muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/379, Karar No: 2023/11599, Tarih: 15.06.2023

2. Sanıkların olayın başından beri birlikte oldukları ve tevil yolu savunmada bulundukları anlaşılmıştır.

3. Katılanın aşamalarda alınan beyanına göre olayın (1) numaralı paragrafta yazıldığı şekilde gerçekleştiği ve tanık Y.Ç.'nın beyanının katılanın beyanıyla uyumlu olduğu anlaşılmıştır.

4. Dosya içerisinde bulunan 09.08.2017 tarihli Geyve Devlet Hastanesince tanzim edilen doktor raporunda; özetle; "......'nın göz muayenesinde görme keskinliği doğal ön segment sağ göz alt kapakta ekimoz mevcut olduğu, sol gözün doğal olduğu, arka segmentin doğal olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu..." ; 01.02.2019 tarihli Adli Tıp raporu incelendiğinde özetle; "...... ile ilgili belgelerin incelenmesi sonucunda: Kafa içi değişim, iç organ ve büyük damar yaralanması olmadığına göre arızasının: basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu, şahsın yaşamını tehlikeye sokmadığı, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine neden olmadığı, kemik kırığı tarif edilmediği, yüz sınırları içerisindeki yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olmadığı ..." tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2019/1711 Esas, 2019/1732 Karar sayılı kararı ile;

"...Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinin "sebep oldukları tutar kadar ayrı ayrı" yerine "sanıklardan eşit olarak tahsili ile hazineye gelir kaydına" hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin istinaf itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hüküm fıkrasından sanıklar hakkındaki yargılama giderine ilişkin bölümden "sanıklardan eşit olarak tahsili ile hazineye gelir kaydına" sözcükleri çıkartılarak yerine "sanıkların sebep oldukları tutar kadar ayrı ayrı tahsil edilerek hazineye irat kaydına" ifadesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 280/1-a maddesi uyarınca İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine,..."

Karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan ...'nın ve tanık Y.Ç.'nın olaydan hemen sonra alınan kolluk ifadelerinde, Yavuz'un olaydan sonra sanık ...'u olay yerinde gördüğünde telefonu geri vermesini istediğini, geri vermesi konusunda yapılmış bir baskıdan söz edilmediği ve bunun üzerine Ufuk'un telefonu verdiğini ifade ettikleri göz önüne alındığında, sanıklar lehine etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ... ve sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2019 tarihli ve 2018/160 Esas, 2019/182 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ... ve sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2019 tarihli ve 2018/160 Esas, 2019/182 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5188, Karar No: 2016/12156, Tarih: 27.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/5188 E.  ,  2016/12156 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 04.05.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; KESKİN (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 29.05.2014 gün ve 2014/33 esas, 2014/92 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3, CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16246, Karar No: 2016/20812, Tarih: 26.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16246 E.  ,  2016/20812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, maaş nakil ilmuhaberinin yeniden düzenlenmesine ile ek ödeme ve denge tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı ...Ş. bünyesinde kamu kurumuna nakil hakkını saklı tutarak ikinci tip sözleşme ile çalıştığını, 2010 yılında kamu kurumuna nakledildiğini ancak ücretlerinde sözleşmedeki hüküm gereği kamudaki memur maaş artış oranında artış yapılması gerekirken. 2006 yılından itibaren memur ve sözleşmelilere her yıl yansıtılan zamların davacı ücretine uygulanmadığını belirterek; davalı kurumda çalıştığı Süre içerisinde hak ettiği, ek ödeme, denge tazminatı ve ikramiye tutarları eklenerek maaş nakil ilmühaberinin yeniden düzenlenmesini, anılan alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ücretlerinin mevzuata uygun olarak ödendiğini ve maaş nakil ilmühaberinin bu doğrultuda düzenlendiğini belirterek davanın husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda toplu iş sözleşmesi 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında. 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmak ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

Davalı kurum, taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda artış yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı, kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7. maddesine göre, davacının ücretinde yapılacak artış, memur maaşlarına yapılan artış oranından az olamaz. Buna göre davalı şirketçe davacının ücretine yapılan artışlar kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan az ise aradaki fark alacak hüküm altına alınmalıdır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı. 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir. Şu halde davacı için 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen unvanda görev yapanların 5473 sayılı Kanun ile öngörülen ek ödeme kapsamında olup olmadığı önem arz etmektedir. Bunun için öncelikle davacının belirlenmiş olan unvanı itibariyle ek ödeme yapılması gereken kamu görevlilerinden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile aynı unvanda görev yapan kamu görevlilerinin belirtilen ek ödemelerden yararlanması söz konusu ise davacının da ek ödemeden yararlandırılması ve varsa bundan kaynaklanan fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacı, maaş nakil ilmühaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanun'a uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına, bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmühaberinde belirtilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, mahkemece, davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların temini için davalıya müzekkere yazılmış ve toplanan belgeler doğrultusunda bilirkişi raporu alınmıştır. Davacıya ek ödeme yapıldığı gönderilen belgeler ve maaş nakil ilmühaberinden tespit edilemediğinden, talep konusu alacak hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ancak, yapılan araştırma ve alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Bu sebeple, öncelikle davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda‘çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı , yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde denetime açık bilirkişi raporu ile tespit edilmeli; ek ödemeden yararlanabileceğinin anlaşılması durumunda, buna bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağı bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektinniştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZUL,MASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22821, Karar No: 2013/6700, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/22821 E.  ,  2013/6700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında TCK'nun 157/1. maddesi gereğince sonuç olarak verilen 5 ay hapis ve 240 TL adli para cezasıyla mahkumiyetine dair hükmün, sanık müdafiinin temyiz talebi üzerine 29.01.2009 tarihli ek kararla adli para cezasının miktar itibariyle kesin olduğundan bahisle temyiz isteminin adli para cezası yönünden kısmen reddine karar verilmiş ise de;hapis cezası ile birlikte adli para cezasının öngörüldüğü hallerde hükmün bölünemeyeceği ve para cezasının miktarına bakılmaksızın temyize tabii olması karşısından,29.01.2009 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;sanığın ... isimli kişinin iş yerine gelerek kendisini Çankaya Belediyesi Başkan Yardımcısının makam şoförü olduğunu, işe ihtiyacı olan kişileri işe aldıracağını söylediği, ... isimli kişinin de yakını olan müşteki ...'a durumu bildirdiği, ...'ın telefonla çağırılması üzerine sanıkla görüştüğü, belediyeye sınavla şoför alacaklarını sanıktan öğrendiği, sanığın müştekiden sınav parası adı altında 80.00 TL ile kimlik fotokopisini ve 2 adet fotoğrafını alarak ortadan kaybolduğu, dosyada mevcut Çankaya Belediye Başkanlığının 07.02.2008 tarih ve 889 sayılı yazısı göre, 24.01.2003 tarihinde iş akdi feshedilmesi nedeniyle Çankaya Belediyesi ile irtibatı kalmayan, dolasıyla müştekiyi işe alma

konusunda herhangi bir hak ve yetkisi bulunmayan sanığın, belirtilen şekildeki hileli söz ve davranışlarla ikna ettiği müştekiden 80.00 TL haksız menfaat temin ettiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek sanığın üzerine atılı suçun subut bulduğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2008 tarih ve 2007/353 E, 2008/12 K sayılı kararının, davaya konu suç tarihi olan 23.02.2008 tarihinden sonra 27.02.2008 tarihinde kesinleşmesi karşısında, TCK'nın 58. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasınında yer alan ''sanığın TCK.nun 157/1 maddesi uyarınca, 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına", ikinci fıkrasındaki "sanığa verilen ceza TCK'nun 168. maddesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 15 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına", üçüncü fıkrasındaki "sanığa verilen ceza TCK'nun 62. Maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 12 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" dördüncü fıkrasında "sanığa verilen adli para cezasının günlüğü TCK'nun 52/2. maddesi gereğince 20 ytl’den paraya çevrilerek 240.ytl adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yerine sırasıyla ''sanığın TCK'nun 157/1 maddesi uyarınca 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın TCK'nun 168. maddesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,sanığa verilen cezanın TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen 1 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL.den paraya çevrilerek 20 TL. adli para cezasıyla cezalandırılmasına," yazılması ve tekerrür uygulaması ile ilgili bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15354, Karar No: 2011/14509, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/15354 E.  ,  2011/14509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 15.09.2011 gün 2011/5889 - 10044 sayılı iade kararında, davalı tarafın dayandığı Şubat 320 tarih, cilt 9, sayfa 111, sıra 5; Mayıs 300 tarih, cilt 7, sayfa 23, sıra 392; Kanunievvel 324 tarih, cilt 9, sayfa 90, sıra 3; Mayıs 300 tarih, cilt 10, sayfa 44, sıra 322 nolu tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve varsa krokisi, kadastro sırasında revizyon görmüş iseler revizyon gördükleri parsel/parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri ile dava konusu taşınmazı birlikte gösterir birleşik kadastro paftasının dosyada yer alması gereğine değinilmiş; mahkemece iade kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

İade kararı gereklerinin yerine getirilmemesi işin sürüncemede kalmasına neden olduğundan ilgili kişilerin sorumluluğunu doğurur. Bu nedenle değinilen eksikliklerin derhal, bekletilmeksizin yerine getirilmesi, gereklerinin tam olarak yerine getirilip getirilmediğinin hakim tarafından denetlenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.