muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5488, Karar No: 2018/644, Tarih: 19.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/5488 E.  ,  2018/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, adi ortaklık sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili talebinden ibarettir.

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...'nin ... ilçesi ..... köyü 4 derslik ilköğretim okulu inşaatında ortak iş yapmışlardır. Bu ortaklık neticesinde müvekkilinin 220.930,31 TL harcama yaptığını, müvekkilinin ortağı davalının ise 1.236,50 TL harcama yaptığnı, bu harcamalardan dolayı alınan hakedişin 125.955,91 TL olduğunu, dolayısıyla 93.737,90 TL tarafların ortak zarar ettiklerini, bu ortak zararın yarısı olan 46.868,95 TL'nin davalı ortak ... tarafından müvekkiline ödenmesi gerektiğini, ayrıca ortak yaptıkları işlerden dolayıda alacaklı bulunduğunu, toplamda 95.018,95 TL davalının müvekkiline borçlu bulunduğunu, müvekkilin çekmiş olduğu ihtarnamelere rağmen ve defaten istemesine rağmen bugüne kadar alacağın müvekkiline ödenmediğini iddia ederek bu miktarın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı tarafın tamamen şifahi birtakım olaylardan bahsederek müvekkilden alacaklı olduğunu iddia ettiğini, ancak davacı tarafın iddialarını ispata yarar herhangi bir hukuki delil bulunmadığını, dava değeri itibariyle şahitle ispat sınırının çok üzerinde olup, dava dilekçesinde belirtilen hususların ispatı konusunda yazılı delilde davacı tarafça sunulmadığını, davada şahit dinletilmesine muvafakatlerinin bulunmadığını, dava dilekçesinde müvekkili ile davacı tarafın .... ilçesi .... köyü ... ... .... inşaatı işini ortak yapmış olduklarından bahsedildiğini ancak müvekkilin anılan işe ortaklığı söz konusu olmadığını davanın haksız olduğunu savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş, karar davalı yüklenici şirket vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Adi ortaklık sözleşmesi, iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir (TBK 620/1. Madde). 6100 sayılı

.....

Mahkemece davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş, karar davalı yüklenici şirket vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Adi ortaklık sözleşmesi, iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir (TBK 620/1. Madde). 6100 sayılı

.....

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddesi ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi gereğince iddia eden, iddiasını ispat yükümlülüğü altındadır. Somut olayda davacı, davalı ile aralarında adi ortaklık sözleşmesi kurulduğunu iddia etmekte, davalı ise davacı ile aralarında adi ortaklık sözleşmesi ilişkisinin kurulmadığını savunmaktadır. O halde, davacı davalıyla ile adi ortaklık ilişkisi kanıtlamak zorundadır. Davacı taraf, davalı ile adi ortaklık sözleşmesi ilişkisi içerisinde ihale almak suretiyle iş yaptıklarını ve bu ilişkiden kaynaklanan alacaklarının ödenmediğini iddia etmekte olduğundan iddiasını, müddeabihin miktarına göre 6100 sayılı HMK'nın 200. madde hükmü gereği senetle ispat etmek zorundadır. Taraflar arasında akdi ilişkinin kurulduğunu ispat açısından HMK'nın 202. maddesinde ifadesini bulan yazılı delil başlangıcı niteliğindeki bir belgeye dayanılmadığı gibi, aynı Kanun'un 200/2 maddesi gereğince tanık dinlenmesine karşı tarafın açık muvafakati de bulunmadığından tanık deliline dayanılamaz.

Tüm bu nedenlerle: davacı ile davalı arasında adi ortaklık sözleşmesi ilişkisi kurulduğu usulünce kanıtlanamamış olup, bu nedenle davanın reddi gerekir iken kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2024/3007, Karar No: 2024/7949, Tarih: 10.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3007 E.  ,  2024/7949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/52 Değişik İş

SUÇ : Dolandırıcılık

KARAR : İtirazın reddi kararı

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hükümlünün yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2022 tarihli ve 2012/188 Esas, 2014/592 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/52 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 19.01.2023 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.03.2024 tarihli ve 2024/688 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/39019 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/39019 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“6706 sayılı Cezai Konularda Uluslararası Adli İşbirliği Kanunu doğrultusunda Gürcistan ülkesi ile ülkemizin taraf olduğu Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokolün Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun'un 3. maddesinin; "Türk mahkemelerince gıyabında mahkumiyet kararı verilmiş olup, sözleşmeye taraf ülkelerden birinde bulunduğunun tespit edilmesi üzerine bu ülkeden iadesi istenilen kişiye Protokolün 3 üncü maddesinin 1 inci bendinde öngörüldüğü şekilde yeniden muhakeme edilme hakkı tanınması için anılan ülke tarafından teminat istenilmesi halinde, kararın kesinleşip kesinleşmediğine bakılmaksızın kararı veren mahkemece sözü edilen kişinin yeniden muhakeme edileceğine dair karar verilir ve kişi iade edildikten sonra bu karar doğrultusunda işlem, yapılır. İadeyi müteakip, gıyapta verilmiş olan karar iade edilen kişiye tebliğ olunur ve tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde bu kişi karara itiraz etmezse, yeniden muhakeme yapılmaksızın gıyapta verilmiş olan karar infaz edilir." şeklinde olduğu,

Dosya kapsamına göre, Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2014 tarihli kararının kesinleşmesini müteakip, dosyada mevcut Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğünün 14/09/2023 tarihli ve E.81016607-4-1-TR-0320-2020- 17300/125755 sayılı yazısı ile de belirtildiği üzere, sanığın cezasının infazı amacıyla Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca çıkartılan 23/06/2021 tarihli ve 2021/2-11480 sayılı yakalama emrine istinaden A-2165/2-2022 kontrol numaralı kırmızı bülten ile arandığı ve Gürcistan ülkesinde tutuklu olduğunun anlaşılması üzerine, Türkiye Cumhuriyeti Devletine iade edilmeden önce, Gürcistan Devleti tarafından yukarıda anılan protokol doğrultusunda, sanık hakkında yeniden yargılama yapılacağına dair güvence talep edildiği ve Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2022 tarihli ek kararı ile yargılamanın yenilenmesine dair talebin güvence altına alınmasına karar verilmesine rağmen, sanığın 05/12/2022 tarihli yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Türkiye'nin de taraf olduğu Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokol'ün 3 üncü maddesi;

" Gıyabi Hükümler

1. Akit Taraflardan birinin diğer bir Akit Taraftan, bir kimsenin gıyabında verilmiş bir mahkumiyetin veya tutuklama kararının infazı için iadesini istemesi halinde, Talep edilen Taraf, karara yol açan soruşturmada, suçla itham olunan bir kimseye tanınması gereken asgari savunma haklarının tanınmadığı görüşünde ise, bu nedenle iade talebini reddedebilir. Bununla birlikte, Talep eden Tarafın, iadesi istenilen kişiye savunma haklarını teminat altına alacak şekilde yeniden yargılanma hakkı verileceğine dair yeterli görülecek teminatı vermesi halinde, iade talebi yerine getirilecektir. Bu karar, Talep eden Tarafı, malıkum edilen kişinin itirazda bulunmaması halinde söz konusu mahkumiyetin infazı, veya aksi halde bu kişi hakkında soruşturma yapılması için yetkili kılacaktır.”

2. Talep edilen Taraf gıyabında hüküm verilmiş olan kişinin iadesinin talep edildiğini bu kişiye bildirmesi halinde, Talep eden Tarafça, bu bildirim ceza muhakemesi usulü açısından bu Devlette yapılmış resmi bir tebliğ olarak addedilmeyecektir."

Şeklindedir.

2. 21.05.1991 tarih ve 20877 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 3732 sayılı Suçluların ladesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokol'ün Onaylanmasının Uygun Bulunduğu Hakkında Kanun'un (3732 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi;

Şeklindedir.

2. 21.05.1991 tarih ve 20877 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 3732 sayılı Suçluların ladesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokol'ün Onaylanmasının Uygun Bulunduğu Hakkında Kanun'un (3732 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi;

"Türk mahkemelerince gıyabında mahkûmiyet kararı verilmiş olup, Sözleşmeye taraf ülkelerden birinde bulunduğunun tespit edilmesi üzerine bu ülkeden iadesi istenilen kişiye, Protokol’ün 3. maddesinin 1. bendinde öngörüldüğü şekilde yeniden muhakeme edilme hakkı tanınması için anılan ülke tarafından teminat istenilmesi halinde, kararın kesinleşip kesinleşmediğine bakılmaksızın kararı veren mahkemece sözü edilen kişinin yeniden muhakeme edileceğine dair karar verilir ve kişi iade edildikten sonra bu karar doğrultusunda işlem yapılır."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2012/188 Esas, 2014/592 Karar sayılı kararı ile hükümlünün dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157 nci ve 52 nci maddesi uyarınca neticeten 2 yıl hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, hakkındaki mahkûmiyet kararının infazı amacıyla kırmızı bültenle uluslararası seviyede aranmakta iken Gürcistan'da olduğu tespit edilerek iadesinin istenildiği, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü'nün 08.03.2022 tarih ve 2020-2935/29199 sayılı yazısı ile Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokol'ün 3 üncü maddesi uyarınca Gürcistan yetkili makamlarınca hükümlünün iade edilmesi durumunda yeniden yargılanacağı konusunda mahkemece teminat verilmesinin talep edildiği bildirildiğinden, Mahkemenin 10.03.2022 tarihli ek kararıyla, "Ülkemizin de tarafı olduğu suçluların iadesine dair Avrupa Sözleşmesi'ne ek ikinci protokol ve söz konusu protokolün onaylanmasının uygun bulunduğu hakkındaki kanunun 3.maddesinin emredici hükmü karşısında iadesi talep edilen hükümlü ...'nun yokluğunda yapılan işlemler ile ilgili yargılanmanın yenilenmesine konu talep MAHKEMEMİZ TARAFINDAN GÜVENCE ALTINA ALINMIŞTIR." şeklinde karar verilmesi üzerine Ülkemize iade edildiği ve iade kararı sonrası ilk kez 05.12.2022 tarihli dilekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

4. İncelenen dosya içeriğine göre; Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokol'ün 3 üncü maddesi ile 3732 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi uyarınca, Gürcistan yetkili makamlarınca hükümlünün iade edilmesi durumunda yeniden yargılanacağı konusunda Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2012/188 Esas, 2014/592 Karar sayılı kararıyla güvence verilmesine karşın, hükümlünün 05.12.2022 tarihli yeniden yargılanma hususundaki talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2022 tarihli ve 2012/188 Esas, 2014/592 Karar sayılı ek kararında yer alan "yargılamanın yenilenmesini gerektirecek nedenlerin bulunmadığı" gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği cihetle, bu ek karara yönelik hükümlünün itirazının belirtilen gerekçeyle kabulü yerine reddine dair Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/52 Değişik İş sayılı kararı Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/52 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2802, Karar No: 2012/6153, Tarih: 14.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/2802 E.  ,  2012/6153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevde yetkiyi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan Hazinenin görevi kötüye kullanma suçundan zarar görmesi olasılığına karşın duruşmalardan haberdar edilip kamu davasına katılma olanağı sağlanmamış ise de, kanun yolu başvurusunda (temyiz dilekçesinde) davaya katılma iradesinin açıkça belirtilmesi karşısında, 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılan, avukatının da katılan vekili olarak kabulüne karar verilip başkaca temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; Tanıklar ... , ..., ..., ... ve ... (...)'ın belletmenlik yapmadıkları halde tahakkuk ettirilip nesaplarına yatırılan ücretleri okul müdür yardımcısı olan sanık ...'a teslim ettikleri ve bu şekilde toplanan paraların da okul yöneticisi sanıklar tarafından okulun çeşitli ihtiyaçları için kullanıldığına ilişkin anlatımları karşısında, belletmenlik görevi yapmayan öğretmenlere ücret tahakkuk ettirilip ettirilmediği, belletmen öğretmenlerin okul yönetimine iade ettikleri paraların miktarı ile nereye ne kadar TL'lık harcama yapıldığı konusunda uzman bilirkişi görüşü alınarak yerine getirilmeyen görev nedeniyle öğretmenlere haksız bir kazanç sağlanıp sağlanmadığı ve harcamaların nitelik ve niceliği yönünden kamunun ekonomik bir zararı bulunup bulunmadığının saptanması ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve O yer C. Savcısı ile katılan Hazine vekilinin temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10836, Karar No: 2012/24281, Tarih: 11.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10836 E.  ,  2012/24281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan ...'ün bu suçtan açılan davaya müdahil olarak katılma hakkı bulunmadığından ve müdahalliğine karar verilmiş olması da ona kararı temyiz hakkı vermeyeceğinden müşteki vekilinin kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 11.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1114, Karar No: 2019/5730, Tarih: 14.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1114 E.  ,  2019/5730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCK’nun 49/2. maddesinde “Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır.” şeklindeki düzenlemeye göre; sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 15 gün hapis cezasının kısa süreli olmaması karşısında; kısa süreli olmayan hapis cezalarının ertelenmesinin kanuni sonucu olarak TCK'nun 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasına "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek kasıtlı suçtan erteli kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8905, Karar No: 2018/4856, Tarih: 12.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/8905 E.  ,  2018/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Eylül/2005 ila 03/07/2012 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde ayakçı olarak en son ortalama aylık net 2.000,00 TL. ücretle çalıştığını, çalıştığı süre boyunca sigorta kaydının davalılar arasında değiştirildiğini ancak müvekkilinin işveren olarak sadece davalı... Deri San. ve Tic. Ltd. şirketini bildiğini, son 4 aylık maaşı ile genel tatil, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, müvekkili tarafından ödenemeyen aylık maaş ve fazla mesai ve diğer işçilik alacaklarının işverenden istemesi üzerine, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ancak kabul anlamına gelmemek kaydıyla mahkemece müvekkilinin işi bırakarak iş akdini eylemli olarak feshettiği kanaati oluşması halinde bu feshin haklı fesih sayılarak ihbar tazminatı dışındaki alacakların hüküm altına alınması gerektiğini savunarak, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı... Deri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının 11/12/2005-03/07/2007 tarihleri arasında müvekkili şirkette ayakçı olarak çalıştığını, son aylık brüt maaşının 555,00 TL. olduğunu, çalışmış olduğu dönemde tüm yasal haklarının davacıya ödendiğini, davacının ibraname imzalayarak müvekkilini ibra ettiğini, diğer davalıların müvekkili şirkete fason dikim atölyesi olarak hizmet verdiklerini ve aralarında hukuki ve fiili bağ bulunmadığını ve davacının diğer davalılar yanında çalışmasından müvekkili şirketin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının 13/04/2010 tarihinden 20/07/2012 tarihine kadar müvekkili yanında sigortalı olarak çalıştığını, izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi nedeniyle iş akdinin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, 2000,00 TL. ücret aldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, fazla mesai, genel tatil alacaklarının bulunmadığını, ödemelerin banka kanalı ile yapıldığını, ödenmemiş maaş alacağı bulunmadığını, işyerinde bayram ve genel tatillerde çalışma yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: