muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7901, Karar No: 2010/11575, Tarih: 31.12.2010

2009/7901

2010/11575

Yine TTK’nun 5. maddesinde, ikinci fıkrada yazılı hallerde, münhasıran iki tarafın arzularına tabi olmayan işler hariç olmak üzere, bir davanın ticari veya hukuki mahiyet itibariyle mahkemenin iş sahasına girip girmediği yalnız iptidai itiraz şeklinde taraflarca dermeyan olabileceği hüküm altına alınmıştır. Münhasıran iki tarafın arzusuna tabi olmayan işlerle ilgili davalara mutlaka kanunda gösterilen mahkemelerde bakılır ve bu davalara ilişkin işbölümü itirazı ilk itiraz değildir. Bu davalar, tarafların sulh olamayacakları ve üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri davalardır..İflas davaları ticaret mahkemesi bakımından, münhasıran iki tarafın arzusuna tabi olmayan davalardandır. Bu davalara ilişkin işbölümü itirazının ilk itiraz olarak ileri sürülmesi şart değildir. Taraflar yargılama bitinceye kadar işbölümü itirazında bulunabilirler. Mahkemede davanın her bölümünde kendiliğinden davanın işbölümüne girmediğine ve dava dosyasının işbölümüne sahip mahkemeye gönderilmesine karar verir. (Baki Kuru/HUMK 715 s.) Buna göre mahkemece sadece münhasıran iki tarafın arzularına tabi olmayan işlerde yani tarafların sulh olamayacakları ve üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri davalarda işbölümü itirazının ilk itiraz olarak ileri sürülmesi şart değildir. Bu davalar dışındaki ikinci fıkrada yazılı hallerde bir davanın ticari veya hukuki mahiyet itibariyle mahkemenin iş sahasına girip girmediği yalnız iptidai itiraz olarak ileri sürülebilir.

Somut olayda;, davalı tarafından iş bölümü itirazında bulunulmamıştır. iş bölümü itirazında bulunulmamasına rağmen mahkemece davanın mutlak ticari dava olması nedeniyle Ticaret Mahkemesine gönderme kararı verilmiştir. Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. Her iki mahkemece verilen kararların gönderme kararı niteliğinde olduğu, Asliye Hukuk Mahkemesince işbölümü itirazında bulunulmadan kendiliğinden gönderme kararı verilmesinin kanunun amir hükümlerine aykırı olduğu, iki mahkemenin de davaya bakmaktan el çektikleri, bu durumun işin görülmesini sürüncemede bıraktığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8358, Karar No: 2016/6154, Tarih: 23.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/8358 E.  ,  2016/6154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili ve davalı Başkanlığı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı sigortacının trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıların yaşı küçük çocuğu yaya ...'a çarptığını, kazada ağır yaralanan çocuğun sağ ayağından sakat kaldığını, davalının sigortaladığı araç sürücüsünün kazada asli kusurlu olduğunu, ceza davasında mahkumiyetine karar verildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL. maddi tazminatın olay tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, 2 yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmayan davanın zamanaşımından reddi gerektiğini, dava öncesinde gerekli belgelerle birlikte usulünce yapılmış başvuru olmadığından temerrüde düşmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 3.922,95 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş;

1-Davacılar vekilinin temyiz talebi yönünden; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin(2 nolu) kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava kapsamında yapılan tüm yargılama giderleri davacılar tarafından yapılmış olmasına ve davalı tarafça yapılmış yargılama gideri bulunmamasına karşın; mahkemece yargılama giderleri yönünden "toplam yargılama gideri 615,85 TL'nin 369,51 TL'sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, geri kalan 246,29 TL. yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde hüküm tesis edildiği görülmektedir. Mahkeme tarafından, davacı tarafın talebinin kısmen kabulüne karar verildiğinden bahisle, yargılama giderleri hakkında belirtilen şekilde hüküm tesis edilmiştir. Davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olsa da davalı tarafça yapılmış yargılama gideri bulunmadığından davacılar aleyhine yargılama giderine hükmedilmesi hatalıdır. Yargılama giderlerinin tamamının davacı tarafça yapıldığı, davanın kısmen kabulüne karar verildiği gözetilerek; kabul ve red oranlarına göre hesaplanacak miktardaki yargılama giderinin davalı taraftan tahsiline, bakiye yargılama gideri kısmının davacılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

3- Başkanlığı vekilinin temyiz talebi yönünden; 6100 Sayılı HMK'nın 297/2. maddesi "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan yasal düzenlemenin de gereği olarak mahkemece verilen hükmün, infazda tereddüt yaratmayacak mahiyette olması gerekmektedir.

Somut olayda, davacılar vekilinin davalı ... şirketi aleyhine dava açtığı, daha sonra mahkemece davaya dahil edilmesi için süre verilen Başkanlığı'nın davaya dahil edildiği, mahkeme gerekçeli kararının, karar başlığı kısmında hem Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi'nin hem de Başkanlığı'nın davalı olarak yazıldığı görülmektedir. Bu

itibarla, hükmolunan tazminat tutarının hangi davalıdan tahsil edileceği hüküm fıkrasında gösterilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde yalnızca "davalıdan tahsiline" şeklinde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.Mahkemece verilen kararda hangi davalının sorumlu tutulduğuna ilişkin açıklık bulunmadığından hüküm HMK'nın 297/2. maddesine uygun düşmemektedir. HMK'nın 297/2 maddesine uygun düşmeyecek şekilde infaz kabiliyeti bulunmayan hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre ise; 25.02.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarih, 6111 sayılı Yasa'nın 59. maddesi ile değiştirilen 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesine göre; trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın tarafından karşılanacağının benimsenmiş olduğu, 'nın sorumluluğunun tedavi giderlerine ilişkin olduğu ve işgöremezlik tazminatının bu kapsamda olmadığının gözetilmeyişi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacılar vekili ve davalı Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4175, Karar No: 2015/3938, Tarih: 19.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/4175 E.  ,  2015/3938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, nüfus kaydında davacının baba bir kardeşi olarak görünen ... kaydının silinmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece kaydının silinmesine karar verilen ... ve ... oğlu 01.01.1938 doğumlu ...'un nüfusa tesciline dair belgede (evli bir erkeğin başka kadınla birleşmesine dair ilmühaber) baba olarak görünen ...'un sözkonusu belgedeki nüfus kayıt bilgilerine göre tescil tarihinden itibaren (...'un, ... İlçesi ... Köyü Ev No:41, Cilt No:10, Sayfa No:89 daki kaydını da gösterir biçimde) nüfus kaydının ve oğlu ...'un bu haneye tescilinin yapılıp yapılmadığının, yapılmamış ise nedenlerinin ve bu tescil belgesi ile nüfus müdürlüğü nezdinde gerçekleştirilen tüm işlemlerin ve tescil edilen kişinin tescil tarihinden itibaren vukuatlı nüfus kaydının nüfus müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16529, Karar No: 2014/17524, Tarih: 03.07.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/16529 E.  ,  2014/17524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3091 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 08.03.2011 tarihinde tefhim edilen kararı, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 16.03.2011 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygunlanması gereken CMUK.un 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1143, Karar No: 2017/621, Tarih: 05.04.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1143 E.  ,  2017/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “imzaya itiraz” şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 18.02.2014 gün, 2013/1101 E., 2014/135 K. sayılı kararın temyiz incelemesinin şikayetçi borçlu vekili istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17.04.2014 gün, 2014/8786 E., 2014/11450 K. sayılı kararı ile;

(... 6100 sayılı HMK' nun 294. maddesi gereğince; hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanunun 297/2. maddesine göre ise; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HMK' nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda, mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, "davanın reddine" karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda “Davanın reddine, ...Takip itirazla durduğundan İİK'nun 170/3. maddesi gereği asıl alacak olan 150.000,00 TL'nin, ...% 20'si olan 30.000,00 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ...% 10'u olan 15.000,00 TL para cezasının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine” hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. 10.04.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir...)

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Şikayetçi borçlu vekili müvekkili hakkında başlatılan Ankara 8. İcra Dairesinin 2013/17836 sayılı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibine dayanak senedin sahte olduğunu, imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek tedbiren durdurulması talebiyle birlikte takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan alacaklı vekili itirazın haksız olduğunu beyanla itirazın reddine ve borçlunun tazminata mahkum edilmesine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece kısa karar ile davanın reddine denilmiş, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise davanın reddi ile birlikte dava takip itirazla durdurulduğundan İcra ve İflâs Kanununun 170/3 maddesi gereğince tazminata hükmedilmiştir.

Şikayetçi borçlu vekilinin temyiz itirazları üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda karar başlığında yazılı gerekçelerle ile bozulmuştur.

Yerel mahkemece bozma kararında bahsi geçen 10.4.1992 tarih ve 1991/7 E.-1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının somut olaya uymadığı, kısa kararın “davanın reddine” şeklinde oluşturulmasından sonra buna uygun olarak gerekçeli kararın yazılmasının kısa kararla çelişki oluşturmadığı, ayrıntılı alarak hüküm kurulması mahiyetinde olduğu gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararı şikayetçi borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık imzaya itiraz sebebine dayalı şikayet isteminde, istemin reddine karar verilirken kısa kararda hüküm altına alınmayan İcra ve İflâs Kanununun 170/3 maddesi çerçevesinde tazminata gerekçeli karar ile hükmedilip hükmedilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294. maddesinin 3. fıkrasında “hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir. Ayrıca mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Kanun’un 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Bu durum yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Bu durum yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Nitekim, Yargıtayın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 12.06.2013 gün, E:2012/9-1681, K: 2013/831; 21.11.2012 gün ve E:2012/9-839, K:2012/833; 12.06.2013 gün ve E:2012/9-1681, K:2013/831; 18.09.2013 gün ve E:2012/9-1686, K:2013/1374; 05.02.2014 gün , E: 2013/9-595 E., K: 2014/82 sayılı kararları)

Somut olayda da, 6100 s. Kanunun 294/3, 297, 298/2 ve 321. maddesi hükümlerine uygun bir hüküm fıkrası oluşturulmamış; kısa kararda yalnızca davanın reddine karar verilmişken gerekçeli kararın hüküm fıkrasında İcra ve İflâs Kanununun 170/3. maddesi gereğince tazminata hükmedilmekle çelişki yaratılmıştır.

Bununla birlikte bozma kararında yazılı 10.04.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının 6100 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra uygulanabilirliğinin kalmadığı da açıktır. Bu halde bozma kararında yer alan “10.04.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre” şeklindeki açıklamanın karardan çıkarılması gerekir.

Netice itibariyle; Yerel Mahkemece Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına yukarıda açıklanan nedenlerle uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle  Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17.04.2014 gün, 2014/8776 E., 2014/11450 K. sayılı kararında yer alan “10.04.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre” şeklindeki ifadenin bozma kararından çıkarılmasına, şikayetçi borçlu vekilinin temyiz itirazlarının bu yönden kabulü ile direnme kararının BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17524, Karar No: 2013/29431, Tarih: 28.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/17524 E.  ,  2013/29431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı hastanenin reklam ve ilanları ile gözlük takmaktan kurtulmak amacıyla ameliyata ikna edildiğini, ameliyattan sonra tam bir iyileşme olmadığı gibi, gözlük takmaya da devam ettiğini, bir süre sonra göz kuruluğu başladığını, bu şikayete ilişkin de operasyon uygulandığını ancak gözde sürekli yaşarma, göz yaşı akması oluştuğu, bu şikayetlerine de bir çözüm bulunamadığı gibi şikayetlerinin daha da arttığını ileri sürerek, davalıların kusuru nedeni ile 25.000 TL. manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının komplikasyon ve riskler konusunda uyarıldığını, ve lazer uygulamasının başarı ile gerçekleştirildiğini, göz kuruluğu şikayetine ilişkin de tedavi uygulandığını, gözyaşı kanalına tıkaç yerleştirildiğini, davacının yaşı ve gözündeki mevcut katarakt nedeni ile sözkonusu şikayetlerin gelişmiş olabileceğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş;hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı hastahanede yapılan laser ameliyatının başarısız olduğunu ve gözündeki şikayetlerin arttığını ileri sürerek, davalının kusuru nedeni ile manevi zararının tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı hiç bir kusurun bulunmadığını savunmuştur.

2013/17524-29431

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş;hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı hastahanede yapılan laser ameliyatının başarısız olduğunu ve gözündeki şikayetlerin arttığını ileri sürerek, davalının kusuru nedeni ile manevi zararının tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı hiç bir kusurun bulunmadığını savunmuştur.

2013/17524-29431

Borçlar Kanunu’nun vekâlet akdini düzenleyen 386 ve devamı maddeleri uyarınca “Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. Vekil vekâlet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurunda bile sorumludur. (BK.nun 321/1 md.) O nedenle, doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören doktor olan vekilden tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1. maddesi hükmü uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktor sorumlu tutulmamalıdır.

Önemli bir diğer düzenleme de " Avrupa Biyotıp Sözleşmesi " dir. Bu sözleşme 9.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Bu sözleşmenin “Amaç” başlıklı 1. maddesinde; “Bu sözleşmenin tarafları, tüm insanların haysiyetini ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına almakla yükümlüdürler.”

Sözleşmenin 4. maddesinde ise, “Meslek Kurallarına Uyma” başlığı altında; “Araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin, ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir.” denilmektedir. Sözleşme iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiştir. Bu durumda, her türlü tıbbi müdahalenin mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olması benimsenmiştir.

2013/17524-29431