muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6530, Karar No: 2016/4223, Tarih: 21.03.2016

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu ise, dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde hazırlanmış olup denetime elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, taşınmaza ait tapu kaydı tesis tarihinden itibaren tüm dayanakları ve kadastro tutanağı ile birlikte getirtilmeli, vakfiye örneği ve tapu kaydı üzerinde bu konuda uzman üniversite öğretim üyelerinin de yer alacağı yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulmasından sonra mahallinde keşif yapılmalı ve yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde rapor aldırılarak ortaya çıkacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8866, Karar No: 2012/1368, Tarih: 01.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/8866 E.  ,  2012/1368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın mahkemede alınan savunmasında; “müsnet suçu kabul etmem, suç tarihinde ben adı geçen liva pastanesinde çalışmıyordum, bu pastanenin Ayrancı şubesinde çalışıyordum”, C.Savcısına verdiği ifadesinde; “ben asıl sahibi ... olan pastanede çalışırım, her ne kadar tutanaklara göre işyerinin mühürlendiği ve benim imzamın da olduğu mühür fek tutanağında da mührün bozulduğu gerekçesiyle tutanak tutulup tarafımdan imzalanmışsa da aslında fiilen mühürleme yoktu, şekli olarak tutanağı doldurup bana da imzalattılar, şu an yine işyeri faaliyette, ama ruhsat alınıp alınmadığını bilmiyorum, ben söz konusu işyerinde sorumlu müdür olarak çalışmaktayım” şeklinde beyanda bulunması, Ankara Ticaret sicil memurluğunun 09/01/2008 gün ve 53315 sayılı yazı cevabına göre; ... Çikolata Pasta San. Tur. Tic. Ltd. Şti.-Çukurambar şubesini kuruluş tarihinden itibaren 10 yıl süre ile ... 'nun temsil ve ilzama yetkili olduğunun bildirilmesi, mühürleme tutanağında ... 'nun, mühür bozma tutanağında ise sanığın imzasının bulunması karşısında; suça konu 03/02/2007 günlü mühürleme tutanağının aslı veya onaylı sureti dosyaya getirtildikten ve 03/02/2007 günlü mühürleme, 17/04/2007 tarihli mühür bozma tutanaklarını tanzim eden tutanak tanıklarının mahkemeye celp edilerek tanık sıfatı ile dinlenilip mühürlemenin usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığı ve mühür fekki tutanağının sanığa neden ve nerede imzalatıldığı hususları tespit edildikten sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle beraet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Karar yerinde, sanık hakkında beraet hükmü verilirken uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 230/2 ve 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2121, Karar No: 2020/4842, Tarih: 12.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/2121 E.  ,  2020/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Davanın reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 12/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19000, Karar No: 2017/12144, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19000 E.  ,  2017/12144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7225, Karar No: 2020/10024, Tarih: 19.11.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/7225 E.  ,  2020/10024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, davacı, adli yardım talebini mali durumunu göstermeye yeterli önceki aşamalardan farklı somut bir belgeye dayandırmadığından ve yargılama safahatında adli yardım talebi kesin olarak reddedildiğinden, temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davacı tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9931, Karar No: 2012/27552, Tarih: 19.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/9931 E.  ,  2012/27552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Iğdır 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :07.02.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delilerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle davalının usulünce yapılan tebligata rağmen duruşmalara katılmadığı, bu sebeple cevap dilekçesinde bildirdiği tanıklarının dinlenmesinin gerektirdiği masrafları da yatırmadığından tanıklarının dünlenmemiş olduğunun anlaşılmasına ve yetki itirazının da, süresinde yapılmadığından dikkate alınmamış bulunmasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiz bulunuştur.

2-Davacı, "bakacak gücü olmadığını" bildirerek, önce çocuklarının velayetini istemediğini ifade etmiş, daha sonra da velayeti talep etmiştir. Müşterek çocuklar 2006 ve 2007 doğumlu olup, tarafların fiilen ayrıldıkları tarihten itibaren ve dava süresince baba yanında kaldıkları anlaşılmaktadır. Velayetin düzenlenmesinde, ebeveynlerin istek ve tercihleri dikkate alınmakla birlikte aslolan çocukların üstün yararıdır. Mahkemece, 4787 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince atanmışsa, mahkeme nezdindeki uzman veya uzmanlardan, bu görevlilerin bulunmaması halinde diğer kamu kurum ve kuruluşlarda görevli uzmanlardan yararlanılarak, bunlardan görüş istemek suretiyle velayet düzenlemesinde çocukların üstün yararının ebeveynlerden hangisinin yanı olduğu tespit edilip, uzman veya uzmanların görüşü diğer delillerle birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucu uyarınca velayetin tanzimi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Müşterek çocukların "iki yıldır ve dava süresince baba yanında olduklarını" davacı açıkça ifade ettiğine göre, dava süresinde bakım ve eğitimleri baba tarafından karşılanan çocuklar için davacı anne yararına tedbir nafakası takdir ve tayini de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/3863, Karar No: 2015/8857, Tarih: 05.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3863 E.  ,  2015/8857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3355, Karar No: 2014/9878, Tarih: 28.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3355 E.  ,  2014/9878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/11/2013 tarih ve 2013/91-2013/217 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “BONUS” esas unsurlu tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalıların “BONUSTRAK” ibareli marka tescili için 2010/55950 numara ile başvuruda bulunduklarını, müvekkilinin başvuruya itiraz ettiğini ancak, ... ... tarafından 556 sayılı KHK'nın 8. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle 41. sınıfa dahil hizmetler bakımından itirazın reddine karar verildiğini oysa, markaların karışıklığa sebebiyet verecek derecede benzer olduğunu, davalı tarafın markasında esas unsurun “BONUS” ibaresi olup, “TRAK” ibaresinin markaya farklılık katmadığını, tanınmış markanın farklı mal ve hizmetlerde tesciline izin verilemeyeceğini, davalı tarafın müvekkili adına tescilli tanınmış markasından haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek, ... ...'in 2013-M-1999 sayılı kararının iptaline, davalı markasının tescil edilmesi halinde iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, ... ... kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar birbirlerine uygun ve ortak beyanlarında, tescilini talep ettikleri sektörde faaliyette bulunmaktan vazgeçtikleri için markanın adlarına tescilinin bir anlamının kalmadığını,bu nedenle dava konusu marka tescil başvurusunu geri aldıklarını, marka ile ilgili herhangi bir hak taleplerinin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının markalarının asıl ve ayırt edici unsurunun "BONUS" ibaresinden oluştuğu, anılan kelimenin 41. sınıf hizmetler bakımından somut ve soyut olarak ayırt edicilik vasfının bulunduğu, davalı başvurusunun "BONUSTRACK" ibaresinden oluşup, asıl ve ayırt edici unsurunun "BONUS" sözcüğü olduğu, "BONUS" ve "BONUSTRACK" işaretleri arasındaki tek farkın TRACK ibaresinin bulunması olup, diğer unsurların ayırt edicilikte etkisinin yok denecek kadar az olduğu, davacının markalarının 41. sınıf hizmetlerde kullanılmamasının korunmamasını gerektirmediği, davacı markasının geniş bir pazar oluşturacak şekilde kullanıldığı, başvuru kapsamında yer alan 41. sınıf hizmetlerin tamamına yakınının veya

benzerlerinin davacı markalarının kapsamında aynen yer aldığı, diğer taraftan marka kapsamındaki mal ve hizmetlerin, başvuru kapsamındaki ürün ve hizmetlerle aynı dağıtım kanallarına tabi olması, benzer ihtiyaçları gidermeleri, birbirleri yerine ikame edilebilme olanaklarının bulunması ve özellikle işletmesel bağlantılandırma ihtimalinin iltibas kavramı içerisine dahil edilmesi karşısında davalı başvurusu ile davacı markalarının kapsamındaki hizmetlerin aynı tür sayılmalarının zorunlu bulunduğu, ortalama düzeydeki alıcı ve yararlanıcıların bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu ilk bakışta algılamalarının mümkün olmadığı, davalı başvurusunun davacı markalarının serisi içerisine sızmış bulunması ve her iki işaretin hafıza, göz ve kulakta bıraktığı izin bu kabulü zorunlu kıldığı, davacının "BONUS" ibareli markasının yazılı ve görsel tanıtım araçları ile gerçekleştirilen kuvvetli reklâm, uzun süreli kullanım, kaliteli ve yaygın dağıtım ile ilgili sektör dışına taşacak biçimde tanınmışlık vasfı kazandığı, başvuru kapsamındaki hizmetlerle ilişkilendirilebilecek hizmet türlerinin davacının tanınmış markası kapsamında bulunduğu, bu nedenle başvurunun tescilinin davacı markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlayabileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile ... ...'nın 2013/M-1999 sayılı kararının iptaline, davalı başvurusu marka olarak tescil edilmediğinden, hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davalı ...'den peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20513, Karar No: 2018/6249, Tarih: 31.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/20513 E.  ,  2018/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2017/45353

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, bahse konu adli para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına dair EDREMİT 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2014 tarihli ve 2014/191 esas, 2014/305 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre,

1- Kayden 02.04.1999 doğumlu olup, suçun işlendiği 14.04.2014 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan " Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır. " hükmü ile aynı Kanun'un 106/11. maddesinde yer alan " İnfaz edilen hapsin süresi, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir. " şeklindeki düzenlemelere aykırı olarak, hükmolunan kararda suça sürüklenen çocuğun taksitlerden birini zamanında ödememesi durumunda tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.07.2017 gün ve 4533 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.08.2017 gün ve KYB/2017-45353 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kayden 02.04.1999 doğumlu olup, suçun işlendiği 14.04.2014 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmaması,

2- Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4-11 madde ve fıkralarına aykırı olarak, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

1- Kayden 02.04.1999 doğumlu olup, suçun işlendiği 14.04.2014 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmaması,

2- Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4-11 madde ve fıkralarına aykırı olarak, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2014 gün, 2014/191 esas, 2014/305 sayılı kararının CMK.nun 309/4-d. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre önceki uygulama çıkartılarak, yerine, Suça sürüklenen çocuğun TCK.nun 151/1 maddesi ile 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca ile 1/3 oranında indirim yapılarak 80 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62 madde ile 1/6 oranında indirilmesi suretiyle adli para cezasının 66 gün olarak belirlenmesine, 66 gün adli para cezasının bir günü TCK 52/2. madde uyarınca 20 TL.den hesaplanarak 1320 TL adli para cezasına çevrilmesine, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine ilişkin paragrafların hükümden çıkartılmasına, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın bu şekilde 1320 TL üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.