muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16748, Karar No: 2014/18093, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16748 E.  ,  2014/18093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/159-2014/246

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.777,89 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 26.3.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.777,89 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 26.3.2014 tarih ve 2013/159 esas 2014/246 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki 16.7.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 26.3.2014 tarih ve 2013/159 esas 2014/246 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30170, Karar No: 2015/10826, Tarih: 13.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30170 E.  ,  2015/10826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2014/615-2014/1385

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde kabulü ile net ürün geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma oranı düşülmek suretiyle ve taşınmaza kapama bahçe niteliği kazandırmayan ağaçlara da maktuen değer biçilerek bedelinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 Sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı kanunun 15.maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılır.

Bu nedenle; 2.sınıf tarım arazisi olan dava konusu taşınmaza ve yapılara değerlendirme tarihi olan 2014 yılı resmi verileri esas a1ınarak sınıfına göre değer biçilmesi gerektiği halde, 2013 yılı resmi verileri esas alınmak sureliyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare ile bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6039, Karar No: 2024/6570, Tarih: 10.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6039 E.  ,  2024/6570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2460 E., 2024/440 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/153 E., 2023/176 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığı olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı ...'ın rahatsızlığının meslek hastalığı olmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, Kurumca yapılan işlemlerin usul ve Kanun'a uygun olduğundan ve herhangi bir hukuka aykırılık söz konusu olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin aynı işyerinde aynı koşullarda ve görevlerde olmak üzere aralarında organik bağ bulunan ..., ... ve ... Mıcır Beton şirketlerinde toplam 28.03.2017 - 05.11.2014 tarihleri arasında taş ocağında baş şöför olarak çalıştığını, müvekkilinin çalışmış olduğu bu süre içinde davalı işyerindeki aşırı tozlu çalışma ortamı nedeniyle ciğerlerinde dumanlanma ve taş tozu ortaya çıktığını, bu nedenle müvekkilinin söz konusu rahatsızlığı nedeniyle 3 ay ücretli izne çıktığını, müvekkilinin geçirmiş olduğu rahatsızlık nedeniyle yaptığı müracaat sonrasında İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi tarafından Sağlık Kurulu Raporu düzenlendiğini ve 21.06.2013 tarihli raporda müvekkiline ait tanının pnömokonyoz, diğer silisyum içeren tozlara bağlı mesleki slikozis olarak tespit edildiğini, kurul kararı uyarınca müvekkiline %14,1 olarak tespit edildiğini beyanla müvekkili aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davacının aile geçmişinde tüberküloz hikayesi olduğunu, davalı ...'ın şirkette işe başlamak üzere yapılan görüşmeler esnasında ve hizmet süresi içerisinde de defaatle ailesinde kalıtsal tüberkülöz rahatsızlığı olduğunu beyan ettiğini, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davacının aile geçmişinde tüberküloz hikayesi olduğunu, davalı ...'ın şirkette işe başlamak üzere yapılan görüşmeler esnasında ve hizmet süresi içerisinde de defaatle ailesinde kalıtsal tüberkülöz rahatsızlığı olduğunu beyan ettiğini, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacı vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ...'ın rahatsızlığının meslek hastalığı olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 14 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26407, Karar No: 2014/10633, Tarih: 08.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26407 E.  ,  2014/10633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manisa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.09.2013

NUMARASI :Esas no:2012/729 Karar no:2013/614

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; davalı yararına hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden, davalı tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kocanın temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Davalı kadının yoksulluk nafakası konusunda açık bir isteği bulunmadığı nazara alınmadan istek aşılmak suretiyle davalı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi (HMK.md.26) doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.05.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/8336, Karar No: 2013/20270, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/8336 E.  ,  2013/20270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın müşteki ...'e yönelik eylemine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

2-Sanığın müşteki ...'a yönelik eylemine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Sanığın yüklenen suçu işlemediğini, suç tarihinde Tekirdağ Hayrabolu 95. Mekanize Zırhlı Tugay 2. Mekanize Piyade Taburu 4. Mekanize piyade bölüğünde askerlik hizmetini yaptığını iddia edip ileri sürmüş olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın askerlik hizmetini yaptığı birliğe sanığın 20.01.2001 ile 21.01.2001 tarihlerinde birlik içerisinde olup olmadığının veya herhangi bir sebeple birlik dışına çıkıp çıkmadığının sorulması ile sanığın suç tarihinde yeniden yöntemince parmak izi alındıktan sonra olay yerinden elde edilen parmak iziyle karşılaştırmasının yapılarak uzman raporuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu husustaki çelişkiler giderilmeden eksik araştırma sonucu sanığın yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 26/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2248, Karar No: 2013/4003, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2248 E.  ,  2013/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; ... Bölge Okulu içerisinde yer alan ... Lisesine tahsis edilmiş dersliğin penceresini kırarak içeri giren sanığın, ihbar sonucu polislerin gelmesi üzerine kaçarken de okulun başka bir penceresini kırdığı sabit olmakla kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, kararda gösterilmeyen hak yoksunluğunun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden tebliğnamedeki (3) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bir kimsenin konutuna,konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur.Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, avukatlık bürosu, doktor muayenehaneleri, emlak bürosu, mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Bu açıklamalar doğrultusunda; gece vakti ... Bölge Okulu içerisinde yer alan ......sine tahsis edilmiş dersliğin penceresini kırarak içeri giren sanığın ... yeri dokunulmazlığını ihlal ettiği iddia olunan somut olayda; girilen yerin herkesin girip çıkabileceği kamuya açık bir yer olması karşısında konut veya işyeri olarak kabul edilemeyeceği ve bu nedenle de unsurları oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1418, Karar No: 2024/6337, Tarih: 05.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/1418 E.  ,  2024/6337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 1996/323 E., 2020/28 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan kadastro tespitine itiraz davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı Hazine vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Osmaniye ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 57 parsel sayılı 228.400,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı ve miras yoluyla gelen hakka dayanılarak ... ve müşterekleri adına payları oranında tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın evveliyatının sazlık ve bataklık yerlerden olduğunu, tespite esas alınan tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uymadığını, uysa dahi miktar fazlasının bulunduğunu ve miktar fazlası yönünden davalılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, taşınmazın kadastro tespitinin iptali ve Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı ... ve arkadaşları; kadastro tespitinin yerinde olduğunu, taşınmazın Eylül 1301 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydı ile 1937 tarih ve 2 tahrir numaralı vergi kaydının kapsamında kaldığını, taşınmazın eskiden beri zilyetliklerinde bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine dair verilen karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; "davalıların dayandıkları Eylül 1301 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydının uygulanması ve kapsamının belirlenmesinde kaydın sınırında gösterilen ... ... ... ve ... sınırları ile aynı şekilde vergi kaydında gösterilen sınırların arazi üzerinde nerede olduğunun yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı sorulup saptanmadığı, düzenlenen haritada yerlerinin işaret ettirilmediği, bu sınırların belirlenmesi yönünden taşınmazın bulunduğu yöreye ait en eski tarihli askeri haritadan yararlanılmadığı, dayanılan tapu kaydının dava dışı 72 sayılı parsele revizyon gördüğü halde kapsam belirlemede bu parselin dikkate alınmadığı, davalıların çekişmeli taşınmaza komşu bulunan 1 ada 1 sayılı parsel hakkında aynı kayda dayanarak dava açtıkları anlaşıldığı halde kaydın kapsamının belirlenmesinde açılan bu davada toplanan delillerin göz önünde tutulmadığı, bu şekilde yetersiz inceleme ve araştırma ile hüküm kurulamayacağı belirtilerek; açıklandığı biçimde yeniden araştırma, inceleme ve uygulama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.