muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/274, Karar No: 2015/16388, Tarih: 23.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/274 E.  ,  2015/16388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/187804

Mahkemesi : Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 08/04/2014

Numarası : 2013/109-2014/269

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların bereatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yetersiz ve kaza tespit tutanağı ile çelişkili bilirkişi raporuna istinaden hüküm kurulduğuna, bilirkişi raporu kendilerine tebliğ edilmeden karar verilerek haklarının kısıtlandığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gündüz vakti, meskun mahalde, sisli-dumanlı ve yağmurlu, ıslak, bölünmüş, tek yönlü, 3 şeritli ve şerit çizgili, 10,5 metre genişliğindeki, asfalt, düz, eğimli yolda önde giden...... plakalı minibüsün motor kısmında yanma ve duman olduğunu, dumanın yolu kapladığını gören Muttalip'in yönetimindeki kamyonetin hızını azaltarak temkinli bir şekilde seyrettiği sırada, önündeki araçların durması üzerine onun da durması, bu sırada arkasından gelen sanık M.. D..'ın kullandığı kamyonet ile Muttalip'in aracına arkadan çarpması, onun arkasında bulunan sanık M.. Ç..'ın da yönetimindeki kamyon ile M.. D..'ın aracına arkasından çarpması ve onun arkasında çekici ve yarı römork ile seyreden ölenin de önündeki M.. Ç..'ın kamyonuna arkadan çarpması ve kazaya bağlı olarak kazadan 15 gün sonra 22.01.2013 günü hastanede ölmesi şeklinde gelişen olayda, ölenin yol, hava ve görüş mesafesine göre hızını azaltmaması ve takip mesafesini dikkat etmeyerek arkadan çarpma kusurunu işlemesi ve ölümün buna bağlı olarak gerçekleşmesi nedeniyle önde bulunan ve arkadan çarpılan sanıklara ölümün meydana gelmesinde kusur yüklenilemeyeceği anlaşılmakla,

Sanıkların kusursuz oldukları ve müteveffanın tam ve asli kusurlu olduğunun tespit edilmesi nedeniyle sanıklar hakkında beraat kararı verildiği halde, hükümde beraat kararının CMK'nın 223/2-c yerine CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükümdeki “e” yerine “c” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3651, Karar No: 2021/1757, Tarih: 18.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/3651 E.  ,  2021/1757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hüküm kurulurken Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/ Yunanistan, 16.12.1992; ... de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3 maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. Maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11030, Karar No: 2016/18243, Tarih: 26.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/11030 E.  ,  2016/18243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2544, Karar No: 2019/3514, Tarih: 27.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/2544 E.  ,  2019/3514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Nafaka-Tedbiren Velayet-Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından ortak çocuk Zeynep'in velayetinin anneye verilmesi (tedbiren ve kesin velayet), yoksulluk nafakası, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı erkeğin tedbiren velayete yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/l-ç maddesi gereğince bağımsız olarak açılan velayete ilişkin kararlar temyiz edilemediğinden davalı-davacı erkeğin tedbiren velayete yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı-davacı erkeğin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Mahkemece tarafların ortak çocuklarının velayetleri (2003 doğumlu Rümeysa, 2006 doğumlu Mehmet Ali ve 2012 doğumlu Zeynep) davalı-davacı babaya bırakılmış, davacı-davalı annenin velayete yönelik istinaf isteği üzerine ilgili bölge adliye mahkemesi tarafından kadının ortak çocuk Zeynep'in velayetine, velayete bağlı olarak iştirak nafakasına ilişkin itirazları kabul edilerek ortak çocuk Zeynep'in velayetinin anneye verilmesine, ortak çocuk Zeynep lehine iştirak nafakasına ve baba ile ortak çocuk Zeynep arasında kişisel ilişkiye hükmedilmiş, erkek tarafından temyiz isteğinde bulunulmuştur. Velayet düzenlemesinde çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde asıl olan küçüğün yararını korumak ve geleceğini güvence altına almaktır. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Toplanan deliller, tanık ifadeleri, uzman raporu, velayeti babaya bırakılan diğer çocukların ifadeleri de değerlendirildiğinde ortak çocuk Zeynep'in velayetinin kardeşlerin ayrılmaması da düşünülerek babaya verilmesi menfaatinedir. Açıklanan sebeple bölge adliye mahkemesi kararının ortak çocuk Zeynep'in velayeti, buna bağlı olan iştirak nafakası ve baba ile bu çocuk arasında kurulan kişisel ilişki yönlerinden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı-davacı erkeğin tedbiren velayete ilişkin temyiz dilekçesinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, yukarıda 2-b bendinde gösterilen sebeple; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 25.01.2018 tarih 2017/958 esas - 2018/44 karar sayılı kararının ortak çocuk Zeynep'in velayeti, buna bağlı olan iştirak nafakası ve baba ile bu çocuk arasında kurulan kişisel ilişki yönlerinden BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2-a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/17596, Karar No: 2015/7222, Tarih: 30.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/17596 E.  ,  2015/7222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Sulh Hukuk Mahkemesi

...Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 30.04.2014 tarihli yazısı ile hükümlü ...'a vasi atanması istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm vasi adayı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün ihbar yazısı ile hükümlü ....'a Türk Medeni Kanununun 407. maddesi gereğince vasi atanması istenilmiş, mahkemece davanın kabulü ile ...'ın vasi atanmasına karar verilmiş, karar atanan vasi tarafından şahsa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 422. maddesi gereğince, vasinin sıfatına karşı yapılan itirazları veya vasinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini (özürleri) inceleme görevi öncelikle vesayet makamı olan sulh mahkemesine, onun kabul etmemesi halinde denetim makamı olan asliye mahkemesine ait bulunulduğundan; vasinin şahsına yönelik itiraza ilişkin dilekçenin açıklanan kurallar çerçevesinde değerlendirilip, vesayet makamınca itiraz nedenleri yerinde görülmediği takdirde denetim makamınca bu konuda aynı Kanunun 488.maddesi uyarınca kesin bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine İADESİNE, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1451, Karar No: 2014/9513, Tarih: 12.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1451 E.  ,  2014/9513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2009/1042-2012/557

Taraflar arasında görülen maddi ve manevi tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava; elektrik direğine çıkarak elektrik çarpması nedeniyle zarar gören davacı ve ailesinin açtığı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı vekili; sözkonusu olayın gerçekleşmesinde kuruma izafe edilecek bir kusur bulunmadığından bahisle, davanın reddini talep etmiştir.

Yerel mahkemece; davacı A.. A.. yönünden maddi tazminat talebinin kabulü, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü, diğer davacılar yönünden maddi ve manevi tazminat isteminin reddi cihetine gidilmiştir. Hüküm, davacılar ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan kusur oranına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

1-) Mevcut yargılama dosyasında maluliyete esas raporlar Şanlıurfa Eğitim ve Araştırma Hastanesi ile Şanlıurfa Balıklıgöl Devlet Hastanesinden alınmıştır. Şanlıurfa Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan raporda maluliyet oranı %32 iken, Şanlıurfa Balıklıgöl Devlet Hastanesinden alınan raporda %9 olarak belirlenmiştir. Her iki rapordaki maluliyet oranları farklılık arzetmekte ise de raporlar arasındaki çelişki giderilmemiştir. Kaldı ki, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nın 16/II-c maddesi gereğince, meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle görevli kurum Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'dur.

Şu halde mahkemece, maluliyet raporları arasındaki çelişkiyi de giderecek biçimde davacının maluliyet durumunun Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu marifeti ile tespit edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

2-) Uyuşmazlık davacının yakınlarına manevi tazminat hükmedilip hükmedilemeyeceği noktasındadır.

Şu halde mahkemece, maluliyet raporları arasındaki çelişkiyi de giderecek biçimde davacının maluliyet durumunun Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu marifeti ile tespit edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

2-) Uyuşmazlık davacının yakınlarına manevi tazminat hükmedilip hükmedilemeyeceği noktasındadır.

Bilindiği üzere, somut olayda uygulama yeri bulan BK 49.maddede “Şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini dava edebilir. Maddede belirtilen kişilik haklarına, kişinin yaşamı, sağlığı, beden ve ruhsal bütünlüğü gibi varlıkların tümü girmektedir. Kişinin duygu yaşantısı ve düşünce dünyası da kişisel varlıklar olup, yasa tarafından korunmuştur. Duygu yaşantısı da ruhsal uyum ve denge, ruhsal sükun, yakınlarla olan gönül bağlılığı, aile birliği kişisel varlıklardır. Manevi acılar verdirilmek yolu ile de ruhsal varlıklara saldırılmış olur. Kişisel değerlere saldırı yolu ile kişiye manevi acılar verdirmek kişinin ruhi varlığına ve sonuçta kişilik hakkına saldırıyı ortaya koyar. Bunun gibi, zarar görenin kişilik hakları ihlal edildiği gibi sözkonusu haksız eylemle zarar görenin aile fertlerinin de kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Çünkü, bu eylem sonucu gerek davacının, gerekse aile fertlerinin ruhsal dengeleri bozulacaktır.

Öte yandan, BK 47.madde de düzenlenen “Hakim, hususi halleri nazara alarak cismani zarara düçar olan kimseye yahut adam öldüğü takdirde ölünün ailesine manevi zarar namiyle adalete muvafık tazminat verilmesine karar verebilir.” Hükmünden de anlaşılacağı üzere cismani zarara uğrayan kimseye manevi tazminat verilebilecektir. Doktrinde ve yerleşik içtihatlarda da belirtildiği gibi cismani zarar kavramına ruhi bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin de girdiği, bir kimsenin cismani zarara maruz kalması sonucunda onun eş ve çocukları gibi çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle hukuken korunan ruhi ve asabi sağlık bütünlüğü ağır bir şekilde haleldar olmuşsa bu durumda yansıma yolu ile değil doğrudan doğruya zarara maruz kalmasının söz konusu olduğu, davacının yaralanması nedeniyle eşi ve çocuklarının da manevi tazminat isteyebileceği kabul edilmiştir. Bu husus Hukuk Genel Kurulu’nun 26.4.1995 Tarih, 1995/11-122 Esas, 430 Karar sayılı ilamında da belirtilmiştir.

Gerek BK 47.maddedeki cismani zarar kavramından, gerekse BK 49.maddedeki kişilik hakları kavramından yola çıkılsın, tüm bu olayların davacının aile fertlerindede manevi zarar doğuracağı açık olduğundan, davacının aile fertleri yönünden de bir miktar manevi tazminata hükmetmek gerekirken, diğer davacılar yönünden davanın tamamen reddi isabetsiz olup, bozmayı gerektirir.

Gerek BK 47.maddedeki cismani zarar kavramından, gerekse BK 49.maddedeki kişilik hakları kavramından yola çıkılsın, tüm bu olayların davacının aile fertlerindede manevi zarar doğuracağı açık olduğundan, davacının aile fertleri yönünden de bir miktar manevi tazminata hükmetmek gerekirken, diğer davacılar yönünden davanın tamamen reddi isabetsiz olup, bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların maddi ve manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1717, Karar No: 2020/7328, Tarih: 15.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/1717 E.  ,  2020/7328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

1-Sanıklar hakkında 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davalarında; sanık ...’ın aşamalardaki savunmalarında ''söz konusu ...Ltd. Şti.’ni arkadaşı olan ... ile birlikte 17 Kasım 2008 tarihinde devraldıklarını, bu dönemde annesinin kanser tedavisi gördüğünden dolayı şirketin işleriyle ilgilenemediğini, şirket ortağı olan ...’ün şirketin tüm resmi işleriyle ilgilendiğini, 25 Mart 2009 tarihinde devraldığı hisseleri ... ve isminin daha sonra ... olduğunu öğrendiği şahsa satarak devrettiğini, sahte fatura düzenlemediğini, sahte fatura düzenlenip düzenlenmediği hakkında da bilgi sahibi olmadığını beyan ettiği, diğer sanık ... ise mahkeme huzurundaki sözlü ve 24.10.2014 tarihli yazılı savunmalarında özetle şeklen akaryakıt istasyonu işletiyor gibi görünmesine ve şirketin yöneticisi durumunda olmasına rağmen fiilin şirketle ilgili hiçbir iş yapmadığını, bütün faturaların noter satışı sonrası şirketin devir işlerini yapan ... ve ... isimli şahıslarda kaldığını, fatura düzenlemediğini ve bunları kullanmadığını savunarak atılı suçları inkar ettiği; suça konu şirketin 2009 takvim yılından ve 2010 takvim yılı Haziran ayına kadar beyannamelerini veren sanık ... ise savunmalarında diğer sanıkların sorumlusu oldukları şirketin düzenlediği faturaların sahte olup olmadığını bilmediğini, getirilen faturaları kayıtlara işlediğini, gelir ve giderler ve bunların kanıtlanması için ibraz edilen belgeler arasında tutarsızlık olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından;

a)Sanıklar ... ve ...’in savunmalarında adı geçen ... adlı kişinin ve dava dışı ortak ...’in, CMK'nin 48. maddeleri uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi,

b)Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asılları getirtilip sanıklar ve tanıklar ... ve dava dışı ortak ...’e gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde yazı ve imza örneklerinin alınarak faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya tanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya ... ve ...’e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullanan mükellef/şirket yetkililerinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitiyle CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

aa)Faturaları kullanan mükellef/şirket yetkililerinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitiyle CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

bb)Şirkete ait 2008 ve 2009 yıllarında bastırılan fatura teslimlerinin matbaalar tarafından kime yapıldığının araştırılması, bu hususta da gerekirse imza incelemesi yaptırılması,

cc)Şirketin 2008 yılı Kasım ve Aralık ayları beyannamelerini veren muhasebecisi olan ve vergi raporlarının düzenlenilmesi sırasında vergi müfettişleri tarafından ifadesine başvurulan ...’ın CMK'nin 46. ve 48. maddeleri uyarınca tanıklıktan çekinme hakkı hatırlatılarak tanık olarak dinlenilmesi, kendisinden beyannamelere konu faturaların kim tarafından

getirildiğinin, söz konusu iş yerinin sanık ... tarafından işletilip işletilmediğinin sorulması,

dd)Sanık ...'ye beyannameler için belgelerin kimin tarafından kendisine getirildiğinin sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat ve mahkumiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

2-Kabule göre de, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1869, Karar No: 2025/3203, Tarih: 19.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1869 E.  ,  2025/3203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.02.2025

SAYISI : 2024/811 E., 2025/239 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/333 E., 2024/36 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.02.2025 tarihli ek kararı ile kesin nitelikte verilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamayan kararlardan olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Somut olayda, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen belirlenen değerinin 849.898,14 TL olduğu, davacının (1/16) miras payına isabet eden değerin 53.118,63 TL olduğu, anılan değerin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile değişik Ek 1. maddesinin 2. fıkrası uyarınca dava tarihi olan 2020 yılı itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan

72.070,00 TL'nin de altında kaldığı anlaşılmıştır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 24.02.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.06.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.