muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1303, Karar No: 2023/3659, Tarih: 04.04.2023

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 01.03.2011 tarihinden itibaren 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen genel bütçeye dahil daireler,katma bütçeli idareler döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurutan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumlan,bütçeden yardım atan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurut ve kuruluşları, kamu İktisadı teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ife müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50‘sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıkların 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrasının (t) bendinde yer alan beş puanlık indirimden yararlanmasına İmkan bulunmadığı^eklinde talimat verildiğini, gelen talimat doğrultusunda da davacı tarafa 04.10.2018 tarihli yazı ile 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinde yer alan beş puanlık indirimden yararlanmasının mümkün olmadığını,davah kurum işlemlerinin mevzuata uygun olduğu, davacının mevzuata aykırı talebinin ve davanın reddi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacı şirketin aktif ve pasif tüm işyeri dosyalarından

1-5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi 1 inci fıkrasının ı bendinde düzenlenen 5 puanlık prim indiriminden/prim teşvikinden yararlanması gerektiğinin tespitine,

2-Beş (5) puanlık prim indiriminden/prim teşvikinden yararlanma hakkının 5510 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olduğunun tespitine,

3-Davacı şirket tarafından yapılan 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi 1 inci fıkrasının ı bendi kapsamında yapılmış ödemelerin 5510 sayılı Kanun'un ek 17 inci maddesi gereği yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınarak davacıya iadesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf başvurusunda bulunan davalı Kurum vekili, usul ve yasaya aykırı ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu uyuşmazlıkta, Aydın Belediyesinin davacı şirketin %100 hissedarı olduğu açıktır. TTK hükümlerine göre kurulmuş özel hukuk hükümlerine tabi davacı şirketin kamu idaresi olup olmadığı ve 5510 sayılı Kanun kapsamında %5 teşvik indiriminden faydalandırılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu uyuşmazlıkta, Aydın Belediyesinin davacı şirketin %100 hissedarı olduğu açıktır. TTK hükümlerine göre kurulmuş özel hukuk hükümlerine tabi davacı şirketin kamu idaresi olup olmadığı ve 5510 sayılı Kanun kapsamında %5 teşvik indiriminden faydalandırılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden, davacı şirketin 5335 sayılı Kanun kapsamında olduğu yaptığı işin mahiyeti itibariyle belediyenin görevlerini ifa kapsamında olduğu konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Bu kapsamda, davacı şirketin ortaklık yapısı ve faaliyet konusu bir arada değerlendirildiğinde, prim teşvikinden faydalanma noktasında özel sektör işvereni sıfatını taşımayacağı açık olmakla ilk derece mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararında bir isabet bulunmadığı gerekçesi ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; Aydın 1. İş Mahkemesi'nden verilen 15.09.2020 tarih, 2018/184 Esas ve 2020/183 Karar sayılı kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 hükmü gereğince kaldırılmasına ve davacının davasının reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyizinde kendisinin de özel hukuk tüzel kişiliğinin bulunduğunu, davalı Kurumca 5335 sayılı Kanun kapsamında sermayesinini yarısından fazlası kamuya ait olması nedeniyle anılan teşvikten faydalandırılmamasına dair yaptığı işlemin hukuka ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı şirketin 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin (ı) bendinde yer alan teşvikten faydalandırılması gerekip gerekmediğine ve Kurumca yapılan işlemin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile birlikte 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4184, Karar No: 2022/10147, Tarih: 06.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4184 E.  ,  2022/10147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-3 maddesi gereğince kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar; taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytin niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, 2019 yılı verileri esas alınarak ve objektif değer artışı yeniden belirlenerek yapılan hesaplama sonucu kamulaştırma bedelinin tespitinde ve fark bedelin derhal ödenmesine ilişkin HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5290, Karar No: 2008/6440, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/5290 E.  ,  2008/6440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 1. İcra Mahkemesi

- K A R A R -

Yurteks Ltd.Şti.vekili borçluya ait malın satışından sonra satış bedelinin sıra cetveli düzenlenmeden davalıya ödenmesine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek memur işleminin şikayet yoluyla iptalini istemiştir. Olayda henüz sıra cetveli düzenlenmediğinden temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 12.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 12.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11742, Karar No: 2025/199, Tarih: 08.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11742 E.  ,  2025/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/555 E., 2023/339 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/240 E., 2022/67 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Cezayir'de tünel kalıp ustası olarak çalışmakta iken işyeri sahibi ... Yapı A.Ş' nin gerekli önlem ve tedbirleri almamasından ötürü iş kazası geçirdiğini, 2,5 metre yükseklikten düştüğünü ve sağ ayak çapraz bağlarının koptuğunu, kazadan sonra 2 gün Cezayir'de tutulduktan sonra Türkiye'ye gönderildiğini, geçirmiş olduğu ameliyat sonrası ayağına iki adet demir platin atıldığını, 90 gün istirahat raporu verildiğini iddia ederek, müvekkilinin geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Kurumdaki dosyasında yapılan incelemede 17.02.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasından dolayı Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 10.02.2016 tarihli 001345 sayılı kararında MKGKO % 0 olduğunun belirlendiğini, açılan davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... Yapı vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız olduğunu, dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının alt işveren ... işçisi olduğunu, taşeronluk sözleşmesinde iş sağlığı ve güvenliği konusunda tüm sorumluluğun taşeron firmaya ait olduğunu, davacının maluliyetinin bulunmadığını, yönetmeliklerde yazılı Kurumlar dışında alınmış olan sağlık kurulu raporunun işbu davanın konusunu oluşturan maluliyet oranının tespitinde dikkate alınmasının açıkca hukuka aykırı olacağını, Adli Tıp 2. Üst Kurulunun 09.07.2020 tarih ve 1334 sayılı raporunda ise "Davacının 17.02.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı sağ diz hareket kısıtlılığı arızası nedeniyle E cetveline göre %24,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı" belirtildiğini, davacının maluliyet oranına ilişkin işbu tespitin kabul edilemeyeceğini, müvekkili şirketin iş sağlığı ve işçi güvenliği konusunda her türlü tedbiri aldığını, davacının asli kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazazede ...’nın 17.02.2014 tarihli iş kazası nedeniyle % 24,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğunun ve davacının sürekli iş göremezlik gelirinin bu oran üzerinden olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazazede ...’nın 17.02.2014 tarihli iş kazası nedeniyle % 24,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğunun ve davacının sürekli iş göremezlik gelirinin bu oran üzerinden olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde:

a. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu,

b. Kurum işleminin yerinde olduğunu beyan etmektedir.

2.Davalı ... Yapı ve Tic. A.Ş vekili temyiz dilekçesinde:

a.Yetki, husumet itirazında bulunduklarını,

b.Zamanaşımı nedeniyle davanın reddi gerektiğini,

c.Kurum işleminin yerinde olduğunu ve davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ...'ne yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7232, Karar No: 2013/3653, Tarih: 18.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7232 E.  ,  2013/3653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Sanığın mahkümiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 18/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3786, Karar No: 2011/15138, Tarih: 15.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3786 E.  ,  2011/15138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2009 tarih ve 2007/277-2009/720 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...’ın, davalı tarafından sigortalanan araçta yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen trafik kazasında hayatını kaybettiğini, davalı ... şirketinin, murisin kaza yapan aracın çalışanı olduğunu gerekçe göstererek tazminat ödemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.000 TL’nin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 31.07.2009 tarihli dilekçesi ile davayı ıslah ederek, davacı ... için 39.166,75 TL’nin, davacı Civan için 8.601,55 TL’nin, davacı ... için 9.737,70 TL’nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesinin usul hükümlerine uygun olmadığını, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların desteği ...’ın davalı tarafından sigortalanan araçta yolcu olarak bulunduğu, bu aracın yaptığı kaza neticesinde davacıların desteğinin öldüğü, desteğin araçta yolcu olarak bulunmadığı hususunun davalı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirket nezdinde zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı araçta yolcu olarak bulunduğu iddia olunan murisin ölümünden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A.1 nci maddesinde, bu sigorta ile sigortacının, poliçede belirtilen motorlu taşıtta seyahat eden yolcuların kaza sonucu bedeni zarara uğramaları halinde, sigortalının 4925 sayılı Kanun'dan doğan sorumluluğunun sigorta teminatı altına alındığı, A.5 nci maddesinin (b) bendinde ise, sürücü, hizmetliler ve sigortalının eylemlerinden sorumlu tutulduğu diğer kişiler ile yolcu bileti olmayan kişilerin taleplerinin sigorta kapsamı dışında olduğu düzenlenmiştir.

Somut olayda, kaza sonrasında düzenlenen 04.01.2007 tarihli hüviyet tespit tutanağında, murisin babası olan ..., oğlunun kaza yapan araçta muavinlik yaptığını beyan etmiştir. Aynı tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında da murisin kaza yapan araçta muavin olarak çalıştığı açıklanmıştır. Öte yandan, murisin, babasının ve kardeşinin sürücüsü olduğu otobüste yolcu olarak bulunduğunun kabulü de hayatın olağan akışı ile bağdaşmamaktadır. Bu itibarla, mahkemece, murisin sigortalı araçta yolcu olarak bulunmadığı, zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortasının da yolcu olmayan kişilerin uğradığı zararları teminat altına almadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2861, Karar No: 2019/4641, Tarih: 11.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/2861 E.  ,  2019/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

ESAS/KARAR NO :

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET OLUNANLAR :

Taraflar arasındaki şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili; Gaziosmanpaşa 3. İcra Dairesinin 2009/13717 sayılı icra takibi sırasında düzenlenen sıra cetvelinin usulüne uygun olmadığını, aynı dosyadaki haczin, yasal süre içerisinde satış istenmemesi nedeni ile düştüğünü sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek sıra ve derece kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili; şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece; haciz tarihinden itibaren yasal sürede satış talep edilerek satış avansı yatırıldığından haczin düşmediği haciz sırasına uygun yapılan sıra cetveline aykırılık görülmediğinden şikayetin reddine karar verilmiş, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince esastan reddedilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 09/05/2017 tarihli kararı ile verilen karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; sıra cetveline giren para miktarı ve şikayet edilen alacak tutarı değerlendirildiğinde istinaf mahkemesi kararı kesin değildir. Bölge Adliye Mahkemesinin 09/05/2017 tarihli 2017/279 Esas sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılarak dosyanın esasının incelenmesi gerekmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda gösterilen temyiz harcının temyiz edenden alınmasına, 11.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12691, Karar No: 2023/6588, Tarih: 26.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/12691 E.  ,  2023/6588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/462 Esas, 2015/447 Karar

SUÇ : Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2012 tarihli iddianamesiyle sanığın tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli kararıyla sanığın 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 4 eşit taksitte tahsiline, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın kendi işyerinin de bulunduğu işhanı tuvaletine patlayıcı madde bırakmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen (temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının, alt sınırın üstünde belirlenerek hükümde çelişkiye neden olunması) nın dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR