muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/15052, Karar No: 2019/777, Tarih: 21.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/15052 E.  ,  2019/777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 05/01/2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 21/01/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10479, Karar No: 2014/15285, Tarih: 09.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10479 E.  ,  2014/15285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2010/219-2012/1092

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.11.2012 tarih ve 2010/219-2012/1092 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.10.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. O.. Ç.. ile davalı vekili Av. E.M.dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin K. Pendik E-5 Şubesi ile 2001 yılı sonu itibariyle çalışmaya başladığını ve ... CİF müşterisi olduğunu K.A.Ş'nin geçen zaman zarfında Yapı Kredi Bankası ile birleştiğini davalı bankada gerek Türk Lirası gerek döviz hesabı olmak üzere birden fazla mevduat hesabı açıldığını ve gerek Türk Lirası gerekse döviz ve dövize endeksli Türk Lirası olmak üzere krediler kullandığını 2009 yılında şirket hesaplarının incelenmesinde, davalı banka hesaplarında kredi kullanımında ve geri ödemelerinde uygunsuzluk gözlenmesi üzerine davalı bankaya 04/09/2009 tarihinde müracaat ile ilk açılış tarihi itibariyle hesap özetlerinin kredi sözleşme örneklerinin tasdikli örneklerinin talep edildiğini, davalı bankanın 16/10/2009 tarihli cevabi yazıları ve ekindeki dosya ile hesapların hesap ekstrelerinin, kredi ekstrelerinin limit artırım ile birlikte .. nolu toplam 628,130 EURO bedelli dövize endeksli TL ...nolu hesaptan 1303575 EURO bedelli döviz .. nolu hesaptan toplam 769.223.532 TL bedelli TL sözleşme örneklerini sunduğu, sadece bankanın sunmuş olduğu bu kayıtlar üzerinde yapmış oldukları inceleme de TL, döviz ve döviz endeksli TL olmak üzere birden fazla kredi kullandırıldığını, bu kredilerin yukarıda belirtilen 3 esas sözleşmeye bağlı limit artırımı yolu ile tatbik olunduğunu ve tüm kredi sözleşmelerine ilişkin olmak üzere faiz hesaplamalarının yasal mevzuattan kaynaklanan kesintilerin kur tatbikatında özellikle dövizin düşmüş olduğu dönemlerde sözleşmeler ve mevzuata aykırı olarak hesaplamalar yapıldığını, tahsilatlar yapıldığının gözlendiğini, bu haliyle davalı bankanın müvekkilini zarara uğrattığını ileri sürerek, davalı banka nezdindeki ... nolu müşteri hesabı adı altında mevcut tüm mevduat ve kredi hesapları incelenmek suretiyle müvekkilinin zararının tespit edilmek suretiyle şimdilik 10.000,00 TL zararın davalıdan en yüksek kredi faizi uygulanmak suretiyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın davacı şirketin banka nezdinde kullanmış olduğu tüm kredi sözleşmeleri, hesapları ve ödemeleri gösteren belgelerden açıkça görüleceği gibi bankacılık mevzuat hükümleri ve sözleşmeye uygun davrandığını, mevzuat hükümlerine göre TCMB'ye bildirdiği kredi faiz oranlarından temerrüt tarihinde yürürlükte olan en yüksek kredi faiz oranına ve bu oranın %50 ilavesi ile temerrüt faizi ödemeyi kabul ettiğini, müvekkilinin banka kayıtları incelendiğinde taraflar arasındaki sözleşmeye ve bankacılık mevzuatına uygun hareket ettiğinin tespit edileceği davacı tarafın davasının haksız ve yersiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, banka ile müşteri arasında akdedilmiş bulunan Genel Kredi ve Teminat Sözleşmesi'nin 36. maddesine göre, bankanın döviz kurundaki düşme nedeniyle doğacak zararını garanti altına aldığı, bundan bankacılık mevzuatına ve hukuka ahlaka aykırı bir durumun olmadığı, bu hüküm olmadığı takdirde döviz kurlarının düşmesi nedeniyle kredi veren bankanın zarara uğrayacağı ve tüm müşterilerinin aynı durumda olması halinde de bu zararın telafi edilemeyeceği, önceden böyle bir hüküm konmasının bu nedenle hukuka aykırı olmadığı ve davacının tacir olması nedeniyle sonuçlarını öngörüp katlanması gerektiğinden davacıyı bağlayıcı olduğu, yapılan hesap sonucu davacının sadece 630 TL alacağı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 630 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, banka kredi sözleşmesinden kaynaklanan istirdat istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, banka kredi sözleşmesinden kaynaklanan istirdat istemine ilişkindir.

Dosya içinde mevcut bilirkişi raporunda, taraflar arasında düzenlenen sözleşmelere ek olarak, davalı tarafça kullandırılan döviz kredilerinin geri ödemeleri sırasında kurlardaki düşüşe karşı önlem olarak TL bazlı geri ödemenin sözleşme tarihindeki kurdan düşük olarak hesaplanamayacağı yönünde kayıt konulduğu, bu kapsamda yapılan hesaplama doğrultusunda, davalı bankanın kabule konu miktar kadar fazladan tahsilat yaptığının belirlendiği belirtilmişse de; davacı tarafça sunulan temyiz dilekçesi içeriği itibari ile esasen davaya konu sözleşmelerin eki mahiyetindeki bu hükmün davacı tarafça da benimsendiği ancak davacı vekili tarafından, hesaplamanın ilgili ek hüküm gereğince yapılmadığının ileri sürüldüğü anlaşılmaktadır. Nitekim bilirkişi tarafından yapılan hesaplamada, davacı şirket kredi geri ödemelerinin tutarı, davalı banka satış kuru ile Merkez Bankası satış kuru değerlendirilmek suretiyle hesaplanmıştır. Oysa ki; değinilen ek madde hükmü içeriğinde, kredi geri ödeme tarihindeki banka döviz satış kurunun, kredi kullanım tarihindeki banka alış kurunun altında olması halinde, banka alış kurunun esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece, davalı bankanın ilgili döviz alış ve satış kurları belirlenerek, değinilen ek madde uyarınca tahsilat yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1571, Karar No: 2018/3865, Tarih: 07.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1571 E.  ,  2018/3865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanıklar ... ve ...’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 87/1-c, 87/son ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... yönünden cezanın 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine, sanık ... yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 23/06/2014 tarihli ve 2013/388 Esas, 2014/272 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 23.01.2018 tarih ve 2017/11677 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.02.2018 tarih ve 2018/8503 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanıkların haklarında kasten yaralama ve tehdit suçlarından açılan kamu davası sonunda verilen kısa kararda kasten yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine karar verildiği, ancak gerekçeli karar yazımında sehven hüküm kısmında farklı bir suçtan bahsedilerek sanıkların hırsızlık suçundan beraatlerine karar verildiğinin yazıldığı ve bunun üzerine 04/11/2014 tarihli ve 2013/388 Esas ve 2014/272 sayılı ek kararın yazıldığı anlaşılmış ise de söz konusu ek kararın yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/10/1987 tarihli ve 1987/8-361-458 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu takdirde kısa kararın geçerli olacağı esas alınarak;

1) Kısa kararda, sanıkların kasten yaralama ve tehdit suçlarından cezalandırılması yönünde hüküm kurulması gerekirken gerekçe kısmıyla da çelişki oluşturacak şekilde sanıkların hırsızlık suçundan beraatlerine karar verilmesinde,

2) Sanıklar hakkında tehdit suçundan da dava açıldığı ve Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasında sanıkların tehdit suçundan da cezalandırılması talep edildiği halde, tehdit suçu nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulmamış olmasında,

3) Kısa kararda sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde uygulama yeri olmadığı ve esasen de uygulanmadığı halde, 5237 sayılı Kanun’un 87/son maddesine yer verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

3) Kısa kararda sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde uygulama yeri olmadığı ve esasen de uygulanmadığı halde, 5237 sayılı Kanun’un 87/son maddesine yer verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianamede talep edilmediği halde, sanıklara 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin sanıklar aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması hususunun da kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesine; 07.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10317, Karar No: 2014/8516, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10317 E.  ,  2014/8516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10781, Karar No: 2016/10505, Tarih: 11.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10781 E.  ,  2016/10505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 6. Asliye Hukuk ve ... 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

... 6. Asliye Hukuk Mahkemesince; vedia sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığın TTK'nın 4. maddesi uyarınca mutlak ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince ise davalının tacir sıfatının bulunmadığı, davalının ticari işletmesinden kaynaklanmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur

Somut olayda davacı vekili, müvekkili şirkete ait .... plakalı aracın, davacı şirketin borcu nedeniyle haczedilerek davalının yediemin deposuna konulduğunu, burada aracın hasar görmesi sebebiyle hasar bedelin tahsili için başlattıkları icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptalinine karar verilmesini talep etmiştir.

6102 sayılı TTK'nın 4/1-c maddesi uyarınca saklama (...) sözleşmesinden kaynaklanan davalar ticari nitelikte davalardır. Dava konusu somut olayda yedieminlik işi, davalının ticari işletmesi ile ilgili olup; davacının da bir limitet şirket niteliğinde tacir sıfatında olmasına göre davanın ticari nitelikte olduğu kabul edilerek, uyuşmazlığın ticaret mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/11/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12399, Karar No: 2006/14649, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12399 E.  ,  2006/14649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.4.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.2.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve dahili davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacıya ait 1426 parsel lehine 1423 parsel aleyhine geçit hakkı kurulması istemi ile açılmış, 1427 parsel maliki davaya dahil edilmiştir.

Davalılar davanın reddini istemişler, mahkemece geçit alternatifleri tesbit edilmiş en uygun alternatif üzerinde bulunan parsel malikleri davada yer almadığından, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili ve vekalet ücreti yönünden dahili davalı vekili temyiz etmiştir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Geçit hakkı istemine ilişkin dava üzerinde davacının mutlak tasarruf

yetkisi bulunmamaktadır. Davacı genellikle subjektif arzularına uygun güzergahtan yol verilmesi için dava açmakta ise de, uygun güzergah değerlendirilmesinin objektif esaslara göre mahkemece yapılması gerekir. Somut olayda da böyle bir değerlendirme yapılmış tüm alternatifler tesbit edilmiştir. Davanın niteliği gereği, değerlendirilmeye alınacak tüm alternatif parsel maliklerinin harçlı dilekçe ile davaya katılmaları veya davacıya ayrı bir dava açması için yeterli süre verilerek bu dava ile birleştirilmesi sağlanarak üretilen alternatiflerden en uygunu üzerinden geçit kurulması yerine pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir. Bozma nedenine göre dahili davalı vekilinin temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, 7.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3095, Karar No: 2013/24645, Tarih: 31.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/3095 E.  ,  2013/24645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığınıbozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdur ...'in soruşturma aşamasındaki 16.10.2011 tarihli ifadesi ile ...'in 04.10.2011 tarihli ifadesine göre; olayın gece sayılan saat 01.45 ile sanığın yakalandığı 04.00 saatleri arasında meydana geldiği ve sanığın mağdura ait evden ekonomik değeri olan araç ruhsatı, deri cüzdan ve cüzdanın içinde bulunan kredi kartları ile öğrenci kimliğini çaldıktan sonra, devriye görevi yapan polislerin sokakta sanığın elinde mağdura ait cüzdan ve araç ruhsatını görmeleri üzerine nereden aldığını sorduklarında, mağdurun herhangi bir başvurusu olmadan suça konu eşyaları çaldığı yeri söyleyerek, mağdura ulaşılarak iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 1681/ maddelerinde düzenlenen tamamlanmış hırsızlık suçu ile TCK'nın 116/4 maddesinde düzenlenen geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu gözetilmeden; yazılı şekilde hırsızlık suçundan aynı Kanunu 142-1-b, 35/2, maddeleri konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise 116/4 maddesi uyarınca uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/959, Karar No: 2012/2702, Tarih: 09.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/959 E.  ,  2012/2702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen şikayet sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 18.10.2011 gün ve 2011/812 esas 2011/1162 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde 1. sıranın davalı bankaya ait takip dosyalarına verildiğini, açtığı tasarrufun iptali davasında verilen ihtiyati haczin dikkate alınmadığını, şikayet olunan banka ipoteğinin anapara ipoteği olması nedeniyle satış bedelinden ... 10. İcra Müdürlüğü’nün 2009/13985 sayılı dosyasına pay ayrılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, dava dışı borçlunun taşınmazına konulan ipoteğin kefalet borçlarına da şamil olduğunu, dava dışı borçlunun kefalet borcu nedeniyle ... 10.İcra Müdürlüğü’nün 2009/13985 sayılı dosyasında takip yapıldığını ve ipotek kapsamında kaldığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, dava dışı borçlunun şikayet olunana verdiği ipotek senedinde hem karz ipoteği hem de kefilliğinden kaynaklanan borçlar için teminat ipoteği tesis etmesinin yasalara aykırı olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine daire verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 18.10.2011 tarih, 2011/812 E. 1162 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366. Maddesi ve HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10980, Karar No: 2015/9280, Tarih: 24.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/10980 E.  ,  2015/9280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, davalının zeminaltı otoparkı yapımından kaynaklanan yeralıt kablolarının naklinin gerçekleştirilmesi nedeniyle deplase bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Aynı mahiyetteki bir davanın temyiz incelemesi Yargıtay 4. Hukuk Dairesince (2013/1456 Esas) yapılmıştır.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5995, Karar No: 2018/200, Tarih: 11.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/5995 E.  ,  2018/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/01/2015 gün ve 2014/1097-2015/67 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/01/2016 gün ve 2015/13016-2016/835 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle haksız fiile dayalı tazminat davasına ilişkin Taşova Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/252 Esas-2007/100 Karar sayılı kararına istinaden müvekkilinin icra dosyasına 21.819,25 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın taraflar arasında imzalanan "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin" akdedildiği tarihten önceki döneme isabet ettiği, sözleşmeye göre davacının davalıdan rücuen talepte bulunabileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 17.049,25 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11/01/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.