muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10803, Karar No: 2023/7662, Tarih: 22.11.2023

IV. GEREKÇE

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden kurmak olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; "Suçsuzluk" ya da "Masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın uzantısı olan, Latincede; "İn dubio pro reo" olarak ifade edilen "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ve gerçekleştirilme biçimi konusunda şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak bir kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat, hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkan vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa ihtimale dayanarak sanığın mahkumiyetine karar vermek, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm kurmak anlamına gelecektir. Bu açıklamalar doğrultusunda olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurelerin Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/23 Esas sayılı dosyasında babaları hakkında 08.12.2011 tarihinde cinsel istismar suçundan intikali gerçekleştirmiş olmalarına rağmen daha eski tarihli olduğu anlaşılan dava konusu olay hakkında herhangi bir anlatımda bulunmamaları, mağdurelerin aşamalardaki çelişkili anlatımları, tanık beyanları, savunmalar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanık ve suça sürüklenen çocuğun eylemleri gerçekleştirdiklerinin şüphede kaldığı nazara alındığında haklarında atılı suçlardan beraat kararları verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Aynı gerekçelerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2013/40 Esas, 2015/178 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile sanık müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11616, Karar No: 2018/21589, Tarih: 09.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/11616 E.  ,  2018/21589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk(...) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekilinin davalı şirketin ... şubesinde ... akdinin haksız olarak feshedildiği 30/07/2015 tarihine kadar kesintisiz olarak pompa görevlisi çalıştığını, ... akdinin haksız feshedildiğini beyan ederek, yapılan feshin geçersizliğini ve müvekkilinin işe iadesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kasada 66.000,00 TL kasa açığı çıktığını davacıdan bu yönde savunma talep edildiğinde davacının Mart 2015 tarihinden temmuz ayına kadar farklı zamanlarda İstasyon müdürünün talebi doğrultusunda müdüre defalarca para verdiğini kabul ettiğini davacının ... yerinde hırsızlık yada hırsızlık suçuna yardım ve yataklık ederek işverenin güvenini kötüye kullandığını, şirketin çok ağır zarara uğradığını davacının ... akdinin ... Kanunu 25/II-e maddesine göre haklı nedenle feshedildiğini beyanla, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı ve diğer çalışanların her vardiya sonunda toplanan paranın vardiya raporu ile ilgili tutanak tanzim edilerek muhasebecinin görevde olduğu saatlerde muhasebeciye verildiğini, muhasebecinin olmadığı vardiya bitimlerinde ise vardiya bitimine ilişkin tutanak tanzim edildiği, para ve sliplerin kasaya konulduğu, zaman zaman da istasyon müdürüne verdiklerinin anlaşıldığını, İstasyon müdürüne verilen hasılatların davacı tarafından vardiya tutanaklarında belirtildiğinden davacının kasa açığı oluşmasında kasıtlı veya kusurlu bir davranışı bulunmadığını belirterek, davacının ... akdinin feshi sebebi olarak belirtilen işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunmak sebeplerinin davacı açısından oluşmadığı gerekçesiyle, yapılan feshin haksız olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının kasa açığı oluşmasındaki davranışı, yani fesih sebebi yapılan olgu haklı neden oluşturacak ağırlıkta olmasa bile geçerli sebep oluşturacak nitelikte olduğu, bu duruma göre davalı işverenden davacı ile ... ilişkisini sürdürmesinin beklenemeyeceği, bu nedenle davalı işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nn 353-(1) b)2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

... sözleşmesinin, işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı ... Kanununun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin ... sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmış, bu bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacı davalı işyerine ait benzin istasyonunda pompa görevlisi olarak çalışmakta iken 66.000,00 TL kasa açığı tespit edilmesi üzerine savunması alınarak ... akdi 30.07.2015 tarihinde ... Kanununun 25/II-e maddesi uyarınca işçinin işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunduğu gerekçe gösterilerek feshedilmiştir.

Somut olaya bakıldığında, işyerinde vardiya usulü çalışıldığı, her bir vardiya sonunda satışlardan elde edilen hasılatın çalışan işçiler tarafından vardiya teslim tutanaklarına işlendiği, davacının vardiya teslim tutanaklarını dosyaya ibraz ettiği ve tutanaklarda paranın müdür ...'a verildiğinin yazılı olduğu, bu kişinin işyeri şube müdürü olması sebebi ile davacı ve diğer işçilerin amiri konumunda olduğu, davacıya vardiya tutanaklarıyla ilgili uyarı yapılmadığı, dolayısıyla feshe konu madde kapsamında değerlendirme yapıldığında; davacının müdüre verdiği parayı vardiya tutanaklarına yazıp bildirdiğinden eyleminin hırsızlık olarak nitelendirilemeyeceği, işverenin meslek sırlarını açıklamasının da somut olayda söz konusu olmadığı, bu nedenle feshin işverence haksız olarak gerçekleştirildiği anlaşılmıştır. Açıklanan sebeplerle, davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2017/4337 esas, 2018/789 sayılı kararı ile ... Asliye Hukuk (...) Mahkemesi'nin 2015/283 esas, 2017/102 sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı işyerindeki İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalı tarafından ödenmesi gereken tazminat miktarının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin gerektiğine,

5-Karar tarihinde alınması gerekli 35,90 TL harçtan peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 8,20 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, davacı tarafından peşin yatırılan 27,70 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

6-Davacı tarafından yatırılan 1.438,70 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davalı tarafından yapılan yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 2.180,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

9- Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

10-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 09/10/2018 gününde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15063, Karar No: 2016/5874, Tarih: 30.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15063 E.  ,  2016/5874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.03.2015 tarih ve 2014/1214-2015/86 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili banka müşterisi ...'in hesabından 08/03/2009 tarihinde bilgisi ve onayı olmaksızın 1.000,00 Euro, 1.000,00 USD ve 750,00 TL'nin internet bankacılığı kullanılmak sureti çekildiğini, bu olaydan önce dolandırıcılar tarafından sahte belgelerle davalı GSM şirketinden müşteriye ait yeni sim kart çıkartıldığını, internet bankacılığı güvenlik şifresinin ise bu telefon numarasına gönderildiğini, müşteri ... tarafından bilgisi ve onayı dışında yapılan ödemenin iadesi hususunda .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/950 Esas sayılı dosyasında dava açıldığını, mahkeme tarafından 4.000,00 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte müvekkili bankadan tahsiline karar verildiğini, müvekkili banka aleyhine açılan takip neticesinde 7.952,69 TL’nin icra dosyasına ödendiğini, zararın davalı GSM şirketinin sim kartı değişikliğinin sahte belgelerle düzenlenmesi sırasında gerekli özen ve dikkati göstermemesinden kaynaklandığını, ileri sürerek 7.952,69 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı bankanın müşterilerine SMS hizmetini kullanarak şifre göndermesinde müvekkili şirketin kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı bankanın müşterisinin bilgisi dışında hesabındaki paranın çekilmesinde sim kart değişim talebinin davalı şirket tarafından itinasız biçimde gerçekleştirilmesinin dolandırıcıya büyük imkan sağladığı, buna göre olayda bilirkişi tarafından belirlenen kesin oranının uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.964,52 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 379,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3505, Karar No: 2017/9945, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3505 E.  ,  2017/9945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17005, Karar No: 2016/18519, Tarih: 05.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/17005 E.  ,  2016/18519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit tehdit ve hakaret suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1, 125/1, 43 ( iki kez) ve 52/2 ( iki kez) maddeleri gereğince 1.860,00 ve 2.740,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2016 tarihli ve 2015/440 esas, 2016/243 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17/10/2016 gün ve 2016/375087 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Sanığın basit tehdit ve hakaret eylemlerinden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-2. Cümle ve 125/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezaları seçilmek suretiyle tehdit suçu bakımından 70 gün, hakaret suçu yönünden 110 gün adli para cezası üzerinden hesaplama yapılarak sonuçta 1.860,00 ve 2.740,00 Türk Lirası adlî para cezalarına hükmedilmiş ise de; kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi, hüküm kısmında cezaların alt sınır gözetilerek verildiğine dair bir ifade bulunması karşısında, basit tehdit suçu bakımından 5237 sayılı Kanun’un 49/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak tespit edilecek 30 gün üzerinden, hakaret suçu yönünden ise aynı Kanun'un 61/9. maddesi uyarınca temel ceza olarak tespit edilecek 90 gün üzerinden aynı Kanun’un 61/8. maddesi gereğince indirim ve artırımın yapılması ve belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle, basit tehdit suçu yönünden 800,00 Türk Lirası , hakaret suçu bakımından 2.240,00 Türk lirası adli para cezalarına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

TCK’nın 106/1-2. cümlesinde; “Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.” hükmüne yer verilmiş, aynı Kanun’un 49/1. maddesinde ise, “Süreli hapis cezası, kanunda aksi belirtilmeyen hâllerde bir aydan az, yirmi yıldan fazla olamaz.” hükmü düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 125/1. maddesinde; “(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir…..” hükmü bulunmaktadır.

5237 sayılı TCK’nın 125/1. maddesinde; “(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir…..” hükmü bulunmaktadır.

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin 8. fıkrasında, “ Adlî para cezası hesaplanırken, bu Madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükmüne yer verilmiştir.

Gerekçeli kararda sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından hüküm kurulurken, sabıkasız olan sanık hakkında seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edilerek, temel cezanın alt sınırdan belirlendiğinin belirtilmesine karşın, bu suçlardan hüküm kurulurken, tehdit suçu açısından temel cezanın 70 gün karşılığı adli para cezası olarak, hakaret suçu açısından ise temel cezanın 110 gün karşılığı adli para cezası olarak uygulandığı görülmektedir.

Bu itibarla, tehdit ve hakaret suçlarından, gerekçeli kararın hüküm fıkralarında temel cezanın belirlenmesi hususunda çelişkiye düşülmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında, ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2016 tarihli ve 2015/440 esas, 2016/243 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, sanık hakkında tehdit suçundan TCK'nın 106/1-2.cümle maddesi gereğince 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 43. maddesiyle 1/3 oranında artırım yapılarak sanığın 40 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın 800 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

3- Sanık hakkında hakaret suçundan TCK'nın 125/1. maddesi gereğince 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 43. maddesiyle 1/4 oranında artırım yapılarak sanığın 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın 2.240 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

4- İnfazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 05.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12183, Karar No: 2017/6803, Tarih: 11.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/12183 E.  ,  2017/6803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ancak 11.01.2016 tarihli ek karar ile temyiz harç ve masrafının muhtırada belirtilen kesin sürede yatırılmadığından, temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek karar da davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece eksik yatırılan temyiz harç ve masrafının tamamlanması için davalı vekiline muhtıra tebliğ edilmiş, muhtırada bildirilen sürede temyiz harcı ve masrafı tamamlanmadığından verilen 11.01.2016 tarihli ek karar ile temyizin reddine karar verilmiş, bu ek karar da davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 11.01.2016 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.