muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/579, Karar No: 2022/150, Tarih: 08.03.2022

3- Sanık ... hakkında 3628 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan kurulan beraat hükmünün isabetli olup olmadığının,

Belirlenmesi hususları üzerinde ayrı ayrı durulmasında fayda bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına göre;

1- Görevi kötüye kullanma suçundan katılma talebinin reddine karar verilen Hazine ve Maliye Bakanlığının, kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığı;

İlk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Özel Dairece sanık ...’a atılı haksız mal edinme suçundan açılan kamu davası 3628 sayılı Kanun’un 17 ve 18. maddeleri uyarınca Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğüne bildirilmiş, sanıklara atılı görevi kötüye kullanma ve sanık ...’a atılı haksız mal edinme suçundan zarar görme ihtimaline binaen vekili aracılığıyla katılma talebinde bulunan Hazine ve Maliye Bakanlığının haksız mal edinme suçuna yönelik isteği yerinde görülerek sanık ... hakkında haksız mal edinme suçundan açılan kamu davasına katılmasına, sanıklara atılı görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin katılma isteminin ise Hazine ve Maliye Bakanlığının sanıklara atılı görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle reddine karar verilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 237. maddesinin birinci fıkrasında “Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler.” hükmü ile kamu davasına katılma hak ve yetkisi bulunanlar üç grup hâlinde belirtilmiştir. Bu düzenleme, 1412 sayılı CMUK'nın 365. maddesindeki; “Suçtan zarar gören herkes, soruşturmanın her aşamasında kamu davasına müdahale yolu ile katılabilir.” hükmü ile benzerlik göstermekte ise de yeni hükme, önceki kanunda yer almayan malen sorumlu ve dar anlamda suçtan zarar göreni ifade eden mağdur da eklenmek suretiyle, madde; öğreti ve uygulamadaki görüşlere uygun olarak, katılma hak ve yetkisi bulunduğu kabul edilenleri kapsayacak şekilde düzenlenmiştir.

Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların kanunun kendilerine tanıdığı hak ve yetkileri haiz olarak davada yer almasına öğreti ve uygulamada “davaya katılma” veya “müdahale” denilmekte, davaya katılma talebinin kabul edilmesi hâlinde ise davaya katılma isteminde bulunan kişi “katılan” ya da “müdahil” sıfatını almaktadır.

Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların kanunun kendilerine tanıdığı hak ve yetkileri haiz olarak davada yer almasına öğreti ve uygulamada “davaya katılma” veya “müdahale” denilmekte, davaya katılma talebinin kabul edilmesi hâlinde ise davaya katılma isteminde bulunan kişi “katılan” ya da “müdahil” sıfatını almaktadır.

Gerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nda, gerekse 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nda kamu davasına katılma konusunda suç bakımından bir sınırlama getirilmemiş, ilke olarak şartların varlığı halinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Öğreti ve uygulamada kamu davasına katılma yetkisi bulunan kişinin “suçtan zarar görmesi” şartı aranmış, ancak kanunda “suçtan zarar gören” ve “mağdur” kavramlarının tanımı yapılmadığı gibi, zararın maddi ya da manevi olduğu hususu bir ayrıma tâbi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır. Bu nedenle konuya açıklık kazandırılırken öğretideki görüşlerden de yararlanılarak, maddede katılma yetkisi kabul edilen, “mağdur”, “suçtan zarar gören” ve “malen sorumlu olan” kavramlarının, kamu davasına katılma hususundaki uygulamaya ışık tutacak biçimde tanımlanması gerekmektedir.

Malen sorumlu; yargılama konusu işin hükme bağlanması ve bunun kesinleşmesinden sonra, maddî ve malî sorumluluk taşıyarak hükmün sonuçlarından etkilenecek veya bunlara katlanacak kişidir.

Mağdur; Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğünde, “haksızlığa uğramış kişi” olarak tanımlanmaktadır. Ceza hukukunda ise mağdur kavramı, suçun konusunun ait olduğu kişi ya da kişilerdir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde suçun maddi unsurları arasında yer alan mağdur, ancak gerçek bir kişi olabilecek, tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri mümkün ise de bunlar mağdur olamayacaklardır. Suçtan zarar gören ile mağdur kavramları da aynı şeyi ifade etmemektedir. Mağdur suçun işlenmesiyle her zaman zarar görmekte ise de suçtan zarar gören kişi her zaman suçun mağduru olmayabilir. Bazı suçlarda mağdur belli bir kişi olmayıp; toplumu oluşturan herkes (geniş anlamda mağdur) olabilecektir (M. Emin Artuk-Ahmet Gökcen–M. Emin Alşahin–Kerim Çakır, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 11. Bası, Adalet Yayınevi, Ankara, 2017, s. 305; İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 11. Bası, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2015, s. 214-217; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Bası, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2015, s. 106-107; ... Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, 6. cilt, Ankara, 2010, s. 7702-7703.).

“Suçtan zarar görme” kavramı gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hâli” olarak anlaşılıp uygulanmış, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceği kabul edilmiştir. Nitekim bu husus, Ceza Genel Kurulunun 12.06.2018 tarihli ve 1190-274 sayılı, 03.07.2018 tarihli ve 1191-328 sayılı, 08.11.2016 tarihli ve 830-412 sayılı, 03.05.2011 tarihli ve 155–80 sayılı, 04.07.2006 tarihli ve 127–180 sayılı, 22.10.2002 tarihli ve 234–366 sayılı, 11.04.2000 tarihli ve 65–69 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edilmiştir.

Bir tüzel kişinin kamu davasına katılabilmesi için CMK’nın davaya katılmayı düzenleyen genel kural niteliğindeki 237. maddesinde belirtilen şartın gerçekleşmesi, başka bir deyişle suçtan doğrudan zarar görmüş olması veya herhangi bir kanunda, belirli bir tüzel kişinin bazı suçlardan açılan kamu davalarına katılmasını özel olarak düzenleyen bir hükmün bulunması gerekir. Örneğin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun davaya katılmayı düzenleyen 18. maddesi uyarınca Gümrük İdaresinin, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığının, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 162. maddesi uyarınca Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu ile Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun usulüne uygun başvuruda bulunmaları hâlinde kamu davasına katılacakları açıkça hükme bağlanmıştır. Özel kanun hükümleri uyarınca davaya katılmanın kabul edildiği bu gibi durumlarda, belirtilen kurumların suçtan zarar görüp görmediklerini ayrıca araştırmaya gerek bulunmamaktadır. Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 234-366; 03.05.2011 tarih ve 155-80 ile 21.02.2012 tarih ve 279–55 ve 15.04.2014 tarih ve 599-190 sayılı daha sonraki bir çok kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu kapsamda, 3628 sayılı Kanun'un “Bu Kanunda Yazılı Suçlar ile Bazı Suçlardan Dolayı Soruşturma Usulü” genel başlığını taşıyan 4. bölümünün “Soruşturma” başlıklı 17. maddesinde;

"Bu Kanunda ve 18.6.1999 tarihli ve 4389 sayılı Bankalar Kanununda yazılı suçlarla, irtikâp, rüşvet, basit ve nitelikli zimmet, görev sırasında veya görevinden dolayı kaçakçılık, resmî ihale ve alım ve satımlara fesat karıştırma, Devlet sırlarının açıklanması veya açıklanmasına sebebiyet verme suçlarından veya bu suçlara iştirak etmekten sanık olanlar hakkında 2.12.1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanmaz.

Yukarıdaki fıkra hükmü müsteşarlar, valiler ve kaymakamlar hakkında uygulanamaz.

Görevleri veya sıfatları sebebi ile özel soruşturma ve kovuşturma usulüne tabi olan sanıklarla ilgili kanun hükümleri saklıdır.",

“Suçun ihbarı” başlıklı 18. maddesinde ise;

Yukarıdaki fıkra hükmü müsteşarlar, valiler ve kaymakamlar hakkında uygulanamaz.

Görevleri veya sıfatları sebebi ile özel soruşturma ve kovuşturma usulüne tabi olan sanıklarla ilgili kanun hükümleri saklıdır.",

“Suçun ihbarı” başlıklı 18. maddesinde ise;

“Yukarıdaki maddede yazılı suçlara ilişkin ihbarlar doğrudan Cumhuriyet Başsavcılıklarına yapılır. İhbar üzerine derhal bir ihbar tutanağı düzenlenir ve bir örneği muhbire verilir. Acele ve gecikmesinde sakınca umulan hallerde tutanak düzenlenmesi sonraya bırakılabilir. Muhbirlerin kimlikleri, rızaları olmadıkça açıklanmaz. İhbar asılsız çıktığında aleyhine takibat yapılanın istemi üzerine muhbirin kimliği açıklanır.

Yukarıdaki fıkraya göre yapılan ihbar veya takipsizlik kararı ve iddianame Cumhuriyet başsavcılığınca, Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile varsa diğer ilgili kamu kurum veya kuruluşlarına bildirilir. Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması hâlinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır.

Bu suçlardan dolayı müfettiş ve muhakkikler de soruşturma neticesinde delil veya emare elde ettikleri takdirde, işi yetkili ve görevli Cumhuriyet Başsavcılığına ihbar ve evrakı tevdi ederler. Cumhuriyet Başsavcılığı müfettiş ve muhakkikler tarafından kendisine tevdiine lüzum görülmediği halde dahi evrakın taalluk ettiği iş hakkında soruşturma yapmak üzere gerekçe göstererek evrakı ait olduğu merciden isteyebilir.

17 nci maddede yazılı suçlardan dolayı delil veya emare elde eden müfettiş ve muhakkikler durumu yetkili ve görevli Cumhuriyet Başsavcılığına ihbar ve evrakı tevdi etmedikleri takdirde bunlar hakkında da yapılacak takibattan dolayı Memurin Muhakematı Hakkında Kanunu Muvakkat Hükümleri uygulanmaz.

İhbar konusu müsnet suç hakkında dava açılıncaya kadar bilgi vermek ve yayın yapmak yasaktır.”, şeklinde hükümlere yer verilmiştir.

Yine Ceza Genel Kurulunca 25.03.2003 tarih ve 41-54 sayı ile; "Tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılma, dolayısıyla verilen hüküm hakkında yasa yollarına başvurmanın olanaksız olduğu" şeklinde karar verilmiştir.

Bu bilgiler ışığında, görevi kötüye kullanma suçundan katılma talebinin reddine karar verilen Hazine ve Maliye Bakanlığının, kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesinde;

Bu bilgiler ışığında, görevi kötüye kullanma suçundan katılma talebinin reddine karar verilen Hazine ve Maliye Bakanlığının, kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesinde;

Bir kısım hükümlüler müdafisince yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesince ek kararla reddedilmesi üzerine bu karara yapılan itirazın mahkemesince reddedilerek itirazın incelenmek üzere İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, anılan Mahkemenin başkanı olan sanık ... ve kıdemli üyesi olan sanık ...’un usul ve kanuna aykırı olarak bir kısım hükümlüler müdafisinin itirazının kabulüne, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen ek kararın kaldırılmasına, hükümlüler hakkında yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne ve infazın durdurulmasına karar vererek görevi kötüye kullandıkları iddia edilen olayda;

Hazine ve Maliye Bakanlığının doğrudan bir zarar görmemesi, dolaylı veya muhtemel zararların kamu davasına katılma hakkı vermemesi ve anılan Bakanlığın görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin olarak kamu davasına katılmasını özel olarak düzenleyen bir kanun hükmünün de bulunmaması karşısında, ilgili Bakanlığın, sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasına katılma hakkı bulunmadığından, yargılamaya konu görevi kötüye kullanma suçu yönünden kamu davasına katılma hak ve yetkisinin olmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davası nedeniyle suçtan doğrudan zarar görmeyen, kanunda da kamu davasına katılabileceğine ilişkin hüküm bulunmayan ve ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesince de katılma talebinin reddine karar verilen Hazine ve Maliye Bakanlığının, görevi kötüye kullanma suçu yönünden kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi gereğince reddine, görevi kötüye kullanma suçuna yönelik olarak temyiz incelemesinin Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve ... müdafisinin temyiz istemleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilmelidir.

2- Sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin isabetli olup olmadığı;

2- Sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin isabetli olup olmadığı;

İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2017 tarihli ve 202-83 sayılı kararına göre; ...’in suç işlemek amacıyla kurulan örgütün lideri olup örgüt üyeleri arasında iş bölümü yaptığı ve suçun işlenmesini kolaylaştırmak için talimat verdiği, ...’in ...'in yardımcısı olarak örgüt yapılanmasında yer alıp dolandırıcılık eylemlerinin finans sorumlusu olduğu, ...’in suç örgütünde yönetici konumunda olduğu, örgütün faaliyetlerini koordine ettiği, ...’nin ise suç örgütü yapılanmasında site tasarımı, yazılımı, oyun geliştirme gibi teknik hususlarda sorumlu yönetici olduğu ve aynı zamanda suça konu oyun sitelerine de ortak olduğu kabul edilerek suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan TCK'nın 220/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, bir kısım hükümlülerin de anılan örgüte üye olduklarından mahkûmiyetlerine karar verildiği, anılan hükümlüler hakkında verilen karara karşı hükümlüler müdafisince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince 29.09.2017 tarih ve 1984-2220 sayı ile istinaf başvurularının CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilerek hükümlerin kesinleştiği, mahkûmiyet hükümleri kesinleşen hükümlüler ..., ... ve...müdafisinin 22.11.2017 tarihinde İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine hitaben verdiği dilekçede, istinaf aşamasında ileri sürülen hususların tekrarıyla birlikte İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/18 esas numaralı dosyasında ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma iddiasıyla kamu davası açıldığı, diğer hükümlüler açısından ise örgütten bahsedilmeksizin ... ile birlikte hareket ettikleri iddialarının bulunduğu, bu durumun gerek kesinleşen dosya, gerekse yeni açılan davada örgüt iddialarının değerlendirilmesi bakımından çelişki olacağından bahisle yargılamanın yenilenmesi ve infazın durdurulmasının talep edildiği, hükümlü ... müdafisince 22.11.2017 tarihinde İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine hitaben verdiği dilekçe ile; İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/18 esas numaralı dosyasında suç örgütü kurucusu olduğu iddia edilen hükümlü ...'e para aktarmak şeklindeki eylemi nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, önceden birlikte aynı suç örgütünü yönetmek iddiasıyla kesinleşen hükmün bu tespitle birlikte yeniden değerlendirilmesinin zorunlu olduğu gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi ve infazın durdurulmasının talep edildiği,

İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesince 08.12.2017 tarih ve 202-83 sayı ile; hükümlüler ..., ... ve...müdafisinin İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/18 esas numaralı dosyasında suç tarihinin 2016 yılı olduğu ve derdest bulunduğu, mahkemenin dosyasındaki iddianame tarihinin 28.05.2009 olduğu, her iki dava arasında hukuki kesinti bulunduğu, ayrıca sanıklar müdafisinin ileri sürdüğü sebeplerin istinaf aşamasında değerlendirilerek istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği gerekçeleriyle yargılamanın yenilenmesi talebinin itirazı kabil olmak üzere reddine karar verildiği, bu karara karşı hükümlüler ..., ... ve...müdafisi tarafından 22.11.2017 tarihli dilekçe ile itiraz başvurusunda bulunulduğu, hükümlü ... müdafisinin 22.11.2017 tarihli dilekçe ile hükümlü ... yönünden de itiraz incelemesi yapılmasını talep ettiği, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesince 19.12.2017 tarihli ve 202-83 sayılı ek karar ile hükümlüler ..., ... ve...müdafisi tarafından yapılan itiraz reddedilerek itirazın incelenmesi için dosyanın İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,

İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince 22.12.2017 tarih ve 938 değişik iş sayı ile; yargılamanın yenilenmesi talebi hakkında bir karar verilmeyen ... müdafisinin İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine hitaben yazdığı 22.12.2017 tarihli dilekçe ile hükümlü ... yönünden de itiraz incelemesi yapılmasını talep ettiği, Yargıtayın yerleşik içtihatları ile belirlenen yakalama, tutuklama ve iddianame gibi kesitlerle hukuki kesintiye uğrayan örgüt üyeliği suçunun bu kesintiden sonra devamı hâlinde ikinci bir suçun oluştuğunu kabul edebilmek için failin iradesinden bağımsız ve dış dünyada yer alan bir örgütün bulunmasının şart olduğu, TCK'nın 220. maddesi kapsamındaki suç örgütlerine ilişkin yargılamalarda terör örgütlerinden farklı olarak çoğunlukla davanın görüldüğü aşamadan önce hukuki varlığı kanıtlanmış bir suç örgütünün bulunmayacağı, örgütün mevcut olup olmadığının ilk yargılamada verilecek kararla ortaya çıkacağı, yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunan tüm hükümlülerin bilişim sistemleri olan internet kullanılmak suretiyle oynatılan oyunlar ile ilgili kurulan örgüt kapsamında hükümlü bulundukları ve İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/18 esas numaralı dosyasında başka bir örgütün yöneticisi konumunda bulundukları iddiasıyla yargılandıklarından tüm hükümlüler ile ilgili suça konu fiiller yönünden tartışma yapılarak bir hüküm kurulması gerektiği, yargılamanın yenilenmesi dilekçesinin ekinde bulunan ve bilirkişi raporuna göre hükümlülerin internet üzerinden irtibatlarının bulunduğu, casino sitelerinin 25.02.2008 tarihinden itibaren sertifika ve lisans sahibi olduğu, kesinleşen dosya içeriğinde bulunan kriminal raporlarda hükümlülerin hukuki durumlarını etkileyecek farklılıklar bulunduğu, bu nedenle dilekçeye ek bilişim sistemleri üzerine alınan uzman bilirkişi raporunun İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/202 esas numaralı dosyası kapsamında verilen 07.03.2017 tarihli karardan sonra ortaya çıkan yeni bir delil mahiyetinde olduğu gerekçeleriyle, hükümlüler ..., ..., ... ve ... müdafilerinin itirazlarının kabulüyle, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair 08.12.2017 tarihli ek kararın kaldırılmasına, adı geçen hükümlüler hakkında kurulan hükümlerin infazlarının ayrı ayrı durdurulmasına, kararın görüldü işleminin ilgili Cumhuriyet savcısına yaptırılmasına karar verildiği,

Yargıtay 16. Ceza Dairesince 18.05.2018 tarih ve 104-1575 sayı ile; İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2017 tarihli kanun yararına bozma talepli dilekçesi ile Adalet Bakanlığına başvurması üzerine yapılan inceleme neticesinde itirazı inceleyen merci tarafından başvuran hükümlü ... hakkında henüz mahkemesince verilmiş bir ek karar bulunmadan yargılamanın yenilenmesi ve infazın durdurulmasına karar verilmesinde, dosya kapsamına göre itiraz mercisince verilen kararın gerekçesinde yazılı iddianameler arasında açıkça hukuki kesinti bulunduğunun anlaşılması karşısında örgüt yöneticiliği veya üyeliğinin mütemadi bir suç olup, hukuki veya fiili kesinti gerçekleşinceye kadar gerçekleşen örgütsel faaliyetlerin tek bir suç oluşturacağı, sanıkların yakalanma tarihlerine göre ortada mükerrer bir davadan söz edilemeyeceği, dava dosyasının sonradan açılan davalarla birleştirme zorunluluğunun bulunmadığı, dolayısıyla yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan görülmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçeleriyle İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2017 tarihli kararının kanun yararına bozulmasına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Tanık ...; olay tarihinde duruşma sonrasında ve mesai bitimine yakın bir saatte odasına kâtip olan tanık ... ... tarafından değişik iş kararının getirildiğini ve sanıkların bu kararı birlikte yazdıklarını söylediğini, kısa bir süre sonra tanık ... ...’ın tekrar gelerek ilgili dosyayı İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesince geri istediğinden verilen kararın onaylanması gerektiğini belirtince tanığa kararın beraber yazılıp yazılmadığını, mahkeme başkanı olan sanık ...’ın bu kararı görüp görmediğini sorduğunu, tanığın "Evet" demesi üzerine sıradan bir değişik iş dosyası olduğu düşüncesiyle onaylayacağını söylediğini, bahse konu dosyanın odasına getirilmediğini, 120 gün çalıştığı mahkemede hiçbir tutuklu dosya ve işin kendisine tevdi edilmediğini, sanık ... tarafından bu işlerin yapıldığını ve bu mahkemede kuş kanadının kendisinden izinsiz çırpmayacağının, istemediği hiç bir kararın mahkemece verilemeyeceğinin söylendiğini, sanık ...’ın da sanık ...’a güvendiğini, bu kadar önemli olan ve istisnai bir durum olan yargılanmanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin yapılan itirazın değerlendirilmesi için müzakere yapılmadığını ve görüşünün sorulmadığını, sıradan bir değişik iş dosyası gibi mesai bitimine yakın zabıt kâtibi aracılığıyla odasına gönderildiğini, müfettiş raporundan öğrendiği kadarıyla dosyanın özenle takip edildiğini, birçok tutuklu iş ve değişik iş dosyası varken kısa sürede karar verildiğini, muhalif kalmaması veya sorun çıkarmaması için sanık ...’un dosyanın nevi, niteliği ve içeriğini bilerek kendisinden sakladığını,