muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12429, Karar No: 2014/24568, Tarih: 20.11.2014

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2014/12429 E.  ,  2014/24568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davalılardan Blok Yapı İnş San ve Tic Ltd Şti’nin Ticaret Sicil Memurluğunda kayıtlı tescil adresinin değiştiği hususunun 03/07/2012 tarihinde yayınlanan sicil gazetesinde ilan edildiği, mahkemece gerekçeli kararın bu adresten başka bir adrese 7201 sayılı yasanın 35. Maddesine göre tebliğ edilidiği, davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin de davalılara tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

7201 Sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre kendisine veya adresine Kanun'un gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimsenin adresini değiştirmesine rağmen yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmemesi nedeniyle eski adrese çıkarılan tebliğlerin muhataba yapılmış sayabilmesi için tebligat çıkarılan adreste daha önce Kanun'un gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması veya daha önce tebligat yapılmamış olsa bile tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adreslerinde tebliğ yapılması gerekir.

Yine, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Davalı Blok Yapı İnş San ve Tic Ltd Şti’nin Ticaret Sicil Memurluğundaki adresinin tespit edilerek gerekçeli karar örneğinin usulüne uygun şeklide tebliği ile tebligat parçası konulduktan, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalılara yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçaları eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17676, Karar No: 2018/6163, Tarih: 14.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17676 E.  ,  2018/6163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hukuk Muhakemeleri Kanunun'nun 119. maddesinde dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar tek tek sayılmıştır. 119. maddenin (1.) fıkrasının e bendinde "davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin", f bendinde ise, "iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğinin" belirtilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Tarafların dayandıkları vakıaları, ispata elverişli şekilde somutlaştırmaları gerekir. Tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur (HMK m. 194). Somut olayda taraflar dilekçeler aşamasında tanık deliline açıkça dayanmamıştır. Bu sebeple davacı kadının tanıklarının beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulamaz. O halde davacı kadının boşanma davasının reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/654, Karar No: 2024/7993, Tarih: 30.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/654 E.  ,  2024/7993 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2339 E., 2023/2980 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ayancık Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/291 E., 2023/137 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; bu evliliğin karşı tarafın üçüncü, davalı ile yaklaşık 37 yıllık evliliği olduğunu, bu evlilikten ortak ve hepsi reşit olan 3 çocukları olduğunu, tarafının bir eş olarak üzerine düşen tüm sorumlulukları yerine getirmesine rağmen, evlilik sonrası davalının tarafına karşı olumsuz kişiliğinin son yıllarda ortaya çıktığını, bu husuşta da tarafınca Ayancık Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi Hakimliğinde 2020/54 Esas sayılı doşya ile yardım nafakası talebinde bulunmak için dava açıldığını, davanın lehine 18.06.2021 tarihinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2021/928 Esas 2021/1845 Karar sayılı ilamı ile sonuçlanarak kesinleştiğini, davalının 18.01.2020 tarihinde cezaevinden çıktıktan sonnra değiştiğini, tarafına ve çocuklarına saldırgan bir tavır göstermeye başladığını, hakaretler ettiğini ve bu yaşananlarının sürekli devam etmesi üzerine tarafınca 2020 yılında Ayancık İlçe Emniyet Müdürlüğüne şikayette bulunulmuş ve davalı eşin 1 ay uzaklaştırma kararı aldığını, davalı ile iki buçuk yıldır ayrı yaşadıklarını, davalının ne tarafinı ne de çocuklarını arayıp sorduğunu, bir baba ve eş olarak sorumluluklarını yerine getirmediğini, bağlanan nafaka dışında geliri olmadığını, oturduğu evin kira olduğunu, çocuklarının ve eş dostun yardımı ile geçindiği, davalı eşin gösterdiği hakaret, tehdit, kötü davranış ve bu gibi eylemlerin tarafını maddî ve manevî olarak çöküntüye uğrattığını ve yıprattığını belirterek davalı eş ile evlilik birliğini devam ettirme durum ve ihtimali kalmadığından şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşanmalarına, 3.000,00 TL tedbir daha sonradan yoksulluk nafakası 75.000,00 TL maddî, 75.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı yanın iddiası, davalı kocanın cezaevinden çıktıktan sonra kendisi ve ailesi ile madden ilgilenmediği, hakaret tehdit vb tutum ve davranışları nedeniyle geçimsizliğe bağlı olarak boşanmayı talep etmekte ise de; davacı yanın aşağıda da izah edilecek ceza davasına konu iddia edeniyle; koruma tedbirleri kapsamında 06.03.2020 tarihinden bu yana evden ayrı yaşamak zorunda kaldığını, uzaklaştırma kararı sona ermesine karşılık tarafların bir araya gelme imkanı olmadığını, davacı eş ve çocukları tarafından davalının eve dönmesinin engellendiğini, davalı da bu nedenle kendine ayrı bir ev tutarak ayrı yaşamaya mecbur kaldığını, evden uzaklaştırma kararı sonrasın da yani 06.03.2020 tarihinden bu yana tarafların birbirleri ile hiç bir teması da olmadığını, olayların başlangıcı olan 01.03.2020 tarihinde, davalı ile oğlu arasında tehdit iddiasına bağlı olarak görülen Ayancık Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/206 E. ve 2020/349 K. sayılı davasında, davalı sanık olarak yargılandığını, neticeten hakkında beraat kararı verildiğini, dava konusu olayın davalının ceza evinden çıkması sonrasında, geçim kaynağı olan ticari taksinin oğlu tarafından alıkonulması sebebiyle aralarında yaşanan tartışma nedenli olup, davacı eş ve davacının kızı, davalı baba aleyhine tanıklık yapmış ise de; aralarında husumet bulunması nedeniyle tanıklıklarına itibar edilmeyerek beraat kararı verildiğini ve kararın istinaf ilamı kesinleştiğini, bir diğer olayın ise 05.03.2020 tarihinde davacı ile birlikte oğlu ..., kızı ...'nın davalı hakkında yine tehdit suçlaması ile şikayette bulunmaları sonrasında Ayancık Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/155 E. ve 2020/325 K. sayılı dava dosyasında hakkında yine beraat kararı verildiğini, dava konusu olayda yine davalının kendilerini tehdit ettiği ise de davacı ve çocuklarının davacı hakkındaki iddialarının isnat seviyesinde kaldığı, iddia olunan vaka esnasında davacının olay mahallinde dahi olmadığı, oğlu ... ile araç içinde tartıştıkları ve oğlunun davalı babaya karşı yakasından tutarak silkelediği, davalının ceza evinde olduğu zaman zarfında oğlunun kredi kartını borca batırdığı, bu durum üzerine davalının oğlundan kredi kartı ve maaş kartını geri vermesini istemesi üzerine yaşandığının anlaşıldığı, davalı hakkında verilen beraat kararının da istinaf ilamı ile kesinleştiğinin görüldüğünü, davalının oğlu ...'ın, davalıya ait ticari aracı 6 ay süre ile elinde tuttuğunu, davalı babasına teslim etmediğini, araç bir nedenden dolayı emniyet tarafından bağlandıktan sonra müvekkile teslim edilebildiğini, davalının evden uzaklaştırıldıktan sonra İlk 5 ay ablası ...'in yanında misafir olarak kaldığını, daha sonrasında da kendi adına ev kiralayarak bu güne kadar bir başına yaşamaya devam ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'unun166/1 nci maddesi gereğince boşanmalarına, davacı kadının tedbir nafakası talebinin kısmen kabulü ile, Ayancık Aile Mahkemesi'nin 2020/54 Esas 2021/21 Karar sayılı ilamı ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin 2021/928 Esas 2021/1845 sayılı ilamıyla verilen tedbir nafakasıyla tahsilde tekerrür oluşturmamak kaydıyla dava tarihinden boşanma hükmü kesinleşinceye kadar 1.000,00 TL tedbir nafakasının davalı erkekten alınarak alınarak davacı kadına verilmesine, davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin kısmen kabulü ile, boşanmaya ilişkin karar kesinleştikten sonra aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakasının davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, davacı kadının maddî ve manevî tazminat isteminin kısmen kabulü ile 30.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, karar verilmişti.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı erkek vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu beyanla kararın tamamı yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakaların koşul ve miktarlarının yerinde olup olmadığı, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1315, Karar No: 2015/3208, Tarih: 17.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1315 E.  ,  2015/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taraflar arasındaki yönetim hizmet sözleşmesinin mutlak butlan nedeniyle iptali istemine ilişkindir.

HMK.’nın 22/II. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/09/2014 günlü kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, yargı yeri belirleme olanağı bulunmayan dosyanın, davanın niteliği de gözetilerek, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı İş Bölümü Kararı uyarınca temyiz incelemesinin Dairemizin görevi dışında olup ... Dairesine ait olduğu düşünüldüğünden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 01/04/2015 tarihli ve 6644 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değişik 60/3. maddesi uyarınca görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE 17.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19927, Karar No: 2010/19831, Tarih: 16.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/19927 E.  ,  2010/19831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi uyarınca 120 gün adlî para, 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 52. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 yeni Türk lirasından hesaplanarak 2.000,00 yeni Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair DİDİM (YENİHİSAR) Sulh Ceza Mahkemesinin 09/04/2008 tarihli ve 2006/644 esas, 2008/343 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13.05.2010 gün ve 2010/5594-30894 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2010 gün ve 2010/127126 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanık hakkında sonuç olarak, 2.000,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibarenin bulunmaması karşısında, suçun işlendiği 15/06/2005 tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği ve para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddesi uyarınca beş gün adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı TCK.’nun 61.maddesinin 9. fıkrasının sonradan yürürlüğe girmesi karşısında, suç tarihi itibariyle, adli para cezasının alt sınırının, anılan Kanunun 52/1.maddesi uyarınca 5 gün olduğu gözetilmeden, hükmün gerekçesinde alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtildiği halde temel cezanın 120 gün adli para cezası olarak belirlenmesi ve sonuç olarak fazla adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (DİDİM) Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 09.04.2008 gün ve 2006/644, 2008/343 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesi uyarınca, mahkemenin takdiri gözetilerek adli para cezasında gün sayısının, alt sınırdan 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 5 gün olarak belirlenmesine, TCK.'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı 20,00 TL.’den hesaplanarak sanığın, 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer hususlarının aynen korunmasına, 16.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7786, Karar No: 2015/4710, Tarih: 24.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/7786 E.  ,  2015/4710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Önceki günlü geri çevirme kararı gereği gibi yerine getirilmemiştir.

Gelen yazı cevabında istenilen vergi kayıtlarının yalnızca hudutları belirtilerek gönderilmiş olup anılan kim ya da kimler adına kayıtlı olduğuna dair bir açıklama bulunmamaktadır. O halde; davacıların tutundukları 20.10.1966 tarihli noter senedinde belirtilen "14 hesap 79, 80, 113, 60, 82 nolu vergi kayıtlarının" kim ya da kimler adına kayıtlı olduğu, yılı, numaraları, yönleriyle birlikte getirtilmesi, gelen yazı cevabının ilgili hakim tarafından denetlenilmesi, geri çevirme kararının gereği gibi yerine getirilmemesi halinde ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulacağının bilinmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6966, Karar No: 2023/8137, Tarih: 30.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/6966 E.  ,  2023/8137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/306 E., 2016/388 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2013/306 Esas, 2016/388 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi, sanık hakkında verilen ceza miktarının az olduğu, sanığın hafifletici sebeplerden yararlanmaması gerektiği, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın bir süre katılanın oğlu ...'in iş yerinde çalıştığı, işyerindeki çekmecede bulunan katılana ait kredi kartını alarak bilgi ve rızası dışında birden çok kez nakit para çekmek suretiyle zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan 21.03.2013 tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek bilgisi dışında kredi kartından birden fazla işlem ile farklı tutarlarda para çekildiğinden bahisle şikayetçi olması üzerine soruşturma başaltılmıştır.

3. Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. 29.03.2013 tarihli yazı cevabında, katılana ait kredi kartı ile şifre kullanılarak 02.03.2013 tarihinde saat 17:10:08'de, 100,00 TL, 11.03.2013 tarihinde saat 02.37.58'de, 1.000,00 TL, saat 02.39.21'de, 2.000,00 TL, saat 02.40.45'de, 2.000,00 TL, saat 02.42.03'de, 2.000,00 TL, saat 02.43.15'de, 2.000,00 TL, nakit çekim işlemleri gerçekleştirildiği bildirilmiş, 02.03.2013 tarihinde gerçekleşen işleme ait kamera kayıtları CD ortamında gönderilmiştir.

4. HSBC Bank A.Ş. 09.04.2013 tarihli yazı ekinde 11.03.2013 tarihinde yapılan işlemlere ilişkin kamera görüntüleri yazı ekinde gönderilmiştir.