muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5580, Karar No: 2023/7281, Tarih: 18.10.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, Danimarka Kopenhag şehrinden uçak ile suç yeri olan İstanbul Sabiha Gökçen Havaalanına geldiği, Hasan Kadir Osman isimli şahıs adına düzenlenmiş kendisine ait fotoğrafların yapışık olduğu sahte Bulgaristan kimlik kartı ve Bulgaristan pasaportunu görevlilere ibraz ettiği, kimlik kartı ve pasaportun sahteliğinden şüphe edilmesi üzerine yapılan kontrolde kimlik kartı ve pasaportun sahte olarak tanzim edildiğinin anlaşıldığı; soruşturma sırasında alınan kriminal rapora göre, kimlik kartı ve pasaportunda bulunan önceki fotoğraf söküldükten sonra sanığın fotoğrafının yapıştırıldığı ve bu şekilde yapılan sahteciliğin aldatma kabiliyetine haiz olduğunun belirtildiği, mahkemesince sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın yokluğunda verilen hüküm usulüne uygun olarak 09.12.2015 tarihinde tebliğ edilmiş olup 11.12.2015 tarihli temyiz dilekçesinin havale tarihinin sehven 11.11.2015 olarak yazılmış olduğu değerlendirilerek temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilmiş olup, ayrıca gerekçeli karar başlığında suç resmi belgede sahtecilik olmasına rağmen ayrıca eşya müsaderesi yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün bir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27.07.2009 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 12.01.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu tespit edilmiştir.

3. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/298 Esas, 2015/656 Karar sayılı kararında; kolluk tutanakları, bilirkişi raporu, sanığın tevilli ikrara yönelik savunması ile dosya kapsamından üzerine atılı suçun sübuta ermesi nedeniyle verilen mahkûmiyet hükmünde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipleri ile yaptırımın düzeltilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak;

Sanık hakkında kurulan hüküm, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen Adli emanetin 2009/728 sırasında kayıtlı suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Sanık hakkında kurulan hüküm, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen Adli emanetin 2009/728 sırasında kayıtlı suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/298 Esas, 2015/656 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından " TCK 54/4 maddesi gereğince MÜSADERESİNE," ibaresinin çıkartılarak yerine "dosyada delil olarak saklanmasına" cümlesinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/347, Karar No: 2008/2793, Tarih: 06.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/347 E.  ,  2008/2793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRŞEHİR 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/06/2005

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;Davacı, davalının kayden Hazinenin maliki olduğu 304 ada 14 parsel sayılı taşınmaza ev yapmak, 304 ada 15 sayılı parsele ise duvar çekmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur.Davalı, yanıt vermemiştir.Mahkemece; davalının, davacının kayden maliki bulunduğu çaplı taşınmazlara elatmasının haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava ve birleşen dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.'nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.'nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda "...304 ada 14 parselde kayıtlı taşınmazda.......bina yapmak taşınmazın tamamı olan 418 m2'lik alan üzerindeki davacının haksız müdahalesinin men'ine, üzerindeki yapıların kal'ine,..."; gerekçeli kararda ise, "...304 ada 14 parsel de kayıtlı taşınmazda......duvar çekmek, taşınmazın kalanını kullanmak suretiyle davalının taşınmazın tamamı olan 418 m2'lik alan üzerindeki haksız müdahalesinin men'ine, üzerindeki duvar şeklindeki yapının kal'ine,...." şeklinde kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.03.2008 tarihinde oybirliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2014/24904, Karar No: 2016/4232, Tarih: 17.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/24904 E.  ,  2016/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK'nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l.fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Davaya katılma talebi bulunmayan ve katılması yönünde karar da verilmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu lehine vekalet ücreti tayini,

3- Dava konusu 30 AK 372 plakalı araçta, toplam 260 litre akaryakıt ele geçirildiği, suça konu eşyanın taşıma aracı yüküne göre miktar ve hacim itibariyle ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı gibi işlenen suça nazaran nakil aracının müsaderesinin TCK 54.maddesi gereğince hakkaniyete de aykırı olacağının anlaşılması karşısında nakil aracının iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesi uyarınca, hükümden TCK.nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi, hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, hüküm kısmından nakil vasıtasının müsaderesine ilişkin kısmın çıkarılması, yerine

"Suçta kullanılan 30 AK 372 plakalı nakil aracının sahibine İADESİNE, araç trafik kaydına konulan tedbirin kaldırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4859, Karar No: 2021/2872, Tarih: 21.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/4859 E.  ,  2021/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine kapatılan 23. Hukuk Dairesince 2018/1811 Esas, 2021/89 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez kapatılan 23. Hukuk Dairesi kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, yatırılması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 21.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/68, Karar No: 2015/166, Tarih: 26.05.2015

**Ceza Genel Kurulu         2015/68 E.  ,  2015/166 K.**

* UYUŞTURUCU VE UYARICI MADDE TİCARETİ

* ZİNCİRLEME SUÇ HÜKÜMLERİ UYGULANAMAYACAĞI

* ADLİ KOLLUK GÖREVLİLERİNİN SANIKTAN BİRDEN FAZLA UYUŞTURUCU MADDE ALMASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 188

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 43

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 52

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 58

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 54

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 63

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 314

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 315

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 220

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 42

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 44

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 139

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 2

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık R.. S..'in 5237 sayılı TCK'nun 188/3, 188/4, 43/1, 62, 52/2, 52/6, 53, 58, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis ve 120 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, taksitlendirmeye, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.09.2013 gün ve 269-141 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 24.02.2014 gün ve 13563 - 1224 sayı ile; oyçokluğuyla onanmasına karar verilmiş,

Daire Başkan vekili A. Kınacı;

"A) Olay, iddia ve uygulama: İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın talebi doğrultusunda, İstanbul 25. Sulh Ceza Hâkimliği'nce 01.10.2012 tarihinde, Fatih ilçesinin değişik semtlerinde örgütlü olarak uyuşturucu madde satışı yapanların tespiti için 'gizli soruşturmacı' görevlendirilmesine karar verilmiştir.

Gizli soruşturmacılardan ikisi 19.11.2012 tarihinde 200 TL verip sanıktan 1,6 gram eroin almışlar ancak sanığı yakalama yoluna gitmemişlerdir.

Aynı gizli soruşturmacılar 13.03.2013 tarihinde 150 TL karşılığında sanıktan tekrar 1,1 gram eroin almışlardır.

Sanıktan alınan toplam net eroin miktarı 2,7 gramdan ibarettir. Sanığın üzerinde ve evinde başkaca suç unsuruna rastlanmamıştır.

Sanık hakkında 'uyuşturucu madde satma' suçundan kamu davası açılarak, sanığın TCK'nun 188. maddesinin 3. fıkrası ve 43. maddesi uyarınca cezalandırılması istenmiştir.

Yerel Mahkeme sanığın TCK'nun 188. maddesinin 3. fıkrası ile 43 ve 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis ve 120 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına; hapis cezasından çevrilen 6.000 TL para cezası mahkûmiyetine ilişkin sabıkası nedeniyle, hapis cezasının TCK'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar vermiştir.

B) Daire çoğunluğunun görüşü:

Sanık tarafından temyiz edilen hüküm Daire çoğunluğunca onanmıştır.

C) Tartışma konuları:

1- TCK'nun 43. maddesinin uygulanması ile ilgili:

a) Gizli soruşturmacı hangi suçlar için görevlendirilebilir?

B) Daire çoğunluğunun görüşü:

Sanık tarafından temyiz edilen hüküm Daire çoğunluğunca onanmıştır.

C) Tartışma konuları:

1- TCK'nun 43. maddesinin uygulanması ile ilgili:

a) Gizli soruşturmacı hangi suçlar için görevlendirilebilir?

CMK'nun 139. maddesinin dört ve beşinci fıkralarındaki açık hükümler karşısında gizli soruşturmacı;

1-Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, TCK'nun 220. maddesinde tanımlanan suç),

2-Suç işlemek için kurulan bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmeleri şartıyla, sadece aynı maddenin yedinci fıkrasında sayılan suçlar

İçin görevlendirilebilir.

Başka bir anlatımla, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlar için gizli soruşturmacı görevlendirilemez.

b) Adlî kolluk görevlisinin, Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda, 'suçu ve failini belirleme, suçla ilgili delilleri elde etme' amacıyla ve genel görevi kapsamında, kimliğini gizleyip kendisini uyuşturucu madde kullanıcısı olarak tanıtarak, uyuşturucu madde sattığına ilişkin bilgi edindiği şüpheliden para verip uyuşturucu madde alması hukuka uygun mudur?

Kolluk görevlisinin, Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda ve genel görevi kapsamında, kimliğini gizleyerek, alıcı rolüne girip, kışkırtma yoluna gitmeden (suça azmettirmeden veya teşvik etmeden), şüpheliden uyuşturucu madde alması mümkün olup bu şekilde elde edilen delil hukuka uygundur.

c) Somut olaydaki kolluk görevlilerinin hukuksal konumları nedir?

Sanık, uyuşturucu madde satma suçunu, suç işlemek için kurulmuş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlemiş olmadığından, bu suçla ilgili olarak 'gizli soruşturmacı' görevlendirilmesi CMK'nun 139. maddesine aykırıdır.

Ancak, Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda ve genel görevleri kapsamında kolluk görevlilerinin, kimliklerini gizleyip alıcı rolüne girerek sanıktan uyuşturucu madde almaları mümkün olduğundan, somut olaydaki iki kolluk görevlisini, gizli soruşturmacı değil 'kimliğini gizleyen kolluk görevlisi' olarak kabul etmek gerekir.

d) Gizli soruşturmacı veya kimliğini gizleyen adlî kolluk görevlisinin, değişik tarihlerde sanıktan iki kez eroin alması durumunda, sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nun 43. maddesinin uygulanması mümkün müdür?

Devletin temel görevlerinden biri de 'suç işlenmesini önlemektir.' Kolluk görevlilerinin, daha fazla ceza almalarını sağlamak için şüphelileri suç işlemeye yönlendirmesi kabul edilemez. Aksi halde gerek Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan 'hukuk devleti' ilkesi gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde öngörülen 'adil yargılama' hakkı ihlâl edilmiş olur.

Devletin temel görevlerinden biri de 'suç işlenmesini önlemektir.' Kolluk görevlilerinin, daha fazla ceza almalarını sağlamak için şüphelileri suç işlemeye yönlendirmesi kabul edilemez. Aksi halde gerek Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan 'hukuk devleti' ilkesi gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde öngörülen 'adil yargılama' hakkı ihlâl edilmiş olur.

Gizli soruşturmacıların 19.11.2012 tarihinde sanıktan eroin almaları üzerine sanığın 'satmak için uyuşturucu madde bulundurma' suçu belirlenmiş ve bu suçun delili elde edilmiştir. Buna rağmen daha sonra sanıktan tekrar eroin almaları hem gereksizdir hem de görevleri kapsamında değildir. Öte yandan, gizli soruşturmacıların asıl amacı 'uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak' değil, 'suçu ve failini belirlemek, suçla ilgili delilleri elde etmekten ibaret' olduğundan, gerçek anlamda bir 'alım-satım' da söz konusu değildir.

Görevlilerin sanıktan ikinci kez eroin alması, açıkladığım nedenlerden dolayı ayrıca suç oluşturmayacağından, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanamaz.

2- Tekerrürle ilgili:

Dairemizin 15.02.2012 tarih ve 2008/18536- 2012/1087 sayılı kararına yazdığım karşı oy gerekçemde belirttiğim nedenlerle; sadece para cezasından ibaret mahkûmiyeti, TCK'nun 58. maddesinin 6 ve 7. fıkralarının uygulanmasını gerektirecek bir tekerrür oluşturmadığı halde, sanık hakkında bu fıkraların uygulanması yasaya aykırıdır.

D) Sonuç:

Sanık hakkında zincirleme suç ve tekerrürden dolayı TCK'nın 43 ve 58. maddelerinin uygulanmasının yasaya aykırı olması nedeniyle, hükmün bozulması gerektiği " düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.06.2014 gün ve 208743 sayı ile;

“...M.. ve A... isimli şahıslar hakkında yürütülen teknik takip sonucu aralarında sanık R.. S..’in de bulunduğu 34 kişi hakkında İstanbul 3. Sulh Ceza mahkemesi tarafından arama ve el koyma kararına dayanılarak kararda gizli soruştumacı görevlendirildiği belirtilmediği halde kimliği gizli görevliler tarafından sanıktan 19.11.2012 ve 26.12.2012 tarihlerinde iki kez uyuşturucu madde satın aldıkları anlaşılmış, bu nedenle sanık hakkında düzenlenen iddianamede eylemini zincirleme olarak gerçekleştirdiği gerekçesi ile hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanması istenmiş, mahkeme de sanık hakkında aynı gerekçeye dayanarak 43. maddeyi uygulamış ve hüküm temyiz incelemesi sonucu yasaya uygun görülerek onanmış ise de,

CMK'nun 139/1. maddesi uyarınca “soruşturma konusu suçun işlendiği konusunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka suretle delil elde edilememesi halinde hakim ve gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısı’mn kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir” demektedir.

CMK'nun 139/1. maddesi uyarınca “soruşturma konusu suçun işlendiği konusunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka suretle delil elde edilememesi halinde hakim ve gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısı’mn kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir” demektedir.

Kanunun bu hükmünden de anlaşılacağı gibi sanık hakkında atılı suçu işlediğine dair delil elde edilmesi halinde gizli soruşturmacının görevi sona erecektir. Olayımızda mahkemenin arama ve el koyma kararma dayanılarak görevlendirilen gizli soruşturmacıların 19.11.2012 tarihinde sanıktan uyuşturucu maddeyi satın alması ile sanık hakkında atılı suçu işlediğine dair delil elde edildiğinden ikinci kez aynı suçu işlemesine fırsat verilmeden görevliler tarafından derhal yakalanması gerekir.

Güvenlik görevlilerinin sanığın suç işleme iradesinin devam etmesine fırsat vermeleri görevlerine girmemektedir. Bu nedenle ilk kez uyuşturucu madde sattığının tespiti ile yakalanması ve eylemine devam etme fırsatı verilmemesi münkün olan sanık hakkında eylemini zincirleme olarak gerçekleştirdiğinin kabulü ile hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanması yasaya aykırıdır' görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak sanık hakkındaki onama kararının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 10. Ceza Dairesince 24.12.2014 gün ve 4842-13872 sayı ile; oyçokluğuyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tespitine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

İstanbul Emniyet Müdürlüğü Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerince yapılan istihbari çalışmalar neticesinde; uyuşturucu satıcılarının Fatih İlçesi, ......... olarak tabir ettikleri ve sokak başlarına koydukları erkete denilen haberciler, çay ocağı ya da dükkan gibi kullandıkları mekanların dış kısmına yerleştirdikleri kameralar vasıtasıyla polis takibinden kurtuldukları, daha önce yapılan operasyonlar nedeniyle iletişimin tespiti gibi suç deşifresi ve delil toplamaya yönelik yöntemleri öğrendikleri ve kullanmadıkları, bu nedenle gizli soruşturmacı görevlendirme yöntemi dışında başka bir şekilde delil toplama imkanı bulunmadığı belirtilerek yapılan talep üzerine, İstanbul 25. Sulh Ceza Mahkemesince aralarında sanığın da bulunduğu kişiler hakkında 01.10.2012 tarihinde gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ve teknik araçlarla izlenmesine karar verildiği,

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin talep yazısı ve gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararda; uyuşturucu madde ticareti suçunun, suç işlemek için kurulmuş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlendiğine ilişkin bir ibare olmadığı gibi, iddianamede de bu konuda bir iddianın ileri sürülmediği,