muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/156, Karar No: 2010/225, Tarih: 09.11.2010

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde;

Bazı kişilerin Afyonkarahisar İlinde piyasaya sahte para sürdüğüne ilişkin olarak yapılan ihbar üzerine başlatılan soruşturmada, hakkında parada sahtecilik suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen K...S..nın yakalandıktan sonra, “T... Ö...” lakaplı kişiye de ....Kıraathanesinde 6 adet sahte 20.000.000 TL verdiği yolundaki beyanı sonrasında bu lakabı kullandığı belirlenen sanık Ö...Ç.. polis tarafından aranmaya başlanmış, arandığını öğrenen sanık kendiliğinden gelerek kolluğa teslim olmuştur. Sanık tüm aşamalarda istikrarlı ve birbiriyle uyumlu savunmalarında K..S...dan sahte para aldığına yönelik suçlamayı kabul etmemiş, sanığın atılı parada sahtecilik suçunu işlediğine dair K... S...nın anlatımından başka kanıt da elde edilememiştir.

Ceza yargılamasında sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır.

Bu itibarla, sanığın atılı parada sahtecilik suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsiz olup yerel mahkeme direnme hükmünün bozulması gerekmektedir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2008 gün ve 51-105 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2010 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36116, Karar No: 2013/30828, Tarih: 24.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/36116 E.  ,  2013/30828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, kendisine atanan zorunlu müdafii ile 28.07.2008 tarihli oturumda hazır bulunduğu ve bu suretle kendisine müdafii atandığından haberdar olduğu, suça sürüklenen çocuk müdafinin, yüzünde 03.12.2008 tarihinde verilen kararı temyiz etmediği, her ne kadar kararda yasa yolu bildiriminde “tefhim ve tebliğden itibaren” denilmek suretiyle karışıklığa sebebiyet verilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 13.12.2011 gün ve 247-261 ile 01.02.2011 gün ve 244-14 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere; yasa yolu bildirimindeki eksikliğin, mesleği bir kamu hizmeti niteliğindeki avukat olan, suça sürüklenen çocuğun savunmasını üstlenen ve bu bağlamda savunma ve yasa yollarına başvurma açısından yeterli düzeyde hukuki bilgiye sahip olan müdafii açısından bir yanılgı ve bu kapsamda hakkın kullanılması yönünden bir engel oluşturmaması karşısında, suça sürüklenen çocuk müdafi yüzünde verilen hüküm temyiz edilmeyerek kesinleştiği halde, mahkemenin, yasa yolları açıklanırken "tefhim ve tebliğden itibaren" ifadesi kullanıldığı için yanılgıya sebebiyet verildiği ve hükmün ayrıca tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediğini kabul ederek 25.07.2012 tarihli ek kararla kesinleşme şerhini kaldırılarak suça sürüklenen çocuk müdafisine 06.08.2012 tarihinde hükmü tebliğ ettiği ve suça sürüklenen çocuk müdafisinin bu ek kararı temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin, 03.12.2008 tarihli hükmün usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediğinden kesinleşme şerhlerinin iptaline yönelik 25.07.2012 tarihli ek kararı hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bu kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın gereği yapılmak üzere mahalline İADESİNE , 24.12. 2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6742, Karar No: 2017/13191, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6742 E.  ,  2017/13191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11278, Karar No: 2022/11113, Tarih: 02.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11278 E.  ,  2022/11113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 13. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğu anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3) Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı uygulanıp karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe kanunun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

4) Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/844 esas, 2013/238 karar sayılı mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde yazılı güveni kötüye kullanma suçu olduğu, 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve TCK'nın 155/1. maddesinde tanımı yapılan güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olup, anlaşılmış olup, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

5) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline

karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3501, Karar No: 2013/8673, Tarih: 06.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3501 E.  ,  2013/8673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak, arazi niteliğindeki taşınmazlara ise net gelirleri esas alınarak değerlerinin tesbit edilmesinde, baraj göl sahası içinde kalan taşınmazların davacı payı oranında tapudan terkinlerine, baraj mutlak koruma alanında kalan taşınmazların ise davalı ... adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verildiği dikkate alınarak reddedilen miktar üzerinden hesaplanan vekalet ücretinin bu idareye ödenmesine karar verilmesi gerekirken, davalı idarelere ödenmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 6. bendinin 13. fıkrasındaki (davalılara verilmesine) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (davalı ... Müdürlüğüne verilmesine) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, idarelerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14037, Karar No: 2018/5286, Tarih: 05.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/14037 E.  ,  2018/5286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil, Men'i Müdahale ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, Tapu İptali ve Tescil, Men'i Müdahale talebinin kabulüne ve Ecrimisil talebinin reddine karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar..., ..., 25.09.1957 tarihli dilekçelerinde, ... vergi kaydının 68 tahrir ve 8 hesap olan davacıların murisi ... ve davacılar adına kayıtlı şarken dere, ... tarlası şimalen ... tarlası, cenuben dere olan 15 dönümlük tarlaya 30-40 seneden beri zilyet iken askerin bu alana mıntıka kurması sonrasında 7 seneden beri istifade edemediklerini, gayrimenkulün askeriyenin işgalindeki saha içine alınarak hazine adına tapuya kaydedildiğini, bu nedenle tapunun ifrazı ile tapunun iptalini ve 7 senelik ecrimisile de takdir edilerek davacılara verilmesini talep etmiştir. Daha sonra Güllü Bozlukan da davacılar yanında çocukları, Derdiye ve Çekez‘e velayeten davaya dahil olmuştur.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Davalı Milli Savunma Bakanlığı vekaletini temsilen Askerlik Şube Başkanlığı; 221 sayılı Kanun hükmü gereğince 1956 yılından evvel kamu menfaati gereği kamu idaresince el konulmuş taşınmazlar şahıslar adına tapuda kayıtlı dahi olsa Milli Müdafa Vekaleti aleyhine dava açılamacağını bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; ilk kararda dava konusu yerdeki 14200 m2lik kısmın tapusunun iptali ile ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine, Dairemizce tescil talep edilmeden verilen iptal kararının doğru olmadığı ve tescil davası için mehil verilmesi ecrimisile hükmedilmesinin de hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Davacılarca bozma üzerine tescil davası açılarak dava dosyasıyla birleştirilmesi üzerine mahkemece tapunun iptali ile davacılar adına tesciline, ecrimisil talebinin reddine karar verilmişse de bu sefer karar 221 sayılı Kanuna göre tahkikat yapılması gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece 07.12.1966 tarihli son kararında ise Hazine adına ... tapusunun Temmuz 1960 tarih cilt 37 sahife 181 ve 8 sıra numarasında yazılı krokide hudutları gösterilen 8850 m2 miktarındaki yerin tapusunun iptali ile davacılar adına hisseleri ve isimleri belirtilmek suretiyle tesciline, gayrimenkule vaki müdahalenin men’ine, davacıların ecrimisil taleplerinin reddine karar verilmiştir. Hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tapu iptal ve tescil, men’i müdahale ve ecrimisil talebine ilişkindir.

Dava; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tapu iptal ve tescil, men’i müdahale ve ecrimisil talebine ilişkindir.

Temyize konu dava dosyası, bozmalar sonrası son haliyle ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1963/153 Esas ve 1966/189 Karar sayılı dosyası olup, 07.12.1966 tarihinde karara bağlanmıştır. Gerekçeli karar tebliğleri usulüne uygun olarak tarafların hepsine yapılmıştır. Davalı ...’ne gerekçeli karar tebliği 31.01.1967 tarihinde yapılmıştır. Hazineyi temsilen Defterdar tarafından 15.02.1967 havale tarihli dilekçe ile “Bakanlığın mütaalasını almak üzere bulunduğumuzdan, esbabi mucibeli laihamızı bilahare takdim edeceğiz temyiz müddetinin muhafaza tutulmasını arz ederim” şeklinde süre tutum mahiyetinde dilekçe verilmiştir. Daha sonra Hazine vekili tarafından 15.03.1967 havale tarihli dilekçe ile “... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1963/153 esasına kayıtlı 07.12.1966 tarih 1966/189 karar sayılı ilamını 15.02.1967 tarihinde temyiz etmişsek de bu kere Maliye Bakanlığının 17.02.1967 gün ve 4273-212 sayılı yazısı üzerine temyiz talebimizden vazgeçiyoruz, dosyanın temyize gönderilmemesini arz ederim. ”şeklindeki vazgeçme dilekçesi verilmiştir.

Bilinmektedir ki; hukuk mahkemelerinde süre tutum uygulaması bulunmadığı gibi 15.02.1967 tarihli dilekçede temyiz iradesi de açıklanmamıştır. Kaldı ki Hazine vekili tarafından 15.03.1967 tarihli dilekçe ile de yukarıda da belirtildiği üzere temyiz isteğinden vazgeçilmiştir. O halde davalı Hazine tarafından 06.05.2013 havale tarihli dilekçe ile yeniden yapılan temyiz talebinin kabulü mümkün değildir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

05.03.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.