muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17777, Karar No: 2013/21624, Tarih: 19.11.2013

İşsizlik sigortasının kişiler bakımından kapsamı 506 sayılı Kanuna paralel bir şekilde düzenlenmiştir (m.47/I-d). 506 sayılı Kanun anlamında sigortalılık niteliğini kazanma açısından aranan koşullar, işsizlik sigortasının kapsamı içinde aynen geçerli olmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 2. maddesinde belirtilen sigortalılar (Bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanlar) ile aynı Kanunun Geçici 20. maddesinde açıklanan sandıklara tabi sigortalılar ve mütekabiliyet esasına dayalı olarak yapılan anlaşmalara göre çalışan yabancı işçiler, işsizlik sigortasının kapsamında yer almaktadır (m.46/2).

Kapsamda bulunmayanlar ise; 4447 sayılı Kanunun 46. maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilmektedir.

4447 sayılı Kanunun 46/3.maddesinin 08.09.1999 tarihinde yayınlanan ilk metninde; sadece, 506 sayılı kanunun 3.maddesinde sigortalı sayılmayanlar ile sosyal güvenlik kuruluşlarından yaşlılık aylığı alıp da sosyal güvenlik destek primi ödeyerek ya da ödemeksizin çalışanlar kapsam dışı bırakılmış iken, 4571 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile işsizlik sigortası kapsamında olmayanlar yönünden genişletici bir düzenlemeye gidilmiştir. 31.05.2000 tarih ve 4571 sayılı Kanun ile değişik 46/3.madde ile “506 sk’un 3.maddesinde sigortalı sayılmayanlar, sosyal güvenlik kuruluşlarından yaşlılık aylığı alıp da sosyal güvenlik destek primi ödeyerek ya da ödemeksizin çalışanlar 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 3269 sayılı Uzman Erbaş Kanunu, 3466 sayılı Uzman Jandarma Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu, 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu, 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu, 233 ve 399 s KHK ler ile 190 s KHK ye tabi kamu kurum ve kuruluşlarının teşkilat kanunlarındaki hükümlerine göre sözleşmeli personel statüsünde çalışanlar ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa göre geçici personel statüsünde çalıştırılanlar bu kanun kapsamına dahil değildir.” şeklinde hüküm yeniden düzenlenmiştir.

Buna göre, 506 sayılı Kanunun 3.maddesinde “sigortalı sayılmayanlar” işsizlik sigortasının da kapsamı dışında bulunmaktadırlar. Bunun dışında, sosyal güvenlik kuruluşlarından yaşlılık aylığı alıp da sosyal güvenlik destek primi ödeyerek ya da ödemeksizin çalışanlar ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 3269 sayılı Uzman Erbaş Kanunu, 3466 sayılı Uzman Jandarma Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu, 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu, 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu, 233 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tabi kamu kurum ve kuruluşlarının teşkilat kanunlarındaki hükümlerine göre sözleşmeli personel statüsünde çalışanlar ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa göre geçici personel statüsünde çalıştırılanlar bu Kanun kapsamına dahil değildir.

Anılan madde sınırlandırıcı nitelikte olup, kapsamının yorum yolu ile genişletilmesi düşünülemez. Yasal düzenlemeler ve kanun koyucunun açık iradesi karşısında, 5434 sayılı Kanun kapsamında emekli aylığı almakta iken 01.01.2005 tarihinden itibaren aylıkları kesilerek İş Kanununa tabi olarak çalışmalarına devam eden uçuş personelinin, sosyal güvenlik açısından 506 sayılı Kanuna tabi olmalarına, haklarında tüm sigorta kolları kapsamında prim ödemesinin yapılmasına ve 4447 sayılı Kanunun 46/3. fıkrasında sayılan ve issizlik sigortasının kapsamı içinde bulunmayan kişilerden olmamalarına göre; ücretlerinden işsizlik sigortası primi kesilmesi ve işveren tarafından işsizlik sigortası primi ödenmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

Açıklanan maddi ve hukuki nedenler gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle ve yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı Avukatı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davacı tarafa yükletilmesine, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8779, Karar No: 2015/13371, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/8779 E.  ,  2015/13371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2015

NUMARASI : 2014/217-2015/82

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmü temyiz eden davalılar S.. T.. ve M.. T..’in 29.06.2015 havale tarihli dilekçeyle temyiz isteklerinden feragat ettiklerini bildirdiği anlaşıldığından temyiz istemlerinin feragat nedeniyle reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar S.. T.. ve M.. T..’in temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 7.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8539, Karar No: 2007/1815, Tarih: 13.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/8539 E.  ,  2007/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Ankara  4. Aile Mahkemesi

TARİHİ        :20.12.2005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün nafaka ve tazminat yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden ...  vekili .... ve temyiz eden karşı taraf vekili .... geldiler.Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre kadının tüm, kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kısa kararda, iştirak ve yoksulluk nafakası hakkında hüküm kurulmadığı halde; gerekçeli kararda iştirak ve yoksulluk nafakasına hükmedilmek suretiyle çelişki yaratılmıştır.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün 2'nci bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin 1. bentte yazılı nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatıran kocaya geri verilmesine, aşağıda yazılı harcın ...  yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, duruşma için takdir olunan 500 YTL vekalet ücretinin ... alınıp ... verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oyçokluğuyla karar verildi. 13.02.2007 Salı

(Muhalif)

13.10  YTL İlam H.

12.20  YTL Peşin H.

90  YTL Kalan H.

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*iştirak ve yoksulluk nafakası yönünden konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

(Muhalif)

13.10  YTL İlam H.

12.20  YTL Peşin H.

90  YTL Kalan H.

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*iştirak ve yoksulluk nafakası yönünden konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve  “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına ay¬kı¬rı¬dır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 ,  II. Cilt,  Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/8494, Karar No: 2023/30, Tarih: 09.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8494 E.  ,  2023/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/413 Esas, 2022/132 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanunun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/1267 Esas, 2022/1369 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili, sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz istemi,

1. Tasarlama hükümlerinin uygulanması gerektiği,

2. Teşebbüs nedeniyle eksik ceza tayin edildiğine,

İlişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz istemi,

1. Sanık lehine olan delillerin toplanmadan eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğu,

2. Sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği,

3. Sanığın lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılanın amca çocukları oldukları, sanığın eşinin kendisini katılan ile aldattığını düşündüğü, olaydan önce sanık ile eşinin boşandığı, olay günü katılanın kıraathanede oyun oynadığı sırada, sanığın kıraathaneye geldiği, taraflar arasında herhangi bir diyalog yaşanmadan sanığın katılanın bulunduğu masaya yaklaşarak yakın mesafeden katılanın bel kısmından yukarıya göğüs bölgesine tabanca ile 2 kez ateş ettiği, mermilerden birinin katılanın göğsüne birinin ise sol koluna girdiği, katılanın

olayın şoku ile kendisini yere attığı, sürünerek çay ocağının bulunduğu kısma doğru kaçmaya çalıştığı, silahın tutukluk yapması üzerine sanığın doldur boşalt yaparak mermiyi silahın ağzına verdiği, bu esnada tanık ...'ın sanığı tutarak kıraathane dışına çıkarmaya çalıştığı, tanık ...'ın kapıyı açmak için bir elini sanıktan çektiğinde sanığın 2 el daha katılana doğru "Sen ölmedin mi?" diyerek ateş ettiği anlaşılmıştır.

2. Katılandaki yaralanmalara ilişkin

a) 17.04.2019 tarihli 951 sayılı Genel Adlî Muayyene raporunda; göğüste 2 adet, sol ön kolda 1 adet kurşun girişi tespit edildiği, hayati tehlikesi bulunduğunun bildirildiği görülmüştür.

b) Aksaray Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 14.11.2019 tarihli 2019/799 sayılı ve Aksaray Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 06.07.2021 tarihli raporlarında katılanın göğüs bölgesinde 2 adet, sol kolunda 1 adet ateşli silah giriş yarası tespit edildiği, katılandaki 3 adet ateşli silah yaralanmasının yumuşak doku ve sinir yaralanmasına sebeb olduğu, yaralanmalarının ayrı ayrı tek başına yaşamını tehlike sokmadığı, kemik temasına yol açan yaralanmasının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2). derecede olduğu, duyulardan ve organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olmadığının bildirildiği görülmüştür.

3. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

4. Tanık ... ve katılanın aşamalardaki beyanları uyumludur.

5. Sanığın eşi Haice Uğurlu talimatla alınan 10.07.2020 tarihli beyanında katılanla arasında bir ilişki bulunmadığını belirtmiştir.

6. Olay yerinde 3 adet kovan ve 1 adet fişek bulunduğuna dair 16.04.2019 tarihli 2019/34 sayılı Olay yeri inceleme raporu, sanık da atış artıkları bulunduğuna dair 17.04.2019 tarihli 2019/002456-1 sayılı uzmanlık raporunun dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

8. Sanık ve eşinin anlaşmalı olarak boşandığına dair Şereflikoçhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) 02/01/2020 tarihli ve 2019/565 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararı ve buna ilişkin kesinleşmiş şerhi dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Haksız Tahrik

Sanık müdafii sanığın eşi ...'nin sanığı katılan ile aldattığından bahisle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını istemişse de Mahkemece "Her ne kadar sanık, eşi ...'nin kendisini katılanla aldattığı iddiasında ve bu durumu 2017 yılı 9. ayında öğrendiğini iddia etmişse de,

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Haksız Tahrik

Sanık müdafii sanığın eşi ...'nin sanığı katılan ile aldattığından bahisle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını istemişse de Mahkemece "Her ne kadar sanık, eşi ...'nin kendisini katılanla aldattığı iddiasında ve bu durumu 2017 yılı 9. ayında öğrendiğini iddia etmişse de,

sanık tarafından eşi ... aleyhine açılan boşanma davasının dava tarihinin 25/12/2017 olduğu, boşanma dava dilekçesinde bu şekilde bir suçlamasının olmadığı, davayı takip etmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, Şereflikoçhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) 2019/565 Esas 2020/3 Karar sayılı dosyanın incelenmesinde Davacısının ... ...., Davalısının ... olduğu, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile anlaşmalı olarak boşandıkları, kararın istinaf edilmeden 20/01/2020 tarihinde kesinleştiği, sanığın olay tarihine kadar herhangi bir girişiminin olmadığı, sanığın iddiasının eski eşi ... tarafından da yalanlandığı, olayda aldatma olgusunun bulunmadığı, sanığın kendi kurgusu sonucu katılanı öldürmeye teşebbüs ettiği, dosya kapsamında sanık açısından uygulanabilir katılan tarafından haksız tahrik nedeni bulunmadığı," şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayalı olarak sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Eksik İnceleme

Sanık müdafii sanık hakkında olaya ilişkin ve esasa etkili olan kamera görüntüleri delilinin toplanmadığı, lehe olan deliller toplanmadan eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu ileri sürmüşse de tanık N.Y., H.G., ve katılanın soruşturma aşamasında tespit olunan beyanlarının birbiri ile uyumlu olduğu, tanıkların ve katılanın, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğini ve sanığın kahvehaneye girerek katılana ateş ettiğini açık bir şekilde beyan ettikleri, katılandaki meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak tanzim olunan adlî muayene raporları karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkûmiyetine yeter derecede delilinin dosyada bulunduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Lehe Hükümler

Sanık müdafiinin sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmadığını ileri sürmüşse de;

a) Seçenek yaptırımlar yönünden;

3. Lehe Hükümler

Sanık müdafiinin sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmadığını ileri sürmüşse de;

a) Seçenek yaptırımlar yönünden;

5237 sayılı Kanun'un "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50 nci maddesi gereği cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesinin ön koşulu, hükmolunan netice cezanın kısa süreli hapis cezası olmasıdır. 5237 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre; "Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır." Somut olayda sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 8 yıl 4 ay hapis cezası olması karşısında bu cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası gereği seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b) Erteleme yönünden;

5237 sayılı Kanun’un, “Hapis cezasının ertelenmesi” başlıklı 51 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde; “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Somut olayda sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 8 yıl 4 ay hapis cezası olması karşısında bu cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ertelenmesine karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

c) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının ilgili bölümünde; “Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise ...” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Somut olayda sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 8 yıl 4 ay hapis cezası olması karşısında bu cezaya ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Takdiri İndirim Sebebi

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın miktarı karşısında, sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gereken tek lehe hükmün, 5237 sayılı Kanunun 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim sebebi olduğu, Mahkemece de sanık lehine takdiri indirim sebebini uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

1.Tasarlama