muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1964, Karar No: 2017/12167, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1964 E.  ,  2017/12167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15697, Karar No: 2019/3992, Tarih: 06.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/15697 E.  ,  2019/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali ve haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu, 6183 sayılı Kanunun 35, mükerrer 35, mülga 506 sayılı Kanunun 80. ve bazı maddeleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinde düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanunun 80/12 maddesi, “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüş, 5510 sayılı Kanunun 88/20 maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüştür.

6183 sayılı Kanunun mükerrer 35. maddesinde de “Tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin ve tüzel kişiliği olmayan teşekkülü idare edenlerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edilir. Bu madde hükmü, yabancı şahıs veya kurumların Türkiye’deki mümessilleri hakkında da uygulanır. Tüzel kişilerin tasfiye haline girmiş veya tasfiye edilmiş olmaları, kanuni temsilcilerin tasfiyeye giriş tarihinden önceki zamanlara ait sorumluluklarını kaldırmaz. Temsilciler, teşekkülü idare edenler veya mümessiller, bu madde gereğince ödedikleri tutarlar için asıl amme borçlusuna rücu edebilirler.” hükmü düzenlenmiştir.

6762 sayılı ... Ticaret Kanununda idare ve temsil 317 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. 317'nci maddede; Anonim şirketin idare meclisi tarafından idare ve temsil olunacağı 319'ncu maddede; esas mukavelede idare ve temsil işlerinin idare meclisi azaları arasında taksim edilip edilmiyeceği ve taksim edilecekse bunun nasıl yapılacağının tesbit olunacağı, idare meclisinin en az bir azasına şirketi temsil salahiyeti verileceğini,esas mukavele ile temsil salahiyetinin ve idare işlerinin hepsini veya bazılarını idare meclisi azası olan murahhaslara veya pay sahibi olmaları zaruri bulunmıyan müdürlere bırakabilmek için umumi heyete veya idare meclisine salahiyet verilebileceği, bu gibi kayıtlar bulunmadığı takdirde 317'nci madde hükmü gereği idare meclisinin temsil ve ilzam yetkisi olduğu düzenlenmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; prim borçlusu A.Ş.'nin prim borcundan dolayı davacı hakkında 2010/13736, 2010/13204, 2010/13738, 2010/13737 sayılı takip dosyalarıyla, 2007/3-2009/12 aylar arasındaki prim borçlarının tahsili için takip yapıldığı, 15.09.2014 tarihinde ödeme emirlerinin davacıya tebliğ edildiği, 22.09.2014 tarihinde süresinde, borç dönemleri itibariyle temsil ve ilzam yetkisi olmadığı, borçlardan sorumlu olmadığı iddiasıyla dava açıldığı, davacının emekli maaşına 2006/18552, 2006/32925, 2008/14247 takip sayılı dosyalarından haciz konularak kesintiler yapıldığı, işbu takip dosyalarından davacı adına düzenlenmiş ve tebliğ edilmiş ödeme emirlerinin olmadığı, 03.05.2005 tarihli genel kurul kararıyla davacının başkan vekili olmasına, yönetim kurulu başkanı ve genel müdür Yahya Serkan'ın münferiden şirketi temsil ve ilzam etmesine karar verildiği, 14.4.2008 tarihli genel kurulda, davacının yönetim kurulu başkan vekili olmasına, şirketi, başkan ve başkan vekili olarak davacının ve genel müdür Yahya Serkan'ın temsil ve ilzam etmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının emekli maaşına konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş olması yerindedir.

Dosya kapsamına göre davacının 14.4.2008 tarihi öncesinde temsil ve ilzam yetkisinin olmadığı anlaşılmakla; 2008/3 döneminden itibaren prim ve gecikme zammından sorumlu olduğu kabul edilerek bu kapsamda haksız çıkma tazminatına hükmedilmelidir.

Dava konusu takipler davacı hakkında yapılmış olmakla, prim borçlusu şirketin 25.01.2010 tarihinde iflas etmiş olmasından dolayı 25.01.2010 tarihinden sonraki dönem için hesaplanan gecikme zammı kısmının iptaline karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4938, Karar No: 2011/9218, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/4938 E.  ,  2011/9218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...)Mahkemesi

Davacılar murisinin ... kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ... kazası sonucu ölen sigortalının hak sahibi olan yakınlarının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacıların maddi tazminat taleplerinin S.G.K.'ca bağlanan gelirlerle karşılandığından davanın reddine karar verilmiştir

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının, maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Davacılar dava dilekçesinde sigortalının aylık net 550,00 TL ücret aldığı,ayrıca sosyal yardım olarak yemek verildiğini açıklanmış, oysaki bilirkişi hesap raporunda maddi tazminat hesabı S.G.K. müfettiş raporunda işveren tarafından tutulan sigortalının imzası bulunmayan belgeden tesbit edilen ücret olan asgari ücrete ( bürüt 531.00 TL) göre yapılmıştır.

Yapılacak ..., davacılar murisinin sıhhi tesisat işçisi olarak çalıştığı gözetilerek sigortalının yaşı,yaptığı ...,eğitim durumu,mesleki kıdemi belirtilerek olay tarihinden günümüze kadar emsal işçinin günlük net ücretinin İnşaatçılar Odasından sorularak alınacak ücrete ilişkin davacılar açıklamasıda gözetilerek cevaba göre maddi tazminat hesabını bilirkişiye yaptırmak, yine hüküm tarihine de en yakın tarihteki Kurumca bildirilen peşin sermaye değerini maddi tazminattan indirilmek, bakiye kalırsa talep nazara alınmak suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemenin kabulüne görede; S.G.K.Başkanlığı tarafından sigortalıya bağlanan gelirlerde katsayı değişmesi nedeniyle meydana gelen artışlar sonucu yeniden hesaplanan peşin sermaye değerinin zararı karşıladığı hallerde, davacının dava açarken bu hususları bilmesi mümkün bulunmadığından, maddi tazminat isteminin bu gerekçeyle reddi nedeniyle davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilemeyeceği gözetilmeksizin davalılar yararına avukatlık ücreti takdir edilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykrı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine,01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2768, Karar No: 2009/2488, Tarih: 29.04.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2768 E.  ,  2009/2488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca eksik ve kusurlu iş bedeli ile gecikme tazminatı alacaklarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında ... 29. Noterliğinde biçimine uygun olarak düzenlenen 26.05.1994 gün 8937 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve daire karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı yüklenici, davacı arsa sahiplerine ait arsa üzerinde 2 bodrum ve 3 normal katta 12 daire ve 2 dükkandan oluşacak inşaat yapmayı üstlenmiş, 5. maddede inşaatın Kasım 1995 tarihinde bitirilerek teslimi kararlaştırılmış, yine Altındağ Noterliğinde imzalanan 02.08.1994 gün 25442 yevmiye nolu ek sözleşme ile yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerle ilgili beşinci sayfada “Satış Şartları” başlıklı bölümde aşamalı devir öngörülmüş ve 40. maddede teslim tarihi Aralık 1995 olarak yeniden belirlenmiştir. Ek sözleşmede aşamalı devir öngörülmesine rağmen davacı arsa sahiplerinin üzerlerine düşen tapuda pay devri işlemini gerçekleştirmedikleri gibi satış izni vermedikleri, davalı yüklenicinin ... 28. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1995/30 esas sayılı dosyasında 02.10.1995 tarihinde açtığı dava sonucunda hakettiği iki bağımsız bölümün adına tescilini sağladığı ve adı geçen mahkemenin 1996/858 sayılı kararının 07.07.1997 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi karşılıklı taahhütleri içeren karma nitelikli bir sözleşme olup, Borçlar Kanunu’nun 81. maddesi hükmünce taraflardan biri borcunu yerine getirmedikçe diğer tarafı borcunu yerine getirmeye davet edemeyeceğinden sözleşmede aşamalı devir öngörülmüş olması halinde ve uyarıya rağmen arsa sahibinin devir borcunu yerine getirmemesi durumunda yüklenicinin inşaata devam etmesi ve sözleşmede kararlaştırılan teslim tarihi ile bağlı kalması beklenemez.

Bu durumda davalı yüklenicinin açtığı tapu iptâl ve tescil davası süresince inşaata devam etmesi beklenemeyeceğinden 28. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1995/30 esas, 1996/858 karar sayılı ilâmının kesinleştiği 07.07.1997 tarihinden davanın açıldığı 28.11.1997 tarihine kadar gecikme tazminatı alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken bu husus gözden kaçırılarak daha önceki tarihten başlamak suretiyle kira kaybı hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 29.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/309, Karar No: 2016/6434, Tarih: 11.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/309 E.  ,  2016/6434 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 10.12.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2014 gün ve 2014/305 esas, 2014/335 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içinde dairesel yapıda ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun metal küre ve benzeri bir cismin geçebileceği belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka model ve üretim yılı tespit edilip ... Bakanlığından marka model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu gaz silahının ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip, üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak rapor ile 6136 sayılı Yasanın kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 11.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11274, Karar No: 2023/3502, Tarih: 21.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11274 E.  ,  2023/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2067 E., 2022/2096 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/428 E., 2022/352 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı kadın vekili tarafından açılan davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, küfür ve hakaretlerde bulunduğunu,temizliğe dikkat etmediğini, düzenli iş edinmediğini, cimri olduğunu,eviyle, eşiyle ve ortak çocuklarla ilgilenmediğini, davalı tarafın evlilik birliği boyunca asabi ve geçimsiz tutumunu evliliklerinde zaman zaman geçimsizliğe yol açtığını, geçimsizliğin fiziksel ve psikolojik şiddete dönüştüğünü, bu nedenlerle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721Sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müvekkili yararına aylık 1200,00 TL tedbir/yoksulluk nafakasına, müvekkili lehine 100.000,00 TL manevî tazminata, 100.000,00 TL maddî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının tamamen asılsız olduğunu, ortak çocukları kendisine karşı doldurduğunu,evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmekten kaçındığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalının davacıya fiziksel şiddet uyguladığı, küfür ve hakaret ettiği, çalışmadığı,evin ihtiyaçları ile ilgilenmediği, kişisel hijyenine dikkat etmediği, evde misafir istemediği, davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğu, kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadının nafaka talebinin reddine, manevî tazminat talebinin kısmen kabulü ile 8.000,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının maddî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.