muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/38146, Karar No: 2013/24877, Tarih: 31.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/38146 E.  ,  2013/24877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkındaki kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1 maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık hakkındaki hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCY .nun 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasa’nın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

3- Sanığın savunmalarında,katılanın kızını yaraladığını ve kendisine hakaret ettiğini anlatması ve sanığın kızının yaralandığına ilişkin adli raporunda dosyada bulunması karşısında; sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’ nun 129/1 maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

3- Sanığın savunmalarında,katılanın kızını yaraladığını ve kendisine hakaret ettiğini anlatması ve sanığın kızının yaralandığına ilişkin adli raporunda dosyada bulunması karşısında; sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’ nun 129/1 maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 31.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3263, Karar No: 2017/6032, Tarih: 06.07.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3263 E.  ,  2017/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 13.491,75 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, hüküm duruşmasında hazır bulunan Cumhuriyet savcısının adı - soyadı ve sicilinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası olan dava türünün 466 sayılı Yasaya göre tazminat davası, 09.12.2013 olan dava tarihinin 08.01.2016, 10.05.2016 olan karar tarihinin ise 11.05.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlıkları kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21397, Karar No: 2014/18589, Tarih: 15.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21397 E.  ,  2014/18589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...(Kapatılan) 30. Asliye

Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 30. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 30. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/218, Karar No: 2012/5506, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/218 E.  ,  2012/5506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılardan ...vekili ile süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait ... plakalı 1995 model Mercedes marka kamyon için davalı ...’nin ürettiği iki adet kamyon lastiğinin, diğer davalı şirketten satın alındığını, 30.08.2009 tarihinde üzerinde yükle uzun yola çıktığında alınan ve sağ arka ön tarafa taktırdığı iç kısımdaki lastiğin patlaması sonucu alev alması ile kamyonun ve üzerindeki yükün yandığını, kamyon lastiklerinin tellerinin dağıldığını, yangının lastikteki tellerin kampanaya sürtünmesi sonucu çıktığını ileri sürerek, zararının olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...vekili, İstanbul Mahkemesinin yetkili olduğu belirterek yetki ilk itirazda bulunmuş, üretilen ve satılan lastiklerde imalat hatası bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, alınan ve benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre; lastiğin infilak etmesi ve alev almasının sebebinin fren sistemi geri getirme düzeneğindeki teknik arızadan kaynaklandığı gerekçesiyle davalılara atfedilebilecek kusur bulunmadığı için kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince ve katılma yolu ile davalı ...vekilince temyiz edilmiştir.

1-Davalı ...vekilinin katılma yolu temyiz dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını da ileri sürmüş ise de, söz konusu dilekçe temyiz defterine kaydedilmemiş olduğu gibi, temyiz harcının da yatırılmadığı anlaşıldığından davalı ...Ş. vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddi gerekmektedir.

2-Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle yeterli incelemeyi yapan uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte belirtilen sebeplerle davalı ...vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2983, Karar No: 2011/2746, Tarih: 21.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2983 E.  ,  2011/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin üyesi olan davalının genel kurul tarafından tespit edilerek karara bağlanmış taşınmazın bakiye maliyet bedelinin ödemediğinden dolayı icra takibi yaptıklarını, ancak davalının haksız itirazı nedeni ile icra takibinin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve % 40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya her hangi bir borcu olmadığını, görevli mahkemenin Kadıköy Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu savunarak iş bölümü itirazında bulunmuş ve davanın reddi ile % 40 oranında kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 21.295 DM karşılığı 6.453,77 TL'ye ilişkin itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına ve alacak yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Hüküm, davacı vekili tarafından katılma yolu ile temyiz edilmiş ise de, temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydı yapılmadığı gibi, temyiz harcı da yatırılmamıştır. Bu durumda, usulüne uygun ve süresinde bir temyiz başvurusu bulunmadığından, HUMK'nun 432/4. maddesi uyarınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı vekilinin temyiz istemine gelince;

Dava, kooperatif tarafından davalıya tahsis edilmiş olan taşınmazın bakiye maliyet bedelinin tahsili amacıyla yapılmış olan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, verilen hüküm yeterli araştırmayı içermemektedir. Mahkemece tayin edilen bilirkişi icra takip tarihinden önceki kooperatif kayıtlarının temin edilememesi nedeni ile sadece muavin defter kayıtlarında yaptığı inceleme ile raporunu hazırlamış olup rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Mahkemece kooperatifle ilgili tüm kayıtlar getirtilerek, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda, bilirkişiden Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması ayrıca Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/662 esas sayılı dava dosyasının tarafların hukuki durumunu etkileyip etkilemeyeceği üzerinde durulması ve oluşan uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3) Davalının Kadıköy Asliye Ticaret Mahkemesi’nin görevli olduğundan bahisle süresinde ileri sürdüğü iş bölümü ilk itirazı hakkında karar verilmemesi doğru olmamıştır.

3) Davalının Kadıköy Asliye Ticaret Mahkemesi’nin görevli olduğundan bahisle süresinde ileri sürdüğü iş bölümü ilk itirazı hakkında karar verilmemesi doğru olmamıştır.

4) Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, (2 ve 3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14453, Karar No: 2014/560, Tarih: 03.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14453 E.  ,  2014/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARADENİZ EREĞLİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/09/2013

NUMARASI : 2012/115-2013/244

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu taşınmaz 2009 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılmıştır. Davacı T.. D.. dava konusu taşınmazın sınırındaki 158 ada 8 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu belirtip, dava konusu ettiği yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmaz bölümünün kendi taşınmazına eklenmesi talebi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının tespit tarihinden sonraki 2 yıllık makul sürede dava açmadığı ve tespitten sonra da 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı ile edinme koşullarının gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece tescil harici bırakılan yer hakkında komşu parsellerin kadastro tespitinin yapıldığı 2009 yılından davanın açıldığı 11.10.2012 tarihine kadar kadastrodan önceki nedene dayanarak dava açmak için aranan makul sürenin aşıldığı ve tespit dışı bırakılma tarihinden dava tarihine kadar kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap koşullarının gerçekleşmediği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Yasa'da tescil harici bırakılan yerler hakkında kadastro öncesi sebeplere dayanarak dava açma hakkını sınırlayan bir süre öngörülmediğine göre Mahkemece davacıya niza konusu bölümün tespit gününden önce yol olmadığını ve yararına zilyetlik yoluyla kazanma koşullarının gerçekleştiğini ispatlama imkanı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilmeden davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14990, Karar No: 2012/12634, Tarih: 07.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14990 E.  ,  2012/12634 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Kötü muamele suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Bitlis Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 14.06.2010 gün ve 2010/417 Esas, 2010/368 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'in 17.07.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının sanığın ölmesi nedeniyle TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/4190, Karar No: 2022/10148, Tarih: 06.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4190 E.  ,  2022/10148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-3 maddesi gereğince kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar; taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, 2019 yılı verileri esas alınarak ve objektif değer artışı yeniden belirlenerek yapılan hesaplama sonucu kamulaştırma bedelinin tespitinde ve fark bedelin derhal ödenmesine ilişkin HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4102, Karar No: 2014/3913, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4102 E.  ,  2014/3913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı kurum ise davacının alt işveren işçisi olduğunu, davanın alt işverene yöneltilerek açılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin feshinden bir süre sonra davacının yeniden işe başlatıldığı gerekçesiyle işe iade davasının konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ve boşta geçen süre ücreti ile diğer hakların tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki, mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme (rücu) olanaklı olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 esas; ve 1992/4 karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçekten de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Gerçekten de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. maddesinde de tekrarlanmış; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edilikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının iş sözleşmesinin 02.01.2012 tarihinde feshedildiği, 03.07.2012 tarihinde ise tekrar işe başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece davanın kısa kararında, davacının boşta geçen süresi isabetli olarak dört (4) ay olarak belirtilmesine rağmen, gerekçeli kararda, boşta geçen süre 1 ay 13 gün olarak belirlenmiştir.

Bu durumda, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu belirgindir.

Hal böyle olunca, mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294, 297. ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.02.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.