muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/680, Karar No: 2016/119, Tarih: 08.03.2016

Yargılama sırasında, 14.11.2007 tarihli duruşmada, sanık müdafii mağdurenin sağlık kurulu raporunda 18 yaşında olduğunun belirtildiğini ifade etmiş, bu hususun araştırılmasını istemiştir. Mağdure de, sorulması üzerine, sanığa 16 yaşını doldurmak üzere olduğunu söylediğini beyan etmiştir. Hatta bu konuda şahit dinletmek de istemiştir. Mahkeme, konunun araştırılma talebinin kabul etmemiş, nüfus kaydındaki doğum tarihine itibar ederek yazılı şekilde hüküm kurmuştur. Karar gerekçesinde; sağlık kurulu raporuna bilimsel olmadığı için itibar edilmediği belirtilmiştir.

Ceza yargılamasında, asıl olanın maddi gerçeğe ulaşmak olduğu malumdur. Nöroloji ve röntgen uzmanlarının da imzası bulunan resmi bir sağlık kurulu tarafından röntgen bulgularına dayanılarak düzenlenen, kemik yaşının 18 olduğuna ilişkin raporun bilimsel olmadığı gibi iddialı bir görüş belirtmek yerine, gerçeğin araştırılmasının daha doğru olacağı izahtan varestedir.

Görüldüğü üzere, mernis doğum tutanağı fotokopidir ve ekinde doktor raporu bulunmadığı gibi, dayanıldığı söylenen raporun tarih ve sayısı da belli değildir. Yargılama sırasında tutanağa dayanak alınan raporun celbi ve görülmesi düşünülmemiştir. Ülkemizde, nüfusa kayıt işlemlerinde hassasiyet gösterilmediği bilinen bir gerçektir. Bazen, daha önce doğmuş ve kısa süre sonra vefat etmiş bir çocuğun kaydı, yeniden tescil işlemi yaptırılmaksızın sonradan doğan çocuğun kaydı olarak da kullanılabilmektedir.

Sonraki aşamalarda da olsa, mağdurenin, sanığa 16 yaşında olduğunu söylediğine dair beyanı zabıtlara geçmiştir. Bu noktada yapılması gereken; mağdurenin yaşını araştırmak, bu meyanda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesince tesbitini sağlamak ve sonucuna göre karar vermektir. Bu araştırma tereddütleri ortadan kaldıracak, hak kaybına yol açılması ihtimalini bertaraf edecektir." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 04.06.2015 gün ve 3608-6877 sayı ile, itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 04.06.2015 gün ve 3608-6877 sayı ile, itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocukların cinsel istismarı suçlarından mağdurenin yaşının tespiti noktasında eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı, bu bağlamda Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerekip gerekmediği noktalarında toplanmakta olup, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından Özel Dairenin onama kararına karşı daha önce Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca başka bir nedene dayanılarak yapılan itirazın esastan incelenip reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca aynı karara karşı farklı sebebe dayalı ikinci kez itiraz kanun yoluna müracaat edilmesinin mümkün olup olmadığı hususunun Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak öncelikle ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nın itirazı kurumunun düzenlendiği 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinde itirazın konusu, itiraz nedenleri, itiraza başvurabilecek kişiler ve başvuru süreleri gibi hususlar belirtilmiş olmasına karşın önsoruna vücut veren Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının aynı karara karşı farklı sebebe dayalı ikinci kez itiraz kanun yoluna müracaat edip edemeyeceği konusunda bir açıklık bulunmamaktadır. Dolayısıyla mevcut önsorunun çözümü için bu kanun yolunun niteliği ve amacı ile kapsamına değinmek gerekmektedir.

Bölge Adliye Mahkemeleri ile kanunda açık hüküm bulunması durumunda ilk derece mahkemeleri kararlarının temyizi sonucu Yargıtay ilgili Ceza Dairesi’nce incelenmesi ile olağan kanun yolları sona ermektedir. Bu aşamadan sonra 5271 sayılı CMK’nun 308. maddesi uyarınca olağanüstü kanun yolu olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı’nın itirazı gündeme gelebilecektir.

Bölge Adliye Mahkemeleri ile kanunda açık hüküm bulunması durumunda ilk derece mahkemeleri kararlarının temyizi sonucu Yargıtay ilgili Ceza Dairesi’nce incelenmesi ile olağan kanun yolları sona ermektedir. Bu aşamadan sonra 5271 sayılı CMK’nun 308. maddesi uyarınca olağanüstü kanun yolu olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı’nın itirazı gündeme gelebilecektir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nın itirazı, 1412 sayılı CMUK’nun temyize ilişkin hükümler içindeki 322/4. maddesinde; “Ceza Daireleri'nden birinin kararına karşı Cumhuriyet Başsavcısı, ilamın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu’na itiraz edebilir” biçiminde yer verilmiş, 5271 sayılı CMK’nun olağanüstü kanun yolları arasındaki 308/1. maddesinde ise; “Yargıtay Ceza Daireleri’nden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, resen veya istem üzerine, ilamın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu’na itiraz edebilir, sanığın lehine itirazda süre aranmaz” şeklinde düzenleme yapılmış, maddeye 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile itiraz üzerine dosyanın öncelikle kararına itiraz edilen daireye gönderileceğine ve bu incelemenin usulüne ilişkin 2 ve 3. fıkralar eklenmiştir. Görüldüğü gibi, 5271 sayılı CMK’nun 308. maddesinde yer alan “lehe itirazda süre aranmayacağına” ilişkin cümle dışında madde metinleri tamamen benzerlik arz etmektedir.

Olağanüstü olmak, kesinleşmiş kararlara karşı istisnai bir denetim yolu sağlamak demektir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yolunun “istisnai” nitelikte olması, eğer başka denetim yolu varsa, onun kullanılmasını gerektirir. Bununla birlikte 5271 sayılı CMK’nun olağanüstü kanun yolları bölümünde yer alan 308. maddesinde düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nın itirazının, Özel Daire kararlarındaki hukuka aykırılıkların, Ceza Genel Kurulu tarafından giderilmesini isteme ve bu yolla içtihat birliğini sağlama işlevini görmesi ve ayrıca kamuoyunun tatminine yönelik bir yönü de bulunmaktadır.

Ayrıntıları 09.05.1956 gün ve 1956/6-4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu olağanüstü kanun yolunda Özel Daire kararında tespit edilen hukuka aykırılıklara ilişkin bütün itiraz sebeplerini ileri sürmelidir.

Öte yandan Yargıtay Ceza Genel Kurulu, Özel Daire kararını usul ve esas yönünden itirazda ileri sürülen sebeplerle bağlı olmaksızın inceleyecektir. Bu husus 5271 sayılı Kanun Tasarısının bu kurumu düzenleyen 343. maddesine ilişkin gerekçesinde de belirtilmiş olup Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.04.2006 gün ve 2006/55-115 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşmıştır.

Öte yandan Yargıtay Ceza Genel Kurulu, Özel Daire kararını usul ve esas yönünden itirazda ileri sürülen sebeplerle bağlı olmaksızın inceleyecektir. Bu husus 5271 sayılı Kanun Tasarısının bu kurumu düzenleyen 343. maddesine ilişkin gerekçesinde de belirtilmiş olup Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.04.2006 gün ve 2006/55-115 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşmıştır.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.01.2016 gün ve 2015/911-1 sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının gerek yerel mahkemelerce verilen direnme kararlarının temyizi, gerekse Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının Yargıtay Ceza Dairelerinden birinin kararına yönelik itirazı üzerine Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara karşı CMK'nun 308. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurma yetkisi bulunmamaktadır. Ceza muhakemesinin gerçeğe ulaşma amacına, hükmün Yargıtay Ceza Genel Kurulunca bütün yönleriyle değerlendirilmesi suretiyle ulaşıldığı kabul edilmelidir. Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara karşı herhangi bir kanun yolunun öngörülmemiş olması da bu duruma işaret etmektedir.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından Özel Dairenin onama kararına karşı daha önce Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilip Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Özel Daire kararını usul ve esas yönünden itirazda ileri sürülen sebeplerle bağlı olmaksızın bütün yönleriyle inceleyerek hükmün onanmasına karar verdiği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı Özel Daire kararına karşı farklı nedenlerle de olsa tekrar itiraz kanun yoluna müracaat etmesi mümkün değildir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında sadece çocukların cinsel istismarı suçuna ilişkin uyuşmazlık konusu ele alınıp değerlendirilmelidir.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdurenin nüfus kaydına göre 11.07.1992 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 15 yaşını tamamlamadığı, 13.07.1988 doğumlu olan sanığın ise suç tarihinde 18 yaşından büyük olduğu,

Mağdure ve sanığın aynı mahallede ikamet etmeleri sebebiyle birbirlerini uzun süredir tanıyıp yaklaşık 10 aydan beri de duygusal ilişki yaşadıkları,

Sanığın, 15.03.2007 tarihinden 02.04.2007 tarihine kadar mağdureyi tehdit, cebir veya hile olmaksızın yakınına ait bir evde alıkoyduğu ve bu süre içinde mağdure ile birden fazla cinsel ilişkiye girdiği, 02.04.2007 tarihinde ise sanığın kolluk güçlerine telefon açarak teslim olmak istediklerini bildirmesi üzerine sanık ve mağdurenin bulundukları yerden alındıkları,

Soruşturma evresinde tarafların mağdurenin nüfus kaydındaki yaşı ile ilgili bir anlatımlarının bulunmadığı,

Sanığın, 15.03.2007 tarihinden 02.04.2007 tarihine kadar mağdureyi tehdit, cebir veya hile olmaksızın yakınına ait bir evde alıkoyduğu ve bu süre içinde mağdure ile birden fazla cinsel ilişkiye girdiği, 02.04.2007 tarihinde ise sanığın kolluk güçlerine telefon açarak teslim olmak istediklerini bildirmesi üzerine sanık ve mağdurenin bulundukları yerden alındıkları,

Soruşturma evresinde tarafların mağdurenin nüfus kaydındaki yaşı ile ilgili bir anlatımlarının bulunmadığı,

Kovuşturma evresinde ise mağdur Eyüp’ün 21.06.2007 ve 17.06.2008 tarihli celselerde kızı olan mağdurenin Tekirdağ Devlet Hastanesinde doğduğunu ve hastane raporuna göre nüfus kaydının yapıldığını belirttiği; mağdurenin de benzer şekilde nüfus kayıtlarında yer alan doğum tarihinin doğru olduğunu, büyüklerinin kendisine hastanede doğduğunu söylediklerini beyan edip 13.03.2014 tarihli BİMER başvurusunda da sanıkla 14 yaşındayken evlenmek amaçlı kaçtığını tekrar ettiği,

Sanık ve müdafinin yargılama ve temyiz aşamalarında savunmalarını TCK'nun 30/1. maddesinde yer alan hata hükümlerine dayandırıp mağdurenin nüfus kaydında görünen yaşı ile ilgili bir itirazda bulunmadıkları,

Soruşturma evresinde mağdurenin sevk edildiği Tekirdağ Devlet Hastanesinin içerisinde röntgen uzmanı da bulunan sağlık kurulunca düzenlenen 04.04.2007 tarihli raporunda yaşının 18 ile uyumlu olduğunun belirtildiği,

UYAP’tan alınan nüfus kayıt örneğine göre 1989 ve 2003 doğumlu iki kardeşi olan mağdurenin nüfusa tescil işleminin doğumundan 5 gün sonra 16.07.1992 tarihinde gerçekleştirildiği,

Hayrabolu İlçe Nüfus Müdürlüğü tarafından resmi üst yazı ile mahkemeye gönderilen mağdureye ait 16.07.1992 tarihli mernis doğum tutanağı suretinde mağdurenin sağlık personeli yardımıyla doğduğunun ve tescil işleminin Tekirdağ Devlet Hastanesinin doğum raporuna istinaden gerçekleştirildiğinin belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Doğum tutanağının yasal temelini oluşturan Nüfus Hizmetleri Kanunun 15. maddesi;

"(1) Sağ olarak dünyaya gelen her çocuğun, doğumdan itibaren Türkiye'de otuz gün içinde nüfus müdürlüğüne, yurt dışında ise altmış gün içinde dış temsilciliğe bildirilmesi zorunludur.

(2) Bildirim; veli, vasi, kayyım, bunların bulunmaması halinde, çocuğun büyük ana, büyük baba veya ergin kardeşleri ya da çocuğu yanında bulunduranlar tarafından, doğumu gösteren resmî belgeye dayanarak yapılabileceği gibi sözlü beyana dayalı olarak da yapılabilir.

(3) Yurt dışındaki doğum bildirimleri, yabancı makamlardan alınmış resmî belge veya raporun dış temsilciliğe verilmesi veya çocuğa konulan adın belirtildiği dilekçe ve ana ile babanın tam kimlik bilgileri ile nüfusta kayıtlı oldukları yeri gösteren belgelerle birlikte dış temsilciliğe gönderilmesi suretiyle de yapılabilir. Dış temsilcilik bildirim tarihi olarak evrakın postaya verildiği tarihi esas alarak düzenleyeceği doğum tutanağını nüfus müdürlüklerine göndermekle yükümlüdür.

(4) Doğumla ilgili yapılan bildirimler nüfus müdürlüklerince doğum tutanağına geçirilir.

(4) Doğumla ilgili yapılan bildirimler nüfus müdürlüklerince doğum tutanağına geçirilir.

(5) İlgilinin herhangi bir belge ibraz edememesi halinde sözlü beyanı esas alınarak bildirim tutanaklara geçirilir ve doğum tutanakları bildirimi yapan ile görevliler tarafından imzalanır.

(6) Ölü doğan çocuklar aile kütüğüne yazılmaz. Bir doğumda birden ziyade doğan çocuklar doğuş sırasıyla yazılırlar." şeklindedir.

Madde metninden anlaşılacağı üzere çocuğun sağ doğması şartıyla Kanunda gösterilen kişilerce ilgili kurumlara bildirim yapılması kişilere yüklenen kanuni bir yükümlülüktür. Bu bildirim resmi belgeye dayanılarak yapılabileceği gibi sözlü beyana dayalı olarak da yapılabilecektir. Ancak başvuran kişinin herhangi bir belge ibraz edememesi durumunda ise sözlü beyan esas alınıp durumun tutanağa geçirileceği hüküm altına alınmıştır.

Uyuşmazlık konusu bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Mağdureye ait 16.07.1992 tarihli mernis doğum tutanağında mağdurenin sağlık personeli yardımıyla doğduğunun ve tescil işleminin Tekirdağ Devlet Hastanesinin doğum raporuna istinaden gerçekleştirildiğinin belirtilmesi, bu hususu destekleyen mağdur ve mağdurenin birbirleriyle uyumlu anlatımları, sahteliği iddia edilmeyen doğum tutanağının ilgili Nüfus Müdürlüğü tarafından mahkemeye resmi üst yazı ile gönderilmesi ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.05.2014 gün ve 2012/1552-239 sayılı kararında da belirtildiği üzere sahtecilik iddiası bulunmayan onaysız suret belgelerin mahkemece nazara alınmasında bir hukuka aykırılık bulunmaması ile mevzuatımızda yaş tespiti ile ilgili Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasına dair bir zorunluluğun bulunmaması karşısında haklı nedene dayanmayan itirazın reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna dair ön sorun bakımından usulden,

b) Çocukların cinsel istismarı suçu bakımından ise esastan REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14765, Karar No: 2022/16344, Tarih: 08.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14765 E.  ,  2022/16344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre, ... sözleşmesi 14.03.2013 tarihinde sona ... davacı işçinin açtığı somut davada; dava değeri ve temyize konu edilen toplam miktar davalılar yönünden 1.069,42 TL olup belirtilen miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla 5.810,00 TL olan kesinlik sınırı kapsamında kaldığından, davalılar ... ... Terminal İşletmeciliği Anonim Şirketi ve Kattenbeck Temizlik Hizmetleri Tekstil Deri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427 ve 432 nci maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine, 08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3588, Karar No: 2011/4829, Tarih: 11.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3588 E.  ,  2011/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5018 sayılı Yasaya göre Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, genel bütçeli kuruluşlar 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/j maddesi (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü bendinin metinden çıkartılarak yerine "Peşin harcın davacı kuruma iadesiyle başkaca harç alınmasına yer olmadığına" cümlesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 11.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/60, Karar No: 2022/1434, Tarih: 08.02.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/60 E.  ,  2022/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 32. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait değişik şantiyelerde 12.09.2006 tarihinde işe başladığını, işverenin haklı bir nedene dayanmaksızın ve ihbar önelinde bulunmaksızın iş akdini sona erdirdiği 03.08.2017 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, ücretin banka aracılığıyla ödendiğini, müvekkilin şantiyede barınma ve yemek ihtiyacının karşılandığını, davalı işyerinde haftanın 7 günü, sabah saat 07:00 de ile akşam 19:00 da kadar çalışma yapıldığını, fazla mesai ücretleri ile yedi aylık ücret alacağı bulunduğunu, müvekkiline 2013 yılı dâhil olmak üzere iş akdinin işverence feshedildiği 03.08.2017 yılına kadar ikramiye ödenmediğini, hafta tatili ve yıllık izinlerin kullandırılmadığını, dini bayramlar hariç tüm ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, ikramiye, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, müvekkilinin işyerinde çalışanların ücret ve diğer alacaklarının banka aracılığıyla ödendiğini, işyerinde düzenli olarak mesai saatleri içinde çalışma yapıldığını, fazla çalışma yapılması halinde ücretlerinin maaşla birlikte çalışanlara ödendiğini, işyerinde ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma yapılmadığını, dilekçe ekinde davacının izne ayrılma dilekçeleri olduğunu, ikramiye ödenmesi yönünde işyeri uygulanması bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, yargılamanın devamı sırasında davalı şirketin iflasına karar verilmesi halinde bu hususun işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin davaya etkileri bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, yargılamanın devamı sırasında davalı şirketin iflasına karar verilmesi halinde bu hususun işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin davaya etkileri bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerinde de etki meydana getirir.

İflasın açılması ile müflisin taraf olduğu hukuk davalarının ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonrasına kadar duracağı genel kural ise de, yine bu hükmün müstacel haller, tazminatsız ceza davaları, şeref ve haysiyete tecavüzden ve cismani zararlardan doğan tazminat davaları ile evlenme, ahvali şahsiye veya nafaka davalarının uygulanamayacağı kabul edilmiştir. 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesinde ayrık tutulan "Müstacel haller" den maksat, acele görülmesi gereken ve durduğu takdirde verilecek hükmün faydasız kalacağı gerçeğidir. Bu davalarda hakim takdir hakkını kullanarak müstaceliyet kararı vermek suretiyle yargılamaya devam eder. İşçinin alacaklı olduğu iş hukukuna ilişkin bir dava, işçinin sosyal durumu itibariyle 2004 sayılı Kanun'un 194. maddenin gayesine uygun görülerek acele işlerden sayılmalı ve ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeksizin yargılamaya devam edilmelidir. Bunun yanında kanunun lafzına göre davacıların müflise karşı davaya devam edeceği izlenimi hasıl olmakta ise de masaya dahil mal ve haklar bakımından müflisin yetkisiz kalması keyfiyeti, kendisinin, müstacel de olsa bu davalara taraf olmaya devam etmesine manidir. Bu durum karşısında birinci alacaklılar toplantısı yapılmış ve iflas idaresi teşekkül etmişse, müstacel davalar ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeden iflas idaresine karşı; birinci alacaklılar toplantısı henüz yapılmamış ve işin müstaceliyeti icabı iflas idaresinin seçimini dahi beklemeye durum müsait değilse, bu takdirde iflas idaresi müflisin yerini alarak davaya iflasın açılmasından önce davanın görüldüğü iş mahkemesinde devam olunur. Böylece işçinin alacağının tahsili amacıyla iş mahkemesinde açılan davadan sonra işverenin iflasına karar verilmesi mahkemenin görevini etkilemez ise de, işveren müflisin yerine geçecek olanı etkiler.