muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3695, Karar No: 2016/3362, Tarih: 10.02.2016

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde ...'nun yer aldığı görülmektedir.

Somut olayda; dava doğrudan ... yöneltilerek açılmış, karar başlığında da davalı olarak Ankara İl Sağlık Müdürlüğü gösterilmiştir. Davanın; yukarıda yer alan bağlı kuruluşlara ilişkin düzenlemeler çerçevesinde, ihaleleri gerçekleştiren müdürlüğün bağlı bulunduğu dava takip ehliyeti olan ... karşı görülmesi gerekirken ... karşı sonuçlandırılması hatalıdır. Ancak bu durum temsilcide yanılma oluşturmakta olup, davanın ... yöneltilmesi için davacı tarafa mehil verilmeli, usulüne uygun bir şekilde taraf teşkili sağlanarak tarafların gösterdiği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usule aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12072, Karar No: 2023/5371, Tarih: 10.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12072 E.  ,  2023/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/404 E., 2022/1193 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Edremit Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2015 tarihli ve 2015/1191 Esas No.lu iddianamesi ile sanıkların suç tarihinde Havran ilçe merkezine gelerek ATM cihazının ... bölümüne bir aparat yerleştirerek yakında bekledikleri, bu esnada katılanın para çekmek üzere ATM cihazına kartını yerleştirdiği ve kartın sıkışması üzerine sanıkların katılanı bankaya doğru yönlendirip kartı sıkıştığı yerden alarak uzaklaştıkları iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/381 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, her bir hüküm yönünden hak yoksunluklarının uygulanmasına ve hükmolunan hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Sanıkların temyiz talebi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/22682 Esas, 2022/2927 Karar sayılı kararı ile hükümlerin uzlaştırma işlemlerinin yapılması gereğiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma kararı üzerine Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/404 Esas, 2022/1193 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, her bir hüküm yönünden hak yoksunluklarının uygulanmasına ve hükmolunan hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz istemi hükmün temyiz edilmesi iradesinden ibarettir.

2.Sanık ...'ın temyiz istemi suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz istemi hükmün temyiz edilmesi iradesinden ibarettir.

2.Sanık ...'ın temyiz istemi suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıkların suç tarihinde ATM cihazına para çekmek üzere gelen şahsıların kartını sıkıştırarak ele geçirmek üzere düzenek yerleştirdikleri, akabinde para çekmek amacıyla gelen katılanın banka kartını cihaza yerleştirmesi ile kartın sıkıştığı, bu esnada yakında beklemekte olan sanıkların katılanı yardım alması bahanesi ile ATM cihazından uzaklaştırıp yerleştirdikleri aparatla beraber katılanın kartını da alıp olay yerinden ayrıldıkları ve Edremit ilçesinde 500,00 TL para çektikleri, sanıkların banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan ayrıca yargılama yapılarak verilen mahkûmiyet kararlarının Yargıtay 8. Ceza Dairesince onanarak kesinleştiği, böylelikle sanıkların atılı hırsızlık suçunu gerçekleştirdikleri kabûlüyle mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Katılan beyanı, 22.01.2016 tarihli Uzmanlık Raporu, Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/126 Esas, 2013/178 Karar sayılı kararı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ...'ın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz istemi yönünden; sanık ...'in Eylemi birlikte gerçekleştirdiklerine dair ikrar içeren savunması, olay yeri görüntülerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen 22.01.2016 tarihli Uzmanlık Raporunda sanığa ait fotoğraflar ile olay yerinde sanık olduğu değerlendirilen şahıs arasında benzerlik olduğuna yönelik tespit ve Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/126 Esas sayılı dosyasında olayın hemen öncesinde katılanın yanında bulunan ve şahısları görmüş olan tanık S.K.'nın mahkemede sanıkları kesin olarak teşhis etmiş olduğu ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın mahkûmiyetine dair kararda isabetsizlik görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Burhaniye Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/107 Esas, 2012/433 Karar sayılı ilâmına konu mahkûmiyet hükmünde 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olduğu anlaşılmasına rağmen sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun hükümde belirtilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak;

4. Lehe bozma sonrası yapılan yargılama ve uzlaştırma giderlerinin sanıklardan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

4. Lehe bozma sonrası yapılan yargılama ve uzlaştırma giderlerinin sanıklardan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenle Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/404 Esas, 2022/1193 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkarılması ve yerine “Bozma kararı öncesi, ilk kararda belirtilen yargılama giderlerinin her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranda tahsiline, bozma kararı sonrası yapılan yargılama ve uzlaştırma giderlerinin ise lehe bozma olması sebebiyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12484, Karar No: 2013/3071, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12484 E.  ,  2013/3071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti davasının reddine ve alacak davasının kısmen kabulüne karar verillmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK.'nun 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E.-2013/215 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 21/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/823, Karar No: 2011/1868, Tarih: 16.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/823 E.  ,  2011/1868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi uyarınca 120 ..., 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 100 ... adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2010 tarihli ve 2006/404 esas, 2010/346 sayılı kararına karşı Yargıtay Başsavcılığının 03.12.2010 tarih ve 295781 sayılı tebliğnamesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan, bu işe ait dava dosyası Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevsizlik kararıyla Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur İhbarnamede;

Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle temel ceza olarak 120 ... adlî para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; söz konusu kararda cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtildiği halde, 05.09.2005 tarihinde işlenen atılı suçtan 5560 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçilmesi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1. maddesi uyarınca 5 ... adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 61.maddesinin 9. fıkrasının sonradan yürürlüğe girmesi karşısında, suç tarihi itibariyle, adli para cezasının alt sınırının, anılan Kanunun 52/1.maddesi uyarınca 5 ... olduğu gözetilmeden, alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtildiği halde temel cezanın 120 ... adli para cezası olarak fazla tayini nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2010 tarihli ve 2006/404 esas, 2010/346 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, mahkemece alt sınırdan uygulama yapıldığı açıkça belirtilmiş olması karşısında suç tarihi itibariyle adli para cezasının alt sınırına göre daha lehe olduğunda tereddüt bulunmayan, 5237 sayılı TCK’nın 86/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek, sanığın, adli para cezasında ... sayısının 5 tam ... olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, TCK'nın 62/1 maddesi yarınca 1/6

oranında indirim ile 4 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, sonuç ... sayısı ile aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince bir ... karşılığı takdir edilen 20 TL üzerinden hesaplanarak sanığın 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin AYNEN KORUNMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18095, Karar No: 2012/27549, Tarih: 18.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/18095 E.  ,  2012/27549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının çapına uygun ses ve gaz fişeklerini istimal edebildiği ayrıca namlusu içerisinde dairesel yapıda(ortasında boşluk bulunan) gaz ayırıcı parçası bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal, küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi ve sanıkta fişek ele geçirilemediğinin anlaşılması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23106, Karar No: 2018/2895, Tarih: 26.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/23106 E.  ,  2018/2895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... Köyü 766 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5701, Karar No: 2023/1679, Tarih: 30.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/5701 E.  ,  2023/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2744 E., 2022/1654 K.

DAVA TARİHİ : 20.06.2012

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/328 E., 2021/340 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 30.05.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Av. .. ile davalı vekili Av. ...'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra, işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Nişantaşı ve Bağdat caddelerinde el ve ayak bakım merkezi açıp işletmek üzere ayrı bir şirket kurmak için 05.10.2011 tarihi öncesinde davalı ile anlaşmaya vardığını, kurulacak şirket için sermaye bedeli olarak muhtelif tarihlerde davalıya yaklaşık 450.000 TL'nin üzerinde ödemede bulunduğunu, davalının şirketin kuruluşuna yönelik işlemleri iki ay içerisinde tamamlayacağını taahhüt etmesine rağmen, aradan geçen altı aylık süreye rağmen şirketin kurulmadığı gibi şirketin kuruluşuna yönelik herhangi bir işlem de başlatılmadığını, davalının kendisini sürekli oyaladığını, anlaşma kapsamında kiralanmasına karar verilen iş yerlerinin ise kurulacak ortak şirket adına değil, tarafınca bilinmeyen bir başka şirket adına kiralandığını, bu nedenle kira sözleşmelerinden ötürü sorumluluğuna gidilemeyeceğini, ödediği bedelin iadesine yönelik davalıya ihtarname çektiğini, davalının ihtarnameye cevabında parayı aldığını ikrar ettiğini ancak tamamen kötü niyetli olarak kendisine ait şirketin Levent'teki şubesinden bahsedip, hedeflenen projenin gerçekleştirildiğine yönelik beyanda bulunduğunu, davalıya ait Levent'teki iş yeri ile bir bağlantısının bulunmadığını, davalının sözleşmeye aykırı davrandığını, kuruluş sermaye bedeli olarak ödediği toplam 568.098,41 TL bedelin davalıdan tahsili amacıyla davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamını, davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı; iddiaya konu hayata geçirilmesi planlanan Nişantaşı ve Bağdat caddesinde açılacak ayak bakım merkezi için davacının ödediği tutarın iki mislinden fazla kiralama, mimari tadilat, dekorasyon, cihaz ve teknolojik donanım harcaması yaptığını, davacı ile arasındaki ortaklığın henüz feshedilmediğini, ortaklık sona ermeden ödenen bedellerin iadesinin talep edilemeyeceğini, ortaklığın fesih ve tasfiyesinin gerektiğini, davacının anlaşma kapsamında 1.200.000 TL ödeyeceğine yönelik taahhütte bulunmasına rağmen, sadece 312.000 USD tutarında ödeme yaptığını, eksik ödeme nedeniyle planlanan projenin tam olarak hayata geçirilemediğini, ödenen para ile iş yeri kiraladığını, kullanılacak cihazların siparişini verdiğini, mimari tadilatları yaptırdığını, iş yerlerinin açılamaması nedeniyle asıl kendisinin mağdur olduğunu, zarara uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Nişantaşı ve Bağdat caddelerinde el ve ayak sağlığı bakım merkezi açıp işletmek üzere taraflar arasında adi ortaklık kurulması yönünde anlaşmaya varıldığı, bu hususta yazılı bir sözleşmenin düzenlenmediği, bahse konu yerlerde açılması amaçlanan iş yerlerine ait kira sözleşmelerinin, kurulması planlanan adi şirket adına değil Bursa ASM Ltd. Şti. adına düzenlendiği, kira sözleşmelerinde davacının imzasının bulunmadığı, tadilat masraflarına ait faturaların da yine Bursa ASM Ltd. Şti. adına kesildiği, taraflar arasında kurulması planlanan ortaklığın kurulmadığı, dava dışı Bursa ASM Ltd. Şti.'ne davalının ve annesinin hissedar olduğu, davacının işbu şirket ile bir bağlantısının bulunmadığı, davalı tarafça yapıldığı iddia olunan masraflardan Bursa ASM Ltd. Şti.'nin fayda sağlayacağı, davacının davalıya yapmış olduğu 312.000 USD ödeme karşılığında davalının sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalının takibe vaki itirazının iptali ile takibin 567.840 TL asıl alacak, 258,42 TL ihtar masrafı olmak üzere toplam 568.098,41 TL üzerinden devamına, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri