muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10032, Karar No: 2022/12927, Tarih: 07.12.2022

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçiler aleyhine hükmedilen para cezası ve para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, ilk derece mahkemesi kararında, her ne kadar ihale bedeli üzerinden para cezasına hükmedildiği belirtilmiş ise de, tamamlayıcı ihale bedeli üzerinden %10'u oranında para cezasına hükmedildiği görülmekle, ihale bedeli olan 1.250.500 TL yerine tamamlayıcı ihale bedeli olan 1.302.500 TL üzerinden para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup ve 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin % 10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :

1- Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 21/06/2022 tarih ve 2022/2347 E. - 2022/2178 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ :

1- Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 21/06/2022 tarih ve 2022/2347 E. - 2022/2178 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesinin 26/04/2022 tarih ve 2022/198 E. - 2022/819 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ ihale bedelinin (1.302.500,00 TL) % 10'u oranında (132.050,00 TL) para cezasının” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ ihale bedeli olan 1.250.500 TL’nin % 5’i oranında hesaplanan para cezasının ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 07/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1345, Karar No: 2015/2491, Tarih: 11.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1345 E.  ,  2015/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şoför olarak çalıştığı kamyona katılan tarafından ofise götürülmek için yüklenen buğdayı üçüncü bir şahsa sattığı anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 GÜN" ve "100X20=2000 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN ve "100 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16319, Karar No: 2019/4111, Tarih: 09.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16319 E.  ,  2019/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Eldeki dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporu, davaya konu olayla ilgili tazminat dava dosyası ve kurum müfettiş raporu ile çelişkiler içermektedir. Bu sebeple belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmadan ve mevcut çelişkiler giderilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeler ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirir.

Açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1083, Karar No: 2017/13303, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1083 E.  ,  2017/13303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1748, Karar No: 2014/10980, Tarih: 14.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1748 E.  ,  2014/10980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1914, Karar No: 2017/298, Tarih: 30.01.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/1914 E.  ,  2017/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazlara komşu ... ada ... parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Nisan 1946 tarih ... sıra numaralı; ... ada ... parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 04.06.1953 tarih ... sıra numaralı; ... ada ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören tapu kayıtlarının geldisi olan 02.05.1972 tarih 4 sıra numaralı; ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören 26.04.1967 tarih 83 sıra numaralı; ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören 02.05.1972 tarih 3, 05.08.1976 tarih 58 ve 25.05.1978 tarih 51 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) ile varsa tesis ve ifraz haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilerek dosyasına konulması,

2- Dava konusu taşınmazlara komşu ... ada ... parsel sayılı taşınmaza revizyon gören ... (... Kayası) Mevkii, 1939 tarih 199 tahrir numaralı vergi kaydının İl ve İlçe Özel İdaresinden,

3- Dava konusu ... ada ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar ile komşu olan ... ada ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ada ..., ..., ..., ..., ..., ... ada ..., ..., ..., ..., .., ... parsel sayılı taşınmazları bir arada gösterir birleşik krokinin,

4- Dava konusu taşınmazların komşusu olan ... ada ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ada ..., ..., ..., ..., ..., ... ada ..., ..., ..., ..., ..., ... parsel sayılı taşınmazların kadastro tespiti hükmen kesinleşmiş ise ilgili dosyaların dava dilekçesi, fen bilirkişi raporu, mahkeme ilamları ile Yargıtay ilamları ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı suretlerinin,

5- Dava konusu taşınmaza komşu ... ada ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu ... ada ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazın arasından geçen DSİ servis yoluna ilişkin varsa kamulaştırma belgeleri ile haritasının getirtilerek dosya içerisine konulması,

6- Davalı tarafın dayanağı olan 18.06.1968 tarih 6 numaralı tapu kaydından oluşan 02.05.1972 tarih 2 sıra numaralı tapu kaydına ilişkin ifraz haritası ile varsa tüm evrakı müsbiteleri,

5- Dava konusu taşınmaza komşu ... ada ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu ... ada ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazın arasından geçen DSİ servis yoluna ilişkin varsa kamulaştırma belgeleri ile haritasının getirtilerek dosya içerisine konulması,

6- Davalı tarafın dayanağı olan 18.06.1968 tarih 6 numaralı tapu kaydından oluşan 02.05.1972 tarih 2 sıra numaralı tapu kaydına ilişkin ifraz haritası ile varsa tüm evrakı müsbiteleri,

7- Kararın birleşen dosya davacılardan ... mirasçısı ...’e tebliğ edildiğine dair dosyada bilgi ve belge bulunmamaktadır. Kararın ve temyiz dilekçesinin adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi ve temyiz süresi geçtikten sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/640, Karar No: 2018/2822, Tarih: 18.06.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/640 E.  ,  2018/2822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, azmettirme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

TCK'nun 25/1 ve CMK'nun 223/2-d maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

2-Sanık ... hakkında;

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52/2 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500.TL adli para cezası,

CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

3-Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

4-Sanık ... hakkında;

TCK.nun 38. maddesi delaletiyle TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası,

5-Sanık ... hakkında;

TCK'nun 86/2, 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 2000.TL adli para cezası,

CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ... hakkında ise mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından, bu hususlara yönelen sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin kanun yolu başvuruları ile ilgili olarak mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüştür.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, mağdur ...'e yönelik olarak sanık ...'in asli fail sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile sanık ...'ın azmettiren sıfatıyla eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'in suçunun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ...'ün mağdur ...'e yönelik eylemini TCK'nun 25/1 ve CMK'nun 223/2-d maddesi uyarınca meşru savunma sınırları içerisinde gerçekleştirdiği kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin suç niteliğine, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafilerinin sübuta, katılan sanık ... vekilinin eksik incelemeye, sanıklar Mümin İlker ve Fuat hakkında üst sınırlardan cezalara hükmolunması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede; sanığın mağdura yönelik eylemini TCK'nun 25/1 ve CMK'nun 223/2-d maddeleri kapsamında meşru savunma sınırları içerisinde gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, hakkında, belirtilen uygulama maddeleri gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin "beraatine" ibaresiyle değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B)Mağdur ...'e yönelik olarak sanık ... hakkında asli fail sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında ise azmettiren sıfatıyla kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, birbirlerini tanıyan ve aynı muhitte işyeri çalıştıran mağdur ... ile sanık ... arasında mağdurun işyeri önüne sanık ...'ın aracını park etmesi nedeniyle olay günü gündüz vakitlerinde tartışma yaşandığı, bu olayın adli merciye intikal etmesinden hemen sonra sanık ...'ın olayı kardeşi olan Fatih ile amcasının oğlu olan sanık ...'e bildirdiği, sonrasında sanık ...'ın azmettirmesi üzerine aynı zamanda onun işyerinde çalışmakta olan sanık ...'in 6136 sayılı Kanun kapsamında olan namlusu kesilmiş av tüfeğini sanık ... ile birlikte evinden alarak olay yerine gittikleri ve mağdur ...'ün işyerine gelmesini bekledikleri, bir süre sonra mağdurun işyerine gelmesi üzerine sanık ...'ın kardeşi olan Fatih'in mağdurun işyerine giderek gündüz vaktinde kardeşi ile yaşanan olay nedeniyle mağdura sataşarak onu basit şekilde darp ettiği, mağdurun da karşılık vermesi üzerine çıkan kavga sırasında dışarıda beklemekte olan sanık ...'in üzerinde bulunan silahı çıkartarak mağduru hedef alıp bir kez ateş ettiği ve yapılan atış sonucu sol koluna isabet eden ve ulna ve radiusta kırıklara neden olan kurşunun mağdurun kolundan çıkarak tekrar göğüs bölgesine girdiği ve göğüs bölgesinde 4. kostada kırığa neden olup cilt altında kalarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve 4.(ağır) derecede kemik kırıklarına neden olacak şekilde mağdurun yaralanmasına neden olduğu olayda;

aa)Meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi uyarınca makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,