muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/567, Karar No: 2014/409, Tarih: 30.09.2014

5237 sayılı TCK'nun 50/1-a maddesi gereğince hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi sonucu hükmedilen adli para cezasının ne şekilde infaz edileceği ise 5275 sayılı CGTİHY’nın 109. maddesindeki, 'Kısa süreli hapis cezası yerine Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesine göre hükmedilen seçenekli yaptırımların infazında uygulanacak rejim, tüzükte gösterilir' biçimindeki hükmün yollamasıyla “Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük”ün 51. maddesinin 1. fıkrasında 7 bent halinde gösterilmiştir. Maddenin (c) bendindeki; 'Hükümde, adlî para cezası takside bağlanmamış ise, otuz günlük süre içinde adlî para cezasının üçte birini ödeyen hükümlünün isteği üzerine geri kalan kısmının birer ay ara ile iki eşit taksitte ödenmesine imkân sağlanır. İlk taksitin süresinde ödenmemesi hâlinde, durum mahkemeye bildirilir. Cumhuriyet savcısının talebi üzerine mahkemece, kısa süreli hapis cezasının kısmen infazına karar verilir ve bu karar derhâl infaz edilir' ve (d) bendindeki; 'Hükümde adlî para cezası takside bağlanmış ise kararda belirtilen süreye göre infaz edilir. Otuz gün içinde ilk taksitin ödenmemiş olması hâlinde, durum mahkemeye bildirilir, kararda yer almamış olsa bile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine hükmü veren mahkemece kısa süreli hapis cezasının tamamen infazına, sonraki bir taksitin ödenmemiş olması hâlinde ise kısmen infazına karar verilir ve bu karar derhâl infaz edilir' biçimindeki düzenlemede taksitlendirmeden açıkça söz edilmektedir.

Bu itibarla; kısa süreli hapis cezası yerine hükmedilen adlî para cezasının taksitlendirilmesinin mümkün olmasına karşın sanığın lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin herhangi bir talebinin olmaması ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinin 6. fıkrasındaki; 'Hükümde, adlî para cezası takside bağlanmamış ise, bir aylık süre içinde adlî para cezasının üçte birini ödeyen hükümlünün isteği üzerine geri kalan kısmının birer ay ara ile iki eşit taksitte ödenmesine izin verilir hükmünden de sanığın yararlanabilmesi karşısında, yerel mahkemece TCK'nun 52/4 maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmadığı..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince 06.06.2013 gün ve 28230-18051 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince 06.06.2013 gün ve 28230-18051 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan 7.300 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilen somut olayda Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; yerel mahkeme hükmünün "sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması" isabetsizliğinden bozulmasının yerinde olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Evli ve 4 çocuklu olan, kendi beyanına göre aylık 200 Lira kazancı bulunan sanığın kendi arazisi üzerindeki 20 m² lik evine yapı ruhsatiyesi almadan 4,90 m x 4,90 m ebatlarında tek odadan oluşan bir bölüm eklemesi nedeniyle hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan kamu davası açıldığı,

Müdafii bulunmayan sanığın duruşmada; 4 çocuğu olduğunu, çocuklarının büyümesi ve kula gitmeleri nedeniyle barınacak yeri bulunmadığından evine bir oda eklediğini, izinsiz yaptığı bölümü eski hale getirmeyeceğini beyan ettiği, lehe olan kanun maddelerinin uygulanmasına ilişkin bir talepte bulunmadığı,

Yerel mahkemece 5237 sayılı TCK'nun 184/1, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca hükmolunan 7.300 Lira adli para cezasının taksitlendirilmesi konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun "Adlî para cezası" başlıklı 52. maddesinin konumuza ilişkin 4. fıkrasında; "Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir" şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Buna göre; 647 sayılı Kanundaki düzenlemeden kısmen farklı olarak adli para cezalarının ödenmesi hususunda seçimlik iki yöntem kabul edilmiştir:

Bunlardan ilki; sanığa adli para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verilmesi,

İkincisi ise; adli para cezasının taksitlendirilmesidir.

Bunlardan ilki; sanığa adli para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verilmesi,

İkincisi ise; adli para cezasının taksitlendirilmesidir.

Yerel mahkemece, hükmolunan adli para cezasının ödenmesi için faile hükmün kesinleşmesinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere süre verilebilecek, ancak sürenin sonundan başlamak üzere ayrıca taksitlendirme yapılamayacaktır. Zira, kanun koyucu anılan maddede seçimlik iki yöntem düzenlemiş olup, her iki hal de hakimin takdirine bağlı olmakla birlikte, sanığın şahsi ve ekonomik hallerine göre bu seçeneklerden yalnızca birine hükmedilmesi gerekmektedir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun "Adlî para cezasının infazı" başlıklı 106. maddesinin uyuşmazlığa ilişkin 6. fıkrasında; "Hükümde, adlî para cezası takside bağlanmamış ise, bir aylık süre içinde adlî para cezasının üçte birini ödeyen hükümlünün isteği üzerine geri kalan kısmının birer ay ara ile iki eşit taksitte ödenmesine izin verilir. İlk taksidin süresinde ödenmemesi hâlinde, verilen ikinci takside ilişkin izin hükümsüz kalır",

Aynı kanunun "Seçenekli yaptırımların uygulanması" başlıklı 109. maddesinde; "Kısa süreli hapis cezası yerine Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesine göre hükmedilen seçenekli yaptırımların infazında uygulanacak rejim, tüzükte gösterilir",

Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzüğün "Seçenekli yaptırımlarda uygulanacak rejim" başlıklı 51. maddesinde;

"(1) Kısa süreli hapis cezası yerine hükmedilen adlî para cezasının infazı:

...b) Kesinleşen adlî para cezasını içeren ilâm, Cumhuriyet başsavcılığına verilir. Cumhuriyet savcısı hapis cezasından çevrilen adlî para cezasının otuz gün içinde ödenmesi için hükümlüye bir ödeme emri tebliğ eder,

c) Hükümde, adlî para cezası takside bağlanmamış ise, otuz günlük süre içinde adlî para cezasının üçte birini ödeyen hükümlünün isteği üzerine geri kalan kısmının birer ay ara ile iki eşit taksitte ödenmesine imkan sağlanır...,

d) Hükümde adlî para cezası takside bağlanmış ise kararda belirtilen süreye göre infaz edilir...",

Şeklinde yer alan düzenlemeler gözönüne alındığında; kesinleşen hükümde hükmolunan adli para cezasının takside bağlanmamış olması halinde, hükümlünün ödeme emrinin tebliğinden itibaren 30 gün içinde adli para cezasının üçte birini ödemesi ve istekte bulunması üzerine geri kalan kısmın birer ay ara ile iki taksitte ödenmesi mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Şeklinde yer alan düzenlemeler gözönüne alındığında; kesinleşen hükümde hükmolunan adli para cezasının takside bağlanmamış olması halinde, hükümlünün ödeme emrinin tebliğinden itibaren 30 gün içinde adli para cezasının üçte birini ödemesi ve istekte bulunması üzerine geri kalan kısmın birer ay ara ile iki taksitte ödenmesi mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Evli 4 çocuklu olan ve kendi beyanına göre aylık 200 Lira kazancı bulunan sanığa kendi arazisi üzerindeki 20 m²'lik evine yapı ruhsatiyesi almadan 4.90 mx4.90 m ebatlarında tek odadan oluşan bir bölüm eklemesi fiili nedeniyle yerel mahkemece imar kirliliğine neden olma suçundan TCK'nun 184/1. maddesi uyarınca verilen 1 yıl hapis cezasının aynı kanunun 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca seçenek yaptırıma dönüştürülerek hükmolunan 7.300 Lira adli para cezasının, sanığın ekonomik durumu ve şahsi halleri gözönüne alındığında TCK'nun 52/4 maddesi uyarınca taksitlendirilmesi konusunda değerlendirilme yapılmamasında isabet bulunmamaktadır. Diğer taraftan, infaz aşamasında ödeme emrinin kendisine tebliği üzerine 30 gün içinde adli para cezasının üçte birinin ödenmesinden sonra geriye kalan kısmın iki eşit taksitte tahsili imkanı bulunmakta ise de, hükmedilen para cezasının miktarı ve sanığın ekonomik durumuna göre bunun yeterli olmayacağı ortadadır.

Bu nedenle, yerel mahkeme hükmünün Özel Dairece sanık hakkında TCK'nun 52/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, itirazın reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi O K..; "Yerel mahkemenin mahkumiyet kararı sanık hakkında TCK'nun 52/4. fıkranın tartışılmaması nedeniyle bozulmuş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle itiraz edilmiş, Ceza Genel Kurulunca da Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmiş ise de genel kurulun bu kararına aşağıda belirtilen nedenlerle katılmıyorum.

1-Öncelikle TCK'nun 52/4. fıkrasının uygulanması konusunda bir talep yoktur. Yargıtay'ın yerleşmiş kararlarında TCK'nun 50-51-52-62 gibi takdire dayalı hususlarda talep yoksa hakimin bu maddeleri tartışma zorunluluğu yoktur.

2-5275 sayılı Yasanın 106/6. fıkrasına göre Cumhuriyet savcısının da verilen para cezasını taksitlendirme yetkisi vardır.

3-TCK'nun 184/5. fıkrada kişi ruhsatsız yaptığı yeri eski haline getirirse kamu davası düşer, buna rağmen sanık inşaatını eski haline getirmemiştir.

İzah edilen nedenlerle itirazın kabulü gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun ret kararına katılmıyorum" görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan diğer yedi Genel Kurul Üyesi de; benzer düşünceyle itirazın kabulü gerektiği yönünde karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

3-TCK'nun 184/5. fıkrada kişi ruhsatsız yaptığı yeri eski haline getirirse kamu davası düşer, buna rağmen sanık inşaatını eski haline getirmemiştir.

İzah edilen nedenlerle itirazın kabulü gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun ret kararına katılmıyorum" görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan diğer yedi Genel Kurul Üyesi de; benzer düşünceyle itirazın kabulü gerektiği yönünde karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2014 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16881, Karar No: 2019/7137, Tarih: 10.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16881 E.  ,  2019/7137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, tazminat davasının yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 12.07.2014 tarihinde, davacıların eş/baba/oğulları ...'ın sürücüsü olduğu aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu, davacıların desteği kazanın meydana gelmesinde tam ve asli kusurlu olan ...'nin vefat ettiğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, her bir davacı için 100,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini ıslah etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile; davacı ... için 153.972,47 TL, çocuk ... için 14.896,24 TL, ... için 21.719,45 TL, ... için 45.418,16 TL, baba ... için 12.209,25 TL, anne ... için 19.844,43 TL olmak üzere toplam 268.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar ihtiyari dava arkadaşları olduğundan, davacılar yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, tüm tazminat toplamı üzerinden tek vekalet ücreti takdir edilmiş olması doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 3. bendinde yer alan "22.030,00 TL belirlenen vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine "davacı ... için 15.067,80 TL, çocuk ... için 1.800,00 TL, ... için 2.606,33 TL, ... için 5.346,00 TL., baba ... için 1.800,00 TL ve anne ... için 2.381,33 olmak üzere toplam 29.001,46 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak adı geçen davacılara verilmesine" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 10/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13781, Karar No: 2011/25526, Tarih: 15.12.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/13781 E.  ,  2011/25526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taksirle adam öldürme ve yaralama suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2011 gün ve 2011/537 E. 2011/593 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1290, Karar No: 2015/19034, Tarih: 08.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1290 E.  ,  2015/19034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık...’ın mahkûmiyetine ilişkin hüküm ile sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, sanık... ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’ın adının gerekçeli karar başlığına yazılmaması mahallinde tamamlanması mümkün yazım eksikliği olarak görülmüştür.

I-Sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Sanık... hakkındaki mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

II-Sanık... hakkındaki mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

... İli ... İlçesinde konuşlu bulunan.... Tb. K.’na bağlı ...Destek Takımında vatani görevini yapmakta olup, tuvalet ve banyo olarak kullanılan prefabrik yapıdan sorumlu bulunan sanık Bkm. Er. ...’ın komutanı Bkm. Kd. Bçvş.... emri üzerine zemini fayans olan prefabrik yapının önce dışını, sonra da içini daha evvel benzin ile inceltildiği anlaşılan boya ile boyadığı, yapının zemininin boya olması sebebiyle de olay günü saat 19:00 sıralarında yardım istediği arkadaşları ile birlikte prefabrik yapı içini temizlemeye başladıkları, temizlik sırasında zemindeki boyayı daha rahat çıkarmak amacıyla Bkm. Er. ...’ın lavabo üzerinde bulunan 1 lt’lik pet şişe içindeki benzini ve Bkm.Er ...’in ise boya yaparken kullanılan rulo fırçaların kurumaması için konulmuş olduğu ve içinde 3-4 lt. benzin su karışımı sıvı bulunan plastik kovayı zemine döktükleri, bir müddet sonra sanık Bkm. Çvş....’ın, elindeki çakmağı çakarak, prefabrik yapıya doğru geldiği, yapı içine 1-2 adım girdiği anda da zemindeki benzinin yerden 1-1.5 m yükselecek şekilde alev aldığı olay sonucu prefabrik yapı içinde temizlik yapmakta olan Bkm. Er. ...’ın vücudunun %80’inde alev yanığı olacak şekilde yaralandığı ve 16.11.2010 günü tedavi gördüğü hastanede öldüğü, şikâyetçi olmayan Bkm. Er’ler ..., ... ve ... ile sanıkların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralandıkları olayda, oluş ve dosya kapsamına uygun olarak boyama ve temizlik faaliyetine katılmadığı tespit edilen ve olay öncesi prefabrik binada benzin kokusu almadığını savunan sanık...’ın eyleminde, prefabrik yapının boyanması öncesi boyanın benzin ile inceltildiğini, temizlik sırasında zemine benzin ve sulandırılmış benzin döküldüğünü de bilmediği nazara alındığında, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığının kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, aynı sebeple tebliğnamedeki (1) nolu bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin de görevsizlik kararı verilmesi gerektiğine, ceza miktarına, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğuna ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3475, Karar No: 2014/13624, Tarih: 02.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3475 E.  ,  2014/13624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28387, Karar No: 2018/2073, Tarih: 08.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/28387 E.  ,  2018/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalının davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödememek için davacının dinlenmesini, davacının gıyabında tutulan tutanaklarla bir odada 4 kişi oturmalarını gerekçe göstererek iş aktini haksız feshettiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının görevli olduğu dağıtım biriminde gece vardiyasında çalışmakta iken 3 arkadaşı ile birlikte çalışma saatleri içinde 28/04/2014 tarihinde kullanılmayan bir ofiste uyuduğunun kamera kayıtları ile tespit edildiğini, bu olayın ertesi gün de tekrarlanması nedeni ile iş aktinin haklı nedenle feshedildiğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını, iş yerinde üç vardiya olduğunu fazla mesai yapılmadığını, giriş çıkış saatleri için giriş çıkış formları imzalatıldığını, 2012 yılının yarısından itibaren .... sisteminde giriş çıkışların elektronik olarak takip edildiğini, fazla çalışma yapılması halinde karşılığının ödendiğini, bazen de karşılığında izin kullandırıldığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti: