muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5122, Karar No: 2025/352, Tarih: 08.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/5122 E.  ,  2025/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2023/224 E., 2023/825 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Ceza Dairesinin, 01.12.2023 tarihli ve 2023/224 Esas, 2023/825 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Ceza Dairesinin esastan ret kararına ilişkin temyiz başvurusunu değerlendirme yetkisi ilgili Daireye ait olduğundan ve Dairenin de inceleme konusu olan temyiz isteminin süreden reddine dair ek kararı verdiği anlaşıldığından, İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesi'nin temyiz isteminin reddine dair 30/1/2023 tarihli ve 2015/625 Esas, 2022/618 Karar sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu tespit edilmiştir.

Sanığın yokluğunda verilip 14.12.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen ek karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrasında belirlenen 7 günlük kanunî süre geçtikten sonra 13.03.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Ceza Dairesine gönderilmesine, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5258, Karar No: 2017/7413, Tarih: 19.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5258 E.  ,  2017/7413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/02/2016 tarih ve 2015/23-2016/159 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eski ortak ve temsilcilerinden olan davalı ...'ın 2009 yılı Temmuz ayı itibariyle şirketle fiili bağının kesildiğini, 14.05.2010 tarihinde davalı ...'ın şirkete bir ihtarname göndererek "şirketçe üretilen solusyon ruhsatlarını devraldığını ve bu solüsyonların artık üretilemeyeceğini" bildirdiğini, davalı ...'ın hukuken şirket yetkilerinin kendisinden alınmasından 4 gün önce dava konusu ruhsatları devrettiğinin anlaşıldığını, 13.10.2009 tarihinde de davalının tüm hisselerini yönetim kurulu üyesi İsmail Karcı'ya devrederek şirketle tüm ilişkisinin kesildiğini, davalının şirketten ayrılacağının anlaşılmasından sonra kasten ve şirketi zarara sokmak maksadıyla şirkete ait 3 adet solüsyonu değerinin çok altında muvazaa yoluyla ...'e devrettiğini, ruhsatların son olarak davalı ...'a geçtiğini, ruhsatların devrine ilişkin alınmış bir yönetim kurulu kararının da bulunmadığını, devralanların sektörde faaliyet göstermediğini, tüm davalıların kötüniyetli olduğunu, 10.000,00 TL olarak gösterilen devir bedelinin de şirket hesaplarına intikal ettirilmediğini ileri sürerek 30.07.2009 ve 28.10.2009 tarihli ruhsat devir işlemlerinin iptalini, bunun mümkün olmaması halinde şimdilik 10.000,00 TL'nin davalı ...'dan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu 3 üründen 2'si ile ilgili olarak davacının hiç bir üretim yapmadığını, sadece davacıya müvekkilince kazandırılan povisor antiseptik çözeltinin 2009 yılından itibaren üretildiğini, bunların davacının üretiminin temelini oluşturmadığını, zira cironun %1'ini bile teşkil etmediğini, bu ürünlerin satılarak maaşına mahsup edilmesinin yönetim kurulu tarafından müvekkiline söylendiğini, kötüniyet hususunun doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin yıllarca ilaç mümessilliği yaptığını, satın alma işleminde muvazaanın bulunmadığını, amacının ruhsatlarda belirtilen ürünleri imal etmek/ettirmek olduğunu, kötüniyetin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin ruhsatları davacı şirketin yetkili temsilcisinden aldığını, 6.000 TL'ye davacı tarafından alınan ruhsatın 10.000 TL'ye müvekkiline devredildiğini, muvazaa iddiasının davacı tarafından çürütüldüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin ruhsatları davacı şirketin yetkili temsilcisinden aldığını, 6.000 TL'ye davacı tarafından alınan ruhsatın 10.000 TL'ye müvekkiline devredildiğini, muvazaa iddiasının davacı tarafından çürütüldüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamına, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'ın davacı şirketteki yetkisinin sonlandırıldığı 04.09.2009 tarihinden 1 gün önce “Şiftrap” markasını diğer davalı ...'a devrettiği, bu hususun ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi kararında tartışıldığı, ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/22 E. dosyasında görülen itirazın iptali davasında ... tarafından 13.07.2009 tarihinde davacı şirketten ayrıldığının beyan ve ikrar edildiği, yine aynı davada ...'ın davacı şirketten 31.07.2009 tarihinde fiilen ayrıldığı, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin dosyasında yer alan bilirkişi raporunda da tartışılarak, mahkemece de kabul gördüğü, davalı ...'ın şirketten fiilen ayrıldıktan sonra yetkilerinin sona erdiği 04.09.2009 tarihinden önce yani 30.07.2009 tarihinde davaya konu olan solüsyon ruhsatlarını devretmekle muvazaalı işlem yaptığı, kendisine 03.09.2009'da yapılan marka devri muvazaalı olan ve mahkeme kararıyla kesinleşen davalı ...'ın da solüsyon ruhsatlarını devir alırken de iyi niyetli olmadığı, gerekçesiyle solüsyon devir işlemlerinin muvazaa sebebiyle iptali ile, ruhsatların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı şirket adına olan 3 adet ilaç ruhsatının devrine ilişkin sözleşmenin iptali istemine ilişkindir. Dairemiz bozma ilamında, davacı tarafından davanın, muvazaaya dayalı olarak açıldığı, muvazaanın varlığına ilişkin olarak da ilaç ruhsatlarının devir bedelinin düşüklüğü ve ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/374 E. 2014/66 K. sayılı dosyasında görülen davacı şirkete ait "Şiftrap" ibareli markanın devrine ilişkin davaya dayanıldığı belirtilmiştir. Mahkemece uyulan bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ruhsatların, devredildiği tarihteki piyasa rayici konusunda açık bir beyanda bulunulmamış ve bedeli de açık şekilde belirtilmemiştir.

Bu nedenle, devir bedeli olarak gösterilen değer ile gerçek değeri arasında muvazaa iddiasına delil olacak şekilde açık bir nispet farklılığının bulunup bulunulmadığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece, sadece anılan marka davasına dayanılarak, ruhsatların devrinde de muvazaanın varlığının kabulüne karar verilerek, Dairemiz bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu durumda, ruhsatların devredildiği tarih itibariyle rayiç bedelinin tespiti için ek rapor veya konusunda uzman yeni bir heyetten rapor alınması ve diğer delillerle birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün temyiz eden davalılar yararına bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz eden davalı ... vekili ve davalı ... vekili temyiz itirazlarının kabulü ile kararın temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8792, Karar No: 2011/50, Tarih: 11.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8792 E.  ,  2011/50 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2009 yılı şubat ayında davalının ... bürosu aracılığıyla taşınmaz satın almak istediğini taşınmaz sahibine 1000 TL kapora verdiğini, ancak daha sonra taşınmazı satın almaktan vazgeçtiğini, davalının sadece alıcı ve satıcıyı bir araya getirdiğini, davalıya sözleşmeye imza atması hususunda yetki vermemesine rağmen komisyon sözleşmesine kendi yerine imza attığını ve bu sözleşmeye davalı olarak komisyon ücretinin tahsili için takip yaptığını ileri sürerek borçlu olmadığının tesbiti ile kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı, taşınmaz satın almak isteyen davacı ile satıcıları bir araya getirdiğini, taşınmazı görmek için gittiklerinde sözleşme yanında olmadığı için davacıya imzalatmadığını, davacının sözleşmeyi kendi adına imzalamasını söylediği için davacı yerine imza attığını, ücrete hak kazandığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı yerine davalının sözleşmeyi imzalaması nedeniyle sözleşmenin geçerli olmadığı, davalının kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile %40 oranında kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, taşınmaz satın almak için davalı ... 2010/8792-2011/50

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, taşınmaz satın almak için davalı ... 2010/8792-2011/50

komisyoncusuna müracaat ettiğini ve davalı vasıtasıyla satıcı ile buluşup satıcıya 1000 TL kapora verdiğini alım işinde davalıdan hizmet aldığını, ancak sözleşmeyi kendi adına imzalaması için davalıya yetki vermediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. İ.İ.K'nun 72/5.maddesi uyarınca davacı borçlu lehine tazminata hükmedilebilmesi için icra takibinin haksızlığının yanısıra, takipte bulunan davalı alacaklının aynı zamanda kötüniyetli olması gerekir. Bir başka deyişle, kötüniyetli olmayan davalı alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi olanaklı değildir. Dava konusu olayda, davacının davalı ... komusyoncusu vasıtasıyla satıcılarla buluşup ona 1000 TL kapora verdiği ve davalının hizmetinden yararlandığı ve ancak akabinde taşınmazı satın almaktan vazgeçtiği sabittir. Hal böyle olunca edimini ifa eden davalının kötüniyetli olduğundan söz edilemez. Sözleşmede davacının imzasının olmaması nedeniyle sözleşme geçersiz olup, davalı bu nedenle komisyon ücreti isteyemez isede, verdiği hizmet karşılığında ücretini alabilmek için davacı adına sözleşmeyi imzalayan davalının kötüniyetli olduğunun kabulüne olanak yoktur. Bu itibarla davalı aleyhine kötüniyet tazminatına da hükmedilemez. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek kötüniyet tazminatına ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken bu kalem isteğinde kabu edilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca mahkeme kararının hüküm bölümünün birinci bendinin ikinci paragrafının karardan bütünüyle çıkarılarak yerine aynen (yasal şartları oluşmadığından davacının kötüniyet tazminatı talebinin reddine) sözlerinin yazılmasına, hükmün bu değiştirilmiş ve düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 151,25 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10084, Karar No: 2012/30324, Tarih: 13.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/10084 E.  ,  2012/30324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde, nihai kararı oluşturan 22.02.2012 tarihli kısa kararla ilgili duruşma tutanağının bulunmadığı görülmektedir. Bu sebeple tefhim edilen hüküm ve gerekçeli kararın buna uygun olup olmadığı yönünde bir denetim yapılamamıştır. Mahkemece, kısa kararla ilgili 22.02.2012 tarihli duruşma tutanağının temin edilip, dosyaya eklenip birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.13.12.2012 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/2846, Karar No: 2022/6080, Tarih: 15.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2846 E.  ,  2022/6080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 08.01.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1323, Karar No: 2019/3143, Tarih: 01.07.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/1323 E.  ,  2019/3143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonucunda mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın şikayet olunan ... ... Mer. San. Tic. A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayet olunan ... .... Mer. San. Tic. A.Ş. vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan ... .... Mer. San. Tic. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, karar düzeltme harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 01.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2144, Karar No: 2011/18312, Tarih: 29.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/2144 E.  ,  2011/18312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında köy boşluğuna tecavüz suçundan verilen mahkumiyet hükmünün suçtan zarar görme olasılığı bulunan Akdoğan köyü tüzel kişilik temsilcisine tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından usulünce tebligat yapılarak alındı belgesi ile temyiz edilmesi halinde ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12123, Karar No: 2021/7000, Tarih: 17.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12123 E.  ,  2021/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındakikamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusu sonucunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esastan hakkında karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Ankara İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 18211 ada 3 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusu sonucunda HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esastan hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 17/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3603, Karar No: 2023/7366, Tarih: 13.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3603 E.  ,  2023/7366 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/544 Esas, 2022/553 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/513 E., 2021/479 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıdan 04.02.2019 tarihli yazılı sözleşme ile iş makinesinin 135.000,00 TL bedelle satışı konusunda anlaştıklarını, sözleşme uyarınca iş makinesinin zilyetliğinin davacıya devredildiğini, taraflar arasında yapılan anlaşmanın 8 ... maddesi uyarınca toplam 50.000,00 TL davacı tarafından davalıya ödendiğini, kalan 85.000,00 TL nin 30.05.2019 tarihine kadar ödenmesi hususunda tarafların mutabık kalındığını, müvekkilinin 21.06.2019 tarihinde 3 ayrı EFT işlemiyle toplamda 30.000,00 TL daha ödeme yaptığını, davacının 55.000,00 TL'lik kısmını zamanında ödeyemediğini, davalıyı arayarak ödemeyi tamamlayabilmek için 30.07.2019 tarihine kadar ek süre talep ettiğini, davalının bu durumu anlayışla karşıladığını, iş makinesinin davalı tarafından geri alındığını öğrendiğini, bunun üzerine müvekkilinin rızası ve haberi olmaksızın çalındığından bahisle suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının taş ocağının işletmesine devam edebilmek için 24.07.2019 tarihinden itibaren bir firmadan iş makinesi kiralamak zorunda kaldığını, kira bedeli olarak her bir ay için 25.000,00 TL olmak üzere dava tarihine kadar toplam 100.000 TL kira bedeli ödemek suretiyle zarara uğradığını, davalıya ihtar çekildiğini, davalının cevabi ihtarnamesinde 30.05.2019 tarihine kadar 50.000 TL ödediği ve de sonrasında geç ödeme yapıldığı, yapılan ödemelerin hepsinin kiraya sayıldığınının belirtildiğini, sözleşmede devredilen makine için ödeme aksatıldığında ödenen taksitlerin kiraya sayılacağı gibi bir husus olmadığını, böyle bir hükmün olmasının kanuna ve ahlaka aykırı bir hüküm teşkil edeceğini ileri sürerek iş makinesi için ödenen 80.000,00 TL'nin 25.10.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline ve fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 5.000,00 TL kira bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasındaki uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kaynaklandığını, görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olduğunu, sözleşme uyarınca kalan 85.000,00 TL'nin davacı tarafından 30.05.2019 tarihinde müvekkiline ödenmesinin kararlaştırıldığını, kalan 85.000,00 TL'nin 30.05.2019 tarihinde ödenmediği takdirde iş makinasının kiralandığı varsayılıp aylık kirası 15.000,00 TL+KDV olarak hesaplanıp müvekkiline ödeneceğinin sözleşme ile kararlaştırılan diğer bir husus olduğunu, kalan miktar davacı tarafından ödenmeyince makinanın kiralanmış sayıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında 04.02.2019 tarihli iş makinesi satım sözleşmesi imzalandığı, sözleşmeye göre uyuşmazlık konusu iş makinesinin bedelinin 135.000,00 TL olduğu, ödemenin ifa edilmeyen 85.000,00 TL'lik kısmının 30.05.2019 tarihinde yapılması yönünde anlaşmaya varıldığı, ancak belirlenen tarihte davacı alıcı tarafından ifanın gerçekleşmediğinin davacının dava dilekçesinde de kabulünde olduğu, bu durumda sözleşmenin 8 ... maddesinin uygulanması gerektiği, sözleşmenin 8 ... maddesinin "... Keren'e verilecek kalan 85.000-TL 30/05/2019 tarihinde nakit olarak ödenecektir. 30/05/2019 tarihli ödeme yapılmadığı takdirde iş makinesinin aylık kirası 15.000-TL artı KDV olarak hesaplanıp ... Keren'e ödenecektir. Borç bittikten sonra iş makinesinin faturasının kesilerek satışı gerçekleştirilecektir iş makinesinin fiyatı KDV dahil 135.000-TL'dir" şeklinde düzenlendiği, 8 nci maddeye göre iş makinesinin aylık kirasının 15.000,00 TL olarak kabul edildiği, aracın 04.02.2019 tarihinde kiralandığı, ceza dosyasında yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre 23.07.2019 tarihine kadar aracın 5 ay kullanıldığı, 6 aylık kira bedelinin 90.000,00 TL olduğu, satıcının sözleşmedeki edimini yerine getirdiği ancak davacının sözleşmede belirlenen tarihte ödemeyi ifa etmediği, bu durumda aracın kira bedeli olarak yaptığı ödemenin sözleşmenin ifa edilmemesinden kaynaklanan zarar olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri