muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2333, Karar No: 2022/3755, Tarih: 29.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/2333 E.  ,  2022/3755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, tapu iptali ve tescil davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2021/1198 Esas, 2022/795 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına

ve takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 29.06.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ -

Hukuk sistemimizde taşınmaz mülkiyeti edinmek ancak tapu sicili ile mümkündür. Tapu sicili herkese açıktır. İlgili herkes, tapu kütüğündeki ilgili sayfa ve belgelerin kendisine gösterilmesini veya bunların örneklerinin verilmesini tapu memurundan isteyebilir. Tapu kütüğüne yapılmış her tescil, bir ayni hakkı karşılar. Geçerli bir tescil, sicil dışı meydana gelen bir değişiklik sonucu sonradan yolsuz tescil haline gelebilir. Bu durumda bile iyi niyetli üçüncü kişiler bakımından, tescilin olumlu hükmü uygulanır. Yani, iyi niyetli üçüncü kişilerin böyle bir tescile güvenerek kazandıkları ayni haklar korunur.(...m.1023)

Üçüncü kişinin yolsuz kayda dayanarak ayni hak kazanımının korunabilmesi için tescilin yolsuzluğunu bilmemesi veya bilebilecek durumda olmaması gerekir. Bu bağlamda, üçüncü kişilerin Medeni Kanun’un 3. maddesi çerçevesinde iyiniyetli olması esastır. Buna göre, kendisinden beklenen özeni göstermeyen, tescilin yolsuz olduğunu bilen veya bilebilecek durumda olan üçüncü kişiler iyi niyet iddiasında bulunamazlar. Burada aranan iyi niyet, tescil isteminin yevmiye defterine kaydı esnasında mevcut olmalıdır. Ancak, kütükteki tescilin belgelerle çeliştiğini bilmesine ya da şüphelenmesine rağmen bunu incelemekten veya gerekli özeni göstermekten kaçınır ise, iyiniyet iddiasında bulunamaz. Üçüncü kişinin iyiniyetli olmadığını ispat etme yükü, iddia eden tarafa aittir. Ancak iyiniyetin olmadığını kanıtlamak zor olduğundan bunu iddia eden bazı fiili karinelerden yararlanabilir. Örneğin, ayni hak kazanan kişiyle yakın bir ilişkinin bulunması, malın kısa sürede el değiştirmesi veya düşük bir bedelle el değiştirmesi durumlarında iyiniyet iddiasında bulunulamayacağı karine olarak kabul edilebilir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, bünyesinde gayrimenkul satış vaadi ve eser sözleşmesini barındıran bir sözleşmedir. Bu sözleşmede arsa sahibi, sözleşmeye uygun koşullarda arsasını yükleniciye teslim etmek; yüklenici kendisine karşı edimini yerine getirdiğinde ise yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tapusunu ona devretmek ile yükümlüdür. Sözleşmenin diğer tarafı olan yüklenicinin edim borcu ise sözleşmede kararlaştırılan koşullarda binayı yapıp arsa sahibine teslim etmektir. Aynı zamanda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ani edimli bir sözleşmedir. Ani edimli sözleşmenin kural olarak geriye etkili feshi ve tasfiyesi mümkündür. Geriye etkili fesihte sözleşmenin tarafları verdiklerini sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebilirler. Uygulamada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldıktan sonra yüklenici henüz edimlerini yerine getirmeden; arsa sahibi, arsa veya kat irtifak tapularını veya bir kısmını yüklenici adına tescil ettirmekte ve yüklenici finans ihtiyacını karşılamak için devredilen bağımsız bölüm veya arsa hisselerini üçüncü kişilere satmaktadır. Arsa payı veya bağımsız bölümlerin satılmasından sonra yüklenici edimlerini yerine getirmediği için sözleşmenin geriye etkili feshedildiği bir realitedir.

Yukarıda izah edildiği gibi, yükleniciden arsa hissesi veya bağımsız bölüm satın alan iyi niyetli üçüncü kişinin TMK'nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iktisabının korunması gerekir. Bu ilkeden ancak üçüncü kişinin taşınmazı satın alırken kötü niyetli olduğunun ispatlanması halinde vazgeçilebilir. Yüklenici adına yapılan tescil işlemini her halde "yolsuz tescil" kabul etmek, toplumda onarılmaz zararlara sebep olmakta ve adalet duygusuna zarar vermektedir.

Her arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden tapu intikali yapılan yükleniciden tamamen iyi niyetli olarak arsa payı veya bağımsız bölüm satın alanın bu iktisabını geçersiz saymak TMK'nın 1023. maddesi karşısında açıkça kanuna aykırı davranmak olacaktır. Arsa sahibi iyi niyetli ve risk almak istemiyorsa; tapu devrinin, sözleşme nedeniyle yapıldığını tapunun beyanlar hanesine şerh vermek suretiyle üçüncü kişilerin iyi niyet iddialarını bertaraf edebilir. Tapu siciline basit bir şerh vermekten kaçınan arsa sahibinin tamamen iyi niyetli üçüncü kişiler karşısında ve onların zararına sebep olacak şekilde korunması menfaatler dengesine aykırıdır.

Sayın çoğunluk, üçüncü kişilerden (somut olayda dördüncü kişiden) arsa sahibi ile yüklenici arasında tapu sicili dışında esas borç ilişkisinden doğan sorunları bilmesini beklemekte, buna göre iyiniyetli olmadıkları kabul edilerek adeta bir kötü niyet karinesi icat edilmektedir. Oysa ki TMK'nın 1023. maddesi, iyi niyetle taşınmaz üzerinde aynî hak edinen kişilerin tapu siciline olan güvenini yolsuz tescile rağmen korumaktadır. Bir başka değişle, hukuki işlem güvenliği ve tapuya güven ilkesini gerçek hak sahipliğine tercih etmektedir. Kaldı ki, ticari bir risk alarak ve yükleniciye güvenerek arsanın mülkiyetini intikal ettiren, yüklenici seçiminde gerekli özeni göstermeyen, peşin ifa yükümlülüğü olmamasına rağmen arsa tapusunu teminat almadan yükleniciye devreden arsa sahibinin, tapuya güvenmiş olan üçüncü kişiler karşısında korunmaya değer bir yanı da bulunmamaktadır. Keza, arsa sahibinin tapuyu yükleniciye devretmesinin “avans” niteliğinde olduğu, mülkiyetin ancak yüklenicinin tüm borcunu ifa ettikten sonra geçeceğini kabul edilmesi de hukuki dayanağı olan bir kabul değildir. Zira hukukumuzda “yolsuz tescil” terimi mevcut olmasına rağmen “avans tapu” terimi mevcut değildir.

Somut olayda, davacı arsa sahibi ile davalı şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış ve bu sözleşme gereğince arsa sahibi taşınmazının bir kısım hisselerini davalı yükleniciye tapuda satış olarak devretmiştir. Yüklenici edimlerini yerine getirmediği için sözleşme geriye etkili olarak feshedilmiştir. Yüklenici, sözleşme feshedilmeden önce kendisine tapuda devredilen arsanın 5/140 hissesini ....’a, ... ise, davalı ...'e satmıştır. Davalı ... yargılamanın tüm aşamalarında tapuya güvenerek taşınmaz hissesini satın aldığını, iyi niyetli olduğunu belirtmesine rağmen ilk derece mahkemesinin tapu iptali ve tescil talebini zamanaşımı yönünden reddetmiştir. Bu karar TMK'nın 1023. maddesinde düzenlenen "tapuya güven ilkesine" aykırıdır. Anılan ilkeye göre tapuya güvenen kişinin iyi niyetli olduğu karine olarak kabul edilir. Bu karinenin aksini, yani davalının kötü niyetli olduğunu davacı tarafın ispatlaması gerekir. Davacı taraf, “afaki” iddialar dışında davalının kötüniyetli olduğuna dair hiçbir delil sunamamıştır. Bu nedenle, davalı-dördüncü kişinin mülkiyet iktisabının TMK'nın 1023. maddesi gereğince korunması gerekir. Yerel mahkemenin TMK'nın 1023. maddesinin amaç ve koruduğu yarara aykırı olan gerekçesi de dikkate alınarak kararın bozulması gerekirken, Dairemizin Sayın çoğunluğunun sadece “zamanaşımının uygulanmayacağına” yönelik bozma gerekçesine muhalif olduğum gibi, yukarıda izah ettiğim gerekçelerle karar düzeltme talebinin kabulü gerekirken reddine dair Sayın çoğunluğun kararına da muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2017/4322, Karar No: 2018/6900, Tarih: 20.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/4322 E.  ,  2018/6900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararından sonra ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Dava, ....‘de 03.02.1997 tarihinden beri kabin amiri olarak çalışan sigortalının, 21.01.2007 tarihinde davalı işverene ait uçakta uçuş sırasında beyin kanaması geçirmesi ve akabinde vefat etmesi şeklinde oluşan ... kazası sonucu, hak sahiplerine bağlanan gelirlerin rücuen tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece; olayda %40 kaçınılmazlık olgusuyla beraber davalı işverenin de %40 kusurlu olduğunu belirleyen kusur raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen ... kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Anılan maddede; “... kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya hak sahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22'nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (…)(2) Kurumca işverene ödettirilir (Ek cümle: 29/7/2003-4958/28 md.). İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” hükmüne yer verilmiştir. Bu maddeye dayanan rücu davalarında kusurun belirlenmesinde, öncelikle, ... kazasının ne şekilde olduğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa, çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Kusur durumu saptanırken, ... güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. İşverenin tamamen kusursuz kabul edilebilmesi için ise, anılan madde gereğince, işyerindeki işçilerin sağlığı ve ... güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri alması, uygun çalışma ortamı hazırlaması, araçları noksansız bulundurması, işçileri etkin bir biçimde denetlemesi, gözetlemesi, bütün yükümlülüklerini özenle yerine getirmesi gerekir. Eldeki dava dosyası incelendiğinde verilen hüküm ve hükme esas bilirkişi raporu eksik inceleme ve araştırmaya dayanmaktadır. Yukarıda belirtilen sebeplerle mahkemece öncelikle “yer hizmetlerinin” somut ... kazası sebebiyle oluşan zararın oluşmasındaki somut etkisi araştırılmalıdır. Bunun yanında sigortalının geçmiş tıbbi kayıtlarının tümü celbedilerek, sigortalının işyerindeki çalışma ortamı ve çalışma koşullarının ölüm olayına etkisi,... kazasının engellenmesinde, ... güvenliği mevzuatına göre işverence hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığını irdeleyen, anılan faktörlerle ölüm olayı arasında illiyet bağı varlığı olup olmadığı yönünde alanında uzman doktor iki bilirkişi ile bir de havayolları uçuş harekat uzmanı bir bilirkişiden oluşan uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınıp irdelenerek, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ....'ya iadesine, 20.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25230, Karar No: 2015/20382, Tarih: 17.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/25230 E.  ,  2015/20382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum, ... ve... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalılar ...,... ve Sosyal Güvenlik Kurumunun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.09.2010 ila 2010-2011 eğitim öğretim döneminin sonu arasında davalı işverenlere bağlı olarak ... ilköğretim Okulunda geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar ..., Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve ... hakkında açılan davanın kabulüne, davacının asıl işveren ...’na bağlı ... Koruma Derneği'ne ait temizlik işinde 01.09.2000 -31.05.2005 tarihleri arasında aralıklı olarak 960 gün çalıştığının, 960 gün asgari ücretli çalışmasının tümünün kuruma bildirilmediğinin tespitine, davacının asıl işveren ...'na bağlı ... Aile Birliği yönetimindeki temizlik işinde 01.09.2005 - 31.05.2010 tarihleri arasında aralıklı olarak 1200 gün çalıştığının, 1200 gün asgari ücretli çalışmasının tümünün kuruma bildirilmediğinin tespitine, davacının 1110872.45 sayılı dosyada işlem gören işveren.... ait ... temizlik işine ait işyerinde 11.10.2000 – 17.06.2011 tarihleri arasında 247 gün çalıştığının, 153 günlük çalışmasının kuruma bildirildiğinin, 94 gün asgari ücretli çalışmasının tümünün kuruma bildirilmediğinin tespitine, dahili davalı ...'na karşı yöneltilen davanın husumetten reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, davalı işverenlerden.... ait .... sicil numaralı işyerinin 11.10.2010 tarihinde Kanun kapsamına alındığı, bu işyerinden davacı adına 11.10.2010 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiği ve buna bağlı olarak 11.10.2010 – 17.06.2011 tarihleri arasındaki çalışmaların imzalı ücret bordrolarındaki kısmi süreler kadar bildirildiği, ...’ndan davacı adına başka bildirilen çalışma olmadığı, bu okulun kadrolu hizmetlisi olup olmadığının var ise sayısının yeterli olup olmadığının araştırılmadığı, bir kısım tanıkların davacının ihtiyaç halinde yevmiyeli olarak çalıştığı şeklindeki beyanları karşısında davacının çalışmalarının gerçekten bu şekilde ihtiyaç üzerine olup olmadığı, ihtiyaç üzerine çağrılıyorsa bunun devamlılık arz edip etmediği, devamlı ise bunun hangi sürelerde olduğu buna bağlı olarak çalışmalarının tam zamanlı mı yoksa kısmi zamanlı mı olduğunun netleştirilmediği, davalı şirkette kısmi olarak bildirilen çalışmaların imzalı ücret bordrolarına rağmen tamamlandığı anlaşılmıştır.

Gerçekten, davacının çalışmalarının geçtiği iddia olunan ...’nda davacının çalışmalarının niteliği ve süresi netleştirilmeden ve davalı şirkete bağlı olarak geçen çalışmaların imzalı ücret bordrolarına dayanılarak kısmi olarak bildirilmesi karşısında Mahkemece bu bordrolardaki imzaların davacının eli ürünü olup olmadığı sorulmadan ve gerekirse imza incelemesi yaptırılmadan bu dönemler yönünden 30 güne tamamlayacak şekilde çalışmaya hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş.... Milli Eğitim Müdürlüğünden.... İlköğretim Okulunda ihtilaflı dönemde görevli olan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen ve hizmetliler ile diğer çalışanların isim listesini istemek, ondan sonra bu isim listesinden ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, tespit edilen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, zabıta aracılığıyla... İlköğretim Okuluna o tarihte komşu olan işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davalı şirkete bağlı olarak geçen ve imzalı ücret bordrolarının olduğu dönemler yönünden, imzalı ücret bordrosundaki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığını davacıya sormak, davacının imza inkârı halinde bu bordrodaki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığına dair imza incelemesi yaptırmak, imzanın davacının eli ürünü olması halinde bordroda yer alan süre kadar aksi halde tespit edilen duruma göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar ..., .... ve Sosyal Güvenlik Kurumunun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2106, Karar No: 2023/438, Tarih: 16.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/2106 E.  ,  2023/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.04.2014 tarihli iddianamesi ile taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan, olay tarihinde, saat 10:30 sıralarında, yağmurlu havada, şüpheli ...'ya ait üç katlı inşaatın ikinci katında çalışan demir ustası şikayetçi ...'ın elindeki iki metre uzunluğundaki demir çubuğun, inşaata 2 metre uzaklıktaki ...Elektrik Dağıtım A.Ş (...) a ait AG/OG enerji nakil hattına teması sonucu, ...'ın nitelikli şekilde yaralanmasına neden olmak suçundan 12 şüpheli hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 89 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (b ) bendi uyarınca dava açılmıştır.

2.... 2. Asliye Ceza Mahkemesi 02.03.2016 tarih, 2014/300 Esas ve 2016/149 Karar sayılı kararı ile sanıklar . ., ., ., ... ..., ., . ... ..., . haklarında taksirle yaralama suçundan beraatlerine; sanıklar ..., ... haklarında ise 5237 sayılı Kanunun 89 uncu maddenin birinci fıkrası ile 89 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 62 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca 400 gün karşılığı adli para cezası ve 50 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adli para cezasının sanıkların sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak günlüğü takdiren 20,00-TL dan paraya çevrilerek 8.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına; sanık ... hakkında ise yine Türk Ceza Kanu'nun aynı hükümleri gereğince 166 gün adli para cezası karşılığı olan 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.... 2. Asliye Ceza Mahkemesi 02.03.2016 tarih, 2014/300 Esas ve 2016/149 Karar sayılı kararına yönelik; sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile katılan vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce 05.11.2020 tarih, 2020/1178 Esas, 2020/5722 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin sanıklar hakkında verdiği beraat hükümlerinin ONANMASINA, mahkumiyet hükümlerinin ise "...5271 sayılı CMK'nın 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan " Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin 3 üncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7.maddesi ve CMK'nın 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..." gerekçesi ile BOZULMASINA karar verilmiştir.

4.Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 251 ve devamı maddeleri gözetildiğinde Basit Yargılama Usulünün uygulanıp uygulanmayacağının hakimin takdirine bırakıldığı, sanığın üstün yararı gözetilip değerlendirme yapılarak takdiren basit yargılama usulünü uygulamayarak genel hükümlere göre karar verdiği anlaşılmıştır.

5.... 2. Asliye Ceza Mahkemesi 08.06.2021 tarih, 2021/3 Esas ve 2021/ 300 Karar sayılı kararı ile ilk hükümdeki gibi, sanıklar ..., ... haklarında 5237 sayılı Kanunun 89 uncu maddenin birinci fıkrası ile 89 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 62 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca 400 gün karşılığı adli para cezası ve 50 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adli para cezasının sanıkların sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak günlüğü takdiren 20,00-TL dan paraya çevrilerek 8.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına; sanık ... hakkında ise yine Türk Ceza Kanu'nun aynı hükümleri gereğince 166 gün adli para cezası karşılığı olan 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.

6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.04.2022 tarihli sanıklar hakkındaki hükmün Onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan ... vekilinin Temyiz Sebepleri

1-Sayın Mahkemenin kararı usul ve yasaya maddi gerçeğe aykırıdır.

2-Yaralanmanın niteliği karşısında, sanıklar hakkında takdir edilen cezanın az olduğuna

ilişkindir.

B.Sanık ... Can müdafiinin Temyiz Sebepleri

1-Sanığın. Elektrik A.Ş bünyesinde mühendis olarak hizmet verdiği, . sorumluluları ile . Belediye Başkanlığı yetkilileri ile müştereken tespit yaparak, kazadan önce 2 metre uzağa elektrik direğinin ötelemesini yaparak emniyet mesafesini sağladıkları, kaza anında eneji hattının Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 44. Maddesinde belirtilen en az 2 metrelik mesafede olması sebebi ile kusur atfedilemeyeceğine,