muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1276, Karar No: 2017/1192, Tarih: 14.06.2017

Yapılan bu değişiklikle kanun koyucu tarafından Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna yeni bir görev verilmiş; davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine yerel mahkemece verilen kararın temyiz incelemesinin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda yapılması öngörülmüştür.

Öte yandan, Hukuk Genel Kurulunun görevi davanın esastan reddini veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararlarla sınırlı bulunmaktadır.

Bu nedenle, nihai karar kavramı üzerinde durulmasında yarar vardır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 294/1. maddesinde mahkemelerin usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdireceği belirtilmektedir. Bilindiği gibi, hakimin davadan el çekmesini gerektiren, davayı sonuçlandıran kararlarına nihai kararlar denilmektedir. Nihai kararlar, usule ilişkin nihai kararlar veya esasa ilişkin nihai kararlar (hükümler) olmak üzere ikiye ayrılır. Usule ilişkin nihai kararlar, davanın esasıyla ilgili olmayan kararlar olup, başka bir ifade ile mahkemenin maddi hukuk bakımından değil de usul hukuku bakımından verdiği kararlardır. Bu nedenle, mahkemece verilen görevsizlik, yetkisizlik, davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararlar usule ilişkin nihai kararlar olduğu gibi, dava şartı yokluğu nedeni ile verilen, usulden ret kararları (HMK m.115/2) da usule ilişkin nihai kararlardır.

Esasa ilişkin kararlar ise hakimin uyuşmazlığın esasını inceleyerek verdiği kararlardır (HMK m. 294/1). Yani davada ileri sürülen taleplerin maddi hukuk açısından incelenerek esas bakımından kabul veya reddine ya da kısmen kabul ve kısmen reddine ilişkin kararlardır. Esasa ilişkin nihai karar ile taraflar arasındaki uyuşmazlık (esastan) sona erer ve hüküm kesinleşince (kesin hüküm ortaya çıkınca), artık o uyuşmazlık (dava konusu) hakkında, aynı taraflar arasında, aynı dava sebebine dayanarak yeni bir dava açılamaz; açılırsa, kesin hükümden dolayı reddedilir (HMK m.303)(Kuru, Baki:Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001, Cilt:3, s.3005).

Nitekim, yukarıda vurgulanan ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 25.02.2015 gün ve 2014/8-2485 E., 2015/850 K. sayılı ilamında da benimsenmiştir.

Nitekim, yukarıda vurgulanan ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 25.02.2015 gün ve 2014/8-2485 E., 2015/850 K. sayılı ilamında da benimsenmiştir.

Somut olayda, yolsuz tescil hukuksal nedeniyle tapu iptali ve tescil istemiyle açılan davada yerel mahkemece Özel Dairenin bozma ilamına uyularak 04.10.1991 tarihli protokol ve 26 adet senet için davacının ibra ettiği senetlerin karşılıksız kaldığının kararlaştırıldığı, yine protokol hükümlerine davalı vekili tarafından itiraz edilmediği, bu itibarla senetlerin davacıya işlem yapılmadan iade edilmesi gerektiği halde iade edilmeyerek takibe konulduğu ve dava konusu payın bu nedenle ihalesi ile davalı şirkete satıldığı, ihalenin hükümsüz senetlere dayandığı, dolayısıyla tescilin yolsuz olduğu belirtilerek verilen davanın kabulüne dair 27.12.2011 tarihli üçüncü karar Özel Dairece ibranamenin aslının bulunmadığı, fotokopi belgeye dayanılarak davacının ibra edildiğinin kabul edilemeyeceği, Daire bozma kararının sonradan ortaya çıkan duruma göre maddi hataya dayalı olduğu ve davada dayanılan çekişme konusu taşınmazın sicil kaydının oluşumunun TMK'nın 1025. maddesinde öngörülen yolsuz tescile dayalı olduğunun söylenemeyeceği, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, dahili davacılar vekilinin karar düzeltme talebinde bulunması üzerine Özel Dairece 07.03.2013 tarihli karar ile 6100 sayılı HMK’nın 125/1. maddesi; dava açıldıktan sonra davalı ... Makine San ve Tic. A.Ş.’nin, dava konusunu (müddeabihi) bir başka şirket olan ...’ne sattığı, bu nedenle davacı tarafa seçimlik hakkının hatırlatılmasının gerektiği açıklanmak suretiyle Dairenin 03.07.2012 tarih ve 2012/5062 E. 2012/8345 K. sayılı kararının kaldırılmasına ve hükmün bu yönden bozulmasına karar verilmiştir. Buna göre dahili davacılar vekilince karar düzeltme talep edilen üçüncü karar Özel Dairece önceki bozmayı ortadan kaldıracak nitelikte olmayıp, HUMK’nın 186. maddesinde (6100 sayılı HMK’nın 125. maddesi) belirtilen dava konusunun devri ve taraf değişikliğinin hatırlatılması yönündedir.

Görüldüğü üzere 17.04.2013 tarih ve 6460 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 1.maddesiyle 18.06.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 439 uncu maddesinin beşinci fıkrasından ve 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun’un 16'ncı maddesi ile değiştirilmeden önceki 429 uncu maddesinin üçüncü fıkrasından sonra gelmek üzere eklenen fıkranın eldeki davada uygulanma imkanı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca yukarıda içeriğine yer verilen hukuki olgular da dikkate alınarak, yerel mahkemece verilen üçüncü kararın temyizen inceleme görevi Hukuk Genel Kurulu’na ait değil Özel Daireye atittir.

Bu nedenle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

Hal böyle olunca yukarıda içeriğine yer verilen hukuki olgular da dikkate alınarak, yerel mahkemece verilen üçüncü kararın temyizen inceleme görevi Hukuk Genel Kurulu’na ait değil Özel Daireye atittir.

Bu nedenle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda gösterilen nedenlerle dahili davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 1. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 14.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8381, Karar No: 2017/7012, Tarih: 07.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8381 E.  ,  2017/7012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/12/2015 tarih ve 2013/647-2015/616 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05.12.2017 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı tarafından davalı hakkında 14/05/2013 tarihli sözleşme gereğince ödenmeyen alacağın tahsili için ilamsız takip yapıldığını, takibe konu alacağın 127.723.00 TL'lik kısmına itiraz edildiğini, sözleşme veya imzaya itiraz olmadığını, davalının sözleşme gereğince peşin ödemesi gereken 50.000,00 TL'yi ödediğini geriye kalan 150.000,00 TL'nin ise ödemediğini ileri sürerek, icra takibine yapılan itirazın iptaline, davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibine konu olan miktardan 50.000,00 TL için haksız icra takibi yapıldığının dava dilekçesinden de anlaşıldığını, sözleşmede düzenlenen ek 1 de gösterilen borçların tamamının davalı tarafından ödendiğini, kalan 150.000,00 TL borcun bir kısmının davacının rızasıyla kardeşine ve gösterdiği diğer kişilere ödendiğini, devir öncesi döneme ilişkin borçların karşılandığını, böylece icra dosyasında itiraz edilmeyip yapılan ödeme sonrasında davacıya dava konusu sözleşme uyarınca herhangi bir borcun kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafından 14/05/2013 tarihli sözleşme dışında ödeme yapıldığı, bu ödemelerin davacıdan devir alınan şirketin devirden önceki borçları olması nedeniyle, borçlu davalının yaptığı bu ödemeleri Borçlar Kanunu 139 maddesi hükmü gereği takip konusu alacaktan mahsup edilmesini talep etme hakkı olduğu, bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalının davacıya borcunu ödediği gerekçesiyle, davanın reddine, davalı yararına tazminat takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir. Dava konusu 14/05/2013 tarihli sözleşme uyarınca ... Geri Dönüşüm Kağıt Petrol Ürünleri Hurda Plastik Kauçuk Nak. ve Tic. Ltd. Şti. hisselerinin davalıya devrinin yapılacağı, sözleşmenin 2. maddesiyle de davalının toplam 415.000,00 TL ödeme yapacağı, 215.000,00 TL'nin sözleşmeye ekli listede gösterilen şirket eski borçlarının karşılanmasıyla kalan 200.000,00 TL'nin de davacı ...’ye verilerek ödeneceği kararlaştırılmış, devirden önce olan ve sözleşmenin ekindeki listede yer almayan şirkete ait başka borçların çıkması halinde bu borçların davacı tarafından ödeneceği kabul edilmiştir. Dosyada bulunan Ticaret Sicil Gazetesinden ... Geri Dönüşüm Kağıt Petrol Ürünleri Hurda Plastik Kauçuk Nak. ve Tic. Ltd. Şti'nin 14/05/2013 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirket hissedarlarının hisselerini davalıya devretmeleriyle şirketin tek ortaklı limited şirket haline geldiğinin tescil ve ilanına karar verildiği, dolayısıyla hisse devirlerinin gerçekleşmiş olması sebebiyle davacının sözleşmeye dayalı bu edimini yerine getirdiği anlaşılmaktadır. Davalı tarafça da bir kısım ödemelere ait belgeler ibraz edilmiş, dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi raporuna istinaden yapılan ödemelerle davalının borcunun kalmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa taraflarca düzenlenen sözleşmede 200.000 TL'nin davacıya ödeneceği kararlaştırılmış olup, davacı tarafından 150.000 TL için dava açılmıştır.

Muhasebeci bilirkişi tarafından düzenlenen raporda dava konusu miktarın davalı tarafından davacı adına 3. Kişilere ödendiği davalının borcunun kalmadığı mütaala edilmiş ise de, ödeme yapılan bu kişilerin davacının yetkili temsilcisi olduğuna dair bir belge bulunmadığı gibi ödemelerin bu kişilere yapılması hususunda davacı tarafından yetki ve icazet verildiğine dair bir bilgi de bulunmamaktadır. Yine yapılan bu ödemeler dava konusu sözleşmeye ekli borç listesinde de görülmemektedir. Borçlu borcunu alacaklıya veya yetkili temsilcisine ödeyerek borcundan kurtulabilir. Başka kimseye yaptığı ifa borçluyu kurtarmaz.

Bu halde dava konusu alacakla ilgili, borçlunun 3. Kişi ve kurumlara yaptığı ödemelerin, sözleşme kapsamında olup olmadığı, davacının bu ödemelere yetki ve icazet verip vermediği, sözleşme hükümleri, tarafların iddia ve savunmaları ile davacının bilirkişi raporuna itirazları değerlendirilmek, denetime elverişli bilirkişi raporu alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna istinaden ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının davacı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/81, Karar No: 2013/3282, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/81 E.  ,  2013/3282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalılar 1- ... Tekstil Madencilik İnş. Gıda Nak. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... 2- ... Gıda Ltd. Şti. 3- ... Gıda A.Ş. aralarındaki menfi tespit davası hakkında Nazilli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.02.2011 gün ve 11-18 sayılı hükmün davalılardan ... Tekstil Madencilik İnş. Gıda Nak. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen takibe dayanak bonoların temlik edildiğine dair evrakın, bonoların protesto belgesinin bir suretinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş ise de protesto belgesinin 05/12/2012 tarihinde icra müdürlüğüne yazılan yazı ile istendiği, ancak 10/12/2012 tarihli yazı cevabının ekinde ve dosya kapsamında bulunmadığı anlaşıldığından bu eksikliğin giderilerek dosyanın yeniden gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14668, Karar No: 2017/665, Tarih: 31.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14668 E.  ,  2017/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Sulh Hukuk ve .... 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın TTK'nın 82. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince ise dernek defterlerinin kaybolması halinde görevli mahkemeye ilişkin özel bir düzenleme bulunmadığından, HMK'nın 382. maddesi uyarınca davaya bakmakla sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

5253 sayılı Dernekler Kanununun 32/k maddesinde "Tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin, gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hale gelmesi veya kaybolması halinde, öğrenme tarihinden itibaren onbeş gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yerin yetkili mahkemesine zayi belgesi almak için başvurmayan veya bu belgeyi denetim sırasında ibraz edemeyenler üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılacağı" açıklanmıştır. Anılan kanunda genel zayi belgesinin alınması konusunda hangi mahkemenin görevli olduğu gösterilmemiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 382. maddesinde, "çekişmesiz yargı işleri" düzenlenmiş, aynı Kanunun 383. maddesinde de çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemesi olacağı hükmüne yer verilmiştir.

Maddede çekişmesiz yargı işlerinin neler olduğu önce genel çerçevesi belirlenerek daha sonra da mümkün olduğunca sayılarak belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı ... tarafından tutulan 19.01.2010 tarih ve 50 sayılı karar defterinin kaybolduğunu ileri sürerek zayi belgesi verilmesini talep etmiş olup, zayi belgesi istemine ilişkin uyuşmazlık, 6100 sayılı Kanunun 382/2-e maddesinde sayılmamakla birlikte, Kanunun 382/1. maddesinde sayılan ölçütlere göre çekişmesiz yargı işi niteliğinde olup, 5253 sayılı Dernekler Kanununun 32/k maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 383. maddesi gereğince de derneğin defter ve belgeleri için zayi belgesi verilmesi hususunda hangi mahkemenin görevli olduğuna ilişkin özel bir düzenleme bulunmadığı anlaşılmakla, görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/01/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22136, Karar No: 2008/218, Tarih: 15.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22136 E.  ,  2008/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibi 26.02.2007 tanzim tarihli bonoda keşideci konumunda olan İ. F K. ile aval veren F. Ö. E.O.H.İ.R.D.H.Ltd.Şti. aleyhinde bonoya dayalı olarak başlatılmıştır.

Borçlular vekili, borçlu İ.'un bonoda imzasının bulunmadığını, borçlu şirket kaşesi üzerinde imza var ise de şirketin aval veren konumunda olduğundan keşidecinin imzasını içermediği için borçlu şirketinde sorumluluğunun olmadığını ileri sürerek takibin iptalini istemiştir.

Takip konusu senedin incelenmesinde, asıl borçlu görünen İ. F K'e atfedilecek imza bulunmamaktadır. Diğer borçlu şirket ise aval veren konumundaki olup, TTK'nun 614 hükmüne göre kimin için taahhüt altına girmişse tıpkı onun gibi sorumludur. Lehine aval verilen kimse mutlaka bono borçlusu olmalıdır. Bonoda sorumlu olarak görünmeyen bir kimse için verilen aval geçersizdir (Prof.Dr. F Ö-Kıymetli Evrak Hukuku s.802).

Somut olayda da bono keşidecisinin imzası yoktur. Keşideci İ. için aval vermiş olan borçlu şirket, senette keşidecinin imzasının bulunmaması nedeniyle senet bedelinden dolayı sorumlu tutulamaz. Bu nedenle her iki borçlu hakkında takibin iptaline karar verilmesi yerine şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12437, Karar No: 2020/624, Tarih: 22.01.2020

**5. Ceza Dairesi         2015/12437 E.  ,  2020/624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 22/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24140, Karar No: 2017/3541, Tarih: 29.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/24140 E.  ,  2017/3541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür. (TCA m. 143/1). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m.27) gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, sabit görülen maddi vakıaları ve bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Somut olaya gelince; mahkeme gerekçeli kararında boşanma davasının neden kabul edildiğine, tarafların kusur durumlarına ilişkin gerekçe belirtmediği gibi bu husus gerekçede tartışılmamıştır. Bu haliyle karar yeterli gerekçeden yoksun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/1-c maddesindeki unsurları içermemektedir. Bu bakımdan gerekçesiz karar oluşturulması usule aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/721, Karar No: 2009/3774, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/721 E.  ,  2009/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Asliye 17. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu.... Tur. Tem. İnş. Taş. LtD. Şti. aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun davalı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu’ndaki istihkaklarını diğer davalı ...’e temlikine ilişkin tasarrufun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı borçlu şirket işyeri ile davalı ...’in işyerinin komşu olmasından dolayı borçlunun içinde bulunduğu durumun Muharrem tarafından bilinebilecek olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

HUMK’nun 381 ve takip eden maddelerine göre asıl olan ve davayı sonlandıran karar, kısa karar olmakla, gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekir. Aksi takdirde mahkeme kararlarına duyulan güven ilkesinin zedeleneceği kuşkusuzdur.

Somut olayda mahkemece, 18/12/2008 tarihli kısa kararda davacı tarafın dava dilekçesinde de yer almayan Ankara 9. İcra Müdürlüğünün 2007/12585 esas sayılı dosyası yönünden de tasarrufun iptaline karar verilmesine karşın gerekçeli

.kararda bu hususun zühule dayalı olduğundan söz edilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması doğru değildir.

Kabule göre de; Radyo ve Televizyon Üst Kurulu tarafından diğer davalılar arasında yapılan temlik sözleşmesine istinaden ödeme yapılmış olup davanın niteliğine göre anılan davalıya husumet düşmeyeceği göz önüne alınarak bu davalı yönünden davanın husumet nedeniyle reddine ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamasına karar vermek gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi ile yargılama giderlerinden sorumlu tutulması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 01.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.