muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4441, Karar No: 2020/452, Tarih: 14.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4441 E.  ,  2020/452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre olay günü sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahalde gündüz vakti, iki şeritli yolda seyrederken, T şeklindeki kavşağa geldiğinde sola dönmek için manevra yaptığı esnada şerit ihlali yaparak, karşı şeritte seyir halinde bulunan motorlu bisikletin ön tarafına çarpmasıyla sanığın asli kusuruyla bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem E sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobille yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ve ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden TCK'nın 53/6. maddesinin uygulamasına yer veren hükmün 2. fıkrasında sürücü belgesinin önüne "E sınıfı" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7261, Karar No: 2012/13791, Tarih: 04.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/7261 E.  ,  2012/13791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-a. maddeleri uyarınca 150 yeni Türk Lirası adli para cezası; sanık ... 'ın anılan Kanunun 86/2, 86/3-a, 86/3-e maddeleri gereğince 225 yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Karaburun Sulh Ceza Mahkemesinin 05.02.2008 tarihli ve 2005/434 esas, 2008/3 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 24.01.2012 tarih ve 2011/1089-4374 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.02.2012 tarih ve 2012/34722 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 61/8. maddesinde yer alan “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre,cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler,... üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç ... ile kişinin bir ... karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” şeklindeki düzenleme karşısında sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza kanunun 86/2. maddesi gereğince temel ceza olarak belirlenen 5 ... adli para cezasınıbn aynı Kanunun 86/3-a maddesi gereğince artırıldıktan sonra belirlenecek 7 ... adli para cezasının,mahkemece takdir edilen günlüğü 20 Türk Lirasından 140 Türk Lirası adli para cezasına çevrilerek sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, temel ceza olarak belirlenen 5 ... adli para cezasının günlüğü 20 Türk lirasından adli para cezasına çevrilerek, anılan Kanunun 86/3-a maddesi gereğince artırımın bu adli para cezası esas alınarak yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunmasında,

2-Sanık ... 'ın eşine karşı silahla yaralama suçundan belirlenen eylemi sebebiyle, 5237 sayılı Kanunun 86/3. Madde fıkrasında gösterilen kasten yaralama suçunun nitelikli halinin birden fazla olması durumunda bir kez artırım yapılabileceği,her bir nitelikli hal için ayrı ayrı artırım yapılamayacağının dikkate alınmamasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2-Sanık ... 'ın eşine karşı silahla yaralama suçundan belirlenen eylemi sebebiyle, 5237 sayılı Kanunun 86/3. Madde fıkrasında gösterilen kasten yaralama suçunun nitelikli halinin birden fazla olması durumunda bir kez artırım yapılabileceği,her bir nitelikli hal için ayrı ayrı artırım yapılamayacağının dikkate alınmamasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen hususlar yerinde görüldüğünden, Karaburun Sulh Ceza Mahkemesinin 05.02.2008 tarih ve 2005/434esas, 2008/3 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, karı koca olan sanıklardan Şerife'nin bıçakla; Taner'in ise silah kullanmadan birbirlerine karşı eylemleri basit şekilde yaralama eylemi gerçekleştirmeleri nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 5 ... adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...'nin eylemi silahla ve eşine karşı gerçekleştirdiği anlaşıldığından 86/3-a-e. maddesi gereğince sanık ...'in ise 86/3-a.maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılıp 7 ... adli para cezası ile cezalandırılmalarına,aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince sanıklar hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 140 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına,diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36172, Karar No: 2018/11705, Tarih: 07.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/36172 E.  ,  2018/11705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecremesel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede;

1-Dava konusu pilon yerinin bakım ve onarım sorumlulğunun ... ’a ait olması nedeniyle. İlgili kurum davaya dahil ettirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davalı idare aleyhinea hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Bilirkişi kurulu raporuna göre direk ve direk montaj ayaklarına dokunulmamak şartı ile tarım aleti ve makinaları ile çalışma olanağının bulunduğunun belirtilmiş olmasına göre, direk alanı ve yaklaşma mesafesi hesaplanarak bulunacak alana ilişkin ecrimisil hesaplaması yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b-Taşınmazın tapu kaydındaki takyidatların hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

c-Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı vekilince ıslah talebinde bulunulmadığı halde talep aşılmak suretiyle ecrimisil bedeli belirlenmesi,Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan başvuru harcın alınamasına 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5930, Karar No: 2014/12427, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5930 E.  ,  2014/12427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/1186-2013/664

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı S. Dış Tic Petrol Ürün Kimya San Tic A.Ş. vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekilince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalı S. Dış Tic Petrol Ürün Kimya San Tic A.Ş. vekilinin duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderdikten sonra değerlendirilmesine, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16526, Karar No: 2014/17537, Tarih: 13.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16526 E.  ,  2014/17537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2009/570-2013/95

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/05/2013 tarih ve 2009/570-2013/95 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalılardan Ş.. K.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı T.Halinde ... Bankası A.Ş. vekili Av. Ö.K.. ve davalılardan Ş.. K.. vekili Av. E.. E.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Şükrü’nün müvekkili bankanın Yönetim Kurulu Başkanı ve Genel Müdürü, davalı Engin’nin Genel Müdür Yardımcısı ve Yönetim Kurulu Üyesi, davalılar Hamza ve Mustafa’nın ise şube müdürü olarak görev yaptıklarını, davalıların görev yaptıkları dönemde kamuoyunda “.... Bako" olarak bilinen B.A.. isimli kişinin yönetim ve denetiminde bulunan ... Ltd. Şti. ve İ.. Ltd. Şti.’ne Silivri Şubesince, ...Ltd. Şti.’ne Altıyol şubesince kullandırılan kredilerde teminat açıklı kredi kullanımının sürekli hale getirildiğini, D... Ltd. Şti.’ne Kartal Şubesi'nce 28.10.1992- 02.11.1992 tarihlerinde ihracat finansmanı amacıyla 65 milyon DM’lik döviz kredisi kullandırılarak Silivri ve Altıyol Şubelerindeki firma risklerinin tasfiye edildiğini, davalılar aleyhine banka alacağının tahsili için davalar açıldığını, D.. Ltd. Şti.’ne kullandırılan 65 milyon DM’lik döviz kredisinin ihracat bedeli dövizlerle kapatılamayacağının anlaşılması üzerine Kaynak Kullanımı Destekleme Fonu mükellefiyetinin yerine getirilmemesi amacıyla davalı Hamza ve Engin’in şube defter ve kayıtlarıyla otomosyon disketleri üzerinde değişiklikler yaparak döviz kredisinin geriye dönük olarak dövize endeksli TL kredisi haline getirildiğini bu hususun murakıplarca belirlenmesi üzerine Kağıthane Vergi Diresi tarafından başlatılan icra takibi sonucunda banka tarafından 223.241.250.000 TL KKDF borcunun ödendiğini, bu işlemden dolayı müvekkili bankanın zarara uğradığını, ayrıca bu zararın davalı yöneticilerin kusurlu davranışlarından doğduğunu ileri sürerek, 821.117.429.055 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek kısa vadeli ticari kredilere uygulanan %130 temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ş.. K.. vekili, dava açılması için gerekli şartların yerine getirilmeden iş bu davanın açıldığını, davaya konu alacağın zamanaşımına uğradığını, döviz kredisinin dövize endeksli TL kredisine dönüştürülmesinde herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını, zarar ile müvekkili arasında illiyet bağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı E. Ö.. vekili, dava açılması için gerekli şartların yerine getirilmeden iş bu davanın açıldığını, davaya konu alacağın zamanaşımına uğradığını, döviz kredisinin dövize endeksli TL kredisine dönüştürülmesinde herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını, zarar ile müvekkili arasında illiyet bağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı H. G.. varisleri vekili, şube müdürü olarak görev yaptığı sırada bankaya zarar uğratacak davranışta bulunmadığını, aleyhine açılan ceza davasında beraat ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2007/8280 E,2008/13135 K sayılı ilamıyla bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yeniden yargılama sonucunda doğan banka zararından davalılardan H. G..'ın sorumlu olduğu, diğer davalılarla zarar arasında illiyet bağı kurulamadığı gerekçeleriyle, davanın davalı H.G.. yönünden kısmen kabulü ile (223.241,00) TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte bu davalıdan thsiline, fazlaya ilişkin istemin ve diğer davalılar haklarında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili ile davalılardan Ş.. K.. vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava, davacı Banka Kartal Şubesince ihracat finansmanı maksadı ile 65.000.000 DEM tutarında döviz kredisi tahsis edilerek kullandırılmış olan D.. Ltd. Şti'nin ihracat faaliyetinin gerçek olmaması nedeniyle kredinin ihracat bedelinin dövizle kapatılamayacağının anlaşılması üzerine mevzuat gereğince istisna edilen KKDF ödeme yükümlülüğünün doğması sonucu sonradan söz konusu kredinin kayıtlarda dövize endeksli TL krediye çevrilmesi suretiyle doğan banka zararının davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı Bankanın Kartal Şubesinin D... Dış Ticaret Ltd.Şti'ne kullandırdığı kredi ile ilgili olarak yurt dışında yerleşik Charlie firması ile ilgili ihracat belgesinin ve satış mukavelesinin sahte olması esasen gerçekte böyle bir firmanın hiç mevcut olmaması gibi nedenlerle ihracat taahhüdünün yerine getirilemeyeceğinin anlaşılması üzerine ödenmesi gereken KKDF'nin cezası ve gecikme faiziyle birlikte ödenmesi zorunluluğunun KKDF Kararnamesi gereği ortaya çıktığı ve davacı banka tarafından bu ödemenin yapıldığı ve bu suretle banka zararının ortaya çıktığı tartışma konusu değildir. Söz konusu kredinin başlangıçta şubece döviz kredisi olarak teklif edildiği Banka Genel Müdürlüğünün kredi önerisi üzerine Banka Yönetim Kurulunca kredinin onaylandığı anlaşılmakla davalı banka Genel Müdür ve Yönetim Kurulu Başkanı ile Genel Müdür Yardımcısı ve Yönetim Kurulu üyesi olan davalıların kredinin açılması esnasında kredi verilen şirketin kredibilitesini araştırmamakta kusurlu olup olmadıklarının belirlenmesi gerekmektedir. Bu durumda mahkemece bankanın dava dışı firmaya kullandırdığı döviz kredisinin açılış sürecinin mevzuata ve banka iç genelgelerine uygun olup olmadığının belirlenmesi amacıyla yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınması suretiyle hüküm tesisi gerekirken uyuşmazlığı salt davacı Bankanın KKDF ödeme yükümlülüğüne indirgemek suretiyle yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru olmamış ve kararın açıklanan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Öte yandan davacı Bankaca ödenmek zorunda kalınan 223.241.250.000 TL'nin birikmiş faiziyle birlikte 821.117.429.055 TL olarak tahsili talep edilmiş olmasına karşın mahkemece birikmiş faiz istemi hakkında hiç bir karar verilmemiş olması da hatalı olmuştur.

3- Kabule göre de; hakkındaki dava kısmen kabul edilen davalılardan H. G.. dışında kalan davalılar yönünden vekalet ücretinin davanın esastan reddedildiği gözetilerek müddeabih üzerinden nisbi olarak belirlenmesi gerekirken dayanağı açıklanmaksızın "Davacı lehine hükmedilen miktarı geçemeyeceğinden" denilmek suretiyle noksan takdiri de yanlış olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan Ş.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan Ş.. K..'na verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14437, Karar No: 2019/7303, Tarih: 11.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14437 E.  ,  2019/7303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, muris ... tarafından dava dışı Türkiye İş Bankası ... Şubesinden 05.06.2012 tarihinde tüketici kredisi kullanıldığını, bu krediye istinaden davalı nezdinde 05.06.2012 tarihli hayat sigortası poliçesi tanzim edildiğini, murisin 17.12.2012 tarihinde Hemorajik Serebrovasküler nedeni ile vefat ettiğini, davacılardan ... tarafından 27.03.2014 tarihinde 7.914,14 TL olarak dava dışı bankanın haklarında başlatmış olduğu icra dosyasına ödeme yapıldığını belirterek davacıların ilgili icra dosyasına ödediği 7.914,14 TL'nin davalı şirketten alınarak davacılara ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisi ...'ın 17.12.2012 tarihinde Beyin Damar Hastalığı nedeniyle vefat ettiğini, murisin hastalığının sigorta poliçesi başlangıç tarihinden önce başladığını, murisin sigorta poliçe başlangıç tarihinden 8 yıl önce tedavi gördüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, mahkemenin görevsizliği nedeni ile açılan davanın dava şartı yokluğundan HMK 114/C-115/2 maddeleri gereğince usulden reddine, karar kesinleştiğinde süresi içinde talep edilmesi halinde dosyanın görevli Adana Nöbetçi Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 11/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20401, Karar No: 2017/3153, Tarih: 17.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20401 E.  ,  2017/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, emekli aylığını iptal eden Kurum işleminin iptaliyle, aylıkların yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 17/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.