muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12989, Karar No: 2014/6320, Tarih: 15.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12989 E.  ,  2014/6320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2013/32-2013/236

Davacı L.. B.. vekili Avukat M. A. K. tarafından, davalı E.. H.. aleyhine 18/01/2013 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 19/04/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat K. K.geldi, karşı taraftan davacı belediye adına gelen olmadı. Davalı vekillerinden Avukat M.D.'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Mazeret dilekçesi reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, rücuan tazminatın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı Belediye Başkanının kusuru nedeniyle belediye işçilerine bütçeden tazminat ödendiğini belirterek, ödenen tazminatların rücuan tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme yapılan yargılama sonucunda; Belediye Kanunun 38. maddesine göre belediye personelini atama yetkisinin belediye başkanının görevleri arasında sayıldığını, dava dışı işçilerin iş değişikliklerinin davalı tarafından yapılması ve bu nedenle yargı kararı ile tazminat ödenmek zorunda kalınması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, Lüleburgaz Belediyesi ile belediye işçilerinin üyesi olduğu Genel İş Sendikası arasında yapılan toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin, uyuşmazlıkla sonuçlanması sonucu genel greve gidildiği, grev nedeniyle şehirdeki çöplerin uzunca bir süre toplanmamasının kamu sağlığını olumsuz olarak etkilediği anlaşılmaktadır. Dava dışı işçilerin görev yerleri değişikliğinin sözkonusu kirlenmenin acilen giderilmesi amacıyla yapıldığı dikkate alındığında Borçlar Kanunu 43. maddesine göre zararın bir bölümünün tazminat alacaklısının üzerinde bırakılması gerekir.

Mahkemece BK 43. maddesi gereğince uygun bir miktarda indirim yapılması gerekirken, tazminatın aynen kabulü usul ve yasaya uygun bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece BK 43. maddesi gereğince uygun bir miktarda indirim yapılması gerekirken, tazminatın aynen kabulü usul ve yasaya uygun bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/04/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 15/04/2014
Yargıtay — Esas No: 2014/3715, Karar No: 2014/10645, Tarih: 29.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/3715 E.  ,  2014/10645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, adının"...oğlu ..." olmasına rağmen, kayden maliki olduğu 45797 ada 2 ve 7 parsel sayılı taşınmazlarda sehven adının "Hükmi", baba adının ise "..." olarak yer aldığını, daha önce başka taşınmazlar bakımından açtığı davada baba adının ...olarak tashih edildiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, daha önce kesinleşen mahkeme kararı ile başka taşınmazlarda davacının adının "...oğlu ..." olarak tapu kayıtlarında düzeltilmesine karar verildiği, anılan kararın derecaattan geçerek kesinleştiği, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6954, Karar No: 2015/6712, Tarih: 01.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6954 E.  ,  2015/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3973, Karar No: 2015/5850, Tarih: 26.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/3973 E.  ,  2015/5850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.10.2011 gününde verilen dilekçe ile haricen satın almaya dayalı tapu iptali ve tescil kabul edilmediği takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın davalı ... yönünden husumet nedeniyle reddine davalı ... yönünden tapu iptali ve tescil davasının reddine, alacak talebinin kabulüne dair verilen 16.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili; temyiz yolu ile incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 26.05.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4316, Karar No: 2024/7509, Tarih: 24.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4316 E.  ,  2024/7509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2024/4 Esas, 2024/17 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Denizli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.12.2022 Tarihli ve 2022/173 Esas, 2022/604 Karar Sayılı Kararı

Dava konusu olan yerin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22 nci maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca güncelleme işlemine tabi tutularak Denizli ili ... ilçesi ... Mahallesinde devam eden kadastro güncelleme çalışmaları sırasında geçici 8 inci madde uygulaması yapılan ... Mahallesi Hayıtlık mevkii 574 ada 39 parsel, 574 ada 38 parsel, 574 ada 37 parsel, 573 ada 33 parsellerin Denizli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/173 Esas sayılı dosyasında davalı olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

B. Denizli Kadastro Mahkemesinin 26.02.2024 Tarihli ve 2024/4 Esas, 2024/17 Karar Sayılı Kararı

Alınan bilirkişi raporu sonucunda davacının talep ettiği bilirkişi raporunda A ve B harfleriyle gösterilen yerlerin bir kısmının kadastro tutanağı düzenlenen ... ilçesi ... Mahallesi 573 ada 33 parsel, 574 ada 37, 38 ve 39 parselleri kapsadığı, kalan kısmının ise D, G, T, X, Y harfleriyle gösterilen dere ve yolda kalan tescil harici alanlar olduğunun tespit edildiği, kadastro mahkemesinin görevinin kadastro tutanağı düzenlenmesiyle başladığı, kadastro tutanağı düzenlenmeyen yerlerin tescil talebi yönünden görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemeleri olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, kadastro çalışmalarında tespit harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun)"İnceleme yeri" başlıklı 22 nci maddesinin 2 nci fıkrası şöyledir.

“İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) "Genel olarak görev" başlıklı 25 inci maddesinin üçüncü fıkrası şöyledir;

“Bu Kanunun 26 ve 40 ıncı madde hükümleri saklı kalmak üzere, kadastro tutanağının düzenlenmesi gününden ve tutanak sonradan tamamlanmış ve düzeltilmiş ise, o günden sonra doğan haklara dair istekler, taksim şuyuun giderilmesi veya muhdesata bağlı olarak taşınmaz malı iktisap, muhdesatın yıkılıp kaldırılması ve benzeri nitelikte olan ve mahkemeden yenilik doğurucu hüküm almayı gerektiren dava ile ilgili isteklerin incelenmesi, kadastro mahkemesinin görevi dışındadır.”

3. 3402 sayılı Kanun'un “Zaman bakımından görev ve yetki” başlıklı 26 ncı maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir;

3. 3402 sayılı Kanun'un “Zaman bakımından görev ve yetki” başlıklı 26 ncı maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir;

“Kadastro mahkemesinin yetkisi her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar. Bu yetkiyi bölgenin idari sınırları belli eder. Yeni ilçe kurulup, teşkilatlanarak faaliyete geçmesi hali hariç, idari kuruluşta yapılan değişiklik sebebiyle daha sonra başka bir bölgeye bağlanan taşınmaz mallara ilişkin uyuşmazlıklar, kadastroya başlama gününde yetkili olan kadastro mahkemesi tarafından karara bağlanır.”

C. Değerlendirme

3402 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesine göre kadastro mahkemesinin görevi taşınmazla ilgili tutanağın tanzimi ile başlar. Hakkında tutanak tanzim edilmeyen taşınmazlarla ilgili uyuşmazlıkların kadastro mahkemesinde çözümlenmesi mümkün değildir. Hakkında tutanak tanzim edilmeyen taşınmazlarla ilgili uyuşmazlıkların genel hukuk mahkemelerinde çözümlenmesi gerekir. Dosya içeriğinden davaya konu edilen taşınmazın D harfi ile gösterilen bölümünün dere olarak isimlendirilen tescil harici alan, G, T, X ve Y harfi ile gösterilen bölümünün ise yol olarak isimlendirilen tescil harici alan olduğu ve bu bölüm için kadastro tutanağı tanzim edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlığın Denizli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Denizli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15489, Karar No: 2017/30098, Tarih: 19.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/15489 E.  ,  2017/30098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların davalı tarafça temyizi halinde, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri tutarında meblağ, temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Kararı temyiz eden davalı ..., 642 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kurulmuş olup, tüzel kişiliğe sahiptir. Ayrıca, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’na ekli (II) sayılı cetvelde düzenlenen, özel bütçeli idareler arasında yer almaktadır. Davalı idarenin, yargı harçlarından muaf olduğuna ilişkin bir kanun hükmü ise bulunmamaktadır. Hal böyle olmasına rağmen, kararı temyiz eden davalı ... vekili, temyiz (nispi) karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcını yatırmamış ve mahkemece de muhtıra tebliğ edilmemiştir. Anılan sebeple, davalı ... vekiline, temyiz (nispi) karar harcını ve temyiz kanun yoluna başvurma harcını kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8846, Karar No: 2015/626, Tarih: 27.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/8846 E.  ,  2015/626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığı bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Sanık ... cinsel istismar eylemini işlediği tarihin gün ve ay olarak belirlenememesi, sadece 2007 yılında işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, sanığın adli sicil kaydındaki 03.05.2002 tarihinde kesinleşmiş erteli mahkûmiyeti nedeniyle 765 sayılı TCK.nın 95/2. maddesinde düzenlenen 5 yıllık denetim süresi içinde yeniden suç işlediği yönünde kesin hükme varılamayacağı gözetilmeden, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve erteli mahkûmiyet hükmünü veren mahkemeye kararın gönderilmesine karar verilmesi,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4761, Karar No: 2016/165, Tarih: 12.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/4761 E.  ,  2016/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/96755

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2009/264 (E) ve 2011/400 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 29/11/2005

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan Hakan’ın katılan Hasan’dan aldığı borç nedeniyle verdiği çeklerin karşılıksız çıkması üzerine, katılan Bayram’a ait işyerinden boş olarak çalınan dava konusu 2 adet çeki verdiği, sanık Necati’nin çekleri ciro ederek katılana birlikte verdikleri, çeklerin ibrazında çalıntı ve keşideci imzasının sahte olduğunun tespit edildiği, böylece sanıkların resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia olunan olayda;

Sanığın katılandan aldığı borcun ödenmesi için verdiği 4 adet geçerli çekin karşılıksız çıkması üzerine, borcun yapılandırılması için geçerli çekleri alıp, yerine sahte çek vermesi şeklinde gerçekleşen eylemin yeni bir hukuki ilişki olup önceden doğan borç olarak değerlendirilemeyeceğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suça konu çek ile ilgili mevcut bilirkişi raporuna göre iğfal kabiliyeti ile ilgili görüş bulunmadığından, sahteciliğin iğfal kabiliyetine haiz olup olmadığının bilirkişi raporu ve mahkeme gözlemi ile tespit edilmemiş olması ve sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, gerçeğin kuşkuya yer verilmeyecek şekilde açığa çıkarılabilmesi ve suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının tespiti amacıyla, söz konusu çekin mahkeme heyeti tarafından incelenip, özellikleri zapta geçirilerek, iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, ayrıca suça konu çeklerin ön yüzlerindeki yazı ve rakamların ve keşideci imzalarının çek hesabı sahibi olan katılan B.. Y..’ın eli ürünü olup olmadığının tespiti, yine çeklerin ön yüzlerindeki ve yazı ve imzalar ile arka yüzündeki “Kan İnşaat” kaşesi üzerindeki imzaların sanık N.. G..’ün eli ürünü olup olmadığının tespit edilmesi için bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle uygulama yapılması,

2-TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. U.. müdafii ve sanık N.. G.. müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 13/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6091, Karar No: 2018/5193, Tarih: 09.07.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/6091 E.  ,  2018/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.10.2011 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.09.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma talebinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı ... iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, davalıların mirasbırakanı ...’nin 914 ada 29 parsel sayılı taşınmazdaki hak ve hisselerini 29.03.1985 tarihli, 26042 yevmiyeli satış vaadi sözleşmesiyle dava dışı ...’a satmayı vaad ve taahhüt ettiğini, ...’ın da bu satış vaadi sözleşmesiyle edindiği hakları 11.04.2002 tarihli, 06744 yevmiyeli satış vaadi sözleşmesiyle kendisine satmayı vaad ve taahhüt ettiğini ileri sürerek, satış vaadine konu payın ... kaydının iptaliyle adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satış vaadi sözleşmesindeki bakiye bedel ödenmediğinden, davacının karşılıklı borç yükleyen dayanak akitteki edimi ifa etmeden karşı edimin ifasını talep etmekte haklı yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı ... iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

Taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesine dayanan tescil isteminin hüküm altına alınabilmesi için sözleşmede kararlaştırılan bedel ödenmiş olmalıdır. Ancak, bedelden ödenmeyen bir kısım var ise, bu bedel Borçlar Kanununun 81. maddesi uyarınca depo ettirilmelidir.

Taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesine dayanan tescil isteminin hüküm altına alınabilmesi için sözleşmede kararlaştırılan bedel ödenmiş olmalıdır. Ancak, bedelden ödenmeyen bir kısım var ise, bu bedel Borçlar Kanununun 81. maddesi uyarınca depo ettirilmelidir.

Somut olaya gelince; 29.03.1985 tarihi, 26042 yevmiyeli satış vaadi sözleşmesiyle, vaad bedelinin 2.000.000 TL olduğu, bunun 1 milyonunun nakden ve tamamen ödendiği, kalan bir milyonluk kısmının da satıcılar adına hükmen tescili tarihinden itibaren bir yıl içinde ödeneceği belirtilmiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuştur. Davacı vekili temyiz dilekçesine eklediği 15.5.1985 tarihli fotokopi belge ile bakiye vaad bedelinin de ödendiğini ileri sürdüğünden bu belge de değerlendirilmeli, bedelin tamamının ödendiği kanaatine varılırsa davanın kabulüne karar verilmeli; aksi halde Borçlar Kanununun 97. maddesi uyarınca dava konusu taşınmazın satış vaadine konu kısmının dava tarihindeki rayiç değeri hesaplanarak satış vaadi sözleşmesinde ödendiği belirtilen 1.000.000 eski TL, taşınmazın değerine oranlanıp hesaplanmalı, satış vaadinde bulunan Kalyopi mirasçıları adına depo ettirilmesi için davacıya süre verildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar bir yana bırakılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.