muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3595, Karar No: 2016/13675, Tarih: 20.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/3595 E.  ,  2016/13675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan müşteki sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 43/1, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 2.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 79. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2015/374 esas, 2015/607 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/03/2016 gün ve 39019 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince sanığın cezasından kanunda belirlenmeyen 1/3 oranında arttırım yapılması sonucu hatalı olarak 140 gün adli para cezası bulunması gerekirken yine hatalı olarak 150 gün adli para cezası bulunmasını takiben yapılan indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması sonucunda sanık aleyhine sonuç doğuracak nitelikte yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında alenen hakaret suçundan, TCK’nın 125/1 ve 125/4. maddeleri gereğince 105 gün adli para cezası verilerek, suçun tek fiille birden fazla kişiye karşı işlenmesi nedeniyle adli para cezasından TCK'nın 43. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılması ile 140 gün adli para cezası yerine 150 gün adli para cezasına hükmedildiği anlaşılmıştır.

TCK'nın 43. maddesi uyarınca belirlenen 1/3 oranı, maddede yazılı “1/4 inden 3/4 üne kadar artırılır” hükmüne nazaran kanuni sınırlar dahilinde olsa da, 105 gün üzerinden 1/3 artırımla 140 gün yerine 150 gün belirlenmesi suretiyle sanık hakkında, sonuç cezanın 116 gün yerine 125 gün olarak fazla belirlenmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, ... 79. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2015/374 esas, 2015/607 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı Yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, sanık hakkında TCK'nın 125/1 ve 125/4. maddeleri gereğince 105 gün olarak belirlenen adli para cezasından, TCK'nın 43. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırımla sanığın 140 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezadan TCK’nın 62. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 116 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasının günlüğü 20,00 TL'den hesaplanarak, 2320 TL olarak belirlenmesine,

3- İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 20.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5796, Karar No: 2018/3299, Tarih: 22.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5796 E.  ,  2018/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında- TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

2-Sanık ... hakkında- CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat.

3-Sanık ... hakkında- TCK'nın 89/4, 62. maddeleri ile CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, ...'un beraatine ilişkin hükümler ile sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin katılanlar vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, sanık hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına, katılanlar vekili tarafından yapılan itirazın Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/122 değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak karara bağlandığı anlaşılmakla, dosyanın bu sanık yönünden incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanık ...'un beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

3- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

11.10.2013 günü saat 14:40 sıralarında sürücü belgesi bulunmayan sanık ...’ın yönetimindeki motosiklet ile yerleşim yeri içinde, 7 metre genişliğinde, refüjle bölünmüş, tek yönlü, düz, eğimsiz, düz, kuru, asfalt kaplama yolda seyrederek olay mahalli yol bölümüne geldiğinde, ön ilerisinde seyreden ve kavşaktan sağa dönüş yapan sürücü ... yönetimindeki otomobilin sol arka kısmına çarparak devrilmesi ve aracındaki yolcu ...'ın yola düşmesini müteakip bölünmüş yol üzerinde arkadan seyreden sürücü ...’nın yönetimindeki kamyonuyla kazadan kaçınmak üzere yolun sağına manevra yaparak ... idaresindeki otomobile arkadan çarpıp duruşa geçmesi ve kamyonun arkasından gelen sürücü ...’un ise yönetimindeki minibüsü ile motosikletten düşerek kaplama üzerinde bulunan yolcu ...'ın üzerinden geçmesi sonucu, ...’ın vefatı ile sonuçlanan olayda, ölüm nedeni olarak ölü muayene tutanağında "trafik kazası sırasında meydana gelen aşırı basınca bağlı leğen kemiği iç kesimindeki atar ve toplar damarların patlaması sonucu iç kanama nedeni ile yoğun kan kaybı sonucu dolaşım ve solunum sisteminin durması neticesinde gerçekleştiğinin" belirtildiği, ölenin babası ...’ın “oğlum kaza sonrasında olay yerine yakın olan Kapadokya Özel Hastanesi'ne kaldırılmış. Bu sırada oğlumun yanına amcamın oğlu olan ... ile diğer oğlum ... gitmişler. Orada görüştükleri doktorlara durumunu sormuşlar. Sadece ayağı kırık, basit bir trafik kazası, başka bir şeyi yok demişler. Yaklaşık bir buçuk iki saat sedye üzerinde bekletmişler. Daha sonra ayağını alçıya almışlar. Tüm tetkikler ve grafiler çekilmesine rağmen oğlumun ciddiyetinin daha sonradan fark edip hastane aramaya başlamışlar ve bunun üzerine Devlet Hastanesi'ne kaldırılmış. Bu şekilde olay sonrasında oğlumun iç kanama geçirdiğini fark edemeyerek ölmesinde ihmalli davranmışlardır. Bu nedenlerle Kapadokya Hastanesi'ndeki görevlilerden de şikayetçiyim.” şeklindeki beyanı doğrultusunda mahalli Savcılıkça 2013/5836 soruşturma numarası ile görevli doktorlar ..., ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan tefrik kararı verildiği gözetilerek, ilgili Savcılığın 2013/5836 soruşturma numaralı dosyanın akıbetinin araştırılıp, dava açılmışsa iş bu dosya ile birleştirildikten sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7053, Karar No: 2015/683, Tarih: 19.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7053 E.  ,  2015/683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Yaşın küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı,ayyaşlık veya bunlara benzer durumlarda bulunma dolayısıyla, fiil ve hareketlerin saikini ve sonuçlarını doğru olarak algılayamayan kişilerin dolandırılması, TCK'nın 158/1-c bendiyle ağırlaştırıcı neden kabul edilmiştir. Algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanmak suretiyle kişilerin aldatılması daha kolaydır. Algılama,duyu organları aracılığıyla, olay, nesne ve ilişkileri birbirinden ayırt etme demektir. Yaş küçüklüğü,akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk, uyuşturucu etkisinde bulunma yada bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olan kişilerin aldatılması suçun konusudur. Mağdurda zayıf da olsa bir irade, zayıflamış bilinç var olmalıdır. Akla uygun davranma demek,belli bir olay karşısında normal insanlardan çoğunun izleyeceği davranışa uygun hareket etmek demektir. Hâkim,somut olayın mahiyetini, kişinin içerisinde yaşadığı sosyal çevreyi, gelişme derecesini, muhakeme ve fikrî becerisini göz önünde tutarak değerlendirme yapacaktır. Algılama yeteneğinin çok zayıf olması

veya hiç olmaması halinde, aldatılması gereken bir irade söz konusu olmayacağından dolandırıcılık suçundan bahsedilemeyeceğinden hırsızlık suçu söz konusu olacaktır. Ceza sorumluluğu olmayan 12 yaşını bitirmemiş çocukların ve tam akıl hastalarının yaptıkları hareketlerin anlam ve sonuçlarını bilemeyeceklerinden aldatılmalarından ve dolandırılmalarından bahsedilemez. 12 yaşını tamamlayıp 15 yaşını tamamlamayan çocukların algılama yeteneklerinin bulunup bulunmadığı araştırılarak, bulunmaması halinde eylem, hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Fail, bilerek mağdura uyuşturucu madde vererek veya sarhoş ederek onun algılama yeteneğini azaltmış ise ve oluşturulan bu zayıflık anında mal alınmışa eylem, TCK'nın 148/3 kapsamında cebir kapsamında değerlendirileceğinden yağma suçunu oluşturacaktır.

Sanık Kezban'ın olay tarihlerinden önce dükkana gelip gitmesi sebebiyle tanıdığı ve aklen maluliyetini iyi bildiği mağdur ...i'nin algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanarak kendisini ... olarak tanıtıp mağdur ile evleneceği yönünde sözler söyleyip onu kandırarak iş yerine 226 03 42 nolu telefon hattı ile ... hizmetinin bağlanmasını sağladığı, bu hizmetleri kullandığı, yine kendisini mağdurun eşi olarak gösterip 1.656 TL değerinde laptop bilgisayar aldırdığı ve bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda; sanık...'ın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmalarında atılı suçu işlemediğini, laptopu mağdur ...i'den satın aldığını, .. internet bağlantısını da mağdur tarafından haberi olmadan bağlatıldığını, mağdurun akli dengesinin yerinde olmadığını anlamadığını, mağdura evlenme vaadinde bulunmadığını beyan etmesi karşısında , gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından ;.. Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04.08.2008 tarihli raporunda, sanığın akli maluliyetinin kendisini tanımayan 3. kişilerce algılanacağı belirtilmiş ise de, sanığın kendisine ait kredi kartının bulunması, kendi başına .. internet hattına abone olması ve sanığın ısrarlı savunmaları karşısında, mağdur ...i'nin, Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'ne sevk edilerek akli maluliyeti ve 3. kişilerce anlaşılıp anlaşılmayacağı hususunda yeniden rapor aldırılması, laptopun satın alınışına ilişkin fatura ve belgeler ile ... aboneliğine ilişkin belgeler getirtildikten sonra, faturaların kim tarafından ödendiği, bilgisayarın ne zaman alındığı, mümkünse kim tarafından kullanıldığı, mağdur ...i tarafından kullanılıp kullanılmadığının tespiti, yine sanığın, mağdura evlenme vaadinde bulunup bulunmadığının tespiti bakımından, sanığın çalıştığı işyerinde suç tarihinde birlikte çalıştığı kişiler belirlenerek bu konuda tanık olarak ifadelerinin alınması ve sanık anlatımı ile tanık ...'nin beyanlarına göre mağdur ...i'nin tek başına gidip internet abonesi olması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin ne şekilde oluştuğu tartışıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10811, Karar No: 2016/15891, Tarih: 19.12.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/10811 E.  ,  2016/15891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkil şirket ile davalı şirket arasındaki ticari amaçlı gayrimenkul alım-satımı yapıldığını, müvekkil şirketin maliki olduğu ... gayrimenkulü davalıya sattığını, satılan gayrimenkulün eski ve yeni tapu belgesinin dosyaya sunulduğunu, tarafların satışta anlaştıklarını, mutabak metni imzaladıklarını, bunun haricinde başka mutabakat metni de imzalandığını, bunları dosyaya sunduklarını, davalı ile çeşitli zamanlarda yapılan görüşmelerden herhangi bir sonuç alınamadığını, bu sebeple ... 4.Noterliğinin 19/12/2012 tarihli ve 09009 yevmiye nolu ihtarname ile son kez durumun ihtar edildiğini, ihtarnamenin usulüne uygun tebliğ edildiğini, ancak yine de borç ile ilgili herhangi bir ödeme yapılmadığını, davacı şirkete ait muavin defter örneği tetkik edildiğinde borç dökümünün görünebileceğini, bu nedenlerle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 60.063,60.TL cari hesap alacağının fatura tarihi olan 31/12/2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında fiyat farkı ödeneceğine dair bir sözleşme bulunmadığını, davacı tarafın tek yanlı olarak fiyat farkı düzenlediğini ve müvekkil şirkete tebliğ ettirdiğini, 31/12/2008 tarihli "arazi fiyat farkı" adı altındaki faturanın kaynağını davacının kanıtlaması gerektiğini, davacı tarafından dosyaya sunulan belgeler üzerindeki müvekkil şirket kaşesi altında atılan imzaların hiçbirinin müvekkil şirket yöneticilerine ait olmadığını, fatura tebliğinden itibaren 8 gün içerisinde itiraz edilmediği takdirde fatura içerinde belirtilen hususlarlar ilgili somut olayda neden fiyat fatura farkı kesildiğinin açıklığa kavuşturulması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında cari hesap sözleşmesi olduğunun ibraz edilen ticari defterler ve ödeme dökümleri ve davalı tarafın beyanları ile sabit olduğu, davaya konu fatura 274.420,80 TL lik fatura olup davacı tarafından düzenlenen bu fatura davacı şirket ile davalı şirket defterlerine usulüne uygun olarak kaydedildiği, ayrıca bu faturanın ... Vergi Dairesine bildirildiği, bu faturadan kaynaklı olarak davacı şirket tarafından davalı şirkete gönderilen bakiye alacak taleplerine davalı firmanın mutabakat onayı kaşesi basmış ve imzalamış olduğu, davalı vekilinin cevap dilekçesinde şirketlerine gönderilen faturanın sehven defterlere kaydedildiği iddiasının davalı şirketin basiretli tacir gibi davranma yükümlülüğü ve defterlere kaydedilen faturaya kısmi ödeme yapılmış olması sebebi ile itibar edilmediği, davacı şirket davalıya 22/12/2012 tarihli ihtarname ile temerrüde düşürdüğü ve bu tarih itibariyle ticari faize hükmetmek gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10493, Karar No: 2010/739, Tarih: 10.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/10493 E.  ,  2010/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kardeşi ...'ı öldürmekten, kardeşi ...'ı da yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (İSTANBUL) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2007 gün ve 212/417 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2 ve 232/6. maddelerine aykırı şekilde hüküm fıkrasında yasa yoluna başvuru şeklinin gösterilmediği anlaşılmakla;

Şikayetçi Ceren Sahra Özay’a, CMK.nun 291. maddesi (CMUK 310.md.) uyarınca hükmün tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine bir beyanda bulunulması suretiyle temyiz isteminde bulunulabileceğini gösteren meşruhatlı bildirimde bulunularak, tebligatı gösteren belge ve verilirse temyiz dilekçesi ile ve bu halde ek tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın Dairemize iadesi için mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 10.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13818, Karar No: 2013/27925, Tarih: 28.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13818 E.  ,  2013/27925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Nafaka ve Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmü temyiz eden davalı vekili Avukat ...'in temyiz dilekçesinde imzası mevcut değildir. Güvenli elektronik imzayı ihtiva ettiğine ilişkin de bir bilgi bulunmamaktadır. Bu dilekçenin üzerinde "UYAP'tan alındı" (14.05.2013) notu düşülmüş ise de, elektronik ortamdan alınan fiziki örneklerin incelemeye esas alınabilmesi için "aslının aynı olduğu" belirtilerek hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesi gerekir. (...m.445/3) Böyle bir tasdik şerhi de bulunmamaktadır. Bu haliyle davalı vekilinin temyiz dilekçesi incelemeye esas alınamaz. Bu bakımdan;

1-Ya temyiz dilekçesinin "aslının aynı olduğu" belirtilerek hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesi,

2-Veya dilekçedeki imza noksanlığının ilgili avukata tamamlattırılmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.28.11.2013(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/1519, Karar No: 2015/809, Tarih: 28.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1519 E.  ,  2015/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kelkit Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2013/9 E-2013/51 K.

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.09.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine" denilmekle yetinilmiştir

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 28.01.2015 gününde, oybirliği ile karar verildi.