muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/31010, Karar No: 2023/12637, Tarih: 22.02.2023

2. Sanık ve müdafiinin yokluklarında karar verilmesine karşın 19.01.2016 tarihli duruşmada hazır bulundukları belirtilerek karışıklığa yol açılması.

3. Sanığın 06.02.2015 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesindeki takdiri indirim uygulanmasını da kapsadığı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, bu hususta Kanun'i dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

4. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş.

C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

(B) bendinde açıklanan hususlar dışında yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında, Katılan ...'e Yönelik 13.10.2014 Tarihli Eylemleri Nedeniyle Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık Hakkında 11.10.2014 Tarihli Tehdit ve 12.10.2014 Tarihli Hakaret Eylemleri Nedeniyle Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

B. Sanık Hakkında 11.10.2014 Tarihli Tehdit ve 12.10.2014 Tarihli Hakaret Eylemleri Nedeniyle Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7334, Karar No: 2006/8295, Tarih: 18.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7334 E.  ,  2006/8295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz incelemesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı vekili takip talebinde 2004 ve 2005 yılları için 3095 Sayılı Kanunun 1. madesine göre faiz istemiş ve talebini bununla sınırlamıştır. Mevcut takipte bundan fazlasını talep edemez. Bu nedenle Anayasa 46. maddesine göre faiz istemi doğru değil ise; borçlu kurumca Bütçe Kanununa göre hesaplandığı ihtilafsız olan 2004 yılı için %15, 2005 yılı için %12 yerine taleple bağlı kalınarak 2004 yılı için %38, 2005 yılı için %32 oranına göre faiz hesabı yapılması gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle alacaklı yararına  İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5713, Karar No: 2020/10051, Tarih: 11.03.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/5713 E.  ,  2020/10051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin ve ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Ticaret Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve adı geçen Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye ve ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/321, Karar No: 2012/6123, Tarih: 28.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/321 E.  ,  2012/6123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4926, Karar No: 2012/22712, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4926 E.  ,  2012/22712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1992 tarihinden itibaren geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi...tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1992 yılından- Şubat 2009'a kadar davalıya ait çiftlikte çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davalıya ait çiftlikte kira, ... su parası ödemeksizin oturduğu, kendisine ait hayvanlara bakarken davalının hayvanlarına da baktığı ve davalının çiftliğinde sebze meyve yetiştirip satarak geçimini sağladığından bahisle hizmet tespitine dayalı bir çalışmanın varlığı tespit edilemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davalı işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamına alınmadığı, Kurumda işyeri kaydının bulunmadığı, bu nedenle bordro tanığı ya da Kuruma verilmiş dönem bordrosu, işe giriş bildirgesi ya da başka hiçbir belgenin olmadığı, Kurum tarafından yapılmış bir teftişin de olmadığı, davalıya ait limon bahçesine ait tapu kayıtlarının dosyada olduğu ve yapılan zabıta araştırmasına göre davalıya ait fiilen var olan 39 dönümlük limon bahçesi, içinde 1000 m2 açık ahır ve davalıya ait 25-30 kadar büyükbaş hayvan ile davacıya ait 2 adet büyükbaş hayvan bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının, davalıya ait 39 dönüm bahçede bahçe bakımı, sulanması, gübrelenmesi, açık ahırda bulanan hayvanların yaz kış bakımı ile ücreti karşılığında baktığını iddia ile açtığı davada dinlenilen tüm tanıkların davacının 1992 yılından beri ailesi ile birlikte davalıya ait çiftlik evinde kira vermeksizin oturduğu, ...-su parasını davalının ödediği, davacının 39 dönüm limon bahçesinin her türlü bakımı ve meyvelerin yetiştirilip toplanması işi ile ilgilendiği ve gerekli durumlarda işçi tutarak tüm işleri yaptırdığı, davalıya ait 1000 m2 açık ahırda bulanan sayıları 25-30 arasında değişen hayvanlarına baktığı ve bu arada kendisine ait iki adet büyük baş hayvanına da bu ahırda baktığı, her ne kadar davalı işverence davacının kendilerine ait çiftlik evinin alt katına kendiliğinden oturup, ev kirası ... su

parası vermediği, bahçeyi ekip sebze meyve yetiştirdiği ve kendi hayvanlarına bakarken arada davalının hayvanların da baktığı taraflar arasında bir hizmet akdinin olmadığını savunmuş ise de, kendisi ile hiçbir bağlantısı olmayan birinin evinde kira vermeksizin oturmasına izin vermesi, hatta onun tükettiği elekrik-su parasını ödemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunun kabulü gerekmektedir. Davacının 2006 yılında tanıkların bir dönem davalı işyerinden ayrılarak dava dışı ...'ın evinde kaldığı yolundaki beyanlarına göre, Mahkemece bu süre belirlenerek davalı işyerinde çalışma dönemleri buna göre değerlendirilip hüküm kurulması gerekirken davanın reddi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/340, Karar No: 2008/2503, Tarih: 14.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/340 E.  ,  2008/2503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, 18.06.2007 tarihli sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığını, hacizlerin aynı derecede olması nedeniyle satış bedelinin garameten paylaştırılması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet edilen vekili, uyuşmazlığın daha önce karara bağlandığını belirterek şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, ... 7. İcra Hukuk Mahkemesi tarafından aynı konuda verilen kararın Yargıtay’dan da geçerek kesinleştiği belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6335, Karar No: 2024/7858, Tarih: 19.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/6335 E.  ,  2024/7858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1319 E. 2021/1819 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Düşme hükmü kaldırılarak beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2020 tarihli, 2020/12 Esas, 2020/130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan kamu davasının ön ödeme nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir.

2.Kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince duruşma açılmasına karar verilerek, 15/11/2021 tarihli, 2021/1319 E. 2021/1819 K. sayılı kararı ile düşme hükmü kaldırılarak sanığın 52371 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.08.2022 tarih, 2021/153590 nolu ve esastan ret görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluştuğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... hakkında 2863 sayılı yasanın 65/1 maddesine aykırı hareket ettiği iddiası ile cezalandırılması talebi ile Maçka Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Maçka Asliye Ceza mahkemesi 16/10/2020 tarihli kararı ile sanığın eyleminin ön ödeme kapsamında kaldığı, sanığın da ön ödemeye uyduğunu belirterek sanık hakkındaki kamu davasının TCK'nın 75/3 maddesi delaleti ile CMK'nın 223/8 maddesi gereğince ön ödeme nedeni ile düşme kararı verildiği, karara karşı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin eylemin ön ödeme kapsamında kalmadığını belirterek sanığın sevk maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurduğu, Dairece yapılan değerlendirmede sanığa isnat edilen eylem için öngörülen cezai yaptırımın alt ve üst sınırları gözönüne alındığında sanığın eyleminin ön ödeme kapsamında kalmadığı, dolayısı ile ön ödemeye dahil olarak düşme kararı verilmesinin hatalı olduğu sonucuna varılarak sanığın eyleminin değerlendirilmesi amacı ile duruşma açıldığı, duruşma açılmasına karar verilmekle birlikte yapılan tensip kararına istinaden mahallinde keşif yapılması amacı ile Maçka Asliye Ceza Mahkemesine talimat yazıldığı, Maçka Asliye Ceza Mahkemesince yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda dava konusu yerdeki inşai ve fiziki müdahalelerin kaldırıldığı, dava konusu yerin eski hale getirildiğinin belirtildiği, Yargıtay kararlarında da 2863 Sayılı Yasaya Muhalefet eylemi oluşturan müdahalelerin kaldırılması ve inşai ve fiziki müdahalelerin sonlandırılması halinde sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinin belirtildiği, -"...Taşınmaz üzerine kurulmuş olan çelik konstrüksiyon çadırın kaldırılması sureti ile doğal yapının eski hale getirilmesinden dolayı atılı suçun unsurlarının oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı değerlendirilmiştir..." Y.12.C.D. 2016/1759 Esas 2016/4924 Karar 24/03/2016 ...Binanın giriş kapısının da sanık tarafından eski hale getirdiği anlaşılan dosya kapsamında sanığın beraatine karar verilmesinde herhangi bir aykırılık bulunmamaktadır..." Y. 12 C.D. 2020/1712 Esas 2020/5505 Karar 22/10/2020, "...Olay yeri keşfinden sonra düzenlenen 13/11/2014 tarihli bilirkişi raporunda Sur dibine yığılmış olan kargılar kaldırılarak alanın eski hale getirildiğinin, bu işlemler sırasında arkeolojik kalıntılara zarar verildiğine dair buluntuya da rastlanıldığının belirtilmesi karşısında atılı suçun manevi unsuru oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile mahkumiyetine karar verilmesi..." Y.12 C.D. 2016/5250 Esas 2018/12097 Karar 13/12/2018, - Yukarıda belirtilen yargıtay kararları ile mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen rapor birlikte değerlendirildiğinde, sanık tarafından yapıldığı belirtilen inşai ve fiziki müdahalelerin tamamen ortadan kaldırıldığı ve eski hale getirildiği gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanık hakkında doğal sit alanı içerisine izinsiz olarak ahşap büfe, büfe yanında oturma alanı ve dere kenarında ahşap oturma alanı yaptığından bahisle açılan kamu davası kapsamında, talimat yoluyla icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda, dava konusu yer üzerinde bulunan ahşap konteynırın yerinde olmadığının belirtildiği, dava konusu edilen büfe yanındaki oturma alanı ve dere kenarındaki ahşap oturma alanına ilişkin herhangi bir tespitte bulunulmadığı ve bilirkişi raporlarının ekindeki fotoğraflarda da bu yapıların tamamının kaldırıldığını gösterir dava konusu yere ilişkin fotoğraf yer almadığı anlaşılmakla, mahallinde, önceki bilirkişilerden farklı inşaat ve bağımsız arkeolog bilirkişisi refakate alınmak suretiyle yeniden keşif icra edilerek, ahşap büfe yanındaki oturma alanı ve dere kenarındaki ahşap oturma alanı da dahil olmak üzere dava konusu tüm müdahalelerin tek tek kaldırılıp kaldırılmadığı, müdahaleler neticesinde doğal sit alanında zarar meydana gelip gelmediğinin tereddütsüz şekilde tespiti ile sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sanığın dava konusu yapıyı kaldırdığından bahisle beraat hükmü tesis edilirken, sanığın üzerine atılı suçun manevi unsuru oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c bendi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanun'un 223/2-a bendi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/815, Karar No: 2023/4003, Tarih: 04.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/815 E.  ,  2023/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

...

EK KARAR SAYISI : 2013/236 E., 2014/165 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

...

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2013/236 Esas, 2014/165 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2014 tarihli ve 2013/236 Esas, 2014/165 Karar sayılı kararıyla hırsızlık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulduğu, bu kararların süresinde temyiz edilmemesi nedeniyle 08.05.2014 tarihinde kesinleştiği; sanığın, gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde 30.04.2014 tarihinde tebliğinden itibaren yasal bir haftalık süreden sonra 05.08.2014 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, mahkemece sanığın temyiz isteminin 02.09.2014 tarihli ek karar ile süre yönünden reddine karar verildiği, ek kararın 09.09.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde sanığa tebliğ edilmesi üzerine sanığın yine yasal bir haftalık süreden sonra 29.12.2014 tarihli dilekçesi ile ek karara yönelik temyiz isteminde bulunduğu, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.03.2015 tarihli ve 2015/2250 Esas, 2015/4750 Karar sayılı kararı ile temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği; hükümlünün 25.11.2022 tarihli dilekçesi ile Anayasa Mahkemesinin 04.10.2022 tarihli kararı esas alınarak kendisine temyiz hakkı verilmesini talep ettiği dilekçesine istinaden mahkemenin 30.11.2022 tarihli ek kararıyla temyiz talebinin reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2013/236 Esas, 2014/165 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.