muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/929, Karar No: 2024/6710, Tarih: 30.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/929 E.  ,  2024/6710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2154 Esas, 2023/2153 Karar

DAVA TARİHİ: 24.05.2022

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/337 Esas, 2023/200 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idareler vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davalı ... yönünden esastan reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu İstanbul ili, ...,... Mahallesi 3253 parsel (eski 272 parsel) sayılı taşınmazın davalı idare tarafından fiilen yol yapılarak el atıldığını belirterek taşınmazın tamamının bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinden özetle; belediyeleri aleyhine açılan davayı kabul etmediklerini, husumetin fiilen el atan idareye yönetilmesi gerektiğini, davacıların iskan ruhsatı alırken inşaat istikamet rölevesi uyarınca rızaen yola terk ettikleri parsel kısmının da tespitinin gerektiğini; dava kesinleşinceye kadar dava konusu taşınmazın tapu kaydına taşınmazda olacak tüm hareketliliklerin mahkemeye bildirilmesi hususunun şerh konulmasını, davanın usulden ve esastan reddine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili davaya cevap dilekçesinde özetle; öncelikle uzlaşma şartlarının yerine getirilmediğini, dava konusu taşınmazın 464,00 m²sinin Bostancı-Gebze Ekspres yolu Kaynarca-Pendik Tersane Güney Toplama Yolu kapsamında kalmasından dolayı 07.11.1978 tarihli ve 1978/284 sayılı kamu yararı kararına göre kamulaştırılmasına karar verildiğini, davanın sahibi ... tarafından bu tarihe kadar terkin işleminin yapılmadığını, kamulaştırmanın tamamlanmadığını ve bedel ödenmediğini, tapuda davacı adına kayıtlı hisse üzerine devir ve ferağın önlenmesi bakımından tapu sicil müdürlüğünde terkin/tescil işlemi gerçekleşinceye kadar tedbir konulmasına, yersiz açılan davanın usulden ve esastan reddine, yasal şartların mevcut olduğunun tespiti ile davanın kabulü halinde ise; el atılan kısmın yol olarak kullanılıyor olması halinde yol olarak terkinine, şayet el atılan kısım tescile tabi nitelikte ise müvekkil idare adına tesciline, davacı hissesinde herhangi bir takyidat mevcut ise belirlenecek tazminat miktarına yansıtılmasına, terkin veya tescil işleminin takyidatlardan ari olarak yapılmasına, mahkeme masrafları ve vekâlet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, taşınmaz bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bedeline hükmedilen taşınmazın tapusunun iptaline, davalı idare adına yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idareler vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaza müvekkili idare tarafından el atılmadığını, bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, el atma tarihi 1979 yılı olduğundan nispi vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı olarak gösterildiği halde müvekkili idare ile ilgili hüküm kurulmamasının hatalı olduğunu, idareleri lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı olarak gösterildiği halde müvekkili idare ile ilgili hüküm kurulmamasının hatalı olduğunu, idareleri lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kamulaştırmasız el atılan arsa niteliğindeki taşınmaza mahallinde yapılan keşif sonucu emsal karşılaştırması yapılarak değer biçen, usul ve kanuna uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporuna göre el atma bedelinin davalı ... Müdürlüğünden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre bedelinin uygun olduğu anlaşıldığından, davalı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair istinaf itirazlarının yerinde görülmediği; ancak davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilerek, bu idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve dosyadaki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmaza 1983 yılı öncesi el atıldığı anlaşılmakla, maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmediğinden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve Kanuna uygun olamadığını ve resen belirlenecek nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idareler arasında kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) geçici 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı ... tahsiline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10733, Karar No: 2017/17235, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10733 E.  ,  2017/17235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1081, Karar No: 2016/3511, Tarih: 17.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/1081 E.  ,  2016/3511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, işverence haklı neden gösterilmeksizin davacının iş akdine son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirket elemanı olduğunu, davalı Bakanlığın işçisi olmadığını, bu nedenle müvekkilinin husumeti bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya içeriği ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının hizmet süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı davalı Bakanlığa bağlı işyerinde 09.08.2004-15.06.2015 tarihleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Bilirkişi, davacının hizmet cetvelinde görülen boşlukları da değerlendirdiğini beyan ederek hizmet süresini 10 yıl 8 ay 19 gün olarak belirlemiştir. Ancak davacının hizmet cetvelinin incelenmesinde; 29.04.2010-22.05.2010 ve 21.05.2012- 05.09.2012 tarihleri arasında çalışma bildirimi olmadığı ve çalışmasında bilirkişinin tespitinden daha fazla süre boşluk bulunduğu görülmüştür. Mahkemece bu kesintilerin nedeni ne tanıklardan ne de davacıdan sorulmuştur. Davacının bu dönemlerde işyerinde fiili çalışmasının olup olmadığı davacıdan ve tanıklardan sorulup, davacının davalı işyerindeki çalışmalarının kesintili olup olmadığı araştırılarak, davacının kıdem süresi belirlenip alacakların bu süreye göre hesaplanması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1532, Karar No: 2025/1366, Tarih: 04.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2022/1532 E.  ,  2025/1366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/179 E., 2021/198 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun suç tarihi itibarıyla 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek, yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ... müdafii, sanık ... 'ün diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2019/10417 Esas, 2019/15249 Karar sayılı bozma kararına konu olan Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2015 tarihli kararındaki adli para cezalarının 24 taksitte ödenmesine karar verildiği halde, anılan bozma kararı sonrası verilen temyize konu hükümlerde, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca halen uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmadan önce verilen hüküm yalnız sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmesi nedeniyle söz konusu taksit sayısının kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmemesi ayrıca sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik eyleminden dolayı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği hâlde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 157/1 maddesi uyarınca hüküm kurulurken, hapis cezasının alt sınırı olan 1 yıl olarak belirlenmesine rağmen adli para cezasının 5 gün yerine 250 gün olarak belirlenmek suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ... temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarındaki adli para cezasının taksitlendirilmesine dair taksit sayılarının "24" olarak değiştirilmesi, ayrıca sanık ...'in, katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “250 gün”, "125 gün" ve “2500,00 TL” adli para cezası terimlerinin çıkarılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “2 gün” ve “40,00 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğnameye aykırı olarak (adli para cezası yönünden hükümlerin kazanılmış hak yarattığı konusunda Yargıtay Üyesi ... karşı oyu ve oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanıklar ... ve ... hakkında basit dolandırıcılık suçundan Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesi 2015/570 Karar sayılı ilamıyla, neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezasıyla katılan sayısınca cezalandırılmaları yoluna gidilmiştir. Bu karar aleyhe temyiz olmaksızın sanık ve sanık müdafiince temyiz edilmiş Yargıtay 15. Ceza Dairesi görev bozması yapmış olup bozma sonrası görevli 3. Ağır Ceza Mahkemesi 2021/198 sayılı karar ile sanıkların TCK 157. maddesi uyarınca yine katılan sayısı kadar 2 yıl hapis ve 19.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar vermiştir.

Dairemizde bu karar kazanılmış hak yönünden ihtilaf konusu olmuş çoğunluk sonraki karar hapis cezası daha az olduğundan para cezasının fazla olmasının kazanılmış hakkı etkilemeyeceğini düşünerek onanması yönünde oy çokluğuyla karar vermiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 45. maddesinde yaptırım olarak cezaları hapis ve adli para cezası olarak öngörmüştür. Gerek ceza Kanununda gerekse cezaların infaz hakkındaki kanunda hapis cezasının para cezasından üstün veya daha ağır olduğu öngörülmemiştir. Her iki ceza türü farklı türden cezalardır. Yaptırım ve infaz şekilleri farklıdır. Bu itibarla bozma sonrası verilen hapis cezasının öncekinden az olması farklı ceza ve yaptırım olan para cezasının kazanılmış hakkını ortadan kaldırmaz. Bu nedenle sanıklara verilen para cezalarının da müstakil ve münhasır olarak kazanılmış hak teşkil etmesi gerektiği kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/4291, Karar No: 2015/10125, Tarih: 26.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/4291 E.  ,  2015/10125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı Kurum ve davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294. maddenin (4) fıkrasındaki “Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.” hükmü gereği zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294 ve 297’inci maddelerine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141’inci maddesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Öte yandan, 10.04.1992 tarih, 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme kararında da değinildiği gibi, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli karar uyum içinde olmalıdır. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece, tefhim edilen kısa kararda, "Faiz alacağı olarak 3200,03 TL'nin davalı ... dan tahsili ile davacı kuruma verilmesine, davalı.... Sigorta A.Ş., temerrüt tarihinden itibaren faizden sorumlu tutulabileceğinden ve davalının temertüte düşürüldüğü tarihe ilişkin belgeler ibraz edilmediğinden ödeme tarihinde haberdar olduğu kabul edilerek faiz alacağı yönünden bu davanın reddine," denildikten sonra gerekçeli kararda, "Faiz alacağı olarak 3200,03 TL'nin 286,21 TLsinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile, kalan 2913,82 TL'sinin davalı ... dan tahsili ile davacı kuruma verilmesine, " şeklinde hüküm kurulmuştur. Bu haliyle hüküm fıkrasında birbiri ile çelişen kararlar verildiği anlaşılmakta olup, infaza elverişli bir hüküm kurulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan ... avukatı bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davallardan ...'ya iadesine, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.