muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2763, Karar No: 2017/12173, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2763 E.  ,  2017/12173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1597, Karar No: 2023/9231, Tarih: 30.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1597 E.  ,  2023/9231 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/646 E., 2015/719 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 10.12.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)

191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca 08.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı 20.01.2015 tarihinde tebliği ile 05.02.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

B. Sanığın 03.03.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/646 Esas, 2015/719 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Hakkında vasi tayinine karar verildiği ve cezai ehliyetinin olmadığına

3. Vasilik ile ilgili mahkemece araştırma yapılmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Hakkında vasi tayinine karar verildiği ve cezai ehliyetinin olmadığına

3. Vasilik ile ilgili mahkemece araştırma yapılmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

10.12.2014 tarihinde, sanığın kullanmak için eroin bulundurduğunun tespit edildiği, yapılan idrar tahlilinde uyuşturucu kullandığının belirlendiği, sanık hakkında dava açılmasının ertelenmesine karar verildiği, bu kararın 20.01.2015 tarihinde sanığa tebliğ edilerek kesinleştiği, daha sonra 03.03.2015 tarihinde ise sanığın yine eroin bulundurduğunun ve idrar tahlil sonuçlarına göre, uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sanığın da suçunu ikrar ettiği anlaşılmakla açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A. Sanığın 08.01.2015 tarihli Antalya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi raporunda; sanık hakkında "organik olmayan psikoz" olduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği sırada suçun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak veya ortadan kaldıracak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda, daha önce tedavi gördüğü kurumlardan teşhis ve tedaviyi gösteren hasta tedavi müşahade kağıdı, epikriz gibi tüm belgelerin celp edilip dosyanın onaylı sureti ve bu belgelerle birlikte sanığın, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna veya uzman bir sağlık kuruluşuna sevki sureti ile rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,

B. 10.12.2014 tarihli olay nedeniyle temyiz konusu bu davanın açıldığı, aynı eylemden dolayı sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2017 tarihli ve 2016/653 Esas, 2017/1375 Karar numaralı dosyası ile dava açıldığı ve sanık hakkında sanığın cezai ehliyeti olmaması sebebi ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından; UYAP kayıtlarında dosyanın sonuçlanmış ve hükmün kesinleşmiş olduğu görülmekle dosyasının getirtilerek bu dosya içine konması; sanık hakkında aynı fiilden dolayı mükerrer dava olup olmadığının araştırılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/646 Esas, 2015/719 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1619, Karar No: 2013/4411, Tarih: 26.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1619 E.  ,  2013/4411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (... Hukuk)

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu ...'e ait aracın satışından elde edilen paranın paylaşılması için ....09.2010 tarihinde sıra cetveli düzenlendiği, satış bedelinin İşbankası'na ödenmesine karar verildiğini fakat borçlunun, davalı bankaya satılan aracın aynından doğan bir rehin borcu olmadığını, banka alacağının tüketici kredisinden kaynaklandığını, rehne konu araç bankaya teslim edilmediğinden rehnin geçersiz olduğunu ileri sürerek, banka alacağının sıra cetvelinden silinmesini ve dağıtılacak paranın tamamının müvekkiline ödenmesini, sıra cetvelinin bu duruma göre düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan borçlu ..., usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, borçlu ile banka arasında imzalanan Taşıt Kredisi ve Rehin Sözleşmesi'nin .... maddesinde, satışı yapılan aracın, gerek taşıt kredisinden doğan, gerekse doğmuş, doğacak diğer alacakların teminatı olduğunun kararlaştırıldığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, hükme esas alınan ....05.2012 tarihle bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; kural olarak TMK 939. maddesi uyarınca taşınırların ancak zilyetliğin devri ile rehnedilebileceği, ancak TMK'nun 940. maddesinin .... fıkrasına göre, bir sicile tescili zorunlu olan taşınır mallar üzerinde zilyetliğin devri gerçekleşmeden de rehin kurulabileceği, bankanın rehin hakkının devam ettiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan V.
Yargıtay — Esas No: 2016/8696, Karar No: 2019/6798, Tarih: 17.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/8696 E.  ,  2019/6798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 19/02/2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların müştereken malik oldukları 1 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, taşınmaz üzerindeki zemin+2 kattan oluşan binanın 1. katındaki dairenin müvekkili ...'e, 2. katındaki dairenin ise müvekkili ...'e ait olup muhdesatın aidiyetinin tespiti istemiyle dava açtıklarını belirterek bu davanın kesinleşmesinin beklenilmesini, daha sonra yapılacak oranlamaya göre ortaklığın giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 45012 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın genel açık artırma yoluyla satılarak giderilmesine, satış bedelinin paydaşların tapudaki payları da dikkate alınarak bilirkişi heyetinin 29.01.2016 tarihli raporunda belirttikleri kıymet yüzdeleri oranında ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza, ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Öte yandan, paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının, harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin paydaşlara hangi oranda yükleneceğinin hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Mahkemece, her ne kadar bir kısım davalılar tarafından açılan muhdesatın aidiyetinin tespitine ilişkin davanın kesinleşmesi beklenildikten sonra bilirkişi heyetinden alınan denetime elverişli rapor doğrultusunda hüküm kurulmuş ise de üzerinde muhdesat bulunan dava konusu taşınmazın satışı sonucunda elde edilecek bedelden muhdesata isabet eden kısmın muhdesat sahibi paydaşlara, geri kalan bedelin ise tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında paydaşlara dağıtılmasına ve satış bedeli üzerinden alınması gereken binde 11,38 oranındaki harcın da satış bedelinin dağıtılmasındaki oranlarda paydaşlara aidiyetine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi heyetinin 29.01.2016 tarihli raporuna atıf yapılmakla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ancak bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun (1.) bendinde yer alan "Satış parasının paydaşların tapudaki payları da dikkate alınarak bilirkişi kurulunun 29/01/2016 tarihli raporunda belirttikleri kıymet yüzdeleri oranında ödenmesine" cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine "Satıştan elde edilecek bedelin %14,984'nün davalı paydaş ...'e, %13,22'nin davalı paydaş ...'e ödenmesine, geri kalan kısmının tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında paydaşlara dağıtılmasına" cümlesinin yazılmasına, (2.) bendinin tümüyle hükümden çıkarılarak yerine "Satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranındaki harcın paydaşlardan satış bedelinin dağıtılmasındaki oranlarda tahsili ile Hazineye irad kaydına" cümlesinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13295, Karar No: 2016/5458, Tarih: 04.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/13295 E.  ,  2016/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı- birleştirilen dosyada davalılar vekili tarafından, davalı- birleştirilen dosyada davacı aleyhine 04.07.2012 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil, birleştirilen davada tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın ve birleştirilen davanın reddine dair verilen 20.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar- birleştirilen dosyada davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, mülkiyet hakkına dayalı ecrimisil isteğine, birleştirilen dava ise haricen temlik alınan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, 171 ada 21 parsel sayılı taşınmazdaki konut ve arsanın tamamını fuzuli işgal eden davalıdan 5 yıllık ecrimisilin tahsilini istemiştir.

Davalı-birleştirilen dosyanın davacısı, davanın reddini savunmuş, birleştirilen davada ise eşi muris ... tarafından 16.12.1993 tarihli senetle kendisine devir ve temlik edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile arsa payı oranında adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 16.12.1993 tarihli devir ve temlik sözleşmesinin geçerli olduğu ancak ifa olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili ile davalı-birleştirilen dosyanın davacısı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre; davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı-birleştirilen dosyanın davacısı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.12.1996 tarihli ve 1996/14-763-864 sayılı kararında da belirtildiği gibi, tapu tahsis belgesi bir mülkiyet belgesi olmayıp yalnızca fiili kullanmayı belirleyen ve ilgilisine kişisel hak sağlayan bir zilyetlik belgesidir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre; davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı-birleştirilen dosyanın davacısı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.12.1996 tarihli ve 1996/14-763-864 sayılı kararında da belirtildiği gibi, tapu tahsis belgesi bir mülkiyet belgesi olmayıp yalnızca fiili kullanmayı belirleyen ve ilgilisine kişisel hak sağlayan bir zilyetlik belgesidir.

Somut olayda, ... tarafından düzenlenen 09.11.1987 tarihli ve 292 no'lu tapu tahsis belgesi ile 171 ada 4 parsel sayılı taşınmazda muris ...'in gecekondusunun bulunduğu 400 m2 kısmın muris adına tahsis edildiği, bu kısmın daha sonra ifraz edilerek 171 ada 21 parsel sayılı taşınmaza dönüştüğü ve ... adına kayıtlı iken ifrazla birlikte 23.12.2011 tarihinde muris ...'in mirasçıları olan taraflar adına eşit paylarla tescil edildiği sabittir. 16.12.1993 tarihli haricen devir ve temlik sözleşmesine göre, 09.11.1987 tarihli tahsis hakkının yarısının muris tarafından davalı-birleştirilen dosyanın davacısına devredildiği anlaşılmaktadır. Tahsis hakkının temliki için özel bir şekil şartı öngörülmediğinden, muris tarafından yapılan devir geçerlidir. Bu itibarla mahkemece, dava konusu taşınmazın 1/2 payının iptali ile davalı-birleştirilen dosyanın davacısı adına tesciline hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) umaralı bentte açıklanan açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı-birleştirilen dosyanın davacısı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8357, Karar No: 2013/13033, Tarih: 21.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8357 E.  ,  2013/13033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.12.2011 gün ve 2011/47-2011/90 sayılı kararı bozan Daire’nin 27.02.2013 gün ve 2012/3928-2013/3567 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.04.2009 tarihinde davalıya ait trene binmek istediği sırada peron boşluğuna düşerek yaralandığını, iş göremez hale geldiğini, davalının olayda kusurlu olduğunu savunarak, 10.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle talebini artırmıştır.

Davalı vekili, olayda davacının kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının trene binmek istediği sırada peron boşluğuna düşerek yaralandığı, olayda davacının %75, davalının ise %25 oranında kusurlu olduğu, davacının çalışma gücünü %47 oranında kaybettiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 85.129,73 TL'nin davalıdan tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 27.02.2013 tarihli kararı ile davacı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 21.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.