muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/436, Karar No: 2015/417, Tarih: 07.04.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/436 E.  ,  2015/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydında yazılı mahkumiyetlerinin içinde en ağırının ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.07.2007 gün 2005/465/311 sayılı kararına konu kasten yaralama suçundan hükmedilen ve kesinleşme tarihi 25.12.2007 olan 1 yıl 2 ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/294-2008/148 ve ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/282-2008/784 sayılı ilamları ile hükmolunan cezalar gereğince sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

2-Yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20.00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20.00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ...'nun temyiz sebepleri ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmasına ve yargılama giderinin ödenmesine ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine "sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezaya konu olan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.07.2007 gün 2005/465/311 sayılı kararına konu hırsızlık suçundan hükmedilen ve kesinleşme tarihi 25.12.2007 olan 1 yıl 2 ay hapis cezası esas alınarak sanık hakkında TCK'nın 58.maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, 5320 Sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK 326/son uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 Sayılı Yasanın 108/2.maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.03.2008 gün 2007/294-2008/148 sayılı ilamına konu 1 yıl 1 ay 10 gün erteli hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" ve yargılama giderinin ödenmesiyle ilgili bölüme ise "Yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20.00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine" cümleleri yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Suçun diğer sanığı ...'nun soruşturma aşamasında sanık... ile birlikte suçu işlediklerini, sanık ...'nın müştekinin boynundan altın zinciri koparıp aldığını iddia ettiği, müşteki ...'un ise gündüz saatlerinde gerçekleşen olayda boynundan zinciri çeken kişiyi net olarak gördüğünü ifade ederek sanık ...'i teşhis ettiği olayda sanık ..'nın suçtan mahkumiyetine dayanak olan sanık ... 'in başka kanıtlarla desteklenmeyen soyut anlatımı dışında, sanık ... 'nın suça iştirak ettiğini gösterir kuşkudan uzak, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz sebepleri ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/294, Karar No: 2013/615, Tarih: 17.12.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/294 E.  ,  2013/615 K.**

* ÇOCUĞUN CİNSEL İSTİSMARI

* BASİT CİNSEL İSTİSMAR

* NİTELİKLİ CİNSEL İSTİSMAR

* VÜCUDA DİL PARMAK GİBİ ORGAN SOKULMASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 52

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 103

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 105

* ADLİ YARGI İLK DERECE MAHKEMELERİ İLE BÖLGE ADLİYE MAHKEMELERİNİN KURULUŞ, GÖREV VE YETKİLERİ HAKKINDA KANUN (5235) Madde 11

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık T.. B..’in 5237 sayılı TCK’nun 105/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 2.400 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Fethiye 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 17.03.2009 gün ve 367-244 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 25.04.2012 gün ve 10970-4696 sayı ile;

“Müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde, sanığın iki kolu ile kendisini sarıp, kucaklayarak duvara yasladığını ve zorla dilini ağzına soktuğunu beyan etmesi, iddianamede de olayın bu şekilde anlatılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK’nun 103/2. maddesinde düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunda delillerin tayin ve takdiri ile suç niteliğini belirleme ve davaya bakma görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükme varılması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyeleri K. K. ve M.A. D.;

“Sanığın 15-18 yaş arasında olan mağdurenin ağzına zorla dilini sokması eyleminin TCK’nun 103/2. maddesinde yer alan nitelikli cinsel istismar suçunu değil, aynı kanunun 103/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel istismar suçunu oluşturacağı ve bu nedenle yargılama yapma ve delilleri takdir görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu” düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.10.2012 gün ve 198292 sayı ile;

Daire Üyeleri K. K. ve M.A. D.;

“Sanığın 15-18 yaş arasında olan mağdurenin ağzına zorla dilini sokması eyleminin TCK’nun 103/2. maddesinde yer alan nitelikli cinsel istismar suçunu değil, aynı kanunun 103/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel istismar suçunu oluşturacağı ve bu nedenle yargılama yapma ve delilleri takdir görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu” düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.10.2012 gün ve 198292 sayı ile;

“Çocuklara yönelik nitelikli cinsel saldırı suçu TCK'nun 103/2. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddeye göre 'Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda...' suç nitelikli cinsel istismara dönüşmektedir. Bu suçun tanım ve kanuni unsurlarının anlaşılması bakımından; TCK'nun 103. maddesine ve bu madde gerekçesine bakmakta fayda vardır. Çocuğa karşı nitelikli cinsel istismar suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nun 103/2. maddesinde eylem 'vücuda organ veya sair cisim sokulması' olarak tanımlanmaktadır. Bu maddenin gerekçesinde, 'reşit kişilere yönelik nitelikli cinsel saldırı' suçunu düzenleyen TCK'nun 102/2. maddesinin gerekçesine atıfta bulunulmaktadır. TCK'nun 102/2. maddesinin gerekçesinde nitelikli hal; 'suçun bu nitelikli hali için, vücuda vajinal, anal veya oral yoldan organ veya sair cisim ithal edilmesi gerekir. Bu bakımdan vücuda penis ithal edilebileceği gibi, vajinal veya anal yoldan cop gibi sair bir cisim de ithal edilebilir' şeklinde açıklanmaktadır. Bu açıklamaya göre, penisin (veya yapay penisin) oral yoldan vücuda ithalinde nitelikli cinsel saldırı veya istismarı suçlarının oluşacağı konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Penis haricinde vücudun diğer organları ile sair cismin oral yoldan vücuda ithalinde ise, suçun nitelikli mi yoksa basit cinsel saldırı suçu mu olacağı hususunda tartışma yaşanmaktadır...

Herşeyden önce suçun nitelikli cinsel saldırı boyutuna ulaşabilmesi için, bu suça yönelik olarak failin sokma fiilinde kullandığı organ veya sair cismin bu suçu işlemeye elverişli olması gerekir. Örneğin, failin memesini veya dudağını zorla mağdurenin ağzına sokması fiilinde; meme veya dudak nitelikli cinsel saldırı suçunu işlemeye elverişli olmaması sebebi ile, suç basit cinsel saldırı boyutunda kalacaktır.

Açıklanan ve izah olunan sebeplere binaen; sanığın dilini zorla mağdurenin ağzına sokması eylemi çocuğa yönelik basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğundan, bu suçu düzenleyen TCK'nun 103/1. maddesi kapsamındaki suçlara bakma görevi asliye ceza mahkemesine ait olduğundan, dosyanın görevli mahkeme olan Fethiye Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi yönünde bozulması yerine, yazılı şekilde sanığın eyleminin nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğundan bu suçu düzenleyen TCK'nun 103/2. maddesi kapsamındaki suçlara bakma görevinin ağır ceza mahkemesi olduğuna yönelik bozma ilamı usul ve yasaya aykırıdır" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Dairesince 10.12.2012 gün ve 13373-12733 sayı ile; oyçokluğuyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sulh ceza mahkemesince cinsel taciz suçundan kurulan hükmün Özel Dairece; “müştekinin sanığın zorla dilini ağzına soktuğunu beyan etmesi karşısında eylemin TCK’nun 103/2. maddesinde düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin değerlendirilmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu” gerekçesiyle bozulmasının isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

27.10.1988 doğumlu İngiliz vatandaşı, annesi Türk, babası yabancı, Türkçe bilen ve tatil amacıyla ülkemize geldiği anlaşılan katılanın, 10.08.2006 günü saat 06.00 sıralarında Ölüdeniz Jandarma Karakolu görevlilerine müracaat ederek bir restaurantın tuvaletini kullanmak istediği sırada restaurantın güvenlik görevlisi olan sanığın zorla kendisini öpmeye çalıştığı iddiasıyla şikâyetçi olduğu,

Alınan ifadesinde özetle; olay günü saat 06.00 sıralarında restaurant içerisindeki tuvalete girdiğinde karşısına çıkan sanığın "ne yapıyorsun burada" dedikten sonra elini omzuna koyup "sen iyi misin" diye sorduğunu, "iyiyim, gidiyorum" diye cevap vererek tuvaletten çıkmak istediğini, sanığın iki kolu ile kendisini sarıp kucaklayarak tuvaletin duvarına yasladığını, zorla dilini ağzının içine sokarak kendisini öptüğünü, çırpınarak sanığın elinden kurtulup kaçtığını, dışarıda kendisini beklemekte olan annesinin yanına gittiğini, onu göremeyince aramak için cadde üzerinde gezindiği sırada yoldan geçen jandarma görevlilerini gördüğünü, başından geçenleri anlatıp şikayetçi olduğunu beyan ettiği,

Mağdurenin annesi Y.. C..’ın; olay sırasında dışarıda arabada beklediğini, bu nedenle olayı görmediğini, jandarma görevlileri ile birlikte yanına gelen kızının durumu anlattığını söylediği,

Mağdurenin annesi Y.. C..’ın; olay sırasında dışarıda arabada beklediğini, bu nedenle olayı görmediğini, jandarma görevlileri ile birlikte yanına gelen kızının durumu anlattığını söylediği,

Olay yerine yakın başka bir iş yerinin bekçisi olan tanık M..I..’ın ise; olay gecesi sanıkla beraber nöbet tuttuklarını, mağdurenin koşarak restaurantın kapısından içeri girdiğini, sanığın da engel olmak için arkasından gittiğini, sanıkla mağdurenin konuştuklarını, sanığın mağdureyi restaurantın içinden çıkardığını gördüğünü ancak tuvalet bölümü dışarıdan gözükmediğinden içeride neler yaşandığını bilmediğini ifade ettiği,

Katılanın teşhisi ile yakalanan sanığın aşamalarda; mağdurenin koşarak gelip bekçiliğini yaptığı otelin retauratının tuvaletine girmek istediğini, aşırı alkollü olduğunu, kendisine hiç dokunmadan içeri giremeyeceğini söylediğini ve dışarı çıkardığını, mağdurenin muhtemelen buna kızarak kendisi hakkında şikayetçi olduğunu, yüklenen suçu işlemediğini savunduğu,

Sanık hakkında Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.06.2007 gün ve 1481-689 sayılı iddianamesi ile; “Olay tarihinde müştekinin Ölüdeniz beldesi Hisarönü mahallesinde eğlendiği daha sonra tuvalet ihtiyacı için Han Restaurant isimli işletmeye gittiği tuvalete girdiği sırada karşısında şüpheliyi gördüğü çıkmak isterken şüphelinin kendisini kollarına sardığı kucakladığı duvara dayayıp zorla öpmeye çalıştığı, müştekinin şüphelinin elinden kaçtığı, şüphelinin böylece müştekiyi cinsel amaçlı taciz ettiği” iddiasıyla kamu davası açılıp, Fethiye Sulh Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanığın mağdureye izin vermediği halde sarılıp öpmek suretiyle cinsel taciz suçunu işlediği kanaatine varılarak mahkûmiyetine karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Türk Ceza Kanununun uyuşmazlığa konu 103/2. maddesi; "Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur" hükmünü taşımaktadır.

Bu madde 5237 sayılı TCK'nun 102/2. maddesi ile birlikte 765 sayılı Kanunun 414 ve 416. maddelerinde düzenlenen "ırza geçme" suçunun karşılığını oluşturmakta olup, daha geniş kapsamlıdır.
Yargıtay — Esas No: 2024/4388, Karar No: 2024/13816, Tarih: 25.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/4388 E.  ,  2024/13816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.04.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/2811 E., 2024/1353 K.

SUÇ : Kişinin kendisini banka çalışanı olarak tanıtması suretiyle dolandırıcılık

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca temyiz edilebilir olduğu, -hüküm fıkrasının son paragrafında ve ek kararın sanığa tebliğine ilişkin tutanakta cezaevinde olan taraflarca ne şekilde temyiz hakkının kullanılacağının belirtilmemiş olması nedeniyle sanığın temyiz talebinin öğrenmeyle süresinde kabul edilerek- temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2022/1029 Esas, 2023/298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-L ve son, 52/2-4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 36.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 22.03.2024 tarihli ve 2023/2811 Esas, 2024/1353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 25.04.2024 tarihli ve 2023/2811 Esas, 2024/1353 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın asıl ve ek karara yönelik temyizi; beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18214, Karar No: 2012/1498, Tarih: 24.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/18214 E.  ,  2012/1498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 9.098.50 TL taviz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya ait 813 parselde bulunan 1/2 payın tapu kaydında ... Vakfı" lehine konulan şerh nedeniyle 18.12.2009 tarihinde ödenen 9.098 TL taviz bedelinin hukuka aykırı tahsil edildiğini belirterek 9.098 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili; taviz bedelinin 5737 sayılı Yasanın 18.maddesine uygun olarak tahsil edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 9.098 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.5737 Sayılı Vakıflar Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Sözü edilen 5737 Sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen « ... Vakfının » mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar verüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesiyle belirlenmesi gerekir.

O nedenle, taşınmaza ait tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülü ile getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden alınarak istenmeli, Vakıflar Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınarak mahallinde keşif yapılmalı, HUMK.nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi raporu sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.Mahkemece, bu yönler üzerinde durulmaksızın eksik araştırma sonucu davanın kabulü doğru görülmemiştir. Ayrıca, HUMK.nun 389.maddesinde yer alan "Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüt içermeyecek şekilde sarih ve açık yazılmalıdır." hükmü gereğince karar verilmesi gerekirken, mahkemece; "sadece davanın kabulüne" ifadesinden sonra hüküm kurulmaması bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1304, Karar No: 2012/10196, Tarih: 11.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/1304 E.  ,  2012/10196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16148, Karar No: 2021/3690, Tarih: 10.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/16148 E.  ,  2021/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yalan tanıklık, gerçeğe aykırı bilirkişilik

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 13.01.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 21.01.2016 tarihinde temyiz eden katılanın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 10.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17210, Karar No: 2010/19746, Tarih: 29.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/17210 E.  ,  2010/19746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.29.11.2010 (Pzt)

KARŞI OY YAZISI

Davalının, bir başka erkek tarafından kendisine alınan cep telefonunu yanında bulundurduğu toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu durum, davalının o kişiyle görüşüp görüşmediği bir yana, tek başına kocanın eşine olan güven duygusunu zedeler ve boşanma sebebi oluşturur. Davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md.166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru değildir. Açıklanan sebeple hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.