muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14333, Karar No: 2024/6893, Tarih: 23.09.2024

B. Şüphelinin denetim esnasında yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2020 tarihli ve 2019/42551 Soruşturma, 2020/11247 Esas, 2020/8153 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 14.06.2021 tarihli ve 2020/1720 Esas, 2021/980 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün, istinaf edilmeksizin 09.09.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

D. 5237 sayılı Kanun'un, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye ve müdafine tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye ve müdafine usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, somut olayda; suça sürüklenen çocuk hakkında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.10.2019 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararda itiraz kanun yolunun gösterildiği, kararın şüpheliye tebliğ edildiği ancak tebliğ tarihi itibarıyla görevi devam eden müdafiine tebliğ edilmediği, bu nedenle erteleme kararı kesinleşmediğinden erteleme süresinin işlemeye başlamayacağından 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, mahkemesince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, usulüne uygun bir şekilde sanık ve müdafine de tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyete karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2021 tarihli ve 2020/1720 Esas, 2021/980 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2021 tarihli ve 2020/1720 Esas, 2021/980 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17569, Karar No: 2020/1489, Tarih: 22.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/17569 E.  ,  2020/1489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki hakkında ...Devlet Hastahanesince 28.03.2015 tarihinde yapılan muayene sonucunda düzenlenen raporda "sol kaş üstünde 1 cm kesi" oluştuğunun belirtilmesi karşısında, mevcut durumun yüzde sabit iz bırakabilecek nitelikte olup olmadığı hususunda olay tarihinden 6 ay sonrasında rapor aldırılmadığı anlaşılmakla, müştekinin en yakın adli tıp şube müdürlüğüne sevki ile, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda raporu aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı, ancak ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilemediği anlaşılmakla, CGK'nin 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 Esas ve 2002/367 sayılı kararı gereğince şüpheli kalan bu husus nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 22.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/2575, Karar No: 2004/2693, Tarih: 13.04.2004

6. Hukuk Dairesi 2004/2575 E., 2004/2693 K.

**6. Hukuk Dairesi 2004/2575 E., 2004/2693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava iktisap ve ihtiyaç sebebiyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece ihtiyacın samimi olduğundan söz edilerek kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinden, müvekkilinin kiralananın bulunduğu binayı satın aldığını, 6570 sayılı Kanunun 7/d maddesi gereğince davalı kiracının mecurdan tahliyesi zarureti hasıl olduğunu, binayı yıkarak ve yeniden inşa ederek ihtiyacında kullanacağını bildirmiş ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkeme ihtiyaç iddiasının samimi olduğunu belirterek kiralananın tahliyesine karar vermiştir.

6570 sayılı Kanunun 7/ç maddesi gayrimenkulu yeniden inşa veya imar maksadı ile esaslı surette tamir, tevsii ve tadili bir tahliye sebebi olarak kabul etmiş, bu tahliye sebebi sonucu ameliyenin bitmesinden sonra sonuçları bakımından aynı kanunun 15. maddesinin ç fıkrasında düzenleme getirmiş, bu yerin eski kiracıya teklifini öngörmüştür. Kanunun 7/d maddesinde ise gayrimenkulu Medeni Kanun hükümlerine göre iktisap eden kimsenin oradaki sürelere riayet şartı ile önceki malikle yapılan sözleşmeye bağlı kalmaksızın ihtiyaçtan dava açabileceği hükme bağlanmıştır.

Olayımızda, davacı dava dilekçesinde ki açıklamalarından sonra yargılama sırasında yeniden inşa için proje ibraz etmiş, ancak bu mahalline uygulanmadan ihtiyaçtan tahliye kararı verilmiştir. Yerleşen içtihatlara göre bu durumda ihtiyaçtan tahliye kararı verilebilmesi kiralananın olduğu gibi kullanılmasına bağlıdır. Mahallinde yapılan keşifte binanın yıkımına başlandığı anlaşılmıştır. Bu sebeple ihtiyaçtan tahliye kararı verilmesi doğru değildir. Bundan zühul edilerek yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.4.2004 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5049, Karar No: 2014/4146, Tarih: 16.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5049 E.  ,  2014/4146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kilis 1. Asliye Hukuk Hakimliği (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi :25.06.2013

Numarası :2009/481-2013/641

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat İ. A. D. ile davalı vekili Avukat A.G. ve Ç. G. G. geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili ve sözleşme uyarınca yapılan teminat kesintilerinin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılardan taşeron D.. Ş..-G. İnşaat, davalı yüklenici ile yaptığı 28.05.2007 tarihli sözleşme ile davalının yükleniminde bulunan "K. İli 2. Etap 640 Adet Konut, 24 Derslikli İlköğretim Okulu, Camii, Kreş, Ticaret Merkezi ile A.Genel Altyapı ve Çevre Düzenlemesi İnşaatı İşi" kapsamında, okul, kreş ve camii inşaatı işinin yapımını üstlenmiştir. Dosyaya davacı tarafından sunulan sözleşme örneğinin 1. maddesinde, işin bedeli 3.088.220,00 TL olarak belirlendikten sonra "Belirtilen m² (metrekare) ler tahmini yazılmıştır. TOKİ'nin onayladığı projeler esas alınarak gerçek m² ler tespit edilecektir." yazılmak suretiyle iş bedelinin birim fiyat sözleşme olduğu kabul edilmişken, davalı tarafından sunulan sözleşme örneğinin 1. maddesinde bu hüküm bulunmamakta olup, sunulan bu sözleşmeye göre iş bedeli götürü olarak belirlenmiştir. Her iki sözleşme örneğinde de imza ve kaşe bulunmaktadır. Davalı, davacının sunmuş olduğu sözleşmenin geçersiz olduğunu ve davalıyı temsilen atılan imzanın sahibine ait olmadığını ileri sürmüştür. Bu durumda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 208 ve 209. maddeleri uyarınca inceleme yapılmak suretiyle dava konusu uyuşmazlığa uygulanması gereken sözleşmenin tespit edilmesi gerekirken bu hususta herhangi bir inceleme yapılmamış olması eksik inceleme olup, bozma nedenidir.

Öte yandan; davacı taşeron, sözleşme konusu işlerle birlikte sözleşme dışı ilave iş olarak ticaret merkezinin de yapım işini üstlendiğini, davalı şirketin Mayıs, Haziran ve Temmuz 2008 aylarına ait hakedişleri ve teminat olarak tutulan %5 hakediş kesintilerinin ödemediğini ileri sürmüş; davalı yüklenici ise, sözleşmede ticaret merkezinin yapım işinin yer almadığını ve gerek sözleşme kapsamında gerekse sözleşme dışı olarak ticaret merkezi işinde davacı taşeronun yaptığı tüm imalâtın taraflar arasında düzenlenen 12 nolu hakediş belgesinde gösterilen imalatlar olup, bunun haricinde herhangi bir iş yaptırılmadığını, iş bedellerinin ödendiğini ve sözleşmede kararlaştırılmış olmasına rağmen hakedişlerden %5 teminat kesintisi yapılmadığını savunmuştur. 28.05.2007 tarihli sözleşme davalı tarafından Ankara 15. Noterliği'nin 19.08.2008 tarih ve 1958 yevmiye sayılı ihtarı ile feshedilmiş olup, fesih ihtarı davacıya 21.08.2008 tarihinde tebliğ edilmiştir. Kural olarak fesih tarihine kadar tüm işlerin davacı tarafından yapıldığı kabul edilmeli, bu kuralın aksinin davalı tarafından usulen kanıtlanması gerekir. Yine işin yapıldığını davacı taşeron, iş bedelinin ödendiğini ise davalı yüklenici kanıtlanmakla yükümlü olmakla birlikte yapılan bilirkişi incelemesinde, ödemeler ve %5 hakediş teminat kesintisine ilişkin yeterli, denetime elverişli inceleme de yapılmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş, öncelikle taraflara örneklerini sunmuş oldukları sözleşme asıllarını 6100 sayılı HMK'nın 216. madde hükmü gereğince ibraz ettirmek, imzalar konusunda tarafları isticvap ederek, imzanın inkârı halinde 6100 sayılı HMK'nın 208 ve 209. maddelerine uygun inceleme yaptırmak suretiyle davada uygulanması gereken gerçek sözleşmeyi tespit etmek, uygulanacak olan sözleşme belirlendikten sonra, hem dava dışı iş sahibi TOKİ ile davalı yüklenici arasındaki, hem de taraflar arasındaki düzenlenen tüm hakedişler ve bu hakedişlere dayanak olan belgeler getirtilerek, davalı tarafından sözleşmenin feshinin davacı taşerona bildirildiği 21.08.2008 tarihine kadar yapılan sözleşme kapsamında gerçekleşen imalât tutarını sözleşme fiyatlarıyla, sözleşme dışı işler yönünden Borçlar Kanunu'nun 410 ve devamı maddeleri uyarınca yapıldığı yıl piyasa rayiçlerine göre bedelini belirlemek, ödemeler konusunda ise, davalı itirazları değerlendirilmek üzere davacı taşeron tarafından düzenlenen tüm faturalar ve taraflar arasında düzenlenen tüm ödeme belgelerinin ibrazı sağlanarak, özellikle davalı yüklenicinin hakedişlerinden % 5 teminat kesintisi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bu kesintinin fatura ve ödemelere yansıtılıp yansıtılmadığı üzerinde durularak saptamak, sonucuna göre toplam imalât bedelinden mahsubuyla davacıların talep edebileceği alacağı hesaplatıp hüküm altına almaktan ibarettir. Eksik incelemeyle karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekâlet ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine,ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4558, Karar No: 2021/3508, Tarih: 08.07.2021

**5. Ceza Dairesi         2018/4558 E.  ,  2021/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/07/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz İşl. Md. ...
Yargıtay — Esas No: 2017/1083, Karar No: 2017/1826, Tarih: 15.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2017/1083 E.  ,  2017/1826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı arsa sahibi ile müvekkilleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, buna göre müvekillerinin masraf yaptığını, ancak davalıdan kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi ihtar göndererek haklı nedenle feshettiklerini ileri sürerek, kâr mahrumiyeti ve yapılan masrafların tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamından, davalı arsa sahibinin sözleşme konusu taşınmazlarda inşaat yapımı için dava dışı yüklenici ile dava tarihinden sonra arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığı, böylece dava tarihinde taraflar arasındaki sözleşmenin feshi için iradelerinin birleşmediği, dava tarihinde sözleşmenin ayakta olduğu, ayrıca davalıya atfedilebilecek bir kusur da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3145, Karar No: 2016/5971, Tarih: 18.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3145 E.  ,  2016/5971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki asıl davada nafakanın kaldırılması, karşı davada nafakanın artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın reddine, karşı davanın da reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin, 10. Aile Mahkemesinin 2011/200 E. sayılı dosyasından verilen karar uyarınca, davalı-karşı davacı ...' ya 800 TL yardım nafakası ödemekte olduğunu; fakat, davalı-karşı davacının belli bir süredir geçimine yetecek kadar gelir elde ettiğini, bunun... Başkanlığından ve... Dekanlığından da öğrenilebileceğini; bu nedenle, müvekkilinin ödemekte olduğu 800 TL nafakanın davalı-karşı davacının gelir elde etmeye başladığı tarihten itibaren hüküm doğuracak şekilde kaldırılmasına, mahkeme aksi kanaatte olursa yardım nafakasının hakkaniyete uygun bir miktara indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı-karşı davacı vekili, cevap dilekçesinde; müvekkilinin halen ....5.sınıfta okuduğunu, yardıma muhtaç olduğunu, başka herhangi bir gelirinin olmadığını; gerekirse, bunun tespitinin dekanlığa yazılan yazı sonucu öğrenilebileceğini; ayrıca, 800 TL nafakanın 2011 koşullarında verildiğini, artık bu miktarın müvekkiline yetmediğini ve bu nedenle nafakanın 700 TL daha artırılarak 1500TL ye çıkartılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; her iki talep bakımından davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

Asıl dava, yardım nafakasının kaldırılması veya indirilmesi; karşı dava ise, yardım nafakasının artırılması talebine ilişkindir.

1.) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı-karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2.) Davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

TMK’ nun 364. maddesine göre; “Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.”

TMK' nın 365. maddesinin 2. fıkrasında ; “Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir.” düzenlemesi yer almıştır.

TMK' nın 328. maddesinin 2. fıkrasında da; “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” düzenlemesine yer verilmiştir.

TMK' nın 365. maddesinin 2. fıkrasında ; “Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir.” düzenlemesi yer almıştır.

TMK' nın 328. maddesinin 2. fıkrasında da; “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; davacı-karşı davalının kendisine ait evde ikamet ettiği, herhangi bir işte çalışmadığı; ancak, 7400 TL kira gelirinin olduğu, aynı zamanda bakmakla yükümlü olduğu eşi ve bir çocuğu bulunduğu, başka bir çocuğu için 2000 TL nafaka ödediği tespit edilmiştir. Davalı-Karşı davacının ise; halen Ü...olduğu , Tıp Fakültesi dekanlığının cevabi yazısında herhangi bir gelirinin olmadığı belirtilmiştir.

Davalı-karşı davacının gelirinin olmadığının mahkemece sabit olduğu ve halen eğitimine devam ettiği anlaşılmaktadır. Nafakanın takdir edildiği tarih gözetildiğinde, aradan geçen sürede ekonomik göstergedeki değişiklikler nazara alındığında, paranın enflasyon oranında değer kaybettiği bir gerçektir. Bu durumda; nafakanın, en azından ...’in yayınladığı..oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekmektedir. Mahkemece; bu husus gözetilmeden, arttırım talebinin reddine ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.