muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3275, Karar No: 2024/10334, Tarih: 23.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3275 E.  ,  2024/10334 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1449 E., 2023/2127 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aliağa 1. Asliye Hukuk(Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/295 E., 2021/218 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından aleyhine hükmedilen maddî ve manevî tazminat, vekâlet ücreti, yargılama giderleri ve istinaf masrafları yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek vekilinin mirasçılarının kayyımı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından, boşanma kararı ve istinaf vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönlerinden; davalı erkeğin mirasçılarının kayyımı tarafından maddî ve manevî tazminat yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından, boşanma kararı ve istinaf vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönlerinden; davalı erkeğin mirasçılarının kayyımı tarafından maddî ve manevî tazminat yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Kanun'un öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmadığı, davalı erkek tarafından istinaf yoluna başvurulmuş ise de davacı kadının boşanma talebinin kabulüne ilişkin karar istinaf konusu yapılmayarak kesinleşmiştir. Bu nedenle davacı kadın vekilinin, istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı kadın vekilinin diğer yönlerden, davalı erkeğin mirasçılarının kayyımının tüm yönlerden temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı kadın vekilinin, boşanma kararına yönelik temyiz dilekçesinin istinaf edilmeyen yön temyiz edilemeyeceğinden REDDİNE,

2.Davalı erkeğin mirasçılarının kayyımının tüm, davacı kadın vekilinin diğer hususlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'ye yükletilmesine,

2.Davalı erkeğin mirasçılarının kayyımının tüm, davacı kadın vekilinin diğer hususlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'ye yükletilmesine,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5571, Karar No: 2012/7282, Tarih: 25.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/5571 E.  ,  2012/7282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın özel yasa uyarınca yapılmış sözleşmeye ilişkin olduğuna göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 25/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14388, Karar No: 2020/527, Tarih: 09.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14388 E.  ,  2020/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 04/04/2019 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı 1412 sayılı CMUK'nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 25/04/2019 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 09/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11127, Karar No: 2011/15432, Tarih: 11.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/11127 E.  ,  2011/15432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.02.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 11.10.2011 gününde duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı S... A... vekillerinden Av. S... Ö... ve karşı temyiz eden davacı-karşı davalı A... A... Vekillerinden Av. G... S... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Davalı-karşı davacının eşine yönelik "onu süründüreceğim" sözleri davadan sonraki döneme aittir. Bu olay hükme dayanak yapılarak kusur tespitinde dikkate alınamaz. Toplanan delillerden; iki yılı aşan fiili evlilik süresince cinsel ilişkiyi gerçekleştiremeyen, manevi olarak bağımsız bir konut temin edemeyen davacı-karşı davalı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Ne zaman gerçekleşeceği belli olmayan cinsel ilişkiyi beklemeye kadını zorlamak haksızlık olduğu gibi, cinsel ilişkinin gerçekleşmemesi sebebiyle kadının ailesine dönmesi de kusur sayılamaz. O halde, kocanın boşanma davasının reddi gerekirken, kabulü yönündeki karar usul ve yasaya uygun olmamıştır.

b-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/a ve b bentlerinde gösterilen sebeplerle davalı-karşı davacı kadın yararına BOZULMASINA, davacı-karşı davalı kocanın temyiz itirazlarının ise yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, duruşma için taktir olunan 825.00 TL. vekalet ücretinin A....'den alınıp S...'e verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden A...'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 73.90 TL.temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatıran S...'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.10.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/9497, Karar No: 2013/13434, Tarih: 26.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9497 E.  ,  2013/13434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYTINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı ....oğlu....'in kayden paydaşı olduğu 344 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının "... adının ise ...." olarak yer aldığını gerçekte nüfus kaydında baba adının "...." olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazın tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 26.09.2013

tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6305, Karar No: 2019/12075, Tarih: 04.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/6305 E.  ,  2019/12075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza Geçme

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 18.01.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5597, Karar No: 2012/7289, Tarih: 25.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/5597 E.  ,  2012/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın özel yasa uyarınca yapılmış sözleşmeye ilişkin olduğuna göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 25/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6143, Karar No: 2018/6485, Tarih: 18.09.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/6143 E.  ,  2018/6485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, yetim aylığının yeniden bağlanmasına, aksine Kurum işleminin iptaline, dul maaşından yapılan kesintilerin durdurulmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15261, Karar No: 2013/18307, Tarih: 19.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/15261 E.  ,  2013/18307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/06/2013

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın,  kısmen kabulüne  ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun  388. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 298.) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun  389. (yine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 298.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 381. maddesinin son fıkrasının (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294. maddesinin) getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, kısa kararda, “davacının davasının kısmen kabulü ile, 27.05.2013 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda 9.114,28 TL nin yasal faizi ile birlikte dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” denildiği halde,

Gerekçeli kararda; “davacının davasının kısmen kabulü ile, 01.10.2008-22.06.2012 dönemine ilişkin 9.114,28 TL nin haksız işgal tazminat bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” şeklinde karar verilerek ve gerekçeli kararda faiz   isteğine  yer  verilmeyerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Gerekçeli kararda; “davacının davasının kısmen kabulü ile, 01.10.2008-22.06.2012 dönemine ilişkin 9.114,28 TL nin haksız işgal tazminat bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” şeklinde karar verilerek ve gerekçeli kararda faiz   isteğine  yer  verilmeyerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca; 10.04.1992 gün, 1992/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi aracılığıyla) 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan  peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 19.12.2013 tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3300, Karar No: 2020/5200, Tarih: 04.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3300 E.  ,  2020/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

11/12/2015 tarihinde suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yüzüne karşı verilen kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 12/01/2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11333, Karar No: 2022/3063, Tarih: 21.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11333 E.  ,  2022/3063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜMLER :1)Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/10/2020 tarih ve 2020/160 (E)- 2020/166 (K) sayılı;

a)Sanık ... hakkında maktul ...e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-d, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile,

b)Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

c)Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

d)Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair,

2)Kararının istinafı üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/06/2021 tarih ve 2021/734 (E)- 2021/950 (K) sayılı;

a)Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen istinaf başvurularının esastan reddine,

b)Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen istinaf başvurularının esastan reddine,

c)Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen istinaf başvurularının esastan reddine,

d)Sanık Muzaffer hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen "istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine" dair karar.

TEMYİZ EDENLER : Katılan ..., Katılan ..., sanık ... müdafileri, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/06/2021 tarih ve 2021/734 (E)- 2021/950 (K) sayılı kararının katılan ..., katılan ..., sanık ... müdafileri, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle ve sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince ve sanıklar ... ... ve ...'e isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 82/1-a-d, 39/1 maddelerinde düzenlenen nitelikli kasten öldürmeye yardım suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince temyizi kabil oldugu belirlenerek yapılan incelemede;

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/06/2021 tarih ve 2021/734 (E)- 2021/950 (K) sayılı “istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi” hükümlerinin tüm dosya kapsamına göre düzeltme nedeni dışında hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan ... ve ...'nin tasarlamanın varlığına, sanık ... hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin sanık ... hakkında tasarlama hükümlerinin uygulanması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanıklar ... İhsan, Erkan ve Muzaffer hakkında verilen beraat kararlarının hatalı olduğuna, sanık ... müdafilerinin haksız tahrikin varlığına, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden, "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 6.810,00.TL maktu vekalet ücretinin sanık ...'den alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na ödenmesine" ibaresinin hüküm fıkrasının ilgili bölümüne eklenmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/04/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.