muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1622, Karar No: 2020/2884, Tarih: 17.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1622 E.  ,  2020/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlu şirkete ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu İstanbul 10. İcra Müdürlüğünün 2007/8329 E. sayılı dosyasına, bu dosyaya esas ipoteğin satılan taşınmaz hissesine değil, diğer hisseye konulduğu gerekçesiyle pay ayrılmadığını, sağlıksız tapu kaydına göre sıra cetveli düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayet olunanın ipoteğinin borçlu şirketin satılan hissesi üzerine konulmadığını, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyanın takip çıkışının sıra cetveline yazıldığını, ancak dağıtım aşamasında fer’ilerin de dikkate alındığını bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyasında 924 parsel sayılı taşınmaza ilişkin ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığı, dosyada bulunan ipotek belgesinin incelenmesinde, 13.03.1999 tarihinde taşınmazın tamamı üzerine ipotek tesisi yapıldığı, sonrasında 924 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması sonucu 410 Ada 1 Parsel numarasını aldığı, 410 Ada 1 parselin gelen kayıtlarında taşınmazın alanının 4903 m2’ye yükseldiği, paylı hale geldiği, 3213/4903 payın borçlu şirket adına kayıtlı olduğu, kalan 1690/4903 hissenin ise üçüncü şahıs adına kayıtlı olduğu, dosya içerisinde bulunan ipotek belgelerinden ipotek verenin borçlu şirket olduğunun açıkça görüldüğü, satışa konu olmayan ve ipotekli bulunmayan diğer üçüncü şahıs hissedarın 1690/4903 payına ilişkin tapu kaydı nazara alınarak pay ayrılmadığının anlaşıldığı, şikayetçinin ipoteğe dayalı alacağı yönünden ipotekli hisse satıldığından 2.sırada pay ayrılarak sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 19.12.2005 gün ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesi uyarınca şikayet olunandan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4938, Karar No: 2013/9755, Tarih: 11.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/4938 E.  ,  2013/9755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebi olmadığından bu sanık hakkındaki hüküm temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

1) Sanık ... ... ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Tayin edilen cezanın tür ve miktarının, 5237 sayılı Kanunun 50/5. maddesine göre; hükmün 14.07.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki “yüzde ... izin” basit tıbbi müdahale ile giderilmesinin mümkün olmadığı, buna göre sanık hakkındaki temel hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinden tayin edildikten sonra sanığın, mağduru silahla yaralaması nedeniyle cezasından 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra yüzde ... iz nedeniyle TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması ve bu uygulamadan sonra ortaya çıkan hapis cezasının 5 yıldan az olması halinde 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince 5 yıla çıkarılması gerekirken, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinden hüküm kurularak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, sanık müdafiinin itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10444, Karar No: 2015/13350, Tarih: 14.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10444 E.  ,  2015/13350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Hakaret suçundan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-4, 43/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2180 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28/11/2013 tarihli kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.09.2014 gün ve 300316 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “1- Kayden 01/12/1995 doğumlu olup, suçun işlendiği 24/05/2013 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 31/3. maddesinin uygulanmaması nedeni ile lehine olan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki "Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde bu ceza hapse çevrilmez. Bu takdirde 11. fıkra hükmü uygulanır" hükmüne infaz aşamasında uygulanmasına olanak tanınmayarak yazılı şekilde ödenmeyen adlî para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtar edilmesine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I-Olay:

Hakaret suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan yargılama sonucunda, seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edilerek, 2180 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, temyiz edilen kararın Yargıtayca kesin olmasından bahisle temyizin reddine karar verilmesinden sonra kesinleştirilen kararın infazı aşamasında, hükmolunan cezadan yaş küçüklüğü indirimi yapılmamış olması ve çocuklar hakkında ödenmeyen adli para cezalarının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden bu yönde ihtarda bulunulması nedeniyle, kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK’nın 31/3. maddesinin uygulanmamasına ve 5275 sayılı Kanun'un 106/4 maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar hakkında ödenmeyen adli para cezalarının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden bu yönde ihtarda bulunulmasına yönelik hukuka aykırılığa ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3 maddesinde, "Fiili işlediği sırada onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında suç, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde onsekiz yıldan yirmidört yıla; müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde oniki yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Diğer cezaların üçte biri indirilir ve bu halde her fiil için verilecek hapis cezası oniki yıldan fazla olamaz." hükmü yer almaktadır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3 maddesinde, "Fiili işlediği sırada onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında suç, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde onsekiz yıldan yirmidört yıla; müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde oniki yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Diğer cezaların üçte biri indirilir ve bu halde her fiil için verilecek hapis cezası oniki yıldan fazla olamaz." hükmü yer almaktadır.

Yine 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 106/4. madde ve fıkrasında "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." hükmüne yer verilmiş, 11. fıkrasında ise, “İnfaz edilen hapsin süresi veya kamuya yararlı işte çalışmanın, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir.” hükümleri düzenlenmiştir.

İncelenen somut olayda; dosyadaki nüfus kayıt belgesine göre, 01.12.1995 doğumlu olup suçun işlendiği 24.05.2013 tarihinde, 15 yaşını bitirip 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa verilen adli para cezasında, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmadığı görülmektedir. Bu itibarla hüküm kurulurken, TCK’nın 31/3. maddesi uygulanmayarak fazla ceza belirlenmesi hukuka aykırıdır.

Ayrıca hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceği, ancak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsili cihetine gidileceği gözetilmeden, hakaret suçu nedeniyle tayin edilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca hapis cezasına çevrileceğine hükmedilmesi hukuka uygun bulunmamıştır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

A- Hakaret suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28/11/2013 tarihli ve 2013/132 (E) ve 2013/327 (K) sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

B- Anılan Kanun maddesinin 4/d fıkrası gereğince karardaki hukuka aykırılık hükümlüye daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan TCK’nın 125/1, 125/4 ve 43/2. maddeleri uyarınca verilen 105 gün adli para cezasının, TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek suça sürüklenen çocuğun 87 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

- TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek, suça sürüklenen çocuğun 72 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan TCK’nın 125/1, 125/4 ve 43/2. maddeleri uyarınca verilen 105 gün adli para cezasının, TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek suça sürüklenen çocuğun 87 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

- TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek, suça sürüklenen çocuğun 72 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

- Gün üzerinden belirlenen adli para cezasının, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile çarpılması sonucu, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak, 1440 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

2- Hüküm fıkrasında yer alan "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine" ilişkin bölümlerin hükümden ÇIKARILMASINA,

3- İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 14.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32626, Karar No: 2016/10688, Tarih: 27.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32626 E.  ,  2016/10688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur hakkında düzenlenen 09/07/2012 tarihli raporda sol ayağındaki yaralanmanın duyulardan veya organlardan birinin işlevinin kaybı/yitimi açısından değerlendirilmek üzere olay tarihinden 18 ay sonra müracaat ettirilmesi gerektiği belirtildiği halde, bu hususta kesin raporu alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun cezasından 5237 sayılı TCK'nin 31/3 maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kabule göre de, 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-a-e, 87/3 maddeleri uyarınca tayin olunan 4 yıl 3 ay hapis cezasından TCK'nin 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 3 yıl 6ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması gerekirken hesap hatası yapılarak 3 yıl 6ay 5 gün hapis cezasına hükmedilerek suça sürüklenen çocuğa eksik ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10034, Karar No: 2024/5517, Tarih: 07.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10034 E.  ,  2024/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/180 Esas, 2023/65 Karar

DAVA TARİHİ: 26.05.2017

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davalı ... vekilinin talebi üzerine tavzih kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı ve tavzih kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, kesinlik, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiş.

Davalı ... vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.05.2024 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı idare vekili Avukat ...ve davalı ... vekili Avukat ... gelmiş, davalı ... vd. vekili duruşmaya katılmamıştır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, Pendik ilçesi, Emirli köyü 791 ve 792 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.12.2020 tarihli ve 2019/210 Esas, 2020/232 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.05.2021 tarihli ve 2021/521 Esas, 2021/732 Karar sayılı ilamı ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 21.05.2021 tarihli ve 2021/521 Esas, 2021/732 Karar sayılı ilamına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.05.2021 tarihli ve 2021/521 Esas, 2021/732 Karar sayılı ilamı ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 21.05.2021 tarihli ve 2021/521 Esas, 2021/732 Karar sayılı ilamına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesinin ilk kararı sonrasında dosyaya sunulmuş olan vasiyetname gereğince, davalılardan ...’a ödenmesi gereken bedelin bloke ettirilerek işbu davalıya ödenmesine, ilk karar gereği diğer davalılara ... payı olarak fazla ödenmiş olduğu anlaşılan bedelin ise işbu davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine karar verilmesi gerekirken, ... payı olarak eksik yatırılmış olan bedelin, ilk karar gereği diğer davalılara ödeme yapıldığından bahisle, işbu davalılardan alınarak davalı ...’a verilmesine karar verilmesi hatalı olduğundan, davacı idarece 91.378,60 TL yasal faiz bedeli depo edilmiş olup bu bedelin ödenecek faiz bedelinden mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığından ve fazla bloke edildiğinden iadesine karar verilen 6.671,82 TL bedelin çekilme tarihine kadar varsa işlemiş neması ile birlikte davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde infazı zorlaştırıcı karar verilmesi yerinde olmadığından Bölge Adliye Mahkemesinin esastan reddine ilişkin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı uyarınca inceleme yapılarak kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin yüksek olduğunu, faiz bitim tarihinin hatalı belirlendiğini, her bir davalıdan iade alınması gereken miktarın ayrı ayrı gösterilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; yasal faizin iptal edildiğini, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini, faiz bitim tarihinin hatalı belirlendiğini, taşınmazın arsa niteliğinde olup belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

3. Davalı ... vd. vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa niteliğinde olup belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

3. Davalı ... vd. vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa niteliğinde olup belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında fark kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere yasal faiz uygulanması uygundur.

4. Buna karşın; Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı öncesi ilk kararla belirlenen bedelin davalı tarafa derhal ödendiği gözetildiğinde, yalnızca bozma ilamı sonrası bloke edilen ve davalı ...'a ödenmesine karar verilen bedele 27.09.2017 tarihinden son karar tarihi olan 08.02.2023 tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken, tüm bedele son bloke tarihine kadar faiz uygulanması hatalıdır.