muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5620, Karar No: 2018/13502, Tarih: 21.06.2018

Davacının 1000485 sicilli işyerinde çalıştığı hizmet dökümünden görünen tarih aralığında hangi işverenlerle/şirketlerle hizmet alımı yapıldığı davalı Bakanlık'tan sorulmalı, bildirilecek işverenlerde/şirketlerde yukardaki hususlar aynen Mahkeme tarafından sorulmalıdır. Davacının 1000485 sicilli işyerinde çalıştığı hizmet dökümünden görünen tarih aralığı Mahkeme tarafından bu konularda yazılacak müzekkerelere yazılmalıdır.

Bozma konularından olan, hizmet döküm cetvelinde çalışma bildirimi olmayan günler bakımından, bozma sonrasında dinlenen tanık A.T. "Davacı çalıştığı süre boyunca benim hatırladığım kadarıyla 2012 yılında ihale alan şirketler arasındaki anlaşmazlık nedeniyle kısa sürelerle çalışması olmamıştır anlaşmazlık çözüldüğünde tekrar çalışmaya başlamıştır ancak bu sürede herhangi bir çalışması olmamıştır ve sigortası da yatmamıştır. Bu sürelerde davacının kendisinin işten çıkması söz konusu değildir. Ayrıca davacıya askerlerin gidiş geliş sürecinde oluşan devre boşluklarında da giriş çıkış işlemi yapılıyordu devre boşluklarında tekrar başlatılıyordu” yönünde beyanda bulunmuştur. Hizmet döküm cetvelinde 21 Mayıs - 16 Haziran 2012 tarihleri arasında çıkış-giriş arasındaki dönem bozma sonrasında dışlanmış ise de hizmet döküm cetvelinde giriş-çıkış olmamasına rağmen kod 21 ile primi ödenmeyen günler de bulunmaktadır. Bozma öncesinde dosyaya birkaç ücretsiz izin talepli davacıya atfen imza içeren dilekçe fotokopileri verilmiştir. Bu belgeler büyük ölçüde kod 21 ile primi ödenmeyen günlere uymaktadır. Bilirkişi raporundaki hesaplamadan kod 21 ile eksik ödenen primlerin ve ücretsiz izin talepli dilekçelerin değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Neticeten, bu ücretsiz izin talepli dilekçeler, kod 21 ile eksik prim ödemeleri davacı asil bizzat duruşmaya celbedilerek bu tarihler kendisine mahkeme tarafından açıklanarak ve bu ücretsiz izne dair dilekçeler davacı asile Mahkeme tarafından gösterilerek açıklamaları alınmalı, hizmet süresi bakımından belirtilen bu eksik prim ödeme günleri irdelenmelidir.

Yukarda belirtilen hususların davalı Bakanlık'a sorulacak olanları, ilk bozma sonrasında bu konuda bir açıklama yapmamış olan davalı vekilinden değil, bizzat ve doğrudan davalı Bakanlık'tan sorulmalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8541, Karar No: 2015/2626, Tarih: 10.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/8541 E.  ,  2015/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.08.2010 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 31.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya İçeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/962, Karar No: 2013/10072, Tarih: 16.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/962 E.  ,  2013/10072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.04.2012 tarih ve 2012/91-2012/142 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kullandığı kredilere karşılık ipotek vererek bu şirketin nakit ihtiyacını giderdiğini, karşılığında da şirket yetkilisi olan davalı ... tarafından müvekkiline ileri vadeli teminat çeki verildiğini, krediler ödenmeyince müvekkilinin elindeki çeke güvenerek ipotek veren sıfatıyla kredi borçlarını ödediğini, müvekkilinin elindeki 200.000,00 TL’lik çekin ödenmemesi üzerine icra takibi başlattığını, davalı şirketin çekteki imzanın şirket yetkilisi ...a ait olmadığını iddia ederek takibe itiraz ettiğini, ... 5. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2009/443 E. sayılı dosyasında çekteki imzanın davalı ...'a ait olduğunun belirlendiğini, dava konusu çekin şirketin kullandığı kredilere sağlanan ipoteğin teminatı olarak verilmesi nedeniyle çek bedelinden davalı şirket ve imza sahibi davalı ...'ın sorumlu olduğunu ileri sürerek, 200.000 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin şirketi temsil yetkisini 2006 yılında ...'a devrettiğini, dava konusu çekin davalı şirkete ait olduğunu, müvekkili tarafından 2005 yılında bir ödeme için imzalanarak bırakıldıktan sonra çalındığını, çek koçanına da iptal notu düşüldüğünü, davacının ise 2009 yılına kadar çeki saklayarak alacağı bulunmadığı halde kendi adına doldurup takibe koyduğunu, aleyhinde güveni kötüye kullanmak suçundan şikayette bulunduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu çeke imza attığı sabit olan davalı ...'ın söz konusu çekten dolayı davacıya karşı sorumlu olduğu, çekin düzenlenme tarihi 05.03.2009 tarihi olup, uygulamada ileri tarihli çek (vadeli) düzenlenmesi mümkün ise de çekin ileri tarihli düzenlendiğinin dosya içeriği ile sabit olmadığı, çekin keşidecisi olan davalı şirketi 01.02.2006 tarih ve 2 nolu şirket ortaklar kurulu kararı ile davalı ...'ın temsil etme yetkisinin kaldırılıp dava dışı ...'ın temsile yetkili kılındığı, davalı şirketin yetkisiz kişi tarafından tanzim edilen bu çeki benimsediği veya örtülü olarak icazet verdiği yönünde dosyada bilgi bulunmadığı, davalı şirketi temsile yetkisi olmayan ...'ın dava konusu çek dışında başka çeklerle veya işlemlerle şirketi temsil edip, daha sonra da şirketin buna fiilen onay verdiği yönünde delil de sunulmadığı, davacının davalı şirketin temsilcisini bilebilecek durumda olduğu gerekçesiyle davanın ... yönünden kabulü ile 200.000,00 TL'nin faizi ile birlikte anılan davalıdan tahsiline, davalı şirket yönünden sabit olmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ipotek veren sıfatıyla davacının davalı şirketin kredi borcunu ödedikten sonra teminat olarak verildiği iddia edilen çeke dayalı olarak davalı kredi borçlusu şirket ile o tarihte yetkili temsilcisi olduğu belirtilen davalı ... aleyhine açılan alacak davasıdır. Mahkemece, çek üzerindeki imzanın keşide tarihindeki yetkili temsilciye ait olmadığı gerekçesiyle davalı şirket yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Ancak mahkemece, davacının ipotek vermesi nedeniyle davalı şirketin kredi borcunu ödediği ve bu nedenle alacaklı olduğu iddiası üzerinde hiç durulmamış, bu konuda herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Davacı tarafından delil olarak dosyaya ibraz edilen hesap kat ihtarlarından davacının, davalı şirket yararına taşınmazında ipotek tesis ettiği anlaşılmaktadır. Davacının dava dışı Akbank A.Ş.’ye 68.998,90 TL ve TEB A.Ş.’ye 85.000 TL ödeme yaptığına dair makbuzlar da davacı tarafından delil olarak dosyaya ibraz edilmiştir. Bu durumda mahkemece, davacının bu iddiası üzerinde durularak anılan bankalardan kredi sözleşmeleri, ipotek belgeleri ve diğer ilgili belgeler celp edilip, davacının ipotek verdiği kredi borcu nedeniyle davalı şirketin ne miktar borcunun davacı tarafından ödendiği sorulup tespit edilerek ve gerektiğinde banka kayıtları üzerinde de inceleme yaptırılarak ipotek nedeniyle davacı tarafından yapılan bir ödeme olduğu taktirde bu miktar için davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken çekteki imzanın yetkili temsilciye ait olmadığı gerekçesiyle şirket yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21716, Karar No: 2017/27746, Tarih: 04.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/21716 E.  ,  2017/27746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirketin İzmir şubesinde satış elemanı olarak 13.05.2003 tarihinde çalışmaya başladığını, 30.03.2012 tarihinde iyiniyetle ihbar öneli vererek iş akdini haklı nedenle feshettiğini, 31.03.2012 tarihinde ihtarnamenin davalıya tebliğ edildiğini, 02.04.2012 tarihinde iş için kullandığı, cep telefonu, araba, notebook, fotoğraf makinesi kredi kartı gibi araç ve gereçlerin elinden alınarak odasının değiştirildiğini, 28.05.2012 ihbar önelinin bitim tarihine kadar iş vermeksizin bir an önce ayrılması için baskı uygulandığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, mobbing nedeniyle manevi tazminat ve fazla çalışma alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iddiayı kabul anlamına gelmemek üzere zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının 30.03.2012 tarihinde istifa ettiğini, sonrasında ise farklı tarihlerde ihtarnameler göndererek iş akdini haklı sebepe feshettiğini bildirerek kıdem tazminatı talep ettiğini, işten ayrılmasından hemen sonra ise 11.06.2012 tarihli ihtarname ile yaş dışında emeklilik koşullarının gerçekleştiğinden bahisle kıdem tazminatı talep ettiğini, davacının başka bir işyerinde çalışmak için kendisi istifa ettiğini, davacının 30.03.2012 tarihinde istifa iradesini ortaya koyduktan sonra kendisine mobbing uygulandığını iddia etmesinin olağandışı olup haksız kazanç elde etmeye yönelik olduğunu, davacının müdür sıfatıyla üst yönetici olarak çalışması nedeniyle fazla mesai talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işyerinden istifa ederek ayrıldığı ve maaş+prim usulüyle çalıştığı, fazla mesai iddialarının ispatlanamadığı gerekçesiyle kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti talebinin reddine, davacının işle ilgili kullandığı araç ve gereçlerin geri alınıp, boş bir oda ve masada iş verilmeksizin oturtulması ve psikolojik baskı uygulanmasında dürüstlük kuralına aykırı davranıldığı kanaatiyle manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının işyerinde psikolojik tacize maruz kalıp kalmadığı ve bu durumun manevi tazminatı gerektirip gerektirmediği konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının işyerinde psikolojik tacize maruz kalıp kalmadığı ve bu durumun manevi tazminatı gerektirip gerektirmediği konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çağdaş iş hukuku bir taraftan uluslararası sözleşmeler, diğer taraftan Avrupa normları işçinin huzur içerisinde işini görmesi, emeğinin karşılığını alması, çalışma ilişkisinin, karşılıklı güvene dayanan tam bir uyum içerisinde olmasını amaçlamıştır.

İşyerinde psikolojik taciz (mobbing) çağdaş hukukun son zamanlarda mahkeme kararlarında ve öğretide dile getirdiği bir hukuki kurumdur. Örneğin Alman Federal İş Mahkemesi bir kararında işçilerin birbirine sistematik olarak düşmanlık beslemesi, kasten güçlük çıkarması, eziyet etmesi veya bu eylemlerin işçinin başta işveren olmak üzere amirleri tarafından gerçekleştirilmesi olarak tanımlanmıştır. (BAG, 15.01.1997, NZA. 1997) Görüleceği üzere işçi, bir taraftan diğer işçiye, diğer taraftan işverene karşı korunmaktadır. İşçinin anlattığı mobbing teşkil eden olayların tutarlılık teşkil etmesi, kuvvetli bir emarenin bulunması gerekmektedir. Kişilik hakları ve sağlığın ağır saldırıya uğraması mobbingin varlığını tartışmasız ortaya koyar.

Öte yandan ispat kurallarının zorlanan sınırları usul hukukunda yeni arayışlara yol açmıştır. Emare bu anlayışın bir sonucudur. Olayların tipik akışı, tecrübe kuralları göz önüne alındığında varılacak sonuçla ispat gerçekleşir. Başka bir anlatımla bu ilk görünüş ispatıdır. (Üstündağ, Saim:Medeni Yargılama Hukuku B.6, İstanbul 1997 ;sh.622)

Psikolojik taciz (mobbing) kavramı, işyerinde bireylere üstleri, eşit düzeyde çalışanlar yada astları tarafından sistematik biçimde uygulanan her tür kötü muamele, tehdit, şiddet, aşağılama vb.. davranışları içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, istifa iradesini ortaya koyduktan sonra işle ilgili araç ve gereçlerin elinden alınıp, boş bir oda ve masada iş verilmeksizin bekletildiğini ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile manevi tazminata hükmedilmiştir.

Dosya kapsamından, mobbingin yukarıda açıklanan unsurlarının bulunmadığı, bu nedenle davacının kişisel haklarının ihlal edildiği veya saldırıya uğradığı, sağlığını bozan veya onur kırıcı herhangi bir davranışa uğradığının somut ve inandırıcı delillerle ortaya konmadığı, 30.03.2012 tarihinde fesih iradesini ortaya koyan davacıdan işverence zimmeti ve bazı yetkilerinin alınmasının doğal karşılanması gerektiği, bu davranışların yapılmasının mobbing olarak değerlendirilemeyeceği bu nedenle manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2616, Karar No: 2018/71, Tarih: 17.01.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/2616 E.  ,  2018/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi kapsamında hatalı olarak yapıldığı ileri sürülen estetik müdahaleden kaynaklanan maddi ve manevi tazminata ilişkin olup, mahkemece maddi tazminatın reddine, manevi tazminatın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının karnında biriken yağlarını estetik müdahale ile aldırmak için davalı ile anlaştığı, davacının; 3.000,00 TL bedel ödeyerek 13.05.2011 tarihinde Özel ... Hastanesi'nde ameliyat olduğunu, ameliyat sonrası davalının, davacıya dikiş izlerinin ve yağ alma sonucu karın bölgesinde olan deformasyonun 6 ayda geçeceğini, 6 ay sonra yapılan işlemin tam olarak sonuç vereceğini beyan ettiğini, davacının geçirdiği operasyon sonucu göbek deliğinin yok olduğunu, göbek deliğinin olması gereken yerden sürekli iltihap aktığını, dikiş izlerinin olması gereken yerden yukarıda kaldığını, göbeğinde yamuk bir görüntü olduğunu buna rağmen davalının ikinci operasyonu yapmadığını, yapmak için para istediğini beyan ederek 8.000,00 TL maddi ( 3.000,00 TL davalıya ödenen ameliyat ücreti, 5.000,00 TL oluşan hasarın tekrar ameliyatla giderilmesi için gereken bedel) 15.000,00 TL manevi tazminatın 13.05.2011 tarihinden işleyecek yasal faizi tahsilini talep etmiştir. Davalı ise davacıya isteği doğrultusunda hastane ortamında karın germe, bel bölgesine liposuction, basen ve bacak iç bölgesine liposuction uygulandığını, ameliyatın sorunsuz bir şekilde gerçekleştirildiğini, ameliyat sonrası gerekli bakımların davalı tarafından yerine getirildiğini, ancak davacının ameliyat sonrası gereken dikkati göstermediği, davacının 7 ay sonra gelerek işlemi beğenmediğini parasını iade istediğini veya tekrar ücret ödemeden yeniden ameliyat

olmak istediğini belirttiğini, tüm işlemleri usulüne uygun dikkat ve özenle yaptığını, bu durumun ameliyatın olağan sonuçları olduğunu, kusurunun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davalının, davacıyı komplikasyonlar konusunda aydınlatma görevini yeterince yerine getirmediğini kabul ederek, 4.500,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

olmak istediğini belirttiğini, tüm işlemleri usulüne uygun dikkat ve özenle yaptığını, bu durumun ameliyatın olağan sonuçları olduğunu, kusurunun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davalının, davacıyı komplikasyonlar konusunda aydınlatma görevini yeterince yerine getirmediğini kabul ederek, 4.500,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Davaya dayanak yapılan maddi olgu, karın bölgesinin estetik ameliyat yapılmak suretiyle istenilen ve kararlaştırılan biçime uygun güzel bir görünüm kazandırılmasıdır. Varılmak istenilen sonucun ve buna dayalı olguların hukuki nitelendirilmesi yapıldığında ise, yanlar arasında BK'nın 355 ve devamı (TBK'nın 470 ve devamı) maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinin bulunduğu, dolayısıyla uyuşmazlığın eser sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği açıktır.

Eser sözleşmelerini, diğer iş görme sözleşmelerinden ayıran önemli hususlardan birisi de sonuç sorumluluğu, yani tarafların iradeleri doğrultusunda yüklenici tarafından bir sonucun meydana getirilmesi taahhüdüdür. Burada, vekâlet akdindeki gibi sonuç taahhüt edilmeksizin sadece bir işin görülmesi taahhüdü bulunmamakta, bir eserin-sonucun yaratılıp teslim edilmesi borcu altına girilmektedir. Bu borcun altına giren taraf, yani yüklenici, BK'nın 356/1. (TBK'nın 471/1) maddesi ve işin mahiyeti gereği, işi sadakat ve özenle yerine getirmek zorundadır. Sadakat borcu, yüklenicinin iş sahibinin yararına olacak şeyleri yapma ve ona zarar verecek her türlü eylemden kaçınması anlamını taşır.

Eser yüklenicinin sanat ve beceriyi gerektiren, bir emek sarfı ile gerçekleştirilen sonuçtur. Yüklenicinin eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmesi, davalı yüklenicinin hem sadakat hem de özen borcunu kapsar. Burada belli bir sonucun ortaya çıkması amaçlanır. Meydana getirilen eserin iş sahibinin beklentisini karşılamaması halinde sözleşmedeki yarar dengesi iş sahibi aleyhine bozulmuş olur. Bu bakımdan eserin fen ve sanat kurallarına uygun, iş sahibinin beklentilerini karşılar özellikleri taşıması aranır. Aksi halde eserin ayıplı olduğu kabul edilir. Ayıplı eseri meydana getiren yüklenici ise ortaya çıkan ayıp ve eksiklerden ayıba karşı tekeffül borcu nedeniyle sorumludur.

Yüklenici hangi yöntemi kullanırsa kullansın eserin ayıpsız olarak ortaya çıkması gerekir. Eser sözleşmesi hükümlerine göre, davalı doktorun yükümlülüğü taahhütlerine, tıbbın gereklerine ve iyiniyet kurallarına uygun şekilde estetik ameliyatı gerçekleştirmek, davacının yükümlülüğü de bedeli ödemektir. Davacı, davalı doktorun yükümlülüklerini yerine getirmediği, taahhütlerine ve tıbbın gereklerine uygun ameliyat yapmadığı, estetik amaçlı ameliyatın başarısız olduğunu iddia ederek bu davayı açmıştır. Davanın dayanağını TBK'nın 475. maddesi oluşturmaktadır.

Eser sözleşmesinin niteliği gereği sonucu garanti edildiği gözönüne alındığından davacıda oluşan komplikasyonların düzeltilmesi için davalının ekstra bedel istemesi doğru değildir. Bu nedenle bu giderim bedellerinin davalı tarafından karşılanması zorunludur.

02.03.2015 tarihi Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu raporlarında "deri fazlalıklarının ve fistülün cerrahi girişim ile düzeltilebileceği" belirtilmiş ve 03.07.2015 tarihli plastik ve rekonstrüktif cerrahi uzmanı tarafından hazırlanan rapora göre davacıya skar revizyonu ameliyatı ile diğer işlemler için 4.500,00 TL masraf oluşabileceği hesaplanmıştır. Mahkemece bu miktar üzerinden davanın kabulü gerekirken maddi tazminat isteminin reddi uygun olmamıştır.

Kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 278,20 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 17.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.