muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23307, Karar No: 2012/23516, Tarih: 19.10.2012

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun personel devrine ilişkin 50. maddesinde, "Bu Kanunun 8 ve 11 inci maddeleri uyarınca tüzel kişiliği kaldırılan belediyelerin kadroları ve personeli; katılma hâlinde katıldıkları belediyeye, köye dönüştürülme hâlinde ilgili il özel idaresine devredilir. Devredilen personelden kadro ve görev unvanları değişmeyenler, aynı unvanlı kadrolara atanmış sayılırlar. Devredilen personelden durumlarına uygun boş kadro olmayanların veya mevcut kadro unvanı ile atamaları yapılamayanların kadro unvanları üç ay içerisinde ilgili belediye meclisi veya il genel meclisince aynı sınıf içerisinde kalmak kaydıyla değiştirilir. Bu değişiklikten itibaren bir ay içerisinde ilgililerin durumlarına uygun kadrolara atamaları yapılır. Söz konusu personel, atama işlemleri yapılıncaya kadar devredildikleri belediye veya il özel idaresince ihtiyaç duyulan işlerde görevlendirilebilirler. Bunlar yeni bir kadroya atanıncaya kadar eski kadrolarına ait aylık, ücret, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî haklarını devredildikleri belediye veya il özel idaresinden almaya devam ederler. Devredilen personelden memur statüsünde görev yapanların, atandıkları yeni kadrolarının aylık, ekgösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî hakları toplamının net tutarının, eski kadrolarına bağlı olarak en son ayda almakta oldukları aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî hakları toplamı net tutarından az olması hâlinde aradaki fark giderilinceye kadar atandıkları kadrolarda kaldıkları sürece herhangi bir kesintiye tâbi olmaksızın tazminat olarak ödenir.Tüzel kişiliği kaldırılan belediyelerde 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilen sözleşmeli personelin pozisyonları, başka bir işleme gerek kalmaksızın devredildikleri belediye veya il özel idaresi adına vize edilmiş sayılır." hükümleri düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının, noterden işverene gönderdiği ihtarname ile işyerinde 15.02.2008-14.02.2010 tarihleri arası geçerli olan Toplu İş Sözleşmesinden doğan aile yardımı ve ikramiye alacağının ödenmesini talep ettiği, 08.04.2009-14.02.2010 tarihleri arasında geçerli olan Toplu İş Sözleşmesinin 44. maddesinde, Toplu İş Sözleşmesi kapsamına giren işçilere 657 sayılı Kanuna tabi devlet memurlarına ödenen aile yardımının aynen uygulanacağının, 56/B. maddesinde ise, 52 günlük ücreti tutarındaki ilave tediyelere ilaveten ayrıca yılda 60 günlük ücretleri tutarında ikramiye ödeneceğinin belirtildiği, 5. maddesinde, Toplu İş Sözleşmesi imza tarihinden sonra üye olanların üyeliklerinin Hizmet-İş Sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanacaklarının belirtildiği, davacının davalı işyerinde çalışmaya başladıktan sonra Hizmet-İş Sendikasına üye olduğu, davacıdan sendika aidatının ödeme talep edilen dönemlerde kesildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, 5216 sayılı Kanun'un ek 2. maddesinde, "Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları, devir işleminden önce haklarında uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesi veya bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmeye devam olunur.

Pozisyon değişikliği hali dahil yapılacak bu devir işlemi, ücret ile diğer malî ve sosyal haklarda değişiklik yapılmasına hak kazandırmaz ve başka bir toplu iş sözleşmesinin uygulanmasını isteme hakkını vermez. Devir işleminden sonra yapılacak toplu iş sözleşmelerine ise bu işçilerin mevcut ücret ile diğer malî haklarında diğer işçiler için kararlaştırılacak artış oranı veya miktarını geçecek şekilde artış öngören ya da diğer işçilerden farklı yeni malî ve sosyal haklar verilmesini sağlayacak hükümler konulamaz." hükmü gereğince davacının davalı işyerine nakledildikten sonra nakledildiği tarihte işyerinde yürürlükte olan başka bir Toplu İş Sözleşmesinin uygulanmasını isteyemeyeceği ortada iken davanın reddi yerine kabulüne dair yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3509, Karar No: 2024/3703, Tarih: 19.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3509 E.  ,  2024/3703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 26.05.2023

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/57 E., 2022/270 K.

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 19.11.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili ile davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının omzundaki ağrı sebebiyle davalı hastanenin Ortopedi ve Travmatoloji bölümünde muayene edilerek omzuna depo-medropol FLK adlı ilacın doğrudan enjekte edildiğini, uygulama hatası ve sonrasında davalıların özensiz dikkatsiz davranışları sebebiyle davacının % 6 oranında engelli kaldığını, enfeksiyonunun tedavisinde geç kaldıklarını, davacıya uygulanacak tedavi ve sonuçları hakkında yeterince bilgilendirilmediğini, enfeksiyon riski konusunda davacının aydınlatılmadığını, tıbbı uygulama hatası nedeniyle davacının maddi ve manevi zarara uğramasına sebep olduklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davanın kabulü ile 10.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; davalıların herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacının bedensel olarak herhangi bir engelin sözkonusu olmadığını, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını, davacının talep ettiği manevi tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili; davalıların herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacının bedensel olarak herhangi bir engelin sözkonusu olmadığını, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını, davacının talep ettiği manevi tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hastanın omuz ağrısı sebebiyle hastaneye başvurduğunda yapılan uygulamanın sıklıkla gerçekleştirilen olağan bir tedavi yöntemi olduğu, tanık beyanlarına göre hastanın hastaneye gittiğinde tendon yırtılması sebebiyle iğne yapılabileceği ve tanık ...'in beyanına göre ağrının sebebinin anlatıldığı, tanının konulduğu ve buna göre enjeksiyon yönteminin uygulanacağının söylendiği, yani yazılı bir belge alınmamış ise de hastalığı ve tedavisi ile ilgili bilgilendirildiği, dolayısıyla hastanın aydınlatılmaması iddiasına dayanılarak tazminat talebinin yerinde olmadığı, tedavinin yöntemi ve sonuçları yönünden ise Adli Tıp Kurumu raporunda belirtildiği gibi davacıya konulan omuza darbe sendromu tanısı ve uygulanan eklem içine depo medron ampul enjeksiyonu işleminin hastalığa uygun bir tedavi ve sıkça kullanılan bir tedavi yöntemi olduğu, bu tedaviler sonrasında her türlü dikkat ve özene rağmen nadir olarak eklem enfeksiyonu komplikasyonlarının olabileceği, enfeksiyon gelişmesi üzerine hastaneye ikinci kez başvuran hasta ile ilgili olarak MR çekildiği ve MR sonucunda göre hastanın daha üst merkeze sevkinin gerçekleştirildiği, dolayısıyla tıp biliminin genel görüş, ilke ve kurallarına uygun bir şekilde hareket edildiği, hizmetin yürütülmesinde bir hatanın tespit edilmediği ve dolayısıyla hukuka aykırı bir eylem söz konusu olmadığından maddi ve manevi tazminat koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davacının davaya konu tıbbi müdahaleye rızasının aydınlatılmış olarak alınmadığını, karara esas alınan bilirkişi raporunun kritik alanlarda yine objektiflikten uzak zaman zaman bilirkişilik alanının dışına taşarak hatalı hukuki müdahale içeren bir yapıda olduğunu ve aydınlatılmış onam yönünden Yargıtay içtihatlarına aykırı değerlendirme yapıldığını, raporlar arası çelişkiler bulunduğunu, komplikasyon sayılmayamacağı, komplikasyon olsa bile yönetiminin uygun yapılamadığını belirterek, kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporunun taraf, mahkeme ve istinaf kanun yolu denetimine uygun şekilde düzenlendiği, hükme esas alınmaya yeterli olduğu, Mahkemece verilen kararın yerinde bulunduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporunun taraf, mahkeme ve istinaf kanun yolu denetimine uygun şekilde düzenlendiği, hükme esas alınmaya yeterli olduğu, Mahkemece verilen kararın yerinde bulunduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle oluşan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 502 ve devamı maddeleri.

3.Değerlendirme

1. Davanın temeli TBK'nın 502 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

2. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir.

3. Davacı 20.03.2017 tarihli Bilirkişi Kurulu raporunda davalıların kusurlu olduğunun tespit edildiğini belirterek temyiz itirazında bulunmuş ise de, dosyanın incelenmesinde davalıların rapora itirazı üzerine Adli Tıp Kurumundan ve Bilirkişi Kurulu Heyetinden rapor alındığı ve davacının dayandığı 20.03.2017 tarihli raporda ortopedi uzmanın yer almaması ve itiraz üzerine alınan iki raporda da, yapılan enjeksiyonun sağ omuzda sıkışma sendromu tedavisinde kabul edilen ve yaygın uygulanan bir tedavi yöntemi olduğu, hastada gelişen durumun yapılan eklem içine enjeksiyon işleminin komplikasyonu olduğu, komplikasyonun uygun sürede tespit edilerek uygun yönlendirme ile gerekli müdahalelerin yapıldığı şeklinde görüş bildirildiği görülmüştür. Olay tarihi itibariyle ilaç enjeksiyonu nedeniyle yazılı onam alınması gerekmediği, sözlü yapılan bilgilendirmenin yeterli olduğu, davacının bilirkişi raporuna yaptığı itirazların ek raporlar ile karşılandığı ve sonuçta davalıların kusurunun bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasını gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29968, Karar No: 2012/14316, Tarih: 30.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/29968 E.  ,  2012/14316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 170/3. maddesinde; "...İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir" hükmü yer almaktadır.

Belirtilen bu yasal düzenleme uyarınca imza itirazı reddedilen borçlu aleyhine, asıl alacağın %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiş ise de, alacaklının 04.12.2009 havale tarihli dilekçesinde ve 05.10.2010 tarihli celsede %20 oranında icra inkar tazminatı istediğine göre, alacaklının talebi ile sınırlı kalmak kaydıyla lehine asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, talep aşılmak suretiyle asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ:Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 18.10.2011 tarih ve 2011/911 E. - 2011/946 K. sayılı kararının hüküm bölümünün icra inkar tazmina oranına yönelik 2. bendinin yazılı "%40" ibaresinin karar metninden çıkarılarak, yerine "%20" ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366 ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 30/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7444, Karar No: 2019/4459, Tarih: 14.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7444 E.  ,  2019/4459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 14/05/2019 tarihinde davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalı taraftan alınıp davacı tarafa verilmesine, 43.803,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/4315, Karar No: 2015/7806, Tarih: 28.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4315 E.  ,  2015/7806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, uyuşmazlığın 6102 sayılı Kanunun 4/1-f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye ticaret mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, 28/05/2014 tarihinde yürürlüğe giren ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16171, Karar No: 2014/2051, Tarih: 28.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/16171 E.  ,  2014/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya değer biçilmesinde ve taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemekle birlikte;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)Harç ve yargılama giderlerine ilişkin bölümlerin çıkartılmasına, yerlerine (Alınması gereken; 24,30-TL karar harcının peşin harçtan mahsubu ile, bakiye harçların talep halinde yatırana iadesine, toplam; 1.515,60-TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b)Vekalet ücretine ilişkin 5. bendinden (9.474,76) rakamının çıkartılmasına, yerine (1.320,00) rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1328, Karar No: 2013/2235, Tarih: 07.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/1328 E.  ,  2013/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı taraf, davacının ... sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı taraf davacının ... sözleşmesinin 4857 sayılı ... Kanunu'nun 25/II-d. maddesi uyarınca haklı sebeple feshedildiğini, davacının işverenin diğer işçisine hakaret ederek alenen sataştığını, ayrıca daha öncesinde de işine devamsızlık yaptığını ve çay molasını uzun tutarak işini aksattığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dinlenen şahit beyanlarına göre işveren bir işçisinin çalışma yoğunluğu sebebiyle kullanmış oldukları paleti davacının ayağına çarpmaları sonrasında davacının lanlı kelimeler kullanmış olduğu, hakaret kastının bulunmadığı, bu nedenle haklı sebeple fesih kapsamında değerlendirilemeyeceği, yine şahit beyanlarına nazaran bahsedilen olay sonrasında davacının başkaca bir olayın yaşanmadığı ve çalışma düzeninin de bozulmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında ... sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayalı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesinde, işveren açısından haklı fesih sebepleri sayılmış olup, anılan hükmün d. bendinde işverenin başka işçisine sataşması durumunda ... sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayalı olarak feshedilebileceği düzenlenmiştir.