muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10168, Karar No: 2019/4496, Tarih: 30.04.2019

Dava alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Davacı alacaklı vekili, 16.05.2013 tarihinde 2012 yılının 6. ayına ait faturalara dayanarak ilamsız icra takibi başlatmıştır. Dosya arasında bulunan sicil bilgilerine göre borçlu şirket 2011 yılında haciz uygulanan adreste kurulmuştur. Borçlu şirket 31.01.2014 tarihli karar ile şirket adresinin haciz adresinden taşınmasına karar vermiştir. Yine sicil bilgilerine göre üçüncü kişi şirket 1990 yılında merkezi ...'da olmak üzere kurulmuş ve adresini 14.02.2014 tarihinde ...’dan haciz adresine taşımıştır. Bu bilgilere göre 17.04.2015 tarihli haciz üçüncü kişi şirketin sicil adresinde ve borçlunun yokluğunda icra edilmiş ve haciz tutanağında, mahalde borçluya ait belgeye rastlandığına dair bilgiye yer verilmemiştir. Davalı üçüncü kişi şirket, hacze konu mahcuzların borçlu şirketten satın alındığını, satış bedelinin banka aracılığı ile ödendiğini ileri sürerek, bir kısım faturalar sunmuş ve bilirkişi incelemesine dayanmıştır. Bu durumda Mahkemece üçüncü kişi şirketin ticari defterleri üzerinde inceleme yapılarak, faturaların deftere işlenip işlenmediğinin denetlenmesi gerekir. Bunun yanı sıra üçüncü kişi şirket satış bedellerini banka aracılığı ile yaptığını ileri sürdüğünden ödemelere ilişkin belgelerin davalı üçüncü kişiden istenmesi veya ilgili yerlerden getirtilerek ödemelerin denetlenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23948, Karar No: 2014/8528, Tarih: 05.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23948 E.  ,  2014/8528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/118059

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2010

NUMARASI : 2008/108 (E) ve 2010/345 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

1-Sahteliği iddia edilen H.Gıda Dağıtım Pazarlama İnşaat Sanayi Ticaret Ltd. Şti'ne ait suça konu çekteki keşideci imzasının, keşide tarihinde şirket yetkilisi olmayan M.K.'e ait olmadığına ilişkin bilirkişi raporuna dayanarak, çekin sahte olduğu kabul edilmiş ise de, çıplak gözle dahi imzanın M. K. imzasına benzediği veya benzetildiği, dosya içinde bulunan A.F. Kurumu A.Ş. Bayrampaşa Şubesinin 25.11.2005 tarihli yazısına göre, suça konu çek ile ilgili olarak herhangi bir ödemeden men talimatının bulunmadığı, yine bu yazı içeriğine göre, keşide tarihinde şirket yetkilisinin H. Ö. olduğu anlaşılmakla, öncelikle suça konu çekin sahte olarak keşide edilip edilmediğini belirlemek bakımından, M. K.ve keşide tarihinde şirket yetkilisi/ortağı olarak görünen şahısların konuyla ilgili ifadelerinin alınması, suça konu çek hakkında herhangi bir bilgi ve görgülerinin olup olmadığının sorulması, gerekirse çek üzerindeki keşideci imzasının, çek sahibi olan şirket yetkililerinden/ortaklarından biri tarafından atılıp atılmadığına ilişkin olmak üzere, çeki imzalaması muhtemel şirket yetkilileri/ortakları nezdinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek çekin sahte olup olmadığı kesin olarak belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Katılanın İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinde alınan ifadesinde 'sanığa en son 2005 yılının Mayıs ayında yüklü miktarda kumaş sattım. Karşılığında bana 2000 USD değerindeki bir senet verdi. Verdiği senedi hem kendisi hem de kefili S.D. imzaladılar. Sanığı ben yıllardır S. T. ismiyle tanıyordum. Bu alışverişten bir ay kadar sonra sanık yine işyerime gelip benden kumaş aldı. Bu kez bana bir müşteriden aldığı çeki olduğunu bu

çeki bana vereceğini söyleyince ben sanığı tanıdığım için iyi niyetini de bildiğimden çeki kabul ettim.' demesi, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan 05.10.2005 tarihli ifadesinde ise; 2005 yılının Mayıs ayında şüphelinin gelerek kendisinden kumaş aldığını ve karşılığında suça konu çeki verdiğini beyan etmesi karşısında, nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden, dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda denetime olanak sağlaması bakımından, suça konu çekin kullanılmak suretiyle katılandan hangi tarihte mal alındığı hususunun, gerekirse sanığın ve katılanın yeniden dinlenmek ve katılanın defter ve belgeleri incelettirilmek suretiyle, kesin olarak belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

Suçun 765 sayılı TCK'nun yürürlükte bulunduğu dönemde işlendiğinin belirlenmesi halinde, 'resmi belgede sahtecilik' suçu yönünden; sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesi ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesine göre ceza tayin edildiğinde, sonuç cezalar aynı olmasına karşın, 5237 sayılı TCK'nun uygulanması durumunda aynı Yasanın 53. maddesinde gösterilen hak yoksunluklarının da tatbiki gerekeceği cihetle sanık aleyhine sonuç doğuracağı gözetilmeden, gerekçeleri gösterilmek suretiyle alt sınırdan ceza tayin edildiği halde, üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesinin sanık aleyhine olduğu biçimindeki gerekçeyle yazılı şekilde 5237 sayılı TCK hükümlerine göre uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/40, Karar No: 2017/317, Tarih: 30.01.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/40 E.  ,  2017/317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdur ...'e yönelik silahla tehdit suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.09.2008 gün, 2007/244 Esas ve 2008/276 Karar sayılı hükmün sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6.Ceza Dairesi 17.12.2013 gün 2011/15905 Esas - 2013/25454 Karar sayı ile;

“Sanığın, olaydan önce de para ödemeden aracına benzin aldığı, olay gecesi alkollü olarak yakınanın çalıştığı benzin istasyonuna geldiği, yakınanın sanığa "Benzin alacak mısın" dediği, sanığın "Evet" dediği, bu sefer "Parasını ödeyecek misin" diye sorduğu, "Hayır" cevabını alması üzerine, yakınanın iş yerinin sorumlusu olduğunu söyleyip benzin veremeyeceğini söylemesi üzerine, sanığın önce, "Sen kimsin, buranın Allah'ı mısın, necisin" diyerek küfür edip, belindeki kuru sıkı tabancayı önce ayaklarına sonra kafasına dayayıp, "Seni öldürürüm, mesain bitince hesabını keseceğim" deyip gittiğinin anlaşılması karşısında, eylemin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde hataya düşülerek, yazılı şekilde uygulama yapılması” şeklinde bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.03.2014 gün 2014/7 Esas-2014/73 sayılı kararı ile;

“Sanık ... hakkında MKP Cumhuriyet Başsavcılığının 05/04/2006 tarihli iddianamesi ile silahla tehdit suçundan MKP Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, davanın sürdürülen yargılaması sonucunda 22/02/2007 tarihinde eylemin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturabileceği belirtilerek verilen görevsizlik kararı üzerine,

Sanık hakkında yargılamanın mahkememizce sürdürülmesi sonucunda 18/09/2008 tarihinde sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kamu davası açılmış ise de; sanığın yağma kastıyla hareket ettiği, savunmasının aksine herhangi bir delil bulunmadığı, dosya kapsamına göre sanığın eyleminin silahla tehdit niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sabit olan eylemine uyan TCK'nın 106/2-a, 62/2, 53. maddeleri uyarınca sanığın neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Sanık hakkında yargılamanın mahkememizce sürdürülmesi sonucunda 18/09/2008 tarihinde sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kamu davası açılmış ise de; sanığın yağma kastıyla hareket ettiği, savunmasının aksine herhangi bir delil bulunmadığı, dosya kapsamına göre sanığın eyleminin silahla tehdit niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sabit olan eylemine uyan TCK'nın 106/2-a, 62/2, 53. maddeleri uyarınca sanığın neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Sanık müdafiinin vaki temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza dairesinin 17/12/2013 tarihli bozma ilamı ile sanığın olaydan öncede para ödemeden aracına benzin aldığı, olay gecesi alkollü olarak yakınanın çalıştığı benzin istasyonuna geldiği, yakınanın sanığa "benzin alacakmısın" dediği, sanığın "evet" dediği, bu sefer "parasını ödeyecek misin" diye sorduğu "hayır" cevabını alması üzerine yakınanın iş yerinin sorumlusu olduğunu söyleyip benzin veremeyeceğini söylemesi üzerine, sanığın önce, "Sen kimsin buranın Allah'ı mısın necisin" diyerek küfür ederek belindeki kuru sıkı tabancayı önce ayaklarına sonra kafasına dayayarak, "Seni öldürürüm mesaim bitince hesabını keseceğim" diyerek gittiğinin anlaşılması karşısında, eylemin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu düşünülmeden, suç vasfının tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması gerekçesi ile dosya bozularak mahkememize iade edilmiştir.

Mahkememizce olayın meydana geliş şekli; sanığın daha önceden de olayın meydana geldiği benzin istasyonuna zaman zaman gelerek aracını para ödemeden çok düşük miktarlarda benzin aldığı, olay gecesi de alkollü olarak müştekinin sorumlu olarak çalıştığı benzin istasyonuna aracı ile gelen sanığın müştekinin kendisine benzin alıp almayacağını sorması üzerine benzin alacağını beyan ettiği, parasını ödeyip ödemeyeceği sorulduğunda ise "hayır" cevabını verdiği, müştekinin bu durumda kendisine benzin veremeyeceğini, işyerinin sorumlusu olduğunu söylemesi üzerine sanığın belinde bulunan kurusıkı tabancayı çıkararak müştekiye "sen kimsin, buranın Allahımısın, sen necisin" diyerek ve küfür ederek silahı önce müştekinin bacaklarına daha sonra da kafasına dayadığını, diğer çalışanların alarma basmaya çalıştığı sırada sanığın olay yerinden gittiği, olayın bu şekilde meydana geldiği kabul edilmiştir.

Olayımızda tartışılması gereken husus sanığın eyleminin silahla tehdit suçunumu yoksa silahla işyerinden nitelikli yağmaya teşebbüs suçunumu oluşturduğu konusudur. Sanık olay gecesi benzinliğe gittiğini, aşırı alkollü olduğunu, üzerinde para olduğunu zannederek benzin istediğini, ancak üzerinde para çıkmayınca müşteki ile tartıştığını ancak müştekiye silah göstermediğini savunmuştur. Ancak sanığın müştekiye silah çıkarmadığı yönündeki savunması, müşteki anlatımı ve tanık beyanları karşısında gerçeği yansıtmadığı tespit edilmiştir. Sanığın müştekinin kendisine alacağı benzinin parasını ödeyip ödemeyeceğini sorması üzerine, sanığın ödemeyeceğini söylemesi nedeniyle aralarında tartışma çıktığı, çıkan tartışma sonucunda sanığın küfürlü sözler kullanarak yukarıda olayın meydana geliş şeklinde açıklanan sözleri söylemek suretiyle silahı müştekinin önce ayaklarına, sonra kafasına dayadığı sabittir, ancak sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs olarak nitelendirilmesi mümkün değildir.

Sanık silahı müştekiye doğrultup dayadıktan sonra sadece müştekiyi tehdit içeren sözler kullandıktan sonra olay yerinden ayrılmıştır. Müştekiyi bir malın teslimine zorlamaya yönelik bir beyanlarının bulunmadığı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 148. maddesi kapsamında müştekiyi bir malın teslimine zorlamaya yönelik bir beyanının bulunmadığı ve dolayısıyla yağma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı, bu nedenle de eylemin silahla işlenilen yağmaya teşebbüs olarak kabulünün hukuki anlamda mümkün olmadığı, kül halinde sanığın fiilinin silahla tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü heyetimizce uygun görülüp Yargıtay bozma ilamına uyulmayarak bir önceki mahkememiz kararında direnilmesine oybirliğiyle karar verilip sanık hakkında aşağıdaki hüküm fıkrası kurulmuştur.” gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün sanık ve savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "Onama" istekli 30.05.2015 gün ve 2014/172880 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;

5271 sayılı CMK'nın 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10.maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına dair Kanunun 36. maddesi uyarınca; "Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 07.12.2016 gün, 2015/522 Esas ve 2016/1074 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı yağmaya teşebbüs suçu sübut bulduğu halde, sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararının gerekçe ve sonuçları itibariyle yerinde görülmediğinden bozulmasına dair;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 07.12.2016 gün, 2015/522 Esas ve 2016/1074 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı yağmaya teşebbüs suçu sübut bulduğu halde, sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararının gerekçe ve sonuçları itibariyle yerinde görülmediğinden bozulmasına dair;

Dairemizin 17.12.2013 tarih ve 2011/15905 Esas, 2013/25454 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2014 gün 2014/7 Esas ve 2014/73 sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, CMK'nın 307/3. maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 30/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24736, Karar No: 2013/41484, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/24736 E.  ,  2013/41484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde, “kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7473, Karar No: 2013/7487, Tarih: 28.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/7473 E.  ,  2013/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 10. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla;

Ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili müdürlüğüne bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmekte olup, somut olayda Afyonkarahisar/Kocatepe Vergi Dairesi Müdürlüğünün 18/09/2009 tarih ve 14682 sayılı yazısı ile borçlu şirketin 16.09.2006 tarihi itibarı ile re'sen terk ettirildiğinin bildirilmesi, 06.02.2006 tarihinde borçlu şirketin kayıtlı adresinde yapılan haciz işlemi esnasında adresin yaklaşık 2 ay kadar önce boşaltıldığının tespit edilmesi, sanığa ait 15.02.2012 havale tarihli dilekçede borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin bildirilmiş olması ile birlikte Afyonkarahisar Ticaret Sicil Müdürlüğünün 14.04.2009 tarih ve 913 sayılı yazısı ile anılan şirketin sicil kaydının açık olduğunun belirtilmiş olmasına göre suçun oluştuğunun kabulünün gerekmesi nedeniyle, yetkilisi sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 28.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9779, Karar No: 2008/12815, Tarih: 04.12.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9779 E.  ,  2008/12815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, dava dilekçesinde, nüfusta ... ve ... olan baba ve anne adının gerçek annesi ve babası olan ... ve ... olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili tarafından davalı ... ile davalılar ... ve ...'e karşı açılan davada; davacının babası ve annesinin ... ve ... olduğu halde yanlışlıkla nüfusa ... ve ... ... çocuğu olarak yazıldığını, bu nedenle baba adının ..., anne adının da ... olarak düzeltilip tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

Dava sonuç itibariyle soybağını ilgilendiren nüfus kaydının düzeltilmesi davası olup, davacının kayden babası olan ... ...'in mirasçıları ile yine kayden annesi olan ...'nin davalı sıfatı ile davaya katılmaları gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3977, Karar No: 2017/13373, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3977 E.  ,  2017/13373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.