muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/800, Karar No: 2015/1835, Tarih: 25.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/800 E.  ,  2015/1835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın, şikayetçiye ait dükkana giderek bir adet lokum alıp 50 TL verdiği, bu esnada şikayetçiye kızı ile birlikte sürekli soru sorarak dikkatini dağıttıkları, şikayetçinin 45 TL para üstü vermesine rağmen, sanığın bozuk parası olduğunu söyleyip, 5 TL yi şikayetçiye verip, önce vermiş olduğu 50 TL'yi aldığı ancak daha önce şikayetçinin sanığa para üstü olarak verdiği 45 TL'yi şikayetçinin de dalgınlığından yararlanarak iade etmemek suretiyle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanığın savunması, şikayetçi beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabülde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "10 GÜN", " 8 GÜN " ve "8X20=160,00 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "1 GÜN", " 1 GÜN" ve "20 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9531, Karar No: 2011/12802, Tarih: 26.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/9531 E.  ,  2011/12802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 6831 sayılı yasaya muhalefet eyleminden dolayı mahkumiyetinin bulunması ve yeniden suç işlemeyeceğine yönelik olumlu kanaatin oluşmadığına dair gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden tayin olunan 21,60 TL nisbi harcın 15,60 TL. indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18,40 TL. Temyiz harcının sanıktan alınmasına, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2044, Karar No: 2024/9298, Tarih: 28.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2044 E.  ,  2024/9298 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1092 E., 2024/42 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma ve Nafaka

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/1452 E., 2023/341 K.

Taraflar arasındaki davaların yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen davası, tedbir ve yoksulluk nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen nafakaya yönelik karara karşı davalı-davacı kadın tarafından istinaf yoluna başvurulmamıştır. Tarafların istinaf başvuruları da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı-davacı kadının nafakaya yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı-davacı kadının temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Davalı-davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilllerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı-davacı kadının nafakaların miktarına yönelik temyiz dilekçesinin istinaf edilmeyerek kesinleşen yön olmakla REDDİNE,

2.Davalı-davacı kadının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28598, Karar No: 2014/32984, Tarih: 24.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28598 E.  ,  2014/32984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2012/103-2013/124

Hüküm süresi içinde davalılar S.. B.. ve İ..Bilişim ve Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi P. Şanlı Türgen tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin Bursa Çekirge Devlet Hastanesi bünyesinde 1999 yılından itibaren hastanenin servis bölümünde temizlik işçisi olarak çalıştığını, son ücretinin aylık 837,00 TL olduğunu, taşeron firmaların değişmesine rağmen aynı yerde ve aynı işte çalışmasına kesintisiz olarak devam ettiğini, hizmet döküm belgesinde en son çalıştığı firmanın davalı İ.. Ltd. Şti. olarak gözükmesine rağmen ihale ile işi alan firma olan U.. Temizlik Ltd. Şti'nde 23.03.2012 tarihine kadar çalışmasını sürdürdüğünü ancak son işveren tarafından sigorta bildiriminin yapılmadığını, Mart 2012 ayı ücretinin ödenmediğini, yıldan artan süreler için de 2012 yılı ondört günlük yıllık izin ücretini alamadığını, haftanın altı günün 07:20-15:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai, dini-resmi bayram ve hafta sonu çalışmalarının karşılığının eksik ödendiğini, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun bir şekilde sözleşmesinin fesih edildiğini, iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötü niyet tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, resmi tatil ve dini bayram ücreti, ücret ve hafta sonu tatili ücretinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.. B.. işveren olmadıklarından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı şirketler davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kıdem, ihbar tazminatı ve resmi tatil alacağı yönünden kabulü ile diğer talepler açısından reddine karar verilmiştir.

Karar davalı S.. B.. ve davalı İvme Bilişim ve Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Harçtan muaf olan davalı S.. B.. aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Ancak belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

2-Harçtan muaf olan davalı S.. B.. aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Ancak belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan mahkeme kararının hüküm kısmının 5. bendinin tümü ile silinerek yerine “3- S.. B.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, alınması gereken karar ve ilam harcından davacı tarafça yatırılan peşin harç ile ıslah harcının mahsubu ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili suretiyle hazineye irad kaydına ” rakam ve sözcüklerinin yazılarak hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden İ.. Bilişim ve Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 24.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14294, Karar No: 2013/15609, Tarih: 30.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14294 E.  ,  2013/15609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören ...'ya tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanmadığından, tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz layihasının eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2370, Karar No: 2006/3915, Tarih: 03.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2370 E.  ,  2006/3915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.4.2004 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ile köy boşluğu olduğu iddia edilen yere davalı tarafça ev yapıldığı belirtilmek suretiyle elatmanın önlenmesi istenmiş, mahkemece köy orta malı nitelikli yerlerin koruması ve kollanması görevinin köy tüzel kişiliğine ait olduğu, bu yerler hakkında köyde oturan diğer kişilerin koruma amaçlı dava açamayacakları nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmiştir.Köy boşluklarının mülkiyeti hazineye, yararlanma hakkı köy tüzel kişiliğine ait ise de harman yeri, mera, otlak sulak gibi yerlerden köyde oturan herkes doğrudan yararlanma hakkına sahiptirler ve bu haklarını kimseye danışmadan ve herhangibir yerden izin ve olur almadan kullanırlar. Bu gibi yerlere başkalarının yaptığı elatmayı önleme isteme hakkıda, hakkın bir parçası olduğundan yararlanan kişilerin bu korumayı yargı yoluyla isteme hakkı da vardır. Uyuşmazlık konusu yerin harman yeri olduğu Ceza ve Hukuk Mahkemelerinde yapılan önceki yargılamalar ile de sabittir. Açıklanan nedenlerle taraf delilleri değerlendirilip işin esası hakkında bir karar verilecek yerde aktif husumet yokluğundan sözedilerek davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 3.4.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6568, Karar No: 2019/559, Tarih: 15.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6568 E.  ,  2019/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydının incelenmesi neticesinde tekerrüre esas mahkumiyetinin bulunduğu anlaşılmasına rağmen TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrü hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlerinden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezası miktarının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar şekilde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapiscezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50. maddesi şeklinde gösterilmesi

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlerinden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezası miktarının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar şekilde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapiscezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50. maddesi şeklinde gösterilmesi

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm Fıkrasının 3.bendindeki " sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK. m 50 gereği 150 gün adli para cezasına çevrilmesine, sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak TCK m.52/2 gereği 1 gün karşılığı 20 TL’den takdir edilerek (180 gün x 20 TL) sanığın 3,000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına "ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, yine; hüküm fıkrasının dördüncü bendindeki " ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilerek iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceğinin sanığa ihtar edilmesine "ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine " ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına "ibaresinin eklenmesine ve beşinci bendinin hükümden çıkarılması ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,15/01/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11329, Karar No: 2022/11343, Tarih: 13.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11329 E.  ,  2022/11343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 17.09.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5557, Karar No: 2012/34727, Tarih: 16.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/5557 E.  ,  2012/34727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

Dosya içerisinde mevcut sanık ... ve tanıklara ait beyanlar incelendiğinde katılan ...”ın sanık ...'a kafa atma eyleminin sabit olduğunun anlaşılması karşısında ve katılan ...'ın aldırılan adli tıp raporunun içeriği incelendiğinde yaralanmanın sadece saçlı deri sınırında olması da nazara alınarak yaralanmanın ...'ın kendi eylemi nedeniyle oluştuğu anlaşılmakla mahkemece sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünde isabetsizlik olmadığından tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

Sanık hakkında yasal ve yeterli gerekçe ile 5271 sayılı yasanın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu uygulanmadığından ve haksız tahrik konusunda mahkemenin kararında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe aykırı olarak ONANMASINA, 16.10.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14170, Karar No: 2014/19899, Tarih: 16.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/14170 E.  ,  2014/19899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 16.05.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 24.05.2013 günü temyiz eden katılan vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24511, Karar No: 2016/2303, Tarih: 18.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24511 E.  ,  2016/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 21.10.2015

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın, kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve yeniden aylık bağlanması açısından da yargı yolu yanlışlığı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.