muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13639, Karar No: 2015/15858, Tarih: 06.10.2015

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Çalıştırılanlara ve işçilere yardım vakfı” başlıklı 110. maddesi de benzer bir düzenleme içermekte olup; “Yararlananların, vakfın edimlerinin yerine getirilmesini dava yoluyla” isteyebilecekleri belirtilmektedir.

17.07.1964 tarih ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun yürürlüğe girmesi üzerine “Bankalar, sigorta şirketleri, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya bunların teşkil ettikleri birlikler personelinin malûllük, yaşlılık ve ölümlerinde yardım yapmak üzere bu kanunun yayımı tarihine kadar tesis veya dernek olarak kurulmuş bulunan sandıklar, bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren “…bu personelin, iş kazalariyle meslek hastalıkları, hastalık, analık, malûllük, yaşlılık ve ölüm, eşlerinin analık, eş ve çocuklarının hastalık hallerinde, en az bu kanunda belirtilen yardımları sağlıyacak, birer tesis (vakıf) haline getirildikleri takdirde, bu teşekküllerin ve sandıkların personeli 506 sayılı Kanun uygulanmasında sigortalı sayılmayacakları belirtilmektedir.

İşlevi, tıpkı Sosyal Güvenlik Kurumu (devredilen SSK, Bağ-Kur ve Emekli Sandığı) gibi emeklilik sandığı niteliğinde bulunan bu vakıflar dışında bulunan, Türk Ticaret Kanunu 468. maddesi hükmü dikkate alınarak, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 77/A maddesi uyarınca tesis (vakıf) şeklinde yapılandırılan ve “munzam sandık - vakıf” olarak ifade de edilen yardımlaşma sandıklarından yararlananlara dava hakkı da anılan Medeni Kanun hükümleriyle tanınmıştır.

Bu tür “munzam sandık - vakıf”lara ilişkin olarak, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun “Yardımlaşma sandıkları” başlıklı 128. maddesinde; “Sigortalı çalıştırılan her türlü işlerde ve iş yerlerinde, herhangi ad altında kurulmuş veya kurulacak olan borç verme, emekli ve yardım sandıkları ve benzerleri, faaliyetlerine ve kuruluş amaçlarına göre ilgililere menfaatler sağlamaya devam edebilir” ifadeleriyle yer verilmiş olması, 1964 yılında kabul edilen 506 sayılı Kanunun Geçici 20. maddesinde tanımlanan, emeklilik sandığı niteliğinde bulunan vakıflar gibi bir yeniden yapılanma sürecine girip - girmeyecekleri yönünde oluşan tereddütleri gidermeye yönelik olup, amacı; “İş kazalariyle meslek hastalıkları, hastalık, analık, malûllük, yaşlılık ve ölüm hallerinde bu kanunda yazılı şartlarla sosyal sigorta yardımları” sağlamak olan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun, “uyuşmazlıkların çözüm yeri”ni düzenleyen 134. maddesindeki “Bu kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıklar, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür.” hükmü kapsamında ele alınarak, yardımlaşma sandıklarınca sağlanan, bir ekonomik, mali değerle ifade edilen yardımların dahi, sigorta kollarından sağlanan yardımlar gibi ele alınmasında yasaca imkan bulunmamaktadır.

Kaldı ki, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununda da “yardımlaşma sandıkları” na ilişkin bir düzenlemeye de yer verilmeyerek, bu yönde oluşan tereddütler giderilmiştir.

Kaldı ki, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununda da “yardımlaşma sandıkları” na ilişkin bir düzenlemeye de yer verilmeyerek, bu yönde oluşan tereddütler giderilmiştir.

Davalı sandığın, Türk Ticaret Kanununda ifade edilen imkandan yararlanmak üzere, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi 77/A maddesi uyarınca kurularak, yararlananlarına belirli şartlar altında ekonomik ve mali imkanlar sağlamayı amaçladığı, 506 sayılı Kanunun Geçici 20. maddesinde tanımlanan nitelikte emekli sandığı/vakfı niteliğinde bulunmadığı, Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın 29.06.2000 gün ve 24094 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 4447 Sayılı İşsizlik Sigortası Kanununun

Uygulanmasına ilişkin 2 Nolu Tebliğ ekindeki “506 Sayılı Kanunun Geçici 20. maddesine Tabi Özel Emekli Sandıkları” başlıklı listede de davalı Sandığın adının geçmediği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.12.2006 gün 2006/18-820 Esas, 810 Karar, 29.09.2010 gün 2010/10-382 Esas, 441 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği gibi; davalı sandığın 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununa tabi bulunmadığı, Türk Kanunu Medenisi hükümlerine göre kurulduğu, taraflar arasında 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu kapsamında bir sosyal güvenlik ilişkisi bulunmadığı, ortada iş mahkemelerinin görev alanını düzenleyen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesi kapsamında bir uyuşmazlığın bulunmadığı, sandık tüzüğünün uygulanmasından doğan davalara bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu düşünülmeksizin, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilip yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, tarafların avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2702, Karar No: 2014/8452, Tarih: 24.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2702 E.  ,  2014/8452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı "... oğlu ..."'ın kayden maliki olduğu 599 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının ...", olarak yer aldığını gerçekte nüfus kaydında baba adının "...", olduğunu, ayırca miras bırakanı "... kızı ..."'ın kayden maliki olduğu 1877 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında adının "...", olarak yer aldığını gerçekte nüfus kaydında adının "...", olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazların tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1914, Karar No: 2007/3294, Tarih: 16.05.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1914 E.  ,  2007/3294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava Ankara 6.Asliye Ticaret Mahkemesinde açılmış, davalı vekilinin iş bölümü itirazı üzerine davalı şirket temsilcisi ile davalı vekilinin yüzüne karşı 28.01.2004 tarihinde iş bölümü itirazı kabul edilerek dosyanın Ankara Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Davacı temsilcisi tarafından 18.03.2004 tarihinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi talep edilmiştir. HUMK.’nın 193/III. maddesi uyarınca Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca gönderme kararı verilmesi halinde HUMK.'nın 193/III. maddesindeki on günlük sürenin yüze karşı verilen ve usulen tefhim edilen kararın verildiği tarihten (Yargıtay İBK 11.10.1976 gün 5/5 sayılı kararı) itibaren başlayacağı, davacı temsilcisinin gönderme talepli dilekçesinin on günlük süre geçtikten sonra verildiği, bu durumda HUMK.'nın 193/son maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, kendiliğinden dikkate alınması gereken bu husus gözden kaçırılarak davanın esası hakkında yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3690, Karar No: 2017/6084, Tarih: 13.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3690 E.  ,  2017/6084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2015 tarih ve 2015/741-2015/1268 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin davalı şirketin ortakları olduğunu, müvekkili tarafından davalılar aleyhine sahte imza ve belgelere dayalı olarak yapılan hisse devirleri sebebiyle genel kurul ve yönetim kurulu kararlarının iptali için ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/370 esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, müvekkili tarafından açılan bu davanın yargılamasının devam ettiği sırada davacı ...'ın ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/779 esas sayılı dosyasından yaptığı olağanüstü genel kurul talebinin kabulüne karar verildiğini, davalı şirketin 26/05/2015 tarihindeki olağanüstü genel kurulunda katılan diğer ortakların itiraz ve muhalefetine rağmen, şirket ana sözleşmesinin 7. maddesinin değiştirilmesine ve şirketin yönetim kurulunun tek üyeden oluşmasına ve ...'ın yönetim kuruluna 3 yıllığına seçilmesine karar verildiğini, oysa olağanüstü toplantı gündeminde hangi konuda ne şekilde değişiklik yapılacağı konusunda açıklık bulunmadığını, sadece yönetim kurulunu yeniden seçme amacının olağanüstü toplantıyı gerektirici bir neden olmadığını, davalı ...'ın sahte imzalarla pay devraldığı için tek başına karar almaya yeterli payı bulunmadığını, ayrıca olağanüstü genel kurul tutanağının toplantı esnasında açıkça karar alınmamasına rağmen sadece divan başkanının imzaladığını, bu nedenlerle olağanüstü genel kurul toplantısının yok hükmünde olduğunu ve iptalinin gerektiğini ileri sürerek 26/05/2015 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısının ve bu toplantıda alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; 26/05/2015 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında yapılan tüm işlemlerin ve alınan tüm kararların hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 26/05/2015 tarihli olağanüstü genel kurul ve işbu dava tarihinde davalı ...'ın davalı şirkette %99,9 oranında pay sahibi olduğu, ayrıca iptali istenen 26/05/2015 tarihli olağanüstü genel kurulunun mahkemece tayin edilen şirket kayyımı tarafından yapıldığı, iptali istenen genel kurul toplantısının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 26/05/2015 tarihli olağanüstü genel kurul ve işbu dava tarihinde davalı ...'ın davalı şirkette %99,9 oranında pay sahibi olduğu, ayrıca iptali istenen 26/05/2015 tarihli olağanüstü genel kurulunun mahkemece tayin edilen şirket kayyımı tarafından yapıldığı, iptali istenen genel kurul toplantısının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı şirketin 26/05/2015 tarihli olağanüstü genel kurulunda alınan kararların iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının ileri sürdüğü iptal sebepleri incelenmeden, olağanüstü genel kurul tarihinde ve dava tarihinde davalı ...’ın davalı şirkette %99,9 oranında pay sahibi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, davacı ... ve dava dışı ... tarafından işbu davanın davalılarına karşı açılan ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/370 esas sayılı dosyasında, davalı ...’ın sahte pay devir sözleşmeleri ile davacıların paylarını devraldığı ve bu nedenle pay devir işlemlerinin iptalinin talep edildiği, söz konusu davanın halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece, olağanüstü genel kurul tarihinden önce açılan ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/370 esas sayılı dosyasında verilecek kararın davalı şirketin pay sahiplerinin pay durumunu etkileme ihtimali olduğu gözetilerek ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/370 esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 13/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1228, Karar No: 2011/6796, Tarih: 07.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1228 E.  ,  2011/6796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı hazine, kayden maliki olduğu 889 (50) parsel sayılı taşınmazda Seyhan ve Adana Büyükşehir Belediyelerince imar uygulamaları yapılarak 4839 ada 1 ve 2 parsellerin oluştuğunu, imar uygulamasının İdari Yargı yerinde iptal edildiğini ileri sürerek tapu iptal tescil olmadığı taktirde taşınmaz bedelinin tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, imar uygulamasının İdari Yargı yerinde iptal edilmediği, halen ayakta olduğu gerekçesiyle davanın reddine, davalı ... Belediyesi yönünden ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.06.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Hazine vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekilleri Avukatlar ile temyiz edilen asiller gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 07.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/676, Karar No: 2012/14711, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/676 E.  ,  2012/14711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 18/03/1996-29/07/2003 tarihleri arasındaki hizmetlerinin (27/03/2002-28/04/2002 arası hariç) tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, sübut olmayan davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının 18/03/1996-29/07/2003 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde geçen ve Kuruma eksik bildirilen hizmet sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, davacı adına, 27/03/2002-28/04/2002 tarihleri arasında 33 günlük çalışmalarının Kuruma bildirildiği, 1997/1-1998/3 ve 2000/1-2002/2 arası dönem bordrolarının getirtildiği, davacının çalışmasının geçtiği işyerinin davalılara ait olup, davalılar arasında ortaklık ilişkisinin bulunduğunun belirtildiği, davalılardan ... adına 15/07/1987-30/04/1994 tarihleri arası, ...adına 01/01/1995-31/12/1998 tarihleri arası, ...adına 20/01/2000-27/05/2002 tarihleri arası fason konfeksiyon işletmesinden dolayı vergi kayıtlarının bulunduğu, yine davalılardan...adına, 03/1/1997-31/12/1998 tarihleri arası 1005063 sicil numaralı ve diğer davalı ... adına 23/01/2000-24/05/2002 tarihleri arası 1022121 sicil numaralı fason

konfeksiyon işletmesi nedeniyle tescilli işyerlerinin bulunduğu, dosyada dinlenen tanıklardan davacı tanığı ile uyuşmazlık konusu döneme göre kısmi bildirimi olan (1997/1-1998/3.dönem) bordro tanığının fiili çalışmayı doğruladıkları, davalı tanıklarının ise fiili çalışmayı doğrulamadıkları, ayrıca Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen işçi alacakları dava dosyası, hizmet tespiti davalarında kesin delil niteliğinde değil ise de ; kuvvetli delil niteliğinde olup, bu davada davacı lehine 18/03/1996-29/07/2003 tarihleri arası dönemin alacaklarına hükmedildiği, bu davada dinlenen davalı tanıkları işyerinin davalılara ait olduğunu, davacının 1996 yılı başlarında işe girdiğini, kısa sürelerle çalışıp çıktığını, 6 ay ile 1 yıl kadar ara verip tekrar girdiğini, bu şeklde 10-15 defa giriş çıkış yaptığını belirttikleri, dolayısıyla fiili çalışmayı kısmen doğruladıkları anlaşılmış ise de; tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu, bu çelişkiler giderilmeden sonuca gidildiği ve böylece çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilerek, uyuşmazlık konusu dönemi kapsayacak şekilde dönem bordrolarını getirtip, resen bordro tanıklarını tespit edip dinlemek, gerek görüldüğü takdirde Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak, komşu işyeri tanıklarının çalışma süresini, varsa ara verilen tarihleri tereddütsüz belirlemek amacıyla gerek görüldüğü takdirde hizmet döküm cetvellerini getirtmek, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5398, Karar No: 2022/5433, Tarih: 31.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/5398 E.  ,  2022/5433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'da para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (3) nolu fıkrasında yer alan "325 gün karşılığı 6.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine, "300 gün karşılığı 6.000 TL Adli Para Cezasına çevrilmesine, ayrıca 25 gün karşılığı 500 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27677, Karar No: 2015/2684, Tarih: 19.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27677 E.  ,  2015/2684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamındaki sigortalılık aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı ... Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece verilen ilk hüküm, Dairemizin temyiz denetimi üzerine “…Mahkemece, davaya konu çalışmalara ilişkin olarak işyerindeki şahsi dosya getirtilip işyerinde uyuşmazlık konusu dönemlerde bordrolara geçmiş müdür, şef, bölüm sorumlusu, ustabaşı vs. gibi esasen çalışanlarla ilgili bilgisi olanlar belirlenerek beyanlarına başvurulup çalışanın davacı olup-olmadığı araştırılıp davacının, davalıya ait kimlik bilgilerini kullanma nedeni üzerinde durularak, uyuşmazlık konusu husus kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davalının ve işyerinde çalışmayan tanıkların beyanları ve salt davacının sunduğu belgeler esas alınarak karar verilmiş olması, isabetsiz bulunmuştur…” görüş ve düşüncesiyle bozulmuş olup 29.03.2013 gün ve 12750/6233 sayılı bozma ilamına uyulmasına karşın gereklerinin yerine getirilmediği belirgin bulunmakla, şu durumda söz konusu ilam gerekleri yerine getirilip toplanacak kanıtlardan elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması zorunludur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, bozma sonrası işe giriş bildirgesindeki imzanın davacıya ait olduğu saptamasıyla davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.