muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2281, Karar No: 2015/8574, Tarih: 29.12.2015

6100 sayılı HMK'nın 1. maddesindeki göreve ilişkin kuralların kamu düzenine ilişkin olduğu hükmü ile HUMK'nın 428/2. maddesinin mahkemenin görevli olmamasının mutlak bozma nedeni olduğuna ilişkin hükmü karşısında, görev hususu somut olayda olduğu gibi, açıkça temyize gelmese dahi temyiz mahkemesince re'sen gözetilmelidir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlükte bulunduğu dönemde Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi iken 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5. maddesinde yapılan değişiklikle Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasında ilişki görev ilişkisi olarak değiştirilmiş ve bu durumda göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Ancak, 6335 sayılı Yasa’nın 38. maddesi uyarınca 6102 sayılı TTK’na eklenen geçici 9. madde ile bu kanunun göreve ilişkin hükümlerinin, bu kanunun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden önce açılan davalarda uygulanmayacağı, bu davaların açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir. Somut olayda, dava tarihi 18.04.2013 itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesi uyarınca, bu hükümde sayılan mutlak ticari davaların yanısıra her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Mezkur Yasa'nın 5/1. maddesi uyarınca, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine ve tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemeleri tüm ticari davalara bakmakla görevlidir.

Bu durumda mahkemece, tarafların tacir oldukları ve TTK'nın 4. maddesi uyarınca davanın nispi ticari dava olduğu, buna göre de ticaret mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, HMK'nın 114/1-c, 115/2. maddesi uyarınca davanın, mahkemenin görevine ilişkin dava şartı yokluğundan, usulden reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esası hakkında hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2704, Karar No: 2018/6235, Tarih: 23.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2704 E.  ,  2018/6235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından iş bu dosyayla bağlantılı olduğu saptanan mahkemenin 24.05.2012 gün ve 2011/145 Esas, 2012/115 Karar sayılı dosyasının kovuşturma evresine ait evrak örneğinin alınmadığı anlaşılmakla, söz konusu evrakın onaylı suretininde temin edilmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3862, Karar No: 2016/2096, Tarih: 25.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3862 E.  ,  2016/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürme, bu suça yardım, kasten öldürme, bu suça yardım, kasten öldürmeye teşebbüs, bu suça yardım

HÜKÜM : ... hakkında;

TCK'nun 81/1, 62/1 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,

TCK'nun 82/1-e, 62/1 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

TCK'nun 81/1, 35, 29, 62/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası,

... hakkında;

TCK'nun 81/1, 39/1-2-a-c, 62/1 maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası,

TCK'nun 82/1-e, 39/1-2-a-c, 62/1 maddeleri uyarınca 15 yıl 10 ay hapis cezası,

TCK'nun 81/1, 35, 39/1-2-a-c, 29, 62/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Maktuller ... ve ...'a yönelik olarak sanık ...'in fail sıfatıyla, sanık ...'in ise yardım eden sıfatıyla kasten öldürme

suçlarından açılan kamu davalarına, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi gereğince katılma hakkı olan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını temsilen Aile ve Sosyal Politikalar ilgili İl Müdürlüğüne davanın ihbarı ve gerekçeli kararın tebliği, verilirse temyiz dilekçesi ve bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

25/04/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... Topmak'ın yokluğunda 05/05/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/6617, Karar No: 2017/3770, Tarih: 18.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/6617 E.  ,  2017/3770 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın davacı Sıtkı Sakci yönünden kabulüne, birleşen davanın ... yönünden kabulüne, birleşen davanın ... yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen dava davacısı vekili ve davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili asıl davada davalı kooperatife ait ...no'lu bağımsız bölümlerin kooperatif tarafından müvekkiline devredildiğini, ancak daireler bittiği halde tapuda devir işlemlerinin yapılmadığından bahisle bu bağımsız bölümlere ait tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen. .... 2013/409E sayılı dosyada davacı vekili, müvekkilinin ....simli şahısla tüm haklarını ödemek suretiyle kooperatif hisse devir sözleşmesi yaptığını, davalı kooperatifin yönetim kurulu tarafından 10.10.2010 tarih ve 16 sayılı karar ile yapılan devir işlemini ve müvekkilinin ortaklığını kabul ederek müvekkiline bir ortaklık senedi verdiğini, uzun zamandır bu ortaklıktan kaynaklanan .....parsel de kayıtlı, A-1 blok, 21 no'lu bağımsız bölümde ikamet ettiğini ve taşınmazla ilgili tüm aboneliklerin kendi adına kayıtlı olduğunu, ancak taşınmazın tapusunun hala müvekkili adına tescil edilmediğini beyanla 21 no'lu dairenin davalı adına kayıtlı bulunan tapusunun iptali ile tapuya müvekkili adına tescilini, mümkün olmaması halinde taşınmazın güncel piyasa değeri kadar bedelin tazminini talep ve dava etmiştir.

Birleşen....Hukuk Mahkemesi'nin 2011/600 E sayılı dosyasında davacı vekili müvekkilinin, davalı kooperatife olan tüm yükümlülükleri yerine getirmiş olduğundan bahisle, tapuda davalı kooperatif adına olan tapu kaydının iptali ile; müvekkili adına tapuya tesciline, mümkün olmadığı takdirde bedelinin davalıdan tahsiline bu davanın ....Hukuk Mahkemesinin 2010/849 esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, asıl dava davacısı ...ya kooperatife olan edim karşılığı dava konusu dairelerin verildiği, Sıtkı Sakci'ya verilen dava konusu 21 no'lu daire yönünden aynı dairenin edim karşılığı ve kısmen bedel karşılığı diğer davacı ...'a verildiği, 2005 yılında 21 no'lu

.../...

S.2.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, asıl dava davacısı ...ya kooperatife olan edim karşılığı dava konusu dairelerin verildiği, Sıtkı Sakci'ya verilen dava konusu 21 no'lu daire yönünden aynı dairenin edim karşılığı ve kısmen bedel karşılığı diğer davacı ...'a verildiği, 2005 yılında 21 no'lu

.../...

S.2.

dairenin Sıtkı Sakci'ye verilmesinden kooperatifin döndüğüne ilişkin her hangi belge ve bilgiye ya da ....n yöntemince kooperatif üyeliğini ... ya da ...'a devir yapanlara devrettiğine ilişkin bir iddia ve savunmanın bulunmadığı,....n haklarının korunması gerektiği ancak ... yönünden yaptığı iş işin teslim tutanağı ve ödenen bedel yönünden bir uyuşmazlık bulunmadığı bu durumda bilirkişi raporundaki değer yönünden 21 no'lu dairenin bedeline hükmedilmesi gerektiği, davalı ...'nun ise sözleşmede dava konusu dairelerin kooperatife ait olması nedeniyle ancak kooperatifin talep etmesi ile devir işlemlerini gerçekleştirdiği bu nedenle pasif dava ehliyetinin olmayacağı gerekçesiyle dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının iptali ile asıl dava davacısı adına tescili ile birleşen dava davacısı yönünden ise 90.000,00 TL’nin davalı kooperatiften alınarak birleşen dava davacısına ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı birleşen dava davacısı vekili ve davalılar vekilince temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle arsa sahibi ...’nun temyizi yönünden ilgili bağımsız bölümün teminat dairesi olduğu hususu ileri sürülmediğine göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, asıl ve bir. 2013/409 E. sayılı davada davalı ...'ndan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asıl ve birleşen 2011/600 E. sayılı davada davalı kooperatiften alınmasına, birleşen davalarda davacı ...'dan fazla alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3192, Karar No: 2018/5170, Tarih: 31.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3192 E.  ,  2018/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, emekliliğinin iptaline ilişkin kararın iptaline, hizmet süresinin geçerli sayılarak emeklilik aylıklarının kesildiği tarihten itibaren biriken kısmının faiziyle ödenerek yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına temyiz edenin sıfatına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31739, Karar No: 2015/39765, Tarih: 10.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/31739 E.  ,  2015/39765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/5006

MAHKEMESİ : Gelendost (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2011

NUMARASI : 2011/87 (E) ve 2011/192 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Mahkemece, gerekçeli kararın, süre tutum dilekçesi veren sanık İ.. S..'a yöntemince tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanık İ.. S..'ın, tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21375, Karar No: 2015/32522, Tarih: 22.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/21375 E.  ,  2015/32522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi 3. kişi, ...'nce borçlu hakkında, 6183 sayılı Kanun kapsamında başlatılan takipte satışı yapılan borçluya ait 34 BMR 40 plakalı araçta şikayetçinin rehin hakkı olduğunu, bu suretle aracın satış bedelinin öncelikli hak sahibi olan rehin alacaklısı şikayetçiye ödenmesi gerekirken Vergi Dairesi'nce vergi borcuna mahsup edildiğinden bahisle sıra cetveli düzenlenmemesine ilişkin idare işleminin iptali ile 14.220,72 TL olan rehin bedelinin şikayetçiye ödenmesini talep etmiş, mahkemece, şikayetçinin rehin hakkının vergi dairesinin haczinden önce olması ve idarenin alacağının aracın aynından doğmaması nedeniyle istemin kabulü ile satış bedelinden rehin hakkı sahibi şikayetçiye rehin bedeli olan 14.220,72 TL'nin ödenmesi sağlanacak şekilde paylaşımın düzenlenmesine karar verilmiştir.

Somut olayda, ...’nün 6183 sayılı Kanun gereğince vadesi geçmiş vergi borçları için borçlu hakkında başlattığı takip dosyasında, borçluya ait 20.000,00 TL muhammen bedelli 34 BMR 40 plaka sayılı aracın 05.4.2007 tarihli birinci artırmada satıldığı, satışa konu araç üzerinde borçlu şirket tarafından Türkiye İş Bankası'ndan kullanılan taşıt kredisi nedeniyle kurulan 13.5.2005 tarihli taşıt rehni bulunduğu, 03.5.2007 tarihli temlikname ile 14.220,72 TL'lik alacağın teminatlarıyla birlikte yani bu rehni de kapsar şekilde banka tarafından şikayetçiye temlik edildiği, aracın satışından elde edilen paranın rehin hakkının öncelikli olması nedeniyle şikayetçiye ödenmesi yönündeki talebin idarenin 24.10.2008 tarihli kararıyla, temliğin idarenin haczinden sonra olması nedeniyle reddedildiği, şikayetçi tarafından bu ret kararının öncelikle icra mahkemesinde şikayet konusu yapıldığı, mahkemenin görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine sırasıyla vergi ve idare mahkemelerince de görevsizlik kararı verilmesi üzerine, Uyşmazlık Mahkemesi'nin 14.7.2014 tarih ve 2014/726 E.-2014/781 K. sayılı kararı ile adli yargının görevli olduğuna karar verilmiş olmasından dolayı şikayetin, icra mahkemesinde görülüp sonuçlandırıldığı anlaşılmıştır.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”.

Aynı Kanun'un 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Açıklanan maddelere göre, birden fazla alacaklının bulunduğu böyle durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK'nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılmalı ve alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır.

Bu durumda, ihale konusu aracın kaydında idarenin haczi ile şikayetçinin rehninin bulunduğu ve şikayetçinin, rehin alacağı olduğunu iddia ettiği görüldüğünden, şikayetçinin alacağının rüçhanlı olup olmadığı ve öne sürdüğü diğer hususlar, sıra cetveli yapıldıktan sonra itiraz halinde tartışılacak bir husus olup, bu aşamada İdare sıra cetveli düzenlemekten imtina edemez. Bir başka anlatımla alacaklıların itirazlarını ileri sürebilmesi için öncelikle sıra cetveli yapılması gerekmektedir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklının bulunması ve ihale bedelinin alacağı karşılamaması nedeniyle, İdarece İİK'nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılmasının emredilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30826, Karar No: 2022/11722, Tarih: 08.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/30826 E.  ,  2022/11722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar hakkında TCK'nın 142/1-e, 143, 168/1, 62. maddelerine göre belirlenen 4.660 TL adli para cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 2.900 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 4.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, ayrıca, 18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan karar verilirken, adli para cezasını ödemedikleri takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143, 168/1, 62. maddelerine göre belirlenen 4.660 TL adli para cezasının, “CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 2.900 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına” ve “Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “Ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi belirtilen yönteme uygun biçimde infazına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08 /06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7829, Karar No: 2013/9904, Tarih: 13.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7829 E.  ,  2013/9904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı babası ....'ın kayden maliki olduğu 9 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının "..." olarak yer aldığını gerçekte nüfus kaydında murisinin baba adının "Mevlüt" olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazın tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tapu kaydında yanlış kimlik bilgilerinin düzeltilmesine ilişkin iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Sicil Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13795, Karar No: 2013/264, Tarih: 14.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/13795 E.  ,  2013/264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 13.05.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.09.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu taşınmaz ve çevresinde keşifte ve keşfe esas olarak çekilen fotoğraflarda da görüleceği üzere taşınmazda büyük ve çok yoğun kaya kütlelerinin bulunduğu, ana kayanın yüzeyden daha çok şekilde zeminde bulunduğu, arazinin çok engebeli ve eğimli olduğu, arazide yol açmanın ekonomik olmadığı, yol açılsa dahi yolun fiilen kullanılamayacağı, başkaca alternatif yolların da tespit edilemediği, geçit hakkı kurulmasının mümkün olmadığı, ana yola bağlantısı olmayan taşınmazın bağlantısını sağlamak için idari makamlarda girişimde bulunulabileceği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.