muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13984, Karar No: 2023/182, Tarih: 11.01.2023

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının murisi ...'nun ... inşaat Mim. Alü. San. ve Tic. Ltd. Şti. nin ortaklarından olduğunu, söz konusu şirketin Kurumlarına olan prim borçları ve bunların gecikme zamlarının tahsili amacıyla 6183 sayılı yasa hükümlerine göre icra takibi açılmış 04.01.2018 tarihinde ödeme emri tebliğ edildiğini, borçlu şirket, 10.01.2008 tarihinde mal beyanında bulunduğunu, 26.07.2008 tarihinde ödeme kolaylığından faydalanmak için başvuruda bulunmuş ancak herhangi bir ödeme yapmamıştır. Borçlu şirket adına kayıtlı iki aracın trafik kaydı üzerine haciz konulduğunu, bu kez borçlu şirket 05.04.2011 tarihinde 6111 sayılı Kanuna göre borcun yapılandırması için başvurmuşsa da yine bir ödeme olmadığından yapılandırma bozulduğunu, yapılan işlemler neticesinde alacaklarının şirket tüzel kişiliğinin mal varlığından tahsili mümkün olmamış, işyerinin 31.05.2011 tarihinde 5510 sayılı Kanun kapsamından çıkmış olduğu ve şirketin faal durumda olmadığının anlaşıldığını, bunun üzerine, 5510 sayılı Yasanın 88/20. ve 6183 sayılı Yasanın 35. maddesine göre şirket yöneticileri hakkında takibe geçmek zorunluluğu ortaya çıktığını, Bu doğrultuda; şirket ortaklarından ... 'a 09.03.2015 tarihinde ve diğer ortaklara da bundan sonraki muhtelif tarihlerde ödeme emirleri tebliğ edilmiş ve ardından İcra İşlemleri yapıldığını, yine şirket ortaklarından ... adına da ödeme emri düzenlenmek istenilmişse de, bu kişinin 04.08.218 tarihinde vefat etmiş olduğu anlaşıldığından 6183 sayılı yasanın 3. ve 7. maddeleri uyarınca mirasçıları hakkında takibe geçilmiş ve davacı adına düzenlenen ödeme emri 16.09.2019 tarihinde tebliğ edildiğini, bunun üzerine dava açıldığını, ancak reddinin gerektiğini, takip konusu alacakların, 2004-2010 tarihleri arasındaki dönemleri kapsadığını, ait oldukları dönemler itibariyle mülga 506 ve 5510 sayılı Kanun hükümlerine göre 10 yıllık zaman aşımına tabi olduğunu, zaman aşımının başlangıcı ise ödeme süresinin dolduğu tarihi takip eden takvim yılının başı olduğunu, öte yandan, 6183 sayılı Yasanın 103. maddesinde zaman aşımını kesen sebepler gösterildiğini, Bu sebeplerden 2. bentteki "haciz tatbiki", 4. bentteki "ödeme emri tebliği", 5. bentteki "mal bildiriminde bulunma" ve 11. bentteki "borcun ödeme planına bağlanması" halleri olayda mevcut olduğunu, amme alacağının kanuni mirasçılardan talep edilmesi mümkün bulunmadığını, Kurum tarafından yapılan işlemlerde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından davanın reddi gerektiğini, yersiz ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini, 6183 sayılı Yasanın 58/4. maddesine göre lehimize %10 tazminata hükmedilmesi, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yüklenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kurum alacaklarının 2004/05-2010/06 arası dönemlerini içerdiği, 2004/05-05.07.2004 tarihleri arası kurum alacaklarının ödeme süresinin sona erdiği tarihi takip eden takvim yılı başından itibaren 5 yıllık zamanaşımına, 06.07.2004-30.09.2008 tarihleri arasına isabet eden kurum alacaklarının muaccel olduğu tarihten itibaren 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, 01.10.2008-2010/04 dönemi kurum alacaklarının ise genel ödeme süresinin sona erdiği tarihi takip eden takvim yılı başından itibaren 10 yıllık zaman aşımına tabi olduğu anlaşılmıştır. Şu halde ödeme emrine konu kurum alacaklarının 2009/12-2010/01-02-03-04 dönemi dışında kalanlarının zaman aşımına uğradığı kanaatine varılarak, davacının külli halef sıfatıyla murisinden intikal eden kurum alacaklarından, murisin ortak olduğu süre ve pay durumu ile sorumlu olduğu ancak davacı tarafından zaman aşımı defi ileri sürüldüğü anlaşılmakla; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilerek; 2009/12-2010/01-02-03-04 dönemlerinde davacının sorumlu olduğunun tespitine, anılan dönemler öncesi kurum borçlarının zaman aşımına uğramış olması sebebiyle, 2010/05 ve 2010/06 dönemlerinin ise davacı murisinin şirkette ortak olmaması sebebiyle iptaline, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; zaman aşımını kesen sebepler bulunmadığını, borçlu şirketteki hissesini 07/04/2020 tarihinde devretmiş ise de Noterlikte devir yapılmış olup, ticaret sicil gazetesinde ilan edilmediğini, ayrıca Kurum lehine 6183 sayılı Yasanın 58. maddesine istinaden %10 tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; zaman aşımını kesen sebepler bulunmadığını, borçlu şirketteki hissesini 07/04/2020 tarihinde devretmiş ise de Noterlikte devir yapılmış olup, ticaret sicil gazetesinde ilan edilmediğini, ayrıca Kurum lehine 6183 sayılı Yasanın 58. maddesine istinaden %10 tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Pendik Sosyal Güvelik Müdürlüğü'nün 23.09.2020 tarihli yazı cevabında 10/09/2019 tarih ve 46090469-206.16.01-E.13046715 sayılı ödeme emrinin 2004/05-2010/06 arası kurum alacağını içerdiğinin bildirildiği anlaşılmakla; davacının külli halef sıfatlıyla murisi ...'nun şirket ortağı olduğu zamanaşımına uğramayan dönem borçlarından sorumlu olduğu kanaatine varılarak ve ortaklığın sona erdiği 2010/05 ve 2010/06 dönemini içerir kurum alacaklarının iptaline karar verildiği, SGK vekili tarafından zamanaşımını kesen sebepler bulunduğu belirtilmiş ise de; Kurum'den gelen kayıtlar incelendiğinde, davacı adına çıkarılan önceki tebligatın tebliğ edilemediği, SGK tarafından şirket ve diğer ortaklar aleyhine de işlem başlatılmış ise de, gelen kayıtlara göre davacı hakkında zamanaşımını kesici bir işleme de rastlanamadığı; davalı SGK vekili tarafından ayrıca 6183 sayılı yasanın 58. maddesine istinaden %10 haksız çıkma tazminatına hükmedilmesi de talep edilmiş ise de; belirtilen hükmün (58/5.) Anayasa Mahkemesi'nin 2021/119 Esas-2022/48 Karar sayılı kararıyla iptal edildiği anlaşılmakla, neticede Mahkeme kararı yerinde görülmüştür ve İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesi ile zaman aşımını kesen sebepler bulunmadığını, borçlu şirketteki hissesini 07.04.2020 tarihinde devretmiş ise de Noterlikte devir yapılmış olup, ticaret sicil gazetesinde ilan edilmediğini, ayrıca Kurum lehine 6183 sayılı Yasanın 58. maddesine istinaden %10 tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanunun 80. maddesi, 5510 sayılı Kanunun 88. maddesi, 6183 sayılı Kanunun 35. maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanunun 80. maddesi, 5510 sayılı Kanunun 88. maddesi, 6183 sayılı Kanunun 35. maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle Ödeme emrindeki borç döneminin 2004/4-2010/6. Dönem ve arasına ait olduğu, ödeme emrinin davacıya 16.09.2019 tarihinde tebliğ edildiği, davanın ise 15 günlük hak düşürücü süre içerisinde 27.09.2019 tarihinde ikame edildiği, davacının murisi ...'nun 18.07.2005 tarihli tescile göre şirketin %90 oranındaki hissesini Kartal 11. Noterliği'nin 12.07.2005 tarih ve 17340 yevmiye numaralı evrakı ile temlik ettiği, 27.05.2010 tarihli tescil ile de şirketteki paylarının tamamını Kartal 11. Noterliği'nin 07.04.2010 tarih ve 07135 yevmiye numaralı evrakı ile ... 'a devrederek ortaklıktan ayrıldığı, 2004/05- 05/07/2004 tarihleri arası kurum alacaklarının ödeme süresinin sona erdiği tarihi takip eden takvim yılı başından itibaren 5 yıllık zamanaşımına, 06.07.2004-30.09.2008 tarihleri arasına isabet eden kurum alacaklarının muaccel olduğu tarihten itibaren 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, 01.10.2008-2010/04 dönemi kurum alacaklarının ise genel ödeme süresinin sona erdiği tarihi takip eden takvim yılı başından itibaren 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, ödeme emrine konu kurum alacaklarının 2009/12-2010/01-02-03-04 dönemi dışında kalanlarının zamanaşımına uğradığı, davacı hakkında zamanaşımını kesici bir işleme de rastlanamadığı, davalı SGK vekili tarafından %10 haksız çıkma tazminatına hükmedilmesi de talep edilmiş ise de; belirtilen hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 2021/119 Esas-2022/48 Karar sayılı kararıyla iptal edildiği anlaşılmış, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/780, Karar No: 2010/2183, Tarih: 07.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/780 E.  ,  2010/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/15469

MAHKEMESİ :(GÜMÜŞHANE) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :22/02/2007 gün ve 102/15

SUÇ :Kasten öldürmek ve izinsiz silah taşımak

İ.. Y.. ile M.. A..'ı ayrı ayrı kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık İ.. K..'nün yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (GÜMÜŞHANE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/02/2007 gün ve 102/15 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

03.08.2006 günlü duruşmaya açık olarak başlanıldığı halde, duruşma sırasında yargılamaya bir ara gizli, daha sonra da açık olarak devam edilmesi, gizlilik hususunda herhangi bir karar verilmeden sanığın ve müdahilin gizli celsede dinlenilmesi suretiyle CMK.nun 182. maddesine aykırı davranılması,

Usule aykırı ve sanık müdafii, müdahiller Nevzat ve Şadıman vekili ve müdahil Fahri’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle sanık hakkındaki hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 07.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10299, Karar No: 2016/2540, Tarih: 01.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/10299 E.  ,  2016/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu telefonun olay saatinin akabinde ... adına kayıtlı hat ile kullanıldığı, sanığın savunmasında ise suça konu telefonda kullanılan hattın sahibi ...'ten sözkonusu hattı bir ara aldığını, ancak hangi tarihlerde kullandığını hatırlamadığını ifade ettiği, telefona suç tarihinde ilk takılı olan ... adına kayıtlı hatta ilişkin abonelik sözleşmenin getirtilip, bu sözleşme üzerinde gerekli yazı, imza incelemesi yapılmadan ve ...'ün araştırılıp, beyanı alınmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9449, Karar No: 2021/1574, Tarih: 25.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/9449 E.  ,  2021/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 09.07.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekili ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2452, Karar No: 2009/5893, Tarih: 22.06.2009

6. Hukuk Dairesi 2009/2452 E., 2009/5893 K.

**6. Hukuk Dairesi 2009/2452 E., 2009/5893 K.**

**- ELBİRLİĞİ İLE MÜLKİYETTE PAY SATIŞI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 677 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 297 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmaz paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece satış kararı verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu taşınmaz Y........ H........ Ö......... adına kayıtlı olup, mirasçılık belgesine göre tüm mirasçılar davada taraf olarak yer almışlardır. Davalı yargılama sırasında taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının kendisi tarafından dikilip yetiştirildiğini, diğer bazı mirasçıların paylarının da harici senet ile satın alındığını beyan etmiş ve dosyaya senet fotokopilerini sunmuştur. Türk Medeni Kanunu'nun 677.maddesine göre elbirliği halindeki mülkiyete konu taşınmazlarda, mirasçılardan birinin veya bir kaçının diğer mirasçıya yaptığı pay satışı yazılı olmak koşulu ile geçerlidir. Bu durumda mahkemece hem davalının zeytin ağaçları üzerindeki mülkiyet iddiasına davacı tarafın muvafakat edip etmediği üzerinde, hemde ibraz olunan pay satım senetleri asılları taraflardan istenerek, senetlerin geçerliliği (HUMK.nun 297.maddesi gereğince) üzerinde durularak neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde satış kararı verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.6.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1373, Karar No: 2020/3233, Tarih: 26.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1373 E.  ,  2020/3233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ... dairesinin alacağının, borçlu olan mükellefe 213 sayılı VUK hükümlerine uygun olarak tebligat yapılmadığından, doğmadığını ve kesinleşmediğini, öte yandan alacağın niteliğinin de belli olmadığını, buna rağmen, düzenlenen sıra cetvelinde davalıya garameten pay ayrıldığını ileri sürerek, davalının sıra cetvelinden çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kurumun alacağının doğumunda ve kesinleşmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığını, alacağın kamu alacağı niteliğinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı ... dairesinin borçlu mükellef ... ve ... Adi Ortaklığından alacaklı bulunduğu, ... Adi Ortaklığından olan alacağı nedeniyle bedeli paylaşıma konu taşınmazlara haciz konulmadığı, bu kapsamdaki 160.863,77 TL tutarındaki alacağın garame hesabına dahil edilmesinin hatalı olduğu, söz konusu tutar çıkarılarak davalı ... dairesine garameten 145.151,42 TL pay ayrılmış, kalan 88.292,17 TL’nin davacının alacaklı bulunduğu icra dosyasına tahsis edilmesi gerektiği sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın 88.292,17 TL’sinin garameten davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına,, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14422, Karar No: 2014/4071, Tarih: 17.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/14422 E.  ,  2014/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/113869

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2011/279 (E) ve 2012/111 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Soruşturma evresinde tanık olarak dinlenen H.. A..'ın “suçta kullanılan .. plaka sayılı otomobili suça sürüklenen çocuk Y.. A..'a sattığını” beyan etmesi ve 02.01.2011 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre “... plaka sayılı otomobilde katılan kuruma ait rögar kapağı ile otoyollarda kullanılan bariyer takozlarının ele geçirildiğinin” anlaşılması karşısında,H.. A.. ile 02.01.2011 tarihli tutanağı düzenleyen kolluk görevlileri tanık olarak dinlenmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden,suça sürüklenen çocuğun kendisini suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik,hayatın olağan akışına uymayan “suça konu otomobili adını,adresini ve açık kimlik bilgilerini bilmediği birisine Gaziantep açık oto pazarında sattığına,suçu sattığı kişinin işlemiş olabileceğine” ilişkin savunmasına dayanılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan TCDD vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12371, Karar No: 2019/3133, Tarih: 27.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/12371 E.  ,  2019/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7. maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

Borçlunun; ihale bedelinin, muhammen bedelin %50’sine satış masraflarının ilave edilmesi ile oluşan miktarı karşılamadığı ve sair şikayetler ile 09.06.2017 tarihli ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu,.......25.10.2017 tarih ve 2017/565 E.-1115 K. sayılı kararı ile; şikayetin kabulü ile anılan ihalenin feshine karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine,....... 10.05.2018 tarih ve 2018/241 E.-1150 K. sayılı kararı ile; istinafın kısmen kabulüne, davalının satış masrafından feragate ilişkin istinafı yönünden,.......017/565 Esas- 2017/1115 Karar sayılı kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davalının satış masraf kalem ve miktarlarının yanlış hesaplandığına ilişkin istinafı yönünden ise istinaf talebinin kabulü ile,........2017/565 Esas-2017/1115 Karar sayılı kararının HMK 353/1-a.6 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına ve ayrıca satış masrafının ne kadar olduğunun icra müdürlüğünden sorularak mevcut duruma göre vs. itirazların incelenmek üzere dosyanın ait olduğu mahkemeye iadesine hükmolunduğu görülmektedir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde; bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesinde yapılan yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.