muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19867, Karar No: 2015/3456, Tarih: 02.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/19867 E.  ,  2015/3456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :. İş Mahkemesi

Davacı....... sigortasına girdiği 1.2.1988 tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak esas alınması; 3201 sayılı Kanun kapsamında yapılan borçlanmanın 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü gerekir.

2- Dosyadaki belgelerden, davacının, borçlanma öncesinde 5510 sayılı Yasanın 4/1-a madde kapsamında sigortalı çalışmalarının bulunduğu, bu çalışmanın davalı Kurum tarafından iptal edildiği; Almanya’da rant sigortasına tabi olarak geçen 5307 günlük süreyi borçlandırıldığı, borçlanma bedelinin 19.9.2013 tarihinde ödendiği belirtilmektedir.

Mahkemece,davacının sigorta başlangıcı yönünden verilen karar isabetli ise de, kesin dönüş koşulları usulune uygun araştırılmadan yaşlılık aylığı talebinin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Türkiye Cumhuriyeti ile...... Cumhuriyeti arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin, konuya ilişkin 29’uncu maddesinin 4’üncü bent hükmü, bir kimsenin Türk sigortasına girmeden önce, Alman rant sigortasına girmiş bulunması halinde, rant sigortasına giriş tarihinin, Türk sigortasına giriş tarihi olarak kabul edileceğini öngörmüştür.

Türkiye Cumhuriyeti ile....... Cumhuriyeti arasında bağıtlanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin, konuya ilişkin 29’uncu maddesinin 4’üncü bent hükmü, bir kimsenin Türk sigortasına girmeden önce, Alman rant sigortasına girmiş bulunması halinde, rant sigortasına giriş tarihinin, Türk sigortasına giriş tarihi

larak kabul edileceğini belirtmekle birlikte, anılan hükmün uygulanabilirliği, her iki ülke mevzuatına göre dikkate alınabilecek bir sigortalılık süresinin bulunması halinde mümkündür.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Yasa hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Yasa hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23. maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2. maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6. Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14. maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Bu bağlamda, 3201 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince, borçlanılan süreler gözetilerek yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için, yurtdışındaki çalışma veya çalışmaya dayalı yardım ilişkisinin sona ermesi gerekmekte olup; Mahkemece, yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu 4.10.2013 tarihi ve sonrası süre yönünden davacı için kesin dönüş şartının belirlenmesiyle ilgili olarak yurtdışından aylık alıp-almadığı veya yurtdışında çalışıp-çalışmadığı veyahut da çalışmaya dayalı olarak yardım alıp-almadığı resmi belgeler, yeni tarihli .... belgesi vs. ile kesin dönüş şartı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 2.3.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7439, Karar No: 2020/9779, Tarih: 11.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/7439 E.  ,  2020/9779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması belirlenen bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kısmen kabulü ile harç yönünden düzeltilerek yeniden hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 11/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3004, Karar No: 2014/7598, Tarih: 29.12.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/3004 E.  ,  2014/7598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... arasındaki davadan dolayı... . Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 27.12.2012 gün ve 2010/53-2012/437 sayılı hükmü onayan Dairemizin 20.02.2014 gün ve 2013/1876-2014/1170 sayılı ilamı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine, davalıların temyiz itirazlarının reddiyle yerel mahkeme kararının onanmasına dair Dairemizden verilen 20.02.2014 gün, 2013/1876 E., 2014/1170 sayılı ilama karşı davalılar vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı iş sahipleri vekili aşamalarda alınan savunmalarında, inşaat için gerekli olan malzemelerin temini karşılığı 21.03.2009, 24.03.2009, 28.03.2009 ve 03.04.2009 tarihli tahsilat makbuzlarıyla 24.000,00 TL olmak üzere davacının kabul ettiği 110.042,00 TL ile birlikte toplam 134.000,00 TL ödeme yaptığını ileri sürmüştür. Söz konusu 4 adet tahsilat makbuzunun sol üst kısmında “... ve Orman Ürünler ... ” ünvan ve kaşesi mevcut olup sağ alt kısımda kaşe, imza bölümü üzerinde ... ismi ve altında imza bulunmaktadır. Ayrıca davalılar vekilinin 13.10.2011 tarihli ek beyan dilekçesine ekli belgelerden davalılardan ... tarafından dava dışı Yazıcı Palet ve Orman Ürünleri-... aleyhine az yukarıda belirtilen 4 adet makbuzdaki ödemelerin istirdadı için dava açıldığı ve davanın halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece sözkonusu dava dosyası celp edilip incelenmediği gibi davalının sunduğu ve davacının ödeme olarak kabul etmediği bu makbuzlarla ilgili araştırma da yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece sözkonusu makbuzlardaki ödemeler dava dışı ... 'nın kaşesini taşıyan tahsilat makbuzlar üzerinde gösterilmiş ise de; bu makbuzların sağ alt tarafında ...'nın adı ve altında imza bulunduğundan öncelikle davacının bu imzalarla ilgili beyanı alınıp, inkârı halinde sıhhati konusunda yöntemine uygun inceleme de yapıldıktan sonra yine aynı makbuzlarla ilgili davalı ...'ın dava dışı ... aleyhine açtığı ... . Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/557 Esas sayılı davanın sonucu da beklenip birlikte değerlendirilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken davalının bu ödeme savunmalarını kabul etmeme gerekçeleri gösterilmeksizin eksik inceleme ile davanın yazılı miktarda kabulü doğru olmamıştır.

Yerel mahkeme kararının bu gerekçeyle davalılar yararına bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından kabulü ile hükmün bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle Dairemizin 20.02.2014 gün, 2013/1876 E., 2014/1170 K. sayılı ilamının 2. bendindeki onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin ve karar düzeltme peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalılara geri verilmesine, 29.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2091, Karar No: 2010/4884, Tarih: 23.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/2091 E.  ,  2010/4884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.330,90-TL.alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı (idare) vekili dilekçesinde; davalıya sözleşmeli personel olmasına rağmen Kasım 2005- 2007 tarihleri arasında denetim tazminatı ödendiğini, Maliye Bakanlığının 20.04.2009 tarihli yazısı ile bu ödemenin yersiz olduğu belirtildiğinden; 2.330,90-TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; “Davalının ... Başkanlığında uzman ve uzman yardımcısı kadrosuna karşılık sözleşmeli olarak çalıştığı hususunda ve çalıştığı süre içinde kendisine E. denetim tazminatı ödendiği hususunda ihtilafın bulunmadığı, davalının bu çalışmasının yokluk veya açık hataya dayalı işlem sonucu olmadığı gibi davalıya yapılan ödemelerin davalının gerçek dışı beyanı ve hilesinden kaynaklanmadığı, davacının ilgili ödemelerin yapılmasından sonra 20.04.2009 tarihli Maliye Bakanlığı Bütçe Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün yazısına istinaden; yapılan ödemelerin idarenin yanlış tasarrufu sonucu yapılan ödeme olduğunun kabulü ile iadesi istemine ilişkin olan talebin Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22.12.1973 tarihli 1968/E. 1973/14 sayılı kararı gereği ödemenin yapıldığı tarihten itibaren 60 günlük idari dava açma süresi içerisinde istenmesi gerektiği, davalıya yapılan son ödemenin 2007 yılı Mayıs ayında olması nedeniyle 60 günlük idari dava açma süresi geçtikten sonra yapılmış olan talebin yerinde olmadığı, gerekçesiyle” davanın ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, davacı idarenin; (sözleşmeli personel olmasına rağmen) hataen E. Denetim tazminatı adı altında ödemede bulunduğu ... sürülerek; yersiz ödenen 2.330,90-TL'nin faiziyle tahsili istenilmektedir. Dosya kapsamından, davalıya yapılan ödemenin daha önce bu yolda alınmış bir karara dayanmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanununun 62. maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir.

Yine, HGK.nun 2005.12.1984 tarih, 1982/13-387 E.-1984/997 K. sayılı kararında; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin idare tarafından BK.nun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenebileceği açıklanmıştır.

Mahkeme gerekçesiyle belirtilen, Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 22.12.1973 gün ve 1968/8-1973/14 sayılı kararı; idarenin “şart tasarrufuna” ilişkindir. Somut olayda ise; davacı idarenin davalıya mevzuata aykırı olarak yaptığı hatalı ödemeden sözedilmektedir.

Mahkeme gerekçesiyle belirtilen, Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 22.12.1973 gün ve 1968/8-1973/14 sayılı kararı; idarenin “şart tasarrufuna” ilişkindir. Somut olayda ise; davacı idarenin davalıya mevzuata aykırı olarak yaptığı hatalı ödemeden sözedilmektedir.

O halde, mahkemece; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin, Borçlar hukukunun haksız iktisap kuralları çerçevesinde istenip istenemeyeceği tartışılmadan, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15161, Karar No: 2018/1370, Tarih: 20.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15161 E.  ,  2018/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı şirketin 15 adet çekinin kaybolduğunu, dava konusu edilen çekin boş kısımlarının 14.08.2014 keşide tarihli ve 31.500 TL bedelli olarak davalı ... lehine doldurularak davalı ... şirketine ciro edildiğini, çekin altındaki keşideci imzasının davacı şirket yetkilisine ait olmadığını belirterek, bu çek yönünden müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının çekin kaybolduğunu belirterek sonrasında sahtecilik iddiasında bulunduğunu, davalı ... ile akdedilen faktoring sözleşmesi kapsamında çekin ciro yolu ile kendilerine teslim edildiğini, defilerin iyi niyetli müvekkiline karşı ileri sürülemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve alınan rapora göre, imza inkarının mutlak defi olduğu, herkese karşı ileri sürülebileceği, davaya konu çek üzerindeki imzanın davacı şirket yetkilisine ait olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının 31.500,00 TL bedelli çekten dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ...Ş.'den alınmasına, 20/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13862, Karar No: 2013/984, Tarih: 21.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/13862 E.  ,  2013/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili;müvekkilinin 2000 li yıllarda davalıdan 190 milyon liraya taksitle ödemek kaydı ile bir televizyon aldığını, buna karşılık taksitli alışveriş için tanzim edilen sözleşmeye bitişik olan 190 milyon liralık bir senet imzaladığını, davalının müvekkilinin taksit ödemeleri bittiği halde senedi bulamadığını söyleyerek iade etmediğini, müvekkilinin olaydan sekiz sene sonra babasından kalma tarlasını parsellemek istediğinde tapudaki haczi fark ettiğini, icra dairesine gittiği ve dosyanın kıymet takdiri için bilirkişiye gittiğini, müvekkiline icra takibine ilişkin hiçbir tebligat ulaşmadığını, icra dairesinin kasasındaki senedi gördüğünde ise senedin önceden imzaladığı defter yaprağının bir kısmı şeklinde düzenlenmediğini, taksit sözleşmesinin parçası ve 190 milyonluk senet olmadığını, tamamen farklı bir senet olduğunu, imzanın da kendisinin imzası olmadığı gördüğünü, bunun üzerine ... Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunduğunu, belirtilen nedenlerle müvekkilinin davalıya borcu olmadığının tespiti ile bono ve takibin iptaline,haksız ve kötü niyetli olan davalı aleyhine takip konusu alacağın %40 ı oranında tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; açılan davayı kabul etmediğini, 2.5 yıl gibi bir süre sonra yapılan bu iddiaları kabul etmediğini,delil bildirmeyeceğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; bilirkişiler..., ..., ...’in 05/07/2010 tarihli ortak raporlarında senet üzerinde açığa atılmış imzanın ...'nın eli ürünü olduğunun belirtildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı; açılan davayı kabul etmediğini, 2.5 yıl gibi bir süre sonra yapılan bu iddiaları kabul etmediğini,delil bildirmeyeceğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; bilirkişiler..., ..., ...’in 05/07/2010 tarihli ortak raporlarında senet üzerinde açığa atılmış imzanın ...'nın eli ürünü olduğunun belirtildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalı tarafından takibe konulan senetteki imzanın kendisine ait olmadığını, ayrıca davalıya borcu bulunmadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir. Mahkemece ... Kurumu'ndan alınan 10.03.2010 tarihli raporda imzanın keşideci eli ürünü olup, olmadığının tespit edilemediği belirtilmiş, 09.07.2010 tarihli bilirkişi kurulu raporunda açığa atılan imzanın keşideci eli ürünü olduğu, pul üzerine atılan imzanın keşideci eli ürünü olmadığı belirtilmiştir. ... Kriminal Polis Laboratuarı tarafından verilen 02/05/2011 tarihli son raporda imzaların keşideci eli ürünü olup olmadığı konusunda müspet veya menfi bir kanaat edinilemediği bildirilmiştir. Mahkemece ikinci bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmiştir. Oysa 2.bilirkişi raporu yetersiz görülerek tekrar bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verildiğine göre yetersiz bulunan rapor hükme esas alınamaz bu durumda mahkemece konusunda uzman bilirkişi kurulundan telif edici bir rapor alınarak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13323, Karar No: 2012/2130, Tarih: 15.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/13323 E.  ,  2012/2130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.