muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9166, Karar No: 2010/469, Tarih: 21.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/9166 E.  ,  2010/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Davacı kurum, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler nedeniyle, uğranılan Kurum zararının 506 sayılı Yasanın 26.maddesine göre rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı işveren Şirket Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; meslek hastalığı(mesleki pnömokonyoz)sonucu, 05.11.2004 tarihi itibarıyla %85 oranında sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 26.maddesi uyarınca, davalı işverenden rücuan tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece;32 yıl formülüne göre belirlenmiş %90,15 oranındaki işveren kusuruna göre yapılmış gerçek zarar hesabı doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Davalı işveren kusuru,uygulamada 32 yıl formülü olarak bilinen yöntemle 08.12.2005 tarihli ........ Bilirkişilerinden alınmış kusur raporu ile %90,15 olarak belirlenmiş ise de; bu belirleme,sigortalının 1975-1998 tarihleri arası dönemde 24 yıl süreyle,davalı işverene ait maden ocağı işyerinde kazmacı-kürekçi-tamirci olarak çalıştığı varsıyımından hareketle saptanmıştır.Dava dosyası içerisinde, sigortalıya ait şahsi sicil dosyası bulunmadığı gibi,meslek hastalığına ilişkin olarak düzenlenmiş 08.06.2004 tarihli müfettiş raporuna göre de, sigortalının 1982-1998 tarihleri arası dönemde davalı işverene ait 550 no’lu maden işyerinde,1981-1982 yılları arası dönemde 1124 no’lu işyerinde kayden çalışması bulunduğu belirtilirken,1981 tarihi öncesi dönem yönünden ise,herhangi bir belirleme yapılmamıştır.Öte yandan,anılan 1124 no’lu işyerinin, davalı işverene ait olup olmadığı hususu da belirsizdir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmağa dayalıdır..Zira, sigortalının davalı işverene ait işyerinde kazmacı-kürekçi olarak 1998 yılındaki ayrılış tarihi ile bu tarih itibarıyla sigortalıdaki meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik derecesi belirlenmemiş; yine sigortalının, üçüncü bir işveren ve/veya işverenler nezdinde geçen ve meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik derecesini artıran bir çalışmasının bulunup bulunmadığı yönünde araştırma da yapılmamıştır.

Sigortalının, davalı işverene ait işyerinde kazmacı-kürekçi olarak 1998 yılındaki ayrılış tarihi ile bu tarih itibarıyla sigortalıdaki meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik derecesi ve buna göre de davalı işveren kusuru,32 yıl formülü olarak bilinen yöntemle belirlenmesi gerekir. Ayrıca, sigortalıya ait şahsi

.......

Sigortalının, davalı işverene ait işyerinde kazmacı-kürekçi olarak 1998 yılındaki ayrılış tarihi ile bu tarih itibarıyla sigortalıdaki meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik derecesi ve buna göre de davalı işveren kusuru,32 yıl formülü olarak bilinen yöntemle belirlenmesi gerekir. Ayrıca, sigortalıya ait şahsi

.......

sicil dosyası celbedilmek suretiyle,davada teselsül hükümlerine dayanılmadığı gibi, meslek hastalığına dayalı rucu davalarında teselsül hükümlerinin uygulanamayacağı hususu gözetilerek,davalı işveren dışında,başkaca işverenler nezdinde meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik derecesini artıran bir çalışmasının olup olmadığı araştırılmalı,hangi tarihlerde ne iş yaparak çalışmanın geçtiği belirlenmeli,davalı işveren nezdinde geçen çalışma dönemi terettüde yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulmalı ve buna göre davalı işveren kusuru yeniden belirlenmelidir.Yapılacak araştırma sonucu,sigortalının farklı işverenler nezdinde geçmiş çalışmalarının varlığı saptanacak olunursa,her işverenin sadece kendi kusuru oranındaki rucu alacağı miktarından sorumlu tutulması gerektiği gözönünde bulundurulmalıdır.

Yapılacak araştırma ve inceleme sonucu, 32 yıl formülü kullanılmak suretiyle alınacak kusur raporu ile, davalı işveren kusurunun şimdikinden fazla çıkması halinde, davacı Kurumun hükmü temyiz etmemiş olması nedeniyle,davalı işveren lehine oluşacak usuli kazanılmış hak durumu da ayrıca değerlendirilmelidir.

2-Diğer taraftan,davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve ödemelerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi gerekirken, gerçek zarar tavan değeri gözetilerek hüküm kurulması da ayrıca isabetli görülmemiştir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Şirket Avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç :Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2009/20334, Karar No: 2010/5456, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20334 E.  ,  2010/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/9294, Karar No: 2024/15681, Tarih: 05.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/9294 E.  ,  2024/15681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/293 E., 2016/438 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 10.10.2015 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Malkara Cumhuriyet Başsavcılığınca, 13.11.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Malkara Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2016 tarihli ve 2016/293 Esas, 2016/438 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Olay günü sanığın yolcu olarak bulunduğu aracın durdurularak sanığa, üzerinde suç unsuru bulunup bulunmadığının sorulduğu, üzerinde herhangi bir şey olmadığını beyan etmesi üzerine araçtan indirildikten sonra araçta yapılan incelemede sanığın oturduğu koltuğun önündeki koltuğun baş kısmında bulunan lastikli kılıf içerisinde ucu buruşturulmuş kağıt içerisinde uyuşturucu madde olduğu değerlendirilen bitki parçaları ele geçirilmiş, sanıktan sorulduğunda kağıdın kendisine ait olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla sanık hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesine karar verildiği sanığın denetim süresi içerisinde, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün belirlediği yükümlülüğe mazeretsiz katılmayarak yükümlülüğünü ihlal ettiği belirtilerek açılan kamu davasında sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A. Sanık hakkında 04.10.2012 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 27.05.2013 tarihli iddianameyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması

sonucunda Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2014 tarihli ve 2014/845 Esas, 2014/456 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 03.12.2014 tarihinde kesinleştiği,

Daha sonra, sanık hakkında, temyize konu olan 10.10.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kamu davasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile açılan kamu davasında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği görülmekle,

Bu kapsamda yargılama konusu olan 10.10.2015 tarihli suçun, daha önce Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesince 6545 sayılı Kanun kapsamında verilmiş olan 03.11.2014 tarihli ve 2014/845 Esas, 2014/456 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olup olmadığı tespit edilerek 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kovuşturma şartı bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra, önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde işlendiğinin tespit edilmesi halinde ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapılmasına yasal engel bulunacağından;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olan önceki davanın akıbeti araştırılarak hükmün açıklanıp açıklanmadığının tespit edilmesi, henüz hüküm açıklanmamışsa birleştirme talepli ihbarda bulunarak davanın derdest hale gelmesi sağlandıktan sonra bu suça ilişkin davanın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olan önceki dava ile birleştirilmesine karar verilmesi; açıklanması geri bırakılan hüküm daha önce başka bir nedenle açıklanmışsa artık birleştirme imkanı kalmadığından, 6545 sayılı Kanun kapsamında verilmiş olan önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olan bu suç bakımından 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmesi gerekirken, bu hususlar araştırılmadan yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararı verilmesi,

B. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 13.11.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının

kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Malkara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2016 tarihli ve 2016/293 Esas, 2016/438 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10389, Karar No: 2011/18044, Tarih: 02.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10389 E.  ,  2011/18044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.Alınan rapor geçersizdir.Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.Sözü edilen kanunun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara özel amacı olmayan satışlara göre emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan raporda emsal kabul edilen satış Sepiciler Çaybaşı Deri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketine yapılmıştır.Bu satış ticari nitelikte olduğundan özel amaçlıdır.

Bu durumda, taraflara emsal satış bildirmeleri için yeniden süre verilip, bildirilen emsaller celp edildikten sonra ve gerektiğinde re’sen emsal de getirtilerek mahallinde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılıp özel amacı olmayan emsale göre değer biçilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8760, Karar No: 2017/17031, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8760 E.  ,  2017/17031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14415, Karar No: 2009/13942, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14415 E.  ,  2009/13942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, 1-... 2-... 3.... Vekilleri Av.Engin Tekin ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu Vekili Av.... aralarındaki iptal davası hakkında Giresun 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 19.06.2008 günlü ve 233-419sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.000.000.TL (1.000,00-YTL)’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2007 yılında bu parasal sınır 1.170,00YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar,19.06.2008 tarihinde verilmiş ve davacı yanın 787,89-YTL lik ödeme emrinden dolayı, davalı Kuruma borçlu olmadıklarının tespitine ilişkin olup, kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönününde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 02.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.