muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/33097, Karar No: 2019/15844, Tarih: 18.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/33097 E.  ,  2019/15844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Düşme (Ön Ödeme Nedeniyle )

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında, 04/11/2010 tarihli “Senet ihbarnamesi” başlıklı, alacaklısının şikayetçi ..., borçlusunun sanık ... olduğu, şahit olarak ise sanık ...’ın yer aldığı “Birinci icra 2008/1684, 2008/2424,1080 dosyalarda alacağım yoktur. 04/11/2010" yazılı olan belgenin, şikayetçi adına sahte olarak imzalanarak oluşturulduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; dosya arasında mevcut bulunan bilirkişi raporu ve 25/03/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu ile suça konu belge üzerindeki yazı ve imzaların şikayetçi eli ürünü olmadığı, ...’a atfen atılı imza ve yazıların sanık ...’ın eli ürünü olduğu, diğer yazı ve imzalar hakkında ise olumlu ya da olumsuz görüş beyan edilemeyeceğinin bildirilmesi karşısında; sanıkların eylemlerinin TCK'nin 207/1. maddesindeki özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ve olayın 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanuna aykırılık teşkil etmeyeceği anlaşıldığından, yargılamaya devam edilerek sanıklar hakkında hüküm kurulması gerekirken hatalı vasıflandırma sonucu 5809 sayılı Kanun uyarınca önödeme ihtarında bulunularak önödemeye uyan sanıklar hakkındaki davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/30682, Karar No: 2003/5349, Tarih: -

10. Ceza Dairesi 2002/30682 E., 2003/5349 K.

**10. Ceza Dairesi 2002/30682 E., 2003/5349 K.**

**- ALT SINIRIN ÜZERİNDE CEZA VERİLMESİ

- UYUŞTURUCU MADDE TİCARETİ YAPMAK VE KULLANMAK**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 141 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 29 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 403 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 318 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 32 ]

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu ticareti yapmak ve uyuşturucu madde kullanmak suçundan sanıklar Veysel ve Ahmet'in yapılan yargılanmaları sonunda cezalandırılmalarına dair (Alanya Ağır Ceza Mahkemesi)den verilen 19.6.2002 tarih ve 2002/213 Esas, 2002/215 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar vekilleri tarafından istenilmiş ve sanık Veysel vekili temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını talep etmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen tebliğnamesi ile 9.9.2002 tarihinde daireye gönderilmekle sanık Veysel vekilinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına dair isteğinin süresinden sonra olması nedeniyle duruşmalı temyiz inceleme isteğinin CMUK. 318. maddesi gereğince (REDDİNE), karar verilerek duruşmasız olarak incelenerek gereği düşünüldü;

A- Sanık Veysel hakkındaki hükmün incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece ceza tayin edilirken, cezanın maddede yazılı alt sınırın üzerinde belirlenmesi halinde, Anayasanın 141/3 ve CMUK.'nun 32. maddesi gereğince gösterilen gerekçenin, TCK.'nun 29. maddesinde belirtildiği şekilde sanığın kişiliği, suçun işleniş yer ve biçimi, nedeni ve işlenmesindeki özellikleri ile zarar ya da tehlikenin ağırlığı, kastın veya taksirin yoğunluğu ile ilgili bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olması gerekir. Gerekçenin bu niteliği kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek özelliklerini taşıması yanında, hakimin aşağı ve yukarı hadler arasında takdir yetkisini kullanırken 29. maddede düzenlenen kuralın dışına çıkıp çıkmadığının Yargıtayca denetleneceğini de göstermektedir. Yargılayın görevi, yasaların Türkiye genelinde hukuka uygun olarak uygulanıp uygulanmadığını denetlemek, içtihatları ile ülkede yasaların ve hukuk kurallarının uygulanmasındaki birliği sağlamaktır.

Türkiye genelinde zaman zaman tonlara varan uyuşturucu madde ele geçtiği ve yargılama konusu olduğu, TCK.'nun 403/5. maddesinde yazılı hürriyeti bağlayıcı cezanın üst haddinin 10 yıl olduğu, bu durumlarda dahi azami 10 yıl hapis cezasına hükmedilebileceği, sanıkta ise Yargıtay Onuncu Ceza Dairesinin 19.4.2001 tarih ve 2001/2920-13129 Ek sayılı ilamında açıklandığı gibi 545.051 gram esrar ele geçirildiği, emsal dosyalar, hak ve nesafet kuralları gözetilerek sanığın cezasının tayini gerektiği, sanığın sabıkası nedeniyle cezasının ayrıca artırılacağı gözetilmeden, sanığın sabıkalı, uslanmaz ve umursamaz kişilik sahibi olduğu gerekçe yapılarak, Türkiye genelindeki uygulamaya aykırı biçimde temel cezanın asgari haddin çok üzerinde tayin edilmesi

B- Ahmet hakkındaki hükmün incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ahmet hakkındaki Alanya Ağır Ceza Mahkemesinin 16.7.2001 tarih ve 2001/190-334 sayılı kararının Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.3.2002 tarih ve 2002/10-81-207 sayılı kararı üzerine Yargıtay Onuncu Ceza Dairesince incelenmeksizin mahalline gönderildiği anlaşıldığından, Alanya Ağır Ceza Mahkemesinin verdiği 19.6.2002 tarih ve 2002/213-215 sayılı hüküm yok hükmünde sayılarak Alanya Ağır Ceza Mahkemesinin 16.7.2001 tarih ve 20017190-334 sayılı kararı inceleme konusu yapılması sonucu;

Sanık vekilinin Alanya Ağır Ceza Mahkemesinin 29.3.2000 tarih ve 1998/272 Esas, 2000/88 sayılı Kararından sonra verdiği 9.5.2000 tarihli dilekçesindeki 647 sayılı Kanunun 6. maddesinin uygulanması isteği hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi.

Yasaya aykırı sanıklar ve sanık Veysel vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi (BOZULMASINA), 1.4.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35222, Karar No: 2016/388, Tarih: 21.01.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/35222 E.  ,  2016/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere ve diğer sanıkların beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan idare vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik anılan bir kısım sanıkların ve bir kısım sanıklar müdafiilerinin temyizlerine göre yapılan incelemede;

24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK'nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında anılan maddenin l.fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanıkların sadece kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyları dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, bir kısım sanıkların ve bir kısım sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesi uyarınca, hükümden TCK.nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3 madde fıkralarının (“e” bendi dışında) tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik anılan sanık müdafiinin temyizine gelince;

III-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik anılan sanık müdafiinin temyizine gelince;

İncelemeye konu mahkemenin 2011/81 E. - 2013/900 K. sayılı dosyası ile UYAP sisteminden yapılan sorgulamaya göre hakkında....Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/448 Esas, 2012/1720 Karar sayılı dosyası ile yargılaması yapılıp Dairemizin 2013/17772 esas 2014/6998 karar sayılı ilamı ile onanan dava dosyalarındaki atılı eylemlerin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, sanık hakkındaki kesinleşmiş olan dosya celbedilip incelendikten, yine Dairemizin 2014/14906 Esas sayılı dosyasında sanık hakkında aynı neviden suç nedeniyle kamu davasının açılmış olduğu anlaşıldığından, bu suçlar arasında iddianame ile kesinti bulunmadığı gibi Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 gün ve 2013/7-591 E. - 2014/171 Karar sayılı kararında belirtildiği şekilde, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme tarih aralıkları, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında TCK.nın 43.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerekli olup, söz konusu dava dosyası ve varsa başka benzer dosyaları araştırılıp birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/01/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19320, Karar No: 2023/9662, Tarih: 09.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/19320 E.  ,  2023/9662 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2021 tarihli ve 2020/204 Esas, 2021/108 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2021/1702 Esas, 2021/1926 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; bölge adliye mahkemesi hükmü hukuka uygun bulunduğundan, temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

4. Eksik inceleme yapıldığına,

5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

6. Müdafisiz alınan ve sonradan kabul edilmeyen tanık beyanının hükme esas alınamayacağına,

7. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

4. Eksik inceleme yapıldığına,

5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

6. Müdafisiz alınan ve sonradan kabul edilmeyen tanık beyanının hükme esas alınamayacağına,

7. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar kullanıcı tanık duruşma aşamasındaki beyanında olay günü üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi Muhammed Furkan'dan aldığına dair beyanda bulunmuşsa da bahsi geçen kişi hakkında KYOK kararı verildiği, bu itibarla tanık Şahin'in akrabası olduğunu söylediği sanığı suçtan kurtarmak maksadıyla soruşturma aşamasındaki uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığına dair beyanından döndüğünün anlaşıldığı, mahkemece, tanığın olayın sıcaklığıyla alınan soruşturma aşamasındaki beyanlarının samimi olduğu ve bu beyanlarının tutanak tanıklarının satışı gördüklerine dair beyanlarıyla da desteklendiği anlaşıldığından tanığın soruşturma aşamasındaki beyanları hükme esas alınmış ve sanığın olay günü tanık Şahin'e 50,00 TL karşılığında uyuşturucu madde vermesi şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapmak suçunu oluşturduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi hükümleri yasaya aykırı olarak uygulanmış ise de, bu hususun düzeltilmesi mümkün olmakla; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili hükmün 7. bendinin hükümden çıkartılarak yerine, “7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanıkve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanıkve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2021/1702 Esas, 2021/1926 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15678, Karar No: 2025/6512, Tarih: 27.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2021/15678 E.  ,  2025/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1800 E., 2017/1788 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/1034 E., 2017/646 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : TCK'nın 299/1, 53/1, 2, 3, maddeleri gereğince verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla; sanığın ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.03.2021 tarih ve 2019/1-289 Esas ve 2021/109 sayılı Kararında açıklandığı üzere;

07.06.1976 tarihli ve 3-4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı ile bu doğrultudaki birçok Ceza Genel Kurulu kararında açıkça vurgulandığı üzere; kanun koyucu, hâkime takdiri indirim hükmünün uygulanması konusunda geniş bir takdir yetkisi tanıyarak, uygulamada çıkabilecek olan ve önceden öngörülme imkânı bulunmayan çeşitli hâlleri kapsayacak bir kalıp bulmanın zorluğu karşısında, hâkimin bu yetkisini sınırlamaktan özenle kaçınmış, bu tavrını 5237 sayılı TCK’da da devam ettirmiştir.

Ancak, hâkimin bu konudaki takdir yetkisi sınırsız değildir. Bütün kararlarda olduğu gibi takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararlar da gerekçeli olmalıdır. Bununla birlikte gösterilen gerekçelerin hak, adalet ve nasafet kuralları ile dosya içeriğine uygunluğunun Yargıtay denetimine tâbi olacağında da şüphe bulunmamaktadır.

Ancak, hâkimin bu konudaki takdir yetkisi sınırsız değildir. Bütün kararlarda olduğu gibi takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararlar da gerekçeli olmalıdır. Bununla birlikte gösterilen gerekçelerin hak, adalet ve nasafet kuralları ile dosya içeriğine uygunluğunun Yargıtay denetimine tâbi olacağında da şüphe bulunmamaktadır.

Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının gerekçeli yazılması zorunludur. Gerekçe, verilen hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun olarak izah edilmesidir. Yasal ve yeterli olmayan, dosya içeriğine uymayan bir gerekçeyle karar verilmesi hem kanun koyucunun amacına uygun düşmeyecek, hem de tarafları tatmin etmeyerek keyfiliğe yol açacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden, suçun unsurları olan cümleleri duruşma sırasında tekrar etmesinin dışında yargılama boyunca duruşmanın düzenini bozduğu veya başkaca bir olumsuz tutum veya davranışının bulunduğu duruşma tutanakları ve gerekçe içeriğinden anlaşılamayan sanık hakkında TCK'nın 51. ve 62. nci maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8073, Karar No: 2013/566, Tarih: 25.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8073 E.  ,  2013/566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.05.2008 gün ve 2007/667 Esas, 2008/264 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçu unsuruna etkisi bakımından mağdurenin nüfus kayıdının alınmaması, nüfus kaydı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.