muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/40, Karar No: 2006/96, Tarih: 22.03.2006

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında gerektirici nedenlere ve özellikle; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 742. maddesinde, taşınmaz malikinin üst taraftaki araziden kendi arazisine doğal olarak akan yağmur, kar ve tutulmamış kaynak sularının akışına katlanmak zorunda olduğu belirtilerek, komşulardan hiçbirinin bu suların akışını diğerinin zararına değiştiremeyeceği öngörüldüğünden, Yasanın yüklediği bu ödeve aykırı davranarak bir takım tesislerle suyun doğal akışını değiştirenlerin bu eylemlerinin engellenmesi gerektiğine; yapılan tahkikattan, yağmur sularıyla oluşan derenin kuzeyden güneye doğru davacıya ait 615 parsel sayılı taşınmazı kat ederek dava dışı 854 numaralı parsel içerisinden doğal akışını devam ettirmekte iken, 854 parsel maliki tarafından yapılan dolgu ve duvarın dere yatağını değiştirdiği, bu suları kendi taşınmazına kabul ile yükümlü bulunan dava dışı 854 parsel malikinin yasa hükmüne aykırı eylemiyle davacı ve davalı taşınmazlarının zarar görmesine yol açtığının anlaşılmasına; esasen, 853 parsel sayılı taşınmaz maliki davalının, mecrası değiştirilmiş kendine zarar veren suları kabul ile zorunlu bulunmayıp, dava dışı kişinin eyleminden de sorumlu tutulamayacağına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen ve davanın reddi gereğine işaret eden Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 22.3.2006 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1175, Karar No: 2007/1471, Tarih: 22.02.2007

5. Ceza Dairesi 2007/1175 E., 2007/1471 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/1175 E., 2007/1471 K.**

**- BELİRLİ HAKLARI KULLANMAKTAN YOKSUN BIRAKILMA

- DENETİM SÜRESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 51 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 226 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

**"İçtihat Metni"**

Müstehcen yayınları alışveriş merkezi dışında satmak ve kiralamak suçundan sanık S.S.'nin, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 226/1-d, 62/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 200 Yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 51/1-b maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine, aynı Kanun'un 51/3. maddesi gereğince hakkında hürriyeti bağlayıcı ceza süresi kadar denetim süresi belirlenmesine, söz konusu Kanun'un 53/1-a-b-d maddesi gereğince haklardan yoksun bırakılmasına dair, Gebze 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.6.2006 tarihli 2006/123-450 sayılı kararının;

Sanık hakkında verilen 5 ay kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmiş olmasına nazaran, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş...kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülemediğinden bahisle 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 8.1.2007 gün ve 503 sayılı Kanun Yararına Bozma talebine atfen C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye ihbar ve dava evrakı birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Gebze 2. Sulh Ceza Mahkemesince sanık S.S. hakkında 5237 sayılı TCK.nun 226/1-d, 62/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 200 YTL. adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı kanunun 51/1-b maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine ve anılan kanunun 51/3. maddesi gereğince hürriyeti bağlayıcı ceza süresi kadar, denetim süresi belirlenip sözü edilen kanunun 53/1-a,b,d maddelerindeki haklardan yoksun bırakılmasına dair verilen karara göre; sanık hakkında verilen 5 ay kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmiş olması, 5237 Sayılı TCK.nun 53/4. maddesindeki "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş... kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında 5237 Sayılı Yasanın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, bu nedenle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriğinin yerinde olduğu anlaşıldığından Gebze 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.6.2006 tarihli 2006/123 Esas, 2006/450 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasındaki "53/1,a,b,d haklardan yoksun bırakılmasına" dair kısmın çıkarılmasına, hükümdeki diğer hususların saklı tutulmasına dosyanın merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13767, Karar No: 2017/3662, Tarih: 10.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/13767 E.  ,  2017/3662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf. )

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,müvekkilinin davalı bankanın kredi kartını kullandığını, kampanya sonucu 25.000 TL lik para puan kazandığını, bu para puanın kredi kartına 14.10.2013 tarihinde yüklendiğini, ancak kullanma imkanı bulamadan 03.11.2013 tarihinde geri alınmış olduğunu, müvekkiline bu konuda herhangi bir bildirim yapılmadığını,kredi kartı kullanımından ve buna bağlı olarak yapılan kampanyadan dolayı hak edilen 25.000 TL lik para puanın iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu 25.000 TL olarak belirtilen para puanların esasen 25.000 para puan olup, Türk lirası olarak 25 TL'ye tekabül etmekte olduğunu, davacı tarafın kartına 25 TL değerinde para puan yüklenmiş olduğunu, bu nedenle davacının öncelikle Tüketici Hakem Heyetine başvurması gerektiğini, kampanya dahilinde yüklenen para puanın belirtilen sürede kullanılmadığı için geri alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iddia ettiği 25.000 para puanın karşılığının davacıya davalı banka tarafından 25,00 TL olarak yüklendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5437, Karar No: 2021/2637, Tarih: 16.03.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/5437 E.  ,  2021/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç :Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma, Terör örgütüne

yardım, Terörizmin finansmanı

Sanık ... ...yönünden 18.08.2016

Sanık ... ...yönünden 01.10.2016

Sanık ... yönünden 17.08.2016

Sanık ... yönünden 26.08.2016

Sanık ... yönünden 17.08.2016

Sanık ... yönünden 22.09.2016

Sanık ... yönünden 17.08.2016

Sanık ... yönünden 25.08.2016

Sanık ... yönünden 05.09.2016

Sanık ... yönünden 19.08.2016

Sanık ... yönünden 17.08.2016

Sanık ... yönünden 25.08.2016

Sanık ... yönünden 15.08.2016

Hüküm :1-)Sanıklar ..., ...,

..., ... yönünden

ayrı ayrı silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan

TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun, 5/1, TCK'nın 62, 58/9,53, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin

2-) Sanıklar ..., ... yönünden ayrı

ayrı silahlı terör örgütüne yardım suçundan

TCK 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen hapis

cezasına ilişkin

3-)Sanıklar ..., ..., Tenzile

Karataş yönünden ayrı ayrı silahlı terör örgütüne

üye olmak suçundan TCK 314/2, 3713

sayılı Kanunun 5/1, TCK 62, 53, 58/9, 63 maddeleri

uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin

istinaf başvurusunun esastan reddi

4-) Sanık ... yönünden Silahlı terör

örgütüne üye olmak yönünden 314/2, 3713 sayılı Kanununun 5 TCK 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

5-)Sanık ... yönünden silahlı terör

örgütüne yardım etme suçundan 314/3 ve 220/7

delaletiyle, 314/2, 220/7-2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK 62, TCK 53, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan

reddi

6-)Sanık ... yönünden Terörizmin

Finansmanı suçundan 6415 sayılı Kanunun 4/1,TCK 62, TCK 53 maddeleri uyarınca hükmedilen hapis

cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan

reddi

7-)Sanıklar ..., ...

yönünden silahlı terör örgütüne üyelik suçundan

TCK 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında doğru olarak 27.02.2020 yazılan karar tarihinin kararın son kısmında 27.04.2020 olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanık ...’ın duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanık ...’ın duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken TCK'nın 62. maddesin uygulamasına yer olmadığına karar verilerek neticeten 9 yıl hapis cezasına dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra netice cezanın 7 yıl 6 ay belirlenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesine CMK'nın 280. maddesi uyarınca yasal olanak bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı ise de; anılan uygulamanın sanık lehine olması ve aleyhe temyiz bulunmaması hususları gözetilerek CMK'nın 290/1 maddesindeki emredici düzenleme kapsamında değerlendirilen bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; yerel mahkeme hükmüne yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi hükmü hukuka uygun bulunduğundan, sanık ...'ın ve sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASI,

II-) Sanıklar ..., ... ..., ... (...) ..., ..., ..., ... ve ... hakkında

kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

II-) Sanıklar ..., ... ..., ... (...) ..., ..., ..., ... ve ... hakkında

kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında;

1-) Sanıklar ..., ... ve ...’nın FETÖ/PDY ile iltisaklı olduğu gerekçesiyle 15 Temmuz sonrası kapatılan Çifteler İlçesindeki Ahsen Kız Apartında ailevi ve ekonomik nedenlerle ücretsiz olarak kaldıkları bu sırada yurt ablasının ve sohbet veren kişinin dosyası ayrılan ve beraat eden Meryem Türkmen olduğu sanıkların lise öğrencisi olan diğer apart sakinlerine sohbet verdiklerine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı, diğer kız öğrencilere derslerinde yardım etmekten ibaret eylemlerin üyelik boyutuna ulaştığına dair yeterli delil bulunmadığı, İlk derece mahkemesinin gerekçesinin isabetli olduğu gözetilmeden yazılı şekiyde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-) Sanıklar ..., ..., ... ve ... açısından yapılan incelemede ;

Sanıkların FETÖ/PDY ile iltisaklı ... Kardelen Eğitim Kültür Derneğinde kurucu üye oldukları aynı derneğin yönetim ve denetim kurullarında yer almalarının tek başına sanıkların örgüt üyesi olduklarını göstermeyeceği, sanıkların örgüt hiyerarşisine girdiklerine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı gözetilmeden ilk derece mahkemesinin beraat kararlarına ilişkin başvurunun esastan reddi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Sanıkların FETÖ/PDY ile iltisaklı ... Kardelen Eğitim Kültür Derneğinde kurucu üye oldukları aynı derneğin yönetim ve denetim kurullarında yer almalarının tek başına sanıkların örgüt üyesi olduklarını göstermeyeceği, sanıkların örgüt hiyerarşisine girdiklerine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı gözetilmeden ilk derece mahkemesinin beraat kararlarına ilişkin başvurunun esastan reddi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3-) Sanıklar ...ve ... yönünden yapılan incelemede;

Çifteler ilçesinde bulunan FETÖ/PDY ile iltisaklı yurt ve derneklerin bağlı olduğu... A.Ş’de 2014 yılına kadar hisse sahibi olan ve aynı zamanda iltisaklı ... Eğitim Kültür Derneğinin yönetim kurulu üyesi olan sanık ...’ın ve yine... A.Ş’ye ortak olan ve kapatılıncaya kadar ortaklığını devam ettiren sanık ...’in eylemlerinin örgüte üyelik aşamasına ulaşmadığı ve yardım boyutunda kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara

Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine kararın bir örneğinin bilgi için Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14673, Karar No: 2015/11928, Tarih: 22.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14673 E.  ,  2015/11928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölbaşı (Adıyaman) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2013/158-2014/232

Davacılar M.. D.. ve diğerleri vekili Avukat Burcu tarafından, davalı T. Enerji ve Ticaret A.Ş. aleyhine 13/03/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalı T. Enerji Tic. A.Ş. vekili Avukat Tolga, kararı 25/08/2014 tarihinde temyiz ettiği; ancak, davalı vekilinin vekaletnamesinin süreli ve 30/12/2013 tarihine kadar geçerli bulunduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda, davalı asilin onayının alınması veya yeni tarihli vekaletname sunulması gerekmektedir.

Belirtilen eksiklik tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a yeniden gönderilmesi için, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3926, Karar No: 2014/3253, Tarih: 04.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/3926 E.  ,  2014/3253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/49176

MAHKEMESİ : Adana 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2011

NUMARASI : 2011/1167 (E) ve 2011/2846 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı üzerindeki hakları olup, bu suçun oluşabilmesi için fiilin, gerçek bir kişinin belirtilen kişilik haklarını rencide edecek şekilde işlenmesi gerekmektedir. Hakaret suçu, Anayasanın 24 ila 30. maddeleri ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 9 ve 10. maddelerinde düzenlenen ifade hürriyetinin sınırlarını oluşturmaktadır. Suçu oluşturan eylem bakımından failin ifade hürriyeti, mağdur yönünden ise onur, şeref ve saygınlığı ile din, vicdan ve kanaat hürriyetine ilişkin temel kişilik hakları çatışmaktadır. Uyuşmazlığın çözümü, sözü edilen karşılıklı hakların dengelenmesini gerektirmektedir. Ancak, ileri sürülen bir düşünceyle bağlantısı bulunmayan, esasında düşünce açıklaması vasfında da görülemeyen sövme niteliğindeki fiillerin ifade özgürlüğünden yararlanamayacağı açıktır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), içtihatlarında Sözleşme bağlamında ulusalüstü insan hakları hukukunu yorumlarken, kamu görevlilerinin görevlerini yerine getirirken fonksiyonlarını etkilemeyi ve saygınlıklarına zarar vermeyi amaçlayan aşağılayıcı saldırılara karşı korunmalarının zorunlu olduğunu (AİHM Busuioç-Moldova kararı, 2004, prg. 64), bununla birlikte görevlerini yerine getirirken icra ettikleri eylem ve sözlerine yönelik eleştirilere karşı daha fazla hoşgörü göstermeleri gerektiğini (bkz; AİHM Steur-Hollanda kararı, 2003, prg. 39) belirtmektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ayrıca, fiil isnadına dayanmayan ve ispat gerektirmeyen değer yargılarından ibaret sözlerin sarsıcı olsa bile eleştiri hakkı ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilebileceğini kabul etmektedir (bkz; AİHM Hriko- Slovakya kararı, 2004, prg. 40, 45; Jeruselam-Avusturya kararı, 2001, prg. 44; Sokolowski-Polonya kararı, 2005, prg. 47; Paturel-Fransa kararı, 2005, prg. 37; Harris/Boyle/Bates/Buckley, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi Hukuku, Ankara 2013, sy.518-520).