muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/31494, Karar No: 2019/14411, Tarih: 14.11.2019

2- 5941 sayılı Çek Kanununun 5. maddesindeki, “Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanunî ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adlî para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adlî para cezası, çek bedelinin karşılıksız kalan miktarından az olamaz.” ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/1 ve 2. fıkrasında yer alan, "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir”, “En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenlemelere göre karşılıksız çek suçunun yaptırımı olarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun “Adlî para cezası” başlıklı 52. maddesindeki düzenlemeye uygun olacak şekilde gün para cezası sisteminin öngörülmüş olması karşısında, anılan hükümler nazara alınmak suretiyle adli para cezasının öncelikle gün olarak tespit edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Hükmün 1 numaralı bendinde TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca sanık hakkında 1.200 gün adli para cezası belirlendikten sonra; günlüğü 50,00 TL üzerinden yapılan hesaplama ile neticeten 60.000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla yerinde görülmeyen (2) nolu talebin REDDİNE,

II-Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bergama İcra Ceza Mahkemesinin 22/11/2018 tarihli ve 2018/210 esas, 2018/408 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak, hükümden, sanık hakkında adli para cezası uygulanmasına ilişkin 1. fıkrasından ''...sonuç olarak 60.000,00 TL sanığın ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA'' ibaresi çıkartılarak yerine, "...sanığın sonuç olarak karşılıksız kalan çek bedeli olan 58.400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi eklenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 14/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15024, Karar No: 2007/18042, Tarih: 08.10.2007

12. Hukuk Dairesi 2007/15024 E., 2007/18042 K.

**12. Hukuk Dairesi 2007/15024 E., 2007/18042 K.**

**- KISMİ ÖDEME**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 621 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 690 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine, bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

TTK'nın 690. maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 621/2-3. maddeleri gereğince (Hamil kısmi ödemeyi reddedemez. Kısmi ödeme halinde muhatap, bu ödemenin bono üzerine işaret edilmesini ve kendisine bir makbuz verilmesini isteyebilir.)

Bu nedenle borçlu, itirazını (örneğin, kısmi ödemede bulunduğunu) kambiyo senedinin üzerindeki veya arkasındaki yazılarla da ispat edebilir. (HUMK m. 301, BK. m. 87) (Prof. Dr. Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, sf. 671)

Somut olayda borçlu, alacaklının 8.500.00 YTL asıl alacak için başlattığı takibinde, bunun 4.250.00 YTL'sini ödediğini ileri sürmüş ve bu ödemenin bononun arka yüzünde yazılı olduğunu beyan etmiştir. Bono arkasındaki sözü edilen açıklamaya rağmen alacaklı vekili tarafından icra mahkemesine sunulan 26.04.2007 tarihli cevap dilekçesinde kısmi ödeme kabul edilmemiştir.

Mahkemece senedin alacaklı elinde bulunduğu olgusundan bahsedilerek alacağın tümünün tahsilinin yargılamayı gerektirdiği ifade edilmiş ve takip iptal edilmiştir.

Mahkemenin gerekçesinde de vurgulandığı üzere, bono alacaklı elinde iken arka yüzüne yazılan ve ödemeyi ifade eden sözcükler (kısmi ödeme) niteliğinde olup, bu miktara hasren itirazın kabulüne karar verilmeli, TTK'nın 621. maddesi gözetilerek kalan alacak bölümü yönünden takibin devamı hüküm altına alınmalıdır. Bu nedenle takibin tümünün iptalini içeren karar bozulmalıdır.

Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9474, Karar No: 2017/3377, Tarih: 25.04.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/9474 E.  ,  2017/3377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.10.2013 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmelerine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 25.04.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldire. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamalar dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

25.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6724, Karar No: 2012/1477, Tarih: 26.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/6724 E.  ,  2012/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tasarruf Yetkisinin Sınırlandırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Harca tabi olan temyiz dilekçeleri harç alınmadan temyiz defterine süresi içinde kayıt edilmiş ise, sonradan harç tamamlanmak koşuluyla geçerli olur (YİBK.25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı). Davacı vekilinin temyiz dilekçesi 16.12.2010 tarihinde havale edilmiş ve Bakırköy 3. Aile Mahkemesinin muhabere defterinin 2010/248 sıra numarasına kaydedilmiştir. Mahkemece Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca işlem yapılmadan temyiz talebinin reddi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle temyiz talebinin reddine dair 31.12.2010 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına ve davacının temyiz talebinin incelenmesine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına ve özellikle Türk Medeni Kanununun 199. maddesinde gösterilen tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasını gerektiren bir delilin getirilmemiş bulunmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.01.2012(Per.)
Yargıtay — Esas No: 2006/10597, Karar No: 2006/10726, Tarih: 18.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10597 E.  ,  2006/10726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen, çekişmeli taşınmazlara komşu olan 143 ada 28, 30 ve 32 147 ada 1 ve 22 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının ve var ise dayanak belgelerinin, davalı iseler dava dosyalarının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması gerekmektedir. Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 18/07/2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/3678, Karar No: 2012/1306, Tarih: 22.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3678 E.  ,  2012/1306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R -

Davacı vekili, kooperatifin alınan kararlarla aidat ve sair ödemelerin belirlenmesine rağmen, kooperatiften daire teslim alan davalının 2008 yılı Ekim, Kasım, Aralık ve 2009 yılı Ocak ayı aidatlarını ödemediğinden hakkında icra takibi yapıldığını, davalının itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, takip tarihi itibariyle davacının 1.480,00 TL alacak ve 24,46 TL %10 gecikme faizi olmak üzere toplam 1.504,46TL davalıdan alacağı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın iptaline, takibin 1.504,46 TL üzerinden devamına, fazla talebin reddi ile asıl alacağın %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-HMK'nun 297/2 ve 298/2 (HUMK'nun 388-389) maddeleri gereğince gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Somut olayda, tefhim edilen kısa kararda icra inkar tazminatına hükmedilmediği halde gerekçeli kararda hükmedilmesi ile, kısa ve gerekçeli kararda çelişki oluştuğundan mahkemece 10.04.1992 gün ve 1997/7 esas 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bu kısa kararla bağlı kalınmadan yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre,davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21136, Karar No: 2014/26344, Tarih: 18.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/21136 E.  ,  2014/26344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/205739

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2012

NUMARASI : 2010/288 (E) ve 2012/660 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Şikayetçi S.. B.. vekilinin 29/11/2011 tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunmasına rağmen, CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca bu hususta bir karar verilmemiş ise de, temyiz dilekçesinin içeriği ve anılan Kanunun 237/2. maddesi gereğince, S.. B..'nın kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verildi,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 184/1. maddesinde ''Yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran'' kişilerin cezalandırılacağının düzenlenmesi ve suça konu binanın inşaat ve ruhsat işleriyle ilgilenen müteahhit R.. Y.. hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan mahkemece suç duyurusunda bulunulması karşısında, sanığın binayı yaptıran kişi olup olmadığının araştırılması ve müteahhit hakkında dava açılması halinde hukuki ve fiili irtibat nedeniyle davaların birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan S.. B.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1237, Karar No: 2007/1524, Tarih: 02.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1237 E.  ,  2007/1524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... yapılan yargılama sonucunda hukuka uygunluk sebebiyle sanığa ceza tertibine yer olmadığına dair İstanbul 11. İcra Mahkemesinin 08.03.2006 tarihli ve 2005/2747 esas ve 2006/663 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, duruşma açılmak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi uyarınca karar verilmek üzere dosyanın İstanbul 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.6.2006 tarihli ve 2006/517 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 15.2.2007 gün ve 7653 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 15.3.2007 gün ve K.Y.B.2007/32224 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince borçlunun kredi almadan önce kişisel bilgileri ve özellikle mali tablosu hakkında detaylı tüm bilgiyi alacaklı bankaya aktardığı, alacaklı tarafından da bu bilgi ve belgelerin icra dosyasına aktarıldığı, sonuç olarak İİK.nun 337. ve 74. maddeleri birlikte yorumlandığında hukuka uygunluk sebepleri oluştuğu gerekçesiyle ceza tertibine yer olmadığına dair verilen karara yönelik itiraza bakan İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, İstanbul 11. İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK.nun 271/2. maddesi gereği soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın İstanbul 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

./..

2007/1237-1524 SH.2

./..

2007/1237-1524 SH.2

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanunu’nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu’ndaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığın nüfus kaydı getirtilmeden verilen bir ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur.

2007/1237-1524 SH.3

2007/1237-1524 SH.3

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı nitekim somut olayda borçlu sanığın nüfus kaydı getirtilmediği gözetildiğinde, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.6.2006 tarih ve 2006/517 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4071, Karar No: 2020/877, Tarih: 05.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2018/4071 E.  ,  2020/877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 11.12.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9088, Karar No: 2011/8308, Tarih: 16.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/9088 E.  ,  2011/8308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Adli Yardım Talebi

Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık ve hüküm haksız eylem nedeniyle açılacak tazminat davasına esas olmak üzere adli yardım talebine ilişkin olup inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : Dosyanın görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 16.05.2011 (Pzt.)