muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17959, Karar No: 2014/19200, Tarih: 22.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17959 E.  ,  2014/19200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 7. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1835, Karar No: 2024/1610, Tarih: 20.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1835 E.  ,  2024/1610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/148 E., 2022/2977 K.

DAVA TARİHİ : 21.04.2017

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/56 E., 2020/281 K.

1- İlk derece mahkemesince, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak isteminde; davalı tarafın her ne kadar tesislerde bakım ve onarım yapılacağını ileri sürmekte ise de, bu konuyla ilgili daha önceden yapıldığı yetkili kurullarınca onaylı herhangi bir proje ibraz etmemesi, sözleşmenin 15/01/2017 tarihi olan bitim süresinden yaklaşık 6 ay önce iptal edilmiş olması nedeniyle davacının kâr kaybına sebebiyet verilmesi, ayrıca fesih tarihinden önce noksan ve geç ödenen hizmet bedelli ve faizlerinden dolayı davalının hukuki sorumluluğunun bulunması gerekçeleriyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı, bakım onarım yapıldığına dair keşif yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiği, fesihten dolayı davacının zarara uğradığı iddiasının gerçeği yansıtmadığı, fesihten sonra davacının başka iş yapıp yapmadığının bünyesindeki personellerin başka işte çalışıp çalışmadığının tespit edilmediği, sözleşmenin mücbir sebep nedeni ile son bulduğu, kendilerine atfı kabil bir kusur bulunmadığı gerekçeleriyle istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından; hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli, denetime ve somut olayın özelliklerine uygun olduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin fesih gerekçesinin öngörülebilir ve önceden bütçe ayrılmasını gerektirir bir durum olması nedeniyle mücbir sebep sayılamayacağı, bu nedenle feshin haksız kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmaması, bu kapsamda davalının geç ve eksik ödenen hizmet bedelinden ve davacının sözleşme süresinin tamamlanamaması nedeniyle uğradığı kâr kaybından sorumlu olması ve ortalama kazanç miktarının hesaplanmasında ..., ... Bankası ve Ticaret ve Sanayi Odaları verilerinin dikkate alınmış olması, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; davalı vekilinin davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı, bakım onarım yapıldığına dair keşif yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiği, fesihten dolayı davacının zarara uğradığı iddiasının gerçeği yansıtmadığı, fesihten sonra davacının başka iş yapıp yapmadığının bünyesindeki personellerin başka işte çalışıp çalışmadığının tespit edilmediği, sözleşmenin mücbir sebep nedeni ile son bulduğu, kendilerine atfı kabil bir kusur bulunmadığına dair temyiz itirazları, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli, denetime ve somut olayın özelliklerine uygun olması, taraflar arasındaki sözleşmenin fesih gerekçesinin öngörülebilir ve önceden bütçe ayrılmasını gerektirir bir durum olması nedeniyle mücbir sebep sayılamayacağı, bu nedenle feshin haksız kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.05.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12080, Karar No: 2020/573, Tarih: 20.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/12080 E.  ,  2020/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesie göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkeme kararlarında hükmün nasıl oluşturulacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde detaylıca açıklanmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Somut uyuşmazlıkta, davacı, dava dilekçesinin netice ve talep kısmında diğer alacak taleplerinin yanı sıra 2 numaralı bentte “...işe girişte boş, imzalı ve kefilsiz olarak alınan teminat senedinin davacıya iadesine, iadesinin mümkün bulunmaması durumunda geçersizliğine karar verilmesini...” de talep etmiş, mahkemece bu talep hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemiştir.

Mahkemece davacının “...işe girişte boş, imzalı ve kefilsiz olarak alınan teminat senedinin davacıya iadesine, iadesinin mümkün bulunmaması durumunda geçersizliğine karar verilmesi...” talebi hakıkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi HMK. nın 297/2. maddesine aykırıdır.

3-Gerekçeli karar başlığında davalının ticari ünvanının tam ve doğru olarak yazılmamasının HMK. nın 297/2. maddesine aykırı ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemeside hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16874, Karar No: 2013/15893, Tarih: 15.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/16874 E.  ,  2013/15893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki isim tashihine ilişkin talepte Akçaabat 1.Asliye Hukuk Mahkemesi ve Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacıların kızının nüfus kaydında "Ceren İrem" olan adının "Ceren Betül" olarak değiştirilmesi istemine ilişkindir

Asliye Hukuk Mahkemesince, ad ve soyadı değiştirilmesi isteminin 6100 sayılı HMK'nın 382/2-a-2'de çekişmesiz yargı işi olarak düzenlendiği, HMK 383.maddeye göre çekişmesiz yargı işinde görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının düzeltmeyi isteyen şahısların yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı, bu hususta özel kanunda açık düzenleme bulunduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 27. maddesi uyarınca, haklı bir sebebe dayanmak kaydıyla, adın değiştirilmesi hâkimden istenebilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382/1 maddesinde çekişmesiz yargı işlerinin neler olduğu düzenlenmiştir. Ancak bu sayma sınırlı olmadığından yasa maddesinde sayılmayan fakat çekişmesiz yargı ölçütlerini taşıyan diğer işlerin de çekişmesiz yargı işi olarak kabulü gerekir.

Adın veya soyadının değiştirilmesi davalarında davacı taraf, örfi yahut çevresel nitelikteki sebep yahut başka sebeplere dayanıp, kendisini haklı gösterecek olguları ispat ederek, nüfus sicilinde değişiklik yapılmasını talep etmekte olup, esasen bu tür davalarda hasım gösterilen Nüfus Müdürlüğü ile aralarında bir uyuşmazlık olmayıp, nüfus müdürlüğü davada sadece yasal hasım olarak yer almaktadır. Gerçekte, davada taraf değil, sadece ilgilidir. İlgililerin uzlaşması halinde çekişmenin ortadan kalktığından söz edilemez veya bu davalarda ilgili tarafın davayı kabulü sonuç doğurmaz. Taraflar arasında bu anlamda gerçek bir çekişmenin varlığı da söz konusu değildir.

Bu değerlendirmelere göre, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.nin 382. maddesi uyarınca bu tarihten sonra açılmış olan ad ve soyadı değişikliği davaları çekişmesiz yargı işlerinden sayılmalıdır. Kaldı ki, 382. maddenin 382/II-a,2 fıkrasında “Ad ve soyadın değiştirilmesi”, çekişmesiz yargı işlerinden sayılmıştır. Aynı yasanın 383. maddesinde de, çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin, aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemesi olacağı hükmüne yer verilmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18849, Karar No: 2012/24280, Tarih: 26.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18849 E.  ,  2012/24280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 25.050 TL alacağın 14.08.2010'den itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A YK A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde; bitişik evin bahçesinde bulunan kerestelerin bilinmeyen bir sebeple tutuştuğunu, bu nedenle davacıya ait evin yandığını, yangının davalıya ait evin bahçesinde başladığını, oradan davacının evine sıçradığını, belirterek 25.050 TL tazminatın 14.08.2010 tarihinden itibaren faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde; yangında davalının kusurunun bulunmadığını, talebin yüksek olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.BK. 58.maddesinde; bina ve diğer şeylerden dolayı sorumluluk konusu düzenlenmiştir. Buradaki sorumluluk objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan ağırlaştırılmış bir kusursuz sorumluluktur. Davalının yapının sahibi olarak BK. 58.maddesi anlamında yapı eseri maliki olduğu tartışmasızdır. Maddenin düzenleme biçimi itibariyle tehlike esasına dayalı kusursuz sorumluluk hali söz konusudur. Davalı kurum, gerek yapım ve gerekse bakım eksikliklerinden kaynaklanan zararlı sonuçlardan sorumludur. Sorumluluktan kurtulmanın koşulu ise; zarar ile yapım bozukluğu ve bakım eksikliği arasındaki nedensellik bağının kesilmiş bulunmasıdır.

Dosyada yeralan belgelerden; bahçedeki kerestelerin yakıldığı, rüzgarın etkisi ile büyüyen alevlerin evin ahşap çatı kısmına sirayet ederek yangının büyüdüğü, kereste yığınının davalıya ait binanın bahçe kısmında istiflenmiş olduğu, davalıya ait taşınmazın sokakta yaşayan kişiler tarafından kullanıldığı, davalıya ait evin boş durduğu, kimsenin ilgilenmediği, eve gelip giden güvensiz kişiler olduğu gerekçesi ile ... Defterdarlığı ilgilileri hakkında görevi kötüye kullanmaktan yapılan suç duyurusu sonucu kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmaktadır.Maliki olduğu yapının korunmasını sağlamayan, etrafa zarar vermesini önleyecek tedbirleri almayan, bakımı ile ilgilenmeyen davalının BK. 58.maddesi uyarınca doğacak olan sonuçlardan sorumlu olduğu tartışmasızdır.Mahkemece; hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda, yangının atıl durumdaki davalıya ait eve girip çıkanların bahçedeki keresteleri yakmaları ile çıktığı, yanan kereste alevinin evin çatısını tutuşturduğu, çatıdan sıçrayan alevlerin de davacıya ait evin çatısına sirayet ettiği, burada genişleyip büyüdüğü, belirtilmiştir.Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporu, hükme esas alınacak nitelikte değildir. Açıklanan yönler gözetilerek üniversitelerin elektrik mühendisliği bölümünden seçilecek 2 elektrik mühendisi, diğer iş güvenliği uzmanından oluşacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan dosyadaki tüm bilgi ve belgeler incelenmek suretiyle alınacak rapor ve tarafların kusur oranları yeniden değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi; çıkan yangın sonucu davacının yaptığı masrafın da inşaat mühendisi tarafından tespit edilmesi gerekmektedir.

Davacı da kendi evi ile davalının terkedilmiş durumdaki evinin yakınlığını, oluşturacağı tehlikeleri bilecek durumda olduğundan, buna ilişkin riskleri öngörüp, göze almış olduğundan, yangın olayından önce davalı kurumu doğabilecek zararlara ilişkin olarak uyarmadığından, olaydan kaynaklanan tazminat alacağının tayininde BK. 43.maddesinin uygulanma olasılığının, anılan hükme göre tazminat miktarından uygun bir hakkaniyet indiriminin yapılıp yapılmayacağının tüm deliller değerlendirilerek takdir edilmesi gerekmektedir.Olayın saptanan özellikleri de gözönünde bulundurulmak ve zarar kapsamı belirlenmek suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenlerle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6590, Karar No: 2015/9602, Tarih: 21.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6590 E.  ,  2015/9602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hürriyeti tahdit

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9370, Karar No: 2013/2939, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9370 E.  ,  2013/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.11.2008 gün ve 2008/196 Esas, 2008/678 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında TCK.nın 227/2. maddesi gereğince 2'şer yıl hapis ve 5'er gün adli para cezası tayin edilmesinden sonra TCK.nın 62/1. maddesi uyarınca yapılan indirim sonucunda 1'er yıl 8'er ay hapis ve 4'er gün adli para cezası olarak belirlenmesi ve bu aşamada TCK.nın 61/8. maddesi düzenlemesi nazara alınarak 52. maddenin tatbikiyle 4 günün günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek neticeten 80'er TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken gün olarak belirlenen adli para cezalarının 62.maddenin uygulamasından önce paraya çevrilmesi suretiyle adli para cezalarının 83'er TL olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerdeki “Sanıklara verilen gün para cezasının günlüğü TCK.nın 52/2 md. gereğince 20,00 ytl. paraya çevrilerek 100,00’er ytl. adli para cezası ile cezalandırılmalarına, Sanıkların yargılama sürecindeki pişmanlığı lehine takdiri indirim nedeni sayılarak TCK.nın 62/1. maddesi uyarınca tayin edilen cezası 1/6 oranında indirilerek sanıkların 1’er YIL 8’er AY HAPİS ve 83,00’er ytl adli para cezası ile cezalandırılmalarına,” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerlerine "Sanıkların yargılama sürecindeki pişmanlığı lehlerine takdiri indirim nedeni sayılarak TCK nın 62/1. maddesi gereğince cezaların 1/6 oranında indirilerek sonuçta 1'er yıl 8'er ay hapis ve 4'er gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklara verilen 4'er gün adli para cezalarının TCK.nın 52/1-2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL'den hesaplanmak suretiyle sanıkların 80'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına," ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8010, Karar No: 2017/6592, Tarih: 20.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/8010 E.  ,  2017/6592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.10.2016 gün ve 2016/367 Esas, 2016/336 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilmek suretiyle esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda kurulan 07.10.2016 tarihli gerekçeli kararda üye hakim ...’in (...) ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2284, Karar No: 2010/4376, Tarih: 14.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2284 E.  ,  2010/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, sıra cetvelinde ipotekli alacağına mahsuben bedeli paylaşıma konu taşınmazı satın alan davalının alacağının muvazaalı olduğunu belirterek, davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının geçerli bir haczi olmadığından dava açma yetkisi bulunmadığını, müvekkili alacağının gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının alacaklı olduğu Konya 9.İcra Müdürlüğünün 2007/2951 esas sayılı dosyasından konulan ve 18.4.2007 tarihinde tapuya şerh edilen ihtiyati haczin ödeme emrinin borçluya tebliğ edilmemesi nedeniyle henüz kesinleşmediği, tapuda kayıtlı miktarla takip dosyasındaki miktarın birbirini tutmadığı, tapudaki miktar 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/60 D.İş sayılı ihtiyati haciz kararı ile aynı ise de, tapudaki ihtiyati haciz şerhi ile değişik iş dosyasının numaralarının birbirini tutmadığı, bu nedenle tapu sicilinde kesinleşmiş ve usulüne uygun olarak verilmiş, davacı lehine bir haciz veya ihtiyati haciz kararı bulunmadığını belirterek, ön şart yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Somut olayda davacı vekili, 16.4.2007 tarihinde 151.798 TL alacak için takip talebinde bulunmuş, bilahare aynı alacağa ilişkin olarak 17.4.2007’de 147.604 TL’lik ihtiyati haciz kararı alarak aynı icra dosyasında uygulatmış, tapu sicil müdürlüğüne yazılan ihtiyati haciz müzekkeresi ile ihtiyati haciz kararında belirtilen miktar üzerinden anılan takip dosyasının numarası ile takip borçlusunun 22720 Ada 27 Parsel no’lu taşınmazına 18.4.2007’de ihtiyati haciz konulmuştur. Ödeme emri takip borçlusuna tebliğ edilmiş, itirazda bulunulmaması nedeniyle kesinleşmiştir. Bu durumda davacı bankanın 147.604 TL’lik alacak için koydurduğu ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü ve dava açma ön şartının da somut olaya bakımından gerçekleştiği, kaldı ki İİK.nun 138/son maddesi uyarınca geçici hacizler için de pay ayrılmasının mümkün olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 14.4.2010 günü oybirliği ile karar verildi.