muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12403, Karar No: 2015/18231, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12403 E.  ,  2015/18231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alındığında; irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 50’sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 saylı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11037, Karar No: 2018/4760, Tarih: 08.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/11037 E.  ,  2018/4760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 08.05.2018 tarihinde davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av....geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 3.720.85 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9747, Karar No: 2009/733, Tarih: 16.02.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9747 E.  ,  2009/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- 77 ada 1 sayılı parsel hakkında Hazinenin açtığı davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görüldüğü kabul edildiğinden Ceyhan Asliye Hukuk Mahkemesinin de Hazinenin davacı olduğu 77 ada 1 sayılı parsel hakkındaki dava dosyasının incelenmek üzere getirtilerek dosyasına konulması,

2- Çekişme konusu taşınmazlara komşu 68 ada 3, 23; 69 ada 43; 77 ada 2, 3, 25, 26; 819 ada 1 sayılı parsellerin kadastro tespit tutanağı suretleri ile, kadastro tespiti ile oluşan tapu kayıtlarının dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

3- Taşınmazlara kadastro tespiti sırasında uygulanan tapu kayıtlarının geldisi olan K.Sani 1335 tarih ve 58 sıra numaralı tapu kaydının K.Sani 1306 yoklama ve 289 sıra numaralı tapu kaydından geldiği ancak bu kaydın dosyada bulunmadığı anlaşıldığından; K.Sani 1306 yoklama ve 289 sıra numaralı tapu kaydı ile tüm geldi kayıtlarının tesisine kadar ve K.Sani 1335 tarih ve 58 sıra numaralı tapu kaydında nısıf hisse kayıtlı olduğundan diğer nısıf hisseye dair tapu kayıtlarına da Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Başbakanlık Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığı ve Mahalli Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı istenerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26977, Karar No: 2014/39950, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/26977 E.  ,  2014/39950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/617-2014/178

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1,785,20 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 21.04.2004 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1,785,20 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 21.4.2014 tarih ve 2013/617 esas 2014/178 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki 23.08.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 21.04.2014 tarih ve 2013/617 esas 2014/178 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5996, Karar No: 2025/2224, Tarih: 03.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/5996 E.  ,  2025/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/813 E., 2024/678 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/144 E., 2022/17 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi ile erkek lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7680, Karar No: 2010/16326, Tarih: 28.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/7680 E.  ,  2010/16326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Suç tarihine, suça konu emvalin miktarına, 5237 ve 5252 sayılı yasalarda nisbi para cezalarına dair bir düzenlemenin mevcut olmamasına, 5237 sayılı TCK'nun 7 ve 5083 sayılı kanunun 2.maddelerine göre, 6831 sayılı kanunun 91/1.maddesi uyarınca sanığa ilave para cezası yükletilemeyeceğinin nazara alınmaması,

2-5275 sayılı yasanın 122.maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmasına rağmen infaza ilişkin olan gecikme zammına dair düzenlemenin kararda gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karardan nisbi para cezası 1143 YTL. Adli para cezasının kaldırılarak, netice para cezasıınn 1800 YTL adli para cezası olarak belirlenmesine, ayrıca gecikme zammına dair fıkranın hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12581, Karar No: 2018/4758, Tarih: 08.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/12581 E.  ,  2018/4758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 08.05.2018 tarihinde davacı vekili Av.... geldi. Davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2012/3991, Karar No: 2014/3402, Tarih: 17.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3991 E.  ,  2014/3402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9780, Karar No: 2017/1621, Tarih: 13.03.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/9780 E.  ,  2017/1621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı aleyhine 13/10/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, öğrenim sırasındaki staj eğitimi nedeniyle ödenmesi gereken ücretin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, öğrenim görürken, mevzuat gereği stajını kısmen bünyesinde kısmen de kendi okulunda yaptığını, ancak davalı kurumun 3308 sayılı 25. maddesi uyarınca ödenmesi gereken staj ücretini ödemediğini beyanla, alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı idare vekili; 5018 sayılı gereğince beş yıllık hak düşürücü süre ve zamanaşımı def’inde bulunduğunu, beceri eğitimi gören davacının kendi okulundaki stajının ücrete tabi olmadığını, kaldı ki staj süresince ücret ödenmesine dair bir yasal düzenlemenin de bulunmadığını, bu nedenlerle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; denetime uygun bilirkişi raporuna itibar edildiği, davacının staj eğitimini uygulama sınıfı olarak adlandırılan kurum içi işletmede tamamlaması halinde ücrete hak kazanabileceği, davacının okulun derslik atölye ve laboratuvar gibi eğitim ortamında öğrenci -öğretmen bütünlüğünde yapılan dersler eşliğinde yüz yüze eğitim aldığı sabit olup, işletmede mesleki eğitim olarak kabul edilemeyeceğinden staj sonucu bir ücrete hak kazanamayacağı belirterek davanın reddine karar verilmiştir.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu ve ilgili mevzuatta; mesleki eğitim, beceri eğitimi, staj, sosyal güvenlik ve ücret hususları tanımlanmıştır. ile ilgili olarak yasal düzenlemelerdeki tanımlamalar farklı olsa da özü itibarıyla, mesleki ve teknik eğitim veren kurumlarda okuyan öğrencilerin, teorik bilgilerinin yanısıra uygulamalı teknik eğitim almaları, ileride icra edecekleri meslek konusunda deneyim ve beceri kazanmaları ve genellikle de okul dışında yapılan eğitimi ifade etmektedir. Mesleki Eğitim Kanunu'nda yapılan tanımlamalarda, bu eğitimin işletmelerde mesleki eğitim olarak, Yönetmeliğinde ise staj olarak tanımlanmış olması sonucu değiştirmez.

Dosyanın tetkikinde; davacının,ve kendi okulunda staj yaptığını beyan ettiği, ancak Mahkemece

./..

-2-

Dosyanın tetkikinde; davacının,ve kendi okulunda staj yaptığını beyan ettiği, ancak Mahkemece

./..

-2-

davacının VEDAŞ'ta staj yapıp yapmadığına ilişkin bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davacının bu yöndeki talebi doğrultusunda 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesi kapsamında adı geçen işletmede mesleki eğitim ya da staj yapıp yapmadığının araştırılması, staj yaptığının belirlenmesi hâlinde, yapılan staj ya da mesleki beceri eğitiminin 3308 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 13/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20461, Karar No: 2023/1467, Tarih: 09.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/20461 E.  ,  2023/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/500 E., 2021/394 K.

MAHKEMESİ: Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI: 2018/377 E., 2018/360 K.

HÜKÜM/ KARAR : Asıl ve Birleşen Davanın Kabulü

Taraflar arasında görülen hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı asıl davalı vekili ile birleşen davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili asıl dava dilekçesinde; murislerinin Garanti Bankası Emek Şubesinden 29.01.2010 tarihinde kredi çektiğini ve bu kredi ile birlikte hayat sigortası yaptırdığını, muris ...'ın 29.12.2011 tarihinde akciğer kanseri nedeni ile vefat ettiğini, davalı bankaya yapılan müracaat üzerine murisin daha öncesinden hastalığını bildiğini ve hayat sigortası kapsamının dışına çıktığını ve bu nedenle işlem yapamayacaklarını bildirdiklerini, oysa ki murisin hastalığını öğrendiği tarih ve buna ilişkin raporun hayat sigortası ve kredi işleminden sonraki bir tarih olduğunu, davalı tarafça gönderilen 01.03.2012 tarihli ihtarname ile borcun bu kez mirasçılarından talep edildiğini ileri sürerek murisin hastalığını daha önceden bildiğinden bahisle 5.600,00 TL tutarındaki kredi borcunun mirasçılardan istenilmesi nedeni ile bu kredi borcundan dolayı borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili birleşen dava dilekçesinde; davacıların murisi ...'ın 09.01.2010 tarihinde kredi çektiğini, bu esnada kendisine hayat sigortası yapıldığını, sigorta şirketi tarafından davacıların murisinin borcunun ödenmediğini, bunun üzerine Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/184 Esas sayılı dosyası ile Garanti Bankası A.Ş aleyhine dava açtıklarını, davanın kabulüne karar verilmiş ise de Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin Garanti Emeklilik ve Hayat A.Ş'ye de husumet yöneltilmeksizin çözümün olanaklı görünmeyeceğinden adı geçen sigorta şirketi aleyhine dava açılması ve Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi dosyası ile birleştirilmesi yönünde bozma kararı verdiğini belirterek açılan iş bu davanın Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/500 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; davalı bankanın alacaklı olduğu Ankara 18.İcra Müdürlüğü'nün 2012/4572 E. ve 2012/4573 E. sayılı dosyalarıyla ... aleyhine icra takibine geçildiğini, icra takibinin açılmasından sonra kişinin vefat ettiğini haricen öğrendiklerini, müvekkil banka tarafından davacılar aleyhine başlatılmış icra takibinin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; dain-i mürtein sıfatıyla bankanın hak ve menfaat sahibi olduğunu, TÜİK Ölüm Belgesi’nde ölüm sebebinin kanser olarak belirtildiğini, davacıların murisinin hastalığını gizlediğini, beyan yükümlülüğünü ihlal ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 26.06.2013 tarihli ve 2012/184 Esas, 2013/304 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulü ile davalı bankanın sigorta şirketine başvuru konusunda çıkardığı muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 09.02.2017 tarihli ve 2014/14276 Esas, 2017/1234