muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2259, Karar No: 2017/1062, Tarih: 31.05.2017

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 31.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14555, Karar No: 2014/10811, Tarih: 17.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/14555 E.  ,  2014/10811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen 02.06.2009 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesi uyarınca öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 30.01.2013 havale tarihli dilekçesiyle temyiz etmekle, süresinde yapılmayan temyiz isteğinin, aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9858, Karar No: 2023/10632, Tarih: 01.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9858 E.  ,  2023/10632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/541 E., 2023/215 K.

KARAR : Asıl davanın kabul, birleşen davanın usulden ret

Taraflar arasında Mahkemede görülen asıl ve birleşen, 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalığının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Bağ-Kur sigortalılık başlangıç tarihinin vergi kaydına göre 01.04.1989 olarak tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada ise davacı mirasçılar; müteveffa ...'nın sigortalılık başlangıç tarihinin vergi kaydı başlangıcı tarihi olan 01.04.1989 tarihi olarak tespitini talep ve dava etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; öncelikle açılan davaya yetki yönünden itiraz ettiklerini, yetkili mahkemelerin Pendik SGM'nin bağlı bulunduğu ... İş Mahkemeleri olduğunu belirterek, ayrıca açılan davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğundan reddini talep ettiği görülmüştür.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.12.2015 tarihli ve 2015/544 Esas, 2015/551 Karar sayılı kararı ile davacının geçici 18 inci madde kapsamında yasal süre içinde vergi mükellefiyetinin bulunduğu dönem için Kuruma başvuru talebinin ve Kurumda herhangi bir kaydının olmadığı, 15.05.2015 tarihli Kurum yazı cevabının incelenmesinde 5510 sayılı Kanun'un geçici 8 inci maddesi gereğince Bağ-Kur tescilinin mümkün olmadığı belirtilerek davacı başvurusunun Kurumca kabul edilmediği davacının 03.05.2014 tarihli dilekçe ile kuruma başvuruda bulunduğu anlaşıldığından açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 01.12.2016 tarihli 2016/16793 Esas, 2016/14396 Karar sayılı ilamı ile; "Mahkemece yapılması gereken iş; uyuşmazlığa konu 14.09.1989-04.10.2000 döneminde 1479 sayılı Kanun'un 24 üncü ve 25 inci maddelerinde belirtilen zorunlu sigortalılık koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp irdelenmek suretiyle varılacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir." gerekçesi ile karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Dairemizin 01.12.2016 tarihli 2016/16793 Esas, 2016/14396 Karar sayılı ilamı ile; "Mahkemece yapılması gereken iş; uyuşmazlığa konu 14.09.1989-04.10.2000 döneminde 1479 sayılı Kanun'un 24 üncü ve 25 inci maddelerinde belirtilen zorunlu sigortalılık koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp irdelenmek suretiyle varılacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir." gerekçesi ile karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 21.01.2020 tarihli 2017/41 Esas, 2020/15 Karar sayılı kararı ile asıl davada davanın kısmen kabülü ile davacının zorunlu Bağ-Kur tescil tarihinin 14.09.1989 tarihi olarak tespitine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, birleşen davada davanın kabulü ile davacının 14.09.1989-03.10.2000 döneminde 1479 sayılı 24 ve 25 mad. gereğince zorunlu Bağ-Kur sigortası olarak 4/1b kapsamında Bağ-Kur hizmet sürelerinin tespitine karar verilmiştir.

C.Bozma Kararı:

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 12.09.2022 tarihli 2022/2773 Esas, 2022/10294 Karar sayılı ilamı ile "Mahkemece uyulan bozma ilamı dikkate alındığında davacı muris ... açtığı dava ile 14.09.1989-03.10.2000 tarihleri arası 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur siğortalı olduğunun tespitini talep ettiği, mirasçıların açtığı ve birleşen davada murisleri ...’nın 14.09.1989-03.10.2000 tarihleri arası Bağ-Kur siğortalılığının tespitini talep ettiği, davaların konusunun (müddeabihlerinin) ve dava sebeplerinin aynı olduğu anlaşılmakta olup Mahkemece, asıl ve birleşen dava yönünden derdestlik açısından incelenip karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir." gerekçesi ile karar bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının çakışan başka hizmetinin bulunmadığı, davacının zorunlu Bağ-Kur tesciline esas giriş bildirgesinin 16.11.2000 tarihinde kuruma ibraz edilmiş olması karşısında anılan tarih itibarıyla 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve 4956 sayılı Kanun ile değiştirilen 1479 sayılı Kanun'un Geçici 18 inci maddesi yürürlükte değilse de; davacının talebine konu sigortalılık durumunun 1479 sayılı Kanun'un 24 üncü ve 25 inci maddeleri esas alınmak suretiyle değerlendirilmesi sonucu ve uyuşmazlığa konu 14.09.1989-04.10.2000 döneminde 1479 sayılı Kanun'un 24 üncü ve 25 inci maddelerinde belirtilen zorunlu sigortalılık koşullarının davacı yönünden gerçekleştiği anlaşılmakla, asıl davanın kabulü ile davacı muris ...'nın 14.09.1989-03.10.2000 döneminde 1479 sayılı Kanun'un 24 üncü ve 25 inci maddeleri gereğince zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak 4/1-b kapsamında Bağ-Kur sigortalı olduğunun tespitine,birleşen davanın HMK.'nın 114/1-I maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; her iki dava yönünden ileri sürülen talepler birbirinden farklı olup derdestlik bulunması mümkün değildir. Asıl davada başlangıç tarihinin tespiti talep edilmiş iken birleşen dava ise belirli bir tarih aralığı olan 14.09.1989 ile 03.10.2000 tarihleri arasında geçen sürenin tespiti talep edildiğini belirterek kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ve bozulması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili; bozma sonrası alınan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesinin hatalı olduğunu, davanın reddi gerektiğini kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz, dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 1479 sayılı Kanun hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, Kurum kayıtları, tanık anlatımlarına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5236, Karar No: 2018/8101, Tarih: 19.11.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/5236 E.  ,  2018/8101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 15/10/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının durmasına dair Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/02/2018 tarihli ve 2017/879 esas, 2018/203 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 22/10/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 22/04/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 18/09/2014 tarihinde TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, bu kararın şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin hiçbir aşamada erteleme kararına ve hakkındaki tedbire itiraz etmediği,

2- Uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğini müteakip şüphelinin kuruma müracaat etmesi üzerine tedbirin infazını yapan Kırşehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 03/11/2015 tarihli ve 2014/649 sayılı yazısı ile tedbirin infazının tamamlandığının bildirildiği, ancak henüz 5 yıllık erteleme süresi sona ermeden şüphelinin 15/05/2017 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile hakkında soruşturma başlatıldığı,

3- Bunun üzerine şüpheli hakkında TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi gereğince erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

4- Yapılan yargılama sonucunda, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/02/2018 tarihli ve 2017/879 esas, 2018/203 sayılı kararı ile "... kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın, sanığa tebliğ edilip kesinleşmesi beklenilmeksizin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmesinin sanık hakkında hukuki sonuç doğurmayacağı ve dolayısıyla kovuşturma şartının gerçekleşmediği..." gerekçesiyle, “kamu davasının durmasına” ve “dava açılmasının ertelenmesi kararının devamı için dosyanın C. Başsavcılığı'na iadesine,” karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, dosya kapsamına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/09/2014 tarihli ve 2014/11483 soruşturma, 2014/23 sayılı kararının şüpheliye 11/07/2015 tarihinde tebliğini müteakip, şüphelinin erteleme süresi içinde 15/05/2017 tarihinde tekrar uyuşturucu madde ile yakalanması karşısında, Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/4-b maddesi gereğince erteleme süresi zarfında tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulunduran sanık hakkında, mahkemesince yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/02/2018 tarihli ve 2017/879 esas, 2018/203 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; … Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması; Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

Kamu davasının açılması için aranan "ısrar şartı" TCK'nın 191/4-(a) maddesine giren durumlarda söz konusu olup Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz edilen denetimli serbestlik ve tedavi tedbirlerinin gerektirdiği yükümlülüklere, yapılan çağrılara, plan ve programlara uyup uymamakla ilgilidir. Aynı maddenin 4. fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yazılı doğrudan soruşturmayı gerektiren suç teşkil eden fiiller ısrarın kapsamı dışındadır. Bu suçlar haber alındığında, kamu davası açılması ertelenen suçla birlikte soruşturularak, yeterli delil elde edildiğinde, bu suç ihlal nedeni sayılıp, açılması ertelenmiş olan kamu davasının açılması gerekir.

Somut olayda şüpheli hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin hiç bir aşamada kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına itiraz etmediği, ayrıca uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğini müteakip şüphelinin kuruma müracaat etmesi üzerine tedbirin infazını yapan Kırşehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 03/11/2015 tarihli ve 2014/649 sayılı yazısı ile tedbirin infazının tamamlandığının bildirildiği, ancak erteleme süresi zarfında 15/05/2017 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile hakkında soruşturma başlatıldığı, bu durumda TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendleri uyarınca kamu davası açılma koşulları oluştuğu, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüpheliye tebliğ edilmesi beklenilmeden denetimli serbestlik işlemlerine başlanılmış olmasının da bu duruma bir etkisi olmayacağı, Mahkemenin “... kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın, sanığa tebliğ edilip kesinleşmesi beklenilmeksizin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmesinin sanık hakkında hukuki sonuç doğurmayacağı ve dolayısıyla kovuşturma şartının gerçekleşmediği...” şeklindeki gerekçesinin yasal dayanağı bulunmadığı, “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” sanığa tebliğ edilmeden tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağına ilişkin herhangi bir yasa veya yönetmelik hükmü bulunmadığı gibi tam tersine CMK’nın 269/1. maddesinde “İtiraz, kararın yerine getirilmesinin geri bırakılması sonucunu doğurmaz.” şeklinde hüküm yer aldığı, kaldı ki erteleme kararının sanığa tebliğ edilmesinden sonra sanığın hiçbir aşamada itiraz etmediği ve tedbirin infazını da tamamladığı, anlaşıldığından, yargılamaya devam olunarak her iki suça ilişkin deliller değerlendirilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu konudaki yasal düzenlemeye açıkça aykırı bir gerekçe ile durma kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasının durmasına dair Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/02/2018 tarihli ve 2017/879 esas, 2018/203 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 19.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6447, Karar No: 2024/2982, Tarih: 17.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6447 E.  ,  2024/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2020/1228 Esas, 2022/715 Karar

HÜKÜM : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2018/95 E., 2019/634 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin ilk olarak 1984 yılında Amerika’da kurulduğunu ve 30 yılı aşkın süredir sunduğu kalite ve ulaştığı satış rakamları ile dünyanın önde gelen saat, gözlük, deri ürün, çanta, kemer ve aksesuar üreticilerinden biri olduğunu, müvekkilinin “...” ve türevi markalarını birçok uluslararası kuruluş nezdinde tescil ettirdiğini, davalının "..." ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazlarının Marka Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen kabul edilerek başvuru kapsamından 26 ncı sınıfta yer alan bir kısım malların çıkarıldığını, bu karara karşı yaptıkları itirazlarının da nihai olarak dava konusu YİDK kararıyla reddine karar verildiğini oysa dava konusu başvuru kapsamında kalan 26 ncı sınıf malların da müvekkilinin tanınmış markalarının kapsamında yer alan mallarla ilişkili olduğunu, bu mallar bakımından da 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve aynı maddenin dördüncü fıkrasındaki koşulların oluştuğunu, dava konusu ibarenin aynı zamanda müvekkilinin ticaret unvanının asıl unsuru ile de aynı bulunduğunu, davalının "..." ibaresini, müvekkili markasının ülkemizde 18, 25 ve 35 inci sınıflarda tescilli olmamasından yararlanarak 2001/16567 tescil numarası ile kötüniyetli olarak tescil ettirdiğini, müvekkilinin anılan marka aleyhine “kullanılmama nedeniyle hükümsüzlük” davası açtığını ve bu davanın sonucunda anılan markanın kısmen hükümsüz kılındığını, bu dava sürecinde davalı tarafın müvekkilinden marka devri için talep ettiği astronomik ücretler karşılanmayınca bu kez de “...” markasını müvekkilinin diğer sınıflarda kullanımını engellemek için “...” ibareli 10’un üzerinde marka başvurusu yaptığını, bu markaların kullanım şeklinin ve stilizasyonunun müvekkilinin tanınmış “...” markasına çok benzediğini, davalı tarafın ... markalarının müvekkilinin tescilli logo tasarımını taklit ederek kullandığını, davalı tarafın müvekkilinin sektörde tanınan eski dönem esintili ürünleri için kullandığı “....” ve “....” slogan markalarını dahi ürettiği ürünlerin üzerinde kullandığını, davalının 18 inci sınıf kapsamındaki ürünlerinin müvekkilinin orijinal ... markalı saatlerinin satıldığı Boyner gibi büyük perakende satış noktalarında bir arada satışa sunulduğunu, tüketicilerin bu ürünlerin müvekkili şirketin ürünü olduğunu zannederek satın aldığını, alınan bu kalitesiz ürünler için müvekkiline yapılan şikayetler neticesinde davalı tarafın haksız kazanç elde ettiğinin ortaya çıktığını, davalının www.....com.tr alan adını kendi adına tescil ettirerek müvekkilinin www....

... markalı saatlerinin satıldığı Boyner gibi büyük perakende satış noktalarında bir arada satışa sunulduğunu, tüketicilerin bu ürünlerin müvekkili şirketin ürünü olduğunu zannederek satın aldığını, alınan bu kalitesiz ürünler için müvekkiline yapılan şikayetler neticesinde davalı tarafın haksız kazanç elde ettiğinin ortaya çıktığını, davalının www.....com.tr alan adını kendi adına tescil ettirerek müvekkilinin www.....com adlı internet sitesi görselini birebir taklit ettiğini, davalının iş bu internet sitesinde "dükkanlarımız" başlığı altında ABD’nin FLORİDA eyaletinde 4 adet dükkanı olduğunu beyan ederek tüketicileri yanıltma saikini iyice ortaya koyduğunu, davalı yanın sistematik olarak üçüncü şahısların markalarını kendi adına tescil ettirme girişiminde bulunduğunu, davalının dünyaca tanınmış ... markasını kendi adına tescil ettirdiğini, ... markasını tescil ettirme girişiminin itiraz üzerine reddedildiğini, İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde davalının 2001/6567 ve 2014 05894 sayılı markalarının hükümsüz kılınması için açılan dava derdest olduğunu, işbu dava kapsamında davalının kötüniyetli olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, YİDK’ın 08.01.2018 tarih ve 2017-M-11456 sayılı kararın iptali ile dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.