muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10826, Karar No: 2016/10056, Tarih: 04.05.2016

Bu durum karşısında iş mahkemesinde görülmekte olan, işçi alacaklarına yönelik dava sırasında, işverenin iflası halinde dahi, 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesi uyarınca, davaya iş mahkemesinde devam edileceği, işverenin işçi alacaklarına ilişkin dava açılmadan önce iflası halinde ise yukarıda belirtilen şekilde hareket ile alacağın iflas masasına kaydedilmemesi halinde, asliye ticaret mahkemesinde kayıt kabul davası olarak açılması gerekir.

Somut olayda dava tarihi 03.08.2015 olup, dosyada bulunan .... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/936 Esas ve 2015/213 Karar sayılı ilamına göre müflis davalı ...'nin 04.06.2015 tarihi itibarıyla iflasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Buna göre dava tarihi itibarıyla davalı ... müflis haldedir. Bu husus müflis şirket yetkilisi tarafından mahkemeye 17.11.2015 tarihli dilekçe ile bildirilmesine rağmen dava dilekçesi ve gerekçeli karar dahil olmak üzere dosya kapsamında yapılması gereken tüm tebligatlar davalı müflis şirkete yapılmıştır. Oysa iflas eden şirketin, bütün hak ve borçları yasa gereği olarak iflas masasına intikal ettiğinden ve müflisin bu hak ve borçları üzerinde tasarruf ehliyeti kalkacağından husumetin iflas masasına yönetilmesi gerekecektir. Diğer yandan iflas açıldıktan sonra masaya giren tüm mal, hak ve alacaklara ilişkin dava açılması ve açılmış davanın takibi iflas idaresine aittir (İİK m. 194). Davayı müflis şirket yönünden iflas idaresinin temyiz ettiği de dikkate alındığında davalı ...' ye yapılan tebligat usülsüz olup, davada taraf teşkili sağlanmadan karar verilmiştir. Yapılacak iş; dava dilekçesi müflis davalı ... yönünden iflas idaresine tebliğ edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilip hüküm kurulmalıdır. Diğer yandan yukarıda detaylı olarak açıklandığı üzere davalı şirketin dava tarihinden önce iflas etmiş olması mahkemenin görevini de etkileyecektir. Buna göre ... dava tarihinden önce iflas ettiğinden dava konusu alacağın iflas masasına kaydedilip kaydedilmediği araştırılıp, kaydedilmemesi durumunda bu şirkete yönelik dava tefrik edilerek müflis şirket yönünden iflas kararı veren Ticaret Mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir Ticaret Mahkemesinde kayıt kabul davası açılmak üzere görevsizlik kararı verilmeli; diğer davalı yönünden ise işin esasına girilerek bir karar verilmelidir. Mahkemece tüm bu hususlar gözetilmeksizin taraf teşkili sağlanmadan ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 04.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7750, Karar No: 2018/12273, Tarih: 17.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7750 E.  ,  2018/12273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davacı vekilince maktu temyiz karar harcı yerine maktu istinaf karar harcı yatırıldığı ve maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davacı tarafa maktu temyiz karar harcının (sayman mutemedi alındısında harç adı doğru yazılmak ve sehven yatırılan istinaf harcı talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14648, Karar No: 2020/17977, Tarih: 03.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/14648 E.  ,  2020/17977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Katılan hakkında evrak üzerinde yapılan inceleme ile tanzim olunan 01.09.2014 tarihli ... Hastanesi tarafından verilen adli raporda ''...sağ kaş üzerinde 2 cm'lik cilt kesisi, sol maksiller bölgede ve sol kaş üzerinde ekimotik lezyonlar...'' olduğunun belirtilmesine karşın yüzde oluşan bu yaralanmanın niteliği hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmadığı bu haliyle söz konusu raporun yetersiz olduğu anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları ve raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile yaralanmanın yüzde sabit iz açısından değerlendirilmesinin (5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerindeki unsurları kapsayacak) duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapor ile yetinilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğine karar verilmiş ise de, 28/6/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesindeki yeni uygulamaya aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 03.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2186, Karar No: 2007/2974, Tarih: 09.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2186 E.  ,  2007/2974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda ... çocukları ..., ... ve ... ...'in davasının kabulüne, diğer davacıların davasının reddi yolunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ile davacı ve müdahiller ... , ..., ... , ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... , ..., ... ... mirasçıları ile ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davacı ... 'ın duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Mahallesinde 1986 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında 130 ada 9 parsel sayılı 3266 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ... ... ve ... ... adına, 130 ada 10 parsel sayılı 141 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden yine ... ... ve ... ... adına, 130 ada 11 parsel sayılı 79 m2 yüzlöçümündeki kargir ev nitelikli taşınmaz, belgesizden ... ... adına, 130 ada 22 parsel sayılı 18322 m2 yüzölçümündeki ... tarla nitelikleri taşınmaz, Nisan 1326 tarih 36 numaralı tapu kaydı uygulaması ile ... ..., ... ve arkadaşları adlarına, 130 ada 24 parsel sayılı 2692 m2 yüzölçümündeki ... tarla niteliğindeki taşınmaz, Nisan 1326 tarih 37 numaralı tapu uygulaması ile ... ve arkadaşları adlarına, 130 ada 25 parsel sayılı 1296 m2 yüzölçümündeki ... tarla nitelikli taşınmaz, belgesizden ... ... adına, 130 ada 26 parsel sayılı 6081 m2 yüzlöçümündeki ve tarla nitelikli taşınmaz, Nisan 1326 tarih 25 numaralı tapu kaydı uygulamaları ile ... ... ve arkadaşları adlarına, 130 ada 46 parsel sayılı 1854 m2 yüzölçümündeki ... tarla nitelikli taşınmaz, belgesizden ... ... adına, 130 ada 8 parsel sayılı 8421 m2 yüzölçümündeki hali arazi nitelikli taşınmaz ile 130 ada 23 parsel sayılı 5721 m2 yüzölçümündeki hali arazi niteliğindeki taşınmazlar, komşu 22 parsele uygulanan Nisan 1326 tarih 36 numaralı tapu kaydı miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilmişlerdir.

Parsellerin tamamına ... ..., bir kısmına ... ..., ... ..., ... ..., ... , ... , ...Belediye Başkanlığı itirazları kadastro komisyonunca yerinde görülmeyerek red edilmiş, itirazları red edilenlerin kadastro mahkemesine açtıkları davalar yargılama sırasında birleştirilerek birlikte görülmüş, yargılama sırasında Orman Yönetimi ile ... ..., ... ve arkadaşları davaya müdahil olmuşlardır.

Mahkemece taşınmazların orman sayılmayan ... arazisi olduğu, ... yıllardan beri zilyetlik altında bulunduğu, öncesinin ... Baba isimli kişiye ait olduğu, onun ölümü ile mirasçıları olan çocukları ..., ... ve ...'a kaldığı, en az 40-50 yıldan beri bu kişilerin zilyetliğinde olduğu, asliye hukuk mahkemesinin 1977/257 E. sayılı dava dosyasında

Mahkemece taşınmazların orman sayılmayan ... arazisi olduğu, ... yıllardan beri zilyetlik altında bulunduğu, öncesinin ... Baba isimli kişiye ait olduğu, onun ölümü ile mirasçıları olan çocukları ..., ... ve ...'a kaldığı, en az 40-50 yıldan beri bu kişilerin zilyetliğinde olduğu, asliye hukuk mahkemesinin 1977/257 E. sayılı dava dosyasında

tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının son tedavül tarihleri kadastro tutanaklarının düzenlenme tarihlerinden itibaren geriye doğru bakıldığında ... Baba çocukları ..., ... ve ... ...'in zilyetlikleri karşısında hukuki değerini yitirdiği, parsellerin bir bütün halinde kullanıldığı gerekçeleri ile taşınmazların tamamının ... Baba mirasçıları adlarına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ile davacı ve müdahiller ... ..., ..., ... ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ... mirasçıları ile ... ve ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, mahkemece yerinde yapılan keşiflerde dinlenen yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve tanık beyanları ile alınan uzman orman mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişilerin raporlarından çekişmeli taşınmazların öncesi itibariyle 1959 tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları, 1972 tarihli amenajman planlarına göre orman sayılmayan ... arazisi olduğu, tapu miktar fazlası olan 8 ve 23 parsel sayılı taşınmazların zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup, zilyetlik süresi ve sürdürülüş biçiminin zilyetlikle taşınmazın kazanılması yönünden yeterli bulunduğu, dayanak tapu kaydının hudutları itibariyle çekişmeli parselleri kapsamına aldığı, dayanak tapu malikleri arasında görülüp kesinleşen asliye hukuk mahkemesinin 1977/257 E.-1983/86 K. sayılı elatmanın önlenmesine ilişkin görülen dava dosyasının bozmadan önce yapılan 16.09.1962 tarihli keşifte diğer tapu maliklerinin hisselerini ... ..., ... ..., ... ...'e 60 lira bedelle sattıklarının kabul edildiği, kesinleşen bu mahkeme kararına göre de taşınmazların 1960 yılından beri ... Baba çocukları ..., ... ve ... kullanımında olduğunun kabul edildiği anlaşılmakla, mahkemece yazılı olduğu gibi taşınmazların tamamının ... Baba mirasçıları adlarına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 09.03.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8941, Karar No: 2018/3230, Tarih: 27.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/8941 E.  ,  2018/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... adli sicil kaydının incelenmesinde, yargılama konusu suç tarihinden sonra kasten yaralama suçundan Kahramanmaraş 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22/04/2014 tarihinde kesinleşen 10/09/2015 tarih ve 2014/234 Esas - 2014/426 Karar sayılı ilamında, sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbirine karar verildiği görülmekle, sanığın akıl hastalığı nedeniyle TCK'nin 32. maddesi anlamında suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığının veya önemli derecede azalma olup olmadığının tespiti için tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden, üniversite hastanelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalı başkanlıklarından ya da Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininin gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10277, Karar No: 2014/7497, Tarih: 04.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10277 E.  ,  2014/7497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37812, Karar No: 2024/11328, Tarih: 26.09.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/37812 E.  ,  2024/11328 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/316 E., 2019/4254 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; şahsi durumların dikkat alınmasına, beraatine karar verilmesine ve kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın İleri Sürdüğü Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması,katılan beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın mahkûmiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. 5271 Sayılı Kanun'un 289. Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4143, Karar No: 2021/7240, Tarih: 25.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/4143 E.  ,  2021/7240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 09/10/2019

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 89/2-b, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gölbaşı (Adıyaman) Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2019 tarihli ve 2018/202 esas, 2019/563 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, müştekiye karşı işlemiş olduğu taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 89/1. maddesi gereğince temel cezasının 90 gün adli para cezası ile olarak belirlenmesini müteakip, söz konusu suçun katılanda kemik kırığına neden olduğundan bahisle, cezasından anılan Kanunun 89/2-b maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılarak, 135 gün adli para cezası yerine, bir kat artırım yapılarak 180 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, aynı Kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 112 gün yerine, 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, 5237 sayılı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde de sonuç ceza olarak 2.240,00 Türk lirası yerine, 3.000,00 Tür Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle;

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 23/12/2019 gün ve 94660652-105-02-18749-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca tayin olunan 90 gün adli para cezasından, aynı Kanunun 89/2-b maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması sonucu 135 gün adli para cezası ile cezalandırılması gerekirken, bir kat artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile, yine aynı Kanunun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, 150 gün adli para cezası ile, neticeten 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması gerekirken 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden;

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Gölbaşı (Adıyaman) Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2019 tarihli ve 2018/202 esas, 2019/563 sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, CMK'nın 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak, hüküm fıkrasının (2) numaralı maddesinden “1 kat” ve "180 gün" ibareleri, (3) numaralı maddesinden "150 gün" ibaresi ve (5) numaralı

maddesinden "3.000.00 TL" ibaresi çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "1/2 oranında", "135 gün, "112 gün", "2.240,00 TL" ibarelerinin eklenmesi ve diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 25/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10827, Karar No: 2016/10057, Tarih: 04.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/10827 E.  ,  2016/10057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Taraflar arasında, davada taraf teşkilinin sağlanıp sağlanmadığı ve mahkemenin görevli olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İcra ve İflas Kanunu'nun 184. maddesi gereğince, iflasın açılması ile birlikte müflis borçlunun haczedilebilen tüm malları, hak ve alacakları iflas masasına dahil olur. Diğer yandan, iflasın açılması ile müflis borçlunun iflas masasına dahil olan hak ve alacakları ile malları üzerindeki tasarruf yetkisi kısıntıya uğrar ve alacaklılara karşı hükümsüz olur (İİK m. 184, 191). Bu yasal nedenlerle, iflas açıldıktan sonra masaya giren tüm mal, hak ve alacaklara ilişkin dava açılması ve açılmış davanın takibi iflas idaresine aittir (İİK m. 194). Bu husus, kamu düzeni ile ilgili olduğundan, mahkemece doğrudan gözetilmesi gerekir.

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerinde de etki meydana getirir. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.