muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7423, Karar No: 2021/5298, Tarih: 28.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7423 E.  ,  2021/5298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 24. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık hakkında, suça konu 08/09/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 17/11/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve yükümlülüklerinin ihlali nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 17/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt

sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün uyarı yazısının sanığın MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiğinin dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine hükmolunması,

4-Temel cezanın, TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı olarak alt sınırdan fazla uzaklaşılarak belirlenmesi,

5-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1798, Karar No: 2014/11206, Tarih: 11.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/1798 E.  ,  2014/11206 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2014/1798

KARAR NO : 2014/11206

M.. İ.. vekili avukat S..A..t ile Ziraat Bankası A.Ş vekili avukat H. Ö.. D.. aralarındaki dava hakkında Gaziantep 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 21.2.2013 tarih ve 750-84 sayılı hükmün Dairenin 4.11.2013 tarih ve 20210-26893 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalının temyizi üzerine dairemizce onanmış, davalı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava

şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için kesin delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir. Mahkeme kararı bu gerekçe ile bozulması gerekirken, zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile onama kararı kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 4.11.2013 tarih 2013/20210-26893 sayılı onama kararının kaldırılmasına yukarıda açıklanan gerekçe ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 50.45 TL harcın istek halinde iadesine, 11.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1734, Karar No: 2011/1543, Tarih: 03.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1734 E.  ,  2011/1543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması - iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince duruşmasız davacı vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de niteliği itibariyle bu istemin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına, karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 31.5.2007 günlü dava ve 11.9.2007 günlü ıslah dilekçelerinde özetle, müvekkilinin davalı şirkete 16.5.2005 günlü hisse devir sözleşmesi ile aldığı hisselerle ortak olduğunu, sermayenin iki kere arttırıldığını ve bu arttırımlar sonrasında bakiye 857.500,-TL sermaye taahhüt borcu bulunduğunu, müvekkilinin bu arada, şirketin likit para ihtiyacını gidermek maksadıyla, şirkete çeşitli kereler çek vermek, havale göndermek ve sair nakit ödemeler yapmak suretiyle borç verdiğini, ancak bu paraları geri alamadığını, giriştiği iflas yolu ile takibin de itiraza uğradığını, esasen geçerli bir yönetim kurulu kararı olmaksızın müdür sıfatıyla verilen vekaletnameye dayalı itirazın da geçerli olmadığını ileri sürerek, davalının itirazının kaldırılmasına ve iflasına, ayrıca aleyhine alacağın % 40’ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının iflas yolu ile takipte karz akdine dayanmazken, dava aşamasında bu sözleşmeye dayanmasının iddiayı genişletme yasağı kapsamında kaldığını, taraflar arasında şirket sözleşmesinden başka sözleşme bulunmadığını, yapılan ödemelerin şirkete yatırım amacını taşıdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının iflas yolu ile takipte karz akdine dayanmazken, dava aşamasında bu sözleşmeye dayanmasının iddiayı genişletme yasağı kapsamında kaldığını, taraflar arasında şirket sözleşmesinden başka sözleşme bulunmadığını, yapılan ödemelerin şirkete yatırım amacını taşıdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davalı şirket müdürü ...’un, ortaklar kurulunun 23.3.1998 günlü kararı ile müdür olarak atandığı, sonradan ortak olan davacının, yönetim hakkının bulunmadığı, davalı şirket müdürünün, hisse devir sözleşmesi uyarınca, nominal değere göre belirlenen bedelin tamamını alması karşısında, sonradan gönderilen paraların şirketin reel değerini karşılamaya yönelik olduğu savunmasının davalı şirketçe, yazılı delille ispatlanamadığı, ortaklar kurulunun 29.6.2006 gün ve 3 sayılı kararında, davacı ortağa ait arttırılacak sermaye taahhüdünün, daha önce ortaklara borçlar hesabındaki cari hesabından karşılanmasına karar verildiği, dava dışı ...Ltd. Şti.ne yapılan ödemelerin, dava kapsamında olmadığı yönündeki davacı beyanı, sermaye taahhüdü tutarı ve davalı şirket defterlerindeki tutardan düşülmesi gereken kalemlerden arta kalan 1.175.269,45 TL’nin davalı şirketin borcunu teşkil ettiği, davacının karz iddiasının, davalı şirketin usulüne uygun tutulmayan defterleriyle ispatladığı ve yapılan hesaplamaya göre tefhim edilen depo kararı gereğinin, davalı şirketçe yerine getirildiği gerekçesiyle davanın ve icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Dava, itirazın kaldırılması ve iflas istemine ilişkindir. Davacı vekili, dava dışı ...unvanlı şirkete yapılan ödemelerin, takip tutarına dâhil olmadığını ileri sürmüştür. Her ne kadar, bu konuda bilirkişi raporu alınmış ve itiraz üzerine yeni bir heyet oluşturularak ikinci bir inceleme yaptırılmış ise de, ikinci bilirkişi raporu itirazları gidermekte yeterli olmamış, önceki raporu aynen aktarmakla yetinmiş ve hukukçu üye de, raporu denetleyemediğine dair şerh koymuş, bu konudaki itirazlar inandırıcı şekilde karşılanmamıştır. Davacı vekili dava dışı ...A.Ş.'ye yapılan ödemelerin takip tutarına eklenmediğini açıklamış iken bilirkişilerce bu tutar takip miktarından düşülmüştür. Bu durumda mahkemece, muhasebe tekniğinde uzman kişilerden seçilecek yeni bir bilirkişi heyetinden, adı geçen şirkete yapılan ödemeler konusundaki davacı beyanı göz önünde tutularak aldırılacak rapor kapsamına göre, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15965, Karar No: 2022/12845, Tarih: 21.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/15965 E.  ,  2022/12845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmişse de, sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç ceza değişmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II - Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun neticeten 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 31/3 ve 62. maddesine göre belirlenen 202 gün adli para cezasının, günlüğü 20,00 TL’den 4.040,00 TL adli para cezasına çevrildikten sonra kazanılmış hak gözetilip 4.000,00 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerekirken 202 gün adli para cezasının, 200 gün adli para cezasına indirildikten sonra 4.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/2-4, 31/3 ve 62. maddesine göre belirlenen 202 gün adli para cezasının, bir gün karşılığı 20,00 TL olarak belirlenen 4.040,00 TL adli para cezasının 4.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13526, Karar No: 2024/13828, Tarih: 25.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/13526 E.  ,  2024/13828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1238 E., 2024/2405 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/104 E., 2023/424 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı asıl tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl dava dilekçesinde; davalı Kurumun 20.02.2023 gün ve 93508956-201.02.01-E.64321056 sayılı yazı ile 01.03.2010 tarihine kadar Anonim Şirket Yönetim Kurulu üyeliğinin bittiği iddia edilerek Bağ-Kur sigortalılığının bittiğinin bildirildiğini, Aydın Ticaret Sicil Memurluğunun 07.11.2012 gün ve 8251 sayılı yazısında ... A.Ş. nin 07.11.1995 tarihinde ... sicil numarasına tescil edildiğini, 01.12.2004 tarihinde yapılan genel kurulda ...'ın üç yıl süre ile yönetim kuruluna seçildiğinin bildirildiğini, 01.03.2007 tarihinde yeniden üç yıllığına yönetim kuruluna seçildiğini ve bu tarihten itibaren genel kurul yapılmadığının bildirildiğini, genel kurul yapılmaması nedeni ile ... A.Ş.'nin organsız kaldığını, ancak Ticaret Sicil Memurluğunda kaydının açık kaldığını, kendisinin ... A.Ş. yönetim kurulu üyesi olduğu 01.12.2004 tarihinden bugüne kadar Bağ Kur sigortalığının tescil edilmesi gerekirken 5510 ve 6102 sayılı Kanunlara aykırı olarak 01.03.2010 tarihine kadar Bağ-Kur sigortalığı tescilinin hukuka, esasa ve usule aykırı olduğunu belirterek, Bağ-Kur sigortalığının tescil edilmemesi işleminin iptal edilerek, Bağ-Kur sigortalılık tescil işleminin yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacıya ait dosyanın incelenmesinde, ortağı bulunduğu ... Tekstil ve Deri Mamulleri Ticaret ve Sanayi A.Ş.'deki yönetim kurulu üyeliğinin 01.03.2010 tarihinde sonlandığını, bu tarihten sonra şirket sicil kayıtlarında zorunlu sigortalılığına esas bir yönetim kurulu karar bilgisine ulaşılmadığını, dolayısıyla, 5510 sayılı Kanun'un 4. maddesi (b) bendinin 3. fıkrası hükmü gereği anılan tarihten sonra zorunlu kapsamdaki sigortalılığının devam etme imkanının bulunmadığını, Kurum kayıtlarının resmi ve yazılı belge niteliğinde olduğunu, bu tür davaların kamu düzeni ile ilgili olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının yönetim kurulunun üyeliğinin devam ettiğini belirttiği şirketin işyerinin faal bir işyeri olmaması nedeniyle dava konusu edilen Kurum işleminde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı tarafın söz konusu şirketin yönetim kurulu üyeliğinden kaynaklı Bağ-Kur sigortalılığının tescilini talep edemeyeceği kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF