muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/76, Karar No: 2023/244, Tarih: 22.03.2023

15. Tescil edilmiş bir markanın hükümsüzlük hâlleri 556 sayılı KHK’nın 42 nci maddesinde düzenlenmiş olup, 556 sayılı KHK’nın 42/1-a maddesinde aynı KHK’nın 7 nci maddesinde sayılan mutlak ret nedenleri; 42/1-b maddesinde ise aynı KHK’nın 8 inci maddesinde sayılan nispi ret nedenleri hükümsüzlük hâlleri arasında belirtilirken; kötüniyetli tescil, ayrı bir hükümsüzlük nedeni olarak sayılmamıştır. Ancak 556 sayılı KHK'nın 42 nci maddesinde düzenlenmemiş olsa da tescil başvurusunun kötüniyetle yapılmış olması hâli genel hüküm ve temel prensip niteliğindeki 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 2 nci maddesi gereğince kötüniyetin korunması söz konusu olamayacağından, başlı başına bir hükümsüzlük nedeni olarak öğreti ve uygulamada benimsenmektedir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.07.2008 tarihli ve 2008/501 Esas, 2008/507 Karar ve 17.06.2021 tarihli ve 2017/11-25 Esas, 2021/778 Karar sayılı kararları). Nitekim bu benimseme, aynı zamanda 556 sayılı KHK'nın marka hakkının korunmasına ilişkin genel sistematiğine de aykırı düşmemektedir. Zira 556 sayılı KHK'nın 42/1-a maddesinde yer alan “Tanınmış markalarla ilgili hükümsüzlük davalarının tescil tarihinden itibaren 5 yıl içerisinde açılması gerekir. Markanın tescilinde kötü niyet varsa iptal davası süreye bağlı değildir." hükmünden de anlaşılacağı üzere 556 sayılı KHK'nın amacı her hâlükarda kötüniyetli tescillerin önlenmesidir. Bununla birlikte 556 sayılı KHK’nın mehazını oluşturan 89/104 sayılı Avrupa Birliği Marka Yönergesi’nin 3/2 maddesi ve 40/94 sayılı Topluluk Marka Tüzüğü’nün 51/1-b maddesinde de kötüniyetli marka tescil başvurusu, mutlak ret ve hükümsüzlük nedeni olarak düzenlenmiştir. Bu durumda, gerek öğretide ve uygulamada gerekse mukayeseli hukuk ve mehaz Avrupa Birliği mevzuatında yer alan hükümler itibariyle; markalar hukukundaki ülkesellik ile başvuru ve tescilde öncelik ilkelerinin yanında ayrıca başvuru ve tescilde kötüniyetin himaye edilmemesine ilişkin temel ilkenin de aynen korunduğu anlaşılmaktadır.

16. Hemen belirtilmelidir ki; 10.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren SMK'nın 6/9 maddesinde, kötüniyetle yapılan marka başvurularına itirazın nispi ret nedeni olduğu açıkça düzenlenmiştir. Ayrıca hükümsüzlük hâllerinin düzenlendiği SMK’nın 25 inci maddesinde nispi ret nedenlerinden birinin mevcut olması hâlinde mahkeme tarafından markanın hükümsüzlüğüne karar verileceği belirtilmiştir. Bu kapsamda kötüniyetli tescil 556 sayılı KHK döneminde öğreti ve uygulama ile hükümsüzlük nedeni olarak kabul edilmiş iken SMK ile birlikte artık açıkça hükümsüzlük hâli olarak düzenlenmiş bulunmaktadır.

17. Öte yandan 556 sayılı KHK’da ve SMK’da hangi hâllerde kötü niyetli marka başvurusunun söz konusu olduğu belirtilmemiştir. Ancak genel olarak kötüniyetli marka başvurusu; hak sahibi olmadığını bilmesine rağmen dürüstlük kuralına aykırı ...de tescil için başvuruda bulunulması veya başvurunun tescil ettirilmesi olarak tanımlanabilir. Bu kapsamda başvuru sahibinin markanın aynısının veya benzerinin bir başkası tarafından kullanıldığını bilmesi veya bilmesi gerekmesi hâli, kötüniyetin varlığında önem kazanmaktadır. Örneğin, gerçek hak sahibi olmamakla birlikte başkasının ticaretinde kullandığı tescilsiz bir işareti, kendisinin hak sahibi olmadığını bile bile tescili için başvuruda bulunan kimse kötüniyetli sayılacaktır. Yine başkası tarafından kullanılan bir markanın aynısını veya benzerini bilerek ve haklı bir neden olmaksızın sırf rakibini engellemek amacı taşıyan engelleme markaları kötüniyetli marka başvurusu olarak değerlendirmelidir. Ayrıca başkasının markasından haksız olarak yararlanmak veya gerçekte kullanılmayıp yedekleme ve marka ticareti yapmak ya da şantaja yönelik başvuruda bulunmak ve tescil ettirmek de kötüniyetli olarak kabul edilmelidir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.07.2008 tarihli ve 2008/501 Esas, 2008/507 Karar ve 17.06.2021 tarihli ve 2017/11-25 Esas, 2021/778 Karar sayılı kararları). Görüldüğü üzere kötüniyetli marka başvurusu hâli her somut olay kapsamında ayrıca değerlendirilmesi gereken bir husustur. Bu kapsamda marka hükümsüzlüğü davalarında kötüniyet iddiası ileri sürülmüş ise TMK'nın 2 inci maddesi gereğince kötüniyetin korunması söz konusu olamayacağından her somut olayın özellikleri göz önüne alınarak açıkça kötüniyetle gerçekleştirildiği belirlenen marka tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmelidir.

18. Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davalı şirket tarafından 2013/28120 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunulduğu, anılan başvuruya karşı davacı tarafça 2010/64338 sayılı "..." ve 2007/65142 sayılı "...+..." ibareli markalara dayalı olarak gerçekleştirilen itirazın davalı Kurum Markalar Dairesi Başkanlığı kararıyla 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi kapsamında kısmen kabul edilerek davalı şirkete ait marka başvurusundaki 35 inci sınıf bir kısım hizmetlerin marka kapsamından çıkarıldığı, anılan kısmî ret kararına karşı davalı şirketin marka başvurusunun tüm hizmetler bakımından reddedilmesi için yine davacı tarafça yapılan itiraz üzerine 556 sayılı KHK' nın 8/1-b maddesi kapsamında verilen dava konusu YİDK kararıyla davacının itirazı kısmen kabul edilerek yine 35 inci sınıf bir kısım hizmetlerin daha başvuru markası kapsamından çıkarıldığı, kalan hizmetler yönünden ise başvuru markasının tescil işlemlerinin devamına karar verildiği görülmekle, davacı tarafın tanınmış marka iddiasına dayalı olarak 556 sayılı KHK'nın 8/4 üncü maddesi ve kötüniyetli marka tescili sebebiyle davalı şirkete ait markanın tüm hizmetler bakımından tescil başvursunun reddi istemi, dava konusu YİDK kararıyla yerinde bulunmayarak reddedilmiştir.

19. Davacı tarafa ait "..." esas ibareli markanın tanınmışlığına dair dosyaya sunulan deliller ve ilk derece mahkemesince yapılan araştırma göz önüne alındığında; davacının markasının yaklaşık 30 yıldır başta gözlük satışı olmak üzere mağazacılık hizmetleri alanında ülkemizde ve dünyanın birçok ülkesinde kullanılmakta olduğu, bu kullanım yanında ülkemiz de dâhil olmak üzere 50'yi aşkın ülkede tescilli marka olarak korunduğu, ülkemizde ve dünyadaki mevcut ve müstakbel tüketici kitlesi hedeflenerek yüksek düzeyde ve meblağlarda tanıtım ve reklam harcamalarıyla anılan marka için ciddi yatırımlar yapıldığı, bu çerçevede markanın ülkemizde ve dünyanın bir çok ülkesinde tescilli olduğu mağazacılık hizmetlerinde yaygın bir dağıtım ve satış ağına sahip olduğu, markanın yoğun kullanımı neticesinde yüksek miktarlarda satış rakamlarına ulaşıldığı, davacının markası için yapmış olduğu anılan yatırımların ve faaliyetlerin seviyesi, yapıldıkları coğrafi alanın büyüklüğü, tescilli marka olarak korunduğu coğrafi alan ile elde ettiği yüksek satış rakamları ile markanın ciddi bir ekonomik değere ulaştığı, bu itibarla davacının "..." esas ibareli markasının faaliyet alanı ve tescilli olduğu sınıf olan mağazacılık hizmetlerinin ülkemizdeki hedef müşteri kitlesi nezdinde tanınır hâle geldiği, bu tanınmışlık neticesinde de yaygın olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Bu bilgiler ışığında davacıya ait "..." esas ibareli marka, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesinde tanımlandığı ...de tanınmış bir marka niteliğindedir. Dolayısıyla davacı markasının tanınmışlığına dair iddia bakımından dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin ispata yeterli olduğu söylenebileceği gibi anılan bilgi ve belgelerden hareketle ilk derece mahkemesince, davacı markasının tanınmış marka olduğuna dair yapmış olduğu değerlendirme de dosya kapsamına uygundur.

20. Bununla birlikte tanınmış bir markanın farklı mal ve hizmetlerde korunabilmesi için tanınmış olduğunu tespiti yanında "...toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarına zarar verebileceği veya tescil için başvurusu yapılmış markanın ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği..." şeklinde sıralanan koşulların da somut olayda gerçekleşmesi gereklidir (556 sayılı KHK md. 8/4).

20. Bununla birlikte tanınmış bir markanın farklı mal ve hizmetlerde korunabilmesi için tanınmış olduğunu tespiti yanında "...toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarına zarar verebileceği veya tescil için başvurusu yapılmış markanın ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği..." şeklinde sıralanan koşulların da somut olayda gerçekleşmesi gereklidir (556 sayılı KHK md. 8/4).

21. Bu kapsamda davacının "..." ibareli tanınmış markası, ülkemizde ve dünyada tescilli olduğu 35 inci sınıfta yer alan mağazacılık hizmetlerinde kullanılmakta olup taraf marka ibarelerinin yüksek düzeydeki benzerlikleri nazara alındığında davalı şirket markasının kapsamındaki diğer mağazacılık hizmetlerinde tescilinin, davacının markasının tanınmışlığından ve tanınmışlığı neticesinde elde ettiği itibardan haksız yararlanma sonucunu ortaya çıkaracağı, bu suretle markanın itibarının ve ayırt edici karakterinin zarar görebileceği açıktır. Zira toplumda mağazacılık alanında tanınmış niteliğini haiz davacı markasına benzer ibare kullanan davalı şirketin marka başvurusunun, kapsamındaki farklı mağazacılık hizmetlerinde kullanımı hâlinde davacının tanınmış markasının faaliyet alanını genişlettiği yanılgısı içerisinde hedef tüketici kitlesinin marka tercihlerinin değişmesiyle davacının markasının tanınmışlığından elde edilen avantaj ile haksız yararlanma söz konusu olabileceği gibi davacının tanınmış markasının itibarı da zarar görebilecektir. Bu sebeple davalı şirkete ait marka başvurusu kapsamında verilen YİDK kararının, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi kapsamında iptaline dair koşulların somut olayda mevcut olduğu kabul edilmelidir.

22. Davalı şirkete ait "..." ibareli marka başvurusu ile davacıya ait "..." esas ibareli markaların aralarındaki yüksek düzeydeki benzerlik dosya kapsamı itibariyle sabittir. Bunun yanında davalı şirket tarafından eldeki dava konusu marka ile aynı ibareleri içeren dava dışı 2011/89317 sayılı ve "..." ibareli marka ile dava dışı 2011/89308 sayılı ve "..." ibareli markanın hükümsüzlüğü istemiyle açılan ve davacı ile davalı şirket arasında görülen davada; 03.02.2015 tarihinde kesinleşen ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 10.06.2010 tarihli ve 2010/60 Esas, 2010/116 Karar sayılı kararı ile uzun yıllar boyunca gözlük satış alanında faaliyette bulunan davalı şirketin davacının tanınmış markalarından haberdar olduğu, bu bağlamda davacı markasının ciddi ölçüde benzerini tescil ettirmesinin kötüniyetli olduğu kabul edilerek anılan dava dışı markaların hükümsüzlüğüne karar verildiği görülmüştür.

23. Her ne kadar Özel Dairece, tanınmış olduğu ileri sürülen markanın benzerinin tescil ettirilmek istenilmesinin tek başına kötüniyetli marka başvurusu olarak kabul edilemeyeceği belirtilmiş ise de; davacının ülkemizde de tanınmış olarak kabul edilen markaları için özgün olarak belirlediği "..." ibaresi ile yüksek düzeyde benzerlik içeren ve bu benzerliğe dair haklı bir gerekçe sunulamayan "..." ibareli marka başvurusunda bulunulmuş olması, davacının markasının tanınmış olduğu başta gözlük satışı olmak üzere mağazacılık hizmetlerinde davalı şirketin de faaliyette bulunması, aynı zamanda davacıya ait başka markaların da satışını gerçekleştirdiğinin dosya kapsamından anlaşılması sebebiyle davalı şirketin hem ilgili sektörde faaliyette bulunan diğer işletmelerce hem de hedef tüketici kitlesince tanınan davacı markasından haberdar olmadığını söylemek hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu suretle hak sahibi olmadığının bilinmesine rağmen dürüstlük kuralına aykırı bir ...de davacının tanınmış markasındaki ibarenin yüksek oranda benzerinin tescili için başvuruda bulunulması, davacı ile aynı sektörde faaliyette bulunulması sonucu dava konusu başvuru markasındaki ibarenin benzerinin davacı tarafından tanınmış bir marka niteliği altında yoğun olarak kullanıldığının davalı şirket tarafından bilinmesi gerekliliğinin somut olay özelinde mevcut olması ve dava konusu başvuru markasındaki ibarelerin aynısı içeren ve ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 10.06.2010 tarihli ve 2010/60 Esas, 2010/116 Karar sayılı kesinleşmiş mahkeme kararı ile hükümsüzlüğüne hükmedilen davalı şirkete ait diğer markaların da kötüniyetli marka tescili olarak kabul edilmiş olması karşısında, davalı şirkete ait dava konusu marka tescil başvurusunun iyi niyetli bir marka tescil başvurusu olduğunun kabul edilmesi mümkün değildir.

24. Bu itibarla ilk derece mahkemesince, dosyadaki mevcut deliller kapsamında; davacıya ait “...” esas ibareli markanın tanınmış olduğuna dair somut olaya uygun tespit sonrasında davalı şirkete ait 35 inci sınıfta tescili istenen "..." ibareli marka başvurusunun tescili istenen tüm sınıflar yönünden reddi için 556 sayılı KHK'nın 8/4 üncü maddesinde aranan koşulların somut olayda mevcut olması ve aynı zamanda davalı şirketin dava konusu marka tescil başvurusunun kötüniyetli bir marka tescil başvurusuna dair tüm unsurları bünyesinde barındırması sebebiyle kapsamında kalan tüm hizmetler bakımından reddi gerektiği kanaatiyle aksi yöndeki YİDK kararının iptaline dair vermiş olduğu direnme kararı yerindedir.

25. O hâlde, direnme kararı usul ve yasaya uygun olup onanması gerekmektedir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçe ile ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 inci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25. O hâlde, direnme kararı usul ve yasaya uygun olup onanması gerekmektedir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçe ile ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 inci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2279, Karar No: 2007/5880, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2279 E.  ,  2007/5880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 2.İcra Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 69 ncu maddesine göre, davacı alacağının öncelikle ödenmesi gerektiği iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Mahkemece ilk haczin davalı T. ... AŞ. tarafından konulduğu, diğer kamu alacaklılarının hacizlerinin daha sonraki tarihi taşıdığı ve sıra cetvelinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 21/I nci maddesine uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı .... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 7.6 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13681, Karar No: 2012/19135, Tarih: 10.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13681 E.  ,  2012/19135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Remi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı KHK.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasında çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükümden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, ... Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5675, Karar No: 2014/516, Tarih: 14.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/5675 E.  ,  2014/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a ve 29. maddeleri uygulanarak verilen 135 gün adli para cezasından TCK'nin 62. maddesi gereğince indirim yapılırken 112 gün adli para cezasına ve sonuç cezanın 2.240,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bentte “113 gün adli para cezası” ibaresi hükümden çıkartılarak yerine “112 gün adli para cezası" ibaresinin hükme eklenmesine, yine hükümde TCK'nin 52/2. maddesi ile ilgili paragrafta “2.260,00 TL adli para cezası” ibaresi hükümden çıkartılarak yerine “ 2.240,00 TL adli para cezası" ibaresinin hükme eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16708, Karar No: 2020/4009, Tarih: 25.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/16708 E.  ,  2020/4009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf talebi esasa ilişkin sebepler incelenmeksizin kabulü ile hükmün kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmek üzere Mahkemesine iadesine kesin olarak karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairece 14.9.2017 tarihli ek kararla kesin hüküme karşı temyiz yoluna başrulamayacağı gerekçesiyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş, ek karara karşı davacılar vekilince temyiz başvurusunda bulunulmuştur. Dosya incelendi, gereği düşünüldü .

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları mühderecatına göre, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nin 353/1-a maddesi uyarınca kesin nitelikle olduğu anlaşılmakla temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ek kararın ONANMASINA, 31,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,00 TL'nin temyiz edenden alınmasına 25.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7653, Karar No: 2016/6718, Tarih: 29.09.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7653 E.  ,  2016/6718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 22.01.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinden anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1561, Karar No: 2021/9101, Tarih: 12.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/1561 E.  ,  2021/9101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

16.06.2016 tarihinde yüze karşı verilen hükmün CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra sanık tarafından 29.06.2016 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin REDDİNE, 12.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6192, Karar No: 2011/13069, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6192 E.  ,  2011/13069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.