muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20166, Karar No: 2012/42731, Tarih: 03.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/20166 E.  ,  2012/42731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/125880

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2008

NUMARASI : 2006/387 (E) ve 2008/1131 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Yasasının 19.maddesine göre tutuklu ve hükümlülere ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memurunun temin edeceği; UYAP kayıtlarına göre atılı hırsızlık suçundan sanığın 30/07/2008 tarihinden itibaren 14/04/2011 tarihine kadar Silivri L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, dolayısıyle yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın tebliğ tarihinde cezaevinde bulunması nedeniyle ve yukarıda anılan maddeler gereğince yapılmayan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, 19/09/2008 tarihinde yoklukta verilen kararı yasal bir haftalık süreden sonra 09/05/2011 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilip temyiz isteminin reddine ilişkin 23/05/2011 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, yakınana ait aracı kullanmak suretiyle başka bir hırsızlık eylemini gerçekleştirmek istediği sırada polisleri farkedip kaçmak isterken suçüstü yakalandığının anlaşılması karşısında; dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, eylemin 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b.maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik ve oluşa uygun olmayan savunmasına itibar edilerek delillerin takdirinde ve suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CYUY.nın 326/son maddesi de gözetilerek hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10098, Karar No: 2015/2460, Tarih: 18.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10098 E.  ,  2015/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAKALE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2011/369-2014/22

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin davalı kuruma ........ no ile elektrik abonesi olduğunu, davalının müvekkili hakkında 15/12/2010 tarihli kaçak tespit tutanağı ile 74.404,15 TL kaçak elektrik bedeli tahakkuk ettiğini, ancak müvekkilinin kaçak elektrik kullanmadığını, müvekkilinin kaçak elektrik ve kaçak ek tahakkuku düzenlenen sulama döneminde, müvekkilinin sulama kuyusunu ....... nolu parselden 25 dönüm buğdayı sulamak amacıyla kullandığını söz konusu sayaçta bulunan kullanım bedelinin incelendiğinde 25 dönüm sulama için gerekli olan elektrik tüketiminin yapıldığını, müvekkiline ait sulama kusuyunda kaçak ve kaçak elektrik ek tahakkukun aralık ayında yapıldığını, oysa aralık ayında müvekkilinin herhangi bir sulamasının bulunmadığını, müvekkilinin sulama yaptığı arazinin buğday ekili olduğundan sulama döneminin mart-mayıs ayları olduğunu, bu nedenle kaçak ve kaçak ek tahakkuk düzenlemelerinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, müvekkilinin davalıya borcunun olmadığının tespitine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan 10.12.2013 havale tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece itibar edilen bilikişi raporunda; iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin ilave edildiği görülmektedir. Ayrıca, bilirkişi raporunda, hesap edilen kaçak enerji bedeline, ne kadar kayıp-kaçak bedeli ilave edildiği hususunda da bir açıklık yoktur.

Bu durumda; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin, kaçak tahakkuk bedeline ilave edilip edilmeyeceği hususlarının tartışılıp, değerlendirilmesi gerekmektedir.

Elektrik abonelerinden alınmakta olan;

Bu durumda; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin, kaçak tahakkuk bedeline ilave edilip edilmeyeceği hususlarının tartışılıp, değerlendirilmesi gerekmektedir.

Elektrik abonelerinden alınmakta olan;

Kayıp-kaçak bedelinin; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedel olduğu, 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçları çerçevesinde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmakta olduğu,

Dağıtım bedelinin; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliğleri gereğince alındığı,

İletim bedelinin; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alındığı, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 8.maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göre tüketicilere yansıtıldığı,

Perakende satış hizmeti bedelinin ise; perakende satış hizmeti maliyetini (söz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10.maddesine göre alındığı,

Kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedellerinin, EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedellerinin, EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Ancak; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaflığın; hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı,

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılmasının hukuka uygun olmadığına karar verilmiştir.

Somut olayda; mahkemece, davacının elektrik enerjisini kaçak olarak kullandığı saptanmıştır. Ne var ki, yukarıda bahsedilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı ile; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı içtihadında bulunulmuştur. Dairemiz de, Genel Kurul kararındaki ilkeleride benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 21/03/2003 tarih 122 sayılı ve 29/12/2005 tarih 622 kurul kararlarına göre; kaçak elektrik enerjisi kullananlara, (kaçak bedeli tahakkukunun) dahil olduğu abone grubu üzerinden aktif enerji bedelinin (1,5) katı olarak, tekerrürü hâlinde ise (2) katı gözönüne alınarak hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. EPDK'nun bu kararından da anlaşıldığı üzere kaçak kullanımlarda kaçak tahakkuku normal kullanım bedelinin (1,5) katı, kaçak kullanımın tekrarı hâlinde ise (2) katı olarak hesaplanmaktadır.

Elektriği kaçak kullananlar kurul kararı gereğince, kaçak bedelini cezalı bedel üzerinden ödemektedirler. Bu durumda; elektriği kaçak olarak kullanmayan abonelerin ödemediği bedelleri, daha yüksek (cezalı) tarife üzerinden ödeyen kaçak kullanıcılardan tahsil etmek; hak ve nesafet, eşitlik ve genel hukuk ilkeleri ile bağdaşmaz. Söz konusu bedellerin, elektriği kaçak kullananlardan alınmaması, kaçak kullanımı teşvik veya kaçak elektrik kullananları koruma gibi de algılanamaz. Zira, kaçak kullananlar, zaten, daha yüksek tarife üzerinden elektrik tüketim bedeli ödemektedirler.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, kaçak elektrik kullanan tüketiciden de, kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedellerinin tahsil edilemeyeceği kabul edilip; bilirkişiden, açıklanan husus gözetilerek, yeniden ek rapor düzenlemesinin sağlanması ve oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17409, Karar No: 2013/2247, Tarih: 06.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17409 E.  ,  2013/2247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, icra takibine konu edilen 20.07.2005 tanzim 30.10.2007 vade tarihli 800,000 Amerikan Doları değerindeki senedin 1988 yılında hatır için müvekkilince davalıya verildiğini, aradan 22 yıl geçtikten sonra bedelsiz senedin anlaşmaya aykırı olarak kötüniyetle doldurulduğunu ileri sürerek icra takibine konu 800,000Amerikan Doları (1.182,960,00 TL) bedelli senetten dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, tazminat isteminin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddianın yerinde olmadığını davacının davasını yazılı delille kanıtlaması gerektiğini belirterek davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde; bono üzerindeki 500 TL değerindeki pulun 1982 yılında tedavüle çıktığı, bonodaki borçlu davacı adresinin 1997 yılı öncesine ait olduğu, 1997 yılında numarataj çalışmasının yapıldığı ve davacının iş yeri numarasının 230 iken 440 olduğu, hal böyle olunca bononun 1980'li yıllarda keşide edildiği, Adli Tıp Kurumu raporuna göre, bonodaki keşideci imzası isim adres kısmı ile diğer kısımların farklı iki kalemle yazıldığı bir başka ifade ile senedin rakam kısmının sonradan doldurulduğu iddiasının doğrulandığı davalının söz konusu bononun hangi hukuki ilişkiden kaynaklandığını ispatlayamadığı davalının isticvap beyanının Adli Tıp Kurumu raporu ile çeliştiği, davalı çok önceden aldığı bedelsiz bonoyu miktar ve diğer kısımlarını doldurarak takibe koyduğu için kötüniyetli olduğu gerekçeleri ile davanın kabulüne, icra takibine konu 1.182,960,00 TL'den davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine %40 tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; bonoya dayalı menfi tespit davasıdır.

Davacı, dava konusu senedi 22 yıl önce hatır için imzalayıp diğer kısımları boş olarak davalıya verdiğini, davalının bu senedi kendisine verildiği tarihten 22 yıl sonra anlaşmaya aykırı olarak kötüniyetle doldurulduğunu iddia etmiş, davalı ise iddianın yerinde olmadığını senedin davacıya verilen borç para karşılığında düzenlendiğini savunmuştur. Senedin düzenlenme nedeni bölümünde “nakden” ibaresi yer almaktadır.

Dava; bonoya dayalı menfi tespit davasıdır.

Davacı, dava konusu senedi 22 yıl önce hatır için imzalayıp diğer kısımları boş olarak davalıya verdiğini, davalının bu senedi kendisine verildiği tarihten 22 yıl sonra anlaşmaya aykırı olarak kötüniyetle doldurulduğunu iddia etmiş, davalı ise iddianın yerinde olmadığını senedin davacıya verilen borç para karşılığında düzenlendiğini savunmuştur. Senedin düzenlenme nedeni bölümünde “nakden” ibaresi yer almaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 592. maddesi uyarınca açığa senet düzenlenmesi mümkündür. Dava konusu senedin tedavüle çıkarılırken aynı Kanunun 688. maddesin de öngörülen zorunlu unsurları taşıdığı görüldüğünden somut olayda davacı dava konusu senedin sonradan anlaşmaya aykırı doldurulduğu yönündeki iddiasını ve hatır senedi olduğunu yazılı delillerle kanıtlamakla yükümlüdür. Senedin üzerine yapıştırılmış olan pulun eski tarihli olması senet metnindeki yazı ve rakamların bir kısmının farklı kalemle yazılmış bulunması senedin geçerliliğini olumsuz yönde etkilemeyeceği gibi davacının iddialarını da kanıtlayacak nitelikte kabul edilemez. Kaldı ki Adli Tıp Raporunda, yazı yaşının tayininin mümkün olmadığı da açıkça belirtilmiştir.

Mahkemece bu yönler gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 990.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.02.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Dava konusu senet 20.07.2005 tanzim, 30.10.2007 vade tarihli olup, senette 500 lira bedelli 2 adet damga pulu bulunmaktadır. 500 liralık damga pullarının 15.12.1998 tarihinde tedavülden kaldırıldığı Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığının 25.05.2009 tarihli yazısından anlaşılmaktadır.

Davacı dava konusu senedi 1988 yılında hatır senedi olarak davalıya verdiğini, davalının daha sonra bu senedin tanzim ve vade tarihlerini doldurarak takibe geçtiğini ileri sürmüştür.

Davalı 2005 yılı içinde birkaç seferde toplam 800,000 Dolar davacıya borç verdiğini, bu parayı bankadan çekmediğini, kasada bulunan paralardan borç alarak teslim ettiğini savunmuştur.

Adli Tıp Kurumu yazı yaş tayininin mümkün olmadığını, yazının yazıldığı zaman birimi açısından tespit yapılamadığını 24.08.2010 havale tarihli raporunda belirtmiştir.

Mahkemece senet üzerindeki pulların 80'li yıllara ait olduğu, davalının isticvabındaki beyanı ile Adli Tıp Kurumu raporunun çeliştiği, davalının önceden aldığı bononun miktar ve diğer kısımlarını sonradan doldurup takibe koyduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Adli Tıp Kurumu yazı yaşının tayin edilemediğini, ancak senet doldurulurken 2 ayrı kalem kullanıldığını belirtmiştir.

Mahkemece senet üzerindeki pulların 80'li yıllara ait olduğu, davalının isticvabındaki beyanı ile Adli Tıp Kurumu raporunun çeliştiği, davalının önceden aldığı bononun miktar ve diğer kısımlarını sonradan doldurup takibe koyduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Adli Tıp Kurumu yazı yaşının tayin edilemediğini, ancak senet doldurulurken 2 ayrı kalem kullanıldığını belirtmiştir.

Davalı alacaklı senedin vadesi 30.10.2007 olmasına rağmen senedi 07.01.2010 tarihinde takibe koymuştur. Senet bedeli 1 milyonun (1 trilyon) üzerinde olup vadesinin gelmesine rağmen uzun süre takip konusu yapılmaması, senet üzerindeki damga pulu, senedin iki farklı kalemle doldurulması, senette yazılı adres gözetildiğinde senedin düzenlenme tarihinin senette yazılı olan tarih değil daha önce olduğu anlaşılmaktadır.

Adli Tıp Kurumu raporunda yazının yaş tayinin mümkün olmadığı belirtilmişse de İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsünde yazının yaş tayininin yapılabildiğine ilişkin haber ve açıklamalar bulunmaktadır.

Yerel mahkeme kararının açıkladığını gerekçelerle onanması gerektiği görüşündeyim. Sayın çoğunluğun bozmaya ilişkin görüş ve düşüncesine iştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/32228, Karar No: 2013/25071, Tarih: 22.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/32228 E.  ,  2013/25071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ...'ın temyiz dilekçesinde, gerekçeli kararın kendisine tebliği sonrası davadan haberdar olduğunu, kardeşi ... atılı suç nedeniyle yaka- landığında kendisine ait ehliyeti vermesi nedeniyle hakkında mahkumiyet hükmü kurul- duğunu savunması ve hazırlık aşamasında bilgi sahibi sıfatıyla dinlenilen ...'in ... olarak bildiği şahsın adının ... olduğunu karakolda öğrendiğini beyan etmesi karşısında; ... celbedilip ifadesi alındıktan sonra dosyada mevcut tutanak- lar ve slip asılları üzerlerindeki imzalar ile sanık ...'ın imzaları karşılaştırılıp sanığa ait fotoğraflar temin edilerek tutanak tanıklarına, sanık ... ve hakkında beraat kararı verilen sanıklar ... ile ...'e gösterilerek sanığın gerçek kimliği belirlendikten sonra bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanıkların... Bankası'na ait sahte olarak üretilmiş 4 adet kredi kartı bulundurmak şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle TCK.nun 245/2, 43 maddeleri gereğince, ...Bankası'na ait sahte olarak üretilmiş kredi kartını bulundurmak ve birden fazla kez kullanmak şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle TCK.nun 245/2 ve 245/3, 43 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, C.Savcısı ile sanıklar ... ve ... müda- fiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepler- den dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/198, Karar No: 2012/2368, Tarih: 27.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/198 E.  ,  2012/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi ve şikayet olunan SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, 6183 sayılı Yasa’nın 21/1. maddesine aykırı olarak, satıştan önce haciz koymalarına rağmen hacizlerinin ilk hacze iştirak ettirilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlardan Yapı ve Kredi Bankası AŞ., ..., ..., ... Otomotiv, Pet. Turz. Tic. AŞ., TC Ziraat Bankası AŞ., Finans Bank AŞ. ve Girişim Varlık Yönetimi AŞ. vekilleri sıra cetvelinde kendilerine pay ayrılmadığından, aleyhlerine şikayet yoluna gidilemeyeceğini, .... vekili de şikayetçi ile SGK Başkanlığı’nın aynı derecede imtiyazlı olduklarını ve kendi aralarında sıraya girmeleri gerektiğini savunarak şikayetin reddini istemişlerdir. Diğer şikâyet olunanlar cevap vermemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 6183 sayılı Yasa’nın 21/1. maddesine göre, ihale bedelinin, şikâyetçi ile şikâyet olunanlardan SGK Başkanlığı ve ....’nin alacaklı olduğu takip dosyaları arasında garameten paylaştırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili ile şikayet olunan SGK Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikâyetçi vekili ile şikâyet olunan SGK Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekili ile şikayet olunan SGK Başkanlığı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.