muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3165, Karar No: 2019/1304, Tarih: 10.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3165 E.  ,  2019/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... .... ... Müdürlüğünün 2015/4662 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde kesin haciz tarihi esas alınarak düzenlenme yapılmadığını, ikinci sırada bulunan şikayet olunan alacaklının haczinin ihtiyati haciz aşaması olması sebebiyle geçerli ve kesin bir haciz olmadığını, hukuka aykırı hazırlanan sıra cetveli bakımından müvekkilinin ikinci sıraya alınması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini şikayet ve talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, .... sırada öncelikli olan şikayet olunan alacaklının 05.06.2015 tarihinde ihtiyati haciz talebinde bulunduğu, aynı gün içerisinde yetkili ... dairesinden ... takibine koyduğu, böylece ihtiyati haczin aynı gün içinde kesin hacze dönüştürdüğü, ayrıca takibe konu olan borcun kambiyo senedi olduğu, bu sebeple borçlunun tebliğden sonra ... gün içinde ödeme yapıp yapmayacağının beklenmesi gerektiği böylece kesin haczinin ....06.2015 tarihi olduğu, şikayetçinin kesin haczinin ise ....06.2015 tarihli olduğu ve şikayet olunandan önce olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7731, Karar No: 2011/8868, Tarih: 05.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/7731 E.  ,  2011/8868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

...

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.11.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 329,330 ve 331 parsel sayılı taşınmazlarının genel yola bağlantısının bulunmadığını ileri sürerek, davalılara ait taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 329 ve 331 parsel sayılı taşınmazlar yararına, 425, 1046 ve 1053 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden fen bilirkişi raporunda 2. seçenek olarak gösterilen yerden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı

./..

2011/7731 - 8868 - 2 -

davacının sübjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken, aleyhine geçit kurulan taşınmazın kullanım bütünlüğü bozulmamalıdır. Taşınmazın kullanım bütünlüğünün bozulmasının zorunlu olduğu hallerde bu husus gerekçelendirilerek geçit hakkı tesisi edilmelidir.

Yararına geçit hakkı kurulması istenilen taşınmazın genel yol ile bağlantısının bulunmadığı sabittir. Ayrıca fen bilirkişilerinin 22.5.2009 tarihli raporlarında belirlenen tüm alternatif geçit güzergahları da üzerinden geçtiği taşınmazları böldüğünden kullanım bütünlüğünü bozduğu için yukarıda açıklanan nedenlerle uygun değildir. Mahkemece yapılması gereken iş, bilirkişilerden ek rapor almak suretiyle ya da gerekli ise keşif yaparak yeniden rapor düzenlettirilerek taşınmazların kullanım bütünlüğünü bozmayacak şekilde geçit yerleri belirletmek ve sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 05.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5029, Karar No: 2016/1161, Tarih: 10.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5029 E.  ,  2016/1161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Olası kastla öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sosyal inceleme raporunun aldırılmaması ve Çocuk Koruma Kanunundaki tedbirlerin uygulanmamasına dair hükmün 8 nolu bendinde adli sicil kaydına göre bir mahkumiyet hükmü bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında, sabıkalı olduğu ibaresine yer verilmesi, sonuca etkili görülmemiştir.

2) Katılanlar vekilinin hak ve yetkisi bulunmadığından duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk. maktul . olası kastla öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suç vasfı tayin, kusurluluğu azaltan nedenlerden yaş küçüklüğü ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suç tarihinde 15 yaşını bitirmiş olan

suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olmadığı, mahkemece takdir hakkının bu yönde kullanıldığı, olay yerinde keşif yapılmasını zorunlu olarak gerektiren bir durum bulunmadığı saptanmış, sanıklar.,., hakkında olası kastla öldürme suçlarından, elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede olmadığı kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk.. müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, eksik incelemeye, sübuta, vasfa, katılanlar vekilinin suça sürüklenen çocuk yönünden takdire, beraat eden sanıklar yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, ceza miktarına, temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süreye göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin tahliye isteminin REDDİNE, üyeler.,.,., eyleminin bilinçli taksir ile öldürme suçunu oluşturduğu ve TCK’nun 85/1, 22/3, 63. maddeleri ile cezalandırılması gerektiği yönündeki karşıoyları ve oyçokluğu ile 10/03/2016 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nun 81, 21/2, 31/3, 62. maddeleri uygulanmak suretiyle 10 yıl hapis cezası tayin edilmiştir. Yerel Mahkemece verilen hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin çoğunluğu tarafından hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Dairemizde, suça sürüklenen çocuğun kullandığı araçla kırmızı ışıkta geçmek suretiyle ölüme neden olduğu konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Sayın çoğunlukla aramızda suç vasfının belirlenmesi konusunda ayrılık vardır. Sayın Dairemizin çoğunluğu tarafından olası kast olarak kabul edilen eylem bizim tarafımızdan bilinçli taksirle ölüme neden olma kabul edilmektedir.

Dairemizde, suça sürüklenen çocuğun kullandığı araçla kırmızı ışıkta geçmek suretiyle ölüme neden olduğu konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Sayın çoğunlukla aramızda suç vasfının belirlenmesi konusunda ayrılık vardır. Sayın Dairemizin çoğunluğu tarafından olası kast olarak kabul edilen eylem bizim tarafımızdan bilinçli taksirle ölüme neden olma kabul edilmektedir.

Bilindiği gibi olası kast düzenlemesi ilk defa hukukumuza 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile girmiştir. 765 sayılı Türk Ceza Kanunu döneminde taksir, bilinçli taksir ve kast ayrımı vardı. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlüğe girmesi ile birlikte taksir, bilinçli taksir, olası kast ve kast olmak üzere dörtlü bir düzenlemeye gidildi. Olası kastla birlikte bilinçli taksirin var olduğu bir düzenleme bir çok kavram kargaşasını da beraberinde getirmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu Alman hukukundan esinlenmiştir. O halde Almanya'daki uygulamanın ne şekilde olduğunun irdelenmesi gereklidir.. Federal Yüksek Mahkemesi olası kast bilinçli taksir ayrımını yaparken ''onaylama teorisi'' (Billigungs theorie) olarak adlandırılan teoriyi esas almaktadır. Buna göre fail muhtemel olarak addedilen neticeyi ''onaylar'' (gebllight) veya ''kabullenir'' (billigend in kauf nehmen), buna rağmen fiili işlemekten vazgeçmezse olası kast söz konusu olur. Buna karşın fail, ciddi olarak ve şüpheye yer vermeyecek şekilde muhtemel addedilen neticenin meydana gelmeyeceğine güvenirse bilinçli taksir söz konusu olur denilmektedir.

. uygulamaya göre, suç failinin, kastın bilme alanında, hareketiyle ilgili suçu gerçekleştireceğini kesin bir ihtimal veya olasılık olarak hesaba kattığı; buna karşın kastın isteme alanında suçun gerçekleşmesini önemsemediği hallerde, ortada hem olası kast ve hemde bilinçli taksir söz konusu olabilir. Bilinçsiz taksirde, fail davranışıyla kanunda düzenlenmiş suçu gerçekleştirebilme ihtimalinden hareket etmezken, bilinçli taksirde böyle bir ihtimali hesaba katmakla birlikte (bilme unsuru) tipik neticenin gerçekleşmesini istememekte ve bu neticenin ortaya çıkmayacağını umut etmektedir. Olası kastta, fail ilgili suçu gerçekleştirebilme olasılığını öngörmekte (bilme unsuru) ve ortaya çıkacak neticeyi de göze almakta, kabullenmekte veya davranışı sonucu ortaya çıkacak süreci önemsememektedir (isteme unsuru). Bir başka ifadeyle olası kastta fail ''varsın olsun'' şeklinde bir yaklaşımda bulunmak zorundadır. Buna karşın bilinçli taksir hali, failin suçun gerçekleşme olasılığını hesaba kattığı (bilme unsuru), ancak ilgili neticenin ortaya çıkmayacağına güvendiği (isteme unsuru) durumlarda, mevcut kabul edilir. Yani burada failin ''hiç bir şey olmaz'' şeklinde bir yaklaşımda bulunması zorunludur. Hem bilinçli taksirde hem olası kastta, bir neticenin ortaya çıkması ihtimal ve olasılık dahilindedir. Bu nedenle olası kast ve bilinçli taksir arasında yapılacak ayrımda, kastın sadece isteme unsuruna dayanılmalıdır.

Ülkemizde olası kastla ilgili açıklamalar yapılırken, bazı akademisyenlerin mehaz kanundaki uygulamaların aksine tanımlamalara yer verdikleri görülmektedir. Bu akademisyenler olası kastı tarif ederken, suçun gerçekleşmemesi için bütün çabanın sarf edilmesi gerektiğini söylemektedirler. Kuşkusuz olası kastta böyle bir kavramın kabul edilmesi durumunda taksirli eylemleri dahi olası kast içinde saymak mümkün olacaktır. Şayet fail suçun gerçekleşmemesi için elinden gelen tüm gayreti sarf etmiş ise, faili taksirli eylemden dahi sorumlu tutmak nasıl mümkün olacaktır. Kaldı ki hem olası kastta hem de bilinçli taksirde suçun öngörülebilme unsuru ortaktır. Suçun gerçekleşmemesi için tüm gayretin sarf edilmesi gerektiği olası kast için söylenemez.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu düzenlemesi sırasında gerekçede, olası kast ve

bilinçli taksirle ilgili örnekler verilmesi uygulamada bir takım hataları da beraberinde getirmiştir. Kanunun gerekçesinde kırmızı ışıkta geçmek suretiyle ölüme neden olunması olası kast olarak tarif edilmiştir. Oysa olası kast ve bilinçli taksir ayrımının uygulamacılara bırakılması gerekirdi. Kırmızı ışıkta geçmekle birlikte frene basmak isterken gaza basan bir kişi olası kasttan nasıl sorumlu tutulacaktır. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda suç türünün ''olası kast'' olarak tanımlanmış olması uygulamada bir kısım hataların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu kavram yerine 2. dereceden kast veya tali kast kavramına yer verilmesi daha doğru uygulamaların ortaya çıkmasına neden olurdu. ''Olası kast'' olarak belirlenen tanımlama nedeniyle, sırf kelime anlamı üzerinden değerlendirme yapılmakta bu da bazı hatalı uygulamalara neden olmaktadır. Olası kast kavramının kelime anlamı üzerinden tahlil edilmemesi ve içinin uygulamacılar tarafından doldurulması gerekmektedir. Kanunda, ''Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır.'' şeklinde yapılan düzenleme olası kast uygulaması yönünden yeterli unsurları içermemektedir. Ancak kanundaki fiili işlemesi tanımından dahi bir kastın varlığından söz edildiği anlaşılmaktadır.

Bilinçli taksir, bir taksir türü olmakla birlikte, olası kastta, kastın bir türüdür. Oysa ülkemizdeki uygulamada sırf ''olursa olsun'' tanımlaması üzerinden hareket edilmekte, bu da olası kastın uygulama alanının genişlemesine neden olmaktadır. Olası kastı, bağımsız bir suç türü olarak alma eğilimi, bilinçli taksir sayılması gereken hallerinde, olası kast kavramı içerisinde yer almasını sağlamaktadır.

Bilinçli taksir, bir taksir türü olmakla birlikte, olası kastta, kastın bir türüdür. Oysa ülkemizdeki uygulamada sırf ''olursa olsun'' tanımlaması üzerinden hareket edilmekte, bu da olası kastın uygulama alanının genişlemesine neden olmaktadır. Olası kastı, bağımsız bir suç türü olarak alma eğilimi, bilinçli taksir sayılması gereken hallerinde, olası kast kavramı içerisinde yer almasını sağlamaktadır.

Olası kast, kastın bir türü olmakla, temel hareketin bir kasta dayalı olması beklenmelidir. Bu kast bir kişiye yönelmiş ise de, genellikle olası kastla aleyhine suç işlenen mağdura yönelik değildir. Bazı durumlarda ise herhangi bir kişiye yönelik kast olmadan da olası kastın varlığını kabul etmek gerekmektedir. Dairemizin isabetli bir şekilde uyguladığı gibi, sahte rakı üreterek satışa sunulduğu ve sahte rakılardan ölüm meydana geldiği durumlarda, olası kastın varlığı söz konusudur. Bu duruma benzer bir kısım örnekler vermek mümkün ise de, bu örnekler sınırlı sayıdadır ve her olayın özelliğine göre değişmektedir. Çürük tekneleri boyamak suretiyle, kamufle edip içerisine kapasitesinin üzerinde göçmeni doldurup, teknenin denize açılması ve kişilerin ölümüne neden olunması halleri de olası kast kavramı içerisinde değerlendirilmelidir.

Genellikle uygulamacılarda, eylemin sonucunda meydana gelen neticenin vahametine göre ceza verme eğilimi vardır. Bilinçli taksir sayılması gereken olaylar, bilinçli taksirin cezası az olduğu için, bilinçli taksir sayılmamakta, olayın vahametine göre hareket edilerek, olası kast kavramı içerisinde değerlendirilmektedir. Adeta ''müstehaklık'' kavramı üzerinden hareket edilmektedir. Bilinçli taksirin cezasının az olması uygulamaya şekil vermemeli, eylemin kanuni tipe uygun olup olmadığına

bakılmalıdır. Cezanın az olup olmadığı kanun koyucunun takdirine bırakılmalıdır. Bu cümleden hareketle, maçların sonunda yapılan kutlamalarda havaya ateş edilmesi sonucu ölüme ve yaralanmaya neden olunması ya da düğünlerde havaya ateş edilmesi sırasında ölüme ve yaralanmaya neden olunması, kırmızı ışıkta geçmek suretiyle ölüme ve yaralanmaya neden olunması bilinçli taksir olarak değerlendirilmelidir. Aslında örneklenen bu tür olaylarda herhangi bir kişiye yönelmiş bir kast olmadığı için, isteme unsuru da gözetildiğinde, meydana gelen neticenin çıkmayacağına güvenilmesi nedeniyle bilinçli taksir hali söz konusudur.

Yukarıda anlatılan açıklamalar çerçevesinde somut olayda, suça sürüklenen çocuğun öngördüğü neticeyi istediği söylenemeyeceğinden, eyleminin bilinçli taksir olduğunu düşündüğümüzden, çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

10/03/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı . huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık.. müdafii Avukatlar .,., yokluklarında 17/03/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/589, Karar No: 2021/482, Tarih: 10.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/589 E.  ,  2021/482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme nitelikli zimmet

HÜKÜM : Zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23976, Karar No: 2017/14679, Tarih: 27.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/23976 E.  ,  2017/14679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip dayanağı senet altındaki imzaya itiraz ettiği, mahkemece, yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde, takip dayanağı senet altındaki imzanın borçlu eli ürünü olmadığı tespit edildiğinden imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68a/4. maddesi göndermesiyle ve HMK’nun 447/2. maddesi uyarınca uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 211/b maddesinde; imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre, hakim, bilirkişi incelemesine karar verir ise; ''....önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir'' hükmü gereğince işlem yapar.

Somut olayda, mahkemece, takibe dayanak bono üzerinde imzaya itiraz eden borçlu ... yönünden yaptırılan imza incelemesi sonucunda, Bilirkişi Uzm.Dr.Bora Karaçam tarafından düzenlenen 11/03/2016 tarihli raporda; “ileri derecede titrek hatlar içeren takliden atılmış imzaların tüm karakteristiklerini haiz işleklik derecesi düşük imzalar oldukları, ”belirtilerek imzanın, ...'ın eli ürünü olmadığının tespit edildiğinin bildirildiği, anılan rapora alacaklı vekili tarafından 29.04.2016 havale tarihli dilekçe ile itiraz edilerek yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasının talep edildiği, alacaklı vekilinin 07/05/2015 havale tarihli cevap dilekçesinde de borçlunun başkaca mukayeseye medar imzalarının nerede bulunduğunun bildirildiği ancak mahkemece alacaklı tarafından bildirilen yerlerden borçluya ait imza örneklerinin getirtilmediği görülmektedir.

Kural olarak senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK.'nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 E., 2006/231 K. sayılı kararı).

Hal böyle olunca, alacaklı tarafından yeni bir bilirkişi incelemesi yapılması da talep edildiğine göre; mahkemece ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralı nazara alınarak alacaklı tarafından borçlunun başkaca mukayeseye medar imzalarının bulunduğu bildirilen yerlerden

Hal böyle olunca, alacaklı tarafından yeni bir bilirkişi incelemesi yapılması da talep edildiğine göre; mahkemece ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralı nazara alınarak alacaklı tarafından borçlunun başkaca mukayeseye medar imzalarının bulunduğu bildirilen yerlerden

borçluya ait imza örneklerinin getirtilerek usulünce uzman bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25074, Karar No: 2022/3334, Tarih: 24.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25074 E.  ,  2022/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... 27/12/2021 tarihli dilekçesi ile, davalı tarafla sulh olunduğundan davadan, temyiz talebinden ve yargılama giderlerinden feragat ettiklerini belirtmiş olmakla; İtiraz Hakem Heyetince bu hususta ek karar verilmesi için dosyanın hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.