muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13738, Karar No: 2015/14414, Tarih: 10.09.2015

506 ve 5510 sayılı Kanunlardaki farklı düzenlemeler karşısında, rücuan tazminat davalarının öncelikle yasal dayanağının saptanması zorunlu olup, bunun için de anılan 26 ve 21'inci maddelerin zaman bakımından uygulanması konusu irdelenmelidir. Kanunların geriye yürümesi veya yürümemesine ilişkin mevzuatımızda genel bir hüküm bulunmamakta ise de, toplum barışının temel dayanağı olan hukuka ve kanunlara karşı güveni sağlamak, kanun koyucunun keyfi davranış ve tasarruflarını önlemek için, öğretide kanunların geriye yürümemesi esası kabul edilmiştir. Buna göre özellikle hukuk güvenliği dikkate alındığında, Özel Hukuk ve Kamu Hukuku alanında kural olarak her kanun, ancak yürürlüğe girdiği tarihten sonraki zamanda meydana gelen olaylara ve ilişkilere uygulanır, o tarihten önceki zamana rastlayan olaylara ve ilişkilere uygulanmaz. Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralının istisnalarından birini, beklenen (ileride kazanılacağı umulan) haklar oluşturmaktadır. Kamu düzeni ve genel ahlaka ilişkin kurallar yönünden de kanunların geriye yürümesi söz konusudur. Yargılama hukukunu düzenleyen kanunlar da, ilke olarak geçmişe etkilidir. Şu durumda rücuan tazminat davaları bakımından; 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesinin 01.10.2008 tarihi öncesinde gerçekleşen kaza ve olaylara uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gibi, maddenin, yukarıda sıralanan istisnai durumlar kapsamında değerlendirilemeyeceği de açık olduğundan, 01.10.2008 gününden önce meydana gelen kaza ve olaylara 506 sayılı Kanunun 26'ncı maddesi, anılan tarihten itibaren gerçekleşen kaza ve olaylara ise 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesi uygulanmalıdır.

Anılan yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; 11.01.2009 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın davalı işverenden rücuan alınması için açılan davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesi olup, yöntemince gerçek zarar hesabı yaptırılıp yukarıdaki ilkeler kapsamında elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

2-20 yıllık aynı iş kolunda tecrübesi bulunan ve olay tarihi itibariyle 44 yaşında olan sigortalı ...'ın, yeraltı bakır madeninde sivriç adı verilen aletle düşüremediği kavlağın jumbo adı verilen aletle düşürülmesi gerekmekte olup operatöre tarif ederken düşen kavlak altında kalarak sürekli iş göremezlik durumuna girdiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kusur raporunda sigortalıya %10 ve davalı işverene %70 oranında kusur atfedilmiş ancak “yeraltı çalışmalarında her türlü önlemi almanıza rağmen bazen bu gibi kazaların önüne geçmek mümkün olmadığı gerekçesiyle iş kazasının meydana gelmesinde %20 kaçınılmazlık bulunduğu belirtilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kusur raporunda sigortalıya %10 ve davalı işverene %70 oranında kusur atfedilmiş ancak “yeraltı çalışmalarında her türlü önlemi almanıza rağmen bazen bu gibi kazaların önüne geçmek mümkün olmadığı gerekçesiyle iş kazasının meydana gelmesinde %20 kaçınılmazlık bulunduğu belirtilmiştir.

İş kazası ve meslek hastalıklarının büyük bölümü işverenler tarafından iş sağlığı ve iş güvenliği konusundaki mevzuat hükümlerine uyulması ile önlenebilecek niteliktedir. Ancak kaçınılmaz dış etkenler ve kötü rastlantılar nedeniyle işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda hukuki ve teknik tüm gerekler yerine getirildiği halde iş kazası veya meslek hastalığı gerçekleşebilmektedir ki; bunlar “kaçınılmazlık” olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda; kaçınılmazlık, olayın meydana geldiği tarihte bilimsel ve teknik kurallar ve olanaklar gereğince alınacak tüm önlemlere rağmen zararın kısmen veya tamamen meydana gelmesi durumu olarak tanımlanabilir. Bu gerçekten hareketle 5510 sayılı Kanun’un 21/1’inci maddesinde “İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır” hükmüne yer verilmiştir. Bu düzenleme gereği; kaçınılmazlığın varlığı durumunda işverenin rücu tazminatı sorumluluğunu aynı oranda sınırlandırması gerekecektir.

İş kazalarında kaçınılmazlıktan bahsedebilmek için işverenin kazanın oluşmaması için alabileceği tüm önlemleri almasından sonra işin doğası gereği kendiliğinden veya doğa güçleri gibi beklenmeyen etkiler nedeniyle ortaya çıkan bir kısım olumsuz etkenler bulunması gerekir. Başka bir deyişle; kaçınılmazlık işin doğasında kaynaklanan, önlenemez ve beklenmedik bir durumdur. Önlem alınarak önüne geçilebilecek olaylarda kaçınılmazlıktan söz edilemez. Somut olayda; hükme esas kusur raporunda da belirtildiği üzere sigortalıya yeterli eğitim verilerek etkin biçimde denetlenmesi, güvenli çalışma şekli ve iş organizasyonunun tanzimi ile kavlak kontrolü sırasında meydana geldiği anlaşılan kazanın engelenebileceği ve dolayısıyla olayın oluşumunda kaçınılmazlık olarak değerlendirilebilecek somut bir etken bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; yeniden kazanın meydana geldiği iş kolunda, iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişilerden oluşacak kuruldan önceki raporları tartışan, 5510 sayılı Kanunun 21, 6331 sayılı Kanunun 37’nci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılan ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesine uygun olarak düzenlenmiş kusur raporu alınarak, davalının kusur oran ve aidiyetinin gerçeğe uygun olarak tespiti gerekir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23925, Karar No: 2018/10461, Tarih: 03.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23925 E.  ,  2018/10461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, ziynet alacağı talebinin reddi, kusur belirlemesi, tazminatların reddi ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı kadının tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek, tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; davacı erkeğin eşine manevi bağımsızlığı olan konut temin etmediği, davalı kadının ise; birlik görevlerini yerine getirmemek için evi terk ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Yanılgılı değerlendirme sonucu davalı kadının tamamen kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.10.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/6649, Karar No: 2023/3930, Tarih: 20.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/6649 E.  ,  2023/3930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2006/248 Esas, 2011/27 Karar

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında imzalanan 09.04.2001 tarihli Doğalgaz Satış Sözleşmesi uyarınca düzenlenen Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül 2004 aylarına ait doğal gaz faturaları ve gecikme zammı faturasının ödenmemesi üzerine 14.307.731,72 TL asıl alacak, 3.381.622,95 TL işlemiş gecikme faizi olmak üzere toplam 17.671.312,20 TL alacaklarının faturaların vade tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'a göre işleyecek faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davaya konu edilen faturaların ait olduğu döneme ilişkin ÖTV, KDV ve doğalgaz tüketim bedellerinin yarısının ödendiği ve kalan kısmının ise sözleşme gereği yükümlülükler yerine getirilmediğinden ödenmediğini, talebin haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davaya konu faturalara ilişkin başlattığı takipte davalının asıl alacağa itiraz etmeyip faizin bir kısmına itiraz ettiği, asıl alacak miktarını ise kabul etmiş olmasının kuvvetli delil olduğu gerekçesiyle davanın kabülüne, 14.307.731,72 TL asıl alacak, 3.381.622,95 TL işlemiş gecikme faizi olmak üzere toplam 17.671.312,20 TL nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine 14.307.731,72 TL 'ye 01.02.2005 tarihinden itibaren 6183 sayılı Yasa'nın 51 inci madesindeki faiz oranlarının uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 27.06.2022 tarihli ve 2022/2743 Esas 2022/5303 Karar sayılı kararıyla, 5669 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun 1 inci maddesindeki “ ...bu bendin yürürlüğe girdiği tarihe kadar Botaş Genel Müdürlüğü’nün alacağını oluşturan tüm borçlara ait faizler ile fer’ileri ve cezaları silinir.” düzenlemesinin değerlendirilmesi gereğine işaret edilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; her davanın açıldığı koşullara göre çözümlenmesi gerektiğini, anılan kanunun daha sonra yürürlüğe girdiğini ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Doğalgaz Satış Sözleşmesi uyarınca düzenlenen faturalar ve gecikme zammı faturasının tahsili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı 206,80 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9878, Karar No: 2015/7558, Tarih: 23.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9878 E.  ,  2015/7558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/166803

MAHKEMESİ : Kapatılan Avanos Sulh Ceza Mahkemesi (Avanos Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 11.04.2012

NUMARASI : 2012/52 Esas, 2012/150 Karar

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 03.08.2014 tarihinde öldüğü bildirildiğinden, bu hususta mahallinde araştırma yaptırılarak sonucuna göre 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9441, Karar No: 2014/13062, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9441 E.  ,  2014/13062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2014/92-2014/154

Davacı, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ödeme emrinin iptaliyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Temyiz isteminin yerel mahkemece reddine dair hükmün temyizen incelenmesi davalı Kurum vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Temyiz olunan karar Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 432. maddesi gereğince temyiz isteminin kesinlikten reddine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 1. ve 3. maddelerine göre uygulanmaya devam edilmekte olan HUMK'nun 427. maddesine göre 2014 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.890,00 TL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, ödeme emirlerine konu asıl alacak miktarları 1.890,00 TL’nin altındadır.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz isteminin reddine dair 24.03.2014 tarihli yerel mahkeme kararının onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20625, Karar No: 2012/24452, Tarih: 29.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/20625 E.  ,  2012/24452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5762, Karar No: 2014/3798, Tarih: 24.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5762 E.  ,  2014/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/987, Karar No: 2020/2437, Tarih: 02.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/987 E.  ,  2020/2437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunan ...'ın yediemin ücretinden kaynaklı alacağının tahsili için yaptığı takip sonucu borçluya ait araçların satıldığı, araçlar üzerinde şikayet olunan ... Varlık Yön. A.Ş' nin rehin hakkı bulunduğunu, Sakarya 1. İcra Müdürlüğünün 2014/7024 E. sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunan ...'ın dosyasına Adalet Bakanlığı tarafından yayınlanan tarife hükümleri gereğince 13.226,89 TL yediemin ücreti ödenmesine karar verildiği, kalan miktar olan 11.342,91 TL nin rehin alacaklısına ödendiğini, müvekkil alacağının sıraya alınmadığını, motorlu taşıtlar vergisinin rüçhanlı alacak olduğunu öncelikli olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek yapılan sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre borçlu adına kayıtlı araçların alacaklı ...'a ait otoparkta kaldığı, yediemin ücreti muhafaza masrafı olup satış bedelinden öncelikle ödenmesi gerektiği, kalan bedelin rehin alacaklısına ödendiği, düzenlenen sıra cetvelinin hukuka uygun olduğu anlaşılmakla şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11766, Karar No: 2013/15643, Tarih: 30.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11766 E.  ,  2013/15643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihlerinin, şirket tarafından en son verilen matrahlı KDV beyannamelerinin tarihleri dikkate alınarak 2005/Aralık ve 2006/Nisan ayları olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Perçemteks Tekstil Ltd. Şti'nin ortağı ve yetkili müdürü olan sanığın 2005 ve 2006 yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia edilerek kamu davası açıldığı, sanığın şirket hisselerini ... isimli ortaktan devraldığını ancak fiilen işyerini işletmediğini ve fatura düzenlemediğini savunduğu, tanık ...’ın işyerinde temizlikçi olarak çalışmak için başvurduğunda kendisine birtakım belgelerin imzalatıldığını, şirketle başka bir ilgisinin olmadığını beyan ettiği görülmekle, dosyada mevcut limited şirket hisse devir sözleşmesi ve ticaret sicil kayıtlarına göre 09.12.2005 tarihinde şirket hissesini devralan sanığın bu tarihten itibaren 10 yıllığına yetkili müdür seçilmesi, vergi suç ve teknik raporlarında şirketin yoklama adresinde bulunamadığı, işyerinde kayıtlı emtia, demirbaş ve çalışan işçisinin bulunmadığı, faaliyeti olmadığı halde yüksek matrahlı KDV beyannameleri verildiği ve 2005 yılı faturalarının tamamının boş olarak incelemeye sunulmuş olmasına rağmen başka bir karşıt inceleme sırasında 17.12.2005 ve 27.12.2005 tarihli Uludağ Tekstil Ltd. Şti adına düzenlenmiş faturalara rastlandığının tespit edilmiş olması ve 2006 yılında da şirket adına satış faturalarının düzenlenmeye devam edilmiş olması karşısında; sanığa yüklenen suçların oluştuğu gözetilerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2013 gününde oybirliği ile karar veriidi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3249, Karar No: 2025/1688, Tarih: 11.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3249 E.  ,  2025/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1053 Esas, 2024/763 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/536 E., 2023/422 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketten Whatsapp aracılığı ile 5 adet sıfır km ... marka araç sipariş ettiğini, davalının edimini yerine getirmediğini, müvekkilinin işi gereği uğramış olduğu ticari araç kiralamadan kazanç kaybının 245.000,00 TL olduğunu, davalının sözüne güvenerek ödeme yapabilmek adına 300.000,00 TL bedelindeki Passat marka aracını sattığını belirterek davalı şirketin araç satım sözleşmesindeki edimini yerine getirmemesi sebebiyle müvekkilinin 7 aylık araç kiralamadan elde edebileceği kazanç kaybı ile davalının yine edimini yerine getirmeyerek araçların hiç teslim edilmemesi sebebiyle müvekkilinin fiyat artışından kaynaklı zararına karşılık şimdilik 20.0000TL'nin dava tarihinden itibaren başlayacak ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, taraflar aracında sözleşme ilişkisi bulunmadığını, davacı tarafından sipariş formunun dahi ortaya konulamadığını, zira davacının müvekkilinden iddia ettiği şekilde siparişinin de olmadığını, şirket kayıtlarında böyle bir sipariş görünmediğini, tacir olan davacının Whatsapp yolu ile 925.000,00 TL'lik sipariş vermesinin de kabul edilemeyeceğini, davacının yaptığı ödemelerin müvekkili şirket tarafından kur farkı ile ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI