muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/189, Karar No: 2010/237, Tarih: 23.11.2010

Daha önce Naip Hakimce belirtilen günde heyet toplanmış, bu defa davacı vekili C.Savcısı huzuru ile celse açılmış, C.Savcısından mütalaa alındıktan sonra, kısmen kabul ile maddi ve manevi tazminatlara hükmedilmiştir.

İşbu karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilince Yargıtay 1. Ceza Dairesi iki yönden kararı bozmuştur.

1) Oy çokluğu ile alınan 1.bozma nedeni:

Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 21.04.1975 gün ve 1975/3-5 sayılı kararında belirtildiği gibi, 466 sayılı Yasanın uygulanması yönünden Yerel Mahkemelerce a-) sanıkların yokluğunda hükmolunan beraat kararları ile, b-) Yargıtayca onanan, c-) yada CMUK.nun 322. maddesi uyarınca verilen beraat kararlarının ilgili sanıklara tebliği gerekeceği, sözü edilen 466 sayılı Yasanın ikinci maddesinde gösterilen üç aylık sürenin mahkemelerce yapılacak tebliğ tarihinden başlaması gerekir. Görüldüğü gibi, sanığın yüzüne karşı verildikten sonra, taraflarca temyiz edilmeden kesinleşen beraat kararlarının sanığa tebliğinin gerektiği, İ.B.B.G.K.nun kararında yazılı değildir. Yine beraat kararı sanığın yüzüne karşı verilmiş olduğundan, onun karardan haberdar olmadığından da söz edilemez, somut olayda davacının yargılandığı ve beraat ettiği davada 29.03.2002 tarihinde davacının yüzüne karşı verilen ve 01.08.2002 tarihinde kesinleşen beraat kararından yedi yıl sonra açılan davanın süresinde açılmadığından reddi yerine kabulüne karar verilmesi,

2) Oybirliği ile verilen 2.bozma nedeni:

Kabule göre de; talep tarihine göre, duruşmalı inceleme yapılması gerekirken, naip Hakim atanarak dosya üzerine yapılan inceleme sonucu hüküm kurulmak suretiyle 5353 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 142/7. maddesine aykırı davranılması…

Nedenleri ile kararı bozmuştur.

Yargıtay C.Başsavcılığı sözü edilen bu iki bozma nedeni ile ilgili olarak itirazda bulun¬duğundan, dava Yüksek Ceza Genel Kurulunun huzuruna gelmiş bulunmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ikinci bozma isteminin nedeni 1.Ceza Dairesinin bozma ilamının 2 nolu bendindeki “kabule göre” başlıklı eleştiri ile ilgilidir, 2) Oybirliği ile verilen 2.bozma nedeni:

Kabule göre de; talep tarihine göre, duruşmalı inceleme yapılması gerekirken, naip Hakim atanarak dosya üzerine yapılan inceleme sonucu hüküm kurulmak suretiyle 5353 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 142/7. maddesine aykırı davranılması…

Nedenleri ile kararı bozmuştur.

Yargıtay C.Başsavcılığı sözü edilen bu iki bozma nedeni ile ilgili olarak itirazda bkabule göre yapılan eleştiriler Hakimi uyarıcı nitelikte olduğundan direnme yada itiraza konu olamayaca¬ğından bu konuda görüş belirtmiyorum. Kaldı ki, aynı nedenle Ceza Genel Kurulunda da itirazın 2 nolu bendi görüşmeye açılmamıştır.

Yargıtay C.Başsavcılığının 1.Bozma nedeni ile ilgili itirazında:

a-) Y.İ.B.B.G.K.nun 21.04.1975 gün ve 1975/3-5 sayılı kararı ile,

b-) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.03.2010 gün ve E.2010/1-256, K.2010/57 sayılı kararı dayanak yapılmıştır.

Yargıtay C.Başsavcılığının 1.Bozma nedeni ile ilgili itirazında:

a-) Y.İ.B.B.G.K.nun 21.04.1975 gün ve 1975/3-5 sayılı kararı ile,

b-) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.03.2010 gün ve E.2010/1-256, K.2010/57 sayılı kararı dayanak yapılmıştır.

Oysa her iki kararda aşağıda açıklayacağım gibi, kanaatimce yanlış yorumlanmıştır. Örnek gösterilen Ceza Genel Kurulu kararına konu olan kararda Ağır Ceza Mahkemesi; sanığın (davacının) yokluğunda beraat kararı vermiştir. Tabiî ki bu karar tebliğ edilmeden 466 sayılı Yasadaki 3 aylık süre başlamayacaktır. Dairemizin uygulamaları da bu yöndedir. Oysa somut olayda, Hakkari Ağır Ceza Mahkemesi sanığın yüzüne karşı CMUK.nun 33. maddesi gereğince beraat kararını tefhim etmiştir. CMUK.nun 310. maddesine göre temyiz süresi tefhimden itibaren bir haftadır.

Ancak; sanık tefhimde hazır değil ise CMUK.nun 310/2. maddesi gereği tebliğden itibaren bir haftalık temyiz süresi başlayacaktır.

466 sayılı Yasanın 2. maddesine göre “…kararların kesinleştiği veya bu iddiaların mer¬ci¬lerince karara bağlandığı tarihten itibaren üç ay” lık başvuru süresi kesinleşmeden itibaren başlayacaktır.

Sanığın yokluğunda verilen beraat kararı, mahkemesince tebliğ edilmemiş ise, aradan yedi yılda, sekiz yılda geçse üç aylık süre başlamamış olacaktır. Bu nedenle, emsal gösterilen Ceza Genel Kurul kararı doğrudur, somut olaya uygun değildir. Dairemizin uygulamaları da bu yöndedir. Somut olayda ise, tefhim sanığın (davacının) yüzüne karşıdır. Ayrıca karar tebliğine gerek yoktur, karara karşı temyiz yoluna gidilmediğine göre, tefhimden itibaren bir hafta geçmesi ile hüküm kesinleşecektir. Tefhimden itibaren bir haftalık süre geçtikten sonra Ceza Genel Kurul Kararında da belirtildiği gibi 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde sözü edilen üç aylık süre başlayacaktır.

Gelelim, 1975 tarihli İ.B.B.G.K.na:

Gelelim, 1975 tarihli İ.B.B.G.K.na:

Kararda da görüldüğü gibi, içtihadı birleştirmeye konu olan karar, sanıkların yoklu¬ğunda hükmolunan beraat kararları ile Yargıtayca onanan beraat kararlarının ilgili sanıklara tebliği gerekip gerekmediği ile ilgilidir. Sonuçta İ.B.B.G.K. “her ne kadar Yasanın 2. maddesinin ilk fıkrasında, 1. maddedeki haksız tutuklama ve benzeri nedenlerle zarara uğrayanların, haklarındaki kararların kesinleştiği tarihten başlayarak üç ay içinde tazminat isteyebilecekleri belirtilmiş ise de, Yasa koyucu burada, ilgilinin bilgi kapsamı içinde bulunan bir kesinleşmeyi kastetmiştir. Aksi halde, bilinmeyen bir karara dayanılarak bir hakkın aranması veya istenmesi durumu ortaya çıkar ki, bu, düşünce olarak dahi kabul edilemez. Bu durumda, Yasadaki kesinleşmiş karar sözünü ilgilinin haberdar olduğu kesin karar anlamında yorumlamak gerekir. Yokluğunda verilmiş bir kararın kendisine tebliğ edilmemesi halinde ilgilinin yasadan doğan tazminat isteme hakkını kullanması eylemli olarak olanaksız bir hale gelecek ve ilgililer bu konuda, Yasanın amacı dışında bir takım güçlüklerle karşılaşarak haklarından yoksun kala¬caklardır” şeklindeki gerekçe ile 466 sayılı Yasanın uygulanması yönünden Yerel Mahkeme¬lerce:

1) Sanıkların yokluğunda hükmolunan beraat kararları ile,

2) Yargıtayca onanan ya da CMUK.nun 322. maddesi uyarınca verilen Beraat karar¬larının ilgili sanıklara tebliği gerekeceğine,

3) Sözü edilen 466 sayılı Yasanın 2. maddesinde gösterilen üç aylık sürenin mahkeme¬lerce yapılacak tebliğ tarihinden başlayacağına, 21.04.1975 günlü ikinci toplantıda çoğunlukla karar vermiştir. (işbu karar 10.06.1975 günlü resmi gazetede yayınlanmıştır.)

Görüldüğü gibi İ.B.B.G.K. kararındaki gerekçeler Dairemiz çoğunluğunun 1 nolu bozma gerekçesine uygundur, yoklukta verilen kararlarla ilgilidir. İ.B.B.G.K. da belirtildiği gibi, aksi takdirde beraat kararından haberdar olmayan kişi nasıl 466 sayılı Yasanın 2. maddesine göre tazminat davası açacaktır.

Somut olayda, beraat kararı sanığın (davacının) yüzüne karşı verilmiştir. 29.03.2002 tarihinden itibaren bir hafta geçtikten sonra karar aleyhe temyiz olmadığı için bu sanık yönünden kesinleşeceğine göre, bir haftadan sonra 466 sayılı Yasanın 2. maddesindeki üç aylık süre başlayacaktır. Yani 05.04.2002 den itibaren 05.07.2002 de üç aylık süre dolmaktadır.

Şayet mahkemenin yokluğunda beraat kararı verilen diğer sanıklara yaptığı tebligata göre kesinleşme tarihi esas alınırsa bu defa 01.08.2002 den itibaren üç aylık süre başlayacaktır. Bu süre de 30.11.2002 günü mesai saati sonunda dolmaktadır.

Oysa 466 sayılı Yasaya göre tazminat almak için dava dilekçesi yedi sene sonra 11.02.2009 da verilmiştir. Açıklanan nedenlerle, Dairemizin 1 nolu bozması doğrudur, itirazın reddi gerektiği görüşü ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum” görüşüyle karşı oy kullan¬mıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Oysa 466 sayılı Yasaya göre tazminat almak için dava dilekçesi yedi sene sonra 11.02.2009 da verilmiştir. Açıklanan nedenlerle, Dairemizin 1 nolu bozması doğrudur, itirazın reddi gerektiği görüşü ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum” görüşüyle karşı oy kullan¬mıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.06.2010 gün ve 2107-4979 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2010 tarihinde yapılan ilk müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 23.11.2010 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17786, Karar No: 2014/11977, Tarih: 18.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/17786 E.  ,  2014/11977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/05/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 18/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20229, Karar No: 2023/5293, Tarih: 20.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/20229 E.  ,  2023/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2015/130 Esas, 2015/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın sanıktan 2.650 TL borç para aldığı ve aldığı para karşılığında ise sanığa 15.10.2013 tanzim, 15.02.2014 vade tarihli, borçlusu ..., alacaklısı ... olan 2.650 TL'lik suça konu bono verdiği, sanığın senedin isim ve adres kısmına katılanın adını ve adresini kendisinin yazdığı, ... Lirası kısmına ise 2.650 miktarı rakamla yine kendisinin yazdığı, katılanın ise senedi imzaladığı, sanığın senette rakamla 2.650 yazan miktarın sonuna ve yazıyla yazılan miktarın sonuna daha sonradan katılanın rızası dışında dolar yazısı yazarak senedin diğer kısımlarını da doldurarak katılan aleyhine icra takibi başlattığı, bu suretle sanığın katılanın rızası dışında suça konu senedin değer kısımlarına sonradan ''Dolar'' ibareleri ekleyerek ve kamu kurumu niteliğinde olan icra dairesi vasıta kılınmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Kriminal raporda; "senedin ön yüzündeki 2.650, ..., Aşağı Mah., ... Cad. No:21 ibareli el yazılarının ... eli mahsülü oldukları, ön yüzündeki 3 adet borçlu imzasının ... eli mahsulü oldukları, =2.650=, ..., Aşağı Mah., ... Cad. No:21 ibareli el yazıları ve atılı bulunan toplam 3 adet borçlu imzasının aynı mürekkepli bir kalemle yazılıp atılmış oldukları,15/02/2014, Dolar, 15 Şubat 2014, ..., ikibinaltıyüzelli dolar, Ulubey, 15/10/2013 ibareli el yazılarının farklı mürekkepli ikinci bir kalemle yazılmış oldukları, Uşak yazısının ise farklı mürekkepli üçüncü bir kalemle yazılmış olduğu, Değer hanesindeki dolar ibareleri ile yazıyla değer hanesindeki ikibinaltıyüzelli dolar ibarelerinin farklı mürekkepli ikinci bir kalemle yazılmış olmaları nedeniyle ödenecek olan para biriminin isteği uygun şekilde Dolar olarak sonradan yazılmış olduğu hususu kuvvetle muhtemel görülmüş, senet üzerindeki 15.02.2014, Dolar, 15 Şubat 2014, ..., ikibinaltıyüzelli DOLAR, Uşak, Ulubey, 15/10/2013 ibareli el yazılarının mevcut mukayese el yazılarına atfen ... ve ... eli ürünü olduklarını gösterir nitelikte ortak kaligrafik karakteristik bulgular tespit edilememiştir, aldatma (iğfal) kabiliyetinin haiz olacağı değerlendirilmiştir" şeklinde belirtilmiştir.

3. Sanık savunmasında üzerine atılı suçları kabul etmemiştir.

4. Katılan soruşturma aşamasındaki beyanında; "sanıktan 2.650 TL borç para aldım. Almış olduğum para karşılığında da kendisine senet verdim. Senedin isim ve adres kısmına adım ve adresimi yazdı ve TL kısmına ise yazıyla 2.650 yazdı. Ben senedi imzalarken yanımızda kimse yoktu. Ancak yazıyla yazmış olduğu 2.650'nin sonuna sonradan başka bir kalemle dolar yazmış ve senedin diğer kısımlarını sanık kendisi doldurarak hakkımda Uşak 1. İcra Müdürlüğü 2014/1035 Esas sayılı dosyası ile icra takibine başlamıştır. Ben borcumu gününde ödeyemediğim için sanık hakkımda icra takibine başlamıştır. Ancak benim borcum ... Lirasıdır, dolar değildir. Bu şekilde imzalamış olduğum senette tahribat yaparak dolar yazan sanıktan şikayetçiyim " şeklinde söylemiştir.

Katılan mahkemedeki beyanında; "sanıktan 2.650 TL para aldım, karşılığında kendisine senet verdim. Daha sonra borcumu ödemek için sanığın yanına gittim, bana parayı dolar olarak vermem gerektiğini söyledi. Bende kendisine biz böyle bir şey konuşmadık, TL olarak konuşmuştuk deyince ben almasını bilirim dedi ve TL olarak verdiğim senedi dolar şeklinde değiştirerek icraya koydu " şeklinde söylemiştir.

5. Mahkemece suça konu senet duruşmada incelenmiş ve senette ödeme tarihi, düzenleme tarihi, "... ikibinaltıyüzelli DOLAR Ulubey " yazılarının bir kalemle, "2.650 Uşak ... Aşağı Mahalle ... Cad No:21 yazıları ile imzaların" farklı bir kalemle yazıldığı belirtilmiştir.

6.Mahkemece sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5. Mahkemece suça konu senet duruşmada incelenmiş ve senette ödeme tarihi, düzenleme tarihi, "... ikibinaltıyüzelli DOLAR Ulubey " yazılarının bir kalemle, "2.650 Uşak ... Aşağı Mahalle ... Cad No:21 yazıları ile imzaların" farklı bir kalemle yazıldığı belirtilmiştir.

6.Mahkemece sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulama yönünden Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2015/130 Esas, 2015/191 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1923, Karar No: 2015/2235, Tarih: 22.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1923 E.  ,  2015/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyiz süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen sanık müdafiine tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz layihasının eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9255, Karar No: 2012/5234, Tarih: 29.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/9255 E.  ,  2012/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekilinin işyeri komşusu olan ...'nın girilecek ihale için getirdiği, kuruma hitaben yazılmış, orta kısmında boşluk olan ve boşluktan sonra kurşun kalemle işaretli olduğunu söylediği iki yerden birini kaşeleyip imzalamasını, diğer yere sadece imza atmasını söylediğini, davacının söyleneni yapıp belgeyi kuruma vermesi için ...'e iade ettiğini, aradan bir süre geçtikten sonra davalının teklif belgesinin boş kısmını bilgisayardan bono şeklinde düzenleyip icra takibine başladığını, ancak davacının davalıya senet vermediği gibi borcu da bulunmadığını belirterek, borçlu olunmadığının tespitine, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tarafların uzun süre ortaklık yaptıklarını, davalının ortaklıktan ayrılması nedeniyle davacının mevcut hali ile bonoyu verdiğini bildirerek davanın reddini istemiş, yargılama sırasında davalının vefatı sebebiyle mirasçıları davaya dahil olmuşlardır.

Mahkemece iddia, savunma, ceza dosyası, adli tıp kurumu raporu, toplanan delillere göre; takibe konu bononun davacı tarafından düzenlenmediği, bononun daha sonra bilgisayar ortamında düzenlenmiş olduğu, davacının davalıya bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm dahili davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 900.00.- TL. duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.