muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/461, Karar No: 2019/40, Tarih: 22.01.2019

Gerek 4733 gerekse 5607 sayılı Kanun'la korunmak istenen amaçlardan biri de ticari hayatta haksız kazanca bağlı rekabet dengesini bozabilecek unsurların ortadan kaldırılmasıdır. Bu nedenle kanun koyucu, bazı kaçakçılık fiillerinde belirtilen hukuki değer bakımından doğrudan zarar doğurucu nitelikte bulunmayan ticari amaç dışı hareketleri suç kapsamı dışında tutmayı tercih etmiştir.

Ticari kelimesinin sözcük anlamı "Ticaretle ilgili, ticarete ilişkin"dir. Ticaret ise "Ürün, mal vb. alım satımı, kazanç amacıyla yürütülen alım satım etkinliği, bu etkinlikle ilgili bilim, alışveriş sonucu elde edilen, yararlanılan fiyat farkı, kâr" anlamlarına gelmektedir. (Türkçe Sözlük, Türk Dil Kurumu Yayınları, 11. Bası, Ankara, 2011, s.2354-2355). Bu bakımdan "Ticari amaç"ın kazanç elde etmek amacı olarak tanımlanması mümkündür. Ticari amaç çoğunlukla bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten "tacir"ler tarafından güdülen bir amaçtır. Ancak ticari amacın, "tacir" sıfatıyla mutlak bir bağlantısı bulunmamaktadır. Zira tacir sıfatını taşıyan gerçek kişilerin tüm eylem ve işlemleri ticari değildir. Aynı şekilde tacir olmayan kişilerin de ticari maksatla hareket etmesi mümkündür. Ticari amaç, kazanç elde etmek için satmak amacıyla almakla da sınırlı değildir. Kişinin kendi şahsi ihtiyaçları dışında belirli bir meslek veya ticari faaliyetin icrası kapsamında maliyet unsuru olarak yahut alacak-borç ilişkilerinde kullanmak üzere yaptığı alımların da ticari amaçla yapıldığı kabul edilmelidir.

Tüm bu nedenlerle failin ticari amaçla hareket edip etmediği, ekonomik ve sosyal durumu, suça konu eşyanın cinsi, nevi, kullanım yeri, zamanı, miktarı, değeri, bulundurma ve ele geçiriliş biçimi gibi hususlar gözetilerek her olayın özelliğine göre değerlendirilip belirlenmelidir.

Tüm bu nedenlerle failin ticari amaçla hareket edip etmediği, ekonomik ve sosyal durumu, suça konu eşyanın cinsi, nevi, kullanım yeri, zamanı, miktarı, değeri, bulundurma ve ele geçiriliş biçimi gibi hususlar gözetilerek her olayın özelliğine göre değerlendirilip belirlenmelidir.

Öte yandan, amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden kurmak olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın uzantısı olan, Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ve gerçekleştirilme biçimi konusunda şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak bir kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat, hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkan vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa ihtimale dayanarak sanığın mahkûmiyetine karar vermek, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm kurmak anlamına gelecektir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanıkta ele geçen 155 paket gümrük kaçağı sigaranın miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırı içerisinde kalıp ticari mahiyet arz etmemesi ve sanığın sigaraları içmek için aldığına dair savunmalarının aksine ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin mâhkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması dikkate alındığında, sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Özel Dairenin bozma kararında isabetsizlik bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının bu uyuşmazlık yönünden reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a- 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden KABULÜNE,

b- Suçun unsurlarının oluşup oluşmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından REDDİNE,

Bu itibarla, Özel Dairenin bozma kararında isabetsizlik bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının bu uyuşmazlık yönünden reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a- 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden KABULÜNE,

b- Suçun unsurlarının oluşup oluşmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından REDDİNE,

2- Özel Daire bozma kararındaki; “...Devletin kamu gücünü kullanan kolluk görevlilerinin, kontrol etme iradesi serdeden tavırları karşısında direnme gücü bulunmayan sanığın aramaya rıza yönünde serbest iradesinden bahsedilemeyeceği, sanık ... kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısı'na ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği” ve “...Anayasanın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak” şeklindeki ibarelerin ÇIKARILMASINA,

Özel Daire bozma kararındaki “...olayda,” ibaresinden sonra gelmek üzere “toplam 155 paket sigaranın miktar itibarıyla ticari nitelikte olmadığı gibi” ve “...nazara alındığında” ibaresinden sonra gelmek üzere “sanığın savunmalarının aksine sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin mâhkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine” ibarelerinin EKLENMESİNE, diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.01.2019 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık yönünden oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1513, Karar No: 2014/10536, Tarih: 29.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1513 E.  ,  2014/10536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/161537

MAHKEMESİ : Serik İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2012

NUMARASI : 2011/573 (E) ve 2012/271 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

1- İİK'nun 337/a maddesindeki ticareti usulüne aykırı terk etmek fiili, her takip için ayrı şikayet olunsa dahi koşulları bulunduğu takdirde tek suç oluşturacağı cihetle, Mahkemenin 2011/577 Esas sayılı dosyasının mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması açısından mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyadan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin 2011 yılına ilişkin beyanname verip vermediği vergi dairesi müdürlüğünden sorulup, tespit edilen adreslerinde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/596, Karar No: 2020/3103, Tarih: 02.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/596 E.  ,  2020/3103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2017 tarihli ve 2017/821 soruşturma, 2017/73 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından evrakın Yalova Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 03/04/2017 tarihli ve 2017/6479 soruşturma, 2017/1471 sayılı yetkisizlik kararı sonrasında, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 26/04/2017 tarihli ve 2017/3486 soruşturma ve 2017/317 sayılı yetkisizlik kararıyla dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi üzerine, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/05/2017 tarihli ve 2017/876 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/10/2019 gün ve 94660652-105-77-17862-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/01/2020 gün ve 2019/134559 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 03/04/2017 tarihli yetkisizlik kararı ile Yalova Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği gibi, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/04/2017 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu cihetle, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, uyuşmazlığın esastan incelenmesi neticesinde yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Yalova Başsavcılığınca verilerek dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak bu defa Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkisizlik kararı ile Yalova Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla; mercii Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin ; bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'na en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği bu yüzden Yalova Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tekrar verilen (3. kez) yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğunu gözeterek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerektiği nazara alındığında; kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/05/2017 tarihli ve 2017/876 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 02/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7546, Karar No: 2011/15419, Tarih: 26.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/7546 E.  ,  2011/15419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının Haziran 2006 yılından Kasım 2007 yılına kadar şirketlerinin serbest muhasebeciliğini yürüttüğünü, şirketlerinde muhasebe müdürü olarak görev yapan davalının oğlunun şirket bilgisi dışında 3.kişilerin hesabına para aktardığını, internet üzerinden kumar oynayarak şirketi 400.000 Tl zarara uğrattığını, ... 15.Asliye ceza mahkemesinde yargılanarak güveni kötüye kullanmak suçundan mahkumiyetine karar verildiğini, davalının şikayetleri üzerine S.M.M.M Odası Disiplin Kurulunca uyarma cezası ile cezalandırıldığını,davalının muhasebeci olarak gerekli özen ve denetimi yapmayarak şirketin zarara uğramasında kusurlu olduğunu, ileri sürerek şimdilik 1000 TL.nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının şirket muhasebeciliğini yaparken şirket muhasebe müdürü olarak görev yapan oğlunun şirketi zarara uğrattığını davalının da muhasebeci olarak gerekli dikkat özen ve denetimi yapmayarak zarardan sorumlu olduğu iddiası ile bu davayı açmıştır. Gerçekten dosya içindeki belgelerden davalının oğlunun şirket muhasebe müdürü olarak usulsüz işlem yaptığı ve şirketi zarara uğrattığı bu dönemde davalınında şirketin serbest muhasebecisi olarak görev ifa ettiği anlaşılmaktadır. 25.10.2010.tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalının görevini yapmakta 2011/7546-15419

özensiz davrandığı ve kısmen de olsa kusurlu bulunduğu açıklanmıştır. Davalının S.M.M.M Odası Disiplin Kurulunca 24.04.2008 tarihli kararı ile özensiz davranşları nedeni ile ceza aldığı da sabittir.Davalının kusurlu bulunduğu sabit olduğuna göre oluşan zarardan kusuru oranında sorumlu olduğunun kabulü gerekir.Hal böyle olunca gerektiğinde yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılarak davalının sorumlu tutulması gereken miktar tespit edilerek sorumlu tutulması gerekirken mahkemece yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18675, Karar No: 2019/13972, Tarih: 02.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/18675 E.  ,  2019/13972 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 01.12.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine dair; KARŞIYAKA 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 gün ve 2015/345 esas, 2015/452 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

5237 sayılı TCK.nında içtima hükümlerinin düzenlenmemiş olduğu ve her iki adli para cezasının infazlarının farklı olması nedeni ile sanık hakkında adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezasının içtima ettirilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasından "6.000 TL adli para cezası ile tecziyesine, para cezaları aynı türden olduğundan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 99.maddesi hükmünce toplanarak sanığın neticeten 6.375,00 YTL adli para cezası ile tecziyesine," kısmı çıkartılarak "375 TL adli para cezası ve hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme 6000 TL adli para cezasının ayrı ayrı infazına" yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4708, Karar No: 2024/8364, Tarih: 24.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/4708 E.  ,  2024/8364 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/427 E., 2023/1394 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/101 Esas, 2023/71 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 220 inci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla, 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.12.2023 tarihli ve 2023/427 Esas, 2023/1394 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kararın 1.fıkrasında yer alan "220/7 maddesi" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "314/3 ve 220/7 maddeleri" ibaresinin yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.02.2024 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilen husus dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.