muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/30764, Karar No: 2021/25998, Tarih: 02.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/30764 E.  ,  2021/25998 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.120,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2020 tarihli ve 2020/61 esas, 2020/218 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

" 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak alt sınır olan 3 ay karşılığı 90 gün adli para cezası yerine, hesap hatası yapılarak 3 ay karşılığı 120 gün adli para cezası tayin edilmesini müteakip, aynı Kanun'un 125/4. maddesi gereğince 1/6 oranında arttırım yapıldığında 105 gün adli para cezası yerine, 140 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 87 gün adli para cezası yerine, 106 gün olarak belirlenen adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmesi sonucunda, 87 gün karşılığı 1.740,00 Türk lirası yerine, 106 gün karşılığı 2.120,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle, fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

İnceleme konusu somut olayda; sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine karar verildiği, TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca temel hapis cezasının 3 ay karşılığı 90 yerine 120 gün adli para cezası olarak belirlenmesinin ardından bu temel ceza üzerinden TCK'nın 125/4 maddesi gereğince 1/6 artırım yapıldığı ve aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 indirim uygulandığı, temel cezanın hatalı belirlenmesinin ardından bu temel ceza üzerinden yapılan artırım ve indirim nedeniyle sonuç cezanın 2.120 TL olarak fazla tayin edilmek sureti ile sanık aleyhine durum oluşturulduğundan kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.

III- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1) Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.12.2020 tarihli ve 2020/61 esas, 2020/218 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca HÜKMÜN BOZULMASINA,

2) Karardaki hukuka aykırılık CMK'nın 309. maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, sanık hakkında;

a- TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca temel cezanın 3 ay karşılığı 90 gün adli para cezası olarak belirlenmesine,

b-TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılması suretiyle 105 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

c-TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması suretiyle 87 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

d- TCK' nın 52/1. maddesi uyarınca bir günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanarak 1740 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

a- TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca temel cezanın 3 ay karşılığı 90 gün adli para cezası olarak belirlenmesine,

b-TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılması suretiyle 105 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

c-TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması suretiyle 87 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

d- TCK' nın 52/1. maddesi uyarınca bir günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanarak 1740 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

3) İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, bozulan kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına Gönderilmesine, 02/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11672, Karar No: 2019/1491, Tarih: 06.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/11672 E.  ,  2019/1491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında rüşvet verme suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 06/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15471, Karar No: 2012/8264, Tarih: 02.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/15471 E.  ,  2012/8264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını bozma, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I -Sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik O Yer Cumhuriyet Savcıları ile katılanın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA oybirliğiyle,

II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen beraat kararına yönelik O Yer Cumhuriyet Savcıları ile katılanın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA Üye ...'ın beraat kararının bozulmasına ilişkin karşı oyu ile oyçokluğuyla,

III. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan ve O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Katılanın "Sanık bana tekme ve tokatla vurarak, saçımdan tutarak beni yerde sürdü ve kulağıma vurdu" şeklindeki iddialarının olayın hemen sonrasında alınan "katılanın sol kulağı ile sol omuzunda şişlik ve sol göz altında ekimoz" bulunduğuna ilişkin adli raporuyla doğrulandığı gözetilmeyerek ve kabul edilen katılanın yaralanmasına neden olan başka nedenlerin neler olduğu kararda akla, bilime ve hayatın olağan akışı dikkate alınmak suretiyle tartışılmayarak yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle, beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, Başkan V. ... ve Üye ...'nin kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün onanmasına ilişkin karşı oyları ile oyçokluğuyla 02.04.2012 tarihinde karar verildi.

(KARŞIOY)

(KARŞIOY)

(KARŞIOY)

KARŞIOY:

Kasten yaralama suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmünün bozulmasına ilişkin, sayın çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.

Kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü yerinde olduğundan, bu hükmün de tehdit ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümler ile birlikte onanması gerektiği görüşündeyiz.

Somut olayla ilgili neden karşıoy kullandığımızın daha iyi anlaşılması için önce, temyiz incelemesinin kapsamı hakkında genel açıklamalarda bulunacağız. Daha sonra ise, Yargıtay’ın temyiz incelemesinin kapsamına ilişkin yaptığımız açıklamalar ışığında, somut olayla ilgili değerlendirme yapılacaktır.

Kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü yerinde olduğundan, bu hükmün de tehdit ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümler ile birlikte onanması gerektiği görüşündeyiz.

Somut olayla ilgili neden karşıoy kullandığımızın daha iyi anlaşılması için önce, temyiz incelemesinin kapsamı hakkında genel açıklamalarda bulunacağız. Daha sonra ise, Yargıtay’ın temyiz incelemesinin kapsamına ilişkin yaptığımız açıklamalar ışığında, somut olayla ilgili değerlendirme yapılacaktır.

Yasamıza göre Yargıtay, temyiz davası üzerine, yalnızca hükmün hukuka aykırı olup olmadığını inceler (1412 sayılı CYY. 307;5271 sayılı CYY.288/1). Bu nedenle Yargıtay yargıcı, davanın değil, hükmün yargıcıdır. Ancak Yargıtay, 1412 sayılı CYY’nın 322; 5271 sayılı CYY.’nın ise 303. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen hukuka aykırılıkların hakkında ilk derece ya da bölge adliye mahkemesinin yerine geçerek hüküm kurabilir. Yargıtay genelde bozma yaparak, dosyayı bölge adliye ya da ilk derece mahkemesine gönderir.

Bir ülkede adalete ve hukuka olan güvenilirlik, hukuksal metinlerin tanımlarının ve yorumlarının bir (aynı) olmasıyla sağlanır. Hukuksal metinlerde ve kavramlarda birlik ise içtihatlarla sağlanır. İçtihatta birliğin sağlanması için de her ülkede Yargıtay tektir (KUNTER, Nurullah/YENİSEY, Feridun/NUHOĞLU, Ayşe., Mahkeme Hukuku Dalı Olarak Ceza Muhakemesi Hukuku, Onsekizinci Bası, ... 2010, s.1715 vd. no:105.2; SELÇUK, Sami., “Temyiz Yolu Açısından Ceza Yargılama Yasasının Uygulanması”, CMUK Sempozyumu, ... 1999 (s.29-61), s.38 vd; ÇINAR, ...., Ceza Yargılamasında Temyiz Yolu, ... 2006, s.87).

Yargıtayımız, hukuksal metinleri ve kavramları yorumlayarak içtihatta birliği sağlayacaktır.

- Bundan dolayıdır ki, Yargıtay, Yasanın yorumunu her zaman denetler (SELÇUK., s.39; ÇINAR., s.87) .

-Yargıtay, olayların/eylemlerin nitelendirilmesini (hukuksal tanıyı/adlandırmayı) denetler.

Bu tamamen hukuki olduğundan, bu adlandırmadaki/nite- lendirmedeki yanlışlık hukuki bir yanlışlıktır. Bundan dolayı, Yargıtay olayların/eylemlerin nitelendirilmesini/adlandırılmasını (hukuksal tanıyı) denetler. Örneğin bir eylemin hırsızlık değil de dolandırıcılık olarak adlandırılmasında olduğu gibi (TOSUN, Öztekin., Türk Suç Mahkemesi Hukuku Dersleri, Cilt II, Muhakemenin Yürüyüşü, ... 1976, s.213). Yargıtayda olay yargılaması (duruşma) yapılmadığından Yargıtay ikinci, üçüncü derece mahkemesi değil “hukuki derece” mahkemesidir (KUNTER//YENİSEY/NUHOĞLU., Onsekizinci Bası, s.1713, 1714, no:105.1; ÇINAR., s.85).

Bu nedenle, Yargıtay olay yargılaması yapmadığı için olayları değerlendiremez. Çünkü olayın kanıtlanması, başka bir söyleyişle olay, kanı yargılaması ile sağlanır. Geçmişte yaşandığı ileri sürülen olayın gerçek olup olmadığı, gerçekse, bu eylemi sanığın gerçekleştirip gerçekleştirmediği, duruşmada anlaşılır. Kanı yargısını oluşturacak duruşmada kararı verecek olan yargıçlar, taraflar, kanıtlarla yüzyüze gelirler, doğrudan doğruya ilişki kurabilirler (SELÇUK., s.37, 38). Öğrenme yargılamasının yapıldığı duruşmada, açıklık, sözlülük, yüzyüzelik, doğrudan doğruyalık, yoğunluk ilkelerine uyma zorunluluğu bulunmaktadır. Bu ilkelere uyularak yapılan duruşma sonunda ilk derece ya da bölge adliye mahkemesi olayın kanıtlanması konusunda bir vicdani yargıya ulaşır.

Duruşma yapmayan Yargıtay, olay değerlendirmesi yapamayacaktır. Bundan dolayı, olay sabittir, değildir diyemeyecektir. Kanıtlarla ilgili olarak da inandırıcıdır, değildir, tanık yansızdır, doğru söylüyor, yalan söylüyor ya da tanık yanlıdır diye değerlendirme yaparak ilk derece veya bölge adliye mahkemesinin yerine geçemez.

Ancak, bunlara denetleme boyutunda inceleme yaparak karışabilecektir (SELÇUK., s.40).

Birincisi, Yargıtay maddi olayların, Ceza Yargılaması Yasasına uygun biçimde yargılama yapılarak, saptanıp saptanmadığını hükmü inceleyerek denetleyecektir.

İkinci olarak, Yargıtay, hükmün yargıcı olduğu için, hükmün gerekçesini de inceleyecektir.

Yargıtay maddi olayla ilgili olarak; maddi olayların gerekçede yeterince açıklanmadığını ve açıklanan maddi olaylara ilişkin kanıtların tartışılıp tartışılmadığını, bu tartışma yapılırken, doğa, mantık, deneyim ve hukuk kurallarına uyulup uyulmadığını denetleyecektir(SELÇUK., s.40). Hükmün gerekçesinde eksiklik, çelişki, yetersizlik bulunduğunda Yargıtay, hükmü gerekçe kusuru nedeniyle bozduktan sonra, yeniden duruşma yapılarak hüküm kurulması için dosyayı ilk derece ya da bölge adliye mahkemesine geri gönderecektir.

Somut olayda, katılan, sanığın teyzesidir. Akraba olan sanık ile katılan, aynı apartmanda oturmakta olup, aralarında sürekli sorunlar yaşadıkları tanık anlatımı ve dosyadaki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Sanık hakkında; olay günü katılanın evine girerek konutun içinde katılanı tehdit edip, kasten yaraladığı ve konut dokunulmazlığını bozduğuna ilişkin eylemlerinden dolayı, iddianame ile kamu davası açılmıştır. İlk derece mahkemesince, Ceza Yargılama Yasası’na uygun bir şekilde yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçları işlediği sabit olmadığı vicdanı kanısına varılarak, CYY’nın 223.maddesinin 2.fıkrasının (e) bendi uyarınca sanık hakkında, tehdit, konut dokunulmazlığını bozma ve kasten yaralama suçlarından beraat hükümleri kurulmuştur.

Daha doğrusu, ilk derce mahkemesince, sanığın yüklenen suçları işlediği konusunda tam bir vicdani kanıya varılamadığı için, “kuşkudan sanık yararlanır” ilkesi de gözetilerek beraat kararı verilmiştir.

Daha doğrusu, ilk derce mahkemesince, sanığın yüklenen suçları işlediği konusunda tam bir vicdani kanıya varılamadığı için, “kuşkudan sanık yararlanır” ilkesi de gözetilerek beraat kararı verilmiştir.

Sanık hakkında atılı suçlardan beraat hükümleri kurulurken, kasten yaralama suçuna ilişkin adli rapor ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek(tartışılarak), katılanın adli raporundaki bulguların da neden kabul edilmediğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmiştir. Ayrıca, gerekçede eksiklik, çelişki ve yetersizlik de bulunmadığı kanısındayız.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, konut dokunulmazlığını bozma ve tehdit suçlarından sanık hakkında kurulan beraat hükümlerine ilişkin gerekçeyi yasal ve yeterli gördüğü halde; kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmünün gerekçesinin yasal ve yeterli olmadığını ileri sürerek, yalnız kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün bozulmasına karar veren çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız.

KARŞIOY:

... 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/92 Esas ve 2007/233 Karar sayılı hükmüyle sanık ...’nın konut dokunulmazlığı suçundan verilen beraat hükmünün onanmasına ilişkin dairemizin sayın çoğunluk görüşüne katılınmamıştır.

Olay mahkemesinin beraat kararları incelendiğinde;

Yerel Mahkemece, katılanın beyanından başka delil olmadığı, taraflar arasında karşılıklı husumetin olduğunu, tarafların olay günü karşı karşıya geldiklerinin bile ispatlanamadığı ve katılanın beyanlarının çelişkili olduğu nedenlerine dayanılarak beraat hükmü kurulmuştur.

İddianameye konu olan etkili eylem ve konut dokunulmazlığının bozulmasına ilişkin suçlar mağdurun doğal maddi dünyasında iz bırakan suçlardır.

Mağdurun tüm aşamalardaki benzer bir istikrarlı beyanlarında ve ayrıca mağdurun olayın hemen sonraki hazırlıktaki detaylı beyanı ve bu ifadesinin alınmasından birkaç saat sonraki adli tıp raporunda da belirlenen ekimoz, şişlikler ve sıyrıklar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın mağdurun konutunda ona yönelik etkili eylemde bulunduğu kesindir.

Bu bağlamda sanığın, mağdurun evinde etkili eylemde bulunması nedeniyle, ayrıca konut dokunulmazlığı suçunun oluştuğu kabul edilmelidir.

Mahkeme dosyadaki bu delilleri yeterli gerekçe ile açıklanıp maddi olaya ilişkin bulgular, denetime imkan verecek şekilde tartışılmadığından, yetersiz ve eksik gerekçe ile hem etkili eylem ve konut dokunulmazlığı suçlarından beraat kararı kurmuştur.

Sayın çoğunluk etkili eylem suçunun, maddi bulgularının başka hangi nedenden meydana gelmiş olacağının tartışılmadan ve yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi nedeniyle kararın bozulmasına karar vermiştir.

Sanığın her iki eylemi bir bütün olarak meydana gelmiştir. Bu iki eylemin farklı yer ve zamanda gerçekleştiğine ilişkin hiç beyan ve bulgu yoktur.

Sanığın aynı zamanda konut dokunulmazlığını bozma suçunu işlediği de anlaşıldığı halde beraat hükmünün gerekçesinin yasal ve yeterli olduğuna dair sayın çoğunluk daire görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/10847, Karar No: 2016/10077, Tarih: 04.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/10847 E.  ,  2016/10077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Taraflar arasında, davada taraf teşkilinin sağlanıp sağlanmadığı ve mahkemenin görevli olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İcra ve İflas Kanunu'nun 184. maddesi gereğince, iflasın açılması ile birlikte müflis borçlunun haczedilebilen tüm malları, hak ve alacakları iflas masasına dahil olur. Diğer yandan, iflasın açılması ile müflis borçlunun iflas masasına dahil olan hak ve alacakları ile malları üzerindeki tasarruf yetkisi kısıntıya uğrar ve alacaklılara karşı hükümsüz olur (İİK m. 184, 191). Bu yasal nedenlerle, iflas açıldıktan sonra masaya giren tüm mal, hak ve alacaklara ilişkin dava açılması ve açılmış davanın takibi iflas idaresine aittir (İİK m. 194). Bu husus, kamu düzeni ile ilgili olduğundan, mahkemece doğrudan gözetilmesi gerekir.

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerinde de etki meydana getirir. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerinde de etki meydana getirir. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

İflasın açılması ile müflisin taraf olduğu hukuk davalarının ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonrasına kadar duracağı genel kural ise de, yine bu hükmün müstacel haller, tazminatsız ceza davaları, şeref ve haysiyete tecavüzden ve cismani zararlardan doğan tazminat davaları ile evlenme, ahvali şahsiye veya nafaka davalarının uygulanamayacağı kabul edilmiştir. 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesinde ayrık tutulan "Müstacel haller" den maksat, acele görülmesi gereken ve durduğu takdirde verilecek hükmün faydasız kalacağı gerçeğidir. Bu davalarda hakim takdir hakkını kullanarak müstaceliyet kararı vermek suretiyle yargılamaya devam eder. İşçinin alacaklı olduğu iş hukukuna ilişkin bir dava, işçinin sosyal durumu itibariyle 2004 sayılı Kanun'un 194. maddenin gayesine uygun görülerek acele işlerden sayılmalı ve ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeksizin yargılamaya devam edilmelidir. Bunun yanında kanunun lafzına göre davacıların müflise karşı davaya devam edeceği izlenimi hasıl olmakta ise de masaya dahil mal ve haklar bakımından müflisin yetkisiz kalması keyfiyeti, kendisinin, müstacel de olsa bu davalara taraf olmaya devam etmesine manidir. Bu durum karşısında birinci alacaklılar toplantısı yapılmış ve iflas idaresi teşekkül etmişse, müstacel davalar ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeden iflas idaresine karşı; birinci alacaklılar toplantısı henüz yapılmamış ve işin müstaceliyeti icabı iflas idaresinin seçimini dahi beklemeye durum müsait değilse, bu takdirde iflas idaresi müflisin yerini alarak davaya iflasın açılmasından önce davanın görüldüğü iş mahkemesinde devam olunur. Böylece işçinin alacağının tahsili amacıyla iş mahkemesinde açılan davadan sonra işverenin iflasına karar verilmesi mahkemenin görevini etkilemez ise de, işveren müflisin yerine geçecek olanı etkiler.

İflas kararı verildikten sonra işçi işçilik haklarından doğan alacağının dayanağını ve miktarını iflas idaresine bildirir. Alacaklıların alacaklarını kaydettirmeleri için 2004 sayılı Kanun'un 219/2. maddesinde öngörülen bir aylık sürenin bitiminden sonra, iflas idaresi alacakların doğru olup olmadığını incelemeye başlar. Maddi yönden inceleme sonucu kabul edilen her alacak tespit edilen sıraya göre sıra cetveline kaydedilir. Kabul edilmeyen alacaklar da red sebebleri ile birlikte sıra cetvelinde gösterilir. İflas idaresi 2004 sayılı Kanun'un 232. maddesinde öngörülen sürede düzenlediği sıra cetvelini iflas idaresine verir ve alacaklıları aynı Kanun'un 166/2. maddesindeki usule göre ilan yoluyla haberdar eder. Ayrıca iflas masasına müracaat sırasında tebligatı gösterir adres ve tebligat masrafları için avans yatıranlara sıra cetveli tebliğ edilir. Sıra cetveline itiraz davalarında dava açma süresi, görev ve yetki 2004 sayılı Kanun'un 235. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre dava açma süresinin ilandan itibaren başlayacağı belirtildikten sonra, ayrıca 2004 sayılı Kanun'un 223/3. maddesi hükmünün saklı olduğu belirtilmiştir. Saklı tutulan hükme göre, iflas masasına müracaat eden alacaklılar tebligatı kabule elverişli adres gösterir, yazı ve tebligat masrafları için avans yatırmışlarsa sıra cetveline itiraz davası açma süresi bu alacaklılar hakkında sıra cetvelinin kendilerine tebliğinden itibaren başlar. Davanın onbeş gün içinde açılması gerekmektedir. Bu süre hak düşürücü süre olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. 2004 sayılı Kanun'un 235/1. maddesine göre sıra cetveline itiraz davası iflas kararı veren ticaret mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir ticaret mahkemesinde açılabilir. Görevin belirlenmesinde dava değerinin önemi olmadığı gibi, buradaki mahkemenin yetkisi de kamu düzenine ilişkindir.

Bu durum karşısında iş mahkemesinde görülmekte olan, işçi alacaklarına yönelik dava sırasında, işverenin iflası halinde dahi, 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesi uyarınca, davaya iş mahkemesinde devam edileceği, işverenin işçi alacaklarına ilişkin dava açılmadan önce iflası halinde ise yukarıda belirtilen şekilde hareket ile alacağın iflas masasına kaydedilmemesi halinde, asliye ticaret mahkemesinde kayıt kabul davası olarak açılması gerekir.