muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23276, Karar No: 2013/19842, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/23276 E.  ,  2013/19842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen 27.02.2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 06.03.2012 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 11/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2866, Karar No: 2011/5350, Tarih: 22.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2866 E.  ,  2011/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ve yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere davacının Aksaray 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/815-902 E.K. sayılı mirasçılık belgesinin iptali davasında taraf olduğu, kararı temyiz etmediği ve kararın kesinleşmiş bulunmasına, kesinleşen bu hüküm görülen davanın taraflarını ve mahkemeyi de bağlamasına, nesebin düzeltilmesine ilişkin alınacak bir kesin hüküm üzerine davacının ancak yargılamanın iadesi isteminde bulunma ... olmasına göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31634, Karar No: 2013/38443, Tarih: 03.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31634 E.  ,  2013/38443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından idari para cezası nedeniyle genel haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, idari para cezasının 6183 sayılı kanuna göre tahsil edilebileceğini, idari para cezası alacaklısının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı olduğunu bu nedenle takip alacaklısının takip yapma hakkı bulunmadığını belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

4857 Sayılı İş Kanunu'nun 108. maddesinde; "Bu Kanunda öngörülen idari para cezaları, 101 ve 106. maddelerdeki idari para cezaları hariç, gerekçesi belirtilmek suretiyle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürünce verilir. 101. ve 106. maddeler kapsamındaki idari para cezaları ise doğrudan Türkiye İş Kurumu il müdürü tarafından; birden fazla ilde işyerleri bulunan işverenlere uygulanacak idari para cezası ise işyerlerinin merkezinin bulunduğu yerdeki Türkiye İş Kurumu il müdürünce verilir ve genel esaslara göre tahsil edilir. 106. maddeye göre verilecek idari para cezası için, 4904 Sayılı Kanunun 20. maddesinin (h) bendindeki tutar esas alınır” hükmü yer almaktadır.

Anılan düzenlemeye ilişkin kanun gerekçesinde; 5728 Sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacı İle Çeşitli Kanunlarda Ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 4857 Sayılı Kanunun 108.maddesinin tahsil usulünün de belirlendiği ikinci fıkrası yürürlükten kaldırıldığından, bu maddeye istinaden kesilen idari para cezalarının tahsili usulünün belirlenmesine ihtiyaç duyulduğu; 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17 nci maddesinin 4 üncü fıkrasında, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idareler tarafından verilen idari para cezalarının, ilgili kanunlarında aksine hüküm bulunmadığı takdirde, Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre kendileri tarafından tahsil olunacağının hüküm altına alındığı; Türkiye İş Kurumunun 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanuna tabi olmadığı ve bu kanuna göre takip ve tahsil yetkisi bulunmadığı,4857 Sayılı Yasanın 30. maddesine aykırı davranan işverenler hakkında aynı yasanın 101. maddesine göre kesilen idari para cezalarının tahsilinde hukuki sorunun ortadan kaldırılması için İŞKUR tarafından kesilen idari para cezalarının genel esaslara göre tahsil edileceğine ilişkin yasal değişiklik yapılması gerektiği belirtilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 108.maddesine göre, aynı yasanın 101 ve 106.maddeleri kapsamındaki idari para cezaları hariç diğer para cezalarının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürünce verileceği belirtilmiştir. 02/11/2011 tarihli Resmi Gazetede  yayınlanan 665 sayılı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname”ile  Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürlükleri lağvedilerek, illerde bulunan İş Kur İl Müdürlüklerinin ismi Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü olarak değiştirildiğinden bakanlık bölge müdürlükleri tarafından yürütülen iş ve işlemler de dahil bakanlığın mevzuattan kaynaklanan ve taşrada yürütülmesi gereken görevlerini artık bu il müdürlükleri yürütecektir. Dolayısıyla 4857 sayılı İş Kanununda öngörülen para cezalarının tümü  Türkiye İş Kurumu ilgili müdürlüklerince verilecek ve madde gerekçesinde belirtildiği üzere  Türkiye İş Kurumu 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanuna tabi olmadığından ve bu kanuna göre takip ve tahsil yetkisi bulunmadığından verilen idari para cezaları genel esaslara göre tahsil edilecektir.

Somut olayda, 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 92/2.maddesine aykırılık nedeniyle aynı yasanın 107/a. maddesi gereğince Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İstanbul Bölge Müdürlüğü    tarafından  22.06.2011 tarihinde borçlu hakkında idari para cezası uygulanmış ve aynı yasanın 108. maddesi gereğince de para cezasının genel esaslara göre tahsili için    Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından   genel haciz yoluyla icra takibi yapılmıştır.

Yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında verilen idari para cezalarının 6183  Sayılı  Amme  Alacaklarının  Tahsili  Usulü  Hakkında  Kanuna  göre tahsili mümkün olmadığından alacaklı kurumun genel esaslar çerçevesinde genel haciz yoluyla icra takibi yapmasında yasaya uymayan bir yön yoktur.

O halde, Mahkemece, istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi  isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13417, Karar No: 2024/3270, Tarih: 18.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13417 E.  ,  2024/3270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/187 E., 2016/455 K.

SUÇ :Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 11.11.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Karar sanığa 20.11.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2016 tarihli ve 2016/187 Esas, 2016/455 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; temyiz talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın idrar tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının saptanmasına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde kullanmak suçunu işlediği anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; temyiz talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın idrar tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının saptanmasına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde kullanmak suçunu işlediği anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın 29.10.2015 tarihinde uyuşturucu madde kullanması nedeniyle 11.11.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun kanun yolu bildirimi yapıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 20.11.2015 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, erteleme kararının 06.12.2015 tarihinde kesinleşmesinin ardından, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının tebliği üzerine sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak,açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 29.10.2015 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 06.12.2015 tarihinden itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

a) Var ise; Cumhuriyet başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp; derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için bildirimlerde bulunulup sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

b)Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (2) nci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibariyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 06.12.2015 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (1) inci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. ” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2016 tarihli ve 2016/187 Esas, 2016/455 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/52480, Karar No: 2014/2300, Tarih: 29.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/52480 E.  ,  2014/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALIKESİR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/10/2011

NUMARASI : 2008/76-2011/870

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ile vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, her iki davayı da kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde birleşen dosya davalısı T.C. S.. B.. tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili müvekkilinin davalıya ait Balıkesir Atatürk Devlet Hastanesindeki 1075737 sicil no lu işyerinde 01.02.2006 – 31.12.2007 tarihleri arası kesintisiz olarak asgari ücretle çalıştığını, son ücretinin brüt 845,00 TL olduğunu, davalının haklı bir neden olmaksızın 31.12.2007 tarihinde iş akdini feshedip iş mevzuatından kaynaklanan hiçbir hakkını ödemediğini, dini ve resmi bayramlarda çalıştığını, fazla çalışma yaptığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile fesih tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile birlikte kıdem tazminatı, dava tarihinden itibaren yasal ve mevduat faizleri ile birlikte ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı ve vergi iadesi alacağı olmak üzere toplam 4.346,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .. Yemek Gıda Teks.Med.Pet.Nak.İnş.Tur.Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Davalı S.. B.. vekili yapılan ihale sonucu 31.01.2006 tarihli hizmet alımları tip sözleşmesinin imzalandığını, şartname ve sözleşme hükümleri gereğince idarenin sorumluluğunun olamayacağını, sorumluluğun firmaya ait olduğunu, idareye husumet yöneltilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı şirkete ve davalı S.. B..na aynı taleplerle açtığı davanın birleştirilmesine karar verilmiştir. Yapılan yargılama sonunda davacının davalı şirket hakkındaki davasından feragatı nedeniyle, davalı şirket hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davalı S.. B.. yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı S.. B.. temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı şirkete ve davalı S.. B..na aynı taleplerle açtığı davanın birleştirilmesine karar verilmiştir. Yapılan yargılama sonunda davacının davalı şirket hakkındaki davasından feragatı nedeniyle, davalı şirket hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davalı S.. B.. yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı S.. B.. temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davanın yöneltildiği alt işverenin ihaleyi kaybetmesinden sonra davacının yeni firmada çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacının iş sözleşmesinin alt işverenin ihaleyi kaybetmesi üzerine feshedildiği tam anlamıyla kanıtlanmış da değildir. Yargıtay uygulamasına göre alt işveren işçisinin ihaleyi alan yeni işveren nezdinde çalışmaya devam etmesi işyerinin devri olarak kabul edilmektedir. İşyeri devri ise iş sözleşmesinin feshi için geçerli bir sebep olmadığı gibi sözleşmeyi sona erdiren bir olgu da değildir. Davacının çalışmasının ihaleyi üstlenen yeni alt işveren nezdinde devam edip etmediği ve ortada bir fesih olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin değerlendirilmesi gerekeceğinin düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1109, Karar No: 2006/1618, Tarih: 02.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1109 E.  ,  2006/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığı yazı cevabı eki listelerde dava konusu 4897 Ada 37 Parsele ait emlak vergisine esas m2 değeri belirtilmemiş olup; dava konusu taşınmazın bulunduğu cadde/sokak açıkça yazılarak 2004 yılına ait m2 vergi değerinin gösterildiği yazı cevabı belediye başkanlığından getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 2.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1654, Karar No: 2009/5592, Tarih: 23.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1654 E.  ,  2009/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... Tic. San. A.Ş. Temsilcisi ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28.03.2007 gün ve 2003/171-2007/132 sayılı hükmü onayan Dairemizin 23.10.2008 gün ve 2007/6688-2008/6211 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre tarafların HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 195,00 TL para cezası ile bakiye 3,40 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya, 195,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 23.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1694, Karar No: 2018/7237, Tarih: 21.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1694 E.  ,  2018/7237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 22.09.2016 tarih ve 2015/254 Esas-2016/217 Karar sayılı dosyasında verilen kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair davada ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi’nce verilen 15.02.2017 tarih ve 2017/138-2017/125 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin 1988 yılında kurulduğunu ve cilt bakım ürünleri ürettiğini, davacıya ait “...” ibareli markanın Avrupa Birliği ülkelerinde, ...’de, ...’da tescillerle korunduğunu, tanınmış marka olduğunu, davalı şirketin 2013/98011 numaralı ‘...’ ibareli marka tescil başvurusunun davacı markası ile 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi uyarınca ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olduğunu, başvurunun 3. sınıfta yer alan “Ağartma ve temizlik amaçlı maddeler, Diş bakımın ürünleri, Aşındırıcı ürünler (zımpara benzeri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar dahil) parlatma ve bakım ürünleri (deri, vinil, metal, ahşap vb. için)" emtiaları yönünden iptali için yaptıkları itirazın, ... ...'nin 2015-M-2996 sayılı kararı ile reddedildiğini, davacı markasının dezenfektan veya zımparalama ürününde kullanılmasının davacı markasının itibarını zedeleyeceğini, davalının reklam ve yansıma etkisinin avantajlarından yararlanacağını, davalı şirketin kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, davalı ... ... kararının iptalini, markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.