muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19256, Karar No: 2014/13590, Tarih: 16.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19256 E.  ,  2014/13590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 41. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/41-2013/258

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline özel işyeri paket sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan S. Özel Sağlık Hizm. San. Tic. A.Ş.'nin kiracı olarak faaliyet gösterdiği işyerinin bulunduğu bina önündeki, davalıya ait temiz su şehir şebeke hattının patlaması sonucu akan suların sigortalı işyerine sirayet etmesi nedeniyle hasar meydana geldiğini, 2.220,00 TL. hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalının kusurlu olduğunu belirterek 2.220,00 TL.'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, hizmet kusuruna dayalı davanın idari yargı mahkemelerinde görülmesi gerektiğini, sigortalının olayda kusurlu olduğunu, bina dış cephe izalasyonunun olmadığını, bodrum katta bulunan işyerinin drenaj giderinin bulunmaması sebebiyel suyun işyerine sirayet etmiş olma ihtimalının olduğunu, zararın fahiş olduğunu, illiyet bağının bulunmadığını, temerrüde düşmediklerini, avans faizi istenemeyeceğini belirterek davanın reddine savunmuştur.

Mahkemece, davaya bakma görevi idari yargının görev alanına girdiğinden mahkemenin görevsizliğine, İstanbul İdari Mahkemesi'nin görevli olmasına, dosyanın süresi içinde talep halinde görevli İstanbul Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyerin sigortası poliçesine dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir. 6762 Sayılı TTK'nun 18.(6102 Sayılı YTTK'nun 16. md.) maddesinde, kendi kuruluş yasaları gereğince özel hukuk hükümlerine göre idare edilmek veya ticari biçimde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin tacir sayalacakları belirtilmiştir. 2560 Sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'nün Genel Kurul, yönetim kurulu ve genel müdürlük yatırımlarının bilançolarda belirlenerek genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği belirtilmiştir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemelr gereğince, davalının 2560 Sayılı yasa kapsamında bir kamu kurumu olduğu ve kamu hizmeti yaptığı ancak çalışmalarının özel hukuk hükümlerine bağlı bulunduğu ve tacir sıfatını taşıdığı kabul edilmelidir. Uyuşmazlık, davalının haksız eylemini tebliğindeki tutumundan kaynaklanmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemelr gereğince, davalının 2560 Sayılı yasa kapsamında bir kamu kurumu olduğu ve kamu hizmeti yaptığı ancak çalışmalarının özel hukuk hükümlerine bağlı bulunduğu ve tacir sıfatını taşıdığı kabul edilmelidir. Uyuşmazlık, davalının haksız eylemini tebliğindeki tutumundan kaynaklanmaktadır.

Bu durumda mahkemece, 6762 Sayılı TTK'nun 3,11,12/11,14,18/1. maddeleri ve 2560 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca davalı İSKİ'nin tacir, davacının iddia ettiği olayın ise haksız fiil niteliğinde olduğu ve tacirin haksız fiilden kaynaklanan davasının adli yargıda bakılması gerektiği nazara alınarak; işin esasına girilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; hükümde sadece davanın idari yargıda görüleceği, mahkemenin bu nedenle görevsizliğine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı olduğu gibi "dosyanını süresi içinde talep halinde görevli İstanbul İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine" şeklinde karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı S.. A.. vekilini temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2419, Karar No: 2007/2113, Tarih: 19.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/2419 E.  ,  2007/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

#Temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılabilmesi için, duruşma isteyenin tebligat giderlerini eksiksiz olarak istek sırasında vermesi gerekir. Aksi halde istek dikkate alınmaz. Açıklanan biçimde ödenen gideri yerel mahkeme dosya ile birlikte Yargıtay’a göndermek zorundadır (HUMK.m.438/1, Yazı İşleri Yönetmeliği 53/6, Yargıtay İç Yönetmeliği 96/g, 102 ).

Temyiz edenin murafaa giderini ödediği \* temyiz dilekçesinde Yazı İşleri Müdürü imzalı yazılı beyan ve 8.2.2007 tarihli dosya gönderme formundan anlaşılmakta ise de bu giderlerin Yargıtay’a gönderilmediği Yargıtay kaleminde düzenlenen ve bir örneği dosya arasına konulan tutanakla sabittir. Dairemizce murafaanın yapılabilmesi için gerekli olan giderin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 19.02.2007
Yargıtay — Esas No: 2012/4824, Karar No: 2012/24463, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/4824 E.  ,  2012/24463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun

321 maddesinin 2. fıkrasında kararın tefhiminin, mahkemece hükme ilişkin tüm husuların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşeceği, ancak zorunlu hallerde, hakimin bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebileceği, bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekeceği belirtilmiştir. Mahkemece 21.11.2011 tarihinde taraf vekillerinin yüzüne karşı kısa karar tefhim edilmiş ise de, kararın gerekçesi açıklanmamıştır. Bu durumda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 321 maddesine göre 21.11.2011 tarihinde kararın tefhiminin gerçekleştiği kabul edilemez. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. Maddesine ön görülen 8. günlük temyiz süresi, bu halde gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren başlayacaktır. Gerekçeli kararın davalı Ceren Temizlik Limited Şirketi vekiline tebliğ edildiğini gösterir evraka dosya içerisinde rastlanmamıştır. Bu husustaki usuli işlemlerin ikmalinden sonra tebliğ evrakının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.11.2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5643, Karar No: 2023/1668, Tarih: 16.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/5643 E.  ,  2023/1668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2014/356 Esas, 2016/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca verilen 225 gün adli para cezasının 52 nci maddenin ikinci fıkrası gereğince günlüğü 40,00 TL' den hesaplanarak 9.000,00 TL adli adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 9 eşit taksitte ödenmesine, aynı kanunun 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince üç ay süreyle mesleğini icradan yasaklanmasına karar verilmiştir.

2.... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2014/356 Esas, 2016/418 sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 08.12.2020 tarihli ve 2019/7635 Esas, 2020/6858 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

3.... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2021/108 Esas, 2021/383 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesi gereğince basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilerek sanığın taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

4. Katılan vekilinin karara itirazı üzerine 21.12.2022 tarihli ek kararla 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince önceki hüküm ortadan kaldırılması ile genel hükümlere göre yargılamaya devam edilerek ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/533 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararı ile sanığın taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2022 tarih, 2022/70877 sayılı tebliğnamesi ile kararın onanmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2022 tarih, 2022/70877 sayılı tebliğnamesi ile kararın onanmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, bozma öncesi mahkumiyet kararı verilmesine rağmen bozma sonrası beraat kararı verilmesinin hukuki istikrar açısından anlaşılır olmadığına, sanığın kusurlu eylemi ile katılanda sinir kesilmesi meydana geldiğine bu durumun komplikasyon olarak izah edilemeyeceğine kaldı ki kendisine imzalatılan onam formunda bu riske dair bir bilgilendirme yapılmadığına dolayısıyla sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

27 Mayıs 2022 tarih, 31848 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 14. maddesi ile 3359 sayılı Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“EK MADDE 18- Yükseköğretim Kanununun 53'üncü maddesinde yer alan soruşturma usulüne tabi olanlar hariç olmak üzere, kamu veya özel ... kurum ve kuruluşları ve vakıf üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer ... meslek mensuplarının ... mesleğinin icrası kapsamında yaptıkları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle yapılan soruşturmalar hakkında 2/12/1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanır. Soruşturma izni, ... Bakanlığı bünyesinde kurulan Mesleki Sorumluluk Kurulu tarafından verilir. Mesleki Sorumluluk Kurulu, özel ... kurum ve kuruluşları ve vakıf üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer ... meslek mensupları bakımından il ... müdürlüklerinde görevli başkan veya yardımcılarını da ön inceleme yapmak üzere görevlendirebilir. Soruşturma izni verilmesine ilişkin 4483 sayılı Kanunun 7'nci maddesindeki süreler, iki kat olarak uygulanır. Mesleki Sorumluluk Kurulunun kararlarına karşı ... Bölge İdare Mahkemesine itiraz edilebilir.” amir hükmü gereği, suç tarihinde özel ... kuruluşunda görev yapan sanık hakkında, Mesleki Sorumluluk Kurulundan soruşturma izni istenmesi ve hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesinin zorunluluğu bozmayı gerektirmiş, bu nedenle katılan vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/533 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19127, Karar No: 2014/18720, Tarih: 16.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19127 E.  ,  2014/18720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 3. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda, davacı ile davalı banka arasında bankacılık hizmet sözleşmesi imzalandığı anlaşılmaktadır. Davacı, davalı bankadan bulunan hazine bonosu hesabında biriken parasının davalı banka tarafından kendisine ödenmediği iddia edzerek, bu paranın davalı bankadan tahsilini talep etmektedir. Bu halde, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu

anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1450, Karar No: 2011/2742, Tarih: 07.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1450 E.  ,  2011/2742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı ve birleşen davanın davacısı aleyhine 13.03.2007 gününde verilen dilekçe ile Türk Medeni Kanununun 724.maddesine dayalı temliken tescil istenmesi, birleşen davada ise tapulu taşınmaza elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; temliken tescil davasının reddine, elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istemlerinin kabulüne dair verilen 24.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve birleşen davanın davalıları vekili tarafından istenilmiş, mahkemece 29.12.2010 tarihli ek karar ile harcı yatırılmadığından bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu karar ile işin esasına yönelik hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve birleşen davada davalılar vekili tarafından talep edilmekle ve temyizin süresinde olduğu anlaşılmakla, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

6009 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 18.maddesinin karar ve ilam harcı başlıklı (a) fıkrasında “bakiye karar ve ilam harcının ödenmemiş olması, hükmün tebliğe çıkarılmasına, takibe konulmasına ve kanun yollarına başvurulmasına engel teşkil etmeyeceği” kabul edildiğinden, mahkemenin harç ödenmediğinden bahisle davacılar ve birleşen davanın davalıları vekilinin temyiz taleplerinin reddine dair 29.12.2010 tarihli ek kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek işin esası hakkında gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl davada davacılar, tapu işlemleri sırasında yapılan yanlışlık sebebiyle 1758 sayılı parsel yerine davalıya 1751 sayılı parselin satıldığını, 1751 sayılı parsel üzerinde daimi nitelikte yapıların bulunduğunu, Türk Medeni Kanununun 724.maddesi uyarınca taşınmazın davalı adına olan kaydının iptal ile 6050 m2’sinin adlarına tescilini, olmadığı takdirde 47.531,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıların iyiniyetli olmadığını, açılan davanın reddini savunmuş, birleşen davasında ise çaplı taşınmaza yapı yapılarak oluşan haksız elatmanın kaldırılmasına, yapıların kal’ine, davacılardan ecrimisil tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl dava reddedilmiş, birleşen davanın kabulü ile taşınmazın bilirkişi krokisinde (A), (B), (C), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen bölümlerinin kal’i suretiyle davacıların elatmalarının önlenmesine, 1725.99 TL’den ibaret ecrimisilin faizi ile birlikte davalı Müjdat ve ...’tan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, asıl davanın davacıları temyiz etmiştir.

Mahkemece, asıl dava reddedilmiş, birleşen davanın kabulü ile taşınmazın bilirkişi krokisinde (A), (B), (C), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen bölümlerinin kal’i suretiyle davacıların elatmalarının önlenmesine, 1725.99 TL’den ibaret ecrimisilin faizi ile birlikte davalı Müjdat ve ...’tan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, asıl davanın davacıları temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanunun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşın bilebilecek durumda Olmamasını, ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme malikinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda, kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; davacılar her ne kadar tapu işleminde yapılan bir hatadan söz etmiş ise de, yazılı bir delille bu iddialarını kanıtlayamadıklarından ve çapa bağlı taşınmazlarda iyiniyet iddiası dinlenemeyeceğinden, davacıların diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; davacılar ikinci kademede malzeme nedeniyle tazminat isteminde bulunmuştur. Yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan, 1751 sayılı parseldeki yapıların değeri 47.531,00 TL olarak saptanmıştır. Tescili dava konusu yapılan taşınmaz bölümünün değeri ise 36.300,00 TL’dir. Bu durumda yıkım fahiş bir zarar meydana getireceğinden, davalı ve birleşen davanın davacısının kal isteminin kabulüne olanak yoktur. Gerçekten, arazi sahibinin yapılan inşaatın kaldırılmasını istememesi veya talep etmesine rağmen, eldeki davada olduğu gibi aşırı zarar doğması sebebiyle yapı yıkılamadığı takdirde arazi malikinin mamelekinde sebepsiz bir zenginleşme meydana geleceğinden, bu zenginleşmeye karşılık taşınmaz malikinin malzeme malikine muhik bir tazminat ödemesi gerekir.

Türk Medeni Kanununun 723.maddesi uyarınca ödenecek olan tazminatın tutarı malzeme malikinin iyiniyetli olup olmamasına göre değişir. Üzerine inşaat yaptığı arazinin kendisine ait olmadığını bilmeyen veya bilmesi gerekmeyen kişi kural olarak iyiniyetlidir. Bunun gibi inşaatı arazi sahibinin açık veya örtülü muvafakatı ile yapan malzeme sahibi de iyiniyetli sayılır.Buna karşılık,üzerinde inşaat yaptığı arazinin kendisine ait olmadığını bilen veya bilmesi gereken kişi kötüniyetlidir (Prof.Dr.Kemal T.Gürsoy,Fikret Eren,Erol Cansel. Türk Eşya Hukuku.... 1978.sh.610).Malzeme maliki ve arazi sahibi iyiniyetli ise malzeme sahibine muhik bir tazminat ödenmelidir. Muhik tazminatın tespit ve takdiri hakime ait bir görevdir. Olayın özelliğine göre malzemenin dava tarihindeki değeri gözetilerek takdir edilir. Malzeme sahibi kötüniyetli ise arsa sahibi malzemenin kendisi yönünden taşıdığı en az değeri öder. Bu değer inşaat nedeniyle taşınmazda meydana gelen objektif değer artışı oranı olmayacağından burada da olayın özelliğine göre hakimin geniş takdir yetkisi bulunmaktadır (TMK.m.4). Hiç kuşkusuz malzeme sahibi lehine bir tazminata hükmedebilmek için onun bu konuda talebinin bulunması gerekir. Binanın yıktırılması hususunda arsa maliki tarafından açılan dava, kal'in aşırı zarara yol açacağı için reddedilmiş olsa bile malzeme malikinin tazminat talebi yoksa hakim re'sen tazminata hükmedemez.

Yapılan bu saptamalara göre, davalı ve birleşen davanın davacısının kal isteminin ancak tazminat ödenmesi koşuluyla hüküm altına alınması gerekeceğinden, yukarıda belirtilen yönteme uygun tazminat alacağı hesaplattırılmalı, bu miktar davacılara ödenmek üzere depo edildikten sonra kal talebi hakkında bir karar verilmelidir.

Değinilen bu yönün gözardı edilmesi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 07.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.