muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15303, Karar No: 2019/29913, Tarih: 09.04.2019

7.Parada sahtecilik (Madde 197),

8.Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, Madde 220)

9.Fuhuş (Madde 227, fıkra 3),

10.İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11.Rüşvet (Madde 252),

12.Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13.Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14.Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar Kanununun 22. maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasın gerektiren suçlar

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 esas 2013/599 karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Bu itibarla,Sanıklar ..., ... ve ...'na atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu iddianameyle de bu maddeden dava açıldığı ve CMK'nun 135/6. maddesinde 4733 sayılı Yasa kapsamında kalan suçlar ile ilgili olarak dinleme yapılabileceğine ilişkin ... bulunmaması ve sanıkların suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi karşısında, adı geçen sanıklar yönüyle iletişimin tespiti tutanaklarının delil olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından sanıkların aşamalardaki üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri yönündeki savunmalarının aksine suça iştirak ettiklerine ilişkin cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1.Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3.24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, alt soyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

4.Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

5.Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmeyen ...'nin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücreti tayin edilmesi,

6.Katılan ... lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilirken sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

4.Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

5.Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmeyen ...'nin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücreti tayin edilmesi,

6.Katılan ... lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilirken sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

7.Yargılama giderleri ile ilgili olarak, 5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin 2. fıkrasında "Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir.” şeklindeki açık hükmü ile Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 26/05/1935 tarih ve 111/7 sayılı "yargılama giderleri hükmün tamamlayıcı parçası olduğundan ilamlarda açıklanmalı, kime yükletileceği belirtilmedir" ve yine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 02/05/1966 tarih ve 4/3 sayılı "tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderinin miktarı ve kime ne miktarda yükleteceği belirtilerek, sanığın yükümlülüğü öğrenmesinin sağlanması ve bu sayede sanığın yargılama giderlerine karşı temyiz davası açıp açmama hususunda karar verme olanağı tanınması gerektiğini” belirten kararları karşısında, hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanığın yükümlülüğünü öğrenmesi ve buna göre yargılama giderleri yönünden temyiz yoluna başvurup başvurmayacağı hususunda karar vermesine imkan tanımak için, yargılama giderlerinin kime yükleneceğinin ve bu yükümlülüğün ne miktar olacağının belirtilmesi gerektiği, ancak mahkemece kısa kararda yargılama gideri kısmı boş bırakılarak yargılama giderleri ile ilgili miktar açıklanmadan ve isnat edilen suçu iştirak halinde işledikleri sabit olan sanıkların mahkumiyetlerine karar verildiğine göre, 5271 sayılı CMK'nun 326/2. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ... ve ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6499, Karar No: 2012/13139, Tarih: 26.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/6499 E.  ,  2012/13139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile Çepni Belediyesi Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Gemerek Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.02.2012 gün ve 231/56 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine temsilcisi dava dilekçesinde; 343 ada 3, 350 ada 52 ve 351 ada 35 ... parsellerin çeşme ve arsası nitelikleri ile 3402 ... Kadastro Kanununun 16. maddesi uyarınca senetsizden davalı Çepni Belediyesi Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edildiklerini, taşınmazların içerisinde bulunan çeşmelerin kapsadığı alanlar dışında kalan yerlerin 3402 ... Kadastro Kanununun 16/A maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, aksinin kanunun özüne aykırı olduğunu açıklayarak, çeşmelerin kapsadığı alanlar dışında kalan kısımlar bakımından parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile keşifte belirlenecek bu yerlerin Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı adına çıkartılan dava dilekçesi, yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmiş, ancak davalı Belediye Başkanı davaya cevap vermemiş, ilk yargılama oturumunda ise davayı kabul ettiğini açıklamıştır.

Mahkemece, her üç parsel bakımından davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mülkiyet hakkına dayanılarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. 2003 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında her üç parselde, “çeşme ve arsası” niteliklerinde senetsizden sırasıyla 1513.33, 858.08 ve 4240.42 m² yüzölçümleriyle Çepni Belediyesi Tüzel Kişiliği adına 3402 ... Kadastro Kanununun 16. maddesi gereğince tespit ve tescil edilmişlerdir.

07.10.2010 tarihli keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ile tanıklar, her üç parselin içerisinde çeşmelerin bulunduğunu, buralarda hayvanların sulandığını, köylüler tarafından tasarruf edildiğini ve bu şekilde yararlandıklarını, çeşmelerin etrafındaki alanlarda hayvanların dinlendiğini, köylülerin hayvanlarının buralarda su içtiklerini, 30 yılı aşkın bir süreden beri bu şekilde tasarrufta bulunduklarını, kimse tarafından kullanılmadığını, çeşme ve hayvanların dinlendiği yerler olduğunu bildirmişlerdir.

3402 ... Kadastro Kanununun 16/A maddesinde; “kamu hizmetinde kullanılan bütçelerinden ayrılan ödenek ve yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler, (hükümet,

3402 ... Kadastro Kanununun 16/A maddesinde; “kamu hizmetinde kullanılan bütçelerinden ayrılan ödenek ve yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler, (hükümet,

belediye, karakol, okul binaları, köy odası, hastane veya diğer sağlık tesisleri, kütüphane, kitaplık, namazgah, cami, genel mezarlık, çeşme, kuyular, yunak ile kapanmış olan yollar, meydanlar, pazar yerleri, parklar ve bahçeler, boşluklar ve benzeri hizmet malları) kayıt, belge veya özel kanunlarına göre Hazine, kamu kurum ve kuruluşları, il, belediye, köy veya mahalli idari birlikleri tüzel kişiliği adlarına tespit olunur”, hükmüne yer verilmiştir.

Madde kapsamından da açıkça anlaşılacağı, üzere çeşme ve çevresinde bulunan boşluk alanlar çeşme ile bir bütünlük olarak değerlendirilerek A bendinde belirtilen tüzel kişiler adına tespit ve tescil edilir. Yapılan tespit doğrudur. Belediye adına da bu tür yerlerin tespit ve tescil edilmesi belirtilen kanun hükmü gereğidir. Söz konusu parsellerin belirlenen nitelikleri itibariyle kamuya ait hizmet mallarından sayılır. Dava konusu çeşmelerden köylülere ait hayvanların gelip su içtikleri ve çevresinde bulunan boşluklarda dinlendikleri keşif tutanağındaki beyanlarla sabit olup, bu konuda bir duraksama söz konusu değildir. Saptanan bu husus örf ve adet ile hayatın olan akışına uygun düşmektedir. Kamunun kullanımına sunulan hizmet malları da ortamallar gibi nitelikleri değiştirilmedikçe özel mülkiyete konu yapılamayacak mallardandır.

Dava konusu yerlerin hizmet mallarından sayıldığı, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerle sabittir. Şu halde, sadece parseller içinde bulunan çeşmenin kapsadığı alan bırakılmak suretiyle, çevresindeki boşluk niteliğindeki alanların özel mülkiyete konu olacak biçimde hazine adına iptal ve tesciline karar verilmesi durumunda çeşmenin kullanılması ve hayvanların gelip burada su içip dinlenmeleri olanağı ortadan kaldırılmış olacaktır. Bu şekildeki görüş, çeşmenin niteliğinin kaybolmasına ve hizmetin engellenmesine yol açacağı açıktır.

Öte yandan, her ne kadar davalı Belediye Başkanı yargılamanın ilk oturumunda davayı kabul ettiğini bildirmiş ise de, Belediye Başkanının Belediye meclisinin verdiği herhangi bir yetki olmadan, Belediye adına davayı kabul etme yetkisinin bulunmadığı, Belediye Kanunu hükümleriyle sabittir. Bu nedenle Belediye Başkanın, Belediye Meclisinin verdiği yetki olmadan davayı kabul etmesi hukuken geçerli bir sonuç doğurmaz. (5393 ... Belediye Kanunu m.18/e, h, 38/g, p)

Öte yandan, her ne kadar davalı Belediye Başkanı yargılamanın ilk oturumunda davayı kabul ettiğini bildirmiş ise de, Belediye Başkanının Belediye meclisinin verdiği herhangi bir yetki olmadan, Belediye adına davayı kabul etme yetkisinin bulunmadığı, Belediye Kanunu hükümleriyle sabittir. Bu nedenle Belediye Başkanın, Belediye Meclisinin verdiği yetki olmadan davayı kabul etmesi hukuken geçerli bir sonuç doğurmaz. (5393 ... Belediye Kanunu m.18/e, h, 38/g, p)

Saptanan bu somut olgular doğrultusunda, dava konusu 343 ada 3, 350 ada 52 ve 351 ada 35 ... parsellerin içerisinde bulunan çeşmelerin çevreleriyle birlikte bir bütünlük oluşturduğu, 3402 ... Kadastro Kanununun 16/A maddesinde sayılan kamuya ait hizmet mallarından sayılan yerlerden bulunduğu, sadece çeşmenin çevresindeki boşluklardan ayırma ve kullanma olanağının bulunmadığı, söz konusu bütünlüğü bozabileceği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Bundan ayrı dava konusu olan 343 ada 3, 350 ada 52 ve 351 ada 35 ... parsellerin iptal ve tesciline karar verilmesi gerekirken, onların yerine dava konusu ile ilgisi olmayan 351 ada 1, 351 ada 14 ve 368 ada 35 ... parseller bakımından iptal ve tescile karar verilmesi doğru değildir. Hakim HMK. nun 26 (HUMK.m.74) maddesi gereğince istekle bağlı olup ondan fazlasına ve başka bir şeye karar veremez.

Davalı Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 ... HMK. nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 ... HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin alınan harcın istek halinde davalıya geri verilmesine 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9005, Karar No: 2015/23244, Tarih: 08.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/9005 E.  ,  2015/23244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu B-4 koğuşunda tutuklu olarak bulunan suça sürüklenen çocuğun infaz koruma memurlarından sigara istediği, talebinin reddedilmesi üzerine öfkelenerek koğuşta bulunan tutuklu ve hükümlüleri koğuş bahçesine çıkardıktan sonra takılı vaziyette olmayan on bir adet pencere camı ile çay bardaklarını kırıp, infaz koruma memurlarına hitaben “bana sigara bulun, yoksa koğuşu ateşe veririm” demek suretiyle kamu malına zarar verme ve tehdit suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun ikrarı, tanık ve katılan beyanları, olay ve hasar tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, mahkumiyet kararına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesine göre; kararda, para cezasının yirmi eşit taksitle ödenmesine karar verildiği halde, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün ilgili kısmına ''para cezasının birer ay arayla yirmi eşit taksitle ödenmesine'' ifadesi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Suça sürüklenen çocuk tarafından söylendiği iddia olunan “bana sigara bulun, yoksa koğuşu ateşe veririm” şeklindeki sözlerin malvarlığına yönelik tehdit içerikli söz olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 106/1-son cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçundan cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) 5271 sayılı CMK gereğince baro tarafından görevlendirilen müdafiye Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinden ayrık olarak "Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife" gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenecek meblâğ yargılama giderlerinden olmayıp, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukların adaletin selameti gerektiriyorsa mahkemece görevlendirilecek bir avukatın yardımından para ödemeksizin yararlanabilmeleri hakları bulunduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi gereğince atanan müdafiye bu kapsamda ödenen ücretin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilmesi,

c) Kabule göre de, 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesine göre, kararda, para cezasının on eşit taksitle ödenmesine karar verildiği halde, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3015, Karar No: 2024/4198, Tarih: 22.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3015 E.  ,  2024/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/169 E., 2023/467 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle; Kurum sigortalısı ...'nın 25.11.2011 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefatı nedeniyle 38.450,48 TL peşin sermaye değerli bağlanan gelirden ıslahla 122,501,23 TL gelir ve 262,40 TL cenaze yardımı alacağının müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı ... vekili aşamalarda özetle; davalının ... Metal San. ve Tic. A.Ş proje müdürü olarak çalıştığı, iş sağlığı ve güvenliği konularında yetki görev sorumluluğunun bulunmadığı, emniyette verdiği ifadeyi psikolojik baskı altında verdiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ... Metal Sanayi ve Ticaret A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

III.MAHKEME İLK KARARI

Mahkeme tarafından 30.05.2016 tarihli ve 2013/466 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararıla ... ...'nın 25.11.2011 tarihinde geçirdiği kazanın 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin 1 inci fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, 5510 sayılı Kanun'un 76 ncı maddesinin 4 üncü fıkrasında ise iş kazası ile meslek hastalığı işverenin kastı veya genel sağlık sigortalısının iş sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi sonucu oluşmuşsa, Kurumca yapılan sağlık hizmeti giderleri işverene tanzim ettirilir kuralı bulunduğu gerekçesiyle davalı ... yönünden açılan davanın reddine, davalı ... A.Ş. yönünden açılan davanın kabulüne, 122.238,83 TL gelirden kaynaklanan rucuen tazminatın onay tarihinden 262,40 TL cenaze yardımından kaynaklanan rucuen tazminatın ödeme tarihinten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... A.Ş.'den alınarak davacı Kuruma verilmesine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 30.05.2016 tarihli ve 2013/466 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce 19.02.2019 tarihli ve 2016/14721 Esas, 2019/1360 Karar sayılı ilamla aşağıdaki gerekçeyle Mahkeme kararı bozulmuştur: