muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13325, Karar No: 2014/13003, Tarih: 13.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/13325 E.  ,  2014/13003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı ... adına aynı çalışma alanında belgesizden tespit gören taşınmazlar olup olmadığının Tapu, Kadastro ve Mahkemeler Yazı İşleri Müdürlüklerinden sorularak, varsa bu şekilde tespit edilen taşınmazların onaylı tutanak suretlerinin,

2- Çekişmeli taşınmaz bölümüne komşu 157, 159, 313, 314 ve 338 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile varsa tespitlerin dayanağı olan belgelerin ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

3- Kadastro Müdürlüğüne müzekkere yazılarak tescili talep edilen çekişmeli taşınmazın hangi tarihte niçin tespit dışı bırakıldığının, tespit dışı bırakılan bu bölgede bir kadastro çalışması yapılıp yapılmadığının sorularak alınacak cevabi yazının getirtilerek dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2479, Karar No: 2016/6275, Tarih: 07.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/2479 E.  ,  2016/6275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin zamanaşımına uğraması nedeniyle iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, dava şartı yokluğundan usulden reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Yerel Mahkeme, davanın yeniden görülmesi talebini, kararın kesinleşmemiş olması ve temyize tabi olması nedeniyle isteminin reddine karar vermiştir.

Davacı, davanın yeniden görülmesi talebinin reddine dair ek kararı süresinde temyiz etmiştir.

Her ne kadar yerel mahkemece, karar kesinleşmediği gerekçesiyle, davanın yeniden görülmesi talebi reddedilmişse de; asıl karar davacıya ek kararla birlikte tebliğ edilmiş olduğu anlaşıldığından, Yerel Mahkemenin istemin reddine ilişkin EK KARARININ BOZULARAK KALDIRILMASI ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/son maddesi gereğince asıl hükmün temyizini amaçlayan temyiz itirazlarının incelenmesi gerekir.

2- Dava, ödeme emrinin iptali talebine ilişkindir.

Mahkemece, verilen kesin süre içinde gider avansı yatırılmadığı gerekçesiyle, HMK. 115/2 maddesi gereğince dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dava dosyasındaki bilgi ve belgeler ile UYAP kayıtları incelendiğinde davacının gider avansını yatırdığı ve dava dosyasında yeterli miktarda gider avansı bulunduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5769, Karar No: 2023/6697, Tarih: 02.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2020/5769 E.  ,  2023/6697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/14 E., 2015/652 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2014/14 Esas, 2015/652 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 inci maddesi uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz talebi; tevsii tahkikat taleplerinin hukuka aykırı olarak reddedildiğine, eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna, sanığın kastının olmadığına ve beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ... ile sanık ...'ın ortağı ve sahibi olduğu ... Koleji'nin işleticisi...Eğitim Hizmetleri Ltd.Şti. ile 20.09.2009 tarihli sözleşme ile eğitim kurumunun bünyesinde, spor tesislerinin işletmesini katılan, sanık ve diğer ortaklarının katılımıyla birlikte kuracakları şirket aracılığıyla üstlenilmesine ilişkin sözleşme düzenlendiği, ancak daha sonra sözleşmenin uygulanmasından kaynaklanan anlaşmazlıklar nedeniyle sözleşmeden doğan hakların elde edilebilmesi için sanığın sahibi olduğu...Eğitim Hiz.Ltd.Şti.ve...Spor İşt.Ltd.Şti.'ne karşı Bakırköy 9.Asliye Ticaret Mahkemesi'nde 2012/219 Esas sayılı dosyasının açıldığı, sanık ...'ın, vekili aracılığıyla mahkemeye sunduğu 04.12.2012 tarihli cevap dilekçesi ekinde mahkemeye ibraz edilen katılanın imzalamadığı iddia edilen 04.05.2012 tarihli sözleşmenin sunulması üzerine katılanın şikayeti üzerine başlatılan soruşturma sonucunda, 04.05.2012 tarihli sözleşme üzerinde yapılan incelemede imzaların katılanın ve sanığın el ürünü olmadığı tespit edilmekle, sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. 04.05.2012 tarihli sözleşme aslı Bakırköy 19.Asliye Ticaret Mahkemesi'ne 17.12.2013 tarihinde gönderilmiştir.

3. 04.05.2012 tarihli sözleşme fotokopisi dosya arasındadır. Sözleşme duruşmada incelenmemiş, hakkında düzenlenen 16.12.2013 tarihli rapor okunmuştur.

2. 04.05.2012 tarihli sözleşme aslı Bakırköy 19.Asliye Ticaret Mahkemesi'ne 17.12.2013 tarihinde gönderilmiştir.

3. 04.05.2012 tarihli sözleşme fotokopisi dosya arasındadır. Sözleşme duruşmada incelenmemiş, hakkında düzenlenen 16.12.2013 tarihli rapor okunmuştur.

4. Sanık, katılan adına imzayı kendisinin atmadığını, başkasına da attırmadığını, taslak sözleşmeyi mail yolu ile birbirlerine gönderdiklerini, kendisi sözleşmeyi imzaladıktan sonra katılanın kaşesi olmadığı için sözleşme ile birlikte aşağı indiğini, katılanın sözleşmeyi imzaladığı anı görmediğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

5.Tanık ..., alınan beyanında suça konu sözleşmenin katılanın çalışanlarından biri tarafından kapalı zarfla kendisine teslim edildiğini, sözleşmeyi kontrol ettiğinde imzaların tamamlanmış olduğunu gördüğünü beyan etmiştir.

6. Mahkeme sanığın atılı suçu işlediğini kabul ederek mahkûmiyetine hükmetmiş, sanığın muvafakati olmadığı için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın savunmasının suça konu belgenin düzenlenmesinden önce katılan ile mail yazışmalarının olduğunu, katılanın kaşesinin yanında olmadığını beyan ederek katılan tarafından alınıp daha sonra imzalı bir şekilde kapalı zarf ile muhasebecisine getirildiğini, kimsenin yerine imza atmadığını beyan ederek atılı suçu kabul etmemesi, tanık...'in alınan beyanında sözleşmenin kapalı zarfla kendisine iletildiğini ve kontrol ettiğinde imzalı olduğunu gördüğünü beyan etmesi, sözleşmenin tarih kısmının katılanın el ürünü olduğu yönündeki iddia, sözleşmedeki kaşenin katılana ait kaşe olup olmadığı yönünde inceleme yapılmadığının anlaşılması, yapılan UYAP sorgulamasında tarafları arasındaki ticari uyuşmazlığa konu Bakırköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/610 Esas sayılı dosya aslı ya da onaylı örneğinin getirtilerek tasfiyeye konu sözleşmenin katılan tarafından sözleşme tarihinden sonra yerine getirilip getirilmediği ve sanık ile katılan arasındaki karşılıklı maillerin araştırılarak dosya içerisine alınması ile tüm dosya kapsamı ve deliller toplandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile suçun sübutu halinde eylemin 5237 sayılı Kanun'un 211 inci maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

Sanık hakkında verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 53 maddesi kapsamında hak yoksunluklarına hükmedilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2014/14 Esas, 2015/652 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2014/14 Esas, 2015/652 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7338, Karar No: 2020/15600, Tarih: 10.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/7338 E.  ,  2020/15600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Belediyesinde çalıştığını ve 6111 sayılı Yasa gereğince 15.11.2011 tarihinde ... İl Milli Eğitim Müdürlüğüne naklen atandığı, belediyede çalıştığı dönmede son yevmiyesinin 77,00 TL olduğunu, nakil sonrası ücretinin eksik yevmiyeler üzerinden ödendiği iddiası ile ücret farkı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının ücretinin Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine uygun belirlenip belirlenmediği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6111 sayılı Kanunun 166.maddesinin;

1.bendinde “(1) İl özel idarelerinin sürekli işçi kadrolarında çalışan ihtiyaç fazlası işçiler, Karayolları Genel Müdürlüğünün taşra teşkilatındaki sürekli işçi kadrolarına, belediyelerin (bağlı kuruluşları hariç) sürekli işçi kadrolarında çalışan ihtiyaç fazlası işçiler, Milli Eğitim Bakanlığı ve Emniyet Genel Müdürlüğünün taşra teşkilatındaki sürekli işçi kadroları ile sürekli işçi norm kadro dâhilinde olmak üzere ihtiyacı bulunan mahalli idarelere atanır”

2.bendinde “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır”

2821 sayılı Sendikalar Kanunun 25.maddesinin 5.bendinde “Bağlı bulundukları, kanunla kurulu kurum ve sandıklardan yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı veya toptan ödeme alarak, işten ayrılan işçilerle, işkolunu değiştiren işçilerin sendika üyeliği sona erer. Çalışmaya devam edenler hakkında bu hüküm uygulanmaz”.

2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu ’nun;

3/son maddesinde “Bir işyerinde aynı dönem için birden fazla toplu iş sözleşmesi yapılamaz ve uygulanamaz”.

6/son maddesinde “Her ne sebeple olursa olsun sona eren toplu iş sözleşmesinin hizmet akdine ilişkin hükümleri yenisi yürürlüğe girinceye kadar hizmet akdi hükmü olarak devam eder”.

2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu ’nun;

3/son maddesinde “Bir işyerinde aynı dönem için birden fazla toplu iş sözleşmesi yapılamaz ve uygulanamaz”.

6/son maddesinde “Her ne sebeple olursa olsun sona eren toplu iş sözleşmesinin hizmet akdine ilişkin hükümleri yenisi yürürlüğe girinceye kadar hizmet akdi hükmü olarak devam eder”.

7/son maddesinde “Toplu iş sözleşmesi süresinin bitmesinden önceki yüzyirmi gün içinde, yeni sözleşme için yetki işlemlerine başlanabilir. Ancak, yapılacak toplu iş sözleşmesi, önceki sözleşme sona ermedikçe yürürlüğe giremez”.

8.maddesinde “Toplu iş sözleşmesine taraf olan sendikanın feshi veya infisahı yahut faaliyetten menedilmiş olması veyahut yetkiyi kaybetmiş olması veya toplu iş sözleşmesinin uygulandığı işyerlerinde işverenin değişmesi toplu iş sözleşmesini sona erdirmez”.

9.maddesinde “Toplu iş sözleşmesinin imzalanması tarihinde taraf sendikaya üye olanlar yürürlük tarihinden, imza tarihinden sonra üye olanlar ise üyeliklerinin taraf işçi sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanırlar. Toplu iş sözleşmesinin imzası sırasında taraf işçi sendikasına üye bulunmayanlar, sonradan işyerine girip de üye olmayanlar veya imza tarihinde taraf işçi sendikasına üye bulunup da ayrılanlar veya çıkarılanların toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmeleri, toplu iş sözleşmesinin tarafı işçi sendikasına dayanışma aidatı ödemelerine bağlıdır. Bu hususta işçi sendikasının muvafakatı aranmaz. Dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma talep tarihinden geçerlidir.” denilmiştir.

... Belediyesi ile ... Sendikası arasında 15.08.2010-14.08.2012 dönemi için imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin 52.maddesinde ücret zammı “...bu Toplu İş Sözleşmesi’nin yürürlük süresinde 657 sayılı devlet memurlarına endeksli olup devlet memurlarına gelen bütün zamlar, artışlar ve seyyanen gelen bütün zamlar aynen çalışan işçilere yansıtılır” şeklinde düzenlenmiş,

... Belediyesi ile ... Sendikası arasında 15.08.2010-14.08.2012 dönemi için imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin 52.maddesinde ücret zammı “...bu Toplu İş Sözleşmesi’nin yürürlük süresinde 657 sayılı devlet memurlarına endeksli olup devlet memurlarına gelen bütün zamlar, artışlar ve seyyanen gelen bütün zamlar aynen çalışan işçilere yansıtılır” şeklinde düzenlenmiş,

Davalı Bakanlık işyerinde 01.07.2012-30.06.2015 dönemi için imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin 25 maddesinin III.bendinde “çeşitli kanunlarda öngörülen esaslara uygun olarak iş bu sözleşme kapsamındaki işyerlerine devreden gelen işçilerden varsa haklarında uygulanan Toplu İş Sözleşmeleri 30.06.2012 tarihi itibariyle sona ermiş olanlar ile bu tarih itibariyle haklarında iş sözleşmesi uygulananlar iş bu sözleşmenin yararlanma maddesinde belirtilen esasları taşımaları halinde kaydıyla yürürlük başlangıç tarihi olan 01.07.2012 tarihinden geçerli olarak bu maddede belirtilen iyileştirme ve zam oranlarından yararlanır. Ancak haklarında uygulanan Toplu İş Sözleşmesi gereğince 01.07.2012 tarihinden önce ücretlerine uygulanmış son ücret zammının Toplu İş Sözleşmelerinde belirtilen dönemi esas alındığında 01.07.2012 tarihinden sonraki bir dönemi kapsaması halinde bu işçilere haklarında uygulanmış kendi Toplu İş Sözleşmesi’nin hükümleri gereğince yapılan son zamla oluşan ücretleri ait oldukları dönemin sonuna kadar ödenmeye devam olunur.” düzenlemesi getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, ... Belediyesinde çalışmakta iken 6111 sayılı Yasanın 166/1.maddesi uyarınca ihtiyaç fazlası personel olarak davalı Bakanlığa 15.11.2011 tarihinde 77,00 TL yevmiye ile naklen atanan davacının, anılan normatif düzenlemeler ve Dairemiz uygulaması ışığında, 6111 sayılı nakle ilişkin Yasanın “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir” düzenlemesini ön görmesi ve imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin yararlanma hükmü dikkate alındığında, nakilden önce yararlandığı Toplu İş sözleşmesinin sona erdiği dönem sonuna kadar bu Toplu İş Sözleşmesinden, 01.01.2013 tarihinden itibaren ise naklen atandığı davalı bakanlık işyeri için imzalanan Toplu İş Sözleşmesinden yararlanması gerektiğinin kabulü isabetlidir.

Ne var ki, yanılgılı değerlendirme ile davacının nakil tarihinde bildirilen yevmiyesinin nakilden önceki işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine aykırı şekilde yüksek belirlendiği yönündeki davalı savunmasına yanılgılı değerlendirme ile itibar edilmemesi doğru değildir.

Ne var ki, yanılgılı değerlendirme ile davacının nakil tarihinde bildirilen yevmiyesinin nakilden önceki işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine aykırı şekilde yüksek belirlendiği yönündeki davalı savunmasına yanılgılı değerlendirme ile itibar edilmemesi doğru değildir.

Davacının devirden önce çalıştığı Belediye işyerinde geçerli Toplu İş Sözleşmesinin “...bu Toplu İş Sözleşmesi’nin yürürlük süresinde 657 sayılı devlet memurlarına endeksli olup devlet memurlarına gelen bütün zamlar, artışlar ve seyyanen gelen bütün zamlar aynen çalışan işçilere yansıtılır” hükmüne göre devlet memurlarına verilen ücret zamlarından davacının yevmiye artışını etkileyecek nitelikte olanların davacının yevmiyesinin belirlenmesinde esas alınması gerekir. Aile ve çocuk yardımı, sosyal denge tazminatı gibi yasal dayanakları farklı olup ayrıca düzenlenip ödenen sosyal yardım mahiyetindeki ödemelere gelen artışlar yevmiye zammına esas alınabilecek nitelikte ödemeler olmadığı gibi, bu ödemelere gelen artışların davacının yevmiyeye zammına esas alınması, ayrıca aile ve çocuk yardımı ödemesi yapıldığı anlaşılan davacı açısından mükerrer ödemeye sebebiyet verecek niteliktedir.

Karara dayanak alınan raporda, devirden önce Belediye işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinin ücret zammı hükümlerine göre davacıya 2010 yılı ilk altı ayında 63,42 TL, ikinci altı ayında 65,36 TL, yevmiye ödenmesi gerektiği yönünde yapılan tespit doğru olmakla birlikte, 2011 yılının ilk altı ayında devlet memurlarına verilen %4 ücret zammı ile %0,21 enflasyon farkına göre davacının 66,81 TL olması gereken yevmiyesine, ücret zammına esas alınabilecek nitelikte olmayan aile ve çocuk yardımı ile sosyal denge tazminatına gelen artış toplamının bir günlük tutarı olan 8,04 TL’nin ilavesi ile 2011 yılı ilk 6 ayında davacının yevmiyesinin 76,15 TL, buna göre de 2011 yılı ikinci altı ayı için devlet memurlarına verilen %4 ücret zammı uygulanarak 2011 yılı ikinci altı ayında davacıya ödenmesi gereken yevmiyenin 79,20 TL olması gerektiği, davacının ise 77,00 TL yevmiye ile naklen geçtiği, davacının ücretinin devirden önceki Toplu İş Sözleşmesine aykırı olarak fazla belirlenmediği yönündeki tespit hatalıdır.

O halde Mahkemece, davacının 2010 yılı ikinci altı ayında Toplu İş Sözleşmesi ne göre ödenmesi gereken 66,36 TL yevmiyesine, 2011 yılı ilk altı ayı için devlet memurlarına verilen %4 ücret zammı ve %0,21 enflasyon farkı uygulanarak 2011 yılı ilk 6 ayındaki yevmiyesinin 66,81 TL olduğu, bu yevmiyeye de 2011 yılı ikinci altı için devlet memurlarına verilen %4 ücret zammını uygulanarak davacının 2011 yılı ikinci altı ayında ve devir tarihindeki yevmiyesinin 70,83 TL olduğu kabul edilerek, devir tarihinden itibaren 31.12.2012 tarihine kadar devirden önceki işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre davacıya ödenmesi gereken yevmiye tutarları, 01.01.2013 tarihinden itibaren ise davalı bakanlık işyerinde geçerli Toplu İş Sözleşmesine göre davacıya ödenmesi gereken yevmiye tutarları belirlenerek, aynı dönemlerde davalı bakanlık tarafından ödenen yevmiye tutarlarına göre fark alacak olup olmadığı hesaplanarak, oluşacak sonuca göre talep konusu alacaklar hakkında bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece belirtilen husus gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/135, Karar No: 2012/346, Tarih: 06.06.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/21-135 E.  ,  2012/346 K.**

* MADDİ MANEVİ TAZMİNAT DAVASI

* İŞ KAZASI SEBEBİYLE SORUMLULUK

* KUSURSUZ SORUMLULUK

* ASIL İŞVEREN-ALT İŞVEREN

* TAŞERON

* İŞİN KISMEN DEVRİ

* İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) (1475) Madde 1

* İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) (1475) Madde 14

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Madde 4

* SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU (5510) Madde 87

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.07.2008 gün ve 2006/587 E. 2008/373 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 10.03.2011 gün ve 2011/256 E. 2011/2067 K. sayılı ilamı ile;.

“...Uyuşmazlık, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe maruz kalan işçinin uğramış olduğu maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının geçirdiği iş kazası nedeniyle kararda yazılı maddi ve manevi tazminatın davalılardan Y. Elektrik Ltd. Şti. ile A. Elektrik Makine İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nden müteselsilen tahsiline, diğer davalı T. Elektrik İletim A.Ş. Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın pasif dava ehliyeti bulunmaması nedeniyle ve anahtar teslimi ihale makamı olması gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de, davalılardan T. Elektrik İletim A.Ş. Genel Müdürlüğü hakkında kurulan hüküm doğru değildir.

Gerçekten, bir iş kazası sonucu zarara uğrayan işçinin tazminat davası, işveren veya kusurlu 3. kişilere karşı yöneltilir. Bundan başka, aracı olarak nitelendirilen kişilerce işe alınan işçilerin uğrayacakları zarardan dolayı asıl işverenin aracı ile birlikte sorumlu olacağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasa'nın 1. maddesi gereğidir.

Somut olayda çözümlenmesi gerekli sorun, davalı T. Elektrik İletim A.Ş. Genel Müdürlüğü ile davalı A. Elektrik Makine İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. arasındaki hukuki ilişkinin işveren-aracı veya üst-alt işveren biçiminde olup olmadığıdır. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 1475 sayılı İş Kanunu’nun 1/son ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 87/2. maddesindeki açıklamalar ışığında aracıdan (taşerondan) söz edebilmek için öncelikle üst işveren ve bunun tarafından ortaya konulan bir iş olmalı ve görülmekte olan bu işin bölüm ve eklentilerden bir iş alt işverene devredilmelidir.