muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9096, Karar No: 2015/931, Tarih: 22.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/9096 E.  ,  2015/931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı ile davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... avukatınca duruşmalı diğer davalılarca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davalılar ... ve diğerleri vekili avukat ... geldi, davacı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların vekili olarak ...Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 2002/1175 E., 2003/25 E., 2003/213 E. sayılı tapu iptal ve tescil davalarını açtığını, davaların mahkemenin 2002/1175 E. sayılı dava dosyasında birleştirildiğini, davanın kabulüne karar verildiğini, kararın 18.02.2010 tarihinde kesinleştiğini, davayı tam bir başarı ile sonuçlandırdığını, avukatlık ücretine ve hükümle karşı tarafa tahmil edilen vekalet ücretine hak kazandığını ancak vekalet ücretinin ödenmediğini, davaların açıldığı tarihte akdi ilişkinin kurulduğunu, bu tarihte yürürlükte bulunan 4667 sayılı Kanunun 164/4 maddesi hükmüne göre avukatlık ücretinin hesaplanması gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 30.000-TL akdi, 16.762,74-TL karşı yan vekalet ücreti alacağı olmak üzere toplam 46.762,74-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacı ile sadece karşı yan vekalet ücreti karşılığında anlaşma yapıldığını, bu ücretin ise henüz karşı taraftan tahsil edilemediğini, avukatın çaba göstermemesi nedeniyle hükmün uzun süre kesinleştirilemediğini, avukatın kendilerini Yanıltarak aslında dosyanın davalısına ait olan karar ve ilam harcını ödemelerine neden olduğunu, sonradan istifa etmesinin de haksız olduğunu, her bir davalının payları oranında sorumlu bulunduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne,41.501,81-TL vekalet ücreti alacağının 02.08.2010 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne,41.501,81-TL vekalet ücreti alacağının 02.08.2010 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı avukatın, davalıların vekili olarak Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/1175 E., 2003/25 E., 2003/213 E. sayılı tapu iptal ve tescil davalarını açtığı, davaların mahkemenin 2002/1175 E. sayılı dosyasında birleştirildiği, mahkemenin 24.03.2005 tarih ve 2005/74 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne, sözleşmenin iptali ile miras hisselerinin yeniden davacılar adına tapuya tesciline karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 23.02.2010 tarihinde kesinleştiği, bu tarih itibariyle azil yada istifanın söz konusu olmadığı, Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre davacı avukatın sonuçlandırmış olduğu bu iş için hem akdi hem de karşı yana yüklenen vekalet ücretine hak kazandığı açık olup, esasen mahkemenin de kabulü davacı avukatın vekalet ücretini hak ettiği yönündedir. Mahkemece, 27.06.2013 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/1175 E. sayılı dosyasında aldırılan bilirkişi raporu ile iptal edilerek davalılar adına tescil edilen payların değeri 296.568,39-TL olarak tespit edilmiş, bu meblağ üzerinden eksik harç tamamlanarak davanın kabulüne karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir. Bu durumda müddeabihin değerinin 296.568,39-TL olduğu kesinleşmiştir. Bu aşamadan sonra müddeabihin değerinin az yada çok olduğu ileri sürülemez. Mahkemece, bu müddeabih üzerinden akdi vekalet ücretinin hesaplanması gerekirken bu yön gözetilmeden bilirkişice yeniden ve daha düşük olarak hesaplanan müddeabih üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Davacının talebi Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 2002/1175 E. sayılı dosyasında hükmedilen hasma yükletilen vekalet ücreti ile bu dosya nedeniyle akdi vekalet ücretine ilişkin olup, mahkemece talep aşılarak dava konusu yapılmayan İcra Müdürlüğü'nün 2010/4038 sayılı dosyası için hesaplanan akdi vekalet ücretini de hesaplayan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Taraflar arasında yazılı vekalet ücreti sözleşmesi bulunmamaktadır. Bu durumda taraflar arasında hukuki ilişkinin kurulduğu 2002 yılında yürürlükte olan Avukatlık Kanunu'nun 164/4 maddesine göre akdi vekalet ücreti hesaplanacaktır. Anılan madde uyarınca davacı avukata sarf ettiği emek ve mesaisine karşılık müddeabihin %5 ile %15’i arasında takdir edilecek bir oranda vekalet ücretinin verilmesi gerekir. Mahkemece, davacı avukatın üç ayrı dava hazırladığı, birleşen davaları takip ettiği, ücretini peşin alamadığı, uzunca bir süre beklemek zorunda kaldığı ve ücretinin ödenmemesi sebebiyle istifa ettiği gerekçesiyle vekalet

ücretin hesaplanmasında üst sınırının biraz altında kalan %12 oranı esas alınmıştır. Hemen belirtmek gerekir ki avukatın üst sınırdan vekalet ücretine hak kazanabilmesi için normalin ötesinde bir çaba, ve emek harcaması gerekir. Somut olayda, birleşen iki davanın da ana dosyada yer almayan diğer mirasçılar yönünden ana dosya ile birleştirme talepli açıldığı ve ilk celsede birleştirme kararları verildiği, vekalet ücretinin ancak dosyanın kesinleşmesi ile muaccel olduğu, bu haliyle dosyanın kesinleştiği tarihe kadar avukatın hakettiği bir vekalet ücreti bulunmadığından avukatın vekalet ücretini peşin alamadığı ve uzunca süre beklemesi gerektiğinden söz edilemeyeceği, kaldı ki karar ve ilam harcının tapu iptal tescil davasının davalısı tarafından ödenmemesi nedeniyle dosyanın geç kesinleştirilmesinde davacının bir kusuru bulunmadığı gibi davalılara da bu konuda bir sorumluluk yüklenemeyeceği, hal böyle olunca mahkemece taktir edilen %12 oranının somut olayın şartlarına göre yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, belirtilen hususlar gözetilerek hakkaniyete daha uygun bir oran üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

4-Yargılama sırasında davalıların tapu iptal tescile konu olan taşınmaz üzerindeki paylarının tespit edildiği, mülkiyetin paylı mülkiyete dönüştüğü anlaşılmaktadır. Her bir davalının payının belli olması nedeniyle davalıların payları oranında vekalet ücretinden sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle olunca yukarıdaki ilkeler gözetilerek hesaplanacak tek bir vekalet ücretinin davalıların payları oranında davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

5-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına, 2.,3.ve 4. bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, 5. bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30336, Karar No: 2020/14153, Tarih: 02.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/30336 E.  ,  2020/14153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”.

6100 sayılı Kanunun 107. maddenin 2. fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkânsızlığa dayanmalıdır. Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir. Alacağın miktarının belirlenebilmesinin hâkimin takdirine bağlı olduğu durumlarda hukuki imkânsızlık söz konusu olur. Bu durumda davacı alacaklı, hâkimin takdir yetkisini nasıl kullanacağını bilemeyeceği için davanın açıldığı tarihte alacağının miktarını belirleyebilecek durumda değildir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir. İş yargılamasında sıklıkla davaların yığılması söz konusu olmakla alacağın belirsiz olma kriterleri her bir talep için ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Diğer yandan, aynı dava dilekçesinde talep yığılması şeklinde bazı alacaklar için belirsiz alacak davası bazıları için kısmi dava açılmasına yasal bir engel bulunmamaktadır. Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacakları işçi tarafından bilinmekle kural olarak belirsiz alacak davasına konu edilmez. Ancak hesabın unsurları olan sosyal hakların (ayni olarak sağlanan yemek yardımı gibi) miktarının belirlenmesi işveren tarafından sunulacak belgelere göre belirlenecek ise, kıdem ve ihbar tazminatı belirsiz alacak davasına konu edilebilir.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkânlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir. Şu halde davanın açıldığı tarihte alacağın miktarı yahut değeri belirlenebilir durumda ise, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmelidir. Burada hukuki yarar eksikliğinin tamamlanabilir dava şartı olmadığı sonucuna varılmıştır. 7251 sayılı Kanun ile 107. maddede yapılan değişiklikler şartları olmadığı halde açılan belirsiz alacak davasında davacıya süre verilerek hukuki yarar eksikliğini tamamlama imkânı tanımamaktadır. Dairemizce sözü edilen düzenleme, şartları mevcut olan belirsiz alacak davasında yapılan yargılama ile alacağın belirli hale gelmesi durumunda hâkimin geçici talep sonucunu kesin talep sonucuna dönüştürmesi için alacaklıya süre vermesi gerektiği yönünde değerlendirilmiştir.

Hukuk devletinin asli unsurları arasında yer alan hukuki belirlilik veya güvenlik ilkesi, hukuki durumlarda belirli bir istikrarı temin etmekte ve kamunun mahkemelere güvenine katkıda bulunmaktadır. Birbiriyle uyuşmayan mahkeme kararlarının sürüp gitmesi, yargı sistemine güveni azaltarak, yargısal bir belirsizliğe yol açabilir (AİHM, Nejdet Şahin ve Perihan Şahin/Türkiye, B. No: 13279/05, 20.10.2011, § 57).

Kişilerin hukuki güvenliğini sağlamayı amaçlayan hukuki güvenlik ilkesi, hukuk normlarının öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde Devlete güven duyabilmesini, Devletin de yasal düzenlemelerinde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar. Belirlilik ilkesi ise, yalnızca yasal belirliliği değil, daha geniş anlamda hukuki belirliliği ifade etmektedir. Yasal düzenlemeye dayanarak erişilebilir, bilinebilir ve öngörülebilir gibi niteliksel gereklilikleri karşılaması koşuluyla, mahkeme içtihatları ve yürütmenin düzenleyici işlemleri ile de hukuki belirlilik sağlanabilir. Hukuki belirlilik ilkesinde asıl olan, bir hukuk normunun uygulanmasıyla ortaya çıkacak sonuçların o hukuk düzeninde öngörülebilir olmasıdır (AYM, 23.12.2015, 15-118).

Farklı kararların aynı mahkemeden çıkmış olması tek başına, adil yargılanma hakkının ihlali anlamına gelmez Değişik yönlerde kararlar verilmesi ihtimali, Yargıtay ve Danıştay gibi çeşitli yüksek mahkemelerden oluşan yargı sistemimizin kaçınılmaz bir özelliği olarak kabul edilmelidir. Diğer yandan, bireylerin makul güvenlerinin korunması ve hukuki güvenlik ilkesi, içtihadın değişmezliği şeklinde bir hak bahşetmez. Mahkeme içtihatlarındaki değişme yargı organlarının takdir yetkisi kapsamında kalmakta olup, böyle bir değişiklik özü itibarıyla, önceki çözümün tatminkâr bulunmaması anlamına gelir. Ancak, aynı hususta daha önce çıkan kararlardan farklı bir hüküm kurulması halinde, mahkemelerce, bu farklılaşmaya ilişkin makul bir açıklama getirilmesi gerekmektedir. Yüksek mahkemelerin oynaması gereken rol tam da yargı kararlarında doğabilecek içtihat farklılıklarına bir çözüm getirmektir. Bununla birlikte, yeni kabul edilmiş bir yasanın yorumlanmasında olduğu gibi, bazı hallerde içtihadın müstakar hale gelmesinin belirli bir zamana ihtiyaç duyacağı açıktır (AYM, 06.01.2015, B.No: 2013/6932).

İçtihat değişikliğinin sürpriz karar yasağı çerçevesinde de değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz karar, ilgilinin yargılamanın o ana kadarki seyrine göre, haklı olarak beklemediği, umulmadık bir kararla karşılaşmasıdır. Sürpriz karar yasağı ise, yargılamanın adil ve hakkaniyete uygun şekilde yürütülmesi durumunda tarafların öngöremedikleri bir kararla karşılaşmamalarını ifade eder. Sürpriz karar yasağı, hukukun gelişimine ve yeni şartlara uyarlanmasına engel olacak mutlak bir yasak olarak anlaşılmamalıdır. Şüphesiz mahkemeler yeni içtihatlar geliştirebilirler, önceki içtihatlardan farklı bir karar verilebilir, hatta yeni ve özelikle somut olayda ortaya çıkan hukuki durum bunu gerekli kılabilir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33. maddesi gereğince hâkimin hukuku kendiliğinden uygulaması söz konusu olduğunda sürpriz karar yasağının ihlalinden söz edilemez. Bununla birlikte mevcut içtihatlar dışında yeni bir görüş benimsenecekse, öncelikle tarafların bu konuda bilgilendirmesi gerekir (ÖZEKES, Muhammet, Medeni Usul Hukukunda Hukuki Dinlenilme Hakkı, Ankara 2003, s. 185 vd.).

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 07.07.2020 tarih ve 173 sayılı kararı ile aynı uyuşmazlıkların temyiz incelemesini yapmakla görevli 22.Hukuk Dairesinin kapatılması ve tüm işlerinin dairemize devredilmesi üzerine, belirsiz alacak davası ile ilgili yeniden yapılan değerlendirmeler sonucunda yukarıda belirtilen ilkeler kabul edilmiştir. Dairemizin daha önce belirsiz alacak davasına ilişkin uygulaması benimsenen yeni ilkelerden farklılık arz etmekteydi. Örneğin, hukuki yararın tamamlanabilir dava şartı olduğu; hukuki yarara ilişkin dava şartının eksik olması halinde davanın hemen reddedilmemesi; davacıya süre verilerek dava şartının tamamlattırılması gerektiği yönünde uygulama yapılmaktaydı. Dairemizin belirsiz alacak davası ile ilgili yukarıda belirtilen yeni ilkelerinin hemen uygulamaya konulması, dairenin önceki görüşüne güvenerek dava açanlar yönünden hukuki güvenlik, hukuki belirlilik, hukuki öngörülebilirlik ve sürpriz karar yasağı ilkelerinin ihlaline yol açacaktır. Bu sebeple, benimsenen yeni görüşün Yargıtay Kararları Dergisi ya da başkaca yollarla duyurulmasından itibaren makul bir süre sonra uygulamaya konulması, dairenin görüşüne güvenilerek açılan davalarda ise, önceki uygulamaya devam edilmesi uygun görülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafça belirsiz alacak davası açılmıştır. Ancak yukarıda açıklandığı üzere dairemiz tarafından daha önce verilen kararlarda hukuki yarar yokluğu sebebiyle dava şartı yokluğuna bağlı davanın reddi kararları verilmediğinden dairenin önceki görüşüne güvenilerek belirsiz alacak davası şeklinde açılan bu davada belirtilen husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-İş sözleşmesinin sona eriş şekli hususunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanamayacak şekilde feshedildiğinin işveren tarafından ispatlanamadığı gerekçesi ile kıdem tazminatı talebi kabul edilmiş ise de bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.

Davalı, savunmasına dayanak olarak istifa belgesi sunmuş olup istifa içeriğinde herhangi bir haklı fesih nedeni belirtilmediği görülmüştür. İstifa dilekçesinde haklı neden bulunmadığı gibi belgenin irade fesadı altında alındığına dair de iddia ve ispat yoktur. Davanın fesih üzerinden 4 yıl 5 ay sonra açılması da dikkate alındığında dosyada mevcut istifa dilekçesine değer verilip kıdem tazminatına yönelik talebin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacının ücret alacağına hak kazanıp kazanamdığı ihtilaflıdır.

Mahkemece davalı işverenin, işçinin ücret alacaklarını tam ve eksiksiz ödediğini gösteren herhangi bir belge ibraz etmediğinden bahisle 586,84 TL ücret alacağı talebinin kabulüne karar verilmiş ise de davalı işveren tarafından, davacı adına, Pendik 2. İcra Müdürlüğü’nün 2007/1325 Esas sayılı ve Kadıköy 4. İcra Müdürlüğü’nün 2007/7211 Esas sayılı icra dosyalarındaki maaş haczi kararları uyarınca, 11.05.2009 işlem tarihli, 44,93 TL ve 125,00 TL tutarındaki ödemelerin hükmedilen ücret alacağı miktarından düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12026, Karar No: 2012/31883, Tarih: 27.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/12026 E.  ,  2012/31883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, iştirak nafakası ve manevi tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır.

Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.md.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.27.12.2012 (Prş.)