muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17964, Karar No: 2014/19887, Tarih: 31.10.2014

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

İşçinin iş görme borcu, işverenin yönetim hakkı kapsamında vereceği talimatlarla somutlaştırılır. İşvere¬nin yönetim hakkının karşıtını, işçinin işverenin talimatlarına uyma borcu teşkil eder. İşveren, talimat hakkına istinaden, iş sözleşmesinde ana hatlarıyla belirlenen iş görme ediminin, nerde, nasıl ve ne zaman yapılacağını düzenler. Günlük çalışma süresinin başlangıç ve bitiş saatlerini, ara dinlenmesinin nasıl uygulanacağını, işyerinde işin dağıtımına ilişkin ya da kullanılacak araç, gereç ve teknikler konusunda verilecek talimatlar bu türden talimatlar arasında kabul edilirler. İşverenin yönetim hakkı işyerinde düzenin sağlanmasına ve işçinin davranışlarına yönelik talimat vermeyi de kapsar. Buna karşılık, işverenin talimat hakkı, iş sözleşmesinin asli unsurlarını oluşturan, ücretin miktarı ve borçlanılan çalışma süresinin kapsamına ilişkin söz konusu olamaz. İşveren, tek taraflı olarak toplam çalışma süresini arttırmak veya ücrete etki edecek şekilde azaltmak yetkisine sahip değildir. İşverenin iş sözleşmesinin asli unsurlarını kapsayacak şekilde talimat vermesi, iş sözleşmesindeki edim ile karşı edim arasındaki dengenin bozulması hâlinde, iş güvencesine ilişkin hükümlerin dolanılması söz konusu olabilir. İşverenin talimat verme hakkının, yasa, toplu iş sözleşmesi ve bireysel iş sözleşmesi ile daraltılıp genişletilmesi mümkündür. Bir başka açıdan ifade edilecek olursa, işverenin talimat verme hakkı, kanun, toplu iş sözleşmesi ile bireysel iş sözleşmesi hükümleri ile sınırlıdır. Bu itibarla, işveren, ceza ve kamu hukuku hükümlerine aykırı talimatlar veremeyeceğinden, işçi bu nevi talimatlara uymak zorunda değildir. Bunun dışında işveren, işçinin kişilik haklarını ihlal eden talimatlar veremez. Keza, Medeni Kanunu’nun 2’nci maddesinde düzenlenen hakkın kötüye kullanılması yasağı gereği, işveren dürüstlük kuralına aykırı talimatlar da veremez. Şu halde işveren, diğer işçilerin lehine fakat bir veya birkaç işçinin aleyhine sonuç doğuracak eşitsizlik yaratacak talimatlar veremeyeceği gibi işçiye eza ve cefa vermek amacıyla da talimatlar veremez. Buna göre, işveren talimat verirken eşit işlem borcuna riayet etmekle de yükümlüdür.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir.

İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar. 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş akdinin 18.07.2012 tarihli fesih bildirimi ile gerçekleştirmiş olduğu 125 TL lik bir kredi kartı borcu ödemesi işleminde, müşteriden nakit para almasına rağmen, işlemi müşterinin mevduat hesabından gerçekleştirdiği, bu hatalı işleme rağmen gün sonunda kasasında normalde oluşması gereken kasa fazlalığının oluşmadığı, müşterinin durumu farketmesinin ardından adıgeçenin söz konusu tutarı kendi uhdesinden müşteriye ödeyerek olumsuzluğu kapatmaya çalıştığının anlaşıldığı gerekçeleriyle iş akdinin tazminatsız feshedilmiş olduğu, 27.06.2012 tarihli Disiplin Kurulu kararında ise "bir müşterinin hesabından 125 TL yi zimmetine geçirdiği yönünde kuvvetli şüphe bulunan ve yukarıda belirtilen nedenlerle bankamızda çalışması uygun görülmeyen ...'ın tazminatsız iş sözleşmesinin feshine" karar verildiği, Müfettişlikçe yapılan soruşturmada davacının müşteriden 125 TL nakit aldığını açıkça belirtmesine rağmen işlemi neden müşterinin mevduat hesabından yaptığını ve oluşması gereken kasa fazlalığının neden oluşmadığı hususlarında tatmin edici bir açıklama yapmadığı dikkate alındığında davacıya olan güvenin sarsıldığı ve bir güven müessesesi olan bankada bu tür olayların oluşmasına göz yumulamayacağı ve davalı bankaca davacının zimmeti yönünde kuvvetli şüphe oluştuğu ifade edilmesine göre de davacının eylemi % 100 kesinlik kazanmasa da davacının müşteriden 125 TL nakit aldığını açıkça ifade etmesine ve işlemi müşterinin mevduat hesabından yaptığının anlaşılmasına rağmen gün sonunda kasasında bu paranın kasa fazlası olması gerektiği halde kasa fazlalığı oluşmaması durumunu da açıklayamadığı, davacının tüm bu eylemlerinin geçerli fesih nedeni teşkil etmesi nedeniyle davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 25.20 TL harçtan peşin alınan 21.15 TL harcın tenzili ile bakiye 4.05 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 33.65 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 31.10.2014 günü KESİN olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16645, Karar No: 2014/16005, Tarih: 15.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/16645 E.  ,  2014/16005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı

K A R A R

Tarafların boşanmalarına esas Aile Mahkemesi'ne ait 2011/715-1111 Esas ve Karar sayılı dava dosyasının,

01 TE 124 ve 31 TH 100 plakalı araçlar ile davalıya ait olduğu çekişmesiz olan ve 1995 yılında satıldığı ileri sürülen ....... marka aracın plakası davalı taraftan öğrenilmek suretiyle, her üç aracın trafiğe ilk kaydedildikleri tarihten itibaren tüm devir ve temlikleri de içerir biçimde trafik kayıtlarının Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'nden istenilmesi,

İzmir Karşıyaka’da 1990 yılında üye olunduğu (dosyaya göre davalının üye olduğu) bildirilen Kooperatifin adının belirlenerek, üye olunan tarihin, peşinat ve aylık ödemelere ilişkin makbuzların, üyeliğin devredildiği tarih ile üyelik tarihinden devir tarihine dek yapılan toplam ödeme miktarının, devredilen tarihteki taşınmazın inşaat durumunun sorulması, belgelerin eksiksiz getirtilmesi, dosya arasına konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23062, Karar No: 2016/13323, Tarih: 03.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/23062 E.  ,  2016/13323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı-Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.10.2016 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-davalı ... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa kararda davalı-davacı erkeğin birleşen davası ile ilgili olumlu olumsuz hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli kararda birleşen dava ile ilgili hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı gibi kısa kararda kabul edilen ziynet bedeli için faiz uygulanmasına karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda faiz ile ilgili hükme yer verilmeyerek ziynet alacağı davası yönünden de kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (HMK m. 298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1350.00 TL. vekalet ücretinin Sibel'den alınıp Bülent'e verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.10.2016 (Pzt.)

.
Yargıtay — Esas No: 2015/11244, Karar No: 2015/17774, Tarih: 08.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/11244 E.  ,  2015/17774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2009

NUMARASI : 2005/25-2009/169

Dairemizin önceki geri çevirme yazısında davacı B.. P..'ın yargılama sırasında öldüğünden mirasçılarının belirlenerek bu miraçılara hükmün tebliğ edilmesi, dahili davalılar M.. Ü.., V.. N.. P.. ve S.. Ö.. (P..)'a hükmün 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri çerçevesinde tebliğinin sağlanması, Nevşehir Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait 1966/808 Esas sayılı dava dosyasının mahkemesinden yada bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına konulması istenilmişti. Ne var ki mahkemece, belirtilen eksik hususlar giderilmeden dosya dairemize geri çevrilmiştir. Bu defa 3. yazışmaya meydan verilmemek bakımından;

1-Davacı B.. P..'ın mirasçılarının belirlenerek hükmün usulüne uygun bir biçimde tüm mirasçılara tebliğinin sağlanması, temyiz süresinin beklenmesi,

2-Dosya arasındaki bilgi ve belgelere göre; yargılama sırasında dahili davalı M.. Ü..'a Küçük Sanayi Sitesi 17. Blok No: 47 ../.. adresinde, S.. Ö.. (P..)'e .. Mah .. Sok. No:18 İç Kapı 12 ../.. adresinde, V.. N.. P..'a .. Mah. 927. Sok. No:1 İç kapı No:19 ../.. adresinde değişik sebeplerle bizzat tebliğ yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre, öncelikle adı geçen davalılara bu adreslerine hükmün tebliğe çıkarılması (adreslerin eksiksiz ve doğru yazılmasına dikkat edilerek), tebliğin bu adreslerinde sağlanması durumunda davetiye parçalarının dosyaya konulması, şayet bu adreslerinde tebliğ imkansızlığı söz konusu olduğu takdirde 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesinin bu aşamada gözönünde bulundurulması, temyiz süresinin beklenilmesi,

3-Nevşehir Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait 1966/808 Esas sayılı dava dosyasının yeniden titizlikle aranarak (tapu kaydının oluşumuna esas hüküm olması bakımından önem arzetmektedir.) bulunmasına çalışılması, bulunduğu takdirde getirtilmesi, bulunamadığı takdirde sebebinin açıklanması, dosya tüm aramalara rağmen bulunamadığının belirlenmesi halinde ise hükmü veren mahkemenin karar kartonundan 1966/808 Esas dosyasından verilen kararın onaylı ve kesinleşmiş bir örneğinin çıkartılarak temyize konu dosya arasına eklenmesi,

Yukarıda (1), (2) ve (3). bentlerde belirtilen eksik hususların bizzat mahkeme hakiminin gözetim ve denetiminde ikmal edilerek, belgelerin eksiksiz olarak dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18227, Karar No: 2019/3110, Tarih: 03.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18227 E.  ,  2019/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Dava, zamanaşımı nedeniyle ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı şirket, işyerinin prim ve idari para cezası borçları nedeniyle kendi adına düzenlenen ödeme emirlerinin zamanaşımı nedeniyle iptalini talep etmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 140. maddesi olup gerek anılan maddede, gerekse 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinde, işverenin kanunla düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde idari para cezası ile sorumlu olacağı düzenlenmiştir.

06.05.1993 tarih ve 3910 sayılı Yasa ile değişik 140. maddenin son fıkrasına göre idari para cezalarının tahakkuk ve tahsilatında 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağı düzenlenmiş, anılan fıkra 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 51’inci maddesiyle, “fiilin işlendiği günden itibaren beş yıl içinde tebliğ edilemeyen idarî para cezaları zamanaşımına uğrar.” şeklinde değiştirilmiş, sonrasında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun aynı başlıklı 102’nci maddesinde, idari para cezalarının on yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımı süresinin, fiilin işlendiği tarihten itibaren başlayacağı öngörülmüştür.

Eldeki davada; davacı şirkete 2002/10, 2003/1, 2004/7 ve 2010/10 dönemlerine ait idari para cezası ve gecikme zammını içeren ödeme emrinin tebliğ edildiği, mahkemece ödeme emrinde asıl alacak olarak istenilen 6.956 TL idari para cezasının iptaline ilişkin olarak, bu tutarın içinde yer alan 2959,00.-TL.lık kısmının kesinleşen...... 4.3.2011 tarih ve 2009/1679 E. 2011/431 K.sayılı kararla iptal edildiğini, geri kalan tutarın da 9073,35.-TL idari para cezası içinde kalan 3997-TL'lik kısmı olarak, ...... kesinleşen 7.10.2010 tarih ve 2009/1786 E. 2010/1340 K. sayılı kararıyla iptal edildiğini belirterek kesinleşen mahkeme kararları gerekçe gösterilmek suretiyle davanın kabulü ile ödeme emrinin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacı şirketin zamanaşımı def’i nedeniyle davaya konu ödeme emrindeki borç dönemleri ayrı ayrı değerlendirilerek yukarıda belirtilen zamanaşımı süreleri gözetilmek suretiyle idari para cezalarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı tespit edilmeli,zamanaşımına uğramayan dönemlerin tespiti halinde de, dava konusu idari para cezaları ile ilgili davacı şirketin....... sayılı dosyaları üzerinden idari para cezalarının iptali istemiyle dava açmış olduğu anlaşılmakla, söz konusu dava dosyaları getirtilmeli, idari yargıdaki prosedür sonucuna göre irdeleme yapılmalı, iptali istenilen ödeme emirlerine konu idari para cezalarının idari yargı yerince iptal edilip edilmediği ve edilmişse kararların, kesinleşip kesinleşmediği araştırılmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yanılgılı değerlendirmeyle karar verilmesi, usul ve yasaya aykın olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2010/19747, Karar No: 2011/1033, Tarih: 03.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/19747 E.  ,  2011/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’in yargılaması ayrılan suç arkadaşıyla birlikte olay tarihinde yakınana ait muayenehaneye gelerek ayaklarını bağlayıp etkisiz hale getirerek para ve eşyalarını zorla almaları biçimindeki eyleminin 765 Sayılı T.C.K.’nın 499/1.fıkrasının 2. cümlesindeki suçu oluşturduğu; 5237 Sayılı T.C.K.’nın 148 ve 149. maddelerinde tanımlanan yağma suçu ile 765 Sayılı T.C.K.’nın 499.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin 5237 Sayılı T.C.K.’nın 149/1-c,d maddesine uyan yağma suçunun yanı sıra aynı yasanın 109/2, 109/3-b maddelerine uyan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden; hükmün gerekçesinde eylemin 765 Sayılı T.C.K.’nın 495/1 maddesindeki suçu oluşturacağı kabul edilip, sanık yararına olduğu belirlenen 5237 T.C.K. uyarınca özgürlüğü kısıtlama suçundan ceza verilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, hükmedilen sonuç cezanın sanık yararına olması ve karşı temyiz bulunmaması nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 03/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5852, Karar No: 2012/2744, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/5852 E.  ,  2012/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu ceza ehliyetinin bulunmadığına dair... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi raporu ve adli sicil kaydında getirilen önceki hükümlülükleri arasında 765 sayılı TCK.nun 46. maddesi gereğince ceza tertibine yer olmadığına dair kararın bulunması karşısında ; 5237 sayılı Yasanın 32. maddeleri uyarınca suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektirmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14605, Karar No: 2013/17341, Tarih: 09.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/14605 E.  ,  2013/17341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %1'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğüne göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2)İrtifak hakkı ve pilon yerinin ... Genel Müdürlüğü yerine, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

3)Davanın kabulüne karar verildiği halde davalı idare yararına vekalet ücretine hükmedilmiş olması,

Doğru olmadığı gibi,

4)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ...ye irad kaydedilmesine, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11572, Karar No: 2019/11738, Tarih: 28.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11572 E.  ,  2019/11738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 24.12.2014 tarihli bozma ilamında, sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin sanıklar aleyhine bozulduğu anlaşılmakla, 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesi son cümlesi uyarınca sanıklar hakkında verilecek cezalar bozmaya konu olan cezalardan daha ağır ise mutlaka dinlenilmeleri gerektiği gözetilmeden, sanıklar hazır bulundurulmadan yokluklarında karar verilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

2) Birden fazla kamu görevlisine karşı direnme suçlarını işleyen sanıkların 5237 sayılı TCK'nin 265/1 ve 265/3. maddeleri uyarınca verilen cezalarında TCK'nin 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılmasına karar verilmemesi suretiyle sanıklara eksik cezalar tayin edilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 28.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.