muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5349, Karar No: 2007/5106, Tarih: 11.12.2007

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında İcra Mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa Tebligat Yasası hükümlerine aykırı olarak tebliğ edilen duruşma davetiyesi nedeniyle savunma hakkının ihlali söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın esası hakkında karar verilmesi gerektiğinin kabulü halinde borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi göndermesi, geldiğinde savunmasını almasını takiben, davetiye tebliğine rağmen gelmediği takdirde ise gıyabında anılan cezayı verebilecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan Kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek ağır ceza mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden ağır ceza mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemenin kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 24.08.2007 tarih ve 2007/736 değişik iş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1804, Karar No: 2006/3290, Tarih: 30.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1804 E.  ,  2006/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Hatay İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın alacağının 5020 Sayılı Kanuna göre kamu alacağı niteliğinde olduğunu, bu nedenle mahcuz aracın satış bedelinden garameten pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili idarenin haczinin daha önce olduğunu, bu nedenle itirazın 6183 Sayılı Kanunun 69.maddesine aykırı bulunduğunu belirterek şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesince davalının haczi daha önce ise de kamu alacağı için sıra gözetilmeden pay ayrılacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiş, karar davalı SKK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bedeli paylaşıma konu araç üzerine ilk haciz ... tarafından konulmuştur. Sıra cetvelinde satış bedelinin ....na ödenmesine karar verilmiştir.

4389 Sayılı Bankalar Kanunu'na 5020 Sayılı Kanunla eklenen ek madde 5'de bazı bankaların alacakları yönünden hükümde sayılan koşullarla kamu alacakları gibi takip ve tahsil imkanı getirilmiştir. Davacı Halkbank A.Ş.nin alacağının madde kapsamında olup olmadığı tespit edilmeden kamu alacağı olarak kabulü isabetli bulunmadığı gibi, kamu alacağı olarak kabul edilse bile 6183 Sayılı Yasanın 69.maddesine göre kamu idareleri arasındaki hacze iştirakten önce haciz uygulayan kamu idaresine pay ayrılması gerekir. İcra Mahkemesince bu yönler gözetilerek şikayetin reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulünde isabet görülmemiştir.

SONUÇ . Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 30.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/33522, Karar No: 2021/4460, Tarih: 15.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/33522 E.  ,  2021/4460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerekirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1366, Karar No: 2012/2662, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/1366 E.  ,  2012/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Geceleyin bina içinde hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Birden fazla kişi ile birlikte geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Yargılamada, dosyadaki belgelerle birlikte fotokopiden ibaret onaysız arama tutunağının da sanıklara okunması ile diyeceklerinin sorulmuş olması ve arama tutanağı içeriğine yönelik bir itirazlarının da bulunmaması karşısında; aslının getirtilmemesi bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakim takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki bütün hakları kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde bir kısım hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından ‘‘53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından

ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanık ...'in aşamalarda kendisini ve arkadaşlarını temyiz etmeyen sanık ...'un azmettirdiğini beyan ettiği, Savcılık aşamasındaki ek beyanında ise suç aletlerinin ...'ın dostu olarak bildiği ...'ın ikametinde durduğunu, bu aletleri bellerine takıp işe çıktıklarını beyan ettiği ve sanık ... ve arkadaşlarının çaldıkları eşyaların sanık ...'ın evinde yapılan aramada bulunması karşısında; sanığın ne şekilde hırsızlık suça iştirak ettiğinin karar yerinde gösterilmeden ve eylemin TCK'nun 165.maddesi uyarınca suçu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak olarak BOZULMASINA, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8235, Karar No: 2012/635, Tarih: 23.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8235 E.  ,  2012/635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

3-...

4-...

5-...

6-...

7-...

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. ...

2 -...

VEKİLİ : Av. ...

3- ...

4- Öz Diyarbakır Seyahat Tic.Ltd.Şti.

Taraflar arasında görülen davada Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2009 tarih ve 2002/79-2009/392 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'ün kullandığı minibüs ile davalı ...’nun kullandığı maliki davalı ..., işleteni davalı ... Diyarbakır Seyahat Ticaret Ltd. Şti.'ne ait otobüsün çarpışması sonucu murislerinin vefat ettiğini, murislerin kazada yolcu olup kusurlarının olmadığını, davacıların manevi kayıplarının olduğu ve ölenlerin maddi desteğinden yoksun kaldıklarını ileri sürerek davacıların 10.000.00’er TL manevi, 250.00’şer TL maddi tazminatlarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kusur oranının hesaplanması gerektiğini ve manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu savunmuştur.

Diğer davalılar vekilleri, otobüs sürücüsü ...'nun kusuru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre davalı ...'ın kullandığı minibüs ile davalı ...'ın kullandığı otobüsün çarpması olayında davalı ...'nun kusursuz olduğu kabul edilerek davalı ... , ... ve Özdiyarbakır Seyahat Ticaret Ltd. Şti.'ne yönelik davanın reddine, davalı ...'ün tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davacılar murisi Fatmana Özcan'ın ölümü nedeniyle eşinin maddi destekten yoksun kaldığı gerekçesiyle davacı ... lehine 3.682.82 TL maddi tazminata hükmedilmesine, mirasçıları davacı Nejla Yıldıran, ... ve ...'ın murislerinin öldüğü tarihte 18 yaşını geçtiklerinden dolayı maddi tazminat taleplerinin reddine, bir kısım davacılar murisi Ümmü Coşkun'un ölümü nedeniyle mirasçıları maddi desteğinden yoksun kaldığı gerekçesiyle davacılar ... lehine 28.877.03 TL, Aylin Coşkun'a 1.291.13 TL ve Mehmet Coşkun'a 6.817 TL, maddi tazminata hükmedilmesine, dava açıldıktan sonra Arzu Coşkun'un maddi tazminat isteğini elde ettiği için davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, bir kısım davalılar murisi Rukiye Öztürk'ün ölmesi nedeniyle kızı davacı ...'ın evlenmesi nedeniyle murisin maddi desteği kanıtlanamadığından maddi tazminat talebinin reddine,

.../...

2010/8235 Sf-2-

2012/635

.../...

2010/8235 Sf-2-

2012/635

davacı ...'ın murisin desteğinden yoksun kaldığı gerekçesiyle 800.86 TL maddi, davacıların murislerinin ölümü nedeniyle acı ve üzüntü duydukları, manevi zarar gördükleri gerekçesiyle tarafların parasal ve sosyal durumları, günün ekonomik koşulları, paranın alım gücü göz önüne tutularak her davacı için ayrı ayrı 3.000.00 TL manevi tazminatın davalı ...'den alınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. HUMK.'un 382 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın, kısa karara uygun olması gerekmektedir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır. Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.4.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

Somut olayda mahkemece kısa kararda “ takdir edilen maddi ve manevi tazminatlar için 23.12.2001 olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine ” karar verilmiş ancak gerekçeli kararın hüküm fıkrasında faize ilişkin verilen bu kısım eklenmeden fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat davalarının reddine şeklinde hüküm kurulmuştur.Bu durum karşısında, gerekçeli kararın, kısa karara uygun yazılmaması doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacılar ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek bulunmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

26/01/2012 - S.C
Yargıtay — Esas No: 2016/2728, Karar No: 2016/9789, Tarih: 22.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2728 E.  ,  2016/9789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ve sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun aksi ispat edilemeyen savunmalarına göre; öncelikle sanık ...'un araçtan indirildiği ve evine gittiği, diğer sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’in arabadan uzakta bir yerde dururlarken arabadan alev çıktığını gördükleri, söndürmeye çalışırken temyiz dışı sanık ...'in araç patlayabilir diyerek engellediği, aracı yaktığını temyiz dışı sanık ...'in kabul ettiği, bu beyanların aksini gösterir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve mahkumiyete yeterli başkaca bir delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçu işlediklerine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 22.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5296, Karar No: 2014/4755, Tarih: 20.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5296 E.  ,  2014/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2013

NUMARASI : 2013/22-2013/9

Taraflar arasındaki kayıt terkini davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı müflis şirket iflas idaresince düzenlenen 12.05.2008 tarihli sıra cetvelinin 150. sıra kayıt numarasında kabulüne karar verilen diğer davalı şirket alacaklarının miktar olarak gerçeği yansıtmadığını, yine 152. sıra kayıt numarasında kabulüne karar verilen davalı şirketçe temlik alınan işçi alacaklarının imtiyazlı olmadığı halde birinci sıraya alındığını ileri sürerek, davalı şirket alacaklarının sıra cetvelinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı müflis şirket iflas idaresi vekili ile diğer davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; iş bu dosyanın 13.06.2012 tarihinde işlemden kaldırıldığı ve üç aylık süre içerisinde yenilenmediği, buna göre 14.09.2012 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayılması gerektiği belirtilerek, HMK'nın 150/5. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18325, Karar No: 2014/24071, Tarih: 16.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18325 E.  ,  2014/24071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2011/1135-2014/185

Hüküm süresi içinde davalılar 1-Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş., 2-Y.. Ş.. ve 3-T... A. Ş. Genel Müdürlüğü avukatları tarafından temyiz edilmiş Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş. ile Y.. Ş.. avukatlarınca duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18688, Karar No: 2014/1551, Tarih: 03.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18688 E.  ,  2014/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyiz süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen sanığa tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanılmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz layihasının eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.