muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5318, Karar No: 2022/6283, Tarih: 18.05.2022

Davalı tarafça fark ücret alacak talepleri yönünden istinaf edilen kararda, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belge ve delillere göre; ilk derece mahkemesinin uyuşmazlık konusu hukuki ilişki ve hususları nitelemesi, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitleri, delilleri takdir ve değerlendirmesi, uyuşmazlığın çözümü için gereken hukuk kurallarını uygulaması, uyuşmazlık konusu hususları gerekçelendirmesi isabetli olup, kamu düzenine aykırı bir husus da tespit edilmediği..."

gerekçesiyle, davalı istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark ücret alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.20.11.2017 tarihli ve 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK’ya eklenen geçici 23 üncü maddesinde belirtilen kamu idareleri ve bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlarda ve yine maddede belirtilen idarelerin merkez ve taşra teşkilatlarında, 4734 sayılı Kanun ve diğer mevzuattaki hükümler uyarınca personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında yükleniciler tarafından 04.12.2017 tarihi itibarıyla çalıştırılmakta olanların, maddede öngörülen şartları taşımaları, yazılı olarak başvurmaları ve yapılacak sınavda başarılı olmaları kaydıyla sürekli işçi kadrolarına geçirilecekleri düzenlenmiştir.

2. 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesinin ilgili bölümü şöyledir :

"...

2. 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesinin ilgili bölümü şöyledir :

"...

Sürekli işçi kadrolanna geçirilenlerden, geçiş işlemi yapılırken mevcut işyerinin girdiği işkolunda kurulu işyerinden bildirilenlerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklan, bu madde kapsamındaki idarelerde geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin bitimine kadar bu toplu iş sözleşmesinin uygulanması suretiyle oluşan ücret ile diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamaz. Sürekli işçi kadrolarına geçirilenlerden; geçişten önce toplu iş sözleşmesi bulunmadığından kadroya geçirildiği tarihte yürürlükte olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerinin geçerli olduğu işçiler ile geçiş işleminden önce yapılan ve geçişten sonra yararlanmaya devam ettiği toplu iş sözleşmesi bulunmakta birlikte bu madde kapsamındaki idarelerde alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin bitiminden önce toplu iş sözleşmesi sona eren işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklan, bu madde kapsamındaki idarelerde geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesine göre belirlenir. ...

..."

3. 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu İş Sözleşmesi Hükümleri'nin ilgili bölümü şöyledir:

"375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici 23. maddesinin altıncı fıkrasında; geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin, anılan madde kapsamında yer alan idarelerce sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde esas alınacağı düzenlemiştir. Geçiş işlemleri tamamlanan işçilere idarelerce uygulanmak üzere, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak olan toplu iş sözleşmesinin ücret, mali ve sosyal haklara ilişkin hükümleri aşağıda yer almaktadır.

ÜCRET ZAMMI:

...

01.07.2018- 31.12.2018 tarihleri arası ücret zammı:

İşçilerin 30.06.2018 tarihinde almakta olduklan günlük çıplak ücretlerine 01.07.2018 tarihinden itibaren %4 (yüzde dört) oranında zam yapılmıştır.

01.01.2019- 30.06.2019 tarihleri arası ücret zammı:

İşçilerin 01.01.2019 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine aynı tarihten itibaren %4 (yüzde dört) oranında zam yapılmıştır.

..."

4. 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) "Çalışma koşullarında değişiklik ve iş sözleşmesinin feshi" kenar başlıklı 22 nci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

01.01.2019- 30.06.2019 tarihleri arası ücret zammı:

İşçilerin 01.01.2019 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine aynı tarihten itibaren %4 (yüzde dört) oranında zam yapılmıştır.

..."

4. 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) "Çalışma koşullarında değişiklik ve iş sözleşmesinin feshi" kenar başlıklı 22 nci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

"İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. ..."

3. Değerlendirme

Dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, somut uyuşmazlıkta davacı işçinin kadroya geçişi aşamasında imzalanan 02.04.2018 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin "ücret esası ve ödeme şekli " başlıklı 7 nci maddesindeki; "iş bu sözleşme süresince işçiye her ay brüt asgari ücretin %15 fazlası üzerinden günlük olarak ödeme yapılır" şeklindeki düzenleme ile davacıya temel ücret olarak asgari ücretin %15 fazlasının ödeneceğinin açıkça kararlaştırıldığı görülmektedir. Kadroya geçiş aşamasında imzalanan iş sözleşmesinde ücretin her ay için ileri etkili olarak asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceği kararlaştırılmışsa, sözü edilen kural her asgari ücret artış dönemi için işvereni bağlar. Davacının 01.01.2019 tarihinden itibaren anılan sözleşme hükmünün uygulanmamasından dolayı fark ücret alacağına hak kazandığı anlaşılmaktadır. İlk Derece Mahkemesince davacının hak kazandığı fark alacakların hüküm altına alınması isabetli olup Bölge Adliye Mahkemesinin davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı yerindedir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7491, Karar No: 2013/9924, Tarih: 20.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7491 E.  ,  2013/9924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet...Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı Devlet...Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9285, Karar No: 2014/6282, Tarih: 08.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9285 E.  ,  2014/6282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/246, Karar No: 2015/43173, Tarih: 28.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/246 E.  ,  2015/43173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/410423

MAHKEMESİ : Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2011

NUMARASI : 2006/1 (E) ve 2011/534 (K)

SUÇ : Yağma, yağmaya kalkışma, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç örgütüne üye olma, suç

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan cezaların miktarına göre , sanıklar M.. Y.., A.. Y.., M.. S.., T.. S.., A.. Y.., K.. Y.., M.. Y.., S.. Y.., M.. Y.., O.. Y.., Y.. Y.., F.. Ö.., Okan Çiçekli, H.. A.. ve M.. A.. savunmanlarının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

I-Sanıklar M.. Y.. ve A.. Y.. hakkında suç örgütünü yönetmek; sanıklar M.. S.., T.. S.., A.. Y.., K.. Y.., M.. Y.., S.. Y.., M.. Y.., O.. Y.., Y.. Y.., N.. T.., M.. T.., F.. Ö.., M.. A.., H.. A.., M.. A.., B.. G.. ve O.. Ç.. hakkında suç örgütüne üye olmak; sanıklar K.. Y.., A.. Y.., Y.. Y.. ve S.. Y.. hakkında mağdurlar B.. E.. ve Abdürrahim Ateş’e karşı işledikleri yağma; sanıklar K.. Y.. ve A.. Y.. hakkında mağdur H.. Ç..’e karşı işledikleri yağma; sanıklar K.. Y.., A.. Y.., Y.. Y.. ve ./..

M.. Y.. hakkında 1944 doğumlu mağdur R.. A..’a karşı işledikleri yağmaya kalkışma; sanıklar K.. Y.. ve Y.. Y.. hakkında mağdur C.. Y..’a karşı işledikleri yağma; sanıklar M.. Y.. ve T.. S.. hakkında mağdur A.. Y..’a karşı işledikleri yağma; sanıklar M.. S.., T.. S.. ve N.. T.. hakkında mağdur A.. A..’a karşı işledikleri yağma; sanıklar M.. Y.. ve A.. Y.. hakkında mağdur A.. A..’e karşı işledikleri yağma; sanık M.. A.. hakkında mağdur B.. Y.. ve mağdur H.. Z..’ya karşı işlediği yağma; sanıklar M.. Y.., A.. Y.. ve F.. Ö.. hakkında mağdur D.. Ü..’a karşı işledikleri yağma; sanık A.. Y.. hakkında mağdurlar V.. Y.. ve M.. K..’a karşı işlediği yağmaya kalkışma; sanık A.. Y.. hakkında mağdur F.. K..’a karşı işlediği yağma; sanıklar T.. S.. ve Musa Sarığlu hakkında mağdur H.. D..’a karşı işledikleri yağma suçları nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yağma suçları açısından olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması nedeniyle, aynı Yasanın 61.maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza uygulaması yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; dosya kapsamı ve kabule göre suç örgütü yöneticisi olan sanıklar M.. Y.. ve A.. Y..’in suç örgütü faaliyeti kapsamında işlenen diğer tüm suçlardan da sorumlu olmalarına karşın, haklarında örgüt faaliyeti kapsamında işlenen her bir suç için ayrıca ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından; suç örgütü üyesi olduğu kabul edilen sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilen her suç için 5237 sayılı Yasanın 58/9. madde ve fıkrasının uygulanmaması, infazda gözetilmesi olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar M.. Y.., A.. Y.., M.. S.., T.. S.., A.. Y.., K.. Y.., S.. Y.., M.. Y.., Y.. Y.., F.. Ö.., M.. A.. savunmanları ile sanıklar B.. G.. ve N.. T..'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık A.. Y.. hakkında mağdur M.. K.. ve M.. K..'a karşı işlediği yağma; sanıklar A.. Y.. ve K.. Y.. hakkında mağdur M.. Ç..’e karşı işlediği yağma; sanıklar A.. Y.., K.. Y.., Y.. Y.. ve M.. Y.. hakkında mağdurlar Y.. A.. ile 1989 doğumlu R.. A..’a karşı işledikleri yağmaya kalkışma; sanık M.. Y.. hakkında mağdur C.. Y..’a karşı işlediği yağma; sanıklar M.. Y.., M.. S.., T.. S.. ve N.. T.. hakkında mağdur A.. A..'e karşı işledikleri yağma; sanık İ.. T.. hakkında mağdur B.. Y..’a karşı işlediği yağma ve mağdur Hasan Kuzu’ya karşı işlediği yağmadan dönüşen tehdit, yine sanık İ.. T.. hakkında suç örgütüne üye olmak ve tefecilik suçları; tüm sanıklar hakkında tefecilik suçları nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında tefecilik suçundan da kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, bu suçtan zarar gören hâzinenin kovuşturma aşamasında 5271 sayılı CMK`nın 234/1-b maddesinde belirtilen davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde karar verilmesi,

2-Sanık İ.. T..’ın hükmün temyizinden sonra 13.03.2015 tarihinde öldüğünün, 29.06.2015 tarihinde UYAP’tan çıkarılan nüfus kaydı içeriğiyle belirlenmiş olması,

2-Sanık İ.. T..’ın hükmün temyizinden sonra 13.03.2015 tarihinde öldüğünün, 29.06.2015 tarihinde UYAP’tan çıkarılan nüfus kaydı içeriğiyle belirlenmiş olması,

3-24.03.2006 tarihli iddianamede 2. Olay olarak nitelenen olay yönünden, mağdur M.. K..’un, sıcağı sıcağına alınan 05.02.2006 günlü kolluk ve 27.02.2006 günlü savcılık beyanlarında, sanık A.. Y..’ten 2.000 dolar para alıp bu parayı faizle 4.500 dolar şeklinde ödemeyi kabul ettiğini, fakat gününde ödeyemediği için sanık ile anlaştığını, borcunun 7.000 dolara çıkarıldığını, bu senedin de 4.000 dolarlık kısmını ödedikten sonra kalan borç için sanığın bir yıl vadeli 10.000 dolar değerinde yeni senet aldığını, sanık ve ailesi bu tip işleri yaptıkları için korktuğundan yeni senedi imzaladığını, bu senedi de ödeyemeyince sanığın ısrarcı olduğunu; kovuşturma aşamasında ise sanıkların kendisini tehdit etmediğini, korktuğu için her istediklerini yaptıklarını beyan ettiği, mağdur Muhterem’in oğlu mağdur M.. K..’un da aynı senedin ödenmesi için kendisini arayan sanık A.. Y..’in “Senedi istediğime veririm, o parayı aldıysanız s... s... ödeyeceksiniz, yoksa senin bacaklarını kırarım.” şeklinde tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık A.. Y..’in mağdur Muhterem’e karşı yağma suçunu işlediğini gösteren kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilmeden, mağdur M.. K..’a karşı ise eyleminin yağmaya kalkışma olduğu gözetilmeden yazılı şekilde mağdur sayısınca iki ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,

4-Sanıklar K.. Y.. ve A.. Y..’in Altuntaş köyü muhtarı olan H.. Ç..’e faizle para verip senet aldıkları, Hüseyin’in 2.600 doları ödeyememesi üzerine sanıkların borcun 7.000 dolara çıktığını belirterek mağdur Hüseyin'in oğlu olan mağdur M.. Ç..’in iş yerine 2005 Eylül’de gidip, sanık Ahmet’in mağdura “Babana söyle, borcu çabuk ödeyin, jandarmaya şikayet ederek bizi korkutmaya çalışıyor, kefilinizin de malını mülkünü alırız, üstüne sizi döveriz, biz adamı keseriz, sen bizi daha tanımadın mı?” şeklinde tehdit ettiği, sanık Kadir’in ise “Jandarma bize bir şey yapamaz, bizi tanımıyor.” dediği, mağdurun değil babasının sanıklara ödemede bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanıkların mağdura karşı gerçekleştirdikleri eylemin yağmaya kalkışma olduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

5-1944 doğumlu mağdur R.. A..’ın oğlu Coşkun’un sanıklar A.. Y.. ve K.. Y..’ten 3.000 dolar faizle para alıp senet verdiği, borcu zamanında ödeyemeyince sanıkların borcu 7.000 ve en son olarak 20.000 dolara çıkardığı, borcu ödeyemeyen Coşkun’un Akşehir ilçesinden kaçtığı, sanıkların bu noktadan sonra Coşkun’un kasap olan babası mağdur 1944 doğumlu Raşit’e yöneldiği, 2005 yılı Ramazan ayında sanıklar Kadir, Ahmet, Yavuz ve Murat’ın, mağdurun evinin önüne gelip Coşkun’un nerede olduğunu sorduğu, bilmediğini söyleyen mağdura “Coşkun'u bul veya bu parayı öde.” dedikleri, bu olaydan 4-5 gün sonra sanıkların mağdurun iş yerine gidip para taleplerini tekrar ettikleri, mağdur o kadar parası olmadığını söyleyince “Bu parayı öde, seni bir süre idare ederiz, ödemezsen seni ya da torununu öldürürüz, gelinini satacaksın, bu parayı yine ödeyeceksin.” diyerek tehdit ettikleri, ancak eve ilk geldikleri tarih veya daha sonrasında mağdur Raşit ile aynı evde kalan gelini Y.. A..'dan ayrıca para isteminde bulunmadıkları, yağmalamayı kast ettikleri parayı Coşkun'un ödemediği faizli meblağa özgüledikleri, ayrıca aynı günlerde sanıklar Ahmet Yiğit ve Kadir Yiğit'in mağdur 1989 doğumlu torun R.. A..'ı yolda görüp “Babanı bul, bulamazsan dedene söyle paramızı ödesin, biz aşağı köylüyüz,adamı asar keseriz, senin ve kardeşinin gözünün yaşına bakmayız, anasını avradını s.k ettiğimin çocuğu.” şeklinde tehdit ve hakaret ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanık A.. Y.., K.. Y.., Y.. Y.. ve M.. Y..'in mağdur Yaşar'a karşı yağmaya kalkışma suçunu işlediğini gösteren kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilmeden, sanıklar A.. Y.. ve K.. Y..'in, 1989 doğumlu mağdur R.. A..'a karşı eylemlerinin tehdit ve hakaret suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde yağmaya kalkışma suçundan mağdur sayısınca iki ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,

6-Mağdur C.. Y..’un 20.08.2005 tarihinde sanık M.. Y..’ten 2.200 TL borç aldığı, bu parayı 2005 yılı Ekim ayında 2.900 TL şeklinde faizli biçimde ödemeyi kabul ederek senet imzaladığı, vadesinde borcunu ödeyemeyince sanık Murat Yiğit’in azmettirmesiyle sanıklar K.. Y.. ve Y.. Y..’in, mağdurun evinin önüne gidip mağdura hitaben “Bizim paramızı gününde ödeyeceksin, bizim paramızın gününde ödeneceğini, bizim aşağıköylü olduğumuzu sen bilmiyor musun? Bize 'Yigitler' derler, bizim işimiz bu, biz 1 lira için adamı keseriz.” diyerek tehdit ettikleri, bu tehditten sonra mağdurun 2.760 TL ödeme yaptığı, kalan 140 TL için sanıkların meblağı 400 TL’ye çıkarıp mağduru rahatsız etmeye devam ettiği, yakalanmadan önce sanık Murat’ın mağduru yolda görüp “ Bizim 400 milyonu ver, babama söylersem seni arabanın arkasına bağlatır, sokaklarda süründürür.” dediği, sanık Murat’ın verdiği ve mağdurun rızasıyla ödemeyi kabul ettiği meblağların 2.200 TL karşılığı 2.900 TL, 140 TL karşılığı 400 TL olduğundan makul sayılabileceği, mağdurun hukuki ilişkinin varlığını kabul ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık Murat’ın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 150/1.maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 106/2-c,d maddesinde düzenlenen tehdit suçuna uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

7-a)Mağdur A.. A..'ün aynı köyden A.. A.. ile birlikte 2004 yılında sanık T.. S..'ndan 3.000 dolar para aldığı, 6 ay vade ile 5.500 dolar şeklinde faizli ödemeyi kabul ederek, rızasıyla senet verdiği, süresi geçmeden 5.000 doları ödedikleri, ancak kalan 500 doları ise ödeyemedikleri, bakiye 500 dolar için sanık Tuncer'in ısrarcı olup mağdurun köyüne kadar birkaç kez geldiği, olay günü mağdur ve arkadaşı Adem'in kalan parayı ödememek için bürosuna gittikleri sanık Tuncer'den ricada bulundukları, sanıklar M.. S.. ve N.. T..'ın bulunduğu ortamda sanık Tuncer'in bu teklifi kabul etmediği, sanık Nuri'nin mağdurlara hitaben “Benim dayımın parasını yiyecek adamın anasını avradını sinkaf ederim, zorla da olsa alırım.” şeklinde tehdit ettiği, bu zorlamayla A.. A..'ın 500 dolar yerine faiziyle 3.300 dolar senedi imzaladığının anlaşılması karşısında; mağdur A.. A..'e karşı sanıkların eyleminin aynı senedin tahsiline yönelik tek yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b)Adana CMK 250. Maddesi ile Görevli Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2006 tarih ve 2006/131 sayılı iddianamesiyle yukarıda anlatılan mağdur A.. A.. ile ilgili eylemin “2-a” olarak numaralandırıldığı, bu eylemde sanıklar T.. S.., M.. S.. ve N.. T..'ın sanık (şüpheli) sıfatlarının bulunduğu, sanık M.. Y..'in örgüt kurucusu ve yöneticisi de olsa bu eylemde yer almadığı, iddianame sevk maddelerinde 5237 sayılı Yasanın 220/5. maddesinin de yer almadığı, dolayısıyla sanık M.. Y.. hakkında usulüne uygun açılmış bir kamu davasının da bulunmadığı, sanık M.. Y.. hakkında sadece 22.08.2007 günlü oturumda Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünde bu eylemle ilgili olarak mahkumiyet talep ettiği ve yine anılan iddianamede sadece “2-b” şeklinde gösterilen olayda sanık A.. Y.. ile birlikte mağdur Akif'e karşı yağma suçunu işlediğinden bahisle dava açıldığının anlaşılması karşısında; dosya kapsamına göre eylemde yer almayan ve hakkında açılmış bir kamu davası bulunmayan sanık M.. Y.. hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suçtan zarar gören Hazine vekili ile sanıklar M.. Y.., A.. Y.., M.. S.., T.. S.., A.. Y.., K.. Y.., M.. Y.., S.. Y.., M.. Y.., O.. Y.., Y.. Y.., M.. T.., F.. Ö.., M.. A.., H.. A.., M.. A.., İ.. T.. ve O.. Ç.. savunmanları ile sanıklar N.. T.. ve B.. G..’nün temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 105/6. maddesi ile yürürlükten kaldırılan; ancak, aynı Kanunun geçici 2/4. maddesi uyarınca, bu mahkemelerde açılmış olan davalara, kesin hükümle sonuçlandırılıncaya kadar bakmakla görevlendirilen, CMK’nın yürürlükten kaldırılan 250/1. maddesine göre görevli mahkemeler, 6 Mart 2014 tarihli, mükerrer 28933 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6526 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ve Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 1. maddesi ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununa eklenen geçici 14/1. maddesi gereğince kaldırılmışsa da, anılan maddenin 4. fıkrasına, “Bu mahkemelerce verilip Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında veya Yargıtay'ın dairelerinde bulunan dosyaların incelenmesine devam olunur.” hükmü konulmuştur. Türkiye Cumhuriyetinin, konumu gereği; başta terör olmak üzere, örgütlü suçlarla mücadele edebilmesi için; Kanun Koyucunun özel yetkili mahkemeleri kaldırırken; kaldırma gerekçesinde ortaya koyduğu sakıncaları taşımayan; evrensel hukuk kurallarına uygun; yetki ve görev sınırları iyi çizilmiş; alt yapısı iyi oluşturulmuş; ihtisas mahkemelerine ihtiyaç olduğu, inancını taşıyorum.