muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11458, Karar No: 2015/15481, Tarih: 14.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/11458 E.  ,  2015/15481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/214159

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2014/135 (E) ve 2014/209 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesinde, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna

başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16232, Karar No: 2017/10343, Tarih: 25.09.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/16232 E.  ,  2017/10343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edilen hükümleri, CMUK'un 310. Maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 17.11.2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. Maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 25.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2434, Karar No: 2025/4745, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2434 E.  ,  2025/4745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Atezolizumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Atezolizumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1797, Karar No: 2023/21733, Tarih: 27.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/1797 E.  ,  2023/21733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/807 E., 2021/1954 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hakaret suçundan verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesinin 21.01.2021 tarihli ve 2015/540 Esas, 2021/45 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; olay günü sanığın kullandığı ifadenin kaba söz ve eleştiri sınırını aştığına, hakaret boyutuna ulaştığına, cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay tarihinde sanığın bir tapu işlemi için gittiği tapu müdürlüğünde yapılan işlem nedeniyle tapu görevlileriyle arasında yaşanan tartışma sırasında tapu müdür ve müdür yardımcısı olan katılanlara hitaben "Bana neden kumpas kuruyorsunuz, benim hakkıma tecavüz ediyorsunuz, tapu dairesi sahtekar, haklarımı bilerek gasp ediyorsunuz," şeklinde yüksek sesle bağırarak hakarette bulunduğu iddiasıyla kamu davasının açıldığı ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanığın muayyen bir şahsa yönelik söz sarf etmediği, işinin görülmediğini düşündüğünden öfkeyle ağır eleştiri şeklindeki iddianameye konu sözleri söylediği, bu sözlerin hakaret boyutuna ulaşmadığından bahisle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

2.Sanık savunması, katılanları ve tanıklar S.B., A.Y., M.S.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3.Olay tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2.Sanık savunması, katılanları ve tanıklar S.B., A.Y., M.S.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3.Olay tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde usul ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin istinaf talebi yerinde görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıkların savunması, oluş, tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasıyla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri (2). Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi (6). Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2730, Karar No: 2024/4135, Tarih: 12.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/2730 E.  ,  2024/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/548 E., 2017/369 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar duruşmasında cezaevinde bulunan sanığın SEGBİS sistemi ile 16.05.2017 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltmaya neden olunduğu nazara alındığında sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2012 tarihli ve 2012/3297 Esas sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında, inceleme dışı sanıklar ile birlikte olay günü gece vakti katılana ait ikamete pencereye zarar vermek suretiyle girmesi ve ikametten bir adet pırlanta taşlı bileklik çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 116/1-4, 151/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.09.2013 tarihli ve 2012/1060 Esas, 2013/579 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 35, 116/4, 119/1-c ve 151/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 9 ay hapis, 2 yıl 8 ay hapis ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, sanık hakkında her üç hüküm yönünden aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20.06.2016 tarihli ve 2014/29757 Esas, 2016/11609 Karar sayılı kararı ile tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir şekilde dosya arasına alınmasından sonra sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedenine dayanılarak hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20.06.2016 tarihli ve 2014/29757 Esas, 2016/11609 Karar sayılı kararı ile tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir şekilde dosya arasına alınmasından sonra sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedenine dayanılarak hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2017 tarihli ve 2016/548 Esas, 2017/369 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 35, 116/4, 119/1-c ve 151/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 9 ay hapis, 2 yıl 8 ay hapis ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, sanık hakkında her üç hüküm yönünden aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.09.2021 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, inceleme dışı sanıklar ile önceden aldıkları karar doğrultusunda Kütahya iline hırsızlık amacıyla geldikleri, aracı yakın bir yere park edip katılanın zemin katta bulunan evine geceleyin saat 20.50 civarında çocuk odasının penceresini sert aletle açarak girdikleri ve katılanın duruşmadaki beyanından anlaşıldığı üzere içeriden herhangi birşey alamadan çıktıklarının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmemiş olup, katılanın beyanları, inceleme dışı sanıklar O.E ve T.C.Y'nin ifadeleri, 19.09.2012 tarihli yakalama tutanağı, olay yeri inceleme raporları, görgü ve tespit tutanağı, ekspertiz raporu, 15.03.2013 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas alınan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2011 tarihli ve 2010/376 Esas, 2011/113 Karar sayılı kararının sanığın temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.10.2014 tarihli ilâmı ile bozulduğu, bozma sonrası İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2015 tarihli ve 2014/593 Esas, 2015/184 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükümlerinin de Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 27.06.2019 tarihli ve 2019/1253 Esas, 2019/11738 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinden sonra kesinleşen ilâm nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın adli sicil kaydına göre başka da tekerrüre esas alınabilecek mahkûmiyetinin de bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında kurulan hükümlerde üç ayrı suçtan mahkûmiyet kararı bulunan söz konusu ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2017 tarihli ve 2016/548 Esas, 2017/369 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkralarından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35434, Karar No: 2016/6600, Tarih: 21.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/35434 E.  ,  2016/6600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı ...’ nün 22.12.2005 gün ve 5436 Sayılı Kanun’la değişik 5018 Sayılı Kanun uyarınca genel bütçeye dahil edildiği ve bu nedenle Harçlar Kanunu’ nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2 ve 3 numaralı bentlerinin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“ 2- Davalı harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,

3- Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25756, Karar No: 2017/25901, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25756 E.  ,  2017/25901 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.