muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/19204, Karar No: 2018/13131, Tarih: 18.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/19204 E.  ,  2018/13131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık, katılan ve olay anında katılanın yanında olan tanık ...'in soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlarına göre, koğuşta arkadaşı .... ile Kürtçe konuşan katılanı sanığın "2. kanala geçmeyin" diye uyardığı katılanın da bunun üzerine koğuşun kapısını sertçe çekip kapattığı ve merdivenlerden inerken sanığın duyabileceği şekilde yüksek sesle bağırarak "sinkaf ederim senin ikinci kanalını" dediği, daha sonra sanığında maç izlemek için yemekhaneye indiği ve katılanı görünce yanına giderek neden bana küfür ettin diye sorduğu, katılanın ben senin şahsına küfür etmedim diyerek ayağa kalktığı sırada sanığın katılana kafa atarak yaralanmasına neden olduğu olayda, mahkemece sanığın katılanın kendisine küfür ettiği yönündeki savunmasını doğrular nitelikte tanık beyanı bulunmadığı şeklindeki olayın sadece yemekhanede olan kısmını gören tanıkların beyanlarına göre ve yerinde olmayan gerekçe ile sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12561, Karar No: 2022/2499, Tarih: 28.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12561 E.  ,  2022/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2018 tarih ve 2018/163 - 2018/358 sayılı kararı

Suç :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7. maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı TMK’nın 5, TCK’nın 62/1, 53. maddeleri gereğince verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1 - BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği gözetilerek,

Oluş, iddia, bank Asya hesap dökümleri ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Sanığın örgütle iltisaklı olan Bank Asya'daki hesabını 16.11.2006 tarihinde açması, talimat öncesi ve Bank Asyanın TMSF'ye devir işlemi sonrası da hesabını aktif şekilde kullanmaya devam etmesi karşısında; Bank Asya'daki hesap hareketlerinin örgüt liderinin talimatı ile olmayıp, rutin bankacılık işlemleri şeklinde olduğu, sanığın sendika üyeliğine dair eyleminin ise sanığın konum ve kişisel özellikleri nazara alındığında sempati ve iltisak boyutunu aşan ve örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini ispat eden faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan ilk derece mahkemesince hüküm kurulan suç tarihinin yardım niteliğindeki en son eylem tarihi olan “06.03.2015” yerine bölge adliye mahkemesi karar başlıklarında “15.07.2016” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1239, Karar No: 2023/1546, Tarih: 27.04.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1239 E.  ,  2023/1546 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/3148 E., 2022/105 K.

DAVA TARİHİ : 05.11.2015

HÜKÜM/KARAR : Usulden Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/594 E., 2017/278 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı kooperatif ile aralarında 08.04.2008 tarihinde sulama şebekesi yapım işi hususunda ön sözleşme imzalandığını, ön sözleşmeyle yapımı bitirilecek sulama tesislerinin davacı ... tarafından davalı kooperatife devredileceğinin öngörüldüğü, davacının imzalanan ön sözleşme doğrultusunda inşa edilen yeraltı sulama tesisi maliyeti ile ilgili devir sözleşmesinden kaynaklanan ediminin eksiksiz ifa edip teslim ettiğini, ancak davalının devir sözleşmesini imzalamaması ve Damga Vergisini yatırmaması nedeniyle Başbakanlık Oluru çerçevesinde idarece yapılan ödemelerin taksitle alınmasına başlanamadığı beyanla, inşa edilmiş olan yeraltı suyu sulama tesisinin yapımı için sarf edilen toplam 1.006.55,68 TL'nin ihtarnamenin çekildiği 02.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamış, kooperatif başkanı duruşmalardaki beyanında; 2012 yılında tesisi devraldıklarını, 2013 yılında üç tane trafonun çalındığını, bu nedenle tesisi çalıştıramaz hale geldiklerini, bu durumu da DSİ'ye bildirdiklerini, ödemeyi de bu nedenle yapamadıklarını, 2015 yılında da doğal nedenlerle mahsul alınamadığından yine maddi sıkıntılarının devam ettini, bu nedenlerle ödeme yapamadıklarını, ödeme yapmalarının mümkün olmadığını, Damga Vergisini yatıramadıklarını, kuyuların taraflarınca kullanıldığını belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; taraflar arasındaki ön sözleşme ve sonrasında imzalanan sözleşmenin kendine has özellikler taşısa da temelde eser sözleşmesi olduğu, buna göre davacının ön sözleşme gereği meydana getireceği sulama şebekesini inşa edip davalıya teslim edeceği ve davalının ise ilk 3 yılı geri ödemesiz olan 12 yıllık taksitlerle inşa ettiği şebekeye ilişkin bedeli ödeyerek 12 yılın sonunda şebekenin mülkiyetine hak kazanacağı, Damga Vergisinin ödenip ödenmemesinin sözleşmenin geçerliliğine bağlı bir husus olmadığı, yine tam tersi durumda da Damga Vergisinin ödenmiş olmasının sözleşmenin şekil şartına aykırı yapılmasına rağmen sözleşmeyi geçerli hale getiremeyeceği, davacının iddiasının sözleşme Damga Vergisinin ödenmemesi nedeni ile sözleşmenin kurulamadığına yönelik olduğu, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin kanunun aradığı şartlara uygun olmakla Nisan 2013 tarihinde tamamlandığı ve her iki tarafı da bağlayıcı hale geldiği, Damga Vergisinin davalı tarafça ödenmemesi kendisinin vergi cezası ile karşı karşıya kalması sonucunu doğurmakla birlikte sözleşmenin sıhhatini etkileyecek bir husus olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı ... vekili dilekçesinde özetle; Damga Vergisi Kanunu'nun Ek 1 A1 fıkrasına göre; "Belli para ihtiva eden sözleşmelerin binde 7,5 nispetinde Damga Vergisine tabi tutulacağının belirtildiği, anılan Kanun hükümlerine göre sulama kooperatifi için hazırlanan devir sözleşmesinin bu kapsama girdiği anlaşılmakla, davalı tarafın devir sözleşmesini imzalamasına karşın, Damga Vergisini yatırmamış olmasının devir işleminin tamamlanmasına engel teşkil ettiğinden, mahkemenin gerekçesinin ve ret kararının yerinde olmadığını savunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin istinaf incelemesine konu kararında; taraflar arasında akdedilen kooperatif sulama şebekesine ait devir sözleşmesinde sözleşme tarihinin 13.05.2010 olarak düzenlendiği, taraflarca imzalanan ve sahteliği iddia edilmeyen sözleşme ve ekinde kesin kabul tarihinin 31.08.2012 olarak kararlaştırıldığı, söz konusu bu sözleşmenin 8. maddesinde "yeraltı sulama şebekesinin devrine esas olan bedel 2013 yılı değeri olan 1.106.055,68 Eski TL'dir. Taraflar yeraltı sulama şebekesinin kooperatife devredildiği tarihten itibaren 15 yıl müddetle idame ettirilmesini kabul ederler. Yeraltı sulama şebekesinin kooperatife devredildiği tarihten itibaren ilk 3 yıl geri ödeme yapılmayacak, tesis bedeli kooperatif tarafından 4. yıl olan ... tarihinden itibaren 12 yıl süresince eşit taksitler halinde faizsiz olarak idareye ödenecektir. Yıllık taksit tutarı 92.171,31 TL'dir. Geri ödeme taksitleri ait olduğu yılın Aralık ayı sonuna kadar DSİ Bölge Muhasebe Müdürlüğü'ne yatırılır. Zamanında ödenmeyen borçlar genel hükümleri gereğince 818 sayılı Borçlar Kanunu'ndaki alacaklı ve borçlu ilişkisi kapsamında 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'na göre tahsil edilir." hükmünün bulunduğu, somut olayda; ön sözleşme tarihinin 08.04.2008 ve devir sözleşmesi tarihinin 13.05.2010 olduğu, yeraltı sulama şebekesinin kooperatife devredildiği tarihin kesin kabul tarihi olan 31.08.2012 tarihi olduğu, davanın 05.11.2015 tarihinde açıldığı, ön sözleşme ve devir sözleşmesinde taraflarca açıkça yeraltı sulama şebekesinin kooperatife devredildiği 31.10.2012 tarihinden itibaren ilk 3 yıl geri ödeme yapılmayacağı, tesis bedeli kooperatif tarafından 4. yıl olan yani buna göre 2016 yılından itibaren 12 yıl süresince eşit taksitler halinde faizsiz olarak idareye verileceğinin kararlaştırıldığı, davalının, 2016 yılı Aralık ayına kadar ön sözleşme ve devir sözleşmesi gereğince davacıya olan borcunu taksitler halinde ödemeye hakkı bulunduğu, 6100 sayılı HMK 114/1-h maddeye göre hukuki yararın dava şartı olduğu, davanın erken açılmasının dava şartlarından olan hukuki yarar kapsamında olup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.05.2011 tarih, 2011/11/186 Esas, 2011/352 Karar sayılı ve 12.02.2014 tarih, 2013/14-385 Esas, 2014/100 Karar sayılı kararlarında da değinildiği üzere davanın erken açılması ibaresinin dava şartlarından olan hukuki yarar kapsamı içinde kaldığını, dava tarihi itibariyle davacının ön sözleşme ve devir sözleşmesinden kaynaklanan alacağı muaccel olmadığından, erken dava açıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi nedeni ile HMK 353/(1)-b-2 maddesi gereğince davacı vekilinin istinaf taleplerinin yukarıdaki gerekçelerle kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, 6100 sayılı HMK 114/1-1 ve 115/1-2 maddeleri gereğince davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; açılan davada da her tür dava şartının yerine getirildiğini, davacının, davalı kooperatiften 1.006.055,68 TL alacaklı olduğunu, vadesinden önce talepte bulunulamayacağı gerekçesi ile dava usulden reddedilmiş olsa da eser sözleşmelerinde ücret ödeme borcunun iş sahibin asli edimi olduğunu, kooperatifin eser sözleşmesine ve borca herhangi bir itirazı yokken mahkemenin zamanın da önce ifa talep edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar vermesinin yasal olmadığını, kaldı ki bu durum usul ekonomisine de aykırı olduğunu, 6 yıldır dosya borcunu ödemeyen ve dosyaya herhangi bir itirazı olmayan kooperatif aleyhine açılmış davanın usulden reddine karar verilmesi yasal olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuku

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 114/1-h maddesi, 115/1-2 . maddesi, 353/(1)-b-2 maddesi,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. mülga BK m. 355 vd.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle dava tarihi itibari ile alacak muaccel hale gelmediğinden davanın erken açıldığı ve davanın erken açılması ibaresinin dava şartlarından olan hukuki yarar kapsamı içinde kaldığının kabulünde bir hata olmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

2.Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

3.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14985, Karar No: 2025/2065, Tarih: 20.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14985 E.  ,  2025/2065 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2387 E., 2022/2786 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İstinaf başvurusunun esastan reddi ile hükmün Onanması

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin bu kapsamda olan temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, sanığın yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/894, Karar No: 2012/8275, Tarih: 19.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/894 E.  ,  2012/8275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının, 380 ... Nakil Hattı için taşınmazın tüm değerinin % 1'ini geçemeyeceği gözetilmeden, bu hatlar nedeniyle daha yüksek oranlarda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2- İncelenen tapu kaydından dava konusu taşınmaz üzerinde öncesinde ... lehine irtifak hakkı tesis edildiği anlaşılmakla, ilgili kurumdan buna ilişkin kayıt ve belgeler getirtilip, taşınmaz üzerinde irtifak hakkı tesis edilmesi nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün hesaplamada dikkate alınması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki pilon yerlerinin davacılar payı oranında bedeline hükmedildiği halde, tesciline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1799, Karar No: 2021/8793, Tarih: 11.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1799 E.  ,  2021/8793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın olay tarihinde kahvehanede tartıştığı mağdur ...'nün kendisine sandalye ile vurmaya çalışması üzerine aracından aldığı tahrayı eline alarak mağduru tehdit ettiğinin kabulü karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Tehdit, suçu nedeniyle dosyaya yansıyan ve talep edilen somut (maddi) bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel oluşturmaması, sanığın duruşmadaki hali olumlu görülerek takdiri indirim uygulanması, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hükmolunan hapis cezalarının ertelenmesi karşısında, sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihinin 28/06/2014 öncesi olduğu gözetilip CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken "sanığın sabıkasında daha önceden verilen hükmün açıkalnmasının geri bırakılması kararı bulunduğundan yeniden hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının uygulanmasına..." şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle, ertelemeden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnamedeki görüşe aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.