muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3956, Karar No: 2024/2526, Tarih: 11.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/3956 E.  ,  2024/2526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/701 E., 2022/2882 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 36. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/307 E., 2022/19 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davacılar vekili; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63 üncü maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurum’un, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2 nci fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un 64 üncü maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre; Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; geleneksel, tamamlayıcı, alternatif tıp uygulamaları ve Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri, yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir. Aynı şekilde 72 nci maddesinde 65 inci madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir

. Aynı şekilde 72 nci maddesinde 65 inci madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir. Komisyon, tıp eğitimini, hizmet basamağını, alt yapı ve kaynak kullanımı ile maliyet unsurlarını dikkate alarak sağlık hizmeti sunucularını fiyatlandırmaya esas olmak üzere ayrı ayrı sınıflandırabilir. Komisyon, 63 üncü madde hükümlerine göre finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerinin Kurumca ödenecek bedellerini; sağlık hizmetinin sunulduğu il ve basamak, Devletin doğrudan veya dolaylı olarak sağlamış olduğu sübvansiyonlar, sağlık hizmetinin niteliği itibarıyla hayati öneme sahip olup olmaması, kanıta dayalı tıp uygulamaları, maliyet-etkililik ölçütleri ve genel sağlık sigortası bütçesi dikkate alınmak suretiyle, her sınıf için tek tek veya gruplandırarak belirlemeye yetkili olduğu belirtilmiştir.

2-Aynı şekilde katılım payı alınması kenar başlıklı 68 inci maddesinde, 63 üncü maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınacak olanlar şunlardır: Ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi, Vücut dışı protez ve ortezler, ayakta tedavide sağlanan ilaçlar, kurumca belirlenecek hastalık gruplarına göre yatarak tedavide finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri olduğu, katılım paylarının hesaplanmasında 72 nci maddeye göre tespit edilen sağlık hizmeti tutarları esas alınacağı, katılım paylarının ödenme usûlleri ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği, 69 uncu maddesinde ise 68 inci maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınmayacak haller, sağlık hizmetleri ve kişilerinin Sağlık raporu ile belgelendirilmek şartıyla; Kurumca belirlenen kronik hastalıklar ve hayati önemi haiz 68 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sağlık hizmetleri ile organ, doku ve kök hücre; nakli şeklinde belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu ilacın SUT kapsamında olup davacıya konulan cilt kanseri teşhisine istinaden kemoterapi tedavisi kesilerek dava konusu ilacın kullanıldığı, hastalığın ilerlemesi sebebiyle ilacın kesilerek başka tedaviler uygulandığı, ilacın tekrar kullanılması için yapılan başvuruya, T.C.Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumunun 10.07.2020 tarihli yazısı ile davacının rahatsızlığı olan “ Deri Maling Neoplazmı ” tanısının tedavisinde, “Talep edilen ilacın hastada daha önce yeterli sürede kullanılmış ve sonrasında hastalık progresyonu gözlemlenmiş olduğu” belirtilerek VİSMODEGİB etken maddeli ERİVECGE isimli ilacın kullanımının uygun görülmediği belirtilmiştir. Tedavi evrakları, bilirkişi raporu ve Sağlık Bakanlığı'nın cevabı yazısı gözetildiğinde Mahkemenin ilacın bedelinin kurumca karşılanması talebinin reddi yönündeki kararının isabetli olduğu anlaşılmaktadır.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14020, Karar No: 2012/23090, Tarih: 14.06.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/14020 E.  ,  2012/23090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde güvenlik görevisi olarak çalıştığını, ücretlerinin ödememesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının izin süresinin bitmesine rağmen işine dönmediğini, işe dönmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin şirket tarafından feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kısa kararda "davanın kabulüne karar verilir iken ücret alacağı yönünde olumlu/olumsuz bir karar verilmediği" görülmüş,

Ancak gerekçeli kararda " davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek ücret alacağının da reddedildiğine " şeklinde karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda 22.12.2009 tarihli son duruşmada davacı vekilinin yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararda " davanın kabulüne karar verilir iken ücret alacağı yönünde olumlu/olumsuz bir karar verilmediği" görülmüş,

Ancak gerekçeli kararda " davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek ücret alacağının da reddedildiğine " şeklinde karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre aykırıdır.

Karardan sonra yürürlüğe giren ve temyiz incelemesi sırasında yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ( 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ( 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/201, Karar No: 2010/246, Tarih: 07.12.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/6-201 E.  ,  2010/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2010/197654

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan, sanık Y... Ş...’nin, 5237 sayılı TCY’nın 116/2-4 ve 31/3. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının TCY’nın 50 ve 52. maddeleri uyarınca 270 gün karşılığı ve beher gün 20 Liradan 5.400 Lira adli para cezasına çevrilmesine, taksitlendirmeye, para cezası ödenmediği takdirde gün karşılığı hapis cezasının aynen infazına ilişkin, Tekirdağ Çocuk Mahkemesince verilen 25.02.2008 gün ve 84-66 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 22.02.2010 gün ve 13097-1604 sayı ile;

“…III-) Sanık hakkında İşyeri Dokunulmazlığını Bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmedilen para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilmeyeceği gözetilmeyerek 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y...Ş... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle bozulmasına, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘para cezası ödenmediği takdirde gün karşılığı hapis cezasının aynen infazına’ ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek onanmasına” karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise, 28.09.2010 gün ve 197654 sayı ile;

“…TCY’nın 50/3 ve 50/1-a maddeleri gereğince 8 ay hapis cezası para cezasına çevrilirken 240 gün yerine 270 gün üzerinden para cezasına çevrilerek sanığa 4800 TL para cezası yerine 5400 TL para cezası verilmesi nedeniyle hükmün bozulması gerekir” görüşüyle sanık hakkındaki işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan düzelterek onamaya ilişkin Özel Daire kararının kaldırılarak, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi iste¬minde bulunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlen¬di¬¬rilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlen¬di¬¬rilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Y.Ş..’in işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCY’nın 116/2-4 ve 31/3. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının TCY’nın 50/3-1 maddesi uyarınca 270 gün karşılığı ve beher gün 20 Liradan 5.400 Lira adli para cezasına çevrilmesine, taksitlendirmeye, para cezası ödenmediği takdirde gün karşılığı hapis cezasının aynen infazına ilişkin yerel mahkemece verilen hüküm Özel Daire tarafından “hüküm fıkrasından ‘para cezası ödenmediği takdirde gün karşılığı hapis cezasının aynen infazına’ ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle,” düzeltilerek onanmış, Yargıtay C. Başsav¬cılı¬ğın¬ca sonuç adli para cezasının 4800 Lira yerine 5400 Lira olarak fazla tayin edildiği görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurulmuştur. Buna göre; Özel Daire ile Yargıtay C. Başsav¬cılığı ara¬sında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan tayin edilecek sonuç adli para cezasının belirlen¬mesine ilişkindir.

Sanığın, 20.02.2006 tarihinde işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu işlediğine ilişkin herhangi bir uyuşmazlık olmayıp, dosya içeriğinde bulunan kanıtlara göre de bu kabulde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yerel mahkeme tarafından sanığa iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCY’nın 116/2-4 ve 31/3. maddeleri uyarınca hükmedilen 8 ay hapis cezası, TCY’nın 50/3-1. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilirken, (30 gün x 8 ay) 240 gün yerine yanılgılı olarak 270 gün esas alınmış, buna bağlı olarak da sonuç adli para cezası 4800 Lira olması gerekirken 5400 Lira olarak fazla belirlenmiştir.

Bu itibarla, Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire düzelterek onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkemenin işyeri dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin hükmünün, 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmedilen para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi uyarınca hapse çevrilemeyeceğinin gözetilme¬mesi ve sonuç adli para cezasının 4800 Lira yerine 5400 Lira olarak fazla belirlenmesi isabetsiz¬liklerinden bozulmasına, ancak bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından “para cezası ödenmediği takdirde gün karşılığı hapis cezasının aynen infazına” ilişkin bölüm çıkartılması ve sanığa hükmedilen 8 ay hapis cezasının günlüğü 20 Liradan paraya çevrilmek suretiyle sonuç adli para cezasının 4800 Liraya indirilmesi suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.02.2010 gün ve 13097-1604 sayılı düzelterek onama kararının KALDIRILMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.02.2010 gün ve 13097-1604 sayılı düzelterek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 25.02.2008 gün ve 84-66 sayılı kararının işyeri dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin olarak, 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmeyeceğinin gözetilmemesi ve sonuç adli para cezasının fazla belirlenmesi isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

Ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

a-) Sanığa 5237 sayılı TCY’nın 116/2-4, 31/3 ve 50/3-1. maddeleri uyarınca verilen sonuç adli para cezasının 4800 Liraya indirilmesine,

b-) Yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasından “para cezası ödenmediği takdirde gün karşılığı hapis cezasının aynen infazına” ibaresinin çıkartılmasına,

Karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan işyeri dokunul¬mazlığını bozma suçundan kurulan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere, Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2010 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10217, Karar No: 2013/11908, Tarih: 20.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/10217 E.  ,  2013/11908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın niteliğine ve yerel mahkemece sebepsiz zenginleşme hukuki nitelemesi yapılmış bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 20/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3081, Karar No: 2017/13138, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3081 E.  ,  2017/13138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.