muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5833, Karar No: 2012/315, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/5833 E.  ,  2012/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan keşifte tecavüzün halen sürmekte olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianamenin düzenlenme tarihi olan 27.07.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümde tayin olunan sonuç adli para cezasının 10 eşit taksitte ödenmesine karar verilirken taksit aralığı gösterilmemişse de Ceza Genel Kurulu’nun 03.06.1997 gün ve 119/136 sayılı kararında belirtildiği üzere “1’er ay ara ile” olduğu kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken, uygulanan yasa maddesinde düzenlenen hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırından verildiği halde hiçbir gerekçe göstermeksizin adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak 20 tam gün olarak belirlenmesi,

2- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6 madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin ve kısa süreli hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde de hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğinin sanığa ihtar edilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden adli para cezasının uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak 5237 sayılı TCK.nun 154/2. maddesi delaletiyle 154/1 maddesi gereğince uygulanan 20 tam gün adli para cezasının 5 tam gün adli para cezasına, TCK.nun 62/1 maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılarak adli para cezasının 4 tam güne, TCK.nun 52. maddesi gereğince mahkemenin takdiri doğrultusunda günlüğü 20 TL’den hesaplanarak gün para cezasının 80 TL’ye indirilmesi ve hükümden, doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda uygulan- masına karar verilen 5275 sayılı CGTİHK.un 106/3 ve hapisten çevrilip taksitlendirilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda uygulanmasına karar verilen 5275 sayılı CGTİHK.un 106/10 maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 50/6 maddesine ilişkin kısımların çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11943, Karar No: 2024/13945, Tarih: 07.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/11943 E.  ,  2024/13945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/655 E., 2020/15 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 29. Ağır Ceza mahkemesinin 05.03.2019 tarih ve 2018/207 - 2019/49 sayılı kararı

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 314/3, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 63 ve 53 üncü maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Sanığın banka hesabına ilişkin hesap hareketleri ve aksi kanıtlanamayan savunmaları da nazara alındığında; sanığın terör örgütü ile iltisaklı Bank Asyaya talimatla para yatırdığına ve silahlı terör örgütüne yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “27.01.2014 ” olarak gösterilmesi gerekirken "2016" olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29, Karar No: 2010/66, Tarih: 10.02.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/14-29 E.  ,  2010/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2009

Taraflar arasındaki "Temliken tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 3.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 16.2.2009 gün ve 2007/12-2009/54 sayılı kararın incelenmesi,davacı vekili tarafından  istenilmesi üzerine, Yargıtay  14.Hukuk Dairesinin  25.6.2009 tarih 4954-8020 sayılı ilamı ile; (...Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı,davacıya taşınmazından pay satmadığını, bedel de almadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının satış belgesi olmadığı, davalıya bedel de ödenmediği gerekçeleriyle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684. ve 718.maddeleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722,723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Konunun bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul,malzeme sahibinin iyi niyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder. Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyi niyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü, bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c)Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın  bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davada dayanılan ve noterde düzenlenen 19.01.1994 tarihli “muvafakatname” başlıklı belge davacının davalı malikin rızasıyla taşınmazına yapı yaptığını, başka bir anlatımla yapıya mülkiyetin ileride kendisine geçirileceği inancıyla başladığını gösterir. Diğer taraftan bilirkişi 21. 02.2008 tarihli raporunda toplam yapı değerini 60.714.50 YTL, arsa payı değerin ise 13.750.00 YTL olarak saptamıştır. Görülüyor ki yapının kıymeti, arsa değerinden fazladır. Kısaca somut uyuşmazlıkta davanın kabulü için aranan sübjektif ve objektif koşullar gerçekleşmiştir.

Ancak davacı, taşınmazı davalıdan haricen satın aldığını ve bu işlem sırasında bedel ödediğini kanıtlayamamıştır. Ne var ki yukarıda sözü edildiği üzere davalının arsa payına karşılık gelen uygun bedel bilirkişice 13.750 YTL olarak saptanmıştır. Mahkemece bu bedel davalıya ödenmek üzere depo ettirilmeli, dava birlikte ifa kuralları doğrultusunda kabul edilmelidir.

Yapılan bu tespitler bir yana bırakılarak istek dosya kapsamındaki delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucu yazılı bazı gerekçelerle reddedildiğinden karar bozulmalıdır...) gerekçesiyle dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesl gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 10.2.2010 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5936, Karar No: 2013/7226, Tarih: 17.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/5936 E.  ,  2013/7226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Hukuk ve 3.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın nesebin düzeltilmesi talebini içerdiği ve yargılama görevinin Aile Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, davanın gerçek durumu göstermeyen yanlış nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, ...,...'nın çocuğu olduğu halde,nüfus kayıtlarına ...,...'nin çocuklarıymış gibi kaydedildiğini bildirerek, nüfus kaydındaki ...,... üzerindeki kaydının iptali ile gerçek anne adının ..., baba adının ise ... olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Dava, anne ve babasının birlikte değiştirilmesine yönelik olup, Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca soybağının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu durumda, uyuşmazlığın Mersin 3. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Mersin 3.Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17874, Karar No: 2017/9961, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17874 E.  ,  2017/9961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9347, Karar No: 2012/4004, Tarih: 18.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9347 E.  ,  2012/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3325, Karar No: 2010/16355, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3325 E.  ,  2010/16355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi, Hazine ve dahali davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

3402 Sayılı Yasanın 14. maddesindeki kısıtlamalar nedeniyle davalı ... mirasçılarının ve aynı zamanda ...'ın aynı çalışma alanı içerisinde zilyetlik yolu ile kazandığı ... bulunup bulunmadığı; varsa cinsi ve miktarının tapu sicil müdürlüğü ve kadastro müdürlüklerinden ayrı ayrı araştırılıp, derdest başka tescil ya da tapu iptali ve tescil davası olup olmadığı da mahkeme yazı işleri müdürlüğünden sorularak alınacak cevapların dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 21.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16955, Karar No: 2013/29593, Tarih: 16.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16955 E.  ,  2013/29593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ereğli (Konya) 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :21.05.2013
Yargıtay — Esas No: 2021/7259, Karar No: 2021/11462, Tarih: 04.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7259 E.  ,  2021/11462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davacının 01.03.1995 – 18.5.2008 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının, davalı şirkete ait 12930 işyeri sicil nolu işyerinde;

02/11/1995 - 31/12/1995, 01/01/1996 - 31/05/1996, 01/09/1996 - 31/12/1996,

01/01/1997 - 31/05/1997, 01/09/1997 - 31/12/1997, 01/01/1998 - 31/05/1998,

01/09/1998 - 31/12/1998, 01/01/1999 - 31/05/1999, 01/09/1999 – 31/12/1999,

01/01/2000 - 31/05/2000, 01/09/2000 – 31/12/2000, 01/01/2001 - 31/05/2001,

01/09/2001 – 31/12/2001, 01/01/2002 - 31/05/2002, 01/09/2002 – 31/12/2002,

01/01/2003 - 31/05/2003, 01/09/2003 – 31/12/2003, 01/01/2004 – 31/05/2004,

01/09/2004 – 31/12/2004, 01/01/2005 - 31/05/2005, 01/09/2005 – 31/12/2005,

01/01/2006 - 31/05/2006, 01/09/2006 – 31/12/2006, 01/01/2007 - 31/05/2007,

01/09/2007 - 31/12/2007 ve 01/01/2008 - 18/05/2008 tarihleri arasında olmak üzere hizmet akdine dayalı olarak 5510 sayılı yasanın 4/1-a kapsamında çalıştığının tespitine, fazlaya dair talebinin reddine karar verilmiştir.

506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi hükmüne göre; Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir.

Hak düşürücü sürenin hesabında ise, kesinti tarihleri dikkate alınarak her bir dönem bakımından ayrı ayrı değerlendirme yapmak gerekmektedir.

Kapatılan 21. Hukuk Dairesinin 27/11/2017 tarihli bozma ilamı üzerine yeniden yapılan yargılamada davacının yukarıdaki sürelerde davalıya ait otobüslerde muavin olarak çalıştığı kabul edilmişse de; davacının yaptığı işin muavinlik olup mevsimlik işlerden olmamasına rağmen, 02.11.1995’ten itibaren kesintili olarak çalıştığı kabul edilerek ve hak düşürücü süre irdelenmeksizin karar verilmiştir.

Mahkemece, dava tarihinin 17.09.2008 olduğu gözetilerek yukarıda yazılı mevzuat ve ilkeler uyarınca irdeleme yaparak karar vermesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan Tatlıses Turizm Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 04.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/78, Karar No: 2019/1108, Tarih: 18.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/78 E.  ,  2019/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan 111 ada 3 parsel sayılı 1.949,61 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın tamamının göl mutlak koruma alanında bulunduğu ve taşınmazın fındık bahçesi olarak 1991 yılından beri ...’ın kullanımında olduğu şerhi yazılarak fındık bahçesi niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve ..., taşınmazın kendi fiili kullanımlarında bulunduğunu ileri sürerek dava açmışlardır. Mahkemece Dairemizin usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, taşınmazın beyanlar hanesindeki kullanım şerhinin iptaline, yerine taşınmazın, teknik bilirkişi ... ile ziraat mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen 13.03.2015 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 638,42 metrekarelik bölümünün fındık bahçesi olarak 1991 yılından beri davacı kızı ...’nin, (B) harfi ile gösterilen 1.311,19 metrekarelik bölümünün yine fındık bahçesi olarak 1991 yılından beri davacı ...’in kullanımında olduğunun şerhine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 18.02.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.