muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3824, Karar No: 2022/3476, Tarih: 14.06.2022

1-) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... bakımından:

a-) Olay tarihinde ortaya koydukları davranışlar itibariyle planlama, hazırlık, icra organizasyonu dahilinde hareket ederek darbeye teşebbüs suçunu sevk ve idare edenler tarafından verilen emirleri/görevleri kabullenerek konusu suç teşkil ettiği açıkça anlaşılan emirler doğrultusunda ülke çapındaki icra hareketleriyle illî bir değer taşıyan icra hareketlerini gerçekleştiren sanıkların, suçun icrasında üstlendikleri rol, suçun icrasına ilişkin etkin, fonksiyonel katkıları da göz önünde bulundurulduğunda, dosya kapsamındaki eylem ve faaliyetleri itibarıyla atılı suçun müşterek faili olduklarının kabulü gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etmeye yardım suçundan hüküm kurulması,

b-) Sanıklara kamu malına zarar verme suçundan dolayı ceza hükmü tesis edilirken, Dairemizin müstakar kararlarında kabul edildiği üzere eylemlerin kamu görevinin sağladığı nüfuzun kötüye kullanılması kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmeden, olayda uygulama yeri bulunmayan 3713 sayılı Kanunun 8/A maddesi tatbik edilmek suretiyle ceza tayini,

c) Kabul ve uygulamaya göre de;

c.1-) Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçunu işlediğine karar verilen sanıklar hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

c.2-) Sanıklar, ... tutuklama tarihinin, "22.07.2016" yerine “21.07.2016” olarak; ...’un tutuklama tarihinin, "22.07.2016" yerine “20.07.2016” olarak ve ...’ın tutuklama tarihinin, "24.07.2016" yerine “20.07.2016” olarak gösterilmesi

c.3-) Sanık ...’in adli sicil kaydında gözüken hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, karar kesinleştiğinde ilgili mahkemesine ihbar edileceğinin belirtilmemesi,

c.4-) Sanık ...’un kardeşinin örgüte müzahir kurumda çalışma kaydının bulunmasının “suç ve cezaların şahsiliği ilkesi” uyarınca müsnet suç yönünden delil sayılamayacağının gözetilmemesi,

2-) Sanıklar ..., ... ve ... bakımından:

c.3-) Sanık ...’in adli sicil kaydında gözüken hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, karar kesinleştiğinde ilgili mahkemesine ihbar edileceğinin belirtilmemesi,

c.4-) Sanık ...’un kardeşinin örgüte müzahir kurumda çalışma kaydının bulunmasının “suç ve cezaların şahsiliği ilkesi” uyarınca müsnet suç yönünden delil sayılamayacağının gözetilmemesi,

2-) Sanıklar ..., ... ve ... bakımından:

Müşteki ...’e yönelik eylem nedeniyle açılan dava ilgili olarak, mahkemenin gerekçesinde müştekiye yönelik eylemin Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçunun unsuru olarak kabul edildiğinin belirtilmesine rağmen, hükümde ilgili suçun 28. sırasında sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verildiğinin yazılması; keza, katılan ...’a yönelik eylem nedeniyle açılan dava ilgili olarak, mahkemenin gerekçesinde müştekiye yönelik eylem nedeniyle kurulan hükmün 57. sırasında sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verildiğinin belirtilmesine rağmen, hükmün 690. sahifesinde “II-Anayasayı İhlal Suçu” başlığı altında eylemin Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçunun unsuru olarak kabul edildiğinin yazılması suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., sanıklar ... ve ... müdafileri ile bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 18. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1961, Karar No: 2023/1728, Tarih: 11.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1961 E.  ,  2023/1728 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi ve velâyetin değiştirilmesi davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2016 yılında boşandıklarını, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verildiğini ve çocuk yararına aylık 500,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, babanın nafakaları düzenli ödediğini, eğitim masraflarını hiç ödememesi nedeniyle hakkında icra takibi başlatılan babanın kişisel ilişki günleri dışında olur olmadık zamanlarda küçükle görüşmek isteyerek zorlayıcı eylemlerde bulunduğunu, çocuğun kafasını karıştırmak için olumsuz psikolojik davranışlar sergilediğini, rahatsız edici, korkutucu, taciz edici tavır ve eylemlerde bulunduğunu, hakkında verilen uzaklaştırma kararına rağmen küçükle okulda görüşerek koruma kararını ihlal ettiğini, kendisine tanınan gün ve saatler dışında çocukla ilişki kurmak, kendi durumuna göre planlamalar yapmak konusunda yıllarca ısrarcı olduğunu, maddi-manevî çocuğun hiçbir ihtiyacını karşılamadığı gibi ağır hakaret içeren söylemleri olduğunu, kayıtlı olduğu kurslara götürmediğini, eğitim ve sosyal gelişimine engel teşkil edecek davranışlarda bulunduğunu, özel yaşamına yönelik çocuğa sorular sorarak kötü davranışlara yönelttiğini, karakterini bozduğunu, bu duruma öğretmenlerin de şahit olduğunu iddia ederek baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı vekili birleşen dava ve cevap dilekçesinde; tarafların anlaşmalı boşanma kararı ile boşandıklarını, ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiğini, annenin yanında başka evliliklerinden de çocuklarıyla birlikte yaşadığını, ortak çocuğun ihtiyaçlarına tam olarak cevap veremez halde olduğunu, çocuğun gelişimine uygun velâyet görevini yapamadığını, çocuğun halihazırda 8 yaşında olup gayet sakin bir şekilde konuşulduğunda babasını istediğini rahatlıkla pedagoglara söyleyebileceğini belirterek ortak çocuk ...'in velâyetinin öncelikle ve ivedilikle karar verilinceye kadar, tedbiren geçici velâyet hakkının ve karar ile birlikte nihai velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı-davacı vekili 27.12.2021 tarihli dilekçesiyle, çocuğun daha fazla zarar görmemesi için açtığı davadan vazgeçtiğini beyan etmiş, 31.01.2022 tarihli celsede davadan feragat etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar ayrıldıktan sonra ortak çocuğun annesi, ablası, anneannesi ve dedesi ile birlikte yaşadığı, babanın yeni bir evlilik yaptığı, bir çocuğu olduğu, davalı birleşen davacı babanın ortak çocukla ilgilenmediği, yeni evliliğinden olan çocuğuyla daha çok ilgilendiği, kişisel ilişki tesisi sırasında çocuğa uygun olmayan ortamlarda bulundurulduğu iddiası ile kişisel ilişkinin kaldırılmasını/azaltılmasını talep etmiş ise de tanık beyanları ile bu iddiasını ispatlayamadığı, tanık beyanlarının görgüye dayalı olmadığı, uzman raporunda kişisel ilişkinin kaldırılmasının uygun olmayacağı, çocuğun baba ile kurduğu ilişkinin hayatında önemli konumda yer aldığı, kurdukları bağın uzun vadede çocuğun psikososyal gelişimini olumlu etkileyeceği, kişisel ilişki sürelerinin kaldırılmasını/azaltılmasını gerektirir bir durumun tespit edilemediğinin belirtildiği, çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasının çocuğun öncelikli yararı ve psiko-sosyal gelişimini olumsuz yönde etkileyebileceği, kişisel ilişkinin kaldırılmasını/azaltılmasını gerektirir somut bir durum bulunmadığı gerekçesi ile velâyet hakkını elinde bulundurmayan baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin sınırlandırılması-azaltılması talepli asıl davanın reddine, baba tarafından açılan velâyetin değiştirilmesi talepli davadan davalı-davacı vekilinin 31.01.2022 tarihli duruşmada davadan feragat ettiğini beyan etmesi üzerine feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; erkeğin sorumluluklarını yerine getirmediğini, psikolojisini ve gelişimini kötü etkileyecek olumsuz davranışlara maruz bıraktığını, iddiaları somut deliller ile ispat olunmasına karşın işbu deliller nazara alınmadan eksik incelemeye dayalı hüküm kurulduğunu, küçüğün düzenli psikolojik destek aldığı söylenmesine rağmen psikologdan görüşünün sorulmadığını, hakkında uzaklaştırma kararı varken çocukla görüşerek psikolojisinde hasarlar verdiğini, çocuğun kendi isteği ile babasıyla görüşmek istemediğini, babası ile geçirdiği vakitlerde huzursuz ve mutsuz olduğunun tanık beyanları ile sübuta erdiğini, hukuka aykırı olarak düzenlenen sosyal inceleme raporu dikkate alınarak hüküm kurulduğunu beyan ederek asıl davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, annenin iddialarını şüpheden uzak somut maddî deliller ile ispat edemediği, sosyal inceleme raporunda yapılan tespit ve değerlendirmeler dikkate alındığında baba ile kişisel ilişkinin kaldırılmasını veya daraltılmasını gerektirir bir durumun varlığının tespit edilmediği, babanın anayasal hakkı olan çocuğu ile birbirini tanımak, iyi ilişki kurmak ve manevî bağlarının devamını sağlamak, çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki gelişimi ve yüksek yararı açısından baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması veya daraltılması davasının reddine ilişkin sonuç kararda, karar gerekçesinde ve delillerin değerlendirilmesinde usul ve esas yönünden bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle velâyetin değiştirilmesi davası yönünden kesin olmak üzere istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; babanın asgari sorumluluklarını yerine getirmediğini, çocuğun psikolojisini etkiyecek olumsuz davranışlara maruz bıraktığını, bu durumun ispatlandığı, çocuğun tedavi ve giderleri ile ilgilenmediğini tüm sorumluluğu müvekkilinin üzerine bıraktığını, 2021 yılında baba için çocuğun yanına 2 ay yaklaşmaması için uzaklaştırma kararı verildiğini, uzaklaştırma kararı varken kişisel ilişki kurmasının nasıl mümkün olacağını, küçüğün düzenli olarak psikolojik destek aldığı uzmandan görüş sorulmasını talep ettiklerini ancak bu taleplerinin eksik kaldığını, çocuğun babası ile görüşmek istemediğini, babası ile vakit geçirdiği zamanlarda mutsuz ve huzursuz olduğunun tanık beyanları ile subuta erdiğini, hukuka aykırı olarak düzenlenen ek sosyal inceleme raporu ile hüküm kurulduğunu beyan ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması veya azaltılması talebinin reddinin yerinde olup olmadığı, tesis edilmiş olan kişisel ilişki süresinin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 323 üncü ve 324 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 323 üncü ve 324 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2281, Karar No: 2010/4375, Tarih: 14.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2281 E.  ,  2010/4375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, sıra cetvelinin birinci sırasında kayıtlı davalı alacağının gerçek olmadığını belirterek davalıya tahsis edilen payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağının banka tarafından yapılan temlike dayandığını, bu alacağın rehinli olması nedeniyle öncelikli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, ...’ın Kozan Şubesinin rehinli alacağının davalı tarafından temlik alındığı, yapılan zabıta araştırmasında davalının mali durumunun iyi olduğu, bu nedenle 7.5.2007 tarihli sıra cetvelinde bir usulsüzlük bulunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7684, Karar No: 2016/5529, Tarih: 07.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/7684 E.  ,  2016/5529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında temizlik işi alımı için ihale yapılmadığını, ancak kendisinin ve diğer işçilerin kesintisiz çalışmaya devam ettiklerini, buna rağmen bu dönemde ödenmesi gereken alacaklarının ödenmediğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, bu aylarda ihale boşluğu olduğunu, talep konusu dönemde davacının çalışmadığını kendi işçileriyle temizlik işlerinin yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı ... Başkanlığında 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında yaklaşık 50 günlük ihale boşluğu olduğu, ancak bu dönemde temizlik elemanlarının çalışmalarının devam ettiği de tüm dosya kapsamı ve açılan emsal davalardan anlaşılmaktadır. Ayrıca emsal dosyalarda da görüldüğü üzere bu dönemde, ...‘den 09.07.2009-20.07.2009 tarihleri arasında geçici temin usulü ile alım yapıldığı ve bazı işçilerin çalışmalarının bildirildiği de görülmekte olup mahkemece bu husus hiç araştırılmamıştır. Yapılacak iş, ...’nin kayıtları incelenerek davacının dava konusu dönemde çalışmasının olup olmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, davacının çalışması yoksa bu süre dışlanarak hizmet süresi belirlenip alacakları bu hizmet süresine göre hesaplanıp çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik araştırma ile hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/624, Karar No: 2018/1566, Tarih: 25.10.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2018/624 E.  ,  2018/1566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki “tazminat, navlun bedelinin iadesi ve kâr kaybı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul (kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 19.12.2013 tarihli ve 2011/411 E., 2013/331 K. sayılı karar taraf vekillerince temyiz edilmekle, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 27.03.2015 tarihli ve 2014/7243 E., 2015/4347 K. sayılı kararı ile,

“...Davacı vekili, 06/02/2008 tarihinde Pendik/İstanbul Limanı'ndan, İtaly/Trieste Limanı'na hareket eden davalıya ait UN ADRİYATİK isimli gemide Hırvatistan açıklarında yangın çıktığını, gemi ile birlikte yüklü vaziyette olan 11 adet dorse ve çekicinin yanarak zayi olduğunu, Venedik Liman Müdürlüğü'ne bağlı Sahil Güvenlik Birimi tarafından tutulan raporda yangın söndürme sisteminin tüm vanalar açılmasına rağmen yangın bombası çalışmadığından yağmurlama sisteminin de çalışmadığının tespit edildiğini, denizden su çekmesi gereken pompalar çalışmadığı için yangın söndürme tesisatının devreye girmediğini, geminin yüke, denize ve seyre elverişsizliği nedeni ile oluşan risk ve neticesindeki zararda donatanın mutlak sorumluluk halinin mevcut olduğunu, geminin seyrü sefer sırasında olağan deniz tehlikelerine karşı koyma yeteneğini azaltan fiziksel kusurların geminin denize elverişli olmadığını göstereceğini, TTK'da yangın ve neticesindeki zararın geminin başlangıçtaki denize, yola ve yüke elverişsizliğine dayalı olması halinde taşıyanın açıkça kusurlu ve sorumlu olacağının düzenlendiğini, yanan 11 araç karşılığı 220.000 Euro, navlun bedeli karşılığı 25.557 Euro ve 11 aracın olay tarihinden talep tarihine dek geçen sürede kar kaybı olarak 82.500 Euro olmak üzere toplam 328.057 Euro zararı bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 328.057 Euro zarar bedelinin karşılığı olan 641.351.435 TL'nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TTK’nun 1062/2. maddesine göre taşıyanın şahsi kusurundan kaynaklanmayan yangından doğan zararlardan mutlak surette sorumsuz olduğunu, yangın gemi adamlarının teknik ya da ticari kusurundan kaynaklansa dahi yangından doğan zarardan sorumlu tutulabileceği tek ihtimalin yangına başlangıçtaki bir elverişsizliğin neden olması hali olduğunu, TTK 1019. maddesi uyarınca sorumluluk için başlangıçtaki elverişsizlik ile zarar arasında illiyet bağı olduğunun yük ilgilisi tarafından ispat edilmesi gerektiğini, zarara sebep olan yangının geminin başlangıçtaki bir elverişsizliği neticesi çıkmadığının açık olduğunu, sefer başlangıcında geminin yola, denize, yüke elverişli olduğunu, Tuzla Liman Başkanlığı'nın 03/02/2008 tarihli yola elverişlilik belgesinin bunu kanıtladığını, davacı taraf geminin yangın sisteminin çalışmadığını iddia etmiş ise de dosyaya sunulan kayıt ve tespit raporlarıyla geminin yangın inşa ve emniyet kurallarına uygun müdahale sistemi ile donatıldığının anlaşıldığını, müvekkilinin sorumlu tutulması halinde 1976 Londra Konvansiyonu'nun ilgili maddeleri uyarınca sınırlı sorumluluk hükümlerinin uygulanması gerektiğini, Konvansiyonun 11. maddesine göre müvekkilinin fon tesisi talep hakkı olduğunu savunarak, davanın reddini, bu savunma kabul görmediği takdirde 1976 Londra Konvansiyonu hükümlerine göre sınırlama fonu tesis edilerek hükme bağlanacak alacakların fondan tahsiline, kabul anlamında olmamak üzere Londra Konvansiyonu hükümlerinin uygulanmaması halinde TTK’nun 948. maddesi hükmüne göre gemi ve navlunla sınırlı sorumluluğuna hükmedilmesini istemiştir.