muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7053, Karar No: 2014/2291, Tarih: 26.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7053 E.  ,  2014/2291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2008/293-2012/50

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 23.05.2013 gün ve 2013/815 Esas, 2013/3448 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı H.. K.. ile birleşen 2009/80 E. davada davacı İ.. S.. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl davada davacı H.. K.. vekili, davalı K.. D..'in inşaat müteahhidi olup, diğer davalı arsa sahipleri ile 30.03.2006 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığını, sözleşme uyarınca inşaa edilecek oniki bağımsız bölümden sekiz tanesi yükleniciye, 3 tanesinin arsa sahiplerine, bir bağımsız bölümün ise tarafların müşterek mülkiyetinde olacağının kararlaştırıldığını, inşaatın bitme aşamasına geldiğini ve kat irtifakının kurulduğunu, davalı yüklenici K.. D..'ın ticari ilişkileri nedeni ile 20.06.2008 vade tarihli, 85.000,00 TL bedelli bono tanzim edip lehtar Ö. Ö. teslim ettiğini, bu keşideden de ciro yolu ile müvekkiline geçtiğini, bononun ödenmemesi üzerine girişilen takibin kesinleştiğini, yapılan araştırma sonucu davalı yüklenici K.. D.. adına kayıtlı olması gereken taşınmazların diğer davalı arsa sahipleri adına kayıtlı olduğunun anlaşıldığını, davalı yüklenicinin mal kaçırma amacında olduğunu ileri sürerek, İİK'nın 94/2. maddesi uyarınca yetki belgesi aldıklarını beyanla, dava konusu 8 bağımsız bölümün tamamı ile bir bağımsız bölümün ½ hissesinin davalı K.. D.. adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı K.. D.., duruşma sırasında davacı H.. K..'yı tanımadığını, onun dava dışı Ömer Özkan'la para alışverişi olduğunu ifade etmiş, diğer davalılar vekilleri de davanın reddini savunmuşlardır.

Davacı İ. Z. S. tarafından davalılar hakkında Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/80 E. sayılı dosyasında açılan tapu iptali tescil davasında davacı vekili, davalı yükleniciye ait olan 2, 3, ve 12 nolu bağımsız bölümlerin müvekkili tarafından satış vaadi sözleşmesi uyarınca müvekkili tarafından satın alındığını, ancak müvekkiline tapusunun verilmediğini ileri sürerek, bu taşınmazların önce yüklenici adına tescilinin sağlandıktan sonra müvekkili adına tapuya tesciline, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin tahsilini talep etmiştir. Bu dosya asıl dosyayla birleştirilmiştir.

Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/303 E. Sayılı dosyasında davacı H.. K.., Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/385 E. sayılı dosyasında ise davacı P.. A.. tarafından davalılar hakkında İİK'nın 94/2. maddesi uyarınca açılan davaların asıl dosyayla birleştirilmesine karar verilmiştir.

Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/303 E. Sayılı dosyasında davacı H.. K.., Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/385 E. sayılı dosyasında ise davacı P.. A.. tarafından davalılar hakkında İİK'nın 94/2. maddesi uyarınca açılan davaların asıl dosyayla birleştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl dava ile birleşen 2008/303 E., 2009/80 E. sayılı dosyalar yönünden tapu iptali tescil talebinin reddine, ancak davanın tasfiye alacağına dönüştüğü şekli ile davanın kısmen kabulüne, birleşen 2008/385 E. sayılı dosya yönünden ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı H.. K.. vekili, davalı arsa malikleri vekili ile davacı İ. Z. S. vekilince temyiz edilmesi üzerine; hüküm Dairemizin 23.05.2013 gün, 2013/815 E., 2013/3448 K. sayılı ilamı ile asıl ve birleşen davanın davalıları arsa malikleri yararına bozulmuştur.

Bu kez, davacı H.. K.. vekili ile birleşen davacı İ. Z. S. vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı H.. K.. ile birleşen 2009/80 E. davada davacı İ.. S.. vekillerinin karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, H.. K..'dan 54,35 TL ve İ.. S..'dan 1,95 TL harç ve takdiren 226,00'ar TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/26471, Karar No: 2023/10154, Tarih: 06.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/26471 E.  ,  2023/10154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1693 E., 2020/865 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 ... Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2019 tarihli ve 2018/369 Esas, 2019/157 ... Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 ... Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2019/1693 Esas, 2020/865 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.02.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle;

1. Dosya kapsamına göre sanığın ByLock tespit edilen hattı kullanmamış ise de kullanan kişiye bilerek ve isteyerek verdiğine ve bu kişiyi koruma saiki ile hareket ederek kişinin kim olduğunu bilmediği yönünde söylemde bulunduğuna, eylemin bu kapsamda FETÖ/PDY terör örgütüne yardım mahiyetinde olduğu anlaşıldığından cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2019/1693 Esas, 2020/865 ... Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/882, Karar No: 2011/1514, Tarih: 30.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/882 E.  ,  2011/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2009

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı  feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davacının işyerinde Finans Bölüm Yöneticisi olarak çalıştığından davacının işveren vekili olup olmadığnıın araştırılması gerekmektedir. Davacının işveren vekili olduğu sonucuna varılması halinde iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı açıktır.

İşveren vekili olmadığı sonucuna varılması halinde ise; davalı tarafından davacının finans yöneticisi olarak çalışmasına karşın işlerini gereği gibi yapmaması nedeniyle davalı şirketin icra takiplerine uğradığı, ticari hayattaki prestiji zedelendiği gibi davacının bu davranışlarının şirkete zarar verdiğinin iddia edilmesi karşısında zararın meydana gelmesinde davacının kusuru olup olmadığının incelenmesi, delillerin yeniden değerlendirilerek gerekirse kusur yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Belirtilen hususlar araştırılmadan davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/919, Karar No: 2024/8070, Tarih: 25.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/919 E.  ,  2024/8070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/496 Esas, 2016/547 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 18.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma sonucu karar verildiği, kusur raporına itiraz edildiğine, sanığın kusursuz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;13.05.2014 tarihinde saat 10:00 sıralarında Kışla Mahallesi Kürüm Meydana Erciş/Van adresinde müteahhitliğini sanık ...’un yaptığı bina inşaatında sanığın inşaat işlerinde dış cephe alüminyum kaplama işinde çalışan 34 yaşında ...’ın i.ç cephede inşaatın ikinci katında merdivenlerin hemen yan tarafında bulunan asansör boşluğundan yaklaşık 10 metre yükseklikten aşağıya düşerek ölümüyle sonuçlanan iş kazasında, asansör boşlukları önünde düşmeyi önleyecek yeterli sağlamlıkta toplu koruma önlemlerinin ( korkuluklar/bariyerler/platform/güvenlik ağları) alınmaması söz konusu inşaatta yüksekte olmayan ve konulduğu yerde sabitlenmemiş ahşap paletlerle kapatılmaya çalışılması ve alınacak önlemler hususunda iş güvenliği eğitimi verilmemesi, inşaatta gerekli önlemlerinin alınıp alınmadığının kontrol edilip denetlenmemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Dosya içeriğine göre, sanık ...'ın sahibi ve müteahhitliğini yaptığı inşaat işleri için gerekli güvenlik önlemlerinin alınıp alınmadığı, işçilere gerekli eğitimleri verilip verilmediği, işçilere yapılan iş ile ilgili kişisel koruyucu donanım ekipmanlarının temininin sağlanıp sağlanmadığı, iş ve sosyal güvenlik alanında çalışanların güvenliğini tehlikeye düşürecek eksikliklerin belirtildiği ya da alınması gereken önlemlerin yer verildiği bir raporun bulunup bulunmadığına ilişkin belgelerin dosya kapsamında mevcut olmadığı ve buna ilişkin yeterli araştırma yapılmadığı anlaşılmakla, dosya kapsamında gerekli araştırmaların yapılıp, sanık işveren ...'un sorumluluğunu belirleyecek belgelerin temininden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma neticesinde hüküm kurulması,

Kabule göre,

Kabule göre,

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 9. maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre, Van ili Erciş ilçesinde sanık ...'a ait inşaat işinde dış cephe alüminyum kaplama işinde çalışan ...'ın yeterli koruma önlemlerinin alınmaması sebebiyle asansör boşluğunda düşmesi nedeniyle ölümüyle sonuçlanan iş kazasında, binaların inşaatının çok tehlikeli sınıfta yer aldığı, ayrıca Tehlikeli ve Çok tehlikeli İşlerde Çalıştırılacakların Mesleki Eğitimlerine dair Yönetmelikte de yapı işlerinde çalışacakların mesleki eğitim almalarının zorunlu olduğu düzenlemelerine yer verilmesine karşın müteahhit ve inşaat sahibi sanık ... tarafından ölenin yapı işlerinde eğitim alınmasını sağlamaksızın ve gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını temin etmeksizin çalıştırıldığı, asansör boşluklarının önünde düşmeyi engelleyecek yeterli sağlamlıkta toplu koruma önlemlerinin (korkuluk/bariyer/platform/güvenlik ağları) alınmadan ve risk değerlendirilmesi yaptırılması gerekirken dosyada mevcut bilirkişi raporlarındaki tespitlerden anlaşılacağı üzere, sanığın aksine davranışlarla çok tehlikeli işlerden sayılan binaların inşaatı faaliyeti sırasında meydana gelen kazayı öngörebilmesine rağmen gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek asli kusuruyla neticeye sebebiyet verdiğinin mahkeme tarafından kabulü karşısında TCK'nın 22/3. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin oluştuğu gözetilmeyerek, eksik ceza tayini yapılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, hükmün sadece sanık müdafi tarafından temyizi üzerine bozulması nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 5271 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4866, Karar No: 2023/5066, Tarih: 18.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/4866 E.  ,  2023/5066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/21 Esas, 2020/245 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde tescilli "ETİLER MARMARİS", "MARMARİSCAFE", "MARMARİS BÜFE" ve "MARMARİS" markalarının sahibi olduğunu, davalı tarafa ait "MARMARİS KAFE ..." markasının müvekkiline ait markalarla aynı faaliyet alanında kullanılmak üzere TÜRKPATENT nezdinde 43. sınıfın "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" alt grubunda tescil edildiğini, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli 2006/05496 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı aleyhine "MARMARİSCAFE" markasının hükümsüzlüğü için dava açtıklarını, bu davanın sonucunun beklenilmesi gerektiğini, müvekilinin TÜRKPATENT nezdinde yiyecek ve içecek hizmeleri sağlayan 43. sınıfta 2006/ 05496 sayılı tescil numarası ile tescilli "MARMARİS KAFE ... SARGIN" markasının tek sahibi olduğunu , "..." ibaresinin özel isim olduğunu, markanın ön planda olan bölümünün "MARMARİS KAFE" ibaresi olduğunu, "MARMARİS KAFE" markasının tescil tarihinin 19.12.2006 olduğunu, 03.03.2006 tarihinden itibaren 10 yıl müddetle mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (mülga 556 sayılı KHK) koruması altında olduğunu, müvekkilinin babasının tescilli markaların tek sahibi olduğunu, müvekkilinin babası ve diğer aile üyeleri ile 1964 yılından beri büfe ve kafe işlettiğini, davalının ise yeni bir şirket olduğunu ve "MARMARİS" kelimesini taşıyan bir çok markayı adına tescil ettirerek iltibas yaratmaya çalışan bir firma olduğunu, "MARMARİS" ibaresinin kendi başına kullanamayacağını, zira şehir, bölge isimlerinin belli bir kişi lehine tescil edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince 09.02.2016 tarih, 2012/1 E. ve 2016/13 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, Dairemizin 24.01.2018 tarih, 2016/6628 E. ve 2018/590 K. sayılı ilamı ile karar onanmış davacı vekili tarafından karar düzeltme kanun yoluna başvurulmuştur.

B. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARLARI, YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince 09.02.2016 tarih, 2012/1 E. ve 2016/13 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, Dairemizin 24.01.2018 tarih, 2016/6628 E. ve 2018/590 K. sayılı ilamı ile karar onanmış davacı vekili tarafından karar düzeltme kanun yoluna başvurulmuştur.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 21.10.2019 tarih, 2018/1942 E. ve 2019/6480 K. sayılı kararı ile davacının itiraza dayanak markalarının "ETİLER MARMARİS" ve "MARMARİS", hükümsüzlüğü istenen davalı markasının ise "MARMARİS KAFE ..." ibaresinden oluştuğu, davalı markasının kapsamında yer alan hizmetlerin davacı markaları kapsamında da bulunduğu, "MARMARİS" ibaresinin tarafların işaretleri içinde asıl ve ayırt edici unsur olarak yer aldığı, bu durumda markalar arasında mülga 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunduğu kabul edilerek sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekirken, "MARMARİS" kelimesinin zayıf bir işaret olarak kabulü ile davanın reddinin doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Verilen Temyize Konu Karar

C. Mahkemece Verilen Temyize Konu Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının daha önce tescil edilen dayanak markaları ile davalıya ait hükümsüzlüğü talep edilen markada "MARMARİS KAFE" ibaresinin yer aldığı, her iki tarafın markalarının da yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri için tescilli oldukları, davalının "MARMARİS BÜFE" ibaresi üzerinde daha önceden kazanılmış bir hakkının olmadığı, markaların hitap ettikleri ortalama tüketici kitlesinin her iki tarafın markaları ile karşılaştığında, markalar arasında bağlantı olduğunu düşünebileceği, davalının markasında yer alan ve şahıs ismi olan "..." ibaresinin markaları farklılaştırmaya yetmediği, her ne kadar "MARMARİS" ibaresi yer adıysa da, markaların tescilli oldukları mal ve hizmetler için kaynak belirten bir ibare olmadığı, "MARMARİS BÜFE" ibaresinin uzun yıllardan bu yana marka olarak tescil edilmiş olup belli bir bilinirlik kazandığı bu nedenle davacının elde ettiği bu hak ortadan kaldırılmadığı sürece davalı tarafça aynı ibarenin tescil edilmesinin mümkün olamayacağı, her ne kadar davalı vekili davacıya ait 2006/34243 tescil numaralı "Marmariscafe" markasının ve 2006 34244 tescil numaralı "Marmarisbüfe" markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığını savunmuşsa da, 2004/06993 tescil numaralı "Etiler Marmaris" markasının 35, 41 ve 43. sınıflarda, 2002/14918 tescil numaralı "Marmaris" markasının 43. sınıfta davacı adına halen tescilli oldukları, bu nedenle davacının "MARMARİS" ibaresi üzerinde tescilden kaynaklanan hakkının bulunduğu, davalının markasının tescil tarihine göre dava 5 yıl içinde açılmış olduğundan, sessiz kalma nedeniyle hak kaybının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2006/05496 no.lu "MARMARİS KAFE ..." markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri