muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32335, Karar No: 2013/39520, Tarih: 10.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32335 E.  ,  2013/39520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki    alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili ihalesi yapılan taşınmazları alacağa mahsuben satın almak istediklerini ,ancak icra müdürlüğünce  ihale bedellerini yatırmaları için kendilerine süre verildiğini belirterek icra müdürlüğü işleminin iptalini talep etmiş olup, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra İflas Kanunun 140. maddesi "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" şeklinde düzenlenmiştir. Başkaca hacizlerin de bulunduğu taşınmazların   21.03.2013 tarihli arttırmada alacaklıya ihale edildiği görülmektedir. İcra müdürlüğünce öncelikle İİK 'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediğinin belirlenmesi, İhale bedelinin yatırılması gerekir ise İİK 'nun133. maddesine göre işlem yapılması gerekir.

Haciz koyduran alacaklının taşınmazları ihale ile satın alması ve kendisinden önce gelen başka alacaklı bulunmaması halinde, alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabileceği, "satış bedelini, alacağına mahsup edebileceği" satışa çıkarılan taşınmazların alacaklı tarafından alacağına mahsuben alınmak istemesi ve taşınmazlar üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden önce konulmuş, başka haciz bulunması halinde ileride sıra cetveli yapılması gerekeceğinden ve henüz sıra cetveli yapılmamış olduğundan, alacaklının alacağının ihale bedellerini karşılayıp karşılamadığı saptanıp ve dolayısıyla alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilmeden  alıcı alacaklıya ihale bedellerini yatırması için süre verilmesi yönündeki İcra Müdürlüğü kararı doğru değildir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle İİK.nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedellerini yatırması gerekip gerekmediği belirlendikten sonra alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise alacaklıya ihale bedellerini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2872, Karar No: 2025/4789, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2872 E.  ,  2025/4789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli Tecentriq ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli Tecentriq ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6769, Karar No: 2018/7358, Tarih: 10.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6769 E.  ,  2018/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler sanık müdafii temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 26.08.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7689, Karar No: 2013/8031, Tarih: 13.09.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/7689 E.  ,  2013/8031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Tapu Müdürlüğü'nün 04.11.2011 tarihli yazısı ile ekinde bulunan 21.03.1989 tarihli Kadastro Müdürlüğü yazısından dava konusu 104 ada 101 parsel sayılı taşınmaz hakkında kadastro tutanağı tanzim edildiği anlaşılmaktadır. Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden ayrı ayrı çekişme konusu taşınmazın kadastro tutanağının onaylı örneğinin ve kesinleşip kesinleşmediğinin sorulması, tutanağın bulunamaması halinde 15.02.1982 tarihli dilekçe ile aynı anda itiraza konu olan 104 ada 15, 100, 101 ve 107 ada 15 parsel sayılı taşınmazlar hakkında açılmış bir dava bulunup bulunmadığı, varsa tutanağın bu dosyalar içersinde bulunup bulunmadığının Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Mahkemesinden sorularak getirtilmesi, ayrıca çekişme konusu taşınmazın tapu kaydının malik hanesi açık olarak tapuya kayıt edilip edilmediğinin Tapu Müdürlüğünden sorularak malik hanesi açık olsa da tapu kaydının getirtilerek dosyasının içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9841, Karar No: 2019/619, Tarih: 21.01.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/9841 E.  ,  2019/619 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun, satış ilanı tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ve sair fesih nedenlerini ileri sürerek taşınmaz ihalesinin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, ...... Mahkemesi’nin 26/04/2017 tarih ve 2016/876 E.- 2017/285 K. sayılı kararı ile ihalenin feshine karar verildiği, alacaklının ihalenin feshine dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurduğu, ....... Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 15/02/2018 tarih ve 2017/2703 E. - 2018/368 K. sayılı kararı ile alacaklının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun TK'nun 17. maddesinde; "Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır" hükmünü içermektedir. Yine Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 26. maddesinde; "Belirli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenlere, o yerde de tebligat yapılabilir. Muhatabın işyerinde bulunmaması halinde tebliğ, aynı yerde sürekli olarak çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır....” hükmünü içermektedir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunun 22. maddesinde ise; “Muhatap yerine kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görünüşüne nazaran onsekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması lazımdır” hükmüne yer verilmiştir. Bu hükümden de anlaşılacağı üzere, borçlu adına kendisine tebligat yapılan kişinin 18 yaşından küçük olması, mutlaka tebliğ işleminin usulsüzlüğü sonucunu doğurmaz.

Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik, tebliğ belgesindeki işlemin aksinin iddia edilmesi halinde, bunun tahkik şeklini ve yöntemini göstermemiştir. Mahkemece, her somut olayın özelliği, cereyan şekli, gerçekleşen maddi olgular en ufak ayrıntılarına kadar göz önünde bulundurulup iddia tahkik edilmelidir. H.G.K.nun 07.04.1982 tarih ve 1377-337 sayılı kararında da benimsendiği üzere, tebligat parçasında yazılı olan hususun aksi her türlü delille ispatlanabilir.

./..

-2-

./..

-2-

Somut olayda, satış ilanı tebligat mazbatasında, tebliğ işleminin “muhatap geçici olarak çarşıya gittiğini, muhatapla birlikte çalıştığını beyan eden ehil ve reşit işçisi ... imzasına tebliğ edildi” şerhiyle yapıldığı, tebligatın, şeklen usule uygun olduğu anlaşılmakla birlikte, mahkemece, tebligat tarihinde reşit olmadığı ve öğrenci belgesine göre öğrenci olduğu gerekçesiyle ...’e yapılan tebligatın usulsüz olduğuna karar verildiği görülmüştür.

Tebligat Kanununun 22. maddesi doğrultusunda, borçlu adına kendisine tebligat yapılan kişinin 18 yaşından küçük olması, mutlaka tebliğ işleminin usulsüzlüğü sonucunu doğurmaz.

Öte yandan, şikayetçi borçlu, şikayet dilekçesinde ...’in çalışanı olmadığını da iddia etmiştir.

O halde, mahkemece, şikayetçiye ve karşı tarafa (alacaklıya) anılan konudaki delillerini sunmaları için imkan tanınması, ...’in tebliğ tarihi itibariyle borçlunun iş yerinde çalışıp çalışmadığı kolluk marifetiyle araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, .....15/02/2018 tarih ve 2017/2703 E. - 2018/368 K. sayılı istinaf talebinin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA,.... 26/04/2017 tarih ve 2016/876 E.- 2017/285 K. sayılı kararının BOZULMASINA, alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2013/3177, Karar No: 2013/22296, Tarih: 30.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3177 E.  ,  2013/22296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişkinin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların kişisel ilişki düzenlenmesine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Kişisel ilişkiden amaç analık babalık duygularının tatminini sağlamaktır. Velayeti davalı anneye verilen müşterek çocuk Hilal Sena 28.06.2010 doğumludur. Velayeti davalı anneye verilen küçükle davacı baba arasında tesis edilen kişisel ilişki davalıyı her hafta sonu eve bağlı hale getirerek velayet hakkını yeterince kullanmasına engel olacağı gibi, davacı ile küçük arasındaki kişisel ilişki düzenlemesi sonrasında aradan geçen zaman içinde küçüğün yaşının büyümüş olması nazara alınarak baba ile yatılı kalacak şekilde kişisel ilişki kurulmaması da uygun görülmemiştir. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK. md.438/7).

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının l. bendinde yer alan " her hafta sonu Pazar günü saat 10.00'dan akşam saat 17.00'ye kadar" sözcüklerinin hükümden çıkartılıp yerine " her ayın l. ve 3. haftası Cumartesi saat 10. 00 ile Pazar günü saat 10.00 arasında dini bayramların 2. günü saat 10.00 ile 3. günü saat 10.00 arasında, her yıl l Temmuz saat 10.00 ile 15 Temmuz saat 10.00 arasında baba yanında yatılı kalacak şekilde" sözcüklerinin yazılarak hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.09.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/11020, Karar No: 2011/258, Tarih: 21.01.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/11020 E.  ,  2011/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105/1. maddesi uyarınca 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 5237 sayılı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Yeni Türk Lirası üzerinden 1.800,00 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Didim (Yenihisar) Sulh Ceza Mahkemesinin 22/02/2007 tarihli ve 2006/347 Esas, 2007/36 sayılı kararının;

Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle temel ceza olarak 90 gün adli para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; söz konusu kararda cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtildiği halde, 31/08/2006 tarihinde işlenen atılı suçtan 5560 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçilmesi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1. maddesi uyarınca 5 gün adli para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 09/11/2010 gün ve 2010/13061/68193 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriğinin yerinde olduğu anlaşıldığından, Didim (Yenihisar) Sulh Ceza Mahkemesinin 22/02/2007 tarihli ve 2006/347 Esas, 2007/36 sayılı Kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin takdirine göre asgari had gözetilerek sanığa 5237 sayılı TCK.nun 105/1. maddesi uyarınca ve anılan Kanunun 52. maddesi hükmü de gözetilerek 5 gün adli para cezası tayinine, verilen gün adli para cezası TCK.nun 52/2 ve 61/8. maddeleri uyarınca günlüğü 20,00 Türk Lirasından paraya çevrilerek sanığın 100,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın buna göre yapılmasına, hükmün diğer yönlerinin saklı tutulmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6554, Karar No: 2012/8444, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6554 E.  ,  2012/8444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ... Aksoy'un beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 14.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 01.02.2012 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0197 Esas, 2012/851sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin sanıklardan Nuran Aksoy'a yönelik 14.11.2011 tarih ve 2011/2130 Esas, 2011/7066 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın yetkilisi olduğu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 31.03.2010 tarih ve 5381 sayılı yazılarında borçlu şirketin gayri faal olduğunu bildirdiği dikkate alınarak, bu durumun ticareti terk anlamına ya da re'sen terk anlamına gelip gelmediği ilgili kurumdan sorulmadan ve ticareti terk ettiği anlamında olduğunun bildirilmesi halinde de hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.