muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/837, Karar No: 2015/90, Tarih: 07.04.2015

Kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişilere tazminat verilmesine ilişkin davaların esaslarına yer veren Ceza Genel Kurulunun 23.03.2010 gün ve 256-57 sayılı kararında açıkça belirtildiği üzere, 466 sayılı Kanunun ikinci maddesinin birinci fıkrasında hüküm altına alınan üç aylık dava açma süresi, 21.04.1975 gün ve 3-5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davacı hakkında açılan ve beraatıyla neticelenen ceza davasının kesinleştiğinin tebliği veya bu durumun öğrenilmesinden itibaren başlayacaktır. İçtihadı Birleştirme kararında; sanığın gerek yokluğunda, gerekse yüzüne karşı verilen beraat kararlarının kesinleşme şerhi ile birlikte tebliğinin zorunlu olduğu belirtildiğinden, 466 sayılı Kanunun ikinci maddesinde belirtilen üç aylık dava açma süresinin başlangıcı, beraat eden kişinin, hükmün kesinleştiğini öğrendiği tarih olacaktır.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Kesinleşmiş beraat kararının davacı veya vekiline tebliğ edilmediği, davacı vekilince tazminat davasının, beraat kararının öğrenildiğinin belirtildiği tarihten itibaren yasal süresinde açıldığı, dava tarihinden önce beraat kararının kesinleştiğinin davacı ya da vekili tarafından öğrenildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi veya belgenin de bulunmadığı anlaşıldığından, haksız tutuklama nedeniyle tazminat istemine ilişkin davanın üç aylık kanuni süresi içerisinde açıldığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, tazminat davasının yasal süresinde açıldığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Genel Kurul Üyesi Ş. İste;

"1- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMUK'nın 141 ve 142. maddelerinde düzenlenmiş ise de, 5320 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 01.06.2005 tarihinden önceki işlemler hakkında 466 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanacağı hükmü getirildiği; tutuklu kalınan süre de 01.06.2005 öncesine ait olduğundan, CMK 141-142. maddeleri değil, 466 sayılı Yasa hükümleri uygulanacaktır. Esasen bu konuda herhangi bir anlaşmazlık yoktur.

2- Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi hakkındaki 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde:

'1 nci maddede yazılı sebeplerle zarara uğrayanlar, kendilerine zarar veren işlemlerin yapılmasına esas olan iddialar sebebiyle haklarında açılan davalar sonunda verilen kararların kesinleştiği veya bu iddiaların mercilerince karara bağlandığı tarihten itibaren üç ay içinde, ikametgâhlarının bulunduğu mahal ağır ceza mahkemesine bir dilekçeyle başvurarak uğradıkları her türlü zararın tazminini isteyebilir' yazılıdır.

C. Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in (Resmi Gazete 01.06.2005-25832) 'Tarafların yokluğunda verilen kararların tebliğe çıkarılması' başlıklı 86. maddesinde aynen;

C. Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in (Resmi Gazete 01.06.2005-25832) 'Tarafların yokluğunda verilen kararların tebliğe çıkarılması' başlıklı 86. maddesinde aynen;

'Tarafların yokluğunda mahkemelerce verilen kararlar yazı işleri müdürü tarafından tebliğe çıkarılır. Karar, vekille takip edilen davalar da vekile, vekil birden fazla ise bunlardan birine diğer hallerde sanığa ve katılana tebliğ olunur.

Ancak Ceza Muhakemesi Kanununun kararların sanıklara tebliğ edilmesine ilişkin hükümleri saklıdır' yazılıdır.

Görüldüğü gibi, ne 466 sayılı Yasanın 2. maddesinde ne de kalem hizmetleri yönetmeliğinin 86. maddesinde, yüze karşı verilen kararların tebliği yazılı değildir. Hukuk mahkemesi kararları ile ceza mahkemesi kararlarının karıştırılmaması gerekir.

Kaldı ki, sanık gerekçeye yönelik olmayan hakkındaki beraat kararını temyiz edemez.

Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 21.04.1975 gün ve 1975/3-5 sayılı kararında da;

A- Sanıkların yokluğunda hükmolunan beraat kararları ile,

B- Yargıtayca onanan

C- Ya da CMUK'nın 322. maddesi uyarınca verilen beraat kararlarının ilgili sanıklara tebliği gerektiği yazılıdır.

Görüldüğü gibi Y.İ.B.B.G. Kurulu tarafında da sanıkların yüzlerine karşı verilen kararların, kendilerine tebliğ edileceği yazılı değildir.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle, Ağır Ceza Mahkemesinin sanığın (davacının) yüzüne karşı tefhim ettiği beraat kararının, tekrar sanığa tebliğ edileceğine dair hiçbir yasa ya da yönetmelik hükmü olmadığı gibi, kanun hükmünde olan İ.B.B.G. Kurulu kararı da yoktur. Bu nedenle Ağır Ceza Mahkemesinin direnme kararı yasaya uygun olduğundan onanması görüşü ile sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılmıyorum" düşüncesiyle karşıoy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2013 gün ve 7-57 sayılı direnme hükmünün, haksız tutuklama nedeniyle tazminat davasının kanuni süresi içerisinde açıldığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2015 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1875, Karar No: 2016/3778, Tarih: 30.06.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/1875 E.  ,  2016/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı ve davalı ..... Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... Baş ile davalı ..... Ltd. Şti. vekili Avukat ... ve davalı ... ve ... vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ... geldi. Davalı ... vekili ve davalı .... vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, yaklaşık maliyetin hazırlanmasında abartılı metrajlar ve yapılma imkânı bulunmayan imalâtlara yer verilmesi, tadilat ve onarımların bir kısmı az miktarda yapılmış, bir kısmı hiç yapılmamış olmasına rağmen tamamı yapılmış gibi gösterilerek fazla ödeme yapılmak suretiyle idarenin uğradığı zararın ve haksız tahsil edilen iş bedelinin, yüklenici şirket ile yaklaşık maliyeti hazırlayan ve kontrol görevini ihmâl ederek fazla ödeme yapılmasına neden olan idare elemanlarından tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı iş sahibi ve davalı..... tarafından temyiz edilmiştir.

İzmir ili Tire ilçesinde bulunan Yalınayak Camii'nin İzmir 2 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu'nun kararı doğrultusunda başlanan onarım işi için ihale dosyasının hazırlattırılması ve kontrollük hizmeti davalı.....'ne ihale edilmiş, bu şirket yaklaşık maliyeti belirleyerek diğer ihale dokümanları ile davacıya bildirmiş, bunun üzerine davacı idare elemanı davalı ... tarafından incelenen yaklaşık maliyet dönemin bölge müdürü tarafından onaylanmış, anahtar teslim götürü bedel üzerinden çıkılan ihale sonucunda onarım işi davalı yüklenici Bil-Sa İnş. Tur. San. Ltd. Şti.'ne verilerek 16.04.2007 tarihinde sözleşme imzalanmış, 18.04.2007 tarihinde yer teslimi yapılarak yüklenici tarafından işe başlanmıştır. Sözleşme, 6. maddesine

./..

s.2

15.H.D.

2016/1875

2016/3778

göre "anahtar teslimi götürü bedelli" olup, bedeli de 694.592,00 TL'dir. Sözleşmenin 7. maddesinde KDV'nin sözleşme bedeline dahil olmayıp idare tarafından yükleniciye ödeneceği kabul edilmiştir.

./..

s.2

15.H.D.

2016/1875

2016/3778

göre "anahtar teslimi götürü bedelli" olup, bedeli de 694.592,00 TL'dir. Sözleşmenin 7. maddesinde KDV'nin sözleşme bedeline dahil olmayıp idare tarafından yükleniciye ödeneceği kabul edilmiştir.

Yüklenici firmanın işi tamamladığına dair dilekçesi ve 27.11.2007 tarihli geçici kabul teklif belgesi üzerine davacı iş sahibince oluşturulan geçici kabul komisyonunun incelemesi sonucu 02.05.2008 tarihli geçici kabul tutanağına ekli listede belirtilen geçici kabul eksiklikleriyle birlikte davalılardan ... ve ... ve dava dışı Aytül Serçe Akçay'dan oluşan geçici kabul komisyonunca geçici kabulün yapıldığı, geçici kabul tutanağının 14.05.2008 tarihinde onaylandığı, bilahare ihbar üzerine başlatılan soruşturma nedeniyle kesin hesap ve kesin kabül işlemlerinin yapılmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davalı yüklenici şirket ile idare elemanlarına karşı ileri sürülen iddialar ve talep edilen zararların cinslerine göre davada çözümü gereken husus, ihale evrakları arasında bulunan yaklaşık maliyet cetveli ile ihale dokümanlarındaki fiyatların gerçek piyasa fiyatlarına uygun düşüp düşmediği, mahal listesinin, koruma değerlendirme ön izin komisyonu kararına aykırı hazırlanıp hazırlanmadığı ve kabul edilemeyecek derecede fazla ihale bedeli belirlenip sözleşme yapılıp yapılmadığı ile yüklenici tarafından gerçekleştirilen imalâtlara göre hak ettiğinden fazla ödeme yapılıp yapılmadığından ibarettir. Davalı yüklenici, gerçekleştirdiği imalâttan fazla yapılan ödemelerden her halükarda sorumlu ise de, ihale evrakları ve yaklaşık birim fiyatlarının belirlenmesi, mahal listesi ve fiyatların koruma değerlendirme ön izin komisyonunun kararı ve işin niteliğine aykırı olarak hazırlanması ve fiyatın fahiş olarak tespitinde katkısı olduğu ispat edilemediği sürece bu sebeple yapılan fazla ödemelerden sorumlu değildir.

Diğer yandan davacı idare, yaklaşık maliyet cetveli ile ihale dokümanlarındaki fiyatların piyasa fiyatlarının üzerinden tespit edildiği, mahal listesinin abartılı olarak düzenlendiği ve hayali imalâtlara yer verildiğini ileri sürdüğünden, yaklaşık maliyet cetveli ve ihale dokümanlarındaki fiyatların belirlenmesinde görevli idare elemanları fiyatlar ve imalâtların yüksek belirlenmesiyle fazla ödeme yapılmasında kusurlu olduklarının saptanması halinde bu sebeple oluşan idare zararından, kontrol görevi olup bu görevi ihmâl ederek fazla ödeme yapılmasına neden olan idare elemanları da haksız fiil hükümlerine göre kusurlarıyla oluşan fazla ödemeden kaynaklı idare zararından sorumludurlar.

Dosya kapsamından geçici kabul işlemleri yapılmakla birlikte kesin kabul ve kesin hesap işlemlerinin yapılmadığı anlaşılmakta ise de; yüklenici şirket tarafından onarım işi bitirildiği belirtilerek iş sahibine teslim edildiği ve 3 adet hakediş belgesinin düzenlendiği, davacı idare tarafından da fazla ödeme yapıldığı ve idare zarara uğratıldığından bahisle kesin kabul ve kesin hesap yapılamayarak eldeki dava açıldığına göre, mahkemece tasfiye kesin hesabının çıkartılarak sonucuna göre fazla ödeme yapılıp yapılmadığı davacı idarenin zarara uğrayıp uğramadığı ve davalıların hangi hukuki sebeplerle sorumlu olacaklarının tespiti gerekir.

Bu durumda mahkemece öncelikle sözleşme eki ihale evrakları ve dokümanlarında yapılması kararlaştırılan işlerin sözleşme tarihi itibariyle gerçek piyasa fiyatlarının Ticaret ve Sanayi Odaları ile ilgili meslek kuruluşlarından sorularak tespit edildikten sonra yeniden oluşturulacak konusunda uzman bilirkişi kurulundan, mahallinde talimat yoluyla keşif de

./..

s.3

15.H.D.

2016/1875

2016/3778

yaptırılarak yaklaşık maliyet cetveli mahal listesi, ihale evrakları ve sözleşme bedelinin belirlenmesinde abartılı metrajlar ve hayali imalâtlara yer verilip verilmediği, varsa miktarı ve yaklaşık maliyet ile sözleşme bedelinden fazla belirlenmesinde davalı idare elemanlarının ihmâl ve kusurlarının bulunup bulunmadığı varsa dereceleri ve miktarları ile davalı yüklenicinin sözleşme ile eki ihale dokümanlarına göre yapımını üstlendiği halde hiç yapmadığı ya da eksik yaptığı işler olup olmadığı, yüklenicinin ilave iş yapıp yapmadığı yapmışsa bunun yapıldığı tarihteki mahalli piyasa rayiçlerine göre bedeli ve bunlar sebebiyle kendisine ne miktarda fazla ödeme yapıldığı, kontrol ile geçici kabul komisyonunda görevli olan davalı idare elemanlarının kontrol ve denetim görevini ihmâl sebebiyle fazla ödemeye neden olup olmadıkları ve miktarı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp davalı yüklenicinin, ihale evraklarında fiyatın yüksek belirlenmesi ya da hayali imalât gösterilmesinde katkısı bulunup bulunmadığı ile Tire Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/609 Esas sayılı dava dosyası içeriği de değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı.....'nin temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davalı ..... Ltd. Şti.'ye geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6753, Karar No: 2014/7722, Tarih: 14.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/6753 E.  ,  2014/7722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... vdl aleyhine 16/01/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 20/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki belgeler incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüyle; işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5882, Karar No: 2013/28808, Tarih: 11.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5882 E.  ,  2013/28808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2b, 62/1, 52/2-4 maddelerigereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

...Yapı Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim şirketinin Güneşli Konutlar projesi kapsamında kara sıva ve mantolama imalat işlerini 22.06.2010 tarihli sözleşme ile ... Dekorasyon İnşaat Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin üstlendiği, olay günü ... Limited Şirketinde sıva ustası işçi olarak çalışan katılanın, iş bitiminde inşaat içindeki kat merdivenlerini kullandığı sırada 16. kat merdiven boşluğundan 15. kat merdiven boşluğuna düşerek vücudunda kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın ...Yapı Anonim Şirketinde inşaat mühendisi proje müdürü olduğunu ve işveren vekili veya sorumlu müdür olmadığını beyan ettiği dikkate alındığında; yargılama konusu olay sırasında yüklenici ve taşeron şirketlerde görevli fiilen işin başında bulunan, işinde ehil şantiye şefinin, iş güvenliğinden sorumlu müdürün bulunup bulunmadığının, sanığın adı geçen anonim şirketinde hangi sıfatla çalıştığının ve görev tanımının ne olduğunun iş güvenliği önlemleri konusunda sorumluluğunun bulunup bulunmadığının araştırılarak, dosyanın iş güvenliği uzmanlarından oluşan üç kişilik bilirkişi heyetine tevdi edilerek sanığın kusur durumuna ilişkin rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39860, Karar No: 2015/33147, Tarih: 16.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/39860 E.  ,  2015/33147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2011/282-2013/443

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-S.. Y.. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 661,90 TL. harcın davalı-S.. Y..'dan alınmasına, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1551, Karar No: 2019/2157, Tarih: 04.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1551 E.  ,  2019/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 24.01.2019 tarihli ve 2018/12331 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 30.01.2019 tarihli ve KYB-2019/10022 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...’nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 19 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının aynı Kanun’un 58/6 ve 58/7. maddeleri uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İstanbul Anadolu 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2017 tarihli ve 2016/451 esas, 2017/132 sayılı kararının "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1. maddesinde yer alan “Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası; … e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl, geçmesiyle düşer.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1. maddesinde düzenlenen suç ile ilgili zamanaşımı süresinin sanık bakımından 8 yıl olacağı cihetle; her ne kadar suç tarihi iddianame ve gerekçeli kararda yanılgı ile 26/04/2016 tarihi olarak belirtilmiş ise de, dosya içerisinde bulunan ... Noterliğinin 01/05/2008 tarihli ve ... yevmiye numaralı limited şirket hisse devir senet suretine göre suçun işlendiği tarih olan 01/05/2008 ile iddianamenin düzenlendiği 22/08/2016 tarihi arasında dava zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu gözetilerek, düşme kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Hisse devir sözleşmelerinin Noterler tarafından 1512 sayılı Noterlik Kanunu‘nun 82. maddesi uyarınca düzenlenen işlemlerden olması nedeniyle; Kanun hükmü gereğince sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belge niteliğinde olduğu, sanığın katılanın kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı fotokopisi ile içerik itibarıyle sahte hisse devir sözleşmesi düzenlettirmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 204/1-3. maddesindeki kanun hükmü gereğince sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu, sanığa yüklenen bu suçun 5237 sayılı TCK'nin 204/1-3. maddelerindeki cezanın süresine göre, aynı Kanunun 66/1-d. maddesinde öngörülen 15 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, suça konu ... Noterliği tarafından düzenlenen Limited Şirket Hisse Devir Senedinin 20.11.2007 tarihinde düzenlenmesi nedeniyle, suç tarihinin bu tarih olarak kabul edilmesi gerektiği cihetle, suç tarihi olan 20.11.2007 tarihinden, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 2016/78367 Soruşturma ve 2016/32403 Esas sayılı iddianamesinin düzenlendiği 22.06.2016 tarihine kadar 15 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği anlaşılmakla, İstanbul Anadolu 58. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 02.03.2017 tarihli 2016/451 Esas ve 2017/132 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki bozma istemi yerinde görülmediğinden CMK’nin 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 04.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6524, Karar No: 2016/6760, Tarih: 03.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/6524 E.  ,  2016/6760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.