muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10898, Karar No: 2014/16122, Tarih: 21.10.2014

Dava, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b ve 42/1-b maddesine dayalı davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Mahkemece, taraflara ait markaların İngilizce ve Türkçe anlamları bakımından benzer olmalarına rağmen üzerinde kullanılacakları ürün tüketicilerinin bilinçli ve dikkatli tüketici vasfında oldukları gerekçesiyle markalar arasındaki benzerliğin iltibas tehlikesine yol açmayacağı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, 556 sayılı KHK’nın 81/-b maddesi gereğince “tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa” marka tescil başvurusu itiraz üzerine reddedilir veya marka tescil edilmiş ise bu durum aynı KHK'nın 42/1-b bendine göre hükümsüzlük nedenidir. Madde metninden de anlaşılacağı üzere, karıştırılma ihtimali aynı zamanda uyuşmazlık konusu işaretler arasındaki benzerlik nedeniyle ortama tüketici nezdinde markaların aynı işletmeye ait ancak farklı markalar olduğu ya da farklı işletmelere ait markalar olmasına rağmen bu işletmeler arasında idari ve ekonomik bağlantı bulunduğu düşüncesine de yol açması halinde bir başka deyişle markaların ilişkilendirme ihtimali bulunması da başvurunun reddi veya hükümsüzlük nedeni olarak kabul edilmiştir. Bu durumda, anılan markaları taşıyan ürünlerin ortalama alıcılarının dikkat düzeyleri yüksek olmalarına rağmen markaları ilişkilendirme ihtimali de dahil olmak üzere işaretlerin benzerliği nedeniyle karıştırılma ihtimali yaratacağından mahkemenin bu görüşüne itibar edilemez.

Ayrıca, mahkemece davalı marka başvurusunun davacıdan önce yapıldığı hususu da kabul edilmiş ise de, dosyadaki mevcut belgeler itibariyle davacı adına tescilli "..." ibareli marka başvurusunun Madrid Protokolüne göre WIPO nezdinde 24.03.2005 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Öte yandan, davacı vekili tarafından verilen karar düzeltme dilekçesinde davaya konu hükümsüzlüğü istenen 2005/33147 sayılı "..." markasının Türkiye’deki başvuru tarihinin 09.08.2005 olmakla birlikte markanın korunmasının 13.06.2005 tarihinden itibaren başladığı belirtilmekte, ancak dosya içinde mevcut ve TPE’den gelen marka tescil belgesinde ise korumanın 09.08.2005 tarihinden itibaren başladığı yazılıdır.

Bu durumda, her iki tarafın dayandığı markaların uluslararası başvuru ve tescil tarihleri ile varsa davalı markasının rüçhanlı başvuru niteliğinde olup olmadığının TPE'den sorularak, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında taraflara ait hangi markanın başvuruda öncelik hakkına sahip olduğu açıklığa kavuşturulmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bu nedenle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03.03.2014 gün, 2013/14665 Esas, 2014/4030 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 03.03.2014 gün, 2013/14665 Esas, 2014/4030 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 21/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5670, Karar No: 2006/8318, Tarih: 31.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5670 E.  ,  2006/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi olarak kabulünde ve yöntem olarak değerinin tespitinde bir isabetsizlik yok ise de bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-İlçe Tarım Müdürlüğünün 24.2.2006 gün ve 236 sayılı yazısında tarımsal sulama yapılmayan alanlarda münavebeye alınan ürünler içerisinde haşhaş ürününe yer verilmemiştir. Uygulamada da haşhaş ürünü ancak sulu tarım arazilerinde ekilebildiğine göre kuru tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde münavebeye haşhaş ürününün de dahil edilmesi,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı v.b.) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken, bilirkişi kurul raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %6,5 olarak kabulü,

3-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasına ve çeşitli giderler adı altında giderler dahil edilerek hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

4-Buğday, arpa ve nohut samanının dekar başına verimini ve kg/satış fiyatını gösterir veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmemesi, bu suretle bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Somut olayda ise, üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasına ve çeşitli giderler adı altında giderler dahil edilerek hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

4-Buğday, arpa ve nohut samanının dekar başına verimini ve kg/satış fiyatını gösterir veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmemesi, bu suretle bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 31.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19235, Karar No: 2015/14395, Tarih: 22.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/19235 E.  ,  2015/14395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacıya ait hizmet cetveli ile davalı işyerine ait ihtilaf konusu dönem bordrolarının onaylı suretlerinin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla Kurum'dan davacıya ait hizmet cetveli ile davalı işyerine ait ihtilaf konusu dönem bordrolarının onaylı suretlerinin istenerek ilgili evrakların dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11626, Karar No: 2012/15437, Tarih: 18.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/11626 E.  ,  2012/15437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlünün yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sonradan yürürlüğe giren yasa nedeniyle hükmün yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama giderlerinin hükümlüye yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, yargılama giderlerine ilişkin bölüm hükümden çıkarılıp yerine “Kesinleşen 24.10.2002 günlü kararda hükmolunan 12.7 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline” ibaresi eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4494, Karar No: 2013/8533, Tarih: 27.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4494 E.  ,  2013/8533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları olan ... ...'ın kayden malik olduğu 307 ada, 42 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında malikin baba adının yanlışlıkla ''...'' olarak adının ise '' ....'' olarak yazıldığını, bu nedenle tapuda intikal işlemlerini yaptıramadıklarını ileri sürerek, tapu kayıtlarında malik olan murisinin baba adının ''....'' adının ise ''....'' olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, nüfus kayıtlarına uygun olarak tapu kayıtlarının düzeltilmiş bulunmasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6639, Karar No: 2018/4200, Tarih: 04.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6639 E.  ,  2018/4200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ceza verilmesine yer olmadığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmadan sonra yapılan yargılamaya ilişkin olarak düzenlenen birinci celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin slak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3195, Karar No: 2017/1946, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3195 E.  ,  2017/1946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçi alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 2. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 04.07.2014 gün ve 2014/29 E., 2014/424 K. sayılı kararın temyiz incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 15.12.2014 gün ve 2014/18349 E., 2014/22679 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1’inci maddesinin ikinci fıkrası ile Mersin Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin beşinci fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1’nci maddesinin birinci fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36’ncı maddesinin birinci fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak 6360 sayılı Kanun’un 36’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Samsun İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek direnme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Yukarıda (2) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı olarak yargılamayı takip ettiği görülen Samsun Büyükşehir Belediyesi vekiline ait vekaletname ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesi dosya arasında bulunamamış, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2066, Karar No: 2023/2693, Tarih: 07.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2019/2066 E.  ,  2023/2693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/712-2016/355

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/712 Esas, 2016/355 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, suç tarihi olan 1992 yılı itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 maddeleri gereğince 5 yıllık zaman aşımının ve suç tarihi olan 2005-2006 yılları itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK nın 66/1-e ve CMK nın 223/8 maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

Dava konusu parsel hakkında 21/04/2015 tarihinde Menteşe Belediyesi görevlilerince yapı tatil zaptı düzenlendiği, bilirkişi raporları ile de inşai ve fiziki müdahale kapsamında değerlendirilmesinin gerektiği belirtilmesine rağmen sanığın beyanına dayanılarak suç tarihinin 1992 ve 2005 yılları olduğu kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesine,

Diğer temyiz sebeplerine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel Mahkemenin Kabulü

1-Her ne kadar sanık hakkında 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de, inşaat bilirkişisinin raporuna göre yapının iki kısım halinde olduğu ocak bacası olan kısmın 1992 yıllarında yapılmış olabileceği ikinci kısmı nise 2005-2006 yıllarında yapılmış olabileceği suç tarihi olan 1992 yılı itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK nın 102/4, 104/2 maddeleri gereğince zamanaşımının 5 yıl olduğu uzayan sebeplerle zamanaşımının 7 yıl 6 ay oluduğu suç tarihinden itibaren zamanaşımının dolduğu ikinci kısmın suç tarihi olan 2005-2006 yılları itibariyle birliket bulunan 5237 sayılı TCK nın 66/1-e maddesi gereğince zamanaşımının 8 yıl olduğu zamanaşımının 2014 yılında dolduğu anlaşıldığından sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir.

2-SANIK SAVUNMASINDA: "Hazırlıkta verdiğim ifademi aynen tekrar ederim, ayrıca yazılı olarak bir sayfadan ibaret dilekçemi ibraz ediyorum. Ben söz konusu yerin sit alanı olduğunu bilmiyordum, tapuda da buna dair bir kayıt yoktur ayırca ahşap yapı inşai ve fiziki müdahale sayılmaz. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1-21.04.2014 tarihli yapı tatil zaptı ile 1. derecede doğal sit alanı üzerinde izinsiz fiziki ve inşai müdahalede bulunulduğunun tespiti üzerine yapılan yargılamada; sanığın aşamalarda alınan savunmalarda suça konu yapıyı 1992 yılında yaptığını beyan etmesi ve dosya kapsamında alınan inşaat bilirkişisi raporunda yapının iki kısım halinde olduğunu, ocak bacası olan kısmın 1992 yılında yapılmış olabileceğinin, yapıya ek olarak yapılan 2. kısmın ise 2005-2006 yıllarında yapılmış olabileceğinin tespiti karşısında, suç tarihinin 2005-2006 yılları arasında olduğu anlaşılmakla; Sanığın yargılama konusu eylemi için, 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, iddianame tarihine kadar ( 07.11.2015) , 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 2014 tarihinde gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla mahkemece verilen düşme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/712 Esas, 2016/355 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7094, Karar No: 2011/551, Tarih: 24.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7094 E.  ,  2011/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ipoteğe dayalı takip sonucu oluşturulan sıra cetveline itiraz ve 3.sıradaki alacaklının cetvelinde gösterildiği kadar alacaklı olmadığının tespit istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi, Yüksek Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.