muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5947, Karar No: 2019/1538, Tarih: 06.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5947 E.  ,  2019/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusuru olmadığına, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporunun hükme esas alındığına, ceza miktarına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin ve süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz ettiği anlaşılan katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sonucu 16.200 TL adli para cezası yerine yanlış hesaplama sonucu 16.100 TL adli para cezasına hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün dördüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak, TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 820 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla16.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA 06.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/305, Karar No: 2017/3565, Tarih: 04.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2017/305 E.  ,  2017/3565 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen şikayet sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 18.01.2016 gün ve 2015/3192 Esas, 2016/216 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, ... 2013/292 E. sayılı dosyası ile başlattıkları icra takibi sonucunda borçluya ait aracın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunan ...'ne satış bedelinden garameten pay ayrıldığını, kamu alacağının ipotekli alacaklıdan sonra gelen alacaklıya iştirak ettirilmek suretiyle hacze iştirak edebileceğinin açıkça düzenlendiğini, sıra cetveline dahil edilen şikayet olunanın alacağının ihtiyati hacizden kaynaklanmakta olup, ihtiyati haczin ise ilk hacze iştirak olanağı bulunmadığını, 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesi gereğince şikayet olunan idareye satış bedelinden garameten pay ayrılmaması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile şikayet olunanın alacağının sıra cetvelinden çıkartılarak, şikayet olunana ayrılan satış bedelinin öncelikle şikayetçi şirkete ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, borçluya ait araç üzerine 11.02.2013 tarihinde rehin sözleşmesine dayalı olarak haciz uygulanmış olduğu, aynı araç üzerinde ... alacağının bulunduğu, ... tarafından 03.04.2012 tarihinde haciz konulduğu, ....'nin alacağı için ise 11.02.2013 tarihinde haczin konulmuş olduğu, sıra cetvelinde birinci sıradaki alacaklının SGK, ikinci sıradakinin rehin alacağı olduğu, üçüncü sırada Mersin Vergi Dairesi'nin alacağının bulunduğu, taşıt üzerindeki ilk haczin, ... 6183 sayılı Yasa gereğince yapmış olduğu alacağa dayalı olduğu, bu alacağın amme alacağı olduğu, ilk haczi koyan amme alacaklısının izni olmaksızın hacze iştirakin mümkün olmadığı dikkate alınmadan paranın paylaştırılmasına karar verilmiş olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile....'nün 2013/292 E. sayılı takip dosyasındaki paranın paylaştırılması kararının iptaline, yeniden paranın paylaştırılması kararının düzenlenmesi için talimat verilmesine dair verilen kararın şikayet olunan ... vekili temyiz etmesi üzerine Dairemiz'in 2015/3192 E., 2016/216 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, şikayet olunan ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

../..

S.2.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2537, Karar No: 2025/4770, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2537 E.  ,  2025/4770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli Tecentriq ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli Tecentriq ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11768, Karar No: 2015/12385, Tarih: 10.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/11768 E.  ,  2015/12385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...'un nüfus kaydının iptali ile nesebinin düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı nüfus müdürlüğü tarafından temyiz edilmiş, temyizin reddine dair karar da davalı nüfus müdürlüğünce temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, eşi ...'tan olma kızı ...'nın .... ve ... çocukları olarak nüfusa kaydedildiğini bildirerek, ...'un nüfus kaydının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile ....'nın baba adının ...., anne adının ... olarak düzeltilmesine ve annesi ... ile arasında soybağı tesisine karar verilmiştir. Hüküm nüfus müdürlüğü tarafından temyiz edilmiş, temyizin reddine dair karar da nüfus müdürlüğünce temyiz edilmiştir.

Dava nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, bu davalarda nüfus idaresi yasal hasım olduğundan taraf olarak temyiz hakkı bulunmaktadır. Bu nedenle nüfus müdürlüğünün temyiz isteminin kabulüne ve mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 06.03.2014 günlü kararının kaldırılmasına karar verilerek dosya içindeki tüm kağıtların incelenmesi sonucunda;

1-Davacının dava dilekçesinde ...'nın babasının ... olduğunu bildirerek nüfus kaydının düzeltilmesini istediği dikkate alınarak baba ...'ın davaya dahili sağlanıp, davanın kanıtlanması durumunda anne ve babanın sonradan evlendikleri de dikkate alınarak ...'nın mevcut nüfus kaydının iptali ile baba hanesine annesi ... olarak tescili gerektiğinin dikkate alınmaması,

2-Nüfus kayıtlarındaki düzeltme istemine ilişkin davalarda, mahkemelerin hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunduğu gözetilerek, somut olayda mahkemece salt taraflar ve tanık beyanları ile yetinilmeyip bu iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Davalı ...'un mahkemenin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/330, Karar No: 2025/1609, Tarih: 25.02.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/330 E.  ,  2025/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, davacı, adli yardım talebini mali durumunu göstermeye yeterli önceki aşamalardan farklı somut bir belgeye dayandırmadığından ve yargılama safahatında adli yardım talebi kesin olarak reddedildiğinden, temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Bu ret kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davacı tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8588, Karar No: 2017/3138, Tarih: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/8588 E.  ,  2017/3138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat - Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

A-Sanık ... hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 331. maddesine ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanık ...’in yalnızca şirketin çalışanı olmayıp, Nata Denizcilik Nak. ve Kiralama San. ve Tic. Ltd. Şirketinin %1 hissedarı olup bu şirketin %99 hissedarının da sanık ... olmasına karşın, bu kapsamda sanıklar ... ve ... arasında işçi-işveren ilişkisinin ötesinde bir ortaklığın bulunduğu gözetilmeksizin, ayrıca sanığın savunmasına göre muvazaalı bir devri sanığın bilebilecek durumda olup olmadığı araştırılmaksızın ve karar yerinde tartışılmaksızın eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

B-Sanıklar ... ve ... hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 331 maddesine ilişkin kurulan hükümlere yönelik incelemede;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

2-İİK'nın 331/1 maddesi uyarınca hapis cezasının alt sınırının 6 ay hapis cezası olmasına rağmen, mahkeme tarafından sanıklar ... ve ... hakkında 3 ay hapis cezasına hükmedilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

C-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 331. maddesine ilişkin kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Kabule göre de;

2-İİK'nın 331/1 maddesi uyarınca hapis cezasının alt sınırının 6 ay hapis cezası olmasına rağmen, mahkeme tarafından sanıklar ... ve ... hakkında 3 ay hapis cezasına hükmedilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

C-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 331. maddesine ilişkin kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Şikayete konu tasarrufların bir kısmının iptaline ilişkin olarak açılan, İstanbul 6.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/6 esas ve 2013/30 karar sayılı tasarrufun iptali dosyasına ilişkin kararın kesinleşmesinin beklenilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri yerine eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2318, Karar No: 2006/3585, Tarih: 01.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2318 E.  ,  2006/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu karar vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 15.maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün esas tutulması gerekir. Somut olayda davacı idarece belgelerin mahkemeye sunulduğu gün (davanın açıldığı tarih) gözönünde bulundurulduğunda -karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin belirlenmiş olduğu da gözetilerek- dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde bilirkişi kurulunun 2005 yılı yerine 2004 yılına ilişkin verileri esas alan raporuna itibarla hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazisinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında)kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken, bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %6 olarak kabulü,

3-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

4-İrtifak kamulaştırılması nedeniyle dava konusu yerde kaldığı anlaşılan 1-3 yaşlarındaki 34 adet kayısı fidanının her birinin cinsi ve yaşı belirtilmek suretiyle İl Tarım Müdürlüğünden ve gerektiğinde ilgili kurumlardan değerlendirme tarihi (2005 yılı) itibariyle rayiç birim değerleri sorulup saptanıp raporun denetlenmesi gerekti- ğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

4-İrtifak kamulaştırılması nedeniyle dava konusu yerde kaldığı anlaşılan 1-3 yaşlarındaki 34 adet kayısı fidanının her birinin cinsi ve yaşı belirtilmek suretiyle İl Tarım Müdürlüğünden ve gerektiğinde ilgili kurumlardan değerlendirme tarihi (2005 yılı) itibariyle rayiç birim değerleri sorulup saptanıp raporun denetlenmesi gerekti- ğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurulundan bozma gereklerine uygun ve denetlemeye elverişli ek rapor alınmalı, davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilerek oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 1.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.