muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6353, Karar No: 2012/8418, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6353 E.  ,  2012/8418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ün beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 23.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 31.01.2012 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0210 Esas, 2012/864 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44.

maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 23.11.2011 tarih ve 2011/7216 Esas, 2011/7871 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanıkların yetkilisi oldukları ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğunun tespitine yönelik yazı cevabı alınmadan ve cevabi yazıya göre ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14320, Karar No: 2016/15445, Tarih: 01.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/14320 E.  ,  2016/15445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi - Yoksulluk Nafakasının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayetleri davalı annede olan 10.09.2001 doğumlu ....ile 08.03.2008 doğumlu .... fiilen baba yanında yaşadıkları ve idrak çağında oldukları anlaşılmaktadır. .... 12. maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri gereğince, idrak çağındaki küçüklerin ebeveynlerinden hangisinin yanında kalmak istediği konusunda hakim tarafından bizzat dinlenilerek görüşünün alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre velayetin düzenlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.12.2016 (Per.)

....
Yargıtay — Esas No: 2014/3527, Karar No: 2014/7759, Tarih: 02.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3527 E.  ,  2014/7759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013 (21.01.2014 Ek karar)

NUMARASI : 2012/773-2013/1518

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, ek karar düzeltilmesine ilişkin istemin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının müvekkil kooperatifin üyesi olduğunu ve 1.887,90 TL aidat borcunun bulunduğunu ileri sürerek, icra takibine yapılan itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife aidat borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu, bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; davalının, davacı kooperatife 402,00 TL aidat ve 1.200,12 TL işlemiş faiz borcunun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile bu miktarlar yönünden itirazın iptaline karar verilmiştir.

Davalı vekili, müvekkili lehine verilen vekalet ücretinin ve yargılama giderlerinin hesaplanmasında maddi hata yapıldığını ileri sürerek, kararın bu yönlerden düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, 21.02.2014 tarihli ek kararda, düzeltilmesi istenilen asıl kararın kesin olduğu gerekçesiyle, talep reddedilmiştir.

Asıl kararı ve ek kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Asıl karar, hükmü temyiz eden davalı vekiline 14.01.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve hükmün HUMK'un 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 10.03.2014 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas,1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, asıl karar yönünden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2) Ek karara yönelik temyiz itirazlarına gelince; karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle 21.02.2014 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin asıl karara yönelik temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin ek karar yönünden tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, ek karar yönünden alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1522, Karar No: 2017/1522, Tarih: 04.04.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/1522 E.  ,  2017/1522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili talebinden ibarettir. Davacı şirket yüklenici, davalı şirket ise iş sahibidir.

Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin 7. maddesindeki düzenleme gereğince, davalı süresi içinde tahkim ilk itirazında bulunduğu ve itirazında haklı olduğundan HMK'nın 408 ve 412. maddesi gereğince tahkim itirazının kabulüne ve davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Gerçek ya da tüzel kişiler arasında çıkan uyuşmazlıklarda asıl olan uyuşmazlığın devletin bünyesindeki yargı organları-mahkemeler tarafından çözülmesidir. Alternatif uyuşmazlık çözüm yolları arasında sayılan arabulucuk, tahkim, hakem, bilirkişi vs. gibi yollarla uyuşmazlıkların çözümü tarafların serbest iradesi ya da bu yola başvurmayı zorunlu kılan yasa hükmünün varlığına bağlıdır.

Tahkim yolu, uyuşmazlıkların çözümünde tarafların devlet yargısı yerine hakem olarak adlandırılan özel kişileri görevli ve yetkili kılmalarını ifade eder. Bunun sonucu olarak tahkim çözüm yoluna gidilebilmesi için tarafların tahkim sözleşmesi yapmaları ya da düzenledikleri sözleşmede tahkim şartının bulunması gerekir. Tahkim anlaşması veya tahkim şartındaki uyuşmazlığın hakem veya hakemler kurulunca çözümlenmesine ilişkin irade beyan ve açıklaması tahkim şartı sözleşmesinin temel unsurudur. Tahkim şartı veya anlaşmasının geçerli olabilmesi için yanların tahkim iradesini açıkladıkları tahkim şartı ya da sözleşmede tartışma ve karışıklığa neden olmayacak biçimde açık ve kesin olarak belirtmiş olmaları zorunludur. Dairemiz ve yerleşik Yargıtay içtihatlarında geçerli bir tahkim şartı varlığı veya tahkim anlaşmasının geçerli sayılabilmesi için uyuşmazlığın kesin olarak hakemde çözüleceğinin kararlaştırmış olması gerektiği kesin iradeyi ortadan kaldıran ya da zayıflatan kayıtların tahkim sözleşmesi veya şartını geçersiz-hükümsüz kılacağı kabul edilmektedir.

Taraflar sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıkların tümünün tahkim yoluyla çözülebileceğini kararlaştırabilecekleri gibi sadece bir bölümünün tahkim yoluyla çözülebileceğini de kararlaştırabilirler.

Taraflar sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıkların tümünün tahkim yoluyla çözülebileceğini kararlaştırabilecekleri gibi sadece bir bölümünün tahkim yoluyla çözülebileceğini de kararlaştırabilirler.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince, taraflar arasında imzalanan 11.07.2014 tarihli “Kuru Temizleme Mağaza Projesi Tasarım,Uygulama Projeleri ve Uygulama Hizmet Sözleşmesi” başlıklı sözleşmenin “Tarafların Sorumlulukları” başlıklı 7. maddesi ile “İhtilâfların Çözümü“ başlıklı 10. maddesinin birlikte değerlendirilmesinde taraflar arasında çıkacak uyuşmazlıklarda, öncelikle kontrolörün hakemliğine başvurulacağı ve bu şekilde çözüm bulunmadığı takdirde İstanbul mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili olduğu düzenlenmek suretiyle sözleşmeye tahkim şartı konulmuştur.

Az yukarıda belirtildiği gibi taraflar sözleşmenin bir kısmının uygulanmasından çıkan uyuşmazlıkların tahkim yoluyla çözülmesini kararlaştırabilirlerse de; eldeki davanın dayanağı sözleşmenin tahkim şartını içeren 7. ve 10. maddesinin birinci fıkrasında sözleşmenin uygulanmasından doğabilecek her türlü anlaşmazlıklar kontrolörün hakemliğinde demek suretiyle sözleşmeden doğan uyuşmazlıkların tahkim yoluyla çözümünü kararlaştırdıktan sonra, bu konuda bir çözüm bulunamadığı takdirde İstanbul mahkemeleri ve icra daireleri yetkilidir demek suretiyle tahkim şartının sözleşmenin bir kısmıyla ilgili olmadığı ve bu hallerde mahkemelerin ve icra dairelerinin görevli olduğunu belirtmek suretiyle tahkim iradelerinin mutlak ve kesin olmadığını ortaya koymuşlardır.

Bu durumda mahkemece sözleşmenin uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların tahkim yoluyla çözümlenmesi kararlaştırıldıktan sonra bu konuda çözüm bulunamadığında başvuru makamlarının İstanbul mahkemeleri ve icra daireleri olduğu kabul edilmek suretiyle şeklinde konulan kaydın tahkim iradesinin mutlak ve kesin olmadığı ve bu kaydın tahkim şartını hükümsüz kıldığı kabul edilerek tahkim ilk itirazı reddedilip işin esası incelendikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, yanlış değerlendirme yapılarak davanın usulden reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5960, Karar No: 2015/3820, Tarih: 19.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/5960 E.  ,  2015/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada Mersin (Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/11/2013 tarih ve 2012/210-2013/200 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17/03/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan birleşen davalarda davacı ve davalı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı ... vekili, müvekkilinin elinde davalı şirket tarafından çıkarılan 10.000 TL bedelli 1 adet, 1.000 TL bedelli 1 adet olmak üzere toplam 2 adet hamiline muharrer hisse senedi olduğunu, söz konusu hisse senetlerinin bedelinin ödenmesi için davalıya Mersin 2. Noterliği'nin 04.06.2009 tarihli ihtarnameyi gönderdiklerini, ancak davalının bu ihtara karşı cevapta hisse senetlerinin çalındığından bahisle borçlu olmadıklarını bildirdiklerini, bahsedilen çalınma olayı ile müvekkilinin ilgisi bulunmadığını, hisse senetlerinin hamiline muharrer olması nedeni ile teslim ile el değiştireceğini ve talep halinde hamile ödenmesi gerekeceğini, müvekkiline bu senetlerden dolayı yıllık kâr payı v.s hiçbir ödeme yapılmadığın ileri sürerek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla bugünkü değeri ile senet bedeli 11.000 TL'nin ve ödenmeyen kâr payı v.s bedellerin ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2007/9511 hazırlık sayılı dosyasından da anlaşılacağı üzere 15.03.2007 tarihinde davalı şirkette hırsızlık olayı meydana geldiğini ve şirkette bulunan çelik kasanın çalındığını, bu kasanın içerisinde davaya konu hamiline yazılı hisse senetlerinin de bulunduğunu, bunun üzerine şirket yetkililerince suç duyurusunda bulunulduğunu fakat failler yakalanamadığından dosyanın faili meçhul olarak tahkikatta bırakıldığını, hırsızlık olayı ortaya çıktığı gün Ticaret Odasına, Vergi Dairesi'ne gerekli bildirimlerin yapıldığını ve bu hisse senetlerinin tedavüle çıkarılmasından bu yana bütün genel kurulların usulüne uygun olarak yapıldığını, hazirun cetvellerinde bütün hisse senetlerinin kayıtlı olduğunu, dağıtılan kâr paylarının da hazirun cetvelinde adı kayıtlı olan ortaklara ödendiğini, kâr payı da dağıtılmadığını, davacının bu hisse senetlerini ne zaman ve ne şekilde kimden ele geçirdiğini açıklamadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İşbu dava ile birleşen Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2010/279 Esas sayılı dosyada davacı ... vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait olan hamiline muharrer değeri 1.000 TL olan senetlerden 169 adet ve yine davalı şirketin ihraç ettiği (b) tipi hisse senetlerinden 131 tanesini satın alarak ortak olduğunu, davalı şirketin 09.01.2005 tarihli genel kurul toplantısına davacının katılamadığını, davalı şirketin davacının pay sahibi sıfatını ne şekilde sona erdirdiğini anlayamadıklarını, bu durumun davacıyı zarara uğrattığını ileri sürerek şirketin kuruluşundan bu zamana kadar olan süreçte davacının hisse senetleri dikkate alınarak o zamanki nominal değer üzerinden pay sahipliğinin tespitine, o tarihten bu zamana kadar yapılan kazançlar sonrasında elde edilen kar paylarının, hazırlık devresi faizlerinin ve kâr payları yedek akçaya aktarılmış ise bunların tespit edilmesine ve davacının yasal hakkı olan kar paylarının kanuni faizleriyle birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, açılan davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İşbu dava ile birleşen Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2010/390 Esas sayılı dosyada davacılar..., ...,... vekili, müvekkillerinin ... Boya ve İzolasyon A.Ş'nin 1.000 TL üzerinden hissedar olduklarını, şirket merkezinde 15.03.2007 tarihinde meydana gelen hırsızlık olayında çelik kasa içinde bulunan 500 adet hisse senetlerinin çalındığını, Mersin Cumhuriyet Savcılığı'nın 2007/9511 hazırlık numarası ile soruşturma başlattıklarını, şirketin halka açık bir şirket olmadığını, davalılardan ...'ın hisselerinin kendisine ait olduğunu ihtarname ile bildirdiğini, diğer davalı ...'ın ise şirkete ait hisse senetlerinin olduğunu açılan dava ile öğrendiklerini ileri sürerek hisse senetlerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

İşbu dava ile birleşen Mersin 3. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/131 Esas sayılı dosyasında davacılar... vekili, davacılara ait hamiline yazılı hisse senetlerinin yasal olmayan yollar ile davalıların eline geçtiğini ileri sürerek hisse senetlerinin iadelerinin temini için istirdat davasının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davaya yanıt vermemiştir.

Davalı ... vekili, davacıların kesin süre içerisinde istirdat davası ikame etmediklerini, davacıların kötüniyetli olduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İşbu dava dosyası ile birleşen Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2011/45 Esas sayılı dosyada davacılar ..., ..., .... vekili, hisse senetlerinin 15.03.2007 tarihinde şirket merkezinde meydana gelen bir hırsızlık olayı nedeni ile şirkette bulunan çelik kasanın içinden 1.000 payı teşkil eden 500 adet hisse senetlerinin çelik kasa ile birlikte çalındığını, davacılara ait hamiline yazılı hisse senetlerinin çalınması nedeni ile zayi olduklarını, bu nedenle hisse senetlerinin zayi nedeniyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada, davacının hamiline yazılı hisse senetlerini hangi tarihte ve kimden iktisap etmiş olduğu dosya kapsamından anlaşılamadığı gibi davacının da bu konuda her hangi bir delil ve belge sunmadığı, şirket genel kurul toplantılarında sermaye artışına gidildiği, pay sahiplerinin aslen veya vekâleten katılımı ile toplantılar yapıldığı, temsil edilmeyen ortak olduğu toplantı tutanaklarından belirlenemediği, senetlerin 1977- 1978 ihraç tarihli olduğunun kabulünde şirket genel kurul toplantılarına hisse senedi sahiplerinin asaleten veya vekaleten hazır bulunması sermaye artırımına uğrayan senetlerin arttırılmış şekli ile temsil edilmiş olduğunu gösterdiği, şirket ortakları yeni sermaye ile orantılı hisse senetleri aldığından anılan hisse senetleri yeni hisse senetlerine tahvil edilerek pay sahiplerine dağıtıldığı, dolayısı ile mezkur senetlerin hüküm ifade etmediği, davalı şirket genel kurullarında kar payı dağıtımına ilişkin olarak verilmiş bir kararın olduğunun anlaşılamadığı, davacı ...’nın 1982 yılından beri malik olduğunu belirttiği hisse senetlerinin temsili için şirkete başvurmadığı, pay sahipliğini pay defterine kaydettirmediği, 2010 yılında işbu davayı açtığı, şirkete göndermiş olduğu ihtarname ile , 1982-2009 yılında yaklaşık 30 yıl boyunca mezkur hisse senetlerinin maliki olduğunu iddia etmesine rağmen pay sahipliğini davalı şirkete karşı bildirimde bulunmayan , genel kurullara katılmak için hisse senetlerini davalı şirkete ibraz etmeyen davacının iyi niyetinden söz etmenin mümkün olmadığı, şirketin bir kısım hisse senetlerinin çalındığı, bu durumun şirket tarafından gazete ile ilan edildiği, davalı ... hakkında Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/759 Esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı, davanın derdest olduğu, istirdat davasının açılması nedeni ile iptal davasının reddine karar verilmesi gerektiği, davacıların senedin zilyedi oldukları, 15.03.2007 tarihinde şirket merkezinde meydana gelen hırsızlık olayı sonucu mezkur senetlerin zayi olduğu,... Boya A.Ş'nin 2006 yılı hazirun cetveline göre 50.000 TL sermayeyi temsil eden 1.000 payı teşkil eden 500 adet hamiline yazılı hisse senetlerinden (istirdadına karar verilmeyen) diğer tüm hisse senetlerinin iptaline karar verilmesi gerektiği, hisse senetlerinin haksız bir şekilde davalıların elinde bulunduğu ispat edildiği gerekçesi ile asıl davanın, birleşen Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2010/279 esas ve Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2010/390 esas sayılı davaların reddine, birleşen Mersin 3. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/131 esas sayılı davanın kabulü ile davalılardan ...'ın elinde bulunan ve davacılardan .... Boya A.Ş. tarafından çıkartılan, davacılara ait olan 1.000 TL bedelli 1 adet, 10.000 TL bedelli 1 adet olmak üzere toplam 2 adet hamiline muharrer hisse senedinin davalı ...'dan istirdadı ile davacılara verilmesine, davalılardan ...'ın elinde bulunan ve davacılardan ... Boya A.Ş