muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6100, Karar No: 2024/5157, Tarih: 08.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6100 E.  ,  2024/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3925 E., 2022/3945 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/446 Esas, 2022/624 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3.e, 87/1.c, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/3925 Esas, 2022/3945 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi özetle; suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına, meşru savunmaya, ceza miktarına, eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Mağdurun bir süre sanığın babasının işlettiği lokantada kebap ustası olarak çalıştığı, sigorta primlerinin eksik yatırıldığını gören mağdurun bu durumun düzeltilmesini istediği ancak iş akdine son verildiği, bunun üzerine mağdurun şikayette bulunduğu, bu duruma sinirlenen sanığın konuşmak bahanesi ile mağdur ile buluşmayı kabul ettiği, buluştukları sırada sanığın mağduru ayak bölgesinden tüfek ile, baş bölgesinden ise silahın kabzası ile vurmak suretiyle yaraladığı, mağdurda ayak bölgesinde çok sayıda saçma giriş yarasına ve yüzde sabit ize neden olan yaralanmaların yaşamı tehlikeye sokmayacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu kabul edilmiştir.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, meşru savunmanın yasal koşullarının oluşmadığı, suçun işleniş şekli, mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alındığında temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmasında isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya eylemin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/3925 Esas, 2022/3945 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin 1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz

incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 1.fıkrası uyarınca Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3995, Karar No: 2020/6078, Tarih: 22.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3995 E.  ,  2020/6078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Antalya 1. İcra Müdürlüğünün 2011/1537 Esas sayılı icra takip dosyası kapsamında 16/02/2011 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus icra takibi yoluna başvurulmasını müteakiben İİK'nın 261/1 maddesinde öngörülen 10 günlük süre zarfında Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 17/02/2011 tarih, 2011/133 D. İş Esas - 2011/133 D. İş Karar sayılı ihtiyati haciz kararına istinaden sanığın yetkilisi bulunduğu borçlu şirketin adresinde fiili haciz uygulanmak suretiyle 19/02/2011 tarihinde haczedilen hukuki ve cezai sorumlulukları ihtar olunarak yediemin sıfatı ile sanığa teslim edilen mahcuz menkul mallara muhafaza haczi uygulanmak üzere 28/05/2011 tarihinde haciz mahalline gidildiğinde mevcut olmadıklarının ve adresin boş olduğunun görülmesi nedeniyle muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan açılan davada, sanığın yediemin olarak kendisine teslim edilen malların başka icra takip dosyaları kapsamında haczedilerek yediemin deposuna kaldırıldıkları için yed'inde bulunmadığı savunması doğrultusunda yapılan araştırma ve inceleme sonucu, Antalya 1. İcra Müdürlüğünün 2011/1537 Esas sayılı icra takip dosyası kapsamında 19/02/2011 tarihinde haczedilen mahcuz menkul mallardan 25 adet 1 x 1,5 kahverengi ahşap yemek masasından 18 adedinin, 100 adet deri döşemeli bordo ahşap sandalyenin, 1 adet Olimpion marka GPX 88-1 model 85 kasalık sarı renkte jeneratörün, 1 adet 6 gözlü sanayi tipi, markasız, gri renkli , 1x2 gazlı ocağın, 1 adet Sanayi tipi gri renkte tekli ocağın Antalya 12. İcra Dairesinin 2011/2748 Esas sayılı dosyası kapsamında 19/04/2011 tarihli haciz esnasında yediemin sıfatı ile Antalya Yediemin Deposu'na teslim edilmesi ve açık arttırma ile yapılan satışın kesinleşmesi üzerine 14/06/2011 tarihinde ihale alacaklısına teslim edilmesi itibarıyla bu menkuller yönünden sanığın teslim amacı dışında tasarrufta bulunmadığı kuşkuya vermeyecek şekilde anlaşılmış ise de, 1 adet Intum Full HD marka 106 ekran kumandalı siyah LCD televizyon, 1 adet Galonz marka beyaz renkte salon tipi kumandalı klimanın, 1 adet Kelon marka salon tipi kumandalı klimanın, 1 adet Empero EMP-1000 sıcak- soğuk sterilize bulaşık yıkama makinesinin Antalya 2. İcra Dairesi'nin 2011/43 Esas sayılı dosyası kapsamında 27/01/2011 tarihinde yediemin olarak ...'a, Antalya 9. İcra Dairesi'nin 2011/395 Esas sayılı dosyası kapsamında 01/02/2011 tarihinde yediemin olarak ...'ın eşi Ganimet Aktaş'a, Antalya 10. İcra Dairesi'nin 2011/1658 Esas sayılı dosyası kapsamında 22/03/2011 tarihinde yediemin olarak Güven Yediemin Deposu'na, 05/05/2011 tarihinde yediemin olarak tekrar ..

. İcra Dairesi'nin 2011/43 Esas sayılı dosyası kapsamında 27/01/2011 tarihinde yediemin olarak ...'a, Antalya 9. İcra Dairesi'nin 2011/395 Esas sayılı dosyası kapsamında 01/02/2011 tarihinde yediemin olarak ...'ın eşi Ganimet Aktaş'a, Antalya 10. İcra Dairesi'nin 2011/1658 Esas sayılı dosyası kapsamında 22/03/2011 tarihinde yediemin olarak Güven Yediemin Deposu'na, 05/05/2011 tarihinde yediemin olarak tekrar ...'a teslim edildiği, yine 19/02/2011 tarihinde haczedilen 1 adet Four Season marka beyaz renkte salon tipi kumandalı klimaya, 1 adet beyaz renkte Uğur 833 model derin dondurucuya, 1 adet Aydemir marka gri renkte et çekme makinesine ise herhangi bir icra takip dosyası kapsamında iştirak haczi uygulanmadığı gözetildiğinde; bu menkullerin başka dosyalarda haczedilerek yediemin depolarında muhafaza edilmelerinden dolayı sanığın yed'inde bulunmadığı yönündeki sanık savunmasının doğrulanmaması karşısında; delillerin değerlendirilmesinde yanılgı sonucu sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14796, Karar No: 2013/71, Tarih: 14.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/14796 E.  ,  2013/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, ortak gider borcunu ödemeyen davalı hakkında yürütülen icra takibine karşı ileri sürülen itirazın iptali ve %40 icra inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

...-Kat Mülkiyeti Kanunu'nun .... maddesine göre gider ve avans payını ödemeyen kat malikleri ve bağımsız bölümü kullananlar ödemede geciktikleri günler için aylık %... hesabıyla gecikme tazminatı ödemekle yükümlü olup, yöneticinin zimmetinde bulunan ....284,37 TL paranın .... madde kapsamında olmadığı düşünülmeden toplam ....870,37 TL üzerinden %... gecikme tazminatına hükmedilmesi,

...-02/07/2012 tarihinde kabul edilip 05/07/2012 tarihinde 28344 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un .... maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67. maddesinde meydana gelen “yüzde kırkından" ibaresi "yüzde yirmisi şeklinde değiştirilmiştir.” düzenlemesi gözönüne alındığında gerekçesi gösterilmeden davalı borçlu aleyhine %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14312, Karar No: 2024/6355, Tarih: 09.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14312 E.  ,  2024/6355 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/40 Esas ve 2021/370 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

İNCELEME KONUSU KARAR: Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

KANUN YARARIBA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2021 tarihli, 2021/40 Esas ve 2021/370 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 03.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.01.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2023 tarihli ve KYB-2023/25972 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2023 tarihli ve KYB-2023/25972 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazı için Adıyaman Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkartılan çağrı yazısının sanığın ikametinde bulunmaması üzerine, haber bırakılan komşu ismi belirtilmeksizin 16.11.2020 tarihinde tebliğ edildiği, beyanda bulunan komşunun açık kimliğinin tebliğ mazbatasında gösterilmediği durumda, tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği fakat bulamadığı hususunun belgelenmediği, yapılan işlemin tebliğ memurunun soyut beyanından ibaret kaldığı ve tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceği, diğer yandan isimden imtina etmiş olsa dahi daire numarası gibi ayırt edici hiçbir özelliğin de tebliğ mazbatasında belirtilmemiş olduğu, bu haliyle sanığa yapılan tebligatın usulü ile yapılmadığı cihetle, usulüne uygun bir tedavi ve denetimli serbestlik infaz süreci bulunmadığından kamu davasının açılma koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden, kamu davasının durmasına karar verilmesi yerine sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 27.09.2020 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2020 tarihli ve 2020/7751 Soruşturma, 2020/602 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, dördüncü fıkrası uyarınca erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 16.10.2020 tarihinde usulüne uygun bir biçimde tebliğ edildiği, tedbirin infazı için Adıyaman Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Adıyaman Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 13.11.2020 tarihli çağrı yazısının 16.11.2020 tarihinde şüphelinin bildirdiği son adrese ismini vermek istemediği belirtilen komşusuna haber verildiğine yönelik şerh ile birlikte tebligat işlemlerinin yapıldığı, incelenmesinde tebligat üzerindeki '' iade '' ibaresinin karalandığı, sanığın Müdürlüğe başvurmaması üzerine 27.11.2020 tarihli ikinci çağrı yazısının usulüne uygun bir biçimde tebliğ edildiği, şüphelinin Müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verildiği,

C. Erteleme kararının kaldırılarak Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2021 tarihli ve 2020/7751 Soruşturma, 2021/49 Esas, 2021/29 sayılı iddianamesi ile Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

D. Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 26.03.2021 tarihli, 2021/40 Esas ve 2021/370 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 03.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

E. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca, "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve usulüne uygun bir biçimde şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve infaz tarihinde yürürlükte bulunan Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 41 inci maddesinin birlikte değerlendirmesinde ise Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce çıkarılan çağrı yazısının usulüne uygun tebliğinden sonra şüphelinin müdürlüğe başvurmaması halinde, uyarılı ikinci çağrı yazısının tebliğe çıkarılacağı, ikinci tebligatın da usulüne uygun yapılması ve şüphelinin müdürlüğe başvurmaması üzerine infaz dosyasının kapatılıp şüphelinin yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği kabul edilebilecektir. Somut olayda; denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazı için Adıyaman Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkartılan ilk çağrı yazısının sanığın ikametinde bulunmaması üzerine, haber bırakılan komşu ismi belirtilmeksizin 16.11.2020 tarihinde tebliğ edildiği, beyanda bulunan komşunun açık kimliğinin tebliğ mazbatasında gösterilmediği durumda, tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği fakat bulamadığı hususunun belgelenmediği, yapılan işlemin tebliğ memurunun soyut beyanından ibaret kaldığı ve tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceği, diğer yandan isimden imtina etmiş olsa dahi daire numarası gibi ayırt edici hiçbir özelliğin de tebliğ mazbatasında belirtilmemiş olduğu, bu haliyle sanığa yapılan tebligatın usule aykırı olduğu ve bu usulsüzlük nedeniyle ikinci çağrı yazısı tebliğ edilse bile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendindeki kovuşturma şartı olan "ısrar şartı"nın da gerçekleşmediği anlaşıldığından; Mahkemesince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2021 tarihli, 2021/40 Esas ve 2021/370 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22040, Karar No: 2018/3344, Tarih: 01.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/22040 E.  ,  2018/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ... 2547 ada 119 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nisbi harca hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendin hükümden çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 296,66-TL karar ve ilam harcından peşin ve ıslah harcı toplamı olan 101,87 TL harcın mahsubu ile kalan 194,79-TL harcın davalı idareden tahsili ile Hazineye gelir kaydına, ) ibaresinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.