muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1368, Karar No: 2011/1255, Tarih: 14.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1368 E.  ,  2011/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 18/03/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, zararlı sonucun davalılar tarafından gerçekleştirildiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı idare, sorumluluğu altındaki set ve yollara, dere yatağından kum alan davalıların zarar verdiklerini belirterek, davalıların tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Gerçek kişi davalılar hakkında, dava konusu olay nedeniyle ceza davalarının açıldığı; bu dosyalardaki belge, bilgi ve anlatımlardan, davalıların zararlandırıcı sonucu meydana getirdikleri anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, zararın kapsamının belirlenmesi ve hüküm altına alınması gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalılardan ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 14/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/33439, Karar No: 2022/8318, Tarih: 23.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/33439 E.  ,  2022/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2020 tarih ve 2019/182 - 2020/44 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 2017/1809 esas ve 2017/5155 sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir(Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün mütevelli grubunun sohbet imamı olan tanık ...'nun beyanına göre, örgüt içerisinde yetişen ve 2016 yılına kadar Çerkezköy mütevelli heyetinde yer alarak örgütsel toplantılara katılan sanığın sübut bulan silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, eksik ve hatalı değerlendirme sonucunda yerinde olmayan gerekçeyle müsnet suçtan beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, CMK'nın 302/2 maddesi gereğince hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/2-a. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12007, Karar No: 2019/3453, Tarih: 03.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12007 E.  ,  2019/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin duruşmalı temyiz inceleme isteminin ...... sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince koşulları bulunmadığından reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Ulukışla Mal Müdürlüğü mükellefi olan sanığın 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, 2007 yılında fatura koçanlarının çalındığını, düzenlenen faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını savunduğu anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından suça konu faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı ve haklarında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükelleflere CMK'nin 48. maddesine göre kendileri aleyhine tanıklıktan çekinme hakları hatırlatılmak suretiyle faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının sorulması, sanığın yazı ve imza örnekleri temin edilerek, suça konu faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınıp, dosya arasında mevcut VTR'de sanığın kısmi de olsa gerçek faaliyetinin olduğuna yönelik tespitlerinin bulunduğu da nazara alınarak sanığın eyleminin muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemek suçunu oluşturup oluşturmadığı hususu da gerekçeli kararda tartılışılıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı ...... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ...... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13006, Karar No: 2007/20656, Tarih: 14.11.2007

21. Hukuk Dairesi 2007/13006 E., 2007/20656 K.

**21. Hukuk Dairesi 2007/13006 E., 2007/20656 K.**

**- HARÇ

- İSTİHKAK DAVASI

- TASARRUFUN İPTALİ DAVASI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 96 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 97 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 281 ]

- 492 S. HARÇLAR KANUNU [ Madde 16 ]

- 492 S. HARÇLAR KANUNU [ Madde 28 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 512 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen kararın temyizen tetkiki davacı-karşı davalılar (3. kişiler) ile davalı-karşı davacı (alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Uyuşmazlık, İcra ve İflas Kanunu'nun 96 ve onu izleyen maddelerine dayalı üçüncü kişinin istihkak davası ile davalı alacaklı tarafından İcra ve İflas Kanunu'nun 97/17. maddesine dayalı olarak açılan karşılık tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

İstihkak davaları, İcra ve İflas Kanunu'nun 97/11 ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 512. maddeleri gereği genel hükümlere göre görülür ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi ile 1 sayılı tarifedeki nispi esas üzerinden harca tabidir. Hal böyle olunca, alacak tutarı ile haczedilen dava konusu malın değerinden hangisi az ise, o değer üzerinden

%054 oranında hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının 1/4'ü Harçlar Kanunu'nun 28. maddesi uyarınca peşin olarak alındıktan sonra yargılamaya devam olunması gerekirken, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe sonraki işlemlerin yapılamayacağını öngören aynı Yasa'nın 32. maddesine aykırı olarak eksik alınan peşin nispi harçla yetinilerek davaya eksik harçla bakılması ve kamu düzeni ile ilgili olan bu hususun gözardı edilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Aynı şekilde, karşılık tasarrufun iptali davaları da İcra ve İflas Kanunu'nun 97/11-281 ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 512. maddeleri gereği genel hükümlere göre görülür ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi ile 1 sayılı tarifedeki nispi esas üzerinden harca tabidir. Hal böyle olunca, takip konusu alacak tutarı ile iptal davasına konu tasarrufun değerinden hangisi az ise, o değer üzerinden %054 oranında hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının 1/4'ü Harçlar Kanunu'nun 28. maddesi uyarınca peşin olarak alındıktan sonra yargılamaya devam olunması gerekirken, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe sonraki işlemlerin yapılamayacağını öngören aynı Yasa'nın 32. maddesine aykırı olarak peşin alınan maktu harçla yetinilerek davaya eksik harçla bakılması ve kamu düzeni ile ilgili olan bu hususun gözardı edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Mahkemenin kabulüne göre de, mahkemece takibin talikine veya ihtiyati tedbir yolu ile icranın durdurulmasına karar verilmediğine göre, İcra ve İflas Kanunu'nun 97/13. maddesinde açıklandığı şekilde, bu dava nedeniyle üçüncü kişinin tutumu sonucu, alacağın tahsili geciktiğinden söz edilemeyeceğinden alacaklı yararına %40 tazminata hükmedilmesi isabetsizdir.

Öte yandan, istihkak davalarında alacak miktarı ile haczedilen malların değerinden hangisi az ise onun üzerinden hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre nispi avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekir. Benzer şekilde, karşılık tasarrufun iptali davalarında da, takip konusu alacak tutarı ile iptal davasına konu tasarrufun değerinden hangisi az ise, o değer üzerinden hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre nispi avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan ve alacaklı lehine hükmedilen avukatlık ücretinin neye göre hesaplandığı, ayrıca söz konusu avukatlık ücretinin tasarrufun iptali davasını da kapsayıp kapsamadığı gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Yukarıdaki gerekçelerle hükmün (BOZULMASINA), bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 14.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6402, Karar No: 2017/12201, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6402 E.  ,  2017/12201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1712, Karar No: 2008/1885, Tarih: 12.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1712 E.  ,  2008/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Çanakkale İş Mahkemesi

Tarih               :  27.11.2007

Davacı  teslim ettiği ürün  bedelinden ilk tevkifat  tarihini takip eden aybaşı ile tescil  tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı Yasa'dan yararlanması  gerektiğinin tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı olan 1.8.1994 ile  1.3.1999 tescil tarihleri arasında 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, sigortalılık tespitine ilişkin olarak, dava açıldıktan sonra, davalı kurum tarafından davacının tescil tarihinin 1.8.1994 tarihine çekilmesi nedeniyle, “Davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5458 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespitine yönelik taleple ilgili olarak ise, “Davacının 5458 sayılı yasanın ilgili hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmiş ve karar süresinde davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Sigortalılık tespitine yönelik taleple ilgili mahkemenin kararı yerindedir. Ancak davacının 5458 sayılı yasadan yararlanma koşullarında mahkemece yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının 05.06.2006 tarihinde davalı kuruma verdiği dilekçe tarım Bağ-Kur sigortalılığının ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşına çekilmesini istediği ve anılan dilekçesinde 5458 sayılı yasadan yararlanma doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık geriye yönelik tescil talebinin 5458 sayılı yasadan yararlanma talebini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece, davacının 5458 sayılı yasanın öngördüğü 3 aylık süre içerisinde kuruma tescil için başvuruda bulunduğu, ve bu başvurunun anılan 3 aylık sürenin dolmasından sonra reddedildiği ve dava açıldıktan sonra da kurumun tescil tarihin geriye çektiğinden, Sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri ve hakkaniyet gereği davacının 5458 sayılı yasanın hükümlerinden yararlandırılmasının uygun olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006  tarihli   kararıyla  “5458   sayılı  Kanunun  3 üncü  maddesinin  birinci  fıkrasının

verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir. Bu duruma göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6411, Karar No: 2014/11169, Tarih: 16.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6411 E.  ,  2014/11169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/12006

MAHKEMESİ : Kapatılan Eskişehir 5. Sulh Ceza Mahkemesi (Eskişehir 10. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 13.11.2012

NUMARASI : 2011/932 Esas, 2012/965 Karar

SUÇ : Cinsel taciz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 27.01.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2337, Karar No: 2023/6011, Tarih: 29.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2337 E.  ,  2023/6011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1731 E., 2022/2914 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 36. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/51 E., 2021/146 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ile 4/c kapsamında bağlanan yaşlılık aylığının iptali ile 4/a kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması ve aylık farklarının yasal faiziyle ödenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Türk Telekomünikasyon A.Ş. unvanlı işyerinde iş mevzuatına göre çalıştığını, müvekkilinin kurum bünyesinde iş sözleşmesi ile çalışmasına rağmen emekli olurken memur statüsünde çalışmış gibi emekli edildiğini ve emekli aylığının da bu kapsamda bağlandığını, fiili duruma uygun bir emekli maaşı bağlanması için kuruma başvuru yapıldığını ancak başvurusunun reddedildiğini, sosyal güvenlik hukuku ve iş hukukunda fiili durum önemli olup müvekkilinin fiilen işçi çalıştığının açık olduğunu, müvekkilinin işçi statüsünde çalıştığı dikkate alınarak kurum işleminin iptali ile 4/c kapsamında bağlanan yaşlılık aylığının iptali ile 4/a kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması ve aylık farklarının yasal faiziyle ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP