muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/791, Karar No: 2018/416, Tarih: 09.10.2018

Kanun; anayasal ilkelere uygun olarak yasama organınca yapılan nesnel ve gayri şahsi kurallardır. "Yönetmelik" Anayasamızın 124. maddesi gereğince; Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla çıkardıkları yazılı hukuk kurallarıdır. Bu hâlde yönetmelikler kanunların uygulanma şeklini göstermek amacıyla kanunun sınırlarını genişletmemek şartıyla çıkarılabilir. Bu kapsamda aramanın usul ve esaslarını göstermek üzere Adalet Bakanlığı tarafından Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği çıkarılmıştır. Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 8. maddesinin (a) ve (c) bentleri ile yine aynı maddenin (f) bendindeki "ilgilinin rızası ile" ibaresinin ve 27. maddesi ile 30. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılan davada, yönetmeliklerin kanuna aykırı olup olmadığını denetlemeye yetkili Danıştay Onuncu Dairesince 13.03.2007 tarih ve 6392-948 sayı ile Yönetmeliğin 8. maddesinin (a) bendindeki "...yakalanması amacıyla konutunda, işyerinde, yerleşim yerinde, bunların eklentilerinde ve aracında yapılacak aramada..." ibaresi, aynı maddenin (f) bendindeki "ilgilinin rızası" ibaresi ile 30. maddesinin 1. fıkrasının iptaline ve 8. maddesinin (c) bendi ile 27. maddesinin iptali isteminin reddine ilişkin verilen kararın temyizi üzerine inceleme yapan Danıştay İdari Dava Daireler Kurulu 14.09.2012 tarih ve 2257-1117 sayı ile iptal kararlarının onanmasına karar vermiştir. Bu anlamda sözü edilen Yönetmeliğin 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu'na, 2803 sayılı Jandarma Teşkilât, Görev ve Yetkileri Kanunu'na, 2692 sayılı Sahil Güvenlik Komutanlığı Kanunu'na, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na, 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu'na, 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'a, 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'a, 5253 sayılı Dernekler Kanunu'na, 2935 sayılı Olağanüstü Hâl Kanunu'na, 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanunu'na, 485 sayılı Gümrük Müsteşarlığının Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye ve diğer ilgili mevzuat hükümlerine aykırı olmadığı, bu düzenlemeleri açıklayıcı ve uygulamaları kolaylaştırıcı nitelikte olduğu görülmektedir. Yönetmeliğin kamu düzeninin sağlanmasında ortaya çıkan sorunların çözümü için kanunlara aykırı olmamak şartıyla söz konusu kanunların uygulanmasını göstermek amacıyla çıkartılabileceği ve adli arama konusunda Adalet Bakanlığının idare hukuku kuralları çerçevesinde yönetmelikle düzenleme yetkisinin bulunduğu gözetildiğinde söz konusu Yönetmeliğin 8. maddesinin karar alınamadan yapılacak arama işlemini somut olgulara bağladığı ve kanuna aykırı olmadığı anlaşılmaktadır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin "Karar alınmadan yapılacak arama" başlıklı 8. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hâli;

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin "Karar alınmadan yapılacak arama" başlıklı 8. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hâli;

“a) Hakkında tutuklama kararı veya yakalama emri veya zorla getirme kararı bulunan kişi ile hakkında gıyabî tutuklama kararı verilen kaçak yakalandığında üstünde,

b) Hâkim kararı veya Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile veya kolluk tarafından doğrudan yakalanan kişinin, kendisine, başkalarına veya yakalama işlemini yapan kolluk görevlilerine zarar vermesini önlemek amacıyla yapılacak kaba üst aramasında,

c) Gözaltına alınan kişinin, nezarethaneye konmadan önce yapılan üst aramasında,

d) Herhangi bir sebeple hukuka uygun şekilde yakalandıktan sonra kolluk güçlerinin elinden kaçmakta olan kişilerin veya işlenmekte olan veya henüz işlenmiş olan veya pek az önce işlendiğini gösteren belirtilerin olduğu suçun failinin yakalanması amacıyla takibi sırasında girdikleri araç, bina ve eklentilerinde yakalanması amacıyla yapılacak aramalarda,

e) 1) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında, kaçak eşya, her türlü silâh, mühimmat, patlayıcı ve uyuşturucu maddelerin bulunduğu şüphe edilen her türlü kap, ambalaj veya taşımaya yarayan diğer araçlarda hemen yapılan aramalarda,

2) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17 nci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında gümrük salonları ve gümrük kapılarında kaçak eşya sakladığından kuşkulanılan kişilerin gümrük kontrolü amacıyla gümrük görevlilerince aranmasında;

3) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 18 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu gereğince belirlenen kapı ve yollardan başka yerlerden gümrük bölgesine girmek, çıkmak veya geçmek ve bu yerlerde rastlanacak kişi ve her nevi taşıma araçlarının yetkili memurlar tarafından durdurulmasında ve bu kişilerin eşya, yük ve üzerleri ile varsa taşıma araçlarının aranmasında,

f) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 24 üncü maddesindeki kanunun hükmü ve âmirin emrini yerine getirme, 25 inci maddesindeki meşru savunma ve zorunluluk hâli ve 26 ncı maddesindeki hakkın kullanılması ve diğer kanunların öngördüğü hukuka uygunluk sebepleri ve suçüstü hâlinde yapılan aramalarda, toplum için veya kişiler bakımından hayatî tehlikeyi ortadan kaldırmak amacıyla veya kapalı yerlerden gelen yardım çağrıları üzerine, konut, işyeri ve yerleşim yeri ile eklentilerine girmek için” şeklinde olup bu durumlarda arama kararı alınmasına gerek yoktur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

12.03.2015 tarihinde saat 20.35 sıralarında Narkotik Şube Müdürlüğüne yapılan ihbarda, ... ile Mustafa isimli şahsın yarım saat içerisinde Davutpaşa Mahallesi, 67. Sokak, No:12 sayılı yerde kimliği bilinmeyen bir şahıstan uyuşturucu madde alacaklarının bildirilmesi üzerine görevlilerce söz konusu adrese gidilerek tertibat alındığı, sanıklar ..... ve Mustafa'nın tedirgin hareketler sergileyip telefon ile görüştüklerinin ve No:12 sayılı yerdeki iş yerine girip çıktıklarının görülerek takibe alındıkları, saat 21.00 sıralarında iş yerinin önüne gelen ticari taksiye adı geçen sanıkların bindiklerinin görüldüğü, Esenler istikametine doğru hareket eden ticari taksinin saat 21.05 sıralarında görevlilerce durdurulduğu, sağ ön yolcu koltuğunda oturan sanık ... ile sağ arka koltukta oturan sanık ...'in aracın kapılarını açıp kaçmaya çalıştıkları sırada görevlilerce yakalandıkları, sanıkların yapılan kaba üst yoklamalarında herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, ardından Bakırköy 4. Sulh Ceza Hakimliği'nin önleme araması kararına istinaden araçta yapılan aramada, sanık ...'ın oturduğu sağ ön yolcu koltuğu önündeki paspasın üzerinde bulunan poşette iki parça hâlinde suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda;

2559 sayılı PVSK'nın Ek 5. maddesi uyarınca uyuşturucu madde suçlarıyla daha etkin mücadele etmek amacıyla olayları takip etmekle görevlendirilen kolluk görevlilerinin, elde edilen ihbarın doğruluğunu araştırmak amacıyla belirtilen adrese gittikleri, sanıklar ..... ve .....'in tedirgin davranışlar sergileyip sürekli bir şekilde telefon görüşmesi yaparak iş yerine girip çıkmaları, kısa bir süre sonra iş yerinin önüne içerisinde iki kişi olduğu tespit edilen ticari taksinin gelmesi, fiziki takip altına alınan sanıklar ..... ile .....'in de hızlı bir şekilde iş yerinden çıkıp ticari taksiye binmeleri, ardından ticari taksinin süratli bir şekilde Esenler istikametine doğru hareket etmesi üzerine mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenimden kaynaklanan makul sebebe dayalı olarak aracı durdurma ve araçta bulunanlara müdahalede bulunma hak ve gerekliliğinin ortaya çıktığı, bu kapsamda araç durdurulduğunda sağ ön koltukta oturan sanık ... ile sağ arka koltukta oturan sanık ...'in kapıları açarak kaçmaya çalışmak istemeleri üzerine yakalandıkları, PVSK'nın 4/A maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak alınması gereken tedbirler kapsamında, tekrar kaçmalarını, kendilerine veya başkalarına zarar vermelerini önlemek ve silah ya da tehlike oluşturan diğer bir eşyadan arındırmak amacıyla sanıkların üzerlerinde yoklama biçiminde kontrol yapıldığında herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, ardından görevlilerce durdurulan araçta Bakırköy 4. Sulh Ceza Hakimliğince verilen önleme araması kararına dayanılarak arama yapılmak istendiği sırada aracın sağ ön koltuğu önündeki paspasın üzerinde açıkta ve görünür şekilde bulunan poşette suç konusu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, görevlilerce uyuşturucu maddelere bu şekilde elkonulmasının; “Gizlenmiş bir şeyi bulmaya çalışma ve araştırma” anlamlarına gelen arama işlemi olarak değerlendirilemeyeceği, kolluğa yapılan ve sanıklar ..... ve .....'in açık kimlik bilgilerini içermeyen ihbarın genel ve soyut nitelikte olması, suç konusu uyuşturucu maddeyi adı geçen sanıklara getiren sanık ..

..... ve .....'in açık kimlik bilgilerini içermeyen ihbarın genel ve soyut nitelikte olması, suç konusu uyuşturucu maddeyi adı geçen sanıklara getiren sanık ... hakkında herhangi bir istihbarat bilgisinin bulunmaması, kolluk görevlileri tarafından yapılan araştırmanın geldiği aşama ve ihbarın alınması ile sanıkların uyuşturucu maddeyle birlikte yakalanmaları arasında geçen yaklaşık yarım saatlik sürenin çok kısa olması ve bu süre içerisinde suç konusu uyuşturucu maddenin sanıklar tarafından yok edilme ihtimalinin bulunması dikkate alındığında, CMK'nın 116 ve devamı maddeleri uyarınca adli arama kararı ya da yazılı arama emri alınamayacağı, bu kapsamda adli arama kararı ya da yazılı arama emri bulunup bulunmadığının da araştırılmasına gerek bulunmadığı, bu hâliyle sanıkların üzerlerinin ve aracın içerisinin kontrol edilmesinin önleyici nitelikte bulunduğu ve adli nitelik taşımadığı, görevlilerce gerçekleştirilen kontrollerin haklı ve ölçülü olduğu, somut olayda olduğu gibi kısa bir zaman aralığında suçüstü hâli ile karşılaşan ve bu süre zarfında Cumhuriyet savcısına haber verip yazılı arama emri alma imkânı bulamayan görevlilerinin, işlendiği iddia edilen suçun faillerinin kaçmasını önlemek ve suçun delillerinin kaybolmamasını sağlamak için kanunların kendisine verdiği durdurma yetkisini kullanıp açıkta bulunan uyuşturucu maddeleri muhafaza altına aldıktan sonra Cumhuriyet savcısına haber vermelerinin ele geçirilen uyuşturucu maddeleri hukuka aykırı delil durumuna getirmeyeceği, ayrıca araçta arama yapılmasına imkân veren olay tarihi ve yerini kapsayan, veriliş amacı da suç işlenmesinin önlenmesi ve somut olayda olduğu gibi bulundurulması ve taşınması yasak olan tüm eşyanın ele geçirilmesi olan önleme arama kararının da dosya içerisinde yer aldığı, kolluk görevlilerinin, dışarından bakıldığında aracın içinde görünür şekilde duran suç konusu uyuşturucu maddeleri fark etmeleri sonucu işlenmekte olan bir suçla diğer bir anlatımla “suçüstü” hali ile karşılaştıkları ve buna bağlı olarak da suç işlerken rastlanan sanıkları CMK'nın 90. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile aynı maddenin 4. fıkrası ve PVSK'nın 13. maddesinin 1. fıkrasının (A) bendi ile Ek 6. maddesi gereğince yakaladıkları, görevlilerin bu şekilde ele geçirdikleri suç konusu uyuşturucu maddeleri muhafaza altına aldıktan sonra, uyguladıkları tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verdikleri, müteakiben emirleri doğrultusunda soruşturma işlemlerinin sürdürüldüğü, yine PVSK'nın Ek 6. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (f) bendindeki düzenlemeye göre de; suçüstü halinde ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan uyuşturucu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, Özel Daire bozma kararında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 24.02.2016 tarihli ve 16505-1066 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 09.10.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6032, Karar No: 2017/12199, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6032 E.  ,  2017/12199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1990, Karar No: 2020/339, Tarih: 03.06.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2016/1990 E.  ,  2020/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Kütahya 2. İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalı ...Ş. (EÜAŞ) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 02.01.2014 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı ...Ş.’ye (EÜAŞ) devredilen Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumuna (TKİ) bağlı S.L.İ. Müessese Müdürlüğü bünyesinde 1991 yılından itibaren çalışmakta iken 25.10.2013 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini, son beş yıllık dönemde işyerinde ikili vardiya uygulandığını, sürekli ve aralıksız olarak günlük 12 saat çalıştığını, müvekkilinin ihalelerden kaynaklanan sorunlar hariç aralıksız ve fasılasız çalıştığını, buna rağmen 2000’li yılların başında sigorta primlerinin yüklenici firmalar tarafından tam yatırılmadığını, asıl işveren konumunda olan S.L.İ Müessese Müdürlüğü tarafından da bu konuların takip edilmediğini, 2005 yılından itibaren ise asıl işverenin yüklenici şirketler üzerindeki denetimlerinin artması nedeniyle sigorta bildirimlerinin düzene girdiğini, bu nedenle müvekkilinin dava konusu alacaklarının tespitinde fiili çalışma döneminin dikkate alınması gerektiğini, müvekkilinin kıdem tazminatı alacağının tespitinde işe giriş tarihi ile fesih tarihi arasındaki tüm dönemin dikkate alınmasını, kullanmadığı yıllık izin ücretleri ile yaptığı fazla çalışma karşılıklarının da ödenmediğini, 2012 yılı sonunda özelleştirme işlemleri nedeniyle müvekkilinin çalıştığı S.L.İ. Müessese Müdürlüğü çalışanlarının tüm hak ve yükümlülükleri ile birlikte davalı işverene devrolunduğunu, söz konusu devir işleminden müvekkili ve arkadaşlarının etkilenmediğini, hiç ara vermeden aynı işyerinde, aynı işte ve aynı kişilerden emir ve talimat alarak çalışmaya devam ettiklerini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalı ...’dan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 05.03.2014 havale tarihli dilekçe ile de davalı işyerinin 17.06.2013 tarihinde Çelikler Seyitömer Elektrik Üretim A.Ş.’ne devredildiğini, Çelikler Şirketinin bu işini alt işvereni olan A-Ser Mad. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. aracılığı ile yerine getirdiğini, dava konusu alacaklardan işyerinin devir ve intikali hükümleri doğrultusunda Çelikler Seyitömer Elektrik Üretim A.Ş.’nin davalı ile birlikte müvekkiline karşı sorumlu olduğunu, bu nedenle sorumluluk miktarları ile sınırlı olmak kaydı ile Çelikler Seyitömer Elektrik Üretim A.Ş.’nin davaya dahil edilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı ...Ş. Genel Müdürlüğü (EÜAŞ) vekili 27.02.2014 havale tarihli cevap dilekçesinde; davacının dava dilekçesinde belirttiği tarihte Seyitömer Linyit İşletmesi Müessese Müdürlüğünde (S.L.İ.) çalışmaya başladığını, daha sonra anılan Müdürlüğün 03.09.2012 tarihli ve 2012/T-14 sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararının 5. maddesi doğrultusunda düzenlenen devir protokolü ile Elektrik Üretim A.Ş. (EÜAŞ) Genel Müdürlüğüne bağlandığını, davacının Seyitömer Termik Santralini özelleştirme ile devralan Çelikler Seyitömer Elektrik Üretim A.Ş.’de çalışmakta iken 25.10.2013 tarihinde iş sözleşmesinin sona erdiğini, öncelikle müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını, zira davacının müvekkilinin işçisi olmayıp özelleştirme ile 17.06.2013 tarihinde devralan dava dışı Çelikler Seyitömer Elektrik Üretim A.Ş.’nin işçisi olduğunu, özelleştirme ile işyeri devri söz konusu olduğundan, davacının ara vermeksizin devralan şirkete bağlı olarak aynı işyerinde çalışmaya devam ettiğini, davacının feshe bağlı ihbar ve kıdem tazminatları ile yıllık izin alacağını devreden şirketten talep edemeyeceğini, bu yöndeki tek sorumlunun devralan şirket olduğunu, ayrıca müvekkili ile devralan Çelikler Seyitömer Elektrik Üretim A.Ş. arasında 17.06.2013 tarihinde imzalanan “Satış ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi”nin “Çalışanlara İlişkin Hükümler” başlıklı 6.2. maddesinde belirtildiği üzere davacının kanundan doğan tüm işçilik haklarının sorumlusunun Çelikler Seyitömer Elektrik Üretim A.Ş.’ye ait olduğunu, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde ise davacının işçilik haklarının gerçek ve nihai sorumlusunun müvekkilinden ihale ile anahtar teslimi işi alan alt işverenler ve davanın ihbarı talep edilen Çelikler Seyitömer Elektrik Üretim A.Ş. ve Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü olduğunu, davacıya ait belge ve dokümanlar özelleştirme ile S.L.İ. Müessese Müdürlüğünden Garp Linyitleri Müessese Müdürlüğüne devredilmiş olup, davacının işe başladığı ve özelleştirme tarihi (1991-17.06.2013) arasındaki tüm dokümanların Garp Linyitleri Müessese Müdürlüğünden temin edildiğinde davacının çalıştığı diğer firmalara davanın ihbar hakkı saklı kalmak kaydıyla davanın davacı işçinin yanında çalıştığı firmalara ayrı ayrı ihbar edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.