muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18557, Karar No: 2017/4662, Tarih: 26.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/18557 E.  ,  2017/4662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... ve ... ile davalılar Ak ... A.Ş ve ... aralarındaki dava hakkında ... ... 24.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.9.2014 gün ve ... sayılı hükmün Dairenin 14.6.2016 gün ve ... sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 275,00 TL para cezasının davacı ...'tan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 4,60 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davacı ...'tan alınmasına 26.4.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4266, Karar No: 2016/15385, Tarih: 01.12.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4266 E.  ,  2016/15385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş ancak 28.12.2015 tarihli ek karar ile temyiz harç ve masrafının muhtırada belirtilen, kesin sürede yatırılmadığından, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek kararda davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece eksik yatırılan temyiz harç ve masrafının tamamlanması için davalıya muhtıra tebliğ edilmiş, muhtırada bildirilen sürede temyiz harcı ve masrafı tamamlanmadığından verilen 28.12.2015 tarihli ek karar ile temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar da davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 28.12.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12844, Karar No: 2020/4803, Tarih: 09.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12844 E.  ,  2020/4803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak teskini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 02/05/2019 gün ve 2019/800 Esas – 2019/8420 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak teskini istemine ilişkin davada, mahkemece uyulan bozma kararı üzerine davanın kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine onanmış; bu karara karşı, davacı İdare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Mahkemece verilen ilk hüküm bozma kararı ile ortadan kalktığı halde, bozma sonrası verilen kararda yeniden terkin hükmü kurulması gerekirken terkine ilişkin hüküm kurulmadığı gibi faizin bitiş tarihinin de infazda tereddüt oluşturacak şekilde belirtildiği bu defa yapılan incelemeden anlaşıldığından,

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin bu yönden kabulü ile 02.05.2019 gün 2019/800 E. 2019/8420 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Ballıhoca Köyü 779 ve 780 parsel sayılı taşınmazların  olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Terkine ilişkin hükmün bozma ilamı ile ortadan kalktığı düşünülmeksizin yeniden terkin hükmü kurulmaması,

2)Tespit edilen kamulaştırma bedeli, ilk kararla tespit edilen bedelden düşük olduğundan ve bu bedel bozma öncesi depo edildiğinden ilk karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken, faiz bitiş tarihinin infazda tereddüt oluşturacak şekilde gösterilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

1-Terkine ilişkin hükmün bozma ilamı ile ortadan kalktığı düşünülmeksizin yeniden terkin hükmü kurulmaması,

2)Tespit edilen kamulaştırma bedeli, ilk kararla tespit edilen bedelden düşük olduğundan ve bu bedel bozma öncesi depo edildiğinden ilk karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken, faiz bitiş tarihinin infazda tereddüt oluşturacak şekilde gösterilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Tekirdağ ili, Muratlı ilçesi, Ballıhoca köyü, 779 parsel numaralı taşınmazın 17/09/2015 tarihli fen bilirkişi Hüseyin Aydın tarafından tanzim edilmiş rapor ve krokisinde sarı boyalı B harfi ile gösterilen 12700,84 m²'lik kısmın tapu kaydının İPTALİ İLE, ifrazen davacı idare adına tapudan yol olarak terkinine,

Tekirdağ ili, Muratlı ilçesi, Ballıhoca köyü, 780 parsel numaralı taşınmazın 17/09/2015 tarihli fen bilirkişi Hüseyin Aydın tarafından tanzim edilmiş rapor ve krokisinde sarı boyalı D harfi ile gösterilen 7615,75 m2'lik kısmın tapu kaydının İPTALİ İLE, ifrazen davacı idare adına tapudan yol olarak terkinine,) ibaresinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde geçen (karar) kelimesinin hükümden çıkartılmasına, yerine (ilk karar tarihi olan 04.02.2016) ibaresinin yazılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5428, Karar No: 2014/32, Tarih: 02.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2012/5428 E.  ,  2014/32 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/72031

Mahkemesi : Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21.10.2010

Numarası : 2010/152 - 2010/357

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Dosya inclenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre sanığın, silahlı terör örgütünün propagandasının yapıldığı ve açıklamalarının yayımlandığı gerekçesiyle el koyma, satış ve dağıtım yasağına konu olan 990 adet dergiyi kargodan teslim aldıktan sonra örgüte yardım bakımından üstlendiği fiili henüz tamamlayamadan kollukça yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, hukuki durumunun TCK'nın 314/3, 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Bozma nedenine göre de;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3481, Karar No: 2024/5925, Tarih: 11.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/3481 E.  ,  2024/5925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/355 E., 2023/563 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2- ilk cümlesi, 53/1, 63/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2022 tarihli ve 2021/456 Esas, 2022/143 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/2, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair karar verilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/1595 Esas, 2022/1583 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık, sanık müdafii,o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 28.03.2023 tarihli ve 2023/383 Esas, 2023/1762 Karar sayılı kararı ile "Her ne kadar sanık olay günü mağdurenin rızası ile ve para karşılığı cinsel ilişkiye girdiğini, yaşını yirmi bir olarak bildiğini savunmuş ise de mağdurenin sanığın kendisiyle rızası dışında zorla cinsel ilişkiye girdiğini beyan ettiği, Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 24.04.2021 tarihli raporunda her iki ön kol ön orta bölgede 1x1 cm'lik ekimoz olduğunun belirtildiği ve bu raporun mağdurenin aşamalardaki beyanları ile uyumlu olduğu, bu nedenle sanığın eyleminin mağdurenin rızası dışında gerçekleştiğinin sabit olduğu, yine mağurenin sanığa gerçek yaşını söylediği, ayrıca sanığın mağdureye otele gidip kalacaklarını ve girerken saçlarını önüne atarak konuşmadan odaya gitmesini söylediği, mağdurenin de otel personeli ile konuşmadan odaya çıktığı, kayıt işlemlerinin mağdure dışarıda araç içesinde beklerken sanık tarafından yaptırıldığının tanık B.R'nin beyanı ile belirlendiği, öğlen saatlerinde otelden çıkmak üzere olan sanık ile mağdurenin hareketlerinden şüphelenen sivil polislere mağdurenin kimlik numarasının da sanık tarafından söylendiği, bu nedenle mağdurenin de araca bindikten bir süre sonra uyuya kaldığı sırada sanığın kimliğine bakmış olduğunu anladığı hususları hep birlikte değerlendirildiğinde sanığın mağdurenin gerçek yaşını bildiği, mağdurenin yaşı hususunda hataya düşmediği anlaşılmakla; 24.04.2021 tarihli rapor içeriği de dikkate alındığında sanığın eylemini cebirle gerçekleştirdiği belirlenmiş olup olayda zor unsuru bulunduğundan sanık hakkında atılı suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini..." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/355 Esas, 2023/563 Karar sayılı kararı ile Yargıtay bozma ilamına uyulmuş ve sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103/2, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme ve araştırma sonucunda, alanında uzman öğretim üyesince dosyaya sunulan bilimsel mütalaadaki lehe tespit ve sonuçlar, mağdurenin aşamalarda güvenilmez ve çelişkili beyanları, katılan annenin çelişkili beyanları, tanıkların sanık lehine beyanları, sanığa isnat edilen fiillerin somut delillerle ispatlanmamış olması, söz konusu fillerin mağdurenin bir önceki gece beraber olduğu İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi 2021/209 Esas sayılı dosya sanığı Hüseyin Aylaz'dan sadır olduğu hususu göz ardı edilerek, "şüpheden sanık yararlanır" ve "adil yargılanma" ilkelerinin özü zedelenerek suç isnadı ispatlanamamış olmasına rağmen sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, talep edilmesine rağmen MOBESE ve kamera görüntülerinin araştırılmadığına, raporların eylemin sorumluluğunu sanığa yüklenmesini mümkün kılmadığına, mağdure Melisa'nın başka dosyada sanık Hüseyin Aylaz'ı koruma saiki ile hareket ettiğine, mağdurenin kemik yaşının tespiti yapılmadığına, mağdurenin on sekiz yaşından büyük gösterdiğine ilişkin somut delillerin dikkate alınmadığına, dosya kapsamındaki pek çok delilin mağdurenin on sekiz yaşından büyük gösterdiğini ortaya koymasına rağmen bu hususun Mahkemece göz ardı edildiğine, mağdurenin dahil olduğu birçok davanın mevcut olduğuna, mağdurenin sosyal medyada pedofiliyi desteklediğine dair paylaşımda bulunduğuna, 20.06.2023 tarihli Sosyal İnceleme Raporu'nda mağdurenin bipolar bozukluk tanısı olduğunu ve Çamakem'e gittiğini belirttiğine, mağdurenin sentetik maddeler kullandığına ve annesinin kızının çantasında şırıngalar bulduğunu beyan ettiğine, başka dosya tanığı Hüseyin Aylaz'ın dinlenmesi gerektiğine, mağdurenin sağlık geçmişinin incelenmesi gerektiğine, bilimsel mütalaanın Mahkeme kararında değerlendirilmediğine, organ sokma eyleminin gerçekleşmediğine, katılan ...'nın beyanlarının çelişki olduğuna, sanığın oluşa ilişkin ikrar içeren savunmasının bulunmadığına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Mahkeme kararının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, mağdure çocuğun on beş yaşından küçük olduğunun görüntü itibariyle anlaşılabilir olduğuna, kaldı ki mağdure çocuğun hastane doğumlu olduğu ve yaşı konusunda herhangi bir tereddüdün bulunmadığına, mağdure çocuğun fiziksel gelişiminin yahut subjektif yorumların mağdure aleyhine yorumlanmasının hukuka ve vicdana aykırı olduğuna, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesi uyarınca artırım uygulanmamasının bozmayı gerektirdiğine, ceza verilirken teşdit ve artırım hükümleri uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

1.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda verilen hükmün Dairemizin 28.03.2023 gün ve 2023/383 Esas, 2023/1762 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğünün kabul edilmeyeceği ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına ve Mahkemece de 20.03.2023 günlü celsede bozma kararına uyulmasına rağmen bozma kararının gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de; mağdurenin dosyamız sanığıyla birlikte olmadan önce cinsel ilişki yaşadığı Hüseyin Aylaz isimli şahsın cebir kullandığına dair bir iddiası olmamasına rağmen Mahkemece anılan İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/209 Esas sayılı dosyası kapsamında yapılan yargılamada da mağdurenin zor kullanılmasıyla ilgili benzer beyanda bulunduğu ve mağdurede tespit edilen cebir bulgularının mezkur şahsın eyleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususundaki şüphenin bertaraf edilemediği gerekçesine yer verildikten sonra sanık ...'in mağdureye karşı cebir uyguladığı ancak sanığın mağdurenin yaşında hataya düşmesi nedeniyle bu cebrin suçun unsuru olduğu kabul edilerek gerekçe içerisinde çelişkiye düşülmesi ile Dairemizin istikrarlı kararlarında belirtildiği üzere eylemde zor kullanma halinde hata hükümlerinin uygulanamayacağının dikkate alınmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/355 Esas, 2023/563 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 17. Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06. 2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6589, Karar No: 2015/9313, Tarih: 02.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/6589 E.  ,  2015/9313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/289354

MAHKEMESİ : Mersin 8. A.. M..

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2012/507 Esas, 2012/640 Karar

SUÇ : Mühür bozma

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Elektrik dağıtım ve satışının kamu kurum ya da kuruluşları tarafından gerçekleştirildiği dönemde, anılan idarelerin mühürleme ve buna bağlı olarak işlemleri yerine getirme konusunda yetki ve görevlerinin bulunduğu hususu izahtan varestedir.

Belirtilen dağıtım ve satışın özelleştirilme kapsamına alınması sonrasındaki durumun değerlendirilmesinde ise;

4628 sayılı 03/03/2001 tarih 24335 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Enerji Piyasası Kanununun amaç, kapsam ve tanımlar başlıklı 1. maddesinin 3. fıkrasının 45. alt bendine göre; Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği, dağıtım ve perakende satış faaliyeti gösteren tüzel kişilerin görüşleri alınmak suretiyle TEDAŞ tarafından hazırlanarak dağıtım ve perakende satış lisansları hükümleri uyarınca dağıtım şirketleri, perakende şirketleri ile söz konusu şirketlerden hizmet alan tüm taraflara uygulanacak standart, usul ve esasları belirleyen kuralları ifade eder.

Aynı Kanunun 2. maddesinin 2. fıkrasına göre piyasada faaliyet gösterecek tüzel kişilerin faaliyetlerinde uymaları gereken usul ve esaslar bu kanun ve ilgili yönetmeliklerle düzenlenir.

Belirtilen Kanunun 3/b-5. maddesinde, lisans sözleşmelerinde, yönetmelik uyarınca hizmet maliyetlerinin yansıtılmasına dair kurallar ile kayıp ve kaçakları asgariye indirecek önlemlerin uygulanmasına dair esasları içeren hükümlerin de bulunması öngörülmüştür.

Bu Kanunun 4. maddesinin 3. fıkrasında Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun görev ve yetkileri arasında, Kurul kararıyla bu kanun hükümleri uyarınca çıkaracağı yönetmelikleri piyasada faaliyet gösteren tüzel kişilerin ve ilgili kurum ve kuruluşların görüşlerini alarak hazırlamak da sayılmıştır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu ise bu kanun hükümlerini uygulamak, tüketicilere güvenilir kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak ile Kanunun 5. maddesinde görevlendirilmiştir.

Yukarıda yasal dayanakları ve kapsamı ifade edilen Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 13. maddesinin 3. fıkrasına göre “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur.”

Aynı Yönetmelik hükmü “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır, Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur.” şeklinde 13/07/2011 tarihinde değişikliğe uğramıştır.

Aynı Yönetmelik hükmü “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır, Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur.” şeklinde 13/07/2011 tarihinde değişikliğe uğramıştır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun yasal yetkisi dahilinde almış olduğu 29/12/2005 tarihli karar ile “kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanılması durumunda yapılacak işlemlere ilişkin usul ve esaslar” belirlenmiş, bu kapsamda kaçak ve usulsüz elektriğin tespiti ile mühürlemenin usulü düzenlenmiştir. Bu düzenleme bir suç ihdası yani idari bir eylemle bir suç oluşturulması olmayıp TCK'nın 203. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun mühürlemeyle ilgili işlemlerinin idari olarak nasıl gerçekleşeceğinin kayıt altına alınmasından ibarettir. Buna göre Enerji Piyasası Denetleme Kurulunun TCK'nın 203. maddesinde belirtilen yetkili amir konumunda olduğu yukarıdaki mevzuat hükümlerinden kolaylıkla anlaşılmaktadır. Yani yetkili amir durumunda olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun, kanunun kendisine verdiği hak ve yükümlülüğe bağlı olarak aldığı karar ve çıkardığı yönetmelik hükümlerine göre yapılacak mühürleme işlemi yetkili amirin emriyle yapılan bir mühürlemedir. Bu mühürlemenin mutlaka TCK'nın 6. maddesi kapsamında kalan kamu görevlileri eliyle gerçekleştirilmesi, hususu 765 sayılı TCK'nın aksine, 5237 sayılı TCK'da ne doğrudan, ne de dolaylı olarak düzenlenmemiştir. Düzenlenmeyen bir hususun yorum ile ortaya konulması da yasama organının yetkisine müdahale anlamını taşıyacaktır. Nitekim, Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 4. maddesinde fiilen mühürleme işleminin kimin tarafından yapılacağı açıkça ifade edilmiştir.

Her ne kadar Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin değişiklik öncesi yürürlükte olduğu dönemde mühürleme yapılacağına dair bir hüküm bulunmadığı akla gelebilirse de, 622 sayılı Kurul kararı bu tereddüdü tamamen ortadan kaldıracak nitelikte bir içeriğe sahip olup, karar ekindeki tutanakların kapsamı da bu kabulü doğrular niteliktedir.

Yukarıda izahı yapılan mevzuat hükümlerine göre, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinde yapılan değişikliğin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun 29/12/2005 tarihli karar içeriği ile birlikte değerlendirilmesinin gerektiği, bu değişikliğin gerek özelleştirme kapsamına alınan şirketlere gerekse özelleştirme sonrası dağıtım lisansı sahibi tüzel kişilere yeni bir yetki verilmesinden ziyade, mevcut yetkinin açıklanmasından ibaret bulunduğu, somut olayda özelleştirme kapsamına alınan kurumun bu işlemler sırasında ve özelleştirme sonrasında da dağıtım lisansı sahibi olan tüzel kişinin kaçak elektriği kesme ve buna bağlı olarak mühürleme yetkisinin varlığının kabulünün zorunluluk arz ettiği ortadadır.