muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2883, Karar No: 2014/1399, Tarih: 30.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/2883 E.  ,  2014/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2012

NUMARASI : 2011/161-2012/151

Davacı B.. İ.. vekili Avukat T.. S.. tarafından, davalı .. Sağlık Termal Tur ve San. Tic. A.Ş aleyhine 26/04/2011 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından ve dava dilekçesinden davacının, davalı tarafından icra takibine yapılan itirazın iptalinin yanı sıra asıl alacağın %40' ından az olmamak üzere belirlenecek tutardaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istediği anlaşılmaktadır.

HMK'nun 297/2. maddesinde taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir.

Mahkemece, icra inkar tazminatıyla ilgili olarak: "... , borçlu davalı şirket itirazında haksız görüldüğünden alacağın %40 'ın aşağı olmamak üzere davalı şirket icra inkar tazminatıyla mahkumiyetine'' şeklinde hüküm kurulmuştur. Mahkemece, icra inkar tazminatının tutarı hükmün infazı sırasında teredddüt oluşturmayacak şekilde ve net olarak belirlenmelidir. Bu yönün gözetilmemiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentteki nedenler ile reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5486, Karar No: 2013/10036, Tarih: 20.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5486 E.  ,  2013/10036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; 1539 parsel için açılan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 784 parsel yönünden vazgeçme nedeniyle davanın reddine, diğer parseller hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4629, Karar No: 2025/3632, Tarih: 10.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/4629 E.  ,  2025/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

HÂKİMLİĞİ :... Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/1238 Değişik iş

KABAHATLİ : ...

KABAHAT : 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na muhalefet

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla kollukça teknik cihaz kullanımını kabul etmemek suretiyle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun (2918 sayılı Kanun) 48/9. maddesine muhalefet etmekten dolayı kabahatli ... hakkında... Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü C Bölgesi Trafik Ekipler Amirliğinin 01.12.2021 tarihli ve MA 83150712 sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 3.836,00 Türk lirası idarî para cezası ile kabahatlinin sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına dair aynı tarihli ve 391745 sayılı sürücü belgesi geri alma tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin... Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.02.2022 tarihli ve 2021/7369 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın... Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16.02.2022 tarihli ve 2022/1238 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 27.12.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB-2022/165521 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB-2022/165521 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, 01/12/2021 tarihinde saat 01:47 sıralarında... ili, Pendik ilçesi, Ataşehir mevkiindeki uygulama noktasında kolluk birimlerince kabahatlinin durdurulması ve alkolmetre ile alkol ölçümü yapılmak istenmesi üzerine, kabahatlinin Covid-19 salgın hastalığı sebebiyle alkolmetreyi üflemeyerek kan tahlili yolu ile alkol ölçümü yapılmasını talep etmesini müteakip, kolluk tarafından 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 48/9. maddesi uyarınca 3.836,00 Türk lirası idari para cezası ile birlikte kabahatlinin sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına dair tutanakların düzenlendiği, bunun üzerine kabahatlinin, hakkında verilen idari para cezası ile sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin işlemlerin iptaline yönelik yaptığı başvurunun, söz konusu idari yaptırım kararlarının usule uygun olduğu gerekçesi ile mahkemece reddine karar verildiği, bu karara yönelik yapılan itirazın ise mahkemenin verdiği kararın hukuka uygun olduğundan bahisle mercii tarafından reddine karar verildiği anlaşılmış ise de,

Covid-19 salgın hastalığı tedbirleri kapsamında şahısların alkolmetre cihazına temasta bulunmama gibi hassasiyetler gösterebileceği, mezkur hastalığın solunum yoluyla dağılan damlacıklar vasıtası ile bulaştığı da göz önüne alındığında ağza temas ederek nefes üflemek suretiyle alkol miktarı ölçme şeklinde çalışan teknik cihazın üflenmesinden imtina edilmesinin kabul edilebilir olduğu, 2918 sayılı Kanun'a göre sürücünün alkol miktarının ölçülme yönteminin yalnızca teknik cihaz olmayıp kan tahlili ile de ortaya konabileceği, kişilerin kendilerini korumak adına bu tür alternatif yollara başvurma isteğinin alkolmetreyi üflemekten imtina etme kastı olarak yorumlanamayacağı dikkate alındığında,

Kabahatlinin dosyaya sunduğu ve olay günü yaklaşık 1 saat 15 dakika sonra saat 03:08'de alınan kan numunesi üzerinde yapılan inceleme sonucu Sağlık Bilimleri Üniversitesi... Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen rapor suretinde kabahatlide alkol bulunmadığının tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında, anılan tetkik raporu aslının veya onaylı suretinin ilgili hastaneden getirtilip, söz konusu raporun doğruluğunun anlaşılması halinde, kabahatlinin alkolmetreyi üflemek istememe sebebinin alkollü şekilde araç kullanmak olmayıp, olay tarihi itibariyle devam eden salgın sebebiyle duyduğu endişe olduğunun kabulü gerekeceği, bu durumda somut olayda kabahat işleme kastı ile hareket edilmediğinden yüklenen kabahat fiilinin unsurları itibariyle oluşmayacağı cihetle, anılan nedenlerde kabahatlinin başvurusunun kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde eksik araştırma ile reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Gerek 2918 sayılı Kanun'un 48/3. maddesindeki düzenlemenin gerekse 18.07.1997 tarihli ve 23053 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 97/5. maddesindeki düzenlemenin amaç ve kapsamının; yaralanma veya ölümle sonuçlanan ya da trafik görevlilerince el konulan maddi hasarlı trafik kazasına karışarak teknik cihazla alkol ve uyuşturucu ya da uyarıcı madde kullanıp kullanmadığının tespitine yönelik ölçüm yapılmasına izin vermeyen sürücülere yönelik olduğu, Kanun ve anılan yönetmelikte sayılan haller dışında kalan, rutin trafik denetlemeleri esnasında sürücülerin teknik cihaz kullanımını kabul etmeme durumunda kandaki alkol miktarının tespitine yönelik kolluk tarafından sürücülerin hastaneye sevkinin sağlanarak kanda alkol bulunup bulunmadığı hususunda tahlil yaptırılması yönünde zorunluluk bulunmadığından, somut olay bakımından

ihbarnamenin 3. paragrafında yer verilen gerekçenin kabul edilmesi mümkün değil ise de, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesinde yer alan diğer hususlar yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

ihbarnamenin 3. paragrafında yer verilen gerekçenin kabul edilmesi mümkün değil ise de, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesinde yer alan diğer hususlar yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki husus kısmen yerinde görüldüğünden talebin KABULÜNE,

2.... Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16.02.2022 tarihli ve 2022/1238 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın, Hâkimliğine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14929, Karar No: 2014/12232, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14929 E.  ,  2014/12232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/663-2013/454

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Temyiz eden davalılar Kurum ve G. Gazete D. San ve Tic. A.Ş. vekillerince sunulan temyiz dilekçelerinin HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3808, Karar No: 2019/5961, Tarih: 10.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3808 E.  ,  2019/5961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. İBK 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı Kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

İlk derece mahkemesince yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin kararının, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Dava dosyasında 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belgeye rastlanılmadığı, diğer bir ifadeyle, söz konusu hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakla, iş bu karara karşı yapılacak kanun yolu başvurusu, istinaf yoludur.

Bu nedenle karar tarihi itibarı ile temyize tabi olmayıp, istinaf denetimine tabi olan karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunun değerlendirilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 10.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17898, Karar No: 2014/3506, Tarih: 19.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/17898 E.  ,  2014/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ...'nin paydaşı olduğu 56 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "..." olması gereken baba adının "...'" bir diğer hissede "..." olması gereken soyadının '...' yazıldığını ileri sürerek baba adı ve soyadının nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiş, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, davacının mirasbırakanı ... ile kayıt maliki ...'in aynı kişi olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına,19.02.2014

tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14426, Karar No: 2013/6639, Tarih: 26.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14426 E.  ,  2013/6639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suç kesintisiz suçlardan olup, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan "04.01.2011" olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "20.09.2010" olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. TCK.nun 52. maddesi gözetilerek adli para cezasının tayini için öncelikle para cezasına esas alınan birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. maddesi gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi sonuç ceza doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, müsadereye; sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına, eksik araştırmaya, sanığın suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, ertelemeye, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği hususunun eklenmesi ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13444, Karar No: 2017/4486, Tarih: 30.05.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/13444 E.  ,  2017/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.11.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, ... İli, ... İlçesi, ... ada, ... parselde yer alan 2 numaralı bağımsız bölüm ile... İli, ... İlçesi 186 ada, 1 parsel sayılı taşınmazda kain A Blok, 3 numaralı bağımsız bölüm sayılı taşınmazlarda ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazların taraflar arasında ... Aile Mahkemesi'nin 2008/162 Esas sayılı mal rejimi tasfiyesine dayalı alacak davasının konusu olduğunu, satış bedellerinin aile mahkemesinden verilecek karara göre taraflara ödenmesi konusunda şerh verilerek ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlarda şarta bağlı olarak ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Satışına karar verilen taşınmaz;

a)Paylı mülkiyet hükümlerine konu ise satış bedelinin paydaşların tapudaki payları oranında,

b)Elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olması halinde satış bedelinin mirasçılık belgesindeki paylar oranında,

c)Hem paylı, hem de elbirliği mülkiyeti halinin bir arada bulunması halinde ise satış bedelinin tapudaki ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz istemine gelince;

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava konusu taşınmazların satış bedellerinin Tekirdağ Aile Mahkemesi'nin 2008/162 Esas sayılı dosyasında verilip, kesinleşecek karara göre Satış Memurluğu'nca taraflara ödenmesine, satış tarihinden önce karar kesinleşmediği takdirde, satış bedellerinin bankada vadeli hesap açılarak, hesap bloke edilerek, sonucuna göre fer'ileriyle beraber taraflara ödenmesi şartıyla ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava konusu taşınmazların satış bedellerinin Tekirdağ Aile Mahkemesi'nin 2008/162 Esas sayılı dosyasında verilip, kesinleşecek karara göre Satış Memurluğu'nca taraflara ödenmesine, satış tarihinden önce karar kesinleşmediği takdirde, satış bedellerinin bankada vadeli hesap açılarak, hesap bloke edilerek, sonucuna göre fer'ileriyle beraber taraflara ödenmesi şartıyla ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece dava konusu taşınmazlardaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yok ise de adı geçen bağımsız bölümler için Tekirdağ Aile Mahkemesinin 2008/162 Esas sayılı dosyasında taraflar arasında mal rejiminden kaynaklı alacak davasının sonucuna göre satış bedellerinin taraflara ödenmesi şartıyla ortaklığın giderilmesine karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece, belirtilen husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 no'lu bent gereğince davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 30.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.