muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3264, Karar No: 2024/5316, Tarih: 27.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/3264 E.  ,  2024/5316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2443 Esas, 2024/459 Karar

HÜKÜM : Direnme

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/123 E., 2019/672 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit ve banka teminat mektubunun iadesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya direnme kararı verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı tarafından düzenlenen 02.03.2015 tarih ve A-029358 seri nolu 52.081,00 TL bedelli faturada belirtilen malların müvekkiline teslim edilmediğini, müvekkili ile davalı arasında alacak borç ilişkisi bulunmadığını ileri sürerek, anılan fatura nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitini ve İNG Bank Mersin Şubesince düzenlenen 134 TM 117744 sayılı 10.10.2013 tarihli 150.000,00 TL tutarındaki teminat mektubunun iadesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; menfi tespit davasında, eda hükmü niteliğinde teminat mektubu iadesinin de talep edilemeyeceğini, bu talebin tefrik edilerek ayrı harç alınması gerektiğini, müvekkili davalı şirket ile davacı şirket arasında 19.10.2012 tarihli "Münhasır Dağıtım Sözleşmesi" imzalandığını, sözleşmenin 5.9 maddesinde, sözleşmeye konu ürünlerin muhafazası için gereken derin dondurucu dolaplarla ilgili hükümlerin yer aldığını, dava konusu faturanın, işbu sözleşmenin 5.9 maddesi gereğince müvekkili tarafından davacıya teslim edilmiş olan dolapların iade edilmemesi nedeniyle düzenlendiğini, taraflar arasında sözleşme bulunmasına rağmen davacının faturaya konu ticari ilişkiyi ve malların teslim alındığını açıkça inkar ettiğini, tarafların ticari defterleri incelendiğinde ticari ilişkinin varlığının ortaya çıkacağını, ayrıca fatura konusu dolapların teslim edildiğine dair tutanakların mevcut olduğunu, öte yandan faturanın düzenlendiği 02.03.2015 tarihinde müvekkili şirkete bir kısım ödemeler yapıldığını, müvekkilinin davacıdan 21.085,56 TL tutarında alacaklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu faturanın her iki tarafın defter ve kayıtlarında yer almadığı, fatura münderecatındaki emtianın teslimine dair herhangi bir belge ve kaydın bulunmadığı, bu fatura dışında cari hesaptan kaynaklı 21.085,56 TL alacak hususunda bir ihtilaf bulunmadığı, bu alacağın ödendiği ve bu hususun dava konusu olmadığı, dava konusu A-029358 seri numaralı 02.03.2015 tarihli 52.081,02 TL bedelli faturadan dolayı davacının borçlu olmadığı, davalı tarafın herhangi bir alacağı ve riski kalmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, teminat mektubunun davacıya iadesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin12.03.2021 tarihli 2020/201 Esas, 2021/475 Karar sayılı kararıyla; davacı vekilinin tüm davalı vekilinin ise vekalet ücreti ve yargılama masraflarına yönelik istinaf gerekçeleri dışında kalan sair istinaf itirazlarının İlk Derece Mahkemesi kararında tartışılıp değerlendirilen ve usul ve yasaya uygun bulunan gerekçeler nedeniyle reddine karar verilmiştir. Dava konusu teminat mektubunun dava tarihi itibari ile iade edilmemesinde davalının haklı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazlarında kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kabulü ile 02.03.2015 tarih ve A-029358 seri nolu düzenleyeni ... Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş, borçlusunun davacı olduğu faturadan dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine, davacı tarafından davalıya verilen ING Bank A.Ş ... Şubesi tarafından düzenlenen 134 TM KE 11744 nolu 150.000,00 TL bedelli teminat mektubunun davacıya iadesine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 11.04.2023 tarih, 2021/4971 E. ve 2023/2228 K. sayılı kararıyla mahkemece davalı yandan dava edilen faturaya konu malların davacıya teslimine ilişkin bilgi ve belgelerin sunmasının istenmesi, davalı yana ispat hakkı tanınması gerekirken eksik değerlendirme ile sonuca gidilmesi doğru olmadığı, kabule göre de, taraflar arasındaki 19.10.2012 tarihli münhasır dağıtım sözleşme hükümlerinin değerlendirilmesinde dava edilen faturaya konu malların iade yükümlülüğü davacı tarafta olup mahkemece bu hususun kararda tartışılmamasının da doğru olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamında belirtilen bozma sebebinin 30.11.2017 tarih, 2017/864 E. ve 2017/1382 K. sayılı kararda ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması sebebi yapıldığı, direnilen kararda da bu hususun belirtildiği, kaldırma kararı doğrultusunda davalı vekilinden cevap dilekçesinde belirttiği dava konusu derin dondurucu dolap ve mısır arabalarının teslimine ilişkin belgeleri sunmasının istenilmesine, davalı vekilinin kaldırma kararının da buna ilişkin olduğunu bilmesine rağmen cevap dilekçesinden itibaren sunacağını belirttiği teslime ilişkin belgeleri sunmadığı, davalı vekilinin cevap dilekçesinden itibaren sunacağını belirttiği teslime ilişkin belgelerinin, yargılamanın hiçbir aşamasında sunulmadığı hususu geekçede değerlendirilip, tartışılmış olmasına rağmen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 145 inci maddesine aykırı olarak Yargıtay bozma ilamının gerekçesinde davalı vekiline bu imkan tanınmasının gerektiğinin belirtilmesi nedeniyle ve yine kabule göre 19.10.2012 tarihli Münhasır Dağıtım Sözleşme hükümlerinin değerlendirilmesinde dava edilen faturaya konu malların iade yükümlülüğü davacı tarafta olup mahkemece bu hususun kararda tartışılmamasının doğru olmadığı ve bozmayı gerektirdiği belirtilmiş ise de; kararda; davacı adına düzenlenen dava konusu 52.081,02 TL bedelli faturanın tarihinin 02.03.2015 tarihli olduğu ve bu tarihten sonra düzenlenen tarafların kabulünde olan 31/03/2015 tarihi itibariyle davacının davalıya 21.085,56 TL bakiye borcu olduğuna ilişkin mutabakat belgesi gözetildiğinde ilk derece mahkemesince davanın kabulünün doğru olduğu gerekçesine yer verildiği gerekçesi ile direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; derin dondurucu dolapların davacı tarafça teslim alındığına karine olarak kabul edilip edilmeyeceğinin tartışılmadığını, oysa sözleşme ile birlikte değerlendirildiğinde dolapların teslim edildiğinin karine olduğunun açık olduğunu, dolapların iade edilmediğinde düzenlenecek faturaya davacının itiraz etmeyeceğini, ürünlerin muhafazası amacıyla derin dondurucu dolapların mülkiyeti müvekkilinde kalmak üzere ariyet olarak müvekkilinden davacının temin ettiğini ve kendi müşterilerinin adreslerine bıraktırdığını, dolapları iade edilmesinden davacının sorumlu olduğunun sözleşme de yer aldığını

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, faturaya dayalı menfi tespit ve teminat mektubunun iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, faturaya dayalı menfi tespit ve teminat mektubunun iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yeniden yapılan incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının isabetli olduğu anlaşılmıştır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 373 üncü maddesinin beşinci fıkraları uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10470, Karar No: 2009/18321, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/10470 E.  ,  2009/18321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1964 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında Çolaklı Köyü 805, 806, 807, 808, 809 ve 810 parsel sayılı sırasıyla 19.380 m2, 5.700 m2, 5.150 m2, 6.350 m2, 5.900 m2 ve 6.100 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, T.Sani 307 tarih 150 ve Temmuz 1955 tarih 5 sıra nolu tapu kayıtları ile 22 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak taşınmazlar hakkında Sulh Hukuk mahkemesinde 1954/41 ve 1954/24 esas sayılı dosyalarda dava bulunduğundan söz edilerek ... haneleri açık olarak tesbit edilmişlerdir.

788, 798, 799, 800 ve 802 parsel sayılı sırasıyla 9.900 m2, 10.250 m2, 26.550 m2, 20.050 m2 ve 11.200 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, T.Sani 307 tarih 150 ve Temmuz 1955 tarih 5 sıra nolu tapu kayıtları uygulanarak taşınmazlar hakkında Sulh Hukuk mahkemesinde 1954/41 ve 1954/24 esas sayılı dosyalarda dava bulunduğundan söz edilerek ... haneleri açık olarak tesbit edilmişlerdir. ... ... ve arkadaşlarının 806, 807, 809, 810 parsellere, ... ... ve arkadaşlarının 805 parsele, ...’nın 808 parsele, ... ve ... ...’in 799, 800, 802, 805, 806, 807, 808, 809, 810 parsellere, ... İşbilir’in 799 ve 802 parsellere, Hazinenin 798, Orman Yönetiminin 788 parsellere yönelik itirazları üzerine kadastro komisyonunca taşınmazların ... hanelerinin açık olduğu, Tapulama Mahkemesince karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hazine 25.3.1954 tarihli dilekçe ile ... ... aleyhine Ocak 308 tarih76 sıra nolu tapu kaydına tutunarak davalının dava dilekçesinde sınırlarını belirttiği taşınmazlara 1949 yılından bu yana el attığından elatmasının önlenmesi ve ecrimisil istemiyle Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.10.1964 gün 1954/24- 1964/235 sayılı kararıyla çekişmeli taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlendiği gerekçesi ile dava dosyası Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Hazine 25.3.1954 tarihli dilekçe ile ... aleyhine Ocak 308 tarih 76 sıra nolu tapu kaydına tutunarak davalının dava dilekçesinde sınırlarını belirttiği taşınmazlara 1949 yılından bu yana el attığından elatmasının önlenmesi ve ecrimisil istemiyle Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.10.1964 gün 1954/41- 1964/234 sayılı kararıyla çekişmeli taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlendiği gerekçesi ile dava dosyası Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Hazine 25.3.1954 tarihli dilekçe ile ... aleyhine Ocak 308 tarih 76 sıra nolu tapu kaydına tutunarak davalının dava dilekçesinde sınırlarını belirttiği taşınmazlara 1949 yılından bu yana el attığından elatmasının önlenmesi ve ecrimisil istemiyle Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.10.1964 gün 1954/41- 1964/234 sayılı kararıyla çekişmeli taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlendiği gerekçesi ile dava dosyası Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Her bir parsel hakkındaki dava Kadastro Mahkemesinde ayrı esaslara kayıt edilmiş, daha sonra mahkemece aktarılan tüm dava dosyaları H.Y.U.Y.’nın 45.maddesi uyarınca birleştirilmiştir. ... ve ... ... itirazlarından vazgeçmişlerdir. ... 798 ve 800 parsel sayılı taşınmazların kendisine ait olduğu, ...; T.Sani 1307 tarih 150 ve T.Sani 1308 tarih 76 sıra nolu tapu kayıtlarına tutunarak çekişmeli tüm taşınmazlarda kayden 23/72 payının bulunduğu iddiasıyla davaya katılmışlardır.

Mahkemece Orman Yönetimi ve Hazinenin davasının reddine, taşınmazların kişiler adlarına tapuya tesciline yönelik verilen kararın Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyizi üzerine Dairece bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.12.1993 gün 1993/11998-11269 sayılı bozma kararında özetle “Dairenin geri çevirme kararı üzerine son oturum tutanağının bulunmadığına dair tutanak düzenlendiği, davanın sonuçlandırıldığına ilişkin son oturum tutanağı bulunmadığından kısa karar ile gerekçeli kararın uyumlu olup olmadığının denetlenemediği, son oturum tutanağının dosyada bulunmasının zorunlu olduğu, bu sebeple son oturum tutanağının bulunarak dosya arasına konulması, bulunamaması halinde oturumun yenilenmesi ve imzalı tutanağın dosyada bulunmasının gerekli olduğu” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, dava konusu taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oldukları , Hazinenin ve katılan davacıların tutundukları tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uymadığı, kişiler yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde düzenlenen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesi ile Hazine ve orman yönetiminin davasının reddine, 798 ve 800 sayılı parsellerin ... mirasçıları adlarına, 799 parselin ... İşbilir mirasçıları adlarına, 788 ve 802 sayılı parsellerin ... mirasçıları adlarına, 808 parselin ... mirasçıları adlarına, 805 parselin ..., ... ... ... ve ... ... adlarına, 806 parselin ... ..., 807 parselin ... 809 parselin ..., 810 parselin ... ... adlarına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede davanın devamı sırasında 1970 yılında yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu, daha sonra 11.10.1985 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede davanın devamı sırasında 1970 yılında yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu, daha sonra 11.10.1985 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

1) Orman Yönetiminin temyiz itirazları yönünden; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.Şöyle ki, Mahkemece Hazinenin tutunduğu Ocak 1308 tarih 76 ve T.Sani 307 Yoklama 150 sıra nolu tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uymadığı , davalı kişiler yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesi ile Hazinenin davasının reddine karar verilmiş ise de T.Sani 307 Yoklama 150 sıra nolu tapu kaydı kadastro çalışmaları sırasında çekişmeli taşınmazlara revizyon görmüş olup, taşınmazların zilyetleri olan davalılarda T.Sani 307 Yoklama 150 sıra nolu tapu kaydının gittilerinden Ocak 1938 tarih 3 ve Temmuz 1955 tarih 5 sıra nolu tapu kayıtlarına tutunmuşlardır. Dayanak tapu kayıtlarının Hazinenin tutunduğu tapu kaydının gittisi olduğunun anlaşılması üzerine davalılar tapu kayıtlarına tutunmaktan vazgeçmişlerdir. Kadastro Mahkemesine aktarılan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1954/41-1964/234 sayılı dosyasında 29.5.1960 tarihinde yapılan keşifte dinlenen 312 doğumlu yerel bilirkişi ... ...; Hazinenin tutunduğu Ocak 1308 tarih 76 sıra nolu tapu kaydı ile davalılardan ...’in tutunduğu T.Sani 307 Yoklama 150 sıra nolu tapu kaydının gittilerinden olan Temmuz 1955 tarih 5 sıra nolu tapu kaydının çekişmeli yere mevkii ve sınırları itibariyle uyduğunu, ... oğlu ...’ın nereyi kullandığını bilmediğini bildirmiş ve tapu kaydı uygulaması ... bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 29.5.1960 tarihli krokili raporda gösterilmiştir. Bozma öncesi 12.8.1986 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ... oğlu 1929 doğumlu Hazinenin tutunduğu tapu kaydındaki Zeyve Köyü’nün Yavrudoğan Köyü olduğu, 1952 yılına kadar bu arazilerin yarısının bu köyün (Çolaklı Köyünün) yarısının da

... Köyü’nün olduğu, 1952 yılında Çolaklı Köyünün bağımsız köy haline geldiğini bildirmiş, aynı tarihli keşifte dinlenen ... oğlu 1930 doğumlu ... ...’da dava konusu taşınmazların bir bölümünün ... oğlu İstiefan’dan geldiğini duyduğunu bildirmiştir. Kaldı ki Hazinenin tutunduğu her iki tapu kaydı birbirini sınır olarak göstermektedir. Bozma sonrası Ocak 1308 tarih 76 sıra nolu tapu kaydının Köyü Zeyve , mevkii ..., miktarı 25 dönüm olup ... ve gittisi olmayıp tamamı ... oğlu Vasil Veledi İsteifan’a aittir. T.Sani 307 Yoklama 150 sıra nolu tapu tapu kaydının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden gönderilen suretinde mevkii yazılı olmayıp köyü Zeyve, miktarı 25 dönüm olup ... oğlu ... ve Rum Milletinden ... oğlu İsteifan adlarına kayıtlıdır. T.Sani 307 Yoklama 150 sıra nolu tapu tapu kaydının maliklerinden ... oğlu ... ‘in payı ...’in 314 tarihinde ölümüyle mirasçıları tarafından yapılan satış üzerine Ocak 1938 tarih 3 sıra nolu tapu ile ..., ... ... ve ...’ya geçmiş, bunlarında paylarının bir bölümünü ...’e satmaları üzerine ... oğlu ...’e ait nısıf payın tamamı Temmuz 1955 tarih 5 sıra nolu tapu ile ..., ... ..., ... ve ...’ya geçmiştir.Çekişmeli taşınmazlara komşu olan 804 parsele revizyon gören K.Sani 308 Yoklama 80 sıra nolu tapu kaydının da Köyü Zeyve mevkii ise ... ‘dir. Bu durumda Hazinenin tutunduğu tapu kayıtlarının çekişmeli yerlere köyü, mevkisi ve sınırları itibariyle uyduğu anlaşılmaktadır. Kadastro Mahkemesinde yapılan keşiflerde dinlenen bir kısım yerel bilirkişi ve tanıklar Hazinenin tutunduğu tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara köy ve mevkiisi itibariyle uymadığını bildirmişler ise de resmi belgelere uygun düşmeyen tanık ve yerel bilirkişi anlatımlarına değer verilemez.

Kaldı ki; bozma öncesi 26.5.1985 tarihinde yapılan keşifte dinlenen 1330 doğumlu tanık ve yerel bilirkişiler davalı tüm taşınmazların Tugayoğullarına ait olduğunu, askere gitmelerinden önce ... bu yerleri şu an ki zilyetlerine sattıklarını, taşınmazların bir bölümünün tarla bir kesiminin fundalık olduğunu, satın alanların 1-2 yıl içinde imar ihya ettiklerini, 40 yıldır kullandıklarını belirtmişlerdir .12.8.1986 tarihinde yapılan keşifte dinlenen 1929 doğumlu yerel bilirkişi 799 parselin ... İşbilir tarafından 30 yıl önce Tugayoğullarından satın aldığını, o tarihte taşınmazın 5-6 dönüm miktarındaki yola yakın bölümleri dışında kalan güneydeki kesiminin çalılık olduğunu, ... İşbilir tarafından ihya edildiğini, diğer taşınmazların ise 50 yılı aşkın süreyle zilyetleri tarafından kullanıldığını bildirmiş, aynı keşifte dinlenen tanık ... oğlu 1926 doğumlu ... ... ise 805 ila 810 parsellerin askere gitmeden 2-3 yıl öncesine kadar fundalık olduğunu, ... ...’nın imar ihya ettiğini, 20 yaşlarında iken 799 parselin 6 -8 dönümlük bölümünün açık olduğunu, gerisinin ... İşbilir tarafından imar ihya edildiğini, diğer taşınmazların ise zilyetleri tarafından 40 yıldır kullanıldığını belirtmiştir. Davalılardan ... ise, Sulh Hukuk Mahkemesinin 1954/41 esas sayılı dosyasının 30.6.1954 tarihli oturumunda dava konusu taşınmazları ..., ... ... ve M.... ...’dan (Hazinenin tutunduğu ve kadastro sırasında çekişmeli taşınmazlara revizyon gören T.Sani 307 Yoklama 150 sıra nolu tapu kaydının gittisi Ocak 1938 tarih 3 sıra nolu tapu kaydının malikleridir) haricen satın aldığını belirtmiştir. Davalıların ve keşiflerde dinlenen yerel bilirkişi ile tanıkların zilyetlik ve imar ihya yönündeki anlatımları birbirinden farklı olduğu gibi çekişmeli 805 ila 810 parsellere kadastro çalışmaları sırasında revizyon gören ve keşifte bu taşınmazlara uyduğu belirlenen 22 yazım numaralı vergi kaydı ise 1960 tarihlidir. Bilindiği üzere vergi kayıtları zilyetlik belgesi olup zilyetliğin hangi tarihte başladığını gösterirler.Bu sebeple de lehe delil olabildiği gibi aleyhe de delil oluşturabilir. Bu durumda kabule göre de davalılar, çekişmeli taşınmazları hangi tarihte imar ihya ettiklerini ve davanın açıldığı 25.3.1954 tarihine kadar 20 yıl süreyle nizasız fasılasız ... sıfatıyla kullandıklarını da ispatlayamamışlardır.

O halde mevcut dosya kapsamından Hazinenin tutunduğu tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uyduğu anlaşılmakla dayanak Ocak 1308 tarih 76 sıra nolu 25 dönüm yüzölçümlü tapu kaydının tamamı, T.Sani 307 Yoklama 150 sıra nolu 25 dönüm yüzölçümlü tapu kaydının ise nısıf payı Rum milletinden ... oğlu İstiefan’a ait olup, Rumlardan metruk yerler zilyetlik yoluyla kazanılamayacağından, Hazine adına tescil edilmesi gerekeceğinden ve ortak sınırının tespiti de mümkün bulunmadığından çekişmeli taşınmazların 3/4 payının Hazine adına, 1/4 payının ise zilyetleri adlarına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 09.12.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9125, Karar No: 2016/9460, Tarih: 09.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/9125 E.  ,  2016/9460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 01/03/2016

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 151/1,152/1-a,6252 maddeleri gereği 4000.00 TL adli para cezasının temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 07/01/2016 tarihinde tefhim edilen kararı, CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 19/02/2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararında isabetsizlik görülmediğinden başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 09.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.