muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3118, Karar No: 2013/8912, Tarih: 08.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3118 E.  ,  2013/8912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Köyünde 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine ve Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 15. maddesine göre yapılan kadastro çalışmasında dava konusu 134 ada 23 sayılı parsel (eski parsel numarası 480) tapuda malikleri adına kayıtlıyken 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yapılan çalışma sonucu, Yönetmeliğin 15 ve Genelgenin 27. maddesine göre yeni parsel numarası ve yüzölçümü belirtilip eski ve yeni yüzölçümleri arasındaki miktar farklılığının ölçü ve hesaplama yöntemleri ile teknoloji farklılığından kaynaklandığı açıklanarak yeniden düzenlenmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğunun tesbiti ile orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmış; mahkemece, davanın 2859 sayılı Kanun gereğince pafta yenileme çalışmalarını kapsayacağı, tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesi ile davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş; davacı ... Yönetimi tarafından hükmün temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15/05/2012 gün ve 2012/3837 E. - 7394 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece, çekişmeli parselin yenilenmeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı, haritası ve tutanağı getirtilerek harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi vasıtasıyla keşif ve inceleme yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usûl ve Esaslara İlişkin Yönemelik hükümlerine uygun çalışma yapılıp yapılmadığı saptanarak bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınması, yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun belirlenmesi halinde, bu aykırılıkları giderecek hüküm kurulması, çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunun saptanması durumunda Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine karar verilmesi, dava dilekçesinde aynı zamanda taşınmazın orman vasfında olduğu iddia edildiğinden bu davada kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek mülkiyete ilişkin bu dava yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma kararı doğrultusunda 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itirazın reddine, dava konusu ... Köyü, 134 ada 23 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağı gibi tesciline, taşınmazın orman olduğuna ilişkin dava yönünden mahkemenin görevsizliğine, usûlünce talep halinde, dava dosyasının görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalara yönelik itirazın reddine, mülkiyete ilişkin dava yönünden görevsizliğe karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 08/10/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15731, Karar No: 2012/1075, Tarih: 23.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/15731 E.  ,  2012/1075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Anamur İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK' nun 128/2. maddesinin son cümlesi gereğince kesinleşen kıymet takdiri için 2 yıl geçmedikçe yeniden kıymet takdir edilemez. Öte yandan Hukuk Genel Kurulu'nun 26.02.1992 gün ve 1992/70-130 sayılı kararında "satışın kıymet takdirinin esas alındığı tarihten 2 yıl sonra yapılmasının başlı başına ihalenin feshi sebebi sayılacağı" benimsenmiştir.

Somut olayda satışa esas teşkil eden kıymet takdiri icra memurluğunca 04.07.2007 tarihinde yapılmıştır. Yukarıda sözü edilen Hukuk Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere 2 yıllık sürenin başlangıcı olan bu tarihten itibaren 25.12.2009 satış tarihine kadar 2 yıllık sürenin geçtiği görülmekte olup, mahkemece bu husus re'sen dikkate alınmalıdır. O halde mahkemece açıklanan nedenlerle ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3375, Karar No: 2025/2164, Tarih: 17.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/3375 E.  ,  2025/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/725 E., 2023/755 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

SUÇ TARİHLERİ : 04.10.2020, 31.01.2021

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Her ne kadar Tebliğnamede suç tarihi olarak sadece 04.10.2020 gösterilmiş ise de, maddi hatadan kaynaklanan bu husus giderilerek suç tarihlerinin 04.10.2020 ve 31.01.2021 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/201 Esas, 2023/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 43/1, 62, 52/2-4, 53, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/725 Esas, 2023/755 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu ile sair itirazların reddine ancak;

Teselsüle konu her iki olayda da sanık açısından Türk Ceza Kanunu'nun 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık şartları oluşmasına rağmen; tatbik edilmeyerek fazla ceza tayini hususunun usul ve kanuna aykırı olduğu;

İstinaf başvurusunda bulunan sanık müdafiinin istinaf sebeplerinin bu yönleri ile yerinde olduğu ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hukuka aykırılığın Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1.a ve 303/1. maddeleri gereğince duruşma açılmaksızın düzeltilebileceği ve bu konuda karar verilebileceği mümkün bulunduğu anlaşılmakla;

İstinaf başvurusunda bulunan sanık müdafiinin istinaf sebeplerinin bu yönleri ile yerinde olduğu ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hukuka aykırılığın Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1.a ve 303/1. maddeleri gereğince duruşma açılmaksızın düzeltilebileceği ve bu konuda karar verilebileceği mümkün bulunduğu anlaşılmakla;

"A) Hükmün sanık ... hakkındaki A)Maddesinin 4. paragrafının hükümden tamamen çıkartılarak yerine yine hükmün 4. paragrafı olacak şekilde "Sanığın etkin pişmanlık göstererek kendi suçunun ortaya çıkmasına yardımda bulunduğu anlaşılmakla; verilen cezadan TCK 192/3 maddesi gereğince yardımın niteliği ve eylem sayısı dikkate alınarak cezasından 1/3 oranında eksiltme yapılarak sanığın 12 yıl 6 ay hapis ve 1250 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına" şeklinde ibarelerin yazılmak sureti ile düzeltilmesine;

Hükmün sanık hakkında TCK 62 maddesinin tatbik edildiği A). Maddesinin 5. paragrafında yer alan "15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 1562 gün" şeklindeki ibarelerin hükümden çıkartılarak yerine " 10 yıl 5 ay hapis ve 1041 gün" şeklinde ibarelerin yazılmak sureti ile düzeltilmesine;

Hükmün A). Maddesinin 7. Paragrafında yer alan "31.240 TL" şeklindeki ibarelerin hükümden çıkartılarak yerlerine "20.820 TL" şeklinde ibarelerin yazılmak sureti ile düzeltilmesine;

Sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün CMK.'nın 280/1.a, 303/1. maddeleri gereğince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine;

Suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1. maddesi uyarınca, düzeltilerek istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre;

Suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1. maddesi uyarınca, düzeltilerek istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre;

a. 04.10.2020 tarihinde ilgili adreste ... ... isimli şahsın uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde alınan ihbar doğrultusunda adreste beklenilmeye başlandığı, bahse konu adresten siyah sırt çantası ile sanığın çıktığı, sanığa üzerinde suç unsuru bulunup bulunmadığının sorulması üzerine sanığın pantolonunun sol cebinden uyuşturucu içiminde kullanılan cam aparat ile iki paket metamfetamin maddesini rızaen teslim ettiği, kaba üst yoklamasında başkaca suç unsuruna rastlanmadığı, başkaca suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda sırtında bulunan siyah renkli sırt çantasının içinde uyuşturucu madde bulunduğunu beyan etmesi üzerine çantanın muhafaza altına alındığı, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan arama kararı doğrultusunda sırt çantasında yapılan aramada iki adet sentetik kannobionit madde, bir adet esrar maddesi, bir adet hassas terazi, on altı adet çakmak, dört adet cam aparat yapımında kullanılan parfüm şişesi, bir adet pürmüz, bir adet pürmüz başlığı, bir adet sıvı yapıştırıcı, dört adet pipet, bir adet içi beyaz dışı alüminyum folyo kaplı bant, bir adet sarı renkli bant, bir adet siyah izole bant, bir adet pense, iki adet maket bıçağı, bir adet mum, bir adet kartuş maddesinin ele geçirildiği,

B. 31.01.2021 tarihinde Koronavirüs tedbirleri kapsamında uygulama noktasında başlatılan çalışmada aracın durdurulduğu, araç sürücüsünün ... ..., ön yolcu koltuğunda bulunan kişinin sanık olduğunun anlaşıldığı, ön yolcu koltuk üzerinde bulunan siyah çantanın kime ait olduğunun sorulması üzerine sanığın çantanın kendisine ait olduğunu ve istenirse çantanın aranabileceğini beyan ettiği, sanığa çantasında bulunan eşyalarını göstermesini istendiği, çantayı boşalttığı esnada üç adet koli bandı olduğunun görüldüğü, bantların üst üste dizili vaziyette içerisinde rulo halinde kağıt görülmesi üzerine kağıt içerisinde ne olduğunun sorulduğu, sanığın samimi beyanda bulunmak isteyerek sarılı olan malzemenin metamfetamin ve bonzai olduğunu belirttiği, sanığın çantasından verdiği malzemelerin incelenmesinde iki poşet içerisinde metamfetamin maddesi, bir poşette sentetik kannobionit madde, powerbank içerisinde bulunan hassas terazi, yeşil gözlük kabı içerisinden dört adet cam tüp, çok sayıda şeffaf ağzı kilitli poşetin muhafaza altına alındığı iddilarına ilişkin olarak;

Mahkeme tarafından hükme esas alınan her iki eylemin zincirleme biçimde devam ettirildiği gerekçesi ile Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesi uygulanmış ise de; sanığın ilk fiili üzerine yakalandıktan sonra ifadesinin alınması, ilk eylem sonrası önce tutuklama kararı sonrasında ise adli kontrol kararı ile serbest bırakılmasının ardından yeniden suç işlemesi nedeniyle iki fiil arasında fiili ve hukuki kesintinin gerçekleşmesi, her iki olayın farklı şehirlerde meydana gelmesi ve aradan geçen süre birlikte değerlendirildiğinde, sanığın 04.10.2020 ve 31.01.2021 tarihli eylemlerinin aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değerlendirilemeyeceği, bu bağlamda sanığın eylemlerinin ayrı ayrı suçları oluşturduğu ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunmadığı, her iki suça konu eylemlere ilişkin olay tutanakları ve iddianame içeriğindeki anlatım dikkate alınarak her bir eylemden dolayı ayrı ayrı cezalandırılması yerine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme şekilde cezalandırılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hususu aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktarı, çeşitliliği, paketleniş biçimi, bulunuş şekli, olay tutanakları, hassas teraziler, uzmanlık raporları, bilirkişi raporu ile dava dosyası kapsamındaki tüm delillere göre, suçun vasfına, sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin yeterli olduğu, sanığın uyuşturucu maddeleri satış amaçlı bulundurduğuna dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, eleştiri dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/725 Esas, 2023/755 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun ve gerekçedeki eleştiriye yönelik olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14981, Karar No: 2015/12179, Tarih: 03.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14981 E.  ,  2015/12179 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gülşehir Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2015

NUMARASI : 2015/245-2015/289

VASİ ADAYI : S.. D..

KÜÇÜK : A.. D..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Ankara 7. Sulh Hukuk, Nevşehir Sulh Hukuk ve Gülşehir Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün ikametgah adresinin “K.. M.. No:../.. E.. M.. G../N..” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Nevşehir Sulh Hukuk Mahkemesince ise, küçüğün ikametgah adresinin “K.. M.. No:../.. E.. M.. G../N..” olduğu ve bu adresin yargı çevreleri dışında kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Gülşehir Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, Gülşehir İlçe Jandarma Komutanlığının ve Keçiören İlçe Emniyet Müdürlüğünün yazı cevaplarına göre küçüğün ikametgah adresinin “Ş.. K.. Mah. .. Sok. No:../.. K../A..” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Gülşehir İlçe Jandarma Komutanlığının 15.09.2015 tarihli yazı cevabına ve Keçiören İlçe Emniyet Müdürlüğünün 08.10.2015 tarihli yazı cevabına göre küçüğün ikametgah adresinin “Ş.. K.. Mah. .. Sok. No:../.. K../A..” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16911, Karar No: 2012/20657, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16911 E.  ,  2012/20657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

DSİ Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1396, Karar No: 2020/13025, Tarih: 22.09.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/1396 E.  ,  2020/13025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2 maddeleri) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 28.07.2012, iddianame düzenleme tarihinin 02.10.2014 olduğu,

Dairemizin aynı gün incelenen 2017/14976 Esas sayılı dosyasında Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/335 Esas, 2015/126 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 30.06.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 31.03.2013 olduğu,

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 28.07.2012, iddianame düzenleme tarihinin 02.10.2014 olduğu,

Dairemizin aynı gün incelenen 2017/14976 Esas sayılı dosyasında Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/335 Esas, 2015/126 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 30.06.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 31.03.2013 olduğu,

Sanığın yargılanmasının devam ettiği, Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/281 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 16.02.2013, iddianame düzenleme tarihinin 25.08.2014 olduğu,

Sanığın anılan dosyalardaki eylemlerinin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek, suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından sanığa ait dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 22/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.