muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2274, Karar No: 2023/11222, Tarih: 05.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2274 E.  ,  2023/11222 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3968 E., 2022/1815 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 23.05.2022 tarihli ve 2019/3968 Esas, 2022/1815 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 09.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 14.06.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/243, Karar No: 2021/10475, Tarih: 14.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/243 E.  ,  2021/10475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAKTUL : ...

KATILANLAR : ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...

SUÇLAR : Tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etmek, Suç delillerini yok etme ve suçu bildirmeme

HÜKÜMLER : 1- Sanık ... hakkında maktule karşı tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etmek suçundan TCK'nin 82/1-a, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması

2- Sanıklar ... ve ... haklarında suç delillerini yok etme ve suçu bildirmeme suçlarından; Usulüne uygun açılmış herhangi bir dava bulunmadığından, karar verilmesine yer olmadığına ve suç duyurusunda bulunulmasına.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, Katılanlar vekili, re'sen

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından süresinde temyiz edilmekle;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... haklarında suç delillerini yok etme ve suçu bildirmeme suçlarından açılmış dava bulunmadığından, karar verilmesine yer olmadığına ve suç duyurusunda bulunulmasına dair karar, 5271 sayılı CMK'nın 223/1. maddesine göre hüküm niteliği taşımadığından ve temyizi kabil kararlardan olmadığından, katılanlar vekilinin bu karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...'a karşı tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin yardım eden olmadığına, beraat etmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin müşterek fail olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi hükmün, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 14/06/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6628, Karar No: 2015/908, Tarih: 16.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6628 E.  ,  2015/908 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin dava dışı borçlu hakkında icra takipleri yaptığını, borçluya ait menkul mallar üzerine ihtiyati haciz konulduğunu, .... 19. İcra Müdürlüğü'nün 2011/15250 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde, satış bedelinin şikayet olunanlar arasında garameten paylaştırıldığını, müvekkilinin hacizlerinin şikayet olunanların hacizlerinden daha önce kesinleştiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, ilk kesin haczin müvekkillerine ait dosyalardan konulduğunu, şikayetçinin takiplerinin İİK'nın 100. maddesinde sayılan belgelerden birine dayalı olmadığını, sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin kabulüne dair verilen karar, şikayet olunanlar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 12.09.2013 tarih ve 3623 E,5354 K. sayılı ilamıyla, sıra cetveli düzenlenirken, bedeli paylaşıma konu mallar üzerine konulan ilk kesin haciz veya ilk önce kesinleşen ihtiyati hacizler ile bunlara iştirak edebilecek diğer hacizlerin belirlenmesi gerektiği, kesin hacizlerin infaz tarihleri itibariyle dikkate alındığı, İİK'nın 264. maddesinde ihtiyati hacizlerin ne şekilde kesinleşeceğinin açıklandığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takiplerde ihtiyati haczin 10 günlük ödeme süresinin dolması ile kesin hacze dönüşeceği ilkesinin gözardı edilerek bu sürenin şikayet için belirlenen 5 gün olarak dikkate alınmasının doğru olmadığı belirtilerek, bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda,şikayetçi tarafça borçlu aleyhine yürütülen kambiyo senedine özgü ilamsız icra takiplerinde ödeme emrinin borçluya 28.11.2011 ve 29.11.2011 tarihlerinde tebliğ edildiği, İİK'nın 264/5 maddesine göre, borçlunun ödeme emrini tebliğ aldıktan sonra 5 günlük itiraz süresi içerisinde borca ve sair itiraz etmemesi ile takiplerin kesinleştiği, ancak, İİK'nın 264. maddesinde belirtildiği üzere, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takiplerde ihtiyati haczin 10 günlük ödeme süresinin dolması ile kesin hacze dönüştüğü, Bursa 19.İcra Müdürlüğü'nün 2011/15250 Esas

.../...

S.2.

sayılı dosyasında hazırlanan 10.12.2012 tarihli sıra cetvelinin derece kararı itibari ile doğru olduğu gerekçesiyle, şikayetin redddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

.../...

S.2.

sayılı dosyasında hazırlanan 10.12.2012 tarihli sıra cetvelinin derece kararı itibari ile doğru olduğu gerekçesiyle, şikayetin redddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçeli karar başlığında .....dışındaki diğer şikayet olunanların yazılmamış olması HMK'nın 297/1-b maddesine aykırı olmuş ise de bu husus HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen her zaman düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25214, Karar No: 2016/355, Tarih: 12.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/25214 E.  ,  2016/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet ve Para Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi ile para ve altın alacağı isteğine yönelik hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın dava dilekçesinde davalı erkeğe borç olarak verdiği ziynet eşyası ile paranın da davalı erkekten iadesini talep etmiş ve bu isteğe ilişkin nispi harcı 03.07.2013 tarihli makbuz ile yatırmıştır. Açıklanan sebeple davacı kadının ziynet eşyası ve para alacağı talebinin esası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.01.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/19421, Karar No: 2014/15734, Tarih: 13.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19421 E.  ,  2014/15734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2012/702-2014/385

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın, kırmızı ışıkta beklemekte olan kendi aracına ve akabinde müvekkiline ait araca çarparak hasarlanmasına sebebiyet verdiğini, araçta meydana gelen hasarın davalı sigorta şirketince karşılandığını, hasar sebebiyle araçta değer kaybı olduğunu, ayrıca müvekkilinin aracının, özürlü aracı olması sebebiyle tamir süresince (7.7.2012 kaza tarihinden 7.8.2012 servisten çıkış tarihine kadar) zorunlu yol giderleri yapıldığını, davalı sürücünün olayda %100 kusurlu olduğunu belirterek şimdilik 1.500 TL değer kaybı ve araç mahrumiyeti zararının (davalı sigorta şirketi poliçe limitiyle değer kaybı zararından dava tarihinden işleyecek faiziyle sınırlı sorumlu olmak üzere) kaza tarihinden işleyecek faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiş; 18.11.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 5.600 TL daha artırarak toplam 7.100 TL'nın (5.000 TL değer kaybı, 2.100 Tl emsal araç kiralama bedeli) aynı şartlarla davalılardan tazminini istemiştir.

Davalı A.. A... vekili, sigortalının kusuru oranında azami 22.500 TL limitle gerçek zarardan sorumlu olduklarını, değer kaybının teminat kapsamında bulunmadığını, müvekkilinin ihbar üzerine hasar dosyası açarak 14.8.2012 tarihinde davacı aracında meydan gelen 4.894,12 TL hasar bedelini davacıya ödediğini, sorumluluklarının kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı A.. Ö.. vekili, kusuru, tazminat miktarını kabul etmediğini, olay tarihinde KPSS sınavı olması ve trafik yoğunluğu sebebiyle müvekkilinin hız yapmasının mümkün bulunmadığını, aracın hasarının davalı sigorta şirketince karşılandığını, araçta değer kaybı olmadığını, davacı tarafın iddialarını ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 5.000 TL değer kaybı tazminatının dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline, 2.100 TL araç mahrumiyeti giderinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı A.. Ö..'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nın 266.maddesi hükmüne göre, "Mahkeme çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir."

Somut olayda, aralarında davacı vekilinin aracının da bulunduğu, toplam 3 aracın karıştığı (davalı taraf aracı, davacı aracı ve davacı vekiline ait araç) trafik kazası meydana gelmiştir. Davacı aracı 2011 model Renault Megane otomobildir. Kaza 7.7.2012 tarihinde sabah 09.00 da meydana gelmiştir. Davacı aracında meydana gelen 4.894 TL tutarındaki hasar bedeli dava açılmadan önce, davalı sigorta şirketi tarafından davacıya ödenmiştir. Bu hasarın tespitine dair Zorunlu Mali Sorumluluk şirketi nezdinde düzenlenen hasar dosyası getirilmediği gibi, davacı aracının bu kazadan önce, tramer kayıtlarına göre karıştığı belirtilen iki ayrı kazaya ilişkin hasarla ilgili belge ve bilgilerde getirilmemiştir. Davacı vekili bu davada araçta meydana gelen değer kaybı ile 30 günlük tamir süresince oluşan araç mahrumiyeti giderini talep etmiştir.

Dosya kapsamına ve tanık beyanlarına göre, olay günü KPSS sınavı olduğundan trafik yoğunluğu bulunmakta, hatta araçlar kırmızı ışıkta kuyruk oluşturacak şekilde beklemişlerdir. Böyle bir trafikte hız yapmak mümkün görülmemektedir. Sürücüler arasında düzenlenen maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağı düzenlenmiştir. Davalı tanık beyanına göre; davacı vekili yönetimindeki araçla, davalının yönetimindeki aracın sağından geçip davalı aracının önüne girip, kırmızı ışık yanması sebebiyle aniden durmuş; davalı sürücü fren yapmasına rağmen duramayarak, davacı vekilinin aracının sağ arkasından çarpmış, sağa manevra yaparken de sağ şeritte, kırmızı ışık nedeniyle bekleyen davacıya ait aracın sol tarafından çarparak, araçların hasarlanmasına sebebiyet vermiştir. Kusur yönünden hükme esas alınan trafikçi bilirkişi raporunda; davalının önünde bekleyen davacı vekiline ait aracı geçmeye çalışırken, hızlı şekilde gelmiş olacak ki, bu aracın sağ kısımlarına çarptığı sonra da savrularak sağ şeritte bekleyen, davacıya ait araca sol kısmından çarptığı belirtilerek, davalıya doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yaptığından, şerit değiştirme ve geçme kuralına uymadığından 8/8 oranında kusurlu olduğu, davacı sürücünün kusurunun bulunmadığı belirtilmiş; olayın zincirleme kaza şeklinde gerçekleştiği gözetilmemiş ve kazaya aracıyla karışan davacı vekilinin kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda değerlendirme yapılmamıştır. Davalı tarafın itirazına rağmen kusur yönünden başkaca inceleme yaptırılmamıştır. Kusur raporu, hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Ayrıca davacı zararının tespiti hususunda hükme esas alınan rapor işgüvenliği uzmanından alınmıştır. İşgüvenliği uzmanı bilirkişinin araçta meydana gelen değer kaybı, aracın makul onarım süresi ve araç mahrumiyeti zararının tespiti hususlarında ne şekilde bir uzmanlığı bulunduğu anlaşılamamıştır. Kaldı ki kabule göre de; bu raporda aracın makul tamir süresi tespit edilmeden ve davacı tarafından, tamir süresince kaza olmasaydı kendi aracını kullanması halinde yapacağı zorunlu giderler (yakıt, bakım v.s.gibi) mahsup edilmeden, davacı tarafın talebi gibi 30 gün üzerinden araç mahrumiyeti zararı belirlenmiş; değer kaybı zararından ölçü alınan yöntem de isabetli görülmemiştir. Davalıların, hasar raporunu düzenleyen bilirkişinin uzman olmadığı, teknik bilgiye göre rapor düzenlenmediği hakkındaki itirazları da gözardı edilmiştir.

Bu durumda mahkemece, öncelikle davalı sigorta şirketi nezdinde düzenlenen davacı aracındaki zararın tespitine ilişkin hasar ekspertiz raporu ile davacı aracının bu kazadan önce karıştığı (tramer kayıtlarına göre) kazalara ilişkin tüm bilgi ve belgelerintemin edilmesi, daha sonra kusur ve hasar konularında uzman İstanbul Teknik Üniversitesi veya Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyeti gibi kurum veya kuruluşlardan seçilecek bilirkişi kurulundan, tüm dosya kapsamı, tanık beyanları, iddia ve savunmalar birlikte değerlendirilerek olayda tarafların kusur durumları ile davacı aracında meydana gelen değer kaybı zararı (aracın olay tarihindeki hasarsız 2.el piyasa rayiç değer ile onarımı yapıldıktan sonraki 2.el piyasa rayiç değeri arasındaki fark) aracın makul tamir süresi bu sürede aynı özelliklere sahip emsal aracın kiralanma bedeli (davacı tarafından yapılması gereken zorunlu giderler mahsup edilerek) hususlarında, önceki raporların da irdelendiği ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte aç ıklanan nedenlerle davalı A.. Ö.. vekili ile A.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar taraf lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14106, Karar No: 2013/16251, Tarih: 22.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14106 E.  ,  2013/16251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İzmir 13. Asliye Hukuk Mahkemesi ve İzmir 8. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İzmir 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.11.20013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2906, Karar No: 2023/5411, Tarih: 11.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/2906 E.  ,  2023/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/74 E., 2022/225 K.

DAVA TARİHİ : 07.10.2015

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddine/Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/602 E., 2018/424 K.

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; Artvin ili,... ilçesi,...Mahallesinde bulunan 429 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davacılardan ... adına, 429 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davacılardan ..., ... ve ...'nun mirasbırakanları ...... adına, 429 ada 7 parsel sayılı taşınmazın davacılardan ... adına ve 429 ada 8 parsel sayılı taşınmazın davacılardan ... adına tapuda kayıtlı olduğunu, davacıların adına kayıtlı bu taşınmazların hemen önünde olan ve çok uzun yıllardan bu yana davacıların kullanımında bulunan taşınmazların zemindeki mevcut yol ile arasında kalan kısımlarının kadastro çalışmaları sırasında hatalı olarak dere yatağı vasfı ile tespit dışı bırakıldığını, dava konusu taşınmazların dere yatağı ile hiçbir bağlantısı bulunmadığını, davacılara ait 429 ada 5, 6, 7, 8 parsel sayılı taşınmazlar ile bu taşınmazların Barhal çayı tarafında bulunan zemindeki mevcut yol arasında kalan ve detaylı sınırlarını keşif mahallinde gösterecekleri kısımların her davacı için kendi adlarına kayıtlı taşınmazların önünde kalan kısımlarının adlarına kayıtlı parsellere eklenmesine, bu mümkün değilse yeni bir ada-parsel numarası ile her bir davacı adına ayrı ayrı tescil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekili davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.06.2018 tarihli ve 2015/602 Esas, 2018/424 Karar sayılı kararıyla; tescil harici taşınmazların bulunduğu yerde yapılan kadastro çalışmalarının kesinleşme tarihi olan 2011 tarihinden geriye 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi şartı dikkate alındığında, 1991 yılında taşınmazlarda imar - ihyanın gerçekleşmiş olmasının gerektiği, buna ilaveten söz konusu taşınmazların 1989 tarihli hava fotoğrafında taşkın yatağı niteliğinde olduğu da görüldüğünden kazandırıcı zamanaşımına bağlı olarak mülkiyetin kazanılması şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar