muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/765, Karar No: 2017/119, Tarih: 28.02.2017

09.08.2014 günü saat 16.30 sıralarında asayiş şube müdürlüğüne bağlı ekiplerin Vatan Caddesinde, herhangi bir güvenlik ve mobese kameralarının bulunmadığı bölgede ring halinde şüpheli şahıs ve araçlar üzerinde yaptıkları uygulama sırasında, Vatan Caddesi ile ..... kesişiminde üç erkek şahısın beklediğini gördükleri, şahısların şüpheli ve tedirgin hareketler sergilemeleri üzerine göz teması kaybedilmeksizin ivedi bir şekilde yanlarına gidildiği sırada sanık ...'in elinde bulunan bir şeyi tanık ...'ye verdiğini gördükleri, ardından görevlileri fark eden sanık ...'in kaçmaya başladığı ancak kovalamaca sonucunda yakalandığı, sanık ... ve tanıklar.... ile ....'ın yapılan üst yoklamalarında tanık....'in sağ avucunda iki adet, tanık ....'ın sağ cebinde ise bir adet TJK ibareli kağıtlarda uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda; 2559 sayılı PVSK'nun Ek 4. maddesi uyarınca, bir suçla karşılaştığında hizmet branşına bağlı olmaksızın suça el koymak ve delilleri tespit edip, muhafaza altına almak ile görevli ve yetkili olan görevlilerin gerçekleştirdikleri devriye görevi sırasında 412. Sokağın kesişimine geldiklerinde, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan edindikleri izlenime göre, tedirgin davranışları nedeniyle dikkat çeken sanık ... ile tanıklar.... ve ....'ı fark ederek, suç işleyecekleri ya da işlemekte oldukları şüphesine ve bu makul sebebe dayanarak takibe aldıkları, bir süre sonra izlenmekte olan sanık ...'in tanık....'e bir şey verdiğinin görüldüğü, sanığa ve suça ilişkin önceden herhangi bir ihbar ya da istihbari bilgi olmaksızın olay yerinde devriye görevini gerçekleştiren ve bu kapsamda şüpheli davranışları nedeniyle sanık ... ile tanıklar.... ve ....'ı izlemekte olan görevlilerin, sanık ...'in tanık....'e uyuşturucu madde satmasıyla işlenmekte olan bir suçla diğer bir anlatımla “suçüstü” hali ile karşılaştıkları ve buna bağlı olarak da suç işlerken rastlanan tanıklar ve sanığı, CMK'nun 90. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile aynı maddenin 4. fıkrası ve PVSK'nun 13. maddesinin 1. fıkrasının (A) bendi ile Ek 6. maddesi gereğince yakaladıkları, ardından bu maddelerin verdiği yetkiye dayanarak, kaçmalarını veya kendilerine ya da başkalarına zarar vermelerini engellemek ve yine işlenmiş olan suçun delilinin tespit edilmesi ve karartılmasını önlemek amacıyla derhal gerekli tedbirleri alarak, bu kapsamda tanıkların ve sanığın üst yoklamalarını yapıp suç konusu uyuşturucu maddeleri muhafaza altına aldıktan sonra uyguladıkları tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi vererek, aldıkları emirler doğrultusunda soruşturma işlemlerine başladıkları, yine PVSK'nun Ek 6. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8

. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (f) bendindeki düzenlemeye göre de; suçüstü halinde ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan uyuşturucu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, Özel Daire bozma kararında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 18.02.2016 gün ve 14860-960 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2008, Karar No: 2017/3266, Tarih: 25.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2017/2008 E.  ,  2017/3266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. vek. Av. ... ile davalılar 1- ... 2-. 3- ... 4- ... vek. Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Mahkemesi'nden verilen 18/12/2013 gün ve 2012/145 E. - 2013/317 K. sayılı hükmün davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

6100 sayılı HMK' nın 334/1. maddesinde; ''Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler'', aynı yasanın 336/2-3. maddelerinde '' (2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemece sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır.'' hükümleri düzenlenmiştir.

Adli yardım talebinde bulunan davalı . yönünden yukarıda yazılı yasa hükümlerinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşıldığından davalı şirket bakımından adli yardım talebinin reddi ile temyiz harçlarının adı geçen davalı şirketten alınmasından sonra yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...' nin yerinde görülmeyen adli yardım talebinin reddine, davalı şirketin temyiz harcı ve temyiz başvuru harcı yatırması konusunda 6100 sayılı HMK' nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK' nun 434/3. maddesi gereğince işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11545, Karar No: 2015/32650, Tarih: 24.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/11545 E.  ,  2015/32650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2014/156524

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

NUMARASI : 2011/126, 2012/244

SANIK : S.. S..

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

2005 tarımsal üretim yılında "Nitelikli dolandırıcılık" suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1160, Karar No: 2025/3828, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1160 E.  ,  2025/3828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilaçlara ilişkin SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı... Kurumu'ndan davaya konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. Tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13688, Karar No: 2018/7033, Tarih: 10.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/13688 E.  ,  2018/7033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekilleri ... ve ...'un oğlu müteveffa ...'un 14/01/2011 tarihinde geçirdiği trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini, bu nedenle tazminat haklarının doğduğunu, sigorta şirketinin 28.248,00 TL ödeme yaptığını, ancak sigorta şirketinin yaptırmış olduğu aktüer hesabının hatalarla dolu olduğunu, ödenmiş olan tazminat miktarının yeterli olmadığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın (500 TL anne, 500 TL baba) dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 23/02/2015 tarihli Islah dilekçesiyle maddi tazminat talebini baba ... için 7.780,66 TL arttırarak 8.280,66 TL ye, anne ... için 5.567,45 TL arttırarak 6.067,45 ye yükseltmiştir.

Davalı ... AŞ vekili, aktüer bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve hesabın tamamen doğru olduğunu, bu rapor neticesinde davacılar vekilinin hesabına 18.248,00 TL poliçeden kaynaklanan sorumluluk sebebiyle destekten yoksun kalma tazminatı ödendiğini, müvekkili şirketin üzerine düşen tüm sorumluluğu yerine getirdiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile davacı baba ... için 6.152,48-TL, davacı anne ... için 3.948,11-TL olmak üzere toplam 10.100,59-TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan (Sigorta teminat limitiyle sınırlı sorumlu olması kaydıyla) tahsili ile adı geçen davacılara verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin istemlerinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 136,60 TL fazla alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 10/07/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14106, Karar No: 2018/4119, Tarih: 29.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14106 E.  ,  2018/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür (... m. 143/1). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m. 27) gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, sabit görülen maddi vakıaları ve bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Somut olaya gelince; mahkeme gerekçeli kararında boşanma davasının neden kabul edildiğine, tarafların kusur durumlarına ilişkin gerekçe belirtmediği gibi bu husus kararda da tartışılmamıştır. Bu haliyle karar yeterli gerekçeden yoksun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/1-c maddesindeki unsurları içermemektedir. Bu bakımdan gerekçesiz karar oluşturulması usule aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/23042, Karar No: 2014/197, Tarih: 08.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/23042 E.  ,  2014/197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2013/297849

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02.09.2013 gün ve 2013/13796/54216 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.09.2013 gün ve KYB 2013/297849 sayılı ihbarnamesi ile;

Dolandırıcılık ve resmî belgede sahtecilik suçlarından şüpheliler M.. D.., O.. D.. ve A.. C.. haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/05/2013 tarihli ve 2012/13973 soruşturma, 2013/3790 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/06/2013 tarihli ve 2013/443 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, şikayete konu 06/06/2012 düzenleme tarihli ve 23.000 Türk lirası bedelli bono üzerindeki imzaların şüpheliler O.. D.. ve M.. D..'e ait olmadığı yönünde şüphelilerin herhangi bir iddiasının bulunmadığı, senedin borçluları olan şüpheliler hakkında icra takibi yapılabileceği gibi şüpheli A.. C.. hakkında alacak davası açılabileceği, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki mahiyette olduğundan bahisle şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut olayda, müştekinin, kendisine arsa alması için arkadaşı olan şüpheli A.. C..'e peşinat olarak 23.500 Türk lirası para verdiğini, Ahmet'in de arsa sahibi olan şüpheli O.. D..'e bu parayı verdiğini, arsanın tapusunu, paranın kalan kısmını ödeyince alacağını, ancak daha sonra arsayı almaktan vazgeçtiğini, bu durumu şüpheli Ahmet'e söylediğini ve ödediği parayı geri istediğini, senedin ödeme günü gelince ödeme yapılmadığını, senet ile ilgili olarak icra takibi başlatmasına rağmen parasını tahsil edemediğini, bunun üzerine şüpheli Ahmet'in sahte senet düzenleyerek kendisine verdiğinin iddia edilmesi üzerine, Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma kapsamında, şüphelilerden yalnızca A.. C..'in savunmasının alındığı, 06/06/2012 düzenleme tarihli ve 23.000 Türk lirası bedelli bonoda borçlu imzası bulunan şüpheliler O.. D.. ve M.. D..'in savunmalarının alınmadığı, bonodaki borçlu imzaları ile yazıların kendilerine ait olup olmadığı hususunun sorulmadığı, şüpheliler Osman ve M.. D..'in bono üzerindeki imzalarını inkâr etmeleri durumunda, bu şüpheliler ile diğer şüpheli A.. C..'in huzurda alınacak bol miktarda imza ve yazı örnekleriyle, şüphelilerin daha önce başka amaçla atılmış samimi yazı ve imzalarını içeren belge asılları getirtildikten sonra, suça konu 06/06/2012 düzenleme tarihli 23.000 Türk lirası bedelli bono aslındaki yazı, rakam ve borçlu imzalarının şüpheliler O.. D.., M.. D.. ve A.. C..'in eli ürünü olup olmadığı hususunda uzman bilirkişi raporu alınması, gerektiğinde Kriminal veya Adli Tıp Kurumu Fizik İnceleme İhtisas Dairesinden rapor alınıp sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309

.000 Türk lirası bedelli bono aslındaki yazı, rakam ve borçlu imzalarının şüpheliler O.. D.., M.. D.. ve A.. C..'in eli ürünü olup olmadığı hususunda uzman bilirkişi raporu alınması, gerektiğinde Kriminal veya Adli Tıp Kurumu Fizik İnceleme İhtisas Dairesinden rapor alınıp sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre kanun bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.05.2013 gün ve 2012/13973 soruşturma, 2013/3790 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2013 gün ve 2013/443 değişik iş sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin 5271 sayılı CMK.nun 173/3. maddesi gözetilerek mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5358, Karar No: 2012/9869, Tarih: 11.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/5358 E.  ,  2012/9869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi-tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ...‘in muhtelif sebeblerle borcu olduğunu, bu borçların tasfiyesi için 11.04.2003 tarihli porotokolün imzalandığını, portokole göre daha önceden davalı ... Hekime verilmiş olan ... marka tarktörün satışının iptal edildiğini ve davacıya iadesinin kararlaştırıldığı halde davalı ... diğer davalı ... ile işbirliği yaparak, davalı ... ın davalı Aliye olan borcu nedeni ile bu traktörün ihtiyati haciz kararı ile ... 2.icra Müdürlüğünün 2005/329 esaslı dosyası ile haczedilerek yediemin olarak borçlu Hasana teslim edildiğini, davalıların usulsüz biçimde traktörün zilyetliğini ve mülkiyetini ele geçirdiklerini ileri sürerek traktörün davalı adına olan tescilinin iptaline mümkün olmadığı takdirde traktörün bedeli olan 25.000 TL nin dava tarihinden faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 9000 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt 2012/5358-9869

uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, kararda “...davanın kısmen kabulüne ,9000 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda ise “davalılar birlikte hareket ettiklerinden davacı zararından da müteselsil sorumludurlar.Kısa kararda “davalılardan müteselsilen “ ibaresinin zikredilmesi hususunda zuhule düşülmüştür.” şeklinde hüküm kurulmuş olması, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırıdır. Mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün (BOZULMASINA), 2. bent gereğince davacının ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 134,40 TL. temyiz harcının istek halinde taraflardan iadesine, 11.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.