muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11818, Karar No: 2022/6154, Tarih: 27.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11818 E.  ,  2022/6154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Orman Kadastrosuna İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... İdaresi vekili, Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi ... Mahallesi Dayamalaryanı Mevkiinde bulunan ve 11.10.1989 tarihinde hükmen tam hisse ile tarla vasfıyla ... adına tescil edilen 100 ada 21 parsel sayılı 12.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın güneyinde kalan 5000 m2'lik kısmının orman olduğunu, 1984 - 1985 yıllarında yapılan kadastro çalışmalarında taşınmazın tarla vasfıyla davalı ... adına tespit gördüğünü, taşınmazın fiilen tam kapalılık derecesinde orman olduğunu, 1971 yılı amenajman planında orman olarak tespit edildiğini, yakın tarihte tekrar yapılan amenejman plan ve haritasında orman alanı olarak geçtiğini, askeri haritalarda da orman olarak göründüğünü, orman olduğu halde tarla vasfıyla davalı adına tapulu olduğunu ve bu yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını, şuan taşınmazın tam kapalılık derecesinde 25 - 30 yaşlarında ... ağaçları ile kaplı olduğunu ileri sürerek, taşınmazın güneyinde kalan 5000 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmesi istemiyle Çerkezköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/330 Esas sayılı dava dosyasıyla dava açmış; Asli müdahiller (..., ..., ..., ..., ..., ...) vekilleri vasıtasıyla, muris ... ...’a ait özel idare vergi kayıt örneğinde dava konusu 100 ada 21 parsel sayılı 12000 m2 yüzölçümlü taşınmazın zilyedi olarak vergilerini ödediğini, halen ödemekte olduğunu, 50 yılı aşkın süredir murisin zilyetliğinde olduğunu, taşınmazın tarım arazisi olarak kullanıldığını, taşınmazın gerçek hak sahibinin kendileri olduklarını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adlarına tescili ve müdahalenin men’i istemiyle davaya katılmışlardır.

Asliye Hukuk Mahkemesince verilen, asli müdahillerin davasının reddine, davacı ... İdaresinin davasının ise kısmen kabulü ile 08.03.2000 tarihli orman ve teknik bilirkişi ortak raporunda A harfi ile gösterilen ve 2767 m2 gelen kısmın en son parsel numarası verilmek suretiyle orman vasfıyla Hazine adına tapuya tespit ve tesciline, geri kalan kısım için talebinin ise reddiyle Çerkezköy İlçesi ... Mahallesi 100 ada 21 nolu parselin 9233 m2 olan ... ... oğlu ... adına tapuya tesciline ilişkin hüküm, davalı ... vekili ve davacı ... İdaresi vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 21.01.2002 tarih ve 2002/257 Esas 2002/61 Karar sayılı ilamıyla; “ dava konusu taşınmaza ilişkin husumetin sadece Hazineye yöneltildiği ve Kadastro Mahkemesinde açılan davada davalı ... lehine karar verildiği ve kararın onandığı, bundan ayrı taşınmazın ormandan açma olduğu, 15400 m2'lik yere ilişkin davalı ... aleyhine Orman İdaresince suç duyurusunda bulunulduğu, buna bağlı olarak Sulh Ceza Mahkemesinde açılan davada suça konu yerin 100 ada 23 parsel ve orman sayılmayan yer olduğunun saptandığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği, hukuk mahkemesince mülkiyete ilişkin karar beklenmeksizin ceza davasında verilen hükmün kesin hüküm olarak kabul edilemeyeceği, suç tutanağının 15400 m2'ye ilişkin düzenlenmesine rağmen 23 parselin 2592 m2 olduğunun göz ardı edildiği, bunun suça konu yerin tam olarak saptanamadığı anlamına geldiği, 21 ve 23 parsellerin öncesinin bir bütün olarak düşünülmesi halinde komşu parsellerden 64 parselin hükmen orman olarak tescil edildiği, 70 parsele ilişkin Orman İdaresi ve ... arasında görülen davada Orman Yönetiminin davasının reddine karar verildiği ve kesinleştiği, komşu 7, 22, 24 parseller hakkında ise araştırma yapılmadığı, bilirkişilerin vermiş oldukları raporlar arasında çelişki bulunduğu açıklanarak, eksik araştırma ile karar verilmesinin ve kabule göre de orman sayılmayan bölümünün davalı üzerinde tapuda kayıtlı olması nedeniyle bu bölümün ifrazen davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yeniden davalı adına tapuya tesciline karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek bozulmuştur.

Bozma sonrası dava dosyası, Çerkezköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/469 Esas numarasını aldıktan sonra, mahkemenin bölünmesi nedeniyle Çerkez 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/35 Esas sırasına kaydedilmiştir.

Bozma sonrası dava dosyası, Çerkezköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/469 Esas numarasını aldıktan sonra, mahkemenin bölünmesi nedeniyle Çerkez 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/35 Esas sırasına kaydedilmiştir.

Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozma ilamı doğrultusunda verilen, davacı tarafça açılan davanın reddine, müdahil tarafların davalarının reddine ilişkin hükmün, davacı ... İdaresi ve müdahiller tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 21.05.2012 tarih ve 2012/5601 Esas, 2012/7744 Karar sayılı ilamıyla; "taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 19.11.2007 tarihinde ilan edilerek eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen orma kadastrosu ve 2/b madde uygulaması bulunduğu, bu durumda davanın orman sınırlandırmasına itiraz dönüştüğünün kabulü gerektiği açıklanarak, Mahkemece, tescil davası elde tutularak, orman kadastrosuna itiraz yönünden Kadastro Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi ve Kadastro Mahkemesinin kararının kesinleşmesi sonrasında sonucuna göre tescile ilişkin hüküm kurulması" gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiş ve bozma ilamı sonrası Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacı ... İdaresinin orman kadastosuna itiraz talebi yönünden dava dilekçesinin görev yönünden reddi ile Mahkemenin görevsizliğine, davada Saray Kadastro Mahkemesi'nin görevli olduğuna, dava dosyasının Saray Kadastro Mahkemesine re'sen gönderilmesine karar verilmiş olup, bu karar üzerine dava dosyası Saray (Tekirdağ) Kadastro Mahkemesine gönderilmiş ve son olarak şimdiki esası olan 2013/128 Esas numarasını almıştır.

Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davanın reddine, dava konusu Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi ... Mahallesi 100 ada 21 parsel sayılı taşınmazın orman vasıf ve mahiyetinde olmadığının tespitine, karar kesinleştiğinde karardan ve kesinleşme şerhinden bir suretin Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, karar kesinleştiğinde Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/170 Esas sayılı dosyasının merciine iadesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1537, Karar No: 2022/12467, Tarih: 29.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/1537 E.  ,  2022/12467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2020 tarihli ve 2020/244 esas, 2020/751 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/01/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 06/02/2017 ve 10/11/2018 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 13/02/2019 tarihli ve 2017/26046 soruşturma, 2019/1015 sayılı karar ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolu,mercii ve itiraz süresinin gösterildiği, kararın bilinen adresine tebliğe çıkarıldığı, 22/04/2019 tarihinde aynı konutta oturan annesi Makbule Er imzasına tebliğ edildiği, kararın yeniden şüphelinin MERNİS adresine de tebliğe çıkarıldığı, 02/05/2019 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilerek kesinleşmesinden sonra 23/05/2019 tarihinde infazı için İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 30/05/2019 tarihli ve 2019/4486 DS sayılı çağrı yazısının bilinen adresinde 11/06/2019 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle 27/06/2019 tarihli uyarılı çağrı yazısının bilinen adresinde 06/07/2019 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, yine müdürlüğe başvurmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 23/07/2019 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 25/07/2019 tarihinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Erteleme kararının kaldırılarak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 19/02/2020 tarihli ve 2017/26046 soruşturma, 2020/10708 esas, 2020/8394 sayılı iddianamesi ile İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3- Erteleme kararının kaldırılarak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 19/02/2020 tarihli ve 2017/26046 soruşturma, 2020/10708 esas, 2020/8394 sayılı iddianamesi ile İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 04/11/2020 tarihli ve 2020/244 esas, 2020/751 sayılı kararı ile, ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının durmasına karar verildiği, kararın 12/11/2020 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/02/2019 tarihli ve 2017/26046 soruşturma, 2019/1015 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, yükümlülük ihlalinde ısrar edildiğinden bahisle infaz kayıtlarının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19/02/2020 tarihli ve 2017/26046 soruşturma, 2020/10708 esas, 2020/8394 sayılı iddianame ile açılan kamu davasının, erteleme kararının usulüne uygun tebliğ edilmediği ve bu nedenle kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle durmasına ilişkin İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2020 tarihli ve 2020/244 esas, 2020/751 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 16/06/2021 tarihli ve 2020/18965 esas, 2021/7640 karar sayılı ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 21/06/2021 tarihli ve 2020/21397 esas, 2021/7865 karar sayılı ilâmları ile benzer diğer ilamlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların infazına ancak söz konusu kararın şüpheliye usulüne uygun tebliğ edilmesi başlanacağı ile 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasında yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” şeklindeki düzenleme uyarınca öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebliğ yapılması gerektiği nazara alındığında;

Somut olayda, şüpheli hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/02/2019 tarihli ve 2017/26046 soruşturma, 2019/1015 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın, şüphelinin 06/02/2017 tarihinde alınan ifadesinde belirttiği bilinen son adresi olan "... Mahallesi Cümle Sokak B Blok No:.... İç Kapı No:6 .../İstanbul" adresine tebliğe çıkarılarak 22/04/2019 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, her ne kadar sanığın adres kayıt sistemindeki adresinin tebliğ tarihinden önce değişmesi sebebiyle, kaydedilen bu son adrese tebliğ yapılmadığından, yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve erteleme süresinin başlamadığı gerekçesiyle durma kararı verilmiş ise de; yapılan değişlikliğin sanık tarafından dosyaya bildirilmemesi sebebiyle, sistemde kayıtlı bulunan bu adresin bilinen son adres sıfatını haiz olmadığı ve tebliğ işleminin usulü ile yapıldığı gözetilerek, yargılamaya devamla esas hakkında bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde durma kararı vermesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2020 tarihli ve 2020/244 esas, 2020/751 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 13/02/2019 tarihli ve 2017/26046 soruşturma, 2019/1015 sayılı karar ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesinden sonra infaz işlmelerine başlandığı, yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 19/02/2020 tarihli ve 2017/26046 soruşturma, 2020/10708 esas, 2020/8394 sayılı iddianamesi

ile kamu davası açılması üzerine, İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2020 tarihli ve 2020/244 esas, 2020/751 sayılı kararı ile, ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının durmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

ile kamu davası açılması üzerine, İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2020 tarihli ve 2020/244 esas, 2020/751 sayılı kararı ile, ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının durmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde; “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında; tebligatın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği,

Somut olayda, şüpheli hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/02/2019 tarihli ve 2017/26046 soruşturma, 2019/1015 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın, şüphelinin 06/02/2017 tarihinde alınan ifadesinde belirttiği bilinen son adresi olan "Güzelyalı Mahallesi Cümle Sokak B Blok No:2-2 İç Kapı No:6 Pendik/İstanbul" adresine tebliğe çıkarılarak 22/04/2019 tarihinde aynı konutta birlikte sakin annesi Makbule Er imzasına tebliğ edildiği anlaşıldığından, her ne kadar sanığın adres kayıt sistemindeki adresinin tebliğ tarihinden önce değişmesi nedeniyle, kaydedilen bu son adrese tebliğ yapılmadığından, yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve erteleme kararının kesinleşmediği gerekçesiyle durma kararı verilmiş ise de; yapılan değişlikliğin sanık tarafından dosyaya bildirilmemesi nedeniyle, sistemde kayıtlı bulunan bu adresin, bilinen son adres olarak kabul edilemeyeceği ve tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine uygun şekilde yapıldığı, mahkemece yargılamaya devamla esas hakkında bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden kamu davasının durmasına karar vermesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; mahkemece yargılamaya devam edilerek esas hakkında bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden kamu davasının durmasına karar vermesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2020 tarihli ve 2020/244 esas, 2020/751 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

29/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1335, Karar No: 2020/401, Tarih: 06.10.2020

**Ceza Genel Kurulu         2016/1335 E.  ,  2020/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 212-121

Kasten öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'ün TCK'nın 37/1, 81/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba ilişkin Silifke Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.05.2009 tarihli ve 236-140 sayılı, ceza miktarı yönünden resen temyize tabi olan hükümlerin sanıklar müdafisi ve Cumhuriyet savcısı tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 22.06.2010 tarih ve 9615-4728 sayı ile;

"...İncelemeye konu dosya ile Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının 05.08.2008 tarih ve 2008/1100 soruşturma sayılı kararı ile kasten öldürme suçuna iştirakten soruşturma evrakının ayrılmasına karar verilen şüpheli ... hakkındaki dosya arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğu, Mut Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2009 tarih ve 2009/111 esas sayılı iddianamesi ile de sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç uydurma suçundan Mut Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

a) Kasten öldürme suçuna iştirakten şüpheli ... hakkındaki soruşturmanın sonucu araştırılarak, açılmış bir dava var ise, davaların birleştirilmesi olanağının araştırılması,

b) Suç uydurma suçundan haklarında kamu davası açılan sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki kamu davasının sonucu araştırılarak, karar verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın, aksi hâlde dosyanın onaylı örneğinin getirtilip dosya arasına konulması,

Ve kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi yerine, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması," gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 03.10.2012 tarih ve 265-232 sayı ile; sanıkların önceki hükümler gibi TCK'nın 37/1, 81/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba hükmedilmiştir.

Ceza miktarı yönünden resen temyize olan bu hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 14.10.2014 tarih ve 2177-4437 sayı ile;

"...Nüfus kaydına göre 01.01.1991 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan maktulün, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 15.02.2012 tarihli raporuna göre suç tarihi itibarıyla 21 yaşlarında olduğunun belirlenmesi ve sanıklar müdafilerinin de maktulün yaşının tespitini istemeleri karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 218. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak maktulün yaşının düzeltilmesine karar verilerek nüfus kaydına şerh edildikten sonra hüküm kurulması yerine, maktul hakkında yaş tashihi işlemi yapılmadan suç niteliğinde değişiklik olacak şekilde 5237 sayılı TCK’nın 82/1-e maddesi yerine 81/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; 02.06.2015 tarih ve 212-121 sayı ile; maktulün yaş tashihi yapılarak sanıkların önceki hükümler gibi TCK’nın 37/1, 81/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

Ceza miktarı yönünden resen temyize olan bu hükümlerin sanıklar müdafileri ve katılan vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 11.05.2016 tarih ve 4247-2487 sayı ile; hükümlerin TCK’nın 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 18.07.2016 tarih ve 300876 sayı ile;

"...Sanık ...'nun olay yerinde bulunduğuna, ani olarak gelişen kavga sırasında sanık ... ile fikir birliği içerisinde olduğuna, suçun icrasını kolaylaştıran herhangi bir eylemde bulunduğuna ve suça iştirak ettiğine dair mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi; sanık ...'in ise eylemine uyan TCK'nın 87/4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kasten öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı görüldüğünden yetersiz ve dosya kapsamıyla uygun olmayan gerekçeyle kurulan hükümlerin bozulması gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 12.10.2016 tarih ve 4779-3564 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında suç üstlenme ve tehdit, sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararları temyiz edilmeksizin, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ise Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanık ...’na atılı maktule yönelik eyleminin sabit olup olmadığının,

2- Sanık ...'na atılı maktule atılı eyleminin sabit olduğunun kabulü hâlinde sanıklar ... ve ...'nun eylemlerinin kasten öldürme suçunu mu yoksa kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu mu oluşturduğunun,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;