muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/62, Karar No: 2010/701, Tarih: 28.01.2010

Dava konusu olan hukuki ilişki birden fazla kişi arasında ortak olup da, bu hukuki ilişki hakkında mahkemece bütün ilgililer için aynı şekilde ve tek bir karar verilmesi gereken hallerde, dava arkadaşlığı maddi bakımdan zorunludur. Burada dava arkadaşları arasındaki hukuki ilişki çok sıkı olup Mahkeme, mecburi dava arkadaşlarının hepsi hakkında aynı ve bir tek karar verir.

İş kazasının tespit istemine ilişkin dava sonucunda mahkemece verilecek hüküm gerek işverenin gerekse Sosyal Güvenlik Kurumu'nun hak alanını etkileyeceğinden işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumu arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Davalılar arasında (pasif) mecburi dava arkadaşlığı bulunması halinde, davacı bütün davalılara karşı birlikte dava açmak zorundadır. Dava bütün mecburi dava arkadaşlarına karşı değil de bunlardan birine veya bir kaçına karşı açılmış ise bu halde, dava sıfat yokluğundan reddedilemez. Mahkemenin, davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil etmesi için davacıya bir süre vermesi, davacı bu süre içinde davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil ederse davaya devam etmesi gerekir. Davanın teşmili müessesesi uygulamada " dahili davalı " olarak nitelendirmekte olup, davayı teşmil eden davacının bu işlem için ayrı bir başvuru harcı ödemesi gerekir. Gerekli harç ödenmez ise mahkeme davacının davanın teşmili talebini inceleme konusu yapılamaz ve davanın teşmil edildiği kişi ihbar olunan üçüncü kişi olarak kabul edilir, aleyhine hüküm kurulamaz.

Yapılacak iş; davacıya davayı işverene yöntemince yöneltmesi için önel vermek ve işverenin göstereceği deliller toplandıktan sonra çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Davanın işverenin yokluğunda bakılıp sonuçlandırılmış olması da kabul şekli bakımından hatalıdır.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ.Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 28.1.2010 gününde oybirligiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9848, Karar No: 2015/5223, Tarih: 03.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9848 E.  ,  2015/5223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin süre yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, icra müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinde ilk dört sırada yer alan alacaklılar arasında satıştan kalan bedelin garameten paylaştırılmasına ilişkin alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan .... ve ... vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ...., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2407, Karar No: 2022/7979, Tarih: 21.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2407 E.  ,  2022/7979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmün esasını oluşturan kısa kararda TCK’nın 145. maddesine göre indirim yapılmadığı, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise, TCK’nın 145.maddesi uyarınca hükmedilen cezada ½ oranına indirim yapılmasına karar verilerek hükmün değiştirilmesi ve kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28354, Karar No: 2014/3404, Tarih: 25.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28354 E.  ,  2014/3404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/411416

MAHKEMESİ : Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2011

NUMARASI : 2011/3 (E) ve 2011/577 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

1- Sanığın elektrik borcundan dolayı mühürlenen sayaçtaki mührü bozduğunun iddia olunması, aşamalarda kaçak tespit tarihinde adreste oturmadığını ve sayaca müdahale etmediğini savunması, mülkiyet sahibi olan ve kollukça beyanı alınan M. U.'nın mühürleme tarihi olan 13.05.2009 tarihinde adreste sanığın oturduğunu ancak 08.09.2009 tarihinde evden çıktığını belirtmesi, kollukça düzenlenen 09.11.2010 günlü tutanakta adreste mühürleme tarihinde sanığın ikamet ettiğinin yine 18.04.2011 tarihli tutanakta ise; 2009 yılı ile 2010 yılı sonlarına kadar sanığın ikamet ettiğinin tespit edilmesi, düzenlenen mühürleme ve bozma tutanaklarında sanığın imzasının bulunmaması, tutanak düzenleyicilerinin dinlenmemiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve kollukça tutulan tutanaklar ile alınan beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla tutanak düzenleyicileri ile mülk sahibi M. U.'nın dinlenerek fiilen bir mühürleme yapılıp yapılmadığının ve adreste kimin oturduğunun açıklığa kavuşturulmasından sonra hukuki durumun takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile yetinilerek karar verilmesi, yasaya aykırı;

2-Kabule göre de;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142/1-f, 168. maddelerinde yapılan değişiklikler gözetilerek sanığın elektrik hırsızlığı suçundan dolayı adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan sabıkasının silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp sonucuna göre tekerrüre esas olup olmadığının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2014 gününde oybirliği ile kararr verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3835, Karar No: 2021/11668, Tarih: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/3835 E.  ,  2021/11668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre sanıklar tarafından elektrikle çalışan tombala makinası ile kumar oynatıldığının anlaşılması karşında; 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1279, Karar No: 2014/20195, Tarih: 24.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1279 E.  ,  2014/20195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, (eski) 613 ada 1 (yeni) 5256 ada 1 ve (eski) 613 ada, 9 (yeni) 5256 ada 9 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakanı ... oğlu ...'a ait olduğunu ancak murisin soyadının tapu kaydında yazılmadığı gibi baba adının da “...” olarak yazıldığını ileri sürerek tapu kayıtlarının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle baba adının düzeltilmesi talebi bakımından 5256 ada 1 parsel hakkında açılan davanın kabulüne; diğer parsel yönünden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4095, Karar No: 2019/8813, Tarih: 25.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/4095 E.  ,  2019/8813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap suçuna teşebbüs

HÜKÜM : Rüşvet almaya teşebbüs suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında icbar suretiyle irtikap suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 25/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15675, Karar No: 2014/26701, Tarih: 25.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15675 E.  ,  2014/26701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, İstanbul (1) numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 07.07.1993 tarih 4720 sayılı kararı ile kentsel sit alanı içinde kalan Beyoğlu İlçesi 123 ada 2-3-4-5-6-7-8 numaralı parsellerde izinsiz otopark işlettiği iddiası ile sit alanına fiziki ve inşai müdahalede bulunmak suçundan hakkında dava açıldığı, sanığın aşamalardaki benzer ifadelerinde, 1999 yılından beri aile işletmesi olan ... Otomotiv ve Oto İşletmeciliği Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin dava konusu yerde hizmet verdiğini beyan ettiği, Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nin 01.10.2004 tarihli sayısında, anılan işletmede yapılan hisse devri neticesinde ...'ın müdürlük süresinin sona erdiğinin ve şirket ortaklarından ...'ın 10 yıl süre ile müdür seçildiğinin belirtildiği, Beyoğlu Belediyesi'nin 01.11.2000 tarihli yazısı ile dava konusu parsel üzerindeki yapıların yıkılarak anılan yerlerin açık otopark olarak kullanıldığının tespit edildiği, eylemin sanığın şirket yetkilisi olmasından daha önce gerçekleştiği anlaşılmakla, yazılı şekilde hüküm tesisinde isabetsizlik görülmediğinden,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun, sanık tarafından işlendiğine dair yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11522, Karar No: 2018/10560, Tarih: 09.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/11522 E.  ,  2018/10560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa hükmolunan hapis cezası ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı toplanarak bir gün karşılığı belirlenen miktar ile çarpılmak sureti ile ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. bendinin 4. paragrafının çıkartılarak yerine "sanığa verilen 11 ay 20 gün hapis cezası karşılığı 350 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak günlüğü 20,00 TL’den hesaplanmak suretiyle 7.000 TL adli para cezasına çevrilmesine, doğrudan verilen 50 gün adli para cezasının günlüğü 20,00 TL’den hesaplanmak suretiyle 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi ve hükmün 3. bendinin 5. paragrafında yer alan “8.000,00 TL adli para cezasının” ibaresinin çıkartılarak yerine “adli para cezalarının” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1185, Karar No: 2018/2425, Tarih: 22.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/1185 E.  ,  2018/2425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat, istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır. Eldeki dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporu dosyadaki diğer bilirkişi raporuyla çelişkiler içermektedir. Bu sebeple belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmadan ve dosya içinde bulunan kusur raporları arasındaki çelişkiler giderilmeden karar verilmesi, ayrıca dava dosyası içindeki belge ve kayıtlara göre davacı kurumun talep sonucunun aşılarak ve kabul edilen tutarlara mükerrer şekilde faiz uygulanmak suretiyle, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeler ile yazılı şekilde hüküm tesisi de bozmayı gerektirir.

Açıklanan sebeplerle taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13326, Karar No: 2024/20854, Tarih: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13326 E.  ,  2024/20854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 18.07.2024

EK KARAR SAYISI: 2021/3303 E., 2022/1762 K.

KATILANLAR: ...,...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.07.2024 tarihli ve 2021/3303 Esas, 2022/1762 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 18.07.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 48. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4465, Karar No: 2021/3559, Tarih: 16.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/4465 E.  ,  2021/3559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet: Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi,

13/10/2020 tarih, 2019/347 esas ve 2020/302 karar

b) İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nden gönderdiği 01/03/2021 havale tarihli dilekçesindeki “... Yargıtay temyiz hakkımdan feragat edip tarafınızdan onaylanıp tarafıma gönderilmesini saygılarımla arz ve talep ederim.” şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine 16.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29012, Karar No: 2014/2525, Tarih: 20.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2012/29012 E.  ,  2014/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/146715

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2010

NUMARASI : 2009/451 (E) ve 2010/648 (K)

SUÇ : 4926 sayılı yasaya aykırılık ve özel belgede sahtecilik

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17.maddesinin 2.fıkrasında ise "Bu kanun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar, Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye ceza mahkemelerinde görülür. Ancak bu suçlarla bağlantılı olarak resmi belgede sahtecilik suçunun işlenmesi halinde, görevli mahkeme ağır ceza mahkemesidir." hükmü bulunmaktadır.

Bu kurallara göre kaçakçılık davalarının uzman mahkemelerde görülmesinin amaçlandığı açıktır. Nitekim, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17/2.maddesi uyarınca, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu, 24.07.2007 gün ve yerde birden fazla asliye ceza veya ağır ceza mahkemeleri varsa 1 numaralı asliye ceza veya ağır ceza mahkemelerinin bakmasını..." kararlaştırmıştır.

Bu durum karşısında, davaya bakma görevinin 1 no'lu ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 20/02/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.