muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11626, Karar No: 2012/14932, Tarih: 07.06.2012

Dava, alacağın temliki sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Genel olarak borç ilişkisi kimler arasında meydana gelmişse, alacaklılık ve borçluluk sıfatları da bu kişilere ait olup, bunun doğal sonucu olarak, 2012/11626-14932

Borçlu kime karşı ifa yükümü altına girmişse, alacak hakkı da o kişiye aittir. Bununla beraber, alacaklının alacağını üçüncü bir kişiye devretmesi mümkün olup, alacağın temliki, alacağı devreden alacaklı ile devralan kişi (yeni alacaklı) arasında yapılacak yazılı bir sözleşme ile meydana gelir. Alacağın temlikinde alacaklı, halen sahip olduğu bir hakkını devredebileceği gibi, henüz mevcut olmayan, müstakbel bir alacağını da devredebilir. Temlik edenin, temlik anında sahip olduğu bir hakkını devrettiği durumlarda yapılan bu tasarruf işlemi ile alacaklı, malvarlığının aktifindeki mevcut haklarda başkası lehine bir azalmayı kabul etmektedir. Böylece, temlik akdi yapılır yapılmaz alacak, alacağa bağlı olan bütün imtiyazlar ve fer’i haklarla beraber devralana geçmektedir. (Borçlar Kanununun 168. maddesi) Bu nedenle gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacaklar yeni alacaklıya ait olmaktadır. Nitekim, temlik eden kişinin temlikle birlikte borçlu ile hukuki ilişkisi kesildiğinden, alacağın tahsilinin dava ve talep hakkının da onun maliki durumuna geçmiş olan temellük edene geçmesi alacağın temlikinin doğal bir sonucudur. Kural olarak, alacağın temlikinde borçlunun hukuki durumunda herhangi bir değişiklik olmamakta sadece, muhatap olacağı kişi (alacaklı) değişmektedir. Borçlar Kanununun 167/1. maddesinde de, borçlunun temlik edene karşı haiz olduğu def’ileri, temellük edene karşı da ileri sürebileceği belirtilmekle, alacağın temlik sırasındaki durumu ile yeni alacaklıya geçeceği ifade edilmektedir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa; Davacı ile dava dışı ... arasında imzalanmış olan, davalının vekili olarak hareket eden dava dışı ... Bankasının da onay verdiği 15.12.2008 tarihli “Devir Protokolü” başlıklı sözleşmenin ilk paragrafında, “... Gültekin’in, ... idaresiyle akdeylediği 16.2.2005 tarihli Gayrimenkul Satış Sözleşmesinden doğan her türlü haklarını ve bu sözleşmeye göre bu protokol tarihine kadar yaptığı ödemeler tutarını devir alan ...’a temlik etmiştir.” hükmü mevcut olup alacağın temliki, borcun nakli niteliğinde olan böyle bir sözleşme ile dava dışı önceki malik, temlik tarihi itibariyle her türlü hak ve alacaklarını davacıya devretmiş olduğundan, devredilen hak ve alacaklar içinde temlik tarihi itibariyle devredenin borçluya karşı sahip olduğu geç teslim nedeniyle kira kaybından doğan alacaklarının da bulunduğu tartışmasızdır. Temlik edenin, daha önce borçluya karşı kira kaybına ilişkin herhangi bir tazminat talebinde bulunmamış olması da bu konuda açık bir feragat söz konusu olmadığından sonuca etkili değildir. Zira kira kaybından doğan tazminat talebi, temlik tarihi 2012/11626-14932

itibariyle sona ermeyip hukuken varlığını devam ettirmektedir. Davacı, önceki malikin bu konudaki alacağını, alacağın temliki hükümlerine göre temellük etmiş olduğundan, devir işleminin satılanın önceki malike teslim edilmesinden sonra yapılmış olması dolayısıyla yeni malik davacının devirden itibaren satılanı zilyetliğinde bulundurmuş olması da mahkemenin kabulünün aksine sonucu değiştirmeyecektir. Az yukarda da açıklandığı üzere, söz konusu “alacağın temliki” sözleşmesi ile, gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacaklar, alacağı temellük eden davacıya geçmektedir.

Sonuç olarak davacının, dava dışı ... ile imzalamış olduğu 15.12.2008 tarihli “Devir Protokolü” ve bu protokolün ayrılmaz bir parçası olarak kabul edilen, davalı ile dava dışı ... arasında imzalanmış olan 16.2.2005 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesi gereğince, alacağın temliki hükümlerine göre taşınmazın geç tesliminden kaynaklanan kira bedeli alacağı yönünden davalı-satıcıya karşı dava ve talep hakkı mevcut olup, mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksinin kabulü ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 7.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12292, Karar No: 2022/5920, Tarih: 09.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/12292 E.  ,  2022/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 06.08.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi, katılan mağdure vekili, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7887, Karar No: 2012/4663, Tarih: 05.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/7887 E.  ,  2012/4663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Çocukla ana-.baba arasında kişisel ilişki düzenlenirken; çocuğun yararı, analık ve babalık duygularının tatmini gibi hususların titizlikle irdelenmesi gerekir. Mahkemece, takdir edilen çocukla davacı baba arasında her hafta Pazar günü şeklindeki kişisel ilişki düzenlenmesi çocuğun yararına uygun düşmeyeceği gibi anneyi her hafta sonu eve bağımlı hale getireceğinden; doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün; yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının kişisel ilişkiye yönelik 2 nolu bendinin 3. satırındaki " her Pazar günü" sözcüklerinin hükümden çıkarılmasına, yerine "her ayın l. ve 3. haftalarının hafta sonu Pazar günleri" sözcüklerinin yazılmasına; hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/18884, Karar No: 2017/6703, Tarih: 20.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/18884 E.  ,  2017/6703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elbirliği mülkiyetin paylı mülkiyete çevrilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dosyasının incelenmesinde, kısa kararın ... sicil numaralı Hakim ...tarafından verildiği; gerekçeli kararın ise ... sicil numaralı Hakim ... tarafından yazıldığı anlaşılmıştır. Mahkemenizce tanzim edilen 28.07.2016 tarihli tutanak görülmekle birlikte, kısa kararı veren hakimin gerekçeli kararı yazamama gerekçesinin somut olarak belgelendirilip dosyaya eklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 20.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1747, Karar No: 2019/3891, Tarih: 26.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/1747 E.  ,  2019/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : İSTANBUL 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükmün sanığa 20.08.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 29.08.2014 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmış olup 5271 sayılı CMK'nın 331/4. maddesi hükmü gereğince adli tatile rastlayan günlerde süreler işlemeyeceğinden sanığın temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile temyiz incelemesi yapılmıştır.

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir. Sanık dosya içinde yer alan basılı görüntülerin uyuşturucu madde ticareti yapma eylemine ilişkin olmadığını beyan ederek, atılı suçu kabul etmemiştir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

1-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile arttırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3-Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması istenmediği gibi; anılan maddenin uygulanması için sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 58. maddesi uygulanarak CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

4-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "29.12.2012 ve 11.01.2013" olarak yazılması gerekirken ''24.04.2013" olarak yazılması,

5-Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

6-TCK’nın 54/4. maddesi gereğince suça konu uyuşturucu maddenin müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 54/1. maddesi gereğince müsadere kararı verilmesi,

7-İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suça konu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 26/06/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2809, Karar No: 2010/15016, Tarih: 06.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/2809 E.  ,  2010/15016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hayvanı Tehlike Yaratacak Şekilde Serbest Bırakmak

HÜKÜM : Temyiz İsteminin Reddine İlişkin Karara Yönelik Temyizin Süreden Reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin 04.12.2007 havale tarihli temyiz isteminin 28.11.2007 tarihinde tebliğ edilen 21.11.2007 tarihli ikinci ek karara yönelik olduğu belirlenerek;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nın 232 / 6 ve 34 / 2. maddeleri ve 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre gereğince kararda yasa yoluna başvuru süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, hükmedilen cezanın miktarı itibariyle sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin 28.09.2007 tarihli ek kararda “ dosya üzerinden temyizi kabil olmak üzere ” karar verildiği belirtilerek yasa yoluna başvuru süresi, mercii ve şeklinin eksik olarak gösterilmesi karşısında sanık müdafiinin temyiz isteminin birince ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteminin süreden reddine ilişkin 21.11.2007 tarihli ikinci ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 28.09.2007 gün ve 2005/ 1249 esas 2007 / 847 karar sayılı birinci ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin hükmedilen para cezasının miktarı itibariyle reddine dair birinci ek kararın ONANMASINA, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14125, Karar No: 2018/23193, Tarih: 25.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/14125 E.  ,  2018/23193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, müvekkili işçinin ... sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar tarafların temyizi üzerine Dairemizin 23/01/2018 tarihli ilamı ile özetle '' ..dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddedilmesi gerektiği '' gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının belirsiz alacak davasına konu edilebilecek nitelikte alacak oldukları ve davacı vekili tarafından belirsiz alacak davası açılarak talepte bulunulduğu anlaşılmakla; belirsiz alacak davasında, davanın açılması ile alacağın tamamına ilişkin zamanaşımı süresi kesildiğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107/2. maddesi gereğince talebin arttırılması ıslah olarak nitelendirilip ıslaha karşı zamanaşımı def'inin dikkate alınması isabetli olmamıştır. Bozmada fazla mesai ve genel tatil ücretinin ıslaha karşı zamanaşımı defi gözetilerek hüküm altına alındığının dikkatten kaçması maddi hataya dayalı olup davalılar lehine kazanılmış hak oluşturmayacağından, talep arttırım dilekçesi ile talep edilen miktarlar zamanaşımına uğramayacağından, fazla mesai ve genel tatil alacağı yönünden bu miktarlara göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12032, Karar No: 2015/17280, Tarih: 11.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/12032 E.  ,  2015/17280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/181026

MAHKEMESİ : Zile Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

NUMARASI : 2010/89 Esas, 2012/12 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Yalınyazı Belediyesi Mali Hizmet Müdür vekili olarak görev yapan sanığın 2004-2009 yılları arasında farklı eylemlerle gerçekleştirdiği 13.230 TL'lik zimmetiyle ilgili olarak da Zile Cumhuriyet Başsavcılığının 11/01/2011 tarihli iddianamesiyle dava açıldığı ve UYAP sisteminden yapılan incelemede Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2013 tarih ve 2011/3 E. 2013/55 K. sayılı kararıyla CMK'nın 223/7. maddesi gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; her iki dosyanın suç ve iddianame tarihlerine göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının söz konusu olabileceği bu bağlamda suç vasfının, temel cezanın, zincirleme suç nedeniyle yapılacak artırım oranlarının belirlenmesi ve TCK'nın 248 ile 249. maddelerinin değerlendirilmesi bakımından anılan dosyanın birleştirilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kabule göre de;

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 11/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/272, Karar No: 2018/4711, Tarih: 15.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/272 E.  ,  2018/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin ......2015 gün ve 2015/6767 Esas, 2015/6859 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait aracın satılması sonucu düzenlenen sıra cetvelinin yanlış birime tebliğ edildiği için geç aldıklarını, satış bedelinin garameten paylaştırılması gerekirken tamamının şikayet olunan ...'e verildiğini ileri sürerek ......2010 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ..., şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece şikayetin kabulüne dair verilen karar, şikayet olunan ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan ... vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, ...,... TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, ......2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3582, Karar No: 2011/4796, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3582 E.  ,  2011/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara sokmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklardan ...'in İİK'nun 331, TCK 50. ve 52. maddeleri gereğince neticeten 3700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'in İİK'nun 331, TCK 39/1, 50. ve 52. maddeleri gereğince 1840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık ... müdafi ve sanık ... tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının temyiz isteminin reddi-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Sanığa isnat edilen suçtan tayin olunan hükümdeki para cezası miktar ve nev’i itibarıyla, CMUK’nun 305/1.maddesi uyarınca kesin olup, temyizi mümkün olmadığından, temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile gün para cezasından çevrilen adli para cezalarının ödenmemesinin hukuki sonuçlarının farklı olmasına ve 5237 sayılı TCK'nunda cezaların içtimai müessesesinin düzenlenmemesine rağmen hükmedilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

2- Sanığın adli sicil kaydı dosya içine alınmadan mahkumiyetine karar verilmesi,

İsabetsiz, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6566, Karar No: 2006/14946, Tarih: 06.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/6566 E.  ,  2006/14946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...2. A.H.

DAVA TÜRÜ :Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı temyizinin harcı kaydı bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına,

2-Davalının temyizinin incelenmesine gelince;.

4722 Sayılı Kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.

Ana baba ile birlikte yaşayan ve ivazından sarahaten feragat etmeksizin kendi sayini veya varidatını aileye tahsis etmiş olan reşit evlat, taksim esnasında münasip bir tazminat isteyebilir. (TKM. m.610)

Toplanan delillerle davacının sürekli olarak ana baba ile birlikte yaşadığı gerçekleşmediği gibi ivazından açıkça vazgeçmeksizin kendi emeğini aileye tahsis ettiği de gerçekleşmemiştir. Şu durumda 743 Sayılı Türk Medeni Kanununun 610. maddesinin öngördüğü tazminattan söz edilemeyeceğine göre davanın reddi gerekirken davacı yararına tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, davacının temyizinin 1. bentte gösterilen nedenlerle incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.06.11.2006