muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22080, Karar No: 2020/9233, Tarih: 24.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/22080 E.  ,  2020/9233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davacının 01/01/2002 yılında davalı Kooperatifde gece bekçisi olarak işe başladığını ve emekli edildiği tarih olan 21/05/2014 yılına kadar aynı işyerinde çalıştığını, belirterek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve fazla çalışma ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iddia süreler içerisinde kooperatifte çalışmadığını, ... akdinin 31/12/2010 tarihi itibariyle sona erdiğini, belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Taraflar arasında davacının işçilik alacaklarından davalının sorumlu olduğu süre uyuşmazlık konusudur.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasa'nın 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasa'nın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren ... başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının çalıştığı 31.12.2010 tarihine kadar davalı işyerinde bekçi olarak çalıştığı uyuşmazlık konusu değildir. Ancak davalı taraf bu tarihten sonra davacı ile ... ilişkilerinin sona erdiğini savunmuştur. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında davacının 01/01/2002-31/12/2010 tarihleri arasında S.S ... Konut Yapı Koop. 19/01/2011-14/08/2012 tarihleri arasında ..., 15/08/2012-21/05/2014 tarihleri arasında ... Vadi Villaları Yönetimi ünvanlı işyerinde çalışmaları görünmektedir. Mahkemece, davalı tarafın Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında gözüken ...'un kooporatif yetkilisi olduğu ve ayrıca Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında gözüken ... Vadi villarının, kooparatifin yapımına başladığı ancak tamamlanamayan villalar olduğu yönündeki beyanları ve tanık beyanları da dikkate alınarak davacının ilk işe giriş tarihi olan 01/01/2002 tarihinden fesih tarihi olan 21/05/2014 tarihine kadar davalı işyerinde kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş ise de davalı kooperatif ile site yönetimi arasında işyeri devri olduğu anlaşılmakla dava konusu alacakların yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda değerlendirilmesi ve alacaklar hakkında karar verilmesi gerekmektedir. Bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6585, Karar No: 2021/9792, Tarih: 07.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6585 E.  ,  2021/9792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; kaza tespit tutanağının, cevap dilekçesinin ve davalı adına kararı temyiz eden Avukat ...’a verilmiş vekaletnamenin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda; davalı tarafından Avukat ...’a verilen vekaletnamenin varsa dosya arasına alınması, şayet böyle bir vekaletname yoksa kararın davalı asıla usulüne uygun tebliği ile yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi ve varsa cevap dilekçesi ile kaza tespit tutanağının eklenerek gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11376, Karar No: 2022/420, Tarih: 20.01.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11376 E.  ,  2022/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar ... tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle "Mahkemece, çekişmeli taşınmazlar üzerinde tespit günü itibari ile kimin ne şekilde zilyet olduğunun kesin olarak belirlenmesi amacıyla, taşınmazların bulunduğu yöreyi iyi bilen, yansız, yerel bilirkişi ve taraf tanıkları ve fen bilirkişisi aracılığıyla mahallinde keşif yapılması, keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların tespit tarihi itibari ile kim tarafından ne şekilde kullanıldığının etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri dinlenilmesi, beyanlar arasında aykırılık bulunması halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılarak çelişkinin giderilmeye çalışılması, ayrıca fen bilirkişisine keşfi denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor düzenlettirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli 1731 ada 4 ve 1732 ada 3 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptaline, çekişmeli 1731 ada 4 parsel sayılı taşınmazın aynı ada ve parsel numarası altında, kadastro tespitindeki miktarı ve niteliği ile Hazine adına tesciline, tapunun beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. ... bu taşınmaz tamamı 15 pay kabul edilerek 3 payı ... kızı ...'in, 2'şer payı ... evlatları ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın müştereken kullanımındadır. ... bu taşınmazın tamamı dere mutlak koruma alanında kalmaktadır." şerhinin eklenmesine; çekişmeli 1732 ada 3 parsel sayılı taşınmazın aynı ada ve parsel numarası altında, ... (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 14.05.2013 tarihli ve 2013/2035 Esas, 2013/5416 Karar sayılı ilamı ile onanan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/346 Esas, 2012/461 Karar sayılı ilamı doğrultusunda 01.11.2017 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen kısmın ifrazından sonra geri kalan 3255,04 metrekare olarak Hazine adına tesciline, tapunun beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına Orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Parsel üzerindeki 2 katlı kargir ev ve çeşme ... oğlu ... ve ... oğlu ...' a aittir. ... bu taşınmaz tamamı 15 pay kabul edilerek 3 payı ... kızı ...'in, 6'şar payı ... oğlu ... ve ... oğlu ...'ın müştereken kullanımındadır. ... bu taşınmazın 1222,55 metrekare miktarının dere mutlak koruma alanında kalmaktadır." şerhinin eklenmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Hükmüne uyulan bozma ilamında; taşınmazların tespit tarihi itibari ile kim tarafından ne şekilde kullanıldığının tespit edilmesi gereğine işaret edilmiştir. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen taraf tanıkları, dava konusu taşınmazlarda kadastro tespiti sırasında davacının zilyetliğinin bulunmadığı, davalıların murisi ...’ın ormandan açtığı, taşınmaza ... ile mirasçılarının zilyet olduğu yönünde beyanda bulunmuş olduklarına göre, davacı yönünden Yasanın aradığı anlamda fiili kullanımın söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5208, Karar No: 2025/4743, Tarih: 12.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/5208 E.  ,  2025/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ :Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM :Sanığın TCK 314/3 ve 220/7. maddesi yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1,2,3, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre

yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanığın yardım mahiyetindeki son eylem tarihi yerine yakalanma tarihinin yazılması

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1499, Karar No: 2017/1820, Tarih: 27.04.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/1499 E.  ,  2017/1820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup su tahliye bedeli için fazla ödeme yapıldığı gerekçesiyle hakedişten haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece ıslahla artırılan miktar da dikkate alınarak davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici davalı iş sahibidir. 07.01.2010 tarihli sözleşme ile davacı yüklenici davalı iş sahibine ait ...ı Yapım işini anahtar teslimi götürü bedelle üstlenmiştir. Sözleşmenin 8.2-1-1. maddesinde Yapım İşleri Genel Şartnamesi sözleşmenin ekleri arasında sayılmıştır. Anılan şartnamenin geçici hakediş raporları başlıklı 39. maddesinin 4.3-e maddesinde yüklenicinin geçici hakedişlere itirazı olduğu takdirde, karşı görüşlerin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri, idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunun "idareye verilen ... tarihli dilekçemde yazılı ihtirazi kayıtla" cümlesini yazarak imzalaması gereklidir. Eğer yüklenicinin, hakediş raporunun imzalanmasından sonra tahakkuk işlemi yapılıncaya kadar, yetkililer tarafından hakediş raporunda yapılabilecek düzeltmelere bir itirazı olursa hakedişin kendisi ödendiği tarihten başlamak üzere en geç on gün içinde bu itirazını dilekçe ile iadereye bildirmek zorundadır. Yüklenici itirazlarını bu şekilde bildirmediği takdirde hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılır, şeklinde düzenleme yapılmıştır. Söz konusu düzenleme 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 193. maddesi hükmünce delil sözleşmesi niteliğinde olduğundan görevi gereği mahkemeler ve temyiz halinde Yargıtay tarafından kendiliğinden gözetilir.

Davacı tarafça dava konusu kesintinin 13 nolu ara hakedişte yapıldığı belirtilmesine rağmen, dosya içerisinde bulunan 15.04.2011 tarihli 13 nolu hakediş raporunda su tahliye bedelinden fazla ödeme nedeniyle yapılmış bir kesinti görülmemektedir. Ayrıca dosya üzerinde 2 kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış, 1. bilirkişi kurulu 02.07.2012 tarihli raporunda fazla ödeme miktarı 266.951,11 TL olup yüklenici hakedişinden kesilmesi gerektiğini, 2. bilirkişi

kurulu 22.07.2013 tarihli rapor ve 17.03.2014 tarihli ek raporunda 266.952,11 TL'nin yükleniciye iade edilmesi gerektiğini bildirmişlerdir. Farklılığı gidermek için yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmamış ve 2. bilirkişi kurulunun önceki bilirkişi kurulu raporundan farklı olan rapor ve ek raporunun hükme esas alınmasının gerekçesi açıklanmamıştır.

kurulu 22.07.2013 tarihli rapor ve 17.03.2014 tarihli ek raporunda 266.952,11 TL'nin yükleniciye iade edilmesi gerektiğini bildirmişlerdir. Farklılığı gidermek için yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmamış ve 2. bilirkişi kurulunun önceki bilirkişi kurulu raporundan farklı olan rapor ve ek raporunun hükme esas alınmasının gerekçesi açıklanmamıştır.

Bu durumda mahkemece dava edilen fazla ödeme nedeniyle kesintinin hangi hakedişten yapıldığının taraflardan sorulup tesbit edilerek, bu hakediş tutanağı ve varsa itiraz dilekçesi sureti davalı iş sahibinden celp edilip, Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 39. maddesine uygun biçimde yüklenicinin itirazı bulunup bulunmadığı, kesintinin yapıldığı ara hakedişin yüklenici tarafından olduğu gibi kabul edilmiş sayılıp sayılmayacağı değerlendirilmelidir. Bildirilecek ara hakedişten kesinti yapılmış ve usulüne uygun ihtirazi kayıt konulmamış ya da ara hakedişin imzalanmasından sonra tahakkuk işlemi yapılıncaya kadar yetkililer tarafından düzeltme yapılmasına rağmen ödemeden itibaren 10 gün içinde itiraz dilekçesi verilmemiş ise ara hakedişler olduğu gibi kesinleşmiş sayılacağından davanın reddedilmesi, hakedişte kesinti yapılmamış ancak tahakkuktan sonra ödeme sırasında kesinti yapılmış ise bu halde ihtirazi kayıt konulamayacağı veya hakedişten kesinti yapılıp usulüne uygun ihtirazi kayıt konulmuş ise, alınan iki bilirkişi kurulu raporu özellikle fazla öedeme yapılıp yapılmadığı konusunda tamamen çelişkili olduğu ve mahkemece 2. bilirkişi kurulunun hükme esas alınmasının dayanağı ve gerekçesi gösterilmediğinden HMK'nın 281/3. maddesi gereğince gerçeğin ortaya çıkması için yeniden oluşturulacak konusunda uzman bilirkişi kurulundan önceki raporlar arasındaki farklılık ve çelişkiyi giderecek şekilde gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan davalı iş sahibi usulüne uygun temerrüt ihtarı ile temerrüde düşürülmediği ve kesin vade olmadığından dava edilen kısım için dava, ıslahla artırılan bölüm yönünden ıslah harcının yatırıldığı tarihten faiz yürütülmesi yerine, tüm alacak için dava tarihinden faiz uygulanması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukırada açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 27.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5375, Karar No: 2016/8303, Tarih: 23.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/5375 E.  ,  2016/8303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5510 sayılı Yasa'nın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücûan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Somut olayda, sigortalı kazazede inşaat işinde çalışırken asansör boşluğundan düşmesi neticesinde yaralanıp % 37 oranında iş göremez hale geldiği, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişleri tarafından düzenlenen 30.08.2007 tarihli raporda, olay tarihinde 25.02.2007’de asansör boşluğunda koruyucu bulunduğunun belirtilmesi de dikkate alınarak %20 işverene, %80 kazazede sigortalıya kusur yüklendiği, hükme esas alınan 11.04.2014 tarihli kusur raporunda ise, koruyucu bulunup bulunmadığına göre iki seçenekli rapor düzenlendiği ve mahkemece koruyucu bulunmadığı kabul edilerek işverene yükletilen %80 oranındaki kusur karşılığı üzerinden Kurum zararının tespit edilerek kabul kararı verildiği anlaşılmıştır.

Asansör boşluğunda koruyucu bulunup bulunmadığı şayet var ise, kazayı önleyebilecek nitelikte olup olmadığı üzerinde durularak olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesine de uygun, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, mevcut çelişkiyi giderecek şekilde, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile sonuca gidilerek karar verilmesi ayrıca iş kazası ile ilgili bir ceza dosyası bulunup bulunmadığı da araştırılmalı ve varsa dosya içine alınarak irdelenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalıya iadesine, 23.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5820, Karar No: 2010/8005, Tarih: 21.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/5820 E.  ,  2010/8005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Velayeti davacı anneye verilen müşterek çocuk...ile davalı babanın aynı şehirde yaşadıkları anlaşılmaktadır. Babalık duygusunu tatmin edecek, çocuğun da baba sevgi ve şefkatini tadacak şekilde ve baba yanında yatılı kalmasına imkan sağlayacak biçimde kişisel ilişki tesisi gerekirken, bu hususun düşünülmemesi doğru değil ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HUMK.md.438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3.bendindeki saat 09.00'dan sonra ibaresinden gelmek üzere "pazar günü saat 17.00'ye kadar" sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.21.04.2010 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/6011, Karar No: 2011/12258, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6011 E.  ,  2011/12258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.