muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7171, Karar No: 2024/2935, Tarih: 04.03.2024

2.Yağma suçunun birden fazla nitelikli halinin varlığı nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 61/1. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınır aşılarak uygulanması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Zarar giderimine ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 168/3. maddesi uygulanırken indirim oranının hükümde "1/3" yerine "yarı oranında" yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.09.2020 tarihli ve 2019/2144 Esas, 2020/1740 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozmanın (1) numaralı bendinin diğer sanıklar ... ve ...'a da sirayetine, ceza süresi itibariyle sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesinin gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10872, Karar No: 2021/4517, Tarih: 24.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/10872 E.  ,  2021/4517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 11.03.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 21.03.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5, Karar No: 2014/692, Tarih: 04.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5 E.  ,  2014/692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TARSUS KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/07/2012

NUMARASI : 2010/6-2012/1

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında  D.. Köyü çalışma alanında bulunan 152 ada 25 parsel sayılı 16891,81 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın kullanıcısı olmadığı şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı N.. S.., dava konusu taşınmazı üçüncü kişiden 30.01.2008 tarihinde satın aldığını ve o tarihten beri zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek, kullanıcı olarak adına şerh verilmesi istemiyle dava açmıştır. Davacılar R.. G.. ve S.. K.., dava konusu taşınmazın müştereken kullanımlarında olduğunu ve taşınmaz üzerindeki muhdesatın da kendilerine ait olduğunu ileri sürerek çekişmeli taşınmazın adlarına kullanıcı olarak ve taşınmaz üzerindeki muhdesatında kendilerine ait olduğunun şerh verilmesi istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacının davasının reddine, birleşen dosya davacılarının davasının kabulüne, taşınmazın beyanlar hanesindeki "tüm aramalara rağmen kullanıcısı belirlenememiştir" şerhin iptali ile beyanlar hanesine “taşınmazın fen bilirkişisinin raporunda (A) harfi ile gösterdiği 12291,81 metrekarelik bölümü N.. oğlu S.. K..'nin, (B) harfi ile gösterilen 4600,00 metrekarelik bölümü M.. oğlu R.. G..’ün kullanımındadır" şeklinde yazılarak ve 2/B şerhi de verilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili ve davacı N.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5831 sayılı Yasa ile 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Ek 4. maddesi gereğince, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerle ilgili kadastro tespiti sırasında, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle Hazine adına tescil edileceği düzenlenmiş olup, anılan bu düzenleme karşısında bu tür davalarda fiili kullanım durumunun ne şekilde olduğunun yöntemince araştırılması gerekir. Somut olayda, Mahkemece dava konusu taşınmazda fiili kullanımın ne şekilde sürdürüldüğü yöntemince araştırılmamış, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmemiştir. Hal böyle olunca, sağlıklı sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında; yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın fiili kullanımına ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı ve bu şekilde dava konusu taşınmaz bölümleri üzerinde davacılar tarafından sürdürülen fiili zilyetliğin bulunup bulunmadığı, var ise kimin hangi taşınmaz bölümünü hangi tarihten itibaren ve ne şekilde kullandığı tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde davacı N.. S..'e iadesine, 04.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5723, Karar No: 2019/6909, Tarih: 06.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5723 E.  ,  2019/6909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 23/11/2017 tarih ve 2017/628 E- 2017/899 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 27/09/2018 tarih ve 2018/304 E- 2018/942 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkette pay sahibi olduğunu, şirketin 16.02.2017 tarihli olağan genel kurul toplantı tutanağında ve hazirun cetvelinde şirketin sermayesinin tamamını oluşturan 9.892.259 adet payın hazır bulunduğunun yazıldığını ve her iki tutanağında şirketin yönetim kurulu başkanı ... tarafından imza altına alındığını, ancak hazirun cetvelinde pay sahiplerinden ...'na vekaleten ... ve asaleten ....'nun toplam 8.378.742 adet payı temsilen imzalarının bulunduğunu, TTK 32/3 maddesi ve Ticaret Sicil Yönetmeliği'ne aykırı şekilde gerçekleştirilmesine rağmen tescili sağlanan 16.02.2017 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan kararların silinmesi için İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne başvuruda bulunulduğunu, silinme taleplerinin tescil olunan hususların re'sen terkininin mümkün olmadığı gerekçesi ile reddedildiğini ileri sürerek tescil edilen 16.02.2017 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan kararların ticaret sicilinden silinmesine, silinme kararının İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne tebliğine ve Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının ticaret sicilinden silinmesini istediği kararın 16.02.2017 tarihinde alındığını, 20.02.2017 tarihinde tescil edildiğini ve 24.02.2017 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiğini, huzurdaki davanın ise 14.07.2017 tarihinde ve hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; davacının ticaret sicil işleminin iptaline ilişkin talepte bulunduğu, ticaret siciline tescil ve terkin taleplerinin 6102 sayılı TTK 34. maddesi uyarınca ilgililere ait olduğu, bu ilgililerin kimler olacağının Ticaret Sicil Nizamnamesi 30 ve Ticaret Sicili Yönetmeliği 22 ve 39. maddelerinde yer verildiği, davacının şirket ortağı olması nedeniyle ilgililer kavramı içerisinde olmadığı gerekçesiyle HMK 114/1. maddesi uyarınca davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; yerel mahkemenin karar ve gerekçesinde yasa ve usule aykırılık bulunmadığı, 6102 sayılı TTK.'nın 34. maddesi gereğince ticaret sicil memurluğu kararlarına karşı ancak ilgililerin itiraz edebileceği, davacının TTK 28. maddesi uyarınca tüzel kişinin ilgilisi konumunda olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK.'nın 353/1/b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve davalının pasif husumet ehliyetinin de bulunmamasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mhakemesince verilen kararın HMK'nın 370/1.maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28422, Karar No: 2013/14878, Tarih: 14.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/28422 E.  ,  2013/14878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık ve mühürde sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Belgede sahtecilik suçunun oluşması için suça konu yazı veya mührün kağıt üzerinde olması zorunlu olmayıp metal üzerine yazı yazılması halinde de 5237 sayılı TCK.nun 204. maddesinde yazılı suçun oluşacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suçun sübut bulmadığına, cezanın ertelenmediğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12646, Karar No: 2011/11598, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12646 E.  ,  2011/11598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyü ... mevkiinde bulunan ve dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni yasının 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın adına tescilini talebi ile dava açmıştır. Mahkemece, taşınmazın kısmen orman sayılan yerlerden kısmen de ... yatağı olan yerlerden olduğu ve zilyetlikle kazanılması mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmü gereğince yapılmıştır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede genel arazi kadastrosu 1993 yılında yapılmış ve sonuçları 07.07.1993 - 06.08.1993 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık süre geçmemiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmü gereğince yapılmıştır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede genel arazi kadastrosu 1993 yılında yapılmış ve sonuçları 07.07.1993 - 06.08.1993 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık süre geçmemiştir.

Davaya konu taşınmaz, 1993 yılında yapılan genel kadastro sırasında orman sayılan yerlerden olması nedeniyle ORMAN niteliğiyle tespit dışı bırakılmış ve genel arazi kadastrosu 07.07.1993 - 06.08.1993 tarihleri arasında ilan edilerek 07.08.1993 tarihinde kesinleşmiştir. Dava konusu taşınmazın tespit tarihinde yürürlükte bulunan yasa hükümlerine göre orman sayılan yerlerden olması nedeniyle tespit dişi bırakılarak orman olduğunun belirlenmesi olgusu karşısında taşınmazın orman olmadığı, ancak yörede yapılıp kesinleşecek orman tahdidi dışında kalması halinde kabul edilecek ve tahdidin kesinleşmesi tarihi zilyetliğin başlangıcına esas olacaktır. Başka bir anlatımla, yörede yapılacak orman kadastrosunun kesinleştiği güne kadar taşınmaz orman sayılan yerlerden olma özelliğini sürdüreceğinden o tarihe kadar süren zilyetliğe değer verilemeyecektir (Yüksek H.G.K.nun 24.10.2001 gün, 2001/8-464/751 Sayılı kararı da bu yöndedir). Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 1993 yılında arazi kadastrosu ile birlikte yapılmış ancak çekişmeli taşınmazın bulunduğu alan ... köyü ile ... köyü arasında kalması ve bu kısmın kadastro çalışmaları sırasında kadastroya tabi tutulmaması nedeniyle parsel numarası almamıştır. Taşınmazın Medeni Yasanın 713. maddesi ve 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre tapuya tescil edilebilmesi için, kadastro işleminin kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar 20 yıldan fazla süre ile yasada belirtilen koşullar altında tasarruf edilmesi gerekir. Somut olayda toplanan delil ve belgelere göre, taşınmazın yörede 1993 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında paftasına orman olduğu yazılarak tespit dışı bırakıldığı ve genel arazi kadastrosunun 07.07.1993 - 06.08.1993 tarihleri arasında ilan edilerek 07.08.1993 tarihinde kesinleştiği, genel arazi kadastrosunun kesinleştiği tarih olan 07.08.1993 tarihinden temyize konu davanın açıldığı 31.01.2003 tarihlerine kadar 20 yıllık yasal edinme süresi dolmamış olup, kazanma koşullarının davacı yararına gerçekleştiğinden söz edilemeyeceğinden ve davanın reddine dair verilen karar da bir isabetsizlik bulunmadığından davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13306, Karar No: 2016/13254, Tarih: 01.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/13306 E.  ,  2016/13254 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacı, aksine kurum işleminin iptali ile 3201 sayılı Yasa kapsamındaki borçlanmasının 5510 sayılı Yasanın 4/1-a bendi kapsamında değerlendirilmesi ve 14.11.2012 tarihli tahsis talebine istinaden 01.11.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz tirazlarının reddi gerekir.

2-Dosyadaki belgelerden, davacının kesinleşen mahkeme kararlarına göre işlem yapılması ve borçlanma tahakkuklarının 5510 Sayılı Yasanın 4/1-a bendi kapsamında yapılması ile yaşlılık aylığına ilişkin 14.11.2012 tarihli talebinin de davalı Kurumca şartların sağlanmadığından reddedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, kesinleşen mahkeme kararlarına göre işlem yapılması gerektiğine dair kabul isabetli ise de, davacı hakkkında yaşlılık aylığına hak kazandığına karar verilebilmesi için, kesin dönüş koşulları usulune uygun araştırılmaması isabetsizdir.

Yurtdışında çalışan ... vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde ... geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Yasa hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı

./..

./..

nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden ... döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23. maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (.... Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2. maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6. maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14. Maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Eldeki davada ise dairemizin geri çevirme kararına rağmen, dosya arasında mevcut olan 26.03.2012 tarihli yurtdışı çalışma belgesinin gönderildiği, fakat davacının 14.11.2012 tarihi itibari ile kesin dönüş yapıp yapmadığı hususunun dosya arasındaki belgelerden tam olarak araştırılmadığı anlaşılmakta olup, 3201 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince, borçlanılan süreler gözetilerek yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için, davacının yurtdışındaki çalışma veya ikamete dayalı yardım ilişkisinin sona erip ermediği hususu yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/7726, Karar No: 2018/682, Tarih: 05.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7726 E.  ,  2018/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) mahkumiyetine dair Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.09.2016 gün ve 2016/341 Esas, 2016/374 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesinde yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen evrak Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemine (UYAP) aktarılmadan dosyanın gönderildiği anlaşılmakla elektronik imza kontrolü yapılabilmesini teminen söz konusu eksikliğin giderilmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.