muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14025, Karar No: 2017/16086, Tarih: 04.12.2017

Mahkemece dava... Belediyesine ihbar edilmiş,... Belediyesi feri müdahil sıfatıyla davada yer almış,... Belediyesi vekili; tescilin 2613 sayılı kanunun 22/E maddesi gereğince usulüne uygun olarak yapıldığını, kadastro tutanağının ilan edildiğini, davacı idare tarafından tutanağa itirazda bulunulmadığını ve idarenin kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın 20/05/2014 tarihli fen bilirkişi ek raporunda belirtilen ...”noktalarına isabet eden toplam 32.82 m2'lik kısmının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu gerekçesi ile tapusunun iptali ile ...”noktalarına isabet eden kısmın tespit dışı bırakılmasına, paftasında dere yatağı olarak gösterilmesine, 20/05/2014 tarihli fen bilirkişi ek raporunda belirtilen “A”noktasına isabet eden toplam 19.10 m2'lik kısmına ilişkin davanın reddine,davalı adına tapuya tesciline; davalının 20/05/2014 tarihli fen bilirkişi ek raporunda ...”noktası olarak belirtilen kısmına vaki müdahalesinin menine; 20/05/2014 tarihli fen bilirkişi ek raporunda belirtilen ...”noktalarına isabet eden yer üzerindeki kagir dükkan vasfındaki iki katlı binanın ve ...”noktalarına isabet eden alandaki... Deresinin üzerini kapatan beton zeminin kal’ine; davacı tarafın kal masraflarının tazmini talebinin infaz aşamasını ilgilendiren bir husus olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, kabul red oranına göre yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece toplanan delillere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekili ve feri müdahil vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı vekilinin yargılama gideri, kal masrafları ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A maddesinde, kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmayacağı hüküm altına alınmıştır. Davacı ... tarafından davalı aleyhine tesis kadastrosu sonucu oluşan tapu kaydının iptali istemiyle dava açıldığına göre davalı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi ve kal masrafları yönünden ise infaz aşamasını ilgilendiren bir husus olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi isabetsiz ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediği gözetilerek; hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin son cümlesinde yer alan” Davacı tarafın yıkım masraflarının tazmini talebinin infaz aşamasını ilgilendiren bir husus olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına”,2 numaralı bendinde yer alan -Karar tarihinde yürürlükte bulunan harçlar tarifesi uyarınca tahsili gerekli 726,38-TL nisbi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, ”, 3 numaralı bendinde yer alan “Bu davada davacı tarafından yapılan toplam 755,35-TL yargılama giderinin davanın kabul-red oranına göre hesabolunan 477,47-TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,” ve 4 numaralı bendinde yer alan “4-Bu davada davacı kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan.... uyarınca tespit olunan 1.500,00-TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” bentlerinin hükümden çıkarılarak bunun yerine 2 numaralı bent olarak “Davacı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına”, 3 numaralı bent olarak “ 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. ve 17. maddeleri gereğince 3402 sayılı Yasa'ya eklenen 36/A maddesi gereğince davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin ve kal masraflarının davacı üzerinde bırakılmasına ve yine aynı yasa gereğince davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” bentlerinin eklenmesine ve hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA, davacı vekili ve fer’i müdahil vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda 1 nolu bentte yazılı sebeplerle REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde davalıya iadesine, 182,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 544,38 TL'nin fer'i müdahillerden alınmasına, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5732, Karar No: 2023/3074, Tarih: 11.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5732 E.  ,  2023/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurun velayet hakkına sahip anne ve babasının 19.10.2011 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen mağdur vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, mağdur vekilinin vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2012 tarihli ve 2011/152 Esas, 2012/53 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, dördüncü fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2012 tarihli ve 2011/152 Esas, 2012/53 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 13.01.2015 tarihli ve 2013/5725 Esas, 2015/161 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun eyleminin basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu ve iddianameyle dava açılmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından ek savunma verilip mahkumiyet hükmü kurulamayacağından bahisle suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma ilamı üzerine verilen Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli ve 2015/40 Esas, 2015/62 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Bozma ilamı üzerine verilen Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli ve 2015/40 Esas, 2015/62 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2018 tarih ve 2015/168998 sayılı Tebliğnameyle onama istemiyle dosya Başkanlığımıza gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında tayin olunan cezanın yetersiz olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafinin Temyiz İsteği

Sübuta ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ...'in ... pazarı ... camii yanında beklemekte olan mağduru zorla cami avlusunun içine soktuğu, daha sonra mağduru caminin arka tarafında bulunan dışardan görünmeyen mezarlık kısmına götürdüğü, burada mağdura bir kızla erkek arasında geçen cinsel olayı anlatarak pantolonunu çıkarmaya çalıştığı, mağdurun izin vermemesi üzerine suça sürüklenen çocuğun anlattığı kızla erkek arasında geçen cinsel olayı mağdurun üzerinde denemeye başladığı, sonrasında mağdura "Çükünü aç" dediği ancak mağdurun cinsel organını açmadığı, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun zorla mağdurun fermuarını açarak cinsel organını ağzına aldığı ve yaladığı, mağdurun "Beni bırak gitmek istiyorum" demesi üzerine suça sürüklenen çocuğun "Gitme, ödeşeceğiz" diyerek kendi pantolonunun fermuarını açtığı ve cinsel organını" Bak buradan kurtuluşun yok en sonunda seni bir yerde tutarım, seni bıçaklarım" diyerek zorla yalattığı, sonrasında mağdura arkanı dön diyerek mağdurun pantolonunu sıyırmak üzere iken emniyetçe araştırılan ancak bulunamayan yaşlı bir kişinin kendilerine doğru geldiğini ve "ne yapıyorsunuz" orada diye bağırdığını görünce vazgeçtiği, bu esnada mağdurun suça sürüklenen çocuğun elinden kurtulması şeklinde sübuta eren eylem nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir .

IV. GEREKÇE

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde

1. Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurun velayet hakkına sahip anne ve babasının, 19.11.2011 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Ret gerekçe kapsamı itibariyle; mağdur vekilinin temyiz isteği yönünden Tebliğnamedeki onama istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde

2. Ret gerekçe kapsamı itibariyle; mağdur vekilinin temyiz isteği yönünden Tebliğnamedeki onama istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamı doğrultusunda kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2015/40 Esas, 2015/62 Karar sayılı kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2015/40 Esas, 2015/62 Karar sayılı kararına suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2018/7420, Karar No: 2019/7990, Tarih: 07.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7420 E.  ,  2019/7990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (iki kez) mahkumiyetine dair İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.09.2017 gün ve 2016/253 Esas, 2017/179 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen beşinci celseye ait duruşma tutanağında mahkeme başkanının ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3538, Karar No: 2022/4695, Tarih: 13.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/3538 E.  ,  2022/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18.09.2019 tarih ve 2018/733 E. - 2019/813 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.03.2022 tarih ve 2019/2855 E. - 2022/347 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 13.04.2022 tarihli ek kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dosya içerisindeki dilekçe ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, 68.600,00 TL bedelli senetten dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekilinin bu karara karşı yaptığı temyiz başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.04.2022 tarihli ek kararı ile davalı aleyhine hükmedilen miktarın temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Davalı vekili ek kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, Bölge Adliye Mahkemesi ek kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından HMK'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 329/2. maddesi uyarınca temyiz eden davalı ...’in takdiren 1.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4456, Karar No: 2017/12618, Tarih: 25.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/4456 E.  ,  2017/12618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, davacı ile davalı arasında 01.01.2002 başlangıç tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, davalının kiracılığının süresinin 10 yılı aştığını belirterek Türk Borçlar Kanunu 347/1. maddesi gereğince tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile akdin feshine ve davalının taşınmazdan tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 347/1.maddesi hükmüne göre konut ve çatılı işyeri kiralarında kiraya veren sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.

6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 2.maddesi uyarınca, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce TBK’nın 347.maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde öngörülen kira sözleşmelerinden 10 yıllık uzama süresi dolmamış olmakla birlikte geri kalan süre beş yıldan daha kısa olanlar hakkında yürürlüğe girdiği tarihten itibaren beş yıl, on yıllık uzama süresi dolmuş olanlar hakkında da yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 2 yıl sonra uygulanacağı öngörülmüştür.

Somut olayda: Davacı ile davalı arasında imzalanan 01.01.2002 başlangıç tarihli, 2 yıl süreli kira sözleşmesinin geçerli olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu durumda kiralanan TBK.nun konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olup, taraflar arasında imzalanan 01.01.2002 başlangıç tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesine değer verilerek kira sözleşmesinin 01.01.2004 tarihinden itibaren kiracı tarafından sürenin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunulmadıkça, TBK.nun 347. maddesi uyarınca aynı koşullarla yıldan yıla yenilenerek ve bu şekildeki uzama süresinin on yıla ulaşması gerektiği kabul edilmelidir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinde 10 yıllık uzama süresi henüz dolmamış olduğundan ve 6101 Sayılı Kanun geçici 2. Maddesi göz önüne alındığında 14.01.2015 tarihinde açılan davanın süresinde olmadığı, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekildeki davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6723, Karar No: 2012/17152, Tarih: 28.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/6723 E.  ,  2012/17152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hazırlık tahkikatı sırasında tespit edilen gümrüklenmiş değere göre sanığa ön ödeme tebliğ edilip ödenmediğinden bahisle hakkında dava açıldığı, son soruşturma esnasında ise yeniden bilirkişi ile keşif yapıldığı ve sanık lehine bir değer tespit edildiği ve bu değer üzerinden cezalandırılmasına karar verildiği, sanığa lehine olan 2. gümrüklenmiş değer üzerinden yeniden ön ödeme tebliğ edilerek sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 28.05.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21761, Karar No: 2011/6821, Tarih: 18.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21761 E.  ,  2011/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3053, Karar No: 2013/5887, Tarih: 18.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3053 E.  ,  2013/5887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı ....'ın kayden paydaşı olduğu 1064 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında murisinin baba adının ....olarak yer aldığını gerçekte baba adının ... olduğunu ileri sürerek anılan taşınmazın tapu kayıtdında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tapu kaydında eksik yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesine ilişkin iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresindetemyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince tapu sicil müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 18.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.