muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3996, Karar No: 2010/1542, Tarih: 17.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3996 E.  ,  2010/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı DSİ Genel Müdürlüğü ile davalı ... İnş. Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı Ankara 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 01.06.2006 gün ve 2004/82-2006/173 sayılı hükmü bozan Dairemizin 19.03.2009 gün ve 2008/6765-2009/1588 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında tarafların HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 200,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıya, 200,00 TL para cezası ile bakiye 3,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davacı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 17.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9047, Karar No: 2022/8287, Tarih: 09.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/9047 E.  ,  2022/8287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/3-2, 62. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.02.2014 tarihli ve 2013/706 esas, 2014/127 karar sayılı kararının 24.03.2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 10.07.2015 tarihinde TCK'nın 86/2, 86/3-a. maddesinde tanımlanan eşe karşı kasten yaralama suçunu işlediği ve Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 28/04/2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/07/2016 tarihli ve 2016/608 Esas, 2016/730 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanığa isnat edilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 179. maddesinin 2-3. fıkralarında düzenlenen ''trafik güvenliğini tehlikeye sokma'' suçuna ilişkin olduğu, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu için TCK'nın 179. maddesinin 2. fıkrasında temel ceza miktarının ''üç aydan iki yıla kadar hapis cezası'' olarak belirlendiği; 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ''Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan ''01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.'' şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı ve 16.03.2021 tarihli 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas-2021/4 Karar sayılı iptal kararları ile ''...kovuşturma evresine geçilmiş..., ...hükme bağlanmış...'' ibarelerinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle;

Kovuşturma evresine geçilmiş veya hükme bağlanmış olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan kesinleşmiş hükümler haricindeki düzenlemelerin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; ''mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararlarının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, ''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Kabule göre ise;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 34. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının, karşı oy da dahil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunludur. Hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi ise 1412 sayılı Kanunun 308/7 ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1-g bendi uyarınca hukuka kesin aykırılık halini oluşturacaktır. Ayrıca Ceza Muhakemesi Kanununun 230. maddesi uyarınca, hükmün gerekçesinde, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, bunun nitelendirmesinin yapılması, Ceza Kanununda öngörülen sıra ve esaslara göre cezanın ve ayrıca cezaya mahkûmiyet yerine veya yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi, cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine ya da ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususa ilişkin istemlerin kabul veya reddine dair dayanakların gösterilmesi zorunludur. Gerekçe, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçede hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da, geçerli, yeterli ve yasal olması gerekmektedir. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime olanak sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmakta olup, incelenen dosya kapsamında; bu ilkelere uyulmadan sanığa atılı suçun ne olduğu ve sübut delilleri irdelenmeksizin yalnızca hükmün açıklanmasının koşullarının oluştuğuna yönelik tartışma içerir ancak delil tartışılması içermeyen kararla gerekçesiz olarak yazılı şekilde hükmün kurulması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı sair yönler incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 09.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/642, Karar No: 2022/4436, Tarih: 02.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/642 E.  ,  2022/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.... ...

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 30/06/2021 tarihli 2020/457 Esas 2021/315 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmiş olup; davalı ... tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması istenilmiş; davalı ... tarafından temyiz harçları konusunda adli yardım talep edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 02/06/2022 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat .... ....... ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalı ... vekili gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, bilahare dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Bilindiği ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 334 ila 340. maddelerinde düzenlendiği üzere adli yardım, fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda bu mali külfetten geçici olarak muaf tutulmasıdır. 6100 sayılı Kanun'un 336/3. maddesine göre adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya yapılacağı; böylece, temyiz aşamasında adli yardım talebi hakkında karar verme yetkisinin Yargıtaya ait olacağı düzenlenmiştir.

Aynı Kanun’un 336/2. maddesinde, “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, hükmü temyiz edenlerden davalı ...’ın temyiz harçlarını yatırmadığı, 292,10 TL temyiz başvuru harcı ile 7.684,88 TL nispi temyiz karar harcının ve temyiz gider avansının yatırılması konusunda Mahkemece 29/11/2021 tarihinde muhtıra tebliğ edildiği, davalı vekilinin 06/12/2021 tarihinde temyiz harç ve giderleri konusunda adli yardım talebinde bulunduğu, ancak adli yardım talebiyle birlikte mali durumuna ilişkin herhangi bir belge sunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davalı ... vekili tarafından HMK’nın 336/2. maddesi uyarınca adli yardım talebine ilişkin bir delil ve belge sunulmadığından, yasal şartları oluşmayan adli yardım talebinin REDDİNE,
Yargıtay — Esas No: 2011/11503, Karar No: 2012/180, Tarih: 17.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/11503 E.  ,  2012/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı ... davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava hor kullanma tazminatının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup mahkemece istemin kısmen kabulüne kara verilmiş, hükmü taraf vekilleri karşılıklı olarak temyiz etmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin 28.02.2009 tarihli fatura bedeline ilişkin temyiz itirazına gelince;

Davacı vekili; davalının müvekkiline ait işyerinde 14.06.2004 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı iken icra marifetiyle tahliye edildiğini, sözleşmenin 4.maddesinde kiralananın boyalı, badanalı ve zemin quartz kaplaması yeni yapılmış olarak kiracıya teslim edildiği ve tahliye tarihinde de aynı şekilde teslim alınacağının belirtildiğini, ancak davalının kiralananı çok kötü bir halde teslim ettiğini, buna ilişkin olarak Bakırköy 32.Noterliğinin 08.09.2008 tarihli düzenleme şeklinde tespit tutanağı ile akde aykırılığın tespit edildiğini, tespit edilen miktar üzerinden davalı hakkında İstanbul 5.İcra Müdürlüğünün 2009/11195 sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız yere itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili; tek yanlı yaptırılan tespit raporuna dayanılarak dava açılamayacağını, olağan kullanımdan kaynaklanan yıpranmalardan müvekkilinin sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bilirkişi raporunda belirtilen miktar üzerinden itirazın kısmen kabulü ile takibin bu miktar üzerinden iptaline karar verilmiştir.

Takipte dayanılan ve hükme esas alınan 14.06.2004 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. sözleşmenin 4.maddesinde “mecur komple kapı, pencere, duvar ve döşemelerin boyası, badanası, zeminlerin quartz kaplaması yeni yapılmış olarak kiracıya teslim edilmektedir. Kiracı kira hitamında kiralayana benzer şekilde, boya badanası yeni yaptırılarak ve quartz yüzeyler hasarsız şekilde teslimle mükelleftir” hükmü yer almaktadır. Sözleşmedeki bu koşul geçerli olup tarafları bağlar. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda tespit tutanağı, fotoğraflar ve tamirata ilişkin faturalar dikkate alınarak değerlendirme yapılmıştır. Mahkemece 28.02.2009 tarihli ve 05.03.2009 tarihli fatura içerikleri ve bedellerinin aynı olduğu gerekçe gösterilerek 28.02.2009 tarihli fatura bedeli hesaplamaya dahil edilmemiştir. Ne var ki bahsi geçen faturalar farklı firmalarca düzenlenmiş olup 28.02.2009 tarihli fatura malzeme alımına, 05.03.2009 tarihli fatura ise tadilat ve boya işlerine ilişkindir. Belirlenen bu durum karşısında her iki fatura bedelinin alacak hesabında dikkate alınması gerekip gerekmediğine ilişkin bilirkişiden denetime elverişli yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırıdır,

SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3901, Karar No: 2022/7287, Tarih: 04.10.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3901 E.  ,  2022/7287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 04/10/2022 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7.541,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9657, Karar No: 2018/584, Tarih: 24.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9657 E.  ,  2018/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 11.07.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2642, Karar No: 2018/2830, Tarih: 26.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/2642 E.  ,  2018/2830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Davacı vekilinin UYAP sistemi üzerinden mahkemeye gönderdiği 15.12.2016 tarihli vekillikten çekilme dilekçesinin ve gerekçeli kararın davacıya tebliğ edilmediği görülmektedir.

Davacı ...’a yöntemince gerekçeli karar ve aşamalarda istifa eden vekilinin istifa dilekçesinin 7201 sayılı yasanın 10. maddesi dikkate alınarak öncelikle dava dilekçesinde belirttiği ... No:14 ... adresine tebliğ edilmesi,aksi durumda davacının adres kayıt sistemindeki adresine gerekçeli karar ve istifa eden vekilin istifa dilekçesinin 7201 sayılı yasanın 21/2. maddesine göre tebliğ edilerek tebligat parçası eklendikten ve temyiz süresi geçtikten sonra, gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletilip gönderilmek üzere,dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19513, Karar No: 2014/3034, Tarih: 05.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/19513 E.  ,  2014/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Sulh Hukuk Mahkemesi ve Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi istenmekle gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesi, davalının üyeliği devrettiği iddiası bulunup öncelikle üyeliğin devam edip etmediğinin tartışılacağı ve Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; dava tarihinde geçerli olan 1086 sayılı HUMK uyarınca dava değerinin sulh hukuk mahkemeleri için belirlenen sınırın altında olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava, birikmiş kooperatif aidatı alacağının kooperatif üyesi olan davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, davalının üyeliği devrettiği savunması bulunmaktadır. Bu haliyle uyuşmazlık 1163 sayılı Kooperatifler Yasasından kaynaklanmaktadır.

1163 Sayılı Kooperatifler Yasası'nın 17. maddesinde kooperatiften çıkan ortakların hakları, 99. maddesinde ise bu yasadan doğan uyuşmazlıkların ticari dava olduğu olduğu hususları düzenlenmiş, ise de yasanın uygulanmasından doğan davaların mutlak ticari davalardan olduğu konusunda bir düzenleme bulunmamaktadır.

Bu halde görevli mahkemenin dava tarihi itibariyle dava değerine göre belirlenmesi gerekir.

Dava tarihi ve değeri itibariyle uyuşmazlık Sulh Hukuk Mahkemesinin görev alanında bulunduğundan uyuşmazlığın İzmir 6. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5879, Karar No: 2016/8684, Tarih: 06.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/5879 E.  ,  2016/8684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasına yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan kararın deneme süresi içinde yeniden suç işlediğinden bahisle dosyanın yeniden ele alınması sonucu "hükmün açıklanmamasına yer olmadığına" dair mahkemenin ek kararının 5271 sayılı Yasanın 223/1. maddesine göre yargılamayı sonlandırıcı nitelikte hüküm niteliği bulunmadığından, diğer taraftan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların CMK'nin 231/12. maddesinde itiraz yasa yoluna tabi olduğu, aynı yasanın 264/1. maddesinde kanun yoluna başvurmada yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağının yazılı bulunmasına göre, sanığın başvurusunun itiraz mahiyetinde olduğu kabul edilerek, dosya hakkında inceleme yapılması için itiraz merciince gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.