muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/255, Karar No: 2014/180, Tarih: 15.04.2014

Tanık küçüğün Cumhuriyet savcılığı ve duruşma aşamasında verdiği ifade sırasında şahadetten çekinme hakkı hatırlatılmış olmasına rağmen çekinmemiş keşif sırasında şahadetten çekindiğini söylemiştir. Keşif sırasında alınan ifade önceki ifadeye destek mahiyetindedir. Duruşmada tanıklıktan çekinmedikten sonra artık bu hakkını kullanamaz. Keşif yapılmasa da tanık ifade verdikten sonra ertesi gün gelip benim ifademi geçerli saymayın ben şahitlikten çekiliyorum deseydi verilen ifadeyi yok mu sayacaktık? 1412 sayılı CMK'nun 47/2. fıkrasında 'yukarıda yazılı kimselere dinlenmezden evvel  tanıklıktan çekinme hakları olduğu bildirilir. Bu hakkı istimalden vazgeçenler dinlenirken dahi  vazgeçmelerini geri alabilirler' denmiş olmasına göre şahadetten çekinen tanık daha sonra  şahadetten çekilmeyeceğini söylerse dinlenebilir. Kanun koyucu şahadetten çekinen kimsenin dinlenebileceğini belirtirken tanıklıktan çekinmeyen ve ifade veren kimsenin daha sonra çekinebileceğine dair bir hüküm getirmemiştir. 1412 sayılı CMUK'nun 245. madde de görüleceği üzere 'duruşmadan önce dinlenip de ilk defa olarak duruşma esnasında tanıklık etmekten çekinmek hakkını kullanan tanığın yazılı ifadesi dahi okunamaz' dendiği de gözetildiğinde tanık duruşmada şahadetten çekinmemiş ise artık çekinme hakkını kullanamaz.

1412 sayılı CMUK'nun 243. maddesinin muadili olan 5271 sayılı Yasa'nın 210. maddenin de uygulanma olanağı yoktur. Bu maddenin uygulanması için delil bir tanığın şahsi malumatına dayanılmış olması gerekir. Aşağıda izah edildiği üzere vakıanın delili sadece bu tanığın ifadesi değildir.

İzah edilen nedenlerle küçük tanığın ifadesi delil değerlendirilmesinde nazara alınmalıdır.

Hükmün esasına gelince sanığın aşağıda belirttiğim deliller karşısında mahkumiyet kararı verilmesi ancak sanığa tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği görüşündeyim.

1-Öncelikle küçük tanık Mert’in 02/04/2004 ve 03/04/2004 tarihli ifadelerinde annesi ile babasının tartıştığını, annesinin babasına” bıktım artık senden” dediğini, babasının dışarı çıktığını, tekrar gelerek annesini öldürdüğünü söylemesi,

2-Tanık Eyüp ..ün verdiği ifadede Sebile ..'e maktule ile sanığın kızları Zeliha'nın olayı kimin yaptığını bildiğini ancak söylerse babasının kızacağını söylediğini ve bunu Sebile'den duyduğunu söylemesi,

3-Maktulenin  çamaşır makinası yanında bulunmasına rağmen merdivenden düştü, halıda kaydı, başını çarptı gibi ifadeler kullanılması,

4-Sanığın, maktule  hastaneye kaldırıldığı sırada,  maktulenin yanında gitmemesi ve yakınlarının hastanede bıçakla öldürülmüş denmesi üzerine hastaneden ayrılarak maktuleyi hastanede bırakmaları, sanığın cenazeye dahi gelmemesinin hayatın olağan akışına uygun bulunmaması,

5- Maktulenin bir başkasıyla ilişkide bulunduğu iddiası,

6-Maktule evde bulunduğunda polis ve ambulansa geç haber verilmesi,

7-Sanığın ölüm saatinde çalıştığı işyerinden geçici olarak ayrılması,

8-Küçük tanık Mert’in baskı nedeniyle psikolojik tedavi görmesi,

5- Maktulenin bir başkasıyla ilişkide bulunduğu iddiası,

6-Maktule evde bulunduğunda polis ve ambulansa geç haber verilmesi,

7-Sanığın ölüm saatinde çalıştığı işyerinden geçici olarak ayrılması,

8-Küçük tanık Mert’in baskı nedeniyle psikolojik tedavi görmesi,

İzah edilen nedenlerle sanığın mahkumiyetinin doğru olduğu ancak, maktulenin bir başka kişiyle ilişkili olması ve kavga sırasında bıktım artık senden demesi karşısında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun kararına katılmıyorum" görüşüyle önsoruna ilişkin karşıoy, esasa ilişkin olarak ise farklı düşünceyle direnme hükmünün bozulması yönünde oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2012 gün ve 65–58 sayılı direnme hükmünün sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2014 günü yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık yönünden de oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11354, Karar No: 2017/24026, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11354 E.  ,  2017/24026 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5190, Karar No: 2016/8968, Tarih: 26.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5190 E.  ,  2016/8968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen aylığın yeniden bağlanmasına, maaş kesme ve borç çıkaran Kurum işleminin iptaline biriken aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8594, Karar No: 2018/3533, Tarih: 07.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/8594 E.  ,  2018/3533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 1994 yılında yapılan kadastro sırasında ...köyü 120 ada 21 parsel sayılı 23.687,30 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğinde vergi kaydına dayalı olarak davalı adına tespit ve tapuya tescil edilmiştir.

Orman Yönetimi 21/02/2013 havale tarihli dilekçesiyle, taşınmazın 9234,00 m² yüzölçümlü kısmının kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı ve orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek, bu kısmın tapusunun iptaliyle orman niteliğinde Hazine adına tescili, davalının taşınmaza elatmasının önlenmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 120 ada 21 parsel sayılı taşınmazın 27/05/2013 tarihli orman-fen bilirkişi raporunda (21/C) ile gösterilen 9120 m² yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptali ile bu bölümün orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 20/03/2014 tarih ve 2014/1805 E. - 3294 K. sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı ... Yönetimi tarafından kararın düzeltilmesi yoluna müracaat edilmekle, Dairenin 20/11/2014 tarih ve 2014/4251 E. - 9704 K. sayılı kararıyla onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; yörede 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının ve yapılmış ise kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, kesinleşmiş olması halinde kararda ayrıntılı yazılı yöntemle çekişmeli taşınmazın orman kadastrosuna göre konumunun belirlenmesi, yörede 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu yapılmamış olması veya 3402 sayılı Kanuna göre yapılmış olması halinde eski tarihli memleket haritaları, amenajman planları ve hava fotoğrafları getirtilip, taşınmaz başında uzman bilirkişi yardımıyla keşif yapılarak taşınmazın, getirtilen belgelerden öncesinin ve eylemli durumunun yöntemine uygun şekilde araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın bilirkişi heyetinin 27/05/2013 tarihli krokili raporunda "21/C" harfi ile gösterilen yeşile boyalı 9120.00 m²'lik kısmının tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline, men'i müdahale talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

-2-

2016/8594 - 2018/3533

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Kanuna göre yapılmıştır.

Dava, tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

-2-

2016/8594 - 2018/3533

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Kanuna göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11915, Karar No: 2022/984, Tarih: 08.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11915 E.  ,  2022/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesi

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 30.05.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31522, Karar No: 2014/2072, Tarih: 06.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/31522 E.  ,  2014/2072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafinin yüzüne karşı tefhim olunan 27.3.2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 6.4.2012 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 06.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3057, Karar No: 2020/3826, Tarih: 25.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/3057 E.  ,  2020/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde ihale bedelinin davalı ve kamu kurumları arasında garame yapıldığını, diğer dosyalara ödeme yapılmadığını, davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı için ayrılan paydan öncelikle müvekkilinin alacağının ödenmemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının haczinin düştüğünü, aktif dava ehliyeti bulunmadığını, alacağın gerçek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı haczinin ayakta olduğu, davacının aktif dava ehliyetinin bulunduğu, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itirazda her zaman düzenlenmesi mümkün olan bononun tek başına alacağın varlığını ispata yeterli olmadığı, alacağın varlığının yan delillerle ve özellikle ticari kayıtlarla da desteklenmesi gerektiği, davalı alacağının muvazaalı olmadığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı dosyasına ödenen 2.110.674,57 TL 'den 1. 382.523,29 TL'nin davacıya ödenmesine sıra cetvelinin bu şekilde düzeltilmesine karar verilmiştir. Karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince; davacının takip konusu yapmış olduğu bononun keşide tarihinin davalı alacaklının takip konusu yapmış olduğu bononun keşide tarihinden daha önce olduğu, davalının alacağının dayanağı gösterilen protokole konu borcun davalı tarafından borçlulara hangi tarihte ve ne şekilde verildiğine dair belgelerin dava dosyasında ve eklerinde bulunmadığı, mahkemenin muvazaanın varlığına ilişkin kabulünün doğru olduğu, ancak gerekçesinin HMK 297. maddede düzenlenen yasal düzenlemeye aykırı şekilde oluşturulduğu ve hükmün kuruluş şeklinin kararın niteliğine uygun düşmediği, usul ekonomisi ilkesi gereği yanlış hususlar açıklanarak davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilerek, sıra cetveline itirazının kabulüne, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın aleyhe hüküm tesis edilemeyeceği kuralı gereğince, 1.382.523.29 TL'yi geçmemek kaydı ile davacıya ödenmesine, bakiye kısmın davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.11.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4913, Karar No: 2021/717, Tarih: 22.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/4913 E.  ,  2021/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle atılı suçtan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belge var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16549, Karar No: 2014/1032, Tarih: 28.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16549 E.  ,  2014/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2008/354-2013/96

Taraflar arasında görülen vasiyetin iptali, tenkis davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, tarafların ortak murisi olan Bekir'in resmi vasiyetname düzenlediğini, ancak murisin hukuki işlem ehliyetine haiz olmadığını, bu nedenle de yapılan vasiyetin geçersiz bulunduğunu ileri sürerek, vasiyetnamenin iptaline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, vasiyetnamenin iptali ile, tenkis talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; davranışlarının, eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme ve değerlendirme ve ayırtedebilme kudreti (gücü) bulunmayan bir kimsenin kendi iradesi ile hak kurabilme, borç (yükümlülük) altına girebilme ehliyetinden söz edilemez. Nitekim, Medeni Kanununn "fiil ehliyetine sahip olan kimse kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir" biçimindeki 9.madde hükmüyle hak elde edebilmesi, borç (yükümlülük) altına girebilmesi, fiil ehliyetine bağlanmış; 10.maddesinde de, fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin (reşit) olmayı kabul ederek "ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan bir ergin kişinin fiil ehliyeti vardır" hükmünü getirmiştir. "Ayırtım gücü eylem ve işlev ehliyeti olarak da tarif edilerek, 13.maddesinde "yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir" denmek suretiyle açıklanmış, ayrıca; ayırtım gücünü ortadan kaldıran önemli nedenlerden bazılarına değinilmiştir.

Önemlerinden dolayı bu ilkeler söz konusu yasa ile öteki yasaların çeşitli hükümlerinde yer almışlardır.

Hemen belirtmek gerekir ki, Medeni Kanunun 15.maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmama nedeniyle kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere yapacağı işlemlere sonuç bağlanamaz.