muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2893, Karar No: 2017/13207, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2893 E.  ,  2017/13207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9777, Karar No: 2014/6099, Tarih: 06.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9777 E.  ,  2014/6099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/928, Karar No: 2012/6388, Tarih: 11.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/928 E.  ,  2012/6388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/396008

MAHKEMESİ : Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07/10/2011, 2011/203 (E) ve 2011/271 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Osman'ın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafii ile katılan Rafet vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Katılan hakkında düzenlenen Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 07.09.2011 tarih ve 2114 sayılı raporunda "mağdurun sol boyun, sol göğüs, sağ boyun, yüz ve sol ense bölgelerinden yaralandığı, eksternal juguler ven ve inferior tiroid arter yaralanması nedeni ile yaşamsal tehlike geçirdiği, yüzünde sabit ize neden olup olmadığı konusunda olay tarihinden 6 ay geçtikten sonra bizzat muayenesi ile rapor verilebileceği" ibareleri bulunduğu halde, bu konuda rapor alınmaması karşısında; mağdurun dosyadaki raporlar ve tedavi belgeleri ile birlikte Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, yüzündeki yaralamanın sabit iz oluşturup oluşturmadığı konusunda rapor alınması ve sonucuna göre, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı

TCK.nun 35.maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen tehlikenin ve zararın ağırlığı dikkate alınarak, olaya uygun makul bir ceza belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin sair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 11.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5188, Karar No: 2016/6741, Tarih: 09.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5188 E.  ,  2016/6741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Karşıyaka 1. Asliye Hukuk ve İzmir 5. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan yapımı üstlenilen taşınmazların geç teslimi ve uğranılan kira kaybı nedeniyle oluşan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesince 6502 sayılı Kanunun yürürlüğü girmesi ile, uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İzmir 5.Tüketici Mahkemesince ise; davacıların tüketici olarak kabul edilemeyeceği bu nedenle tüketici mahkemelerinin görevli olmayacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi (I) bendinde "Gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak, kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde, arsa sahibinin Tüketici Kanununun 3/k. maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ve bu sözleşmeden doğan uyuşmazlıkların ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda, eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Bu durumda, eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7552, Karar No: 2015/14463, Tarih: 17.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7552 E.  ,  2015/14463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKSARAY 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2013/668-2014/710

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili ile davalının 2003 yılında gayri resmi olarak evlendiklerini, beraberliklerinden 2004, 2007 ve 2012 doğumlu üç çocuklarının dünyaya geldiğini, davalı babanın çocuklarını tanıma senedi ile tanıdığını, müşterek çoçukların velayetlerinin annede olduğunu, davacı annenin çalışmadığını, davalının ise ekonomik durumunun çok iyi olduğunu belirterek, 2004 doğumlu Ceren için aylık 500,00 TL, 2007 doğumlu Furkan için aylık 300,00 TL, 2012 doğumlu E. A. için ise 200,00 TL olmak üzere toplam aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak müşterek çoçuklara velayeten anneleri davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Taraflara usulüne uygun davetiyelerin tebliğ edildiği, davalının ise herhangi bir cevap dilekçesi ve delil bildirmediği görülmüştür.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabulü ile, müşterek çocuklardan 2004 doğumlu Ceren için 250 TL, 2007 doğumlu Furkan için 200 TL, 2012 doğumlu Ecrin için 150 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar her ay davalıdan alınarak davacı tarafa ödenmesine, bahse konu nafakaların yargılama boyunca tedbiren verilmesi hususunun karar kesinleşene kadar devamına karar verilmiş; sözkonusu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, müşterek çocuklar lehine iştirak nafakası istemli olarak açılmıştır. Yerel mahkemece, yargılama sürecinde ve hükümle birlikte müşterek çocuklar lehine tedbir nafakasına hükmolunmuş; sözkonusu nafakanın karar kesinleşinceye kadar devamı yönünde karar alınmıştır. Müşterek çocuklar lehine hükümle birlikte; dava tarihinden geçerli olacak şekilde, müşterek çocuklar reşit oluncaya kadar devam eden iştirak nafakasına hükmolunması gerekirken; hükmün kesinleşmesine kadar devamına karar verilen tedbir nafakasına hükmolunması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-)Türk Medeni Kanunu'nun 327/1. maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1. maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK. nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun giderleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun giderleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

TMK.'nın 331.maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Tüm bu maddeler doğrultusunda mahkemece iştirak nafakası artırım oranı belirlenirken; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; müşterek çocukların 2004, 2007 ve 2012 doğumlu olduğu, annenin 34 yaşında, ilkokul mezunu, ev hanımı olduğu, üzerine kayıtlı gayrimenkulunun bulunmadığı, 2 çocuğunun öğrenci olduğu, davalının bir şirketin bayii olduğu, üzerine kayıtlı 2 tane Ford Kamyonet bir tane Mercedes 2005 model kamyonetin bulunduğu tespit edilmiştir.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları,müşterek çocukların yaşı ve ihtiyaçları, nazara alındığında mahkemece müşterek çocuklar lehine takdir edilen nafaka azdır. O halde, davalı babanın tespit edilen geliri ile orantılı olacak şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/20427, Karar No: 2013/23150, Tarih: 03.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/20427 E.  ,  2013/23150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8734, Karar No: 2016/579, Tarih: 22.01.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/8734 E.  ,  2016/579 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2013/157-2014/216

DAVACI : . ...

DAVALI : ...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının aynı mevkiide ikinci bir bayilik ilişkisi kurarak taraflar arasında imzalanan Bayilik Sözleşmesi ve eki olan protokol hükümlerini ihlal etmesi nedeniyle sözleşme gereği ödenmesi gereken cezai şart ve bayilik masraflarının tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının itiraz etmesi üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve davalı hakkında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme feshedilmeden cezai şart talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafından 3.kişi ile kurulan bayiliğin protokolde belirtilen mahallenin sınırları dışında kalması sebebiyle sözleşmenin ihlalinin söz konusu olmadığı, kaldı ki sözleşmenin halen ayakta olması sebebiyle cezai şart talep edilmesinin hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, %20 kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı taraf icra takibinde haksız ise de kötüniyetli olarak kabul edilemeyeceğinden aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: (1) numaralı bent uyarınca davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20184, Karar No: 2024/14795, Tarih: 05.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/20184 E.  ,  2024/14795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/541 E., 2015/379 K.

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 01.03.2022 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3549, Karar No: 2024/9714, Tarih: 10.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3549 E.  ,  2024/9714 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2062 E., 2023/305 K.

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/177 E., 2021/413 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından reddedilen kısım yönünden; davalı banka vekili tarafından ise kabul edilen kısım yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.12.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı ... vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı ... vekili ile diğer davalı gelmediler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı banka vekilinin ise aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı kadın tarafından açılan ipoteğin kaldırılması davasında yapılan yargılama sonucunda; İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiş, davacı vekili tarafından reddedilen kısım yönünden, davalı banka vekili tarafından ise kabul edilen kısım yönünden istinaf talebinde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından taraf vekillerinin istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili ve davalı banka vekili yukarıda belirtildiği şekilde temyiz yoluna başvurmuşlardır.