muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1102, Karar No: 2017/13308, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1102 E.  ,  2017/13308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/933, Karar No: 2013/3433, Tarih: 30.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/933 E.  ,  2013/3433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/81728

MAHKEMESİ : Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 29/12/2011, 2009/148 (E) ve 2011/414 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Z.. Ç..'nun "kasten öldürme" ve "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, savunmaları inandırıcı gerekçelere reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın yargılamaya konu suçlar nedeniyle, Muğla Devlet Hastanesinin 24.08.2009 tarihli, sanığa kronik psikoz teşhisi konulup müşahede altına alınmasının uygun olduğuna dair raporu; Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin, sanığın 12.04.2010-20.04.2010 tarihleri arasında müşahede altına alınması sonucu düzenlenen 20.04.2010 tarih ve 7962 sayılı, psikotik bozukluk tanısıyla üzerine atılı suçlar bakımından TCK'nun 32/1 maddesi kapsamında ceza sorumluluğunun bulunmadığına yönelik raporu; Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin, sanığın muayene ve müşahedesi sonucu düzenlenen 25.12.2011 gün ve 174 sayılı, sanıkta ceza ehliyetini etkileyecek veya ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya

akıl zayıflığı tespit edilmediğine, suç tarihinde, suçunu takip eden günlerde de herhangi bir akli arıza içinde olduğuna delalet edecek tıbbi bulgu ve belgeye rastlanılmadığına ve ceza ehliyetinin tam olduğuna ilişkin raporu; Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 12.04.2011 gün ve 1217 sayılı, sanığın yapılan muayeneleri sonucunda cezai sorumluluğunu müessir ve kişide şuur ve hareket serbestisini ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya zeka geriliği saptanmadığı, adli dosya tetkikinde sanığın mezkur suçları işlediği sırada fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyutta bir akli arızanın içinde olduğuna delalet edecek herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmadığı ve cezai sorumluluğunun tam olduğuna dair raporu bir arada değerlendirildiğinde; sanık hakkında düzenlenen raporlar arasında çelişki bulunduğu, raporlar arasındaki çelişkinin giderilebilmesi amacıyla, sanığın dava dosyası ve tüm tedavi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na sevk edilerek, Adli Tıp Genel Kurulunda muayenesi yapıldıktan sonra suçu işlediği sırada ve şimdiki hali itibariyle akli durumu ve ceza ehliyeti ile ilgili olarak TCK.nun 32/1-2. maddesi kapsamında rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5621, Karar No: 2015/23533, Tarih: 09.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/5621 E.  ,  2015/23533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı tarafça tek taraflı olarak ve rızası hilafına ücretinin indirilmesi sebebi ile 20.07.2011 tarihinde iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına göre; davacının yaz aylarında (Mayıs-Ağustos) haftada altı saat, kış aylarında (Eylül-Nisan) ise haftada onbeş saat fazla çalışma yaptığı ve tüm çalışma döneminde ayda bir gün hafta tatili yaptığı, üç hafta tatilinde ise çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Somut olayda, davacı tanıklarından ...'in yaz aylarında 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştıklarına dair beyanına, halen davalı işyerinde çalışan davacı tanığı ...'in kış aylarında fazla çalışma yaptıklarında dair beyanına, yapılan işin niteliğine ve tüm dosya kapsamına göre; davacının yaz aylarında fazla çalışma yapmadığı, kış aylarında (Eylül-Nisan) ise haftalık onbeş saat fazla çalışma yaptığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Fazla mesai alacağı bu kabule göre yeniden hesaplanmalı ve ilk kararda yapılan hakkaniyet oranı üzerinden indirim yapıldıktan sonra sonuca gidilmelidir.

Dosya içeriğine göre, davacı tanıklarının tamamının, yaz aylarında pazar günleri çalışma yapmadıklarını, kış sezonunda ise ayda bir pazar hariç diğer hafta tatillerinde çalıştıklarını beyan ettikleri anlaşılmaktadır. Buna göre sadece kış aylarındaki (Eylül-Nisan) çalışma dönemi için ayda bir gün hafta tatili yapıldığı, diğer üç hafta tatilinde çalışıldığı kabul olunarak hafta tatili alacağının hesaplanmalı ve ilk kararda yapılan hakkaniyet oranı üzerinden indirim yapıldıktan sonra sonuca gidilmelidir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1871, Karar No: 2007/2376, Tarih: 15.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1871 E.  ,  2007/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yere müdahalenin men'i, birleştirilen davada ise projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Çoşar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemenin 24.5.2006 günlü kısa kararında 26.4.2006 günlü bilirkişi raporuna yollamada bulunularak davalının dava konusu taşınmaza olan müdahalesinin men'i ile 1,4,6,7 nolu bentlerde sayılan aykırılıkların kal'ine 2,3,5,8 nolu bentlerde sayılan aykırılıkların eski hale getirilmesine karar verildiği halde gerekçeli kararda bilirkişi raporunun 7. ve 8. bentlerinde yer alan hususlar hakkında (bu konuda davacı tarafından bir talepde bulunulmadığından) bir karar verilmemesi doğru ise de açıklanan bu durum itibariyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Yukarıda sözü edilen çelişki 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca mutlak bozma nedenidir. Anılan İçtihadı Birleştirme kararı gereğince diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3175, Karar No: 2018/8955, Tarih: 05.06.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/3175 E.  ,  2018/8955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanık hakkında temel cezaların 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olaya uygun olacak şekilde makul oranda alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenebileceğinin anlaşılması karşısında, “suçun işleniş şekli, sanığın şehir dışından Van’a gelip diğer sanık ile birlikte hareketle birden çok yüzüğü özel beceri ile çalarak ortaya koyduğu kasıt yoğunluğu, iki kişi olarak işyerine girip mağdurun dikkatini dağıtıp suçu işlemeleri, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alınarak” şeklinde yasal ve yetersiz gerekçeler yazılarak, temel cezanın suç için öngörülen cezaların üst sınırından olacak şekilde belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Kabule göre de; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi gereğince belirlenen 5 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim uygulanırken 1 yıl 8 ay hapis cezası yerine 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına 05/06/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2940, Karar No: 2014/1901, Tarih: 21.03.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/2940 E.  ,  2014/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.12.2013 tarihli

2013/6 esas ve 2013/34 karar sayılı kararı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 02.11.2012

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER :

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık O.. Ö.. hakkında Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 07.02.2013 tarihinde 2013/6 esas ve 2013/34 karar sayı ile verilen mahkûmiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 08.11.2013 tarihinde 2013/8081 esas ve 2013/9860 karar sayı ile sanık hakkındaki hükmün, “TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılarak belirlenen adli para cezasının “37 güne“ indirilmesi suretiyle, düzeltilerek onanmasına, karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Dairemizin kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında; adli para cezasının 37 güne indirilmesinden sonra bunun karşılığı olan sonuç adli para cezasının 740 TL adli para cezasına indirilmesi gerektiği belirtilmiştir.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

Sanık hakkında sonuç olarak belirlenen 38 gün adli para cezasının 37 güne indirilmesine rağmen sonuç adli para cezasının 740 TL’ye indirilmediği anlaşıldığından, itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne,

2- Dairemizin 08.11.2013 tarihli 2013/8081 esas ve 2013/9860 karar sayılı kararının, KALDIRILMASINA,

"Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri ve aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 188. maddesinin 3 ve 4. fıkrası uyarınca hükmedilen 45 gün adli para cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi fıkrası uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu para cezasının "37 gün“ yerine "38 gün“ ve sonuç adli para cezasının ise “740 TL“ yerine “760 TL“ olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla para cezasına hükmolunması,

TCK’nın 188. maddesinin 3 ve 4. fıkrası uyarınca hükmedilen 45 gün adli para cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi fıkrası uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu para cezasının "37 gün“ yerine "38 gün“ ve sonuç adli para cezasının ise “740 TL“ yerine “760 TL“ olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla para cezasına hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılarak belirlenen adli para cezasının “37 güne“ ve TCK’nın 52. maddesinin 2. fıkrasına göre belirlenen sonuç adli para cezasının “740 TL’ye“ indirilmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Başkan V.A.K.’nın tekerrür yönünden hükmün bozulması gerektiğine ilişkin karşı oyu ve oyçokluğuyla " şeklinde değiştirilmesine

21.03.2014 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ:

Dairemizin 2013/8081-9860 sayılı kararına yazdığım karşı oy gerekçemde belirttiğim nedenlerle; sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması yasaya aykırı olup bu durum kazanılmış hak kapsamına girmediğinden, hükmün bu nedenle ve belirlenen diğer aykırılıktan dolayı bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun düzelterek onama görüşüne katılmıyorum. 21.03.2014
Yargıtay — Esas No: 2012/3522, Karar No: 2012/9275, Tarih: 13.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/3522 E.  ,  2012/9275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Çekişmeli 124 ada 164 ve 172 parsel sayılı taşınmazların tespitine esas Aralık 1970 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydında malik ... Oğlu ... olarak gösterilmiş ise de, belirtilen taşınmazların kadastro tespit tutanaklarında ve mahkeme gerekçesinde malikin ... oğlu ... olduğu belirtilmiş olmakla, çelişkinin giderilmesi yönünden Aralık 1970 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydı ile bu kaydın geldilerinden olan Mart 1953 tarih 124 sıra numaralı tapu kaydının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6340, Karar No: 2020/1038, Tarih: 12.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/6340 E.  ,  2020/1038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. İBK 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı Kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

İlk derece mahkemesince yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin kararının, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Dava dosyasında 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belgeye rastlanılmadığı, diğer bir ifadeyle, söz konusu hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakla, iş bu karara karşı yapılacak kanun yolu başvurusu, istinaf yoludur.

Bu nedenle karar tarihi itibarı ile temyize tabi olmayıp, istinaf denetimine tabi olan karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunun değerlendirilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 12/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2007/15999, Tarih: 19.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         200713690 E.  ,  2007/15999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Salihli Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :20.06.2006
Yargıtay — Esas No: 2006/8003, Karar No: 2006/8788, Tarih: 19.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8003 E.  ,  2006/8788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.4.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro tespitinde dava konusu parsele uygulanan 15.12.1980 tarih 2 sıra numaralı, 13.10.1994 tarih 4 sıra numaralı, 14.2.1997 tarih 2 sıra numaralı tapu kaydı tüm tedavülleri ve tescil krokisi ile, ayrıca Asliye Hukuk Mahkemesinin 1957/23 Esas, 1957/62 karar sayılı dava dosyası getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 19.7.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.