muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1699, Karar No: 2023/10156, Tarih: 27.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1699 E.  ,  2023/10156 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/602 E., 2015/914 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca 07.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/602 Esas, 2015/914 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; denetimli serbestlik tedbirine bilmeden uymadığını, lehine olan hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; denetimli serbestlik tedbirine bilmeden uymadığını, lehine olan hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Sanığın ikrarı ile sabit olduğu üzere olay günü şüphe üzerine kolluk görevlilerince yapılan kaba üst aramasında montunun cebinde şişlik olduğunun fark edildiği, ne olduğu sorulduğunda sanığın ecstasy hapı görevlilere teslim ettiği, Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan suç duyurusu üzerine başlatılan soruşturma neticesinde sanık hakkında "Kullanmak İçin Uyuşturucu ve Uyarıcı Madde Kabul Etmek veya Bulundurmak" suçundan Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2015 tarih 2015/3151 soruşturma no 2015/87 nolu kararı ile kamu davası açılmasının ertelenmesine ve hakkında 1 yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, Manisa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce kararın infazına başlanabilmesi için çıkartılan tebligatın 13.05.2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen sanığın 10 günlük süre içerisinde müdürlüklerine müracaat etmeyerek denetimli serbestlik tedbirini ihlal ettiği anlaşılarak açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Sanığın 05.03.2015 tarihli eylemi nedeniyle 07.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun kanun yolu bildirimi yapıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 15.04.2015 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, erteleme kararının 24.01.2015 tarihinde kesinleşmesinin ardından, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının 13.05.2015 tarihinde tebliği üzerine sanığın kuruma başvuruda bulunmadığından bahisle ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının 04.06.2015 tarihli karar ile kapatıldığı, kovuşturma şartı olan ısrar koşulu sağlanmadığı anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 05.03.2015 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

a. Var ise; Cumhuriyet Başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp; derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için bildirimlerde bulunulup sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

b. Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (2) nci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibariyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (1) inci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle hukuka aykırılıklar görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/602 Esas, 2015/914 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9450, Karar No: 2013/2020, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9450 E.  ,  2013/2020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve hakaret suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 16.04.2008 gün ve 2007/120 Esas, 2008/32 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece sanığın adına kayıtlı gözüken ... numaralı telefon hattına ait abonelik sözleşmesinin aslı ile sanığa ait yazı ve imza örnekleri temin edilip, mevcut imza ve yazı örnekleri karşılaştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12899, Karar No: 2009/11433, Tarih: 29.09.2009

21. Hukuk Dairesi 2008/12899 E., 2009/11433 K.

**21. Hukuk Dairesi 2008/12899 E., 2009/11433 K.**

**- ÇELİŞKİNİN GİDERİLMESİ

- MALULLÜK SİGORTASI

- SAĞLIK RAPORLARI**- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 28 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 56 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 21.10.2002 tarihinden itibaren malulen emekli olmaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıya 21.10.2002 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile birikmiş aylıkların yasal faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasa'nın 28 ve 56. maddeleridir. 28. maddeye göre; sigortalıya malullük sigortasından yardımın yapılabilmesi için, malullüğü gerektirecek hastalık ve arızanın sigortalılığın başladığı tarihte bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla, davacının, malullük sigortasının sağladığı yardımlardan yararlanabilmesi için, malul sayılacak derecede hastalık veya arızanın sigortalı olarak çalıştığı sırada meydana gelmesinde yasal zorunluluk olduğu, 56. maddesinde ise, malullük halinin tespitinde, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı, Sosyal Sigortalar Kurumu, Üniversiteler ve Kamu İktisadi Teşebbüslerine ait hastanelerin sağlık kurullarınca verilecek raporlarda belirtilen hastalık ve arızaların esas alınacağı, bu raporların, kurumca teşekkül ettirilecek sağlık kurulunda değerlendirileceği, raporları yeterli görülmeyen ilgililerin kurumca yeniden muayeneye tabi tutulabilecekleri, raporlarla ilgili olarak kurumca verilen kararlara ilgililer tarafından itiraz olunması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu Yüksek Sağlık Kurulu'na gidilerek karar alınması gerektiği belirtilerek, uyulması gereken prosedür gösterilmiştir.

Malullük halinin tespitinde, 1479 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin öngördüğü prosedüre uyulması gerektiği ortadadır. Oysa, mahkemece, hastalığın ve arızanın oluş tarihi ile hastalığı belirleyen rapor yönünden açıklanan doğrultuda işlem yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Somut olayda Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile Adli Tıp Kurumu raporu arasında maluliyetin başlangıcı yönünden çelişki bulunmaktadır. Uygulamada Yüksek Sağlık Kurulu kararma itiraz edilmesi halinde, inceleme Adli Tıp İhtisas Kurulu, gerekirse Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmaktadır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun 28.06.1976 gün ve 1976-4-6 sayılı kararı da bu yöndedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 01.01.2000 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa'ya göre esnaf Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, düzenli prim ödemesinde bulunduğu, sigortalının dava tarihinden sonra 24.07.2006 tarihinde ölümü üzerine, davaya mirasçısı eşi ve çocukları tarafından yetkili kılınan vekille devam edildiği, Kurumca sigortalının 15.02.2005 tarihi itibariyle borcunun bulunmadığının bildirildiği, KTÜ Tıp Fakültesi Hastanesi'nin 09.08.2002 tarihli raporuyla çalışma gücü kaybının %82,36 olduğu, sigortalının 13.03.2002 tarihli aylık talebinin kurumca hastalığın sigortalılık tarihinden önce de var olduğundan reddedildiği, O... Devlet Hastanesi'nin 15.02.2005 tarih ve 1391 sayılı raporunda "diabetüs mellitüs kronik böbrek yetmezliği nöropatik ağrı haftada 3 kez bikarbonatlı hemodializ tedavisi görüyor, ilaçları sürekli kullanması uygundur" şeklinde görüş bildirildiği, sigortalının itirazı üzerine Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulu'nun 30.11.2005 tarihli kararıyla "diyabetik kronik komplikasyonlarına göre hastalığın 01.01.2000 tarihinde işe girişte mevcut olduğu, ancak sessiz seyri nedeniyle fark edilemeyeceğinden işe giriş tarihinde çalışma gücünün 2/3'ünü kaybedip kaybetmediğinin bilinemeyeceği, ancak halihazır durumda 2/3 oranında malul olduğu", Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulu'nun 07.11.2007 tarihli kararıyla UKTÜ F... Hastanesi kayıtlarına göre, diyabetik kronik hipertansiyona göre hastalığın 21.10.2002 tarihi itibariyle özürlülere verilebilecek rapor hakkındaki yönetmeliğe göre görme bozuklukları listesi bir gözün 0,1 diğer gözün 0 görmesi %95 oranında çalışma gücü kaybı olduğu, beden çalışma gücünün en az 2/3'ünü kaybettiği", SSK Yüksek Sağlık Kurulu 27.02.2008 tarih ve 18/866 sayılı kararında "sigortalının çalışma gücünün 2/3'ünü kaybettiğinden malul sayılmasına, başlangıcının O... Devlet Hastanesi'nin 15.02.2005 tarih ve 1391 sayılı rapor tarihi olduğuna, sürekli bakıma muhtaç olduğunun" belirtildiği, sigortalının 03.03.1987-18.09.1988 tarihleri arasında piyade er olarak askerlik yaptığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulu raporu arasında maluliyetin başlangıcı yönünden çelişki oluştuğundan, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan, sigortalının 2/3 oranında maluliyet oranı ile hastalığın oluştuğu tarihi hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4808, Karar No: 2022/17948, Tarih: 29.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/4808 E.  ,  2022/17948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi ve istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 286/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerin temyiz edilebileceği, aynı Kanun'un 286/2-a maddesinde ise, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceğinin düzenlenmiş olması karşısında; sanık hakkında tayin olunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, hükmün niteliği itibari ile temyiz edilemez olması nedeniyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK.nın 296/1. maddesine göre reddine dair ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ayrıca 5271 sayılı CMK.nın 286/2-b maddesi uyarınca 7188 sayılı Yasa ile değişik CMK.nın 286/3. maddesi kapsamında bulunmadığından, ek karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı CMK.nın 298. maddesine göre REDDİNE, 5271 sayılı CMK.nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 29.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1799, Karar No: 2009/1785, Tarih: 27.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1799 E.  ,  2009/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfusta baba adı tashihine ilişkin davada Bakırköy 4. Asliye Hukuk ve Bakırköy 7. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta baba adı tashihi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Bakırköy 7. Aile Mahkemesinin verdiği 20.01.2009 günlü görevsizlik kararının, taraflara tebliğe çıkartılıp, kesinleşme şerhi verilmeden gönderildiği anlaşılmaktadır.

HUMK’nun 25/II. maddesinde "iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Yargı yeri belirlenebilmesi için, her iki kararın da temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması gerektiğinden öncelikle, anılan kararın tebliğe çıkartılıp temyiz edilmesi halinde dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine, temyiz edilmeden kesinleşmesi halinde kesinleşme şerhi verildikten sonra yargı yeri belirlenmesi için Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

Sonuç: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GÖNDERİLMESİNE, 27.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29031, Karar No: 2023/471, Tarih: 23.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/29031 E.  ,  2023/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanu'nun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin 29 uncu, 50 nci ve 52 nci maddelerinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca, 900 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu, 50 nci ve 52 nci maddelerinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1.800 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteğinin; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine, mağdurun rahat tavırlar ve sorumsuz davranışlar sergilemesinden sinirlerin gerildiğine, tehdit ve hakaret etmediğine, hakkında verilen adli para cezasının çok ağır olduğuna ve ailesinin uzun bir süre maddi anlamda sıkıntıya gireceğine, asgari ücretle çalıştığından hakkında ağır para cezası uygulandığına, incelemenin eksik yapıldığına, lehine hükümlerin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ... Hastanesinde görevli doktor olan mağdurun lavaboya geçmek amacıyla muayene odasından çıktığında, başka bir hastanın çocuğuna bakıp bakmama konusunda yaşadığı tartışmaya dahil olarak '' İşini düzgün yapacaksın, artislik yapmayacaksın, artislik çektiğiniz için dayak yiyonuz, gel lan buraya, buradaki çocukların başına bir şey gelirse sülalenizi sinkaf ederim.'' dediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın mağdura yönelik eylemleri açısından iddia ve mahkemenin kabulü karşısında; sanığın, mağdura ''İşini düzgün yapacaksın, artislik yapmayacaksın, artislik çektiğiniz için dayak yiyonuz, gel lan buraya, buradaki çocukların başına bir şey gelirse sülalenizi sinkaf ederim.'' şeklinde sözler söylemesi eylemi bir bütün halinde tehdit suçunu oluşturduğu halde sanık hakkında ayrıca hakaret suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

B.Hakaret suçunun aleni bir yer olan hastane acil servisinin bekleme salonunda işlenmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmamış olması,