muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6655, Karar No: 2020/430, Tarih: 22.01.2020

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-HMK’nun 297 ve devamı maddeleri gereğince bir davada istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olup, davaların birleştirilmesi durumunda da, asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olması nedeniyle, hüküm kısmında her bir dava hakkında o davaya ilişkin vekalet ücretleri ve mahkeme masraflarıyla birlikte ayrı ayrı hüküm kurulması zorunludur. Somut olayda, mahkemece asıl ve birleşen davalar yönünden HMK’nun 297 ve devamı maddelerinde belirtildiği şekilde ayrı ayrı hüküm kurulmamış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Mahkemece, kararın gerekçe kısmında esasa iliikin değerlendirme yapılarak istifaya konu vekaletin paylaşım sözleşmesinin dayanağı vekalet olmadığı, ayrıca paylaşım sözleşmesine konu vekaletin çok geniş yetkiler içerdiği, ayrıca kat irtifakı kurma, yeniden tesis etme ve bozmanın özel vekalet ve yetki gerektirmediği, bu nedenlerle asıl ve birleşen davanın reddedildiği belirtildikten sonra, birleşen davaya iliişkin olarak davalı noterin işlemin olduğu tarihte Beşiktaş 7. Noteri olmadığından davalı noter Halil Köse'ye karşı açılan davanın husumet nedeniyle de reddine karar verilmiş, böylece birleşen davanın hem esastan, hem de usulden reddedildiği anlaşılmıştır. Oysa ki, bir davada usul yönünden red sebepleri mevcut ise, bu husus davanın esasının incelenmesine engel teşkil edeceğinden, işin esası incelenmeksizin davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, birleşen davanın bu şekilde hem usulden hem de esastan reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma şekil ve sebeplerine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11515, Karar No: 2015/23012, Tarih: 30.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11515 E.  ,  2015/23012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 02.06.2014 tarihli savunmasında temyize konu olay nedeniyle hakkında evden uzaklaştırma kararı bulunduğu ve sabit bir adresi olmadığını beyan etmesi gözetilerek, temyizin miktar itibariyle reddine dair 12.02.2015 tarihli ek kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması nedeniyle, bu eksikliğin giderilmesi kapsamında; ek kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliği ve sanığın ek kararı temyiz ettiği takdirde ek tebliğname düzenlenerek dosyanın dairemize gönderilmesi amacıyla incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4157, Karar No: 2021/3002, Tarih: 23.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/4157 E.  ,  2021/3002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE

23/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/9731, Karar No: 2023/1597, Tarih: 05.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9731 E.  ,  2023/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 11. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki evlat edinme davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkilleri tarafından yetiştirilip büyütüldüğünü, müvekkillerinin çocuğu olmadığını, davalıyı evlat edinmek istediklerini iddia ederek evlat edinmeye karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davanın kabulünü talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Toplanan deliller, davacıların beyanları, davalının beyanı, dinlenen tanık beyanı, ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi raporu, Aile, Çalışma ve Sosyal Politikalar Bakanlığı İl Müdürlüğü Sosyal Hizmet Uzmanı ...'ın Sosyal İnceleme raporu ve tüm dosya kapsamı itibariyle; ... kişilerin evlat edinilmeleri 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun (4721 sayılı Kanun) 312 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre erginlerin evlat edinilmesi için evlat edinen tarafından küçükken en az 5 yıl süreyle bakılıp gözetilmiş ve eğitilmiş ise, 313 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına göre evlat edinilen en beş yıldan beri evlat edinen ile aile halinde birlikte yaşamakta ise evlat edinilebilir" hükmünü getirmekte olup, bakım ve eğitim süreci evlat edinecek kişinin evlat edinme amacına yönelik olarak küçüğü kendi aile konutuna almasını ve ona bizzat bakmasını, bir ebeveyn gibi küçüğün beslenmesi, barınması, sağlığı ve eğitimi ile yakından ilgilendirmeyi gerektireceği gibi tarafların evlat edinmenin hukuki ve sosyal boyutları hakkında tam bilgi sahibi olmadıkları gibi karşılıklı olarak iyi niyetli ve fayda amacıyla hareket ettikleri, evlat edinmenin duygusal ve ekonomik olarak da her iki tarafın yararına olacağının düşünüldüğü, davacı ... ve ... çifti ile davalı ...'ın bir aile halinde hiç yaşamadıkları, yine davacılar ... ve ...'ın ebeveyn rolüyle ...'ın bakım ve eğitimine doğrudan bir katkılarının olmadığı, bu hali ile durumun evlat edinme hizmetinin hukuki ve sosyal boyutuna uygun olmadığı Türk Medeni Kanunu'ndaki erginlerin evlat edinilmesi için gerekli olan şartların mevcut olmadığı ve davacılar tarafından yerine getirilmediği" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflarca istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Taraf vekillerince istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulü gerektiği ileri sürülerek kararın kaldırılması yönünden istinaf talebinden bulunulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... kişilerin evlat edinilmesine ilişkin koşulların somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, temyiz dilekçesinde; davanın kabulü gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, evlat edinme istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davanın kabulü koşulları oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 313 üncü ve devamı maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5630, Karar No: 2015/5120, Tarih: 09.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/5630 E.  ,  2015/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...Tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu aleyhine kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda, 10 örnek ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğine dair şikayetinin yanı sıra takibe dayanak bononun teminat amaçlı verildiğini belirterek borca itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nun 294/3. maddesi gereğince, ''Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur." Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre ise; ''Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.''

Diğer taraftan, aynı kanunun 298/2. maddesinde de; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararla gerekçeli kararın hüküm kısımları aynı olmasına ve "şikayetin kabulü ile, Ayvalık İcra Müdürlüğünün 2012/2598 esas sayılı dosyasında davacı borçlunun ödeme emrini 30/07/2012 tarihinde öğrenmiş olduğunun kabulü ile, ödeme emrinin bu tarihte tebliğ edildiğinin tespitine, İİK nun 62. maddesi uyarınca itirazın süresinde yapıldığının tespitine ve süresinde yapılan borca itiraz nedeni ile takibin durdurulmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmesine karşın, kararın gerekçesinde, "davalının da takibe konu senedin sözleşme uyarınca alındığını kabul etmediği anlaşılmakla davacının takibe konu senedin teminat senedi olduğundan bahisle takibin iptaline karar verilmesine ilişkin talebinin reddedildiği" belirtilerek çelişki meydana getirilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, şikayet ve itiraz hususları incelenerek oluşacak sonuca göre ve taleplerden her biri hakkında, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi suretiyle, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19666, Karar No: 2025/2297, Tarih: 06.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/19666 E.  ,  2025/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/341 E., 2020/175 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

"1412 sayılı Kanun’un 326/son fıkrası gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle cezanın 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası, 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ve 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının" belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, "sanığın 6000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası, 6000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ile 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve adlî para cezalarının ödenmemesi halinde sanık hakkında infaz edilecek sonuç cezanın 1 yıl 15 gün hapis cezasını geçemeyeceğine karar verilmesi" hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinin hükümden çıkartılması ve yerine "1412 sayılı Kanun’un 326/son fıkrası gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası, 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ve 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15957, Karar No: 2023/462, Tarih: 13.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15957 E.  ,  2023/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın yokluğunda verilen hükmün doğrudan adres kayıt sistemindeki adresinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine olduğu, aynı Kanun'un 317.maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/47463 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında 142/1-b, 143/1, 151/1, 53 ve 58. maddeleri kapsamında, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından dava açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2011 tarihli ve 2010/477 Esas, 2011/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2011 tarihli ve 2010/477 Esas, 2011/339 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 11.01.2016 tarihli ve 2015/8307 Esas, 2016/10 Karar sayılı kararı ile;

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2011 tarihli ve 2010/477 Esas, 2011/339 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 11.01.2016 tarihli ve 2015/8307 Esas, 2016/10 Karar sayılı kararı ile;

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mala zarar verme suçundan dava açılmış olmasına karşın, hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; zamanaşımı süresince işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Olay gecesi saat 02.20 sıralarında devriye görevini yapmakta olan emniyet görevlilerinin üç şahsın müştekiye ait işyerinin kapısını açmak için uğraştıklarını görmeleri, şahısların da farkedildiklerini anlamaları üzerine kaçmaları üzerine yapılan kovalamaca sonucunda yakalanan sanığın, kaçarken üzerinden bir keski pense düştüğünün 24.11.2010 tarihli tutanakta belirtilmesi ve sanığın yakalanmasının ardından olay yerinde yapılan incelemede işyerinin güvenlik kamerasına ve alarma ait kabloların kesildiğinin anlaşılması karşında bu hususlar yöntemince değerlendirilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, karar verilmiştir.

4. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2017 tarihli ve 2016/107 Esas, 2017/173 Karar sayılı kararı ile

a) Sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 35, 62, 53/1 ve 58/6.maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine

b) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62, 53/1 ve 58/6.maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.24.11.2020 günü gece saat 02:20 civarında, devriye görevinde bulunan kolluk görevlileri, 3 şahsın bir iş yerinin kapısını zorladıklarını görmeleri üzerine hemen olaya müdahale etmeleri neticesinde, 3 şahsın kaçtığı, yaşanan kovalamaca neticesinde sanığın yakalandığı, iş yeri önünde bir adet keski pensenin ele geçtiği, ayrıca iş yerine ait alarm ve kamera kablolarının bu keski ile koparıldığı anlaşılmış müştekinin haber verilmesi üzerine iş yerinde yapılan incelemede, çalınan bir eşya olmadığı tespit edilmiştir.

2. Sanık soruşturma ve kovuşturma aşamasında suçlamaları reddetmiş; mahkeme tarafından, dosyada yer alan 24.11.2010 tarihli kolluk tutanağında imzaları bulunun polis memurları dinlenmiş ve alınan beyanlarının tutanak ile uyumlu olduğu anlaşılmıştır.