muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6522, Karar No: 2017/13173, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6522 E.  ,  2017/13173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2608, Karar No: 2022/3863, Tarih: 17.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2608 E.  ,  2022/3863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Önceki bozma ilamında; "... davacının 25.06.2012 tarihinde istifa etmesi nedeniyle, ... altıncı aya ilişkin prim borcundan sorumlu olmadığı yönündeki mahkeme kararı yerindedir. Ancak davalıya prim borcu olan tüzel kişiliğin ... 5. ayına ait prim borcunun ödenmesi gereken 6. ayda davacının müdür olduğu belirgin olduğundan 5. ay priminden sorumlu tutulması" gereğine işaret edilerek bozulmuş ise de bozma gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Eldeki davada, ödeme emrine ilişkin davalı kurum tarafından sunulan 04.11.2019 tarihli yazı ekindeki borç döküm belgesinde yer alan miktarlar ile bilirkişi tarafından esas alınan 2012/5. ayına ait borç aslı ve gecikme zammı tutarlarının farklı olduğu ve birbiriyle uyuşmadığı, gelen kayıtların çelişkili olduğu, bu durumun hükmün infazında tereddüt oluşturduğu anlaşılmakla; davaya konu ödeme emrine ilişkin 2012 yılı 5. ayına ait borç miktarı araştırılıp belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:

Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.03.2022 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6093, Karar No: 2018/4799, Tarih: 21.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6093 E.  ,  2018/4799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat,

Sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yılları için beraat, 2008 yılı için mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2008 takvim yılı için beraat, 2009 ve 2010 takvim yılları için mahkumiyet

İncelenen dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05.06.2012 tarih ve 2012/4163 esas sayılı iddianamesi ile vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun şekilde “2008, 2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçları yanında sahte fatura kullanmak” suçlarından da kamu davası açıldığı ve her takvim yılı bakımından sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği cihetle, hükümlerin gerekçe kısmında sahte fatura kullanmak suçundan da bahsedilmesine rağmen hüküm kısmında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından hüküm kurulmamış ise de bu suçlar yönünden mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanıklardan ...’ın temyiz dilekçesinde iş aradığı bir sırada hemşerisinin bu şirkette iş olduğunu söylediğini, birlikte şirket yetkilisi olan ... isimli kişiye iş başvurusu yaptıklarını, onun da kendisini şirkete ortak yaparak işe aldığını, şirket adına hiçbir faturayı imzalamadığını savunması, sanık ...’in şirket’in sahte fatura düzenlemek amacıyla kurulan bir şirket olmadığını, 2008 yılında hisselerini...’a devrederek şirketten ayrıldığını ve atılı suçu kabul etmediğini savunması ve sanık...’ın da 2008 yılında bir şirkette çaycı olarak çalıştığını, kendisine bir şeye ortak olurmusun dediklerini, kendisinin de okuması olmadığı için bu kağıda imza attığını ve bu şirketle alakasının olmadığını savunması karşısında; suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-)Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında düzenlendikleri iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-)Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

2-)Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a-)Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, başkasına ait olduğunu söylemeleri halinde; bu kişilere CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b-)Bu kişilerde faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya bu kişilere ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c-)Faturalardaki yazı ve imzaların, bu kişilere ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d-)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve bu kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa-)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb-)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc-)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e-)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa-)Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb-)Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-) Kabule göre de;

a-)Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-) Kabule göre de;

a-)Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-)Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin, sanık ... müdafiinin ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, mahkumiyet hükümleri yönünden sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26984, Karar No: 2011/7721, Tarih: 26.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/26984 E.  ,  2011/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : İİK.nun 100.maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir.

Yine aynı kanunun 140.maddesi uyarınca, satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar. Haciz sahibi alacaklılar sıra cetvelinde tarih sırasıyla yer alırlar. Somut olayda, alacaklı .... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından borçlu ..... aleyhine başlatılan (Kadıköy 8.İcra Müdürlüğünün 2009/26938 esas sayılı) takip dosyasından haczedilen borçluya ait ..... plakalı aracın Gaziosmanpaşa İcra Müdürlüğünün 2010/582 talimat sayılı dosyası üzerinden ihalesi yapılmış ve talimat icra müdürlüğünce 24.6.2010 tarihinde bu ihale bedeli Kadıköy İcra Müdürlüğüne gönderilmiştir. Aynı araç üzerinde rehin hakkı sahibi üçüncü kişi Türkiye  ....   Bankası vekilinin talebi üzerine de icra müdürlüğünce rehin bedelinin adı geçen üçüncü kişiye ödenmesine karar verilmiş ve anılan işlem; takip alacaklısı tarafından şikayete konu edilmiştir.

Bu durumda ihale sonucu elde edilen satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmediğine göre, öncelikle sıra cetveli yapılması gerektiğinden, icra mahkemesince sıra cetvelinin icra müdürlüğünce yapılmasının emredilmesine karar verilmesi yerine yazılı gerekçeyle şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2777, Karar No: 2020/528, Tarih: 21.01.2020

**5. Ceza Dairesi         2017/2777 E.  ,  2020/528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Devlet alım satımına fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile devlet alım satımına fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 21/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14999, Karar No: 2014/11637, Tarih: 21.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/14999 E.  ,  2014/11637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TİREBOLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/101-2013/190

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 132 ada 5 ve 6 parsel sayılı sırasıyla 337.86 ve 385.04 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı, 7 parsel sayılı 95632 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle sırasıyla M.. B.., A.. B.. ve R.. G.. adlarına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili, tapu kaydına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacı Vakıflar İdaresinin dayanağı olan tapu kaydının mevkii ve sınırları itibarıyla davacı tarafça dava konusu edilen 132 ada 5; 6; 7 ve 129 ada 9, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazlara uymadığı, söz konusu eski tapu kaydının davacı Vakıflara ait 129 ada 12 parsel sayılı taşınmaza mevki ve sınırları itibariyle, uyduğu, dava konusu taşınmazların bulunduğu .. Köyünün iki tane eski köy yolunun bulunduğu, bu yollardan birinin .. Köyünü ... Köyü ..mahalleye bağladığı, diğer yolun ise .. Köyünü ...Köyü .. mahalleye bağladığı, yeni araba yolunun ise 1993 yılında yapıldığı, yeni araba yolunun 132 ada 5-6-7 ve 129 ada 9, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazların arasından geçtiği, ... Köyünü Y.. Köyü .. mahalleye bağlayan eski köy yolunun davacı Vakıflar İdaresine ait dava dışı 129 ada 12 parselin batı sınırında bulunan ve mülkiyeti davalılara ait olan 129 ada 9, 10 ve 11 nolu parsellerin arasından geçerek yeni araba yolu ile birleştiği, eski tapu kaydının bu yola uyum sağladığı, ...Köyünü ......Köyü... mahalleye bağlayan eski köy yolunun ise dava konusu 132 ada 5, 6 ve 7 parsellerin batı sınırından geçtiği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece; yeni açılan araba yolu olarak fen bilirkişisi krokisinde gösterilen yol, davacı tapusunun hududu olarak kabul edilmek sureti ile davanın reddine karar verilmiş ise de davalılar R.. G.., M.. B.. ve A.. B..'ın taraf olarak yer almadığı Tirebolu Kadastro Mahkemesi'nin 2009/267 Esas sayılı dava dosyasında, dava konusu parsellerin güney kısmındaki yol hudut kabul edilmiştir. Bu durumda; mahkemenin kabulü ile kuvvetli delil niteliğinde olan Kadastro Mahkemesi dosyası çelişkili olup, bu çelişki giderilmeden hüküm kurulmuştur. Eksik inceleme ile

hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için;davalı Vakıf İdaresinin dayanağı tapu kaydının oluştuğu 1973 yılı itibari ile 31.10.1973 tarih ve 30 sıra numaralı tapu kaydının batı sınırında okunan yolun hangi yol olduğu memleket haritalarından faydalanmak sureti ile tespit edilip, yeni açılan araba yolu bu tarih itibari ile mevcut ise davanın reddine karar verilmesi, 1973 tarihi itibari ile bu yol mevcut olmayıp Kadastro Mahkemesi'nce tespit edilen yol mevcut ise, bu yol için davacı Vakıflar İdaresinin dayanağı olan tapu kaydının oluşum tarihi olan 1973 yılı esas alınarak, bu tarihten önce davalılar lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılarak, zilyetlikle kazanım şartları oluşmuş ise dava konusu yerlerin davalılar adına tescil edilmesi gerektiği, aksi halde tapu oluşum tarihinden sonraki zilyetliğe değer verilemeyeceği de dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği göz önünde bulundurularak hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7353, Karar No: 2014/5765, Tarih: 31.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/7353 E.  ,  2014/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. ( Şişli 4.) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2003

NUMARASI : 2001/1075-2003/808

Hazine ile A. S. S. aralarındaki verasetin iptali davasının reddine dair İstanbul 15. (Şişli 4.) Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 10.07.2003 gün ve 1075/808 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, Ş. M. mah. Hane no. .. cilt no..., sayfa 85 de nüfusa kayıtlı M. T.’in dul ve bekar olarak 11.12.1986 tarihinde öldüğünü, Şişli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1988/459-1989/1078 Esas ve Karar sayılı veraset ilamında yasal mirasçısının Hazine olduğunun belirlenmesine rağmen, eksik inceleme ve delillerin yanlış takdiri sebebiyle, Şişli 3. Sulh Mahkemesi'nin 1988/405-785 Esas ve Karar sayılı veraset ilamında mirasçılık sıfatının A. S. S. ve A. S.’a ait olduğuna karar verildiğini, hatalı olarak verilen bu veraset ilamının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iptali istenilen veraset belgesinin doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.