muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10655, Karar No: 2015/9136, Tarih: 08.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10655 E.  ,  2015/9136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5167, Karar No: 2015/18798, Tarih: 02.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/5167 E.  ,  2015/18798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, sanığın idaresindeki araçla olaydan yaklaşık 4 saat sonraki ölçüme göre 0,09 promil alkollü halde seyir halinde iken olaya konu kavşak mahallinden geçtiği sırada direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı yol bölümüne geçerek, yavaşlamakta olan araçlara çarpması şeklinde meydana gelen olayda, ... Kurumu uygulamalarında kan alkol düzeyinin 1 saatte, % 15 mg azaldığı kabul edildiğinde, olay anında yaklaşık 0,69 promil alkollü olduğu dikkate alınarak, olayın tek başına alkolden kaynaklandığına ve sanığın güvenli araç kullanamayacağına ilişkin her hangi bir tespit bulunmaması karşısında sadece alkol kullanılmış olmasının trafik güvenliğinin tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet için yeterli olmadığı ve sanığın unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine hükmedilmesi,

2-Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2880, Karar No: 2017/13251, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2880 E.  ,  2017/13251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2446, Karar No: 2020/4828, Tarih: 12.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/2446 E.  ,  2020/4828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 12/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/79, Karar No: 2008/1226, Tarih: 06.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/79 E.  ,  2008/1226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.04.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının murisi ...'ın ... İli, ... İlçesi, İstiklal Mah., 199 ada 15 parselde kayıtlı taşınmazın 1/2 oranında maliki olduğunu, tapu kaydında murisin baba adının "...", doğum tarihinin "1320" olarak yazıldığını belirterek; baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak "..." doğum tarihinin ise "1326" olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Hüküm kurulurken davacının doğum tarihinin 1326 olarak yazılmasına karar verilmiştir. Mülkiyet hakkının tescili başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı ve edinme nedeni ile tarihi ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki, bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hatanın Tüzüğün 87.maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine, o maddedeki kurallar

araştırılarak idarece düzeltilmesi gerekir. Böyle olunca, mahkemece doğum tarihinin düzeltilmesi isteminin kabulü doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK.nun 438/VII.maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle hükmün birinci fıkrasının son cümlesindeki “1320 olarak yazılı doğum tarihinin 1326 olarak tashihine" sözcüklerinin hükümden çıkartılarak hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 06.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7135, Karar No: 2014/10599, Tarih: 30.09.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7135 E.  ,  2014/10599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Iğdır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2011/68-2013/990

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalılar vekili Av. N.. D.. geldi. Davacı taraftan gelen olmadı. Hazır bulunanın sözlü beyanı dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,kira sözleşmesi nedeniyle uğranılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Mahkemece,davanın kısmen kabulüne, 26.769,47-TL' nin dava tarihi olan 01/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Orhan Parlar' dan tahsiline, 26.769,47-TL' nin dava tarihi olan 01/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı İslam Parlar' dan tahsiline,diğer davalılar aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine kararv erilmesi üzerine hüküm davalılar Gül Evren Parlar,U.. P.. ve İslam Parlar vekili ile İ.. P.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388.maddesi ile bunun karşılığı olarak düzenlenen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2 maddesinde belirtilmiştir. Buna göre karar(hüküm), tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsar. Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Hüküm gerekçesi dosya içeriğine uygun olmak zorundadır.

Taraf teşkili,kamu düzenine ilişkin olup Hakim tarafından re'sen her aşamada dikkate alınmalıdır.

Davacı vekili,dava dilekçesinin başlık kısmında, davalı olarak G E Parlar,U.. P.. ve İ Parlar'ı göstermiş,dava dilekçesinin içeriğinde ise davalı olarak İ Pr'dan bahsedilmiş,dava dilekçesi İsmail Parlar'a değil de İslam Parlar'a gönderilmesi üzerine duruşmaya katılan G.E Parlar,U.. P.. vekili,İslam Parlar'a gönderilen tebligatın sehven alındığını belirterek tebligatı iade etmiş,İsmail Parlar ya da İslam Parlar isimli kişiler davaya katılmamış,gerekçeli karar başlığında davalı olarak İ.. P.. gösterilmiş ve hüküm fıkrasında ise İslam Parlar ve dava dilekçesinde adı geçmeyen Orhan Parlar isimli kişi aleyhine hüküm kurulmuştur.

Dosyanın davalıları kim,karar başlığında ismi yazılı İ.. P.. kim,aleyhine hüküm kuralan Orhan Parlar kim dosya kapsamından ve hükümden anlaşılamamaktadır.

Bu durumda Mahkemece öncelikle,davacı tarafa dava dilekçesinin ayrıntılı bir şekilde açıklattırılması,davalıların kim olduklarının kesin bir şekilde tespit edilmesi,tespit edilen davalılara usulüne uygun şekilde dava dilekçesi tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde,taraf teşkili sağlanmadan,gerekçeli karar başlığı ile hükmün içeriği ve sonuç kısmı birbiriyle çelişkili müphem,şüphe ve tereddüt uyandıracak şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de,dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmeyen O P aleyhine hüküm kurulması da doğru değildir. Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6660, Karar No: 2013/28016, Tarih: 04.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6660 E.  ,  2013/28016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, sendikal tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, 25.10.1993 tarihinden itibaren davalı işyerinde Petrol İş Sendikası üyesi olarak çalıştığını, davalı işverenliğin işyerinde çalışan işçilerin tamamını sendika üyelikleri nedeniyle istifaya zorladığını, dava tarihi itibari ile istifa etmeyen toplam üç işçinin kaldığını, davacının istifa etmemesi üzerine davalı işverenliğin ücret ayrımcılığı yapmaya başladığını, herkese verilmiş olan ücret zammının sendika üyeliği nedeni ile 2008 yılından itibaren uygulandığını iddia etmiş sendikal tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, davacıya 2009 yılında zam yapıldığını, sendika üyesi olduğu için 2008 yılından bu yana kendisine zam yapılmadığı iddiasının doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işyerinde çalışan 103 işçinin 2008-2010 yıllarında sendikadan istifa ettiği, istifalar sonrasında ücret artışları yapıldığı davacıya 2008 yılı 2. yarısından sonra zam yapılmadığı gerekçesiyle sendikal tazminat isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücretine en son 2009 yılı Ocak ayında zam yapıldığı tespit olunmuştur. Aynı raporda, davacının çalıştığı satış ve pazarlama bölümünde en son 2009 yılı Ocak ayında ücret artışına gidildiği, davacı işçiye emsalleri ile farklı bir uygulamanın yapılmadığı belirtilmiştir. Bu durumda davacı işçiye 2008 yılı 2. yarısından itibaren ücret artışı yapılmadığı yönündeki gerekçe dosya içeriği ile bağdaşmamaktadır.

Öte yandan davacı işçinin çalıştığı satış ve pazarlama ünitesinde 2009 yılı Ocak ayı sonrasında ücret artışı yapılmadığı da sabittir. Aynı ünitede çalışan ve sendika üyesi olmayan veya sendika üyesi olduğu halde üyelikten istifa eden işçilerle davacı işçi arasında ücret artışları yönünden farklı bir uygulamaya gidilmemiştir. Bakım onarım müdürlüğü ve muhasebe birimlerinde çalışan bazı işçilere 2009 ve 2010 yıllarında ücret artışları yapılmış olması doğrudan sendikal nedeni göstermemektedir.

Öte yandan davacı işçinin çalıştığı satış ve pazarlama ünitesinde 2009 yılı Ocak ayı sonrasında ücret artışı yapılmadığı da sabittir. Aynı ünitede çalışan ve sendika üyesi olmayan veya sendika üyesi olduğu halde üyelikten istifa eden işçilerle davacı işçi arasında ücret artışları yönünden farklı bir uygulamaya gidilmemiştir. Bakım onarım müdürlüğü ve muhasebe birimlerinde çalışan bazı işçilere 2009 ve 2010 yıllarında ücret artışları yapılmış olması doğrudan sendikal nedeni göstermemektedir.

Davacı işçi sendikadan istifa etmediği için ücret artışı yapılmadığı iddialarına dayalı olarak bu davayı çalıştığı sırada 01.03.2010 tarihinde açmış, daha sonra işverence iş sözleşmesi 21.04.2010 tarihinde feshedilmiştir. Davacının yasal süresi içinde açmış olduğu feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iade davasında da sendikal nedenle fesih iddiaları ileri sürülmüştür. Mahkemece sendikal nedenin varlığı kabul edilerek işe başlatmama tazminatı 1 yıllık ücret tutarında belirlenmiştir. Davalı işverenin temyizi üzerine Yargıtay’ca verilen kararda, sendikal nedenin bulunmadığı sonucuna varılarak işe başlatmama tazminatı miktarı yönünden hükmün bozulmasına karar verilerek tazminat miktarı 6 aylık ücret tutarında belirlenmiştir.

Sendikal nedenle fesih iddiası ile sendikal nedenle ayrımcılık yapıldığı iddiası iki ayrı davaya konu edilmiş olmakla her iki dava yönünden sendikal nedenin olup olmadığının ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekirse de her iki davanın birbirine yakın tarihlerde ve aynı maddi olgulara dayalı olarak açıldığı anlaşılmaktadır. Davacı işçi feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iade davasında, sendika üyeliğinden istifa etmediği için ücret artışı yapılmadığını ve en son aynı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürmüştür. Yargıtay tarafından verilen kararda, sendika üyeliğinden çekilmediği için iş sözleşmesinin feshedildiği iddiaları yerinde görülmemiştir. Yapılan bu tespit, fesih öncesinde sendikal nedenle ayrımcılık yapıldığı iddiaları bakımından da kuvvetli bir delil niteliğindedir. Davacı işçinin çalıştığı birimde emsal işçilerle farklı bir uygulamaya tabi tutulduğu da kanıtlanamadığından, sendikal tazminatın kabulü yerinde değildir. Mahkemece sözü edilen isteğin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10416, Karar No: 2015/9195, Tarih: 12.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10416 E.  ,  2015/9195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6530, Karar No: 2016/4223, Tarih: 21.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/6530 E.  ,  2016/4223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacıların miras bırakanı ...ye ait olan ...nolu parsel sayılı taşınmazın üzerinde gayrisahih vakıf olan ...bu şerhin terkini için 17/01/2013 tarihinde ...ne 56.783,50 TL taviz bedeli ödediklerini, vakfın gayrisahih olması nedeni ile taviz bedeli ödenmesi gerekmediğini belirterek ödenen taviz bedelinin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; Mihrimah Sultan Vakfı'nın gayrisahih olduğu anlaşılmakta ise de, bu vakıftan icareli olarak...'nin tasarrufuna bırakılan taşınmazın gelirlerinin hayrata vakfedilmiş olması nedeni ile 5737 sayılı yasanın 18.maddesi gereğince taviz bedeli alınması gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

5737 sayılı Vakıflar Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazete de yayımlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Sözü edilen 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmüne göre; icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabiidir.

Kanunun 3.maddesinde yapılan tanıma göre de; Mukataalı vakıf, zemini vakfa, üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise, değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

u halde somut uyuşmazlığın çözümü için ...” mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu farklı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığı keşfen ve uzman bilirkişiler marifetiyle saptanmalıdır.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu ise, dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde hazırlanmış olup denetime elverişli değildir.