muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1110, Karar No: 2019/610, Tarih: 17.10.2019

(3) Soruşturma ve kovuşturmanın amacına zarar vermek olasılığı bulunmadıkça, alınmış tedbirler ilgililere bildirilir.

(4) Açılmamasına veya açılıp da içeriği bakımından adliyenin eli altında tutulmasına gerek bulunmadığına karar verilen gönderiler, hemen ilgililerine teslim olunur.' şeklinde düzenlenmişken, 20.11.2017 tarihli ve 30280 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 94. maddesi ile;

'(3) Elkoyma kararı veya emrinin aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak verilmesi halinde gönderilerin bulunduğu zarf veya paketler Cumhuriyet savcısının talimatıyla kolluk memurları tarafından açılabilir.

a) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi (madde 174),

2. Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (madde 188),

suçları.

b) 10/7/1953 tarihli ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunun 12 nci ve 13 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

c) 21/7/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 67 nci ve 68 inci maddelerinde tanımlanan suçlar.' fıkrası eklenmiş, diğer fıkralar buna göre teselsül ettirilmiş, 08.03.2018 tarihli ve 30354 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanun'un 89. maddesiyle de anılan fıkra kanunlaşmıştır.

CMK’nın 129.maddesinin uygulama alanının belirlenmesi için burada yer verilen 'postada elkoyma' ve 'gönderi' kavramlarının açıklanması, ayrıca buna ilişkin karar veya emrin kimler tarafından verilebileceğinin, nerelerde ve nasıl uygulanacağının açığa kavuşturuması gerekmektedir.

Madde metninde anlaşılacağı gibi postada elkoyma, posta hizmeti veren her türlü resmî veya özel kuruluşta bulunan gönderilerden ispata yarayacak nitelikte olanların adliye eli altına alınmasıdır. Gönderiyi kabul eden kuruluşun özel ve resmi olmasının bir önemi yoktur. Yine postada elkoyma işlemi, gönderinin posta hizmeti sağlayıcısına teslim edilmesinden, ilgilisine verilmesine kadar geçecek olan zaman diliminde ve bu süre içerisinde gönderinin bulunduğu yerlerde uygulanabilir. Gönderinin posta hizmeti sağlayıcısında bulunması yeterli olup, kapalı alanda veya nakil aracında olmasının bir önemi bulunmamaktadır. Çünkü postada elkoyma korumu tedbirinde, girilen ve gönderinin yer aldığı alandaki her nokta aranmamakta, sadece önceden belirlenen bir gönderiye elkoyma işlemi uygulanmaktadır.

Gönderi doktirinde, 'Posta hizmeti veren her türlü resmî veya özel kuruluş aracılığıyla gönderilen mektup, telgraf gibi gönderilmiş bilgileri içeren yazı, belge, paket veya koli gibi diğer şeyler' biçiminde tanımlanmıştır. Bu tanıma göre bir şeyin gönderi sayılması için mektup ve telgraf gibi bilgiler içeren yazılı belge olması şart değildir, posta hizmeti veren kurumlara teslim edilmiş maddi varlığa sahip paket veya koli gibi her şey gönderi sayılmaktadır. Posta hizmetleri Kanunu’da bu yöndedir.

Genel elkoyma tedbirinden farklı olarak postada elkoyma kararı kural olarak hâkim, gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde ise Cumhuriyet savcısı tarafından verilebilir, gecikmede sakınca bulunan hâllerde kolluk amirleri postada elkoyma emri veremezler. Öte yandan hâkim kararının veya Cumhuriyet savcısının emrinin kendilerine bildirilmesi üzerine elkoyma işlemini yerine getiren kolluk memurları, gönderilerin içinde bulunduğu zarfları veya paketleri açamazlar. Elkonulan gönderiler, ilgili posta görevlilerinin huzuru ile mühür altına alınıp derhâl elkoyma kararını veya emrini veren hâkim veya Cumhuriyet savcısına teslim edilir. Görüldüğü üzere postada elkoyma da karar vermeye yetikili olanlar ve uygulanma biçimi aramadan tamamen farklıdır. Daha sonra maddeye eklenen düzenlemeler ile gönderinin uyuşuturucu madde olması halinde kolluk memurlarına açma yetkisi verilmiş ise de, suç tarihinde böyle bir yetkileri bulunmamaktadır.

Öte yandan konuyla yakından ilgili CMK’nın 206/2-a ve 217/2. maddelerinde ortaya konulmak istenen delilin kanuna aykırı olarak elde edilmesi hâlinde reddolunacağı ve yüklenen suçun, hukuka uygun olarak elde edilmiş her türlü delille ispat edilebileceği hüküm altına alınmıştır. Bu açık ve emredici düzenlemelere göre hukuka uygun olarak elde edilmeyen delillerin ispat aracı olarak kullanılması mümkün değildir.

Bu bilgiler ışığında somut olay incelendiğinde;

Olay tutanağı ve tüm dosya içeriği ile yukarda yapılan tanımlar dikkate alındığında kargo şirketine teslimden sonra toplama merkezine getirilip kargo firmasına ait araca yüklenen kolinin gönderi olduğu konusunda duraksama bulunmamaktadır. Bu nedenle CMK’nın 116 ve devamı maddelerinde düzenlenen 'arama' koruma tedbiri hükümlerine değil, aynı Kanun’un 129. maddesinde özel olarak düzenlenen 'Postada elkoyma' hükümlerine tabi olacaktır.

Bu bilgiler ışığında somut olay incelendiğinde;

Olay tutanağı ve tüm dosya içeriği ile yukarda yapılan tanımlar dikkate alındığında kargo şirketine teslimden sonra toplama merkezine getirilip kargo firmasına ait araca yüklenen kolinin gönderi olduğu konusunda duraksama bulunmamaktadır. Bu nedenle CMK’nın 116 ve devamı maddelerinde düzenlenen 'arama' koruma tedbiri hükümlerine değil, aynı Kanun’un 129. maddesinde özel olarak düzenlenen 'Postada elkoyma' hükümlerine tabi olacaktır.

CMK’nın 129. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hükümlerine göre postada elkoyma işlemi hâkim kararı veya Cumhuriyet savcısının emri ile gerçekleştirilebilir. Kolluk görevlilerince elkoyma gerçekleştirildikten sonra, elkonulan gönderinin açılmaksızın mühür altına alınıp derhâl elkoyma kararını veya emrini veren hâkim veya Cumhuriyet savcısına teslim edilmesi gerekmektedir. Ayrıca önleme arama kararı ile postada elkoyma işlemi yapılamaz. Buna rağmen ihbar alan kolluk görevlilerinin, kargo firması toplama merkezine giderek, firmaya ait kargo taşımasında kullanılan araçta yaptıkları kontrolde, ihbara konu gönderinin varlığını tespit ettikten sonra hâkimden karar veya Cumhuriyet savcısından emir almaksızın, koliye elkoyup önleme araması kararına dayanarak koliyi açmak suretiyle delil elde etmeye çalışmaları, Anayasanın 20 ve 22. maddeleri ile AİHS’nin 8. maddesinde koruma altına alınan özel hayatın gizliliği ve yine gizliliği esas olan haberleşme özgürlüğünün ihlali niteliğinde bulunduğu, dolayısıyla söz konusu gönderi içerisinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin delil olarak kullanılmasının hukuka aykırı olduğu ve Anayasanın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamayacağı açıktır. Söz konusu kolinin açık veya kapalı alanda bulunmasının sonuca etkisi yoktur, açık alandaki araçta elde edilmiş olsa bile belirtilen düzenlemelere aykırı ve dolayısıyla hukuka uygun olmadığından kanıt olarak hükme dayanak yapılması olanaklı değildir.

Açıklanan nedenlerle gönderi içerisinde usulsüz ele geçirilen uyuşturucu maddenin delil olarak kullanılmasının hukuka aykırı olduğu, yapılan işlemin tipik postada elkoyla işlemi olduğu hâlde Özel Dairece hatalı olarak arama koruma tedbiri olarak kabul edildiği, Ceza Genel Kurulunun ise eksik araştırma yönünde bozma karar vererek bu hatalı nitelendirmeyi örtülü de olsa sürdürdüğü, işlemin açıklanan vasfına rağmen bozmada yer verilen araştırmanın dosyaya katkı sağlamayacağı, arama açık alanda yapılmış olsa dahi mevcut hukuka aykırılığın ortadan kalkmayacağı, dolayısıyla bu yöndeki araştırmanın gereksiz olduğu kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma gerekçesine iştirak etmek mümkün olmamıştır",

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; eksik araştırmayla hüküm kurulmadığı,

Düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; eksik araştırmayla hüküm kurulmadığı,

Düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının farklı gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 12.07.2017 tarihli ve 11102-4332 sayılı bozma ilamının 3. paragrafında yer alan "Ancak CMK'nın 119. maddesindeki ‘Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabilir. Kolluk amirinin yazılı emri ile yapılan arama sonuçları Cumhuriyet Başsavcılığına derhal bildirilir.’ şeklindeki düzenleme gereğince, öncelikle" ibarelerinin ÇIKARTILMASINA ve yerine "Söz konusu kargo toplama merkezinin 2559 sayılı PVSK'nın "önleme araması" başlıklı 9. maddesinin 5. fıkrasında belirtilen yerlerden olup olmadığının ve suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği kargo yüklü aracın arama işlemi sırasında kargo toplama merkezi ve eklentileri içerisinde bulunup bulunmadığının araştırılması, bu yerin önleme araması kararı ile arama yapılabilecek yerlerden olup olmadığının değerlendirilmesi, önleme araması kararı ile arama yapılamayacak yerlerden ise" şeklindeki ibarelerin YAZILMASINA,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 17.10.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10087, Karar No: 2022/11543, Tarih: 04.07.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/10087 E.  ,  2022/11543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada bulunan İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından hazırlanan 26.10.2015 tarihli rapora göre, davaya konu tabancanın namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan katı cisimlerin geçebileceği kadar bir boşluk bulunduğu, ayrıca sürgüsünün uç kısmının her iki yan yüzeyinden çatlak vaziyette olduğu, uç kısımlarında katı cisim bulunan özel nitelikte yapılmış ateşli silah fişeklerini patlattığı anlaşılmakta ise de; mekanik aksamında özellikle namlu içerisinde ve özellikle ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi, buna karşın sanıkta özel nitelikte tadil edilmiş mermi ele geçirilememiş olması ve sanığın suça konu silahın kuru sıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.07.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/659, Karar No: 2017/1031, Tarih: 21.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/659 E.  ,  2017/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

6763 sayılı Yasa'nın 43. maddesi uyarınca direnme kararı öncelikle incelendi;

Karardaki gerekçe yetersizliğinden yapılmış olan usulü bozmanın yerinde olduğu, öncelikle bu hususun Hukuk Genel Kurulu'nca incelenmesi gerektiği, birleşen dosya yönünden ise temyiz incelemesinin bilahare yapılması gerektiği anlaşılmakla dosyanın Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı' na GÖNDERİLMESİNE, 21.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4583, Karar No: 2017/7479, Tarih: 27.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/4583 E.  ,  2017/7479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK ( İŞ ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ...Elektrik Enerji Üretim San. Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Elektrik Enerji Üretim San. Tic. A.Ş.'nin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3213, Karar No: 2006/5837, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3213 E.  ,  2006/5837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 16.İcra Mahkemesi

Tarih : 2.2.2006

Nosu : 884-49

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili davalı borçluya ait ... plakalı aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalı ... AŞ.nin birinci sıraya alınmasının hatalı olduğunu, davalıya rehin hakkı sağlayan 04.09.2000 tarihli bireysel kredi sözleşmesinden doğan alacağın tamamen ödendiğini, her ne kadar borçlu 20.09.2005 tarihli yeni bir sözleşme yapmışsa da, kurulan önceki rehnin bu alacağı temin etmeyeceğini, aracın borçlu elinde haczedildiğini ve rehnin geçerli olmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili sözleşmenin 15 nci maddesine göre bedeli paylaşıma konu aracın, borçlunun bankadan aldığı ve alacağı tüm borçların teminatı olmak üzere rehnedildiğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce bedeli paylaşıma konu aracın davalı yanca sözleşmeye kefil olan üçüncü kişiye yediemin sıfatıyla teslim edilmesi ile rehnin usulüne uygun biçimde kurulduğu, ancak rehnin 42.750,-YTL.nin teminatı olması nedeniyle bu miktarı aşan satış bedelinin davacıya isabet ettirilmesi suretiyle yeniden sıra cetveli düzenlenmesi için davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 1.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/31053, Karar No: 2016/429, Tarih: 13.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31053 E.  ,  2016/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2014

NUMARASI : 2013/686-2014/760

DAVA : Davacı, ek ödeme ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki dava hakkında Afyonkarahisar İş Mahkemesince verilen kararın taraflar vekillerince temyizi üzerine Dairemizce hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı vekili onama kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek onama kararının ortadan kaldırılmasını istemiştir.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarihli ve 1987/2-520 esas, 1988/89 sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtay'ca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata nedeni olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ve 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Dairemizce, ilk temyiz incelemesi sırasında, davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilerek, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlendikten sonra; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun Ek 29. ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmühaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmadığı hususunun gözden kaçtığı anlaşıldığından, Dairemizin kararının maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya yeniden ele alınıp gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye tabi sözleşmeli statüsünde çalışmakta iken, kurumun özelleştirilmesi kapsamında 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesine ve atıfta bulunduğu 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 22. maddesi kapsamında kamu kurumuna atandığını, maaş nakil ilmühaberinin eksik düzenlendiğini ileri sürerek, maaş nakil ilmühaberinin yeniden düzenlenerek, çalıştığı süre içeresinde ödenmemiş olan ek ödemeye ilişkin ücret farkının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının davalı şirketin eylem ve işlemlerinden kaynaklı hak kaybına uğramadığını, kendi isteği ile kamu kurum ve kuruluşlarına atanmasının yapıldığını ve halen 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na tabi olarak çalıştığını, maaş nakil ilmühaberinin mevzuata uygun olarak tanzim edildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, kanuni süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1-Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda toplu iş sözleşmesi 2. sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım ve saire gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.