muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19217, Karar No: 2018/9193, Tarih: 20.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/19217 E.  ,  2018/9193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur beyanında, suça konu elektrikli bisikletini apartmanının bahçesine balkonun altına direksiyon kilidi ile kilitleyerek bıraktığını, buradan çalındığını belirtmiş olması ve olay yeri inceleme tutanağında ise kaldırım üzerinde park halinde olduğunun ifade edilmiş karşısında; olay mahallinde keşif icrası sonucu eşyanın çalındığı yerin TCK'nın 142/2-h maddesi kapsamında bina müştemilatı olup olmadığının tespiti gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 gün ve 127-147 sayılı kararında vurgulandığı üzere; TCK’nın 168. maddesinde yer alan "Etkin pişmanlık" hükmünün uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi durumunda, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı, geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir.

Öğretide baskın görüş olarak; "5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 168. maddesinin 765 sayılı Yasa'nın 523. maddesinden farklı olarak tazminden çok pişmanlık esasına dayandığı" kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan, Mustafa Ruhan Erdem, Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 4. Bası, s. 520-523; Sedat Bakıcı, Ceza Hukuku Özel Hükümleri 1, Ankara 2008, s. 934; Erdal Noyan, Hırsızlık Suçları, Ankara 2007, s. 396; Ali Parlar, Muzaffer Hatipoğlu, Türk Ceza Kanunu Yorumu, Ankara 2007, c. 2, s. 1318)

Kanun koyucunun, 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde "Tek başına iade ve tazmine" değil, "Pişmanlık sonucu iade ve tazmine" önem verdiği madde ile ilgili meclis komisyonunda yapılan görüşmelerde kullanılan ifadelerden açıkça anlaşılmaktadır. (Adalet Bakanlığı Yayın İşleri Dairesi Başkanlığı, Tutanaklarla Türk Ceza Kanun'u, Ankara 2005, s. 616) Somut olayda, 06.09.2014 tarihli yakalama tutanağı incelendiğinde; suça sürüklenen çocuğun durumundan şüphelenilerek güvenlik güçleri tarafından durdurulduğu ve üzerinde bulunduğu elektrikli bisikletin şase numarası üzerinden yapılan araştırma neticesinde müştekinin çalınan bisikleti olduğunun tespitinin yapıldığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun pişmanlık sonucu iade ve tazmininin bulunmadığı bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması,

3-5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının korunmasına, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9118, Karar No: 2013/11966, Tarih: 05.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/9118 E.  ,  2013/11966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Çiftlik Mahallesi çalışma alanında bulunan 1551 ada 66 parsel sayılı 230,99 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmaz üzerindeki 2 katlı kargir binanın 10 yıldan beri ... oğlu ...’un fiili kullanımında bulunduğu ve göl mutlak koruma alanı içerisinde kaldığı şerhi yazılarak bahçe vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Orman İdaresi taşınmazın üzerindeki evin orman sınırları içerinde kaldığının beyanlar hanesine şerh verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın bahçe vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesine parsel üzerindeki binanın 06.08.2012 tarihli fen bilirkişisi raporunda (B) harfi ile gösterilen 115,89 metrekare yüzölçümündeki bölümünün orman tahdit hattı içinde kaldığının şerh verilmesine, diğer hususların aynen bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve diğerleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 05.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1310, Karar No: 2012/1981, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/1310 E.  ,  2012/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit irtifakı kurulması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 17.11.2011 gün ve 2011/12553 Esas ve 2011/13840 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava reddedilmiş, hükmü davacı temyiz etmiş, karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olaya gelince, davacının üzerinden geçit kurulmasını istediği 58 sayılı parsel diğer geçit alternatifinin üzerinden geçtiği 59 sayılı parselin yaklaşık on katı büyüklüğündedir. 59 sayılı parselin daha küçük olması sebebiyle üzerinden geçit kurulması durumunda taşınmazın tamamının 58 sayılı parsele göre daha çok değer kaybedeceği bilirkişiler tarafından belirtilmiştir.

Ayrıca fen bilirkişiler 05.05.2010 tarihli raporlarında inşaat bilirkişisi de 02.06.2011 tarihli raporunda geçit irtifakının 58 sayılı parsel üzerinden kurulmasının en uygun alternatif olacağını somut nedenleriyle ortaya koymuşlardır. Bu durum karşısında mahkemece sadece yolun uzunluğu ölçütü esas alınarak ve açıklanan diğer hususlar göz ardı edilerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bu sebeple davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile onamaya ilişkin Dairemizin 17.11.2011 tarih 2011/12553 – 13840 sayılı ilamının KALDIRILMASINA, temyiz olunan mahkeme kararının açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 14.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16589, Karar No: 2017/7902, Tarih: 31.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/16589 E.  ,  2017/7902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.06.2014 gününde verilen dilekçe ile kesinleşen tazminata faiz istemi, karşı dava (davanın kötüniyetli olduğu nedeni ile) maddi ve manevi tazminat talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın zamanaşımından reddine, karşı davacılar (... ve 26 arkadaşının) karşı davalarının reddine dair verilen 06.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ve karşı davacılar ... ve 26 arkadaşı vekili, duruşmasız olarak temyizi ise davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 31.10.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden bir kısım davalı-karşı davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı-karşı davalı vekili Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6407, Karar No: 2014/171, Tarih: 16.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6407 E.  ,  2014/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/817-2013/176

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 26.06.2013 gün ve 4191 Esas, 4417 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen;

1)10.10.2012 tarihli sıra cetvelini ve şikayetçiye sıra cetvelinin tebliğine dair tebliğ mazbatasını içerir şekilde, İzmir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/25319 Esas sayılı dosyasının,

2) 23.02.2011 tarihli satış talebi üzerine satış avansı yatırılmış ise varsa makbuzunu içerir şekilde Ankara 10. İcra Müdürlüğü'nün 2008/4629 Esas sayılı dosyasının,

Asıllarının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış örneklerinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2424, Karar No: 2017/6700, Tarih: 26.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2424 E.  ,  2017/6700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b, 62/1, 50/3, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesinde düzenlenen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilip, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak cezanın adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sorumluluğu bulunmadığına yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığa verilen hapis cezası 30 günden fazla olmasına rağmen TCK'nın 50/3. maddesi atfıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi,

2-Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin ödenmemesi halinde tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğine yönelik ihtaratla yetinilmeyerek infaz aşamasında hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1 ile numaralandırılan bendinin 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 112 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yine hükmün 1 ile numaralandırılan bendinin 7. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/385, Karar No: 2014/20755, Tarih: 03.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/385 E.  ,  2014/20755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/228192

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2010

NUMARASI : 2008/555 (E) ve 2010/8 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, ticari ilişki nedeniyle düzenlenen sahte imzalı iki adet çeki ... Tasarım. Ltd. Şti.'ne vermesi eyleminde; 765 sayılı TCK'dan farklı bir düzenleme getiren 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, aksi halde teselsülün gerçekleşmediğinin kabulü gerektiğinden, çeklerin aynı veya farklı zamanlarda verilip verilmediğinin araştırılması, aynı anda verildiğinin tespiti halinde aynı yasanın 43. maddesinin uygulanmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7158, Karar No: 2016/8530, Tarih: 27.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/7158 E.  ,  2016/8530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Düzenlenmesi - Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı anne, dava dilekçesinde adli yardım kararı verilmesini talep etmiş, yerel mahkeme tarafından davacının adli yardım talebi hakkında bir karar verilmeden, dava yönünden harç ve gider avansı alınmadan yargılamaya devam edilerek, dosya üzerinde yapılan incelemeyle davaya konu çocuğun velayetinin annede olduğunun tespiti ile davalı baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Dosya içerisinde mahkemece verilmiş bir adli yardım kararı bulunmamaktadır. Usulüne uygun açılmış bir davada başvuru harcı ve gerekli nispi veya maktu peşin harcın mahkeme veznesine yatırılması gerekir (Harçlar Kanunu m. 32). Bu sebeple davacının adli yardım talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi, adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesi halinde yargılamaya harç ve gider avansı alınmadan devam edilmesi, talebin reddine karar verilmesi halinde ise davacıya harcın tamamlanması için Harçlar Kanununun 30. maddesine göre süre verilmesi, harcın tamamlanması halinde, gider avansını yatırması için Hukuk Muhakemeleri Kanununun 115/2 maddesine göre süre verilmesi, harç ve gider avansının yatırılması halinde yargılamaya devam edilmesi ve delillerin değerlendirilip hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi, harcın yatırılmaması halinde ise davanın açılmamış sayılmasına, gider avansının yatırılmaması halinde ise, davanın "dava şartı yokluğundan" usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

.../..

2- Kabule göre de;

Dava evlilik dışı doğan çocuğun velayetinin düzenlenmesi ile çocukla kişisel ilişki kurulması isteğine ilişkindir. Çocukla kişisel ilişki kurulmasına veya kaldırılmasına ilişkin davalar basit yargılama usulüne (HMK m. 316) tabi işlerden olmadığı gibi çekişmesiz yargı işlerinden de değildir.(HMK m. 382) O halde mahkemece, dilekçelerin teatisinin yapılarak (HMK m. 139), ön inceleme (HMK m. 140) ve tahkikat (HMK m. 143 vd.) aşamaları tamamlanarak, gösterdikleri takdirde tarafların delilleri de toplanarak hasıl olacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu işlem ve aşamalar tamamlanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda l. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.04.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/12816, Karar No: 2017/16316, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12816 E.  ,  2017/16316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16958, Karar No: 2014/2867, Tarih: 17.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/16958 E.  ,  2014/2867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, baba isminin Muhtar olmasına rağmen kayden maliki olduğu 102 ada 47 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında Aliekber yazıldığını, kadastro çalışmaları sırasında yapılan yanlışlıkla, taşınmazın eltisi ... kızı ... adına tescil edildiğini ileri sürerek, baba adının düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının isteminin mülkiyet nakline sebebiyet vermesi nedeniyle kayıt malikine karşı tapu iptal ve tescil davası açması gerektiği eldeki davada bu iddianın dinlenmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 0.90.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.