muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9016, Karar No: 2025/753, Tarih: 20.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9016 E.  ,  2025/753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/318 Esas, 2024/367 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Denizli 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.04.2024 Tarihli ve 2023/114 Esas, 2024/303 Karar Sayılı Kararı

Trafik kazasının Amasya ilinde gerçekleştiği, davacının vekiline verdiği vekaletnamede adresinin de Amasya ili olduğu, tarafların adreslerinin Denizli ili olmadığı, sigorta şirketinin adresinin de yine Denizli ili olmadığı, bu sebeple haksız fiile ilişkin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 16 ncı ve ilgili maddeleri gereği seçenek yetki yerlerinden hiçbirinin Denizli ili olmadığı, davalının kimlik ekli İstanbul Anadolu Adliyesinden gönderilen cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.06.2024 Tarihli ve 2024/318 Esas, 2024/367 Karar Sayılı Kararı

Davalının davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkili mahkemenin Amasya Mahkemeleri olduğunu, ayrıca ikamet adresinin İstanbul ili ... olması nedeniyle davanın İstanbul Anadolu Asliye Hukuk Mahkemesinde açılması gerektiğini belirttiği, eldeki davada her iki mahkemenin de 6100 sayılı Kanun 16 ncı maddesi uyarınca uyuşmazlığın çözümü konusunda yetkisinin bulunduğu, ancak davalının davanın hangi mahkemede çözümlenmesi gerektiğini açık bir şekilde bildirmediği, yalnızca Amasya ve İstanbul Anadolu Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahsederek dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini talep ettiği, bu sebeple usulüne uygun yetki itirazından bahsedilemeyeceği ve davanın açıldığı yetkisiz Denizli 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili hale geleceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Davalının birden fazla olması hâlinde yetki” başlıklı 7 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.”

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Davalının birden fazla olması hâlinde yetki” başlıklı 7 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.”

4. 6100 sayılı Kanun’un “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16 ncı maddesi şöyledir:

“Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

6. 6100 sayılı Kanun'un “Cevap dilekçesini verme süresi” başlıklı 127 nci maddesi şöyledir:

“Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, cevap süresinin bitiminden itibaren işlemeye başlamak, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir.”

C. Değerlendirme

1. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

C. Değerlendirme

1. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

2. Dosya kapsamından haksız fiilin işlendiği kazanın Amasya ilinde meydana geldiği, dava tarihi itibarıyla davalının yerleşim yerinin Pendik/İstanbul zarar gören davacının yerleşim yeri adresinin ise Merzifon/Amasya olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısı ile birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, Denizli ilinde yetkisiz bir mahkemede davacının dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmişse de yetki itirazında bulunan davalının cevap dilekçesinde Amasya Mahkemeleri ile İstanbul Anadolu Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle yetki itirazında bulunduğu, yetkili mahkemelerden hangisini seçtiğini belirtmediği, bu hali ile yetki itirazının usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle geleceğinden bu durumda, uyuşmazlığın Denizli 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Denizli 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6649, Karar No: 2014/8422, Tarih: 24.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6649 E.  ,  2014/8422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kayıt kabul davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 13.02.2014 gün ve 2013/7459 Esas, 2014/988 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müflis davalı şirketin kullanmış olduğu kredi nedeniyle, müvekkili bankanın alacaklı olduğunu, alacağın masaya kaydı için yapılan başvurunun davalı iflas idaresi tarafından haksız olarak reddedildiğini ileri sürerek, alacağın iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, İİK'nın 235. maddesi uyarınca, kayıt kabul davalarının 15 günlük hak düşürücü süre içinde açılması gerektiği, sürenin sıra cetvelinin ilan edildiği tarihten itibaren başladığı, İİK'nın 223/3. maddesi hükmü uyarınca, iflas masasına müracaat eden alacaklının, tebligata elverişli adres göstererek tebliğ masrafları için avans vermek suretiyle iflas idaresince alınacak kararların kendisine tebliğini isteyebileceği, bu alacaklı için dava açma süresinin tebliğ tarihinden itibaren başladığı, somut olayda davacının tebligat avansı vermediği, sıra cetvelinin son ilan tarihinin 11.10.2012 olduğu, davanın ise 15 günlük süre dolduktan sonra 31.10.2012 tarihinde açıldığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 13.02.2014 tarih ve 2013/7459 E., 2014/988 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/887, Karar No: 2021/1629, Tarih: 17.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/887 E.  ,  2021/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Dava; Genel Kredi Sözleşmesinden kaynaklanan ve fazla ödendiği iddia edilen bedelin tahsili istemine ilişkin olup, daha öncesinde (kapatılan) Yargıtay 19.Hukuk Dairesince inceleme yapılmıştır.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yargıtay 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine 17/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12119, Karar No: 2013/15252, Tarih: 06.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/12119 E.  ,  2013/15252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı babası ... 'nin kayden paylı malik olduğu 817 ada 50 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının ... olması gerekirken ... olarak yazıldığını ileri sürerek baba adının nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayıt maliklerinden ... ile davacının miras bırakanı ... 'un aynı kişi olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18146, Karar No: 2013/104, Tarih: 07.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18146 E.  ,  2013/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/10/2012 gün ve 2012/90-2012/228 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin aktedilen nakliye sözleşmesi uyarınca edimini yerine getirdiğini ileri sürerek davalıya karşı taahhüdün sözleşmeye uygun olarak ifa edildiğinin ve davalıya bir borcun bulunmadığının tespiti ile sözleşmeden önce davalıya verilen teminatın iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının işçisi olan vinç operatörünün nakliyeye konu bir kısım hurda malları çaldığını, sözleşme uyarınca bu hususun hem sözleşmenin feshini hem de teminatın gelir kaydedilmesini gerektirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalının tacir olmadığı, uyuşmazlık konusunun TTK'da düzenlenmediği gibi mutlak ticari davalardan da olmadığı gerekçesiyle iş bölümü itirazı nedeniyle dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Temyiz olunan karar, iş bölümüne dayalı gönderme kararı niteliğinde bulunduğundan ve dava tarihi itibariyle iş bölümüne dayalı gönderme kararları da mahiyetine aykırı hükümler taşımaması durumunda kesin nitelikte bulunduğundan davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10899, Karar No: 2006/12985, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/10899 E.  ,  2006/12985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.2.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 8.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunun 747.maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalının kabul beyanı dikkate alınarak 5 parsel sayılı taşınmazın krokide kırımızı ile işaretli bölümünden davacıya ait 6 sayılı parsel yararına geçit tesis edilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Geçit davalarında amaç, genel yolla bağlantısı bulunmayan taşınmazların genel yola ulaşımını sağlamaktır. Bu tür davalar dayanağını komşuluk hukukundan alır. Geçit yeri belirlenirken komşu olan tarafların yararları dengeli biçimde gözetilmeli, fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi hiçbir zaman dikkatten uzak tutulmamalıdır. Geçit davalarının bu niteliklerinden ötürü davada “taraflarca tasarruf ilkesi”nin tam olarak uygulanması olanaklı değildir. Zira bu ilkeye sıkı sıkı bağlı kalınırsa ileride hakkın kötüye kullanılması gibi sonuçlar ortaya çıkabilir. Anılan özelliğinden dolayı geçit davalarında mahkemenin tarafların yararına olan ve fedakarlığın denkleştirilmesi prensibine uyan geçit seçeneğini resen araması ve geçidi tarafların subjektif arzularına göre değil, objektif esaslara göre saptayıp kurması gerekir. Bunlardan ötürü mahkemenin davalının davayı kabul beyanına göre geçit tesisi doğru olmamıştır.

Somut olayda, davalı 4 ve 5 parsellerin maliki olduğunu, bu parseller üzerinde balıkçılık tesisi kuracağını, oysa her iki parselin işletme bütünlüğünü ortadan kaldıracak şekilde geçit tesis edilirse bu olanaktan yararlanmayacağını, geçidin 5 parselin güney doğusundaki dere sınırından kurulması halinde bedel de istemeyeceğini bildirmiştir. Böylesine bir alternatif davalı yararına olduğu gibi davacı parselinin geçit ihtiyacını da karşılar. O halde yerinde yeniden keşif yapılarak sözü edilen seçenek doğrultusunda geçit kurulup kurulamayacağı araştırılmalı, kurulacağı sonucuna varılırsa, krokisine işaret ettirilmeli, istem sonucu doğrultusunda değerlendirilmelidir. Eksik inceleme, araştırma ve davalının beyanı dikkate alınarak talebin yazılı şekilde hüküm altına alınması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4717, Karar No: 2012/6414, Tarih: 05.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4717 E.  ,  2012/6414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu borçlu...'ın hissesi bulunan taşınmazının ortaklığın giderilmesi davası sonucunda satıldığını, borçlunun hissesine düşen paranın ... 17.İcra Müdürlüğü'nün 2006/2405 sayılı dosyasına paylaştırmanın yapılması için gönderildiğini, paranın tamamının bu dosya alacaklısına ödendiğini, artan para olmadığından müvekkilinin dosyalarına ödeme yapılmadığını, ancak 2006/2405 sayılı takip dosyasında iki yıllık süre içinde satış istenmediğinden ve ayrıca bu süre içinde İİK'nun 121.maddesine göre ortaklığın giderilmesi için yetki istenmediğinden hacizlerin düştüğünü, tüm alacaklıları ilgilendiren takip masraflarının ayrılarak kendilerine ödenmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, iki yıllık süre içinde satış istendiğini, satışın ne şekilde yapılacağına icra müdürlüğünün karar vereceğini, yasal süre içinde mahkemeden yetki alındığını ve ortaklığın giderilmesi için dava açıldığını, fakat taşınmazın başka bir dosyadan satışının yapıldığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, süresinde satış istendiği, İİK'nun 121.maddesine göre alınan yetki sonucunda açılan dava süresince İİK'nun 106.maddesindeki sürelerin işlemeyeceği, satış ve paylaştırma giderlerinin ilgili satış dosyasından ayrılmış olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3114, Karar No: 2018/10943, Tarih: 15.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/3114 E.  ,  2018/10943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 08.06.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK'un 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 16.06.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 15.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3204, Karar No: 2019/1979, Tarih: 03.04.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/3204 E.  ,  2019/1979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/12/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalının yargılama giderlerine yönelik talebinin reddine dair verilen 23/01/2018 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

İlam davalıya 15/04/2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davalının tarafına vekalet ücreti verilmesine yönelik talebi ise mahkemece 23/01/2018 tarihli ek karar ile reddedilerek ek karar davalıya 31/01/2018 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalı tarafından 13/02/2018 tarihinde verilen dilekçe ile ek karar temyiz edilmiştir. HUMK’nın 432/5. maddesi uyarınca ek kararın temyiz süresi yedi gündür. Ek kararın tebliğ tarihi ile temyiz edildiği gün gözetildiğinde yedi günlük yasal süresi geçtiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenle, davalının temyiz dilekçesinin reddine 03/04/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

MUHALEFET ŞERHİ

6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesinin 2.fıkrası uyarınca halen yürürlükte olan 1086 sayılı HMUK'un 432/1 madde ve fıkrası uyarınca temyiz süresi ...... gündür. Temyiz, kanuni süre geçtikten sonra yapılır veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa karar veren mahkeme temyiz isteminin reddine karar verir (HMUK 432/4). Bu red kararı, tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir (432/5). Madde metninden anlaşılacağı üzere yedi günlük temyiz süresine tabi olan kararlar kanuni süre geçtikten sonra yapılan veya temyizi kabil olmayan kararlara yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin kararlardır. Bunun dışındaki mahkeme kararları için öngörülen temyiz süresi ...... gündür.

Somut olayda, davalı ... vekili yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle verilen görevsizlik kararından sonra görevli mahkemede dava açılmadığından bahisle yargılama giderleri ve vekalet ücreti konusunda mahkemeden ek karar verilmesini talep etmiş, mahkemece bu talep HMK 20.maddedeki düzenlemenin sadece adli yargı kolu içerisinde yer alan mahkemeler yönünden uygulanabileceği, yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle verilen görevsizlik kararlarının nihai karar olduğu, bunlar yönünden ek karar verilemeyeceği gerekçesi ile reddedilmiştir. ... vekili bu karara karşı yedi günlük süre geçtikten sonra ve fakat ...... günlük süre dolmadan temyiz yoluna başvurmuştur. Temyize konu ek karar HMUK 432/4 maddesinde sayılan ek karar niteliğinde olmadığından eldeki davada yedi günlük istisnai temyiz süresinin uygulanma olanağı yoktur. ...... günlük genel temyiz süresi de dolmadığına göre işin esasının incelenerek sonucu çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken olayda uygulama yeri bulunmayan HMUK'nun 432/5 maddesi uyarınca yedi günlük süre geçtiğinden söz ederek temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığını düşündüğümden sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum. 03/04/2019