muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2920, Karar No: 2023/6684, Tarih: 21.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2920 E.  ,  2023/6684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/687 Esas, 2022/114 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü ile YİDK kararının iptali

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/413 E., 2020/32 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının "..." ibareli tanınmış markaların TPMK nezdinde tescilli sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin "..." ibaresinin 18, 25, 35 ve 41 inci sınıflarda marka olarak tescili için diğer davalı Kuruma başvuruda bulunduğunu, başvuruya davacı tarafından yapılan itirazın Marka Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen kabul edildiğini ve 18 ve 25 inci sınıf malların başvuru kapsamından çıkarıldığını, başvuru kapsamında bırakılan mallar yönünden müvekkilince bu karara yapılan itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, oysa başvuru kapsamında kalan hizmetler ile müvekkilinin itirazına mesnet markanın kapsamında bulunan malların da benzer olduklarını, zira başvuru kapsamında bırakılan 35/6 ncı sınıfın 18 ve 2 nci sınıftaki malların satışına özgülendiğini, yine müvekkilinin temel faaliyet alanının av tüfeği ve fişekleri imali ile satışı olduğunu, ürünlerinin tanıtımı ve promosyonu amacıyla özellikle atıcılık yarışmaları düzenlediğini ya da sponsorluklarda bulunduğunu, bunun yanında dava konusu başvurunun tescili halinde müvekkilinin markasının ayırt edici niteliğinin zarar göreceğini, markanın itibarından haksız yararlanılacağını, başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2016-M-4705 sayılı kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, dava konusu başvurunun kapsamında kalan hizmetlerle davacının itirazına mesnet marka kapsamında bulunan malların benzer olmadıklarını, dolayısıyla 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) sekizinci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi koşullarının somut olayda bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, dava konusu başvurunun kapsamında kalan hizmetlerle davacının itirazına mesnet marka kapsamında bulunan malların benzer olmadıklarını, dolayısıyla 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) sekizinci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi koşullarının somut olayda bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile usul ve yasaya uygun görülen Bölge adliye mahkemesinin ortadan kaldırma ilamına uyularak yargılamaya devam olunduğu, çekişmeli başvuru standart karekterle yazılmış "..." ibaresinden oluşurken itiraza dayanak markanın ise, standart karekterle yazılmış "..." ibaresinden oluştuğu, taraf marka işaretleri bakımından ayniyet ve ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olduğu, 35/06 ncı sınıfta yer alan "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar (çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtarlıklar dahil) mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" mal ve hizmetlerinde 556 sayılı KHK'nın sekizinci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik ve karıştırma ihtimali doğacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'in 2016-M-4705 sayılı kararının 35/06 sınıfta yer alan "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar (çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtarlıklar dahil) mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.” emtialar yönünden kısmen iptaline, hükümsüzlüğü talep edilen marka henüz tescil edilmemiş olduğundan hükümsüzlük ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tescil girişiminde bulunan davalının kötü niyeti olduğunu, mahkemece sadece karıştırılma ihtimalinin incelendiğini, Kurum kararının 35 ve 41 inci sınıfta yer alan tüm hizmetler bakımından iptalinin gerektiğini ileri sürerek kararın bu yönden kaldırılmasını istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tescil girişiminde bulunan davalının kötü niyeti olduğunu, mahkemece sadece karıştırılma ihtimalinin incelendiğini, Kurum kararının 35 ve 41 inci sınıfta yer alan tüm hizmetler bakımından iptalinin gerektiğini ileri sürerek kararın bu yönden kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru kapsamında kalan 35/06 ncı sınıf hizmetlerle davacı markasının kapsamında yer alan hizmetlerin benzer olmadıklarını, dolayısıyla tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK'nın sekizinci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas tehlikesinin bulunmadığını ileri sürerek kararın bu yönden kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davalı TPMK vekilinin yerinde görülmeyen tüm istinaf itirazlarının reddine dair hüküm kurmak gerektiği, davacı vekilinin istinaf itirazlarının incelenmesine gelince, davacının yurt dışı menşeli silah ve av malzemeleri üretip satan bir şirket olduğu, Türkiye'de de bu amaçla faaliyetlerde bulunduğu, çeşitli sponsorluk ve tek satıcılık sözleşmeleri yaptığı, yarışmalar düzenlediği, ödüller aldığı, yurt dışında ve Türkiye'de markasını adına tescil ettirdiği, yine davacı markalarının esas unsurunu oluşturan, İtalyanca yazılmış "..." ibaresinin, Türkiye'de bilinen ve kullanılan bir ibare olmadığı, bu denli özgün ve yaratılmış bir harf dizininin, davalı tarafından tesadüfen seçildiğinin düşünülmesi de hayatın olağan akışına uygun düşmediği, davalının bu markayı hangi saik ile seçerek tescil ettirdiği konusunda ikna edici bir açıklamasının da bulunmadığı nazara alındığında, davalının marka tescili sırasında, yüksek derecede ayırt ediciliği olan, özgün ve yaratılmış "..." markasının davacıya ait bulunduğunu bildiği, bu itibarla kötü niyetli olduğu, ilk derece mahkemesince, kötü niyetin bölünemeyeceği ilkesi doğrultusunda YİDK kararının tüm sınıflar yönünden iptaline karar verilmesi gerekiken yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulüne, davalı TPMK YİDK'in 2016-M-4705 sayılı kararının iptaline, davalı ... adına 2014/80359 kod numarasını alan başvurusunun henüz tescil edilmemiş olduğu anlaşıldığından hükümsüzlük ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markalarının benzer olmadığını, Kurum kararının yerinde olduğunu savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi, 556 sayılı KHK'nın sekizinci maddesinin birinci fıkrasının (b)

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TPMK vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Kuruma yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6825, Karar No: 2016/4671, Tarih: 14.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/6825 E.  ,  2016/4671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f, 158/1-son, 204/1, 52/2 ve 62/1. (iki kez) maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay ve 2 yıl 6 ay hapis ve 1.833,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2014 tarihli ve 2013/87 esas, 2014/77 sayılı kararını müteakip, sanık tarafından yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin, aynı Mahkemenin 22/04/2014 tarihli ve 2013/87 esas, 2014/77 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/12/2015 Gün ve 26648/83944 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/02/2016 gün ve 2015/421188 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

Mahkemesince verilmiş olan ek kararın, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 09/09/2014 tarihli ve 2014/13872 esas, 2014/14272 karar sayılı ilâmı ile onanmasına karar verilmek suretiyle kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilmesine kanuni olanak bulunmadığı gibi, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 09/09/2014 tarihli onama ilamına yönelen itirazların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi kapsamında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca değerlendirilmesi gerektiği ve bu hususun gereğine mahallinde tevessül edilmesinin lazım olduğu düşünülerek yapılan incelemede,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 19/11/2012 tarihli ve 2011/25084 esas, 2012/44010 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'da gün para cezası sistemi benimsendiğinden, anılan Kanun'un 158/1-son cümle maddesinin uygulanmasında, eğer somut olayda olduğu gibi suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; temel gün para cezasının suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgarî bu miktara yükseltilerek belirlenmesi gerektiği ve bu şekilde belirlenen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20,00-100,00 Türk Lirası arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adlî para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Kanunda 765 Sayılı Kanundan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK’nın sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29/06/2005 gün ve 5377 sayılı TCK'nın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen "...ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158.maddenin 1.fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1. fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Şayet suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklamalar kapsamında kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03/04/2014 gün ve 2013/87 Esas, 2014/77 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309/4-d maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak ve mahkemenin suçu kabul ve takdiri de göz önünde bulundurulmak suretiyle hükümdeki adli para cezasına ilişkin uygulamanın çıkartılarak yerine, "sanığın 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, son maddesi uyarınca 110 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1. maddesi gereğince verilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 91 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa tayin edilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi ile 1 gün karşılığı 20 TL'den hesaplanarak para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç olarak sanığın 1.820 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLMESİNE, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, 14/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1375, Karar No: 2018/3078, Tarih: 27.06.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1375 E.  ,  2018/3078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/08/2016 tarihli, 2015/205 Esas, 2016/202 Karar sayılı ilamında yer alan, 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 29, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili ile katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

06/01/2017 tarihinde katılan ... vekiline tebliğ edilen gerekçeli kararı vekilinin CMK’nun 291. maddede öngörülen 15 günlük yasal süreden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından, süresinde yapılmayan temyiz isteminin CMK’nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 22/12/2016 gün ve 2016/126E. 2016/125K. sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan kurum vekilinin haksız tahrike ilişen vesaire yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 27/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18713, Karar No: 2007/7687, Tarih: 09.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18713 E.  ,  2007/7687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ        :24.07.2006

SONUÇ: Hükmün 2. bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların l bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın T.’a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcını yatıran H.’a geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 09.05.2007 çar.
Yargıtay — Esas No: 2014/17418, Karar No: 2015/9492, Tarih: 02.07.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/17418 E.  ,  2015/9492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARTVİN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2012/626-2013/354

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, K. Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan temyize konu taşınmaz bölümü hakkında tapu kaydına dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda Ardanuç Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/34 Esas, 2010/114 Karar sayılı dosyası üzerinden alınan 30.04.2010 tarihli kadastro teknikerinin raporunda (A) harfi ile gösterilen ve tespit harici bırakılan 819,75 m2'lik kısmın 163 ada 6 parsel sayılı taşınmaza eklenerek K. Köyü Cami Vakfı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyize konu talep, tespit harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir. Bu tür davalarda mahkemece, dava konusunun TMK'nın 713/5. maddesi uyarınca ilan edilmesi zorunludur. Ne var ki mahkemece, dava konusu taşınmaz hakkında yasal ilanlar yapılmamıştır. TMK'nın 713/5'inci maddesinde belirtilen gerekli ilanların mutlak surette yapılarak yararı olan kişilere itiraz hakkı tanınması gerektiğinin düşünülmemiş olması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları anılan sebeplerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19632, Karar No: 2013/108, Tarih: 14.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19632 E.  ,  2013/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

.....Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....