muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16743, Karar No: 2024/13582, Tarih: 23.12.2024

Kaza tarihinde kolluk görevlilerince düzenlenen trafik kazası tespit tutanağında, dava dışı sürücü ...’nun sevk ve idaresindeki davalıya sigortalı otomobilin yolun sağında park halinde olan çekiciye çarptığı, aynı tutanakta davacı ...’ın sigortalı araçta yolcu konumunda olduğu ve kazada yaralandığı, sürücü ...’nun kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunun belirtildiği görülmüştür.

Davacı ...’ın kaza tarihli kolluk ifadesinde, kaza tarihinde arkadaşı ...’nun sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken kazanın meydana geldiğini beyan ettiği, dava dışı ...’nun kaza tarihli kolluk ifadesinde de kaza tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu aracı kendisinin kullandığını, davacının kazada sol ayağının kırıldığını belirttiği, davalıya sigortalı aracın çarptığı park halindeki çekicinin şoförü ...’ın kaza tarihli kolluk ifadesinde ise, olay tarihinde ikametinde bulunduğu esnada bir arkadaşının kendisini arayarak park halindeki çekiciye bir aracın çarptığını söylediği, bunun üzerine çekicinin yanına gittiği, kaza yapan aracın şoförünü vatandaşların çıkartmaya çalıştığı, şoförün ayağının kırık olduğu, aracın içerisinde yolcu olarak bulunan diğer şahsın ise ayakta ve görünürde yaralı olmadığı şeklinde beyan bulunduğu anlaşılmıştır.

Kolluk görevlilerince 16.08.2020 kaza tarihinde düzenlenen tutanakta, olay yerinde yapılan araştırmada dava dışı şirkete ait şoförlüğünü ... isimli şahsın yaptığı park halindeki çekici ile ... isimli şahsın kullandığı otomobilin trafik kazası yaptığı, sürücü ... ve yolcu konumunda bulunan davacı ...’ın yaralandığı, 112 vasıtası ile Adana Şehir Hastanesine sevk edildikleri, kazayı gören tanık olmadığı, olay yerini gösterir kamera kayıt sistemine rastlanmadığının belirtildiği, söz konusu tutanakta çekicinin şoförü ... isimli şahsın da imzasının bulunduğu tespit edilmiştir.

Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/48587 soruşturma sayılı dosyasında park halindeki çekicinin şoförü ... ile davacı ...’ın müşteki sıfatıyla yer aldığı, şüphelinin ise ... olduğu, şüpheli ...’nun kullanımında bulunan davalıya sigortalı aracın müşteki ...’a ait çekiciye çarpması sonucu trafik kazasının meydana geldiği, müştekilerin şikayetçi olmadığı, bu nedenle şüpheli sürücü ... hakkında kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair 28.09.2020 tarihli kararın verildiği görülmektedir.

Dosya kapsamında bulunan kaza tarihli hastane evraklarında davacı ...’ın motorlu araçların çarpışması sonucu yaralandığı, söz konusu evraklarda davacının yolcu olduğu ve kazada ayak kemiğinin kırıldığı, bu nedenle ameliyat yapıldığı yönünde açıklamaların bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında bulunan kaza tarihli hastane evraklarında davacı ...’ın motorlu araçların çarpışması sonucu yaralandığı, söz konusu evraklarda davacının yolcu olduğu ve kazada ayak kemiğinin kırıldığı, bu nedenle ameliyat yapıldığı yönünde açıklamaların bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, kaza sonrasında kolluk görevlilerince düzenlenen trafik kazası tespit tutanağında davalıya sigortalı aracın sürücüsünün dava dışı ... olduğunun tespit edildiği, kaza tespit tutanaklarının aksi ispatlanıncaya kadar geçerli belgelerden olduğu, dosyadaki diğer belgelerin de sürücünün ... olduğunu doğruladığı, sürücünün davacı olduğuna ilişkin tek iddianın çekicinin sürücüsü ...’ın kolluk ifadesinde yer aldığı, ancak kolluk görevlilerince düzenlenen ve sürücünün ... olduğunun belirtildiği 16.08.2020 kaza tarihli tutanakta da ...’ın imzasının bulunduğunun anlaşılmasına göre davalıya sigortalı aracın sürücüsünün dava dışı ... olduğu açıktır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; İtiraz Hakem Heyetince, davaya konu trafik kazasında davalıya sigortalı aracın sürücüsünün dava dışı ... olduğu gözetilmek suretiyle işin esasına girilerek dosya kapsamında inceleme yapılması, davalı vekilinin Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına ilişkin diğer itirazlarının değerlendirilip karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, dosyadan el çekilmesine karar verilmesi doğru olmayıp, kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11339, Karar No: 2006/17987, Tarih: 20.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/11339 E.  ,  2006/17987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkeme kararı ve davacı temyiz dilekçesi davalıya Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş beyan sahibinin imzası alınmamıştır.

Tebligat yasasının 20,21 ve özellikle tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.(Y.H.G.K.nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı) Olayımızda muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığı tevsik edilmemiştir. Bu hali ile \* tebligat geçersizdir.

O halde yukarıda açıklanan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 20.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2023/3840, Karar No: 2024/7876, Tarih: 16.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/3840 E.  ,  2024/7876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19697, Karar No: 2023/25993, Tarih: 20.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/19697 E.  ,  2023/25993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1522 E., 2016/500 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 ile 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümleri ile hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın cezalandırılması için dosyada yeterli delilin olmadığı, şüpheden sanığın yararlandırılarak kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ceza infaz kurumunda bulunan sanığın, infaz koruma memuru olan şikayetçiye yönelik sarf ettiği "Sabaha kadar istersen bana verirsin, senin verimin kuvvetli değil mi, bana bir kere versen" biçimindeki sözlerinden dolayı hakaret suçundan açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanığın bu suçtan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri Yönünden

Şikayetçi ve tanık infaz koruma memurlarının beyanları, adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın, iddianameye konu edilen sözleriyle şikayetçiye yönelik hakaret suçunu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemine de itibar edilmemiştir.

B. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri Yönünden

Şikayetçi ve tanık infaz koruma memurlarının beyanları, adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın, iddianameye konu edilen sözleriyle şikayetçiye yönelik hakaret suçunu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemine de itibar edilmemiştir.

B. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden

7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10050, Karar No: 2015/3748, Tarih: 02.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10050 E.  ,  2015/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/(4)-1.a, 52/(2)-4, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılanlar vekili ve üst cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığına katılan ... (...)'in mahallinde ilavesi mümkün görüldüğünden tebliğnamedeki bozma öneren (3) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafinin, eksik incelemeye, kusura, ceza miktarına, kusur oranında indirim yapılmadığına, erteleme kararı verilmediğine ilişkin, üst cumhuriyet savcısının, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının, keza, süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/4. maddesi ile adli para cezasının gün karşılığının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 50/4, 52/2-3 maddelerine aykırı davranılması,

2-Tayin edilen hapis cezasının, bir gün karşılığı takdir edilen 30-TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak 27.300-TL adli para cezası yerine 27.000-TL adli para cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün

3. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen hapis cezasının, kişiliği, atılı suçun niteliği, suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak TCK'nın 50/4-1.a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi uyarınca adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30-TL olarak hesabıyla 27.300-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10992, Karar No: 2017/24275, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10992 E.  ,  2017/24275 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9369, Karar No: 2012/5202, Tarih: 24.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/9369 E.  ,  2012/5202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 996,03 TL maddi, 1000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat isteminin kısmen kabul kısmen reddine ilişkin hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın kısmen kabul edilmiş olması karşısında, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine dilekçe yazım ücretine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, davalı idare lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17829, Karar No: 2017/22363, Tarih: 19.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/17829 E.  ,  2017/22363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Davalı İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde, alt işveren konumundaki şirkette çalışmaya başladığını ve çalışmasını 30/03/2014 tarihine kadar kesintisiz şekilde taşeron firmalarda ve İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde devam ettirdiğini, davalı İl Özel İdaresi’nin tüzel kişiliğinin 6360 sayılı yasa ile 30/03/2014 tarihinde kaldırıldığını, bunun üzerine davacının da son alt işveren tarafından işten çıkarıldığını, 6360 sayılı yasa ile davalı kurumda çalışan kadrolu işçilere dair hak ve sorumlulukların devredilen kuruma geçeceğinin bildirildiğini, ancak taşeron firma işçilerinin de devredileceğine dair bir hüküm içermediğini iddia ile, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacının İl Özel İdaresinin çalışanı olduğunu, kendilerine devredilen bir alacak ve dosya bulunmadığını, mahkemece husumetin hangi idareye yöneltilmesi gerektiğinin tespit edilmesi lazım geldiğini, husumet itirazında bulunduklarını beyan ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12/11/2012 tarihli 6360 sayılı ... İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 5. fıkrasında 2. fıkrada (... de bulunmaktadır.) sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/02/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.