muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4153, Karar No: 2010/11069, Tarih: 01.11.2010

Bu itibarla, çekte ciranta olan ...İnş.San.Tic.Ltd.Şti.’nin gerçekte var olup olmadığı, var ise çek bedelinin bu şirketten tahsilinin mümkün bulunup bulunmadığı incelenerek neticesine göre bir karar verilmek gerekirken, bu husus nazara alınmadan eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.11.2010 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, davalı finans kuruluşunun kusurlu sorumluluğuna dayalı bir tahsil davası niteliğindedir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ile sabit olduğu, Dairemizce de kabul olunduğu üzere, davalı finans kuruluşu tarafından hayali bir kişi adına düzenlenen çek hesabından anılan kişiye çek karnesi verildiği, bu durumda davalının 3167 sayılı Yasa’nın 2., TTK’nun 20/2. maddeleri çerçevesinde, kendisinden beklenilen özen ve basireti göstermediği anlaşılmaktadır. Şu halde, çekin hayali bir kişi tarafından keşide edilmiş olması, karşılığının bulunmadığının saptanması ve TTK’nun 695/1. maddesinin son cümlesi de gözetildiğinde, davalı finans kuruluşunun kamu güvenini haiz bir kambiyo senedinin bu biçimde tedavüle sunulmasında ve karşılığının bulunmamasında ağır kusurlu olduğu ve bu ihmali nitelikteki fiilinden ötürü, haksız fiil hükümleri çerçevesinde davacı ve hatta diğer çek alacaklılarına karşı sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Öte yandan, zararın doğması ile tazmininin farklı kavramlar olarak ele alınması gerekmekte olup doğmuş bir zararın sonradan giderilmiş (tazmin edilmiş) olmasının zararın hiç doğmamış sayılmasını gerektirmeyeceği düşünüldüğünde, davacının henüz zararının oluşmadığı yolundaki görüşe itibar olunamayacağı kanısındayım. Öyle ki, dava konusu çekin TTK’nun 692. maddesi uyarınca kayıtsız ve şartsız bir ödeme vasıtası olduğu açık olup çekin karşılıksız çıkması ile birlikte davacının mamelekinde aktif olarak bir azalma, pasif olarak ise bir artma husule getirmesi nedeniyle davacının zararının oluştuğunun kabulü gerekir. Şu halde, davalının ihmali nitelikteki fiilinden ötürü davacının, en erken çekin karşılıksız çıktığı tarihte doğan bir zararının varlığında duraksanmamalıdır.

Davadışı kimliği belirsiz kişinin ise davacı ile aralarındaki ticari ilişki gereğince oluşan borçtan, gerek bu sözleşme ve gerekse de dava konusu çekin başvuru borçlusu olması nedeniyle kanundan kaynaklanan nedenlerle mamelekindeki azalmadan ötürü davacıya karşı mes’ul bulunduğu ve borçtan, bir diğer deyimle zarardan sorumlu tutulması gerektiği kuşkusuzdur.

Davadışı kimliği belirsiz kişinin ise davacı ile aralarındaki ticari ilişki gereğince oluşan borçtan, gerek bu sözleşme ve gerekse de dava konusu çekin başvuru borçlusu olması nedeniyle kanundan kaynaklanan nedenlerle mamelekindeki azalmadan ötürü davacıya karşı mes’ul bulunduğu ve borçtan, bir diğer deyimle zarardan sorumlu tutulması gerektiği kuşkusuzdur.

Bilindiği üzere, BK’nun 51. maddesi uyarınca birden fazla kişinin çeşitli nedenlere dayalı olarak bir zarara yol açmaları halinde “birlikte bir zarar vukuuna sebebiyet veren kimseler hakkındaki hükümlere göre” muamele yapılır. Diğer bir söyleyişle, bu hükümden, bu gibi kişiler arasında BK’nun 50. maddesi anlamında bir müteselsil sorumluluk bulunduğu anlaşılmak gerekir. Somut olay bakımından, yukarıda yapılan açıklamalar da gözetildiğinde, davalı finans kuruluşu ile davadışı çek keşidecisi arasında bu biçimde bir eksik müteselsil sorumluluk bulunduğu, her ikisinin de borçtan, tıpkı tam teselsül halinde olduğu gibi, tümüyle sorumlu oldukları kabul edilmelidir.

BK’nun 142. maddesi uyarınca alacaklı, müteselsil borçluların tümünden yahut birinden borcun tümünü yahut bir kısmını istemekte serbest olup, özellikle maddenin ikinci fıkrası ile 145. madde hükümleri bir arada gözetildiğinde, müteselsil borçluların her birinin borcun tümü ödeninceye değin alacaklıya karşı sorumluluklarının devam edeceği hükmü karşısında, Dairemizin zararın tazminine ve hatta müteselsil borçluların birbirine rücu hakkına ilişkin hususlara temas ettiği anlaşılan değerlendirmesine katılmayı olanaklı görmüyorum. Davacı yanın temyizinin de bulunmaması karşısında, hükmün onanması görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2017/2181, Karar No: 2020/11463, Tarih: 16.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2017/2181 E.  ,  2020/11463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... hakkında nitelikli zimmet, diğer sanık hakkında nitelikli zimmete yardım etme

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet ve zimmete yardım etme suçlarından kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belge var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10095, Karar No: 2011/2292, Tarih: 15.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10095 E.  ,  2011/2292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İstanbul 3.İcra Müdürlüğünün 2007/11082 Esas,Büyükçekmece 2. İcra Müdürlüğü’nün 2007/4879 Talimat sayılı dosyasından, davalı borçlu Keskin Tekstil San ve Paz. Dış Tic. Ltd. Şti.'nin borcu nedeniyle 16.08.2007 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, İstanbul 5.İcra Hukuk Mahkemesinin 22.05.2008 tarih, 2007/843Esas-2008/415 karar sayılı ilamı ile borçlu hakkındaki takibin imza itirazı kabul edilerek durdurulduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasını, %40 tazminatın davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı ile borçlu arasında organik bağ bulunduğunu belirterek davanın reddi ile % 40 tazminatının davacıdan tahsilini savunmuştur.

Borçlu şirket tebligata rağmen savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; İstanbul 5.İcra Hukuk Mahkemesinin 22.05.2008 tarih, 2007/843 Esas-2008/415 karar sayılı ilamı ile borçlu hakkındaki takibin

imza itirazı kabul edilerek durdurulmasına karar verildiği, bu karar üzerine ortada devam eden bir takip bulunmadığı, dinlenen tanıkların dava konusu mahcuzlarla ilgili somut bilgiye sahip olmadıkları, bilirkişi raporu içeriğine göre dava konusu fotokopi makinasının davacı kayıtlarında mevcut olup diğer mahcuzların mevcut olmadığı, davacının defterlerinin noter tasdiklerinin usulünce yapılmadığı, davacı tarafından sunulan faturaların her zaman düzenlenebilecek nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın ve tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince açılmış 3.kişinin isihkak davasına ilişkindir.

Davacı ve davalı alacaklı vekillerinin beyanları ve dosya kapsamından dava konusu İstanbul 3.İcra Müdürlüğünün 2007/11082 Esas sayılı takibin, İstanbul 5.İcra Hukuk Mahkemesinin 22.05.2008 tarih, 2007/843Esas-2008/415 Karar sayılı ilamı ile borçlunun imza itirazı kabul edilerek durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.Bu durumda hacizler kendiliğinden düşmüş olacağından davanın konusu kalmamıştır. Dolayısıyla konusu kalmayan dava dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabülü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 15.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17249, Karar No: 2015/20841, Tarih: 30.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/17249 E.  ,  2015/20841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Amasya İş Mahkemesi

Tarihi : 03.06.2015

No : 2009/331-2015/279

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar S... B..., Y... E... D... A.Ş. ve M.. S.. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7730, Karar No: 2009/8495, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7730 E.  ,  2009/8495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.11.2007 gününde verilen dilekçe ile tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dilekçesinde sınırlarını belirttiği 1532.28 m2 miktarındaki yerin Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/975 Esas, 2005/867 Karar sayılı dosyada, kadastro çalışmaları sırasında yol ve yol boşluğu niteliği ile tespit dışı bırakıldığı, daha sonra yolun güzergah değişikliği ile kapandığını belirterek Hazine adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, duruşmaya katılmamış, herhangi bir beyanda da bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın Kadastro Kanununun 16. maddesine dayanılarak açıldığı, aynı yasanın 33/3. maddesi gereğince genel mahkemelerde istemin dinlenme olanağının bulunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, Hazine tarafından kanundan doğan mülkiyet hakkına dayanılarak açılan tescil isteğine ilişkindir.

Dava konusu yer kadastro çalışmaları sırasında yol ve yol boşluğu olarak bırakılmış ise de bu yolun güzergahının değiştirilmesi sebebiyle terk edildiği, kapatılan yol niteliğinde olması sebebiyle kamu malı niteliğinde bulunmadığı dosya içerisindeki kesinleşen yargı kararı ile sabittir. Kadastro Kanununun 18/1. maddesi "...ve tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur" hükmünü içermekte olup, Hazine tarafından açılan davanın dinlenme olanağı vardır.

Belirtilen nedenle mahkemece işin esasına girilerek yapılacak araştırma ve inceleme sonucu oluşacak kanıtlar doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi yerinde olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32137, Karar No: 2018/333, Tarih: 18.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/32137 E.  ,  2018/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6672, Karar No: 2016/6887, Tarih: 31.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/6672 E.  ,  2016/6887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen beraat kararına yönelik yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 05.02.2014 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 31/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15708, Karar No: 2012/6292, Tarih: 18.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15708 E.  ,  2012/6292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.08.2010 tarih ve 2010/164 - 2010/444 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin Anatolya Deri Ür. Teks. Ltd. Şti.’nde çalıştıklarını, Bakırköy 3. İş Mahkemesi'nde işçi alacaklarına ilişkin dava açtıklarını, sonradan şirketin tasfiyesine karar verildiğini, mahkemece şirketin ihyası için kendilerine süre verildiğini ileri sürerek, şirketin ihyasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., şirketin tasfiye memuru olduğunu, tasfiye işleminde usulsüzlük bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şirket hakkında işçilik alacaklarına ilişkin dava bulunduğu, davanın devamı sırasında tasfiyesine karar verildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, şirketin yeniden ihyasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Soğuksunun tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Soğuksunun bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2212, Karar No: 2025/1942, Tarih: 13.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2022/2212 E.  ,  2025/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/27 Esas, 2015/37 Karar

SUÇ : Zincirleme basit zimmet, resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Adalet Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun 7417 sayılı Kanun'un 40. maddesiyle değişik 18/2. maddesi gereğince başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığına, diğer taraftan Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hâli" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hâkkı vermeyeceği, bu nedenle sanık hakkında resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Adalet Bakanlığının katılma hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, vekilinin anılan suça ilişkin katılma isteminin REDDİNE, ... vekilinin 22.02.2022 tarihli dilekçesinin münhasıran katılma ve vekalet ücreti istemine yönelik olduğu ve aleyhe temyiz iradesi içermediği, öte yandan kovuşturma aşamasında kamu davasına katılma isteminde bulunmayan ve katılmasına karar verilmeyen ... yararına kanun yolu muhakemesinde vekalet ücretine hükmolunmasına yasal olanak bulunmadığı nazara alınarak başvurusunun kapsamına göre incelemenin sanığın her iki suçtan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre zimmet suçu yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde İnebolu Sulh Hukuk Mahkemesinde mübaşir olarak görev yapan sanığın, işlediği zimmet suçunun ortaya çıkarılmasını engellemek amacıyla mahkeme tarafından ilgililerine gönderilmek üzere çıkarılan gönderim aşamasındaki tebligatları yok etmek şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 205. maddesinde düzenlenen resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Suç tarihinde İnebolu Sulh Hukuk Mahkemesinde mübaşir olarak görev yapan sanığın, işlediği zimmet suçunun ortaya çıkarılmasını engellemek amacıyla mahkeme tarafından ilgililerine gönderilmek üzere çıkarılan gönderim aşamasındaki tebligatları yok etmek şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 205. maddesinde düzenlenen resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

5237 sayılı Kanun'un 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun oluşması için "Kamu görevlisinin veya özel mevzuatları gereği kamu görevlisi gibi cezalandırılabilen kişilerin görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının zimmetine geçirmesi"nin gerektiği, yazı işleri müdürleri ile zabıt katiplerinin ve mübaşirlerin görev, sorumluluklarını düzenleyen ve suç tarihinde yürürlükte bulunan Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin yazı işleri müdürünün görevlerine ilişkin 169/3-ğ maddesindeki hüküm ile aynı maddenin 7. fıkrasındaki ''Yazı işleri müdürü, yerine getirmekle yükümlü olduğu görevleri yazı işleri hizmetlerinde görevli personele devredemez'' ve 5. fıkrasındaki mübaşirin görev ve sorumluluklarına ilişkin düzenlemeler ile 263. maddesindeki ''Bu Yönetmelikte açık hüküm bulunmayan hâllerde ... ve ilgili kurumlarca yürürlüğe konulan diğer yönetmeliklerin ilgili hükümleri uygulanır'' hükmü ışığında 11.07.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin İdari İşler İle Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesi Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin harç ve masrafları almaya yetkili olanlara ilişkin düzenlemesini içeren 89. maddesindeki ''Ön büro teşkilatı bulunan yerlerde bu iş yalnızca veznedara aittir. Zabıt kâtipleri, memurlar veya mübaşirler, bir işlemin ifası için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahiplerinden alamazlar. Harç ve masrafların tahsili işi kendisine verilmiş olan yazı işleri müdürü, görev sebebiyle yerinden ayrıldığı zaman iş sahiplerinin beklememesi için başkanın onayı ile önlem alır'' ve son olarak da suç tarihinde yürürlükte bulunan ... Teftiş Kurulu Yönetmeliğinin mahkeme veznelerinin denetimine ilişkin 67/1. maddesindeki ''Mahkeme veznelerinin sayım ve hesapların kontrolü ile denetimi bu Yönetmeliğin Dördüncü Kısmının Birinci, İkinci ve Üçüncü Bölümlerinde gösterilen esaslar dairesinde yapılır. Banka ve PTT vasıtasıyla mahkemelere gönderilen ve mutemet defteri ile yazı işleri müdürleri tarafından bu yerlerden alınan paralar vezne kayıtlarıyla karşılaştırılır'' şeklindeki düzenlemeler hep birlikte değerlendirildiğinde;