muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13486, Karar No: 2019/4483, Tarih: 26.06.2019

. maddesi gereğince yerel bilirkişiler ve tanıklar yardımı ile komşu parsel tutanaklarından da yararlanılarak yöntemince gereği gibi zemine uygulanıp, kapsamının tam olarak belirlenmesi, uygulamanın fen bilirkişi tarafından düzenlenecek krokide göserilmesi, tapu kaydı miktar fazlası var ise o takdirde miktar fazlalılığının, zilyetlik yolu ile kazanılıp kazanılmayacağının değerlendirilmesi, dayanak tapu kayıtlarının 4785 sayılı Kanun kapsamında hukukî değerini yitirip yitirmediğinin araştırılması, jeolog bilirkişiden çekişmeli taşınmazların Bolaman Irmağı yatağında olup olmadığının, Bolaman Irmağı'nın aktif dere yatağı olup olmadığının, yatak değiştirip değiştirmediğinin, aktif olma özelliğini kaybetmiş ise tam olarak hangi tarihte kaybettiğine ilişkin duraksamaya yer vermeyecek şekilde rapor düzenlettirilmesi, yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı ve tapu kayıtlarının da uymadığının belirlenmesi halinde bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşulları ve imar - ihya durumunun araştırılması, bu cümleden olarak keşifte; imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlayıp tamamlandığı, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı husularının, maddî olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulması, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğunun yukarıda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmesi, tesbit tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazların kullanılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi, tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazların zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığının belirlenip, bu yolda rapor alınması; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanarak, bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdiklerinin araştırılması; varsa, zilyetlik tanıklarının taşınmazlar başında dinlenmesi; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl süreyle ne şekilde devam ettiğinin sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, tescile karar verilecek gerçek kişiler yanında, (murisler) yönünden de aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediğinin tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2

. maddesi uyarınca, tescile karar verilecek gerçek kişiler yanında, (murisler) yönünden de aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediğinin tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, jeolog bilirkişi raporu da gözetilerek, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerektiği"ne değinilerek hüküm bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yargılamaya devam edilmesi neticesinde mahkemece; fen bilirkişisi raporuna göre davalıların dosyaya sunmuş oldukları ........mevkili 20/05/1963 tarih, 155 no.lu tapu kaydının dava konusu 446 ada 1, 2, 3 ve 4 nolu parselleri kapsadığı; yine ...... mevkili 12/03/1966 tarih,129 no.lu ve 26/06/1987 tarih, 167 nolu tapu kaydının dava konusu 446 ada 5, 6, 7, 8, 9 nolu parselleri kapsadığının belirlendiği; dava konusu 446 ada 12, 13, 17, 18, 23, 24, 25, 26, 27 nolu parseller için sunulan...... mevkili tapu kaydı ile 446 ada 28, 29, 30, 44 ve 45 nolu parseller için sunulmuş olan ...... mevkili 05/01/1944 tarih,

.......

33 nolu tapu kaydının sınırlarının bilirkişilerce bilinemediği için uygulanamadığı, gerek .....mevkili ve gerekse .....mevkili tapu kaydının bozmadan önceki keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporlarında dava konusu parselleri kapsadığının, dava konusu 446 ada 10 nolu taşınmazın ise "ham toprak" vasfında olduğunun belirlendiği; orman bilirkişisi tarafından düzenlenen rapora göre davaya konu 446 ada parsellerinin ormanla ilgisinin olmadığı, jeoloji mühendisi raporuna göre taşınmazların ırmak yatağında olmayıp, tarım arazisi vasfında oldukları ve devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olmadıklarının; ziraat mühendisi raporuna göre ise zilyetlik yoluyla iktisap edilebilir yerlerden olduklarının belirlendiği; mevcut tüm bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde dava konusu parsellerin tespit maliklerince çok uzun süredir kullanılan ve zilyetlikle iktisap edilebilir yerlerden oldukları, dere yatağında olmadıkları ve orman ile ilgilerinin de bulunmadığı" gerekçesiyle;

1-Davacı Hazinenin davasının 446 ada 10 nolu parsel yönünden kabulüne, dava konusu diğer parseller yönünden reddine, dava konusu...... 446 ada, 10 nolu parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile ham toprak vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline,

2-Birleşen dosya davacısı ...'un davasının reddine,

3-Birleşen dosya davacı ... 'in davasının reddine,

....., 446 ada, 44 nolu parselin kadastro komisyon kararı gibi tespitine, dava konusu parsel üzerinde bulunan evin ...'e ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine,

5-Dava konusu.....446 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 12, 13, 17, 18, 23, 24, 25, 26, 27 nolu parsellerin tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline,

6-Dava konusu....., 446 ada 28, 29, 30 ve 45 nolu parsellerin kadastro komisyon kararı gibi tapuya kayıt ve tesciline, 446 ada 45 nolu parsel üzerinde bulunan evin ...'e ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, 446 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 12, 13, 17, 18, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30 ve 45 parseller yönünden sadece davacı/birleşen davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

6-Dava konusu....., 446 ada 28, 29, 30 ve 45 nolu parsellerin kadastro komisyon kararı gibi tapuya kayıt ve tesciline, 446 ada 45 nolu parsel üzerinde bulunan evin ...'e ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, 446 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 12, 13, 17, 18, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30 ve 45 parseller yönünden sadece davacı/birleşen davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede; 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 15/07/2009 - 13/08/2009 tarihleri arasında ilân edilen arazi kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, temyiz incelemesine konu edilen parsellerin tamamının devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olmadıkları, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 26/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15923, Karar No: 2019/8255, Tarih: 19.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/15923 E.  ,  2019/8255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, tek taraflı trafik kazası neticesinde davacıların desteği olan sürücü ...’ın vefat ettiğini belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutulması kaydıyla şimdilik davacı anne ve baba için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatını talep etmiş, talebini davacı anne için 25.894,84 TL’ye yükseltmiş, davacı baba için ise 31.515,59 TL’ye yükseltmişlerdir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.912,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 19/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/35028, Karar No: 2020/420, Tarih: 27.01.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/35028 E.  ,  2020/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'in, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 43.590,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesinin 05/07/2018 tarihli ve 2017/630 esas, 2018/938 sayılı kararının, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 28/02/2019 tarihli ve 2018/4284 esas, 2019/417 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının sanığın mahkumiyetine esas adli para cezasının günlüğünün kaç Türk lirasından çevrildiği husususun belirtilmediği ve adli para cezasının günlüğünün 100,00 Türk lirası üzerinden çevrilmesinin sanığın lehine olacağından bahisle ek karar verilmesine dair talebinin reddine dair Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesinin 25/06/2019 tarihli ve 2017/630 esas, 2018/938 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Antalya 6. İcra Ceza Mahkemesinin 16/07/2019 tarihli ve 2019/209 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 04.12.2019 gün ve 2019 - 15879 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2019 gün ve 2019 / 123436 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Mahkemelerce yapılan yargılama neticesinde adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği hallerde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "adli para cezası başlıklı" 52. maddesinin uygulama alanı bulacağı,

Anılan maddede yer alan "(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. (2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir. (4) Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir."şeklindeki,

5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1. maddesinde yer alan "Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çekbedelinin karşılıksız kalan miktarı" ve yine aynı Kanun'un 5/11.maddesinde yer alan "Birinci fıkra uyarınca verilen adli para cezalarının ödenmemesi durumunda, bu ceza, 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan kamuya yararlı bir işte çalıştırma kararı verilmeksizin doğrudan hapis cezasına çevrilir" biçimindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, Mahkemesince ilk olarak sanığın karşılıksız çek düzenleme eyleminin karşılığı olan 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca 5 gün adli para cezasına hükmedilmesi üzerine, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğünün takdiren 20,00 Türk lirasından çevrilmesini takiben, hükmedilecek adli para cezasının çek bedelinin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağından bahisle doğrudan gün belirtmeden 43.590,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi sonrasında, sanığın adli para cezasını ödeyemeyeceğini bildirdiği, ancak anılan kararda 43.950,00 Türk lirasının günlüğü kaç Türk lirasından çevrildiğinin belirtilmediği, bu hususa ilişkin bir karar verilmesinin istenilmesi üzerine, talebin reddine dair verilen Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesinin 25/06/2019 tarihli kararına karşı yapılan itirazın da Antalya 6. İcra Ceza Mahkemesinin 16/07/2019 tarihli kararı ile reddine karar verildiği, daha sonra ise Antalya İnfaz Savcılığınca tanzim edilen adli para cezasının hapse çevrilmesine dair belge incelendiğinde hapse çevrilme oranı olarak bir günün karşılığı olarak 20,00 Türk lirası ve çevrilen hapis cezası olarak 1095 gün gösterilmiş ise de;

Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesinin 05/07/2018 tarihli kararında her ne kadar 43.950,00 Türk lirasının kaç gün üzerinden ve günlüğü kaç Türk lirası olarak çevrildiğine dair bir açıklamaya yer verilmemiş ise de, anılan kararda ilk olarak 5941 sayılı Kanun uyarınca temel ceza belirlenirken 5 gün adli para cezasına hükmedildiği, bu halde Mahkeme tarafından sonuç ceza olarak hükmedilen adli para cezasının 5 gün olduğu, adli para cezasının ödenmemesi sebebiyle hapse çevrilmesi işleminin 5 gün üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesinde, isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1. maddesinde yazılı suçun infazındaki tereddüte dair verilen ek karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidildiği anlaşılmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1. maddesinde yazılı suçun infazındaki tereddüte dair verilen ek karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidildiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozma istemine konu edilen kararı inceleme görevi, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 30/01/2019 ve 2019/1 sayılı iş bölümün göre Yargıtay Yüksek (1). Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye GÖNDERİLMESİNE, 27.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24186, Karar No: 2014/6249, Tarih: 18.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/24186 E.  ,  2014/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 06/06/2013

Numarası : 2011/392-2013/289

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, davacının 22.03.2004-10.06.2011 tarih ve 10:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini sözleşmeyi kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ile yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, mağazada K.. Mağazacılık Şirketi tarafından iç denetim yapıldığını, usulsüz işlemler nedeniyle Koton Şirketi’nce sözleşmesine derhal son verilmesinin istendiğini, bu iddiaların reddedilmesi üzerine 09.06.2011 tarihinde yeni bir sayım yapıldığını, davacının ve mağaza müdür yardımcısının sayım sonuçlarını beklemeksizin devamsızlık yaptığını ve 10.06.2011 tarihli ihtarname ile haksız şekilde davacının sözleşmesini feshettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyaya sunulan işyeri kayıtlarında davacıdan sadır olan maaş ve avans ödemelerini gösteren kayıtlarda Nisan ve Mayıs ayı maaşlarına ilişkin el yazılı ödemeler bulunduğu, bu yazılara karşı davacı beyanının alınmadığı anlaşıldığından yazılı delil başlangıcı teşkil eden belgeler doğrultusunda araştırma yapılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25392, Karar No: 2022/10217, Tarih: 14.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25392 E.  ,  2022/10217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekilinin, 24/06/2022 dilekçesi ile davacı tarafla sulh olunduğunu bildirdiği anlaşıldığından, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADE EDİLMESİNE, 14/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16926, Karar No: 2013/15253, Tarih: 09.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16926 E.  ,  2013/15253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 21. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2012 tarih ve 2011/254-2012/575 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından Vatikan Büyükelçiliği'ne ait gayrimenkulün sigortalandığını, 22.08.2010 tarihinde davalının kullanım ve sorumluluğunda bulunan şube yolu bağlantı borusunda patlama nedeni ile sigortalıya ait binanın zemin katında bulunan derslik ve depo olarak kullanılan kısmın hasar gördüğünü, davalının meydana gelen olaydan doğrudan ve tamamen kusurlu olduğunu ileri sürerek, 2.239,00 TL hasar bedelinin 10.12.2010 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, arızanın geç öğrenilmesi ve binanın dış izolasyonunun iyi yapılmamış olması nedeniyle hasarın gerçekleştiğini, olayın meydana gelmesinde müvekkili kurumun kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sigortalısına ait binada İSKİ'ye ait su şebekesinde oluşan arıza nedeniyle meydana gelen hasardan dolayı 10.12.2010 tarihinde sigortalısına 2.239,00 TL ödeme yapıldığı, hasarın oluşmasında su şebekesinin bakım ve onarımından sorumlu olan davalının kusurlu olduğu, sigortalıya yüklenebilecek bir kusur bulunmadığı, talep edilen hasar miktarının piyasa rayiçlerine göre oluşan hasara uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 20,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.