muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/51, Karar No: 2013/57, Tarih: 14.05.2013

“Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca muhtelif suçlara ait temyiz incelemesinin suçlardan en ağırını incelemeye yetkili Daireye ait bulunmasına ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevinin Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesine ait olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 12. Ceza Dairesince 05.12.2012 gün ve 24277-26217 sayı ile;

“Sanığın Tunus adli makamlarına iadesine karar verilen suçların sevk ve nitelendirmesine göre Yargıtay Kanunu'nun değişik 14. maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 09.02.2012 gün ve 2012/1 Karar sayılı kararında belirlendiği gibi temyiz incelemesi görevinin dairemize ait olmayıp, Yargıtay Yüksek 8. Ceza Dairesine ait bulunduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 8. ve 12. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın Tunus adli makamlarına iadesine ilişkin kararın temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesinde;

“Ceza dairelerinde:

a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.

b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü yer almaktadır.

Suçluların iadesi kararı 5271 sayılı CMK'nun 223. maddesinde sayılan anlamda bir hüküm olmamakla birlikte, 5237 sayılı TCK'nun 18. maddesindeki özel düzenleme gereğince temyiz kanun yoluna tabi kılınmıştır.

Başka bir devlet tarafından istenen kişinin iadesine karar verilebilmesi için iddianameye gerek bulunmamakta, iade hususu ilgili Cumhuriyet savcılığı tarafından bir talepname ile ağır ceza mahkemesinden istenmektedir. Dolayısıyla, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi kapsamında dava açan bir belge bulunmadığından bu tür davalarda Yargıtay Ceza Daireleri arasındaki görev ayrımı karara ve talepnameye birlikte bakılmak suretiyle belirlenmelidir. Zira, talepnamede suç isnadına değil, bir suç listesine yer verilmektedir. Karar ise bu listedeki suçlara ilişkin olmalıdır. Bu durumda hangi Özel Dairenin görevli olduğu, kararın temyiz edilen bölümünün kapsadığı suçların en ağırı nazara alınmak suretiyle tespit edilecektir.

Yargıtay Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

Temyiz incelemesine konu suçlardan talepnamede gösterilen parada sahtecilik suçunun müeyyidesi, 5237 sayılı TCK’nun 197/1. maddesi uyarınca iki yıldan oniki yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası olup, talepnamede belirtilen diğer suçlardan daha ağır olduğundan,

temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 12. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olduğundan ve iade konusu suçlarla ilgili temyiz incelemesinin, Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 8. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.03.2012 gün ve 1427-10624 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24166, Karar No: 2015/7671, Tarih: 09.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/24166 E.  ,  2015/7671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 15/03/2005-05/03/2006 tarihleri arasında net 1.500,00 TL ücretle davalı işverenlere ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile 15/03/2005-31/12/2005 arası 285 gün günlük 42,67 TL, 01/01/2006-05/03/2006 arası 65 gün günlük 46,37 TL ücret ile davalılardan .... ve ... yanında sigortalı nitelikte hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının dava konusu edilen dönem içinde yapılmış hizmet bilidiriminin bulunmadığı, ücret bordrolarının olmadığı ve tanık beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Hizmet tespti yönünden verilen karar yerinde ise de, davacının çalışmaların, tanık beyanları ve emsal ücret araştırması esas alınmak sureti ile aylık net 1.000,00 TL ücretle geçtiğinin tespiti yerinde değildir.

Ücret tespiti yönünden açılan davada davacı işçi garson olarak asgari ücretin üzerinde çalıştığını ileri sürmektedir.

Nitelikli ve tecrübeli bir işçinin, yaptığı işin özelliğine göre asgari ücret üzerinden ücret alması, hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu durumun belirlenmesi halinde, işveren tarafından asgari ücret üzerinden düzenlenen belgelerin aksinin kanıtlanamayacağı düşünülemez. Ne var ki dosya kapsamından asgari ücretin üzerinden ücret aldığına dair herhangi bir yazılı belge bulunmamaktadır. Öte yandan yapılan işin niteliğine göre de davacının asgari ücret alması hayatın olağan akışına uygundur.

Tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Kanunun m.200 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmak sureti ile sonuca gidilmelidir.

Davacının talep ettiği ücret asgari ücret üzerinde kalmakla birlikte, yazılı delil dosyada bulunmadığı gibi, emsal ücret araştırması ile sonuca gidilmiş olup, varılan sonucun dosya kapsamında kuvvetli delil olarak değerlendirilmesi ve hükme esas alınması doğru olmamıştır.

Davacının talep ettiği ücret asgari ücret üzerinde kalmakla birlikte, yazılı delil dosyada bulunmadığı gibi, emsal ücret araştırması ile sonuca gidilmiş olup, varılan sonucun dosya kapsamında kuvvetli delil olarak değerlendirilmesi ve hükme esas alınması doğru olmamıştır.

Davacının çalışmalarının asgari ücretin üzerinde bir ücretle geçtiği ispatlanamadığından kabul edilen dönemdeki çalışmalarının prime esas asgari kazanç üzerinden geçtiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken davacının çalışmalarının aylık net 1.000,00 TL ücretle geçtiğinin kabul edilerek yazılı şekilde tespit yapılmış olması usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının çalışmalarının ve ücretinin tespitine ilişkin hükmün ilk üç satırı tamamen silinerek yerine “Davacının davasının kabulü ile 15/03/2005-05/03/2006 tarihleri arasında prime esas asgari kazanç üzerinden davalılardan ... ve ... yanında sigortalı nitelikte hizmet akdi ile çalıştığının tespitine” rakam ve sözcükyerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan Kurum haricindekilere yükletilmesine, 09/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/622, Karar No: 2022/10398, Tarih: 22.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/622 E.  ,  2022/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada bulunan Kriminal Laboratuarı Müdürlüğü tarafından hazırlanan rapora göre, davaya konu tabancanın namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, mevcut haliyle ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliği taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu ve mekanik aksamında özellikle namlu içerisinde ve özellikle ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi, buna karşın sanıkta özel nitelikte tadil edilmiş mermi ele geçirilememiş olması ve sanığın suça konu silahın kurusıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati ve ele geçen kuru sıkı tabancanın 5729 sayılı ... Hakkında Kanun ile ... ... İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre işlem yapılmak üzere idareye teslimine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7962, Karar No: 2018/425, Tarih: 15.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/7962 E.  ,  2018/425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, alacağını temlik aldığı dava dışı yüklenici ... İnşaat Turizm Emlak Nakliye İhr. İth. ve San. Ltd. Şti. ile davalı arasında imzalanan 20.02.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, arsa sahibine verilecek olan iki adet dairede plan değişikliği yapılarak m²'sinin artırıldığını, bu artış nedeniyle davalının dava dışı yüklenici şirkete 11.000,00 TL ödemeyi kabul ettiğini ve 12.04.2006 tarihinde proje üzerinde yapılan değişiklikle bu hususun imza altına alındığını, davalının kararlaştırılan bedelden 1.000,00 TL'sini ödediğini, davalı hakkında başlatılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davalı arsa sahibine isabet eden dairelerin alanlarının artırılmadığı bu nedenle davacıya borcu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16795, Karar No: 2013/23897, Tarih: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/16795 E.  ,  2013/23897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10818, Karar No: 2023/4099, Tarih: 05.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/10818 E.  ,  2023/4099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kaman Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2015 tarihli iddianamesi ile, sanığın kasten yangın çıkarma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, eksik araştırmaya ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın kullanımında olan tarladaki anızı yakması nedeniyle, çıkan yangının mağdurun bahçesine sirayet ederek zarar görmesi suretiyle genel güvenliği tehlikeye düşürdüğü iddiasına ilişkindir.

2. Yangının tarla sahiplerinin anız yakması ve diğer tarlalara sıçramasıyla yayıldığı düşüncesini içerir 05.09.2015 tarihli yangın raporu ile mağdurun bahçesindeki ağaçların kısmen yanarak zarar gördüğüne dair 09.09.2015 tarihli ziraat bilirkişisi raporu ve 07.09.2015 tarihli görgü tespit tutanağı dosyada mevcuttur.

3. Tanıklar R.V, H.D.Ö'nün yangının çıkış nedenine bilgi ve görgüleri bulunmamaktadır.

4. Tanık H.Ö, yangın sonrasında olay yerine gittiklerinde, sanığın tarlasının değişik yerlerinde, anız ateşinin dağılmaması için pulluk ile çizgi şeklinde sürülmüş olduğunu gördüğünü beyan etmiştir.

5. Tanık İ.A, anız yangının, sanığın tarlasının bir kilometre aşağısından başladığını görüp, ateşin önünü kesmek için sanığın tarlasını değişik yerlerden pulluk ile sürdüğünü beyan etmiştir.

6. Mağdur, dere boyundan itibaren tarlaların yandığını, yangının hangi tarladan çıktığının belli olmadığını beyan etmiştir.

7. Sanık savunmasında, hasatı kaldırdıktan sonra tekrar tarlaya gitmediğini, tarlanın aşağısındaki dere yatağı boyundan yangının başlayıp, yaklaşık 500 dönüme yakın yerin yandığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

6. Mağdur, dere boyundan itibaren tarlaların yandığını, yangının hangi tarladan çıktığının belli olmadığını beyan etmiştir.

7. Sanık savunmasında, hasatı kaldırdıktan sonra tekrar tarlaya gitmediğini, tarlanın aşağısındaki dere yatağı boyundan yangının başlayıp, yaklaşık 500 dönüme yakın yerin yandığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, tanık ifadeleri, sanık savunması ve tüm dava dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, mağdurun bahçesinde zarara neden olan yangını çıkarmadığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6780, Karar No: 2022/904, Tarih: 08.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6780 E.  ,  2022/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 04.04.2019 tarih ve 2018/208 E- 2019/222 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.07.2020 tarih ve 2019/1270 E- 2020/806 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında Alara Star Otel içerisindeki marketin işletme hakkının davacıya devrinin kararlaştırıldığını, davacının devir bedeli için banka havalesi ile 70.000,00 TL'yi 08.05.2017 tarihinde, 12.500,00 TL'yi 20.11.2017 tarihinde ödediğini, ayrıca davacı adına Mustafa Bardakçı'nın da davalıya 05.09.2017 tarihinde, 15.000,00 TL ödeme yaptığını, bu ödeme ile ilgili haklarını davacıya temlik ettiğini, böylece davalıya toplam 97.500,00 TL ödeme yapıldığını, ancak devrin gerçekleşmediğini, otel yönetimine yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını, davalının bu arada müvekkiline hitaben sahte faturalar düzenlediğini, faturalara itiraz edildiğini, ödemelerin iadesi için icra takibi başlatılmış ise de, takibin itiraz ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile % 20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki market devrine ilişkin anlaşma gereği devrin gerçekleştiğini, tacir olan davacının devir gerçekleşmeden devir bedelini ödemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, müvekkilinin de devir gereği mallara ilişkin fatura düzenlediğini, devir gerçekleşmesi üzerine davacının 2017 sezonu boyunca marketi işlettiğini, hatta marketin sonraki işleticisine davacı tarafından devredildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında akdi ilişki tartışmasız olduğundan davalının işletmenin devrinin gerçekleştiğine ilişkin tanık dinletilebileceği, tanık anlatımları ile devrin tesliminin gerçekleştiği, davacının yemin deliline dayanmadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur