muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1078, Karar No: 2013/25369, Tarih: 25.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/1078 E.  ,  2013/25369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında, kurumdan izin almadan alkollü içki üretmek için tesis kurduğu ve ürettiği iddiası ile 4733 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış olup hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... Özirmirli savunmalarında, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Denizli İl Müdürlüğü tarafından 24.07.2007 tarihli gıda üretimi ve Beliz marka meyve aromalı şarap kokteyleri üretme konusunda izin verildiğini, suça konu alkollü içkileri Tarım Bakanlığından almış oldukları izne istinaden ürettiklerini beyan etmesi karşısında, sanığın kurumdan izin almadan alkollü içecek üretmek için tesis ve imalathane kurmak veya işletmek suçunu kasten işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu tartışılmadan ve sanığın münferit yetkili sorumlu müdür olduğu İleri .... San.ve Tic. Ltd. Şti.adına alınmış dosyaya örnekleri sunulan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Denizli İl Müdürlüğü tarafından verilen 24.07.2007 tarihli gıda üretim izni belge asıllarının dosyaya getirtilip değerlendirilmesi yapılmadan, yazılı gerekçelerle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Verilen karar usul ve yasaya uygun olup hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/13028, Karar No: 2016/2485, Tarih: 10.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/13028 E.  ,  2016/2485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, nitelikli mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Suça sürüklenen çocuk ..... hakkında, nitelikli hırsızlık ve nitelikli mala zarar verme, sanık .... hakkında nitelikli hırsızlık, nitelikli mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri, suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...... ile suça sürüklenen çocuk.....'ın, birlikte ...... Okulunun, derslik ve kantininin bulunduğu ek binasının giriş kapısının penceresini taş atarak kırdıkları, okulun kantin kısmına girerek, 25-30 TL civarında bozuk para ile 30-40 paket civarında bisküvi ve çikolata tarzı yiyecekleri aldıkları olayda;

1- Sanık ..... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, atılı suçları işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ...... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuğun suç kastı ile hareket etmediği, yeterli delilin bulunmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6.maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2.maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii için suça sürüklenen çocuktan vekalet ücreti alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 333 TL müdafii ücretinin tahsil edilmesi ile ilgili bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ...... hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuğun suç kastı ile hareket etmediği, yeterli delilin bulunmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

3- Suça sürüklenen çocuk ...... hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuğun suç kastı ile hareket etmediği, yeterli delilin bulunmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olup, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

b-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii için suça sürüklenen çocuktan vekalet ücreti alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1553, Karar No: 2020/3914, Tarih: 02.07.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1553 E.  ,  2020/3914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki reçete bedeli kesintisi, cezai şart ve uyarma cezası işlemlerinin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi unvanıyla eczacılık yaptığını, davalı kurumun 11/05/2011 tarih ve 9.966,027 sayılı yazısı ile hakkında, 2009 yılında imzalanan protokolün 6.3.3 maddesi ve 4.3.6 hükmü gereği 13.567,20TL cezai şart 2.713,44TL reçete bedeli 203.01 TL yasal faizi olmak üzere toplam 16.483,65 TL’nin, alacaklarından mahsup edilmesine karar verdiğinin tebliğ edildiğini, davalı kurumun 11/05/2011 tarih 9.966.027 sayılı işleminin iptali ile muarazanın giderilmesini talep etmiştir.

Davalı; haksız davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; Davacının ilaçları hastaya ulaştırdığı halde, bu reçetelerin üzerini imzalatmadığı görülmüştür. Bu hali ile sözleşmenin ihlal edilmesi, sözleşmeden doğan yaptırımın uygulanmasını gerektirmiştir gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı kurum tarafından, davacı eczacı hakkında; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2009 Yılı Protokolü’nün 6.3.3. maddesi gereğince üç hastanın beş adet reçetesi arkasındaki imzanın hastaya ya da yakınına ait olmaması nedeniyle cezai işlem ile fatura bedeli kesintisi uygulanmıştır. Davaya konu 2009 protokolünün 6.3.3. maddesi uygulanan eylemle ilgili 01.04.2016 tarihinde yürürlüğe giren eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 protokolünün 5.3.2. maddesinde "Eczanenin Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilacı alan yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı

yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz." hükmü getirilmiş olup, yine aynı protokolün 6.12. maddesinde “Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez. Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz.” hükmü düzenlenmiştir. Dava konusu ceza-i işlemin dayanağı olan protokol maddesinde değişiklik olduğu sabit olup, 2016 yılında yürürlüğe giren protokolün ilgili maddesinin olaya uygulanıp uygulanamayacağı üzerinde durulmalıdır. Ayrıca bu protokolde hastaların ilaçları aldıklarını beyan etmeleri halinde cezai işlem uygulanamayacağı belirtildiğinden mahkemece dinlenen cezai işleme konu reçetelerin sahiplerinin ilaçları aldıklarına dair beyanları da dikkate alındıktan sonra tarafların tüm delilleri incelenerek, 2016 protokolünün yukarıda belirtilen ilgili maddeleri gereğince cezai şart ve fatura bedeli iadesine ilişkin işlemlerin yerinde olup olmadığı hususunda hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20200, Karar No: 2010/245, Tarih: 18.01.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/20200 E.  ,  2010/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, Hakaret, Kasten yaralama

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında: 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet (80 TL Adli para cezası)

2- Sanık ... hakkında:

a) 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet (80 TL Adli para cezası)

b) 5237 sayılı TCK'nın 125/1-4, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet (80 TL Adli para cezası)

3- Sanık ... hakkında:

a) 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet (80 TL Adli para cezası)

b) 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet (80 TL Adli para cezası)

Temyiz edenler : Sanıklar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezalarının miktarları karşısında kararların kesin olması nedeniyle sanıkların temyiz taleplerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15132, Karar No: 2010/3512, Tarih: 30.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/15132 E.  ,  2010/3512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/09/2007 gün ve 2006/360-2007/414 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.07.2009 gün ve 2008/4467 - 2009/8324 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin oğlunun yolculuk yaptığı trenden düşerek öldüğünü, manevi zararlarının doğduğunu ileri sürerek, her bir müvekkili için 100.000.00 YTL manevi tazminatın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisinin trenin hareketinden sonra atlayarak inmesi sonucu kazanın meydana geldiğini, müvekkilinin tüm önlemleri aldığını, kusurunun bulunmadığını, tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıların murisinin hareket halindeki trenin açık kapısında seyahat ederek TCDD Zabıta Talimatnamesi ve İşletme Nizamnamesi hükümlerine aykırı davrandığı, gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek dengesini kaybettiği, %75 oranında kusurlu olduğu, hareket halindeki trenin vagonlarının kolay açılabilir oluşunun işletme kusuru bulunduğu, davalının yeterli personel bulundurmadığı, tren içinde yolcuları kontrol etmediği, alarm sisteminin olmadığı, bu nedenlerle %25 kusurlu bulunduğu, davacıların manen zarara uğradıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, her bir davacı için 15.000.00 YTL manevi tazminatın tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 30.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8849, Karar No: 2009/10968, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8849 E.  ,  2009/10968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet ... alacağının, Kentbank ve Toprakbank’a borçlu olan müflis şirketin iflas idaresince düzenlenen sıra cetvelinde üçüncü sıraya alınması gerektiği noktasındadır.

İcra Mahkemesince şikayetçi alacağının Bankacılık Kanunu’nun 108, 130 ve 135 inci maddeleri kapsamında bulunmadığı, Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerinin de bankaların hakim ortakları ile bunların hakim ortak olduğu diğer şirketlerden olan alacaklar bakımından uygulanacağı, bu itibarla şikayetçi alacağının iflas sıra cetvelinde dördüncü sıraya alınmasında yasaya aykırı yön bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK.nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4593, Karar No: 2020/3892, Tarih: 08.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/4593 E.  ,  2020/3892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 09.02.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3433, Karar No: 2025/1893, Tarih: 18.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3433 E.  ,  2025/1893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/201 E., 2024/435 K.

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/40 E., 2021/363 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2020/64469 sayısı ile gerçekleştirdiği “...” ibareli marka başvurusunun 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-b,c hükmü gereğince 35. sınıf bir kısım hizmetler açısından davalı Kurumun Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu(YİDK) kararı ile nihai olarak reddine karar verildiğini, verilen kararın hatalı olduğunu, müvekkilinin "www.....com" e-ticaret sitesi üzerinden faaliyetlerini gerçekleştirdiğini, dava konusu markanın, müvekkili ile özdeş hale gelen “turuncu” renk ve müvekkili şirketin benzer şekildeki hepsitaksi, hepsiworld, hepsinow, hepsişimdi, hepsiplanet gibi “hepsi” ibaresi ile yaratılan markalarından biri olduğunu, müvekkilinin “hepsi” ibaresi ile başlayan çok sayıda seri markasının bulunduğunu, müvekkilinin “hepsi” markalarının tanınmış marka olduğunu ve kullanım ile de güçlü ayırt edicilik kazandığını, marka başvurusunun kabulünün gerektiğini ileri sürerek 2020-M-10153 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu "..." ibaresini oluşturan sözcüklerin sahip oldukları bağımsız anlamlar itibariyle, ortaya çıkan bütünsellik algısında, redde konu hizmetlerin cins, çeşit, vasıf, kalite, miktar, amaç, değer, coğrafi kaynağını belirtmediği gibi malların üretildiği, hizmetlerin sunulduğu zamanı gösteren veya malların ya da hizmetlerin diğer özelliklerini belirten işaretlerden de olmadığı, tüketicinin uzun yıllardır “hepsi+sözcük+turuncu renk” şeklinde oluşturulmuş markalara olan aşinalığından kaynaklı olarak da dava konusu marka ile karşı karşıya kaldığında, bu markayı da yine sunulan hizmetin kaynağını göstermeye elverişli bir marka olarak algılama eğiliminin daha kuvvetli olacağı, “hepsi” ibaresinin mevcut durumda markaya kattığı anlamın bütünsel algıda yeterli ayırt edicilik sağladığı, dava konusu 2020/64469 sayılı başvurunun 35. sınıfta reddedilen bir kısım hizmetler bakımından 5/1-b,c maddeleri kapsamında kalmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TÜRKPATENT YİDK'in 2020/M-10153 sayılı kısmen ret kararının iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkin olup; uyuşmazlık, davacının 2020/64469 sayılı, “...” ibareli marka başvurusunun SMK 5/1-b,c hükümleri gereğince 35. sınıf bir kısım hizmetler yönünden tescil edilebilir olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 18.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12564, Karar No: 2015/20699, Tarih: 16.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/12564 E.  ,  2015/20699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/80381

MAHKEMESİ : İstanbul 69. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2015

NUMARASI : 2014/1300 (E) ve 2015/161 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

6136 sayılı yasaya muhalefet suçu açısından suçtan zarar görmemesi itibariyle katılan sıfatı bulunmayan mağdur Şermin vekilinin CMK 242/1 ve 260/1 maddeleri gereğince bu hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin CMUK 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Kasten yaralama suçunda verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine. Ancak;

Sanığın ait adli sicil kaydında görülen Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/250-2011/559 sayılı ilamından dolayı Tekirdağ 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2013 tarih 2013/1278 değişik iş sayılı kararı ile sanığın şartla tahliye edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan ilamın kesinleşme şerhli örneği dosyaya celp edilerek, tekerrüre esas olup olmadığı değerlendirilip sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.