muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11502, Karar No: 2023/6738, Tarih: 02.11.2023

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ... hakkında fuhuş suçundan işlem yapılması sonucu sınır dışı edilmek üzere İl Göç İdaresine teslimine karar verildiği, olay günü maktul ... ve arkadaşının bu amaçla

Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğü Asayiş Büro Amirliğinde bulundukları sırada Pendik Devlet Hastanesinden rapor aldırılmak üzere polis memuru sanığın da bulunduğu ekipçe hastaneye götürüldükleri, sonrasında İl Göç İdaresine götürülecek araca yanında sınır dışı edilecek başka şahıslar da olduğu halde binmek istememeleri üzerine aynı polis ekibince alınarak olayın yaşandığı ........... Şehit .........., Polis Merkezi Amirliğine getirildiği, araçta aynı zamanda hakkında yakalama kararı bulunan tanık ......,. isimli şahsın da olduğu, ekipte görevli diğer polis memurunun tanık.... isimli şahsı indirdiği sırada polis memuru sanığın da maktul ... ve arkadaşını araçtan indirdiği, araçtan inen maktul ...'nın bir süre ilerledikten sonra çantasını yere atıp karakola geliş süreçlerinde kendilerini takip eden ve içerisinde maktul ...'in de bulunduğu araca doğru koşmaya başladığı, arkadaşının ise farklı yöne kaçtığı, maktul ...'nın araca bindiğini gören sanık polis memurunun dur ihtarında bulunduğu ancak aracın durmaması üzerine aracı durdurmak maksadıyla 3-4 el silahla ateş ettiği, ancak aracın durmayarak olay yerinden uzaklaştığı, olay yerinden kaçan ve kaçıran şahısların yakalanması amacıyla yapılan çalışmalar neticesinde maktullerin özel bir hastaneye kaldırıldığının tespit edildiği, hastaneye ulaşıldığında maktul ...'un hastanede öldüğü, maktul ...'nın ise yaralı olarak hastanede olduğunun tespit edildiği, maktul ...'nın tedavi gördüğü hastanede 06.10.2017 tarihinde yaşamını yitirdiği anlaşılmıştır.

Mahkemece "Silah kullanma yeterliliğine sahip polis memurunun 20 metre civarı bir mesafeden aracın içerisinde maktuller olduğunu bilerek ve görerek aracın içerisine doğru birden çok kez peş peşe atış yaptığı şeklindeki eylemin kasıtla işlendiğinin yapılan yargılama neticesi sabit olduğu, sanığın maktulleri öldürmesini gerektirecek bir sebebinin bulunmaması hususu da değerlendirildiğinde, sanığın eylemi ile aracın arka kısmında bulunan maktullerin ölümüne sebebiyet verecek boyuttaki eylemi işlediği ancak ölmelerini istemesini gerektirir bir sebep bulunmaması gözetildiğinde; bir görevin ifası gereği polis memurunun zor kullanma yetkisi ve yetki sınırlarını aşmak sureti ile hareket ederek, oluşması pek muhtemel olan neticeyi istemese bile öngörebilir ve bilebilir olarak, ancak sonucun meydana gelmesini umursamaz biçimde kasıtlı eylemine devam etmesi şeklindeki hareketinin, olası kasıt olarak değerlendirilmesinin gerekeceği, bu itibarla sanığın olası kasıt ile iki kişiyi öldürme eylemini işlediği" şeklinde kabule yer verilmiştir.

2. Sanık aşamalardaki savunmalarında aracı durdurmak için tekerleklerine ateş ettiğini savunmuştur.

2. Sanık aşamalardaki savunmalarında aracı durdurmak için tekerleklerine ateş ettiğini savunmuştur.

3. Maktul ...'nın kesin ölüm nedeninin tespitine ilişkin Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunca düzenlenen 22.03.2019 tarihli;

"Kişinin ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası, yüz ve lomber omur kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu,

Kişinin 23/05/2017 tarihinde maruz kaldığı ateşli silah mermi çekirdeği yaralanması ile ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu, ölüm olayında yaralanma dışında başkaca bir ortak neden bulunmadığı"

Görüşlerini içeren rapor dava dosyasında mevcuttur.

4. Maktul ...'in kesin ölüm nedeninin tespitine ilişkin Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesince düzenlenen 14.08.2017 tarihli;

"Kişinin vücudunda 1(bir) adet ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası tespit edilmiş olup meydana getirdiği yaralanmanın tek başına öldürücü nitelikte olduğu,

Ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası cilt ciltaltı bulgularına göre atışın uzak atış mesafesinden yapılmış olduğu,

Cesetten ateşli silah mermi çekirdeğine ait 1(bir) adet deforme kurşun nüve parçası ve 1(bir) adet deforme gömlek parçası elde edildiği,

Kişinin ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu meydana gelmiş olduğu"

Görüşlerini içeren otopsi raporu dava dosyasında mevcuttur.

4. Sanığın aşamalardaki savunmaları, katılan ve şikayetçi beyanları, tanık anlatımları, maktul ...'nın yaralanmasına ilişkin .......,tarafından düzenlenen 23.05.2017 ve ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 12.06.2017 tarihli adli muayene raporları, maktul ...'nın cesedi üzerinde yapılan otopsiye ilişkin Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesince düzenlenen 23.03.2018 tarihli rapor, olay yeri inceleme raporu, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen el svabı analizi ve atış mesafesi tayinine ilişkin uzmanlık raporu, aynı Kurumca düzenlenen 02.08.2017 tarihli DNA analiz raporu ile 13.06.2017 tarihli ateşli silah, fişek ve mermi çekirdeği gömleği parçası incelemesine ilişkin uzmanlık raporları, olay tutanakları, görüntü izleme tutanakları, sanığın atış yönü ve mesafesinin tespitine ilişkin aldırılan 13.07.2017 tarihli bilirkişi raporu, olay anına ilişkin görüntüler içeren CD, diğer tutanaklar, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesince sanığın suçu olası kastla işlediğine ilişkin kabul isabetsiz bulunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesince sanığın suçu olası kastla işlediğine ilişkin kabul isabetsiz bulunmuştur.

"Sanığın yakın mesafeden öldürücü bölgelerin bulunduğu yerleri hedef alarak yaptığı atışların ölüm sonucunu doğurmasının muhtemel değil, mutlak bir sonuç olduğu, kaldı ki maktullerdeki üç ayrı öldürücü bölgeden aldıkları ateşli mermi isabetinin de bu hususu doğruladığı, sanığın özensizce ve rastgele atışından bahsedilemeyeceği, bilerek/isteyerek/ etkili mesafeden sonucu da öngörerek ateş ettiğinin kabulü gerektiği, T.C. Anayasasının 17. maddesinde "yaşam hakkı"nın güvence altına alındığı, bu hakkın istisnai hallerinin yine Anayasanın 17/son maddesinde düzenlendiği, anılan hükümde düzenlenen istisnai haller de; -meşru müdafa hali, yakalama ve tutuklama kararlarının yerine getirilmesi hali, bir tutuklu yada hükümlünün kaçmasınının önlenmesi hali, bir ayaklanma veya isyanının bastırılması hali, olağanüstü hallerde yetkili merciin verdiği emirlerin uygulanması sırasında silah kullanılmasına kanunun cevaz verdiği zorunlu durumların- somut olayda uygulama yeri bulunmadığı değerlendirilmiş,

Sanığın her iki maktule yönelik kasten öldürme suçundan dolayı TCK'nın 81/1 maddesi ile mahkumiyeti gerektiği kanaatine varılmıştır" şeklindeki gerekçeye yer verilmiştir.

Sanığın, maktul ...'ya yönelik eyleminde aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından olası kastla öldürme suçundan eksik ceza tayini eleştiri konusu yapılmış, sanığın, maktul ...'a yönelik olası kastla öldürme suçundan kurulan hüküm kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, maktul ...'ya yönelik eyleminde aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından olası kastla öldürme suçundan eksik ceza tayini eleştiri konusu yapılmış, sanığın, maktul ...'a yönelik olası kastla öldürme suçundan kurulan hüküm kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

21.05.2017 günü yapılan fuhuş baskını sırasında maktul ...'nın fuhuş yaptığının tespit edildiği, maktul ...'in de operasyon sırasında evde bulunduğu, bunun üzerine başlatılan soruşturmada maktul ... ve arkadaşının sınır dışı edilmek üzere İl Göç İdaresine teslimine karar verildiği, maktul ...'in içerisinde bulunduğu, ......., tarafından kullanılan kiralık aracın maktul ...'nın emniyetteki işlemleri sırasında ekip otosunu takip ettiği, maktul ... ve arkadaşının başkaca sınır dışı edilecek kişilerle aynı araca binmek istememesi, taşkınlık çıkarması üzerine, polis memuru tanık Caner Ç.'nin kullandığı ve polis memuru sanığın da bulunduğu ekipçe olayın yaşandığı polis karakoluna getirildikleri, araç içerisinde başka bir suçla ilgili yakalanan tanık....'nün de bulunduğu, tanık Caner Ç.'nin tanık Erkan'ı indirdiği sırada, içerisinde maktul ...'in bulunduğu aracın gelerek karakolun önünde durduğu, maktul ... ve arkadaşının da araçtan indikleri, maktul ...'nın yürürken birden çantasını yere atıp koşarak maktul ...'in sağ ön koltuğunda oturduğu aracın sağ arka koltuğuna binmeye çalıştığı, sanık ...'ın "Dur" ihtarında bulunduğu ancak aracın durmayarak devam ettiği, sanığın aracı durdurmak amacıyla arkasından ateş ettiği olay sonucu maktul ...'in olay günü kaldırıldığı hastanede, maktul ...'nın ise olay tarihinden yaklaşık beş ay sonra yaşamını yitirdiği olayda,

2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun (2559 sayılı Kanun) “Zor ve Silah Kullanma” başlıklı 16 ncı maddesinin yedinci fıkranın (c) bendi kapsamında polis silah kullanmadan önce kişiye duyabileceği şekilde ‘dur’ çağrısında bulunur. Kişinin bu çağrıya uymayarak kaçmaya devam etmesi halinde, önce uyarı amacıyla silahla ateş edilebilir. Buna rağmen kaçmakta ısrar etmesi dolayısıyla ele geçirilmesinin mümkün olmaması halinde ise kişinin yakalanmasını sağlamak amacıyla ve sağlayacak ölçüde silahla ateş edilebilir. Polis, direnişi kırmak ya da yakalamak amacıyla zor veya silah kullanma yetkisini kullanırken, kendisine karşı silahla saldırıya teşebbüs edilmesi halinde, silahla saldırıya teşebbüs eden kişiye karşı saldırı tehlikesini etkisiz kılacak ölçüde duraksamadan silahla ateş edebilir” şeklinde düzenlenmiştir.

Fuhuş yaptığı için sınır dışı edilecek olan maktul Magruba Arıpova'nın olay mahalline kadar ekip otosunu takip eden içerisinde arkadaşları ve maktul ...'in bulunduğu araca binmesi ve maktuller ile arkadaşlarının olay yerinden kaçmaya çalışmalarından ibaret eylemleri nedeniyle vurularak öldürülmek suretiyle yakalanmasını gerektirecek nitelikte, 2559 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi uyarınca silah kullanmayı gerektiren koşulların oluşmadığı, bu nedenle olayda 5237 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi kapsamında hukuka uygunluk nedeni bulunmadığı anlaşılmıştır. Bununla birlikte sanığın, bilerek ve isteyerek maktulü durdurmak amacıyla ateş etmesi karşısında, eyleminin taksirli olduğunun kabulü de mümkün görülmemiştir.

Kolluk görevlisi olan sanığın "Dur" ihtarına rağmen araçla kaçan maktulleri durdurmak ve yakalamak amacıyla elindeki elverişli silahla ve silahın etki alanı içerisinde bulunan maktullerin kaçış istikametine doğru bulundukları araca arkadan ateş etmesi sonucunda maktullerin yaralanabileceğini öngörüp kabullendiği, ortaya çıkan kastın yaralamaya yönelik olduğu, ancak sanığın ölüm sonucunu öngörüp kabullendiğine dair kesin bir delil de bulunmadığından eylemin olası kasıtla işlendiğinin kabulü de mümkün görülmemiştir.

2559 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesinde belirtilen “Silah kullanma” koşullarının gerçekleşmediğinde herhangi bir duraksamanın yaşanmadığı olayda, kullanılan silahın niteliği, elverişliliği ve etki alanı, atış mesafesi, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer kanıtlar göz önünde bulundurulduğunda; kaçmak isteyen maktulleri durdurmak amacıyla hareket eden sanığın, elindeki elverişli silahla ve silahın etki alanı içerisinde bulunan maktullerin kaçış istikametine doğru ateş etmesi sonucunda, mermilerden birinin maktullere isabet edebileceğini ve eyleminin yaralanmayla sonuçlanabileceğini öngördüğü, ancak buna rağmen hareketine devam ettiği ve ölümün bu harekete bağlı olarak meydana geldiği görülmektedir. Bu nedenle, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenmiş bulunan “Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma” suçunu oluşturduğu anlaşılmış olup hükümler bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle BAM Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2020/1047 Esas, 2022/1043 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9587, Karar No: 2019/19767, Tarih: 19.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9587 E.  ,  2019/19767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a- Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında, olay günü saat 00.10 sıralarında hastane güvenliğinin kendisini arayarak hırsızlık olayını haber verdiğini belirttiğinin, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin yaz saati uygulaması da dikkate alındığında saat 19:44’ten itibaren başladığının anlaşılması karşısında, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının suça sürüklenen çocuk lehine gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği halde, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143 ve 116/4. maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

b- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

c- UYAP’tan yapılan inceleme ile suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında yer alan İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesinin 01.03.2018 tarih, 2017/629 Esas ve 2018/181 Karar sayılı kararında, suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen ...Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 21/06/2016 tarihli raporu doğrultusunda ceza ehliyeti bulunmadığından bahisle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia edilen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi,

d- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar varsa da, atılı suçun 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinde belirtilen “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez” nesnel koşulunun bulunmadığı, bu nedenle sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen şekilde “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “suça sürüklenen çocuk hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği için tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

e- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin ''TCK'nın 116/2-4'' maddesi yerine, ''116/2-h'' olarak gösterilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15298, Karar No: 2011/2383, Tarih: 15.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15298 E.  ,  2011/2383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2448, Karar No: 2025/4759, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2448 E.  ,  2025/4759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilaçlara ilişkin SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan davaya konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29570, Karar No: 2014/21358, Tarih: 30.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29570 E.  ,  2014/21358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/360406

Mahkemesi : Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/04/2013

Numarası : 2012/145 - 2013/655

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık M.. Y..'in mahkumiyetine karar verildikten sonra, temyiz incelemesi esnasında Ulusal Yargı Ağı Projesi kayıt sistemi üzerinden çıkartılıp dosyasına eklenen nüfus kayıt örneğinden 03.03.2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.