muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12289, Karar No: 2017/23960, Tarih: 02.11.2017

. Dava konusu olayda davacı işçinin alt işveren konumundaki şirkette çalışmaya başladığı ve çalışmasını 30/03/2014 tarihine kadar kesintisiz şekilde taşeron firmalarda ve İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde devam ettirdiği, davalı ... Özel İdaresi’nin tüzel kişiliğinin 6360 sayılı Yasa ile 30/03/2014 tarihinde kaldırılması üzerine davacının da son alt işveren tarafından iş sözleşmesinin sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, ... Valiliği İl Mahalli İdareler Müdürlüğü’nün dava dilekçesi ekinde bulunan 19/06/2014 tarih, 15364 sayılı yazısında; 6360 sayılı yasanın, devir işlemleri bakımında taşeron firmalarda çalışan işçileri kapsamadığı, yüklenici işçileri tarafından açılacak davalarda 178 sayılı KHK’nin 9/g maddesi gereğince, Maliye Hazinesine izafeten ... Muhakemat Müdürlüğü’nün taraf gösterilmesi gerekeceğinin bildirildiği, davacının da husumeti bu cevaba uygun olarak yönelttiği belirtilerek dava Maliye Bakanlığı aleyhine görülmüş ve sonuçlandırılmıştır.

659 sayılı KHK'nın ek madde l/b fıkrası ile değiştirilen 178 sayılı KHK'nın 9/g fıkrasında; mevzuatında başkaca bir takip mercii ve usulü öngörülmeyen alacaklar ile diğer kurumların taraf olamayacağı davaları açmak, takip etmek ve alacağı tahsil etmek Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün görevlerinden olduğu belirtilmiştir. Söz konusu düzenlemenin Maliye Hazinesi'nin alacaklı olduğu takip ve davalara ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapacak komisyonu oluşturma yükümlülüğünün mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığı'na yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.Sonuç :Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 02/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11342, Karar No: 2008/1491, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11342 E.  ,  2008/1491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı iflas idaresi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı banka alacağının 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 ncü maddesinin yollaması ile aynı yasanın 136 ncı maddesine aykırı biçimde dördüncü sıraya alındığı iflas sıra cetvelinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davacı banka alacağının 5411 sayılı Bankacılık Kanunu ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21 nci ve İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ve 207 nci maddeleri uyarınca davacı banka alacağının iflas sıra cetvelinde üçüncü sırada olması gerektiğinden bahisle şikayetin kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı iflas idaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İflas sıra cetvelinde davacı bankaya doğrudan doğruya üçüncü sırada imtiyaz tanıyan herhangi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 ncü maddesinde yollama yapılan maddelerin davacı banka alacaklarına uygulanabilmesi ancak üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine hüküm doğurmamak şartına bağlanmıştır; somut olayda bu şartın tahakkuk ettiğinden söz edilemez. kaldı ki, anılan hükümle atıf yapılan TMSF alacakları da kural olarak müflisin banka olması halinde imtiyazdan yararlanabileceğinden davanın reddine karar verilmek gerekirken, yazılı ve yerinde olmayan gerekçeyle kabul kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 21.02 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2013/7488, Karar No: 2013/20241, Tarih: 09.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/7488 E.  ,  2013/20241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.02.2013
Yargıtay — Esas No: 2020/9924, Karar No: 2021/4071, Tarih: 25.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9924 E.  ,  2021/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2016/1256-2019/551

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme kapatılan 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Eldeki dosyada Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Halk Eğitim Merkezlerinde usta öğretici olarak ek ders ücret bordrolarında belirtilen saatler kadar, ders ücreti karşılığı çalışmış olan davacının, ay içerisindeki toplam çalışma saatine göre aylık çalışma günü hesaplanmak suretiyle, sigortalı hizmet olarak Kuruma bildirimi yapılmış olup, iş bu dava ile davacı, işe giriş ve çıkış tarihleri arasındaki çalışmalarının tam süreli olarak kabulü ile ayda 30 gün üzerinden bildirim yapılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Dosyadaki belgelerden, Mahkemece davanın kabulüne şeklinde hüküm kurulduğu, kurulan bu hükmün Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin (kapatılan) 29/09/2016 tarih, 2015/21247 Esas ve 2016/11854 Karar sayılı ilamı ile “ ... davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığının belirlemek için davalı işyerinden ücret bordrolarının, puantaj kayıtlarının, görevlendirme çizelgelerinin davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin de getirtilerek, davacı ile birlikte çalışan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen ve usta öğreticileri dinlemek, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığını araştırmak, dosyada bulunan diğer belgelerle birlikte değerlendirilmek suretiyle, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerektiği" gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda dosyada mevcut ek ders ücret çizelgeleri doğrultusunda davacının davalı Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğü nezdinde 7,5 saatlik çalışma süresinin 1 gün kabul edilmek suretiyle yapılan hesaplama sonucunda 25 günlük hizmetinin Kuruma sehven eksik hizmet bildirildiğinin tespit edildiği, buna rağmen davanın reddine, karar verildiği anlaşılmıştır. Buna göre Mahkemece, bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan Mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Bu itibarla; dava konusu dönemlere ilişkin olarak getirtilmeyen ilgili ders ve yoklama defterleri, puantaj kayıtları, ücret belgeleri, ek ders ücret çizelgeleri getirtilmeli, bu tür belgelerde noksanlık varsa bunun nedeni araştırılmalı, getirtilmesi halinde diğer yazılı belge ve kayıtlar üzerinde bilirkişi tarafından 7,5 saatlik çalışma 1 gün kabul edilmek suretiyle yeniden hesaplama yapılmalı, Kuruma bildirimi yapılan sürelerin sıhhati denetlenmeli, sonucuna göre Kuruma sehven eksik bildirildiği açıkça tespit olunan 1996/1., 2., 3., 4. aylar ile 2007/11., 12. aylar ve 2008/1., 3., 4., 5., 6., 10. aylar arası toplam 25 günlük eksik günlük hizmet bildirimi ile ilave olarak tespit edilecek eksik hizmet gün sayısı dikkate alınarak davacının toplamda Kuruma eksik bildirilen hizmet süreleri belirlenmeli ve varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33329, Karar No: 2017/15899, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/33329 E.  ,  2017/15899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen ilk hükmün temyiz incelemesi için Dairemize seri halde gönderilmiş dava dosyalarının üç adet çuval ekinin bulunmasına rağmen, bozmadan sonraki verilen hükmün temyiz incelemesi için gönderilen seri dosyaların ekinde bahsi geçen üç çuval halindeki eklerin bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu üç çuval halindeki eklerin dosyaya eklendikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16730, Karar No: 2023/1476, Tarih: 16.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/16730 E.  ,  2023/1476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Cinsel taciz, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/666 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiin Temyiz İstemi

Mahkemece detaylı inceleme yapılmaksızın, soyut beyanlar neticesinde şüpheden sanık yararlanır ilkesi göz ardı edilerek kurulan hükmün haksız ve hukuka aykırı olduğuna, dosya kapsamında müştekinin soruşturma beyanı haricinde başkaca beyanı bulunmadığına, müştekinin duruşmalara ve keşif incelemesine katılmadığına, müvekkilinin karakolda alınan ilk ifadesinde rahatsızlığı olduğunu tedavisinin pahalı olması ve bütçesinin kısıtlı olması nedeni ile tıbbi imkânlardan yararlanamadığını dolayısıyla istemsiz olarak, herhangi bir kastı olmaksızın bu eylemleri gerçekleştirdiğini beyan ettiğini, müvekkilinin samimi bir şekilde beyanda bulunup üzerine isnat olunan suçlamaları kısmi olarak ikrar ettiğine, kesinlikle eve girmediğini dolayısıyla konut dokunulmazlığı suçunu işlemediğini söylediğine, olayın hemen sonrası yapılan araştırmalarda, olay yeri inceleme ekipleri teknik inceleme yaparak, delil sayılabilecek tüm materyalleri topladığına, müvekkiline ait parmak izlerinin isnat olunduğu gibi kapı kolundaki izler ile eşleşmediğine, müvekkilinin bir ayağının kapıdan içeride olduğu söylense de incelemeler neticesinde bu eylemin gerçekleştiğine dair somut bir delil bulunmadığına, müvekkili lehine olan hükümlerin uygulanmamasının adaletin tecellisini imkansız kılacağına, ıslah olmayan kişiliği ve duruşmada pişmanlık göstermemesi gerekçe gösterilerek alt sınırdan uzaklaşılarak seçenek yaptırımlara dönüştürülmeksizin müvekkilinin mahkumiyetine karar verilmesinin orantılı olmadığına, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde şikayetçinin evinde bulunduğu sırada evin mutfak bölümünden sesler gelmesi üzerine mutfağa gittiğinde mutfağın bahçeye açılan kapısının açık olduğunu gördüğü, kapı eşiğine girmiş bir ayağı içeride bekleyen sanık ile karşılaştığı, sanığın cinsel organını çıkararak şikayetçiye gösterdiği, şikayetçinin panikle iç kısımlara kaçtığı ve bağırdığı, bunun üzerine sanığın eylemini sonlandırarak olay yerinden kaçarak ayrıldığı eyleminde, sanığın soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınan savunmasında üzerine atılı suçları ikrar ettiği gözetilerek sanığın üzerine atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın müdafii huzurunda soruşturma aşamasında alınan beyanı ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/666 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve

dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19822, Karar No: 2010/4009, Tarih: 15.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19822 E.  ,  2010/4009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13074, Karar No: 2012/20434, Tarih: 30.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13074 E.  ,  2012/20434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı engellenen taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tapu kaydında davacıların murisleri Hamit Güney ve ... malik olduğu halde, davacılar adına olan tapu kaydının iptaline şeklinde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde (davacılar adına olan tapu kaydının) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (davacıların murisleri adına olan ve veraset ilamlarına göre davacılara intikal edecek payların tapu kaydının) kelime ve rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19891, Karar No: 2016/13962, Tarih: 06.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/19891 E.  ,  2016/13962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 06.12.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ve vekili Av.... geldi. Karşı taraf davalı asil ve vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davacının, 2007 yılının Eylül ayında davalı ile davacıya yapılacak implant montajı ile porselen dişten oluşan alt/üst çene damak montajı için anlaştıklarını, davacının tedavinin tamamlanmasının ardından, çenesinde ağrı ve rahatsızlık hissettiğini ve alt çenesindeki protezlerin implantlarıyla beraber çıktığını, davalının, davacının şikayetlerini çenenin alışma süresinde olduğu ve şikayetlerinin zamanla geçeceğine yönelik beyanlarıyla geçirdiğini, ancak 2011 yılı Nisan ayında alt protezin 2 adet implantıyla beraber yerinden çıktığını, yapılan tetkiklerde davacının alt çene kemiklerinin zamanla ufalandığından bahisle davalının garantiyi üstlenmediğini, alt protezi iki adet implantlarıyla beraber yeniden çıkan davacının 2 ayrı diş hekimine kontrole gittiğini ve her iki hekiminde alt ve üst çeneye çakılan implantların eğik olarak çakıldığından dolayı alt çene protezinin 3 yıl gibi kısa bir sürede üzerinde 2 implantla beraber yerinden çıktığını belirttiklerini, davacının davalı hakkında...Diş Hekimleri Odasına şikayette bulunduğunu, yapılan tespit sonucunda, davalının uyguladığı implant tedavi ve montajının hatalı olduğuna ilişkin görüş bildirildiğini, davalının söz konusu uygulama için gerekli ve yeterli planlamayı yapmadığını, uygulama için davacının bütün doğal dişlerinin davalı hekim tarafından çekildiğini, ayrıca estetik açıdan uygulama öncesinden daha kötü duruma geldiğini, sosyal güvenini kaybettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin her türlü talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000 TL maddi, 20.000 TL manevi olmak üzere toplam 40.000 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın öncelikle zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, yapılan işlemin hastanın normal dişli ağzındaki ölçülere uygun tasarlanıp, tatbik edildiğini, hiçbir hastaya protez için ömür boyu garanti verilmesinin mümkün olmadığını, alt protezlerin çıkma sebebinin davacının aşırı sigara kullanımı, sigarayı bırakmak için sürekli sakız çiğnemesi ve protezlerin temizlenmemesinden kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın öncelikle zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, yapılan işlemin hastanın normal dişli ağzındaki ölçülere uygun tasarlanıp, tatbik edildiğini, hiçbir hastaya protez için ömür boyu garanti verilmesinin mümkün olmadığını, alt protezlerin çıkma sebebinin davacının aşırı sigara kullanımı, sigarayı bırakmak için sürekli sakız çiğnemesi ve protezlerin temizlenmemesinden kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının ağız hijyenine dikkat etmemesi sebebiyle alt çenesindeki dişlerin döküldüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davalı diş hekiminin yükümlülüklerini yerine getirmediği, taahhütlerine ve tıbbın gereklerine uygun tedaviyi yapmadığı, uygulanan tedavinin başarısız olduğu iddiasıyla maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki akdi ilişki, TBK'nın 470 (BK. m. 355) ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.Davada, BK.nun 355 vd.maddelerinde yer alan eser sözleşmesi gereğince maddi ve manevi tazminat talep edilmektedir.

Eser sözleşmesinde, işin uzmanı sayılan yüklenici, yapımını yüklendiği işi, özen borcu gereği olarak fen ve sanat kurallarına, sözleşme hükümlerine, kendisine duyulan güvene ve beklenen amaca uygun şekilde yapmakla ödevlidir.

Eser sözleşmelerini diğer iş görme sözleşmelerinden ayıran önemli hususlardan birisi sonuç sorumluluğu, yani tarafların iradeleri doğrultusunda yüklenici tarafından bir sonucun meydana getirilmesi taahhüdüdür. Zira; eser sözleşmesinde bir eserin, sonucun yaratılıp teslim edilmesi borcu altına girilmektedir. Bu borcun altına giren taraf yani yüklenici, işin mahiyeti gereği işi sadakat ve özenle yerine getirmek zorundadır. Sadakat borcu, yüklenicinin iş sahibinin yararına olacak şeyleri yapması ve ona zarar verecek her türlü eylemden kaçınmasıdır.

Eserin, sözleşmede kararlaştırılan niteliklerine, ya da iş sahibinin beklediği amaca uygun olmaması veya lüzumlu bazı vasıflardan bir ya da bir kaçının bulunmaması halinde ayıplı yapıldığının kabulü gerekir.

Eser sözleşmesinde, yüklenici belli bir sonucu (eser) taahhüt ettiğinden sonuç gerçekleşirse, yüklenici borcunu ifa etmiş sayılır ve ücrete hak kazanır.

Buna göre yüklenici, hastası olan davalının zarar görmemesi için mesleki tüm şartları yerine getirmişse; somut durumun gerektirdiği tedbirleri noksansız biçimde almışsa, uygun tedaviyi belirleyip uygulamışsa, uygulanan tedavide nadir de olsa görülebilecek olumsuz sonuçlara dair davalıyı aydınlatıp uyarmış ve davalının bu hususta rızasını almışsa, eserini iş sahibi davalının ondan beklediği amaca uygun olarak tamamlayarak teslim etmişse ücrete hak kazanır.