muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13301, Karar No: 2013/4371, Tarih: 21.03.2013

O halde bir çocuğa soyadı verilmesi için o çocuğun doğum tarihinde annesi ile babasının evli olup olmadığına bakmak gerekir. Doğum gününde anne ve baba evli ise çocuk babanın, diğer bir anlatımla ailenin soyadını alacaktır. Çocuğun soyadı bu surette belirlendikten sonra onun soyadını velayet hakkına vesair nedenlere dayanarak değiştirmek Türk Medeni Kanununun 321. maddesindeki düzenleme karşısında mümkün değildir. Ancak çocuk, ergin olduktan sonra Türk Medeni Kanununun 27. maddesindeki koşulların varlığı halinde soyadını her zaman değiştirmek hakkına sahiptir. Velayet hakkı anne ve baba için normal şartlarda çocuğun ergin olmasına yani onsekiz yaşını tamamlamasına kadar devam eden geçici bir haktır. Evliliğin sonradan boşanma gibi nedenlerle ortadan kalkması hallerinde velayet hakkının sırf anneye verilmiş olması onun soyadının değiştirilmesi için haklı bir neden sayılmadığı gibi hukuki mevzuat da buna cevaz vermemektedir. Bir an için mevzuatın böyle bir duruma izin verdiği kabul edilse dahi sonradan gelişen sebeplerden dolayı çocuğun yararı açısından velayetin babaya yeniden verilmesi hallerinde bu kez baba, velayet hakkına dayanarak tekrar çocuğun soyadını değiştirmek isteyecektir. Madem ki velayet kimde ise çocuk onun soyadını taşıyacaktır o halde baba bu haktan mahrum edilemez. Böyle bir uygulamanın nüfus kütüklerindeki kaydın güvenilirliği ve istikrarı zedeleyeceği gibi asıl bu gibi uygulamalar çocuğun ruh hali üzerinde çok derin ve etkili travma yaratacaktır. Yargı mercileri bu durumu gözeterek anne ile babanın ya da ailelerin çocuk üzerinden inatlaşarak onun yararlarını hiçe sayıp, hukuken oluşmuş statüleri gerçek dışı ve yapay sebeplerle değiştirmeye çalışmalarına izin vermemeleri, söz konusu istemlerine alet olmamaları gerekir.

Somut olaya gelince; soyadının değiştirilmesi istenen A.. H..'nun doğum günü olan 10.01.2003 tarihinde anne ve babası resmen evlidir. Çocuk evlilik içinde doğmuştur ve Türk Medeni Kanununun 321.maddesine göre ailenin diğer bir deyimle babanın soyadını almıştır. Böylece bu çocuk reşit oluncaya kadar veya baba Türk Medeni Kanununun 27.maddesindeki koşulları kanıtlayarak soyadını değiştirmedikçe soyadı değiştirme konusu yasal olarak kapanmıştır. Bu çocuğun anne ve babasının sonradan 17.05.2007 tarihinde boşanmış olması sadece boşanma ve velayet hakkı nedeniyle anneye böyle bir dava açma hakkı bahşetmez. Boşanma ilamı uyarınca babasının çocukla kişisel ilişki tesis etme hakkı bulunması ve bu nedenle anne ve babanın ister istemez karşılaşması dikkate alındığında davacının dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların hukuki bir dayanağı bulunmadığı gibi soyadı değişikliğinin çocuğun evlilik içinde doğmakla kazandığı meşru statüye ve onun menfaatlerine zarar vereceği gerçeği karşısında mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2483, Karar No: 2019/3888, Tarih: 16.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/2483 E.  ,  2019/3888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2, 43/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 8.325,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının anılan Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine dair İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/09/2018 tarihli ve 2017/511 esas, 2018/556 sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01/03/2019 gün ve 94660652-105-34-581-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/03/2019 gün ve 2019/23964 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 155/2. maddesine göre temel cezanın 1 yıl 6 ay hapis ve 300 gün adlî para cezası olarak belirlenip, anılan Kanun’un 43 ve 62. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım ile 1/6 oranında indirim yapılmasını müteakip adlî para cezasının takdiren 25,00 Türk lirası üzerinden para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç olarak 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 7.800,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 1 yıl 8 ay hapis ve 8.325,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün kurulması sırasında; temel cezanın belirlenmesinden sonra artırım ve indirim maddeleri uygulanırken hesap hatası yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 13/09/2018 tarih ve 2917/511 esas, 2018/556 karar sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre ve aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükümde ; 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesinin uygulandığı (2 numaralı) kısımda ''1 yıl 12 ay hapis cezası ve 400 gün adli para cezası'' bölümünün çıkarılarak yerine ''1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ve 375 gün adli para cezası'' ibaresinin eklenmesi , sonrasında aynı yasanın 62. maddesinin uygulandığı (3 numaralı) kısımda ''1 yıl 8 ay hapis cezası ve 333 gün adli para cezası'' bölümünün çıkarılarak yerine ''1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 312 gün adli para cezası'' ibaresinin eklenmesi, yine 5 numaralı kısımda ''333 gün karşılığı adli para cezasının Türk Ceza Yasasının 52/2 maddesi gereğince 1 günü 25 TL hesabı ile sanığın 8.325 ,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ''bölümünün çıkarılarak yerine'' 312 gün karşılığı adli para cezasının Türk Ceza Yasasının 52/2 maddesi gereğince 1 günü 25 TL hesabı ile sanığın 7.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına '' ibaresinin eklenmesine, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 16/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2400, Karar No: 2015/830, Tarih: 21.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2400 E.  ,  2015/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; Sanık ...'ün işleticisi, sanık ...'ün mesul müdür olduğu... Optik isimli iş yerinden mağdur ...'nın hastanede muayene olarak ve gözlük reçetesi düzenlettirerek gözlük aldığına ilişkin gerçeğe aykırı olarak işlem yapıldığı ve gözlük bedelinin katılan kuruma fatura edilerek haksız menfaat temin edildiği iddia edilen olayda; sanıkların savunmalarında suçlamayı kabul etmediklerini, sanık...'nin; mağdur adına gerçeğe aykırı olarak hastaneye giriş yaptırıp reçete düzenlettirmelerinin mümkün olmadığını ifade ettiği, dosyadaki diğer deliller de dikkate alındığında sanıkların savunmalarının aksine mahkumiyetlerine yetecek delil bulunmadığı, buna göre mahkemenin sanıkların atılı suçu işlediklerine dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğine yönelik kabulü ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5982, Karar No: 2008/7092, Tarih: 07.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5982 E.  ,  2008/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan, dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 140 ada 66 parsel sayılı taşınmaz Sulh Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek yüzölçümü hanesi açık bırakılmak suretiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... tarafından davalı ... aleyhine Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sırasında Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Yargılama sonunda müdahil Hazinenin davasının kabulüne, davacı ...'in davasının reddine ve çekişmeli parselin fen bilirkişi raporunda "A" harfi ile gösterilen kısmının içindeki su kaynağı ile birlikte kuru dere yatağı olarak Hazine adına tesciline, bakiye kısmın 140 ada 66 parsel numarası ile davalı ... adına tesciline karar verilmiş hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 07.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/19680, Karar No: 2024/7459, Tarih: 08.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/19680 E.  ,  2024/7459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/568 E., 2023/1126 K.

SUÇ : Kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mudanya Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.07.2015 tarihli ve 2015/722 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında kasten yangın çıkarma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/461 Esas, 2016/329 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yangın çıkarma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mudanya Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.07.2015 tarihli ve 2015/722 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında kasten yangın çıkarma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/461 Esas, 2016/329 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yangın çıkarma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

3.Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 10.04.2023 tarihli kararı ile; "Sanık hakkında kurulan hüküm, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.04.2008 tarih, 2008/1-22 Esas ve 2008/80 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, akıl hastalığının şahsi cezasızlık sebebi olmayıp kusurluluğu ortadan kaldıran bir hal olması karşısında, atipik psikoz hastalığı tanısı konulan, mevcut hastalığı nedeniyle işlediği iddia olunan fiilin anlam ve sonuçlarını algılamasının ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu ve iddia olunan suç tarihinde atılı suç nedeniyle ceza ehliyetinin bulunmadığı bildirilen sanık hakkında, yöntemine uygun biçimde yargılama yapılıp, dosya tekemmül ettirildikten sonra, gerek sübuta gerek vasfa ilişkin gerekçeli değerlendirmenin kararda tartışılması suretiyle suçun sanık tarafından işlenmediği veya eylemlerin suç oluşturmadığı kanısına varılması durumunda sanığın beraatine karar verilmesi, suçların sübutu halinde ise olayın oluş şekli ile sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemleri gösterilmek suretiyle sanığa 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesi gereğince koruma ve tedavi amaçlı olarak akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, dosyadaki delillerden hangilerine hangi nedenlerle itibar edilip edilmediği açıklanmayıp, sübuta ve vasfa ilişkin bir değerlendirme yapılmaksızın, akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonucunu algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azaldığı anlaşıldığından ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

Kabule göre de; Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrası (a) bendi olarak gösterilmemesi, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı bulunmuştur.

4. Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kasten yangın çıkarma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık lehine hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

4. Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kasten yangın çıkarma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık lehine hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın, annesi ile birlikte ikamet ettiği, olay günü evde yalnız olduğu sırada yangın çıkardığı, evde bulunan bir kısım eşyalar ile bina merdiven boşluğu ve dış cephesine zarar verdiği iddiasına ilişkindir.

2. Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı İtfaiye Şube Müdürlüğü raporu, 15.09.2015 tarihli bilirkişi raporu, fotoğraflar ve tutanaklar dosyadadır.

3. Uludağ Üniversitesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı Başkanlığının 16.01.2015 tarihli heyet raporu içeriğine göre sanığın atipik psikoz hastası olduğu ve bu hali ile ceza ehliyetinin bulunmadığı, bu kapsamda akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonucunu algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaldığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdurun oğlu olan sanığın olay tarihinde birlikte ikamet ettikleri evde yalnız olduğu sırada belirlenemeyen bir nedenle kasten yangın çıkardığı, evde bulunan bir kısım eşyalar ile bina merdiven boşluğu ve binanın dış cephesinin zarar gördüğü olayda; sanık hakkında Uludağ Üniversitesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı Başkanlığının 16.01.2015 tarihli heyet raporu içeriğine göre sanığın atipik psikoz hastası olduğu ve bu hali ile ceza ehliyetinin bulunmadığı, bu kapsamda akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonucunu algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaldığı anlaşılmakla; mahkemece verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2023 tarihli, 2023/568 Esas, 2023/1126 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14667, Karar No: 2012/22669, Tarih: 15.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14667 E.  ,  2012/22669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2449, Karar No: 2022/5134, Tarih: 28.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/2449 E.  ,  2022/5134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hakkında ceza verilmesine yer olmadığına yönelik karar verilip kesinleşen katılan ...’in idaresindeki otomobil ile gündüzün meskun mahal dışındaki çift yönlü yolda seyri sırasında kaza mahalli olan kavşaktan soldaki tali yola karşısından gelen trafiği yeterince kontrol etmeden ve geçiş üstünlüğüne uymadan dönmek istediği sırada karşı yönden seyir halinde bulunan sanık idaresindeki kamyonet tipi araçla çarpışmaları sonucu katılan ...’in eşinin öldüğü, kendisinin de hayati tehlike geçirecek ve 6. derece kırık olacak şekilde yaralandığı, sanığın ise kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmadığından tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin herhangi bir hukuki nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sürücü belgesinin asgari hadden fazla uzaklaşmak suretiyle 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

2-Katılan ... ile katılan ... vekillerinin vekillikten çekildiklerini bildirmelerine ve katılan ... ile katılan ...’in Nurgül’ün vekillikten çekilen vekili haricinde ortak tek bir vekille temsil olunmalarına rağmen, katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin ve katılanlar Nurgül ile katılan ... lehine ise; tek bir vekalet ücretine hükmolunabileceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/608, Karar No: 2017/338, Tarih: 20.06.2017

**Ceza Genel Kurulu         2017/608 E.  ,  2017/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Teşebbüs aşamasında kalan yağma suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine ilişkin, Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.10.2007 gün ve 343-333 sayılı hükümlerin, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 14.05.2013 gün ve 18295-11147 sayı ile;

"...Yakınanlar tarafından verilen ve Mahkemece çözümü yaptırılan ses kayıtlarındaki konuşmaların eksiksiz bir biçimde belirlenmesi ve sesin sanık ...'a ait olup olmadığının tespiti amacıyla ses kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra dellillerin takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması..." isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi ise 26.11.2013 gün ve 356-500 sayı ile;