muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11286, Karar No: 2014/19307, Tarih: 22.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/11286 E.  ,  2014/19307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Keçiborlu Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 24/04/2014

Numarası : 2012/71-2014/81

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 01/06/1995-01/03/1997, 01/03/1997 - 29/02/2008 tarihleri arasında ilk dönem mevsimlik, ikinci dönem belirsiz süreli iş akdiyle sulama işçisi (mirlav) olarak çalıştığını, iş akdinin kendisi tarafından emekli olması nedeniyle feshedildiğini, haftada 7 gün 24 saat esasına göre çalıştığını bildirerek kıdem tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davcının mevsimlik işçi olarak çalıştığını ve başka bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının işçilik alacaklarının doğru şekilde hesaplanıp hesaplanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesi ile 2006 yılında iş akdinin sonlandığını bildirmiştir. Dosya arasında bulunan 06.01.2014 hakim havale tarihli, ekonomist Veli Kaman tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda davacının fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacakları hesaplanırken 2005-2010 yılları arasında çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Oysa davacının bu tarihlerde davalı işyerinde çalışmadığı taraflar arasında ihtilaf konusu değildir. Yapılacak iş, dosyanın iş hukuku alanında uzman bir bilirkişiye tevdi edilerek, bu dosyada davacının temyizinin olmadığı hususu da dikkate alınarak, Dairemizce onanmış olan emsal dosyalardaki hesaplamalar göz önüne alınarak, talep edilen bütün işçilik alacaklarının yeniden hesaplanmasıdır. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeden, hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru olmayıp, bu husus bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14729, Karar No: 2022/859, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/14729 E.  ,  2022/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 14.11.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4370, Karar No: 2015/6441, Tarih: 21.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4370 E.  ,  2015/6441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/148080

MAHKEMESİ : Suruç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2011/75 (E) ve 2012/210 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Suça konu ...... plakalı araca ait muayene işleminin sahte bir şekilde yaptırıldığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın; .... sanayi sitesinde oto tamirciliği işi yaptığını, ...... isimli kişiyi tanımadığını, suça konu aracın muayene işlemini yaptırmadığını ve olayla bir ilgisinin bulunmadığını savunması, araç sahibi ......'ın ise, ..... plakalı aracın kendisine ait olduğu, olay tarihinden önce aracınının bakımını yaptırmak için sanığın işyerine gittiğini, köylüsü olan ..... isimli şahsın da sanığın işyerinde bulunduğunu, ......'ın aracının muayenesini sanığa yaptıracağını söylemesi üzerine, kendisine ait aracın fenni muayenesini yaptırması için de ruhsatı sanığa verdiğini, sanığın muayene işlemini yaptırıp ruhsatı kendisine teslim ettiğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, adın geçen ...... isimli kişinin kimlik bilgileri tespit edilip tanık olarak beyanının alınması ve aracın muayenesi bölümünde bulunan imza ve rakamların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini yerine yazılı şekilde sanığın yüklenen suçu işlediğine dair tanık olarak dinlenen araç sahibi .......'ın soyut beyanı dışında sübut delilerinin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı,

2- Kabule göre de; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5892, Karar No: 2015/4933, Tarih: 25.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5892 E.  ,  2015/4933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16731, Karar No: 2023/5116, Tarih: 20.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/16731 E.  ,  2023/5116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2714 E., 2019/1082 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla kabulünde yasal olanak bulunmayan sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 27.03.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (yedi kez) cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Sakarya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (yedi kez) 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 15.04.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüyle, hükümlerin kaldırılmasına, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz isteği

1. Sanığın kasti bir eyleminin bulunmadığına,

2. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

4. Sanığın suçu işlediğinin net olmadığına,

5. Sanığın işlemediği bir suçtan cezalandırıldığına,

Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

B. Sanığın temyiz isteği

1. Milli duygularla istemeden atılı suçu gerçekleştirdiğine,

2. Suç işleme kastıyla hareket etmediğine,

3. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

4. Sanığın suçu işlediğinin net olmadığına,

5. Sanığın işlemediği bir suçtan cezalandırıldığına,

Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

B. Sanığın temyiz isteği

1. Milli duygularla istemeden atılı suçu gerçekleştirdiğine,

2. Suç işleme kastıyla hareket etmediğine,

3. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava konusu olay; sanığın, olay günü yabancı dil eğitim merkezi olarak faaliyet gösteren özel iş yerine gelerek, burada çalışan mağdurları silahla rehin almak suretiyle alıkoyması ve kolluk kuvvetlerinin ikna çalışmaları neticesinde yakalanmasına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada, sanık müdafiinin istinaf başvurusu kabul edilerek, sanık hakkında kurulan hükmün kaldırılmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın eylem sırasında, tabanca ile ayaklarının dibine doğru ateş ettiği mağdur ...'i önüne katarak ofis kısmına geçirdiği, ardından bekleme salonuna doğru tekrar ateş ederek bağırdığı, bu sırada derslikte olduğunu fark ettiği mağdure ...'ya da yanına gelmesini söylediği, ''Bana yaklaşmayın, üzerimde bomba var!'' diyerek mağdurları korkuttuğu, sonrasında mağdur ...'i yanına çağırarak, tabancayı mağdurun beline dayadığı, polislerin olay yerine gelmesi üzerine, mağduru kendisine siper ettiği, iş yerinde bulunan tabela ve camlara doğru ateş açtığı anlaşılmakla, sanığın her bir mağdura yönelik ayrı

ayrı cebir ve tehdit eyleminde bulunduğu gözetilerek, sanık hakkında mağdur sayısınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedene yapılmamıştır.

1. Mağdurların aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanığın ikrar içeren savunmaları, cezai ehliyet raporu, olay yeri inceleme raporu, kamera kaydına ilişkin döküm, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanık ve müdafiinin sübuta yönelik temyiz itirazları reddedilmiştir.

2. Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mahkumiyetine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 15.04.2019 tarihli kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sakarya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7454, Karar No: 2019/20274, Tarih: 05.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/7454 E.  ,  2019/20274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz incelemesi sırasında tespit edilen eksikliklerin tamamlanması için Dairemizin 27.03.2019 ve 05.07.2019 tarihli yazıları ile gerek yargılama sırasında düzenlenen bilirkişi raporunda ve gerekse davalı tarafın temyiz dilekçesinde bildirilen klasörün dosya ekinde gönderilmediği, ayrıca davacının sendika üyeliğine ilişkin kayıtların dosyada bulunmadığı bildirilmesine rağmen, davalı Belediyenin Hukuk İşleri Müdürlüğünün ‘işçinin şahsi sicil dosyasında istenilen evraklara rastlanılamadığına ilişkin yazısı’ eklenerek Dairemize cevap verildiği anlaşılmaktadır. Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için İlk Derece Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında bilirkişi tarafından incelendiği ve içerisinde davacıya ait ücret bordroları, ödeme belgeleri vb diğer kayıtların bulunduğu bildirilen klasörün dosya eki olarak Dairemize gönderilmesi gerekmektedir. Ayrıca davacının sendika üyelik bilgilerinin de temin edilmediği gelen yazı cevaplarından tespit edilmektedir. Bu bakımdan, 1- Yargılama sırasında incelendiği bildirilen klasör halindeki ekler ile diğer tüm dosya ekleri araştırılıp dosyaya eklenmek suretiyle dosyanın tüm ekleri ile birlikte eksiksiz olarak Dairemize gönderilmesi,

2-Davacının sendika üye kayıt fişi ile sendika üyeliğinin işverene bildirildiği tarihe ilişkin kayıtların ilgili sendikadan ve taraflardan sorulmak suretiyle dosyaya getirtilmesi,

3-2004-2012 yılları arasında işyerinde uygulanan tüm toplu iş sözleşmelerinin temini ile,

Söz konusu eksiklikler tamamlanarak ilgili tüm ek ve belgeler eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8361, Karar No: 2014/2941, Tarih: 28.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/8361 E.  ,  2014/2941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen cezada TCK'nin 86/2, 3-e ve 29. maddelerinin uygulanmasıyla belirlenen 135 gün kaşılığı adli para cezasından TCK'nin 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken "90 gün karşılığı adli para cezası" verilmesi yerine hata ile "80 gün karşılığı adli para" cezası üzerinden hesap edilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  talebe uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK'nin 31/3 maddesinin uygulandığı (4.) bendindeki adli para cezasının "90 gün karşılığı adli para cezası" ve TCK'nin 62. maddesinin uygulandığı (5.) bendindeki adli para cezasının "75 gün karşılığı adli ara cezası" ve (7.) bendindeki sonuç cezanın da "1500 TL adli para cezası" şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4294, Karar No: 2021/11705, Tarih: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/4294 E.  ,  2021/11705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre sanıklar tarafından elektrikle çalışan tombala makinası ile kumar oynatıldığının anlaşılması karşında; 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2233, Karar No: 2025/689, Tarih: 12.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/2233 E.  ,  2025/689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1497 E., 2023/1114 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 4. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/416 E., 2022/181 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. Dava konusu Bursa ili, ... ilçesi, ... Mah., 418 ada 41 parsel sayılı taşınmazın ve Bursa ili, ... ilçesi, ... Mah., 418 ada 41 parsel C Blok 5. Kat, 21 No.lu bağımsız bölümün tüm intikallerini içerir (öncesi-sonrası dahil) tedavüllü tapu kayıtlarının,

2. Dava konusu Bursa ili, ... ilçesi, ... Mah., 418 ada 41 parsel sayılı taşınmazın ve Bursa ili, ... ilçesi, ... Mah., 418 ada 41 parsel C blok 5. Kat 21 No.lu bağımsız bölüme ilişkin yapı ruhsatının,

3. Davalı şirketin dava konusu taşınmazla ilgili varsa kat karşılığı inşaat sözleşmesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2474, Karar No: 2013/19239, Tarih: 28.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2474 E.  ,  2013/19239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... Sigorta A.Ş. adına Av. ... 2-... 3-... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi tarafından verilen 19.07.2012 günlü ve 2011/27 Esas 2012/399 Karar sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Kurum avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Gıyabi hükmün, davalı ...’ye ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda İnfaz Bürosu Görevlisi aracılığıyla tebliğ edilmiş olması karşısında;

Davalı ...’nin ; hükümlü veya tutuklu olup olmadığı, hükümlü ise hükümlülük süresi, şartla veya bihakkın tahliye tarihleri belirlenip, Türk Medeni Kanunun 407. ve devamı maddeleri gereği bir yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkum olan her ergine vasi tayini gerektiğinden, hükümlülük süresi bir yıl veya daha fazla ise, anılan davalıya vasi tayin edilip edilmediği, edilmişse gerekçeli kararın vasisine yöntemince tebliğ edilmesi;vasi tayin edilmemiş ise, usulünce vasi tayininin sağlanarak aleyhe gıyabi hükmün vasiye tebliğinin sağlanması; hükümlülük süresi bir yıldan az ise veya tutuklu ise cezaevinde Tebligat Kanunun 19. maddesine göre tebligatın muhataba bizzat, cezaevi müdürü veya müdür yoksa orayı idare eden memur tarafından yapılacağı düzenlemesi gözetilerek tebliğinin sağlanması,

2- Gıyabi hükmün, davalı ...’e tebliği için çıkarılan tebligatta vefat ettiği belirtilip iade edilmiş olması karşısında;

Davalı ...’in nüfus kaydı getirtilip, vefat edip etmediği, vefat etmişse tarihi araştırılıp, mirasçıları belirlenerek, gıyabi hükmün mirasçılarına yöntemince tebliğ edilip, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 28.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3366, Karar No: 2015/6177, Tarih: 25.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/3366 E.  ,  2015/6177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün esasını oluşturan ve duruşmada açıklanan kısa kararda dosya içeriğine uygun olarak sanıklar ... ve ... hakkında mühür bozma ve karşılıksız yararlanma suçlarından beraat kararı verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında dosya ile ilgisi bulunmayan ... hakkında mühür bozma suçundan beraatine karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14474, Karar No: 2011/15106, Tarih: 06.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/14474 E.  ,  2011/15106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kadına, gerekçeli kararın tebliğine dair tebligat belgesi dosyada bulunmamaktadır. Davacı kadının temyizinin süresinde olup olmadığının belirlenebilmesi bakımından, tebligat yapılmış ise tebliğ belgesinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 06.10.2011 (prş)
Yargıtay — Esas No: 2021/3423, Karar No: 2022/841, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/3423 E.  ,  2022/841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 21.07.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.