muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17749, Karar No: 2014/8216, Tarih: 03.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17749 E.  ,  2014/8216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1,2-b; 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Olay günü, meskun mahalde, sanık sürücü ... yönetimindeki çekiciye yarı römork takılı tır aracı ile seyirle geldiği dört yönlü ışık kontrollü kavşakta, kendisine hitabeden kırmızı fasılalı ışığın gereği olarak durup, kavşak trafiğini kontrol edip, trafiğin uygun anını bekleyip, kavşaktan geçişini yapması gerekirken; aksine davranışla, kırmızı fasılalı ışığı dikkate almadan ışık ihlali yaparak kavşaktan geçişi esnasında, kavşağa solundan sarı fasılalı ışıkta hız azaltmadan giren katılan sürücü yönetimindeki otobüsün ön sol kısımlarının kendi aracının yarı römorkuna çarpmasına ve sonucunda katılanın ayak parmaklarında kırık oluşacak şekilde yaralanmasına neden olması şeklindeki olayda, sanığın ağırlıklı asli kusurlu oluşu ve katılanın yaralanmasının derecesi dikkate alınarak, sanık hakkında temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin, eleştirilen hususlar dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura, sanığın sürücü belgesinin geri alınmasının mağduriyetine yol açacağı, CMK'nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16612, Karar No: 2016/2976, Tarih: 08.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/16612 E.  ,  2016/2976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.05.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından duruşmasız temyiz incelemesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08.03.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı ... Bağışlardan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

08.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4436, Karar No: 2025/233, Tarih: 07.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4436 E.  ,  2025/233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2023/816 E., 2024/545 K.

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı ve bu itibarla Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 26.04.2024 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararında hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK’nin 296/2 ve 298. maddeleri gereğince oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARININ ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ordu 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6402, Karar No: 2018/3091, Tarih: 14.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/6402 E.  ,  2018/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, arsa sahibi olan müvekkili ve yüklenici olan davalı kooperatif ve şahsi sorumlu olarak sözleşmeye imza atan diğer davalı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre teslimi gereken sürede inşaatın tamamlanmaması üzerine sözleşmenin 20. maddesi uyarınca her bir bağımsız bölüm için ödenmesi gereken 400,00 TL kira bedelinin davalılardan tahsili için başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %20 icra inlar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, taraflar arasında daha önce 29.03.2007 tarihli sözleşme imzalandığını ve bu sözleşmede teslim için bir süre öngörülmediğini, bundan sonra yapılan sözleşmelerin geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında yapılan sözleşme ve ek sözleşmelere göre davacının edimlerini yerine getirmesine rağmen davalı yüklenicinin 01.01.2012 tarihinde arsa sahibi davacıya teslim etmesi gereken 21 adet daireyi teslim etmediği gerekçesiyle 50.400 TL kira bedelinin davalı yüklenici ile sözleşmeyi şahsen de imzalayan diğer davalıdan tahsiline alacak likit olmadığından icra tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4613, Karar No: 2012/8755, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4613 E.  ,  2012/8755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Aile ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kaydında değişiklik yapılması istemine ilişkindir.

Davacılar ...ve ..., ...ve...’nin kendi çocukları olduğu halde büyükbabaları ... ve büyükanneleri ... üzerine kayıt edildiğini bildirerek, çocukların davalılar ... ve ... üzerindeki nüfus kaydının iptali ile nüfustaki anne ve baba isimlerinin ... ve Fesih olarak düzeltilip, tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davacılar çocukların nüfusta babası ve annesi olarak görülen ... ve...e’nin gerçek baba ve annelerinin kendileri olduğunu ileri sürmüş ve buna yönelik nüfus kaydında değişiklik yapılmasını talep etmiştir.

Davada öncelikle ..., ..., ... ve ...’nin babaları olarak gözüken ...’le aralarındaki soy bağının reddi ( TMK 286. md ), ikinci aşamada ise gerçek babaları olduğu iddia edilen Fesih yönünden de babalık hükmünün ( TMK 301 ve devamı maddeleri ) kurulması talebi bulunduğundan uyuşmazlığın ... 1. Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6363, Karar No: 2011/12810, Tarih: 11.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6363 E.  ,  2011/12810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dosyada mevcut Ünye Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğünün 08.02.2010 tarihli cevabi yazısında; dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2010 yılındaki Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergisine esas olan değeri 102,00-TL olarak bildirildiği halde, Ünye Belediyesi Emlak Şefliğinin 23.03.2011 tarihli cevabi yazısında ise 17,00-TL olarak bildirilmiştir. İki yazı arasında çelişki oluştuğu dikkate alınarak;

Mevcut yazıların fotokopileri de eklenmek suretiyle çelişkinin nedeni sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/431, Karar No: 2019/7136, Tarih: 13.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/431 E.  ,  2019/7136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27/12/2017 tarih ve 2016/404 E- 2017/534 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 29/11/2018 tarih ve 2018/569 E- 2018/1249 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2015/04865 sayılı endüstriyel tasarım başvurusunun müvekkiline ait 2013/06910 sayılı tasarımın taklidi olduğunu, dava konusu tasarım ile müvekkiline ait tasarım arasında küçük farklılıkların bulunduğunu ancak bu küçük ayrıntıların, ürünün taklit edildiği gerçeğini değiştirmediğini, bu nedenle müvekkilinin söz konusu başvuruya itiraz ettiğini, TPMK YİDK‘nun 15.08.2016 tarihli 2016/T-429 sayılı kararında itirazın haksız olarak reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın anılan kararının iptaline, diğer davalının 2015/04865 sayılı tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, karşılaştırılan tasarımlar arasında belirgin farklılıklar bulunduğunu, müvekkile ait dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik kriterlerine sahip olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalı tarafın 2015/04865 sayı ve 1,2,3 sıra numaralı tasarımlarının, davacının ileri sürdüğü 2013/06910-3 sıra nolu tasarım ve 2015 tarihli "Renga" adlı ürün katalogunda geçen "Zen" şişeye ait şişe kapağı karşısında, genel itibariyle benzerlik bulunmadığı gibi şişenin ağız kısmına tam olarak oturabilmesi ve şişe içerisine konulan sıvının dışa sızıp akmaması için sabitlenmesinin gerektiği, kapakların iç kısımlarına tıpa ve benzeri parçaların eklendiği, benzerlik iddia edilen bu hususun teknik zorunluluktan kaynaklandığı, tasarımda bulunan halkanın çevirmeli olmayan şişe kapaklarında şişenin ağız kısmına tam olarak oturabilmesi en alt kısma geçilerek diğer parçaların üzerinde sıkıca durması sağlanarak kapağın üzerinde bulunan ince bant ile bütün olup takıldığında, tutma kulpunu oluşturduğunu ve parçaların birbirinden ayrılmamasını sağladığı, benzerlik iddia edilen bu parçanın teknik zorunluluktan kaynaklandığı, dava konusu 2015/04865-1,2 ve 3 sıra nolu tasarımların yenilik ayırt edici olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve mahkemece usulüne uygun şeklide oluşturulan uzman bilirkişi heyet incelemesi sonucunda, dava konusu 2015/04865-1, 2 ve 3 sıra nolu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik vasfını taşıdığının tespitinde ve buna göre de davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13791, Karar No: 2018/4390, Tarih: 03.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13791 E.  ,  2018/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre, taraflar dava veya cevap dilekçelerinde (HMK m. 119/1-e-f, HMK m. 129/1-d-e) iddiasının/savunmasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini ve iddia edilen/savunulan her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğini açıkça göstermek zorunda olduğu hükmü bulunmaktadır.

Somut olayda davacı kadın dava dilekçesinde sadece "eşinin küfür ve hakaret ettiği, sadakatsiz olduğu, birlik görevlerinin ihmal ettiği" vakıalarına dayanmıştır. Davacı kadın dinlettiği tanık beyanlarıyla dayanmış olduğu bu vakıaları ispatlayamamıştır. Davacının dayanmadığı vakıalar ise tanık beyanlarında geçtiğinden bahisle hükme esas alınamaz (HMK m. 25/1). O halde davanın reddi gerekirken, kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.04.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/13347, Karar No: 2016/1227, Tarih: 10.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13347 E.  ,  2016/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada ...6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2014 tarih ve 2014/272-2014/689 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminata ilişkin ...Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/1042E-2009/1265K sayılı kararına istinaden müvekkilinin icra dosyasına 5.422,64TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın taraflar arasında imzalanan "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin" akdedildiği tarihten önceki döneme isabet ettiği, sözleşmenin 7.2. maddesi uyarınca rücuya konu davanın ...'a ihbar edilmemiş olması nedeniyle davalının icra gideri ve işlemiş faizden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 4.585,93 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 234,27 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/02/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 234,27 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/02/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı talebini, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesine dayandırmaktadır. Bu madde, "Üçüncü Kişilerin Hak İddiaları" başlığını taşımaktadır.

24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, dosyamızda davalı olan ...A.Ş. ile hisselerinin tamamı bu şirkete ait ...Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında yapılmıştır. Bir başka ifade ile, sözleşmenin imzalandığı tarihte ... ... A.Ş'nin % 100 hissesi davalı ...'a aittir.

Hisse satış sözleşmesi, alıcı... A.Ş. ile satıcı ... ... arasında yapılmıştır. Hisse satış tarihine kadar, sözleşmede "Şirket" olarak adlandırılan ... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin tüm hiseleri kamuya ait olup, bu satışla özelleştirilmiştir.

Dava konusu ödeme 30.03.2010 tarihinde yapılmıştır. Bu tarihte davacı şirketin hisseleri özelleştirilmediğinden, dava konusu ödeme, davacı şirketin hisselerinin kamuya ait olduğu dönemde yapılmıştır. Dolayısıyla bu ödeme şirket kayıtlarında mevcuttur. Bu nedenle, özelleştirme amacıyla hisse satışı tarihinden önce kayıt altına alındığından, davacı şirkete ait mali tablolarda yer alması gerekir. Davacı şirketin hisselerinin satıldığı tarihteki bilançosuna da yansıdığı ve bu bilançoya göre, davacı şirketin hisse değerinin belirlendiği, hisse satış sözleşmesinin imzalanması ile birlikte, Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre, alıcı tarafından, davacı şirketin satış tarihindeki bilançosunun bilindiğinin kabulü gerekir.

Davacı, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7. maddesine istinaden bu davayı açmıştır. Bu tarihte sözleşmeyi yapan her iki şirketin de tüm hisseleri kamuya aittir.

Davalı ise Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9. maddesi ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 18.6. maddesine göre davacının talepte bulunamayacağını ileri sürmüştür.

Tarafların dayandıkları sözleşme hükümlerinin, kendi görüşlerini teyid eder nitelikte olduğu görülmektedir.

Öncelikle, bu uyuşmazlığın çözümünde, hangi sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi gerekir.

Davacı şirketin hisselerinin satışı, özelleştirme kapsamında yapıldığından, uygulanacak hükümlerin belirlenmesinde ve sözleşmelerin yorumunda, bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

Tarafların dayandıkları sözleşme hükümlerinin, kendi görüşlerini teyid eder nitelikte olduğu görülmektedir.

Öncelikle, bu uyuşmazlığın çözümünde, hangi sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi gerekir.

Davacı şirketin hisselerinin satışı, özelleştirme kapsamında yapıldığından, uygulanacak hükümlerin belirlenmesinde ve sözleşmelerin yorumunda, bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 1. maddesine göre, özelleştirmenin amacı, bu madde kapsamındaki kamu kuruluşlarına ait payların, "..temel kuruluş amaçlarına uygun mal ve hizmet üretim birimlerinin işletilmesi haklarının, ekonomide verimlilik artışı ve kamu giderlerinde azalma sağlamak için özelleştirilmelerine ilişkin esasları düzenlemektir." şeklinde tarif edilmiştir. Buna göre özelleştirmenin amacı, ekonomide verimlilik artışı ve kamu giderlerinde azalma sağlamaktır. Özelleştirme kapsamındaki hisse satışlarından kaynaklanan ihtilaflarda, yasada belirtilen bu amacın göz önünde bulundurulması gerekir.

Bütün bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacı şirketin hisselerinin özelleştirilmesinden önce yapılan bu ödeme, davalıdan ve kamudan istenemez. Bu talep, 24.07.2006 tarihli sözleşmenin 18.6. maddesi ile 29.12.2010 tarihli Hisse Satış Sözleşmenin "Alıcının Taahhütleri" başlıklı 9.maddesi hükümlerine ve özelleştirmenin amacına aykırıdır. Dolayısıyla davanın reddi gerekir.

Bu nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz. 10.02.2016