muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4352, Karar No: 2020/1684, Tarih: 08.06.2020

6) Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davacılar ve müdahillerin davalarının kısmen kabulüne, dava konusu 1094 sayılı parselin Vakıflar İdaresine ait K. Evvel 1927 tarih ve 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46 nolu tapu kayıtları kapsamında kalan 333.8857 hektar (3.338.857 m2) yüzölçümlü alan hakkındaki 24 ve 59 numaralı orman kadastro komisyonlarının kararlarının iptallerine ve vaki elatmanın önlenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hükmün temyizi üzerine Dairemizin 2001/1041 – 3917 sayılı kararı ile davacı ... Mitat Özdeş ve arkadaşları ile diğer müdahil gerçek kişiler yönünden, 1094 parsele ilişkin 1948 yılında yapılan orman tahdidinin kesinleşmiş olduğu, 24 ve 59 numaralı orman kadastro komisyonlarınca da aleyhlerine yeni bir durum yaratılmadığından, davacı ve müdahil gerçek kişilerin tümünün temyiz itirazlarının reddine, Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10/06/1960 gün ve 1959/217 E. - 1960/311 K. sayılı ilamıyla 1948 yılında yapılan orman tahdidinin sadece Vakıflara ait 11 adet tapu miktarı yönünden özel orman olduğu kabul edilerek iptal edildiği mahkeme kararının dayanağı bir kroki bulunmadığı, mahkemece de bozma kararı uyarınca işlem yapılıp, hüküm kurulduğuna göre Vakıflar Genel Müdürlüğünün tapu kayıt miktar fazlası yönünden yapmış olduğu temyiz itirazlarının da reddine, Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; davacı Vakıflar İdaresinin dayandığı K.Evvel 1927 tarih 36 ila 46 numaralı 11 adet tapu kaydının toplam yüzölçümünün 5.176.201 m2 olduğu, Vakıflar İdaresinin daha önce açtığı dava sonucu Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1959/217 E. - 1960/311 K. sayılı ilamında Vakıflara ait 11 adet tapu kaydının yüzölçümü esas alınarak ve bu tapu kayıtlarının kapsadığı alan özel orman kabul edilerek Devlet Ormanı sınırı dışına çıkarılıp, yönetimin elatmasının önlenmesine karar verilmişse de, kesin hükmün dayanağı bir harita bulunamadığından, 5653 ve 5658 sayılı Kanunlar ve kesin hüküm gereğince 11 adet tapu kaydının toplam yüzölçümü kadar yerin, özel orman niteliği ile Vakıflar İdaresine verilmesi ve tapu kayıt fazlası yönünden 1948 yılı orman kadastrosunun kesinleştiğinin ve dolayısıyla tapu kayıt fazlasının Devlet Ormanı olduğunun kabul edilmesi, bilirkişi raporuna göre, kadastro sırasında vakıflara ait tapu, kayıtları hamur halinde çekişmeli 1094 numaralı parsel ile birlikte dava dışı 1092-1093 numaralı parsellere de uygulandığı ve bunlardan 100 Hektar 9000 m2 yüzölçümlü 1092 sayılı parsel ile 118 Hektar yüzölçümlü 1093 sayılı parselin Vakıflar Genel Müdürlüğü adına yapılan tesbitlerinin kesinleştiği, bu durumda 1094 sayılı parselin 3.338.857 m2 bölümünde kesin hükmün kapsamı olduğunun kabul edilmesi halinde, özel orman olduğu kabul edilerek, Vakıflar İdaresi lehine Devlet Ormanı sınırları dışına çıkarılan alanların toplamının 552.7857 hektara ulaşacağı, halbu ki Vakıflar İdaresinin 11 adet tapu kaydının yüzölçümü toplamının 517

.338.857 m2 bölümünde kesin hükmün kapsamı olduğunun kabul edilmesi halinde, özel orman olduğu kabul edilerek, Vakıflar İdaresi lehine Devlet Ormanı sınırları dışına çıkarılan alanların toplamının 552.7857 hektara ulaşacağı, halbu ki Vakıflar İdaresinin 11 adet tapu kaydının yüzölçümü toplamının 517.6201 Hektar olduğu, bu durumda; Vakıflar İdaresinin dayandığı tapu kayıtlarının miktar fazlasının kesin hükmün dışında ve kesinleşen Devlet Ormanı tahdit kapsamında kaldığının kabulü gerektiği, Vakıflar İdaresi adına kesinleşen 1092 ve 1093 sayılı özel orman parsellerinin toplam yüzölçümünün 218 Hektar 9000 m2 olduğu gözönünde bulundurularak, tapu kayıt miktar fazlası kesim yönünden de davacı Vakıflar Genel Müdürlüğünün davasının da reddine karar verilmesi gereğine değinilerek hüküm ikinci kez bozulmuştur.

7) Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra ... Vakfı evlatları ... ve arkadaşları Vakıflar İdaresi yanında davaya katılmış; mahkemece Vakıflar Genel Müdürlüğünün davasının kısmen kabulüne, 1094 sayılı parselin teknik bilirkişi Ziya Çoban’ın 24/02/2005 tarihli rapor ve krokisinde Vakıflar İdaresine ait K.evvel 1927 tarih 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45 ve 46 nolu tapu kayıtları kapsamında kalan ve sarı boyanıp (A) ile gösterilen 2.420.171 m2 ve (C) ile gösterilen 567.016 m2 olmak üzere toplam 2.987.197 m2 bölümün Kartal Asliye (1) Hukuk Mahkemesinin 10/06/1960 gün 1959/217-311 sayılı kesin hükmünün kapsamında olması nedeniyle, bu bölümlerle ilgili 24 ve 59 numaralı orman kadastro komisyon kararlarının iptallerine ve davalıların bu bölüme elatmasının önlenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, bozma kararından sonra bildirilen ve toplanan delillere göre dava konusu 1094 sayılı parselin geriye kalan 13.834.903 m2’lik bölümü 1948 yılında kesinleşen Devlet Ormanı sınırları içinde ise de, 1951 yılında maki tefrik komisyonu tarafından makiye ayrıldığı anlaşılmakla, bu bölümle ilgili 24 ve 59 numaralı orman kadastro komisyon kararlarının iptaline ve elatmanın önlenmesine karar verilmiş, hükmün yeniden temyizi üzerine Dairemizin 2007/3836 - 2007/14967 sayılı kararıyla Vakıflar Genel Müdürlüğü ile ... Efendi Vakıf evlatları ile Emin oğlu Hasan mirasçıları Hasan Karaca ve arkadaşlarının temyiz itirazlarının reddine, ..., Orman Bakanlığı ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemece 24 ve 59 numaralı orman kadastro komisyonu tarafından 1984 ve 1988 yıllarında Tepeören köyü 1094 numaralı parsel içinde kalan Karaağıl Devlet Ormanında 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi hükümlerine göre yaptığı orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin tümünün iptaline 1948 yılında kesinleşen Karaağıl Devlet Ormanın 1094 sayılı parsel içinde kalan bölümünün tamamının orman olarak kabulü ile kesinleşen 1948 yılı orman kadastrosunda olduğu gibi orman sınırları içinde bırakılmasına ve davacılar Vakıflar Genel Müdürlüğü, Süheyl Efendi Vakfı evlatları ile diğer davacılar ..., Ahmet Müfüt Özdeş ve arkadaşları ile onların halefleri ..., ... ve arkadaşları ve davaya katılan diğer tüm kişilerin davalarının reddine karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

8- Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda 24 ve 59 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 1984 ve 1988 yıllarında Tepeören köyü, 1094 numaralı parsel içinde kalan Karaağıl Devlet Ormanında 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi hükümlerine göre yaptığı orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin tümünün iptaline, 1948 yılında kesinleşen Karaağıl Devlet Ormanının 1094 sayılı parsel içinde kalan bölümünün tamamının orman olarak kabulü ile kesinleşen 1948 yılı orman kadastrosunda olduğu gibi orman sınırları içinde bırakılmasına ve davacılar Vakıflar Genel Müdürlüğü, Süheyl Efendi Vakfı evlatları ile diğer davacılar ..., Ahmet Müfüt Özdeş ve arkadaşları ile onların halefleri ..., ... ve arkadaşları ve davaya katılan diğer tüm kişilerin davalarının reddine karar verilmiş; hükmün temyizi üzerinde Dairemizin 2013/2723-12220 sayılı kararı ile davacı Hazine vekili, davacı ..., davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili, ..., ..., ... ve ...Av. ..., Zeynep Sibel Aksoy vekili Av. ..., Nuri Örs mirasçıları vekili Av. Vecdi Alkım, M. Süheyl Vakfı bir kısım evlatları vekili Av. ... ile katılan ...'ın temyiz itirazlarının reddine, davacı ... vekili Av. Mahmut Savaş, katılan ... vekili Av. ..., katılanlar ... (Aksoy), ... ve Benan Pekelli (Aslaner) vekili Av. ...'nın temyiz itirazları sonucu incelenen dosya kapsamına ve bozma kararı uyarınca işlem yapılarak karar verilmiş olmasına rağmen, hüküm tarihinden sonra verilen sırasıyla 11.06.2013, 13.06.2013 ve 10.06.2013 tarihli dilekçeler ile davadan feragat ettikleri, feragatin, davayı sona erdiren, kesin hükmün sonuçlarını doğuran, tek taraflı bir irade beyanı olduğu ve yargılamanın her aşamasında hüküm kesinleşinceye kadar yapılabileceğinden, davalarından feragat eden taraflar yönünden karar verilmesi için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

9- Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 24 ve 59 numaralı Orman Kadastrosu Komisyonu tarafından 1984 ve 1988 yıllarında Tepeören köyü 1094 parsel içinde kalan Karağıl Devlet Ormanında 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi hükümlerine göre yaptığı orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin tümünün iptaline, 1948 yılında kesinleşen Karaağıl Devlet Ormanının 1094 sayılı parsel içinde kalan bölümünün tamamının orman olarak kabulü ile kesinleşen 1948 yılı orman kadastrosunda olduğu gibi orman sınırları içinde bırakılmasına, davacılar Vakıflar Genel Müdürlüğünün, diğer tüm davacılar ile onların haleflerinin ve müdahil olan tüm davacıların (feragat edenler dışında) davalarının reddine, davacılar ..., ...,... (Aksoy), ... ve Benan Pekelli (Aslaner) 11.06.2013, 13.06.2013 ve 03.06.2013 tarihli dilekçeler ile davadan feragat ettikleri, davalarının feragatten reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili; katılan Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili; müdahil ... vekili; ...; Münevver Giray (Konukman), ..., ... vekili; ... vekili, M. Süheyl Vakfı evlatlarından katılan ..., katılanlar ... ve 15 arkadaşı vekili, ... ve 4 arkadaşı vekili, ... ve 11 arkadaşı vekili, Zeynep Sibel (Aksoy) vekili, ... vekili ... Aksoy ve 2 arkadaşı vekili, ... vekili, ... vekili, ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

10- Temyize konu aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına itiraz davasında davacı ve katılan gerçek kişiler yönünden, dairemizin önceki kararlarıyla 1948 yılında yapılan orman tahdidinin kesinleştiği ve aplikasyon işleminin aleylerine bir durum oluşturmaadığı gibi kendilerine dava hakkı da vermediği belirtilerek temyiz itirazları reddedilmiş, vakıflar genel müdürlüğü yönünden; Gebze Asliye Hukuk Mahkemesi kararının 1094 parsel sayılı taşınmazın tamamını kapsamadığı ve aplikason işleminin hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz itirazları reddedilmiş, asli müdahil Orman Yönetimi yönünden ise çekişmeli taşınmazın yangın sahası içerisinde kaldığı, bilim ve fen bakımından orman niteliğini kaybetmediği, bu sebeple 2/B madde şartlarını taşımadığı belirtilerek temyiz itirazlarının kabulü ile taşınmazın orman sınırları içerisine alınasına karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Temyiz eden taraflar, temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri hususları önceki hükümlere karşı yaptıkları temyiz itirazlarında da dile getirmişler, Dairemizce tüm bu temyiz itirazları incelenerek itirazlar ayrı ayrı gerekçelendirilerek reddedilmiş, neticede mahkemece Dairemizin tüm bozma kararlarına uyulmasına karar verilerek temyize konu hüküm oluşturulmuştur.

11- Öncelikle belirtmek gerekir ki; hem Hazine hem de Orman Yönetimi, Vakıflar Genel Müdürlüğü ve gerçek kişilerce açılan tapu iptali ve tescil davasına, 2/B madde çalışmaları yapılmadan önce taşınmazın orman vasfıyla tescili istemiyle müdahil olarak, söz konusu tapu iptali ve tescil davasının 2/B madde çalışmalarına itiraz davasına dönüşmesini sağlamıştır. Bunun yanında, Orman Yönetimi hem eldeki davaya konu 2/B madde uygulamasına 6831 sayılı Kanunun 11. maddesinin tandığı yetkiye dayalı olarak 3402 sayılı Kanunun 26/D maddesi uyarınca müdahil olmuş ve taşınmazın 2/B madde şartlarını taşımadığı iddiasını ileri sürmüştür.

12- Dosyanın tetkikinde bozma kararlarından önce yapılan keşifler sonucu; Prof. Dr. Doğan Kantarcı, Prof. Dr. Kadir Erdin, Prof. Dr. Kamil Şengönül tarafından 13/06/1994, Prof. Dr. Neclet Özyuvacı, Prof. Dr. Turgay Aykut, Prof. Dr. Süleyman Özhan tarafından 16/06/1995, Prof. Dr. Aytug Akkesen, Prof. Dr. Erol Göksel tarafından 16/09/1996, Prof. Dr. Sedat Ayanoğlu, Prof. Dr. Ömer Saraçoğlu ve Doç. Dr. Ömer Karaöz tarafından 15/09/1998 tarihlerinde düzenlenen raporlarda, özetle; “Dava konusu 1094 sayılı parselin 1955 tarihli hava fotoğrafları ile 1/25000 ölçekli memleket haritasında orman olarak gözüktüğü, halen eylemli olarak meşe türündeki orman ağaçları ve kısmen de ormanın tahrip edilmesi sonucu sahaya hakim olan sekonder nitelikteki sandal, muşmula, akçakesme, pırnal meşesi, doğu kayını, kocayemiş, tüylü laden, katır tırnağı, herdem taze, süpürge çalısı gibi maki ağaçları ile kaplı, erozyona elverişli yapıda olduğu, dava konusu 1094 sayılı parsel ile dava dışı 1092 ve 1093 sayılı parsellerin bulunduğu ormanlık alanın İstanbul’a içme ve kullanma suyu sağlayan önemli barajlardan Ömerli Barajının su toplama ve koruma havzası içinde yer aldığı, halen orman niteliğini sürdüren ve Ömerli Barajı su toplama havzası içinde bulunan 1094 sayılı parsel içindeki ormanların bilim ve fen bakımından tam olarak orman niteliğini kaybetmediği ve 2/B madde koşullarını taşımadığı halde, bir bölümünün 2/B madde uygulaması sonucu kanuna aykırı olarak orman sınırları dışına çıkarılması işleminin yerinde olmadığını” belirlenmiş olup, Orman Bakanlığı tarafından dava konusu 1094 sayılı parselde 24 numaralı orman kadastro komisyonu tarafından 2896 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan 2/B madde sahaları ile aynı parselde 59 numaralı orman kadastro komisyonu tarafından 3302 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan 2/B madde sahalarının, Ömerli Barajının su toplama havzası içinde kalması nedeniyle ağaçlandırma ve erozyon kontrolü yapılmak amacıyla Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrol Genel Müdürlüğüne ve halen eylemli orman niteliğinde bulunan 2/B madde sahalarının da Orman Genel Müdürlüğüne tahsisinin istenmesi üzerine, İstanbul Valiliği İl Defterdarlığı Milli Emlak Dairesi Başkanlığının 12/09/2002 tarihli “olur”lu ve aynı günlü yazısı ile bu sahaların 178 sayılı KHK'nın 13/d ve 261 sıra nolu tebliğe göre tahsisinin yapıldığı ve tahsis yapılan idarelere teslim edildiği anlaşılmaktadır.

13- Bilahare hüküm tarihinden sonra davadan feragat eden gerçek kişilerin bu taleplerinin incelenmesi amacıyla hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma kararına uyularak feragat eden gerçek kişilerin davalarının feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. Feragat davayı sona erdiren tek taraflı bir irade beyanı olup kesin hükmün hüküm ve sonuçlarını da doğuracağından mahkemece fergat nedeniyle feragat eden gerçek kişilerin davalarının reddine karar verilmesi isabetlidir. Eldeki dava aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına itiraz mahiyetinde olduğundan, 6292 sayılı Kanun uyarınca bir değerlendirme yapılması olanağı da bulunmamaktadır. çekişmeli taşınmazın eldeki dava sonucu belirlenecek hukuki durumu kesinleştikten sonra 6292 sayılı Kanunun 7/4. maddesi uyarınca bir işlem yapılıp yapılmayacağı, asliye hukuk mahkemesinde devam eden davada hüküm altına alınacağı kuşkusuzdur.

14- Bunun yanında, 6831 sayılı Kanunun 11. maddesinde, orman kadastro komsiyonunun işlemlerine karşı hak sahibi gerçek ve tüzel kişilerin itiraz edebileceği düzenlenmiştir. Yine Orman Yönetimi ve Hazine tarafından açılacak davalar ile orman iddiasıyla müdahil oldukları orman kadastrosuna ve 2/B madde uygulamasına itiraz davalarında yasal hasım hak sahibi bulunan (somut olayda ise tapu sahibi olan) kişilerdir. Temyize konu davada hak sahibi gerçek kişiler 1094 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydının malikleri olup, tapu kayıt malikleri dışında dava açan ve müdahil olan 1094 parsel sayılı taşınmazın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışarısına çıkarılan bölümünde hak iddia eden gerçek kişiler anılan kanun maddesi uyarınca hak sahibi olmadıklarından, orman kadastro komisyonunun aplikasyon işlemine itiraz edebileceklerinin ve bu iddiayla davaya katılabileceklerinin kabulüne imkan bulunmamaktadır. Mahkemece bu kişilerin davasının reddine karar verilmesi uygundur.

15- Bu sebeple, 1 ve 2 nunmaralı bentlerde asli müdahiller ..., ...Konukman, ..., ... vekilleri ve ...’in temyiz dilekçelerinin süreden reddine, katılan Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili ve F. Gönül Akgerman’ın ise temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi yerinde olduğundan bu yöndeki karara aynen katılmaktayım.

16- Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemece uyulan hukuka ve bilimsel gerçeklere uygun kesin bozma kararları üzerine temyize konu hüküm tesis edildiğinden, temyiz eden tarafların tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyorum.

Farklı gerekçeyle bozulması gerektiğine dair:

16- Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemece uyulan hukuka ve bilimsel gerçeklere uygun kesin bozma kararları üzerine temyize konu hüküm tesis edildiğinden, temyiz eden tarafların tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyorum.

Farklı gerekçeyle bozulması gerektiğine dair:

Dava, 1948 yılında yapılan ve Vakıflar Genel Müdürlüğünce ... Bey Vakfından gelme 11 adet tapu kaydına dayanarak açtığı dava sonucunda bu tapular kapsamında kalan yerlerin orman tahdidinin dışına çıkarılmasına karar verilmesi sonucunda kesinleşen orman kadastrosunda, Karaağıl Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazda, 1985 ve 1988 yıllarında 24 ve 59 numaralı Orman Kadastro Komisyonlarının yaptığı aplikasyon ve 2/B madde uygulamalarının bu yer içinde tapusu olan bir kısım davacılar tarafından açılan aplikasyon ve 2/B çalışmasının iptali istemine ilişkindir.

Bölgede ilk kez 1948 yılında yapılan orman tahdidi ile 2082,2 hektarlık bir alan Karaağıl Devlet Ormanı olarak sınırlandırılmıştır. Yörede 1952 yılında 5653 sayılı Kanun gereğince makiye tefrik işlemi yapılmıştır. Orman tahdidine karşı Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından açılan dava sonucunda 10.06.1960 tarihinde kesinleşen Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararı ile vakıflara ait 11 adet tapu kapsamı özel orman olduğu kabul edilerek orman tahdidi dışına çıkarılmıştır. Ancak bu kararın yargılaması sırasında tapu kayıtlarının sınırlarının nereleri kapsadığı tam olarak belirlenmemiş ve herhangi bir harita ve kroki de düzenlenmemiştir.

1966 yılında 766 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan tapulama sırasında 1092 ve 1093 sayılı parseller Hazinedar Sadri Ali ... Bey Vakfı adına çalılık ve mera olarak kaydedilmiş, 1094 sayılı parsel ise Eylül 1288 tarihli tapularda Emin Ağa oğlu Hacı Hüseyin Ağa adına kayıtlı iken ölümü üzerine intikal ve değişik zamanlarda bir çok satış işlemi gördükten sonra Eylül 1288 tarih 43 ila 48 numaralı tapu kayıtlarının gittisi olan Ekim 1952 tarih 61 ila 66 numaralı toplam 3.427.870 metrekare yüzölçümündeki tapu kayıtları 1094 parsele uygulanarak 16.822.100 metrekare olarak Ahmet Rıfat Özdaş ve arkadaşları adına çalılık, koru ve müştemilat olarak tespit ve tescil edilmiştir. Tapulama sırasında 1094 sayılı parsele uygulanan tapu kayıtlarının yaklaşık 5 katı büyüklüğünde bir alan davacı kişiler adına tespit ve tescil edilmiştir.

1971 yılında Vakıflar Genel Müdürlüğü 1094 sayılı parselin adlarına tespit ve tescili yapılan ... ve arkadaşları aleyhine, bu yerin Hazinedar Sadri Ali ... Bey Vakfı tapuları kapsamında kalan ve açtıkları dava sonucunda 1960 yılında orman tahdidi dışına çıkarılan alan içerisinde kaldığını gerekçe göstererek tapu iptal ve tescil davası açmış, bu davaya Orman Yönetimi yerin orman olduğu gerekçesi ile, Hazine ise uygulanan tapuların miktar fazlası olan yerin (yaklaşık 13.394.230 metrekare) zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı ve miktar fazlası yerlerin Hazine adına tescil edilmesi gerektiği gerekçesi ile katılmıştır. Bu dosya halen Tuzla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/441 sırasında kayıtlı olarak derdesttir.

Bu dava devam ederken 1984 yılında yapılıp 21.11.1985 tarihinde ilan edilen 24 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından Karaağıl Devlet Ormanında yapılan aplikasyon ve 2896 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulamasında 1094 sayılı parsel Karaağıl Devlet Ormanı içerisinde bırakılmış, bir bölümü 2/B ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Bu işleme karşı ... ve arkadaşları tarafından 1094 sayılı parselin Vakıflar Genel Müdürlüğünün açmış olduğu dava ile orman tahdidinin iptal edilmesi nedeniyle orman sınırları içerisinde yer almadığını, dolayısıyla 24 nolu Orman Komisyonunun yapmış olduğu işlemlerin iptalini ve el atmanın önlenmesini istemişlerdir. Bu dava da devam ederken bu kez 1988 yılında 59 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından Karaağıl Devlet Ormanında aplikasyon ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamasını ikinci kez yapılmıştır. Bu kez de 794,2500 hektar alan Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır.

Yapılan işlemler ve dava süreçleri birlikte değerlendirildiğinde:

1948 yılında yapılan orman tahdidi Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından açılan dava sonucunda 10.06.1960 tarihinde kesinleşen Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararı ile vakıflara ait 11 adet tapu kapsamı özel orman olduğu kabul edilerek orman tahdidi dışına çıkarılan yerler dışında kesinleşmiştir. Bu 11 adet tapunun miktarı 517 hektar 6201 metrekaredir (5.176.201 metrekare). Burada Vakıflar Genel Müdürlüğünce ... Bey Vakfından gelme 11 adet tapu kaydının nereleri kapsadığı önem arz etmektedir. Bu 11 adet tapu kapsamının orman sınırları dışına çıkarılmasına ilişkin mahkeme kararının dayanağı bir harita ve kroki de bulunmamaktadır. Ancak 1966 yılında yapılan tapulama çalışmalarında vakıflara ait bu tapu kayıtları uygulanarak dava dışı 1092 sayılı parsel 100 hektar 9000 metrekare, 1093 sayılı parsel 118 hektar olmak üzere toplam 218 hektar 9000 metrekare yer vakıflar adına tespit ve tescil edilmiştir. Ancak Vakıflar Genel Müdürlüğüne tespit ve tescil edilen yer 11 adet tapunun miktarını karşılamamaktadır. Tespit ve tescili yapılan bu iki parsel dışında 298 hektar 7201 metrekare (2.987.201 metrekare) eksik bulunmaktadır.