muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11652, Karar No: 2019/2743, Tarih: 18.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11652 E.  ,  2019/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, cezaevinden arkadaşı olan... ile birlikte iş yerini kurduklarını, bir kaç ay çalıştıktan sonra iş yerinden ayrıldığını, sahte fatura düzenlemediğini savunması nedeniyle, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

2- Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ...’a ait olduğunu söylemesi halinde;...’ın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

3- ... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

4- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

5- Kabule göre;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

5- Kabule göre;

a) 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda; suçun işleniş biçimini, suç işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suç konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. 5237 sayılı TCK'nin "Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi" başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hakimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir, ancak Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca hükümde bu takdirin denetime olanak sağlayacak biçimde, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur. Yasa metinlerdeki ifadelerin tekrarı, bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütler somut olaya ve failine özgülenmediği müddetçe yeterli bir gerekçe değildir. Öte yandan, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınamaz; ancak takdiri indirim yapılıp yapılmamasında göz önünde bulundurulabilir. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; suçla ilgili olarak bir kısım yasal ibarelerin tekrarı ile yetinilerek, ayrıca zincirleme suça konu olacak belge sayısı esas alınıp alt sınır olan 3 yıl hapis cezası aşılarak temel cezanın 4 yıl olarak belirlenmesi,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/204, Karar No: 2017/9862, Tarih: 05.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/204 E.  ,  2017/9862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin verilen ceza miktarının çok olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilip taksitlendirilmesi sırasında taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine taksitlerden birinin ödenmemesi geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrilmesine karar verilerek TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3 ile numaralandırılan fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 125 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi yine hükmün 4 numaralı fıkrasındaki “20 eşit taksitte ödenmesine” ibaresinden sonra gelmek üzere “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1338, Karar No: 2020/5743, Tarih: 15.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1338 E.  ,  2020/5743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8.Hukuk Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; istinaf başvurusunun kısmen kabulüne ilişkin kararın, süresi içinde davacılar vekili, davalı ... Beton A.Ş vekili ile davalılar Murat ve Kenan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra,dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; davalı ... şirketi nezdinde trafik sigortalı bulunan, davalılardan ...'in sürücüsü, davalı ...'nın maliki-işleteni olduğu aracın, otobüs durağında beklemekte olan, davacıların eşi ve babası bulunan ... çarpması sonucunda 21/06/2011 tarihinde meydana gelen trafik kazasında desteğin hayatını kaybettiğini, davalı ... Beton Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin sürücünün işvereni ve yapılan işin sahibi olması nedeniyle oluşan zarardan diğer davalılarla birlikte müteselsil sorumlu bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için ayrı ayrı 100.000,00 TL olmak üzere, toplam 300.000,00 TL manevi tazminatın sigorta hariç diğer tüm davalılardan; davacı eş ... için 50.000,00 TL, diğer davacılar için de her biri için ayrı ayrı 10.000,00 TL olmak üzere toplam 70.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının da tüm

davalılardan kaza tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 09/11/2015 havale günlü ıslah dilekçesi ile de davacı ... için olan maddi tazminata ilişkin talep miktarını 52.264,83 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

davalılardan kaza tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 09/11/2015 havale günlü ıslah dilekçesi ile de davacı ... için olan maddi tazminata ilişkin talep miktarını 52.264,83 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, ... Beton San.ve Tic.A.Ş hakkında açılan davanın, dava şartı yokluğundan reddine,davacılardan ... ve ...'nın açtığı maddi tazminat davasının reddine, davacı ...'nın açmış olduğu maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 51.229,04-TL tazminatın davalı ... şirketi açısından 04/08/2011 tarihinden, diğer davalı gerçek kişiler bakımından ise kaza tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ve ...den müştereken ve müteselsilen tahsili ile ...'ya verilmesine, davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davacı eş Kamuran için 50.000,00 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 15.000,00 TL olmak üzere toplam 80.000,00 TL manevi tazminatın davalı gerçek kişilerden kaza tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş, hükme karşı davacılar vekili, davalı gerçek kişiler vekili ile davalı ... şirketi vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, istinaf istemine konu olan ve başlıkta yazılı bulunan İstanbul 18.Asliye Ticaret Mahkemesinin 02/03/2017 gün ve 2014/117-2017/181 sayılı kararının kaldırılmasına, davacılar ... ve ... tarafından açılan maddi tazminat davasının reddine, davacı ...'nın maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 51.259,04 TL’nin sigorta şirketi açısında 4/8/2011 diğer davalılar açısından kaza tarihi olan 21/06/2011 tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte , ... , ... , Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi ve ... Beton Sanayi ve Ticaret A.Ş' den müştereken ve müteselsilen alınarak bu davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile, ... için 40.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL ve ... için 15.000,00 TL olmak üzere toplam 70.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 21/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ve ... Beton

Sanayi ve Ticaret A.Ş'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili, davalı ... Beton A.Ş vekili ile davalılar Murat ve Kenan vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir.

Mahkemece, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile ... için 40.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL ve ... için 15.000,00 TL olmak üzere toplam 70.000 TL manevi tazminatın davalılar ..., ... ve ...den müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, karar verilmekle davacılar bakımından temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalılar ..., ... ve ...vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, ayrıca dosya kapsamından davalı ...'nın maliki ve işleteni olduğu transmikserli kamyonun ... Beton A.Ş.'ye ait hazır betonu inşaat alanına döktükten sonra, geri dönerken kazaya neden olduğu, zabıta araştırmasına göre sürücü ...'in ... Beton A.Ş. çalışanı olduğu ve araç maliki ...'nın da ... Beton A.Ş'de iki adet mikser kamyonu ile dökme beton nakliyatı yaptığı, asıl işi beton üretmek, üretilen betonu alıcıların inşaat alanına göndermek olan ve beton şirketince üretilen hazır betonun döküm alanına transmikser kamyonla taşınması işini üstlenen ve araçları ile bu işi yapan davalı ...'nın kamyonunda ...'in araç şoförü olarak çalıştığı, üretilen hazır betonun alıcılara taşınması işinin, asıl işin ayrılmaz bir parçası olduğu ve beton taşıma işinin bir defaya mahsus olmadığı, sürekli olarak yapıldığı ve yapılan işin iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin işlerden olmasına göre, Bölge

Adliye Mahkemesi’nce davalı ... Beton A.Ş ile davalı ... arasında alt işveren-üst işveren ilişkisinin varlığı kabul edilerek, davalı ... Beton A.Ş’nin sorumluluğuna karar verilmesinin dosya kapsamına uygun olması karşısında, davacılar vekili ile davalılar ..., ... ve ... Beton Sanayi ve Ticaret A.Ş' vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Adliye Mahkemesi’nce davalı ... Beton A.Ş ile davalı ... arasında alt işveren-üst işveren ilişkisinin varlığı kabul edilerek, davalı ... Beton A.Ş’nin sorumluluğuna karar verilmesinin dosya kapsamına uygun olması karşısında, davacılar vekili ile davalılar ..., ... ve ... Beton Sanayi ve Ticaret A.Ş' vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Beton A.Ş vekili ile davalılar Kenan ve Murat vekilinin davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat miktarlarının kesin olması nedeni ile temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalılar ..., ... ve ...vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA, dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 1.430,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... Beton San. ve Tic. A.Ş ile ... ve ...'dan alınmasına 15/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2691, Karar No: 2025/4781, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2691 E.  ,  2025/4781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli Tecentriq ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli Tecentriq ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1548, Karar No: 2010/3221, Tarih: 27.05.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/1548 E.  ,  2010/3221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 495. maddesi hükmünde miras bırakanın birinci derecede mirasçılarının onun altsoyu olduğu, 496. maddesi hükmünde de altsoyu bulunmayan miras bırakanın mirasçılarının ana ve babası olduğu, bunların eşit olarak mirasçı olacakları, miras bırakandan önce ölmüş olan ana ve babanın yerlerini her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoylarının alacağı, bir tarafta hiç mirasçı bulunmadığı taktirde bütün mirasın diğer taraftaki mirasçılara kalacağı, 499/3.maddesi hükmünde de sağ kalan eşin miras bırakanın büyük ana ve büyük baba ve onların çocukları ile birlikte mirasçı olursa, mirasın dörtte üçünü alacağı bunların da bulunmaması halinde mirasın tamamının eşe kalacağı açıklanmıştır.

Dosya içeriğinde toplanan delillerden miras bırakan ...’ın 26.10.2009 tarihinde çocuksuz olarak öldüğü, annesi ... ... ...’in 12.04.1965 tarihinde, babası ... ... ...’in 27.05.1978 yılında öldüğü ve kardeşlerinin bulunmadığı, babası ... ...’nin babası ...’ın 01.06.1928, annesi ...’nin de 01.10.1928 tarihinde öldükleri, annesi ... ...’nin babası ... ...’un 14.01.1939 annesi ... ...’un 14.11.1974 tarihinde öldükleri, büyük baba ve büyük anaların çocukları ... ...’nun 20.07.1992, ... ...’ın 27.05.1989, ... ...’ın 07.12.2004, ... ... ...’un 30.12.2003, ... ... ...’un 17.10.1972, ... ... ...’un 14.10.1991 tarihinde öldükleri anlaşılmaktadır. Az yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve miras bırakanın eşinin sağ olduğu gözetildiğinde, miras bırakanın büyükanne ve büyükbabalarının anne ve babaları ile çocukları dışında torunlarının mirasçı olamayacağı, miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle yasal mirasçısının sadece eşi olduğu, dolayısıyla mirasın tamamının davacı sağ eşe kalacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca mahkemece mirasın tamamının davacı sağ eşe verilmesi gerekirken, yarısının miras bırakanın büyük baba ve büyük anasından torunlarına verilmiş olması isabetsiz, davacı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 91.05 TL temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6946, Karar No: 2010/9574, Tarih: 31.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6946 E.  ,  2010/9574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.