muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/234, Karar No: 2010/2752, Tarih: 08.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/234 E.  ,  2010/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 4.Asliye Hukuk Mahkemesi

2007/373 2008/14

KARAR

Davalı tarafından, davacıya verilmiş bir vekaletname bulunmamaktadır. Taraflar arasında görülen benzer dosyalardan verilen kararlar 4.Hukuk Dairesinin 2009/13971 esas ve 2009/13937 esas numaralarına kaydedilerek inceleme yapılmıştır. Davadan görevli daire 4.Hukuk Dairesidir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 8.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10142, Karar No: 2013/15427, Tarih: 04.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/10142 E.  ,  2013/15427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.03.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı-davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve aşağıladığı, davalı-davacı kadının ise güven sarsıcı davranışlar içine girdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Durum böyleyken kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kadının yoksulluk nafakası (TMK md. 175) isteğinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.06.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/12366, Karar No: 2016/11260, Tarih: 11.10.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12366 E.  ,  2016/11260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KÜÇÜK : ...

Dava dilekçesinde, evlat edinmede ana baba rızasının aranmaması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, kurumda koruma altında bulunan küçüğün evlat edinilmesinde ana baba rızasının aranmamasına karar verilmesini istemiş; mahkemece, duruşma yapmadan, evlat edinmede ana baba rızası aranmaması kararının ileride açılacak evlat edinme davası içinde istenebileceğinden dinlenebilme koşulu bulunmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; duruşma yapmadan karar verilebilmesi için, hukuken bunun mümkün olduğu, başka bir anlatımla ancak hukukun cevaz verdiği (ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararları gibi) veya kanunun duruşma açılmadan dosya üzerinden karar verilmesinde hakime takdir hakkı tanındığı hallerde bu şekilde karar verilebilir (İİK.nun 17-18. maddelerinde öngörülen şikayet davası gibi), kanunun açıkça duruşma açılarak yargılama yapılmasını emrettiği hallerde dosya üzerinden karar verilemez.

Bilindiği üzere HMK nun Hukuki Dinlenme Hakkı başlıklı 27. maddesi uyarınca, davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hak yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını da kapsar.

Hukuki dinlenme hakkının gereği olarak, taraflar duruşmaya çağrılmadan karar verilememesi, Anayasanın 36. maddesi ile düzenlenen iddia ve savunma hakkının kullanılmasına olanak tanınması ilkesinin doğal bir sonucudur. Aynı zamanda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılama hakkının en önemli unsurudur.

Gerçekten de savunma hakkını güvence altına alan... 36. maddesi ile 6100 sayılı HMK nun 27. maddesinde açıkça belirtildiği üzere, davalı taraf dinlenmek ve savunması alınmak üzere kanuni şekillere uygun olarak davet edilmedikçe karar verilmesi mümkün bulunmadığından; mahkemece, duruşma açılmak suretiyle inceleme yapılıp karar verilmesi gerekirken, dosya üzerinden davanın reddedilmesi doğru görülmemiştir.

...

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1864, Karar No: 2014/7056, Tarih: 07.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1864 E.  ,  2014/7056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2012/234-2013/411

-KARAR-

1) Davacı şirket adına hükmü temyiz eden Av. ... dosyada vekaletnamesine rastlanmamıştır. Davacı tarafından adı geçen avukata verilmiş vekâletname ya da davacının vekili Av. R.. H.. tarafından verilmiş yetki belgesi varsa dosyaya sunulmasının temini, bunun mümkün olmaması halinde davacı adına dosyada vekaleti bulunan ve gerekçeli kararın tebliğ edildiği Av. R.. H..'na temyiz dilekçesinin ve işbu geri çevirme kararının tebliği ile temyiz dilekçesine muvafakat edip etmediği hususunda yazılı beyanının sorulması, temyiz dilekçesini benimsediğine ilişkin imzalı yazılı dilekçe vermesi durumunda usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak bu dilekçenin,

2) İflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı 223. maddeye göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte, hangi gazetede ilan edildiğinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

1-Davaya konu sıra cetvelinin, İİK'nın 166. maddesinde belirtilen iflas karar tarihinde, tirajı ellibinin (50.000) üzerinde olan ve yurt düzeyinde dağıtımı yapılan gazetelerden birinde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüsahasının aslı ya da tarihi anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopisi,

2-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler İflas Müdürlüğü'nden sorularak varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte,

Dosya içerisine eklenmesinden sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemiz'e gönderilmesi için yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1788, Karar No: 2024/4538, Tarih: 04.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/1788 E.  ,  2024/4538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/876 E., 2016/226 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılanın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) alınan güncel nüfus kaydına göre hükmün temyizinden sonra 03.07.2023 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı ve vekalet ilişkisinin sona erdiği, katılanın mirasçılarının da gerekçeli kararın tebliğine rağmen kararı temyiz etmedikleri anlaşıldığından, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, katılan vekilinin temyiz isteğinin, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suçun yasal unsurları itibariyle oluştuğuna, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Nedenleri Yönünden

Katılanın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre hükmün temyizinden sonra 03.07.2023 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Kanun'un 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı ve vekalet ilişkisinin sona erdiği, katılanın mirasçılarının da gerekçeli kararın tebliğine rağmen kararı temyiz etmedikleri anlaşıldığından, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, katılan vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Nedenleri Yönünden

B. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Nedenleri Yönünden

1.Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 25.01.2016 tarihli savunması olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

1. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Katılanın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre hükmün temyizinden sonra 03.07.2023 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Kanun'un 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı ve vekalet ilişkisinin sona erdiği, katılanın mirasçılarının da gerekçeli kararın tebliğine rağmen kararı temyiz etmedikleri anlaşıldığından, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, katılan vekilinin temyiz isteğinin, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9469, Karar No: 2024/2080, Tarih: 26.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9469 E.  ,  2024/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/936 E., 2023/1635 K.

DAVA TARİHİ : 13.01.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 11. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/27 E., 2022/391 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların ortak iki çocuklarının bulunduğunu, davalının psikolojik sorunlarının bulunduğunu, aşırı derece alkol tükettiğini, 6 aydır sorunlar yaşadıklarını, bir gün tartışmalarının ertesi günü müvekkilin eşyalarının kapının önüne konduğunu, davalının müvekkil aleyhine uzaklaştırma kararı aldırdığını, 6 Aydır müvekkilin evden ayrı ailesinin yanında yaşadığını, davalı ile babasının müvekkili darp ettiklerini, odunla dahi vurduklarını, koluna dikiş atıldığını, davalının şu an hala çocukları müvekkile göstermediğini, zorluk çıkardığını beyanla davanın kabulüne, çocuklarla müvekkil arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacının ikinci bir telefonunu bulduğunu, bilgisayarda ise apartman komşusunun kızı Şahide ile çekilmiş fotoğraflar ve mesajlaşmalar olduğunu görmesi üzerine tarafların tartıştığını, davacının müvekkili darp ettiğini, iple bağladığını evden çıkmasına engel olduğunu, bu olay üzerine ceza yargılamasının halen derdest olduğunu, müvekkilin lehine koruma kararı aldırdığını, 23.08.20220 tarihinde ise müvekkili yine darp ederek yaraladığını, bu olaya ilişkin Bursa (23). Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/629 Esas ve 2021/15 Karar sayılı ilamı ile eşe karşı kasten yaralama suçundan davacı ...'in cezalandırılmasına karar verildiğini, müvekkilin tüm bu olaylara rağmen davacının ortak çocukları görmesine engel olmadığını, müvekkilin babasının davacıya odun ile vurması iddiasının gerçeği yansıtmadığını, ortak çocuğun kendi başına hareket edemediğini, devamlı müvekkilin bakımına muhtaç olduğunu, müvekkilin alkol tükettiği ve psikolojik sorunlarının olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının müvekkili aldatarak ortak haneyi terk ettiğini, müvekkili tamamen bakıma muhtaç iki çocukla yalnız bıraktığını, davacının kendi belirlediği ve her istediği zamanda ortak çocukları görmek istediğini, hem müvekkilin hem çocukların düzenini bozduğunu beyanla davacının davasının kabulüne, ortak çocukların yüksek menfaati için davacı ile çocuklar arasında kurulacak kişisel ilişkinin asgari düzeyde tutulmasına ve yaşı küçük olduğu için çocuk Eren'in yatılı olarak davacı babaya verilmemesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanık beyanları, 24.05.2022 tarihli uzman raporu, ortak çocukların üstün yararı ve babalık duygusu ve çocuğun üstün yararı dikkate alındığında; baba olan davacı ...'in, ortak çocukları ile kişisel ilişki kurulmasını istemesinin en doğal hakkı olduğu, taraflar arasında anlaşmazlık bulunması ve fiilen ayrı yaşamaları, babanın çocukları ile kişisel ilişki kurmasına engel teşkil etmeyeceği gibi kişisel ilişkinin çocukların üstün yararına olacağı gerekçesiyle ortak çocuk Eren ile davacı arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonu cumartesi günü saat 10.00 ile saat 18.00 arası, her ayın 1. ve 3. hafta sonu pazar günü saat 10.00 ile saat 18.00 arası, babalar günü saat 10.00 ile saat 18.00 arası, babaya teslim edilmek sureti ile yatısız kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk Ceren ile davacı arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonu cumartesi günü saat 18.00 ile saat 19.00 arası, her ayın 1. ve 3. hafta sonu pazar günü saat 18.00 ile saat 19.00 arası, babalar günü saat 18.00 ile saat 19.00 arası, çocuğun yatağa bağımlı olması nedeni ile çocuğun bulunduğu evde yatısız kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; işbu davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, çocuklar ile görüşmesine engel olmadığını, cevap dilekçesinde davayı kabul etmiş olması da dikkate alınarak yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamasını talep etmiş olmalarına rağmen, davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu bildirerek yargılama giderleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabul edilmesi sebebiyle kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasının gerekli olduğu, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı yararına hükmedilen yargılama giderleri ile vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 312 nci, 326 ncı ve 330 uncu maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dava, tarafların ortak çocukları ile davacı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına ilişkindir. Davalının dava açılmasına sebebiyet vermediği gibi, açılan davayı da ön inceleme duruşmasından önce kabul ettiğini bildiren dilekçe ibraz ettiğine göre yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının esastan ret kararının ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesinin yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkin (2), (3) ve (4) numaralı hükümlerinin düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının esastan ret kararının ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesinin yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkin (2), (3) ve (4) numaralı hükümlerinin düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yukarıda gösterilen sebeple davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile, temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2), (3) ve (4) numaralı hükümlerinin tamamen hükümden çıkarılmasına, yerine 2 nci bent olarak "davalının dava açılmasına sebebiyet vermediği anlaşıldığından yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına," 3 üncü bent olarak "vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına," 4 üncü bent olarak 21,40 TL bakiye karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına" bentlerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14484, Karar No: 2021/13717, Tarih: 15.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/14484 E.  ,  2021/13717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2020 tarihli ve 2020/602 esas, 2020/831 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 21/06/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında, 31/07/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 24/01/2019 tarihli ve 2019/4062 soruşturma, 2019/448 sayılı karar ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda haklarında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 05/02/2019 tarihinde MERNİS adresinde şüphelinin bizzat kendi imzasına tebliğ edildiği, tedbirin infazı için 25/02/2019 tarihinde İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 11/03/2019 tarihli ve 2019/1647 DS sayılı çağrı yazısının doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 21/03/2019 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, 09/04/2019 tarihli uyarı yazısının doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 29/04/2019 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddeye göre tebliğ edildiği,müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılarak 09/05/2019 tarihinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3-Şüphelinin 08/09/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak; 31/07/2018 ve 08/09/2018 tarihli eylemleri nedeniyle 25/06/2019 tarihli ve 2019/4062 soruşturma, 2019/36786 esas, 2019/29700 sayılı iddianame ile TCK’nın 191/1, 43 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,