muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3920, Karar No: 2013/9136, Tarih: 06.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3920 E.  ,  2013/9136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine ve beraatlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ...'nin temyiz dilekçesinde kardeşi diğer sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin bozma isteminde bulunduğu anlaşılmakla diğer sanıkla ilgili kurulan hükmü temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın mağdur ...'ı kendisini bırakmaya zorlamak maksadı ile mağdurun ayaklarına ... ... etmesinin 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a maddesinde düzenlenmiş silahla tehdit suçunu oluşturduğu halde hukuki nitelemesinde hataya düşülerek yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi suçundan TCK'nin 170/1-c maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1080, Karar No: 2014/4303, Tarih: 08.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1080 E.  ,  2014/4303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 08.09.2010 tarihli dava dilekçesi ile, müvekkili adına tesbit ve tescili yapılan Karabalı Köyü, 145 ada 5 parsel sayılı taşınmazın devamı mahiyetindeki dilekçeye ekli krokide gösterilen taşınmazın müvekkilinin zilyetliğinde bulunduğunu iddia ederek, bu taşınmazın müvekkili adına tescili talebiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkindir.

2005 yılında yapılan kadastro sırasında çekişmeli taşınmaz tesbit harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre, dava 2005 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda yol boşluğu olarak tapulama dışı bırakılan yerin zilyetlik iddiası ile tescili istemine ilişkin olup, eldeki davanın makul süre geçtikten sonra 2010 yılında açıldığı, kaldı ki; taşınmazın % 30- 35 eğimli dere kenarında zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/04/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12992, Karar No: 2012/4725, Tarih: 25.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12992 E.  ,  2012/4725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz ve hakaret suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Üsküdar 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2008 gün ve 2007/1169 Esas, 2008/1014 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müştekiyi tanımadığını, müştekiye mesaj çekilen kendisi adına kayıtlı olan suça konu GSM hattını kendisinin kullanmadığını, bu hattan haberi olmadığını belirtir beyanları ve müştekinin de kendisine mesaj çekilen hattın sahibini tanımadığı şeklindeki beyanı, müştekiye mesaj çeken şahsın kendisini Diyarbakırlı ... olarak tanıtması karşısında, suça konu mesajların çekildiği hattın sanığın bilgisi dışında sahte bir belgeyle çıkartılmış hat olup olmadığının ve sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığının tespiti amacıyla hatta ait abonelik sözleşmesindeki imza yazı örnekleriyle sanığa ait samimi imza yazı örneklerinin karşılaştırılması ve suç tarihine yakın tarihlerde suça konu GSM hattıyla müşteki dışında görüşme yapılan kişiler belirlenerek hat kullanıcısının kim olduğunun onlara da sorulması, bu suretle hattın sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın, maddi zarar olup, manevi zararı kapsamadığı ve olayda da şikâyetçinin dosyaya yansıyan maddi zararının bulunmadığı gözetilmeden ve 5271 sayılı CMK.nın 231/6. maddesinde öngörülen diğer şartlar tartışılmadan, şikâyetçinin zararının giderilmediği ve şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1448, Karar No: 2011/5010, Tarih: 25.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1448 E.  ,  2011/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Köyü'nde 3402 sayılı Yasaya 5831 Sayılı Yasayla eklenen ek 4 maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında 130 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar, tarla niteliğiyle, beyanlar hanesinde ... oğulları ... ve ...'nun kullanımında olduğu belirtilerek hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar, dava konusu taşınmazın beyanlar hanesindeki ... oğlu ...'nun baba adının ... olarak düzeltilerek ... oğlu ... olarak tesciline, yine ... oğlu ...'nun baba adının ... olarak düzeltilerek ... oğlu ... olarak tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazda bulunan kullanıcıların baba adlarının düzeltilmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 3302 sayılı Yasaya göre 1995 yılında yapılıp 02.04.1997 tarihinde askı ilanı yapılarak 03.10.1997 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5831 sayılı Yasayla eklenen ek 4 maddesi gereğince yapılan kadastro sonucu oluşan tutanağa konulan kullanım şerhine yönelik hazine tarafından açılan bir dava da kullanım durumunun bulunup bulunmadığının tartışılabileceğine göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, çekişmeli taşınmaz yönünden sicil oluşturulacak şekilde karar verilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hüküm fıkrasının 1. bendinin 5. satırında yer alan “... oğlu ... olarak tesciline” cümlesinden sonra gelmek üzere “ve 130 ada 1 sayılı parselin Hazine adına tespit ve tesciline” cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine ve H.Y.U.Y.nın 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 25/04/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26461, Karar No: 2013/18118, Tarih: 02.07.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/26461 E.  ,  2013/18118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/292385

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2010

NUMARASI : 2008/765 (E) ve 2010/475 (K)

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın adil sicil kaydında yer alan Tekirdağ 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/320-507 sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu halde, TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamış,

Hükmün gerekçesinde, sanığın sokakta olan yakınana ait, adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış otomobilin ateşleme sistemini(distribütörünü) söküp götürdüğü sırada yakınan tarafında yakalandığı belirtilmesine karşın, kısa kararda TCK.nın 142/1.b maddesi gereği doğru uygulama yapıldığından, gerekçedeki suç nitelendirmesinin yazım hatası olduğu kabul edilip, sonuca etkili bulunmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında hırsızlık eyleminden dolayı temel ceza asgari hadden tayin edilmesine karşın, geceleyin gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY’nın 143. maddesi uyarınca yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden en üst hadden artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4827, Karar No: 2014/12536, Tarih: 11.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4827 E.  ,  2014/12536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/68864

MAHKEMESİ : Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10.03.2010

NUMARASI : 2008/940 Esas, 2010/166 Karar

SUÇ : Fuhuş

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 07.02.2011 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince sanık hakkında bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9017, Karar No: 2025/2301, Tarih: 05.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2019/9017 E.  ,  2025/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii ile Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : Ret (sanık ve müdafiinin temyiz taleplerine yönelik)

Onama (Cumhuriyet savcısının temyizine yönelik)

A. Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ve müdafiinin yüzüne karşı 28.10.2015 tarihinde verilen hükmü, sanık müdafii süresi içerisinde temyiz etmiş ise de; sanığın 04.12.2015 tarihinde müdafiini azlettiği ve azledilen müdafiinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B. Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8.

maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereği 1 haftalık temyiz süresine tabi olduğu, sanığın yüzüne karşı 28.10.2015 tarihinde verilen hükmü süresinden sonra 04.12.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

C. Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, tebliğnameye uygun olarak hükmün ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19053, Karar No: 2013/15384, Tarih: 24.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/19053 E.  ,  2013/15384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, işyerinde Liman-İş Sendikası ile davalı işveren arasında imzalanan TİS uygulandığını, davacının dayanışma aidatı ödemesine rağmen 01/01/2010-31/12/2012 yürürlük süreli TİS hükümlerinden yararlandırılmadığını iddia ederek TİS'den yararlandırılması gerektiğinin tespiti ile eksik ödenen kısımların tahsiline karar verilmesini, daha sonra verdiği dilekçesinde 2011 Mayıs ayında ödenmesi gereken ikramiye alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili davacının 2010-2012 yürürlük süreli TİS'nin eki olan protokol kapsamında kaldığını, ek protokol hükümlerine göre ikramiye ve primlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının eda davası açması gerekirken tespit davası açtığı belirtilerek hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekilinin temyizi üzerine 9.Hukuk Dairesinin 23/01/2012 tarihli ilamı ile özetle, davacının tespit talebi yanında fark alacak isteminde de bulunduğu, bu nedenle davacıya talep ettiği miktar açıklattırılıp harcı da tamamlattırılarak davanın esası hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, bozma sonrası alınan bilirkişi raporu ve toplanan kanıtlara dayanarak davanın kabulüne, ikramiye alacağının davalıdan tahsiline ve davacının TİS hükümlerinden yararlanması gerektiğinin tespitine karar vermiştir.

Davacının davalı işyerinde uygulanan 01/01/2010- 31/12/2012 yürürlük süreli TİS'nin 44.maddesinde

hükme bağlanan ikramiye alacağını talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkeme bozma kararına uymuş, bozma sonrası alınan bilirkişi raporu ve toplanan kanıtlara dayanarak davanın kabulüne, ikramiye alacağının davalıdan tahsiline ve davacının TİS hükümlerinden yararlanması gerektiğinin tespitine karar vermiştir.

Davacının davalı işyerinde uygulanan 01/01/2010- 31/12/2012 yürürlük süreli TİS'nin 44.maddesinde

hükme bağlanan ikramiye alacağını talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

İşyerinde uygulanan Liman-İş Sendikası ile davalı işveren arasında imzalanan 2010-2012 dönemini kapsayan TİS'nin 44.maddesine göre yılda iki kez 15 Şubat ve 15 Ağustos tarihlerinde olmak üzere iki ikramiye ödenecektir. Üçüncü ikramiye ise performansa bağlı olarak 15 Mayıs'ta verilecektir. Bu TİS'ne ek olmak üzere 20/10/2010 tarihinde sendika ve işveren yetkilileri arasında protokol düzenlenmiş olup bu ek protokol CFS işçileri ile yükleme işçilerini ve forklift-bobcat operatörlerini kapsamaktadır. Ek protokol ile TİS'nin diğer tüm hükümleri aynı kalmak kaydı ile sadece 43 ve 44.maddelerinin ek protokolde belirtilen şekilde uygulanacağı belirtilmiştir. Başka bir anlatımla ek protokol kapsamına giren işçiler bakımından TİS'nin 43 ve 44.maddeleri yerine ek protokol hükümleri uygulanacaktır. Ek protokol düzenlemesine göre konteynır içi doldurma ve boşaltma (CFS) ve yükleme işçileri ile forklift-bobcat operatörlerine konteynır başına prim ödenecektir. Ayrıca ilki 2012 Mayısında olmak üzere şirket performansına göre ikramiye verilecektir. Davacı dosya kapsamına göre forklift operatörü olup Ek Protokol kapsamına girmektedir. Davacıyı bağlayan ek protokolün 44.madde yerine uygulanan hükümlerine göre prim ve bonus ile çalışıp performansa bağlı ikramiye aldığına göre kendisi hakkında uygulanması mümkün olmayan TİS'nin 44. maddesine dayalı ikramiyeyi talep hakkı bulunmamaktadır. Aynı istemlerle açılan ve davanın reddi ile sonuçlanan kararlar Dairemizce onanmıştır. (2013/15624 Esas 2013/12987 Karar ve 2013/15442 Esas ve 2013/10585 Karar sayılı kararlar).Bu nedenle davanın reddi yerine yazılı gerekçe talebin kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3756, Karar No: 2025/2536, Tarih: 25.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/3756 E.  ,  2025/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1263 E., 2023/351 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/169 E., 2021/35 K.

Taraflar arasındaki davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl dosyanın kısmen kabulüne, asıl dosya ve birleşen dosyada yüzölçümü düzeltimi yönünden Mahkemenin görevsizliğine, davacısı ... olan birleşen dosyalar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl davada davacı ... özetle; ... ilçesi Mecidiye mahallesinde kain 7555 ada 18 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazın yüzölçümünün 300 metrekare iken yapılan kadastro çalışmalarında 229,80 metrekare olarak belirlendiğini, yapılan tespitin hatalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın yüzölçümünün düzeltilmesini ve kullanıcısı olarak kendi adının şerh edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2019/170 Esas sayılı dosyada davacı ... özetle; İstanbul ili ... ilçesi Mecidiye mahallesinde kain 7556 ada 8 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün 360 metrekare iken yapılan kadastro çalışmalarında 280 metrekare olarak eksik ölçüldüğünü ileri sürerek taşınmazın 80 metrekaresinin hangi parsel üzerinde kaldığının tespit edilerek dava konusu parsele eklenmesini talep etmiştir. Mahkemece 2019/170 Esas sayılı dosya ile hukuki ve fiili irtibat nedeniyle 2019/169 Esas sayılı dosya ile birleştirilmiştir.

Birleşen 2019/671 Esas sayılı dosyada davacı ... vekili özetle; İstanbul ili ... ilçesi Mecidiye mahallesinde kain dava dilekçesinde bildirdiği taşınmazların geldisi olan Mecidiye mahallesi, 28 pafta, 709 parsel sayılı taşınmazın 1967 yılında kadastro çalışmalarında ..., ... vd. adına tespit edildiğini, akabinde Hazine tarafından Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan dava sonucunda taşınmazın 2/B olduğuna karar verildiği, 1985 yılında taşınmazın davacıya satış vaadi sözleşmesiyle satıldığını, Pendik Kadastro Mahkemesinin kararı ile taşınmazın Hazine adına orman olarak tapuya tesciline karar verildiğini, 1985'ten sonra davacı tarafından emlak vergilerinin ödendiğini ileri sürerek davacı aleyhine yapılan kullanıcı tespitinin iptaline, davacının kullanıcı olarak şerhine karar verilmesini talep etmiştir. Dosya 2019/219 Esas numarasını almış, 2019/219 Esas sayılı dosyasında dava konu edilen Mecidiye mahallesi, 7556 ada 8 parsel sayılı taşınmaz yönünden, bu taşınmazın yine Mahkemenin 2019/169 Esas sayılı dosyasında dava konusu olduğu anlaşılarak dosyanın birleştirmek üzere tefrikine karar verilmiş, verilen tefrik kararı üzerine Mahkemenin 2019/671 Esasını almış ve hukuki ve fiili irtibat nedeniyle 2019/169 Esas sayılı dosya ile birleştirilmiştir.

Birleşen 2019/695 Esas sayılı dosyada, davacı ... vekili özetle; İstanbul İli, ... İlçesi, Mecidiye mahallesinde kain dava dilekçesinde belirttiği taşınmazların geldisi olan 709 parsel sayılı taşınmazın 1967 yılında kadastro çalışmalarında ..., ... vd. adına tespit edildiğini, akabinde Hazine tarafından Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan dava sonucunda taşınmazın 2/B olduğuna karar verildiği, 1985 yılında taşınmazın davacıya satış vaadi sözleşmesiyle satıldığını, 1985'ten sonra davacı tarafından emlak vergilerinin ödendiğini ileri sürerek davacı aleyhine yapılan kullanıcı tespitinin iptaline, davacının kullanıcı olarak şerhine karar verilmesini talep etmiştir. Dosya 2019/219 Esas numarasını almış, 2019/219 Esas sayılı dosyasında dava konu edilen Mecidiye mahallesi, 7555 ada 18 parsel sayılı taşınmaz yönünden, bu taşınmazın Mahkemenin 2019/169 Esas sayılı dosyasında da dava konusu olduğu anlaşılarak dosyanın birleştirmek üzere tefrikine karar verilmiş, verilen tefrik kararı üzerine 2019/695 Esasını almış ve hukuki ve fiili irtibat nedeniyle 2019/169 Esas sayılı dosya ile birleştirilmiştir.