muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23369, Karar No: 2023/11242, Tarih: 19.12.2023

5.Sanığın birliğinden firar ettiğine ve kendiliğinden Askerlik Şubesine başvurduğuna dair tutanak, vaka kanaat raporu, sanığa ait sağlık kayıtları, farklı suçlardan hakkında verilmiş olan mahkumiyet hükümlerine ilişkin adli evrak ve diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

6.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

III. GEREKÇE

1.GATA ... Hastanesi tarafından 07.02.2013 tarihli ve 1851 sayılı Sağlık Kurulu Raporu ve 14.02.2013 tarihli adli rapor içerikleri ve 5237 sayılı Kanun'un 62, 50 ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiin bu yöndeki temyiz sebepleri kabul edilmemiştir.

2.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yazılı firar suçu, ... kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen bir suç olduğu ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmediği hususları göz önüne alındığında, tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde askerliğe elverişliliği konusunda şüphe bulunmayan sanığın, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendinde düzenlenen ve özgü (mahsus) suçlardan olup, yalnızca ... kişiler tarafından işlenebilen "firar" suçunu işlediği ve savunmalarında da suçunu ikrar ettiği belirlenmekle, eylemi sabit görülerek Mahkemece, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 10.08.2012-04.10.2012 yerine 10.08.2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

4.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; hükümden sonra 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

5.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2019 tarihli ve 2017/86 Esas, 2019/71 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19676, Karar No: 2013/8760, Tarih: 24.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/19676 E.  ,  2013/8760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, saldırgan sarhoşluk

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2010 günlü kenar yazısı ile Dairemizi gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlüler ... ve ... hakkındaki 24.10.2005 tarih ve 2005/1201 sayılı ek kararın, hükümlü ...’a ve aynı zamanda önceki yargılama aşamasında, hükümlü tarafından vekaletnameyle atanan Av. ... ’e tebliğ edilip, adı geçen savunmanın sanık yararına Yasanın belirlenmesine ilişkin ek karara karşı temyiz yoluna başvurduğunun; hükümlü ... hakkındaki ek kararın ise önceki yargılama aşamasında, hükümlü tarafından vekaletnameyle atanan Av. ... 'a tebliğ edilip, adı geçen savunmanın sanık yararına Yasanın belirlenmesine ilişkin ek karara karşı temyiz yasa yoluna başvurmadığının anlaşılması karşısında; avukatlık sözleşmesi, kamu davasında verilen hükmün kesinleşmesiyle sona erdiğinden ve yazılı, sözlü ya da eylemli biçimde yenilendiğine ilişkin bir hal gerçekleşmediğinden;

Hükümlü ... adına temyiz yoluna başvuran Av.... ’den varsa vekalet ilişkisinin devam ettiğine ilişkin belgeler istenerek eklendikten, yoksa hükümlüden adı geçen avukatın temyizine onay verip vermediği sorulduktan,

Hükümlü ...’ın ilk yargılamadaki vekili olan Av.... ’dan varsa vekalet ilişkisinin devam ettiğine ilişkin belgeler istenerek eklendikten, yoksa anılan ek kararın hükümlüye yöntemince tebliği ile buna ilişkin belgeler ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklenerek, ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize iadesi için, gönderilmesinden sonra;

a) Kararın hükümlü ...'a "temyize onay verip vermediğinin bildirilmesi" ve Av.... 'e "vekalet ilişkisinin devam ettiğine ilişkin belgeler varsa ibrazı ” açıklamasını taşıyan belgelerle tebliğ edildiği, ancak adı geçen hükümlü ya da savunmanın bu tebligatlara karşın, Mahkemeye herhangi bir başvurularının bulunmadığı ve temyiz dilekçesi vermediklerinin anlaşılması karşısında, hükümlünün ilk yargılamadaki vekilinin temyize yetkisi olmadığından, Av.... Aygün'ün bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE;

b)Ek kararın hükümlü ...'ın ilk yargılamadaki vekili Av.... 'a kararın açıklamalı davetiye ile tebliğ edildiği ve adı geçen avukatın 11.12.2009 tarihli vekillik ilişkisinin devam ettiğine ilişkin dilekçesine ekli olarak gönderdiği “ tutanak ” başlıklı belgede hükümlünün ek kararı temyiz etmesi yönünde vekiline yetki vermiş olduğunu belirtmesine karşın, ek kararın tebliğinden sonra vekili tarafından verilmiş temyiz dilekçesi dosyada bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin Mahkemesine geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16717, Karar No: 2023/10096, Tarih: 24.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/16717 E.  ,  2023/10096 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2020/28 Esas, 2021/293 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2021/1231 Esas, 2022/1578 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...’ın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair edinilen bilgiler üzerine, kullandığı tespit edilen telefon hattı üzerinde iletişimin dinlenmesi, tespiti, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi kararı alındığı, kararın icrası sırasında;

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...’ın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair edinilen bilgiler üzerine, kullandığı tespit edilen telefon hattı üzerinde iletişimin dinlenmesi, tespiti, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi kararı alındığı, kararın icrası sırasında;

Sanığın kullandığı telefon hattından hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık Engin ile telefonla yaptıkları görüşme üzerine 05.09.2019 tarihinde yapılan fiziki takipte; saat 14:03 sıralarında sanık ...’in suç yerinde beklemekte olan tanık Engin’in yanına geldiği, birlikte tanık Baran’ın sürücüsü olduğu (34...) plakalı araca bindikleri ve aracın hareket ettiği, saat 14:17 sıralarında araca temyiz dışı sanık ...’ın bindiği ve hareket eden araçtan bir müddet

sonra sanık ... ve temyiz dışı sanık ...’ın indiklerinin kolluk görevlilerince görüldüğü, akabinde saat 14:29 sıralarında tanıkların içinde oldukları aracın durdurulduğu, tanık Engin’in rızasıyla 8 adet MDMA ihtiva eden tabletleri rızasıyla kolluk görevlilerine teslim ettiği ve adli arama kararıyla araçta yapılan aramada; sağ ön yolcu koltuğu altında 2 adet geometri soru bankası sayfası yaprağına sarılı halde toplam net 0,580 gram esrar elde edilebilir net 1,565 gram hint keneviri ele geçirildiği olayda; sanığın eyleminin iletişim tespit tutanakları, fiziki takip tutanağı, tutanak tanıklarının beyanları, tanıklarda ele geçirilen 2 adet kağıt parçasında sanık ...’in parmak izinin tespit edilmiş olması, her iki eylemde de ele geçirilen maddelerin sarılı olduğu kağıtların aynı cins olması, tanık Engin ve Baran’ın soruşturma aşamasındaki beyanları ve tanık Engin’in teşhisiyle sabit olduğu anlaşılmıştır.

Yine sanık ...’in kullandığı telefon hattından hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık ... ile telefonla yaptıkları görüşme üzerine aynı gün yapılan fiziki takipte; saat 15:11 sıralarında lahmacun dükkanında yemek yiyen sanığın yanına tanık ...’ın gelerek masasına oturduğu ve bir müddet sonra birlikte dışarıya çıktıkları, tanık ...’ın sanığa bir şey verdiği, sanığın da karşılığında bir şeyi tanığa verdiği ve tanığın bu cismi pantalonunun sağ ön cebine koyduğunun kolluk görevlilerince görüldüğü, akabinde tanık ...’ın tanık ...’nin yanına gittiği durdurulduklarında tanık ...’ın sağ ön cebinden çıkardığı ilk eylemdeki ile benzer nitelikteki üzerinde matematiksel işlemler ve geometrik şekiller olan 1 adet beyaz test kitabına sarılı halde net 1,070 gram esrar elde edilebilir net 2,540 gram hint kenevirini rızasıyla kolluk görevlilerine teslim ettiği olayda; sanığın eyleminin iletişim tespit tutanakları, alıveriş anını gören fiziki takip tutanağı, tutanak tanıklarının beyanları, her iki eylemde de ele geçirilen maddelerin sarılı olduğu kağıtların aynı cins olması, tanık ...’ın mahkeme aşamasındaki beyanı ve sanığın mahkeme aşamasındaki ikrarıyla sabit olduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde, sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitle tahsiline karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmemesi ve suça konu uyuşturucu maddelerin müsaderesine karar verilirken 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine yalnızca 54 üncü maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2021/1231 Esas, 2022/1578 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2318, Karar No: 2015/2940, Tarih: 25.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2318 E.  ,  2015/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/664-2014/1077

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, TBK 347. maddesine dayalı on yıllık uzama süresinin dolması nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 347/1.maddesi hükmüne göre konut ve çatılı işyeri kiralarında kiraya veren sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminde en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşemeye son verebilir.

6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 2.maddesi uyarınca, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce TBK.nun 347.maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde öngörülen kira sözleşmelerinden 10 yıllık uzama süresi dolmamış olmakla birlikte geri kalan süre beş yıldan daha kısa olanlar hakkında yürürlüğe girdiği tarihten itibaren beş yıl, on yıllık uzama süresi dolmuş olanlar hakkında da yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 2 yıl sonra uygulanacağı öngörülmüştür.

Davacı vekili, dava dilekçesinde ve 29/08/2013 keşide tarihli ihtarnamede konut ve çatılı işyeri kiraları hükümlerine tabi işyeri olarak 01/07/2004 tarihinde kiraya verilen taşınmazın kiraya verilmesinden itibaren on yıl geçtiğinden, on yıllık uzama süresi sonunda, bu süreyi izleyen uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunduğunu belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili, Dava konusu taşınmazla ilgili olarak taraflar arasında 01/07/2004 tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi imzalanmış olup sözleşmenin 01/07/2009 tarihinden beri yenilenerek devam ettiğini, TBK'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle, 3.uzama yılını bitiren sözleşmenin, anılan yasal düzenlemeye dayalı olarak sona erdirilmesinin ancak 10 uzama yılının sonu olan 01.07.2019 tarihini izleyen uzama yılı için mümkün olabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Bu durumda kiralanan TBK.nun konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olup, taraflar arasında imzalanan 01/07/2004 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesinin süresi 01/07/2009 tarihinde sona erdiğinden bu tarihten sonra TBK.nun 347/1 maddesine göre kiracı tarafından sözleşmenin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunulmadığı takdirde kira sözleşmesi aynı şartlarda birer yıl uzayarak on yıllık uzama süresi 01/07/2019 tarihinde sona erecektir. Mahkemece bu tarih beklenmeden süresinden önce açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulü ile taşınmazın tahliyesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13833, Karar No: 2017/14627, Tarih: 06.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/13833 E.  ,  2017/14627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, müdahalenin meni ve kaline karar verilmiş olup hükmün davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahil vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili 168 ada 46 parsel sayılı davalı adına kayıtlı iki katlı işyeri vasfındaki taşınmazın, 1970 li yıllarda ...Belediyesi tarafından buradan geçen Tabaklar Deresinin üstü kapatılarak zemin üzerine inşaat yapıldığını,altından dere akmaya devam ettiğini, belediye tarafından bina inşa edildikten sonra Kadastro Müdürlüğü tarafından belediye adına tescil edildiğini, sonrasında davacıya hibe yoluyla satıldığını; derelerin devletin hüküm ve tasarrufunda bulanan yerlerden olduğunu,verilen tapunun yok hükmünde olduğunu, tapu kaydı yok hükmünde olduğundan davalının taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın aldığını ileri süremeyeceğini belirterek; taşınmazın tapu kaydının iptali ile paftasında dere yatağı olarak gösterilmesini, müdahalenin menini ve derenin üzerini kapatan beton zemin ile binanın kalini, kal masraflarının davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; müvekkillerinin taşınmazı ihale yoluyla belediyeden satın aldığını, tescil tarihinden çok zaman geçtikten sonra dava açılması nedeniyle zamanaşımı itirazında bulunduklarını, tapu kaydına güvenerek taşınmazı satın aldıklarını, MK 1020. madde uyarınca müvekkilinin iyiniyetli olduğunu, kal masraflarının alınmasının icra aşamasında dikkate alınacağını, davanın reddini ve davacının davayı kazanması halinde zararın tahsili için belediye aleyhine kanuni yollara başvuracaklarından davanın ...Belediyesine ihbarını istemiştir.

Mahkemece dava ...Belediyesine ihbar edilmiş, ...Belediyesi feri müdahil sıfatıyla davada yer almış, ...Belediyesi vekili; tescilin 2613 sayılı Kanunun 22/E maddesi gereğince usulüne uygun olarak yapıldığını, kadastro tutanağının ilan edildiğini, davacı idare tarafından tutanağa itirazda bulunulmadığını ve idarenin kötüniyetli olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava ...Belediyesine ihbar edilmiş, ...Belediyesi feri müdahil sıfatıyla davada yer almış, ...Belediyesi vekili; tescilin 2613 sayılı Kanunun 22/E maddesi gereğince usulüne uygun olarak yapıldığını, kadastro tutanağının ilan edildiğini, davacı idare tarafından tutanağa itirazda bulunulmadığını ve idarenin kötüniyetli olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dava konusu taşınmazın 20/05/2014 ve 16/06/2014 tarihli fen bilirkişi ek raporlarında belirtilen “B,C,D,” noktalarına isabet eden toplam 40.14 m2lik kısmının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu gerekçesi ile tapusunun iptali ile “B,C,D,” noktalarına isabet eden kısmın tespit dışı bırakılmasına, paftasında dere yatağı olarak gösterilmesine, 20/05/2014 ve 16/06/2014 tarihli fen bilirkişi ek raporlarında belirtilen “A” noktasına isabet eden toplam 17.14 m2lik kısmına ilişkin davanın reddine, davalı adına tapuya tesciline; davalının 20/05/2014 ve 16/06/2014 tarihli fen bilirkişi ek raporlarında belirtilen “B,C,D,” noktası olarak belirtilen kısmına vaki müdahalesinin menine; 20/05/2014 ve 16/06/2014 tarihli fen bilirkişi ek raporlarında belirtilen “B,C,D,” noktalarına isabet eden yer üzerindeki kagir bina vasfındaki iki katlı binanın ve “B,C,D,” noktalarına isabet eden alandaki Tabaklar Deresinin üzerini kapatan beton zeminin kal’ine; davacı tarafın kal masraflarının tazmini talebinin infaz aşamasını ilgilendiren bir husus olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, kabul red oranına göre yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalılar vekili ve feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece toplanan delillere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekili ve feri müdahil vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalılar vekilinin yargılama gideri, kal masrafları ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A maddesinde, kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmayacağı hüküm altına alınmıştır. Davacı Hazine tarafından davalı aleyhine tesis kadastrosu sonucu oluşan tapu kaydının iptali istemiyle dava açıldığına göre, davalı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi ve kal masrafları yönünden ise infaz aşamasını ilgilendiren bir husus olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi isabetsiz ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.