muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4784, Karar No: 2016/7399, Tarih: 10.03.2016

Davalı kurum, taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda artış yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı, kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7. maddesine göre, davacının ücretinde yapılacak artış, memur maaşlarına yapılan artış oranından az olamaz. Buna göre davalı şirketçe davacının ücretine yapılan artışlar kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan az ise aradaki fark alacak hüküm altına alınmalıdır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir. Şu halde davacı için 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen unvanda görev yapanların 5473 sayılı Kanun ile öngörülen ek ödeme kapsamında olup olmadığı önem arz etmektedir. Bunun için öncelikle davacının belirlenmiş olan unvanı itibariyle ek ödeme yapılması gereken kamu görevlilerinden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile aynı unvanda görev yapan kamu görevlilerinin belirtilen ek ödemelerden yararlanması söz konusu ise davacının da ek ödemeden yararlandırılması ve varsa bundan kaynaklanan fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacı, maaş nakil ilmuhaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanuna uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer malî haklarına, bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde  kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmuhaberinde belirtilmesi gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de, davacının maaşına esas olmak üzere bildirilen net ücrete 2006 yılı şef teknisyen ünvanları için belirlenen ek ödeme oranlarının eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiş olup, mahkeme hükmü belirsizlik içermektedir. Hüküm fıkrasında, davacının 2006 yılı Mayıs ayı maaşına esas olmak üzere; yeni maaş nakil ilmuhaberine eklenmesi gerektiği belirtilen 189,52 TL ek ödeme miktarının açık olarak belirtilmemesi de hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6879, Karar No: 2016/7396, Tarih: 07.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/6879 E.  ,  2016/7396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Katılanın kimlik bilgileri kullanılarak adına iki adet sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenlediği iddia olunan sanığın savunmasında, hatların yetkilisi olduğu ...İletişim isimli işyerinin Balgat Şubesinde aktive edildiği, buna karşılık sözleşmelerin alt bayilerde düzenlendiğini, hatlarda sonraki tarihlerde numara değişikliği yapıldığı için katılanın hatlardan bilgi sahibi olduğunu düşündüğünü beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından, ilgili GSM operatöründen de sorulmak suretiyle suça konu sözleşmelerin hangi bayi tarafından düzenlendiği ve sözleşmeler ekinde bulunan nüfus cüzdanının sahte olup olmadığının tespitine çalışılması, abonelik sözleşmeleri üzerindeki bilirkişi raporu ile katılana ait olmadığı tespit edilen imzaların, sanığa ait olup olmadığının araştırılması, sanığa ait olmaması halinde bu işyerinde suç tarihinde çalışanların imza incelemesinin yaptırılmasından ve sözleşme düzenlenirken sahte kimlik kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesinden sonra suçun sübutu halinde; hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK.nun 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve önödeme önerisi gerektiren sanığın eyleminin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3266, Karar No: 2016/4533, Tarih: 03.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/3266 E.  ,  2016/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, zimmet, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki hakkını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, yeni temyiz vaki olması durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/590, Karar No: 2014/3568, Tarih: 18.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/590 E.  ,  2014/3568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 14.02.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 18.03.2013 günü temyiz eden katılan vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23740, Karar No: 2015/12031, Tarih: 08.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/23740 E.  ,  2015/12031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan binanın giriş katının "aile konutu" olduğu hususunda taraflar arasında bir çekişme bulunmamaktadır. Aile konutu niteliğindeki bu taşınmazın, Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesi gereğince hak sahibi (koca) tarafından davacı eşin açık rızası alınmadan, davalı ... Tekstil Ltd. Şti. ne 17.11.2008 tarihinde satıldığı, davacı kadın tarafından söz konusu şirket aleyhine ... 1. Aile Mahkemesinin E. 2009/1020 sayılı dosyasında tapu iptali ve tescil istemiyle dava açıldıktan çok kısa bir süre sonra ise davalı şirket tarafından şirket çalışanı ...'a 07.01.2010 tarihinde satıldığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Davalılardan ... Tekstil Ltd. Şti. ve ... iyi niyetli olduklarını savunmuşlardır. Davalı şirket 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nu hükümlerine tabi tacirdir (m. 124 vd.). Her tacir ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli hareket etmekle yükümlüdür (e.TTK m.20/2, 6102 s. TTK.m.18/2). Bu yükümlülüğü satın aldığı taşınmazın hukuki ve fiili durumunu bilmeyi de gerektirir. Başka bir ifade ile, taşınmazın tapu kütüğünde aile konutu olduğuna dair şerh bulunmasa bile taşınmazın "aile konutu" ve kendisiyle akdi ilişkiye giren şahsın evli olduğunu bilebilecek durumdadır. Bu özeni göstermemiş ise iyi niyet iddiasında bulunamaz (TMK.m.3/2). Vakıa ve karinelerden iyi niyet iddiasında bulunamayacak durumu belirmiş olanın kötü niyetli olduğunun diğer tarafça ispat edilmesine de lüzum yoktur. Şirket çalışanı ...'ın da şirket yetkilisi ...'nun şoförü olduğu, ilk satış işlemi de dahil olmak üzere bizzat bulunmak suretiyle taşınmazın niteliği ve satışı ile ilgili bilgi sahibi bulunduğu, davacı tarafından ... 1. Aile Mahkemesinin E.2009/1020 sayılı dosyasında davalı şirket aleyhine tapu iptali ve tescil istemiyle dava açıldıktan çok kısa bir süre sonra taşınmazın bu kişiye satış işleminin yapıldığı ve keşif sırasında dava konusu taşınmazda bulunan kiracının ev sahibi olarak davalı şirket yetkilisi ... ismini beyan ettiği anlaşıldığından, iyi niyetli olduğundan söz edilemez. Gerçekleşen bu hukuki duruma göre davacının açık rızası alınmadan tesis edilen satış sebebiyle davalı ...'ın kazanımı korunamaz. O halde, isteğin kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan binanın giriş katı ile ilgili tapunun iptaline ve davalı koca adına tapuya tesciline karar vermek gerekirken, davalıların kötü niyetinin kanıtlanamadığı ve tapuda aile konutu şerhi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 08.06.2015 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Türk Medeni Kanunu, iyi niyetli olmayan üçüncü kişilere karşı yolsuz tescilin düzeltilmesini isteme hakkını, taşınmaz üzerinde ayni hakkı zedelenen kişiye tanımıştır (TMK. m. 1024/3). Şu halde, taşınmaz üzerinde ayni veya sınırlı ayni hak sahibi bulunmayan, şahsi hak sahiplerinin tescilin yolsuzluğunu ileri sürerek düzeltme davası açma hakları yasal olarak yoktur. Davacının taşınmaz üzerinde ayni bir hakkı bulunmamaktadır. O sadece, ilk devir işlemine rızası gereken eş olup, rızanın yokluğu, bu devir işlemini geçersiz kılar ise de, sonraki devirler üzerinde etkili değildir. İlk devir için aranan "açık rıza” “eş tasarrufu” niteliğinde olmayan sonraki devirler için aranmaz. Olayda, davacının eşi, “aile konutunu” davacının “olurunu” almadan, 17.11.2008 tarihinde ... Tekstil Ldt. Şti.’ne devretmiş, devralan şirket de, taşınmazı daha sonra 7.1.2010 tarihinde ...'e satmıştır. Üçüncü kişi ...'in iyi niyetli olmaması da, taşınmaz üzerinde ayni hakkı bulunmayan davacıya yolsuz tescilin düzeltilmesi hakkını vermez. Davanın reddi, bu sebeple sonucu bakımından doğrudur. Yerel mahkeme kararının açıklanan sebeple onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/1282, Karar No: 2012/10058, Tarih: 09.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/1282 E.  ,  2012/10058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1776, Karar No: 2006/3796, Tarih: 08.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1776 E.  ,  2006/3796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Gen. Müd. tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-5263 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile 3294 Sayılı Yasanın 7.maddesinde yapılan değişikliğe uygun olarak, vakıf mütevelli heyetinin yeni oluşumunun senette düzenlenmesine değişiklikten önceki mütevelli heyetin karar vermesi gerekir. Buna göre, somut olayda değişiklikten önce mütevelli heyette yer alan İlçe Emniyet Müdürüne mütevelli heyette yer verilmesi gerektiği gözardı edilerek İlçe Tarım Müdürünün katılımı ile değişiklik kararı alınmış olması,

2-5263 Sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe bağlı kalınarak vakıf senedinin mütevelli heyet başlığını taşıyan 9.maddesi “Mülki idare amirleri vakfın tabii başkanı olup, belediye başkanı, mal müdürü, ilçe milli eğitim müdürü, sağlık bakanlığının ilçe üst görevlisi, varsa ilçe tarım müdürü ve ilçe müftüsü vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel

meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar.” şeklinde düzenlenmesi gerekirken; bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 8.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24197, Karar No: 2017/2117, Tarih: 28.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/24197 E.  ,  2017/2117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı o...k yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.02.2017 günü temyiz eden davacı ... vekili Av. ...geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, ortak çocuk 30.07.2009 doğumlu ...'nın annesi ...'nın vefat ettiğini belirterek çocuğun velayetinin kendisine verilmesini talep etmiş, mahkemece "anne ... Saban’nın öldürüldüğü ihbarı üzerine yapılan soruşturmada küçüğün davacının değil 3. bir kişinin çocuğu olduğu yönünde iddialar bulunduğu, uzman raporunda küçüğün davacıya abi diye hitap ettiğinin belirtildiği ve davacıyı ilk görüşte tanıyamadığı'' gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ana ve baba evli değilse velayet anaya aittir (TMK m. 337/1). Ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velayet kendisinden alınmışsa hakim çocuğun menfaatine göre vasi atar veya velayeti babaya verir (TMK m. 337/2). Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; küçük ...’nın davacı baba tarafından tanınmak sureti ile nüfusa tescil edildiği, annenin 30.05.2012 tarihinde öldüğü, annenin ölümünden sonra davacı babanın çocuğu bulunduğu Romanya ülkesinden a...k ...'a getirdiği, bu süreçte çocuğun teyze yanında kaldığı, ancak babanın çocukla devamlı ilgilendiği anlaşılmaktadır. Velayet düzenlemesinde asıl olan çocuğun üstün yararının korunmasıdır. Davacı babanın velayet görevini üstlenmesine engel bir durumu ispatlanamamıştır. Baba ile çocuk arasındaki tanımanın iptali ya da soybağının reddi konusunda verilmiş bir karar da bulunmamaktadır. Bu durumda, davanın kabulü ile annenin ölümü ile velayeti askıda olan dava konusu çocuğun velayetinin davacı babaya verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.02.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/2345, Karar No: 2016/11391, Tarih: 14.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/2345 E.  ,  2016/11391 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 15.10.2008 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; ... 1. Çocuk Mahkemesinin 12.05.2014 gün ve 2014/172 esas, 2014/536 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi suça sürüklenen çocuk tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, cezalandırmaya yetecek delil olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz talebinin yerinde görülmediğinden reddine ancak;

Suç tarihi itibariyle gün adli para cezasının sanığın lehine olduğunun anlaşılmasına rağmen, sanık hakkında temel adli para cezasına hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1, maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "temel adli ceza olarak belirlenen 450,00 TL para cezasının 25 birim gün adli para cezasına, TCK.nun 31/3. maddesi gereğince belirlenen 293,00 TL para cezasının 14 birim gün adli para cezasına, TCK.nun 62/1. maddesi gereğince 244,00 TL para cezasının 11 birim gün adli para cezasına indirilip, TCK.nun 52/2. maddesi gereğince mahkemenin takdirine bağlı kalınarak günlüğü 20,00 TL' den hesaplanarak sonuç 244,00 TL adli para cezasının 220,00 TL' ye indirilmesi" suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.