muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1830, Karar No: 2023/1355, Tarih: 10.04.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1830 E.  ,  2023/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/1053 E., 2022/22 K.

ŞİKAYETÇİLER : 1-... vekili Avukat ... 2-... vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1-... vekili Avukat ... 2- ... Yönetim Anonim Şirketi vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 24.08.2015

HÜKÜM/KARAR : Red

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; şikayetin reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı şikayetçi ... Yönetim A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili, borçludan olan alacaklarını tahsil amacıyla taşınmazına haciz koyulduğunu ve taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini, paylaşıma konu bedel üzerinde icra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlendiğini, kendi alacaklarına sıra cetvelinin 14. sırasında yer verildiğini, ancak 1. sırada yer verilen şikayet olunanın alacağının kendi alacaklarından sonra kesinleştiğini öne sürerek sıra cetvellerinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili, kendi ihtiyati hacizlerinin daha önce kesinleştiğini öne sürerek şikayetin reddini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.11.2015 tarih 2015/1171 Esas 2015/1344 Karar sayılı kararı ile şikayetin haklı olduğundan bahisle sıra cetvellerinin iptaline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi 23.03.2021 tarih ve 2021/1336 Esas, 2021/1072 Karar sayılı ilamında; şikayet olunanın haczinin önce kesinleşmiş olması sebebiyle şikayetin reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararı ile şikayet olunanın alacaklı olduğu icra dosyasının şikayetçinin alacaklı olduğu icra dosyasından önce kesinleştiği ve bu itibarla icra müdürlüğünün sıra cetveli kararında hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi ... Yönetim A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde; herhangi bir sebep ileri sürmemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi ... Yönetim A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde; herhangi bir sebep ileri sürmemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3/2, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) geçici 2 ve HUMK'nın 26.09.2004 tarih 5236 sayılı Kanunla değişmeden önceki haline göre 428,438 ve 439. maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 142 inci maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Şikayetçi ... Varlık Yönetim A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7150, Karar No: 2022/6112, Tarih: 04.07.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7150 E.  ,  2022/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın gözaltında geçen süresinin verilen cezasından bir günü 100,00 Türk lirası olacak şekilde 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi gereğince mahsubuna dair Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli ve 2020/567 Esas, 2021/321 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.05.2022 tarihli ve 2021/28762 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2022 tarihli ve 2022/71198 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Her ne kadar sanığın olay tarihinde gözaltına alındığından bahisle gözaltı süresinin bir gününün 100,00 Türk Lirası olarak belirlenip mahsubuna karar verilmiş ise de;

Dosya içerisinde yer alan 15.07.2019 tarihli tutanağa göre 15.07.2019 günü saat 14.00 sıralarında sanığın küçük çocuğunu kaçırmaya çalıştığından bahisle ihbarda bulunulması üzerine, kolluk ekiplerinin olay yerine geldiği, sanığın çocuğu ile site bahçesinde beklediği, olay yerine sanığın eşi olan müşteki Mutlu Sevimli'nin gelerek sanık ile aralarında sadece tartışma olduğunu ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'daki önleyici tedbirlerden yararlanmak istediğini belirtmesi üzerine, sanık ve müştekinin ayrı ekip otoları ile polis merkezine götürüldükleri, sanık hakkında 15.07.2019 tarih ve 14.00 saatinde "Yakalama ve Gözaltına Alma Tutanağı" tanzim edildiği, 15:32'de ifadesinin alındığı ve Serbest Bırakma Tutanağı'na göre saat 15.33'te serbest bırakıldığı, Adli Kolluk Cumhuriyet Savcısı Görüşme Tutanağında, şüpheli şahsın şüpheli olarak ifadesinin alınarak salıverilmesi talimatının bulunduğu, 24.01.2022 tarihli tutanağa göre ise sanığın gözaltına alınma ve nezarethane giriş kaydına rastlanılmadığının belirtildiği,

Yakalama, Gözaltına Alma ve İfade Alma Yönetmeliği'nin "Tanımlar" başlıklı 4. maddesinde gözaltına almanın "Kanun'un verdiği yetkiye göre, yakalanan kişinin hakkındaki işlemlerin tamamlanması amacıyla, yetkili hâkim önüne çıkarılmasına veya serbest bırakılmasına kadar kanunî süre içinde sağlığına zarar vermeyecek şekilde özgürlüğünün geçici olarak kısıtlanıp alıkonulmasını," şeklinde,

Yakalamanın ise "Kamu güvenliğine, kamu düzenine veya kişinin vücut veya hayatına yönelik var olan bir tehlikenin giderilmesi için denetim altına alınması gereken veya suç işlediği yönünde hakkında kuvvetli iz, ..., emare ve delil bulunan kişinin gözaltına veya muhafaza altına alma işlemlerinden önce özgürlüğünün geçici olarak ve fiilen kısıtlanarak denetim altına alınmasını," şeklinde ifade edildiği,

Yakalamanın ise "Kamu güvenliğine, kamu düzenine veya kişinin vücut veya hayatına yönelik var olan bir tehlikenin giderilmesi için denetim altına alınması gereken veya suç işlediği yönünde hakkında kuvvetli iz, ..., emare ve delil bulunan kişinin gözaltına veya muhafaza altına alma işlemlerinden önce özgürlüğünün geçici olarak ve fiilen kısıtlanarak denetim altına alınmasını," şeklinde ifade edildiği,

Somut incelemeye konu dosyada, polis ekiplerinin ihbar üzerine olay yerine gittikleri, sanığın olay yerinde çocuğu ile beklediği, dosya içerisine yer alan tutanak içerikleri ve taraf beyanları incelendiğinde sanığın suç üstü hali durumunun bulunmadığı, yakalanmasını gerektirecek kaçma şüphesi vb. bir halinin olmadığı, gözaltına alınmasına yönelik savcılık tarafından verilen bir talimat bulunmadığı gibi suça konu olay ile ilgili gözaltına alınma ve nezarethane giriş kaydının da olmadığı, ifadesinin alınması amacıyla yakalama yapıldığı anlaşılan sanık hakkında sadece anılan Yönetmeliğin 6/7. fıkrası gereğince "Yakalama ve Gözaltına Alma Tutanağı Şüpheli ve Sanık Hakları Formu"nun tanzim edildiğinin anlaşılması karşısında, gözaltında ya da tutuklu kalmayan veya şahsi hürriyeti kısıtlayan bir hali bulunmayan sanığın cezasından anılan Kanun'un 63. maddesi uyarınca şahsi hürriyeti sınırlayıcı sürelerin mahsubuna karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

İncelenen dosyada; gözaltına alınmayan tutuklu da kalmayan sanığın cezasından 5237 sayılı TCK’nin 63. maddesine göre mahsup kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli ve 2020/567 Esas, 2021/321 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, hüküm fıkrasındaki “Sanığın gözaltında geçen süresinin verilen cezasından bir günü 100,00 TL olacak şekilde TCK'nin 63. maddesi uyarınca mahsubuna,” ibarelerinin hükümden çıkarılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/568, Karar No: 2022/4953, Tarih: 24.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/568 E.  ,  2022/4953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 24/05/2022 tarihinde davacı vekili Av. ... ile geldi. Davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı taraf harçtan muaf olduğundan peşin alınan 59,30 TL temyiz harcının iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13419, Karar No: 2010/836, Tarih: 15.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13419 E.  ,  2010/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın yargılanması sırasında; Burdur Asliye Ceza Mahkemesiyle, Burdur Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Burdur Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2009 gün ve 2009/228 E. 2009/552 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7044, Karar No: 2016/5067, Tarih: 09.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7044 E.  ,  2016/5067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ...: Mahkumiyet

Sanık ... : Beraat

1-) Suça konu iki adet çek yaprağının tümden sahte olarak düzenlenmiş olduğunun ilgili bankalarca bildirilmiş olması karşısında; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu çek asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması ve denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulması gerekirken; eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması,

2-) Katılanın aşamalardaki kararlı beyanlarında iplik alışverişini ... ile yaptığı, malların sanık tarafından kargodan teslim alındığı, parasını istemesi üzerine, sanık ...'ın yönlendirmesi sonucu ...'ın suça konu çekleri cirolayarak verdiğini söylemesi ve sanığın, katılan ile aralarındaki alış verişi doğruladığı ancak ödemeleri elden yaptığı ve elinde buna dair belge olmadığını savunması ve de İşbankası'na ait çekteki yazıların aidiyeti hususunda aldırılan 12.06.2013 tarihli bilirkişi raporunun sonuç bölümünde sanıkların mukayeseye yeter yazı ve rakam örneklerinin bulunmaması nedeni ile herhangi bir değerlendirme yapılamadığının bildirilmesi karşısında; maddi gerçeğin ortaya çıkartılması bakımından sanık ...'ın suça konu çekleri hangi hukuki ilişkiye dayanarak katılana verdiğine dair ayrıntılı beyanları alınmadan, bilirkişi raporundaki eksiklik giderilip çekteki yazı ve rakamların sanıkların eli ürü olup olmadığı belirlenmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu sanığın savunmaları ile yetinilerek yazılı şekilde beraatine karar verilmiş olması, yasaya aykırı,

3-) Kabule göre de; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.06.2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/381, Karar No: 2016/3082, Tarih: 24.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/381 E.  ,  2016/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzlerine karşı 15/10/2015 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 13/11/2015 ve 19/11/2015 tarihlerinde temyiz eden sanıkların temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5972, Karar No: 2013/7023, Tarih: 15.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/5972 E.  ,  2013/7023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.12.2011

Taraflar arasındaki "boşanma" ve " karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatların reddi, nafaka miktarları, velayet ve ziynet eşyası alacağı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.3.2013 günü temyiz eden davalı-davacı F.A. ile vekilleri Av... ve Av. ... ile karşı taraf davacı-davalı M. A. ve vekili Av. .... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadının ziynet eşyası alacağı talebi nispi harca tabidir. Başvuru harcı alınmıştır. Mahkemece nispi harç ikmali yaptırılmadan (Harçlar K.m.30-32) usulüne uygun dava bulunmadığı gerekçesiyle ziynet eşyası alacağı talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-Davalı-karşı davacı kadının ziynet eşyası alacağı talebi nispi harca tabidir. Başvuru harcı alınmıştır. Mahkemece nispi harç ikmali yaptırılmadan (Harçlar K.m.30-32) usulüne uygun dava bulunmadığı gerekçesiyle ziynet eşyası alacağı talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece uzman incelemesi de yaptırılmak suretiyle, ortak çocuğun velayeti davacı babaya bırakılmıştır. Velayet konusunda ana babanın yararı ile çocuğun yararı çatıştığı takdirde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gerekir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12, Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri; iç hukuk yönünden idrak çağında olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren konularda görüşlerini açıklamaya imkan tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet, çocukların kendilerini ilgilendiren konuların en başında gelir. Ortak çocuk S.B.2000 doğumlu olup, yaşı itibariyle idrak çağındadır. Diğer yandan, çocuğa babanın şiddet uyguladığı iddiasıyla, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/1005 soruşturma sayılı dosyasıyla soruşturma yapıldığı, yine Sincan 3. Aile Mahkemesinin 2013/83 değişik iş esas ve 2013/85 karar sayılı dosyasıyla, 6284 sayılı Yasa uyarınca çocuk yönünden babaya karşı tedbir uygulandığı da anlaşılmaktadır. Boşanma davası içinde gündeme gelmiş olsa bile kamu düzenini ilgilendirdiğinden velayete ilişkin taleplerin incelenmesinde re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. 6284 sayılı Yasa uyarınca talep edilen tedbir kararı için, "yaklaşık ispat" kuralı gereğince bir delil gösterilmesi gerekmezse de, başvuru sırasında dilekçeye delil eklenmesi mümkündür. Bu nedenle, tedbir kararının kendisinin boşanma davası yönünden bir delil değeri yoksa da, başvuruya eklenebilecek belgelerin delil olabilmesi mümkündür. Açıklanan hususlar gözönüne alındığında; mahkemece, idrak çağında olduğu belirlenen ortak çocuğun mahkeme huzurunda bizzat dinlenerek, velayeti konusunda görüşünü açıklamasına imkan tanınması, çocuğun görüşünü serbest iradesiyle mi, yoksa baskı altında mı açıkladığının gözlenmesi ve yukarıda belirtilen Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/1005 soruşturma sayılı evrakının tomarıyla birlikte, yine Sincan 3. Aile Mahkemesinin 2013 değişik iş ve 2013/85 karar sayılı tedbir dosyasının getirtilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek velayet konusunda bir karar verilmesi gerekir. Açıklanan yönde işlem yapılmak üzere hükmün bu bölümünün de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün uykarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle ziynet eşyası alacağı ve velayet yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990.00 TL. vekalet ücretinin M.'dan alınıp F.'ya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.03.2013 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2014/3560, Karar No: 2014/6297, Tarih: 31.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3560 E.  ,  2014/6297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2012

NUMARASI : 2011/1019-2012/175

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı B.. B.., belediyede çalışan işçilerin tasarruf teşvik ve nema alacakları için Ankara 1.İş Mahkemesince yapılan yargılama sonucu hüküm altına alınan, tasarruf teşvik ve nema alacağı ile yargılama giderlerinin Başbakanlık Hazine Müsteşarlığınca işçilere ödendiğini ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının kesinleşen mahkeme kararı neticesinde Hazinece yapılan ödemeden dolayı davacı B.. B..na rücu etmek istediğini belirterek kuruma borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 3417 sayılı Kanun ile öngörülmüş, anılan Kanun'un 6. maddesine göre ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı Kanun 24/04/2003 tarih ve 4853 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanun'un mülga 2. maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı Kanun'un 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanun'un 26/12/2006 tarihinde 5568 sayılı Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31/12/2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 09/03/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/04/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Z..B.. Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer.” şeklinde kurala yer verilmiştir.