muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9969, Karar No: 2023/9402, Tarih: 09.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9969 E.  ,  2023/9402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1009 E., 2022/2911 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 22. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/35 E., 2021/93 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile 4/c kapsamında bağlanan yaşlılık aylığının iptali ile 4/a kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması ve aylık farklarının yasal faiziyle ödenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usuldan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin ... Telekomünikasyon A.Ş. unvanlı işyerinde iş mevzuatına göre çalıştığını, müvekkilinin kurum bünyesinde iş sözleşmesi ile çalışmasına rağmen emekli olurken memur statüsünde çalışmış gibi emekli edildiğini ve emekli aylığının da bu kapsamda bağlandığını, fiili duruma uygun bir emekli maaşı bağlanması için kuruma başvuru yapıldığını ancak başvurusunun reddedildiğini, sosyal güvenlik hukuku ve iş hukukunda fiili durum önemli olup müvekkilinin fiilen işçi çalıştığının açık olduğunu, müvekkilinin işçi statüsünde çalıştığı dikkate alınarak kurum işleminin iptali ile 4/c kapsamında bağlanan yaşlılık aylığının iptali ile 4/a kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması ve aylık farklarının yasal faiziyle ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davaya konu uyuşmazlık davacının emekli sandığı sigortalısı olarak çalışmalarından kaynaklanmakta olan iş bu dava ile ilgili 5534 sayılı Kanunun yürürlükte olduğu döneme ilişkin uyuşmazlığın çözüm yeri idare mahkemeleri olduğundan davanın bu nedenle reddini, ayrıca işveren tarafından dosyaya ibraz edilen belgelerden de anlaşılacağı üzere davacının çalışmalarının geçtiği yer işveren ... Telekom A.Ş.'nin ... Pendik Şubesi olup; dava çalışmanın geçtiği yer mahkemesinde açılması gerektiği ve bu sebeple yetkisiz yerde açılan davada yetkisizlik kararı verilmesini, HMK 119, ğ fıkrası gereğince açık olmayan talep sonucunun davacıya açıklatılmasının gerektiğini, esasa ilişkin olarak ise 406 ve 2829 sayılı hükümlerinden de anlaşılacağı üzere kanunun yürürlüğe girdiği tarihte T.C. Emekli Sandığına tabi olarak çalışmakta olan personelin, iş kanununa göre istihdam edilmeyi tercih etmeleri halinde T.C. Emekli Sandığı ile irtibatlarının devam edeceği ve bu durumda ilgililerin hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu hükümleri kapsamında değerlendirileceğinin, bu kapsamda davacıya, 2829 sayılı Kanunun 8 inci maddesi hükümleri doğrultusunda, 5510 sayılı Kanunun 4/1(c) bendi kapsamında emeklilik aylığı bağlanmış olup müvekkili kurumun işlemlerinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usuldan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; iş mahkemesinin görevli olduğunu ve ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

5510 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden önceki döneme ilişkin davacının 5434 sayılı Kanun kapsamında çalışmasının bulunduğu, 5510 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra emekli olarak 4/c kapsamında emekli aylığı almaya başladığı, talebine ilişkin istemin çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek HMK'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle davanın usulden reddine karar verilerek hüküm kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından yeterli inceleme araştırma sonucu hüküm kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; iş mahkemesinin görevli olduğunu belirterek kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile 4/c kapsamında bağlanan yaşlılık aylığının iptali ile 4/a kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması ve aylık farklarının yasal faiziyle ödenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre "yargı yolunun caiz olması" dava şartı olup mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Yasa'nın 101 inci maddesine göre bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür.

5510 sayılı Kanun'un "5434 sayılı Kanuna İlişkin Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 4.maddesinin 4.fıkrasına göre "Bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde; iştirakçi iken, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır."

5510 sayılı Kanunun 101 inci maddesinde yer alan “…bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar İş Mahkemelerinde görülür.” bölümünün iptali istemiyle yapılan itiraz başvurusunda Anayasa Mahkemesi, 22.12.2011 tarih ve E: 2010/65, K: 2011/169 sayılı kararıyla iptal isteminin reddine karar vermiştir. Anayasa'nın 153/son maddesine göre Anayasa Mahkemesi kararları Resmi Gazetede yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesi kararları ile ilgili doktrindeki ağırlıklı görüş; Anayasa Mahkemesi kararlarının gerekçesinin de bağlayıcı olduğu yönündedir.

17.4.2008 günlü 5754 sayılı “Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ile Anayasa Mahkemesi’nin 15.12.2006 günlü, E.2006/111, K.2006/112 sayılı iptal kararı doğrultusunda 5510 sayılı Kanunda düzenlemeler yapılmış ve anılan Kanun’a eklenen Geçici 1 inci ve Geçici 4 üncü maddelerle 5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Kanun’un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmakta olanlar, evvelce olduğu gibi 5434 sayılı Kanun hükümlerine tâbi olacaklar ve bunların emeklilikleri bakımından da aynı Kanun hükümleri uygulanmaya devam edecek; ancak 5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmaya başlayanlar ise 5510 sayılı Kanun’un 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tâbi sigortalı sayılacak ve haklarında 5434 sayılı Kanun değil 5510 sayılı Kanun’un öngördüğü kural ve esaslar uygulanacak; ihtilaf halinde de adli yargı görevli bulunacaktır.

5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce iştirakçi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatıyla 5434 sayılı Kanun’a göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrıca memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu’nun tesis edeceği işlem ve yapacağı muameleler idari işlem niteliğini korumaya devam edeceğinden bunlara ilişkin ihtilaflarda idari yargının görevli olmaya devam edecektir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5365, Karar No: 2017/12194, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5365 E.  ,  2017/12194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37661, Karar No: 2019/11785, Tarih: 14.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/37661 E.  ,  2019/11785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak amacıyla dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak amacıyla dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

...Tüketim Malları İçecek Paz. Tur. Tic. Ltd. Şirketi yetkilileri olan sanıkların, hakkında ek takipsizlik kararı verilen ... Ticaret Şirketinin yetkilisi ... ve eşi ...'dan, soğutma cihazları karşılığı teminat olarak boş bir şekilde aldıkları çeki, 09/01/2009 keşide tarihli, 14.650 TL olarak başkasına doldurtarak ve imzalatarak kredi alabilmek için katılan ... Bank AŞ'ye ciro ederek verdikleri, sanıkların aldığı krediyi ödeyememesi nedeniyle icra takibi başlatıldığında keşidecinin imza itirazında bulunduğu, bu suretle sanıkların üzerilerine atılı tahsis edilmemesi gereken kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia edilen olayda; sanıklar savunması, kredi sözleşmesi, icra takibi, banka yazıları, bilirkişi raporları ile dosya kapsamından, çekin ön yüzünde bulunan yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olmadığı, arka yüzündeki birinci ciranta imzalarının sanıklara ait olduğu, sanıkların kendilerini borçlu gösterecek şekilde belge verdikleri, borcu kabul ettikleri gerekçesiyle sanıkların üzerine atılı suçların işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen suçların işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemlerin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1903, Karar No: 2011/1332, Tarih: 08.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/1903 E.  ,  2011/1332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin kanuni süresinde olduğu anlaşılmış ise de hüküm tarihinde taşınmazın değeri kanunda mürafaa için öngörülen 14,200 TL geçmediği anlaşıldığından duruşma isteminin reddine, dosyanın evrak üzerinde incelenmesine karar verildi. Gereği görüşüldü;

Kadastro sırasında 119 ada 9, 137 ada 8 ve 12, 139 ada 14, 15, 20 ve 23, 124 ada 13, 120 ada 3 parsel sayılı sırasıyla 404,38 m2, 11.898,52 m2, 440,05 m2, 8458,82 m2, 3708,25 m2, 1608,42 m2, 384,90 m2, 780,99 m2, 853,75 m2 yüzölçümündeki taşınmazlardan 119 ada 9 parsel sayılı taşınmaz vergi kaydına, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ..., 137 ada 8 ve 12, 120 ada 3 parsel sayılı taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve ..., 139 ada 14, 15, 20, 23, 124 ada 13 parsel sayılı taşınmazlar vergi kaydına, paylaşmaya, miras yoluyla gelen hakka, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına, satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalılar aleyhine ayrı ayrı dava açmıştır. Dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda; mahkemece davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, 119 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline, davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, 137 ada 8 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişinin rapor ve krokisinde (B) harfiyle gösterdiği 201,49 m2 yüzölçümlü bölümünün payları oranında davacı ... mirasçıları, (A), (C) harfleriyle gösterilen taşınmaz bölümlerinin davalılar ... ve ... adına, 137 ada 12, 139 ada 14, 15, 20, 23, 124 ada 13, 120 ada 3 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davanın reddine, taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden davacı tarafın birinci keşiften sonra kira mukavelesi, satış senedi ve tapu kayıtlarına dayandığı, yeniden keşif yapılmasını istediği, mahkemece keşif talebinin kabul edildiği, ne var ki, ikinci keşif yapılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece mevcut deliller ve yapılan ilk keşif yetersiz bulunarak yeniden keşif yapılmasına karar verildiğine göre bu aşamadan sonra yeniden keşif yapılmadan ve keşif yapılmamasının nedenleri dahi açıklanmadan hüküm kurulamayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca mahkemece Kadastro Kanununun 36. maddesi hükmü de dikkate alınarak davacının gösterdiği tüm deliller eksiksiz toplanmalı, satış senetlerinde belirtilen ve davacı tarafından sunulan bütün tapu kayıtları ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, davacı tarafın kayıt maliki ya da malikleri ile akdi, irsi ilişkisi saptanmalı, daha sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince, yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi ile tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar ile tespit tutanağı bilirkişileri hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kayıtları kira sözleşmeleri ve satış senetleri cinsi, mevki ve miktarı da dikkate alınarak yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye elverişli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece yeniden keşif yapılmadan eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ... mirasçıları ..., ..., ... ve ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 08.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16516, Karar No: 2012/3893, Tarih: 15.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/16516 E.  ,  2012/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...  Olpak, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak ... Köyünde bulunan  dava dilekçesinde sınırlarını belirttiği kadastro  çalışmaları sırasında dere yatağı niteliği ile tespit edilen taşınmazın adına tapuya tescili istemiyle  dava  açmıştır. Mahkemece  kadastro çalışmaları sırasında çekişmeli taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenmediği gerekçesi ile davanın görev yönünden reddine, talep halinde dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı   tarafından   temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında  yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra  yapılıp kesinleşmeyen   aplikasyon ve 2/B madde uygulaması  bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye  3402 sayılı Yasanın 26/son  maddesine göre kadastro mahkemesinin görevinin  taşınmaz hakkında  kadastro tespit tutanağının düzenlendiği günde başlayacağına, somut uyuşmazlıkta çekişmeli taşınmaz hakkında  kadastro tespit tutanağı düzenlenmediğine göre yazılı şekilde kurulan hükümde isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13545, Karar No: 2012/291, Tarih: 17.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13545 E.  ,  2012/291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.04.2009 gün ve 2008/151 - 2009/94 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı Çanakkale Truva Turizm Ltd.Şti. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-Davacılar vekili davalı Temel Trans. Ulus.Taş.A.Ş. vekilinin temyizi üzerine 01.06.2009 tarihli katılma yoluyla temyiz dilekçesi vermiş ise de, anılan temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise, temyiz harcının alınıp alınmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Bu durum karşısında, davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesine ilişkin yukarıda belirtilen hususların açıklığa kavuşturulması ve bu yönde bilgi verilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Ayrıca, davacı vekili tavzih isteminde bulunmuş olup, mahkemece 29.05.2009 tarihli ek karar ile bu istemin reddine karar verilmiştir. Ancak, tavzih kararının reddine ilişkin kararın taraflara tebliğine dair dosyada bilgi ve belgeye rastlanılmamıştır. O halde, tavzih kararının reddine ilişkin karar tebliğ edilmiş ise bu durumu gösterir belgelerin eklenmesi, aksi halde tebligatların sağlanması için de dosyanın geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.