muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16662, Karar No: 2019/4885, Tarih: 17.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16662 E.  ,  2019/4885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki hayat sigortasından kaynaklanan alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili; davacıların murisi İrza Bulut'un dava dışı bankadan kullandığı kredi nedeniyle davalı sigorta şirketi ile vefat teminatı 100.000,00 TL olan hayat sigortası yaptığını, davacıların murisinin 27/11/2011 tarihinde ölümü üzerine ödeme talebinde bulunulmasına rağmen ödeme yapılmadığını, sigorta poliçesine göre ödenmesi gereken tazminat bedelinin 100.000,00 TL olduğu, kredi borcunun halen devam etmekte olup dava tarihi itibariyle kalan kredi borcunun 25.250,00 TL olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 74.750,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili; 29/03/2013 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 100.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, davacılar murisinin sigorta başlangıç tarihinden önceki hastalığını beyan etmediğini ve bu hastalık nedeniyle vefat ettiğini, sigorta öncesi talep edilen sağlık beyanında gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu belirterek davanın öncelikle görev, yetki, iş bölümü, husumet ve esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 100.000,00 TL alacağın 74.750,00 TL'sinin dava tarihi olan 05/07/2012 tarihinden, 25.250,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 29/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile dosyada mevcut Manavgat 4. Noterliğinin 30/11/2011 tarih ve 09330 yevmiye nolu veraset ilamındaki payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ölüm nedeninin beyan edilmediği iddia edilen hastalığın birinci sebep olarak görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 5.123,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 17/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6370, Karar No: 2021/3595, Tarih: 13.09.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/6370 E.  ,  2021/3595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet verme, dolandırıcılık

...,

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında rüşvet verme suçundan da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 13/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3772, Karar No: 2024/6807, Tarih: 25.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3772 E.  ,  2024/6807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1092 Esas, 2023/618 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. ... Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/127 E., 2020/330 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı-karşı davacı vekili tarafından, davacı-karşı davalı vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

KARAR

I. DAVA

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 1973 yılında Konya'da kurulduğunu, Eti markalı kolonyalar, Eti markalı kozmetik ürünler ve diğer tasarımları ile toplum genelinde yüksek bilinirliğe sahip olduğunu, davalı adına tescil edilmiş olan tasarımların daha önceden kamuya sunulmuş ve tescilli koruma altına alınmış tasarım ve ürünler ile birebir aynı özellikleri taşımakla kanunen taşımaları zorunlu olan yenilik ve ayırt edicilik özellikleri olmadığını, davalı adına tescilli olan tasarımların dava dışı Aldi Supermercados S.L firmasına ait 09.05.2013 tarih ve D0516895-0001 tescil numaralı şişe tasarımı karşısında hükümsüz kılınması gerektiğini, belirtilen tescilli tasarım ile davalı adına tescilli tasarımların benzer olduğunu, davalı adına 09.05.2014 tarihinde tescil edilmiş olan 2014/03555 tescil numaralı tasarım ile davalı adına 2016 yılında tescil edilmiş olan 8 tasarımın birebir aynı olduğunu, 09.05.2014 başvuru tarihli şişe tasarımının varlığında 12, 13 ve 15 Nisan 2016 tarihinde başvuru edilerek tescil edilmiş şişe tasarımlarının yeni ve ayırt edici olmadıklarının açık olduğunu, yeni olduğu iddia edilecek bir tasarımın ancak bir kez tescil edilebileceği gerçeği karşısında davalı tarafından birebir aynı tasarımın 2016/02990 nolu dosyada iki kez olmak üzere farklı renkler gerekçe kılınarak diğer 2016 tarihli tasarımla ile birlikte 9 ayrı kez tescil edildiğini, mevcut şişe modeli tescillerinde renklerin şişe tasarımına bir farklılık katmadığını, davalının tasarım başvurularında re'sen yenilik ve ayırt edicilik incelemesi yapılmamasından faydalanarak kamuya daha önce başka firmalar tarafından sunulan tasarımları kendi adına tescil ettirip rakiplerine karşı kullanmasının kötü niyetli bir davranış olduğunu belirterek davalı adına tescilli olan 2014/03555 tescil numaralı 2 sıra numaralı, 2016/02990 tescil numaralı 1 ve 2 sıra numaralı, 2016/02991 tescil numaralı 1 sıra numaralı, 2016/02999 tescil numaralı 1 sıra numaralı, 2016/03001 tescil numaralı 1 sıra numaralı, 2016/03004 tescil numaralı 1 sıra numaralı, 2016/03020 tescil numaralı 1 sıra numaralı, 2016/03021 tescil numaralı 1 sıra numaralı, 2016/03093 tescil nolu 1 sıra numaralı tasarımların hükümsüzlüklerine ve sicilden terkinlerine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin 94 yıldır geleneksel olarak kolonya üretimi yapan, kolonya ve kozmetik sektöründe faaliyet gösteren, 260'dan fazla marka ve tasarımını TÜRKPATENT nezdinde tescil ettirmiş olduğunu, müvekkili şirketin uluslararası marka tescil süreçlerine de önem verdiğini, WIPO çatısı altında 60'dan fazla ülkede çeşitli markalarını uluslararası tescil sistemiyle de koruma altına aldığını, müvekkili adına tescilli olup asıl davaya konu edilen şişe tasarımlarının yeni ve ayırt edici olduğunu, dava dışı Aldi Supermercados S.L firmasına ait 09.05.2013 tarih ve D0516895-0001 nolu tasarım ile müvekkili adına tescilli tasarımlar arasında genel izlenim ve detaylarda belirgin farklılıklar bulunduğunu, müvekkili adına tescilli tasarımların kendi aralarında da yeni ve ayırt edici olmadıkları iddia edilmişse de, tasarımlar incelendiğinde farklı renk, koku, ambalaj, etiket cinse ilişkin kolonyalar için tescil edilmiş farklı renk görünümünde şişeler ve renkli ambalajlar için üretilmiş olduklarını, tasarımların adım adım geliştirilmiş tasarımlar olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı-karşı davacı vekili karşı dava dilekçesinde; davacı - karşı davalı adına tescilli olan 2017/01695 no.lu tasarımın müvekkili adına tescilli tasarımın-sınırsız seçenek özgürlüğü olmasına karşın taklidi niteliğinde olduğunu, müvekkili adına tescilli olan tasarımların ayırt edilmeyecek şekilde benzerlerinin, renkleri dokuları dahil olmak üzere birebir aynı görsel ve içerikte davacı - karşı davalı tarafından üretildiğini, ürünlerin satışının yapılıp yapılmadığının tespiti amacıyla Ankara 2. ... ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2017/26 D.İş sayılı dosyası ile tespit yaptırıldığını ve tecavüz teşkil eden ürünleri sattığı tespit edilen marketlere ihtarname gönderildiğini belirterek davalı adına tescilli olan 2017/01695 tescil numaralı kolonya şişesi tasarımının hükümsüzlüğü ve sicilden terkinini, müvekkili tasarımlarına tecavüzün durdurulmasını, önlenmesini ve 20.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; asıl dava yönünden dava konusu benzerlik ve ayırt edici nitelik yönünden değerlendirilen tasarımların "şişe" tasarımı olduğu, karşılaştırılan tasarımları oluşturan bütün öğelerin benzer biçimi oran, yerleşim ve yüzey özelliklerinde olduğu, tasarımlar arasında bulunan farkın, gövdenin oranlarında olup bu farkın tasarımın bütüncül algısı içinde küçük ayrıntı olarak algılandığı ve tasarımlara ayırt edici nitelik kazandırmadığı, tasarımcının seçenek özgürlüğü kapsamında yapılan değerlendirme sonucunda davalı tarafa ait hükümsüzlüğü talep edilen 2014/03555-2. 2016/02990-1-2, 2016/02991-1, 2016/02999-1, 2016/03001-1, 2016/03004-1, 2016/03020-1, 2016/03021-1, 2016/03093-1 numaralı tasarım tescilleri ile hükümsüzlüğe dayanak olarak sunulan 09.05.2013 tarihli D0516895-0001 numaralı WIPO tescili görseli arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığı, bu sebeple benzer olarak algılandıkları gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı 2014/03555 tescil nolu 2 sıra numaralı, 2016/02990 tescil nolu 1 ve 2 sıra numaralı, 2016/02991 tescil nolu 1 sıra numaralı, 2016/02999 tescil nolu 1 sıra numaralı, 2016/03001 tescil nolu 1 sıra numaralı, 2016/03004 tescil nolu 1 sıra numaralı, 2016/03020 tescil nolu 1 sıra numaralı, 2016/03021 tescil nolu 1 sıra numaralı, 2016/03093 tescil nolu 1 sıra numaralı endüstriyel tasarım belgelerinin ayrı ayrı hükümsüzlüklerine ve sicilden terkinlerine, karşı dava yönünden dava konusu benzerlik ve ayırt edici nitelik yönünden değerlendirilen tasarımların "şişe" tasarımı olduğu, tasarım kapak ve gövde olmak üzere iki ana öğeden oluştuğu, tasarımcının seçenek özgürlüğü kapsamında yapılan değerlendirme sonucunda, hükümsüzlüğü talep edilen 2017/01695 numaralı tasarım tescili ile hükümsüzlüğe dayanak olarak sunulan tasarımlar arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığı, bu sebep ile benzer olarak algılandıkları gerekçesiyle karşı davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2017/01695 nolu endüstriyel tasarım belgesinin hükümsüzlüğüne, tecavüz ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu ve bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, karar davalı-karşı davacı vekilince temyiz ve davacı-karşı davalı vekilince karşı temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava tasarımın hükümsüzlüğü; karşı dava, tasarımın hükümsüzlüğü, tasarıma tecavüzün durdurulması, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava tasarımın hükümsüzlüğü; karşı dava, tasarımın hükümsüzlüğü, tasarıma tecavüzün durdurulması, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 56, 58 ve 77 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı vekilinin temyiz isteminin ve davacı-karşı davalı vekilinin karşı temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

25.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8176, Karar No: 2024/4862, Tarih: 30.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2022/8176 E.  ,  2024/4862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/227 Esas, 2022/36 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Değişen suç vasfına göre; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan uzlaşma nedeniyle düşme

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA 30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5282, Karar No: 2018/7306, Tarih: 22.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/5282 E.  ,  2018/7306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/04/2016 tarih ve 2015/17-2016/253 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 20.11.2018 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 11.11.2003 tarihinde dava dışı ... ’ün elektrik çarpması sonucu vefaat ettiğini, mirasçıları tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nde dava açıldığını, mahkemece verilen kararın Yargıtayca onandığını, yapılan icra takibi kapsamında verilen 206.000,00 TL miktarlı ve 2.598,16 TL miktarlı 2 adet teminat mektubunun paraya çevrildiğini, mahkemece hükmedilen bakiye 159.344,83 TL bedelden müvekkili ile davalı ...'ın müştereken sorumlu olduklarını, 79.672,41 TL'yi müvekkilinin ödediğini, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesine göre davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 79.672,41 TL'nin, hazineye ödenen olan 2.555,13 TL bakiye karar harcının ve 160,00 TL idari para cezasının ödeme tarihlerinden itibaren uygulanacak olan avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, icra dosyasına 79.672,41 TL yatırılmasına rağmen davacı tarafça bu bedel dışında alacak talep edildiğini, müvekkilinin ancak ilamda belirtilen tutardan sorumlu olduğunu, icra masrafları, vekalet ücreti vd. masraflardan sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kaspamına göre, taraflar arasında 24/07/2006 tarihinde İHDS ile işletme hakkının davacıya devredildiği, devir sözleşmesinden önce dava konusu elektrik hatlarının bakım ve onarım eksikliği nedeniyle meydana gelen elektrik çarpması sonucu dava dışı şahsın vefat ettiği, vefat eden şahsın mirasçıları tarafından ... aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açıldığı, mahkemece verilen tazminat kararının Yargıtayca onanarak kesinleşmesi üzerine davacı aleyhine icra takibine başlanıldığı ve davacı tarafından takibi yapan mirasçılara ödendiği, sözleşmenin 7/4 maddesi uyarınca sözleşmenin imza tarihinden önce gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerden dolayı davalı ...'ın sorumlu olduğu, bu nedenle sözleşmenin devrinden önce gerçekleşen dava konusu olaydan dolayı davacının üçüncü şahıslara ödediği

tazminatı davalı ...'dan rücuen talep etme hakkı bulunduğu, davalının daha önce temerrüte düşürülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 82.387,54 TL'nin dava tarihi olan 08/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup davacının mal varlığındaki eksilme, ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmekteyse de söz konusu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki "dava tarihi olan 08/01/2015 tarihinden" ibaresi kaldırılarak yerine "ödeme tarihinden itibaren tahsiline" ibaresi yazılmak suretiyle kararın davacı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.216,39 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22/11/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak

suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.