muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/782, Karar No: 2008/1113, Tarih: 29.01.2008

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş;  Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir. Bu duruma göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1719, Karar No: 2012/7320, Tarih: 07.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1719 E.  ,  2012/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre suçun kanıtlanmasında ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak:

1- Bozulmakla bir kararın tamamen ortadan kalktığı gözetilmeden bozmaya uyularak verilen kararda suça konu sahte paraların müsaderesine ilişkin olarak önceki hükme atıf yapılması,

2- Suça konu sahte paraların, 5320 sayılı Yasanın 17. ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’in 16. maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından müsadereye ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Tekirdağ C.Başsavcılığı adli emanetinin 2003/171 sırasında kayıtlı 5 adet sahte 100 USD’nin 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesi ile 5320 sayılı Yasanın 17. ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’in 16. maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/877, Karar No: 2014/3428, Tarih: 24.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/877 E.  ,  2014/3428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hakkari Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2013

NUMARASI : 2010/379-2013/89

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar S.. Y.. ve M.. S.. ile davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .. Köyü 103 ada 15 parsel sayılı 498726.80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, mera niteliği ile belgesizden orta malı olarak sınırlandırılmıştır.

Davacılar, bu taşınmazın içinde zilyetliklerinde bulunan tarlaları olduğunu tesbitinin iptali ile adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece, davacılara keşif gideri yatırılması için verilen kesin süreye rağmen, keşif gideri yatırmadıklarından ve mevcut delil durumuna göre davalarını ispat edemediklerinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09/03/2010 gün ve 2010/1507-2862 sayılı kararıyla verilen kesin sürenin kanunî unsurları taşımadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 103 ada 15 parsel sayılı taşınmaz hakkında tutulan 05/08/2007 tarihli kadastro tutanağının iptali ile, 22/05/2013 havale tarihli fen bilirkişi raporunun ekinde sunduğu krokide (A) ve (B) harfleri ile gösterilen toplam 49,377,43 m2'lik kısmın aynı ada son parsel numarası verilerek ve eşit hisselerle S.. Y.. ile M.. S.. adlarına tapuya kayıt ve tesciline, kalan kısmı yönünden davanın reddine, tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından vekâlet ücretine, davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından ise esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Kural olarak; kadastro davaları, lehine tesbit ya da kadastro komisyonunca tescile karar verilen gerçek veya tüzel kişiler arasında görülür. Bir başka deyişle, kadastro davaları, hakları çatışanlar arasında görülür. Ne var ki; davacı taraf, Hazine ve .. Köyü Tüzel Kişiliği yanında Orman Yönetimini de davalı olarak göstermiştir. Orman Yönetiminin davada taraf sıfatı bulunmamaktadır. Orman Yönetimine yönelik davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (A) ve (B) harfiyle işaretli bölümlerinin orman sayılmayan; ziraat bilirkişi kurulu tarafından yapılan inceleme ve araştıra sonucu mera sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu yöntemince belirlenmiş

olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktır. Ancak, mahkemece, çekişmeli taşınmazın sınırlandırmasının iptaline karar verilmesi gerekirken, kadastro tutanağının iptaline karar verilmesi doğru olmadığı gibi 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi uyarınca (A) ve (B) harfiyle işaretli bölümler dışında kalan kısmın ise mera niteliğiyle sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken, tesbit gibi tesciline karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

Ayrıca, davacılar tarafından çekişmeli taşınmaz içinde zilyetliklerinde bulunan taşınmaz bölümünün adlarına tesciline karar verilmesi istenmiş olmasına ve mahkemece de bu talep kabul edilmesine karşın davanın kısmen kabulüne karar verilmesi ve davacılar aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmiş olması da yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar S.. Y.. ve M.. S.. ile davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9377, Karar No: 2014/6584, Tarih: 13.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9377 E.  ,  2014/6584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7374, Karar No: 2021/5364, Tarih: 29.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/7374 E.  ,  2021/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSKENDERUN 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-Dosya içerisinde CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının ve teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir kararın bulunmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

5-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

6-Hükmedilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi yerine sadece 52. maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20312, Karar No: 2012/22817, Tarih: 19.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/20312 E.  ,  2012/22817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10352, Karar No: 2014/16129, Tarih: 17.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/10352 E.  ,  2014/16129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında Hakaret ve Tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre; hükmün 14.7.2004 gün ve 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Müşteki hakkında Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 08.05.2008 tarihli raporda mevcut yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte bulunduğunun yine aynı yer tarafından verilen 02.07.2008 tarihli ikinci raporda mevcut yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olmadığının belirtilmesine ve 24.10.2008 tarihli üçüncü raporda da müştekinin yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olduğunun belirtilmiş olmasına göre raporlar arasında gözüken açık çelişki karşısında, mağdurun Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan yeniden aldırılacak adli rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

b) Müştekinin yüzünde sabit ize neden olan yaralanmanın basit bir tıbbi müdahaleyle giderilemeyeceği ve yaralanmanın niteliği itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesi yerine 86/2 maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 17/04/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4802, Karar No: 2021/8081, Tarih: 03.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4802 E.  ,  2021/8081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ..., 21.06.2021 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduğunu, ödeme yapıldığını bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 03/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3641, Karar No: 2021/11994, Tarih: 26.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3641 E.  ,  2021/11994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, tamamının kullanılmaz hale geldiğinden bahisle bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün gerekçe bölümü düzeltilerek sonucu itibariyle doğru olan kararın HMK‘nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19/10/2021 günü temyiz eden davacı vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı idare vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden ihbar olunan idareler vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, tamamının kullanılmaz hale geldiğinden bahisle bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün gerekçe bölümü düzeltilerek sonucu itibariyle doğru olan kararın HMK‘nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından, dava konusu ... ili ... İlçesi, ... - İmar Mahallesi, 44749 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçirilen enerji nakil hatları nedeniyle taşınmazın tamamının kullanılmaz hale geldiğinden bahisle mülkiyet bedeli talep edilmiştir.

Davacı tarafından, dava konusu ... ili ... İlçesi, ... - İmar Mahallesi, 44749 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçirilen enerji nakil hatları nedeniyle taşınmazın tamamının kullanılmaz hale geldiğinden bahisle mülkiyet bedeli talep edilmiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan incelemede ;dava konusu parselden davalı idare ...a ait olan Sanayi Bölgesi Enerji İletim Hattı ile Sincan Enerji İletim hattının geçtiği, her iki hattında imar uygulaması öncesinde muhtelif kadastro parsellerinden geçirildiği ve daimi irtifak haklarının bu parsellerde tescilinin sağlandığı, her iki hattında imar uygulaması sonucu oluşan ve davacının da hissedar olduğu 44749 ada 1 nolu parsel üzerinde kaldığı, önceden ... köyü 1958 nolu parseldeki direk yerlerinin kamulaştırılması amacıyla yapılan ifraz işlemi ile oluşan 3616 nolu kadastro parseli ve bölgedeki diğer kadastro parselleri üzerinden geçirildiği ve irtifak hakkı tesis edilerek bu kadastro parsellerindeki kayıt maliklerine irtifak hakkı tesisi bedellerinin , direk yerlerinin bedeli ödenerek ... adına tescillerinin yapılmış olduğu, dava konusu edilen 44749 ada 1 nolu imar parseli üzerinden yeni bir hattın geçirilmesi ve irtifak hakkı tesis edilmesinin söz konusu olmadığı, imar uygulaması ile oluşturulan parselin üzerine aynen taşınmış olduğu, davacının bu parseldeki hissesini, bölgede yapılan kamulaştırma işlemleri ve imar uygulaması işlemlerinden sonra 2013 yılında satın aldığı, bu nedenle dava konusu taşınmaza davalı idare tarafından kamulaştırmasız el atma olmadığından bahisle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince yapılan incelemede ise; ilk derece mahkemesi tarafından yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de, eldeki davada talebin;enerji nakil hatlarına dayalı irtifak hakkı bedelinin tahsili istemine ilişkin olmayıp, mülkiyet hakkına dayalı olarak taşınmazın kullanlamaz hale geldiğinden bahisle zemin bedeline yönelik olarak açıldığı gözetilerek,dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu dikkate alındığında, irtifak hakları nedeniyle yapılaşmaya izin verilip verilmeyeceği hususu gözetildiğinde, davalı ...' tan alınan cevabi yazıda taşınmazda 6.20 metreye ve 3.4 metreye kadar yapılaşmaya gidilmesinde sakınca olmadığı, Yenimahalle Belediye Başkanlığının 22/11/2019 tarihli cevabi yazısında ise; dava konusu taşınmazın imar planında özel spor alanında kaldığı, yapılaşma koşulunun E. 020 H maksimum 6,50 metre olduğu anlaşılmış olup, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazda yapılaşmaya engel bir husus bulunmadığı ve bu yönüyle davalı idare tarafından taşınmaza fiilen el atmadan bahsedilemeyeceğinden bahisle davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesinde sonuç itibariyle bir isabetsizlik görülmediğinden davacı vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.