muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/405, Karar No: 2022/789, Tarih: 08.12.2022

Tanık ... kollukta; “... benim öz kardeşim olur. Kendisi ile aram çok iyidir. Annem haftanın altı günü çalışmaktadır. Babam ... ise seyyar olarak demircilik işiyle uğraşır, genelde evde olur. Babam alkol kullanır. Babam bana ve kardeşim ...'ya karşı bugüne kadar hiçbir şekilde şiddet uygulamadı, sadece ara sıra kızdığında bize bağırırdı. Ben babamın kız kardeşim ...’ya tecavüz ettiğini olay tarihinde konu Jandarmaya intikal ettiğinde öğrendim. Bana bu olayı kız kardeşim ile aynı okulda olan ve sınıf arkadaşı olan ... isimli şahıs beni telefon ile arayarak söyledi. Ben de bunun üzerine kız kardeşim ... ile telefonda konuştum ve kendisine beş defa sordum, ... da her seferinde 'Evet Babam bana 3 yıldır tecavüz ediyor, en son da geçen Cumartesi günü oldu.' diye cevap verdi. Ben bu olaya daha önce hiçbir şekilde şahit olmadım, babam bu olaydan dolayı tutuklanıp cezaevine gönderildi. Ben olayın öğrenilmesinden itibaren kız kardeşimin moralini en iyi seviyede tutmak için elimden geleni yapıyorum. Ben olayı öğrendikten sonra babam ... ile hiçbir şekilde görüşmedim ve bu konu ile kendisine bir soru soramadım. Ancak anneme anne öyle bir bir durum var mı?' diye sordum, annem de bana 'Evet var.' dedi. Ben bu olayı kesinlikle önceden bilmiyordum. Kimseden de duymadım, yukarıda da belirttiğim gibi olay tarihinde konu Jandarmaya intikal edince öğrendim. Bu olay kahredici, utandırıcı ve çok ağır bir durumdur. Hala olayın şokundayım, sadece kız kardeşime destek olmak için elimden gelen her şeyi yapıyorum. Babam da hak ettiği ceza ne ise sonuna kadar çeksin.”, Mahkemede; “Ben önceki beyanımı tekrar ederim, olayın nasıl olduğuna dair bir görgüm yoktur. Olayın ortaya çıkmasından önce aynı evde yaşamamıza karşın ailede herhangi bir tartışma ortamı ya da şiddet durumu yoktu, ben olayı adliyeye yansıdıktan sonra kardeşimin arkadaşı Zeynep'in araması ile öğrendim. Burcu bana anlatamadığı için Zeynep'ten haber vermesini istemiş, ben kendisine sorduğumda anlatıklarının doğru olduğunu söyledi. Bizim ev 4 odalıdır, ben mağdurla aynı odada kalırım. Sanığın sabit bir işi yoktur, evde yalnız kaldıkları zamanlar da olmaktadır. (Tanığın hazırlık beyanlarında ‘Anne öyle bir durum var mı?’ diye sorduğumda annesinin ‘Evet var.’ şeklindeki anlatımı soruldu), bana bu cevabı olayları bildiğine dair değil, rapor alındıktan sonra raporunda bazı durumların tespitine dair vermiştir. Olaydan önce annemin de bu durumu bildiğine dair bir beyanı olmadı. Mağdur dışarıda çok zaman geçirmez, erkek arkadaşı yoktur, evdeki herkesle normal bir şekilde davranırdı, bir farklılık görmedim, sadece aynı odada kaldığımız için gece zaman zaman sayıklamaktaydı, ne söylediği anlaşılmıyordu. Ayrıca annemle aralarında herhangi bir sorunu veya annemi herhangi bir konuda şikâyetçi olacağına dair bir beyan duymadım. (Tanıktan olay adli makamlara yansımadan önce Cumartesi günü bahsedilen olaylarla ilgili bir bilgisi olup olmadığı soruldu) Ben o gün çalışıyordum, evde değildim, eve geldikten sonra ..

. Ayrıca annemle aralarında herhangi bir sorunu veya annemi herhangi bir konuda şikâyetçi olacağına dair bir beyan duymadım. (Tanıktan olay adli makamlara yansımadan önce Cumartesi günü bahsedilen olaylarla ilgili bir bilgisi olup olmadığı soruldu) Ben o gün çalışıyordum, evde değildim, eve geldikten sonra ...'nun markette çok zaman geçirmesi ile dışarıda çok zaman geçirmesi gibi bir durum olmadı.”,

Sanık ... kollukta; “... isimli çocuk benim öz kızım olur. Kızım ... Mesleki Teknik ve Anadolu Lisesinde öğrenci olarak okumaktadır. Ben kaynakçı olarak çalışırım, sabit bir iş yerim yoktur, iş buldukça seyyar olarak çalışırım. Benim ... ile birlikte toplam iki çocuğum vardır. 18 yaşında oğlum vardır ve çıraklık eğitiminde okumaktadır. Benim her iki çocuğum ile de aram iyidir. Ben kendilerine hiçbir şekilde fiziki olarak şiddet uygulamadım, ancak ara ara bağırıp çağırdığım olmuştur. Kızım ... liseye başlamadan önce 2 yıl boyunca ... Mahallesinde bulunan ... Kursunda yatılı olarak kaldı. ... Kursunda kaldığı süre zarfında ayda bir eve gelirdi. Yaz tatillerinde ise bizimle birlikte kalıyordu. Benim bildiğim kadarı ile kızımın erkek arkadaşı yoktur. Benim kızımın zihinsel veya fiziksel olarak herhangi bir engel durumu bulunmamaktadır. Ben geçen hafta Cumartesi günü evdeydim ve kendi bahçemin temizliğini yaptım. ... da benimle birlikte evdeydi, ...'dan bana yardım etmesini istedim, ancak kabul etmedi. Oğlum evde yoktu. Eşim ... ise işteydi. Eşim haftanın Pazar günleri hariç diğer günler çalışmaktadır. Eşim işe sabah saat 08.30’da başlayıp akşam saat 17.00’de bırakır ve eve gelir. Daha doğrusu eşimi işe ben bırakır ve alırım. Kızım ... ise okula servis ile sabah saat 07.00’de gidip servisle saat 16.30-17.00’da döner. Ben kızım ...'nın hakkımda ileri sürmüş olduğu iddiaları kabul etmiyorum. Kızımın neden benim hakkımda böyle bir iddiada bulunduğunu bilmiyorum. Kızım geçen hafta Cumartesi günü arkadaşı ile birlikte markete gitmişti ve biraz geç kalmıştı ben de kendisine kızmıştım. Bu nedenden dolayı bana iftira atmış olabilir.”, Savcılıkta; “Ben konuyla ilgili kollukta da ifademi vermiştim, aynen tekrar ederim, üzerime atılı suçlamaları kabul etmiyorum, kızımın niçin bu şekilde bir beyanda bulunduğunu bilemiyorum, önceki tarihte kızım arkadaşlarıyla bir yerlere gitmek için bizden izin istemişti, biz kendisine izin vermediğimiz için annesine de bana da ‘Sizi şikâyet edeceğim.’ demişti, bu nedenle bu yönde bir beyanda bulunmuş olabilir, ben kızıma cinsel istismarda bulunmadım, Cumartesi günü kızımla biz evde bulunuyorduk, bir süre yalnız kaldığımız oldu ancak o zaman diliminde de iddia ettiği eylemi gerçekleştirmedim, sonrasında ben bahçeyi temizliyordum, hatta yanıma komşularımız da gelmişti, kızım bize çay demledi, yukarıda belirttiğim gibi suçlamaları kabul etmiyorum, ekleyeceğim başka bir hususum yoktur.”, Sorguda; “Ben bu konuda soruşturma aşamasında vermiş olduğum ifadelerimi tekrar ederim, altındaki imza bana aittir, ben başkaca bir husus eklemek istemiyorum.”, Mahkemede ise; “Ben üzerime atılı suçlamayı anladım, ancak önceki savunmalarımda da belirttiğim gibi suçlamayı kabul etmiyorum. Mağdurun benim kızım olduğu hususu doğrudur, yatılı okul dönemi dışında sürekli olarak da aynı evde eşim ve çocuklarımla birlikte yaşarım. Şikâyet olana kadar da normal bir aile yaşantımız vardı

.”, Sorguda; “Ben bu konuda soruşturma aşamasında vermiş olduğum ifadelerimi tekrar ederim, altındaki imza bana aittir, ben başkaca bir husus eklemek istemiyorum.”, Mahkemede ise; “Ben üzerime atılı suçlamayı anladım, ancak önceki savunmalarımda da belirttiğim gibi suçlamayı kabul etmiyorum. Mağdurun benim kızım olduğu hususu doğrudur, yatılı okul dönemi dışında sürekli olarak da aynı evde eşim ve çocuklarımla birlikte yaşarım. Şikâyet olana kadar da normal bir aile yaşantımız vardı. Daha önce benim hakkımda evden hiç kimse şiddet veya başka bir sebepten dolayı şikâyette bulunmamıştır, şahsi olarak da husumetli olduğum kişi yoktur. Benim sabah gittiğim akşam geldiğim bir işim yoktur, iş buldukça çalışırım. Şikâyetçi olmasından önce ...'ya gideceğini söylemişti, izin istemişti ben de izin vermedim. Bundan dolayı kızmış olabilir. Müracaatında en son olay olarak belirttiği Cumartesi günü evde olduğum hususu doğrudur, ancak bahçenin temizliğini yapmaktaydım. Hatta eve gelen giden de vardı, bunlardan kuzeni olan ... ile birlikte markete gitmişti, 3-3,5 saat gelmedi ben de bundan dolayı kızmıştım. Ben o kadar uzun süre geçtiğini fark etmedim, yanında da kuzeni vardı, o yüzden endişe edip aramadım. Daha önce annesi bir ... vurmuştu, onu da seni şikâyet ederim diyerek tehdit etmişti. Ona karıştığım ve izin vermediğim için böyle bir iddia da bulunmuş olabilir. Temsilci olarak atanan ... benim kaynım olur herhangi bir düşmanlığım ya da aile ilişkisi dışında başka bir ilişkim yoktur.” şeklinde savunmada bulunmuştur.

Bir kısım Ceza Genel Kurulu Üyelerince gündeme getirilen ön sorun ile asıl uyuşmazlık konusunu oluşturan itirazın sırasıyla değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Mağdurun Adli Tıp Kurumunca dinlenilerek beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususunda rapor aldırılması bakımından eksik soruşturma bulunup bulunmadığı;

Mağdurun soruşturma ve kovuşturma evrelerinde vekil ve uzman huzurunda olaya ilişkin beyanlarının alınmış olması, ifadelerinde görev alan uzman tarafından beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususunda bildirilen görüşün dosyada bulunması, mağdurun beyanları, bu beyanlara ait video kayıtları ve uzman görüşleri ile tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği hususunda kanaate varılabilmesi, Adli Tıp Kurumunca mağdurun yeniden dinlenilmesinin mağduru olumsuz şekilde etkileyebilecek olması, aşamalardaki mağdurun beyanlarının, soru-cevap yöntemiyle sorulan sorulara verilen kısa, ayrıntısız, çoğunluğu evet, hayır, hatırlamıyorum vb. şeklinde cevaplardan oluşması nedeniyle yeniden dinlenilmesinin sonuca da etki etmeyeceği hususları birlikte değerlendirildiğinde; mağdurun Adli Tıp Kurumunca dinlenilerek beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususunda rapor aldırılması bakımından eksik soruşturma bulunmadığı kabul edilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi; eksik soruşturma bulunduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

2- Sanığa atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun sabit olup olmadığı;

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi; eksik soruşturma bulunduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

2- Sanığa atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun sabit olup olmadığı;

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında asıl uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...’nın 09.09.2004 doğumlu olan mağdurun öz babası olduğu, sanık ... mağdurun aynı evde ikamet ettikleri, lise öğrencisi olan mağdurun 22.10.2018 tarihinde derste sürekli ağladığı, bunun üzerine derste olan öğretmeni tarafından rehber öğretmenine yönlendirildiği, öğretmenleri tarafından mağdurla yapılan görüşmede mağdurun, sanık tarafından üç yıldır ayda bir kez olmak üzere ikamet ettikleri evde yalnız kaldıklarında vajinal yoldan organ sokmak suretiyle istismar edildiğini beyan etmesiyle olayın adli makamlara intikal ettiği, mağdurun savcılık tarafından alınan ifadesinde de aynı şekilde olayı anlattığı, mağdurun öğretmenlerine olayı anlatmasından hemen önce sıra arkadaşı olan tanık ...’e de bu durumdan bahsettiğinin, korktuğu için yaşananları annesine, ağabeyine veya başka birine anlatmadığının, son olayın da 20.10.2018 tarihinde yaşandığının, mağdurun babasına engel olmak için onu iteklediğinin ancak sanığın kendisine engel olup eylemlerine devam ettiğinin beyan edildiği, sanığın anlatıldığı şekilde mağdura yönelik zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Makul bir neden olmadığı hâlde ilk olayın üzerinden uzun bir süre (beyana göre 3 yıl) geçtikten sonra olayın adli makamlara intikal ettirilmesi, mağdurun savcılıkta alınan beyanında üç yıldır ayda bir kez olmak üzere ikamet ettikleri evde yalnız kaldıklarında vajinal yoldan organ sokmak suretiyle sanığın kendisine cinsel istismarda bulunduğunu, son olayın da 20.10.2018 tarihinde gerçekleştiğini söylemesine rağmen Mahkemede; olayların ilk başladığı tarihi, kaç yaşında olduğunu, gündüz veya gece vakti olup olmadığını, evde yalnız mı olduğunu hatırlamadığını beyan etmesi, aşamalardaki mağdurun beyanlarının, soru-cevap yöntemiyle sorulan sorulara verilen kısa, ayrıntısız, çoğunluğu evet, hayır, hatırlamıyorum vb. şeklinde ve soru soranın etkisi altındaki cevaplardan oluşması, bir kısım sorulara da tepkisiz kalınarak cevap verilmemesi, olaya ilişkin "son 3 yıldır ayda bir kez" şeklinde kalıplaşmış zaman diliminden bahsedilmesi, mağdurun 3 yıl boyunca sanığın boşaldığını görmediğini, sanığın olaydan kimseye bahsetmemesi için kendisini tehdit etmediğini belirtmesine rağmen 3 yıl boyunca yaşanan olayları aynı evde yaşadığı annesine veya ağabeyine anlatmamasının makul bir sebebe dayanmaması, anatomik bakire olan mağdurun cinsel istismara uğrayıp uğramadığı konusunda tıbben kesin bir görüşte bulunulamaması, sonuç olarak da mağdurun cinsel istismara uğradığını gösterir nitelikte hymen muayenesinde herhangi bir yırtığa veya fiili livata bulgusuna rastlanmaması, mağdurun ifadesi sırasında görev alan ve sosyal inceleme raporunu düzenleyen uzman tarafından; mağdurun olayın ayrıntılarını sözlü olarak anlatmaması, beyanları arasında kısmi tutarsızlık olması, çelişkili sorulara cevap verememesi nedeniyle ifadelerine kısmen itibar edilebileceğinin ve mağdurun olayı tam olarak ifade edememesi, göz kontağının kurulamaması, beyanları arasında kısmi çelişkilerin bulunması sebebiyle iddia olunan eylemin gerçekleşip gerçekleşmediğinin mahkemenin takdirinde olduğunun belirtilmesi, 3 yıl boyunca sanık ... mağdurla birlikte yaşayan mağdurun annesi ile ağabeyinin mağdurun iddialarına ilişkin herhangi bir olaya tanık olmamaları, mağdurun annesi ...'nın kızının bu olayla ilgili gerçek mi yoksa yalan mı söylediğini bilmediğini beyan etmesi, sanığın, mağdurun arkadaşlarıyla bir yerlere gitmek için kendilerinden izin alamadığında "Sizi şikâyet edeceğim

... mağdurla birlikte yaşayan mağdurun annesi ile ağabeyinin mağdurun iddialarına ilişkin herhangi bir olaya tanık olmamaları, mağdurun annesi ...'nın kızının bu olayla ilgili gerçek mi yoksa yalan mı söylediğini bilmediğini beyan etmesi, sanığın, mağdurun arkadaşlarıyla bir yerlere gitmek için kendilerinden izin alamadığında "Sizi şikâyet edeceğim." dediğini, bu nedenle böyle bir iddiada bulunmuş olabileceğini ifade eden savunmalarının mağdurun annesi tarafından Mahkemede doğrulanması, mağdurun ileri sürdüğü cinsel istismara ilişkin olayı gören ve mağdur beyanlarını doğrulayan herhangi bir tanık bulunmaması, sanığın tüm aşamalarda suçu inkar etmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; mağdurun belirsiz, kalıplaşmış, ayrıntıya yer verilmeyen, hayatın olağan akışına uygun bulunmayan ve çelişkili olan, tanık anlatımları, tıbbi veriler ve somut delillerle desteklenmeyen soyut beyanı dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, sanığa atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun sabit olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyeleri ..., ... ve ...;

"Yüksek Ceza Genel Kurulunun gündemine itiraz kanun yolu ile gelen olay, lise öğrencisi olan mağdure okulda iken ders esnasında ağlamaya başlaması üzerine bu durumu farkeden öğretmenine ailevi sorunları olduğunu söylemesi ve devamında rehberlik öğretmenine yönlendirilen mağdurenin burada yaptığı görüşmede ağlamasının nedeninin babası tarafından gerçekleştirilen cinsel istismar eylemi olduğunu anlatmasıyla ortaya çıkmıştır.

Dosya kapsamına göre; mağdurenin babası olan sanığa iftira atacak bir husumet olduğuna ilişkin bir delil olmadığı gibi, aile mensupları arasında birbirlerine karşı şiddet, baskı veya kötü muamelede bulunulduğu yönünde bir hususta ileri sürülmemiştir. Mağdurenin aile yaşantısı ile yeterli bilinçsel ve zihinsel gelişime sahip olduğuna ilişkin rapor birlikte gözetildiğinde gerçekte olmayan bir olayı anlatıp babası olan sanığa büyük bir suçlamada bulunmasını gerektirir bir neden bulunmamaktadır. Mağdure, babasını ne ile suçladığını, böylesi bir olayda gerçeğe aykırı beyanda bulunmasının sonuçlarını dolayısıyla aile ve toplum içerisinde zor duruma düşeceğini bilmesine rağmen iddiasında ısrarlı olmuştur.

Olayın başlangıcı ve soruşturmaya konu olma sürecine bakıldığında, mağdurun herhangi bir kimse tarafından yönlendirilmediği de görülmektedir.

Mağdurun jinekolojik muayenesinde ise anatomikmen bakire olduğu ve kızlık zarının bir erkeğin ereksiyon halindeki normal boyutlardaki penisin duhülüne yırtılmaksızın müsait olduğu ancak doğum vs. hâllerle yırtılabilecek nitelikte olduğu belirtilmiştir. Mağdure bakire olduğunu öğrenmesine rağmen iddiasından vazgeçmemiş, cinsel ilişkinin gerçekleştiğini söylemiştir.

Dosya kapsamı ve tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; olayın ortaya çıkış şekli, mağdurenin beyanlarının aşamalarda istikrarlı ve tutarlı olması ve mağdurenin babası olan sanığa iftira atması gerektirecek bir husumetin bulunmaması karşısında, yüz yüze yargılama yapan ve delilleri tüm yönleri ile değerlendiren ilk derece mahkemesinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, Yüksek 9. Ceza Dairesinin onama kararının yerinde olduğu ve buna bağlı olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itirazının reddi gerektiği görüşünde olmamız nedeniyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki düşüncesine iştirak edemiyoruz." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Mağdurun Adli Tıp Kurumunca dinlenilerek beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususunda rapor aldırılması bakımından EKSİK SORUŞTURMA BULUNMADIĞINA,

2- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

3- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 16.02.2021 tarihli ve 1721-1222 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Mağdurun Adli Tıp Kurumunca dinlenilerek beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususunda rapor aldırılması bakımından EKSİK SORUŞTURMA BULUNMADIĞINA,

2- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

3- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 16.02.2021 tarihli ve 1721-1222 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

4- ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 10.09.2019 tarihli ve 2066-1689 sayılı kararının, sanığa atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun sabit olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

5- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabul edilerek, Özel Daire onama kararının kaldırılıp Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması nedeniyle, sanık hakkındaki cezanın İNFAZININ DURDURULMASINA ve atılı suçtan sanığın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde derhal salıverilmeleri için YAZI YAZILMASINA,

6- Dosyanın, CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, bir kısım Ceza Genel Kurulu üyelerince ileri sürülen hususa ilişkin ön sorun bakımından 15.11.2022 tarihinde yapılan müzakerede; asıl uyuşmazlık konusu bakımından ise ilk müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 08.12.2022 tarihinde yapılan müzakerede; oy çokluğuyla karar verildi.

15.11.2022 tarihli birinci oturum;
Yargıtay — Esas No: 2010/8005, Karar No: 2012/3837, Tarih: 13.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8005 E.  ,  2012/3837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

2- Hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca para cezasına çevrilmesi gerekirken TCK.nun 51. maddesi uyarınca para cezasına çevrilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "sonuç olarak sanığın 7.750.00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılması ile "sanığa verilen adli para cezalarının ayrı ayrı infazına" ibaresinin eklenmesi ve hükmün 3. fıkrasında yer alan "5237 sayılı Yasanın 51. maddesi uyarınca" ibaresi hükümden çıkarılarak yerine "5237 sayılı Yasanın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.