muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8760, Karar No: 2014/14099, Tarih: 19.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8760 E.  ,  2014/14099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 13/12/2012 gün ve 2009/212-2012/505 sayılı kararı onayan Daire’nin 23/12/2014 gün ve 2013/7361-2013/23441 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İran uyruklu olduğunu iade için yargılandığını ve iadesi reddedilerek kendisine tedbir kararı nedeniyle ikamet izni verildiğini, bu süreçte ... hesap açan müvekkilinin daha sonra tutuklandığını, cezaevinde kaldığını, tutuklu bulunduğu süre içinde iken davalılardan tarafından 31/03/2008 keşide 28/4/2008 ödeme tarihli 250.000,00 TL tutarlı bir senedin esas sayılı dosyası ile icraya konulduğunu, ödeme emrinin 14/05/2008 tarihinde bizzat müvekkiline tebliğ edildiğinin bildirildiğini, oysaki müvekkilinin bu tarihte tutukluluk halinin devam ettiğini, icra takibinin kesinleşmesi ile müvekkilinin 156.000 USD döviz hesabının bloke edildiğini, müvekkilinin tanımadığını, bu şahsa her hangi bir senet vermediği gibi senet altındaki imzanın da müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek sahte senet tanzim ederek icraya koyan görevlerinin gerektirdiği dikkat ve özeni göstermeyerek müvekkilinin zarara uğramasına sebebiyet veren banka ve icra müdürlüğünden 156.000 USD'nin müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar yönünden davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak gelir kaydedilmesine, 19.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9232, Karar No: 2010/13104, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/9232 E.  ,  2010/13104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1962 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında hangi nedenle tesbit harici bırakıldığı Kadastro Müdürlüğünden sorularak bu konuda alınacak cevabi yazının,

2) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri de gösterir kadastro paftası örneğinin yine Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek, dava dosyasının ... bilirkişiye verilmesi ve taşınmazın bu paftadaki konumunu gösterir ek rapor alınarak,

bu dosya içine konulması; Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 26/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22390, Karar No: 2012/24217, Tarih: 24.12.2012

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumu’nu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 güNlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, davacı sigortalıda meslek hastalığına bağlı maluliyetin varlığı hususu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, davacı sigortalının sürekli ... göremezlik oranının belirlenmesi yöntemi noktasında toplanmaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık ve Maluliyet İşlemleri Dairesi Başkanlığı tarafından sigortalının sürekli ... göremezlik oranı kontrol kaydıyla %13,2 olarak belirtilmişsede Yüksek Sağlık Kurulu sigortalının maluliyetinin bulunmadığını bildirilmiştir. Yargılama sırasında ise raporlar arasındaki bu farklılık ... 3.İhtisas Dairesinden ve giderek ... Genel Kurulundan rapor alınarak giderilmiş ve böylelikle sigortalının maluliyet oranı hükme esas alınan haliyle %13,2 olarak tespit olunmuş ve davacı sigortalı için bu maluliyet oranı dikkate alınarak manevi tazminat takdir edilmiştir.

Maluliyet oranının tespiti ile ilgili ihtilaf Sosyal Güvenlik Kurumu’nun hak alanını doğrudan ilgilendirmekte olup, temyize konu tazminat davasında Sosyal Güvenlik Kurumu taraf değildir.

Yapılacak ..., davacıya Sosyal Güvenlik Kurumu'na sürekli ... göremezlik oranının ... Genel Kurulunca belirlenen %13.2 olarak kabulü ve bu orandan gelir bağlanması için başvuruda bulunması noktasında önel vermek, bu oranın Kurum tarafından kabul edilmemesi halinde ise giderek sosyal Güvenlik Kurumu ve işveren aleyhine sürekli ... göremezlik oranının tespiti davası açması için önel vererek, tespit davasını bu dava için bekletici mesele yapmak ve sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu açıklanan doğrultuda araştırma yapılmaksızın sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.(21.HD.06.07.2009, 2009/2665-2009/10633)

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

M.Ö.
Yargıtay — Esas No: 2016/5302, Karar No: 2017/7409, Tarih: 19.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5302 E.  ,  2017/7409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03/02/2016 tarih ve 2014/503-2016/32 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi birleşen davada davalı... Ulus. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-birleşen davanın davalısı vekili, müvekkili şirketin inşaat sektöründe faaliyet gösterip ticaret unvanının 13.11.2000’den beri tescilli olduğunu, OYTAŞ ibaresinin müvekkili şirketin kurucusu...'ın ad ve soyadı ile inşaat sektörünü gösteren inşaat ibaresinden esinlenilerek oluşturulduğunu, müvekkilinin 21.08.2009 tarihinde 2009/44818 kod numarası ile "... şekil" ibareli 37/1-12.sınıf hizmetleri içeren marka tescil başvurusuna davalı şirketlerin 1, 4, 6, 19 ve 25.sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2006/47711 sayılı "OYTAŞ+ŞEKİL" ve 4 ve 35.sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2007/57316 sayılı "... OYTAŞ İÇ-DIŞ TİCARET+ŞEKİL" ibareli markalara dayanarak itiraz edildiğini itirazların Markalar Dairesi tarafından reddedildiğini, bunun üzerine ikinci kez itirazda bulunduklarını, ikinci itirazları inceleyen YİDK'nın 2011/M-3251 sayılı kararlarıyla davalıların itirazlarını kısmen kabul ederek müvekkili başvurusunun 37/1.sınıftaki "inşaat hizmetleri, inşaat araç gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetleri" bakımından reddine karar verdiğini, kararın hukuka uygun bulunmadığını, markaların farklı olduğunu, davalı markalarının tanınmış olmadığını, davalıların iştigal mevzuu içerisinde inşaat hizmetlerinin bulunmadığını, sektörlerin farklı bulunduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline ve başvurunun 37/1.sınıf hizmetler bakımında da tesciline karar verilmesini talep etmiş, birleşen davanın reddini istemiştir.

Davalı birleşen davanın davacısı ... vekili, asıl davanın reddini istemiş, birleşen davada davalının 2009/44818 sayılı marka tescil başvurusuna itirazlarının 37/2-12.sınıf hizmetler bakımından haksız olarak reddedildiğini ifade ederek YİDK'nın 2011/M-3251 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPE vekili asıl ve birleşen davaya cevabında kurum kararının usulüne uygun olduğunu savunmuştur.

Davalı birleşen davanın davacısı ... vekili, asıl davanın reddini istemiş, birleşen davada davalının 2009/44818 sayılı marka tescil başvurusuna itirazlarının 37/2-12.sınıf hizmetler bakımından haksız olarak reddedildiğini ifade ederek YİDK'nın 2011/M-3251 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPE vekili asıl ve birleşen davaya cevabında kurum kararının usulüne uygun olduğunu savunmuştur.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, muteriz ...'ın “OYTAŞ” ibareli markasının yazılı ve görsel tanıtım araçları ile gerçekleştirilen kuvvetli reklâm, uzun süreli kullanım, kaliteli ve yaygın dağıtımla ilgili sektör dışına taşacak biçimde tanınmışlık vasfı kazandığı, başvuru kapsamındaki 37/2-12.sınıf hizmetler için muterizin marka ve ticaret unvanıyla ilişkilendirilmesinin kaçınılmaz olduğu, bu nedenle başvurunun tescilinin muterizlere ait markaların tanınmışlığından haksız yararlanma sağlayabileceği, bu nedenle muterizin 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi hükmüne dayanarak yargılama konusu marka tescil başvurusuna 37/2-12.sınıf hizmetler bakımından tesciline itiraz edebileceği, bu nedenle 37/2-12.sınıf hizmetler bakımından muterizin itirazlarının reddine dair kurum kararının da hukuka uygun bulunmadığı gerekçesiyle birleşen davanı kabulüne, asıl davada verilen kararın kesinleşmiş olduğundan bu davada tekrar karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı Birleşen davada davalı... vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen davada davalı... Ulus. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, birleşen davada davalı... Ulus. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 27,00 TL harcın temyiz eden birleşen davada davalı... Ulus. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ile asıl ve birleşen davada davalı TPE'ye iadesine, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9120, Karar No: 2012/26369, Tarih: 07.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/9120 E.  ,  2012/26369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, niteliği itibariyle harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.07.11.2012 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Fiili ayrılık Türk Medeni Kanununun 166/son maddesindeki diğer koşullarla birleşmiş olmadıkca; Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesine dayalı olarak açılan davada, tek başına boşanma nedeni olan kusurlu bir davranış niteliğinde kabul edilemez. Diğer yandan; davacının terk ihtarı ve terk hukuksal sebebine (TMK. m. 164) dayalı bir boşanma davası da bulunmamaktadır. Mahkemenin sabit kabul ettiği, davalı kadının sıksık ortak konutu terk ederek baba evine gidip, daha sonra yeniden konuta dönmesi olayı; davacının gösterdiği tanıklarca kesin ve inandırıcı şekilde açıklanmamıştır. Tanık beyanları soyut ve inandırıcı olmaktan uzaktır. Davalıya yüklenebilecek bir kusurlu davranış bulunmamaktadır. Durum böyleyken; mahkemece boşanma davasının reddi yerine kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu ve bu nedenle hükmün bozulması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/10071, Karar No: 2013/5919, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10071 E.  ,  2013/5919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...’un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2008 gün ve 2008/308 Esas, 2008/869 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin nüfus kaydı, dosyada mevcut değilse de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alındığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24994, Karar No: 2014/5551, Tarih: 25.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24994 E.  ,  2014/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/79249

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2012

NUMARASI : 2010/620 (E) ve 2012/90 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanıkların .... Bilg. Kırt. Gıda. İnş. Oto. Tic. Ltd. Şti. isimli şirketin sahibi oldukları ve çalışma ruhsatı alamadıklarından dolayı 09.06.2009 tarihinde mühürlenen iş yerinde suç tarihinde yapılan kontrolde mührün bozularak şirket faaliyetine devam edildiğinin iddia olunması, sanık K. T. suçlamayı kabul etmeyerek şirketi C. A. ve B. Y. isimli arkadaşlarının ricasıyla küçük bir hisse sahibi olacak şekilde adı geçen arkadaşlarının arkadaşı diğer sanık ile ortak aldıklarını, ancak yetkilinin diğer sanık olduğunu ve kendisinin bu şirkette herhangi bir faaliyette bulunmadığını ifade etmesi, sanık A.. K..'ın ise bu şirketi diğer sanık K. ve Y. I. isimli bir şahısla 2009 yılında kurduklarını, şirket işleriyle bu şahısların ilgilendiğini beyan etmesi ile dosyada mevcut Ticaret Sicil Memurluğunun 04.05.2010 tarih ve 027676 sayılı yazı cevabına göre anılan şirketin 19.06.2007 tarihinde kurulup şirket ortaklarının sanıklar olduğu ve sanık A. 22.10.2008 tarihinden itibaren 10 yıllığına şirketi temsile yetkili kılındığı, mühür/fek ve kapanma tutanaklarında ise sanıkların beyanlarında geçen C. A. ve B. Y. şahısların şirket sorumlusu olarak isim ve imzalarının bulunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından C. A. ve B. Y. haklarında suç duyurusu sonrasında iddianame ile dava açılması halinde her iki dava dosyası birleştirilerek yargılamanın sürdürülüp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13884, Karar No: 2014/3476, Tarih: 25.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13884 E.  ,  2014/3476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/05/2013 tarih ve 2013/74-2013/177 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının...Şubesi'ne ait keşidecisi dava dışı ... Ltd. Şti. olan çeki muhatap bankaya ibraz ettiğinde çek hesabının sahte kimlik ve belgeye dayalı olarak açılmış olduğu gerekçesi ile çek hakkında muhatap bankaca bir işlem yapılmayarak çekin kendisine iade olunduğunu, yapılan icra takibinde de bu güne değin bir sonuç alınamamış olduğunu, davalı Banka'nın ibraz olunan belgeler üzerinde gerekli özen dikkati göstermeksizin hareket etmiş olması nedeni ile zarardan sorumlu bulunduğunu ileri sürülerek çek bedeli olan 9.500 TL'nın davalı Banka'dan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin çek hesabının açılması safhasında gereken yasal formalitelerin tümünü yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, müşterisi adına çek hesabı açan davalı bankanın müşterinin nüfus kağıdının onaylı sureti ile yetinmeyip aslını da incelemesinin gerekli bulunması karşısında faaliyetine imtiyaz almak suretiyle devam ettiren ve hafif kusurundan dahi sorumlu bulunan davalı bankanın davacının zararından sorumlu olduğu gibi davacı da ticari ilişkiye girdiği 3.kişiden dava konusu çeki alacağına karşılık teslim alırken çekini kabul ettiği ... Ürünleri İnş. Tic. Ltd. Şti. hakkında gerekli araştırmayı yapmayarak basiretsiz davrandığı, bu nedenle de dava konusu zararının oluşmasında BK 44. maddesi uyarınca takdiren %25 müterafik kusurlu bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 7.125,00 TL'nin faiziyle tahsiline fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 364,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7203, Karar No: 2019/2173, Tarih: 19.03.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/7203 E.  ,  2019/2173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, eşinin sağlığında aldığı sürekli iş göremezlik gelirinin gelir olarak bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

A)Davacı İstemi :

Davacı, murisinin sağlığında aldığı meslek hastalığı sürekli iş göremezlik gelirinin hak ediş tarihinden itibaren, ilgili yasanın 55/2. maddesindeki güncelleme yapılmak suretiyle, faiz alacakları yönünden dava ve talep hakları saklı kalmak üzere, davacıya gelir olarak bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

B)Davalı Cevabı :

Davalı Kurum vekili, davanın yetkili mahkemede ve yasal süresinde açılmadığını, davacının murisinin 5510 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden sonra ölen sigortalıların hak sahipleri için uygulanmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı :

Mahkemece, " davanın kabulü ile davacının eşi Yakup Kayabaşı'nın meslek hastalığı sürekli maluliyeti % 30,56 olup sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 01/10/2008 tarihinden önce( 23/05/1998) ölmesi nedeniyle sağlığında almakta olduğu iş bu sürekli iş göremezlik gelirinin 5510 sayılı Kanun'un 34. maddesi ve 54 maddesi dikkate alınarak 5510 sayılı Kanun'un 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılarak davamız davacısına 01/10/2012 tarihinden itibaren gelir olarak bağlanması gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalının zamanaşı def'inde bulunmaması sebebiyle gelirin 01.10.2018 tarihinden itibaren bağlanması gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurdu.

Davalı Kurum vekili ise; ölümün meslek hastalığına bağlı olmadığını, ölüm tarihi sebebiyle 506 sayılı Kanunun uygulanması gerektiğini ileri sürerek istinaf kanun yoluna başvurdu.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :