muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4056, Karar No: 2015/31053, Tarih: 16.04.2015

3- Sanıkların işledikleri suçlar ve iddianame tarihleri:

Sanıklar ..., ... ve ...'ın 12.02.2008, 09.04.2008 ve 23.12.2008 tarihlerinde işledikleri suçlar; sanık ..., ... ve ...'ün 09.04.2008 ve 23.12.2008 tarihlerinde işledikleri suçlar; sanılar ... ve ...'ın 12.02.2008 ve 23.12.2008 tarihlerinde işledikleri suçlar; sanıklar ..., ...ve ...'ın işledikleri 12.02.2008 ve 09.04.2008 tarihlerinde işledikleri "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçları nedeniyle 31.08.2009 tarihli aynı iddianame ile kamu davası açılmıştır.

Sanıkların suçları arasında herhangi bir hukuksal kesinti olmadığı gibi, bir suç işleme kararlarının bozulduğunu gösteren delil de bulunmamaktadır. Bu nedenle, zincirleme suç hükümleri gereğince, sanıklar hakkında daha ağır sonuç doğuran suç esas alınarak bir cezaya hükmolunması ve diğer suç veya suçlar nedeniyle ise TCK'nın 43. maddesi uyarınca cezalarının artırılması gerekirken, her suçtan ayrı ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırıdır.

4- Sonuç: Açıklanan nedenlerle;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan kurulan hükümlerin bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.

B) SANIK ... HAKKINDA:

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesine göre, "Her kişi özel ve aile yaşamına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakların kullanılmasına resmi bir makamın müdahalesi demokratik bir toplumda milli güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suçların önlenmesi, sağlığın veya ahlakın ve başkasının hak ve özgürlüklerinin korunması için zorunlu bulunduğu ölçüde ve kanunla düzenlenmesi koşuluyla olabilir."

Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 22. maddesinde "Herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir. Milli güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz. Yetkili merciin kararı yirmidört saat içinde hakimin onayına sunulur. Hakim, kararını kırksekiz saat içinde açıklar; aksi halde karar kendiliğinden kalkar." hükmü yer almaktadır.

Böylece diğer bireysel hakların yanında "haberleşme özgürlüğü ve haberleşmenin gizliliği" koruma altına alınmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesinde bir suç nedeniyle yapılan soruşturma kapsamında haberleşmenin gizliliğine müdahale edilebilmesinin koşulları ve kuralları belirlenmiş, şüpheli veya sanığın telefonunun hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla dinlenebileceği öngörülmüştür.

Böylece diğer bireysel hakların yanında "haberleşme özgürlüğü ve haberleşmenin gizliliği" koruma altına alınmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesinde bir suç nedeniyle yapılan soruşturma kapsamında haberleşmenin gizliliğine müdahale edilebilmesinin koşulları ve kuralları belirlenmiş, şüpheli veya sanığın telefonunun hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla dinlenebileceği öngörülmüştür.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Tesadüfen elde edilen deliller" başlığını taşıyan 138. maddesinin ikinci fıkrasında ise, "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhal bildirilir" denilmiştir.

Gerekli koşullar bulunduğunda bir kişinin telefonunun dinlenmesi için hâkim veya Cumhuriyet savcısından alınan karar, sadece soruşturma kapsamında olup kararda belirtilen suçla sınırlı olmak üzere o kişinin haberleşmesinin gizliliğine müdahale yetkisi verir. Bu kişiyle telefonda konuşan diğer kimselerin haberleşmesinin gizliliğine müdahale için ayrıca hâkim veya Cumhuriyet savcısından karar alınması zorunludur. Böyle bir karar alınmadan yapılan dinlemeler o kişiler yönünden "hukuka aykırı delil" niteliğindedir.

Somut olayda, diğer sanıklardan ...'ın telefonu hâkim kararıyla dinlemeye alınmış, ancak sanık ...'ın adı geçenle yaptığı telefon konuşmaları hâkim veya Cumhuriyet savcısı kararı olmadan dinlenerek kayda alınmıştır. Sanığın bu şekilde telefon konuşmalarının dinlenmesi hukuka aykırı olup, delil olarak hükme esas alınamaz.

Bu konuşmaların "tesadüfen elde edilen delil" olarak değerlendirilmesi de mümkün değildir, çünkü konuşmalar soruşturması yapılan suçla ilgilidir.

Diğer sanıkların sanık aleyhinde herhangi bir beyanı yoktur.

Savunmasının aksine sanığın, diğer bazı sanıklar tarafından kurulan "örgüte üye olduğuna" ve "uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarını işlediğine" ilişkin kuşkuyu aşan delil yoktur. Sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükümleri kurulması yasaya aykırıdır.

Bu nedenlerle;

a) Sanık hakkında "örgüte üye olma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.

b) Sanık hakkında "uyuşuturucu madde ticareti yapma" suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin ise, açıkladığım değişik gerekçeyle bozulması gerektiği düşüncesindeyim.

C) SANIK ... HAKKINDA:

Bu nedenlerle;

a) Sanık hakkında "örgüte üye olma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.

b) Sanık hakkında "uyuşuturucu madde ticareti yapma" suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin ise, açıkladığım değişik gerekçeyle bozulması gerektiği düşüncesindeyim.

C) SANIK ... HAKKINDA:

CMK'nın 135. maddesinin 6. fıkrasının 8. bendine göre, suç işlemek amacıyla kurulmuş olan "örgüte üye olma" ve "örgüte yardım etme" suçları için iletişimin dinlenmesine, kayda alınmasına ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine karar verilemez. Verilmiş ise bu karar belirtilen suçlar yönünden geçerli değildir ve elde edilen veriler "hukuka aykırı delil" niteliğindedir.Sanık tüm aşamalarda atılı suçlarla ilgisinin olmadığını söylemiştir. Diğer sanıklardan hiçbiri sanığın bu suçlarla ilgisi olduğuna ilişkin bir beyanda bulunmamıştır. Telefon konuşmaları dışında sanık aleyhinde delil yoktur.

Sanığın savunmasının aksine, diğer bazı sanıklar tarafından kurulan örgüte üye olduğuna veya yardım ettiğine ilişkin başkaca hiçbir delil bulunmamaktadır.

Sanık hakkında "örgüte yardım etme" suçundan "beraat" yerine "mahkûmiyet" hükmü kurulması yasaya aykırıdır. Hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.

D) SANIKLARIN SALIVERMESİYLE İLGİLİ (sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında) :

1- Avrupa İnsan Haklarını ve Temel Hürriyetleri Koruma Sözleşmesi (AİHS)'nin başlangıç bölümü ve 53. maddesi hükümlerine göre;

a) AİHS insan haklarını ve temel özgürlükleri asgari ölçüde koruyan bir sözleşmedir. Zamanla koruma sınırlarının genişletilmesi amaçlanmıştır.

b) AİHS'ye taraf olan devletler, iç hukuklarında insan haklarını ve temel özgürlükleri daha fazla koruyacak düzenlemeler yapabilirler veya bu konuda başka bir sözleşmeyi kabul edebilirler. AİHS'nin hiçbir hükmü, bu nitelikteki düzenlemelere aykırı düşecek şekilde yorumlanamaz. Başka bir anlatımla, AİHS'ye taraf olan devletlerin, iç hukuklarında veya kabul ettikleri başka bir sözleşmede yer alan insan haklarını ve temel özgürlükleri daha fazla koruyan hükümlerin, AİHS'ye aykırılığı ileri sürülemez.

2- AİHS'nin 5. maddesine göre, tutuklu bulunan herkesin, makûl bir süre içinde serbest bırakılmaya hakkı vardır. Tutukluluk, makûl süreden fazla olamaz.

3- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, AİHS'nin 5. maddesindeki tutuklulukta geçecek “makûl süre” kavramını yorumlarken, bu sürenin ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmünden sonraki aşamayı kapsamadığını kabul etmiştir. Ancak AİHS'nin başlangıç bölümü ile 53. maddesine göre, sözleşmeye taraf olan devletler kendi yasalarında sanığın özgürlüğünü daha fazla koruyucu hükümlere yer verebilirler. Bu nitelikteki hükümlerin AİHS'ye aykırılığı ileri sürülemez.

4- CMK'nın 2, 102 ve 104. maddeleri ile CGTİHK'nın 4. maddesine göre;

a) İddianamenin kabulünden, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evre, kovuşturma evresidir.

4- CMK'nın 2, 102 ve 104. maddeleri ile CGTİHK'nın 4. maddesine göre;

a) İddianamenin kabulünden, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evre, kovuşturma evresidir.

b) Suç şüphesi altında bulunan kişinin, iddianamenin kabulünden, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evredeki sıfatı sanıktır.

c) Sanığın, hakkındaki mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden, hükmün infaz edildiği tarihe kadar geçen evredeki sıfatı ise hükümlüdür.

d) CMK'nın 102. maddesinde düzenlenen azami tutukluluk sürelerine, hükmün kesinleşmesine kadar geçen süreler de dahildir.

5- Diğer yandan, aynı dava içinde birden fazla suç nedeniyle tutuklama kararı verilmiş olması durumunda da, tutuklamayla ilgili azami süre bir kez uygulanır.

6- Somut olayda, sanıklar 24.04.2009 tarihinde tutuklanmıştır. Bu sanıklar ayrıca gözaltında da kalmışlardır. Sanıkların 5 yıllık azami tutukluluk süreleri çoktan dolmuştur.

7- Açıklanan nedenlerle, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in salıverilmeleri gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun aksi görüşüne katılmıyorum. 16.04.2015
Yargıtay — Esas No: 2018/16284, Karar No: 2019/121, Tarih: 08.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16284 E.  ,  2019/121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı ... AŞ.'nin alt işverenleri nezdinde 27/11/2011-15/01/2013 tarihleri arası çalıştığını, iş akdine işverence haksız olarak son verildiğini, ancak fesih sonrası hak ettiği alacakların ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunmuş,davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı şirket, davaya cevap vermemiş, duruşmalara da katılmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı ... AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma ücret alacaklarının hesaplanmasında hafta tatili günlerindeki çalışmalarının dahil edilip edilmeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işyerinde aşçı olarak çalışmış olan davacı, haftanın her günü 06.00-07.00 de işe başlayarak saat 22.00-23.00'e kadar çalıştığını iddia etmiş olup, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda ise davacının günde 3 saat, haftada 21 saat çalıştığı kabulüyle, 7 gün üzerinden fazla çalışma ücret alacağı hesaplaması yapılmıştır.

Ancak, davacının hafta tatili ücret alacağı talebi de bulunduğundan, aynı dönem için ayrıca hafta tatili ücret alacağı da hesap edilmek suretiyle, mükerrerliğe neden olunmuştur. Oysa, hafta tatili günlerinde yalnızca 7,5 saati aşan çalışmalar için fazla mesai alacağı hesaplanması gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden mükerrer alacağa sebebiyet verecek şekilde yapılan hesaplama hatalı bulunup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10393, Karar No: 2024/5829, Tarih: 08.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/10393 E.  ,  2024/5829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1262 E., 2021/1348 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2019 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, c, 53. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2.Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2021 tarihli ve 2019/350 Esas 2021/235 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ve mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a, c, 62, 53. maddeleri gereğince iki kez 8 yıl 9 ay hapis, mağdur ...'a yönelik yağmaya teşebbüs suçundan ise aynı Kanun'un 149/1-a, c, 35, 62 6 yıl 6 ay 22 gün hapis, cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 31.05.2021 tarihli ve 2021/1262 Esas, 2021/1348 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçu işlemediğine, mahkûmiyeti gerektirir delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararının verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçu işlemediğine, mahkûmiyeti gerektirir delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararının verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay günü mağdurlar ... ve ... ile katılan ...'un düğün salonunun havuzu civarında bulundukları sırada, kimliği tespit edilemeyen meçhul şüphelinin mağdurlar ve katılanı yanına çağırdığı, mağdur ve katılanın yanına gelmesi üzerine boş araziyi göstererek yerden büyük bir taş aldığı, mağdurlar ve katılana hitaben "gelin biraz şuraya doğru yürüyelim, kaçmaya kalkarsanız bu taşla kafanızı kırarım" diyerek tehdit ettiği, tenha bir yere geldiklerinde mağdurları ve katılanı oturttuğu, mağdurlar ve katılandan para istediği, bu sırada sanık ...'un motosikletle yanlarına geldiği, motosiklet çalışır vaziyette üzerinde beklediği, meçhul şüphelinin önce ...'tan cep telefonunu istediği mağdur vermek istemeyince "versene lan" diye bağırması üzerine mağdur ...'ın korkarak cep telefonunu verdiği, daha sonra meçhul şüphelinin katılan ...'dan telefonunu istediği, katılanın vermeyeceğini söylemesi üzerine taşı havaya kaldırarak "versene lan, bakacağım telefonuna" dediği, katılanın da korkarak cep telefonunu verdiği, bu sırada mağdur ...'ın olay yerinden kaçarak yardım istemeye gittiği, katılan ...'ın telefonunu meçhul şüphelinin elindeki telefonunu geri almaya çalıştığı, meçhul şüphelinin katılana kafa atarak katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı, meçhul şüphelinin yanlarında beklemekte olan sanığın motorsikletine binerek olay yerinden ayrılacağı sırada katılanın telefonunu almak için tekrar hamle yaptığı ancak meçhul şüphelinin motorsikletten inerek tekrar katılana kafa attığı ve akabinde sanığın kullanımında olan motorsiklet ile olay yerinden birlikte kaçtıklarının, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Katılan ve mağdurlar aşamalarda alınan ifadelerinde olay bölümü (1) No.lu bentteki gibi beyan etmişlerdir.

3.Sanık soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde özetle, "..birlikte motosikletle olay yerine gittiklerini, motosikleti kendisinin kullandığını. havuzun oradan üç çocuğu Bilal'in yanlarına çağırdığını, ikisinin cep telefonlarını verdiğini, üçüncüsünün kaçtığını, ikisinden biri telefonunu isteyince Bilal'in çocuklardan birine kafa attığını, mağdurlara telefonlar için teşekkür ederim dediğini, hızlıca motosiklete bindiğini ve kendisinin kullandığı motosikletle birlikte oradan ayrıldıklarını telefonların Bilal'de kaldığını, amacının gasp olmadığını,.." belirterek suçlamayı kabul etmemiştir.

4.Tanıklar S.Ş. ve B.T.'nin ifade tutanakları, kolluk tarafından düzenlenen teşhis tutanağı ile diğer tutanaklar, katılan hakkında düzenlen adli rapor, dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

4.Tanıklar S.Ş. ve B.T.'nin ifade tutanakları, kolluk tarafından düzenlenen teşhis tutanağı ile diğer tutanaklar, katılan hakkında düzenlen adli rapor, dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suçu İşlemediğine, Mahkûmiyeti Gerektirir Delil Bulunmadığına, Suçun Unsurlarının Oluşmadığına, Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılan ve mağdurların aşamalarda birbiriyle uyumlu, değişmeyen kararlı beyanları, tanıklar S.Ş. ve B.T.'nin ifade tutanakları, katılan hakkında düzenlen adli rapor, kolluk tarafından düzenlenen teşhis tutanağı, sanığın tevil yollu ikrar içeren anlatımları dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı ve eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı, suçun kesin delillerle sanık tarafından işlendiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiğinin anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden hükümlerde isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 31.05.2021 tarihli ve 2021/1262 Esas, 2021/1348 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda kararda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Batman 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 08.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11477, Karar No: 2013/14139, Tarih: 21.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11477 E.  ,  2013/14139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paylı malik olduğu 603 ve 4040 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında baba adı ve soyadının yanlış yazıldığını ileri sürerek soy adının '...', baba adının '....' olarak nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayıt maliki ile davacının aynı kişi olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14861, Karar No: 2013/8927, Tarih: 19.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14861 E.  ,  2013/8927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği, adli para cezasının da ertelenmesine yasal olanak bulunmadığı ayrıca sanığın suçtan doğan zararı gidermediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına, suçun unsurları oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2- Sanık hakkında hürriyeti bağlayıcı ceza yanında belirlenen adli para cezası hesaplanırken TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca indirim ve arttırımlar gün sayısı üzerinden yapıldıktan sonra TCK.nun 52. maddesi uyarınca adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası gereğince hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin edilen 1200 TL temel adli para cezası ile "TCK.nun 62/1. maddesinin uygulanması sonucu hükmedilen 1000 TL adli para cezası tayinine ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine sırayla “5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak “4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hükme "TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca 4 günün, günlüğü 20 TL hesabıyla sanığın neticeden 80 TL adli para cezalandırılmasına "ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.