muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6285, Karar No: 2024/17765, Tarih: 18.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/6285 E.  ,  2024/17765 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/344 E., 2022/545 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri ve sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2021/205 Esas, 2021/681 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ve sanık ...'nin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suça konu uyuşturucu maddenin kullanmak için bulundurulduğuna, 2. Mahkûmiyete yetecek kesin bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, ele geçen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırlarında kaldığına, 2. Mahkûmiyete yetecek kesin bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna, 4. Kabule göre, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, ele geçen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırlarında kaldığına, 2. Mahkûmiyete yetecek kesin bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna, 4. Kabule göre, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar müdafileri ve sanık ...'nin

temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi kararında sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/15074, Karar No: 2024/1930, Tarih: 21.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/15074 E.  ,  2024/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1514 E., 2021/426 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Almus Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/8 E., 2019/81 K.

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Tokat ili Almus ilçesi ... Mahallesi 105 ada 1 parsel sayılı 2.974.399,91 metrekare yüzölçümlü taşınmaz orman vasfı ile Hazine adına tespit edilmiştir. Yörede 1984 yılında yapılan kadastro sırasında dava konusu taşınmaz bölümleri, çalılık vasfı ile tescil harici bırakılmıştır.

Davacı dava dilekçesinde; Almus ilçesi ... Mahallesinde bulunan, dilekçesinde sınırlarını bildirdiği bir bölümü 105 ada 1 nolu orman parselinde kalan, bir bölümü ise tespit harici bırakılan taşınmazın 50 yılı aşkın süredir dedesinin zilyet ve tasarrufunda iken dedesi tarafından kendisine bağışlandığını ileri sürerek bağış, kazandırıcı ve eklemeli zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine ile dahili davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulanan, niteliği gereği zilyetlikle kazanılması ve özel mülkiyete konu edilmesi mümkün olmayan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, "alınan bilirkişi raporuna ekli krokide A2 ve B2 ile gösterilen dava konusu bölümlerin 105 ada 1 parsel sayılı taşınmazın içerisinde kaldığı ve bu taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tescil edildiği, anılan bölümlerin orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan alanlardan olduğu, orman vasfındaki taşınmazların mülkiyetinin zilyetlik yolu ile kazanılmasının hukuken mümkün olmayacağı, bilirkişi raporuna ekli krokide A1 ve B1 ile gösterilen kısımlar yönünden ise davacının öncesinde dedesi ... ...'ın zilyetliğinde olan sonrasında kendisine bağışlanmak suretiyle zilyetliği devredildiği iddia olunan davaya konu taşınmaz bölümlerini 30 yıldan fazladır nizasız ve fasılasız olarak kullandığı iddialarını ispatlayamadığı" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, "uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli a2 ve b2 olarak rumuzlandırılan taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunun belirlendiği, davacı çekişmeli taşınmazların dedesi ... ... tarafından kendisine bağışlandığını ileri sürmüş ise de dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre eklemeli zilyet olduğu ileri sürülen ... ...'ın çekişmeli taşınmaz bölümlerini kullanmadığı ve davacının da 20 yılı varan zilyetliğinin olmadığının tespit edildiği, ayrıca davacı tarafından dava konusu taşınmaz bölümleri hakkında daha önce açılan tescil davasının Almus Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/44 Esas, 2012/77 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, Yargıtay aşamasından geçerek kesinleştiği ve eldeki dosya açısından kesin hüküm teşkil etmiyor ise de, davacının salt zilyetliği açısından kuvvetli delil mahiyetinde olup, davacı tarafça aksinin ispat edilemediği gibi, davanın açıldığı 29.06.2017 tarihine kadar TMK'nin 713/1 ve Kadastro Kanunu'nun 14/1. maddelerinde aranılan 20 yıllık zilyetlik süresinin nizasız ve fasılasız geçmesi gerektiği, yukarıda sözü edilen davanın açılmış olması nedeniyle de niza oluştuğu ve bu davada verilen kararın kesinleştiği tarihten sonrada yasal 20 yıllık sürenin dolmadığı da nazara alındığında çekişmeli taşınmazlar yönü ile davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşmediği" gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9847, Karar No: 2018/10408, Tarih: 23.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/9847 E.  ,  2018/10408 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 23.10.2018 tarihinde davalı vekili Av.... ile davacı vekili ...... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 5.738.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan

......
Yargıtay — Esas No: 2021/6936, Karar No: 2022/2029, Tarih: 14.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6936 E.  ,  2022/2029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nce verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile tapu kaydında yer alan ipotek şerhinin bedele yansıtılması yönünden hükmün düzeltilerek HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1383, Karar No: 2008/3772, Tarih: 11.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1383 E.  ,  2008/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... San.ve Tic.Ltd.Şti. vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında Şişli 4.İcra Mahkemesinden verilen 9.11.2007 gün ve 526-1447 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen sıra cetvelinin düzenlendiği Şişli 2. İcra Müdürlüğünün 2003/6239 E. sayılı takip dosyasının birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13866, Karar No: 2010/1170, Tarih: 17.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13866 E.  ,  2010/1170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yaralama, tehdit suçlarından sanık ...'un yargılanması sırasında; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Bursa 2. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 08.04.2009 gün ve 2007/738 E. 2009/210 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17659, Karar No: 2018/10981, Tarih: 09.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17659 E.  ,  2018/10981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ...’in nüfus kaydına göre 11/10/1997 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle duruşmaların tamamının kapalı yerine açık yapılması ve hükmün açık tefhim edilerek CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; suça sürüklenen çocuğun payına düşen yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde (13,35 TL), yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de; hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3856, Karar No: 2020/2072, Tarih: 26.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3856 E.  ,  2020/2072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 26/12/2017 tarih ve 2016/59 E- 2017/469 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 20/06/2019 tarih ve 2018/1280 E- 2019/689 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "TOURMAG" ibareli 38 ve 41. sınıflardaki hizmetleri kapsayan marka başvursunun davalı şirket tarafından "MAG", "ÇAPAMAG", "SPORMAG", "MAG PR SOLUTIONS", "FREEMAG", "FASHION MAG", "BLOG@MAG" ibareli markaları ile itirazı üzerine “Dergi, kitap, gazete vb gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil)” yönünden reddedildiğini, bu kararın yerinde olmadığını, müvekkilinin markası ile redde mesnet markaların benzer bulunmadığını, müvekkilinin tescil başvurusunu yaptığı markanın “TOURISM MAGAZINE” (TURİZM MAGAZİN) kelimelerinin ilk hecelerinin kısaltmalarından oluşan “TOURMAG” ibaresi şeklinde olduğunu, ortak bir isim ve/veya kelime barındırmakla birlikte, yeni unsurlarla zenginleştirilmiş yeni markaların yaratılmasının ticari hayatın bir gereği bulunduğunu, tüketicisinin “bilinçli tüketici” olduğunu, markalarda yer alan “mag” ibaresinin tali unsur bulunduğunu, “magazine” kelimesinin kısaltması olduğunu ve bir tek kişinin kullanımına özgülenemeyeceğini ileri sürerek kurum kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının “TOURMAG” ibareli başvurusunun müvekkilinin “MAG” ibareli markaları ile iltibas oluşturacak kadar benzer olduğunu, “MAG” ibaresinin müvekkili şirketin ticaret unvanında da yer aldığını, uzun süreli kullanım ve tanıtma sonucunda meşhur olan “MAG” markasının ayırt edicilik yönünden zayıf olarak kabulünün mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının “TOURMAG” ibareli başvurusunun müvekkilinin “MAG” ibareli markaları ile iltibas oluşturacak kadar benzer olduğunu, “MAG” ibaresinin müvekkili şirketin ticaret unvanında da yer aldığını, uzun süreli kullanım ve tanıtma sonucunda meşhur olan “MAG” markasının ayırt edicilik yönünden zayıf olarak kabulünün mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının 2014/84980 sayılı "TOURMAG" ibareli marka başvurusu ile "MAG" ibareli davalı markaları arasında, benzerlik ve seri marka imajı bulunduğu, çekişme konusu 41/04 “Dergi, kitap, gazete vb. gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılması, dağıtımına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil).” bakımından aynı tür ve benzer olduğu ve markalar arasında hizmetler itibariyle 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi anlamında iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi ile aynı gerekçe ile davacı vekilininin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka tescil başvurusunun reddine dair verilen YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, taraf markaları arasında karıştırılmaya yol açacak derecede bir benzerliğin bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de davacı vekilinin istinaf isteminin aynı gerekçe ile esastan reddine karar verilmiştir. Ancak, “MAG” ibaresi 41. sınıftaki “Dergi, kitap, gazete vb gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtayıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil)” yönünden “MAGAZİN” ibaresinden türetilmiş olması nedeniyle ayırt ediciliği zayıf bir ibare olup, davacı tarafın marka başvurusunda bu ibareye ayrıca bir ön ek alınarak “MAG” ibaresinden tamamen farklı “TOURMAG” ibaresi oluşturulmuş olmakla, karıştırılma ihtimalinin tespitinde markaların hecelerine ayrılmaksızın bir bütün olarak karşılaştırılması gerektiğinden davacının “TOURMAG” ibareli başvurusu ile davalının “MAG” asıl unsurlu markaları arasında iltibasa neden olacak derecede benzerliğin bulunmadığının kabulü ile davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine, Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle mümeyyiz davacı yararına bozulmasına karar vermek geremiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31465, Karar No: 2012/38077, Tarih: 13.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/31465 E.  ,  2012/38077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 25.09.2008 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 06.10.2008 günü temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.