muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9625, Karar No: 2010/2651, Tarih: 02.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9625 E.  ,  2010/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 103 ada 3 parsel sayılı 27868,99 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı ... ve müşterekleri adına, 103 ada 4 ve 105 ada 1 parsel sayılı 9196,27 ve 105,07 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ise tapu kaydı nedeni ile davacılar ... ve ... adlarına eşit paylarla tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., tapu kaydına dayanarak 103 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 3099,66 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptali ile kendi adlarına tescil edilen 103 ada 4 ve 105 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara eklenmesi istemi ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacıların dayandıkları ve satış suretiyle davacılara geçen 23.05.1990 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kaydının, hudutlarında üç taraf yol ve dere olarak gösterilmesi nedeni ile uygulanamadığı, komşu parsellerin tapu kayıtlarının da tapu kaydındaki bu sınırları okumadığı, davacılara ait taşınmazların kadastro sonrası iki bölüme ayrılıp 103 ada 4 ve 105 ada 1 sayılı parsel olarak tespit gördüğü, 197,82 m2 ve 817,91 m2 yüzölçümlü bölümlerin 2/B alanı olarak belirlenip davacı tapusundan çıkartıldığı, fen bilirkişi raporunda taralı olarak gösterilen çekişmeli bölümün, satış sözleşmesine konu edilen eski tapu kaydı sınırları içerisinde kaldığının davacılar tarafından ispat edilemediği ve davacıların davalıların murisi ...'dan satın aldıkları taşınmazın kadastro sonucu 2/B kapsamında kalan yer olarak tespit dışı bırakılan bölüm dışında kalan ve adlarına tescil edilen 103 ada 4 ve 105 ada 1 sayılı parseller olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece tapu kaydı tam olarak uygulanıp kapsamı belirlenmediği gibi çekişmeli yerdeki zilyetlik durumu da tam olarak belirlenmemiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için; davacı tarafın dayandığı tapu kaydının tüm oluşum belgeleri ve varsa haritası ilgili daireler nezdinde araştırılıp, dosyaya getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri katılımıyla mahallinde yeniden keşif yapılarak; keşif sırasında davacı tarafın dayandığı tapu kaydı ve dayanağı olan tüm belgeler oluşumundan itibaren tüm tedavülleriyle okunup, kayıtlarda yazılı hudutlar, özellikle tapunun ilk tesis tarihinde mevcut olan yollar ve dere yerel bilirkişilerce zeminde tek tek göstertilmeli, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıkların zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri beyanları arasında çelişki doğduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, tapu kaydı kapsamının tayininde orman tahdidi uygulamasına ilişkin belgelerden de yararlanılmalı, keşfe götürülecek teknik bilirkişiye, uygulanan kaydın kapsamını belirtip, keşfi takibe imkan verecek biçimde kroki düzenlettirilmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; beyanlar arasında çelişki doğduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir

. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6537, Karar No: 2012/8233, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6537 E.  ,  2012/8233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C. Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 08.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/715 Esas, 2012/523 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile, Dairemizin 24.10.2011 tarih ve 2011/948 Esas, 2011/6308 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, kayıtlı olduğu vergi dairesinden şikayet tarihi itibariyle mükellefliğinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyet gösterdiği, bu adresin ticaret sicili memurluğunda kayıtlı adresinden farklı olması halinde bu adreste de şikayet tarihi itibariyle ticari faaliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan, diğer taraftan sanık hakkında re'sen terk işlemlerinin devam ettiği bildirildiğinden vergi dairesi müdürlüğünden borçlu şirketin hangi tarih itibarıyla re'sen terk ettirildiği sorulup şikayetin süresinde olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19800, Karar No: 2010/4697, Tarih: 22.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19800 E.  ,  2010/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7910, Karar No: 2012/19745, Tarih: 19.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/7910 E.  ,  2012/19745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :117-109

Dava, tedavide kullanılan tıbbi cihaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır.(HMK 1. Madde)

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde,(5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir….  Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi …. ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği, 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olayda; aktif memur olarak çalışan davacının, davaya konu tedavi giderlerinin, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildiği 15.01.2010 tarihinden önce, 01.02.2008 ila 27.06.2008 tarihleri arasına ilişkin olduğu ve uyuşmazlığın idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek; Mahkemece, davanın, yargı yolu nedeniyle görevden reddi yerine; işin esasına girilerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12600, Karar No: 2018/6356, Tarih: 25.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12600 E.  ,  2018/6356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde dahili davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 09.11.2007 günü davacının bulunduğu ... plakalı motorsiklete, davalılardan ...'nın sevk ve idaresinde bulunan 48 H 0007 plakalı kamyonetin arkadan çarpması ile gerçekleşen kazada davacının ağır şekilde yaralandığını, yoğun bakım servisinde tedavi gördüğünü, 6 ay boyunca çalışamadığını, kazadan sonra davacının bilincinin 47 gün kapalı kaldığını, yüzünde sabit izler bulunduğunu, ceza yargılamasında davalı sürücünün tam kusurlu olduğunun alınan bilirkişi raporları ile sabit olduğunu, davacının inşaat ustalığı yaparak geçimini sağladığını, eşinin çalışmadığını, bir çocuğunun bulunduğunu ve eşinin hamile olduğunu, kaza nedeniyle ailesinin de mağdur olduğunu, kaza nedeniyle sağ ayağına takılan platinin çıkarılmak zorunda kalındığını ve ayağının aynı yerden bir daha kırılması sonucunda felç kalma ihtimalinin bulunduğunu, kazadan sonra davacının psikolojik tedavi gördüğünü belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 12.000,00 TL manevi tazminat ile 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... 26.06.2014 tarihli duruşmada, kendisinin aracın ruhsat sahibi olduğunu, kaza nedeni ile bir sorumluluğunun bulunmadığını, aracın asıl sahibinin ... olduğunu, ...'in kredi çekememesi nedeni ile bankadan kredi çekerek aracı satın aldığını, ancak aracın ...'in uhdesinde olup Birlik yemek salonu isimli işyerinde aracı kullandığını, kendisinin iyi niyetli olarak yardımcı olmak amacıyla kredi çekerek aracı aldığını beyan etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesi vermemiştir.

Davacı vekili 23.05.2014 havale tarihli ıslah dilekçesi ile, bilirkişi raporunda %4 maluliyet nedeniyle müvekkilinin zararının 13.949,50 TL olduğunun belirlenmesi nedeniyle dava değerini 8.949,50 TL daha artırarak buna ilişkin harcı tamamladığını belirtmiş, ıslah dilekçesinin kabulü ile 8.949,50 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesi vermemiştir.

Davacı vekili 23.05.2014 havale tarihli ıslah dilekçesi ile, bilirkişi raporunda %4 maluliyet nedeniyle müvekkilinin zararının 13.949,50 TL olduğunun belirlenmesi nedeniyle dava değerini 8.949,50 TL daha artırarak buna ilişkin harcı tamamladığını belirtmiş, ıslah dilekçesinin kabulü ile 8.949,50 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 13.949,50 TL maddi tazminatın 5.000,00 TL'si için haksız fiil tarihi olan 09.11.2007, 8.949,50 TL'si için ıslah tarihi olan 23.05.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 09.11.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, dair karar verilmiş; hüküm, dahili davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyaya sunulan mirasçılık belgesinden davalı ...'in 16/11/2014 tarihinde hükümden önce vefat ettiği anlaşılmıştır. TMK'nın 28/I. maddesi uyarınca ölen kişinin taraf ehliyeti son bulduğundan ölen tarafa karşı davaya devam edilmesi ve ölü kişi hakkında hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda davaya ölen tarafın mirasçılarına karşı devam edilir. Davalı ...'in 16/11/2014 tarihinde yargılama devam ederken vefat ettiğinden adı geçen davalının mirasçıları tesbit edilerek davaya mirasçılara veya tayin edilecek tereke temsilcisine karşı devam edilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak ölü kişi hakkında hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle dahili davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,(2) nolu bentte açıklanan nedenle dahili davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden dahili davalılar ... ve ...'e geri verilmesine 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.