muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15239, Karar No: 2012/17584, Tarih: 05.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/15239 E.  ,  2012/17584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :931-372

Davacı, tedavisinde kullanılan ilaçlı stent için fatura ile ödediği miktarın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle; Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır(HMK 1. Madde). Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının, tedavisinin yapıldığı 29.08.2009 tarihinde ve halen Milli Eğitim Bakanlığı’nda öğretmen olarak kamu çalışanı olduğu; kalp rahatsızlığı nedeniyle Akdeniz Üniversitesi Hastanesinde yapılan tedavisinde kullanılıp, dava konusu edilen ilaç kaplı stent bedelinin davacı tarafından ödenerek satın alındığı anlaşılmıştır.

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde,(5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde,

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde,

“Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir….  Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi …. ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği, 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olayda; aktif kamu çalışanı olan davacının, davaya konu tedavisinin, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildiği 15.01.2010 tarihinden önce, 29.08.2009 tarihinde başladığı ve uyuşmazlığın idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek; Mahkemece, davanın, yargı yolu nedeniyle görevden reddi yerine, işin esasına girilerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6685, Karar No: 2016/11110, Tarih: 24.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6685 E.  ,  2016/11110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

... köyü 1255 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak, davacı tarafından 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca iade başvurusunda bulunulup bulunulmadığının, başvuruda bulunulmuş ise sonuçlanıp sonuçlanmadığının ilgili kurumlardan sorulması ve alınacak cevabî yazıların bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 24/11/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4126, Karar No: 2010/6542, Tarih: 12.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/4126 E.  ,  2010/6542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1,29/1,62/1 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/12/2009 gün ve 86/311 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448,51/1,59 maddeleri gereğince kurulup, kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, resen temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 12/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6586, Karar No: 2023/4893, Tarih: 19.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/6586 E.  ,  2023/4893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2373 E., 2023/914 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/43 E., 2022/180 K.

Taraflar arasındaki torunla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile davacı anneanne ile torunu arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü ile davacı anneanne ile torunu arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı baba vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma yapılabilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davalı tarafın duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı anneanne dava ve cevaba cevap dilekçesinde; kızının öldüğünü, kızı öldüğünde 2,5 aylık olan torununa çocuk on sekiz aylık olana kadar baktığını, süreç içinde çocuğun velâyetini almak için dava açtığını ancak çocuğun babaya verildiğini ve babanın çocuğu teslim aldıktan sonra anneanne ile görüştürmediğini iddia ederek; davacı anneanne ile torunu ... arasında makul sürelerle kişisel ilişki kurulmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı baba vekili cevap dilekçesinde; Antalya değil Manisa mahkemelerinin yetkili olduğunu, davacı anneannenin kızının intihar ederek ölümünden davalıyı sorumlu tutarak çocuğun velâyeti için dava açtığını, velâyet davası sürecinde çocuğu baba ile görüştürmediğini, velâyet davası reddedildiğinde iki hafta boyunca çocuğu babaya teslim etmediğini, kızının ölümü nedeniyle şikayetçi olduğunu, adli soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini ve kişisel ilişki kurulması halinde davacının çocuğun babasına karşı düşmanlık beslemesi için çabalayacağını iddia ederek; öncelikle yetki itirazının kabulüne, mümkün olmazsa davanın reddine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Antalya 12. Aile Mahkemesi'nin 17.12.2021 tarihli ve 2021/445 Esas, 2021/704 Karar sayılı kararı ile, mahkemenin yetkisizliğine yetkili ve görevli mahkemenin Manisa Nöbetçi Aile Mahkemesi olduğunun tespitine ve kararın kesinleşmesinden sonra iki hafta içinde talepte bulunulması halinde dosyanın yetkili ve görevli Manisa Nöbetçi Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; üçüncü kişilerin, kişisel ilişki süresinin anne ve babaya tanınan genişlikte olmasının beklenemeyeceği, ancak anneanne, dede, büyükanne ve büyükbabalarla torun arasındaki kişisel ilişkinin torunun bu kişilerle aile bağlarını güçlendirmesine, onların da torun sevgilerini tatmaya elverişli olacak yeterlilikte olması gerektiğini, somut olayda davacının kızının ölümünden sonra davalı aleyhine velâyetin kaldırılması davası açtığı, dava reddedilinceye kadar sadece baba için belirlenen kişisel ilişki günlerinde kısa süreli çocuğu gösterdiği ve davanın sonunda on iki gün boyunca çocuğu babasına teslim etmemesi sebebiyle babada çocuğu alırsa bir daha teslim etmeyeceği korkusunu uyandırdığı, bu suretle taraflar arasında çocuk üzerinden çekişme yaratıldığı ve çocuğun uzun süre babadan uzak kaldığının sabit olduğu, değişen koşullara göre kişisel ilişkinin her an için yeniden düzenlenmesinin mümkün olduğu ve yirmi aydır baba ile yaşayan ve idrak çağında olmayan çocuğun alıştığı figür olan baba ve babanesinden uzun süre ayrı kalamayacağı dikkate alındığında davacı ile torunu arasında yatılı kişisel ilişki kurulmasının çocuğun yararına olmayacağı gerekçesi ile; davanın kısmen kabulü ile davacı anneanne ile torunu Nisa Bilge arasında her ayın birinci ve üçüncü hafta sonu cumartesi günü saat 09.00'dan l9.00'a kadar, dini bayramların ikinci günü saat 09.00’dan l9.00’a kadar kişisel ilişki kurulmasına; çocuk okul çağına geldiğinde temmuz ayının birinci günü saat 09.00'dan on beşinci günü saat 17.00'ye karar ve sömestr tatillerinin ilk cuma günü saat 09.00'dan takip eden çarşamba günü saat 17.00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına ve davacı anneanne yararına 5.100,00 TL maktu vekalet ücretine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı anneanne vekili istinaf dilekçesinde özetle; kişisel ilişki süresinin az olduğunu, yazın ve yarıyıl tatilinde kişisel ilişki kurulmamasının doğru olmadığını, yatılı kişisel ilişkinin çocuğun huzurunu tehlikeye düşüreceğinin ispatlanmadığını, çocuğun annesinin öldüğü tarihte 2,5 aylık olduğunu ve 18 aylık olana kadar çocuğa anneannenin baktığını, anneannenin çocuğu on iki gün boyunca babaya teslim etmemesinin sadece davalı babanın iddiası olduğunu ve gerçekleri yansıtmadığını belirterek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda ayın belli günlerinde, dini bayramlarda, yarıyıl ve yaz tatilinde yatılı kişisel ilişkiye karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı anneannenin kızının ölümünden davalıyı sorumlu tutarak çocuğun velâyeti için dava açtığını, velâyet davası sürecinde çocuğu baba ile görüştürmediğini, velâyet davası aleyhine sonuçlandığında iki hafta boyunca çocuğu babaya teslim etmediğini, davacı anneannenin şikayeti üzerine davalı hakkında eşinin intiharı sebebiyle adli soruşturma yürütüldüğünü ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, anneannenin görüş zamanlarını çocuğu babaya karşı düşmanlık beslemesi için kullanacağını, kişisel ilişki sürelerinin çok fazla olduğunu, çocuğun okul çağına geleceği döneme ilişkin olarak şimdiden karar verilmesinin doğru olmadığını, o zamanki koşulların farklılık gösterebileceğini, davacının davayı önce yetkisiz mahkemede açtığını, yetkisizlik kararı verildiğini, yetkili mahkeme olarak karar veren mahkemenin davalı taraf yararına vekâlet ücretine hükmetmesi gerektiğini belirterek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının torununun annesinin vefat etmiş olması nedeniyle kişisel ilişki için gereken olağanüstü koşulun bulunduğu, taraflar arasındaki husumetin kişisel ilişkiye engel olamayacağı, kişisel ilişki kurulmasının hem küçüğün hısımlık bağlarının gelişmesi hem de anneannenin torun sevgisini yaşaması açısından önem taşıdığı, aksi halde torun ile anneanne arasındaki ilişkinin tamamen kopacağı, anneannenin çocuğun annesinin öldüğü tarihten itibaren onsekiz ay süre ile ona baktığı ve torununu ölen kızının yerine koyduğu, küçüğün mahkeme kararı ile babasına tesliminden sonra davalı tarafça da eldeki davada kurulan kişisel ilişkinin engellendiği, davacı tarafından kızının intihar etmesi nedeniyle duygusal olarak başlatılan husumetin davalı tarafından da sürdürüldüğü dikkate alındığında davacı ile küçük arasında kişisel ilişki kurulmasında hukuka ve kamu düzenine aykırı bir durum bulunmadığı, mahkemece davacı ile küçük arasında kademeli olarak kişisel ilişki düzenlemesi yapıldığı, kişisel ilişkinin değişen koşullara göre yeniden düzenlenmesinin her zaman istenebileceği, kişisel ilişkiye karar verilirken gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceğinden küçük ile davacı arasında kademeli bir şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş olmasının doğru olmadığı, küçüğün istinaf inceleme tarihindeki yaşı dikkate alındığında küçük ile davacı arasında talep ile bağlı kalınarak yaz tatillerinde yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmamasının doğru olmadığı, çocukla üçüncü kişiler arasında kurulacak kişisel ilişkinin anne ve babaya tanınacak genişlikte ve babanın velâyet görevini engelleyecek nitelikte olmaması gerektiğinden bir ayda iki hafta sonu kişisel ilişki kurulmasının doğru görülmediği, davacının talebinin torunu ile makul sürede kişisel ilişki kurulması olduğu, mahkemece "davanın kısmen kabulü" ifadesi kullanılmışsa da davacının davasının tamamen kabul edilmiş olduğu, davanın reddedilen bir bölümü bulunmadığından davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile; taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü ile velâyeti davalı babada bulunan ... ile davacı anneanne arasında her ayın birinci hafta sonu cumartesi günü saat 09.00'dan l9.00'a kadar, dini bayramların ikinci günü saat 09.00’dan l9.00’a kadar, her yıl temmuz ayının birinci gününün saat 10.00'dan yedinci günü saat 18.00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına ve davacı anneanne yararına 9.200,00 TL maktu vekalet ücretine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı anneanne ile torunu arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 325 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri. Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı baba vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.