muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/623, Karar No: 2020/524, Tarih: 17.12.2020

Tanık ...'in; sanığı Ankara İdare Mahkemesinde çalıştığı dönemden tanıdığını, iki ya da üç denetimde adalet müfettişi olarak sanığı denetleyen heyetin içerisinde olduğunu, o dönemde kendisinin cemaatin içerisinde olduğunu ve denetime gitmeden önce cemaatten aldıkları listelerde sanığı cemaat mensubu olarak gördüğünü,

Tanık ...'ın; 1997 yılında Ankara 8. İdare Mahkemesi üyeliğine atandıktan sonra Fetullah Gülen cemaati mensubu olduğunu bildiği ...'nın, ... ve sanık ... ile kendisini sohbetlere çağırmaya ve sohbetleri organize etmeye başladığını, sohbetlerin haftada bir ya da ayda bir şeklinde birbirlerinin evinde yapıldığını, ...'ya zekat parası adı altında para verdiğini, 2007 yılında Ankara Bölge İdare Mahkemesi üyeliğine atandığında da sohbet grubunda ..., ... ve sanık ...'ın olduğunu, Danıştay üyeliğine seçilinceye kadar sohbet grubunun bu kişilerden oluştuğunu, sanığın Fetullah Gülen cemaat mensubu olduğunu bildiğini ve bu nedenle de 2011 yılında cemaat kontenjanından Danıştay üyeliğine seçildiğini, 17/25 Aralık 2013'ten sonra sanığın cemaat ile hükumet arasında başlayan çekişme ve kavgalarda yüksek sesle konuşmaya başladığını ve diğer Danıştay üyeleri ile tartışmaya girdiğini, 2011 yılı Danıştay üyeliği seçimi sonrasında kanun değişikliği ile oluşturulan Danıştay Başkanlık Kurulunda ... ile sanık ...'ın olduğunu, bu kurulun yapıya yakın üyeleri etkin gördükleri dairelere taşıdığını, sosyal demokrat olduğunu düşündüklerini ise pasif dairelere verdiklerini, böylece Danıştay'da etkinliklerini pekiştirdiklerini, yapıya mensup 30-35 kişinin katıldığı ve yapının organize ettiği 2012 yılı adli tatilinde İstanbul'a yapılan seyahate sanığın da katıldığını hatırladığını,

Tanık ...'in; 2010 yılı HSYK seçimlerinden sonra Danıştay'a seçilen 54 kişilik grubun tamamının Pensilvanya'dan icazet alınarak seçildiğini, Danıştay'da hangi dairelere kimlerin atanacağının üst kurul tarafından belirlendiğini, 32000 ve 33000 sicilli üyelerden oluşan bu yapıya ait grubun Danıştay'daki işleyişi nasıl yürütülmesi gerektiğini belirlediğini, bu grupta ...., ..., sanık ...'ın yer aldığını tahmin ettiğini, 17-25 Aralık'tan sonra cemaat sempatizanı veya üyesi gibi ismi lanse edilenlere mesafe koyduğu için olumsuz tepkiler aldığını, sanığın odasına iki üç defa geldiğini, tehdit anlamında değil ama cemaatin dışındaki yapıyla hareket edenlerle ilgili negatif söylemlerin olduğunu, iktidarın değirmenine su taşıyanların hain olduğunun söylendiğini, bunu ...'dan net olarak hatırladığını, sanığın da geldiğinde benzer negatif söylemlerinin olduğunu, "Satılmışlar" ibaresini kullandığını hatırladığını,

Tanık ...'ın; Fetullah Gülen cemaati ile ilgisinin olduğunu önceden bildiği isimlerden birisinin de sanık ... olduğunu,

Tanık ...'ın; Fetullah Gülen cemaati ile ilgisinin olduğunu önceden bildiği isimlerden birisinin de sanık ... olduğunu,

Tanık ...'in; sanık ile 2011 yılının sonlarında kurulan Başkanlık Kurulunda birlikte çalıştıklarını, Danıştay üyelerinin yerlerinin değiştirilmesi konusunda bir çalışma yaptıklarını, sanığın yerleri değişsin ya da değişmesin diye işaret ettiği bazı isimlerin olduğunu, 5, 6, 8, 10 ve 13. Daire gibi bazı dairelere bazı isimlerin gitmesi konusunda ısrarcı olduğunu, ısrarcı olduğu üyelerin tamamının ihraç olduklarını,

Tanık ...'ın; 2011 yılı Haziran ayında genel sekreterliğe görevlendirildiğini, genel sekreter olduktan sonra Sıhhiye'deki binadan Eskişehir yolundaki yeni binaya taşınma aşamasında Danıştay Başkanının isteği üzerine üyelerin dairelere dağılımı ile ilgili çalışma yapmak amacıyla Başkanlık Kurulu üyeleri olan sanık, ... ve ... ile bir araya geldiklerini, ...'in ...'i 8. Daireye önerdiğini, sanığın buna karşı çıktığını, biraz gerginlik olduğunu, sanığın neden ...'i 8. Daireye istemediğini bilmediğini, ancak daha sonra Sivas İdare Mahkemesinde birlikte çalıştıklarını ve aralarında oradan kaynaklanan bir soğukluk olduğunu öğrendiğini,

İfade ettiklerinin,

Sanık ve müdafisi tanık beyanlarının aşamalarda farklılık gösterdiği ve çelişkiler içerdiğini iddia etmişlerse de, soruşturmada alınan beyanların mahkemece açıklattırılması nedeniyle ortaya çıkan bu durumun beyanlar arasında farklılık ve çelişki olarak değerlendirilemeyeceği, soruşturmalarda alınan beyanlar ile mahkeme huzurundaki ifadelerin birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı olduğu, bu beyan ve ifadelerin Fethullah Gülen cemaati mensubu olan sanığın, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içerisindeki konumu ve geçmişine yönelik bilgiler içerdiğinin,

Dosyanın incelenmesinde; beyanları hükme esas alınan tanıkların kendi haklarında yürütülen soruşturmalarda müdafileri huzurunda alınan ifadelerinde kendi iradeleriyle beyanda bulunmuş olmaları, aşamalarda herhangi bir kimse tarafından kendilerine kanuna aykırı vaatte bulunduğuna ya da bu yönde zorlandıklarına dair delile dayanan somut iddiaların bulunmaması, kovuşturma aşamasındaki oturumlarda ayrıntıları SEGBİS kayıtlarından da anlaşılacağı üzere, kendilerine tanıklığa ilişkin kanuni haklarının hatırlatılması, her birinin tanıklık yapacaklarını ve yemin de edeceklerini söyleyerek sanık müdafisinin de hazır bulunduğu ortamda beyanda bulunmuş olmaları, söz konusu tanıkların sanığa atılı suça ilişkin beyanda bulunmaları ve bu suça müşterek fail sıfatıyla iştirak etmemeleri nedeniyle tanıklıktan ve yeminden çekinme haklarının bulunmaması, bununla birlikte, sanık müdafilerinin de hazır bulunduğu ortamda beyanda bulunan tanıklara karşı sanık müdafilerine tanıklara soru sorma ve bu beyanlara karşı sanık ve müdafilerine savunma yapma haklarının etkin şekilde tanınmış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde; tanıkların dinlenilme usulleri ve bu beyanların değerlendirilerek hükme esas alınması açısından mahkeme hükmünün hukuka aykırı delile dayanmadığının,

Anlaşılması,

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; sanığın örgütün üyesi sıfatıyla ve örgüt üyeliğinden kaynaklanan hiyerarşi içerisinde hareket ederek örgütün Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin tüm Anayasal kurumlarını ele geçirmeye yönelik herhangi bir kamu göreviyle bağdaşmayan nihâi amacına ulaşmak için bir süreç ve basamak olarak gördüğü yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında Danıştay Üyeliğine yerleştirildiği, örgütsel amaçların gerçekleştirilmesine yönelik örgütsel motivasyon ile hareket ederek örgüt adına çalışmalar yaptığı, bu suretle sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve böylelikle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği anlaşılmaktadır.

Suç tarihi itibarıyla FETÖ/PDY'nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmaması, neticeyi bilerek ve isteyerek tipik hareketi gerçekleştiren sanığın kanuni yönden sorumlu tutulmalarına engel teşkil etmeyecektir. Ayrıca örgüt piramidi içindeki konumu itibarıyla "mahrem alan" yapılanmasında yer alması ve sanığın eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi ve tecrübeleri ile örgütteki konumu itibarıyla bu oluşumun bir silahlı terör örgütü olduğunu bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından; sanık hakkında TCK'nın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hata hükmünün uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bu sebeplerle, sanık ... yönünden TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen silahlı terör örgütüne üye olma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bu sebeplerle, sanık ... yönünden TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen silahlı terör örgütüne üye olma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bununla birlikte, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Danıştay gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle hareket ettiği ve gerçekleştirdiği eylemlerin vahameti karşısında, işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağır olması birlikte değerlendirildiğinde; alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren bu suçta temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak altı yıl olarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK'nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "orantılılık" ilkesine de aykırılık oluşturmadığı değerlendirilmiştir.

Bu itibarla, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanık müdafisinin maddi hukuka ilişkin temyiz itirazıyla sınırlı olarak incelenmesi sonucunda, Özel Dairenin mahkûmiyet kararı isabetli olup sanık müdafisinin maddi hukuka ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mâhkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.09.2019 tarihli ve 36-124 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA, oy birliğiyle,

2- Süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini talep eden sanık müdafisine, 5271 sayılı CMK'nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmesinin zorunlu olup olmadığına, sanık müdafisinin süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesinde geçerli bir temyiz nedeni bulunup bulunmadığına, Özel Dairece yapılan yargılama sırasında bazı oturumlarda heyetteki en kıdemli üye yerine kıdemsiz üyenin heyete başkanlık yapmasının usul ve yasaya uygun olup olmadığına ilişkin ön sorunlar bakımından oy çokluğuyla,

4- Dosyanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 17.12.2020 tarihinde yapılan müzakerede karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2389, Karar No: 2018/208, Tarih: 09.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2389 E.  ,  2018/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 62, 50/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın şehir içinde 275 promil alkollü olarak araç kullandığı da gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir cezaya hükmedilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın alkol ölçümünün hastanede yapılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 179/2. maddesi” yerine, “TCK’nın 179/3. maddesi” şeklinde gösterilmesi,

2-Sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/1-a. maddesi yerine 50/1. maddesi olarak gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi yerine infazı kısıtlar biçimde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilerek, iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceğinin ihtarına karar verilmesi,

3-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi yerine infazı kısıtlar biçimde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilerek, iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki “179/3” ibaresinin “179/3 maddesi delaletiyle 179/2” olarak değiştirilmesi ve yine hükmün 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine“ sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 50 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince hükmedilen adli para cezasının birer ay ara ile 4 eşit taksitte tahsiline, adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2095, Karar No: 2019/12279, Tarih: 03.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2095 E.  ,  2019/12279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre;

Suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İnceleme konusu dosya içerisinde bulunan kroki içeriğine göre, suça konu eylemin işlendiği yerin krokide gösterilen binaya karşıdan bakıldığında, binanın sağ tarafında bulunan istinat duvarını andıran duvar ile bina arasında kalan boşluğa park edilmiş motosikleti sanığın sürükleyerek çalıp bina önündeki açık alanda park halindeki araçların arasından geçirerek götürmesi suretiyle işlenmiş olması karşısında motosikletin bulunduğu isnat duvarı benzeri duvar ile bina arasındaki boşluğun eklenti niteliğinde olup-olmadığının araştırılıp gerekirse keşif yapılarak açıklığa kavuşturulması gerekirken eksik kovuşturma ile TCK'nın 142/1-e maddesinden hüküm kurulması,

2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 03.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12271, Karar No: 2014/1828, Tarih: 03.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12271 E.  ,  2014/1828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/04/2013 tarih ve 2012/1671-2013/188 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin hisse devir sözleşmesi ile şirket hisselerini devraldıklarını, ancak şirket ortaklar kurulu kararı olmadığından bahisle ... Ticaret Odasına yaptıkları başvurulara olumsuz yanıt aldıklarını ileri sürerek devir işleminin mahkeme vasıtası ile cebren tescilini talep ve dava etmiş, 03.01.2013 tarihli dilekçe ile davacı asiller davadan feragat etmişlerdir. Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın redddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunmalar ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacı asillerin davadan feragat ettikleri gerekçesiyledavanın reddine kara vermiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinin tescili talebine ilişkindir. Davanın niteliği itibariyle maktu harca ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı ... lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi doğru olmamış ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünde yer alan 5. bendin çıkartılarak yerine “ Davalı ... kendini vekil ile temsil ettirdiğinden ve yürürlükteki... 6. maddesi uyarınca uyuşmazlık feragat nedeniyle delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce giderildiğinden giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, karar gereğininden 600,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine” ibaresinin konulmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, 03/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14538, Karar No: 2010/13337, Tarih: 01.12.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/14538 E.  ,  2010/13337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma veya bulundurma suçundan sanık ...'in, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler hakkında Kanun'un 15/1. maddesi gereğince 6 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis ve 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen gün adli para cezası 20 Türk lirasından paraya çevrilerek sanığın 400 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın neticeten 5 ay hapis ve 400 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair (KARAMAN) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.2.2010 tarihli ve 2009/27 esas, 2010/158 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 5/2. maddesinde yer alan "Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, (...) alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk lirası olarak uygulanır. Bu fıkra hükümleri, nispi nitelikteki adli para cezaları hakkında uygulanmaz." şeklinde düzenleme nazara alındığında, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesinde öngörülen para cezası miktarının 450,00 yeni Türk lirası olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde 5728 sayılı Kanun'la değişik 15/1. maddeye göre para cezasının hesaplanarak fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 7.10.2010 gün ve 61773 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 1.11.2010 gün ve KYB-2010/270461 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi 12.11.2006 olduğu halde, sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesinde 23.1.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunla yapılan ve aleyhine olan değişik hükmün uygulanarak temel adli para cezasının "450 TL" yerine "25 gün" adli para cezası olarak fazla tayin edildiği anlaşılmış, bu nedenle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi 12.11.2006 olduğu halde, sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesinde 23.1.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunla yapılan ve aleyhine olan değişik hükmün uygulanarak temel adli para cezasının "450 TL" yerine "25 gün" adli para cezası olarak fazla tayin edildiği anlaşılmış, bu nedenle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle;

Karaman 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.2.2010 tarih ve 2009/27-2010/158 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hüküm fıkrasının 3. maddesinden a, b, c ve d bendlerinin çıkarılarak yerine mahkemenin takdiri doğrultusunda "sanık ...'nın sabit olan eylemine uyan 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi uyarınca suçun işleniş şekli ve sanığın amacı dikkate alınarak takdiren 6 ay hapis ve suç tarihi itibariyle 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışları ve cezanın geleceği üzerindeki etkisi dikkate alınarak cezası TCK.nun 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirilerek 5 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" hükmünün eklenmesine, sair hususların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 1.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.