muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15232, Karar No: 2023/6310, Tarih: 18.10.2023

Yerel mahkemece sanık hakkında müsnet suçu asli fail olarak işlediği ve SSÇ hakkında da müsnet suça yardım eden olarak katıldığı kabul edilmiştir, yerel mahkemenin bu kabulü hem Bam Ceza Dairesi tarafından ve hem de Dairemiz çoğunluğu tarafından uygun bulunarak her iki sanık hakkındaki karar onaylanmıştır.

Dosya kapsamına göre SSÇ'nin olaydan 14 yıl sonra kendiliğinden resmi makamlara gelerek maktulün öldürülmesi olayı ile ilgili itirafları, yer göstermesi, sanık ...'in ismini bildirmesi ve sanık ...'in de hakkındaki yakalama emri üzerine yakalandığında Cumhuriyet Savcılığındaki ikrarları karşısında sanık ...'in maktulü asli fail olarak öldürdüğü hususunda hiçbir tereddüt yoktur, ancak bu olayın üzerinden 14 yıl gibi bir süre geçtikten sonra zorlayıcı hiçbir etki olmaksızın sırf vicdani sorumluluk gereği kolluk birimlerine itirafta bulunan ve olayı açığa çıkaran suç tarihinde 13 yaşında olan SSÇ ...'ın savunmalarına itibar etmek yerine suç tarihinde 19 yaşında olup o tarihte uyuşturucu kullandığı UYAP kayıtlarından anlaşılan sanık ...'in ... hakkındaki atfı cürüm sayılabilecek ve hangi nedenle SSÇ'nin beyanlarından daha üstün tutulduğu açıklanmayan beyanlarına itibar edilerek SSÇ ...'ın mahkûmiyetine karar verilmesi tarafımızdan dosya kapsamı, delil durumu ve hayatın olağan kurallarına uygun bulunmamış olup bu haliyle SSÇ ...'ın beyanlarına itibar olunarak şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği müsnet kasten adam öldürme suçuna katılmayıp eyleminin suç delillerini gizleme suçunu oluşturacağı, müsnet kasten adam öldürme suçundan delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle Dairemizin SSÇ ... yönünden verdiği onama kararına muhalifiz. Şöyle ki;

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde asli fail ...'in 2006 yılında gerçekleştirdiği öldürme eylemini 14 yıl sonra SSÇ ...'ın itirafı ve ihbarıyla ortaya çıktığı sanık ...'in bu suçun ortaya çıkmasında hiçbir dahlinin bulunmadığı ve kendisini SSÇ ...'ın ihbar ettiğini öğrendiği için onu da bu suça kattığı, dosya kapsamındaki SSÇ ... beyanlarından anlaşılmaktadır. SSÇ ..., olayı ortaya çıkaran cesedin yerini gösteren kişidir. Sanık ... ise maktulü öldürdüğünü hakkında çıkarılan yakalama emri üzerine yakalanınca suçunu inkar edememiş ve maktulü yere düşürmeden önce onu öldürme iradesinin olmadığını, yere düşen maktulün “beni öldürme” demesi üzerine öldürme iradesiyle onu boğduğunu, bu sırada SSÇ ...'ın da kendisine maktulün ayaklarını tutmak suretiyle yardımcı olduğunu anlatmıştır.

Olay tarihinde sanık ... 19 maktul ... 14 ve SSÇ ... 13 yaşlarındadırlar. Maktulün öldürüldüğü sırada SSÇ ...’ın sanık ...'e maktulün ayaklarını tutarak yardım edip etmediği hususunda SSÇ ...'ın savunmalarıyla ...'in savunmaları arasında bir çelişki vardır. Dosyada SSÇ ...'ın ve ...'in beyanları dışında hiçbir delil yoktur, ... kendisinin yakalanmasına ve ceza almasına neden olan ...’a husumeti olduğu sabit olduğu halde dosyayı açıklığa kavuşturan SSÇ ...’a değil de olayı gizleyen ... beyanına itibar edilmesi şüpheden sanık yararlanır ilkesine açık aykırılık oluşturmaktadır. Kaldı ki sanık maktulden 5 yaş ve SSÇ ...’tan 6 yaş büyüktür, yere düşen maktulün üstüne çıkarak boğması esnasında yaşları dikkate alındığında sanığın SSÇ' nin yardımına ihtiyaç duyduğu da söylenemez, böyle olduğu halde SSÇ ...’ın sanık ...'e yardım ettiğinin kabulü dosya kapsamına uygun olmayıp varsayıma dayalı bir kanaattir.

Dosya sanıklarının beyanları arasında çelişki var ise hangisine üstünlük tanınacağı her bir sanığın savunmasının dosya kapsamına ve hayatın olay akışına uygun olup olmadığına bakılarak ve yine sanıklar arasında husumet bulunup bulunmadığı da göz önüne almak suretiyle karara bağlanmalıdır, sanık ... olaydan 14 yıl sonra SSÇ ...'ın itirafları üzerine adam öldürme suçundan yakalanınca SSÇ ... aleyhine "kendisi de maktulün ayaklarını tutarak bana yardım etti" şeklinde ...’ı suçlaması SSÇ ...’ın ceza almasını sağlamak için sanık ...’ten beklenilebilecek hayatın olağan akışına uygun bir ifadedir. SSÇ ...'ın sanık ...’e müdahale ettim, ancak beni ittirdi engel olamadım, ben ...’in uyuşturucu kullandığını bildiğim için sanıktan korktum, bu nedenle engel olamadım korktuğum ve beni ölümle tehdit ettiği için bu yıla kadar da ihbar edemedim savunmaları da yine sanık ...'in SSÇ’ den 6 yaş büyük olduğuna dair nüfus kayıtları, dosyaya göre uyuşturucu kullandığına dair UYAP kayıtları ile desteklenmektedir.

Tüm deliller ve dosya kapsamına göre SSÇ' nin savunması yerine SSÇ ile husumeti olduğunda tereddüt olmayan sanık ...'in hiçbir delille desteklenmeyen atfı cürüm mahiyetindeki savunmasına itibar edilmesi doğru değildir. SSÇ'nin kasten adam öldürme suçundan beraati gerekir iken Bam Ceza Dairesinin mahkûmiyet kararını onaylayan Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2012/9189, Karar No: 2014/6272, Tarih: 08.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9189 E.  ,  2014/6272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9688, Karar No: 2018/4179, Tarih: 16.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9688 E.  ,  2018/4179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın, davacılar vekili ve davalı ... ve Sanayi Tic. Ltd. Şti vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 03/11/2012 tarihinde, davalılardan limited şirketinin işleten ve sigorta şirketinin trafik sigortacısı olduğu kamyonun seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybederek yolda uygulama yapmakta olan ... Emniyet Müdürlüğü, ekiplerinin güvenliğini sağlayan, kavşak sisteminde park halindeki resmi (Şörland) aracın sol ön kısmına çarptıktan sonra, polis ekiplerince kontrol amaçlı yol kenarında, bankette durdurulup kontrol edilmekte olan üç araçtan, öndeki sürücü ...'in idaresindeki kurtarıcı araca ve üzerinde bulunan her iki aracında sol yan kısımlarına çarptıktan sonra, bu aracın arkasındaki sürücü Fatih Gökçe'nin bundan sonra da kontrol için durdurulan sürücü ...'in idaresindeki kamyonun sağ ön ve sağ yan kısımlarına çarptığı ve çarpmanın etkisiyle gidişe göre sol taraftan yoldan çıkarak sol yanına yatar şekilde devrilmesi neticesinde ölümlü, yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiği, kaza esnasında durdurulan araç ve sürücülerini kontrol etmekte olan görevli polis memurları ..., ..., ... ile aracından aşağıya inip aracın başında beklemekte olan araç sürücüsü

davacıların eşi/babaları ... ve kazaya neden olan ... plaka sayılı araç sürücüsü ...'in olay yerinde hayatlarını kaybettiklerini, kaza oluşumunda, yol kontrolü uygulaması yapan ... Emniyet Müdürlüğü'nün açık ve ağır kusurunun bulunduğunu, müteveffa ... hayatta iken kendisine ait ... plaka nolu kurtarıcı - çekiciyi işlettiğini bu çekici kurtarıcı ile hem anlaşmalı olduğu sigorta şirketlerine hem de piyasaya kurtarıcı hizmeti verdiğini aylık 8.000,00 TL gelirinin bulunduğunu, 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte (sigorta şirketi için poliçe limiti ile sınırlı kalmak kaydıyla) tüm davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili talebi (fazlaya ilişkin dava ve talep hakkı saklı kalmak kaydıyla) 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... San. Tic. Ltd. Şti. ve davalı ... Bakanlığından müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında İçişleri Bakanlığı aleyhine açılan davadan feragat ettiklerini bildirmiş, 08.10.2014 tarihli dilekçe ile davacı ... için 258.297,00 TL., ... için 17.582,00 TL., ... için 19.066,00 TL. ve ... için 19.066,00 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 253.194,00 TL; ... için 18.119,00 TL; ... için 20.826,00 TL; ... için 20.826,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı olmak üzere toplam 312.965,00 TL'nin 10.000,00 TL. sinin dava tarihinden itibaren, geriye kalan kısmının ıslah tarihi olan 08/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... için poliçe limitleriyle sınırlı olmak üzere davalılar ... Sigorta AŞ ve Elkisan şirketinden tahsili ile davacılara ödenmesine, davacı ... için 12.500,00 TL, davacılar ..., ... ve ... için 10.000,00'er TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Şirketinden tahsili ile davacılara ödenmesine, davalı ... aleyhine açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... ve Sanayi Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman heyet bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve aktüerya bilirkişisi raporunda belirtilen destek tazminatına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, özellikle hesaplamada kabul edilen asgari ücretin 2,08 katı tutarındaki destek gelirinin, desteğin yaptığı işe olan kişisel emek ve katkısı nazara alındığında uygun bulunmasına, davacı çocuklar için kök raporda davalı şiketin işleteni olduğu araç sürücüsünün hataen % 75 olarak yazılmasına karşın sonucun desteğin kusursuz olduğu şeklinde doğru hesaplanmasına ve ek raporda bu hususun düzeltildiğinin anlaşılmasına göre davalı ... ve Sanayi Tic. Ltd.Şti. vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-6100 sayılı HMK’nin “Taleple bağlılık ilkesi” başlıklı 26. maddesinde (mülga HUMK’nın aynı doğrultuda hüküm içeren 74. maddesi) “Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hakimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır” hükmü düzenlenmiştir.

Davacılar vekili ıslah dilekçesi ile, davacı ... için 17.582,00 TL., ... için 19.066,00 TL. ve ... için 19.066,00 TL. talep etmiş, mahkemece davacı ... için 18.119 TL; ... için 20.826 TL; ... için 20.826 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmiştir, davacılar ..., ... ve ... için talep aşılarak maddi tazminata hükmedilmesi bozma nedenidir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar vekili ıslah dilekçesi ile, davacı ... için 17.582,00 TL., ... için 19.066,00 TL. ve ... için 19.066,00 TL. talep etmiş, mahkemece davacı ... için 18.119 TL; ... için 20.826 TL; ... için 20.826 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmiştir, davacılar ..., ... ve ... için talep aşılarak maddi tazminata hükmedilmesi bozma nedenidir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

3-Kabule göre; somut olayda davacı vekili, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacılar için dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile talepte bulunmuş, ıslah dilekçesi ile taleplerini artırmış, mahkemece toplam 312.965 TL. destekten yoksun kalma tazminatının 10.000 TL. sinin dava tarihinden itibaren, geriye kalan kısmının ıslah tarihi olan 08/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Zarar gören, gerek kısmi davaya, gerekse sonradan açtığı ek davaya veya ıslaha konu ettiği kısma ilişkin olarak temmerüt tarihinden itibaren faiz isteme hakkına sahiptir. O halde, dava edilen miktar ile ıslah edilen miktar için faiz

başlangıç tarihi konusunda ayrıma gidilmesi, ıslah edilen kısım yönünden faiz başlangıcının dava tarihi olarak kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, uygun bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... ve Sanayi Tic. Ltd.Şti. vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve Sanayi Tic. Ltd.Şti. vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... ve San. Tic. Ltd.Şti ve davacılara geri verilmesine 16.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5610, Karar No: 2017/2874, Tarih: 25.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/5610 E.  ,  2017/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 06.05.2015 gün ve 2014/4520 Esas, 2015/3354 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlular hakkında yaptığı takip sonucu bedeli paylaşıma konu taşınmaza 01.03.2007 tarihinde haciz konulduğunu, şikayet olunan tarafından aynı taşınmazın 02.10.2007 tarihinde haczedildiğini, ancak düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin haczinin önce konulmasına rağmen süresinde satış istenerek avansın yatırılmaması nedeniyle haczinin düştüğünü savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetçinin taşınmazı 01.03.2007 tarihinde haczetmesine rağmen satış avansını 12.10.2009 tarihinde yatırarak satış istediğinden satışın düştüğü, taşınmaza 19.10.2007 tarihinde konulan haczin davalının 02.10.2007 tarihli haczinden sonra konulduğu ve sıra cetvelinin yerinde olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen Dairemizin 2014/4520 E., 2015/3354 K. sayılı ilamı ile 06.05.2015 tarihinde onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21392, Karar No: 2012/4953, Tarih: 15.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/21392 E.  ,  2012/4953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/158, Karar No: 2018/444, Tarih: 18.10.2018

**Ceza Genel Kurulu         2015/158 E.  ,  2018/444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 23-70

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, eylemin olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın TCK’nın 86/2, 86/3-e, 21/2, 62, 53, 63 ve 54. maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.04.2012 tarihli ve 23-70 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 11.11.2014 tarih ve 2009-5134 sayı ile;

“...2) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklar.....ve .....ile mağdurlar ... ve..... arasında önceye dayalı kız meselesi yüzünden husumet bulunduğu, olay günü sanık ...’ın mağdurların da oturduğu kahvehaneye gittiği, sanığın geldiğini gören mağdurların sanık ...’a 'Sen burada ne geziyorsun, sana buralara gelme demedim mi, koduğumun çocuğu' diyerek hakaret edip üzerine yürüdükleri, sanık ...’ın eve giderek olayı babası olan sanık ...’a anlattığı, sanıkların kendilerine ait araca binerek mağdurların oturduğu kahvehanenin önüne geldikleri, taraflar arasında tartışma yaşandığı, sanık ...’ın araçta bulunan av tüfeğini alarak, mağdur ...’in karın bölgesini hedef alıp uzak mesafeden tek el ateş ettiği, açılan ateş sonucu mağdur ...’in karın, batın ve bacak bölgesinden, ince bağırsak yaralanmasına neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, mağdur ...’in yanında bulunan mağdur ...’un da av tüfeğinden çıkan saçma tanesi ile bacağından basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, olay yerinde bulunan tanıkların müdahalesi ile sanık ...’ın eylemine son verdiği olayda;

a) Sanığın, mağdur ... ve mağdur ...’a yönelik olarak av tüfeğiyle bir el ateş etmekten ibaret eyleminin hukuki anlamda tek bir fiil olduğu, bu fiille birden fazla farklı suçun işlendiği ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenmiş bulunan farklı neviden fikri içtimanın şartlarının oluştuğu anlaşıldığı hâlde; sanığa, mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçuna göre daha ağır olan mağdur ...’e yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten ceza verilmesi, mağdur ...’a yönelik eyleminden ise karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm kurulması yerine, yazılı biçimde TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmü göz ardı edilmek suretiyle gerçek içtima kurallarına göre 'mağdur ...’i öldürme suçuna teşebbüsten' kurulan mahkûmiyet hükmünün yanında, ayrıca 'mağdur ...’u kasten yaralama' suçundan da hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Başkanı Ş. İste; "Sanık ... kendisinden 3,5 metre uzaklıkta oğlu..... ile yan yana durmakta olan hasmı .....'i görünce av tüfeği ile bir kez ateş ederek .....'i batın, pelvis ve sağ bacakta 10 saçma tanesi ile yaralar. .....'in batın bölgesine isabet eden saçma taneleri nedeniyle, ince bağırsak yaralanmasına neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamış, bir adet saçma tanesi de mağdur ...'in yanında duran mağdur ...'un sağ bacağına isabet etmiş ve.....'un basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olmuştur.

Sayın çoğunluk, olayda TCK'nın 44. maddesi gereğince sonucu en ağır olan .....'i kasten öldürmeye teşebbüsten tek bir ceza verilmesi gerektiğine karar vermiştir.

Öncelikle şunu belirteyim ki, sanık ... av tüfeği ile değil, tabanca ile bir kere ateş etmiş olup, tek bir mermi ile hem .....'i öldürmeye teşebbüs etmiş hem de.....'u yaralamış olsa idi, TCK'nın 44. maddesi gereğince 'İşlediği bir fiil nedeniyle birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet verdiğinden' suçların en ağırı olan .....'i öldürmeye teşebbüsten ceza verilecekti.

Bu şekilde farklı yorumlar yapılmasının nedeni 'aynı nevinden fikri içtima'nın 'zincirleme suç' başlıklı TCK'nın 43/2. maddesinde, ayrı neviden fikri içtimanın ise 'fikri içtima' başlıklı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenmiş olmasıdır.

Yasa sistematiği bakımından (43/2) maddesinin, 44. maddeye ayrı bir fıkra olarak yazılması gerekirdi, zincirleme suç başlıklı 43/2. maddesindeki yazılı olsa dahi 43/2. maddedeki yazılı olan 'aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi' zincirleme suç değil, aynı neviden fikri içtima olur. Nitekim TCK'nın 43/3. maddesinde kasten öldürme, kasten yaralama ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz' denilmektedir.

Fikri içtimada fiilin tek olmasından anlaşılması gereken neticenin değil, hareketin tek olması gerekir şeklindeki düşünce, genel olarak doğrudur. Ancak somut olayda olduğu gibi kastı birden çok suça yönelmiş olduğunda fiil tek olsa dahi fikri içtima hükümleri uygulanamaz.

Çünkü; sanık, hedefi olan mağdur ...'in hemen yanı başında, onun oğlu olduğunu görmektedir. Av tüfeği ile ateş ettiğinden, saçmaların mutlaka dağılacağını ve dağılan saçma tanelerinden bir ya da bir kaçının hedef şahsın yanındaki (bitişik denebilecek yakınlıkta) onun oğlu mağdur ...'a da isabet edebileceğini öngörmektedir. Artık, bu somut olayda suç aletinin av tüfeği olması, tüfekte çok sayıda saçma tanesi bulunması ve saçmalardan bir ya da bir kaçının başkalarına da isabet edebileceğinin öngörülmesi karşısında, sanık ...'ın .....'e yönelik olan eylemi öldürmeye teşebbüs,.....'a yönelik eyleminin de 21/2. maddesinde tanımlanan olası kast nedeniyle, sadece sonuca bakılacağından, olası kastla yaralamadır.

Açıklanan nedenlerle, olayda TCK'nın 44. maddesi gereğince tek suç vardır diyen, sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum." şeklindeki düşünceyle karşı oy kullanmıştır.