muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7300, Karar No: 2018/3113, Tarih: 08.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/7300 E.  ,  2018/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vd. vekili Avukat ... ile Hazine vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılar ... ve ..., ... İlçesi ... Mahallesi kadastro çalışma alanında bulunan taşınmazın ... ada ... parsel numarasıyla yalnızca 42.900,00 metrekare yüzölçümündeki bölümünün adlarına tespit ve tescil edildiğini, geri kalan kısmının tescil harici olarak bırakıldığını, öne sürerek bu bölümün adlarına tapuya tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı Hazine vekili, davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemelerce tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uyumlu olması zorunludur. Mahkemece; kısa kararda "davanın reddine" dair hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararda "davanın reddine ... ada ... parsel sayılı taşınmazın TMK'nın 713/6 maddesi gereğince davalı Hazine adına tesciline" şeklinde hüküm kurulmuş ve bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararın gerekçeli karara aykırı olması, mahkemelere olan güveni zedeleyeceği gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesine de aykırılık oluşturmaktadır. Bu durum; 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma nedenidir. Diğer yandan, dava konusu olmayan ve davacılar adına tapuda kayıtlı ... ada ... parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesinde dahi isabet bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; davacılar vekili, davalı Hazine vekili, davalı ... Belediyesi vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep h...nde temyiz eden davacılara ve davalı ...'na iadesine, 08.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5334, Karar No: 2021/471, Tarih: 09.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/5334 E.  ,  2021/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9693, Karar No: 2022/4603, Tarih: 15.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9693 E.  ,  2022/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... ve Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın ... yönünden reddine, ... ve Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı ... ve davalı Bursa Belediye Başkanlığı vekillerince yapılan istinaf başvurusunun, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı ... ve Bursa Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bursa İli, Yıldırım İlçesi, Değirmenlikızık Mahallesi, 4180 ada 24 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... ve Bursa Büyükşehir Belediye Başaknlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idarelerden aşağıda yazılı kalan harçların alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4141, Karar No: 2012/6119, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4141 E.  ,  2012/6119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesinden,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan zeytin ürününün sulu şartlarda 2011 yılı itibariyle dekar başına ortalama verimi, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8327, Karar No: 2008/8970, Tarih: 07.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8327 E.  ,  2008/8970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.03.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, genel yola çıkışı olmayan 5710 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalıya ait 5171 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı parseli yararına, davalıya ait 5171 parsel üzerinden geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Uygun güzergah saptanırken, aleyhine geçit kurulan taşınmazın kullanım bütünlüğü bozulmamalıdır.

Somut olayda, davacının geçit ihtiyacı içinde bulunduğu tartışmasızdır. Bilirkişi raporunda sözü edildiği üzere davalıya ait 5171 parselin kuzeyi ve 5169 parselin güneyinin eğim farkı nedeniyle fazla masraf gerektirdiği anlaşıldığından, 5171 parselin güneyi ile 5172 parselin kuzeyinden veya bunların ortak sınırından geçit alternatiflerinin araştırması, başka türlü geçit söz konusu olmayacaksa fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi gereği zaten küçük olan 5171 parseli ikiye bölme yerine aynı parselin 5169 parsel ile olan sınırından veya 5169 parselin güneyindeki kısımdan geçit hakkı kurulması sağlanarak davacının fazla denilen masrafa katlanması gerekirken, davalıya ait parseli ikiye bölecek şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 07.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16617, Karar No: 2013/27804, Tarih: 21.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/16617 E.  ,  2013/27804 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2013/296681

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1, 168/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 20,00 Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmasına dair (BAKIRKÖY) 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2012 tarihli ve 2011/369 esas, 2012/912 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Sanık hakkında, yüklenen suçtan dolayı verilen 5 gün adlî para cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapıldığında 1 gün adlî para cezasına hükmedilmesinden sonra, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verildiğinde adlî para cezası gün karşılığının 1 tam günün altına düşeceği cihetle, 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesinde yer alan "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." ve aynı Kanun'un 61/8. maddesinde yer alan "Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur." şeklindeki düzenlemeler karşısında, adlî para cezasının belirlenmesine esas alınan birim gün sayısının 1 tam günün altına düşmesi halinde adlî para cezasına hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde 1 gün karşılığı 20,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.09.2013 gün ve 54567 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 13.09.2013 gün ve KYB/2013-296681 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında,yüklenen suçtan dolayı verilen 5 gün adli para cezasından, 5237 sayılı Yasanın 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapıldığında 1 gün adli para cezasına hükmedilmesinden sonra, aynı Kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 indirim uygulandığında 1 tam günün altına düşeceğinden adli para cezasına hükmedilemeyeceği belirtilmiş ise de, 10.12.1941 tarih ve 22/31 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun “yasal hafifletici sebepler dolayısıyla hapis cezasının alt sınırı olan 1 günden aşağıya inmesi halinde çektirilmesi yeteneği kalmadığından bahisle yerine getirilmemesine karar verilmesi yasaya aykırıdır.” şeklinde açıklanan kararına ve 5237 sayılı TCK ve 5271 sayılı CMK.nun da aksine hüküm ve düzenleme bulunmadığı gibi, bozma talebinin kabulü halinde sabit kabul edilen eylemden dolayı cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında kanun maddesinde öngörülen cezanın (adli para cezası) uygulanamayacağı, suçun yaptırımsız kalacağı sonucu çıkacağı bu hususun TCK.nun 2. maddesinde düzenlenen suçta ve cezada kanunilik ilkesine aykırılık oluşturacağı anlaşılmakla, Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.11.2012 gün ve 2011/369 esas, 2012/912 sayılı kararı usul ve yasaya uygun olmakla, Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C. Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin CMK 309. maddesi gereğince (REDDİNE), 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13158, Karar No: 2016/4257, Tarih: 18.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13158 E.  ,  2016/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/02/2015 tarih ve 2014/432-2015/85 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... isimli şahsın müvekkili ... ile 05.08.2010 tarihinde 74.500,00 TL limitli Genel Tarımsal Krediler Sözleşmesi akdettiğini, bu krediye davalı ... ile dava dışı şahısların kefil olduğunu, davalının, sözleşmeye, noterde düzenlenen vekaletname ile vekil tayin edilen babası dava dışı ... vasıtasıyla müştereken ve müteselsilen borçlu sıfatıyla imza attığını, borcun ödenmemesi üzerine borçlu ve kefiller hakkında alınan ihtiyati haciz kararının uygulanması için icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, müvekkilinin 15.08.2014 tarihi itibariyle davalıdan 59.616,00 TL ana para 1.554,80 TL masraf alacağının olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla diğer borçlulara tahsilde tekerrür olmamak üzere, müvekkilinin 15.08.2014 tarihi itibariyle 59.616,00 TL ana para, 1.554,80 TL masraf alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı hakkında yaptığı icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine takibin durdurulmasına karar verildiği, davacı tarafça itirazın kaldırılması için ... İcra Hukuk Mahkemesi'nde itirazın kaldırılması yönünde talepte bulunulduğu, yapılan yargılama sonunda 05.08.2010 tarihli Genel Tarımsal Krediler Sözleşmesi'ndeki imzanın davalıya ait olmadığının tespiti üzerine talebin reddedildiği, davacı tarafça ... Noterliği'nin 22.07.2008 tarih ve 7443 yevmiye sayılı vekaletnamesi ile davalının dava dışı babası ...'ı vekil tayin ettiği ve 05.08.2010 tarihli Genel Tarımsal Kredi Sözleşmesi altında davalıya atfen atılan imzanın esasen davalının vekili olan babası ... tarafından atıldığı, bu nedenle davalıdan alacaklı olduğunun ileri sürüldüğü, ancak, vekaletname ile davalı tarafça, dava dışı ... oğlu ... vekil tayin edilmiş ise de vekaletname kapsamında vekile, davalı adına ve hesabına, ... şubelerinden muhtelif kredilerin temini hususunda yetki verilmekle birlikte, vekilin vekil eden davalıya vekaleten üçüncü kişiler lehine kefalet yetkisi bulunmadığı, bu itibarla 05.08.2010 tarihli Genel Tarımsal Kredi Sözleşmesi altında vekil ... tarafından imza atılmış ise de sözleşme altında bu imzanın davalıya vekaleten atıldığı yönünde bir kayıt bulunmadığı, ayrıca, vekil imzasının davalıya vekaleten atıldığı kabul edilecek olsa dahi vekaletnamede vekile davalıya vekaleten üçüncü kişi lehine kefalet verme yetkisi tanınmadığı, buna göre davalının yetkisiz vekilin üçüncü kişi lehine verdiği kelafetten sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

6098 sayılı TBK'nın 547/1. maddesine göre ticari temsilci, “… işletme sahibinin, ticari işletmeyi yönetmek ve işletmeye ilişkin işlemlerde ticaret unvanı altında, ticari temsil yetkisi ile kendisini temsil etmek üzere, açıkça ya da örtülü olarak yetki verdiği kişidir.” (818 sayılı BK m. 449)

Gerek 818 sayılı BK (m. 450), gerekse 6098 sayılı TBK düzenlemelerinde (m. 548), ticari temsilcinin ticari işletmenin amacına giren tüm işlemleri gerçekleştirebileceği belirtilmektedir.

6098 sayılı TBK'nın 547/1. maddesine göre ticari temsilci, “… işletme sahibinin, ticari işletmeyi yönetmek ve işletmeye ilişkin işlemlerde ticaret unvanı altında, ticari temsil yetkisi ile kendisini temsil etmek üzere, açıkça ya da örtülü olarak yetki verdiği kişidir.” (818 sayılı BK m. 449)

Gerek 818 sayılı BK (m. 450), gerekse 6098 sayılı TBK düzenlemelerinde (m. 548), ticari temsilcinin ticari işletmenin amacına giren tüm işlemleri gerçekleştirebileceği belirtilmektedir.

6100 sayılı HMK'nın 74. maddesinde açıkça yetki verilmedikçe vekilin yapamayacağı işler ayrıntılı bir şekilde belirtilmiş olup, bu düzenleme her ne kadar daha çok avukatlarla ilgili ise de düzenlemenin ticari temsilciler ile dolaylı bir ilgisi bulunmaktadır. Anılı maddede sayılan ve vekil için özel yetki gerektiren halleri, ticari temsilci, özel bir yetki verilmese dahi, 6098 sayılı TBK'nın 548. maddesine (BK m. 450) göre yetkisinin kapsamına girmesi şartıyla gerçekleştirebilir. Örneğin; özel yetkisi olmasa bile, ticari temsilci, ticari işletmenin amacına giren bir işlemle ilgili olarak açtığı davada, sulh olabilir, hakimi reddedebilir, davanın tamamını ıslah edebilir. Ancak, bu yetki sınırsız olmayıp, ticari temsilci, 6100 sayılı HMK'nın 74. maddesi kapsamına girmekle birlikte, temsil yetkisinin kapsamına dahil olmadığından, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz. Keza, ticari temsilci, aynı sebeple, müvekkilinin iflasını isteyemez.

Mahkemece, yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de 22.07.2008 tarihli vekaletname incelendiğinde, davalının vekil tayin ettiği dava dışı ...'ın, çok geniş yetkilerle davalıyı temsil ettiği, 6098 sayılı TBK'nın 547. maddesi (818 sayılı BK'nın m. 449) gereğince, dava dışı vekilin ticari temsilci olduğu ve bu nedenle davalı adına tüm hukuki işlem ve eylemleri gerçekleştirebileceği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı ile dava dışı ... arasında aktedilen 05.08.2010 tarihli kredi sözleşmesinde, davalının adının yanındaki imzanın ticari temsilcisi dava dışı ... tarafından davalı adına ve hesabına atıldığının anlaşılmasına, somut olayın özelliği itibariyle, ticari temsilci tarafından vekaleten imza atıldığı yönünde bir ibarenin bulunmamasının sonuca etkili olmamasına göre, dava dışı vekilin, davalı adına ve hesabına vekaleten üçüncü kişiler lehine kefalet verme yetkisinin bulunduğunun kabulü gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup, hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/774, Karar No: 2015/20140, Tarih: 10.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/774 E.  ,  2015/20140 K.**

* KATILMA ALACAĞI

* BOZMA SONRASINDA FAZLAYA İLİŞKİN HAKLARIN SAKLI TUTULMAMASI

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 388

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 438

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 440

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 304

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 3

**"İçtihat Metni"**

Davacı-birleşen dosya davalısı H.. S.. ile davalı-birleşen dosya davacısı S.. Y.. aralarındaki katkı payı (bozma sonrası kalan katılma alacağı) davasının kısmen reddine kısmen kabulüne dair Ankara 2. Aile Mahkemesi'nden verilen 16.10.2014 gün ve 923/1257 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı-birleşen dosyada davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.11.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden S.. Y.. vekili Avukat M.. C.. K.. Y.. ve karşı taraftan H.. S.. vekili Avukat B.. A.. A.. geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı-birleşen dosyada davalı H.. S.. ile davalı-birleşen dosyada davacı S.. S.. arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda Mahkemenin verdiği ikinci karar taraf vekillerinin temyizi sonunda Dairenin 12.02.2013 tarih 2012/13605 esas 2013/1352 karar sayılı ilamı ile iki taraf vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve onanmış, ancak davalı-birleşen dosyada davacı Sevgi vekilinin temyiz itirazları kısmen yerinde görülerek ayrıntıları bozma ilamında yazılı gerekçelerle Hakan lehine hükmedilen toplam 50.000,00 TL alacak bölümü ile bankadaki hesaplar sebebiyle istenen 15.000,00 TL yerine yanılgı sonucu hüküm altına alınan 5.000,00 TL alacak bakımından bozma sevk edilmiş, davalı-birleşen dosyada davacı Sevgi vekilinin karar düzeltme isteği de Dairenin 20.05.2014 tarih, 2013/11774 Esas 2014/9960 Karar sayılı ilamı ile reddedilmiştir.

Mahkemece bu bozma ilamına da uyulmuş, davacı Hakan'ın 50.000,00 TL olarak açtığı terditli davanın reddine, birleşen dosyada davacı Sevgi'nin bankadaki para ile ilgili açtığı 15.000,00 TL'lik alacak davasının kabulü ile karar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte 15.000,00 TL'nin Hakan'dan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm birleşen dosyada davacı Sevgi vekili tarafından temyiz edilmiştir.