muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16502, Karar No: 2013/29338, Tarih: 17.12.2013

2- Sanık ...'in temyize gelmeyen sanık ...'ya ait 1 adet adak stelinin alım satımına aracılık ederek izinsiz olarak kültür varlığı ticareti suçuna iştirak ettiği sabit olmakla birlikte, hükme esas alınan tarafsız bilirkişi kurulu raporu ile söz konusu varlığın 2863 sayılı Kanun kapsamında kültür varlığı niteliğini haiz olduğu ancak kırık ve noksan olması nedeniyle tasnif ve tescile tabi olmayıp, müzelik değer taşımadığı, müzede etütlük olarak saklanması gerektiği hususlarının belirlendiği, bir eserin hem 2863 sayılı Kanun kapsamında, hem de tasnif ve tescil dışı olmasının, aynı anda etütlük mahiyette bulunmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin, mahkemece kendi içinde çelişkiler içeren rapora itibarla ve yerinde olmayan gerekçe ile sanığın üzerine atılı eylemin izinsiz olarak kültür varlığı bulundurma suçunu oluşturduğunun kabulü ile hüküm tesis edilmesi, yine sanık ... tarafından, değişik tarihlerde ve değişik kişiler arasında kültür varlığı ticareti işine aracılık ettiği beyan edilmiş ise de; izinsiz kültür varlığı ticareti suçunun 5271 sayılı CMK'un 135. maddesinde sayılan ve iletişimin tespitine karar verilebilecek katalog suçlardan olmadığı, bu itibarla söz konusu suç yönünden görüşme detaylarının hukuka uygun delil olarak kabul edilemeyeceği, ticarete konu edildiği iddia olunan eserlerin sanıkların ev ve iş yerlerinde yapılan aramalarda da ele geçirilmemiş olması karşısında, görüşme içeriklerinde ve sanık ...'in savunmalarında bahsi geçen eserlerin 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında taşınır kültür varlığı niteliğini haiz olup olmadıklarının, bu itibarla atılı suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının da belirlenemediği, kaldı ki korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıklarının, tek suç işleme kararının icrası kapsamında, farklı tarihlerde ticarete konu edilmesi halinde, teselsül hükümlerinin uygulama alanı bulacağı, hukuki veya fiili kesinti gerçekleşirse, tek suç işleme kararı söz konusu olmayacağından ayrı ve bağımsız suçlar oluşacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmünün tatbiki ile cezada arttırım yapılması,

C-Kabul ve uygulamaya göre de,

1-5237 sayılı TCK'nun da cezaların içtimaına dair bir düzenlemenin bulunmadığı gözetilmeksizin, sanıklar ... ve ... haklarında, 2863 sayılı Kanunun 70.

maddesi uyarınca tesis edilen hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile gün para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

2-Sanık ... hakkında kültür varlığı ticareti suçundan hüküm kurulurken 2863 sayılı Kanunun 67. maddesinin hangi fıkrasına göre ceza tesis edildiğinin belirtilmemesi, yine kararın gerekçe kısmında sanığın tarihi eser ticareti suçunu işlediği belirtilmesine rağmen sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 5278 sayılı Kanun ile değişik 67/1 maddesinde düzenlenen bildirim yükümlülüğüne aykırılık suçunun cezasına hükmolunarak çelişkiye neden olunması,

2-Sanık ... hakkında kültür varlığı ticareti suçundan hüküm kurulurken 2863 sayılı Kanunun 67. maddesinin hangi fıkrasına göre ceza tesis edildiğinin belirtilmemesi, yine kararın gerekçe kısmında sanığın tarihi eser ticareti suçunu işlediği belirtilmesine rağmen sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 5278 sayılı Kanun ile değişik 67/1 maddesinde düzenlenen bildirim yükümlülüğüne aykırılık suçunun cezasına hükmolunarak çelişkiye neden olunması,

3-2863 sayılı Kanun kapsamında müzelik değeri haiz taşınır kültür varlıklarının 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğüne teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, suça konu 1 adet mezar steli, 1 adet adak siteli ile 1 adet tavus kuşu kabartmalı mermer parçasının akıbetleri hakkında her hangi bir hüküm tesis edilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11666, Karar No: 2017/4753, Tarih: 12.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11666 E.  ,  2017/4753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1051, Karar No: 2022/1801, Tarih: 28.02.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1051 E.  ,  2022/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı baba tarafından, kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velâyet kendisine verilmeyen taraf ile ortak çocuk arasında kurulacak kişisel ilişkide çocuğun üstün yararı yanında analık ve babalık duygularının da tatmin edilmesi gerekmektedir. Davacı babayla 2008 doğumlu ortak çocuk Nehir arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonları cumartesi günü 09:00 ile 18:00 saatleri arası, dini bayramların 2. günü 09:00 ile 18:00 saatleri arası, yine her yıl babalar günü 09:00 ile 18:00 saatleri arasında kurulan kişisel ilişki ortak çocuğun yararına uygun olmadığı gibi babalık duygularını tatmin etmekten uzaktır. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m.370/2).

SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 1. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine 1. bent olarak “Velayeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında her ayın l. ve 3. hafta sonları Cumartesi günü saat 10:00 ile takip eden Pazar günü saat 17:00 arasında, dini bayramların 2. günü saat 10:00 ile 3. günü saat 17:00 arasında, her yıl babalar günü saat 10:00 ile 17:00 arasında, yarıyıl tatilinin ilk günü saat 10.00’dan takip eden 7. günü saat 17.00 arasında, her yıl 1 Temmuz saat 10:00 ile 31 Temmuz saat 17:00 arasında ortak çocuk Nehir ile davacı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına” sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi.28.02.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/26478, Karar No: 2011/7130, Tarih: 25.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/26478 E.  ,  2011/7130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık savunmanının 29/12/2006 tarihli yüzüne karşı verilen hükmü, bir haftalık yasal süreden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından; talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 25.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3839, Karar No: 2009/4028, Tarih: 17.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/3839 E.  ,  2009/4028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, Alev Isı San. Şti. Ile Davalı .....aralarındaki istihkak davası hakkında Küçükçekmece 2.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 09.04.2008 gün ve 622/301 sayılı hüküm incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarih ve 1 sayılı kararı ile temyiz incelemesi 21.Hukuk Dairesi tarafından yapılmakta olan İcra Mahkemeleri tarafından genel hükümler çerçevesinde verilen istihkak davasına ilişkin kararların temyiz incelemesinin 02.02.2009 tarihinden geçerli olmak üzere 17.Hukuk Dairesince yapılmasına karar verilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak davasına ilişkin olup Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 17.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/99, Karar No: 2014/5709, Tarih: 17.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/99 E.  ,  2014/5709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/448-2013/219

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 10.06.2011 tarihinde .... Anadolu Hastanesi bünyesinde kalp damar cerrahisinin kurulması ve işletilmesine dair sözleşme imzalandığını, sözleşmenin süresinin bir yıl olarak belirlendiğini, davalı şirket tarafından henüz süre dolmadan 27.04.2012 tarihinde hizmet alım sözleşmesinde yazılı koşullara uyulmadığı ve sözleşmeye aykırı davranışlarda bulunulduğundan bahisle yazının tebliğ edildiği tarihten itibaren 30 gün içinde sözleşmenin feshedileceğinin bildirildiğini, müvekkilinin 23.05.2012 tarihinde hastaneden ayrılarak durumu davalıya bildirdiğini, müvekkilinin sözleşme kapsamında üstlendiği edimleri yerine getirdiğini, hangi davranışının sözleşmeye aykırı olduğunu ve hangi koşullara uyulmadığını göstermeden sözleşmenin feshinin haksız olduğunu, sözleşmenin sona erme tarihi olan 10.06.2012 tarihinden üç ay önce feshi ihbarda bulunulmaması sebebiyle sözleşmenin bir yıl daha uzamasına rağmen davalının bu sürelere uymaksızın yaptığı haksız fesih ihbarı sebebiyle sözleşme süresince elde edilecek kârdan mahrum kaldığını ileri sürerek, 27.05.2012 tarihinden itibaren mahrum kaldığı kârın şimdilik 10.000,00 TL'sinin ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalının ihtarının, fesih ihbarını içermediği, davacının hastaneden kendisinin ayrılmış olması sebebiyle sözleşmenin davalı tarafça feshedildiği yolundaki davacı iddiasının ve buna dayalı tazminat taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalının ihtarının, fesih ihbarını içermediği, davacının hastaneden kendisinin ayrılmış olması sebebiyle sözleşmenin davalı tarafça feshedildiği yolundaki davacı iddiasının ve buna dayalı tazminat taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin “Sözleşmenin Süresi” başlıklı 8. maddesi, “İşbu sözleşme taraflarca imzalandığı tarihten itibaren 1 (bir) yıl geçerlidir. Sözleşmenin sona eriş tarihinden en az 3 (üç) ay önce taraflardan herhangi biri yazılı olarak feshi ihbarda bulunamaz ise sözleşme aynı şartlar ile 1 (bir) yıl yenilenmiş sayılır. Sözleşmenin kapsamına dayanarak, sözleşmenin feshini gerektirecek haklı sebeplerle taraflar sözleşmeyi her zaman feshedebilirler.” hükmünü, “Sözleşmenin Feshi” başlıklı 15. maddesi, “Taraflardan birinin sözleşme hükümlerine aykırı davranması halinde bu aykırılık sözleşmenin icrasını güçleştirir ve /veya imkânsız hale getirirse; diğer taraf bu ihlâlin giderilmesini yazılı olarak talep eder. Sözleşmeyi ihlâl eden taraf bu ihbardan sonra en geç 30 (otuz) gün içinde Bu ihlâli gidermek zorundadır. Öngörülen süre içerisinde bu ihlâl giderilmediği takdirde diğer taraf sözleşmeyi kanuni sürelere riayet mecburiyeti olmaksızın fesih etme hakkına sahiptir. Sözleşmeyi fesih eden tarafın fesih nedeniyle uğradığı zararı tazmin hakkı saklıdır.” hükmünü içermektedir.

Davalı tarafça gönderilen 27.04.2012 tarihli yazı, tebliğden itibaren 30 gün içerisinde sözleşmenin feshedileceği ihbarını içermektedir. Bu yazı, fesih ihbarını içermekte ise de, bu yazıda bir yıllık olan sözleşmenin sona erdiği 10.06.2012 tarihine kadar sözleşmenin devamı iradesi bulunmadığından, sözleşmenin 8. maddesindeki üç ay önceden bildirim koşuluna uymamaktadır. Anılan yazıda sözleşmenin 15. maddesindeki sözleşme hükümlerine aykırılık sebebine dayanılmış ise de bu aykırılığın nelerden oluştuğu açıklanmadığından, hangi ihlali gidermesi gerektiği davacıya bildirilmiş değildir. Mahkemece, ihbar yazısının sözleşmenin 15. maddesine uygun olmadığı, tebellüğ ettiği bu yazı altına sözleşmeye aykırı davranışların ne olduğunun açık olarak belirtilmediğini şerh eden ve bu şerhi koymakta haklı olan davacının, işyerinden ayrılmayıp, 15. madde hükmüne uygun ihbar göndermesini beklemesi gerekirken, işyerini terkederek, sözleşmeyi kendisinin sona erdirdiği gerekçesiyle yetinilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, anılan yazının fesih ihbarını içermediği gerekçesine de dayanılması doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçenin kısmen değiştirilmesi suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın, gerekçenin kısmen değiştirilmesi suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/591, Karar No: 2021/322, Tarih: 29.06.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/591 E.  ,  2021/322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’nun TCK’nın 103/2, 103/3-c, 43, 61/7, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin ... Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.07.2017 tarihli ve 143-223 sayılı hükmedilen ceza miktarı yönünden resen istinafa tabi olan hükme yönelik olarak katılan mağdure vekili, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafisi tarafından da istinaf başvurusunda bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince 26.09.2017 tarih ve 2698-1189 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu hükmün de katılan mağdure vekili, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık ... müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 01.10.2018 tarih ve 9333-5582 sayı ile;

"..İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümle ilgili olarak sanık müdafisinin ve katılan Bakanlık vekilinin yanı sıra katılan mağdure vekili de istinaf kanun yoluna başvurduğu hâlde katılan mağdure vekilinin istinaf kanun yoluna başvurusuna ilişkin değerlendirme yapılmaması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi ise 26.10.2018 tarih ve 3137-1742 sayı ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün katılan mağdure vekili ile sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2019 tarihli ve 102532 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 06.11.2019 tarih ve 684-12203 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; katılan mağdure vekilinin istinaf isteminin Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde değerlendirme dışı bırakılması hususunun Özel Dairece bozma kararına mı yoksa tevdi kararına mı konu edileceğinin belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) Sisteminden alınan güncel nüfus kaydında, sanığın direnme kararından sonra temyiz aşamasında öldüğü bilgisine yer verilmesi karşısında, bu hususun mahallinde araştırılmasının gerekli olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

İncelenen dosya kapsamından;

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) bilişim sistemi kullanılarak çıkartılan güncel nüfus kayıt örneğinde, sanık ...'nun direnme kararından sonra 09.01.2021 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nın 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tabi olan eşya ve maddi menfaatler hakkında yargılamaya devam olunacağı, hükümlünün ölümü hâlinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte müsadere ve yargılama giderine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre; kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi durumunda kovuşturma imkânının bulunmaması nedeniyle "kovuşturmaya yer olmadığına", kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi hâlinde ise yerel mahkemece "davanın düşmesine" karar verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirmesi nedeniyle iştirak hâlinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü, niteliği itibarıyla müsadereye tabi olan eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak, ölümden önce tahsil edilmiş olan para cezaları mirasçılara iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Projesi) bilişim sistemi vasıtasıyla alınan güncel nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması gibi hâllerde, ölümün kamu davasının düşmesini gerektiren bir neden olduğu göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz mercisince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulması ve Yerel Mahkemece mahallinde yapılan araştırma sonucunda sanığın öldüğünün kesin olarak saptanmasından sonra düşme kararı verilmesi daha isabetli olacaktır.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) bilişim sistemi kullanılarak alınan güncel nüfus kayıt örneğinde, sanık ...'nun direnme kararından sonra 09.01.2021 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, ölümle ilgili mahallinde araştırma yapılarak karar verilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, sanık hakkındaki direnme kararına konu hükmün, gerekli araştırmanın mahallinde yapılıp ölümün Bölge Adliye Mahkemesince tespiti ile sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223. maddeleri uyarınca gereken hükmün verilmesinin temini için sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 26.10.2018 tarihli ve 3137-1742 sayılı direnme kararına konu hükmünün, güncel nüfus kayıt örneğinde sanığın, direnme kararından sonra 09.01.2021 tarihinde öldüğü bilgisinin yer alması karşısında, bu konuda gerekli araştırmanın mahallinde yapılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223. maddeleri uyarınca gereken hükmün verilmesinin temini için diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.06.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4965, Karar No: 2024/6389, Tarih: 02.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/4965 E.  ,  2024/6389 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA