muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3880, Karar No: 2016/2059, Tarih: 04.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3880 E.  ,  2016/2059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlardan ....... ve ... vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği

Şikayetçi vekili, ..... tarihinde müvekkili ...'ye devredilen....den müflis şirkete genel kredi sözleşmesine istinaden kullandırılan teminat kredilerine ilişkin 4 adet teminat mektubunun halen mer'i olduğunu, bunlarla ilgili komisyon ücreti alacaklarının...'den temlik alındığını, bu alacakların tahsili için 6183 sayılı Kanun'a göre takip başlatıldığını, aynı alacakların müflis şirket iflas masasına 3. sırada kabulü için başvurduklarını ancak alacaklarının hatalı olarak 4. sıraya kabul edildiğini ileri sürerek, alacaklarının 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesi ve Bankacılık Kanunu'nun ilgili hükümleri gereğince 3. sıraya kaydına karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Bir kısım şikayet olunan vekilleri şikayetin reddini savunmuşlardır.

Mahkemece iddia, savunma uyulan Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetin 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde yapıldığı, TMSF alacaklarının, şikayetçi tarafından "Takip ve Tahsiline İlişkin esas ve Usuller Hakkında Yönetmeliğin 5. maddesi" gereğince işlem yapıldığından 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre şikayetçi TMSF'ni..... 11. İflas Müdürlüğü'nün 2009/7 iflas dosyasından düzenlenen....tarihli ek sıra cetvelinde 3. sıra alacağı olarak kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle, sıra cetvelinin şikayetçi kurum yönünden iptaline ve 3. sırada kaydının yapılarak sıra cetvelinin bu şekilde düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar ....... ve ...vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, ...... ve ... vekillerinin ayrı ayrı temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ..... ve ... vekillerinin ayrı ayrı tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden .... ve ....'dan alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ...tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5496, Karar No: 2024/7418, Tarih: 11.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/5496 E.  ,  2024/7418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1276 E., 2024/1558 K.

KARAR : Kadastro Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusunun aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/69 E., 2021/490 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... ile tavzih talep eden Kadastro Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak Kadastro Müdürlüğü vekilinin tavzih talebinin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... ile tavzih talep eden Kadastro Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Antalya ili Korkuteli ilçesi Nebiler Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışması sırasında, 138 ada 6 parsel sayılı 3.032,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının edinme sebebi bölümünde, mülga 2613 sayılı Kadastro ve Tapu Tahriri Kanunu (2613 sayılı Kanun) ile 5602, 509 ve 766 sayılı Kanunlara göre yapılan kadastro / tapulama çalışmaları sırasında kadastroya tabii tutulmayarak tespit harici bırakılan yerden olduğu belirtilerek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla, davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Antalya ili Korkuteli ilçesi Nebiler Mahallesi 138 ada 6 parsel sayılı taşınmazın, Hazineye ait olup tespit dışı bırakılan ve ilk tesis kadastrosu yapılırken kimsenin kullanımında olmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan yerlerden iken yapılan çalışma sonucunda taşınmazın davalı adına tespit edildiğini, 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü ve 17 nci maddesinde yer alan zilyetlikle iktisap koşullarının davalı açısından oluşmadığını, yapılan çalışmaların Kanun ve genelge hükümlerine aykırı olduğunu belirterek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, taşınmazın babasından intikal ettiğini ve eklemeli olarak yaklaşık 50 - 60 yıldır taşınmaza zilyet olduklarını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda "dinlenilen mahalli ve tespit bilirkişileri ile davalı tanıklarının, taşınmazın güneyindeki 611 parsel ile bir bütün olarak 1980'li yıllardan beri davalının babası ... ve vefatından sonra davalı tarafından devamlı suretle ekin ekilmek suretiyle kullanıldığını beyan ettikleri, mahkeme gözleminde taşınmazın (B) harfiyle gösterilen kuzey batı bölümünün çalılık olduğunun, (A) harfiyle gösterilen kalan kısımların 611 parsel ile bir bütün halinde sürülü olduğunun gözlemlendiği, taşınmazın güneyindeki 611 parselin tapulama tutanağı incelendiğinde, uygulanan vergi kaydının dava konusu parsele bakan kuzey yönünü dere okuduğu, dere ile dava konusu taşınmaz arasında 20 - 30 metre kot farkının bulunduğu, taşınmazın dereden kazanılan yerlerden olmadığının raporda belirtildiği gibi ayrıca bilirkişi heyet raporunda, hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ve toprak yapısının incelenmesinde, taşınmazın (B) bölümünün imar ihya edilmediği, (A) bölümünün ise imar - ihya edilerek tarım toprağı vasfının oluştuğu ve hava fotoğrafları ile uydu görüntülerinde tarım yapıldığı yönünde görüş belirtildiği , bu haliyle taşınmazın (A) bölümü üzerinde davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu, (B) bölümü üzerinde ise zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı" gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 138 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8 inci madde gereğince yapılan kadastro tespitinin iptaline, 28.07.2021 tarihli bilirkişi heyet raporunda (A) harfi ile gösterilen 2.528,48 metrekarelik kısmın 138 ada 6 parsel numarası ile ... adına tarla vasfıyla, geriye kalan (B) harfi ile gösterilen 503,58 metrekarelik kısmın ifraz edilip 138 ada son parsel numarası verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince "taşınmazın bulunduğu alanın, 766 sayılı Tapulama Kanunu’na göre yapılarak 29.09.1983 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmalarında orman sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapulama harici alan olarak bırakıldığı, Korkuteli ilçesi Nebiler Mahallesinde 3116 sayılı Orman Kanunu'na (3116 sayılı Kanun) göre orman tahdidinin yapılmadığı, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 1 inci maddesi kapsamında 2016 yılında tamamlanarak 01.01.2017 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu çalışması sonucunda parselin tamamının ziraat arazileri olarak belirlenen alanda kaldığı, parselin istinafa konu kısmı olan 2

.01.2017 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu çalışması sonucunda parselin tamamının ziraat arazileri olarak belirlenen alanda kaldığı, parselin istinafa konu kısmı olan 2.528,48 metrekarelik (A) bölümünün eğiminin % 10 olduğu, bu bölümün sabit ve kadim nitelikteki dereden kazanılan yerlerden olmadığı ve dere yatağı içerisinde de kalmadığı, kuru tarım arazisi niteliğinde ve eski tarihli memleket haritaları, hava fotoğrafları ve amenajman planına göre de orman sayılmayan yerlerden olduğu ve imar - ihya - ıslah çalışması yapılarak bölgeye uygun kültür bitkilerinin yetiştiriciliğiyle tarımsal faaliyet oluşturularak tarım toprağı özelliği kazandırılmak suretiyle nizasız ve fasılasız olarak kullanıldığı ve tespit tarihine kadar davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu" gerekçesiyle davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; kararın, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Daire'nin 20.06.2023 tarihli ve 2022/2991 Esas, 2023/3806 Karar sayılı kararıyla "Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu" gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verildikten sonra İlk Derece Mahkemesince hükmün 20.06.2023 tarihinde kesinleştiği hususu şerh edilmiştir.

Bilahare, Korkuteli Kadastro Müdürlüğü'nün 17.10.2023 tarihli ve "Nebiler Mahallesi 138 ada 6 parsel 2021/69 Esas ve 2021/490 Kararı" konulu yazısıyla Antalya Kadastro Mahkemesinin 2021/69 Esas - 2021/490 Karar sayılı kararının uygulanması esnasında karar eki olan 28.07.2021 tarihli fen bilirkişi raporunun müdürlükleri tarafından yapılan incelemesinde, ekli krokide hesaplanan koordinatların ve yüzölçümlerin hatalı olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle hesaplanan koordinat ve yüzölçümlere göre karar verildiğinden karar infazının yapılmadığını ve uygulanabilirliğinin olmadığının tespit edildiğini belirterek tavzih kararı alınması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince dosya üzerinden yapılan yargılama sonunda, "dosya incelendiğinde Kadastro Müdürlüğünün tavzih talebi doğrultusunda dosya koordinat ve yüz ölçüm hatası bulunup bulunmaması yönünden yeniden inceleme yapılması için fen bilirkişisine tevdii edildiği ve dava tarihinden sonra 3402 Sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi gereğince çalışma yapılması sebebiyle kararın infazının yapılamadığı, İlk Derce Mahkemesi kararında ve kararı ek yapılan bilirkişi raporunda herhangi bir yazım-yüzölçüm hatası ile koordinat hatasının bulunmadığı" gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiş; hükmün, davacı ... ile tavzih talep eden Kadastro Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince "kural olarak tavzihin ne biçimde ve hangi koşullarda yapılacağının 6100 sayılı kanun'un 305 madde ve devamı maddelerinde açıklandığı, buna göre, hükmün tavzihini ancak davanın tarafların isteyebileceği, somut olayda olduğu gibi davanın taraflarınca yapılmış bir tavzih talebi bulunmadığı, uyuşmazlığı çözümlemekle yükümlü olduğu tartışmasız olan mahkeme hâkiminin, hükmü kendiliğinden tavzih etmesinin olanaksız olduğu, doktrinde de kabul edildiği üzere, ilgili kurumlarca, hükmün tavzihini gerektiren hususların tesbit edilmesi halinde, bu kurumlarca, hükmün tavzihi için talep hakkı bulunan ilgili taraflara bildirimde bulunulması gerektiği, hal böyle olunca, davanın tarafı olmayan tapu müdürlüğünün, tavzih talebinin aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği, davalı ... vekilinin istinaf başvurusu hakkında ise ilk derece mahkemesince fen bilirkişisinden alınan 03.11.2023 tarihli ek raporda da belirtildiği üzere, mahkemenin kesinleşmiş anılan hükmünde herhangi bir hata ya da açıklanması gereken bir husus bulunmayıp, tavzih talep eden tapu müdürlüğü'nün yazısına dayanak olan kadastro müdürlüğünce var olduğu iddia olunan koordinat ve yüzölçümü farklarının hükümdeki ya da eki olan rapor ve krokideki bir hatadan değil, dava konusu taşınmaz hakkında dava tarihinden sonra 3402 sayılı kanun'un 22/2-a maddesi uyarınca yapılan yenileme kadastrosu çalışmasından kaynaklandığı, dolayısıyla mahkemece düzeltilmesi gereken bir hata bulunmayıp, hükmün infazının yenileme kadastrosu sonucunda belirlenen duruma göre idare tarafından yerine getirilmesi gereken bir husus olması nedeniyle ilk derece mahkemesince tavzih isteminin reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle tavzih talep eden Kadastro Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusunun aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı ... ile tavzih talep eden Kadastro Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... ile tavzih talep eden Kadastro Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9778, Karar No: 2008/14069, Tarih: 28.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9778 E.  ,  2008/14069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 117 ada 441 ve 442, 142 ada 50 parsel sayılı sırasıyla 159730 m2, 10948 m2 ve 64924 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden 441 ve 50 nolu parseller ham toprak niteliği ile Hazine adına, 442 parsel tarla olarak karşı davacı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftasında (G ve H) harfleri ile gösterilen bölümlerin orman olduğu iddiası ile karşı davacı ... ise 441 parselin bir bölümü için zilyetlik iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve 117 ada 442 parsel ile 441 parselin G= 6934 m2 bölümünün ... adına, 441 parselin E= 137787 m2, 50 parselin A= 35371 m2 bölümleri ile krokide yol boşluğu olduğu tespit edilen F= 5094 m2 yüzölçümündeki taşınmazın orman niteliği ile kalan bölümlerin de tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli 117 ada 441 numaralı parselin (G) ile işaretli bölümü ile 442 parselin orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı ... yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, aynı parselin (E) işaretli bölüm ile yol boşluğu olan (F) ile gösterilen taşınmazın ve 142 ada 50 nolu parselin (A) ile işaretli bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı olduğu gibi hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 28/10/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32857, Karar No: 2014/31755, Tarih: 20.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/32857 E.  ,  2014/31755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/119-2014/307

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı idareye ait olan Manisa- Bandırma hattı Klm.313+955 de bulunan hemzemin geçitte meydana gelebilecek kazaların önlenmesi, can ve mal güvenliğinin sağlanması, karayolu araçlarının geçişteki konforunun arttırılması için bekçili, bariyerli hemzemin geçitte, Mart-2010/ Aralık- 2012 dönemi bekçilik hizmetlerinin davalı idare tarafından yerine getirilmediğinden davacı kurum tarafından ihale yöntemi ile hizmet alımı yapılarak 24 saat faal olacak şekilde 3 geçit bekçisi çalıştırıldığını, bu şekilde davalı adına borçlar kanununda vekaletsiz iş görme hükümleri kapsamında hizmetin yerine getirilerek bu iş için KDV dahil 175.831,50 TL davalı idareden alacaklarının oluştuğunu ileri sürerek 175.831,50 TL.nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın 3533 sayılı kanun hükümlerine göre zorunlu tahkime tabi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1.maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Bir uyuşmazlığı 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Davalının 3533 sayılı yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda duraksama yoktur.

Davacı TCDD ise, 28.10.1984 tarihli 18559 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ana statüsü gereğince, ve 233 sayılı kanun hükmünde kararnamenin 2. maddesinin 3. bendi ile kararnamenin ekindeki listeye göre, T.. M.., Ulaştırma Bakanlığı'na bağlı bir kamu iktisadi teşebbüsüdür. 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4.maddesinde de, Kamu İktisadi Teşebbüslerinin, bu Kanun Hükmünde Kararname ile saklı tutulan hususlar dışında özel hukuk hükümlerine tâbi, ancak genel muhasebe kanunu ile devlet ihale kanunu hükümlerine ve sayıştayın denetimine tabi değildir. Ana statüsünün 3. maddesinin 2. ve 3. bentlerinde, kuruluşun kanun hükmünde kararnamenin ana statü hükümleri saklı kalmak üzere, özel hukuk hükümlerine tâbi olduğu, genel muhasebe kanunu, devlet ihale kanunu hükümlerine ve sayıştayın denetimine tâbi olmadığı belirtilmiştir. 5018 sayılı kanuna ekli genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerini gösteren (1) sayılı cetvelde de TCDD Genel Müdürlüğü gösterilmemiştir. O halde, davacı TCDD'nin, 3533 sayılı Yasada gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığı sonucuna varılmaktadır. Öyle olunca, T.. M.. mecburi hakem yargılamasına da tâbi değildir.Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12584, Karar No: 2014/18766, Tarih: 24.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12584 E.  ,  2014/18766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2014/94-2014/94

Dava, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız sebebe dayalı olarak feshedildiği iddiası ile açmış olduğu kıdem ve ihbar tazminatları ve yıllık izin ücret alacağı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, hükmün Dairemizce 19.11.2013 tarih 2013/28423 esas ve 2013/25192 karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28423 esas ve 2013/25192 karar sayılı bozma ilamına mahkemece direnilmesi üzerine, direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28423 esas ve 2013/25192 karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G ITAY K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29472, Karar No: 2019/12539, Tarih: 10.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/29472 E.  ,  2019/12539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.