muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25317, Karar No: 2022/3540, Tarih: 24.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/25317 E.  ,  2022/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’na aykırı davranmak suçundan şüpheli ... (...) hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 19. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/11/2005 tarihli ve 2005/34539 soruşturma, 2005/28 sayılı kararının onanmasına ilişkin ... Çocuk Mahkemesinin 30/11/2005 tarihli ve 2005/19 değişik iş sayılı kararını müteakip, şüphelinin denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda, suça sürüklenen çocuğun, anılan Kanunun 81/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis ve 40,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2015 tarihli ve 2015/21 esas, 2015/18 sayılı kararının itiraz edilmeden 09/03/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 30/06/2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanmasına ve anılan Kanunun 81/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis ve 40,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2020 tarihli ve 2020/7 esas, 2020/276 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 29.06.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2021 tarihli ve KYB. 2021-90000 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemelerin yer aldığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 171/2. maddesinde yer alan “Suçtan zarar gören, bu karara 173 üncü madde hükümlerine göre itiraz edebilir.” ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 19. maddesinde "Çocuğa yüklenen suçtan dolayı Ceza Muhakemesi Kanunundaki koşulların varlığı halinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilebilir. Ancak, bu kişiler açısından erteleme süresi üç yıldır." şeklindeki, yine anılan Kanun'un 36. maddesinde yer alan "Hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı verilen, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı onanan, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen çocuğun denetim altına alınmasına karar verilebilir" şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 10/11/2020 tarihli ve 2020/13573 esas, 2020/7165 karar sayılı, 23/12/2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararları ve bu kararlar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda ... Cumhuriyet Başsavcılığı Çocuk Bürosunca suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 29/11/2005 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının onanmasına ilişkin ... Çocuk Mahkemesi tarafından verilen 30/11/2005 tarihli ve 2005/19 değişik iş sayılı kararın suça sürüklenen çocuğun bilinen son adresine gönderildiği, dosya arasında 2 adet iade gelen tebligat parçası bulunduğu, kararın iade gelmesi üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun ilgili hükümleri uyarınca suça sürüklenen çocuğa tebliğ olunmamasından dolayı usule aykırı bulunduğu, ayrıca kararda suça sürüklenen çocuğa anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenlerle tebligatın geçerli olmadığı cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde,

Kabule göre de;

Dosya kapsamına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 6 ay 20 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm, sanığın denetim süresinde yeniden suç işlediği gerekçesiyle açıklanmış ise de, dosyanın tetkikinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 29.11.2005 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararın onanmasına ilişkin ... Çocuk Mahkemesi tarafından verilen 30.11.2005 tarih ve 2015/19 değişik iş sayılı kararın suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmemesi nedeniyle 5395 sayılı Kanunun 19. maddesi gereğince verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın usulüne uygun şekilde kesinleşmediği ve suça sürüklenen çocuk hakkındaki erteleme süresinin de başlamadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun erteleme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle kamu davası üzerine açıklanması geri bırakılan hükmün denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği gerekçesiyle açıklanamayacağı hususu da göz önünde bulundurulduğunda, suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 14.10.2005 olan suç tarihi itibarıyla temyiz inceleme tarihinde 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 2 ve 67/4. Maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık kesintili zamanaşımı süresinin dolduğu,

Hususunda da kanun yararın bozma isteminde bulunup bulunup bulunulmayacağının değerlendirilmesi için Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3824, Karar No: 2016/451, Tarih: 30.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3824 E.  ,  2016/451 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Aile Mahkemesi

##########

##########

##########

##########

Taraflar arasındaki " ziynet alacağı " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ... Aile Mahkemesince davanın reddine dair verilen 13.06.2013 gün ve 2012/718 E. - 2013/424 K. sayılı kararın incelenmesi tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay ... Hukuk Dairesi'nin 05.06.2014 gün ve 2014/7913 E. - 2014/8999 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

##########

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Dava ziynet alacağı istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş mahkeme kararının Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde belirtilen karar ile bozulmuştur.

Mahkemece önceki hükümde direnilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına geçilmeden önce ön sorun olarak usulüne uygun kısa karar kurulup kurulmadığı tartışılmıştır.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece “direnilmesine” denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 30.03.2016 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/899, Karar No: 2022/764, Tarih: 26.05.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/899 E.  ,  2022/764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “Tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından davanın kabulüne ilişkin verilen karar fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Çukurca İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı okullarda 2004-2016 yılları arasında eğitim-öğretim döneminde ek ders ücreti karşılığı ücretli sınıf öğretmeni olarak tam gün esasıyla ve sürekli çalışmasına rağmen hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK/Kurum) eksik bildirildiğini ileri sürerek eksik bildirilen hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... (Bakanlık) vekili cevap dilekçesinde; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun (5510 sayılı Kanun) 80/h maddesine göre çalışmaları Kuruma eksiksiz bildirilen davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun (657 sayılı Kanun) 89. maddesi kapsamında ders ücreti karşılığı öğretmen olarak çalıştığını, kadrolu öğretmenler ile bu statüdeki öğretmenlerin atanma ve eğitim düzeyleri dikkate alındığında aralarında karşılaştırma yapılmasının mümkün olmadığını ve 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

6. Fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekili davaya ilişkin beyanlarını içerir dilekçe vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin Kararı:

7. Çukurca Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.11.2017 tarihli ve 2016/76 E., 2017/78 K. sayılı kararı ile; bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davanın kısmen kabulü gerektiği gerekçesiyle davacının 936 gün davalı Bakanlık nezdinde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Kararı:

8. Çukurca Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Bakanlık ve fer'î müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Kararı:

8. Çukurca Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Bakanlık ve fer'î müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

9. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 27.09.2018 tarihli ve 2018/1795 E., 2018/1980 K. sayılı kararı ile; davacı vekilinin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, davalı Bakanlık ve fer'î müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvuruları yönünden ise ilk derece mahkemesi tarafından davacının şahsi sicil dosyası ile davalı işyeri dosyasının ve dönem bordrolarının celbedildiği, davacının aylık kaç saat çalıştığı ve bu çalışması karşılığında ödenen ücrete ilişkin kayıtların da dosya içinde bulunduğu, davacının gelen kayıtlara bir itirazının ve ücretini aldığı saatten daha fazla çalışma iddiasının bulunmadığı, bu itibarla ücretli öğretmen statüsündeki davacının prim gün sayısının 5510 sayılı Kanun’un 80/h maddesi uyarınca 1 gün=7,5 saat esası üzerinden aylık çalışma saatinin aylık gün sayısına dönüştürülerek hesaplanması gerektiği, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin içtihatlarının da bu yönde olduğu, bu hâli ile davacının Kuruma bildirilen hizmetlerinde eksiklik bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun bu esasa göre hazırlanmadığından yasal ve hukuksal duruma ve davacının çalışmasının niteliğine uygun olmadığı gerekçesiyle davalı Bakanlık ve fer’î müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b-2. maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

10. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

10. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 04.02.2019 tarihli ve 2018/6584 E., 2019/551 K. sayılı kararı ile; ilk derece mahkemesinde yapılan araştırma ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi Bölge Adliye Mahkemesince ücret ödeme belgeleri, puantaj kayıtları, davacı ile davalı ... arasında imzalanmış sözleşmelerin tamamı getirtilmeden prim ödeme gün sayısının 1 gün=7,5 saat esasına göre belirlenmesi gerektiğinden yola çıkılarak davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı, ilgili İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünden ihtilaflı dönemin tamamını kapsayan davacı ile imzalanan tüm sözleşmeler, ek ders ücret bordroları, atama kararları, günlük ve haftalık girdiği ders saatlerini gösteren tüm puantaj kayıtları getirtilerek davacının ücretini her ay aynı ücret şeklinde mi, yoksa her ay girdiği ders saatine göre değişen ücret şeklinde mi aldığının ve hangi sıfatla istihdam edildiğinin sorulması, vekil öğretmen olarak mı ücretle öğretmen olarak mı çalıştığının netleştirilmesi, Milli Eğitim Bakanlığından davacı ile aynı konumda olan kadrolu sınıf/branş öğretmeninin bir günde ve haftada kaç saat derse girmesi gerektiğinin sorulup davacının günlük girdiği ders saati belirlenmek suretiyle bununla karşılaştırılması, Milli Eğitim Bakanlığından ihtilaflı dönemde çalışmanın geçtiği okulda kadrolu olarak çalışan öğretmen, müdür, müdür yardımcılarından re'sen seçilecek tanıkların beyanlarına başvurulması ve davacının ücretinin girdiği ders saatine göre belirlenmesi hâlinde uyuşmazlığın 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (506 sayılı Kanun) dönemine isabet eden kısmı bakımından 1 gün=7,5 saat çalışma esasından hareketle; 5510 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönem bakımından ise bu Kanun'un 80/j maddesindeki hükme göre değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Kararı:

12. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 07.10.2020 tarihli ve 2019/1802 E., 2020/1308 K. sayılı kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 23.09.2004-17.06.2016 tarihleri arasında Çukurca İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü adına kayıtlı 1001672 sicil numaralı ve Başkale İlçe Mille Eğitim Müdürlüğü adına kayıtlı 1003213 sicil numaralı işyerlerinde geçen çalışmalarının ayda 30 günün altında Kurum bildirildiği, davacının ücretli sınıf öğretmeni olarak çalıştığı, getirtilen puantaj kayıtlarına göre her gün günde 6 saat derse girdiğinin anlaşıldığı, davacının aylık prim ödeme gün sayısının 1 gün=7,5 saat esasına göre hesaplanarak Kuruma bildirilmiş olmasına rağmen bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırmalar neticesinde davacının her gün günde 6, haftada 30 saat derse girdiği, Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından davacı ile aynı konumda bulunan öğretmenlerin de haftada 30 saat derse girdiklerinin belirtildiği, buna göre davacının kendisi ile aynı konumda bulunan kadrolu öğretmenler ile aynı şekilde derse girerek okulda mesaisini tamamladığı anlaşıldığından davacının çalıştığı süre içerisinde ayda 30 gün üzerinden tam gün esası ile çalıştığının ve işe giriş-çıkış tarihleri ile okulların açılış-kapanış tarihleri ve ayrıca dava dilekçesindeki talep dikkate alınarak belirlenen hizmetlerin tespiti gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının 23.09.2004-19.06.2005, 03.10.2006-15.06.2007, 19.09.2007-13.06.2008, 15.09.2008-01.12.2008, 21.09.2011-09.6.2012, 19.02.2013-17.06.2013, 01.10.2013-13.06.2014, 29.10.2014-12.06.2015, 08.10.2015-17.06.2016 tarihleri arasında Çukurca İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü adına kayıtlı 1001672 sicil numaralı işyerinde ve Başkale İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü adına kayıtlı 1003213 sicil numaralı işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

13. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde fer'î müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

14. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 25.02.2021 tarihli ve 2020/10349 E., 2021/2305 K. sayılı kararı ile; "...İnceleme konusu dosyada, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; ilgili İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nden ihtilaflı dönemin tamamını kapsayan davacı ile imzalanan tüm sözleşmeler, ek ders ücret bordroları, davacının günlük ve haftalık girdiği ders saatlerini gösteren tüm puantaj kayıtları dosya arasına alınmış, davacının ücretinin aylık olarak her ay girdiği ders saatine göre değişen bir ücret şeklinde aldığı belirlenerek davacının ücretle öğretmen olarak çalıştığının netleştirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın 5510 sayılı Kanun’un 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici 7’nci maddesi hükmünde “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20’nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Kanunu’nun 79’uncu maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 4/2-f, 80/1-j, 86/9. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri olup ücretli öğretmenlerin çalışma esasları ve çalışmaları sırasında tabi olacakları statü, bu mevzuat kapsamında düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasanın usta öğretici ve uzman olarak çalışanların prim ödeme gün sayısını düzenleyen 80/j maddesine göre ise; Milli Eğitim Bakanlığına bağlı her derece ve türdeki örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ek ders ücreti karşılığında ilgili mevzuatı çerçevesinde uzman ve usta öğretici olarak çalıştırılanların prim ödeme gün sayısı 30 günü aşmamak kaydıyla, bir takvim ayı içerisinde hak kazandıkları brüt ek ders ücreti toplam tutarının, prime esas günlük kazanç alt sınırına bölünmesi sonucu bulunur. Bu şekilde yapılacak hesaplamalarda tam sayıdan sonraki küsuratlar ise dikkate alınmayacaktır.