muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12791, Karar No: 2015/14419, Tarih: 17.09.2015

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının davalı E.. A.. alayhine açtığı davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacının davalı R.. U.. aleyhinde açtığı davaya gelince;

BK'nun 55/1.maddesine göre; ''Başkalarını istihdam eden kimse, mahiyetinde istihdam ettiği kimselerin ve amelesinin hizmetlerini ifa ettikleri esnada yaptıkları zarardan mesuldür. Şu kadar ki, böyle bir zararın vukubulmaması için hal ve maslahatın icabettiği bütün dikkat ve itinada bulunduğunu yahut dikkat ve itinada bulunmuş olsa bile zararın vukuuna mani olamıyacağını ispat ederse mesul olmaz.'' ( TBK m.66 )

Borçlar Kanununun 55.maddesi hükmü gereğince adam çalıştıranın sorumlu tutulabilmesi için; zararın çalışanın hukuka aykırı eyleminden doğması ve zarar ile çalışanın eylemi arasında uygun illiyet bağının bulunması yeterlidir.

Sorumluluk Hukukunun önemli ögelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır. Teoride ve uygulamada; mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru ve üçüncü kişinin ağır kusuru ile illiyet bağı kesilir ve kusursuz sorumlu olan kişi sorumluluktan kurtulur.

Adam çalıştıran, görülecek işe uygun fikri, mesleki bilgi ve yeteneklere sahip bir kişi seçmekle yükümlüdür. Seçeceği yardımcı kişinin göreceği iş için vasıflı, yeterli eğitim görmüş, yeni bilgi, yöntem ve tekniği, özümsemiş ve izlemiş olmasını arayacaktır (Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Prof. F. E., Cilt: 2-4 bası, sh.160). (HGK. 15.06.1994 gün ve 11-178 K.). Davalının bu en basit tedbirlere başvurmaması objektif özen görevini açıkça kötüye kullandığını kanıtlayan deliller olarak görülmelidir. Davalı, adam çalıştıran sıfatıyla sorumluluktan kurtulabilmesi için, gerekli özeni göstermiş olması halinde de zararın gerçekleşeceğini ispat etmesi icap etmesi gerekecektir.

Bilindiği gibi adam çalıştıranın sorumluluğu bir kusur sorumluluğu olmayıp, olağan sebep sorumluluğudur. Burada yasa adam çalıştırana genel nitelikte objektif bir özen yükümlülüğü, bir gözetim ödevi yüklenmiştir. Adam çalıştıranın sorumluluğu kendisinin veya emrinde çalışan yardımcı kişinin kusurlu olup olmamasına bakılmaksızın, kusurdan bağımsız olarak doğmaktadır. Sorumluluğun doğması için objektif özen yükümlülüğünün ihlaliyle meydana gelen zarar arasında, uygun illiyet bağının bulunması yeterli kabul edilmiştir.

Somut olayda; olayın davalı Raşit'in işlettiği cafede, çalışan diğer davalı Ersin'in eylemi nedeniyle meydana geldiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalı Ersin'in eylemi nedeniyle davalı Raşit'in B.K.'nun 55. (T.B.K. 66.) maddesi hükmü gereğince sorumlu tutulması gerekirken, iş bu davalı açısından davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Somut olayda; olayın davalı Raşit'in işlettiği cafede, çalışan diğer davalı Ersin'in eylemi nedeniyle meydana geldiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalı Ersin'in eylemi nedeniyle davalı Raşit'in B.K.'nun 55. (T.B.K. 66.) maddesi hükmü gereğince sorumlu tutulması gerekirken, iş bu davalı açısından davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, BK'nun 55. maddesi gereğince davalı Raşit'in adam çalıştıran sıfatıyla sorumlu olduğu dikkate alınarak sonucu dairesinde hüküm tesisi gerekirken davalı Raşit'in olay sırasında orada olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29632, Karar No: 2022/2551, Tarih: 17.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/29632 E.  ,  2022/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'ın temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20876, Karar No: 2014/25210, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20876 E.  ,  2014/25210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2012/1276-2013/1155

Dairemizce dosyanın "Davacının çalıştığı öğretmenevi ve akşam sanat okulunun kuruluşuna ilişkin belgeler ile, genel bütçeden kaynak aktarılıp aktarılmadığı, gelir kaynakları, işçi alma ve çıkarma, işçi ücretlerinin belirlenmesi gibi hususlarda yetkili merciin kim olduğu, M.. B..'nın yukarıda belirtilen hususlarda yetkili olup olmadığının M.. B..'ndan sorularak, alınacak cevap ve ekli belgelerin eklenerek gönderilmesi için" geri çevrilmesine karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece, geri çevirme kararı üzerine, UYAP üzerinden yapılan incelemede 03.04.2014 tarihinde davalı M.. B..na kararımızda belirtilen hususlarla ilgili müzekkere yazıldığı görülmüş ise de, bu yazının akıbeti hakkında gerek dosyada gerekse UYAP'ta hiçbir bilgi bulunmamaktadır. Mahkemece, müzekkere akıbeti araştırılarak ilgili kurumdan cevap verilmişse cevaba ilişkin yazı ve varsa eklerinin, cevap verilmemişse bu hususta tutulacak tutanağın eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25552, Karar No: 2014/10214, Tarih: 28.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25552 E.  ,  2014/10214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 4 - 2011/411650

Mahkemesi : Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 28.09.2011

Numarası : 2010/322-2011/464

Suç : Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğünün İnternet Ortamında işlenen Suçlarda Uluslararası Ceza İstinabe İşlemlerine ilişkin yazısına göre, google, yahoo, facebook, skype, hotmail, twitter, youtube gibi internet ortamında yaygın olarak kullanılan yer sağlayıcı firmaların merkezinin Amerika Birleşik Devletleri’nde bulunduğu, ABD mevzuatına göre, internet ortamında işlenen suçlara ilişkin trafik bilgileri, yer sağlayıcılar veya erişim sağlayıcılar tarafından 90 gün süreyle saklandığı, bu süre içinde resmi otoritelerce başvurulduğunda anılan saklama süresine 90 gün daha ilave edildiği belirtilmiş olmakla, aradan geçen süre nedeniyle facebook sosyal paylaşım sitesine fotoğraf yüklemesi yapan bilgisayara ait IP bilgilerinin tespitinin mümkün olmaması ve yargılama aşamasında sanığa ait bilgisayarda bilirkişi marifetiyle teknik inceleme yapılmış olması karşısında eksik inceleme nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1- TCK'nın 136/1. maddesinde düzenlenen “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” suçunun oluşabilmesi için, belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi gerekmekte olup, bir özel hayat görüntüsü ya da sesinin kaydedilmesi 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde; özel hayata ilişkin görüntü ya da sesin, taksirle ya da tamamen hukuka uygun elde edilmiş olsa dahi, ilgilisinin bilgisi ve rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulmasının TCK'nın 134/2

. maddesinde suç olarak düzenlendiği, Sanığın, mağdur Gizem'e ait fotoğrafları msn'den ele geçirip mağdurun cep telefonuna mesaj göndererek, msn'den fotoğraflarını alarak video yaptığı, çıplak fotoğraflarını çekerek kendisine göndermediği ve kendisiyle cinsel ilişkiye girmediği takdirde fotoğraflarının altına kötü kelimeler yazarak internette yayınlayacağı yönünde şantajda bulunduğu, mağdurun kabul etmemesi üzerine ele geçirdiği fotoğrafları yayınladığı, mağdurun durumu ortak arkadaşları tanık Ceren'e mesajla ilettiğinde, Ceren'in sanıkla konuşup internetteki fotoğrafları silmesini sağladığı iddiasıyla açılan kamu davasında; mağdurun kolluktaki, Ceren'in okul arkadaşı olduğu, Ceren'in arkadaşı olan sanığın, kendisine internetten fotoğraflarını alarak video yaptığı, kendisine mesaj göndererek, açık fotoğraflarını bana göndereceksin ayrıca benimle cinsel ilişkiye gireceksin, çıplak fotoğrafını göndermezsen ve benimle birlikte olmazsan daha önceki fotoğrafını alarak videoyu internette altına kötü kelimeler yazarak yayınlarım dediği, kabul etmeyince fotoğraflarının yayınladığını Ceren'den öğrendiği, sanıktan fotoğrafları yayından kaldırmasını isteyince sanığın, kabul etmeyerek Ceren de senin videonu gördü dediği, bunun üzerine Ceren'e mesaj attığı, Ceren'in kendisine videoyu gördüğünü söylediği, Ceren'in daha sonra sanıkla konuşarak videoyu kaldırttığı, mahkemedeki, sanığın ele geçirdiği fotoğraflarıyla şantaj yaptığı, resimleri kendisinin de gördüğü, fotoğrafların kendi telefonundaki fotoğraflar olduğu, msn'de ve facebooktaki fotoğraflar olmadığı, sanığın fotoğraflardan video yaptığı, fotoğrafları arkadaşı Ceren ve okuldan arkadaşları Hasan ve Kadir'in de gördüğü, sanığın mesajlaşırken Kadir ve Hasan'ın da isimlerini söyleyerek onların da fotoğrafları gördüğünü söylediği, sanığın facebookta ve msn de kendisini eklediği, sonra fotoğrafları gösterdiği, benimle yatacaksın, çıplak fotolarını çekeceksin dediği, okul arkadaşı Ceren'in, sanığın arkadaşı olduğu, Ceren'in sanıkla konuşarak fotoğrafları kaldırttığına ilişkin beyanları ile tanık Ceren'in kolluktaki, Gizem ile sanığın facebookta tanıştığı, aralarında mesajlaştıkları, Gizem'in kendisine sanıkla aralarında duygusal bir ilişki olduğundan bahsettiği, 24 Nisan günü Gizem'in kendisini arayarak sanığın kendisini tehdit ettiğini ve ahlaksız tekliflerde bulunduğunu söylediği, aramadan birkaç gün önce sanığın facebook sayfasında Gizem'in iç çamaşırları ile çekilmiş fotoğraflarının slayt gösterimi şeklinde videosunu gördüğü, bu şekilde 5-6 resim olduğunu, bu videoyu sanığın eklediğini facebookta gördüğü, sanığa mesaj yazarak fotoğrafları silmesini istediği, ardından Gizem'in kendisini arayarak sanığın kendisinden fotoğraf istediğini, kendisiyle cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediği, sonra sanığı facebooktan sildiği, bir daha görüşmediği, mahkemede sanığın da hazır bulunduğu duruşmada, Gizem'in okul arkadaşı olduğu, sanığın, Gizem'in önceki erkek arkadaşı olduğu, sanığın internet yolu ile Gizem'in

gördüğü, bu şekilde 5-6 resim olduğunu, bu videoyu sanığın eklediğini facebookta gördüğü, sanığa mesaj yazarak fotoğrafları silmesini istediği, ardından Gizem'in kendisini arayarak sanığın kendisinden fotoğraf istediğini, kendisiyle cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediği, sonra sanığı facebooktan sildiği, bir daha görüşmediği, mahkemede sanığın da hazır bulunduğu duruşmada, Gizem'in okul arkadaşı olduğu, sanığın, Gizem'in önceki erkek arkadaşı olduğu, sanığın internet yolu ile Gizem'in fotoğraflarını bulduğu ve aralarında mesajlaşma olduğu, sanığın mesajlarda “Gizem'den çıplak fotoğraflarını çekip kendisine göndermesini ve kendisi ile cinsel ilişkiye girmesini istediğini” Gizem'in söylediği, bu mesajları kendisinin görmediği, sanığın facebookta Gizem'in iç çamaşırlı ve bundan daha açık fotoğraflarını koyduğu, fotoğrafları sanığın facebook sayfasında gördüğüne ilişkin beyanları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, mağdur Gizem'in daha önceki erkek arkadaşı olduğu, sanığın, kendisinde bulunan mağdura ait özel nitelikteki iç çamaşırlı fotoğrafları ile slayt şeklinde video hazırlayıp facebook sayfasında yayınlayarak ifşa ettiği, sanığın bu şekilde sabit olan eyleminin TCK'nın 134/2

. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu ve bu suçtan sorumlu tutularak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması, kanuna aykırı,

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilip, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesi ile, "31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli

../...

-3-

2013/25552

2014/10214

itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren suçlar bakımından "kovuşturmanın ertelenmesi" kurumunun düzenlenmesi karşısında, TCK'nın 7/2 maddesi de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/967, Karar No: 2020/3939, Tarih: 01.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/967 E.  ,  2020/3939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekili ve şikayet olunan Maliye Bakanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı işçinin ölümü sonrası hak sahiplerine bağlanan gelir ve ödenen tazminat neticesinde müflis işveren aleyhine rücuen tazminat davaları ikame edildiğini, bu davalar sonucunda oluşan ilamlı alacaklarının kaydı amacıyla iflas masasına başvurduklarını, kurumlarının alacağının sıra cetveline 3. Sıra alacağı olarak kaydedildiğini, kurumlarından önce yer alan alacak olarak ... Muhakemat Müdürlüğünün 3.206,95 TL alacağın olduğunun görüldüğünü, alacağın nev'inin incelenmesinde alacaklı idare ile borçlu müflis şirket arasındaki bir alacak davasından kaynaklanan, ilamlı vekalet ücreti alacağının olduğunun anlaşıldığı, bu alacağın İİK'nun 206. maddesinde belirtilen 1. Sıra ve 2. Sıra alacakları kapsamına gerebilecek bir alacak niteliği taşımadığı gerekçesiyle şikayet olunan kurum alacağın 1.sıra alacağından çıkarılarak kendi alacaklarıyla aynı sıraya kaydedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetvelinin kesinleştiğinden bahisle şikayetin reddini dilemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayete konu sıra cetvelinin 1. sırada yer alan şikayet olunan Maliye Bakanlığı ... Muhakemat Müdürlüğünün sırasının, İİK'nın 206. maddesi uyarınca 3. Sırada olması gerektiğinden bahisle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili ve şikayet olunan Maliye Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan Maliye Bakanlığı vekilinin tüm, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Mahkemece davacı vekili lehine vekalet ücretine yer olmadığına karar verilmiş ise de davacı kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan bu yanlışlığın yeniden yargılamayı gerektirmeyeceği, bu nedenle kararın hüküm kısmının 5. bendi olan “Davanın mahiyeti itibariyle davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,” ibaresinin çıkarılarak “Davacı kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşıldığından karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’ye göre belirlenen 600,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine’ ibaresi yazılarak düzeltilerek onanması gerekmiştir.

3) Ayrıca yargılama giderlerinin de davalı tarafa yükletilmesi gerekirken davacı kurumun yaptığı yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılması doğru görülmemiş kararın

3) Ayrıca yargılama giderlerinin de davalı tarafa yükletilmesi gerekirken davacı kurumun yaptığı yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılması doğru görülmemiş kararın

bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan bu yanlışlığın yeniden yargılamayı gerektirmeyeceği bu nedenle kararın hüküm kısmının 3. bendi olan ‘Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davanın mahiyeti icabı davacı üzerine bırakılmasına’ ibaresi çıkarılıp yerine ‘Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine’ ibaresi yazılarak hükmün bu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayet olunan Maliye Bakanlığı vekilinin tüm, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm kısmının 5. bendi olan “Davanın mahiyeti itibariyle davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ” ibaresinin çıkarılarak “Davacı kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşıldığından karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’ye göre belirlenen 600 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine’ ibaresi yazılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm kısmının 3. bendi olan “Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davanın mahiyeti icabı davacı üzerine bırakılmasına” ibaresi çıkarılıp yerine ‘Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine’ ibaresi yazılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince şikayetçi ile şikayet olunan Maliye Bakanlığı'ndan harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 01.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24024, Karar No: 2012/29233, Tarih: 05.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/24024 E.  ,  2012/29233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; karar düzeltme isteğinin reddine dair Dairemizin 26.10.2011 gün ve 17963-17072 sayılı ilamıyla ilgili davalı tarafından tavzih talebinde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dairemizin 26.10.2011 tarih ve 2011/17963 -17072 esas-karar sayılı karar düzeltme talebinin reddine ilişkin ilamın, karar düzeltme isteyenden 185 TL. para cezası alınmasına ilişkin bölümünün tavzih yolu ile düzeltilmesi istenmekle dosya incelendi:

Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu, 5020 sayılı Yasa ile değişik 4389 sayılı Yasanın 14. maddesinin 5. fıkrasının c bendine göre, dava ve icra takiplerinde her türlü resim, harç ve fondan muaftır. Anılan yasa gereğince, davalı Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’nun karar düzeltme isteminin reddi halinde, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 442/3. maddesi uyarınca alınması gereken para cezasından da sorumlu tutulmaması gerekir iken, Dairemizin 26.10.2011 tarih ve 2011/17963-17072 esas-karar sayılı karar düzeltme ilamında maddi hata yapılarak para cezası alındığı anlaşıldığından; talebin kabulü ile, kararın para cezası alınmasına ilişkin bölümünün kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple, tavzih talebinin maddi hatanın düzeltilmesi isteği olarak kabulü ile Dairemizin 26.10.2011 tarih ve 2011/17963-17072 esas-karar sayılı karar düzeltme talebinin reddine dair ilamı sonuç kısmındaki “aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezalarının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı Yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılırak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 185’er TL. idari para cezasının” bölümünden "er" sözcüğünün çıkarılmasına ve yerine “karar düzeltme talep eden Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’ndan para cezası alınmasına yer olmadığına” sözcüklerinin eklenmesine ve ilamdaki maddi hatanın açıklanan şekilde DÜZELTİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi. 05.12.2012 (Çrş.)