muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21356, Karar No: 2018/1620, Tarih: 09.03.2018

Davacı İdare vekili, ...Tapu Müdürlüğü'nce davacı İdare adına kayıtlı 745 sayılı parselin tapu kaydına 357 sayılı parsele mükerrer kadastro olduğu şerhi verildiğinin tebliği üzerine, yasal süresi içinde mükerrer kadastro şerhinin iptalini talep etmiştir. Mahkemece “ihtilafın 2981 sayılı Yasa'nın 10/c maddesi gereğince yapılan uygulamadan kaynaklandığı ve sicil kayıtlarının illetini teşkil eden idari işlemin idari yargı yerinde iptal edilmedikçe tapu sicilinde düzeltim yapılabilmesinin mümkün olmadığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22. maddesi “Evvelce tespit, tescil veya sınırlandırma suretiyle kadastro veya tapulaması yapılmış olan yerlerin yeniden kadastrosu yapılamaz. Bu gibi yerler ikinci defa kadastroya tabi tutulmuşsa, ikinci kadastro bütün sonuçlarıyla hükümsüz sayılır ve Türk Medeni Kanunu'nun 1026. maddesine göre işlem yapılır. Süresinde dava açılmadığı takdirde, ikinci defa yapılan kadastro, Tapu Sicil Müdürlüğünce re’sen iptal edilir.” hükmünü havidir. Somut olayda, Tapu Müdürlüğü’nün 01.02.2013 tarih ve 532 sayılı yazısı ile mükerrer kadastro yapılmış olduğu açıklanarak taraflara 30 gün içerisinde dava açmalarını belirten yazı tebliğ edilmiş; davacı İdare vekili tarafından da belirtilen süre içerisinde iş bu dava açılmıştır. Tapuda Veli...adına kayıtlı 357 sayılı parsel 1952 yılında yapılan arazi kadastrosu sonucu oluşmuştur. 745 sayılı parsel ise 1999 tarihinde 2981 sayılı Yasa ile yapılan kadastro sonucu oluşmuştur. Dosya kapsamından, 745 sayılı parselin 2981 sayılı Yasa’nın 10/c maddesi gereğince...İl Özel İdaresi adına tespit ve tescili yapılmış ise de, yapılan işlemin aynı yasanın 10/b maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Dava dilekçesi içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre de davanın, 2981 sayılı Yasa uyarınca yapılan kadastro tespitiyle mükerrer kayıt oluşturulduğu iddiasıyla yolsuz tescil nedenine dayandığı, sicile yönelik olduğu ve mülkiyet hakkından kaynaklandığı açık olup, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği tartışmasızdır. Bu durumda eldeki tapu iptali ve tescil davasının Adli Yargıda görülmesi ve çözüme kavuşturulması gerekir. Hal böyle olunca; öncelikle dava konusu 745 sayılı taşınmaz ile mükerrer olduğu bildirilen 357 parsel sayılı taşınmazın malikinin davaya dahil edilmesi için davacı tarafa süre ve imkan verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra iddia ve savunma doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, davanın nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup, davacı İdare vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 09.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24243, Karar No: 2017/16333, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24243 E.  ,  2017/16333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2575, Karar No: 2012/4433, Tarih: 28.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2575 E.  ,  2012/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dava dosyası, 30.04.2012 tarihli "Dosya Gönderme Formu" ekinde Daire'mize gönderilmiş, formun altına el yazısı ile "29.06.2011 tarihli formdaki ekler eklidir" ibaresi yazılmış olmakla birlikte, dosya içerisinde 29.06.2011 tarihli dosya gönderme formunda belirtilen eklere rastlanmadığından, 29.06.2011 tarihli dosya gönderme formunda yer alan eklerin dosya içine konulduktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30920, Karar No: 2018/11774, Tarih: 14.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/30920 E.  ,  2018/11774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 22/08/2007 tarihinde pompacı olarak davalı ...'e ait işyerinde işe başladığını, müvekkilinin 17/11/2012 tarihinde işten kovulduğunu ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir.

Somut olayda, Mahkemece kısa kararda; davacının hafta tatili ücreti talebinin miktar belirtilmeden dava ve ıslah dilekçesi üzerinden kabulüne, sair hususların gerekçeli kararda açıklanmasına karar verildiği, gerekçeli kararda ise, kıdem, ihbar, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücret alacaklarının hüküm altına alındığı anlaşılmakla, bu duruma göre kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki sebebiyle Mahkemece verilen kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayda, Mahkemece kısa kararda; davacının hafta tatili ücreti talebinin miktar belirtilmeden dava ve ıslah dilekçesi üzerinden kabulüne, sair hususların gerekçeli kararda açıklanmasına karar verildiği, gerekçeli kararda ise, kıdem, ihbar, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücret alacaklarının hüküm altına alındığı anlaşılmakla, bu duruma göre kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki sebebiyle Mahkemece verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın bozma sebebine göre sair temyiz itirazları incelenmeksizin yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/222, Karar No: 2010/6658, Tarih: 24.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/222 E.  ,  2010/6658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 152 ada 21 parsel sayılı 1373,83 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ve ölü olduğu tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle ...oğlu... adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras bırakanı... oğlu...'ın baba adının tutanağın malik hanesi bölümünde hatalı olarak "..." yazıldığını ileri sürerek malik hanesinin "... oğlu..." olarak düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın malik hanesinde...'ın "..." olarak gösterilen baba adının "..." olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 24.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14870, Karar No: 2015/30041, Tarih: 28.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14870 E.  ,  2015/30041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/121391

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

NUMARASI : 2010/161 (E) ve 2010/1149 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraat eden sanık B.. B..'in bu eylemi nedeniyle sanıklar L.. B.. ve İ.. B..'nin doğrudan zarar görmemeleri nedeniyle temyiz hakları bulunmadığından sanıklar müdafiinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Diğer suçlara ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanıklar İ.. B.. ve L.. B..'ye yükletilen katılan Bilge'ye karşı yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

2-Sanık İ.. B.. hakkında silahla tehdit ve yasak mermi bulundurma ile sanık Leman Benli hakkında katılanlar Bilge ve Sinan'a karşı hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin de usul ve Kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, katılanlar B.. B.. ve S.. B.. vekili ile sanıklar Leman Benli ve İ.. B.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3-Sanık İ.. B..'nin, katılanlar Bilge ve Sinan'ı tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın, katılan B.. B..'e gönderdiği ve soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısı tarafından zapta geçirilen 31.10.2009 tarihli mesajında “alayınızın ensesindeyim”; 10.11.2009 tarihli mesajında ise; “ sizi ve piçlerinizi kim korur, beni bekleyin ailece” şeklindeki sözlerinin katılanlar B.. B.. ve S.. B..'e karşı tehdit kapsamında kaldığı halde bu mesajların değerlendirmemesi,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın, katılan B.. B..'e gönderdiği ve soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısı tarafından zapta geçirilen 31.10.2009 tarihli mesajında “alayınızın ensesindeyim”; 10.11.2009 tarihli mesajında ise; “ sizi ve piçlerinizi kim korur, beni bekleyin ailece” şeklindeki sözlerinin katılanlar B.. B.. ve S.. B..'e karşı tehdit kapsamında kaldığı halde bu mesajların değerlendirmemesi,

b-Yine sanığın, aynı olay nedeniyle kardeş olan katılanlardan B.. B..'e gönderdiği 31.10.2009 tarihli mesajında; “O top S..'a da söyle, infazını unuttu o boynuzlu” şeklindeki sözlerinin abisi olan katılan S.. B..'e karşı hakaret,diğer dört mesajın da katılan B.. B..'e hakaret niteliğinde olması nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 125/2, 43/1, 43/2 madde ve fıkralarıyla cezalandırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar B.. B.. ve S.. B.. vekili ile sanık İ.. B.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/54, Karar No: 2020/428, Tarih: 20.10.2020

**Ceza Genel Kurulu         2020/54 E.  ,  2020/428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 06.03.2019 tarih ve 83-24 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mahsuba ve tutukluluk hâlinin devamına karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2019 tarihli 55597 sayılı ve “onama” istemli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosyayı inceleyen Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 07.11.2019 tarih ve 298-646 sayı ile; yokluğunda karar verilen ve davaya katılma talebi bulunan ... vekiline kararın tebliğ edilmesi maksadıyla tevdi kararı verilmiş, gerekçeli kararın tebliğ edildiği ... vekilinin temyiz talebinde bulunmaması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeniden Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK’nın 299. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca yapılacak temyiz incelemesi; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelemeye geçmeden önce;

1- Süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini talep eden sanığa, 5271 sayılı CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmesinin zorunlu olup olmadığının, bu bağlamda temyiz kapsamının,

2- Özel Dairece yapılan yargılama sırasında 12.12.2018 tarihli dördüncü oturumda heyetteki en kıdemli üye yerine daha az kıdemi bulunan üyenin heyete başkanlık yapmasının usul ve yasaya uygun olup olmadığının,

Belirlenmesi gerekmektedir.

Ön sorunların sırasıyla ele alınmasında fayda bulunmaktadır.

1) Süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini talep eden sanığa, 5271 sayılı CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmesinin zorunlu olup olmadığı;

İncelenen dosya kapsamından;

Belirlenmesi gerekmektedir.

Ön sorunların sırasıyla ele alınmasında fayda bulunmaktadır.

1) Süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini talep eden sanığa, 5271 sayılı CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmesinin zorunlu olup olmadığı;

İncelenen dosya kapsamından;

Yargıtay 9. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonucunda, 06.03.2019 tarihli oturumda hazır bulunan sanık ... ile müdafileri ... ve ...’a kısa kararın, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercisi ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Bu karara karşı, 5271 sayılı CMK’nın 291. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen on beş günlük süre içerisinde sanık müdafilerinden ...’ın 07.03.2019 tarihinde, ...’ın 12.03.2019 tarihinde, sanık ...’ın ise 11.03.2019 tarihinde temyiz talebinde bulundukları,

Sanığın temyiz dilekçesinde “06.03.2019 tarihinde yapılan duruşmada hakkımda verilen mahkûmiyet hükmünü temyiz ediyorum, temyiz dilekçemi hazırlamak için gerekçeli kararın tarafıma tebliğ edilmesini istiyorum. Gereğinin yapılmasını arz ederim.”,

Sanık müdafileri ... ve ...’ın ise “Yargıtay 9. Ceza Dairesinin (ilk derece) 2017/83 esas sayılı dosya kapsamında sanık ...’ın mahkûmiyetine dair tesis ettiği karar usul ve yasaya aykırıdır. Bu itibarla hükmü temyiz ediyoruz. 06.03.2019 tarihli mahkûmiyet hükmünü (duruşma talepli) temyiz ediyor, gerekçeli temyiz dilekçesini gerekçeli kararın tebliğinden sonra sunacağımızı saygıyla arz ve talep ediyoruz.” şeklinde ifadeler içeren dilekçelerle temyiz talebinde bulundukları,

Gerekçeli kararın, sanık müdafileri ... ve ...’a 22.04.2019 tarihinde elektronik tebligat yoluyla tebliğ edildiği, ...’ın temyiz nedenlerini bildirdiği ek dilekçesini, elektronik tebligata ilişkin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 7/a maddesinin 4. fıkrası uyarınca tebliğ tarihi kabul edilen 22.04.2019 tarihinde, CMK’nın 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal süre içerisinde Mahkemeye sunduğu,

Gerekçeli kararın sanık ...’a tutuklu bulunduğu Ereğli T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu görevlilerince tutanağa “okumak/almak” ibaresi yazılmak suretiyle 29.04.2019 tarihinde tebliğ edilmesinin ardından sanığın, CMK’nın 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal süresinden sonra 13.05.2019 tarihinde temyiz nedenlerini bildiren ek dilekçe sunduğu,

Gerekçeli kararın 03.05.2019 tarihinde tebliğ edildiği sanık müdafisi ...’nın ise CMK’nın 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal süresinden sonra 22.07.2019 tarihinde temyiz nedenlerini bildiren ek dilekçe sunduğu,

Anlaşılmaktadır.