muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1559, Karar No: 2013/3843, Tarih: 15.03.2013

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2013/1559 E.  ,  2013/3843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.05.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanun’unun 733/4. maddesi gereğince önalım hakkı, satışın hak sahibine bildirildiği tarihin üzerinden üç ay ve her halde satışın üzerinden iki yıl geçmekle düşer. Önalım hakkına konu satışın, ... 2. Noterliğinin 18/05/2010 gün ve 05145 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. Maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle öncelikle anılan madde uyarınca geçerli tebligatın ne şekilde olacağının irdelenmesi gerekmektedir.

Tebligat Kanununun 21. maddesine göre kendisine tebligat yapılacak kimse, gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden çekinirse tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine ya da memuruna imza karşılığı teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla

2013/1559-3843 -2-

beraber tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılır. Tebligat Tüzüğünün 28. maddesinin 1. fıkrası uyarınca da tebliğ memurunun muhatabın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel olan komşu, kapıcı gibi kimselerden veya o yerin muhtar veya ihtiyar kurulu üyelerinden veyahut zabıta amir veya memurlarından soruşturularak, alınan beyanı tebliğ mazbatasına yazıp altını imzalatması gerekir. Bu yön özellikle Tebligat Kanununun 23. ve Tüzüğün 33. maddelerinde de ayrıca vurgulanmıştır.

Davalıya çıkarılan tebligat incelendiğinde; ... 2. Noterliğinin 18/05/2010 günlü ve 05145 yevmiye numaralı ihtarnamesinin Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligata “en yakın komşusu Ahmet Yarkan’a haber verildiği” nin yazıldığı ancak muhatabın komşusunun beyanın tebliğ mazbatasına yazılmadığı gibi imzasının da alınmadığı görülmüştür. Bu durumda tebligat işleminin kanun ve tüzük hükmüne uygun yapılmadığı anlaşılmaktadır. Oysa Tüzüğün 28.maddesinin 1.fıkrası hükmünün aynen yerine getirilmesi halinde, tebligat memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği ve adreste bulunmadığı tevsik edilmiş ve tebligatın Tebligat Kanununun 21.maddesinde öngörülen koşulla yapıldığı kabul edilir.

... 2. Noterliğinin satışın bildirilmesi konulu 18/05/2010 günlü ve 05145 yevmiye numaralı ihtarnamesi önalım hakkı sahibi olan davacıya usulüne uygun tebliğ edilmediğinden davanın 2 yıllık yasal sürede açıldığının kabulü gerekir. Mahkemece işin esasının incelenerek soncuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22360, Karar No: 2007/15124, Tarih: 06.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/22360 E.  ,  2007/15124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 7.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14.3.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden F... K... vekili Avukat H... Ç... geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacılar kayden İsmail ve A...’den doğma olarak gözüken ölü M... ’nin A...’nin S...ile birlikteliğinden doğduğu iddiasıyla ölü Mustafa’nın İsmail olan baba adının S... olarak değiştirilmesini istemiştir.

M...’nin İsmail ile A...’nin evlilik birliği süresinde doğduğu görülmektedir.

Davacıların istemi soybağının reddi ile babalığa karar verilmesine yönelik olmakla aile mahkemesi görevlidir.(4787 Sayılı Kanun m. 4/1)

Görev kamu düzenine ilişkindir. Yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınmalıdır.Görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 500.00 YTL vekalet ücretinin S... yolcuoğlu ve arkadaşlarından alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2007 Salı
Yargıtay — Esas No: 2022/252, Karar No: 2022/2064, Tarih: 24.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/252 E.  ,  2022/2064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozma öncesi mahkûmiyet hükmünün verildiği 04/03/2015 tarihinden, bozma sonrası mahkûmiyet hükmünün verildiği 29/09/2020 tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ile 2. fıkrasında 15-18 yaş arasındaki çocuklar için öngörülen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımı süresinin ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kesinleşmesini müteakip, tedbirin ihlali nedeniyle Mahkemece tensip zaptnın düzenlendiği tarih ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşip ikinci suçun işlendiği tarihe kadar geçen sürelerde zamanaşımının durduğu dikkate alındığında da suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ile 2. fıkrası ve 67. maddesinin 4. fıkrasında 15-18 yaş arasındaki çocuklar için öngörülen 7 yıl 12 aylık uzatmalı dava zamanaşımının süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; bozma sebebine göre, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13465, Karar No: 2012/19203, Tarih: 11.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13465 E.  ,  2012/19203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22119, Karar No: 2023/8045, Tarih: 25.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/22119 E.  ,  2023/8045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/220 E., 2015/481 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Gölhisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.02.2015 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiş, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması sebebi ile Gölhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/220 Esas., 2015/481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden dosyanın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği belirtilerek beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi;

Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; sanığın dava açılmasının ertelenmesi kararına itiraz ettiğinden dolayı Denetimli Serbestlik müdürlüğüne başvurmadığına dair beyanının kabul edilebilir bir mazeret olduğundan bahisle atılı suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verildiği, sanığın anılan karara itiraz etmesinin denetimli serbestlik kararının uygulanmasını durdurmayacağı gerçeği, sanığa yapılan tebligatın yasal olduğu, ayrıca sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gitmesi gerektiğini bildiğini kabul ettiği dikkate alındığında, yalnızca kamu davasının açılması hususunda dava şartı olarak getirilen düzenleme karşısında sanık tarafından işlendiği ikrar vesair delillerle sabit olan atılı suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın yeğeni olan ...'ın temin ettiği uyuşturucu maddeleri evlerinin arkasında kullandıkları, sanığın rahatsızlanması ile hastaneye kaldırıldığı, sanığın hastanede üzerinde uyuşturucu madde ve yanık kağıt parçası ele geçirildiği, Antalya Adli Tıp Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesinin 05.11.2014 tarihli raporunda,sanığın kanında OPİAT grubuna ait etken maddelerden morfin ; idrarında ise OPİAT grubuna ait etken maddelerden kodein, morfin ve eroin tespit edildiğinin belirtildiği, yine Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporunda, sanıktan elde edilen 4 adet kağıt parçası ve 1 adet

karton parçası üzerinde uyuşturucu maddelerden eroin kalıntılarının bulunduğunun belirtildiği, sanığın da savunmasında intihar etmek amacıyla söz konusu uyuşturucu maddeyi kullandığını ikrar ettiği anlaşılmıştır. Gölhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2015 tarih 2015/166-1 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve sanığın 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına Burdur Sulh Ceza Hakimliğine itiraz yolu açık olmak üzere karar verildiği, bu kararın sanığa 03.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın da aynı havale tarihli dilekçesi ile söz konusu karara itiraz ettiği, Burdur Sulh Ceza Hakimliğinin 30.03.2015 tarihli kararı ile sanığın itirazının reddine karar verildiği, bununla birlikte söz konusu kararın kesinleşmesi beklenmeksizin 16.02.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Tedbirinin infazı için Burdur Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müzekkere yazıldığı, Burdur Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce de sanığa 03.03.2015 tarihinde yapılan tebligata rağmen 10 gün içinde müracaat etmemesi nedeniyle kayıtların kapatılarak denetimli serbestlik evraklarının Gölhisar Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Gölhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2015 tarihli kararı ile de dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılmasına karar verilerek aynı tarihli iddianamenin düzenlendiği anlaşılmıştır. Sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de sanığın savunmasında kararın kendisine 03.03.2015 tarihinde itiraz yolu açık olmak üzere tebliğ edildiğini, itiraz dilekçesini verdikten sonra buna ilişkin bir karar beklediği sırada davanın açıldığını öğrendiğini, talebinin reddedildiğine dair yazı gelmesi halinde denetimli serbestliğe başvuracağını belirttiği, davanın açılmasının ertelenmesi kararının sanığa 03.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın süresi içerisinde bu karara itiraz ettiği, itirazın da Burdur Sulh Ceza Hakimliğinin 30.03.2015 tarihli kararı ile reddedildiği, bu aşamada Burdur Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce de sanığa 03.03.2015 tarihinde tebligat yapıldığı ancak sanığın Gölhisar Cumhuriyet Başsavcılığının kararına itiraz etmiş olması nedeniyle Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmadığı, sanığın tebligatı aldıktan sonra mazeretini bildirdiği ve bu mazeretinin kabul veya reddi yönünde bir karar beklemesinin kabul edilebilir olduğu, bu durumda sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığından söz edilemeyeceği kanaatine varılarak beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesi birinci fıkrasında; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” Soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa;

gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemenin yer aldığı, tüm bu düzenlemeler karşısında somut olayda; sanık hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin çağrı yazısının sanığa tebliğ edilmesi üzerine sanığın müdürlüğe başvurmaması üzerine dosyanın kapatılarak yapılan yargılamada kamu davsının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden infaza başlandığı belirtilerek beraat kararı verilemeyeceği, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi sekizinci fıkrası ikinci cümlesi uyarınca kamu davası hakkında durma kararı verilerek, gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazının sonucunun beklenilmesi, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/220 Esas, 2015/481 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2397, Karar No: 2015/4341, Tarih: 23.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/2397 E.  ,  2015/4341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hırsızlık yapmak için müştekinin evine giren sanık ... hakkında, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan davadan karar verilmemiş ise de, mahkemesince bu hususta her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20.00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle ve hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Toplam 5.00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20.00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100.maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yükletilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

1- Sanık ...'ın yüklenen suçları işlediğine ilişkin, diğer sanık ...'nın suç atma niteliğinde kalan anlatımı dışında, hükümlülüğüne yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kuvvetli, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, yüklenen suçlardan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20.00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13763, Karar No: 2016/5399, Tarih: 03.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/13763 E.  ,  2016/5399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 02.04.2012 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kardeşlerinden miras karşılığı aldıkları çeklerin ödenmediğini, bu nedenle icra takibi başlatıldığını, davalının borca itiraz ettiğini, takibin durduğunu belirterek çeklerin tahsili için yapılan icra takibine davalının itirazının iptaline ve % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, çeklerin ve alacağın zamanaşımına uğradığını, dava konusu çeklerin miras taksimiyle ilgisinin bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- 02.07.2012 tarihli 6352 sayılı Kanunun 11. maddesi ile yapılan değişiklikle 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "yüzde kırkından" ibaresi "yüzde yirmisinden" şeklinde değiştirilmiştir.

Mahkemece belirtilen husus gözetilmeden yazılı şekilde % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.