muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9182, Karar No: 2008/11246, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/9182 E.  ,  2008/11246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkil şirketin ... Turizm A.Ş.’ne açmış olduğu alacak davasının Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından kabulüne karar verildiğini ve dosyanın Yargıtay incelemesinde olduğunu belirterek, iflas idaresi tarafından reddedilen alacağa ilişkin sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, şikayetin kabulüne, iflas idare memurluğunun alacak kaydı ile ilgili red kararının iptaline, şikayet konusu mahkeme ilamına dayanan alacağın sıra cetveline davalı olarak kaydına ve sıra cetvelinin belirtilen şekilde düzeltilmesine karar verilmiştir.

Şikayet edilen iflas idaresi üyeleri ve şikayet eden vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 20.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9131, Karar No: 2012/17749, Tarih: 24.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9131 E.  ,  2012/17749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezası TCK.nun 50/1-b maddesindeki tedbire çevrilirken, suçtan önceki hale getirme suretiyle zararın giderilmesine karar verilmesiyle yetinilmesine karar verilmesi gerekirken, “sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ...’in 05.06.2009 havale tarihli rapor ve krokisinde (A) harfiyle gösterdiği 30,00 m2'lik ev, (B) harfiyle gösterdiği 5.50 m2'lik depo, (C) harfiyle gösterdiği 14,00 m2'lik bahçe olmak üzere toplam 46,50 m2'lik köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine,” karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, “sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ...’in 05.06.2009 havale tarihli rapor ve krokisinde (A) harfiyle gösterdiği 30,00 m2'lik ev, (B) harfiyle gösterdiği 5.50 m2'lik depo, (C) harfiyle gösterdiği 14,00 m2'lik bahçe olmak üzere toplam 46,50 m2'lik köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine," ibaresinin çıkarılıp yerine "sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca suçtan önceki hale getirilmesi suretiyle zararın giderilmesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7685, Karar No: 2016/5530, Tarih: 07.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/7685 E.  ,  2016/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında temizlik işi alımı için ihale yapılmadığını, ancak kendisinin ve diğer işçilerin kesintisiz çalışmaya devam ettiklerini, buna rağmen bu dönemde ödenmesi gereken alacaklarının ödenmediğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, bu aylarda ihale boşluğu olduğunu, talep konusu dönemde davacının çalışmadığını kendi işçileriyle temizlik işlerinin yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı ... Başkanlığında 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında yaklaşık 50 günlük ihale boşluğu olduğu, ancak bu dönemde temizlik elemanlarının çalışmalarının devam ettiği de tüm dosya kapsamı ve açılan emsal davalardan anlaşılmaktadır. Ayrıca emsal dosyalarda da görüldüğü üzere bu dönemde, ...‘den 09.07.2009-20.07.2009 tarihleri arasında geçici temin usulü ile alım yapıldığı ve bazı işçilerin çalışmalarının bildirildiği de görülmekte olup mahkemece bu husus hiç araştırılmamıştır. Yapılacak iş, ...’nin kayıtları incelenerek davacının dava konusu dönemde çalışmasının olup olmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, davacının çalışması yoksa bu süre dışlanarak hizmet süresi belirlenip alacakları bu hizmet süresine göre hesaplanıp çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik araştırma ile hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7725, Karar No: 2018/2706, Tarih: 28.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7725 E.  ,  2018/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıklar hakkında katılan ... ... ile şikayetçi ...... ... adına sahte GSM abonelik sözleşmeleri düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; Bilecik'de ... bayiliği yapan ... Eğitim ve İletişim Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi sahibi olan sanık ... ile şirket çalışanı olan sanıklar ..., ... ve ...' in suça konu sözleşmelerin alt bayiileri olarak çalışan sanık ... tarafından İstanbul ilinde düzenlenerek kendilerine gönderildiğini, kendilerinin müşteriyle yüz yüze gelmediklerini, sadece aktivasyon işlemini yaptıklarını savunmaları, sanık ... (...)... 2009 yılının haziran ve temmuz aylarında ... şirketi adına stand açtığını, ... geçmek istiyen başka GSM operatörüne bağlı olan abonelere sözleşmeleri imzalatıp, nüfus cüzdanlarının fotokopisini alıp ... bayisi olan Uğurcan İletişim isimli firmaya gönderdiğini, kimsenin adına talebi olmadan sözleşme düzenlemediğini savunması, suça konu sözleşmelerde imza incelemesi yapılmasına karşın yazıların aidiyetine ilişkin bilirkişi incelemesi yapılmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından,sanıkların suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı örnekleri ile birlikte GSM abonelik sözleşmeleri üzerindeki yazıların sanıkların eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak, müşteriyle muhatap olup sözleşmeyi düzenleyenin hangi sanık olduğu saptandıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile tüm sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması, yasaya aykırı,

2– Kabule göre de;

a) Hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK'nın 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanıklara ön ödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumlarının takdirinde zorunluluk bulunması,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30708, Karar No: 2010/29026, Tarih: 20.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/30708 E.  ,  2010/29026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralamaya teşebbüs suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2.maddesi uyarınca 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 86/3-e maddesi gereğince cezasının 1/2 oranında artırılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 35.maddesi gereğince 2/4 oranında indirilerek 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 62 maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezasının 52/1-2-3.maddesi uyarınca günlüğü 20 Türk Lirasından 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, suçta kullanıldığı anlaşılan ve adli emanetin 2004/25 sırasında kayıtlı 1 adet ekmek bıçağının müsaderesine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 20/05/2009 tarihli ve 2008/81 esas, 2009/92 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19.09.2010 gün ve 2010/10774/56715 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.01.2010 gün ve 2010/230373 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına, suçun işlendiği 13/04/2004 tarihine ve temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine göre;

1)Sanığın silahla kasten yaralama olarak belirlenen eylemini cezai yaptırıma bağlayan 5237 Sayılı Kanunun 86/2.maddesinde seçimlik ceza olarak öngörülen gün adli para cezasının alt sınırının aynı Kanunun 52/1.maddesi uyarınca 5 gün olduğu gözetilmeden, suç tarihinden sonra 19/12/2006 tarihli ve 26381 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanunun 61/9.maddesine eklenen "Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz" hükmü nazara alınarak temel cezanın 5 gün yerine, 120 gün adli para cezası olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayininde,

2)Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 456/4 maddesi uyarınca sanık hakkında hükmedilecek temel adli para cezasının 440 Türk Lirası olduğu, bu ceza üzerinden aynı kanunun 457/1.maddesi gereğince 1/3 oranında artırım, 59.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim sonucu 488 Türk Lirası adli para cezasına karar verilebileceği, bu cezanında sanığın lehine oludğunun gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

K5237 sayılı TCK.’nun 61.maddesinin 9. fıkrasının sonradan yürürlüğe girmesi karşısında, suç tarihi itibariyle, adli para cezasının alt sınırının, anılan Kanunun 52/1.maddesi uyarınca 5 gün olduğu gözetilmeden, alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtildiği halde temel cezanın 120 gün adli para cezası olarak fazla tayini nedeniyle (1) no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (...) Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen, 20.05.2009 gün ve 2008/81, 2009/92 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, mahkemece, hükmün gerekçesinde, cezanın caydırıcılığı esas alınarak, erteleme hükmünün uygulanmayacağı iradesinin açıklanmış olması nedeniyle, suç tarihi itibariyle adli para cezasının alt sınırına göre daha lehe olduğunda tereddüt bulunmayan, 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek, sanığın, adli para cezasında gün sayısının 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı maddenin 3.fıkra (e) bendi uyarınca yarı oranında artırım ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 7 güne çıkarılmasına, aynı yasanın 35.maddesinin 2.fıkrası uyarınca takdire göre yarı oranında indirim yapılarak, sanığın 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.'nın 62/1.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, bulunan bu sonuç gün sayısı ile aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL nin çarpılması suretiyle sanığın 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, bozmanın niteliğine göre (2) no'lu kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7452, Karar No: 2024/3368, Tarih: 29.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7452 E.  ,  2024/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1229 Esas, 2022/1097 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/1004 E., 2020/250 K.

Taraflar arasındaki işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı TEDAŞ’ın Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02.04.2004 tarihli ve 2004/22 sayılı kararıyla özelleştirme kapsamına alınmasının ardından davacı ...Ş ile TEDAŞ arasında İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS) imzalandığını, İHDS’den önceki dönemde üçüncü şahıs durumundaki dava dışı yüklenici tarafından Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/16 E. sayılı dosyasından açılan dava sonucunda Mersin 4. İcra Müdürlüğünün 2009/5718 sayılı dosyasına 12.11.2009 tarihinde 647.639,90 TL 29.04.2010 tarihinde 262.352,40 TL ödeme yapmak zorunda kaldıklarını, 12.11.2009 tarihli ödeme ile ilgili olarak Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/1034 E. sayılı dosyası ile açılan alacak davasında verilen kararla davacı şirket alacaklarının 656.076,65 TL’lik kısmının hüküm altına alındığını, bilirkişi incelemesi sonucu davacı şirket tarafından icra dosyasına 29.04.2010 tarihinde ödendiği tespit edilen bakiye 262.352,40 TL’lik kısım için işbu davanın açıldığını, İHDS gereği bu bedelden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 262.352,40 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nın talimatları doğrultusunda 30.08.2013 tarihinde ... EDAŞ tarafından düzenlenen devre esas mizan kayıtları esas alınarak bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini, bilançolar kesinleştirildiğinden davacının İHDS hükümlerine dayanarak geçmişe yönelik herhangi bir hak ve alacak talep edemeyeceğini, işbu davaya konu Mersin 1 Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/16 E. 2008/42 K. sayılı dosyasında TEDAŞ Genel Müdürlüğü ve TEDAŞ EDM’nin davalı olduğunu, ödeme yapılan icra dosyasında da borçlu tarafın TEDAŞ Genel Müdürlüğü olduğunu, dava dilekçesi ekindeki ödeme dekontuna göre de ödemenin TEDAŞ tarafından yapıldığını, borçlu olmadığı halde ödemeyi yapan ... EDAŞ'ın davalıdan herhangi bir ödeme talep edemeyeceğini, sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanabilecek alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alacak taraflar arasında imzalanan İHDS'ye dayandığından bu davada uygulanması gerekli olan zamanaşımı süresinin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 146 ncı maddesi uyarınca 10 yıl olup davanın bu süre içerisinde açıldığı, rücuya dayanak kararın derecattan geçerek kesinleştiği, ilama istinaden 12.11.2009 tarihinde 647.639,90 TL, 30.04.2010 tarihinde 262.352,40 TL ödeme yapıldığı, bilirkişi raporuna göre rücu edilebilecek tutarın 262.352,40 TL olduğu, İHDS'nin 7.1 maddesine göre sözleşmenin imza tarihinden önce başlamış idari ve hukuki ihtilafların takip edilmesi, çözüme kavuşturulması ve bundan kaynaklanan her türlü sorumluluğun TEDAŞ'a ait olduğu, 7.4 ve 7.6 maddesinde, dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetler nedeniyle üçüncü kişiler tarafından ileri sürülecek her türlü talebin muhatabının TEDAŞ olduğunun hükme bağlandığı, icra dosyasına yapılan ödemenin İHDS'nin imzalandığı tarihten önceki döneme isabet eden olaya dayandığı, rücuen alacağa dayanak Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'ndeki davanın davacısının bu sözleşme çerçevesinde üçüncü kişi konumunda olup İHDS'nin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereği, davacının ödemesi gerektiği bedeli davalıdan rücuen talep ve dava hakkının bulunduğu, rücuen alacağa dayanak, dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olmadığından sözleşmenin 7.2 maddesi uyarınca davacının ihbar yükümlülüğünün bulunmadığı, Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.4. maddesinde "...İşletme Hakkı Devir Sözleşmesindeki hükümler saklı kalmak kaydıyla", 22. maddesinin f bendinde "Alıcı ihale konusu hisseleri devir aldığı tarihten önceki döneme ilişkin olarak İşletme Hakkı Devir Sözleşmesindeki hükümler saklı kalmak kaydıyla..." hükümleri yer aldığından, Hisse Satış Sözleşmesi karşısında İHDS'nin öncelikle uygulanacağı, her iki taraf da tacir olduğundan avans faizi talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle,davanın zamanaşımına uğradığını, icra dosyasında borçlunun TEDAŞ Genel Müdürlüğü olduğunu, ödeme dekontundan da ödemenin TEDAŞ tarafından yapıldığının anlaşıldığını, rücuya dayanak mahkeme kararında davacının taraf olmadığını, davacının icra takibinde de borçlu sıfatı bulunmadığını, İHDS ve hisse devir sözleşmesi kapsamında dava konusu işlemin davacı şirket sorumluluğunda bulunduğunu, İHDS tarihinden önceki döneme ait dağıtım faaliyetinden kaynaklı hangi iş ve işlemlerin sorumluluğunun müvekkiline ait olduğunun belirlendiğini, İHDS tarihinden önceki döneme ait bütün sorumluluğun müvekkiline ait olduğu kabulünün doğru olmadığını, devre esas bilançolar ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini, hisse devir tarihine kadar sonuçlanmamış ve İHDS hükümleri gereği TEDAŞ Genel Müdürlüğü takip ve sorumluluğunda bırakılan dosyaların tutanak ve ekindeki liste ile belirlendiğini, devir öncesinde sonuçlanmış ve ödemesi yapılmış dosyaların bu kapsamda değerlendirilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davacısı ... Mühendislik şirketi, davalıları davalısı Mersin TEDAŞ Elektrik Dağıtım Müdürlüğü ve TEDAŞ Genel Müdürlüğü-... Elektrik Dağıtım Müdürlüğü olan rücuya dayanak dosyada, 24.06.2005 tarihinden önce şehir şebekeleri ve tevsi işlerinin yapılması kapsamında kullanılan PE boruların, malzemelerin ve işçilik bedellerinin haksız yere tahsil edilmiş olması sebebiyle haksız kesilen bedelin tahsili talebiyle 24.06.2005 tarihinde açılan davanın kabulüne dair kararın derecattan geçerek kesinleştiği, bahsekonu ilamdaki davalılar aleyhine başlatılan icra dosyasına davacının 12.11.2009 tarihinde 647.639,90 TL, 30.04.2010 tarihinde 262.352,40 TL yatırdığı, Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/1034 E., 2018/106 K. sayılı kararı ile davacı tarafından davalı aleyhine yukarıda anılan icra dosyasına 12.11.2009 tarihinde yatırılan 647.639,90 TL ile rücuya dayanak karar nedeniyle yapılan harç ve masrafın tahsili talebiyle açılan davanın kısmen kabulüne 656.076,65 TL'nin davalıdan tahsiline karar verildiği, işbu davanın icra dosyasına 30.04.2010 tarihinde ödenen 262.352,40 TL'nin rücuen tahsili talebiyle açıldığı, rücuya dayanak karar ve icra dosyasında TEDAŞ Genel Müdürlüğü davalı ve borçlu olarak yer almakta ise de, kararda TEDAŞ Genel Müdürlüğü ibaresinin yanında ... Elektrik Dağıtım A.Ş. Genel Müdürlüğü, icra dosyasında ise borçlu kısmında TEDAŞ Genel Müdürlüğü ibaresinin yanında vekilin adresi ... EDAŞ İl Müdürlüğü binası olarak gösterildiği, yani davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü'nün doğrudan davada ve icra takip dosyasında taraf olmadığı, bu durumda, her ne kadar icra dosyasındaki tahsilat makbuzunda borçlu olarak TEDAŞ Genel Müdürlüğü ibaresi yer almakta ise de, vekilin adresinden de açıkça anlaşılacağı üzere takip dosyasına ödeme yapanın davacı olduğu, taraflar arasında akdedildiği hususunda her hangi bir ihtilaf bulunmayan 24.07.2006 tarihli İHDS'nin 7.1 maddesinde; sözleşmenin imza tarihinden önce başlamış idari ve hukuki ihtilafların takip edilmesi, çözüme kavuşturulması ve bundan kaynaklanan her türlü sorumluluğun TEDAŞ'a ait olduğu, 7.4 ve 7.6 maddesinde de; dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetler nedeniyle üçüncü kişiler tarafından ileri sürülecek her türlü talebin muhatabının TEDAŞ olduğunun düzenlendiği, somut uyuşmazlıkta davacı tarafından yapılan ödemenin, İHDS'nin imzalandığı tarihten önceki döneme isabet eden olaya dayandığı, rücuen alacağa dayanak davanın davacısı olan ... Müh. Ltd. Şti.nin bu sözleşme çerçevesinde üçüncü kişi konumunda olup İHDS'nin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereği davacının ödediği bedeli davalıdan rücuen talep ve dava hakkı bulunduğu, rücuen alacağa dayanak davadaki uyuşmazlığın dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olmaması karşısında sözleşmenin 7