muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2208, Karar No: 2008/1759, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2208 E.  ,  2008/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmaza komşu 754 sayılı parselin kadastro tespit tutanağı sureti ile dayanağı olan kayıtların dairesinden celbi ile dosyasına konulması,

2- Davacı tarafın dayanağını oluşturan tapu kaydı tesisinde 26.6.1934 tarih ve 225 sıra numaralı tapu kaydı ile 5690 metrekare olarak tescil edilmiş iken tedavülü olan 24.3.1973 tarih ve 67 sıra numaralı tapu ile tashih, intikal ve taksim ile yüzölçümünün 5283 metrekare olarak tescil edildiği, tapu kayıtlarındaki miktar farklılığının nereden kaynaklandığı sorularak, 24.3.1973 tarih ve 67 sıra numaralı tapu kaydının iktisabına dayanak teşkil eden tüm belgeler dairesinden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12926, Karar No: 2013/24254, Tarih: 03.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/12926 E.  ,  2013/24254 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ... ...'in, anılan Kanun'un 13/1. mad- desi uyarınca 1 yıl hapis ve 440,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair (ÇERKEZKÖY) Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2007 tarihli ve 2004/437 esas, 2007/134 sayılı kararını kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Aynı sanık hakkında aynı fiil nedeniyle Çorlu Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda verilen 11.11.2005 tarihli ve 2004/28 esas, 2005/109 sayılı kararın kesinleşmesinden sonra açılan ikinci davanın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7. maddesinde yer alan "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir." hükmü gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.05.2013 gün ve 30518 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Baş- savcılığının 13.06.2013 gün ve KYB/2013-180913 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 27.08.2004 tarihinde kasten adam öldürme ve izinsiz silah taşımaktan Tekirdağ Cumhuriyet Savcılığının 06.10.2004 tarih ve 2004/1800 sayılı iddianamesi ile dava açılarak Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinde yargılama yapılıp 11.11.2005 tarihinde sanığın cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, sanık hakkında aynı olay nedeniyle 6136 sayılı yasaya aykırılık suçu iddiasıyla Çerkezköy Cumhuriyet Savcılığının 12.10.2004 tarih ve 2004/716 sayılı iddianamesi ile açılan davanın CMK.nun 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekirken, Çerkezköy Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 08.03.2007 gün ve 2004/437 esas, 2007/134 sayılı kararı ile aynı fiil nedeniyle ikinci kez mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görül- düğünden Çerkezköy Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2007 gün ve 2004/437 esas, 2007/134 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), sanık hakkında aynı fiil nedeniyle Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinde açılmış bir dava bu- lunduğundan sanık hakkında ikinci kez, mükerrer olarak açılan davanın reddine, dos- yanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 03.10.2013 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14603, Karar No: 2024/5649, Tarih: 05.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/14603 E.  ,  2024/5649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/272 E., 2016/236 K.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümle, 103/3-d, 43, 53, 105/1. cümle, 105/2-b, 43 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasında, Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2015/92 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümle, 103/3-d, 43, 53, 105/1, 105/2-b, 43 ve 53. maddeleri uyarınca yargılama yapılması için Asliye Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verildiği, yapılan yargılama sonucunda Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/1-2. cümle, 103/3-d, 43 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle kararın kanuna aykırı olduğuna, müvekkilinin kabul ettiği üzere telefon görüşmeleri dışında fiziksel temas bulunmadığına, tanık Ceren'in aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna ve çelişki giderilmeden hükme esas alındığına, müvekkilinin sarkıntılığa ilişkin ikrarının bulunmadığına, kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14248, Karar No: 2016/38, Tarih: 11.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14248 E.  ,  2016/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : K

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2010/282-2014/183

Taraflar arasında görülen davada verilen 19/03/2014 tarih ve 2010/282-2014/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; 22/11/2009 tarihinde müvekkillerine ait konutta “İpragaz” marka tüpün gaz sızdırması nedeniyle yangın çıktığını, yangın sonucunda müvekkili E.. E..'in bedeninde ciddi yanmaların meydana geldiğini ve evdeki eşyalarının tamamına yakınının yandığını, yangının çıkış sebebinin tüpün çiğ gaz sızdırması olarak belirtildiğini, davalılardan 'nin tüpün imalatçısı olması sebebiyle oluşan zarardan kusursuz sorumlu olduğunu, diğer davalı nin ise tanzim ettiği yangın sigortası poliçesi uyarınca teminat limitince maddi zarardan sorumlu olduğunu ve meydana gelen hasar nedeniyle kısmi ödemede bulunduğunu ileri sürerek davacı E.. E.. lehine 35.000,00 TL manevi ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL maddi tazminatın, davacı lehine 10.000,00 TL manevi ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL maddi tazminatın, davacılar lehine ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini toplam 30.650,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu olayın ortamda LPG birikmesi sonucu herhangi bir kıvılcımla bu LPG'nin patlaması şeklinde meydana geldiğini, gaz kaçağının LPG tüpünden kaynaklanmadığını, ocağın açık bırakılması veya kullanım ömrü dolmuş hortum ve dedantör den kaynaklanmış olabileceğini savunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili; müvekkili şirketin tüpgaz zorunlu sorumluluk sigorta poliçesinden kaynaklanan yükümlülüğünü yerine getirdiğini, üçüncü şahıs mali sorumluluk poliçesinden kaynaklanan yükümlülüğünün ise diğer davalının kusuru olmadığı için devreye girmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; yangının "tüp patlaması" sonucunda çıkmadığı, tüpten sızan gazın içeride birikerek aniden alev alması sonucunda çıktığının anlaşıldığı, tüp üzerinde yapılan incelemede tüpün standartlara uygun olduğunun tespit edildiği, gaz kaçağının yıpranmış, çatlamış hortumlar veya uygun olmayan bağlantı elemanlarından kaynaklanabileceği gibi, ocaktaki alevin sönmesi ile gazın yanmadan çevreye dağılması sonucunda da olabileceği, buna göre söz konusu yangının davaya konu tüpten kaynaklanan bir hatadan kaynaklanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 11/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10171, Karar No: 2014/7568, Tarih: 05.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10171 E.  ,  2014/7568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15634, Karar No: 2014/15997, Tarih: 14.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15634 E.  ,  2014/15997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16190, Karar No: 2015/3038, Tarih: 19.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16190 E.  ,  2015/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

Davacı vekili; davalının sebep olduğu kazada müvekkilinin yaralandığını ve ayağa kalkamadığından günlük işlerini yapamadığını açıklayıp 100,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davadan önce ödeme yapıldığını, sorumluluklarının kalmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre maddi tazminatın davalı tarafça karşılanmış olması nedeni ile maddi tazminat talebinin reddine, 7.500,00 TL manevi tazminatın tahsiline dair karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12570, Karar No: 2014/18752, Tarih: 24.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12570 E.  ,  2014/18752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2014/124-2014/110

Dava, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız sebebe dayalı olarak feshedildiği iddiası ile açmış olduğu kıdem ve ihbar tazminatları ve yıllık izin ücret alacağı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, hükmün Dairemizce 19.11.2013 tarih 2013/28421 esas ve 2013/25190 karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28421 esas ve 2013/25190 karar sayılı bozma ilamına mahkemece direnilmesi üzerine, direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28421 esas ve 2013/25190 karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G ITAY K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20804, Karar No: 2016/10405, Tarih: 25.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20804 E.  ,  2016/10405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/54, Karar No: 2021/2346, Tarih: 24.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/54 E.  ,  2021/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdureler .... yönelik)

HÜKÜM : Mahkumiyet (mağdure sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 10.11.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılan mağdureler vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19055, Karar No: 2012/28256, Tarih: 29.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/19055 E.  ,  2012/28256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İmar Kanunu'nun 5. maddesinde, binanın tanımı yapılırken, kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü, insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine ya da ibadet etmelerine, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır, denmesine karşın, suça konu yapının, yukarıda sayılan nitelikleri taşıyıp taşımadığı konusu da bilirkişiden rapor alınıp CMK'nın 325. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de,

Sanığa yükletilen kendisine ait binanın önündeki dere yatağını, ruhsat almadan kapatarak oluşturduğu imar kirliliğine neden olma suçunun, kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCK'nın 184/5. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilecek olması karşısında, sabıkasız olan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4941, Karar No: 2014/4470, Tarih: 19.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/4941 E.  ,  2014/4470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 25.05.2010 tarihinde verilip kendisine açıklanan kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 26.07.2012 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın haklı bir nedene dayanmayan eski hale getirme istemi ile temyiz isteminin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.