muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3197, Karar No: 2021/7264, Tarih: 10.06.2021

Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması,

Bu açıklamalar ışığında; sanığın uyuşturucu madde satışı yaptığı gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olduğunun tespiti halinde, suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10284, Karar No: 2025/1637, Tarih: 03.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/10284 E.  ,  2025/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2034 E., 2024/1926 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle savunma hakkının ihlal edildiğine, mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle sanığın savunmalarının cezadan kurtulmaya yönelik olduğuna, suçun mağdure üzerindeki etkileri nazara alınarak üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması ve sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karara Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karara Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karara Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin kararında katılan mağdure vekili, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16473, Karar No: 2023/455, Tarih: 06.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16473 E.  ,  2023/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2021/26963 Esas, 2022/6734 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2022 tarihli ve KD-2021/115567 sayılı maddi hatanın düzeltilmesi talebi üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. TALEP SEBEPLERİ

Dairemizin anılan kararında temyiz incelemesine konu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 30.06.2021 tarihli ve 2021/ 471 Esas 2021/993 Karar sayılı dosyasına ilişkin 2021/993 olması gereken karar numarasının 2021/35 yazılmak suretiyle yazım hatası/maddi hata yapıldığı belirlendiğinden, incelenen karar kısmında yer alan "2021/35 Karar" numarasının çıkartılarak Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin karar numarasının "2021/993" olarak düzeltilerek yazım hatasının giderilmesi istemine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İtiraza konu ilamın karar başlığında yer alan karar numarasının "2021/993 Karar" şeklinde yazılması gerekirken yazım hatası sonucu "2021/35 Karar" olarak yazıldığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı talebinin yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TALEBİNİN KABULÜNE,

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2021/26963 Esas ve 2022/6734 Karar sayılı ilamının incelenen karar başlığı altında numara karşısında yer alan "2021/35 Karar" ibaresinin çıkarılarak yerine "2021/993 Karar" ibaresi yazılması suretiyle MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE, ilamdaki diğer kısımların aynen bırakılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1713, Karar No: 2008/1886, Tarih: 29.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1713 E.  ,  2008/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Çanakkale İş Mahkemesi

Tarih               :  27.11.2007

Davacı  teslim ettiği ürün  bedelinden ilk tevkifat  tarihini takip eden aybaşı ile tescil  tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı Yasa'dan yararlanması  gerektiğinin tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı olan 1.8.1994 ile  1.6.2006 tescil tarihleri arasında 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, sigortalılık tespitine ilişkin olarak, dava açıldıktan sonra, davalı kurum tarafından davacının tescil tarihinin 1.8.1994 tarihine çekilmesi nedeniyle, “Davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5458 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespitine yönelik taleple ilgili olarak ise, “Davacının 5458 sayılı yasanın ilgili hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmiş ve karar süresinde davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Sigortalılık tespitine yönelik taleple ilgili mahkemenin kararı yerindedir. Ancak davacının 5458 sayılı yasadan yararlanma koşullarında mahkemece yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının 05.06.2006 tarihinde davalı kuruma verdiği dilekçe tarım Bağ-Kur sigortalılığının ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşına çekilmesini istediği ve anılan dilekçesinde 5458 sayılı yasadan yararlanma doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık geriye yönelik tescil talebinin 5458 sayılı yasadan yararlanma talebini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece, davacının 5458 sayılı yasanın öngördüğü 3 aylık süre içerisinde kuruma tescil için başvuruda bulunduğu, ve bu başvurunun anılan 3 aylık sürenin dolmasından sonra reddedildiği ve dava açıldıktan sonra da kurumun tescil tarihin geriye çektiğinden, Sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri ve hakkaniyet gereği davacının 5458 sayılı yasanın hükümlerinden yararlandırılmasının uygun olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetki   çerçevesinde,   prim   borçlarının   yeniden   yapılandırma   başvuru   süresinin

30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir. Bu duruma göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6715, Karar No: 2017/13184, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6715 E.  ,  2017/13184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5699, Karar No: 2018/19240, Tarih: 08.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/5699 E.  ,  2018/19240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bozma üzerine Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında 24.11.2009 tarihinde verilen ilk hükümlerde, hapis cezalarının TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca kamuda yararlı işte çalışma tedbirine çevrildiği ve hükümlerin yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı açıklanırken de sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek hapis cezalarının kamuda yararlı işte çalışma tedbirine çevrilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; hakaret suçundan kurulan hüküm fıkrasına; "sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna göre 5237 sayılı TCK'nın 50/1. maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevrilmesi takdir olunduğundan,

5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi göz önüne alınarak sanığa verilen kısa süreli hapis cezası yerine gönüllü olduğu da nazara alınarak taktiren 1 ay 7 gün süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına, 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesi gereğince hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde hükmedilen seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmeye başlanmaması veya başlanıp da devam devam edilmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ve bu kararın derhal infaz edileceğinin sanığa ihtarına, (ihtarat yapılamadı)" fıkralarının eklenmesi ve TCK'nın 53/1. maddesine ilişkin fıkranın hükümden çıkarılması, tehdit suçundan kurulan hüküm fıkrasına; "sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna göre 5237 sayılı TCK'nın 50/1. maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevrilmesi takdir olunduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesi göz önüne alınarak sanığa verilen kısa süreli hapis cezası yerine gönüllü olduğu da nazara alınarak taktiren 2 ay 15 gün süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına, 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesi gereğince hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde hükmedilen seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmeye başlanmaması veya başlanıp da devam devam edilmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ve bu kararın derhal infaz edileceğinin sanığa ihtarına, (ihtarat yapılamadı)" fıkralarının eklenmesi ve TCK'nın 53/1. maddesine ilişkin fıkranın hükümden çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 08/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22555, Karar No: 2014/5485, Tarih: 25.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/22555 E.  ,  2014/5485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/118809

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2008

NUMARASI : 2007/71 (E) ve 2008/1143 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde saat 05:15 sularında devriye görevini ifa eden polis ekiplerinin şüpheli 2 kişinin ellerinde poşetlerle geldiklerini görüp durdurduğu ve yaşı nedeni ile evrakının çocuk şubeye gönderildiği belirtilen H..T..'in poşet içindekileri nereden aldıkları sorulduğunda, Bürüngüz Camii yanındaki simitçi büfesinden çaldıklarını beyan etmesi üzerine başlatılan soruşturmada, yakalanan 2. kişinin ismini S.. A.. olarak beyan ettiği ve Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.01.2007 gün, 2007/573 Esas sayılı iddianamesi ile şüpheli S.. A.. ( Kamil oğlu, 1977 doğumlu) hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı,

Sanık S.. A..'ün savunmasının alınması için çıkartılan yakalama kararı sonucu Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nde 06.01.2007 tarihinde alınan savunmasında gerçek kimlik bilgilerinin F.. A.. (İsmail oğlu, 1981 doğumlu) olduğunu beyan ettiği, aynı mahkemede 19.10.2007 tarihinde savunması alınan sanığın duruşmadan vareste tutulmak istediğini beyan ettiği, sanığın parmak izlerinin alınması için yeniden talimat yazıldığı ve o sırada Yozgat Cezaevinde başka suçtan hükümlü bulunan sanığın Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nde 22.02.2008 tarihinde alınan savunmasında, asıl mahkemede savunma yapmak istediğini ve parmak izi örneklerini de vermek istemediğini beyan ettiği ancak sanığın bundan sonraki celselerde hazır edilmediği ve sanığın bulunduğu cezaevi idaresi aracılığıyla alınıp, ilgili Cumhuriyet Savcısınca onaylanan parmak izlerinin dosya içine getirtildiği,

10.10.2008 tarihli bilirkişi raporunda, F.. A.. ve S.. A.. adlarına düzenlenen parmak izi formlarının ayrı, parmak izlerinin aynı dolayısıyla F.. A.. ve S.. A.. isimlerini kullanan şahsın sahte kimlik kullandığının belirtildiği,

Hükmün tefhim edildiği celsede, iddianamede yer alan şüpheli kimlik bilgilerinin F.. A.. (İsmail oğlu, 1981 doğumlu) olarak Cumhuriyet Savcısınca paraflandığının anlaşılması karşısında,