muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5918, Karar No: 2014/5321, Tarih: 25.03.2014

Görüldüğü gibi yukarıda açıklandığı şekilde 523 sayılı parsel dışında kabul edilen diğer 7 parselin çok paylı mülkiyete tabi oldukları, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile taşınmazların tamamının davacılar ile davacılar tarafından tam olarak kullanmadıkları, Kadim’in bir çok parselde son 15 yılda tasarrufunun bulunmadığı, bazı tanık ve yerel bilirkişi beyanlarına ise bir çok parselin önemli bir kısmını ya da yarısını G. T. tarafından ekilip biçildiğini açıkladıklarını dosya kapsamı ile sabittir. Taşınmazlar çok paylı mülkiyete tabi olduklarından ve her birinin payı her parseldeki taşınmazın tamamı üzerinde söz konusu olduğundan paydaşlar arasında eylemli bir bölünme ya da paylaşımda söz konusu olmadığından bu tür taşınmazlar üzerinde açıklandığı biçimde davacılardan ikisinin veya bazende üçünün sürdürdüğü zilyetlik bakımından ekonomik amaca uygun zilyetlikten söz etme olanağı bulunmamaktadır. Çünkü, her bir paydaşın payı parselin tamamı üzerinde söz konusudur. Tüm parsellerin kapsamları birlikte değerlendirildiğinde davacılardan ikisinin ya da üçünün tüm parsellerin tamamı bakımından herhangi bir zilyetliklerinin bulunmadığı gibi Süleyman payı bakımından düşünüldüğünde Süleyman’a ait payın parseller üzerinde neresi olduğuda bilinmemektedir. Bu bakımdan davacıların aralıksız çekişmesiz malik sıfatıyla zilyetliğinin olduğu sonucuna varmak mümkün değildir. Bu nedenle 280, 427, 450, 225, 522, 57 ve 753 sayılı parseller bakımından davanın esastan reddine karar verilmesi gerekirken çok paylı mülkiyet ve bu tür paylı mülkiyette hak sahibi olan paydaşların paylarının her parselin tamamı üzerinde söz konusu olduğu ilkesi göz ardı edilerek bu parseller hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Davacılar vekilinin 523 sayılı parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince, söz konusu parsel tam pay olarak paydaş S. T.adına tapuda kayıtlı olup biçimsel olarak ölüm tarihinden dava tarihine kadar davacıların kazanmayı sağlayan 20 yıllık süresi dolmuş bulunmaktadır. Bugüne kadar Süleyman mirasçısı tarafından da intikali sağlanmamıştır. Ne var ki keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre davacıların zilyetliğinin başladığı ilk 15 yılında her üç davacı bu parseli kullanmakla birlikte son 15 yılda Kadim’in şehir dışında yaşaması nedeniyle taşınmazı kullanmadığı anlaşılmıştır. Bu bakımdan sadece 20 yıllık kazanma koşulları ve süresi yararlarına gerçekleşen davacı Şit ve Kazım bakımından iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken kazanma süresi dolmayan aralıksız çelişmesiz malik sıfatıyla zilyet durumunda bulunmayan Kadim adına da iptal ve tescile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin 280, 427, 450, 225, 522, 57, 523 ve 753 sayılı parsellere yönelik temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 197,75 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6584, Karar No: 2015/10723, Tarih: 18.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6584 E.  ,  2015/10723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, yol, yemek alacağı, fazla mesai, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin yüklenici firma olarak üstlendiği projelerinde, ile arşivlerinin otomasyona geçirilmesi işinde tercüman olarak çalıştığını, sigorta primlerini gerçek ücreti üzerinden yatırılmaması ve ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebebe dayalı feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının parça başı ücret esası ile çalıştığını, hak kazandığı tüm ücret alacaklarının ödendiğini, iş sözleşmesinin devamsızlık haklı sebebine dayalı feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davacı tarafça haklı sebebe dayalı feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece bozma kararına uygun olarak ilgili kurumlara yazı yazılmış, kurumlardan verilen yazı cevaplarında ... projede çalışanların özlük hakları ve ücretlerinin yüklenici firmaya ait olduğu ve projede çalıştırılan personelle ilgili bilgi bulunmadığını belirtmiş, ... yazı cevabında projede kaç adet belgenin çeviri ve kayıtlarının yapılması için anlaşma sağlandığı, işverene yapılacak çeviri ve kayıt başına personel gideri olarak hangi miktarda ödeme yapılacağına ilişkin şartname kapsamında hüküm bulunmadığı belirtilmiştir. Bu yazı cevaplarına görede davacının ücretinin miktarı net olarak belirlenememektedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının toplam ödenen prim tutarını çalışma süresine bölerek günlük ücreti ve buna göre aylık ücreti tespit edilmiş olup bu hesaplama şekli hatalıdır. Davacının dosyada iş sözleşmeleri bulunmaktadır. Hal böyle olunca davacının 2006 tarihli iş sözleşmesinde belirtilen ücretin asgari ücrete oranlanarak davacının ve seri halde açılan diğer dava dosyalarındaki davacıların fesih tarihindeki ücretinin tespit edilmesi gereklidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 18.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/342, Karar No: 2019/7312, Tarih: 19.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/342 E.  ,  2019/7312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16/11/2017 tarih ve 2014/353 E- 2017/833 K. sayılı kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin Esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince verilen 18/10/2018 tarih ve 2018/1163 E- 2018/1077 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, şirketin fesih ve tasfiyesine ilişkin olup, davacı ve birleşen dava davalısı şirkette % 50 oranında hisse ile ortak olup şirketi çift imza ile müdür sıfatı ile temsil etmektedirler. Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18/10/2018 tarih 2018/1163 E.-2018/1077 K. sayılı karar ile dosyadaki daha önceki tebligatlar Teb. K. 35. maddeye göre feshi istenen şirkete tebliğ edilmiş ise de, işbu davada şirketi temsil etmek üzere kayyım tayini gerekmektedir. Bu durumda, Bölge Adliye Mahkemesince işbu asıl davada davalı şirketi temsil etmek üzere temsil kayyımı atanması için davacıya mehil verilmesi, kayyım tayini sonrasında Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı şirkete tebliğinin sağlanarak, yasal temyiz süresinin beklenilmesinden sonra her halükarda birleşen dosya davalısı vekilinin temyiz istemlerinin incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle eksik hususun tamamlanması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2020/1789, Karar No: 2021/1129, Tarih: 11.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1789 E.  ,  2021/1129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜM : Sanık ...'ın kasten öldürme suçundan mahkumiyetine, Sanıklar ... ve ...'ın kasten öldürmeye yardım etme suçlarından mahkumiyetine dair; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/09/2019 tarih ve 2019/335 (E), 2020/392 (K) sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...’a yönelik kasten öldürme; sanıklar ... ve ...’ın maktul ...’a yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı sanık ... hakkında haksız tahrik ve sanıklar ... ve ... hakkında takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafilerinin suçun sübutuna, sanık ... müdafiinin suçun vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, hükmolunan cezaların miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanıklar ... ve ... ve müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, 11/02/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5188, Karar No: 2014/3020, Tarih: 10.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5188 E.  ,  2014/3020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19099, Karar No: 2014/3411, Tarih: 05.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19099 E.  ,  2014/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 7. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2011/1725-2012/1523

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, dava konusu 06 KN 165 plaka sayılı aracın satış, kayıt ve tescil işlemlerini yapma yetkisi içeren Ankara 53. Noterliğinin 07.04.2003 tarih 03049 yevmiye nolu vekaletnamesi ile davalılar E.. A.., T.. ve K..'a vekil sıfatıyla teslim edildiğini, aracın davalılar tarafından diğer davalı A...'a haricen satıldığını, ancak defalarca uyarmalarına rağmen aracın kayıt ve tescil işlemlerinin yapılmadığını, aracın motorlu taşıt vergileri ve gecikme tazminatlarını müvekkilinin ödediğini belirterek, ödenen 3.140,51 TL'nin ödendiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda, "Davalı K.. K.. yönünden talep atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden davanın reddine" karar verilmiş iken, gerekçeli kararda "davanın reddine" karar verildiği görülmüştür.

Bu haliyle, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları birbiriyle çelişmektedir

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4166, Karar No: 2017/13268, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4166 E.  ,  2017/13268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2240, Karar No: 2007/2184, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2240 E.  ,  2007/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, tespit tapu kaydının taşınmazın köy boşluğu olduğu ve tespit dayanağı tapu kaydı kapsamında kalmadığı iddiaları ile açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olduğundan 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi uyarınca hükmün temyizen incelenmesi görevi 8. Hukuk Dairesine aittir. Bu nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 7.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/2765, Karar No: 2007/6487, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2765 E.  ,  2007/6487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Erdemli İcra Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu...’e ait ... plakalı aracın satışından sonra icra müdürünün sıra ... düzenlemek için gereken bilgileri dosyalarından celbettiğini, daha sonra bedelin rehin alacaklısının alacağını dahi karşılamaya yetmediğinden bahisle sıra ... düzenlemeksizin davalıya ödeme yaptığını; davalının hacze iştirak şartlarını taşımadığını, sıra cetvelinin ilk haczi koyan dairece yapılması gerektiğini ileri sürerek şikayette bulunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce davacı iddialarının yerinde bulunduğu gerekçesiyle ve İcra ve İflas Kanunu'nun 151 nci maddesi uyarınca şikayetin kabulüne, 01.09.2006 tarihli işlemin iptaline ve sıra ... düzenlenmek üzere dosyanın Mersin 4. İcra Müdürlüğü’ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şikayet İcra ve İflas Kanunu'nun 151 nci maddesine aykırılığın giderilmesine yöneliktir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK.nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/476, Karar No: 2014/159, Tarih: 07.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/476 E.  ,  2014/159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Hüküm kurulurken gün para cezası üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 245/1.madde ve fıkrası uyarınca temel cezanın tayin edildiği bölümden "günlüğü 20 TL.sinden 30 gün karşılığı 600 TL adli para cezası'' ve zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı bölümden ''750 TL adli para cezası'' ibareleri çıkarılarak yerlerine sırasıyla ''5 gün karşılığı adli para cezası'' ve ''6 gün karşılığı adli para cezası'' ibareleri yazılıp hükme ''TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca, adli para cezasına esas alınan sonuç 6 birim gün ile bir gün karşılığı belirlenen 20 TL.nin çarpılması sonucu sanığın sonuç olarak 120 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresi eklenmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/493, Karar No: 2018/484, Tarih: 25.10.2018

**Ceza Genel Kurulu         2016/493 E.  ,  2018/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 20. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 109-178

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'un TCK'nın 188/3, 52, 53, 54, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis ve 2.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mahsuba ve müsadereye ilişkin İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.05.2015 tarihli ve 109-178 sayılı hükmün, sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 20. Ceza Dairesince 27.01.2016 tarih ve 16164-374 sayı ile;

"1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512, 2013/84-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; 'adli arama kararı' alınmasını gerektiren olayda arama kararı alınmadan 'önleme arama kararı' ile arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu 'hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş' olacağından, Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; .... plakalı araçla uyuşturucu sevkiyatı yapılacağı bilgisinin alınması üzerine olay tarihinde kolluk kuvvetleri tarafından yapılan yol uygulamasında sanığın içinde bulunduğu araç durdurularak, CMK’nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde 'adli arama kararı' veya 'yazılı adli arama emri' alınmadan araç içinde 12.01.2015 tarihinde verilen önleme arama kararına dayanılarak yapılan aramada uyuşturucu maddenin ele geçirildiği daha sonra Cumhuriyet savcısına haber verildiği anlaşılmakla, arama yapılmadan önce usulüne uygun arama kararı ya da yazılı arama emri alınıp alınmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kabule göre de;

a) Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kesin nitelikte olup, temyiz yeteneği bulunmadığından tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,..." isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.03.2016 tarih ve 16164 sayı ile;