muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1637, Karar No: 2021/10058, Tarih: 22.11.2021

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden

hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak Yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaylar değerlendirildiğinde;

1- Sanık ... yönünden;

Sanık hakkında dosya kapsamındaki sanığın eylemlerinin örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında sanığın örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı, ancak örgüt liderinin talimatı doğrultusunda örgütle irtibatlı Bank Asya isimli bankada hesap açtırarak hesabına para yatırması da nazara alındığında eyleminin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Sanıklar ..., ... ve... yönünden;

2- Sanıklar ..., ... ve... yönünden;

Sanıklar hakkında örgüt üyeliği isnadına delil olarak gösterilen eylemlerinin, aşamalarda genel olarak değişmeyen savunmalarının aksini ortaya koyan, örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla bağlandıkları, süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk kapsamında değerlendirilebilecek olguları taşımamakla birlikte, bunun dışında mahkumiyetlere esas herhangi bir iddia ve delil bulunmaması nazara alındığında atılı suçtan beraatleri yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve sanıklar ..., ..., ... ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6928, Karar No: 2015/7313, Tarih: 10.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/6928 E.  ,  2015/7313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 785,64 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 26.3.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 785,64 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 26.03.2014 tarih ve 2012/2064 esas 2014/226 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki 07.11.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2, 35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de; Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 26.03.2014 tarih ve 2012/2064 esas 2014/226 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7810, Karar No: 2015/29843, Tarih: 27.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/7810 E.  ,  2015/29843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/177949

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/348 (E) ve 2014/187 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikayetçi Ü.. A..'in 31.01.2014 tarihli dilekçe ile davaya katılmak istediğini belirtmesine karşın, ilk derece mahkemesince bu isteği karara bağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı gözetilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi Ü.. A..'in davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

Katılanın aşamalardaki tutarlı beyanları, tanık öğrenciler E.. Ç.. ile A.. N..'ın katılanı teyit eden soruşturma aşamasındaki beyanları karşısında; suça sürüklenen çocuğun, gürültü yapmaması konusunda kendisini uyaran öğretmeni olan katılana yönelik kafa tutarak sinkaflı hakaret etmesi, bir gün sonra da sıraya çantasını vurarak "sizinle dışarıda görüşeceğiz " şeklinde tehdit etmesi eylemleri nedeniyle tanıkların rehber öğretmen huzurunda verdikleri soruşturma aşamasındaki beyanlarına itibar edilmeyerek, suça sürüklenen çocuk hakkında yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan Ü.. A..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/05/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı oy;

Kanuna aykırı ve katılan Ü.. A..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/05/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı oy;

Suç tarihinde 14 yaşında ve 9.sınıf öğrencisi olan suça sürüklenen çocuk Ahmet’in kimya dersinde gürültü yaptığı için müşteki müdahil öğretmeni tarafından önce uyarıldığı, sonra başına kitapla vurulduğu, sözlü karşılık vererek tehdit ettiği için sınıftan çıkartıldığı, çantasını almak için tekrar sınıfa girdiği, çıkarken sinkaflı küfür sarfettiği iddiasıyla hakkında yapılan soruşturma sırasında görgüye dair beyanda bulunan tanıklardan Ahsen’in beyanında özetle, öğretmenin Ahmet’i uyarmak maksadıyla kafasına eliyle vurduğunda Ahmet’in sinirlenerek ayağı kalktığı “siz kim oluyorsunuz da bana vuruyorsunuz.” dediği, öğretmenin de “Defol git, sınıftan çık” dediğinde de Ahmet’in “hocasınız diye saygı gösteriyorum, sonunda elimde kalacaksınız” diyerek sınıftan çıktığını, 5 dakika sonra tekrar sınıfa gelip çantasını alıp çıkarken de duyamadığı şekilde küfür ettiğini bildirdiği, aynı tanığın duruşmadaki ifadesinin daha doğru olduğunu bildirerek öğretmenin suça sürüklenen çocuğun kafasına kimya kitabıyla vurarak uyardığı, Ahmet’in de tepki göstererek ayağa kalkıp “öğretmensen öğretmenliğini bil, kadınsan kadınlığını bil” dediğini, sınıfa tekrar geldiğinde de kapıyı hızlı kapattığını, kendisine gülen arkadaşlarına “Ananı sinkaf ederim” diyerek küfrettiğini bildirdiği,

Diğer tanık Emre’nin de, kolluktaki ifadesinde öğretmenin suça sürüklenen çocuk Ahmet’in kafasına dokunarak “defterin nerede” dediğinde, öğretmenine “defter yok, siz kim oluyorsunuz da bana vuruyorsunuz” diyerek öğretmenin eline vurduğunu, çıkan tartışma sonunda sınıftan çıkarıldığı, Ahmet’in sınıftan çıkarken öğretmene yönelik “senin A…na koyarım” diye küfrettiğini, ertesi gün tekrar aynı öğretmenin dersine gelerek içerdeki çantasını alıp çıkarken de “sizinle dışarda görüşecez” diye tehdit ettiğini beyan ettiği, fakat mahkemede daha farklı bir beyanda bulunarak, kollukta söylemediği şeylerin yazıldığını iddia ettiği, tanık Emre’nin mahkemedeki beyanında : “Hoca sinirliydi, çünkü kimse dersi dinlemiyordu, elindeki kimya kitabıyla Ahmet’in kafasına 2-3 kere vurdu, Ahmette ne oluyor diye ayağa kalkıp öğretmenin kitabı tuttuğu elini itekledi, ben saygımdan bir şey yapmak istemiyorum, kadınsan kadınlığını bil, öğretmensen öğretmenliğini bil” diyerek sınıftan çıktığını, bizler Ahmet’in hali komik oldu diye gülünce bizlere de küfretti, ertesi günde sınıfa gelen Ahmet’in yanında velisi de vardı, öğretmene “ayıp ettiniz” dediğini, tehdit etmediğini, öğretmenin Ahmet’in özrünü kabul etmediğini, Ahmet’in uyumlu bir öğrenci olduğunu belirttiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme müşteki müdahili de dinlemiş, kolluktaki beyanı ile benzer olduğu şekilde olayın öncesinde suça sürüklenen çocuğu uyarmak maksadıyla kafasına defter ile dokunduğunu kabul etmiş, suça sürüklenen çocuğun kendisine “…ben sana yapacağımı bilirim” şeklinde tehdit ve “ananı avradını sinkaf ederim” diyerek hakaret ettiğini, ertesi gün rehberlik servisinde çocuğun babası ile görüştüğünden dolayı, Ahmet’in kendisine “şimdi yaptığını beğendin mi? memnun oldun mu? bundan sonra seninle dışarda görüşeceğiz, sana yapacağımı bilirim” diye ikinci kez tehdit ettiğini, kendisinden de özür dilemediği, şikayetçi olduğunu bildirmiştir.

Suça sürüklenen çocuk Ahmet Savcılıkta verdiği savunmasında “hakaret ve tehdit suçunu işlemediğini, öğretmenin anlattıklarını yazmak için defterini aradığı sırada müştekinin kafasına defteri ile vurduğunu ve sınıftan çıkarttığını ertesi gün okuldan ayrıldığı için memnun olup olmadığını sorduğunu, onu tehdit etmediğini bildirdiği, müdafi ise suça sürüklenen çocuğa yönelik öğretmenin haksız bir eylemi sonrasında söylenen sözlerin suç oluşturmayacağını, tehdit suçunu da işlemediğini bildirmiştir.

Suça sürüklenen çocuk duruşmada da öğretmenin davranışı nedeniyle canı yandığı için, bağırarak tepki verdiğini ancak, hakaret ve tehdit etmediğini, okul müdürü ile konuşarak öğretmenden özür dilemek istediğini, fakat müdürün, boşuna özür dileme kabul etmez, senin bu okuldan gitmen gerekir dediği olayda;

Yerel Mahkeme savunma, savunmayı teyit eden tanıkların duruşmadaki beyanlarına ve diğer delillere dayanarak, suça sürüklenen çocuğun beraatine hükmetmiştir.

Yerel Mahkemenin oluşa ve tanık beyanlarına uygun olan kararı, bizce de yerindedir. Çünkü tanıklar küçük yaşta olup, kollukta verdikleri beyanların zapta yanlış geçirildiğinden bahsetmektedirler ve kolluk zabıtları incelendiğinde de tanık Ahsen’e ait 29.03.2013 tarihli tutanakta müştekinin ifade etmediği, tanığında duruşmada kabul etmediği, iddianamede de bu şekilde yer almadığı halde “…sonunda elimde kalacaksınız” tehdit ibaresinin yazılı olduğu, sinkaf küfürünün de oluşa aykırı olarak 5 dakika sonra sınıfa geri gelerek gerçekleştirildiği belirtilmektedir. Oysa bu olay ertesi gün gerçekleşmiştir.

29.03.2013 tarihli kolluk tarafından hazırlanan bilgi sahibi ifade tutanağında CMK’nın 53 vd. maddelerine göre küçük yaştaki tanığın yemin ettirilerek tespit edilen ifadesini içeren bu tutanak gerçeği yansıtmamaktadır.

Tanık Erme’ye ait kolluk bilgi sahibi ifade tutanağında da CMK 53. maddesine göre yeminle beyanına başvurulduğu ve tanığın da mahkeme farklı beyanda bulunduğu bir husus olan Ahmet’in sınıftan çıkarken hocaya “senin a…koyarım” dediğine dair kısmın tutanağa sonradan eklenmiş olduğunun açıkça anlaşıldığından bu tutanağa itibar etmek mümkün bulunmadığı görülmektedir.

Tutanak ve müdahil müştekinin suça sürüklenen çocuğa yönelik eylemi ile ilgili yasal gereğine mahallinde müracaat olanağı bulunmaktadır.

Tutanak ve müdahil müştekinin suça sürüklenen çocuğa yönelik eylemi ile ilgili yasal gereğine mahallinde müracaat olanağı bulunmaktadır.

Açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin şüpheden sanık yararlanır ilkesine göre suça sürüklenen çocuğun beraatine dair kararı, usul ve yasaya uygundur. Bu nedenle sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2017/37417, Karar No: 2021/219, Tarih: 13.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/37417 E.  ,  2021/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının, sanıklar aleyhine 31/10/2014 tarihinde yaptığı temyiz talebinden, 19/11/2014 tarihli dilekçesi ile vazgeçtiğinden, katılan vekilinin temyizine hasren yapılan incelemede;

Katılan ...'ın..... San. ve Tic. A.Ş’nin yetkilisi olduğu, baba oğul olup ..... San. Tic. Ltd. Şti'nin yetkilileri olan sanıkların, katılan şirketin yapmış olduğu inşaatın yüklenici firması oldukları, aralarındaki ticari ilişki nedeniyle katılan firmanın verdiği .... seri nolu imzasız çeki, 05/11/2012 keşide tarihli ve 100.000 TL bedelli olarak doldurup katılan yerine sahte imza atmak suretiyle, Türkiye Finans Katılım Bankası .... Şubesi'ne tahsil için ibraz ettikleri; ancak, keşideci imzasının tutmaması nedeniyle işlem yapılmadığı, bunun üzerine suça konu çeki icra takibine koydukları, sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

Sanıklar ile katılan arasında, katılanın şirketine ait inşaatların yapılması hususunda 17/03/2010 tarihli sözleşmenin düzenlendiği, daha sonra taraflar arasında çıkan anlaşmazlık nedeniyle 06/07/2011 tarihli sözleşme ile karşılıklı olarak akdin feshedildiği ve katılan şirket tarafından, sanıkların alacaklı olduğu bedel karşılığında bir kısım çekler verildiği, bu fesihten sonra katılan tarafça Gaziantep ..... Noterliği’nin 25605 yevmiye nolu ihtarnamesi ile verilen çeklerin geri iade edilmesi için sanıkların sahibi bulunduğu şirkete ihtarname çekildiği, dava konusu çeke ilişkin sanık ... tarafından katılan şirket aleyhine Kadıköy 6. İcra Müdürlüğü’nün 2011/20717 sayılı dosyası ile icra takibine başlandığı, her ne kadar çekteki keşideci imzasının katılana ait olmadığından bahisle sanıklar hakkında dava açılmış ise de, katılanın beyanında, sanık ...’a 2011 yılı Temmuz ayında borcuna karşılık 11 adet çek verilmesi için elemanlarına talimat verdiğini, o gün sanık ...’un boş çek yapraklarının fotokopisini çektireceği bahanesi ile çekleri alıp bu çeklerle kaçtığını beyan etmesi karşısında, sanık ...’un sözleşme uyarınca katılandan alacaklı olduğu ve kendisine tanzim edilip verilecek olan çekleri boş bir şekilde almasının hiç bir anlamı olmayacağı, kaldı ki çeklerin boş olarak fotokopi için sanığa verilmesinin ve katılanın 2011 yılının Temmuz ayında olduğunu iddia ettiği bu eylemi şikayet etmek için aynı yılın Kasım ayının 21. gününe kadar beklemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, yine taraflar arasında borcun yapılandırma ve tasfiyesine ilişkin yapılmış olan 10/06/2013 tarihli protokolde, sanıkların alacaklı olduğu miktarın ödenmesi halinde suça konu çekin de içlerinde bulunduğu çeklerle ilgili icra takip dosyalarında işlem yapılmayacağı hususunda anlaşmaya varıldığı, çalıntı olduğu iddia edilen bir çekin taraflar arasındaki borçlara ilişkin yapılan protokol kapsamına alınmasının izahının yapılamayacağı, bilirkişi incelemesi sonucunda da çekteki imzanın sanıklara ait olduğunun tespit edilemediği anlaşılmakla; sanıkların atılı suçları işledikleri hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçları işlediğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme sonucu karar verildiğine ve atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 13/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10779, Karar No: 2015/16126, Tarih: 05.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/10779 E.  ,  2015/16126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının sigortalı hizmet cetvelinin ilgili ... celbi ile dosyaya eklenmesi ve sigortalı hizmet cetvelinde 22.09.2014 tarihinden sonra işe giriş kaydı bulunduğunun anlaşılması halinde, işe giriş kaydı olan işyerinin dava dışı ....'ne ait olup olmadığının tespitine yarar her türlü delil ve belge eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23287, Karar No: 2012/23496, Tarih: 19.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23287 E.  ,  2012/23496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ikramiye ve aile yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... Belde Belediyesinde çalışmakta iken davalı belediyeye bağlanması sebebiyle davalı belediyede çalışmaya başladığını, işyerinde yürürlükte bulunan 15.02.2008-14.02.2010 tarihleri arası geçerli Toplu İş Sözleşmesinden yararlanabilmek amacı ile başvuru yaptığını, ilgili sendika tarafından yapılan bildirim üzerine aylıklarından sendika aidatının kesildiğini, ancak ikramiye ve aile yardımının ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ikramiye alacağından 80,00 TL, aile yardımı alacağından 20,00 TL olmak üzere toplam 100,00 TL alacağın temerrüt tarihinden itibaren en yüksek işletme kredi faiz oranına göre ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 15.02.2008-15.02.2010 tarihleri arasında geçerli olan Toplu İş Sözleşmesinden Hizmet-İş Sendikasının talebinin bulunmaması ve ek sözleşme de yapılmaması sebebiyle yararlandırılmadığını, 15.02.2010 tarihinden itibaren geçerli olan toplu iş sözleşmesinden ise yararlandırıldığını, ... Belediyesi Encümenince asgari ücret tesbit komisyonu kararına aykırı olarak fahiş tutarda ücret zammı uygulandığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde çalışmaya başladığı tarihten sonra Hizmet-İş Sendikasına üye olduğu, sendika aidatının kesildiği, sendika aidatının kesildiği tarihten itibaren işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmaya hak kazandığı, 25.06.2008 tarihinde akdedilen 15.02.2008-14.02.2010 tarihleri arası geçerli olan Toplu İş Sözleşmesinin 44. maddesinde, toplu iş sözleşmesi kapsamına giren işçilere 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na tabi Devlet memurlarına ödenen aile yardımının aynen uygulanacağının, 56/B. maddesinde ise, 52 günlük ücreti tutarındaki ilave tediyelere ilaveten ayrıca yılda 60 günlük ücretleri tutarında ikramiye ödeneceğinin belirtildiği, davacının belirlenen dava konusu alacaklarının talep edilenden fazla olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacının, davalı işyerinde 15.02.2008-14.02.2010 tarihleri arası geçerli olan davalı ... ile Hizmet-İş Sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin davaya konu hükümlerinden yararlanıp yararlanmayacağı uyuşmazlık konusudur.