muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5350, Karar No: 2015/23470, Tarih: 21.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/5350 E.  ,  2015/23470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/129554

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2011

NUMARASI : 2010/489 (E) ve 2011/1847 (K)

SUÇ : 4926 sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle, sanığın eyleminin 4926 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5367, Karar No: 2012/11007, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5367 E.  ,  2012/11007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı şirketlere akaryakıt tedarik ettiğini, bu vesile ile müvekkil ile davalılar arasında ticari bir ilişkinin olduğunu, bu kapsamda davalı şirketlerin edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle müvekkiline tevdi edilen bir kısım çeklerin, yanlar arasında yapılan protokol gereğince müvekkil tarafından davalılara iade edildiğini, iade edilen bu çekler yerine takibe konu olan senetlerin alındığını, bu senetlerin 5 adette toplam 48.280.- YTL olduğunu, bonoların, davalı şirketlerin sahibi ve yetkilisi olan ... tarafından imzalanarak müvekkiline verildiğini, senetlerin vadesinde ödenmemesi üzerine davalı şirketler aleyhine icra takibine geçildiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; iddia edilen hayali alacakların dayanağı bonoların 3 yıllık zaman aşımına uğradığını ve sahte imzalı olduklarını, kaldı ki müvekkil davalı şirketlerin davacı ile herhangi bir ticari ilişkisi olmadığını, bu hususun, ticari defter kayıtları ve bonolardaki borçlu ve ciranta imzalarından anlaşılabileceğini, bonoların vadelerinde borçlulara ibraz edildiği kanıtlanmadığından temerrüt halinin doğmadığını, ayrıca cirantaların da sorumluluktan kurtulduğunu savunarak davanın reddine ve davacının %40 tazminata mahkumiyetine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; temel borç ilişkisine dayanan davacının TMK'nın 6. maddesi kapsamında temel borç ilişkisini ispat etmesi gerektiği, incelenen protokol kapsamında bu protokol konusu bonolar kadar borçlu olunduğu yönünde taahhütte bulunulmuş ise de; protokol üzerinde tarafların imzalarının bulunmadığı, bonoların zamanaşımına uğradığı savunması karşısında ispat yükü kendisinde olan davacının usulüne uygun biçimde alacağının varlığını ispat edemediği, hak düşürücü süre içinde açılmayan itirazın iptali davasının dinlenemeyeceği gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İtirazın iptali davası borçlunun süresinde yaptığı itirazın alacaklıya tebliğinden itibaren bir yıl içinde açılması gerekir. Borçlunun itirazı alacaklıya tebliğ edilmeden dava açma süresi işlemeye başlamaz. Mahkemenin davanın süresinde açılmadığına dair gerekçesi İİK.'nın 67. maddesine aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

İtirazın iptali davası borçlunun süresinde yaptığı itirazın alacaklıya tebliğinden itibaren bir yıl içinde açılması gerekir. Borçlunun itirazı alacaklıya tebliğ edilmeden dava açma süresi işlemeye başlamaz. Mahkemenin davanın süresinde açılmadığına dair gerekçesi İİK.'nın 67. maddesine aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca davacı alacaklı takibinde 5 adet bonoya dayanmış, bononun verilme nedeni olarak “Protokol” başlıklı bir belge sunmuştur. Zamanaşımına uğrayan bono temel ilişki yönünden yazılı delil başlangıcı olup davacı iddiasını tanık dahil her türlü delille ispat edebilir. Davacı tarafından sunulan protokoldeki imzalar 13/11/2007 tarihli duruşmada davalı şirketlerin temsilcisi tarafından kabul edilmiştir. Mahkemece davalı şirketlerin temsilcisinin protokoldeki imzaya ilişkin kabulünün temel ilişki yönünden değerlendirilip toplanan tüm deliller birlikte ele alınıp varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13501, Karar No: 2014/6164, Tarih: 07.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13501 E.  ,  2014/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18176, Karar No: 2013/14005, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/18176 E.  ,  2013/14005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Avukat... gelmiş karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davacıların karı-koca olduklarını, davacı ...'un hamile kalması üzerine davalı doktora başvurduklarını ve gebeliğin takibini sürekli aynı doktora giderek yaptırdıklarını, kontroller sırasında davalı doktor tarafından davacı annenin ödemlerinin bulunduğu söylenerek, diyetisyene yönlendirildiğini, diyetisyen tarafından istenen kan ve idrar tahlilleri sonucunda aile hekimi tarafından davacı ...'e preeklampsisinin bulunduğu söylenerek derhal gebeliği takip eden doktora başvurmasının söylendiğini, davacıların davalı doktora başvurduklarını ancak davalı doktorun herşeyin yolunda olduğunu söyleyerek davacıları evlerine yolladığını, 26/06/2009 günü davacı ...'in rahatsızlanması üzerine davalı doktorun arandığını, doktor tarafından yapılan ameliyat sonrasında davacıların 9 aylık bebeklerinin öldüğünün anlaşıldığını, sadece tansiyonunun yüksek oluşu ve idrar tahlilinde protein değerlerinin yüksek çıkmasının ve ödemin bulunmasının bile Preeklampsi tanısının 2012/18176-2013/14005

Konması için yeterli iken davalı doktorun davacı ...'u hastaneye yatırıp takibe alması gerekirken, bunu yapmayarak hatalı ve eksik tedavi uyguladığını, davalının kusuru nedeniyle bebeklerini kaybettiklerinden bahis ile davacı ... için 12.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, ... için 100.000,00 Işık Yakut için 50.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 260.000,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemşlerdir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davadavacı doktorun hamilelik sürecini takip ettiği halde hatalı ve eksik teşhis ve tedavi sonucunda bebeğinin öldüğünü ileri sürerek maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup davalılar davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, alınan bilir kişi raporuna itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda bebeğin ölümünün plasenta dekolmanına bağlı meydana geldiği belirtildiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

1-Davadavacı doktorun hamilelik sürecini takip ettiği halde hatalı ve eksik teşhis ve tedavi sonucunda bebeğinin öldüğünü ileri sürerek maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup davalılar davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, alınan bilir kişi raporuna itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda bebeğin ölümünün plasenta dekolmanına bağlı meydana geldiği belirtildiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. ( 1086 sayılı HUMK. 76. md.. 6100 sayılı HMK. 33. md. ). Davanın temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Dava, davalı doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır ( B.K. 386, 390 md ). Vekil, ... görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır ( B.K. 390/II ). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur ( B.K. 321/1 md ). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları ( hafif de olsa ) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir ( Bkz. Tandoğan,

Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçektende mesleki bir işgören; doktor olan vekilden ona güvenen muvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçektende mesleki bir işgören; doktor olan vekilden ona güvenen muvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olaya baktığımız da, davacı ...'in şirkete ait hastanede davalı doktor tarafından hamilelik sürecinin takip edildiği ihtilafsızdır. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. İhtisas Kurulu’nun 29.06.2011 tarihli raporunda, “dosyadaki tıbbi belgelere göre bebeğin ölümünün plasenta dekolmanına bağlı meydana geldiği, kişinin gebelik takiplerinin uygun sıklıkta hem aile sağlığı merkezi hem de op. Dr. ... tarafından yapıldığı, her iki merkede ölçülen tansiyon değerlerinin normal sınırlarda olduğu, davalı doktor tarafından düzenli USG yapıldığı, 11-18-24/06/2009 tarihlerinde NST çekildiği, 26/06/2009 tarihinde kişinin aktif vajinal kanama şikayeti ile geldiği, acil sezaryene alındığı, ancak rahim içi ölü bebeğin doğurtulduğu, geniş bir alanda plasenta dekolmanı görüldüğü, plasenta dekolmanının önlenemez bir durum olduğu dikkate alındığında davalı doktorun uygulamalarının tıp kurallarına uygun olduğu" açıklanmıştır. Mahkemece , Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı doktorlarından alınan 24.1.2011 tarihli raporda ise "..dekolman plesentanın kadın doğumda önlenemeyen komplikasyon grubuna girdiğini, bu nedenle doğrudan fetal ölüme değil, risk artışı olan durumun tedavisine yönelik hususların yerine getirilmesindeki kusur şeklinde değerlendirilmesi gerektiği.." belirtilmiştir. Hal böyle olunca, her ne kadar bebeğin ölümünün plesenta dekolmanından kaynaklanmakta ise de bu durumun önceden tespitinin mümkün olup olmadığı, buna ilişkin önlemlerin alınabilip alınamayacağı ile bu hususlarda davalı doktorun herhangi bir kusurunun olup olmadığı hususunda bir belirleme yapılmadığı gibi alınan iki rapor arasındada tam bir uyum bulunmamakta olup, Adli Tıp Kurumu raporu bu haliyle hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır. O halde mahkemece yapılacak ..., Üniversitelerin ana bilim dallarından seçilecek aralarında kadın doğum uzmanının da bulunduğu, konularında uzman doktorlardan oluşturulacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalıların açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya 2012/18176-2013/14005

aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,990,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 21,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7038, Karar No: 2014/1720, Tarih: 28.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/7038 E.  ,  2014/1720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiilerinin suçun oluşmadığına, eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı, adli para cezasına çevrilirken uygulanan yasa madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, adli para cezasına çevrildiği bölüme, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği ibaresinin ilavesi ve hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 79/1-b. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 30 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan 25 günün 4 güne, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 500 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11074, Karar No: 2023/16293, Tarih: 30.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/11074 E.  ,  2023/16293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/314 E., 2023/1056 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 38. ... Mahkemesi

SAYISI : 2019/691 E., 2021/883 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işverenler nezdinde 17.09.2013-14.....2019 tarihleri arasında proje yöneticisi, genel müdür, yangın söndürme uçağı pilotluğu gibi değişen görevlerde bulunduğunu, ... sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, asgari geçim indirimi ve yıllık izin alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar ... Hava Kurumu (...) ... Havacılık İktisadi İşletmesi, ... Havacılık Taşımacılık Eğitim ve ... Ürünleri Ticaret AŞ ve ... Uçuş Akademisi AŞ vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 17.09.2013-31.12.2015 tarihleri arasında ... ... Havacılık işletmesinde çeşitli görevlerde çalıştığını, son iki ay genel müdür olarak görevlendirildiğinden ek olarak 4.000,00 TL genel müdür ücreti ödendiğini, 31.12.2018 tarihine kadar yeni sözleşme imzalandığını, ödemelerin bordrolarda gösterildiğini, 26.10.2018 tarihli dilekçesi ile genel müdür ve balon işletmesi müdürlüğü görevlerinden istifa ettiğini, pilot sözleşmesinin ise 31.12.2018 tarihinde süresi bittiği için feshedildiğini, iktisadi işletmede görevi devam ederken 01.12.2016-26.10.2018 tarihleri arasında ... Havacılık AŞ’de genel müdür vekili olarak görev yapıp istifa ederek ayrıldığını, diğer iki işverendeki görevi devam ederken 15.03.2017 tarihinden itibaren ... Uçuş Akademisi AŞ’de genel müdür olarak görevlendirildiğini, 26.11.2018 tarihinde istifa ettiğini, aynı işverende 10.12.2018-14.....2019 tarihleri arasında kısmi süreli pilot olarak uçuş başına 125,00 TL ücretle çalıştığını, görülen lüzum üzerine ... sözleşmesinin feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Diğer davalılar ... Genel Başkanlığı ve ... Havacılık Vakfı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının davalı Şirketlerde bir çalışması bulunmadığını, davalı Şirketlerle davalı Kurum ve Vakıf arasında organik bağ bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Diğer davalılar ... Genel Başkanlığı ve ... Havacılık Vakfı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının davalı Şirketlerde bir çalışması bulunmadığını, davalı Şirketlerle davalı Kurum ve Vakıf arasında organik bağ bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, davalı Şirket nezdinde 17.09.2013-20.02.2019 tarihleri arasında 5 yıl, 5 ay, 3 gün kıdem ile, en son 46.545,24 TL brüt ücretle çalıştığı, sözleşmenin feshi tarihinde kıdem tazminatı tavan ücret tutarının 6.017,60 TL olduğu, yapılan ... sözleşmelerinden ve tanık beyanlarından anlaşılacağı üzere davacının davalılarca birlikte istihdam edildiği, davalılar nezdinde çeşitli görevlerde bulunduğu, davalılar arasında organik bağ olduğu, davalıların alacaklardan davacıya karşı müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, dosya içeriğine göre ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği davalı işveren tarafından ispat edilemediğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, 10.02.2018 tarihli sözleşme uyarınca sorumlu müdüre 6.000,00 TL net ücret ödeneceğinin kararlaştırıldığı, davacıya bu ücretin ödendiğine ilişkin herhangi belge veya tahakkuk belgesi sunulmadığı, asgari geçim indirimi ödemesine ilişkin 2018 yılı dâhil önceki dönem bordrolarında davacıya asgari geçim indirimi tahakkuku yapıldığı ve ödendiği, davacının 100 gün yıllık ücretli izne hâk kazandığı, mevcut yıllık izin formlarından davacının 11 gün yıllık izin kullandığı ve bakiye 89 gün yıllık ücretli izin alacağı olduğu, bunun aksini davalı işverenin davacının imzasını hâvi yıllık izin defteri veya herhangi bir belgeyle ispat edemediği, bilirkişi tarafından hazırlanan 31.08.2021 tarihli ikinci ek raporun, gerekçeli, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hizmet süresinin ve alacaklarının eksik ve hatalı hesaplandığını, asgari geçim indirimi alacağı reddinin hatalı olduğunu, bordrolar incelendiğinde asgari geçim indirimi alacağının tahakkuk ettirilmediğinin görüleceğini, davacının yıllık izin ücreti alacağının ayrı ayrı hesap edilmesi gerektiğini, ücret ve yıllık izin ücreti alacakları yönünden faizin dava ve ıslah tarihlerinden itibaren yürütülmesinin hatalı olduğunu, ücret yönünden verilen kısmen ret kararının haksız olduğunu ve bu sebeple vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.