muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1019, Karar No: 2019/437, Tarih: 16.05.2019

Kanun; anayasal ilkelere uygun olarak yasama organınca yapılan nesnel ve gayri şahsi kurallardır. "Yönetmelik" Anayasamızın 124. maddesi gereğince; Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla çıkardıkları yazılı hukuk kurallarıdır. Bu halde yönetmelikler kanunların uygulanma şeklini göstermek amacıyla kanunun sınırlarını genişletmemek şartıyla çıkarılabilir. Bu kapsamda aramanın usul ve esaslarını göstermek üzere Adalet Bakanlığı tarafından Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği çıkarılmıştır. Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (a) ve (c) bentleri ile yine aynı maddenin (f) bendindeki "ilgilinin rızası ile" ibaresinin ve 27. maddesi ile 30. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılan davada, yönetmeliklerin kanuna aykırı olup olmadığını denetlemeye yetkili Danıştay Onuncu Dairesince 13.03.2007 tarih ve 6392-948 sayı ile Yönetmeliğin 8. maddesinin (a) bendindeki "...yakalanması amacıyla konutunda, işyerinde, yerleşim yerinde, bunların eklentilerinde ve aracında yapılacak aramada..." ibaresi, aynı maddenin (f) bendindeki "ilgilinin rızası" ibaresi ile 30. maddesinin 1. fıkrasının iptaline ve 8. maddesinin (c) bendi ile 27. maddesinin iptali isteminin reddine ilişkin verilen kararın temyizi üzerine inceleme yapan Danıştay İdari Dava Daireler Kurulu 14.09.2012 gün 2257-1117 sayı ile iptal kararlarının onanmasına karar vermiştir. Bu anlamda sözü edilen Yönetmeliğin 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanununa, 2803 sayılı Jandarma Teşkilât, Görev ve Yetkileri Kanununa, 2692 sayılı Sahil Güvenlik Komutanlığı Kanununa, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa, 5442 sayılı İl İdaresi Kanununa, 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanuna, 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanuna, 5253 sayılı Dernekler Kanununa, 2935 sayılı Olağanüstü Hâl Kanununa, 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanununa, 485 sayılı Gümrük Müsteşarlığının Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye ve diğer ilgili mevzuat hükümlerine aykırı olmadığı, bu düzenlemeleri açıklayıcı ve uygulamaları kolaylaştırıcı nitelikte olduğu görülmektedir. Yönetmeliğin kamu düzeninin sağlanmasında ortaya çıkan sorunların çözümü için kanunlara aykırı olmamak şartıyla söz konusu kanunların uygulanmasını göstermek amacıyla çıkartılabileceği ve adli arama konusunda Adalet Bakanlığının idare hukuku kuralları çerçevesinde yönetmelikle düzenleme yetkisinin bulunduğu gözetildiğinde söz konusu Yönetmeliğin 8. maddesinin karar alınamadan yapılacak arama işlemini somut olgulara bağladığı ve kanuna aykırı olmadığı anlaşılmaktadır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin "Karar alınmadan yapılacak arama" başlıklı 8. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hali;

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin "Karar alınmadan yapılacak arama" başlıklı 8. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hali;

“a) Hakkında tutuklama kararı veya yakalama emri veya zorla getirme kararı bulunan kişi ile hakkında gıyabî tutuklama kararı verilen kaçak yakalandığında üstünde,

b) Hâkim kararı veya Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile veya kolluk tarafından doğrudan yakalanan kişinin, kendisine, başkalarına veya yakalama işlemini yapan kolluk görevlilerine zarar vermesini önlemek amacıyla yapılacak kaba üst aramasında,

c) Gözaltına alınan kişinin, nezarethaneye konmadan önce yapılan üst aramasında,

d) Herhangi bir sebeple hukuka uygun şekilde yakalandıktan sonra kolluk güçlerinin elinden kaçmakta olan kişilerin veya işlenmekte olan veya henüz işlenmiş olan veya pek az önce işlendiğini gösteren belirtilerin olduğu suçun failinin yakalanması amacıyla takibi sırasında girdikleri araç, bina ve eklentilerinde yakalanması amacıyla yapılacak aramalarda,

e) 1) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında, kaçak eşya, her türlü silâh, mühimmat, patlayıcı ve uyuşturucu maddelerin bulunduğu şüphe edilen her türlü kap, ambalaj veya taşımaya yarayan diğer araçlarda hemen yapılan aramalarda,

2) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17 nci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında gümrük salonları ve gümrük kapılarında kaçak eşya sakladığından kuşkulanılan kişilerin gümrük kontrolü amacıyla gümrük görevlilerince aranmasında;

3) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 18 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu gereğince belirlenen kapı ve yollardan başka yerlerden gümrük bölgesine girmek, çıkmak veya geçmek ve bu yerlerde rastlanacak kişi ve her nevi taşıma araçlarının yetkili memurlar tarafından durdurulmasında ve bu kişilerin eşya, yük ve üzerleri ile varsa taşıma araçlarının aranmasında,

f) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 24 üncü maddesindeki kanunun hükmü ve âmirin emrini yerine getirme, 25 inci maddesindeki meşru savunma ve zorunluluk hâli ve 26 ncı maddesindeki hakkın kullanılması ve diğer kanunların öngördüğü hukuka uygunluk sebepleri ve suçüstü hâlinde yapılan aramalarda, toplum için veya kişiler bakımından hayatî tehlikeyi ortadan kaldırmak amacıyla veya kapalı yerlerden gelen yardım çağrıları üzerine, konut, işyeri ve yerleşim yeri ile eklentilerine girmek için” şeklinde olup bu durumlarda arama kararı alınmasına gerek yoktur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kolluk görevlilerince; Erenler ilçesi, Değirmendere Mahallesi, Harmandere mevkinde bulunan ormanlık alanda kenevir ekili olduğuna ilişkin istihbarat bilgisinin elde edilmesi üzerine 25.09.2014 tarihinde gerekli araştırmalara başlandığı, saat 12.45 sıralarında inceleme dışı sanık ...’in sahibi olduğu fındık bahçesinde bulunan barakanın yaklaşık 200 metre uzağındaki patika yoldan, sürücülüğünü inceleme dışı sanık ...'in yaptığı arkasında ise sanık ...'un bulunduğu motosikletin geldiği görülüp görevlilerce durdurulduğu, sanık ...'un elinde olduğu görülen beyaz çuval kontrol edildiğinde; kurutulmuş hâlde yaklaşık 1000 gram kenevir ile (5) adet 200 gramlık ve (1) adet 100 gramlık olmak üzere toplam (6) adet kavanoz içindeki kenevirin ele geçirildiği, sanık ve inceleme dışı sanık ... ile birlikte, inceleme dışı sanık ...'ın sahibi olduğu fındık bahçesine gidilip burada bulunan tahtadan yapılmış iki katlı barakada yapılan aramada, barakanın birinci katında uyuşturucu madde içiminde kullanılan bir adet düzenek ile kurutulmuş hâldeki bir dal kenevirin, ikinci kattaki yatağın üzerinde yaklaşık 200 gram kenevir tohumunun ele geçirildiği olayda;

2559 sayılı PVSK'nın Ek 5. maddesi uyarınca, uyuşturucu madde suçlarıyla daha etkin mücadele etmek amacıyla olayları takip etmekle görevli ve yetkili olan kolluk görevlilerinin, elde edilen istihbarat bilgisinin doğruluğunu araştırmak için ormanlık alanda yaptıkları çalışmalar sırasında, üzerinde inceleme dışı sanık ... ile sanık ...'un bulunduğu motosikletin patika yoldan geldiğini ve sanık ...'un elinde beyaz bir çuval olduğunu görmeleri üzerine, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenimden kaynaklanan makul sebebe dayalı olarak motosikleti durdurma ve motosiklet üzerindeki şahıslara müdahalede bulunma hak ve gerekliliğinin ortaya çıktığı, görevlilerin motosikleti durdurup PVSK'nın 4/A maddesinin verdiği yetkiye istinaden alınması gereken tedbirler kapsamında sanık ...'un elindeki açıkta ve gözle görülür şekilde bulunan çuvalda ve bu çuvalın içindeki kavanozlarda koku ile de algılanabilen kurutulmuş hâldeki kenevirleri ele geçirdikleri, sanığın elinde bulunan çuvalın içerisindeki uyuşturucu maddelere bu şekilde el konulmasının; “Gizlenmiş bir şeyi bulmaya çalışma ve araştırma” anlamına gelen arama işlemi olarak değerlendirilemeyeceği, kolluğun elde ettiği bilgide, Harmandere mevkinde bulunan ormanlık alanda yetiştirilen kenevirlerin kim ya da kimler tarafından ekildiğine ve hasat edildiğine ilişkin somut bir tespitin yer almadığı, bu bağlamda elde edilen istihbarat bilgisinin genel ve soyut nitelikte olduğu, başkaca herhangi bir somut emare ile desteklenmediği, işlendiği iddia edilen suça ilişkin yeterli bilgiye sahip olmayan kolluk tarafından yapılan çalışmaların geldiği aşama dikkate alındığında, istihbarat bilgisinin sanığın açık kimlik bilgisini içermemesi nedeniyle adli arama kararı almayı gerektirecek boyuta ulaşmadığı, dolayısıyla CMK'nın 116 ve devamı maddeleri uyarınca adli arama kararı ya da yazılı arama emri ile bunların talebini gerektiren bir durumun söz konusu olmadığı gibi bu hususun araştırılmasına da gerek bulunmadığı, bu şekliyle sanığın elindeki çuvalın kontrol edilmesi önleyici nitelikte bulunduğundan adli nitelik taşımadığı, kolluk görevlilerinin sanığın elinde bulunan çuvaldan gelmekte olan suç konusu esrarın kokusunu fark etmeleri sonucu işlenmekte olan bir suçla diğer bir anlatımla “suçüstü” hali ile karşılaştıkları ve buna bağlı olarak da suç işlerken rastlanan sanığı CMK'nın 90. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile aynı maddenin 4. fıkrası ve PVSK'nın 13. maddesinin 1. fıkrasının (A) bendi ile Ek 6. maddesi gereğince yakaladıkları, görevlilerin bu şekilde ele geçirdikleri suç konusu uyuşturucu maddeleri muhafaza altına aldıktan sonra, uyguladıkları tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verdikleri, müteakiben emirleri doğrultusunda soruşturma işlemlerinin sürdürüldüğü, yine PVSK'nın Ek 6. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8

. fıkrası ve PVSK'nın 13. maddesinin 1. fıkrasının (A) bendi ile Ek 6. maddesi gereğince yakaladıkları, görevlilerin bu şekilde ele geçirdikleri suç konusu uyuşturucu maddeleri muhafaza altına aldıktan sonra, uyguladıkları tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verdikleri, müteakiben emirleri doğrultusunda soruşturma işlemlerinin sürdürüldüğü, yine PVSK'nın Ek 6. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (f) bendindeki düzenlemeye göre de; suçüstü halinde ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, dolayısıyla sanığın elindeki çuvalda ele geçirilen, suçun delili ve konusunu oluşturan uyuşturucu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği kabul edilmelidir.

Öte yandan, gerek olay tutanağından gerekse inceleme dışı sanıklar ile sanığın savunmalarından, Erenler ilçesi, Değirmendere Mahallesi, Harmandere mevkinde bulunan fındık bahçesindeki söz konusu barakanın sanık ... tarafından fiilen kullanıldığı, arama işleminin de bu barakada yapıldığı hususunda dosya kapsamı itibarıyla herhangi bir tereddüdün bulunmadığı, söz konusu yerin konut vasfında olması nedeniyle burada yapılacak arama işlemi için hâkimden adli arama kararı ya da Cumhuriyet savcısından yazılı arama emri alınmasının gerekli olduğu, aksi hâlde hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin Anayasanın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamayacağı, ancak sanığın elindeki çuvalda hukuka uygun şekilde ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddelerin miktarı ile bu maddelerin bir kısmının ayrı ayrı kavanozlara konulmuş olması dikkate alındığında, barakada ele geçirilen net 18 gram esrarın sanığın suçunun sübutuna, dolayısıyla sonuca bir etkisinin bulunmadığının ve hukuka uygun olarak ele geçirilen diğer delillere göre sanığın eyleminin nitelendirilmesinin Özel Dairece yeniden belirlenip denetlenebileceğinin kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, sanığa atılı suçun sabit olup olmadığı ile uygulamanın denetlenmesi amacıyla dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a) Fındık bahçesindeki barakada gerçekleştirilen arama işleminin hukuka uygun olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından REDDİNE,

b) Sanığın elindeki çuvalda gerçekleştirilen arama işleminin hukuka uygun olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 16.02.2016 tarihli ve 14844-796 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, sanığa atılı suçun sabit olup olmadığı ile uygulamanın denetlenmesi amacıyla Yargıtay 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 16.05.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16666, Karar No: 2012/24133, Tarih: 27.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16666 E.  ,  2012/24133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup ... anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. H.U.M.K'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6515, Karar No: 2020/3021, Tarih: 04.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6515 E.  ,  2020/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın şantiye şefi olduğu Met-ka elektrik limited şirketinde çalışan işçilerin, sanık ile beraber olay günü saat 16.00 sıralarında yol kenarından geçmekte olan enerji hatlarına temas eden ağaçların budanması işini yaptıkları sırada elektrik işçisi olan katılanın ağaç kesme motorunu ayağına değdirmesi sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek şekilde yaralandığı, hazırlık aşamasında A sınıfı iş güvenlik uzmanı tarafından düzenlenen rapora göre şirketin, iş güvenliği kurallarına uygun davranışta bulunup bulunmadığının denetlendiğine dair evrağın olmaması sebebiyle tali kusurlu olduğunun belirtildiği olayda, mahkemece yargılamanın ilk oturumunda katılan işçiye seminer verildiği gerekçesi ile sanığın beraatine karar verilmiş ise de, dosyanın iş güvenlik uzmanı ve makine mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi heyetine tevdi edilerek ayrıntılı ve gerekçeli rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile hüküm kurulması gerekirken, uzmanlık gerektiren konuda re'sen kusur tayini yapılarak, dosyada mevcut tek bilirkişi raporuna aykırı ve tamamen takdire dayalı biçimde sanığın kusursuz olduğunun kabulüyle, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13415, Karar No: 2013/2599, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13415 E.  ,  2013/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hürriyeti tahdit ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet etme suçlarından hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.01.2010 gün ve 2009/329 Esas, 2010/6 sayılı Kararların süresi içinde Yargıtayca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle hükümlü hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna Muhalefet etme suçundan uyarlama yapılarak cezasının yeniden belirlenmesine dair karar ile hürriyeti tahdit suçundan 5237 sayılı TCK lehe kabul edilip buna göre hükümlünün cezasının yeniden belirlenmesine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen hükümlü müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle kararların ONANMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7659, Karar No: 2024/8398, Tarih: 11.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7659 E.  ,  2024/8398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/11 E., 2024/97 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Kurum vekili ve davalı ... vasisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesi ile Kurum sigortalısı ...'in 30.01.2008 tarihinde geçirmiş olduğu trafik iş kazası sonucunda %100 oranında malul kaldığını ve maluliyetin kesinleştiğini, trafik iş kazası sonucunda ağır yaralanan ...'e 73.646,73 TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığını, 14.335,25 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini ve 80.103,70 TL hastane masrafı yapıldığını, Kurumun 168.085,68 TL zarara uğradığını, fazlaya ait talep ve dava açma haklarının saklı kalmak kaydı ile 168.085,68 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı asil ... cevap dilekçesi ile davacının aleyhine açmış olduğu tazminat davasını karşılayacak ekonomik durumunun mevcut olmadığını, uzun süredir tedavi gördüğünü, kendini savunacak sağlık durumunun olmadığından bahisle, davacının davasının reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

2.Davalı ... Çorapçılık San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesi ile işbu davasının Bakırköy 13. İş Mahkemesinin dosyasında alınmış kusur bilirkişi raporuna atfen açılmış rücuen tazminat istemli bir dava olduğunu, Bakırköy 13. İş Mahkemesinin dosyasının bekletici mesele yapılmasını talep ettiğini, tazminat davasının sonucunun beklenmeden karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, bozma nedeni olduğunu, müvekkili şirket her ne kadar kazada kusurlu ve sorumlu olmasada kazalı işçiye ve ailesine iyi niyetinin ve işçisine bağlılığın göstergesi olarak 50.000,00 TL, vasisi olan kardeşine 7.700,00 TL ve ek olarak davacıya 8.758,00 TL para ödendiğini, müvekkili şirket adına ikame edilen davanın reddine karar verilmesini, Bakırköy 13. İş Mahkemesinin dosyasının bekletici mesele yapılmasını beyan etmiştir.

3.Davalı ... Taşımacılık Tur. İnş. ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. cevap dilekçesi ile öncelikle dava dilekçesinin müvekkili şirkete haber verilmeden usulsüz bir şekilde tebliğ edildiğini, Bakırköy 13. İş Mahkemesinin dosyasının bekletici mesele yapılmasını, davacı tarafından huzurda açılan davaya dayanak Bakırköy 13. İş Mahkemesinde dosyasında alınan kusur bilirkişi raporunda müvekkilinin tamamen sorumsuz bulunduğunu, bu raporda müvekkilinin hiçbir kusuru olmadığı, bu kadar açıkken işbu davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, bu nedenlerle davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.12.2015 tarihli ve 2013/645 E. 2015/349 K. sayılı kararı ile davalılar ... Çorapçılık San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Taşımacılık Turizm İnşaat ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın reddine,

Davalı ... aleyhine açılan davanın kabulü ile,

73.646,73 TL ilk peşin değerli gelir ve SYZ'nin gelir onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

14.335,25 TL Geçici iş göremezlik ödeneğinin tediye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

80.103,70 TL hastane masrafının sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verildi.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı Kurum ve davalı ... Taşımacılık Turizm İnşaat ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 24.09.2018 tarihli ve 2016/7318 E., 2018/6911 K. sayılı kararı ile dosyadaki kayıtlara göre davalı ...’ın şizofren hastası olduğunun anlaşılması karşısında, davalının kısıtlanarak vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediği araştırılarak, dava ehliyetine sahip olup olmadığının saptanıp, öngörülen yasal prosedürler işletilerek yargılama yapılması gerektiği gerekçelerine dayalı olarak sair hususlar incelenmeksizin bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 26.11.2020 tarihli ve 2019/16 E. 2020/170 K. sayılı kararıyla; davacının davasının kısmen kabulü ile,

1-Davalılar ... Çorapçılık San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Taşımacılık Turizm İnşaat ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın reddine,

2-Davalı ... aleyhine açılan davanın kabulü ile,

73.646,73 TL ilk peşin değerli gelir ve SYZ'nin gelir onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

14.335,25 TL Geçici iş göremezlik ödeneğinin tediye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

80.103,70 TL hastane masrafının sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş, karara karşı davacı Kurum ve davalılardan ... vasisi tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.