muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10460, Karar No: 2014/12291, Tarih: 23.06.2014

Bilindiği üzere; harita ve krokisi bulunan tapu kayıtlarına Medeni Kanunun 719, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi uyarınca kapsam belirleneceği kuşkusuzdur. Ancak, böyle bir harita ve kroki yoksa veya uygulanabilir nitelik taşımıyorsa öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesi, gitti kayıtlarının yüzölçümlerinde veya sınırlarında bir değişiklik varsa dayandığı belgelerin incelenip doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması, doğru esasa dayanmıyorsa ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmesi, ayrıca uygulamada yararlanmak üzere varsa komşu taşınmaz kayıtlarının getirtilmesi, böylece yanların dayandığı ve usulüne uygun olarak çıkarılmış tüm belgeler toplandıktan, dosya öteki yönlerden de keşfe hazır hale geldikten sonra yöreyi iyi bilen yaşlı ve yansız yerel bilirkişi veya bilirkişiler aracılığı ile uygulama yapılması, kayıtlardaki her sınır yerel bilirkişi veya bilirkişilerden sorulup arazi üzerinde tespit edilmesi; gerektiğinde sınırlar hakkında açıklayıcı doyurucu bilgiler alınması, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması, komşu taşınmaz kayıtlarının da aynı şekilde uygulanarak yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi gerekir.

Öte yandan, sınırlar değişebilir nitelikte ise veya tam olarak kapanmayıp açık yönler kalıyorsa, kayda değişmez sınırlarla bağlantı kesilmemek suretiyle miktarına göre kapsam belirlenmesi, ayrıca tapu fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilerden keşifte saptanan bilgi ve bulgulara uygun ve uygulamayı tam olarak yansıtan, infaza ve denetime elverişli rapor ve kroki alınması zorunludur.

Somut olayda, hükme yeterli bir araştırma ve uygulama gerçekleştirildiğini söyleyebilme olanağı yoktur. Davadaki uyuşmazlık davacı yanın dayandığı tapu kaydının çekişmeli yere ait olup olmadığı, bu yere davalılarca müdahale edilip edilmediği etrafında toplanmaktadır. Sözü edilen hususlarının taraflarca ibraz edilen tapu kayıtlarının tüm dayanak kayıt ve belgeleri ile getirtilerek sağlıklı biçimde zemine uygulanması ve müdahale olgusunun mahalli bilirkişi ve tanıkların dinlenmesiyle çözüme kavuşturulabileceği açıktır.

Ne var ki, fen bilirkişisi raporunda mahalli bilirkişilerce sınırları gösterilen alanın krokisini çizmiş ise de, davacıların dayandığı tapu kayıtlarının bu yere ait olup olmadığı yönünde herhangi bir tespit yapmamıştır. Krokide gösterilen alanın yüz ölçümü 160.591,54 m2 iken, dava konusu 1 sıra numaralı taşınmazın yüz ölçümü 14.680 m2, her iki taşınmazın toplam yüz ölçümü ise 29.378 m2'dir.

Ne var ki, fen bilirkişisi raporunda mahalli bilirkişilerce sınırları gösterilen alanın krokisini çizmiş ise de, davacıların dayandığı tapu kayıtlarının bu yere ait olup olmadığı yönünde herhangi bir tespit yapmamıştır. Krokide gösterilen alanın yüz ölçümü 160.591,54 m2 iken, dava konusu 1 sıra numaralı taşınmazın yüz ölçümü 14.680 m2, her iki taşınmazın toplam yüz ölçümü ise 29.378 m2'dir.

Ayrıca, dinlenen mahalli bilirkişiler ve davacı tanıkları davalıların çekişme konusu taşınmazı ekip biçtiklerini hiç görmediklerini, taşınmazın davacıların kullanımında olduğunu beyan etmişler, davalı tanıkları ise, dava konusu taşınmazı 13 yıldır kimsenin ekip biçmediğini, davacıların kullandıklarını görmediklerini, bu yerin davalılara ait olduğunu söylemişler, özellikle davalı tanığı K. A.., dedesi Ahmet'in dava konusu araziyi satın aldığını, 1990 yılından 2007 yılına kadar davacılar tarafından kullanıldığını, 2007-2010 yılları arasında kendisinin kullandığını, 2010 yılından bu yana ise davalı olduğundan kimse tarafından kullanılmadığını belirtmiştir. Mahkemece, tanık ve mahalli bilirkişiler müdahale olgusunu açıklığa kavuşturabilecek şekilde dinlenilmemiş, dava dilekçesinde ileri sürüldüğü şekilde davalıların men kararı almak üzere Kaymakamlığa herhangi bir başvurusu olup olmadığı da araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca; yöreyi bilen kişilerden gerekli bilgi alınarak içlerinde Kadastro Elemanı veya Harita Mühendisinin de yer alacağı üç kişilik bilirkişi heyeti ile yerinde yeniden keşif yapılması, davacı ve davalı yanın dayandıkları kayıtların (tapu kaydı vs.), ilk tesisinden itibaren mercinden getirtilerek komşu taşınmazların tapu kayıtları ile birlikte yukarıda değinilen ilkeler uyarınca mahalline uygulanması ve kapsamlarının belirlenmesi, sınırları sabit olmayan veya sınırları tam olarak kapanmayan taraf kayıtlarına, sabit sınırlardan itibaren miktarlarıyla geçerli olmak üzere kapsamı belirlenmek suretiyle keşfi izlemeye elverişli rapor ve harita düzenletilmesi, tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmaz üzerinde çakışması halinde önceki tarihli tapu kaydına değer verilmek suretiyle hüküm kurulması; Çınar Kaymakamlığından dava tarihine yakın dönemlerde dava konusu taşınmazla ilgili davalılar tarafından herhangi bir başvuru olup olmadığının sorulması, var ise buna ilişkin işlem dosyasının getirtilmesi, taraf tanıklarının müdahale olgusunun tespiti açısından tekrar dinlenilmesi, dava tarihi itibariyle 1 sıra numaralı taşınmazın kimin kullanımında olduğunun tereddüte yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilmesi, davacılar Ş.. A.. ve C.. M..'nin kayıt malikleri ile olan ilişkilerinin belirlenmesi, mirasçı iseler mirasçılık belgelerinin temin edilmesi, eğer mülkiyetten kaynaklanan bir hakları yok ise onlar yönünden husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik tahkikatla yetinerek yetersiz bilirkişi rapor ve krokisine dayanarak yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davalı yanın temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13417, Karar No: 2024/23481, Tarih: 07.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13417 E.  ,  2024/23481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 13.02.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 07.05.2023 tarihli ve 2022/27123 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58555 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58555 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 10.06.2021 tarihli ve 2020/17924 Esas, 2021/7309 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı şüphelinin itiraz hakkının bulunduğu, bu nedenle erteleme kararında itiraz hakkının gösterilmesi gerektiği ve itiraz hakkı tanınmadan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı da başlanamayacağı nazara alındığında; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.05.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin bir açıklamaya yer verilmediği, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmediği ve bu şekilde usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için anılan karar kesinleşmediğinden kovuşturma şartlarının da oluşmadığı cihetle, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın, bu karara karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliği'ne itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte sanığa yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 21.02.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2017 tarihli ve 2017/47293 Soruşturma, 2017/2159 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına, karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, kararın şüpheliye 23.05.2017 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin 14.06.2017 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 14.08.2017 tarihli ve 2017/47293 Soruşturma, 2017/29589 Esas, 2017/22187 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Yapılan yargılama sonucunda, İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 10.01.2018 tarihli ve 2017/754 Esas, 2018/13 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Yapılan yargılama sonucunda, İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 10.01.2018 tarihli ve 2017/754 Esas, 2018/13 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinin ikinci cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda sanığa, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, sanığa anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle kararın kesinleşmediği, kararın kesinleşmemesi nedeniyle, 14.06.2017 tarihli eylemin erteleme süresi içerisinde işlendiğinden söz edilemeyeceği, kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından; mahkemesince, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, "kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun

beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2018 tarihli ve 2017/754 Esas, 2018/13 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7280, Karar No: 2021/2585, Tarih: 11.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/7280 E.  ,  2021/2585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 22.02.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 11/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11684, Karar No: 2014/7404, Tarih: 03.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11684 E.  ,  2014/7404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20726, Karar No: 2024/14799, Tarih: 05.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/20726 E.  ,  2024/14799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/108 E., 2015/164 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 06.04.2021 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7733, Karar No: 2015/5909, Tarih: 16.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7733 E.  ,  2015/5909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli(Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/209-2014/56

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı B.. Ö.. yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı A.. A.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Denizli 4. İcra Müdürlüğü'nün 2010/2924 esas sayılı takip dosyasında davalı borçlu B.. Ö..'den alacaklı olup takip yaptıklarını, yine diğer davalı şirketin de davalı borçlu aleyhine Denizli 7. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1995 esas sayılı takip dosyasında alacaklı olduğunu, davalı şirketin alacağının ipoteğe ilişkin olduğunu, borçluya ait taşınmazın satışı sonrası elde edilen bedelin paylaştırılması için 19.12.2012 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiği ve birinci sırada davalı şirkete yer verildiği, davalı şirketin ipotek alacağının muvazaalı olup gerçersiz olduğunu, görünüşte bir alacak-borç ilişkisi gösterilmeye çalışıldığını ileri sürerek, muvazaa nedeniyle sıra cetvelinin iptaliyle davalının alacağının sıra cetvelinden çıkartılarak davalıya ödenen bedelin müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Altınapa Değirmencilik Tic. ve San. A.Ş. vekili, müvekkilinin ipotek alacaklısı olduğundan bahisle takip yapma zorunluluğu olduğunun kabulü yönündeki beyanlara katılmadıklarını, alacaklarının gerçek bir alacak olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafça alacağını ispat için bir kısım fatura, çek vs. belgeler ve ticari defterler ileri sürülmüş olmakla davalı şirketin ticari kayıtlarına göre E. Unlu Mamulleri - M. Ö. - R. K. Ortaklığı ile ticari faaliyet içinde bulunduğu ve 97.673,13 TL'lik cari hesap asıl alacağı olduğu tespit edildiği, dosya içinde bulunan ipotek akit tablosuna göre ise icra dosyası borçlusu B.. Ö..'in, söz konusu taşınmazları E. Unlu Mamulleri - B.. Ö.. - R. K. Adi Ortaklığı lehine ipotek verdiği, ticari defterlere göre davalının şirketin E. Unlu Mamuller-B.. Ö..-R. K. Adi Ortaklığı'ndan herhangi bir alacağı olmadığı gibi, taşınmaz üzerindeki ipotekler E. Unlu Mamuller-B.. Ö..-R. K. Adi Ortaklığı'nın borçları için verilmiş olup davalı tarafça alacak usulüne uygun birbirini teyit eden belgeler ile ispatlanamadığından, davalı şirket yönünden açılan davanın kabulüne, davalı borçlu B.. Ö.. adına açılan davanın ise pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı A. Değirmencilik Tic. ve San. A.Ş . vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı A. Değirmencilik Tic. ve San. A.Ş . vekili temyiz etmiştir.

1- Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesi uyarınca bu hükümde sayılan mutlak ticari davaların yanısıra, "Her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır." hükmü ile de nispi ticari davaya ilişkin de düzenleme yapılmış olup, buna göre tarafların her ikisinin de tacir olması ve uyuşmazlık konusu işin tarafların ticari işletmesi ile ilgili olması gerekir.

İİK'nın 142/1. maddesinde "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir." hükmü düzenlenmiştir. Bu hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, sıra cetvelinde

kendisine pay ayrılan ve dava sonucunda etkilenecek olan alacaklıları ifade eder. Bu hükümde belirtilen mahal mahkemesinin hangi mahkeme olduğu konusunda bir açıklık bulunmamakla birlikte İİK'nın 235/1. maddesindeki gibi kayıt kabul ve 154/3. maddesindeki gibi iflas davaları için Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu yolundaki açık bir düzenleme bulunmadığından bu mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü gerekir. Dairemizin 04.06.2013 tarih ve 3440 E., 3763 K.; 15.09.2014 tarih ve 2019 E., 5643 K; 15.10.2014 tarih ve 1764 E., 6313 K. sayılı ilamları da bu yöndedir.

Somut olayda, davalı tacir ise de, davacı ile davalı arasında doğrudan bir ticari ilişki bulunmadığı gibi, uyuşmazlık davalı ile borçlu arasında düzenlenen senet ve çeklerin muvazaalı olup olmadığından kaynaklanmaktadır. 01.10.2011 tarihinden sonra açılan sıra cetveline itiraz davaları için görevli mahkeme (alacağın sıra cetveline göre düşen hissenin miktarına bakılmaksızın) HMK'nın 2/1. maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesidir. (Prof. Dr. Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Ankara 2013, sh:738)

6100 sayılı HMK'nın 1. maddesindeki göreve ilişkin kuralların kamu düzenine ilişkin olduğu hükmü ile HUMK'nın 428/2. maddesinin mahkemenin görevli olmamasının mutlak bozma nedeni olduğuna ilişkin hükmü karşısında, görev hususu somut olayda olduğu gibi, açıkça temyize gelmese dahi temyiz mahkemesince re'sen gözetilmelidir.

6100 sayılı HMK'nın 1. maddesindeki göreve ilişkin kuralların kamu düzenine ilişkin olduğu hükmü ile HUMK'nın 428/2. maddesinin mahkemenin görevli olmamasının mutlak bozma nedeni olduğuna ilişkin hükmü karşısında, görev hususu somut olayda olduğu gibi, açıkça temyize gelmese dahi temyiz mahkemesince re'sen gözetilmelidir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinin yürürlükte bulunduğu dönemde Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi iken, 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinde yapılan değişiklikle Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasında ilişki görev ilişkisi olarak değiştirilmiş ve bu durumda göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Ancak, 6335 sayılı Yasa’nın 38. maddesi uyarınca 6102 sayılı TTK’na eklenen geçici 9. madde ile bu kanunun göreve ilişkin hükümlerinin, bu kanunun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden önce açılan davalarda uygulanmayacağı, bu davaların açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, davanın nispi ticari dava olmadığı ve dava tarihi itibariyle Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu gözetilerek; mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle davanın HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.