muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8957, Karar No: 2017/17008, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8957 E.  ,  2017/17008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4756, Karar No: 2012/10304, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4756 E.  ,  2012/10304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait aracın, davalılardan ...’in maliki, ...’un sevk ve idaresindeki araçla çarpışması sonucu, müvekkilinin yaralanıp aracın hasarlandığını belirterek, davalı aracın trafik sigortasından 4.100,00 TL alındıktan sonra fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere araç mahrumiyeti, aracın hurdaya ayrılması ve meydana gelen zarar ile müvekkilinin yüzünde iz kalması nedeniyle 5.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili kusur ve hasara itiraz edip davacının geçirdiği kaza sonrası ayakta tedavi edildiğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir..

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 500,00 TL maddi tazminat ve 1.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen

../...

-2-

2012/4756

2012/10304

bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,85 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 1.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/6325, Karar No: 2015/2909, Tarih: 27.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6325 E.  ,  2015/2909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Şikayetçi vekili, müvekkili alacaklı tarafından borçlu... aleyhinde... İcra Müdürlüğü'nün 2011/12206 Esas sayılı dosyası ile başlatılan icra takibinin kesinleştiğini, şikayet olunan tarafından da aynı borçlu aleyhine Gaziosmanpaşa 3. İcra Müdürlüğü'nün 2012/53 E sayılı dosyası ile icra takibi yapılmış olduğunu,... Müdürlüğü'nün 2012/5298 E sayılı takip dosyası üzerinden borçluya ait bedeli paylaşıma konu 34 DOC 65 plakalı aracın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunana üst sıralarda yer verildiğini, halbuki 2012/53E sayılı dosyanında 03.01.2013 tarihinde davalı alacaklı tarafından satış talebinde bulunularak İİK'nın 100. maddesindeki eksiklikler sebebiyle satış talebinin reddedildiğini, mevcut haczin süresi dolmakla haczin düştüğünü ileri sürerek, 2012/53 E. sayılı dosyada yapılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Aleyhine şikayet olunan cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçi alacaklı vekilinin süresinde satış istememesi nedeniyle 2011/12206 E sayılı dosyasında da bedeli paylaşıma konu araç üzerindeki haciz düştüğünden sıra cetveline itiraz hakkının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve Kanun'a uygun bulunan hükmün icra mahkemesi kararının İİK'nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7447, Karar No: 2023/715, Tarih: 07.02.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/7447 E.  ,  2023/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Doğanşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.06.2015 tarihli ve 2015/13 Soruşturma, 2015/184 Esas, 2015/184 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/268 Esas, 2016/176 sayılı Kararı ile sanık hakkında ek savunması alınarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası karşılığı 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, objektif cezalandırma şartlarının gerçekleşmediği ve hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verildiği gerekçesiyle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, objektif cezalandırma şartlarının gerçekleşmediği ve hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verildiği gerekçesiyle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın Çığlık köyü eski muhtarı olduğu, Doğanşehir Kaymakamlığınca sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan soruşturma izni verilmesi üzerine; köy adına yaptığı harcamalar için fiş veya fatura bulunmadığı ayrıca gider pusulası düzenlemediği, içme suyu deposunun dolgusu yapılırken kendi evi etrafından hafriyat götürdüğü ve bunu yüksek maliyetle faturalandırdığı, köy tüzel kişiliğine ait 636 parselde bulunan arsayı usulsüz olarak kiraya verdiği, şahsi davalarına ait avukatlık ücretlerini köy tüzel kişiliğine ait hesaptan havale yoluyla ödediği, muhtarlığa ait gelir ve giderlere ilişkin defterlerin bulunmadığı ve yapılan harcamaların karar defterinde yer almadığı şeklindeki eylemlerinden dolayı kamu davası açıldığı görülmüştür. Mahkemece yapılan yargılama sırasında alınan 24.11.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporunda; sanığın eylemleri sebebi ile bir kamu ve köy tüzel kişiliği zararı bulunmadığı, ancak sanığın köy tüzel kişiliğine ait gelir gider defteri tutması gerektiği halde tutmadığı, görevini gerekli dikkat ve özenle yapmadığı, harcama belgelerini gider pusulası ile belgelemesi ve diğer azaların imzasını alması gerektiği halde bunu yapmadığı belirtilmiştir. Tüm dosya kapsamına nazaran sanığın köy tüzel kişiliğine ait gelir gider defteri tutması gerektiği halde tutmadığı, görevini gerekli dikkat ve özenle yapmadığı, harcama belgelerini gider pusulası ile belgelemesi ve diğer azaların imzasını alması gerektiği halde bunu yapmayarak görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilerek üzerine atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde Çığlık köyü muhtarı olan sanığın köy tüzel kişiliğine ait gelir gider defteri tutması gerektiği halde tutmadığı ve bu suretle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilen somut olayda; 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinde belirtilen suçun oluşması için görevin gereklerine aykırı davranış yanında objektif cezalandırma şartı olan “kişilerin mağduriyetine" veya "kamunun zararına" neden olma ya da "kişilere haksız bir menfaat sağlama" şartlarından birinin bulunması gerektiği, hükme esas alınan 24.11.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporunda da sanığın eylemleri nedeniyle bir kamu zararı bulunmadığının tespit edilmiş olması karşısında, objektif cezalandırma şartlarının gerçekleşmediği gözetilmeden unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan beraati yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına ve 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin 3 üncü fıkrası hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine hükmolunması,

Suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/268 Esas, 2016/176 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3539, Karar No: 2016/6368, Tarih: 19.09.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3539 E.  ,  2016/6368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, suçun işlendiği tarihten hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21.01.2011 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 05.06.2011'e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9631, Karar No: 2014/15599, Tarih: 16.09.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/9631 E.  ,  2014/15599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/278069

MAHKEMESİ : Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2011

NUMARASI : 2010/194 (E) ve 2011/21 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Uyap sisteminden alınan sanık S.. P..'ya ait nüfus kaydına göre, sanığın hükümden sonra 30.10.2011 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. P..'nun temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 16.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3912, Karar No: 2016/5099, Tarih: 25.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3912 E.  ,  2016/5099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5520, Karar No: 2020/5893, Tarih: 07.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5520 E.  ,  2020/5893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, davacıların malik olduğu ... Mahallesi 697 ada 8 parsel sayılı taşınmazı davalının haksız şekilde kullandığı ileri sürülerek elatmanın önlenmesi ile ecrimisil istenmiştir.

Davalıya dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen davalı tarafından davaya cevap verilmediği gibi duruşmalara da katılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, el atmanın önlenmesi ile 11.680,51 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemenin kabul kararı davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

Dava, mülkiyet hakkına dayalı olarak taşınmaza elatmanın önlenmesi ile ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Kararı temyiz eden davalı tarafından kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtay'a aittir (HMK.mad.336/3). Devletin mahkeme harcı almasındaki menfaati ile başvuranın mahkeme vasıtasıyla hakkını korumadaki çıkarları arasındaki adil denge, Anayasanın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı ile bu kapsamda adalete ve mahkemeye erişim hakkı dikkate alınarak adli yardım talebi yerinde görüldüğünden, HMK’nin 334 ve devamı maddeleri gereğince adli yardım talebinin kabulüne, kayyımın maktu temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilerek, işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 07.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9430, Karar No: 2013/12137, Tarih: 24.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/9430 E.  ,  2013/12137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/12/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı idare, davalının Devlet Ormanı sınırları içinde kalan ormanlık yerde açma yapıp, orman örtüsünü tahrip ederek idarenin zarara uğramasına neden olduğunu ileri sürerek uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden; 04.06.2009 günü tanzim edilen suç zabıt varakası uyarınca orman alanı içinde 3600m2 alanda ağaç kesmek yoluyla açma yaptığı ve boşluk alana fidan diktiği iddiası ile davalı hakkında kamu davası açılmış ise de, bilirkişi raporuna göre, açma yapıldığı iddia olunan saha içinde kesilen orman ağaçlarının dip kuturları incelendiğinde suç tarihinden önce ve kesildiği ve dip kısımların çürüdüğü, boşluk alandaki fındık fidanlarının da 5-6(keşif tarihinde 7-8)yaşlarında olduğu anlaşıldığından davalı sanığın eyleminin işgal ve faydalanma olarak değerlendirilerek mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını karar verildiği , itiraz reddedilerek kararın 11/09/2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Dava konusu edilen tazminat tutarı ise ağaç kesilerek açıldığı iddia olunan sahanın yeniden ağaçlandırılması için gerekli olan ağaçlandırma giderine ilişkindir.

Şu durumda, dava konusu yerde davalı tarafından herhangi bir ağaç kesilmediği ve orman örtüsünün tahrip edilmediği anlaşıldığından ağaçlandırma gideri istemine ilişkin olan davanın reddi yerine kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.