muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2232, Karar No: 2018/4795, Tarih: 26.04.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/2232 E.  ,  2018/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 27.03.2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanması sonucu verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2017 gün ve 2017/265 esas, 2017/955 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müadfii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve taktirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre, somut olayda suç tarihinin 26.06.2006 tarihi olmasına göre, 13.11.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 5/2. maddesinde yer alan "Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, (...) alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır. Bu fıkra hükümleri, nispî nitelikteki adli para cezaları hakkında uygulanmaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450,00 TL olduğu ve sanığın yükletilen adli para cezasını ödememesi durumunda, cezasının hapis cezasına çevrilmesi halinde 25 gün hapis yatacak iken, doğrudan 450,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi halinde ise ödenmeme durumunda 4 gün hapis cezası olarak infaz edilmesi gerekeceği hususu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. madde uyarınca temel ceza olarak 30 gün adlî para cezası belirlenip, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52/2. maddeleri uygulanarak 500 Türk Lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2.bendindeki “30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi çıkarılarak yerine “450 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına”, 3. bendindeki “25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin çıkarılarak yerine “375 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılmasına ve ayrıca 4. bendininde çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12581, Karar No: 2014/18763, Tarih: 24.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12581 E.  ,  2014/18763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2014/131-2014/115

Dava, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız sebebe dayalı olarak feshedildiği iddiası ile açmış olduğu kıdem ve ihbar tazminatları ve yıllık izin ücret alacağı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, hükmün Dairemizce 19.11.2013 tarih 2013/28597 esas ve 2013/25199 karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28597 esas ve 2013/25199 karar sayılı bozma ilamına mahkemece direnilmesi üzerine, direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28597 esas ve 2013/25199 karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G ITAY K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4882, Karar No: 2018/4378, Tarih: 16.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/4882 E.  ,  2018/4378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 2.436,90 TL maddi ve 4.000 TL manevi tazminatın

davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, ''Dava'' yerine ''Suç'', ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türü yerine ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' yazılması ile ''Davacı: K.H.'' ibaresine yer verilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlıkları, dava tarihinin yazılmaması ise mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tazminat koşullarının oluşmadığına, tazminat miktarına, vekalet ücretine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11590, Karar No: 2016/7794, Tarih: 14.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/11590 E.  ,  2016/7794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 20.12.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3054, Karar No: 2014/14419, Tarih: 22.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3054 E.  ,  2014/14419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1581, Karar No: 2008/1201, Tarih: 26.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1581 E.  ,  2008/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ... davalı..... Gazetecilik Matbaacılık Tic. ve San.Ltd.Şti. vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı şirket vekilinin tüm; davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davada, 30.12.2004 tarih ve 691 Sayılı Bakan oluruna dayalı olarak “XIX. Yüzyıl Türk Edebiyatında Popüler Roman I. ve II.” adlı eserlerin basım işinin davalı şirkete ihale edildiği ve yüklenici şirketin her cilt 5000 adet olmak üzere (10.000) adet kitabın 31.12.2002 tarihine kadar teslimini yüklendiği; ancak, I. cilt eserden 1800 adet eser teslim ederek (4.247.575.200) TL. bedeli hakettiği; ancak geriye kalan kitaplar davacı Bakanlığa teslim edilmediği halde, davacı Bakanlık yetkilileri olan gerçek kişi diğer davalıların, kitapların teslim edildiğine ve iş bedelinin hakedildiğine ve istenebilir olduğuna ilişkin idari işlemleri yaparak I. cilt kitaplar için (11.798.820.000) TL., II. cilt içinde (11.771.680.000) TL. tutarlı iki adet tahakkuk müzekkeresi ve verile emri düzenleyerek 30.12.2002 tarihinde davacı Bakanlığın Merkez Saymanlığına gönderildiği; 31.12.2002 tarihinde de yüklenici şirket adına “bütçe emanet hesabına” alındığı, ancak, şirket hakkındaki icra takipleri sebebiyle Ankara 3. İcra Müdürlüğü’nün 2003/119 sayılı dosyasına (12.813.650.000) TL.nin 31.12.2003 tarihinde; 2002/12932 sayılı icra dosyasına 22.01.2003 tarihinde (3.140.700.000) TL.nin yatırıldığı ve ayrıca 1.447.750.000 TL. tutarındaki kalan alacağın 20.03.2003 tarihinde

yüklenicinin banka hesabına aktarıldığı (6.117.650.000) TL. vergi borcunun bulunduğu saptanarak bakiyenin alacağa mahsup edildiği ve toplam olarak (19.322.924.800) TL. hak edilmeyen iş bedelinin davalı gerçek kişilerin hukuka aykırı eylem ve işlemleri sonucu yüklenici ve alacaklılarına ödendiği ileri sürülerek, (542.121.500) TL. gecikme cezasının da ödenmesi gerektiğini bildirerek davalılardan belirtilen tutardaki alacakların tahsili istenmiştir.Mahkemece, davalı gerçek kişiler hakkındaki davanın reddine; (19.322,93) YTL asıl alacağın; bu alacağın işlemiş temerrüt faizi tutarı olan (1.223,54) YTL faiz alacağının ve (542.12) YTL ceza tutarının davalı yüklenici şirketten tahsiline karar verilmiş ve verilen karar davacı ... davalı şirket vekillerince temyiz edilmiştir.

Zararlı sonucun gerçekleşmesinde davalı gerçek kişilerin etkili kusurlarının bulunmaması sebebiyle sorumlu olmayacakları mahkemece kabul edilmiştir. Gerçekten de, davacı Bakanlığın çalışanları ve kamu görevlisi olan davalı gerçek kişilerin davacı idarenin zararlarından sorumlu tutulabilmeleri için Borçlar Yasası’nın 41. maddesinde öngörülen tüm unsurların birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Çünkü, bu davalıların olaydaki sorumlulukları, kusura dayalı sorumluluktur. Anılan yasa hükmü gereğince, bir kimseyi ister bile bile, ister ihmal yoluyla olsun, hukuka aykırı olarak zarara uğratan kişi, o zararın tazminiyle yükümlüdür. Sorumluluk koşulları ise şunlardır:

a-Başka bir kimseye zarar verici bir eylem bulunmalıdır. Bu eylem, hukuka aykırı olmalıdır. Bir eylem, yürürlükteki hukukun kapsamına giren açık bir kuralı veya emir ya da yasaklamayı bozduğu zaman, o eylem hukuka aykırıdır. b-Haksız eylemi işleyen kusurlu olmalıdır. Haksız eylemden doğan sorumlulukta “kusur” sorumluluğun esasını teşkil eder; yani, kusur varsa sorumluluk da vardır, kusur yoksa sorumluluk da yoktur. “Kast” ve “ihmal” haksız eylem sorumluluğunun kurucu unsuru olan “kusur”un iki ayrı çeşidini teşkil ederler. Türk sorumluluk hukukunda kusurun belirlenmesinde “objektif ölçü” esas alınmaktadır. Zararlı sonucun oluşmasını isteyerek haksız eylemin işlenmesi halinde “kast”ın; zararlı sonuç istenmemekle beraber, bunun gerçekleşmemesi için gerekli dikkat ve özenin gösterilmemesi halinde de ihmalin var olduğu kabul edilir. Kusurun belirlenmesinde; öncelikle zararın oluştuğu alan içinde normal olarak yapılması gereken davranış ve çalışmalar daha sonra da olay içinde, sorumlu olduğu iddia edilen kişinin gerçekleşen davranış ve tutumu belirlenmelidir. Olması gerekenle gerçekleşen davranış ve tutum arasında bir fark varsa, bu takdirde kusurun varlığı kabul edilebilecektir. Kuşkusuz, memurun sorumluluğu belirlenirken de kendisine verilen görev ve yetki sınırları, bu görev ve yetkinin idarî düzen içinde işleyiş şekli ve bunun somut olay içinde gerçekleşme biçimi esas alınarak değerlendirilecektir. c-Zarar haksız eylem sonucunda gerçekleşmiş olmalıdır. Yani, zararlı sonuç ile haksız eylem arasında illiyet bağı kurulabilmelidir. Gerek tehlike sorumluluğunda gerekse kusur sorumluluğunda uygun illiyet bağı gerçekleşmelidir.

Yukarıda özetle açıklanan hukuksal çerçeve dahilinde davalı gerçek kişilerin sorumluluklarının değerlendirilmesine gelince; Davalılardan ..., teslim almaya yetkili ayniyet saymanıdır. Yüklenici şirket tarafından I. cilt kitaptan 1800 adet teslim edildiği halde (10.000) adet kitapların tamamının teslim alındığını gösterir “ayniyat tesellüm makbuzunu” düzenlenmiştir. Davalılar ..., ..., M.Kemal Özden muayene komisyonunu oluşturarak, teslim edilmemiş olduğu halde, teslim aşamasında muayenesinin yapıldığına ilişkin gerçek dışı muayene raporları düzenlemişlerdir. Davalı ..., mal teslim alınmış muayene işlemleri yapılmış gibi gerçek durumu bildiği halde tahakkuk müzekkerelerini ve verile emirlerini düzenleyerek, davalı şirketin hakedişlerini bütçe emanetine almıştır. Oysa, idari düzen içinde sözleşme konusu kitaplar, teslim alındıktan sonra, ayıplı olup olmadığı, eksik iş bulunup bulunmadığı; yanlar arasındaki sözleşme ve yasa hükümlerine uygun olarak imal edilip edilmediği ve sonuç da kabul edilip edilemeyeceğinin muayene komisyonunca incelenip karara bağlanması ve ayniyet tesellüm belgelerinin düzenlenmesinden sonra iş bedelinin ödenmesi işlemine geçilmeliydi. Diğer yandan, Borçlar Kanunu’nun 364. maddesi gereğince, işin bedeli, sözleşmede aksi kararlaştırılmamış ise işin tesliminde ödenir. İmal edilen şey, parça parça teslim edildikçe, bedelin ödenmesi yanlarca kabul edilmemiş ise, her parçanın bedeli onun teslimi zamanında ödemek gerekir. Davalılarca işlemlerin yapıldığı zamanda yürürlükte bulunan 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu’nun 86. maddesi gereğince; muayene ve kabul komisyon veya heyetlerinin başkan ve üyeleri ile diğer ilgililer, görevlerini kanuni gereklere göre tarafsızlıkla yapmadıkları ve taraflardan birinin zararına yol açacak ihmal ve kusurlu hareketlerde bulunduklarının tespiti halinde; tarafların bu yüzden uğradıkları zarar ve ziyan kendilerine ödettirilir. O halde, idare çalışanları davalıların yukarıda açıklanan eylem ve işlemleri hukuka aykırı bulunmaktadır.

Kitapların yüklenici tarafından idareye teslim edilmedikçe, muayene ve kabul işlemleriyle tahakkuk ve ödeme işlemlerinin yapılmaması gerektiği; normal olarak yapılması gereken işlemin bu olduğu bilindiği halde; davalıların gerçekleşen işlemlerindeki tutum ve davranışlarının “ihmal” niteliğinde bulunduğu ve dolayısıyla “kusur” teşkil ettiği açıktır.

Davalı çalışanların, kusurlarıyla gerçekleştirdikleri haksız eylemleri sonucu, iş bedeli yüklenicinin kendisine ve alacaklılarına ödenmiştir. Bu sebeple de zararlı sonuç gerçekleşmiştir.

Davalı çalışanların, kusurlarıyla gerçekleştirdikleri haksız eylemleri sonucu, iş bedeli yüklenicinin kendisine ve alacaklılarına ödenmiştir. Bu sebeple de zararlı sonuç gerçekleşmiştir.

Açıklanan tüm bu sebeplerle, davalı gerçek kişilerin, Borçlar Kanunu’nun 41. maddesi hükmüne göre somut olayda sorumlulukları gerçekleşmiştir. Kabul edilebilir oranda bir teslimatın gerçekleşmemesine karşın, ödeneğin yeni yıla aktarılmasını önlemek için memur işlemleri, objektif ölçülerden ayrılmayı ve hakkaniyet gereği sübjektif bir değerlendirme yapılmasını haklı gösterebilir ise de; somut olayda böyle bir değerlendirme yapılmasına olanak yoktur. Varılan sonuç bu olunca da; dava konusu (19.322.924.800) TL.nın tüm davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçelerle davalı gerçek kişiler hakkındaki davanın tümden reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte belirtilen nedenlerle davalı şirket vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2.) bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 782,50 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1133, Karar No: 2017/13399, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1133 E.  ,  2017/13399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4537, Karar No: 2012/8271, Tarih: 14.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4537 E.  ,  2012/8271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

1-Sanık ...'ın adli sicil kaydındaki sabıkalarının tekerrüre esas olup olmadığının tartışılmasız bırakılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Sanıklar .... ve ... hakkında kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların 6136 sayılı muhalefet suçları ile mağdurlara yönelik eylemlerinin sübutu kabul, 6136 sayılı yasaya muhalefet suçu yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve sanık ... yönünden mağdur ...'ya yönelik eylemde tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik eylem ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükümler ile sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik eylem ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ... ile mağdur ... arasında araba satışı nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü bu nedenle aralarında tartışma çıktığı, ancak araya girenler tarafından bu tartışmanın büyümeden sonlandırıldığı, kısa bir süre sonra Tolga ile sanık ...'in yeniden ... ile karşılaştıklarında, Tolga'nın küfür etmesi üzerine, ...'ın üzerinde bulunan ruhsatsız tabancayı çıkartarak yakın mesafeden Tolga'ya ateş etmeye başladığı, Tolga'nın ilk atış sonucu almış olduğu isabetle yere düştüğü, ...'ın yerde yatmakta olan mağdura ateş etmeye devam ettiği, ...'in bunun üzerine eylemine son vermesini sağlamak amacıyla taşıdığı tabancayı çıkartarak önce uyarı amacıyla havaya ateş ettiği, ancak ...'ın uyarıya aldırış etmeksizin eylemini sürdürdüğü, akabinde ...'in bu kez ayağına ateş edip yaralamak suretiyle ...'ın devam etmekte olan silahlı eylemini sonlandırdığı, sanık ...'ın eylemi nedeniyle mağdur ...'nın sol uyluk, sağ ön kol ve sol lomber bölgelerinden almış olduğu toplam üç isabet sonucu yaşamını tehlikeye sokmayacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte, sanık ...'in eylemi nedeniyle mağdur ...'ın sol ayağından aldığı isabetle, yaşamını tehlikeye sokmayacak, kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda,

A)Sanık ... yönünden;

Sanığın eylemlerini, sanık ...'ın mağdur ...'nın vücut bütünlüğüne yönelen haksız saldırısını, o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme