muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4888, Karar No: 2009/4938, Tarih: 03.07.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4888 E.  ,  2009/4938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada Karayazı Kadastro ve Karayazı Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, tespitin iptali ile tescile ilişkin olarak açılmış, yargılama sırasında dava konusu taşınmazlardan kadastro harici bırakılmış olan kısımla ilgili dava, kadastro tespiti görmüş diğer taşınmazlar hakkındaki davadan tefrik edilerek, iş bu davaya kadastro harici bırakılan kısımla ilişkin olarak devam edilmiştir.

Kadastro Mahkemesince; kadastro harici bırakılan taşınmazların tescili için açılan davaların kadastro tespitine itiraz niteliğinde olmayıp, tescil davası niteliğinde olduğu ve Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi de; dava konusu boşluk olarak nitelendirilen bölümle ilgili olarak yapılan keşif sonucu, dava konusu yerin Kadastro Mahkemesinde görülen davadaki davalı parseller içinde kaldığının saptanması ve bu parsellerin de kadastro tespit tutanaklarının kesinleşmemiş olması nedeniyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava dilekçesinde boşluk olduğu belirtilen taşınmazın tespit harici yer olmayıp, tespit tutanağı düzenlenen dava konusu diğer bir kısım parsel içinde kaldığının yapılan keşif ve uygulama ile saptanmasına göre uyuşmazlığın Kadastro Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Kadastro Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10590, Karar No: 2012/23770, Tarih: 09.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10590 E.  ,  2012/23770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde göserilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Köy merasına tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "hazine lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin" bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21915, Karar No: 2011/1901, Tarih: 15.02.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/21915 E.  ,  2011/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davada, 1000 TL. yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Ancak, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, davacı nafaka alacaklısının başka çocuklarının da bulunması hususları gözetildiğinde, takdir edilen nafaka tutarı fazla ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan “…aylık 500 TL. yardım nafakasının “ sözlerinin çıkartılarak yerine “ aylık 400 TL. yardım nafakasının “ sözlerinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 30.35 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.02.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4327, Karar No: 2019/6793, Tarih: 04.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/4327 E.  ,  2019/6793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15/05/2015 tarih ve 2014/10-2015/486 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkili ile davalı ...’ın merkezi Samsun'da bulunan "Yaptaş Madencilik Enerji İnşaat Turizm Sanayi Ticaret Ltd. Şti." ünvanlı şirketin ortağı ve münferiden temsil ve ilzam etmek üzere yetkilileri olduğunu, şirket ortakları arasında sorunlar yaşandığını, davalı ...'ın şirkete ait 34-00-11-5860 tescil plakalı, 2002 model ECM 580 Tipi, Ingersoll-Rand Marka Kaya Delme Makinasını, Kartal 9. Noterliğinin 28/10/2013 tarih ve 25534 yevmiye sayılı İş Makinesi Satış Sözleşmesi ile 100.000.- TL bedelle diğer davalıya sözde satarak ve teslim edilmiş gibi bir işleme tabi tuttuğunu, davalılar tarafından gerçekleştirilen bu sözde satış işleminin karşılıksız ve muvazaalı olduğunu, ehliyetsizlik nedeniyle geçerli olmadığını, satış bedelinin şirket kasasına girmediğini, satış bedelinin 100.000.- TL olarak gösterilmesine rağmen banka kayıtlarına böyle bir para yatırma işlemi gerçekleşmediğini, satış bedelinin piyasanın çok altında gösterildiğini, bu nedenlerle söz konusu makinenin satışının iptaline, 3. şahısa devir ve temlikinin önlenmesine, davalı ...'ın şirket müdürlüğü görevinin kısıtlanması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; dava konusu iş makinasının, müvekkilinin ve davacının ortak olduğu merkezi Samsunda bulunan Yaptaş Madencilik Şirketinin malı olduğunu, bu şirketin tüzel kişiliğe sahip ticari şirket olduğunu, müvekkilinin ve davacının şirketin %50 ortakları olup her ikisinin de münferiden müdür olarak şirketi temsil yetkisi bulunduğunu, müvekkili şirketin müdürünün şirket adına dava konusu edilen makinayı şirketin menfaatlerini düşünerek 3. kişiye sattığını, davacının taraf ehliyetinin bulunmadığını, bu nedenle davanın reddinin gerektiğini, iş makinasının 140.000.- TL bedelle 19/07/2011 tarihinde satın alındığını, o tarihten itibaren de kullanıldığını, satış bedelinin düşük olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, satış karşılığında şirket adına çekler alındığını ve şirketin borçlarının kapatıldığını, herhangi bir muavazanın söz konusu olmadığını, yapılan satışın gerçek bir satış olduğunu, bu nedenlerle davacının taraf ehliyeti olmadığından ve muavazaa söz konusu olmadığından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Er Bina Ltd. Şti. vekili; davacının taraf sıfatının olmadığını, davanın husumetten red edilmesi gerektiğini, yapılan satışın gerçek bir satış olduğunu, noterden mal alan müvekkilinin iyi niyetli 3. kişi olduğunu, davanın iki şirket yetkelisi tarafından danışıklı dövüş olarak açılması ihtimalinin kuvvetli olduğunu, davalı Esatın yetkisiz olduğu iddiasının gerçek dışı olup, işbu şahsın şirketi her türlü konuda temsil yetkisinin bulunduğunu, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece dosya kapsamı ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davaya konu aracın satış işleminin şirketin iştigal konusu ile ilgili olduğu, şirket temsilcinin bu işlemi yapma konusunda tam yetkili olduğu, aracın satış tutarının ortalama fiyatlara uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 16,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1738, Karar No: 2020/4176, Tarih: 09.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1738 E.  ,  2020/4176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı, şikayet olunan vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığında yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 09.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3950, Karar No: 2019/961, Tarih: 12.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3950 E.  ,  2019/961 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 21.12.2015 gün ve 2015/5609 Esas, 2015/8296 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin müflis şirkette işçi olarak çalıştığını ve işçilik alacağı olduğunu, tasfiye memurlarınca alacağının 4. sıraya kaydedildiğini, ancak işçi alacağının öncelikli olduğundan 1. sıraya kaydı gerekriğini ileri sürerek sıra cetvelinde 1. sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetvelinin usul ve eyasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sıra cetvelinin şikayetçi alacaklı vekiline 02.07.2013 tarihinde tebliğ edildiği, alacağın işçilik alacağı adı altında yapılmış adi bir takibe dayandığı, her ne kadar alacağın dayanağı olarak müflis şirket ile yapılan anlaşma protokolü gösterilmekte ise de alacağın iflas idaresine kaydının yapılması sırasında işçi alacağı olduğunu gösterir bir belge sunulmadığı gibi alacaklının müflis şirkette çalıştığı, hiç bir tazminat ve ücret almadığına dair belge ve kayıt ibraz edilmediği gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 21.12.2015 tarihli, 2015/5609 Esas, 2015/8296 Karar sayılı ilamıyla mahkemece gerekçesi değiştirilerek onanmıştır.

Şikayetçi vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 31,70 TL harç ve takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 12.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3675, Karar No: 2016/3039, Tarih: 11.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/3675 E.  ,  2016/3039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince eksik ve ayıplı işler bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Tensiple birlikte karar verildiğinden davalıya tebligat çıkarılmamıştır.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3. maddesi gereğince eser sözleşmesinin tüketici işlemi olduğu, aynı kanunun 73. maddesine göre bu kanunun uygulanmasından kaynaklanan her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın İstanbul...gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 355 vd. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı açıktır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Yasada tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda, eldeki davada uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanuna göre Tüketici Mahkemelerinde değil genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda, eldeki davada uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanuna göre Tüketici Mahkemelerinde değil genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6646, Karar No: 2012/9003, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6646 E.  ,  2012/9003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...’un beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 29.11.2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/562 Esas, 2012/381 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ... Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil

./...

2012/6646 - 9003 Sayfa: 2

./...

2012/6646 - 9003 Sayfa: 2

ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 2011/4542 Esas, 2011/6029 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, borçlu şirketin ticaret sicil memurluğunda faal görünüp görünmediği ile sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcisi olup olmadıklarının bildirilmesi için ticaret sicili memurluğuna yazılan yazı cevabı alınmadan ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve mükellefiyetinin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğüne sorularak, ticareti re’sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetin süresinde yapılıp yapılmadığı, tespit edilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15634, Karar No: 2013/17846, Tarih: 19.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/15634 E.  ,  2013/17846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Üzerinde katılanın cirosunun bulunduğu ve katılan ile ... isimli kişi arasında icra takibi ve menfi tespit davasına konu olan 100.000 TL bedelli hamiline yazılı çek, ... tarafından sanık ...'a verildiği, sanığın katılanı arayarak bundan böyle çek borçlusunun kendisi olduğunu ve ödemeyi kendisine yapması gerektiğini söylediği, katılanın borcu ödemiş olduğundan dolayı borçlu sıfatının bulunmadığını, çek borcunun mahkemelik olup davanın halen devam ettiğini ve bu nedenle de borcu ödemeyeceğini söylemesi üzerine sanığın “borcu öde, yoksa senin ve ailenin canını yakarım, bu parayı almasını bilirim, bana kasap ... derler” biçimindeki tehdit içerikli sözlerle katılanı tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; sübutu halinde sanığın eyleminin yağmaya kalkışma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.