muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13707, Karar No: 2018/6886, Tarih: 08.11.2018

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ve yazılı gerekçe ile kararın davacı temyizi doğrultusunda bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2015/3589, Karar No: 2015/8473, Tarih: 06.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3589 E.  ,  2015/8473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... Tüketici ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 18.06.2014 tarihli dilekçe ile; arsa sahibi davalılar ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, inşaatı tamamladığı halde anılan sözleşme uyarınca kendisine isabet eden dairelerin tapularının verilmediğini, itibarının zedelendiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil, maddi ve manevi tazminat istemleriyle asliye hukuk mahkemesinde dava açmıştır.

Karşı davacı; yüklenici olan davacının inşaatı sözleşmeye aykırı ve geç tamamladığını, eksiklikleri gidermediğini ileri sürerek projeye aykırılığın giderilmesi, gecikme tazminatı ve eksik işler sebebiyle tazminat istemlerinde bulunmuştur.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, "...davanın eser sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil ile tazminata yönelik olduğundan 6502 sayılı Kanunun 73. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin tüketici mahkemesine ait bulunduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

... Tüketici Mahkemesi tarafından ise, "...kat karşılığı inşaat sözleşmesi birden fazla parsel ve birden fazla bina ve iş sahipleri adına birden fazla daire hakkı verdiğinden davalıların tüketici sayılamayacağından davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait bulunduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Dava; taraflar arasındaki arsa payı karşlığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil ile tazminat istemlerine ilişkindir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi (I) bendinde "Gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak, kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karışlığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde, arsa sahibinin Tüketici Kanununun 3/k. maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda, eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. Maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14247, Karar No: 2022/3363, Tarih: 08.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/14247 E.  ,  2022/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2018 tarih ve 2017/173-2018/457 sayılı kararı

Suç: Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 delaletiyle 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Dairemizin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında, örgütün nihai amacını bildiği, örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğu yönünde herhangi bir delil bulunmayan sanığın, mahkeme kabulünde yer alan ve dosya kapsamına yansıyan deliller itibariyle örgütün finansal kaynağı olarak kabul edilen Bank Asya'daki hesap hareketlerinin incelenmesinden para yatırma işlemlerinin örgüt liderinin talimatı ile olmayıp, rutin olarak değerlendirildiği, sanığın sendika ve dernek üyeliğine dair eylemlerinin ise sanığın konum ve kişisel özellikleri de nazara alındığında sempati ve iltisak boyutunu aşan ve örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini ispat etmeye uygun faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek,

örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin sanığın yardım mahiyetindeki son eylem tarihi yerine yakalanma tarihinin yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11629, Karar No: 2014/6975, Tarih: 27.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/11629 E.  ,  2014/6975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kangal Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 30.01.2013

No : 2009/146-2013/48

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı S.. B.. vekili, davalı B. S. A.Ş vekili ve davalı H.. B.. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, trafik iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının 506 sayılı yasanın 26. maddesi uyarınca davalılardan tahsiline ilişkindir.

Somut olayda; davacı Kurum vekilince, davalı sigorta şirketi tarafından Kuruma bir kısım ödemeler yapıldığının belirtildiği, ancak bu hususun araştırılmadığı anlaşılmıştır.

Davalı Sigorta Şirketinin, zorunlu mali mesuliyet sigortası kapsamında, Kurumun rücu alacağından sorumluluğu; poliçede yazılı sorumluluk limiti ile sınırlı olması nedeniyle, sigorta şirketinin sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi amacıyla, ödeme iddiasının araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi usul yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan B. Sigorta A.Ş. ve H.. B..'a iadesine, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8153, Karar No: 2024/12264, Tarih: 03.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/8153 E.  ,  2024/12264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 41. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2344 E., 2023/308 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırklareli İş Mahkemesi

SAYISI : 2013/178 E., 2021/166 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ...'in davalı işyerinde işletme şefi olarak çalışmakta iken 26.01.2012 tarihinde iş kazası geçirdiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere 2.000,00 TL maddi tazminatın ve 60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davacılar ... ve ... vekili; ...'in geçirdiği iş kazası sonucu uğradığı ağır bedensel zarar nedeniyle, eşi ... için 40.000 TL, oğlu ... için 30.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili asıl davada ... yönünden maddi tazminata ilişkin istemini 573.929,60 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işletme şefi olarak çalıştığını, fabrika müdüründen sonra en yetkili kişi olup bu hali ile işveren temsilcisi sıfatına haiz olduğunu, davalı işyerinde tüm işlem ve eylemlerin iş sağlığı ve güvenliği kurallarına dikkat ederek gerçekleştirildiğini, olay tarihinde iskeleyi kullanmak yerine makinelerden birinde bulunan merdivenin sökülmesi talimatını davacının kendisinin verdiğini, davacının güvenlik tedbiri almadan işlem yapılmayacağını bilecek tecrübede olduğunu, kazanın meydana gelmesinde davacının kusurunun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının maluliyet oranının Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 13.02.2020 tarihli raporu ile % 42 olarak kesinleştiği, maluliyetinin yüksek oranda olduğu, birleşen dosya davacıları olan eşi ve çocuğunun da dava konusu kazadan dolayı psikolojik olarak olumsuz etkileneceği, aile yaşamları açısından sosyal ve ekonomik açıdan sorunlar yaşayabilecekleri, kaza nedeni ile elem ve ızdırap duyabilecekleri hususları ve davacının gördüğü tedavilerin zorluğu, davacının kaza nedeni ile ameliyat olmak ve kalça protezi takılmak durumunda kalması, halihazırda kazalının başkasının sürekli bakımına muhtaç olmaması birlikte nazara alındığında davacının eşi ve çocuğu için TMK m.56/2'de bahsedilen "ağır bedensel zarar" nedeni ile makul bir manevi tazminata hak kazanabileceği kanaati hasıl olduğu, kusur ve hesap raporları ile sair deliller bir arada değerlendirildiğinde hem asıl davanın hem de birleşen davanın kısmen kabulü kısmen reddi gerektiği yönünde kanaat oluştuğu, her ne kadar davacı yan davacı kazalı işçinin ücretinin olay tarihinde 2750 TL olduğunu belirtmiş ve bu tutar üzerinden hüküm kurulmasını talep etmiş ise de davacının 2750 TL ücret aldığının objektif delillerle ortaya konulamadığı, kaza tarihinde yürürlükte olan asgari ücretin brüt 886,50 TL olduğu, brüt 1.300,00 TL'den yapılan hesabın dosya kapsamına uygun bulunduğu gerekçesiyle asıl dava yönünden davanın kısmen kabulüne, 141.922,56 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 26.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'e verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 26.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'e verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, ihbar olunan hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına; Birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulüne, 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 26.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'e verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 26.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'e verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına göre davacının 38 yaşında fabrika işletme şefi olarak çalıştığı esnada 26.01.2012 tarihinde işyerinde iş kazası geçirdiği, merdivenden düşerek kalça kemiği kırıldığı, maluliyetin en son 13.02.2020 tarihli ATK 2. Üst Kurulu tarafından %42 olduğunun tespit edildiği, (SGK Bölge Kurulu 11.08.2017 tarihli raporunda %54'e çıktığının tespit edildiği), kusur durumunun bilirkişi heyet raporuna göre %70 işveren, %30 davacının kusurlu olduğunun tespit edildiği, raporun dosya kapsamına uygun bulunduğu, davalının maluliyet ve kusur itirazlarının reddi gerektiği, faiz başlangıç tarihinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı, davanın belirsiz alacak davası olduğu zamanaşımından etkilenmeyeceği, davacıların manevi zarara uğradıklarının tüm dosya kapsamından anlaşıldığı, davalının tüm istinaf itirazlarının reddi gerektiği; davacı, eşi ve oğlu yararına ayrı ayrı hükmedilen manevi tazminatın az olduğunun açık olduğu, davacının fabrika işletme şefi olarak net 2.750,00 TL ücret aldığını iddia ettiği, davalının ise cevap dilekçesinde ücrete ilişkin itirazda bulunmadığı, Mahkemece yaptırılan emsal ücret araştırması sonucu Teksif cevabi yazısında davacının emsali işçinin alabileceği ücretin 3000 TL net, Tekstil-iş cevabi yazısında 3000-4000 TL net olduğunun bildirildiği, davacının yaptığı iş, önceki çalıştığı işyerindeki ücreti, meslekte geçirdiği ve işyerinde çalıştığı süre dikkate alındığında davacının ücrete ilişkin istinafının yerinde olduğu bu yönden de davacının istinafının kabulü ile davacının ücretinin 2.750,00 TL net ücret aldığının kabulü halinde alabileceği maddi tazminatın hesaplanmasına ilişkin hesap bilirkişisi ...'ın raporundaki seçeneğe dayanarak hüküm kurulduğu gerekçesiyle, davalının istinaf taleplerinin esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, asıl dava yönünden davanın kısmen kabulüne, 553.616,13 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 26.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'e verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, 60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 26.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'e verilmesine, ihbar olunan hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulüne, 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 26.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'e verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 26.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'e verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, maddi tazminat hakkında tespit edilen faiz başlangıç tarihinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, kararda maddi tazminata usul ve kanuna aykırı olarak fahiş bir süreyle faiz işletilmesine karar verildiğini, ıslahla artırılan kadar kısma faizin ıslah tarihinden itibaren işletilmesi gerekirken aksi yöndeki kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, tarafların kusurunun tespitinin somut gerçeğe ve hakkaniyete aykırı gerçekleştirildiğini, kusur raporları arasında çelişki olduğunu, olay esnasında kendisine talimat verecek konumda kimse bulunmayan davacının olay yerinde bulunan en yetkili kişi olduğu, tazminat hesabına esas alınan ücretin hatalı olduğunu, 2.750 TL ücret aldığının kabul edilemeyeceğini, davacının Kuruma bildirilen ücretinin asgari ücretin üzerinde olduğunu, bu bildirimin esas alınması gerektiğini, davacının maluliyet oranı ve maddi zarar hesaplamasının usul ve kanuna aykırı olarak yapıldığını, davacının maddi tazminat talebi hakkında gerçek zararı aşan ve fahiş bir hesaplama yapıldığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemi ile yansıma zarar nedeniyle yakınlarının manevi zarar istemine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2.İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğu iken, 4857 sayılı Kanun'un 77. ve devamı bir kısım maddeleri 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 37 nci maddesiyle, 01.01.2013 tarihinde yürürlüğe girmek üzere yürürlükten kaldırılmış olup, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'u, işverenin sağlık ve güvenlik önlemlerini alma yükümünü daha ayrıntılı bir biçimde düzenlemiştir.

Buna göre 6331 sayılı Kanun’un "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesinde:

"İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup bu çerçevede;

a)Mesleki risklerin önlenmesi, eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun ... getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b)İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c)Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.