muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9998, Karar No: 2020/8341, Tarih: 08.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9998 E.  ,  2020/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat, düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

03/01/2014 tarihli iddianameyle “ müştekilerden ... ile şüpheli ...'in arkadaş oldukları, aralarında alacak durumu olduğu ve ...’ın ...’den borcunu istediği ancak ...’in ödemekten kaçınması üzerine çare olarak ...'in biyolojik oğlu olan mağduru kaçırmaya karar verdiği, suç tarihinde saat 21.30 sıralarında yanında ... arkadaşı da bulunduğu halde kullandığı araçla mağdur ...’in yanına giderek ele geçirilemeyen silahı kendisine doğrultarak aracına binmesini sağladığı, mağdurun korkarak aracına binmesi üzerine müşteki ...'i aradığı, oğlunun yanında olduğunu, alacağını ödemesini söylediği, kendisini oğluyla telefonda görüştürdüğü, ...'e yanına gelmesini söylediği, gelmesinden sonra ...'ın aracından inerek silahını ...'in ayaklarına ve kafasına doğrulttuğu, alacağını vermesini, vermezse kendisini öldüreceğini söylediği, silahın kabzası ile vurarak ...'e ait ... plaka sayılı aracın camını kırdığı, diğer şüpheli ...'un da eylemlere bulunarak destek vererek iştirakte bulunduğu” iddiasıyla açılan davada; sanıklara yüklenen eylemlerin, 5237 sayılı TCK'nın 148 ve devamı maddelerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11208, Karar No: 2010/6714, Tarih: 03.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11208 E.  ,  2010/6714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı BEDAŞ Genel Müdürlüğü vdl aleyhine 06/02/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, geç yapılan enerji aboneliği nedeni ile sulanamayan ürün zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; davacıların, sulama amaçlı elektrik abonesi olmak amacıyla, komşu taşınmaz sahibi olan muhtar ... ... ile aynı günde davalı idareye başvurdukları, işlemler tamamlandıktan sonra 09.03.2007 günlü noter senedi ile saptanacak enerji katılım payını ödemeyi de kabul ettikleri, sulama mevsimi boyunca muhtar ... ...’ın abonelik işlemlerini tamamlayan davalı idarenin davacıların işlemleri sonuçlandırıp abonelik işlemlerini tamamlamaması nedeniyle davacıların muhtara ait enerji hattından elektrik kullandıkları, onun da artık izin vermeyeceğini bildirmesi üzerine sayaçlı ancak, abonesiz hatlarından elektrik kullandıkları, bunun üzerine davalı idarenin 13.07.2007 günü davacılara 17.450,00 TL ceza verdiği, bundan üç gün sonra, 16.07.2007 gününde davacılara elektrik kullanım izni verdiği anlaşılmaktadır.

Olayın gelişen durumuna göre, dava dışı ... ...’ın emsal dosyası da getirtilerek, gerekli işlemlerin davacılar tarafından ne zaman sonuçlandırıldığı, dört aylık gecikmeye davalı idarenin yol açıp açmadığı araştırılmalı, gecikmeye davalı idarenin yol açtığının belirlenmesi durumunda, sulanamayan ürün nedeniyle uğranılan zarardan davalı idare sorumlu tutulmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14801, Karar No: 2014/5290, Tarih: 17.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14801 E.  ,  2014/5290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3477, Karar No: 2011/385, Tarih: 26.01.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/3477 E.  ,  2011/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ve müşterekleri ile ... ... ve müşterekleri, dahili davalılar ... ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.09.2009 gün ve 474/482 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş ise de; duruşma talebinin değerden ve gider olmadığından reddine karar verilerek, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ...ve müşterekleri vekili, dip miras bırakanları ... ... oğlu ...’ten intikal eden taşınmazların taksim edildiğini, ½ paylarının vekil edenlerinin dedeleri ... ... (sonradan soyadı değişmekle ...) ya bırakıldığını, bilahare yazılı hale getirilmesi açısından vekil edenlerinin babaları ... ...’in de katılımıyla 16.7.1972 tarihli miras taksim sözleşmesi de düzenlendiğini açıklayarak, 196 ada 12 ve 197 ada 1 parselin bir kısım davalı ve bir kısım davalıların yakın miras bırakanları, 223 ada 1 parselin davalı Şaziment Keskin, 223 ada 2 parselin davalı Hayri ..., 223 ada 3 parselin davalı Avni ..., 223 ada 4 parselin ise davalı ... üzerindeki tapu kayıtlarının iptali ile taksim sözleşmesinde yazılı olduğu şekilde payları oranında vekil edenleri adına tescilini istemiştir.

Davalı ... ... ve müşterekleri vekili, uyuşmazlık konusu 223 adada bulunan taşınmazların bir kısmı vekil edeninin annesi, bir kısmının ninesi olan ...’den kaldığını, iddia edilen dip miras bırakandan gelmediğini, tespite dayanak alınmamışsa da 196 ada 12 parselin öncesinde 4.7.1951 tarih ve 4 sıra tapu kaydı ile adlarına kayıtlı olup, öncesinde yakın miras bırakanları ... ... tarafından satın alma suretiyle edinildiğini, yine 197 ada 1 parselin de 4.7.1951 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydı bulunduğunu, tüm taşınmazların 90 yılı aşkın süredir zilyetliklerinde olduğunu, davacı tarafın uzun yıllardır İstanbul’da yaşadığını, köyle ve taşınmazlarla irtibatları bulunmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içinde mevcut Alanya Asliye Hukuk Mahkemesinin 1950/159-185 E ve K sayılı mirasçılık belgesine göre; tarafların dip miras bırakanları ... ... oğlu ... 1340 (miladi 1921-1922) yılında ölmüş, geride karısı Ayşe ile oğlu-davacıların dedesi ... ... ... ile davalıların yakın miras bırakanları ... ... kalmıştır. Davacılar ... ... ...’in 1990 yılında ölen oğlu ... ... mirasçılarıdır. Dip murisin oğlu ... ... ise 1945 yılında ölmüş geride karısı ... ... ile çocukları-ilk eşinden olma ... ve ...’den olma davalı ... ..., Hafize Kamburoğlu ve bir kısım davalı ve dahili davalıların yakın miras bırakanları olan Kazım ... ve ... kalmıştır.

Dava konusu 1572 m2 yüzölçüme sahip 196 ada 12 parsel bahçe vasfıyla; 1413 m2 yüzölçüme sahip 197 ada 1 parsel ise kargir ev ve bahçe vasfıyla; senetsizden ... ...’nın zilyetliğinde iken 1978 yılında ölümü üzerine evlatlarına kaldığı belirtilmek suretiyle verasette iştirak halinde ... ..., ..., Kazım ... ve Hafize Kanburoğlu adına 4.3.1996 ve 15.7.1995 tarihinde tespitle, itirazsız 26.3.1998 tarihinde kesinleşmiştir.

Dava konusu 223 adadaki parseller ise senetsizden zilyetliklerine istinaden ve bahçe vasfıyla; 1 parsel 476 m2 yüzölçümüyle Şaziment Keskin, 2 parsel 452 m2 yüzölçümüyle Hayri ..., 3 parsel 504 m2 yüzölçümüyle Avni ... ve 4 parsel 476 m2 yüzölçümüyle ... adına 5.4.1996 tarihinde tespitle, itirazsız 26.3.1998 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacılar, uyuşmazlık konusu parsellerin dip miras bırakan ... ... oğlu ...’ten kaldığını, taksim edildiğini açıklayarak, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur. Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde yapılan keşifde dinlenen yerel bilirkişi ve taraf tanıkları uyuşmazlığa konu 223 adadaki parsellerin davalıların anneleri-nineleri ...’nin ceddinden intikalen gelen taşınmazlar olduğunu, bu parsellerin ... ... oğlu ...’le ilgisi bulunmadığını; 196 ada 12 parselin davalıların babası-bir kısım davalıların dedesi ... tarafından satın alındığını, 11/1943 tarih ve 15 sıra tapu kaydı ile kayıt maliki olan ... ...’nın 1945 yılında ölümü üzerine mirasçıları üzerine 4.7.1951 tarih 4 sıra no.lu tapu kaydı ile intikal yapıldığını, belirtilen tapu kaydının kadastro çalışmalarında uygulanmamakla birlikte bu yere ait olduğunu; 197 ada 1 parselin ise davalıların babası-bir kısmının dedesi olan ...’den kaldığını, davacıların dayandığı taksim sözleşmesinin bir kısım sınırı bilinememekle birlikte bu yere ait olabileceğini, yine davalıların bu yere ilişkin olduğu savunmasıyla ibraz ettiği ve davacılarında bilahare tutunduğu 4.7.1951 tarih ve 3 sıra no.lu tapu kaydının sınırlarının bilinemediğini beyan etmişlerdir. Bu açıklamalara göre; uyuşmazlığa konu 223 ada 1 ila 4 parsellerin tarafların dip miras bırakanı ... ... oğlu ...’ten intikal eden yerlerden olmadığı, 196 ada 12 parselin ise kadastro çalışmalarında revizyonu yapılmamakla birlikte davalılar miras bırakanı ... ...’nın satış suretiyle aldığı ve mirasçılarına bıraktığı yerlerden olduğu, dip miras bırakandan intikal etmediği hususu sabit bulunduğuna göre, bahsi geçen parseller bakımından davanın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Davacılar vekilinin 197 ada 1 parsel yönünden temyiz itirazlarına gelince; davalılar uyuşmazlığa konu bu parselin 4.7.1951 tarihli ve 3 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında bulunduğunu savunmuştur. Söz konusu kaydın geldisi 11/301 tarih -2 ve 3 sıra numaralı tapu kayıtları olup, dip miras bırakan ... ... oğlu ... adına kayıtlı bulunmaktadır. Dip murisin ölümü (1340) tarihi, 743 sayılı Medeni Kanununun kabulünden önceye rastlamakta olup, ölüm tarihi itibariyle terekesi müşterek mülkiyet hükümlerine tabidir. Dip murisin karısı Ayşe ve oğlu 1945 yılında ölen ... Avni ... mirasçıları (karısı ..., çocukları Hasan, davalı ... ..., davalı Hafize Kanburoğlu, bir kısım davalının yakın miras bırakanı ..., yine bir kısım davalının yakın miras bırakanı Kazım ...) söz konusu tapu kaydının kendi paylarına ilişkin bölümünün 4.7.1951 tarihinde 3 sıra numaralı tapu kaydı ile adlarına paylı mülkiyet şeklinde intikalini sağlamıştır.Belirtilen tapu kaydının niza konusu 197 ada 1 parsele ait olup olmadığı hususunda yapılan inceleme yeterli değilse de, kaydın bu parsele uyduğu düşünülse dahi; dip miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle terekenin müşterek mülkiyet hükümlerine tabi olması, kadastro çalışmalarından önce müşterek mülkiyette dahi tapulu taşınmazların taksiminin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 15/1.maddesine göre her türlü delille kanıtlanabileceği, dip murisin ölüm tarihinden beri zilyetliğin davalılar ve yakın miras bırakanları ... ... tarafından sürdürülmesi, kullanım süresinin insan ömrünü aşan süreye tekabül ettiği, uzun süren eylemli kullanımın taksime karine olduğu, aksi düşünülse dahi ... mirasçılarının tapu kaydının kendilerine ilişkin payının 1951 yılında intikalini sağlamaları, davacı tarafın dava konusu taşınmazın dedeleri ... ... ... zamanında taksim edildiğini savunmaları, HUMK.nun 297 ve devamı maddelerine uygun düzenlenmediği için geçersiz bulunan davacı yanın dayandığı 16.7.1972 tarihli taksim senedinden itibaren dahi kadastro tespit tarihine kadar yirmi yıldan fazla süre geçmesi, zilyetliğin davalı yanda olması, tespit tarihine kadar yirmi yılı aşkın sürenin fazlasıyla geçmiş bulunması nedeniyle uzun süren kullanım durumuna ilişkin karinenin dahi bu şekliyle doğrulanmış sayılması nedeniyle davacıların bu kayıttan da yararlanmaları mümkün bulunmamış; bu parsel bakımından da davanın reddine karar verilmiş olması sonuç itibariyle doğru olmuştur.

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,25 TL’ nin temyiz edenden alınmasına 26.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29248, Karar No: 2011/7610, Tarih: 01.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/29248 E.  ,  2011/7610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ... ... ile tanıklar ... ... ve ... ...'nin yalnızca kollukta alınabilen anlatımlarında; olay gecesi saat:01:00 sıralarında 30-40 kişilik bir grubun yola lastik yakmak suretiyle yolu kapatmaları nedeniyle yolculuk ettikleri otobüsü durdurdukları ve sanıkların otobüs şöförü olan yakınan ... ...'yi indirip karanlık bir köşeye götürerek 1100 Amerikan Dolarını almak suretiyle yağmaladıklarını belirttikleri; olaydan bir gün sonra 23.03.2008 günü Nevruz Kutlamaları nedeniyle yasadışı eylem yapmak suçunun sanıkları olarak yakalanan tanıklardan ...'in aşamalarda bir gün önce geceleyin meydana gelen temyize konu yağma olayını doğrulamakla birlikte eylemi gerçekleştiren kişilerin yüzlerinin puşi ile kapalı olduğunu; diğer tanık ...'in ise 24.03.2008 günlü Cumhuriyet Savcılığı anlatımında yakalanmasından bir gün önceki yağma olayı sırasında soy isim ve eşgal bilgileri vermeden İbrahim isimli kişinin eylemi yaptığını söylemesine karşın 06.12.2008 günlü Cumhuriyet Savcılığı anlatımında eylemi doğrulamakla birlikte yapanların yüzlerinin kapalı olması nedeniyle görmediğini ve aynı tarihte kendisine gösterilen fotoğraflar içersinden sanık ... ...'yi teşhis edemediği, yine 08.03.2010 günlü duruşmadaki anlatımında eylemi diğer tanık ...'den duyduğunu söylediği; sanık ...'in aşamalarda suçu kabul etmediği ve dosya içerisinde başkaca kanıt bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun kanıt bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine dosyadaki kanıtların yanlış değerlendirilmesi sonucu yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma gerekçesine göre sanığın bihakkın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değil ise, derhal salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 01.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10830, Karar No: 2016/10060, Tarih: 04.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/10830 E.  ,  2016/10060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Taraflar arasında, davada taraf teşkilinin sağlanıp sağlanmadığı ve mahkemenin görevli olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İcra ve İflas Kanunu'nun 184. maddesi gereğince, iflasın açılması ile birlikte müflis borçlunun haczedilebilen tüm malları, hak ve alacakları iflas masasına dahil olur. Diğer yandan, iflasın açılması ile müflis borçlunun iflas masasına dahil olan hak ve alacakları ile malları üzerindeki tasarruf yetkisi kısıntıya uğrar ve alacaklılara karşı hükümsüz olur (İİK m. 184, 191). Bu yasal nedenlerle, iflas açıldıktan sonra masaya giren tüm mal, hak ve alacaklara ilişkin dava açılması ve açılmış davanın takibi iflas idaresine aittir (İİK m. 194). Bu husus, kamu düzeni ile ilgili olduğundan, mahkemece doğrudan gözetilmesi gerekir.

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerinde de etki meydana getirir. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerinde de etki meydana getirir. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

İflasın açılması ile müflisin taraf olduğu hukuk davalarının ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonrasına kadar duracağı genel kural ise de, yine bu hükmün müstacel haller, tazminatsız ceza davaları, şeref ve haysiyete tecavüzden ve cismani zararlardan doğan tazminat davaları ile evlenme, ahvali şahsiye veya nafaka davalarının uygulanamayacağı kabul edilmiştir. 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesinde ayrık tutulan "Müstacel haller" den maksat, acele görülmesi gereken ve durduğu takdirde verilecek hükmün faydasız kalacağı gerçeğidir. Bu davalarda hakim takdir hakkını kullanarak müstaceliyet kararı vermek suretiyle yargılamaya devam eder. İşçinin alacaklı olduğu iş hukukuna ilişkin bir dava, işçinin sosyal durumu itibariyle 2004 sayılı Kanun'un 194. maddenin gayesine uygun görülerek acele işlerden sayılmalı ve ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeksizin yargılamaya devam edilmelidir. Bunun yanında kanunun lafzına göre davacıların müflise karşı davaya devam edeceği izlenimi hasıl olmakta ise de masaya dahil mal ve haklar bakımından müflisin yetkisiz kalması keyfiyeti, kendisinin, müstacel de olsa bu davalara taraf olmaya devam etmesine manidir. Bu durum karşısında birinci alacaklılar toplantısı yapılmış ve iflas idaresi teşekkül etmişse, müstacel davalar ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeden iflas idaresine karşı; birinci alacaklılar toplantısı henüz yapılmamış ve işin müstaceliyeti icabı iflas idaresinin seçimini dahi beklemeye durum müsait değilse, bu takdirde iflas idaresi müflisin yerini alarak davaya iflasın açılmasından önce davanın görüldüğü iş mahkemesinde devam olunur. Böylece işçinin alacağının tahsili amacıyla iş mahkemesinde açılan davadan sonra işverenin iflasına karar verilmesi mahkemenin görevini etkilemez ise de, işveren müflisin yerine geçecek olanı etkiler.

İflas kararı verildikten sonra işçi işçilik haklarından doğan alacağının dayanağını ve miktarını iflas idaresine bildirir. Alacaklıların alacaklarını kaydettirmeleri için 2004 sayılı Kanun'un 219/2. maddesinde öngörülen bir aylık sürenin bitiminden sonra, iflas idaresi alacakların doğru olup olmadığını incelemeye başlar. Maddi yönden inceleme sonucu kabul edilen her alacak tespit edilen sıraya göre sıra cetveline kaydedilir. Kabul edilmeyen alacaklar da red sebebleri ile birlikte sıra cetvelinde gösterilir. İflas idaresi 2004 sayılı Kanun'un 232. maddesinde öngörülen sürede düzenlediği sıra cetvelini iflas idaresine verir ve alacaklıları aynı Kanun'un 166/2. maddesindeki usule göre ilan yoluyla haberdar eder. Ayrıca iflas masasına müracaat sırasında tebligatı gösterir adres ve tebligat masrafları için avans yatıranlara sıra cetveli tebliğ edilir. Sıra cetveline itiraz davalarında dava açma süresi, görev ve yetki 2004 sayılı Kanun'un 235. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre dava açma süresinin ilandan itibaren başlayacağı belirtildikten sonra, ayrıca 2004 sayılı Kanun'un 223/3. maddesi hükmünün saklı olduğu belirtilmiştir. Saklı tutulan hükme göre, iflas masasına müracaat eden alacaklılar tebligatı kabule elverişli adres gösterir, yazı ve tebligat masrafları için avans yatırmışlarsa sıra cetveline itiraz davası açma süresi bu alacaklılar hakkında sıra cetvelinin kendilerine tebliğinden itibaren başlar. Davanın onbeş gün içinde açılması gerekmektedir. Bu süre hak düşürücü süre olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. 2004 sayılı Kanun'un 235/1. maddesine göre sıra cetveline itiraz davası iflas kararı veren ticaret mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir ticaret mahkemesinde açılabilir. Görevin belirlenmesinde dava değerinin önemi olmadığı gibi, buradaki mahkemenin yetkisi de kamu düzenine ilişkindir.

Bu durum karşısında iş mahkemesinde görülmekte olan, işçi alacaklarına yönelik dava sırasında, işverenin iflası halinde dahi, 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesi uyarınca, davaya iş mahkemesinde devam edileceği, işverenin işçi alacaklarına ilişkin dava açılmadan önce iflası halinde ise yukarıda belirtilen şekilde hareket ile alacağın iflas masasına kaydedilmemesi halinde, asliye ticaret mahkemesinde kayıt kabul davası olarak açılması gerekir.