muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4196, Karar No: 2018/9470, Tarih: 15.11.2018

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, Borçlar kanununun 50. ve 51. maddeleri (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin işveren kusuru karşılığı ile ilk peşin değerli gelirin yarısının üçüncü kişi kusuru karşılığını oluşturan tutar toplamından işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri x işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı x üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek hak sahibinin gerçek zararı hesaplanmalı, 5510 sayılı Kanunun 21 /1 ve 4. maddesi gözetilerek davalının ve kusurlu 3. kişinin sorumluluğu belirlenmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.11.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2022/3589, Karar No: 2022/11774, Tarih: 12.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3589 E.  ,  2022/11774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar kayyımı vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davalı ... 06.12.2016 tarih ve 41332 yevmiye numaralı vekaletname ile Av. ... ve Av. ...'ı vekil tayin ettiği, Av. ...'ın 08.10.2018 havale tarihli dilekçe ile vekillik görevinden çekildiği ve istinaf kararının ise adı geçen davalı asile tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 18. maddesi uyarınca vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiğinden dosya içindeki vekaletnamede vekillikten çekilen Av. ... dışında Av. ...'ın, vekillikten çekilme veya azil durumu söz konusu değil ise adı geçen davalı vekili olarak Av. ...'a istinaf kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi tebliğ edilip, temyiz süresi beklendikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9808, Karar No: 2022/4829, Tarih: 24.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/9808 E.  ,  2022/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 03.02.2022 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7376, Karar No: 2014/4029, Tarih: 05.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/7376 E.  ,  2014/4029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/125558

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2010

NUMARASI : 2010/232 (E) ve 2010/740 (K)

SUÇ : Mühür bozma

04.12.2008 tarihli mühürleme tutanağı içeriğine göre aboneliği B. H. adına olan sayacın borcun ödenmemesi nedeniyle mühürlendiği, sanığın ise sayacın bulunduğu işyerini 2009 yılı 10. ayında B. H. kiraladığını ve elektriğin açık olduğunu savunduğu görülmekle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; B. H. açık kimlik ve adres bilgileri araştırılarak mühürleme işlemine ve işyerinin sanığa hangi tarihte kiralandığına dair tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, ilgili vergi dairesinden sanığın hangi tarihten itibaren sözkonusu işyerinde faaliyet gösterdiği hususunun araştırılması ve sonucuna göre savunmanın aksini gösteren delillerin nelerden ibaret olduğunun karar yerinde irdelenerek hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/507, Karar No: 2012/3091, Tarih: 03.04.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/507 E.  ,  2012/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu ... Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, ticaret sicili memurluğunda kayıtlı adresinde ve farklı olduğu takdirde vergi dairesince bildirilecek adreste ticari faaliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen atılı suçu ve tarafları aynı olan ... İcra Mahkemesinin 2009/2477, 2478 ve 2480 esas sayılı dava dosyalarının bulunduğunun anlaşılması nedeniyle, suçun tek suç olup olmadığı veya sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasının veya davanın reddinin gerekip gerekmeyeceği hususlarının tartışılıp değerlendirilmesi için dosyaların birleştirilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7484, Karar No: 2013/9578, Tarih: 07.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/7484 E.  ,  2013/9578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 4. İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememesi suçundan sanık ...'nın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde şirket defterlerinin temini için sadece Vergi Dairesi Başkanlığından borçlu şirketin muhasebecisinin tebligata yarar açık iletişim adresi ile varsa telefon numarasının istenmesine yönelik yazı yazılmasıyla yetinildiği, cevabi yazının istenen bilgiyi içermemesine rağmen başkaca yeterli ve etkili (zabıta araştırması v.s) bir araştırma yapılmadan, şirket adresinin tespit edilemediği ve defterlerin temininin mümkün olmadığı gerekçesiyle yetkilisi sanığın beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, müşteki vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmekle hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6523, Karar No: 2021/1816, Tarih: 23.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/6523 E.  ,  2021/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

1-6100 sayılı HMK m. 314/3 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Hüküm davacı vekilince temyiz edilmiş olup, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra davalılardan ... vekili Av. ... tarafından UYAP üzerinden gönderilen 12.01.2021 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını dilekçe ekinde sulh protokolünü de sunarak bildirdiğinden taraf vekillerinin sulh konusunda vekaletnamelerinde yetkisi bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak sulh hususunda davacı ile davalı ... yönünden ek karar verilmesi,

2-Davacı ile davalı ... yönünden sulh hususunda yapılacak değerlendirme ile verilecek ek karardan sonra; davacı vekilinin sunduğu davalı ...Ş. yönünden temyiz itirazlarının incelenmesi için Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13027, Karar No: 2014/6895, Tarih: 26.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13027 E.  ,  2014/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5955, Karar No: 2014/4738, Tarih: 17.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5955 E.  ,  2014/4738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 126 ada ... parsel sayılı 166,71 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmaz ve üzerindeki ... katlı binanın ... yıldan beri ...’nin kullanımında olduğu şerhi verilerek bahçe niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tutanakta baba ismi ve soyisminin yazılmadığını belirterek baba isminin ... soyisminin de ... olarak eklenmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, beyanlar hanesinde yazan zilyetlik şerhinin “... kızı ...” olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

....04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6390, Karar No: 2025/1172, Tarih: 20.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/6390 E.  ,  2025/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/418 Değişik İş

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

Sanık hakkında Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2023 tarihli ve 2019/652 Esas, 2023/402 Karar sayılı kararı ile 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 71/1. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.080,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara sanık müdafi tarafından itiraz edilmesi üzerine itiraz mercii Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2023 tarihli ve 2023/418 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kesin olarak reddine karar verilmiştir.

I.İSTEM

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 18.09.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2024 tarihli ve KYB- 2024/96236 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2024 tarihli ve KYB-2024/96236 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre;

1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6-c maddesinde, "Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki ... getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, gerekir. Sanığın kabul etmemesi hâlinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez." şeklinde yer alan objektif şart nazara alındığında,

Sanık, her ne kadar 18/11/2020 tarihli duruşmadaki savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul ettiğini ifade etmiş ise de, gerek 10/07/2023 tarihli duruşmadaki beyanında bizzat, gerekse müdafisi tarafından Mahkemeye sunulan 21/10/2022 tarihli dilekçede, gelinen aşama itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediklerini açıkça beyan etmiş olduklarının anlaşılması karşısında, kabul beyanından dönmenin mümkün olmadığına ilişkin herhangi bir kanuni düzenlemenin de bulunmadığı cihetle, somut olayda bahse konu objektif koşulun bulunmadığı gibi,

Sanık ile müdafiin iradesi çatıştığında, 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesinde açıkça "sanığın kabul etmemesi" ibaresine yer verildiğinden, sanığın iradesine üstünlük tanınması gerektiği gözetildiğinde, mevcut durumun sanık ile müdafiin beyanları arasındaki çelişkiden mi, yoksa sanığın evvelce kabul ettiği hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasından, sonrasında dönmesinden mi ileri geldiğinin anlaşılamaması karşısında, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediği hususunda yeniden beyanın alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-5271 sayılı Kanun'un 134/1. maddesinde "Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturmada, somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka surette delil elde etme imkânının bulunmaması halinde, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısı tarafından şüphelinin kullandığı bilgisayar ve bilgisayar programları ile bilgisayar kütüklerinde arama yapılmasına, bilgisayar kayıtlarından kopya çıkarılmasına, bu kayıtların çözülerek ... hâline getirilmesine (…) (2) karar verilir. (Ek üç cümle: 25/7/2018-7145/16 md.) Cumhuriyet savcısı tarafından verilen kararlar yirmi dört saat içinde hâkim onayına sunulur. Hâkim kararını en geç yirmi dört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi hâlinde çıkarılan kopyalar ve çözümü yapılan metinler derhâl imha edilir." şeklinde yer alan düzenleme,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 23/05/2018 tarihli ve 2018/2245 esas, 2018/6202 karar sayılı ilamında yer alan "... işyerinde bulunan bilgisayarlar üzerinde arama yapılabilmesine olanak tanıyan CMK'nın 134. maddesine göre verilmiş bir arama kararı bulunmadığı, sanığın ... isimli iş yerinde 05/10/2010 tarihli arama kararına istinaden yapılan aramada ele geçen lisanssız olduğu belirtilen NATCAD isimli program üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 14/04/2011 tarihli bilirkişi raporunda programların Demo formatında olduğu, ticari amaç bulunmadığının belirtildiği, sanığın aşamalardaki beyanlarında suçlamaları kabul etmediği, Nazilli 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin kararının CMK'nın 116. maddesi uyarınca sanığın işyerinde arama yapılmasına yönelik olduğu ve CMK'nın 134. maddesi uyarınca bilgisayar ve bilgisayar kütükleri üzerinde arama yapılmasına dair hakim tarafından verilmiş bir karar bulunmadığı cihetle, arama sonucu bilgisayarlarda bulunan programın hukuka aykırı şekilde elde edilmiş delil niteliğinde olması nedeniyle hükme esas alınamayacağı ve atılı suçlamayı kabul etmeyen sanık hakkında hukuka aykırı şeklinde elde edilmiş bu delil dışında mahkumiyetine yeterli başkaca bir delil de bulunmadığı..." şeklindeki açıklamalar ile,

Yine Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 29/01/2019 tarihli ve 2015/14418 esas, 2019/1044 karar sayılı ilamındaki "Kimlik tespiti ile yemini yaptırılmayan ve Adalet Komisyonu bilirkişi listesinde isminin yazılı olup olmadığı dosya içerisindeki belgelerden anlaşılamayan bilirkişi tarafından hazırlanan raporun hükme esas alınması,...Bozmayı gerektirmiş..." şeklinde yer alan açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesince sanığa ait iş yeri ile bilgisayar ve bilgisayar kütükleri üzerinde arama yapılabilmesi için 5271 sayılı Kanun'un 116 ve 134. maddeleri uyarınca alınmış hukuka uygun arama kararı bulunmaksızın, hukuk mahkemelerinde sanığa herhangi bir savunma hakkı tanınmadan tanzim edilen, yalnızca tespit mahiyetindeki, üstelik itiraz edilmesi halinde, bilgisayara veya kütüğüne el konulmadığı ya da sistemdeki verilerin tamamının veya bir kısmının kopyası alınmadığı için denetime de elverişli olmayan tespit raporu esas alınarak, sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

Sanığın, atılı suçu işlemediği, suça konu solidwoks isimli yazılımın da şirketlerinin faaliyet alanı ile ilgili olmadığı, Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/30 değişik iş sayılı tespit dosyasındaki 22/06/2017 tarihli raporun usule aykırı düzenlendiği, bilirkişilere yemin ettirilmediği ve raporun karara esas alınamayacağı, müştekinin iddia ettiği bilgisayarlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği yönündeki savunmaları karşısında, Mahkemesince atılı suçun işlendiğinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılabilmesi için tespit raporunda ekran görüntüsüne yer verilen bilgisayarlar üzerinde usulüne uygun şekilde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, varsa diğer deliller de toplanmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği cihetle, eksik araştırma ile karar verildiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II.GEREKÇE

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (1) numaralı neden yönünden;

Sanığın 18.11.2020 tarihli celsede müdafi huzurunda alınan savunmasında "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiğini" açıkça beyan ettikten sonra bu konuda başkaca bir beyanının bulunmadığı, ancak sanık müdafiin 21.10.2022 tarihli dilekçesinde ve sanığın hazır bulunmadığı 10.07.2023 tarihli celsede "gelinen aşama itibarıyla vekil sıfatıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmiyoruz." şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığın 18.11.2020 tarihli celsede müdafi huzurunda alınan savunmasında "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiğini" açıkça beyan ettikten sonra bu konuda başkaca bir beyanının bulunmadığı, ancak sanık müdafiin 21.10.2022 tarihli dilekçesinde ve sanığın hazır bulunmadığı 10.07.2023 tarihli celsede "gelinen aşama itibarıyla vekil sıfatıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmiyoruz." şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki (1) numaralı talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı neden yönünden;

5846 sayılı Kanun'un 2/1. maddesi anlamında ilim ve edebiyat eseri niteliğinde olan bilgisayar programlarının, lisans sahibinin izni olmaksızın ticari amaçla kullanılması şeklindeki haksız fiiller, 5846 sayılı Kanun hükümleri uyarınca hem hukuki hem de cezai yönden yaptırım altına alınmıştır. Bu haksız fiil nedeniyle 5846 sayılı Kanun'un 68. maddesi uyarınca hukuk mahkemeleri nezdinde tazminat talep edebileceği gibi; aynı eylem anılan Kanun'un 71/1. maddesi uyarınca suç olarak düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 400. maddesinde; "(1)Taraflardan her biri, görülmekte olan bir davada henüz inceleme sırası gelmemiş yahut ileride açacağı davada ileri süreceği bir vakıanın tespiti amacıyla keşif yapılması, bilirkişi incelemesi yaptırılması ya da tanık ifadelerinin alınması gibi işlemlerin yapılmasını talep edebilir.

(2) Delil tespiti istenebilmesi için hukuki yararın varlığı gerekir. Kanunda açıkça öngörülen hâller dışında, delilin hemen tespit edilmemesi hâlinde kaybolacağı yahut ileri sürülmesinin önemli ölçüde zorlaşacağı ihtimal dâhilinde bulunuyorsa hukuki yarar var sayılır. " şeklindeki düzenleme ile hukuk davalarında delil tespitinin istenebileceği hâller hüküm altına alınmıştır.