muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/567, Karar No: 2024/42, Tarih: 31.01.2024

35. Öte yandan, yetkili sendikanın tespitinde alt işveren işçileri hesaba katılmadığından Bakanlıkça asıl işverene alt işveren işçilerinin sendika üyeliklerinin bildirilmesi şeklinde bir yöntem bulunmadığından asıl işveren, yetki sürecinde alt işveren işçilerinin sendika üyeliklerinden haberdar olmamaktadır. Alt işveren işçilerinin sendika üyeliklerinden işveren ancak yapılan bildirim ile bilgi sahibi olmaktadır.

36. Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nda toplu iş sözleşmesinden yararlanmanın üyeliğin işverene bildirim tarihinden itibaren başlayacağını öngören 39 uncu madde işçinin sendika üyeliğinden işverenin haberdar olmasını sağlamak ve böylece yararlandırmayı başlatma amacına yöneliktir. Bu nedenledir ki, toplu iş sözleşmesinin tarafı işveren sendikası olsa da işçinin sendika üyeliğinin işveren sendikasına değil işverene bildirilmesi gerekmektedir (Şahlanan, s. 441).

37. Asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı ya da geçerli olarak kurulmadığı tespit edilerek alt işveren işçisinin başlangıçtan itibaren asıl işveren işçisi sayılması gerektiği durumlarda, işçi toplu iş sözleşmesinin imza tarihinde yetkili sendikaya üye olsa bile gerçek işvereni olan asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanması ancak sendika üyeliğinin bu işverene bildirildiği tarihten itibaren mümkündür.

38. Somut uyuşmazlıkta davalı Belediyeye ait işyerinde dava dışı alt işveren şirketlerin işçisi olarak çalışan davacı, alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunu ve bu nedenle asıl işverenin tarafı olduğu toplu iş sözleşmesinden faydalanması gerektiğini ileri sürerek muvazaa tespiti ile işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

39. Dosya içeriğinden davalı ... ile Sendika arasında 24.03.2012 tarihinde 01.03.2012-28.02.2014 yürürlük süreli, 20.03.2014 tarihinde 01.03.2014-28.02.2017 yürürlük süreli ve 01.03.2017-28.02.2019 yürürlük süreli işletme toplu iş sözleşmelerinin imzalandığı, davacı işçinin ise Sendikaya 11.11.2013 tarihinde üye olduğu anlaşılmaktadır. Mahkeme ile Özel Daire arasında davalı ... ile dava dışı alt işveren şirketler arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu konusunda ihtilaf bulunmamaktadır.

40. Ancak alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespit edilmesinin kanuni sonucu olarak alt işveren işçisi, başlangıçtan itibaren asıl işveren işçisi sayılarak işlem görecek ise de alt işveren işçisinin asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesi için 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesindeki şartların mevcut olması gerekmektedir.

41. Bu itibarla, davacının üyeliğinin davalı Belediyeye bildirilmesi gerektiğinden İlk Derece Mahkemesince yapılan araştırmada davacının sendika üyeliğinin davalı Belediyeye bildirilmediği ve davacının da toplu iş sözleşmesinden yararlanmak için davalı Belediyeye yapılmış bir başvurusunun bulunmadığı anlaşılmıştır.

41. Bu itibarla, davacının üyeliğinin davalı Belediyeye bildirilmesi gerektiğinden İlk Derece Mahkemesince yapılan araştırmada davacının sendika üyeliğinin davalı Belediyeye bildirilmediği ve davacının da toplu iş sözleşmesinden yararlanmak için davalı Belediyeye yapılmış bir başvurusunun bulunmadığı anlaşılmıştır.

42. Ayrıca İlk Derece Mahkemesince uyulmasına karar verilen 14.01.2021 tarihli Özel Daire bozma kararının (3) numaralı bendinde de davacının davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesi için üyeliğin davalı Belediyeye bildirilmesi gerektiği açıklanmıştır.

43. Sonuç itibarıyla, davacının sendika üyeliğinin davalı Belediyeye bildirilmemesi ve davacının da toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebi ile davalı Belediyeye bir başvurusunun bulunmaması karşısında İlk Derece Mahkemesince uyulan 14.01.2021 tarihli bozma kararı da dikkate alındığında davacının hesaplamaya esas dönemde toplu iş sözleşmesinden yararlanması olanaklı değildir. Bu sebeple de davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanmayacağı gözetilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

44. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, Özel Dairenin 14.01.2021 tarihli bozma kararında davacı işçinin sendika üyeliğinin davalı Belediyeye bildirilmesinden itibaren toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının mümkün olduğunun belirtildiği ve İlk Derece Mahkemesince bu bozma kararına uyulması ile davalı işveren yararına usuli kazanılmış hak oluştuğundan direnme kararının bu değişik gerekçe ile bozulması gerektiği görüşü ile; kişinin kendi muvazaasına dayanamayacağı, hakkını kötüye kullanan, muvazaalı işlemle işçinin sendika üyeliğini engelleyen ve üye olduğu hâlde toplu iş sözleşmesinden yararlandırmayarak muvazaalı işlem yapan işverenin hukukça korunmaması, muvazaalı işlemin sonuçlarına katlanması gerektiği, dosya içeriğinde davalı ... İnsan Kaynakları ve Eğitim Daire Başkanlığının 03.11.2021 tarihli yazısında davacının 11.11.2013 tarihinde sendikaya üye olduğu, davacının kayden işvereni olan Tekten Şirketi ile Sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinden ilk defa 01.04.2016-09.01.2018 tarihleri arasında yararlandığının bildirmesi karşısında davalının davacının sendika üyeliğinden haberdar olduğu ve hukuk güvenliği açısından da direnme kararının yerinde olduğu görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüşler Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

45. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

46. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

45. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

46. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

47. Öte yandan İlk Derece Mahkemesince 29.03.2022 tarihli ve 2021/467 Esas, 2022/159 Karar sayılı kararda direnilmesine karar verilmesine rağmen direnme kararının (1-A) bendinde “Mahkememizin usul ve yasaya uygun olan Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 17/10/2022 tarih ve 2022/13480 Esas 2022/12661 karar sayılı kararında DİRENİLMESİNE," şeklinde yazılması maddi hata olarak değerlendirilmiş ve esasa etkili görülmeyerek işaret edilmekle yetinilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.01.2024 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

"K A R Ş I O Y"

Temel uyuşmazlık "davalı asıl işveren Belediye Başkanlığı ile dava dışı şirketler arasında kurulan asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu konusunda ihtilaf bulunmayan somut olayda davacının davalı Belediyenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesi için sendika üyeliğinin davalı Belediyeye bildirilmesinin gerekip gerekmediği, toplu iş sözleşmesinden imza tarihinde sendika üyesi olmasının yeterli olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre davacının sendika üyeliğinin davalı işverene bildirilmediği ve uyulan bozma kararı doğrultusunda toplu iş sözleşmesinden yararlanmayacağı gözetilerek karar verilmesinin gerekip gerekmediği, davalı asıl işveren Belediye Başkanlığı ile dava dışı şirketler arasında kurulan asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu konusunda ihtilaf bulunmayan somut olayda davacının davalı Belediyenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesi için sendika üyeliğinin davalı Belediyeye bildirilmesinin gerekip gerekmediği, toplu iş sözleşmesinden imza tarihinde sendika üyesi olmasının yeterli olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre davacının sendika üyeliğinin davalı işverene bildirilmediği ve uyulan bozma kararı doğrultusunda toplu iş sözleşmesinden yararlanmayacağı gözetilerek karar verilmesinin gerekip gerekmediği" noktasında toplanmaktadır.

Yerel mahkemenin 01.03.2014-01.10.2018 tarihleri arasında toplu iş sözleşmesinden yararlandırmaya ilişkin ilk kabul kararı Özel Dairece "10.01.2018-01.10.2018 arası çalışılan alt işveren yeni bir sözleşmeye dayandığından, bu dönem için muvazaanın kabulü ve alacakların hüküm altına alınması ile önceki dönem muvazaalı ise de asıl işverene sendika üyeliğinin bildirilip bildirilmediğinin araştırılması gerektiği gerekçesi ile bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra dönemler ayrılmış ve muvazaalı dönem için ise davacının 11.11.2013 tarihinde sendikaya üye olduğu, davacının imza tarihinden önce üyeliğinin gerçekleştiği gerekçesi ile 01.03.2014-28.02.2017 arası için toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği gerekçesi ile direnme kararı verilmiştir.

Belirtmek gerekir ki üyeliğin bildirilmesinin araştırılması yönündeki bozma araştırmaya yönelik bozma olduğundan usulü kazanılmış hak olmayacaktır.

Yerel mahkeme direnme kararını iki gerekçeye dayandırmıştır.

Bunlardan ilki "davalı ile dava dışı değişen alt işverenler arasında muvazaalı asıl-alt işveren ilişkisinde, asıl işverenin kendi muvazaasına dayanmasının hakkın kötüye kullanılması anlamına geldiği, alt işveren işçisi olarak gösterip işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlandırmamayı sağladığı, dürüstlük kuralı uyarınca muvazaalı işlemin sonuçlarına katlanması gerektiği yönündeki,

Diğeri ise Özel Dairenin aynı yönde verilen emsal kararının (Y. 9. HD. 28.02.2022 tarih ve 2022/3348 Esas, 2022/4050 Karar sayılı onama ilâmı) onanması,

gerekçeleridir.

Kişinin kendi muvazaasına dayanamayacağı, hakkını kötüye kullanan, başka bir anlatımla muvazaalı işlemle işçinin sendika üyeliğini engelleyen ve üye olduğu hâlde Toplu İş Sözleşmesinden yararlandırmayarak muvazaalı işlem yapan işverenin hukukça korunmaması, muvazaalı işlemin sonuçlarına katlanması gerekçesi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.05.2014 tarih ve 2013/9-1821 Esas, 2014/613 Karar sayılı ilâmına dayanmaktadır. Karara göre;

"Kural olarak hiç kimse kendi muvazaasına dayanarak bir hak talep edemez. Kaldı ki böyle bir hak talebi herkesin haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasının hukuk düzenince korunamayacağını belirten TMK.nun 2. maddesine de aykırıdır.

Davalı işverenin muvazaalı sözleşmeler ile davacıyı alt işverenin işçisi gibi çalıştırdığı, davacının görünüşte farklı bir işkolunda faaliyet gösteren alt işveren işçisi olması nedeniyle davalıya ait işyerinde geçerli toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığı, buna göre davalının muvazaalı sözleşmelere dayalı olarak davacıda alt işverenin işçisi olduğu görünümü yaratarak davacının davalının faaliyet gösterdiği işkolunda örgütlü sendikaya üye olmasını ve buna bağlı olarak işyerinde geçerli toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının engellenmesini amaçladığı anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında uyuşmazlığın değerlendirilmesinde, davalı işverenin kendi muvazaasına dayalı olarak, davacıyı toplu iş sözleşmesinden yararlandırmamak suretiyle maddi menfaat elde etmeyi amaçladığı, bu anlamda davalının savunmasının dürüstlük kuralına aykırı ve bu bağlamda hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, hiç kimse kendi muvazaasına dayanarak bir hak talep edemeyeceğinden davalının dürüstlük kuralına aykırı davranması nedeniyle muvazaalı eyleminin sonuçlarına katlanması gerektiği kabul edilmiştir".

Yerel mahkemenin dayanak yaptığı ve gerekçenin alındığı emsal kararda sendika üyeliğinin alt işverene bildirilmesi yeterli kabul edilmiş, muvazaalı işlemin tarafı olan asıl işverene bildirilmesinin gerek olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, davalı asıl işverenin taraf olduğu sendikaya 11.11.2013 tarihinde üye olmuş, üyeliği muvazaalı işlemin tarafı olan alt işveren bildirilmiştir. Davacı Sigorta kayıtlarında alt işveren işçisi olarak gösterildiğinden sendika üyelik fişinde işveren olarak davalı asıl işverenin gösterilmesi hukuken olanaklı değildir. Kısaca davacıyı kendisinin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlandırmayı engelleyen davalı olup, bu davranışın hukuken korunmaması gerekir. Bu davranış aynı zamanda haksız bir eylemdir. Davalı muvazaalı işlem ile Toplu İş Sözleşmesinden yararlandırmayı engellediğine göre davacının Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan fark alacaklar kadar zararı vardır. Bu zararının da tazmin edilmesi gerekir.

Kaldı ki dosya içeriğinde davalı ... İnsan Kaynakları ve Eğitim Daire Başkanlığının bozma sonrası 03.11.2021 tarihli yazısında davacının 11.11.2013 tarihinde sendikaya üye olduğu, davacının kayden işvereni olan Tekten Şirketi ile toplu iş sözleşmesi yetkisi alan Hizmet İş Sendikası arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesinden ilk defa 01.04.2016-09.01.2018 arası yararlandığını bildirmiştir. O hâlde davalı ... sendika üyeliğinden haberdardır.

Sonuç olarak yerel mahkemenin gerekçesinde belirttiği emsal Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı ve hukuk güvenliği açısından Özel Dairenin aynı emsal uyuşmazlığa ilişkin kabul kararını onaması karşısında direnme kararının onanması görüşünde olduğumdan, çoğunluğun bozma gerekçesine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/11021, Karar No: 2016/18231, Tarih: 26.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/11021 E.  ,  2016/18231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1626, Karar No: 2011/6453, Tarih: 11.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/1626 E.  ,  2011/6453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, cezasının teciline dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinin dosya içeriğine göre "28.08.2003" olduğu anlaşılmasına karşın gerekçeli kararda "28.08.2004 tarihi olarak yazımı mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle

Suç tarihi olan 28.08.2003 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 Sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozmaya uyularak verilen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK'nun 322/1. ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22339, Karar No: 2015/1472, Tarih: 02.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22339 E.  ,  2015/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ............ Köyü çalışma alanında bulunan 200 ada 1 ve 201 ada 2 parsel sayılı 4.224.38, 1.317.96 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bahçe vasfıyla davalı ...... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları satın alma ve kazandırıcı zamanaşmı zilyetliğine dayanarak eşit paylar altında ......, ............ ve ...... adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu 200 ada 1 ve 201 ada 2 sayılı parsllerin 1/3 payının ......, 1/3 payının ............, 1/3 payının ...... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ............ Köyü Tüzel Kişiliği tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacılar lehine 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Ne var ki, dava konusu 200 ada 1 ve 201 ada 2 sayılı parseller hakkında keşifte dinlenen yerel bilirkişiler her iki parselde davacıların zilyet olduğunu, tespit bilirkişileri ise davacıların zilyetliğinin olmadığını, hem 200 ada 1 sayılı parselin hem de 201 ada 2 sayılı parselin köyün ortak kullanımında olduğunu, tespitin doğru olduğunu beyan etmiş oldukları halde beyanlar arasındaki bu çelişki giderilmemiş; ayrıca, 200 ada 1 sayılı parselin krokide (A) harfi ile gösterilen bölümünün eski dere yatağı olduğu, son zamanlarda derenin yatak değiştirmesi sonucu taşınmazın genişletildiği, 200 ada 1 sayılı parselin tamamının davacıların kullanımında olmadığı belirtilmiş olduğu halde 200 ada 1 sayılı parsel yönünden jeolog bilirkişi dinlenmeden karar verilmiş olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Eksik inceleme ile hüküm verilemez. O halde öncelikle 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrası uyarınca karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun gereğince çekişmeli taşınmazların bulunduğu ...... Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırı olarak belirlendiği, Büyükşehir Belediyesi olan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerin tüzel kişiliğinin kaldırıldığı, köylerin mahalle olarak, belediyelerin ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmış olduğu göz önüne alınarak ...... Belediyesi davaya dahil edilmeli, taraf teşkili sağlandıktan sonra taşınmaz başında komşu köyden yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tespit bilirkişiler, üç kişilik ziraat bilirkişi kurulu, jeoloğ bilirkişi ve fen bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklardan 200 ada 1 ve 201 ada 2 sayılı parsellerin öncesinin ne olduğu, kime ait bulunduğu, kimden kaldığı, kimin ne zamandan beri ne suretle kullandığı hususlarında ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanların tespit tutanaklarının edinme sebebi ile çelişmesi halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek ve yüzleştirme yapılarak çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, ziraat bilirkişi kurulundan 200 ada 1 ve 201 ada 2 sayılı parsellerin niteliği, toprak yapısı, eğimi, imar-ihyaya konu edilmişse hangi tarihte imar-ihyanın tamamlandığı, ne zamandan beri hangi vasıfla kullanıldıkları ve zilyetlikle mülk edinmeye elverişli yerlerden olup olmadıkları hususlarında bilimsel verilere dayalı ayrıntılı rapor alınmalı, jeoloğ bilirkişisinden 200 ada 1 sayılı parselin dere yatağı olup olmadığı hususunda rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir

. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlere yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22217, Karar No: 2017/9499, Tarih: 18.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/22217 E.  ,  2017/9499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sahibi ve mesul müdürü olduğu ....Eczanesi tarafından ... adına düzenlenen 21/11/2008 ve 03/12/2008 tarihli iki adet reçetenin kuruma fatura edildiği, yapılan araştırmada ....'ın bu ilaçları almadığı, reçetelerin arkasındaki imzaların kendisine ait olmadığını söylediği, bu şekilde sahte olarak düzenlenen reçeteleri sanığın kuruma fatura ederek kurumu 271,40 TL kasıtlı olarak zarara uğrattığı iddia edilen olayda; sanığın reçetelerin sahte olduğunu bilerek kullanmadığına dair savunmalarının aksine delil elde edilemediği anlaşıldığından mahkemenin beraatine dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçu işlediğine dair delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın suçu işlediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 18/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10770, Karar No: 2018/4397, Tarih: 08.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10770 E.  ,  2018/4397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/03/2016 tarih ve 2015/708-2016/206 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05.06.2018 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının İHDS öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle ... Asliye Hukuk Mahkemesi^'nin 2007/259 E- 2008/152 K. sayılı dosyasından verilen ilamın kesinleşmesi nedeniyle 01/09/2009 tarihinde 108.913,82 TL ve 25/09/2009 tarihinde 3.314,72 TL olmak üzere toplam 112.228,54 TL'nin Orman Genel Müdürlüğü'ne ödendiğini, ayrıca davadaki temyiz ve karar düzeltme talebi için harç ve masraf olarak toplam 4.718,74 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, toplam 116.947,30 TL'nin 15/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunmuş, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirilmesi nedeniyle talebin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.