muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26997, Karar No: 2014/3947, Tarih: 18.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26997 E.  ,  2014/3947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2011/728-2013/290

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahı dikkate alındığında irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin (binde 3'ü) geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranlarda değer düşüklüğü olduğunun kabulü ile irtifak hakkı bedellerinin fazla tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10784, Karar No: 2015/16131, Tarih: 05.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/10784 E.  ,  2015/16131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının sigortalı hizmet cetvelinin ilgili ... celbi ile dosyaya eklenmesi ve sigortalı hizmet cetvelinde 22.09.2014 tarihinden sonra işe giriş kaydı bulunduğunun anlaşılması halinde, işe giriş kaydı olan işyerinin dava dışı ....'ne ait olup olmadığının tespitine yarar her türlü delil ve belge eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11615, Karar No: 2013/16824, Tarih: 08.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/11615 E.  ,  2013/16824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 01.03.2005 tarihinde işyerinde çalışıyor olmasına rağmen TİS'in ekinde bulunan EK 1/B tablosuna göre ücretlerinin ödendiğini, oysa TİS'e göre davacının sürekli kadroya geçmeden önceki kıdemi nazara alınarak TİS ekindeki EK 1/A tablosuna göre ücretinin ödenmesi gerektiğini,davacının ücretinin Türkiye Yol-İş Sendikası ile davalı idare adına TÜHİS arasında imzalanan 01.03.2009-28.02.2011 tarihli 2. dönem TİS'nin EK 1/A cetveline göre belirlenmesinin tespitine karar verilmesini, bunun yanında ücret farkı ve ikramiye farkı alacağına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı kararı ile Sivas İl Özel İdaresinin işkolunun inşaat olarak tespit edildiğini, bu tespitten sonra aralarında davacının da bulunduğu çalışanların Yol-İş Sendikasına üye olduklarını, Koop-İş Sendikasının açtığı tespit kararının iptali davasında mahkemenin davanın açılmamış sayılmasına karar verdiğini, davacının müvekkili idarenin TÜHİS ile Türkiye Yol-İş Sendikası arasında imzalanan 01.03.2009-28.02.2011 tarihli 2. dönem TİS'deki mali ve sosyal haklardan yararlandığını, davacının ücret bordrolarına ve ücret listelerine görede anlaşılacağı üzere ücretinin EK 1/A skala cetvelindeki lehine olan yevmiyeye göre ödendiğini, davacının tespit davası açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davacının belirtiği dönemde EK 1/A cetveline göre ücretini aldığını, sosyal hakların tamamından yararlandırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, her ne kadar davacı derece ve kademesinin tespitini de talep etmişse de eda davası açılabilecek ise tespit davası açılabilmesi için hukuki yararın bulunmadığının kabul edilmesi gerektiğini, bu nedenlerle davacının derece ve kademesinin tespitine ilişkin talebinin reddine karar verildiğini, davacının fark alacak talepleri bakımından mütaalasına başvurulan bilirkişinin düzenlediği rapora itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının çalıştığı Sivas İl Özel İdaresinin iş kolunun değişmesi üzerine Türkiye Yol İş-Sendikasına üye olması sonrası daha önceki çalışmalarının kademe ve derece ilerlemesinde dikkate alınıp alınmayacağı ve buna bağlı olarak ücret ve ikramiye alacağı farkı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının çalıştığı Sivas İl Özel İdaresinin iş kolunun değişmesi üzerine Türkiye Yol İş-Sendikasına üye olması sonrası daha önceki çalışmalarının kademe ve derece ilerlemesinde dikkate alınıp alınmayacağı ve buna bağlı olarak ücret ve ikramiye alacağı farkı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının davalı ... Genel Sekreterliği ve bağlı işyerlerinin 15 sıra no'lu İnşaat işkoluna girdiğire dair tespit kararı verildiği, bu karara karşı açılanda davanın yargılaması sonucunda davanın takip edilmemesi üzerine davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, işyerinde kesinleşen işkolu değişikliğine ilişkin işkolu tespit kararı sonrasında işyerinde yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesin hükümlerinden sendikaya üyelik tarihinden itibaren yararlandırıldığı, ücret hesaplanmasında TİS'in ekinde bulunan Ek 1/B tablosunun dikkate alındığını, oysa TİS'e göre davacının sürekli kadroya geçmeden önceki kıdemi nazara alınarak TİS'in ekinde bulunan Ek 1/A tablosuna göre ücretinin tespit edilmesini gerektiğini ve bu tespite göre ücret ve ikramiye alacağı farkı alacağına hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı taraf davacının ücretinin Ek 1/A cetveline göre yapıldığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya Ek 1/A cetvelinden ücret verildiğini, ancak davacının Ek 1/A cetveline göre ücreti tespit edilirken daha önceki çalışmasına ait kademe ve derecesinin nazara alınmadığını, davacının önceki çalışmaları nazara alınarak uygun derece ve kademeden ücretinin Ek 1/A cetveline göre ücretinin ödenmesi gerektiğini belirterek buna göre davacının ücretini tespit ederek fark ücret ve ikramiye alacağı hesaplaması yapmıştır. Davalı işyerinde geçerli olan 3. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 4. Mddesinde “Başka kamu kurumlarından kanunla devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerindeki geçen çalışma süresi bu işyerinde geçmiş gibi dikkate alınır(yıllık ücretli izin hakkı, kıdem ve ihbar tazminatının hesaplanmasında dikkate alınan çalışma süresi, pozusyon değişikliği sınavında aranan çalışma süreleri vb.)Ancak,bu maddeye dayanılarak başka işverenin veya aynı işveren olmakla birlikte Yol-İş Sendikası üyeliğinden önce başka işkolunda çalışılan çalışma süreleri için derece-kademe ilerlemesi talebinde bulunumaz.” hükmünün düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bu açık düzenlemedende anlaşılacağı üzere davacının işkolu değişikliği öncesi çalışmalarının derece ve kademe hesaplamasında dikkate alınmaması gereklidir. Hal böyle olunca davacının fark ücret ve ikramiye alacağının bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talep edilen alacaklara hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğundan sayın çoğunluğu bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.08.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2021/23478, Karar No: 2024/14790, Tarih: 05.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/23478 E.  ,  2024/14790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/232 E., 2015/443 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılanın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 24.05.2019 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11221, Karar No: 2016/1998, Tarih: 10.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/11221 E.  ,  2016/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davacı arasında imzalanan Bankacılık Hizmetleri Sözleşmesi ve Tüketici Kredisi Sözleşmesi'ne istinaden davalıya kredi kullandırıldığını ve kredi kartı verildiğini, kredi borcunun ve kart borcunun ödenmemesi üzerine hesap kat edilerek davalıya ihtarname gönderildiğini, ihtara rağmen borcun ödenmemesi üzerine davalı hakında başlatılan icra takibinin davalının itirazı ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalı hakkında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tensip tutanağı ile, uyuşmazlığın TTK'nın 4/f maddesi uyarınca mutlak ticari davalardan olması sebebiyle ... Asliye Ticaret Mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle, görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, Bankacılık Hizmetleri Sözleşmesi ve Tüketici Kredi Sözleşmesinden kaynaklandığından ve davalının tüketici olduğu anlaşıldığından, 28/05/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73.maddesi uyarınca ihtilafın çözümünde görev Tüketici Mahkemesi'ne ait olduğundan, mahkemenin görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine ilişkin kararı doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine,10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12087, Karar No: 2024/2842, Tarih: 27.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/12087 E.  ,  2024/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/197 E., 2023/311 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmak

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.01.2022 tarihli, 2021/258 Esas ve 2022/1 sayılı Kararı ile sanık hakkında "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmak" suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 29.03.2023 tarihli, 2022/197 Esas ve 2023/311 sayılı Kararı

ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dosya Daire'ye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1-Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına,

2-Suçun unsurlarının oluşmadığına,

3-Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre yapılan incelemede:

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre yapılan incelemede:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/970 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf. 383 vd.)

Örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Aksi kanıtlanamayan soruşturma aşamasındaki ikrarı dışında anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katıldığına delalet eden süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk arzeden faaliyetlerine ilişkin delil ikame olunamayan Suriye vatandaşı sanığın, aynı ülkenin Rakka bölgesinde örgüte ait araç tamirhanesinde ücret mukabilinde çalışıp örgüte ait silahlı ya da silahsız araçları tamir etmekten ibaret eylemlerinin TCK nın 314/3 maddesi delaletiyle 220 nci maddesinin yedinci fıkrasında düzenlenen silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturacağı düşünülmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmesi hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 29.03.2023 tarihli, 2022/197 Esas ve 2023/311 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suçun niteliği, bozma nedeni, kaçma şüphesi bulunması ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin reddine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.