muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10652, Karar No: 2019/11231, Tarih: 28.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2014/10652 E.  ,  2019/11231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... hakkında tayin olunan cezanın miktarına göre müdafin süresinde de yapmadığı duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, İNCELEMENİN DURUŞMASIZ YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

... Üniversitesinde görevli sanıklar hakkında Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının 18/01/2011 tarihli ve 2011/12 sayılı lüzumu muhakeme kararında ''... Sanık ...'nun ... Üniversitesi Isı Merkezi inşaatını yapan ... firması ile Karataş Meslek Yüksekokulu inşaatını yapan ... İnşaat firmasına tamamlamadıkları işler için tamamlanmış gibi hakediş ödemek, yarım kalan inşaatı şikayetçi ...'a bedel ödemeden tamamlattırmak, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in; projelerine göre eksik yapılan ... Üniversitesi Merkezi Derslik ve İdari Blok inşaatı ile Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Binası İkmal İnşaatının kabulünü yapmak ve 8.192 metrekare seramik alan için yükleniciye 10.073 metrekare seramik alan üzerinden ödeme yaparak kamu zararına neden olmak...'' şeklindeki isnatların 5237 sayılı TCK'nın 236/2-d maddesinde düzenlenen edimin ifasına fesat karıştırma suçunu oluşturabileceği, suç tarihinde üniversite rektörü olarak görev yapan sanık ... dışındaki diğer sanıklar hakkında 3628 sayılı Kanunun 17. maddesinde sayılan edimin ifasına fesat karıştırma suçundan iddianame ile kamu davası açılması gerektiği, yine bu suçla ilgili yargılama yapma ve delilleri değerlendirme görevinin de üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri, sanık ..., katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 28/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2254, Karar No: 2013/8313, Tarih: 24.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2254 E.  ,  2013/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

.... Köyünde 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine ve Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 15. maddesine göre yapılan kadastro çalışmasında dava konusu 145 ada 2 sayılı parsel (eski parsel numarası 22) tapuda malikleri adına kayıtlıyken 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yapılan çalışma sonucu, Yönetmeliğin 15 ve Genelgenin 27. maddesine göre yeni parsel numarası ve yüzölçümü belirtilip eski ve yeni yüzölçümleri arasındaki miktar farklılığının ölçü ve hesaplama yöntemleri ile teknoloji farklılığından kaynaklandığı açıklanarak yeniden düzenlenmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğunun tesbiti ile orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmış; mahkemece, davanın 2859 sayılı Kanun gereğince pafta yenileme çalışmalarını kapsayacağı, tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesi ile davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş; davacı ... Yönetimi tarafından hükmün temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08/05/2012 gün ve 2012/5380 E. - 6728 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece, çekişmeli parselin yenilenmeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı, haritası ve tutanağı getirtilerek harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi vasıtasıyla keşif ve inceleme yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usûl ve Esaslara İlişkin Yönemelik hükümlerine uygun çalışma yapılıp yapılmadığı saptanarak bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınması, yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun belirlenmesi halinde, bu aykırılıkları giderecek hüküm kurulması, çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunun saptanması durumunda Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine karar verilmesi, dava dilekçesinde aynı zamanda taşınmazın orman vasfında olduğu iddia edildiğinden bu davada kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek mülkiyete ilişkin bu dava yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma kararı doğrultusunda 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itirazın reddine, dava konusu... Köyü, 145 ada 2 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağı gibi tesciline, taşınmazın orman olduğuna ilişkin dava yönünden mahkemenin görevsizliğine, usûlünce talep halinde, dava dosyasının görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalara yönelik itirazın reddine, mülkiyete ilişkin dava yönünden görevsizliğe karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 24/09/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15037, Karar No: 2017/470, Tarih: 16.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/15037 E.  ,  2017/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerel mahkemece verilen ilk karar, tarafların temyizi üzerine, davalı kadının usulüne uygun bildirdiği tanıklarının tamamının dinlenilmesi gerektiğinden bahisle hüküm tümüyle bozulmuş; tarafların boşanma davası ve fer'ilerine yönelik yapılan temyiz itirazları bozma sebebine göre inceleme konusu yapılmamıştır. Bu itibarla boşanma davası kesinleşmemiş olup mahkemece yapılan kesinleştirme işlemi de idari işlem mahiyetinde bulunduğundan her zaman geri alınması mümkün görülmüştür. Uyulmasına karar verilen bozma ilamı sonrasında verilen kararda bu durum gözetilmeksizin, boşanma davasının kesinleştiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde kurulan hüküm, kanunun açık ihlali mahiyetinde görüldüğünden usul ve yasaya aykırı hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/2192, Karar No: 2009/2278, Tarih: 10.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2192 E.  ,  2009/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

ESAS KARAR

2009/2192 2009/2278

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Tapuda kayıt tashihi istemine ilişkin davada Bursa 6. Asliye Hukuk ve Bursa Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R AR -

Dava, tapuda kayıt tashihi istemine ilişkindir.

Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesince, istemin Bursa Kadastro Mahkemesinin 1984/132 Esas, 1986/100 Karar sayılı kararının tavzihine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bursa Kadastro Mahkemesi ise, hükmün infazından sonra tavzih yapılamayacağı gerekçesiyle, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davacının Ulu olan soyadının Bursa Kadastro Mahkemesinin 1984/132 Esas, 1986/100 Karar sayılı kararında ... olarak yazıldığı iddiası ile hükümde düzeltme istendiği anlaşılmaktadır.

HUMK’nun 455. maddesinde, tavzihin ancak hükmün infazına kadar yapılabileceği hüküm altına alınmıştır. Daha önceki tavzih istemi bu gerekçeyle red edilmiştir. Davacı hükümde soyadının ... olarak gösterilmesi nedeniyle işlem yaptıramadığını bildirmektedir. Davacının isteği ile kast edilenin tapuda kayıt tashihi olduğu anlaşılmaktadır.Bu durumda, uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17261, Karar No: 2013/28747, Tarih: 19.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/17261 E.  ,  2013/28747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanığın mağdur ...'a karşı tehdit eylemi sebebiyle kurulan hükme yönelik itirazın incelenmesinde;

Suçun oluştuğu 2004 yılı Kasım ayına göre temyiz süreci içinde, sanık yararına olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE,

2)Sanığın mağdur ...'a karşı tehdit eylemi sebebiyle kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Akıl hastalığı nedeniyle cezai ehliyeti bulunmayan sanığa, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden ve sanığın yükletilen suçu işleyip işlemediği delillere dayalı olarak tartışılıp hukuki durumu değerlendirilmeden, soyut olarak akıl hastalığı nedeni ile hakkında ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3079, Karar No: 2019/9573, Tarih: 07.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/3079 E.  ,  2019/9573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 21.09.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra ...... sayılı TCK'nın 64/1 ve ... sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükümlerin ...... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek ...... sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25312, Karar No: 2015/38271, Tarih: 19.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/25312 E.  ,  2015/38271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/317047

MAHKEMESİ : Tekirdağ (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2011

NUMARASI : 2010/710 (E) ve 2011/387 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

2-Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık S.. Ü..'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6726, Karar No: 2021/2849, Tarih: 16.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/6726 E.  ,  2021/2849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanığın tayin olunan ceza miktarı itibarıyla yasal koşulları bulunmayan süresinden sonra da vaki duruşmalı inceleme isteminin CMUK'un 318. maddesi gereğince REDDİNE, suçtan zarar gören Antalya Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı vekilinin 03/01/2014 havale tarihli dilekçesinin yalnızca katılma istemine yönelik olduğu ve temyiz iradesi içermediği nazara alınarak incelemenin katılan, sanık ve müdafi ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarıyla sınırlı ve duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Antalya Büyükşehir Belediyesinde zabıta komiseri olarak görev yapan sanığın, dondurma tezgahı açmak isteyen katılandan para istediği, vermediği takdirde tezgahı kaldırtacağını söyleyerek menfaat temin ettiği ve bu suretle icbar suretiyle irtikap suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de; teknik araçlarla izlemenin düzenlendiği TCK'nin 140. maddesinde sayılan katalog suçlardan birinin işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka suretle delil elde edilememesi halinde, şüpheli veya sanığın kamuya açık yerlerdeki faaliyetlerinin ve iş yerinin teknik araçlarla izlenebileceğinin, ses veya görüntü kaydı alınabileceğinin hükme bağlandığı ve bu kararın hakim, gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısı tarafından verileceği, Cumhuriyet savcısı tarafından verilen kararların da yirmi dört saat içinde hakim onayına sunulacağının belirtildiği, somut olayda ise katılan tarafından kayda alınan görüntü ve konuşmaların yasayla düzenlenen usul ve esaslara uyulmadan elde edildiği, yetkisiz kişilerce elde edilen bu kayıt ve bulguların bir suça ilişkin de olsa hukuka aykırı delil niteliği taşıdığı, Anayasa'nın 38. maddesindeki “kanuna aykırı olarak elde

edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez”, CMK'nin 206/2-a bendindeki “delil kanuna aykırı olarak elde edilmişse reddolunur” ve aynı Kanun'un 217/2. maddesindeki “yüklenen suç hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilir” hükümleri nazara alındığında, hukuka aykırı olarak elde edilmiş ses ve görüntü kayıtlarının soruşturma veya kovuşturma sırasında kullanılamayacağı, mahkumiyet hükmüne ispat aracı olamayacağı, diğer taraftan katılan tarafından ses ve görüntü kayıtlarının kendi beyanına göre sanığa bir süre para verdikten sonra tekrar para istemesi halinde elinde bulunması için alındığının anlaşıldığı, dolayısıyla mağdurun yetkili makamlara başvurma imkanının olduğu ve bunun zorunlu bulunduğunu bildiği veya bilmesi gerektiği halde buna aykırı şekilde bizzat katılanın elde ettiği ses ve görüntü kayıtlarının hukuka uygun kanıt olarak kabulünün mümkün olmadığı, kaldı ki bahse konu kayıtların ani gelişen ve bir daha elde edilme imkanı bulunmayan kanıt niteliğinde de sayılamayacağı, hukuka aykırı delil niteliğindeki söz konusu kayıtlar dışlandığında, katılan ...'ın gerçekleştiği iddia edilen olaydan uzun bir süre sonra şikayetçi olması ve tanıklar ... ile ...'un beyanlarının sanık savunmaları ile uyumlu olması karşısında, katılanın soyut iddiası dışında sanığın istikrarlı savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak, somut ve yasal delil de elde edilemediğinden yüklenen suçtan beraatine karar verilmesi yerine yanılgılı değerlendirme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kabule göre de;

Katılanın ekonomik durumunun araştırılmasından sonra irtikap edildiği kabul edilen 2.500,00 TL yönünden TCK'nin 250/4. maddesinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının karar yerinde değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Antalya Büyükşehir Belediyesinin katılma istemi hususunda bir karar verilmesi lüzumu,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nin 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yüklenen suçu TCK'nin 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasa'nın 53/5. maddesi uyarınca "cezasının infazından sonra işlemek üzere 2 yıl 6 ay süre ile 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına" karar verilmesi yerine, sadece "kamu görevinden yasaklanmasına" şeklinde sınırlı uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafin, katılanın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 16/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6407, Karar No: 2017/10494, Tarih: 20.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/6407 E.  ,  2017/10494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiş, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ve diğerleri vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20.06.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av.....şı taraf davacı ve vekili adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.275.20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10267, Karar No: 2014/9775, Tarih: 31.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10267 E.  ,  2014/9775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2014

NUMARASI : 2013/846-2014/23

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili müvekkilinin davalıdan konut satın aldığını,satışın kredi kullandırılarak yapıldığını ve imzalanan sözleşmenin 2.2 maddesine göre " taksit oranlarındaki artış oranı bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından düşük olanına göre arttırılacaktır" düzenlemesinin bulunduğunu, davalının bu hükme ve memur maaş artış oranı daha düşük olmasına rağmen diğer kriterleri esas aldığını ve müvekkillerinden fazladan bedel tahsil edildiğini ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutarak her bir davacı için ayrı ayrı 700,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 25/11/2013 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini davacı E.. K.. yönünden 2.657,79 TL'ye, davacı F.. Ş.. yönünden 2.319,64 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporuna göre 2006 yılı ikinci altı aylık dönem için %2.52 oranı esas alınarak ,2008 yılı ikinci dönemi için 2,35 oranları esas alınarak yapılan hesaplamaya göre davacı E.. K..'den 2.657,79 TL, davacı F.. Ş..'den 2.319,64 TL fazla tahsilat yapıldığı anlaşıldığından davanın bu miktarlar üzerinden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalılar arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlar esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.