muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18868, Karar No: 2014/17677, Tarih: 04.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/18868 E.  ,  2014/17677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı; yol yapım çalışmaları esnasında yoldan geçerken kendisine ait aracın üzerine taşların düşmesi nedeniyle aracının hasarlandığını ve değer kaybına uğradığını, hasar nedeniyle poliçenin hasarsızlık indiriminden yararlanamayacağını, kaza nedeniyle korku ve üzüntü yaşadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.500,00 TL maddi tazminat ile 1.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili daha sonra sunduğu ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 7.500,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; hasarın heyelan meydana geldiğini, husumetin idareye karşı yöneltilmesi gerektiğini, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 4.900,00 TL maddi tazminat ile 700,00 TL manevi tazminatın 20.04.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Temyiz incelemesi neticesinde bozulmasına karar verilen bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşmiş olur. Bozma kararına uymuş olan mahkeme tarafından hükmün kesinleşen kısımları hakkında inceleme yapılarak yeniden karar verilemez. Bir başka anlatımla; hükmün kesinleşmiş olan kısımları, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur.

Somut olayda, mahkemece bozma ilamından önce verilen 15.01.2013 tarihli kararda davacı lehine 1.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş olup, davalı vekilinin manevi tazminata ilişkin temyiz itirazları Dairemizin 24.06.2013 tarihli, 2013/3815 esas, 2013/9854 karar sayılı bozma ilamıyla reddedilmiştir. Bu nedenle mahkemenin manevi tazminata ilişkin kararı kesinleşmiştir. Bozmadan sonra yapılan yargılama neticesinde 27.06.2014 tarihinde verilen kararda manevi tazminat hakkında yeniden hüküm kurularak hükmün iki numaralı paragrafında 700,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece, hükmün 1.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline ilişkin kısmı kesinleşmiş olduğundan manevi tazminat yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde miktar düşürülmek suretiyle kesinleşmiş kısımlar hakkında yeniden karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün manevi tazminata ilişkin iki numaralı paragrafının hükümden tamamen çıkarılarak yerine “manevi tazminata ilişkin hüküm kesinleştiğinden manevi tazminat hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 04.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3638, Karar No: 2020/857, Tarih: 07.09.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/3638 E.  ,  2020/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanmak

Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 07/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2669, Karar No: 2020/8531, Tarih: 03.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/2669 E.  ,  2020/8531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet: Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi, 03.05.2019 tarih, 2018/296 esas ve 2019/187 karar

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık ... müdafii Av. ...'a bölge adliye mahkemesi kararının elektronik tebligat ile 16.10.2020 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz edilmediğinden bahisle kesinleştirildiği, adı geçen müdafiinin 23.11.2019 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz etmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 31.01.2020 tarihli ek kararı ile müdafiinin temyiz talebinin süreden reddine ve hükmün infazının durdurulmasına yer olmadığına karar verildiği, ek kararın müdafiiye elektronik tebligat ile 05.02.2020 tarihinde tebliğ edildiği, müdafiinin ek kararı 03.02.2020 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği, tebliğnamede sanık ... yönünden ek kararın temyizi yönünden görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmesi konusunda gereğinin takdiri için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 03/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11246, Karar No: 2011/13694, Tarih: 27.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/11246 E.  ,  2011/13694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2011

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakanları S. Ş.’in mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak kayden malik olduğu 2202 parselde 6 nolu bağımsız bölümü davalıların murisi S.’a, 3071 parselde yer alan 1 nolu bağımsız bölümü ise kızı İnci’ye tapuda satış göstermek suretiyle temlik ettiğini, gerçekte bağış yapıldığını ileri sürerek tapu kaydının miras payları oranında iptal ve tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılardan S.Ş. mirasçıları, temlikin muvazaalı olmadığını, murislerinin alım gücünün olduğunu, bedeli karşılığında satın aldığını, N. Ş.’e husumet yöneltilemeyeceğini bildirmişler, diğer davalı ise, mersin 5. Noterliğinde düzenlenen miras feragat sözleşmesi uyarınca taşınmazın adına tescil edildiğini, paylarına düşen değerin ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 2202 parselde yer alan 6 nolu bağımsız bölüm bakımından davanın kabulüne, 3071 parselde yer alan 1 nolu bağımsız bölüm bakımından ise davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Narime Taşkın  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl ve birleşen dava; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; dava konusu 2202 parselde yer alan 6 nolu bağımsız bölüm hakkında açılan davanın kabulüne, 3071 parselde yer alan 1 nolu bağımsız bölüm bakımından ise davanın reddine karar verilmiş, hüküm, sadece birleşen davanın davacısı N. T. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 18.10.2006 tarihinde ölen ve geriye mirasçı olarak 4 kız ve bir erkek çocuk bırakan muris S. Ş.’in 10.06.2002 tarihli resmi akitle 2202 parselde yer alan 6 nolu bağımsız bölümün çıplak mülkiyetini oğlu olan davalı S.‘a,  12.06.2001 tarihli resmi akitle de 3071 parselde yer alan 1 nolu bağımsız bölümün çıplak mülkiyetini de kızı İnci’ye satış yoluyla temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Asıl ve birleşen 2006/693 Esas sayılı davada miras bırakan tarafından 2202 parselde yer alan 6 nolu bağımsız bölümle ilgili olarak 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yapılan araştırma ve soruşturma sonucu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu saptanarak Mersin 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.10.2006 gün 2006/925  Esas 2006/473 Karar sayılı mirasçılık belgesinde belirlenen miras payları oranında tapu kaydının iptal ve tescile karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.Nitekim bu parsel bakımından davalı Savaş Şimşek mirasçılarının temyiz itirazları da bulunmamaktadır.

Davacı N.T.'ın 2006/645 Esas sayılı birleşen dava dosyasına konu 1 nolu bağımsız bölüm bakımından temyiz itirazlarına gelince;

Davacı N.T.'ın 2006/645 Esas sayılı birleşen dava dosyasına konu 1 nolu bağımsız bölüm bakımından temyiz itirazlarına gelince;

Mirasbırakan S.'ın mirasçılardan I. S. ve İnciyle birlikte Mersin Beşinci Noterliğinde düzenledikleri 12.03.2011 tarih ve 8058 yevmiye nolu miras sözleşmesi ile "3071 parselde yer alan 1 nolu bağımsız bölümdeki miras paylarını " 2000,00 TL.bedel karşılığında İ. P.'e devrettikleri, bu parsel bakımından miras hak ve alacaklarının kalmadığını belirledikleri anlaşılmaktadır.Bu durumda anılan sözleşmede davacı N.T.'ın yer almadığı dolayısıyla sözleşmenin N.T. bakımından bağlayıcı olmadığı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; N.’nin iddiası bakımından işin esasının incelenmesi miras bırakanın gerçek iradesi ve amacının duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması, varılan sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

Birleşen davanın davacısı N.T.’ın temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Yasanın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1979, Karar No: 2013/8423, Tarih: 04.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/1979 E.  ,  2013/8423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur hakkında ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezince düzenlenen 8.9.2009 tarihli raporda, mağdurun 2 adet kesici dişinin yerinden çıktığının tespiti karşısında, mağdurda mevcut bu yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilmeyeceğine dair yeniden rapor alınarak neticesine göre görev hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle sanıklar hakkında kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/591, Karar No: 2009/3084, Tarih: 11.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/591 E.  ,  2009/3084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/03/2008

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 4.3.2008  gün ve 41-67  sayılı  hükmün onanmasına  ilişkin olan 11.11.2008  gün ve  5904-11548  sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davalı vekili  tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal  nedenine dayalı tapu iptali-tescil,olmadığı takdirde tenkis  isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne  karar verilmiştir.

Miras bırakan N.'nin  5.11.2003 tarihinde  vefat ettiği, mirasçıları olarak davacılar, davalı ve dava dışı İ. ve H..'nin  kaldıkları, davaya konu  951 parsel  sayılı taşınmazın  1943 tarih  300  numaralı tapu  kaydı  esas alınarak taksim ve 1970 yılındaki harici  satıştan  sözedilerek 13.7.1984 tarihinde  kadastroca davalı adına  tespit ve  20.12.1988  tarihinde tescil edildiği kayden sabittir.

Her ne kadar  davalı 10 yıllık  hak düşürücü sürenin  geçirildiğini savunmuş ise de; 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı  Birleştirme  Kararında da  vurgulandığı gibi davacı, miras bırakanın ardılı olarak değil, miras  hakkının  çiğnenmesinden ötürü  zarara uğrayan kişi olarak ve kendi  miras hakkına  dayalı olarak  dava açmıştır.Davacının hakkı miras bırakanın  ölümü ile  doğmaktadır.Mirasçıların, muris hayatta iken  böyle  bir  iptal davası açma hakları  bulunmamaktadır.

Somut olayda, miras bırakan kadastro  tespitinin kesinleşmesinden  sonra  öldüğüne göre davada  tespit öncesi değil, tespit  sonrası  nedene  dayanıldığı açıktır.Bu  bakımdan 10 yıllık hak düşürücü sürenin  geçtiğinden sözedilemez.Davalının bu  yöndeki  savunmaları yerinde değildir.

Somut olayda, miras bırakan kadastro  tespitinin kesinleşmesinden  sonra  öldüğüne göre davada  tespit öncesi değil, tespit  sonrası  nedene  dayanıldığı açıktır.Bu  bakımdan 10 yıllık hak düşürücü sürenin  geçtiğinden sözedilemez.Davalının bu  yöndeki  savunmaları yerinde değildir.

Davalının diğer itirazlarına gelince; miras bırakan, mirasçısından mal  kaçırmak amacıyla, taşınmazın  kadastrosunun  yapılmasından yararlanarak  tapulu taşınmazını bağışta bulunmak  istediği kişi üzerine  yazdırmışsa ve onun üzerine çap kaydı oluşmasını sağlamışsa, burada 1.4.1974 tarih, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının  uygulanma yeri yoktur. Bu işlem  yanlış  tapulama  tesbiti  niteliği taşır.Zira  tesbit tutanağını  düzenleyen  görevlilerin  tapulu bir  taşınmazı  tapu maliki  dışında  bir kişinin  üzerine  tesbit  edebilmeleri için  M.K.'nun 706 (634),BK'nun 213, TK'nun  26,1512 sayılı Noterlik  Kanununun 60 ve 84 maddelerine  uygun olarak düzenlenmiş  resmi bir belge aramaları, resmi bir  belge bulunmayıp  tapulu taşınmaz haricen satılmışsa, 766 Sayılı  Tapulama Kanununun 32/e, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 13/B-c maddelerinde  öngörülen  koşulların  tesbit gören  kişi yararına  gerçekleşip  gerçekleşmediğini aramalı veya  miras bırakanın 766 Sayılı Tapulama  Kanununun 32/b, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun  13/B-b maddelerine uygun olarak  tesbit  tutanağına  muvafakat  beyanını  almaları gerekir. Bunlar  yapılmadığı  takdirde  muris muvazaasına  değil, tapulama  tesbitinin  yanlış yapıldığından  bahisle  iptal ve  tescil davası  açma yoluna  gidilmelidir. Zira  çap  kaydı  miras bırakanın  doğrudan  muvazaalı  temliki  ile değil, resmi  tesbit  memurlarının yanlış  tasarrufları ile  oluşmuştur.

Bu durumda, sözü edilen parseller  yönünden davacılar  tarafından eldeki dava  açılmakla hakka karşı  durulduğu kuşkusuz ise de, yanlış tesbit  yapıldığı iddiası ile açılmış bir dava  bulunmamaktadır.

Tenkis  isteği bakımından da  davanın süresi içinde  açılmadığı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken  delillerin takdirinde  yanılgıya düşülerek  yazılı  biçimde  hüküm  kurulması doğru değildir.

Anılan hususlar  bu kez yapılan  inceleme ile  anlaşıldığından,HUMK.'nun  440. maddesi uyarınca  davalının  karar düzeltme isteğinin  kabulü ile  Dairenin 11.11.2008  gün 2008/5904-11548  sayılı  onama kararının ortadan  kaldırılmasına, yerel  mahkemenin 4.3.2008  tarih 2005/41-2008/67 sayılı kararının HUMK'nun 428. maddesi uyarınca  yukarda  açıklanan  gerekçeler ile BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,11.3.2009 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1712, Karar No: 2014/11089, Tarih: 15.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1712 E.  ,  2014/11089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10082, Karar No: 2012/16403, Tarih: 13.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10082 E.  ,  2012/16403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya ... kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak ... bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3958, Karar No: 2024/3220, Tarih: 28.03.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/3958 E.  ,  2024/3220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/159 Esas – 2021/2887 Karar

vekili Avukat ...

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 08.11.2016

HÜKÜM/KARAR : İstinaf Başvurusunun Reddi/ Davanın Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİH : 17.10.2019

SAYISI : 2016/1009 Esas - 2019/499 Karar

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının hissedarı olduğu taşınmazların ortaklığın giderilmesi davası sonucu satışına karar verildiğini, davalının 04.08.2015 tarihli ihaleye katılarak en yüksek peyi sürdüğünü, taşınmazların davalıya ihale edildiğini, davalının ihale bedelini süresinde yatırmaması ve ikinci sırada pey sürene yapılan teklifin de sonuçsuz kalması üzerine, 03.11.2015 tarihinde tamamlayıcı ihalenin gerçekleştirildiğini, bu ihalede de en yüksek peyin davalı tarafından sürüldüğünü, yine bedelin ödenmemesi üzerine ihalenin fesholunduğunu ve satışın düştüğünü, 20.01.2016 tarihinde yapılan ikinci ihalede taşınmazların satışının gerçekleştiğini ve ihalenin kesinleştiğini, davalının 04.08.2015 ve 03.11.2015 tarihli ihalelerde en yüksek teklifi verip ihale bedellerini yatırmadığını, ikinci yapılan ihalede taşınmazların daha ucuza satıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 45.000,00 TL maddi tazminatın ilk ihalenin feshedildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ihale prosedürü içerisinde, davalı ...'den, İİK'nın 133/2 nci maddesi gereğince kendisinden evvel en yüksek teklifte bulunan kişinin taşınmazı satın alma bedeli ile kendisinin yaptığı ihale teklifi arasındaki farkın Satış Memurluğu tarafından tahsil edildiğini, bu suretle davalı ...'in İİK'nın 133/2 nci maddesi anlamında kendisine düşen sorumluluğu yerine getirdiğini, İİK'nın 133 üncü maddesinde, iki ihale bedeli arasındaki fark dışında, davacı tarafın uğradığı "diğer zararların" da giderileceğinin düzenlendiğini, burada kast edilen "diğer zararlar"ın daha önce düşmüş olan satışta verilen teklif ile bu satıştaki satış bedeli arasındaki fark olmadığını, Yargıtay müstekar kararları uyarınca iki ihale bedeli arasındaki farktan sorumluluğun, İİK'nın 133 üncü maddesine göre yapılan ihale ile son bulduğu, yapılan ihalede satışın gerçekleşmemesi halinde ise sorumluluğun sona erdiği, iki ihale bedeli arasındaki farktan sorumluluğun İİK'nın 133 üncü maddesi uyarınca yapılacak satış ile sınırlı olduğunu, 20.01.2016 tarihinde yapılan ihale sonrası İİK'nın 133/2 maddesindeki ihale bedelini süresinde ödemeyen alıcının sorumlu olduğu iki ihale bedeli arasındaki fark ödenmiş olduğuna göre, davacıların uğradığı "diğer zararlar"ın ne olduğunun davacı tarafça ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI