muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20907, Karar No: 2022/9402, Tarih: 21.09.2022

C-) Konunun Değerlendirilmesi :

Sanık ...’nın, “Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma” suçundan Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2020 tarihli, 2019/478 esas ve 2020/53 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 187/1 ve 62/1.maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin kabul ve uygulamasına göre; kararın gerekçe kısmında, sanığın atılı suçu zincirleme şekilde işlediği belirtildiği halde hüküm kurulurken zincirleme suç hükümlerine ilişkin TCK’nın 43. maddesinin uygulanmadığı, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı TCK’nın 187/1. maddesi gereğince, “1 yıl hapis ve 5 tam gün karşılığı adli para cezası” olarak belirlenmesinden sonra, TCK’nın 43. maddesi uygulanmadan TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak “1 yıl 15 gün hapis ve 5 tam gün karşılığı adli para cezası” olarak belirlendiği, eğer mahkemenin kabul ve uygulaması TCK’nın 43. maddesinin uygulanmaması yönünde ise, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 187/1. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 10 ay hapis ve 4 gün adli para cezası yerine, 1 yıl 15 gün hapis ve 5 gün adli para cezasına, gün adli para cezasının da anılan Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden para çevrilirken 80,00 Türk lirası yerine 100,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza belirlenmesi kanuna aykırıdır.

Sonuç olarak; kararın gerekçe kısmında, sanığın atılı suçu zincirleme şekilde işlediği belirtildiği halde hüküm kurulurken zincirleme suç hükümlerine ilişkin TCK’nın 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle gerekçe ile hükmün arasında çelişki oluşturulması ve kabule göre de; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 187/1. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak “10 ay hapis ve 4 gün adli para cezası” yerine,“1 yıl 15 gün hapis ve 5 gün adli para cezasına”, gün adli para cezasının da anılan Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden para çevrilirken “80,00 Türk lirası” yerine “100,00 Türk lirası adli para cezasına” hükmolunmak suretiyle fazla ceza belirlenmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

D-) Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2020 tarihli, 2019/478 esas ve 2020/53 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, mahkemece yeniden kurulacak hükümde ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesi gerektiğine, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 21/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2295, Karar No: 2015/2200, Tarih: 19.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/2295 E.  ,  2015/2200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın gönderi taşıma sözleşmesine ilişkin bulunmasına ve daha önceden bağlantılı dosyanın temyiz incelemesinin Yüksek 11. Hukuk Dairesi tarafından yapılmış olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4160, Karar No: 2020/5809, Tarih: 19.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4160 E.  ,  2020/5809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacı vekili ve davalılar ... vekili ve ... ve ... tarafından temyiz edilmiş, davalı ... vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 30.04.2019 Salı günü davacı vekili Av. ... ve davalı ... ve vekili Av. ... geldiler. Diğer davalılar taraflarından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle iade edilen dosya ikmal edildikten sonra tekrar gelmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan ... ve dava dışı ... İnş. Taah. Elekt. Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. ve ... İnşaat Taah. Orm. Ür. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti arasında imzalanmış olan genel kredi sözleşmesi gereği İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2013/1673-1674 ve 1675 Esas sayılı takip dosyaları ile 22.01.2013 tarihinde takip başlatıldığını, icra takibinin semeresiz kaldığını, borçlu

...'ın acz içerisinde olduğunu, borçlu ...'ın müvekkili bankaya olan borcun vadesinin hemen öncesinde üç adet taşınmazını davalı ..., ... ve ...'ye muvazaalı olarak devrettiğini belirterek borçlu-davalı ... ile davalılar arasında gerçekleşen tasarrufların İİK'nun 277 ve devamı maddeleri uyarınca iptaline ve belirtilen takip dosyalarındaki alacak miktarıyla sınırlı olmak üzere cebri icra yetkisi tanınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., ... ve ... davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin iyi niyetli üçüncü kişi konumunda olduğunu, borçlu ... ile hiçbir ticari ilişkisi bulunmadığını, alacak ve borçlarına ilişkin bir bilgisi olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Dahili davalı ..., muvazaalı bir işlem bulunmadığını, davalı ...'dan alacaklı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., ... ve ... davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin iyi niyetli üçüncü kişi konumunda olduğunu, borçlu ... ile hiçbir ticari ilişkisi bulunmadığını, alacak ve borçlarına ilişkin bir bilgisi olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Dahili davalı ..., muvazaalı bir işlem bulunmadığını, davalı ...'dan alacaklı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Davacı tarafından davalılardan ... aleyhine açılan davanın kabulü ile, davalı ... ile davalı ... arasında ... İli, ... İlçesi, ... Mah. 1797 parsel, 3. Kat, 10 numaralı bağımsız bölümün satışı ile ilgili tasarrufun İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2013/1673-1674-1675 Esas sayılı takip konusu alacak ve eklentilerinin ulaştığı miktarla sınırlı olmak üzere iptaline, kaydın düzeltilmesine gerek olmaksızın davacı alacaklıya cebri icra yetkisi tanınmasına, Davacı tarafından davalılardan ... aleyhine açılan davanın kabulü ile, davalı ... ile davalı ... arasında ... İli, ... İlçesi, ... Mah. 9005 ada, 3 parselin 1615/49222 payın satışı ile ilgili tasarrufun iptali ile İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2013/1673-1674-1675 sayılı takip konusu alacak ve eklentilerinin ulaştığı miktarla sınırlı olmak üzere iptaline, kaydın düzeltilmesine gerek olmaksızın davacı alacaklıya cebri icra yetkisi tanınmasına, Davacı tarafından davalılardan Ziya Tekin aleyhine açılan davanın kabulü ile

İstanbul İli, Pendik İlçesi, Yayalar Mah. 5429 ada, 19 parsel sayılı taşınmazın 1/12 payının 05.02.2013 tarihinde dahili davalı ... satış tarihi itibariyle rayiç değeri olan 118.000,00 TL nakdi tazminatın İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2013/1673-1674-1675 Esas sayılı takip konusu alacak ve eklentilerinin ulaştığı miktarla sınırlı olmak üzere adı geçen davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Dahili davalılar ..., ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... vekili, davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava İİK'nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Tasarrufun iptali davasını elinde geçici veya kati aciz belgesi bulunan alacaklılar ile borçlu iflas etmiş ise iflas idaresi ya da İİK'nun 245 maddesi gereğince iflas idaresi tarafından dava hakkı kendisine devredilen alacaklılar açabilir.

1-Dava İİK'nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Tasarrufun iptali davasını elinde geçici veya kati aciz belgesi bulunan alacaklılar ile borçlu iflas etmiş ise iflas idaresi ya da İİK'nun 245 maddesi gereğince iflas idaresi tarafından dava hakkı kendisine devredilen alacaklılar açabilir.

İflasın açılması, iflas masasına giren mal ve haklarla ilgili bilûmum hukuk davalarını acele olanlar istisna olmak üzere ikinci alacaklılar toplanmasından 10 gün sonraya kadar durdurur. Bu hükmün amacı, iflasın açılması ile tasarruf yetkisi kısıtlanıp yerini iflas idaresi alan alacaklının açtığı davaları devam ettirmekte fayda olup olmadığını tespit bakımından iflas idaresine imkan sağlamaktır. İflas idaresinin bu dava takip yetkisini kullanıp kullanmayacağını tespit edebilmek için, ilk önce iflas organlarının teşekkül etmesi ve her dava hakkında esaslı bilgi sahibi olunması gerekir. İşte bu nedenle, İİK'nın 194. maddesine göre hukuk davalarının iflasın açılması ile belli bir süre için durması kabul edilmiştir.

Somut olaya gelince, UYAP kayıtlarından davacı şirketin İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 16.11.2017 tarih, 2017/41 Esas 2017/942 Karar sayılı ilamı ile iflasına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf istemini red ettiği ve Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 27.01.2020 tarih 2018/1539 Esas 2020/496 Karar sayılı ilamı ile Onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, bir ara kararı ile davanın ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonraki bir tarihe kadar durmasına karar verilmesinin gerekip gerekmediği, ayrıca TBK'nun 513 hükümleri gereğince iflasın açılması ile

vekilin temsil ve vekalet görevi sona ermiş olması karşısında mahkemece iflas idaresinin usulüne uygun tebligatla davadan haberdar edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra ve davaya devam edip etmeyeceği netleştirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekili, davalı ... vekili, davalı ... ve davalı ...’in temyiz sebeplerinin şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davacı vekili, davalı ... vekili, davalı ... ve davalı ...’in temyiz sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'ndan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'na verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ile davalılar ..., ... ve ...'e geri verilmesine, 19/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7491, Karar No: 2012/13347, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7491 E.  ,  2012/13347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı yetkisizlik kararına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili ,müvekkili ve davalı arasında yapılan sözleşme ile ona bayiilik verildiğini ve davalı taşınmazı üstünde müvekkili lehine intifa hakkı tanındığını,ancak daha sonra Rekabet Kurulu'nun 05.03.2009 tarih, 09.09/187-57 sayılı kararları ile akaryakıt sektöründeki bayilik ilişkisini 5 yılla sınırladığını, müvekkili ve davalı arasında yapılan anlaşmanın bu kararla birlikte sonlandığını, bu nedenle davalıya ait taşınmaz üzerinde müvekkili lehine konulan intifa hakkının terkin edildiğini ve harcın kendilerince ödendiğini, oysa Harçlar Kanunu'nun 58. Maddesine göre terkin harcı yükümlüsünün lehine terkin yapılan malik olduğunu belirterek 37.354,98 TL terkin harcının dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,müvekkilinin ikametgahının Akyurt İlçesi olması nedeniyle Akyurt Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda her ne kadar sözleşmede İstanbul Mahkemelerinini yetkili olduğu belirtilmişse de sözleşmenin ayakta olmadığı , bu nedenle davanın davalının ikametgahı mahkemesi olan Akyurt Mahkemeleri'nde açılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20791, Karar No: 2017/559, Tarih: 06.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2015/20791 E.  ,  2017/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, tarafların sair temyiz itirzlarının reddine

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucu sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece 11.259,37 TL maddi ve 7.000,00 TL manevi tazminatın ve 1.190,72 TL hastane masrafı olarak tespit edilen maddi zararın kaza tarihi olan 23.05.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline, karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece manevi tazminatın takdirinde ve maddi tazminatın belirlenmesinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

1- Davacının maruz kaldığı zararlandırıcı olayda davalı ... işçisi üçüncü kişinin kusurunun değerlendirilmediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı Belediyenin kanalizasyon arızasına gidermeye ilişkin çalışması sırasında su borusunun patlatıldığı, bunun üzerine olay yerine giden davacının olaya müdahale ederken kepçeyi kullanan davalı ... işçisi ...’un logar kapağını kepçe ile itmesi sırasında davacının sağ kolunun sıkışarak yaralandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece iş güvenliği konusunda uzmanlardan oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden davalı işverenin yanı sıra olaya karışan üçüncü kişi işçinin kusurunun aidiyeti ve oranının da değerlendirildiği bir rapor almak gerekirken, iş güvenliği uzmanı sıfatlarının bulunup bulunmadığı anlaşılamayan bilirkişilerce düzenlenen rapora istinaden kusur durumunun belirlenmesi hatalı olmuştur.

2- Aynı zamanda iş kazası nedeniyle davacı tarafça yapılan tedavi giderinden işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

Gerçekten ne 506 sayılı yasada ne de 5510 sayılı yasada, Kurumca işe el konuncaya kadar iş kazasına uğrayan sigortalının sağlık durumunun gerektirdiği sağlık yardımlarını yapma dışında işverene bir yükümlülük getirilmiştir. Az önce bahsedildiği gibi, sigortalının iş kazasına maruz kalması halinde her türlü sağlık yardımlarından Kurum sorumludur. Sözü edilen yasalarda, iş kazası ve meslek hastalığı sigorta kolunun getiriliş amaç ve nedeni, sigortalıların belirtilen türde bir zararla karşılaşmaları halinde onları doğrudan koruma altına alma ve kendilerine yardım yapacak kuruluşu belirlemektir. Şu duruma göre, bir iş kazası nedeniyle, sigortalının başvuracağı merci; kendisini bu yönde güvenceye alan Kurum ve onun sağlık kuruluşlarıdır. İşveren, bu tür zararlandırıcı olayların

meydana gelmesi durumlarında, artık sigortalısına karşı muhatap olmaktan çıkar, Kurum doğrudan devreye girer. Esasen, işveren de belirtilen sigorta kolu nedeniyle Yasa'nın belirlediği oranda prim ödemek ve ayrıca koşulları varsa Kurumun yaptığı harcamaları Kuruma geri vermekle sorumlu tutulmuştur. Bu nedenle, gerek sigortalı gerekse işveren, iş kazası ve meslek hastalığı sigorta kolundan birbirlerine karşı değil, doğrudan Kuruma karşı sorumludurlar.

Belirtilen nedenlerle, davalı işverenin tedavi giderlerinden (fatura tutarlarından) sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Bunun yanı sıra mahkemece, maddi zararın belirlenmesi sırasında, Kurumca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin yerine tüm peşin sermaye değerinin belirlenerek sonuca gidildiği görülmektedir.

Bu noktada 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu’nun 55. maddesinden söz etmek gerekecektir. Buna göre; “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, Kurumca bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri Kurumdan sorularak, işverene kendi kusuru bakımından ve üçüncü kişi kusuru bakımından rücu edilebilecek kısmının hesaplanıp bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

4- Son olarak mahkemece takdir edilen manevi tazminat üzerinde de durmak gerekir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, Kurumca bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri Kurumdan sorularak, işverene kendi kusuru bakımından ve üçüncü kişi kusuru bakımından rücu edilebilecek kısmının hesaplanıp bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

4- Son olarak mahkemece takdir edilen manevi tazminat üzerinde de durmak gerekir.

Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan 7.000,00 TL manevi tazminatın az olduğu açıkça belli olmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, maddi tazminatın belirlenmesinde ve manevi tazminatın takdirinde yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA,sair yönler incelenmeksizin, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 06/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.