muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8155, Karar No: 2022/7931, Tarih: 12.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8155 E.  ,  2022/7931 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına dair Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2021 tarihli ve 2019/247 Esas, 2021/200 sayılı kararının temyiz edilmeden kesinleşmesini müteakip, Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosunun kararda sanıkların 500,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına karar verildiği halde, kesinleşme şerhlerinde ilamda maddi hata yapıldığına ilişkin şerh düşülmek suretiyle 5.000,00 Türk lirası adli para cezası yazıldığı, ancak buna ilişkin herhangi bir ek karar verilmediğinden infazda tereddüt yaşandığından bahisle ek karar verilmesini talep etmesi üzerine, hüküm kurulurken maddi hata yapıldığı gerekçesiyle infazın 5.000,00 Türk lirası adli para cezası üzerinden yapılmasına ilişkin verilen Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/07/2021 tarihli ve 2019/247 Esas, 2021/200 sayılı ek kararına karşı hükümlüler tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan ek kararın kaldırılmasına dair mercii Bilecik 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/10/2021 tarihli ve 2021/936 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/11/2006 tarihli ve 227-228 sayılı kararında belirtilen “Esasen olağan bir dikkat ve özenin gösterilmesi halinde gerçekleşmeyecek olan isim, yaş ve hesap hataları, yargı kararlarında ‘maddi yanılgı’ veya ‘yazım hatası’ diye isimlendirilen beşeri hatalardır. Yargılama araçlarının belirli bir biçimde takdir edilmelerinden kaynaklanan değerlendirme hataları ise hukukî yanılgılardır. Hukukî yanılgılar, ancak başka bir merci tarafından ve yasa yolu başvurusuyla açılan bir talî muhakeme ile giderilebilir. Yargı ve kararlardaki maddî yanılgıların düzeltilmesi ise herhangi bir yöntem ve zamanla sınırlı değildir. Bu yanılgılar, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından, kendiliğinden veya bir yasa yolu başvurusu üzerine verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilebilir.” şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, somut olayda Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2021 tarihli kararında sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 155/2 ve 62/1. maddeleri gereğince belirlenen 250 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzeriden çevrilirken 5.000,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 500,00 Türk lirası yazılmak suretiyle maddi hesap hatası yapıldığı gözetilmeksizin, ek karara yönelik itirazın reddi yerine, Mahkemece uygulama hatası yapıldığı ve bunun aleyhe temyiz yasağına konu olacağı gerekçesiyle kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu

Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21/06/2022 gün ve 94660652-105-11-25118-2021-Kybsayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.12.2016 tarihli ve 19 Esas, 2108 karar sayılı ilamında “Yerleşmiş uygulama ve kabullere göre, uygulama ve hesap hataları dışında kalan ve sonuç ceza üzerinde değişikliğe yol açmayan maddi yazım hatalarının yöntem ve zaman sınırlamasına tabi bulunmaksızın, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından kendiliğinden veya denetim muhakemesi sonunda verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilmesi mümkündür.

Temyize tabi kararlar temyiz edilmemesi veya temyizen onanması halinde, kesin nitelikteki kararlar ise verildikleri anda kesinleşmiş olacaktır. Kesinleşen kararda olağanüstü kanun yolları hariç artık hükmün değişme imkânı bulunmamaktadır. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 4. maddesinde de vurgulandığı üzere, mahkûmiyet hükümlerinin infazı için hükmün kanun gereği kesin ya da kesinleşmiş olması gerekir.

Kesin hükmün bağlayıcı olması nedeniyle bu kararlar değiştirilemez, yerine getirilmesi geciktirilemez. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. maddesinin 1. fıkrasında; “Mahkûmiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama olursa, cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceği ileri sürülür ya da sonradan yürürlüğe giren kanun, hükümlünün lehinde olursa, duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi için hükmü veren mahkemeden karar istenir” hükmüne yer verilmiştir. Görüleceği üzere infaz sırasında, mahkûmiyet hükmünün yorumunda veya cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceği konusunda ya da hükümlü lehine bir kanun yürürlüğe girmesi halinde ancak hükmü veren mahkemeden karar isteneceği belirtilmiş olup kesinleşmiş hükümdeki ceza miktarının hesap hatası yapıldığından bahisle ya da başka bir nedene dayalı olarak artırılamayacağı, değiştirilemeyeceği açıktır.

Bu bağlamda, cezanın belirlenmesi aşamasında artırım ya da indirim yapılırken hesap veya yazım hatası yapılıp bir sonraki hesaplamanın yapıldığı ya da sonuç cezanın açıklandığı fıkrada bu hatadan dönülerek doğru sonuca ulaşılmış, dolayısıyla aradaki hesap ya da yazım hatası sonuca etkili olmamış ise, yapılan hesap ya da yazım hatası "cezayı aleyhe bozma veya düzeltme yasağı" kapsamında kalmayacak, aksi halde, yani yapılan hesap ya da yazım hatası, sanığın daha az ceza almasına yol açacak şekilde sonuç cezanın belirlenmesine yol açmış ve hüküm bu sonuç üzerine kurulmuş ise, hatalı da olsa açıklanan ve hükmedilen bu ceza miktarı anılan kurala konu olacaktır. Aleyhe temyiz ../..

bulunmadığı halde sonuç cezanın hesap hatası, yazım hatası denilerek düzeltilmesi veya kazanılmış hak saklı tutulmadan bozmaya konu edilmesi 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 326/4. maddesindeki amir kurala aykırı olacaktır.

Nitekim Ceza Genel Kurulu da çeşitli kararları ile, hesap hatası yapılan hükme ilişkin lehe temyiz davasında aleyhe düzeltmeme zorunluluğuna açıklık getirmiş ve ‘temyiz incelemesinde öncelikle temyizin lehe veya aleyhe mi olduğu tespit edilerek, incelemenin buna göre yapılması gerektiği, sanık lehine tecelli edecek bir hatanın tazammun edeceği hukuki neticelerin aleyhte tevessülatta bulunmadıkça değiştirilemeyeceği’ (31.01.1949 gün ve 171-35),‘ilk hüküm sanık tarafından temyiz edilmeyerek kesinleşmiş olsaydı durum ne olacak idiyse, lehe temyizin bu durumu değiştirmemesi gerektiği’ (19.06.1967 gün ve 114-162, 13.04.1964 gün ve 154-167), ‘hesap hatası sonucunda eksik tayin edilen hapis cezasının ceza miktarı yönünden kazanılmış hak oluşturacağını” vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mahkemece sanıklar ..., ... ve ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması sırasında 5237 sayılı TCK’nin 155/2 ve 62/1. maddeleri gereğince belirlenen 250 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden çevrilirken 5.000,00 Türk lirası adli para cezası yerine 500,00 Türk lirası şeklinde belirlenmesi suretiyle oluşan sonuç ceza hatasının, "uygulama hatası" niteliğinde olmadığı, hatalı sonuç cezanın hesaplama hatasından kaynaklandığı ve hükmün kanun yollarına başvurulmaksızın kesinleştiği ve kesinleşen bu hükmün infaz edilmesi gerektiği, ceza hesaplamasından kaynaklanan bu hatanın maddi yazım hatası olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla;

Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin hüküm kurulurken maddi yazım hatası yapıldığı gerekçesiyle infazın 500,00 değil 5.000,00 Türk lirası üzerinden yapılması gerektiğine ilişkin kararına karşı yapılan itirazın kabulüne dair itiraz mercii Bilecik Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08.10.2021 tarihli ve 2021/936 değişik iş sayılı kararda usul ve kanuna aykırılık bulunmadığından bu karara karşı CMK’nin 309. maddesi uyarınca yapılan, haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23036, Karar No: 2017/4901, Tarih: 02.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/23036 E.  ,  2017/4901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin görme engelli olduğunu, olay günü binmiş olduğu ... plakalı otobüste durakta inmek için düğmeye bastığını, ... plakalı otobüs sürücüsü ...'nın durağa tam yanaşmadan müvekkilini trafik akışının içerisinde trafik kurallarına aykırı olarak indirdiğini, müvekkilinin bastonu açık olmasına ve yol üzerinde engelli birinin bulunduğu görünmesine rağmen ... plaka sayılı otobüsü kullanan ...'ün müvekkilinin sol ayağının üzerinden geçerek ezilmesine ve kırılmasına neden olduğunu belirterek 15.000,00 TL. manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 4.000,00 TL. manevi tazminatın 08.09.2011 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki(TBK 56. md) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 273,25 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11402, Karar No: 2015/16006, Tarih: 06.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11402 E.  ,  2015/16006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 22.05.2013 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 28.06.2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2053, Karar No: 2024/2486, Tarih: 11.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2053 E.  ,  2024/2486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1306 E., 2023/676 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/200 E., 2021/225 K.

Taraflar arasındaki maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

20.05.2018 tarihinde vefat eden davacının, vekili dava dilekçesinde özetle; çalışma hayatına başladıktan sonra 1800 gün prim ödemesinin ve 10 yıllık sigortalılık süresinin olduğu ve %60 engellilik durumunun oluştuğu, davalı Kurumca emeklilik hakkının verilip 5 ay sonra geri alındığı iddiasıyla maluliyet aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; malulen emeklilik için 5510 sayılı Kanun'un 25 inci maddesine göre en az 10 yıldan beri sigortalılık bulunup toplam 1800 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortası priminin ödenmiş olması ve çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmiş olmasının arandığı, Kurumca bu şartların değerlendirilerek davacının maaşının yasaya uygun olarak kesildiği, yapılan işlemde bir hata bulunmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; toplanan delillere, davacının tahsis dosyasına, hizmet döküm cetveline, mahkememizin önceki kararına, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararına, Adli Tıp İkinci Üst Kurul Kararına ve tüm dosya kapsamına göre davacı ... ... ' ın 02.02.2017 tarihinden itibaren beden çalışma gücünün %60 'nı kaybettiği, dava tarihi ve Kurumun işlem tarihi itibari ile çalışma gücünün %60'ını kaybetmediği, malulen emeklilik şartlarının gerçekleşmediği, Kurumca malullük aylığının kesilmesi işleminin yasaya uygun olduğu, malul sayılmadığı, malulen emeklilik aylığına hak kazanmadığı, dolayısı ile davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf yoluna başvurmuşlardır.

B.İstinaf Sebepleri:

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf yoluna başvurmuşlardır.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; kişinin hastalığının başlangıç tarihinin, muayeneye gittiği veya tedaviye başladığı tarih değil, vücudunda sağlıksız modüllerinin oluşmaya başladığı tarih olduğu, davacının ilk tespit tarihinden sonra iyileşmediği, bu süreçte vefat eden davacının malul olmadığının iddia edilemeyeceği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp Yasası'nın 15 inci maddesi gereğince, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp Kurumu ihtisas Dairesi raporu arasındaki çelişkinin giderilebilmesi için Adli Tıp Genel Kurulu'ndan rapor aldırıldığı, davacı ... ... Alay'ın 02.02.2017 tarihinden itibaren beden çalışma gücünün %60'ını kaybettiğinin tespit edildiği, dava tarihi ve Kurumun işlem tarihi itibari ile davacının çalışma gücünün %60'ını kaybetmediğinin belirlendiği, malulen emeklilik şartlarının gerçekleşmediği, Kurumca davacının malullük aylığının kesilmesi işleminin hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince davacının davasının reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı herhangi bir yön görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

31.05.2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlı Sigortası Kanunu'nun ilgili maddeleri şöyledir:

1.25 inci maddesinin ilgili 1 inci maddesi;

"Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az %60’ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır."

2. 26 ncı maddesi;

"Malûllük sigortasından sigortalılara sağlanan hak, malûllük aylığı bağlanmasıdır.

Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a) 25 inci maddeye göre malûl sayılması,

2. 26 ncı maddesi;

"Malûllük sigortasından sigortalılara sağlanan hak, malûllük aylığı bağlanmasıdır.

Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a) 25 inci maddeye göre malûl sayılması,

b) (Değişik: 17.04.2008-5754/14 md.) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

c) Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması,

halinde malûllük aylığı bağlanır. Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dahil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur."

3. 58 inci maddesinin ilgili 1 inci fıkrasının ilk cümlesi ile 4 ve 5 inci fıkraları;

"Bu Kanunda yazılı olan görevleri yerine getirmek üzere branşları Kurum tarafından belirlenecek uzman hekimlerden oluşan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kurulur...

...

Kurul, sigortalılar hakkında vazife malûllük derecesi, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik derecesi tespiti ile çalışma gücünün malûliyeti gerektirecek derecede kaybına ilişkin Kurumca verilen kararlardan itiraza konu olanları inceleyerek karara bağlar. Kurul, sigortalı veya hak sahiplerinin talebi üzerine görevlendirdiği uzman bir hekimi dinlemek zorundadır.

Kurul, bu Kanunda yazılı görevlerle sınırlı olmak kaydıyla, mahkemelerden intikal eden ve bilirkişi sıfatıyla rapor düzenlenmesi talep edilen dava dosyaları hakkında, gerekli incelemeleri yaparak görüş bildirir. Mahkemeler, bahse konu dosyalar için belirlediği bilirkişi ücretini kurul üyelerine iletilmek üzere Kuruma gönderir."

3. Değerlendirme

1.Yargılamanın devamı sırasında, 20.05.2018 tarihinde vefat eden sigortalı ...'ın, 5510 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi kapsamında malul sayıldığı ve 26 ncı maddesi kapsamındaki aylık şartlarını haiz olduğu belirlenerek 10.07.2014 tarihli tahsis talebine istinaden maluliyet aylığı bağlanmıştır. Ancak 20.04.2015 tarihinde kontrol muayenesi yapılması öngörülmüş ve söz konusu kontrol muayenesi kapsamında Kurum Sağlık Kurulu ile Yüksek Sağlık Kurulu, sigortalının çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmediği gerekçesiyle maluliyet aylığı durdurulmuştur.

2.Sigortalı 23.12.2015 tarihinde açtığı eldeki davada, kesilen maluliyet aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespitini talep etmiştir. Yargılamanın devamı sırasında Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan 24.12.2020 tarihli raporda, sigortalının 02.02.2017 tarihinden itibaren çalışma gücünün %60'ını kaybettiği belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesi tarafından usul ekonomisi nazara alınarak anılan maluliyet başlangıcı esas alınmak suretiyle maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesi gerekirken, davacılar murisi sigortalının dava tarihi ve Kurum işlem tarihi itibariyle malul olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5336, Karar No: 2019/1369, Tarih: 05.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/5336 E.  ,  2019/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2009/299-2011/120

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

- KARAR -

Davacı vekili, keşidecisi ... olan üç adet çekin davalı ... tarafından imzalanarak gönderildiğini, müvekkilinin bu durumdan haberi olmadığını, davalıların borcu ödememek amacıyla anlaşarak müvekkilini dolandırdıklarını, davalıların bu eylemleri nedeniyle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2007/136 Esas 2009/7 Karar sayılı dosyasında yargılanarak ceza aldıklarını, dava konusu alacağın tahsili amacıyla Düziçi İcra Müdürlüğü’nün 2008/825 Esas dosyasında başlatılan takibe davalıların itiraz ettiklerini beyan ederek itirazın iptaline, % 40’dan az olmamak üzere tazminat ödenmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini ve davacının %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, çeklerin davalı ... keşideci olarak gösterilmek suretiyle diğer davalı ... tarafından keşide edildiği, böylece keşide edilen çeklerin davacıya verildiği, davalıların bu eylemleri nedeniyle yargılanarak Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2007/136 Esas 2009/7 Karar sayılı dosyasında dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı cezalandırıldıklarını, çeki keşide ettiği anlaşılan ...'nun çek bedellerinden sorumlu tutulması gerektiği, bunun yanında diğer davalı ... 'nın da davalı ... ile fikir birlikteliği içinde ve kasten dava konusu çekleri sahte olarak keşide edilmesine neden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zamanaşımına uğramış üç adet çeke dayalı takibe yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Dava konusu çekler altındaki imzaların davalı ... ’ya ait olmadığı konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. Nitekim ceza mahkemesi kararıyla da imzaların ... tarafından atıldığı sübuta ermiştir. Bu durumda davacının imzaları çek defteri sahibi ...’nın izin ve icazetiyle diğer davalı ... tarafından atıldığını ispatlaması gerekir. Dosya içeriğinde bu iddiayı teyit eder bir belge bulunmadığı gibi, her iki davalının işbirliğiyle bu çeki tanzim ettiği hususunda ceza mahkemesi kararı da ... yönünden beraat kararı verilmesi gerekliliğinden bahisle ilgili Yargıtay Ceza Dairesi'nce bozulmuştur. O halde mahkemece toplanan delillere ve dosya içeriğine göre ve yerel ceza mahkemesi tarafından Yargıtay Ceza Dairesi'nin bozma kararına karşı direnme kararı verilmediği takdirde davalı ... yönünden ret kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ... 'ya iadesine, 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.