muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5186, Karar No: 2021/7313, Tarih: 21.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5186 E.  ,  2021/7313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ..., dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 01.09.2021 tarihli dilekçe ile davacı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden, sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 21.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13099, Karar No: 2015/17273, Tarih: 30.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13099 E.  ,  2015/17273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı, iş arama izin ücreti, yol ve yemek yardımı alacaklarını talep etmiştir.

Davalı, 6360 sayılı Yasa kapsamında il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin son bulduğunu bildirerek husumet itirazında bulunup davanın haksız şekilde açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ...ne karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ...'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan ... İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan ... İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Buna göre yapılacak iş 6360 sayılı yasaya göre tüzel kişiliği sona ermiş olan davalı kurumun yerine aynı yasa kapsamında hangi kurumun geçtiği araştırılarak, çıkacak sonuca göre taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilip karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin tüzel kişiliği sona ermiş olan ... hakkında hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/295, Karar No: 2015/11151, Tarih: 04.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/295 E.  ,  2015/11151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/214757

MAHKEMESİ : Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/301 Esas, 2013/242 Karar

SUÇ : Mühür bozma

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Elektrik dağıtım ve satışının kamu kurum ya da kuruluşları tarafından gerçekleştirildiği dönemde, anılan idarelerin mühürleme ve buna bağlı olarak işlemleri yerine getirme konusunda yetki ve görevlerinin bulunduğu hususu izahtan varestedir.

Belirtilen dağıtım ve satışın özelleştirilme kapsamına alınması sonrasındaki durumun değerlendirilmesinde ise;

4628 sayılı 03/03/2001 tarih 24335 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Enerji Piyasası Kanununun amaç, kapsam ve tanımlar başlıklı 1. maddesinin 3. fıkrasının 45. alt bendine göre; Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği, dağıtım ve perakende satış faaliyeti gösteren tüzel kişilerin görüşleri alınmak suretiyle TEDAŞ tarafından hazırlanarak dağıtım ve perakende satış lisansları hükümleri uyarınca dağıtım şirketleri, perakende şirketleri ile söz konusu şirketlerden hizmet alan tüm taraflara uygulanacak standart, usul ve esasları belirleyen kuralları ifade eder.

Aynı Kanunun 2. maddesinin 2. fıkrasına göre piyasada faaliyet gösterecek tüzel kişilerin faaliyetlerinde uymaları gereken usul ve esaslar bu kanun ve ilgili yönetmeliklerle düzenlenir.

Belirtilen Kanunun 3/b-5. maddesinde, lisans sözleşmelerinde, yönetmelik uyarınca hizmet maliyetlerinin yansıtılmasına dair kurallar ile kayıp ve kaçakları asgariye indirecek önlemlerin uygulanmasına dair esasları içeren hükümlerin de bulunması öngörülmüştür.

Bu Kanunun 4. maddesinin 3. fıkrasında Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun görev ve yetkileri arasında, Kurul kararıyla bu kanun hükümleri uyarınca çıkaracağı yönetmelikleri piyasada faaliyet gösteren tüzel kişilerin ve ilgili kurum ve kuruluşların görüşlerini alarak hazırlamak da sayılmıştır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu ise bu kanun hükümlerini uygulamak, tüketicilere güvenilir kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak ile Kanunun 5. maddesinde görevlendirilmiştir.

Yukarıda yasal dayanakları ve kapsamı ifade edilen Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 13. maddesinin 3. fıkrasına göre “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur.”

Aynı Yönetmelik hükmü “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır, Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur.” şeklinde 13/07/2011 tarihinde değişikliğe uğramıştır.

Aynı Yönetmelik hükmü “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır, Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur.” şeklinde 13/07/2011 tarihinde değişikliğe uğramıştır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun yasal yetkisi dahilinde almış olduğu 29/12/2005 tarihli karar ile “kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanılması durumunda yapılacak işlemlere ilişkin usul ve esaslar” belirlenmiş, bu kapsamda kaçak ve usulsüz elektriğin tespiti ile mühürlemenin usulü düzenlenmiştir. Bu düzenleme bir suç ihdası yani idari bir eylemle bir suç oluşturulması olmayıp TCK'nın 203. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun mühürlemeyle ilgili işlemlerinin idari olarak nasıl gerçekleşeceğinin kayıt altına alınmasından ibarettir.

Buna göre Enerji Piyasası Denetleme Kurulunun TCK'nın 203. maddesinde belirtilen yetkili amir konumunda olduğu yukarıdaki mevzuat hükümlerinden kolaylıkla anlaşılmaktadır. Yani yetkili amir durumunda olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun, kanunun kendisine verdiği hak ve yükümlülüğe bağlı olarak aldığı karar ve çıkardığı yönetmelik hükümlerine göre yapılacak mühürleme işlemi yetkili amirin emriyle yapılan bir mühürlemedir. Bu mühürlemenin mutlaka TCK'nın 6. maddesi kapsamında kalan kamu görevlileri eliyle gerçekleştirilmesi hususu 765 sayılı TCK'nın aksine, 5237 sayılı TCK'da ne doğrudan, ne de dolaylı olarak düzenlenmemiştir. Düzenlenmeyen bir hususun yorum ile ortaya konulması da yasama organının yetkisine müdahale anlamını taşıyacaktır. Nitekim, Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 4. maddesinde fiilen mühürleme işleminin kimin tarafından yapılacağı açıkça ifade edilmiştir.

Her ne kadar Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin değişiklik öncesi yürürlükte olduğu dönemde mühürleme yapılacağına dair bir hüküm bulunmadığı akla gelebilirse de, 622 sayılı Kurul kararı bu tereddüdü tamamen ortadan kaldıracak nitelikte bir içeriğe sahip olup, karar ekindeki tutanakların kapsamı da bu kabulü doğrular niteliktedir.

Yukarıda izahı yapılan mevzuat hükümlerine göre, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinde yapılan değişikliğin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun 29/12/2005 tarihli karar içeriği ile birlikte değerlendirilmesinin gerektiği, bu değişikliğin gerek özelleştirme kapsamına alınan şirketlere gerekse özelleştirme sonrası dağıtım lisansı sahibi tüzel kişilere yeni bir yetki verilmesinden ziyade, mevcut yetkinin açıklanmasından ibaret bulunduğu, somut olayda özelleştirme kapsamına alınan kurumun bu işlemler sırasında ve özelleştirme sonrasında da dağıtım lisansı sahibi olan tüzel kişinin kaçak elektriği kesme ve buna bağlı olarak mühürleme yetkisinin varlığının kabulünün zorunluluk arz ettiği ortadadır.

5237 sayılı TCK'nın 203. maddesinde yer alan "... veya yetkili makamların emri uyarınca ..." ibaresinin Anayasa'nın 2. ve 38. maddelerine aykırılığı ileri sürülerek iptali istemiyle itiraz yoluna başvurulması üzerine Anayasa Mahkemesinin 26/07/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 2012/77 E. 2013/66 K. sayılı kararıyla, "Mühür, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulmaktadır. Mühürleme, kanun ya da yetkili makamların emri uyarınca yapılmaktadır. Kanunlarda, “bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için” mühür konulması şeklinde bir düzenlemeye yer verilmesi durumunda, kanunun emriyle konulan mühür söz konusu olmaktadır. Bunun yanında idari organlar kanunlarla, bir iş veya işlemin yerine getirilmesi konusunda yetkili kılınabilirler. Kanunla verilen bu yetkiyi kullanan organlar, “bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için” mühür konulması emrini verebilirler. Burada mühürleme emrini verme yetkisi dayanağını yine kanundan almaktadır.

İtiraz konusu kuralda yer alan yetkili makamlar, kendilerine kanunlarla verilmiş yetkiye dayanarak mühür koymaktadırlar. Bir başka ifadeyle, bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için kanunla yetkili kılınan makam, bu yetkisini “mühürleme” yapmak suretiyle kullanmaktadır. Dolayısıyla, mühürleme yetkisinin hangi makamlar tarafından kullanılacağı, kapsamı ve sınırları kanunlarla önceden belirlenmiş olmaktadır. Bu durumda, yetkili makamların emri ile mühür konulması, çerçevesi sınırsız, belirsiz, geniş bir alanın idarenin düzenlemesine bırakıldığı anlamına gelmez.

Açıklanan nedenlerle, itiraz konusu kural Anayasanın 2. ve 38. maddelerine aykırı değildir." gerekçelerine yer verilmek suretiyle iptal isteminin reddine karar verilmiştir.

Belirtilen ilkeler gözetilerek; tebliğnamede, özelleştirme uygulamaları neticesi elektrik dağıtım satışının katılan kurumun özelleştirme sürecinin kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi hususunda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/930, Karar No: 2013/4064, Tarih: 11.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/930 E.  ,  2013/4064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3858, Karar No: 2018/2731, Tarih: 11.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/3858 E.  ,  2018/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit istismarı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

(üç kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 26.12.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1393, Karar No: 2011/2304, Tarih: 02.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1393 E.  ,  2011/2304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik olarak başlatılan icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 12.146 TL üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına,davalı temerrüde düşürülmediğinden işlemiş faiz isteminin ve alacak isteminin yargılamayı gerektirmesi nedeniyle icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin faizin başlangıç tarihine ve inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davada ve takipte dayanılan ve hükme esas alınan 01.07.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Anılan kira sözleşmesi uyarınca aylık kira bedelinin 2.500 litre kurşunsuz benzinin Tekirdağ pompa satış fiyatı karşılığı olduğu ve her ayın en geç 10'una kadar ödeneceği, üçer aylık dönemler için esas alınacak fiyatların 1 Şubat, 1 Mayıs, 1 Ağustos ve 1 Kasım tarihlerindeki litre satış fiyatlar olduğu kararlaştırılmıştır. Davacı vekili bu sözleşmeye dayanarak 2008 yılı Şubat-Temmuz arası kira parası toplamı 12.187,50 TL ile işlemiş faiz alacağı olan 880 TL’nin tahsili için 16.10.2008 tarihinde ... 1.İcra Müdürlüğü’nün ... sayılı dosyası ile icra takibi yapmış, takibe yasal süresinde itiraz edilmesi nedeniyle de işbu davayı açmıştır.

Borçlar Kanunu’nun 101/2 maddesi hükmü gereği borcun ifa olunacağı gün sözleşme ile belli edilmiş ise ihtar şartı aranmadan bu günün bitmesi ile borçlu mütemerrit olur. Davalı, davacı ve diğer kiralayanlara ait taşınmazda kiracı olup taraflar arasında imzalanan 01.07.2001 tarihli kira sözleşmesinde aylık kira parasının her ayın en geç onunda ödeneceği belirtilmiştir. Bu şekilde kira parasının ödeme zamanı taraflarca kararlaştırılmıştır. Davalı ödeme gününü bilmektedir. Sözleşmeye göre kiracının, yükümlendiği kira borcunu ödememesi halinde Borçlar Kanunu’nun 101/2 maddesi gereği ihtara gerek olmaksızın anılan Yasa'nın 107/3 maddesi gereğince kendiliğinden temerrüde düşer. Bu durumda mahkemece, davacının işlemiş faiz ile sorumlu tutulması gerekirken temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle işlemiş faiz isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan, kira bedeli para olabileceği gibi paradan başka bir şey, örneğin bir mal veya hizmet karşılığı olarak da kararlaştırılabilir. Sözleşmede, kararlaştırılan kira bedeli, 2.500 litre kurşunsuz benzinin Tekirdağ pompa satış fiyatı karşılığı olup, 1 Şubat, 1 Mayıs, 1 Ağustos ve 1 Kasım tarihlerindeki litre satış fiyatları esas alınarak aylık olarak ödeneceği öngörülmüştür. Sözleşmedeki bu koşula göre aylık kira miktarı hesaplanabilir niteliktedir. Nitekim davalı kiralananı akaryakıt istasyonu olarak işletmekte olup, aylık kira miktarını bilebilecek durumdadır. Borçlunun itirazında haksız olduğu kabul edildiğine ve kira parasının kira sözleşmesinde belirlenmiş ve likit bulunmasına göre davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm, bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün faiz ve icra tazminatına ilişkin bölümünün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6272, Karar No: 2022/429, Tarih: 20.01.2022

Davacı ... 12026 ada 5 parsel sayılı taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve tüm mirasçıların hak sahibi olduğu, 12093 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tespitinde miras payının eksik gösterildiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine ile kök murisin diğer mirasçıları ... ve müşterekleri davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli 12026 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tesciline, taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki 2 numaralı bendde yazılı kullanıcı şerhinin iptali ile beyanlar hanesine "2-Bu taşınmaz ... kızı ... T.C. nolu ...'in kullanımındadır." şerhinin yazılmasına, beyanlar hanesindeki diğer şerhlerin tespit gibi tesciline, çekişmeli 12093 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tesciline, taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki 2 numaralı bendde yazılı kullanıcı şerhinin iptali ile, beyanlar hanesine "2-Bu taşınmazın harita mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 12.06.2017 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 242,27 metrekarenin ... kızı ...'ın kullanımındadır. Bu kısım üzerinde bulunan ahır ve samanlık ...'a aittir. (B) harfi ile gösterilen 361,43 metrekarenin ... kızı ...'nun kullanımındadır. Bu kısım üzerinde bulunan ahır ve ağaçlar ...'ya aittir. (C) harfi ile gösterilen 447,82 metrekarenin ... kızı ...'ın kullanımındadır. Bu kısım üzerinde bulunan tek katlı ev ve ağaçlar ...'a aittir. (D) harfi ile gösterilen 824,49 metrekarenin ... oğlu ...'ın kullanımındadır. Bu kısım üzerinde bulunan tek katlı bir ev,ahır, baraka ve ağaçlar ...'a aittir. (E) harfi ile gösterilen 400,60 metrekarenin ... kızı ...'nun kullanımındadır. Bu kısım üzerinde bulunan baraka ve ağaçlar ...'ya aittir. (F) harfi ile gösterilen 355,42 metrekarenin ... kızı ...'ın kullanımındadır. Bu kısım üzerinde bulunan 2 katlı ev ve ağaçlar ...'a aittir." şerhinin yazılmasına, beyanlar hanesindeki diğer şerhlerin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hükmün dahili davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nin 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/105, Karar No: 2005/132, Tarih: 15.11.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/7-105 E., 2005/132 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/7-105 E., 2005/132 K.**

**- KAMBİYO YÜKÜMLÜLÜĞÜNÜ YERİNE GETİRMEMEK

- ORTADAN KALDIRMA**- 4961 S. TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA HAKKINDA KANUND... [ Madde 1 ]

- 4961 S. TÜRK PARASININ KIYMETİNİ KORUMA HAKKINDA KANUND... [ Madde 2 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 2 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 119 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 305 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 317 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık ..... Bilgisayar ..... San. Turizm ve Dış Tic. Ltd. Şirketi'ne yüklenen kambiyo yükümlülüğünü yerine getirmemek suçunun nitelik değiştirerek kambiyo yükümlülüğünü süresinden sonra yerine getirmek suçuna dönüştüğünün kabulüyle sanık Şirket hakkındaki kamu davasının vaki önödeme nedeniyle TCY'nın 119. maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına ilişkin İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.11.2003 gün ve 3674-1603 sayılı hüküm katılan Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 04.11.2004 gün ve 7067-12675 sayı ile;

"06.08.2003 gün ve 25191 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren "Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair 4961 sayılı Kanunun" 1. maddesi ve geçici 2. maddelerindeki düzenlemelere göre ve dava konusu ithalat hesabının anılan yasanın yürürlüğe girmesinden önce kapatıldığı da gözetilip, TCK.nun 2. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek bir hüküm kurulmaması," isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 20.05.2005 gün ve 14-371 sayı ile;

"Kambiyo yazısına göre hesabın süresi dışında kapatıldığı, süre dışı kapatma nedeniyle, ön ödemeye dönüşen eylemde, ön ödemenin 4961 sayılı Yasaya göre sanık şirketin daha lehinde olacağı" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de süresi içinde katılan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "temyiz isteminin CYUY'nın 305 ve 317. maddeleri uyarınca reddi" istekli 04.07.2005 gün ve 123242 sayılı tebliğnamesiyle, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yerel Mahkeme, sanık şirketin yurtdışında kalmasına neden olduğu ithalat bedeli döviz hesabını süresinden sonra kapattığı, 1567 sayılı Yasanın 3/a maddesinde belirtilen ve önödemeye tabi bulunan bu suçtan dolayı yapılan öneriye uyarak 218.104.000 TL parayı yargılama giderleri ile birlikte süresi içinde 13.11.2003 tarihinde Maliye veznesine yatırdığından bahisle, sanık şirket hakkındaki kamu davasının vaki önödeme nedeniyle TCY'nın 119. maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına ilişkin önceki kararında direnmiş, katılan vekili bu hükmü temyiz etmiştir.