muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/132, Karar No: 2013/15939, Tarih: 16.09.2013

Somut olayda, yapılacak iş; davacının çalıştığını iddia ettiği döneme ait kuruma ibraz edilen bordro bulunmadığı anlaşılmakla; ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nden 14008.021 işyeri sicil numaralı işverence kuruma ibraz edilen tüm prim bordroları istenerek, davacının çalıştığını iddia ettiği tarihe en yakın dönemde fiilen çalışan bordrolu işçi bulunup bulunmadığı tespit edilerek, var ise bu işçilerin kimlik ve adresleri araştırılarak tanık olarak beyanlarına başvurmak; davacının iddia ettiği tarih esas alınarak, komşu işyeri araştırması yaptırılıp, tespit edilecek komşu işyerlerinde çalışan komşu işyeri bordro tanıkları ve komşu işyeri sahipleri ile 01/06/1985 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alınan ve Silvan ilçesinde ... isimli işverence yaptırılan "10 Derslik İlkokul İnşaatı" adlı işyerinde çalışan işçiler ve bu işçileri tanıyan üçüncü kişiler, Belediye, emniyet ve muhtarlık yoluyla yaptırılacak araştırmalar sonucu tespit ederek, re'sen tanık olarak dinlemek, ayrıca beyanına başvurulan tanıklardan, davacının yaptığı işin ne olduğu, işe uygun nitelikli eleman olup olmadığı, aldığı ücret gibi hususları da sorup tespit etmek, sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8910, Karar No: 2023/3797, Tarih: 02.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/8910 E.  ,  2023/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2017 tarihli ve 2016/326 Esas, 2017/40 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 24.02.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 28.03.2022 tarihli ve 2019/10568 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.05.2022 tarihli ve KYB-2022/49365 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2022 tarihli ve KYB-2022/49365 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın şüpheliye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilemediğinin dosya kapsamından tespit edilemediği,... Ptt Müdürlüğünün 10.12.2021 tarihli yazı içeriğinde anılan tebligatların imha edildiğinin bildirildiği, yapılan sorgulamalardan da tebligatların akıbetinin tespit edilemediği, dolayısıyla denetime elverişli olmayan tebligatın usulüne uygun olarak gerçekleştirildiğinden ve şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanındığından bahsedilemeyeceği, bahsi geçen hususun sanık lehine yorumlanması gerektiği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Sanık hakkında, 16.04.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2016 tarihli ve 2016/4562 Soruşturma, 2016/1824 Esas, 2016/1597 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeksizin doğrudan ... 3.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

II. GEREKÇE

A. Sanık hakkında, 16.04.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2016 tarihli ve 2016/4562 Soruşturma, 2016/1824 Esas, 2016/1597 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeksizin doğrudan ... 3.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2017 tarihli ve 2016/326 Esas, 2017/40 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin

24.02.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

B. Sanık hakkında daha önceden 29.04.2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 29.05.2015 tarihli ve 2015/5671 soruşturma, 2015/309 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın tebliğine ilişkin dosya arasında bir bilgi ve belge bulunmadığı, tedbirin infazı için 11.06.2015 tarihinde ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yükümlülüklerine uymadığının bildirilmesi üzerine erteleme kararı kaldırılarak ... Cumhuriyet Başsavcılığının 04.09.2015 tarihli ve 2015/5671 Soruşturma, 2015/3851 Esas, 2015/3459 sayılı iddianamesi ile ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarihli ve 2015/667 Esas, 2015/803 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verildiği, kararın 15.12.2015 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarihli ve 2015/667 Esas, 2015/803 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verildiği, kararın 15.12.2015 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın şüpheliye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilemediğinin dosya kapsamından tespit edilemediği,... Ptt Müdürlüğünün 10.12.2021 tarihli yazı içeriğinde

anılan tebligatların imha edildiğinin bildirildiği, yapılan sorgulamalardan da tebligatların akıbetinin tespit edilemediği, dolayısıyla denetime elverişli olmayan tebligatın usulüne uygun olarak yapıldığından ve şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanındığından sözedilemeyeceği, bu hususun sanık lehine yorumlanması gerektiği,

5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından; Mahkemesince "durma" kararı verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2017 tarihli ve 2016/326 Esas, 2017/40 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2723, Karar No: 2018/6117, Tarih: 14.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/2723 E.  ,  2018/6117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadın ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında davacı erkeğin babasının davalı kadına fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı kadının ağır kusurlu olarak kabul edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurludur. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz (TMK m.175). Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple boşanma hükmünün gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/12862, Karar No: 2012/2870, Tarih: 28.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12862 E.  ,  2012/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/10/2009 tarih ve 2007/19-2009/648 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/02/2012 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin Dubai'ye gitmek için davalıya ait uçağa bindiklerini, ancak müvekkillerinden küçük Adilya'nın yüzünde lekeler olması nedeniyle hastalığın bulaşıcı olduğu iddiasına dayalı olarak kabin görevlilerinin müvekkillerini zorla uçaktan indirdiklerini, oysa hastalığın bulaşıcı olmadığını, Dubai'ye bir gün sonra gidilmesi nedeniyle müvekkillerinin maddi ve manevi zararlarının olduğunu ileri sürerek, şimdilik 1000 YTL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların çocuğunun su çiçeği rahatsızlığı geçirdiğini, diğer yolculara bulaşma riski olması nedeniyle davacıların uçaktan indirildiklerini, uygulamanın bu yönde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların uçağa bindikleri sırada hastalığın bulaşıcı olmadığına ilişkin ellerinde bir rapor olmadığı, davacıların beyanlarına göre hastalığın su çiçeği olduğu, bu hastalığın bulaşıcı olması ve diğer yolcuların sağlığının riske edilmemesi nedeniyle davacıların uçaktan indirilmelerinde davalının kusur ve ihmalinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine aşağıda yazılı bakiye 5,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

15,60 PH

05,55 BK - 07/03/2012 - S.C
Yargıtay — Esas No: 2020/555, Karar No: 2021/418, Tarih: 25.01.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/555 E.  ,  2021/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : Burberry Limited, Tommy Hilfiger Licensing LLC, Franklin Marshall S R L, Fred Perry (holdings) Limited, The Polo Lauren/ Company Lp

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1 maddesinde düzenlenen suçun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi olup, katılanlar Burberry Limited, Tommy Hilfiger Licensing LLC, Franklin Marshall S R L, Fred Perry (holdings) Limited, The Polo/Lauren Company Lp vekillerinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturma sonucunda sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan kamu davası açılmışsa da;

Dosya içerisinde mevcut olan ve katılan Franklin Marshall S R L. şirketinin yetkilisi tarafından ... irtibat bürosu yetkilisi ...’e verilen asıl vekaletnamenin içeriğinde “Bir gümrük süreci ya da başka bir süreci takip etme anlaşması vaka bazında mektup, faks veya e-posta iletişimi ile yapılacaktır.” şeklindeki kısıtlamanın bulunması karşısında, katılan vekilinden; iş bu dava dosyasında şikayet hakkının kullanılması amacıyla marka sahibi firmanın yetkilileri tarafından kendilerine verilmiş izin içeren mektup, faks veya elektronik posta iletisinin tercüme edilmiş aslının veya onaylı örneklerinin bulunup bulunmadığı sorulup, varsa denetime imkan verecek şekilde dosyaya eklenmesinden sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2978, Karar No: 2018/4390, Tarih: 25.10.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/2978 E.  ,  2018/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçuna yönelik yapılan istinaf başvurusunun CMK'nin 280/1-a. maddesi gereğince esastan

reddine,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında, kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii, katılanlar ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.07.2017 tarih 2017/945 Esas, 2017/1100 Karar sayılı ilamında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanların sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine,

Ancak; sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre, maktulün, sanığın annesine olay günü ve öncesi muhtelif zamanlarda hakaretlerde bulunduğu, olay günü de maktulün, evinin balkonundan sanığa el kol hareketleri yaptığı, konuşmak için yanına gittiğinde yine sinkaflı küfürler ettiği anlaşılmakla; maktulden kaynaklanıp, sanık ve annesine yönelen haksız eylemlerin ulaştığı boyut gözetilerek, sanık hakkında TCK.nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda bir indirim yapılmak suretiyle cezalandırılması yerine, yazılı şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/10/2018 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçocukluğu ile karar verildi.

(M)

KARŞI OY:

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/10/2018 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçocukluğu ile karar verildi.

(M)

KARŞI OY:

Sanık ...'ın kendi beyanı ve adli sicil kaydına göre olay tarihinde uyuşturucu bağımlısı olduğu ve işsiz olduğu 1933 doğumlu olan maktul ... ile aynı mahallede ikamet ettikleri, maktulün olay tarihinde 82 yaşında olup tek başına yaşadığı, herhangi bir geliri bulunmayan sanığın yalnız yaşadığını bildiği maktulün parasını ve eşyalarını gasp ederek veya hırsızlayarak uyuşturucu temini için para elde etmeyi amaçladığı olay günü ve saatinde maktulün evde yalnız olduğunu ve etrafta kimsenin bulunmadığını tespit ettikten sonra tek başına maktulün evine gittiği fiziki güç olarak maktulden oldukça güçlü kuvvetli bulunan sanığın maktulü döverek hemen etkisiz hale getirdikten sonra maktulü yatağına yatırıp ellerinden ve ayaklarından bağladığı muhtemelen evde bulunan para veya değerli eşyaların yerini öğrenmek için elindeki tornavidayı maktulün vücuduna saplamaya başladığı sonuç alamayınca yine eline geçirdiği bıçakla maktulü vücudunun değişik yerlerinden bıçaklayarak öldürdüğü, kendi beyanına göre sadece maktule ait cep telefonunu katılan beyanlarına göre ise maktule ait tüfek ve bir miktar parayı da aldıktan sonra evin kapısını kapatıp hiçbir şey olmamış gibi temizlenip evine gittiği ve muhtemelen elde ettiği paralarla Antalya iline giderek orada saklandığı maktulün evinde ölü bulunmasından sonra olay yerinde ele geçirilen sanığa ait vücut kalıntılarının sanığın DNA'sı ile eşleşmesi üzerine sanığın yakalandığı ve suçunu ikrar ettiği olayda;

Her ne kadar sanığın haksız tahrik altında maktulü öldürdüğü iddiasıyla Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararın bozulması gerektiğine Dairemizce karar verilmiş ise de sanığın iddia ettiği ve sadece annesi tarafından doğrulanan küfür olayının 4 yıl önce gerçekleştiği ve bunla ilgili olarak sanığın annesinin herhangi bir merciiye şikayetinin bulunmadığı gibi sanığın da maktulle bir tartışmasının olmadığı sanığın kendisine yönelik gerçekleştiğini iddia ettiği hakaret olayını da yine kendi beyanlarından anlaşılacağı üzere ciddiye almadığı dolayısıyla sanığın bahsettiği hakaretler nedeniyle maktule yönelik olay günü ortaya çıkabilecek herhangi bir kızgınlık veya öfkesinden bahsedilemeyeceği, sanığın ilk aşamalarda beyan etmemesine rağmen yargılama aşamasında maktulün annesine sarkıntılıkta da bulunduğunu iddia ederek ilk beyanları ile çeliştiği yine sanığın bahsettiği maktulün balkondan kendisine yaptığı el kol hareketlerinin "ne var ne yok ne yapıyorsun?" şeklinde algılandığı bunun da sanığın üzerinde herhangi bir öfke yaratması için bir neden olamayacağı, sanığın olayı gerçekleştiriş biçimi, olaydan sonraki davranışları, maktulün evinden yaptığı hırsızlık eylemleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde yıllar önce gerçekleşen ve sanık ve annesi tarafından ciddiye alınmayan bir hakaret eyleminden olay günü öfkeye kapılıp maktulü hunharca öldürmesinin hayatın olağan akışı ile bağdaşmadığı, mahkemenin aksi kanıtlanamayan her savunma ile bağlı olmadığı, savunmanın dikkate alınması için olayın oluş biçimi ve hayatın olağan akışı ile de bağdaşmasının gerektiği, somut olayda ise sanığın savunmasının hiçbir şekilde hayatın olağan akışı ile bağdaşmadığı, sanığın 1 yıl kaçtıktan sonra daha az ceza almak için ve haksız tahrikten faydalanmak için kendince bu şekilde bir savunma geliştirdiği anlaşılmakla savunmasına itibar edilemeyeceği ve hakkında TCK'nun 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun kararın bu nedenle bozulması yönündeki görüşüne katılmıyorum.

Muhalif Üye

...