muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3211, Karar No: 2019/4911, Tarih: 17.09.2019

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece verilen kararda, dosyanın daha önce Yargıtay incelemesinden geçip bozulmuş olması nedeniyle 8 gün içinde temyize tabi olmasına rağmen, kısa ve gerekçeli kararda yasa yolu olarak “istinaf yasa yolu açık olmak üzere iki hafta” olarak belirtilmiştir. Bu karar, davacıya 20.04.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı bu kararı 8 gün geçtikten sonra ancak mahkemenin kararında belirttiği süre olan iki hafta dolmadan temyiz etmiştir.Buradaki ihtilaf; esasen temyize tabi bir kararın, mahkemece yanlış değerlendirme yapılarak istinafa tabi olduğunun kararda bildirilmesi ve davalıların da mahkeme kararında belirtilen kanun yoluna belirtilen süre içinde istinaf başvurusu yapmış olması nedeniyle bu başvurunun süresinde ve usulüne uygun olup olmadığından kaynaklanmaktadır.

Anayasanın 40. maddesinde “(Ek fıkra: 3/10/2001-4709/16 md.) Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.” Hükmü yer almaktadır.

Yine, 6100 sayılı HMK'nın “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinin “ç” bendinde; “Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresinin” kararda yer alması gerektiği belirtilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemeside kararlarında, kanun yollarına başvuruyu adil yargılanma hakkı kapsamında değerlendirmektedir.

Yukarıda da belirtildiği üzere bir kararın istinafa veya temyize tabi olup olmadığını belirleme görevi hâkime verilmiştir. Hâkim, hükmünün hangi kanun yoluna tabi olduğunu ve süresini kararında doğru olarak belirtmek zorundadır.

Bir hükmün hangi kanun yoluna tabi olduğunu belirlemek hukuki bir muhakemeyi gerektirmektedir. Nitekim bu konuda zaman zaman Yargıtay ile Bölge Adliye Mahkemeleri ya da ilk derece mahkemeleri arasında da görüş ayrılıkları olmaktadır.

Olayımızda verilen hüküm esasında istinafa tabi bir hükümdür. Ancak daha önce dosya Yargıtay’a gelip bozulduğu için yerel mahkemece verilen karar doğrudan Yargıtay’a gönderilmesi gerekmektedir. Mahkemece bu husus yanlış muhakeme edilerek istinafa tabi olduğu kararına varılmıştır. Mahkemenin dahi yanlış bir değerlendirme yaptığı bir konuda hukuk eğitimi almamış kişilerin kararda yazanın aksine doğru bir değerlendirme yapmasını beklemek hakkaniyete uygun düşmeyeceği gibi, mahkemenin kararında bildirdiği kanun yoluna başvuran tarafın başvurusunu hak kaybına yol açacak şekilde aleyhine değerlendirip kanun yoluna müracaatını engelleyecek biçimde yorumlamak adil yargılanma hakkının da ihlali niteliğindedir.

Kanun yolu süresinin yanlış bildirilmesinden farklı olarak kanun yolunun yanlış yazılmış olması, bu hususun tespitinin bir hukuki muhakemeyi gerektirmesi nedeniyle kanun yoluna başvuran kişinin aleyhine değerlendirilemeyeceği ve adil yargılama ilkesine aykırılık teşkil edeceği, bu nedenlerle yapılan kanun yolu başvurusunun süresinde olduğu kanaatinde olduğumdan temyiz süresinin geçirildiğine dair çoğunluk görüşüne katılmayarak kararın düzeltilmesi isteminin kabulü ile temyiz incelemesinin yapılması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/13457, Karar No: 2014/20743, Tarih: 12.11.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/13457 E.  ,  2014/20743 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz nedenlerle işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve davalı işverene ait işyerinde işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı davacının beklenenin altında performans sergilemesi ve görevlerini gereği gibi yapmaması nedeniyle iş akdinin feshedildiğini ve feshin geçerli nedene dayandığını, ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça davacının performans düşüklüğüne dair iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine karar verilmiştir.

Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup bu yöne ilişkin davalı temyizi yerinde değildir.

Ancak; yargılama harç ve giderlerinin, HMK.’nun 326. ve 332. maddesi uyarınca kural olarak davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Bu durumda gideri yapan taraf haklı ise yaptığı gider karşı tarafa yükletilmeli, haksız ise yapılan yargılama gideri üzerinde bırakılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, bilirkişi ücreti olan 550.00 TL’nin davalı vekili tarafından 24.12.2013 tarih ve 80176 sıra nolu tahsilat makbuzuyla 225.00 TL ve 80180 sıra nolu tahsilat makbuzuyla 225.00 TL olmak üzere toplam 450.00 TL olarak yatırıldığı, bu giderin davanın sonucuna göre davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerektiği halde, bu gideri davacı yatırmış gibi tekrar davalıdan bu miktarın tahsiline karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin 6.bendinin tümüyle silinerek yerine;

"6-Davacı tarafından yapılan toplam 48,60 TL harç gideri ile 139,15 TL masraf olmak üzere toplam 187,75 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, artan gider ve delil avansının davacıya iadesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına; hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.11.2014 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1761, Karar No: 2020/5252, Tarih: 30.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1761 E.  ,  2020/5252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık savunmasında; atılı suçlamayı kabul etmemiş, kendisinin ve eşinin hastalığı nedeniyle 2006 yılı sonundan itibaren iş yerinde çalışamadığını ve kapattığını, sahte belge düzenlemediğini, iş yerini 2008 yılında kapattığını, kapattığında iş yerinde herhangi bir belge kalmadığını, vergi suçu raporunda belirtilen mavi klasörden haberdar olmadığını, ödeme kaydedici cihazlara ait tutanaklar altındaki imzanın kendisine ait olmadığını, Belediye Başkanlığının 08/12/2014 ilmuhaberi altındaki imzanın kendisine ait olabileceğini söylemesi şeklindeki savunması karşısında maddî gerçeğin ve suçun unsurlarının tespiti için;

1) Sanık tarafından düzenlendiği iddia edilen 2007 ve 2008 takvim yılına ait fatura asıllarının getirtilmesi, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Sanığın mükellefiyetiyle ilgili iş yerine ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının araştırılması,

b) Daha sonra, sanığın iş yeri ile faturaları kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

a) Sanığın mükellefiyetiyle ilgili iş yerine ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının araştırılması,

b) Daha sonra, sanığın iş yeri ile faturaları kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden ve hangi yıldan olduğu da belirtilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile tek hüküm kurulması ,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3052, Karar No: 2014/10973, Tarih: 09.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3052 E.  ,  2014/10973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/09/2013 tarih ve 2012/135-2013/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bisküvi, gofret, pasta, tart, kek vs. ürünlerinin üretim ve pazarlaması alanında faaliyet gösterdiğini, 2011/04803, 2011/04812, 2011/04823 ve 2011/04832 sayılı ... ibareli markalar ile 2010/003647 nolu tasarımın sahibi olduğunu, davalı şirketin 2011/04402 sayılı başvuru ile diğer davalı ....’ne tasarım başvurusunda bulunduğunu, söz konusu tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesiyle yapılan itirazların nihai olarak .... YİDK kararı ile reddedildiğini ileri sürerek .... YİDK’nın 2012-T-335 sayılı kararının iptaline, 2011/04402- (1); (3); ve (4) sıra numaralı tasarımların hükümsüzlüğüne, tasarım sicilinden terkinine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Diğer davalı şirket vekili, müvekkili tasarımının davacı marka ve tasarımandan farklı olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca dava konusu 2011/04402-1, 3 ve 4 sıra numaralı tasarımların kek ürününe ilişkin olduğu, tasarım ile itiraz ve hükümsüzlüğe mesnet ürünlerin görünümleri itibari ile birbirlerinden farklı oldukları, daha önce kamuya sunulmuş veriler ve görseller üzerinde bilirkişi marifetiyle yapılan araştırmada da tasarımın yeni ve ayırt edici olduğunun benimsendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4960, Karar No: 2023/5468, Tarih: 09.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4960 E.  ,  2023/5468 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/412 E., 2023/40 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, Kırklareli ili, Merkez ilçesi, Kavaklı Köyünde kain 4067, 4105, 4142, 4143, 4144, 4541, 4871, 5085, 6072, 6592, 6761 ve 6618 parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Bir kısım davalılar vekili, dava konusu 6592 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ... davada taraf olmayan ... ...'a ait olduğunu, mahkemece satışa karar verilirse ... ...'a ait ... satılacağını belirterek davaya devam edilmesi için terekeye kayyım tayin edilmesi gerektiğini dile getirmiştir.

2.Davalı ..., davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI:

Mahkemenin 26.02.2016 tarihli ve 2014/1162 Esas, 2016/287 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin 26.02.2016 tarihli kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 14. (Kapatılan) Hukuk Dairesi 04.03.2020 tarih ve 2016/14645 Esas, 2020/2590 Karar sayılı ilamında; dava konusu satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilen 6618 parsel sayılı taşınmazın irtifak hanesinde "01.01.1900 başlama tarihli ... Ortaç lehine ...'ın 14/240 ve ...'in 14/240 ve ... Sever'in 14/240 hisseleri üzerinde kanuni intifa hakkı mevcuttur" şerhi bulunduğu ancak intifa hakkı sahiplerinin davaya dahil edilmediği, UYAP üzerinden alınan güncel tapu kaydında ise intifa hakkının başlangıç ve tesis tarihine ilişkin herhangi bir ifade bulunmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece öncelikle adı geçen intifa hakkı sahiplerine usulüne uygun dava dilekçesi tebliği ile davaya dahil edilerek intifa hakkının tesis edildiği tarih tespit edildikten sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiğinden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, bozmaya uyulmakla yeniden yargılama yapılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, bozmaya uyulmakla yeniden yargılama yapılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki olduğunu, 26.02.2016 tarihli kısa kararda davanın ihbarı talebinin reddine karar verildiği halde gerekçeli kararda bu hususta bir değerlendirme yapılmadığını, tapulama esnasında ... ...’ın 6592 sayılı parseldeki evi müvekkillerinin murisi adına, müvekkilleri murisinin evinin bulunduğu 6617 sayılı parsel ise ... ... adına tapuya kaydedildiğini, bu hususun mahkemece dikkate alınmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 628 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 269,85 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı Kanunu'nun 440 ıncı maddesinin 3 ... fıkrasının 1, 2, 3 ve 4 üncü bentleri gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3293, Karar No: 2016/3585, Tarih: 08.11.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/3293 E.  ,  2016/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 28/05/2014

Hüküm : a) Beraat: Sanıklar S...ve E..hakkında

b) Mahkûmiyet: Sanık B.. hakkında

Temyiz Eden : Sanık B..müdafii

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Tebliğnamede sanık olarak gösterilmiş iseler de, haklarındaki beraat hükümlerine yönelik temyiz talebi bulunmadığından, sanıklar S.. ve E.. hakkındaki hükümler inceleme dışında tutulmuştur.

Hükmün sanık B..müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanığın Osmaniye 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla gönderdiği 22.09.2016 tarihli dilekçesindeki “dosyamın onanmasını talep etmekteyim” şeklindeki beyanı temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğundan; hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, 08.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24547, Karar No: 2016/7694, Tarih: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24547 E.  ,  2016/7694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2251, Karar No: 2012/8994, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2251 E.  ,  2012/8994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 23.01.2003 tarihinde ... marka klima satın aldığını, klimanın ... yetkili servisi ve ... bayii ... ... tarafından montajının yapıldığını, 09.12.2006 tarihinde klimanın gece yarısı alev alarak yandığını, olayı zamanında fark ettiğini, büyük bir facianın eşiğinden dönüldüğünü, yangının montaj hatasından kaynaklandığının tespit edildiğini, stres, üzüntü ve korku yaşadıklarını belirterek şimdilik 5000 TL manevi, 1000 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, maddi tazminata ilişkin talebin belgelenemediği gerekçesiyle reddine, 1000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının ve davalı ... ...'nun tüm temyiz itirazlarının itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 23.01.2003 tarihinde ... marka klima satın aldığını, klimanın ... yetkili servisi ve ... bayii ... ... tarafından montajının yapıldığını, 09.12.2006 tarihinde klimanın gece yarısı alev alarak yandığını, olayı

2012/2251-8994

zamanında fark ettiğini, büyük bir facianın eşiğinden dönüldüğünü, yangının montaj hatasından kaynaklandığının tespit edildiğini, stres, üzüntü ve korku yaşadıklarını belirterek eldeki davayı açmıştır. Davalı ..., Klimanın montaj tarihi itibariyle ... firması ile aralarında fiili ve hukuki ilişki bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. Davalının dosyaya sunduğu distribütörlük sözleşmesine göre de, davalı ... ile ... firması arasında 21.12.2006 tarihinde distribütörlük sözleşmesi imzalanmıştır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, kural olarak bir hakkı dava etme yetkisi o hakkın sahibine ait olup, buna aktif husumet denilir. Bir hakkın kendisinden istenebilecek durumunda olan yani hakka uymakla yükümlü kişi ise borçlu kişi olup, buna da pasif husumet denilir. Bir davada gerek aktif ve gerekse pasif husumet ehliyetinin bulunup bulunmadığı mahkemece öncelikle ve resen gözetilecek hususlardandır ve şayet husumet ehliyeti yok ise, dava bu sebep ile reddedilir. Davalı Isısanın distribütörlük anlaşmasının 21.12.2006 tarihinde başladığı, bu tarihten önce gerek montaj tarihinde, gerekse olay tarihinde davalı ...'ın ... firması ve yetkili servis ... ... arasında fiili ve hukuki bağ bulanmamaktadır. Bu nedenle ... hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ; Yukarıda (1) bentte açıklanan nedenlerle davacının ve davalı ... ...'nun tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, 39.90 TL kalan harcın davalı ...'dan alınmasına, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde davalı ... Klima A.Ş'ye iadesine, 3.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.