muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16258, Karar No: 2017/22358, Tarih: 19.10.2017

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçinin alt işveren konumundaki şirkette çalışmaya başladığı ve çalışmasını 30/03/2014 tarihine kadar kesintisiz şekilde taşeron firmalarda ve İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde devam ettirdiği, davalı İl Özel İdaresi’nin tüzel kişiliğinin 6360 sayılı yasa ile 30/03/2014 tarihinde kaldırılması üzerine davacının da son alt işveren tarafından iş sözleşmesinin sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, ... Valiliği İl Mahalli İdareler Müdürlüğü’nün dava dilekçesi ekinde bulunan 19/06/2014 tarih, 15364 sayılı yazısında; 6360 sayılı yasanın, devir işlemleri bakımında taşeron firmalarda çalışan işçileri kapsamadığı, yüklenici işçileri tarafından açılacak davalarda 178 sayılı KHK’nin 9/g maddesi gereğince, Maliye Hazinesine ... ... Muhakemat Müdürlüğü’nün taraf gösterilmesi gerekeceğinin bildirildiği, davacının da husumeti bu cevaba uygun olarak yönelttiği belirtilerek dava ... aleyhine görülmüş ve sonuçlandırılmıştır.

659 sayılı KHK'nın ek madde l/b fıkrası ile değiştirilen 178 sayılı KHK'nın 9/g fıkrasında; mevzuatında başkaca bir takip mercii ve usulü öngörülmeyen alacaklar ile diğer kurumların taraf olamayacağı davaları açmak, takip etmek ve alacağı tahsil etmek Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün görevlerinden olduğu belirtilmiştir. Söz konusu düzenlemenin Maliye Hazinesinin alacaklı olduğu takip ve davalara ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapacak komisyonu oluşturma yükümlülüğünün mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 19/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22516, Karar No: 2017/27727, Tarih: 04.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/22516 E.  ,  2017/27727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Dosya kapsamında incelenmesine ihtiyaç olduğundan; davacının dava tarihine kadar güncel hizmet döküm cetveli ile cetvelde yer alan işverenlere ait tescil bilgilerinin ve işyerlerine ait işe giriş ve çıkış bildirgelerinin dosyaya eklenmesi için yazı yazılarak belirtilen bu eksikliklerin tamamlanması ve tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9553, Karar No: 2013/22507, Tarih: 10.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9553 E.  ,  2013/22507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.12.2012 tarih ve 2011/74-2012/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 18. sınıfta tescilli 2003/00987 sayılı ve 35. sınıfta tescilli 2005/02711 sayılı "VALERON" ibareli markalarının bulunduğunu, müvekkilinin "VALERON" markasının tanınmış marka olduğunu, davalının müvekkilinin markasıyla iltibas yaratacak şekilde 18 ve 35. sınıfta 2009/20897 kod numaralı "VLR valore" markası için tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin davalının marka tescil başvurusuna karşı benzerlik ve tanınmışlık nedenlerine dayalı itirazlarının TPE YİDK tarafından nihai olarak kısmen reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline ve markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, TPE YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin markasının esaslı unsurunun "VLR" ibaresi olduğunu, tüketici nezdinde iki marka arasında iltibas oluşmasının söz konusu olmayacağını, markalar arasında belirgin farklılık bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, TPE YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin markasının esaslı unsurunun "VLR" ibaresi olduğunu, tüketici nezdinde iki marka arasında iltibas oluşmasının söz konusu olmayacağını, markalar arasında belirgin farklılık bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıya ait 2005/ 02711 sayılı markanın 18/02. sınıfta yer alan "Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar (çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtarlıklar dahil)" ile başvuru kapsamındaki aynı malların YİDK tarafından başvurudan çıkarıldığı; ne var ki; başvurudan çıkartılmayan çekişmeli 18/01. sınıfta yer alan "İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler" mallarının davacının 2005/2711 sayılı "VALERON" markasının tescil kapsamında bulunan 18/02. sınıfta yer alan mallar ile doğrudan ilişikli olduğu, biri diğerinin hammaddesi ve doğal sonucunu oluşturduğu, aynı üretim ve pazarlama kanallarından geçerek tüketiciye sunuldukları, dolayısıyla markalar ve başvuru kapsamındaki 18/01'deki mallar arasında 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu, davacı markaları tanınmışlık veya üst düzey bir ayırt edicilik kazanmadığı gibi, başvuru ile yüksek derecede bir benzerlik taşımadığı; belirli mallara hasredilmeyen ve mağazacılıkta hiç kullanılmayan davacıya ait 35/07 (mağazacılık) hizmetlerinde tescilli markalar ile başvurunun 18/03 ve 04. sınıfındaki tamamen farklı malların 8/1-b anlamında karıştırılması ihtimalinden söz edilemeyeceği, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunmadığı, davacı markalarının tanınmışlığının kanıtlanmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK’nun 2010-M-4633 sayılı kararının 18. sınıftaki “işlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler” emtiası yönünden kısmen iptaline, 2009/20897 sayılı başvuru tescil edilmediğinden ve hükümden düştüğünden hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı TPE'den temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6599, Karar No: 2006/7858, Tarih: 03.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/6599 E.  ,  2006/7858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, yol boşluğunun Türk Medeni Kanunun 713.maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tescil istemine ilişkin bulunduğundan, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmek üzere dosyanın Yüksek 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 03.07.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1823, Karar No: 2025/2410, Tarih: 28.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/1823 E.  ,  2025/2410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/251 E., 2025/219 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/241 E., 2024/255 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, davacıya ait taşınmazın orman sınırları içinde kaldığından bahisle tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi üzerine, davacı tarafça davalı aleyhine Türk Medeni Kanunu'nun 1007. maddesine dayalı olarak açılan tazminat davası sonucu lehine hükmedilen ve Yargıtay 5. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucu kesinleşen tazminat bedelinin geç ödenmesinden kaynaklanan munzam zarar talebine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60/3. hükmü uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 5. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4966, Karar No: 2014/12461, Tarih: 25.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4966 E.  ,  2014/12461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı....Hukuk Hakimliğinden verilen 19.3.2013 gün ve 2012/11 esas 2013/55 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 4.12.2013 gün ve 13047-17220 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ... tarafından 23.7.2012 tarihli dava dilekçesi ile açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama neticesinde " ..... dava ehliyetinin bulunmadığı'' gerekçesiyle davacının davasının dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairece, " özellikle 17.08.2013 tarihinde yürürlüğe giren .... 74.maddesine göre hatanın ilgili..... re'sen düzeltebileceği, dolayısıyla davacının dava açma sıfatının bulunmadığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olduğu'' gerekçesiyle mahkemenin ret kararı onanmıştır.

Davacı idare; 122 parsel sayılı taşınmazın ''.... oğlu ...'' adına kayıtlı iken 1955 doğumlu ''....oğlu ...'ın'' taşınmazın kendisine ait olduğunu bildirerek baba adının düzeltilmesi için .... üzerine muhtarlıktan alınan ilmühabere istinaden 26.2.1987 tarihinde '.....' olan baba adının ''.....' olarak düzeltilerek, davalı .... oğlu ... adına tescil edildiğini, ancak daha sonra yapılan incelemede davalının gerçek malik olmadığı, düzeltme işleminin yanlış yapıldığının tespit edildiğini ileri sürerek.... 85.maddesi gereğince tapu iptal ve önceki malik adına tescili isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki, Anayasa’nın 40. maddesinin 3.fıkrasında “ kişinin resmi görevliler tarafından vaki haksız işlemler sonucu uğradığı zarar da kanuna göre Devletçe tazmin edilir. ” hükmü öngörülmüş, 129. maddenin 5. fıkrasında ise; “ memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davalarının ancak idare aleyhine açılabileceği...” açıklanmıştır. M.K.nun 1007 nci maddesi bu bağlamda yorumlandığında, tapu sicillerinin tutulmasından ve bundan doğan zararlardan devletin sorumlu olacağı ilkesinin benimsendiği anlaşılmaktadır.

./.

-2-

./.

-2-

Yasanın bu açık hükmünün kaynak olduğu devletin sorumluluğu tapu sicilinin tutulması sırasında, sicil memurunun hukuka aykırı işlemi ile sonuç arasında nedensellik bağının varlığı gerekli ise de eylem yada işlemin kusura dayanması gerekmez. Zira devletin sorumluluğu kusursuz sorumluluktur. Anılan ilke 27.3.1957 tarih ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile benimsenmiş, Borçlar Kanununun 55. maddesindeki sorumluluğun kusura dayanmadığı 22.6.1966 tarih 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı ile de tekrarlanmıştır. Adam çalıştıran (somut olayda devlet) objektif özen eksikliğinin doğurduğu zarardan sorumludur. Çalışanın seçiminde, talimat vermede ve denetlenmesindeki eksiklik yada bozukluk nedeniyle çalışan çevre ve ilgililer için hakların kazanılması ve kullanılması açısından özel bir tehlike oluşturur. Kusursuz sorumluluk, tapu siciline bağlı çıkarların ve ayni hakların yanlış tescil sonucu sicile güven ilkesi yönünden değişmesi yada yitirilmesi bu haklardan yoksun kalınması temeline dayanır. Çünkü sicillerin doğru tutulmasını üstlenen ve taahhüt eden devlet, aykırı kayıtlardan doğan zararları da ödemeyi taahhüt etmektedir. Dayanıksız ya da hukuksal duruma uymayan kayıtlar düzenlemek taşınmazın niteliğinde yanlışlıklar yapmak da aynı kapsamda düşünülmelidir.

Bilindiği üzere; bu tür davaların kural olarak kayıt maliki ya da mirasçıları tarafından açılması gerekir ise de; davacı idarenin Türk Medeni Kanununun 1025. ve 1007. maddeleri ile .... 85. maddesi ( yargılama sırasında, 17.8.2013 tarihinde yürürlüğe giren Tapu Sicil Tüzüğünün 74.maddesi ) gereğince tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan sorumlu olacağı, TMK.nın 1007. maddesinde düzenlenen sorumluluğun kusursuz sorumluluk olup, bu madde kapsamında .... tazminat davasına muhatap ve tazminata mahkum olabileceği gözetildiğinde, eldeki davanın açılmasında ve sonuçlandırılmasında davacı idarenin hukuki yararının bulunduğu kuşkusuzdur.

Öte yandan;....85. maddesi “ .... üzerinde belgelere aykırı tescil veya yazımın düzeltilebilmesi için ilgililerin yazılı olurunun alınması ve yevmiye defterine kaydedilmesi gerekir. Belgeye aykırı yazımın veya tescilin düzeltilmesine, ilgililerden birisinin yazılı oluru olmazsa, müdür defterdarlık veya mal müdürlüğünden düzeltme için dava açılmasını, talep eder. ....avukatı bulunmayan yerlerde bu düzeltmeler için müdürlük tarafından re'sen dava açılır. İkinci ve üçüncü fıkralardaki durum, ayrıca kütük sayfasının beyanlar sütununda belirtilir....., yevmiye defteri ve yardımcı sicillerde belgesine aykırı olarak basit yazım hatası yapıldığının tespit edilmesi halinde, müdür tarafından nedeni düzeltmeler sicilinde açıklanarak, re'sen düzeltme yapılır ” şeklinde olup, doğrudan dava açmaya engel bir yasal düzenleme içermemektedir.

Diğer taraftan, .... bağlı kuruluşlar olarak, genel bütçe içinde ayrı bütçe ile yönetilen kamu kuruluşlarıdır.

Diğer taraftan, .... bağlı kuruluşlar olarak, genel bütçe içinde ayrı bütçe ile yönetilen kamu kuruluşlarıdır.

O halde; ....hatalı gerçekleştirilen çekişmeye konu işleminin düzeltilmesi ile ilgili olarak yukarıdaki ilkelerde dikkate alındığında eldeki davayı açabileceği kuşkusuzdur.

Ayrıca, dava eski ....yürürlükte olduğu tarihte açılmış olup karar tarihinden daha sonra yürürlüğe giren ....hükümlerinin olayda uygulama yeri bulduğuna ilişkin Dairenin onama kararı maddi yanılgıya dayalıdir.

./..

-3-

Hal böyle olunca; işin esasına girilerek, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Anılan bu husus karar düzeltme isteği sonucu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, duruşmalı karar düzeltme isteğinde bulunulmuş ise de, karar düzeltme istekleri usul hükümleri uyarınca duruşmalı yapılamayacağından duruşma isteği reddedilerek evrak üzerinde yapılan inceleme sonucunda davacının karar düzeltme isteğinin 1086 sayılı HUMK.'un 440.maddesi gereğince kabulüyle, Dairenin 04.12.2013 tarih ve 2013/13047 Esas, 2013/17220 Karar sayılı onama kararının belirtilen nedenlerden dolayı ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 19.03.2013 tarih, 2012/11 Esas, 2013/55 sayılı kararının açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4199, Karar No: 2011/2102, Tarih: 22.04.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4199 E.  ,  2011/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- 05.06.2000 tarihli 1 sıra numaralı 21.7.2005 tarihli 3 ve 4 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren birbirini takip eder şekilde ve düzenli tüm tedavül kayıtlarının Tapu ve Kadastro Genel Müdürlügü Arşiv Dairesi Başkanlığı ile gerektiğinde mahalli Tapu Sicil Müdürlüğü'den getirtilerek dosyasına konulması,

2- Tarfların dayandığı 21.7.2005 tarih ve 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 sıra numaralı tapu kayıtları ile 05.06.2000 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kayıtlarının kadastro tespiti sırasında herhangi bir parsele revizyon görüp görmediği Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, varsa revizyon gördükleri parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretlerinin getirtilerek dosyasına konulması; bundan sonra dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 25. maddesine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3969, Karar No: 2020/3362, Tarih: 16.12.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/3969 E.  ,  2020/3362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : Olası kasıtla öldürme, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, ruhsatsız tabanca taşıma, görevi yaptırmamak için direnme, silahla havaya ateş etme

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında;

...'a yönelik olası kasıtla öldürme suçundan beraat,

Sanık ... hakkında;

...'a yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK'nin 87/4, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

Sanık ... Mutğan hakkında;

1) Ruhsatsız tabanca taşıma suçundan beraat,

2) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK'nin 265/1, 265/4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası,

3) Silahla havaya ateş etme eyleminin kabahat olduğu kabul edilerek 5326 sayılı Kanunun 36 maddesine göre 50 TL idari para cezası.

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, sanık ..., sanık ... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...’e yönelik olası kastla öldürme ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış, bozma üzerine incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sübuta, meşru savunmaya, eksik incelemeye, gerekçenin yetersizliğine, kısa kararın yeterince açık olmadığına, Cumhuriyet savcısının; sanıklar ..., ... ve ... taksirle ölüme neden olma suçundan mahkumiyetleri gerektiğine, sanık ...'ün suçunun sabit olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1)Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...’e yönelik olası kastla öldürme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

1)Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...’e yönelik olası kastla öldürme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıklar ..., ... ve ...’nin cezaevi firarisi sanık ...’ü yakalamak amacıyla aldıkları istihbarat üzerine olay yerine gittikleri, bir süre sonra sanık ...’ün de olay yerine beyaz ... marka aracıyla geldiği ve daha önceden olay yerine gelip beklemekte olan tanık ...’in aracının yanından geçerek kendisini takip etmesini işaret edip birlikte olay yeri olan ... AVM’nin açık otoparkının çakıl taşlı alanına doğru gittikleri, her iki aracın yan yana durduğu, araçlardan birkaç kişinin daha indiği ve sanık ...’ün aracının bagaj kısmı önünde ayakta konuşmaya başladıkları, bu sırada sanık ...’ün yaya olarak kendilerine doğru yaklaşan sanıklar ... ve ...’ı fark etmesi üzerine, sanık ...’ın dur ihtarında bulunarak havaya ateş ettiği, sanık ...’ün de üzerindeki kurusıkı tabanca ile sanıklara doğru ateş ederek aracına doğru kaçtığı ve aracına binerek uzaklaşmaya başladığı sırada maktulün bulunduğu yere 19 metre, sanık ...’ün aracına olan uzaklığı ise 3 metre olan sanık ...’in sanık ...’ün aracına doğru ateş etmeye başladığı, maktüle yaklaşık 35-40 metre mesafede bulunan sanık ...’nin de kendisinin bulunduğu yöne doğru aracıyla gelen sanık ...’ün aracına doğru ateş ettiği, sanık ...’in yapmış olduğu atışlar nedeniyle sanığın aracının yakınında bulunan maktulün kafa arka kısmından aldığı tek isabet sonucu öldüğü olayda;

Sanık ... ve diğer sanık polis memurlarının 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun ek 4. maddesi kapsamında suça elkoyma ve işlenmesinin devamını engelleme konusunda görevli ve yetkili olduğu, aynı Kanunun 16. maddesi uyarınca da görevinin gereklerine uygun şekilde hareket edilerek firari sanığın bulunduğu gruba sanık ... tarafından havaya iki el ateş edilerek dur ihtarında bulunulduğu, ancak sanık ...’ün üzerinde taşıdığı kuru sıkı tabanca ile 3 el havaya ateş ederek aracına binip kaçmaya çalıştığı sırada sanık ...’in sanık ...’ü durudurmak amacıyla aracının tekerlerine doğru ateş ettiği, bu kapsamda kanunun hükmünü yerine getiren sanığın eyleminin TCK'nin 24/1. maddesi kapsamında olduğu ancak sanığın, olay sırasında dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak sanığın görüş alanı içerisinde olan maktül ve yanındakilerin isabet alıp ölebileceğinin öngörülebilir nitelikte olması karşısında; maktulün isabet alıp ölmesi ile sonuçlanan eyleminin TCK'nin 27/1. maddesi uyarınca ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerde sınırın kast olmaksızın aşılması niteliğinde olduğu ve bu nedenle TCK'nin 22/3. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 85/1. maddesinde düzenlenen taksirle öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmemesi,