muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11028, Karar No: 2022/1658, Tarih: 02.03.2022

../..

S/6

toplamda bu sanığa kesici alet ile boynundaki kesileride sayarsak toplamda en az 7 bıçak sallandığının sabit olduğunu;

Katılan ...’nın adli raporuna göre kolları, boğazının sıkıldığı ve başının darp edildiğini göstermektedir.

Maktulün ve katılan ...’nın aldıkları yaraların yerleri ve niteliklikleri ile sanık ...’deki bıçak yaralarının yerleri birlikte değerlendirildiğinde olay gecesi bir hasta ziyareti için evden çıkmakta olan sanık ... ve eşi katılan ...’ya aralarında husumet olan maktul ve katılan ...’nın evin önünde ellerinde en az bir tane bıçak olduğu halde bekledikleri, ... bahçe kapısını açınca ona bıçakla saldırdıkları, bahçe kapısından içeri girdikleri, bahçe içindeki kan damlaları nedeniyle bu hususun sübuta erdiği, maktul taraf iki kişi olup ellerinde (en az birinin) bıçak olup sanık ...’in boynuna bunlardan üç tanesinin boynunda cilt altında kesi yaptığı dört tanesinin ise korunmak için kaldırdığı kollarını kestiği araya giren eşi ...yı da darp etmeleri üzerine husumetli olan bu kişilerin saldırısı altında elinde kendini ve darp edilen eşini savunacak bir şeyi olmadığından olayın heyecanı ile evin boş olan giriş katından aldığı tabanca ile önce maktule 1 el ateş ettiği ve öldürdüğü devamında da ... ...’ya 3 el ateş ettiği ve yine onu yaralayınca bu kez maktul tarafta bulunan ve kendisini yaralayan bıçağı bir şekilde elde ettiği bıçakla ... ...’yı yaraladığı sabittir.

Sanık ...’in vücudundaki bıçak izleri ve tabanca ile vurulan maktul ve mağdurun kendilerindeki yaraların niteliği gereği vurulduktan sonra ...’i bıçaklamalarının mümkün olamayacağı tarafımızdan kabul olunmuştur. (Yani ilk saldırıyı maktul taraf yapmıştır.) Olayın sübutunu böylece kabul eder isek;

1) Maktulün ve ailesinin kamu tanıklığı yapan katılan ...’yı bundan vazgeçirmek için Tuna ve eşi ... ile oğlu ...’i tehdit etmeleri.

2) Olaydan bir gün önce yine tanıklıktan vazgeçilmesi için maktul ve akrabası ...’in sanıkların evinin önünde tartışma çıkartmaları, polis çağırılması

Tarafların arasında ciddi husumet olduğunu göstermektedir.

Hasım olan maktul tarafından iki kişinin gece 22:00’sularında sanıkların evi önüne en az 1 kesici aletle gelip o sırada hasta ziyareti için evden çıkmakta olan sanık ...’e saldırmaları ve sanığın boynuna doğru 7 bıçak hamlesi yapmaları bunlardan 3 tanesinin boyuna isabet edip cilt altına kadar inmesi, 4 bıçağında kendini korumak için kollarını kaldıran ...’in kollarını kesmesi, olayı gören ve ...’i korumaya çalışan ...’in eşininde darp edildiğini gösterir yaralanmalar dikkate alındığında gece karanlığında kendi evinin önünde gelişen bıçaklı saldırıdan kendisini ve eşini kurtaramayacağını düşünen sanık ...’in saldırıyı bertaraf edebilmek için yapılan ve devam eden saldırıdan kendisini ve eşini korumak için meşru müdafaa şartları altında

hala evi önünde eşi ile kavga eden maktulü meşru müdafaa sınırını mazur görülebilecek heyecan korku ve telaş aaltında aştığı ve maktule bu şartlar altında 1 el ateş ederek onu öldürdüğü sabit olmakla sanığın cezasının maktulün öldürülmesi fiili ile ilgili TCK’nin 27/2. maddesi kapsamında kaldığından bahisle sanığa maktule karşı bu fiili nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekir iken TCK’nin 29. maddesi gereği 12-18 yıllık haksız tahrik indirimi bandında asgariye yakın ceza indirimi yapılarak sanığın 14 yıllık ceza ile cezalandırılmasının dosya kapsamına ve ceza adaletine uygun olmadığını düşündüğümüzden bu kararı bozan Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

Muhalif Üye Muhalif Üye

... ...
Yargıtay — Esas No: 2015/2596, Karar No: 2015/1508, Tarih: 14.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2596 E.  ,  2015/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 51/2- maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı... hakkında ... Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğünün 24/11/2013 tarihli, MA-04043625 sıra nolu ve 21/02/2014 tarihli, MA-04923342 sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanakları ile uygulanan 166,00 ve 172,00 Türk Lirası idarî para cezalarına yönelik başvurunun kabulü ile idari para cezalarının kaldırılmasına ilişkin ... Sulh Ceza Mahkemesinin 18/04/2014 tarihli ve 2014/176-176 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 22/01/2015 gün ve 5177 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/02/2015 gün ve KYB.2015-45605 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, hız sınırı ihlali yaptığı kamera görüntüsü ile tespit edilen muteriz hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 116. maddesindeki yetkiye dayanılarak tescil plakasına düzenlendiği anlaşılan idari para cezasına karşı muteriz tarafından yapılan başvuru üzerine,... Sulh Ceza Mahkemesince hiçbir gerekçe gösterilmeden itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, MA-04043625 sıra nolu idari para cezası karar tutanağının 09/01/2014 tarihinde, MA-04923342 sıra nolu idari para cezası karar tutanağının ise 27/02/2014 tarihinde muterize tebliğ edildiği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27/1. maddesi gereğince tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde sulh ceza mahkemesine başvuru yapılması gerekli iken, 07/03/2014 havale tarihli dilekçe ile başvuru yapıldığı, bu haliyle itirazın süresinden sonra olduğu gözetilerek, itirazın reddi yerine yazılı şekilde hiçbir gerekçe de gösterilmeden kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği, 21/02/2014 tarih ve MA-04923342 sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağı yönünden, kabahatli tarafından 5326 sayılı Kanunun 27/1. maddesi uyarınca 15

Günlük süre içerisinde başvuruda bulunması nedeniyle yerinde görülmediğinden REDDİNE;

2-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği 24/11/2013 tarihli, MA-04043625 sıra nolu trafik idari para cezası tutanağı yönünden yerinde görüldüğünden, Kars 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/04/2014 tarihli ve 2014/176-176 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c.maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11450, Karar No: 2017/9133, Tarih: 10.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/11450 E.  ,  2017/9133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Alınan bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespiti halinde, kaçak kullanım bedeline ilişkin vergiler dahil cezasız kullanım bedeline ilişkin rapor alındıktan sonra; bu durumda da bakılması gereken madde 5237 sayılı TCK'nın 168/5: ''Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz. ''Eğer zarar soruşturma aşamasında tamamen ödenmişse mutlaka düşme kararı verilip adli sicilde bunlara ilişkin mahsus bir sisteme kayıt ettirilmelidir. Sanık soruşturma aşamasında hiç ödeme yapmamış, sanığa ödeme ihtarı da yapılmamış ve sanık kovuşturma aşamasında bilirkişinin hesapladığı miktarı tamamen gidermişse yine düşme verilmelidir. Bilirkişi alınan rapor sonucunda sanığa yeniden makul bir süre verilerek ve ''bilirkişi tarafından belirlenen zararı tamamen tazmin etmesi halinde kamu davasının düşürüleceğine'' dair bildirimde bulunarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA 10.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4196, Karar No: 2025/3977, Tarih: 08.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/4196 E.  ,  2025/3977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/846 E., 2016/466 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin 15.06.2016 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 11.03.2024 tarihli ve 2024/45 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/30978 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/30978 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Bolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/01/2015 tarihli ve 2014/8664 soruşturma, 2015/1 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetim yükümlülüğünü ihlal ettiğinden bahisle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2016 tarihli ve 2015/846 esas, 2016/466 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği,

Dosya kapsamına göre, Bolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın doğrudan şüphelinin mernis adresine tebliğ edildiği anlaşılmakla,

7201 sayılı Kanun'un 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği,

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüphelinin mernis adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle usule aykırı şekilde yapılmış olduğundan kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediğinden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı ve bu bakımdan kovuşturma şartının gerçekleşmediği, dolayısıyla kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

B. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinde yer alan, ''(1) Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (2) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 10/2. maddesinde; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en

son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği dikkate alındığında; tebligatın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8. maddeleri ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda, kanun yararına bozma istemine konu kararın şüphelinin doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatın usûlüne uygun olmadığı, tebligatın usulsüz olması nedeniyle inceleme konusu hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır.

C. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin bu aşamada reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9622, Karar No: 2012/3358, Tarih: 05.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9622 E.  ,  2012/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9338, Karar No: 2013/12555, Tarih: 16.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9338 E.  ,  2013/12555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı.....Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 23.10.2012 gün ve 294-582 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davalı vekili 31.10.2013 tarihli temyiz dilekçesinde müvekkilinin ekonomik durumunun iyi olmadığını, kararın temyiz masraflarını karşılama imkanı bulunmadığını bildirip, davalının ekonomik durumunu belgeleyen herhangi bir belge dosyaya ibraz etmeden adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK' nin 334-340.maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3 maddesine göre ... talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılabilir ve HMK' nin 337/1.maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Davalı vekili adli yardım talebi içeren dilekçesi ekinde, davalının ekonomik durumunu belgeleyen bir belge ibraz etmediğinden tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksezin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığından, HMK' nun 334/1.maddesinde belirtilen yasal koşullar oluşmadığından davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK 'nun 434.(6100 sayılı HMK' nin 366.maddesi yollamasıyla 344.md).maddesi uyarınca temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Hükmü temyiz eden davalı vekili temyiz yoluna başvurma harcı yatırmış ise de nispi temyiz harcını yatırmadığından bu harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesi yapılamayacağından HUMK' nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, geri çevrilmelidir.

Açıklanan nedenlerle davalıların adli yardım talebinin REDDİNE, HUMK' nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine,GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.9.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18316, Karar No: 2014/24062, Tarih: 16.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18316 E.  ,  2014/24062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2011/1111-2014/161

Hüküm süresi içinde davalılar 1-Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş., 2-Y.. Ş.. ve 3-T... A. Ş. Genel Müdürlüğü avukatları tarafından temyiz edilmiş Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş. ile Y.. Ş.. avukatlarınca duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32598, Karar No: 2021/1139, Tarih: 11.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32598 E.  ,  2021/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması, fuhuşa aracılık etmek veya yer temin etme

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında fuhuş için aracılık etmek veya yer temin etme suçundan, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat 2-Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

3-Sanık ... hakkında ticari sır, bankacılık sırrı, müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgeleri açıklamak suçundan, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması suçlarından sanık ... hakkında; fuhuş için aracılık etme veya yer temin etme suçundan sanık ... hakkında verilen beraat hükümleri, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın, suç tarihi itibari ile katılan "Yeşil Gayrimenkul" tarafından Beylikdüzü Esenyurt'ta yapılan "İnnovia" adı altındaki projedeki dairelerin satış sonrası devir, temlik ve kiralama işlerini yapmak üzere alt şirket olarak kurulan "SRM Gayrimenkul" şirketinde 01/07/2011 tarihinden itibaren genel müdür olarak görev yaptığı, çalıştığı süre içerisinde şirketin müşterilerine ait ticari sırlarını muhafaza etmesi yerine emlakçılara ve başka şirketlere vererek karşılığında komisyon aldığı, ayrıca şirketlerin satış ofislerinde depolanan bir kısım eşyaları şirket yetkililerine haber vermeden uhdesinde tuttuğu, sanık ...'ın da aynı bölgede emlakçılık yaptığı ve bilhassa diğer sanık ...'ın genel müdürlüğünü yaptığı sitedeki çoğunluğu 1+1 olan çok sayıda daireyi fuhuş için günlük olarak kiraya verdiği, bu surette sanık ...'ın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ile ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması suçları ile sanık ...'ın fuhuş için aracılık etme veya yer temin etme suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda,

Sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ... üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu ile sanık ...'ın üzerine atılı fuhuş için aracılık etme veya yer temin suçunu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı; sanık ...'ın üzerine atılı ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.