muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25004, Karar No: 2022/9, Tarih: 10.01.2022

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında; "iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların

sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır" düzenlemesine; aynı maddenin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; davaya konu kaza nedeniyle % 98 oranında malul kalan davacıya, dava dışı SGK Başkanlığı tarafından peşin sermaye değerli gelir (71.069,72 TL.) bağlanmıştır. Ancak, davaya konu kazanın iş kazası olarak kabul edilmediği ve davacıya yapılan ödemenin rücuya tabi iş kazası kolundan yapılmış ödeme olmadığı, SGK Isparta İl Müdürlüğü'nün 16/08/2021 tarihli cevabi yazısıyla bildirilmiştir. Davacıya bağlanan gelir, kurum sigortalısı olması nedeniyle bağlanmış olup, iş kazası kolundan bağlanmış bir gelir olmadığından, 5510 sayılı Kanun'un 21/4. maddesi gereği kusurlu kişilere rücu edilmesi mümkün değildir. Bu itibarla; iş kazası kolundan bağlanmamış ve rücuya da tabi olmayan bu gelirin, davacı için hesap edilecek tazminattan düşülmemesi gerekir. İHH tarafından karara esas alınan 21/10/2019 tarihli aktüer raporunda, bu yön gözetilmeden ve SGK'nın rücuya tabi olmayan ödemesi tazminattan düşüldüğünden, rapor karara esas alınabilir nitelikte değildir.

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; dava dışı SGK Başkanlığı tarafından davacıya bağlanan gelirin peşin sermaye tutarının hesap edilecek tazminattan düşülmemesi, davacı yanın açık kabul ve talebi gereği hesaplamada PMF Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin kullanılması gerektiği hususları da dikkate alınmak suretiyle tazminatın hesaplanması için daha önce rapor düzenleyen aktüerya uzmanı bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA; dosyanın, hakem kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.514,77 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30295, Karar No: 2019/10542, Tarih: 04.07.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30295 E.  ,  2019/10542 K.**

**"İçtihat Metni"**

1219 sayılı Tababet Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun’un 41 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ve 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/11/2016 tarihli ve 2012/207 esas, 2016/586 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 21/05/2019 gün ve 3948 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/05/2019 gün ve KYB-2019-56508 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme ve tekerrüre esas kabul edilen Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2010 tarihli ve 2008/52 esas, 2010/291 sayılı kararın suç tarihinin 21/02/2007, kesinleşme tarihinin 18/09/2013 olması, bununla birlikte incelemeye konu sanığın üzerine atılı suç tarihinin ise 21/06/2011 olması karşısında, şartları oluşmadığı hâlde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre, "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." Aynı maddenin 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesiyle değiştirilen 2. fıkrasına göre ise; "Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanun'un gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesi gerekmektedir. Aksi halde aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Tebligat Kanunu'nun 28. maddesinde, "Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır. Yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılamıyan ve ikametgahı, meskeni veya iş yeri de bulunamıyan kimsenin adresi meçhul sayılır. Adresin meçhul olması halinde keyfiyet tebliğ memuru tarafından mahalle veya köy muhtarına şerh verdirilmek suretiyle tesbit edilir. Bununla beraber tebliği çıkaran merci, muhatabın adresini resmi veya hususi müessese ve dairelerden gerekli gördüklerine sorar ve zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit ettirir." hükmünün yer aldığı, yine aynı şekilde Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 48. maddesinde “bu Yönetmelik hükümleri uyarınca kendisine tebligat yapılamayan, tebliğ memuru tarafından adresi tespit edilemeyen, adres kayıt sisteminde de yerleşim yeri adresi bulunmayan kişinin adresinin tespiti için tebligatı çıkaran merci tarafından adres araştırması yapılır. Tebligatı çıkaran merci, muhatabın adresini öncelikle resmî veya özel kurum ve dairelerden, bunlardan sonuç alınamadığı takdirde kolluk vasıtasıyla araştırabilir ve tespit ettirebilir. Yapılan araştırmalara rağmen muhatabın adresinin tespit edilememesi halinde adres meçhul sayılır. Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır.” şeklinde hüküm bulunmaktadır.

Somut olayda, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/207 Esas sayılı dosyası kapsamında yargılaması yapılan sanığa soruşturma ve kovuşturma aşamasında usulüne uygun olarak tebligat yapılamadığı, soruşturma aşamasında Pendik 3. Sulh Ceza Mahkemesi' nin 02.02.2012 tarih, 2012/146 Değişik İş sayılı kararı, kovuşturma aşamasında ise Mahkemesi' nin 11.07.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında yakalama emri düzenlendiği, 29.07.2015 tarihinde infaz edilen yakalama kararı uyarınca savunması alınan sanığın ikamet adresi olarak ... adresini gösterdiği, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli karar evrakının sanık savunmasında belirtmiş olduğu ... adresine gönderilmesine karşın tebliğ işlemi yapılamamasının ardından UYAP sisteminden alınan 12.12.2016 tarihli nüfus kayıt örneğinde sanığın yerleşim yeri adresinin bulunmadığının görülmesi üzerine aynı adrese bu defa 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; sanık hakkında 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılan ... adresine daha önce adli mercilerce usulüne uygun bir tebligat yapılmamış olmasına rağmen 27.12.2016 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu‘nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, bu nedenle talebe konu ilamın usulüne uygun olarak kesinleşmediği ve bu haliyle kanun yararına bozma konusu yapılamayacağı anlaşılmakla, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/11/2016 tarihli ve 2012/207 esas, 2016/586 sayılı ilamı henüz kesinleşmediğinden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemini içerir ihbarnamesinin REDDİNE, 04/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2369, Karar No: 2024/7066, Tarih: 04.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/2369 E.  ,  2024/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Silahla tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)106/2-a, 43/1, 29 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay 25 gün hapis ile cezalandırılmasına dair Tekirdağ 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2021 tarihli ve 2020/279 Esas, 2021/310 sayılı Kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 07.03.2024 günlü ve 94660652-105-59-31967-2023-KYB sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.04.2024 günlü ve 2024/30965 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Mahkemesince sanık hakkında silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 43/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası belirlendikten sonra, aynı Kanun'un 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası yerine, 2 yıl 1 ay hapis cezası tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında sonuç olarak 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına yerine, 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 43/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken 1 yıl 10 ay 15 gün yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında sonuç olarak 1 yıl 6 ay 22 gün yerine 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini nedeniyle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile silahla tehdit suçundan sanık ... hakkında Tekirdağ 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2021 tarihli ve 2020/279 Esas, 2021/310 sayılı hükmün 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince, sanık ... hakkında silahla tehdit suçu ile ilgili hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun’un 29. ve 62. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarında yer alan “2 yıl 1 ay” ve “1 yıl 8 ay 25 gün” ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla “1 yıl 10 ay 15 gün” ve “1 yıl 6 ay 22 gün” ibarelerinin yazılması ve sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan sonuç cezanın 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası olarak belirlenmesine, karardaki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9793, Karar No: 2013/9760, Tarih: 22.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/9793 E.  ,  2013/9760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu 125 ada 23 ve 31 parsel sayılı taşınmazların dayanağı olan 01.04.1986 tarih 2 ve 4 sıra, 3.7.1937 tarih 7 sıra, 6.4.1973 tarih 6 sıra tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin ve eski yazı olan geldilerinin tercümesi yaptırılarak bilgisayar ya da daktiloda yazılmış şekilde getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17922, Karar No: 2016/11298, Tarih: 27.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17922 E.  ,  2016/11298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 27.09.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... ve vekili Av.... geldi. Karşı taraf davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin çocukları ... davalı şirketin ... Caddesi üzerinde kurulu trafosunda emniyet tedbirlerinin yer almaması nedeniyle 35.000 voltluk yüksek gerilime kapılması nedeniyle 23/10/2011 tarihinde vefat ettiğini, söz konusu zararlandırıcı olayın meydana gelmesinde müvekkillerinin murisi ... atfedilecek herhangi bir kusurunun bulunmadığını, kusurun tamamının gerekli güvenlik önlemlerini almayan ve var olan önlemlere riayeti sağlamayan davalı şirkette olduğunu, bu hususa ilişkin olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen tahkikatın devam ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava haklarının saklı kalması kaydı ile 10.000,00 TL maddi tazminatın alacağının zararlandırıcı olayın vuku bulduğu 23/10/2011 tarihinden başlayacak TTK.1461/2.maddesi ile 3095 sayılı Yası'nın 2/3.maddesine göre olay tarihinden itibaren değişen oranlarla işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; olayın meydana geldiği iddia edilen trafonun ... 1.İletişim Tesis ve İşletme Grup Müdürlüğüne ait olduğunu, ... ve ...' ın ayrı tüzel kişiliklere sahip olduğunu, olayın meydana geldiği trafo merkezinin etrafında gerekli kontrol ve güvenliğin sağlandığını, davalı şirkete izafe edilecek herhangi bir kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; olayın meydana geldiği iddia edilen trafonun ... 1.İletişim Tesis ve İşletme Grup Müdürlüğüne ait olduğunu, ... ve ...' ın ayrı tüzel kişiliklere sahip olduğunu, olayın meydana geldiği trafo merkezinin etrafında gerekli kontrol ve güvenliğin sağlandığını, davalı şirkete izafe edilecek herhangi bir kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, olaya ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/37769 soruşturma nolu dosyası ile yapılan soruşturma sonucunda eylemde şüphelilerin kusurunun bulunmadığı, maktulün tam kusurlu olduğunun belirlendiği, şüpheliler hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, muris ... Trafo Merkezi çevresine girilmemesi amacıyla yerleştirilmiş olan tel örgüleri üç farklı yerden keserek kendisine trafo merkezine giriş ve geçiş yolu sağladığı ve trafo merkezi alanına ve içerisine girdiği, elinde krom-vanadyum alaşımından yapılmış ingiliz anahtarı bulunduğu, başında bere ve ellerinde eldiven taşıdığı, eldivenlerin parmak uçlarının yandığı, olayın meydana geldiği trafo binası ve açık hava şalt merkezinin çevresinin çevrili olduğu, 2 metre yükseliğindeki tel örgünün içeriye insan ve hayvan girmesine engel olacak şekilde yapılı olduğu, tel örgünün üzerinde belirli aralıklarla ölüm tehlikesi yazan kurukafa resimli levhaların bulunduğu, çevre tel örgüsünün güvenlik yönünden Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine uygun olduğu, davalı şirketin olayın oluşumunda herhangi bir kusurunun bulunmadığı, davalı şirkete kusur izafe edilemeyeceği, ölüm ile sonuçlanan olayın oluşumunda muris Osman'ın %100 oranında tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki belgelere, bilirkişi raporuna ve delil durumuna göre, mahkemece kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalı tarafa verilmesine, 1,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1185, Karar No: 2009/3173, Tarih: 28.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1185 E.  ,  2009/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı-k.davacı Aka Grup Yapı Malz. Ve İnş.Ltd.Şti. vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili gelmedi. Davalı-k.davacı vekili avukat Hasan Aşkın .... Davacı-k.davalının temyiz dilekçesinin süresi dışında, davalı-k.davacının temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı-k.davacı avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 03.05.2005 tarihli eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemenin asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekilinin usulüne uygun olarak harcı yatırılmış ve temyiz defterine kaydedilmiş temyiz istemi olmadığından ve bu arada temyiz süresi dolduğundan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle 19.08.2003 tarihinde yüklenicinin işten el çektirildiği, 03.09.2003 tarihinde yapılan tesbitte de şantiye alanında malzeme bulunmadığı belirlendiğinden sevk irsaliyeleri de tesbit tarihini taşıdığından davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-İİK’nın 67. maddesi uyarınca haksız itirazdan dolayı %40 oranında inkâr tazminatına karar verilebilmesi için, alacak miktarının likid (bilinebilir) mahiyette olması gerekir. Dava konusu olayda, alacak miktarı yargılama sonucunda belirlendiğinden likid mahiyette değildir. Davacı yararına inkâr tazminatına karar verilmesi doğru olmamış mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir. Ancak bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmesi uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bent uyarınca davalının temyiz itirazlarının kabulüne, mahkeme kararının hüküm kısmında “Asıl davada (4) numaralı, 1.917,00 TL inkâr tazminatı ödenmesine” dair cümlenin çıkarılmasına, yerine “yasal şartları oluşmadığından inkâr tazminatı isteminin reddine” cümlesinin yazılmasına, hükmün değişik bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 625,00 TL vekâlet ücretinin davacı-karşı davalı şirketten alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı-karşı davacı şirkete verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 15,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacı Aka Grup Yapı Malz. ve İnş.Ltd.Şti.den alınmasına, 28.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.