muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6828, Karar No: 2014/14486, Tarih: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6828 E.  ,  2014/14486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İzmir 8. Asliye Ticaret Mahkemesi ve İzmir 10.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kira sözlşemesinden kaynaklandığı ve Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Sulh hukuk Mahkemesi ise; davanın kira sözleşmesi ile ilgili olmadığı, kambiyo senedine dayalı menfi tespit davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda, davacılar vekili müvekkillerinin düzenli olarak ekmek verdikleri dükkanı kiralamaya karar verdiklerini, devir hakkı olarak 15.000-TL'ye anlaştıklarını, yapılan sözleşmelerin, kendisi mal sahibi ... 'in avukatı olarak tanıtan ... 'ın imzaladığını ancak Barolar Birliğine bu isimde bir avukatın kayıtlı olmadığını, müvekkillerinin dükkana masraf yaptığını, eski faturalar ödendiğini ve 1 aylık kira bedeli olarak 3.000-TL ödendiğini, organize bir danışıklıkla mal sahibinden bi haber taşınmazın müvekkillerine kiraya verildiğini iddia ederek 26.09.2013 tarihli 2.500-TL bedelli, 26.10.2013 tarihli 2.500-TL bedelli ve 28.11.2013 tarihli 2.000-TL bedelli 3 adet 7.000-TL bedelli senetlerin bedelsiz olması nedeniyle müvekkillerinin borçlu olmadığının tespiti ile senetlerin iptaline karar verilmesini istemiştir.Kira sözleşmesinde davalının ismi ve imzasının bulunmadığı nazara alındığında uyuşmazlık davacıların hükümsüz kaldığını ileri sürdükleri bonolardan

ötürü borçlu olmadıklarının tespiti istemine ilişkinidir. Kira sözleşmesi ile ilgili bulunmayan uyuşmazlığın, genel hükümler çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İzmir 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7768, Karar No: 2017/2553, Tarih: 29.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7768 E.  ,  2017/2553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanuun’un “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 1,00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.05 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/268, Karar No: 2014/2729, Tarih: 09.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/268 E.  ,  2014/2729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2013

NUMARASI : 2011/647-2013/56

Taraflar arasında görülen kayıt kabul davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 07.10.2013 gün ve 4737 Esas, 6127 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili tarafından 29. İcra Müdürlüğü'nün 2009/6742 sayılı dosyası ile müflis davalı aleyhine 1.500.000,-TL bedelli çeke dayanarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile 765.072,74 TL alacağın tahsili için icra takibinde bulunulduğunu, davalı tarafından Ankara 9. İcra Mahkemesi'nin 2009/718 sayılı dosyası ile yapılan yargılamada borçlu şirketin bu borcu kabul ederek ödeme savunmasında bulunduğunu, takibe konu çekle ilgisi olmayan dekontlar ibraz ettiğini, davanın reddedildiğini ve kararın, Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğini, bu arada borçlunun iflasına karar verildiğini, İflas İdaresi'ne yapılan başvurunun, alacağın fahiş ve soyut olduğu gerekçesi ile sıra cetvelinin 4. sıra kapsamında şüpheli alacaklar olarak kaydına karar verildiğini, müvekkilinin, çekte iyiniyetli üçüncü kişi olduğunu ileri sürerek, alacağın kesin alacaklar sırasında düzenlenip iflas masasına kaydedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı iflas idaresi vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Karar düzeltmeye konu edilen Dairemizin 07.10.2013 gün ve 2013/4737-6127 E.K. sayılı kararında borçlunun takibe itiraz etmediği, şikayet yolu ile başvurduğu İcra Mahkemesi kararının da kesinleştiği belirtilerek davacının masaya kabul talebinin reddinin usulsüz olduğu vurgulanmış ise de davacı yanca iflastan önce kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapıldığı, bu takip türünde "itiraz" usulünün bulunmadığı; nitekim yasal süresi içinde şikayette bulunulduğu ve şikayetin reddine ilişkin İcra Mahkemesi kararının, maddi hukuk anlamında kesin hüküm teşkil etmeyeceği temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırılmıştır. Bu itibarla davalı iflas idaresinin karar düzeltme talebinin incelenmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Kambiyo senetleri iflas sıra cetveline alacağın kaydı için tek başına yeterli delil teşkil etmez; kambiyo senedine dayanan davacının alacağının varlığını ve miktarını, alt ilişkiyi gösterecek uygun delillerle ispatlaması gerekir. Kambiyo senedini ciro yolu ile elinde bulunduran alacaklının yetkili hamil olduğunu ispatlaması lazımdır (Deynekli, A./Kısa, S.: Hacizde ve İflasta Sıra Cetveli, 3.b., Ankara 2005, s.716).

Kambiyo senetleri iflas sıra cetveline alacağın kaydı için tek başına yeterli delil teşkil etmez; kambiyo senedine dayanan davacının alacağının varlığını ve miktarını, alt ilişkiyi gösterecek uygun delillerle ispatlaması gerekir. Kambiyo senedini ciro yolu ile elinde bulunduran alacaklının yetkili hamil olduğunu ispatlaması lazımdır (Deynekli, A./Kısa, S.: Hacizde ve İflasta Sıra Cetveli, 3.b., Ankara 2005, s.716).

Bu durumda öncelikle davacının dava ve takip konusu çekin yetkili hamili olup olmadığı üzerinde durulmalı, davacı ile dava dışı lehdar arasında düzenlenen protokolün, çeke dayalı olarak müflis tarafından ileri sürülebilecek def'ileri cirantaya karşı da ileri sürülmesini sağlayıp sağlamayacağı hususu ile ibraz ve dava tarihinde yürürlükte bulunan Türk Ticaret Kanunu'nun 599 uncu maddesinin somut olay bakımından uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmelidir.

Bu def'ilerin davacıya karşı ileri sürülebileceği kabul edilecek olursa, dosyaya sunulan protokoller ve müflis şirketin icra mahkemesindeki iddiası çerçevesinde takip ve dava konusu edilen çekin teminat amacıyla dava dışı şirkete verilen çek olduğu konusunda ihtilaf kalmadığından yargılamanın bu çerçevede sürdürülmesi gerekir. Sunulan protokolde çekin, ödenmesi taahhüt edilen sermaye borcunun teminatı olmak üzere verildiği sabittir. Davalı yanca sunulan makbuzlardan sadece birinde çeke mahsuben ödeme yapıldığı şerh edilmiş ise de diğer ödemelerin ticari kayıtlara "iştiraklerden alacaklar" şeklinde borç kaydedildiği de sabittir. Bu durumda mahkemece, bu bilanço kaleminin taraflar arasındaki sermaye koyma borcu ile ilişkilendirilip ilişkilendirilmeyeceği hususunda muhasip bilirkişiden ek rapor alınması ve varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.

Açıklanan durum karşısında hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulması gerekirken, Dairemizin 07.10.2013 gün ve 2013/4737-6127 E.K. sayılı kararında gösterilen nedenle bozulduğu anlaşıldığından, davalı iflas idaresi vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile bozma kararının kaldırılmasına ve hükmün belirtilen değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı iflas idaresi vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 07.10.2013 gün ve 2013/4737-6127 E.K. sayılı kararının kaldırılmasına ve hükmün belirtilen değişik gerekçe ile BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17232, Karar No: 2018/24255, Tarih: 13.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17232 E.  ,  2018/24255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'nun 1.maddesinde, “(1) ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. (2) ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. (4) ... ve ... il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır. (5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. (6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.”

Tüzel kişiliği sona eren belediyelerin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 3. fıkrasında 1. maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredileceği, 8. fıkrasında ise büyükşehir ilçe belediyesi olan belediyelerce yürütülen su, kanalizasyon, katı atık depolama ve bertaraf, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere personel, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları, komisyonca ilgisine göre büyükşehir belediyesi ile ilgili bağlı kuruluş arasında paylaştırılacağı düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davasını Deştiğin Belediye Başkanlığına yöneltmiş olmasına rağmen, yargılama sırasında sunduğu beyan dilekçesi ile davalı Deştiğin Belediyesinin, 6360 Sayılı Kanunun 1 inci maddesinin 3 üncü fıkrası ile tüzel kişiliği kaldırılarak kanunun 36 ıncı maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendi gereği 30/03/2014 tarihinde mahalle olarak ... Belediyesi'ne katıldığını ve aynı kanunun geçici 2 inci maddesi'nin 6 ıncı fıkrası gereği davalı belediyenin hak, alacak ve borçları bağlandığı ... Belediyesine devredildiğini, geçici 2 inci maddenin 6 ıncı fıkrası gereği de davalı belediyenin mahkemelerde süren davaları ile yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatabın katıldığı ... Belediyesi olacağından bahisle 6360 sayılı yasa gereği davalı Deştiğin Belediyesi’nin taraf ehliyetini kaybetmiş olduğunu ve bu nedenle davada muhatabın ... Belediyesi olduğunu ileri sürerek husumetin ilgili Belediyeye yöneltilmesini talep etmiştir. Mahkemece davalı Deştiğin Belediye Başkanlığının tüzel kişiliğinin kalmadığı ve kapatılmış olduğu anlaşıldığından, dava dilekçesi ve ekleri dava dışı ... Belediye Başkanlığına tebliğ edilmek suretiyle, yargılama ... Belediye Başkanlığına karşı sürdürülerek sonuçlandırılmış ise de, yukarıda açıklanan yasal düzenleme uyarınca herhangi bir araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi yerinde değildir. Zira, 6360 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile Deştiğin Belediyesinin tüzel kişiliği sona ermiş, aynı yasanın Geçici 2. maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunca taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçları ile personeli ilgisine göre çeşitli kamu kurum ve kuruluşları arasında paylaştırılmıştır.

Bu halde Mahkemece, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, ilgili komisyon kararı tüm ekleri ile birlikte celbedilerek yargılama aşamasında kapatılan belediyede çalışan davacının dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenmeli, davacıya o kurum/kuruluşa Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi uyarınca davayı yöneltmesi için süre verilmeli, sonuca göre devir yapılan kurumun sorumluluğu yoluna gidilmelidir. Dairemizin emsal 2017/44923-44930 esas sayılı kararları da aynı doğrultudadır. Mahkemece belirtilen yönlerden araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 13/11/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34924, Karar No: 2014/10963, Tarih: 07.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/34924 E.  ,  2014/10963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/67964

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2011

NUMARASI : 2010/320 (E) ve 2011/354 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun sabıkasız olması, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı somut (maddi) bir zararın oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ve açılmayan mala zarar verme suçundan doğan zarar dikkate alınarak, “katılanın zararının giderilmediği ” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk T.. B.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8590, Karar No: 2012/13221, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8590 E.  ,  2012/13221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece seri dosya olarak temyiz incelemesi için dosyalar ve ekleri klasör halinde gönderilmiş ise de; dosyaların eki olarak gönderilen bir kısım klasörlerin temyize konu dava dosyaları ile ilgili olmayan başka dosyalara ait olduğu, bir kısım dosyaların ise hesaplamaya ilişkin işyeri kayıtlarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesinin daha sağlıklı biçimde yapılabilmesi için her dava dosyasına dava konusu alacakların hesaplanmasına esas alınan işyeri kayıtlarının ayrı ayrı eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/45100, Karar No: 2017/14202, Tarih: 04.12.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/45100 E.  ,  2017/14202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1. Sanığın bir icra takip dosyasında borçlu sıfatıyla bulunan oğlunun borcundan dolayı iş yerine gelen cebri icra işlemi gerçekleştirmek isteyen icra müdür ile birlikte orada bulunan alacaklı vekili katılan avukata karşı cebri icra işlemini engellemek amacıyla: “İstanbul'a gelip senin alnına sıkacağım” şeklinde söylemde bulunmasının TCK'nın 265/2. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin deliller tartışılmadan tehdit suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Mükerrir olmayan sanık hakkında yeterli gerekçe gösterilmeden tehdit suçunda hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşısında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda para cezası yerine hapis cezası tercih edilerek çelişki yaratılması,

3. Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hakaret suçunda kanun maddesinin TCK'nın 125/3.a maddesi yerine aynı kanunun 125/1. maddesi gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, sair yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4295, Karar No: 2019/5921, Tarih: 15.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4295 E.  ,  2019/5921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 13/05/2019 gün ve 2019/1029 E. - 2019/3365 K. sayılı kararıyla temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay ilâmında usûl ve kanuna aykırı yön bulunmamakta olup, karar düzeltme dilekçesinde yazılı sebepler HUMK m. 440/I’de belirtilen dört hâlden hiçbirine uymamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinin ve 5235 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin göndermesiyle uygulanmasına devam edilen HUMK’nın 440/I. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 389.00.-TL para cezası ile Harçlar Kanunu uyarınca 92.50.-TL ret harcının düzeltme isteyenlerden alınmasına 15/10/2019 günü oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz incelemesinde 1086 sayılı HUMK’nın uygulanması gerektiği, sulh mahkemesi kararlarının temyiz süresinin tebliğden itibaren 8 gün olduğu açıktır.

Ne var ki; sulh hukuk mahkemesi, kısa ve gerekçeli kararında, karara karşı temyiz yolu açık olmak üzere ve temyiz süresi "8 gün" olmasına rağmen istinaf yasa yolu açık olmak üzere "iki hafta" olarak belirlemiş, bu hüküm kararı temyiz eden davacı vekiline 20.12.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, mahkemenin belirlediği iki haftalık sürede ancak yasal 8 günlük süreden sonra 03.01.2019 tarihinde karar temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, kanun yolu başvurusunda, mahkemece hatalı belirlenen sürenin mi, kanunda belirlenen sürenin mi uygulanması gerektiği, mahkeme kararında belirtilen sürenin kabul edilmemesi halinde adil yargılanma hakkı kapsamında yer alan mahkemeye erişim hakkının engellenip engellenmediğinin incelenmesi gerekir.

Anayasanın 36. maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiş, yine taraf olduğumuz, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde de, herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmış olup, bu madde kapsamında, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamındadır.