muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3700, Karar No: 2007/3736, Tarih: 17.10.2007

hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması ve itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa ait nüfus kaydı getirtilmeden verilen sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa ait nüfus kayıt örneğini getirtmesi ve sonucunda anılan cezayı vermesi gerekmektedir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek ağır ceza mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden ağır ceza mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.10.2006 tarih ve 2006/814 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/692, Karar No: 2021/8552, Tarih: 09.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/692 E.  ,  2021/8552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... İlçesi,... Mahallesi 15159 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davacılar payı yönünden tapu iptali gerektiği ve harç yönünden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 09/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4879, Karar No: 2014/5679, Tarih: 26.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/4879 E.  ,  2014/5679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ... Akınca ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında;... Ağır Ceza Mahkemesiyle... Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 03/10/2013 gün ve 2013/336 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve... Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen... Ağır Ceza Mahkemesinin 03/10/2013 gün ve 2013/336 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4470, Karar No: 2006/6809, Tarih: 22.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4470 E.  ,  2006/6809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Osmaniye İcra Mahkemesi

Tarih :8.3.2006

Nosu :364-61

Hasımsız olarak açılan sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline 10.sırada yer verildiğini, ipotekli takip sonucu tahsil edilemeyen alacağın adi alacak olarak değerlendirilemeyeceğini ileri sürerek 2.12.2005 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra mahkemesince rehinli malın satış bedelinden ödenmeyen alacağın adi alacak olarak işlem göreceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Rehin açığı belgesi İİK.’nun 100. maddesinin 4.bendinde sayılan belgelerden olup, düzenlendiği tarih haczi önce olan alacaklının takip tarihinden önce olmadığından bu hacze iştirak edemez. İcra mahkemesince bu yön gözetilerek şikayetin reddine karar verilmesine bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, 22.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2009/5360, Karar No: 2011/8513, Tarih: 27.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/5360 E.  ,  2011/8513 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/80559

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO : 28/11/2008 - 228/391

SUÇ :Tasarlayarak öldürmeye yardım

İ.. M..'nu tasarlayarak öldürmeye yardımdan sanık B.. G..'ün yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (BAKIRKÖY) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/11/2008 gün ve 228/391 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Dosya içeriğinden mağdura yönelik aynı eylemle ilgili olarak S.. A.. hakkında dava açıldığı ve yargılamanın Bakırköy 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/251 esas sayılı dosya üzerinden yapıldığı anlaşılmakla; sanık B.. G.. hakkında açılan dava ile S.. A.. hakkında açılan davanın birleştirilmesi olanağının araştırılması, sanık S.. A.. hakkındaki dava sonuçlanmış ve karar kesinleşmişse dosyanın getirtilip incelenmesi, delillerin birlikte değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Sanık Bülent ve mağdurun ifadelerine göre; olay sırasında olay yerinde bulunan ve olaya katıldıkları ileri sürülen Vedat ve Yalçın isimli şahısların kim oldukları yönünde herhangi bir araştırma yapılmadan, bunlar hakkında yürütülen bir soruşturma evrakı bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 27/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7605, Karar No: 2011/14277, Tarih: 21.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7605 E.  ,  2011/14277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/03/2009 tarih ve 2006/446-2009/113 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 18.10.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı .... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ... adına Toprakbank Mardin Şubesi'nde 21/04/1999 tarihinde (137.000) DEM tutarında vadesiz mevduat hesabı açıldığını, hesaptaki paranın yetkisiz kişiler tarafından 15/01/2001 tarihinde çekildiğini yurt dışında yaşayan müvekkilinin izin için Türkiye'ye geldiğinde durumu öğrendiğini, sorunun giderileceği hususunun müvekkiline bildirildiğini, mevduat hesabının bulunduğu Toprakbank'ın bankacılık lisansının 30/11/2001 tarihi itibariyle kaldırılıp aynı tarih itibariyle Bayındırbank ile birleştirilerek Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na intikal ettirildiğini, anılan nedenle husumetin ...'na yöneltildiğini, olay nedeniyle daha önce İstanbul 12.Asliye Ticaret Mahkemesi'ne açılan bir başka davada da davalı Banka'nın 21/04/1999 tarihli yetki belgesine dayanılarak dava dışı .....'a ödeme yaptığı yönünde savunmada bulunduğunu , müvekkilinin bu anlamda dava dışı herhangi bir üçüncü şahsa yetki vermediğini ileri sürerek davalı tarafından üçüncü kişiye ödenmiş olan 137.000 DEM karşılığı 137.200 YTL tutardan fazlaya ilişen hak saklı kalmak kaydı ile 10.000 YTL'nin fiilin gerçekleştiği tarih itibarıyla yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 16/03/2009 tarihli ıslah dilekçesi ile de 137.000 DEM karşılığı 138.278 TL tutarın faizi ile birlikte iadesini talep etmiştir.

Davalı Banka vekili, öncelikle davanın zamanaşımına uğradığını, davacının hesabın açıldığı 21/04/1999 tarihinde Toprakbank A.Ş. Mardin Şubesi'ne hitaben verdiği yetki belgesi ile dava dışı ...'ı 679033 nolu hesabı üzerinde yetkili kıldığını, bir an için davacının banka şubesine yetki belgesi vermediği ve yetki belgesindeki imzanın kendi eli mahsulü olmadığı kabul edilse dahi bu durumda hesabın nasıl açılabildiği hususunun izaha muhtaç bulunduğunu, gerçekten de hesaptan para çekilmesi koşulları ile hesabın açılması koşulları arasında ayniyet bulunduğunu, para çekenin üçüncü kişi konumunda değil davacının damadı konumunda olduğunu, davacı ve dava dışı üçüncü şahsın birlikte hareket ettiklerini, dava dışı üçüncü şahsa da dava açması gerektiğini, mevduat hesabının işleyişi sürecinde davacıdan sadır davalı bankaya muhatap herhangi bir yazılı belge bulunmadığını, üstelik 21/04/1999 tarihinden yaklaşık yedi yıllık süre geçtikten sonra iş bu davanın ikame olunduğunu, davacının sessiz kalarak gerçekleşen işleme icazet vermiş sayılması gerektiğini, 15/01/2001 tarihli işlem dekontunda dava dışı...'la birlikte davacı ...'ın da imzasının bulunduğunu, bu dekonttaki imzanın davacıya ait olup olmadığı hususunun bilirkişi incelemesi gerektirdiğini, davacının tamamıyla kendi kusurundan kaynaklanan izin ve icazet verdiği işlemlerden ötürü müvekkili bankanın sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, bankadan para çekme yetkisi içermeyen özel vekaletnameye dayanılarak çekilen paranın 137.200,00 YTL olarak tesbit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 137.200 YTL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine , anılan meblağın 10.000 YTL'lik kısmı için 13/07/2006 tarihinden itibaren 127.200 YTL'lik kısmı için ise ıslah tarihi olan 16/03/2009 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 1.maddesi gereğince değişen oranlarda yasal faiz uygulanmasına, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 21.04.1999 tarihinde vadesiz mevduat hesabına yatırılan 137.000 DEM'in izinsiz olarak dava dışı kişilere ödendiği iddiasıyla 13.07.2006 tarihinde açılmış ve mahkemece davacı adına açılan hesaplardan para çeken davacının eniştesi... ve yeğeni Cesur Ceylan'ın davacı adına para çekmeye yetkili olmadıkları, vekaletnamedeki imzanın davacıya ait olmadığı neticesine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 21.04.1999 tarihinde vadesiz mevduat hesabına yatırılan 137.000 DEM'in izinsiz olarak dava dışı kişilere ödendiği iddiasıyla 13.07.2006 tarihinde açılmış ve mahkemece davacı adına açılan hesaplardan para çeken davacının eniştesi... ve yeğeni Cesur Ceylan'ın davacı adına para çekmeye yetkili olmadıkları, vekaletnamedeki imzanın davacıya ait olmadığı neticesine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme gerekçesinde de kabul edildiği üzere bankalar topladıkları mevduatı ancak hesap sahibine veya yetkili temsilcisine ödeme yapmak suretiyle borcundan kurtulabilir. Dava konusu olayda da parayı çeken davacı yakınlarının davacının yetkili vekilleri olduğu kanıtlanamadığından hesabın davacıya ait olduğunun kabulü halinde mahkemece varılan sonuç doğru olacaktır. Ancak, dava konusu olayda davalı taraf diğer savunmalarının yanısıra hesabın gerçek sahibinin davacı olmadığı savunmasında da bulunduğundan öncelikle bu savunma üzerinde durulması gerekeceği tabiidir. Yukarıda açıklandığı üzere her ne kadar dava dilekçesinde hesapta bulunan paranın o tarihte yurt dışında bulunan davacıya ait olduğu ileri sürülmüş ise de; davacı 01.06.2007 tarihli celsedeki imzalı beyanında uzun yıllardır Fransa'da yaşadığını, dava dışı kardeşinin de yurt dışında yaşadığını ve siyasi nedenlerle yurda giriş çıkış yapamadığını ve paralarını Yapı Kredi Bankası'nın Mardin Şubesi'ne yatırdığını, kardeşine bu paranın nasıl kullanılacağının sorulduğunu Frankfurt Başkonsolosluğu kanalıyla kardeşi Melahat'ın eniştesi...'a vekalet verdiğini, İzzettin'in de kendi adına hesap açtığını, kardeşinin paraları kendisinden istediğinde önce Yapı Kredi Bankası'na gittiğini, bu banka yetkililerinin paraların Toprakbank Mardin Şubesi'ne aktarıldığını söylediklerini ve bunun üzerine Toprakbank Mardin Şubesi'ne gittiğini ve paranın çekildiğini söylediklerini ve bu parayı kardeşi ve ailesine faiziyle ödediğini beyan etmiştir. Davacı beyanları ile bağlı olup, bilirkişi raporundaki hesabın açılışı ve işleyişi ile ilgili tesbitler bu beyanla birlikte değerlendirildiğinde hesabın gerçek sahibinin davacı olmadığı, davacının Toprakbank Mardin Şubesi'nde hesabının dahi olduğunu bilmediği ve kardeşine ait olduğunu belirttiği parayı çekmek için önce Yapı Kredi Bankası Mardin Şubesi'ne gittiği anlaşılmaktadır. Davacı hesapta bulunan paranın gerçek sahibinin kardeşi Melahat olduğunu ve onun da eniştesi İzzettin'e vekalet verdiğini de kabul etmektedir. Davacı bu ikrarı ile de bağlı olup, davacının bu beyanına göre Melahat'ın vekili olan İzzettin diğer banka şubesinden parayı çekmiş, davacının haberi olmadan Melahat'in

özel durumu nedeniyle hesap kartonunda davacının kimlik bilgilerine yer vermiş ve yatırılan paraları da oğlu ile birlikte Melahat'ın vekili olarak çekmiştir. Yapı Kredi Bankası Mardin Şubesi'ne ait belge ve bilgiler ile davalı bankaya ait hesap açılış ve işleyiş belgeleri de bu kabulü doğrulamaktadır. 21.04.1999 tarihinde açılan ve 137.000 DEM yatırılan bir vadesiz mevduat hesabının bu süreçte ülkemizdeki yüksek faiz getirileri de nazara alındığında uzun süre sorgulanmaması olgusu da bu tesbiti doğruladığı gibi, aksinin ileri sürülmesi de MK'nun 2.maddesi, hükümleri ile bağdaşmaz. Mahkemece dosya içeriğinden de açıkça anlaşılan bu çelişki değerlendirilmeden hüküm tesisi doğru olmamıştır. Davacı bu aşamaya kadar kardeşi ve yakınlarına ödeme yaptığına dair bir belgeyi de dosyaya ibraz etmiş değildir. Her zaman doldurulması olası bulunan böyle bir belgenin varlığı esasen neticeye müessir de değildir. Ayrıca adına hesap açıldığından haberdar olmayan ve böyle bir parayı kendi beyanlarına göre çektirmeyen bir kişinin gerekli savunma ve süreçleri geçirmeden ödeme yapmasının da sonuçlarına katlanması gerekeceği tabiidir. Açıklanan tüm bu nedenlerle mahkemece davanın reddine karar verilmek gerekirken kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin, temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5580, Karar No: 2013/357, Tarih: 24.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5580 E.  ,  2013/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen menfi tespit ve istirdat davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davalı ..., asıl davada davacılar, katılma yolu ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı ... Ltd. Şti. ve asıl davada davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl davada, müvekkilleri ile davalılar ..., ... ve ... Şti. arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşmenin teminatı olarak davalı yana verilen 30.11.2007 keşide, 30.01.2008 vade tarihli, lehtarı davalı ..., keşidecisi davacı ..., kefili davacılardan ... olan 135.000,00 TL bedelli bononun karşılığının ödenerek teslim alındığını, bu duruma rağmen davalı ...’ın aynı bonoya dayalı olarak icra takibi başlattığını ileri sürerek, anılan bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, bononun istirdadına, olmadığı takdirde bono bedeli olan 135.000,00 TL’nın davalılardan tahsiline ve % 40 oranındaki kötüniyet tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı ... vekili, müvekkilinin davalı ... Şti.’nin hissedarı iken, hissesini davalı ...’a devrettiğini, bu devir karşılığında takibe konulan bononun da verildiğini, bono bedelinin ödenmediğini savunarak, asıl davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı ... Ltd. Şti. ve ... vekili, davaya konu bononun hisse devir sözleşmesi çerçevesinde davalı ...’a verilmesi kararlaştırılan dairenin devredilmemesi ihtimaline binaen teminat olarak verildiğini, dairenin ..ın anlaştığı kişiye satılarak devredilmesi, daire bedelinin de davalı ...’ca tahsil edilmesi nedeniyle bononun karşılıksız kaldığını savunmuştur.

Birleşen davada davacı ... Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin ortağı olan ..a davalı ...’ın hissesini devretmesi sırasında teminat olarak, asıl davada davacıların keşidecisi ve kefili oldukları bononun davalı ...’a verildiğini, bono bedelinin keşideci tarafından ödendiğini, davalının hisse devir bedelini tahsil ettiğini ileri sürerek, davalı ...’ın keşidecisi asıl davada davacılar olan bono nedeniyle alacağının bulunmadığının tespitine, keşideci ve kefilin borçlu olmadıklarının tespitine, bononun davacıya iadesine ve % 40 oranında kötüniyet tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davalı ... vekili, müvekkilinin davalı ... Ltd. Şti.’nin hissedarı iken, hissesini davalı ...’a devrettiğini, bu devir karşılığında takibe konulan bononun da verildiğini, bono bedelinin ödenmediğini savunarak, birleşen davanın reddini istemiştir.