muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18802, Karar No: 2016/11419, Tarih: 22.09.2016

"Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 40. maddesine göre de," Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun; a) Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları (Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'nin 5. ve geçici 2. maddesine göre ....’ta Sağlık Bakanlığı Meslek Hastalıkları Hastaneleri veya devlet üniversitesi hastaneleri) tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağılık kurumu raporu ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi, b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbî sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda Sosyal Güvenlik Kurumu’nun 08.08.2014 tarihli karar ile davacının meslek hastalığı olmadığına karar verdiği ve yukarıda belirtilen prosedürün uygulanmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacıya Sosyal Güvenlik Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “meslek hastalığının tespiti” davası açması için usulunce önel vermek (yargılama aşamasında verilen önelin usulüne uygun olmadığı görülmekle), tespit davasını bu dava için bekletici sorun yaparak çıkacak sonuca göre gerektiğinde kusur ve hesaba ilişkin bilirkişi raporları aldırılarak sonuca gitmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde maddi ve manevi tazminata karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12299, Karar No: 2014/20218, Tarih: 05.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/12299 E.  ,  2014/20218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 14/04/2014

Numarası : 2013/156-2014/130

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde 2009 yılından bu yana temizlik görevlisi olarak çalıştığını, halen çalışmakta olduğu işyerinde bazı işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek ücret, fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davacının kendi işçileri olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59'uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Somut olayda davacı dava dilekçesi ile davalı işyerinde halen çalışmakta olduğunu bildirmiş olup, buna rağmen mahkemece yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmiştir. Oysa yıllık izin ücreti alacağı feshe bağlı alacaklardan olup, akdin feshi ile birlikte talep edilebilir. Mahkemece bu husus gözetilmeden, davacının yıllık izin ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

3- Davacı dava dilekçesi ile hafta tatili ücreti alacağı talebinde bulunmuş olmasına rağmen mahkemece bu hususta olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemiştir. Oysa mahkeme önüne gelen uyuşmazlıkta, 6100 sayılı HMK.'nun 297/2. maddesi gereği her bir talebe ilişkin olarak olumlu veya olumsuz bir karar vermek suretiyle uyuşmazlığı çözmek durumundadır. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeden, hafta tatili ücreti alacağı talebine ilişkin olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8581, Karar No: 2022/10712, Tarih: 27.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/8581 E.  ,  2022/10712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkından doğrudan tayin olunan gün adli para cezasının üst sınırının 100 gün olduğu gözetilmeden 240 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde "sanık hakkındaki adli para cezasının ödenmemesi durumunda ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" dair ihtarat yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden gün adli para cezasının belirlendiği "240 gün" , TCK.nın 62. maddesinin uygulanması ile belirlenen "200 gün" ve sonuç adli para cezasının belirlendiği bölümden "4.000 TL" ibarelerinin çıkartılarak yerine sırasıyla "100 gün", "83 gün"ve sonuç adli para cezasının belirlendiği yere ise"1.660,00 TL'' ibarelerinin yazılması, hükmün g bendindeki '' ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarın'' kısmının hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8607, Karar No: 2012/13238, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8607 E.  ,  2012/13238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece seri dosya olarak temyiz incelemesi için dosyalar ve ekleri klasör halinde gönderilmiş ise de; dosyaların eki olarak gönderilen bir kısım klasörlerin temyize konu dava dosyaları ile ilgili olmayan başka dosyalara ait olduğu, bir kısım dosyaların ise hesaplamaya ilişkin işyeri kayıtlarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesinin daha sağlıklı biçimde yapılabilmesi için her dava dosyasına dava konusu alacakların hesaplanmasına esas alınan işyeri kayıtlarının ayrı ayrı eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3470, Karar No: 2019/10048, Tarih: 22.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/3470 E.  ,  2019/10048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3158, Karar No: 2024/1286, Tarih: 22.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3158 E.  ,  2024/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1863 E., 2023/926 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/936 E., 2021/394 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı Üniversitenin Beytepe Kongre Merkezinde bulunan LZ01 ve LZ02 numaralı salonlarının 2014-2015 öğretim yılında derslik ve müzik sınıfı olarak davalı şirkete ait ... Okullarına ücretsiz olarak ve herhangi bir belge düzenlenmeksizin tahsis edildiğini, ayrıca bu okulun tiyatro gösterisi, veli toplantısı, açılış töreni, veli semineri vb. etkinliklerde ücretsiz olarak ve belge düzenlenmeksizin muhtelif tarihlerde kongre merkezindeki salonlardan yararlandırıldığını, ... Okulları tarafından ücretsiz kullanılan mezkur salonların kullanım bedelinin 359.310,00 TL ve kongre merkezinin çeşitli tarihlerde aynı okul tarafından toplantı gösteri vb. etkinlikler için kullanım bedelinin 625.900,00 TL olmak üzere toplam 985.210,00 TL olarak tespit edildiğini, bu tutarın gönderilen ihtarnameye rağmen davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 150.000,00 TL’nin kullanım tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermimiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı Üniversitenin davalı şirkete bahsedilen salonları ücretsiz olarak ve herhangi bir belge düzenlenmeksizin tahsis ettiğinin dava dilekçesinden anlaşıldığı, davalı şirkete bağlı ... Okulları ile davacı Üniversite arasında imzalanmış bir kira sözleşmesi veya herhangi bir dayanak belgenin davacı tarafından dosyaya ibraz edilmediği, davacı Üniversitenin söz konusu alacak bedelinin tespit komisyonu tarafından tespit edildiğini belirtmesine rağmen buna ilişkin anlaşma vs. yapıldığına dair herhangi bir belge de dosyaya sunmadığı, tespit raporunun tek başına davacının alacağını ispat edemeyeceği, taraflar arasında yapılan herhangi bir yazılı sözleşme bulunmadığı, bu durumda taraflar arasındaki uyuşmazlığın muvafakate dayalı bir kullanım olarak nitelendirilebileceği, davacının alacağını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; iç denetim birimi raporuyla dava konusu edelin salon ve kongre merkezinin kullanım bedelinin tahmini olarak kira tespit komisyonu tarafından tespit edildiğini, Beytepe Kongre Merkezinde bulunan LZ01 ve LZ02 numaralı salonların ve kongre merkezinin sözleşme olmadan davalı şirketin imtiyaz sahibi bulunduğu Hacettepe ... Okulları tarafından kullanıldığını, davalının haksız kazanç elde ettiği, davalının bedel ödemeden dava konusu edilen salonları ve kongre merkezini kullandığı iddiasının ispatlandığını, kullanımına muvafakat edildiğinin davalı tarafından ispatlanması gerektiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı Üniversitenin davalı şirkete dava konusu edilen salonları ve kongre merkezini ücretsiz olarak ve herhangi bir belge düzenlenmeksizin tahsis ettiği, taraflar arasında yapılmış bir yazılı sözleşmenin bulunmadığı, uyuşmazlığın muvafakate dayalı bir kullanım olarak nitelendirilebileceği, davacının alacağını ispat edemediği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıya ait olan salon ve kongre merkezinin davalı tarafından kullanıldığı iddiası ile alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun "İspat yükü

" başlıklı 6 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "İspat yükü" başlıklı 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, davacı tarafından davalıya tahsis edildiği iddia edilen salonlara ilişkin bir yazılı sözleşmenin bulunmamasına, davalının noter marifetiyle düzenlenen ihtarname ile borcu kabul etmediğini bildirmesine, davacının alacağını ispat edemediğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13327, Karar No: 2010/13663, Tarih: 29.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/13327 E.  ,  2010/13663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacıda meslek hastalığı sonucu oluşan %14 fark maluliyet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malûllük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

"Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 40. maddesine göre de," Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

a) Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları (Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'nin 5. ve geçici 2. maddesine göre Ankara, İstanbul ve Zonguldak’ta Sağlık Bakanlığı Meslek Hastalıkları Hastaneleri veya devlet üniversitesi hastaneleri) tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağılık kurumu raporu ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi,

b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbî sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.

b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbî sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden SGK’ca davacının meslek hastalığı sonucu 8.10.1974 tarihinde %0 olan sürekli iş göremezlik oranının artış göstererek 13.3.1989 tarihinde %28.2, 22.5.2007 tarihinde %54, 26.2.2009 tarihinde %68 olarak belirlendiği, davalı Kurumca bu orana itiraz edilmesi üzerine, Zonguldak Karaelmas Üniversitesi 13.11.2009 tarihli Sağlık Raporu esas alınarak azalma kaydı ile %38.20 olarak belirlenip bu orana göre gelir bağlandığı, mahkemece SS YSK tarafından 13.11.2009 tarihli Sağlık Raporu esas alınarak 18.8.2010 tarihli kararla sürekli işgöremezlik oranının %38.2 olduğunun bildirilmesi üzerine mahkemece davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının sürekli iş göremezlik oranını %68 olarak belirleyen Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 26.2.2009 tarihli raporu ile 13.11.2009 tarihli Sağlık Raporu ve YSK raporu arasında çelişki oluştuğu halde mahkemece bu çelişkinin giderilmesi için ATK 3.İhtisas Dairesi gerekirse ATK Genel Kurulundan rapor alınmadan eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6430, Karar No: 2024/7203, Tarih: 26.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6430 E.  ,  2024/7203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/340 E., 2023/311 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki kurum işlemi iptali ve borçlu olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Karar davacı ... ... ile fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; eldeki davada Mahkemece hüküm tesis edilirken hizmet cetvelinde işlendiği belirtilen süreler ile dosya kapsamında yer alan 2016 tarihli hizmet cetvelindeki Kurumca kabul edilen süreler arasında çelişki var olmakla; iş bu çelişkiyi giderecek şekilde Kurumca kabul edilen davacıya ait en son hizmet cetvelinin ilgili Kurum'dan ikmal edilerek gönderilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2214, Karar No: 2017/2591, Tarih: 07.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/2214 E.  ,  2017/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 07.03.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.762.30 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.