muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2082, Karar No: 2014/3819, Tarih: 17.07.2014

b)Sanıklar ..., ... ve ...’in, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

İşledikledikleri bir kısım suçlar nedeniyle aranan sanıklar ormanlık alanda bir arada bulundukları sırada, kolluk güçlerinin baskın yapması üzerine, aniden gelişen olayda, yalnızca hakkındaki hüküm onanan sanık ...’in tabancasıyla ateş ettiği, ancak diğer sanıkların yakalanmamak için kaçtıkları, kolluk güçlerine karşı aktif bir direnç gösterdiklerine ilişkin cezalndırılmalarına yeter kesin kanıt bulunmadığından, beraatlerine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde cezalandırılmalarına karar verilmesi,

c)Sanıklar ..., ... ve ...’in uyuşturucu ticaretinden kurulan hükümler yönünden;

Oluşa, dosya kapsamına ve tanık ...’nın beyanlarına göre; suça konu esrar ve uyuşturucu hapların sanık ... ile tanık ...’nın birlikte yaşadıkları eve sanık ...’in getirip bıraktığı, ...’ın sorması halinde bunu ona söylemesini ...’dan istediği,, miktar ve çeşitlilik itibariyle de ticaret maksadıyla bulundurulduğu anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...’in eylemlerine uyan TCK.nun 188/3. maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiği halde, suç tarihinden yaklaşık bir ay önce cezaevine giren ve suç tarihinde de cezaevinde olan ... aleyhine atf-ı cürüm mahiyetindeki, sonradan geliştirilen beyanlara da itibar edilerek, yazılı şekilde sanıklar ... ve ...’in Beraatına, sanık ...’in ise cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi, (BOZULMASINA), sanık ...’nun, mağdur ...’e yönelik eyleminden kurulan hükümde, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 17/07/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

17/07/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'un yokluğunda 17/07/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/718, Karar No: 2013/29916, Tarih: 20.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/718 E.  ,  2013/29916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumundan ve davalıdan, davacının hizmet döküm cetveli getirtilerek hizmet döküm cetvelinde gözüken işverenlerin kim olduğu, davacının işe giriş bildirgeleri, asıl işveren ile söz konusu alt işverenler arasında düzenlenen hizmet alım sözleşmeleri getirtilip dosyaya eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9794, Karar No: 2008/12052, Tarih: 20.11.2008

1. Hukuk Dairesi 2008/9794 E., 2008/12052 K.

**1. Hukuk Dairesi 2008/9794 E., 2008/12052 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- TAPU KAYDI

- TAPUDA ÇİFTE KAYIT**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, 1936 tarih 3/4 sayılı vergi kaydına istinaden zilyet ettikleri taşınmazın Osmaniye Asliye Hukuk Mahkemesinin 1977/8 Esas,1985/445 Karar sayılı dosyası ile 723 ada 1 parsel olarak 16750 m2 yüzölçümü ile adlarına tescil edildiğini, davacıların kullandığı arzinin Kuruçay ıslah projesi ile ikiye bölündüğünü, dere yatağının kuzeye çekilmesi ile oluşan ve kadastroca tescil harici bırakılan kısım yönünden davalı hazinenin idari yoldan tapu tesis ettirerek 135.000 m2 lik yeri 287 parsel olarak tescilini yaptırdığını, bu yerin 16.750 m2’lik kısmının kendilerine ait tapulu yeri olduğunu, çifte tapu durumu oluştuğunu ileri sürerek 16.750 m2’lik kısmın tapusunun iptali isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı hazine, dava konusu yerin dere yatağı iken idari yoldan Hazine adına tescil edildiğini, 287 parselin ifrazen 495,496 ve 503 ila 508 parsellere ayrıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 287 parselin idari yoldan hazine adına tescil edildiği,723 ada 1 parselin ise Asliye Hukuk Mahkemesinin 1977/8 Esas, 1985/445 Karar sayılı ilamı ile oluştuğu davalı Hazinenin davada taraf olması nedeniyle kararın Hazineyi bağlayacağı gerekçesiyle davacı Musa Yılmazbaş’ın davasının kabulü ile davacının payı oranında tapunun iptal ve tesciline, davacı Ömer Gök yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Uğur Şentürk’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar hükmen tescil ilamı ile adlarına oluşan 723 ada 1 parsel sayılı taşınmazın hazine adına kayıtlı 287 parsel sayılı taşınmazla çakıştığını ileri sürerek iptal isteğinde bulunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 287 parselde paydaş kılınmasına karar verilmiştir.

Hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden, çekişmeli yerin davalı Hazine adına 287 parsel numarası ile 135.000 m2 olarak idari yoldan 22.9. 1977 yılında, 723 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise 16750 m2 olarak 8.5.1986 yılında hükmen davacı ile birlikte dava dışı paydaşlar adına tescil edildiği, 287 parselin ifrazen, 495,496,497,503,504,505,506,508 parsellere ayrıldığı, yapılan uygulama sonucu alınan bilirkişi raporuna göre de 723 ada 1 parselin ifraz sonucu oluşan 496 parselin 710.94 m2’si,497 parselin 1283.52 m2’si, 506 parselin 14012.13 m2’si, 503 parselin 300.32 m2’ si ile çakıştığı sabittir.

Davacının paydaşı olduğu 723 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Osmaniye Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.7.1985 gün 1977/8 Esas,1985/445 Karar sayılı ilamı ile oluştuğu,davada hazinenin de taraf olduğu ve anılan kararın Hazineyi bağlayacağı kuşkusuzdur.Bu durumda, kural olarak davanın kabulüne karar verilmesi doğrudur.

Ne varki, 723 ada 1 parsel davacı ile dava dışı birçok kişi adına kayıtlı olduğu için sadece davacının payı yönünden iptali ile diğer paylar yönünden çifte kayıt olgusunun devam ettirilmesi devletin doğru sicil oluşturması prensibine aykırı olmasına karşın mahkemece davacının payı oranında iptal ve tescile karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan, kural olarak çekişmeli bölümler yönünden iptal kararı vermekle yetinilmesi gerekirken zaten taşınmaz davacılar adına tapuda kayıtlı olduğuna göre ayrıca paylı şekilde tescile karar verilmesi de isabetsizdir.

Hal böyle olunca, 273 ada 1 parselin tüm paydaşlarının davada yer almalarının sağlanması ve ondan sonra yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.Davalı hazinenin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile kararın açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12041, Karar No: 2012/11929, Tarih: 20.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/12041 E.  ,  2012/11929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra takibine itirazın kaldırılması-Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın,davacının karar düzeltme istemi kabul edilerek Dairemizin 07/05/2012 gün ve 2012/5180-2012/6799 sayılı ilamı ile onanmasından sonra bu defa davalı tarafından yeniden yapılan karar düzeltme talebinin mahkemece reddi üzerine davalı, yasal süresinde bu son kararı temyiz etmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, İİK.'nun 269/c maddesi gereğince itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın temyizi üzerine dairemizce 26.1.2012 tarihli bozma kararı verilmiştir. Davacının karar düzeltme istemi üzerine bu defa dairemizce 7.5.2012 tarihli ilam ile davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile bozma kararının kaldırılarak kararın onanmasına karar verilmiştir. Dairemizin bu son kararı üzerine 12.6.2012 tarihli dilekçe ile davalının yeniden karar düzeltme talebinde bulunması üzerine mahkemece 13.6.2012 tarihli ek karar ile “yargıtayın karar düzeltme kararları aleyhine yeniden karar düzeltme talebinde bulunulamayacağından” bahisle talebin reddine karar verilmiştir. Bu defa davalı bu karar düzeltme isteminin reddine ilişkin ek karara karşı temyiz isteğinde bulunmuştur.

Bozma ve onama kararlarına karşı karar düzeltme istemine ilişkin red kararı verilmesi Yargıtay’a ait bulunduğundan mahkemenin 13.6.2012 tarihli karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına oybirliği ile karar verildi.

Dosya incelendi.

HUMK'nun 442.maddesi gereğince Yargıtayın onama ya da bozma kararlarına karşı ancak bir kez karar düzeltme talebinde bulunulabileceğinden, aynı ilama karşı yapılan 2.karar düzeltme talebinin REDDİNE, istek halinde peşin alınan karar düzeltme harcının düzeltme isteyene iadesine, 20/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13627, Karar No: 2016/8757, Tarih: 20.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/13627 E.  ,  2016/8757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

I-Davacı vekili, müvekkilinin, mülga .... Genel Müdürlüğü'ne bağlı .... .... Genel Müdürlüğü'nde işe başladığı tarihten kadrolu işçi statüsüne geçirildiği 2001 yılına kadar geçici/mevsimlik işçi statüsünde çalıştırıldığını, bu dönemde her yıl yeni bir geçici/mevsimlik iş sözleşmesi ile işe başladığını ve yıl sonunda işten ayrıldığını, 2001 yılında aynı müdürlükte daimi/kadrolu işçi statüsüne geçirildiğini, ancak kadrolu işçi statüsüne alındığında geçici mevsimlik işçilikte geçen sürelerin kıdem hesabında dikkate alınmadığını, sanki işe yeni başlamış bir işçi gibi, başlangıç derece ve kademesinden işe başlatıldığını, kadrosu dışındaki işlerde çalıştırıldığını, 2005 yılında .... Müdürlüğünün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacakları ile beraber İl Özel İdaresi'ne devredildiğini, aynı işverene bağlı hizmetlerinin kıdem süresinde birleştirilmediğini belirterek davacının mevsimlik işçilikte geçen hizmet süresinin dikkate alınması sureti ile yeni derece ve kademesinin tespitine, buna bağlı olarak fark ücret, akdi ikramiye, ilave tediye, yıpranma primi, kıdem tazminatı farkı ve kadro dışındaki işlerde çalıştırılmasından kaynaklı fark ücret, eşit davranma ilkesine aykırılık nedeni ile tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı İl Özel İdaresi vekili, davacının derece ve intibakının yasa ve TİS hükümlerine göre usulüne uygun olarak yapıldığını, taleplerinin haksız olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, 2011/2013 dönemini kapsayan TİS hükümlerine göre talepte bulunmasının mümkün olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, “...06/12/2012 tarih ve 28489 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 13 İlde Büyükşehir Belediyesi Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi 5. fıkrası ile, 30/03/2014 tarihinden itibaren .... İl Özel İdaresinin görevlerinin sona ermesi ve tüzel kişiliğinin ortadan kalkması ve davacının özlük haklarının .... Büyükşehir Belediyesine devredilmesi nedeniyle .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı hasım kabul edilerek” bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada husumetin kime yöneltileceği ihtilaflıdır.

Davada husumetin kime yöneltileceği ihtilaflıdır.

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'nun 1.maddesinde, “(1) Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür. (2) Adana, Ankara, ...., Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. (4) İstanbul ve Kocaeli il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır. (5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. (6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.”

3./2.maddesinde, “(2) Mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılır. Tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılır ve yerine getirilir. Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında, “ (1) Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.; 5. fıkrasında ise, “Bu Kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verilir. Devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulur. Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılır. Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanunun 1 inci maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılır.; 6. fıkrasında da “(6) Bu Kanuna göre tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin personeli, komisyon kararıyla ilgisine göre yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir.” hükümleri yeralmaktadır.

Görüldüğü üzere, 6360 sayılı Yasa'nın Geçici 1.maddesinde büyükşehir belediye sınırları içine alınarak tüzel kişiliğine son verilen köy ve belde belediyeleri açısından mahkemelerde süren davalarda husumetin katıldığı belediyeye; Geçici 2.maddesine göre nüfusu 2000 (ikibin)'in altında kaldığı için köye dönüştürülen belde belediyeleri bakımından il özel idarelerine yöneltileceğine ilişkin açık düzenleme bulunmakta iken, Yasanın 1. maddesinde sayılan ve tüzel kişiliği kaldırılarak lağvedilen il özel idareleri için bu şekilde tek bir sorumlu belirlenmemiş ve Yasanın Geçici 3/2.maddesinde söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olarak tespit edilmiştir. Bu durumda kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı devir kararlarına göre sorumluyu, davalarda hasmı belirlemek gerekecektir.

Yukarıdaki yasa hükümleri çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; davacının ilk önce .... Genel Müdürlüğü'nde, daha sonra bu müdürlüğün 5286 sayılı Yasa ile lağvedilmesi üzerine devren İl Özel İdaresi'nde çalıştığı ve 6360 sayılı Yasa ile İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin kaldırılmasından (30.03.2014 tarihinden) önce çalışmasının sona erdiği anlaşılmaktadır. 6360 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile .... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliği sona ermiş, aynı Yasa'nın Geçici 2.maddesine göre kurulun Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunca taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçları ile personeli ilgisine göre aralarında .... Büyükşehir Belediyesi'nin de bulunduğu çeşitli kamu kurum ve kuruluşları arasında paylaştırılmıştır. Eldeki davanın hangi kuruma devredildiğine ilişkin Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun bir kararı bulunmamakta ancak komisyon kararının 3.maddesinde, devir tutanaklarında sehven yer verilmeyen ancak daha sonra ortaya çıkacak personel, hak, alacak, borç ve teminatların taşıtların -iş makinaları hariç- taşınırların ve devam eden davaların ilgili olduğu bakanlığa, büyükşehir belediyesine, belediye bağlı kuruluşuna, YİKOB'na devredilmiş sayılmasına karar verilmiştir. Bu itibarla davacının emekli olmadan önce hangi birimde ne iş yaptığı ve bu birimin veya birimin yaptığı görevlerin, yetki ve sorumluluğun hangi kuruma devredildiği belirlenmeli ve sonuca göre devir yapılan kurumun sorumluluğu yoluna gidilmelidir.

Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

II-Kabule göre de;

1-Davanın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılmadığı noktasında ihtilaf bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belirsiz alacak davası mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Alacağın belirsiz olması halinde alacaklı, belirsiz alacak davası açabileceği gibi kısmi dava olarak da alacağın tahsilini talep edebilir.

Alacağın belirsiz olması halinde alacaklı, belirsiz alacak davası açabileceği gibi kısmi dava olarak da alacağın tahsilini talep edebilir.

Somut olayda, davacı vekili davasını açıkça ve ayrıca belirtmek sureti ile belirsiz alacak davası olarak açmamış, aksine mevsimlik işçilikte geçen hizmet süresi de dikkate alınmak sureti ile derece ve kademesinin tespitine ve buna bağlı olarak bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş ve alacaklarının bir kısmını dava konusu etmiştir. Görüldüğü üzere dava, kısmi dava olarak açılmıştır. Davacı vekilinin sonradan davanın belirsiz alacak davası olduğunu beyan etmesi sonucu değiştirmez. Hal böyle olunca mahkemece davacı vekilinden her bir alacak için ne miktar talepte bulunduğu hususu açıklattırılarak alacaklar hakkında tek tek hüküm kurulması gerekirken toplu şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

2-İlave tediye alacağının talep dikkate alınarak yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi yerine yanılgılı değerlendirme ile en yüksek banka mevduat faizi ile tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5691, Karar No: 2022/9908, Tarih: 03.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/5691 E.  ,  2022/9908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdur ...' yönelik), sarkıntılık suretityle çocuğun cinsel istismarı (mağdur ...'e yönelik)

HÜKÜM : Sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine (mağdur sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda ilk derece mahkemesince aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurelerin maddi hakikatın ortaya çıkarılması açısından duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bu mümkün olmadığı takdirde soruşturma evresinde verdikleri görüntülü ifade CD’sinin duruşmada taraflarla birlikte izlenerek beyanlarının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken duruşmada dinlenmeyen mağdurelerin çocuk izlem merkezinde alınan görüntülü ifade CD’leri de izlenmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.