muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1571, Karar No: 2013/278, Tarih: 04.06.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/1-1571 E.  ,  2013/278 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2011/115594

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Sanık M.M.B.'un Ş.P.'ı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nun 81/1 ve 62. maddeleri gereğince 25 yıl hapis, katılan S.P.ı kasten öldürme suçuna teşebbüsten 81/1, 35/1-2, 62, 53 ve 63. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve tutukluluk halinin devamına ilişkin, Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15.10.2010 gün ve 7-425 sayılı kasten öldürme suçu yönünden resen temyize tâbi olan hükmün sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 27.10.2011 gün ve 4717-6261 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.12.2011 gün ve 115594 sayı ile;

“...Katılan sanık H.Ş.ile katılan sanıklar İ. P.ve oğulları S., E.ile Ş. P.'ın uzun yıllara dayanan tanışıklıklarının ve mahiyeti tam olarak belirlenemeyen iş ilişkilerinin bulunduğu, olay günü aralarında parasal anlaşmazlığa neden olan bu konuyu görüşmek üzere maktul Şevket ile katılan sanıklar S. P.ve K.Ü.'ın katılan sanık H.Ş.'in E..Tarım Ürünleri Limited Şirketindeki bürosuna geldikleri ve kardeşi C.Ş.'le birlikte bürosunda oturmakta olan H. Ş.ile tartışmaya başladıkları, bu sırada odaya giren ve tartışmayı gören, katılan sanık H. Ş.'in boşandığı eşinin kardeşi olan sanık M.M.B.'un olaya müdahale ettiği ve üzerinde bulunan tabanca ile birden fazla ateş ettiği, sanığın bu eylemi sonucu Ş.P.'ın öldüğü, katılanlar S. P.ve H.Ş.'in yaralandıkları, olay sırasında odaya giren ve şirkette işçi olarak çalışan mağdur S.K.nın hayati tehlike geçirmeksizin sol bacağından yaralandığı, sanık K. Ü.'ın ise yara almadığı anlaşılmıştır.

Dosyanın incelenmesinde;

Olayın geçtiği şirkette çalışan tanık S.A.'ın 04.10.2006 tarihinde C.Savcısına, 06.03.2007 tarihinde mahkemede vermiş olduğu yeminli ifadelerinde 20 Haziran 2006 olan olay tarihinden önce 16 Haziran 2006 tarihinde sanıklardan E.P.'ın kendisini telefonla arayarak sanık H. Ş. ve M.B.'u kastederek, 'O iki topa söyle bulduğumda top gibi oynayacağımı söyle' dediği şeklindeki ifade beyanı ile sanıklardan İ.P.ile M.isimli şahıs arasında geçen ve çözümü yapılan 23.08.2006 tarihli telefon görüşmesinin çözümünde de tanık S.'ün adı verilerek sanık M.'e ve beraat eden sanık H.Ş.'e top şeklinde hakaret edildiği ve tehdit içeren sözler sarf edildiği anlaşıldığından, yerel mahkemece sanık M. M.B. hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanarak cezasından indirim yapılması gerektiği” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 12.10.2012 gün ve 16941-18155 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

1- Sanık M.M.B.hakkında K.Ü.'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmü ile mağdurlar H.Ş.ve S.K.'ya yönelik olası kasıtla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar,

2- Sanık H.Ş.hakkında kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan beraat hükmü,

3- Sanıklar E.P., S. P., İ. P. ve K.Ü.hakkında yağma suçundan kurulan beraat hükümleri,

İnceleme dışı olup, itirazın kapsamına göre inceleme sanık M.M.B.hakkında Ş. P.'ı kasten öldürme ve S.P.'a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Suçların sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya içeriği itibarıyla da herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında TCK'nun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Sanık M.B.un hakkındaki beraat hükmü kesinleşen H.Ş.'in boşandığı eşi A.'un kardeşi olduğu, tarım, gıda ve bakliyat üzerine faaliyet gösteren bir limited şirketin kurucusu ve yetkili temsilcisi olan H.Ş.hakkında hasat adı verilen bir operasyon sonucunda suç işlemek amacıyla örgüt kurma, rüşvet ve dolandırıcılık suçlarından Mersin Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açıldığı, ekonomik durumlarının bozulması nedeniyle şirketine kayyım tayin edildiği,

Maktûl Ş. ve kardeşi katılan S.ile bir kısım yakınlarının da H.ın şirketinde uzun yıllar çalıştıkları, S.'ın, H.ın babası M. Ş.ile birlikte üç ayrı limited şirkette ortaklığının olduğu,

Suç konusu olayın meydana geldiği binanın, A.T.'un kardeşi ile birlikte ortağı ve yetkilisi olduğu E.Tarım Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait olup, şirket çalışanlarınca A.'in, H. Ş.'in akrabası ve şoförü olduğu, şirketin asıl sahibinin H.olduğu, şirket binasının üst katında odası olduğu, eşi A.'dan resmi olarak boşanmasına karşın birlikte yaşamaya devam ettiklerinin ifade edildiği,

Suç tarihinden yaklaşık bir buçuk ay kadar önce S.P., Ş. P. ve yakınlarının H. Ş. tarafından işten çıkarıldıkları, 16.06.2006 günü de S.P.'ın, H.Ş.ve M.B.hakkında bir şikâyet dilekçesi vererek, işten çıkarılmasından sonra haklarını istemesi nedeniyle H.'ın mafya olduğunu belirterek kendisini ölümle tehdit ettiğini belirttiği, konu ile ilgili olarak kardeşi E.ile birlikte alınan ifadelerinde H.ve kayınbiraderi M. tarafından tehdit edildiklerini iddia ettikleri,

Suç tarihinden yaklaşık bir buçuk ay kadar önce S.P., Ş. P. ve yakınlarının H. Ş. tarafından işten çıkarıldıkları, 16.06.2006 günü de S.P.'ın, H.Ş.ve M.B.hakkında bir şikâyet dilekçesi vererek, işten çıkarılmasından sonra haklarını istemesi nedeniyle H.'ın mafya olduğunu belirterek kendisini ölümle tehdit ettiğini belirttiği, konu ile ilgili olarak kardeşi E.ile birlikte alınan ifadelerinde H.ve kayınbiraderi M. tarafından tehdit edildiklerini iddia ettikleri,

Kolluk görevlilerince H.Ş.'in ifade vermek üzere 19.06.2006 günü karakola davet edildiği, ifade için 20 Haziran'da geleceğini belirtmesi üzerine tutanak tutulduğu,

Olay günü H.Ş.'in kardeşi C.Ş.ve A. E.ile birlikte E.Tarım Ürünleri San. Ve Tic. Ltd. Şti. binasındaki odasında oturdukları sırada, ölen Ş.P., kardeşi S. P. ve enişteleri K. Ü.'ın geldikleri, onları gören C.ve A.'ın çıktıkları, mahiyeti dosya kapsamından tam olarak anlaşılamayan borç ilişkisinin konuşulduğu, bir süre sonra odaya sanık M. B. ve S. K.'nın geldikleri, M.'in kendisine ait olup, sonradan evinde ele geçen tabanca ile Ş.'i sağ uyluk ve sağ koltuk altından iki kez, S.'ı sağ batından bir, sol bacaktan iki ve sağ dizden bir adet olmak üzere toplam dört kez, H.ve S.'ı da bacaklarından birer kez olmak üzere yaraladığı, K.'in kaçarak odanın dışına çıktığı ve kendisini lavaboya kilitlediği,

Olaydan iki gün sonra Ş.'in hayatını kaybettiği, olay yerinde sekiz adet 9 mm çapında kovan, üç adet mermi çekirdeği, dört adet de mermi çekirdeği nüvesi siyah düğmenin ele geçtiği, atışların M.'in silahı ile yapıldığının belirlendiği,

H.Ş.'in işyerinden ayrılan S.P.ve yakınlarının önceki şirketine ait bir kısım defter ve belgeler ile bir CD'nin ellerinde olduğunu ve kolluk görevlilerine vereceklerinden bahisle kendisine şantaj yaparak dört daire, dört araba ve 200.000 USD para istediklerini, olay günü de yine bu yönde tehdit amacıyla odasına geldiklerini iddia ettiği, ayrıca olaydan üç gün sonra yağma suçundan suç duyurusunda bulunduğu, S. P., İ.P., E.P. ile K.Ü. hakkında yağma suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda kurulan beraat hükümlerinin inceleme dışında olduğu,

S.P.ve K.Ü.ın da, olay günü H.'ın önce kendilerini bürosuna davet ettiğini, konuşurken “M. ve S.” gelsin diye aşağıya haber verdiğini, odaya gelen M.'e “sık” diye talimat vermesi nedeniyle öldürme ve yaralama olayının meydana geldiğini, oda içinde kaçışmaları ve H.'ı kendilerine siper almaları nedeniyle H.ve S.'ın da yaralandığını belirttikleri, H.Ş.hakkında sanık M.'i öldürme suçuna azmettirmeden açılan kamu davasının yargılaması sonucunda kurulan beraat hükmünün Özel Dairece onandığı,

S.P.ve K.Ü.ın da, olay günü H.'ın önce kendilerini bürosuna davet ettiğini, konuşurken “M. ve S.” gelsin diye aşağıya haber verdiğini, odaya gelen M.'e “sık” diye talimat vermesi nedeniyle öldürme ve yaralama olayının meydana geldiğini, oda içinde kaçışmaları ve H.'ı kendilerine siper almaları nedeniyle H.ve S.'ın da yaralandığını belirttikleri, H.Ş.hakkında sanık M.'i öldürme suçuna azmettirmeden açılan kamu davasının yargılaması sonucunda kurulan beraat hükmünün Özel Dairece onandığı,

E. Tarım Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinde muhasebeci olarak görev yapan tanık S.A.'ın Cumhuriyet savcılığında ve mahkemede; olaydan önceki bir cuma günü ölen Ş.'in kardeşi E.P.'ın telefonla aradığını, H. Ş. ve M.B.'u kastederek; "O iki topa söyle bulduğumda top gibi oynayacağımı söyle" dediğini, bu hususu H. Ş.'e ilettiğini, iki gün sonra E.tarafından şirket işçisi K.'ya bir poşet içinde bir kısım şirket evraklarının bırakıldığını, E'un asılları bende şeklinde not da bıraktığını belirttiği, kolluk görevlilerine verdiği ifadede H.'a "top" şeklinde hakaret edildiğinin belirtildiği, İ.'in bu konuşmanın kendisine ait olmadığını söylediği, görüşmenin kim tarafından ne şekilde kayıt altına alındığının belirlenemediği, hukuka aykırı delil kabul edilen bu kayda Özel Dairece itibar edilmediği,

Eylemi gerçekleştiren sanık M.'in tahrik oluşturduğu iddia edilen cümlelerden haberdar olup olmadığının belirlenemediği, olaydan yaklaşık dört yıl sonra yakalandıktan sonraki savunmalarında tesadüfen olay mahallinde olduğunu ve olayın kaza olduğunu belirttiği, tahrik etkisi altında hareket ettiğine ilişkin bir husustan bahsetmediği, yalnızca bir ifadesinde P.tarafından eşi ve annesinin tehdit edildiğini öğrenince durumla ilgili olarak H.Ş.'e bilgi vermek üzere işyerine uğradığını, odada bulunan P...orada da kendisine küfrettiklerini belirttiği, ancak olay günü idare binasında olduğunu iddia ettiği hakaret eyleminin suç yerinde bulunan diğer beş kişi tarafından doğrulanmadığı, birlikte çalıştığı ve yakınları olan H.ve S.tarafından dahi desteklenmediği, sanığın yargılama aşamasında S.'ün ifadesinde geçen cümleden hiç bahsetmediği,

Sanığın 15.12.2011 tarihli "samimi itiraf" olarak adlandırdığı dilekçesinde de; “H. Ş.bana Ş. ve kardeşlerinin kendisini sıkıştırdığını, onlara borcu olduğunu söyledi, ilaç içirdi, 'Ş.ve kardeşleri gelecek, sen de gel' dedi, olay günü odaya girdiğimde oturuyorlardı, H. bana silahı uzattı, 'sık bunlara' dedi, ben de dediğini yaptım, en son da 'benim ayağıma da sık' dedi, elim titredi bacağına geldi. 'Yakalanırsan sana iki milyar Lira veririm' diyordu, vermedi. Bana 'senin işini Yargıtayda halledeceğim, 500 Lira verdim' dedi, suçluyum ama bilinçsizce yaptım" şeklinde açıklamalarda bulunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Haksız tahrik 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinde; “Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklinde ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenmek suretiyle, kişiye haksız fiilin etkisi altında işlediği suçtan ötürü verilecek cezadan belli bir oranda indirim yapılması öngörülmüştür.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir tahrikin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder. Bu halde fail, haksız tahrikin doğurduğu öfke veya elemin etkisi altında, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil olmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

d Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

Bu açıklamaların ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın, tanık S.'ün ilk ifadesinde yer almayıp sonraki anlatımlarında geçen ve katılan E.tarafından sarfedildiği iddia olunan hakaret içeren sözlerin etkisi altında eylemi gerçekleştirdiğine yönelik bir savunmasının bulunmaması, aşamalarda tutarsızlık gösterecek şekilde kimi zaman olayın bir kaza sonucu olduğunu ve olay yerinde tesadüfen bulunduğunu belirtirken, kimi zaman da H.'ın kendisini azmettirdiğini söylemesi, sanığın haberdar olduğu dahi anlaşılamayan "top" şeklindeki hakaret sözlerinin, suç tarihinde olay yerinde olmayan katılan E.P.tarafından söylendiğinin iddia edilmesi ve maktûl Ş.ile katılan S.'dan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden herhangi bir söz ve davranışın bulunmaması karşısında, maktül ve katılan S.tarafından yapılmış olan ve sanığa yönelen haksız bir fiil sözkonusu olmadığından, somut olayda haksız tahrikin uygulanma şartlarının oluşmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, yerel mahkemece sanık hakkında TCK’nun 29. maddesinin uygulanmaması usul ve kanuna uygun olup hükmün onanmasına ilişkin Özel Daire kararı isabetli olduğundan, itirazın reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3566, Karar No: 2010/3431, Tarih: 29.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/3566 E.  ,  2010/3431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 7.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.05.2008 tarih ve 2007/61-2008/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisinin davalı kooperatifin 13 paylı ortağı bulunduğunu, 26.09.2000 tarihinden itibaren kayıp olduğunu, durumun 07.03.2002 tarihinde davalıya bildirildiğini, ancak ihraç prosedürünü işleterek murisin ortaklıklardan ihraç edildiğini, gaipliğin mahkeme kararı ile de sabit olduğunu, 26.09.2000 tarihinden itibaren gaip bulunduğunun kesinleştiğini, davalının işlemleri durdurması gerektiğini ileri sürerek, ihraç kararının iptaline, müvekkillerinin ortaklığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ihraç kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların murisinin davalının ortağı olduğu, mali yükümlülükleri yerine getirmemesi nedeniyle ihtarlar çekildiği, ihtarların ortağın gaip olması nedeniyle alınmadığı, ihraç kararının ilanen tebliğ edildiği, öncesinde aidatların tahsili için icra takibi yapıldığı, davacı eşin ortak eşinin kayıp olduğunu bildirdiği, iptal davasının üç aylık sürede açılmadığı, gaiplik kararının ölüm tehlikesinin gerçekleştiği veya son haber alınması tarihinden hüküm ifade edeciği, ancak davalının bu durumu bilemeyeceği, ortağın mirasçılarının ödeme yapması gerektiği, kararın yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif ortaklığından ihraç kararının iptali ile ortaklığın tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir. Davacıların murisinin davalı kooperatifte birden ziyade ortaklığının bulunduğu ve parasal edimlerini yerine getirmediğinden bahisle bu ortaklıklardan ihracına karar verildiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Taraflar arasındaki çekişme, davalı tarafından verilen ihraç kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif ortaklığından ihraç kararının iptali ile ortaklığın tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir. Davacıların murisinin davalı kooperatifte birden ziyade ortaklığının bulunduğu ve parasal edimlerini yerine getirmediğinden bahisle bu ortaklıklardan ihracına karar verildiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Taraflar arasındaki çekişme, davalı tarafından verilen ihraç kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davalının, davacıların murisinin ortaklıklarına ilişkin aidat ve gecikme faizi borcunu ödemediğinden bahisle 21.11.2001 tarihinde icra takibi başlattığı, bu takip sonrasında ortağın eşi davacı ...’in davalıya 07.03.2002 tarihli ihtarname ile ortağın 26.09.2000 tarihinden beri kayıp olduğunu, durumun emniyet kayıtları ile sabit bulunduğunu bildirmiştir. Ayrıca, davalının mali edimlerin yerine getirilmesine ilişkin keşide ettiği ihtarnameler de muhatap ortağın kayıp olmasından dolayı alınmamıştır. Davalı, 2003 yılında ilanen bildirdiği ihtarnameler sonucu davacıların murisini ortaklıktan ihraç etmiş, bu kararı da aynı yıl ilanen tebliğ etmiştir. Ancak, Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.06.2006 tarih, 2005/444 Esas ve 2006/310 Karar sayılı ilamı ile davacıların murisi ortak Fikret Ziya Bener’in 26.09.2000 tarihinden beri kendisinden haber alınamadığından dolayı gaipliğine karar verilmiştir.

TMK.nun 32 nci maddesi uyarınca ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir. Aynı Kanunun 35 nci maddesine göre de, ilandan sonuç alınmazsa, mahkeme gaipliğe karar verir ve ölüme bağlı haklar, aynen gaibin ölümü ispatlanmış gibi kullanılır.

Gaiplik kararı ölüm tehlikesinin gerçekleştiği veya son haberin alındığı günden başlayarak hüküm doğurur.

Bu durum karşısında, ihraç edilen ortağın kendisinden en son 26.09.2000 tarihinde haber alındığı, durumun davalıya bildirildiği, bu tarihten sonra yapılan ihtarlar ile verilen çıkarma kararının usulsüz bulunduğu, gaipliğe ilişkin mahkeme kararı uyarınca en son haber alınma tarihinden sonra 1163 sayılı Yasa ile davalı anasözleşmesinin ölmüş ortak hakkındaki hükümlerinin uygulanacağı dikkate alınmadan yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10520, Karar No: 2018/4619, Tarih: 21.06.2018

**5. Ceza Dairesi         2014/10520 E.  ,  2018/4619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, yeni temyiz vaki olması durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14416, Karar No: 2013/14567, Tarih: 18.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/14416 E.  ,  2013/14567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2096, Karar No: 2014/24002, Tarih: 27.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2096 E.  ,  2014/24002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/4, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 17.30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki traktörü ile ilçenin pazarının kurulu olduğu 7 metre genişliğinde iki tarafında yaya kaldırımı ve pazar sergilerinin olduğu trafiğe açık caddede seyir halindeyken, pazarda alışveriş yapmakta olan katılanın ayağının üzerinden geçip, katılanın ve yanında bulunan puset içindeki çocuğunun yaralanmasına neden olduğu olayda; caddeye girişin yasak olduğuna dair bir işaretin olmadığı dikkate alındığında, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeden TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabule ve uygulamaya göre de;

TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak; bu hükmün bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı hükmüne rağmen, mahkemece bilinçli taksir hükümleri uygulanmak suretiyle hükmedilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının uzun süreli olduğu gözetilmeden adli para cezasına çevrilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.