muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13413, Karar No: 2012/20536, Tarih: 30.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13413 E.  ,  2012/20536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4697, Karar No: 2016/21066, Tarih: 22.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4697 E.  ,  2016/21066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdura ilişkin 28.04.2012 tarihli geçici raporda, kas ve derin cilt, cilt altı kesileri bulunduğunun belirtilmesine,... Devlet Hastanesi Baştabipliğinin 04.05.2012 tarihli ortopedi ve travmatoloji uzmanı tarafından tanzim edilen raporda, mağdur ...'taki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile düzeleceğinin belirtilmesine karşılık aynı hastahanenin, aynı uzmanınca düzenlenen 28.01.2013 tarihli raporunda yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin bildirilmesine göre, mağdur hakkında düzenlenen raporlar arasındaki çelişkinin giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/ son maddesi gereğince sonuç ceza açısından kazanılmış hak dikkate alınarak BOZULMASINA, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14910, Karar No: 2022/14075, Tarih: 28.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/14910 E.  ,  2022/14075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Talepte Bulunan : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Talep Konusu : Karardaki maddi hatanın düzeltilmesi

Talep yazısı ve dava dosyası incelendi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/11/2022 - KD – 2020/93101 sayılı yazısı ile; kanun yararına bozma incelemesine konu olan Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2019 tarihli, 2018/276 esas ve 2019/373 sayılı kararının, Dairemizin 21/09/2022 tarih, 2020/20391 esas ve 2022/9393 karar sayılı ilamı ile, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca kanun yararına bozulmasından sonra, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine" şeklinde karar verildiği belirtilerek, ilamın sonuç paragrafında bulunan "yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere" ibaresinin ilamdan çıkarılması suretiyle maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunulmuştur.

Dairemizin 21/09/2022 tarihli, 2020/20391 esas ve 2022/9393 karar sayılı ilamında; Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2019 tarihli, 2018/276 esas ve 2019/373 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına bozulmasına, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 4. fıkrasının (a) bendi gereğince, yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi, davanın esasını çözen bir karar da bulunmadığından verilecek hüküm veya kararda, lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyecektir.

Davanın esasını çözen mahkûmiyet dışındaki diğer hükümlerin bozulmasında ise anılan fıkranın (c) bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi kanun yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da gerekmeyecektir.

Kesin hükümde değişiklik yargılaması (uyarlama yargılaması) sonucu verilen hükümler ile tayin olunan cezalar kazanılmış hak oluşturmayacak, bu hükümler yönünden cezanın aleyhe değiştirme ilkesi uygulanamayacaktır. Kesin hükümde değişiklik yargılaması sonucu verilen yeni hükümler, infaz aşamasında ve infaza ilişkin hükümlerden olması nedeniyle "aleyhe sonuç doğurmama ilkesi" bu hükümler yönünden geçerli değildir. Bu itibarla, uyarlama kararlarına karşı hükümlü aleyhine kanun yararına bozma yoluna başvurulması halinde verilen kanun yararına bozma kararı hükümlüler açısından aleyhe sonuç doğurur. Bu durumda, dairece hükmün kanun yararına bozulmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/01/2007 gün ve 2006/4-348 esas ve 2007/6 sayılı kararı uyarınca, mahkûmiyet hükmünde değişiklik yargılaması sonucunda verilen yeni hükümlerin, infaz aşamasında verilen ve infaza ilişkin hükümlerden olması nedeniyle, “aleyhe sonuç doğurmama ilkesi” bu hükümler bakımından geçerli değildir.

Açıklanan nedenlerle maddi hatanın düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Yerinde olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulüne,

2-Dairemizin 21/09/2022 tarihli, 2020/20391 esas ve 2022/9393 karar sayılı ilamının diğer yönleri aynı kalmak kaydıyla, ilamın son paragrafında yer alan "yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere" ibaresinin ilamdan çıkarılması suretiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası gereğince DAİREMİZİN BELİRTİLEN İLAMININ DÜZELTİLMESİNE,

28/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7906, Karar No: 2015/285, Tarih: 14.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7906 E.  ,  2015/285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Ümraniye Adli Tıp Kurumu'nun 06.07.2012 tarihli raporunda, katılanın yaralanmasının, yüzde sabit iz niteliğinde olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında hükmedilen temel cezanın TCK'nın 89/2-d madde ve fıkrası ile arttırılması yerine, TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince artırım yapılması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "sanığın güttüğü saik ve amaç" gerekçesine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “sanığın suç işleme saik ve amacı” ibaresinin hükümden çıkarılması ile hüküm fıkrasının 2. paragrafındaki, “vücudunda kemik kırığına sebep olması nedeniyle TCK 89/2-b” ibaresinin, “yüzünde sabit ize sebep olması nedeniyle TCK'nın 89/2-d” olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2183, Karar No: 2019/5342, Tarih: 14.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/2183 E.  ,  2019/5342 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BURSA 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.06.2014 tarih ve 2014/34709 sayılı soruşturma dosyasında düzenlenen iddianamede "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan kamu davası açıldığı halde mahkemece bir karar verilmediği anlaşılmakla, ilgi suç hakkında zamanaşımı süresince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanıklar hakkında teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, bu nedenle CMK’nın Teknik araçlara izlemeye ilişkin kararın aslı ve onaylı suretinin dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmediği,

Mahkemece suçun sübutu sanıkların uyuşturucu madde sattıklarını açıkça kabul ettikleri gibi, dosyadaki olay, fiziki takip ve muhafaza altına alma tutanakları, CD görüntü çözüm tutanakları, uzmanlık raporları, sanıkların alışveriş sırasında gizli soruşturmacılar tarafından alınan görüntülerinden elde edilen fotoğraflara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

1)Sanık ... hakkında “04.03.2014, 11.04.2014” sanık ... hakkında “11.04.2014, 12.04.2014” sanık ... hakkında “12.04.2014” olan suç tarihinin gerekçeli kararda "06.05.2013" olarak gösterilmiş olması,

2)Dosya kapsamı itibariyle teknik araçlarla izlemeye ilişkin kararın aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2014 tarih ve 2014/372 D.İş sayılı kararının aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Dosya kapsamı itibariyle teknik araçlarla izlemeye ilişkin kararın aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2014 tarih ve 2014/372 D.İş sayılı kararının aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanıkların beyanları da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

5) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıklar ...’den birden fazla kez uyuşturucu madde satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanıklar ...’in cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

6) Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih e E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ..., sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 14.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1865, Karar No: 2022/7738, Tarih: 24.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1865 E.  ,  2022/7738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; bozmaya uyularak ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün davacı Kurum ve davalılardan ... ile ... vekilleri tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24/05/2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı ... adına Av. ... ile davacı Kurum adına Av.... ve davalı ... adına Av. ... geldiler. Diğer davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 01.06.2011 tarihli iş kazasında %47 oranında sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masraflarından oluşan kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'dur.

Eldeki davada, mahkemece verilen 05/04/2016 tarihli karar, dairemizin Bozma ilamı ile; “…davalılar ... Enerji San. ve Tic. A.Ş. Genel Müdürlüğü, ... Kardeşler İnş. Pet. Nak. Gıd. Tic. San. Ltd. Şti. ile Geo Sistem Sondaj İnş. Müh. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin niteliği, asıl işverenlik-alt işverenlik ilişkisi bulunup, bulunmadığı araştırılıp, irdelenmesi ile, asıl işverenlik-alt işverenlik sıfatları irdelenip, belirlenmeli, bu doğrultuda yeniden bir kusur raporu alınmalı, yine tazminat dosyasında hükme esas alınan kusur raporu ile eldeki davada hükme esas alınan kusur raporu arasında çelişki ortaya çıkmakla, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, ortaya çıkan çelişki de giderilmeli ve hâsıl olacak sonuca göre hüküm kurulması….” gereğine işaret edilerek araştırma yapılmak üzere bozulmuştur.

Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı)

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK)

Ayrıntıları Hukuk Genel Kurulunun 10.12.2019 günlü ve 2015/10-3241 Esas, 2019/1325 K. Sayılı ilamında da belirtildiği üzere; mahkemece bozmaya uyulması sonucu artık bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemece tarafların beyanlarının alınıp bozmaya uyulmasına da karar verildikten sonra yapılacak iş; bozma gereklerinin yerine getirilmesi olmalıdır. Zira mahkemece bozmaya uyulması yönünde oluşturulan karar, bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hakkın gerçekleşmesine neden olur.

Hukuk Genel Kurulu'nun 18.10.1989 gün 541-534, 21.2.1990 gün 10-117; 7.10.1990 gün 439-562; 19.2.1992 gün 635-82; 23.2.1994 gün 936-94; 03.03.2010 gün ve 2010/12-81-118; 27.09.2006 gün ve 2006/19-635 E. 2006/573 K; 15.10.2008 gün ve 2008/19-624 E. 2008/632 K ile 17.02.2010 gün ve 2010/9-71 E. 2010/87 K. sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Hukuk Genel Kurulu'nun 18.10.1989 gün 541-534, 21.2.1990 gün 10-117; 7.10.1990 gün 439-562; 19.2.1992 gün 635-82; 23.2.1994 gün 936-94; 03.03.2010 gün ve 2010/12-81-118; 27.09.2006 gün ve 2006/19-635 E. 2006/573 K; 15.10.2008 gün ve 2008/19-624 E. 2008/632 K ile 17.02.2010 gün ve 2010/9-71 E. 2010/87 K. sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Eldeki davada ise, mahkemece, bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Dosya içerisinden, davalı ... Enerji Aş’nin Irak Elektrik Bakanlığından aldığı ihale ile Irak Nainawa enerji santrali işini aldığı, bu ihale çerçevesinde faaliyetleri sözleşme yaptığı şirketlere gördürdüğü, ne var ki dava dışı ve Dubai menşeli olduğu anlaşılan ... Enerji ... şirketine de işlerin bir kısmının verildiği, bu noktada ... Enerji ...nin diğer davalı ... Kardeşler… Ltd. Şti. ile sözleşme yaptığı ve fakat davalı ... Enerji AŞ ve diğer davalılar ile arasında nasıl bir ilişkinin bulunduğunun belirlenemediği, yine 06.05.2011 tarihli sözleşme ile proje sahasında kullanılmak üzere, ... Kardeşler… Ltd. Şti ile ... Enerji Aş arasında yapılan kira sözleşmesi ile de iş makinelerinin kiralandığı anlaşılmakta olup, uyulan bozma ilamı ve oluşan usuli kanılmış hak çerçevesinde tüm davalılar arasındaki ilişkilerin netlikle ortaya konulabildiğinden bahsedilme imkânının bulunmaması karşısında, kesinleştiği anlaşılan tazminat dosyasının da bu dosya arasına alınması ile davalıların aralarındaki hukuki ilişki ve asıl işverenlik-alt işverenlik sıfatları irdelenip, belirlenmeli, bu doğrultuda yeniden bir kusur raporu alınmalı, yine tazminat dosyasında hükme esas alınan kusur raporu ile eldeki davada hükme esas alınan kusur raporu arasında çelişki ortaya çıkmakla, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, ortaya çıkan çelişki de giderilmeli ve hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde davacı Kurum ve davalılardan ... Enerji San. ve Tic. A.Ş Genel Müdürlüğü ile ... Kardeşler İnş. Pet. Nak. Gıd. Tic. San. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, davacı Kurum avukatı yararına takdir edilen 3.815,00 TL duruşma avukatlık parasının temyiz eden davalılara yükletilmesine, temyiz eden davalılar avukatları yararına takdir edilen 3.815,00 TL duruşma avukatlık parasının davacı Kurum'a yükletilmesine, 24/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6360, Karar No: 2006/8752, Tarih: 06.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6360 E.  ,  2006/8752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde davalıların gürültü yapmalarının engellenmesi, ortak yerlere eşya konmasının önlenmesi ve 634 Sayılı Yasanın 33.madde gereği davalıların uyarılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde davalılar ... ve ... 'in birlikte paydaş oldukları tapuda mesken olarak gösterilen beş nolu bağımsız bölümü işyeri olarak kullandıkları, bu bağımsız bölümün zemininin parke ve mermer döşeli olması nedeniyle alt kattaki davacının bağımsız bölümüne rahatsız edecek boyutta ayak sesleri ve gürültü geldiği, ayrıca davalıların anayapının ortak yerine malzeme koydukları ileri sürülerek açıklanan ihlallerin (meskenin işyeri olarak kullanılmasının ve bu yerdeki rahatsız edici gürültünün) engellenmesi ve tecavüzlerin (ortak yere malzeme koyma eyleminin) önlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece salt davalıların 4.kattaki (5 nolu) bağımsız bölümü kullanırken gürültü yapmamalarının ihtarına karar verilmiş, işyeri olarak kullanılan bağımsız bölümün meskene dönüştürülmesi ve ortak yere malzeme konulmasının önlenmesi hakkındaki istemler reddedilmiş, hükmü salt davalılar vekili temyiz etmiştir.

Davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde yazılı nedenler yönünden yapılan inceleme sonunda,

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.