muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7504, Karar No: 2016/9428, Tarih: 30.03.2016

Yedieminin, ücret alacağı için müstakil bir takip başlatması ve bu dosyadan rehinli taşınırın satılması halinde ise, artık İİK'nun 138/2. maddesinin uygulanması mümkün olmayıp, satış bedelinden öncelikle bu dosya alacağının ödenmesi söz konusu olamaz. Bu durumda icra müdürlüğünce yapılacak iş, satış bedelinin, sıra cetveli yapılmak üzere ilk haczi koyan icra dairesine gönderilmesinden ya da ilk haciz, satışın yapıldığı dosyadan konulmuş ise sıra cetveli yapmaktan ibarettir.

Somut olayda, tahsili istenen yedieminlik ücreti, muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyasından değil, ayrı bir takibin konusu yapılmış, takip itiraz edilmeksizin kesinleşmiş ve paraya çevirme aşaması tamamlanmıştır. Bu durumda, yedieminlik ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi mümkün olmayıp, satış tutarının, bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmeyeceğinin anlaşılması halinde, icra dairesince, alacaklıların bir sıra cetvelinin yapılması gerekir.

O halde, mahkemece, şikayetin kabulü ile icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8646, Karar No: 2022/7821, Tarih: 10.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8646 E.  ,  2022/7821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı anne tarafından vekalet ücreti yönünden, davalı baba tarafından ise duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; uluslararası çocuk kaçırma iade kararına ilişkin verilen kararların Yargıtay'da duruşmalı olarak inceleneceğine ilişkin hüküm bulunmadığı, 5717 sayılı Kanun'un uygulanmasından ... davaların "öncelikle ve acele görülmesi" gerekmesine ve kanunda ivedi olduğu bildirilen dava ve işlere ait Yargıtay incelemesinin öncelikle yapılması zorunlu olduğundan duruşma isteği reddedilerek incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3 üncü maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-1980 tarihli Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre "Merkezi makam" adına davayı açmış olan Cumhuriyet savcısına, bölge adliye mahkemesi kararı ve temyiz dilekçesinin tebliği, yetkili memura tebliğ edilmek suretiyle yapılmıştır.

Cumhuriyet savcılığına tebligat, tebliğ olunacak evrakın aslının Cumhuriyet savcısına gösterilmesi suretiyle olur. Tebligatın yapıldığının belgelendirilmesi (tevsiki) için, Cumhuriyet savcısı, tebliğ evrakının aslına "Görüldü" yazarak altını imza eder (Teb. K. m.43). Ancak yapılan tebligat eğer bir sürenin başlangıcı olacaksa, tebliğ tarihi tebliğ evrakının aslının altına yazılır ve imza edilir (Teb. K. m.43). O halde, Cumhuriyet savcısına bölge adliye mahkemesi kararı ve temyiz dilekçesinin tebliği usulsüzdür. Anılan yasa hükümlerine göre, bölge adliye mahkemesi kararının ve temyiz dilekçesinin Cumhuriyet savcısına Tebligat Kanunu'nun 43 üncü maddesine göre tebliği sağlanıp, yasal temyiz ve cevap süresinin beklenilmesinden sonra Dairemize geri gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davacının adli yardım talebinin KABULÜNE, 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oy birliğiyle karar verildi. 10.10.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/11478, Karar No: 2018/7177, Tarih: 20.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/11478 E.  ,  2018/7177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının süresine göre sanığın vaki duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Ceza Genel Kurulu'nun 2006/44, 2006/54 sayılı kararında da belirtildiği gibi gerek öğretide gerekse yerleşmiş yargısal kararlarda, yeni yürürlüğe giren yargılama kurallarına ilişkin değişikliklerin, yapılacak yargılama işlemlerinde derhal uygulanması ilkesi benimsenmiştir. Bu ilke usule ilişkin yeni Yasanın eskisinden daha yeterli ve daha yararlı olduğu ön kabulüne ve ülkede aynı anda birden çok yargılama yasasının geçerli olmaması ilkesine, yasaların yürürlükte kalış süreleri içerisinde, düzenledikleri alanlarda uygulanacağı görüşüne dayanmaktadır. Açıklanan ilkenin istisnası da ancak yeni yürürlüğe konulan yasada geçici maddelerle yapılan düzenlemeler ile ayrık tutulan hallerde ortaya çıkmaktadır.

Derhal uygulanırlık ilkesinin doğal sonucu olarak, usul işlemleri, yapıldığı sırada yürürlükte bulunan yargılama yasası hükümlerine tâbi olacak ve ceza yargılaması sırasında, yasada değişiklik olduğunda yeni yasa hemen uygulanacak, ancak, bu durum, önceki yasanın yürürlükte bulunduğu dönemde, o yasaya uygun biçimde yapılmış işlemlerin geçersizliği sonucunu doğurmayacağı gibi yenilenmesini de gerektirmeyecektir.

Bu ilkenin sonucu olarak;

1- Usul işlemleri mutlaka yürürlükteki yasaya göre yapılacaktır.

2- Yürürlükteki yasaya göre yapılmış işlemler, sonradan yürürlüğe giren yasa nedeniyle geçerliliğini yitirmeyecektir.

3- Yeni yasanın yürürlüğünden sonra yapılması gereken usul işlemleri yeni yasaya tâbi olacaktır.

4- Yeni yasanın uygulanmasında, sanığın leh veya aleyhinde sonuç doğurmasına bakılmayacaktır.

Açıklanan bu ilke doğrultusunda, uzlaşma konusundaki yasal düzenlemeler incelendiğinde; 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren ve 5560 sayılı Yasa ile değiştirilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değiştirilmiş ve uzlaştırma kapsamına giren suçların kapsamı genişletilmiş ve yöntemi de kısmen değiştirilmiştir. Hırsızlık, dolandırıcılık ve tehdit gibi suçlar açıkça sayılmak suretiyle uzlaştırma kapsamına alınmıştır. Bununla birlikte önceki düzenlemede etkin pişmanlık kapsamında olduğu için uzlaştırma kapsamı dışında kalan şikayete bağlı suçlar, etkin pişmanlığa dair hükmün kaldırılması nedeniyle uzlaştırma kapsamına girmiştir. Anlatılan sebeplerle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan açıklamlaar ve yasal düzenlemeler nazara alındığında, 6763 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.12.2016 tarihinde sonuçlandırılan uzlaşma işlemlerinin o tarihte yürürlükte olan usul hükümlerine uygun olarak yapılmış olması yeterlidir. Uzlaşma o tarihte yürürlükteki usul hükümlerine göre başarı ile sonuçlandırılamamış olması halinde ise sonradan 6763 sayılı Yasanın yürürlüğe girmiş olması sanığa yeniden uzlaşma hükümlerinin uygulanması olanağının verilmesini gerektirmez. Yukarıda anlatılan gerekçelerle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş olup, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin hukuki kesinti oluşturan 29.12.2011 olan iddianame tarihi olacağı mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübutuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21283, Karar No: 2015/32554, Tarih: 22.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/21283 E.  ,  2015/32554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/77343

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2010/400, 2011/482

SANIK : S.. B..

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hurdacılık yapan katılan D.. Ç..'in, ciro yoluyla aldığı Türkiye İş Bankası İstanbul Kemerburgaz şubesinden verilmiş olan 24/01/2009 keşide tarihli 3180134 seri numaralı, 25.600 TL bedelli çekin karşılıksız çıkması üzerine karşılıksız çek keşide etmek suçundan şikayette bulunduğu, yürütülen soruşturmada çekteki imzanın sanık S.. B..'e ait olmadığının açıkça anlaşıldığı, sanığın bu şekilde söz konusu çeki başkasına imzalattırarak kullandığı iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanığın savunmalarında, sahibi olduğu Klas Demir İnş. Gıda Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti'yi 26/06/2008 tarihinde Veli Çindemir ve Ercan Efe ile onların ortağı olan Bülent Köle isimli şahıslara devrettiğini, çekteki imzanın kendisine ait olmadığını, bu imzanın Bülent Köle isimli şahsa ait olduğunu, şirketi devrederken şirkete ait çek koçanlarını da teslim ettiğini beyan etmesi ve çek koçanlarını teslim ettiğine dair çek karnesi teslim tutanağı ibraz etmesi; İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu'nun 25/10/2011 tarihli yazı cevabına göre, Klas Demir İnş. Gıda Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin 17/05/2006 tarihinde ticaret sicil gazetesinde ilan edilerek S.. B.. ve Savaş Bilişik tarafından kurulduğu, 18/06/2008 tarihinde de şirket hisselerinin Veli Cindemir ve Ercan Efe'ye devredildiğinin tespit edilmesi ve Türkiye İş Bankası Kemerburgaz şubesinin 04/11/2011 tarihli yazı cevabına göre ise, suça konu çekin de bulunduğu çek koçanının 07/08/2008 tarihinde sanık S.. B.. tarafından teslim alındığının bildirilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanığın şirketini devrettiği şahıslar ile katılanın çeki devraldığını beyan ettiği ve çekte 2. ciranta olarak görünen S.. K.. ve 1. ciranta olarak görünen Ekrem Telik'in ifadelerine başvurularak suça konu çekin ne şekilde el değiştirdiğinin ve ilk olarak kim tarafından piyasaya sürüldüğünün gerekirse imza incelemesi de yapılarak belirlenmesi, sanığın, suça konu çekin de bulunduğu çek defterini şirketini devrettiğini beyan ettiği tarihten sonra teslim aldığına dair banka yazısı da dikkate alınarak, çek defterinin gerçekte teslim edildiği şahsın sanık olup olmadığının adı geçen banka kayıtları üzerinde imza incelemesi yapılarak veya şirketi devralan kişilerin ve çek defterini teslim eden banka görevlisinin dinlenerek tespit edilmesinden sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1- İddianame ile talep edilmediği halde, ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 158/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine muhalefet edilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak, Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararı, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden, bu yönde değerlendirme yapılmaması,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2799, Karar No: 2017/3503, Tarih: 22.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/2799 E.  ,  2017/3503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullandığı konut kredi sırasında kendisinden haksız yere 4.740,39TL kesinti yapıldığını, bu bedelin iadesi amacıyla başlattığı icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, icra dosyasına vaki itirazın 3.952,72TL yönünden iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda "Davanın kısmen kabulüne, davalının Ankara 17. İcra Müdürlüğünün 2015/731 Esas sayılı dosyasına vaki itirazının 3.892,72TL yönünden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, ” denilmiş, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise kısa karardan farklı olarak "davanın kısmen kabulü ile, davalının Ankara 17. İcra Müdürlüğünün 2015/731 Esas sayılı dosyasına vaki itirazının 3.952,72TL yönünden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına," denilmiş olmakla kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuş olup, bu ise az yukarıda açıklandığı üzere usul ve yasaya aykırıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: ukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17952, Karar No: 2007/6371, Tarih: 16.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/17952 E.  ,  2007/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Tekirdağ 2.A.H.(Aile) Mahkemesi

TARİHİ        :27.4.2006

1-Kadının katılma yolu ile temyizinin harcı ve kaydı bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına,

2-Kocanın temyizinin incelenmesinde;

Kocanın sürekli alkol aldığı ve evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği kadının ise kocasına ve kayınvalidesine hakaret ettiği, kayınvalidesini sopa ile dövdüğü toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı ve davalı eşit kusurludur.

A-Eşit kusurlu davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminat verilmesi doğru görülmemiştir. (TMK.m.174/1-2)

B-Kadının çalıştığı ve düzenli geliri olduğu sabittir. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmadığı halde kadın yararına yoksulluk nafakası takdiri isabetsizdir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün 2/A-B bendinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, kadının temyiz itirazlarının ise 1.bentte gösterilen sebeple incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.04.2007 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/514, Karar No: 2023/327, Tarih: 31.05.2023

**Ceza Genel Kurulu         2022/514 E.  ,  2023/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 7. Ceza

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 621-1189

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kaçak eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla bulundurma suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18 ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 52, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.12.2015 tarihli ve 351-565 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.05.2020 tarih ve 29113 sayı ile;

"14.04.2020 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edilip 15/04/2020 tarihli ve 2020/31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 ve 62. maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 ve 5. maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanık/sanıklar lehine olduğu,

Aynı 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesinin 'Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte bu Kanunun kapsamına giren suçlardan dolayı kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 3 üncü ve 5 inci maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir. Yargıtay Cumhuriyet başsavcılığında bulunan dosyalar ise gelişlerindeki usule uygun olarak ilk derece mahkemelerine gönderilir.' şeklindeki ikinci fıkrası uyarınca;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arşivinde mevcut 5607 sayılı Yasa'nın 3/18. maddesine muhalefet suçundan sanık ... hakkındaki Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/351 Esas sayılı dava dosyasının mahalline gönderilmesine," karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece yeniden yapılan yargılama neticesinde 16.10.2020 tarih ve 313-549 sayı ile sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir. Hükmün katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 29.06.2021 tarih ve 6540-8812 sayı ile;

"1. Suç tarihinde Sivas Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2015/1316 D.iş numaralı önleme araması kararı uyarınca, sanığın sürücüsü olduğu çekici ve dorsede yapılan aramada 5040 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda; usulüne uygun önleme araması kararı uyarınca yapılan arama neticesinde elde edilen kaçak eşyanın hukuka uygun delil olduğu, sanığın atılı suç ikrar ettiği gözetildiğinde mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

"1. Suç tarihinde Sivas Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2015/1316 D.iş numaralı önleme araması kararı uyarınca, sanığın sürücüsü olduğu çekici ve dorsede yapılan aramada 5040 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda; usulüne uygun önleme araması kararı uyarınca yapılan arama neticesinde elde edilen kaçak eşyanın hukuka uygun delil olduğu, sanığın atılı suç ikrar ettiği gözetildiğinde mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2. Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasa'nın 13/1. maddesi delâletiyle TCK’nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken doğrudan TCK’nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

II. DİRENME GEREKÇESİ

Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesince 25.11.2021 tarih ve 621-1189 sayı ile; "...Kolluğun, sadece risk profiline giren şüpheli araçlarda, kişiler üzerinde arama yapılabileceği yazılı olan önleme araması kararına rağmen, önleme arama kararıyla tesadüfi delil elde etmeye yönelik sondajlama olarak isimlendirilen şekilde (neden sanığın bulunduğu aracın durdurulduğu ve neden doğrudan kapalı ve görünmeyen yerlerinin arandığı yargı denetimine elverişli şekilde delillendirilmemiştir) herhangi bir hukuken kabul edilebilecek şüphe bulunmadığı halde sanığın içinde bulunduğu şoförü olduğu çekiciyi durdurduğu bir çok Anayasal hak ihlaliyle birlikte masumiyet karinesine uymayacak şekilde arama işlemine başladığı herhangi bir şüphe sebebi olmadığı hâlde aracın dışardan bakıldığında görünmeyen yerlerinin aranmaya başlandığı kolluk arama tutanağında herhangi bir şüphe unsurunun denetime elverişli şekilde anlatılmadığı, dışarıdan bakıldığında aracın doğrudan görünmeyen özel çabayla içinde ne olduğu anlaşılabilecek yerlerinden dış yan kısmındaki kapalı göz açılarak kaçak sigara bulunduğu akabinde dorsede yapılan detaylı aramada yine dışarıdan bakıldığında içi görünmeyen yedek yakıt kısmında da kaçak sigaralar bulunduğu, elkoyma vd işlemler yapıldığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan görünmeyen yerlerde yapılan arama gerek mevzuata göre gerekse Yargıtay Ceza Genel Kurulu içtihadına göre usule uygun olmayan arama olup bu arama sonucunda elde edilen deliller de hükme esas alınmayacak olan delillerdir.