muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10817, Karar No: 2023/6766, Tarih: 25.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/10817 E.  ,  2023/6766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/239 E., 2015/135 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî iade, kısmî onama

Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdure ... ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraza tabi olduğu ve bu konuda mahallince karar verildiği anlaşıldığından incelemenin diğer hükümlerle sınırlı olarak yapılması gerektiği tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde anlaşılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2013/239 Esas, 2015/135 Karar sayılı kararı ile;

a) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında katılan mağdur ...'a yönelik eylem sebebiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci, üçüncü, dördüncü ve altıncı fıkraları , aynı Kanun'un 43 üncü ve 31 inci maddesinin ikinci ve son fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

a) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında katılan mağdur ...'a yönelik eylem sebebiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci, üçüncü, dördüncü ve altıncı fıkraları , aynı Kanun'un 43 üncü ve 31 inci maddesinin ikinci ve son fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

b) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında katılan mağdur ...'a yönelik eylem sebebiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü, ve beşinci fıkraları, aynı Kanun'un 43 üncü ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

c) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mağdure ...'ya yönelik eylem sebebiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun 109 üncü maddesinin ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları, aynı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci ve 52 inci maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hükümlerin ertelenmesine,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, Adli Tıp raporuna göre mahkemece hükme esas alınan mağdur ...'a ait raporda mağdurun anüsünde bulunan yırtığın kabızlık sonucu gerçekleşmiş olabileceğine dair anlatım bulunduğuna, olasılıklara dayanarak karar verildiğine, Mahkemenin kabulünün hukuka aykırı olduğuna, mağdure ...'nın duruşmadaki beyanlarıyla iddiaların çürüdüğüne, savunma tanıklarının beyanlarına Mahkemece itibar edilmediğine, mağdure ...'nın babasının da anlatımlarının suça sürüklenen çocuğun savunmalarını doğruladığına, mağdure ...'nın anne ve babası arasında velayet davası bulunduğundan mağdurenin bu olayla velayetinin anneye verildiğine, suça sürüklenen çocuğun tek bir eylemden bahsettiğine, tarafların olayın olduğu iddia edilen yere defalarca oyun oynamak için gittiklerine ve atılı suçların unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, hükümlerin hukuka aykırı olarak kurulduğuna, tanık anlatımlarının suça sürüklenen çocuk aleyhine olmadığına, suça sürüklenen çocuğun savunmalarına itibar edilmesi gerektiğine, mağdur ile mağdurenin suça sürüklenen çocuk ...'un hiç bir eylemde egemenlik alanlarına girmediğine, sosyal inceleme raporunun 2013 değil 2012 yılındaki eylemler için alınması gerektiğine zira eylemleri mahkemenin 2012 yılında olmuş şeklinde kabul ettiğine söz konusu rapora itibar edilmemesi gerektiğine, suça sürüklenen çocuğun sonradan tarafların yanına gittiğine dair beyanlarının bulunduğuna mağdure ...'nın beyanlarının suça sürüklenen çocuğun savunmalarını doğruladığına, suça sürüklenen çocuğun olayların dışında olduğuna, diğer suça sürüklenen çocuğun eylemlerine bir yardımının veya iştirakinin bulunmadığına, diğer suça sürüklenen çocuk ...'un ikrarının bulunduğuna, dere kenarında yaşandığı iddia edilen olayda suça sürüklenen çocuk ...'un herhangi bir katkısı veya eylemi olmadığına, suça sürüklenen çocuk aleyhine her hangi bir tanık beyanı bulunmadığına mağdure ile katılan mağdurun beyanlarının çeliştiğine ve suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; "Mağdurların tüm aşamalardaki birbirini doğrulayan anlatımlarına, suça sürüklenen çocukların dere kenarındaki olayı özellikle soruşturma aşamasındaki ifadeleriyle doğrulamalarını, dinlenen tanık anlatımlarıyla Adli Tıp Kurumu'ndan alınan mağdurlardan ...'ın livata raporunun savunmayı doğrulamasına, keza ...'ın maruz kaldığı belirtilen cinsel istismarlar nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna dair Adli Tıp Kanunu'na göre oluşturulan dokuz Eylül Ünv.nden alınan heyet raporu içeriğine ve toplanan tüm delilere göre suç tarihinde 7-8 yaşlarında bulunan 2004 D.lu ...'ın 2012 yılı eğitim döneminin ikinci bölümünde komşusu olan suça sürüklenen çocuklardan ...'in kendisini motorsikletle evine götürme bahanesiyle motorsikletine bindirdiği, yıkık minare diye tabir edilen yere götürdüğü, burada suça sürüklenen çocuk ...'un cinsel organını çıkararak mağdur ...'a yalamasını söylediği, mağdurun karşı çıkması üzerine suça sürüklenen çocuğun eylemini zorla gerçekleştirmeye çalıştığı, ancak mağdurun suça sürüklenen çocuğa vurarak yanından kaçtığı, bu olaydan 6-7 gün sonra bu kez her iki suça sürüklenen çocuk ... ile ...'ın mağdur ...'ın yanına gelip 'ağabyin dere kenarında seni bekliyor' demek suretiyle mağduru kandırıp dere kenarına birlikte götürdükleri, burada ...'ın yine cinsel organını çıkarıp mağdurdan yalamasını istediği, mağdurun yalamak istememesi üzerine suça sürüklenen çocuk ...'un zorla cinsel organını mağdur ...'a yalattığı, hatta pipisini poposuna sokmaya çalıştığı, suça sürüklenen çocuk ...'un da mağduru kollarından tutup ayaklarını havaya kaldırdığı, ancak mağdurun direndiği, bu nedenle poposuna cinsel organını sokamadığı, bu şekilde ...'un mağdura karşı zorla ağzına organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, ...'unda yardımcı olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'un da 'bugün oruçluyum, başka bir gün de benimkini yalayacaksın' dediği, bu olaydan 5-6 gün sonra da ...'ın suça sürüklenen çocuk lardan ...'un evine götürüldüğü, burada bir süre oyun oynadıkları, ...'un odada pantolonunu ve kilodunu indirerek daha sonra da ...'ın pantolon ve kilodunu indirdikten sonra cinsel organını ...'ın anüsüne soktuğu, ...'ın ağlamaya başladığı, aradan 15 dk geçtikten sonra ...'ın annesinin seslenip oğlunu çağırması üzerine ...'un 'ayağıma takılıp düştü' diyerek olayı farklı şekilde izah ettiği, okulların kapanmasına kısa bir süre kala mağdurlar ... ile ...'nın sokakta oyun oynarlarken ... ve ...'un yanlarına geldiği, her ikisini de zorla yıkık eve götürdükleri, her iki suça sürüklenen çocuğun da cinsel organlarını dışarı çıkararak her iki mağdurdan yalamalarını istediği, mağdurların bu isteğe uymamaları üzerine suça sürüklenen çocuk ...'un mağdur ...'ı ensesinden tutarak eğdiği, hatta ...'ın o sırada vücudunda çizikler oluştuğu, ancak her iki mağdurun da olay yerinden kaçmayı başardıkları, mağdurlardan ...!'ya yönelik eylemin bir kez gerçekleştiği ve mağdurun kaçması nedeniyle teşebbüs aşamasında kaldığı, mağdurlardan ..

...'un mağdur ...'ı ensesinden tutarak eğdiği, hatta ...'ın o sırada vücudunda çizikler oluştuğu, ancak her iki mağdurun da olay yerinden kaçmayı başardıkları, mağdurlardan ...!'ya yönelik eylemin bir kez gerçekleştiği ve mağdurun kaçması nedeniyle teşebbüs aşamasında kaldığı, mağdurlardan ...'a yönelik eylemlerin ise zincirleme şekilde gerçekleştiği, gerek ...'ın ağzına, gerekse anüsüne cinsel organın sokulması nedeniyle eylemin organ sokma olarak nitelendirildiği, mağdur ...'ın alınan 16.09.2013 tarihli Adli Tıp raporunda da anüs mukozasında saat kadranına göre altı hizasında 0,1\*0,5 ebadında netbe gözlendiğinin, bu lezyonun livata sırasında meydana gelmiş mukoza yırtığının iyileşmiş hali olabileceğinin belirtildiği, bu ekimozun kabızlığa veya kaşıntıya bağlı doğal nedenlerle de gerçekleşebileceği belirtilmiş ise de, mağdurlar anlatımıyla olay doğrulandığından fiili livatanın maddi delili olduğunun kabulü gerektiği, her iki mağdurun da 7-8 yaşlarında olup henüz cinsel yaşamı tanımamaları, buna rağmen her ikisinin de birbiri ile tutarlı ve iddiaları doğrulayacak şekilde ayrıntılı beyanlarda bulunmaları, tanık olarak dinlenen suça sürüklenen çocuklardan ...'in kardeşi ...'in "bir yıl kadar önce ... benim erkek kardeşim olan ... ile birbirlerini yapmışlar, ... bunu duyunca ...'ı dereye götürerek bir kere ağzına pipisini verdi" şeklindeki anlatımı ve olay sonucu da ...'ın ruh sağlığının bozulduğu dikkate alındığında, suça sürüklenen çocukların sadece bir kere mağduru dere kenarına götürdükleri, başkaca da bir şey yapmadıkları yolundaki savunmaların cezadan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varılarak her iki suça sürüklenen çocuğun mağdurlardan ...'ya yönelik vücuda organ sokmaya teşebbüs suçunu bir kez işledikleri, mağdur ...'a yönelik ise evde poposuna organ sokmak, dere kenarında cinsel organ yalatmak, keza yıkık harabe yere götürerek de yine cinsel organını yalatmaya teşebbüs şeklinde zincirleme ve mağdurun ruh sağlığını bozacak şekilde her iki suça sürüklenen çocuğun cinsel istismarda bulundukları kanaatine varılmıştır. Suça sürüklenen çocukların Adli Tıp Kurumu'ndan alınan isnat edilen fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin geliştiğine dair rapor ile haklarında düzenlenen SİR.ler mahkememizce değerlendirilmiş ve TCK. 31/2 madde bağlamında fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin geliştiği kanaatine varılmıştır. 6545 sayılı yasa değişikliği ile TCK.103/2 maddesindeki cezanın alt sınırı 16 yıla çıkarıldığından ayrıca uygulanacak artırım maddeleri de aynen değişiklikte de yer aldığından yapılan hesaplamada sonuç ceza değişmiyor ise de, TCK.31/2 son maddesi uygulamasından önceki cezaların aleyhe sonuç doğurduğu (TCK.31/2 maddeye göre cezalar 7 yıldan fazla olamayacağından) anlaşılmakla uygulama 6545 sayılı yasa değişikliğinden önceki haliyle yapılmıştır." şeklindeki gerekçeler ile hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller; suça sürüklenen çocuklara ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, suça sürüklenen çocuk savunmaları, katılan mağdur ile mağdure beyanları, tanık anlatımı, doktor ve Adli Tıp raporları, polis tutanakları ve tüm dosya kapsamından ibarettir.

IV. GEREKÇE

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanunun 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıflarıyla yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2013/239 Esas, 2015/135 Karar sayılı kararına yönelik şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2013/239 Esas, 2015/135 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13627, Karar No: 2024/8725, Tarih: 14.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13627 E.  ,  2024/8725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3513 E., 2021/771 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedbirin gereklerine uymaması üzerine İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2019 tarihli ve 2018/690 Esas, 2019/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat karar verilmiştir.

D. Cumhuriyet savcısının kararı istinaf etmesi üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarih, 2019/3513 Esas, 2021/771 Karar sayılı kararı ile ilk derece hükmü kaldırılarak 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 54 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; ... Demir ile borcunu ödemek için görüştüğüne, uyuşturucu madde kullandığı için pişman olduğuna, cezasının kaldırılması için kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; ... Demir ile borcunu ödemek için görüştüğüne, uyuşturucu madde kullandığı için pişman olduğuna, cezasının kaldırılması için kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında yükümlülük ihlalinde bulunduğundan bahisle cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de, sanık adına denetimli serbestlik tedbirine başlaması için yapılan tebligatın bir kez yapılmasının sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği kabul edilemeyeceğinden, atılı suçun unsurları itibari ile oluşmadığı anlaşılmakla sanığın beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesinin Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile yapılan incelemede; olay tarihinde ... Deniz isimli şahsın araç ile uyuşturucu madde sattığı istihbari bilgisi üzerine, çalışma yapıldığı, aracın görüldüğü, gözetlendiği sırada bu aracın yanına başka bir aracın geldiği, araçlardan inen şahısların birbirlerinden birşeyler alıp verdiklerinin görüldüğü, ayrıldıkları, bir süre sonra sonradan gelen aracın durdurulduğu içindeki sanık ...'un üzerindeki hint keneviri bitki parçalarını teslim ettiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına bağlı olarak verilmiş bulunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığa tek tebligatın yapıldığı, bu nedenle ısrar koşulunun oluşmadığı gerekçesiyle, ilk derece mahkemesince sanık hakkında beraat kararı verilmesinin dosya kapsamına uygun olmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, itiraz edilmemesi üzerine de, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlandığı, bu kapsamda sanığa ilk çağrı kağıdının 06.06.2018 tarihinde tebliğ edildiği, uyarılı ikinci çağrı kağıdının ise 04.04.2018 tarihinde sanığa tebliğ edildiği halde, yasal sürede başvurmaması üzerine denetimli serbestlik dosyasının 17.07.2018 tarihinde kapatıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 02.11.2018 tarihinde kaldırılarak sanık hakkında aynı tarihli iddianamenin düzenlenerek kamu davasının açılmasının dosya kapsamına göre sabit olduğu halde, ilk derece mahkemesi tarafından bu husus dikkate alınmayarak sübut ve değerlendirme açısından, dosya kapsamına uygun olmayan ilk derece mahkemesinin kararının ortadan kaldırılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanunu'nun 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının 16.06.2018 tarihinde doğrudan MERNİS adresine yapıldığı, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve 24.04.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarih, 2019/3513 Esas, 2021/771 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2024 tarihinde karar verildi.