muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29603, Karar No: 2016/11289, Tarih: 25.04.2016

Dava konusu olayda, davacı ...’ın davalı şirkete ait hastanede davalı doktor tarafından hamilelik sürecinin takip edilerek doğumunun gerçekleştirildiği ve epikriz kayıtlarına göre doğum sırasında bebeğin ölü olarak doğduğu anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1.İhtisas Kurulu’nun 15.10.2014 tarihli raporunda, davacı hastanın davalı ...Hastanesine yatırılarak takibe alındığı, saat 11:58, 15:32, 17:36, 18:46, 20:17 ve 22:47’de çekilen NST'lerin reaktif olduğu, bu NST'lerin reaktif olduğunun görüldüğü, bebeğin normal vaginal yolla ölü ve mekonyum kaplı olarak doğduğu, doğum sırasında travayda bebeklerde mekonyum aspirasyonu olabileceği, saat 22:47 deki NST'nin reaktif olduğu, doğumun saat 23:00 gibi olduğu, doğum için gelinen tarihte ve en son çekilen NST de bebeğin sıkıntıda olduğunu gösterir bulgu olmadığı, gebenin takiplerinin düzenli olarak yapıldığı da dikkate alındığında hekimlere ve sağlık personeline atfı kabil kusur bulunmadığı rapor edilmiştir. Mahkemece bu raporun karar esas alındığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında mevcut tıbbi tedavi evraklar incelendiğinde, davacı gebe Türkan’ın davalı ...Hastanesinde yapılan göre 03.04.2012 – 10.05.2012 ve 03.06.2012 tarihli muayenelerine ait hasta muayene formlarına göre yüksek-riskli gebe tanımı yapılarak takip edildiği, yine hastanın doğum için davalı hastaneye başvurmasına ilişkin 09.06.2012 tarihli hastane tarafından düzenlenen epikriz raporunda hastanın amnion sıvısının normalden az olduğu tespit edilerek ilaçla doğum indüksiyonu kararı alındığı, davacı beyanlarına göre hastanın davalı hastaneye giriş yaptığı 11.58 saati ile doğumun gerçekleştiği 23.00 saatleri arasında davalı doktor tarafından sadece bir defa saat 16:00 sıralarında hastanın vizite edildiğinin beyan edildiği, davalı doktorun hastanın giriş yaptığı saat ile doğumun gerçekleştiği 11 saatlik dönem içerisinde gerekli kontrolleri yaptığına dair başka bir tedavi evrakı dosyaya sunulmamıştır.Davacı hasta Türkan’ın takip sürecinde yüksek-riskli gebelik olarak takibi yapılmasına ve hastaneye başvurduğunda amnion sıvısında azalma tespit edilerek ilaçla doğum indüksiyonu kararı alınmasına rağmen, hastaneye giriş saati ile doğum saati arasındaki 11 saatlik süreçte hastayı gerektiği şekilde takip edip etmediğine dair bir değerlendirmenin yapılmadığı, sadece doktor denetimi dışında görevli ebeler tarafından yapılan NST kayıtlarına göre doktorun sorumlu bulunmadığı sonucuna varıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, her ne kadar bebeğin ölümünün mekonyum aspirasyonundan kaynaklandığı tespit edilmiş ise de bu durumun hastanın takip süreci ve yatışı sırasındaki mevcut bulgulara göre önceden öngörülerek, gerekli tetkikler yapılmak suretiyle riskin azaltılması veya önlenmesinin mümkün olup olmadığı, buna ilişkin önlemlerin alınabilip alınamayacağı ile bu hususlarda davalı doktorun herhangi bir kusurunun olup olmadığı hususunda bir belirleme yapılmadığı Adli Tıp Kurumu raporunun bu haliyle hüküm kurmaya elverişli bulunmadığı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece yapılacak iş, Üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek aralarında kadın doğum uzmanının da bulunduğu, konularında uzman doktorlardan oluşturulacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalıların açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bent uyarınca, davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17726, Karar No: 2012/14051, Tarih: 16.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/17726 E.  ,  2012/14051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

27.12.2011 tarihinde tebliğ edilen hükmü, yasal bir haftalık temyiz süresinden sonra 13.01.2012 günü temyiz eden sanığın, süresinde olmayan temyiz isteminin 27.02.2012 tarihli ek kararla reddine karar verilmesinden sonra, 29.02.2012 tarihinde tebliğ edilen ek karara karşı 08.03.2012 tarihli temyiz isteminin de yasal süresinde olmaması nedeniyle reddine dair 16.03.2012 gün ve 2010/147, 2011/172 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3304, Karar No: 2014/9953, Tarih: 28.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3304 E.  ,  2014/9953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04/12/2013 tarih ve 2013/890-2013/1035 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, lehdarı müvekkili şirket olan 22.10.2010 tanzim, 05.12.2010 vade tarihli, 4.250,00 TL bedelli senedin tahsili için davalı bankaya verildiğini, vade tarihinde keşidecisi tarafından davalı bankaya ödenerek bedelinin müvekkili şirket hesabına aktarıldığını, ancak davalı tarafça senedin ne şekilde kime teslim edildiği konusunda açıklama yapılmadığını, daha sonra senedin müvekkilince sanki ciro edilmiş gibi dava dışı hamil Enes Hüseyin Dinç tarafından müvekkili aleyhine icra takibinin başlatıldığını, takibe konu borcun 15.07.2011 tarihinde müvekkilince ticari itibarının zedelenmemesi için ödendiğini, senet aslı incelendiğinde, senet üzerinde “bedeli tahsil içindir, tahsil edilmiştir” şerhlerinin veya senedin iptali için gerekli kaydın görülmediğini, davalı bankanın objektif özen yükümlülüğüne aykırı davrandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.289,00 TL’nin 15.07.2011 tarihinden itibaren mevduata uygulanacak en yüksek faiz ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı bir davranışının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca bankaların bir güven kurumu olduğu, ağırlaştırılmış özen yükümlülüklerinin bulunduğu, davalı bankanın tahsil ettiği bir bononun tekrar tedavüle çıkmasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 270,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13113, Karar No: 2014/219, Tarih: 28.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/13113 E.  ,  2014/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇERKEŞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2006/273-2013/18

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında B... K... çalışma alanında bulunan ... ada 3 parsel sayılı 39368,47 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle davalılar M.. D.. ve arkadaşları adına veraseten iştirak halinde tespit ve tescil edilmiştir. Davacı H.. T.., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli .... ada 3 parselin tapu kaydının iptali ile adına tapuya tescile karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmaz 22.9.1972 tarih 24 sıra numaralı tapu kaydına dayanılarak davalılar adına tescil edilmiştir. Davacı, çekişmeli taşınmazın babasından kaldığını iddia ederek tapu iptal ve tescil talebinde bulunmuştur. Davalılar çekişmeli taşınmaza revizyon gören tapu kaydına dayanarak davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece davacı tarafın 20 yıllık zilyetlik koşulunu sağlamadığı gerekçesiyle davasının reddine karar verilmişse de; yapılan değerlendirme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Şöyleki; çekişmeli taşınmazın dayanağı olan 22.09.1972 tarih 24 sıra numaralı tapu kaydı tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilmemiş, ayrıca keşifte dinlenen mahalli bilirkişi Gökmen ve davacı tanığı İsmail çekişmeli taşınmazın davacının babası tarafından kullanıldığını, davalı tanıklarının bir kısmı ise davacı ve davalıların ortak murislerince kullanıldığını, ancak kimin nereyi kullandığını bilmediklerini belirtmiş olmalarına rağmen beyanları arasındaki çelişki giderilmemiştir. Bu nedenle doğru sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazın komşusu olan taşınmazların tutanak örnekleri ve dayanakları olan kayıtlar ile çekişmeli taşınmazın dayanağı 22.9.1972 tarih 24 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini ve iktisap sebeplerini gösterecek şekilde getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve fen bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalı, davalı tarafın dayandığı tapu kaydı, yerel bilirkişiler yardımı ve fen bilirkişi aracılığı ile zemine uygulanmalı, hudutları tek tek zeminde gösterilmeli, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme imkanı tanınmalı, yerel bilirkişilerce gösterilen hudutlar fen bilirkişi krokisinde işaretlenmeli, tapu uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi beyanı komşu parsellerin tutanak içerikleri ve malikleri ile denetlenmeli, bu şekilde kaydın kapsamı belirlenmeli, fen bilirkişisine davalı tarafın dayandığı tapu kaydının kapsamını ve sınırlarını ayrıntılı olarak gösterecek şekilde, keşfi izlemeye elverişli ayrıntılı harita düzenlettirilmelidir. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte kim tarafından kullanıldığı, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve taraf tanıkları beyanları arasında çelişki doğduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmelidır. Mahkemece, açıklanan hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16912, Karar No: 2012/20653, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16912 E.  ,  2012/20653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13160, Karar No: 2022/7157, Tarih: 11.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13160 E.  ,  2022/7157 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 36/1-f maddesine aykırı davranmaktan kabahatli ... hakkında ... İlçe ... Müdürlüğünün 31/10/2019 tarihli ve 17824629-858-E.3330661 sayılı kararı ile uygulanan 15.594,00 Türk lirası idarî para cezası karar tunağına karşı yapılan başvurunun reddine dair ... Sulh Ceza Hakimliğinin 23/01/2020 tarihli ve 2019/6086 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/02/2020 tarihli ve 2020/992 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 12.10.2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2020 tarihli ve KYB. 2020-91587 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında ... Kurban Satış Yerindeki sahibi olduğu 42 ve 70 nolu çadırlara belgesiz olarak 23 büyükbaş hayvan getirdiği gerekçesiyle 15.594,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmış ise de, ... İlçe ... Müdürlüğü yetkililerince yapılan denetimler sırasında kabahatlinin hazır bulunmayıp, çadırdaki kişinin, kendisinin çoban olarak çalıştığını ve çadır sahibinin kim olduğunu bilmediğini beyan etmesi üzerine, pazar sorumlusu ...'ın bilgisine başvurulduğu, anılan kişi tarafından ibraz edilen taahhüt belgesine dayanılarak muterizin kimliğinin tespit edilip, buna göre aykırılık tutanağının tanzim edildiği anlaşılmakla, anılan taahhüt tutanağındaki ismin kabahatlinin isminden farklı olarak ... olduğu, ayrıca gerek çadır sahibi sıfatıyla kurban satış yeri taahhütnamesinde, gerekse yetkililerce düzenlenen aykırılık tutanağında kabahatlinin imzasının bulunmadığı cihetle, kabahatlinin itirazında hayvanların kendisine ait olmadığını iddia etmesi karşısında, bahse konu büyükbaş hayvanların kulak küpe numaralarından kime ait olduğunun tespiti yapılmaksızın yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 13/02/2020 tarih, 2020/992 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 11.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21804, Karar No: 2024/1126, Tarih: 05.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/21804 E.  ,  2024/1126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/238 E., 2016/226 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kdz. Ereğli 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında şikâyetçi Nuri Y.'ye yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 29 uncu, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, şikâyetçi İrfan Y.'ye yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; mahkûmiyet kararının eksik inceleme sonucu verildiğine ve hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; sanığın soruşturma aşamasında şikâyetçi İrfan Y.'yi kolundan tutarak kenara savurduğunu ve sinirle hakaret etmiş olabileceğine dair kısmi ikrarı bulunduğuna, sanık hakkında şikâyetçi İrfan Y.’yi yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyet kararları verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ikametgahlarında bulundukları sırada aralarında çıkan tartışmada kardeşi şikâyetçi İrfan Y.’yi itekleyip tokat atmak suretiyle yaraladığı ve hakaret ettiği iddia edilmiş, ayrıca babası Nuri Y.’yi ise haksız tahrik altında basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A. Sanık Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Sanığın aşamalardaki kısmi ikrar içeren savunmaları, şikâyetçilerin aşamalardaki birbirleriyle çelişmeyen beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında şikâyetçi İrfan Y.'yi yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulması gerektiği gözetilmeden, beraat kararı verilmesi,

A. Sanık Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Sanığın aşamalardaki kısmi ikrar içeren savunmaları, şikâyetçilerin aşamalardaki birbirleriyle çelişmeyen beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında şikâyetçi İrfan Y.'yi yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulması gerektiği gözetilmeden, beraat kararı verilmesi,

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

1. 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle,

Karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25946, Karar No: 2013/19623, Tarih: 02.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25946 E.  ,  2013/19623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraklı Tapu Müdürlüğünün gönderdiği tapu kaydında suça konu yerin Maliye Hazinesi adına kayıtlı olduğu ve meydana gelen zararın da karşılanmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki (1) ve (3) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 100,00-TL”; ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 80,00-TL" ibarelerinin çıkarılması; ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahkemenin taktiri doğrultusunda “sanığa verilen 4 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.