muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/447, Karar No: 2008/436, Tarih: 18.06.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/4-447 E.  ,  2008/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2007

Taraflar arasındaki “manevi tazminat“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bolu 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 28.09.2005 gün ve 2002/29 E. 2005/263 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 16.4.2006 gün ve 2006/4944 E. 2007/5075 K. sayılı ilamı ile, (...Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.Davacı, öğretim görevlisi sıfatı ile çalıştığı üniversitede bir kısım öğrencilerin başları örtülü olarak derslere girmek istediklerini, yasalara aykırı bu tutumun kabul edilemeyeceğini belirterek öğrencileri uyardığını ve üniversite yönetimine de durumu bildirdiğini ancak yönetim tarafından gerekli önlemlerin alınmadığını ve öğrenciler hakkında da disiplin işlemi yapılmadığını, başı örtülü olarak derse girme ısrarları üzerine diğer öğrenciler ile başka bir derslikte eğitim yapması nedeniyle hakkında soruşturma açıldığını, disiplin cezası verilerek olumsuz sicil düzenlendiğini, bu işlemlerin idari yargı kararları ile iptal edildiğini ancak sözleşmesinin uzatılmadığını ve emekliliğini istemek zorunda kaldığını, tüm bu süreç boyunca salt görevini yapmasından dolayı haksız eylem ve işlemlere maruz bırakıldığını, yönetici durumunda bulunan davalıların kişisel kusur, kasıt, kin ve garez ile davrandıklarını ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.Davalılar, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini davacı hakkındaki işlemlerin yasal çerçevede yürütüldüğünü ve kişisel kusurlarının bulunmadığını savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı hakkında verilen uyarma cezası ve buna bağlı olarak olumsuz sicil nedeniyle terfi durdurma işleminin yönetmeliğe uygun olarak yapılan soruşturmalara dayandığı, davalıların davacıyı zarara uğratmak kastı ile hukuka aykırı bir biçimde hareket etmedikleri gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir.

Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesinde “Okul Yönetimi” dersinde görevlendirilen davacının bazı öğrencilerin şikayette bulunmaları nedeniyle dersi terk ettiği ve yetkisi olmadığı halde başka bir derslikte bir grup öğrenciyle ders yapmak suretiyle öğrencileri gruplara ayırma tavrı içine girdiği gerekçesiyle uyarma cezası ile cezalandırıldığı ancak Danıştay 12. Dairesinin 9/10/2000 gün ve 1999/3006, 200/3284 sayılı kararı ile davacı hakkında şikayette bulunan öğrencilerin davacıya tavır almaları ve şikayette bulunmaları nedeniyle disiplin hükümleri uyarınca cezalandırılmaları gerekirken görevini Anayasal ilkelere uygun olarak yerine getirmek isteyen davacı hakkında uyarma cezası verilmesinde hukuka ve mevzuata uyarlık görülmediği gerekçesiyle davacı hakkındaki uyarma cezasının iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

Dava konusu olaylar nedeniyle yapılan diğer idari işlemler de idari yargı kararları ile iptal olunmuştur.

Somut olayın açıklanan gelişim biçimi göz önünde tutulduğunda; davacının, Anayasa ile yasalarda düzenlenen kural ve ilkeler doğrultusunda görevini yapmaya çalıştığı, davalıların ise bu kural ve ilkelere aykırı tutumları ile davacı hakkında hukuka aykırı işlemlerde bulundukları, davalıların eylemlerinin görevleri ile bağdaştırılamayacağı ve açıkça kişisel kusur niteliğini taşıdığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Mahkemece istemin tümden reddi doğru görülmemiş ve bu nedenle hükmün bozulması gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, Abant İzzet Baysal Üniversitesinde, Eğitim Fakültesi, Eğitim Bilimleri Bölümünde Eğitim Yönetimi Denetimi alanında öğretim görevlisi iken, 1998 yılı 2.döneminde, Özel Eğitim Bölümü, okul yönetimi dersinde, türbanlı öğrencileri derse almadığı için uyarma cezası aldığını; bu cezanın iptali için açtığı davanın İdare Mahkemesince reddedildiğini, kararın temyizi üzerine Danıştay 12.Dairesinin hükmü bozduğunu; uyarma cezasının iptal edildiğini, 1998 yılına ilişkin olumsuz sicilinin ve buna dayalı olarak verilen terfi durdurma cezasına dair işlemin dayanağının kendisine verilen uyarma cezası olduğunu; uyarma cezası teklif eden soruşturma komisyonu görevini yürüten davalıların önsoruşturmayı usulüne uygun yapmadıklarını, kötüniyet, kin, garez, çıkar sağlama, yöneticilere yaranma gibi duygularla hareket edip, hukuka aykırı işlemlere zemin oluşturduklarını, bu nedenle manevi bakımdan zarara uğradığını ileri sürerek; kişilik haklarına saldırı nedeniyle 2.500.000.000 TL.tazminatın, davalılardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini cevaben bildirmişlerdir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davalılar tarafından düzenlenen sicilin iptali için Sakarya 2.İdare Mahkemesinde dava açıldığı, anılan mahkemenin 25.3.1999 gün 1998/664 Esas, 1999/240 sayılı kararıyla davanın reddedildiği; Danıştay 12.Dairesi’nin 9.10.2000 gün, 1999/3006 Esas, 2000/3284 sayılı Kararıyla, davacı hakkında şikayette bulunan öğrencilerin davacıya tavır almaları ve şikayette bulunmaları nedeniyle disiplin hükümleri uyarınca cezalandırılmaları gerekirken görevini Anayasal ilkelere uygun olarak yerine getirmek isteyen davacı hakkında uyarma cezası verilmesinde hukuka ve mevzuata uyarlık görülmediği gerekçesiyle hükmün bozulduğu, dava konusu işlemin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

Böylelikle, davalıların yansız davranmadıkları, eylemleri ile davacıyı zararlandırdıkları açıktır.

Davalıların belirtilen eylemlerinin hukuka aykırı olduğu, eylemleri ile sonuç arasında illiyet bağının bulunduğu, davacının kişilik haklarının zarar gördüğü anlaşılmaktadır. O halde davalıların kişisel kusurlarıyla davacının kişilik haklarına saldırıda bulundukları kabul edilmelidir.

Hukuk Genel Kurulu’nun benzer nitelikteki 15.11.2000 gün ve 2000/4-1650 E. 2000/1690 K.; 26.9.2001 gün ve 2001/4-595 E., 2001/643 K; 29.3.2006 gün ve 2006/4-86 E., 2006/111 K; 20.9.2006 gün ve 2006/4-526 E., 2006/562 K; 17.10.2007 gün, 2007/4-640 E., 2007/725 K; 31.10.2007 gün, 2007/4-640 E.,2007/725 K; 31.10.2007 gün, 2007/4-800 E., 2007/797 K;20.2.2008 gün, 2008/4-156 E.,2008/140 K.sayılı ilamlarında da aynı ilke vurgulanmıştır.

Yukarıda anlatılanların ışığında, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 18.06.2008 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11887, Karar No: 2016/13357, Tarih: 21.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/11887 E.  ,  2016/13357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6762 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılanlar vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/03/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

Katılanlar ile aynı şirkette müdür olan sanığın aynı alanda faaliyet gösteren başka bir şirket kurması şeklinde gerçekleşen fiili 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunun'nun 55/3-e maddesinde sayılan iş şartlarına uymayan şekilde dürüstlüğe aykırı davranış niteliğindedir. Ticari alanda bir firmada ortak olan kişinin aynı alanda çalışan ayrı bir başka firma kurması Türk Ticaret Kanunun'un 626. maddesine göre şirket müdürlerinin ve yönetimde görevli kişilerin özen ve bağlılık yükümü ile rekabet yasağı kapsamında olduğu kuşkusuzdur. Nitekim aynı maddenin ikinci fıkrasında müdürlerin şirkette rekabet oluşturacak bir faaliyette bulunabilmeleri için diğer tüm ortakların yazılı iznini aramaktadır. Bu itibarla diğer ortakların yazılı izni alınmadan aynı alanda faaliyet gösterecek bir firma kurmak rekabet yasağına aykırılık oluşturacaktır. Somut olayda da şirket müdürü olan sanık TTK'nın hem 662/2. maddesine hem de 55/3-e maddesine aykırı hareket etmek suretiyle dürüstlük kuralına ve rekabet yasağına aykırı hareket etmiş olup, eylemin haksız rekabet etmek suçunu oluşturacaktır.

Söz edilen gerekçelerle sayın çoğunluğun eylemin atılı suçu oluşturmayacağı yönündeki görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/4904, Karar No: 2024/230, Tarih: 17.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4904 E.  ,  2024/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/501 E., 2023/345 K.

Taraflar arasındaki asıl ile birleşen maddi ve manevi tazminat davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı asıl ve birleşen davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili; müvekkili ...in eşi ...nin davalı şirkete ait hastanede düzenli olarak kontrole gittiğini, gebeliğinin normal olduğu bildirilmesine rağmen yedi aylık hamileyken doğuma alındığını, bebeğin küveze maskesiz yerleştirilmesi nedeniyle kör kaldığını, anne karnındayken hidrosefali olduğunun teşhis edilemediğini, davalı şirketin kusurlu olduğunu, bebeğin ömür boyu engelli kalacağını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 30.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın; birleşen dosyada davacı ... ve küçük ...’e velayeten davacı ... aynı gerekçelerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere küçük ... için 30.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminat ile Peri için 30.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı ...'nin şirket hastanesinde prematüre bir bebek dünyaya getirdiğini ve doğumdan sonra sağlıklı bir şekilde taburcu edildiğini, prematüre bebeğin gelişme geriliği nedeniyle daha sonra yoğun bakıma alındığını ve uzun süre tedavi gördüğünü, 1360 gram ağırlığında doğan bebekte beyin içi kanama ve devamında hidrosefali olayının geliştiğini, bu üzücü gelişmelerde hastane ile hekimlerin kusur, ihmal ve hatalarının bulunmadığını savunarak davaların reddini dilemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece 02.03.2017 tarihli ve 2011/379 E., 2017/57 K. asıl dava ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde asıl ve birleşen davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 17.06.2020 tarihli ve 2017/7606 E., 2020/4861 K. sayılı ilamla kararın onanmasına karar verilmiş; karşı asıl ve davacılar vekili tarafından karar düzeltilme isteminde bulunulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde asıl ve birleşen davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 17.06.2020 tarihli ve 2017/7606 E., 2020/4861 K. sayılı ilamla kararın onanmasına karar verilmiş; karşı asıl ve davacılar vekili tarafından karar düzeltilme isteminde bulunulmuştur.

3. Dairece verilen 06.04.2021 tarihli ve 2020/12051 E., 2021/3701 K. sayılı kararla; hükme esas alınan ve komplikasyon genel sonucuna varılan raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı, Mahkemece, üniversite öğretim üyelerinden seçilecek yeni doğan uzmanlarından (neonataloji/sadece doğumdan sonra 0-30 günden sorumlu pediatri yandal uzmanı) oluşacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden prematüre olarak doğan küçüğe doğum sonrasında uygulanan tedavinin tıp kurallarına uygun olup olmadığı, sağlık çalışanlarının kusur ve ihmalinin bulunup bulunmadığı hususlarında; yine üniversite öğretim üyelerinden seçilecek perinatoloji uzmanlarından (riskli gebeler ve gebelik takip uzmanı) oluşacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden, küçük .......'daki hastalığın gebelik sırasında tespitinin mümkün olup olmadığı, tespitinin mümkün olması halinde gebeliği sonlandırmanın uygun olup olmayacağı, gebelik takibini yapan doktorun kusur ve ihmalinin bulunup bulunmadığı hususlarında nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli, davacıların itirazlarına açıklayıcı cevap verir nitelikte rapor alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma sonrası alınan bilirkişi heyeti raporu doğrultusunda bebeğe hastane yatış sırasında ve izleminde tedavi ve girişimlerin standart uygulamaya uygun olarak yapıldığı, hastanın yenidoğan takibinde tıbbı ihmal ve hata bulunmadığından davalı hastane ve sağlık çalışanlarına atfedilebilecek kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde asıl ve birleşen davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davacılar vekili; hüküm kurmaya elverişli olmayan, yargıtay bozma ilamındaki gerekleri yerine getirmeyen rapora dayalı olarak hüküm kurulduğunu, hem gebelik sürecinde hem de doğum sonrası süreçte gerekli kontrollerin yapılmadığını, hükme esas alınan raporun hastane ve hekimi korur nitelikte, gerekçesiz olduğunu, yaşam hakkı ile sağlık haklarının, tedaviye ulaşma haklarının ihlal edildiğini, aydınlatma yükümlülüğünün birebir ve açıkça yapılması gerekirken yerine getirilmediğini, doktor ve hastanenin kusursuz sorumlu olması gerektiğin ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Dava tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 386 ve devamı maddeleri.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Bilirkişiye başvurulmasını gerektiren hâller" başlıklı 266 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bir Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usuli kazanılmış hak olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir.

2. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen gerekleri yerine getirilmemiştir. Bozma ilamında açıkça gebelik sürecinde ve doğrum sonrası dönemde ihmal olup olmadığı hususunda ayrı ayrı alanlar olduğundan uzman bilirkişilerden rapor alınması gerektiği vurgulanmıştır. Hükme esas alınan raporda Prematüre, İntrauterin Gelişme Geriliği, Respiratuvar Distres Sendromu, İntrakranival Kanama, Hidrosefali, Prematüre Retinopatisi, tanıları ile takip edilmiş olan bebeğe hastane yatış sırasında ve izleminde tedavi ve girişimlerin standart uygulamaya uygun olarak yapıldığı belirtilmiş, bozma ilamında davacılar vekili 15.03.2023 tarihli dilekçesi ile bilirkişi raporuna itirazlarını sunmuştur. Bilirkişi raporu mevcut haliyle itirazları karşılamadığı ve denetime elverişli olmadığı gibi mahkemece de bu itirazların karşılanması yönünde ek rapor aldırılmamış, yine bozma ilamına uyulmasına rağmen gebelik süreciyle ilgili bir kusur bulunup bulunmadığı hususunda uzman bilirkişi raporu da alınmamış olup bu süreç incelenmemiştir.

3. Buna göre Mahkemece; uyulan bozma ilamı doğrultusunda hem gebelik sürecinde hem de yenidoğan sürecinde davalının kusur ve ihmali olup olmadığı incelenmek üzere ayrı ayrı alan uzmanı bilirkişi heyetlerinden hüküm kurmaya ve denetime elverişli, nedenlerini açıklayıcı, davacının gebelik sürecinde bebekteki rahatsızlıklar bilinmesine rağmen bilgi verilmediği, bebek küvözde iken yüksek basınç ve aşırı oksijen verildiği, bebeğin gözlerinin korunmasına yönelik herhangi bir koruyucu önlemin alınmaması ve maske kullanılmaması sebebiyle bebeğin sağ gözünün görme yetisini kaybetmesine neden olunduğu gibi somut itirazlarını da karşılar şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkşi raporuna dayalı olarak bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17.01.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14571, Karar No: 2019/6575, Tarih: 13.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14571 E.  ,  2019/6575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi asli müdahil Orman Yönetimi ve davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R....., Kahramanmaraş ili, Merkez ilçesi, Ayaklıcaoluk köyü,

1)106 ada 1 parsel sayılı 3656,92 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bağ ve bahçe niteliği ile ... adına,

2) 106 ada 2 parsel sayılı 2446,71 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bahçe niteliği ile ... adına,

3) 106 ada 3 parsel sayılı 1002,72 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bağ niteliği ile ... adına

4) 106 ada 4 parsel sayılı 1772,77 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bahçe niteliği ile ... adına,

5) 106 ada 5 parsel sayılı 641,26 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bahçe niteliği ile ... adına,

6) 106 ada 6 parsel sayılı 666,80 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bahçe niteliği ile ... adına,

7) 106 ada 7 parsel sayılı 210,82 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bağ niteliği ile ... adına,

8) 106 ada 8 parsel sayılı 649.37 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bahçe niteliği ile ... adına,

9) 106 ada 9 parsel sayılı 1907,72 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bağ niteliği ile ... adına,

10) 106 ada 10 parsel sayılı 2363,73 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bağ niteliği ile ... adına,

11) 106 ada 11 parsel sayılı 1662,74 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile 1/2 hissesi ... adına, 1/2 hissesi ... adına,

12) 106 ada 12 parsel sayılı 8223,45 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile 1/2 hissesi ... adına, 1/2 hissesi ... adına,

13) 106 ada 13 parsel sayılı 2586,16 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden zeytinlik niteliği ile 1/2 hissesi ... adına, 1/2 hissesi ... adına,

14) 106 ada 14 parsel sayılı 2629,14 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bağ niteliği ile 1/2 hissesi ... adına, 1/2 hissesi ... adına,

15) 106 ada 15 parsel sayılı 3313,30 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden zeytinlik niteliği ile 1/2 hissesi ... adına, 1/2 hissesi ... adına,

16) 106 ada 16 parsel sayılı 5527,60 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bağ niteliği ile 1/2 hissesi ... adına, 1/2 hissesi ... adına,

17) 106 ada 17 parsel sayılı 1303,72 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bağ niteliği ... adına,

18) 106 ada 18 parsel sayılı 411,71 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bağ niteliği ile 1/3 hissesi ... adına, 1/3 hissesi ... adına, 1/3 hissesi ... adına,

19) 106 ada 19 parsel sayılı 100,19 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ham toprak niteliği ile ... adına,

20) 107 ada 2 parsel sayılı 4345,71 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bahçe niteliği ile ... adına,

21) 107 ada 3 parsel sayılı 1425,71 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ham toprak niteliği ile ... adına,

18) 106 ada 18 parsel sayılı 411,71 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bağ niteliği ile 1/3 hissesi ... adına, 1/3 hissesi ... adına, 1/3 hissesi ... adına,

19) 106 ada 19 parsel sayılı 100,19 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ham toprak niteliği ile ... adına,

20) 107 ada 2 parsel sayılı 4345,71 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bahçe niteliği ile ... adına,

21) 107 ada 3 parsel sayılı 1425,71 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ham toprak niteliği ile ... adına,

22) 107 ada 4 parsel sayılı 1738,54 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bağ niteliği ile ... adına,

23) 107 ada 5 parsel sayılı 1701,12 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile Nilgün Elbistan adına,

24) 107 ada 6 parsel sayılı 957,63 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile ... adına, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiş daha sonra 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/231 Esas sayılı dosyasında kadastrodan önce dava konusu olduğundan söz edilerek davalı hale getirilmiştir.

Davacı..... ve arkadaşları vekili tarafından 07/06/1999 havale tarihli dilekçeyle açılan davada....öyü, ... mevkii sahife 74, cilt 16, no 34, Mart 318 tarihli ve 36.760 m2 miktarlı tapunun şarken dere, şimalen cebel, garben taş gökçek deresi, cenuben ..... bağı olan hudutlarının sabit olduğu, davacıların ve murislerinin bu yerlerde yüzyıldır zilyet olduklarını, sabit hudutlar dikkate alınarak dönüm tevsiinin kabulüne ve 350 dönüm olan dava konusu yerin davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Dava .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/320 Esas sayısına kaydedilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 18 Kanunu evvel 1939 tarih ve 43 sıra numaralı 36.760 m2 miktarlı tapunun yüzölçümünün, fen bilirkişileri tarafından düzenlenen 02/01/2008 tarihli rapor ve krokisinde P8 olarak belirtilen 38.578,19 m2 ve (B) harfi ile belirtilen 5.710,73 m2 olmak üzere toplam 44.288,92 m2 olarak düzeltilmesine ve tapu kaydına bu miktarın yazılmasına karar verilmiş hükmü davalı hazine vekilinin temyiz etmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 19.03.2009 tarih ve 2009/1870- 3463 E.K. sayılı ilamı ile karar bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle;

''5520 Sayılı Kanunla değişik Tapu Kanununun 31. maddesi uyarınca, taşınmaz malların yüzölçümü tapu sicilinde yazılı miktardan fazla olduğu hallerde bu fazlalığın bitişik araziye elatmaktan ileri gelmediği ve sınırlarında bir değişiklik olmadığı mahkemece tespit edildiği takdirde, taşınmazın gerçek yüzölçümünün tapu siciline yazılmasına karar verilebilir.