muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11801, Karar No: 2017/24057, Tarih: 03.02.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2723, Karar No: 2019/4513, Tarih: 04.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/2723 E.  ,  2019/4513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ASLİ MÜDAHİL : ...

K A R A R

Davacı vekilince açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, karar düzeltme harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20128, Karar No: 2013/4597, Tarih: 13.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20128 E.  ,  2013/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Özel Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda: sanığın katılan şirketten 352 ton kömür satın aldığı ve teminat olarak suça konu 100,000 YTL bedelli ... Malatya Şubesine aitmiş gibi gösterilen teminat mektubunu verdiği, söz konusu teminat mektubunun ... Elazığ şubesinin dosyada mevcut 15 05 2006 tarihli yazılarından sahte olduğunun anlaşılmakla dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının belirlenerek 148.052 TL olarak fazla adli para cezası tayini,

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının belirlenerek 148.052 TL olarak fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanığın 148.052 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, "sanığın, 5237 Sayılı TCK'nın 158/1,f-son maddesi gereğince haksız menfaatin iki katı olan 148.052 TL karşılığı 7403 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 6169 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilerek sonuç olarak 123.380 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5491, Karar No: 2018/12579, Tarih: 01.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/5491 E.  ,  2018/12579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma sonrası, 16/02/2018 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı 1412 sayılı CMUK'nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 02/08/2018 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 01/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2594, Karar No: 2019/4550, Tarih: 05.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/2594 E.  ,  2019/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Vek. Av. ...

ŞİKAYET OLUNAN :

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonucunda mahkemece şikayetin reddine karar verilmiş olup, verilen kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayet olunan vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, karar düzeltme harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 05.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/97, Karar No: 2008/682, Tarih: 15.02.2008

16. Hukuk Dairesi 2008/97 E., 2008/682 K.

**16. Hukuk Dairesi 2008/97 E., 2008/682 K.**

**- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ

- TARAF TEŞKİLİ

- TEBLİGAT**- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 10 ]

- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 28 ]

- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 29 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 73 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü :

Kadastro sırasında 1139 parsel sayılı 14.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar murisi Süleyman adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında çekişmeli taşınmazın tapuda el değiştirmesi üzerine taşınmazı satın alan Nevzat davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı Nevzat hakkında açılan davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Nevzat vekili tarafından temyiz edil-miştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 73. maddesi hükmüne göre, mahkemece kanunun gösterdiği istisnalar haricinde taraflar dinlenmeden, onlara iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davetiye tebliğ edilmeden hüküm verilemez. Davetin nasıl yapılacağı 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Tüzüğü'nde belirlenmiştir. Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre, tebligat muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. Kendisine usulüne uygun olarak tebligat yapılamayan; ikametgahı, işyeri ve adresi de bulunamayan kimsenin adresi aynı Kanun'un 28. maddesine göre meçhul sayılır. Ancak, kanun koyucu adresin meçhul sayılabilmesi için sadece muhataba tebligat yapılamamasını yeterli görmemiş, bu durumun tebligat memuru tarafından mahalle muhtarına şerh verdirmek suretiyle tespit edilmesini ve ayrıca tebligatı çıkartan merciin muhatabın adresini resmi ve hususi dairelerden gerekli gördüklerinden sormasını ve zabıta marifetiyle de araştırma yapmasını aramıştır. İşbu dosyada mahkemece çekişmeli taşınmazı yargılama sırasında resmi şekilde satın alan dahili davalının adresi Urla Tapu Sicil Mü-dürlüğü'nden araştırılmadan ilanen tebligat yoluna başvurulmuştur. Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dahili davalı Nevzat'ın adresinin tebligatın çıkartıldığı Balıklıova Köyü değil, İzmir ilinin Yeşilyurt semtindeki başka bir adrestir. Yetersiz araştırma sonucunda yanlış adrese tebligat çıkartılmasının dışında, Tebligat Kanunu'nun 29. maddesine göre tebliğ olunacak evrak ve ilan suretinin mahkeme divanhanesinde asılmamış olması da yapılan İlanen tebligatı geçersiz kılan bir başka husustur. Bu durumda taraflara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tüzüğü hükümlerine göre usulünce tebligat yapılarak öncelikle taraf teşkilinin sağlanması, ondan sonra işin esası hakkında araştırma ve inceleme yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, usulsüz ve geçersiz tebligatla yetin ilerek, taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilmesi isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 15.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1031, Karar No: 2018/2027, Tarih: 26.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/1031 E.  ,  2018/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 21.03.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanması sonucu verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; BANDIRMA Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2017 gün ve 2017/168 esas, 2017/286 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak yargılamaya göre; sanıktan ele geçen kuru...sıkı tabancanın Kriminal Polis Laboratuvarının raporunda, namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası ve tahdit parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişlik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğini, özel şekil ve nitelikteki ateşli silah fişeklerini atabilecek boşluk bulunduğunun belirtilmesi, sanıkta tadil edilmiş bilyeli mermi ele geçirilememiş olması karşısında, sanığın aşamalarda suça konu silahın kuru...sıkı tabanca olduğuna ilişkin savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki silahın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yetersiz gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11605, Karar No: 2021/743, Tarih: 04.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/11605 E.  ,  2021/743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26.Hukuk Dairesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili 07.12.2020 tarihli dilekçe ile davalı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden, mahkemece taraf vekillerinin vekaletnamesinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4371, Karar No: 2013/4704, Tarih: 02.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/4371 E.  ,  2013/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacı tarafından tutunulan 24.03.1992 tarih ve 19 sıra numaralı tapu kaydının çekişmeli taşınmazı kapsamadığı anlaşıldığından, davacının davasını ispatlayamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 02.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24574, Karar No: 2017/25002, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24574 E.  ,  2017/25002 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8242, Karar No: 2010/2267, Tarih: 23.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8242 E.  ,  2010/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... Türk A.Ş vekili avukat ... ve diger davalı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 7.12.2002 günü davalıya ait mağazada alışveriş yapmakta iken üst kata çıkarılmakta olan şaryoların gerekli güvenlik tedbirleri alınmaması nedeniyle geriye kaydını, şaryoların kendisine çarparak sağ kolunda eklem kapsüllerinin yırtıldığını, hareket kabiliyetinin kısıtlandığını belirterek 25.000.000.000 TL maddi 25.000.000.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetkisizlik itirazında bulunmuş, olay günü şaryoların kayma ve davacının bu nedenle yaralanmasının sözkonusu olmadığını, teknik olarak şaryoların geriye kaymasının da mümkün olmadığını, savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak alış veriş arabalarının normal şartlar altında kendiliğinden aşağı kaymasının mümkün olmadığı, davacının omuzunda meydana gelen yaralanmanın dava konusu olayda meydana gelemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacının davalıya ait işyerindeki şaryoların merdivenden kayma sonucu davacının yaralanıp, yaralanmadığı konusunda uyuşmazlık vardır. Davacı, şaryoların merdivenden kayması sonucu yaralandığını iddia etmekte, davalı ise şaryoların merdivenden kaymasının teknik olarak mümkün olmadığını savunmaktadır. Mahkemece, yapılan bilirkişi incelemesi sonucu, şaryoların kayması mümkün olamayacağı anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.