muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16915, Karar No: 2012/20634, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16915 E.  ,  2012/20634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3821, Karar No: 2010/6444, Tarih: 26.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3821 E.  ,  2010/6444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava diğer alacaklılardan mal kaçırma amacıyla muvazaalı alacak oluşturulduğu iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı vekili müvekkili ile dava dışı borçlu arasında doğrudan ticari ilişki bulunmadığını, müvekkilinin hâlde sebze ve meyve ticareti ile uğraştığını, takip konusu bonoyu da kendisi ile aynı işi yapan cirantalardan aldığını; borçluya yöneltilmiş iki ayrı icra takibinin daha bulunduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalının takip konusu bonoyu kendisine ciro eden ... ile arasındaki ticari ilişkiyi gösterecek delil sunamadığı, adı geçen hakkında bir takip de yapılmadığı ve bu itibarla davalının alacağının gerçekliğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıya ayrılan paydan öncelikle davacı alacağının karşılanmasına karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Ticaret Kanunu’nun 690 ıncı maddesinin yollaması ile bonolar hakkında da uygulanan 642 nci maddesine göre ödememe protestosu çekilmeden cirantalarla lehdar hakkında takip yapılamayacağından ve somut olayda bu gerekliliğin yerine getirilmediği anlaşıldığından, cirantalar hakkında takip yapılmamasında yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır. Hal böyle iken ciranta hakkında takip yapılmaması alacağın muvazaalı olarak yaratıldığına delil teşkil etmez.

Öte yandan davacının alacağını dayandırdığı faturaların tanzim tarihinden daha önce davalı ile dava dışı borçlu arasında bir borç ilişkisinin bulunduğu iddia edilmiş ve bu dönemde davalı vekiline harici ödemeler yapıldığı noktasında adı geçen tarafından makbuz suretleri sunulmuştur. Bu durumda mahkemece bu makbuzlar ve gerekirse davalı ile borçlu arasındaki diğer belgeler üzerinde durulmak ve muvazaalı alacakların ancak borcun doğumundan sonra yaratılabileceği yönündeki karine de dikkate alınmak suretiyle bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/226, Karar No: 2007/1043, Tarih: 08.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/226 E.  ,  2007/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 7.4.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda murise ait soyisim, baba ismi ve doğum tarihi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 2.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, çekişme konusu 623 parsel sayılı taşınmazda malik olan muris babası ...., oğlu 1939 doğumlu Firar....,'ın tapu kaydında "... oğlu Firar ....," yazılı isminin kimlik bilgilerine göre düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece talebin kabulü ile muris Firar ....,'ın tapuda ....,olan soyadı ....,, ... olan baba adı ... ...., olarak düzeltilmiş, 1939 olarak doğum tarihi eklenmiştir.

Kararı davalı ... Sicil Müdürlüğü temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı ... Sicil Müdürlüğünün aşağıda açıklanan neden dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- "Mülkiyet Hakkının Tescili" başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler, malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki, bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hatanın tüzüğün 87.maddesi

uyarınca, ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak, idarece düzeltilmelidir.

Böyle olunca, tapu kütüğüne doğum tarihinin ilavesine ilişkin hüküm kısmı doğru değil ise de, bu husus bozmayı ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün H.U.M.K.nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte yazılı nedenlerle yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 2.bendinde yazılı " 1939 doğumlu" sözlerinin hükümden çıkarılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekli ile H.U.M.K. nun 438/VII. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 8.2.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6651, Karar No: 2024/24683, Tarih: 05.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/6651 E.  ,  2024/24683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : 1.Hükmün eleştirilip düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

(Sanık ... yönünden)

2.Hükmün eleştirilip başvurusunun esastan reddi

(Sanık ... yönünden)

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile;

1. Sanık ... hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükmün eleştirilerek istinaf başvurusunun esastan reddine,

2. Sanık ... hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar eleştirilerek ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

Karar verilmiştir.

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Şüpheden uzak, somut ve kuvvetli delil olmadığına,

3. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde hapis cezası tayin edilirken yapılan hesap hatasına ve tekerrür uygulamasına ilişkin eleştirisinin yerinde olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın sorumlu tutulduğu eyleme ilişkin olarak 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b. maddesinin hükümden çıkarılarak hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın sorumlu tutulduğu eylemin 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b. maddesi kapsamında olmadığı tespit edilerek hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, bu durumda birden fazla ağırlaştırıcı neden bulunmadığı ve temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza tayin edilmesine ilişkin gerekçenin yerinde olmadığı tespit edilmiştir.

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13572, Karar No: 2015/9063, Tarih: 27.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13572 E.  ,  2015/9063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte, ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün, alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun, bireysel farklılıklar göstermekle birlikte, trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespiti ve detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anaşılmakta ise de, incelenen dosyada olaydan yaklaşık 2 saat sonra yapılan ölçümde 0.44 promil, ... Kurumu raporuna göre olay saati itibariyle 0.69 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın, idaresindeki araçla, geceleyin, meskun mahalde, aydınlatma bulunan, tek yönlü, asfalt zeminli yolda seyredip, olay mahalli ışık kontrollü dönel kavşağa geldiğinde, seyir yönüne yanan kırmızı ışığa rağmen yavaşlamayıp, aynı yöne önünde seyreden kırmızı ışık yanması nedeniyle yavaşlayan araca arkadan çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aldığı alkolün de etkisiyle dalgın ve dikkatsiz araç kullandığı ve güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20899, Karar No: 2013/5316, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20899 E.  ,  2013/5316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın hizmetli olarak görev yaptığı öğretmen evinin banka hesabından yetkili amirlerinin imzalayarak kendisine verdiği ödeme emrine binaen daha önceleri de para çektiği, olay tarihinde ödeme emrindeki imzaları taklit ederek bankadan 7.683,30 TL parayı çektiği şeklinde gerçekleşen eylemde nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda dolandırıcılığın maddi konusunu oluşturan değerlerin karşılığının müsaderesine veya ödettirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden TCK'nın 55/1-2 maddeleri uyarınca kazanç müsaderesine hükmolunması,

5237 Sayılı Yasa'da 765 Sayılı Yasa'dan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK.nun sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkla belirtilmektidir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile değişik TCK.nun 158/1.fıkrasına eklenen "..Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158.maddenin 1.fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz" hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52.madesinin 1.fıkrası "Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3.fıkrasında "Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir." ve aynı Kanunun 61.maddesinin 8.fıkrasında ise " Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur." hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK.nun 158.maddesinin 1.fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK.nun 61.maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve

eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve

eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği ve kazanç müsaderesine hükedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümde adli para cezasına ilişkin uygulama çıkartılarak yerine, "TCK'nın 158/1-d, e, son maddesi uyarınca 768 gün, aynı yasanın 62/1 maddesi ile 1/6 oranında indirilerek 640 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2.maddesi ile 1 gün karşılığı 20 TL'den hesaplanarak para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç olarak 12.800 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" cümlesi eklenmek, kazanç müsaderesine ilişkin kısım çıkarılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2013 günüde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11542, Karar No: 2010/4617, Tarih: 20.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/11542 E.  ,  2010/4617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalı-davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira parasının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 186 TL kira parası üzerinden iptaline, takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin ve eksik kira bedelinin belirlenmesi yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili ve davalılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin tüm ve davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalılar vekilinin icra inkar tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

İcra ve İflas Kanunu’nun 67 / 2 maddesinde düzenlenen icra inkar tazminatının amacı alacağın tahsilini geciktirmeye yönelik haksız itirazları önlemektir. Eğer alacaklı itirazın iptali davasında haklı çıkar ve borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse istek halinde alacaklı yararına, eğer davalı borçlu haklı çıkar ve dava reddedilirse bu kez alacaklının takibinde haksız ve kötü niyetli olması koşulu ile yine istek halinde borçlu yararına tazminata hükmedilir. Ne var ki icra inkar tazminatı, niteliği gereği ancak itirazın iptali davası sonucunda davanın tamamen veya kısmen kabulüne karar verilmesi koşuluna bağlı olarak hükmolunan miktar üzerinden tahsiline karar verilebilecek bir tazminattır. Yasa ile güdülen amaç borçlu olduğu miktarı bilebilecek durumda olan borçlunun ödeme emri üzerine icra borcunu inkar etmesini önlemek, gerçekte alacaklı olmayan alacaklının da borçluya zarar vermesini engellemektir.

Somut olayda, davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen 05.11.2002 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak ... 15. İcra Müdürlüğü’nün 2007 / 2653 sayılı icra dosyası ile Kasım 2005-Mart 2007 arası aylar kirası ile aylık 62 TL’den Nisan-Mayıs-Haziran 2007 ayları kira farkı 6.272 TL'nin tahsili için haciz ve tahliye istekli icra takibi yapmış, davalının takibe itiraz etmesi üzerine itirazın iptali ve takibin devamı yönünden işbu dava açılmıştır. Davalılar vekili davanın reddine karar verilmesini savunurken davacının % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini de talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu davalı kiracının Mart 2007 ayına kadar kira bedellerinin ödenmiş olması nedeniyle Nisan-Mayıs-Haziran 2007 ayları kira farkı yönünden davanın kısmen kabulü ile 186 TL kira alacağı üzerinden itirazın iptaline karar verilmesine rağmen davanın reddedilen kısmı üzerinden davalıların talep etmiş olduğu icra inkar tazminatı konusunda olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmediğinden hükmün icra inkar tazminatına hasren bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle hükmün icra inkar tazminatına hasren BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalılara iadesine, 20.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.