muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8048, Karar No: 2012/6047, Tarih: 05.07.2012

yürürlüğe giren 6100 sayılı ...K'nun 298. maddesi hükümleri de gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun bulunmasını gerektirmektedir. Ne var ki, mahkemece, 08.12.2009 tarihli son celsede tefhim edilen kısa kararda "Çekişmeli 272 ada 11 parsel sayılı taşınmazın 23.07.2009 tarihli ek fen bilirkişi raporunda (L) harfi ile gösterilen kısmın tespit gibi tesciline, aynı tarihli fen bilirkişi raporu ile 04.04.2006 tarihli fen bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (D), (E), (F), (G), (H) (İ) ve (J) kısımları ile K harfi ile gösterilen kısmın tespit gibi, tescil kararı dışında kalan kısımlarının ayrı ayrı davacılar adına tesciline" karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, "23.07.2009 tarihli fen bilirkişi raporunda (e) harfi ile gösterilen kısmın tespit gibi tesciline, aynı fen bilirkişi raporu ile 16.10.2006 tarihli fen bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (D), (E), (F), (G), (H), (I), (J), (K), (L) ve (M) harfi ile gösterilen kısımların ayrı ayrı davacılar adına tesciline" karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Mahkemece, gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki yaratılması, adalete güven ilkesini zedelediği gibi, yukarıda açıklanan ve Anayasa ile teminat altına alınan yargılamanın açıklığı prensibine, yasa hükümlerine ve Yargıtay içtihatlarına aykırı olup, isabetsizdir. Davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2853, Karar No: 2021/10566, Tarih: 15.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/2853 E.  ,  2021/10566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyete dair; Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09/10/2017 tarih, 2016/133 Esas ve 2017/95 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi

'nin 24/09/2018 tarih, 2018/657 Esas ve 2018/2272 Karar sayılı kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii, katılan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi

'nin 24/09/2018 tarih, 2018/657 Esas ve 2018/2272 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii, katılan ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesinin sanık hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b ve 53. maddeleri gereği verdiği "9 yıl" hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak, sanığın TCK’nin 86/1, 87/2-b, 29, 62 ve 53. maddeleri gereği 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi gereği hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık tarafından 15.04.2019 tarihli dilekçesinin ekinde dosyaya sunulan Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nce düzenlenen 76457100 sayılı belgeye göre sanığın suç tarihinden önce adı geçen hastanede "paranoid şizofreni" ve "basit şizofreni" tanısı ile tedavi gördüğünün anlaşılmasına göre, sanığın suç tarihi itibarıyla ve halen 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, katılandan kaynaklanan haksız tahrik oluşturabilecek herhangi bir söz ya da davranış bulunmaması nedeniyle koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ve müdafiii, katılan ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülen temyiz talebinin kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 24/09/2018 tarih, 2018/657 Esas ve 2018/2272 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ve müdafiii, katılan ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülen temyiz talebinin kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 24/09/2018 tarih, 2018/657 Esas ve 2018/2272 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4803, Karar No: 2012/4958, Tarih: 29.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/4803 E.  ,  2012/4958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46. Asliye (Beyoğlu 1. Asliye) Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/02/2010 tarih ve 2009/28-2010/21 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27.03.2012 günü hazır bulunandavacı vekili Av. ...ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkiline ait havuç emtiasının Ereğli'den Staine/Avusturya ve Winnenden/Almanya'ya taşınması konusunda davalı ile sözleşme imzalandığını, 2007 yılı Ekim ve Kasım aylarında 80 adet tenteli tır gönderilmesi gerekirken sadece bir adet araç gönderildiğini, gönderilen ihtarnameye rağmen davalının sözleşmenin gereğini yerine getirmediğini, bunun üzerine müvekkilince sözleşmenin feshedildiğini ve taşımanın yeni firmalara daha kötü şartlarda yaptırıldığını, ayrıca iptal edilen siparişler nedeniyle de zarara uğranıldığını ileri sürerek, asıl davada (6.500) TL'nın, birleşen davada (403.710) TL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki ve esas yönünden asıl ve birleşen davaların reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasında Ekim 2007- Şubat 2008 döneminde, haftada 10 adet düz tenteli araç ile taze havuç yükünün, Ereğli/Konya'dan Winnenden/Almanya'ya araç başına (2.350) Euro, Stainz/Avusturya'ya (2.150) Euro ücret ile taşınması konusunda anlaştıkları, davalı tarafından sadece bir araç gönderilmesi üzerine davacının 04.12.2007 tarihli ihtarname keşide ettiği ve zorunlu olarak piyasadan çeşitli fiyatlarla mevsim itibariyle bir kısmı frigolu olmak üzere yeni araç temin ettiği, davacının ithalatçı dava dışı Vulcolor Naturfarben GmbH ile (1.000) ton üzerinden yaptığı anlaşmanın, taşımanın zamanında gerçekleşmemesi nedeniyle (454) ton için iptal edildiği, davalının taze havuç taşımasının frigolu araçlarla yapılması gerektiğini ve daha önce tenteli araçla yaptığı taşımada sıcaklık nedeniyle havuçların suyunun aktığını ve ceza ödemek zorunda kaldığını savunsa da, sözleşme yapılırken taşınacak yükün havuç, araçların da tenteli tır olduğunun belli olduğu ve davalının sözleşme koşullarında sonradan değişiklik yapmak istemesinin haklı olmadığı, davacının fazla taşıma ücreti ödemesinden dolayı (89.250) Euro, (454) tonluk siparişin iptal edilmesinden dolayı, (104.874) Euro olmak üzere toplam (194.124) Euro (412.572 TL) zarara uğradığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Ancak asıl ve birleşen davalar, taşıma sözleşmesinin haklı nedenle feshinden kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Taraflar arasında, davacıya ait taze siyah havuç emtiasının Ekim 2007-Şubat 2008 tarihleri arasında, davalı tarafından haftalık 10 araç temini suretiyle taşınması konusunda anlaşmaya varılmış, davalının buna rağmen sadece 1 araç göndermesi ve davacı tarafından keşide edilen 03.12.2007 tarihli ihtarnameye rağmen araç göndermemesi üzerine, davacı tarafından sözleşme haklı nedenle feshedilmiştir. Sözleşmeyi haklı nedenle fesheden davacı, sözleşmede aksine bir hüküm bulunmadığından, ancak menfi zararının tazminini isteyebilir. Davacı tarafından sunulan dava dilekçelerinde de taşımanın yeni firmalara daha kötü şartlarda yaptırılmasından ve dava dışı yabancı alıcı tarafından iptal edilen siparişlerden kaynaklanan zararın tazmini istenmiştir.

Bu itibarla öncelikle davacının sözleşmenin feshi dolayısıyla aynı taşımayı yaptırabilmek için başka araç temini nedeniyle zarara uğrayıp uğramadığının tespit edilmesi gereklidir. Bunun için de aynı koşullarda, aynı cins bir aracı, makul sürede, ne kadara kiralayabileceği ve bu nedenle ne kadar ödeme yapacağı belirlenmeli, şayet bu tutar, davalı ile arasındaki sözleşmede belirlenen tutardan fazla ise bu miktarın menfi zarar olarak davalıdan istenebileceği kabul edilmelidir.

3- Bundan başka davacının şartları varsa, sözleşmeyi haklı nedenle feshetmesi dolayısıyla kaçırdığı fırsatları da menfi zarar olarak davalıdan istemesi mümkündür.

Nitekim davacı da iptal edilen siparişler nedeniyle davalıdan tazminat talebinde bulunmuştur. Ancak davacının bu türden bir zarara uğrayıp uğramadığının tespit edilebilmesi için mahkemece öncelikle, davacıya ait taze siyah havuç emtiasının taşınamaması nedeniyle akıbetinin ne olduğunun araştırılması gereklidir. Zira emtia bu nedenle tamamen imha edilmişse o zaman bu emtianın dava dışı yabancı alıcıya satılamamasından kaynaklanan kar kaybının tamamının menfi zarar olarak istenebilmesi mümkündür. İmha edilmeyip başka yollarla yurt içinde veya yurt dışında değerlendirilmişse o zaman da elde edilen gelirin tazminattan indirilmesi gerekecektir.

Mahkemece bu konularda bir inceleme ve değerlendirme yapılmadığı gibi, davacının talep edebileceği tazminat miktarının tespiti için görüşüne başvurulan bilirkişiler arasında, davacının taşıma ücretinden ve taze siyah havuç emtiası satışından kaynaklanan zararı konusunda görüş bildirmeye yeterli uzmanlığa sahip bir bilirkişi de bulunmamaktadır. Davalı vekilince de bilirkişi raporuna karşı bu nedenlerle itiraz edilmiş, 11.02.2010 tarihli oturumda ise davacı vekilince açıkça savunmanın genişletilmesine muvafakatlerinin olmadığı yönünde bir itirazda bulunulmamıştır.

Bu durum karşısında mahkemece, aralarında sektörden uzman bir bilirkişinin de bulunduğu yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak, uyuşmazlığın yukarıda açıklanan şekilde incelenip değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, somut uyuşmazlığa uygun ve yeterli olmayan incelemeye dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenlerle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23767, Karar No: 2015/40326, Tarih: 17.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/23767 E.  ,  2015/40326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/231186

MAHKEMESİ : Niğde(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2014/105 (E) ve 2014/392 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık G.. S..'nın 14.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini beyan etmesi karşısında, temyiz edenin temyiz davasını geri aldığı,

Anlaşıldığından, sanık G.. S..'nın tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1451, Karar No: 2014/9834, Tarih: 03.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1451 E.  ,  2014/9834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaçam Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2013/523-2013/292

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm temyiz edilmiş, süresinde olmayan temyiz isteminin reddine dair mahkeme kararı Vakıfllar Genel Müdürlüğü vekili taraftan tekrar temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 103.maddesinin birinci fıkrasına göre, mahkeme kararı tebliğ tarihinden başlayarak bir ay içinde başvuran veya V.. M.. tarafından temyiz edilebilir. Davanın kabulüne ilişkin karar V.. M..'ne 12.11.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, karar V.. M.. tarafından 03.12.2013 tarihinde süresi içinde temyiz edildiğinden; mahkemenin temyizin süresinde yapılmadığından istemin reddine ilişkin 25.12.2013 tarihli kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

1-Vakıf senedinin vakfın amacını açıklayan 3. maddesinin, 3294 Sayılı Kanuna uygun olarak "Bu vakfın amacı, 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanununun amaç ve kapsamına giren faaliyet ve çalışmalar yapmak, diğer kanun ve bu doğrultuda düzenlenmiş mevzuatla vakıflara açıkça tevdi edilmiş görevleri ifa etmektir" şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2-Kabule göre de; vakfın sadece değiştirilmesi istenilen maddeler dışında gerekli olmadığı halde vakıf senedinin tamamının yeniden düzenleme şeklinde noterden düzenlenmiş olması, bu düzenleme yapılırken maddi hatalar yapılması ve gerek olmadığı halde kurucu iradeye aykırı olacak şekilde vakfın malvarlığını düzenleyen 4. maddede değişiklik yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacı tarafa yukarıda belirtilen hususların yerine getirilmesi için süre verilip yeniden düzenleme şeklinde noter senedi hazırlatılması ve Türk Medeni Kanunu’nun 112-113 ve Vakıflar Yönetmeliği’nin 14. maddeleri gereğince V.. M..’nün de görüşü alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermektir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2081, Karar No: 2017/9933, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2081 E.  ,  2017/9933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6665, Karar No: 2012/8828, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6665 E.  ,  2012/8828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 01.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 25.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/807 Esas, 2012/603 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.