muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13244, Karar No: 2018/11980, Tarih: 16.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/13244 E.  ,  2018/11980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiği gerekçesi ile ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, genel tatil, fazla çalışma ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının kesintisiz çalışmadığı, davacının alacağının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Davacı Temyizi Yönünden:

Fazla çalışmaların ve hafta tatili alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın ve hafta tatili çalışmasının tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda, bilirkişi tarafından fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinden davacının çalışma şekli, işin düzenlenmesi ve fazla çalışma miktarı gibi hususlar göz önünde bulundurularak hesap yapılırken %30 oranında indirim yapılmıştır. Mahkemece bilirkişinin %30 indirimli olarak hesapladığı alacaklar üzerinden hüküm kurulurken tekrar %35 oranında indirim yapılmıştır. Bu nedenle, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından Mahkemece ikinci kez hakkaniyet indirimi yapılması bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı temyizi yönünden;

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Davalı temyizi yönünden;

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacının kış aylarında 09.00-19.00 saatleri arasında fazla çalışma yaptığına ilişkin beyanı karşısında hükme esas alınan bilirkişi raporunda taleple bağlı kalınmayarak kış aylarında davacının 09.00-19.30 saatleri arasında çalıştığının kabulü ile hesap yapılmıştır. Davacının talebi aşılarak fazla mesai alacağının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 16/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15, Karar No: 2010/5558, Tarih: 24.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/15 E.  ,  2010/5558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 35, 86/3-e, 62. maddeleri uyarınca üç kez 375 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair (NİĞDE) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2008 tarihli ve 2007/274 esas, 2008/442 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/12/2009 gün ve 2009/14366/70526 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/12/2009 gün ve 2009/289767 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/8. maddesi uyarınca adlî para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireysellestirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği hâlde, sanıkların basit yaralama olarak belirlenen eylemi sebebiyle haklarında belirlenen 60 gün temel adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi gereğince 1200 yeni Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesini müteakip artırım ve indirim maddelerinin uygulanmasında,

2-Sanıkların müştekiler Muhittin Yüksel, ... ve ...'ya karşı işlemiş bulundukları basit yaralama suçundan dolayı sanıklar hakkında müştekilerden her birine karşı işlemiş bulundukları suçlardan dolayı ayrı ayrı ve denetime uygun karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıkların eylemlerini üç ayrı kişiye karşı işlendiğinden bahisle her bir kanun maddesinin üçer kez uygulandığı belirtilmek suretiyle hüküm kurulmasında.

İsabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (NİĞDE) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 23.10.2008 gün ve 2007/274, 2008/442 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanıklar ... ve ...'ın, yakınan Muhittin Yüksel'e karşı kasten yaralama suçundan eylemlerine uyan, 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi uyarınca, mahkemenin takdiri gözetilerek adli para

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (NİĞDE) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 23.10.2008 gün ve 2007/274, 2008/442 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanıklar ... ve ...'ın, yakınan Muhittin Yüksel'e karşı kasten yaralama suçundan eylemlerine uyan, 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi uyarınca, mahkemenin takdiri gözetilerek adli para

cezasında gün sayısının 60 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmalarına, aynı yasanın TCK.’nın 86. maddesinin 3.fıkra (e)bendi uyarınca yarı oranında artırım ile 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, TCK.’nın 35/2.maddesi uyarınca ¾ oranında indirim ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 22 tam güne indirilmesine, aynı yasanın 62.maddesine göre 1/6 oranında indirim ile 18 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, bulunan bu sonuç gün sayısı ile aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL nin çarpılması suretiyle sanıkların 360,00'ar TL. adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, her iki sanığın yakınan ...'a karşı kasten yaralama suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek, adli para cezasında gün sayısının 60 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmalarına, aynı yasanın TCK.’nın 86. maddesinin 3.fıkra (e)bendi uyarınca yarı oranında artırım ile 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, TCK.’nın 35/2.maddesi uyarınca ¾ oranında indirim ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 22 tam güne indirilmesine, aynı yasanın 62.maddesine göre 1/6 oranında yapılan indirim sonucu 18 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, bulunan bu sonuç gün sayısı ile aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL nin çarpılması suretiyle sanıkların 360,00'ar TL. adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, sanıkların yakınan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesi uyarınca ve mahkemenin takdiri gözetilerek adli para cezasında gün sayısının 60 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmalarına, aynı yasanın 86.maddesinin 3.fıkra (e)bendi uyarınca yarı oranında artırım sonucu 90 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı yasanın 35/2.maddesi uyarınca ¾ oranında indirim ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 22 tam güne indirilmesine,

TCK.'nın aynı yasanın 62.maddesine göre 1/6 oranında indirim ile 18 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, bulunan bu sonuç gün sayısı ile aynı Kanunun 52/2. maddesi

gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL nin çarpılması suretiyle sanıkların 360,00'ar TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 24.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18386, Karar No: 2017/928, Tarih: 13.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18386 E.  ,  2017/928 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... Yapı Malzemeleri Tic. Ltd. Şti. 2-... Grup Akrilik Tic. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında Samsun 2. İş Mahkemesinden verilen 27.11.2012 günlü ve 2010/840 E, 2012/802 K. sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Kurum vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı şirketlerden ... hakkında yeniden ihya ve tescil kararı verildiği görülmektedir. Yeniden ihya ve tescil kararında, tasfiye memuru tayinine ilişkin karar vermilmemiştir. Gerekçeli karar, Tebligat Kanunu 35. maddesine göre davalı şirkete tebliğ edilmiştir.

Davalı şirketlerden ... Grup Akrilik Tic. Ltd. Şti.’ye tasfiye memuru tayin edilmesi sağlanarak, gerekçeli kararın davalı şirketi temsilen tayin edilen tasfiye memuruna tebliği ile gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35697, Karar No: 2013/38325, Tarih: 04.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/35697 E.  ,  2013/38325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde "kurumun zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve yasanın öngördüğü 6 aylık süre beklenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14748, Karar No: 2023/1533, Tarih: 21.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/14748 E.  ,  2023/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2554 E., 2019/140 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etmek

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2018 tarihli, 2017/407 Esas ve 2018/234 sayılı Kararı ile sanık hakkında "silahlı terör örgütüne yardım etmek" suçundan 5237 sayılı TCK'nın 220/7 maddesi yollamasıyla 314/2 nci maddesi gereği 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 220/7 maddesi gereğince yapılan yardımın niteliği ve miktarı nazara alınarak takdiren 1/2 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi gereğince cezasından 1/2 oranında artırım yapılarak 3 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 62/1 maddesi gereği cezasından taktiren 1/6 oranında indirim yapılarak neticeten 3 yıl 1 ay 15 ... hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak mahrumiyetlerine karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 21.0.12019 tarihli, 2018/2554 Esas ve 2019/140 sayılı Kararı ile, dosyaya sonradan gelen delil itibariyle sanığın eylemlerinin TCK'nın 314/2 nci maddesinde düzenlenen "silahlı örgüte üye olma" suçunu oluşturacağı gözetilmeyerek sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe istinaf yoluna başvurulmadığından bozma nedeni yapılmamış ve silahlı örgüte üye olma suçunda suç tarihinin "14.03.2017" yerine yazılı şekilde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir, eleştirisi ile kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık ve müdafiinin istinaf itirazları yerinde görülmemiş olmakla istinaf başvurularının kesin olarak esastan reddine karar verilmiştir.

3.Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5 inci maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz davasının esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi:

1-Eksik araştırma yapıldığına, mevcut delillerin yetersiz olduğuna,

2-Suçun unsurlarının bulunmadığına, kararın bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın Bank ... hesap ve hesap hareketleri hususunda düzenlenen bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere sanığın söz konusu bankada ilk hesap açılışını 07.04.2008 tarihinde yaptığını, 31.12.2013 tarihi itibariyle mevduat hesap bakiyesinin sıfır olduğu, 2014 yılında sanığın mevduat hesabında nakit para giriş-çıkışı olmadığı ancak sanığın 2015 Şubat ayında örgüt mensubu olan H.Ş. gibi isimlerin yaptığı çağrı tarihleriyle uyumlu olarak 700 TL para aktardığı, sanığın FETÖ/PDY ile iltisaklı Altın Kalpler Eğitim Derneği'ne üye olduğu yönetim ve denetim organlarında görev aldığının tespit edildiği, yine sanığın ilgili KHK ile kapatılan Ufuk Sağlık Sen isimli sendikaya 03.12.2014 tarihinde üye olup 12.04.2016 tarihinde bu sendikadan istifa ettiği, bu haliyle sanığın eylemlerinin örgütün yapısına dahil olmamakla birlikte örgütün kimi faaliyet veya eylemlerine iştirak ettiği, bu haliyle sanığın eylemlerinin yardım etme kapsamında kaldığı mahkememizce anlaşılmakla sanık hakkında aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir. şeklindedir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince gerekçeli karar başlığında suç ismi olarak silahlı terör örgütüne üye olma belirtilmiş ve silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım suçundan hüküm kurulmuş ise de; hükümden sonra dosyaya sunulan Malatya İl Emniyet Müdürlüğü'nün 09.08.2018 tarih ve 989633 sayılı yazısı ekinde gönderilen eşine ait ByLock tespit ve değerlendirme tutanağına göre, sanığın 490761 ID numarası ile ByLock kullanıcısı olduğunun tespit edildiği gözetilerek, sanığın eylemlerinin TCK'nın 314/2 nci maddesinde düzenlenen "silahlı örgüte üye olma" suçunu oluşturacağı gözetilmeyerek, mahkemece silahlı örgüte üye olma suçundan ceza tayin olunduktan sonra örgüte üye olmayanlar hakkında uygulanabilecek TCK'nın 220/7 inci maddesi uyarınca örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm tesis edilip TCK'nın 314/2 nci maddesi uyarınca belirlenen cezadan indirim ile sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe istinaf yoluna başvurulmadığından bozma nedeni yapılmamış ve silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "14.03.2017" yerine yazılı şekilde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş, mahkemenin kararında eleştirilen hususlar dışında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır, şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

a) Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280)

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 inci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.