muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4198, Karar No: 2011/2837, Tarih: 17.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/4198 E.  ,  2011/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/12/2008 tarih ve 2001/953-2008/640 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.03.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... geldi, davetiye tebliğine rağmen ..... temsilcisi Av. ... gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde, müvekkilerinin murisi ...'ın davalı şirketin toplam 500.000 adet hissesinin yaklaşık yarısına tekabül eden 249.875 adet hissesine sahipken 06.01.2000 tarihinde vefat ettiğini, davalı yetkililerince murisin ölümünden önce 12.01.1998 tarihinde paylarını diğer davalı gerçek kişilere devrettiği belirtilmişse de devir mukavelesi olarak gösterilen belgeler ile yine nama yazılı muvakkat ilmuhaberler altındaki imzaların murise ait olmadığını, kaldı ki murisin 05.01.1999 tarihli genel kurul toplantısına hissedar olarak asaleten katılıp 3 yıllığına yönetim kurulu üyeliğine seçildiğini bunun da sahteliği ortaya koyduğunu ileri sürerek, gerçek kişi davalılara pay devrine dair 12.01.1998 tarihli mukavele ile aynı tarihli muvakkat ilmuhaberleri iptalini, murisin davalı şirkette 249.875 adet payı bulunduğunun tespitini, murise aidiyeti anlaşılan ve vefat ile yasa gereği irsen müvekkillerine intikal eden davalı şirketteki pay karşılığı hisse senetlerinin yada yerine çıkartılacak ilmuhaberlerin taraflarına verilmesini istemiş, birleşen davasında ise, sahte senetlerle hissedar gözüken ancak gerçekte hak sahibi olmayan kişilerle yasaya ve anasözleşmeye aykırı olarak toplanan 30.07.2002 tarihli şirket genel kurulu ile buna dayalı sermaye artırımını da kapsayan ve müvekkilerinin payını küçültmeyi amaçlayan kararların iptalini, buna dayalı olarak diğer gerçek kişiler adına tescil edilen payların iptaliyle müvekkilleri adına hisseleri oranında tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, taraflar arasında kanuna uygun devir işlerinin tamamlandığını, belgelerin sahte olmadığını, davacıların pay sahibi olmadığından genel kurulun iptalini isteyemeyeceklerini, kaldı ki iştirak halinde pay sahipliğinde tüm mirasçıların oybirliğiyle dava açmasının zorunlu olduğunu, davacıların pay sahibi olsalar dahi sermaye artışını engelleyebilecek pay oranına ve imtiyaza sahip olmadıklarını, genel kurul iptali davasının gerçek kişilere yöneltilemeyeceğini, TTK'nun 381. maddesi uyarınca dava açma süresinin geçirildiğini, sermaye artışının şirketin varlığını devam ettirebilmek ve değerini korumak için zorunlu olarak yapıldığını belirterek asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporlarına ve yapılan imza incelemelerine göre 12.01.1998 tarihli hisse devir mukaveleleriyle, nama yazılı hisse senetlerinin yerini tutmak üzere çıkartılmış nama yazılı muvakkat ilmuhaberlerde yer alan imzaların muris ... elinden çıkmadığının anlaşıldığı, kaldı ki murisin 05.01.1999 tarihinde yapılan genel kurul toplantısına katılıp, üç yıl için şirket yönetim kuruluna seçilmişken 12.01.1998 tarihli belgelerle hisse devrinde bulunduğu iddiasının hukuksal dayanaktan da yoksun olduğu, birleşen dava yönünden ise toplantı ve karar nisaplarına uyulmuş olmakla birlikte davacılara ait hisselerin ortak olmayan kişilerce kullanıldığı ve 30.07.2002 tarihli genel kurulun yoklukla malül olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulü ile 12.01.1998 tarihli hisse devir sözleşmeleriyle aynı tarihli Nama Yazılı Muvakkat İlmuhaberlerin iptaline, pay devirlerinin geçersiz olduğunun tespitine, murisin davalı şirkette 249.875 adet hisse ile ortak olduğunun tespitine, birleşen davanın kabulü ile davalı şirketin 30.07.2002 tarihli genel kurulunda alınan kararların iptaline, davalı ... ve ...'ya yapılan hisse devirlerinin iptaline, mezkur hisselerin davacılar adına verasetteki hisselerine göre tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve birleşen davanın genel kurul toplantısında alınan kararların iptali istemine ilişkin olmasına anılan toplantıda, ana sözleşmenin şirketin sermayesini düzenleyen 6.maddesinin değiştirilmesinin kararlaştırılmış bulunmasına, anonim şirketlerde ana sözleşme değişikliklerinde uygulanması gereken toplantı ve karar yetersayılarına ilişkin düzenlemenin TTK’nun 388.maddesinde yer almasına, bu maddede ana sözleşmenin değiştirilmesi sırasında uygulanması gereken toplanma ve karar yetersayılarının yapılacak değişiklerin önemine göre farklı olarak düzenlenmiş bulunmasına, buna göre ana sözleşmede yapılacak değişikliğin niteliğine göre maddede belirtilen yetersayıların altında toplanılamayacak ve karar alınamayacak olmasına, aksi takdirde alınan kararların hukuken geçerli olmayıp, yoklukla malul olmasına, anılan maddenin başlığı ile birlikte 16.06.1989 tarihinde kabul edilip, 04.07.1989 tarihinde yayınlanan 3585 sayılı Yasa ile değiştirilerek ana sözleşme değişikliklerinde uygulanması gereken toplantı ve karar yetersayıları hususunun yeniden belirlenmiş olmasına karşın, yasa değişikliğinin ana sözleşmenin kendiliğinden değiştirilmesi sonucunu doğurmadığından ana sözleşmede düzenlenmeyen hususlarda TTK’na yollama yapıldığı takdirde bu yollamanın ana sözleşmenin tescil ve ilan edildiği tarihte yürürlükte bulunan TTK hükümlerine yapıldığının kabulü gerekmesine, somut olaya dönüldüğünde, davalı şirketin 1985 yılında kurulduğu, ana sözleşmenin 20. maddesinde "Sermayenin artırılması hakkında TTK’nun 388.maddesi hükmü saklıdır" denilmiş bulunmasına, bu durumda, davalı şirketin ana sözleşmesinin yasal değişiklikten önce tescil edildiği anlaşıldığından ana sözleşme değişikliğine ilişkin olarak aldığı kararlarda TTK’nun değişiklikten önceki hükümlerinin uygulanacak bulunmasına, buna göre TTK’nun 388.maddesinin 3585 sayılı Yasa ile değiştirilmesinden önceki hükmü uyarınca yapılan değerlendirme sonucu, davaya konu genel kurul toplantısında alınan sermaye artırımına ilişkin kararların ana sözleşmenin 6. maddesinin değiştirilmesi niteliğinde bulunup, bu kararların toplantıya katılanların üçte ikisinin (2/3) çoğunluğu ile alınmasının gerekmesine, davacıların pay oranı gözetildiğinde yasal karar yeter sayısı olan 2/3 oranının altında kalan kabul oyuna bağlı olarak yapılan ana sözleşme değişikliklerinin hukuken geçerli olmayıp, yoklukla malul olduğunun kabulü gerekmesi karşısında mahkemece 30.07.2002 tarihli genel kurulda alınan kararların iptaline karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalılardan alınarak davacı tereke temsilcisine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 08,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davalılardan alınmasına, 17.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1177, Karar No: 2018/2903, Tarih: 18.04.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/1177 E.  ,  2018/2903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat, düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada, Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33887, Karar No: 2018/9196, Tarih: 20.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/33887 E.  ,  2018/9196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkında Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20615, Karar No: 2021/702, Tarih: 20.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/20615 E.  ,  2021/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/06/2019 tarihli ve 2019/392 esas, 2019/393 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 02/11/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında, 01/05/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/59173 soruşturma ve 2016/1921 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 08/09/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, tedbire uymadığı için 28/07/2017 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2018 tarihli ve 2017/460 esas, 2018/436 sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 03/12/2018 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

2- Şüphelinin 08/08/2017 ve 05/05/2018 tarihlerinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından yapılan soruşturma sonucunda, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 17/06/2019 tarihli, 2017/93618 soruşturma, 2019/20969 esas ve 2019/14720 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3- Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kanun yararına bozma istemine konu; 27/06/2019 tarihli ve 2019/392 esas, 2019/393 karar sayılı kararı ile, sanık hakkında atılı suçtan kamu davası açılmış ise de, sanık hakkında Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/460 esas-2018/436 karar sayılı dosyasında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 03/12/2018 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla iddianamede atıf yapılan Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen kararın kesin hüküm niteliğinde olmadığı, bu itibarla kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından CMK 223/8 maddesi uyarınca kamu davasının durmasına karar verildiği, kararın 09/09/2019 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

4- Şüphelinin 14/02/2019 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 18/07/2019 tarihli, 2019/67030 soruşturma, 2019/24687 esas ve 2019/17374 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1-6 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/625 esasına kaydedilen dosyanın yargılaması sırasında 10/03/2020 tarihli ara kararı ile; “Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/392 esas sayılı dosyası ile bu dosyanın birleştirilmesi gerektiği, ancak mahkemesi tarafından durma kararı verildiği, sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği” gerekçesiyle Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/392 esas ve 2019/393 sayılı kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına, karar verildiği, davanın derdest olduğu,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durmasına dair Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2019 tarihli ve 2019/392 esas, 2019/393 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, daha önce 01/05/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonunda Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2018 tarihli ve 2017/460 esas, 2018/43 6 sayılı kararı ile 1 yıl 8 ay mahkûmiyetine ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve itiraz edilmeksizin 03/12/2018 tarihinde kesinleştiği,

Sanık hakkında bu kez kanun yararına bozma talebine konu olan 08/08/2017 ve 05/05/2018 tarihlerinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, "...Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın kesin hüküm niteliğinde olmadığı, bu itibarla kovuşturma şartının gerçekleşmediği..." gerekçesiyle Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2019 tarihli ve 2019/392 esas, 2019/393 sayılı kararı ile kamu davasının durmasına hükmedilmiş ise de;

6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin 2. fıkrasında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada öncelikle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği belirtilmiş, 5. fıkrasında “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” şeklinde yer alan,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde, "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde yer alan düzenlemeler karşısında,

Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/460 esas sayılı dosyasında suç tarihinin 01/05/2016, iddianame tarihinin ise 28/07/2017 olduğu, kanun yararına bozma talebine konu olan yargılama konusu suçların ise iddianamenin tanzim tarihinden sonra 08/08/2017 ve 05/05/2018 tarihlerinde işlenmiş olduğu, bu haliyle kanun yararına bozma talebine konu Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2019 tarihli ve 2019/392 esas sayılı dosyasındaki suçların ilk eylem sebebiyle düzenlenmiş olan iddianame tanzimi ile hukuki kesinti gerçekleşmesi sebebiyle ayrı soruşturma ve kovuşturma konusu olacakları, öte yandan Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/460 esas sayılı dosyasında sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi nedeniyle önceki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, kanun yararına bozma talebine konu olan ./..

08/08/2017 ve 05/05/2018 tarihli sonraki suçlara ilişkin olarak 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine de engel olacağı cihetle, sanık hakkında davaya devam olunarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2019 tarihli ve 2019/392 esas, 2019/393 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosya içeriğine göre; sanık hakkında, daha önce 01/05/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, yükümlülüklerine uymaması nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak 28/07/2017 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonunda Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2018 tarihli ve 2017/460 esas, 2018/436 sayılı kararı ile 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve itiraz edilmeksizin 03/12/2018 tarihinde kesinleştiği,

Sanık hakkında bu kez, kanun yararına bozma istemine konu olan 08/08/2017 ve 05/05/2018 tarihlerinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, "...Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın kesin hüküm niteliğinde olmadığı, bu itibarla kovuşturma şartının gerçekleşmediği..." gerekçesiyle Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2019 tarihli ve 2019/392 esas, 2019/393 sayılı kararı ile kamu davasının durmasına karar verildiği,

Sanığın 14/02/2019 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 18/07/2019 tarihli iddianamesi ile Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Bakırköy 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/625 esasına kaydedilen dosyanın yargılaması sırasında 10/03/2020 tarihli ara kararı ile; “Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/392 esas sayılı dosyası ile işbu dosyanın birleştirilerek sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği” gerekçesiyle Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/392 esas ve 2019/393 sayılı kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına, karar verildiği, davanın derdest olduğu anlaşılmıştır.