muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2231, Karar No: 2013/18255, Tarih: 21.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2231 E.  ,  2013/18255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/11/2012 tarih ve 2012/77-2012/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına kayıtlı 22.12.2006 tarihli “amortisörlü kaput menteşesi” adlı, 2006/07330 nolu faydalı modelin, mutlak yenilik özelliğini taşımadığını ileri sürerek faydalı modelin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hükümsüzlük sebeplerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, tüm dosya kapsamına göre, davalı adına kayıtlı 2006/07330 nolu FM belgesinin geçersiz kaldığı gerekçesiyle dava konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3974, Karar No: 2007/3732, Tarih: 17.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3974 E.  ,  2007/3732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine dair, İstanbul 5.İcra Mahkemesinin 23.05.2006 tarihli ve 2006/503-1406 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, duruşma açılmak suretiyle yeniden karar verilmek üzere Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, İstanbul 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2006 tarihli ve 2006/706 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 13.08.2007 gün ve 42239 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 28.08.2007 gün ve K.Y.B.2007/174249 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; İstanbul 5.İcra Mahkemesince borçlu sanığın nüfus kayıt örneği getirtilmeden, 5464 sayılı Kanun’un geçici 4.maddesinde belirtilen sürede sanığın alacaklı bankaya müracaat ederek borcun taraflar arasında yeniden yapılandırılmış olması gerekçesiyle sanığın beraati kararına yönelik itiraza bakan İstanbul 4.Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, İstanbul 5.İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK’nun 271/2.fıkrası gereği soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiğinden bahisle dosyanın İstanbul 5.İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı,İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması ve itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa ait nüfus kaydı getirtilmeden verilen beraat kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa ait nüfus kayıt örneğinin getirtmesi ve sonucunda anılan cezayı vermesi gerekmektedir.Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan Kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek ağır ceza mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden ağır ceza mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2006 tarih ve 2006/706 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15064, Karar No: 2012/1361, Tarih: 24.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/15064 E.  ,  2012/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu şirket aleyhinde kredi sözleşmesi ve ipotek belgesine dayalı olarak yapılan ilamlı takip sonucunda 07.10.2010 tarihinde yapılan arttırmada  gayrimenkul alıcı üçüncü kişiye ihale edilmiş, borçlu bu ihalenin yasaya aykırı olduğu iddiasıyla feshini talep etmiştir.

İcra dosyası incelendiğinde; takip dayanağı kredi sözleşmesinde, borçlunun beyan ettiği "9 Eylül Mah.Kartal Yolu No 7 Gaziemir/İzmir" adresine çıkartılan satış ilanı tebligatının bila tebliğ iade edilmesi  üzerine, bu adrese Tebligat Kanunu' nun  35. maddesine göre tebliğ işlemi yapılmıştır.

Tebligat Kanunu'nun 35.maddesinde; "Kendisine  veya  adresine   kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış  olan  kimse, adresini  değiştirirse  yenisini   hemen  tebliği yaptırmış olan kaza  merciine  bildirmeye mecburdur  Bu takdirde  bundan   sonraki tebliğler  bildirilen  yeni adrese  yapılır.  Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği  ve yeni adres tebliğ memurunca da  tespit  edilemediği  takdirde   tebliğ  olunacak  evrakın  bir  nüshası  eski  adrese ait  binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

Daha önce tebligat  yapılmamış olsa  bile,  taraflar  arasında yapılan, imzası  resmi merciler  önünde ikrar  olunmuş sözleşmelerde belirtilen  adresler ile  kamu kurum ve kuruluşları  ve kamu kurumu  niteliğindeki  meslek   kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkarlar  sicillerine verilen en son adreslerdeki  değişiklikler hakkında da bu madde hükümleri uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

İcra   takibine  konu  edilen  borcun   kaynaklandığı    kredi   sözleşmesi  "adiyen" düzenlendiği  için, borçlunun sözleşmede  yazılı adresine gönderilen ödeme  emrinin   tebliğ edilemediği  hallerde, 7201 Sayılı Kanunun 35/son  maddesinin  uygulanması  mümkün olmasa da,  aynı  madde  hükmüne  göre  (...kamu  kurum  ve  kuruluşları  ve  kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına ve ticaret sicillerine...)  bildirilen adreslere gönderilen tebligatın adresten ayrıldığı için yapılamaması halinde, değiştirilen adres bu yerlere bildirilmediği takdirde, muhataba doğrudan 35.madde uygulanarak tebligat yapılabilir.  (HGK.nun 5.7.2006 tarih 2006/12-378 E sayılı kararı)  Ancak, alacaklı Finansbank A.Ş kamu bankası statüsünde olmadığı için anılan sözleşme adresine satış ilan tebligatının TK. 35. maddesine göre tebliğ işlemi usulsüzdür.

İİK'nun 127. maddesine göre "ilanın bir sureti borçluya, alacaklıya ve taşınmazın tapu siciline kayıtlı bulunan alakadarların tapuda kayıtlı adresleri varsa bu adreslerine tebliğ olunur." Borçluya satış ilanının usulüne uygun tebliğ edilmemesi ise, başlı başına ihalenin feshi nedenidir.

Mahkemece açıklanan nedenlerle istemin kabulü ile ihalenin feshine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine dair karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1669, Karar No: 2021/5218, Tarih: 01.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1669 E.  ,  2021/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 16.01.2019 tarihli bozma ilamında, davacının iş sözleşmesi devam ederken davalı... apartmanı tarafından 15.09.2004 tarihinde 1.200,00 TL ve 17.07.2014 tarihinde 2.400,00 TL kıdem tazminatı ödendiğinin anlaşıldığı yapılan bu ödemelerin avans kabulüyle hesaplanan kıdem tazminatından mahsup edilerek mahsup sonucu kalan kısımdan davalı... Apartmanı kat maliklerinin sorumluluğu sınırlı olmak üzere davalıların sorumluluğunun belirlenmesi gerektiği diğer bir anlatımla, hesaplanan 14.653,03 TL net kıdem tazminatından ödenen 3.600,00 TL’nın mahsubu sonucu (iç ilişkide davalı... Apartmanı Kat malikleri 3.726,51 TL net kıdem tazminatından, davalı ... Kat malikleri ise 7.326,52 TL net kıdem tazminatından sorumlu olmak üzere) her iki apartman kat maliklerinin müşterek ve müteselsilen sorumlu olmak üzere ayrıca davacının davalılar nezdinde çalışmalarından ötürü davalılar arasında birlikte işverenlik olduğu da gözetilerek her iki apartmanın kat maliklerinden eşit olarak alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulması gerektiği açıkça belirtilmiş olmasına rağmen davalıların sorumlu olduğu miktarlar belirtilmeksizin mahkemece 11.053,03 TL brüt kıdem tazminatı alacağının her iki davalı apartman kat maliklerinden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Davacı bir kısım ücret alacaklarının... Apartmanı tarafından hiç ödenmediğini, ... Apartmanı tarafından ise bir kısım ödeme yapıldığını iddia etmiştir. Davalılar ise davacının ücret alacağı bulunmadığını savunmuşlardır. Davacı 09/06/2015 tarihli ıslah dilekçesinde... apartmanı yönetiminden bir kısım maaş ödemelerini almış olduğunu, bu nedenle... apartmanı yönetiminden 6.117,13-TL ücret alacağı, davalı ... kat maliklerinden 25.578,67-TL ücret alacağı talep ettiğini belirtmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesine göre hakim talep ile bağlı olup talepten başka birşeye hükmedemez. Mahkemece davacının ıslah dilekçesinde yer alan açık talebi dikkate alınmaksızın talep aşılarak tüm ücret alacağından... apartman yönetiminin de sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7383, Karar No: 2020/1076, Tarih: 18.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7383 E.  ,  2020/1076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davalarda şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi vekili, takip borçlusuna ait 5 parsel 3 nolu bağımsız bölümün satış bedelinin ipotek alacaklısı olan müvekkilinin icra dosyasına gönderilmesi için, haciz alacaklısı şikayet olunanın icra dosyasına yaptıkları başvurunun, 17.11.2015 tarihli kararla red edildiğini, sıra cetvelinin müvekkilinin alacaklı bulunduğu icra dosyasında düzenlenmesi gerektiğini ileri sürerek, icra müdürlüğünün 17.11.2015 tarihli kararının kaldırılmasını istemiştir.

Birleşen dosyada ise, takip borçlusuna ait 5 parsel 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerin satışı üzerine düzenlenen sıra cetvelinde, haciz alacaklısı şikayet olunana 1. sırada pay ayrıldığını, kalan paranın ipotek alacaklısı müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, oysaki ipoteğin 14.01.2015 tarihinde tesis edildiğini, şikayet olunanın ihtiyati haczinin 20.01.2015 tarihinde kesinleştiğini, dolayısıyla öncelikle müvekkiline ödeme yapılması gerektiğini, diğer yandan şikayet olunanın faiz alacağının hatalı hesaplandığını ileri sürerek, 24.11.2015 tarihli sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçi vekili, şikayetlerin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince, şikayet olunanın ihtiyati haciz tarihinin 09.01.2015 tarihi olduğu, bedeli paylaşıma konu taşınmazların tapu kaydına 12.01.2015 tarihinde ihtiyati haciz uygulandığı, takibinin ise 20.01.2015 tarihinde kesinleştiği, şikayetçi lehine 14.01.2015 tarihinde ipotek tesis edildiği ve 07.05.2015 tarihinde ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibine girişildiği, sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi uygulayan icra müdürlüğüne ait olduğundan, şikayetçinin asıl dosyadaki talebinin yerinde olmadığı, borçlunun tasarruf yetkisinin kısıtlanması bakımından ihtiyati haciz ile kesin haciz arasında fark bulunmadığı, şikayetçinin ipotek tarihi, şikayet olunanın ihtiyati haciz tarihinden sonra olduğu, tapu kaydında ihtiyati haciz varken ipotek tesis edildiği, ipotek hakkı sahibi şikayetçinin, taşınmazın bedelinin kendisinden önce ihtiyati haciz sahibi alacaklının alacağı için teminat teşkil ettiğini bilebilecek durumda olduğu, bu itibarla, ihtiyati haczin, kesinleşmiş olmak kaydıyla ipoteğe göre öncelikli olduğu, sıra cetvelinde şikayet olunanın ilk sırada yer almasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen dosyalardaki şikayetlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7471, Karar No: 2010/3303, Tarih: 24.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7471 E.  ,  2010/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...'ne izafeten ... Bölge Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/02/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/04/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adalet mahkemelerinin görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir. Mahkemece tarafların durumları gözetilerek sözü edilen yasa buyruğu uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmek gerekirken işin esasının incelenmiş olması bozmayı gerektirir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.