muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1053, Karar No: 2020/2726, Tarih: 10.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1053 E.  ,  2020/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin süre yönünden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait aracın satışının yapıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin muhafaza masraflarını dahi karşılamadığı bu nedenle diğer alacaklılara ödenme yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, motorlu taşıtlar vergisinin öncelikli alacak olduğunu ve yediemin ücretinin hesaplanmasında Adalet Bakanlığının tarifesinin uygulanması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin yeniden düzenlenerek müvekkili kurumun alacağının ödenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/23 E.- 2015/499 K. sayılı ilamı ile görevsizlik nedeniyle davanın reddine dair kararını taraf vekillerinin temyiz etmesi üzerine Dairemizin 07.04.2016 tarihli ve 2016/2167 E.-2016/2176 K. sayılı ilamı ile onanmıştır. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu sıra ve derece kararının şikayetçiye 30.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davanın ise 09.01.2015 tarihinde açıldığı, şikayetçinin sıra ve derece kararının tebliğinden itibaren yedi günlük yasal süre içerisinde şikayette bulunmadığı anlaşılmakla şikayetin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15744, Karar No: 2012/33846, Tarih: 12.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/15744 E.  ,  2012/33846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlüük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığın 21.09.2010 tarihli duruşmadaki savunmasında suça konu tabancayı 4 yıl önce sattığını beyan etmesi karşısında, suç tarihinin 2006 yılı olacağı cihetle temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkraları uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca fazla adli para cezası tayin edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen “1 yıl hapis ve 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nın 62. maddesinin uygulanması ile 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen 25 gün adli para cezasının TCK.nın 52. maddesi uyarınca, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak günlüğü 20 TL’den 500 TL adli para cezasına çevrilmesine” ilişkin kısmın çıkarılarak sanığın “6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nın 62. maddesinin uygulanması ile 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6588, Karar No: 2015/10727, Tarih: 18.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6588 E.  ,  2015/10727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, yol, yemek alacağı, fazla mesai, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin yüklenici firma olarak üstlendiği projelerinde, ile arşivlerinin otomasyona geçirilmesi işinde tercüman olarak çalıştığını, sigorta primlerini gerçek ücreti üzerinden yatırılmaması ve ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebebe dayalı feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının parça başı ücret esası ile çalıştığını, hak kazandığı tüm ücret alacaklarının ödendiğini, iş sözleşmesinin devamsızlık haklı sebebine dayalı feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davacı tarafça haklı sebebe dayalı feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece bozma kararına uygun olarak ilgili kurumlara yazı yazılmış, kurumlardan verilen yazı cevaplarında projede çalışanların özlük hakları ve ücretlerinin yüklenici firmaya ait olduğu ve projede çalıştırılan personelle ilgili bilgi bulunmadığını belirtmiş, yazı cevabında projede kaç adet belgenin çeviri ve kayıtlarının yapılması için anlaşma sağlandığı, işverene yapılacak çeviri ve kayıt başına personel gideri olarak hangi miktarda ödeme yapılacağına ilişkin şartname kapsamında hüküm bulunmadığı belirtilmiştir. Bu yazı cevaplarına görede davacının ücretinin miktarı net olarak belirlenememektedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının toplam ödenen prim tutarını çalışma süresine bölerek günlük ücreti ve buna göre aylık ücreti tespit edilmiş olup bu hesaplama şekli hatalıdır. Davacının dosyada iş sözleşmeleri bulunmaktadır. Hal böyle olunca davacının 2006 tarihli iş sözleşmesinde belirtilen ücretin asgari ücrete oranlanarak davacının ve seri halde açılan diğer dava dosyalarındaki davacıların fesih tarihindeki ücretinin tespit edilmesi gereklidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 18.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3689, Karar No: 2014/2081, Tarih: 20.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3689 E.  ,  2014/2081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19556, Karar No: 2022/5626, Tarih: 24.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/19556 E.  ,  2022/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen cezanın miktarı itibariyle temyiz kabiliyeti bulunmadığından Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince 14/06/2019 tarihli ek kararla sanığın bu suça ilişkin temyiz talebinin reddine karar verildiği ve ek kararın temyiz edilmediği belirlenerek, mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne hasren yapılan temyiz incelemesinde;

İlk derece mahkemesinde sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derce mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1, 29/1, 62. maddeleri uyarınca doğrudan 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 272/3-a maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üç bin Türk lirası dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMK 'nın 298. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 24/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5575, Karar No: 2022/17957, Tarih: 29.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/5575 E.  ,  2022/17957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : İstinaf talebinin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezanın süresi itibariyle kabulünde yasal olanak bulunmayan sanık müdafinin duruşma talebinin 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddi ile, dosya üzerinden yapılan incelemede;

SEGBİS aracılığıyla yüzüne karşı hüküm tefhim edilen sanığa, kararın bulunduğu duruşma tutanağının bir örneğinin verilmemesi karşısında, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda SEGBİS sistemi ile hazır edilen sanığın yüzüne karşı kurulan hükme karşı 22.04.2022 tarihinde sunduğu birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin dilekçesinin hukuki itirazlarını içeren istinaf başvurusu mahiyetinde olduğu halde, Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen bu talebin reddine dair 26.05.2022 tarihli ek karar usul ve yasaya aykırı olduğu gibi daha sonra mükerriren verilen istinaf talebine ilişkin dilekçeye istinaden 01.07.2022 tarihli istinaf talebinin reddine dair kararın da hukuken geçersiz olması ve sanığın SEGBİS ile ifadesinin alınmasına muvafakat göstermesinin, gerekçeli kararın tefhim ve tebliğinin de usulsüz yapılmasına muvafakat anlamını taşımayacağı cihetle, Bölge Adliye Mahkemesince istinafın süresinde olduğu kabul edilerek istinaf incelemesinin yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesinin istinaf talebinin reddine dair kararına yönelik istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4987, Karar No: 2013/5991, Tarih: 02.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4987 E.  ,  2013/5991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı talebin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlunun aracının satışınden elde edilen paranın paylaşılması için düzenlenen sıra cetvelinde birinci sırada bulunan şikayet olunan alacaklı haczinin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, borçluya ait araç üzerine ....06.2010 tarihinde haciz koyduklarını ve bir yıllık yasal süre geçmeden ....05.2011 tarihinde satış avansı yatırarak satış talep ettiklerini, şikayetçinin aynı taleplerle yaptığı şikayetinin, Mahkemenin 2012/1305 Esas, 2012/1441 Karar sayılı dosyasında reddedildiğini savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunanın takibinin ....06.2010 tarihi itibariyle kesinleştiği, kesinleşme tarihi itibariyle bir yıllık süre içinde satış talep edildiği ve haczin düşmediği, ancak, şikayet olunanın ihtiyati haczinin kesinleşme tarihi dikkate alındığında, ....06.2010 tarihinde kesin haciz koyan şikayetçi alacaklının birinci sırada yer alması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6250, Karar No: 2013/9235, Tarih: 07.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6250 E.  ,  2013/9235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/10/2011 gün ve 2007/95-2011/310 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.01.2013 gün ve 2012/237-2013/76 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin yetkilisi ...'ün Garanti Bankası ... Şubesi nezdindeki şahsi hesabından 23.01.2007 tarihinde 10.750,00 Euro’nun Türk Lirasına çevrilerek 19.715,00 TL'nın davalı bankanın ... Şubesi nezdinde bulunan müvekkili şirket hesabına internet bankacılığı yoluyla EFT yapılarak transfer edildiği ve bu hesaptan da fayans parası adı altında EFT yapılmak suretiyle 23.880,00 TL'nın 500,00 TL'nı geçmeyen EFT havalelerle üçüncü şahısların hesaplarına aktarıldığını, davalı bankanın gerekli özen ve dikkati göstermediği gibi hesapları koruyacak güvenlik önlemlerini de almayarak objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmediğini ileri sürerek, 23.880,00 TL’nın mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalı banka olup kişilerin mevduat veya diğer yatırım hesaplarının bankanın emanetinde bulunduğu, bankanın bir emniyet ve güven unsuru olarak objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle, 23.880,00 TL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1009, Karar No: 2018/7357, Tarih: 15.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1009 E.  ,  2018/7357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının rahatsızlığının davalı işyerinde oluştuğunun ispatlanamadığı, yine davacının maluliyetinin bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının SGK ve ... Systems Ltd. Şti. aleyhine açtığı ... 1. İş Mahkemesi'nin 2008/416 Esas sırasında kayıtlı dava dosyasında "davacının işyerinde gerçekleşen dava konusu hastalığının meslek hastalığı olduğunun tespitine" karar verildiği, anılan kararın dosyanın davalılarınca temyizi üzerine Dairemiz'in 14/05/2012 tarih ve 2010/11625 Esas, 2012/7857 Karar sayılı ilamı ile onandığı, Kurum'un davacının meslek hastalığından kaynaklanan sürekli işgöremezlik oranını önce %37,00 olarak tespit ettiği, davalı şirketin itirazı üzerine YSK'nın %5,10 sürekli işgöremezlik oranı tespit ettiği, devamında Adli Tıp Kurumu ... Tıp Kurumu Genel Kurulu'nca meslek hastalığının araz bırakmadan iyileştiği yönünde raporlar düzenlendiği anlaşılmaktadır.

HMK'nın 204/1. maddesine göre "İlamlar ile düzenleme şeklindeki noter senetleri, sahteliği ispat olunmadıkça kesin delil sayılırlar."

Kesin delil, yanları ve hakimi bağlayan, bu tip delillerle kanıtlanan olayın hukuksal doğru olarak kabul edilmesi gereken delillerdir. Hakimin kesin delilleri takdir yetkisi yoktur. Bu biçimde ispatlanan hususu doğru kabul etmek zorundadır. (HGK 14/11/201 tarih ve 22012/20-583 Esas, 2012/789 Karar sayılı kararı)

Somut olaya baktığımızda, ... 1. İş Mahkemesi'nin 2008/416 Esas sayılı dosyasında "davacının işyerinde gerçekleşen dava konusu hastalığının meslek hastalığı olduğunun tespitine" karar verildiğine, anılan dosya Dairemizce onanıp kesinleştiğine göre, mahkemece davacının rahatsızlığının davalı işyerinde oluştuğunun ispatlanamaması, davacının maluliyetinin bulunmaması nedenlerine dayanarak davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, hakimin kesin delilleri takdir yetkisinin bulunmadığını göz önüne alarak işin esasına girip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Yapılacak iş, hakimin kesin delilleri takdir yetkisinin bulunmadığını göz önüne alarak işin esasına girip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1445, Karar No: 2010/3898, Tarih: 06.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1445 E.  ,  2010/3898 K.**

* TAPU IPTAL VE TESCIL

* MURIS MUVAZAASI

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;
Yargıtay — Esas No: 2012/11718, Karar No: 2014/6045, Tarih: 13.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2012/11718 E.  ,  2014/6045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme, üye olma ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme, yağma, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çalışma hürriyetini ihlal, yaralama

Hüküm : 1- Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme, üye olma ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme suçlarından beraat 2- Yağma, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çalışma hürriyetini ihlal, yaralama suçlarından görevsizlik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- CMK'nın 5/2. maddesi hükmü karşısında, adli yargı içerisindeki mahkemeler bakımından verilen görevsizlik kararları itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından Cumhuriyet savcısının görevsizlik kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesine yer olmadığına, gereğinin merciince yerine getirilmesine,

2- Sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme, üye olma ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme suçlarından kurulan hükme ilişkin incelemede;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14682, Karar No: 2012/24511, Tarih: 12.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/14682 E.  ,  2012/24511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.