muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5832, Karar No: 2018/4700, Tarih: 24.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/5832 E.  ,  2018/4700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Sanıklar hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanıkların ... ait tekne ile Tekirdağ'ın güneydoğusundaki Marmara Denizi açıklarında yasak bölgede işaretsiz ve fenersiz ilerleyip trol atarak trafik güvenliğini tehlikeye soktuklarının iddiası, buna dair kolluk tutanağı ve sahil güvenlik helikopteri tarafından kaydedilen görüntülerin bulunması karşısında, sanıkların seyrettikleri koordinatların yasak bölge sınırları içerisinde bulunup bulunmadığı sorulmadan, sanıkların işaretsiz ve fenersiz olarak seyredip seyretmediklerinin tespit edilmesi amacıyla dosya arasındaki mevcut görüntülerin bilirkişi vasıtasıyla dökümü yaptırılıp açıklattırılmadan yine tutanağı tanzim eden kolluk görevlilerinin beyanlarına başvurulmadan, tekneyi kimin kullandığı da net olarak tespit edilip, işaretsiz ve fenersiz olarak yasak bölgede seyredip seyretmediklerinin belirlenerek, belirlenmesi halinde tekneyi kullanan sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/895, Karar No: 2010/3023, Tarih: 22.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/895 E.  ,  2010/3023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elmadağ Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :18.11.2008
Yargıtay — Esas No: 2022/7611, Karar No: 2022/8536, Tarih: 30.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7611 E.  ,  2022/8536 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 48. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Anadolu 4. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince kararın miktar itibari ile kesin olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun reddine dair ek karar verilmiştir.

Davalı vekilince ek karar ile asıl karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ek kararın kaldırılmasına, davalı vekilinin asıl karara karşı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili işçinin davalı Bakanlığa bağlı Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesinde asıl işveren alt işveren arasındaki hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışmakta iken 24.12.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde gereğince 02.04.2018 tarihinde Kurumda sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçişi sırasında imzalatılan bireysel iş sözleşmesinde asgari ücretin belli oran fazlası tutarda ücret ödeneceğinin kararlaştırıldığını, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra 2018 Mayıs ayında yayımlanan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının Genelgesinde 01.01.2018-31.10.2020 tarihleri arasındaki ücret zamları ile mali ve sosyal hakların türü ve miktarının belirlendiğini, ancak müvekkilinin 01.01.2019 tarihinden itibaren brüt ücret ve ücret zammının eksik yatırıldığını iddia ederek 2019 yılına ait 12 aylık fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımının dikkate alınması gerektiğini, ücretin iş sözleşmesi ve toplu iş sözleşmesine göre belirlendiğini, davacıya yapılan ödemelerin tam ve eksiksiz olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalı idare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7. maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalı idare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7. maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili ek karara yönelik istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece her ne kadar kesin olarak karar tesis edilmiş ise de dava konusunun toplu iş sözleşmesine dayanan hukuki ihtilaftan kaynaklandığını ve davacı hâlen çalışmakta olduğundan davanın konusu itibari ile ileriye yönelik etki doğduğunu, Mahkemece tesis edilen kararın kesinlik sınırı altında kaldığından söz edilemeyeceğini, işbu kararın istinaf yolu açık olarak değerlendirilmesi gerektiğini belirterek esasa ilişkin istinaf dilekçeleri incelenmek üzere İlk Derece Mahkemesi ek kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili esas karara yönelik istinaf dilekçesinde özetle; davacının 696 sayılı KHK ile sürekli işçi statüsünde kadroya geçmiş personel olup ilgili hastanede görev yaptığını, 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 ve 24 üncü maddeleri ile sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarına ilişkin şartların Yüksek Hakem Kurulunca karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesi hükümleri esas alınmak suretiyle belirlendiğini ve Bakanlıkça 12.04.2018 tarihinde ilan edildiğini, müvekkili Kurumca tesis edilen işlemlerin Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Çalışma Genel Müdürlüğünün 25.01.2019 tarihli ve E.241706 sayılı yazısı kapsamında gerçekleştirilmiş olmakla usul ve mevzuata uygun olduğunu, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığınca ilan edilen hükümlerde 01.01.2019-30.06.2019 tarihleri arası ücret zammının işçilerin 01.01.2019 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine aynı tarihten itibaren % 4 oranında zam yapılmak suretiyle belirleneceğinin düzenlendiğini, Sağlık Bakanlığı Yönetim Hizmetleri Genel Müdürlüğü Diğer Hizmet Sınıfları Atama Dairesi Başkanlığının 09.12.2020 tarihli ve 3532 sayılı yazısı doğrultusunda ve uygulama birliği sağlanması adına tarife gibi ödemeler yapılmış olup, aksi personel tasarrufunun Bakanlığın iradesini yansıtmadığını, işçinin asgari ücretle ilişiğinin kesildiğini ve brüt ücretle geçişinin yapıldığını, eski sözleşmede geçen yüzdelik dilimin kıyas yoluyla toplu sözleşme hükümlerinin yanında ekstra kulanılmasının mümkün olmadığını, Sağlık Bakanlığı ile yetkili sendika arasında imzalanan toplu sözleşmede ikramiye, tediye, hizmet zammı, sosyal yardım adı altında ek ödemeler de ödendiğinden işçinin işçilik alacağında eksik alacağı bulunmadığını, davacının 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi nedeniyle ücretinde herhangi bir düşüş olmadığını, KHK sonrası ve toplu iş sözleşmesi hükümleri gereği daha fazla ücret aldığını, davacının ücretinden kesinti yapıldığı iddiasıyla alacak talebinin yerinde olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ;

"...dava tarihi itibari ile davacının davalı işyerinde çalışmasının devam ediyor olması karşısında ücret farkı alacağı talebine ilişkin verilen kararın ileriye dönük etki doğuracağından verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceği, kararın kesin olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesine aykırı olduğu anlaşılmış olmakla İlk Derece Mahkemesi'nce verilen istinaf başvurusunun kesinlik nedeniyle reddine dair 13/01/20211 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

...

...

Dosya kapsamında hükme esas alınan bilirkişi raporunda taraflar arasındaki sözleşmeye göre aldığı ücretin yüzdelik oranına karşılık gelen ücret tespit edilerek bu ücrete % 4 oranında zam uygulanmak suretiyle ücret farkının hesaplandığı anlaşılmış olmakla Yerel Mahkeme kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. " gerekçesiyle davalı tarafın ek karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 13.01.2021 tarihli (kararda 13.04.2018 olarak yazılmış) ek kararının kaldırılmasına, davalı tarafın asıl karara yönelik istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıya sürekli işçi kadrosuna geçtiği tarihten sonra ödenmesi gereken ücretin tespiti ile davacının fark işçilik alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 4857 sayılı İş Kanunu'nun ilgili hükümleri.

696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4184, Karar No: 2012/8822, Tarih: 08.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/4184 E.  ,  2012/8822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak;

Mağdurenin ve sanığın aşamalardaki beyanlarına göre; sanığın alkollü olarak eve gelip tartıştığı eşi mağdureyi elle vurarak darp ettiği, bir şekilde sanığın elinden kurtulan mağdurenin komşusu ve görümcesi olan tanık Şengül'ün evine kaçtığı, sanığın oraya da gitmesi üzerine bu kez mağdurenin kendi evine kaçıp kapıyı içeriden kilitlediği, sanığın da arkasından eve gelip mağdureden kapıyı açmasını istediği, açmayınca piknik tüpüyle kapıya ve cama vurarak camı kırdığı, öldürüleceği ve ağır zarara uğratılacağı korkusuna kapılan mağdurenin 4.5 metre yükseklikten atlayarak her iki tibia distal uç kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın öncesinde mağdureyi elle darp edip, ardından sokakta kovaladığı, eve kendisini saklayan mağdurenin yanına gitmek için evin kapısına vurup camları kırması neticesinde mağdurenin daha ağır zarardan korunmak için zorunluluk neticesinde camdan atlayarak ayaklarını kırdığının anlaşılmasına göre, sanığın belirtilen eylemleriyle mağdurede meydana gelen nitelikli yaralanma arasında doğrudan illiyet bağı bulunduğu gözetilmeksizin, sanığın yazılı şekilde basit yaralama eyleminden dolayı sorumlu tutulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın, O Yer Cumhuriyet Savcısının ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1390, Karar No: 2014/4730, Tarih: 19.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1390 E.  ,  2014/4730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/176-2013/300

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin müflis şirketten satış vaadi sözleşmesi nedeniyle 576.100,00 TL alacağı olmasına rağmen iflas idaresince hukuka aykırı şekilde alacak tespit edilemediği gerekçesiyle alacağın reddine, talebin dördüncü sırada kaydedilmesinina karar verildiğini ileri sürerek, alacağın kabulü ile masanın bu alacağı ödemeye mahkum edilmesine, sıra cetvelinin buna göre düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili , davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Ankara 21. İcra (İflas) Müdürlüğü'nden gelen yazı cevabı içeriğine göre; kural olarak, sıra cetveline itiraz (kayıt kabul) davalarının gazetelerde yapılan ilan tarihinden itibaren 15 gün içinde açılması gerektiği, İİK'nın 223. maddesi uyarınca red kararının tebliğinden itibaren de dava açılabilirse de bu durumda davacının iflas idaresinin kararının tebliği için gerekli masrafı vermesinin gerektiği; masraf verilmeyen durumlarda dava açma süresinin ilan tarihinden itibaren başlayacağı, İİK'nın 234/2. maddesine göre yapılan tebligat bilgi verme mahiyetinde olduğundan bu maddeye göre yapılan tebliğin 15 günlük dava açma süresinin hesabında dikkate alınmayacağı; bu durumda iş bu davanın son ilan tarihinden itibaren 15 günlük hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9567, Karar No: 2014/8407, Tarih: 19.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9567 E.  ,  2014/8407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7022, Karar No: 2016/8808, Tarih: 02.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/7022 E.  ,  2016/8808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, velayet, kişisel ilişki ve iştirak nafakasının miktarı yönünden, davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir,

2-Davacı erkeğin cevaba cevap dilekçesi ile istediği tazminat, evlilik için yaptığı masraflar ve davalı kadının isteği doğrultusunda tekrar tekrar alınan ev eşyaları için yaptığı masraf nedeniyle uğradığı maddi zararlara ilişkin olup, bu talepler boşanmanın fer'isi (TMK m.174/1) niteliğinde değildir. Bu talep yönünden davacı erkeğin harcı yatırarak usulüne uygun açılmış bir davası bulunmadığına göre, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilip, yazılı şekilde talebin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında olduğu değerlendirilerek, ret kararı verilmesi doğru olmamıştır.

3-Velayeti anneye verilen müşterek çocuk 24.08.2010 doğumludur. Mahkeme tarafından düzenlenen kişisel ilişki süresi çocuk yönünden baba sevgi ve ilgisini yaşaması, güvenini hissetmesi bakımından; baba yönünden ise, babalık duygularının tatmini bakımından yetersiz olmuştur. Müşterek çocuğun ayın belirli hafta sonlarında baba yanında yatılı kalmasını da sağlayacak şekilde kişisel ilişki kurulmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ. Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.05.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/4593, Karar No: 2019/11037, Tarih: 24.09.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/4593 E.  ,  2019/11037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 25.02.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

24.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1416, Karar No: 2012/3325, Tarih: 03.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1416 E.  ,  2012/3325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 17.11.2011 gün ve 2011/761 Esas 2011/1824 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmaz hisselerinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, yevmiye numarasına göre önce konulan ihtiyati hacizlerin dikkate alınmadığını, İİK’nun 268'nci maddesi uyarınca paranın tamamının, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyaya gönderilmesi gerekirken, bunun yapılmadığını, en azından paranın garameten dağıtılması gerektiğini, ayrıca, ... 5'nci İcra Müdürlüğünün tezkeresinde, paylaştırmanın garameten yapılacağının bildirildiğini, ancak aksine işlem yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline, paranın, müvekkilinin alacaklı olduğu ... 14'ncü İcra Müdürlüğü'nün 2007/22305 sayılı dosyasına gönderilmesine, bunun mümkün olmaması halinde, garameten paylaştırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan, yanıt vermemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunan dosyasındaki haczin 11.12.2007 günü konulduğu ve satış talebi üzerine haczin ayakta bulunduğu, şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyasında ise bazı bağımsız bölümler üzerine 11.07.2007, bazıları üzerine 24.08.2008 günü haciz konulduğu, icra dosyasında bulunan ... Tapu Sicil Müdürlüğü’nün cevabının 11.07.2007 tarihinde düzenlendiği ve şikayet olunan dosyasındaki haczin daha önceki tarihe dayandığı gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 17.11.2011 tarih ve 2011/761-1824 E-K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.