muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15307, Karar No: 2024/3903, Tarih: 27.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15307 E.  ,  2024/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/876 E., 2022/182 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-b maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2020 tarihli ve 2018/229 Esas, 2020/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2020/876 Esas, 2022/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uygulanırken üst hadden ceza tayini yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sebebiyle eksik ceza tayini ile katılandan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturacak herhangi bir eylem bulunmadığı halde haksız tahrik indirimi uygulanması aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüs ve haksız tahrik indirimlerinin azami hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüs ve haksız tahrik indirimlerinin azami hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Olay tarihinde, Çorlu 1. Zırhlı Tugay Komutanlığında görevli olan sanık ile tanıklar ... ve ...'un 04:00 - 06:00 saatleri arasında cephanelik bölgesinde nöbetçi oldukları, katılanın ise sanık ve tanıkları nöbet yerine götüren nöbet değiştirici devriye onbaşısı olduğu, katılanın, sanık ve müşteki tanıkları nöbet yerlerine götürürken sanığın, tanıklara elindeki atışa hazır halde bulunan silahı doğrultarak "silahlarınızı ve mühimmatlarınızı yere bırakın, sizinle bir sorunum yok, bıraktıktan sonra tel örgülerin yanına geçin, çömelin ve kıpırdamayın, kıpırdarsanız veya ses çıkarırsanız silah seri atışa hazır, ikinizi de vururum." demesi üzerine korkan tanıkların sanığın talimatlarına uydukları, sanığın tanıkların yere koyduğu mühimmatları tel örgülerin dışına fırlatmasının ardından silahını katılana yönelterek "bana geldiğimden beri çok şey çektirdin, hepiniz bana kötü davrandınız, arkadaş olarak görmediniz, bunların başında da sen geliyorsun, bugün kendi kendime seni vurmak için 10 kere yemin ettim" diyerek silahını 6 kez ateşlediği, mermilerden iki adedinin batın ve sağ bacağına isabet eden katılanın hayati tehlike geçirmesine, parsiyel ince bağırsak rezeksiyonu ve siyatik sinir hasarı nedeniyle sol bacakta hafif kuvvet kaybı ve hipoestezi sebebiyle duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralayarak kışlanın tel örgülerinden atlayarak kaçtığı, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu kabul edilerek buna uygun uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bölge adliye mahkemesince teşebbüsün derecesi ve haksız tahrike ilişkin yapılan eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2020/876 Esas, 2022/182 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince yapılan eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3333, Karar No: 2017/6289, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3333 E.  ,  2017/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin sonlandığını belirterek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının davalı yanındaki hizmet süresinin ne kadar olduğu noktasındadır.

Davacı davalının alt işvereni yanında 1999 yılında işe başladığını ileri sürmüş, davalı şirket ise, 30.03.2004 tarihinde kurulduğunu, bu tarihten önce taşeron çalıştırmalarının mümkün olmadığını savunarak ticaret sicil kayıtlarına dayanmıştır.

Davacının hizmet döküm cetveli incelendiğinde 05.03.1999-11.04.2013 tarihleri arasında ... İnş. ve Tic. AŞ. yanında çalışmasının Sosyal Güvenlik Kurulu' na bildirildiği görülmektedir. Ayrıca davalı ile ... Şirketi arasında yapılan “ ... Betona ait ...- ..., ..., ... Fabrika İçi … İsdemir Hazır Beton Tesislerinden Müşteriler İçin Gönderilen Hazır Betonun Taşınarak Beton Kalıbına Tahliyesi ve Tesislerin Temizliği İşi” ne ait ilk sözleşmenin 01.06.2004-31.12.2004 tarihleri arası için düzenlendiği dosya içindeki belgelerden anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacı her ne kadar 05.03.1999 günü davalının alt işvereni ... İnş. ve Tic. AŞ. yanında işe başlamışsa da, davalı şirketin kuruluş ve tescil tarihinin 30.03.2004 olması ve taşeron ile ilk sözleşmenin 01.06.2004 de yapılmış olması dikkate alındığında; davacının bu tarihlerden önceki çalışmasının nerede ve davalı ile ilişkili olan bir işyerinde geçip geçmediğinin araştırılarak davacının davalı yanındaki çalışma süresi kesin olarak tespit edilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.

2-Taraflar arasında sözleşmesin feshi ve buna bağlı olan ihbar tazminatı konusunda uyuşmazlık mevcuttur

2-Taraflar arasında sözleşmesin feshi ve buna bağlı olan ihbar tazminatı konusunda uyuşmazlık mevcuttur

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebep olmaksızın ve usulüne uygun ihbar süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yazılı olan sebeplere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süresi tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih sebebi bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

Somut olayda davacının şoför olarak çalıştığı, meydancı olarak çalışmasına yönelik görev değişikliği yapıldığı, davacının da bu değişikliği kabul etmeyerek iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmıştır. Mahkeme her ne kadar davacının göndermiş olduğu ihtarnamenin görevlendirme değişikliği sonrası oluşan değişiklikler olduğunu belirtmiş ise de, davacının bu değişikliğe ilişkin dosyada itirazına yönelik bir kayıt tespit edilmemiştir. Ayrıca söz konusu davacının feshinden sonraki davalı işverenin feshinin artık sonuç doğurmayacağı da açıktır. Bu durumda İş sözleşmesini haklı da olsa fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanmaz. Dosya kapsamı ve özellikle, dava dilekçesi, davacının ihtarı, ibra içerikli belgede geçen davacı beyanı birlikte değerlendirildiğinde; iş sözleşmesi davacı tarafından feshedildiğinden davacının ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 28.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3399, Karar No: 2023/5088, Tarih: 12.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/3399 E.  ,  2023/5088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/295 E., 2014/105 K.

SUÇ :Konut dokunulmazlığını ihlal, çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, beraat ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmen iade, kısmen onama

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, itiraz merci olan Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2015 tarihli 2015/27 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın incelendiği anlaşılmış, bu nedenle temyiz incelemesi sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmış,

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2014/295 Esas, 2014/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, dördüncü fırkası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası delaletiyle dördüncü fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fırkasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafinin Temyiz İstemi

Çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden sanığın mağdure üzerindeki davranışının ani ve kesiklik gösterdiğine, bu nedenle sarkıntılık düzeyinde kaldığına ve sanık hakkında tesis edilen beraat hükmü bakımından vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir.

B.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafinin Temyiz İstemi

Çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden sanığın mağdure üzerindeki davranışının ani ve kesiklik gösterdiğine, bu nedenle sarkıntılık düzeyinde kaldığına ve sanık hakkında tesis edilen beraat hükmü bakımından vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir.

B.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın işlediği suçların sübuta ermesine rağmen sanık hakkında indirim uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın işlediği eylemlerden en yüksek hadden cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince, başka bir evde bulunan annesinin evden un almasını istediği mağdurenin, evlerine tek başına giderek evin kapısını açtığı esnada sanığın on beş yaşından küçük mağdureyi iterek ev içerisine soktuktan sonra, izinsiz olarak eve girdiği, ev içerisinde kimsenin olmadığını anlayan sanığın, evin yatak odasına girerek küçük mağdureyi kolundan tutup oda içerisine soktuğu, burada yatak üzerine oturttuğu, mağdurenin yanağından bir kez öptüğü, eylemlerini devam ettirmek istediği sırada mağdurenin ayağıyla iterek direnmesi üzerine ele geçirelemeyen üzerinde taşıdığı bıçağı çıkararak "seni keserim" şeklinde tehdit ederek korkuttuğu, mağdurenin bu esnada ayağını uzatması üzerine ayağının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaralanmasına sebebiyet verdikten sonra eylemine devam ederek, elbiseleri üzerinden mağdurenin vajinal ve anal bölgelerini elleyerek cinsel istismar içeren eylemlerini devam ettirdiği, bu sırada mağdurenin sanığın bir anlık boşluğundan faydalanarak kaçıp, evin salon bölümündeki kanepenin arkasına saklanması üzerine, mağdureyi bulamayan sanığın evden ayrıldığı, sanığın bu şekilde konut dokunulmazlığını ihlal, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma ve cinsel istismarda bulunduğu iddia edilerek, sanığın bu suçlardan dolayı cezalandırılmasının talep edildiğinini belirtildiği,

Sanığın soruşturma aşamasındaki beyanları ve mağdurenin değişmeyen ve tutarlılık gösteren beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığı mağdurenin yanağından öptüğü, elbiselerinin üzerinden poposuna ve vajinasına dokunduğunu kanaatine varılmış, sanığın eyleminin süreklilik arz etmesi, mağdurenin değişik yerlerine dokunmak sureti ile sarkıntılık düzeyini aşan bir şekilde eylemde bulunması hususları dikkate alındığında sanığın aynı maddenin birinci cümlesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın eylemini tehdit kullanarak gerçekleştirmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulandığı görülmüş,

Sanığın çok kısa bir süre eylemini devam ettirdiği, bu yönüyle eylemin unsurlarının oluşmadığı ve bu nedenle de yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu kanaatine varıldığı belirtilerek beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın çok kısa bir süre eylemini devam ettirdiği, bu yönüyle eylemin unsurlarının oluşmadığı ve bu nedenle de yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu kanaatine varıldığı belirtilerek beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği gibi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat, çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmeti bölünemeyeceğinden, beraat edilen suç yönünden vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2014/295 Esas, 2014/105 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden anılan temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7987, Karar No: 2010/10903, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7987 E.  ,  2010/10903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 3201 sayılı Yasa uyarınca yaptığı borçlanmanın geçerli sayılmasına, borçlu olmadığına ve kesilen aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davacı vekilince duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyiz nedenlerine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 3201 sayılı Yasa uyarınca yaptığı borçlanmanın geçerli sayılmasına, kesilen aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına ve davalı Kuruma ödenen aylıklar nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, yargılama giderleri ile ilgili hüküm kurulmaması ve kendisini vekil ile temsil ettiren davacı ve davalı SGK yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hüküm fıkrasına; “Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre, 1.000.00-TL maktu avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 1.000.00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 04.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3186, Karar No: 2025/1627, Tarih: 22.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3186 E.  ,  2025/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/297 E., 2024/802 K.

BİRLEŞEN 2019/349 ESAS SAYILI DAVADA

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davalarda davacı ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1-Asıl davada davacı ... vasileri davacılar vekili dava dilekçesinde; arsa sahibi ...'in 19.09.2016 tarihinde yüklenici ... Lojistik Hiz. İnş. Tah. Turizm Tic. San. Ltd. ile yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa hissesini şirkete devrettiğini, sözleşmeye göre yapılacak 176 dairelik sitede 33 adet 2+1, 33 adet 3+1 olmak üzere arsa sahibine toplam 66 adet daire verileceği kararlaştırıldığını,arsa sahibi ...'in kısıtlandığını ve kızları ... ve ...'ın vasi olarak atandığını, vasilerin araştırmaları üzerine yüklenicinin işlemlerini öğrendiğini, yüklenici davalının arsa sahibi ...'in hastalığından faydalanarak taşınmaz üzerinde bulunan ve sözleşmeden sonra konulan kat karşılığı inşaat sözleşmesi şerhini 18.06.2018 tarihinde kaldırtmak suretiyle daireleri üzerine tescil ettirdiği ve daireleri elden çıkarmak ve arsa sahibinin alacağını bertaraf etmek için bir kısmını 3. kişilere sattığını bir kısmını ise kendi uhdesinde bıraktığını, babaları üzerine tescil edilmesi gereken 66 adet daireden sadece 30 adedinin tescil edildiğini, ayrıca arsa sahibi ...'e 5 adet çekin verildiği, verilen 5 adet 1'er milyonluk çekin sonuncusunun ödenmemesi üzerine arsa sahibi ...'in eşi ...'e başka biri adına tescilli 2 adet daire verilerek taahhüt ettiği 66 daireden yalnızca 32 adedini vermiş olunduğunu, tahsil edilen 4 milyonun ise davacının alacağı 34 daire bedelini karşılamadığını, 4 milyonluk nakit bedelin yalnızca 10 daire bedeline denk geleceğini, arsa sahibinin alacağının 24 daire olduğunu ileri sürerek, davanın kabulü ile sözleşmeye göre arsa sahibi ...’e tescil edilmesi gereken taşınmazların tapularının iptalini ve davacı adına tescilini talep ve dava etmişlerdir. Yargılama aşamasında arsa sahibinin vefat ettiği, mirasçılarının davaya katıldığı görülmüştür.