muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/443, Karar No: 2021/5191, Tarih: 16.06.2021

Somut olaya gelince; dosya içerisinde mevcut DSİ tarafından gönderilen yazı cevabında dava konusu 125 nolu parselin HES rezervuar alanı çalışmalarından kısmen etkilendiği bildirilmesine rağmen, kamulaştırma haritası getirtilip uygulanmadığı, muhdesatların bulunduğu taşınmazın kamulaştırma sahası içinde kalıp kalmadığının belirlenmediği görülmüştür.

O halde Mahkemece, kamulaştırmaya ilişkin evraklar ve kroki de eklenerek, dava konusu muhdesatların yer aldığı taşınmazların kamulaştırmaya konu olup olmadığının belirlenmesi, fen bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporu ve krokisindeki muhdesatlar, kamulaştırma krokisi ile çakıştırılarak, muhdesatların bulunduğu bölümün kamulaştırılıp kamulaştrılmadığının tespit edilmesi ve bu hususları gösterir teknik bilirkişiye uygulama ve denetime elverişli basit kroki düzenlettirilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatlar ile ilgili infazda kuşku oluşturmayacak şekilde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Hükmün; yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken, onandığı anlaşılmakla, bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin bu yönü ile kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemize ait 06.10.2020 tarihli ve 2020/3517 Esas, 2020/5841 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 16.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19210, Karar No: 2013/19132, Tarih: 16.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/19210 E.  ,  2013/19132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Resmi belgede sahtecilik suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 43/1 ve 62. maddelerince 2 yıl 1 ay hapis cezası ayrıca TCK'Nun 53/1. maddesi

2- Özel belgede sahtecilik suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 207/1 ve 62. maddelerince 10 ay hapis cezası ayrıca TCK'nun 54. maddesi

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 TCK'nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanığın savunmasında, suça konu aracı üzerinde bulunan plaka ve belgeler ile ... isimli kişiden 22.000.000.000 TL karşılığı aldığını, 10 milyar TL'sini alacağına mahsup ettiklerini geri kalan bedelini ise borcu yoktur belgesi getirildikten sonra vermek konusunda anlaştıklarını, ...'in kendisini telefondan birden çok kez aradığını, evraklardaki sahtelikten haberinin olmadığını iddia etmesi, sanık müdafiinin bildirdiği adrese talimat mahkemesince çıkartılan davetiye de ...'in isminin eksik yazılması nedeniyle talimat adresinde tanınmadığı gerekçesiyle evrakın iade edilmiş olması, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/715 sayılı dosyasında ... hakkındaki soruşturmanın yürütülmekte olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması bakımından, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/715 sayılı dosyasında ... hakkındaki soruşturma evrakının akıbeti araştırılıp, kamu davası açılmış ise bu dosya ile birleştirilmesi, aksi takdirde soruşturma dosyası incelenerek bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı suretlerinin celp edilmesi, sanık müdafiinin bildirdiği ...'e ait adreslerle ilgili kolluk araştırması yaptırılması, Amasya İl Emniyet Müdürlüğüne ihbarda bulunan 2189546 nolu telefonu kullanan kişinin açık kimlik ve adres bilgileri araştırılarak, tanık olarak beyanın alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a- 12.05.2006 tarihinde kolluk tarafından gelen ihbar üzerine araçta yapılan arama ele geçen tescil belgesi, plaka ve sigorta poliçesinin sahte olduğunun belirlenmesi, 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinde “değişik zamanlarda” denilmesi, sanığın suça konu belgeleri değişik zamanlarda düzenlediğine dair bir tespitin bulunmaması nedeniyle, aynı anda birden fazla sahte belgenin kullanılması halinde zincirleme suç hükümleri uygulanamayacağından sanık hakkında tek bir resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği, ancak birden çok sahte belgenin düzenlenmesi/kullanılması olgusunun 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceği gözetilmeden yazılı şekilde ele geçen plaka ve motorlu araç trafik ve tescil belgesi yönünden TCK'nun 204/1, 43, sigorta poliçesi yönünden ise anılan Yasanın 207/1. maddesi uyarınca ayrı ayrı hüküm kurularak fazla ceza tayini,

b- Özel belgede sahtecilik suçu yönünden, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

c- Adli emanetin 2006/761 sırasında kayıtlı sahte plakaların dosyada delil olarak saklanması yerine TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

d- Adli emanetin 2007/82 sırasında kayıtlı suça konu motorlu araç trafik ve tescil belgesi ile sigorta poliçesinin akıbeti hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17187, Karar No: 2010/19805, Tarih: 16.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/17187 E.  ,  2010/19805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen hükmü süre tutum dilekçesi ile temyiz eden sanık müdafiine gerekçeli hükmün tebliğ edildiğine dair belgeye dosya içerisinde rastlanmadığından, gerekçeli hükmün sanık müdafiine usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat ilmuhaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 16.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21088, Karar No: 2013/8000, Tarih: 16.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/21088 E.  ,  2013/8000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İHBAR OLUNAN :

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... Genel Müdürlüğüne ait işyerinde, davalı ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. işçisi olarak 12.07.2006-31.12.2008 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmaya devam etmesine rağmen bu çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket ile dava dışı ... Genel Müdürlüğü arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinin sona erdiğini, davacının ihaleyi yeni alan firmada çalışmaya devam ettiğini, işyeri devrinin fesih niteliğinde kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiştir.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretleri yönünden ise 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretleri yönünden ise 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır.

Somut olayda; davalı işveren 31.12.2008 tarihi itibari ile işyerini, dava dışı ... Genel Müdürlüğü ile hizmet alım sözleşmesi imzalayan bir başka alt işverene devretmiştir. Dava 10.01.2012 tarihinde işyerinin devredilmesinden üç yıl sonra açılmıştır. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacakları yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

K.A
Yargıtay — Esas No: 2020/9133, Karar No: 2023/2157, Tarih: 11.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/9133 E.  ,  2023/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı sahte olduğunu bilerek tedavüle koyma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2016 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli kararıyla sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine ve dava konusu paraların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine ve karar kesinleştiğinde kararın bir örneğinin soruşturmada görev yapan kolluk birimine gönderilmesine karar verilmiş ve karar Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz talebi sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrasını oluşturma ihtimaline binaen Ağır Ceza Mahkemesince davaya bakılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanığın işyerinde 151 adet 1 dolar bulundurmak suretiyle sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı sahte olduğunu bilerek tedavüle koyma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık aşamalardaki savunmalarında "Ben Karizma isimli içkili lokantada mesul müdür olarak çalışırım şuan bana mahkeme huzurunda göstermiş olduğun dolarları işletmiş olduğum içkili restarontta eğlence amaçlı oyun havaları oynayan müşterilerimizin üzerlerine dökmek amaçlı eğlence amaçlı yanımızda bulunduruyorduk zaten dolarların sağ üst köşesinde geçersiz olduğu bariz bir şekilde yazılıdır bunun suç olduğunu bilmiyorduk zaten serbest tezgahlarda eğlence amaçlı olarak düğün yerleri için kullanmak amacıyla tezgahlarda ve dükkanlarda satılan dolarlandır suç işleme kastım yoktur bu nedenle beraatimi talep ederim." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasınca düzenlenen 04.02.2016 tarihli, 110 sayılı rapora göre; kupür ölçülerinin orjinal banknota göre ende 6 mm kısa olduğu, ön ve arka yüzde küçük punto ile dikkat çekmeyecek şekilde geçersizdir ibaresinin yazılı olduğunun tespiti yapıldığı, sonuç olarak kıymetlerin sahte olduğu, ön ve arka yüzdeki yazılı geçersizdir ibaresine ve boyut farkına dikkat edilmediği takdirde aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, kendi kupür değerinden olan orjinal banknotlardan oluşmuş para destesi ve paketi içerisinde yer alması durumunda ön tarama kontrol yapıldğında boyut farkı nedeni ile sahte olduğnun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olduğu, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağını bildirmiştir .

4. Mahkeme gözlemine göre, bahse konu 151 adet dolarların üzerinde sağ üst köşesinde "geçersizdir" yazısı bulunduğu, iğfal kabiliyeti bulunmadığı ve eğlence amaçlı yerler için piyasada rutin tezgahlarda ve dükkanlarda satılan dolarlardan olduğu gözlemlenmiştir.

5. Mahkemesince dava konusu paraların aldatma kabiliyeti bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde, dava konusu paraların "geçersiz" yazısı sebebiyle aldatma kabiliyetinin bulunmadığı ve sanığın savunmasının aldatma kabiliyeti olmadığından paraları işyerinde eğlence amaçlı bulundurduğuna, suç olduğunu bilmediğine dair savunması ve sahte paraların savunma doğrultusunda işyerinde ele geçmesi

hususları ile Türkiye Cumhuriyeti ... raporu ve mahkeme gözlemi birlikte değerlendirildiğinde; beraat kararına yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanık hakkında davanın 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen suçtan cezalandırılması istemiyle açılması karşısında suçun üst sınırı gözetildiğinde görevli mahkemenin Asliye Ceza Mahkemesi olduğu konusunda da hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "dava konusu aldatma kabiliyeti bulunmayan paraların dosyada delil olarak saklanması gerekirken müsaderesine karar verilmesi" dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "dava konusu aldatma kabiliyeti bulunmayan paraların dosyada delil olarak saklanması gerekirken müsaderesine karar verilmesi" dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarih, 2016/147 Esas, 2016/423 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün üçüncü ve dördüncü fıkralarının çıkarılarak yerine "Çay Adli Emanet Memurluğunun 2016/12 sırasına kayıtlı 153 adet bir dolarların dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24059, Karar No: 2016/19166, Tarih: 14.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/24059 E.  ,  2016/19166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hayasızca hareketler, müstehcenlik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanığın, her iki mağdura açık pencereden cinsel organını göstermesi şeklinde kabul edilen eyleminin, TCK’nın 105/1.maddesindeki cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hayasızca hareketler suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Yaşı küçük mağdurun, sanığın televizyonda seyrettiği çıplak kadın ve erkeklerin yer aldığı bir filmi televizyon ekranına ayna tutarak kendilerine izlettirdiğine yönelik aşamalardaki tutarlı ve suç isnadı için herhangi bir neden görülmeyen beyanları karşısında, sanığın yaşı küçük mağdurlara evinin açık olan penceresinden izlemekte olduğu porno içerikli filmi göstererek müstehcenlik suçunu işlediği düşünülmeden, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/892, Karar No: 2022/4780, Tarih: 13.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/892 E.  ,  2022/4780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ: BAKIRKÖY 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen asıl ve birleştirilen davanın reddine ilişkin kararın, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar, süresi içinde asıl davada davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakanları ...’un 6401 parseldeki 5 no.lu bağımsız bölümün 2/3'ünü 38.000,00 TL bedel karşılığı satışı için davalı ile 20/01/2003 tarihli protokol düzenlediğini, aynı gün taşınmazın 2/3'ünün davalıya tapuda temlik edildiğini, davalının protokolde kararlaştırılan edimleri yerine getirmediğini, tarafların 02/07/2003 tarihinde yeni bir protokol düzenlediklerini, ancak davalının bu protokoldeki edimleri de ifa etmediğini, davalı adına yapılan temlik işleminin yolsuz hale geldiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ve payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davada davalı, taraflar arasında uyuşmazlığın daha önce kesin hükümle sonuçlanmış olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02/03/2021 tarihli ve 2019/167 E., 2021/116 K. sayılı kararıyla; davacı mirasçıların davalı aleyhine aynı protokollere istinaden alacak davası açtıklarını, davanın reddine dair kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, bu kez aynı protokolün geriye etkili olarak feshi ile fesih nedeniyle tescilin yolsuz kalacağı iddiasıyla tapu kaydının iptalini talep ettiklerini, söz konusu Mahkeme kararının "kuvvetli delil" olarak değerlendirildiğini, 02/07/2003 tarihli protokol gereği davacıların murisinin 15/09/2003 tarihine kadar 30.000.000.000- ETL'yi ödeyerek taşınmazı geri alacağının kararlaştırıldığını, davacıların murisi tarafından taşınmazı tekrar satın almak için böyle bir ödemenin yapılmadığı, davacıların iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl dava davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl dava davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Asıl davada davacılar vekili, Mahkemece tanıkla ispat sınırı gerekçe gösterilerek tanık dinletme taleplerinin reddine karar verilmiş olmasının hatalı olduğunu, inançlı işlem hukuki nedeni kapsamında değerlendirme yapılmadığını, davalının edimini ifa etmediğini, taşınmazın 2/3'ünün devrine karşılık mirasbırakanlarına ödenmesi gereken 38.000,00 TL.nin 11.000,00 TL'sinin ... marka araç ile ödendiğini ancak bakiye kısmın ödenmediğini, mirasbırakanın taşınmazı kaybetmemek amacıyla ikinci protokolü imzalamak zorunda kaldığını ileri sürerek, asıl davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 21/12/2021 tarihli ve 2021/906 E., 2021/1974 K., sayılı kararıyla; iddianın ispatlanmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Asıl davada davacılar vekili, istinaf talepli dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.",

3.2.2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.", hükümlerine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillere (V/3.2.) no.lu paragrafta yer verilen yasaya uygun gerektirici nedenlerle, delillerin takdirinin yerinde olmasına (III.) no.lu paragrafta yer verilen İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine göre Bölge Adliye Mahkemesince (IV/3.) no.lu bentte yazılı olduğu üzere karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, asıl davada davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 13/06/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olmak üzere karar verildi.