muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4204, Karar No: 2019/373, Tarih: 11.02.2019

tarihte devredenin imzası ile kooperatife sunulmuş yönetim kurulunca da 15.08.2012 tarihinde devir kabul edilerek davalı 223 ortaklık numarası ile üye kaydedilmiştir. Bu nedenlerle davalının üye olduğunun kabulü ile bu kabulden hareketle sonuca gidilmesi gerekirken aksi düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dairemizin sayın çoğunluğu ile aramızdaki görüş aykırılığı, davacı kooperatif üyesi ...’a tahsis edilen 13/C-5 nolu bağımsız bölümün 15.06.2012 tarihinde Menekşe tarafından davalı ...’a satılması nedeniyle, üyeliğin de devredilip edilmediği dolayısıyla kooperatifin devirden sonraki aidat vs alacaklarını devralandan talep edilip edemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

... ile davalı ... arasında yapılan 15.6.2012 tarihli sözleşmede, üyeliğin devredilip edilmediği konusunda bir açıklama yapılmadan, “Devir tarihinden itibaren genel kurulca alınacak kararlar nedeniyle çıkacak borçların Özgür Özyurta ait olacağı” belirtilmiştir. Bu konuda taraflar arasında ihtilafta yoktur. İhtilaf, bağımsız bölüm devri yanında üyelik devrinin de yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır. Davalının üyelik kaydı için kooperatife her hangi bir başvurusu bulunmamaktadır. Hatta kooperatifin noter ihtarnamesiyle talep ettiği 6.825,00 TL alacağı, üye olmadığını belirterek kooperatifin kendisinden bir talepte bulunamayacağını cevabi ihtarnamede belirtmiştir.

Kooperatif yönetim kurulu, ...’ın başvurusu üzerine ...'u 15.8.2012 tarihinde üye kaydetmiştir.

KK'nın 8/1. maddesinde üyelik başvurusunun kabulü için, “Ortak olmak isteyen gerçek ve tüzel kişilerin, kooperatif ana sözleşmesi hükümlerini bütün hak ve ödevleriyle birlikte kabul ettiklerini belirten bir yazı ile kooperatif yönetim kuruluna başvurmaları gerektiği” ön şart olarak kabul edilmiştir.

Somut olayda, davalının kooperatife yazılı bir başvurusu bulunmamasına, üyeliğin devralındığı iddialarını tüm aşamalarda reddetmesine ve üyeliğin devralındığına dair hiçbir yazılı belge bulunmamasına rağmen, davalının bilgi ve talebi dışında üye kaydedilmesi öncelikle KK'nın 8. maddesine açıkça aykırı bir durumdur. Öte yandan, bağımsız bölümün

Somut olayda, davalının kooperatife yazılı bir başvurusu bulunmamasına, üyeliğin devralındığı iddialarını tüm aşamalarda reddetmesine ve üyeliğin devralındığına dair hiçbir yazılı belge bulunmamasına rağmen, davalının bilgi ve talebi dışında üye kaydedilmesi öncelikle KK'nın 8. maddesine açıkça aykırı bir durumdur. Öte yandan, bağımsız bölümün

devrinden sonra, 23.06.2012 tarihinde yapılan genel kurul toplantısına, ... katip üye olarak katılmak suretiyle bağımsız bölümü devrederken, üyeliği de devretmediğini göstermiştir. Davalı ile dava dışı ... arasındaki 15.6.2012 tarihli sözleşme, sadece belirlenen tarihten sonra borç doğması halinde ...’ın, bu borçları ...’tan talep edebileceğini gösterir. Kooperatif üyeliğinin devredildiğine dair bir belge olarak kabul edilemez. Bu nedenlerle yerel mahkeme kararının onanması gerekirken, bozulmasına dair Dairemiz çoğunluğunun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2016/2990, Karar No: 2018/5712, Tarih: 07.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/2990 E.  ,  2018/5712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı nedeniyle % 26.20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan tedavi masrafları nedeniyle oluşan kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Talep, sigortalı ...'ın yakalandığı meslek hastalığı nedeniyle bağlanan gelir ve yapılan tedavi giderlerine ilişkin iken davacı Kurum vekili tarafından 10.11.2015 tarihli duruşmada meslek hastalığı nedeniyle yapılan tedavi giderlerine hasredildiği anlaşılmakla bu kapsamda irdeleme yapılmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1639, Karar No: 2014/3467, Tarih: 14.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1639 E.  ,  2014/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya içerisinde; davalı Refika Börekçi’ye kararın tebliğ edildiğine ilişkin belgeye rastlanamadığından tebligat yapılmış ise buna ilişkin belgenin, tebligat yapılmamış ise usulünce tebligat yapılarak temyiz süresi de beklenildikten Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 14.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8450, Karar No: 2016/5154, Tarih: 25.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8450 E.  ,  2016/5154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- Sahtecilik suçundan; TCK'nın 204/1, 53. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası,

2- Dolandırıcılık suçundan; TCK'nın 158/1-f-son, 52, 53 maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezası ve 36.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, satın aldığı traktöre karşılık, katılana, 15/03/2009 keşide tarihli 18.000 TL bedelli sahte çek verdiği, bu şekilde sahte olduğunu bildiği çeki kullanarak resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

a- Bankaya ibraz edildiğinde, banka tarafından kargoda kaybolan çeklerden olduğuna dair şerh yazılan çekin ne şekilde kaybolduğunun, hesap sahibinin kim olduğunun ilgili bankadan sorulması, tespiti halinde hesap sahibinin imza yazı örnekleri alınarak çek üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b- Katılanın 20.12.2010 tarihli ifadesinde, "...'e sattığım traktörün bedelini almak için ...'ya çalıştığı büfeye gittiğimde bu çeki aldım" şeklindeki beyanı karşısında, çekin önceden doğmuş borç karşılığı verilip verilmediğinin tespiti bakımından, traktör alışverişi ile ilgili bilgi ve belgelerin temin edilmesi ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

c- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı nazara alınarak TCK'nın 53 maddesi ile ilgili uygulamanın yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1036, Karar No: 2015/2889, Tarih: 26.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/1036 E.  ,  2015/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OSMANİYE 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2013/209-2013/1651

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan babası "Bekir oğlu.......... kayden paydaşı olduğu 124 ada 172, 141, 173, parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında soyadının "Rasim" olarak yer aldığını ayrıca 107 ada 21 parsel ile 111 ada 2 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında baba ve soyadının yer almadığını, gerçekte murisinin nüfus kaydında baba adının ........, soyadının ise .......... olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazların tapu kaydında yanlış ve eksik yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ........... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3819, Karar No: 2018/5943, Tarih: 10.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3819 E.  ,  2018/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık ...'ın sorumlu müdür, sanık ...'nin sorumlu müdürün bağlı bulunduğu yetkili olarak görev yaptığı gazetede;

15.09.2013 tarihinde 18 yaşından küçük olan mağdur ...'ın kimliğinin açıklanması eylemi nedeniyle, İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2014 tarih ve 2014/23 Esas, 2014/223 Karar sayılı kararı ile verilip temyize konu dosya ile aynı gün incelemesi yapılan ve 10/05/2018 tarihinde bozulmasına karar verilen Dairemizin 2017/3812 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının mevcut olduğu anlaşılmakla,

Anılan dosya ile temyize konu dosyanın birleştirilip suç ve iddianame tarihleri dikkate alınarak hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanıkların bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda, aynı mağdurlara karşı, aynı suçu, birden fazla işleyip işlemediklerinin ve haklarında TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18613, Karar No: 2015/9875, Tarih: 04.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18613 E.  ,  2015/9875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki halk otobüsü ile gündüz vakti, meskun mahalde, yağmurlu havada, olay yeri kavşağa geldiğinde, 15 yaşındaki katılanın otobüsün altında kalarak nitelikli şekilde yaralandığı anlaşılan olayda; katılanın olayın hemen sonrasında kollukta alınan ifadesinde özetle “…okul çıkışı otobüse bindim.İnmek için uyarı düğmesine bastım. Otobüs yavaşlamıştı. Araba duruyor zannettim ve sol ayağımı dışarı attım. Araç birden hareket etti ve hızlandı, beni altına aldı. Arka tekeri üzerimden geçti. Otobüstekilerin bağırması ile otobüs durdu.” şeklindeki beyan ile sanığın aynı gün kollukta alınan ifadesinde özetle “…yolcuları indirdim.İndirdikten sonra kapıları kapattım. sağa doğru manevra yaptım. Manevra sırasında, aracın sağ ve sol aynalarını kontrol ettim. Aracın camı buğulanmıştı.aynalar da ise damlacıklar oluşmuştu.Bu nedenle net görüntüm yoktu. Otobüsün orta kapısının bulunduğu hizadan birinin yola hızlı bir şekilde çıktığını gördüm.” şeklindeki beyanı birlikte değerlendirildiğinde katılan mağdurun otobüsten indiği sırada düştüğü şeklindeki ifadesinin, dosya oluş ve kapsamına uygun olduğu ve sanığın asli kusurlu olduğu kabulü gerektiği anlaşılmakla, sanığın yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

İsabetsiz olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7545, Karar No: 2014/290, Tarih: 20.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7545 E.  ,  2014/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2012/13-2012/201

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Mahkemece kayıt kabul talebi hakkında verilen hüküm temyiz eden davacı vekiline 28.11.2012 günü tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi İİK'nın 164. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 12.12.2012 tarihinde verilmiştir. Tebligatın usulsüzlüğü de ileri sürülmediğinden, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında Yargıtay tarafından da karar verilebileceği kabul edilmiş olmakla, temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.01.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Genel mahkemelerde görülen iflasta sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen kararlara karşı temyiz kanun yolu bakımından, temyiz süresinin kaç gün olduğu, sürenin tefhimden mi tebliğden mi başlayacağı konusunda İİK'da açıklık yoktur. Dairemizin sayın çoğunluğu İİK'nın 164/1 uyarınca temyiz süresinin 10 gün olduğunu kabul etmektedir. İİK'nın 164/1 iflas davasında kararın tebliğinden itibaren temyiz süresinin 10 gün olduğunu

düzenlemiştir. Bu hüküm istisna getiren bir düzenleme olup sadece iflas davasına ilişkin verilen kararla sınırlı uygulanabilir. İstisnanın dar yorumlanması, kıyas yoluyla genişletilmemesi ana kural olduğuna göre aynı hükmün genel mahkemelerden olan ticaret mahkemesinde görülen iflasta sıra cetveline itiraz davalarında uygulanamayacağı açıktır. İİK'da düzenlendiği halde genel mahkemelerde görülen itirazın iptali, menfî tespit davası ve tasarrufun iptali davalarında olduğu gibi, aynı şekilde genel mahkemelerden olan ticaret mahkemesinde görülen iflasta sıra cetveline itiraz davalarında verilen karar bakımından, kanunda istisnai bir düzenleme yer almadığından, temyiz süresi de genel hükümlere göre belirlenmelidir. Buna göre 1086 s. HUMK'nın 432 uyarınca temyiz süresi kararın tebliğinden itibaren 15 gün (uygulamaya girmesi halinde 6100 s. HMK'nın 361 uyarınca bir ay) olarak kabul edilmelidir.

Nitekim İİK genel mahkemelerde görülen davalarda genel uygulamadan ayrılıp istisna getirmişse bunu iflas davası yönünden İİK'nın 164/1'de olduğu gibi kararın tebliğinden, iflasın ertelenmesinde İİK 181 atfıyla 164/1'de kararın tebliğinden, iflasın kaldırılması davasında İİK 182'de kararın tebliğinden, konkordatonun tasdik ya da reddinde İİK 299'da kararın tefhiminden, konkordatonun bir alacaklı yönünden feshinde İİK 307'de kararın tebliğinden, konkordatonun tamamen feshinde İİK 308/2 atfıyla 299'da kararın tefhiminden itibaren 10 gün olduğunu açıkça düzenlemiş, icra mahkemesinden verilen istisnaen temyiz yolu tanınan kararlar için de İİK 363'de 10 günlük temyiz süresi olduğunu kanun düzenlemiştir.

Dairemiz kurulmadan önce bu tür davalara bakan Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 17.02.2010 tarih 2009/12367 E, 2010/1590 K sayılı kararındaki karşı oydaki görüş ile doktrinde Prof. Dr. B. Kuru, İcra İflas Hukuku El Kitabı Ankara 2013 s. 1332-1333'de temyiz suresinin genel hükümlere uygun olarak 15 gün olduğunu ileri sürmekte, yine Prof. Dr. T. Muşul da İcra İflas Hukuku 5. baskı Ankara 2013 s. 1409-1410'da yukarıda zikredilen karşı oydaki görüşe atıfla gerekçelendirerek temyiz süresinin genel hükümlere göre belirlenebileceğini zikretmektedir.

Hal bölye olunca iflas sıra cetveline itiraz davalarında iflas davası için hüküm içeren İİK 164/1. maddesinin uygulama yeri bulunmadığını, genel hükümlerin uygulanması ile HUMK 432 uyarınca temyiz süresinin 15 gün olduğunu (uygulanması halinde 6100 s. HMK 361 uyarınca bir ay olduğunu) kabul ettiğimden, temyiz süresinde olduğundan, işin esasının incelenmesi görüşünde olduğumdan aksi yönde oluşan Dairemizin sayın çoğunluğunun görüşüne katılamıyorum. 20.01.2014
Yargıtay — Esas No: 2019/13177, Karar No: 2020/2319, Tarih: 20.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/13177 E.  ,  2020/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosincelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın bozma sonrası alınan beyanı sırasında ibraz ettiği, ... Asker Hastanesi, ... Devlet Hastanesi,... Şehir Hastanesi ve ...Devlet Hastanesi’ne ait sağlık kurulu raporlarına göre; askerliğe elverişli olmadığı, hafif derecede zeka geriliği, davranış ve psikotik bozuklukları olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'nden ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3202, Karar No: 2011/3042, Tarih: 23.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/3202 E.  ,  2011/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Tescil davasında Orman İdaresi taraf olup, uyuşmazlık konusu taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastro çalışmaları yapılmış olduğuna ve hüküm Orman İdaresi tarafından da temyiz edilmiş bulunduğuna göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/468, Karar No: 2006/1146, Tarih: 20.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/468 E.  ,  2006/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde muarazanın ve müdahalenin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılarla birlikte bağımsız bölüm maliki olduğu anataşınmazdaki işyerlerinin önü, apartman yapılırken düzgün hale getirilmediğinden kullanılmasının mümkün olmadığı ve bu durumu düzeltmek için işyerinin önünü beton dökerek düzelttiğini ancak, davalıların buna rıza göstermeyip Kaymakamlıktan dava konusu yerin eski hale getirilmesi için karar aldıklarını ileri sürerek bağımsız bölümlerinin işyeri olarak kullanılmasını engelleyen muarazanın ve müdahalenin önlenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne, dava konusu anataşınmazın önünde davacının yapmış olduğu düzenlemeye ilişkin olarak davalıların çıkardıkları muarazanın önlenmesine kesin olarak karar verilmiş, davalı vekilinin bu karara karşı yapmış olduğu temyiz başvurusu aynı mahkemece kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. HUMK'nun 427. maddesinin ikinci fıkrasında; salt miktar ve değeri 1000 YTL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ait nihai kararların kesin olduğu belirtildiğine göre davacının istemi muarazanın men'i ve madahalenin önlenmesi ile ilgili bulunduğu gözetilerek bu konularda kesin olarak karar vermek yasal olmadığından yerel mahkemenin, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına,

Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesine göre kural olarak kat maliklerinden herhangi birisi bütün kat maliklerinin rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım tesis ve değişiklik yapması yasaklanmış ise de, aynı Yasanın 42. maddesinde kat maliklerinin anagayrimenkulün ortak yerlerinde kendi başlarına bir değişiklik yapamayacakları belirtildikten sonra ortak yerlerin veya bunları kullanmanın daha rahat veya kolay hale konulmasına veya bu yerlerden elde edilecek faydanın çoğaltılmasına yarayacak bütün yenilik ve ilavelerin kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile verecekleri karar üzerine yapılabileceği öngörülmüştür.

Somut olayda; davacı dava konusu anataşınmazda bulunan ve tapuda işyeri olan bağımsız bölümlerine apartmanın yapıldığı sırada ve etrafı duvarla çevrili vaziyette sahip olmuştur. Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, davaya konu işyerlerinin önündeki boşlukların ortak yer olduğu ve bunların bahçe olarak ayrıldığına dair gerek mimari projede ve gerekse yönetim planında bir kayıt bulunmadığı açıklanmıştır. Davacının, anataşınmazın yapıldığı sırada var olan bu durumu daha sonradan değiştirdiği ve mevcut duvarı yıktığı, boşluk alana beton dökmek suretiyle müdahalede bulunduğu, yapmış olduğu bu işlerin Kat Mülkiyeti Yasasının 42. maddesine uygun bir kat malikleri kurulu kararına da dayanmadığı toplanan delillerle ispatlanmış olduğundan mahkemece, davacının öteden beri mevcut olan ancak projede bulunmayan duvarı yıkmak ve işyerlerinin önündeki boşlukları yukarıda açıklandığı gibi betonla doldurmak suretiyle yapmış olduğu müdahalenin haksız ve hukuka aykırı bulunması nedeniyle davanın reddi yönünde hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.