muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7913, Karar No: 2019/12339, Tarih: 16.12.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7913 E.  ,  2019/12339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 16.12.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/7579, Karar No: 2016/7314, Tarih: 25.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7579 E.  ,  2016/7314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/268, Karar No: 2017/3622, Tarih: 06.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2017/268 E.  ,  2017/3622 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/167 sayılı takip dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin üçüncü sırasında yer alan davalı ...'ın alacağının muvazaalı olduğunu, diğer davalı ... dairesinin ... alacağının ise tahakkuk etmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline, davalılara isabet eden paydan öncelikle müvekkilinin alacağının ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; davalı ...'ın icra takibinin ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 16.05.2012 tarihli kararı ile muvazaalı alacak olması sebebiyle iptaline karar verildiği, davalı ...'nin alacağının 2009 yılından bu tarafa çeşitli vergiler olarak devam ettiği, Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün KDV den doğan alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava,İİK'nın 142. maddesi uyarınca sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Mahkemece yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda, borçlu şirketin depo satışının gerçekleşmemesi sebebiyle 242.151,89 TL vergi alacağının iptal edildiği, ancak borçlu şirketin 2009 yılından beri süre gelen ve vadesi geçmiş, toplam 86.921,84 TL vergi borcu olduğu bildirilmiş, davalı ... tarafından da bu husus doğrulanmaktadır. Bu durumda, davalı ...'nin takibine konu alacağın kaynağının KDV alacağı dışında kalan varlığını iddia ettiği diğer vergi alacaklarını da kapsayıp kapsamağı yönünden detaylı inceleme yapılıp, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8332, Karar No: 2017/17004, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8332 E.  ,  2017/17004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/87, Karar No: 2022/1732, Tarih: 10.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/87 E.  ,  2022/1732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.03.2020 tarih ve 2017/48 E. - 2020/133 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Ambarlı Gümrük Müdürlüğü’nün 31/01/2008 tarihli durdurma kararına konu 35899 sayılı ihracat beyannamesinde 1417 adet Lacoste gömlek ve taklit tişörtte müvekkiline ait markaların izinsiz kullanıldığını, müvekkilinin “Lacoste” markasının Paris Sözleşmesi’nin 1. mükerrer 6. m. anlamında tanınmış marka olduğunu, marka hakkı sahibi olan müvekkilinin, tescilli markasını taşıyan taklit malın üretilmesini, ithal edilmesini ve satılmasını 556 sayılı KHK’nın 9. ve 61. maddeleri gereğince önleme yetkisine haiz olduğunu, davalının eyleminin müvekkilinin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, durdurulmasını, önlenmesini, giderilmesini, dava konusu taklit ürünlerin imhasını, depolama-sundurma ücretinin davalıya tahmilini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00'er TL maddi ve manevi tazminatın haksız fiil tarihinden işleyecek en yüksek reeskont faiziyle tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini 7.042,49 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, ürünlerle ilgisinin olmadığını, ürünlerin... Tekstil Dış Ticaret’in ürünü olup, durumdan 6 yıl sonra haberdar olduğunu, belge ve imzaların kendisiyle ilgili olmadığını, hayatı boyunca gömlek ve tişört üretmediği gibi ticaretini de yapmadığını, pantoloncu olduğunu, 2011 yılında iflas ettiğini, ... Tekstil Dış Ticaret Şirketi’ne sadece pantolon sattığını, davaya konu ürünleri satmadığı gibi, ihracatla bir bağlantısının da olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamanın sonucunda, Gümrük Müdürlüğü'ndeki faturalarda bulunan davacının imzalarının tersimi basit ve kolay imzalardan olması sebebiyle davacının eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği, ayrıca faturalardaki malların markalarına ilişkin bir bilginin de olmadığı, gümrük işlemlerinin ise aracı bir kurum tarafından yapıldığı, ancak davacı tarafından aracı kuruma verilmiş bir vekaletnameye de ulaşılamadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11878, Karar No: 2024/376, Tarih: 25.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11878 E.  ,  2024/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Temyiz Edenler : Katılanlar vekili, sanık müdafi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23/05/2016

tarihli ve 2013/393 Esas,2016/193 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 ncü maddesinin altıncı fıkrası ve 63 ncü maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.11.2020 tarihli ve 2016/313791 sayılı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi;

Ceza miktarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü

1. Sürücü sanık ..., 23/11/2013 tarihinde sevk ve idaresinde bulunan 34 M 3421 plakalı araçla Eski Londra Asfaltı üzerinde Eşref Bitlis Caddesi'nde seyrederken direksiyon hakimiyetini kaybederek, kontrol dışına çıktığı ve kaldırıma çıkarak tünel üst geçit yaya korkuluk demirlerine çarptığı ve onları da devirerek,yol dışı olup, Eşref Bitlis alt geçidi tüneline devrilerek, tünelden Otogar istikametine seyreden müşteki ...'ün sevk ve idaresindeki 34 BGT 07 plakalı kamyonetin üzerine korkuluk demirleriyle birlikte düştüğü, kaza neticesinde sanığın kullandığı 34 M 3421 plakalı aracın içerisinde bulunan ... ve ...'un öldüğü, mağdur ... Rıza Tüydaş'ın ise vücudunda çok sayıda kırık tespit edildiği ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2.Kaza tespit tutanağında minibüs sürücüsü sanık tamamen kusurlu bulunmuştur. Mahkemece yapılan keşif ve trafik bilirkişi raporunda yol kusuru %85(köprü üzerinde ve döner kavşakta yeterli trafik güvenliği önlemi alınmamasından meydana geldiği), sürücü kusurunun %15 olduğu tespitlerine yer verilmiştir.

3.Adli Tıp İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre yönetimindeki minibüs ile yola gereken dikkati vermemiş, kavşağa yaklaştığını dikkate seyrini müteyakkız bir şekilde sürdürmeyip direksiyon hakimiyetine özen göstermemiş, sevk ve idare hatası ile vasıtasını Eşref Bitlis alt geçit tüneline düşürmesi sonucunda karıştığı olayda tamamen kusurlu mütalaa edilmiş olup Adli Tıp Genişletilmiş Uzmanlar Komisyonu raporunda ise aynı tespitlerle sanığın asli kusurlu olduğu,sanığın seyrini kısmen etkileyen plakası tespit edilemeyen ... sürücüsü alt düzeyde tali kusurlu olduğu tespitleri yer almıştır.

4.İstanbul Teknik Üniversitesi bilirkişi heyet raporuna göre ise kaza mahallinin kavşak niteliğinde olduğu,yön ve "Dikkat Yavaş"işaret levhalırının mevcut olduğu,yolun asfalt olduğu,görüşün yeterince açık olduğu,bölgenin yerleşim yeri olduğu,yaya kaldırımının mevcut olduğu,vaktin gündüz ,havanın açık ve zeminin kuru olduğu,meydana gelen kazada sürücü sanık ...'in %62,5 veya 5/8 oranında asli kusurlu olduğu, plakası meçhul sürücünün tali kusurlu olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

A. Sanık Müdafinin Kusura ve Eksik İncelemeye İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Soruşturma ve kovuşturmada aşamasında bilirkişi raporları alınarak gerekli incelemeler yapılmış olup sanığın asli kusuru ile kazanın meydana geldiği anlaşılmış olduğundan sanık müdafinin eksik incelemeye ilişkin talepleri yerinde görülmemiş olup; Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Katılanlar Vekilinin Ceza Miktarına İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın dosyada bulunan deliller kapsamında tayin olunan eylemi bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmamış olup katılanlar vekilinin ceza miktarına ilişkin temyiz itirazları da yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23/05/2016 tarihli ve 2013/393 Esas, 2016/193 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23/05/2016 tarihli ve 2013/393 Esas, 2016/193 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12245, Karar No: 2010/1757, Tarih: 08.02.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/12245 E.  ,  2010/1757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli Tıp uygulamalarına göre yüzdeki sabit izlerin tespiti bakımından sağlıklı bir değerlendirebilme yapılabilmesi için olay tarihinden itibaren altı aylık sürenin geçmesi arandığından bu kurala uyulmadan alınan rapora dayanılarak karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 8.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16527, Karar No: 2015/20277, Tarih: 23.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/16527 E.  ,  2015/20277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Gebze 1. İş Mahkemesi

Tarihi :27.05.2014

No :2010/269-2014/477

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan S.. B.. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan S.. B..'ndan alınmasına, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/754, Karar No: 2017/13296, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/754 E.  ,  2017/13296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.