muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5988, Karar No: 2015/33624, Tarih: 11.09.2015

5-Sanığın tartışma sırasında anne ve babası olan mağdurları bıçak çekerek tehdit etmiş olduğunun anlaşıldığı, bu kapsamda aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlendiği nazara alındığında, zincirleme suç hükümleri gereğince tehdit suçundan tek bir ceza verilip 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2 maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik ceza tayininde isabet görülmemiştir. ”denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından sanık S.. A.. hakkında yapılan yargılama sonucunda, Ümraniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2012 tarihli kararı ile, adlî para cezalarıyla cezalandırılmasına karar verildiği, yoklukta verilen kararın sanığa tebliğ edilerek temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, infaz aşamasında her üç suç yönünden de kanun yararına bozma talep edilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ilk istem yazısıyla Dairemize gönderilen dosyada, kanun yararına bozma istemine konu edilmeyen başka hukuka aykırılıklar tespit edildiğinden dosya Adalet Bakanlığına iade edilmiştir. Belirtilen eksiklikler giderilerek yeniden hazırlanan kanun yararına bozma istemi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/02/2015 tarihli 2. istem yazısıyla Dairemize gönderilmiştir.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

a- Seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edildiği hakaret ve yaralama suçlarında, gün üzerinden belirlenen sonuç cezanın adli para cezasına çevrilmemesi,

b- Hakaret suçunda hesap hatası yapılarak ve koşulları oluşmadığı halde aleniyet artırımı uygulanarak fazla ceza verilmesi,

c- Tehdit suçunda koşulları oluşmasına karşın zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması ve hükmolunan hapis cezasının kısa süreli olmamasına karşın, adli para cezasına çevrilmesine yönelik hukuka aykırılıklara ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

A- Hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin;

5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesinde; “Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.” hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada, sanık ve mağdurların birlikte ikamet ettikleri evde meydana gelen hakaret eylemi nedeniyle, aleniyet unsuru gerçekleşmemesine karşın, hükmolunan cezada, TCK’nın 125/4. maddesi ile artırım yapılarak sanığa fazla ceza verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin 8. fıkrasında, “Adlî para cezası hesaplanırken, bu Madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin 8. fıkrasında, “Adlî para cezası hesaplanırken, bu Madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu düzenlemeye göre adli para cezasının belirlenmesinde öncelikle gün üzerinden tespit yapılması, bu miktar üzerinden TCK'nın 61. maddesindeki sıralamaya göre artırım ve indirimlerin yapılması ve son olarak TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı belirlenen miktarın, gün üzerinden belirlenen rakamla çarpılması sonucu para cezasının hesaplanması gerekmektedir.

İncelenen dosyada; mahkemece TCK'nın 61/8. maddesindeki usule riayet edilmeyerek, hakaret ve yaralama suçlarından gün üzerinden belirlenen sonuç cezanın adli para cezasına çevrilmediği ve hakaret suçunda hesap hatası yapıldığı görülmektedir.

B- Tehdit suçuna ilişkin;

Sanığın tartışma sırasında anne ve babası olan mağdurlara bıçak çektiğinin iddia edilmesi ve mahkemece de eylemin bu şekilde kabul edilmesine karşın, aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi nedeniyle, zincirleme suç hükümleri gereği tehdit suçundan bir kez ceza verilip, bu cezanın Türk Ceza Kanunu’nun 43/2. maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeyerek, eksik cezaya hükmolunmuştur.

Bunun yanısıra, tehdit suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının kısa süreli hapis niteliğinde bulunmamasına karşın, bu cezanın TCK'nın 50/1-(a) maddesi uyarınca hesap hatası da yapılmak suretiyle adli para cezasına çevrilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yukarıdaki açıklamalara göre yerinde görüldüğünden,1- Kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından sanık S.. A.. hakkında, Ümraniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2012 tarihli ve 2008/3052 esas, 2012/2527 sayılı kararının, tehdit suçuna ilişkin istemler yönünden aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere, CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA,

2- Hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin kararda yer alan hukuka aykırılıklar aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrasına göre, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle,

a- Yaralama suçundan TCK'nın 86/2-3a ve 62. maddeleriyle verilen 150 gün adli para cezasının, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın, 3.000 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

b- Hakaret suçundan TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca, mahkemece cezanın alt sınırdan takdir edilmiş olması da değerlendirilerek, 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek, 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b- Hakaret suçundan TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca, mahkemece cezanın alt sınırdan takdir edilmiş olması da değerlendirilerek, 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek, 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın 1.500 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

3-İnfazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, bozulan kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 11.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/16064, Karar No: 2011/13144, Tarih: 13.09.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/16064 E.  ,  2011/13144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN :...

DAVA TÜRÜ :Vasi Tayini

Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm ve evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkeme kararının küçük Ceren'in annesi ... ve babası...'ye usulüne uygun olarak tebliğinin sağlanılması, hükmün temyiz edilmesi halinde dosyanın Dairemize geri çevrilmesi amacıyla mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.13.09.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/11317, Karar No: 2023/7484, Tarih: 04.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11317 E.  ,  2023/7484 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk derece mahkemesince verilen kararın bölge adliye mahkemesince duruşma açılarak hapis cezasının artırılması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2020 tarihli ve 2019/700 Esas, 2020/152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 ... maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli ve 2020/1185 Esas, 2021/2201 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekili ve sanığın istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 ... maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, delil değerlendirmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, delil değerlendirmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde boşanma sürecinde olan sanığın eşi mağdur ile konuşmak için iş yerine gittiği, mağduru bulamayınca sinirlendiği, mağdurun yanına geldiği sırada sinirlerine hakim olamayarak onu darp ettiği şeklinde olayın geliştiği değerlendirilerek sanık hakkında kasten yaralama suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur beyanları, mağdurun yaralanmasına ilişkin doktor raporları, ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 11.08.2021 tarihli rapor, tutanaklar ile nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde ilk derece mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak dosya kapsamına göre ilk alınan doktor raporunda nazal fraktür tespit edilmesine rağmen mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığına dair rapor tanzim edilmiş olması karşısında, Adlî Tıp Kurumundan rapor alınarak hüküm kurulması gerektiği halde yeniden rapor alınmadan hüküm tesisinin isabetsiz olduğunun tespitiyle, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, olayın oluş şekli ve mağdurda meydana gelen yaralanma gözetildiğinde suç vasfının ve ceza miktarının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli ve 2020/1185 Esas, 2021/2201 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11436, Karar No: 2013/6726, Tarih: 04.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/11436 E.  ,  2013/6726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Davaya konu somut olayda; dava dışı ... İnş. Tur. ve End. Tes. İml. San. ve Tic. Ltd. Şti. işçisi olan ... , 30.08.2005 tarihinde vinç yardımı ile demir taşıdığı sırada kullandığı zincir sapandaki boşalmadan dolayı, malzemenin sol ayağının üzerine düşmesi sonucu, sol ayağı bilek kısmından kesilerek %30 malul kalmıştır. Mahkemece, 02.11.2011 tarihli kusur raporu esas alınmak suretiyle %70 kusur oranı üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin hükmü eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalıdır.

Sigortalı ... tarafından dava dışı ... İnş. Tur. ve End. Tes. İml. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı şirket aleyhine açılan tazminat davasında alınan bilirkişi raporuna göre, davalı şirketin eski ünvanının "... İnş. Tur. ve End. Tes. İml. San. ve Tic. Ltd. Şti." olduğundan bahisle, dava dışı şirket yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, davalı şirket yönünden ise %85 kusur oranı üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş, tazminat davasında verilen iş bu karar taraflarca temyiz edilmemiştir. Ancak, sigortalıya ait 19.08.2003 ve 22.10.2004 tarihli işe giriş bildirgeleri, hizmet cetveli, kaza tarihine ait vizite kağıdı, 22.10.2004 tarihli belirsiz iş sözleşmesi hep birlikte değerlendirildiğinde; sigortalının gerçek işvereninin dava dışı ... İnş. Tur. ve End. Tes. İml. San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğu anlaşılmaktadır. Yine, her iki şirketin ticaret sicilinde yer alan bilgilere bakıldığında; dava dışı ... İnş. Tur. ve End. Tes. İml. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin 02.08.2007 tarihinde tasfiyeye girdiği, ...'nın tasfiye memuru olarak atandığı, 20.10.2008 tarihinde tasfiye kapanışı yapılarak, ticaret sicilindeki kaydının silindiği, davalı şirketin ünvanının ise 23.08.2007 tarihi itibariyle "... End. Tur. Otv. İnş. Tes. İml.ve Montaj A.Ş." olarak değiştirildiği; şirketlerin tescil tarihlerinin, meslek gruplarının ve adreslerinin farklı olduğu görülmüştür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; davaya konu 30.08.2005 tarihli iş kazasında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalının gerçek işvereninin dava dışı ... İnş. Tur. ve End. Tes. İml. San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğu, ancak 02.08.2007 tarihinde şirketin tasfiyeye girerek, 20.10.2008 tarihi itibariyle de tasfiye kapanışı yapılarak ticaret sicilindeki kaydının silindiği anlaşılmakla; dava dışı şirketin yeni tarihli ticaret sicil kayıtları getirtilip, iflas edip etmediği de araştırılmak suretiyle; şirketin ihyası ile şirketi temsile yetkili tasfiye memura, şirketin iflasına karar verildiğinin anlaşılması durumunda ise, iflasına dair mahkeme kararı getirtilip, İcra İflas Kanunu’nun 226/1 fıkra ve maddesine göre, masanın kanuni temsilcisi iflas idaresi olduğundan, iflas idare memurlarına HMK.'nın 124. maddesi uyarınca husumet yöneltmesi için davacıya mehil verilmeli; husumet yöneltildiğinde, tasfiye memuru veya iflas idaresinin göstereceği deliller toplanmalı, bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar gözetilip, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, bozma nedenine göre, davacı ... Başkanlığı avukatının temyiz itirazları ise şimdilik incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/24090, Karar No: 2018/5250, Tarih: 22.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/24090 E.  ,  2018/5250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ...405 ada 5 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4262, Karar No: 2015/6356, Tarih: 22.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4262 E.  ,  2015/6356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/262906

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 05/06/2014, 2014/8 (E) ve 2014/126 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk T.. U..'ın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun, mağduru iki tanesi toraksa nafiz olacak surette bıçakla 19 kez, pnömotoraksa, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; Dairemizin 03.12.2013 gün ve 2013/1989 Esas-2013/7252 sayılı bozma ilamına uyulduğu halde, TCK.nun 35. maddesiyle uygulama yapılırken, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alanırak, 9-15 yıl aralığında makul ceza tayin edlimesi yerine bu defa bozma kararını etkisiz kılacak şekilde 14 yıl hapis cezası belirlenerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nednele yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 22/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10753, Karar No: 2017/8941, Tarih: 13.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/10753 E.  ,  2017/8941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti-Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı S.S Er-Yonca Konut Yapı Kooperatifi Başkanlığı vekili ve asli müdahil ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili; vekil edeni tarafından 12.02.2001 tarihli satış sözleşmesi ile davalı kooperatiften bodrum kat daire satın alındığını açıklayarak, davalı uhdesinde bulunan bir adet bodrum kat dairenin vekil edenine ait olduğunun tespitine, mümkün olmadığı takdirde bugünkü değeri ya da ödenen 2.500,00TL'nin reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 11.12.2012 havale tarihli dilekçesi ile taşınmaz üzerindeki tedbirin kaldırılmasını istemiştir.

Bozma sonrası asli müdahiller ... ve ..., davaya konu bodrum katı satın aldıklarını açıklayarak müdahilliklerine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair ilk hüküm, Dairemizin 30.06.2014 tarih 2013/21981 Esas, 2014/13836 Karar sayılı ilamı ile "...dava konusu taşınmaz hakkında yapılan bir kamulaştırma işlemi veya açılmış bir ortaklığın giderilmesi davası bulunmadığı, tespit davası açılabilmesine imkan tanıyan HUMK'nun 567 hükmünün somut olayda uygulanmasına imkan olmadığı gözetildiğinde, davanın tespit davası açmakta hukuki yararlarının olmadığı kuşkusuzdur. Bu durumda Mahkemece, muhdesatın tespitine ilişkin istem yönünden hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi, davacının terditli istemi olan tazminat yönünden ise dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine işaret edilerek bozulmuş, bozma kararı sonrasında, Mahkemece, Yargıtay .....Hukuk Dairesinin 30/06/2014 gün ve 2013/21981-2014/13836 EK sayılı kararına karşı önceki kararda direnilmesine, davacının davasının kabulü ile 5544 Ada 3 parselde kayıtlı bulunan taşınmazın üzerinde inşaa edilen binada 149,61 m2lik bodrum katın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine hüküm, davalı....... Koop. Başkanlığı ve asli müdahil ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda "Yargıtay... Hukuk Dairesinin 30/06/2014 gün ve 2013/21981-2014/13836 EK sayılı kararına karşı önceki kararımızda direnilmesine " karar verilmesine karşılık gerekçeli kararda "Yargıtay..... Hukuk Dairesinin 30/06/2014 gün ve 2013/21981-2014/13836 EK sayılı kararına karşı önceki kararda direnilmesine, davacının davasının kabulü ile 5544 Ada 3 parselde kayıtlı bulunan taşınmazın üzerinde inşaa edilen binada 149,61 m2lik bodrum katın davacıya ait olduğunun tespitine" şeklinde karar verilmiştir. Görüldüğü üzere; kısa kararla gerekçeli karar arasında aykırılık oluşturulmuştur.