muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1699, Karar No: 2025/2099, Tarih: 17.04.2025

Tereke temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle; dosyada davacılar lehine usuli kazanılmış hak söz konusu olup Mahkemece bu husus yok sayılarak hüküm kurulduğunu, muris muvazaasının delillerle ispatlanmasına rağmen Mahkemenin 2 yıl önce ortadan kaldırma kararı öncesinde verilen ara karardan dönerek yemin deliline dayanmasının usul, yasa ve içtihatlara aykırı olduğunu, usuli kazanılmış hak ve aleyhe bozma yasağı ilkelerinin ihlal edildiğinin sabit olduğunu, dosya kapsamından muvazaanın varlığı sabit olmasına rağmen, yazılı delillerle zıt düşen sadece yemine itibar edilerek hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosyadaki tüm delillerin bir arada değerlendirilmediğini, muvazaa şartlarının açıkça gerçekleştiğini, murisin maddi anlamda dava konusu taşınmazını satmasını gerektirecek bir nedenin bulunmadığını, murisin muvazaalı olarak sattığı taşınmazın mamelekinde bulunan mallara oranla çok daha fazla değerli olduğunu, dava dilekçesinde taşınmazların listesinin sunulduğunu bu taşınmazlardan dava konusu ev ile Adana'da bulunan ev ve tarlalarla ilgili ... ve ...'ın çocukları lehine vasiyetname düzenlendiğini, dava konusu taşınmazın satış bedelinin ödenmediğini, satışın dava konusu taşınmazın gerçek değeri üzerinden yapılmadığını, bunun yanında ayrıca ... açıldığı belirtilen vadeli hesaptan para çeken adına işlem yapanın ... olduğunu, ...'ın da davalı ...'un kız kardeşinin eşi olduğunu, davalı kira sözleşmesi ile yaylanın kiralandığını savunmuşsa da davalının taşınmazı gerçekten kiraya vermediğini ve kira sözleşmesinin yine Mahkemeyi yanıltmaya yönelik olarak sonradan düzenlendiğini, murisin milyonluk nakdi ve gayri nakdi malvarlığının bulunduğunu, bu hususun tanık beyanları ve yazılı belgelerle ispatlandığını, murisin dava konusu taşınmazı satmasının davacı mirasçılardan mal kaçırmak dışında hiçbir gerekçesinin olmadığını, murisin diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla hareket ettiğini, muvazaalı olarak sattığı taşınmazın, uhdesinde bulunan mallara oranla çok daha fazla değerli olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B . Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosya içeriğinde yer alan bilgi ve belgelere göre; muris ...'ün 16.02.2018 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı kardeşleri ..., ..., ..., dava dışı kardeşi ..., ölü kardeşi ...'un çocukları davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un kaldığı, ...'un yargılama sırasında 28.01.2019 tarihinde öldüğü ve mirasçısı ...'un davayı sürdürdüğü anlaşılmıştır.

Muris ...'ün terekesini eldeki davada temsil etmesi için Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.05.2021 tarihli ve 2020/65 Tereke ve 2021/40 Karar sayılı kararı ile ... tereke temsilcisi olarak atandığı, kararın 28.06.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Muris ...'ün terekesini eldeki davada temsil etmesi için Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.05.2021 tarihli ve 2020/65 Tereke ve 2021/40 Karar sayılı kararı ile ... tereke temsilcisi olarak atandığı, kararın 28.06.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere Türk Medeni Kanunu'nun 640. maddesi uyarınca terekeye temsilci atanması durumunda, davanın tereke temsilcisinin veya bu sıfatla vekil kıldığı avukatın huzuru ile sürdürülmesi gerektiği tartışmasızdır. Tereke temsilcisinin atanması ile mirasçıların terekeyi temsil ve davayı takip yetkisi ortadan kalkmaktadır. Başka bir söyleyişle, mirasçıların davayı takip yetkisi sona erer ve bununla bağlantılı olarak da hükmü temyiz hakkı miras şirketini temsilen tereke temsilcisine geçer.

Somut olayda, Mahkemece verilen karara karşı tereke temsilcisi haricinde davacılar vekili tarafından da temyiz talebinde bulunulmuştur. Ne var ki; davacıların davada takip yetkisi kalmadığından karara karşı temyiz talebinde bulunma hakları da bulunmamaktadır. Bu durumda, davacıların temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekir.

Tereke temsilcisinin temyiz itirazlarına gelince;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması HMK'nın 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup tereke temsilcisi tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1. Davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

2. Tereke temsilcisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 345,55 TL bakiye onama harcının terekeden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41488, Karar No: 2018/4944, Tarih: 24.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/41488 E.  ,  2018/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davacı ...'nün davalı hastanede dava dışı Doktor ... tarafından gebelik süreci boyunca takip edildiğini, 29.08.2011 tarihinde davacı ...'nün karnındaki bebeğinden herhangi bir hareket hissetmemesi nedeniyle davalı hastaneye gidildiğini, burada davalı Doktor ... tarafından kontrol edildiğini ve herşeyin normal olduğu bilgisinin verildiğini, ancak eve gelindiği esnada başlayan kanama neticesi tekrar gidilen hastanede bu defa doğumun başladığının söylenerek kendisinin bir ebe nezaretinde doğumhaneye alındığını, bu ebenin de bir hizmetliye bu davacıyı teslim ederek yanından ayrıldığını, hizmetlinin acil çağrısı üzerine davalı doktorun doğumhaneye geldiğini, ancak anne karnındaki bebeğin kaybedildiğini, daha sonra davalı doktorun aslında yabancı uyruklu olup denklik belgesine sahip olmaması nedeniyle doktor sıfatına da haiz olmadığının öğrenildiğini beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000.00 TL maddi, 50.000.00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 55.000.00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davanın haksız açıldığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Adli Tıp Raporuna dayanılarak; davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine, manevi tazminat taleplerini kısmen kabulü ile davacı ... İçin 5.000,00-TL, davacı ... için 5.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davanın taraflarınca temyiz edilmiştir.

Davalılar; davanın haksız açıldığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Adli Tıp Raporuna dayanılarak; davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine, manevi tazminat taleplerini kısmen kabulü ile davacı ... İçin 5.000,00-TL, davacı ... için 5.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davanın taraflarınca temyiz edilmiştir.

1-Davacıların eldeki dava ile davalı hastane bünyesinde davalı şahıs tarafından gerçekleştirilen doğum işlemlerinde yeterli özenin gösterilmediğini ileri sürerek, tazminat talebinde bulunduğu, yargılama esnasında aldırılan 23.10.2013 tarihli Adli Tıp Raporuna göre; “gebelik bulgularına göre yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu, sağlık personeli ve hekimlerin kusurlarının bulunmadığı”'nın belirtilmiş olduğu, bu nedenle, mahkemece, davacıların maddi tazminat taleplerinin reddedildiği, her ne kadar, Adli Tıp Raporuna göre doğuma katılan sağlık personeli ve doktorun kusurunun bulunmadığını belirtmiş ise de gerek Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/81469 Soruşturma numaralı dosyasında yapılan soruşturmada, gerekse ... 9 Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/628 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada ve tanık anlatımlarına dayalı Adli Tıp Kurul raporunda davalılardan Renginar'ın doğuma iştirak ettiği, ancak Türkiye'de doktorluk/ebelik yapma yetkisinin bulunmadığı, davalı ...'ın denklik işlemi yapılmadan bununla ilgili yasal prosedürü tamamlamadan fiilen davalı hastanede çalıştırıldığı, doğuma başka doktor girmiş gibi epikriz düzenlendiği, bu şekilde davacıların yanıltıldığı, yetkisiz doktor çalıştıran hastanenin davacılara karşı güven sarsıcı davranışta bulunduğu, ayrıca doğuma yeterlilik belgesi bulunmayan doktorun katılarak doğumda bebeğin vefatının davacıların derin acı ve üzüntü yaşamasına sebep olduğu gerekçesiyle davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen karşılanmasına karar verilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Bir davada, dayanılan maddi olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini bulmak ve uygulamak HUMK.76. maddesi gereği doğrudan hakimin görevidir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayanılmıştır. (818 s. BK. 386-390) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle hekimin ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Mahkemece, alınan Adli Tıp Raporunda gebelik bulgularına göre yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu, sağlık personeli ve hekimlerin kusurlarının bulunmadığının mütalaa edilmesi üzerine davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunun incelenmesinde bebeğin anne karnında göbek kordonunun boyna dolanması sonucu ölmüş olduğunun kabulünün gerektiğinin belirtildiği, yine tanık beyanlarında sabah muayenesinde tespit edilen rahim ağzındaki 4 cm açıklığa rağmen nedeni bilinmeyen şekilde davacı anne adayının davalı şahıs tarafından evine gönderildiğinin, hastanın tekrar başvurusu üzerine alındığı doğumhanede bebeğin kalp atışının tespit edilemediğinin belirtildiği, yine raporda aynı hasta ismi ve numarası taşıyan iki farklı epikriz raporunun bulunduğunun tespit edildiğinin belirtildiği görülmektedir. Yine rapordan anlaşılacağı üzere bu epikriz raporları ve diğer kayıtlar ile tanık anlatımları arasında derin farklılıklar mevcuttur. Hükme esas alınan adli tıp raporu ile tüm bu hususların tespiti yapılmış ve ancak “...ebe Ayten Çevik'in ifadesinde Dr.... tarafından sabahleyin hastanın yapılan ilk muayenesinde rahim açıklığının 4 cm olduğunu öğrendiğini beyan etmekle beraber bunu kanıtlayan elde herhangi bir belge olmadığından sabah kişinin hastaneye ilk müracaatı sırasında yatış endikasyonu bulunup bulunmadığı hususunda kesin görüş bildirilemeyeceği” mütalaa edilmiştir. Bu haliyle hükme esas alınan rapor kendi tespitleriyle çelişen ve soyut ifadeler ile sonuca varan bir rapor olup, yetersizdir, hükme dayanak yapılamaz.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece yapılması gereken iş, Üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek, konularında uzman bilirkişilerden oluşacak bir kurul aracılığı ile, dosyadaki tedavi evrakları ve kayıtlar, taraf savunmaları, tanık anlatımları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek, dava konusu olayda meydana gelen “anne karnında göbek kordonunun boyna dolanması sonucu ölüm” durumunun doğumun hemen öncesi ve doğum sırasında gerçekleştirecek iş ve eylemlerle engellenip engellenemeyeceğini de izah eden ve oluşan sonucun sebeplerini gösteren açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar vermektir. Eksik inceleme ve mevcut delilleri değerlendirmede yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenlerine göre, davacının ve davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacılar yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacıların ve davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 170,80 TL harcın istek halinde davalılara, 27,70 TL harcın davacılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10508, Karar No: 2017/12135, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10508 E.  ,  2017/12135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2687, Karar No: 2018/19933, Tarih: 10.12.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/2687 E.  ,  2018/19933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Eski Hale Getirme

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı ... vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkilinin kayden maliki olduğu Bağlar mevkii 30 parsel sayılı taşınmazın üzerinde ev ve müştemilatının bulunduğunu, davalılardan ... Kum Ltd.Şti.nin ise, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan dere yatağında diğer davalı ... İl Özel İdaresinden aldığı 70718 nolu 1(a) grubu maden işletme ruhsatı ile kum ocağı işlettiğini, Maden Kanunu'nun 7. maddesi gereği madencilik faaliyetinin özel bir mülke 20 metre mesafe içerisinde yürütülebilmesi halinde mülk sahibinden izin alınması gerektiğini, ancak faaliyet sırasında bu mesafenin ihlal edildiğini ve konutunun, müştemilatının ve konutundan anayola bağlanan servis yolunun zarar gördüğünü, 2 büyükbaş hayvanının kazı yapılan dereye düşerek telef olduğunu, taşınmazında çatlaklar oluştuğunu, ocaktaki faaliyetler sırasında ortaya çıkan atıkların çevreyi kirlettiğini iddia ederek, davalılardan ... .nin müvekkilinin taşınmazına 20 metrelik mesafe içerisindeki faaliyetlerinin durdurulmasını, müvekkiline ait taşınmaza müdahalesinin men'ini ve kum alırken bozduğu dere yatağının ve kaybolan servis yolunun eski haline getirilmesini ve belirsiz alacak davası kapsamında 100 TL zararının haksız fiilin işlendiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, 20.01.2015 tarihli dilekçesi ile talebini evi ve ahırları için 92786 TL, hayvanları için 5500 TL olmak üzere ıslah etmiştir.

Davalı İl Özel İdaresi vekili; 30 parselde faaliyet gösteren ... Kum Mad. İnş. Ltd. Şti'ne işletme ruhsatının davalı İl Özel İdaresi tarafından değil Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nce verildiğini, İl Özel İdaresi tarafından gerekli denetim ve kontrollerin yapıldığını belirterek olayda sorumluluğu bulunmayan idare yönünden davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili; davacılar ve davalılar arasında kamulaştırma bedeli konusunda anlaşma sağlanamadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Dava el atmanın önlenmesi ve tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı ... vekili; davacılar ve davalılar arasında kamulaştırma bedeli konusunda anlaşma sağlanamadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Dava el atmanın önlenmesi ve tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davalı ... Kum Ltd. Şti.nin vaki müdahalesinin men'ine, 30 parsel yönünden 1.500 TL eski hale getirme bedelinin, 31 parsel üzerinde bulunan taşınmazlar yönünden 92.786 TL tazminat bedelinin davalı ... Kum Ltd. Şti.'nden tahsiline, davacının servis yoluna ve büyükbaş hayvanlara yönelik taleplerinin reddine, davalı ... İl Özel İdaresi (6360 sayılı yasa değişikliği sonrası ... Hazinesi ve ...) bakımından davanın pasif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili ve davalı ... Kum Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiş, davalı ... Kum Ltd. Şti. vekilinin temyiz talebi süresinde olmadığından mahkemece reddedilmiş, bunun üzerine mahkemenin temyiz itirazının reddine ilişkin ek kararı davalı ... Kum Ltd. Şti. Vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Davalı ... Kum Ltd. Şti.nin ek karara yönelik temyiz itirazı yönünden, dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı ... vekilinin temyiz itirazları yönünden, dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 35,90 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 1.599,89 TL'nin davacıya, 35,90 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 1.179,10 TL'nin davalı şirkete iadesine 10.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5080, Karar No: 2020/14321, Tarih: 23.12.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/5080 E.  ,  2020/14321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında rüşvet alma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün ve İçişleri Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada ilgili bakanlığın ve Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün adı geçen bakanlığa ve Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.