muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5696, Karar No: 2014/5530, Tarih: 11.03.2014

Dosya içeriğinden, 08.09.2011 tarihinden beri davalı işyerinde yedek parça operatörü olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, 28.08.2013 tarihinde, 19-27 Ağustos 2013 tarihlerinde kendi kullanıcı adıyla giriş yaptığı bilgisayardan, işiyle doğrudan ilgisi bulunmayan toplam 938 dosyayı izin almadan taşınabilir belleğe kopyaladığı gerekçesiyle 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesi uyarınca feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, iş sözleşmesinin geçerli sebebe dayanılarak feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Dosya kapsamından, davacının, işi ile yakından ilgisi olmadığı halde makine kataloglarını sistemden nasıl indirebileceğini diğer çalışanlara sorduğu, yapılan araştırmada, davacının kullanıcı adı ile giriş yaptığı bilgisayardan sır niteliğini haiz, şirkete özgü makine fiyat teklifleri, minimum stok hesaplama formülleri, aparat katalogları, makine tip ve fiyatları, şirkete özgü kullanılan yedek parça kodları, faaliyet planlarını içeren toplam 938 dosyayı taşınabilir belleğe kopyaladığı anlaşılmıştır. Davacının ticari sır niteliğindeki gizli bilgileri kopyalaması eylemi, doğruluk ve bağlılığa aykırı bir davranış olup haklı fesih sebebi oluşturmaktadır. Bu anlamda, iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 25,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 0,90 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 160,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 11.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1603, Karar No: 2025/324, Tarih: 22.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1603 E.  ,  2025/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/970 Esas, 2024/233 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/716 E., 2021/136 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin pay sahibi olduğu davalı Şirket'in 05.11.2020 tarihli olağan genel kurul toplantısının gündem maddelerine geçilmeden önce hazirun cetvelindeki pay miktarına itiraz edip buna ilişkin muhalefet şerhini toplantı tutanağına geçirdiğini, diğer hissedarların birbirlerine pay devirleri nedeniyle görülen davaların henüz derdest olduğunu, bu konudaki kararlar kesinleşmedikçe hazirun cetvelindeki payların gerçeği yansıtmadığını, söz konusu davaların bu dava yönünden bekletici mesele yapılması gerektiğini ileri sürerek 05.11.2020 tarihinde yapılan genel kurulun hazirun cetvelindeki payların gerçeği yansıtmaması nedeniyle butlan veya yoklukla malul olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının bizzat katılarak oy kullandığı daha önceki 08.11.2018 tarihli olağanüstü genel kurulda da aynı hazirun cetveli ile katılım söz konusu olduğu halde hazirun cetveline itirazının olmadığını, bu durumun çelişkili davranma yasağına aykırılık teşkil ettiğini, davaya konu genel kurulda bütün kararların oybirliği ile alındığını ve davacının da alınan kararlara muhalefet şerhi koymadığını, muhalefet şerhinin yalnız hazirun cetveline ilişkin olarak konulduğunu, bu şerhin toplantıda alınan kararlardan herhangi birine atıf yapılmadan genel geçer nitelikte bir irade beyanı olup muhalefet şerhi niteliği taşımadığını, davacı tarafın bekletici mesele yapılmasını talep ettiği davaların bu dava ile ilgili bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu 05.11.2020 tarihli olağan genel kurul toplantısının asaleten ve vekâleten davacı dahil tüm ortakların katılımı ile yapıldığı, bütün kararların oy birliği ile alındığı, alınan kararlar içinde yokluk ve butlan müeyyidesine tabi nitelikte ve TTK'da sayılan nitelikte kararların bulunmadığı, davacının toplantının gündem maddelerine geçilmeden önce hazirun cetveline ilişkin olarak muhalefet şerhi sunduğu, gündem maddeleri içinde hazirun cetveli ile ilgili bir gündem maddesinin bulunmadığı, davacının bütün gündem maddelerine olumlu oy kullandığı gibi hiçbir gündem maddesine ilişkin olarak muhalefet şerhi koymadığı birlikte değerlendirildiğinde davaya konu genel kurul kararlarının yokluk ve butlanı gerektirecek niteliklerinin bulunmadığı, davacı yapılan pay devirleri nedeniyle görülen davaların henüz derdest olmasından hazirun cetvelindeki payların gerçeği yansıtmaması nedeniyle davaya konu genel kurulun butlan veya yoklukla malul olduğu iddiasında bulunmuş ise de şirketin üç ortaklı olup pay devrinin ortaklar arasında yapıldığı, davacı tarafça dava konusu edilen hisse devrinin iptaline karar verilse dahi bu payın devreden ortağa geri dönmesi anlamına geldiği, devreden ortağın, genel kurulda vekâletname ile payını devrettiği diğer ortak tarafından temsil edildiği, pay oranının genel kurulun toplanması ve karar nisabı açısından genel kurulda alınan kararlara hiçbir etkisinin bulunmayacağı, kullanılan kabul oyunu da değiştirmeyeceği, davaya konu kararların hiçbirinin re'sen gözetilmesi gereken ve yoklukla maluliyet yaptırımına tabi nitelikte kararlar olmadığı gibi kararların iptali istemli olarak iptal davası açılması konusunda TTK. 446. maddesinde aranan ret oyu kullanmak ve muhalefet şerhi yazdırılması koşullarının da gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir hukuka aykırılık bulunmadığı, istinaf itirazlarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirketin 05.11.2020 tarihli olağan genel kurul toplantısının butlan veya yoklukla malul olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirketin 05.11.2020 tarihli olağan genel kurul toplantısının butlan veya yoklukla malul olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22.01.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3167, Karar No: 2014/10898, Tarih: 13.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3167 E.  ,  2014/10898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3355, Karar No: 2015/5385, Tarih: 13.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3355 E.  ,  2015/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/50681

MAHKEMESİ : Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2010

NUMARASI : 2008/140 (E) ve 2010/555 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, İşyeri dokunulmazlığını ihlali

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanıklar hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar Ş.. B.. ve M.. V..'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tüm dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre, suçun işlendiği A...Deri Fabrikasının atıl durumda olup fabrikada herhangi bir faaliyetin sürdürülmediğinin anlaşılması karşısında; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ş.. B.. ve M.. V..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20567, Karar No: 2014/5282, Tarih: 02.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20567 E.  ,  2014/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2012/2703-2013/2896

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı Zeynep Leyla Ataman vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Ankara İli, .. İlçesi, .. Mahallesi, 29086 ada, 1 parselde kayıtlı, B3 Blok, 115 nolu bağımsız bölümüne su aboneliği için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, davalı kurumca şebeke hisse bedeli ve kanal katılım bedeli olmak üzere toplam 5.635,08 TL nin davacıdan tahsil edildiğini, alınan bu bedelin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, davacıdan tahsil edilen 5.635,08 TL'nin ödeme tarihi olan 06.05.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, idarece haksız olarak kanal katılım bedeli ve şebeke ücreti talep edildiği iddiasının yerinde olmadığını savunup, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın davacı Z. A.. açısından kısmen kabulü ile, 5.486,67 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı Z. A..vekili ve davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez." denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının N ile ifade edildiği, gayrimenkulün toplam inşaat alanının S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin (N=S/1000) yerine, arsapayı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek, yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek, yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20822, Karar No: 2014/15541, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20822 E.  ,  2014/15541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2013/81-2013/26

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı kurum vekili ile davalı S.. A..'a yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı ve davalı SGK vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince taraflara yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14569, Karar No: 2014/14691, Tarih: 10.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/14569 E.  ,  2014/14691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Biga İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2012/60-2013/46

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle "dava konusu ziynet eşyası ve dövizin borçlunun ev adresinde bulunan kasada haczedildiği, İİK’nun 96/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu dolayısı ile alacaklı yararına olup karine aksinin davacı 3. kişi tarafından ispatlanması gerektiği, dava konusu dövizlerin davacıya ait olduğu yönünde, tanık beyanı dışında karine aksini ispatlayıcı nitelikte bir delil sunulmadığından, bu mahcuzlar yönünden davanın reddinin yerinde olduğu, haczedilen ziynet eşyalarından 80 adet çeyrek altın, 4 adet ata lira, 6 adet yarım altın ve can isim yazılı künye dışındaki ziynet eşyalarının kadına mahsus eşya niteliğinde bulunduğundan bu malları yönünden davanın kabulüne, can isim yazılı künyenin ise borçlu C.. A.. ait olduğu anlaşıldığından bu takı yönünden davanın reddi gerektiği, 80 adet çeyrek altın, 4 adet ata lira, 6 adet yarım altın için ise mahkemece iki adet bilirkişi raporu alınmış ve bu raporlar arasında çelişki bulunmasına rağmen bu çelişki giderilmeden karar verildiği, yapılacak işin, bu çelişkiyi giderecek şekilde yeni bir bilirkişi raporu alınarak davacı kadına düğünde takılan altınlar tesbit edilerek, tesbit edilen altınlar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, Yargıtay bozma ilamı ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davaya konu dövizlerle ilgili davanın ve ayrıca C. isim yazılı künye ile ilgili davanın reddine, ayrıca 80 adet çeyrek altın 4 adet ata lira ve 6 Adet yarım altın ile ilgili davanın da reddine, 19.10.2012 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen 19 adet çeyrek yarım ve büyük cumhuriyet altını, 8 adet bilezik, 1 adet gerdanlık, 1 adet boğaza asılan zincir, 1 adet kalın bileklik, 4 adet yüzük, 1 adet normal bileklik, 1 adet saat, 1 çift küpe ve 1 adet ince bileklik ile ilgili davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün redde yönelik kısımları davacı 3. kişi vekili tarafından, kabule yönelik kısımlarıda davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nun 96 ve devamı maddeleri gereğince 3. kişi tarafından açılmış istihkak istemine ilişkindir.

Dava, İİK'nun 96 ve devamı maddeleri gereğince 3. kişi tarafından açılmış istihkak istemine ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin dövizlere ve 1 adet can isimli künyeye yönelik temyiz itirazları ile davacı üçüncü kişi vekilinin ve davalı alacaklı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Haczedilen eşyalardan 80 adet çeyrek altın, 4 adet ata lira, 6 adet yarım altın ve can isim yazılı künye dışındaki ziynet eşyaları bozma ilamı ile kadına mahsus eşyalar olarak belirlendiğine göre hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda bu ziynet eşyalarının tamamı yönünden davanın kabülü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken aldırılan bilirkişi raporuna göre delillerin takdirinde hataya düşülmesi ve yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

3-Hükmüne uyulan bozma ilamı ile 80 adet çeyrek altın, 4 adet ata lira, 6 adet yarım altın yönünden bilirkişi raporu alınarak davacı kadına düğünde takılan altınların belirlenmesi istenilmiş, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde toplamı 19 adet olan çeyrek, yarım ve cumhuriyet altınının düğünde takıldığı rapor edilmiştir, ancak belirtilen bu miktar içerisinde kaçar tane çeyrek, yarım ve cumhuriyet altını olduğu yönünde açıklık bulunmamaktadır, bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre bu durumun açıklığa kavuşturulması rapor kapsamı dışında kalan altınlar için davanın reddi gerekirken, denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3. kişi vekilinin ve davalı alacaklı vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.