muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4582, Karar No: 2020/8450, Tarih: 08.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/4582 E.  ,  2020/8450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 27/02/2020 gün ve 2019/9261 Esas - 2020/3486 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada, mahkemece uyulan bozma kararı üzerine davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilinin temyizi üzerine onanmış; bu karara karşı, davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.Dosya içindeki bilgi ve belgelere Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davalı idare vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'un 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;21/12/2019 tarihinde kabul edilerek 24/12/2019 gün ve 30988 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7201 sayılı Kanunun 5.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen EK 2.maddesi uyarınca;29/04/1969 tarihli ve 1164 sayılı Arsa Üretimi ve Değerlendirilmesi Hakkında Kanun kapsamında 08/12/2004 tarihinden önce yapılmış olan kamulaştırma ve avans karşılığı kamulaştırma iş ve işlemlerine ilişkin davalar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı aleyhine açılır. Avans karşılığı kamulaştırmalarda rücu davalarını Bakanlık açar, takip eder ve sonuçlandırır. Bakanlık bu davalarda davalı ve davacı olabilir.Yine aynı Kanunun 7.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa geçici 15.madde eklenmiş olup, bu maddeye göre "1164 sayılı Kanun kapsamında 08/12/2004 tarihinden önce yapılmış olan kamulaştırma ve avans karşılığı kamulaştırma iş ve işlemlerine ilişkin olarak TOKİ Başkanlığı leh ve aleyhine yargı mercilerinde açılmış veya husumet yöneltilmiş davalar ile icra takipleri ek 2.madde hükmü uygulanarak sonuçlandırılır..." hükmü getirilmiştir.

7201 sayılı Kanunun 5 ve 7 maddesi uyarınca Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın yasal hasım olduğu anlaşılmakla;Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin bu yönden kabulü ile Dairemizin 16.05.2019 tarihli, 2018/12521 Esas ve 2019/9809 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davalı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;21/12/2019 tarihinde kabul edilerek 24/12/2019 gün ve 30988 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7201 sayılı Kanunun 5.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen EK 2.maddesi uyarınca;

29/04/1969 tarihli ve 1164 sayılı Arsa Üretimi ve Değerlendirilmesi Hakkında Kanun kapsamında 08/12/2004 tarihinden önce yapılmış olan kamulaştırma ve avans karşılığı kamulaştırma iş ve işlemlerine ilişkin davalar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı aleyhine açılır. Avans karşılığı kamulaştırmalarda rücu davalarını Bakanlık açar, takip eder ve sonuçlandırır. Bakanlık bu davalarda davalı ve davacı olabilir.Yine aynı Kanunun 7.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa geçici 15.madde eklenmiş olup, bu maddeye göre "1164 sayılı Kanun kapsamında 08/12/2004 tarihinden önce yapılmış olan kamulaştırma ve avans karşılığı kamulaştırma iş ve işlemlerine ilişkin olarak TOKİ Başkanlığı leh ve aleyhine yargı mercilerinde açılmış veya husumet yöneltilmiş davalar ile icra takipleri ek 2.madde hükmü uygulanarak sonuçlandırılır..." hükmü getirilmiştir.

7201 sayılı Kanunun 5 ve 7 maddesi uyarınca Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın yasal hasım olduğu anlaşılmakla;

a-) Gerekçeli karar başlığında davalı bölümüne (Çevre ve Şehircilik Bakanlığı) yazılmasına,

b-) Davalı idare harçtan muaf olduğundan gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin (2) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davalı idare harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yatırılan peşin harcın talep halinde yatırana iadesine) cümlesinin yazılmasına,

c-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan (başvurma harcı 21,15 TL) ifadesinin hükümden çıkartılmasına, aynı bentte yer alan (2.861,95) sayısı yerine (2.840,80) sayısının yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11943, Karar No: 2015/9896, Tarih: 24.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/11943 E.  ,  2015/9896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet, düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-5237 sayılı TCK’nın “malın değerinin az olması” madde başlığı altındaki 145. maddesinde, “Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılabileceği gibi, suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” denilmektedir.

Maddenin metnindeki tatbik mecburiyeti içermeyen “yapılabileceği gibi” ve ”vazgeçilebilir” sözcükleri hâkime tanınan takdir hakkını ortaya koymaktadır. Maddenin gerekçesinde de “Madde metninde, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle cezadan indirim yapılması veya ceza vermekten sarfınazar edilmesi konusunda hâkime takdir yetkisi tanınmıştır.” denilmektedir.

Dolayısıyla maddenin içeriğinden kolayca anlaşıldığı gibi, suç konusu eşyanın değerinin çok fazla olmaması, o durumun sanığın lehine TCK’nın 145. maddesinin mutlaka uygulanmasını gerektirmez.

Öncelikle hatırlamakta yarar var ki 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi 765 sayılı TCK’nın 522. maddesine karşılık olarak kabul edilmemiştir. Yine yürürlükteki TCK’nun 145. maddesinin hırsızlık suçunda daha az ceza gerektiren veya ceza verilmemesine yol açan nitelikte bir hâl olduğu dikkate alınmalıdır. Dolayısıyla suçun konusu, bu madde kapsamında ele alınırken suçla ilgili maddi ve manevi unsurlar belirleyici konuma sahiptir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.11.2007 tarih 210 E-234 K; 15.12.2009 tarih 242 E-291 K; 30.03.2010 tarih 17E-65 K sayılı kararları ile yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri uyarınca “malın değerin azlığı hükmü” ihlâl edilen hukukî değerden failin

.../...

kastından, amacından, fiilinden ve fiil karşılığında umduğu neticeden, mağdurun zararından ve suçun işleniş şekli ile özelliklerinden bağımsız olarak, peşinen ve mutlak şekilde kazanılmış bir hak değildir.

Açıkça görülüyor ki “suçun işleniş şekli ve özellikleri” hem ceza vermekten vazgeçilmesinde hem de cezada indirim yapılmasında gözetilmesi zorunlu bir husustur.

Dosya kapsamından, değerinin az olmadığı anlaşılan müştekiye ait av tüfeğini çalan suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 145. maddesine sevk amacının dışında yorumlar getirilmek suretiyle ceza indirimine gidilerek, eksik cezaya hükmolunması,

Açıkça görülüyor ki “suçun işleniş şekli ve özellikleri” hem ceza vermekten vazgeçilmesinde hem de cezada indirim yapılmasında gözetilmesi zorunlu bir husustur.

Dosya kapsamından, değerinin az olmadığı anlaşılan müştekiye ait av tüfeğini çalan suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 145. maddesine sevk amacının dışında yorumlar getirilmek suretiyle ceza indirimine gidilerek, eksik cezaya hükmolunması,

2-5237 sayılı TCK'nın 116. maddesinde “Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişinin, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacağı” hüküm altına alınmış olup, atılı suçun maddi unsurunu “konuta, rızaya aykırı olarak girmek ya da rızaya uygun olarak girdiği halde rızanın ortadan kalkmasına rağmen konuttan çıkmamak” şeklinde gerçekleşen eylemler oluşturur. Bu anlamda, açıklanan rızanın da hile dolayısıyla sakatlanmamış olması gerekir. Somut olayda ise müştekinin kendi rızasıyla ikametinin anahtarlarını verip, çay ocağında işçisi olarak çalışan suça sürüklenen çocuğun, işine kolaylıkla gidip gelmesini sağlamak amacıyla sürekli olarak ikametinde kalmasına izin verip, bu şekilde suça sürüklenen çocuğa söz konusu ikamette ivazsız kullanım hakkı tanıdığı, suça sürüklenen çocuğun da müştekinin kalmadığı bağ evini devamlı olarak tek başına oturma amacıyla kullandığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun, müştekinin rızası ile kaldığı ikametten suça konu av tüfeği çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde, hukuka uygunluk nedeninin bulunması sebebiyle konut dokunulmazlığını ihlal suçunun gerçekleşmediği, bu halde suça sürüklenen çocuk hakkında lehe olan ve öncelikle uygulanması gerekir şekilde CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihi itibariyle uygulanma koşulları bulunmayan uzlaşma gerekçesi ile yazılı olduğu üzere düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1022, Karar No: 2011/2425, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1022 E.  ,  2011/2425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, borçlu ...’e ait taşınmazın satışından sonra üst sıraya alınan Gördes Vergi Dairesi’nin haczinin Yasal şartlar oluşmadan konulduğunu ve bildirilen alacak tutarının neleri kapsadığının anlaşılamadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili, alacağa yönelik itirazların genel mahkemelerde ileri sürülebileceğini, borçlu ...İnş. San.Tic. Ltd. Şti’nin kamu borçlarını ödeme konusunda aciz halinde bulunduğunu ve şirket yetkilisi hakkında usulüne uygun biçimde takip yapıldığını bildirerek, şikâyetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce dosya kapsamına göre, vergi alacağı için girişilen takipte, borçlu şirketin aciz hali tesbit edilmeden ortak hakkında işlem yapıldığı, ihtiyati haczin sıra cetvelinde dikkate alınamayacağı ve kamu alacağı için fiili haciz konulmadan hak talep edilemeyeceği gerekçesiyle şikâyetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikâyet olunan vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece semeresiz kalan hacizlere rağmen, şirketin aciz halinin tesbit edilmediği; hacizlerin kesin olmasına rağmen, ihtiyati olduğundan söz edildiği ve taşınmazların tapu kayıtlarına konulan şerh ile haczedilebileceği göz ardı edilerek, fiilen haczedilmediğinden bahisle kabul kararı verilmiştir. Bu gerekçeler yasal dayanaktan yoksundur.

Ancak, Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 35 ve mükerrer 35 inci maddesi ile Vergi Usul Kanunu’nun 10 uncu maddeleri uyarınca, kamu alacaklarının şirket ortak ve yöneticilerinin şahsi malvarlıklarından karşılanması için şirketin aciz halinde olduğunun anlaşılması ve ortak ya da yönetici aleyhinde usulüne uygun biçimde takibe girişilmesi gerekir. Somut olayda, şikâyet olunan vergi dairesinin hacizleri 2001 ve 2002 yıllarında konulmuş olup, borçlu ... hakkında düzenlenen ödeme emri 16.9.2004 günü tebliğ edilmiştir. Bu durumda, adı geçen hakkında usulüne uygun bir takip yapılmadan evvel haciz konulduğu anlaşılmıştır. Bu itibarla, şikâyet olunan vergi dairesine sıra cetvelinde pay ayrılmaması doğrudur.

O halde, mahkemece, şikayetin yukarıda açıklanan gerekçeler ile kabulü gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçelerle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK. nun 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikâyet olunan vergi dairesi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildiBaşkan
Yargıtay — Esas No: 2016/235, Karar No: 2019/41, Tarih: 22.01.2019

**Ceza Genel Kurulu         2016/235 E.  ,  2019/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 20. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 485-39

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı TCK'nın 188/3-4, 62, 52, 53, 54, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.02.2015 tarihli ve 485-39 sayılı hükmün, sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 20. Ceza Dairesince 10.11.2015 tarih ve 103-4599 sayı ile;

"Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512, 2013/841-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; 'adli arama kararı' alınmasını gerektiren olayda arama kararı alınmadan 'önleme arama kararı' ile arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu 'hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş' olacağından, Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; Doğanlar mahallesinde bulunan sanığın bulunduğu binada uyuşturucu madde satışı yapıldığının ihbar edilmesi üzerine, CMK’nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde 'adli arama kararı' ve 'yazılı adli arama emri' alınmadan bina içinde yapılan aramada uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği anlaşılmakla, hukuka aykırı arama sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddelerin, 'suçun maddi konusu' ve 'suçun delili' olarak hükme esas alınamayacağı gözetilerek, somut olayda suçun maddi konusunun bulunmaması nedeniyle suçun unsurları oluşmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, TCK'nın 188/3. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 22.12.2015 tarih ve 72984 sayı ile;

"...Ceza muhakemesi hukukumuz, delil serbestliği ilkesini benimsemiş, kanıtları değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanımıştır.

Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur. Anayasa'nın 38 inci maddesinin 6 ıncı fıkrası ile CMK'nın 206 ıncı maddesinin 2 inci fıkrasının (a) bendi, 217 inci maddesinin 2 inci fıkrası, 230. maddesinin 1 inci fıkrasının (b) bendi ve 289 uncu maddesinin 1 inci fıkrasının (i) bendi uyarınca, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş deliller hükme esas alınamaz.

Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur. Anayasa'nın 38 inci maddesinin 6 ıncı fıkrası ile CMK'nın 206 ıncı maddesinin 2 inci fıkrasının (a) bendi, 217 inci maddesinin 2 inci fıkrası, 230. maddesinin 1 inci fıkrasının (b) bendi ve 289 uncu maddesinin 1 inci fıkrasının (i) bendi uyarınca, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş deliller hükme esas alınamaz.

Somut olayda, 31.10.2014 tarih, saat 20.58'de alınan ihbar tutanağına göre, isminin Şeymuz olduğunu söyleyen kişi, 'Doğanlar Mahallesi Asayiş Şube arkasındaki tarla içerisinde, boş harabe binada uyuşturucu madde satıyorlar, hemen gelirseniz yakalarsınız' diye telefon ile bilgi vermiş, 31.10.2014 tarihinde saat 22.30'da düzenlenen olay, el koyma ve yakalama tutanağına göre, bahse konu bölgeye aynı gün saat 21.30'da intikal edilmiş, ihbarda belirtilen adresin Karatay ilçesi Doğanlar Mahallesi, Gülsuyu Sokak, No 17'de bulunan, pencereleri ve kapıları olmayan, yarı yıkık vaziyetteki tek katlı metruk bina olduğu tespit edilmiş, kullanılabilir tek odaya girildiğinde, mumlarla aydınlanan kısımda, uzun bir minderin üzerinde oturan, görünüm itibariyle uyuşturucu bağımlısı şahıslardan olduğu değerlendirilen üç erkek ve bir bayan şahıs görülmüş, arama kararı gösterilip, binada yapılan aramada, minder altında, kitap sayfasına sarılı 3 gr eroin maddesi ile paketlemede kullanılan kağıtlar ele geçirilmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre;

Kaynağı belli bir kişiye yada somut bir olguya dayanmayan, ihbar üzerine, olay yerine gelinmiştir.

Arama sonucunda, uyuşturucu maddenin ele geçtiği yer, pencereleri ve kapıları olmayan, yarı yıkık vaziyetteki, tek katlı, harabe, metruk alandır. Konut, mesken değildir.

Arama Konya 1 inci Sulh Ceza Hakimliğinin 27.10.2014 tarih 2014/1646 sayılı arama kararına dayanılarak yapılmıştır.

Belirtilen hakimlik kararı, 5271 sayılı CMK'nın 116 ıncı, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunun 9 uncu ve Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 18-26 maddelerinde düzenlenmiş, önleme arama kararıdır.

Yapılan değerlendirmede;

Tehlike boyutundaki ihbar bilgisi üzerine, zaman kaybetmeden, belirtilen yerde, arama sonucunda, ele geçen uyuşturucu maddenin, suçun maddi konusu olduğu, hakimlik kararına dayanan aramanın, hukuka aykırı olmadığı düşünülmüştür.

Sanık, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında, uyuşturucu madde ticareti yapmadığını, satın almış olduğu uyuşturucu maddeyi orada bulunanlarla birlikte kullandıklarını savunmuştur.

Olay yerinde bulunan şahıslar soruşturma aşamasında, 31.10.2014 tarihli beyanlarında; ..., sanığın, cebinden uyuşturucu madde çıkardığını, birlikte kullandıklarını, ..., daha önce sanıktan uyuşturucu madde aldığını, olay anında parası olmadığı için alamadığını, ..., sanıktan uyuşturucu madde almak isteğini, maddeyi alamadan, parayı veremeden polislerin geldiğini belirtmişlerdir. Bu beyanlara ve savunmaya göre, ele geçen madde ile sanık irtibatı sabittir.

Olay yerinde bulunan şahıslar soruşturma aşamasında, 31.10.2014 tarihli beyanlarında; ..., sanığın, cebinden uyuşturucu madde çıkardığını, birlikte kullandıklarını, ..., daha önce sanıktan uyuşturucu madde aldığını, olay anında parası olmadığı için alamadığını, ..., sanıktan uyuşturucu madde almak isteğini, maddeyi alamadan, parayı veremeden polislerin geldiğini belirtmişlerdir. Bu beyanlara ve savunmaya göre, ele geçen madde ile sanık irtibatı sabittir.

Belirtilen izahlar karşısında; maddenin hükme esas alınmasında isabetsizlik olmadığı, mahkumiyet hükmünün onanması gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 20. Ceza Dairesince 19.01.2016 tarih ve 16628-215 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Arama- El Koyma ve Yakalama tutanağına göre; 31.10.2014 tarihinde saat 20.58 sıralarında KOM Şube Müdürlüğünü arayan bir şahsın “Doğanlar Mahallesi, Asayiş Şube arkasındaki tarla içerisinde bulunan harabe binada uyuşturucu satıyorlar” şeklinde ihbarda bulunması üzerine aynı gün saat 21.30 sıralarında söz konusu yere gidildiği, ihbarda belirtilen adresin Karatay ilçesi, Doğanlar Mahallesi, Gülsuyu Sokak No: 17 sayılı adresteki pencereleri ve kapıları bulunmayan, yarı yıkık vaziyette, tek katlı metruk bina olduğunun tespit edildiği, gerekli güvenlik önlemlerinin alınması sonrasında metruk binaya giren görevlilerin, kullanılabilir hâldeki tek odanın mumlarla aydınlatılan kısmında uzun bir minderin üzerinde oturan sanık ... ile haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ..., ... ve ...'i gördükleri, Konya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 27.10.2014 tarihli ve 1646 sayılı önleme araması ve el koyma kararına istinaden metruk binada yapılan aramada, adı geçen şahısların oturduğu minderin altında (1) adet kitap sayfasına sarılı vaziyette eroin, minderin yan tarafında uyuşturucu madde paketlemede kullanıldığı değerlendirilen kenarlarında yırtıklar bulunan (6) sayfa kareli defter yaprağı, kareli defter sayfalarından yırtılmış kare şeklinde (3) adet kâğıt parçası ve (2) adet defter yaprağından yapılmış kürek tabir edilen kâğıt parçalarının, tanık .....'in üzerinde ise şeffaf poşette (3) parça kırılmış vaziyette Suboxone isimli tabletin ele geçirildiği, konu hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verildiğinde sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma, adı geçen diğer şahıslar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılması talimatının alındığı,

Ankara Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen 01.12.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre; sanık ve tanıkların oturduğu minderin altında ele geçirilen net 0,9 gram ağırlığında olan maddenin 0,522 gram eroin olduğu,

Konya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 27.10.2014 tarih ve 1646 değişik iş sayılı önleme araması kararının olay tarihi ile metruk binanın bulunduğu mahalleyi kapsadığı,

Anlaşılmıştır.