muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17758, Karar No: 2015/7156, Tarih: 30.04.2015

Birleşmiş Milletler Siyasi ve Medeni Haklar Sözleşmesi hükümleri ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararlarında da çok geçerli nedenlerin varlığı dışında yalnızca cinsiyete dayalı bir farklı muamelenin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 14. maddesinde düzenlenen ayrımcılık yasağını ihlal ettiği kabul edilmektedir. Eşitlik ilkesi, Anayasa Mahkemesi'nin kararında da değinildiği gibi aynı konumda bulunan kadın ve erkeğin yasalar önünde eşit haklara sahip olmasını gerektirmekte, diğer bir ifadeyle kadın veya erkeğin kendi lehine bir üstünlük yarışına girmesine hukuk düzeni izin vermemektedir. Anayasa Mahkemesince iptal edilen Yasa maddesi Kanunun kabul edildiği 21.06.1934 tarihinin koşullarına göre misyonunu tamamlamış bulunmaktadır. Esasen aradan geçen zaman içinde yukarıda kısmen değinilen hukuki gelişmeler karşısında iptalinden başka bir çare de kalmamıştır. Bununla birlikte Anayasa Mahkemesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 321. maddesindeki “Çocuk, ana ve baba evli ise ailenin soyadını taşır." hükmünün anayasaya aykırı olmadığına karar vermiştir. Buradaki “aile” deyiminden babanın anlaşılacağı Anayasa Mahkemesince de kabul edilmiştir (Anayasa Mahkemesi'nin 02.07.2009 gün ve 2005/114-2009/105 sayılı kararı). Buna karşılık Türk Medeni Kanunu'nun sözü edilen bu maddesindeki “evli değilse ananın” ibaresi Anayasa'nın 10 ve 41. maddelerine aykırı bulunarak baba lehine iptal edilmiştir. Bu maddenin iptalinden önce anne ve babanın sonradan evlenmesi (Türk Medeni Kanununun 292. maddesi) ya da aynı Kanunun 27. maddesine bağlı haklı nedenlerden dolayı soyadının değiştirilmesi halleri dışında çocuğun babanın soyadını alma imkanı bulunmamaktaydı. Yukarıdaki açıklamalar ışığında bir çocuğa soyadı verilmesi için o çocuğun doğum tarihinde annesi ile babasının evli olup olmadığına bakmak gerekir. Doğum tarihinde anne ve baba evli ise çocuk babanın, diğer bir anlatımla ailenin soyadını alacaktır. Çocuğun soyadı bu surette belirlendikten sonra, onun soyadını velayet hakkına vs. nedenlere dayanarak değiştirmek Türk Medeni Kanunu'nun 321. maddesindeki düzenleme karşısında mümkün değildir. Ancak çocuk, ergin olduktan sonra Türk Medeni Kanunu'nun 27. maddesindeki koşulların varlığı halinde soyadını her zaman değiştirmek hakkına sahiptir. Velayet hakkı anne ve baba için normal şartlarda çocuğun ergin olmasına yani onsekiz yaşını tamamlamasına kadar devam eden geçici bir haktır. Boşanma nedeniyle velayet hakkının sırf anneye verilmiş olması çocuğun soyadının değiştirilmesi için haklı bir neden sayılmadığı gibi hukuki mevzuat da buna cevaz vermemektedir. Bir an için mevzuatın böyle bir duruma izin verdiği kabul edilse dahi sonradan gelişen sebeplerden dolayı çocuğun yararı açısından velayetin babaya yeniden verilmesi hallerinde bu kez baba, velayet hakkına dayanarak tekrar çocuğun soyadını değiştirmek isteyecektir. Madem ki velayet kimde ise çocuk onun soyadını taşıyacaktır, o halde baba bu haktan mahrum edilemez

. Bir an için mevzuatın böyle bir duruma izin verdiği kabul edilse dahi sonradan gelişen sebeplerden dolayı çocuğun yararı açısından velayetin babaya yeniden verilmesi hallerinde bu kez baba, velayet hakkına dayanarak tekrar çocuğun soyadını değiştirmek isteyecektir. Madem ki velayet kimde ise çocuk onun soyadını taşıyacaktır, o halde baba bu haktan mahrum edilemez. Böyle bir uygulamanın nüfus kayıtlarının güvenilirliğini ve istikrarını zedeleyeceği ve asıl bu gibi uygulamaların çocuğun ruh hali üzerinde çok derin ve etkili travma yaratacağı açıktır. Yargı mercilerinin bu durumu ve çocuğun yüksek yararını gözeterek anne ile babanın ya da ailelerin hukuken oluşmuş statüleri değiştirmeye çalışmalarına izin vermemesi gerekir.

Somut olaya gelince; soyadının değiştirilmesi istenen ...'ın doğum tarihi 21.09.1996 tarihinde ve yine ...'un doğum tarihi olan 23.05.2009 tarihinde anne ve babası resmen evlidir. Çocuklar evlilik içinde doğmuştur ve Türk Medeni Kanunu'nun 321. maddesine göre ailenin diğer bir deyimle babanın soyadını almıştır. Böylece bu çocuk reşit oluncaya kadar veya baba Türk Medeni Kanunu'nun 27. maddesindeki koşulları kanıtlayarak soyadını değiştirmedikçe soyadı değiştirme konusu yasal olarak kapanmıştır. Bu çocukların anne ve babasının sonradan boşanmış olması sadece boşanma ve velayet hakkı nedeniyle anneye böyle bir dava açma hakkı bahşetmez. Davacının dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların hukuki bir dayanağı bulunmadığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir.

...'ın karar tarihinden sonra ergin olduğu hususuda dikkate alınarak davaya katılımı sağlanıp karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9494, Karar No: 2024/3764, Tarih: 22.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/9494 E.  ,  2024/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/277 E., 2023/70 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/263 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32/1. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 57/1. maddesi gereğince yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi tedbiri altına alınmasına, karar verilmiştir.

2. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/263 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ve 2020/1287 Esas, 2021/10214 Karar sayılı ilamı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2021/277 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, Adli Tıp raporunun yeterli olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü katılan ...' ın olay yeri olan çay ocağında otururken sanık ...'in koşarak içeriye girip hiç bişey söylemeden elinde bulunan koyun kırkma makasını katılanın başının sol tarafına vurduğu, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak ve kafa kemiğinde meydana gelen kırık nedeniyle hayati fonksiyonlara (2) ve (3). derecede etkileyecek nitelikte yaraladığı olayda, sanığın ikrar içeren savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, göz önüne alındığında, mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Eksik inceleme yönünden; sanık ... hakkında Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 10.03.2016 tarihli raporu ile TCK'nin 32/1. maddesi kapsamında ceza ehliyetinin bulunmadığının bildirildiği, gözlem altında tutulduktan sonra sanık hakkında aldırılan bu raporun kurul tarafından oy birliğiyle verildiği, Dairemizin bozma ilamı üzerine Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunun 16.01.2023 tarihli raporunda ise gözlem altına alınan sanığın atılı suça ilişkin cezai sorumluluğunun tam olduğuna ilişkin mütalaaların yer aldığı ve bu şekilde raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla; sanığın Adli Tıp Üst Kuruluna gönderilerek, bizzat muayenesi yapıldıktan sonra bu Kurul'ca düzenlenecek raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2021/277 Esas 2023/70 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin eksik incelemeye yönelen temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7454, Karar No: 2013/10303, Tarih: 08.07.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/7454 E.  ,  2013/10303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.07.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar dava konusu taşınmazların paylaştırılmasını istemiş, bir kısım davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne 473, 750 ve 780 parsel sayılı taşınmazlarda ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. Davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. HMK'nun 27. maddesi hükmü uyarınca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu itibarla, paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince, dava konusu ve satışına karar verilen 750 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından birisi "... kızı ..." şeklinde kayıtlı olduğu ancak dosyada bulunan 2012/201 E.- 2012/180 K. sayılı 17.12.2012 tarihli veraset ilamına göre bir kısım davalıların müşterek murisinin "... olduğu anlaşılmaktadır. Bu iki ismin aynı kişiye ait olup olmadığı veya tapuda isim tashihi davası açılıp açılmadığı da araştırılmamıştır.

Mahkemece, taraf teşkilinin sağlanması yönünden gerekirse davacıya tapu kaydında isim düzeltilmesi davası açması için yetki ve süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Ayrıca, 492 Sayılı Harçlar Yasasının mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince, Harçlar Yasasının Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesine göre, karar tarihi itibariyle taşınmazların satış bedeli üzerinden “binde 11,38” nispi karar harcı alınması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde “% 9.9 binde dokuz nokta dokuz” oranında harç alınmasına hükmedilmesi,

Ayrıca, 492 Sayılı Harçlar Yasasının mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince, Harçlar Yasasının Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesine göre, karar tarihi itibariyle taşınmazların satış bedeli üzerinden “binde 11,38” nispi karar harcı alınması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde “% 9.9 binde dokuz nokta dokuz” oranında harç alınmasına hükmedilmesi,

Ortaklığın giderilmesi davası iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve bu arada vekâlet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi ve davacının payının üzerinde bırakılması gerekirken yargılama harç ve giderlerinin sadece davalı paydaşlardan payları oranında tahsiline karar verilmesi de doğru olmadığı gibi

Diğer taraftan karar gerekçesinde "473, 750 ve 780 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davacı vekilinin feragat ettiği görülmüştür." şeklinde hüküm sonucu ile çelişkili gerekçe yazılması doğru görülmemiş, bu sebeplerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21218, Karar No: 2012/26848, Tarih: 17.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21218 E.  ,  2012/26848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6393, Karar No: 2011/25411, Tarih: 30.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/6393 E.  ,  2011/25411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçiler vekili İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4106 E. sayılı dosyasında ipotekli takibe konu edilip satılan İstanbul ili S.ilçesi Y.mahallesi . .. . .. sayılı taşınmazın 1/2 hissesi üzerindeki ipotek alacağının bir kısmını temellüh etmiş olmaları nedeniyle kendilerinin ve tapu bilgilerindeki şerhte de görüleceği üzere L.C.SA'nın ipotekten önce konulan haczi bulunduğunu bu nedenle satış bedeli üzerinde sıra cetveli tanzimi gerektiğini bildirip buna yönelik taleplerinin reddine ilişkin icra müdürü kararlarının iptalini istemişlerdir.

İcra mahkemesinde sözü edilen haczin düştüğü şikayetçilerin ipotek alacağının temliki ile ilgili iddialarının Sarıyer İcra Mahkemesince reddedildiği gerekçe gösterilerek isteminin reddine karar verilmiştir. İİK'nun 151. maddesinde "Rehin bedelinden masrafların çıkarılmasında ve artanın alacaklılar arasında paylaştırılmasına 138. madde hükmü uygulanır." İİK'nun 138. maddesinde "mahcuz mallar tamamı ile satıldıktan sonra icabına göre bedelli hisseleri nisbetinde alakadarlara avans olarak dağıtılır." İİK'nun 140. maddesinde ise "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" hükmü yer almaktadır. Açıklanan bu yasal düzenlemeler gösteriyor ki icra takibinde yapılan satış sonucu elde edilen satış bedeli alacaklıların alacağını tamamen ödenmeye yetmiyorsa icra müdürlüğünce 140 ve devam maddelerine göre bir sıra cetveli ve yapılmasına cetveli düzenlenirken de ipotekli alacaklılarla haciz uygulayan diğer alacaklılar gösterilmelidir.

Somut olayda takip konusu ipotek 16.01.2011 gün ve 268 yevmiye numaralı olup bu tarihten önce 09.01.2001 tarihinde aynı taşınmaza İstanbul 13. İcra Müdürlüğünce 2001/304 sayılı dosya ile haciz konulduğu görülmektedir. Bu haczin düşüp düşmediği hususu çekişmelidir. Ayrıca şikayetçiler takip konusu alacağının bir kısmını ipotek alacaklısı tarafından kendilerine temlik edildiğini bildirerek temlike dair belgeler ibraz etmişlerdir. İcra müdürlüğünce de takip yapan ipotek alacaklısının alacağı ödendikten sonra kalan bakiye kendilerine ödenmekle alacaklı oldukları da kabul edilmiştir. Her ne kadar icra mahkemesince temlikine geçerli olmadığı yönünde icra mahkemesi kararından söz edilmiş ise de Sarıyer İcra Hukuk Mahkemesi kararına konu edilen ipotek alacağının temlikinin geçerli olup olmadığı hususu genel mahkemelerin yargılama yetkisi içerisinde olup icra mahkemesince verilen ret kararı daha sonra yapılabilecek yargılamada kesin hüküm oluşturmaz. Açıklanan bu nedenlerle taşınmaz üzerinde önceki tarihli haciz ve temlik nedeniyle ipotek alacağı bulunduğundan icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmalı ve anılan konuların sıra cetveline itirazda tartışılabilme olanağı sağlanmalıdır. Mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8592, Karar No: 2018/3540, Tarih: 07.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/8592 E.  ,  2018/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 1994 yılında yapılıp 06/04/1995 ilâ 05/05/1995 tarihleri arasında ilan edilen kadastro sırasında ... köyü 113 ada 43 parsel sayılı 12.188,50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğinde vergi kaydına dayalı olarak davalı adına tespit ve tapuya tescil edilmiştir.

Orman Yönetimi 21/02/2013 havale tarihli dilekçesiyle, taşınmazın 3.422,00 m2 yüzölçümlü kısmının kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı ve orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek, bu kısmın tapusunun iptaliyle orman niteliğinde Hazine adına tescili, davalının taşınmaza elatmasının önlenmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın 13/05/2013 tarihli orman-fen bilirkişi raporunda (E) harfi ile gösterilen 1.468,31 m2 yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptali ile bu bölümün orman vasfıyla Hazine adına tesciline, davalının müdahalesinin önlenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 20/03/2014 tarih ve 2014/1810-3297 E.K. sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı ... Yönetimi tarafından kararın düzeltilmesi yoluna müracaat edilmekle, dairenin 20/11/2014 tarih ve 2014/4253-9706 E.K. sayılı kararıyla onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Yörede 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının ve yapılmış ise kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, kesinleşmiş olması halinde kararda ayrıntılı yazılı yöntemle çekişmeli taşınmazın orman kadastrosuna göre konumunun belirlenmesi, yörede 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu yapılmamış olması veya 3402 sayılı Kanuna göre yapılmış olması halinde eski tarihli memleket haritaları, amenajman planları ve hava fotoğrafları getirtilip, taşınmaz başında uzman bilirkişi yardımıyla keşif yapılarak taşınmazın, getirtilen belgelerden öncesinin ve eylemli durumunun yöntemine uygun şekilde araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu; davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın bilirkişi heyetinin 16/06/2015 tarihli krokili raporunda (A1) ile gösterilen 1731,91 m2’lik kısmının tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, (C) harfi ile gösterilen 1690,09 m2’lik kısım yönünden davanın reddine, men'i müdahale talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

- 2 -

2016/8592 - 2018/3540

Dava, tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

- 2 -

2016/8592 - 2018/3540

Dava, tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Kanuna göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ... Yönetimine yükletilmesine 07/05/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21482, Karar No: 2014/16648, Tarih: 11.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/21482 E.  ,  2014/16648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen 18.04.2013 tarihli hükmü, sanığın 1412 sayılı CMUK.nun 310/1.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 02.05.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, katılan ...' in mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteğinin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince istem gibi (REDDİNE),11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.