muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10985, Karar No: 2013/807, Tarih: 23.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/10985 E.  ,  2013/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, borçlu olmadığının tespitiyle, re'sen tahakkuk ettirilen prim borcunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacıya ait "şehirlerarası yolcu taşımacılığı" işyerinde yapılan genel denetim sonucu belirlenen eksik işçilik miktarı üzerinden Kurumca tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammından davacının sorumlu olmadığının (olumsuz tespit) tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

506 sayılı Yasa'nın 130.maddesine göre işverenin Kuruma, emsaline, yapılan işin nitelik, kapsam ve kapasitesine göre işin yürütülmesi için gerekli olan sigortalı sayısının, çalışma süresinin veya prime esas kazanç tutarının altında bildirimde bulunduğunun Kurumca saptanması halinde, işin yürütülmesi için gerekli olan asgari işçilik miktarı, yapılan işin niteliği, bünyesinde kullanılan teknoloji, iş yerinin büyüklüğü, benzer işletmelerde çalıştırılan işçi sayısı, ilgili meslek veya kamu kuruluşlarının görüşü gibi unsurları dikkate alarak sigorta müfettişi tarafından tespit edilir.

5502 sayılı Yasa'nın 17/d bendine göre Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı işin yürütümü açısından gerekli olan asgarî işçilik tutarını tespit etmekle görevli olup bu görevini ... müfettişleri eliyle yerine getirmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 130 ve 5502 sayılı Yasa'nın 17/d bendine göre Kurumun asgari işçilik incelemesinin türleri olan ihaleli işler ile özel bina inşaatları dışındaki işyerlerinde de genel denetim yetkisi kapsamında asgari işçilik incelemesi yapma yetkisi bulunmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın 130.maddesine göre sigorta müfettişlerince görevleri sırasında saptanan Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler yemin hariç her türlü delille ispatlanabilir. Bu maddenin uygulamasında teftiş, kontrol ve denetleme yetkisine sahip olanlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar muteberdir. Genel ilke bu olmakla birlikte yasal karinenin aksi kanıtlanabileceği gibi Kurumun prim alacağının esasını teşkil eden müfettiş raporuna yönelik itirazlarda, müfettiş raporundaki saptamaların gerçeğe uygun olup olmadığının mahkemece araştırılması, özel ve teknik bilgiyi gerektiren asgari işçilik uygulamasına dair uyuşmazlıklarda HMK'nın 266.maddesine göre bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Dava dilekçesine konu iddia ve istemler hakkında yöntemince bir araştırma yapılmadan Kurum müfettişi tarafından hazırlanan raporun ve bu rapora istinaden Kurumca yapılan prim ve gecikme zammı tahakkuku işlemlerinin yasal mevzuata aykırı ve hatalı olduğu yönünde sağlıklı bir tespit yapılamaz. 506 sayılı Yasa'nın 130.maddesinde belirtildiği üzere işin yürütülmesi için gerekli olan asgari işçilik miktarının belirlenmesi titiz bir araştırma ve inceleme gerektirdiği gibi Kurumun eksik işçiliğe dayalı re'sen prim ve gecikme zammı tahakkuku işlemine karşı itiraz ve dava yolu öngörüldüğüne göre mahkemenin önüne gelen uyuşmazlığı yeterli ve gerekli bir araştırma ile tereddüte yer bırakmayacak biçimde sağlıklı bir çözüme kavuşturması gerekir. Aksi hal Kurumun yaptığı işlemlerin peşinen doğru veya yanlış olduğunun kabulü anlamına gelir ki bu yorum Kurum işlemlerine karşı itiraz ve dava yolu imkanı veren Kunun'un özüne ve hukuk Devleti anlayışına ters düşer.

Asgari işçilik uygulamasına dair uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için kayıt ve defterler üzerinde inceleme yapılması, faturaların doğruluğunun ve niteliğinin belirlenmesi, incelemeye konu işin (sektörün) özelliklerine göre işçilik miktarının ve asgari işçilik oranının tespiti gerekir. Bu hususların incelenmesi ise özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden; HMK'nın 266.maddesine göre asgari işçiliği teknik usullerle saptamasını bilen bir hukukçu, serbest muhasebeci mali müşavir bilirkişi (veya yeminli mali müşavir) ve asgari işçilik incelemesine konu iş (sektör) konusunda bilgi sahibi (inşaat mühendisi, elektrik mühendisi, otel yöneticisi vb.) bir bilirkişi olmak üzere üç kişilik bilirkişi kurulundan açıklayıcı ve denetime elverişli rapor alınmalıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, maliki olduğu .... plakalı aracı ile şehirlerarası yolcu taşımacılığı yaptığı, işyerinde (2) şoför ve (1) yardımcı personel (muavin) çalışmasının gerektiği, yapılan işin niteliği, kısmi zamanlı iş sözleşmesi veya sefer başı ücret anlaşmasının bulunmaması ve Kuruma eksik gün bildirim formunun da verilmemesi nedeniyle çalışmanın tam zamanlı ve sürekli olduğunun kabul edilmesi gerektiği, davacı yanın yukarıda yer alan saptamalara yönelik açık bir itirazının da bulunmadığı, davacının işyerinden (1) şoför ve (1) yardımcı personele (muavin) ilişkin hizmet bildirimini yaptığı ve diğer şoförün de kendisi olduğunu iddia ettiği, mahkemece davacının bu iddiasının kanıtlandığı ve Kurum tespitinin fiili duruma uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı işyerinde şoför olarak çalıştığını ve Kurumun işyerinde asgari işçilik incelemesi yapamayacağını iddia etmektedir. Yukarıda açıklandığı üzere 506 sayılı Yasa'nın 130 ve 5502 sayılı Yasa'nın 17/d bendine göre Kurumun genel denetim yetkisi kapsamında inşaat ve ihaleli işler dışındaki sektörlerde (iş kollarında) asgari işçilik incelemesi yapma yetkisi bulunmaktadır.

Davacı işyerinde şoför olarak çalıştığını ve Kurumun işyerinde asgari işçilik incelemesi yapamayacağını iddia etmektedir. Yukarıda açıklandığı üzere 506 sayılı Yasa'nın 130 ve 5502 sayılı Yasa'nın 17/d bendine göre Kurumun genel denetim yetkisi kapsamında inşaat ve ihaleli işler dışındaki sektörlerde (iş kollarında) asgari işçilik incelemesi yapma yetkisi bulunmaktadır.

Somut olayda, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 38.maddesine göre davacının otobüs şoförlüğü yapabilmesi için "E" Sınıfı Sürücü Belgesine sahip olması gerektiği halde dosyada bu yönde bir kayıt ve belgenin yer almadığı, Emniyet Müdürlüğünden de bu hususun sorulmadığı, şoför olarak çalıştığını kanıtlayacak takograf belgesi veya ceza tutanağının sunulmadığı, otogar emniyet kayıtlarında şoför olarak kaydının bulunmadığı.... Seyahat Yurtiçi ve Yurtdışı Yolcu ve Yük Taşımacılığı Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi'nden davacının şoför olarak.... plakalı aracı ile .... Seyahat markası altında şehirlerarası yolcu taşımacılığı işinde şoför olarak çalışıp çalışmadığının ve

bu yönde kayıt ve belge bulunup bulunmadığının sorulmadığı ve böylece davacının kendisine ait araçta şoför olarak çalıştığına dair iddiasının sağlıklı bir biçimde araştırılmadığı, davacının 02.01.1984-01.05.2004 tarihleri arasında kuyumcu, 20.05.2004-20.12.2004 tarihleri arasında metal elektrolit bakır levha ve boru satışı, 18.12.2003-02.03.2006 tarihleri arasında şehirlerarası otobüs işletmeciliği nedeniyle vergi kaydının bulunduğu, 1961 doğumlu davacının kendisine ait otobüste yardımcı personel olarak çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının maliki olduğu.... plakalı otobüste şoför olarak çalıştığına dair iddiasının dosya kapsamında yer alan belge ve kayıtlara göre kanıtlanıp kanıtlanmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece bu yönde sağlıklı bir araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının "E" Sınıfı Sürücü Belgesi olup olmadığını Emniyet Müdürlüğünden sormak, sürücü belgesi var ise... Seyahat Yurtiçi ve Yurtdışı Yolcu ve Yük Taşımacılığı Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi'nin bordrolu çalışanlarını veya komşu işyeri çalışanlarını tanık olarak dinlemek, İl Emniyet Müdürlüğünden araç ve sürücü tescil dosyasında davacının araçta şoför olarak çalışmasını kanıtlayan belge olup olmadığını sormak, yukarıda açıklandığı biçimde davacının kendisine ait araçta şoför olarak çalıştığına dair iddiasını yöntemince araştırmak, şoför ve yardımcı personele ilişkin yapılan hizmet bildirimlerini de gözeterek 2.1.2004-31.12.2004 tarihleri arasındaki dönemde Kuruma eksik işçilik bildirimi olup olmadığını belirleyerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18675, Karar No: 2022/3754, Tarih: 21.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/18675 E.  ,  2022/3754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2018 tarih ve 2017/345 - 2018/126 sayılı kararı

Suç : Terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : Sanık hakkında terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyetin ilişkin kararın kaldırılarak sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bank Asyadaki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, Bank Asyada 07.02.2014 yılında açmış olduğu hesabındaki para yatırma ve çekme işlemleri örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelmediği gibi bankadaki bakiyesini 2015'in sonuna kadar da devam ettirdiği de gözetilerek sanığın Bank ... nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğu, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden tebliğnamedeki, sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesini talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda suçun sanık tarafından işlendiğinin kanıtlanamadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28106, Karar No: 2013/20899, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/28106 E.  ,  2013/20899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin, fazla mesai ile bayram tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, kanuni haklarının ise ödenmediğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, bayram tatil ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini ve bütün ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işverence haklı bir neden yokken feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki; mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme (rücu) olanaklı olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 esas; ve 1992/4 karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması Kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala Yasa Koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçekten de HMK'nın 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş, emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Gerçekten de HMK'nın 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş, emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural HMK'nın 294. maddesinde de tekrarlanmış; HMK'nın 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” HMK'nın 298/2 maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edilikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Somut olayda, mahkemece, davanın kısa kararında, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ücreti ve bayram tatili ücretlerine ilişkin faiz başlangıcı olarak dava ve ıslah tarihi belirlenmiş ise de, gerekçeli kararda, söz konusu alacakların faiz başlangıcının temerrüt tarihi olarak değiştirildiği belirlenmiştir.

Bu durumda, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu belirgindir.

Hal böyle olunca, mahkemece HMK'nın 294, 297 ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.10.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12774, Karar No: 2012/16848, Tarih: 20.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/12774 E.  ,  2012/16848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.03.2011
Yargıtay — Esas No: 2020/9079, Karar No: 2020/6156, Tarih: 21.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/9079 E.  ,  2020/6156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 28.11.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8996, Karar No: 2024/5993, Tarih: 12.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/8996 E.  ,  2024/5993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/408 E., 2015/110 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık hakkında mağdureler..., ... ve ...'a yönelik eylemler sebebiyle cinsel taciz suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar aleyhine temyiz olmadığından incelemenin mağdureler..., .... ve ...e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçu ile mağdureler ...ve ...'e yönelik cinsel taciz suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılması gerektiği belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1.Sanık hakkında mağdureler..., ..., ... ve ...'a karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanunun) 103/1-b, 103/3, 103/6 maddeleri, mağdure Ayla'ya karşı aynı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-b, 103/3, 103/6, 43/1. maddeleri, mağdure ... Yaren'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan aynı Kanun'un 103/1-b, 103/3, 43/1. maddeleri ve mağdureler İlayda ile Ceren'e karşı iki kez cinsel taciz suçundan aynı Kanun'un 105/1, 105/2, 43/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2013/408 Esas, 2015/110 Karar sayılı kararı ile;

a) Mağdure...'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanunla değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 103/3, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Mağdure ...'ye karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanunla değişiklikten sonraki 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümle, 103/3-b, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Mağdure ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanunla değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 103/3, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Mağdure ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanunla değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 103/3, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

d) Mağdure Ayla'ya karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanunla değişiklikten sonraki 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümle, 103/3-b, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

e) Mağdure ...'a karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanunla değişiklikten sonraki 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümle, 103/3-b, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

f) Mağdure ...'e karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanunla değişiklikten sonraki 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümle, 103/3-b, 43/1, 62/1 maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

g) Mağdureler İlayda ve Ceren'e karşı cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105/1, 105/2, 43/1,62/1. maddeleri uyarınca iki kez 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 12.04.2019 tarihinde tanzim olunan 14-2015/338208 sayılı onama görüşlü tebliğname ile daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, her bir mağdureye yönelik eylemlerin sübut bulmadığına, istismara maruz kaldığını iddia eden mağdurelerin olaylardan sonra sanıkla hiç bir şey yokmuş gibi konuşmalarının, mesajlaşmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, dosya arasında yer alan mesajların sanığın mağdure karşı yaptığı şakalardan ibaret olduğuna, sanıkla olayı iddiayı ilk gündeme getiren mağdure... arasında husumet oluştuğuna, piknik olayından sonra mağdurelerin iddialarının aksine güler şekilde fotoğraflar çektirdiğine, sanığı öpme eylemlerinin öğrenci öğretmen ilişkisi sınırlarında olduğuna ve cinsel hiç bir kasıt taşımadığına, mahkeme kararının yeterli gerekçe içermediğine, olaylarda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, suç vasıflarının yanlış tayin edildiğine ve hükümlerin hukuka aykırı olması nedeniyle sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure... Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, sanık hakkında indirim uygulanarak verilen cezanın hukuka aykırı olduğuna ve kurulan mahkumiyet hükmünün sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Mağdureler ..., ..., ...ve ...'e yönelik Eylemler Sebebiyle Kurulan Hükümler Yönünden