muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4240, Karar No: 2024/909, Tarih: 15.02.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, usul ve yasaya uygun olan hükme yönelik yerinde bulunmayan istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, davanın kabulü, mesajların hukuka aykırı delil sayılması gerektiği yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kadının açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; geçimsizlikte kusurun mevcut olup olmadığı, mevcutsa kusurun kimden kaynaklandığı davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, delillerin hukuka aykırı yolla elde edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16986, Karar No: 2013/33169, Tarih: 30.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/16986 E.  ,  2013/33169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki eda davası -tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, iki adet A grubu devre mülkü belediyenin teminatına güvenerek davalı şirketten satın aldığını, sözleşme tarihinden itibaren 30 ay içerisinde teslim edileceğinin taahhüt edildiğini, davalıların edimlerini yerine getirmediğini, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak devremülklerin değeri olan 15000,00 TL nin tahsilini istemiştir.

Davalılardan Belediye, devre mülk satımına ilişkin sözleşmenin tarafı olmadığını, aradan 15 sene geçtikten sonra Yargıtay HGK'nun 2010/13-516 esas 2011/6 karar nolu ilamıyla sorumlu tutulduklarını, bunu fırsat bilen diğer davalı ... Ltd. Şti.’nin sayısı bilinmeyen eski tarihli yeni sözleşmeler akdettiğini, gelişen teknoloji ışığında ‘mürekkep yaş’ yöntemiyle bu tür sözleşmelerdeki imzanın atılış tarihinin tam olarak belirlenebildiğini, şirketten devre mülkü satın alan üye sayısının bilinmediğini, üyelerin iddia edilen tarihte mi yoksa Hukuk Genel Kurulu kararından sonra mı üye yapıldığının belirlenmesi gerektiğini, bu sahte ödeme belgeleri ve Belediye Başkanının şirket tarafından yetkisiz temsili sonucu büyük oranda zarara uğratıldığını, ödemelerin gerçekleşmediğini, şirketin ticari defterlerini ibraz etmediğini, bugüne kadar sayısı 300'ü geçen ve sadece bir kişinin 238 adet devre mülkü bu şirketten satın aldığının iddia edildiğini, devre mülk inşaatlarının ... ruhsatlarının iptal edildiğinin hem yerel hem de genel basında defalarca yer aldığını, inşaata çivi çakmanın imkansız hale geldiğini, bu sebeple 1997 yılında edimin ifasının imkansızlığının anlaşıldığını, devre mülkle ilgili ihalenin de feshedildiğini, dönemin belediye başkanı ile meclis üyelerinin bundan dolayı cezalandırıldığını, ... Asliye

2013/16986-2013/33169

Hukuk Mahkemesinin 1998/179 esas sayılı dosyası ile belediyenin %20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, ayıplı ifa kapsamına giren davalarda zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu savunarak davanın zamanaşımı nedeniyle olmadığı takdirde esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 15000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olup hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Mahkemesinin 1998/179 esas sayılı dosyası ile belediyenin %20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, ayıplı ifa kapsamına giren davalarda zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu savunarak davanın zamanaşımı nedeniyle olmadığı takdirde esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 15000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olup hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı delil olarak 15.06 1998 tarihli, imza ve isim tarafı yırtık, kopuk, 804.000.000 TL bedelli, 28 Tem- 11 Ağustos dönemini gösteren kuşe kağıtlı matbu kombi devre mülk satış sözleşmesi, 23.12.1998 tarihli farklı yazı ve karakterler içeren 441.560.000 tl bedelli 13-27 Ağustos dönemini içeren sözleşme ile ödeme belgelerine dayanmıştır. Davalı ise YHGK'nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler olabileceğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle tüm belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini talep etmiştir. Davacının ibraz ettiği sözleşmenin yırtık ve kopuk olması, ödeme belgelerinin davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile doğrulanmaması dikkate alınarak davalının az yukarıda ileri sürdüğü hususlarda belgelerde kullanılan yazı ve mürekkebin özelliğine, kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içeriğine, yırtığına, parlaklığına ve bilgisayar yazı teknolojisine varıncaya kadar inceleme yapılarak karar verilmelidir. Bunun için dosyanın diğer seri dosyalarla birlikte ... Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü ile gerektiğinde Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesine gönderilerek uzman bilirkişi heyetine inceleme yaptırılmalı, taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmalıdır. Hal böyle olunca sözleşme ve ödeme belgelerinin sıhhati ispatlanmış gibi davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4576, Karar No: 2015/10548, Tarih: 03.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4576 E.  ,  2015/10548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Ticaret ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Asliye ticaret mahkemesince, iki tarafında tacir olmadığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın Borçlar Kanununda düzenlenen sözleşmeden kaynaklandığı ve ticari dava olmadığı belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye hukuk mahkemesi tarafından ise; davacı ile davalının tacir olduğu, aralarındaki davaya konu sözleşmenin dava dışı idareden alınacak ihale konusunda işin üstlenilmesi ve elde edilecek karın paylaşılmasına ilişkin ticari nitelikte bir sözleşme olduğu, mutlak ticari iş niteliğindeki uyuşmazlığın ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen ortaklık sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, tarafların tacir olduğu ve taraflar arasındaki sözleşmenin her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili olduğu anlaşıldığından, ticari dava niteliğindeki davanın asliye ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6631, Karar No: 2010/14326, Tarih: 12.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6631 E.  ,  2010/14326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5770, Karar No: 2009/5304, Tarih: 13.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5770 E.  ,  2009/5304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı davalıya ait inşaatın kartonpiyer, ışık bandı, ..., lamba yerleri, göbekleri vb. işlerini yaptığını iddia etmiştir. Varlığı ileri sürülen hukuksal ilişki BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisidir. Davalı akdî ilişkiyi inkâr etmiştir. İddia edilen alacak miktarına göre HUMK’nın 288. maddesi uyarınca davacı yüklenici sözleşme ilişkisinin kurulduğunu yazılı delille kanıtlamak zorundadır. Fatura tek başına sözleşme ilişkisinin kurulduğunun kabulü için yeterli değildir. Davalı açıkça muvafakat etmediği gibi HUMK’nın 292. maddesi gereğince yazılı delil başlangıcı niteliğinde belge bulunmadığından tanıkla akdî ilişkinin varlığı kanıtlanamaz. Yazılı delil ibraz edilemediğinden davacı akdî ilişkiyi ispat edememiş ise de, delil listesinde vs. delil denilmek suretiyle yemin deliline de dayanıldığından mahkemece davacıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile akdî ilişkinin varlığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Öte yandan eser sözleşmesinin davacı yanca yasal delillerle kanıtlandığı kabul edilse dahi taraflar iş bedeli konusunda da anlaşamadıklarından iş bedelinin BK’nın 366. maddesine göre yapıldığı tarihteki serbest mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken dava tarihine göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek kısmen kabul kararı verilmesi de kabul şekli itibariyle yanlış olmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 13.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/430, Karar No: 2016/2604, Tarih: 23.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/430 E.  ,  2016/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümü nedeniyle iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacılara 01.03.1995 tarihinde iş kazası sonucunda vefat eden çocukları ...’dan dolayı ölüm geliri bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı .... Şti yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı ...’ın ölüm geliri bağlanmasına ilişkin davası subut bulmadığından reddine, davacı ...’ın davasının kabulü ile, 02.06.1995 tarihinde yapılan başvuruyu takip eden aybaşı olan 01.07.1995 tarihinden itibaren oğlu...’dan dolayı ölüm geliri bağlanmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacılar murisinin 01.03.1995 tarihinde.... nezdinde ...adasında bulunan mermer çıkarma işinde çalışırken geçirdiği iş kazası sonucu bekar olarak öldüğü, 28.08.1995 tarihli ... müfettiş raporu ile olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, davacılardan ... tarafından gelir bağlanması istemi ile 09.06.1995 havale tarihli dilekçe ile ... Kurumu'na başvuru yapıldığı, ancak Kurum tarafından iş kazası sonucu ölen...'ın sağlığında davacının geçimine sürekli katkıda bulunmadığı ve davacı baba ...'ın sigortalı işte çalıştığı gerekçesi ile gelir bağlanmasının mümkün olmadığı belirtilerek talebinin reddedildiği, davacılardan ...’ın ise 23.02.2005 tarihinde ölüm aylığı tahsis talebinde bulunduğu, ancak ölüm aylığı şartları olmadığı gerekçesi ile davacıya ölüm toptan ödemesinin yapıldığı, davacılar tarafından daha önce de aynı mahiyette davaların açıldığı, ancak müracaata bırakılan davaların süresi içerisinde yenilenmediğinden açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacılardan ...'ın 01.08.2001 tarihinden itibaren 506 Sayılı Yasaya tabi yaşlılık aylığı aldığı, davacı ...'ın ise herhangi bir gelir ve aylık almadığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 24. maddesinde, sigortalının ölümü tarihinde eşine ve çocuklarına bağlanması gereken gelirlerin toplamı, sigortalının yıllık kazancının % 70 inden aşağı ise artanı, eşit hisseler halinde sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çalışmayan veya 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç olmak üzere buralardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almayan ana ve babasına gelir olarak verileceği, ancak bunların her birinin hissesi sigortalının yıllık kazancının % 70 inin dörtte birini geçemeyeceği bildirilmiştir.

4958 sayılı Yasa'nın 35. maddesi ile 06.08.2003 tarihinde yapılan değişikten önceki 506 sayılı Yasa’nın 69. maddesinde, geçimi sigortalı tarafından sağlandığı belgelenen ana ve babasına ölüm aylığı bağlanacağı hüküm altına alınmıştır. 4958 sayılı Yasa'nın 35. maddesi ile 506 sayılı Yasa’nın 24. maddesindeki “geçimi sigortalı tarafından sağlandığı belgelenen” ibarelerinin değiştirilip yerine” Sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çalışmayan veya 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç olmak üzere bunlardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almayan” ibarelerinin getirtilmiş olması, bu tür yeni yasaların yürürlüğe girmeleri ile birlikte derhal tesirini husule getireceği tartışmasızdır. Bu gibi durumlarda kanunların geriye yürümesi değil, ani etkisi söz konusudur.

Somut olaya; davacıların çocuğu Raif Azar’ın iş kazası neticesinde öldüğü ve buna bağlı olarak davacılardan ...’ın ölüm gelirine hak kazandığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık davacı ...’ın hangi tarihte tahsis talebinde bulunduğu ve buna bağlı olarak hangi tarihten itibaren ölüm aylığı bağlanacağı konusundadır.

506 sayılı Yasa’nın 99. maddesinde zamanaşımı ve hakkın düşmesi ile ilgili düzenleme yer almaktadır. Bu maddeye göre, “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları, yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar. İş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından kazanılan diğer haklar ile hastalık ve analık sigortalarından doğan haklar ise, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse düşer. Geçici iş göremezlik ödeneğini veya herhangi bir döneme ilişkin gelir veya aylığını beş yıl içinde almayanların, söz konusu ödenek, gelir veya aylıkları ödenmez.”

5510 Sayılı Yasanın 97/1.fıkrasında "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar. (Mülga cümle:17.04.2008-5754 S.K./57.mad)

Buna göre söz konusu yasal düzenlemelerde gelir ve aylıklar ile kazanılan diğer haklarla ilgili zamanaşımı ve hak düşürücü süreden söz edilmiş ise de iş kazası, meslek hastalığı ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıkların hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmez ise zamanaşımına uğrayacağı, bu durumda olanların gelir ve aylıklarının yazılı istek tarihini takip eden aybaşından başlayacağı bildirilmekle olayın iş kazası olması halinde şartları var ise hak sahiplerine yazılı talebini takip eden aybaşından itibaren iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması mümkündür.

Dava konusu olayda, davacılardan ...’ın 09.06.1995 tarihinde başvurusunun olmadığı, 06.09.1995 tarihinde başvuruda bulunanın ölüm gelirine hak kazanamayan davacı ... olduğu, davacı ...’ın 23.02.2005 tarihinde ölüm aylığı talep ettiği, Kurumca şartları oluşmadığı gerekçesi ile ölüm aylığı talebinin reddedilerek ölüm toptan ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Muris Raif Azar’ın toplam 809 gün sigortalı çalışması olması karşısında, davacı ...’ın 23.02.2005 tarihli ölüm aylığı talebi ile ilgili red kararı verilmesine ilişkin Kurum işlemi doğrudur. Ancak ölüm aylığı talebinin aynı zamanda ölüm geliri talebini de içermesi nedeniyle, bu talebin ölüm geliri olarak değerlendirilerek bu yönden değerlendirilme yapılmaması hatalı olmuştur.

.../...

Buna göre, davacı ...’ın 23.02.2005 tarihli tahsis talebi karşısında, ölüm olayından itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden 01.03.2005 tarihinden itibaren ölüm gelirine hak kazandığı göz önünde tutulmaksızın 01.07.1995 tarihinden itibaren ölüm geliri bağlanması şeklindeki Mahkeme kararı hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacı ...’ın 23.02.2005 tahsis talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.03.2005 tarihinden itibaren iş kazası sigorta kolundan ölüm geliri bağlanmasına karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5145, Karar No: 2023/350, Tarih: 28.02.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/5145 E.  ,  2023/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/3069 E., 2022/881 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/429 E., 2018/641 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; murisleri Hüseyin Aydın'ın 21.08.2012 tarihinde göğüs ağrısı şikayeti nedeniyle ve tedavi amaçlı olarak davalıların sahibi ve çalışanı olduğu Gebze Medical Park Hastanesine götürüldüğünü, ilk muayenesinin acil doktoru olan davalı ... tarafından yapıldığını, çekilen kalp grafisinde kalp krizi geçirdiği açıkça belli olmasına rağmen hastaya gerekli tıbbi tetkik ve müdahaleler yapılmaksızın bekletildiğini, sonradan yaşanan yeni bir kalp krizi ile hastanın kalbinin durduğunu, elektro şok yapılmak istendiğinde şok aletinin arızalı olduğunun görüldüğünü, manuel olarak yapılan kalp masajından güçlükle sonuç alınabildiğini, hastanın stabil hale gelmeden o haliyle yoğun bakım ünitesine kaldırıldığını, üç saati aşkın bir süreyle ciddi hiçbir müdahalede bulunulmayan hastanın 22.08.2012 günü saat 00:40 sıralarında vefat ettiğini, davalıların zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek; davacılardan eş İlknur ile çocukları....,.....,......,......,, yönünden hesap bilirkişisince belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatı ile davacılardan eş ... için 250.000 TL, çocukları ......, ... ve... için ayrı ayrı 150.000 TL, anne Nazire için 100.000 TL, kardeşleri için ayrı ayrı 75.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, belirlenecek miktara 22.08.2012 haksız fiil tarihinden itibaren yasal faiz uygulamasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar; davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI