muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/350, Karar No: 2023/619, Tarih: 22.11.2023

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi açısından mahkeme kararlarının gerekçe bölümü üzerinde ayrıca durulması gerekmektedir.

CMK'nın 230. maddesi uyarınca, hükmün gerekçe bölümünde, suç oluşturduğu kabul edilen fiilin gösterilmesi, nitelendirilmesi ve sonuç (hüküm) bölümünde yer alan uygulamaların dayanaklarının gösterilmesi zorunludur. Gerekçe, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya muhtevasına uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçe bölümünde hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da geçerli, yeterli ve kanuni olması gerekmektedir. Kanuni, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, kanun koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada da keyfiliğe yol açacaktır. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime imkân sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Ayrıca, hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi, CMK'nın 289/1-9 ve 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 308/7. maddeleri uyarınca hukuka kesin aykırılık hâllerinden birini oluşturacaktır.

Diğer taraftan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi; bir yargılamada hak ve özgürlüklerin gerçek anlamda korunabilmesi için davaya bakan mahkemelerin, tarafların dayanaklarını, iddialarını ve delillerini etkili bir biçimde inceleme görevi olduğunu belirtmektedir (Dulaurans/Fransa, B. No: 34553/97, 21/3/2000, § 33). AİHM; mahkemelerin davaya yaklaşma yönteminin, başvurucuların iddialarına yanıt vermekten ve temel şikâyetlerini incelemekten kaçınmaya neden olduğunu tespit ettiği durumları, davanın hakkaniyete uygun bir biçimde incelenme hakkı yönünden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinin ihlali olarak nitelendirmektedir (Kuznetsov/Rusya, B. No: 184/02, 11/4/2007, §§ 84, 85).

AİHM ayrıca, derece mahkemelerinin, kararların yapısı ve içeriği ile ilgili olarak özellikle delillerin kabulü ve değerlendirilmesinde geniş bir takdir yetkisine sahip olduğunu pek çok kararında yinelemiştir (Van Mechelen ve diğerleri/Hollanda, B. No: 21363/93, 21364/93, 21427/93 ve 22056/93, 23/4/1997, § 50; Barbera Messegue ve Jabardo/İspanya, B. No: 10590/83, 6/12/1988, § 68). Bu bağlamda, temel hak ve özgürlüklerin ihlali sonucunu doğuracak derecede ve keyfî olmadıkça belirli bir kanıt türünün (tanık beyanı, bilirkişi raporu veya uzman mütalaası) kabul edilebilir olup olmadığına, değerlendirme şekline veya aslında başvurucunun suçlu olup olmadığına karar vermenin ilk derece mahkemelerinin görevi olduğunu vurgulamaktadır (Garcia Ruiz/İspanya, B. No: 30544/96, 21/1/1996, § 28; S.N./İsveç, B. No: 34209/96, 2/7/2002, § 44).

Bunun yanı sıra AİHM; derece mahkemelerinin kendilerine sunulan tüm iddialara yanıt vermek zorunda olmamakla birlikte somut davanın özelliğine göre esas sorunları incelemiş olduğunun, açık ya da zımni anlaşılabilir bir şekilde gerekçeli kararında yer almasına önem vermektedir (Boldea/Romanya, B. No: 19997/02, 15/2/2007, § 30; Hiro Balani/İspanya, B. No: 18064/91, 9/12/1994, § 27.). Zira mahkemelerin, tarafların temyiz hakkını kullanabilmeleri için gerekli olan kararlarını hukuken geçerli hangi temele dayandırdıklarını yeterince açıklama yükümlülüğü altında bulunduklarını belirtmektedir (Hadjianastassiou/Yunanistan, B. No: 12945/87, 16/12/1992, § 33).

Gerekçeli karar hakkı, kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlamakta; tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri ve ayrıca demokratik bir toplumda, kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması için de gerekli olmaktadır (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34).

Bir kararda tam olarak hangi unsurların bulunması gerektiği davanın niteliğine ve koşullarına bağlıdır. Muhakeme sırasında açık ve somut bir biçimde öne sürülen iddia ve savunmaların davanın sonucuna etkili olması, başka bir deyişle davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte bulunması hâlinde, davayla doğrudan ilgili olan bu hususlara mahkemelerce makul bir gerekçe ile yanıt verilmesi gerekir (Sencer Başat ve diğerleri, § 35.). Aksi bir tutumla mahkemenin, davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında ilgili ve yeterli bir yanıt vermemesi veya yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmış olması hak ihlaline neden olabilecektir (Sencer Başat ve diğerleri, § 39).

Nitekim Anayasa Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve 11798 sayılı kararında da aynı hususlar vurgulanmıştır.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Yerel Mahkemece; "Alanya ilçesi Mahmutlar mahallesinde Gold Street Emlak, ... Grup Emlak, Arabıa Türk Emlak, Arena Emlak, Aria Emlak, Gold Telefon, Pepes Restaurant ve Halk Et Kasap Dükkânı isimli iş yerlerinin olduğu, bu ofislerde ve iş yerlerinde kendilerine borçlandırdıkları şahısları sorguladıkları, baskı yaptıkları, söz konusu şahısların hedef olarak seçtikleri ekonomik olarak durumu iyi seviyede olan şahısların üzerlerine ait mal varlıklarını, tapu kayıtlarını, bu şahıslara baskı, silahlı tehdit ve cebir kullanarak mal varlıklarını kendileri, yakınları ve güvendikleri şahıslar üzerine kayıt ettirmeleri suretiyle haksız kazanç sağladıkları; yukarıda ayrıntılarıyla anlatılan olay 1 ve olay 2 ve olay 5'in özellikle bu kapsamda işlendiği... Hiçbir geçerli hukuki sebep yokken mağdurun sanıklar ... ve ... tarafından silahla yaralanması ve sanıkların mağdur üzerinde oluşturdukları bu korku ve kendilerine iki daire ve iki araba vermezse kendisini ve ailesini öldürecekleri yönündeki tehditleri ile mağdurun bir malı teslimini sağlamaya yönelik eylemlerinin toplumda baskı ve korku uyandıran suç örgütü yöneticisi ve üyesi konumunda olan sanıklarca örgütün amacı doğrultusunda ve suç örgütüne maddi mefaat sağlamak amacıyla işlendiği değerlendirilmekle silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte, suç örgütünün korkutucu gücünden yararlanarak ve suç örgütüne çıkar sağlamak amacıyla yağma suçunu oluşturduğu mahkememizce sabit görülüp... Sanık ...'ün mağdur ...'in yağmalanması, yaralanması ve hürriyetinden yoksun kılınması olayında sanıklar ... ve ...'i doğrudan azmettirdiği yönünde mahkûmiyetine yeter delil bulunmasa da ileri de açıklanacağı üzere sanık ... ...'nin sanık ...'ın kurucusu ve yöneticisi olduğu suç örgütünün yöneticisi olduğu ve mağdur ...'e karşı işlenen suçların örgüt faaliyeti kapsamında işlendiği anlaşılmakla..." şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulduğu anlaşılan kararda; sanık hakkındaki iddia konusu eylemlerin izah edilmesi, sanık savunmalarına yer verilmesi, inceleme dışı sanık ...'in hiçbir geçerli hukuki sebep yokken mağduru silahla yaralayarak kendilerine iki daire ve iki araba vermezse onu öldürecekleri yönünde tehdit ettiğinin, bu eylemin örgütün amacı doğrultusunda ve suç örgütüne maddi mefaat sağlamak amacıyla işlendiğinin belirtilmesi, mağdurun sonradan değişen beyanına ve tanık beyanlarına neden itibar edilmediğinin karar yerinde tartışılması, suç işlemek amacıyla silahlı örgüt kurmak suçundan sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması ve bu tespit yapılırken hükme esas alınan delillerin gösterilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlere yer veren, delilleri tartışıp değerlendiren, ulaşılan kanaat ile sanığın hukuki durumunun nitelendirilmesini yapan Yerel Mahkemenin sanık hakkındaki mahkûmiyet hükümlerine ilişkin gerekçesinin Anayasa’nın 141 ve CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde yasal ve yeterli olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu bakımından haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı ve altı Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yerel Mahkemenin sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerine ilişkin gerekçesinin yasal ve yeterli gerekçe içermediği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

2- Söz konusu eylemlerin örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenip işlenmediği;

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Öne Sürülen Görüşler

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için öncelikle suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu üzerinde durulmasında yarar bulunmaktadır.

TCK'nın "Suç işlemek amacıyla örgüt kurma" başlıklı 220. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hâli;

"(1) Kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla örgüt kuranlar veya yönetenler, örgütün yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli olması halinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Ancak, örgütün varlığı için üye sayısının en az üç kişi olması gerekir.

(2) Suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olanlar, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Örgütün silahlı olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza dörtte birinden yarısına kadar artırılır.

(4) Örgütün faaliyeti çerçevesinde suç işlenmesi hâlinde, ayrıca bu suçlardan dolayı da cezaya hükmolunur.

(5) Örgüt yöneticileri, örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen bütün suçlardan dolayı ayrıca fail olarak cezalandırılır.

(6) Örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen kişi, ayrıca örgüte üye olmak suçundan da cezalandırılır. Örgüte üye olmak suçundan dolayı verilecek ceza yarısına kadar indirilebilir. Bu fıkra hükmü sadece silahlı örgütler hakkında uygulanır.

(7) Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişi, örgüt üyesi olarak cezalandırılır. Örgüt üyeliğinden dolayı verilecek ceza, yapılan yardımın niteliğine göre üçte birine kadar indirilebilir..." şeklinde iken 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürülüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 13. maddesiyle, birinci fıkrada yer alan "iki yıldan altı yıla kadar" ibaresi "dört yıldan sekiz yıla kadar", ikinci fıkrasında yer alan "bir yıldan üç yıla kadar" ibaresi "iki yıldan dört yıla kadar" şeklinde değiştirilmiştir.

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuyla korunan hukuki yarar, kamu güvenliği ve barışıdır. Suç işlemek için örgüt kurmak, toplum düzenini tehlikeye soktuğu ve araç niteliğindeki suç örgütü, amaçlanan suçları işlemede büyük bir kolaylık sağladığından, bu suç nedeniyle kamu güvenliği ve barışın bozulması bireyin güvenli, barış içinde yaşamak hakkını da zedeleyeceğinden, işlenmesi amaçlanan suçlar açısından hazırlık hareketi niteliğinde olan bu fiiller ayrı ve bağımsız suçlar olarak tanımlanmıştır. Böylece bu düzenlemeyle aynı zamanda bireyin, Anayasa'da güvence altına alınmış olan hak ve özgürlüklerine yönelik fiillere karşı da korunması amaçlanmıştır. Bu amaçla henüz suç işlenmese dahi, sadece suç işlemek amacıyla örgüt oluşturmuş olmaları nedeniyle örgüt mensubu faillerin cezalandırılması yoluna gidilmiştir. Bunun asıl nedeni suç işlemek için örgüt kurmanın, kamu barışı yönünden ciddi bir tehlike oluşturmasıdır. Kanun koyucu bu düzenleme ile öncelikle gelecekte işlenebilecek suçları engellemek istemiştir.

Bu suçun mağduru ise öncelikle kamu güvenliği ve barışını sağlamakla yükümlü olan devlet ve toplumu oluşturan bireylerdir.

TCK'nın 220. maddesi kapsamında bir örgütün varlığından sözedebilmek için; en az üç kişinin, suç işlemek amacıyla hiyerarşik bir ilişki içerisinde, devamlı olarak amaç suçları işlemeye elverişli araç ve gerece sahip bir şekilde bir araya gelmesi gerekmektedir.

Örgüt, soyut bir birleşme olmayıp bünyesinde hiyerarşik bir ilişki barındırmaktadır. Bu hiyerarşik ilişki, bazı örgüt yapılanmalarında gevşek bir nitelik taşıyabilir. Oluşturulan bu ilişki sayesinde örgüt, mensupları üzerinde hâkimiyet tesis eden bir güç kaynağı niteliğini kazanmaktadır. Bu nedenle niteliği itibarıyla devamlılık arzeden örgütün varlığı için ileride ihtimal dahilindeki suç/suçları işlemek amacı etrafındaki fiilî birleşme yeterlidir. Buna karşın, kişilerin belirli bir suçu işlemek için bir araya gelmesi hâlinde ise örgüt değil, iştirak ilişkisi mevcuttur.

Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında da belirtildiği üzere TCK'nın 220. maddesi anlamında bir örgütten bahsedilebilmesi için,

a) Üye sayısının en az üç veya daha fazla kişi olması gerekmektedir.

b) Üyeler arasında gevşek de olsa hiyerarşik bir bağ bulunmalıdır. Örgütün varlığı için soyut bir birleşme yeterli olmayıp örgüt yapılanmasına bağlı olarak gevşek veya sıkı bir hiyerarşik ilişki olmalıdır.

c) Suç işlemek amacı etrafında fiili bir birleşme yeterli olup örgütün varlığının kabulü için suç işlenmesine gerek bulunmadığı gibi işlenmesi amaçlanan suçların konu ve mağdur itibariyle somutlaştırılması mümkün olmakla birlikte, zorunluluk arz etmemektedir. Örgütün faaliyetleri çerçevesinde suç işlenmesi hâlinde fail, örgütteki konumuna göre üye veya yönetici sıfatıyla cezalandırılmasının yanında ayrıca işlenen suçtan da cezalandırılacaktır.

c) Suç işlemek amacı etrafında fiili bir birleşme yeterli olup örgütün varlığının kabulü için suç işlenmesine gerek bulunmadığı gibi işlenmesi amaçlanan suçların konu ve mağdur itibariyle somutlaştırılması mümkün olmakla birlikte, zorunluluk arz etmemektedir. Örgütün faaliyetleri çerçevesinde suç işlenmesi hâlinde fail, örgütteki konumuna göre üye veya yönetici sıfatıyla cezalandırılmasının yanında ayrıca işlenen suçtan da cezalandırılacaktır.

d) Örgüt niteliği itibarıyla devamlılığı gerektirdiğinden, kişilerin belli bir suçu işlemek veya bir suç işlemek için bir araya gelmesi hâlinde örgütten değil ancak iştirak iradesinden söz edilebilecektir.

e) Amaçlanan suçları işlemeye elverişli üye, araç ve gerece sahip olunması gerekmektedir.

Yukarıda belirtildiği üzere kanunların suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli yapılara suç örgütü denmektedir.

Örgüt kurma suçu çok failli bir suçtur. Bu suçun oluşumu için en az üç kişinin bir araya gelmesi zorunludur.

Suça iştirakten bahsedebilmek için birden fazla kişiye ihtiyaç vardır. Bir suçun icrasına iştirak eden suç ortaklarının, suçun işlenişine olan katkıları göz önünde bulundurularak sorumluluk statüleri belirlenir.

Örgüt kurma suçunun iştirakten farkı, örgütün devamlılığı ve belirlenmemiş sayıda suç işlemek amacıyla bir birleşmenin söz konusu olmasıdır. Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her fail diğerlerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

TCK'nın 220/5. maddesinde; "Örgüt yöneticileri, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen bütün suçlardan dolayı ayrıca fail olarak cezalandırılır." denilerek örgüt yöneticileri hakkında özel faillik düzenlemesiyle TCK'nın 20. maddesindeki ceza sorumluluğunun şahsiliği ve faillik bakımından fiil üzerinde müşterek hâkimiyet kurma ilkelerine istisna getirilmiştir.

Faillik, birlikte suç işleme kararı yanında fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmayı da gerektirir. Zira örgütlü suçlarda nihai amaçta birleşme nedeniyle birlikte suç işleme kararının varlığı kabul edilse dahi fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurulmadığından, gerçekleşen suçlar bakımından örgüt yöneticileri dışında kalan örgüt mensuplarının örgüt faaliyeti kapsamında işlenen her suç yönünden müşterek fail olarak sorumlu tutulamayacağında tereddüt yoktur.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Narmanlar isimli incelemeye konu silahlı suç örgütünün faaliyet alanının; ekonomik durumu iyi olan şahısları tespit ederek cebir veya tehdit kullanmak suretiyle üzerilerindeki mal varlıklarını kendileri, yakınları veya güvendikleri şahıslar üzerine geçirip haksız kazanç sağlamak olduğu, incelemeye konu 1 numaralı eylemin de özellikle bu kapsamda işlendiği, sanığın ... ili Siverek ilçesinde ikamet ettiği ancak zaman zaman Mahmutlar Mahallesine geldiği, yeğeni olan suç örgütü lideri inceleme dışı sanık ... ile sık sık iletişime geçerek incelemeye konu Narmanlar isimli örgütün faaliyetleri hakkında bilgi aldığı, örgütün yaptığı tüm faaliyetlerden haberdar olmakla birlikte, kendisini faaliyetlerin dışında tutmaya çalıştığı, Şanlıurfa ilinden temin ettiği silahları örgüt mensuplarına dağıtarak silahlandırdığı ve bu şekilde örgütü güçlendirdiği, örgüt üyelerine talimat verdiğine ve silah sağladığına dair de iletişim tespit tutanaklarının bulunduğu, bu nedenle sanığın suç işlemek amacıyla kurulan silahlı örgütün lideri konumunda olduğu, incelemeye konu olayda da 24.12.2015 tarihinde saat 02.30 sıralarında evine gitmekte olan mağduru bir arabanın takip ettiği ve bir müddet sonra önünü keserek durdurduğu, bu arabadan inen inceleme dışı sanık ... ve tespit edilemeyen bir kişinin mağdurun üzerine doğru yürüdükleri, bu sırada inceleme dışı sanık ...'in mağdurun bacağına doğru bir el ateş ettiği, vurulup yere düşen mağduru inceleme dışı sanık ... ve yanındaki şahsın birlikte tekmeledikleri, ardından kendi araçlarının arka koltuğuna bindirerek bir iş yerine götürdükleri, "Bizi bir yerlere şikâyet edersen seni ve aileni öldürürüz." diyerek mağduru tehdit ettikleri, ayrıca inceleme dışı sanık ...’in mağdura; "Senin ananı avradını sinkaf ederiz, sen bana iki daire ve iki araba vermezsen bütün sülaleni yakarım, hepsini öldürürüm." dediği, bunun sonucunda mağdurun, yaşamını tehlikeye sokacak ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, söz konusu eylemlerin inceleme dışı sanık ... tarafından örgüte maddi destek sağlamak amacıyla gerçekleştirildiği kabul olunan olayda; örgütün faaliyet alanının, ekonomik durumu iyi olan şahısları tespit ederek cebir veya tehdit kullanmak suretiyle üzerilerindeki mal varlıklarını ele geçirmek olması, inceleme dışı sanık ...'in de hiçbir geçerli hukuki sebep olmamasına rağmen mağduru ölümle tehdit ederek iki tane ev ve iki tane araba vermesini istemesi hususları göz önünde bulundurulduğunda, söz konusu eylemin örgüt faaliyeti kapsamında örgüte maddi destek sağlamak amacıyla gerçekleştirildiğinin, örgütün lideri olan sanığın da TCK'nın 220/5

...'in de hiçbir geçerli hukuki sebep olmamasına rağmen mağduru ölümle tehdit ederek iki tane ev ve iki tane araba vermesini istemesi hususları göz önünde bulundurulduğunda, söz konusu eylemin örgüt faaliyeti kapsamında örgüte maddi destek sağlamak amacıyla gerçekleştirildiğinin, örgütün lideri olan sanığın da TCK'nın 220/5. maddesi uyarınca bu eylemlerden sorumlu olduğu, ceza sorumluluğunun şahsiliği ve faillik bakımından fiil üzerinde müşterek hâkimiyet kurma ilkelerinin istisnası niteliğinde olan söz konusu düzenleme nedeniyle örgüt yöneticisinin örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlardan sorumlu tutulabilmesi için eyleme katılmasına veya eylemin işlenmesine yönelik örgüt üyelerine ayrıca talimat vermesine gerek olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı ve altı Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/287, Karar No: 2025/4988, Tarih: 28.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2025/287 E.  ,  2025/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/884 E., 2024/463 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

05/08/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen ve Bölge Adliye Mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği; ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce karar verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden mahkemece tarafların yüzüne karşı verilen hükümde "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde" olarak belirtilmesi suretiyle yanıltıcı ifade kullanılması nedeniyle temyiz taleplerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-7.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine, 1 yıl 8 ay süre ile denetim süresi belirlenmesine ilişkin verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.10.2023 tarihli kararıyla bozulmasına karar verilmiş, bozma ilâmı sonrası mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-7. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine, 1 yıl 8 ay süre ile denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri hakkında hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz isteği; eksik incelemeye, sanık aleyhine maddi gerçeğe ve hukuka aykırı mahkumiyet kararı verildiğine, kazada sorumluluğu olmadığına, olay tarihinde söz konusu şirkette çalışmadığına, tekrar keşif yapılması gerektiğine, sanığın söz konusu işte çalışmadığına, buna ilişkin fatura suretini ve SGK kayıtlarını sunduğuna, ölenin düştüğü cephenin ... Pen tarafından yapıldığına, kuzey cephesinde ... tarafından küpeşte işi yapılmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.