muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/240, Karar No: 2020/250, Tarih: 02.06.2020

Fail, kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasına yönelik fiili, doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanarak gerçekleştirebilir. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Maddede sadece "bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakmak" tan söz edilmiş, fiilin işleniş şekli, yeri, zamanı ve süresi konusunda bir sınırlama yapılmamıştır. Bu nedenle suç, mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün ihlal edilmesi sonucunun doğması kaydıyla, her zaman her yerde işlenebilir. Fiilin herkesin girebileceği bir yerde, özel, kapalı veya açık alanda gerçekleştirilmesinin yahut uzun veya kısa süreli olmasının bir önemi bulunmamaktadır. Suçun oluşması için mutlaka mağdurun bir yere kapatılmış olması gerekmeyip aleni bir yerde tutma veya böyle bir yere götürme hâlinde dahi diğer unsurlar da var ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşacaktır. Kesintisiz bir suç olması sebebiyle suçun tamamlanma ve bitme zamanları farklı olabilmektedir. Mağdurun hürriyetinin kısıtlanması ile suç tamamlanır, ancak sona ermez. Mağdurun tekrar hürriyetine kavuştuğu an suçun sona erme zamanıdır. Suç tamamlandıktan sonra kısa sürede sona erdirilebileceği gibi günlerce de sürdürülebilir. Öte yandan özgürlükten yoksun bırakma kavramı, anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içerdiğinden, suçun tamamlanması için fiil ile sonucun hukuken kabul edilebilecek bir zaman müddetince sürmesi gerekmektedir. Sürenin çok kısa olup olmadığı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma niteliği taşıyıp taşımadığı, hareketin ağırlığı, önemi ve ciddiyeti ile birlikte hâkim tarafından değerlendirilip belirlenecektir. Sonuç ise, mağdurun bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması biçiminde ortaya çıkmaktadır.

Suçun manevi unsuru; failin, mağduru şahsi özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi bilmesi ve istemesi, yani genel kasttır. Kanun'un metni ve ruhundan anlaşılacağı üzere, suçun temel şeklinin oluşumu için saik (özel kast) aranmamıştır. Nitekim bu görüş öğretide (Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Çetin Özek-Sahir Erman, İstanbul 1994, s. 130; Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ayhan Önder, 4. Bası, İstanbul 1994, s. 31; Teorik-Pratik Ceza Hukuku, Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Ankara 2008, s. 363; Ceza Hukuku Özel Hükümler, Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökcen, Ankara 2018 Adalet Yayınevi, 17. Baskı, s. 368) ve yargısal kararlarda da (Ceza Genel Kurulunun 29.06.2010 tarihli ve 110-161, 23.01.2007 tarihli ve 275-9, 03.12.2002 tarihli ve 288-419 sayılı ile bu güne kadar süreklilik arz eden çok sayıdaki kararları) benimsenmiştir. Suçun oluşabilmesi için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma yönündeki ihlalin hukuka aykırı olarak yapılması, diğer bir deyişle eylemde hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması zorunludur. Hukuka aykırılık, öğretide genel olarak hukuk düzeninin izin vermediği hâlleri ifade etmektedir.

Haksız tahrik ise TCK’nın 29. maddesinde; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir." şeklinde ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenmek suretiyle, kişiye haksız fiilin etkisi altında işlediği suçtan ötürü verilecek cezadan belli bir oranda indirim yapılması öngörülmüştür.

TCK'nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan bir fiil bulunmalı,

b) Bu fiil haksız olmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir tahrikin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder. Bu halde fail, haksız tahrikin doğurduğu öfke veya elemin, ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir tahrikin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder. Bu halde fail, haksız tahrikin doğurduğu öfke veya elemin, ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...'ın 31.08.2005 tarihinde kolluk birimlerine müracaat ederek İş Bankası'nda bulunan hesabından kendisi adına sahte kimlik kullanılarak para çekildiğini, daha önce de havale bahanesiyle iş yeri aranarak annesinin kızlık soy adının alındığını, arayan bu numara üzerinden yaptıkları araştırma sonucunda şikâyetçi ... ile daha önce iş yerinden araç kiralayan ...'nun isimlerine ulaştıklarını ve bu şahıslardan şüphelendiklerini belirttiği, şikâyetçinin bu olayla ilgili sanık ...'la irtibata geçtiği, 02.09.2005 tarihinde sanık ...'ın bu olayı görüşmek üzere şikâyetçiyi ofisine çağırdığı, aynı gün saat 21.00 sıralarında şikâyetçinin sanık ...'a ait iş yerine gittiği, sanık ... ile şikâyetçinin bir süre aralarında konuştukları, daha sonra sanıklar..., ... ve...'un da buraya geldikleri, sanıkların para çekilmesi olayını rahat konuşmak bahanesiyle şikâyetçiyi Canpolatlar İş Merkezi'nin birinci katında bulunan sanık ...'un temizlik işlerini yaptığı büroya götürdükleri, buraya girince şikâyetçiyi darp etmeye başladıkları, elbiselerini çıkarıp el ve ayaklarını elektrik kablosu ile bağladıkları, silahla tehdit ettikleri, bağırmaması için ağzını sarı bir bez ile kapattıkları, vücudunda sigara söndürdükleri, bir yandan da sürekli ...'in yerini sordukları, eğer söylemezse onu öldüreceklerini söyledikleri ve bir süre daha tuttukları şikâyetçiyi gece yarısı serbest bıraktıkları anlaşılan olayda;

Sanık ...'ın hesabından sahte kimlik kullanılarak para çekilmesi, sanığın 31.08.2005 tarihinde kolluğa müracaat ederek yaptığı araştırmada eylemi şikâyetçi ... ile ...'in yaptığını düşündüğünü ifade etmesi, suç tarihinde bu eylemle ilgili olarak şikâyetçi hakkında ayrı bir soruşturmanın bulunması, şikâyetçinin sanık ...'la irtibata geçerek olayla ilgisinin olmadığını ancak olayı gerçekleştiren şahısları tanıdığı yönünde gerçeğe aykırı konuşmalar yapması, sanık ...'ın, şikâyetçinin kendisini aradığını emniyete bildirmesi üzerine kolluk görevlisi tarafından bu kişilerin dolandırıcı oldukları ve dikkatli olması gerektiği yönünde ikaz edildiğini beyan etmesi, şikâyetçi ... ile ... hakkında sanık ...'a karşı gerçekleştirdikleri para çekme eylemi nedeniyle Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesince 07.03.2014 tarih ve 200-55 sayı ile bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarını araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyet kararı verilmesi, şikâyetçi ... hakkındaki bu hükmün kesinleşmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'ın, hesabından para çekilmesi eylemine şikâyetçi ...'in katıldığı noktasındaki düşüncesinin varsayımdan öte, makul ve maddi olgulara dayanması nedeniyle sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu haksız tahrik altında işlediği kabul edilmelidir.

Öte yandan şikâyetçinin, sanık ...'ın hesabından sahte kimlikle para çekmesi eyleminin diğer sanıklara yönelik tahrike konu bir fiil olmaması karşısında sanıklar..., ... ve... hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunmadığı kabul edilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunduğuna ilişkin itirazının sanık ... yönünden kabulüne, sanıklar..., ... ve... yönünden ise reddine karar verilelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının,

1) Birinci ve ikinci uyuşmalık konusu bakımından REDDİNE,

2) Üçüncü uyuşmazlık konusu bakımından;

A) Sanıklar..., ... ve... yönünden REDDİNE,

B) Sanık ... yönünden KABULÜNE,

B-1) Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 25.04.2013 tarihli ve 15114-5011 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

B-2) Sanık ... hakkında Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesince 12.06.2006 tarih ve 575-257 sayı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, sanık açısından haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

B-3) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı kabul edilip Özel Daire onama kararının kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle, sanık ... hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezasının İNFAZININ DURDURULMASINA,

B-3) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı kabul edilip Özel Daire onama kararının kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle, sanık ... hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezasının İNFAZININ DURDURULMASINA,

3) Dosyanın, Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 02.06.2020 tarihinde yapılan müzakerede tüm uyuşmazlıklar bakımından oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17472, Karar No: 2014/3826, Tarih: 04.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17472 E.  ,  2014/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 14.07.2013 tarihli toplantıda toplu yapı yönetim kurulunun bütçesinin kabulü dışında alınan tüm kararların ve bu karara bağlı olarak yapılan tüm işlemlerin uygulanmasının durdurulması yönünde ihtiyadi tedbir kararı verilmesi istenilmiştir. Mahkemece tedbir talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilen kararların bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar İstinaf yolu yerine temyiz yoluyla incelenip incelenemeyeceği konusunda, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 21.02.2014 tarih E.2013/1, K.2014/1 sayılı temyiz yolunun kapalı olduğuna dair verdiği karar uyarınca ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin kararın temyiz yoluyla inceleme olanağı bulunmaması nedeniyle, temyiz inceleme isteminin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17311, Karar No: 2012/3418, Tarih: 28.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17311 E.  ,  2012/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4214, Karar No: 2019/9186, Tarih: 02.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/4214 E.  ,  2019/9186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında icbar suretiyle irtikap suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün ve Milli Eğitim Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye ve adı geçen Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 02/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6676, Karar No: 2012/8922, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6676 E.  ,  2012/8922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’ın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 16/11/2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 04/01/2012 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarih ve 2012/0021 Esas, 2012/709 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 16/11/2011 tarih ve 2011/5034 Esas, 2011/7294 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırılması yaptırılmadan ve mükellefiyetin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesinden sorularak, ticareti resen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetinin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/8794, Karar No: 2003/7619, Tarih: 22.12.2003

**8. Ceza Dairesi         2002/8794 E.  ,  2003/7619 K.**

* HAKKI OLMAYAN YERE TECAVÜZ

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 513

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüzden sanıklar Necmettin, Zeki'nin yapılan yargılanmaları sonunda; beraatlerine dair (Kalecik Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 12.11.2001 gün ve 120 esas, 223 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Yerel C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 9.7.2002 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü;
Yargıtay — Esas No: 2022/11767, Karar No: 2025/2673, Tarih: 18.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/11767 E.  ,  2025/2673 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3222 E., 2022/1694 K.

: Groupama Sigorta A.Ş.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2010/929 E., 2019/227 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili ile davalı ... ile feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı ... ile feri müdahil vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 18.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Avukat ... ile davalı ... ve ... Sigorta A.Ş. vekili Avukat ... ... geldiler. Tarafların vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 18.02.2025 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Avukat ... ile davalı ... ve ... Sigorta A.Ş. vekili Avukat ... ... geldiler. Tarafların vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 18.02.2025 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2010 yılının Eylül ayında sol kulağındaki işitme güçlüğü sebebiyle davalılardan Op. Doktor ...'na muayene olduğunu ve kulağında kemik büyümesi teşhisi ile diğer davalının işlettiği ... Ermeni Hastanesine yatarak ameliyat olduğunu, ameliyat sonrası müvekkilinin yüzünün sol tarafında çekilme ve şiddetli bir baş dönmesi hissettiğini, bu durumun davalı doktorun ameliyat sırasında kulaktaki kemiği kesmeye çalışırken kanama olmasından ve ısıdan dolayı yüz sinirlerinin etkilenmesinden kaynaklandığını, yüz kayması ve baş dönmesinin 15 gün içinde geçeceğini, geçmezse fizik tedavi ile geçeğini bildirdiklerini, ancak durumunda hiçbir değişiklik olmadığını, yapılan muayene, tomografi vs. tetkikler sonucu ameliyat sırasında davalı doktorun yüz sinirlerini kesmesi ve kulak zarını delmesi sebebiyle bir daha işitmesinin mümkün olamayacağını, ancak denge kaybı ve yüzündeki kaymanın giderilebileceğini öğrenen müvekkilinin yeni bir operasyon için İncirli ... Hastanesine yattığını ve ameliyat olduğunu, ameliyat sonrası müvekkilinin dengesinin düzeldiğini, ancak ilk ameliyatında kulak zarının delinmesi ve yumuşak dokularla oynanması sebebiyle işitme cihazı da dahil olmak üzere bir daha asla duyamayacağını belirterek hatalı ameliyat sebebiyle sakatlanan müvekkili için davalı Hastane'ye ödenen 1.100,00 TL, ikinci ameliyat için ... Hastanesi'ne ödenen 10.000,00 TL, ikinci ameliyat için Denizbank'tan çekilen kredinin faizi olan 1.812,00 TL, ilk ameliyattan sonra ikinci ameliyattan önce Prof. Dr. Tuncay Uluğ'a ödenen 300,00 TL, 43 günlük geçici iş göremezlik nedeniyle 4.300,00 TL, daimi iş göremezlik nedeniyle 10.000,00 TL olmak üzere toplam 27.512,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 47.512,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacıda gelişen komplikasyonda davalı doktorun kusurlu işlemi ve özensizliğinin bulunmadığını, davacının operasyon sonrası tek başına ayağa kalkmasını engelleyecek nitelikte denge problemi olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hastane vekili cevap dilekçesinde; davalı hekimin davaya karşı vermiş olduğu cevaplara katıldıklarını, davacının operasyonu ileri sürerek talep ettiği maddi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI