muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7017, Karar No: 2013/10191, Tarih: 29.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/7017 E.  ,  2013/10191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat... tarafından, davalı ... aleyhine 06/03/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının yol yapım çalışması esnasında ağaçlarına zarar verdiğini ileri sürerek tazminat talebinde bulunmuştur. Davalı ... bir kamu kurumu olup; kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Somut olayda, davalının yasa ile kendisine verilmiş bulunan görevlerini, gereği gibi yerine getirilmemesi sebebiyle zarar meydana geldiği ileri sürülmüştür. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdare’nin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi yerine işin esasının çözümlenmesi usul ve yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktır. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 29/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2089, Karar No: 2010/4886, Tarih: 23.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/2089 E.  ,  2010/4886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.274.66 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı (idare) vekili dilekçesinde; davalıya sözleşmeli personel olmasına rağmen Kasım 2005- 2007 tarihleri arasında denetim tazminatı ödendiğini, Maliye Bakanlığının 20.04.2009 tarihli yazısı ile bu ödemenin yersiz olduğu belirtildiğinden; 3.274.66 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; “Davalının ... Başkanlığında uzman ve uzman yardımcısı kadrosuna karşılık sözleşmeli olarak çalıştığı hususunda ve çalıştığı süre içinde kendisine E. denetim tazminatı ödendiği hususunda ihtilafın bulunmadığı, davalının bu çalışmasının yokluk veya açık hataya dayalı işlem sonucu olmadığı gibi davalıya yapılan ödemelerin davalının gerçek dışı beyanı ve hilesinden kaynaklanmadığı, davacının ilgili ödemelerin yapılmasından sonra 20.04.2009 tarihli Maliye Bakanlığı Bütçe Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün yazısına istinaden; yapılan ödemelerin idarenin yanlış tasarrufu sonucu yapılan ödeme olduğunun kabulü ile iadesi istemine ilişkin olan talebin Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22.12.1973 tarihli 1968/E. 1973/14 sayılı kararı gereği ödemenin yapıldığı tarihten itibaren 60 günlük idari dava açma süresi içerisinde istenmesi gerektiği, davalıya yapılan son ödemenin 2007 yılı Mayıs ayında olması nedeniyle 60 günlük idari dava açma süresi geçtikten sonra yapılmış olan talebin yerinde olmadığı, gerekçesiyle” davanın ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, davacı idarenin; (sözleşmeli personel olmasına rağmen) hataen E. Denetim tazminatı adı altında ödemede bulunduğu ... sürülerek; yersiz ödenen 3.274.66 TL'nin faiziyle tahsili istenilmektedir. Dosya kapsamından, davalıya yapılan ödemenin daha önce bu yolda alınmış bir karara dayanmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanununun 62. maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir.

Yine, HGK.nun 2005.12.1984 tarih, 1982/13-387 E.-1984/997 K. sayılı kararında; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin idare tarafından BK.nun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenebileceği açıklanmıştır.

Mahkeme gerekçesiyle belirtilen, Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 22.12.1973 gün ve 1968/8-1973/14 sayılı kararı; idarenin “şart tasarrufuna” ilişkindir. Somut olayda ise; davacı idarenin davalıya mevzuata aykırı olarak yaptığı hatalı ödemeden sözedilmektedir.

Mahkeme gerekçesiyle belirtilen, Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 22.12.1973 gün ve 1968/8-1973/14 sayılı kararı; idarenin “şart tasarrufuna” ilişkindir. Somut olayda ise; davacı idarenin davalıya mevzuata aykırı olarak yaptığı hatalı ödemeden sözedilmektedir.

O halde, mahkemece; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin, Borçlar hukukunun haksız iktisap kuralları çerçevesinde istenip istenemeyeceği tartışılmadan, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21871, Karar No: 2021/9809, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21871 E.  ,  2021/9809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31.01.2012 günü itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 28.05.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı kimliği tespit edilemeyen bir şahıs ile birlikte müştekinin ikametinin bulunduğu bahçeye girerek kapısını zorladıkları esnada devriye görevi yapan polislerce yakalanması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 17/03/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4507, Karar No: 2015/8855, Tarih: 29.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4507 E.  ,  2015/8855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozalmasına dair Dairemizin 23.09.2014 gün ve 1700-18165 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 227.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 57.60 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi.29.04.2015(Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı, aile konutu olarak kullandıkları taşınmaz üzerine, konut üzerinde hak sahibi olan kocası tarafından "açık oluru" alınmadan Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesine aykırı olarak dava dışı şirketin kullandığı kredilerin teminatı olmak üzere davalı banka lehine ipotek tesis edildiğini ileri sürerek ipoteğin kaldırılmasını talep etmiş; davalı banka, ipotek tesisine davacı eşin yazılı olarak muvafakat ettiğini ileri sürerek davanın reddini istemiş, 26.2.2009 tarihli muvakatnameyi sunmuştur. Davacı ise, muvafakatnamedeki imzanın kendisine ait olmadığını savunmuştur. Adli Tıpça yapılan incelemede, belgedeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı tespit edilmiştir.

Mahkemece; dava reddedilmiştir. Gerekçe olarak da "lehine ipotek tesis edilen bankanın muvafakatnamedeki imzanın davacıya ait olup olmadığını araştırma yükümlülüğünün bulunmadığı, rıza beyanının yasal olarak işlemin yapıldığı sırada alınmasının da zorunlu olmadığı, davalı bankanın, muvafakat belgesindeki imzanın davacıya ait olmadığını bildiğinin kanıtlanamadığı, bu halde iyi niyetli olduğu ve kazanımının korunması gerektiği" gösterilmiştir.

Mahkemece; dava reddedilmiştir. Gerekçe olarak da "lehine ipotek tesis edilen bankanın muvafakatnamedeki imzanın davacıya ait olup olmadığını araştırma yükümlülüğünün bulunmadığı, rıza beyanının yasal olarak işlemin yapıldığı sırada alınmasının da zorunlu olmadığı, davalı bankanın, muvafakat belgesindeki imzanın davacıya ait olmadığını bildiğinin kanıtlanamadığı, bu halde iyi niyetli olduğu ve kazanımının korunması gerektiği" gösterilmiştir.

26.2.2009 tarihli "muvakatname" başlıklı belgeyle ilgili olarak davacının şikayeti üzerine Cumhuriyet savcılığınca "özel evrakta sahtecilikten" soruşturma yapıldığı, yapılan soruşturma sonucu Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinde 2012/535 esas sayılı kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. Sözü edilen ceza davasının kimler hakkında açıldığı ve neticesi bilinmemektedir. Ceza davasının neticesi, bu davanın sonucu üzerinde etkili olacaktır. Öyleyse ceza davasının sonuçlanmasının bu davada bekletici sorun (HMK. m. 165/1) yapılması, hasıl olacak neticesine göre karar verilmesi gerekir. Bu husus dikkate alınmadan eksik inceleme ile hüküm verilmesi doğru bulunmamıştır. Bu itibarla, davalı bankanın bu yöne temas eden karar düzeltme talebi haklı ve yerinde olup, kabulü ile bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının yukarıdaki sebeple değişik gerekçe ile bozulmasına karar verilmelidir. Bu bakımdan sayın çoğunluğun karar düzeltme talebinin reddine ilişkin kararına açıklanan sebeple katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/7487, Karar No: 2015/7179, Tarih: 15.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7487 E.  ,  2015/7179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23615, Karar No: 2015/36870, Tarih: 02.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/23615 E.  ,  2015/36870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/265465

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2011

NUMARASI : 2010/1134 (E) ve 2011/549 (K)

SUÇLAR : Tehdit, şantaj

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan F.. İ.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Şantaj suçuna ilişkin hüküm yönünden ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılanın yönetim kurulu üyesi olduğu şirket adına canlı hayvan alımı yaparak, aldığı hayvanların kesimini yaptırdıktan sonra katılanın şirketine teslim etmekten ibaret ticari ilişkilerinin çeşitli nedenlerle bozulması ve iflas etmesi üzerine, katılanla yüz yüze görüşmek istediği, isteğinin kabul edilmemesi karşısında katılana yazdığı mektupta; “…. Şimdiye kadar size ve firmanıza zarar gelmesin diye, bana yakışmaz diye bir takım girişimlerde bulunmadım. Ama şu an çok çaresiz ve yüzüstü bırakılmış durumdayım. Maliye Bakanlığında hesap uzmanı bir yakınımız ile gizli görüşme yaptım. Elimdeki defter kayıtlarında hangi kesim hanelerde, hangi tarihte kaç adet, kaç ton kesim yapıldığı ve bunların deri, sakadat vs. hangi sakatatçı, hangi dericinin aldığının yani hepsinin kayıtları var. Bunlarla aramızda yaklaşık olarak 2 trilyonun üzerinde gayri resmi kaçak işlemlerimiz var. Elimdeki belgelerle ihbar yapmam durumunda, bunlara kesilecek cezaların % 10’u ihbar eden kişiye veriyorlarınış. 2 trilyonluk gayri resmi işlemin hepsi direkt kar gözükecek. Bu tutara KDV ve gecikme cezaları eklenecek ve son üç yılın değil, son beş yılın tüm defter kayıtlarının inceleneceğini söyledi. Kaçakçılığa da girdiği için 2 milyonluk işlemde yaklaşık on milyon civarında suç oluşmuş oluyor. Uzlaşma sonrası derici ve sakatatçıya her birine ayrı 500,000 ile 1.000.000 TL arasında ceza kesilmesi söz konusu. Ayrıca birde bunların ticari itibarlarının yerle bir olması da var. Böyle bir durumda hiç olmazsa kesin cezaların %10 ihbarcıya kalır ve bende borçlarımın bir kısmını kapatır, yeniden bir iş kurmaya çalışırım. Ama hesap uzmanı yakınımız bu işin derici ve sakatatçılar haricinde asıl sizlere yansıyacağını söyledi. ….. Sizde bu işten maddi manevi zararlar göreceğiniz için böyle bir şey yapmak istemiyorum. Ama şu an tamamen çaresizim. Bunu kendime yakıştıramıyorum. Ama yüzüstü bırakıldım ve borçlarımı ödeyebilmem için kendime iş imkânı sağlayıp çalışmam lazım. Dolayısıyla

bir miktar sermayeye ihtiyacım var. Bunu önceden yapmak isteseydim çoktan yapardım. Artık tükendim, bittim. ….. Tekrar söylüyorum, çaresiz kaldığım için bu yola başvurmayı düşünüyorum. Sizin de daha fazla üzülmenizi, maddi manevi zarar çekmenizi, işin doğrusu gururuma yediremiyorum…. ” diyerek, hakkı olan Maliye Bakanlığına ihbarda bulunacağından bahisle katılanı, kendisine yeni iş imkanı sağlayacak sermaye olarak kullanacağı bir miktar para vermeye, dolayısıyla yükümlü olmadığı bir şeyi yapmaya zorlamaktan ibaret eylemin, TCK’nın 107/1. maddesinde tanımlanan şantaj suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan F.. İ.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19710, Karar No: 2024/15457, Tarih: 12.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/19710 E.  ,  2024/15457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/228 E., 2015/123 K.

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 28.06.2020 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11426, Karar No: 2020/14254, Tarih: 25.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/11426 E.  ,  2020/14254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmaması karşısında, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ile tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın 1072 sayılı Kanun'un 1 ve 2. maddesi ile cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanığa tayin olunan doğrudan gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama yeri bulunmayan TCK.nın 50/1-a maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.06.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanık ...'nın eylemine uyan TCK.nın 228/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin, Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 gün ve 2014/525 Esas 2015/257 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede,

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ‘’çalıştırmak’’ veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinasını "çalıştırmak" suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi;

Yasaya aykırı bulunarak hüküm oyçokluğu ile bozulmuştur.

Ancak 1072 sayılı Rulet,Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları Hakkında Kanunun 1. maddesi “ Türk Ceza Kanununun 228 inci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile umuma mahsus veya umuma açık yerlerde her ne ad altında olursa olsun kazanç kasdiyle oynanmasa dahi rulet, tilt, (…) (2) ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet istiyen, otomatik, yarı otomatik el veya ayakla kullanılan oyun alet veya makinaları ile benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal etmek yasaktır. “ hükmünü haiz olup, madde içeriğinden açıkça anlaşılacağı üzere yasa koyucunun amacı Türk Ceza Kanununun 228'inci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile; bu niteliği haiz oyun alet ve makinaları ile benzerlerinin bulundurulması, çalıştırılması, yurda sokulması veya imal edilmesi eylemlerini cezalandırmaktır. Bu alet ve makinalar ile kumar oynanmasa dahi bulundurulması bizatihi suç teşkil etmektedir.

Türk Ceza Kanununun 228/1 maddesi “ Kumar oynanması için yer ve imkan sağlayan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve iki yüz günden aşağı olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.” 228/6 maddesi ise “ Ceza Kanununun uygulanmasında kumar, kazanç amacıyla icra edilen ve kar ve zararın talihe bağlı olduğu oyunlardır.” hükümlerini haizdir.

1072 sayılı Rulet,Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları Hakkında Kanunun 1. maddesinde öngörülen suçun kanuni tanımında bir unsur olarak neticeye yer verilmemesi sebebiyle bu suç sırf hareket suçudur. Bu sebeple sayılan alet ve makineleri bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme anında suç tamamlanmaktadır. Bu suçta yer alan alet ve makineleri bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme fiilleri ile Türk Ceza Kanununun 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkân sağlama fiilleri birbirinden ayrı fiillerdir. Öyle ki çoğu zaman 1072 Sayılı Kanunun 1. maddesinde sayılan fiiller,

Türk Ceza Kanununun 228. maddesindeki suç açısından hazırlık hareketi niteliğindedir. Ancak bu hazırlık hareketi niteliğindeki fiiller 1072 Sayılı Kanunun 1. maddesinde suç olarak düzenlendiğinden cezalandırılabilir hale gelmiştir. Üstelik iki suçtaki fiiller birbirinden bağımsız fiillerdir. Bu sebeple tek fiille birden fazla suçun gerçekleştirilmesi de söz konusu olmamaktadır. İki suç arasında gerçek içtima söz konusudur.

Aksi düşünce 6136 sayılı kanuna göre gerekli izinler alınmadan taşınan, bulundurulan, yurda sokulan ateşli silah veya bıçakla yaralama, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması gibi suçlarda da Türk Ceza Kanununun 44/1 maddesi uyarınca fiilin tek kabul edilerek eylem için öngörülen en ağır cezayı gerektiren suçtan ötürü yargılama yapılmasını gerektirir ki, bu durumun yasal mevzuata ve yerleşik uygulamalara uygun olmadığı düşünülmektedir.