muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12452, Karar No: 2016/10730, Tarih: 28.04.2016

Zamanaşımı, dava devam ederken iki tarafın yargılamaya ilişkin her işleminden ve hâkimin her emir ve hükmünden itibaren yeniden işlemeye başlar ve kesilmeden itibaren yeni bir süre işler.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 155. maddesi hükmü, "Zamanaşımı müteselsil borçlulardan veya bölünemeyen borcun borçlularından birine karşı kesilince, diğerlerine karşı da kesilmiş olur." kuralını içermektedir. Bu maddeye göre, müteselsil borçlulardan birine karşı zamanaşımının kesilmesi diğer müteselsil borçlulara karşı da zamanaşımını keser. (818 sayılı BK. Mad.134)

Türk Borçlar Kanununun 160. maddesinde (818 Sayılı BK 139), zamanaşımından feragat düzenlenmiştir. Anılan maddeye göre, borçlunun zamanaşımı defini ileri sürme hakkından önceden feragati geçersizdir. Önceden feragatten amaç, sözleşme yapılmadan önce veya yapılırken vaki feragattir. Oysa daha sonra vazgeçmenin geçersiz sayılacağına ilişkin yasada herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. O nedenle borç zamanaşımına uğradıktan sonra borçlu zamanaşımı defini ileri sürmekten feragat edebilir. Zira, burada doğmuş bir defi hakkından feragat söz konusudur ve hukuken geçerlidir. Bu feragat; borçlunun, ileride dava açılması halinde zamanaşımı definde bulunmayacağını karşılıklı olarak yapılan feragat anlaşmasıyla veya tek yanlı iradesini açıkça bildirmesiyle veyahut bu anlama gelecek iradeye delalet edecek bir işlem yapmasıyla mümkün olabileceği gibi, açılmış bir davada zamanaşımı definde bulunmamasıyla veya defi geri almasıyla da mümkündür.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7 nci maddesinde, iş mahkemelerinde sözlü yargılama usulü uygulanır. Ancak 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447 inci maddesi ile sözlü yargılama usulü kaldırılmış, aynı yasanın 316 ve devamı maddeleri gereğince iş davaları için basit yargılama usulü benimsenmiştir.

Sözlü yargılama usulünün uygulandığı dönemde zamanaşımı def'i ilk oturuma kadar ve en geç ilk oturumda yapılabilir. Ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlükte olduğu dönemde 319 uncu madde hükmü uyarınca savunmanın değiştirilmesi yasağı cevap dilekçesinin verilmesiyle başlayacağından, zamanaşımı defi cevap dilekçesi ile ileri sürülmelidir. 01.10.2011 tarihinden sonraki dönemde ilk oturuma kadar zamanaşımı definin iler sürülmesi ve hatta ilk oturumda sözlü olarak bildirilmesi mümkün değildir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Cevap dilekçesinde zamanaşımı defi ileri sürülmemiş ya da süresi içince cevap dilekçesi verilmemişse ilerleyen aşamalarda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 141/2 maddesi uyarınca zamanaşımı defi davacının açık muvafakati ile yapılabilir.

1086 sayılı HUMK yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı defi geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı define davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı defi dikkate alınmaz.

Zamanaşımı definin cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla ileri sürülmesi de mümkündür (Yargıtay HGK. 04.06.2011 gün 2010/ 9-629 E. 2011/ 70. K.).

Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti açısından; davalı ... vekilinin zamanaşımı savunmasının süresinde olup olmadığı tespit edilmelidir.

Davacı, 2005/878 Esas sayılı dosyada aralarında davalı ...'in de bulunduğu bir kısım davalıya karşı dava açmış, 14/07/2009 tarihinde anılan dosya takip edilmemesi sonucu işlemden kaldırılarak 14/10/2009 tarihinde Kanun gereği kendiliğinden dava açılmamış sayılması gereken hale gelmiştir. “Açılmamış sayılma” hali Kanundan ve bir Mahkeme kararıne gerek olmaksızın kendiliğinden doğan bir durum olduğundan, Mahkemenin, davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararı 02/12/2009 tarihinde vermesi, davanın açılmamış sayılması gereken tarihi değiştirmez. Eldeki davanın tarihi ise 01/12/2009 olup, 2005/878 Esas sayılı dosyadaki usuli işlemler geçerliliklerini yitirmiştir.

Bununla birlikte, davalı ...'in 2004 yılında boşanmasına rağmen boşanmasının kesinleşmesinden sonra verdiği dilekçedeki adresinin boşandığı eşinin adresi olduğu dosyadan tespit edilmektedir; anılan adres “ÇİĞDEM SOKAK, KENAN APARTMANI-PENDİK” şeklindedir.Yine davalı ...'in, boşanma kararının kesinleşmesinden yaklaşık 1 yıl 3 ay sonra dahi, boşandığı eşinin adresinde yapılan tebligatı bizzat aldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davalı ... vekili eldeki incelemeye konu 2013/431 Esas sayılı dosyada, ilk kez bilirkişi raporun temininden sonra davaya cevap vererek, davalıya davanın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını savunmuş, davadan nasıl haberdar olduklarını ise açıklamamıştır.

Eldeki incelemeye konu 2013/431 Esas sayılı dosyada, davalı ...'in boşandığı eşinin adresine çıkarılan dava dilekçesi tebligatı, boşandığı eşinin beyanına göre “adresten ayrıldığından” bahis ile bila tebliğ dönünce aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılmıştır.

Eldeki incelemeye konu 2013/431 Esas sayılı dosyada, davalı ...'in boşandığı eşinin adresine çıkarılan dava dilekçesi tebligatı, boşandığı eşinin beyanına göre “adresten ayrıldığından” bahis ile bila tebliğ dönünce aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılmıştır.

Dosyadaki belgelerden, davalı ...'in 2007 yılında mernis adresi olarak “..." adresini adresini bildirdiği, 2012 yılına kadar da davalı ...'in başka bir adresi Mernis adresi olarak bildirmediği anlaşılmıştır.

2012 yılına gelindiğinde davalı ...'in Mernis adresini değiştirerek "..." bir başka adres olarak Mernis adresini belirttiği dosya kapsamından görülmüştür.

Dosya kapsamındaki Polis araştırması, meselenin çözümünde esas alınamaz, zira; davalı ...'in boşandığı eşinin adresinde oturmadığı bu polis tutanağında açıklansa da bu tespitin kimin beyanına veya neye göre yapıldığı, bu tespitin Mecit'in boşandığı eşinin beyanına göre mi yapıldığı, ne zamandır o adreste oturmadığı, bir başka deyişle dava dilekçesinin bila tebliği tarihi ve Tebligat kanunu'nun 35. maddesine göre tebliği tarihinde oturup oturmadığı bu polis araştırması tutanağında belli değildir.

Mahkeme tarafından yapılacak iş;

Eldeki incelemeye konu 2013/431 Esas sayılı dosyada davalı ...'e çıkarılan dava dilekçesi tebligatının bila tebliğ edildiği tarih olan 07/12/2009 tarihinde ve Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği 12/08/2010 tarihinde davalı ...'in Mernis adresinin “...” olduğu gözetilerek, bu adresin kapı numarası, apartman adı, adres itibari ile, davalı ...'in eşinin adresi olan “...” adresi ile aynı adres olup olmadığını-belirtilen tarihler itibari ile- tespit etmektir. Bunun için, kolluk araştırması yapılmalı, ilgili Belediye'ye ve kurumlara yazılar yazılarak apartman numaralarının, sokaka adlarının ve sair adres unsurlarının verildiği ve değiştirildiği tarihler, belirtilen dava dilekçesi tebliğ tarihleri itibari ile araştırılmalıdır.

“...” adresi ile “...” adresinin, dava dilekçesi tebliğ tarihleri olan 07/12/2009 ve 12/08/2010 tarihlerinde aynı adres olduğunun tespiti halinde, davalı ... vekilinin zamanaşımı savunmasının süresi içinde olmadığı kabul edilmelidir.

Bu adreslerin farklı adresler olduğunun anlaşılması halinde, neden farklı adresler olduğu, farkın ne olduğu ve bu bağlamda, Mecit'in boşandığı eşinin adresi olan “...” adresinin 07/12/2009 ve 12/08/2010 tarihlerinde ve halen apartman kapı ve daire numarasının, apartman adının ne olduğu, davalı ...'in “...” adresinin apartman adının 07/12/2009 ve 12/08/2010 tarihlerinde ve halen ne olduğu ortaya konarak, adreslerin farklı adresler olduğu konusunda tereddüte mahal bırakmayacak bir belirleme yapılmalıdır.

Belirtilen adreslerin farklı adresler olduğunun yukardaki şekilde tespiti halinde, davalı ... vekilinin zamanaşımı savunmasının süresinde olduğunun kabulü gerekir.

Açıklanan araştırma yapılmadan, davalı ... vekilinini zamanaşımı savunması hakkında bir sonuca varılması hatalıdır.

Belirtilen adreslerin farklı adresler olduğunun yukardaki şekilde tespiti halinde, davalı ... vekilinin zamanaşımı savunmasının süresinde olduğunun kabulü gerekir.

Açıklanan araştırma yapılmadan, davalı ... vekilinini zamanaşımı savunması hakkında bir sonuca varılması hatalıdır.

4-Davacı işçinin fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve hafta tatili çalışması alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ve hafta tatili çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın ve hafta tatili çalışmasının yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma ve hafta tatili çalışması olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve hafta tatili çalışması ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma ve hafta tatili çalışması alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ve hafta tatili çalışması ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ve hafta tatili çalışması açısından, Mahkeme gerekçesinde bu taleplerin sübut bulmadığı belirtilmiş ise de, davacı tanıkları ... ile 2005/878 Esas sayılı dosyadaki davacı tanıkları ...'ın beyanlarından, davacının işe başlama tarihinden itib 1999 yılı sonuna kadar haftada 9 saat fazla mesai ve hafta tatili çalışması yaptığı anlaşılmaktadır. Davalı tanıklarının tamamına yakını ise ya 2005/878 Esas sayılı dosyada davalı gösterilmiş kişilerdir, ya taraflarla ve bu arada davalı ile akrabalığı olduğunu söyleyen kişilerdir ya da işyerinde bir ara ortaklığı olan kişilerdir. Bu nedenle, yukarda belirtilen davacı tanıklarının beyanına itibar edilmelidir. Ancak, zamanaşımı hususu yukarda belirtildiği üzere incelenerek, davaya karşı zamanaşımı savunmasının süresinde olup olmadığı araştırılmalı, sürtesinde değil ise davacının 01/12/1986-31/12/1999 tarihleri arası fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti hesaplamalarının doğruluğu Mahkeme tarafından denetlenerek ve hakkın özüne dokunmayan makul oranda takdiri indirim uygulanarak hüküm altına alınmalıdır.

5-Eldeki incelemeye konu 2013/431 Esas sayılı dosyada ve 2005/787 Esas sayılı dosyada farklı bilirkişi raporları olmasına rağmen hangi bilirkişi raporunun esas alındığının gerekçeli kararda açıkça belirtilmemesi hatalıdır. Zira, her kısmi dava bir tespit davasıdır. Kısmi davada Mahkeme kararında kabul edilen toplam alacak miktarları her alacak kalemi için açıkça ortaya konmalıdır.

6-Yıllık izin ücreti, fesih tarihinden itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğundan, yukarda zamanaşımına ilişkin açıklamalara göre zamanaşımına uğrayıp uğramadığı irdelenmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 28/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5870, Karar No: 2012/4331, Tarih: 03.04.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/5870 E.  ,  2012/4331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı TCK’nın 7/2, TCK’nın 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ön ödeme önerisine uymayan sanık hakkında, dava konusu yazının yazarına ilişkin aidiyet belgesi ibraz edilmiş ise de yazarının yurt dışında bulunması nedeniyle Türkiye’de yargılanamayacak olması ve 5187 sayılı Basın Kanununun 11. maddesi hükmü karşısında; yazı sahibi gibi sorumlu tutularak buna göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, adli para cezası ile cezalandırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24027, Karar No: 2014/6064, Tarih: 05.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/24027 E.  ,  2014/6064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/1143-2013/948

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten 29.02.2012 tarihinde aldığı araçta teslim aldıktan sonra üst tavan deri döşemesinde ayıplar bulunduğunu tespit ettiğini, bu durumu davalı tarafa 21.3.2012 tarihinde ihtar çekerek bildirdiğini, davalı tarafın üst tavan deri döşemesinin söküleceğini belirterek ayıbı kabul ettiğini; ancak yapılacak onarım işleminin araçta değer azalmasına mahal vereceğini, mevcut hali ile araçtan beklenen faydayı elde edemediğini, bu nedenle araç bedeli ile araç boya koruma bedeli olmak üzere toplam 58.000,00-TL 'nin aracın iade tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının itirazı kayıtsız olarak aracı teslim aldığını, onarım yapılacak bölümün demonte bir parça olması sebebi ile değer kaybı oluşmayacağını, bedel iadesi talebinin hakkaniyetle bağdaşmayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, taraflar arasındaki araç satış sözleşmesinin davacı tarafça haklı nedenle fesih edildiğinin tespitine, satış bedeli olan 57.000,00-TL 'nin aracın iade tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile davalıdan tahsiline, ayıplı otomobilin davalı tarafa iadesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda kararın gerekçe kısmında mahkemece, “Sözleşmenin davacı tarafça haklı nedenle feshedildiğinin tespitine, satış bedeli 56.000,00 TL ve 1.000,00 TL boya koruma bedeli olmak üzere toplam 57.000,00 TL'nin ayıplı aracın iade tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline” karar verildiği belirtildiği halde, hüküm kısmının (3) nolu bendinde ve kısa kararda “Satış bedeli 57.000,00 TL'nin ayıplı aracın iade tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte tahsiline” denmiştir. Boya koruma bedeli olan 1.000,00 TL'nin ödenmesine dair herhangi bir hüküm mevcut değildir. Aracın satış bedelinin 56.000,00 TL olduğu göz önüne alındığında mahkeme kararının gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır.

Bu husus, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no’lu bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 980.00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 5.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8069, Karar No: 2010/12102, Tarih: 21.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/8069 E.  ,  2010/12102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir Sulh 7.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevi savsama

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; dosyada bulunan 25.08.2002 tarihli görev ve çalışma yönergesinin 156/4.maddesindeki "... ibraz edilen belgelerden şüpheye düşülmesi durumlarında, nüfus cüzdanı talebinde bulunan kişi ile kayıt sahibinin aynı kişi olup olmadığı konusunda soruşturma yaptırılmak suretiyle kimlik tespiti yapılır" hükmü karşısında, nüfus memuru olan sanık ...'ın muhtarlıkça onaylanmış cüzdan talep formunda ... ...'ye ait bilgilerin bir kısmının hatalı olması nedeniyle şüpheye düştüğünde, soruşturma yaptırmak yerine, başvuranın bazı akrabalarının ismini sorarak tereddütsüz doğru olarak bildirildiğinden bahisle, talep formundaki yanlış bilgileri çizip doğrusunu yazarak nüfus düzenleme ve nüfus müdür vekili olan sanık ...'in de talep formundaki değişikliklerin sebebini sorup oluşan şüphe nedeniyle gerekli soruşturmayı yaptırmadan nüfus cüzdan belgesini imzalama biçiminde iddia olunan eylemlerinin, sahtecilik suçundan ... ... ve arkadaşları hakkında açılan dava sonucu da araştırılıp, 5237 sayılı TCY.nın 257/2.maddesinde öngörülen kamunun ekonomik zararına, bireylerin mağduriyetine veya kişilerin haksız kazanç sağlamasına yol açıp açmadığı da tartışılarak hüküm kurulması gerekirken, eksik kovuşturma ve yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17067, Karar No: 2016/2051, Tarih: 25.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2013/17067 E.  ,  2016/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet (Asıl Karar), temyiz isteminin reddi (Ek Karar)

Mahalli mahkemece verilen hüküm ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, yeni temyiz vaki olması durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.