muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1335, Karar No: 2010/3250, Tarih: 07.06.2010

maktu tazminatın değiştirilmeksizin uygulanması benimsenmekle birlikte son zamanlarda gecikmenin uzun süre devam etmesi halinde dahi değiştirilip değiştirilmeyeceği, bu miktarla tarafların ne kadar süreyle bağlı olacakları, değiştirilebilecekse miktarın belirlenmesinde yöntemin nasıl olması gerektiği tartışılmaya başlanmıştır.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri karşılıklı taahhütleri ihtiva eden, iki tarafa da borç yükleyen eser yapımı ile satış vaadinden oluşan karma bir sözleşmedir. Bu sözleşmelerde yüklenicinin asli edimi finansmanı kendisi tarafından sağlanarak arsa sahibinin arsa niteliğindeki taşınmazı üzerinde sözleşme ve ekleri, tasdikli projesi, ruhsatı ve imara uygun olmak üzere inşaat yapıp teslim etmek, arsa sahibinin borcu da bedel olarak kararlaştırılan bağımsız bölüm-bölümler ya da arsa payının mülkiyetini yükleniciye devretmektir.

Taraflar, sözleşmeden doğan borçlarını kararlaştırılan zamanda ve biçimde ifa etmek zorundadır. Buna göre borçlunun edimini süresinde yerine getirmemesi halinde, gecikmede kusuru bulunmadığını kanıtlamadıkça ve alacaklının seçimlik hakkını BK'nın 106/II. maddesinde belirtildiği gibi ifayı beklemek ve gecikmeden doğan zararlarını istemek şeklinde kullanması durumunda, sözleşmede kararlaştırılan gecikme tazminatından sorumludur. Aksine düzenleme yoksa bu miktarın değiştirilmeksizin uygulanması gerekir. Kat karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin edimini süresinde yerine getirmemesi halinde arsa sahibinin gecikme tazminatını talep hakkı kanundan doğan bir hak olup (BK. madde 106/II.). istenebilecek tazminat ise gecikme sebebiyle arsa sahibinin uğradığı tüm zararlardır ve uygulamada asgari olarak gecikilen her ay için mahrum kalınan rayiç kira karşılığı bir miktar para olduğu kabul edilmektedir. Sözleşmede gecikme tazminatı belirlenmemiş olsa dahi en az aylık rayiç kira seviyesinde saptanacak gecikme tazminatının istenmesi mümkündür (BK. 96. md.).

Sözleşmeye konulan maktu gecikme tazminatının amaçlarından biri de (genellikle sözleşmenin yapıldığı tarihte tatmin edici görülen) tazminat tehdidiyle yüklenicinin edimini zamanında ifaya zorlamaktır. Sözleşmede tazminat kararlaştırılmamış olsa bile teslimde gecikme halinde arsa sahibi teslimi gereken tarihten itibaren en az mahalli piyasa rayiçlerine göre belirlenecek kirayı gecikme tazminatı olarak isteyebileceğinden sözleşmede maktu gecikme tazminatının kararlaştırılmadığı halde arsa sahibi daha iyi konumda olacaksa beklenen amaca ulaştığından söz edilemez. Maktu gecikme tazminatıyla arsa sahibinin gecikmenin süresine bakılmaksızın bağlı tutulması hakkaniyete uygun düşmeyeceği gibi yüklenicinin bu yöndeki savunmaları iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz, hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir ve hukuk tarafından korunmaz (TMK'nın 2. maddesi).

Bu halde maktu olarak kararlaştırılan gecikme tazminatı miktarının uzun süreli gecikmelerde dahi taraflar için bağlayıcı olacağının kabul edilmesi yanların sözleşmeden bekledikleri yarara, tazminatın konuluş amacıyla iyi niyet kuralları ve hakkaniyete aykırı olacağı kanaati oluştuğundan Dairemizin maktu gecikme tazminatının değiştirilmeksizin uygulanması gerektiğine dair uygulamasından vazgeçilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Kararlaştırılan tazminatın süresiz uygulanamayacağı bu şekilde kabul edildikten sonra, maktu gecikme tazminatının ne kadar süreyle tarafları bağlayacağı konusuna gelince; bu süre sözleşmedeki teslim süresi, gecikilen sürenin uzunluğu, sözleşmede öngörülen

tazminat miktarı, geçen süre içinde gerçekleşen enflasyon, döviz fiyatları ve faiz oranlarındaki artış ve eksilişler, fiyat artışları, rayiçlere göre istenebilecek miktar ile maktu tazminatın ödemeye devam edilmesi halinde arsa sahibinin elde edeceği miktarlarda gözönünde tutulmak suretiyle bu hususta bilirkişi görüşünden de yararlanılarak sözleşmedeki miktarın en az 1 yıl süreyle mutlak bağlayıcı olacağı ve maktu tazminat ile rayiçlere göre belirlenecek gecikme tazminatı arasında en az bir misli fark bulunması gerektiği de dikkate alınarak hakkaniyete uygun biçimde hakim tarafından takdir edilmelidir. Hakim tarafından belirlenen makul süreden sonraki gecikme tazminatı miktarının da; taşınmazın mevkii, konumu, ülkenin ve inşaatın yapıldığı yerin sosyo ekonomik koşulları da dikkate alınmak suretiyle ve sözleşmede kararlaştırılan tazminat yokmuş gibi gecikme tazminatının en az mahalli piyasa rayiçlerine göre mahrum kalınan kira bedeli kadar olacağı ilkesine göre bilirkişilere hesaplattırılması gerekir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; ilk sözleşmede kararlaştırılan teslimi gereken süre ile ek sözleşmede yeniden belirlenen teslim süresi arasında geçen yaklaşık 15 yıllık zaman ve ek sözleşmelerde maktu gecikme tazminat miktarının değiştirilmemiş olması dikkate alındığında, bu miktarın 31.12.2002 tarihinden itibaren 1 yıl süreyle taraflar için bağlayıcı makul süre olduğu kabul edilerek mahkemece 31.12.2002 tarihinden 31.12.2003 tarihine kadar aylık 10,00 TL gecikme tazminatının uygulanması, 31.12.2003 tarihinden sonraki dönem için de bir önceki parağraftaki ilkelere göre hükme esas raporu veren bilirkişilerden alınacak ek raporla davacıların rayiçlere göre isteyebilecekleri gecikme tazminatları hesaplattırılarak hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacıların temyiz itiarzlarının kabulü ile hükmün asıl ve birleşen dosya davacıları yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 970,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Yapı Koop.'den alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5154, Karar No: 2014/3882, Tarih: 20.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/5154 E.  ,  2014/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/77063

Y A R G I T A Y İ L A M I

T.. Gazetesi’nin 09/06/2012 tarihli nüshasının manşetinde ve 13. sayfasında, O.. A.. tarafından kaleme alınan “K.. kesim!" "D... faul" başlıklı yazısı sebebiyle ilgili S.. Ş.. (K..) vekilinin vaki düzeltme ve cevap isteminin kabulü ile tekzip metninin yayımlanmasına dair İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 19/07/2012 tarihli ve 2012/547 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile tekzip kararının kaldırılmasına ilişkin İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/08/2012 tarihli ve 2012/217 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25/02/2013 gün ve 13336 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2013 gün ve KYB. 2013/77063 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen karara karşı yapılan itiraz üzerine, mercii İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesince, habere konu yazıda iddiaların rahatsız eden bir üslupla sorgulanıp, çarpıcı biçimde kamuoyunun bilgisine sunulduğu, yapılan bu haberin talepte bulunanı aşağılama, küçültme boyutuna ulaşmadığı, yazıda toplumu ve talepte bulunanı şoke edeci (kanaat ve olgu biçiminde) görüşler olsa da, olguların daha sonra yanlış çıkması halinde dahi hak ihlal etme kastı bulunmayan gazetecinin ve haber yapanın bundan sorumlu tutulamayacağı, talepte bulunanın şöhretinin korunması ve toplumsal yararı olan bir konuda gazetecinin- habercinin bilgilendirme hakkı arasındaki dengenin düzgün bir şekilde kurulduğu, talepte bulunanın kişilik haklarına saldırı niteliğinde söz ve cümlelerin kullanılmadığı görünür gerçekliğe uygun haber yapıldığı anlaşılmakla itirazın reddine dair gerekçesiyle tekzip kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

Anayasa’nın 28. ve 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 3. maddelerinde ifadesini bulan basının haber verme hakkının, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ve ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlı olduğu, bu unsurlardan birini taşımayan haberin hukuka uygun olduğundan söz edilmeyeceği,

Anayasa’nın 28. ve 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 3. maddelerinde ifadesini bulan basının haber verme hakkının, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ve ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlı olduğu, bu unsurlardan birini taşımayan haberin hukuka uygun olduğundan söz edilmeyeceği,

Keza, 5187 sayılı Kanun’un 14. maddesinde yer alan, “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, cevap ve düzeltme konusu yazıda yer alan: “Okul müdürü D. H. ile müzik öğretmeni tehlikeli sulara açıldı" "İkili arasındaki muhabbet işe de yansıdı."

"Bol dekolteli müzik öğretmeni F.. K.., hiç derse girmedi." "Okula pek uğramadığı gibi yolu düştüğü zamanlarda da müdür D.. H..'ın makamında vakit geçirmeyi yeğledi. Hatta dekoltede cömert davranan genç eğitmenin.... " Müzik öğretmeni F.. K.. dersleri astı, adresi müdürün makamıydı.""A.. yanlış notaya bastı!" "Müzik öğretmeni ile okul müdürünün kaçağı, dikkatli gözlerden kaçmadı." şeklindeki ifadelerin kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici zedeler mahiyette olduğu ve kişilik haklarını ihlal ettiğinin anlaşılması karşısında, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/08/2012 gün ve 2012/217 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, düzeltme ve cevap yazısının ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlanmasına, 20/02/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/186, Karar No: 2006/6703, Tarih: 02.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/186 E.  ,  2006/6703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Ayvalık A.H.
Yargıtay — Esas No: 2016/3937, Karar No: 2017/9408, Tarih: 13.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/3937 E.  ,  2017/9408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların reddi ve nafakaların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalının, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmayan aşağıda yazılı ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden Güliz'den alınmasına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Fuat'a yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.09.2017 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2014/6698, Karar No: 2014/16997, Tarih: 16.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/6698 E.  ,  2014/16997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 18.10.2012 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen kararı 1412 sayılı CYUY.nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 12.11.2012 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin aynı Yasanın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18757, Karar No: 2014/2859, Tarih: 13.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/18757 E.  ,  2014/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında ... 3. Noterliği'nin 18/11/2011 tarih ve ... yevmiye sayısına kayıtlı bir Özel Hastane Açılış Ruhsat Devri Sözleşmesi akdedildiğini, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin ... Noterliğinin 15/12/2011 tarih 38363 yevmiye sayılı protokolü ile ortadan kaldırıldığını ve ruhsatın iade edildiğini, müvekkili tarafından sözleşme kapsamında 200.000 USD ödendiğini, söz konusu protokol ile devir bedeli olarak davalıya yapılan ödemelerin ve verilmiş ileri tarihli çeklerin iade edileceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalının müvekkilini oyaladığını belirterek fazlaya dair hususlara ilişkin her türlü talep ve dava haklarının saklı kalmak kaydı ile müvekkili üniversitenin davalıya borçlu olmadığının ve dava konusu 23/01/2012, 23/03/2012, 23/05/2012 tarihli her biri 100.000 USD bedelli çeklerin bedelsiz kaldığının tespitine, müvekkili tarafından 28/09/2011 tarihinde ödenen 100.000 USD ile 23/11/2011 tarihinde ödenen 100.000 USD'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, görevli ve yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunu, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kaynaklandığını, müvekkilinin davacı kiracıdan mevcut alacağı için takas mahsup taleplerinin olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/93 E. sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre; taraflar arasındaki ihtilafın 23/09/2011 tarihli hasılat kira sözleşmesi ile bu sözleşmenin ayrılmaz parçasını oluşturan ... 3. Noterliği'nin ... yevmiye nolu 18/11/2011 tarihli özel hastahane açılış ruhsat devri sözleşmesinden kaynaklandığı, HMK'nun 4/ a maddesi gereğince sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, dosya ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/1104 E. sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre taraflar arasındaki hasılat kirası sözleşmesinin 6.2 maddesi ve Revizyon-1 başlıklı sözleşmesinin 6. bendi gereğince yapıldığı, sözleşmenin 13. maddesinde ... mahkemelerinin yetkili kılındığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/1104 E. sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre taraflar arasındaki hasılat kirası sözleşmesinin 6.2 maddesi ve Revizyon-1 başlıklı sözleşmesinin 6. bendi gereğince yapıldığı, sözleşmenin 13. maddesinde ... mahkemelerinin yetkili kılındığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

... 10. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/401 E. sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre davacının talebinin taraflar arasında yapılan özel hastahane açılış ruhsat devri sözleşmesinden ve buna ilişkin fesih protokolünden kaynaklandığı, bu sözleşmenin taraflar arasındaki kira sözleşmelerinden bağımsız olduğu, taraflar arasındaki kira sözleşmeleri ile ilgili başka davalarında olduğu gerekçesiyle HMK'nın 4, TTK'nın 4 ve 5. maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın görevli ... Asliye Ticaret Mahkeme'sine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40971, Karar No: 2015/3605, Tarih: 04.02.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/40971 E.  ,  2015/3605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/209396

MAHKEMESİ : Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2011/503 (E) ve 2013/361 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katınlar A.. S.. ve M.. S.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 04.02.015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31637, Karar No: 2024/1561, Tarih: 13.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/31637 E.  ,  2024/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/220 E. 2020/296 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2014 tarihli ve 2013/461 Esas, 2014/480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 62 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 04.06.2020 tarihli ve 2018/1633 Esas, 2020/4600 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/220 Esas, 2020/296 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 62 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasının hakkaniyete aykırı olduğuna, hükme esas teşkil eden delillerin yasak delil niteliğinde olduğu ile hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR