muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/249, Karar No: 2011/334, Tarih: 18.05.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/14-249 E.  ,  2011/334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02.12.2010

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın  kabulüne dair verilen 23.06.2009 gün ve 2009/102 E-235 K sayılı kararın incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 01.06.2010 gün ve 2009/10926 E., 2010/6543 K. sayılı ilamı ile;

(“...Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Star televizyonunda yayınlanan “Her Açıdan” adındaki programa konuk olarak katılan davalının, dava dışı R.. M.. ile yaptığı karşılıklı konuşma sırasında söylediği sözlerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, katıldığı programda Türkiye’de siyasetin, siyasetçilerin ve siyasi tavırların tartışıldığını, örnekleme yaptığı konuşmasında davacının salt kişiliği ile ilgili bir değerlendirmede bulunmadığını, açıklamalarının tamamen tavır üzerine yapılmış bir eleştiri olduğunu, tarafların siyasi kişilikleri bulunduğu gibi davacının tavrının sürekli tartışılır olması, buna ilişkin birçok tartışmanın haber bültenlerinde de yer alması gibi somut gerçekler bir arada düşünüldüğünde davacının tavrını eleştirme hakkı bulunduğunu belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Kişinin üstlendiği görev ne kadar önemli ise hakkında yapılan eleştirilerin o kadar yoğun ve gerektiğinde sert olabileceğinin kabulü gerekir. Eleştiri sert, kırıcı, küçük düşürücü olabilir. Bir haber veya eleştirinin; objektif olduğu, gerçek olaylara dayandığı, doğru bir amaca yönelik bulunduğu durumlarda kişilik haklarına saldırıda bulunulsa bile hukuki sorumluluktan söz edilemez.

Yerel mahkemece başbakan olan davacının siyasi kimliği ve konumu gözetilerek, ağır da olsa yapılan eleştirileri hoşgörü ile karşılanması gerektiği sonucuna varılıp istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...”)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve  dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve  dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı  vekili;  davalının  bir  televizyon kuruluşunda yayınlanan  programa konuk olarak katıldığı ve konuşmasında davacının şahsiyet haklarına tecavüz niteliğinde sözler söylediğini, davacıyı  toplumun kin ve nefret duygularına maruz bıraktığını, bu durumun davacının manevi şahsiyetinde telafisi güç zararlar meydana getirdiğini, eleştiri hakkı ve ifade özgürlüğü sınırlarını aşan bu asılsız ve dayanaksız  ithamların hoş görülmesinin ve kabulünün mümkün olmadığını, davacının kişilik haklarına, onur ve saygınlığına saldırı niteliğindeki eylemin “haksız fiil“ oluşturduğunu ileri sürüp, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, söz konusu programın Türkiye'de siyasetin, siyasetçilerin ve siyasi üslup konusunun tartışıldığı bir program olduğunu, davalının bir örnekleme yaptığını, davacının salt kişiliği ile ilgili bir değerlendirmenin sözkonusu olmadığını,  olayın basın yoluyla yapılmış bir siyasi eleştiri niteliğinde olduğunu, davanın reddi gerektiğini cevaben bildirmiştir.

Mahkemece, davalının dava konusu edilen sözleri, siyasi sert eleştirilerin dışında kalıp, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmakla manevi tazminat talebinin kabulüne dair verilen karar; Özel Dairece, yukarıda metni aynen yazılı gerekçe ile bozulmuş; mahkemece, önceki gerekçeler ile direnilmiştir. Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık;  dava konusu yayında, davacının kişilik haklarına saldırının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalının televizyon programında  söylediği sözlerin, davacının  kişilik haklarına saldırı oluşturup, siyasi eleştri sınırlarını aşmasına, davalının  ifade tarzının  üslup üzerine yapılmış bir eleştiri olarak mütaala edilememesine, davalının konuşmasında yer alan ifadelerde gerekli, yararlı ve ilgili olmayan nitelemeler ve yorumlar yapılmış olmasına, kamuoyunda husumet ve kuşku yaratıcı, Başbakan olan davacıya güven zedeleyici bir uslubun ve eleştiriyi aşan ifadelerin kullanılıp,bu ifadelerin amacını aşmasına, davacının sosyal kişilik değerlerine ve açıkça kişilik haklarına saldırı teşkil etmesine göre, davacı lehine manevi tazminata hükmedilmiş olması usul ve yasaya uygun olup, direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, tazminat miktarına ilişkin temyiz itirazları Özel Dairesince incelenmediğinden, dosyanın bu inceleme yapılmak üzere Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, direnme kararı yerinde olup, davalı vekilinin tazminat miktarına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 4.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18.05.2011 gününde, ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15629, Karar No: 2018/11099, Tarih: 30.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15629 E.  ,  2018/11099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nun 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek, kıymetten düşürerek, hakiki surette,

2)Gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

3)Asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut uyuşmazlıkta; Borçlu sanık ...’in, aracını muvazaalı olarak sanık ...’ye devrettiğinin iddia edilmesi karşısında, sanığın fiilinin Muğla 3. Noterliği 25.02.2015 tarihli, 03189 yevmiye numaralı araç satış sözleşmesinde suça konu ticari taksi plakası taşıyan 2011 model Opel marka aracın kasko bedelinin 38.000 TL, satış bedelinin ise 7.000 TL olarak gösterilmesinin atılı suçu unsurları yönünden oluşturduğunun anlaşılmasına nazaran; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması ve uzlaştırmanın sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/722, Karar No: 2014/4019, Tarih: 23.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/722 E.  ,  2014/4019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/427-2013/436

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı Şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, sıra cetveline konu taşınmaz üzerine ilk haczin müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan konulduğunu, şikayet olunanların haczi müvekkilinin haczinden sonra olduğu halde satış bedeli şikayet olunanların icra dosyalarına ödenerek usul ve yasaya aykırı sıra cetveli düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetveline konu taşınmaz üzerine, birinci sırada yer alan davalı C.. İ..'in alacaklı olduğu icra dosyasından 03.03.2009 tarihinde kesin haciz uygulandığı, taşınmazın satışının ise 03.03.2011 tarihinde yani 2 yıllık yasal süre içinde istendiği, ikinci sırada yer alan diğer şikayet olunanın alacaklı olduğu icra dosyasında 25.09.2008 tarihinde ihtiyati haciz kararına dayalı olarak taşınmaza haciz uygulandığı, ödeme emrinin tebliğ tarihi olan 11.10.2008 tarihi gözetildiğinde ihtiyati haczin 17.10.2010 tarihinde kesinleştiğinin kabulünün gerektiği, ancak 2 yıl içerisinde satış istenmediğinden bu haczin kalktığı, 07.07.2011 tarihinde yeniden haciz uygulandığı, taşınmazın 01.04.2013 tarihinde satışının yapıldığı dikkate alındığında 07.07.2011 tarihinde uygulanan haczin kalktığından sözedilemeyeceği, üçüncü sırada yer alan şikayetçinin alacaklı olduğu dosyadan ise, 21.01.2009 tarihinde ihtiyati haciz uygulandığı, kambiyo senetlerine mahsus yapılan takipte ödeme emrinin borçluya 23.01.2009 tarihinde tebliğ edildiği gözetildiğinde, ihtiyati haczin 29.01.2009 tarihinde kesinleştiği, ancak bu tarihten itibaren iki yıllık yasal sürede taşınmazın satışı istenmediğinden taşınmaz üzerindeki haczin kalktığı, bunun üzerine 09.01.2012 tarihinde yeniden haciz konulduğu, haciz tarihleri dikkate alındığında sıra cetvelinin iptalini gerektirir bir durum olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Kambiyo senetlerinde ödeme emrine karşı itiraz ve şikayet süresi 5 gün, ödeme süresi ise 10 gündür (İİK. m 168, II-III-IV). Bu takip şeklinde ödeme süresi geçmeden kesin haciz konulamayacağından (İİK m.78/I), henüz kesin haciz yetkisine sahip olmayan alacaklının ihtiyati haczi de 5 günlük itiraz ve şikayet süresinin geçmesiyle değil, İİK'nın 264/son maddesi uyarınca 10 günlük ödeme süresinin geçmesiyle kesinleşerek, sıra cetveli açısından kesin haczin hüküm ve sonuçlarını doğurur. Buna göre, şikayet olunan E.. Tarım Ürünleri Ltd. Şti.'nin süresinde satış istenmediği için düşen ihtiyati haczinin, alacaklı olduğu takip dosyasında ödeme emrinin borçluya 11.10.2008 tarihinde tebliğ edilmesine göre 21.10.2008

günü mesai bitiminde kesinleşmesine rağmen, mahkemece 17.10.2008 tarihinde kesinleştiğinin ve şikayetçinin satış istenmediği için düşen ihtiyati haczinin, alacaklı olduğu takip dosyasında ödeme emrinin borçluya 23.01.2009 tarihinde tebliğ edilip 02.02.2009 günü mesai bitiminde kesinleşmesine rağmen mahkemece 29.01.2009 tarihinde kesinleştiğinin kabul edilmesi doğru olmamış ise de, bu yanlışlığın sonuca etkili bulunmamasına ve kararın sonucu itibariyle doğru olmasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Öte yandan, şikayet tarihi 30.10.2013 olduğu halde, gerekçeli karar başlığında 01.11.2013 olarak yazılmış olması, HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1637, Karar No: 2025/4443, Tarih: 30.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/1637 E.  ,  2025/4443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/742 E., 2024/1265 K.

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/358 E., 2024/112 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı vekili tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5009, Karar No: 2018/6895, Tarih: 21.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5009 E.  ,  2018/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, cinsel taciz

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan beraat, diğer atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 08.11.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13981, Karar No: 2018/5105, Tarih: 10.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13981 E.  ,  2018/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/06/2016 tarih ve 2014/355-2016/251 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ve dava dışı ....'ün ... Kaynak Makinaları San. ve Tic. A.Ş.'ndeki hisselerini davalı ...'e devrettiğini, bu devirlerin karşılığı anılan davalının diğer davalı tarafından keşide edilen ... adet bono verdiğini, bonolardan iki adedi ödenmeyince davalılar hakkında icra takibi başlatıldığını, davalıların takibe itirazlarının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dayanılan bonoların kambiyo senedi vasfını kaybettiklerini, bir yıllık zamanaşımı süresinin de geçtiğini, hisse devir sözleşmesine dayanılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, takibe konu bonolar zamanaşımına uğradığından alacaklının temel ilişkiye dayanarak genel hükümler uyarınca alacağını talep edebileceği, icra takibine konu bonoların şirket hisse devrine binaen verildiği, davacı ile davalılardan ... arasında temel ilişki bulunmadığı, 30.05.2008 tanzim tarihli senedin davacı ile davalı ... arasındaki hisse devrine konu edilmediğinden bu senet yönünden davanın reddinin gerektiği, 30.04.2008 tarihli ....000 TL bedelli senedin ise hisse devir sözleşmesine istinaden davalı ... tarafından davacıya verilip ödendiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davalı ...'a karşı açılan davanın reddine, davalı ...'e karşı açılan davanın kabulü ile itirazın kısmen iptaline, takibin ....000 TL asıl alacak, ....900,38 TL faiz olmak üzere toplam ....900,38 TL üzerinden devamına, asıl alacak üzerinden %20 oranındaki icra inkar tazminatının tahsiline, yargılama sırasında ödendiği belirtilen tutarın kapak hesabında icra müdürlüğünce dikkate alınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-) Dava, hisse devir sözleşmeleri karşılığında verilen bonoların tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Dava tarihi olan 31.07.2012 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 5. maddesi uyarınca, ticari davalar ile

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-) Dava, hisse devir sözleşmeleri karşılığında verilen bonoların tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Dava tarihi olan 31.07.2012 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 5. maddesi uyarınca, ticari davalar ile

ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işleri dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesinde görülür. Yine, asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır. 6100 sayılı HMK’nın 1/1. maddesi gereğince de mahkemelerin görevi, kanunla düzenlenir ve göreve ilişkin kurallar, kamu düzenine ilişkin olup aynı zamanda HMK'nın 114/1-c maddesi uyarınca dava şartıdır.

Davacı vekili, davalılardan ...'e devredilen anonim şirket hisselerinin karşılığında müvekkiline verilen iki adet bononun ödenmediğini ileri sürmüş, mahkemece de takibe ve davaya konu bonolardan birinin hisse devir sözleşmesine istinaden verildiği, bedelinin ödendiğinin ise ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 6102 Türk Ticaret Kanunu’nun 4. ve 5. maddeleri uyarınca, bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Ticari davalara bakmakla görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesidir. Bu durumda, mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine hükmetmek gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

...- Bozma sebep ve şekline göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, .../09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4584, Karar No: 2019/6453, Tarih: 23.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/4584 E.  ,  2019/6453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışı borçlanmasının 10/04/1978 tarihinden itibaren 5000 gün olarak yapılması gerektiğinin tespiti ve buna göre yaşlılık aylığı miktarının yeniden tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.