muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11782, Karar No: 2021/14533, Tarih: 20.09.2021

Kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması, şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da muhatabına ulaşamaması durumunda öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebliğ yapması, tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa muhatabın mernis adresinin bulunması halinde 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince işlem yapılması, mernis adresinin bulunmaması halinde ise önceden usulü ile tebliğ yapılmış adresi var ise o adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre, böyle bir adres de mevcut değil ise ilanen tebliğ yapılarak tebligat işlemlerinin sonuçlandırılması gerektiği,

Somut olayda, uzlaştırmacı tarafından sanığa iletişim araçları ile ulaşılarak uzlaşma teklif formunun imzalatıldığı ve sanığın da uzlaşma teklifini kabul ettiği, ancak müştekinin güncel mernis adresi ve telefonu olmadığından bahisle uzlaşma sağlanamadığı belirtilmiş ise de, uzlaştırmacı tarafından anılan mevzuatta belirtildiği şekilde müştekiye iletişim araçlarıyla ulaşılamaması hâlinde yukarıda detaylıca açıklandığı üzere savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosu marifetiyle uzlaştırma teklifinin gönderilmesinin talep edilmesi ve büronun da açıklandığı şekilde tebliğ yapması gerektiği cihetle, müştekiye usulüne uygun uzlaşma teklifi yapılmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya içerisinde yer alan 02/12/2019 tarihli uzlaştırma raporuna göre, uzlaştırmacı tarafından müştekinin güncel mernis adresi ve telefonu olmadığından bahisle müştekiye ulaşılamadığı gerekçe gösterilerek taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirtilmiş ve mahkemece buna göre uzlaşmanın sağlanamadığı gerekçesiyle aynen infaza dair ek karar verilmiş ise de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin 6. fıkrasında yer alan, “Resmî mercilere beyan edilmiş olup da soruşturma dosyasında yer alan adreste bulunmama veya yurt dışında olma ya da başka bir nedenle mağdura, suçtan zarar görene, şüpheliye veya bunların kanunî temsilcisine ulaşılamaması halinde, uzlaştırma yoluna gidilmeksizin soruşturma sonuçlandırılır.” şeklindeki,

Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 7/12. maddesinde yer alan, “Resmî mercilere beyan edilmiş olup da soruşturma veya kovuşturma dosyasında yer alan adreste bulunmama veya yurt dışında olma ya da başka bir nedenle mağdura, suçtan zarar görene, şüpheliye, sanığa veya kanunî temsilcisine ulaşılamaması hâlinde soruşturma veya kovuşturma konusu suçla ilgili uzlaştırma yoluna gidilmez.” şeklindeki,

Aynı Yönetmeliğin 29/7. maddesinde yer alan, “Uzlaşma teklifinde bulunmak için çağrı; telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle de yapılabilir. Ancak, bu çağrı uzlaşma teklifi anlamına gelmez.” şeklindeki,

Anılan Yönetmeliğin 29/6. maddesinde yer alan, “uzlaştırmacının uzlaşma teklifinde bulunacağı şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar gören ya da kanunî temsilcilerine iletişim araçlarıyla ulaşılamaması hâlinde açıklamalı uzlaşma teklifi büro aracılığıyla yapılır.” şeklindeki,

Bahsi geçen Yönetmeliğin 29/3. maddesinde yer alan, “Uzlaştırmacı, uzlaşma teklifini büro aracılığıyla açıklamalı tebligat, istinabe veya Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi (SEGBİS) yoluyla da yapabilir.” şeklindeki ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/1. maddesinde yer alan, “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.” şeklindeki düzenlemeler hep birlikte değerlendirildiğinde;

Uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere kendisine dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması, şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da muhatabına ulaşamaması durumunda öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebliğ yapması, tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa muhatabın mernis adresinin bulunması halinde 7201 sayılı Kanun’un 21/2. maddesi gereğince işlem yapılması, mernis adresinin bulunmaması halinde ise önceden usulüne uygun olarak tebliğ yapılmış adresi var ise o adrese anılan Kanun’un 35. maddesine göre tebliğ yapılması, böyle bir adres de mevcut değil ise ilanen tebliğ yapılarak tebligat işlemlerinin sonuçlandırılması gerektiği,

Somut olayda, uzlaştırmacı tarafından sanığa iletişim araçları ile ulaşılarak uzlaşma teklif formunun imzalatıldığı ve sanığın da uzlaşma teklifini kabul ettiği, ancak müştekinin güncel mernis adresi ve telefonu olmadığından bahisle uzlaşma sağlanamadığı belirtilmiş ise de, uzlaştırmacı tarafından anılan mevzuatta belirtildiği şekilde müştekiye iletişim araçlarıyla ulaşılamaması hâlinde yukarıda detaylıca açıklandığı üzere savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosu marifetiyle uzlaştırma teklifinin gönderilmesinin talep edilmesi ve büronun da açıklandığı şekilde tebliğ yapması gerekirken müştekiye usulüne uygun şekilde uzlaşma teklifi yapılmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (İSTANBUL ANADOLU) 10. Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 07.01.2020 tarihli ve 2020/206 D. İş sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 20/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30646, Karar No: 2017/2545, Tarih: 27.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/30646 E.  ,  2017/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali-ödenen bedelin iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin ev sahibi olabileceği vaadine inandığı davalı ile aralarında herhangi bir sözleşme imzalanmadığı sadece tarafına ödeme planı verildiği vaad edildiği gibi 7 taksitten sonra ev verilmediği kanser hastalığına yakalanmış olması nedeniyle sözleşmeden cayma hakkını kullanmış olmasına rağmen sözleşmeyi iptal etmediği sözleşmenin iptali ve şimdilik 3.305,00 TL toplamda 14.300,00 TL‘nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek en yüksek avans faizi ile birlikte iadesini talep etmiştir.

Davalı şirket, katılımcıların ödeme güçlerine göre gruplar halinde organize edilerek gayrimenkul sahibi olmalarını sağlayan bir sistem olduğunu çekilişli gayrimenkul sisteminde, konut almak isteyen kişiler arasında çeşitli (40, 60, 80,100, 120 vb.) gruplar oluşturulduğu grubun teslimat sırası ve teslimat tarihi noter huzurunda yapılan çekilişlerle belirlendiği belirtmiştir.

Davacının eşi 25.06.2015 tarihinde şubeye gelerek eşinin rahatsızlanması sebebi ile organizasyondan ayrılmak istediklerini bildirdiğini ayrılma dilekçesine eşinin adını yazarak imza attığını, usule aykırı atılan bu imza nedeni ile iade yapılamadığını. Mahkeme tarafından şirkete tebliğ edilen dava dilekçesinin ayrılma beyanı olarak kabul edilerek yönetim kurulunca ödenen taksit, peşinatlar ve organizasyon ücretinin iade edileceği kararı verildiği ve en kısa sürede ödeneceği bildirilmiştir.

Mahkemece, Davalının ön inceleme tutanağı imzalanmadan önce davalının 4.500,00 TL organizasyon ücreti ve 9.800,00 TL taksit toplam 14.300,00 TL‘nin davacıya iade ettiği davacı tarafın usulüne uygun ayrılma talebinde bulunmadan dava açma yolunu seçmesi, dava açıldıktan sonra da davalı tarafın organizasyon ücretini kesebilecekken davacının yaptığı tüm ödemeleri ön inceleme tutanağın imzalanmadan geri iade etmesini dikkate alarak davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmiş ve karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından sözleşme bedeli üzerinden nispi vekalet ücretinin yeniden hesaplanması için temyiz edilmiştir.

1)Mahkeme, davacının talebi sözleşmenin iptali ve ödenen taksitler toplamı 14.300,00 TL iadesi olmasına rağmen davalının ödenen taksitler ve organizasyon ücreti olmak üzere toplam 14.300,00 TL'yi iade etmesi karşısında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiş. Ancak sözleşmenin iptaline yönelik olumlu ya da olumsuz hüküm kurmamıştır. 6100 sayılı yasanın 297/2 maddesi gereğince tüm talepler hakkında hüküm oluşturulması gerekirken sözleşmenin iptaline yönelik olumlu veya olumsuz karar verilmemesi doğru değildir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8732, Karar No: 2023/5447, Tarih: 21.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8732 E.  ,  2023/5447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/13 E., 2015/128 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/13 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca açılan davada, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği: Süre tutumuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/13 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca açılan davada, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği: Süre tutumuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince " yeminli anlatımına başvurulan tanıklardan ... ....ın, müşteki ve sanığın çok iyi arkadaş olup sürekli birlikte olduklarını açıkça ifade etmesi, tanık ....ın arkadaşlık bağını doğrulamak suretiyle sanık ve müştekinin paralarını ortak kullandıklarını da ifade etmesi, tanık ....in beyanında bu para kullanımı hususunda sanığın kendisini kullandığı yönünde müştekiyi uyarması esnasında müştekinin korktuğunu ifade etmesi ile birlikte neden korktuğu hususunda ve ayrıca suç konusunu teşkil eden cinsel saldırı hususunda herhangi bir açıklamada müştekinin bulunmaması, tanık olarak beyanına başvurulan ....ın sanık ve müştekinin 2 normal bayan arkadaştan farklı ilişkileri olduğunu, aralarında el şakaları gibi şeylerin çokça olduğunu, birbirleriyle olan ilişkilerinin farklı olup sık sık birbirlerine sarıldıklarını gördüğünü açıklaması, diğer tanık ... ....ın da sanık ve müştekinin dudaklarından öpüştüklerini gördüğünü açıklaması karşısında müşteki tarafından iddia edilen cinsel saldırı olayının zorla gerçekleştirildiğine dair hiçbir maddi delil ve emarenin bulunmaması, yeminli olarak beyanına başvurulan tanıkların vermiş oldukları anlatımlarının iddianın aksine olayın rızaen gerçekleştiğine ilişkin delalet teşkil etmesi, uzun sayılabilecek bir süre çerçevesinde gerçekleşen olaylar silsilesinde müştekinin bu olayları rahatça sanıktan gizli olarak idareye yansıtarak şikayetini iletebileceği, en azından koğuş değiştirilmek suretiyle sanığın veya kendisinin başka yere gönderilmesini sağlayarak iddia ettiği fiillerin sona ermesini sağlayabilme imkanı var iken bu şekilde bir harekete tevessül etmemesi mahkememizce olayın rızaen gerçekleşmiş olabileceğine ilişkin kuvvetli bulgu ve emareler niteliğinde olduğu yönünde kanaat oluşmasına sebebiyet vermekle harici herhangi bir delil ve sübut vasıtasıyla ispatlanamayan müsnet fiilden dolayı aksi ispat edilerek çürütülemeyen sanık savunmasına zaruri olarak itibar etmek suretiyle sanığın beraeti yönünde aşağıdaki şekilde vicdani ve hukuki hüküm tesis etmek sonuç ve kanaatine ulaşılmıştır. " şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/13 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararında kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/13 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararında kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/13 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararı yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33340, Karar No: 2014/32904, Tarih: 27.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/33340 E.  ,  2014/32904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2014/54-2014/506

Taraflar arasındaki İtirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 08.10.2013 tarihli faturada belirtilen malzemeleri satıp teslim ettiğini, borçlunun borcunu ödememesi üzerine söz konusu faturalara dayalı olarak girişilen icra takibine, davalının borcun tamamına haksız surette itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davaya konu uyuşmazlığın faturaya bağlanmış alacaktan kaynaklandığı ve T.T.K.'nın 4/1. maddesi gereğince, davaya bakma görevinin ticaret mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve istek halinde dosyanın görevli Gaziantep Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satım sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali isteğine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, taraflar arasında yapılmış bulunan satım sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davalı tacir olmadığından, dava mutlak ticari dava da değildir. Davanın niteliği itibariyle görevli mahkeme Asliye Hukuk Mahkemesidir. O halde mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde ticaret mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10788, Karar No: 2019/1661, Tarih: 19.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/10788 E.  ,  2019/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Soybağının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün soybağı düzeltilmek istenilen ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacı ...'in,...ve ...'in çocuğu olarak nüfusa kayıtlı 18.04.1995 doğumlu...'in biyolojik babası olduğu ileri sürülerek soybağının düzeltilmesi istenmiş; ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 11.11.1996 tarihli kararı ile davanın kabulüne,...'in, "..." olan baba adının "..." olarak düzeltilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, 02.12.2016 tarihinde baba adı düzeltilen... tarafından temyiz edilmiştir.

04.06.1958 ve 15/6 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereğince, maddi olayları açıklamak taraflara, ileri sürülen olayları hukuken nitelemek ve uygulanacak kanun hükümlerini tesbit etmek görevi ise hakime aittir.

Soybağı birbirinin soyundan gelen kişiler arasındaki ilişkiyi ifade ettiğinden bu kavram içerisinde kan bağının yanında hukuki münasebetin de bulunması, diğer bir ifadeyle kan bağının hukuk düzeninin aradığı koşullar içerisinde oluşması zorunludur. Türk Medeni Kanunu'nun 282. maddesi uyarınca, çocuk ile ana arasında soybağı doğumla, baba ile arasında soybağı ise ana ile evlilik, tanıma veya hakim hükmüyle kurulur. Soybağı ayrıca evlat edinme yoluyla da kurulur, ayrıca, kısaca af kanunları olarak nitelendirilen bir evlenme aktine dayanmayan birleşmelerden doğan çocukların neseplerinin düzeltilmesine ilişkin kanunlara göre de soybağı düzeltilebilir (HGK 30.01.2008 gün 2008/2-36-47 sayılı kararı).

Dosya içerisindeki nüfus kayıtlarından;...'in annesi davalı ...'in ilk önce 20.04.1993 tarihinde...ile evlendiği, ...'in 28.07.1994 tarihinde ölümü sonrası ...'in 09.08.1995 tarihinde ...'in kardeşi ... ile evlendiği,...'in ise 18.04.1995 doğumlu olarak 03.08.1995 tarihinde...ve ...'in çocuğu olarak nüfusa tescil edildiği anlaşılmaktadır. Doğum tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Mülga 743 sayılı Türk Kanuni Medenisi 241.maddesi (TMK 285.madde) gereği..., annesi ...'in ilk eşi ...'in ölümünden sonra üçyüz gün içinde doğmuş olduğundan kanun gereği baba...ile çocuk arasında soybağı ilişkisi mevcuttur.

Bu açıklamalara göre dava, çocuğun baba yönünden soybağının düzeltilmesi (soybağının reddi ve babalığın tesbiti) istemine ilişkin olup, karar tarihinden sonra 18/01/2003 tarih ve 24997 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev Ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere aile hukukundan (TMK'nun m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesi'nde bakılacağını hükme bağlamış, geçici 1. madde hükmü gereği de aile mahkemesi kurulan yerlerde bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde, yargı çevresi içerisinde ve görev alanına giren sonuçlanmamış dava ve işler, yetkili ve görevli aile mahkemesine devredilecektir.

Soybağının kurulmasına ilişkin hükümler 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kısım birinci bölümde yani 282. madde ve devamında düzenlenmiş olduğundan, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesine göre, görevli mahkeme, aile mahkemesidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Görevin Belirlenmesi ve Niteliği başlıklı 1. maddesinde mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği ve göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu belirlendiğinden bu husus mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Somut uyuşmazlık olan soybağının kurulması istemine ilişkin davaya aile mahkemesi tarafından bakılması gerektiğinden görev yönünden mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.