muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/218, Karar No: 2013/1351, Tarih: 30.01.2013

O halde, olayda sağlıklı bir sonuca varabilmek için hukuki sebebe istinat etmeyen tescil işleminin mülkiyet hakkını intikal ettirip ettiremeyeceği hususunu ve tapu kaydının iptaline ait mahkeme kararının niteliğini tesbitte zorunluluk vardır.

Davalı üzerindeki tapu kaydının butlan suretiyle tesis edildiği mahkemece kabul edildiği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu iptal nedenine göre davalıyı iyiniyetli kabul etmek mümkün değildir. Kesinleşen iptal kararı bir adli gerçeği ifade edip, bunun aksinin iddia edilmesi ... bakımından kabul edilebilir bir iddia niteliği taşıyamaz. Tapu kaydının davalı üzerinde olması davalının iyiniyetli kabulünü gerektirir bir neden teşkil edemez.

Tescil hukuki sebebe bağlı bir işlemdir. Diğer deyişle hukuki sebepten yoksun bir tescil yolsuz tescildir ve mülkiyetin intikalini sağlamaz (... .......... Eşya Hukuku, ....49).

Tapuda malik gözüken davalı aslında gerçek malik olmayıp, tescil hukuki sebepten yoksun bulunduğundan gerçek malik davacıdır. Tapuda malik olarak davalının gözükmesi onun hukuki açıdan mülkiyet hakkını kazandığını göstermez.

Taşınmazı teslim almış olan sadece ödediği bedeli kendisine iade edilinceye kadar hapis hakkına sahiptir. Teslim keyfiyeti mülkiyetin naklinde gözönünde tutulacak bir husus değildir.

Taşınmazın mücerret teslimi ifa olarak kabul edilemez, ifa kabul edilirse o zaman eldeki ifa davasının anlamını izah mümkün olmaz.

Tapu Sicilinin aleniyeti ilkesi karşısında taşınmazı teslim alırken o tarihte malikin kim olduğunu Tapu Dairesinde incelemeyen ve şekil, ehliyet bakımından yasanın aradığı koşulları ihtiva etmeyen hukuki işlem mutlak olarak geçersiz olup; bunu incelemeyen kimsenin Medeni Kanun'un ....maddesi karşısında iyiniyetli olduğu da kabul edilemez.

Tescile sebep teşkil eden akit muteber olmadığı durumlarda mülkiyetin intikal etmeyeceği ve tapunun ipteline ilişkin yargı kararlarının beyani (izhari) bir karar olduğu, inşai nitelikte olmadığı, tashih davasının bir tesbit davası bulunduğu hususu doktrinde de kabul edilmektedir (.............). Bu bakımdan davalının tapusunun iptaline ilişkin karar kesinleştiği tarihe kadar davalıdan herhangi bir talep de bulunulmayacağı görüşüne de iştirak mümkün değildir. Olayda gerçek bir bedel mukabilinde satış sözkonusu olmadığından, satış parası iade edilinceye kadar yararlanma hakkı tanıyan ....07.1940 gün, .../77 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması da mümkün olmamıştır. (...........)

Bu duruma göre, (geçersiz satım sözleşmesine dayalı taşınmaz iktisap eden) davalının; taşınmazda, iyiniyetli zilyet olduğu kabul edilemez. Mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davalının iyiniyetli kabul edilmesi ve bu çerçevede inceleme ve değerlendirme yapılarak, davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu duruma göre, (geçersiz satım sözleşmesine dayalı taşınmaz iktisap eden) davalının; taşınmazda, iyiniyetli zilyet olduğu kabul edilemez. Mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davalının iyiniyetli kabul edilmesi ve bu çerçevede inceleme ve değerlendirme yapılarak, davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/435, Karar No: 2011/2966, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/435 E.  ,  2011/2966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlu adına kayıtlı taşınmaz üzerine haciz koyarak taşınmazın satışının yapıldığını, şikayet edilenin aynı taşınmazın kaydı üzerine 21.06.2001 tarihinde haciz koyarak 13.06.2003 tarihinde kısmi avans yatırarak satış istediğini, bu tarihten sonra 2008 yılına kadar anılan haciz ile ilgili herhangi bir işlem yapılmadığından haczin düştüğünü, buna rağmen icra müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinde ilk sıranın şikayet olunanın haczine verilerek tüp paranın şikayet olunana ödenmesine karar verildiğini, sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin ilk sırada olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, taşınmaz üzerine 21.06.2001 tarihinde haciz konulduğunu, 26.06.2003 tarihinde satış istenerek satış avansının 13.06.2003 tarihinde yatırıldığını savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayet olunanın 21.06.2001 tarihinde taşınmazı haczettiği, İİK’ nun 106. maddesi gereğince iki yıl içinde taşınmazın satışının istenerek satış avansının yatırıldığı, satışın gerçekleşmesinin zorunlu olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1096, Karar No: 2010/3434, Tarih: 24.06.2010

8. Hukuk Dairesi 2010/1096 E., 2010/3434 K.

**8. Hukuk Dairesi 2010/1096 E., 2010/3434 K.**

**- KATKI PAYI ALACAĞI

- MAL REJİMİNİN TESPİTİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 5 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 178 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 179 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 202 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 225 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 170 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 125 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 132 ]

**"İçtihat Metni"**

Ramazan ile Fatma aralarındaki katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair (Ankara Yedinci Aile Mahkemesi)'ndenverilen 29.05.2008 gün ve 1294/646 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilleri tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

Davacı Ramazan vekili, evlilik birliği içinde edinilen Yenimahalle 8002 ada 4 parsel sayılı taşınmazda 2 no.lu ve Maltepe 1189 ada 12 parselde ise 13 no.lu bağımsız bölümün davalı adına, Ümitköy'deki arsa kooperatifi ile aracın ise vekil edeni adına tescil edilmiş olduğunu açıklayarak davalı üzerindeki malvar-lığının ve ev eşyalarının alımına vekil edeninin katkısının daha fazla olduğunu belirtmek suretiyle malvarlığının maaş gelirleri oranında tarafları mağdur etmeyecek şekilde paylaştırılmasına karar verilmesini istemiş; yargılama aşamasında eşyalara ilişkin talepten vazgeçilmiştir.

Davalı Fatma vekilleri, uyuşmazlık konusu Yenimahalle'de bulunan taşınmazın vekil edeninin ailesinin desteği ve vekil edeni tarafından çekilen banka kredisi ile edinildiğini; yine Maltepe'de bulunan evin müştereken 1997 yılında satın alınmış ve paylı mülkiyet şeklinde tapuya tescil edilmiş ise de, bilahare davacının payının da satın alındığını, davacının katkısı bulunmadığını, davalı üzerindeki kooperatif hissesinin de paylaştırılmasını, kaldı ki boşanma davasında davacının tam kusurlu bulunması nedeniyle de TMK.nun 236/2. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile Yenimahalle'deki eve katkısı nedeniyle 30.800 TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, Maltepe'deki ev ve ev eşyalarına ilişkin davanın reddine, kooperatife ilişkin talep olmadığı gerekçesiyle hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmesi üzerine, hükmün kabule ilişkin bölümü davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile Yenimahalle'deki eve katkısı nedeniyle 30.800 TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, Maltepe'deki ev ve ev eşyalarına ilişkin davanın reddine, kooperatife ilişkin talep olmadığı gerekçesiyle hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmesi üzerine, hükmün kabule ilişkin bölümü davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 07.02.1980 tarihinde evlenmiş, 15.10.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulü ve 24.07.2006 tarihinde kesinleşmesi ile evlilik birliği son bulmuştur. Başka mal rejimi seçilmediğinden eşler arasında 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı MK.nun 170. maddesi uyarınca "mal ayrılığı", bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı 15.10.2004 tarihine kadar ise, 4721 sayılı TMK.nun 202. maddesi hükmü uyarınca yasal "edinilmiş mallara katılma" rejimi geçerlidir. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2. Maddesiuyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir. Olayları an-latmak taraflara hukuki niteleme hakime aittir. Davacı koca davalı kadın adına kayıtlı taşınmazlar üzerinden katkı payı alacağı isteğinde bulunmuştur.

Temyize konu 8002 ada 4 parseldeki 2 no.lu bağımsız bölüm 19.04.1993 tarihinde davalı Fatma adına satın alma suretiyle edinilmiştir. Dava konusu taşınmazın edinim ve satın alma tarihinde eşler arasında 743 sayılı MK.nun170. maddesi hükmü uyarınca mal ayrılığı rejimi geçerli olduğundan uyuşmazlığın Borçlar Kanunu'nun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekir. Buna göre, eşlerin birbirlerinin mal varlıklarının edinilmesine maddi katkılarının kanıtlanması durumunda, katkı oranında alacak hakkı doğar. Somut olayda davacı Ramazan askeri personel olarak çalışmakta iken en son Albay rütbesi ile 2001 yılında emekli olmuş, davalı Fatma ise öğretmen olarak çalışmaktadır. Davacının çalışma ve gelir belgeleri dosya arasında bulunmakta ise de, davalının çalışma süresi ve gelir belgelerinde eksiklik bulunduğuna ilişkin itirazı üzerinde durulmadan, dosya bu haliyle bilirkişiye tevdi edilerek davacının katkısı olup olmadığının tesbiti istenilmiştir. Tarafların gelirlerine ilişkin tüm belge ve bilgiler getirtilmeden bilirkişi mütalaasına başvurulması doğru olmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, tarafların evlenme tarihinden taşınmazın edinim tarihine kadar tüm gelirlerinin belirlenmesine yarayan evrakların dosya arasına getirtilerek konulması, bundan sonra gerektiği takdirde dosyanın bilirkişiye tevdii ile davacı kocanın 743 sayılı MK.nun 152. maddesi hükmü uyarınca aileyi geçindirme yükümlülüğünün ve tarafların bulundukları konum ve sosyal statüleri gereği kişisel giderlerinin göz önünde bulundurularak eşlerin her birinin yapabilecekleri tasarruf miktarının belirlenerek katkı oranlarının tesbit edilmesi ve temyiz edenin sıfatına göre tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınmak suretiyle katkı payı alacağı miktarının saptanmasıdır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Bundan ayrı, davacının faiz isteği bulunmadığı halde belirlenen katkı payı alacağına dava tarihinden itibaren faiz hükmedilmesi de hatalı bulunmaktadır.

Ayrıca, TMK.nun 236/2. maddesi hükmü hakkaniyet gereği kusurlu eşin artık değere katılma oranının azaltılması veya tamamen ortadan kaldırılmasına ilişkin olup, katılma alacağına ilişkin bu düzenlemenin somut olayda katkı payı alacağı davasında uygulanmamış olmasında herhangi bir isabetsizlik bulun-mamaktadır.

Öte yandan; davalı taraf davacı adına kayıtlı Ümitköy (Bağlıca)'de bulunan kooperatif hissesine ilişkin hüküm kurulmadığı gerekçesiyle de hükmü temyiz ettiğini bildirmiş ise de, davacı koca adına kayıtlı bu taşınmaza ilişkin usule uygun açılmış bir dava bulunmadığına göre davalı vekilinin buna ilişkin temyiz itirazları da yerinde değildir.

Davalı Fatma vekillerinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile usul ve yasa hükümlerine aykırı bulunan hükmün kabule ilişkin bölümünün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ve 574,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 24.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7806, Karar No: 2019/17484, Tarih: 07.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/7806 E.  ,  2019/17484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinden doğan alacakları ödenmediği için haklı nedenle fesih yaptığını ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil, yıllık izin ve prim alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının yurt dışına gittiği için akdi feshettiğini, herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, prim talebinin reddine, sair taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi davalıya ait işyerinde bir dönem değişik görevlerde çalışmış, en son mağaza müdürü olarak iş sözleşmesini feshetmiştir. Yapılan ücret araştırmasına göre iddia edildiği gibi son ücret tutarının kabulü isabetli ise de fazla mesai ücreti ve genel tatil alacakları bakımından dönem ücretlerine göre hesap yapılması gerektiğinden müdür pozisyonunda çalışırken yapılan ödemenin asgari ücrete oranı üzerinden tüm dönem hesabı hatalıdır. Müdürlük öncesi dönem için işveren kayıtlarında geçen ücret esas alınarak her iki alacak yönünden hesaplamaya gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13395, Karar No: 2019/3781, Tarih: 02.04.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/13395 E.  ,  2019/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Ticaret Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine ile ilgili Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile Ticaret Bakanlığına bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 02/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1909, Karar No: 2022/1143, Tarih: 25.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1909 E.  ,  2022/1143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “ 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen iş yerinin kendisine ait olduğunu, ancak faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, iş yerine ait bütün işlemleri.....isimli bir kişinin yaptığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, sanığın temyiz dilekçesinde şirketi kuran kişilerin ....ve.... olduğunu bildirmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Vergi Dairelerinden veya faturaları kullananlardan temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ...’a,....veya ...’e ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2) İsmi bildirilen kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanık ile bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ismi bildiriler kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılında, birden fazla fatura düzenlediği kabul edilen sanık hakkında TCK'nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4)Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılında, birden fazla fatura düzenlediği kabul edilen sanık hakkında TCK'nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 25.01.2022 tarihinde Üye ...’ın karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

Karşı görüş:

Sanık hakkında 2010 yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanığın sorgusu ve temyiz dilekçesinde bildirdiği kişilerin açık adreslerinin tespiti ile faturaların bu kişiler tarafından düzenlenip düzenlenmediği, fatura ve imzalar hususunda aidiyet incelemesi yapılması, karşıt inceleme raporlarının araştırılması, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, faturaları kullanan kişilerin faturaları kimden aldıkları husunda beyanlarının alınması ve sanık hakkında ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle TCK'nin 43. maddesinin uygulanması TCK' nin 53. maddesi yönünden AYM iptal kararı yönünden yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına ilişkin sayın çoğunluğun kararına bozma kararının 4/a-b bentlerinde yazılı hususlar dışında iştirak etmek mümkün bulunmamıştır, zira;

Sahte faturaların düzenlendiği mükellefiyet kaydı sanık adınadır. Sanık kendisinin yanıltılarak adına mükellefiyet kaydı oluşturulduğu yönünde bir savunmada bulunmamaktadır. İlk derece mahkemesinde ki savunmasında kendisinin matbaacılık yaptığını, soy adını bilmediği ... adında bir kişinin kendisi ile ortak olmayı önerdiğini, kendisinin kabul ettiğini daha sonra soy adını bilmediği ...'la anlaşamadıklarını faturaları ...'tan istediğinde muhasebeci .....'de olduğunu söylediğini, ...'le 5- 6 ay görüşmesine rağmen faturaları alamadığını beyan etmiş, temyiz dilekçesinde ise; ilk derece savunmasında söz etmediği... ve ... adlı kişilerin şirketi kuranlar olduğunu beyan etmiştir.Matbaacılık yapan belli bir eğitim aldığı ve öncesinden esnaf olduğu anlaşılan sanık hayatın olağan akışına uygun düşmeyecek biçimde kendisi ile ortak olduğunu söylediği ... adli kişinin soyadını bilmemektedir. Suça konu sahte faturaların düzenlendiği mükellefiyet kaydı sanık adınadır. Aldatılmak suretiyle adına mükellefiyet kaydı oluşturulduğu yönünde bir savunması mevcut olmadığı gibi temyiz dilekçesinde daha önce dermeyan etmediği halde .... ve ..... şirketin kurucuları olarak suçun faili olduğunu ifade etmektedir ki sanığın savunmaları da aşamalarda gösterdiği değişkenlikle tutarlılık göstermemektedir. Karşıt inceleme raporları ve mükellefler hakkında başka davaların bulunup bulunmadığının araştırılması bu suçun sübutu açısından sanığın hukuki durumunu değiştirmeyecektir. Faturaları kullanan kişilerin dinlenmesi de kullanma suçunun müstakilen bağımsız suç oluşturacağı cihetle sanığın hukuki durumu yönünden esasa etkili bir bir eksik araştırma nedeni olarak nitelendirilmesi mümkün değildir.

Sanığın matbaacılık yaparken ortak olduğunu ve soy adını bilmediğini beyan ettiği ... adlı kişinin kim olduğunun tespitinin mümkün bulunmaması, ortak olduğu kişinin soy adının bilinmemesinin hayatın olağan akışına mantık kurallarına uygun düşmediği, sanığın savunması ve temyiz dilekçesinde suçun faillerine ilişkin farklı kişileri suçlaması, mükellefiyet kaydının sanık adına olması, diğer eksik araştırma konusu yapılan bozma nedenlerinin işin esası yönünden etkili bulunmadığı gözetildiğinde sanığın aşamalarda değişkenlik gösteren hayatın olağan akışına uygun düşmeyen kendisini cezadan kurtarmaya yönelen savunmasını yerinde görmediğimden ilk derece mahkemesinin CMK'nin 217. maddesi uyarınca tartışılıp değerlendirilen delillere göre ulaştığı suçun sübutuna ilişkin kanaatte bir isabetsizlik bulunmadığı bozma kararının 4/a-b maddelerinde yazılı hususlar eleştiri yapılmak suretiyle onanması gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun eksik araştırma ile karar verildiği yönündeki bozma nedenlerine iştirak etmek mümkün bulunmamıştır. 25.01.2022