muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3953, Karar No: 2016/4464, Tarih: 02.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3953 E.  ,  2016/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure Ceren vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15955, Karar No: 2007/5035, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15955 E.  ,  2007/5035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıların vekili olarak Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen davayı takip ettiğini, tarafların davada sulh olduklarını, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 5.010.000.000 TL vekalet ücreti alacağının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, bu davayla birleştirilen davalılar ... ... ve ... ...’a karşı açılan Ankara 8.Asliye Hukuk Mahkemesine ait olan 2005/25 E., 2005/118 K. sayılı davada da vekalet ücreti alacağı nedeniyle başlatmış olduğu icra takibine yapılan itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 10.148,14 YTL’nin birleşen davanın davalıları ... ... ve ... ...’un taleple bağlı kalınarak 6.000 YTL’den sorumlu olmaları kaydıyla tüm davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 6.000 YTL asıl alacak üzerinden davalılar ... ve ... yönünden temerrüde düşürüldükleri takip tarihi 1.7.2004 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz uygulanmasına, asıl davada faiz talebinde bulunulmaması nedeniyle asıl davanın davalıları ... ve ... yönünden alacağa faiz uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

2006/15955-2007/5035

2006/15955-2007/5035

1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Öte yandan davaların birleştirilmesi durumunda, asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olması nedeniyle, hüküm kısmında her bir dava hakkında o davaya ilişkin vekalet ücretleri ve mahkeme masraflarıyla birlikte ayrı ayrı hüküm kurulması gereklidir.

Somut olayda asıl ve birleştirilen davalar bakımından az yukarda açıklandığı şekilde ayrı ayrı, HUMK.’nun 388. maddesine uygun olarak hüküm kurulmadığı gibi, kısa kararda “10.148,14 YTL’nin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” şeklinde hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda ise, “10.148,14 YTL’nin birleşen davanın davalıları ... ... ve ... ...’un taleple bağlı kalınarak 6.000 YTL’den sorumlu olmaları kaydıyla tüm davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 6.000 YTL asıl alacak üzerinden davalılar ... ve ... yönünden temerrüde düşürüldükleri takip tarihi 1.7.2004 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz uygulanmasına, asıl davada faiz talebinde bulunulmaması nedeniyle asıl davanın davalıları ... ve ... yönünden alacağa faiz uygulanmasına yer olmadığına” şeklinde 2006/15955-2007/5035

hüküm kurulmuş olması da, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece, az yukarda açıklandığı üzere, asıl ve birleştirilen davlarda ayrı ayrı hüküm kurulmak suretiyle ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde, yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 9.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6498, Karar No: 2015/3321, Tarih: 25.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6498 E.  ,  2015/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/2961

MAHKEMESİ : İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/10/2013, 2013/235 (E) ve 2013/314 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, korku ve panik yaratacak şekilde ateş etmek

1- Sanık H.. E.. hakkında mağdur .. silahla kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet, mağdur ...'yü kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından verilen beraat hükümleri ile sanık R.. E.. hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık H.. E..'in, mağdur ... silahla kasten yaralama ve sanık R.. E..'in 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, sanık ..’nın mağdur ..’yü kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları ile ilgili olarak elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar .. ve .. müdafiinin, sanıklar hakkında verilen hapis cezalarının para yada tedbire çevrilmesi, ertelenmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine vesaireye, Cumhuriyet Savcılarının, sanık ...nın kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarında sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında mağdur . .. silahla kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet, mağdur ...'yü kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından verilen beraat hükümleri ile sanık Ramazan hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık R.. E.. hakkında mağdurlar .. ve ...'yü yaralama eylemleri nedeniyle verilen hükümler yönünden yapılan incelemede;

2- Sanık R.. E.. hakkında mağdurlar .. ve ...'yü yaralama eylemleri nedeniyle verilen hükümler yönünden yapılan incelemede;

Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre; Olay günü mağdur ...’ın, sanığın kardeşi olan ...’nın internet kafe de bulunan çocuklarla tartıştığını görünce, .. ve ailesini tanıdığı için aralarına girip kendilerini ayırdığı ve Hamza’ya eve git diye söylemesi üzerine ...’nın kendisine küfür edip, sen şimdi görürsün akrabalarımı alıp tekrar geleceğim diyerek olay yerinden ayrıldığı, mağdurun, ..’nın babası .. telefonla arayarak ..’nın birileri ile kavga ettiğini söylediği, bir süre sonra .. olay yerine geldiği, mağdur .. olayı kendisine anlattığı sırada, .. ve sanık .. birlikte olay yerine geldikleri, sanık ..’ın yanında bulunan tabancasını çekerek sizi öldüreceğim diye mağdurun üzerine doğru yürüdüğü, sanığın babası .., sanığa ben buradayım, senin ne işin var, git buradan diye söyleyip, sanığın önüne geçerek elinde bulunan tabancayı almaya çalıştığı sırada, mağdur .. arkasından yaklaşan .. bıçakla mağdurun sol bacak baldır kısmına vurduğu, aldığı darbe sonucu yere düşen mağdura doğru hedef gözeterek sanık .. tabanca ile ateş ettiği, bu atışlar sonucu mağdurun sağ el bileğinden ve sol bacak bölgesinden isabetle ulnar sinir hasarına, fıbula kemiğinde hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde

yaralandıktan sonra olay yerinden kaçtığı sırada olay yerine gelen mağdurun akrabası olan mağdur .. görünce ona doğru da tabanca ile ateş ederek, mağdur .. bel ve bacak bölgesinden sağ böbrek, safra kesesi ve karaciğerde yaralanmaya, yaşamsal tehlike geçirmesine ve sol femur kemiğinde hayat fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyecek nitelikte açık kırığa neden olacak şekilde yaraladığı olayda; olay yerinde sanığın kullandığı 9 mm çaplı tabanca yanında bir adet kime ait olduğu tespit edilemeyen 7.65 mm çaplı tabanca bulunduğu ve bu tabanca ile ateş edildiği sabit ise de, bu tabancanın mağdur .. ait olduğuna ve olay sırasında kullandığına dair kesin bir delil bulunmadığı, olay yerinde bulunan sanığın babası .. olaydan hemen sonra Cumhuriyet Savcılığın da alınan ifadesinde “.., .. üzerine doğru gitti, elinde bir bıçakla kalçasına doğru vurdu ve kaçtı, bu sırada ... da silahını çekti, ben tutmama rağmen silah patladı, ..’ın yanında kimse yoktu, ancak orada insanlar vardı, ben olaydan sonra ... ne yaptın oğlum dedim, oda bana baba ben yapmasaydım onlarda silah vardı, beni vuracaklardı dedi” şeklindeki ifadesi dikkate alındığında, tabancanın mağdura ait olduğu kabul edilse dahi ilk haksız hareketin sanık Ramazan ve kardeşi ... tarafından gerçekleştirildiği ve meydana gelen silahlı çatışma ortamının oluşmasına hareketleriyle katkı sağladığı anlaşılan sanığın eylemlerinin, meşru savunma sınırları içinde değerlendirmesinin mümkün olmadığı, olayda meşru savunma koşularının gerçekleşmediği ancak etki tepki dengesi gözetilerek sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanmasının mümkün olup olmadığı değerlendirilmek suretiyle sanığın, mağdurlar .. ve ... kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, dosya içeriğine uygun olmayan bir gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafii ile Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 25/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2154, Karar No: 2021/6064, Tarih: 28.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2154 E.  ,  2021/6064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum, davalı ... ve davalı ...Ş. vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum, davalı ... ve davalı ...Ş. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, Kurum sigortalısı ...'nin davalı şirkete ait işyerinde iş sözleşmesi ile çalışırken 30/04/2011 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş görememezlik durumuna girdiğini, kazanın, davalı işveren şirket çalışanı sigortalının, ... Ticaret A.Ş.'nin Gebze'deki mağaza açılışı nedeniyle ... Gölcük mağazası çalışanı diğer davalı ...'in kullandığı ... plakalı araç ile Gebze'ye giderken, ... plakalı ...'ın sevk ve idaresindeki araçla çarpışması nedeniyle meydana geldiğini, olayın iş kazası olduğunu; kaza dolayısıyla sigortalıya şimdilik 79.664,94 TL ilk PSD'li gelir bağlandığını, 217,50 TL tedavi masrafı yapıldığını, ayrıca 2.686,57 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini belirterek, fazlaya dair talep hakkı saklı kalmak kaydı ile sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelirin yarısının davalı işveren ile 3.kişi durumundaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen, gelirin kalan yarısının ise davalı işverenden tahsiline, 2.686,57 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ise davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirkette çalışan ... ile birlikte 5 personelinin 30/04/2011 tarihinde görevli olarak başka bir mağazaya ... tarafından kullanılan araç ile gittikleri sırada meydana gelen trafik kazası sonucu yaralandığını, kazanın gerçekleştiği ... plaka sayılı aracın müvekkili şirkete ait olmadığını, kiralanmış veya iş amaçlı kullanılan bir araçta olmadığını, söz konusu trafik kazasının meydana gelmesinde müvekkili şirketin kusuru ve dolayısıyla zararlarının meydana gelmesinde illiyet bağının bulunmadığını, aynı zamanda herhangi bir kusurununda bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; kurum sigortalısının geçirdiği iş kazasının meydana gelmesinde müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, müvekkilinin iş yerinde kasiyer olarak çalışan bir personel olduğunu, bu şekilde kasiyer olarak çalışan birisinin taşıma görevi gören işvereninin kusurlu olduğunu, kazanın meydana gelmesinde işverenin yanında ... plakalı araç sürücüsü davalı ...'ın kusurlu olduğunu belirterek açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... dilekçesinde; kazanın gerçekleşmesinde tüm kusurun trafik raporunda görüldüğü gibi ...'te olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince, iş kazasının meydana gelmesinde davalı ...’in %40, ...’ın %30, ... Ticaret A.Ş.’nin %30 oranında kusurlu olduğu kanaatiyle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

Yerel mahkeme kararına karşı istinaf yoluna başvuran taraf vekillerinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalılar istinaf gerekçeleri ile aynı nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurarak ; kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davacı Kurum, 08.02.2014 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle kazalıya bağlanan gelir ve ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinden oluşan kurum zararının tahsilini talep etmiş olup davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanununun 21. ve 76 . maddeleridir.

5510 sayılı Kanun'un “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile işveren davalının, Kurumun rücu alacağından sorumluluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, tazminat davasında verilen kararın güçlü delil oluşturduğu hususu ile ceza davasında belirlenen maddi olguların bağlayıcı olacağı hususu da gözetilmek suretiyle sigortalı ile davalının ve varsa dava dışı kişilerin kusur oran ve aidiyetleri konusunda rapor alınması gereklidir.

15.12.2017 tarihli, Makemece de hükme esas alınan bilirkişi raporundaki davalılara toplamda %100 oranında kusur atfı oluşa uygun olmayıp, işveren ... Ticaret A.Ş.’ne işçiyi yorgun çalıştırma faktörü haricinde, illiyet bağı geniş tutularak kusur atfı yapılması yerinde görülmemiştir. Bu nedenle işaret edilen yasal düzenlemeler uyarınca iş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; maddi olayın özellikleri dikkate alınarak, ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar; ki somut olayda işçinin dinlendirilmeden çalıştırılıp çalıştırılmadığı hususu ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır. Bu kapsamda olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden bu çerçevede yeniden uygun bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum, davalı ... ve davalı ...Ş. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... ve davalı ....'ye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3537, Karar No: 2018/8549, Tarih: 12.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3537 E.  ,  2018/8549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14674, Karar No: 2025/3252, Tarih: 04.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14674 E.  ,  2025/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı işveren nezdinde çelik konstrüksiyon işçisi olarak çalışan davacının, 01.12.2019 tarihinde konstrüksiyon malzemelerini boyadığı sırada 12 metre boyunda 400’lük demiri boyarken çevirme esnasında demirin başına çarpması ve akabinde ayağına düşmesi sonucunda yaralanmasına neden olayın olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Kuruma başvuru yapmasına rağmen 60 günlük süreyi beklemeden eldeki davayı açtığını, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının asılsız ve haksız menfaat teminine yönelik olduğunu, davalı ile davacı arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının iş kazası da geçirmediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının her iki davalıya yönelik davasının kabulü ile davacı ... (TC:...)'nın davalı ... (TC:...) nezdinde 01.12.2019 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri