muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20553, Karar No: 2014/5556, Tarih: 07.04.2014

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22517, Karar No: 2014/15480, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22517 E.  ,  2014/15480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2011/1262-2013/868

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı SGK vekiline ve davalı işverene yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5083, Karar No: 2014/2415, Tarih: 26.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5083 E.  ,  2014/2415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6536, Karar No: 2017/6583, Tarih: 20.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/6536 E.  ,  2017/6583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda kurulan ilk hükümlerin temyiz incelemesinde bozulmasının ardından mahkemece gerçekleştirilen yargılamaya ilişkin düzenlenen 12.09.2014 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17368, Karar No: 2016/2611, Tarih: 24.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17368 E.  ,  2016/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka artırımı, yardım nafakasının bağlanması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, 22.12.2014 tarihli dilekçesinde; tarafların müşterek çocukları için, davalının iştirak nafakası ödediğini; müvekkillerinden müşterek reşit çocuk ...’in aradan geçen yaklaşık 5 yıllık sürede ... Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi‘nde okumaya başladığını; küçük ...’nın ise, büyüdüğünü ve bu sebeplerle her iki tarafın da ihtiyaçlarının arttığını, yine enflasyon oranındaki artışların nafakalara yansıtılmadığını belirterek; iştirak nafakalarının aylık 125 TL den aylık 750 şer TL ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili, 27.04.2015 tarihli dilekçesinde ise, ilk dava dilekçesinde müşterek çocuk ... için de iştirak nafakası artırılması talebinde bulunulmuş olsa da, bu çocuğun reşit olmasından dolayı aslında bu talebin yardım nafakası bağlanması olduğunu ve 18.09.2015 tarihli dilekçesinde, ... için ödenen iştirak nafakasının ise 125 TL olarak ilk dava dilekçesinde sehven yazıldığını, aslında bu miktarın 225 TL olduğunu; dolayısıyla, bu nafakanın aylık 225 TL den aylık 750 TL ye çıkartılmasını istediklerini belirterek, ilk dava dilekçesindeki hataları düzeltmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece; tarafların iradeleri, ekonomik ve sosyal durumları, müşterek çocuğun eğitim durumu ve yaşı ile büyüme çağında olması dikkate alınarak küçük ... için iştirak nafakasının aylık 225 TL den 300 TL ye çıkartılmasına ve reşit ... için 350 TL yardım nafakası bağlanmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

TMK. nun 327. maddesinin 1. fıkrası; "Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır.” hükmünü,

330. maddesinin 1. fıkrasının ilk cümlesi; “Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir.” hükmünü,

331. maddesi ise; “Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.” hükmünü içermektedir.

TMK. nun 327. maddesinin 1. fıkrası; "Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır.” hükmünü,

330. maddesinin 1. fıkrasının ilk cümlesi; “Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir.” hükmünü,

331. maddesi ise; “Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda; küçük ... için artırılması istenilen nafakanın 18.07.2005 tarihinde kesinleşen anlaşmalı boşanma davası ile 50 TL olarak kararlaştırıldığı, daha sonra iştirak nafakasının 21.12.2006 tarihinde, 125 TL’ye çıkartıldığı, bundan sonra da 10.12.2009 tarihinde bu nafakanın 225 TL’ye çıkartıldığı; iş bu davanın açıldığı 22.12.2014 tarihinde ise, aradan geçen yaklaşık beş yıllık sürede küçük ...’nın biraz daha büyüyüp masraflarının biraz daha arttığı, bu sebeple nafakanın da hakkaniyet ölçüsünde artırılması gerektiği sonucuna varılarak, hakimin iştirak nafakasını 225 TL’den, 300 TL'ye çıkartılmasında ve kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak, TMK. nun 328. maddesinin 2. fıkrası; “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.“ hükmünü,

364. maddesi ise; “Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.“ hükmünü içermektedir.

Yine, somut olayda; müşterek çocuklardan ... için, 18.07.2005 tarihinde iştirak nafakası olarak bağlanan 50 TL’nin açılan artırım davaları ile en son 225 TL'ye çıkartıldığı, bu çocuğun 18 yaşını doldurması sebebiyle iştirak nafakasının kesildiği; bu sebeple açılan işbu dava ile, davacılar vekilinin üniversite öğrencisi olan reşit için 750 TL yardım nafakası talep ettiği, mahkemenin davayı kısmen kabul ederek reşit ... için 350 TL yardım nafakasına hükmettiği anlaşılmıştır. Müşterek reşit çocuk ...’in ailesinden başka bir yerde üniversitede okumaya başladığı, 200 TL yurt masrafı olduğu, davalının ise Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İl Müdürlüğü’nde devlet memuru olduğu ve 2500 TL maaş aldığı göz önüne alındığında; mahkemece takdir edilen 350 TL lik yardım nafakasının yetersiz kalacağı muhakkaktır.

Buna göre, mahkemece; davacı müşterek reşit çocuğun ihtiyaçlarını azami ölçüde karşılayacak, davalının geliri ile de orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmesi ve bu suretle taraflar arasındaki dengenin sağlanması gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile düşük yardım nafakası takdir edilmesi doğru görülmemiş bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Buna göre, mahkemece; davacı müşterek reşit çocuğun ihtiyaçlarını azami ölçüde karşılayacak, davalının geliri ile de orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmesi ve bu suretle taraflar arasındaki dengenin sağlanması gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile düşük yardım nafakası takdir edilmesi doğru görülmemiş bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4238, Karar No: 2012/11620, Tarih: 26.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/4238 E.  ,  2012/11620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu yerde işgal ve faydalanmanın devam etmesi nedeniyle sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkemenin kanaatinin oluşmadığı gerekçesi ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Suça konu yerde mevcut tesisler hakkında önceki mahkumiyet hükmü ile müsaderesine karar verilmesine göre ikinci kez müsaderesine hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden müsadereye ilişkin fıkranın karar metninden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6854, Karar No: 2012/6768, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6854 E.  ,  2012/6768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Önceki günlü geri çevirme kararının gereği yerine getirilmemiş, getirilmeyiş nedeni de belirtilmemiştir. Bu nedenle;

1- Çekişmeli 126 ada 62 parselin ifraz edildiği 8 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Haziran 1987 tarih 17 sıra nolu tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile özellikle 931 tarihli kayıtta geldi olarak gösterilen 926 tarih 286 nolu tapu kaydı ile varsa bunun da geldi kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden getirtilmesi,

2- Dava konusu taşınmazın sınırında bulunan taşınmazlara revizyon gören Temmuz 1944 tarih 50 sıra nolu, Mayıs 1968 tarih 4 sıra nolu tapu ve 09/01/1965 tarih 103 sıra nolu tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm geldileri ile getirtilmesi,

3- Davacı ve asli müdahilin kök murisi ...'nın tüm mirasçılarını gösterir nüfus aile kayıt tablosunun getirtilerek dosyaya konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13037, Karar No: 2022/15218, Tarih: 28.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/13037 E.  ,  2022/15218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafisinin şikayetçi ... Finansal Kiralama A.O'nun söz konusu alacağını ... Varlık A.Ş.ye devrettiğini beyan etmesi karşısında, bu durumun araştırılarak alacağın devri yapıldı ise gerekçeli kararın ... Varlık A.Ş.ye usulüne uygun şekilde tebliği ile temyizi halinde ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22535, Karar No: 2014/15478, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22535 E.  ,  2014/15478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2010/391-2013/430

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı işveren vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek ,

2-Temyiz eden davacı vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı işveren vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7628, Karar No: 2015/14469, Tarih: 03.07.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/7628 E.  ,  2015/14469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Dairenin 14.11.2014 tarih, 2014/22227 Esas-2014/20833 Karar sayılı geri çevirme yazısıyla; dava konusu 359 ada 5 ve 359 ada 2 sayılı parsellerin ve revizyon gören 15.08.1962 tarih 25 sıra nolu tapu kaydı ile Ağustos 291 tarih 13 sıra nolu tapu kayıtlarının ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm intikalleri ve kayıt maliklerini gösterir biçimde Tapu Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya eklenmesi, dosya arasında bulunan kadastro tutanaklarının onaylı fotokopilerinin yazılacak müzekkereye eklenmesi istenilmiş, ancak yapılan incelemede; sadece Ağustos 291 tarih 13 sıra nolu tapu kaydının getirtildiği, istenen diğer kayıtların ise getirtilmediği anlaşılmıştır. Dava konusu 359 ada 5 ve 359 ada 2 sayılı parsellerin ve revizyon gören 15.08.1962 tarih 25 sıra nolu tapu kaydının ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm intikalleri ve kayıt maliklerini gösterir biçimde Tapu Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya eklenmesi, dosya arasında bulunan kadastro tutanaklarının onaylı fotokopilerinin yazılacak müzekereye eklenmesi, yeni bir yazışmaya neden olunmaması için gelen kayıtların mahkeme hakiminin denetiminden geçtikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın gönderilmesi için Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19244, Karar No: 2014/3924, Tarih: 13.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19244 E.  ,  2014/3924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6.TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2009/673-2013/378

Taraflar arasında görülen tüketicinin açtığı abonelik sözleşmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin Ankara İli, Yenimahalle İlçesi, Alacaatlı Mah. .. ada.. parsel...Blok .. numaralı bağımsız bölüm halindeki mesken için, davalı idare nezdinde su akışının sağlanması amacı ile ferdi su abonesi olmak istediğini, bu aşamada davalı idare ASKİ görevlileri tarafından müvekkilinden 4.000 TL kanal katılım ve şebeke hisse bedeli, 200 TL kartlı sayaç ve 100 TL montaj ücreti talep edildiğini belirterek, davacının kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu tutulmamasına ve kartlı sayaç yerine mekanik sayaç takılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; idarece haksız olarak kanal katılım bedeli ve şebeke ücreti talep edildiği iddiasının yerinde olmadığını savunup, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile davacının su aboneliği nedeniyle kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli olarak 363,04 TL'den sorumlu olduğunun, bunu aşan miktardan sorumlu olmadığının tespitine, mekanik sayaç takılması talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez." denilmektedir.

Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsa payı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsa payı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.