muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3065, Karar No: 2022/4179, Tarih: 30.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/3065 E.  ,  2022/4179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Borçka Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 23.03.2021 tarih ve 2019/366 E. - 2021/77 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce verilen 18.10.2021 tarih ve 2021/1173 E. - 2021/1436 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 12.11.2021 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, 52.050,26 TL alacak için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin bu karara karşı yaptığı temyiz başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.11.2021 tarihli ek kararı ile verilen hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

Davacı vekili ek kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13658, Karar No: 2006/13865, Tarih: 27.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13658 E.  ,  2006/13865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.5.2004 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, davacı tarafından diğer taleplerinin feragat nedeniyle reddine dair verilen 17.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili; 114 ada 19 ve 20, 116 ada 1, 4 ve 5, 137 ada 1, 278 ada 23, 392 ada 1 parsel sayılı taşınmaz maliki davacı ... paydaşlarının tapu kayıtlarında baba isimlerinin yazılmadığını bildirerek, kimlik bilgilerine göre tapu kayıtlarına baba isimlerinin yazılmasını istemiş, sonradan yargılama sırasında davacı dışındaki diğer paydaşlarla ilgili talebinden feragat etmiştir.

Mahkemece, davacının anılan kayıtlara baba isminin ..., doğum tarihinin 1943 olarak yazılmasına, diğer taleplerinin feragat nedeniyle reddine ilişkin verilen karar, davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 14.7.2005 tarih ve 2005/5140-7230 sayılı kararı ile "kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması, bu durumun 10.4.1992 tarih 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olması ve talep olmadığı halde tapu kayıtlarına doğum tarihinin de eklenmesinin HUMK.nun 74.maddesi gereği taleple bağlılık kuralına uygun bulunmaması" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma kararından sonra yapılan yargılama sonunda bu kez, davacının anılan tapu kayıtlarına baba adının ... olarak yazılmasına, diğer taleplerinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından yeniden temyiz edilmiştir.

Gerçekten, 20.4.1992 tarih ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kısa kararla gerekçeli hüküm arasında çelişki bulunmaması, HUMK.nun 74.maddesi gereği taleple bağlı kalınması, "Mülkiyet Hakkının Tescili" başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesi gereği kütükte bulunması zorunlu bilgilere göre düzeltme yapılması, HUMK.nun 417.maddesi gereği davanın kısmen reddi halinde de vekille temsil edilmişse karşı taraf yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece kısmen kabul, kısmen feragat nedeniyle redde karar verildiğine ve davalı taraf vekille temsil edildiğine göre, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu yönde bir karar verilmemesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle hüküm fıkrasının 2.bendinden sonraki paragrafa "400.00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine" sözcükleri eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE, ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 27.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6131, Karar No: 2018/12568, Tarih: 12.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/6131 E.  ,  2018/12568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun 15.02.2018 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 12.03.2018 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 12.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7182, Karar No: 2024/82, Tarih: 10.01.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/7182 E.  ,  2024/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda Anamur 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararına karşı bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı ... vd. vekilinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4 Hukuk Dairesi kararını temyizi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili Anamur ilçesi Bozdoğan Köyü Köşekli Mevkii 176 ada 3 parsel ... taşınmaz 49.218,18 m2 yüzölçümü ile 1968 yılında yapılan kadastro sırasında davalılar/murisleri adına ev ve tarla vasfı ile tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili dava konusu 176 ada 3 parsel ... taşınmazın 6.703,03 m2’lik kısmının kesinleşmiş orman tahdidi içinde kaldığını açıklayarak, taşınmazın bu kısmının tapu kaydının iptali ile Hazine adına orman vasfıyla tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yargılama sonunda Mahkemece; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile 176 ada 3 parsel ... taşınmazın fen bilirkişisi ... Büyük tarafından tanzim edilen 31.07.2018 tarihli krokide (a), (b) ve (c) harfleri ile gösterilen toplam 6.703,06 m2 yüzölçümdeki kısmının tapu kaydının iptali ile bu kısımların orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince benzer gerekçeyle istinaf talebi esastan reddedilmiş olup, bu kez bir kısım davalılar vekili tarafından Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmazın kesinleşmiş orman tahdidi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 373,20 TL'nin temyiz eden davalı ... vd. alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12580, Karar No: 2017/24089, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12580 E.  ,  2017/24089 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7205, Karar No: 2014/10263, Tarih: 27.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7205 E.  ,  2014/10263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında verilen 25.11.2011 tarih, 2010/99 Esas ve 2011/535 Karar sayılı ilk hükmün sanık tarafından yasal sürede temyiz edildiği ancak elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.07.2012 günlü yazısıyla 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine, iade kapsamında bulunmayan mühür bozma suçundan yeniden kurulan hüküm hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde olduğundan, Cumhuriyet savcısının 02.05.2013 gün 2012/870 Esas ve 2013/328 Karar sayılı mühür bozma suçundan verilen ikinci beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 27.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23269, Karar No: 2017/3901, Tarih: 05.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23269 E.  ,  2017/3901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür. (TCA m. 143/1). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m. 27) gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, sabit görülen maddi vakıaları ve bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Somut olaya gelince; mahkeme gerekçeli kararında boşanma davasının neden kabul edildiğine, tarafların kusur durumlarına ilişkin gerekçe belirtmediği gibi bu husus gerekçede tartışılmamıştır. Bu haliyle karar yeterli gerekçeden yoksun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/1-c maddesindeki unsurları içermemektedir. Bu bakımdan gerekçesiz karar oluşturulması usule aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.04.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/568, Karar No: 2024/29, Tarih: 24.01.2024

**Ceza Genel Kurulu         2022/568 E.  ,  2024/29 K.**

**"İçtihat Metni"**

DİRENME

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 8. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 536-123

I. HUKUKİ SÜREÇ

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/2. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 154/1, 62/1, 52/4 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis ve 200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, para cezasının ödenmesi için kendisine mehil verilmesine, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve aynı Kanun’un 50/1-d maddesi uyarınca da hapis cezasının 6 ay 20 gün süre ile kahvehanelere gitmeme seçenek tedbirine çevrilmesine ilişkin Torul Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.03.2015 tarihli ve 712-150 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 10.10.2019 tarih ve 24016-12089 sayı ile;

"Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmaza ilişkin tapu kaydının getirtilip taşınmazın hangi nitelikte kayıtlı olduğunun belirlenmesi, mera, yaylak, kışlak şeklinde kayıt ya da tahsis kararının bulunmaması durumunda mahallinde keşif yapılıp mahalli bilirkişiler dinlenerek öteden beri mera, yaylak, kışlak ya da köylünün ortak kullanımında bir yer olup olmadığının belirlendikten sonra veya suç duyurusunda bulunulan Torul Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/114 Esas, 2012/369 Karar sayılı dosya içerisinde hükme esas alınan keşif tutanağı, bilirkişi raporu, olay görgü ve zarar tespit tutanağı gibi belgelerin denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı sureti getirtilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendindeki düzenlemenin, 'belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma'yı öngördüğü, yasada geçen 'etkinlik' kavramının ise, '...insanın, çevresiyle arasındaki ilişkileri düzenleyen her türlü eylem-çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinimi' ifade ettiği, bu fıkraya göre belirli yerler ve etkinlikler; temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunmayan sanığın suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da sanığın yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerdir. Bu bağlamda sanık hakkında hükmedilecek seçenek yaptırımın infazı ile ulaşılmak istenilen temel amacın, sanığın yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, sanığın sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak niteliğinde olması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesi uyarınca soyut ifadelerle infazda kuşkuya neden olacak şekilde, temel hak ve özgürlükleri kısıtlayacak şekilde '6 ay 20 gün süre ile kahvehanelere gitmeme' tedbirine çevrilmesi,

2- Seçenek yaptırımdan ibaret mahkûmiyet kararına tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle, 5271 sayılı TCK'nın 58/2. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası 5237 sayılı TCK'nın 52/4 ve 5275 sayılı Yasa'nın 109. maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlar şekilde 'mahkememiz kararının kesinleşmesinden itibaren 1 yıl içinde peşin olarak ödemesine' karar verilmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

3- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası 5237 sayılı TCK'nın 52/4 ve 5275 sayılı Yasa'nın 109. maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlar şekilde 'mahkememiz kararının kesinleşmesinden itibaren 1 yıl içinde peşin olarak ödemesine' karar verilmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Torul Asliye Ceza Mahkemesince 19.11.2020 tarih ve 245-200 sayı ile sanığın TCK'nın 154/2. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 154/1, 62, 50/1-a, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca hapisten çevrilen 3.000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapisten çevrilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmiş, bu hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 23.11.2021 tarih ve 14172-21349 sayı ile; "Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Torul Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2015 tarihli kararı ile hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-d maddesi uyarınca tedbire çevrildiği ve aleyhe temyiz olmadığı, 1412 sayılı CMUK'un 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşması nedeniyle, son hükümde verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-d maddesi uyarınca başka bir tedbire karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde adli para cezasına hükmedilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.