muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3958, Karar No: 2024/3220, Tarih: 28.03.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/361 Esas ve 2014/146 Karar sayılı dosyası ile ortaklığının satış yoluyla giderilmesine karar verilen taşınmazlardan 1638 parsel ve 127 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Edirne 1.Sulh Hukuk Mahkemesi Satış Memurluğunun 2015/11 sayılı dosyası üzerinden 04.08.2015 tarihli yapılan ihalede en çok bedeli veren davalı ...'e, 1638 parsel sayılı taşınmazın 230.100,00 TL bedelle, 127 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise 770.000,00 TL bedel ile ihale edildiği, 10 günlük süre içinde bedelin davalı alıcı tarafından yatırılmadığı, ihalenin fesh edildiği, taşınmazların tekrar tamamlayıcı ihaleye çıkarıldığı, davalının yeniden ihaleye iştirak ettiği, 1638 parsel sayılı taşınmazın 230.000,00 TL ve 127 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 770.000,00 TL bedel ile davalıya ihale edildiği, 10 günlük süre içinde bedeli davalı alıcı tarafından yatırılmadığından ihalenin fesh edildiği, bu kez taşınmazların 20.01.2016 tarihinde yeniden ihaleye çıkarıldığı, 1638 parsel sayılı taşınmazın 204.100,00 TL bedel ile davalıya, 127 ada 1 parsel sayılı taşınmazın...Plastik A.Ş.'ye 595.000,00 TL bedel ile ihale edildiği, ihalenin kesinleştiği, ihale bedelinin ilgili banka şubesine yatırıldığı, davacı tarafından, davalının haksız fiil ve ihale bedelinin zamanında yatırılmaması nedeniyle zarar gördüğü, davalının ihale bedelini yatırmamak sureti ile ihalenin feshine sebep olduğu ve bu davranışı ile ikinci yapılan ihalede taşınmazların daha ucuza satılmasına neden olduğu ileri sürülerek İİK'nun 133 üncü maddesi gereği ve iyiniyet kurallarına aykırılık nedeniyle maddi zararının davalıdan tahsilini talep ettiği, dava konusu olayda ilk ihale alıcısı davalının 10 günlük süre içerisinde ihale bedelini yatırmadığı, ihalenin fesh edildiği, sonra yapılan tamamlayıcı ihale sonucu taşınmazların yine davalıya ihale edildiği, davalı tarafından 10 günlük sürede ihale bedelinin yatırılmaması nedeniyle ihalenin fesh edildiği, icra memurluğunca İİK'nın 133 üncü maddesi uyarınca yeniden yapılan ihale sonucu taşınmazların satıldığı, bu durumda birinci alıcı davalının, bu son yapılan ihale nedeniyle doğan farktan sorumlu olamayacağı, dolayısıyla somut olayda İİK'nın 133 üncü maddesindeki yasal şartların oluşmadığı, davacı vekili tarafından her ne kadar genel hükümler dahilinde tazminat talep edildiği belirtilmiş ise de, bu konuda herhangi bir zarara uğranıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporuyla uğranılan zararın tespit edildiğini, davalının eylemi nedeniyle zarara uğranıldığı açık olmasına rağmen davanın reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalının ihaleye çıkarılan taşınmazlarla ilgili alıcı olarak ihaleye katılıp teklif vermesine rağmen ihale bedellerini yatırmaması sonucu en son yapılan satışta taşınmazların düşük bedelle satılmasından dolayı davacının zarara uğradığını ve davalının haksız fiili nedeni ile uğranılan zararın davalıdan tazmini gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya ve ekleri incelendiğinde 1638 parsel sayılı taşınmazın muhammen bedelinin 48.000,00 TL olarak belirlendiği ve 204.100,00 TL bedel ile satıldığı, 127 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise muhammen bedelinin 101.400,00 TL olarak belirlendiği ve 595.000,00 TL bedel ile satıldığının anlaşıldığı, müstekar Yargıtay İçtihatlarına göre ihale bedelinin en az muhammen bedel kadar olması durumunda, ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerektiği (Yargıtay 4.Hukuk Dairesi'nin 2018/3938 Esas ve 2019/1736 Karar sayılı ilamı), somut olayda kesinleşen ihale bedellerinin muhammen bedelin üzerinde olduğunun görüldüğü, bu nedenle davacı vekilinin istinaf isteminin yerinde olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yaptığı istinaf başvurusunda bildirdiği sebepler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının hissedarı olduğu ve ortaklığın giderilmesi suretiyle satışına karar verilen taşınmazlara ilişkin yapılan ihaleye katılan davalının ihale bedelini zamanında yatırmaması nedeniyle ihalenin feshine sebep olduğu ve bu davranışı ile ikinci yapılan ihalede taşınmazların daha ucuza satılmasına neden olduğu iddiasına dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49 uncu maddesi, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK) 133 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49 uncu maddesi, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK) 133 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4789, Karar No: 2019/3049, Tarih: 11.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4789 E.  ,  2019/3049 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TALEPTE BULUNULAN

DAİRE KARARI : Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 15/01/2019 tarih,

TALEPLE İLGİLİ

MAHKEME KARARI : .... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/07/2015 tarih,

2010/171 Esas ve 2015/571 Karar

TALEPLE İLGİLİ OLAN

HÜKÜM : Mahkumiyet

TALEBE KONU OLAN SANIK :...

SUÇ : Hırsızlık

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/02/2019 Tarih ve 2015/322210 sayılı yazısında;

Mezkur ilamın incelenmesinde;

Sanık ... hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olarak mahalli mahkemece verilen mahkumiyet ilamının temyiz incelemesi yapılırken, yazım sırasında, ilamın sonuç kısmının "... 15/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar.." şeklinde bitirilip kapatıldığı ancak " verildi " ibaresinin yazılmadığı görüldüğünden mahallinde tereddüde yol açmaması için ilamın sonuç kısmındaki bu yazım hatasına bağlı eksikliğin giderilmesi,5320 Sayılı Yasanın 8.maddesinin 1.fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca, saygıyla arz ve talep olunur" şeklinde belirtilmiştir.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 15/01/2019 tarih, 2017/2439 Esas ve 2019/631 Karar sayılı kararının yapılan incelemesinde; ilamın sonuç kısmının "... 15/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar.." şeklinde bitirilip kapatıldığı ancak " verildi " ibaresinin yazılmayarak ilamda maddi hatanın yapıldığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın , 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesinin son cümlesi uyarınca yazıma ilişkin maddi hatanın düzeltilmesine dair talebinin kabulüne,

Dairemizin, 15/01/2019 Tarih, 2017/2439 Esas ve 2019/631 Karar sayılı kararının,diğer kısımları aynı kalmak üzere, ilamın sonuç kısmındaki "... 15/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar.." cümlesinin sonuna “verildi” kelimesinin eklenmesi suretiyle , 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8.maddesinin 1.fıkrası gereğince DAİREMİZİN BELİRTİLEN İLAMININ DÜZELTİLMESİNE, 11/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9665, Karar No: 2020/1753, Tarih: 06.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2018/9665 E.  ,  2020/1753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının harca ilişkin bendinin düzeltilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 06/02/2020 günü aleyhine temyiz olunan davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince HMK 353/1-b-2 uyarınca esastan reddi ile ilk derece mahkemesi kararının harca ilişkin bendi düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... ili, 19 ... ilçesi, ... mahallesi, 58,59,60,61 parsel sayılı taşınmazlara ekilebilir net ürün gelirine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 nolu bendinde "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama

yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinden verilen kararınharca ilişkin bölümünde kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği gerekçesiyle yapılan düzeltmenin HMK'nun 353/1-b-2 nolu bendi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde harca ilişkin bendinin çıkartılarak yerine “davacı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” ibaresi yazılarak kararın bu şekilde düzeltilmesine ve ilgili madde numarası ile çelişir şekilde esastan ret yönünde hüküm kurulması,

Kabulü göre ise;

Kabulü göre ise;

2)Türkiye ortalamasına göre münavebe ürünlerinin üretim masraflarının brüt gelire göre yazılı şekilde fazla alınması ekonomik tarım yapılmasında tereddüt yaratacağından İl ve İlçe Tarım ve Orman Müdürlüklerinden üretim masraflarının yeniden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 50 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

4)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3730, Karar No: 2015/19235, Tarih: 14.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/3730 E.  ,  2015/19235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2015/61275

Mahkemesi : İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 31/12/2014

Ek Karar Tarihi : 16/01/2015

Numarası : 2014/310 - 2014/575

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve dava dilekçesinde talep edilen tazminat miktarı itibariyle 31/12/2014 tarihli asıl hükmün, kesin nitelikte verildiği gerekçesi ile temyiz talebinin reddine ilişkin İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/01/2015 gün ve 2014/310-575 sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17148, Karar No: 2013/4175, Tarih: 25.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/17148 E.  ,  2013/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, paydaşlar arasında görülen paylı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu taşınmazın üzerinde kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulu olmayan bina bulunduğu, binayı inşa eden kayıt maliki K..H.. tarafından davalı S.. Ö..'a 08/12/2005 tarihinde 8/48, davacı S.. B..'a 12/05/2006 tarihinde 8/48 oranında pay temliki yapıldığı, taşınmaz üzerinde dava dışı C.. S..'un 4/48, Ö..S .in 4/48, F..A..'ın 4/48, S.. H..'nun 5/48 ve S. H..'nun 5/48 payının bulunduğu, bundan ayrı tapu dışı harici satışlarında yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman istiyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir. Bilindiği üzere M.K.nun 706, B.K.nun 2l3, T.K.nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak (fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya şuyun satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, " ahde vefa" kuralının yanında M.K.nun 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pek çok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terkedildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, M.K.nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Somut olaya gelince; paydaşların herbirinin imara aykırı olarak yapılan dava konusu binada kullanabileceği yer olup olmadığı araştırılmadığı gibi, davacı tarafından harici satış senedi ile satın alınan 1 ve 2 nolu (dükkan olarak kullanılan) bölümlerinde kimin kullanımında olduğu tespit edilememiştir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hususlara araştırılarak sonucuna göre karar verilmmesi gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma ile karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davacı ve davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7805, Karar No: 2014/6847, Tarih: 26.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7805 E.  ,  2014/6847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11458, Karar No: 2012/16408, Tarih: 13.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11458 E.  ,  2012/16408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya ... kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak ... bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35590, Karar No: 2016/1231, Tarih: 19.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/35590 E.  ,  2016/1231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/10/2015

NUMARASI : 2015/242-2015/287

Davacı, kıdem tazminatı, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ve işverini aleyhine Tekirdağ İş Mahkemesi'nin ... E, ...K sayılı kararı ile işe iadesine karar verildiğini yasal süresinde işverenine müracat etmesine rağmen işe başlatılmadığını ileri sürerek kıdem, işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının hesabına kıdem, işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücreti ve yıllık izin ücreti olarak 15.011,19 TL ödediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının kıdem, işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının dava dilekçesi ile belirtilen miktar kadar ödendiğinden konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacının fazlaya ilişkin alacak talebi bulunması halinde ayrıca dava açmakta muhtariyetine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı fazlaya ilişkin alacaklarını saklı tutarak kısmi eda davası açarak kıdem ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacı işçiye dava açıldıktan sonra 15.011,19 TL ödediğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının kıdem ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının dava dilekçesi ile belirtilen miktar kadar ödendiğinden konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacının fazlaya ilişkin alacak talebi bulunması halinde ayrıca dava açmakta muhtariyetine hükmedilmiştir.