muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/62, Karar No: 2023/7658, Tarih: 18.10.2023

IV. GEREKÇE

A.Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

Ele geçen sahte para miktarı, meydana gelen zararın ağırlığı ve suç işleme kastının yoğunluğu gözetilerek temel cezaların alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Dosya kapsamında yer alan 06.03.2013, 12.05.2014, 03.12.2013 ve 04.12.2013 tarihli teşhis tutanakları, 06.04.2013, 11.02.2013, 03.12.2013 tarihli muhafaza altına alma tutanakları, 06.03.2013, 06.12.2013 tarihli araştırma tespit tutanakları, 04.12.2013 tarihli görüntü inceleme tutanağı, 10.12.2013, 04.12.2013 tarihli araştırma ve CD inceleme tutanakları, 04.03.2013 tarihli olay tutanağı, Türkiye Cumhuriyeti ... Bankasından alınan 31.10.2012, 06.12.2013, 18.12.2013 ve 19.12.2013 tarihli raporlar, 03.12.2013 tarihli ihbar tutanağı, 04.12.2013 tarihli tanıklar C.K. İle M.S.T. tarafından tutulan tutanak, tanıklar C.Ö., A.Ç., M.S.T., D.K., H.K ve C.K.'nin alınan beyanları, sanık ...'in ikrara yönelik savunması, katılan, mağdur ve müştekilerin alınan beyanları ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların 09.02.2013 tarihinden yakalandıkları 03.12.2013 tarihine kadar muhtelif tarihlerde, birçok olayda aynı seri numaradan sahte olarak üretilmiş toplam 6.000,00 TL değerindeki paraları katılan, mağdur ve müştekilere ait dükkanlardan alış veriş yapmak suretiyle tedavüle koydukları, sanıkların taraflarca teşhis edildiği ve sanıklara ait kamera görüntülerinin de bulunduğu böylece üzerlerine atılı suçu işledikleri anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Hükmolunan cezaların miktarları ile daha önceden kasıtlı suçtan hapis cezası mahkumiyetleri bulunan sanıklar hakkında, ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanamayacağı tespit olunmakla, sanık ...'in bu yöndeki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Dosya kapsamında yer alan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın Gümüşhane ilinde katılan ...'a ait işyerinden, Konya Ereğli'de katılan ... ve ...'a ait işyerlerinden, Nevşehir ilinde katılan ...'a ait işyerinden, Mersin ilinde katılan ...'a, mağdur ...'e, müştekiler ... ile ...'ye ait işyerlerinden sanık ...'ın muhtelif tarihlerde alışveriş yaptığında sahte olarak üretilmiş 200,00 TL değerindeki paraları verdiği, bu illerde açılan kamu davalarının iş bu temyiz incelemesine esas dosya ile birleştirildiği ve sanığın yakalandığı 03.12.2013 tarihinden önce birden çok kez (11 kez ve toplam altı bin Türk lirasını piyasaya sürmek suretiyle) parada sahtecilik eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, ele geçen sahte paranın miktarı, meydana gelen zararın ağırlığı ve suç işleme kastının yoğunluğu gözetilerek temel cezanın alt sınırdan önemli ölçüde uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Parada Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünün A bendinde açıklanan nedenlerle Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Parada Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenle Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4315, Karar No: 2007/1558, Tarih: 12.03.2007

11. Ceza Dairesi 2006/4315 E., 2007/1558 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/4315 E., 2007/1558 K.**

**- İSTİNAF İSTEMİNİN HÜKMÜ VEREN MAHKEMECE REDDİ**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 276 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 315 ]

**"İçtihat Metni"**

Sahtecilik suçundan sanık Murat'ın yapılan yargılaması sonunda: Mahkûmiyetine dair MERSİN 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.10.2005 gün ve 2003/344 Esas, 2005/1196 Karar sayılı hükmün sanık tarafından süresinden sonra temyiz edilmesi üzerine temyiz talebinin reddine dair aynı mahkemece verilen 29.12.2005 gün ve aynı sayılı kararın Yargıtayca süresi içinde incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 10.6.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun temyize ilişkin bölümleri yürürlüğe girmeyip 1412 Sayılı CMUK. nun 305-326. maddelerinin uygulanması gerektiğinden, 29.12.2005 tarihli ek kararda yer alan "CMK. nun 276/1. maddesinin" "1412 Sayılı CMUK. nun 315. maddesi" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 17.11.2005 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü yasal süresi geçtikten sonra, sanığın 26.12.2005 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 315. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine ilişkin aynı mahkemenin müteferrik kararı usul ve yasaya uygun görüldüğünden sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle iş bu red kararının ONANMASINA, 12.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3919, Karar No: 2021/3108, Tarih: 24.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/3919 E.  ,  2021/3108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma, resmi belgede sahtecilik

...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 24/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yzl. İşl. Md.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/13868, Karar No: 2014/23084, Tarih: 02.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13868 E.  ,  2014/23084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/540-2013/667

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 39'unu geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2)Tapu kaydı üzerinde mevcut olan ipotek ve haczin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/52, Karar No: 2019/429, Tarih: 14.05.2019

**Ceza Genel Kurulu         2018/52 E.  ,  2019/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 1009-122

Sanıklar ... ve ...'ın TCK'nın 44. maddesi delaletiyle 4733 sayılı Kanun'un 8/4, TCK'nın 62/2, 52/4 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay 20 gün hapis ve 1.875 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ...'ın hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, sanık ...'ın hapis cezasının TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nın 54/1, 5607 sayılı Kanun'un 16. maddeleri uyarınca müsaderesine ve tasfiyesine ilişkin İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.02.2013 tarihli ve 1009-122 sayılı hükümlerin, sanıklar ve katılan Gümrük ve Ticaret Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 16.03.2015 tarih ve 7096-11992 sayı ile;

"Süresinde verilen 04.04.2013 havale tarihli temyiz dilekçesinde ismi bulunan sanık ... OMAY'ın, dilekçede imzasının bulunmadığı, ancak Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2007 gün, 14-32 sayılı kararında da belirtildiği gibi anılan eksikliğin giderilmesinin mümkün olduğu anlaşılmakla; sanığın temyiz dilekçesideki imza eksiğinin giderilmesinden sonra, incelenmek üzere Dairemize iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine..." karar verilmiş, imza eksiği giderildikten sonra Yargıtay 7. Ceza Dairesince 13.11.2015 tarih ve 14148-9217 sayı ile;

"I- Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelemesinde;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen katılan Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından katılan Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine,

II- Sanıklar ... ve ... temyiz talebinin incelemesinde;

5271 sayılı TCK.nun 116/119. maddelerinde arama kararının hangi hallerde ve ne şekilde alınacağı kanun koyucu tarafından açıkça düzenlenmiş olup, sanıklar ve dava konusu kaçak eşya hakkında mahkemece verilmiş bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, Anayasa'nın 38/2. 5271 sayılı CMK.nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi..." isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.12.2017 tarih ve 163079 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.12.2017 tarih ve 163079 sayı ile;

"...İtiraz Nedenleri: 1) Maddi Hata Tespiti: Uyap kaydına göre yüksek Yargıtay 7. Ceza Dairesinin itiraza konu ilamının karar tarihi 13/11/2017 olmasına karşın, yazılı metinde 13/11/2015 şeklinde, kararın yılı maddi hata sonucu yanlış yazılmıştır. Maddi hata yüksek Dairenin takdirine arz olunur.

2) İlamın 'II- Sanıklar ... ve ... temyiz talebinin incelemesinde' Başlıklı Arama Kararının Usul ve Yasalara Aykırı Olduğunun Kabulü ile Mahkûmiyet Hükümlerinin Bozulmasına Dair Kısma İtirazımız:

Arama kural olarak hakim kararı ile gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile yapılabilecektir. Ancak konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda sadece hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile arama yapılması mümkündür.

Arama işlemi kural olarak hakim kararına dayanılarak yapılmakta ise de şartları oluştuğunda Cumhuriyet savcısı veya kolluk amirinin yazılı emri ile de arama yapılabilmektedir. Ancak bazı durumlarda hakim kararı ve yazılı arama emri bulunmasa dahi arama yapılabilecektir. Bu haller olayın özelliğinden veya kanun hükmünün verdiği arama yetkisinden kaynaklanabileceği gibi arama emri almaya imkan bulunmaması nedenine de dayanabilir. Bu durumlarda kolluk görevlileri, bir arama kararı veya emri beklemeden arama yapmak, delilleri elde etmek ve failleri yakalamakla görevlidir.

2559 sayılı PVSK’nun Ek 4. maddesinde 'Polis, görevli bulunduğu mülki sınırlar içinde, hizmet branşı, yeri ve zamanına bakılmaksızın, bir suçla karşılaştığında suça el koymak, önlemek, sanık ... suç delillerini tesbit, muhafaza ve yetkili zabıtaya teslim etmekle görevli ve yetkilidir…',

'Adlî görev ve yetkiler' başlıklı Ek 6. maddesinde 'Polis, bu maddede yazılı görevlerinin yanında, Ceza Muhakemesi Kanunu ve diğer mevzuatta yazılı soruşturma işlemlerine ilişkin görevleri de yerine getirir.

Polis, bir suça ilişkin olarak kendisine yapılan sözlü ihbar ve şikâyetleri ve görevi sırasında öğrendiği suça ilişkin bilgileri yazılı hale getirir.

Edinilen bilgi veya alınan ihbar veya şikâyet üzerine veya kendiliğinden bir suçla karşılaşan polis, olay yerinde kişilerin ve toplumun sağlığına, vücut bütünlüğüne veya malvarlığına zarar gelmemesi ve suçun delillerinin kaybolmaması ya da bozulmaması için derhal gerekli tedbirleri alır.

Polis, bir suça ilişkin olarak kendisine yapılan sözlü ihbar ve şikâyetleri ve görevi sırasında öğrendiği suça ilişkin bilgileri yazılı hale getirir.

Edinilen bilgi veya alınan ihbar veya şikâyet üzerine veya kendiliğinden bir suçla karşılaşan polis, olay yerinde kişilerin ve toplumun sağlığına, vücut bütünlüğüne veya malvarlığına zarar gelmemesi ve suçun delillerinin kaybolmaması ya da bozulmaması için derhal gerekli tedbirleri alır.

Bir suç işlendiği veya işlenmekte olduğu bilgisini edinen polis, olay yerinin korunması, delillerin tespiti, kaybolmaması ya da bozulmaması için acele tedbirleri aldıktan sonra el koyduğu olayları, yakalanan kişiler ile uygulanan tedbirleri derhal Cumhuriyet savcısına bildirir ve Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda işin aydınlatılması için gerekli soruşturma işlemlerini yapar...' şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, edinilen bilgi, ihbar veya şikayet üzerine ya da kendiliğinden suçla karşılaşan polisin, olay yerinde kişilerin ve toplumun sağlığına, vücut bütünlüğüne veya malvarlığına zarar gelmemesi ve suçun delillerinin tespiti, kaybolmaması ya da bozulmaması için derhal gerekli tedbirleri alması zorunludur. Gerekli tedbirler derhal alınırken, tedbire başvurulmadığı takdirde ceza muhakemesinin amacına ulaşılamayacağı, yani delillerin kaybolması gibi bir sonucun ortaya çıkabileceği değerlendirilerek, işlemin yapılması esnasında haklı görünmesi ve ölçülülük ilkesine uygun olarak hareket edilmesi gerektiği dikkate alınmalıdır. Aksi durumda ise maddi gerçeğe ulaşma amacı tehlikeye girecek, mağdur ... sanık haklarının ihlali söz konusu olacaktır. Bu halde suçun işlendiği bilgisini alan kolluk, olay yerinde delillerin karartılmasını önleme yetki ve görevi kapsamında yakaladığı kişi ya da kişilerin kaba üst aramasını yapabilecek ve el koyduğu olayı, yakalanan kişi ya da kişiler ile uyguladığı tedbirleri en kısa zamanda Cumhuriyet savcısına bildirecektir.

Kanun; anayasal ilkelere uygun olarak yasama organınca yapılan nesnel ve gayri şahsi kurallardır. 'Yönetmelik' Anayasamızın 124. maddesi gereğince; Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla çıkardıkları yazılı hukuk kurallarıdır. Bu halde yönetmelikler kanunların uygulanma şeklini göstermek amacıyla kanunun sınırlarını genişletmemek şartıyla çıkarılabilir. Bu kapsamda aramanın usul ve esaslarını göstermek üzere Adalet Bakanlığı tarafından Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği çıkarılmıştır. Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (a) ve (c) bentleri ile yine aynı maddenin (f) bendindeki 'ilgilinin rızası ile' ibaresinin ve 27. maddesi ile 30. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılan davada, yönetmeliklerin kanuna aykırı olup olmadığını denetlemeye yetkili Danıştay Onuncu Dairesince 13.03.2007 tarih ve 6392-948 sayı ile Yönetmeliğin 8. maddesinin (a) bendindeki '...yakalanması amacıyla konutunda, işyerinde, yerleşim yerinde, bunların eklentilerinde ve aracında yapılacak aramada...' ibaresi, aynı maddenin (f) bendindeki 'ilgilinin rızası' ibaresi ile 30. maddesinin 1. fıkrasının iptaline ve 8. maddesinin (c) bendi ile 27. maddesinin iptali isteminin reddine ilişkin verilen kararın temyizi üzerine inceleme yapan Danıştay İdari Dava Daireler Kurulu 14.09.2012 gün 2257-1117 sayı ile iptal kararlarının onanmasına karar vermiştir. Bu anlamda sözü edilen Yönetmeliğin 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanununa, 2803 sayılı Jandarma Teşkilât, Görev ve Yetkileri Kanununa, 2692 sayılı Sahil Güvenlik Komutanlığı Kanununa, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa, 5442 sayılı İl İdaresi Kanununa, 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanuna, 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanuna, 5253 sayılı Dernekler Kanununa, 2935 sayılı Olağanüstü Hâl Kanununa, 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanununa, 485 sayılı Gümrük Müsteşarlığının Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye ve diğer ilgili mevzuat hükümlerine aykırı olmadığı, bu düzenlemeleri açıklayıcı ve uygulamaları kolaylaştırıcı nitelikte olduğu görülmektedir. Yönetmeliğin kamu düzeninin sağlanmasında ortaya çıkan sorunların çözümü için kanunlara aykırı olmamak şartıyla söz konusu kanunların uygulanmasını göstermek amacıyla çıkartılabileceği ve adli arama konusunda Adalet Bakanlığının idare hukuku kuralları çerçevesinde yönetmelikle düzenleme yetkisinin bulunduğu gözetildiğinde söz konusu Yönetmeliğin 8. maddesinin karar alınamadan yapılacak arama işlemini somut olgulara bağladığı ve kanuna aykırı olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

PVSK'nun Ek 4. maddesi uyarınca bir suçla karşılaştığında hizmet branşına bağlı olmaksızın suça el koymak ve delilleri tespit edip, muhafaza altına almak ile görevli ve yetkili olan kolluk görevlilerinin, olay tarihinde Şehitler caddesi üzerinde gerçekleştirdikleri devriye görevi sırasında, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenime göre; seyretmekte olan ticari taksinin durumundan şüphelenerek oluşan bu makul sebep nedeniyle PVSK'nun 4/A maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak durdurdukları, polislerce dışarıdan bakıldığında aracın sağ arka koltuğu üzerinde 1 karton (koli) kaçak sigara görülmesi üzerine, aynı polislerce olay yerinde aracın bagaj kısmı da açtırılarak 2 koli ve 1 siyah çanta içinde kaçak sigaralar tespit edilmesi ve ele geçirilen toplam kaçak sigara sayısı 1650 adet kaçak sigaralar nedeniyle adli işlemin başlatılması şeklinde gerçekleşen olayda; taksinin koltuğu üzerinde dışarıdan bakmakla görülen suç delili ve konusu sigaralara görevlilerce el konulması 'gizlenmiş bir şeyi bulmaya çalışma ve araştırma' anlamlarına gelen arama işlemi olarak değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan sigaraların ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, yüksek Dairenin bozma kararında isabet bulunmadığı..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 7. Ceza Dairesince 08.01.2018 tarih ve 14540-230 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara atılı 4733 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkin olup yapılan müzakere esnasında Ceza Genel Kurulu Başkanı tarafından ticari aracın bagajında ve arka koltuğunda yapılan arama işlemlerinin hukuka uygun olup olmadığının ayrı ayrı oylanması gerektiğinin belirtilmesi üzerine uyuşmazlık konusu bu doğrultuda değerlendirilmiştir.

İncelenen dosya kapsamından;