muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8509, Karar No: 2014/12756, Tarih: 16.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/8509 E.  ,  2014/12756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...'ın hastalığı nedeniyle kısıtlanması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5689, Karar No: 2020/3357, Tarih: 10.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5689 E.  ,  2020/3357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddelerine göre mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 10:13 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otobüsü ile meskun mahalde, 9 metre genişliğindeki tek yönlü asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde, aracının sağ ön kısmıyla, seyir istikametine göre sağ tarafında kavşak başından karşıdan karşıya geçmek için kaplamaya giren müteveffa yaya ...'a çarparak vefatına neden olduğu ve sanığın kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunun tespit ve kabul edildiği olayda;

Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin, TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2253, Karar No: 2019/4035, Tarih: 22.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2253 E.  ,  2019/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/12/2016 tarih ve 2015/401 E. - 2016/568 K. sayılı kararın davalılar vekilleri ile davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 01/03/2018 tarih ve 2017/1384-2018/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından yapılan 2011/43562 sayılı, "ONUR HİPERMARKETLERİ KEYİFLİ ALIŞVERİŞİN ADRESİ + ŞEKİL" ibareli, 35. sınıf hizmetleri kapsayan marka başvurusuna, davalı tarafça iltibas vakıasına ve 2003/27279 sayılı, 29, 30 ve 35. sınıf mal ve hizmetleri içeren "ONURMAR" ibareli markasına dayanılarak yapılan itirazın, Markalar Dairesince kabul edildiğini, başvurunun reddedildiğini, bu karar karşı müvekkilince itiraz edildiğini, itirazın nihai olarak YİDK‘nın 2015-M-6832 sayılı kararı ile reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek YİDK'nın 2015-M-6832 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili markası ile davacı marka başvurusu arasında iltibasa neden olacak derecede bir benzerliğin bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, taraf markalarının kapsadığı mal/hizmetler arasında 35. sınıf yönünden benzerliğin bulunduğu, ayrıca marka ibareleri arasında da işitsel ve görsel benzerliğin bulunduğu, ancak tarafların 35.06 sınıf kapsamında "ONUR" markasını uzun yıllardır birlikte kullandıkları her iki markanın da çekişmesiz olarak piyasada birlikte var olduğu, dolayısıyla 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi çerçevesinde markaların piyasada birlikte var olmasının iltibas yaratmayacağı, bu durumda YİDK kararının iptali koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile YİDK’nın 2015-M-6832 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Karara karşı taraf vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacıya ait başvurunun esalı unusurunun “ONUR" ibaresi olduğu, davalı şirketin itiraz ve redde dayanak alınan markasının “ONURMAR” ibaresi olduğu, "ONURMAR" ve "ONUR" ibarelerinin esas unsur itibariyle benzer olmadığı, bu hususun Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleştiği, somut uyuşmazlıkta kesin hüküm teşkil etmese de kuvvetli delil oluşturduğu, başvuru ile redde mesnet alınan marka arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında birbirine benzemediği gerekçesi ile davalı TPMK vekili ve davalı şirket vekilinin istinaf istemlerinin esastan reddine, davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkemenin kararının kaldırılmasına, davanın yurıdaki gerekçe ile kabulüne, YİDK’nın 2015/M-6832 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili ve diğer davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, YİDK kararı iptali istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesince, davalı şirket adına tescilli itiraza mesnet “ONURMAR” markası ile davacı şirket tarafından “ONUR" esas unsurlu "ONUR HİPERMARKETLERİ KEYİFLİ ALIŞVERİŞİN ADRESİ + ŞEKİL" ibareli marka başvurusu arasında iltibas oluşturacak derecede benzerlik bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf isteminin kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de, her iki ibare arasında görsel ve sesçil olarak benzerlik bulunduğu ve benzerliğin markalar arasında karıştırılma ihtimaline yol açabilecek nitelikte olduğunun kabulü ile hasıl olacak sonuca göre karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekili ve davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 22/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7590, Karar No: 2010/13015, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7590 E.  ,  2010/13015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacı yönünden Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlükleri ile Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince davacının aynı çalışma alanı içinde sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarının belirlenmesi yolunda alınacak cevap yazılarının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 25/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20010, Karar No: 2016/15556, Tarih: 20.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/20010 E.  ,  2016/15556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen dava davalıları vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20/12/2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden asıl ve birleşen dava davalıları vekili ....geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.009.80.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6154, Karar No: 2006/8999, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6154 E.  ,  2006/8999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-5263 Sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe bağlı kalınarak vakıf senedinin mütevelli heyet başlığını taşıyan 9.maddesi “Mülki idare amiri vakfın tabii başkanı olup, belediye başkanı, mal müdürü, ilçe milli eğitim müdürü, ... bakanlığının ilçe üst görevlisi, varsa ilçe tarım müdürü ve ilçe müftüsü vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar.” şeklinde düzenlenmesi gerekirken; bu hususa dikkat edilmeden ve değişiklik senedin 19. maddesinde yapılmış gibi hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2-5263 Sayılı Kanun vakıf senedinin 3. ve 5. maddelerinde bir isabetsizlik öngörmediği halde bu maddelerin de değişikliğini kapsayan değişiklik senedinin tesciline ilişkin davanın kabulü,

3-Davacı vakfın adı "Güney İlçesi Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı" olduğu halde, karar başlığında "Güney Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı" olarak yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21862, Karar No: 2015/22437, Tarih: 17.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21862 E.  ,  2015/22437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Siirt 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :02.07.2013

No :2012/839-2013/473

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

18.05.2010 günü meydana gelen iş kazası nedeniyle kazalı sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin tahsili için açılan işbu davada, mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda davalı işverene %60, sigortalıya %40 kusur verilmesi sonucu bu oranlar üzerinden hesaplama yapılarak karar verildiği anlaşılmış ise de, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu hüküm kurulduğu belirgindir.

1- Meydana gelen kaza sebebiyle, Siirt Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturmada, kazalı işçi davalının ricası üzerine bir günlük işyerine bakarken söz konusu kazanın meydana geldiğini ve şikayetçi olmadığını belirtmiş olup, olay nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu müfettişine vermiş olduğu ifadede ise, söz konusu işyerinde 2008 yılından beri çalıştığını belirtmiş, davalı ise, kazalının kendi işçisi olmadığını, kendi ihtiyacı için suntayı kestiğini ve kazaya kendisinin sebebiyet verdiğini belirtmiş olması karşısında, mahkemece öncelikle kazalının davalı yanında hizmet akdi ile çalışıp çalışmadığı hususu araştırılmalı ve sonucuna göre hüküm kurulması gereklidir.

2- Kazalının olay günü hizmet akdi ile çalıştığının anlaşılması durumunda, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı 23. maddesi olup, 5510 sayılı Kanunun 8’inci maddesinde sigortalıların hangi tarihte bildirilmesi ve tescil edilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. Buna göre; Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı olanların Kuruma bildirim yükümlülüğü işverene ait olup; 7’nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen sigortalılık başlangıç tarihinden önce, sigortalının işe giriş bildirgesi ile bildirilmesi gerekir. İnşaat, balıkçılık ve tarım işyerlerinde işe

./...

başlatılacak sigortalılar için, en geç çalışmaya başlatıldığı gün; yabancı ülkelere sefer yapan ulaştırma araçlarına sefer esnasında alınarak çalıştırılanlar ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilecek işyerlerinde, ilk defa sigortalı çalıştırmaya başlanılan tarihten itibaren bir ay içinde çalışmaya başlayan sigortalılar için, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren en geç söz konusu bir aylık sürenin dolduğu tarihe kadar; Kamu idarelerince istihdam edilen 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununa göre işsizlik sigortasına tabi olmayan sözleşmeli personel ile kamu idarelerince yurtdışı görevde çalışmak üzere işe alınanların, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren bir ay içinde, işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmeleri gerekir.

5510 sayılı Kanunun “Süresinde Bildirilmeyen Sigortalılıktan Doğan Sorumluluk” başlıklı 23’üncü maddesinin 1 ve 2’nci fıkralarındaki düzenlemeye göre; işverenin rücu alacağından sorumluluğu için, çalıştırılan sigortalının işe giriş bildirgesinin süresi içinde Kuruma verilmemiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin Kuruma verilmesinden veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten sonra meydana gelmemiş olması gerekir. Başka bir deyişle; sigortalının bildirimi kanunda belirtilen sürelerden sonra yapılsa bile, zararlandırıcı sigorta olayı işe giriş bildirgesinin verildiği veya çalışmanın Kurumca tespit edildiği tarihten sonra meydana gelmiş ise; işverenin anılan düzenleme kapsamında sorumluluğu yoluna gidilemez.

Sözü edilen madde ile; işverenin kaçak işçi çalıştırmasının önlemesi amaçlanmış olup, maddenin düzenleniş şeklinden de açıkça anlaşılacağı üzere, 23’üncü maddeye göre işverenin sorumluluğu kusursuz sorumluluk ilkesine dayanır. Zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemiş ise, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının tamamından sorumlu tutulması gerekir.

Öte yandan; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 51’inci maddesindeki; “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” ve 52’nci maddesindeki “zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.” hükümleri gözetilerek, zarar gören (sigortalının) müterafik kusuru da dikkate alınarak söz konusu maddeler kapsamında Hâkim tarafından takdir edilecek uygun bir indirimin yapılması gereği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, Davanın yasal dayanaklarından olan ve kusursuz sorumluluk halini düzenleyen 5510 sayılı Yasanın 23.madde şartlarının varlığı usulünce araştırılarak yukarıda belirtilen ilkeler de dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

3- Hükme esas alınan kusur bilirkişisi raporunda, kazanın sebebi olarak baş kesme tezgahı daire testeresi-bıçak koruyucusunun olmaması ve kazalının tedbirsiz ve dikkatsiz çalışması gösterilmiş ise de, davalı vekilince sunulan söz konusu aletin kullanıcı el kitabında, aletin standartlara uygun imal edildiği belirtilmiş olmakla, bu iddiayı da karşılamak üzere İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

../...

4- Kurumun rücu hakkı, yukarıdaki maddede belirtildiği üzere ilk peşin değerli gelir ile sosyal yardım zammı toplamından ibaret olup, artışlı olarak talep edilen ilk peşin sermaye değeri üzerinden hesap yapılması yerinde görülmemiştir.

../...

4- Kurumun rücu hakkı, yukarıdaki maddede belirtildiği üzere ilk peşin değerli gelir ile sosyal yardım zammı toplamından ibaret olup, artışlı olarak talep edilen ilk peşin sermaye değeri üzerinden hesap yapılması yerinde görülmemiştir.

5- 5510 sayılı Kanunun "İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu" başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk "...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı..." bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Mahkemece tavan hesabı yapılmadan hüküm kurulması isabetsizdir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 17.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8102, Karar No: 2022/9207, Tarih: 22.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/8102 E.  ,  2022/9207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 17/05/2022 tarihli dilekçe ile davacı ile sulh olduklarını ve davacı tarafın davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden, sulh ve ödemeye ilişkin belgeler getirtilmek suretiyle, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince feragat hususunda ek karar verilebilmesi için dosyanın yerel mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir. Davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3160, Karar No: 2020/12683, Tarih: 13.10.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/3160 E.  ,  2020/12683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 13/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.