muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6496, Karar No: 2010/2359, Tarih: 02.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/6496 E.  ,  2010/2359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.10.2007 tarih ve 2002/457-2007/717 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak asıl davada davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 02.03.2010 gününde davacı Avukatı ...geldi, davetiye tebliğini rağmen davalı vekili duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili anonim şirketin % 20 hisse karşılığı ortağı ve aynı zamanda Genel Müdür sıfatıyla imza yetkililerinden biri olan davalının ihbar üzerine yapılan denetimine ilişkin raporda, sahte belge ve işlemlerle şirkete ait olan borçları kapattığı, şirketin parasını kendi hesabına geçirdiği, şirkete girmesi gereken komisyonlarla ilgili çekleri şahsı adına tahsil ettiği, avans borcunu gerçek dışı faturalarla kapattığı, şirket dışına para aktarma işlemleri yaptığı hususlarına yer verildiğini, şirketin bu olaylar nedeniyle itibar kaybettiğini, ceza davasının derdest olduğunu ileri sürerek, şimdilik 23.674.399,182 TL maddi zararın ve 50.000.000.000 lira manevi zararın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketin sürekli denetim gördüğünü, müvekkilinin muhasebe bölümünü denetleme gereği duymadığını, denetim raporunun tek taraflı olduğunu, manevi zararın doğmadığını savunarak, davanın reddini istemiş; karşı dava açarak, müvekkilinin iş akdine son verilmesi nedeniyle kıdem, ihbar ve maaş farkı toplamı olan 16.564.000.000 liranın ayrıca 30.000 USD karın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen 09.07.2007 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre, asıl davanın konusu maddi zarar talebinin kanıtlanamadığı, dolayısıyla buna dayalı manevi zarar talebinin de yerinde olmadığı, karşı davanın iş mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle, asıl davanın reddine, karşı dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı anonim şirketin ortağı ve C grubu imza yetkilisi Genel Müdür davalıdan şirket zararının tazmini istemine ilişkin olup, davalı hakkında TTK’nun 336 ncı, 341 nci ve 342 nci madde hükümlerinin uygulanması gerekmektedir.

Kararı, asıl davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı anonim şirketin ortağı ve C grubu imza yetkilisi Genel Müdür davalıdan şirket zararının tazmini istemine ilişkin olup, davalı hakkında TTK’nun 336 ncı, 341 nci ve 342 nci madde hükümlerinin uygulanması gerekmektedir.

TTK.nun yöneticiler ile ilgili 341 nci maddesi uyarınca, böyle bir davanın davacı şirket adına açılabilmesi için genel kurulda dava açılması yönünde karar alınması, davanın denetçiler tarafından asaleten ya da vekil aracılığı açılması gerekmektedir. Ancak, açıklanan koşullar dava koşulu olmayıp, sonradan da tamamlanabilir. Dolayısıyla, bu yöndeki usuli eksiklik davanın hemen reddini gerektirmez.

Somut olayda, davacı vekiline kimin vekalet verdiği vekaletnamenin ikinci sayfası dosyada bulunmadığından anlaşılamamakta olup, dosya içerisinde davalı hakkında sorumluluk davası açılmasına ya da açılan davaya muvafakat verilmesine ilişkin bir genel kurul toplantı tutanağı da bulunmamaktadır. Bu yönde bir delile dayanılmamış olup, tarafların genel kurulda anılan yönde bir karar alındığına ya da alınmadığına yönelik bir açıklamaları olmadığı gibi, mahkemece de bu noktada bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bu durumda; mahkemece, HUMK.nun 39 ncu ve 40 ncı madde hükümleri uyarınca,davacı tarafa süre verilerek,davalı hakkında sorumluluk davası açılmasına ya da açılan davaya muvafakat verilmesine ilişkin bir genel kurul kararı ibrazına ve davanın geldiği aşamada görevde olan denetçilerin davayı açan vekile vekaletname vermesine olanak tanınmak,verilen süre içerisinde bu koşullar yerine getirilmez ise dava,açıklanan usul yönünden reddedilmek gerekirken,re`sen dikkate alınması gereken bu yön üzerinde durulmadan ve bu yönler tartışılmadan,doğrudan esasa girilmesi doğru olmamıştır.

2) Bozma neden ve şekline göre, asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33348, Karar No: 2014/25538, Tarih: 15.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/33348 E.  ,  2014/25538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.09.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Müşteki kuruluş çalışanları ile kolluk görevlilerinin imzaları bulunan 22.06.2010 tarihli tespit tutanakta ... köyündeki (... mezrası) 250 kw gücündeki trafonun abonesiz ve sayaçsız olarak ... adlı kişi tarafından tarımsal sulamada kullanıldığının belirlendiği hususunun kayda geçirildiği, hatta aynı tutanakta ...'in vatandaşlık numarası ile anne ve baba adının da doğru olarak yazılı olduğu; sanığın...mezrasına 2 km mesafedeki ... köyünde oturduğunu, bu köyde 80 dönüm tarlasının olduğunu, sevmeyen birinin beyanıyla hakkında tutanak tutulduğunu söylediği şüphesizdir.

Tutanak tanığı ve bilirkişi götürülerek yapılan keşifte tutanak konusu yerde trafo söküldüğüne faaliyetteki iki kuyunun faal değilmiş gibi gizlendiğine, trafo yokluğuna rağmen sulamada kullanılan boruların mevcut olduğuna trafo konsolunun 250 kw'lık trafoya göre olduğuna dair tespitler yapıldığı, bilirkişinin de bu yönde açık görüş sunduğu; bu trafo ile pamuk ekili bir arazide tespit anında sulama yapıldığı ve bağlı enerjinin yine tespit anında kesildiği, buğday ekili tarlaların da mevcut olduğu, olay yerindeki dört trafodan tespit yapılan trafonun kime ait olduğunun kayda geçirildiği hususlarının tutanak düzenleyicisi tarafından beyan edildiği, bu beyanlarının tutanak içeriği ile örtüştüğünün zapta geçirildiği, duruşmada dinlenen diğer tutanak tanığının beyanının da tutanağın doğruluğunu ortaya koyduğu; kolluk görevlisi tutanak düzenleyicisinin duruşmada alınan beyanında, söz konusu trafonun ...'e ait olduğunu iki ... görevlisinin huzurunda tespit ettiklerini belirttiği yönündeki deliller de tartışmaya yer bırakmayacak şekilde görülmektedir.

Tüm bunlar karşısında suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu; trafonun tespitten sonra sökülmesinin cezadan kurtulmaya yönelik olduğu gözetilmeden ve keşif tutanağında yazılı geçen hakim gözlemi de dikkat alınmayıp, kovuşturma evresinde temin edilip dinlenen kişilerin sanığı kurtarmaya yönelik ve dosya içeriği ile örtüşmeyen (örnek olarak; sanık ... köyünde tarlası olduğunu bizzat beyan ettiği halde, tanık Halil'in sanığın Küçükköprü köyünde tarlası olmadığını söylediği) maddi gerçeğe aykırı beyanlarına itibarla, sunulan deliller yokmuş gibi beraat hükmü kurulmasının yerinde olmadığı kanaatindeyim.

Beraat hükmünün bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama hükmüne karşıyım.15.09.2014
Yargıtay — Esas No: 2016/13160, Karar No: 2017/12137, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13160 E.  ,  2017/12137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13712, Karar No: 2022/18391, Tarih: 06.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/13712 E.  ,  2022/18391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazın reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2015 tarih ve 2015/903 Esas, 2015/828 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, çocukken işlediği suça ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.12.2010 tarih ve 2010/203 Esas, 2010/261 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün TCK.nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine ''Sanığın ...Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2015 tarih ve 2015/903 Esas, 2015/828 Karar sayılı ilamı ile verilen cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK.nın 58/6. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3464, Karar No: 2012/1201, Tarih: 28.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/3464 E.  ,  2012/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2007/256288

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 15/06/2007, 2007/70 (E) ve 2007/104 (K)

SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet, Korku ve Panik Yaratacak Şekilde Ateş Etmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.02.2004 gün ve 2003/4-296 esas, 2004/27 sayılı kararı uyarınca; yargılama giderinin kısa kararda belirtilmediği sabit ise de; mahkemece kısa kararda yargılama giderinin alınmasına karar verildiği, gerekçeli kararda ise miktarının ve dökümünün gösterildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki yargılama giderlerine yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Sanık Cihangir'in silahla ateş etmek suretiyle genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet ve mağdur Serkan'a karşı öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanık Cihangir'e, 2004 yılında başına aldığı darbe neticesinde geçirdiği beyin kanamasına bağlı organik psikoz ve kronik organik beyin sendromu tanısının konulduğu Zonguldak Devlet Hastanesinden verilen 01/02/2007 tarihli heyet raporunda, sanığın, kendi işlerini göremeyecek durumda olduğu, başkalarına zarar verebileceği ve kendisine vasi tayininin gerektiği tespitlerine yer verildiği, bu rapora istinaden eşi H.Ş. vasi olarak tayin edildiği, isnad edilen eylemden sonra, Z.Karaelmas Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi tarafından 11/09/2006 tarihinde düzenlenen poliklinik epikriz raporunda, sanığın yatırılarak takibinin yapılması gerektiğinin ve adli psikiyatri bölümü bulunan Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'ne sevkinin uygun olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, sanığın olaydan önceki tarihlerde verilmiş raporları ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahadeye tabi tutulması, TCK.nun 32. Maddesi kapsamında, suç tarihi ve şimdiki durumu itibariyle rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, gözlem altına alınmadan muayene yapılarak tanzim edilen Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesi'nin 04/04/2007 tarihli raporuna istinaden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Kabule göre de,

A) Sanık hakkında silahla ateş etmek suretiyle genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; sanığın, silahla yaptığı atışları mağduru hedef alarak gerçekleştirdiği olayda, sanığa isnat edilen genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunun yasal unsurları oluşmadığından, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

B) Sanık hakkında insan öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulurken,

3- Kabule göre de,

A) Sanık hakkında silahla ateş etmek suretiyle genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; sanığın, silahla yaptığı atışları mağduru hedef alarak gerçekleştirdiği olayda, sanığa isnat edilen genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunun yasal unsurları oluşmadığından, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

B) Sanık hakkında insan öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulurken,

a) Mağdur Serkan'ın, sanık Cihangir'e karşı 2004 yılında gerçekleştirdiği kasten yaralama eylemi nedeniyle, sanık Cihangir'in başına aldığı darbe ile kafatasının kırıldığı (kraniotomi) ve beyin kanaması geçirdiği, kronik organik psikoz (organik duygu durum bozukluğu) hastalığına yakalandığı, sanığın aksi kanıtlanamayan savunması ve tanık olarak dinlenen eşi ve oğlunun aşamalardaki beyanlarına göre mağdurun bu olaydan sonra da sanığı ve ailesini sürekli olarak tehdit ettiği, onları gördüğü zaman el kol hakeretleri yaparak tedirgin ettiği, olay günü ise sıkışan trafikte karşılaşmaları ve mağdurun, sanığa ve ailesine karşı hakaret ve tehdit eyleminde bulunması üzerine sanığın, mağduru yaraladığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK.nun 29 maddesi uyarınca 1/4 ila 3/4 indirim öngören haksız tahrik hükümlerinin uygulanması sırasında, makul oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde 1/4 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

b) 5237 sayılı TCK.nun 53 maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında kendi altsoyu yönünden velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın 53/3 fıkrası uyarınca şartla tahliye tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasında gösterilmemesi,

C) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan hüküm kurulurken,

a) Kısa süreli hapis cezalarının seçenek yaptırım niteliğinde olan adli para cezasına çevrilmesi sırasında "5237 sayılı Yasanın 50/1 fıkrası" yerine aynı yasanın "52/2 fıkrası" ile uygulama yapılması,

b) 5237 sayılı Yasada cezaların içtimaına yer verilmediği halde, 5275 sayılı Yasaya göre infaz rejimleri birbirinden farklı olan hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 28.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5892, Karar No: 2006/12245, Tarih: 25.09.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/5892 E.  ,  2006/12245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* manevi tazminata verilen faiz konusunda çelişki yaratılmıştır.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve  “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 ,  II. Cilt,  Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/386, Karar No: 2019/300, Tarih: 09.04.2019

**Ceza Genel Kurulu         2016/386 E.  ,  2019/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 20. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 342-33

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'in TCK'nın 188/3, 62, 52, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 500 TL adli para cezası; sanık ...'un TCK'nın 188/3, 39/1-2-c, 62, 52, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 240 TL adli para cezası; sanıklar ... ve ...'ın ise TCK'nın 188/3, 192/3, 62, 52, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 240 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba ilişkin İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.02.2008 tarihli ve 342-33 sayılı hükümlerin, Cumhuriyet savcısı ile sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 20. Ceza Dairesince 12.10.2015 tarih ve 1468-3997 sayı ile;

"Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512, 2013/841-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı alınmasını gerektiren olayda arama kararı alınmadan arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu 'hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş' olacağından, ikrar bulunsa bile Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Oluş ve dosya içeriğine göre, 23.03.2007 tarihinde şüphe üzerine sanıkların bulunduğu araçta CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde 'adli arama kararı' veya 'yazılı adli arama emri' alınmadan yapılan aramalarda, 93 adet MDMA içeren tablet, 2,913 gram esrar ele geçirildiği anlaşılmakla, sanıkların üzerinde ve bulundukları araçta yapılan hukuka aykırı arama sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddelerin, 'suçun maddi konusu' ve 'suçun delili' olarak hükme esas alınamayacağı gözetilerek, somut olayda suçun maddi konusu bulunmadığından, dolayısı ile suçun unsurları oluşmadığından, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, TCK'nın 188/3. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 20.11.2015 tarih ve 151568 sayı ile;

"...Tartışma konusu sanıklardan elde edilen ve suç delili olarak kabul edilerek mahkumiyete esas alınan uyuşturucu maddenin hukuka uygun bir şekilde elde edilip edilmediğine ilişkindir.

Yerel Mahkemenin kabulüne göre;