muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/3349, Karar No: 2025/3650, Tarih: 21.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/3349 E.  ,  2025/3650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2025/15 E., 2025/16 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Türksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme AŞ'de çalışmakta iken, Kanun Hükmünde Kararname ekinde ismine yer verilmesi nedeniyle Yönetim Kurulu kararı ile iş sözleşmesinin feshedildiğini, göreve iadesi için Olağanüstü Hâl İşlemleri İnceleme Komisyonuna başvurduğunu, yapılan inceleme sonucunda Komisyon kararı ile; kamu görevinden çıkarılma işlemine karşı yapılan kamu görevine iade talebinin yerinde görüldüğünden başvurunun kabulüne, kararın Devlet Personel Başkanlığına bildirilmesine, dosyanın Kurumuna devrine, kararın Kurumunca başvurucuya tebliğine karar verildiğini, müvekkilinin bu karar üzerine tekrar çalışmaya başladığını, 7075 Olağanüstü Hâl İşlemleri İnceleme Komisyonu Kurulması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanun'un (7075 sayılı Kanun) 10. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin feshedildiği ve yeniden işe başlatıldığı tarihler arasındaki döneme ilişkin mali ve sosyal hakların ödenmesi gerekirken davalı işverence gerekli ödemenin yapılmadığını ileri sürerek müvekkilinin iş sözleşmesinin feshedildiği ve yeniden işe başlatıldığı tarihler arasındaki ödenmemiş olan Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) primlerinin SGK'ya geçmişe dönük olarak ödenmesi gerektiğinin tespiti ile söz konusu döneme ilişkin sürenin çalışılmış sayılarak hesaplanacak yıllık ücretli izin hakkının tespitine ve bu döneme ilişkin ödenmeyen ücret, ikramiye, ilave tediye, asgari geçim indirimi, kira, öğrenim, ölüm ve engelli yardımı alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 4857 sayılı İş Kanunu'na (4857 sayılı Kanun) tâbi olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, bu işleme karşı davacı işçinin Olağanüstü Hâl İşlemleri İnceleme Komisyonuna başvurduğunu, Komisyonun başvuruyu kabul etmesi üzerine davacının yeniden işe başlatıldığını, 4857 sayılı Kanun'a tâbi çalıştığından davacı hakkında 7075 sayılı Kanun'un 10. maddesi hükmünün uygulanamayacağını, Yönetim Kurulu kararı uyarınca davacıya 4857 sayılı Kanun'un 21. madde hükmüne uygun şekilde boşta geçen süre için 4 aylık ücret ödendiğini, davacının istemlerinin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2024 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 04.04.2024 tarihli kararı ile; taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2024 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 04.04.2024 tarihli kararı ile; taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2024 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davacının iş sözleşmesinin feshedildiği ve yeniden işe başlatıldığı tarihler arasındaki sürenin çalışılmış sayılarak hesaplanacak yıllık ücretli izin hakkının tespitine ilişkin talebi hakkında verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalı vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek kamu görevinden çıkarılan davacının, kamu görevine iade talebiyle Olağanüstü Hâl Komisyonuna başvurduğu, yapılan değerlendirme sonucunda Komisyon kararı ile kamu görevine iade talebi yerinde görülerek başvurusunun kabul edildiği, davacı dava dilekçesinde işten çıkarıldığı ve Komisyon kararıyla yeniden işe başlatıldığı tarihler arasında ödenmeyen ücret, ikramiye, ilave tediye, asgari geçim indirimi, kira, öğrenim, ölüm ve engelli yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş ise de davacının Komisyon kararıyla kamu görevine iade edilmesi işleminin idari bir işlem olduğu, davacı idari işlemle işe başlatıldığına göre idari işlemin mali sonuçlarına ilişkin uyuşmazlığın da idari yargıda çözüme kavuşturulması gerektiği, sözü edilen alacaklar yönünden çözüm yeri idari yargı olduğundan Mahkemece bu hususa ilişkin davanın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114/1-(b) ile 115. maddeleri uyarınca yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa yönelik karar verilmesinin hatalı olduğu, davacının iş sözleşmesinin feshedildiği ve yeniden işe başlatıldığı tarihleri arasındaki ücret alacağına ilişkin ödenmemiş SGK primlerinin SGK'ya geçmişe dönük olarak ödenmesi gerektiğinin tespiti talebi ile iş sözleşmesinin feshedildiği ve yeniden işe başlatıldığı tarihler arasındaki sürenin çalışılmış sayılarak hesaplanacak yıllık ücretli izin hakkının tespitine ilişkin davaların taraflarının statüsü, hâkimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumlarının birbirinden tamamen farklı olduğu ve temyiz aşamasında inceleme mercilerinin de farklı olduğu, maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davanın bir arada görmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu, Mahkemece her iki dava ayrılarak, yargılamanın birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda SGK prim tespiti ve yıllık ücretli izin hakkının tespitine yönelik davalar işbu davadan tefrik edilerek yapılan yargılama sonucunda davacının ücret, ikramiye, ilave tediye, asgari geçim indirimi, kira yardımı, öğrenim yardımı alacaklarına yönelik talepleri bakımından uyuşmazlığın çözüm yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle davanın 6100 sayılı Kanun'un 114/1-(b) ve 115. maddeleri uyarınca dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 17.02.2025 tarihli tashih şerhi ile vekâlet ücreti bakımından karar düzeltilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; uyuşmazlığın çözüm yerinin adli yargı olduğunu, davacının davalı Kurumda iş mevzuatına tâbi olarak çalıştığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, yargı yolunun belirlenmesine ilişkindir.

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı ve özellikle davalı vekilinin 06.03.2025 tarihli dilekçesinin temyize cevap dilekçesi niteliğinde olduğu, katılma yoluyla temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Somut olayda davacı vekili dava dilekçesinde iş sözleşmesinin feshedildiği ve yeniden işe başlatıldığı tarihler arasındaki ücret, ikramiye, ilave tediye, asgari geçim indirimi, kira, öğrenim, ölüm ve engelli yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Bozma kararında sözü edilen talepler yönünden çözüm yerinin idari yargı olduğu, bu hususa ilişkin davanın 6100 sayılı Kanun'un 114/1-(b) ve 115. maddeleri uyarınca yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa yönelik karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilmiştir. İlk Derece Mahkemesince davacının ücret, ikramiye, ilave tediye, asgari geçim indirimi, kira yardımı, öğrenim yardımı talepleri hakkında bozmaya uygun şekilde hüküm kurulmasına rağmen, ölüm ve engelli yardımı talebi bakımından hüküm kurulmaması hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan “öğrenim yardımı” ibaresinden sonra gelmek üzere "ölüm yardımı ve engelli yardımı" ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Temyizi bulunmadığı anlaşılan davalı tarafça yatırılan temyiz harçlarının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9041, Karar No: 2019/10670, Tarih: 14.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/9041 E.  ,  2019/10670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, 5253 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan mahkumiyet, diğer sanıklar hakkında zimmet, sanık ... hakkında ise 5253 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 11/06/2015 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin katılma isteminin zimmet suçuyla sınırlı olarak KABULÜNE, 5253 sayılı Yasaya muhalefet suçundan Hazinenin zarar gören sıfatı bulunmadığından vekilinin sanık ... hakkında bu suçtan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanık ... ve müdafin, sanıklar ... ve ...'ın, sanık ... müdafin bu sanıklar hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet, katılan ... vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ... (...), ... ve ... haklarında zimmet suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Zimmet suçu için kanunda öngörülen cezanın alt sınırının beş yıl hapis cezası olması karşısında, sanıkların sorgularının mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, sanıklardan ..., ... ve ...'ın istinabe yoluyla alınan savunmaları ile yetinilmek ve bu şekilde hükümler kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesine aykırı davranılması,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/05/2002 tarihli ve 2002/9-124-2002/256 sayılı Kararında açıklandığı üzere, Yardım Toplama Kanununun “Kapsam” başlıklı 2. maddesinin 2. fıkrasının "Türk Silahlı Kuvvetlerinin kendi bünyesi içerisindeki yardım toplama faaliyetleri ile dernekler, sendikalar ve bunların üst kuruluşlarına, spor kulüplerine, mesleki kuruluşlara ve bağış kabulüne yetkili vakıflara kendi statülerine göre üyeleri ve diğer kişiler tarafından yapılacak bağış ve yardımlarla bunların öz kaynaklarından sağlayacakları gelirler, bu kanunun kapsamı dışındadır." şeklindeki amir hükmü uyarınca, derneklerin bu kanun kapsamı dışında olduğu, Yardım Toplama Yasasının 28. maddesindeki düzenlemenin dernek görevlilerini kapsamadığı nazara alındığında,... Valiliğinin 28/09/2007 tarihli ve 3943 sayılı onayı ile yardım toplama izni verilen ... Engellilerle Dayanışma ve Yardımlaşma Derneğinin yönetim kurulu başkanı olan sanık ..., yönetim kurulu başkan yardımcısı olan sanık ..., yönetim kurulu üyesi olan sanık ... ile söz konusu yardım kampanyası kapsamında yardım toplamakla görevlendirilen diğer sanıkların topladıkları yardımları derneğe vermeyerek mal edindikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; ilgili dernek tarafından 13/09/2008 tarihinde meydana gelen hırsızlık eylemi neticesinde yardım kampanyasına ilişkin evrakların çalındığından bahisle evrakların ... İl Dernekler Müdürlüğüne sunulmadığı ancak sanıklarca sonradan bir kısım evrakların söz konusu derneğe ve müdürlüğe sunulduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında suç döneminde sanıklar adına ve çek hesaplarına yapılan tüm havaleler esas alınmak suretiyle değerlendirme yapıldığı, söz konusu havalelerin yardım kampanyasında toplanan paralarla yapıldığına ilişkin herhangi bir belirleme yapılmadığı gözetilerek, ilgili dernekten ve ..

... İl Dernekler Müdürlüğüne sunulmadığı ancak sanıklarca sonradan bir kısım evrakların söz konusu derneğe ve müdürlüğe sunulduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında suç döneminde sanıklar adına ve çek hesaplarına yapılan tüm havaleler esas alınmak suretiyle değerlendirme yapıldığı, söz konusu havalelerin yardım kampanyasında toplanan paralarla yapıldığına ilişkin herhangi bir belirleme yapılmadığı gözetilerek, ilgili dernekten ve ... İl Dernekler Müdürlüğünden suça konu yardım kampanyasına ilişkin evraklar ile derneğin ve sanıkların suç dönemine ilişkin PTT çek hesapları ile banka hesap ekstrelerinin ve sanıklar adına yapılan ve sanıklarca yapılan havalelere ilişkin tüm evrakın getirtilmesi, söz konusu dönemde sanıklara havale yapan ve sanıklarca havale yapılan kişiler ile sanıklar arasındaki ilişkinin ve sanıkların ekonomik ve sosyal durumlarının detaylıca araştırılması, hırsızlık iddiasına ilişkin soruşturmaların akıbetinin sorulması, kampanya kapsamında toplanan paralarla alındığı iddia olunan araç ve bilgisayarlar için yapılan harcamaların, söz konusu aracın kimin üzerine kayıtlı olduğunun ve araç için çekilen kredinin geri ödemesinin ne şekilde yapıldığının belirlenmesi sonrasında dosyanın tüm ekleriyle birlikte Sayıştay emekli uzman denetçilerinden seçilecek bilirkişi heyetine tevdi edilerek yapılan havaleler ile sanıkların sosyo-ekonomik durumlarının uyum arz edip etmediği, uhdelerinde kalan yardım parası bulunup bulunmadığı, varsa miktarının ne olduğu hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmasından sonra, uhdelerinde kalan para bulunması halinde eylemlerinin hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik incelemeyle suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Haklarında mahkumiyet kararı verilen sanıkların, eylemin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik olarak hırsızlık süsü verilmesinin yanında ilgililerin beyanları, banka ve PTT çek hesabı ile havalelerine ilişkin kayıtlardan mahiyeti ve miktarı ortaya çıkarılabilen eylemlerinin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılıp değerlendirilmemesi,

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde TCK'nın 53/5. maddesine göre infazdan sonra başlamak üzere aynı maddenin 1. fıkrasının d bendindeki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanması yerine dernek yöneticisi olma hakkını kullanmaktan yasaklanmasına hükmedilmesi,

TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanması gerekliliği,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafin, sanıklar ... ve ...'ın, sanık ... müdafin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA 14/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8660, Karar No: 2015/8191, Tarih: 30.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/8660 E.  ,  2015/8191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ölüm gelirlerine hak kazanıldığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı taraflar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı işverene ait işyerinde çalışmakta iken 17.10.1996 günü iş kazası geçiren sigortalının 26.06.1998 tarihinde yaşamını yitirmesinden sonra hak sahibi eşi ve çocukları olan davacıların 13.06.2008 günü davalı Kuruma iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından gelir tahsisi başvurusunda bulundukları anlaşılmakta olup talebin reddi üzerine 23.09.2009 tarihinde açılan işbu iş kazası tarihinden itibaren ölüm gelirleri bağlanması gerektiğinin tespitine ilişkin davada mahkemece yapılan yargılamada, ... Kurumu Başkanlığı 1. İhtisas Kurulu ile Genel Kurulu’nun, gerçekleşen ölüm ile meydana gelen iş kazası arasında nedensellik bağının varlığı yönünde görüş içeren 19.09.2007 ve 29.04.2010 tarihli raporlarına dayanılarak istem aynen hüküm altına alınmıştır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 99/1. maddesinde, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan gelir ve aylıkların, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren 5 yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrayacağı, bu durumda olanların gelir ve aylıklarının, yazılı istek gününü izleyen ay başından itibaren başlayacağı belirtilmiş, diğer taraftan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 97. maddesinin 1. fıkrasında, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı günden itibaren 5 yıl içinde istenmeyen kısmının zamanaşımına uğrayacağı, 2. fıkrasında, Kuruma başvurmamanın haklı bir sebebe dayandığını genel hükümlere göre kanıtlayanlar hakkında anılan hükmün uygulanmayacağı bildirilmiştir.

Şu durumda, 99/1. madde gereğince 5 yıl içinde istenmediğinden tümüyle zamanaşımına uğrayan gelir ve aylığın, ancak yazılı başvuru tarihini izleyen aybaşından itibaren ve geriye dönük olmamak üzere bağlanabilmesine karşın 97/1. maddede, gelir ve aylığın 5 yıl içinde istenmeyen kısmının zamanaşımına uğrayacağı belirtilerek her bir gelir ve aylık için 5 yıllık zamanaşımı süresi benimsenmiş, 99/1. maddede yer alan, gelir ve aylıkların yazılı talep gününü izleyen aybaşından itibaren başlayacağı yönündeki hükme paralel düzenleme yapılmamış olmakla buna göre hak sahipleri bakımından daha lehe olan 5510 sayılı Kanun hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında beliren maddi ve hukuki olgular karşısında gelirlerin başlangıç tarihine yönelik olarak, hak sahiplerince 13.06.2008 tarihinden önce Kuruma tahsis başvurusunda bulunulup bulunulmadığı belirlenerek elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu başlangıç olarak iş kazası tarihinin benimsenmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ....'ne iadesine, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.