muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14838, Karar No: 2024/2529, Tarih: 16.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14838 E.  ,  2024/2529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/500 E., 2022/1921 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2021/227 Esas, 2021/611 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2022/500 Esas, 2022/1921 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 58 inci maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, savunma hakkının kısıtlandığına, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ... ile sanık ...'in resmî nikâhlı eş oldukları, olay tarihinde ikametlerinde bulundukları sırada mağdurun beyanlarında ısrarla eşinin kendisine vurmadığını, kendisinin sinir hastası olduğunu, adli raporda belirtilen gözündeki şişliği kendisinin yaptığını ifade ettiği, sanığın da aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi nedeni ile sanık hakkında şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden beraatine karar verildiği tespit edilmiştir.

1. Mağdur ... ile sanık ...'in resmî nikâhlı eş oldukları, olay tarihinde ikametlerinde bulundukları sırada mağdurun beyanlarında ısrarla eşinin kendisine vurmadığını, kendisinin sinir hastası olduğunu, adli raporda belirtilen gözündeki şişliği kendisinin yaptığını ifade ettiği, sanığın da aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi nedeni ile sanık hakkında şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden beraatine karar verildiği tespit edilmiştir.

2. Sanık savunması, mağdur beyanı, Ceyhan Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 26.03.2019 tarihli adli muayene raporu, kollukça tutulan tutanaklar, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'in eşi olan mağdur ile evlerinde bulundukları sırada aralarında ailevi meselelerden dolayı tartışma çıktığı, sanığın mağdurun yüzüne yumrukla vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmakla sanığın eşine yönelik kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, savunma hakkının kısıtlanmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve

gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2022/500 Esas, 2022/1921 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1110, Karar No: 2023/2926, Tarih: 26.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1110 E.  ,  2023/2926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/212 E., 2022/1328 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gördes Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/276 E., 2020/293 K.

Taraflar arasındaki istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda davacı yönünden reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 84.530,00 TL olup karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; kaçak elektrik kullanıldığından bahisle hastane aleyhine düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden kullanım faturası düzenlendiğini, itiraz edilen fatura bedelinin 30.12.2015 tarihinde ödendiğini, sayaca herhangi bir müdahalenin olmadığını, elektrik sayacının eksik ölçüm yapmasında kusurlarının bulunmadığını, kaçak elektrik kullanımı kabul etmemekle birlikte hesaplamanın yanlış yapıldığını ileri sürerek; haksız olarak tahsil edilen 215.399,04 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; kaçak kullanımın tutanaklar ve raporlarla sabit olduğunu, yeni sayaç takılması sonrası artan tüketim miktarının kaçak elektrik kullanımını ispatladığını, kaçak elektrik kullanım bedelinin mevzuata uygun hesaplandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; kaçak kullanımın tutanaklar ve raporlarla sabit olduğunu, yeni sayaç takılması sonrası artan tüketim miktarının kaçak elektrik kullanımını ispatladığını, kaçak elektrik kullanım bedelinin mevzuata uygun hesaplandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan 21.02.2020 tarihli bilirkişi heyet raporunda; sayacın S ve T fazlarına ait gerilim uçlarının soğuk lehim ve benzeri nedenlerden dolayı kendiliğinden kopmuş olabileceği, kullanıcının kaçak elektrik tüketimi gerçekleştirmek için kasıtlı bir eylemde bulunmadığı, sayacın eksik tüketim kaydetmesinde kullanıcının kusurunun olmadığı, Yönetmeliğin 14 üncü maddesine göre yapılan eksik tüketim hesaplamasına göre abonenin tüm vergiler, fonlar ve KDV dahil 84.529,13 TL tutarında ödeme yapması gerektiği, davacı tarafın kaçak tüketim bedeli olarak tahakkuk ettirilen 215.399,04 TL bedeli ... Elektrik Dağıtım A.Ş.ye ödediği, böylece 215.399,04-84.529,13=130.869,91 TL'yi davacının 30.12.2015 tarihinde fazla ödediğinin bildirildiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 130.869,91 TL'nin 30.12.2015 tarihinden karar tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili, kararın kaldırılmasını ve davanın tümden kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili, kararın kaldırılmasını ve davanın tümden kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, abonelik için 10.10.2013 tarihinde dağıtım bağlantı anlaşması imzalandığını, 20.03.2015 tarihinde osos(otomatik sayaç okuma sistemi) takılacağından aboneliğe ait makel marka sayaç söküldüğünü yerine yeni sayaç takıldığını, sökülen sayaçın rapor alınmak üzere ... Sanayi ve Teknoloji Müdürlüğüne gönderildiğini, inceleme sonucuna istinaden ölçü ayar mühürlerinin açıldığını, sayaç içerisindeki S ve T fazlarına ait gerilim uçlarının kesilerek devre dışı bırakıldığını, S ve T gerilim uçlarının devre dışı bırakılmasıyla sayacın 2/3 oranında eksik tüketim kaydettiğinin tespit edildiğini, ... Sanayi ve Teknoloji Müdürlüğünün 02.07.2015 tarihli rapor sonucuna istinaden 27.07.2015 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlendiğini, 2/3 oranında eksik tüketim kaydedilen 20.03.2014 – 20.03.2015 arası dönem için 215.399,04 TL bedelli kaçak kullanım faturasının oluşturulduğunu, yeni sayaç ile birlikte tüketimlerin artmasının önceki sayaçta kaçak kullanım veya sayaç arızası olduğunu ortaya çıkardığını, kaçak kullanımda tespit anının esas olup, önemli olanın ölçü devresine izinsiz müdahale edilmesi ve eksik tüketim kaydettirilmesi olduğunu, sayaca müdahale edilerek tüketimin doğru tespit edilmesi engellendiğinden kaçak kullanım sürecinin başlatıldığını ve kaçak kullanım faturasının doğru oluşturulduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunarak, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; uyuşmazlığın davacı Bakanlığa bağlı hastanede yapılan kaçak elektrik kullanımının hastanenin müdahalesinden kaynaklanıp kaynaklanmadığının ve iadesi gereken kullanım bedeli olup olmadığının tespitinden kaynaklandığını, İlk Derece Mahkemesince hukuki nitelendirmenin davadaki ileri sürülüş ve dosya kapsamına uygun olarak belirlendiği, taraflarca ileri sürülen delillerin toplanarak usulüne uygun olarak değerlendirildiği gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kaçak elektrik tahakkuku nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

08.05.2014 tarihli ve 28994 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin 14 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kaçak elektrik tahakkuku nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

08.05.2014 tarihli ve 28994 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin 14 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

1. Hükme esas alınan bilirkişi raporunun, davaya konu sayacın incelenmesi suretiyle hazırlandığı, kaçak tutanağı düzenlenmesine neden olan gerilim bobinlerinin S ve T fazlarına ait kabloların lehimlendiği noktadan kopmuş olduğu, kabloların izole bölümlerinde yan keski-pense vb aletle kesildiğine dair bir iz bulunmadığı, R fazının gerilim uçlarının lehimlendiği yerden kopmuş olduğu, bu fazlara fabrikada soğuk lehim yapıldığı, zamanla sarsıntı, düşme ya da ısınma nedeniyle elektronik kartla irtibatlandırıldığı noktadan lehimin attığı, ayrıca klemens kapak, ön kapak ve faz kesilmesine ait sayaç hafızasında uyarıların olduğuna dair davalı tarafından bir tespit yapılmadığı ya da rapor düzenlenmediği, bu durumda kaçak elektrik tüketiminin olmadığı, eksik tüketimin bulunduğu belirlendikten sonra, tutanak tarihinde yürürlükte olan Yönetmelik hükümlerine göre sayacın 2/3 oranında eksik tüketim kaydettiği kabul edilerek hesaplama yapıldığı ve bu orandan fazla ödemenin iadesine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Ayrıca, 04.09.2019 tarihli elektrik mühendisi bilirkişinin hazırladığı rapor ile üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan raporun da birbiriyle uyuştuğu görülmüştür.

3. Hal böyle olunca, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Davalı vekili tarafından temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15676, Karar No: 2022/5720, Tarih: 23.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15676 E.  ,  2022/5720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın tetkikinde İtiraz Hakem Heyetinin 18/07/2021 tarihli ek kararının taraflara tebliğine dair KEP bildirim belgelerine ve varsa ek karara karşı temyiz dilekçesine dosya içerisinde fiziken ve UYAP ortamında rastlanılamamıştır. Bu nedenle İtiraz Hakem Heyetinin 18/07/2021 tarihli ek kararının taraflara tebliğine dair KEP bildirim belgeleri ve varsa bu ek karara karşı verilen temyiz dilekçesinin ilgili yerden getirtilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın saklayan mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4600, Karar No: 2021/3769, Tarih: 16.09.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/4600 E.  ,  2021/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 16/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/5088, Karar No: 2017/8473, Tarih: 04.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/5088 E.  ,  2017/8473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıkların eylemlerinin sübutu halinde bir bütün halinde sahtecilik suçunu oluşturacağı anlaşılmakla, TCK’nın 209. maddesinde düzenlenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun tartışılması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Ancak;

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıkların eylemlerinin sübutu halinde bir bütün halinde sahtecilik suçunu oluşturacağı anlaşılmakla, TCK’nın 209. maddesinde düzenlenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun tartışılması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Ancak;

1-Sanıklardan ...’nun suç tarihinde ...Mamüller ve Gıda Ltd. Şti. isimli şirketin yetkilisi olduğu, şirket işlerini yürütmesi için katılanlardan ...’ya vekalet verdiği, katılanın bu vekalete istinaden diğer katılan ...’a ait işyerini kiralayarak teminat olmak üzere suça konu 20.000 TL bedeli bonoyu şirket adına keşide ettiği, taraflar arasındaki kira ilişkisinin sona ermesi üzerine katılan ...’ın kefil bölümü boş olan, vade tarihi bulunmayan bonoyu, şirket yetkilisi sanık ...’na iade ettiği, sanığın ise bononun ön yüzündeki kefil bölümüne katılan ...’nun ismini yazarak ve diğer boş kısımlarını doldurarak, arka tarafını da katılan ... ve açık kimlik bilgileri belirlenemeyen ... adına ciro etmek suretiyle sanık ...’na verdiği, sanık ...’nun bononun arkasını cirolaması sonrası bononun sanık ... tarafından katılanlar aleyhine icra takibine konu edildiği, böylece sanıkların resmi belgede sahtecilik ve bedelsiz senedi kullanma suçlarını işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; bononun mahkemece huzurda incelenmediği, bononun ön ve arka yüzünde bulunan yazı, rakam ve ciranta imzalarının sanıklara, kefil kısmında mevcut bulunan yazıların ise katılan ...’ya ait olup olmadığı yönünden herhangi bir inceleme yapılmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğundan, suça konu bononun duruşmaya getirilip incelenmek suretiyle, özellikleri tutanağa geçirilip unsurlarının tam olup olmadığı ve aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılıp tartışılarak, belge aslının denetime olanak verecek biçimde dosya içerisinde bulundurulması; sanıklar ve katılan ...’nun mukayeseye esas imza ve yazı örnekleri temin edilerek, sahteliği iddia olunan bononun ön yüzünde bulunan yazı ve rakamların, sanıklar ve katılan ...’ya, bononun arkasındaki ... ve .. ...’e ait ciro yazı ve imzalarının da sanıklara ait olup olmadığına ve senetteki yazılarda herhangi bir mürekkep farklılığı bulunup bulunmadığına dair Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi'nden bilirkişi raporu aldırılmasından sonra, kambiyo senetlerinde yapılan sahteciliğin resmi belgede yapılmış sayılabilmesi için ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanunu’nda öngörülen bütün unsurları taşıması gerekli olup, dosya içerisinde örneği bulunan suça konu bono fotokopisinin incelenmesinde, keşide yeri olmadığı gibi borçlunun adresinin yazıldığı bölümde de idari birim bulunmadığı anlaşıldığı halde unsurların eksikliği halinde bononun özel belge niteliğinde olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

a)Sanıkların eylemlerinin kül halinde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, bedelsiz senedi kullanma suçundan da ayrıca mahkumiyet hükmü kurulması,

b)TCK'nın 156. maddesinde düzenlenen bedelsiz senedi kullanma suçu için hapis cezası yanında para cezası da öngörüldüğü halde, yalnızca hapis cezası uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

c)TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.