muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8353, Karar No: 2022/2877, Tarih: 21.02.2022

İtiraz Hakem Heyetince; davalının itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, başvurunun dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 13/08/2018 tarihli raporda, kaza tarihinde 4 yaşında olan davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyeti muayene edilmek suretiyle tibia şaf kırığı ve travma sonrası stres bozukluğu arızaları nedeniyle toplam %25 olarak belirlenmiştir. Anılan bu raporun tanziminde kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri ile ekindeki cetvellere göre belirleme yapılmıştır.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, %25 oranlı maluliyet raporu esas alınarak başvurunun kabulüne karar verilmiş; taraf vekillerinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyeti 26/06/2019 tarihli ara kararı ile birden fazla organ ve sistem arazının bulunması nedeniyle Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğin 6. maddesi uyarınca teşekkül etmiş heyet tarafından ve başka bir üniversite hastanesinden yeni bir rapor alınması için kesin süre verilmesine karar verilmiş, ara kararı uyarınca davacı vekili Katip Çelebi Üniversitesi tarafından düzenlenen 09/08/2019 tarihli ve %29.5 oranında maluliyet bildiren raporu İtiraz Hakem Heyetine sunmuş, İtiraz Hakem Heyetince bu rapor üç kişilik adli tıp uzmanı tarafından düzenlendiğinden yerinde bulunmayarak, anılan yönetmeliğe göre davacının yeniden maluliyet raporu sunmasına ve başvurunun 10 günlük kesin süre içinde belgelendirilmemesi halinde dosya üzerinden karar verileceği hususunun ihtarına karar verilerek, ara kararı uyarınca Denizli Devlet Hastanesine müzekkere yazılmış, davacı vekilinin bu hastane tarafından rapor düzenlenmesinin mümkün olmadığını beyan etmesi üzerine ise Pamukkale Üniversitesine hitaben 21/08/2019 tarihli müzekkere yazılmış, davacı vekili tarafından 02/09/2019 tarihinde Pamukkale Üniversitesine başvuru yapıldığı aynı tarihli dilekçe ile İtiraz Hakem Heyetine beyan edilmiştir. İtiraz Hakem Heyeti; ara kararı ve tarafların muvafakat vermeleri üzerine sürenin 4 ay uzatıldığı, başvuran tarafın öngörülen süre içinde temini istenilen maluliyet raporunu dosyaya ibraz etmediği, ibraz edilse dahi kalan inceleme süresi içinde tazminat hesabının yapılması, tarafların maluliyet ve aktüer rapora karşı savunma haklarını kullanmaları için yeter süre bulunmadığı, bu nedenle başvuruda gerçek zararı belirleme imkanı bulunmadığı gerekesiyle; davalının itirazının kabulü ile itiraza konu uyuşmazlık hakem heyeti kararının kaldırılmasına ve başvurunun dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

İtiraz Hakem Heyetince, yeni bir rapor alınmak üzere davacı tarafa süre verildiği, ancak anılan eksikliğin giderilmesi için tahkim yargılaması bakımından öngörülen sürenin dolacağı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Her ne kadar 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesinin 12. bendi gereği, İtiraz Hakem Heyeti dosyanın kendisine intikalinden itibaren 2 ay içinde kararını vermek zorunda ise de, bu sürenin tarafların muvafakati ile uzatılmasına yasal bir engel bulunmamaktadır. Kaldı ki İtiraz Hakem Heyetince iki kez yeni bir maluliyet raporu alınması için ara kararı verilmiş, taraflar iki aylık süre uzatımına muvafakat vermiş olup, son raporun dosyaya intikalinin gecikmesi halinde davalıdan, itiraz ettiği maluliyet oranı yönünden yeniden alınmasına karar verilen raporun dosyaya geç intikali nedeniyle iyiniyet kuralına uygun şekilde yeni bir muvafakat istenmesi mümkündür. Ancak İtiraz Hakem Heyetince bu usul dahi işletilmeden, raporun dosyaya intikal etmediği, intikal etse dahi kalan sürenin yeterli olmadığı gerekçesiyle, başvurunun usulden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. İtiraz Hakem

Heyetince yapılan bu eksikliğin sonuçlarına davacının katlanmasını beklemek, hakkaniyete uygun düşmemekte olup, bu eksikliğin İtiraz Hakem Heyetince giderilmesi gerekli ve mümkünken, sürenin dolacağı ve yeterli olmayacağı ihtimalinden hareketle başvurunun usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kaldı ki temyiz aşamasında İtiraz Hakem Heyetince ibrazı istenilen Pamukkale Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi tarafından düzenlenen 16/10/2019 tarihli ve 1 yıl süreli rapor da dosyaya ibraz edilmiştir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle; davacı vekilince sunulan 16/10/2019 tarihli maluliyet raporunun usulüne uygunluğu ve karar vermeye elverişliliği ve yeterliliği denetlenerek, itiraz edilmesi veya usulüne uygun olmadığının kabul edilmesi halinde kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun maluliyet raporu alınarak sonucuna göre karar verilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12854, Karar No: 2013/20675, Tarih: 26.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12854 E.  ,  2013/20675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazın emsal karşılaştırması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya değer biçilmesinde ve taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, ilam harcının maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından harç ve yargılama giderlerine ilişkin bölümlerin çıkartılmasına, yerlerine (Alınması gereken; 24,30-TL karar harcının peşin harçtan mahsubu ile, bakiye harçların talep halinde yatırana iadesine, toplam; 1.496,55-TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9260, Karar No: 2013/13099, Tarih: 24.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9260 E.  ,  2013/13099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/03/2013 tarih ve 2013/48-2013/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, müvekkilinin 22/05/2010 tarihli senetteki alacak için ihtiyati haciz isteminde bulunulduğunu, ihtiyati haciz isteminin red edildiğini, red kararına yeniden başvuruda bulunulacağı için itiraz edilmediğini, söz konusu senedin arka yüzünde bahis konusu edilen taşınmazın borçlu tarafından müvekkiline intikal ettirilmesi olanağı bulunmadığını, senedin anılan taşınmazın müvekkiline geçiriminin teminatı olmasının söz konusu olmadığını, bu nedenlerle yeniden başvuruda bulunulduğunu ve ihtiyati haciz talebinin kabulünü talep etmiştir

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, talep konusu 22/05/2010 keşide ve 30/11/2010 ödeme tarihli 50.000 TL tutarlı bononun arka kısmında yer alan kayıt dikkate alındığında senedin teminat senedi olarak verildiği anlaşıldığından mahkemenin 2013/45 D.iş sayılı dosyası ile davacı vekilinin ihtiyati haciz talebinin reddine karar verildiği gerekçesiyle, yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, alacaklı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, alacaklı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18477, Karar No: 2016/17675, Tarih: 27.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/18477 E.  ,  2016/17675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin 31.12.2015 tarihi itibariyle feshedildiğini, davalı tarafından yazılan "Sosyal Tesisler İşletmesi Konukevi birimine ait restoran, balo salonu, teras bölümlerin özelleştirilmesi, konaklama bölümü ve otoparkların ise Üniversitemizin başka birimine devri gerçekleştirileceğinden dolayı belirli süreli iş sözleşmeniz 31.12.2015 tarihi itibariyle sona erecektir ve sözleşmeniz yenilenmeyecektir" içerikli ekli yazının sunulduğunu, dolayısıyla davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığını belirterek feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine, boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının işyeri olan ... Üniversitesi Konukevinin sürekli olarak zarar ettiği ve artık bu zararın katlanılması beklenemeyecek bir seviyeye geldiği için 04.09.2015 tarihli Yönetim Kurulu kararı ile kapatılmasına karar verildiğini, bu kararın Konukevini Rektörlük adına işleten Sosyal Tesisler İşletmesi Yönetim Kuruluna bildirilmesinin ardından ilgili Kurul tarafından 29.12.2015 tarihli karar ile 31.12.2015 tarihi itibariyle işletmenin kapatılmasına karar vererek kapanış işlemlerine başladığını, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, yılsonu itibariyle işletme faaliyetlerine son verdiği için davacının iş akdinin de yenilenme şansı kalmadığını, Sosyal Tesisler İşletmesinin konaklama ve otopark hizmetlerinin ...r Daire Başkanlığı'na devredildiğini, davacının ...r Daire Başkanlığı eliyle yürütülmeye başlanan hizmetlere veya Rektörlüğe ait başka birimlere kaydırılmasının mümkün olmadığını, Konukevinin restoran ve düğün/balo salonu gibi etkinliklerinin ise hizmet alımı suretiyle gördürülmeye başlandığını, zorunlu sebeplerden ötürü işyerinin kapatılması sonucunda davacının çıkışının yapıldığı belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından gösterilen fesih nedeninin geçerli bir fesih nedeni olarak değerlendirilmeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından gösterilen fesih nedeninin geçerli bir fesih nedeni olarak değerlendirilmeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

1- Öncelikle değerlendirilmesi gereken husus davanın süresinde açılıp açılmadığıdır. Davalı Üniversitenin Sosyal Tesisler İşletme Müdürlüğü'nce dağıtım yerlerine gönderilen 15.12.2015 tarihli yazı ile "Sosyal Tesisler İşletmesi Konukevi birimine ait Restoran, Balo Salonu, Teras bölümlerinin özelleştirilmesi, Konaklama bölümü ve Otoparkların ise Üniversitemizin başka bir birimine devri gerçekleştirileceğinden dolayı belirli süreli iş sözleşmeniz 31.12.2015 tarihi itibariyle sona erecektir ve sözleşmeniz yenilenmeyecektir" şeklinde belirtildiği ve bu yazının altında dağıtım bölümünde davacının da isminin bulunduğu görülmüştür.

Aynı tarihli tutanak ile de, 15.12.2015 tarihinde Sosyal Tesisler İşletmesi Müdürlüğü'nce yapılan toplantıda 27220789/900 E. 23586 sayılı iş akdi konulu evrağının aşağıda isimleri yazılı personeller tebliğ tebellüğ evraklarını imzalamadan teslim aldıkları belirtilmiştir.

Dava dilekçesi ekinde davacı vekilince 15.12.2015 tarihli yazı sunulduğu görülmüştür.

Dava ise 29.01.2015 tarihinde açılmıştır.

Görüldüğü üzere 15.12.2015 tarihli yazı ile bu yazının tebliğ edilmediğine dair aynı tarihli tutanak ve dava dilekçesi ekinde davacı tarafından bu yazının sunulması nedeniyle söz konusu yazının davacıya ulaştığı /tebliğ edildiği tarihinden belirlenmesi davanın süresinde açılıp açılmadığının tespiti yönünde oldukça önemlidir.

Bu kapsamda mahkemece davanın süresinde açılıp açılmadığının belirlenebilmesi için taraflarca belirtilen deliller toplanmalı varsa tanıklar dinlenmeli ve 6100 sayılı HMK'nun 31.maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma yükümlülüğü kapsamında gerekirse 15.12.2015 tarihli tutanağı tanzim eden tutanak mümzilerinin de dinlenmesi ve tarafların fesih bildirim tarihine dair beyanları alınıp davacı asilin isticvap edilerek söz konusu yazıyı tebliğ aldığı tarih açıklattırılarak iş sözleşmesinin feshedildiğine dair ilgili bildirimin tebliğ edildiği tarih tereddütsüz belirlenerek sonucuna göre davanın süresinde açılıp açılmadığına karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Davanın süresinde açıldığının tespiti halinde mahkemece işletmesel neden araştırması yapılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 18.maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verildiği halde, işletmesel karar kavramından sözedilmemiştir. İşveren amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar, yönetim hakkı kapsamında alabilir. Geniş anlamda, işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda, bu kapsamda işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin aldığı her türlü kararlar, işletmesel karardır.

4857 sayılı İş Kanununun 18.maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verildiği halde, işletmesel karar kavramından sözedilmemiştir. İşveren amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar, yönetim hakkı kapsamında alabilir. Geniş anlamda, işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda, bu kapsamda işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin aldığı her türlü kararlar, işletmesel karardır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı(tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı(keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı(ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (06.10.2008 gün ve 2008/30274 Esas, 2008/25209 Karar, 11.09.2008 gün ve 2008/25324 Esas, 2008/23401 Karar sayılı ilamlarımız).

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını, feshin geçerli nedeni olduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren, uygulamak için aldığı, geçerli neden teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı, sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İşveren işletme, işyeri ve işin gerekleri nedeni ile aldığı fesih kararında, işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığının değerlendirilmesi, işverenin tekelinde değildir. Bir bakıma feshin kaçınılmaz olup olmadığı yönünde, işletmesel kararın gerekliliği de denetlenmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır. Keyfilik denetiminde işverenin keyfi davrandığını işçi iddia ettiğinden, genel ispat kuralı gereği, işçi bu durumu kanıtlamalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır. Keyfilik denetiminde işverenin keyfi davrandığını işçi iddia ettiğinden, genel ispat kuralı gereği, işçi bu durumu kanıtlamalıdır.

Dosya içeriğine göre, davalı işveren Yönetim Kurulun'ca 29.12.2015 tarihli karar ile sosyal tesisler işletmesinin 31.12.2015 tarihi itibariyle kapatılmasına, konukevi lokal bölümü, berber, hastane fotokopi merkezi ile Tıp Fakültesi derslikleri fotokopi merkezi ve bu birimlere ait ödeme kaydedici cihazların ... Daire Başkanlığına devredilmesine, işletmenin envanterine kayıtlı olan ve olmayan tüm taşınırların, işletmenin kullanımında bulunan aracın, gıda ve sarf malzemeleri ile tüm temizlik malzemelerinin bedelsiz olarak ... Daire Başkanlığı'na devredilmesine karar verilmiştir.

Bu kapsamda Sosyal Tesisler İşletmesi Konukevi birimine ait restoran, balo salonu ve teras bölümlerinin özelleştirildiği, konaklama bölümü ve otoparkların ise davalı Üniversitenin başka bir birimine devri gerçekleştirildiğinden dolayı iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Dolayısıyla mahkemece öncelikle davacının yaptığı iş belirlenip bu kapsamda hizmet alım suretiyle 3.kişilere gördürülmeye başlanan restoran, balo salonu veya teras birimlerinde çalışıp çalışmadığı ya da davacının çalıştığı birimin davalı Üniversite'nin ... Daire Başkanlığı'na devredilen yer olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı, bundan sonra ise işverence alınan ve uygulanan işletmesel kararın tutarlı uygulanıp uygulanmadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı(ölçülülük denetimi feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalı, fesihten önceki ve sonraki 6 aylık dönemde yeni işçi alınıp alınmadığı, davacının çalıştığı süre ve eğitim durumu dikkate alınarak, fesihten sonra alınan işçilerin vasıflarının neler olduğu, davacı ile aynı vasıfta olup olmadıkları, davacının çalışabileceği pozisyonların fesih tarihi ve öncesinde boş olup olmadığı, ayrıca işveren tarafından bir kısım bölümlerin hizmet alımı suretiyle 3.kişilere gördürülmesi ve bir kısım bölümlerin ise yine kendi bünyesinde başka bölümlere devredilmesi karşısında davacı ile aynı durumda olup işverence başka birimlerde değerlendirilen işçi olup olmadığı üzerinde durularak feshin son çare olarak uygulanıp uygulanmadığı da açıklığa kavuşturulmalıdır. Bu sebeple tarafların gösterdikleri tüm deliller toplanmalı ve gerekirse konusunda uzman bilirkişi heyetinden yerinde inceleme yapılmak suretiyle rapor alınarak tespit edilen sonuca göre feshin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığına karar verilmelidir.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmaksızın ve eksik araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmaksızın ve eksik araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12498, Karar No: 2012/26064, Tarih: 21.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/12498 E.  ,  2012/26064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet ve beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyada 07.05.2009 tarihli ek kararın sanığa, 08.04.2009 tarihli ek kararında taraflara tebliğ olunduğuna dair tebligat parçalarına rastlanmadığından tebligat yapılmış ise tebellüğ belgelerinin, yapılmamış ise gerekli tebliğin yapılmasından sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3583, Karar No: 2013/5630, Tarih: 23.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3583 E.  ,  2013/5630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tavzih isteminin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı talebin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde tavzih talep eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Tavzih isteyen vekili, ........2009 tarihinde kesinleşen ... ....Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ....06.2008 tarih, 2007/304 esas ve 2008/197 karar sayılı kararı ile C Blok ... ve ... no'lu bağımsız bölümlerin %67 payının müvekkiline verildiğinin açıkça yazılmadığını ileri sürerek, hükmün düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, hükmün açık olduğu, ... ve ... no'lu bağımsız bölümlerin tamamının arsa sahipleri üzerinde bırakıldığı gerekçesiyle, istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, tavzih talep eden vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tavzih talep eden vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, tavzih talep eden vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.