muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2723, Karar No: 2010/11026, Tarih: 08.11.2010

Somut olayda davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır Uyuşmazlık davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının kısmi veya tam süreli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yapılacak iş ; davalı işyerinden davacı adına düzenlenen,dosyada getirtilen belgelere ilaveten eksik bulunan belgeler getirilip, ders programları , devam-devamsızlık ve puantaj kayıtları ile ücret belgeleri birlikte incelenmeli,davacının okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak hüküm altına alınan süreler yönünden hafta içi günde 6-7 saat derse girilen günlerde davacı mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirdiğinden bu günlerin tam gün olarak kabul edilmesi, bu saatlerden daha az saatte derse girilen günlerde ise davacının günlük mesaisinin tümünü davalı işyerine hasretmediği kabul edilerek bu çalışma saatleri için 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılmalı, davalı resmi işyeri olup okulların kapalı olduğu dönemlerde (birinci sömestr tatili ve yaz tatili) tatil olduğundan bu günlerdeki çalışmalara ilişkin istemin de reddine karar vermek ve tüm delilleri bir arada değerlendirerek kararı davacının temyiz etmediği de gözetilerek bir sonuca varmaktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın dava konusu çalışmalar yönünden 15.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5797 sayılı Yasa ile eklenen 5510 sayılı Yasa'nın 80/j maddesinin geçmişe dönük olarak yürütülemeyeceği düşünülmeden hazırlanan bilirkişi raporu esas alınarak buna göre yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8482, Karar No: 2012/10914, Tarih: 07.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8482 E.  ,  2012/10914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :11-66

Dava, iş kazası tespiti istemine ilişkndir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davalı Kurum yönünden reddine, davalı işveren yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacılar, murisleri olan ...'nın, davalı şirket ile, 10.05.2005 tarihli, yurt dışı iş sözleşmesi imzalayarak, davalı şirketin, Irak'da bulunan şantiyesinde, şoför olarak çalışmaya başladığını, 24.04.2007 tarihinde inşaat sahasında çalışırken kaza geçirdiğini, bu kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacıların murisinin, münhasıran davalıya ait yurt dışındaki işyerinde çalıştığı ve yurt içinde hiç çalışması olmadığı kabul edilerek, ve davalı firma ile, SGK arasında topluluk sigortasına ilişkin sözleşme bulunmaması nedeniyle davanın davalı Kurum yönünden reddine, işveren yönünden ise, kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece; davacıların murisinin, münhasıran davalıya ait yurt dışındaki işyerinde çalıştığı ve yurt içinde hiç çalışması olmadığı kabul edilerek, ve davalı firma ile, SGK arasında topluluk sigortasına ilişkin sözleşme bulunmaması nedeniyle davanın davalı Kurum yönünden reddine, işveren yönünden ise, kabulüne karar verilmiştir.

Kural olarak sigortalılar, Türkiye’de yaşadıkları ve hizmet akdine göre çalıştıkları takdirde sosyal sigorta haklarından yararlanırlar. Bu kural, Kanunların mülkiliği ilkesinin doğal sonucudur. Ayrıca, Türkiye’yle yabancı bir ülke arasında sosyal güvenlik sözleşmesi akdedilmişse, istisnaen mülkilik ilkesine değer verilmeyebilir. Kazanın meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunun 2 ve 3. maddelerine göre, sigortalı olmayanlar kapsamında olmak üzere, Türkiye’yle sosyal güvenlik sözleşmesi olmayan bir ülkede hizmet akdiyle çalışan Türk vatandaşları da anılan Kanunun 86. maddesi gereği işverenleriyle yapılacak “İş kazalarıyla meslek hastalıkları”, “Hastalık”, “Analık”, “Malullük, Yaşlılık ve Ölüm” sigortalarından birine, birkaçına veya hepsine toplu olarak tabi tutulabilirler. Herhangi bir sosyal güvenlik sözleşmesi ve topluluk sigortası olmaması halinde ise; kişinin 506 sayılı Kanunun 7. maddesi kapsamında geçici görevle yabancı ülkeye gönderilmesi durumunda zorunlu sigortalı kabul edilmesi mümkündür. Ancak; anılan madde kapsamında sigortalı sayılabilmek için sigortalının malullük- yaşlılık -ölüm, işkazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık sigorta kolları bakımından sosyal güvenliğinin işin yapıldığı ülke Sosyal Sigorta Merciince karşılanmaması, Türk-işveren tüzel kişi ise, şirket merkezinin Türkiye'de bulunması, gerçek veya tüzel kişi, Türk işverenin Türkiye'de iş yapmak şartı aranmaksızın Türkiye'de tescil edilmiş, ya da, tescil edilebilir nitelikte işyerinin olması, Türk işveren ile, Türk işçi arasında yabancı ülkede yerine getirilecek iş görme edimine ilişkin bireysel iş sözleşmesinin Türkiye'de yapılması, Türk işçinin, iş bu yazılı, ya da, sözlü hizmet sözleşmesinin Türk işçiye yüklediği iş görme ediminin yerine getirilmesi gereği olarak yurt dışında yaşamasının sürekli olmayıp, geçici nitelik taşıması, geçicilik kavramının nitelendirilmesinde zaman sınırlaması yoksa da, bu görevin yurt dışında sürekli yaşamayı gerekli kılmaması koşullarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

Somut olayda; davalı işveren şirketin iş merkezi Türkiye'dedir. Şirketin Türkiye'de tescilli işyeri bulunmakta olup, askeri kamp inşaatında çalıştırılmak üzere, Türkiye'de yapılan 10.05.2005 tarihli hizmet sözleşmesi sonrasında Irak'a götürülen davacıların murisi, davalı işveren tarafından üstlenilen inşaat işyerinde mesai sonrası yatakhanede kalp krizi geçirerek vefat etmiştir.

Somut olayda; davalı işveren şirketin iş merkezi Türkiye'dedir. Şirketin Türkiye'de tescilli işyeri bulunmakta olup, askeri kamp inşaatında çalıştırılmak üzere, Türkiye'de yapılan 10.05.2005 tarihli hizmet sözleşmesi sonrasında Irak'a götürülen davacıların murisi, davalı işveren tarafından üstlenilen inşaat işyerinde mesai sonrası yatakhanede kalp krizi geçirerek vefat etmiştir.

Bu durumda, açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde sigortalının yabancı ülkede geçici çalışıp çalışmadığı irdelenerek, sonucuna göre fiilen çalıştığı sürede 506 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olup olmadığı ve buna göre iş kazası geçirip geçirmediğinin belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak ve işveren yönünden iş kazası olduğu, diğer davalı Kurum yönünden ise iş kazası olmadığı yönünde kendi içinde çelişkiye düşülmek suretiyle karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ... İnşaat AŞ.'ye iadesine, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/489, Karar No: 2019/7068, Tarih: 24.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/489 E.  ,  2019/7068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 24/09/2019 tarihinde davacı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8750, Karar No: 2023/11191, Tarih: 18.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/8750 E.  ,  2023/11191 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2021/4561 Esasında kayıtlı İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2015/592 Esas, 2016/130 Karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 22.09.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan 2014/88440 numaralı soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiştir.

B. Sanığın 22.09.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiştir. Sanık hakkında daha önce 10.11.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiğinden iş bu soruşturma dosyasında verilen 19.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak 2014/88440 numaralı soruşturma dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

C. Sanığın 18.10.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiştir. Sanık hakkında daha önce 10.11.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiğinden iş bu soruşturma dosyasında verilen 25.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak 2014/88440 numaralı soruşturma dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

D. Sanığın 07.05.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi 10.11.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali kabul edilerek 16.06.2015 tarihinde 2014/88440 numaralı soruşturma dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

E. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

F. Sanığın 04.06.2015 tarihli eylemi nedeni ile 02.09.2015 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasında İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2015 tarihli ve 2015/658 Esas, 2015/806 Karar sayılı kararı

ile İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/489 Esas sayılı dosyası ile fiili ve hukuki irtibat bulunduğundan birleştirme kararı verilmiştir.

G. İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.01.2016 tarihli ve 2015/489 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sanığın cezai ehliyetinin olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Sanığın 22.09.2014 tarihinde saat 03:30 da durdurulduğunda üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi teslim ettiği ve sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, aynı gün saat 20:40 da durdurulan sanığın üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi teslim ettiği, 18.10.2014 tarihinde durdurulduğunda üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi teslim ettiği ve 07.05.2015 tarihinde şüphe ile durdurulan sanığın üst araması yapılacağı sırada üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi teslim ettiği anlaşılarak açılan kamu davasında sanığın 04.06.2015 tarihli eylemine ilişkin açılan kamu davasının da birleştirilmesine karar verilmiş ve yapılan yargılamada sanığın tüm eylemlerinin (22.09.2014, 18.10.2014, 07.05.2015, 04.06.2015 tarihleri itibariyle) mahkememiz birleşen dosyanın iddianamenin düzenlenme tarihi olan 02.09.2015 tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu dolayısıyla tüm eylemlerin iddianame düzenlenene kadarki süreyi kapsadığından tek bir eylem olarak kabul edildiğinden sanık hakkında bu durumun alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A. İddianame ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına konu edilen "22.09.2014 " yerine "22.09.2014, 18.10.2014, 07.05.2015 ve 04.06.2015" olarak yanlış yazılması,

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A. İddianame ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına konu edilen "22.09.2014 " yerine "22.09.2014, 18.10.2014, 07.05.2015 ve 04.06.2015" olarak yanlış yazılması,

B. Sanığın 22.09.2014 eylemine ilişkin ele geçen uyuşturucu maddenin miktarı ve ele geçiriliş şekli dikkate alındığında; sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti suçunu oluşturup oluşturmadığının, buna bağlı olarak delillerin tartışılması ve hukukî durumunun belirlenmesi görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğuna yönelik tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 10.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/489 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4616, Karar No: 2016/11613, Tarih: 20.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/4616 E.  ,  2016/11613 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 18.05.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2014 gün ve 2014/443 esas, 2014/113 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince oybirliğiyle BOZULMASINA, 20.12.2016 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10418, Karar No: 2011/14143, Tarih: 06.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10418 E.  ,  2011/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu Kurşunlu köyü 239 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit tutanağının niteliği bölümünde "Çalılık'' niteliğinde olduğu belirtildiği halde ''Tarla'' yazılarak paraf edildiği çıkartılan askı ilan cetvelinde de çalılık olarak belirtildiği anlaşıldığından tutanakta çalılık niteliğinin hangi nedenle ve kim tarafından çizilerek tarla yazıldığı ve gerçek niteliğinin ne olduğunun kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının dosya içerisine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 06/12/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8211, Karar No: 2019/5875, Tarih: 08.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/8211 E.  ,  2019/5875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : TCK'nın 136/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İkrar içeren savunmaya ve dosya kapsamına göre; sanığın, arkadaşlık teklifini kabul etmeyen katılanın cep telefonu numrasını internette "Tekirdağ .... Mahallesinde ... Numarası ....... " şeklinde yayınlaması şeklinde sübutu kabul edilen eyleminin TCK’nın 136/1. madde ve fıkrasında düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğuna ilişkin yerel mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın haksız tahrik altında atılı eylemi işlediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11665, Karar No: 2011/12950, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/11665 E.  ,  2011/12950 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... 2-... 3-... ...'e velayeten ... 4-... 5-... 6-... 7-... 8-... 9-... vekili avukat ... ile 1-... 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Küçükçekmece 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.4.2010 gün ve 512-171 sayılı hükmün Dairemizin 14.3.2011 tarih ve 15502-3842 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacılar, Davanın devamı sırasında vefat eden ...'in ağrıları nedeniyle SSK ... polikiliniğine müracaat ettiğini, kliniğin talebi ile klonoskopi için davalı ... merkezine sevk edildiğini, doktor ... tarafından klonoskopisi çekildiğini, dava dışı ...isimli hastanın grafilerine bakılarak verilen raporda hiç bir hastalık belirtisinin bulunmadığının belirtildiğini, bu nedenlede genel şikayetlere bağlı tedaviye ilişkin ilaçlar verildiğini, şikayetlerinin geçmediğini 8 ay sonra tekrar muayene olduğunda 8 aylık sürede oluşamayacak dereceye ulaşmış olan kolon kanseri teşhisinin konulduğunu, yanlış rapor nedeniyle erken teşhis ve tedavinin gerçekleşemediğini ileri sürerek ... için çalışamadığı süredeki gelir kaybı için 250.00TL tedavi giderleri için 250.00 TL ... görememezlik nedeni ile 250.00 TL maddi tazminat ile 50.000,00TL manevi tazminat ile eşi ve çocuğu için her biri için 20.000,00TL, davacının annesi, babası için ayrı ayrı 10.000,00 TL'şer ve kardeşleri içinde , ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiilin vuku bulduğu 21/08/2003 tarihinden itibaren işleyecek % 57 reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişlerdir. Davacı ...'ın davanın devamı sırasında vefat etmesi nedeniyle, murisin eşi ve çocuğu tarafından açılan ve eldeki dava ile birleşen dosya ile destekten yoksun kalma ve maddi tazminat talebinde bulunulmuştur.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, Dairemizce, taraflar yararına bozulmuş olup, bu defa her iki taraf karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle davalının tüm, davacının sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2011/11665-12950