muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3083, Karar No: 2015/6006, Tarih: 16.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3083 E.  ,  2015/6006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ve desteği ..'un davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini ileri sürerek, davacı anne için 10.000,00 TL manevi, 2.500,00 TL maddi, davacı baba için 10.000,00 TL manevi, 2.500,00 TL maddi tazminat talep etmiş, 20.10.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile davacı anne için 20.221,72 TL, davacı baba için 17.636,69 TL, olarak maddi tazminat taleplerini artırmıştır.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, hatır taşıması nedeniyle %25 indirim yapılarak davacı anne için 15.166,29 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminat, davacı baba için 13.227,02 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine dair verilen karar, davacılar vekili ve davalı ... vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 21.10.2013 günlü, 2012/14459 Esas, 2013/13924 Karar sayılı ilamı ile “mahkemece maddi tazminat alacağının tamamı için faize hükmedilmesi gerekirken, ıslah edilen kısma ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesinin doğru olmadığı ve hükmedilen manevi tazminatların az olduğu gerekçesiyle” karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacılar için ayrı ayrı 6.000,00'er TL, manevi tazminatın 26.10.2006 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalı ...'den tahsiline, davacı ... yararına 13.327,50 TL, davacı Aynur için 15.166,29 TL, maddi tazminatın davalı ..den 26.10.2006 tarihinden itibaren davalı ... yönünden ise dava tarihi 04.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.740,93 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 16/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3279, Karar No: 2023/10850, Tarih: 11.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/3279 E.  ,  2023/10850 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığın bildirilmesi üzerine, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Antalya (Kapatılan) 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2015/1178 Esas, 2016/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; denetimli serbestlik tedbirine ilişkin çağrı yazısının kendisine ulaşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olup olay tarihinde kullanmak amacıyla uyuşturucu madde almak için Zeytinköy semtine gittiği, 50,00 TL karşılığında esrar satın aldığını, Habipler Mahallesinde yürüdüğü sırada yunus ekiplerinin durumundan şüphelendikleri sanığı durdurdukları, sanığın üzerinde bulunan esrar maddesini arkadaşına verirken polis memurları tarafından yakalandığı, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği, kararın kesinleştiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile açılan kamu davasında mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A. Sanığın 04.02.2015 tarihli eylemi nedeniyle 25.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun kanun yolu bildirimi yapıldığı, erteleme kararının tebliği ile kesinleşmesinin yapıldığı ve tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının 20.08.2015 tarihinde tebliği üzerine sanığın kuruma başvuruda bulunmadığından bahisle ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının 02.09.2015 tarihli karar ile kapatıldığı, kovuşturma şartı olan ısrar koşulu sağlanmadığı anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 04.02.2015 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

a) Var ise; Cumhuriyet başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp; derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için bildirimlerde bulunulup sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

b) Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (2) nci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibariyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin

sekizinci fıkrasının (1) inci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

B. Kabule göre; Sanığın yapılan üst aramasında herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, yanında bulunan temyiz dışı sanık Ömer Davulcu'nun cebinde bulunan esrarın kendisine ait olduğunu, polisleri görünce verdiğini beyan etmesi ile ele geçen uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu ikrar ederek suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım etmesi nedeniyle hakkında etkin pişmanlıkla ilgili 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, nedenleriyle hukuka aykırılıklar görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya (Kapatılan) 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2015/1178 Esas, 2016/98 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23240, Karar No: 2011/6986, Tarih: 30.11.2011

13. Ceza Dairesi 2011/23240 E., 2011/6986 K.

**13. Ceza Dairesi 2011/23240 E., 2011/6986 K.**

**- MÜŞTEKİNİN İLETİŞİMİNİN TESPİTİ**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 135 ]

**"İçtihat Metni"**

Müşteki Ş.....'in şikayeti üzerine Tuzla Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sırasında, anılan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.05.2010 tarihli ve 2010/3078 sayılı yazısı ile yapılan, müştekiye ait olup da şüpheli ya da şüpheliler tarafından kullanılması muhtemel olan 3535460258872…

… Cihaz Seri (IME) numaralı, Nokia N73 marka ve tipindeki cep telefonu ile 01.04.2010 tarihinden sonra telekomünikasyon yoluyla yapılan ve/veya yapılacak olan iletişimin tespitine dair karar verilmesi talebinin reddine ilişkin (Tuzla Sulh Ceza Mahkemesi)'nin 20.05.2010 tarihli ve 2010/458 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii (Tuzla Birinci Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2010 tarihli ve 2010/135 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 19.07.2010 tarih ve 2010/9044/47763 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.08.2010 tarih ve 2010/183315 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur İhbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay Dokuzuncu Ceza Dairesi'nin 23.11.2009 tarihli ve 2009/12637-13042 sayı l ı ilamında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. ve Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletimin Tespiti, Dinlenmesi, Sinyal Bilgilerinin Değerlendirilmesi ve Kayda Alınmasına Dair Usul ve Esaslar ile Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Yönetmeliğin 12. maddelerine göre hakim kararı gerektiren iletişimin tespiti tedbirinin şüpheli veya sanık tarafından kullanılan telefonlar hakkında uygulanabileceği, anılan düzenlemelerde müştekinin telefonuna yönelik bir tedbirden bahsedilmediği, bu durumda adı geçen müştekinin telefonu açısından iletişimin tespiti uygulamasının Cumhuriyet Savcısı ve mahkemelerin genel soruşturma ve delil toplama yetkisi çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, Cumhuriyet Savcısı ve mahkemelerin ilgili kurumdan müştekinin telefonu ile yapılan görüşmelerin kimle, ne zaman, hangi süreyle yapıldığına ilişkin kayıtları içeren iletişimin tespitini isteyebileceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 5353 sayılı Yasa'nın 17. maddesiyle değişik 135. maddesi uyarınca, "Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suçun işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka surette delil elde edilmesi imkanının bulunmaması durumunda, hakim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal verileri değerlendirilebilir."

5271 sayılı CMK'nın 135. maddesinin 6. fıkrasında bu madde kapsamında "dinlenme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine" ilişkin hükümlerin ancak fıkrada sayılan katalog suçlarla ilgili olarak uy-gulanabileceği öngörülmüştür.

İletişimin içeriğine müdahale etmeden, iletişim araçlarının diğer iletişim araçlarıyla kurduğu iletişime ilişkin arama, aranma, yerbilgisi ve kimlik bilgilerinin tespit edilmesine yönelik işlemleri (10.11.2005 gün ve 25984 sayılı RG'de yayımlanan Yönetmelik m. 3/f) ifade eden "iletişimin tespiti" işlemi yukarıda belirtilen CMK'nın 135. maddesinin 6. fıkrası kapsamı dışında bırakılmıştır. Bu nedenle, hangi suça ilişkin olursa olsun, şüpheli ve sanığın iletişiminin tespiti, CMK'nın 135/1. maddesi uyarınca hakim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının kararıyla mümkün olacaktır.

Ancak;

Yargıtayımızın istikrar bulmuş içtihatları uyarınca, müşteki-mağdurun iletişiminin tespiti işleminin, 5271 sayılı CMK'nın 135. maddesi kapsamında değil, Cumhuriyet Savcısı ve mahkemelerin genel soruşturma ve delil toplama yetkisi çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir.

Bu gerekçeler dikkate alındığında, yazılı emre dayanan bozma nedeni yerinde olup, Tuzla Birinci Asliye Ceza Mahkemesi'nce itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmekle, Tuzla Birinci Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.05.2010 tarihli ve 2010/135 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na (TEVDİİNE), 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8614, Karar No: 2016/11321, Tarih: 18.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/8614 E.  ,  2016/11321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi vekili, müvekkili aleyhine gönderilen borç muhtırasının iptali için İcra Müdürlüğü'ne başvurduklarını taleplerinin reddine karar verildiğini, ret kararının iptalini talep etmiştir. Mahkemece, şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda alacaklı ... tarafından, ............. aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız icra takibi başlatılmış, 6360 sayılı Kanun çerçevesinde, ...’na 06/06/2014 tarihinde borç muhtırası gönderilmiştir.

6360 sayılı Kanun gereğince kurulan, Mersin Valilik Makamının Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nca, anılan Yasa'nın Geçici 1.maddesi 3.fıkrasının, "1'inci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları komisyon kararıyla ilgilisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir," hükmü doğrultusunda devir kararları alındığı, Komisyon'un 12/03/2014 gün 104 sayılı kararı ile ....... Belediyesi .............’nin, hak, alacak ve borçlarının ...’na devredilmiş sayılacağı, anılan şirkete ait hak ve borçların devredilen kuruma geçtiğinin karara bağlandığı anlaşılmaktadır.

Mersin Valilik Makamının Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun, 12/03/2014 tarih ve 104 sayılı kararına göre, borçlu şirketin borçlarının, ...’na geçtiği anlaşıldığından, İcra Müdürlüğü'nce şikayetçi ...... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına muhtıra gönderilmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp, mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3721, Karar No: 2023/7673, Tarih: 26.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3721 E.  ,  2023/7673 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2787 Esas, 2022/626 Karar

DAVACI-KARŞI DAVALI : .... vekili Avukat ...

DAVALI-KARŞI DAVACI : Preja İleri Kimya A.Ş. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret, asıl davanın kabulü ile karşı davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/183 E., 2018/440 K.

Taraflar arasındaki asıl dava haksız rekabet ve marka hakkının ihlalinin tespiti, tecavüzün durdurulması ve karşı dava markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde "... Damlası" ibareli 90/00388 ve 2011/82604 numaralı markalarının 3 üncü sınıfta davacı adına tescilli olduğunu, davalının, müvekkiline ait "... Damlası" markasını, haksız ve hukuka aykırı şekilde ürünleri üzerinde tüm ticari faaliyetlerinde basılı evrak, reklam vb. ile internet siteleri içeriğinde kullandığını, davacı adına tescilli 90/00388 ve 2011/82604 numaralı "... damlası" markasının davalı tarafından haksız ve hukuka aykırı şekilde kullanılması nedeniyle haksız rekabet ve marka hakkının ihlalinin tespiti, meni, markanın davalı ürünlerinden terkini ve kararın ilanına karar verilmesini talep etmiş, karşı davaya cevabında ise markanın yıllardır karşı davalı tarafından kullanıldığını, büyük emek harcandığını, markanın yaygın bir ad haline geldiğinin doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 2011/82604 tescil numaralı “... Damlası” ibareli markanın 3 üncü sınıfta davacı adına tescilli olduğunu, ancak davalı kullanımının yalnızca kolonya ürününde olduğunu, ayrıca davalının markasının tam halinin "Pe Re Ja+... Damla Kolonyası" şeklinde olduğunu, görselle birlikte incelendiğinde davacı markası ile karıştırma ihtimalinin bulunmadığını, davalının “... Damla" ibaresini 30 yılı ... bir süredir kullanmakta olduğunu, davacının bu süre boyunca davalıyı hiçbir şekilde uyarmadığını, sessiz kalma yoluyla hak kaybının bulunduğunu ileri sürerek asıl davanın reddini istemiş; karşı dava dilekçesinde ise karşı davalının 90/00388 ve 2011/82604 numaralı "... Damlası” ibareli markalarını tescil ettirdiği mal ve hizmetler yönünden dava tarihinden geriye dönük olarak 5 yıl içinde kullanmadığını, "... Damla"nın bir kolonya çeşidini nitelediğini, kolonyayı tanımlayıcı bir ibare olduğunu ve davacının bu nitelendirmelere ilişkin olarak bugüne kadar sessiz kaldığını, marka sahibinin davranışları nedeniyle, mal ve hizmetler için yaygın bir ad haline geldiğini ileri sürerek 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (KHK) 14 üncü maddesi gereğince 90/00388 numaralı "... Damlası" ibareli markanın tüm sınıflar yönünden kullanmama nedeniyle ve 2011/82604 numaralı "... Damlası" ibareli markanın 42 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca davacının davranışları nedeniyle yaygın bir ad haline gelmesi nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-karşı davacının kullanımının iltibasa sebebiyet verecek nitelikte olduğu, davacı-karşı davalının marka hakkının ihlal edildiği, eylemin aynı zamanda haksız rekebet olarak da değerlendirildiği, bu nedenle asıl davanın kabulüne karar vermek gerektiği, karşı dava yönünden ise kimya literatüründe "... Damla"nın kolonya esansı oluşturacak şekilde kullanımının saptanmadığı, “... Damlası"nın kolonya sektöründe bir cins adını ifade etmemesi sebebiyle 556 sayılı KHK'nın yedinci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi anlamında hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı, davacı-karşı davalının 90/3888 tescil numaralı 3 üncü sınıfta tescilli markasının ayırt edici niteliğini kaybetmediği, marka sahibinin ihmali bir davranış ile yaygın ad haline geldiği durumunun saptanmadığı, nitekim sektör bilirkişi tarafından yapılan incelemede de üreticiler nezdinde de bu yönde bir jenerik hale gelmiş olma olgusunun bulunmadığı, karşı davada markanın hükümsüzlüğü talebinin bu bakımdan yerinde olmadığı, kullanmamaya dayalı hükümsüzlük istemi yönünden marka sahibinin markayı ciddi bir şekilde kullanmaması sebebiyle iptal talebinin hukuki zemini olan aynı KHK'nın 14 üncü maddesinin Anayasa Mahkemesi tarafından 06.01.2017 tarih ve 148/189 sayılı kararıyla iptal edilmiş olmasının ayrıca tartışılmasına gerek olmadığı, zira hükümsüzlüğü istenen markanın ciddi olarak kullanıldığı, dolayısıyla her iki hükümsüzlük isteminin dayanağının bulunmadığı, bu nedenle karşı davanın reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, davalının davacının tescilli markasına yönelik marka hakkını ihlal ve haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin tespitine,eylemlerinin durdurulmasına ve önlenmesine, karar kesinleştiğinde hüküm özetinin ilanına, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

1.Davacı-karşı davalının kullanım ispatı olarak sunduğu ... Gross Market’e ait broşürün doğruluğunun şüpheli olduğunu, ciddi kullanım olarak değerlendirilemeyeceğini, ciddi kullanım iddialarının kabul edilemeyeceğini,

2.Yarışan haklar gözetilmeden ve dayanaksız bilirkişi raporunun hükme esas alındığını, yok sayılmasına karar verilen bilirkişi raporunun hükme esas alındığını,

3. Dava konusu 90/3888 sayılı “... Damlası” markasının ciddi bir şekilde kullanıldığına dair bir delil sunulmamasına karşın ciddi şekilde kullanıldığına yönelik karar verildiğini, kullanmama nedeniyle hükümsüzlük talebinin reddinin dayanaksız olduğunu savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç