muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1330, Karar No: 2025/3858, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1330 E.  ,  2025/3858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı ...Kurumu'ndan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen .... etken maddeli Keytruda ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6697, Karar No: 2017/8036, Tarih: 31.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/6697 E.  ,  2017/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Meskeniyet İddiası

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu, haczedilen taşınmaz ile ilgili olarak meskeniyet şikayetinde bulunmuş, Mahkeme’ce şikayetin kabulüne karar verilmesi üzerine, alacaklı vekili kararı temyiz etmiştir.

İİK’nun 82/1-12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın çarşıya,alışveriş merkezlerine yakın bir mevkide olup,,hol,koridor,mutfak, üç oda bir salon ,ebeveyn banyosu,banyo ve wc den müteşekkil bulunduğu, mutfak, wc, banyo ve odaların yapılı olduğu (salon ve odaların yapılı olup,duvarların saten boyalı ve kartonpiyerli olduğu,mutfakta granit tezgahın yeraldığı, banyoda küvet ve duşakabin olup, binanın 4. sınıf A grubu bir yapı olup asansörlü ve otoparklı olduğu ) ve taşınmazın değeri 260.000,00 TL olarak belirlendikten sonra, borçlunun yaşı, sosyal statüsü, ailevi durumu ve gelir düzeyi gibi hususlar gerekçe gösterilerek çekişmeli meskenin borçlunun haline münasip evi olduğu değerlendirmesi yapılmış ise de; anılan kriterler borçlunun yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez. Değerlendirme yapılırken; borçlunun tek yaşadığı da gözetilerek borçlunun asgari düzeyde mesken ihtiyacını karşılayacak en mütevazi semtlerdeki 1+1 veya 2+1 mesken fiyatları esas alınmalıdır.

O halde, Mahkemece yapılacak iş, yeni bir bilirkişiden rapor alınarak; takip hukukunda asıl olanın alacaklının alacağına kavuşturulması olduğu hususu göz önünde bulundurularak, borçlunun haline münasip evi alabileceği miktar yukarıdaki ilkeler doğrultusunda tespit edilip, raporlar arasındaki çelişkilerde giderilerek belirlenen bu değer, mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanının dosya borcuna ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 31/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/76, Karar No: 2023/244, Tarih: 22.03.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2021/76 E.  ,  2023/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Direnme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin “...+...” ibareli ve 2007/65142 ile 2010/64338 sayılı markaların sahibi olduğunu, anılan markalar ile bu markalardaki ibarenin ulusal ve uluslararası alanda 9 ve 35 inci sınıflarda müvekkili adına tescilli olup tanınmış marka niteliğini haiz olduğunu, müvekkilince yazılı ve görsel medya mecralarında marka tanıtımı için ciddi yatırımlar yapıldığını, davalı şirketin müvekkilinin markası ile ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olan 35 inci sınıfta “...” ibareli ve 2013/28120 sayılı marka başvurusunda bulunduğunu, anılan başvuruya müvekkilince yapılan itirazın ilk aşamada davalı Kurum Markalar Dairesi Başkanlığınca kısmen kabul edilerek bir kısım hizmetlerin davalı şirketin marka başvurusu kapsamından çıkarıldığını, yine müvekkilince kısmî ret kararına karşı başvuru markasının tüm hizmetler bakımından reddi için yapılan itirazın ise dava konusu YİDK kararıyla kısmen kabul edilerek bir kısım hizmetlerin daha dava konusu marka başvurusu kapsamından çıkarıldığını, taraf markaları arasında ayırt edilemeyecek düzeyde benzerliğin kabul edildiğini, YİDK kararında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8/1-b maddesinin dar yorumlandığını, markaların kapsamlarındaki tüm mal ve hizmetlerin de benzer olduğunu, davalı şirketin marka başvurusunun tüm hizmetler yönünden 556 sayılı KHK’nın 7/i, 8/4, 8/3, 8/1-b ve 35 inci maddeleri gereğince reddine karar verilmesi gerektiğini, davalı şirkete ait marka başvurusunun tescilinin müvekkilinin markalarının tanınmışlığından kaynaklı olarak ayırt edici karakterine ve itibarına zarar vereceğini, bunun yanında davalı şirketin marka başvurusunun açıkça kötüniyetli olduğunu, davalı şirket ortaklarının aynı zamanda müvekkiline ait diğer markalı ürünlerin satışını yapan dava dışı bir şirketin ortağı olup müvekkilinin “...” ibareli markalarından haberdar olduklarını, dava konusu marka başvurusu yanında davalı şirketin 2011/89308 ve 2011/89317 sayılı, “...” ve “...” ibareli marka tescil başvurularına karşı müvekkilince açılan hükümsüzlük davasının kabul edilerek anılan markaların hükümsüz kılındığını, davalı şirketin dava konusu marka başvurusunun müvekkilinin tanınmışlığından haksız yararlanma amacı taşıdığını, davalı şirketin başka ünlü markaların da taklitlerini marka olarak tescil ettirmeye çalıştığını ileri sürerek davalı Kurum YİDK’nın 2014/M-16838 sayılı kararının iptaline, davalı şirkete ait 2013/28120 sayılı “...” ibareli markanın tescili hâlinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili; YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, kalan hizmetler bakımından taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, 556 sayılı KHK’nın 8/4 üncü maddesi koşullarının gerçekleşmediğini, kötüniyet iddiasının ispatlanamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı şirket vekili usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 08.12.2016 tarihli ve 2015/110 Esas, 2016/321 Karar sayılı kararı ile; dava konusu başvurunun kapsamında kalan 35 inci sınıfa dâhil olan hizmetlerin davacı taraf adına tescilli markalarda yer alan hizmetlerden farklı oldukları, işaretler arasında kuvvetli bir benzerlik mevcut ise de 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında bir iltibas tehlikesinden söz edilemeyeceği, davacının “...” ibareli markasının tanınmış olduğu, davalı ... başvurusunun 35 inci sınıfın diğer hizmetlerinde tescilinin davacı markasının tanınmışlığından haksız olarak yararlanma ve davacı markasının ayırt ediciliğine zarar verme sonucunu doğuracağı, bu sebeple somut olayda 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesi koşullarının mevcut olduğu, öte yandan davalı şirketin davacının tescilli markalarından haberdar olması, davacı markalarının çok benzerini başvuru konusu yapması ve böyle bir başvuru için haklı bir gerekçe ileri sürmemesi, daha öncesinde benzer başvuruları yapmış olup bu başvuruların reddedilmiş olmaları, bu durumda dahi benzer başvurularına devam etmesi hususları gözetildiğinde davalı başvurusunun kötüniyetli olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, davalı Kurum YİDK'in 2014-M-16838 sayılı kararının iptaline, marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 14.12.2017 tarihli ve 2017/1182 Esas, 2017/1155 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 09.04.2019 tarihli ve 2018/951 Esas, 2019/2796 Karar sayılı kararı ile; "...1-Dava, marka başvurusuna itirazın reddine dair YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük istemine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 09.04.2019 tarihli ve 2018/951 Esas, 2019/2796 Karar sayılı kararı ile; "...1-Dava, marka başvurusuna itirazın reddine dair YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük istemine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararının gerekçesinde, taraf markalarının işaretsel yönden benzer olduğu, ancak tescil kapsamındaki hizmetlerin farklı olması nedeniyle KHK 8/1-b anlamında karıştırma tehlikesi oluşmayacağı, ancak davacının “...” markasının tanınmış marka olduğu, başvuru kapsamında kalan 35. sınıf hizmetler açısından da KHK 8/4 koşullarının oluştuğu, ayrıca davalı başvurusunun kötü niyetli olduğu, başvuru kapsamında kalan hizmetlerin de kötü niyet nedeniyle reddi gerektiği kabul edilmiştir.

Bir markanın tanınmış marka olarak kabul edilebilmesi için, markanın ilgili sektörde kaliteli üretim, kuvvetli ve yaygın tanıtımı sonucu, tanınmış marka zikredildiğinde veya görüldüğünde ilgili halk kitlesinde refleks halinde tanınmış markanın akla gelmesi, markanın o sektörde belirgin bir tanınmışlığa ve üne sahip olması gerekir. Diğer bir anlatımla başka markalara oranla tanınmış markanın reklam işlevi daha yüksektir.

Bir markanın tanınmış olduğunu kabul edebilmek için Türkiye’deki ilgili sektörde tanınmış olması gerekir. Bir markanın tek başına yurt dışında birçok ülkede tescilli olması veya diğer başka markalarının tanınmış olması o markanın da Türkiye’deki ilgili sektörde tanınmış olduğu anlamına gelmez. Bir markanın Türkiye sınırları içerisinde tanınmış olduğunu kabul edebilmek için markanın ayırt edici nitelik ve özellikleri, tanınmış markaya konu mal ve hizmetlerin ülke içerisinde reklam kampanyaları ile tanıtımının yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise miktar ve hacmi, satış hacmi, dağıtım ağı halen tanıtım etkisinin devam edip etmediği gibi hususlarının her bir somut dosyaya sunulan deliller değerlendirilerek ve tartışılarak belirlenmesi, tanınmış olduğunun tespiti halinde dahi, tanınmış markanın aynısı veya benzerinin bir başkası adına tescil olunmasının 556 sayılı KHK’nın 8/4. fıkrası uyarınca tanınmış markanın ayırt ediciliğine veya itibarına zarar verip vermeyeceği veya tanınmışlığından haksız istifadeye yol açıp açmayacağının sektörel ve ürün bazında ayrı ayrı değerlendirilmesi ve ancak risk doğuran mal ve hizmetler yönünden tescilinin engellenebileceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda mahkemece davacının itiraza gerekçe “ ...” markasının tanınmış olduğu kabul edilmiş ise de, mahkemece yetersiz ve soyut gerekçelerle ve yine eksik incelemeye dayalı davacı markasının tanınmış olduğu kabul edilerek ve keza KHK’nın 8/4 maddesindeki riskler somut ...de değerlendirilmeden davanın tamamen kabulü doğru olmamış ve hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Somut olayda mahkemece davacının itiraza gerekçe “ ...” markasının tanınmış olduğu kabul edilmiş ise de, mahkemece yetersiz ve soyut gerekçelerle ve yine eksik incelemeye dayalı davacı markasının tanınmış olduğu kabul edilerek ve keza KHK’nın 8/4 maddesindeki riskler somut ...de değerlendirilmeden davanın tamamen kabulü doğru olmamış ve hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Kötü niyetle marka tescili 556 sayılı KHK’da doğrudan bir hükümsüzlük sebebi olarak sayılmasa da Dairemizin yerleşik uygulaması doğrultusunda bir hükümsüzlük sebebi olarak kabul edilmektedir. Kötü niyetle marka tescilinin varlığı için her somut olayın koşullarına göre inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Ancak, tek başına tanınmış markanın aynısı veya benzerinin tescil ettirilmek istenilmesi kötü niyetli marka başvurusu olarak nitelenemez. Zira tanınmış markanın aynısı veya benzerinin tescil olunmak istenilmesinin müeyyidesi KHK’nın 8/4 ve 42/c maddelerinde gösterilmiş olup, buna göre marka başvurusu sadece KHK 8/4. maddesindeki risklerin doğması muhtemel ilgili mal ve hizmetler yönünden reddedilecek ya da hükümsüz kılınacaktır. Oysa kötü niyetle marka başvurusunda bulunulduğunun tespiti halinde marka başvurusu ilgili, ilgisiz tescil kapsamındaki tüm mal ve hizmetler için reddedilecektir.

Kötü niyetle marka tescilinden bahsedebilmek için marka başvurusunda bulunan kişinin, markaya konu mal ve hizmeti üretip pazarlamaktan daha ziyade başkalarının ticaretine engel olmak, marka tescili yoluyla başkalarından haksız para koparmaya çalışmak veya vekâlet, bayilik, dağıtıcılık, acentelik vb. ilişki nedeniyle kendisine duyulan güvene ve ticari dürüstlük kuralına aykırı davranış içerisinde bulunması gerekir.

Somut olayda, mahkemece, tanınmış olduğu ileri sürülen markanın benzerinin tescil ettirilmek istenilmesinin tek başına kötü niyetli marka başvurusunda bulunulması olarak kabulü doğru bulunmamış ve hükmün bu nedenle de davalı taraf yararına bozulması gerekmiştir..." gerekçesiyle karar bozularak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 28.11.2019 tarihli 2019/309 Esas, 2019/540 Karar sayılı kararı ile önceki gerekçe tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davacıya ait markaların tanınmışlık iddiasına dayalı olarak ileri sürülen 556 sayılı KHK’nın 8/4 üncü maddesi koşullarının somut olayda gerçekleşmediğini, kötüniyetli marka tescil başvurusu hakkında da yeterli delil sunulmadığından anılan iddianın ispatlanamadığını belirtilerek direnme kararını temyiz etmiştir.

C. Uyuşmazlık

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davacıya ait markaların tanınmışlık iddiasına dayalı olarak ileri sürülen 556 sayılı KHK’nın 8/4 üncü maddesi koşullarının somut olayda gerçekleşmediğini, kötüniyetli marka tescil başvurusu hakkında da yeterli delil sunulmadığından anılan iddianın ispatlanamadığını belirtilerek direnme kararını temyiz etmiştir.

C. Uyuşmazlık

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dosyada mevcut deliller nazara alındığında, davacıya ait “...” esas ibareli markanın tanınmış marka niteliğinde olduğuna dair iddianın ispatlanıp ispatlanamadığı, buradan varılacak sonuca göre davalı şirketin 35 inci sınıftaki “...” ibareli marka başvurusu yönünden verilen dava konusu YİDK kararının 556 sayılı KHK’nın 8/4 üncü maddesi ve kötüniyetli marka tescili yönünden iptal koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

D. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

1. 556 sayılı KHK'nın 7 inci maddesinde düzenlenen marka tescilinde mutlak ret nedenleri;

"Aşağıda yazılı işaretler marka olarak tescil edilemez:

a) 5 inci madde kapsamına girmeyen işaretler,

b) (Değişik : 22/6/2004 - 5194/13 md.) Aynı veya aynı türdeki mal veya hizmetle ilgili olarak tescil edilmiş veya daha önce tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olan markalar,

c) Ticaret alanında cins, çeşit, vasıf, kalite, miktar, amaç, değer, coğrafi kaynak belirten veya malların üretildiği, hizmetlerin yapıldığı zamanı gösteren veya malların ve hizmetlerin diğer karakteristik özelliklerini belirten işaret ve adlandırmaları münhasıran veya esas unsur olarak içeren markalar.

d) Ticaret alanında herkes tarafından kullanılan veya belirli bir meslek sanat veya ticaret grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan işaret ve adları münhasıran veya esas unsur olarak içeren markalar,

e) Malın özgün doğal yapısından ortaya çıkan şeklini veya bir teknik sonucu elde etmek için zorunlu olan, kendine malın şeklini veya mala asli değerini veren şekli içeren işaretler,

f) Mal veya hizmetin niteliği, kalitesi veya üretim yeri, coğrafi kaynağı gibi konularda halkı yanıltacak markalar,

g) Yetkili mercilerden kullanmak için izin alınmamış ve dolayısıyla Paris Sözleşmesinin 2 nci mükerrer 6 ncı maddesine göre reddedilecek markalar,

h) Paris Sözleşmesinin 2 nci mükerrer 6 ncı maddesi kapsamı dışında kalan ancak kamuyu ilgilendiren, tarihi, külterel değerler bakımından halka mal olmuş ve ilgili mercilerin tescil izni vermediği diğer armalar, amblemler veya nişanları içeren markalar,

ı) (İptal: Anayasa Mahkemesi’nin 27/5/2015 tarihli ve E.: 2015/33, K.: 2015/50 sayılı Kararı ile.)

j) Dini değerleri ve sembolleri içeren markalar,

k) Kamu düzenine ve genel ahlaka aykırı markalar.