muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1117, Karar No: 2020/4201, Tarih: 10.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1117 E.  ,  2020/4201 K.**

**"İçtihat Metni"**

İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin müflis bankada olan alacağının kayıt ve tahsili için yaptığı başvurunun reddedildiğini, iflas idaresinin kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek reddedilen alacağının masaya kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şikayetin reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince davanın yargı yolu bakımından usulden reddine dair verilen karara karşı taraflar vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce davalı bankanın iflasının 16.11.2017 tarihinde açıldığı, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 106. ve Yönetmeliğin 20. maddesi gereğince, iflas tasfiyesinin yürütülmesi için iflas idare memuru adaylarının TMSF tarafından belirlenerek iflas müdürlüğüne bildirildiği, İstanbul 15. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2017/7-6 D.İş sayılı kararı ile gösterilen adaylardan iflas idare memurlarının seçilmesine karar verildiği, iflas tasfiyesinin 5411 sayılı Yasa ve Yönetmelik hükümlerine göre TMSF tarafından gerçekleştirildiği, tasfiye kapsamında tüzel kişiliğe haiz TMSF tarafından düzenlenen ve idari işlem niteliğinde olan sıra cetveli uyuşmazlığının çözüm yerinin idari yargı yeri olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin taraf vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 19.12.2005 günlü ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına,

temyiz onama harcı peşin alındığından davacıdan harç alınmasına yer olmadığında, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13347, Karar No: 2017/5972, Tarih: 13.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/13347 E.  ,  2017/5972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aşkale mahkemeler Yazı İşleri Müdürü olarak görev yapan tanık..... tarafından sanığın 08/12/2011 tarihinde Aşkale Asliye Hukuk Mahkemesinin bazı dosyalarına havale edilen paraları çekmesi için Postaneye gönderildiği ancak sanığın yazı işleri müdürünün talimatı olmadığı halde Aşkale Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/174 ve 2009/201 esas sayılı dosyalarına havale edilen paraları çektiği ve bu paraları yazı işleri müdürüne teslim etmediği, ilk olarak 2010/174 esas sayılı dosyaya havale edilen 900,00 TL paranın çekildiğinin fark edilmesi üzerine sanığın bu parayı yatırdığı daha sonraki tarihlerde 2009/201 esas sayılı dosyasına havale edilen 480,00 TL paranın da sanık tarafından çekildiğinin fark edildiği ancak sanığın bu parayı kendisine söylenmesine rağmen yatırmadığı ve 08/12/2011 tarihli PTT dekontunda da paranın sanık tarafından çekildiğinin görüldüğü, sanığın 2010/174 esas sayılı dosyada çekilen 900 TL yi başkasından borç alarak ödediğini kendisinin de kabul ettiği ancak aynı gün 2009/201 esas sayılı dosyada çekilen 480 TL 'yi teslim ettiğine dair bir delil sunamadığı,tanıkların olayın başından beri istikrarlı anlatımı ve paranın sanık tarafından çekildiğinin sabit olması karşısında sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden atılı suçtan mahkumiyet yerine yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/858, Karar No: 2020/4193, Tarih: 10.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/858 E.  ,  2020/4193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde müvekkilinin serbest dereceli ipoteğinin bulunmasına rağmen tapu sicil müdürlüğünde resmi evrakta sahtecilik yapıldığından bahisle müvekkilinin serbest derece hakkı iptal edilerek müvekkilinin 1. dereceye çıkmasının engellendiğini, bu olayla ilgili olarak görevli memurlar hakkında açılan ceza davasının derdest olduğunu, müvekkilinin ipoteğinden sonra davalı lehine 1. derecede davalı lehine ipotek tesis edildiğinden sıra cetvelinde davalıya birinci sırada yer verilerek müvekkiline pay ayrılmadığını, oysa davalının alacağının bulunmadığını ileri sürerek, düzenlenecek sıra cetvelinde birinci sırada müvekkiline ödeme yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip borçlusunun müvekkili bankadan almış olduğu kredinin teminatını oluşturmak üzere taşınmaz üzerine birinci sırada ipotek konulduğunu, sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; icra müdürlüğünce yapılan işlemin doğru olduğu, davacının tapu sicil müdürlüğündeki usulsüz işlemlerle ilgili iddiası hususunda davalının bir kusurunun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2013/1360 E., 2013/2051 K. sayılı ilamı ile tapu sicil müdürlüğünde davacı lehine konulmuş ipotek kaydında sahtecilik yapıldığı iddiasıyla ilgili olarak iki görevli hakkında resmi evrakta sahtecilik ve görevi kötüye kullanma suçlarından ... Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda verilecek kararın işbu davanın sonucunu etkileyebileceği gözetilerek, o davanın sonucunun beklenmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, ... Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda tapu sicil müdürlüğü görevlileri aleyhine açılan davada sanıklar hakkında belgelerde sahtecilik yapıldığına ilişkin her türlü şüpheden uzak delil edilemediğinden bahisle beraat kararı verildiği ve bu kararın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12698, Karar No: 2006/15937, Tarih: 20.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/12698 E.  ,  2006/15937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Hakem)

Taraflar arasındaki itirazın iptali hukukuna ilişkin davada Ankara 24. Asliye Hukuk (hakem sıfatıyla) ile 10. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kaçak su kullanımından kaynaklanan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, sermayesinin tamamı devlet, belediye veya özel idarelerine ait olan idare ve müesseselerinin birbiri arasında çıkan uyuşmazlıkların o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi hakimi tarafından mecburi hakem sıfatıyla çözümleneceği hususunda kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; davacı ...'nin 3533 Sayılı Yasaya tabi kurumlardan olmadığı, bu hususun Yargıtay H.G.K.'nun 13.07.2005 ... ve 2005/13-414-464 sayılı kararında da belirtildiği anlaşılmakla, davanın hakem sıfatıyla değil genel hükümlere göre ilk açıldığı mahkemede görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/11/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22395, Karar No: 2010/4251, Tarih: 13.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/22395 E.  ,  2010/4251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2009 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizin 18.11.2008 tarihli geri gönderme kararında hükümlüler hakkındaki 28.07.2005 günlü ek kararların, hükümlülere “ek kararın tebliğinden itibaren bir hafta içinde Yargıtay'da temyiz yoluna başvurabileceklerini ve başvuru yöntemini açıklayan belge” ile tebliği istendiği halde, yapılan tebligatlarda belirtilen açıklamanın bulunmadığının anlaşılması karşısında;

1- Yazımız gereği tam olarak yerine getirilerek, her bir hükümlü hakkındaki ek kararların yıukarıda belirtilen açıklamayı içeren belge ile hükümlülere tebliği ve buna ilişkin belgeler ile sunarlarsa temyiz isteğini içeren dilekçeleri eklenip, bu konuda ek tebliğname düzenlendikten,

2- Hükümlü ... ile ilgili 28.7.2005 tarihli ek karara dosyada rastlanmadığından, varsa eklenmesinden ve gerekli tebligat işleminin yapılmasından sonra, incelenmek üzere, Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 13.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/24947, Karar No: 2024/734, Tarih: 17.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/24947 E.  ,  2024/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/154 E., 2021/132 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/237 Esas, 2019/505 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2-İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/154 Esas, 2021/132 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.04.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğuna ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır, ancak;

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır, ancak;

Gerekçeli karar başlığında; sanık hakkında beraat kararı verilmesine karşılık 5271 sayılı CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı olarak suç tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak değerlendirilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/154 Esas, 2021/132 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1120, Karar No: 2020/4206, Tarih: 10.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1120 E.  ,  2020/4206 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin müflis bankada olan alacağının kayıt ve tahsili için yaptığı başvurunun reddedildiğini, iflas idaresinin kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek reddedilen alacağının masaya kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince davanın yargı yolu bakımından usulden reddine dair verilen karara karşı taraflar vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce davalı bankanın iflasının 16.11.2017 tarihinde açıldığı, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 106. ve Yönetmeliğin 20. maddesi gereğince, iflas tasfiyesinin yürütülmesi için iflas idare memuru adaylarının TMSF tarafından belirlenerek iflas müdürlüğüne bildirildiği, ... 15.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2017/7-6 D.İş sayılı kararı ile gösterilen adaylardan iflas idare memurlarının seçilmesine karar verildiği, iflas tasfiyesinin 5411 sayılı Yasa ve Yönetmelik hükümlerine göre TMSF tarafından gerçekleştirildiği, tasfiye kapsamında tüzel kişiliğe haiz TMSF tarafından düzenlenen ve idari işlem niteliğinde olan sıra cetveli uyuşmazlığının çözüm yerinin idari yargı yeri olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraflar vekillerinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin taraflar vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,19.12.2005 günlü ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına,

aşağıda yazılı onama harcı peşin alındığından, davacıdan yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/8012, Karar No: 2019/5198, Tarih: 09.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/8012 E.  ,  2019/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirket aleyhine ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/369 Esas sayılı dosyası üzerinden açılan itirazın iptali davası sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın kesinleştiği, ödenen bu bedelden davacı ile davalı arasında yapılan işletme hakkı devir sözleşmesi hükümleri gereğince davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 5.100,00 TL ile 176,65 TL temyiz harç masraflarının ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dağıtım şirketleri ile ... arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığını, geçmişe yönelik olarak borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini, davacının alacak talebinde bulunamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının sorumlu olması için sözleşmedeki düzenlemeye göre gerçekleşmesi gereken 3 şartın bulunduğu, birincisi olayın İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin imzalanma tarihinden önce olması, ikincisi dağıtım faaliyetinin yürütülmesi veya dağıtım tesislerinin işletilmesinden kaynaklı bir sorumluluk doğması, üçüncüsü ise 3. kişilerce ileri sürülecek bir talep olması gerektiği, 3 şart yönünden de sorumluluğun ...'a ait olduğu, davanın davalı şirkete ihbar edilmediği, bu nedenle davacının işlemiş faiz ve icra giderlerini davalıdan talep edemeyeceği, ek raporla yapılan hesaplama sonucunda davacının rücuen talep edebileceği miktarın 4.388,10 TL olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 09.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/767, Karar No: 2008/1099, Tarih: 29.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/767 E.  ,  2008/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2007

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı olan 01.12.1994 ile 01.12.2001 tescil tarihleri arasında 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, sigortalılık tespitine ilişkin olarak, dava açıldıktan sonra, davalı kurum tarafından davacının tescil tarihinin 01.12.1994 tarihine çekilmesi nedeniyle, “Davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5458 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespitine yönelik taleple ilgili olarak ise, “Davacının 5458 sayılı yasanın ilgili hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmiş ve karar süresinde davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Sigortalılık tespitine yönelik taleple ilgili mahkemenin kararı yerindedir. Ancak davacının 5458 sayılı yasadan yararlanma koşullarında mahkemece yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının 05.06.2006 tarihinde davalı kuruma verdiği dilekçe tarım Bağ-Kur sigortalılığının ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşına çekilmesini istediği ve anılan dilekçesinde 5458 sayılı yasadan yararlanma doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık geriye yönelik tescil talebinin 5458 sayılı yasadan yararlanma talebini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece, davacının 5458 sayılı yasanın öngördüğü 3 aylık süre içerisinde kuruma tescil için başvuruda bulunduğu, ve bu başvurunun anılan 3 aylık sürenin dolmasından sonra reddedildiği ve dava açıldıktan sonra da kurumun tescil tarihin geriye çektiğinden, Sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri ve hakkaniyet gereği davacının 5458 sayılı yasanın hükümlerinden yararlandırılmasının uygun olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir.

Bu duruma göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.