muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23658, Karar No: 2015/13206, Tarih: 09.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/23658 E.  ,  2015/13206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6163 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre davaya konu gaz tabancasının namlusu içinde dairesel yapıda ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasının bulunduğu gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun metal küre vb bir cismin geçebileceği belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz taban- casının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının bulunmaması halinde emanetteki silahın gaz ayırıcı parçasını da gösterir fotoğraflar ve ekspertiz raporu da eklenerek üretici firmadan silahın orijinal üretiminden sonra gaz ayırıcı parça üzerinde bilye, mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup gelen cevabi yazı ile birlikte dosya kül halinde yeniden Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal hali değiştirilerek bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebebten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1245, Karar No: 2006/3390, Tarih: 24.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1245 E.  ,  2006/3390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-5263 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile 3294 Sayılı Yasanın 7.maddesinde yapılan değişikliğe uygun olarak, vakıf mütevelli heyetinin yeni oluşumunun senette düzenlenmesine değişiklikten önceki mütevelli heyetin karar vermesi gerekir. Buna göre, somut olayda değişiklikten önce mütevelli heyette yer alan İlçe Emniyet Müdürüne mütevelli heyette yer verilmesi gerektiği gözardı edilerek İlçe Tarım Müdürünün katılımı ile değişiklik kararı alınmış olması,

2-5263 Sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe bağlı kalınarak vakıf senedinin mütevelli heyet başlığını taşıyan 9.maddesi “mülki idare amirleri vakfın tabii başkanı olup, belediye başkanı, mal müdürü, ilçe milli eğitim müdürü, sağlık bakanlığının ilçe üst görevlisi, varsa ilçe tarım müdürü ve ilçe müftüsü vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar.” şeklinde düzenlenmesi gerekirken; bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişiklik senedinin ve kararın hüküm fıkrasında da istenmediği halde mevcut mütevelli heyetini oluşturanların unvanları yanında ad ve soyadlarının gösterilerek tesciline karar verilmesi,

3-Kararın hüküm fıkrasında değişiklik senedini düzenleyen noterin adı ile değişiklik senedinin tarih ve yevmiye numarasının gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19098, Karar No: 2020/8383, Tarih: 14.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/19098 E.  ,  2020/8383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.04.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın hükmen reddine ilişkindir.

Davacılar vekili, 19.03.2012 tarihinde vefat eden muris ... Hayırlı'nın terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacıların miras bırakanı Hüseyin Avni Hayırlı'nın ölüm tarihinde mirasının borca batık olduğunun tespiti ile mirasının hükmen reddine karar verilmiştir.

Hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, TMK'nun 605/2. maddesi gereğince açılan mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir. Ölüm tarihinde miras bırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır (TMK m. 605/2). Mirasçılar Türk Medeni Kanunu'nun 610. maddesinde yazılı aykırılık da bulunmadıkça yani zımnen mirası kabul etmiş duruma düşmüş olmadıkça her zaman murisin ödemeden aczinin tespitini isteyebilir. Türk Medeni Kanunu'nun 606. maddesinde belirtilen süre bu davada uygulanmaz. Dava alacaklılara husumet yöneltilerek görülür. Bu davada yetkili mahkeme ise alacaklıların davanın açıldığı zamandaki ikametgahı mahkemesidir. Ayrıca Türk Medeni Kanununun Velayet Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 39/2. fıkrası gereğince mirasın reddi yetkisini içeren özel vekaletname sunulması da zorunludur.

Mahkemece davanın niteliği gereği davalı-alacaklının, murisin terekesinin borca batık olduğunu bilmediği, bilmesinin mümkün olmadığı, yapılan yargılama sonrasında terekenin borca batık olup olmadığına karar verildiği göz önünde bulundurularak yargılama gideri ve harçtan davalının değil davacının sorumlu tutulması, davacılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hüküm fıkrasının 2 ve 4 No'lu bentlerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine ayrı bir bent olarak "Davanın niteliği gereği yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına ve davacılar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına" yazılmak suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8602, Karar No: 2022/5687, Tarih: 06.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8602 E.  ,  2022/5687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

18 yaşından küçük olan mağdurun, 06.03.2014 tarihli celsede, CMK.nın 234/2. ve 236/3. maddelerine aykırı olarak vekili ve pedagog bilirkişisi hazır olmaksızın beyanının alınması, telafisi mümkün olmadığından olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarihli ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA 06.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5275, Karar No: 2018/10138, Tarih: 27.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/5275 E.  ,  2018/10138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından 19.09.2016 tarihli ek karar ve asıl karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı tarafından yapılan temyiz talebi üzerine temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için davalı vekiline 29.08.2016 tarihli tebligat ile bildirimde bulunulmuş, verilen kesin sürede gereği yerine getirilmediği açıklanarak 19.09.2016 tarihli ek karar ile davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek karar davalı tarafından 28.06.2018 tarihinde temyiz edilmiştir. Davalı vekiline ek kararın tebliğine ilişkin 30.09.2016 tarihli tebligatta avukatın tebliğ esnasında orada bulunup bulunmadığı yazılmamıştır. Bu şekilde yapılan tebligat usulsüzdür. Bu nedenle ek kararın temyizi süresinde kabul edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davalı vekiline çıkarılan 29.08.2016 tarihli tebligatta avukatın tebliğ esnasında orada bulunup bulunmadığı yazılmamıştır. Bu şekilde yapılan tebligat usulsüzdür. Usule aykırı olarak yapılan tebligatlarda tebliğ tarihi muhatabın öğrendiği tarih olarak kabul edilir. Bu hale göre temyiz harç ve masraflarının süresinde yatırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, temyiz talebinin reddine dair 19.09.2016 tarihli ek karar yasaya aykırı olmuştur. Bu sebeple ek kararın bozularak kaldırılmasına, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple mahkemenin 19.09.2016 tarihli ek kararının bozularak kaldırılmasına, hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 176.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/5960, Karar No: 2017/5424, Tarih: 23.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/5960 E.  ,  2017/5424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik yağma suçu ve katılan ...'e yönelik yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mağdur ...'ın zararının giderilmiş olduğunun kabulü ile TCK 168/1-3. maddesinin tatbikinde, 5237 sayılı TCK 168. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış olması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın yaşı nedeniyle savunmasının alındığı ve hükmün açıklandığı 02/10/2014 tarihli celsenin gizli yerine açık yapılması ve hükmün de açık olarak anlatılması suretiyle 5271. sayılı CMK'nun 185. maddesine aykırı davranılması, giderilme olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 23/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7365, Karar No: 2014/6495, Tarih: 18.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/7365 E.  ,  2014/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2013

NUMARASI : 2011/479-2013/48

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacı işçinin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışma yapıldığının, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmaların bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de, anılan çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece davacının tüm çalışma süresinde haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı, dini bayramlarda iki gün hariç olmak üzere ve ulusal bayramların tamamında çalıştığı kabul edilerek, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, mahkemece davacının tüm çalışma süresinde haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı, dini bayramlarda iki gün hariç olmak üzere ve ulusal bayramların tamamında çalıştığı kabul edilerek, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

Dosyaya davalı vekilince Haziran 2009 ayına ilişkin imzalı "personel devam kontrol çizelgesi" başlıklı belge sunulmuş; davacı vekilince de, 2010 yılının Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Kasım aylarına ilişkin aynı mahiyette düzenlenen belgeler sunulmuştur. Mahkemece, sunulan sözkonusu kayıtların usulünce değerlendirilmemiş olması hatalıdır. Anılan sebeple, öncelikle taraflardan sözkonusu kayıtlara karşı beyanları sorulmalı, bu kayıtlar bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. İtibarı kabil belgeler olduğu sonucuna ulaşılması halinde, gerekirse ek bilirkişi raporu alınarak, kayıtların bulunduğu dönem bakımından, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil günü çalışması olup olmadığı sadece bu belgeler nazara alınarak, çalışılan günlerin ve işe giriş çıkış saatlerinin ayrıntılı dökümlendirilmesi suretiyle belirlenmelidir. İlgili dönemlerde anılan çalışmaların kabul edilenden daha fazla olduğunun ortaya çıkması halinde, davacı taraf kararı temyiz etmediğinden usuli kazanılmış hak ilkesi nazara alınarak sonuca gidilmelidir.

Diğer taraftan, bir kısım şahitlerce davacının reyoncu, müdür yardımcısı ve en son müdür olarak görev yaptığı beyan edilmiştir. Mahkemece davacının, değişen görevlerinin çalışma düzenine etkisi hususu üzerinde durulmadan, tüm çalışma süresi boyunca aynı çalışma düzeninde çalıştığının kabulü de hatalı olmuştur. Anılan sebeple davacının, hangi tarih aralıklarında hangi görevlerde çalıştığı işverenden sorulmalı, gerekirse davacı asil dinlenilmeli, taraf şahitlerinin beyanlarına yeniden başvurulmalıdır. Neticeten, davacının değişen görevlerinin çalışma düzenine ve iş yoğunluğuna etkisi hususu değerlendirilmeli ve bir sonuca gidilmelidir.

Kabule göre de, davacının yıllık izinde geçen süresinin fazla çalışma hesabından dışlanması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu süre bakımından da fazla çalışma hesabı yapılmış olması hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9499, Karar No: 2019/2582, Tarih: 11.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/9499 E.  ,  2019/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün Açıklanması Talebinin Reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan kararın denetim süresi içinde yeniden suç işlediğinden bahisle dosyanın yeniden ele alınması sonucu "hükmün açıklanması talebinin reddine" dair mahkemenin kararının 5271 sayılı CMK’nin 223/1. maddesine göre yargılamayı sonlandırıcı nitelikte hüküm niteliği bulunmadığı, diğer taraftan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde itiraz yasa yoluna tabi olduğu, aynı yasanın 264/1. maddesinde kanun yoluna başvurmada yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağının yazılı bulunmasına göre, o yer Cumhuriyet savcısının başvurusunun itiraz mahiyetinde olduğu kabul edilerek, itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın tetkiksiz mahalline İADESİNE, 11.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26804, Karar No: 2014/33361, Tarih: 29.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/26804 E.  ,  2014/33361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 12.02.2009 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 26.06.2004 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 29.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2199, Karar No: 2022/4184, Tarih: 14.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/2199 E.  ,  2022/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

"Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel kurulunun 18.11.2014 tarihli, 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair kararda" Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken; açıklanan ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 14.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.