muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3249, Karar No: 2025/1688, Tarih: 11.03.2025

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının öncelikle davalı ile aralarında bir sözleşme ilişkisi bulunduğu ispat etmesi gerektiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 200. maddesine göre bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle ikibinbeşyüz Türk lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamayacağı, davacı tarafından yazılı bir sözleşme sunulmadığı, davalının araçları teslim edeceğine yönelik taahhüt altında girdiğine ilişkin belge bulunmadığı, davacının yemin deliline de dayanmadığı, sözleşme ilişkisinin kurulması hususunda icap ve kabul değerlendirildiğinde; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 5. maddesinde hazır olmayanlar arasındaki öneri (icap) düzenlenmiş olup, kabul için süre belirlenmeksizin hazır olmayan bir kişiye yapılan öneri, zamanında ve usulüne uygun olarak gönderilmiş bir yanıtın ulaşmasının beklenebileceği ana kadar, önereni bağlar denildiği, yine icaba karşılık örtülü kabule ilişkin TBK'nın 6. maddesi gereğince "Öneren, kanun veya işin özelliği ya da durumun gereği açık bir kabulü beklemek zorunda değilse, öneri uygun bir sürede reddedilmediği takdirde, sözleşme kurulmuş sayılır." düzenlemesinin bulunduğu, kabulün karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir irade beyanı olduğu ve Kanunun saklı tuttuğu haller hariç yöneltilmeyen irade beyanının sonuç doğurmayacağı, somut olayda taraflar arasında araç satışına yönelik ilişki kurulduğu iddia edilmiş olup, araç satışlarında serbest piyasa dinamiğinin bulunduğu, davalının ilan edilmiş icap niteliğinde araç fiyat listesinin bulunduğunun iddia ve ispat edilmediği, bahsi geçen işlemin bedeli taraflar arasında pazarlık usulü ile kararlaştırılan araç satışına ilişkin olduğu ve davacı tarafça gönderilen kapora bedelinin icap niteliğinde olduğu görülmekle davalının davacının icabına karşılık açık kabulünün olması gerekeceği, bu kapsamda örtülü kabul hükmünün uygulanamayacağı, sözleşme ilişkisinin mevzuat kapsamında da kurulamadığının kabul edildiği, HMK'nın 202. maddesi kapsamında senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebileceği, davacı tarafça sözleşme ilişkisini ispatı amacıyla Whatsapp yazışmalarının ibraz edildiği, dosya arasına alınan Ticaret Sicil Gazetesi örneğinde davalı şirket yetkilisinin yazışmaları yaptığı iddia edilen ...

. maddesi kapsamında senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebileceği, davacı tarafça sözleşme ilişkisini ispatı amacıyla Whatsapp yazışmalarının ibraz edildiği, dosya arasına alınan Ticaret Sicil Gazetesi örneğinde davalı şirket yetkilisinin yazışmaları yaptığı iddia edilen .... olmadığı, kaldı ki yazışmaların yapıldığı telefon numarasını gösterir kişi kaydının dosyaya sunulmadığı, dolayısıyla davalı şirket yetkilisi ile yapılan bir görüşmenin bulunmadığı, şu halde yazışmaların delil başlangıcı niteliğinde olmadığı ve tanık delilinin hükme esas alınamayacağı, davacı tarafça taraflar arasındaki satım sözleşmesi ilişkisinin ispat edilemediği, bu nedenle davacının TBK'nın 117. vd. maddeleri kapsamında seçimlik hakları kullanamayacağı, ödenen kapora bedelinin faizi ile iade edilmiş olması karşısında dava dilekçesinde belirtilen sözleşmeden dönme ile gerçekleştiği iddia edilen zarar kalemlerinin tespitinin yapılmasına gerek görülmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11.03.2025 tarihinde kesin olarak oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Somut olayda, dosyaya delil olarak sunulan watsap yazışmalarından anlaşıldığı üzere, davacı şirketin davalı şirket ... bayisinin ... ... Satış Müdürü .... ile 20 Eylül 2021 tarihinden itibaren çeşitli tarihlerde ve çok sayıdaki watsap yazışmalarının olduğu, bu yazışmaların satın alınacak araç ve bedellerine ilişkin olduğu, sürekli araçların ne zaman teslim olacağına dair görüşmelerin yapıldığı, araçlar için nakit kapora alınmasına dair yazışmaların bulunduğu, bu şekilde yapılan yazışmaların 15 Mart 2022 tarihine kadar sürdüğü, 31.12.2021 tarihinde davacı tarafından davalının hesabına 350.000,00 TL gönderildiği, bilahare davalının bu yazışmalar sonrası 04.04.2022 tarihinde davacının hesabına araç kapora iadesi açıklamasıyla 350.000,00 TL, yine aynı tarihli 50.000,00 TL’nin iade edildiği, ayrıca 04.04.2022 tarihinde 34.800,00 TL ve 50.000,00 TL iki ayrı kur farkı ödemesinin yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır. Taraflar arasındaki yazışmaların içeriği ve tarihleri paranın yatırılma ve iadesi tarihleri birlikte değerlendirildiğinde yerel mahkemenin taraflar arasındaki ilişkinin ispat edilemediği yönündeki gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp kararın bozulması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun Onama yönündeki düşüncesine katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2014/25608, Karar No: 2014/24560, Tarih: 02.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/25608 E.  ,  2014/24560 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Tem. Ve Sterilizasyon Eğt. Der. İkt. İşl. vekili avukat ... ile ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.5.2014 gün ve 2013/429 2014/276 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığının 30/12/2013 tarih ve 9919 sayılı yazıları ile;dosyadaki tüm belgelerin taranarak sisteme aktarılması,dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderilmesinin sağlanması, fiziki dosyanın ise gönderilmemesi gerektiği belirtilmiştir.

Elektronik olarak dairemize gönderilen temyize konu edilen dava dosyasının UYAP ortamında incelenmesinde; taraflar arasında düzenlenen sözleşme örneğinin elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmıştır.

Sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm dilekçe ve evrakların mahkemece UYAP'a taranması ve UYAP ekranına aktarılması suretiyle mümkündür. Temyize konu dosyada bulunan evrakların elektronik ortamda bulunmaması ve evrakın türüne uygun taranmaması halinde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir. Bu bağlamda, mahkemece elektronik ortama aktarılan dava dosyasının kontrolünün yapılarak UYAP'taki evrak kayıt ekranları kullanılarak dosyada bulunan evrakların türüne uygun olarak (örneğin dava dilekçesinin dava dilekçesi,cevap dilekçesinin cevap dilekçesi,delil listesinin delil listesi olarak) kaydedilmesi ve tekrar temyiz incelemesi için dairemize gönderilmesi bakımından dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3173, Karar No: 2010/8131, Tarih: 08.07.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3173 E.  ,  2010/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, hipofize cücelik denilen rahatsızlıklar nedeniyle Kurum hastanesinden tedavilerinin zamanında yapılmadığı, gerekli ilaç giderlerinin zamanında ödenmemesi nedeniyle maddi ve manevi tazminatın Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davacıların tüm, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacılar, “hipofizer cücelik” denilen büyüme hormonu eksikliğine bağlı boy kısalığı hastalığı nedeniyle tedavilerinin Sosyal Sigortalar Kurumu Hastanesinde yapıldığını, ancak tedavilerinin zamanında ve gerektiği şekilde yapılmadığı gibi, tedavileri için düzenli olarak kullanılması gerekli hormon ilaçları giderinin zamanında ödenmemesi ve mahkeme kararlarına rağmen tedavilerinin sürdürülmemesi sonucu sakat kaldıklarını belirterek, maddi ve manevi tazminat istemişlerdir.

Mahkemece, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamına uyularak dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dosyanın talep halinde görevli Ankara Nöbetçi İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş ve iş mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda temyize konu karar verilerek, dava kısmen kabul edilmiştir.

Davacılar vekili tarafından, Ankara 5. İş Mahkemesi'nin 2004/617 ve 2004/616 Esas sayılı dosyalarında SSK Başkanlığı ve Sağlık Bakanlığı aleyhine 07.02.2003 tarihinde açılan davalarda, A.Ü. Tıp Fakültesi 2925 sayılı Konsey kararı gereğince tanzim olunan 23485 sayılı rapora rağmen tedavileri yapılmayan ve ilaç muafiyeti uygulanmayan davacıların konsey kararı gereğince tedavisinin yapılması ve ilaç muafiyetinin uygulanmasına karar verilmesi, durumun aciliyet kespetmesi bakımından duruşma günü beklenmeksizin konsey kararının uygulanması için tedbir kararı verilmesi istenmiştir. Anılan Mahkemece verilen 12.03.2003 tarihli tedbir kararı gereğince SSK Ankara İhtisas Hastanesi'nce davacılar için izole büyüme hormonu eksikliği tanısı ile 21.07.2003 tarih ve 19344 ve 19343 sayılı raporlar hazırlandığı ve reçetelerinin yazıldığı dosya içerisindeki mevcut bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davacılar, söz konusu raporlar ve reçeteler ile tedavileri için gereken ilaçları alamadıklarına veya bedellerinin davalı Kurum tarafından ödenmediğine ilişkin deliller ibraz etmemişlerdir.

Ayrıca, dava dilekçesinde davacılar, babaları tarafından Ankara 5. İş Mahkemesi'nin E:1996/1246, K:1996/25 sayılı dosyasında aynı konuda dava açıldığını ve anılan mahkemenin 21.06.1996 tarihli kararı ile 11.02.1994 tarihinden sonra SSK tarafından kesilen tedavilerin ihtiyati tedbir yoluyla sürdürülmesine karar verildiğini belirtmişler, ancak, Ankara 5. İş Mahkemesi, 23.05.2006 tarihli cevabi yazısında, söz konusu dosyanın taraflarının dava ile ilgisi olmayan kişiler olduğunu bildirmiştir.

Temyize konu davanın yargılama aşamasında iki bilirkişi kurulu raporu alınmıştır. Bir doktor, bir eczacı ve bir hukukçu bilirkişi tarafından hazırlanan 14.08.2008 tarihli birinci raporun sonuç kısmında, büyüme hormonu bedelinin ödenmemesinin söz konusu olmadığı, bu nedenle davacıların talep ettiği 2.500,00.-TL'lik maddi tazminatın niteliğinin açıklanmasının istenmesiyle bu talebin nedeni, kullanıldığı halde SSK'dan alınamayan ilaç bedeli ve katkı payı farkları ise, ilaç reçete ve faturalarının belgelenmesinden sonra hesaplanacak ilaç ve muafiyet farklarının Kurumdan yasal faizi ile birlikte tahsili gerekeceği, manevi tazminata ilişkin talebin değerlendirilmesinin ise mahkemeye ait olduğu kanısına varıldığı belirtilmiştir. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 09.02.2009 tarihli ikinci raporun sonuç kısmında ise, aynen “A-Yukarıda muayene ve dosyasının tetkik bulguları bildirilen Ali İhsan ve Mürşidiye kızı 01.01.1981 Sorgun doğumlu ...'ın olayın adli tıp yönünden değerlendirilmesi kısmında da belirtildiği üzere;

1.Vücut genel çalışma gücünden %39.33 nispetinde kaybettiği;

2.İlaçlarını kullanmaması, düzenli almaması ya da hastalığın öncül etkisiyle osteoporoz hastalığının geliştiği, kesin olarak bu sebeplerden hangisine ait olduğunun tesbitine imkan olmadığı; bununla birlikte bu hastalıkta yüksek oranda görülen osteoporoz hastalığının adı geçenin maluliyet oranını %18.33 (yüzde onsekiz tam yüzde otuz üç) nispetinde arttırdığı;

3.Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastaneleri Endokrinoloji Anabilim Dalının 27.11.2002 tarih ve 29707 sayılı raporunun fotokopisinde de belirtildiği üzere; izole büyüme hormonu eksikliği ve osteoporez teşhisleri 27.11.2002 tarihinde konulduğundan, bu tarihin hastalığının başlangıç tarihi olarak kabulünün uygun olacağı;

B-Yukarıda muayene ve dosyasının tetkik bulguları bildirilen ... ve ... kızı 01.02.1979 Sorgun doğumlu ...'ın; olayın adli tıp yönünden değerlendirilmesi kısmında da belirtildiği üzere;

1.Vücut genel çalışma gücünden %39.96 nispetinde kaybettiği;

2.İlaçlarını kullanmaması, düzenli almaması ya da hastalığın öncül etkisiyle osteoporoz hastalığının geliştiği, kesin olarak bu sebeplerden hangisine ait olduğunun tesbitine imkan olmadığı; bununla birlikte bu hastalıkta yüksek oranda görülen osteoporoz hastalığının adı geçenin maluliyet oranını %18.96 (yüzde on sekiz tam yüzde doksan altı) nispetinde arttırdığı;

1.Vücut genel çalışma gücünden %39.96 nispetinde kaybettiği;

2.İlaçlarını kullanmaması, düzenli almaması ya da hastalığın öncül etkisiyle osteoporoz hastalığının geliştiği, kesin olarak bu sebeplerden hangisine ait olduğunun tesbitine imkan olmadığı; bununla birlikte bu hastalıkta yüksek oranda görülen osteoporoz hastalığının adı geçenin maluliyet oranını %18.96 (yüzde on sekiz tam yüzde doksan altı) nispetinde arttırdığı;

3.Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastaneleri Endokrinoloji Anabilim Dalının 13.09.2002 tarih ve 23485 sayılı raporunun fotokopisinde de belirtildiği üzere; izole büyüme hormonu eksikliği ve osteoporoz teşhisleri 13.09.2002 tarihinde konulduğundan, bu tarihin hastalığının başlangıç tarihi olarak kabulünün uygun olacağı” ifade edilmiştir.

09.02.2009 tarihli raporda belirtilen %18.33 ve %18.96 oranındaki maluliyetler esas alınarak ve davacıların kusursuz oldukları kabul edilerek maddi tazminat hesabı yapılmış, mahkemece, 18.06.2009 tarihli hesap bilirkişisi raporunda belirlenen maddi tazminat miktarlarına hükmedilmiş ve ayrıca davacılar yararına manevi tazminat takdir edilmiştir.

Hükme esas alınan Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 09.02.2009 tarihli raporda, davacıların vücut genel çalışma gücünden kayıp oranları tespit edilmiş, osteoporoz hastalığının hangi sebeplerden kaynaklandığı belirtilip, osteoporoz hastalığının davacıların maluliyet oranlarını ne kadar arttırdığı saptanmıştır. Oysa, hükme esas alınacak bilirkişi raporunda, davalı Kurumun davacıların tedavisini gerektiği şekilde yapıp yapmadığı, davacıların ilaçlarını zamanında temin edip edemedikleri, davacıların yaşları gereği tedaviye zamanında başlayıp başlamadıkları vs. hususları ve yukarıda bahsedilen mahkeme dosyaları ve verilen ihtiyati tedbir kararları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, davacıların maluliyetinin artmasına davalı Kurumun uygulamalarının sebebiyet verip vermediği (illiyet bağı mevcut olup olmadığı), vermiş ise oranının ne olduğu konularının tespit edilmesi gerekmektedir. Ancak, anılan raporda, bu hususlar irdelenmeden, genel ifadeler ile yetinilmiştir.

Mahkemece, davacıların dava dilekçelerinde 1996 yılında babaları tarafından açıldığı belirtilen dava dosyası araştırılıp, celp edilmek, elde mevcut tüm tıbbi belgeler ile dava dosyasının gerektiğinde davacıların da Adli Tıp Kurumu’na gönderilmek suretiyle Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak, davacıların malul olup olmadığının ve maluliyet derecelerinin ne olduğunun, Sosyal Sigortalar Kurumu Hastanesi tarafından sürdürülen tedavi ile maluliyetlerinin oluşumu arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığının ve illiyet bağı var ise maluliyet oranına etkisinin ne olduğu saptanmak, gerektiğinde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan rapor alınmak ve oluşacak sonuca göre karar vermek gerekirken, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacılara yükletilmesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35309, Karar No: 2024/10960, Tarih: 02.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/35309 E.  ,  2024/10960 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/2 E., 2016/261 K

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A)Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun, 5237 sayılı TCK’nın 204/1 maddesinde belirtilen cezasının miktarı ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihi olan 01.01.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca

Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B)Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B)Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın sahibi ve sorumlu müdürü olduğu Yeni Şerbetçi Eczanesinde, ... Rehberlik ve Teftiş Kurulu Başkanlığınca yapılan inceleme sonucu düzenlenen 18.04.2008 tarih 208285-58/24 sayılı soruşturma raporuna göre; sanığın T.C Sağlık Bakanlığı Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görev yapan doktorlar; ..., ... ve ... ile T.C Sağlık Bakanlığı Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görev yapan doktorlar ... ve ... tarafından düzenlenmediği halde, onlar tarafından düzenlenmiş gibi hazırlanan sahte reçeteleri kuruma ibraz ederek bedellerini tahsil etmek, haksız kazanç elde ederek kurumun 13.908,23 TL zararına sebebiyet verdiği iddia edilmesi karşısında, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan soruşturmada, sağlık yardımı alan hastaların, reçetelerdeki imzaların kendilerine ait olmadığını, reçetede belirtilen hastanelerde muayene olmadıklarını, reçetelerdeki birçok ilacı hiç kullanmadıklarını, sağlık yardımı alan hastalardan ..., ..., ...., ..., ..., ... ile ...'ın sağlık karnelerini sanığın ve sanığın eşi temyiz dışı sanık ...'nin eczanesine bıraktıkları zamanlar olduğunu beyan etmeleri, sahte reçetelerdeki kaşe ve imza sahibi doktorların beyanları, bilirkişi raporları, rapor sayısı ve tüm dosya kapsamı gözetildiğinde; sanığın bizzat sahte reçeteleri kuruma ibraz edip, bedellerini tahsil etmek suretiyle, haksız kazanç elde ederek, katılan kurumun zararına neden olmak suretiyle kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediği gözetilmeden, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşerek mahkûmiyet yerine beraate hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9776, Karar No: 2016/798, Tarih: 25.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9776 E.  ,  2016/798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak mal bulunamadığını ileri sürerek borçlunun dava konusu taşınmazını diğer davalıya satışına ilişkin tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın görev yönünden reddine karar verilerek dosyanın talep halinde asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 6100 sayılı HMK’nin ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girmesine, tasarrufun iptali davalarının mutlak ticari dava niteliğinde olmayıp şahsi nitelikte ve borçlunun tasarruflarına yönelik bulunmasına bundan dolayı da asliye ticaret mahkemesinde değil asliye hukuk mahkemesinde görülmesinin gerekmesine, 01/07/2012 tarihinden itibaren açılan davaların, asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasında artık işbölümü değil görev ilişkisinin bulunmasına somut olayda da davanın 31/12/2012 tarihinde 6183 sayılı Yasanın 24 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış olmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 19.12.2005 gün ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140.maddesi gereğince davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.