muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13901, Karar No: 2013/18198, Tarih: 08.10.2013

ettirilen 423,00 TL idari para cezası, kayıtların ibraz edilmemesinden dolayı tahakkuk ettirilen 7.020,00 TL idari para cezası ve bildirgesinin verilmemesinden dolayı tahakkuk ettirilen 1.269,00 TL idari para cezası ile ilgili olarak, Kurumun 26.12.2007 tarih, ... sayılı evrakı ile işlem yapıldığı, davacının bu işleme karşı açtığı iptal davası ile ilgili olarak Kayseri 1. İdare Mahkemesinin 2008/165 Esas, 2010/703 Karar sayılı dosyası üzerinde kabul kararı verilerek Kurum işleminin iptal edildiği, kararın Danıştay incelemesinde olup henüz kesinleşmediği, dava konusu diğer borçların Kurumun 04.03.2008 tarih ... Esas sayılı işlemi ile tahakkuk ettirilen borçlar olduğu, davacının bu borca 28.03.2008 tarihinde süresinde itiraz ettiği, itirazın ... Komisyon Başkanlığı tarafından 28.03.2008 tarih 2008/8 karar ile reddedildiği, davacının bu red kararının iptali için Kayseri İdare Mahkemesi Başkanlığına 03.06.2008 tarihinde dava açtığı, davanın akıbetinin araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın 86. maddenin 7. fıkrasında Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının, fiilen yapılan denetimler sonucunda çalıştığı anlaşılan sigortalılara ait olup bu Kanun uyarınca Kuruma verilmesi gereken belgelerin yapılan tebligata rağmen bir ay içinde verilmemesi veya noksan verilmesi halinde bu belgelerin Kurumca resen düzenleneceği ve muhteviyatı sigorta primlerinin Kurumca tespit edilerek işverene tebliğ edileceği, işverenin bu maddeye göre tebliğ edilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde ilgili Kurum ünitesine itiraz edebileceği, itirazın takibi durduracağı, itirazın reddi halinde işverenin kararın tebliğ tarihinden itibaren bir ay içerisinde yetkili iş mahkemesine başvurabileceği, mahkemeye başvurmanın prim borcunun takip ve tahsilini durdurmayacağı, 11. fıkrasında ise bu maddede belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi halinde 102. maddeye göre işlem yapılacağı, 102. maddesinin 4. fıkrasında idari para cezalarının ilgiliye tebliğ ile tahakkuk edeceği, tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kurumca ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılacağı veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebileceği, itirazın takibi durduracağı, Kurumca itirazı reddedilenlerin, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idari mahkemesine başvurabilecekleri, bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde idari para cezasının kesinleşeceği bildirilmiştir.

Somut olayda; dava konusu 2010/13284 sayılı takip dosyası üzerinde takip edilen idari para cezaları ile ilgili olarak, davacının süresinde itiraz ettiği, itirazının ... Komisyonu tarafından reddedilmesi üzerine, yasal 30 günlük sürede İdare Mahkemesine Komisyon kararının iptali davasının açıldığı, İdare Mahkemelerinde verilen kararların henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Somut olayda; dava konusu 2010/13284 sayılı takip dosyası üzerinde takip edilen idari para cezaları ile ilgili olarak, davacının süresinde itiraz ettiği, itirazının ... Komisyonu tarafından reddedilmesi üzerine, yasal 30 günlük sürede İdare Mahkemesine Komisyon kararının iptali davasının açıldığı, İdare Mahkemelerinde verilen kararların henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Ödeme, zamanaşımı ve borçlu olmadığına ilişkin savunma dışında İş Mahkemelerinde dava açılamayacağından, İdare Mahkemelerindeki davaların bekletici mesele yapılması gerektiği halde, ...’nün yönetim kurulu üyeliğine 3 yıllığına seçildiği, mevzuat gereği ... kapsamında olduğu, bildirim zorunluluklarının bulunmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Yapılacak iş; işe giriş bildirgesi verilmemesi dolayısı ile tahakkuk ettirilen 423,00 TL idari para cezası, kayıtların ibraz edilmemesinden dolayı tahakkuk ettirilen 7.020,00 TL idari para cezası ve bildirgesinin verilmemesinden dolayı tahakkuk ettirilen 1.269,00 TL idari para cezası ile ilgili olarak, Kurumun 26.12.2007 tarih, ... sayılı işlemine karşı açılan Kayseri 1. İdare Mahkemesinin 2008/165 Esas, 2010/703 Karar sayılı dava dosyasının kesinleşmesini

beklemek, dava konusu Kurumun 04.03.2008 tarih ... Esas sayılı işlemi ile tahakkuk ettirilen diğer borçları yönünden davacının 28.03.2008 tarihinde süresinde yaptığı itirazın ... Komisyon Başkanlığı tarafından 28.03.2008 tarih 2008/8 karar ile reddedilmesi üzerine davacının bu red kararının iptali için Kayseri İdare Mahkemesi Başkanlığına 03.06.2008 tarihinde açtığı davanın akıbetinin araştırılarak sonucuna göre davanın esasına girilip girilmeceğini değerlendirdikten sonra gerektiğinde işin esasına girerek karar verilmesinden ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1791, Karar No: 2007/1497, Tarih: 01.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1791 E.  ,  2007/1497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 411 parsel sayılı 4262.62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadimden beri tarla vasfıyla Çevreli Köyü tarafından kullanılması ve 1998 yılında yapılan orman tahdidinde 6831 sayılı Yasa'nın 1. maddesine göre orman sınırları dışında kalması nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... temsilcisi, yasal süresi içinde, ... taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, 101 ada 411 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi, ancak tarla olan vasfı "köy boşluğu ve hayvan toplama yeri" şeklinde değiştirilerek davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece taşınmazın köy boşluğu ve hayvan toplama yeri olduğu kabul edilerek Hazinenin davasının reddine ve taşınmazın davalı ... adına tesciline karar verilmiş isede verilen hüküm dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Çekişmeli parselin kamu orta malı niteliğinde otlak ve hayvan toplama yeri olduğu mahallinde yapılan keşif ve uygulama ile belirlenmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 18/2. maddesi uyarınca otlak ve hayvan toplama yerinin zilyetlikle iktisabı mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca davanın kabulüne, tespitin iptaline ve taşınmazın otlak ve hayvan toplama yeri olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekir. Mahkemece yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.5.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10480, Karar No: 2024/2829, Tarih: 30.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10480 E.  ,  2024/2829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılanlar : ..., ..., ..., ... ...

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, açılan kamu davasında beraatlerine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; sanığın kusurlu olduğuna, beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, açılan kamu davasında beraatlerine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; sanığın kusurlu olduğuna, beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Unspet Tarım AŞ isimli şirkette sanık ...'nin makine mühendisi teknik sorumlu olduğu,temyiz dışı sanık ...'in söz konusu şirkette işletme koordinatörü olarak görev yaptığı, temyiz dışı sanık ...'nün ise kademe amiri olarak, ölen ...'ın ise kademe (tamirhane) bölümünde kademe birim amiri olarak işci sıfatıyla görevli olduğu, olay günü ölen ...’un şirkete ait damperli kamyonun tamiratını yapmak üzere kamyonun kupa kısmını kaldırdığı ve tamir için kupanın altına girdiği, tamirat sırasında kamyon kupasının ölenin üzerine devrilmesi sonucunda öldüğü olayda; olay yerinde Savcılıkça yapılan incelemede kamyon kupasının kaldırıldıktan sonra kupayı sabitlemek üzere kupa ile şase arasına her hangi bir cisim konulduğuna dair bir cisim elde edilemediği, olay yerinde kupanın güvenli şekilde kaldırılmasını sağlayan calaskar sisteminin bulunmadığı tespit edildiği, soruşturmada iş güvenliği uzmanından alınan 12/06/2014 tarihli bilirkişi raporuna göre; usta olan maktul ...'ın kupasını kaldırdığı çekici kamyonun kupasının devrilmesini önleyecek şekilde tedbir almadan kupanın altına girerek çalışmakla, tedbirli ve dikkatli olmamakla olayın oluşumunda birinci dereceden asli kusurlu olduğunun, maktulün emniyeti için kaldırılan kupanın emniyet sistemi arızalı olduğu halde kupanın düşmesini engelleyecek şekilde tedbir almayan, aldırmayan, tedbir alınıp alınmadığını denetlemeyen şüpheliler ..., ... ve ...'nün ise ikinci derecede tali kusurlu olduğu tespitlerinin yer aldığı, kovuşturmada iş güvenliği uzmanı ve makine mühendisi bilirkişi raporuna ve ek raporuna göre ise "sanıklar ... ve ...'in işyerinin araç bakım yerinde kaldırılan kamyon kupasının düşmemesi için bağlayabilecek bir mekanizmanın mevcut olmaması, kazalının kafasında koruyucu başlık olmaması, çalışanları mesleki yönden ve iş sağlığı güvenliği yönünden gereği gibi eğitmemiş denetlememiş olmasından dolayı tali kusurlu olduğu, müteveffa ...'ın (41 yaşında aklı selim)kaldırılan kamyon kupasının düşmemesi için uygun bir mekanizma ile sabitlenmemiş, bağlanmamış, kilitlenmemiş olması, dikkatsiz ve tedbirsiz hareket etmiş olmasından dolayı asli kusurlu olduğu, sanık ...'nin (Tuzla işletmesinde teknik müdür) kusurunun olmadığı tespiti yapılmış olmakla sanık hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yukarıda izah edilen oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın adı geçen şirkette makine mühendisi teknik müdür olarak görev yaptığı, soruşturmada alınan bilirkişi raporunda sanığa tali kusur atfedildiği, kovuşturmada alınan ve karara dayanak yapılan heyet bilirkişi raporunda ise gerekçe gösterilmeksizin sanığın kusurunun bulunmadığı tespiti yer almakta olup; iş yerinde makine mühendisi ve teknik sorumlu olduğu belirtilen sanığın kusuru bulunup bulunmadığı konusunda her iki rapor arasındaki çelişkiyi giderecek iş güvenliği uzmanı ve makine mühendisi yeni bir heyetten bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Karaman 1.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7976, Karar No: 2015/11886, Tarih: 26.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/7976 E.  ,  2015/11886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/112390

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2011/148 Esas, 2012/107 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün 25/02/2013 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında 3628 sayılı Kanunun 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, Haktanır Sulama Birliği başkanı olarak görev yapan ve 6172 sayılı Kanun hükümleri uyarınca kamu tüzel kişiliğine sahip birliğin alacaklarını takip ve tahsil yetkisine sahip olan sanığın, Aralık 2009 tarihinde katılanın 2010 yılı su borcuna karşılık 20.000 TL'yi avans olarak tahsil ettiği, Birlik başlığı ve mührü ile sanığın imzasını taşıyan, "Haktanır Sulama Birliğine üye Aşağıcinpolat ve Haktanır Köyü çiftçilerinden M.. Y.. (Ahmet oğlu)'in 2010 yılına ait yukarıda adı geçen köylerdeki tarlalarının sulama borcu avans olarak tahsil edilmiştir. Birliğimize borcu kalmamıştır" içerikli belgeyi verdiği, ancak makbuz kesmeyerek ve parayı kurum kayıtlarına intikal ettirmeyerek mal edindiği anlaşılmakla, yüklenen zimmet suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden yetersiz gerekçeler ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/702, Karar No: 2008/3197, Tarih: 18.03.2008

6. Hukuk Dairesi 2008/702 E., 2008/3197 K.

**6. Hukuk Dairesi 2008/702 E., 2008/3197 K.**

**- KİRALANIN TAHLİYESİ

- YETKİSİZLİK**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 9 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 10 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 22 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, iş yeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının 1.7.2003 tarihli sözleşme ile kiracısı olduğu taşınmazı müvekkilinin 23.2.2007 tarihinde ihtiyacına binaen satın aldığını, kiralanana depo olarak kullanmak üzere ihtiyacının bulunduğunu belirterek, davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili, kira sözleşmesinin 1.7.2006 tarihinde sona ermesine karşın davalı ile kiralayan arasında varılan mutabakat sonucu kira süresinin uzatıldığını, davacının kiralananı satın almasından sonra da kira paralarını kendisine ödemeye devam ettiğini, davacının kiralananın tahliyesi konusunda davalıya usulüne uygun ve yasal içerikli bir ihtarname göndermediğini, ihtiyacın samimi olmadığını, fabrika nitelikli kiralananın dışında kalan kısımlarının davacının ihtiyacında kullanılabileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuş, 20.9.2007 tarihli ilk oturumda da işin esasına girilmeden önce kira sözleşmesinde İstanbul mahkemelerinin yetkili kılındığını ileri sürerek yetki itirazında bulunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.7.2003 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 18. maddesinde ihtilaf vukuunda İstanbul mahkeme ve icra müdürlüklerinin yetkili olduğu kararlaştırılmıştır.

Davacı dava konusu edilen kiralananı 23.2.2007 tarihinde satın alarak kiralayan malik K…

…. B…

…. Sanayi AŞ'nin kira sözleşmesinden kaynaklanan haklarına halef olmuş ve kiralanana iş yeri olarak ihtiyacı bulunduğunu ileri sürerek davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir.Bu itibarla taraflar arasındaki uyuşmazlığın kaynağı kira sözleşmesidir. Kural olarak ve HMUK'nun 9. maddesi hükmü gereği yasada aksine hüküm bulunmadıkça her dava davalının ikametgahı mahkemesinde açılır. HMUK'nun 10.maddesi ise sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklardaki yetki hususunu düzenlemiştir. Buna göre davanın sözleşmenin icra olunacağı veya davalı ya da vekilinin dava zamanında orada bulunmak şartıyla sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinde görülmesi gerekir.

Öte yandan HMUK'nun 22. maddesi hükmü gereği taraflar kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde aslında yetkisiz olan bir mahkemeyi yetki sözleşmesi ile yetkili kılabilirler.

Ancak yetki sözleşmesi ile yasal olarak yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkisi kaldırılamaz. Kira sözleşmesinde kiralanan adresi Zeytinburnu Merkez E…

…… Mahallesi T…

….. S…

….. Sokak No: 2 olarak belirtilmiş, dava da kiralananın bulunduğu yer mahkemesinde açılmıştır. Bu durumda mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.3.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14141, Karar No: 2017/552, Tarih: 30.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/14141 E.  ,  2017/552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Asıl Karar Tarihi : 15.07.2015

Ek Karar Tarihi : 22.07.2015

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 100 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair hükme yönelik davalı vekilinin temyiz talebinin reddi

Davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427 ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.07.2015 tarih ve 2015/181-2015/258 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10815, Karar No: 2015/15203, Tarih: 27.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/10815 E.  ,  2015/15203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

İş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının sorumluluğunda bulunan kasanın davacının haricinde kişilerde de anahtarının bulunması dolayısıyla davacının bilgisi ve izni dışında kasanın açılıyor olabilmesi, 01.06.2014 tarihi itibariyle iş yerinde bulunmaması gereken başka iş yerine tayini çıkan işçinin iş yerinde çalışmasına bir süre müsaade edilmesi bu müsaade olgusunun elbette davacının dışında işveren tarafından gerçekleştirilmesi ya da iş yerinin bu konuda üzerine düşen özen ve denetim görevini yapmaması ayrıca kasa denetiminin ve özellikle periyodik kasa sayımlarının işveren tarafından günü gününe denetlenmemesi olguları birlikte değerlendirildiğinde 10.000,00 TL kasa açığı sorumluluğunun sadece davacıya yükletilmesinin hakkaniyete uygun olmayacağı, bu durum çerçevesinde davacının sözleşmesinin feshedilmesinin geçerli sebebe dayanmadığı, her ne kadar 10.000,00 TL kasa açığı oluşmasında davacının da belirli bir sorumluluğunun bulunduğu açık ise de bu açıktan dolayı davalı işverenin diğer sorumlular hakkında sözleşmenin feshi gibi ağır bir yaptırımı uygulamadığı sadece davacıya bu yaptırımın uygulandığı, bunun işveren açısından söz konusu olan eşit işlem borcuna aykırılık teşkil ettiği, zira davacı açısından fesih dışında başka bir yaptırım uygulanmasının da söz konusu olabileceği belirtilerek davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25. ve devamı maddeleridir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (ı) alt bendinde, “İşçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi, iş yerinin malı olan veya malı olmayıp da eli altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratması” da işverene haklı fesih imkanı veren sebep olarak düzenlenmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin ahlakı ve iyiniyet kurallarına aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

Davacının iş sözleşmesinin feshi de 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesine dayandırılmıştır. Bilindiği üzere; iş ilişkisi karşılıklı güven esasına dayanan sürekli bir borç ilişkisi olup, bu güvenin sarsıldığı durumlarda, anılan tutumla karşılaşan taraftan böyle bir ilişkiyi sürdürmesini beklemek işin doğasına uygun düşmez. İşçinin sadakat borcu işverenin işi ve iş yeri ile ilgili hukuken haklı menfaatlerini korumak, zarar verici ve risk altına sokabilecek davranışlardan kaçınmayı gerektirir.

İş Kanunu'nun 26. maddesinde “24 ve 25 inci maddelerde gösterilen ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan hallere dayanarak işçi veya işveren için tanınmış olan sözleşmeyi fesih yetkisi, iki taraftan birinin bu çeşit davranışlarda bulunduğunu diğer tarafın öğrendiği günden başlayarak altı iş günü geçtikten ve her halde fiilin gerçekleşmesinden itibaren bir yıl sonra kullanılamaz” düzenlemesi söz konusudur.