muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13477, Karar No: 2025/1295, Tarih: 03.02.2025

Ğ-Mevcut ilaca ilişkin emsal dosyalardan alınan bir kısım hasta bazlı bilirkişi (tıbbi otorite) raporlarında, "...bazı hastalarda yanıt alınırken, bazı hastalarda yanıt alınmadığını, bir kısım hastalarda hiç fayda sağlamadığından hayati önemi haiz olmadığını (Prof.Dr.... ... tarafından düzenlenen 1.3.2021 tarihli rapor),,... tam bir şifa beklenemeyeceğini, hayati öneme haiz kavramından kasıt hastanın sağlığına tamamen kavuşması ve hastalığın iyileşmesi ise hayati öneme haiz görülmediği(Gazi Üniversitesi Tıbbi onkoloji uzmanları tarafından düzenlenen 4.12.2023 tarihli rapor), ....başka seçenek kalmadığı için mevcut tedavinin önerildiğini, yerine kullanılabilecek diğer tedavilerden anlamlı bir fark beklenmediği, bu nedenle bu tedavinin uygulanması tıp kurallarına uygun olmakla beraber zorunlu olmadığı(Adli Tıp 7. İhtisas Kurulu 30.5.2022 tarih 3436 sayılı karar), ....PDL-1 düzeyi bilinmeyen veya negatif hastalarda bu tedavi kombinasyonun kullanımına dair bir öneri bulunmadığını(Doç.Dr.... tarafından düzenlenen 19.12.2021 tarihli rapor),.... Metastatik hastalık hayati tehlike arzeden bir klinik olması nedeni ile tedaviyi alması hayati öneme haiz değildir ancak bu tedaviden fayda görmesi bekleneceği( Ankara Üniversitesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı'nın 23.5.2023 tarihli raporu), ... hastada etkisiz olduğu bilinen bir kemoterapi ilacına eklenmesi ile olumlu sonuç gösteren bilimsel bir veri bulunmadığını, 6 kür tedaviye rağmen sağ kalımın kısa olması (4 ay) nedeniyle ilacın etkisiz kaldığını, ilacın uygulanmasında tıbbi gereklilik bulunmadığı (Tıbbi Onkoloji Uzmanı Prof. Dr. ..., Prof. Dr. ... ..., Doç. Dr. ... tarafından düzenlenen 20.01.2023 tarihli rapor.), ...tamamen iyileşme şansı yok denecek kadar az olduğu ancak tedavideki amaç hastalığı kontrol altında tutup, hastanın yaşam süresini uzatmak olduğu,(Prof.Dr. ..., Prof.Dr.... ve Dr.Öğr.Ü....tarafından düzenlenen 14.04.2023 tarihli rapor.), ...2017 yılında yayınlanan OAK çalışmasında 1. Yılın sonunda Atezolizumab alan hastaların %51 yaşarken kemoterapi alanların % 41'inin yaşadığını,(Prof.Dr. ..., Prof.Dr.... ve Dr.Öğr.Ü....tarafından düzenlenen 7.4.2023 tarihli rapor.),... FAZ III OAK çalışmasında atezolizumab ile tedavi edilen hastalarda %13,8 ay kemoterapi alan hastalarda 9,6 ay ortalama yaşam süresi saptandığı,(Bursa Uludağ Üniversitesi Hastanesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Kurulu Heyet Raporu.), .... Metastatik Pankreas Kanserinde faz çalışması bulunmadığından kullanım endikasyonun bulunmadığını, ...iki basamak kemoterapi yetersiz kaldığında üçüncü basamak olarak tek ajan şeklinde uygulanmasının sağ kalıma katkısı bulunmadığı(Prof.Dr....,Prof.Dr.... ve Prof Dr. ... tarafından düzenlenen 8.2.2021 tarihli rapor.),... ...

.), .... Metastatik Pankreas Kanserinde faz çalışması bulunmadığından kullanım endikasyonun bulunmadığını, ...iki basamak kemoterapi yetersiz kaldığında üçüncü basamak olarak tek ajan şeklinde uygulanmasının sağ kalıma katkısı bulunmadığı(Prof.Dr....,Prof.Dr.... ve Prof Dr. ... tarafından düzenlenen 8.2.2021 tarihli rapor.),... ....yaşam süresini uzatması konusunda fayda görebileceği ancak bilinen mevcut tedavi yöntemlerine göre daha etkin olup olmayacağının önceden bilinemeyeceği, bu nedenle davaya konu ilacın kullanımı uygundur ancak zorunlu olmadığı,(Gazi Üniversitesi Onkoloji Bilim Dalı Başakanlığı 11.1.2023 tarihli hayat raporu), ...Yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemi olan kemoterapiye eklenmesinin şifa ya da uzun süreli sağ kalım elde edildiğine dair bir bilgi bulunmadığı için daha etkin, daha güvenli ve daha yararlı olduğunu söylemek mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı 19.10.2023 tarihli heyet raporu.)... Davacının tıbbi durumundaki hastalarda ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresi elde edildiği bilimsel olarak ispatlanmış olup tamamen iyileşmenin mümkün olmadığı, bu kanserde dava konusu ilaç ile elde edilebilecek ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresinin hayati öneme haiz olup olmadığı konusunun mahkemenin takdirine sunulduğu(Prof.Dr...., Prof.Dr.... ve Prof.Dr....tarafından düzenlenen bila tarihli heyet raporu)" belirtilmiş olup bu bağlamda, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığın tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen hastanın iyileşmesine (tam iyileşme aranmaksızın mevcut durumdan sürekli olarak daha iyi hale gelmesi) katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin tıbbi onkoloji anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H)Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mevcut tedavi yöntemlerine göre ilacın yan etkilerinin az olması, kısa süreli fayda sağlaması, mevcudun kontrol altında tutulması, yaşam kalitesinin artırılması gibi vs. şeklinde faydasının bulunması durumunda idarenin, kendisine tanınan yasal sınırlar dahilinde her zaman ilaçları SUT kapsamına alabileceği gözetilerek, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için ilacın tıbben ve fennen zorunlu, hayati öneme haiz ve özellikle kısa süreli etkinliğin ötesinde sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19659, Karar No: 2017/9178, Tarih: 12.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/19659 E.  ,  2017/9178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Dolandırıcılık suçundan Beraat

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK’nın 204/1,62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekili tarafından resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüde o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın, katılan ...'den çalınan çek yaprağını, bir şekilde ele geçirerek, sahte şekilde tanzim ederek ya da ettirerek, ayrıca cirolayarak, diğer katılan ...'tan aldığı tekstil malzemeleri karşılığında katılana verdiğinin iddia edildiği olayda; suça konu çekteki keşideci imzasının, keşideci ismi üzerinde adı geçen ...'a ait olup olmadığı veya çek üzerinde sahtecilik yapılıp yapılmadığının belirlenmesi ve sanığın savunmasında, "alışveriş karşılığında çeki aldığını beyan ettiği ..... isimli şahsa ait olduğunu bildirdiği adresten" ve çek üzerinde ... ismi üzerinde yazılı cep telefonu numarasından bu şahsın araştırılıp, gerçekte varolup olmadığı ve bulunduğu taktirde çek üzerindeki yazı ve imzaların bu şahsa ait olup olmadığının tespiti amacıyla katılan ... ve Yusuf Küçük’ün imza ve yazı örneklerinin alınması ve suça konu çek üzerinde yer alan imza ve yazılarla karşılaştılması maksadıyla bilirkişi incelemesi yaptırılması, ayrıca suça konu çekin önceden yapılan bir alışveriş için verilip verilmediği hususunun taraflara sorularak tespit edilmesi ve sonucuna göre atılı suçlardan hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet ve dolandırıcılık suçundan beraat hükmü verilmesi,

Kanuna aykırı olup, dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü yönünden o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekili ve resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/416, Karar No: 2014/10257, Tarih: 22.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/416 E.  ,  2014/10257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelerek gereği düşünüldü.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17002, Karar No: 2022/1104, Tarih: 05.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/17002 E.  ,  2022/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7078, Karar No: 2019/5534, Tarih: 18.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7078 E.  ,  2019/5534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 18/06/2019 tarihinde davalı vekili Av.... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.672,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2014/2946, Karar No: 2014/7927, Tarih: 08.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2946 E.  ,  2014/7927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2013/721-2013/893

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinin düzenlendiği Ankara 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5994 Esas sayılı dosyasından, müvekkiline ait bulunan Ankara 16. İcra Müdürlüğü'nün 2010/10471 Esas sayılı dosyasına yazı yazılarak, borçluya ait satışı yapılan menkul mallar üzerinde haciz bunup bulunmadığının, satış tarihi olan 11.05.2012 tarihi itibariyle haczin devam edip etmediğinin sorulduğunu, Ankara 16. İcra Müdürlüğü'nün de cevabi yazı ile haczin düştüğünü bildirdiğini, oysa, satış tarihinin 11.05.2012 değil, 11.05.2011 olduğunu, bu tarih itibariyle müvekkilinin 28.07.2010 tarihli olan haczinin düşmediğini, Ankara 1. İcra Müdürlüğü'nün satış tarihini yanlış bildirmesi nedeniyle Ankara 1. İcra Müdürlüğü'nün haczin düştüğü cevabını verdiğini, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin yer almadığını, bu nedenle usul ve yasadan doğan hukuksal hakları kullanamadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile yeniden oluşturulmasını talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, derece kararı yapıldıktan ve dosyaya yatırılan para çekildikten 7 ay sonra açılan davanın zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, husumetin icra müdürlüğüne yöneltilmesi gerekirken müvekkiline yöneltildiğini, şikayetçinin haczinin 28.07.2010 olduğu halde, müvekkilinin haczinin 26.05.2010 tarihli olduğunu, şikayetçinin talep edebileceği herhangi bir hakkının bulunmadığını, müvekkilinin alacağının 348.248,49 TL olduğunu, satışı yapılan malların bedelinin 73.700,00 TL olup, müvekkilinin alacağını dahi karşılamaması nedeniyle diğer alacaklara para aktarılmasına mahal olmadığına ilişkin bir karar bulunduğu halde, sıra cetveline karşı yapılan şikayetin hiçbir hukuki dayanağı bulunmadığını, sıra cetvilinin yeniden yapılmasının şikayetçiye hiçbir hak ve menfaat sağlamayacağını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetvelinde alacaklı bulunanların haciz tarihlerinin sırasıyla 26.05.2010, 13.04.2011 ve 11.08.2010 olduğu, satış bedelinin tamamının Ankara 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5994 Esas sayılı dosyasına ödendiği, haciz tarihine göre şikayetçinin alacağının, birinci sırada yer alan şikayet olunanın altında yer alacağı, satış bedelinin Ankara 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5994 Esas sayılı dosyasından alacağın tamamını karşılamadığı, şikayetçinin sıra cetvelinde ikinci sırada yer alsa bile, satış bedelinden kendisine ödeme yapılamayacağı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçinin haczinin 28.07.2010 tarihli olduğu ileri sürülerek, pay ayrılması gerektiği ileri sürülmüş olup, ne şikayet dilekçesine ne de temyiz dilekçesinde şikayet olunanın haczinin daha sonra olduğu iddia edilmemiş, gerekçesi açıklanmadan pay ayrılması gerektiği açıklanmıştır. Mahkemece, satış bedelinin ilk sırada yer alan şikayet olunanın alacaklı olduğu dosya alacağının tamamını karşılamadığı, şikayetçi alacaklıya 2. sırada yer verilse bile, satış bedelinden kendisine ödeme yapılamayacağı isabetli olarak tespit edilmiş ise de, varılan bu sonuca göre hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle "şikayetin usulden reddine" karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde "şikayetin reddine" karar verilmesi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi kısmen değiştirilerek ve yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki "şikayetin" ibaresinden sonra "HMK'nın 114/1-h ve 115/2 maddesi uyarınca hukuki yarara ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğundan usulden reddine" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/443, Karar No: 2021/5191, Tarih: 16.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/443 E.  ,  2021/5191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın bir kısım davalılar kayyımı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 06.10.2020 tarihli ve 2020/3157 Esas, 2020/5841 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Bir kısım davalılar kayyımı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; Ilısu Barajı kapsamında kalan 125 nolu parseldeki muhdesatların vekil edenleri tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalıların kayyımı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup; hüküm, bir kısım davalıların kayyımı vekili tarafından temyiz edilmiş Dairemizin 06.10.2020 tarihli ve 2020-3517 Esas, 2020-5841 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Yargıtay ilamına karşı bir kısım davalıların kayyımı vekili tarafından süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dava; muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

Bir kısım davalıların kayyımı vekili; karar düzeltme talebini içeren dilekçesinde; tel çit, taş duvar ve sökülüp götürülebilen muhdesatlar ve devlet tarafından yapılan afet evi yönünden red kararı verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

1.22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerindeki kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki; mevcut bir muhdesata sonradan yapılan imalatlar yeni bir muhdesat meydana getirme sayılamayacağı gibi, bu amaçla yapılan giderler de mevcut muhdesata değer kazandıran faydalı ve zorunlu giderlerdendir. Aynı şekilde, bütünleyici parça niteliğinde olmayıp her zaman için ana taşınmazdan sökülüp götürülebilen ve taşınmazdan ayrılması mümkün olan eşyalar da teferruat niteliğindedir. Bu nitelikteki eşyalar yönünden muhdesat tespiti davası açılamayacağı, iyileştirici nitelikteki giderlerden paya düşenden fazlasınının ancak koşullarının varlığı halinde Borçlar Kanunu'nun 61 ve devam eden maddeleri hükmüne ve sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açılacak eda nitelikli bir alacak davası ile istenebileceği kuşkusuzdur. Eda davası açma hakkının bulunduğu hallerde bu davaya öncü olacak bir tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunduğundan söz edilemez.

Somut olaya gelince; tespiti istenen ve Mahkemece kabulüne karar verilen, tel çitin sökülüp götürülebilir olması nedeniyle afet evinin çevresinde bulunan yer betonunun iyileştirici ve tamamlayıcı mahiyette olması nedeniyle muhdesat niteliği yoktur. O halde, az yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca, tespiti istenen bu kalemler yönünden ret kararı verilmesi gerekirken, yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

2. Bir kısım davalıların kayyımı vekilinin afet evine yönelik talebin kabulüne ilişkin karar düzeltme itirazlarına gelince; talebe konu afet evlerinin devlet tarafından yapılıp yapılmadığı, eğer devlet tarafından yapılmış ise mülkiyet hakkının davacılara geçip geçmediğinin yargılama esnasında araştırılmadığı görülmüş; anılan bu hususların araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi için hükmün bu yönü ile de bozulması gerekmiştir.

3.Bunlardan ayrı; tespit davası, kendine özgü davalardan olup, dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK mad. 106/2) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararın bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK mad.114/1-h, 115).

Öğretide ve Yargıtayın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

26.05.2004 tarihli ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmünde "Başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgarî levazım bedeli, ağaçların ise 11. madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir" denilmektedir. Bu hükümle başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla zilyetliği tespit davası açma hakkı tanınmıştır.