muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2606, Karar No: 2013/5702, Tarih: 24.09.2013

Mahkemece, genel kurulda alınan kararların Kooperatifler Kanunu ve anasözleşmeye uygun olarak alındığı, kararların iyiniyet ve eşitlik ilkelerine aykırı olmadığı gibi butlan nedenlerinin de bulunmadığı, davacı tarafça özellikle aidatlara ilişkin önerge verilmiş ise de

önerge vermenin muhalefet şerhi yerine geçmeyeceği, davacıların genel kurul kararlarına karşı muhalefet şerhi verdiklerine dair herhangi bir kayıt ve belgenin de yargılama esnasında tespit edilemediği, bu bağlamda davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 05.....2012 tarih ve 2012/1890 Esas, 2012/7165 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2262, Karar No: 2015/13507, Tarih: 07.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/2262 E.  ,  2015/13507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 2006 yılında geçirdiği ağır kaza nedeniyle bacağını sarkıt durumda tutamadığından yürüyüş yapması ya da bacaklarını dik tutması gerektiğini, işyerinde bu imkanı bulamadığını, bu durumun çalışmasına engel olduğunu, sağlık sebeplerinden dolayı İş Kanunu' nun 24. maddesine göre haklı nedenle 11/05/2009 tarihinde işten ayrılmak zorunda kaldığını, davacının şirkette ön muhasebe ve diğer hesap işleri ile yazışmalar ve gelen telefonlara cevap verme işlerini yaptığını ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ofis personeli-sekreter olarak çalıştığını, çalışması devam ederken 2006 yılında çalışma saatleri dışında trafik kazası geçirdiğini ve ayağının kırıldığını, istirahat süresince gerekli yardım ve özenin gösterildiğini, kaza sonrası çalışmaya devam eden davacının tedavisini sürdürebilmesi için işyerine yürüme bandı konulduğunu, esasen davacının durumunun İş Kanunu' nun 25. maddesi gereğince işverene derhal fesih hakkı verdiği halde iş akdinin davacı işçi tarafından işverenden ve işyerinden kaynaklanmayan sağlık sorunları nedeniyle feshedildiğini, İş Kanunu' nun 24/I-a maddesine göre işin yapılması işin niteliğinden doğan sebeplerle işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olursa işçiye bildirimsiz fesih hakkı tanındığını, davacının durumunun bu hüküm kapsamına girmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin sağlık sebepleri ile iş sözleşmesini feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın normatif dayanakları 4857 sayılı Kanun'un 24/I- a maddesidir. Sözü edilen hükümlere göre İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması durumunda işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshetme imkanı doğmaktadır.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin sağlık sebepleri ile iş sözleşmesini feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın normatif dayanakları 4857 sayılı Kanun'un 24/I- a maddesidir. Sözü edilen hükümlere göre İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması durumunda işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshetme imkanı doğmaktadır.

Davacı , dava dilekçesinde ve duruşmadaki beyanında, sürekli yürüyüş yapması ve bacaklarını dik tutması gerektiğini belirtmesine rağmen, dosyada bulunan tek sağlık raporunda, ayakta uzun süreli sabit kalarak çalışmasının sakıncalı olduğu belirtilmiştir. Üstelik, davacının iş akdini feshettiği tarih 11.05.2009 olmasına rağmen, fesih tarihinden önce işverenliğe sunulmuş bir rapor olmadığı gibi, dosyaya ibraz edilen raporun tarihi ise 11.09.2012'dir. Davacının iddiası ile rapordaki tespitlerin çelişkili olduğu ortadadır. Mahkemece, başka bir araştırma yapılmadan iş sözleşmesinin davacı tarafından sağlık sebebi ile haklı sebeple feshedildiği sonucuna varılmıştır. Ancak dosyada bulunan deliller karar verilmeye yeterli bulunmamaktadır.

Bu nedenle, mahkemece davacı asilin , ... sevki ile 4857 sayılı Kanun'un 24/I-a maddesi uyarınca iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılmasının işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olup olmadığı, davacının hastalığının işin devamını imkansız kılacak şekilde olup olmadığı yolunda sağlık kurulu raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması hatalıdır.

3-Taraflar arasındaki bir başka uyuşmazlık konusu da davacının aylık ücretinin miktarıdır.

Davacı davalı işyerinde aylık net 1000.00 TL ücretle çalıştığını iddia etmiştir. Davalı işveren, ücrete itiraz etmediği gibi duruşmada beyanlarına başvurulan tüm tanıklar, davacının iddiasını doğrulamışlardır. O halde, mahkemece, davacının ücretinin aylık net 1000,00 TL olduğu yönündeki bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile asgari ücret ile çalıştığının kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14834, Karar No: 2023/5012, Tarih: 12.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14834 E.  ,  2023/5012 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/864 Esas, 2016/616 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Aliağa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/864 Esas, 2016/616 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 27.01.2021 tarihli ve 2020/18632 Esas, 2021/2201 Karar sayılı kararı ile sanığın olay tarihinde işlediği suçu etkileyecek düzeyde akıl hastası olup olmadığını ve hastalığının işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığını saptamak için 5271 sayılı CMK'nin 74.maddesi gereğince usulü işlemler yerine getirilerek sağlık kurulu raporu ile sanığın hukuki durumunun tespit ettirilmesinde zorunluluk bulunması, müştekinin yüzünde sabit ize neden olup olmadığı ve meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etki derecesi hususunda denetime elverişli olacak nitelikteki raporu alınarak neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2021/84 Esas, 2022/423 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 57 nci maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sübuta, meşru savunmaya, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılanın kızı olan ...'ü rahatsız etmesi nedeniyle katılan tarafından uyarıldığı bunun üzerine sanığın katılanın yüzüne kafa atmak suretiyle burun kemiğinde hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan 20.08.2021 tarihli raporda sanığın 11.06.2015 tarihinde işlediği iddia olunan yaralama suçuna karşı akıl hastalığı nedeniyle işlediği filin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı, bu fille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığı, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında olduğu belirtilmiştir.

2. Sanık savunmaları, katılan beyanları ile uyumlu adlî muayene raporları, sanığın cezai sorumluluğuna ilişkin rapor dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkin tıbbî rapor değerlendirilerek isabetli şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2021/84 Esas, 2022/423 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3796, Karar No: 2020/2305, Tarih: 13.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3796 E.  ,  2020/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tasarlayarak nitelikli öldürme ve bu suça yardım

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; gebe olduğu bilinen kadını tasarlayarak öldürme suçundan TCK'nin 82/1-a-f, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası;

Sanık ... hakkında; gebe olduğu bilinen kadını tasarlayarak öldürmeye yardım suçundan TCK'nin 82/1-a-f, 39/2-c, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası;

Suça sürüklenen çocuk hakkında; gebe olduğu bilinen kadını tasarlayarak öldürmeye yardım suçundan beraatine,

İlişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; maktul ...’a yönelik olarak nitelikli kasten öldürme, sanık ... hakkında; maktul ...’a yönelik olarak nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçlarından ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında; maktul ...’a yönelik olarak nitelikli kasten öldürme suçundan ilk derece mahkemesince kurulan beraat hükmünün, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılanlar ... ve ... vekili ve katılan ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin verilen hükümlerin, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.01.2019 gün 2018/4451 esas, 2019/88 sayılı kararında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sübuta, sanık ... müdafiinin; suç vasfına ve haksız tahrike ve katılan Kurum vekilinin; ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 13.10.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19807, Karar No: 2013/21541, Tarih: 10.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/19807 E.  ,  2013/21541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalılar : 1-Ceren Tem.İnş.Turz.Taş.Teks.Gıda

Hizm.Tarım Ve Pet Ürün.San. ve

Tic.Ltd.Şti. vekili Av.... ...

2-TC. ...

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı T.C. ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı TC. ... vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedeni bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı TC. ... vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan temyiz harcı alınmasına yer olmadığına, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6778, Karar No: 2024/7991, Tarih: 18.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6778 E.  ,  2024/7991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/148 Esas, 2023/793 Karar

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/206 E., 2021/799 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili duruşma istemi olmaksızın davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ihbar olunan ...'nca davalı şirkete ...'da özel hastane açılması için 08.02.2011 tarihli yazı ile öz izin verdiğini, bu ön iznin davalı ile imzalanan 04.03.2015 tarihli sözleşme ile müvekkiline devredildiğini, devrin ilgili kuruma bildirildiğini, müvekkili tarafından, davalı ile ... Büyükşehir Belediyesi arasında imzalanan 07.08.2006 tarihli sözleşmede yer alan taahhütlerin davalı tarafından yerine getirilmemesi sebebi üzerine müvekkili ile Belediye arasında imzalanan 03.03.2016 tarihli sözleşme ile davacının taahhütlerin üstlenilip yerine getirildiğini, ödemeler yapıldığını, bu ödemelerin yapılmasındaki asıl amacın bahse konu taahhüde konu taşınmazdaki hastanenin hizmete açılması ve davalıya ait ön iznin devralınarak ... İlinde ya da başka bir adreste hastane kurulmasına yönelik olduğunu, ancak öz iznin devrinin gerçekleşmediğini, devir için ... İl Sağlık Müdürlüğü nezdinde gerçekleştirilen işlemler sonucunda, devrin tamamlanması için önce belge eksikliğine, bilahare ön iznin başka bir adrese taşınması ve ruhsatlandırma işlemlerinin 11.07.2018 tarihine kadar tamamlanmasına ilişkin davalı şirkete yazılar gönderildiğini, ancak davalı şirketin bu hususları yerine getirmediğini, ön iznin devri işlemleri Bakanlık nezdinde tamamlanmadan ilgili mevzuat gereği belirlenen sürenin hitamı ile müvekkilinin ön izin haklarının sona erdiğini, müvekkilinin süreçte yaptığı anlaşmalar sebebi ile zarara uğradığını, ön izinlerin ruhsata çevrilmesi için ilgili mevzuatta yapılan değişikliğe istinaden davalı şirketin ön izni 3. bir şirkete devir için girişimde bulunulduğunun öğrenildiğini, ancak davalıya ait ön izin haklarının müvekkiline devredildiğini ileri sürerek 04.03.2015 tarihli devir sözleşmesinin halen ayakta olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafça tespiti istenilen 04.03.2015 tarihli sözleşmenin, imzalandığı tarihte yürürlükte olan mevzuta aykırılığı ve imkansızlık nedeniyle hükümsüz olduğunu, zira ilgili dönemde özel hastane ön izinlerinin devrinin mümkün olmadığını, davacı tarafın sözleşmeye aykırı eylemleri nedeniyle 11.07.2018 tarihinde ön iznin iptalini müteakip 2019 yılında yapılan mevzuat değişikliği ile ön izin devir hakkının tanındığını, dava konusu devir sözleşmesinde, sözleşmeye konu devrin usul ve esasları ile tabi olacağı şartların taraflar arasına bilahare kararlaştırılacağının düzenlendiğini, bu çerçevede imzalanan 06.01.2016 tarihli sözleşmenin 3. maddesinden görüleceği üzere taraflar arasındaki asıl iradenin sadece, müvekkili tarafından ... Büyükşehir Belediyesi'nden yap-işlet-devret modeli ile ihale alınan ve 07.08.2006 tarihli uygulama sözleşmesi uyarınca tamamlanan ... Fevzi Çakmak Cad. No:76'daki hastane binasının kiralanmasından ibaret olduğunu, ve buna mukabil mevzuat engeline ve imkansızlığına rağmen gerçekleştirilebilmesi şartına bağlı olarak dava konusu ön izin belgesinin de devrinin/kiralanmasının ve 11.07.2018 tarihine kadar ön iznin ruhsata çevrilmesi ve binaya ilişkin kira sözleşmesinin sona ermesi ile işbu ön iznin aynı kadro ve yatak sayısı ile ruhsatname olarak iadesinin hedeflendiğini, yine 27.07.2016 tarihli ek sözleşmeden de taraflar arasındaki gerçek iradenin hastane binasının kiralanmasına, mevzuat engeline rağmen devir gerçekleştirilebildiği takdirde de ön iznin kiralanmasına yönelik olduğunu, davacının ön izni ruhsata çevirmeyerek, devri müteakip ... İl Sağlık Müdürlüğüne müracaat ederek 08.12.2011 tarihli ön izinden feragat mahiyetinde bir dilekçe verdiğini, davacının kendine ait başka bir hastanenin ruhsatını kiralanan binaya taşıyarak faaliyete geçtiğini, bu süreçte 2011 tarihli ön iznin ruhsata çevrilmediğinin öğrenildiğini, davacının müvekkilinden kiraladığı binaya ait ön izni ruhsata çevirmek yerine iptal ettirdiğini, iptale karşı müvekkilince idare mahkemesi nezdinde açılan davada, mevzuat değişikliğinden dolayı ruhsat işlemlerinin tamamlanabilmesi için ilgili idareye yeni bir başvuru yapılabileceği gerekçesine yer verildiğini, bu karar istinaden de ilgili idareye yapılan başvuru neticesinde müvekkkiline dava konusu ön iznin gerçek hak sahibi olarak 11.07.2024 tarihine kadar ruhsatlandırma işlemlerinin tamamlanması için süre verildiğini, dava dilekçesinde yapıldığı belirtilen ödemelerin gerçeği yansıtmadığını, müvekkili şirket tarafından alınan 20.09.2017 tarihli genel kurul kararı ile dava konusu ön iznin devrine ilişkin işlemin iptal edilip durumun Sağlık Bakanlığında bildirildiğini, mevzuat değişikliği ile müvekkiline tanınan devir hakkının tesisine engel olmak maksadı ile açılan davanın kötü niyetli olduğunu, davacı tarafça sahibi olunmayan bir hakkın dava edildiğini, davacının korunmaya değer hukuki bir menfaatinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.