muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/180, Karar No: 2014/324, Tarih: 10.06.2014

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

5237 sayılı TCK'nun 50. maddesinin 6. fıkrası ile yalnızca yetişkin sanıklarla ilgili bir düzenleme öngörüldüğü ve anılan bu düzenlemenin çocuk sanıklarla ilgili olarak uygulama imkanı bulunmadığından, hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan seçenek tedbire çevrilen, ancak seçenek tedbirin gereklerini yerine getirmeyen çocuk sanık hakkında, aynı maddenin 6. fıkrası uyarınca hapis cezasının tamamen ya da kısmen infazına karar verilmeyerek, adli para cezasına çevrilme de dahil olmak üzere, 50. maddenin birinci fıkrasında yer alan diğer seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerekmektedir.

Bu nedenlerle, yerel mahkemenin direnme hükmü, seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ihtarı yönünden isabetsizdir.

Öte yandan, yerel mahkeme hükmü, sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 15/1 ve TCK'nun 31/3. maddeleri uyarınca tayin edilen 300 Lira adli para cezasının TCK'nun 52/4. maddesi uyarınca dörtten az sayıda taksitlendirilemeyeceği gözetilmeden, "aylık 150 liradan olmak üzere 2 eşit taksitte ödenmesine" karar verilmesi yönünden de isabetsizdir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, TCK'nun 50/6. maddesi uyarınca ihtara ilişkin bölümün hükümden çıkartılması, adli para cezası bakımından iki olan taksit sayısının da dört olarak belirlenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Erzurum Çocuk Mahkemesinin 04.01.2013 gün ve 486-1 sayılı direnme hükmünün, seçenek tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının, seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine 30 gün içinde başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde tamamen veya kısmen infaz edileceğinin ihtarına karar verilmesi ve sanığa tayin edilen 300 Lira adli para cezası için öngörülen taksit miktarının TCK'nun 52/4. maddesi uyarınca dörtten az olamayacağının gözetilmemesi isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

Ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yerel mahkeme hükmünde yer alan "TCK'nun 50/6 maddesine göre hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde seçenek yaptırımı gereklerini yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam etmemesi halinde mahkememizce kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verilip, bu kararın derhal infaz edileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtarına" ilişkin bölümün hükümden çıkartılması ve adli para cezasının taksitlendirilmesiyle ilgili bölümdeki "... aylık 150 TL'den olmak üzere, 2 eşit taksitte..." şeklindeki ibarenin çıkartılarak yerine "aylık 75 TL'den olmak üzere 4 eşit taksitte..." ifadesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan direnme hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2– Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2014 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3555, Karar No: 2017/12182, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3555 E.  ,  2017/12182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5773, Karar No: 2018/10467, Tarih: 17.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5773 E.  ,  2018/10467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

A) Sanık hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmeme”suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

1-Sanık hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a) Defter ve belgeleri ibraz etmeyerek gizlemek suçunun oluşabilmesi için, defter ve belgelerin vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, ilgili vergi dairesinden VDENY-2011-2157/41 sayılı “defter ve belge isteme yazısının asıl veya onaylı örneğinin” istenerek incelenmesi,

b)Katılan idareden, ibrazı istenen defter ve belgelerin varlığını kanıtlayan belgelerin bulunup bulunmadığı sorularak, varsa bunlara ilişkin tutanak ve belgelerin istenmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre; 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; sanık hakkında, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.05.2012 tarihli ve 2012/4038 esas sayılı iddianamesi ile vergi suçu raporu değerlendirme komisyonu mütalaasına atıf yapılarak, defter ve belgeleri ibraz etmesi için yazılan istem yazısının 03.11.2011 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen ibraz etmeyerek “defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan tek sevk maddesi ile cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı; bu suçtan iki kez açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, sanık hakkında defter belge ibraz etmeme suçundan iki kez beraat hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

B)Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusu fatura olduğundan, suça konu faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusu fatura olduğundan, suça konu faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

2-Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; sanığın savunmasında belirttiği ...ve...’ın, CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

3-.... ve ... da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...ve ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

4-Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

5-Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

6-Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5059, Karar No: 2011/13867, Tarih: 14.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5059 E.  ,  2011/13867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arazi niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6569, Karar No: 2016/7193, Tarih: 19.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6569 E.  ,  2016/7193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16669, Karar No: 2013/4951, Tarih: 11.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/16669 E.  ,  2013/4951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İHBAR OLUNAN :

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, haftasonu, genel ve bayram tatili ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının asıl işveren Sağlık Bakanlığına bağlı Adana Numune Hastanesi işyerindeki yemek ve temizlik işini taşeronlara verdiğini, taşeronların ise Tuğçe, Ceren, Canlar, ... olduğunu, davacının hastane nezdinde taşeron işçisi olarak 01.06.2002-31.12.2010 döneminde aralıksız ve sürekli aşçı olarak çalıştığını, mesaisinin haftanın altı günü 07:00-19:00 saatlerinde olduğunu, daha erken ve daha geç çıktığı saatlerinde olduğunu, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını, davacıya baskı ile ibra belgeleri imzalatıldığını, haklarının ödenmediğini bu sebeple fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatından 1.000,00 TL, ihbar tazminatından 600,00 TL, fazla mesai alacağından 10.000,00 TL, tatil ücreti (genel, hafta, bayram) alacağı 2.000,00 TL, yıllık ücretli izin alacağından 1.000,00 TL, olmak üzere toplam 14.600,00 TL alacağının davalıdan faizleri ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı Bakanlığını taraf sıfatının bulunmadığını, gerçek işveren olmadığını, asıl faaliyet alanının sağlık hizmeti olduğunu, iş kanunu kapsamında işven olarak değerlendirilemeyeceğini, bu sebeple husumet itirazı olduğunu, işin tamamının ihale yolu ile başka işverene verilmesi sebebiyle iş kanunu kapsamında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, Kamu İhale Kanunu kapsamında ihalenin gerçekleştirildiğini, işçi alacağı ile işçi çıkartılmalarından idarenin sorumluluğunda olmadığını, davacının dini ve milli bayramlarda çalıştığı ile ilgili olarak hastane idaresinin bilgisi olmadığını, davaya konu alacaklar yönünden dava tarihi itibari ile geriye dönük beş yıllık süreyi aşan kısımlar için zamanaşımına uğradığını, haksız davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının fazla mesai talebi, davacı ile birlikte işten çıkartılmış olan davacı tanık beyanlarına dayanılarak kabul edilmiştir. Davacı tanıklarından birinin davalıya karşı davası bulunduğu anlaşılmakta olup, diğerinin davasının olup olmadığı tespit edilmemiş olmakla birlikte her iki davacı tanığının da dava sonucunda yararının olduğu açıktır. Davalı tanığından ise işyerindeki günlük çalışma süreleri ve kanuni çalışma sürelerinin aşılıp aşılmadığı, sorulmayarak bu hususlardaki beyanı tespit edilmemiştir. Dosya kapsamında tanık beyanlarının doğruluğunu denetlemeye elverişli delil bulunmamaktadır. Hal böyle olunca salt davacı tanıklarının beyanlarıyla fazla mesai yaptığının kabulü isabetli olmamıştır.

Davacının, davalılardan kamu kurumu olan Sağlık Bakanlığından hizmet alım sözleşmesi ile iş alan alt işveren diğer davalının işçisi olarak Sağlık Bakanlığına bağlı devlet hastanesinde çalıştığı dosya kapsamıyla sabittir. Somut olayda doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle davalılar arasında hizmet alımına ilişkin sözleşme ile dayanağı şartname getirtilmeli, alt işveren davalının hizmet alım sözleşmesi ile asıl işveren olan davalıdan aldığı işin sözleşme bedeli ve bu işin kaç işçi ile yapıldığı tespit edilmeli, hakediş ödemelerine ilişkin bilgi ve belgeler getirtilerek hakediş ödemeleri kapsamında fazla mesai ücretlerinin yer alıp almadığı tespit edilmeli bundan sonra kamu kurumu olan davalı asıl işverene bağlı hastane işyerinin yönetimince alt işverenin yapacağı işin denetlenmesi amacıyla alt işveren işçilerinin günlük çalışma sürelerine yönelik düzenleme yapılıp yapılmadığı, hastanenin her bir bölümündeki yardımcı işlerde kaç alt işveren işçisinin çalıştırılmasının öngörüldüğü belirlenmeli, tüm bu hususlara ilişkin olarak alt işverenin düzenlediği kayıt ve belgeler getirilip dosya kapsamına alınmalı, bundan sonra uzman bilirkişi eşliğinde yerinde keşif yapılarak gerçekten alt işveren işçilerine fazla mesai yaptırılıp yaptırılmadığı tespit edilmeli, fazla mesai yaptırılmış ise talimatı kim tarafından verildiği açıklığa kavuşturulmalı, tüm bu yönlerde sözü edilen araştırma ve incelemeler yapılıp elde edilecek deliller tüm dosya kapsamıyla birlikte yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen yönlerde araştırma ve inceleme yapılmaksızın fazla mesai yapıldığının kabulü için yeterli olmayan tanık anlatımlarıyla karar verilmesi hatalı bulunmuş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen yönlerde araştırma ve inceleme yapılmaksızın fazla mesai yapıldığının kabulü için yeterli olmayan tanık anlatımlarıyla karar verilmesi hatalı bulunmuş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5369, Karar No: 2022/6970, Tarih: 13.09.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5369 E.  ,  2022/6970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, velâyet, kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar arasında görülen boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda, ilk derece mahkemesince boşanma ve ferilerine hükmedilmiş, ortak çocukların velâyeti anneye verilerek baba ile ortak çocuklar arasında kişisel ilişki tesis edilmiştir. Davalı erkek, diğer istinaf nedenlerinin yanında, kişisel ilişkinin yaz tatiline ilişkin bölümünün yetersiz olduğundan bahisle istinaf kanun yoluna başvurmuş ve bölge adliye mahkemesince kişisel ilişkiye yönelik başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Velâyeti anneye bırakılan ortak çocuklarla baba arasında yazın, Temmuz ayında kurulan 10 günlük kişisel ilişki yetersizdir. Yaz tatilinde babalık duygularını tatmine elverişli, çocukların da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli ve daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz olunan bölge adliye mahkemesinin kişisel ilişkiye yönelik esastan ret kararının kaldırılmasına; ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasının 3. bendindeki “ her yıl 1 Temmuz günü saat 10.00'dan 10 Temmuz saat 18.00' a kadar” bölümün çıkarılması ile yerine “ her yıl 1 Temmuz saat 10.00’dan 31 Temmuz saat 18.00’a kadar” ifadesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK, diğer bölümlerinin ise birinci bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi.13.09.2022 (Salı)