muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5046, Karar No: 2021/3077, Tarih: 02.02.2021

Tüzel kişiliği sona eren belediyelerin devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 3. fıkrasında 1. maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredileceği düzenlenmiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un geçici 1 inci maddesinin sekizinci fıkrasına göre ise “Bu Kanunla büyükşehir ilçe belediyesi olan belediyelerce yürütülen su, kanalizasyon, katı atık depolama ve bertaraf, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere personel, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları, komisyonca ilgisine göre büyükşehir belediyesi ile ilgili bağlı kuruluş arasında paylaştırılır.”

Somut uyuşmazlıkta davalı ...’nda çalışan davacı işçinin, 6360 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesi sonrasında, 6360 sayılı Kanun’un geçici 1 inci maddesinin sekizinci fıkrası kapsamında yer alan işlerde görev yapması sebebiyle ... Büyükşehir Belediyesi veya bağlı kuruluşuna devredilerek çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

... İli Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu’nun 18/03/2014 tarih ve 29 sayılı kararı ve eklerine göre de, davacı işçi, 6360 sayılı Kanun’un geçici 1 inci maddesinin sekizinci fıkrası kapsamında ... Büyükşehir Belediyesi veya bağlı kuruluşuna devredilmiştir.

Bu noktada ifade etmek gerekir ki, anılan madde kapsamında yapılacak devir sonucunda, devir kapsamında bulunan işçilerin tüm hak ve borçları da devralan büyükşehir belediyesi veya bağlı kuruluşuna devredilmiş sayılacağından, devreden Belediyenin dava konusu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu itibarla dosya kapsamına göre davalı ... Belediyesinin davada taraf sıfatı bulunmadığı anlaşılmakla, davalı ... Belediyesi yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekir iken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4950, Karar No: 2025/4385, Tarih: 18.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/4950 E.  ,  2025/4385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin murisleri olan ...'ın davalı şirkette aşçı olarak hizmet akdi ile çalıştığını, 06.09.2017 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu hayatını kaybettiğini, olayın saat 16:00 sıralarında işyeri mutfağının arka kısmında müteveffanın sinir krizi geçirir gibi hareketlerde bulunması ve bayılması sonucu gerçekleştiğini, bayılması nedeniyle ambulans çağrıldığını ve ... Hastanesine kaldırıldığını, burada yapılan müdahalelere yanıt vermediğini, troponin-ı test sonucunun yüksek çıktığını ve ardından vefat ettiğini, müvekkilinin eşinin genç yaşta dul kalmış olup, müşterek çocuklarının babasız kaldığını, davalının olay sebebi ile sorumlu olduğunu, hiçbir geliri ve sosyal güvencesi olmayan müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını, olay nedeni ile büyük üzüntü ve tarif edilemez ızdırap duyduklarının kuşkusuz olduğunu iddia ederek, davaya konu maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların murisi ...'ın kalp krizi sonucu vefat ettiğini, olayın dinlenme sırasında cep telefonu ile video izlerken kalp krizi geçirdiğini, müteveffanın yoğun ve stresli ortamda çalıştırıldığı ve çalışma koşullarından dolayı kalp krizi geçirdiği iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili şirketin hiçbir kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; "..Olayın meydana gelmesinde kazalının bünyevi durumunun %100 (Yüzde Yüz) oranında etkili olduğu" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..istinaf başvurularının esastan reddine.." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..istinaf başvurularının esastan reddine.." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; olayın, kazalı işçinin ağır çalışma koşulları ve görevinin hayli yoğun oluşu, çalıştığı bölümdeki ısının sürekli yüksek bulunması ve işverenlikte stresli ortamda çalıştırılması ve benzeri etkenler; yine işveren tarafından bu tip ağır, yoğun ve stresli işlerde çalışan işçilerin periyodik sağlık kontrollerinin yaptırılmaması, ayrıca iş yerinde bulunması zorunlu olan doktor/sağlık ekibinin bulunmaması gibi kümülatif sebeplerin ve söz konusu ağır çalışma koşullarının birlikte bulunması sonucu fenalaşma ve akabinde kalp krizi geçirme ve ölüm biçiminde meydana geldiğini, davacıların murisi ...'ın işyerinde aşçı olarak istihdam edildiğini, bu görevi ifa ederken sürekli olarak efor sarfederek yoğun tempolu çalışma yapıldığını, müteveffaya "ani kardiyak ölüm" tanısı konduğunu, müteveffanın davalı işverenlikte yoğun ve stresli ortamda çalıştırıldığını, söz konusu olayın bu çalışma koşullarından dolayı meydana geldiğini, müteveffanın hipertansiyon hastası olduğu hususuna bilirkişilerce değinilmediğini, müteveffanın iş kazasına ilişkin bünyevi durumu dahil hiçbir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, hükme esas bilirkişi raporunun, kusur derecelendirmesi bakımından bizzat kendi tespit ve gerekçeleriyle ve olayın oluş özelliği ile çatışmakta olup hükme temel alınabilme niteliğinin olmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre, kusur oran ve aidiyetlerinin tespitine dair kabulün dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4778, Karar No: 2021/1126, Tarih: 02.11.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/4778 E.  ,  2021/1126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetvelinde sıraya itiraz davası sonucunda mahkemece şikayetin usulden reddine karar verilmiş, verilen kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine, hükmün Kapatılan Yüksek 15. Hukuk Dairesi'nin 24.03.2021 tarih, 446-1109 E.-K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez onama kararına karşı, şikayetçi vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, İİK'nın 366. maddesi ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı şikayetçi tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 02.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3510, Karar No: 2022/1424, Tarih: 16.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3510 E.  ,  2022/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dava, yüklenicinin açmış olduğu arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil davasıdır.

Davacı davasında, davacı yüklenici ile taşınmaz sahipleri arasında düzenleme şeklinde Taşınmaz Satış Vaadi ve Arsa Payı Karşılığında İnşaat Sözleşmesi imzalandığını, anılan sözleşmeye göre yüklenicinin toplam 20 bağımsız bölümlü bir bina inşa edeceğini, bunun karşılığında taşınmazların tamamının 100 hisse üzerinden değerlendirilip 50/100 hissesinin yükleniciye, 50/100 hissesinin arsa sahiplerinin uhdesinde kalacağını, inşa edilen bağımsız bölümlerin taksiminin sözleşmede yer aldığını, sözleşme gereği taksimatın yapılıp tapuların ilgililere devri ve tescilinin yapılması gerekirken uyuşmazlık konusu 1. bodrum kat 2 nolu taşınmazın davalı taraf adına tescil edildiğini, uyuşmazlık konusu bağımsız bölüm haricindeki diğer bağımsız bölümlerin tapularının devir ve tescil işlemlerinin sözleşme hükümleri uyarınca yapıldığını, tapu iptali ve tescili davasının kabulü ile davalı ... adına kayıtlı ...kain, 5254/18 ada/parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan 2 no.lu bağımsız bölümün tapusunun iptali ve davacı ... İnş. Yapı San. ve Tic. Ltd. Şti adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı arsa sahibi savunmasında, davacı şirketin sözleşmeden kaynaklı yükümlülüklerini ve 29.01.2016 tarihli taahhütnamede üstlenmiş olduğu yükümlülüklere uymadığını, komşu parselde oturduğu binada çatlamaların meydana geldiğini, ancak davacı firma yetkililerinin herhangi bir önlem almadıklarını, 2 numaralı bağımsız bölümün inşaatın anahtar teslim vaziyete getirilene kadar tarafınca teminat olarak tutulduğunu, cevap dilekçesini ıslah ile değiştirerek paylaşımın doğru yapılmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Yerel mahkemece; sözleşmenin ekinde yer alan krokide arsa sahiplerine ve müteahhide verilecek dairelerin yer aldığı ve paylaşımın bu krokiye göre yapıldığı, krokide davalının da imzasının olması nedeniyle paylaşımı kabul etmiş olduğu ve paylaşımın daire sayısına göre yapılmış olduğu kabul edilerek davalının itirazlarının sözleşmeye uygun olmadığı değerlendirilerek davacının davasında haklı olduğu kabul edilmiş, dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar karar verilmiş, kararı davalı arsa sahibi vekilinin istinafı üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 26.03.2021 T. ve 2021/209 E., 2021/310 K. sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İşbu karara karşı davalı vekili süresinde temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

İşbu karara karşı davalı vekili süresinde temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Somut olayda, davacı yüklenici ile arsa malikleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış olup, davacı yüklenici teminat dairesinin tapu iptal tescilini talep etmiş ise de yapılan inceleme yeterli görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibi olarak yer alan tüm arsa sahiplerinin davada davalı sıfatını kazanabilmeleri için HMK’nın 59 ve 124. maddeleri gereğince taraf teşkili sağlandıktan sonra, sözleşmenin özel şartlar 2. maddesinde anahtar teslimi şartı öngörüldüğünden davacı yüklenicinin iskan ruhsatının alınması dahil tüm edimlerini yerine getirip getirmediği araştırılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 16.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25048, Karar No: 2015/6933, Tarih: 08.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25048 E.  ,  2015/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Torunla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı 2010 doğumlu torunu ile arasında kişisel ilişki kurulmasını istemiştir. Olağanüstü haller mevcutsa çocuğun menfaatine uygun düştüğü ölçüde çocuk ile kişisel ilişki kurulmasını isteme hakkı, diğer kişilere özellikle hısımlarına da tanınabilir. Ana ve baba için öngörülen sınırlamalar üçüncü kişiler için kıyas yoluyla uygulanır (TMK. 325 md.). Küçük Çilek Asya'nın annesi ile davacının oğlu olan babası boşanmışlar, velayet anneye verilmiş, küçük ile baba arasında kişisel ilişki kurulmuştur. Küçüğün babası ve davacı İzmir'de oturmaktadır. Davacının, babanın kişisel görüş günlerinde torununu görme imkanı bulunmaktadır. Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 325. maddesindeki olağanüstü hallerin gerçekleştiğinden söz edilemez. İsteğin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ;Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.04.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/12324, Karar No: 2017/13767, Tarih: 31.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/12324 E.  ,  2017/13767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4726, Karar No: 2018/11611, Tarih: 08.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/4726 E.  ,  2018/11611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4652, Karar No: 2018/4340, Tarih: 07.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4652 E.  ,  2018/4340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece kurulan ilk hükümlerin temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılama sonucunda verilen 08.02.2018 günlü gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3740, Karar No: 2007/3798, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3740 E.  ,  2007/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastro çalışması yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması ve buna ait belgelerin getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21984, Karar No: 2013/16234, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/21984 E.  ,  2013/16234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin, 13.05.2013 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik yapmış olduğu temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen 14.05.2013 tarihli ek karara yönelik olarak sanık müdafiinin vermiş olduğu temyiz talebine ilişkin dilekçesinin üzerinde hakim havalesinin bulunmadığı anlaşılmış ise de, ek kararın sanık müdafiine 24/05/2013 tarihinde tebliğ edildiği ve temyiz için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na dosya gönderme formunun mahkemece 22/05/2013 tarihinde düzenlendikten sonra imzalanarak mühürlendiği ve bu form üzerinde sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz talebi tarihinin de 15/05/2013 tarihi olarak yazıldığı, bu yazının havale yerine geçebileceğinin anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz talebi ile ilgili yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmadığından sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin mahkemece reddine ilişkin 14.05.2013 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.