muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2567, Karar No: 2018/1786, Tarih: 26.04.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/2567 E.  ,  2018/1786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın Dairemizin bozma ilâmına uyularak kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında davalı idare ile aralarında düzenlenen 03.09.2013 tarihli sözleşme ile ... Köyü 8 Derslik ve 4 Lojman Yapımı işini üstlenip, tamamlayarak teslim ettiklerini, sözleşme tarihinden sonra ... ilinde Büyükşehir Belediyesi'nin kurulmasıyla Köylere Hizmet Götürme Birliği'nin tasfiye edildiğini ve Van Valiliğine devredildiğini, iş artışı kısmına ilişkin yapılan imalât bedellerinin ...'nce ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla 254.000,00 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,bu kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.09.2016 tarihli 2015/6210 Esas 2016/3993 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak bu kez davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Dairemizin bozma ilâmında taraflar arasındaki sözleşmede 9. maddesinde, Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin ekler arasında sayıldığı, bu Şartnamenin sözleşmenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 193. (mülga 1086 sayıl HUMK'nın 287.) maddesi gereğince delil sözleşmesi niteliğinde olup, tarafları bağladığı, anılan şartnamenin “sözleşme kapsamında yaptırılabilecek ilave işler, iş eksilişi ve işin tasfiyesi” başlıklı 21. maddesinin b bendinde ilave işlerin, anahtar teslimi götürü bedelle ihale edilen yapım işlerinde sözleşme bedelinin %10'una, birim fiyat teklif almak suretiyle ihale edilen yapım sözleşmelerinde ise %20'sine kadar oran dahilinde süre hariç olmak üzere sözleşme ve ihale dökümanlarındaki hükümler çerçevesinde yükleniciye yaptırılabileceğinin açıklandığı, 22. maddede ise sözleşmede bulunmayan işlerin fiyatının tespiti yönteminin belirlendiği açıklanıp davada talep edilen sözleşme dışı imalât bedellerinin şartname hükümlerine göre hesaplattırılması, şartname kapsamını aşan imalâtların bedellerinin de 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 526 (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 410) ve devamı maddelerine göre bedelinin vekâletsiz iş görme hükümlerine göre incelenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Bozmaya uyulduğuna göre bozmada belirtilen hususlar yararına olan taraf için usuli kazanılmış hak oluşturacağından bozma uyarınca inceleme yapılması zorunludur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sözleşme dışı imalâtların oranının %13.51 oranında olduğu açıklandıktan sonra tümünün bedeli sözleşme fiyatlarıyla hesaplanmış olup bu durum hükmüne uyulan bozma ilâmına aykırıdır. Mahkemece bilirkişilerden alınacak ek rapor ile %3.51 oranındaki imalâtın bedelinin KDV dahil olan yapıldığı yıl piyasa fiyatlarına göre hesaplattırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8006, Karar No: 2014/190, Tarih: 09.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/8006 E.  ,  2014/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2013/8006

Karar No : 2014/190

Tebliğname No : KYB - 2013/49522

Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheliler Ş.. H.. Sağlık Kurulu Başkanı Dr. B. Ö.., Dr. K. E.. ile diğer sağlık kurulu doktorları hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/03/2012 tarihli ve 2011/74948 soruşturma, 2012/15613 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı şikâyetçi vekili tarafından yapılan itirazın reddine dair mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/09/2012 tarihli ve 2012/1090 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu;

Ayşe Güner hakkında, dosyaya sunulan Gülhane Askeri Tıp Akademisi Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Komutanlığının 04/01/2006 tarihli raporunda demansiyel süreç tanısı konulduğu, İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilimdalı tarafından düzenlenen 28/02/2007 tarihli raporda görsel, perseküsyon ve çalınma hezeyanlarının mevcut ve soyut düşünce ve yargılamanın bozuk olduğu pisikiyatrik teşhisi konularak 1 yıldır süren demans tanısının varlığının belirtildiği yine Ş.. H.. Sağlık Kurulunun 20/02/2008 tarihli müracaat üzerine orta derece demans tanısı ile ilgilinin sürekli ve ağır özürlü olduğuna dair kurul raporu düzenlendiği hususlarının sabit olması karşısında; bilişsel yetenekleri doğrudan etkileyen demans (bunama) hastalığının, Ş.. H..nin anılan raporuyla sürekliliğinin de tespit edilmiş bulunması karşısında hezeyanlarının mevcudiyeti, muhakemesinin bozukluğu ve içgörüsünün olmadığı daha önceden teşhis edilen ilgilinin hastalık öyküsü ve bunun bilişsel yeteneklerine etkisini irdelemeksizin "hak ve fiil ehliyeti yerindedir" şeklinde düzenlenen aynı Hastanenin 17/05/2010 tarihli raporunun hastanın durumu değerlendirilmeden düzenlendiğinin sabit olmasına göre, atılı suçu işlediklerine dair kuvvetli şüphe sebepleri bulunan şüphelilerin beyanlarının alınarak ve taraflarca sunulanlardan delil değerini haiz olanlar ile sanıklara isnat edilen suça ilişkin maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasına yarar her türlü delilin resen ve etraflıca araştırılarak ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, hiçbir soruşturma işlemi yapılmadan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın, Cumhuriyet Başsavcılığınca etkin bir soruşturma yapılmasına olanak sağlamak üzere kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 12/02/2013 gün ve 94660652-105-34-0548-2013/2551/10278 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 15. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; kurul raporunda imzaları bulunan tüm şüphelilerin kimlikleri tespit edilerek beyanlarına başvurulmadığı, yukarıda sıralanan raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek yeni bir rapor alınmadığı, müşteki tarafından ileri sürülen delillerin toplanmadığı dolayısıyla etkin bir soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gibi itiraz üzerine Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince A. G.. hakkında Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasına karar verildiği ve Kurum tarafından muayene günü bildirildiği, ancak buna rağmen müzekkere gereği yerine getirilmeden itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından ve bu itibarla kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/09/2012 tarihli ve 2012/1090 değişik iş sayılı Kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10157, Karar No: 2019/5342, Tarih: 15.05.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/10157 E.  ,  2019/5342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapı Kredi Bankası A.Ş....şubesi müdür ve vekili olan sanıkların,...... tarafından yazılan müzekkerelere cevap vermemek suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işlediklerinden bahisle yapılan yargılama sonucunda beraatlerine karar verilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 332. maddesinde “Suçların soruşturma ve kovuşturması sırasında Cumhuriyet savcısı, hakim veya mahkeme tarafından yazılı olarak istenilen bilgilere" cevap verilmemesi halinin 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesine aykırılık oluşturacağının öngörülmesi, somut olayda bilgi isteyen makamın hukuk mahkemesi olması hususları nazara alındığında, sanığa yüklenen suçun unsurları itibarıyla oluşmayacağı ancak 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 15/3. maddesine göre bir fiil hem kabahat hem de suç olarak tanımlanmış ise sadece suçtan dolayı yaptırım uygulanabileceği, suçtan dolayı yaptırım uygulanamayan hallerde ise kabahat dolayısıyla yaptırım uygulanabileceği gözetildiğinde, sanıklara isnat olunan eylemin müzekkerelere cevap vermemek suretiyle "emre aykırı davranış" niteliğinde bulunduğu ve anılan eylemin karşılığının 5326 sayılı Kanunun 32. maddesinde düzenlendiği, bu maddede öngörülen idari para cezasının miktarına göre, eylem tarihi ile inceleme günü arasında 5326 sayılı Yasanın 20/2-c maddesinde öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmış ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince bu hususta bir karar verilmesi mümkün olduğundan gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca sanıklar hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 15/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13078, Karar No: 2009/571, Tarih: 02.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/13078 E.  ,  2009/571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, dava dilekçesinde nüfus kütüğünde "..." olan baba adının "..." olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

28.04.2008 günlü dava dilekçesi ile davacının babasının nüfus kaydında "..." olan adının "..." olarak değiştirilmesi istenilmiş, mahkemece baba ismi düzeltilmesi açısından tapu kaydındaki bilgilerin haklı neden oluşturmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmişse de; dosya içerisine konulan Akyazı Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.08.2007 ... ve 2007/168-329 sayılı kararı içeriğinden davacının aynı istemle dava açtığı ve davanın reddine karar verildiği, böylece bu davanın aynı konuya ilişkin ikinci bir dava olduğu anlaşılmaktadır. Bu duruma göre davacının aynı konuda ikinci bir dava açamayacağı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, haklı nedenin oluşmadığı gerekçesiyle reddi doğru değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın yukarıda açıklanan ve değiştirilen bu gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7464, Karar No: 2015/3453, Tarih: 07.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7464 E.  ,  2015/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet olunanların bildirdiği alacak miktarının doğru olmadığını, bilirkişi incelemesi yapılarak şikayet olunanların alacağının ne kadar olduğunun tespit edilmesi sonrasında sıra cetveli düzenlenmesi gerektiğini, esasen bu konuya ilişkin olarak İş Mahkemesinde dava açtıklarını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, şikayet ile şikayet olunanların alacak miktarlarına itiraz edildiği, bu itirazı inceleme görevinin Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21056, Karar No: 2016/9638, Tarih: 09.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/21056 E.  ,  2016/9638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, geri alım istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar ... ve ... hakkındaki talep reddedilip, diğer davalı ... yönünden istem aynen hüküm altına alınmıştır.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1992 yılının Mayıs ayında düzenlenerek davacı Kuruma verilen Giriş Bildirgesi’nde, F.Tüfekçidere’nin 1979 yılından itibaren ...üyesi olduğunun belirtilmesi üzerine, 08.03.1989 günü yaşamını yitirmiş olan anılan kişinin tescilinin gerçekleştirilip 22.03.1985 – 08.03.1989 döneminde 1479 sayılı Kanuna tabi zorunlu sigortalı kabul edildiği, aynı gün hazırlanan Ölüm Aylığı Talep Formu üzerine de sigortalının hak sahibi eşi konumundaki davalı ...’ye 1992 yılının Haziran ayında tesis edilen işlemle 01.04.1989 tarihi itibarıyla ölüm aylığı bağlandığı, sonrasında Kurumca yapılan inceleme ve araştırmada söz konusu oda kaydının sahteliği saptanarak 2011 yılının Şubat ayında sigortalılığın ve ölüm aylığının iptal edildiği, yersiz ödendiği ve karşılandığı ileri sürülen aylıklar ve sağlık hizmeti giderlerinin oda başkan...oda genel sekreter... ve hak sahibi ...’den teselsül hükümleri gereğince yasal faiziyle birlikte geri alınması için işbu davanın açıldığı, Giriş Bildirgesi ve ...ya ait olmadığının, S...ile Adli Tıp Kurumu ....raporlarıyla belirlendiği anlaşılmakta olup mahkemece yapılan yargılamada, gerçeğe aykırı bilgiler içeren söz konusu iki adet belgeyi düzenlediklerinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle ... hakkında red kararı verilip S.Tüfekçidere yönünden talep aynen hüküm altına alınmıştır.

Davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanunun 24. maddesinde yapılan ve 22.03.1985 günü yürürlüğe giren değişiklikle, diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, gerçek veya götürü usulde gelir vergisi yükümlüsü olanlar (vergi kaydı bulunanlar) veya esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı bulunanlar ya da kanunla kurulu meslek kuruluşunda usulüne uygun kaydı olanlar zorunlu sigortalı olarak kabul edilmiş, anılan düzenleme 4956 sayılı Kanunla 24. maddede yeniden yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar geçerliliğini korumuştur. Buna göre vergi, kanunla kurulu meslek kuruluşu, esnaf ve sanatkârlar sicil memurluğu kayıtları zorunlu sigortalılığın dayanak belgeleri niteliğinde olup anılan kayıtlara sahip kişiler yönünden herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi durumunda zorunlu sigortalılık söz konusu olabilmektedir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmede, uyuşmazlık konusu aylıklar ve sağlık hizmeti giderlerinin yersizliğinin saptanabilmesi, 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalılığın gerçeğe aykırı veya sahte meslek kuruluşuna dayalı olduğunun ortaya konulmasını gerektirmekte olup yaşamını yitirmiş sigortalının...Kasaplar Kahveciler Lokantacılar Odası’ndaki kaydının gerçeğe aykırılığı veya sahteliği ile kaydın oluşturulmasında oda yetkilileri konumundaki davalıların eylemleri saptandığı takdirde Giriş Bildirgesi ve Ölüm Aylığı Talep Formu’nda yer alan imzaların anılan davalılara ait olmamasının işbu dava yönünden önem arz etmeyeceği belirgin bulunduğu gibi... bakımından, değinilen iki adet belgeye ilişkin imza incelemesi de yapılmamıştır. Bu bakımdan, Kurum tespit ve bulgularının aksinin aynı derecede somut, inandırıcı, gerçeklere dayalı delillerle kanıtlanması gereğinden hareketle yöntemince inceleme ve araştırma yapılmalı, bu konuda Kurumca düzenlenen soruşturma raporundan, ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı soruşturma dosyasından, varsa ceza davasına ilişkin dosyadan yararlanılmalı, toplanan tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu davalılar Y.Avcı ve Ö.Tuna hakkındaki talebin reddedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4153, Karar No: 2020/3907, Tarih: 08.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/4153 E.  ,  2020/3907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 03.04.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1911, Karar No: 2006/4180, Tarih: 22.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1911 E.  ,  2006/4180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-5263 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile 3294 Sayılı Yasanın 7.maddesinde yapılan değişikliğe uygun olarak, vakıf mütevelli heyetinin yeni oluşumunun senette düzenlenmesine değişiklikten önceki mütevelli heyetin karar vermesi gerekir. Buna göre, somut olayda değişiklikten önce mütevelli heyette yer alan İlçe Emniyet Müdürüne mütevelli heyette yer verilmesi gerektiği gözardı edilerek İlçe Tarım Müdürünün katılımı ile değişiklik kararı alınmış olması,

2-5263 Sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe bağlı kalınarak vakıf senedinin mütevelli heyet başlığını taşıyan 9.maddesi “Mülki idare amirleri vakfın tabii başkanı olup, belediye başkanı, mal müdürü, ilçe milli eğitim müdürü, sağlık bakanlığının ilçe üst görevlisi, varsa ilçe tarım müdürü ve ilçe müftüsü vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar.” şeklinde düzenlenmesi gerekirken; bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13380, Karar No: 2014/9616, Tarih: 20.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13380 E.  ,  2014/9616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında verilen 50 gün adli para cezasından, TCK.nun 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 41 gün yerine, hesap hatası sonucu 42 gün adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm ve gerekçe kısmındaki "42 gün adli para cezası" ibarelerinin "41 gün adli para cezası" olarak, "840 TL adli para cezası" ibarelerinin "820 TL adli para cezası" olarak değiştirilmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.