muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4943, Karar No: 2013/8956, Tarih: 21.05.2013

2-Birleşen davaya ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Birleşen davada, asıl davada davalı-kiracı sıfatıyla yer alan ... Turizm Raf....Mer.veTaş.İşl.Dek.İnş.Tic.Ltd.Şti. tarafından ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/1277 esas sayılı dosyasında açılan davada, asıl dava davacısı aleyhine “el atmanın önlenmesi, maddi ve manevi tazminat” isteminde bulunulduğu,mahkemece 4.12.2012 tarihinde davanın ... 6.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/697 esas sayılı dosyası ile

birleştirilmesine karar verildiği,ancak birleştirilen iş bu dosyada mahkemece, birleşen dava ile ilgili inceleme ve araştırma yapılmadığı ve olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği görülmüştür. Mahkemece,iş bu dava ile birleştirilen “el atmanın önlenmesi,maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin” dava ile ilgili de inceleme ve araştırma yapılarak,taraf delilleri toplanıp sonucuna göre olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 ve 2 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 990 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine keza Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 990 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, bozma sebeplerine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10796, Karar No: 2015/22525, Tarih: 25.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10796 E.  ,  2015/22525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/327654

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2012/109 (E) ve 2013/535 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında, tekerrüre esas ilamı olduğu halde, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1), ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla ½'ye kadar artırımının öngörülmüş olması karşısında, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, nedenleri gösterilmeden orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında ¼ oranında artırım yapılması,

2) Sanık hakkında tayin edilen adli para cezası, TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilirken, taksit aralıklarının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 25/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5157, Karar No: 2018/73, Tarih: 08.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/5157 E.  ,  2018/73 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

2- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hükümler : Beraat (Her iki suçtan)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) "Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçuna ilişkin temyiz talebinin incelenmesi:

Olay tutanağı, sanığın kanında 78 ng/ml Esrar metaboliti 11-COOH- Tetrahydrocannabinol bulunduğuna dair Adli Tıp Kurumu raporu, kullandığı araçta uyuşturucu madde bulunması, ekspertiz raporu ile dosya içeriğine göre; kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun sabit olduğu gözetilmeden sanığın mahkûmiyeti yerine yasal olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

B) "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" suçuna ilişkin temyiz talebinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.05 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

08/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/921, Karar No: 2017/13393, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/921 E.  ,  2017/13393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10017, Karar No: 2009/7524, Tarih: 20.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/10017 E.  ,  2009/7524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.01.2008
Yargıtay — Esas No: 2014/23860, Karar No: 2015/409, Tarih: 13.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/23860 E.  ,  2015/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/155663

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 23. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2011/395 (E) ve 2013/128 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanıkların eylemlerinin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, sanık hakkında uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 13/01/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8737, Karar No: 2012/3575, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8737 E.  ,  2012/3575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1989- 1992 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı ... bağlı İstanbul Kağıthane Lisesi işyerinde 1989 – 1992 yılları arasında matematik öğretmeni olarak olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tesbiti, ayrıca tespit edilen döneme ait primlerin davalı işveren tarafından ilgili Kuruma tasarruf teşvik bedelleri ile yatırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile ile davacının davalı işyerinde 1990/3. Döneminde 120 gün aylık 1.072.500 TL, 1991/2. Döneminde 120 gün aylık 1.340.625 TL, 1991/3. Döneminde 120 gün aylık 1.340.625 TL, 1992/1. Döneminde 120 gün aylık 2.500.000 TL, 1992/2. Döneminde 120 gün aylık, 2.500.000 TL, 1992/3. Döneminde 120 gün aylık 2.500.000 TL ücret ile çalıştığının tespitine ve primlerin yatırılması ve tasarruf teşvik bedelleri ile ilgili talepler bakımından davanın reddine karar verilmiş ise de varlan sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı ile davalı işyeri arasında 01.01.1990 – 31.12.1990, 01.01.1991 – 31.12.1991 ve 01.01.1992 – 31.12.1992 tarihli sözleşmelerin yapıldığı, davacı çalışmasına devam ederken kararname çıkması üzerine davacının 05.10.1992 tarihi itibari ile kadrolu olduğu, davalı işverence davacının işe giriş bildirgesinin verilmediği, davacının 1989/3. dönem ile 1991/1. dönemler arasında davalı işyerinde kısmi çalışmalarının bulunduğu, davalı işyerinin 02.03.1987 tarihinde Yasa kapsamına alındığı, davalı işyerine ait dönem ve imzalı ücret bordrolarının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Öte yandan davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Tespiti istenen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Her ne kadar ifadesi hükme dayanak alınan tanıklar davacıyla birlikte bu işyerinde çalıştıklarını beyan ederek davacı iddialarını doğrulamışlarsa da tanıkların gerçekten davalı işyerinde çalışıp çalışmadıkları usulünce araştırılmamıştır. Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez.

Yapılacak iş; davalı okulun eğitim-öğretim yılının başlangıç ve bitiş tarihleri ile ilk faaliyete başladığı tarihi tespit etmek, davalı işyerine ait varsa SGK'dan dönem bordrosu ile davalı işyeri dosyasını, davalı lisenin müdürlüğünden davacının talep ettiği sürelere ilişkin imzalı ücret tediye bordrolarını, ilgili Milli Eğitim Müdürlüğünden de davacının tespitini istediği 1989 - 1992 tarihleri arasında davalı okulda görev yapan müdür, müdür yardımcısı, öğretmenler ile diğer görevlilerin listesini dosyaya celbederek, o tarihlerde davacı ile aynı işyerinde çalışan kayıtlı çalışanların beyanlarına baş vurularak, tespiti istenen sürelerin neden kayıt dışı kaldığı konusunda ve çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davalı işyeri için tatil dönemlerinde çalışmanın bulunmadığını göz ardı etmeden gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı SGK'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26563, Karar No: 2013/1746, Tarih: 28.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/26563 E.  ,  2013/1746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

13/10/2006 tarihinde katılanın dershane olarak faaliyet gösteren işyerinden, 5 adet bilgisayara ait parçalar ile bir adet IBM marka dizüstü bilgisayarın çalındığı, başka bir hırsızlık olayı nedeni ile sanığın evinde ve aracında 03/11/2006 tarihinde yapılan aramada katılanın işyerinden çalınan IBM marka dizüstü bilgisayarın sanığın aracında ele geçirildiği, sanık savunmasında suça konu bilgisayarı açık kimlik bilgilerini bilmediği "..." lapaklı birinden 600 TL karşılığında satın aldığını savunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın yüklenen hırsızlık suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin kanıtlar bulunmadığı, ancak ikinci el alım satımı yapan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 165. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18791, Karar No: 2023/7625, Tarih: 18.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18791 E.  ,  2023/7625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/7686 E., 2021-1144K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bartın Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.03.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2018 tarihli kararı ile sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 11.03.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, ilk derece mahkemesince alınan rapora göre uyuşturucu kullanmadığının ortaya çıktığına, müvekkilinin uyuşturucu maddeyi hiç bir zaman kullanmadığına ayrıca uyuşturucu kullanmış olsaydı hastaneye gitmek istemeyeceğine, raporlar arasında çelişkiler olduğuna ve verilen kararın adalete uygun düşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın Bartın Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu, olay günü sinir krizi geçirmesi nedeniyle acil servis ile Bartın Devlet Hastanesi acil polikliniğine sevki yapıldığı, yapılan müdahalede uyuşturucu madde kullandığı yönünde şüphe oluşması üzerine sanığın uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığının tespit edilmesi için Bartın Sulh Ceza Hakimliğinin 05.02.2018 tarih, 2018/306 D.İş sayılı kararıyla yaptırılan tetkik sonucunda düzenlenen 05.02.2018 tarihli tetkik raporlarında idrarında Tetrahidroka nabiol (THC) ve TCA maddelerinin pozitif çıktığı bu nedenle sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Bartın Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 16.05.2018 tarihli raporunda: İlk Derece Mahkemesince sadece (TCA) maddesi açısından değerlendirme yapılması istenildiğinden, yapılan değerlendirilmede anılan maddenin antidepresan ilaçlarda bulunabileceği, depresyon tedavisinde kullanıldığı ve uyuşturucu madde olmadığı tespit edilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın idrar tetkik raporunun yeniden değerlendirilmesini istemesi nedeniyle tanzim edilen Bartın Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04.06.2018 tarihli ek raporunda, idrar kültür sonucunda pozitif olduğu belirtilen THC maddesinin esrar isimli uyuşturucu maddenin etkin maddesi olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesi kapsamında uyuşturucu maddelerden olduğu tespit edilmiştir.

4. Sanık savunmasında, yapılan idrar tahlilinde uyuşturucuya rastlanılmış olduğu hususunu bilmediğini, suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 11.03.2021 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9032, Karar No: 2011/11311, Tarih: 04.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/9032 E.  ,  2011/11311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ                  :23.12.2009