muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6488, Karar No: 2017/980, Tarih: 13.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6488 E.  ,  2017/980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 126 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179'uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7961, Karar No: 2025/1290, Tarih: 19.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2022/7961 E.  ,  2025/1290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/569 E., 2022/1061 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/130 E., 2021/610 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında, Samsun ili Canik ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 12157 ada 2 parsel sayılı 14.655,56 m² yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesine, "6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, 1981 yılından bu yana davacı ...'in kullanımında olduğu ve üzerindeki fındık ağaçları, samanlık ve evin davacıya ait olduğu" şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... vekili, müvekkilinin komşu 150 ada 1 parsel sayılı taşınmazı 14.01.1977 tarihinde satın aldığını, aynı tarihte anlaşma senedi tanzim edilerek tapu maliklerinden tapulu yerin bitişiğindeki 50 dönüm araziyi de satın aldığını, dava konusu taşınmaz üzerinde müvekkilinin 38 yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini kesintisiz sürdürdüğünü öne sürerek taşınmazın müvekkili adına tescilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, " taraflar arasında aynı taşınmaza ilişkin olarak görülen ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/15 esas sayılı dosyası uyarınca taşınmazın evveliyatının orman olup 2012 yılında yapılan 2/B uygulama çalışmaları ile Hazine lehine orman sınırları dışarısına çıkarıldığının tartışmasız olduğu, dolayısıyla taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olmadığı" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, " çekişmeli taşınmazın evveliyatının orman sayılan yerlerden olduğunun Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/15 Esas sayılı dosyası ile belirlendiği, anılan kararın eldeki dosyada taraflardan hazine açısından kesin hüküm orman açısından ise kuvvetli delil niteliğinde olduğu, buna göre mahkemece davanın reddinde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı " gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 534,70 TL'nin temyiz eden davacı ...'ten alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7600, Karar No: 2012/7132, Tarih: 22.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/7600 E.  ,  2012/7132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Evli olan mağdur ile sanığın tartıştıkları, tartışma sonrası mağdurun intihar etmek amacıyla ilaç içtiği, bir saat sonra başı dönmeye başlayınca komşusu tanık Mülkiye’nin evine giderek kardeşi tanık ...’ı telefonla arayarak yardım istediği, evine girmeyip kapı önünde beklediği ve kısa bir süre sonra gelen kardeşi ... tarafından hastaneye götürüldüğü olayda, sanığın mağdur ile tartıştıktan sonra ilaç aldığını gördüğünü, ancak mağdurun hassas bir yapıya sahip olup her tartışma sonrası baş ağrısı için ilaç aldığını, içtiği ilacın adını ve kaç tane aldığını bilmediğini, eşinin tartışma sonrası evden çıktığını, bu esnada yedi aylık ve üç yaşında olan iki çocuğuyla ilgilenmek zorunda kaldığını savunması, mağdurun evden çıkarak kardeşinden yardım istemesi ve Oltu Devlet hastanesinin 29.05.2007 tarihli ilk raporunda da mağdurun hastaneye getirildiğinde genel durumunun iyi ve bilincinin açık olduğunun belirtilmesi karşısında sanığın yazılı şekilde beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8328, Karar No: 2017/17001, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8328 E.  ,  2017/17001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/34406, Karar No: 2010/31634, Tarih: 24.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/34406 E.  ,  2010/31634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2.maddesi gereğince ayrı ayrı 120 gün adli para, 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, cezaların 52/2.maddesi gereğince ayrı ayrı 2.000,00 yeni Türk lirası adli para cezasına çevrilmesine dair (DİDİM) (Yenihisar) Sulh Ceza Mahkemesinin 28/12/2007 tarihli ve 2007/395 esas, 2007/984 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/10/2010 gün ve 2010/11825/62471 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/11/2010 gün ve 2010/270452 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Tüm dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında sonuç olarak ayrı ayrı 2.000,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmaları şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe ve hüküm kısmında alt sınırdan ceza verildiğine ilişkin ibare bulunmasına rağmen, suçun işlendiği 02/10/2006 tarihi itibariyle 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği cihetle, para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2.maddesi uyarınca beş gün adli para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasına isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı TCK.’nun 61.maddesinin 9. fıkrasının, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunmaması karşısında, adli para cezasının alt sınırının, anılan Kanunun 52.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 5 gün olduğu gözetilmeden, alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtildiği halde temel cezanın 120 gün adli para cezası olarak fazla tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (DİDİM) Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 28.12.2007 gün ve 2007/395-984 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi

Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...'in, kasten yaralama suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesi uyarınca ve mahkemenin takdiri gözetilerek adli para cezasında gün sayısının 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 4 gün olarak belirlenmesine, bulunan bu sonuç gün sayısı ile aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL nin çarpılması suretiyle sanığın 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'ün, kasten yaralama suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesi uyarınca ve mahkemenin takdiri gözetilerek adli para cezasında gün sayısının 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 4 gün olarak belirlenmesine, bulunan bu sonuç gün sayısı ile aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL nin çarpılması suretiyle sanığın 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 24.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9385, Karar No: 2016/7771, Tarih: 31.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9385 E.  ,  2016/7771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

1-Davalı işveren tarafından delil olarak dayanılan ancak dosya içerinde bulunmayan 28.02.2015 tarihli imalathane olarak adlandırılan işyerinde, işçilerden ....'in işten çıkarılması nedeniyle yaşanan arbedenin kolluk kuvvetlerinin müdahalesi ile önlendiği belirtilmiş olduğundan bu olaya ilişkin kolluk kuvveti tarafından tutulan tutanak ve varsa alınan ifadeler ile adli makamlarca ne gibi bir işlem yapıldığına ilişkin evrakların getirtilerek,

2-Fesih bildiriminde davacının 02.03.2015 günü iş başı yapmadığı ve rapor almaya gittiği beyan edildiğinden 02.03.2015 tarihinde davacının almış olduğu bir sağlık raporu olup olmadığı araştırılarak varsa sağlık raporunun,

3-İmalathane ve fabrika diye adlandırılan işyerlerindeki vardiya saatlerinin ve kaç vardiya halinde çalışma olduğunun davalı işverenden sorulup yazı cevabının,

4-Davalı işverenden işçilerin işi durdurması sonrasında üretimin devamı için başka bir firma ile anlaşıp anlaşmadığının ya da üretim için başka işçiler temin edilip edilmediğinin sorulup yazı cevabının,

5-Davalı işverenden işi bırakarak eylem yapan tüm işçilerin iş akdine son verilip verilmediğinin, iş akdine son verildiği halde tekrar işe alınan işçi olup olmadığının, iş akdine son verilmeyen ya da son verilip sonradan işe alınan işçilerin sendika üyesi olup olmadığının, iş akdi bu nedenle sona erdirilmesine karşın sendika üyesi olmayan işçilerin bulunup bulunmadığı nın sorularak listeler halinde verilmesi istenerek verilecek cevabın,

6-Davacının üyesi olduğu .... sendikasından açıkça isimleri belirterek verecekleri liste ile yetki tespitinden sonra kaç üyenin hangi tarihte istifa ettiği, istifa eden işçilerden kaçının çalışmaya devam ettiği, kaç üyenin hangi tarihte iş akdine son verildiği , müzekkereye cevap tarihi itibariyle kaç sendika üyesi çalışan işçilerinin bulunduğu, yetki tespitinden sonra sendikaya üye olan işçilerin bulunup bulunmadığı ve varsa üye olma tarihleri, yeni işçi alımı olup olmadığı ve varsa yeni alınan işçilerden sendikaya üye olanların bulunup bulunmadığı ve tarihleri sorulup verilecek yazı cevabının,

7- Davalı işverenden 3.3.2015 tarihinden sonra yeni işçi alımı yapıp yapmadığı, yapmış ise sayısı ve işe alma tarihleri bu işçilerin sendikaya üye olup olmadıkları ve olmuşlarsa tarihleri, 27.02.2015 tarihinden müzekkereye cevap verilecek tarihe kadar sendikalı olmadığı hald eiş akdine son verilen işçiler olup olmadığı, varsa tarihi ve nedeni sorularak liste halinde verilecek yazı cevabının,

8-İş ve Çalışma hürriyetinin ihlali nedeniyle .... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/433 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak dosyanın onaylı bir suretinin getirtilip,

8-İş ve Çalışma hürriyetinin ihlali nedeniyle .... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/433 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak dosyanın onaylı bir suretinin getirtilip,

9-Sendika hakların kullanılmasını engelleme suçu nedeniyle .... 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/710 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak onaylı bir suretinin getirtilip eklenerek, Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/757, Karar No: 2008/1090, Tarih: 29.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/757 E.  ,  2008/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2007

Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı ile tescil tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı Yasa'dan yararlanması gerektiğinin tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı olan 01.08.1994 ile 01.03.2005 tescil tarihleri arasında 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, sigortalılık tespitine ilişkin olarak, dava açıldıktan sonra, davalı kurum tarafından davacının tescil tarihinin 01.08.1994 tarihine çekilmesi nedeniyle, “Davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5458 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespitine yönelik taleple ilgili olarak ise, “Davacının 5458 sayılı yasanın ilgili hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmiş ve karar süresinde davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Sigortalılık tespitine yönelik taleple ilgili mahkemenin kararı yerindedir. Ancak davacının 5458 sayılı yasadan yararlanma koşullarında mahkemece yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının 30.06.2006 tarihinde davalı kuruma verdiği dilekçe tarım Bağ-Kur sigortalılığının ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşına çekilmesini istediği ve anılan dilekçesinde 5458 sayılı yasadan yararlanma doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık geriye yönelik tescil talebinin 5458 sayılı yasadan yararlanma talebini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece, davacının 5458 sayılı yasanın öngördüğü 3 aylık süre içerisinde kuruma tescil için başvuruda bulunduğu, ve bu başvurunun anılan 3 aylık sürenin dolmasından sonra reddedildiği ve dava açıldıktan sonra da kurumun tescil tarihin geriye çektiğinden, Sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri ve hakkaniyet gereği davacının 5458 sayılı yasanın hükümlerinden yararlandırılmasının uygun olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir.

Bu duruma göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.