muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2155, Karar No: 2021/10258, Tarih: 01.12.2021

Fetullahçı terör örgütü yurtiçi 2003-2008 yılları arasında Türkiye’yi 7 coğrafi bölgeye, 2008 yılından sonrada 5 bölgeye ayırarak yürütmüştür. Bu bölgeler;

-...1. Bölge (Marmara Bölgesi),

- ... 2. Bölge (İç Anadolu Bölgesi),

- ... 3. Bölge (Ege Bölgesi),

- Gaziantep 4. Bölge (Güneydoğu Anadolu Bölgesi),

- Erzurum 5. Bölge (Doğu Anadolu Bölgesi)’dir.

Coğrafi bölge kademesi, Türkiye’nin örgütün mantalite ve ihtiyaçları doğrultusunda ve konjoktüre göre değişen sayıda bölümlere ayrılması neticesinde oluşturulmaktadır. Bu şekilde ayrılan her bir bölüme, coğrafi bölge denilmektedir. Her coğrafi bölge illerden meydana gelmektedir. Örgütte önceleri eyalet olarak adlandırılan yönetim birimine daha sonra “İl” denilmeye başlanmıştır. Dolayısıyla ilin örgüt içi kullanımına bakıldığında, genel manası dışında bir büyükşehrin alt bölgelerine de il denildiği görülmektedir. Örneğin, .../..., .../... merkez ilçeleri örgüt içinde il olarak adlandırılmaktadır.

Şu hale göre; anılan örgüt yönünden, örgütün lideri Fetullah Gülen ile beşinci, altıncı ve yedinci katmanlarda yer alanların, bu cümleden olarak kıta imamı, ülke imamı, “Türkiye imamı” ve “bölge imamlarının”, her halükarda örgütün üst düzey yöneticisi olduklarında kuşku yoktur. Ancak örgütü bir arada tutan ve alt katmanlardakilerin teftiş ve kontrolünü yapan dördüncü katman örgüt mensupları ile ilgili olarak, il ve ilçe sorumluları/imamları ile kamu kurumları imamlarının yönetici olup olmadıkları, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, somut olayın özellikleri, bu kişilerin örgütün hiyerarşik yapısı içerisindeki konum ve görevleri, sorumluluk sahalarında sevk ve idare ettiği örgütsel faaliyetlerin örgütün amaç ve etkinliği bakımından önem ve yoğunluğu ile kontrol ettikleri kamu personelinin devletin güvenliği bakımından ifade ettiği stratejik değer de gözetilerek belirlenmelidir. Örgüt yöneticisinin mutlaka illegal faaliyetleri yönetmesi gerekmez. Örgütün amacına ve varlığının devamına katkı sunan sözde legal faaliyetleri sevk ve idare etmek de bu kapsamda değerlendirilmelidir.

Örgütün anlatılan yapılanması çerçevesinde, “örgüt mensupları ve örgütsel faaliyetler bakımından yoğunluk içermeyen ilçe imamları”, “semt imamları”, “mahalle imamları”, “ev imamları (abileri)”, “talebe imamları”, “serrehberler”, “belletmenler” gibi ilk üç katman mensuplarının ise örgüt yöneticisi olarak kabul edilmesi mümkün görülmemektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Oluşa, mahkeme kabulüne, tanık beyanları ve dosya kapsamına göre bir dönem Bayburt il imamı olarak görev yapan sanık ...’in örgütün hiyerarşik yapısı içerisindeki konum ve görevleri, sorumluluk sahalarında sevk ve idare ettiği örgütsel faaliyetlerin süre, önem ve yoğunluğu da gözetildiğinde örgüt yöneticisi olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakla;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafileri ve sanık ...’in temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince; sanık ... hakkında silahlı terör örgütü kurma ve yönetme, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçlarından ayrı ayrı kurulan hükümlere ilişkin temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün kurucusu, yöneticileri ve örgüt hiyerarşisinde üçüncü veya daha yukarı katmanlarda yer alan mensuplarının zaman sınırlaması olmaksızın örgütün nihai amacından haberdar oldukları yönünde kuşku bulunmamakta ise de, bir ve ikinci katmanlarda yer alanlar açısından; Devletin her kurumuna sızan mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik, örgütün gerçek yüzünü ortaya koyan operasyonlara başlandığı, bu yapının kamuoyu ve medya tarafından tartışılır hale geldiği, üst düzey hükümet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından yapılan açıklamalarda “paralel yapı” veya “terör örgütü” olduğuna ilişkin tespitler ve uyarıların yapıldığı, Milli Güvenlik Kurulu tarafından da aynı değerlendirmelerin paylaşıldığı süreçten önce icra edilen faaliyetlerin, nitelik, içerik ve mahiyeti itibariyle silahlı terör örgütünün amacına hizmet ettiği sanık tarafından bilindiği somut delil ve olgularla ortaya konulmasının zorunlu olduğu, işlenen bir suçta gerçekleşebilecek unsur yanılgısının kastı ortadan kaldıracağı dikkate alındığında somut olay irdelendiğinde;

a) Sanık ... yönünden;

a) Sanık ... yönünden;

Herhangi bir örgütsel kod adı ve iletişim ağı kullandığı saptanamayan sanığın, savunmalarında “FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün görünen yüzü ortaya çıktıktan sonra örgüt ile irtibatını kestiğini” söylemesi karşısında, öncelikle sanığın örgütün görünen yüzü ortaya çıktıktan sonra örgüt ile bağlantısının devam edip etmediğinin şüpheye yol açmayacak şekilde belirlenmesi amacıyla belirleyici delil olan tanıkların tekrar dinlenmelerinin sağlanarak sanığın örgütün görünen yüzü ortaya çıktıktan sonra da örgütsel faaliyetlerine devam edip etmediğinin sorulması, hakkında kamu davası açılmış olan ve bu dosyada tanık olarak dinlenen şahıslar ile yine sanığa atılı suçun vasfının her türlü şüpheden uzak olarak tayin ve tespiti açısından UYAP bilgi havuzunda araştırma yapılarak sanık hakkında herhangi bir ifade yahut beyan bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa onaylı örneklerinin getirilerek duruşmada CMK’nın 217. maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunması, gerekirse de ifade yahut beyan sahiplerinin duruşmada tanık sıfatı ile dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki konumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Sanık ... yönünden;

Mahkeme kabulüne göre; “örgütün görünen yüzü ortaya çıkmadan önce sohbet adı altındaki örgütsel toplantılara katıldığı” kabul edilen sanığın örgütle iltisaklı üç derneğe üye olmasının silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturmayacağı, sanığın dosya kapsamına yansıyan bu eylemlerinin silahlı terör örgütüne sempati düzeyinde kaldığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükümlerin CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın...2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4854, Karar No: 2024/892, Tarih: 05.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4854 E.  ,  2024/892 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/695 E., 2015/397 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin sanık ... Cumhuriyet Savcısı yönünden süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, müşteki kurum vekilinin temyiz talebi yönünden ise yokluğunda verilip 22.12.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 08.02.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, müşteki kurum vekilinin temyiz isteğinin süresinde olmadığı belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.10.2013 ile 11.11.2013 tarihli iddianameleri ile sanık hakkında eziyet ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96 ncı maddesinin ikinci fıkrası (b) bendi ile 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası (a,e) bendleri uyarınca dava açılmıştır.

2. Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli kararı ile; sanık hakkında eziyet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatine, kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası (a,e) bendleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; mağdurun usulüne uygun dinlenilmediğine, mağdurun usulüne uygun dinlenip her iki suçun unsurlarının değerlendirilmesine, mağdur babasının duruşmadan haberdar edilmesi gerektiğine, sanığın sabıkasız olduğuna ve erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiği gibi sebeplere ilişkindir.

Müşteki kurum vekilinin temyiz isteği; cezanın az olduğuna suçun unsurlarının oluştuğuna beraat kararı verilmemesi gerektiğine ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği; suçun sübutuna dair suçu işlemediği gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın kızı olan mağduru tahta ve elleriyle vurup darp ettiği, mağdura pense atarak yaralanmasına neden olduğu, ayaklarının altını bıçak ile çizerek tuz bastığı bu suretle kasten yaralama ve eziyet yapma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Müşteki Kurum vekilinin temyiz talebi yönünden;

Sanığın temyiz isteği; suçun sübutuna dair suçu işlemediği gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın kızı olan mağduru tahta ve elleriyle vurup darp ettiği, mağdura pense atarak yaralanmasına neden olduğu, ayaklarının altını bıçak ile çizerek tuz bastığı bu suretle kasten yaralama ve eziyet yapma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Müşteki Kurum vekilinin temyiz talebi yönünden;

Yargılama sırasında usulüne uygun şekilde duruşmadan haberdar edilen müşteki kurumun davaya katılma talebinde bulunmadığından katılan sıfatı olmadığı ve müşteki kurum vekilinin yokluğunda verilip 22.12.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 08.02.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık hakkında eziyet yapma suçu yönünden kurulan hükme dair Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yönünden;

Sanık savunması, mağdur beyanı ve adli muayene raporu birlikte değerlendirildiğinde mağdurun ayak altına bıçak ile kesi atıldığı ve tuz bastığına dair beyanının adli muayene rapor içeriği ile ve tanık beyanı ile örtüşmemesi, eziyet suçun oluşması için oluşturan fiillerin sistematik bir şekilde gerçekleştirilmesi gerektiği anlaşılmakla yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanık hakkında eziyet suçundan kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiş, Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde bulunmamıştır.

C. Sanık hakkında kasten yaralama suçu yönünden kurulan hükme dair Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz talebi yönünden;

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan hüküm tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli kararına yönelik müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Cumhuriyet Savcısının eziyet suçuna dair temyiz istemlerinin incelenmesinde;

IV. KARAR

A. Müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli kararına yönelik müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Cumhuriyet Savcısının eziyet suçuna dair temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünün (B) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet Savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Cumhuriyet savcısının ve sanığın kasten yaralama suçuna dair temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oybirliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/857, Karar No: 2013/3004, Tarih: 03.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/857 E.  ,  2013/3004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Yasa'nın 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında Çamlık Köyü çalışma alanında ve ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 730 parsel sayılı 15200 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 208 ada 6 parsel numarasıyla ve 15148.63 metrekare olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın miktarının gerçekte daha az olduğunu, dilekçeye ekli krokide gösterilen 783 metrekarelik bölümün tescil harici alana el atılmak suretiyle kazanıldığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 208 ada 6 parselin uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve haritada (A) harfi ile gösterilen 783 metrekare yüzölçümünde olan bölümün ifraz edilerek dere yatağı niteliği ile haritasında gösterilmesine, 208 ada 6 parselin 14365.63 metrekare yüzölçümüyle tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından, harç alınmasına yer olmadığına, 03.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2485, Karar No: 2016/7286, Tarih: 20.09.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/2485 E.  ,  2016/7286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı ...'nun dayanağı R.Ahir 1279 tarih 233 sıra numaralı, davacı ...'nin dayandığı R.Ahir 1279 tarih 8, 9, 10, 77 sıra numaralı, davacı ...'nin dayandığı, R.Ahir 1280 tarihli 142 numaralı, müdahil davacı ... ve ...'un dayandığı R.Ahir 1288 tarihli 166 ve 167 sıra numaralı tapu kayıtlarının iktisap sebebinin ve maliklerinin kimler olduğu anlaşılacak şekilde tesisinden itibaren okunaklı, bilgisayara dökülmüş ve açıkta pay kalmayacak tedavüllerinin Tapu Müdürlüğü ve Arşiv Daire Başkanlığı'ndan getirtilmesi, ayrıca bu tapu kayıtlarının varsa revizyon gördüğü tüm parsellerin kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri, kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilmesi,

2- Müdahil davacılar .. ve müşterekleri tarafından dayanılan 1955 tarih ve 22 sıra numaralı tapu kaydının geldisi olan 279 R.Ahir 233 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren iktisap sebebinin ve maliklerinin kimler olduğu anlaşılacak şekilde okunaklı, bilgisayara dökülmüş ve açıkta pay kalmayacak tedavüllerinin Tapu Müdürlüğü ve Arşiv Daire Başkanlığı'ndan getirtilmesi, ayrıca bu tapu kaydının varsa revizyon gördüğü tüm parsellerin kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri, kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilmesi,

3- Çekişmeli 82 parsel sayılı taşınmazın, tüm komşularıyla birlikte gösterir pafta örneğinin getirtilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.