muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/44432, Karar No: 2010/154, Tarih: 18.01.2010

Taraflar arasında işyerinin davalı Üniversiteye devredilip edilmediği ve iş sözleşmesinin davalı Üniversite tarafından feshedilmesinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre YÖK tarafından 13.4.2007 tarihinde adı geçen okulun YÖK Kanununun Ek-6, Ek-10,11,15,7/d-2 maddeleri ve Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliğinin 11/e, 16/a-c, 17/e, 22, 25, 26/a-c-d maddeleri uyarınca faaliyetten alıkonularak kapatılmasına karar verildiği, 2547 sayılı Kanunun Ek- 3, Ek-15.maddesinin son fıkrası, Vakıf YüksekÖğretim Kurumları Yönetmeliğinin 9/c maddesi ve 26.maddesinin son fıkrası uyarınca kapatılan okulun Mersin Üniversitesinin vesayetine verilerek yasal, hukuki ve idari süreç sonunda üniversiteye devredilmesine, okulun taşınır ve taşınmaz mallarından derslikler, her türden laboratuarlar, kitaplar, bunları içeren yapılar, spor tesisleri, öğrenci yurtları ile öğretim elemanları lojmanları gibi eğitim-öğretim ile ilgili her türlü taşınmaz mal, araç-gerek ve malzeme ile tüm ayni ve nakdi hakların Mersin Üniversitesi mülkiyetine geçirilmesine karar verildiği, kapatılan okulda halen eğitim görmekte olan öğrencilerin eğitim-öğretimlerini tamamlayıncaya kadar üniversiteye bağlı olarak kurulan Deniz ve Ticaret MYO’nda eğitimlerini sürdürmelerine ve öğrencilerden öğrenim ücreti olarak, kapatılan Vakıf MYO’na en son ödenen ücretin alınmasına, kapatılan okulda görev yapmakta olan akademik ve idari personelle ilgili olarak alınacak kararlar, görevlendirmeler ve yapılacak işlemler hususunda Rektörlüğün yetkili kılınmasına karar verildi anlaşılmaktadır. MYO’nun bu şekilde üniversiteye devrinden sonra ara vermeden aynı okulda çalışmasına devam eden işçinin iş sözleşmesi davalı üniversite tarafından yazılı bir fesih bildirimi olmadan feshedilmiştir.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. Somut olayda, işyerinin ve dolayısıyla iş sözleşmesinin davalı üniversite tarafından devralındığı, davacının devirden itibaren bir süre çalıştırıldıktan sonra davalı üniversite tarafından işten çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Davacının belirli süreli sözleşme ile çalıştırıldığı ve sözleşmenin süre bitiminde kendiliğinden sona erdirildiği ileri sürülmüş ise de, davalı Üniversiteye ait süreklilik arz eden işte takip kontrol ve depo sorumlusu olarak çalışan davacı ile belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasını gerektiren objektif koşullar bulunmamaktadır. Bu nedenle sözleşmenin belirli süreli olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Öte yandan, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiri¬minin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur. Somut olayda, fesih bildiriminde açık ve kesin olarak belirtilmiş geçerli bir neden gösterilmiş değildir. Böyle olunca feshin geçerli nedene dayanmadığı kabul edilmelidir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-) Davalı ... aleyhine açılan davanın feragat nedeni ile reddine,

2-) Tüzel kişiliği bulunmayan davalı ... Mersin Deniz Meslek Yüksek Okulu hakkında açılan dava yönünden karar verilmesine yer olmadığına,

3-) Davalı Üniversite hakkında açılan davanın kabulü ile;

a-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,

b-)İşverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine,

c-)Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 6 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

d-)Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.000 TL vekâlet ücretinin davalı üniversiteden alınıp davacıya verilmesine, hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddedilmesinden dolayı 1.000 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Vafkı’na verilmesine,

5-)Davacı tarafından yapılan ( 56.40 ) TL yargılama giderinin davalı Üniversiteden alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

6-)Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, oybirliğiyle 18.01.2010 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1122, Karar No: 2024/1977, Tarih: 04.04.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/1122 E.  ,  2024/1977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/328 E., 2023/609 K.

DAVA TARİHİ : 03.12.2009

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında görülen el yazılı vasiyetnamenin şekle aykırılık nedeniyle iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 3. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 16.02.2006 tarihinde vefat eden muris ...'a ait olduğu iddia olunan 01.01.1987 tarihli el yazılı vasiyetnamenin Kartal 1. Sulh Hukuk mahkemesinin 2009/98 Esas sayılı dosyasında açılıp okunduğunu ancak vasiyetnamenin murisin eli ürünü olmadığını ileri sürerek iptalini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.03.2015 tarihli ve 2013/298 Esas, 2015/100 Karar sayılı kararı ile, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 17.03.2015 tarihli kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 08.11.2017 tarihli ve 2016/4705 Esas, 2017/15483 Karar sayılı hükmün onanmasına dair verilen karara karşı davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

3. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 24.05.2018 tarihli ve 2018/1393 Esas, 2018/5823 Karar sayılı kararı ile usulsüz tebligata dayandığından bahisle davanın işlemden kaldırılmasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle karar düzeltme talebinin kabulüne, onama kararının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp Raporu doğrultusunda, Sulh Hukuk Mahkemesince açılıp okunan vasiyetnamenin mirasbırakana ait olduğu kanaatine istinaden ispat yükü davacı üzerinde kabul edilerek vasiyetnamenin iptalini gerektirir sahtelik iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, aslının mahkeme kaleminde kaybedilmiş olması nedeniyle vasiyetnamenin sahteliğine ilişkin ispat faaliyetini yerine getiremediklerini, Adli Tıp Kurumu raporunda da belirtildiği üzere fotokopi belgelerin farklı usullerle elde edilmesinin çok kolay olduğunu, bazı fiziki özelliklerini yitirmeleri nedeniyle fotokopi belge üzerinde inceleme yapılmasının sakıncalı olduğununu, bu nedenlerle fotokopi belgeye dayanarak vasiyetnamenin murise ait olduğu kabul edilmek suretiyle milyonluk taşınmazların devri sonucuna sebep olunamayacağını, yerleşik içtihatların da bu yönde olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, (murisin eli ürürünü olmadığı iddiasıyla) el yazılı vasiyetnamenin şekle aykırılık nedeniyle iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ve 557 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/462, Karar No: 2018/4984, Tarih: 30.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/462 E.  ,  2018/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen genel kurul kararının batıl olduğunun tespiti, olmazsa iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ....09.2015 gün ve 2015/4770 Esas, 2015/6088 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin kooperatif üyesi olduğunu, kooperatifin ....06.2014 tarihinde yapılan genel kurulda, mülkiyeti davalı kooperatife ait taşınmazlara yönelik yüklenici şirket ile Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi yapılması konusunda yönetim kuruluna yetki verildiğini, genel kurulun bu kararının kooperatife ait taşınmazın satışına yönelik olduğunu, satışta takip edilecek usulün ve imalat yaptırılması yönteminin belirlenmesi yetkisinin yönetim kuruluna devredilmesi sonucu doğuracak nitelikte olduğunu ileri sürerek Kooperatifler Kanunu'nun emredici hükümlerine aykırı olarak .... ve .... gündem maddeleri ile alınan kararların mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine, talebin kabul görmemesi halinde iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, ...,... TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10210, Karar No: 2021/8186, Tarih: 27.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/10210 E.  ,  2021/8186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddelerine göre, sanığın denetim süresi içersinde yeniden suç işlemesi halinde hükmün açıklanabilmesi için bahse konu yeni suçtan mahkum olması gerektiği, sonradan işlendiğinden bahisle ihbara konu Ankara 45.Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/862E - 2014/1188K sayılı kararında belirtilen tehdit ve hakaret suçları bakımından hükümlerden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesine eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek 106/1-1. cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı; aynı yasanın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek yeni düzenleme karşısında sanığa hakaret suçu yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla; 5237 sayılı TCK'nın 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık ile mağdur arasında 6763 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK' nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi lüzumu karşısında, ihbara konu suça ilişkin belirtilen işlemlerin akıbetinin mahkemesinden sorulup sonucuna göre hükümlerin açıklanıp açıklanamayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7799, Karar No: 2019/7143, Tarih: 11.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7799 E.  ,  2019/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken ve para cezası taksitlendirilirken TCK'nın 50/1-a, 52/2-4. maddeleri yerine 50,52 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASI, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı yasanın 322'nci maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının üç ve dört numaralı bendinin çıkartılarak, yerine “Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının, suçun işleniş özellikler, sanığın ekonomik ve sosyal durumu dikkate alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğincek bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının miktarı, sanığın ekonomik ve sosyal durumu dikkate alınarak TCK'nın 52/4. maddesi gereğince 1 er ay ara ile 10 eşit taksit ile taksitlendirilmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmediği takdirde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratına” ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9337, Karar No: 2021/2890, Tarih: 22.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9337 E.  ,  2021/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 50/4, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonet ile yerleşim yeri içinde, tek şeritli, iki yönlü, asfalt kaplama, hız limitinin 50 km/s olduğu, virajlı, eğimli yolda seyir halindeyken, karşı yönden gelen araç trafiğine ait şeride girerek, katılanın idaresindeki motosikletle çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusurlu olarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem B sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyonet ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ve ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. paragrafına “B sınıfı” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 22/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23201, Karar No: 2014/10590, Tarih: 28.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/23201 E.  ,  2014/10590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in temyiz dilekçesinde, sadece hakkında verilen mahkumiyet kararını temyiz ettiği, katılan sıfatı ile temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, şikayetçinin müdür yardımcısı olarak çalıştığı Niğde Tapu Müdürlüğü'ne taşınmazında ipotek yaptırmak üzere geldiği, görevli şikayetçinin yasal prosedürü başlatmak amacıyla işlemlere başladığı sırada sanığın cep telefonu ile görüşme yaptığını fark ederek sinirlenmesi üzerine taraflar arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında şikayetçinin sanığa hakarette bulunduğu; sanığın ise bu duruma sinirlenerek Tapu Müdürlüğüne ait cam bölmeye eliyle vurmak suretiyle zarar verdiği, bu eylemiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediği anlaşılmakla, suçun sûbutunu benimseyen mahkemenin kabülünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32403, Karar No: 2020/4306, Tarih: 05.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/32403 E.  ,  2020/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içersinde bilirkişice incelendiği belirtilen bordrolara ve puantaj kayıtları ile davacıya ait güncel hizmet döküm cetveline ve hizmet cetvelinde yer alan iş yerlerine ait ünvan listesine rastlanılmamış olup söz konusu eksiklikler tamamlanarak tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.