muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7345, Karar No: 2012/1419, Tarih: 08.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/7345 E.  ,  2012/1419 K.**

**"İçtihat Metni"**

... isimli gazetenin 02.09.2009 tarihli nüshasının 1 ve 3. sahifelerinde yayımlanan "...'de kadrolaşma hız kesmiyor!" başlıklı yazı nedeniyle ilgilisi ... vekili tarafından yapılan düzeltme ve cevap isteminin reddine dair Hatay 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.10.2009 tarihli ve 2009/885 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2009 tarihli ve 2009/168 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.05.2010 gün ve 31921 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2010 gün ve KYB. 2010-131441 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, "...'de kadrolaşma hız kesmiyor!" başlıklı yazıda yer alan "YÖK'ün kadro vermesini fırsat bilerek kadrolaşmaya büyük ağırlık verildiği iddia edildi... 2010 yılında Rektörlük seçimleri yapılacağından, YÖK'ün son verdiği kadroları fırsat bilen Rektör ... ve tayfası, bunu fırsata çevirerek kadrolaşma hareketini hızlandırdığına dikkat çekilerek “Alınacak öğretim görevlileri yine isme tahsisli olduğu apaçık görülüyor. Birçok bilim adamının başvurusu kabul edilmezken, kadrolaşma hareketi çerçevesinde belirlenen kişilerin tezleri yazılarak başka bir kişiye fırsat bırakılmıyor. Yine doğrudan adrese dayalı kadrolar açılmış durumda” iddialarına yer verildi. Daha önceleri, ...'de açılan profesör kadrolarına getirilen kimselerin profesör olduktan sonra Ankara'ya gittiklerini kaydeden haber kaynakları, “Artık Mustafa Kemal Üniversitesinde kadrolaşma hız tanımıyor. İşte Hataylı öğretim elemanları birer birer harcanıyor, ama kadrolaşma çerçevesinde annesinin kızlık soyadını dahi yazmaları halinde kadrolaşmaya girenlerin tercih edildiği, verilen ilanlardan anlaşılıyor” tepkilerine yol açtı... ... Üniversitesi bilim yuvasından çok, giderek bir grubun veya cemaatin toplandığı yer haline gelmeye başladı..." şeklindeki ifadelerin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği ve eleştiri niteliğini aştığı gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin kararı usul ve yasaya uygun olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 08.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5929, Karar No: 2017/2175, Tarih: 16.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/5929 E.  ,  2017/2175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin keşidecesi olduğu 37.500,00TL bedelli çekten dolayı davalılara borçlu olmadığının tespiti ile çekin iptaline, davalıların %20'den icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... Bankası vekili, davaya konu çekin ciro yolu ile müvekkili bankaya geçtiğini, müvekkilinin iyi niyetli hamil olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının davaya konu çek bedelini davalı ...'a ödediği, borcun ödendiğine dair taraflar arasında ibraname imzalandığı, bedelsizlik def'inin mutlak def' ilerden olmayıp nispi def'i niteliğinde olduğundan çeke ciro yoluyla hamil olan iyi niyetli kişilere karşı ileri sürülemeyeceği, davalı bankanın keşideci ile lehdar arasındaki ilişkiyi ve bedelsizliği bilemeyeceği, kötü niyetli olduğunun davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne, davalı banka aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8604, Karar No: 2012/13235, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8604 E.  ,  2012/13235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece seri dosya olarak temyiz incelemesi için dosyalar ve ekleri klasör halinde gönderilmiş ise de; dosyaların eki olarak gönderilen bir kısım klasörlerin temyize konu dava dosyaları ile ilgili olmayan başka dosyalara ait olduğu, bir kısım dosyaların ise hesaplamaya ilişkin işyeri kayıtlarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesinin daha sağlıklı biçimde yapılabilmesi için her dava dosyasına dava konusu alacakların hesaplanmasına esas alınan işyeri kayıtlarının ayrı ayrı eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13044, Karar No: 2019/3189, Tarih: 07.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13044 E.  ,  2019/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

Dava konusu taşınmazlara komşu....... ve 39; 133 ada 33 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının var ise dayanak belgelerinin ayrıca tutanakları kesinleşmiş ise son güncel tapu kayıtlarının, davalı iseler dava dosyalarının getirtilmesi, alınacak bütün cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 07/05/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11252, Karar No: 2012/23289, Tarih: 04.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11252 E.  ,  2012/23289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu adli para cezasının ''375 TL'' yerine ''375 gün'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık tarafından temyiz edilen ilk hükümde ... adli para cezasının TCK.nun 62. maddesi uygulanarak 375 TL olarak tayin edilmesi karşısında CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeyerek bozma sonrası kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza yanında hükmedilen adli para cezasının 450 TL olarak belirlenip TCK.nun 62. maddesi uygulamasıyla 375 TL ye indirildikten sonra “adli para cezasının günü 20 TL'den 500 TL adli para cezasına çevrilmesine” denilmek suretiyle kazanılmış hak kuralı gözetilmeden sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden adli para cezasının günü 20 TL'den 500TL adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 4 nolu hüküm fıkrası çıkartılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3087, Karar No: 2017/8429, Tarih: 12.07.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/3087 E.  ,  2017/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

Hırsızlık suçundan hakkında yapılan duruşma sonunda; sanığın mahkumiyetine ilişkin Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 20/05/2014 tarih ve 2014/145 - 2014/340 E.-K. sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 09/05/2017 tarih ve 2015/17634 -2017/4967 E.-K. sayılı ilamı onanmasına karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04/07/2017 tarih ve 2017/37234 sayılı yazısı ile özetle, “sanığın suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ve akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla sağlık raporu alınması, yine savunmasının da müdafii huzurunda saptanmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmesi” belirtilerek itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 20/05/2014 tarih ve 2014/145 - 2014/340 E.-K. sayılı hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 09/05/2017 tarih ve 2015/17634 -2017/4967 E.-K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği, sanığın yargılama aşamasında akıl hastalığı ile ilgili herhangi bir beyanda bulunmamasına rağmen temyiz dilekçesi ve ek temyiz dilekçelerinde 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında akıl hastası olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04/07/2017 tarih ve 2017/37234 sayılı itiraz istemi yerinde olduğundan KABULÜ ile;

Dairemizin 09/05/2017 tarih ve 2015/17634 -2017/4967 E.-K. sayılı onama kararının kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün bildirdiği adresine taşınmış olduğundan bahisle iade edilmesi üzerine mernis adresi araştırılmadan aynı adrese 10/09/2014 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ yapılmış ise de yapılan bu tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla; sanığın öğrenme ile verdiği 22/05/2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde kabul edilerek, temyiz isteminin reddine ilişkin Mahkemenin 22/05/2015 tarihli ek kararının kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tüm dosya kapsamına göre, sanığın yargılama aşamasında akıl hastalığı ile ilgili herhangi bir beyanda bulunmamasına rağmen temyiz dilekçesi ve ek temyiz dilekçelerinde 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında akıl hastası olduğunu belirttiği, sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nın 32. maddesi kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ve akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespit edilerek, müdafii huzuru ile savunmasının alınmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; 28.06.2014 tarihinde 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. maddesi ile “hükümlü adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği, buna uymaması halinde kalan kısmın tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceği” düzenlemesi getirildiği halde, anılan düzenleme dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/07/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15516, Karar No: 2016/17659, Tarih: 11.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15516 E.  ,  2016/17659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işveren vekili, şirketin ambalaj makineleri ve konveyör ekipmanları imalatı, alımı-satımı konusunda faaliyet gösterdiği, davalı ... ‘in 13/02/2012 tarihli iş iş sözleşmesi ile müvekkil şirkette mühendis-işletme müdürü olarak çalışmaya başladığını, 13/06/2012 tarihinde istifa ederek görevinden ayrıldığını, davalının müvekkil şirkette görev aldığı sürece şirketin ticari faaliyetleri ile ilgili olarak şirket müşterileri ile bire bir iletişime geçtiği dava dışı .... da bu müşterilerden biri olduğunu, davalının müvekkil şirketin müşterisi olan ...'a müvekkil şirkrete ait projeyi sattığını, bu nedenle davalının müvekkil şirkete ait proje üçüncü şahıslara satarak sır saklama borcuna uymadığı, .... davacı şirketten bir adet shrink makinesi almak istediğini, daha sonra bu isteğinden vazgeçerek makinenin yan parçası olan kumaş paketleme ön sarıcı ünitesini satın almak isteyerek fiyat teklifi istediğini, davacı şirket tarafından 02/05/2012 tarihli teklifte fiyatın 9000 TL+KDV olarak bildirdiği, teklifin kabul edilerek sözleşme imzalandığını, .... 3600 TL avans gönderdiğini, sonrasında şirketi arayarak siparişten vazgeçtiğini, gönderdiği avansın iade edilip edilmeyeceğini sorduğunu, parasının 06/06/2012 tarihinde iade edildiğini, paranın iade edilmesinden bir hafta sonrasında 13/06/2013 tarihinde davalının görevinden istifa ettiğini, sonrasında ...'ın davacı şirketi arayarak.... kendileri ile görüştüğünü ve bir makine kesimi yaptırmak istediklerini, buna istinaden .... kendilerine gönderdiği mailde davacı şirkete ait çizim kodlarının yer aldığını, davacı şirkete bu durumdan haberdar olup olmadıklarını sorduklarını, davacı şirketin durumdan haberdar olmadığını söylediğini, bunun üzerine ...'ın amcasının .... ile görüşerek siparişteki projenin kime ait olduğunu sorduğunda projenin davacı şirketin eski çalışanı davalı ...'den satın alındığının belirtildiğnini, davalının davacıya ait projeyi üçüncü şahıslara satarak sır saklama borcuna uymadığını, Cankur Makine tarafından davacı şirkete verilen siparişin iptalinden kısa süre sonra aynı siparişleri ait makinelerin projesinde ilişkin çizimlerin ... 'a mail atılarak imalatının talep edildiğini, çizimlerde Hasel logosunun çıkarıldığını fakat kodların aynen bırakıldığını, davacı şirket tarafından ... 'a gönderilen 03/04/2012 tarihli mail de davacı şirkete ait kodların açıkça görüldüğünü, makinenin 26

... 'a mail atılarak imalatının talep edildiğini, çizimlerde Hasel logosunun çıkarıldığını fakat kodların aynen bırakıldığını, davacı şirket tarafından ... 'a gönderilen 03/04/2012 tarihli mail de davacı şirkete ait kodların açıkça görüldüğünü, makinenin 26.000 TL bedelinde olduğu davalının müvekkile ait projeyi kullanarak müvekkilin müşterisi şirkete sattığını, bu sebeple üçüncü şahsın makineyi üretmesinde yardımcı olduğunu ve haksız kazanç sağladığını, davacının akdettiği belirsiz süreli iş sözleşmesinin 12/E maddesinde davalının sır saklama borcunun açıkça hükme bağlandığını, üstelik davalının 13/06/2012 tarihinde istifa ederek 29/06/2012 tarihinde işten ayrıldığını ve bu nedenle iş sözleşmesinde belirtilen 60 günlük bildirim süresine uymadığını belirterek sözleşmedeki önel süresi için tazminat ve sır saklama yükümlülüğüne aykırı davranması nedeni ile verdiği zarardan dolayı maddi tazminat talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Söz konusu davacı işyerine ait makineni bir patenti ya da markası bulunmadığını, şirink ambalaj makinesinin sadece bir fırın ve halka mal olduğunu, söz konusu işyerinde görevinin işletme müdürlüğü olduğunu, davacının sözünü ettiği projeyi görevi olmamasına rağmen kendisinin yaptığı projenin bir eser olması durumunda kendisine davacı tarafından tazminat ödenmesi gerektiğini, davacının bu proje sebebi ile afaki ve hayalı bir zarar uğradığını belirttiğini, davacı tarafından iddia edilen maddi zararın fiilen ve maddi olarak ispat edilecek bir gelir kaybı olması gerektiği, davacının belirttiği 26.000 TL zararın ile dava arasında fiili irtibat ve illiyet bağı bulunmadığını, 60 gün önceden bildirimde bulunmamasından sebeple kendisinden 3.000 TL tazminat talep edildiğini, iş Kanunu’nun 17. maddesinde 6 aydan az sürmüş iş ilişkilerinden işçinin bu durumunun diğer tarafa yapılmasından başlanarak 2 hafta içinde iş akdinin feshedileceğinin belirtildiğini, bu sebeple 60 günlük sürenin geçersiz olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalının davacı şirkette çalıştığı süre boyunca dava konusu olan Shrink makinası yada sarıcı ünitesine ait çizim ya da belgeleri dava dışı şirket ile paylaştığına dair herhangi somut bir delil elde edilemediği gibi Borçlar Kanununn 396 maddesinde yer alan sadakat borcunun " ...İş gördüğü sırada öğrendiği özellikle üretim ve iş sırları gibi bilgileri hizmet ilişkisinin devamı süresince kendi yararında kullanamaz veya başkalarına açıklayamaz işverenin haklı menfaatinin korunması için gerekli ölçüde işti hizmet ilişkisinin sona erdiğinden sonra sır saklamakla yükümlüdür." maddesi ve Yargıtay kararları ışığında ve aynı zarara ilişkin Bakırköy 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/175 esas sayılı dosyasında tazminat davası açıldığı dikkate alındığında ve söz konusu dosyada alınan bilirkişi raporları incelendiğinde aktin feshinden sonraki haksız rekabate ilişkin davaların bakmak görevinin asliye ticaret mahkemesi olduğu, ihbar öneli verildiği gerekçesi ile ihbar tazminatı yönünden davanın esastan reddine, sır saklama ve sadakat borcuna aykırı hareket etmesi nedeniyle davalıdan talep ettiği tazminat talebi yönünden ise Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek görevsiz olduğuna karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı işçi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6098 sayılı TBK.’nun 396. Maddesi uyarınca “İşçi, yüklendiği işi özenle yapmak ve işverenin haklı menfaatinin korunmasında sadakatle davranmak zorundadır. İşçi, hizmet ilişkisi devam ettiği sürece, sadakat borcuna aykırı olarak bir ücret karşılığında üçüncü kişiye hizmette bulunamaz ve özellikle kendi işvereni ile rekabete girişemez.

D) Temyiz:

Kararı davalı işçi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6098 sayılı TBK.’nun 396. Maddesi uyarınca “İşçi, yüklendiği işi özenle yapmak ve işverenin haklı menfaatinin korunmasında sadakatle davranmak zorundadır. İşçi, hizmet ilişkisi devam ettiği sürece, sadakat borcuna aykırı olarak bir ücret karşılığında üçüncü kişiye hizmette bulunamaz ve özellikle kendi işvereni ile rekabete girişemez.

İşçi, iş gördüğü sırada öğrendiği, özellikle üretim ve iş sırları gibi bilgileri, hizmet ilişkisinin devamı süresince kendi yararına kullanamaz veya başkalarına açıklayamaz. İşverenin haklı menfaatinin korunması için gerekli olduğu ölçüde işçi, hizmet ilişkisinin sona ermesinden sonra da sır saklamakla yükümlüdür.

Keza kanunun TBK.’nun 427. Maddesi uyarınca “Hizmet buluşları üzerinde işçinin ve işverenin hakları, bunların kazanılması ile diğer sınaî ve fikrî mülkiyet hakları konusunda özel kanun hükümleri uygulanır.

Diğer taraftan Rekabet yasağı 6098 sayılı T. Borçlar Kanunu’nun Genel Hizmet Sözleşmesi hükümleri içinde 444 ila 447. maddelerinde düzenlenmiştir. Bunun nedeni ise rekabet etmemenin sadakat borcunun bir gereği olmasıdır.

İş sözleşmesinin kurulması ile doğan sadakat borcu, işçi tarafından işverenin çıkarlarını koruma ve gözetme borcudur. Rekabet etmeme borcu ise, iş sözleşmesinin sonuçlarından olan; işçinin işverene sadakat borcu içinde yer alan alt bir yükümlülüktür. Taraflar iş ilişkisi devam ederken sözleşmenin bitiminden sonra işçinin rekabet etmeyeceğine ilişkin bir hükmün iş sözleşmesine konulmasına veya bu konuda ayrı bir sözleşme (rekabet yasağı sözleşmesi) yapılmasını kararlaştırabilirler. Rekabet yasağının ihlaline bağlı taraflarca kararlaştırılmış olan belli bir ödemeyi öngören yaptırım, niteliği itibarıyla bir cezai şart hükmüdür.

İş akdinin devamı süresince işçinin işverenle rekabet etmemesi sadakat borcu içinde yer alan bir yükümlülüktür. Buna karşılık, taraflar iş ilişkisi devam ederken sözleşmenin bitiminden sonra işçinin rekabet etmeyeceğine ilişkin bir hükmün iş akdine konulmasını veya bu konuda ayrı bir sözleşme (rekabet yasağı sözleşmesi) yapılmasını kararlaştırabilirler. İş akdi sona erdikten sonra işçinin işverenle rekabet etmeme borcu ancak böyle bir yükümlülük sözleşme ile kararlaştırıldığı takdirde söz konusu olmaktadır(Süzek, S. İş Hukuku,Yenilenmiş 10. Baskı İstanbul 2014, S:344., YHGK. 22.09.2008 gün ve 2008/9-517 E, 2008/566 K. Sayılı ilamından. Aynı atıflar YHGK. ‘nun 21.09.2011 gün ve 2011/9-508 E, 2011/545 K ile Y. HGK. 27.02.2013 gün ve 2012/9-854 E, 2013/392 K. Sayılı ilamlarında da yapılmıştır).