muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2948, Karar No: 2018/162, Tarih: 25.01.2018

Silahlı örgütler açısından uygulanabilen bu hükmü düzenleyen kanun koyucunun amacının, örgütün organik yapısına katılmayan dışarıdan kişilerin, her ne şekilde olursa olsun, örgütün hayatta kalmasına veya güçlenmesine katkı sağlayacak biçimde örgüt adına suç işlemesini önlemek olduğu söylenebilir. Yine, bu hükmün düzenleniş amacının kamu barışını bozan suçlarla etkin mücadele etme gayesi olduğu da söylenebilir.

Kanun koyucu burada tercihini yaparak hangi suçların terör amacıyla işlenebilen suçlar olduğunu tek tek katalog halinde saymak suretiyle bunun dışında ki suç tiplerini bu kapsamda kabul etmemiştir. Zira kanun koyucu 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunun 3. maddesinde, Türk Ceza Kanunun 302, 307, 309, 311, 312 ,313, 314, 315, 320. maddeleriyle 310. maddenin 1. fıkrasında yazılan suçları doğrudan terör suçları olarak tanımlamıştır. Terör amacıyla işlenen suçları ise 4. maddede katalog halinde tek tek saymıştır. Kanuni sistematik gözönüne alındığında TCK'nın 314. maddesi, TCK'nın 220. maddesine göre daha özel bir düzenlemedir. TMK'nın 4. madde ise TCK'nın 314. maddesine göre daha özel düzenlemedir. Kanun koyucu TMK'nın 4. maddesinde katalog suç sistemini kabul ederek iradesini açıkça ortaya koymuştur. TCK'nın 2/3 maddesinde ki düzenlemede olduğu gibi “kanunların suç ve ceza içeren hükümlerin uygulamasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz” hükmüde gözönüne alındığında TMK'nın 4. maddesinde sayılan suçlar dışındaki suçların terör amacıyla işlenen suç kategorisine sokulmadığı için bu suçların örgüt adına işlendiği kabul edilerek örgüt üyeliğinden ceza verilmesi mümkün değildir. Bunun dışında kanun koyucu 3713 sayılı Yasada yapılan değişiklerle ifade özgürlüğü ve toplantı ve gösteri yürüyüşü hakkının bu düzenleme kapsamında olmadığı belirtmiştir. 3713 sayılı Yasada değişiklik yapan 5532 sayılı Yasanın gerekçesi üzerinden kamuoyunda suçların kapsamının geniş olduğu eleştirileri üzerine tasarının değiştirilmiş olması ve yasanın genel gerekçesi dikkate alındığında terör suçlarında örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen failin örgütü üyesi olarak cezalandırılabilmesi için işlemiş olduğu suçun 3713 sayılı Yasanın 4. maddesinde sayılan suçlardan olması gerektiği, işlenen suçun örgütün amacı doğrusunda yaptığı çağrı sonucunda işlenmesi gerektiği, terör amacıyla işenen suçlarda yasada tek tek sayıldığına göre bu sayılan suçların dışındaki suçların terör amacıyla veya terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde işlenebileceğini kabulünün mümkün olmadığı bu nedenle de terör amacıyla veya terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde işlenemeyecek bir suç işleyen faalin terör örgütü üyesi gibi cezalandırılması mümkün değildir (Prof. Dr. Feridun Yenisey, Doç. Dr. Namık Kemal Topçu, Yrd. Doç. Dr. Önder Tozman, Yrd. Doç Dr. Kemal Şahin, Örgütlü suçlar ve terör suçları- Avrupa Konseyi Ortak Projesi, adı geçen eser s. 157, 158).

Dolayısıyla birincisi, TMK'nın 4. maddesinde sayılmayan bir suçu örgüt adına işlenmiş terör suçu kabul ederek ayrıca örgüt üyeliğinden cezalandırılmasına karar verilmesi “suçta ve cezada kanunilik ilkesi”ne (kanunsuz suç ve ceza olmaz) aykırıdır. İkinci aykırılık unsuru ise toplantı ve gösteri yürüyüşüne katılan yolu kısmen kapattığı iddia edilen SSÇ’nin trafik güvenliğini tehlikeye soktuğu şeklindeki kabulün kişinin kanunda “ulaşılabilir ve öngörülebilir” şekilde düzenlenmeyen TCK'nın 220/6 ve 314/3 maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2 maddesinde düzenlenen terör örgütü üyesi olarak cezalandırılması yoluna gidilemez.

Nitekim Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Işıkırık/Türkiye (Başvuru no: 41226/09), Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 2. Dairesi 14/11/2017 tarihli Işıkırık/Türkiye kararında,

Başvuranın TCK’nın 220/6. maddesi ve 314. maddesi uyarınca mahkûm edilmesi hususunda değerlendirme,

Bir müdahale; eğer “kanunla öngörülmüş” değilse, Sözleşme’nin 11/2 maddesinde ortaya konulan meşru amaçlardan biri ya da birkaçını gütmüyorsa ve bu amaçların gerçekleştirilmesi için “demokratik bir toplumda gerekli” değilse 11. madde ihlal edilmiş olur.

Mahkeme yerleşik içtihadına atıf yaparak, “hukuka uygun” ve “kanunla öngörülmüş” ifadelerinin yalnızca ihtilaf konusu tedbirin iç hukukta yasal bir dayanağının bulunmasını gerektirmediğini, aynı zamanda bu dayanağın kanun kavramının niteliklerini taşıması, yani ilgili kişiler için erişilebilir ve etkileri öngörülebilir olması gerektiğine atıf yaptığını hatırlatır (bk. De Tommaso/İtalya [BD], no. 43395/09, § 106, 23 Şubat 2017 ve bu kararda anılan Medžlis Islamske Zajednice Brčko ve Diğerleri/Bosna-Hersek [BD], no. 17224/11, § 68, 27 Haziran 2017; ve Satakunnan Markkinapörssi Oy ve Satamedia Oy/Finlandiya [BD], no. 931/13, § 142, AİHM 2017 (alıntılar)). Buna ek olarak, yasal normların hukukun üstünlüğü ilkesiyle bağdaşması gerekmektedir (Örneğin bk. Association Ekin/Fransa, no. 39288/98, § 44, AİHM 2001‑VIII; Ahmet Yıldırım/Türkiye, no. 3111/10, § 57, AİHM 2012; ve Cumhuriyet Vakfı ve Diğerleri/Türkiye, no. 28255/07, § 50, 8 Ekim 2013). Ayrıca, Mahkeme’ye göre “kanun”, yetkili mahkemelerin yorumladığı şekliyle yürürlükte olan hükümdür (bk. Leyla Şahin/Türkiye [BD], no. 44774/98, § 88, AİHM 2005‑XI).

Öngörülebilirlik, “kanunla öngörülmüş” ifadesinin getirdiği gerekliliklerden biridir.

Mahkeme, öngörülebilirlik koşulunun, cezai sorumluluğun dayanağını oluşturan bir kuralın yalnızca yeterli netlikle ifade edilmesi değil, aynı zamanda, daha da önemli olarak, kamu mercilerinin keyfi müdahalelerine ve bir kısıtlamanın herhangi bir tarafın zararına olacak şekilde kapsamlı olarak uygulanmasına karşı bir koruma tedbiri sağlaması gerektiğini hatırlatır (bk. yukarıda § 57 ve 58). Ayrıca Mahkeme, dava konusu tedbir Sözleşme’yle korunan esas bir hakkın ihlalini teşkil ettiğinden, başvuran hakkındaki cezai hükmün Sözleşme’nin 11 § 2 maddesi kapsamında öngörülebilir olup olmadığı hususunu incelediğini vurgular.

Benzer şekilde, 314. madde tek başına uygulandığında, mahkemeler sanığın silahlı bir örgütün “hiyerarşik yapısı” içerisinde suç işleyip işlemediğini değerlendirmektedir. Öte yandan, başvuranın davasında aynı madde 220 § 6 maddesine yollama yapılarak uygulandığında, kendisinin bir hiyerarşik düzen dâhilinde hareket edip etmeme durumu değerlendirme dışında kalmış; yalnızca PKK “adına” hareket ettiği düşünüldüğünden bir silahlı örgüt üyesi olmaktan mahkûm edilmiştir.

......

Mahkeme ayrıca bu kararda müeyyidenin çarpıcı düzeyde ağır ve bu kişilerin davranışları ile ciddi şekilde orantısız olduğu sonucuna ulaşmıştır.

Yukarıda verilen açıklama ve görüşler ışığında, Mahkeme, TCK’nın 220 § 6 maddesinin uygulanışında “öngörülebilir” olmadığına, zira başvuranın Sözleşme’nin 11. maddesi ile korunan hakkına yönelik keyfi müdahaleye karşı başvurana yasal koruma sağlamadığı sonucuna varmıştır (bk. Ahmet Yıldırım/Türkiye, no. 3111/10, §67, AİHM 2012). Dolayısıyla, 220 § 6 maddesinin uygulanmasından kaynaklanan müdahale kanunla öngörülmemiştir.”

Buna göre, Sözleşme’nin 11. maddesi ihlal edilmiştir.” şeklinde karar vermiştir.

Türk Hukuk Sisteminde esas itibariyle Terörle Mücadele Kanunun 3. maddesinde mutlak terör suçları, 4. maddesinde ise, nispi terör suçları dediğimiz terör amacıyla işlenmiş suçlar incelendiğinde esas itibariyle kişi hak ve özgürlükleri ile ilgili düzenlemelerin bu maddelerin dışında bırakılıp, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 9. maddesi (düşünce, vicdan ve din özgürlüğü), 10. maddesi (ifade özgürlüğü), 11. maddesi (dernek kurma ve toplantı özgürlüğü) düzenlemeleri esas almış, bu özgürlüklerinin korunması amaçlandığı, oysa ki, sonradan yapılan kısmi düzenlemelerle kanunun sistematik düzeninin değiştirilip bozulmasına sebep vermesi nedeniyle AİHM kararlarına aykırı kararlar verildiği ve bunun sonucunda AİHM’den ihlale ilişkin kararlar çıktığı tespit edilmiştir.

Açıklanan gerekçelerle mahkeme kararında sanığa isnat edilen “trafik güvenliğini tehlikeye düşürmek suçunun” işlendiğine dair hiçbir delil bulunmaması ve bu suçun kaynak suç kabul edilerek SSÇ’nin “örgüt adına suç işleme” suçundan cezalandırılması kanuni “öngörülebilirlik” ilkesi ve yine “orantılılık” ilkesine, Anayasa, AİHS, yasalarımız ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ve Ceza Genel Kurulu kararlarına aykırı olduğundan çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/3099, Karar No: 2014/5097, Tarih: 20.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3099 E.  ,  2014/5097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava dilekçesinde, evlat edinme kararı verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ...'ya mahkeme kararının Tebligat Yasasının 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği bildirilmiş ise de tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde gösterilen adres ile aynı olup olmadığı belirtilmemiştir. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat Yasasının değişik 21/2.maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez. Öte yandan muhatabın adreste bulunmama sebebi belirlenmemiş, beyan sahibinin imzası alınmamış, imzadan imtina ettiğine dair bir kayıt da bulunmadığından Tebligat Kanununun 21/1.maddesinde belirtilen usule de uyulmamıştır. Bu nedenle yapılan tebligat usulsüz olup mahkeme kararının adı geçen davalıya yöntemine uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6150, Karar No: 2024/5956, Tarih: 25.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/6150 E.  ,  2024/5956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1382 E., 2021/758 K.

MAKTUL : ...

KATILANLAR :..., ..., ..., ..., ..., ..., ...

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması, kısmî bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2019/446 Esas, 2019/105 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanıklar ... ( İdris oğlu), ... ( Fehmi Oğlu), ... ve ... hakkında maktul ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürme, sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

2. Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e-j, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e-j, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2020/1382 Esas, 2021/758 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili, katılan ... vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; tüm sanıkların olayın içinde olduğuna, sanıkların iştirak halinde hareket ettiklerine, beraat kararlarının kaldırılarak tüm sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; mevcut kararın bozulması gerektiğine, mükerrir dava olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; tüm sanıkların olayın içinde olduğuna, sanıkların iştirak halinde hareket ettiklerine, beraat kararlarının kaldırılarak tüm sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; mevcut kararın bozulması gerektiğine, mükerrir dava olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

3.Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi özetle; kararın eksik inceleme ile verildiğine, suçun sanık ... tarafından işlendiğine, sanık ...'un olay yerinde olmadığına, sanığın maktulü tehdit ettiğine ilişkin delil bulunmadığına, olay yerinde tek bir silahtan atılan kovanların bulunduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaat halinde teşebbüs hükümleri uygulanırken alt sınırdan uzaklaşılmasının haksız olduğuna, kan gütme saikinin bulunmadığına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olayın oluş şekline göre sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen beraat kararları isabetli olduğundan, sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

III. GEREKÇE

1. Olayın oluş şekline göre sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen beraat kararları isabetli olduğundan, sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Sanıklar ...ile Mahmut'un kardeşleri olan dava dışı ...'ın 06.08.2014 tarihinde maktul ...'un kardeşi tarafından öldürülmesi nedeniyle taraflar arasında husumetin başladığı, olay tarihinden bir gün önce maktul ...'un oğlu katılan ... ile birlikte Teketaban Mahallesinde bulunan evin ihtiyaçlarını gidermek ve annesini görmek için Teketaban Mahallesine gittiği, bu durumu öğrenen sanık ...'un civarda maktul ile ilgili araştırma yaptığı, bu durumun dosya içerisinde bulunan maktul ile sanık ... arasında geçen maktulün sanığa hitaben yazdığı "...herkese beni soruyormuşsun, sen bilmiyor musun düşmanını, benim siz ile hiçbir işim olmaz, tabi ben de çok üzüldüm ancak elden ne gelir" şeklindeki mesaj içeriğinden de anlaşıldığı, olay tarihinde maktul ... ile katılan ...'ın alışveriş yapmak için Karapürçek İlçesine gitmek üzere taksi çağırdıkları ancak taksicinin gelemeyeceğini belirtmesi üzerine yürüyerek otobüs durağına geldikleri ve otobüs beklemeye başladıkları, maktulü takip eden sanıklar ...ile Mahmut'un kayden sanık ... adına kayıtlı araç ile maktul ... katılanın bulunduğu durağa yanaşarak geçtikleri, sanıkların durakta bulunan şahısın maktul olduğunu anladıktan sonra aracı geri alıp tekrar durağa yanaşarak aracı durdukları, aracın sağ ön koltuğunda oturan sanık ...'un aracın camını açarak başını camdan çıkardığı ve elindeki silahla durakta bulunan maktul ...'a karşı 3 el ateş ederek ayağından yaraladığı, akabinde aracın arka sağ camının açıldığı, burada oturan sanık ...'nın camdan niteliği belirlenemeyen bir silahı doğrulttuğu ancak ateş etmediği, sanık ...'un ateş açması üzerine maktul ile katılanın bulundukları caddenin aksi istikametine doğru kaçtıkları, sanık ...'un da araçtan inerek elindeki silahla ateş ederek peşlerinden gittiği, ayağından yaralanan maktulün zor yürümesi nedeniyle yetişen sanık ...'un maktule 4 el ateş ettiği, maktulün sırt bölgesine dört, sağ bacağına ise bir merminin isabet ettiği, ancak katılanın Oğuzhan'a mermi isabet etmediği anlaşılan olayda;

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, mükerrir dava bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, katılandan sanıklara yönelik haksız hareket ve davranış bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, kan gütme saikinin şartlarının oluştuğu, sanıklar ... (İdris oğlu), ... (Fehmi Oğlu), ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme ve sanık ... hakkında ayrıca nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre anılan sanıkların üzerine atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil

bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanıklar ...ve ...müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanıklar ...ve ...müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Detayları (2) numaralı paragrafta açıklanan olayda, sanıklar ...ve ...nın kan gütme saiki ile olay öncesi maktul ...'u aradıklarının maktul tarafından sanık ...'a gönderilen mesaj içeriğinden anlaşıldığı, amaçlarının maktulü öldürmek olduğu, olay anında da maktulü görmeleri üzerine araçlarını otobüs durağında bekleyen maktule doğru sürdükleri, araç içerisinden sanık ...'un otobüs durağında bekleyen maktulün ayağına doğru ateş ettiği, burada yapılan 3 el atıştan sadece bir tanesi maktulün ayağına geldiği bu sırada maktulün yanında bulunan katılan ...'ın ise isabet almadığı, devamında maktul ... katılanın kaçması üzerine sanık ...'un araçtan inerek maktulün peşinden gittiği ve ara sokakta da maktule 4 el daha ateş ettiği yine katılanın isabet almadığı, maktulün 3'ü sırt, 1'i batın ve 1'i sağ bacağına olmak üzere 5 isabet aldığı olayda, katılan ...'ın ilk ifadesinde sanık ...'un aracın camından babasına ve kendisine doğru ateş ettiğini söylerken kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde sanık ...'un aracın camından kafasını çıkararak babasına ateş ettiğini, arka camın açılmasıyla sanık ...'nın kendilerine silah doğrulttuğunu ancak ateş etmediğini, sonra babası ile kaçtıklarını söylediği, dolayısıyla çelişkili katılan ifadeleri dışında sanıkların katılanı da hedef aldıklarına dair mahkumiyetlerine yeterli somut delil bulunmadığı anlaşılmakla, atılı suçlardan beraatlerine karar verilmesi yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ( İdris oğlu), ... ( Fehmi Oğlu), ... ve ... Hakkında Maktul ...'ya Karşı Nitelikli Kasten Öldürme ve Sanık ... Hakkında Katılan ...’ya Karşı Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2020/1382 Esas, 2021/758 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Katılan ...’ya Karşı Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden;

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Katılan ...’ya Karşı Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden;

Gerekçe bölümünde (4) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2020/1382 Esas, 2021/758 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.