muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10313, Karar No: 2014/8512, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10313 E.  ,  2014/8512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5020, Karar No: 2014/2548, Tarih: 03.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5020 E.  ,  2014/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4431, Karar No: 2017/10064, Tarih: 04.07.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/4431 E.  ,  2017/10064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin icra mahkemesine başvurusunda;icra dosyasına 27.10.2014 tarihinde 150 TL satış avansı yatırarak taşınmaza ilişkin satış ve kıymet takdiri talebinde bulunduğunu, icra müdürlüğünce, 31.10.2014 tarihinde “onbeş günlük sürede ek satış avansı yatırılmasına, aksi halde hacizlerin kalkacağının ihtarına” şeklinde karar verildiğini, ancak bu kararın kendisine tebliğ edilmediğini, bu kararı 01.01.2015 tarihinde öğrenerek ek satış avansını yatırdığını, ancak icra müdürlüğünce, dosyadan başka bir işleme ilişkin olmak üzere uyaptan gönderdiği 28.11.2014 tarihli talebine ilişkin tarih esas alınarak, bu tarihe göre iki haftalık sürede ek satış avansının yatırılmadığı gerekçesi ile hacizlerin düşmesine karar verildiğini, ek satış avansı yatırılması kararının kendisine tebliğ edilmediğini, UYAP'tan gönderdiği 28.11.2014 tarihli talep dilekçesi ile de bu karardan haberdar olamayacağını, kararı öğrendiği tarih itibariyle ek satış avansını yatırdığını iddia ederek icra müdürlüğünce hacizlerin düşmesine dair verilen 15.01.2016 tarihli kararın kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece; şikayetçinin icra dosyasından talepte bulunduğu 28.11.2014 tarihinde ek satış avansı yatırılmasına dair müdürlük kararını öğrenmiş sayılacağı, bu tarihten itibaren ihtar edilen onbeş günlük süreden sonra ek satış avansı yatırıldığından, icra müdürünün kararının yerinde olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; şikayetçi alacaklı tarafından, icra dosyasına 27.10.2014 tarihinde İİK'nun 106-110. maddelerinde belirtilen yasal sürede 150 TL satış avansının yatırıldığı, 01.01.2015 tarihinde ise 1000 TL ek satış avansının yatırıldığı görülmüştür. Şikayetçinin icra müdürlüğüne sunduğu 28.11.2014 tarihli talep dilekçesinde, ıslak imza bulunmadığı gibi, icra müdürlüğünce, ek satış avansı yatırılmasına dair verilen 31.10.2014 tarihli kararın şikayetçiye tebliğ edildiğine dair bir belge de yoktur. Bu hususlar dikkate alındığında, şikayetçinin, icra müdürlüğünce ek avans yatırılmasına dair verilen karardan, 28.11.2014 tarihinde haberdar olduğu kabul edilemez. Şikayetçi, yasal süresinde satış talebinde bulunup avans yatırdığına göre, icra müdürlüğünün hacizlerin İİK'nın 110.maddesi uyarınca düştüğüne dair 05.01.2015 tarihli kararı yerinde değildir.

O halde, mahkemece şikayetin kabulü gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, mahkemece şikayetin kabulü gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1108, Karar No: 2022/5933, Tarih: 24.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/1108 E.  ,  2022/5933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekilinin 22.12.2021 havale tarihli dilekçesi ekinde sunduğu belgelere göre, sanık hakkında geçerli bir şikâyet bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4487, Karar No: 2014/1788, Tarih: 17.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4487 E.  ,  2014/1788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet (üç kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9855, Karar No: 2017/13627, Tarih: 04.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/9855 E.  ,  2017/13627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 16.05.2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7654, Karar No: 2018/821, Tarih: 12.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/7654 E.  ,  2018/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu 452 parsel sayılı taşınmaza davalılar tarafından duvar ve tel çit yapmak suretiyle haksız biçimde müdahale edildiğini ileri sürerek, davalıların elatmalarının önlenmesine ve 12.09.2012 tarihinden itibaren dava tarihine kadar ki dönem için 500.00.-TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., kendisine ait yere bitişik olan derenin taşıp taşınmazına zarar vermesi nedeniyle dere kenarına duvar yaptırdığını, derenin kimsenin mülkiyetinde bulunmadığını ve davacının parseline bir müdahalesinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, ecrimisil isteği yönünden vazgeçme nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, elatmanın önlenmesi isteği yönünden ise haksız müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davalı ... yönünen davanın kabulüne, diğer davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 8.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19494, Karar No: 2017/12080, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19494 E.  ,  2017/12080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13783, Karar No: 2014/19904, Tarih: 18.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/13783 E.  ,  2014/19904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 628 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak açmış oldukları ortaklığın giderilmesi davasında, taşınmazın paydaşlarından ...’nın baba adının düzeltilmesi için kendilerine ihtarda bulunulduğunu, paydaşlardan ...’nın tapu kaydında “...” olan baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak “....” olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Müdürlüğü vekili, iddianın kanıtlanması gerektiğini beyan etmiş, diğer davalılar davaya karşı bir diyecekleri olmadığını bildirmişlerdir.

Mahkemece; iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... Müdürlüğü vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1796, Karar No: 2021/9328, Tarih: 24.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1796 E.  ,  2021/9328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise "olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez" hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda mahkemece aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bunun mümkün olmaması halinde ise emniyet aşamasında kaydedilen görüntülü beyan CD'si duruşmada hazır bulunan taraflarla birlikte izlenip, ifadeye yönelik beyanlarının da alınmasından sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1939, Karar No: 2010/4064, Tarih: 07.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1939 E.  ,  2010/4064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, Ankara 3.İcra Müdürlüğü’nün 2008/15810 sayılı dosyasında 10.03.2009 tarihinde yapılan sıra cetvelinin şikayet yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Şikayet sıra cetvelinin 12.İcra Müdürlüğü’nün 2008/7769 sayılı dosyasında yapılması gerektiği ve 3.İcra Müdürlüğü dosyasından haciz edilen badonos makinası ile 12.İcra Müdürlüğü dosyasında haciz edilen badonos makinasının aynı olup, müvekkilinin (davacının) haczi daha önce olduğundan satıştan gelen paranın davacıya ödenmesi istemine yöneliktir.

Davalı vekili, itirazın kötüniyetli olduğunu, müvekkilinin dosyasında haciz edilen makine ile davacının dosyasında haciz edilen makinanın aynı makine olmadığını belirterek şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece ilk haczin davalının dosyasında yapıldığını, davacının dosyasında yapılan haczin daha sonra yapılması nedeni ile sıralamaya dahil edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davacı tarafından borçlunun işyerinde haciz edilip (05.08.2008 tarihinde) borçlu şirket yetkilisine yediemin olarak bırakılan badonos makinası ile davalı tarafından borçlunun işyerinden 25.11.2008 tarihinde haciz edilen badonos makinasının aynı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, davalının 25.11.2008 tarihinde haciz ettiği badonos makinasının davacı tarafından 29.01.2009 tarihinde haciz ettiğini, dolayısı ile davalının haczinin daha önce olduğu yolundaki değerlendirmesi eksik incelemeye dayanmaktadır. Yapılacak iş mahallinde makinadan anlayan teknik bilirkişi aracılığı ile keşif yapılıp, tüm deliller birlikte değerlendirilerek 05.08.2008, 25.11.2008 ve 29.01.2009 tarihli tutanaklardaki haciz edilen makinanın aynı (badonos) makine olup olmadığı yolunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2273, Karar No: 2013/9491, Tarih: 11.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2273 E.  ,  2013/9491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kendilerine asaleten ..., ..., ..., ..., ... 'a velayeten 1-... 2-... vekili avukat ... ile 1-... 2-... 3-... 4-... Sağ. vekili avukat ... İhbar Olunan Anadolu Sigorta A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.10.2011 tarih ve 2008/272 2011/707 sayılı hükmün Dairenin 19.11.2012 tarih ve 1068-25942 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacılar, kızları ...un aynı yumurta ikizi olan kardeşine göre, gelişme geriliği ve kafasınndaki şekil bozukluğu dolayısıyla 1.3.2008 tarihinde ... Hastanesine götürüldüğünü, davalı doktor ... tarafından muayene edilerek ameliyat edilmesine karar verildiğini, ameliyatın basit bir operasyon denmesine karşın uzun sürdüğünü ve yaklaşık 30 gün yoğun bakımda kaldığını ve 1.4.2008 tarihinde taburcu edildiğini, küçüğün ameliyat sebebiyle felç kaldığını, sağır ve kör olduğunu ileri sürerek, fazlası saklı kalmak kaydıyla 150.000 TL maddi ve 535.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurulu'nun raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiş, karar Dairemizce onanmış, davacılar bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurulu'nun raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiş, karar Dairemizce onanmış, davacılar bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Borçlar Kanunu’nun vekâlet akdini düzenleyen 386 ve devamı maddeleri uyarınca “Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. Vekil vekâlet görenine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur.Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin Sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurunda bile sorumludur. (BK.nun 321/1 md.) O nedenle, doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.Doktor hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa,bir tereddüt doğuran durumlarda bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören doktor olan vekilden tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir.Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1. maddesi hükmü uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktor sorumlu tutulmamalıdır. Önemli bir diğer düzenleme de az yukarıda açıklandığı üzere AVRUPA BİYOTIP SÖZLEŞMESİDİR. Bu sözleşme 9.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Bu sözleşmenin “Amaç” başlıklı 1. maddesinde; “Bu sözleşmenin tarafları, tüm insanlarnı haysiyetini ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına almakla yükümlüdürler”

Sözleşmenin 4. maddesinde ise, “Meslek Kurallarına Uyma” başlığı altında; “Araştırma dahil, ... alanında herhangi bir müdahalenin, ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir.” denilmektedir. Sözleşme iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiştir. Bu durumda, her türlü tıbbi müdahalenin mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olması benimsenmiştir.