muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13407, Karar No: 2022/15696, Tarih: 08.12.2022

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi,Davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ... Anadolu 29. İş Mahkemesi'nin 11/01/2021 tarihli, 2018/13 Esas - 2021/12 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

Davanın kısmen kabulü ile davacının 01/01/2009-03/04/2017 tarihleri arasında ölüm aylığına hak kazandığının tespitine, ödenmeyen 77.937,24 TL asıl alacak ve 24.344,36 TL faiz alacağının davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine,

... hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine, karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili; davacının en az 5 yıl sigortalılık süresi ve 900 gün prim koşuluna sahip olmadığı için tahsis talebi hakkında işlem yapılmadığını, davacıya ... borçlanması sonrasında aylık bağlandığını, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olması nedeniyle davanın reddinin gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 65 ve devamı maddeleridir. Ölüm sigortasından aylık bağlama şartlarına ilişkin 66/c. maddesinde, “toplam olarak 1800 gün veya en az 5 yıldan beri sigortalı bulunup, sigortalılık süresinin her yılı için ortalama olarak 180 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş durumda ölen sigortalının hak sahibi kimselerine aylık bağlanacağı” düzenlenmiş iken, Anayasa Mahkemesinin 06.01.2005 gün ve 2001/479 – 2005/1 sayılı kararı ile anılan hükmün “veya en az 5 yıldan beri sigortalı bulunup, sigortalılık süresinin her yılı için ortalama olarak 180 gün” bölümünün Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi üzerine, 12.12.2006 tarihli ve 5561 sayılı Kanunun 1.maddesi ile 66. maddenin “c” bendi yeniden düzenlenmiş ve böylece sigortalının hak sahibi kimselerine aylık bağlanabilmesi için, 5 yıldan beri sigortalı bulunup, sigortalılık süresinde en az 900 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş durumda ölmüş olma koşulu getirilmiştir. Aynı kanunun 3. maddesi ile 506 sayılı Kanuna eklenen geçici 93. madde ise, 66. maddesinin (c) bendinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu değişiklikle öngörülen şartları yerine getiren sigortalının hak sahiplerinin aylıklarının, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemi başından geçerli olmak üzere başlatılacağını düzenlemiştir.

Dosya kapsamından, Kurum sigortalılarından ...'ın 21.08.1985 tarihinde vefat ettiği, eşi olan davacı (hak sahibi) ...'ın 29.12.2008 tarihinde ölüm aylığı talebinde bulunduğu, Kurumun 29.12.2008 tarihli yanıtında sigortalının 348 gün primi bulunduğu gerekçesiyle tahsis talebini reddettiği; Hak sahibinin 30.12.2008 tarihinde ... süresini borçlanmak istediği, ... şubesi tarafından sigortalının ... süresinin 02.01.2009 tarihli yazı ile 23.11.1962-23.05.1963 olarak bildirildiği ve askerliğe elverişli olmadığına dair rapor bulunduğunun açıklandığı; 06.02.2017 tarihli ... belgesinde ise sigortalının ... hizmetini 24.10.1962-24.04.1965 tarihleri arasında 30 ay yaptığının açıklandığı, ... belgelerindeki tarihler arasında tereddüt bulunduğunun anlaşılması üzerine konunun ilgili makamlara sorulduğu, Turhal ... Şubesinin 17.03.2017 tarihli yazısıyla sigortalının 24.10.1962-24.04.1965 tarihleri arasında 30 ay ... yaptığının bildirildiği; Hak sahibi davacının 04.03.2017 günü 665 günlük ... hizmetini borçlanmak için müracaat ettiği, sigortalının 06.04.2017 günü 79 gün karşılığını ödediği, sigortalının bu defa 05.09.2017 tarihinde 590 gün için borçlanma talebinde bulunduğu, 05, 22 ve 25.09.2017 tarihlerinde 590 gün daha ... borçlanma bedelini ödediği, böylece sigortalının prim gün sayısının hizmet döküm cetvelinde 1107 güne ulaştığı, ancak daha sonra yapılan hesaplamalar ve tashihler sonucunda 13.10.2017 onay tarihli karar ile hak sahibine 987 gün üzerinden 506 sayılı Kanun'un Geçici 93.maddesine göre 01.10.2017 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlandığı ve kararda hizmet başlangıç tarihinin 01.05.1979 kabul edildiği, böylece 900 gün prim ve 5 yıl sigortalılık süresi koşullarının bulunduğu; kamu kurumlarının hatalı bilgilendirmesi nedeniyle davacının yanıltıldığı ve borçlanma hakkını kullanamadığı, daha sonra ... süresinin doğru bir biçimde bildirilmesi üzerine davacının 590 gün daha ... borçlanma bedelini ödediği ve 01.10.2017 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlandığı, sigortalının ölüm aylığı talep tarihi itibariyle 900 gün prim ve 5 yıl sigortalılık süresi koşullarının bulunduğu, davacının kamu kurumlarının hatalı bilgilendirmesi nedeniyle yanıltılması nedeniyle borçlanma hakkını 30.12.2008 tarihinde kullanamadığı ve kullansa dahi ölüm aylığına hak kazanamayacağı yönünde inanç oluşturulması nedeniyle davacının Anayasal sosyal güvenlik hakkının hukuka aykırı bir biçimde ihlal edildiği, kamu kurumlarının hatalı bilgi vermesi nedeniyle davacının ölüm aylığından mahrum bırakılmasının Anayasa'nın 2.maddesinde düzenlenen Sosyal Hukuk Devleti ilkesine de aykırı düşeceği anlaşılmakla, mahkemece davacının ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesinin yerinde olduğu ancak kararda davacının ölüm aylığına 30.12.2008 tarihinde hak kazandığı belirtilmiş ise de 506 sayılı Kanun'un 70 ve 97.maddelerine göre aylık başlangıç tarihinin 01.01

.maddesinde düzenlenen Sosyal Hukuk Devleti ilkesine de aykırı düşeceği anlaşılmakla, mahkemece davacının ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesinin yerinde olduğu ancak kararda davacının ölüm aylığına 30.12.2008 tarihinde hak kazandığı belirtilmiş ise de 506 sayılı Kanun'un 70 ve 97.maddelerine göre aylık başlangıç tarihinin 01.01.2009 olduğu hususunun Kanun gereği olduğu saklama süresini tamamlayan evrak olmasından dolayı arşiv araştırılması yapılamamış olmasının davacı aleyhine sonuç doğurmasının hakkaniyete aykırı olacağı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında Mahkemenin değerlendirmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacıya ... borçlanma bedelini ödeme tarihini takip eden aybaşından itibaren ölüm aylığının bağlanması gerektiği yönündeki Kurum işleminin yerinde olduğuna karar verilmesinden ibarettir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 08.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2460, Karar No: 2022/1967, Tarih: 07.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2460 E.  ,  2022/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, Ankara 21. İflas Müdürlüğü'nün 2016/7 iflas sayılı dosyasında müflis şirket hakkında başlatılan icra takibinde müvekkili kurumun 78.605,97-TL alacaklarının sıra cetvelinde 4. sırada değerlendirildiğini, kurumun alacaklarının imtiyazlı alacak olduğunu, 3. sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek şikayetin kabulü ile 78.605,97-TL alacaklarının 3. sırada iflas masasına kayıt ve kabulünü talep etmiştir.

Şikayet, olunan davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, şikayete konu alacağının belirsiz alacak davasına konu imtiyazlı olmayan nizalı alacak olduğu, Müdürlük derece kararında aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir. Karara karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince; alacağın imtiyazlı olmadığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, davacı ... nizalı alacağının imtiyazlı olup olmadığı, iflas sıra cetvelinde hangi sıraya yazılmasına ilişkindir. Davacı kurumun alacağı müflis şirkette çalışan işçinin geçirdiği iş kazasıyla ilgili bağlanan gelirin müflisin iflas sıra cetveline yazılmasından ibarettir.

5502 sayılı Kanunun 35/2. fıkrasında davacı kurumun her türlü alacak ve haklarının devlet malı niteliğinde ve imtiyazlı olduğu açıkça hükme bağlandığı ve İİK'nın 206. maddesinde özel kanunlarında imtiyazlı olduğu belirtilen alacakların sıra cetvelinin 3. sırasına yazılacağı kanunun amir hükmüdür. Alacağın nizalı olması halinde sıraya ne şekilde yazılacağına dair kanunda bir hüküm bulunmamaktadır. Nizalı alacak için kayıt yapılabileceğine ilişkin İİK 197. maddesi hissenin şartın tahakkukunda alınabileceğini belirtmektedir. Diğer adi alacaklarında nizalı olabileceği göz önünde bulundurulduğunda nizalı alacakların imtiyazlı olmaları halinde bu imtiyazının korunması gerekir. Bu durumda davacı kurumun şikayete konu alacağının iflas sıra cetvelinde 3. Sıraya nizalı alacak olarak kaydına karar verilmesi gerekirken, şikayetin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 07.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1603, Karar No: 2012/32808, Tarih: 03.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/1603 E.  ,  2012/32808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar hakkında, mağdur ...'a yönelik yaralama ve sanık ...'ın genel güvenliği tehlikeye sokma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın, sanık ...'ın ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar hakkında, katılan ...'a yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların silahla katılanı yaralamaları sonucu hayati tehlike, kemik kırığı, duyularından ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi(ayakta ampütasyon) sonuçlarının üçü birlikte gerçekleştiğinden, sanıklar hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı bir defa cezalandırılmaları ile, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinin asgari hadden uzaklaşılarak uygulamasından sonra sırasıyla 86/3-e, 87/2-b, 87/2-son maddelerinin tatbik edilmesi ile yetinilmesi gerekirken uygulama yeri bulunmayan 87/3, 87/1-d, 87/1-son maddelerinin uygulanarak ceza artırımının yapılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın, sanık ...'ın ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28663, Karar No: 2012/14228, Tarih: 27.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/28663 E.  ,  2012/14228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- İcra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararı yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2- İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 38/A maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan konut finansmanından kaynaklanan alacaklar ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığının rehinle temin edilmiş alacaklarının takibinde, ikinci fıkrada yer alan oran yüzde yirmi olarak uygulanacağı düzenlemesi yer almaktadır. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, takibe konu alacağın konut finansmanından kaynaklandığı da dikkate alınarak, mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen borçlu aleyhine %20 para cezasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle para cezasına hasren İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1837, Karar No: 2013/14733, Tarih: 29.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/1837 E.  ,  2013/14733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayeti anneye verilen müşterek çocuk Rozem 9.9.2011 doğumlu olup, çok küçüktür. Yaşı nazara alındığında anne bakım ve şefkatine muhtaçtır. Müşterek çocuk Rozem ile baba arasında 1-30 Temmuz tarihleri arasında kurulan kişisel ilişki uzun olup, çocuğun bedeni ve fikri gelişmesine engel olacağı gibi davacı annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesine de engel olacaktır. Küçüğün yaşı ilerlediğinde yeniden kişisel ilişkinin düzenlenmesi de mümkün olduğu gözetildiğinde küçükle baba arasında çocuğun yaşı dikkate alınmadan yazın bir ay müddetle uzun süreli kişisel ilişki kurulması doğru değil ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.m.438/7)

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki "her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 9.00'dan 30. günü saat 16.00'ya kadar" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 29.05.2013 (Çrş.)

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Karar tarihinden sonra yaklaşık bir yıl süre geçmiş olması sebebiyle, ana baba ve çocuğun şu an ki koşullarını bilmediği halde değerli çoğunluk temyiz aşamasında kendiliğinden kişisel ilişki düzenlemesi yapmıştır. Yargıtay'ın görevi yerel mahkeme yerine geçerek düzenleme yapmak değil, kararı denetlemektir. Çocuğun üstün yararının yerel mahkeme tarafından şu an ki koşullara göre belirlenip gerekirse uzman görüşü de alınarak uygun kişisel ilişki kurulması için hükmün bu sebeple bozulması gerekir.

KARŞI OY YAZISI

Çoğunluğun düzeltilerek onama sebebi olarak gösterdiği husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirir. Bu nedenle düzeltilerek onama kararı verilmeyip, hükmün bu sebeple bozulması gerektiği düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2008/11004, Karar No: 2009/6897, Tarih: 09.07.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11004 E.  ,  2009/6897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 20/03/2008

No : 72/128

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, bankacılık faaliyetlerine son verilmekle tüm hak ve alacakları müvekkil kuruma temlik edilen Etibank AŞ. ile dava dışı şirket arasında yapılan kredi sözleşmesini davalı şirketin müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladığını, toplam 13.815.496.921 TL alacağın tahsili için yapılan icra takibinin haksız itiraz nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili kredi sözleşmesini müvekkili adına imzalamış gözüken ... ve.... isimli kişilerin müvekkili şirketi temsil etmediklerini, bu yolla davacı bankayı dolandırdıklarını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalının davaya konu taşıt kredisi sözleşmesinde müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak gösterildiği, davalı şirkette sahte olarak hisse devirlerinin yapıldığı ve kesinleşen mahkeme kararı ile şirket hisselerinin devrine dair hisse devir sözleşmesinin sahteliğinin ve söz konusu işlemin yoklukla malul olduğunun tespitine, ticaret sicilinden terkin ve ilanına karar verildiği, davalı şirketin iptal edilen devirden önceki yetkilisinin Mustafa Sözbilir isimli şahıs olduğu, davaya konu sözleşmede davalı şirket kaşeleri üzerindeki imzaların anılan kişinin eli ürünü olmadığının bilirkişi incelemesi ile tespit edildiği, bu durumda sözleşmedeki imzaların davalı şirketi bağlamayacağı ve kefil olarak davalının takibe dayanak kredi sözleşmesinden sorumluluğunun olmadığı gerekçesiyle davanın ve davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı TMSF vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 09.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1091, Karar No: 2016/870, Tarih: 18.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/1091 E.  ,  2016/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : .. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar .. .. ve B.. C.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekilinin borçlu A.. Ş..'ten alacağının tahsili için .. .. Müdürlüğü'nün 2011/13675 sayılı takip dosyasında başlatılan icra takibi sonucu taşınmazlarına haciz konulduğunu, borçlu hakkında başka borçlarından dolayı da haciz bulunduğundan ...... Müdürlüğü'nün 2013/.. sayılı takip dosyasında sıra cetveli düzenlendiğini, müvekkilinin koydurduğu haczin daha eski tarihli olmasına rağmen sıra cevelinde daha sonraki sırada gösterildiğini, sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan .. .. vekili ile şikayet olunan B.. C.. vekili davanın reddine karar verilmesini istemiş, diğer davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, şikayetin A.. Ş.. yönünden pasif husumet yokluğundan reddine, diğer şikayet olunanlar yönünden kabulü ile, şikayetin konusu 17.02.2015 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunanlar .. ...................... ve B.. C.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Şikayet olunan .. .. vekili .. .. UYAP sistemi üzerinden elektronik imzalı olarak gönderdiği 16.11.2015 tarihli dilekçesiyle temyizden feragat ettiklerini bildirmiş, .. .... Noterliği'nden düzenlenen 21.05.2007 tarih ve 9072 yevmiye sayılı vekaletnamede temyizden feragat yetkisi bulunduğu anlaşılmış, yine davalı B.. C.. tarafından sunulan 23.11.2015 tarihli dilekçeyle temyizden feragat edildiği bildirilmiş, dilekçe üzerine şikayet olunanın kimlik tespiti yapılmıştır.

Şikayetçi vekili .... M.. Y.. tarafından UYAP sistemi üzerinden elektronik imzalı olarak gönderilen 24.12.2015 tarihli dilekçe ile, davadan feragat ettikleri bildirilmiştir.

Her ne kadar şikayet olunan .. .. vekili Av. U.. S.. ile şikayet olunan B.. C.. tarafından temyiz isteminden feragat edilmiş ise de, şikayetçi vekilinin davadan feragat ettiği anlaşıldığından, öncelikle mahkemece bu hususta bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili tarafından davadan feragat edildiği anlaşıldığından, mahkemece bu hususta bir karar verilmek üzere hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31651, Karar No: 2023/10952, Tarih: 26.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/31651 E.  ,  2023/10952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/163 E., 2015/486 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 9.Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/163 Esas, 2016/486 Karar sayılı kararı ile sanıklar ...ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatlerine, sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının g bendi, 53 ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet Savcısı, sanıklar ... ve ...'in diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu ve mütaalada talep edildiği şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılmaları yerine beratlerine karar verilmiş olması nedeniyle hükümleri usul ve yasaya aykırı olduğu kabulü ile hükümleri temyiz etmiştir.

2. Sanık ..., kararın belirttiği adrese tebliği ile tebliğden itibaren temyiz dilekçesini sunacağını belirterek hükmü temyiz etmiştir.

3. Katılan ... vekili, beraat eden sanıkların suçun parçası olduklarını, beraat kararının bozulması istemi ile hükmü temyiz etmiştir.

4. Sanık ... müdafii, olayın hukuki ihtilaf olduğunu, müvekkilinin katılanı hiç yanıltmadığını, yapılan havaleden sonra aracın devri hususunda bazı engelleyici durumların ortaya çıktığını, beraat kararı verilmesi gerektiği görüşü ile hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR