muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21350, Karar No: 2014/28121, Tarih: 24.11.2014

Somut olayda, keşidecisi ve lehtarı limited şirket olan takibe konu bonoda Ankara İcra Daireleri'nin yetkisinin kabul edildiği, tarafların kanunen yetkili kılınan genel veya özel yetkili icra dairelerinin de yetkisini devam ettirmek istedikleri yönünde bir ibarenin bonoda bulunmadığı, dolayısıyla yetki sözleşmesinin geçerli olduğu görülmektedir.

Avalist borçlu C.. S.. ise, tacir olmadığından HMK.nun 17. maddesi uyarınca yapılan yetki sözleşmesi kendisini bağlamaz. O halde mahkemece borçlu C.. S.. yönünden yetki itirazının kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu C.. S..'in temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlu C.. S..'in sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19176, Karar No: 2018/3453, Tarih: 12.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/19176 E.  ,  2018/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı HMK. nun dava şartları ve ilk itirazlar başlıklı 114/1-1 maddesinde, davanın derdest olmaması dava şartlarından sayılmıştır. Derdestlik, tarafları, dava sebebi (vakıaları) ve dava konusu (talep sonucu) aynı olan bir dava ikinci kez açılırsa, ikinci davada bu husus re'sen veya talep üzerine dikkate alınır ve ikinci dava, dava şartları yokluğundan esasa girilmeksizin reddedilir.

Dava şartları dava açılmasından, hüküm verilmesine kadar var olmalıdır. Dava şartlarının davanın açıldığı günde bulunmaması ya da bu şartlardan birinin yargılama aşamasında ortadan kalktığının öğrenilmesi durumunda mahkemenin HMK 115. maddesi gereği dava şartı noksanlığı nedeniyle davayı usulden reddetmesi gerekir.

Bir davada derdestliğin kabul edilebilmesi için varlığı gerekli üç koşul birlikte aranır.

1- Bu davanın daha önce aynı veya başka bir mahkemede açılmış olması;

2- Davanın görülmekte ( derdest ) olması;

3- Daha önce açılmış ve görülmekte olan o dava ile ikinci davanın yani bu davanın aynı olması koşullarıdır.

Birinci davanın halen görülmekte olmasından, ikinci davanın açıldığı tarihte birinci davanın henüz karara bağlanmamış bulunması veya karara bağlanmış bulunmakla beraber verilmiş olan kararın henüz şekli anlamda kesinlik kazanmamış olması anlaşılmaktadır.

Birinci dava, karara bağlanmış fakat bu karar karşı temyize başvuru için öngörülen süre dolmamış ya da temyize veya karar düzeltmeye başvurulmuş ancak bu taleplerin incelenmesi henüz sonuçlanmamış ise dava yine derdest sayılır. .....

Davaya konu somut olayda mahkemenin 2014/57 Esas sayılı dosyası ile eldeki davada talep edilen masraf kalemleri araştırılıp belirlenmeli, gelir ve tedavi giderleri ayrı ayrı talep edilmişse derdestlik durumunun oluşmayacağı göz önünde bulundurulup, yukarıdaki açıklamalar ışığında derdestlik durumu dikkatle incelenerek hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönler incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 12/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2016/14814, Karar No: 2017/16529, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14814 E.  ,  2017/16529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17555, Karar No: 2013/11495, Tarih: 19.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/17555 E.  ,  2013/11495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile birleşen dosyada davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı ... tarafından davalılar ... ve arkadaşları aleyhine Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.07.2007 tarih 209-443 EK. Sayılı mirasçılık belgesinin iptali istemiyle açılan dava ile, davalı-birleşen dosyada davacılar ... ve arkadaşlarının açtıkları Muratlı Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.10.2008 tarih 2007/296-333 EK. Sayılı mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkin dava dosyaları birleştirilmiştir.

Mahkemece hüküm yerinde asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş ise de; karar başlığında birleşen dosya davacılarından ... dışındaki ... ve ... ile ... ve ...’ın taraf olarak gösterilmediği anlaşılmaktadır.

HMK'nun 297. maddesi hükmünde mahkemece yazılacak kararda nelerin gösterileceği belirtilmiş, maddenin 1/b bendinde de davanın tarafı olan kişilerin karar başlığında gösterileceği açıklanmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece gerekçeli karar başlığında birleşen dosya davacılarından ... dışındaki ... ve ... ile ... ve ...’ın taraf olarak gösterilmemesi isabetsiz, bu olgunun kamu düzeni ile ilgili olduğu gözetilerek davacı ... ile birleşen dosyada davalılardan ...’ın temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacı ...'a iadesine, 19.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/764, Karar No: 2012/2265, Tarih: 22.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/764 E.  ,  2012/2265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 1'nci İcra Müdürlüğü'nün 2005/323 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde 6183 sayılı Yasa'nın 21'nci maddesine aykırı olarak birinci ve ikinci sıra alacaklısına ödeme yapılmasına karar verildiğini, satıştan önce konulan haciz nedeniyle garameten paylaştırma yapılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce, dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, 2'nci sırada yer alan rehin alacaklısının alacağının öncelikli olması ve artan para bulunmaması nedeniyle şikayetçiye pay ayrılmadığı ve garameten paylaştırma koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, hacizde sıra cetveline ilişkindir. Ülkemizin de tarafı olduğu ve Anayasa'nın 90'ncı maddesi gereği iç hukukun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6'ncı, 1982 Anayasası'nın 36'ncı maddesinde adil yargılanma hakkına yer verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 73'ncü maddesi " Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez" hükmünü içermektedir. 6100 sayılı HMK'nun 27'nci maddesinde ise adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olarak hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiş, bu hakkın, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini, kararların somut, açık olarak gerekçelendirilmesini içerdiği belirtilmiştir.

Öte yandan, 17.07.2003 T. ve 4949 sayılı Kanunun 4'ncü maddesiyle yeniden düzenlenen İcra ve İflas Kanunu'nun 18/3 maddesine göre, "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir." Kanunda açıklık bulunmayan hallerde, duruşma yapılıp yapılmayacağı hakimin takdirine bırakılmış ise de; öngörülen takdir hakkı mutlak bir seçimlik hak olmayıp halin icabına göre değerlendirilmesi gereken bir takdir hakkıdır. Sıra cetveline karşı şikayette bulunulması halinde bu takdir hakkının duruşma yapılarak kullanılması kanunun amacına uygun düşer. Mahkemenin takdirine göre duruşma açılmasının gerekli görüldüğü hallerde ilgililerin duruşmaya çağrılması yasal bir gerekliliktir.

Somut olayda, şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağının kamu alacağı olup, paylaşıma konu paranın sıra cetvelinde birinci ve ikinci sıradaki alacaklılara ödenmesinin doğru olmadığını ve müvekkiline ödeme yapılması gerektiğini ileri sürdüğüne göre, birinci ve ikinci sıra alacaklılarına dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir meşruhatlı davetiye tebliğ edilmeden ve dolayısıyla taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilerek karar verilmesi doğru olmayıp, mahkeme hükmünün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5994, Karar No: 2017/2377, Tarih: 02.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5994 E.  ,  2017/2377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE (AİLE) HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; boşanma davasında davalı lehine aylık 200,00 TL yoksulluk nafakası bağlandığını, davalının emekli maaş aldığını, kira ödemediğini, kendisinin ise asgari ücretle çalıştığını, yeniden evlendiğini, kirada oturduğunu belirterek, davalı için bağlanan yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 12.01.2015 günlü ve 2014/14772 E. 2015/352 K. sayılı ilamı ile; "... davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği gözetilmeden anılan kanun hükmüne aykırı şekilde genel mahkeme tarafından hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırıdır." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Mahkemenin; kısa kararında " ... İzmir 11 Aile mahkemesi 2011/1154 esas 2011/1110 karar sayılı dosyası üzerinden davacı ...'tan alınmasına karar verilen 100 TL yoksulluk nafakasının iptaline..." denilmesi ve fakat gerekçeli kararında "... İzmir 11 Aile mahkemesinin 2011/1154 esas, 2011/1110 karar sayılı dosyası üzerinden davacı ...'tan alınmasına karar verilen 200,00 TL yoksulluk nafakasının iptaline..." denilmesi suretiyle, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm kısmı arasında çelişki yaratılmıştır.

Bu itibarla, kısa karar ile gerekçeli kararının hüküm kısmının çelişkili olması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

Şu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi, mahkemece kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde vicdani kanaate göre yeniden bir karar verilmelidir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12653, Karar No: 2012/13211, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12653 E.  ,  2012/13211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin eşi ve babaları olan ...'nın içinde yolcu olarak bulunduğu araçta gerçekleşen kazada vefat ettiğini ve müvekkillerinin bu suretle murislerinin desteğinden mahrum kaldıklarını ileri sürerek ıslahla birlikte 119.489,20 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde, davacılara ibraname karşılığında toplam 5.511 TL ödendiğini, bu nedenle müvekkilinin sorumluluğunun sona erdiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davacılar tarafından açılan davanın kabulü ile; davacı ... için 79.473,32 TL, davacı ... için 10.051,49 TL, davacı ... için 12.238,41 TL, davacı ... için 10.051,49TL, davacı ... için 18.616,91TL, davacı Sena Avcı için 21.678,59 TL tazminatın davalı tarafından ödenen 5.511,00.-TL düşülmek ve davalının poliçe limiti olan 125.000,00,TL ile sınırlı sorumlu olduğu dikkate alınmak suretiyle 14.01.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, ayrıca yargılama sırasında dile getirilmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülemeyecek olmasına göre, davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki ben-

din kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı ... şirketi tarafından davacılara 14.01.2009 tarihinde toplam 5.511 TL ödeme yapılmıştır. Hükme esas alınan 07.05.2010 tarihli bilirkişi raporunda ise bu ödeme hiç dikkate alınmamıştır. Mahkemece hükme esas alınacak raporda, davalı tarafından yapılan ödemenin ödeme tarihinden hesap tarihine kadar işlemiş faizi ile birlikte güncellenmek suretiyle hesaplanan tazminattan mahsubu ile bakiye tazminat alacağının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde ödemeyi hiç dikkate almayan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

3-Davalı ... şirketi, davacıların murisinin içinde yolcu olarak bulunduğu aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olup, kaza tarihi itibariyle ölüm halinde kişi başına teminat limiti 125.000 TL'dir. Davalı tarafından 14.01.2009 tarihinde 5.511 TL ödeme yapılmış olmasına göre, poliçe limitinden geriye 119.489 TL kaldığı aşikardır. Hal böyle iken mahkemece, davalının poliçe limitinin tamamı olan 125.000 TL ile sınırlı olarak sorumlu tutulması isabetsizdir.

4-Davacılar vekili, 09.02.2011 havale tarihli dilekçesinde, tüm davacılar yönünden toplam poliçe limitinden geriye kalan 119.489,20 TL kadar maddi tazminat talepleri olduğunu belirtmiş olmasına rağmen, mahkemece talep aşılarak toplam 152.110,21 TL tazminata hükmedilmiş olması da doğru görülmemiş, bozma sebebi yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA

, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10270, Karar No: 2010/519, Tarih: 02.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/10270 E.  ,  2010/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1,62,53 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/05/2009 gün ve 19/92 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/7,59,31,33 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, re'sen temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 02.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12289, Karar No: 2023/9963, Tarih: 11.04.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/12289 E.  ,  2023/9963 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2014 tarihli ve 2013/128988 Soruşturma No.lu iddianamesi ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.04.2014 tarihli ve 2014/236 Esas, 2014/423 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilerek TCK.'nun 106/1-2-b, 125/1-2, 53 maddeleri gereği yargılamaları yapılmak üzere görevli ve yetkili ... Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. ... 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2014/319 Esas, 2015/231 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

4. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2014/319 Esas, 2015/231 Karar sayılı kararının katılan ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 25.06.2018 tarihli ve 2017/18818 Esas, 2018/12458 Karar sayılı kararı ile;