muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6281, Karar No: 2021/4333, Tarih: 22.03.2021

2. Suç tarihinin "25.04.2014" olduğu gözetilmeden karar başlığında "30.04.2014" olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2851, Karar No: 2018/2242, Tarih: 03.07.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/2851 E.  ,  2018/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Yüzünü kapatmak suretiyle terör örgütü propagandası yapma,Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme

Hüküm : TCK’nın 44, 3713 sayılı Kanun’un 7/3-2. cümle, TCK’nın 31/3, 62 maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK’nın 44, 174/1-2, 31/3, 62, 52/2, 63, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmasından sonra yapılan 22.01.2016, 26.02.2016 ve 18.03.2016 tarihli duruşmaların açık yerine kapalı yapılması suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 182. maddesine aykırı davranılması ve 29.03.2016 tarihli duruşma zaptında kapalı yargılamaya devam olunduğu yazılmasına rağmen açık duruşmaya son verildiği belirtilerek hükmün açıklanması suretiyle çelişki yaratılması,

2-Yüzünü kapatmak suretiyle terör örgütü propagandası yapma suçundan kurulan hükümde, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydına göre sabıkasız ve suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmamış olduğu, suça sürüklenen çocuk müdafiinin lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği dikkate alınarak hakkında TCK'nun 51. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediği hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “verilen hapis cezasının miktarı itibariyle yasal şartları oluşmadığından” bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan kurulan hükümde uygulama olanağı bulunmayan TCK’nın 44. maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi,

4-Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan kurulan hükümde adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olan TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3420, Karar No: 2015/4806, Tarih: 23.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/3420 E.  ,  2015/4806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4033, Karar No: 2016/6461, Tarih: 08.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4033 E.  ,  2016/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Karşıyaka 1. Asliye Hukuk ve İzmir 3. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine aykırılık nedeniyle sözleşmenin feshi istemine ilişkindir.

Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanun kapsamına girdiği ve tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İzmir 3. Tüketici Mahkemesi ise davacının arsa sahibi, davalının yüklenici olduğu, 6502 sayılı Kanun anlamında tüketici ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3/1. maddesinin (l) bendinde "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini" tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğunu belirlemiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak, kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin, Tüketici Kanununda 3/1. maddesinin (k) bendindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, kullanmak için konut edinmek değil, arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin, 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

Somut olayda davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında mülkiyeti müvekkiline ait ... ili ... ilçesi, .... mahallesinde kain 306 ada, 125 parsel üzerinde inşaat yapmak üzere kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeye göre ruhsat alınmasından itibaren 35 ay içerisinde inşaatın tamamlanması gerektiğini, sözleşme tarihinden bugüne 37 aylık süre geçmiş olmasına rağmen, ruhsat alınıp inşaata başlanamadığını, sözleşmenin ifasının imkansız olduğunu, belirtilen nedenlerle taraflar arasında düzenlenen taşınmaz satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine, taşınmaz üzerindeki sözleşmeye dayalı şerhlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Bu durumda, davacının, 6502 sayılı Kanunda belirtilen “Tüketici” tanımı kapsamında arsasını değerlendirme amacının olduğu anlaşılmakla, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında bulunmayan uyuşmazlığın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9573, Karar No: 2024/6292, Tarih: 16.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/9573 E.  ,  2024/6292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2218 E., 2021/398 K.

SUÇ : Silahla yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın akıl hastalığı bulunduğunun iddia edilmesi ve dosyaya sunulan Nevşehir Devlet Hastanesi Baştabipliği 28.01.2014 tarihli raporda sanığın akli dengesinin yerinde olmadığı, hastalığın süreklilik gösterdiği ve vasi tayininin gerekli olduğunun vurgulanması karşısında, Adana Doktor ... ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan raporla yetinilmesi ve sanığın Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu'na veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'ne ya da üniversite hastanelerinin ilgili bölümlerine sevki ile suç tarihi itibarıyla işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasını engelleyen ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltan 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında herhangi bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığına dair sağlık kurulu raporunun aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2019/2218 Esas, 2021/398 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15754, Karar No: 2008/19193, Tarih: 04.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/15754 E.  ,  2008/19193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çivril Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 134/2. maddesinde "takibin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder."  yasal düzenlemesine yer verilmiştir. Sözkonusu madde uyarınca verilen para cezası taraflara ilişkin olmayıp, hazineye irad kaydedilir. Bu duruma rağmen %10 para cezası tutarının davacıdan alınıp, davalılara verilmesine dair mahkeme kararı isabetsiz ise de: bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmedğinden karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Çivril Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.2.2008 tarih, 2007/960-2008/167 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının 2. bendinde yazılı "davalı U. S..'a verilmesine", 3.bendinde yazılı "dava A. Ç..'e verilmesine" ve 4. bendinde yazılı "davalı S. S..'a verilmesine" ibarelerinin silinerek karar metninden çıkartılmasına, yerine bu bentlerin hepsine ayrı ayrı "hazineye irad kaydına" ibarelerinin eklenmesine mahkeme kararının düzeltilmiş bu şekliyle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığna, 04.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17310, Karar No: 2014/9876, Tarih: 20.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17310 E.  ,  2014/9876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/197958

MAHKEMESİ : Bolu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2010

NUMARASI : 2010/17 (E) ve 2010/128 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın, Bolu Belediye Başkan yardımcısı olarak görev yapan İ.. A..'ı telefonla arayarak kendisini başkomiser M. Ç. olarak tanıttığı ve kaza yapan bir şahıs için yardım topladıklarını, Bolu Valiliği'nin 500,00 TL yardım yaptığını belirtip, belediye başkanlığınca da 350,00 TL yardım yapılmasını

Sanığın, Bolu Belediye Başkan yardımcısı olarak görev yapan İ.. A..'ı telefonla arayarak kendisini başkomiser M. Ç. olarak tanıttığı ve kaza yapan bir şahıs için yardım topladıklarını, Bolu Valiliği'nin 500,00 TL yardım yaptığını belirtip, belediye başkanlığınca da 350,00 TL yardım yapılmasını

talep ettiği, İ.. A..'ın belediye adına yardım yapmayı kabul etmesi üzerine sanığın, kendisinin görevli olması nedeniyle kaza geçiren Mehmet isimli kişiyi göndererek parayı aldıracağını ifade ettiği, durumdan şüphelenen İ.. A..'ın Bolu Emniyet Müdürlüğü'nü arayarak, M. Ç. isimli bir başkomiser olmadığını öğrenmesi üzerine, sanığın yakalanması amacıyla Bolu Belediyesi Mali Hizmetler Müdürü olan N.. A..'a emniyete haber vererek 350,00 TL hazırlaması ve paraların seri numaralarını alması hususunda talimat verdiği, aynı gün sanığın yardım parasını almak için Bolu Belediye Başkanlığı'na, N.. A..'ın yanına gelmesi üzerine, daha önce hazırlanmış ve seri numaraları alınmış 350,00 TL paranın sanığa teslim edildiği, paraları alan sanığın odadan çıktığı sırada polisler tarafından cebindeki paralarla birlikte yakalandığı şeklindeki somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur konumundaki belediye başkanlığının, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 13 ve 14. maddelerinden kaynaklanan muhtaçlara nakdi yardım yapma şeklinde doğrudan ve süreklilik arzeden kamusal bir görevinin olmadığı ve bu kapsamda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/05/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5251, Karar No: 2006/6832, Tarih: 22.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5251 E.  ,  2006/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 9.İcra Mahkemesi

Tarih :24.2.2006

Nosu :154-95

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava işçi alacaklarının haciz sıra cetvelinde üst sıraya alınması için sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine icra mahkemesince davalı bankanın ihtiyati haczinin 3.6.2003 günü kesinleştiği, davacıların dosyalarından 3.7.2003 günü birinci haciz ihbarnamesi gönderildiği ve İİK.nun 206 ncı maddesinde davacılar lehine tanınan imtiyazın bu durumda uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Mercii Hakimliğince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, 22.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/550, Karar No: 2021/1378, Tarih: 10.11.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/550 E.  ,  2021/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DRC. MHK. : Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, taraflar arasındaki eser sözleşmesi kapsamında, davalı yüklenici tarafından inşa edilen bina vasfındaki eserin ayıplı olması sebebiyle, yıkılarak yeniden yapılmasından kaynaklanan davacı kurum zararının tazmini istemine ilişkindir.

Davacı davasında, Tefenni Şehit Teğmen .... Anaokulu binası yapım işinin davacı yüklenici şirketin taahhüdü altında yapıldığını, işin geçici kabul onay tarihinin 16/01/2001, kesin kabul onay tarihinin ise 23/01/2002 olduğunu, binada 2003 yılından beri düşey ve yatay çatlaklar oluşmaya başladığını, hazırlanan güçlendirme projelerine göre 2006 yılında davalı tarafından bedel alınmaksızın güçlendirme işlemi yapıldığını, ancak 2013 yılında derslik tavanlarında çökmeler oluşması üzerine düzenlenen teknik rapor doğrultusunda binanın boşaltıldığını ve yıkım kararı alınması gerektiğinin teknik birimlerce mütalaa edilmesi üzerine, hasar durumunun tespiti için delil tespiti yaptırıldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, davanın, davalının bakım ve onarım süresi içerisinde açılmadığını, zaman aşımı itirazında bulunduklarını, zira kesin kabul tarihinden itibaren 5 yıl sürenin geçtiğini, bina teslim edildikten sonra oluşan zararın bildirilmesi üzerine 2006 yılında yapılan güçlendirme çalışması sonucunda giderildiğini, bakım ve düzeltme sorumluluğunun eksiksiz bir şekilde tamamlandığını, Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin 22 maddesine göre, kontrol teşkilatının gördüğü eksiklik, hata ve kusurları işin yapıldığı sırada davalıya tebliğ etmesi gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesi “kesin kabulün 20/12/2001 tarihinden geçerli olmak üzere yapıldığı ve 23/01/2002 tarihinde onaylandığının anlaşıldığı, kesin kabul işlemi için esas alınan tarihin kesin kabul işleminin onay tarihi olduğu, bu durumda zamanaşımı süresinin 23/01/2002 tarihinde başlamış olup, 23/01/2012 tarihinde sona erdiği, iş bu davanın açılış tarihinin ise 20/01/2016 olduğu, buna göre dava Borçlar Kanunu'nun 125. maddesinde belirtilen zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığı,” gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar vermiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya BAM 7. HD’nin 21.10.2020 T. ve 2019/535 E., 2020/783 K. sayılı ilamı ile davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

İşbu karara karşı davacı vekilinin süresinde temyiz kanun yoluna başvurduğu görülmüştür.

Somut olayda, taraflar arasındaki akdi ilişki eser sözleşmesi olup, sözleşme tarihinde yürürlükte olan 818 Sayılı BK’nın 126/4 maddesi gereğince eser sözleşmelerinde zamanaşımı süresi 5 yıldır. Yüklenicinin kast veya ağır kusuru halinde ise aynı Kanun’un 125. maddesi uyarınca 10 yıldır. Zamanaşımı süresinin başlangıcı 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 128. maddesindeki düzenlemeye göre alacağın muaccel olduğu tarihte işlemeye başlamakta olup, bu tarih ise eserin teslim tarihidir. Dosya kapsamından anlaşılacağı üzere davalı tarafından yapılan inşaatın alınan bilirkişi raporlarına göre ayıplı olduğu, bina hakkında yıkım kararı alındığından davalı yüklenicinin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekmekte olup, 818 sayılı BK’nun 125-126. maddelerine göre zamanaşımı 10 yıl öngörüldüğünden keza BK’nın 133. maddesinde borcun ikrar edilmesi zamanaşımını keseceğinden, davalı yüklenicinin ayıbı kabul ederek tamirat ve tadilat yapması ikrar niteliğinde olup, dosya arasında mevcut 24.02.2006 tarihli SDÜ teknik raporu uyarınca davalı yüklenicinin tamirat-tadilat yapması ile zamanaşımın kesildiği ve BK’nın 135. maddesi gereğince yeni bir zamanaşımı süresinin başladığı, dolayısıyla dava tarihi (28.01.2016) itibariyle 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadığından mahkemece işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle davanın reddi kararı yerinde olmayıp, kararının bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 10.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.