muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11344, Karar No: 2014/9408, Tarih: 01.07.2014

Mahkemece, çekişmeli 153 ada 41 parsel sayılı taşınmazın tarafların murisi Mehmet Alev'den kaldığı, murisin sağlığında dava konusu taşınmazı oğlu davacı ...'e sattığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir. Çekişmeli taşınmazın tarafların murisine ait olduğu ve tapulu olduğu, tapu kayıt malikleri arasındaki taksim sonucu tarafların murisine kaldığı,

ihtilaf konusu değildir. İhtilaf konusu, davacının tutunduğu 08.02.1985 tarihli satış senedinin çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı, kapsadığı takdirde ise geçerli olabilmesi için 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-b uyarınca zilyetliğin davacıya devredilip devredilmediği, senedin geçersiz olması halinde ise taşınmazın Mehmet Alev mirasçıları arasında taksimen tarafların anneleri Fadime Alev payına isabet edip etmediği noktasında olup alınan beyanlar çelişkili ve ihtilafı çözmeye yeterli değildir. Hal böyle olunca, Mahkemece, doğru sonuca varılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen yerel bilirkişi ve tanıklar ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklar ayrı ayrı dinlenilip bu şahıslardan, davacı tarafın tutunduğu satış senedinin çekişmeli 153 ada 41 parsel sayılı taşınmazı veya dava dışı 153 ada 10 parsel sayılı taşınmazın bir kısmını kapsayıp kapsamadığı, senedin çekişmeli taşınmazı kapsadığının anlaşılması halinde taşınmaz üzerindeki zilyetliğin de davacı tarafa devredilip devredilmediği sorulmalı, taşınmazın hangi tarihlerde kim tarafından kullanıldığı kesin olarak belirlenmeli, beyanlar arasında doğacak çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, bundan sonra tüm deliller tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı olduğu gibi hüküm kurulması isabetsiz olup, davalının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 01.7.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/346, Karar No: 2018/1904, Tarih: 15.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2018/346 E.  ,  2018/1904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yakınan ...'e yönelik yağma suçundan sanıklar ..., ... ve ... hakkında mahkumiyetlerine ilişkin İstanbul Anadolu 6.Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17.02.2011 gün, 2008/523 Esas ve 2011/82 sayılı karar sanıklar ..., ... ve ... savunmanları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6.Ceza Dairesi 10.03.2016 gün 2015/7762 -2016/1984 sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

"Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıklar, yakınanların ikametgahının bahçesindeki kömürlüğün kilidini kırıp, çeşitli inşaat malzemelerini ve aletleri alarak bir kamyonetin kasasına yükledikleri sırada, yakınan ... farkettiği, yanlarına gidip kamyonetin kasasına baktığı, kendine ait eşyaları görünce bir ayağını kaldırıma bir ayağını da kamyonetin kasasına koyarak eşyalarını geri aşağı atmaya çalıştığı, bu sırada sanık ...'un şoför mahaline geçtiği, diğer sanık ... kamyonete binerek aracı hızla hareket ettirmeleri üzerine yakınan ... kamyonetin kasasına düştüğü, olay yerine gelen ... eşi yakınan ... ise aracın kapısını tutup gitmelerine engel olmaya çalıştığı, ancak sanık ...'un çaldıkları eşyalarla birlikte olay yerinden kaçabilmek için kamyoneti yakınan ... üzerine doğru sürdüğü, kamyonetin kasasında bulunan yakınan ... ise kamyonetten düşürmek amacıyla aracı zigzaglar yaparak sağa sola hareket ettirdiği, bu şekilde yakınanı kamyonetten düşürmek suretiyle yaralayarak çaldıkları bir kısım eşyalarla birlikte olay yerinden kaçtıkları, aracın içerisinde bulunan sanık ...'un da sanık ...'un aracı bu şekilde kullanmasına engel olmayarak onun eylemine iştirak ettiği, anlaşılmasına karşın, suça konu eşyaları çalarak kamyonetin kasasına diğer sanıklarla birlikte yükleyen sanık ...'ın, yakınanların kendilerini farketmesi üzerine, diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte kamyonete binip binmediği ve eyleme katılımın ne aşamada kaldığının tespiti gerekmektedir.

Hal böyle olunca;

1-) Sanıklar ... ve ... eylemlerinin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık ve yaralama suçlarından hüküm kurulması,

2-) Yakınanlar ve tanık ...'den sorularak, sanık ...'ın konumu duraksamaya yer bırakmayacak şekilde giderilip tespit edildikten sonra sanık ...'ın suç teşkil eden haksız fiilinin nitelendirilmesinin yapılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

3-) Mükerrir olan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, aynı Yasanın 58/3. maddesinde düzenlenen “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunacağına' dair hükmün gözetilmeksizin, doğrudan para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

3-) Mükerrir olan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, aynı Yasanın 58/3. maddesinde düzenlenen “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunacağına' dair hükmün gözetilmeksizin, doğrudan para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

4-) Sanıkların hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkın korunmasına, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle" bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/02/2017 gün 2016/159 Esas ve 2017/54 Karar sayılı ilamındaki direnme kararı üzerine;

Dairemize gelen dosya yeniden incelemesinde;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Oluş ve dosya kapsamına göre, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10/03/2016 gün 2015/7762 Esas ve 2016/1984 sayılı usul ve yasaya uygun bulunmakla,

CMK'nın 307/3. maddesi gereğince, İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/02/2017 gün 2016/159 Esas ve 2017/54 sayılı kararında direnme konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6564, Karar No: 2022/7448, Tarih: 05.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/6564 E.  ,  2022/7448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.01.2000 tarihinde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, birleştirilen davada zilyetliğin devri sözleşmesinin hukuki geçersizliğinin tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 12.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi birleştirilen davada davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalıların murisi ... ... tarafından Kırklareli 1. Noterliğinin 02/04/1990 tarih ve 5926 yevmiye nolu taahhüdü ile belirtilen gayrimenkullerin derdest davalarının bitimi ve davanın lehe sonuçlanarak adına tescilinden sonra müvekkili adına resmi takrir vermek üzere devrinin taahhüd edildiğini, davacı tarafça bedelin ödendiğini, aynı tarih 5930 yevmiye nosu ile zilyetliğin de müvekkiline devredildiğini, derdestte davaların bitimi ve davalıların murisi adına tescil yapılmasına rağmen bugüne dek davalıların resmi takrir vermediklerini bu nedenle gayrimenkullerin davalıların murisi adına olan tapu iptali ile müvekkili adına tescilini, taahhütte yer alıp kazanılmış ve davalıların murisi adına kayıt edilmiş davaya konu ... Mahallesi 345 ada 23 parsel, ... Mahallesi 347 ada 36 parsel, ... Mahallesi 341 ada 1 parsel, aynı mahalle 350 ada 6 parsel, 351 ada 60 parsel, ... Mahallesi 381 ada 16 parsel, 386 ada 7 parsel ve 395 ada 47 parsel sayılı gayrimenkuller olduğunu sonuç olarak 8 adet gayrimenkulün davalıların murisi üzerine olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin murisi ... 'ın 15 Mart 1989 yılında geçirdiği fiziksel rahatsızlık üzerine felç olduğunu, hukuki işlem ehliyeti bulunmadığından dava konusu taahhütnamenin hukuki bir geçerliliğinin olmadığını, felç geçirmiş bir kişiden doktor raporu olmadan ve kendisine yasal kayyım tayin atanmadan tasarruf işlemi yapılmasının beklenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekili, müvekkillerinin murisi ... 'ın 15 Mart 1989 yılında geçirdiği fiziksel rahatsızlık üzerine felç olduğunu, hukuki işlem ehliyeti bulunmadığından dava konusu taahhütnamenin hukuki bir geçerliliğinin olmadığını, felç geçirmiş bir kişiden doktor raporu olmadan ve kendisine yasal kayyım tayin atanmadan tasarruf işlemi yapılmasının beklenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar tarafından açılan ve asıl dava dosyası ile birleştirilen 2000/444 Esas, 2000/725 Karar sayılı dosyada davacılar vekili, müvekkillerinin miras bırakanı ... ...'ın 15/03/1989 tarihinde geçirdiği fiziksel rahatsızlık dolayısı ile felç olduğunu, davalı ... tarafından 02/04/1990 tarihinde evine noter getirilerek sözleşme imzalatıldığı, bu sözleşmeye göre ... ...'ın vefat etmeden önce zilyetliğe dayanarak tapuda adına tescilini mahkeme kanalı ile talep ettiği gayrimenkullerin zilyetliğini "zilyetliğin devri sözleşmesi" ile davalı ...'e devrettiği, gayrimenkuller adına tescil olunduğunda tapuda davalı adına tescil ettireceğini taahhüt ettiğini, ... ...'ın felç olduktan sonra Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi (devlet hastanesi), Koşuyolu Kalp ve Araştırma Hastanesi olmak üzere birçok hastanede ve özel muayenelerde tedavi gördüğünü, müvekkillerinin babalarından intikal eden mal varlığının çok azını tespit edebildiklerini, kalanlarını ya dava ya da resmi yerlerden gelen tebligatlarla öğrendiklerini, bu davanın konusunu oluşturan sözleşmedeki gayrimenkullerden de kendileri aleyhine davalı tarafından ikame edilen ve yine mahkememizde görülmekte olan 2000/148 Esas sayılı dosya ile haberdar olduklarını, sonuç olarak 02/04/1990 tarihli zilyetliğin devri sözleşmesinin hukuken geçersizliğine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı karşı davalı vekili tarafından 31/03/2010 havale tarihli taahhüde dayanan tapu iptali ve tescili istemi ile açılmış olan davanın kabulüne, davalı karşı davacı vekili tarafından 11/08/2000 havale tarihli ve 02/04/1990 tarihli zilyetliğin devri sözleşmesinin sözleşmenin tarafı ... 'ın hukuki işlem ehliyeti olmaması nedeni ile iptali istemi ile açılmış olan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar-birleştirilen davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılama, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Hükmü, davalılar-birleştirilen davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılama, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere ve adli tıp raporunda muris ...'in hukuki işlem ehliyetine haiz olduğunun belirtilmesine göre dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi yerinde ise de, dava konusu taşınmazlardan 1656 ada 1 parsel yerine hükümde 1656 ada 4 parsel ibarelerinin yazılması, infazda tereddüte neden olabileceğinden isabetli olmamıştır. Bu husus bozmayı gerektirmiş ise de, yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün Hukuk Usulü ve Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle, davalılar-birleştirilen davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. bentte açıklanan nedenlerle, HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca gerekçeli kararın hüküm bölümünün (1) numaralı bendinin (c) fıkrasında yer alan "1656 ada 4 parsel” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, yerine "1656 ada 1 parsel" yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9983, Karar No: 2018/6376, Tarih: 22.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/9983 E.  ,  2018/6376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/06/2015 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi ve manevi tazminat davasının kabulüne dair verilen 28/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi ve manevi tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının müvekkilini tekme ve yumruk vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücut fonksiyonlarını orta (2/6) düzeyde etkileyecek düzeyde kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığını, sol kolunda kemik kırıkları meydana gelen müvekkilinin ameliyat olduğunu, kırık nedeniyle rahatsızlığının tam olarak iyileşmediğini, günlük işlerini yaparken sol kolunu tam olarak kullanamadığını, dışa doğru çeviremediğini, sık sık ağrı hissettiğini, yaralanma sebebiyle çalışma ve meslekte kazanma gücü kaybı oluştuğunu belirterek, efor kaybı, iş göremezlik bedeli ve belgelendirilemeyen tedavi giderleri yönünden oluşan maddi kayıpların ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; iddia olunan eylemle müvekkilinin ilgisi olmadığını, ayrıca ceza yargılamasındaki tıbbi belgeler dikkate alındığında bu şekilde kalıcı bir sakatlanmanın meydana gelmesinin mümkün olmadığını, davacının yaşı itibariyle bir takım rahatsızlıkları olmasının muhtemel olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; Adli Tıp Uzmanı Doktor tarafından düzenlenen 03/12/2015 tarihli rapor hükme esas alınarak davacının % 7 oranında maluliyeti (kalıcı sakatlığı) bulunduğu, iyileşme süresinin 4 ayı bulacağı kabul edilip, bu rapora dayalı düzenlenen 08/02/2016 havale tarihli hesap bilirkişi raporu benimsenerek, maddi ve manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamında; davacının sol ön kol kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, ceza dosyasında Adli Tıp Kurumu Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nden alınan 11/07/2013 tarihli raporda davacının yaralanmasının basit tıbbı müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, yaşamını tehlikeye sokmadığı, vücuttaki kemik kırıklarının hayati fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede olduğu, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine, iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa neden

olmadığının bildirildiği, mahkemece Adli Tıp Uzmanı bilirkişiden alınan 03/12/2015 tarihli raporda ise, 1943 doğumlu davacının sol ulna distal 1/3 kırığının kaynamış olduğu, arızasının % 7 oranında kalıcı sakatlık (sürekli iş göremezlik) niteliğinde olduğu bildirilmiş, davalı tarafından davacının maluliyet oranı hakkında düzenlenmiş bulunan bu rapora itiraz edilmiştir.

Hükme esas alınan tek hekim imzalı maluliyet raporu, “Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği” hükümlerine göre düzenlenmediğinden hükme dayanak yapılması mümkün değildir. Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu’nun 16/II-c maddesi gereğince, meslekte kazanma gücü kaybı ve maluliyet konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini mahkemelere bildirmekle görevlidir. Davacı hakkında düzenlenen tek hekim imzalı rapora itiraz edilmiş olması da nazara alındığında, davacının yaşı ve meslek grubu dikkate alınarak maluliyet raporunun İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan alınması gereklidir.

Şu halde davacı, tüm tedavi evraklarıyla birlikte Adli Tıp Kurumu’na sevk edilerek muayenesi sağlanmalı, hazırlanacak heyet raporundan sonra oluşacak sonuca göre zarar kapsamı belirlenmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarınnı şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/300, Karar No: 2014/199, Tarih: 07.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/300 E.  ,  2014/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/114314

MAHKEMESİ : Kocaeli Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2012

NUMARASI : 2010/429 (E) ve 2012/118 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, suça konu silahın namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel yapıda (ortasında boşluk bulunan) olduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar ve ekspertiz raporu da eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükümde TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrası uyarınca cezanın alt sınırının altı ay olduğu gözetilmeden yazılı biçimde üç ay olarak esas alınması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde gereğince (BOZULMASINA), 07.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1079, Karar No: 2019/2956, Tarih: 15.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1079 E.  ,  2019/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22/03/2017 tarih ve 2016/634 E 2017/206 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 23/01/2018 tarih ve 2017/968-2017/807 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, teminat mektubunun hükümsüzlüğü ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın esası ile ilgili olarak verilen karar Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince kaldırılıp, yeniden verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi 23.01.2018 tarihli ek karar ile davalının temyiz isteminin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

23.01.2018 tarihli ek karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere göre, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.01.2018 tarihli ek karar, davalı vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş ise de Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.11.2017 tarihli asıl kararın davalı vekiline 28.12.2017 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen, yasal temyiz süresinden sonra 15.01.2018 tarihinde temyiz edilmiş bulunmasına göre davalı vekilinin 23.01.2018 tarihli ek karara yönelik tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.01.2018 tarihli ek karara yönelik bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 27,40 TL harcın temyiz eden davalıya iadesine, 15/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.