muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14642, Karar No: 2016/118, Tarih: 12.01.2016

istenmesi, Yapı Kredi Sigorta Aş.'den G.. Y.. isimli kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin edinilmesi ile şahsın temin edilmesi ve konu ile ilgili tanık sıfatı ile ifadesinin imza yazı örneklerinin alınması, yine A.. B.. isimli kişinin katılan aracılığı ile temini ve bu kişinin konu ile ilgili ifadesinin alınması ile Hasan ve Vedat Karagöz isimli kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin bu kişiden sorulması ve temini ardından bu kişilere ulaşılarak konu ile ilgili ifadelerinin ve imza yazı örneklerinin alınması ayrıca dosya kapsamında sanığın da ilgili bono üzerinde imza ve yazı incelemesi yaptırılmamış olduğu anlaşılmakla, sanığın imza yazı ve rakam örneklerinin alınması ile neticesinde G.. Y.., Hasan ve Vedat Karagöz ve sanığın imza yazılarının suça konu bono ile alanında uzman bilirkişilere incelettirilmesi sonucunda düzenlenecek raporlarla birlikte sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazışı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8938, Karar No: 2013/10943, Tarih: 08.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/8938 E.  ,  2013/10943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, trafik kazası sonucu mülkiyeti davacıya ait olan aracın pert olması nedeniyle oluşan hasar miktarıolan 10.000,00 TL nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah ile maddi tazminat talebini 20.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın reddine ve 20.000,00TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

1086 Sayılı HUMK'nun 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir.

Mahkemece, kısa kararda davanın reddine, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise hem davanın reddine hem de kabulüne dair karar verilmiş olup davalı ... vekilinin tavzih istemi üzerine kabul hükmü tavzih yoluyla gerekçeli karardan çıkarılmıştır. H.U.M.K'nın 381 ve 388 maddeleri göre kısa karar ve gerekçeli karar birbiriyle uyumlu olmak zorundadır verilen hükümde, kısa kararla gerekçeli karar arasında fark olduğu ,gerekçeli kararda yer alan hükmün tavzih ile düzeltilmesinin mümkün olmadığından ve bu hususlar yukarıda açıklanan yasa maddelerine aykırılık teşkil ettiğinden ve 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında da belirtildiği üzere, kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması halinde infazda tereddüt oluşturacağından kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle HMK 305 ve devamı maddelerine aykırı kurulan tavzih kararının kaldırılarak hükmün BOZULMASINA, bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 8.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5739, Karar No: 2014/10689, Tarih: 30.09.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5739 E.  ,  2014/10689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yenice(Çanakkale) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2013/21-2014/13

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.03.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı 888 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalıya ait .. parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Somut olaya gelince; TMK’nın 744. maddesi uyarınca tesis edilecek geçit için öngörülen koşullar arasında, kurulacak geçitin bir genel yola bağlantısının sağlanması da bulunmaktadır. Ana yola erişimi olmayan bir geçitin yola ihtiyacı olan taşınmazın bu ihtiyacını giderdiğinden söz edilemez. Somut olayda, mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunan taşınmazın kesintisiz olarak genel bir yola bağlanmadığı görülmektedir. Bu itibarla mahkemece, davacının maliki olduğu taşınmazların kesintisiz biçimde genel yola bağlantısını sağlayan uygun seçenekler belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6488, Karar No: 2009/9023, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6488 E.  ,  2009/9023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 107 ada 32 parsel sayılı 8459 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve müşterekleri adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, tapu kaydına, satın almaya ve Mahkeme ilamına dayanılarak adlarına tespit ve tescil edilen 107 ada 36 sayılı parselin 67.26 metrekarelik bölümünün, niza konusu 32 sayılı parsel içinde tespit edildiği iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişme konusu 107 ada 32 sayılı parselin tapu kaydının iptali ile teknik bilirkişi rapor ve krokisinde mavi ile boyalı olarak (C) ve (D) harfleri ile gösterilen toplam 11.78 metrekarelik bölümünün ifrazı ile davacılara ait 107 ada 36 sayılı parsele eklenmek sureti ile 107 ada 36 sayılı parseldeki payları oranında davacılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, teknik bilirkişi rapor ve krokisinde (C ) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümlerin davacıların dayandığı tapu kaydının tescil krokisi kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun bulunmadığı gibi araştırma, inceleme ve uygulama da hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacılar Hopa Asliye Hukuk Mahkemesinin 1983/246 esas ve 1986/152 karar sayılı meni müdahale ilamı ile yıkılmasına karar verilen binanın kapsadığı alanın, Hopa Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/17 D.iş sayılı dosya ile tespitini yaptırdıktan sonra Asliye Hukuk Mahkemesinde men edilen binanın kendilerine ait dava dışı 36 sayılı parsele dahil olduğu iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Davalının Asliye Hukuk Mahkemesinin söz konusu meni müdahale ilamının kesin hüküm teşkil ettiği savunmasına dayanması üzerine bu kez davacılar vekili verdiği 28.4.1998 tarihli dilekçe ile söz konusu ilamda sadece ...'nin taraf olduğu, diğer davacı ... mirasçılarının taraf olmadığı iddiasına dayanmıştır. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1983/246 esas, 1986/152 sayılı dava dosyası Dairemizin geri çevirme kararı ile istenmiş mahkemece dava dosyası bulunamamış, ancak kararın Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 6.7.1989 tarih ve 7233-9454 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği bildirilerek kararın onaylı sureti gönderilmiştir. Söz konusu ilamda dava konusu 32 sayılı parsele uygulanan tapu kaydının malikleri ... ve arkadaşlarının ... ve bir çok şahıs aleyhine açtığı meni müdahale davası sonunda davanın kabulü ile davalıların dayandığı ve dava konusu parsele uygulanan 2.11.1982 tarih ve 2 sıra numarada kayıtlı taşınmaza davalıların müdahalesinin men'ine ve üzerindeki binaların yıktırılarak enkazlarının ait olduğu davalıya teslimine karar verilmiştir. Davacılar adına tespit edilen 107 ada 36 sayılı parselin edinme sebebinde 36 sayılı parselin 35 ve 37 sayılı parsel ile bir bütün halinde, 12.3.1949 tarih ve 2 sıra numaralı sicilden gelen Nisan 1975 tarih ve 11 sıra numaralı tapu kaydı ile 1/15 hissesi davacı Mustafa ... adına kayıtlı iken ...'nin aynı zamanda 13.12.1974 tarih ve 2 sıra numaralı tapu ile adına tescil ilamı ile tapu oluşturarak, 1/15 hisse oranında malik olduğu kısım ile birleştirmek suretiyle kullandığı belirtilmiştir. Dava dışı 35, 36 ve 37 sayılı parsellere uygulanan 12.3.1949 tarih ve 2 sıra numaralı 567 metrekare yüzölçümlü tapu kaydı Tapu komisyonu kararı ile, 1/15 hissesi ...'e ait iken ölümü ile intikalen ve mirasçısı Vasfi payının satışı ile oluşmuş, Temmuz 1953 tarih ve 13 sıra numaralı tapu kaydı ile 1/15 payı da Tahir mirasçısı ... kızı ...'ye intikal etmiş ve satış ile ... adına tapu kaydı oluşmuş iken tedavül tapu kayıtları ile satış ile ...'a Mart 1974 tarih ve 29 sıra numaralı tapu kaydı ile 1/15 payı davacı ... adına tescil edilmiştir. Davacı ..

.3.1949 tarih ve 2 sıra numaralı 567 metrekare yüzölçümlü tapu kaydı Tapu komisyonu kararı ile, 1/15 hissesi ...'e ait iken ölümü ile intikalen ve mirasçısı Vasfi payının satışı ile oluşmuş, Temmuz 1953 tarih ve 13 sıra numaralı tapu kaydı ile 1/15 payı da Tahir mirasçısı ... kızı ...'ye intikal etmiş ve satış ile ... adına tapu kaydı oluşmuş iken tedavül tapu kayıtları ile satış ile ...'a Mart 1974 tarih ve 29 sıra numaralı tapu kaydı ile 1/15 payı davacı ... adına tescil edilmiştir. Davacı ...nin paydaş olduğu Mart 1974 tarih ve 29 sıra numaralı tapu kayıtlarının ve geldilerinin haritasının bulunmadığı, ancak daha sonra bakiye 14/15 (2240/2400) pay için Hopa Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.9.1980 tarih ve 1979/277 esas, 1980/126 karar sayılı ilam ile oluşturulan 5.11.1982 tarih ve 3 sıra numaralı ve 567 metrekarelik tapu kaydının haritası ve yine bu tapu kaydının dayanak tescil krokisinin Asliye Hukuk Mahkemesinin 1983/229 esas ve 1983/317 sayılı ilam ile düzeltilen krokisinin bulunduğu, bu ilam ile kroki boyu 63, eni 9 metre olarak tapu krokisinin düzeltildiği, bu haritanın dava konusu yeri kapsamasının mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Zira davacı ... tapu kaydında ...'dan pay satın almak suretiyle paydaş olup ...'dan alınan yerin 107 ada 36 sayılı davacı parselinde kaldığı anlaşılmaktadır. Davacıların dayandığı ve 36 sayılı parsele uygulanan Mustafa ... adına Hopa Asliye Hukuk Mahkemesinin 9.12.1974 tarih ve 974/276-27 sayılı tescil ilamı ile oluşan 13.12.1974 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydı ile bu tapunun tedavülü olan ve ...'den pay satın alan ...'nin paydaş olduğu 11.12.1980 tarih 5 sıra numaralı tau kaydının dayanağı tescil krokisinde gösterilen 11.78 metrekarelik bölümün hükme esas alınan fen bilirkişi krokisinde (C) ve (D) harfleri ile gösterilen bölüm olduğu ve bu bölümlerin dava konusunu teşkil ettiği anlaşılmaktadır. Dava konusu 107 ada 32 sayılı parsele uygulanan davalıların dayandığı tapu kaydı ise tesisinde 2.11.1982 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydı ile Hopa Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.12.1981 tarih ve 1981/301-395 sayılı tescil ilamı ile zilyetlik nedeni ile yine ... mirasçıları adına oluşmuştur. Gerek davacılar adına tespit ve tescil edilen 107 ada 36 sayılı parsele uygulanan 13.12.1974 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydı ve gerekse dava konusu 107 ada 32 sayılı parsele uygulanan 2.11.1982 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydının dayanağını oluşturan tescil krokilerinden dava edilen yerin her iki tarafın da tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı görülmektedir. Nevarki davacı ...nin de taraf olduğu Hopa Asliye Hukuk Mahkemesinin 1983/246 esas-1986/152 karar sayılı meni müdahale ilamı ... yönünden kesin hüküm, diğer davacı ... yönünden ise aynı tapu kaydına dayanıldığından ... delil teşkil etmektedir. Bu bakımdan Mahkemece men'i müdahale ilamı gözardı edilerek tapu kayıtlarına göre hüküm kurulması isabetsizdir. Hal böyle olunca; Tarafların dayanağını oluşturan Hopa Asliye Hukuk Mahkemesinin 1983/246 esas sayılı

men'i müdahaleye ilişkin dava dosyası yeniden bulunabileceği tüm yerlerden aranarak dosyaya getirilmeli, mahallinde keşif yapılarak bulunması halinde men'i müdahale dosyası ve dayanağı haritasının, dosyanın bulunamaması halinde ise men'i müdahale ilamının uygulanarak nereye ait olduğu belirlenmeli, davalılar lehine men'i müdahale ilamı ile oluşan hukuksal olgu gözönünde bulundurularak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15904, Karar No: 2014/11836, Tarih: 11.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15904 E.  ,  2014/11836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/76075

MAHKEMESİ : Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2008

NUMARASI : 2007/646 (E) ve 2008/667 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, 5015 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki Gümrük idaresi temsilcisinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Duruşmadan haberdar olduğu halde, usulüne uygun olarak düzenlenmiş dilekçe ile veya duruşmada sözlü beyanda bulunarak 5271 sayılı CMK.nun 238.maddesine göre katılan sıfatını almayan Müşteki Gümrük İdaresinin temyize de hakkı bulunmadığından anılan kurum temsilcisinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin 5015 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemine göre yapılan incelemede ise;

5271 sayılı CMK.nun 237/2.maddesi uyarınca kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteminde bulunulamayacağından, katılma isteminin reddine, ancak müşteki kurum davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, CMK.nun 260.maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5015 sayılı yasaya muhalefet suçundan kamu davası açıldığı cihetle belirtilen suçtan doğrudan zarar gören konumunda olan ve 5015 sayılı yasanın 13.maddesi uyarınca yargılamaya katılma hakkı bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu, davadan haberdar edilmeden 5271 sayılı CMK.nun 234/1-b-1 maddesine muhalefet edilmesi suretiyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16146, Karar No: 2017/12064, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16146 E.  ,  2017/12064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9718, Karar No: 2019/11114, Tarih: 24.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9718 E.  ,  2019/11114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hırsızlık suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143/1 ve 35/2. maddeleri gereğince 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2012 tarih, 2010/906 Esas ve 2012/82 sayılı kararının 13/03/2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, denetim süresi içerisinde 13/12/2012 tarihinde işlediği kasıtlı bir suç işlemesi nedeni ile yeniden yapılan yargılama neticesinde 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143/1 ve 35/2. maddeleri gereğince 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2014 tarih, 2014/246 Esas ve 2014/555 sayılı kararının, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 19/10/2017 tarih, 2016/4270 Esas ve 2017/11014 Karar sayılı ilamı ile onanması sonucu kesinleşmesini müteakip, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle yeniden değerlendirme yapılması talebinin reddine dair İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2017 tarih, 2014/246 Esas ve 2014/555 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın uzlaştırma işlemlerinin yapılabilmesi maksadıyla kaldırılmasına ilişkin mercii İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/07/2018 tarihli ve 2018/181 değişik iş sayılı kararı ile anılan karar sonrasında, taraflar arasında uzlaştırmanın sağlanamaması nedeni ile sanık hakkındaki hükmün aynen infazına dair İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2019 tarihli ve 2014/246 esas, 2014/555 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin mercii İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/02/2019 tarihli ve 2019/255 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/05/2019 tarihli ve 94660652-105-34-4757-2019-KYB sayılı “Kanun Yararına Bozma” talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başavcılığının 24/05/2019 tarihli ve 2019/55592 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istem yazısında;