muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/141, Karar No: 2010/190, Tarih: 12.10.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/7-141 E.  ,  2010/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2006/210254

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Kaçakçılık suçundan, sanık M.K..nun beraatine, ... plaka sayılı aracın müsaderesine yer olmadığına, yargılama sırasında alınan 3.750.00 YTL’nin sanığa iadesine, suça konu aracın trafik kaydındaki satılamaz ve devredilemez şerhinin kaldırılması için Gevaş Trafik Şube Müdürlüğüne müzekkere yazılmasına, araç üzerinde yapılan keşif için sarf edilen 92,84 YTL yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına ilişkin, Van 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 31.05.2006 gün ve 377-432 sayılı hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 05.05.2010 gün ve 14985-6520 sayı ile, Daire Üyeleri S. Ç.. ve M. T..’ın, sanığın cezalandırılması gerektiği yönündeki karşı oylarıyla ve oyçokluğuyla onanmıştır.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 16.06.2010 gün ve 210254 sayı ile;

“Sanık M. K..’nun sevk ve idaresindeki ...plakalı araçta, suça konu 9930 paket sigara ele geçirildiği, 9930 paket sigaranın, aracın hacim olarak yarısından fazlasını kapladığı, aracın yolcu taşımaya tahsis edilen bir araç olduğu, nakliye yapmasının mümkün bulunmadığı, sanığın aracında sigara olduğunu bilerek taşıdığı, bölgenin şartları gereği kara nakil vasıtası sürücüsünün sevk irsaliyesi olmadan sigara taşıması mümkün olmadığı gibi bölgedeki kaçakçılık olaylarının sıkça görülmesi nedeniyle, faturası olmayan sigara taşımanın riskli olduğunu bilmesi gerektiği, 9930 paket sigaranın araçta kapladığı alan ve hacim miktarı itibariyle sanığın suça konu sigaranın kaçak olduğunu bilmemesinin hayatın olağan akışına ters düştüğü, diğer yandan sigaraların Şubat ayında saat 18.45 sıralarında yakalanması da dikkate alındığında, sanığın suça konu sigaraların kaçak olduğunu bilmiyorum demesi, faturası ve sevk irsaliyesi olmayan tanımadığı diğer sanığın sigaralarının taşımasının hayatın olağan akışına ters düştüğü cihetle;

Sanıkta yakalanan sigaraların miktarı, cinsi, araçta kapladığı alan ve hacim suça konu sigaraların Tekel sigarası olmadığının anlaşılması, bölgenin şartları gereği bu kadar yüklü miktarda sigaranın taşınmasının riskli ve kaçak olduğunun bilinmesi gerektiği ve taşımacılık yapan kara nakil vasıtası sürücüsü olan sanığın aracında bulunan eşyayı kontrol etmek gibi yükümlülüğünün bulunması karşısında, dava konusu sigaraların kaçak olduğunu bilerek naklettiği kabul edilmelidir” gerekçesiyle itiraz yasa yoluna başvurularak, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 05.05.2010 gün ve 14985-6520 sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmesi talep edilmekle, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın kaçakçılık suçundan beraatine karar verilen olayda, Yargıtay Özel Dairesi ile C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, sanık M..K..’na isnat edilen suçun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde;

13.02.2006 tarihinde saat 16.30 sıralarında yapılan ihbarda, Van il merkezinden Gevaş İlçesine doğru,... plakalı minibüsle kaçak sigara nakledileceğinin bildirilmesi üzerine, saat 17.00 sıralarında Van il merkezinden bir sivil ekip ile Edremit ilçe merkezinden bir devriye ekibinin harekete geçtiği, saat 19.00 sıralarında arama yapan ekiplerce durdurulan aracın sürücüsünün M.K.., yolcu koltuğunda ise F.K..’un olduğu, yapılan aramada, aracın arka bölümünde paketlenmiş halde 20 karton kaçak sigara saptanarak araç şahıslarla birlikte Edremit İlçe Jandarma Komutanlığına götürüldüğü, yapılan detaylı aramada, araçta 150 karton Vigor Piremium marka, 150 karton Polo Club Light marka, 50 karton Polo Club Full marka, 463 karton Capital marka sigara olmak üzere 9930 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği saptanmıştır.

Sanık M. K..kollukta 13.02.2006 tarihli savunmasında; 17.30 sıralarında ismini sonradan öğrendiği, F. K..’un yanına gelerek, Transporter minibüsün kendisine ait olup olmadığını sorduğunu, akrabasının olduğunu söylemesi üzerine de, Tekel sigarası olduğunu, Gevaş’a götürmeyi teklif ettiğini, 75 Lira karşılığında anlaştıklarını, Van’dan Gevaş’a hareket ettiklerini, jandarma ekiplerince yakalandıklarını, yakalanana kadar koli içinde kaçak sigara olduğunu bilmediğini, kontrol noktasında kaçmayıp, aracı sağa çekerek durdurduğunu, F. K..’u daha önceden tanımadığını, sigaraların siyah naylon poşet içinde bulunduğunu beyan etmiş, duruşmada da benzer şekilde savunma yapmıştır.

Hakkında mahkûmiyet hükmü verilen diğer sanık F.K.. ise kollukta 13.02.2006 tarihli savunmasında; kaçak sigaraları Van’da, ismini A..olarak bildiği bir şahıstan 2500 lira karşılığında satın aldığını, kargoya götürdüğünü, kargo yetkililerinin sigaraları almaması üzerine, sanayide beklemekte olan Transporter minibüsün yanına giderek, sürücüsüne, yükü olduğunu Gevaş’a götüreceğini söyleyerek, 75 Lira karşılığında ismini karakolda öğrendiği M. K...ile anlaştığını, bu şahsın yakalanana kadar koli içerisinde kaçak sigara olduğunu bilmediğini, sigaraların siyah naylon poşet içerisinde bulunduğunu beyan etmiş, duruşmada da aynı şekilde savunma yaparak, diğer sanığın koli içindeki sigaraları görmediğini, kendisinin de tekel sigarası olduğunu söylediğini ifade etmiştir.

Yapılan bilirkişi incelemesinde, aracın depo içerisinde veya herhangi bir yerinde gizli bölme bulunmadığı, sigaraların araç içerisinde 0,9 m3 yer kaplayacağı, bununda aracın ağırlıklı bölümünü oluşturmayacağı belirtilmiştir.

Yapılan bilirkişi incelemesinde, aracın depo içerisinde veya herhangi bir yerinde gizli bölme bulunmadığı, sigaraların araç içerisinde 0,9 m3 yer kaplayacağı, bununda aracın ağırlıklı bölümünü oluşturmayacağı belirtilmiştir.

Bu bilgi ve belgeler kapsamında somut olay değerlendirildiğinde, hakkında mahkûmiyet hükmü tesis edilen sanık F.. ile hakkında beraat kararı verilen sanık M..’in birbirini tanımadıkları, olay günü tesadüfen sanık F..’nin tekel sigarası olduğunu beyan ettiği sigaraları ücreti karşılığında taşımak üzere anlaştıkları, bu anlaşmaya istinaden de taşıma işinin gerçekleştiği, sanık M..in taşıdığı yükün Tekel sigarası olduğunu zannettiği ve yakalanıncaya kadar da yükünün kaçak sigara olduğunu bilmediği, sigaraların dışardan bakıldığında fark edilemeyecek siyah poşet içerisinde bulunduğu, sigaraların taşınması için araçta özel bir yer hazırlanmadığı gibi, gizleme gayretine de girişilmediği, boşta gezmekte olan sanık M..’in nakliyecilikle de ilgisinin bulunmadığı, olay günü de halasının oğlu A.. K..’a ait olan aracı, bakımını yaptırmak için aldığı ve bilahare bu taşıma işini gerçekleştirdiği, sanığın diğer sanıkla uyumlu ve dosyadaki diğer belgelerle örtüşen savunmaları da nazara alındığında, sanık M..’in üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı saptanmıştır.

Bu itibarla yerel mahkeme hükmü ve bu hükmü onayan Özel Daire kararı isabetli olup, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Genel Kurul Üyesi; “Sanığın yönetimindeki minibüste yapılan aramada dava konusu 9930 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği, sanık M. K..’nun aracında sigara olduğunu bilerek taşıdığı ancak sigaraların kaçak olduğunu bilmediği beyanı, kara nakil vasıtası sürücüsü olarak aracında bulunan eşyayı kontrol etmek yükümlülüğünde bulunması karşısında dava konusu sigaraların kaçak olduğunu bilerek naklettiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilerek oluşan suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesinin isabetsiz olduğu” görüşleriyle itirazın kabulü yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2010 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23425, Karar No: 2022/16151, Tarih: 10.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/23425 E.  ,  2022/16151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin gösterilmemesi mahallinde ikmali mümkün eksiklik olarak görülmüştür.

1-Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde mahsup işlemlerinin yapılmasını müteakip kalan adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesi,

2-Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının 12 eşit taksitle tahsiline karar verilirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

3-Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infaz yetkisinin kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 322. maddesi uyarınca; hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 9. fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere "Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının sanığın ekonomik hali göz önünde bulundurularak TCK'nun 52/4. maddesi gereğince birer ay ara ile 12 eşit taksitte sanıktan tahsiline, taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına," ifadesinin eklenmesi ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2866, Karar No: 2017/13423, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2866 E.  ,  2017/13423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7671, Karar No: 2010/415, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/7671 E.  ,  2010/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu ve ek rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanı dikkate alınarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Mahkemece, değerlendirmeye ve hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu ve ek raporunda, taşınmazın kamulaştırma bedelinin saptanmasında Eceabat İlçe Tarım Müdürlüğünün 08.04.2008 tarih ve 239 sayılı yazısındaki verim ve fiyat ortalamaları ile İlçe Tarım Müdürlüğünce gönderilen cetvelde buğday samanına ilişkin veriler bulunmadığından piyasa araştırması sonucu elde edilen verilerin esas alındığı belirtilmiş ise de adı geçen müdürlükten getirtilip dosyaya konulmuş bulunan 29.07.2008 gün ve 519 sayılı yazıdaki buğday ürünü fiyat ortalamalarının farklı olup 2008 yılı ayçiçeği fiyatının da bu kez henüz belli olmadığının bildirildiği ve iki cetvel arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan yasa maddesi ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları doğrultusunda bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve ayçiçeği ürünlerinin değerlendirme tarihi (2008 yılı) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvellerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden dosyaya gönderilmiş bulunan yukarıda tarih ve sayıları belirtilen cetvellerde eklenip bunlar arasındaki çelişkiyi giderecek biçimde İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bu verileri esas alarak taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, raporun bozma gereklerine uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerekirken ürün fiyatları yönünden farklı cetvellerden 08.04.2008 tarihli cetveli ve piyasa araştırması ile elde edildiği ileri sürülen saman verilerini esas alan bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması,

2-Kamulaştırılan alanda bulunan 8 adet zeytin ağacına yaşı ve cinsine göre İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup tespit edilecek rayiç fiyatları esas alınarak değer belirlemek gerekirken, zeytin ağaçlarını zeytinyağı geliri üzerinden değerlendirilip objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17111, Karar No: 2025/4608, Tarih: 28.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/17111 E.  ,  2025/4608 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1041 E., 2023/829 K.

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eylemine uyan ve lehine olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-d-h bentlerinde düzenlenen atılı suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca olağan dava zamanaşımı süresinin 15 yıl olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olduğu, suç tarihinin 30.08.2002 tarihi olduğu, inceleme tarihine kadar 22 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11495, Karar No: 2015/1458, Tarih: 11.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/11495 E.  ,  2015/1458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 31.10.2011 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.06.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare Dairemizin 10.06.2014 günlü mahalline iade kararı sonrası dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4127, Karar No: 2022/2178, Tarih: 17.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4127 E.  ,  2022/2178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Yerel Mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, süresi içinde davalılar Hazine vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, Van/Merkez ilçesi ... ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1971 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tarıma elverişsiz ve sahipsiz olması nedeniyle tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün adlarına tescilini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı ..., taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ve zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, 15.07.2011 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfli ile gösterilen 937,30 metrekare yüzölçümündeki bölümün davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Hazine ve Belediye Başkanlığı vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 15.04.2013 tarihli ve 2013/2774 E. - 2013/3663 K. sayılı kararı ile, “...öncelikle D.S.İ.nin diğer davalılar yanında davaya katılımı sağlanmalı, tescil harici olan taşınmaza ilişkin gazete ilanı yöntemince yaptırılmalı, yörede imar planının ilk defa hangi tarihte yapıldığı ve onaylandığı merciinden sorulup açıklığa kavuşturularak, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten davaya konu taşınmazın imar planına alındığı tarihe kadar zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmeli, mahallinde yerel bilirkişi, taraf tanıkları, fen ve jeolog bilirkişi katılımıyla yeniden keşif yapılarak; davaya konu taşınmazın öncesinin dere yatağı olup olmadığı hususunda konusunda uzman jeolog bilirkişiden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, mevcut ve toplanacak olan diğer deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir... ” gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Mahkemece İlk Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, davanın kabulü ile 15.07.2011 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen yeşil renk ile taralı 937,30 metrekare taşınmazın davacılar adına müştereken tapuya tesciline karar verilmiştir.

4. İlk Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Hazine ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

5. Bozma Kararı