muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1337, Karar No: 2020/5775, Tarih: 17.06.2020

Davalı ... Tur. Ve Tic. A.Ş. vekili; hastanelerde yürütülen işlerin T.C. Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Birliği ile imzalanan TİP sözleşme kapsamında ... İli ... yakasında mevcut 12 hastanenin personel temininin davalı tarafından yapıldığını, 6552 sayılı yasa uyarınca ilgili davada bu surette Kamu Hastaneleri Birliği'nin davalı olarak gösterilmesi gerektiğini, husumet itirazında bulunduklarını, iş alım sürecinin 31.12.2015 tarihinde son bulmakta olduğunu, bu hali ile dava sonuçlanmadan önceden husumet yöneltilen alt işverenin değişmiş olacağını, söz konusu işçilerin kesintisiz olarak davalı ... nezdinde çalışmasının olmayacağını, davanın asıl hasmının ilgili işyerlerinde işçilerin kesintisiz olarak hizmet alımı suretiyle farklı firmaların işçisi olarak çalıştıran Kamu Hastaneleri Birliği olduğunu, dava konusu işyerlerinde çalışan işçilerin listesi ile davacı ... davalı sendikaların üye kayıt fişlerinin getirilmek suretiyle davacının davayı açma da hukuki yararının olup olmadığının bu haliyle tespitinin gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili; sözkonusu işyerlerinde hastane ve sağlık hizmetlerinin bir parçası olan tıbbi dokümantasyon işlerinin yapıldığı, bu nedenle yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliğinin 17 sıra numaralı 'Sağlık ve Sosyal Hizmetler1 işkolunda yer aldığının tespit edildiğini ve buna ilişkin 2015/36 sayılı İşkolu tespit kararının 11.04.2015 tarih ve 29323 sayılı Resmî Gazete'de yayımlandığını, davanın hak düşürücü süre yönünden tetkikinin gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yargılama Safhası ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin ilk kararında, yapılan baskın işin “sağlık işi” olduğu, veri işleme, barındırma, diğer bilgi teknolojisi ve bilgisayar hizmetleri, otomasyon, bilgisayar programlama ve danışmanlık faaliyetlerinin yardımcı iş kapsamında kaldığı yapılan işin hastanelerde yapılan iş ve işlemlerden bağımsız bir iş olarak görülemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi’nce yapılan incelemede bilirkişi raporu göz önüne alınarak mahallinde keşif yapılmasına yer olmadığı verilerin yeterli olduğu, mahkemenin kararında bir isabetsizlik tespit edilmediği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Karara karşı davacı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi’nce yapılan incelemede bilirkişi raporu göz önüne alınarak mahallinde keşif yapılmasına yer olmadığı verilerin yeterli olduğu, mahkemenin kararında bir isabetsizlik tespit edilmediği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Dairemizin 16/11/2017 tarihli ve 2017/26561 E., 2017/18393 K. sayılı kararı ile; keşif yapılmadan tespite konu işyerinde çalışan işçilerin fiilen ne iş yaptıkları tespit edilmeksizin verilen kararın hatalı olduğu, öncelikle tespite konu işyerinde işçilerin hangi işlerde görevlendirildikleri hangi işleri yaptıkları bu işçilerin birey olarak birden fazla işi yapması durumunda zamanlarının ne kadarını hangi işte geçirdikleri, ağırlık olarak hangi işleri yaptıkları tespit edilip, işçilerin yaptıkları işin hangi işkoluna girdiği belirlenirken asıl işverenin işyerinden bağımsız olarak değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan Mahkemece, işyerinde çalışanların yaptıkları işlerle ilgili yapılan incelemede, çalışanların, Hastaneye gelen hastaları karşılama yönlendirme, polikliniğe yönlendirme, sedyeyle yardımcılık, randevuya kayıt açma, hastanın kaydını yapma, hekimin talebi ile gerektiğinde bilgisayar üzerinde kan girişlerini yapma, ilaç raporunu doktorun kontrolünde hazırlayıp bilgisayara yazma, malzeme raporunu da doktorun kontrolünde yazarak bilgisayara yazma, başvuran hastalara refâkatçilik, hastaların yattıkları süre içinde işlemlerinin takip edilmesi ve de tüm verileri toplama işleri yaptıklarının gözlemlendiği, bu durumun, polikliniklerde çalışanlarla bizzat görüşülerek, yaptıkları işleri açıklamaları ile tespit edildiği, yine İdari ve Mali İşler Müdür Y ardımcısı ... ’nunda bu durumu teyit ettiği, ayrıca alt işverenliğin fiilen yaptığı işleri belirlemek amacıyla, standart formlar, hizmet alım teknik şartnamesi, idari şartname ve de hizmet alımına ait sözleşme tasarılarının da tetkik edildiği, açıklanan tüm bu işlerin, hastane hizmetleri kapsamında yer alan, faaliyetler oldukları, aynı zamanda insan sağlığı ile ilgili diğer hizmetler niteliğinde olduğunun ortada olduğu, tüm bu hususlar bütünlük içerisinde değerlendirildiğinde, yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliği Ek -1 liste 17. sırasında yer alan, “Sağ1ık ve Sosyal Hizmetler” ana başlığı altında belirtilen, hastane hizmetleri ile insan sağlığı ile ilgili diğer hizmetler alt başlığı içerisinde yer aldığının görüldüğü, başka bir deyişle işyerinde yapılan işlerin, İşkolları Yönetmeliği Ek - 1 liste 10. sırasında yer alan "Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar" ana başlığı altında belirtilen, alt başlıkları içerisinde yer almadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin gerekçesinde, işyeri, teknik bir amaca, diğer bir deyişle mal ve hizmet üretimine yönelik ve değişik unsurlardan meydana gelen bir birim olarak tanımlanmıştır. İşyerinin sınırlarının saptanmasında “işyerine bağlı yerler” ile “eklentiler” ve “araçların” bir birim kapsamında oldukları belirtildikten sonra özellikle bir işyerinin mal ve hizmet üretimi için ayrı bir alanı da kullanması halinde bunların tek işyeri mi yoksa birbirinden bağımsız işyerleri mi sayılacağı konusunda “amaçta birlik”, aynı teknik amaca bağlı olarak üretimde bulunma, nitelik yönünden bağlılık ile “yönetimde birlik”, aynı yönetim altında örgütlenmiş olma şartlarının aranacağı düzenlenmiştir.

İşkolu tespit davalarında her işverenin işyerinin bağımsız işyeri olarak kabul edilip o işyerinde yapılan işlerin niteliği itibarıyla işkolu tespiti gerekir. Mülga 2821 sayılı Kanun'un 60. maddesinde yer alan “Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır” kuralı ise, bir işyeri sınırları ve organizasyonu içerisinde yürütülen işler için önem taşır. Bununla birlikte birbirinden ayrı işyerlerinde asıl iş yardımcı iş kavramı geçerli olmaz. Bu noktada ifade etmek gerekir ki, alt işverenin işkolu tespiti, asıl işverenin yaptığı işe göre belirlenemeyeceği gibi, alt işverenin işkolu tespitinin asıl işverenden ayrı olarak yapılması gerekmektedir. Alt işverene ait işyerinde yapılan işlerin, asıl işverene ait işyerinde yapılan işlere yardımcı iş olarak değerlendirilmesi de mümkün değildir. Zira böyle bir durumda, coğrafi olarak aynı alanda faaliyet yürütülse de, hukuki olarak, iş organizasyonu kapsamında alt işverene ait farklı bir işyeri, asıl işverene ait farklı bir işyeri söz konusudur. Nitekim 07.11.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4. maddesinin gerekçesinde “Bir işyerinde yürütülen yardımcı işin alt işveren tarafından üstlenilmesi halinde, bu iş artık asıl işveren yönünden yardımcı iş olarak kabul edilemez. Bu işler alt işveren bakımından asıl iş kabul edilir ve işkolu buna göre belirlenir” şeklinde anılan durum açık olarak belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davalı Bakanlıkça davalı ... Tur. ve Tic. A.Ş.’ye ait işyerlerinde yapılan incelemede, hastane ve sağlık hizmetlerinin bir parçası olan tıbbi kayıt ve dökümantasyon işlerinin yapıldığı, bu nedenle yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliğinin 17 sıra numaralı “sağlık ve sosyal hizmetler” işkolunda yer aldığı tespit edilmiş, davacı Sendika ise bu işyerlerinin anılan Yönetmeliği 10 sıra numaralı "ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar" işkolunda yer aldığını iddia ederek eldeki davayı açmıştır.

Mahkemenin davanın reddine dair ilk kararı, asıl işverenin işyerinden bağımsız olarak işyerlerinde yapılacak inceleme ile burada çalışan işçilerin faaliyetlerinin araştırılarak sonuca gidilmesi için bozulmuştur.

Bozma sonrası yapılan inceleme ve toplanan delilerden, davalı ... Şirketine ait tespite konu işyerlerinin ihale ile Sağlık Bakanlığına bağlı hastanelerde faaliyet gösterdiği ve bu faaliyetlerinin tıbbi kayıt ve dökümantasyon işleri olduğu, alt işveren işçilerinin de ağırlıklı olarak bu kapsamda çalıştırıldığı anlaşılmıştır.

Herne kadar alt işveren işlerinin faaliyetlerini hastanelerde sürdürülmekte ve asıl işverenin işinin sağlık ve sosyal hizmetler kapsamında kaldığı görülmekte ise de; alt işverenin işkolu tespiti, asıl işverenin yaptığı işe göre belirlenemeyeceğinden bu bağlamda Mahkemece yapılan değerlendirme de yerinde bulunmamıştır.

Hizmet alım sözleşmesi, teknik şartname, bozma sonrası yapılan inceleme ile elde edilen bilgi ve belgelere göre de, alt işveren işçilerinin ağırlıklı olarak, hasta veri kayıt, hasta kayıt kabul, karşılama, yönlendirme gibi işleri yaptıkları anlaşılmıştır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre ve alt işveren işyerinde yapılan işlere dair işkolu tespitinin, asıl işveren işyerinden bağımsız olarak tespit edilmesi gerekliliği karşısında, alt işveren işçileri tarafından yürütülen işler, niteliği itibariyle İşkolları Yönetmeliği'nin 10 sıra numarasında yer alan “Ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar” işkolunda yer almaktadır.

Bu nedenle davanın kabulü ile işkolu tespit kararının iptaline ve dava konusu işyerinin îşkolları Yönetmeliği'nin 10 sıra numarasında yer alan “Ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar” işkolunda yer aldığının tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

Netice itibariyle, 6356 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, hükümlerin bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın KABULÜ ile 11/04/2015 tarili ve 29323 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, ... İnşaat Temizlik Tur. ve Tic. A.Ş.’de yürütülen işlerin İşkolları Yönetmeliğinin 17 sıra numaralı “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” işkoluna girdiğine ilişkin ...'nın 2015/36 sayılı işkolu tespit kararının İPTALİNE,

3- ... İnşaat Temizlik Tur. ve Tic. A.Ş.’de yürütülen işlerin niteliği itibariyle İşkolları Yönetmeliği'nin 10 sıra numaralı Ticaret, Büro, Eğitim Ve Güzel Sanatlar” işkolunda yer aldığının TESPİTİNE,

2-Davanın KABULÜ ile 11/04/2015 tarili ve 29323 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, ... İnşaat Temizlik Tur. ve Tic. A.Ş.’de yürütülen işlerin İşkolları Yönetmeliğinin 17 sıra numaralı “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” işkoluna girdiğine ilişkin ...'nın 2015/36 sayılı işkolu tespit kararının İPTALİNE,

3- ... İnşaat Temizlik Tur. ve Tic. A.Ş.’de yürütülen işlerin niteliği itibariyle İşkolları Yönetmeliği'nin 10 sıra numaralı Ticaret, Büro, Eğitim Ve Güzel Sanatlar” işkolunda yer aldığının TESPİTİNE,

4-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 54,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 26,70 TL karar ve ilam harcının davalı bakanlık dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irad kaydına, davacı tarafından peşin yatırılan 27,70 TL peşin harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

5-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 3.400,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,

6-Davacı tarafından yapılan harçlar hariç 1492,77 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen 54,40 TL harç masrafının davalı bakanlık dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/06/2020 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6478, Karar No: 2022/7285, Tarih: 24.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/6478 E.  ,  2022/7285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 06.05.2019 tarih ve 2017/1200 E. - 2019/539 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 14.04.2022 tarih ve 2020/772 E. - 2022/460 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine dair 07.06.2022 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, toplam 21.057,53 EURO’nun dava tarihindeki TCMB efektif satış kuru karşılığı 76.649,41 TL alacak için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda 17.254,68 EURO (dava tarihindeki TCMB efektif satış kuru 62.807,00 TL) üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.06.2022 tarihli ek kararla, temyize konu edilen miktarın 17.254,68 EURO (dava tarihindeki TCMB efektif satış kuru 62.807,00 TL) olması nedeniyle temyiz talebine konu mahkeme hükmünün kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup, bu ek karara karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, Bölge Adliye Mahkemesi ek kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından HMK'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. maddesi uyarınca temyiz eden davalı ...Ş.’nin takdiren 1.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 994,30 TL harcın temyiz eden davalıya iadesine, 24/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3228, Karar No: 2021/887, Tarih: 02.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/3228 E.  ,  2021/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında icbar suretiyle irtikap suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Sağlık Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile ilgili bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 02/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1232, Karar No: 2013/1909, Tarih: 27.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1232 E.  ,  2013/1909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Mahkemece iflas sıra cetveline itiraz (kayıt terkini talebi) hakkında verilen hüküm temyiz eden davalı ... vekiline ....08.2012 günü tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi İİK.nın 164. maddesinde öngörülen ... günlük yasal süre geçirildikten sonra 31.08.2012 tarihinde verilmiştir. Temyiz tarihi itibariyle yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nın 103/...-e bendi uyarınca bu davalar adli tatilde görülebileceğinden, temyiz süresi adli tatilde işlemeye davam eder.Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/... Esas, 1990/... Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında ... tarafından da karar verilebileceği kabul edilmiş olmakla, temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı ... vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4035, Karar No: 2019/1017, Tarih: 28.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/4035 E.  ,  2019/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...’ın aynı Kanun’un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 820,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair.....29. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2016 tarihli ve 2014/280 esas, 2016/430 karar sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 10/07/2017 gün ve 5877 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/07/2017 gün ve KYB. 2017/43541 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- Müşteki ...’nun, vesayeti altındaki kısıtlı mağdur amcası ... adına kimlik bilgileri kullanılmak suretiyle Digitürk aboneliği yapıldığını, 03/11/2012 tarihli ve 97,07 Türk lirası bedelli faturanın ödenmediğinden bahisle alacaklısı Digital Platform Hizmetleri A.Ş. tarafından mağdur aleyhine.....22. İcra Dairesinin 2013/12341 sayılı ilâmsız takip dosyasından çıkarılan ödeme emri ile öğrenmesi üzerine.....Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduğu, anılan Başsavcılıkça Digital Platform Hizmetleri A.Ş.’ye yazılan müzekkere ile sözkonusu abonelik sözleşmesi ve eklerinin ve sair bilgilerin Başsavcılıklarına gönderilmesinin istendiği, Cumhuriyet Başsavcılığı müzekkeresine Krea İçerik Hizmetleri ve Prodüksiyon A.Ş. vekili Avukat Süleyman Talaş tarafından verilen cevapta sözkonusu aboneliğin 6008562230 ve 6008562229 sözleşme numaraları ile Vip Digital isimli firma tarafından yapıldığının bildirildiği, Vip Digital adlı işyerinde çalışan ve hakkında.....Cumhuriyet Başsavcılığınca ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen Şerafettin Kılıç’ın 30/04/2014 tarihli savcılık ifadesinde suç konusu sözleşmeyi kendisinin düzenlediğini belirttiği, Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde sözkonusu sözleşmelerde mağdura ait olmadığı anlaşılan imza yönünden mağdurun ve Şerafettin Kılıç’ın imzaları alınarak mukayese yapıldığı ve bilirkişi raporunda suç konusu sözleşmedeki imzanın Şerafettin Kılıç’ın imzası ile benzer olmadığı kanaatine varıldığının belirtildiği, oysa Şerafettin Kılıç’ın suç konusu sözleşmelerde mevcut yazılarındaki harfler ve Cumhuriyet Savcılığındaki sözleşmeyi kendisinin düzenlediğine ilişkin beyanı dikkate alınarak bilirkişi tarafından imza ve yazı mukayesesi yapılması gerektiği, anılan bilirkişi raporunda sözleşmedeki imzanın sanık ...’a ait olduğu hususunda bir görüş de bildirilmediği halde sırf abonelik sözleşmesini yapan firmanın sahibi olduğundan bahisle eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Dosyada mevcut 15/07/2014 tarihli adli sicil belgesinde hükümlülüğü bulunmayan sanık ... hakkında verilen kararda, sabıka kaydına göre daha önceden para cezasına mahkûmiyet hükümleri bulunduğundan yasal şartları oluşmamakla 5237 sayılı Kanun’un 51 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde,

İsabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

../..

5809 sayılı Kanunun "cezai hükümler" başlıklı 63/10. maddesinde; 19.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucu, suçun maddi unsuru "...fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar..." şeklinde tanımlanmaktadır.

Adı geçen maddede yazılı "...bu işi..." deyiminden kastın, suçun unsurlarını oluşturan seçimlik hareketleri nitelemek olduğu, madde metninde atıfta bulunulan fıkralardan biri olan 5809 sayılı Kanunun 56. madesinin 4. fıkrasında yazılı seçimlik hareketlerin "...kişinin bilgisi veya rızası dışında; abonelik tesisi veya işlemi, elektronik kimlik bilgisini haiz cihaz kayıt işlemi, yapmak ve yaptırmak veya bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlemek, usule uygun düzenlenen bir evrakta değişiklik yapmak veya kullanmak..." seçimlik hareketleri olduğu anlaşılmaktadır.

Sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının "...kişinin bilgisi ve rızası dışında abonelik tesisi veya işlemi yapmak, yaptırmak veya bunun için gerçeğe aykırı bir belge düzenlemek, usulüne uygun düzenlenen evrakta değişiklik yapmak veya gerçek dışı hazırlanan bir evrakı kullanmak..." olduğu, suçun sübutu bakımından, sanığın adı geçen sözleşmeyi mutlaka kendi el yazısıyla düzenleyip imzalaması şartı aranmadığı, adı geçen evrakta, değişiklik yapmak veya gerçek dışı hazırlanan evrakı kullanmak fiillerinden her hangi birini gerçekleştirmesi, abonelik sözleşmesi hazırlamak dışında herhangi bir abonelik tesisi veya işlemi yapması veya yaptırması halinde de suçun maddi unsurlarının oluştuğu kabul edilebilecektir.

Kanun yararına bozmaya konu dosyanın incelenmesinde; sanığın suça konu dijital platform abonelik sözleşmesini tesis eden işletmenin (bayiinin) yetkili temsilcisi olduğu, konut tipi olarak düzenlenen sözleşmelerin, suç tarihlerinde, üyelik talep eden abonenin adresine gidilerek imzalatıldığı, alıcı cihazın kurulumu yapıldıktan sonra ilgilinin iletişim için vermiş olduğu telefona aktivasyon kodu gönderilmek suretiyle aboneliğin kullanıma açıldığı, tüm bu süreçte 5809 sayılı Kanun kapsamında faaliyet gösteren ve işletmeci şirket adına iş yapan temsilcisi olan ilgili bayiinin, kişinin bilgisi ve rızası dışında her hangi bir abonelik işlemi yapmaması gerektiği, bu doğrultuda abone olacak kişilerin kimlik bilgilerinin doğruluğunun kontrolü ile sorumlu olduğu değerlendirilmektedir.