muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26894, Karar No: 2018/8072, Tarih: 18.09.2018

. İlgili kişi muvafakatini her zaman serbestçe geri alabilecektir" düzenlemesiyle rızanın kapsamı belirlenmiş ve Dairemizin yerleşik uygulamalarına paralel düzenlemeler getirilmiştir. Yukarıdaki açıklamalar gözetildiğinde, hastanın salt işleme rıza göstermesi yeterli değildir. Ayrıca, risklerin de izah edilmesi yani bu rızanın da aydınlatılmış rıza olması gerekir. Nitekim Hekim Etiği Kuralları'nın 26. maddesinde düzenleme yapılmış ve "Hekim hastasını, hastanın sağlık durumu ve konulan tanı, önerilen tedavi yönteminin türü, başarı şansı ve süresi, tedavi yönteminin hastanın sağlığı için taşıdığı riskler, verilen ilaçların kullanılışı ve olası yan etkileri, hastanın önerilen tedaviyi kabul etmemesi durumunda hastalığın yaratacağı sonuçlar, olası tedavi seçenekleri ve riskleri konularında aydınlatır. Yapılacak aydınlatma hastanın kültürel, toplumsal ve ruhsal durumuna özen gösteren bir uygunlukta olmalıdır. Bilgiler hasta tarafından anlaşılabilecek biçimde verilmelidir. Hastanın dışında bilgilendirilecek kişileri, hasta kendisi belirler. Sağlıkla ilgili her türlü girişim, kişinin özgür ve aydınlatılmış onamı ile yapılabilir. Alınan onam, baskı, tehdit, eksik aydınlatma ya da kandırma yoluyla alındıysa geçersizdir. Acil durumlar ile, hastanın reşit olmaması veya bilincinin kapalı olduğu ya da karar veremeyeceği durumlarda yasal temsilcisinin izni alınır " düzenlemesiyle aydınlatmanın ne şekilde yapılacağı açıklanmıştır. Aydınlatılmış onamda, ispat külfeti ise hekim ya da hastanededir. Bu nedenlerle mahkemece, üniversitelerin tıp fakültelerinde görevli konusunda uzman öğretim görevlilerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden taraf ve yargı denetimine elverişli ve özellikle davacının bilirkişi raporlarına itirazlarını karşılayacak şekilde yeniden rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/729, Karar No: 2023/554, Tarih: 13.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/729 E.  ,  2023/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1741 E., 2021/1880 K.

DAVA TARİHİ : 04.02.2021

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/77 E., 2021/580 K.

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; Kayseri Genel İcra Dairesinin 2020/42631 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 15.01.2021 tarihli sıra cetvelinde 1. sırada şikayetçi haczinin yer alması gerekirken şikayet olunan haczine 1. sırada yer verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde, kendi takip dosyalarından konulan haciz tarihinin şikayetçi haczinden önce olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, sıra cetvelinde birinci sırada alacaklı ..., ikinci sırada alacaklı ... ve üçüncü sırada alacaklı ... ...'ın yer alması gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, şikayetçi ... 'in alacağının 1. sıraya kaydının yapılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayet olunan vekili; 10.01.2017 tarihli haciz taleplerine sehven yılın 2016 olarak yazıldığını, bu talebe dayalı tensip tarihi olan 29.01.2017 gününün haciz tarihi olarak kabulü gerektiğini, ikinci haciz taleplerinin 11.01.2019'da yapıldığını, 13.02.2019 günü talebin kabul edildiğini ancak müdürlüğün gerekli işlemi yapmadığını, talep eden ve edilen dosyalar aynı icra müdürlüğünde olduğundan işlemin talep tarihinde gerçekleştiğinin kabulü gerektiğini, şikayetçi ve borçlunun kötüniyetle birlikte hareket ettiklerini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve şikayetin reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, icra mahkemesince sıra cetvelinin iptali ile yetinilmesi gerekirken, eda hükmü niteliğindeki şikayetçi ...'in alacağının 1. sıraya kaydının yapılmasına yönelik hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek, ilk derece mahkemesi kararının re'sen kaldırılması ile şikayetin kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 366 ncı maddesi, 2004 sayılı yasanın 140 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayet olunan vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25532, Karar No: 2013/24551, Tarih: 30.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/25532 E.  ,  2013/24551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ...’na ait ... Çocuk Hastanesi’nde alt işveren işçisi ve personel şefi olarak 06.03.1997-30.06.2005 arasında çalışıp haksız şekilde işten çıkarıldığını belirterek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., davanın reddini istemiş ve alt işverenlere davayı ihbar etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının çalışmasının kesintili olduğu, ilk dönem çalışmasının 31.05.2000 günü sona erip bu tarihten sonra 10 yıllık zamanaşımının dolduğu, ikinci dönem çalışmasının ise 30.04.2003 günü dolduğu ve bu tarihten sonra Adalet Bakanlığı üst işverenliğindeki ... Adliyesi’nde çalışmaya başladığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda davacı; 21.11.1998-31.05.2000 döneminde Sağlık Bakanlığı üst işverenliğinde ... Şirketi işçisi olarak, 01.06.2000-15.06.2001 döneminde Sağlık Bakanlığı alt işvereni olmayan Yılmaz Şirketi işçisi olarak, 16.02.2001-30.04.2003 döneminde Sağlık Bakanlığı üst işverenliğinde... Şirketi işçisi olarak hastanede iş sözleşmesi ile çalışmıştır. 01.05.2003-30.06.2005 döneminde ise ... Adliyesi’nde alt işveren... Şirketi işçisi olarak çalışmış ve iş sözleşmeleri kıdem ve ihbar tazminatını hak edecek şekilde sona ermiştir.

Davacı, 06.03.1997-30.06.2005 döneminde ara vermeden ... Çocuk Hastanesi’nde çalıştığını belirterek, bu dönem için hesaplanacak kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının çalışmasının kesintili olduğu, ilk dönem çalışmasının 31.05.2000 günü sona erip bu tarihten sonra 10 yıllık zamanaşımının dolduğu, ikinci dönem çalışmasının ise 30.04.2003 günü dolduğu ve bu tarihten sonra Adalet Bakanlığı üst işverenliğindeki ... Adliyesi’nde çalışmaya başladığı ve üst işveren olan davalı ...’nın ikinci dönemden sorumlu olmadığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacakları, 10 yıllık zamanaşımına tâbidir ve ihbar tazminatından son işverenler sorumludur.

Her ne kadar davacının çalışması kesintili ise de, aradaki boşluklarda 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmamıştır. Kesintili çalışmalar yönünden kıdem tazminatı zamanaşımı hesaplanırken, her bir boşluk döneminde 10 yıllık sürenin geçip geçmediğine bakılmalı, 10 yıl geçmemiş ise toplam çalışma süresi üzerinden kıdem tazminatı alacağı hesaplanmalıdır.

Kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacakları, 10 yıllık zamanaşımına tâbidir ve ihbar tazminatından son işverenler sorumludur.

Her ne kadar davacının çalışması kesintili ise de, aradaki boşluklarda 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmamıştır. Kesintili çalışmalar yönünden kıdem tazminatı zamanaşımı hesaplanırken, her bir boşluk döneminde 10 yıllık sürenin geçip geçmediğine bakılmalı, 10 yıl geçmemiş ise toplam çalışma süresi üzerinden kıdem tazminatı alacağı hesaplanmalıdır.

Davacının ilk dönem çalışması, Sağlık Bakanlığı üst işverenliğinde 21.11.1998-31.05.2000 ve 16.02.2001-09.06.2002 ile 10.06.2002-30.04.2003 arasında geçmiştir. Aradaki boşluklarda 10 yıldan fazla süre geçmemiştir. Dava tarihi de 12.07.2010 olmakla Sağlık Bakanlığı üst işverenliğinde geçen bu süreler toplanarak kıdem tazminatı alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davanın tümden reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 30.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26869, Karar No: 2016/3414, Tarih: 13.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/26869 E.  ,  2016/3414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/2 sevki ile 158/1, 62/1, 52/2, 53/1-2-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdaii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın Cafe dükkanı açtığı, ancak bu işyeri için Belediyeden ruhsat almadığı,Belediye Başkanlığında görevli Zabıta Müdürü tanık ...' un yanına giderek ruhsat almak istediğini söylediği, Zabıta Müdürünün " gerekli işlemlerinizi yapın, ruhsatınızı halledin,öyle gelin" dediği, bu sırada önceden katılanı tanıyan sanığın şikayetçi ile irtibata geçerek " Beni ... aradı, 300 TL para istedi, ruhsatı halledecek " dediği, katılanın sanığa bu parayı verdiği, sanığın daha sonraki günlerde de aynı gerekçelerle katılandan 150 TL ve 50 TL daha para istediği ve aldığı, daha sonra işyerinin Belediye görevlilerince mühürlenmesi üzerine, katılanın tanık Müdür ...' un yanına gittiği ve para almadığının anlaşılarak sanığı yakalatıkları,sanığın bu suretle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda,

Sanığın katılandan farklı zamanlarda menfaat temin etmiş olmasına rağmen hakkında TCK 43/1 maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın katılandan farklı zamanlarda menfaat temin etmiş olmasına rağmen hakkında TCK 43/1 maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 158. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan bu düzenlemeyle, failin, kamu görevlileriyle ilişkisi olduğunu, onlar nezdinde hatırı sayıldığını ileri sürerek ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle aldatarak, başkasından menfaat temin etmesi nitelikli dolandırıcılık kabul edilmektedir. Suçun maddî unsuru, kamu görevlileri yanında hatıra sayıldığının, onlarla ilişkisi bulunduğunu iddia ederek, yapılacak aracılık karşılığında kamu görevlisine verilmek üzere, para veya başkaca menfaat almak, kabul etmektir. Kamu görevlisi, TCK'nın 6. maddesinde tanımlanmış ve açıklanmıştır. Bu suçun meydana gelmesi için, suç konusunun resmî nitelikte bir iş olması ve failin kamu görevlileriyle ilişkisi olduğundan bahsederek dolandırıcılık eylemini gerçekleştirmesi gerekir. Faildeki ahlaki kötülüğün, yalnız başkalarını dolandırmakla kalmayıp, aynı zamanda kamu görevlilerini şüphe altına sokmasındaki vahameti, suçu nitelikli hâle getirmiştir. Bu iddia yapıldığında, o kamu görevlisinin gerçekten var olup olmadığı, yada o işi yapmaya yetkili bulunup bulunmadığının bir önemi yoktur. Ancak nüfuzdan faydalanacağı söylenen kişinin kamu görevlisi olması gerekir. Kamu görevlisi sayılmayan bir kişiyle ilişkisinden dolayı bir yarar sağlanması halinde bu nitelikli hal uygulanmayacaktır. Kamu görevlisinin taraflarca tanınan ve bilinen bir görevli olması aranmaz. Asıl olan tarafların anladıkları ve anlattıkları memurun makam olarak belirlenebilen bir görevli olmasıdır. Failin mağdurdan sağladığı çıkarı ….Başsavcısına, …kaymakamına, vereceğim şeklindeki beyanında Başsavcının, Kaymakamın kişi, makam ve görev olarak yeterince belirliliği bulunmaktadır. Failin, belirli bir memur yanında hatırı sayıldığından bahsedilmeksizin, bakanlardan, milletvekillerinden, hakimlerden tanıdıkları olduğu ve işi halledeceğini söyleyerek çıkar sağlanması halinde basit dolandırıcılık söz konusu olacak ve TCK'nın 158/2. maddesi uygulanamayacaktır. Keza, failin, belli bir memur yanında hatırı sayıldığından söz etmeksizin kendisini kamu kurumunda görevli (müfettiş, genel müdür vb.) olarak tanıtıp müştekinin tayinini yaptırabileceğini söylemesi halinde eylemi, basit dolandırıcılık suçunu oluşturacaktır. Kamu görevlisine gerçekten ve onun bilgisi içinde çıkar sağlanmış ise eylem rüşvet suçunu oluşturacaktır.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olayda; katılan ...'in Zabıta müdürü katılan ...'ın yanına daha önceden sanık ile birlikte giderek, katılan ...'ın doğrulanan beyanı ile ruhsat işlemlerini sorması ve Zabıta müdürünün yol göstermesi sonrasında, sanığın katılan ... ile görüşerek ”... beni aradı,300 TL istiyor, senin ruhsat işini halledecek “şeklinde beyanı üzerine, katılanın sanığa para vermesi eyleminde, sanığın kamu görevlileriyle ilişkisi olduğunu, onlar nezdinde hatırı sayıldığını ileri sürerek ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle aldatma unsurunun bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış haklarının CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca saklı tutulmasına, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4060, Karar No: 2022/9746, Tarih: 01.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/4060 E.  ,  2022/9746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 16.09.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8646, Karar No: 2013/18034, Tarih: 16.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8646 E.  ,  2013/18034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 101 ada 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazların miras bırakanları adına tapuda kayıtlı olduğunu, ancak tapu kaydında baba adlarının yazılı olmadığını; davacılardan ...ve ... adına olan paylarda da bu davacıların baba adlarının yazılmadığını ileri sürerek, tapu kaydının düzeltilmesi isteminde bulunmuşlar, yargılama sırasında davacı ..., ... ile ilgili açmış olduğu davayı geri aldığını bildirmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle geri alınan taleple ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına; diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10809, Karar No: 2010/11853, Tarih: 18.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/10809 E.  ,  2010/11853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

1- 5237 sayılı Kanunda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanık hakkında hapis cezasından çevrilerek tayin olunan adli para cezası ile doğrudan tayin edilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

2- Kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşacak kanaate göre karar verilmesi gerekirken, "yeniden suç işlemekten çekineceği konusunda olumlu kanaat oluşmadığından" denilmek sureti ile yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı ((BOZULMASINA), 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3368, Karar No: 2021/941, Tarih: 21.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3368 E.  ,  2021/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26/12/2016 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/05/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 02/10/2020 tarihli ek karar ile temyiz talebinden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiştir. Ek kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinde bulunmuştur.

Davalılar vekili, dava konusu taşınmazın inanç sözleşmesi gereği davacıya devredildiğini ancak bedelinin ödenmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilinin istinaf talebi, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin temyiz talebi üzerine... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince eksik yatırılan nispi harcın yatırılması için davalılar vekiline 07.09.2020 tarihinde tebliğ edilen muhtıra gönderilmiştir. Davalılar vekili istinaf kanun yoluna başvurulurken nispi harcın yatırıldığını, temyiz kanun yoluna başvurulurken ikinci kez nispi harç yatırılmasının haksızlık olduğunu, bölge adliye mahkemesinin harç almasından vazgeçmesini ya da bu konuda karar verilmesi için dosyanın Yargıtay'a gönderilmesini talep etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 02.10.2020 tarihli ek kararında eksik harç tamamlanmadığından kararın davalılar vekili tarafından temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiş, davalılar vekili ek kararı süresinde temyiz etmiştir.

Somut olayda; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin eksik harcın tamamlanmasına dair muhtırasının davalılar vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, verilen kesin süreye rağmen eksik harcın tamamlanmaması üzerine 02.10.2020 tarihli ek karar ile eksik harç tamamlanmadığından kararın davalılar vekili tarafından temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına karar verildiği, verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, davalılar vekilinin temyiz talebinin reddiyle 02.10.2020 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 21.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.