muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8214, Karar No: 2023/195, Tarih: 31.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8214 E.  ,  2023/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

D U R U Ş M A T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1927 E., 2022/71 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... vekili, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2020 tarihli ve 2019/393 Esas, 2020/195 Karar sayılı kararlarıyla sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.03.2021 tarihli ve 2020/1803 Esas, 2021/345 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca hükmün "Mağdurda husule gelen ve kızgın yağ dökülmek suretiyle oluşan yaralanmanın mağdurun baş bölgesinde de oluştuğu rapor edilmiş olup, mağdurdaki yaralanmanın 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesi kapsamında "yüzün sürekli değişikliğine" veya "yüzde sabit ize" neden olup oladığı yönünden mağdurun adlî tıp kurumuna sevki ile rapor aldırılması, alınacak bu raporun sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinde öngörülen indirim oranının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora istinaden kovuşturma tamamlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/117 Esas, 2021/401 Karar sayılı kararlarıyla sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/117 Esas, 2021/401 Karar sayılı kararlarıyla sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2021/1927 Esas ve 2022/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekili ve sanığın istinaf başvurusun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi;

Sanık hakkında hüküm kurulurken suç niteliğinin hatalı tespit edildiğine ilişkindir.

2. Sanık ...'in temyiz istemi;

Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ... sanığın 2015 yılında resmî nikah olmaksızın birlikte yaşamaya başladıkları, olay tarihinden 9 ay önce aralarındaki geçimsizlik nedeniyle mağdurun mevcut adresine taşındığı, olay akşamı mağdurun saat 21.30 sıralarında evine gelerek uyuduğu, sanığın mağdur uyuduktan sonra onun rızası olmaksızın salonun açık olan camından içeri girerek bıçak çıkardığı, mağdurun boynundan tutup "Beni nasıl polise ihbar edersin!" şeklinde beyanda bulunarak bıçak ile mağduru sol dizinden yaraladığı, mağdurun çığlık atmaya başladığı, bunun üzerine sanığın camı kapatarak mağduru yatak ile duvar arasına boğazını sıkmak suretiyle sıkıştırdığı ve önceden hazırladığı çaydanlığın içerisinde bulunan sıcak su ve yağı mağdurun yüzüne, göğsüne, kollarına ve sırtına dökerek evden hızla kaçtığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Mağdur ...'nın beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. Küçükçekmece Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 08.10.2019 tarih, 69430750- 2019/8216 Karar sayılı raporu ile mağdurun yaralanmasının "sağ kol sol kol yüz gövde ön yüz yarımı, gövde arka yüz yarımı sıcak su, sıcak yağ 1., 2. dereceden yanık olduğu, toplamda yüzde 30-35 yanık, yerimiz olmadığından yanık yoğun bakım ünitesine sevk edildiği, 17.09.2019, 15.09.2019 tarihinde saat 15.00 de yoğun bakım üniteye kabul ettiğimiz hastanın yüz ve boyun %5, sağ üst extremite % 9, sol üst extremite % 2, gövde ön yüz %10,2 ve 3. Derece toplamda % 26 yanık alanı olduğu, Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı," şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

5. İstanbul Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin 29.06.2021 tarih, 18.06.2021-10914 Karar sayılı raporu ile mağdurun yaralanmasının "Kişi hakkında düzenlenmiş tıbbî belgelerde tarif edilen ve kişinin 14.06.2021 tarihinde Kurulumuzda yapılan muayenesinde yüz sınırları içerisinde tespit edilen yara izinin, büyük oranda ciltle aynı renk ve seviyeyi aldığından belirli bir mesafeden, belirgin bir dikkat sarf etmeden, ilk bakışta fark edilmediğine göre, yüzde sabit iz niteliğinde olmadığı, ayrıca sorulduğu üzere yüzünde sürekli değişikliğe neden olmadığı oy birliği ile mütalaa olunur." şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan ... Vekilinin Suç Niteliğine Yönelen Temyiz Sebebi

Mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde, tarafların bir süre birlikte yaşaması, müşterek iki çocuklarının bulunması ve dosya kapsamına göre sanığın yaralama kastıyla bir dönem birlikte yaşadığı mağdurun üzerine kaynar su dökmesinin canavarca hisle ve eziyet çektirerek insan öldürmeye teşebbüs suçunun tek başına kanıtı sayılamayacağı, sanığın elinde bıçak olmasına karşın mağdurun hayaî bölgelerine bıçakla vurmadığı, eylemi engel hâl yok iken kendiliğinden yaralandığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanığın Suç Vasfına Yönelen Temyiz Sebebi

B. Sanığın Suç Vasfına Yönelen Temyiz Sebebi

Dosya kapsamına göre, sanık ile mağdurun olay tarihinde birlikteliklerinin olduğu ve müşterek iki çocuklarının olduğu, ancak sanığın ceza evinde olması ve geçimsizlik nedeniyle ayrı yaşadıkları, sanığın mağdur uyuduktan sonra onun izni ve rızası olmaksızın salonun açık olan camından içeri girerek mağdurun yanına gelip bıçak çıkararak mağdurun boynundan tutup "beni nasıl polise ihbar edersin" şeklinde beyanda bulunarak bıçak ile mağduru sol dizinden yaraladığı, mağdurun çığlık atmaya başladığı, bunun üzerine sanığın camı kapatarak mağduru yatak ile duvar arasına boğazını sıkmak suretiyle sıkıştırdığı ve önceden hazırladığı çaydanlığın içerisinde bulunan sıcak su ve yağı mağdurun yüzüne, göğsüne, kollarına ve sırtına dökerek evden kaçtığı, mağdurun Olay ve Olgular başlığı altında (4) numaralı bentte ayrıntılarına yer verilen raporda tarif edilen şekillerde yaralandığı belirtilmekle, darbe sayısı ve şiddeti, yaranın niteliği, engel halin olmayışı dikkate alınarak, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmayan sanığın "kasten yaralama" suçundan, 1 ile 3 yıl aralığında hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasının uygulanması sırasında, aynı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, suçun işleniş biçimi, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı ve kullanılan silahın etki derecesi göz önünde bulundurularak, sonuca etkili olacak şekilde üst sınıra yakın bir ceza ile cezalandırılması yerine, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulü ile eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçu olarak nitelendirilmesi suretiyle suç vasfında hataya düşülmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan ... Vekili Yönünden

Adı geçen kurumun temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...'in Temyiz Sebepleri Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (B) paragrafında açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2021/1927 Esas, 2022/71 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.01.2023 tarihinde karar verildi.

TB/TH.(...Ş)
Yargıtay — Esas No: 2017/22436, Karar No: 2019/436, Tarih: 16.01.2019

**4. Ceza Dairesi         2017/22436 E.  ,  2019/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

a)Katılanın, köyde bulunan dere yatağına toprak dökmesi ve söz konusu yerin mülkiyeti konusunda sanık ile aralarında önceye dayalı husumet bulunması karşısında olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2977, Karar No: 2024/5589, Tarih: 10.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/2977 E.  ,  2024/5589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1688 E., 2024/97 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/Kabul-Karar Kaldırılarak Dava Ret-Temyiz Talebi Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kızıltepe 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/308 E., 2022/1057 K.

Taraflar arasındaki muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabülü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 25.04.2024 tarihli ek kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

25.04.2024 tarihli ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Ek kararın davacı vekiline 20.05.2024 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekili tarafından ek kararın 28.05.2024 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı Kanun'un 366. maddesi yollamasıyla temyiz dilekçesinin reddine karşı kanun yolunda da aynı Kanun'un 346. maddesi hükümleri uygulanacaktır.

25.04.2024 tarihli ek karara ilişkin temyiz süresinin; 6100 sayılı Kanun'un 12.03.2024 tarihli ve 32487 sayılı Resmi Gazete de yayımlanan 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 02.03.2024 tarih ve 7499 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 37/10-ç maddesi ile değişmeden önceki, 346/2. maddesi uyarınca ek kararın tebliğinden itibaren bir hafta olduğundan, davacı vekilinin 25.04.2024 tarihli ek karara yönelik temyiz dilekçesinin süreden reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin 25.04.2024 tarihli ek karara yönelik temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2680, Karar No: 2015/3176, Tarih: 02.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2680 E.  ,  2015/3176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan şirkette dağıtım ve satış görevlisi olarak çalışan sanığın, müşterilerden tahsil ettiği paraları şirket kasasına teslim etmediği ve katılandan teslim aldığı malları araçta bulundurmamak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılan şirkete ait muhasebe, banka, tahsilat, mal giriş-çıkış kayıtları ile sanığın teslim aldığı ve teslim ettiği mal kayıtları üzerinde bilirkişi raporu tanzim ettirildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14836, Karar No: 2016/1203, Tarih: 28.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/14836 E.  ,  2016/1203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .... (kendisine asaleten şirketi temsilen) tarafından, davalı ... aleyhine 16/10/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet yönünden reddine dair verilen 16/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı ... madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacılarıın yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3808, Karar No: 2022/10053, Tarih: 02.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3808 E.  ,  2022/10053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce davalı yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında kurulan hüküm,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile üretim masrafları yeniden belirlenerek yapılan hesaplamaya göre belirlenen bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9007, Karar No: 2021/4164, Tarih: 15.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/9007 E.  ,  2021/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Başkanlığı arasındaki cezai şart tahsili ve sözleşmenin feshi işlemlerinin iptali davasına dair Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 17/05/2016 tarihli ve 2015/468 Esas - 2016/503 Karar sayılı hükmün onanması hakkında (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 27/11/2019 tarihli ve 2016/27566 esas - 2019/11616 karar sayılı ilama karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir. Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Optik'in mesul müdürü olduğunu, davalı Kuruma fatura ettiği... isimli hastanın reçetesinin sahte olarak düzenlendiği iddiasıyla Görmeye Yardımcı Tıbbi Malzeme Sözleşmesinin 8.1.18. maddesinde yer alan "Müessese sahibi/mesul müdür veya müessesede çalışanlar tarafından reçete/reçete eki belgede haksız kazanç elde edilmesini sağlayacak nitelikte tahrifat yapıldığının veya sahte reçete/reçete eki belgenin Kuruma fatura edildiğinin tespit edilmesi halinde, 30.000 (otuzbin) TL cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süreyle sözleşme yapılmaz." hükmüne dayanarak kendisi hakkında cezai işlem uygulandığını, ancak söz konusu reçetenin sahte olarak düzenlenmediğini ileri sürerek, davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalı tarafından verilen 30.000 TL cezai şart ve altı ay süreyle sözleşmenin feshine ilişkin cezanın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece: ...'in gözlük reçetesini, davacının mesul müdür olduğu ... Optik firmasına yaptırmak üzere teslim ettiğini, firmanın da reçetede yazılan gözlüğü hazırlayarak davalı ...'ya fatura ettiği ancak dava dışı yeşil kartlı...'in reçetesindeki gözlüğü almaya gelmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı tarafın davalı tarafa borçlu olmadığının tespiti ile davalı tarafından verilen 30.000 TL cezai şart ve altı ay süreyle sözleşmenin feshine ilişkin cezanın iptaline dair verilen karar, Yargıtay 13. Hukuk Dairesince ( kapatılan ) düzeltilerek onanmasına karar verilmiş; davalı vekili karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.