muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4361, Karar No: 2017/12330, Tarih: 20.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/4361 E.  ,  2017/12330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının 01/05/2007 tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, 10 yıllık uzama süresinin dolduğunu belirterek TBK'nun 347. maddesi gereğince kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraf beyanları doğrultusunda dava sırasında taşınmazın tahliye edildiği gerekçesiyle davanın konusuz kalması nedeni ile esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından yargılama giderlerine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 347/1.maddesi hükmüne göre konut ve çatılı işyeri kiralarında kiraya veren sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminde en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.

6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 2.maddesi uyarınca, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce TBK’nın 347.maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde öngörülen kira sözleşmelerinden 10 yıllık uzama süresi dolmamış olmakla birlikte geri kalan süre beş yıldan daha kısa olanlar hakkında yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 5 yıl, on yıllık uzama süresi dolmuş olanlar hakkında da yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 2 yıl sonra uygulanacağı öngörülmüştür.

Somut olayda: Davacının dayandığı 01.05.2007 başlangıç tarihli ve 6 ay süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu durumda kiralanan TBK.nun konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olup, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinde 10 yıllık uzama süresi dolmamış olduğundan açılan dava süresinde değildir.

HMK'nun 331/1 maddesi gereğince; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.

Mahkemece konusuz kalan davada yargılama gideri ve vekalet ücretine davacı ve davalının haklılık durumları gözetilerek karar verilmesi ve davacı tarafından açılan davanın süresinde olmadığından dava tarihi itibarıyla davacının dava açmakta haksız olduğundan yargılama giderlerinden davacı yerine davalının sorumlu tutulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece konusuz kalan davada yargılama gideri ve vekalet ücretine davacı ve davalının haklılık durumları gözetilerek karar verilmesi ve davacı tarafından açılan davanın süresinde olmadığından dava tarihi itibarıyla davacının dava açmakta haksız olduğundan yargılama giderlerinden davacı yerine davalının sorumlu tutulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27334, Karar No: 2016/21763, Tarih: 21.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/27334 E.  ,  2016/21763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalı ... ve bağlı işyerlerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinden üyelik veya dayanışma aidatı ödemek suretiyle yararlandığını, Toplu İş Sözleşmesinde iş akdinin feshinin hangi şart ve koşullarda yapılabileceğinin düzenlendiğini, feshin Toplu İş Sözleşmesindeki düzenlemelere aykırı olduğunu, davacının manevi babası olarak gördüğü ve hayatının büyük bir kısmını yanında geçirdiği öz amcasının 24/12/2013 tarihinde İstanbul'da vefat etmesi nedeni ile büyük bir sinir ve buhran hali içerisine girdiğini ve o tarihte gece İstanbul'a gitmek üzere yola çıktığını, İş Kanununun 25/II-g maddesine dayanarak iş akdinin feshedilebilmesinin mümkün olmadığını, davacının bu tarihlerde amcasının ölümü nedeni ile sağlık nedenleri ile işine devam edemediğini öne sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 24.12.2013-28/12/2013 tarihlerinde işe gelmemesi nedeni ile hakkında tutanak tutularak resmi mesai saati olan 30/12/2013 Pazartesi günü mazeretlerini içerir belgelerini sunması için ihtar gönderildiğini, davacının sağlık nedenlerine dayanarak iş akdinin feshedildiği yönündeki iddialarının da kabul edilemeyeceğini, fesih nedeninin açık ve net olduğunu, davacı tarafın şehir dışına gitmediği halde gitmiş gibi değerlendirilme yapmaya çalışıldığını, davacı tarafın ifade ettiği sağlık kurulu raporunun ise 05/02/2013 tarihli olduğunu ve devamsızlığından bir yıl öncesine ait olduğunu, davacının öncelikle cenazeye gitmiş ise bunu ispatlaması gerektiğini, İstanbul iline gitmediği, ayrıca tutanak tarihlerinden sonra da gelmediğinin sabit olduğunu, 03/01/2014 tarihine kadar Belediye'ye hiç uğramadığını Belediye yetkililerinin hiç birisinin çağrılarına cevap vermediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece verilen 2014/46 Esas 2015/178 Karar sayılı ve 15/04/2015 tarihli kararı Dairemizin 2015/31764 Esas 2015/26720 Karar sayılı ve 24/12/2015 tarihli ilamı ile bozulmuş olup, bozma ilamına Mahkemece uyulmasına karar verilmiş, bozma ilamı uyarınca dava konusu vakıada adı geçen ...'nun davacının amcası olmadığı yönünde tespit yapılarak 4857 sayılı İş Kanunun 25/II-g maddesi uyarınca feshin haklı nedene dayandığı düşünülmüşse de, dosya içerisinde mevcut bulunan 15/12/2013-14/12/2015 tarihlerini kapsayan İşletme Toplu İş Sözleşmesinin 56. maddesi uyarınca işten çıkartılma cezasının 3/4 çoğunlukla karar verilebileceği ve TİS 22. maddede de her halükarda işverenin disiplin kurulu kararı olmaksızın işçinin iş sözleşmesini fesh edemeyeceğinin düzenlendiği hususlarını da gözönünde bulundurarak yürürlükteki Toplu İş Sözleşmesi uyarınca feshin geçersizliği yönünde karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 03/01/2014 tarihli davalı ... disiplin kurulu kararını dayanak alan 06/01/2014 tebliğ tarihli fesih ihbarnamesinin haklı/geçerli nedene dayanıp dayanmadığı hususundadır.

İşverenin fesih hakkını kısıtlayan, işçi çıkarmayı Toplu İş Sözleşmesi hükmü gereği Disiplin Kurulu kararı şartına bağlayan düzenlemeye aykırılık işveren feshini haksız kılarsa da , dosya içeriğine göre davacının eylemi sonucu taraflar arasındaki güven ilişkisinin sarsıldığı, iş sözleşmesinin devamının davalı işverenden beklenemeyeceği gözönüne alındığında, davanın reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 29,20 TL. harçtan peşin alınan 27,70 TL. harcın tenzili ile bakiye 1,50 TL. harç giderinin davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yapmış olduğu 53,20TL ‘lik tebligat masrafı ve posta masrafı olan yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.HMK 333. md uyarınca kesinleşen gider avansının kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde talep halinde ilgilisine iadesine,

6.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.800,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 21/12/2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7475, Karar No: 2016/6900, Tarih: 06.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7475 E.  ,  2016/6900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 01.11.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10604, Karar No: 2017/1807, Tarih: 02.05.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/10604 E.  ,  2017/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan basit zimmet suçunun suç tarihi itibariyle lehine bulunan 765 sayılı TCK'nın 202/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanunun 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 15 yıllık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, hayırseverlerin yaptırmak istediği çeşmeler için belediye bütçesinden karşılanan malzeme alımlarının 03/01/2002 ile 10/01/2002 tarihleri arasında yapıldığının belirtilmesi karşısında son suç tarihinin 10/01/2002 olarak kabul edilmesi gerektiği, bu tarih ile inceleme günü arasında asli ve ilave zamanaşımı sürelerinin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13460, Karar No: 2017/1712, Tarih: 22.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13460 E.  ,  2017/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/07/2015 tarih ve 2014/133-2015/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... nezdinde ismi ile çeşitli marka başvuruları ve tescilleri yaptığını, bu markaların on yıllık yenileme harçları yatırılmadığı için müddet konumuna düştüğünü, müvekkilinin 2011 yılında tekrar başvuru yaptığını, davalının itirazı nedeniyle başvuruların reddedildiğini, müvekkilinin ticaret unvanının asıl unsurunun "..." ibaresi olduğunu bu ibareyi marka olarak kullandığını, müvekkilin 1993 yılından itibaren ... markasını aralıksız olarak kullandığını, davalı firma markalarının 24 sınıfta "dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar" 25 sınıfta "koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysileri" kapsadığını, bu ürünlerin müvekkilinin faaliyet alanına girdiğini, "..." ve "..." markalarının da müvekkilinin markasına 556 sayılı KHK 7/1-b ve 8/1-b anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu bu nedenle davalı adına tescilli 2008/... sayılı ... ibareli ve 2008/... sayılı ... ibareli markaların 24 sınıfta "dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar", 25.sınıfta "koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysileri" ürünlerinde 556 sayılı KHK' nın 42 maddesi gereğince kısmen iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin dava konusu markasını davacıdan önce tescil ettirdiğini ve kullandığını, davacının sunduğu faturalardan da görüleceği üzere dava konusu dönemde kullandığı resmi unvanı ...A.Ş olduğunu ticari unvanda geçen ... ibaresi markası için 556 sayılı KHK 8/3-b de belirtiliği gibi bir yasaklama hakkını davacıya vermediğini, davacının markasını süresinde yenilemeyerek marka tesciliyle sağladığı haklardan mahrum hale geldiğini davacının haksız ve mesnetsiz davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemeci; somut olayda, davalı tarafa ait markanın tescilinden çok önce davacı tarafın işareti marka olarak 25.sınıftaki “koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç ve dış giysiler”, 24 sınıfta “dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar” emtialarında marka olarak kullandığı, davacı tarafa ait markanın geçersiz kalsa dahi markayı kullanmaya devam edildiği sürece gerçek hak sahipliğinin marka üzerinde devam ettiğinden söz konusu bu emtialar yönünden davalı tarafa ait markaların kısmen hükümsüzlüğüne, bu emtialar yönünden ... kayıtlarından terkin edilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11206, Karar No: 2015/7042, Tarih: 04.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/11206 E.  ,  2015/7042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2014

NUMARASI : 2011/168-2014/460

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl ve birleşen davada davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat R..... gelmiş olup, diğer taraflardan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili, müvekkilinin birleşen davada davalı SS Y........ H.... Konut Yapı Kooperatifinin ortağı olup, tüm edimlerini yerine getirmesine rağmen, İstanbul/Beylikdüzü, Gürpınar Mahallesi, 642 Ada, 11 parsel üzerinde bulunan 7 numaralı bağımsız bölümün tapusunun verilmediğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar S.S. P.....Yapı Kooperatifleri Birliği ve T.H. S.. K.. vekili, davacının ortağı olduğu kooperatifin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediğini, sözleme uyarınca üst birliğe ödemesi gereken aidat ve katılım paylarını ödenmediğini, yüklenicinin hak ettiği bağımsız bölümlerin tapularının devir edildiğini, yüklenici tarafından hak edilmeyen bağımsız bölümler yönünden ortağın da tescil isteme hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı, S.S. Yeni Hisarkent Yapı Kooperatifi, davaya cevap vermemiştir.

Davalı, S.S. Yeni Hisarkent Yapı Kooperatifi, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı S.S. P.... Yapı Kooperatifleri Birliği ile dava dışı Gürpınar Belediyesi arasındaki sözleşme gereği birliğe arsa satıldığı, birlik ile davalı T.H. S.. K.. arasındaki arsa tahsis sözleşmesi gereği bu kooperatife arsa tahsis edildiği, T.H. S.. K.. ile S.S. Y. H... Yapı Kooperatifi arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, bu kooperatif ile dava dışı P....İnşaat Ltd. Şti. Arasında taşeronluk sözleşmesi bulunduğu, taşeronluk sözleşmesi kapsamında anılan şirketin dava dışı Hüseyin Demir'e dava konusu bağımsız bölümü sattığı, bu satım sonrası H.....davalılardan S.S. Y.... H...Yapı Kooperatifi ortağı olduğu, davacının da bu kişiden davaya konu bağımsız bölüme ilişkin ortaklığı devraldığı, davacı tüm edimlerini yerine getirse dahi, ortağı olduğu kooperatifin davalı birlik ve T.H. S.. K..ne olan borçlarını ödemedikçe anılan bağımsız bölüm tapusunu talep edemeyeceği, S.S. Yeni Hisarkent Yapı Kooperatifinin birliğe ortaklıktan kaynaklanan, T.H. S.. K..ne ise arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının bulunduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14282, Karar No: 2022/3358, Tarih: 08.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/14282 E.  ,  2022/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2018 tarih ve 2017/145 - 2018/351 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 220/7-2. cümle, 62, 53/1-2-3, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Dosyada mevcut delillere göre, örgüte müzahir bankaya para yatırmaktan ibaret eyleminin silahlı terör örgütüne yardım olduğu yönündeki mahkeme kabulünde

isabetsizlik olmayıp, yardımın niteliğine göre TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan düzenleme uyarınca hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun ve gösterilen indirim miktarı ile orantılı makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yasal gerekçe de gösterilmeksizin yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

II- Kabul ve uygulamaya göre de,

1-Belirlenen temel cezanın önce TCK'nın 220/7. maddesinin 2. cümlesi gereğince indirilmesi akabinde 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi gereğince arttırıma tabi tutulması gerektiği gözetilmemesi,

2-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin sanığın yardım mahiyetindeki son eylem tarihi yerine yakalanma tarihinin yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1241, Karar No: 2006/4271, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1241 E.  ,  2006/4271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 1.İcra Mahkemesi

Tarih :13.12.2005

Nosu :383-690

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Dava ve savunma karşılıklı hacizlerin düşmüş olduğuna dayandırılmıştır.

İcra Mahkemesi'nce davalı yanın haczinin düştüğü gerekçesiyle davanın kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacı tarafından yatırılan satış avansının tamamlanmasına ilişkin olarak muhtıra düzenlenmemiş ve süre verilmemiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK.nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14090, Karar No: 2013/12694, Tarih: 06.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/14090 E.  ,  2013/12694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.11.2011