muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13338, Karar No: 2016/1228, Tarih: 10.02.2016

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 655,41 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/02/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı talebini, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesine dayandırmaktadır. Bu madde, "Üçüncü Kişilerin Hak İddiaları" başlığını taşımaktadır.

24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, dosyamızda davalı olan Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. ile hisselerinin tamamı bu şirkete ait ...Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında yapılmıştır. Bir başka ifade ile, sözleşmenin imzalandığı tarihte ...Elektrik Dağıtım A.Ş'nin % 100 hissesi davalı ...'a aittir.

Hisse satış sözleşmesi, alıcı ...Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri A.Ş. ile satıcı T.C. Başbakanlık ... arasında yapılmıştır. Hisse satış tarihine kadar, sözleşmede "Şirket" olarak adlandırılan ...Elektrik Dağıtım A.Ş'nin tüm hiseleri kamuya ait olup, bu satışla özelleştirilmiştir.

Dava konusu ödeme 26.04.2010 tarihinde yapılmıştır. Bu tarihte davacı şirketin hisseleri özelleştirilmediğinden, dava konusu ödeme, davacı şirketin hisselerinin kamuya ait olduğu dönemde yapılmıştır. Dolayısıyla bu ödeme şirket kayıtlarında mevcuttur. Bu nedenle, özelleştirme amacıyla hisse satışı tarihinden önce kayıt altına alındığından, davacı şirkete ait mali tablolarda yer alması gerekir. Davacı şirketin hisselerinin satıldığı tarihteki bilançosuna da yansıdığı ve bu bilançoya göre, davacı şirketin hisse değerinin belirlendiği, hisse satış sözleşmesinin imzalanması ile birlikte, Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre, alıcı tarafından, davacı şirketin satış tarihindeki bilançosunun bilindiğinin kabulü gerekir.

Davacı, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7. maddesine istinaden bu davayı açmıştır. Bu tarihte sözleşmeyi yapan her iki şirketin de tüm hisseleri kamuya aittir.

Davalı ise Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9. maddesi ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 18.6. maddesine göre davacının talepte bulunamayacağını ileri sürmüştür.

Tarafların dayandıkları sözleşme hükümlerinin, kendi görüşlerini teyid eder nitelikte olduğu görülmektedir.

Öncelikle, bu uyuşmazlığın çözümünde, hangi sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi gerekir.

Davacı şirketin hisselerinin satışı, özelleştirme kapsamında yapıldığından, uygulanacak hükümlerin belirlenmesinde ve sözleşmelerin yorumunda, bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

Tarafların dayandıkları sözleşme hükümlerinin, kendi görüşlerini teyid eder nitelikte olduğu görülmektedir.

Öncelikle, bu uyuşmazlığın çözümünde, hangi sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi gerekir.

Davacı şirketin hisselerinin satışı, özelleştirme kapsamında yapıldığından, uygulanacak hükümlerin belirlenmesinde ve sözleşmelerin yorumunda, bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 1. maddesine göre, özelleştirmenin amacı, bu madde kapsamındaki kamu kuruluşlarına ait payların, "..temel kuruluş amaçlarına uygun mal ve hizmet üretim birimlerinin işletilmesi haklarının, ekonomide verimlilik artışı ve kamu giderlerinde azalma sağlamak için özelleştirilmelerine ilişkin esasları düzenlemektir." şeklinde tarif edilmiştir. Buna göre özelleştirmenin amacı, ekonomide verimlilik artışı ve kamu giderlerinde azalma sağlamaktır. Özelleştirme kapsamındaki hisse satışlarından kaynaklanan ihtilaflarda, yasada belirtilen bu amacın göz önünde bulundurulması gerekir.

Bütün bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacı şirketin hisselerinin özelleştirilmesinden önce yapılan bu ödeme, davalıdan ve kamudan istenemez. Bu talep, 24.07.2006 tarihli sözleşmenin 18.6. maddesi ile 29.12.2010 tarihli Hisse Satış Sözleşmenin "Alıcının Taahhütleri" başlıklı 9.maddesi hükümlerine ve özelleştirmenin amacına aykırıdır. Dolayısıyla davanın reddi gerekir.

Bu nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz. 10.02.2016
Yargıtay — Esas No: 2011/433, Karar No: 2011/1027, Tarih: 13.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/433 E.  ,  2011/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, borçlunun Maslak Vergi Dairesinde tahakkuk eden KDV iadesi alacağını 9.1.2009 günü temlik aldıklarını, bu tutarın paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin alacaklı olduğu 2, 3, 4, 5 ve 8. sıralardaki takip dosyalarından gönderilen haciz ihbarnamelerine, alacak bulunmadığından bahisle itiraz edildiğini, Vergi Dairesinin 14.8.2008 tarihli cevabında 18.016,14 TL alacağın bulunduğu bildirilmiş ise de, bunun başka temlik alacaklısına ödendiğini, 14.1.2009 tarihli cevapta alacağın bulunmadığının bildirildiğini, temlik sözleşmesinin tebliğ edildiği 12.1.2009 tarihinde para üzerinde başkaca bir haciz ya da temliğin bulunmadığını, şikâyet olunanın 28.1.2009 tarihli haczinin de Vergi Dairesince reddedildiğini, oysa düzenlenen sıra cetvelinde bu takip dosyasının birinci sıraya alındığını, öte yandan şikâyet olunanın dosyasındaki alacak tutarının 6.8.2008 itibariyle 217.428,00 TL olduğunu ve 6.4.2009 tarihindeki hesaplaya itibar edilmesinin yasaya aykırı olduğunu, fark tutarın izleyen sıraya verilmesi gerektiğini ileri sürerek, müvekkilince temellük edilen alacağın ilk sırada kabulüne, aksi takdirde sıra cetvelinin talep gibi düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan 6.8.2008 tarihinde haciz tezkeresi çıkartıldığını, 12.8.2008 günü bu haczin Vergi Dairesi kayıtlarına işlendiğini, şikâyetçinin temlik alan sıfatıyla, borçlunun talep edemeyeceği bir hakkı talep edemeyeceğini, KDV alacağının ihracat tarihinde doğduğunu ancak serbest bırakılmasının bir takım işlemlerden sonra mümkün olduğunu, gecikmenin bu işlemlerden kaynaklandığını ve haciz tarihi itibariyle 323.000,00 TL alacaklarının bulunduğunun öğrenildiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, dosya kapsamına göre, borçlunun üçüncü kişideki alacaklarının haciz ihbarnamesi ya da haciz müzekkeresi ile haczedilebileceği, bu alacağın ihracata dayalı KDV iadesinden doğması nedeniyle haczi kabil bir alacak olduğu ve şikâyet olunanın haczinin geçerli bulunduğu gerekçesiyle, şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçi vekili temyiz etmiştir.

Borçlunun üçüncü kişilerdeki mal, alacak ve diğer haklarının haczi İİK’nun 89 uncu maddesi çerçevesinde mümkün kılınmıştır. Hükümle, üçüncü kişiye haciz ihbarnamesi tebliğ edilmek suretiyle söz konusu mal, alacak ve hakların haczine imkân tanınmış, üçüncü kişiye de tebliğ edilen haciz ihbarnamelerine itiraz yolu açık tutulmuştur. Haciz ihbarnameleri ile

Kararı, şikâyetçi vekili temyiz etmiştir.

Borçlunun üçüncü kişilerdeki mal, alacak ve diğer haklarının haczi İİK’nun 89 uncu maddesi çerçevesinde mümkün kılınmıştır. Hükümle, üçüncü kişiye haciz ihbarnamesi tebliğ edilmek suretiyle söz konusu mal, alacak ve hakların haczine imkân tanınmış, üçüncü kişiye de tebliğ edilen haciz ihbarnamelerine itiraz yolu açık tutulmuştur. Haciz ihbarnameleri ile

borçlunun borçlusu konumundaki üçüncü kişinin elinde o anda bulunan mal, alacak ve diğer

hakların haczedilmesi mümkün olduğu gibi, borcun tamamen ödenmesine kadar geçecek sürede (aylık kira bedeli, yüklenici lehine tahakkuk eden hak edişler ve somut olaydaki gibi tahakkuk edecek vergi iadesi alacağı vb. gibi) üçüncü kişi nezdinde oluşacak alacakların da haczine olanak tanınmıştır.

Nakit paranın haczinde, kural olarak taşınır hükümlerinin uygulanacağı hususunda ihtilaf yoktur. Borçluya ait nakit parayla karşılaşan icra memuru, İcra ve İflâs Kanunu'nun 88 inci maddesi hükmü çerçevesinde bu parayı haczedebilir. Üçüncü kişinin elindeki bir paranın İİK’nun 89 uncu maddesine göre değil de, taşınır hacizlerine ilişkin 88 inci maddesine göre haczedilmesinde, tıpkı taşınırlarda olduğu gibi, paranın somut olarak üçüncü kişi elinde mevcut olması gerekir. Henüz mevcut olmayan bir paranın taşınır hükümlerine göre haczine yasal olanak bulunmamaktadır.

Somut olaya dönüldüğünde, borçlunun 2006 yılı vergi iadesi alacağı 9.7.2008 günü tahakkuk etmiş, bu tutar başka bir alacaklıya ödenmiştir. Şikâyet olunanın alacaklı bulunduğu takip dosyasından, vergi iadesi alacağının haczi için İİK'nun 88 nci maddesi kapsamında gönderilen tezkere, vergi dairesine 12.8.2008 tarihinde ulaşmıştır. Şikâyetçi, 9.1.2009 günü doğacak vergi iadesi alacağını temlik almıştır. 2007 yılı vergi iadesi alacağı 3.4.2009 tarihinde tahakkuk etmiş olup, şikâyet olunanın dosyasından haciz tezkeresi gönderildiği tarihte, menkul hükümlerine göre haczedilebilecek bir paranın henüz mevcut olmadığı ve olmayan bir para üzerine taşınır mallara ilişkin İİK’nun 88 inci maddesi çerçevesinde haciz konulamayacağı anlaşılmaktadır. Şikâyet olunanın haczi, yasaya uygun bir haciz olmayıp, şikâyetin kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikâyetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün şikâyetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7605, Karar No: 2011/7876, Tarih: 29.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/7605 E.  ,  2011/7876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Ağrı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.07.2010 gün ve 395/258 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, kendisine ait 128 ada 4 ve 124 ada 111 parsel sayılı taşınmazların kadastro sırasında davalı köy adına mera vasfı ile tespit ve tescil edildiğini bildirerek mera sınırlandırmasının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olup zilyetlikle kazanılamayacağını bildirerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi dava konusu yerlerin davacıya ait olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanma koşullarının oluştuğundan davanın kabulüne, 128 ada 4 ve 124 ada 111 nolu parsellerin tapularının iptaliyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 128 ada 4 parsel; 13.02.2006 tarihinde, arsa vasfı ile davalı ... adına tespit edilmiş, tutanağa yönelik itiraz üzerine Ağrı Kadastro Mahkemesi'nin 2006/331 Esas, 2007/177 Karar sayılı ilamı ile köy halkına ait mera olduğu gerekçesi mera olarak sınırlandırılmıştır. Adı geçen mahkeme dosyasında davacı kişi taraf durumunda bulunmuyor ise de, söz konusu davada taşınmazın niteliği usulüne uygun şekilde mera olarak tespit edildiğinden, davamız açısından ve davacı aleyhine kuvvetli delil niteliğindedir. Davacı tarafından aynı derecede bir delil ibraz edilmediğine göre bu yerin mera olarak kabulü ile davanın reddi yerine kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Dava konusu 124 ada 111 parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince; taşınmaz 13.02.2006 tarihinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ekonomik yarar sağlanması mümkün yerlerden olduğu belirtilerek taşlık vasfı ile Hazine adına tespit edilmiştir. Tutanağın itirazsız olarak kesinleşmesi ile 28.07.2006 tarihinde Hazine adına tescil edilmiştir. Mahkemece 09.06.2010 tarihinde mahalinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar; taşınmazın davacıya atasından ve dedesinden intikal ettiğini, üzerinde 30-40 yıllık elma ağaçlarının bulunduğunu, taşlık vasfında olmadığını bildirmişlerdir. Ne var ki, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyle ki, öncelikle davacının babası, annesi ve kardeşlerini gösterir nüfus kayıt örneğinin nüfus müdürlüğünden, davaya konu taşınmaza komşu aynı ada 112, 121, 122, 109 ve 77 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydı ile tapu kaydına esas teşkil eden kadastro tutanakları ve dayanak (tapu ve vergi kayıtlarının) belgelerinin tapu sicil müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması, yeniden yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve davacı tanıklarının 6100 sayılı ...nun 243 ve 240 (1086 sayılı HUMK m. 258). maddeleri uyarınca keşif mahalline davetiye ile çağrılmaları, uyuşmazlığın taşınmazın aynına ilişkin olması nedeniyle ...nun 259 ve 290/2. maddeleri gereğince yerel bilirkişi ve tanıkların mümkün olduğunca taşınmaz başında dinlenmeleri, beyanlar arasında çelişki bulunması halinde yüzleştirme yapılarak çelişkinin giderilmeye çalışılması (...nun 261. maddesi), taşınmazın hangi tarihten beri kimin zilyetliğinde olduğu ne şekilde kullanıldığının araştırılması, komşu parsellere revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarından yararlanılarak taşınmazın niteliğinin belirlenmesi, imar-ihyası gereken yerlerden ise kim tarafından ne şekilde hangi tarihte imar-ihyasına başlanıp hangi tarihte bitirildiğinin ve imar ihya ile kazanılacak yerlerden olup olmadığının göz önünde tutulması gerekmektedir.

Öte yandan; davacı ... babası hakkında, babasının ölü olması halinde ölüm tarihine göre belirlenecek kişiler bakımından 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince, miktar araştırmasının yapılması, belgesizden taşınmaz edinip edinmediklerinin Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden sorulması, zilyetliğe dayalı olarak açılan tescil davalarına ait dosyaların bulundukları mahkemelerden getirtilerek miktar sınırlarmalarının göz önünde bulundurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen mahkeme hükmünün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8426, Karar No: 2012/8375, Tarih: 01.08.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/8426 E.  ,  2012/8375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanıkları ve suçları yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/414 Esas sayılı dava dosyası ile, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/484 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/08/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3987, Karar No: 2015/5037, Tarih: 05.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3987 E.  ,  2015/5037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/115136

MAHKEMESİ : Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2012/573 (E) ve 2012/1649 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde ticaret sicil müdürlüğünde kayıtlı bulunduğu adresinde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden en son tarihli ve şikayet tarihini kapsayan onaylı beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13476, Karar No: 2018/12319, Tarih: 04.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/13476 E.  ,  2018/12319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ...... davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 04/12/2018 tarihinde davalı vekili Av....... Şentürk geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.048,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7144, Karar No: 2019/1436, Tarih: 30.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/7144 E.  ,  2019/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05/11/2011 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının 24/09/2014 tarihinde kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 30/05/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 145/1, 35, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 6 ay 28 günlük durma süresinde gözetilerek, suçun işlendiği 07/02/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 30/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8591, Karar No: 2012/13222, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8591 E.  ,  2012/13222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece seri dosya olarak temyiz incelemesi için dosyalar ve ekleri klasör halinde gönderilmiş ise de; dosyaların eki olarak gönderilen bir kısım klasörlerin temyize konu dava dosyaları ile ilgili olmayan başka dosyalara ait olduğu, bir kısım dosyaların ise hesaplamaya ilişkin işyeri kayıtlarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesinin daha sağlıklı biçimde yapılabilmesi için her dava dosyasına dava konusu alacakların hesaplanmasına esas alınan işyeri kayıtlarının ayrı ayrı eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.