muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5672, Karar No: 2021/4619, Tarih: 15.06.2021

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

15 Temmuz 2016 günü, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Anayasal düzeninin değiştirilmesi amacıyla, Türk Silahlı Kuvvetlerine sızmış FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensubu olan ve/veya bu örgütsel faaliyeti destekleyen 8.000'in üzerinde askerî personel tarafından savaş uçakları dâhil 35 uçağın, 3 geminin, 37 helikopterin, 74'ü tank olmak üzere 246 zırhlı aracın ve 4.000'e yakın hafif silahın kullanılarak; Cumhurbaşkanına suikasta teşebbüs edilmiş, TBMM ve Cumhurbaşkanlığı Külliyesi başta olmak üzere birçok stratejik merkez bombalanmış, Başbakanın konvoyuna silahlı saldırı gerçekleştirilmiş, kalkışmaya karşı koyan güvenlik görevlileri ile sokaklara çıkan sivillere devletin silahlı kuvvetlerine ait bu uçak, helikopter, tank ve silahlarla saldırılarak 4'ü asker, 63'ü polis ve 183'ü sivil olmak üzere toplam 250 'den fazla kişi şehit edilmiş, 23'ü asker, 154'ü polis ve 2.558'i sivil olmak üzere toplam 2.735 kişi de yaralanmıştır.

15 Temmuz 2016 günü işlenen somut darbe teşebbüsü, TCK'nın 309. maddesinde sayılan amaçlara matuf zarar tehlikesi doğuran vahim eylemler vasfını aşarak, anayasal düzeni doğrudan ortadan kaldırma neticesine yönelmiş, örgütün ülke genelindeki organik bütünlüğünden ve etkinliğinden istifade edilerek planlanıp uygulanmış, neticesi ve başarısı eş zamanlı, senkronize hareketlere bağlı hukuki anlamda tek bir fiil olarak ortaya çıkmıştır. Bu nedenle örgütsel koordinasyon veya iştirak iradesi gereğince ve iş bölümü doğrultusunda bulunduğu mahal ve konumuna uygun, amaca hizmet eden ve katkı sunan icrai (ya da garantör olunan hallerde ihmali) harekette bulunarak bu suça iştirakin her halinin mümkün olduğunun kabulü gerekir.

TCK'nın 309. maddesinde düzenlenen suç bir somut tehlike suçu olduğundan suçun oluşması için ayrıca bir neticenin gerçekleşmesi aranmamaktadır. Bu itibarla sanığın amaca matuf eylemi ve/veya işlediği elverişli araç suç ile suçun konusu üzerinde meydana gelen somut tehlike arasında illiyet bağının bulunması gerekli ve yeterlidir. Suça teşebbüsün kabulü için aranan elverişli vasıtalarla cebri eylemlere başlanıp başlanmadığı araştırılırken ve vasıtanın elverişliliği takdir edilirken tek tek yapılan eylemlerle amaçlanan hedefler arasında doğrudan doğruya bağ kurmak yoluna gidilemez. Ancak her halükarda ülke genelinde gerçekleştirilmek istenen amaca matuf cebri/icrai fiilin, sanığın bulunduğu mahalde/sorumluluk sahasında da doğrudan doğruya ya da araç suçlar yönünden icrasına başlanması aranmalıdır. Sanığın bu icrai fiile yine icrai bir hareketle katılması mümkün olduğu gibi garantörlük yükümlülüğünü ihmal etmek suretiyle de iştirak edebileceği görülmektedir.

Şayet emrin konusu suç teşkil ediyorsa, Anayasanın 137/2 ve TCK'nın 24/3 maddeleri gereğince böyle bir emrin yerine getirilmesinden emri veren azmettiren, yerine getiren ise fail olarak sorumlu tutulacaktır (Dairenin 2017/1443-4758 sayılı kararı). Azmettirenin sorumluluğu, kanunda hazırlık hareketleri ayrıca suç olarak düzenlenmemişse failin eyleminin en azından teşebbüs aşamasına ulaşmasına bağlıdır. Konusu suç teşkil eden emirle azmettirilenden garantörlük yükümlülüğünü yerine getirmemesi isteniyorsa, eylemin teşebbüs aşamasına ulaşması için yasaklayıcı normun ihlaline yönelen icrai bir hareketin gerçekleşmesi, failin de neticeyi önleme hukuki yükümlülüğünü yerine getirmemesi gerekmektedir.

Sanığın müsnet suçların unsurları ve özel görünüm şekilleri, 15 Temmuz 2016 günü ülke genelinde yaşanan olaylar, Bölge Adliye ve İlk Derece Mahkemelerince sübutu kabul edilen somut olay çerçevesinde sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesine gelince:

İlk Derece Ve Bölge Adliye Mahkemelerince; sanığın eylemi, TCK 314/2. maddesi gereğince terör örgütü üyeliği kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Yukarıda ülke geneli itibariyle ayrıntılarına yer verilen ve derece mahkemesince sübutu kabul edilen olayın, devletin anayasal düzenini cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek amacıyla, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarınca, işgal ettikleri kamu görevinin verdiği yetkiye istinaden tasarruf etme imkanını haiz bulundukları devlete ait silah ve mühimmatı kullanarak gerçekleştirilen bir silahlı darbe teşebbüsü olduğunda ve bu kalkışmaya iştirak edenlerin eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 309, 311 ve 312. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturacağında kuşku yoktur.

Ancak ilgili bölümde açıklandığı üzere; aynı hukuki değerleri koruyan ve kapsamı itibariyle eylemlerin haksızlık muhtevasını tamamen ortadan kaldıran Anayasayı ihlal suçunun (TCK'nın 309. md.) tüm unsurlarıyla gerçekleştiği somut olayda sanıkların ayrıca, Türk Ceza Kanununun 311. ve 312. maddelerinde düzenlenen suçlardan cezalandırılmaları imkanı bulunmamaktadır.

Somut darbe teşebbüsü, TCK'nın 309. maddesinde sayılan amaçlara matuf zarar tehlikesi doğuran vahim eylemler vasfını aşarak, anayasal düzeni doğrudan ortadan kaldırma neticesine yönelmiş, örgütün ülke genelindeki organik bütünlüğünden ve etkinliğinden istifade edilerek planlanıp uygulanmış, neticesi ve başarısı eşzamanlı, senkronize hareketlere bağlı hukuki anlamda tek bir fiil olarak ortaya çıkmıştır. Bu nedenle örgütsel koordinasyon veya iştirak iradesi gereğince ve iş bölümü doğrultusunda bulundukları mahal ve konumlarına uygun, amaca hizmet eden ve katkı sunan icrai harekette bulunanların, icra aşamasına geçerek amaç suç yönünden somutlaştığında ve elverişliliğinde tartışma bulunmayan bu fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurdukları gözetilerek TCK'nın 37. maddesi kapsamında "doğrudan fail" olduklarının kabulünde zorunluluk vardır.

Somut olaya gelindiğinde;

Somut olaya gelindiğinde;

Dosya kapsamında alınan beyanlarda, sanığın 15.07.2016 tarihinde Çankaya polis merkezi amirliğinde emniyet amiri olarak görevli olduğunu, darbe teşebbüsü esnasında görevli polis memurlarının hizmet binasından çıkmaması ve destek için hizmet binasına gelen vatandaşların uzaklaştırılması yönünde talimat verdiğini, Dikimevi yönünden gelen tankın durdulması için müdahale eden ekiplerin telsizle destek istediklerini, bunun üzerine sanığın polis memurları ile tankın bulunduğu yere geldiklerini, burada polis memurlarının tankın üzerine çıkarak kapağı açmaya çalıştıklarını, ardından sanığın da tankın üzerine çıktığını, polis memurlarından ...'nun sanığa kapağın açılmadığını söyleyerek tankın içerisine önce gaz sıkmayı ardından da silahla ateş etmeyi talep ettiğini, sanığın her iki talebe de olumsuz cevap verdiğini, diğer polis memurlarının tankın kapağını açması üzerine polis memuru ...'nun içeride bulunan askerleri etkisiz hale getirmek amacıyla açık olan kapaktan içeri atladığını, atladığı esnada sanığın polis memurunun belinde bulunan tabancayı çıkarttığını, ayrıca karakolda bulundukları esnada silahların ve şarjörlerin kayıp olduğunu anlatmaları karşısında;

Sair deliller ve olay günü ortaya koydukları davranışlar itibariyle örgütsel faaliyet kapsamında işlenen anayasayı ihlal suçuna ilişkin planlama, hazırlık ve icra organizasyonundan haberdar olmak suretiyle darbeye teşebbüs suçunu sevk ve idare edenler tarafından verilen emirleri/görevleri kabullenerek, emir ve eylemin suç teşkil ettiği açıkça belli olmasına rağmen, verilen emir doğrultusunda, 15.07.2016 tarihinde emniyet amiri olarak görev yapan sanığın, yaşanan olaylara müdahale etmek isteyen polis memurlarının dışarı çıkmaması, destek için gelen vatandaşların uzaklaştırılması yönünde talimat verdiği, Dikimevi istikametinden gelen tankın mobese kameralarından görüldüğü, ardından söz konusu tanka müdahale eden polis memurlarının telsiz vasıtasıyla sanığın görevli olduğu karakoldan destek istediği, bunun üzerine sanığın polis memurları ile tankın bulunduğu yere gittiği, burada darbe

teşebbüsüne katılan tanka müdahale etmek isteyen polis memurunun tankın kapağının açılmaması üzerine sanığa gaz sıkmayı ve silah ile ateş etmeyi teklif etmesine rağmen sanığın bu talebe olumsuz cevap verdiği, kapağın açılması üzerine polis memurunun tankın içerisine girmeye çalıştığı esnada belinde bulunan tabancasını aldığı, sanığın darbe teşebbüsünün gerçekleştiğini görmesine rağmen eylemine devam ettiği göz önüne alınarak, eylemlerinin zarar tehlikesi açısından ortaya koyduğu katkı-önem derecesine göre eyleminin ”yardım etmek” olarak TCK'nın 39/2-c maddesi delaletiyle 309. maddesinde düzenlenen Anayasayı ihlal suçunu oluşturup oluşturmayacağı aleyhe temyiz bulunmadığından kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla tartışılarak hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucunda oluşa uygun ve hukuki olmayan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b)Kabul ve uygulamaya göre de;

aa)Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden İlk Derece Mahkemesi karar başlığında suç tarihinin "12.10.2016" yerine “15.07.2016” olarak yazılması,

bb)Örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanıklar hakkında sadece TCK'nın 58/9. maddesi gereğince tekerrür hükümleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Sanık ... yönünden;

a)Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına yazılacak müzekkere ile hakkında Anayasal Düzene Karşı İşlenen Suçlar Soruşturma Bürosunun 18.04.2017 tarih ve 2017/68532 sayılı soruşturması kapsamında ele geçirilen FETÖ/PDY emniyet mahrem yapılanmasına ilişkin dijital verilerin incelenmesi sonucunda düzenlenen bir veri inceleme raporunun olup olmadığı, var ise bu rapora dayanak teşkil eden gizli tanık Garson'un daha önce hakim huzurunda alınmış ifadesi ve delilin el konulmasına ilişkin hakimlik kararı getirtilmesi, yine UYAP'ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında bilgi ve beyan olup olmadığı, varsa aşama beyanların aslı veya onaylı suretlerinin temini ile tüm bu delillerin CMK'nın 217. madddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

aa)TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle, 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde; suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun olarak makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı gerekçe ile fazla ceza tayini,

bb)Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden İlk Derece Mahkemesi karar başlığında suç tarihinin "12.10.2016" yerine “15.07.2016” olarak yazılması,

cc)Örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanıklar hakkında sadece TCK'nın 58/9. maddesi gereğince tekerrür hükümleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Sanık ... yönünden;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık müdafiine 08.06.2020 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafinin bu kararı 30.06.2020 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz talebinin 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun geçici 1 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen durma süresinin uzatılması kararına göre süresinde olduğu belirlenmekle;

Sair temyiz itirazların reddine;

a)TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle, 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde; suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun olarak makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı gerekçe ile sanık hakkında fazla ceza tayini,

b)Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden İlk Derece Mahkemesi karar başlığında suç tarihinin "12.10.2016" yerine “15.07.2016” olarak yazılması,

c)Örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanıklar hakkında sadece TCK'nın 58/9. maddesi gereğince tekerrür hükümleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4276, Karar No: 2020/6042, Tarih: 22.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4276 E.  ,  2020/6042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan şirketin, alacaklısı olduğu ... isimli borçlu aleyhine yürütülen İstanbul 9. İcra Müdürlüğünün 2013/18592 Esas sayılı dosyasında Ankara 20. İcra Müdürlüğüne yazılan talimat üzerine 2013/183 talimat sayılı dosyanın açıldığı, bu dosyada 05/09/2013 tarihinde haciz işlemi yapılarak haczedilen malların sanığa icra kefili ve yediemin olarak teslim edildiği, haciz tutanağında sanığın icra kefili ve yediemin olarak beyan ve imzasının alındığı, kefaletin ve yedieminliğin hukuki ve cezai sorumluluklarının anlatıldığı, 16/01/2014 tarihinde haczedilen malların muhafaza altına alınması için borçlunun iş yeri adresine gidildiğinde başka bir şirketin çalışanlarının bulunduğu, borçlunun 4 ay önce adresten ayrıldığı ve haczedilen malların bulunmadığının görüldüğü, sanığa haczedilen malların İcra Müdürlüğüne teslim edilmesi hususunda yedieminlik muhtırası gönderildiği ancak buna rağmen haczedilen malların teslim edilmediği ve herhangi bir bilgi de verilmediği, sanığın savunmasında, haciz işlemi yapıldığı sırada iş yerinde çalıştığını, iş yeri sahipleri ile uzaktan akraba olduğunu, hacze gelen alacaklı vekilinin kendisine borca kefil olması durumunda eşyaları götürmeyecekleri bildirdiğini, kendisinin de işini kaybetmemek için borca kefil olduğunu, daha sonradan bu iş yerinden geçici süre ayrıldığını, bu dönemde hacizli malların iş yeri sahipleri tarafından satıldığının kendisine bildirildiğini, hacizli malları kendisinin kimseye satmadığını, iş yerinden kaçırmadığını savunduğunun anlaşılması karşısında; Ankara 20. İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Merkez Motor Makine San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14986, Karar No: 2010/22175, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14986 E.  ,  2010/22175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17009, Karar No: 2015/2616, Tarih: 25.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/17009 E.  ,  2015/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, yanlar arasında imzalanan hazır beton yapımı ve teslimi sözleşmesi gereğince, müvekkili tarafından imal edilen betonların muhtelif tarihlerde davalılara teslim edildiğini, buna karşılık olarak davalıların kısmi ödemede bulunduğunu, bakiye borcun teslim edilen malların ayıplı olduğu gerekçesiyle ödenmediğini, buna ilişkin olarak düzenlenen iade faturasının müvekkili tarafından kabul edilmeyerek davalılara iade edildiğini, faturalardan kaynaklı bakiye alacağın tahsili için davalılar hakkında başlatılan icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, 18.06.2012 tarihli ön inceleme duruşmasında davaya alacak davası olarak devam ettiklerini belirterek, 78.234,75 TL nin davalılardan faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının teslim ettiği betonların ayıplı olduğunu, bu nedenle davacıya iade faturası düzenlediğini, davacı yanca ... Teknik Üniversitesi'nden alınan raporun kabul edilmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, taraflar arasındaki sözleşme gereği sipariş edilen betonun davalılara teslim edildiği, teslim edilen betonun yol betonu olarak kullanıldığı, betonun imali ve nakdi kadar yerleştirilmesi, serilmesi, sıkıştırılması ve daha sonra sulanması ve bakımınında betonun mukavemetini etkileyen önemli unsurlar olduğu, betonda meydana gelen derin çatlaklar nedeniyle tarafların %50 oranında kusurlu oldukları, betondaki ayıbın gizli ayıp niteliğinde olduğu, davalıların yasal süresinde ayıp ihbarında bulunduğu, muhafaza edildiği bildirilen betondan numune alınarak yeniden laboratuvar incelemesi yapılmasının bu aşamada davaya herhangi bir yarar sağlamayacağı, zira aradan çok uzun zaman geçmiş olması ve muhafaza koşullarının bilinmemesi nedeniyle yeniden yapılacak incelemenin doğru sonuç vermeyeceği, tarafların dosyaya sunmuş oldukları raporların yeterli görüldüğü tarafların kusur oranları göz önüne alındığında davacının 31.617,37 TL talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 31.617,37 TL nin dava tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan yasal faiz oranları uygulanmak suretiyle hesaplanacak faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık satım akdine konu C- 35 ve C-25 hazır betonun ayıplı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Taraflarca dosyaya sunulan .... Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Maden Mühendislik Bölümü ile.... İnşaat Fakültesi tarafından düzenlenen laboratuvar raporları arasında beton basınç dayanım değerleri arasında büyük farklar olduğu gibi raporlarda ayıp konusunda herhangi bir açıklığa yer verilmemiştir. Yargılama sırasında alınan ve sadece dosya kapsamı gözetilerek hazırlanan raporda ise, “...betonda meydana gelen derin çatlakların betonun bakımı, sulaması ve korunmasında eksiklikler olduğunu gösterdiği, gerek laboratuvar raporları arasındaki önemli fark ve gerekse betonun imalinde ve betonun yerleştirilmesi, bakımı ve korunmasındaki hatalar nedeniyle tarafların söz konusu olayda %50 oranında kusurlu oldukları” belirtilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümüne elverişli olmadığı gibi anılan rapora da davalılar vekili tarafından gerekçeleri gösterilmek suretiyle itiraz edilmiştir.

Bu durumda mahkemece, dava konusu hazır betondan numune temin edilerek uzman bilirkişi eliyle numuneler üzerinde inceleme yaptırılıp, davalıların itirazlarını karşılayacak ve Yargıtay denetimine elverişli yeni bir rapor alınarak, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, ayıp olgusu açıklığa kavuşturulmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/7181, Karar No: 2025/7892, Tarih: 12.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/7181 E.  ,  2025/7892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1275 E., 2024/2154 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/465 E., 2024/217 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk