muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9836, Karar No: 2023/9401, Tarih: 09.10.2023

17.4.2008 günlü 5754 sayılı “Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ile Anayasa Mahkemesi’nin 15.12.2006 günlü, E.2006/111, K.2006/112 sayılı iptal kararı doğrultusunda 5510 sayılı Kanunda düzenlemeler yapılmış ve anılan Kanun’a eklenen Geçici 1 inci ve Geçici 4 üncü maddelerle 5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Kanun’un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmakta olanlar, evvelce olduğu gibi 5434 sayılı Kanun hükümlerine tâbi olacaklar ve bunların emeklilikleri bakımından da aynı Kanun hükümleri uygulanmaya devam edecek; ancak 5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmaya başlayanlar ise 5510 sayılı Kanun’un 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tâbi sigortalı sayılacak ve haklarında 5434 sayılı Kanun değil 5510 sayılı Kanun’un öngördüğü kural ve esaslar uygulanacak; ihtilaf halinde de adli yargı görevli bulunacaktır.

5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce iştirakçi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatıyla 5434 sayılı Kanun’a göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrıca memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu’nun tesis edeceği işlem ve yapacağı muameleler idari işlem niteliğini korumaya devam edeceğinden bunlara ilişkin ihtilaflarda idari yargının görevli olmaya devam edecektir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4365, Karar No: 2012/593, Tarih: 01.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4365 E.  ,  2012/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı-borçlu ...’ın taşınmazının haczedildiğini, bu taşınmazın diğer davalı ...’nun borçlu aleyhinde yapmış olduğu icra takibi kapsamında satıldığını, sıra cetvelinde davalı ...’nun alacağına birinci sırada yer verildiğini, davalılar arasındaki senedin ve icra takibinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve birinci sırada yer alan davalıya ödenmesine karar verilmiş olan miktarın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin diğer davalıya 14.05.2001 tarihinde kooperatif hissesini devrettiğini, hisse devrinin kooperatifin 10.06.2001 tarihli karar defterinde de kabul edildiğini, devir ücretinin bir kısmının nakit ödendiğini, bakiyesi için verilen senedin ödenmemesi nedeniyle icra takibi yapıldığını, icra takibiyle ilgili olarak kendileri ve borçlu tarafından davalar açıldığını, tebligat aşamasının uzun sürdüğünü, davacının önceki haczin düştüğünü, alacaklarının muvazaalı olmadığını ve davacının alacağının haciz tarihi itibari ile ilk sırada yer almasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı kooperatifin karar defterine göre davalı-alacaklı ...’nun hissesini diğer davalıya devrettiği tespit edildiğinden ve davalı-alacaklının alacağını yazılı delille ispat etmiş olması nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır. Mahkemenin kararı yeterli incelemeye dayanmamaktadır. Muvazaa iddiasına dayanan sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü davalı alacaklıdadır. Davalı-alacaklı ...’nun kooperatif takip borçlusu diğer davalıya taşınmazı satmış olması, icra takibine konu bononun bu satış için düzenlenmiş olduğuna karine teşkil etmez. Davalı-alacaklı alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş, birbirini teyit eden usulüne uygun delillerle ispatlamalıdır. Söz konusu hususlar gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2) Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda ( 1 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, ( 2 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 01.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9886, Karar No: 2013/2413, Tarih: 25.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/9886 E.  ,  2013/2413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece hükümde sanık hakkında taksirli suçlarda uygulanma imkanı bulunmayan TCK nın 53/1 maddesinin takdiren uygulanmamasına karar verildiğinden, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın kamyonet ile bölünmüş tek yönlü caddede 4 yönlü ışıklı kavşağı ve kavşaktaki yaya geçidini 10 mt geçtikten sonra,seyrine göre yolun sağından karşıya geçmek isteyen ölene aracının önü ile orta refüje yakın yol bölümünde çarpması sonucu meydana gelen olayda;tali kusurlu olduğu kabul edilen ,yargılamanın başında tutuklu bulunan, hükümle birlikte tahliye edilen ve duruşmalara yansıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan sanık hakkında dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçeler ile erteleme ve paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup,sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile değişik ve halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 25.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11579, Karar No: 2012/2621, Tarih: 22.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/11579 E.  ,  2012/2621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.04.2011 gün ve 130-134 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davalı, Mahkemece belirlenen temyiz gideri 108.40 TL.'yi 30.05.2011 tarihinde yatırmış, Mahkemece 03.06.2011 tarihinde muhtıra çıkarılarak davalıdan 151,80 TL. bakiye temyiz harcı ve 44,00 TL. temyiz posta giderini 7 günlük süre içinde yatırması istenmiş, bu muhtıra davalıya 16.06.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı 20.06.2011 tarihli dilekçesi ile ekte 44,00 TL. temyiz posta giderini yatırdığına dair dilekçe sunmuş, Mahkemece bu defa 06.07.2011 tarihli muhtıra çıkarılarak davalı tarafça yatırılmayan 151,80 TL bakiye temyiz harcı + 6,00 TL. tebligat giderini tebliğden itibaren 7 günlük kesin süre içinde yatırması istenmiş, davalıya çıkarılan muhtıra 18.07.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı bu harcı 7 günlük sürenin dolduğu 25.07.2011 tarihinden sonra 01.08.2011 tarihinde tamamlamıştır. Eksiklik süresinden sonra yerine getirildiğinden temyiz istemi hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi,1.6.1990 tarihli ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre Yargıtay tarafından da karar verilebileceği benimsenmiş olduğundan, bu nedenle mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına, peşin alınmış harcın istek hâlinde iadesine, 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1526, Karar No: 2013/2171, Tarih: 11.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1526 E.  ,  2013/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/.../2011 tarih ve 2009/357-2011/522 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 65.000 TL sermaye taahhüdünün ¼'ünü kuruluş aşamasında ödediğini, daha sonra kısmi ödemelerde de bulunduğunu, ödenmeyen kısım için başlatılan takibe hissesini devrettiğinden bahisle itiraz ettiğini, oysa bedeli ödenmemiş veya kısmen ödenmiş payın devrinin, devralan kişinin borç yüklenmesi niteliğinde olduğunu ve şirketin muvafakatının gerektiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, takibin devamını, % 40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili hisselerini devrettiğinden bakiye alacağın müvekkilinden istenemez hale geldiğini savunarak, davanın reddini ve davacıdan % 40 kötüniyet tazminatı tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, devir işleminin dava açıldıktan sonra ....2009 tarihli karar ile kabul edildiği, bu tarihten itibaren devir işleminin şirkete karşı da ileri sürülebileceği, yönetim kurulu devir işlemini dava açıldıktan sonra kabul ettiğinden davacının kötüniyetli olmadığı gerekçesiyle, davanın ve davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 78,70 TL harcın temyiz eden davalıya iadesine, 11/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/941, Karar No: 2020/1176, Tarih: 23.09.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/941 E.  ,  2020/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın köy bütçesinden harcama yapılabilmek için gerekli olan usullere uymadan para kullanması, tahsil ettiği paralar karşılığında makbuz vermeme ve köyün gelir ve giderlerini gereği gibi takip etmeme şeklinde kabul edilen eylemlerinin, icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve TCK'nın 257/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 257/2. maddesi uyarınca ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre;

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 23/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11331, Karar No: 2018/9806, Tarih: 04.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/11331 E.  ,  2018/9806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı CMK’nin 34/1, 230, 232 ve 289/1-g. maddeleri uyarınca; mahkeme kararının hüküm fıkrasında bulunması zorunlu unsurları taşıması, kararın gerekçesinde suç oluşturduğu kabul edilen fiilin gösterilmesi, savunmada ileri sürülen hususlar ile hükme esas alınan ve reddedilen delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açıklanması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıf yapılmasıyla yetinilerek, gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Başkan Vekili ... ve üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğu ile 04.12.2018 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Tartışmanın konusunu, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan hükmü açıklayan mahkemenin, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri gereğince yeniden gerekçeli hüküm kurmasının gerekli olup olmadığı oluşturmaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenleme, Ceza Muhakemesi sistemi ile bağdaşmamakta ve uygulamada sayılamayacak kadar sorun ve tartışma yaratmaktadır. Ancak sorunu mevcut yasal düzenlemeye göre çözüme ulaştırmak gerekmektedir.

CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrasının birinci cümlesinde, sanığın, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.” denmiştir.

Bu açık hüküm gereğince, mahkeme, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar vermekle yetinecektir.

Aynı fıkranın ikinci cümlesinde ise, mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği öngörülmüştür. Yeniden hüküm kurulması ancak bu durumda mümkündür.

Aynı fıkranın ikinci cümlesinde ise, mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği öngörülmüştür. Yeniden hüküm kurulması ancak bu durumda mümkündür.

Sanığın kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hüküm açıklandığında; açıklama kararının gerekçesi, sadece açıklama koşullarının gerçekleştiğine, bu nedenle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığına ve hükme karşı başvurulacak yasa yoluna ve şekline ilişkin olmalıdır. Mahkûmiyet kararının gerekçesi ise açıklanan hükümdeki gerekçedir. Bu durumda bir hüküm bir de bunun açıklanmasına ilişkin karar bulunmaktadır. Açıklama kararı bir anlamda açıklanması geri bırakılan hükmün tefhimi niteliğindedir. Açıklama kararının tefhimi veya tebliği üzerine yasa yoluna başvurma süresi işlemeye başlayacaktır. Hüküm kesinleştiğinde, açıklanan hükmün altına, hükmün açıklandığı kararla ilgili bilgiler ve kesinleşme şerhi yazılacak, bu şekilde açıklanan hüküm infaza verilecektir.

Çoğunluk görüşünde ise, yeniden hüküm kurulması ve hükümlerde bulunması gereken gerekçenin gösterilmesi gerektiği öngörülmektedir. Bu durumda, daha önce açıklanması geri bırakılan ve kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle açıklanan hükmün ortadan kalktığı kabul edilebilir mi?Ortadan kalktığı kabul edilemez, çünkü bir hüküm ancak açık bir yasa hükmü veya yasa yoluna başvurulması sonucu bozulması ya da kesinleştikten sonra yargılamanın yenilenmesi üzerine CMK'nin 323. maddesi uyarınca iptali ile ortadan kalkar. Hükmün açıklanması halinde, bu durumlardan hiçbiri bulunmadığına göre, aynı konuda yeni bir hüküm kurulması ile açıklanan hüküm ortadan kalkmış olamaz. Yeniden hüküm kurulması gerektiği kabul edildiği takdirde, aynı konuda iki hüküm bulunacaktır. Bunu kabul etmek mümkün değildir.

Belirttiğimiz nedenlerle; açıklanan hükmün esasının incelenmesi gerekirken, yeniden hüküm kurulması ve bu hükmün CMK'nin 34 ve 230. maddelerinde öngörülen gerekçeyi içermesi gerektiğine, açıklanan hükme atıf yapılmasının yeterli olmadığına ilişkin CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrasına açıkça aykırı olan çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyoruz. 04.12.2018

.
Yargıtay — Esas No: 2011/1042, Karar No: 2011/1889, Tarih: 15.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1042 E.  ,  2011/1889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş.Day.Tük. Mal.Tur. Tic.Ltd.Şti. Vek.Av.... ile davalılar 1-... Tekstil San.ve Tic.Ltd.Şti. Vek.Av.... 2-CNR Tekstil Deri Gıda İnş. Tur.İth.İhr.San.ve Tic.Ltd.Şti. arasında görülen dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.10.2009 gün ve 306-510 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 16.9.2010 gün ve 1652-9947 sayılı ilamına karşı davalılardan ... Tekstil San.ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

5219 Sayılı kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 440/3-1.maddesindeki parasal sınır, 5236 Sayılı Kanunun 19.maddesiyle HUMK'a eklenen Ek madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2009 yılı için 8.510.-TL.dir.

Davacı vekili, 7.400.-TL.lik çekten dolayı borçlu olunmadığının tesbiti ile icra takibinin iptali isteminde bulunmuş, mahkemece, 20.10.2009 tarihinde icra takibinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Tekstil Ltd.Şti.vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bozma kararına karşı anılan davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

HUMK.nun 440/III-1.maddesindeki düzeltme ile ilgili parasal sınır altında olan davalara ait hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz.

Bu nedenlerle davalı vekilince hükme bağlanan 8.352.-TL.ye yönelik ilam ile ilgili karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin REDDİNE, 15.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4741, Karar No: 2012/10282, Tarih: 15.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/4741 E.  ,  2012/10282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5478, Karar No: 2014/5185, Tarih: 07.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/5478 E.  ,  2014/5185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, asıl davada davalı ...’ye ait, davalı ...’nın sevk ve idaresindeki belediye otobüsünün 16/12/2006 tarihinde çarptığı müvekkillerinin oğlu/kardeşi olan yaya ......'in vefat ettiğini ileri sürerek, baba ... için 30.000,00 TL, anne ... için 30.000,00 TL, kardeşler ... ve ... için ayrı ayrı 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren başlayacak yasal faizi ile birlikte davalılar İETT ve ...’den müteselsilen tahsilini istemiş, birleştirilen davada davacılar ... ve... için şimdilik ayrı ayrı 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 1.561,16 TL tedavi masrafının davalılar ... ve ...’den, birleştirilen davada davacılar ... ve... için şimdilik ayrı ayrı 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 1.561,16 TL tedavi masrafının davalı ...’den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kazada yayanın kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davalı sürücü ...’nın %20, yaya ... ...’ın %80 oranında kusurlu olduğu, gerekçesiyle asıl davada baba ... için 10.000,00 TL, anne ... için 10.000,00 TL, kardeş ... için 5.000,00 TL, kardeş ... için 5.000,00 TL, manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar İETT ve ...’den müteselsilen tahsiline, birleştirilen davalarda ... Büyükşehir Belediyesi hakkındaki davanın atiye bırakılmasına, anne ... için 4.347,84 TL, baba ... için 3.716,62 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve İETT’den müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.034,93 TL kalan onama harcının temyiz eden ...'nden alınmasına 7.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10202, Karar No: 2020/8955, Tarih: 23.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/10202 E.  ,  2020/8955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

6100 sayılı HMK m. 310 “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... ...dosya temyiz incelemesine gönderilmeden önce 01.06.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.