muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1289, Karar No: 2017/10533, Tarih: 14.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/1289 E.  ,  2017/10533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve maliki olduğu aracın küçük yaya murise tam kusurlu olarak çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin anne, baba ve kardeşleri olduğunu, elem çektiklerini beyanla, davacı anne ... ve baba ... için ayrı ayrı 20.000’er TL manevi, davacı kardeşler için ayrı ayrı 10.000’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirkete ait aracın davalı sürücüsünün olayda kusursuz ya da az kusurlu olduğunu, davacı anne babanın çocuğunun gözetiminde yeterli özeni göstermediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların davasının kısmen kabulü ile baba ... ve anne ... için ayrı ayrı 20.000,00 TL, kardeşler ..., ..., ..., ..., ... ve ...için ayrı ayrı 7,500,00 TL olmak üzere toplam 85.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilde tekerrüre yer verilmeyecek şekilde müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin

reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4.354,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı... Ltd. Şti.'nden alınmasına 14.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13633, Karar No: 2016/2902, Tarih: 08.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/13633 E.  ,  2016/2902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin olay günü çalıştığı şirkete ait araçla tek taraflı olarak kaza yaptığını, davalı kurum tarafından standartlara uygun olmadan yaptırılmış, gerekli onarımları yapılmamış olan ucu açık ve parçalı bariyerin müvekkilinin ayağını kestiğini, olayın meydana gelmesinin tamamen davalının kusuru olduğunu, müvekkilinin söz konusu kaza nedeniyle %43 oranında işgücü kaybına uğradığını ve sürekli sakat kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla iş gücü kaybı ve protez bedeli olarak 10.000,00 TL maddi tazminat ile 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın yargı yolu bakımından reddolunması gerektiğini, alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek esas yönünden de davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... yönünden idare mahkemelerinin görevli olması sebebiyle HMK 114/1-b, 115/2 maddeleri gereğince davanın usulden reddine verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 08.03.2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10942, Karar No: 2023/4580, Tarih: 19.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/10942 E.  ,  2023/4580 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/579 E., 2021/309 K.

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.01.2012 tarihli ve 2012/207 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında; ...'a ait aynı bölgede bulunan 3 ayrı kabloyu geceleyin keserek çalması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a, 143, 53/1. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2012 tarihli ve 2012/25 Esas, 2012/840 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan,

5237 sayılı Kanun’un 165, 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis ve aynı Kanun'un 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 07.01.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/989 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 165, 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 TL adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

4. Yukarıda anılan kararın sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/17824 Esas, 2020/10468 Karar sayılı kararı ile 'suçun hukukî niteliğinin değiştiğinden bahisle beraat kararının verilemeyeceği gözetilmeden; sanık hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı halde, yargılama sonucunda suç vasfının değiştiği belirtilerek, 5237 sayılı Kanun'un 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanığın mahkûmiyetine, hırsızlık suçundan beraatine karar verilip, aynı fiile ilişkin olarak sanık hakkında iki kez hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılması ve sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,' gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/579 Esas, 2021/309 Karar sayılı kararı ile suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 165, 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2. maddeleri uyarınca 1000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, verilen ceza tamamen eksik inceleme ve delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu verildiği, hukuka aykırı olduğu, çöplük alanında bulunan kabloların çalıntı olduğunu sanığın biliyor olmasını düşünmek ve bunun sonucunda cezalandırmak hukuk mantığına ve hayatın olağan akışına aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz istemi, katılan vekili olarak lehimize vekalet ücretine hükmedilmemiş olmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Kepez Jandarma görevlilerine gelen ihbar üzerine ... mevkiinde sanık ve dava dışı sanıkların yakalandığı ve araçlarının bagajında ...'a ait yaklaşık 400 metre 50 kg civarında kablonun yakılmış vaziyette ele geçirildiği, ayrıca araçta 1 adet pense, 1 adet halat ve 1 adet projektörün de ele geçirildiği, sanık ile daha önce haklarında karar verilen dava dışı sanıkların alınan beyanlarında avlanmaya gittiklerini ve yolda gördükleri yanmış kabloları jandarmaya teslim etmek amacıyla aldıklarını savunmaları, sanık ...'ın kullandığı telefonların kabloların çalındığı köylerdeki baz istasyonlarından hizmet almadıklarının tespit edildiği, bu itibarla sanığın söz konusu kabloları kesip çaldığı hususunda şüpheden uzak deliller bulunmadığı, ancak sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 165. maddesindeki suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık savunmaları, müşteki ve tanık beyanları, bilirkişi raporu, olay yeri fotoğrafları, olay tutanakları, HTS raporları dosya içeriğinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Sanık alınan savunmalarında, temyiz dışı sanık ...,... mevkiinde 01.01.2012 günü saat 21.30'da ...'a ait kabloları yakan 2 kişiyi gördüklerini, bağırınca şahısların kaçtığını, jandarmaya teslim etmek üzere yanan kabloları araca aldıklarını beyan etmiş ise de; ...'a ait kablolarla ilgili kaçan 2 kişiyi görmelerinin akabinde bu konuyla ilgili olarak jandarmaya bilgi vermeleri veya olay günü bu kabloların bulunduğu yere giderek bu kabloları almamaları gerektiği halde jandarmaya haber vermeksizin suç ürünü olduğunu bilebilecek durumda buldukları yanmış haldeki kablolar ile seyir halindeyken Kepez Jandarma görevlilerine gelen ihbar üzerine ... mevkiinde sanıkların yakalanması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 165. maddesinin uygulanmasında bir hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de; aynı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunlukları uygulanmasının 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş olması karşısında, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca, maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

3. Sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş olması karşısında, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca, maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) nolu paragrafında açıklanan nedenle Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/579 Esas, 2021/309 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği “hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 9.200,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine” karar verilmek suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1404, Karar No: 2018/5322, Tarih: 30.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/1404 E.  ,  2018/5322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 16.11.2015 tarih 2015/3317 Esas 2015/14827 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 30/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16664, Karar No: 2012/24132, Tarih: 27.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16664 E.  ,  2012/24132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup ... anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. H.U.M.K'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8791, Karar No: 2014/13662, Tarih: 03.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8791 E.  ,  2014/13662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/46028

MAHKEMESİ : Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28.12.2012

NUMARASI : 2012/159 Esas, 2012/309 Karar

SUÇ : Irza geçmeye teşebbüs

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 13.12.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. Maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18353, Karar No: 2020/1939, Tarih: 04.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18353 E.  ,  2020/1939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve TCK’nin 87/1-c maddesi uyarınca verilen cezasının, mağdurun yüzünde sabit iz oluşması nedeniyle 5 yıla çıkartılmasına karar verilen paragrafında, uygulama maddesinin TCK’nin 87/1-son maddesi olarak gösterilmesi yerine, TCK’nin 87/1-c maddesi olarak belirtilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın kardeşi olan mağdura karşı yüzde sabit ize neden olan kasten yaralama eylemini silahtan sayılan sert bir cisim ile gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezanın, aynı olayda iki nitelikli halin TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin birleşmesi nedeniyle alt sınırdan sonuca etkili olarak uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiğinin belirlenememesi sebebiyle, TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında, TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken, sanıklar hakkında (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/21052, Karar No: 2015/10607, Tarih: 12.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/21052 E.  ,  2015/10607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 1.078.036,22 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar ile davalıllardan .... vekillerince duruşmasız, .... vekilince de duruşmalı olarak talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/05/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan .... vekili Avukat ..... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 18.10.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yardıma muhtaç % 100,00 oranında sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemi ile aynı kaza nedeniyle yakınların manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacılar vekili ile davalılardan .... vekili ile .... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

.... tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.