muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/426, Karar No: 2013/1515, Tarih: 27.02.2013

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle İTiRAZIN KABULÜNE, Dairemizce sanık ... hakkında kasten çocuk öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına ilişkin verilen 05.12.2012 gün, 2012/3588 esas ve 2012/9047 karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kasten çocuk öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

1) Sanık ...'ın maktül ve mağdura bıçakla saldırdığını görmesine rağmen tanıkların müdahalesini itekleyerek engelleyen, böylece maktülü ve mağduru bıçaklayan sanığın işini kolaylaştırmak suretiyle eylem üzerinde birlikte hakimiyet kuran sanık ...'in kasten çocuk öldürme ve kasten insan

.../...

öldürmeye teşebbüs suçlarını diğer sanıklarla birlikte işlediği anlaşılmakla; sanığın TCK'nun 37.maddesi delaletiyle kasten çocuk öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde kasten çocuk öldürme suçuna yardım ve kasten insan öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan hüküm kurulması, müdahiller vekilinin yasal süredeki temyiz isteminden sonra mağdur­müdahil ... ve maktülden müdahiller ...,...'nın 21.03.2012 tarihli dilekçe ile sanık ... yönünden şikayetten vazgeçtiklerini açıkça bildirmeleri ve 5271 sayılı CMK.nun 243.maddesi uyarınca müdahillik sıfatlarının düşeceği de gözetilerek, sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla, kasten çocuk öldürmeye yardım ve kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin delillerin takdirinde hata yapıldığına, sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin (ONANMASINA), ceza miktarı ve tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 27/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/13717, Karar No: 2016/4189, Tarih: 15.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/13717 E.  ,  2016/4189 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... Akaydın ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.11.2013 gün ve 660-556 sayılı hükmün taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Hükmü katılma yolu ile temyiz eden davacı tarafından peşin temyiz harcının alındığına dair dosyada herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. 26.1.1985 günlü 1984/5 esas ve 1985/1 sayılı Y.İ.B kararı uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK.nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

SONUÇ: Anılan usul hükmü uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6699, Karar No: 2008/7630, Tarih: 09.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6699 E.  ,  2008/7630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dava, vekaletin kötüye kullanılması nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkin olup, yargılamanın Sulh Hukuk Mahkemesi'nce yapılmış bulunmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 09.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19353, Karar No: 2020/2153, Tarih: 05.02.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/19353 E.  ,  2020/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan cezanın tür ve süresine göre 5271 sayılı CMK'nun 299/1. maddesi uyarınca sanık müdafiinin duruşma isteminin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Kovuşturma başlamadan banka zararını gideren sanık hakkında hüküm tesis edilirken temel cezanın 12 yıl hapis ve 20.000 gün adli para cezası olarak belirlendiği ve gerekçesinin de "..suçun işleniş şekli ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile suçtan elde edilen menfaat" olarak gerekçelendirildiği, anılan Kanunda cezanın 12 yıldan az olmamak üzere hapis cezası ve 20.000 güne kadar adli para cezası ''olarak düzenlendiği dikkate alındığında, sanık hakkında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekil ve özelliklerinden artırımı gerektiren bir durum bulunmadığı halde hapis cezası alt sınırdan tesis edilirken, adli para cezasının üst sınırdan tesis edilmesi suretiyle sanık hakkında yersiz ve fazla ceza tayini;

Kabule göre;

1. Adli para cezasının tayini yönünden; 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesinde yer alan "hükmolunacak adli para cezası miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağına" ilişkin düzenleme uyarınca, üç katı uygulamasında nitelikli zimmet kapsamında değerlendirilen eylemler nedeniyle oluşan ve tazmin edilmeyen zarar miktarının dikkate alınacağı, zararın bulunmaması halinde ise sadece gün adli para cezası tayin edilerek anılan maddedeki üç kat uygulamasının yapılamayacağı cihetle sanığın banka zararının tamamını ödemesi karşısında hakkında gün adli para cezası verilmesi ile yetinilmesi gerekirken banka zararının 3 katı üzerinden belirlenerek sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

2. 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesinde öngörüldüğü şekilde hürriyeti bağlayıcı ceza ile gün para cezası tayin edilerek, taktir edilecek gün para cezasının arttırım ve indirime tabi tutulduktan sonra 5237 sayılı TCK'nun 52. maddesindeki esaslara göre tayin edilecek sonuç adli para cezasının nitelikli zimmet suçu nedeniyle oluşan banka zararının 3 katına çıkartılması gerektiğinin gözetilmediği gibi, nitelikli zimmet suçundan verilen ve banka zararının üç katı artırılan adli para cezasının, ayrıca 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi uyarınca artırılamayacağının da gözetilmemesi,

3. Uzun süreli hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında hapis cezasının kanuni sonucu olan TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğu hükümlerinin uygulanmaması,

3. Uzun süreli hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında hapis cezasının kanuni sonucu olan TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğu hükümlerinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2843, Karar No: 2023/1552, Tarih: 02.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2843 E.  ,  2023/1552 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/119 E., 2021/312 K.

ŞİKAYETÇİ : Maliye Bakanlığına İzafeten Ümraniye Nakil Vasıtaları Vergi

Dairesi Müdürlüğü vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNAN : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 14.04.2015

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen sıra cetvelinin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay ( Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı şikayet olunan tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde özetle, dava dışı borçludan motorlu taşıtlar vergisi nedeni ile aracın aynından kaynaklanan alacakları olduğunu, bu alacağın 6182 sayılı Kanun gereği düzenlenen sıra cetvelinde 1. sırada yer alması gerekirken 2. sırada yer aldığını, ayrıca Adalet Bakanlığına Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar için Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğin 4. maddesine göre hesap edilecek ücretin mahcuz malın satışa esas alınacak değerinin yüzde otuzunu geçemeyeceğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesini 18.05.2016 tarihli ve 2017/37 Esas, 2017/149 Karar sayılı kararıyla; Motorlu Taşıtlar Vergisi ile gecikme zamlarının rehinli alacaklardan önce gelecek şekilde rüçhanlı olarak sıra cetveline kayıt edilmeleri zorunlu olduğu gerekçesi ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesini 18.05.2016 tarihli ve 2017/37 Esas, 2017/149 Karar sayılı kararıyla; Motorlu Taşıtlar Vergisi ile gecikme zamlarının rehinli alacaklardan önce gelecek şekilde rüçhanlı olarak sıra cetveline kayıt edilmeleri zorunlu olduğu gerekçesi ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. İcra Müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunana ait yedi eminlikten kaynaklanan alacağın İİK'nın 138. maddesi kapsamında öncelik taşıdığı için ihale tarihinde geçerli Adalet Bakanlığına Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğin 3. maddesinde mahcuz aracın günlük muhafaza ücreti belirlenmiş, 4. maddesinde ise alınacak bedelin azami haddi tespit edilmiştir. İcra Mahkemesinde anılan tebliğ uyarınca sıra cetvelinde muhafaza bedeli kapsamında belirlenen ve öncelikle ödenen bedelin anılan tarifeye uygun olarak düzenlenip düzenlenmediği denetlendikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile sonuca varılması yerinde görülmediği belirtilerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ve bilirkişi raporu ile Adalet Bakanlığına ait depo ve garajlarda muhafaza edilen mahcuz mallar için alınacak ücret tarifesi hakkında tebliğin, 3 maddesine göre yedieminde kalan dava konusu araç için alınacak olan otopark ücretinin 2.910,00 TL olduğu, buna göre yedieminlik ücreti alacağından İİK 138/2 gereği öncelikli muhafaza masrafının 2.910,00 TL olarak tespiti ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde dava konusu takibin dayanağı müvekkilin yedieminlik sıfatı ile yaptığı muhafaza görevinden kaynaklanan ücretin tahsili amacı ile uygulanan hapis hakkı olduğundan yasa gereği rüchanlı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK’nın 142. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK’nın 142. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Şikayet olunan vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1880, Karar No: 2024/6965, Tarih: 01.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1880 E.  ,  2024/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/472 E., 2023/456 K.

HÜKÜM : Kısmen Kabul

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından "..." ibareli 2017/26023 başvuru numaralı markanın 25 ve 35 inci sınıflarda adına tescili istemiyle 22.03.2017 tarihinde Tük Patent ve Marka Kurumuna TÜRKPATENT başvuruda bulunduğunu, başvurunun yayınlanmasına karar verildiğini, dava konusu markanın yayınına davacının 2005/09549 ve 2013/107619 sayılı "..." ibareli markaları mesnet gösterilerek itiraz ettiklerini, ancak Kurum tarafından nihai olarak taraf markalarının 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) altıncı maddesi anlamında iltibas tehlikesinin olmadığı ve diğer şartların da sağlanmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiğini, halbuki davacı markasının tanınmış olduğunu, davalının başvuru konusu markası ile iltibas tehlikesi olduğunu, taraf markalarının aynı mal ve hizmet sınıflarını kapsadığını, davalı markasının davacının seri markalarından olduğu zannedilebileceğini, davacının ticaret unvanının da koruma kapsamında olduğunu, bu nedenle YİDK kararının yerinde olmadığını iddia ederek 16.07.2018 tarih ve 2018-M-5263 sayılı YİDK kararının iptalini ve markanın hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, dava konusu 2017/26023 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan " 25.01 Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler. 25.02 Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler. 25.03 Baş giysileri: şapkalar, kasketler, bereler, takkeler, kepler." malları ile "35.05 Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler. Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler. Baş giysileri: şapkalar, kasketler, bereler, takkeler, kepler mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden taraf markaları arasında SMK 6/1 maddesindeki iltibas koşulu oluştuğundan bu kısım yönünden aksi yöndeki YİDK kararı hatalı ve yanlış olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2994, Karar No: 2023/2138, Tarih: 04.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2994 E.  ,  2023/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3455 E., 2023/337 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/237 E., 2022/635 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilerek çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba dava dilekçesinde; müşterek çocuğun velâyetinin davacı anneye verildiğini, kendisinin Bursa'da oturduğunu, müşterek çocuğun Antalya'da olması nedeniyle görüşmekte zorlandığını belirterek müşterek çocuk ile kendisi arasında bayramlarda 3 gün, ara tatilde 15 gün ve yaz tatillerinde 30 gün olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki itirazında bulunduklarını, davaya bakmakla Antalya Aile Mahkemelerinin görevli olduğunu, davacının davalıya karşı uyguladığı şiddet nedeniyle soruşturma başlatıldığını, sigara kaçakçılığı nedeniyle 5 yıl hapis cezası aldığını, fiili ayrılık döneminde çocuğunu görmeye gelmediğini, mahkemenin kurduğu kişisel ilişki kararındaki saatlere riayet etmediğini, davacı babanın tütün dükkanı işlettiğini ve geç saatlere kadar çalıştığını çocuk ile ilgilenemeyeceğini, sabıkalı olduğunu, çocuğun maddî ve manevî sorumluluğunu üstlenmediğini, çocuğun telefonda bile babası ile konuşmayı reddettiğini, müvekkilin yanına döndüğünde tuvalet konusunda sıkıntı yaşadığını, davacının bir ebeveyn olarak göstermesi gereken ilgi, dikkat ve özeni göstermediğini iddia ederek davanın reddine mümkün olmaması halinde kişisel ilişki zamanlarının daha az tutulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

1-İlk Derece Mahkemesinin 25.12.2018 tarih ve 2018/562 esas 2108.1104 karar sayılı ilamı ile davalı vekilinin yetki itirazının kabulü ile dosyanın Antalya Nöbetçi Aile Mahkemesine gönderilmesi kararı verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

1-İlk Derece Mahkemesinin 25.12.2018 tarih ve 2018/562 esas 2108.1104 karar sayılı ilamı ile davalı vekilinin yetki itirazının kabulü ile dosyanın Antalya Nöbetçi Aile Mahkemesine gönderilmesi kararı verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesinin 11.12.2019 tarih ve 2019/223 Esas, 2019/966 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulü ile baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine ... Elif ile baba arasında kişisel ilişkinin ilk üç aylık döneminde; Her ayın birinci haftası Cumartesi günü saat 09.00 - 17.00 ve pazar günü saat 09.00 - 17.00 saatleri arasında; çocuğun bulunduğu yerde (uzman yardım ve aracılığıyla) kurulmasına ve danışmanlık hizmetinden yararlanmasına ve (a) bendine göre üç aylık süreçten sonra ... ile baba arasında kişisel ilişkinin; her ayın birinci ve üçüncü cumartesi günleri sabah saat 09.00 dan takip eden pazar günü akşam saat 17.00 ye kadar, dini bayramların ikinci günü sabah saat 10.00 dan üçüncü günü akşam saat 17.00’ye kadar, eğitim dönemi yarı yıl tatillerinin ilk haftası cumartesi günü sabah saat 09.00’ dan takip eden cuma günü akşam saat 17.00 ’ye kadar, Ayrıca her yıl 1 Temmuz sabah saat 09.00 'dan, 30 Temmuz akşam saat 17.00 'ye kadar, son rakamı çift olan yıllarda çocuğun doğum günlerinde sabah saat 10.00'dan akşam saat 20.00'ye kadar, son rakamı çift olan yıllarda 31 Aralık günü saat 12.00'den takip eden 01 Ocak günü saat 12.00'ye kadar, her yıl babalar günü sabah saat 10.00 dan akşam saat 20.00’ye kadar yanına alarak kişisel ilişki kurmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen birinci kararına karşı süresi içinde davalı vekilinin davanın reddine karar verilmesi yönünden istinaf başvurusunda bulunması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 24.03.2021 tarih ve 2020/1555 Esas, 2021/728 Karar sayılı kararı ile; davalı anne ve çocuğun bulunduğu ortamda sosyolog, psikolog ve sosyal hizmet uzmanından oluşacak bilirkişi heyetinin görüşüne başvurularak deliller birlikte tartışılıp değerlendirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulduğu gerekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın eksiklikler giderilerek yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı