muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/287, Karar No: 2020/383, Tarih: 29.09.2020

Özel Dairece mahkûmiyet hükmüne esas alınan deliller karşısında; dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunduğu sırada dosya arasına giren tanıklar ..., .....ve gizli tanık.....’ın beyanları tartışılmayarak, Balyoz ve Amirallere suikast davalarındaki sanığın eylemlerine ilişkin dosyanın ise tartışılarak hükme esas alınmasının sonuca etkili olmadığı değerlendirilmiş olup temyiz incelemesinde dikkate alınmamıştır.

Bununla birlikte, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Yargıtay gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması ve işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağır olması birlikte değerlendirildiğinde; alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren bu suçta temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak dokuz yıl olarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK’nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen “orantılılık” ilkesine de aykırılık oluşturmamaktadır.

Bu itibarla, sanık hakkındaki salıverilme talepleri ile hükmün maddi ve usul hukukuna aykırılık hâlleri bakımından yapılan temyiz denetimi sonucunda, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin Özel Daire kararı isabetli olup sanığı hiçbir delil olmadan soruşturmaya başlandığına, suç üstü hali bulunmadığına, soruşturma aşamasında hukuka aykırı işlemler yapıldığına, soruşturma makamlarının yetkisiz ve iddianamenin hukuken geçersiz olduğuna, mahkemenin kanuna aykırı olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili gördüğüne, hükmün hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillere dayandığına, adil yargılanma hakkının ve kanuni hâkim ilkesinin ihlal edildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, beyanları hükme esas alınan tanıkların dinlenilme usullerinin hukuka aykırı olduğuna, mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının kanuna aykırı olduğuna ve diğer tüm temyiz itirazlarının tamamının reddi ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mâhkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Silahla terör örgütüne üye olma suçu bakımından doğrudan doğruya zarar görmeyen, dolayısıyla katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan ..., ... ve ... vekili ile ...'ın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 21.02.2019 tarihli ve 71-15 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Silahla terör örgütüne üye olma suçu bakımından doğrudan doğruya zarar görmeyen, dolayısıyla katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan ..., ... ve ... vekili ile ...'ın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 21.02.2019 tarihli ve 71-15 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

3- Dosyanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.09.2020 tarihinde yapılan müzakerede silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan yargılamada davaya katılma talepleri reddedilen ..., ... ve ...’ın katılma ve bu bağlamda hükmü temyiz etme haklarının bulunup bulunmadığına ilişkin ön sorun bakımından oy birliğiyle, süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini talep eden sanık müdafisine, 5271 sayılı CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmesinin zorunlu olup olmadığına ilişkin ön sorun bakımından oy birliğiyle, Özel Dairece yapılan yargılama sırasında heyetteki en kıdemli üye yerine daha az kıdemli üyenin heyet başkanlığı yapmasının usul ve yasaya uygun olup olmadığına ilişkin ön sorun bakımından oy çokluğuyla, mahkûmiyet hükmünün isabetli olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/48012, Karar No: 2015/24890, Tarih: 19.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/48012 E.  ,  2015/24890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/5266

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2013

NUMARASI : 2013/424 (E) ve 2013/747 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında yaralama suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin sehven TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilmesi olanaklı görülmüş, ayrıca sanığın 11.11.2013 tarihli duruşmada kamuya yararlı işte çalışmaya rıza gösterdiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından O Yer Cumhuriyet Savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/362, Karar No: 2012/18566, Tarih: 04.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/362 E.  ,  2012/18566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Zonguldak 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.09.2011
Yargıtay — Esas No: 2019/4352, Karar No: 2020/1684, Tarih: 08.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/4352 E.  ,  2020/1684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi (Kapatılan Tuzla Kadastro Mahkemesi- Müstemir Yetkili)

Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili; katılanlar Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili; ... vekili; ...; ......., ... vekili; ... vekili, M. Süheyl Vakfı evlatlarından katılan ..., ... ve 15 arkadaşı vekili, ... ve 4 arkadaşı vekili, ... ve 11 arkadaşı vekili, Zeynep Sibel (Aksoy) vekili, ... vekili ... ve 2 arkadaşı vekili, ... vekili, ... vekili, ... ve ... tarafından istenilmekle, duruşma istemi değerden ret edildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ..., ... mirasçısı ..., 16/01/1986 tarihli dava dilekçesi ile Kartal Asliye l. Hukuk (Kadastro) Mahkemesinin 1986/65 sayılı dosyasında, Makbule Leman Birol'da 20/01/1986 tarihli dava dilekçesi ile aynı mahkemenin 1986/83 sayılı dosyasında Orman Bakanlığı ve Orman Genel Müdürlüğünü hasım göstererek açtıkları davalarda, Tepeören köyü 1094 sayılı parselde pay sahibi olduklarını, bu parsel 1948 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastro sınırları içine alınmışsa da, Vakıflar Genel Müdürlüğünün açtığı dava sonucunda orman kadastrosunun iptal edildiğini, ancak 1986 yılında 2896 sayılı Kanun hükümlerine göre 24 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 2896 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulama çalışmaları sırasında orman sınırları içinde gösterildikten sonra kısmen 2/B madde uygulaması sonucu orman sınırları dışına çıkarıldığını ileri sürerek, 24 numaralı Orman Kadastro Komisyonunun yaptığı çalışmaların iptali ile davalı kurumların elatmasının önlenmesini istemişlerdir. Bu dava dosyaları mahkemenin 1986/65 sayılı dosyasında birleştirildikten sonra Adli Teşkilat kurulduğundan yetkisizlik nedeniyle Pendik Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilerek, asliye hukuk mahkemesinin 1990/1970 sayısına kaydedilmiştir.

Diğer taraftan, Vakıflar İdaresi 1094 sayılı parseli içine alan 1948 yılı orman tahdidinin açtıkları dava sonucu Kartal Asliye (1) Hukuk Mahkemesinin 10/06/1960 gün ve 1959/217-311 sayılı kararı ile iptal edildiğini, 1094 sayılı parselin davacı ... ve arkadaşları adına kadastroca 1967 yılında oluşturulan tapu kaydının iptal için 29/04/1971 tarihinde açtıkları davanın halen Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1990/1500 sayılı dosyasında devam ettiğini, bu nedenle, 24 ve 59 numaralı Orman Kadastro Komisyon çalışmalarının iptalini istemişler; Ali Necdet Aksoy ve Tevfik Fikret Aksoy'da 1094 sayılı parselde pay sahibi olduklarını ileri sürerek bu davaya katılmışlar; yargılama sırasında Pendik ilçesinde kadastro mahkemesi kurulması nedeniyle, dava dosyası görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine gönderilerek, mahkemenin 1991/9 sayısına kaydedilmiştir.

Davacılar ... ve ..., 11/10/1989 tarihli dava dilekçesi ile Pendik Asliye Hukuk (Kadastro) Mahkemesinin 1989/689 sayılı dosyasında açtıkları dava da, adlarına paylı olarak tapuda kayıtlı bulunan Tepeören köyü 1094 sayılı parselin 59 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca yapılarak 12/04/1989 tarihinde ilâna çıkartılan aplikasyon ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamasında orman sınırları içinde bırakılarak kısmen 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılma işleminin iptali ile taşınmazın özel orman olarak sınırlandırılıp adlarına tescilini istemişler; Pendik ilçesinde kadastro mahkemesi kurulması nedeniyle, dava dosyası görevsizlikle kadastro mahkemesine gönderilerek, mahkemenin 1990/9 sayısına kaydedilmiştir.

Pendik Kadastro Mahkemesinin yukarıda belirtilen 1991/9 ve 1990/9 sayılı dava dosyaları fiilî ve hukukî bağlantı nedeni ile 1990/9 sayılı dava dosyasında birleştirilmesinden sonra, Emin oğlu Hasan mirasçıları, Hasan Karaca ve arkadaşları K.sani 1291 tarih 1 ilâ 25 numaralı tapu kayıtlarına dayanarak, ... 1094 sayılı parseldeki Mehmet Mithat oğlu ...’in 500/7680 payını, ... da ...’in 4460/7680 payını satın aldıklarını ileri sürerek davaya katılmış; Pendik Kadastro Mahkemesi 25/09/1996 gün ve 1990/9-15 sayı ile “davanın kabulüne ve 1094 sayılı parselin Kartal Asliye (1) Hukuk Mahkemesinin 1959/217-1960/311 sayılı kararı ile özel orman olduğu kabul edilerek, Devlet Ormanı olarak sınırlandırma işleminin iptal edildiğini, bu nedenle, 1986 ve 1989 yıllarında 1094 sayılı parseli Devlet Ormanı sınırları içine alan ve daha sonrada 2/B madde uygulaması ile kısmen orman rejimi dışına çıkaran 24 ve 59 numaralı Orman Kadastro Komisyon kararlarının iptaline ve elatmanın önlenmesine” dair verdiği karar, Orman Yönetimi ve Hazinenin temyizi üzerine 20. Hukuk Dairesinin 01/07/1997 gün ve 1997/6670-7089 sayılı kararı ile “...Temyize konu davanın 1094 sayılı parselin orman sınırları içine alınması isteminin iptaline ilişkin olduğu, bölgede ilk kez 1948 yılında yapılan orman tahdidi ile 2082,2 hektarlık bir alanın Karaağıl Devlet Ormanı olarak sınırlandırıldığı, Vakıflar Bölge Müdürlüğü tarafından 13/09/1948 tarihli dava dilekçesi ile Vakıflara ait 11 adet tapunun kapsadığı 1230 hektar arazinin orman sınırları dışına çıkarılması için açtığı dava sonucu, Kartal Asliye Hukuk Mahkemesinin 10/06/1960 gün ve 1959/217-1960/311 sayılı kararı ile Vakıflar’ın 11 adet tapusu yüzölçümü kapsamında kalan bölümler yönünden 1948 yılı tahdidinin iptal edildiği, yörede 1966 -1967 yıllarında yapılan genel arazi kadastro çalışmalarında anılan mahkeme ilâmı ile özel orman olduğu kabul edilerek, Karaağıl Devlet Ormanı sınırları dışına çıkarılan yerlerin 1092, 1093, 1094 numaralı parsellerin tamamı olduğunun kabulünün doğru olmadığı, çünkü bu üç parselin toplam yüzölçümünün 1900 hektar 11.100 m2 olduğu, Vakıflar İdaresi ... Bey Vakfından gelme 11 adet tapuya dayanarak 1230 hektar arazinin özel orman olduğu iddiası ile dava açtığı ve Mahkemenin 1959/217-311 sayılı kararı ile 2.082.2 hektar yüzölçümlü Karaağıl Devlet Ormanının tümünün tahdidi iptal edilmeyip, sadece Vakıflara ait 11 adet tapu kaydı kapsamının özel orman olduğu kabul edilerek, Vakıfların tapu kapsamındaki yer için tahdidin iptal edildiği 1680 hektar yüzölçümünde olan çekişmeli 1094 sayılı parselin tamamının bu dava sonucu tapulu özel orman olduğu kabul edilerek, Devlet Ormanı sınırları dışına çıkarıldığının kabul edilemeyeceği, Kartal Asliye Hukuk Mahkemesinin 1971/380 (1990/1500) sayılı dosyasında Vakıflar Genel Müdürlüğü ile 1094 sayılı parselin tapu malikleri ..

... ve arkadaşları arasında görülen tapu iptali ve tescil davasının bu dava ile doğrudan bir ilgisinin bulunmadığı, bu nedenle, mahkemece yeniden yapılacak keşifte, 1948 yılında yapılan orman tahdidinde Karaağıl Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan 2.082.2 hektarlık sahanın belirlenmesi ve bu saha içerisinde Vakıflar Genel Müdürlüğünün 11 adet tapusu içinde kalması nedeniyle Özel Orman olduğu kabul edilerek Devlet ormanı sınırları dışına çıkarılan kesimin, Kartal Asliye Hukuk Mahkemesinin10/06/1960 gün ve 1959/217 E. - 1960/311 K.

sayılı dosyasında infaza uygun bir harita varsa bu harita, aksi halde Vakıflar’ın

- 3 -

2019/4352 - 2020/1684

dayandıkları tapu kayıtları ve anılan mahkeme ilâmı ve 1092, 1093, 1094 sayılı parsellere ait kadastro paftası yerine uygulanarak kapsamları saptanıp, haritalar birbirleri ile çakıştırılarak düzenlenecek krokide gösterilmesi, çekişmeli 1094 sayılı parselin gerek 1948 tahdidi, gerekse asliye hukuk mahkemesinin 1959/217-311 sayılı iptal kararındaki konumunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra 08/06/2000 gün ve 1998/14-1 sayılı karar ile; “Davacılar ve müdahillerin davalarının kısmen kabulüne, dava konusu 1094 sayılı parselin, teknik bilirkişi Ziya Çoban’ın 23.09.1998 tarihli rapor ve krokisinde belirtildiği şekilde sarı ile boyalı olarak gösterilen Vakıflar İdaresine ait K. Evvel 1927 tarih ve 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46 nolu tapu kayıtları kapsamında kalan 333.8857 hektar (3.338.857 m2) yüzölçümlü alan hakkındaki 24 ve 59 numaralı orman kadastro komisyonlarının kararlarının iptallerine ve vaki elatmanın önlenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiş; Orman Yönetimi, Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, ..., ... ve Şadiye Aksoy, ..., Mehmet Nazıf Günal, Eminoğlu Hasan mirasçıları olan Hasan Karaca ve ark., Şaziment Mengi mirasçıları tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15/05/2001 gün ve 2001/1041 – 3917 sayılı kararı ile [...“A- a) İncelenen dosya kapsamına, toplanan kanıtlara göre davacı ... Mitat Özdeş ve arkadaşları ile diğer müdahil gerçek kişiler yönünden, 1094 parsele ilişkin 1948 yılında yapılan orman tahdidinin kesinleşmiş olduğu, 24 ve 59 numaralı Orman Kadastro Komisyonlarınca da aleyhlerine yeni bir durum yaratılmadığından, davacı ve müdahil gerçek kişilerin tümünün temyiz itirazlarının reddine,

b) Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10/06/1960 gün ve 1959/217 E. - 1960/311 K. sayılı ilâmıyla 1948 yılında yapılan orman tahdidinin sadece Vakıflara ait 11 adet tapu miktarı yönünden özel orman olduğu kabul edilerek iptal edildiği, mahkeme kararının dayanağı bir kroki bulunmadığı, mahkemece de bozma kararı uyarınca işlem yapılıp, hüküm kurulduğuna göre Vakıflar Genel Müdürlüğünün tapu kayıt miktar fazlası yönünden yapmış olduğu temyiz itirazlarının da reddine,

b) Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10/06/1960 gün ve 1959/217 E. - 1960/311 K. sayılı ilâmıyla 1948 yılında yapılan orman tahdidinin sadece Vakıflara ait 11 adet tapu miktarı yönünden özel orman olduğu kabul edilerek iptal edildiği, mahkeme kararının dayanağı bir kroki bulunmadığı, mahkemece de bozma kararı uyarınca işlem yapılıp, hüküm kurulduğuna göre Vakıflar Genel Müdürlüğünün tapu kayıt miktar fazlası yönünden yapmış olduğu temyiz itirazlarının da reddine,

B- Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; davacı Vakıflar İdaresinin dayandığı K.Evvel 1927 tarih 36 ilâ 46 numaralı 11 adet tapu kaydının toplam yüzölçümünün 5.176.201 m2 olduğu, Vakıflar İdaresinin daha önce açtığı dava sonucu Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1959/217 E. - 1960/311 K. sayılı ilâmında Vakıflara ait 11 adet tapu kaydının yüzölçümü esas alınarak ve bu tapu kayıtlarının kapsadığı alan özel orman kabul edilerek Devlet Ormanı sınırı dışına çıkarılıp, Yönetimin elatmasının önlenmesine karar verilmişse de, kesin hükmün dayanağı bir harita bulunamadığından, 5653 ve 5658 sayılı Kanunlar ve kesin hüküm gereğince 11 adet tapu kaydının toplam yüzölçümü kadar yerin, özel orman niteliği ile Vakıflar İdaresine verilmesi ve tapu kayıt fazlası yönünden 1948 yılı orman kadastrosunun kesinleştiğinin ve dolayısıyla tapu kayıt fazlasının Devlet Ormanı olduğunun kabul edilmesi, bilirkişi raporuna göre, kadastro sırasında vakıflara ait tapu, kayıtları hamur halinde çekişmeli 1094 numaralı parsel ile birlikte dava dışı 1092-1093 numaralı parsellere de uygulandığı ve bunlardan 100 hektar 9000 m2 yüzölçümlü 1092 sayılı parsel ile 118 hektar yüzölçümlü 1093 sayılı parselin (bu iki parselin toplam yüzölçümü 218.9000 Hektardır) Vakıflar Genel Müdürlüğü adına yapılan tesbitlerinin kesinleştiği, bu durumda 1094 sayılı parselin 3.338.857 m2 bölümünde kesin hükmün kapsamı olduğunun kabul edilmesi halinde, özel orman olduğu kabul edilerek, vakıflar idaresi lehine Devlet Ormanı sınırları dışına çıkarılan alanların toplamının 552.7857 hektara (5.527.857 m2’ye) ulaşacağı, halbuki, Vakıflar İdaresinin 11 adet tapu kaydının yüzölçümü toplamının 517.6201 hektar (5.176.201 m2) olduğu, bu durumda; Vakıflar İdaresinin dayandığı tapu kayıtlarının miktar fazlasının kesin hükmün dışında ve kesinleşen Devlet Ormanı tahdit kapsamında kaldığının kabulü gerektiği, Vakıflar İdaresi adına kesinleşen 1092 ve 1093 sayılı özel orman parsellerinin toplam yüzölçümünün 218 hektar 9000 m2 olduğu gözönünde bulundurularak, tapu kayıt miktar fazlası kesim yönünden de davacı Vakıflar Genel Müdürlüğünün davasının da reddine karar verilmesi” gereğine değinilerek hüküm ikinci kez bozulmuştur.

- 4 -

2019/4352 - 2020/1684

- 4 -

2019/4352 - 2020/1684

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, ... Efendi Vakfı evlatları ... ve arkadaşları Vakıflar İdaresi yanında davaya katılmış ve 03/05/2005 gün ve 2003/2-1 sayı ile “Vakıflar Genel Müdürlüğünün davasının kısmen kabulüne, 1094 sayılı parselin teknik bilirkişi Ziya Çoban’ın 24/02/2005 tarihli rapor ve krokisinde Vakıflar İdaresine ait K.evvel 1927 tarih 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45 ve 46 nolu tapu kayıtları kapsamında kalan ve sarı boyanıp (A) ile gösterilen 2.420.171 m2 ve (C) ile gösterilen 567.016 m2 olmak üzere toplam 2.987.197 m2 bölümün Kartal Asliye (1) Hukuk Mahkemesinin 10/06/1960 gün 1959/217-311 sayılı kesin hükmünün kapsamında olması nedeniyle, bu bölümlerle ilgili 24 ve 59 numaralı Orman Kadastro Komisyon kararlarının iptallerine ve davalıların bu bölüme elatmasının önlenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

Bozma kararından sonra bildirilen ve toplanan delillere göre dava konusu 1094 sayılı parselin geriye kalan 13.834.903 m2’lik bölümü 1948 yılında kesinleşen Devlet Ormanı sınırları içinde ise de, 1951 yılında maki tefrik komisyonu tarafından makiye ayrıldığı anlaşılmakla, bu bölümle ilgili 24 ve 59 numaralı Orman Kadastro Komisyon kararlarının iptaline ve elatmanın önlenmesine” ilişkin verilen karar, Hazine, Orman Yönetimi, Vakıflar İdaresi, ... Efendi Vakıf evlatlarından; ... ve arkadaşları, ..., Mehmet Akyurt Yıldızalp, Timuçin Arkonaç ve arkadaşları, Emin oğlu Hasan mirasçılarından ... ve arkadaşları, ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmekle Dairenin 22.11.2007 gün 2007/3836-14967 sayılı kararı ile “...1948 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosunda (tahdidinde) orman sınırları içinde bulunan ve 24 ve 59 numaralı Orman Kadastro Komisyonlarınca yapılan aplikasyon çalışmalarında da yine orman sınırları içinde bırakılan dava konusu taşınmazda, bu komisyonlarca yapılan 2/B madde uygulamalarının bilimsel gerçekliği, hukuki dayanağı ve gerekçesinin bulunmadığı ve 6831 sayılı Kanunun 2/4. maddesinde “yanan orman sahalarında orman rejimi dışına çıkarma işleminin hiçbir şekilde yapılamayacağı” hükmü ile Maliye Bakanlığının yaptığı tahsis gözönünde bulundurularak, dava konusu 1094 sayılı parselde 1984 ve 1988 yıllarında 24 ve 59 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca yapılan 2/B madde uygulamalarının tümünün iptali ile 1948 yılında kesinleşen Karaağıl Devlet Ormanının 1094 sayılı parsel içinde kalan bölümünün tamamının orman olarak kabulüne ve bu bölümlerin 1948 tahdidinde olduğu gibi orman sınırları içinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesinin usûl ve kanuna aykırı olduğundan Vakıflar Genel Müdürlüğü ile ... Efendi Vakıf evlatları ile Emin oğlu Hasan mirasçıları Hasan Karaca ve arkadaşlarının temyiz itirazlarının reddine, Orman Genel Müdürlüğü, Orman Bakanlığı ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüne ve mahkemece "24 ve 59 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 1984 ve 1988 yıllarında Tepeören köyü, 1094 numaralı parsel içinde kalan Karaağıl Devlet Ormanında 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi hükümlerine göre yaptığı orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin tümünün iptaline, 1948 yılında kesinleşen Karaağıl Devlet Ormanın 1094 sayılı parsel içinde kalan bölümünün tamamının orman olarak kabulü ile kesinleşen 1948 yılı orman kadastrosunda olduğu gibi orman sınırları içinde bırakılmasına ve davacılar Vakıflar Genel Müdürlüğü, Süheyl Efendi Vakfı evlatları ile diğer davacılar ..., Ahmet Müfüt Özdeş ve arkadaşları ile onların halefleri ..., ... ve arkadaşları ve davaya katılan diğer tüm kişilerin davalarının reddine karar verilmesi...” gereğine değinilerek bozulmuş, Daire kararına karşı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili, Mehmet Süheyl Efendi Vakfı evlatları vekili, Ahmet Rifat Özdeş mirasçısı ... vekili, ... vekili, ... vekili, Nuri Örs mirasçıları olan ..

..., Ahmet Müfüt Özdeş ve arkadaşları ile onların halefleri ..., ... ve arkadaşları ve davaya katılan diğer tüm kişilerin davalarının reddine karar verilmesi...” gereğine değinilerek bozulmuş, Daire kararına karşı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili, Mehmet Süheyl Efendi Vakfı evlatları vekili, Ahmet Rifat Özdeş mirasçısı ... vekili, ... vekili, ... vekili, Nuri Örs mirasçıları olan ... ve arkadaşları vekili, Zeynep Sibel Aksoy vekilinin karar düzeltme talebi 13.06.2008 gün 2008/6909-8806 sayılı karar ile reddedilmiştir.