muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/27888, Karar No: 2020/10956, Tarih: 20.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/27888 E.  ,  2020/10956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...’nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2008 tarihli ve 2007/734 Esas ve 2008/520 Karar sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/11/2019 gün ve 13041-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/11/2019 gün ve 2019/113612 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Mala zarar verme suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis ve 1.000 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2008 tarihli ve 2007/734 Esas, 2008/520 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun yapılan yargılaması sonucunda hem adli para cezası hem de hapis cezasına hükmedilmiş ise de; mala zarar verme suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde dört aydan üç yıla kadar hapis veya adli para cezasının öngörülmesi karşısında, sanık hakkında hapis ve adli para cezasına birlikte hükmedilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun yapılan yargılaması sonucunda hem adli para cezası hem de hapis cezasına hükmedilmiş ise de; mala zarar verme suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde dört aydan üç yıla kadar hapis veya adli para cezasının öngörülmesi karşısında, sanık hakkında hapis ve adli para cezasına birlikte hükmedilemeyeceği gözetilmeden, Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 04.12.2008 tarihli ve 2007/734 Esas, 2008/520 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca

BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca ceza alt sınırdan tayin edilerek 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL’den sanığın 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 20/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/30, Karar No: 2023/4157, Tarih: 21.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/30 E.  ,  2023/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/2462 E., 2020/224 K.

SAYISI : 2020/İHK-7271

HÜKÜM/KARAR : Davanın usulden reddi/İtirazın kabulü, davanın kabulü

SAYISI : 2020/2414

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetice davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulüne, yeniden hüküm tesisi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

... kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin muavini olduğu otobüsün karıştığı kazada, davacının bedensel zarara uğradığını ,davalı ... şirketinin otobüsün Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) ve Zorunlu Karayolu Taşımacılık Sigortacısı olduğunu, davadan önce sigorta şirketine yapılan başvurunun sonuçsuz kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak açtığı davada şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında dava değerini 269.835,33 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davadan önce sigorta şirketine usulüne uygun başvuru yapılmadığını, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, ceza dosyasında uzlaşma olup olmadığının araştırılması gerektiğini, sigortalı aracın kazada kusurunun bulunmadığını, davacıya Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından peşin sermaye ödemesi yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, gelirin asgari ücret düzeyinde hesaplanmasını, dosyaya sunulu maluliyet raporunu kabul etmediklerini, hesaplanan tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, davacı lehine vekalet ücretinin nispinin 1/5'i oranında verilebileceğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. ... KARARI

...'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruda sunulu maluliyet raporunun ilgili yönetmelik hükümlerine uygun olmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A.İtiraz Yoluna Başvuranlar

...'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; başvuruda sunulu raporun usul ve yasaya uygun olduğunu, aynı Üniversiteden yeniden ek rapor alındığını, her iki raporun birbirini teyit ettiğini, buna göre kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İTİRAZ

A.İtiraz Yoluna Başvuranlar

...'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; başvuruda sunulu raporun usul ve yasaya uygun olduğunu, aynı Üniversiteden yeniden ek rapor alındığını, her iki raporun birbirini teyit ettiğini, buna göre kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafca sunulu rapora göre yapılan hesaplama sonucunda, davacı vekilinin karara karşı yaptığı itirazın kabulüne, ... kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulmasına, buna göre davanın kabulüne 269.835,33 TL sürekli işgöremezlik tazminatının 27.08.2019'dan itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

...'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan raporda travma sonrası stres bozukluğunun sürekli iş görmezliğe sebep bir araz olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, raporun kaza tarihinden 4 yıl sonra tanzim edilmiş olup başvuruya konu kaza ile illiyet bağı kurulmayacağını, başvuranın ömrünün PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre belirlenmesi gerektiğini, davacı sigortalı araçta muavin olarak çalıştığına göre, peşin sermaye değeri hesaplanıp bunun tazminat hesabından düşülmesi gerektiğini, davacı emniyet kemeri takmadığı için müterafik kusurlu olduğunu, otobüsün taşımacılık sigortasının bulunması halinde söz konusu tazminatın trafik sigortası tarafından değil de ilk olarak taşımacılık sigorta limitinden karşılanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava trafik kazasından kaynaklı bedensel zarara dayalı sürekli iş göremezlik tazminatı isteminde ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 111 inci maddeleri, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine, 01.09.2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine, 01.06.2015 tarihinden sonra da Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda davacı tarafından hakeme başvuru sırasında dosyaya sunulan 20.02.2019 tarihli Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Kurulu raporunda, davacının davaya konu trafik kazasından kaynaklı olarak travma sonrası stres bozukluğuna dayalı maluliyetinin %32,2 olduğu belirtilmiştir.İtiraz Hakem Heyetince bu rapor hükme esas alınmış ise de, raporda dayanak alınan yönetmeliğin 15.07.2015 olan kaza tarihinde yürürlükte olmadığı, maluliyet oranı verilen travma sonrası stres bozukluğu arazının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceği hususunun da tespit edilmediği anlaşıldığından karar vermeye elverişli bir rapor değildir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda,davacının kazadan kaynaklı olarak maluliyetinin tespiti için tüm tedavi evraklarının getirtilip, değerlendirilmek (eksik varsa tamamlanarak) üzere içerisinde psikiyatri uzmanının da bulunduğu bilirkişi heyetinden (ATK'dan ya da üniversitelerin adli tıp ana bölümünden) kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, kazadan sonra oluştuğu belirtilen travma sonrası stres bozukluğu nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı ve varsa oranının ne olduğu, maluliyetinin davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceği hususlarında bizzat muayenesi de yapılarak ayrıntılı, gerekçeli, kaza ile illiyet bağı kuran, denetime elverişli bir rapor alınarak temyiz eden davalının usuli kazanılmış hakları da gözetilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

1-Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeblerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2-Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeblerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1654, Karar No: 2010/7469, Tarih: 28.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1654 E.  ,  2010/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.10.2008 tarih ve 2006/279 - 2008/477 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı (birleşen davanın davalısı) ... vekili, müvekkili tarafından üç aylık vadeli 55.500,00 YTL tutarlı 10.06.2005 vade tarihli ve 5.000,00 YTL tutarlı 15.01.2004 vadeli yıllık olarak düzenlenmiş iki hesap cüzdanının bulunduğunu, vade tarihinde hesabın ulaştığı tutarın elindeki banka cüzdanlarına işlenmesi için davalı bankaya gittiğinde kendisi ile sürekli ilgilenen banka personeli ...’in bankada usulsüz işlemler yaptığını öğrendiğini, 55.500,00 YTL tutarlı hesaptaki paranın banka kayıtlarında 11.000,00 YTL eksik göründüğünü, müvekkiline bu hesaptan dolayı faiz dahil 46.500,02 YTL ödendiğini, 5.000,00 YTL tutarlı hesabın fiktif hesap olduğunun bildirildiğini, güven kuruluşu olan bankanın adam çalıştıran sıfatı ile ...’in yaptığı usulsüz işlemlerden sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 16.000,00 YTL’nın 11.000,00 YTL’lık kısmına 10.06.2005 vade tarihine kadar banka hesap cüzdanında yazılı faiz, 10.06.2005 tarihinden sonra banka reeskont faizi ile birlikte, 5.000,00 YTL’nın 15.01.2005 vade tarihine kadar banka hesap cüzdanında yazılı faiz, 15.01.2005 tarihinden sonra banka reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, birleşen davaya cevabında, bankanın fazlama ödemesi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı birleşen davanın davacısı banka vekili, davacının iddia ettiği gibi 5.000,00 YTL tutarlı hesabın banka çalışanı ... tarafından 7.000,00 YTL olarak açıldığını, davacıya kendi imzası ile 6.950,00 YTL ödendiğini, davacının bu hesapla ilgili iddialarının yerinde olmadığını, davacının 55.000,00 YTL olarak iddia ettiği hesabın 31.10.2005 tarihi itibariyle ulaşacağı bakiyenin 35.771,20 YTL olduğunun banka müfettişlerince tespit edildiğini, davacının bu hesapla ilgili fazla alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiş, birleşen davada, ...'e ait AK001212 numaralı vadeli hesabın 15.03.2005 tarihinde açıldığını, 25.04.2006 tarihinde 47.904,36 YTL olarak kapatıldığını, A500313 numaralı vadeli hesabın ise 11.02.2002 tarihinde açılıp 25.04.2006 tarihinde 116,22 YTL olarak kendisi tarafından kapatıldığını, müvekkili banka tarafından 10.787,18 YTL fazla ödeme yapıldığını ileri sürerek, 10.787,18 YTL’nın ödeme tarihi itibariyle bankanın kısa vadeli kredilere uyguladığı faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, usulüne uygun olarak düzenlenmiş ve banka yetkilisinin imzasını taşıyan hesap cüzdanı hesap sahibinin bankadaki mevduatını kanıtlayan belge olup banka hesap cüzdanındaki tutarı yasa ve sözleşme hükümlerine göre müşteriye ödemekle yükümlü ise de müşterinin banka çalışanı tarafından düzenlenip kendisine verilen hesap cüzdanındaki parayı bankaya yatırıp yatırma- dığının belirlenmesi gerektiği, somut olayda bilirkişi raporunda hesap cüzdanlarındaki miktarların dikkate alınması halinde ...’in 157329 ve A50000313 numaralı hesaplardan dolayı dava tarihi itibariyle toplam 25.169,98 YTL alacağının bulunduğu, ancak hesaplarda fiktif işlemlerden arındırılmış olarak yapılan hesaplamada bankanın hesap sahibine 25.04.2006 ödeme tarihi itibariyle 8.954,66 YTL fazla ödeme yaptığının bildirildiği, bilirkişi kurulunun hesap sahibinin bankaya yatırdığı gerçek mevduat tutarını belirleyerek yaptığı hesap tarzının dosyası içeriğine uygun bulunduğu, bilirkişi raporunda hesap sahibine fazla ödeme tarihi 25.04.2006 tarihi olarak belirlendiğinden banka vekilinin faiz başlangıç tarihinin 31.10.2005 olarak dikkate alınmasına yönelik ıslah isteminin yerinde görülmediği gerekçesiyle asıl dava kanıtlanamadığından reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile 8.954,66 YTL’nın 25.04.2006 ödeme tarihinden itibaren davacı bankanın kısa vadeli kredilere uyguladığı faiz oranı üzerinden işletilecek faizi ile birlikte davalı ...’den tahsiline, davacı bankanın fazla isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı birleşen davanın davacısı banka vekilinin tüm, davacı ... vekilinin ise 157329 nolu hesap cüzdanında bankayı sorumlu kılacak herhangi bir imza bulunmaması, davacının Halk Bankası Teftiş Kurulu raporunda 157329 nolu hesapla ilgili olarak yapılan ödemeyle ilgili sorulara verdiği yanıtta “tarafına ibraz edilen 15.10.2003 tarihli 6.950,00 YTL’lık ödeme fişindeki imzanın kendisine ait olduğu, ancak başka işlemler yaparken fişin kendisine imzalatıldığını düşündüğü, aynı tarihte bu hesaba para yatırmadığı” yönündeki beyanına göre davacı vekilinin 157329 nolu hesaba ilişkin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davalı banka nezdinde açılmış bulunan hesapta davacının bilgisi, izni ve icazeti olmaksızın davalı banka personeli tarafından yapılan işlemler sonucu davacı ...’in uğradığı zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacı, davalı banka nezdinde bulunan 3 ay vadeli A5000313 nolu 55.500,00 YTL tutarlı hesabındaki paranın banka kayıtlarında 11.000,00 YTL eksik göründüğünü, müvekkiline bu hesaptan dolayı faiz dahil 46.500,02 YTL ödendiğini ileri sürerek, bu hesaptan eksik ödenen 11.000,00 YTL’nın tahsilini talep etmiştir. Davalı banka bu hesabın varlığını kabul edip davacıya ödeme yaptığına göre, mahkemece bu hesaba ilişkin banka kayıtları üzerinde alanında uzman bilirkişi heyetince inceleme yaptırılarak, söz konusu hesabın kökenine inilerek bakiyesinin ulaştığı miktarın ödeme tarihi itibariyle değerlendirilmesi gerekirken, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmayan rapora itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı birleşen davanın davacısı banka vekilinin tüm, davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı ... yararına BOZULMASINA, alınmadığı anlaşılan temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17401, Karar No: 2020/7548, Tarih: 19.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17401 E.  ,  2020/7548 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26/11/2012 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesinin verilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.12.2006 tarih ve 2006/1739 Esas 2006/2007 Karar sayılı ilamında, 19.10.1942 tarihinde dul ve 4 çocuklu olarak vefat eden kök muris ...’in kanuni mirasçıları belirlenirken Makbule .....’in evlatlık olduğu gerekçesiyle mirasçılarının ismine de yer verildiğini ancak 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinden önce evlatlık müessesi olmadığından ....’in mirasçı olarak gösterilmesinin hatalı olduğunu belirterek anılan mirasçılık belgesinin iptaliyle yeni mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar ile davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili ile davalı hazine vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı hazine vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir

2- Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Murisin ölüm tarihinde yürürlükte bulunan 17/2/1926 tarihli ve 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin; “Malların itası” kenar başlıklı 538. maddesinde, “Vasiyetnamede mirasçı nasbedilmiş olup da hakları kanuni mirasçılar yahut tarihi mukaddem bir tasarruf ile lehlerine teberru vaki olanlar tarafından sarahaten itiraza uğramayan kimseler, tebliğ tarihinden itibaren bir ay geçtikten sonra mirasçılık sıfatları hakkında ellerine resmi bir vesika verilmesini sulh hakiminden isteyebilirler. Her nevi butlan ve miras sebebi ile istihkak davaları hakkı mahfuzdur.”

"Mirasçılar" kenar başlıklı 539. maddesinde, "Miras açılınca, mirasçılar onun tamamına sahip olurlar. Kanunda açıkça yazılı haller müstesna olmak üzere, mütevaffanın alacakları ve bilcümle hakları ve zilyed bulunduğu malları, mirasçılarına intikal eder ve bu mirasçılar müteveffanın borçlarından şahsan mesul olurlar.

Mansup mirasçıların iktisabı, kendilerini nasbeden muteveffanın vefatından başlar. Kanuni mirasçılar, zilyedlik hükümlerine tevfikan mansup mirasçıların hisselerini teslime mecburdurlar." hükümleri yer almaktadır.