muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10664, Karar No: 2021/15851, Tarih: 25.11.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/10664 E.  ,  2021/15851 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : ...... AVUKAT ... 3-... 4-...

DAVA TÜRÜ :

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının, 26.08.2015 tarihli ve 29457 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2015/94 karar numaralı işkolu tespitinde “%97’si Ortaca Belediyesine ait bir belediye şirketi olan Dal-Bel Günübirlik Turizm Hizmet İşletmeleri ve Tesisleri Ticaret A.Ş. ile ilgili olarak; işyerinde yeme-içme ve restoran işlerinin yapıldığı, müşterilere çay-kahve sunumu hizmetlerinin verildiği, bu nedenle yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliğinin 18 sıra numaralı “Konaklama ve eğlence işleri” işkolunda yer aldığı tespit edilmiştir.” şeklinde bir işkolu tespiti yapıldığını, yapılan bu tespitin 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Yasasına, yerleşik Yargıtay kararlarına, İşkolları Yönetmeliği eki listenin 20 sıra numarasında yer alan “Genel İşler” tanımına ve mevcut işkolları uygulamasına aykırı olduğunu, İşkolları Yönetmeliğinde “Genel İşler” tanımının 1. sırasında “Belediye Hizmetleri” ibaresinin yer aldığını, yine belediye şirketlerinin kurulmasının ... sayılı Belediye Kanunu’nun 70. maddesinde “Belediye kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre şirket kurabilir” şeklinde hükme bağlandığını, Dal-Bel Günübirlik Turizm Hizmet İşletmeleri vc Tesisleri Ticaret A.Ş.’nin belediye hizmetlerini yerine getirmek üzere kurulmuş bir belediye şirketi olduğunu, işyerinde yapılan tüm işlerin belediye hizmetlerinden ve Genel işler işkolu kapsamında yer aldığını ileri sürerek davalı Bakanlığın 26.08.2015 tarih ve 29457 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2015/94 karar numaralı işkolu tespit kararının iptali ile Dal-Bel Günübirlik Turizm Hizmet İşletmeleri ve Tesisim Ticaret A.Ş. işyerinin tamamının 20 sıra numaralı “Genel işler" işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Cevap veren davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşkolu kavramı ile çalışma yaşamında benzer nitelikte olan faaliyet türleri gruplandırılmak suretiyle tasnif edilmektedir. Hukukumuzda, bu suretle oluşturulan işkolu sayısı yirmi olarak belirlenmiştir.

İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin gerekçesinde, işyeri, teknik bir amaca, diğer bir deyişle mal ve hizmet üretimine yönelik ve değişik unsurlardan meydana gelen bir birim olarak belirtilmiştir. İşyerinin sınırlarının saptanmasında “işyerine bağlı yerler” ile “eklentiler” ve “araçların” bir birim kapsamında oldukları belirtildikten sonra özellikle bir işyerinin mal ve hizmet üretimi için ayrı bir alanı da kullanması halinde bunların tek işyeri mi yoksa birbirinden bağımsız işyerleri mi sayılacağı konusunda “amaçta birlik”, aynı teknik amaca bağlı olarak üretimde bulunma, nitelik yönünden bağlılık ile “yönetimde birlik”, aynı yönetim altında örgütlenmiş olma koşullarının aranacağı düzenlenmiştir.

İşyeri kavramının unsurları da nazara alındığında, teknik amaç doğrultusunda yapılan işin niteliğine göre işkolunun belirlenmesi gerektiği ifade edilebilir. Bununla birlikte, aynı işyerinde farklı nitelikte mal veya hizmet üretimlerinin söz konusu olması durumunda, birden fazla teknik amaç mevcut olabilir. Bu ihtimalde, işyerinde yürütülen faaliyet kapsamındaki ağırlıklı işin niteliğine göre işkolunun tespit edilmesi gerekmektedir (......: Toplu İş Hukuku, ... 2020, s.50;......, Burcu: Toplu İş Hukuku, ... 2019, s.50).

Bu genel açıklamalar ışığında temyiz itirazlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta; ... tarafından 26/08/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan karara göre “Dal-Bel Günübirlik Turizm Hizmet İşletmeleri ve Tesisleri Ticaret A.Ş.’de Bakanlığımızca yapılan incelemede; işyerinde yeme-içme ve restaurant işlerinin yapıldığı, müşterilere çay-kahve sunumu hizmetlerinin verildiği, bu nedenle yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliğinin 18 sıra numaralı “Konaklama ve eğlence işleri” işkolunda yer aldığı” na dair işkolu tespit kararı verilmiştir.

Tespit konusu işyerlerinin ait olduğu işveren şirketin %97 oranında hissesinin Ortaca Belediyesine ait olduğu ve buna göre ... sayılı Belediye Kanunu’nun 70 inci maddesi kapsamında belediye şirketi olduğu anlaşılmaktadır.

İşkolu tespit kararının kapsamına göre, “...”, “...” ve “...” sicil numaralı üç işyerinin de “Konaklama ve eğlence işleri” işkolunda yer aldığı belirlenmiştir.

İş müfettişi raporunda uyuşmazlık konusu işyerlerinde yürütülen ağırlıklı faaliyetin çay-kahve hizmetleri ile yeme-içme ve restaurant işleri olduğu tespit edilmiştir. Bilirkişilerin tespiti de aynı yöndedir.

... sayılı Belediye Kanunu’nun “Belediyenin görev ve sorumlulukları” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğine belediyeler, mahallî müşterek nitelikte olmak şartıyla “...ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır.”

İş müfettişi raporunda uyuşmazlık konusu işyerlerinde yürütülen ağırlıklı faaliyetin çay-kahve hizmetleri ile yeme-içme ve restaurant işleri olduğu tespit edilmiştir. Bilirkişilerin tespiti de aynı yöndedir.

... sayılı Belediye Kanunu’nun “Belediyenin görev ve sorumlulukları” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğine belediyeler, mahallî müşterek nitelikte olmak şartıyla “...ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır.”

... sayılı Kanun’un “Belediyenin yetkileri ve imtiyazları” başlıklı 15 inci maddesinde de “Belde sakinlerinin mahallî müşterek nitelikteki ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla her türlü faaliyet ve girişimde bulunmak” hususu belirtilmiştir.

... sayılı Kanun’un 70 inci maddesine göre ise “Belediye kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usûllere göre şirket kurabilir.”

Diğer taraftan İşkolları Yönetmeliğine göre de “Belediye hizmetleri” 20 sıra numaralı “Genel işler” işkoluna dahildir.

Açıklanan düzenlemeler karşısında belirtmek gerekir ki belediyelerin görev ve yetkileri kapsamında yer alan faaliyetlerin yürütülmesi durumunda gerek doğrudan belediyeye ait işyerleri gerekse belediye şirketlerine ait işyerlerinin “Genel işler” işkolunda yer aldığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla somut uyuşmazlıkta belediye şirketi niteliğini haiz Dal-Bel Günübirlik Turizm Hizmet İşletmeleri ve Tesisleri Ticaret A.Ş.’ye ait olan tespit konusu işyerlerinde belediye hizmeti niteliğinde faaliyetler yürütüldüğünden, tespit konusu işyerlerinin “Genel işler” işkoluna dahil olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Belirtilen sebeplerle, 6356 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, hükümlerin bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın KABULÜ ile ... tarafından 26/08/2015 tarih ve 29457 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2015/94 sayılı işkolu tespit kararının İPTALİNE,

3-Dal-Bel Günübirlik Turizm Hizmet İşletmeleri ve Tesisleri Ticaret A.Ş.’ye ait “....048”, “....048” ve “....048” sicil numaralı işyerlerinin İşkolları Yönetmeliğinin 20 sıra numaralı “Genel işler” işkolunda yer aldığının TESPİTİNE,

4-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 59,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 31,60 TL karar ve ilam harcının davalı Bakanlık hariç diğer davalılardan tahsili ile hazineye irad kaydına, davacı tarafından peşin yatırılan 27,70 TL başvurma harcı ve peşin alınan temyiz karar harcının davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

4-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 59,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 31,60 TL karar ve ilam harcının davalı Bakanlık hariç diğer davalılardan tahsili ile hazineye irad kaydına, davacı tarafından peşin yatırılan 27,70 TL başvurma harcı ve peşin alınan temyiz karar harcının davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

5-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 5.100,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,

6-Davacı tarafından yapılan 3.858,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve mütesilsilen alınıp davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 25/11/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2065, Karar No: 2017/14495, Tarih: 24.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/2065 E.  ,  2017/14495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiracılığın tespiti-tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen,26.09.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı-karşı davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin daha derinlemesine incelenmesi ve bu konuda bir araştırma yapılması gerektiği heyetçe zorunlu görüldüğünden, Yargıtay Kanununun 24/1 ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 21/3 maddeleri uyarınca görüşmenin 24.10.2017 günü saat 10.00’a bırakılması uygun görüldü.

Belirli gün ve saatte dosyadaki bütün kâğıtlar okunarak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalı; 04.08.2004 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile termal otelin kiralandığını, davalı kiraya veren tarafından davacı kiracıya gönderilen 28.04.2014 tarihli yazıda 04.08.2014 tarihinde sözleşmenin sona ereceğinin, yeni kiracının tespiti için ihaleye çıkılacağının bildirildiği, kiralanan taşınmazın çatılı olduğu ve TBK gereğince kiraya verenin sözleşmeyi tek taraflı olarak feshedemeyeceği bu sebeple taraflar arasıdaki çekişmenin giderilmesi ve taraflar arasındaki kira ilişkisinin süre bitimi olan 04.08.2014 tarihinden itibaren yenilenerek devam ettiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı- birleşen dosya davacısı; asıl davanın reddini dilemiş, birleşen dosyada ise; kira sözleşmesinin çatılı konut ve işyeri hükümlerine tabi olmadığını, ürün kirası sözlemesi olduğunu, sözleşme ile davacı şirkete tesisin tüm malzeme ve demirbaşlar işletilmek üzere teslim edildiğini, ayrıca ruhsatı ve mülkiyeti kiraya verene ait ... ve ... sıcak su kuyularının kullanım ve işletme hakkı da devir edildiğini, davacı sözleşmenin 4.maddesine göre tesislerdeki eksik bir takım yatırımları tamamlayarak hizmete açacak ve 11.maddeye göre sözleşme sona erdikten sonra tüm demirbaş ve malzemeler ile tesisi müvekkil şirkete devredeceğinin belirlendiğini, bu nedenle davacı kiracı ile davalı kiraya veren arasında imzalanan kira sözleşmesi Türk Borçlar Kanunu'nun 357 v.d. Maddelerinde düzenlenen ürün (hasılat) kirası sözleşmesi mahiyetinde olduğunu, Türk Borçlar Kanunu'nun 367. Maddesinde belirli süreli kira sözleşmesinin, sürenin bitiminde kendiliğinden sona ereceği hükmolunduğunu, sözleşmenin yenilenmeyeceği yazılı olarak bildirilmiş olmasına rağmen, davalının halen tesisi kullanmaya devam ettiğini belirterek birleşen davanın kabulü ile davalının tahliyesini istemiştir.

Mahkemece, sözleşme hükümlerine göre termal su kuyularının da kiraya verildiğinden sözleşmenin hasılat kirası hükümlerine tabi olduğundan asıl davanın reddine ve karşı davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı vekilinin asıl davadaki davalı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Asıl dava maktu harç yatırılarak açılmıştır. 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 30. maddesi hükmü gereği davanın başında alınmış olan karar ve ilam harcının noksan olduğunun sonradan anlaşılması halinde karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunamaz. Bu durumda mahkemenin harcın tamamlanması için uygun süre vermesi ve ondan sonra yargılamaya devam olunması gerekirken bu husus göz ardı edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Davalı nispi harç yatırılması/tamamlatılması gerektiği konusunda herhangi bir müdahalede bulunmamış ve dava eksik harçla sonuçlandırılmış olduğuna ve yargılama sırasında harç tamamlatılmadığına göre, davalı lehine 750, TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücreti olarak 20.952 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu nedenle hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasının B/3 nolu bendinden “Mahkememizin 2014/939 Esas sayılı dosyası için açılan davada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince takdiren 20.952 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davacı ... ... ... Termal Turizm ve Tic.A.Ş.'ye verilmesine,” ibaresinin çıkartılarak yerine “2014/939 Esas sayılı dosyası için açılan davada; davalı kendisini vekili ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T.ye göre belirlenen 750 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” ibaresi eklenmek sureti ile hükmün düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı vekilinin birleşen davada vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Karar tarihi itibariyle geçerli olan AAÜT 13. maddesine göre "(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez. " hükmü yer almaktadır. Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekalet ücreti kabul ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır.

Somut olayda; birleşen davada, davacı vekili, dava dilekçesinde dava değerini 10.000 TL göstermiş ise de, davacı tarafından 02.04.2015 tarihinde 17.858,06 TL başvuru harcı daha yatırılarak yıllık kira bedeli üzerinden harcın tamamlandığı anlaşılmıştır. Mahkemece, birleşen davanın davalısı hakkında tahliye kararı verildiği halde davacı lehine 20.952 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir. Bu durumda davalı lehine eksik harcın tamamlatılmış olması da dikkate alınarak yıllık kira bedeli olan 1.045.707,36 TL üzerinden hesaplanacak nispi vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

4. Birleşen davada, davalı- karşı davacı vekilinin yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece birleşen davada; 222,30 TL yargılama giderinin davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine hükmedilmiş ise de, davalı-karşı davacı tarafından yargılama sırasında 02.04.2015 tarihli makbuz ile yatırılan tamamlama harcı 17.858,06 TL'nin yargılama giderleri kısmında davacıya iadesinin hüküm altına alınmamış olması doğru değildir.

5. Birleşen davadaki hükmedilen harca ilişkin olarak; Karar ve ilam harcı, maktu ve nispi olmak üzere iki çeşittir. (492 sayılı Kanun'un 15.,21. maddeleri). Bu anlamda davanın maktu veya nispi harca tabi olup olmaması, kural olarak dava konusunun para ile değerlendirilebilir olup olmamasına göre değişmektedir. Nispi harç, konusu belli bir değerle (para veya para ile değerlendirilebilen bir şey) ilgili davalarda, hüküm altına alınan değer üzerinden tarifedeki belli nispete göre alınan harçtır (1 Sayılı Tarife, madde III/1-a). Maktu harç ise, konusu belli bir değerle tespit edilemeyen davalarda ve davanın reddine ilişkin kararlardan alınan harçtır (1 Sayılı Tarife, madde III/2-a). Harçlar Kanunu'nun 16/1. maddesinde değer ölçüsüne göre harca tabi işlerde (1) sayılı tarifede yazılı değerlerin; tescil ve tapu kayıt iptali gibi gayrimenkulün aynına taalluk eden davalarda gayrimenkulün değerinin esas alınacağı öngörülmüştür.

Dava niteliği itibariyle konusu para ile değerlendirilebilen davalardan olduğundan yukarıda açıklandığı üzere Harçlar Kanun'unun 30.maddesi uyarınca tahliye davası yönünden yıllık kira bedeli üzerinden hesap edilerek nispi harç yatırılması zorunludur.

Mahkemece, hükümde 17.706 TL ilam harcı alınmasına karar verilmiştir. Dava nisbi harca tabi olduğu ve 08.08.2014 tarihinde açılan davada, 04.08.2014 tarihinden itibaren yıllık kira bedelinin 1.045.707,36 TL olduğu halde, eksik harç alınmıştır. Mahkemece tahliye davasının kabulü halinde son dönemde ödenen 1 yıllık kira bedeli üzerinden nisbi harcın tahsiline karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde eksik harca hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de;

Ne var ki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7. maddesi gereğidir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının ve davalının sair temyiz itirazlarının reddine,

İkinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının B/3 nolu bendinden “Mahkememizin 2014/939 Esas sayılı dosyası için açılan davada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince takdiren 20.952 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davacı ... A.Ş.'ye verilmesine,” ibaresinin çıkartılarak yerine “2014/939 esas sayılı dosyası için açılan davada; davalı-karşı davacı kendisini vekili ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T.ye göre belirlenen 750 TL vekalet ücretinin davacı ... A.Ş.'den alınarak davalı ... A.Ş'ye verilmesine,”,

Üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının A/3 nolu bendinden “Mahkememiz dosyası ile birleştirilen ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/1271 Esas 2014/1983 Karar sayılı dosyası için Kendisini vekil ile temsil ettiren davacı ... ... ... Termal Turizm ve Tic.A.Ş. lehine bir yıllık kira bedeli üzerinden hesaplanan takdiren 20.952 TL vekalet ücretinin davalı ... A.Ş.'den alınarak davacı ... A.Ş. 'ye verilmesine," ibaresinin çıkartılarak yerine “Birleşen 2014/1271 esas sayılı dosyası için açılan davada; davacı kendisini vekili ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T.ye göre belirlenen 53.971,21 TL vekalet ücretinin davacı-karşı davalı ... A.Ş.'den alınarak davalı-karşı davacı ... A.Ş'ye verilmesine,”,

Dördüncü bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının A/2 nolu bendinden "Mahkememiz dosyası ile birleştirilen ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/1271 Esas 2014/1983 Karar sayılı dosyası için davacı ... ... Termal Turizm ve Tic.A.Ş. tarafından yapılan 222,30.-TL yargılama giderinin davalı ... A.Ş.'den alınarak davacı ... A.Ş.'ye verilmesine," ibaresinin çıkartılarak yerine “Birleşen 2014/1271 esas sayılı dosyası için açılan davada; davacı-karşı davalı tarafından yapılan, 170,80 TL peşin harç, 18.028,86 TL tamamlama harcı, 51.50 TL posta gideri olmak üzere toplam 18.080,36 TL yargılama giderinin davacı-karşı davalı Kurşunlar... A.Ş.'den alınarak davalı-karşı davacı ... A.Ş'ye verilmesine,”,

Beşinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının A/1 nolu bendinden "Mahkememiz dosyası ile birleştirilen ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/1271 Esas 2014/1983 Karar sayılı dosyası için davacı ... A.Ş. tarafından açılan tahliye davası için bir yıllık kira bedeli üzerinden hesaplanan 17.706 TL karar ve ilam harcından başta alınan 170,80 TL Harcın mahsubu ile bakiye 17.535,20 TL Harcın davalı ... A.Ş.'den tahsil edilerek hazineye irat kaydına," ibaresinin çıkartılarak yerine “Birleşen 2014/1271 esas sayılı dosyası için açılan davada; tahliye davası için bir yıllık kira bedeli üzerinden hesaplanan 71.432,26 TL karar ve ilam harcından dava açılırken ve yargılama sırasında yatırılan 18.028,86 TL Harcın mahsubu ile bakiye 53.403,40 TL Harcın davalı ... A.Ş.'den tahsil edilerek hazineye irat kaydına,”,

İfadelerinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yek diğerinde alınıp yek diğerine verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.10.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5809, Karar No: 2012/12239, Tarih: 07.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5809 E.  ,  2012/12239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden fındıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.