muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8289, Karar No: 2010/15149, Tarih: 24.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/8289 E.  ,  2010/15149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak

HÜKÜM : Beraatlerine

1-İddianamenin kabulüne karar verilmesi üzerine; kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan şikayetçiye duruşma günü usulen bildirilip, davaya katılma olanağı sağlanmadan, tensiple yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.09.2002 gün ve 225-236, 02.10.2001 gün ve 212-97 sayılı kararları ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK. nun 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK. nun 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hallerle sınırlık olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sorgunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanıkların usulüne uygun şekilde sorguları yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek yazılı şekilde beraatlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3408, Karar No: 2015/9387, Tarih: 28.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3408 E.  ,  2015/9387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/302883

MAHKEMESİ : İstanbul 15. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2007/2132 (E) ve 2012/332 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505,509,513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506,510,511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle sanığın şikayet tarihi itibariyle yetkili temsilci olup olmadığı hususunun belirlenmesi için ticaret sicil kaydının istenmesi, sanığın yetkili olması halinde borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden verdiği beyanname örnekleri istenilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/837, Karar No: 2025/1409, Tarih: 10.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/837 E.  ,  2025/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1220 E., 2025/21 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/878 E., 2021/492 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili banka ile müflis şirket arasında 18.07.2018 tarihli Genel Kredi Sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmelerden kaynaklı müvekkili bankanın müflis şirketten 3.312.726,70 TL alacağı bulunduğunu, müflis şirket ve kefillerinin borçlarını ödememesi üzerine hesap kat ihtarı gönderildiğini, borçlu şirketin iflası üzerine 3.312.726,70 TL tutarında alacağın iflas masasına kaydedilmesinin talep edildiğini, alacağın 1.312.726,70 TL'sinin reddine karar verildiğini ileri sürerek 27.11.2020 tarihli red kararının kaldırılarak, alacağın toplam 3.312.726,70 TL olarak iflas masasına kaydına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı iflas idaresi vekili cevap dilekçesinde; davacı alacağının 2 milyonluk kısmının ipotekle teminat altına alındığını, bu miktarın tahsilde tekerür olmamak üzere kabulüne ve derecesinin rüçhaniyetine karar verildiğini, alacağın geri kalan kısmı ile ilgili genel kredi sözleşmesi dışında belge sunulmadığını, alacağın yargılamayı gerektirdiğini, 1.312.726,70 TL alacak bakımından red kararı verildiğini, alacak miktarının İİK'nın 195. ve 196. maddelerine göre hasaplanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı bankanın 05.04.2019 tarihindeki 2 adet kat ihtarında müflis şirketten toplam alacağının anapara, faiz, komisyon, BSMV dahil 2.152.460,33 TL talep ettiği, iflas tarihi itibariyle davacının alacağının 2.818.653,37 TL olduğu, davacının iflas tarihinden sonra toplamda 1.050.449,34 TL tahsilat kaydettiği ve iflas idare tarafından da hali hazırda davadan önce 2.000.000,00 TL’nin kayıt kabulüne karar verildiği, dikkate alındığında artık ortada iflas idaresinin kabul ettiğinden fazla kredi alacağı kalmadığı gibi iflas tarihinden sonra bankanın icra satış yoluyla kısmen tahsilat yaptığı ve bu tahsilatların da kayıt kabul davasında mahsubu gerektiğinden mahsup sonrası artık bakiye alacak da kalmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi tarafından müvekkil banka'nın iflas tarihi itibariyle alacağının 2.818.653,37 TL olarak hesaplandığını ancak iflas tarihi sonrası yapılan tahsilatın mahsup edilerek iflas masasına müvekkil banka alacağının 2.000.000,00 TL olarak kaydedilmesinin müvekkil Banka'yı büyük hak kaybına uğratacağını, iflas masasında garame yapılarak paylaştırma söz konusu olduğundan, iflas masası açılış tarihi itibariyle alacaklıların alacak miktarlarını belirtmesinin ve buna göre paylaştırılma yapılmasının önem arz ettiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kayıt kabul istemine ilişkindir.

Davalı müflis şirket hakkında Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2019/311 Esas sayılı dosyasından 12.12.2019 tarihinde iflas kararı verildiği, davacı banka tarafından 16.01.2020 tarihinde 3.313.726,70 TL alacağın iflas masasına kayıt kabulünün talep edildiği, iflas idaresince alacağın 2.000.000,00 TL'lik kısmının ipotekle teminat altına alındığını, bu miktarın tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla masaya kayıt kabulüne karar verildiği, 1.312.726,70 TL bakımından yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle red kararı verildiği, dosya kapsamında alınan 08.03.2021 tarihli raporda davacı bankanın iflas tarihi itibariye alacağının 2.818.653,37 TL olarak hesaplandığı, iflas tarihinden sonra 13.08.2020 tarihinde 209.845,54 TL ve 16.11.2020 tarihinde 800.603,80 TL olmak üzere 1.050.449,30 TL tahsilat yapıldığının tespit edildiği, mahkemece iflas tarihinden sonra bankanın icra satış yoluyla kısmen tahsilat yaptığı, iflas idaresince alacağın 2.000.000,00 TL'lik kısmının masaya kaydedildiği, iflastan sonra yapılan tahsilatların davacı bankanın alacağına mahsup edilerek davacı bankanın alacağının kalmadığına karar verilmiş ise de davacı vekili tarafından 22.04.2021 tarihli celsedeki beyanında tahsilatların taşınmaz satışıyla tahsil edildiği belirtildiğine göre, bu durumda mahkemece tahsilatların ipotekli taşınmazın satışından elde edilip edilmediği hususunun araştırılarak, gerektiği takdirde ek rapor alınarak iflas masası tarafından kabul edilen ipotek alacağına mahsubunun yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra mahsup işleminin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5187, Karar No: 2020/19922, Tarih: 17.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/5187 E.  ,  2020/19922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde olağanüstü dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.04.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu İzmir 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/2 esas sayılı dosyası ile hükme bağlanan suçun işlendiği 18.06.2013 tarihinde yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan ilk mahkumiyet kararının verildiği 25.05.2009 tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de eklendikten sonra, karar tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden düşme kararı yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık

hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 67/2-a ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4622, Karar No: 2009/114, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4622 E.  ,  2009/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Bursa 8.İcra Müdürlüğünün 2006/10161 Esas sayılı takip dosyası, Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/663 Esas sayılı dava dosyası ile emaneten alınan senet örnekleri, Bursa C.Başsavcalığının 2007/2885 Hazırlık nolu dosyası ile Bursa 1.İcra Hukuk Mahkemesinin 2007/32 Esas 351 Karar sayılı kesinleşmiş ilam örneğinin bulunduğu yerden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/861, Karar No: 2014/6857, Tarih: 12.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/861 E.  ,  2014/6857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağrı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/01/2013

NUMARASI : 2012/386-2013/10

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı Ü.. T.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı Ü.. T.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapının yaşı ve niteliğine göre yıpranma payının yüzde 40 yerine, yüzde 32 alınması neticesi fazlaya hükmedilmesi,

2) Kamulaştırılan taşınmazın terkini için ilgili Tapu Sicil Müdürlüğüne derhal müzekkere yazılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kamulaştırma şerhinin işlenmesi için yazı yazılmasına karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, ödenmesine karar verilen ek kamulaştırma bedeline 12.09.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare ile davalı Ü.. T.. vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davalı Ü.. T..'tan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31510, Karar No: 2013/18699, Tarih: 17.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/31510 E.  ,  2013/18699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, işe iade kararı alan davacının işe başvrusuna rağmen işe başlatılmadığını belirterek, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre için 4 aya kadar ücret ve haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının adına davalı aleyhine işe iade davası açıldığını, söz konusu davada yapılan yargılama sonucunda davacının işe iadesine karar verildiğini, Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, ihtarname çekilerek davacının işe başlatılmasının istendiğini, davalı tarafça kabul edildiğini ve işe davet edildiğini, bu davetin samimi olmadığını, davalı tarafça çekilen ihtarda ... A.Ş. unvanlı işyeri adının yer aldığı kısmına adres yazılmadığını, ayrıca nerede ve hangi şartlarda işe başlatma niyetlerini açıklamadıklarını, nereye ve kime iş başvurusu yapılacağını belirtmediklerini belirterek, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre için 4 aya kadar ücret ve haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı tarafın ihtarı üzerine şirket tarafından cevabi ihtarname ile davacının işe başlatılacağı ve işe başlamak üzere şirkete başvurması gerektiğinin bildirildiğini, davacının bu ihtarın kendisine tebliğine rağmen işe başlamak için hiçbir başvuruda bulunmadığını ve işe başlamadığını, davacı tarafında şirket adresi ve yer bildirilmediğini iddia ederek işe başlamadığını, işyeri kapanmasının işe iade yapılamasına delil olamayacağını, davacının başka bir işyerinde işe başladığını ve bu nedenle işini bırakıp gelmediğini, davacının kendisinin samimi olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalının davacıyı son çalıştığı işyerindeki işe iade zorunluluğu olmayıp süreçte aynı şartlarda firmanın başka bir işyerinde de istihdam edebileceği gerçeği karşısında, davacının henüz işe iade başvurusunun samimi olup olmadığının belli olmadığı bir dönemde davalı şirketten değişik işyerlerinde kadro oluşturmasını beklemek iş hayatı ilkelerine uygun olmayacağından, davacının şirket merkezine giderek işe başlamak için hazır olduğunu bildirip çalışmak için iş beklemesi gerekirken, davacının şirket merkezine hiç gitmediği, sadece ... ilçesinde davalı

şirket faaliyetlerinin sona erdiğinin herkes tarafından bilindiği ve davalı firmanın işe iadenin mali sonuçlarından kaçınmak için işe davet ihtarnamesi gönderdiği gerekçesiyle işe başlamadığı, davacı işçinin işe iade yönündeki başvurusunun samimi olmadığı, asıl davacının işe iade davasının mali sonuçlarından yararlanmak başvuruda bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Kural olarak işçi, geçersizliği tespit edilen fesih tarihinde çalıştığı işyerinde ve işte işe başlatılmalıdır. İşçiye önceki koşulların tam olarak sağlanması ve aynı parasal hakların ödenmesi gerekir. Hatta, yargılama sürecinde işçinin mahrum kaldığı ancak emsali işçilere sağlanmış olan ücret artışlarından da işçinin yararlandırılması gerekir. İşçi eski coğrafi işyerine davet edilmelidir. İşçinin başka bir coğrafyadaki aynı işverene ait bir işyerinde işe başlamak zorunluluğu bulunmamaktadır. Dolayısıyla işverenin böyle bir isteğinin işçi tarafından reddi işe iade davasının reddi sonucunu doğurmamalıdır. İşçinin eski işine verilmesine rağmen iş koşullarının esaslı şekilde değiştirilmesi de ancak işçinin rızasıyla mümkün olabilecektir.

Kural bu olmakla birlikte, işçinin açtığı davada feshin geçersizliğine işverenin feshin son çare olması ilkesine uymadığı gerekçesi ile karar verildiği durumlarda, başlatılacak iş ister istemez aynı iş veya işyeri olmayacaktır. Zira bu şekildeki tespitte işçinin önceki işine veya işyerine (işyeri nakli-bölüm kapanma-sağlık nedeni gibi) verilmeyeceği kabul edilmekte, ancak işverenin başka bölümde değerlendirme olanağı olduğu bu nedenle feshin geçersiz olduğuna karar verilmektedir. Bu şekildeki karardan sonra işe başlamak için işverene başvuran işçinin önceki işe veya işyerine işe iade olanağı kalmadığı için, işveren öncelikle iş şartlarında esaslı değişiklik olanağı yaratmadan iş teklifi yapmalı, bu olanak yoksa o zaman 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca değişiklik teklifinde bulunmalıdır. İşçinin işverenin yeni iş teklifini kabul etmemesi durumunda, eğer iş şartlarında esaslı değişiklik yoksa işçinin kural olarak başvurmadığı ve geçersiz sayılan feshin geçerli hale geldiği kabul edilmelidir. İşverenin yeni iş teklifi iş şartlarında esaslı değişiklik yaratıyor ise, bu durumda işveren 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca hareket etmeli ve değişiklik feshine gitmelidir. Bu durumda değişiklik geçerli nedene dayanacağından, bu fesih tarihi itibari ile işçiye kıdem ve ihbar tazminatı ile boşta geçen süre için 4 aya kadar ücret ve diğer hakları ödenmeli, ancak işe başlatmama tazminatı işe başlatma koşulu işçinin değişikliği kabul etmemesi nedeni ile gerçekleştiği dikkate alınarak ödenmemelidir. Ki bu durum kendini işe başvuru anında işyerinin kapanmasında da gösterir.

İşçinin işe başlama yönündeki iradesinin samimi olması gerektiği gibi, işverenin işe davete dair beyanının da ciddi ve samimi olması gerekir. Bu nedenle işveren işe davet ederken, işçinin hangi işte nerede ve ne şekilde, hangi şartlarla işe başlatılacağını, işe davet yazısında belirtmesi gerekir. Davette başlatılacak iş, başlatılacak işyeri, iş şartları, hazır olunması gereken tarih verilen süre belirtilmemiş ise davetin ciddi ve samimi olup olmadığı tartışma konusu olacaktır. İşveren öncelikli olarak bu yükümlülüğünü yerine getirmelidir.

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesi davalının alt işveren olarak üstlendiği, asıl-alt işverenlik ilişkisinin sonlandırılması nedeni ile feshedilen davacı tarafından davalı ile birlikte asıl işveren karşı açılan işe iade davasında, asıl-alt işveren arasındaki sözleşmenin sona erdiği kabul edilmekle birlikte davacının davalı alt işverenin başka işyerlerinde değerlendirilebileceği, son çare olması ilkesi uyarınca feshin geçerli nedene dayanmadığı kabul edilmiştir. İşe iade kararı kesinleşen davacı işe başlatılmak üzere davalı işverene başvurmuştur. Davalı işveren, asıl-alt işveren ilişkisi sona erdiği ve davacının daha önceki işine başlatılması olanağı olmadığı halde, işe davet ihtarında kendi adresini belirtmeden ve asıl işvereni de davet eden işveren olarak belirterek, gönderdiği yazıda “İşe iade talebinin kabul edildiği, tebliğ tarihinden itibaren 10 gün içinde işe başlaması gerektiği, işe başlaması

halinde kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının boşta geçen süre ücretinden mahsup edilerek tahsil edileceği” ihtarında bulunmuştur. Görüldüğü gibi işe iade talebi kabul edilmesine rağmen, davacının nerede hangi işyerinde, hangi işte ve hangi şartlarla işe başlatılacağı açıklanmamıştır. İşe davet ihtarında davalı işveren yükümlülüklerini yerine getirmediğinden, davacı işçi nerede, hangi işyerinde ve hangi şartlarla işe başlatılacağını bilmediğinden, usulüne uygun yapılmayan davete icabet etmemekte haklıdır. Kaldı ki davacı karşı ihtar ile bu durumu işveren bildirmiştir. Davacının işe başlatılmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağının kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.06.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum. 17.06.2013