziye evinde geçirileceğini bildiklerini, buna rağmen izin süresi içerisinde tutuklunun geceleri cezaevine konularak bilme ve isteme unsurunun da gerçekleştiğini, bu kişilerin daha önceden taziyeye katılma iznini uygulamalı olarak yerine getirdiklerini, yargılananların tutuklunun geceleri cezaevine alınmayacağını bilmelerine rağmen somut olayın gerçekleştiğini, suçun üç unsurununda somut olayda gerçekleştiğini, suçun hangi unsurunun gerçekleşmediğine dair iddianamede soyut bir değerlendirme yapıldığını, taraflı ya da talimatla oy kullandığı suçlamasının hiçbir şekilde doğru olmadığını, heyette tartışılan konuların ise ilk derece dosyası incelendiğinde tutuklunun cezaevine konmasını gerektiren somut bir güvenlik sorunundan ya da ızdırar hâlinden bahsedilmediğini, ancak yargılananların geçmişteki başka kişilerin illiyet bağı olmayan olumsuz örnekleri gösterilerek burada da uygulanabileceğini belirttiklerini, ancak hukukun buna müsaade etmeyeceğini, bir başka hususun da tutuklu olan bir kişinin hürriyetinin tahdit edilip edilemeyeceği olduğunu, bu hususun tartışıldığını, kişi zaten tutuklu diye düşünülebileceğini ancak tutuklu bir kişinin de hürriyetinin kısıtlanabileceğini, çünkü, tutukluların sınırlı da olsa bir kısım serbestliklerinin olduğunu, onlara karşıda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlenebileceğini, Yargıtay Ceza Dairelerinin kararlarının da

uygulanabileceğini belirttiklerini, ancak hukukun buna müsaade etmeyeceğini, bir başka hususun da tutuklu olan bir kişinin hürriyetinin tahdit edilip edilemeyeceği olduğunu, bu hususun tartışıldığını, kişi zaten tutuklu diye düşünülebileceğini ancak tutuklu bir kişinin de hürriyetinin kısıtlanabileceğini, çünkü, tutukluların sınırlı da olsa bir kısım serbestliklerinin olduğunu, onlara karşıda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlenebileceğini, Yargıtay Ceza Dairelerinin kararlarının da bu yönde olduğunu, bir başka dosyada koğuş içerisinde bulunan kişinin tuvalete kapatılması nedeniyle hürriyetinin kısıtlandığına yönelik karar verildiğini, Yargıtay 4

. Ceza Dairesinin de benzer şekilde kararı olduğunu, orada da cezaevinde bulunan kişinin koğuşta arkadaşları tarafından el ve ayaklarından sandalyeye bağlanmasıyla bu suçun oluşacağının kabul edildiği, müzakerede heyetçe tartışılan bir başka hususun da tutuklunun şikâyetinin bulunmaması olduğunu ancak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun şikâyete tabi değil resen soruşturması gereken bir suç olduğunu, bir başka hususun temyize konu olan dosyada...'nun evraklarda imzasının bulunmadığı hususu olduğunu, bu kişinin evraklarda imzasının olmadığını ancak alt rütbeli kolluk görevlisi olan diğer kişilere daha işin başında tutuklunun geceleri en yakın cezaevine konması yönünde talimat verdiğini, onların da bunu yerine getirdiklerini, bu kişinin savunmalarında yapılan işlemlerin talimatıyla yapıldığını, sorumluluk varsa kendisine ait olduğunu söylediğini, kararın gerekçesiz olduğunun söylendiğini ancak kararda her hususun tek tek irdelendiğini, yine başka bir hususun onanma yönündeki reyinin sanık...'nun 2012 yılındaki terfisine engel olduğu iddiası olduğunu, bu değerlendirmenin akıl ve mantık dışı olduğunu, onama yönündeki reyini 21 Mart 2013 tarihinde verdiğini, 2012 yılındaki terfinin bir yıl sonra verilecek kararla engellenmesinin mümkün olmadığını, reyinin terfiye hiçbir etkisinin bulunmadığını, onama yönündeki reyinin sadece...'yla sınırlı olmadığını, diğer mâhkum olan alt rütbeli kolluk görevlilerini de kapsadığını, Yargıtay kurullarınca özellikle yüksek disiplin kurulunca yapılan soruşturmada hep... ve arkadaşları hakkındaki mahkûmiyet kararı denerek, tümü hakkındaki onama reyinden sorumlu tutulurken iddianamede bunun sadece sanık... ile sınırlandırıldığını, neden böyle olduğunu düşündüğü sırada gazete haberlerinden daha önce hakkında mahkûmiyet kararı verilen, kendisinin de onama yönünde oy kullandığı ve itiraz üzerine bozma kararı verilen kolluk görevlilerinden birinin daha sonra terfi ederek general olduğu, darbeye katıldığı, sonra tutuklandığı ve meslekten ihraç edildiğini gördüğünü, bu nedenle sorumluluğun sadece...'yla sınırlandırılmasında bir etkisi var mı diye düşündüğünü, nasıl burada oy kullananlar için darbecilerin önünü açtılar denilemeyecek ise kendisi içinde söylenemeyeceğini çünkü onama yönündeki reyini hukuki görüşü ve vicdani kanaati doğrultusunda bildirdiğini, bir başka hususun da örgüt üyeliği suçundan hakkında dava açılan ve yargılaması dairede devam etmekte olan eski Yargıtay üyesi .......