muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4649, Karar No: 2012/12765, Tarih: 28.06.2012

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde,(5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasa'nın 108.maddesindeki düzenlemeden, Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe girdiği anlaşılmaktadır. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek-öğretim personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir….  Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi” ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği; 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olayda; aktif kamu çalışanı olan davacının, davaya konu tedavisinin, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildiği 15.01.2010 tarihinden önce, 29.01.2009 tarihinde başladığı gözetildiğinde; uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek, davanın, mahkemenin görevsizliği nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esasına girilerek reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6781, Karar No: 2016/12042, Tarih: 01.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/6781 E.  ,  2016/12042 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Dairemizin 2....arar sayılı ve 04.11.2015 tarihli ilamı ile, davalının delil olarak dayandığı Bölge Çalışma Müdürlüğü teftiş raporlarının tüm ekleriyle birlikte getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Mahkemece 05.01.2016 tarihli yazı ile .... Bölge Çalışma Müdürlüğü'nden davalı hakkında düzenlenmiş teftiş raporlarının gönderilmesi istenmiş, ancak yazı cevabı beklenmeksizin dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği, bu haliyle Dairemizin geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Davalının sunduğu 17.01.2014 tarihli işveren vekilinin beyanının bulunduğu raporu da kapsayacak şekilde tüm raporlar getirtildikten ve ilk geri çevirme kararının gerekleri eksiksiz olarak yerine getirildikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/19821, Karar No: 2010/4698, Tarih: 22.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19821 E.  ,  2010/4698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22329, Karar No: 2015/26087, Tarih: 21.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/22329 E.  ,  2015/26087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... Gemi İnşa Tic.San.AŞ.vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalı ... Gemi İnşa Tic.San.AŞ. vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Gemi İnşa Tic.San.AŞ.'ne yükletilmesine, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2153, Karar No: 2011/3341, Tarih: 16.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2153 E.  ,  2011/3341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.07.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 26.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, babasından kendisine intikal eden köyiçi mevkii, doğusu dere, batısı 117 ada 24 parsel sayılı taşınmaz, kuzeyi yol ve dere, güneyi ... ait 21 sayılı parsel olan 6.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazının mera komisyonunun 22.06.2007 tarihli, 414 sayılı kararı ile mera kapsamına alındığını belirterek, kendi taşınmazı yönünden mera komisyon kararının iptali ile taşınmazın adına tescilini istemiştir.

Davalı Hazine, meranın zilyetlikle iktisap edilmesinin mümkün olmadığını, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kadastro mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 13/5 maddesi hükmü uyarınca, komisyon kararlarına karşı 30 günlük askı ilan süresi ve tebligatı gerektiren hallerde tebliğden itibaren 30 günlük süre içinde asliye hukuk mahkemesine, kadastro yapılan yerlerde ise kadastro mahkemesine dava açılabilir. Aynı yasanın 21/2 maddesinde ise tahsis kararlarında belirtilen haklara tahsislerin kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl geçtikten sonra tespitlerden önceki hukuki sebeplere dayanılarak itiraz edilemeyeceği ve bunlara karşı dava açılamayacağı hüküm altına alınmıştır.

Mera Kanununun 13/5 ve 21/2 maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, kanun koyucunun 3402 sayılı Kadastro Kanununun hak düşürücü süreye ilişkin hükümleri arasında paralellik sağlamayı amaçladığı görülecektir. Gerçekten, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/1 maddesi hükmü gereğince 30 günlük ilan süresi geçtikten sonra, dava açılmayan kadastro tutanaklarına ait sınırlandırma ve tespitler kesinleşir ve kadastro mahkemesinde dava açma olanağı kalmaz. Ne var ki, aynı yasanın 12/3 maddesi gereğince kadastro tutanaklarında yapılan hak ve tespitlere karşı 10 yıl içinde genel mahkemelerde dava açılması mümkündür. Görüldüğü gibi, 30 günlük dava açma süresi Mera Kanunu ve Kadastro Kanununda benzer amaçlarla düzenlenmiş olup bu düzenleme ile dava açma süresi ile birlikte görevli mahkeme de belirlenmiştir.

Hal böyle olunca, mera komisyonu kararlarına karşı 4342 sayılı Mera Kanununun 13/5 maddesi uyarınca 30 günlük sürede açılan davaların asliye hukuk mahkemesinde, kadastro yapılan yerlerde ise kadastro mahkemesinde açılması gerekir. Bu süre geçtikten sonra tespitten önceki hukuki sebeplere dayanılarak 21/2 madde uyarınca 5 yıllık süre içinde açılan davaların ise asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; Davacı tarafından mera komisyonu kararına karşı 30 günlük askı ilan süresi içerisinde asliye hukuk mahkemesinde dava açılmıştır.Dosya içerisindeki dava konusu taşınmaza komşu olan 117 ada 21 ve 24 parsel sayılı taşınmazların tapulama tutanakları incelendiğinde tutanakların 12.10.2003, 24.03.2005 tarihlerinde düzenlenerek 27.01.2006 tarihinde kesinleştiği, yörede kadastro çalışmalarının tamamlandığı anlaşılmaktıdır. Kadastro çalışmalarının tamamlandığı bölgede mera komisyon kararlarının iptali istemine ilişkin davaların asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerekmektedir. Mahkemece kadastro mahkemesinin görevli olduğu gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bu sebeble bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7916, Karar No: 2025/1628, Tarih: 04.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/7916 E.  ,  2025/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1720 E., 2021/2882 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İTİRAZA KONU KARAR : Bozma

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 21.10.2024 tarihli ve 2023/1113 Esas, 2024/6771 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.12.2024 tarihli ve 1-2022/14700 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesi uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu;

"Tüm dosya kapsamına göre; sanık ... ile mağdur ...'in önceden birbirlerini tanımadıkları, olay günü sanık ...'nin 06 DNJ ... plakalı aracıyla trafikte seyir halindeyken hatalı

manevra yapması üzerine 06 J ... plakalı ticari minibüsü sevk ve idare eden ve o sırada 12 yolcu taşımakta olan mağdur ...'ın korna çalarak sanığı ikaz ettiği, tarafların akan ve zaman zaman da duran trafikte yan yana şeritlerde durduklarında içeriği anlaşılamayan ve kısa süren bir tartışma yaşadıkları, sonrasında mağdurun kullandığı minibüsün hareket ederek yoluna devam etmesi üzerine, minibüsün arkasında kalan sanığın 6136 sayılı Kanun kapsamında kalan ruhsatsız tabancası ile minibüsün arka camından giriş yapacak şekilde bir el ateş ettiği, dosyadaki tutanak ve bulgular ile kamera görüntülerine göre minibüsün arka camından giren merminin camı parçaladığı, koltuğu delip geçerek araç içinde bulunan yolcuların panikle başlarını eğmelerine neden olduğu ve kimseye isabet etmeden aralarından geçerek, şoför mahallinin cam ile tavanın birleştiği kısmına, mağdurun kafasının sol üst tarafına yakın olacak şekilde isabet ettiği, deforme mermi çekirdeği gömlek parçasının ise ön konsolda klima ve vitesin bulunduğu yere düştüğü, sanığın ateş ettikten sonra aracına binerek minibüsü takip ettiği ancak mağdurun ara sokaklara girerek takipten kurtulduğu anlaşılan olayda;

Sanık savunmasında; mağdurun kendisine küfretmesi üzerine sinirlenerek çalışmadığını düşündüğü ve tamir için yanında bulundurduğu tabancayı mağdura doğrulttuğu sırada anlayamadığı şekilde silahın ateş aldığını beyanla suçlamayı kabul etmemiştir.

Somut olayın değerlendirilmesinde;

Sanık savunmasında; mağdurun kendisine küfretmesi üzerine sinirlenerek çalışmadığını düşündüğü ve tamir için yanında bulundurduğu tabancayı mağdura doğrulttuğu sırada anlayamadığı şekilde silahın ateş aldığını beyanla suçlamayı kabul etmemiştir.

Somut olayın değerlendirilmesinde;

Sanığın trafiğin en yoğun olduğu ve Ankara'nın merkezi sayılan Batıkent bölgesinde ana cadde üzerinde tartıştığı içerisinde çok sayıda yolcunun bulunduğu minibüsün şoförü olan mağduru hedef alarak, ateş ettiği ve merminin minibüsün arka camından girip koltuğu delip geçerek şoför mahalline yakın bir yere isabet ettiği hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Yine sanığın kullandığı araç ve mağdurun kullandığı minibüsün yan yana geldiği sırada gerçekleşen tartışmadan sonra sanığın geride kalmayı tercih ederek, öldürücü nitelikteki tabanca ile mağdura isabet etmesi mümkün bir açıdan ateş ederek eylemi gerçekleştirdiği, daha sonra da eylemden vazgeçmediği ve minibüsçüyü takip ettiği sabit olup, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin benzer olaylardaki uygulamaları da nazara alındığında, araç içindeki hedeflere yönelik silahlı saldırı eylemlerinde, kullanılan silahın niteliğine göre mermi veya saçma tanelerinin isabet ve yoğunlaşma bölgeleri sanığın suç kastını belirlemede ölçüt olarak ele alınmakta, özellikle aracın kapıları, cam bölgeleri gibi yerlere kaydedilen isabetlerde araç içinde bulunan şoför veya yolcuların isabet almasının hedeflendiği kabul edilmektedir.

Somut olayda, sanığın trafikte tartıştığı şikayetçinin kullandığı araca arka taraftan ve özellikle camlı kısmı hedefleyerek yaptığı atışın koltuklarında seyahat etmekte olan 12 yolcudan herhangi birine isabet etmeyip şoför olan şikayetçinin baş bölgesinin çok yakınında koltuğun üzerindeki tavan döşemesine gelmesi, arka camın hemen önündeki koltuğun başlık kısmında mermi sıyırması izinin bulunması, olay öncesi yaşanan kısa süreli tartışma, kullanılan elverişli silah ve mağdurun ara sokağa girerek takipten kurtulması birlikte değerlendirildiğinde sanığın isabet kastı ile hedef gözeterek ateş ettiği ancak elinde olmayan nedenlerle neticenin gerçekleşmediği, eyleminin korkutma ve gözdağı vermenin çok ötesine geçerek öldürmeye teşebbüs boyutuna ulaştığı zira tehdit kastı ile hareket etse idi, havaya veya başka bir istikamete doğru ateş etmesinin mümkün bulunduğu değerlendirilmiştir.

Buna göre; sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu kanaatine varıldığından, kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi yerine eylemin zincirleme şekilde

silahla tehdit suçunu oluşturduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmesinin isabetli olmadığına" ilişkindir.

II. GEREKÇE

Buna göre; sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu kanaatine varıldığından, kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi yerine eylemin zincirleme şekilde

silahla tehdit suçunu oluşturduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmesinin isabetli olmadığına" ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay günü sanık ...'ın kullandığı araç ile trafikte hatalı manevra yapması üzerine, 10 yolcu ile birlikte seyir halinde olan minibüs şoförü mağdur ...'in kendisine korna çalması nedeniyle yan yana gelerek içeriği kamera görüntülerinden anlaşılmayan şekilde yaklaşık 5 saniye karşılıklı olarak araçların içerisinden konuştukları, minibüsün hareket ederek yola devam etmesi üzerine sanığın aracından aşağıya indiği, ruhsatsız ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet teşkil eden tabanca ile minibüsün arka camından giriş yapıp yolcu koltuğunu delip şoför koltuğunun yan üst kısmına denk gelecek şekilde ve elde edilen kovan sayısına göre bir adet olduğu kabul edilen sayıda ateş ettiği, sonrasında aracına binerek minibüsün arkasından yola devam ettiği anlaşılan olayda; sanık ile mağdur arasında önceye dayalı öldürmeyi gerektirecek bir husumetin bulunmadığı, trafikte yol verme meselesinden çıkan tartışmada sanığın aracından inerek minibüs şoförü mağdur ... ile birlikte 10 yolcunun bulunduğu minibüsün arkasından hedef gözetmeksizin korkutmak amacıyla bir el ateş ettiği ve olaydan sonra sanıktan ele geçirilen silahta 8 adet daha merminin bulunduğu anlaşıldığından; sanığın mağdur ... ile minibüs içerisindeki diğer 10 yolcuya karşı zincirleme şekilde silahla tehdit suçundan üst sınıra yakın bir şekilde cezalandırılması gerekirken, suç vasfında hataya düşülerek mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunduğundan, Dairemizce verilen bozma kararının usul ve yasaya uygun olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının oy çokluğuyla yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 21.10.2024 tarihli ve 2023/1113 Esas, 2024/6771 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 21.10.2024 tarihli ve 2023/1113 Esas, 2024/6771 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf isteminin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından esastan reddine ilişkin karara karşı sanık müdafiinin temyiz istemi sonucunda Dairemizce yapılan incelemede sanığın eyleminin zincirleme silahlı tehdit suçunu oluşturduğundan bahisle verilen bozma ve bu karara yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın reddine ilişkin karara katılmıyorum.

Şöyle ki;

Dairemizce de uygun görülen oluş ve kabule göre sanık ... ile müşteki ... birbirini önceden tanımamaktadır. Olay günü sanık ... 06 DNJ ... plakalı aracıyla trafikte seyir halindeyken hatalı manevra yapmış, bunun üzerine 06 J ... plakalı ticari minibüsü sevk ve idare eden ve o sırada 12 yolcu taşıyan müşteki ... sanığı korna çalarak ikaz etmiştir. Taraflar akan ve zaman zaman da duran trafikte yan yana şeritlerde durduklarında içeriği anlaşılamayan ve kısa süren bir tartışma yaşamışlar, sonrasında harekete geçen ve sanığın kullandığı aracın önünden giden minibüsü takip eden sanık arka taraftan 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunan ruhsatsız tabancasıyla tek el ateş etmiştir. Gerek dosyadaki tutanak ve bulgulara, gerekse olaya ait Dairemizce de izlenen kamera görüntülerine göre minibüsün arka camından giren mermi camı parçalamış, araç içinde bulunan yolcuların panikle başlarını eğmelerine neden olmuş, büyük bir şans eseri kimseye isabet etmeden aralarından geçerek yine bulgulara göre şoför koltuğu tavan yan döşemesi üzerine isabet etmiş, deforme mermi çekirdeği gömlek parçası ise ön konsolda klima ve vitesin bulunduğu yere düşmüştür.