muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10394, Karar No: 2015/11679, Tarih: 23.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10394 E.  ,  2015/11679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık hakkkında, katılanların telefonlarını 21.02.2010 tarihinde arayarak, katılanlara hakaret ettiği ve katılanların huzur ve sükununu bozduğu gerekçesi ile iddianame düzenlendiği halde, mahkemece katılanlara atılan mesajların sanık tarafından gönderilmediği şeklindeki dosya içeriği ile uyumlu olmayan gerekçe ile CMK'nın 225/1. maddesine aykırı şekilde tehdit suçundan beraat kararı verilmesi,

2- Katılanları arayan numaranın fiili olarak kullanıcısının tespiti için CMK'nın 135. maddesi uyarınca ilgili kayıtlar temin edilerek, katılanları arayan numaranın iletişim halinde olduğu numara sahiplerinin, numarayı sanığın kullanıp kullanmadığına, sanığı tanıyıp tanımadıklarına ilişkin olarak tanık sıfatıyla ifadelerinin alınması gerekirken, katılanları arayan numaranın abonelik sözleşmesindeki imzaların sanığın eli ürünü olmadığı şeklindeki eksik gerekçe ve araştırma ile hüküm kurulması,

3- TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun ve 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun takibinin şikayete bağlı olması karşısında, CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Katılan ...'ün ifadesinin alındığı 12.05.2010 tarihli ifade tutanağında Cumhuriyet savcısının, 10.10.2010 tarihli bilirkişi yemin ve evrak teslim tutanağında Cumhuriyet savcısı ve katibin imzalarının eksik olması,

5- CMK'nın 239/1. maddesindek şartlar olmamasına rağmen katılanlara boro tarafından vekil tayini yapılması,

6- 21.02.2010 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 28.02.2010 olarak yazılması,

Kanuna aykırı ve katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18319, Karar No: 2021/10196, Tarih: 18.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/18319 E.  ,  2021/10196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl

veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a- Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b- Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan

mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4- Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7512, Karar No: 2019/2294, Tarih: 01.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/7512 E.  ,  2019/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ... İlçesi, Akçakonak Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davalı ... adına kayıtlı bulunan eski 225 parsel sayılı 16.335,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 144 ada 8 parsel numarasıyla ve 18.444,48 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmazın, doğu ve güneyinde bulunan tescil harici alana doğru genişlediği, dolayısıyla Hazinenin hak kaybına uğradığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve 13.01.2016 tarihli fen bilirkişi ek raporunda (B) harfi ile gösterilen 347.81 metrekare yüzölçümündeki alan ile aynı raporda (D) harfi ile gösterilen 539.66 metrekare yüzölçümündeki alanın 144 ada 8 parsel sayılı taşınmazdan ifraz edilerek paftasında dere yatağı olarak gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3230, Karar No: 2006/9800, Tarih: 19.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3230 E.  ,  2006/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında maddi ve manevi tazminat yönünden çelişki vardır.

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve  “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 ,  II. Cilt,  Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/10575, Karar No: 2023/7839, Tarih: 13.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10575 E.  ,  2023/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafiiler, sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Finike Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2018 tarihli 2018/458 Esas 2018/1169 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin karar verilmiştir.

b)Sanık ... ... Gümüş hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli 2019/1789 Esas 2020/2584 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen hükümlerin kaldırılarak;

a)Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiyle; aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin karar verilmiştir.

a)Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiyle; aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin karar verilmiştir.

b)Sanık ... ... Gümüş hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiyle; aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafiileriinin temyiz istemi; sanık hakkında üst sınırdan ceza tayininin hatalı olduğuna, haksız tahrik ve meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında artırım nedenlerinin eksik inceleme ile

uygulandığına, fazla ceza tayin edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay günü temyiz dışı mağdur ... ile sanık ...'ın telefonda görüştükleri, temyiz dışı mağdur ...'ın sanık Abdurrahmana hakaret ettiği, telefon görüşmesinden sonra sanıklar ... ile Recep'in temyiz dışı mağdur ...'ın evinin önüne geldikleri, sanıklar ve temyiz dışı mağdur ... ile arkadaşı katılan ... arasında yaşanan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanıkların katılan ...'i ve temyiz dışı mağdur ...'ı basit tıbbi müdahale ile iyileşir şekilde yaraladıkları, anlaşılmıştır.

2.Sanıkların beyanları, katılan, mağdur ve tanık beyanları, katılan ... hakkında Finike Devlet Hastanesi Göz hastalıkları uzmanınca verilen 22.01.2018 tarihli rapor, katılan ... hakkında Finike Devlet Hastanesi Beyin ve Sinir cerrahisi uzmanınca verilen 19.01.2018 tarihli rapor, katılan ... hakkında Finike Devlet Hastanesi KBB uzmanınca verilen 19.01.2018 tarihli rapor, mağdur ... hakkında Finike Devlet Hastanesi Beyin ve Sinir cerrahisi uzmanınca verilen 12.04.2018 tarihli rapor, sanıklar hakkında düzenlenen nüfus ve adli sicil kayıtları dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Olay günü temyiz dışı mağdur ... ile sanık ... ...'in telefon görüşmesi sırasında geçmiş olaylara dayalı olarak konuştukları, temyiz dışı mağdur ...'ın kendisine küfür etmesi üzerine sanık ... ...'e hakarette bulunduğunu belirttiği, bu telefon konuşmasından sonra sanıklar ... ... ile Recep'in, temyiz dışı mağdur ...'ın evinin önüne geldikleri, burada da tartışmaya başladıkları, yaşanan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanıkların, katılan ... ile temyiz dışı mağdur ...’a tekme tokat vurdukları, temyiz dışı mağdur ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde, katılan ...'in ise, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun raporuna göre, 17.01.2018 tarihinde sağ temporal bölgede kaideye uzanan çökme kırığına, sağ maksiller sinüs ön ve laterak duvarında, sağ orbita medial, lateral ve üst duvarında, bilateral pterygoid proceslerde, sağ optik kanal lateral duvarında kırıklara, sağ temporal

bölgede epidural hematoma, pnömosefaliye, travmatik subaraknoid kanamaya, sağ frontal lobda hemorajik kontüzyona, sağ göz çevresinde yumuşak doku lezyonuna ve retina dekolmanına neden olan yaralanması sebebiyle hayati tehlike geçirecek, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücudundaki birden fazla kemik kırığı sebebiyle müştereken hayat fonksiyonlarını Ağır (6) derecede etkileyecek, yüzde sabit ize neden olmayacak, olaya bağlı gelişen 5/10 düzeyindeki görme sebebiyle organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı, katılan ... ile temyiz dışı mağdur ...'ın hazırlık ve yargılama aşamasındaki birbiriyle uyumlu beyanlarına göre ilk haksız hareketin sanıklardan geldiği, bu nedenle sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı, anlaşılmıştır.

2.İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 17.02.2020 tarihli rapora göre; "

....SONUÇ

17.01.2018 tarihinde sağ temporal bölgede kaideye uzanan çökme kırığına, sağ maksiller sinüs ön ve laterak duvarında, sağ orbita medial, lateral ve üst duvarında, bilateral pterygoid proceslerde, sağ optik kanal lateral duvarında kırıklara, sağ temporal bölgede epidural hematoma, pnömosefaliye, travmatik subaraknoid kanamaya, sağ frontal lobda hemorajik kontüzyona, sağ göz çevresinde yumuşak doku lezyonuna ve retina dekolmanına neden olan yaralanmasının,

1. Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLDUĞU,

2. Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI,

3. Vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi Hafif (1), Orta (2-3) ve Ağır (4-5-6) olarak sınıflandırıldığında ve birden fazla kırık saptandığından; şahısta saptanan kırıkların müştereken hayat fonksiyonlarını Ağır(6) derecede etkileyecek nitelikte olduğu,