muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/19631, Karar No: 2012/4188, Tarih: 29.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/19631 E.  ,  2012/4188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; 4081 sayılı Çiftçi Mallarının Korunması Hakkında Yasa hükümleri uyarınca, suç tarihinde koruma bütçesi yapma sorumluluğu bulunup katılana ödenmesi gereken tazminat talebine bütçede yer vermeyen görevliler saptanıp haklarında suç duyurusunda bulunularak, eğer bu kişiler haklarında dava açılırsa tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesinin sağlanması için her iki dosya birleştirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28616, Karar No: 2013/16914, Tarih: 10.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/28616 E.  ,  2013/16914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-) Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına ve getirtilen mahkeme ilamlarına göre, önceki suçların içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyetin Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16.11.2005 gün ve 2005/425 esas, 2005/547 sayılı kararına konu hırsızlık suçundan hükmedilen 8 ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmeyerek, yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

3-) Denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. Maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine dayanılarak denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi,

3-) Denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. Maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine dayanılarak denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “53 ve 58. maddelerin uygulanmasına” ilişkin bölümlerin çıkartılarak, yerlerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” ve “5237 sayılı TCK’nın 58/6-7.maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16.11.2005 gün ve 2005/425 esas, 2005/547 karar sayılı ilamı uyarınca, bu ilamdaki suçuna ilişkin önceki hükümlülüğü nedeni ile mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümleleri yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığa isnat edilen mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının işlendiği tarih itibariyle uzlaşma kapsamına giren suçlardan olmaları karşısında; sanığa ve katılana 5271 sayılı CMK'nın 253/5. maddesi uyarınca uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmenin hukuki sonuçları hatırlatılmadan, tarafların "uzlaşmak istemiyorum'' şeklindeki beyanları ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-) Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-) Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

3-) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına ve getirtilen mahkeme ilamlarına göre, önceki suçların içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyetin Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16.11.2005 gün ve 2005/425 esas, 2005/547 sayılı kararına konu hırsızlık suçundan hükmedilen 8 ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmeyerek, yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

4-) Denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine dayanılarak denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5542, Karar No: 2022/15915, Tarih: 03.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/5542 E.  ,  2022/15915 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAİRE KARARI : Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20/05/1999 tarihli

MAHKEME KARARI : Bilecik Sulh Ceza Mahkemesi'nin 23/02/1999 tarihli, 1998/92 Esas ve 1999/30 Kararı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

SUÇ : 765 sayılı TCK’nın 398. Maddesi (Gıda maddeleri tüzüğüne muhalefet)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 23.03.1998 tarihinde Bilecik'te açık pazar yerinde "suni petek çiçek balı" satışı yapması nedeniyle tutanak tanzim edildiği, tanzim edilen tutanakta sanığın doğum yılının belirtilmediği ve sadece isim ve soyismi ile "Hüseyin" olan baba isminin yazıldığı, soruşturma aşamasında ifadesi alınmayan sanık hakkında 22/04/1998 tarihli iddianame ile 765 sayılı TCK’nın 398. maddesinde düzenlenen “Gıda Maddeleri Tüzüğüne Muhalefet" suçundan dolayı kamu davasının açıldığı, iddianamede de aynı şekilde sanığın doğum yılının belirtilmediği ve sadece nüfusa kayıtlı olduğu yer, isim ve soyismi ile "Hüseyin" olan baba isminin yazıldığı,

Bilecik Sulh Ceza Mahkemesi’nin 1998/92 Esas sayılı dosyasında hem talimat yolu ile 04/06/1998 tarihinde ve hem de yerel mahkemede 26/01/1999 tarihinde 1975 doğumlu ...'ın (dosyadaki bilgilere göre doğum tarihi 28/06/1975) savunmasının alındığı, sanığın eyleminin 560 sayılı K.H.K.'ye 4128 sayılı Kanun ile eklenen 18-A-g bendindeki eylemi oluşturma nedeni ile önödeme ihtarında bulunulduğu, 1975 doğumlu sanık ...'ın bahse konu bal satışını kendisinin gerçekleştirdiğini beyan ederek "bu kadar parayı yatıramayacağını" beyan ettiği, yargılama sonucunda Bilecik Sulh Ceza Mahkemesi’nin 23/02/1999 tarih ve 1998/92 Esas, 1999/30 Karar sayılı kararı ile 1975 doğumlu ... yerine, 1969 doğumlu ... hakkında "560 sayılı KHK’ye 4128 sayılı Kanun ile eklenen 18-A-g bendi ve TCK’nın 59. maddeleri gereğince neticeten 508.333.333 TL ağır para cezasının verildiği ve para cezasının 647 sayılı Kanun’un 6. maddesi uyarınca teciline" şeklinde karar verildiği, yokluğunda verilen kararın 1969 doğumlu ...'a "bizzat" 01/03/1999 tarihinde tebliğ edildiği, kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından 15/03/1999 tarihinde, ifadesi alınan sanığın 1975 doğumlu olduğu, kararın ise 1969 doğumlu olarak yazıldığı, hatalı yargılama gideri ve hatalı ön ödeme miktarı yönünden temyiz edildiği, Dairemizin 20.05.1999 gün ve 1999/5751 Esas - 1999/6903 Karar sayılı ilamı ile yargılama gideri yönünden düzeltilerek onanmasına karar verildiği,

Sanığın kendisi ile aynı isimde kuzeninin bulunduğu, kuzeni ...'ın 28/06/1975 doğumlu olduğu, 1975 doğumlu ... ile dosyamız sanığı olan ve 26/07/1969 doğumlu olan ...'ın anne ve baba isimlerinin de aynı olduğu, (...)

Sanığın kendisi ile aynı isimde kuzeninin bulunduğu, kuzeni ...'ın 28/06/1975 doğumlu olduğu, 1975 doğumlu ... ile dosyamız sanığı olan ve 26/07/1969 doğumlu olan ...'ın anne ve baba isimlerinin de aynı olduğu, (...)

1969 doğumlu olan ...’ın 01/07/2021 tarihli dilekçe adli sicil kaydında, kendisine ait olmayan bir suçun bulunduğunu, kendisi ile aynı ismi taşıyan, anne-baba ismi de aynı olan 1975 doğumlu kuzeninin bulunduğunu, onun hakkında işlem yapılmış olabileceğini, sabıkasını kabul etmediğini" beyan ettiği, şüpheli sıfatıyla ifadesi alınan 1975 doğumlu ...'ın ise 30/11/2021 tarihinde alınan ifadesinde, geçmişte arıcılık işi yaptığını, ancak olay tarihinde Bilecik'te olup olmadığını, kendisine bal veya benzeri bir şekilde ceza gelip gelmediğini hatırlamadığını beyan ettiği,

Tüm bu anlatılanlar ışığında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/06/2022 tarihli ve KD-2022/84048 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının; 26/07/1969 doğumlu ...'ın kendisi ile aynı isimde kuzeninin bulunduğu, kuzeni ...'ın ise 1975 doğumlu olduğu, 1975 doğumlu ... ile hakkında mahkumiyet hükmü kurulan 1969 doğumlu ...'ın anne ve baba isimlerinin de aynı olduğu, 23/03/1998 tarihli tutanakta ve 22/04/1998 tarihli iddianamede ...'ın doğum tarihinin yazılmadığı, 23.03.1998 tarihli tutanakta ismi geçen ...'ın yukarıda belirtilen kişilerden hangisi olduğu tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması yönündeki İTİRAZININ KABULÜNE ve Dairemizin 20.05.1999 gün ve 1999/5751 Esas - 1999/6903 Karar sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

01/07/2021 tarihinde şikayette bulunan 1969 doğumlu ...'ın kendisi ile aynı isimde kuzeninin bulunduğunu, kuzeni ...'ın 1975 doğumlu olduğunu, onun hakkında işlem yapılmış olabileceğini, sabıkasını kabul etmediğini beyan etmesi, 1975 doğumlu ...'ın ise 30/11/2021 tarihinde alınan ifadesinde, geçmişte arıcılık işi yaptığını, ancak olay tarihinde Bilecik'te olup olmadığını, kendisine bal veya benzeri bir şekilde ceza gelip gelmediğini hatırlamadığını beyan etmesi, 1975 doğumlu ... ile hakkında mahkumiyet hükmü kurulan 1969 doğumlu ...'ın anne ve baba isimlerinin de aynı olması(...), gerek 23/03/1998 tarihli mahkumiyete esas alınan tutanakta ve gerekse 22/04/1998 tarihli iddianamede ...'ın doğum tarihinin yazılmaması karşısında, savunması alınan kişinin ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulan kişinin farklı kişiler olduğu hususu da dikkate alındığında, 23.03.1998 tarihli tutanakta ismi geçen ve atılı suçu işleyen ...'ın yukarıda zikredilen kişilerden hangisi olduğu kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6513, Karar No: 2012/8218, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6513 E.  ,  2012/8218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44.maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin ... tarih ve ... sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, şikayete dayanak yapılan.... İcra Müdürlüğünün ... Esas sayılı dosyası içerisinden ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebligat parçası getirtilip, tebliğin usulüne uygun olup olmadığı denetlenmeden ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın ticareti terk edip etmediği yönünde 10.06.2010 tarihli emniyet müdürlüğü yazısında ticarete devam ettiği bildirilen adreste de zabıta araştırması yaptırılmadan ve nakil olduğu bildirilen Çekirge Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14, Karar No: 2023/976, Tarih: 07.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/14 E.  ,  2023/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2076 E., 2017/1960 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ve müdafileri

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama kararının kaldırılması ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın bozulması

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin, 25.05.2018 tarihli ve 2018/986 Esas, 2018/1740 sayılı Kararına karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.09.2022 tarihli ve KD-2019/69803 sayılı lehe itirazı üzerine dava dosyası aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, incelendi gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.09.2022 tarihli ve KD-2019/69803 sayılı itirazı, özetle; "...Yakalandıktan sonra soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlarında etkin pişmanlık hükümlerin faydalanmak istediklerini ifade edip örgütteki konumlarına uygun şekilde temas kurdukları bir kısım örgüt üyeleri ve örgütsel irtibatlarına ilişkin bilgiler veren sanıklar hakkında, kısmen de olsa verdikleri bilgilerin faydalılık derecesi de gözetilerek TCK’nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca tayin olunan cezada aynı kanunun üçte birden dörtte üçe kadar indirim öngören 221/4-2. cümlesi gereğince makul bir indirim uygulaması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması,

Ayrıca sanıklar hakkında temel ceza tayini sırasında; Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerde 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde; suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saikin yanında, TCK 61/3 maddesi gereğince suçun unsuru olan hususların temel cezanın belirlenmesinde esas alınamayacağına ilişkin düzenleme de göz önünde bulundurularak; hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun şekilde alt sınırdan makul düzeyde uzaklaşılarak bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi karşısında, hükmün onanmasına ilişkin Yüksek Dairenizin kararı hukuka aykırı görülmekle sanıklar lehine 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1. İtirazımızın kabulü ile,

2. Yargıtay 16. Ceza Dairesi 25.05.2018 ... ve 2018/986 Esas, 2018/1740 Karar sayılı onama kararının kaldırılması,