muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6835, Karar No: 2019/5043, Tarih: 03.10.2019

Mahkemece, 26.03.1954 tarih 119 sıra nolu kök tapu kaydı kapsamındaki tapulu taşınmazların temlikinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle bu taşınmazlar yönünden tapu iptal ve tescil isteğinin kabulüne, 29.01.1960 tarih 83 sıra nolu kök tapu kaydı kapsamındaki tapulu taşınmazların temlikinin muvazaalı olmadığı gerekçesi ile bu taşınmazlar yönünden tapu iptal ve tescil isteğinin reddine, ecrimisil isteğinin de aynı gerekçeler ile kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların 25.02.1983 tarihinde ölen ...’un mirasçıları oldukları, Antalya Kadastro Mahkemesinin 1985/202 Esas, 1988/96 Karar sayılı dosyasında 18.03.1988 tarihli “Keşif tutanağı-Sulh zaptı” başlıklı belgenin düzenlendiği, ayrıca kök muris Mustafa mirasçılarından Hasan Karabulut mirasçıları ile bir kısım davacılar arasında tarihsiz “Karşılıklı Anlaşma” başlıklı başka bir belgenin daha düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Kadastro Mahkemesinin 1985/202 Esas, 1988/96 Karar sayılı dosyasında düzenlenen “Keşif zaptı-Sulh zaptı” ve tarihsiz “Karşılıklı Anlaşma” başlıklı, Gülay dışındaki davacıların imzasını taşıyan belgelerin feragat içerikli olmadığı, sulh sözleşmesi niteliğinde oldukları, esasen mirasbırakanın temliklerinin muvazaalı olduğu hususunun mirasçılardan Ayşe tarafından açılan davalar ile kesinleştiği açıktır.

Bu durumda taraflar arasındaki uyuşmazlığın, sulh anlaşmalarının yerine getirilip getirilmediği noktasında toplandığı açıktır.

Ne var ki mahkemece bu yönde yeterli bir araştırma yapılmış değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda anılan belgelerdeki beyanların haktan feragat anlamında olmadığı gözetilerek, taraflar arasındaki sulhun koşullarının yerine getirilip getirilmediğinin açıklığa kavuşturulması, başka bir anlatımla sulh kapsamında davacılara verilmesi kararlaştırılan taşınmazlar kayden devredilmiş ise davacıların miras paylarını aldıklarının gözetilmesi, aksi halde temliklerin muvazaalı olduğu saptandığına göre davacıların payı oranında davanın kabul edilmesi, her halükarda sulh tutanaklarında imzası olmayan davacı ...’ın davasının payı oranında kabul edilmesi, bu belirlemelere göre sair isteklerin değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Tarafların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden taraflar vekilleri için 2.037.00'şer TL. duruşma vekâlet ücretinin karşılıklı olarak alınıp verilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3913, Karar No: 2016/17276, Tarih: 04.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/3913 E.  ,  2016/17276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ,

1-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506,510,511 ve 621 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi müdürü olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4445, Karar No: 2019/1378, Tarih: 27.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4445 E.  ,  2019/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 207/1, 43/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK'nın 157/1, 43/1, 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, sanık ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında yer alan suç tarihinin ‘‘2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012’’ yılları olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanığın, doğrudan gelir desteği ve mazot, gübre desteği alabilmek için 2006-2012 yılları arasında her yıl, taşınmazların hissedarı olan katılanın imzasını taklit ettiği ve bu şekilde devletten 2006 yılında 3.908,29 TL, 2007 yılında 4.395,79 TL, 2008 yılında 6.329,13 TL, 2009 yılında 1.506,48 TL, 2010 yılında 1.539,23 TL, 2011 yılında 3.304,05 TL para aldığının iddia edildiği olayda, doğrudan gelir desteği alınan taşınmazlar da sanığın hissedar malik olduğu, taşınmazların sanık tarafından ekilip biçildiği, bu nedenle hazine zararının bulunmadığı, hak sahibi olup fiilen ekip biçtiği taşınmaz için doğrudan gelir desteği almak amacıyla Tarım İlçe Müdürlüğü'ne başvuru da bulunmasının usulü bir zorunluluk olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair delil elde edilemediği, bu suretle aldığı gelirden diğer hak sahibi katılana hissesi oranın da pay vermemesinin ise hukuki ihtilaf mahiyetinde kaldığı anlaşıldığından sanık hakkında yasal unsurları oluşmayan atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, 27/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23796, Karar No: 2009/2725, Tarih: 16.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/23796 E.  ,  2009/2725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/08/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili, şikayet dilekçesinde; müşterek çocuğun 2008 yılı itibariyle 14.06.2008-15.09.2008 tarihleri arasında baba yanında kaldığını, her türlü masrafın baba tarafından karşılandığını, bu döneme ilişkin olarak davalı alacaklının iştirak nafakası isteyemeyeceğini, bu konuda tanık beyanı ve sair yasal delili olduğunu ileri sürmüştür.

Borçlu şikayetinde, sözkonusu döneme ilişkin olarak nafaka talep edilmeyeceği belirtildiğine göre, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre tarafların bu konuda beyanları alınıp, deliller toplanarak belirtilen döneme ilişkin olarak nafaka borçlusuna teslim edilip edilmediği, bu döneme ilişkin olarak her türlü bakım ve iaşesi borçlu tarafından yerine getirilip getirilmediği, yöntemince incelenmeksizin eksik incelemeyle şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16/02/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2879, Karar No: 2012/108, Tarih: 17.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/2879 E.  ,  2012/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul edilmiş, Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 19.01.2010 tarihli 1991 sayılı ve Adli Tıp Kurumu 4. ihtisas Kurulu'nun 12.03.2010 tarihli 835 sayılı raporlarına göre "şizofreni " denilen akıl hastalığı saptanan ve suçu işlediği sırada fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyuttaki bu akıl hastalığının etkisi altında olduğu anlaşılan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, yüksek güvenlikli bir sağlık kuruluşunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair verilen kararda isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ve müdahil ... vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 17.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/15338, Karar No: 2013/16051, Tarih: 21.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/15338 E.  ,  2013/16051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın fason masa örtüsü yapımı işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına ve mahkemece verilen önceki kararın temyiz incelemesinin Yüksek 15.Hukuk Dairesi'nce yapılmış olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9065, Karar No: 2022/4907, Tarih: 17.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/9065 E.  ,  2022/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulanan kanıt ve belgelerden; Antalya İli, Çamköy Köyünde bulunan kayden 1.838.000 m² yüzölçümlü taşınmazla ilgili olarak, 1926 yılında Antalya Sulh Hukuk Mahkemesi'nde açılan ortaklığın giderilmesi davası sonunda, mahkemece 11.01.1940 tarih ve 15/1 sayılı taksim ve satış kararı ile taşınmazın satışı yolu ile ortaklığın giderilmesine karar verildiği, ancak kararda, tapu kapsamı belirlenirken kayıt miktarının değil, hudutların esas alınması sonucu 22.201.202 m²'lik kısmın satışına karar verildiği, ilama dayalı olarak yapılan açık arttırmada, taşınmazın .... ve ... adına tescil edilmesinden sonra, 13.04.1944 tarih ve 118 sıra nosu ile oluşan tapu kaydının zaman içerisinde ifrazlara tabi tutulduğu, maliklerin talebi, Tapu ve Kadastro Müdürlüğü’nün 19.07.1968 tarih ve 5572 sayılı oluru ile 1/5000 ölçekli... İmar Planına bağlı olarak yapılan ifrazlar sonucu taşınmazın 113 parçaya bölündüğü, 30.07.1968 tarih 8 ila 120 sıra, 3444 yevmiye numaralı işlem ile 113 adet müstakil tapu oluştuğu, davacı murisinin bu ifraz sonucu oluşan tapulardan 15.11.1976 tarih ve 9 sıra, 59.116 m2 alanlı taşınmaz, ....e ait iken, davacılar murisi .... 20.02.1979 tarih 21 sıra, 182 cilt, 61 sayfa ve 1293 yevmiye numaralı işlem ile 2/16’sını satın almak suretiyle edindiği; ancak taşınmazın bulunduğu yerde 1980 yılında yapılan tapulama çalışmalarında, davacılar murisine ait tapu, hiçbir parsele revizyon görmeyerek, kayıt kapsamındaki 5687.46 m²’lik alanın 229 parsel olarak, makilik vasfı ile Hazine adına 9.298.589 m² yüzölçümü ile tespit gördüğü ve bu taşınmazla ilgili olarak davacılar murisi ...’nın da davacı olarak yer aldığı, Antalya Kadastro Mahkemesi'nde 06.12.1982 tarihinde açılıp, 2004/1 Esas sayılı dosya üzerinden karara bağlanan davada, söz konusu taşınmazın tapu kaydının dayanağını oluşturan izale-i şuyu davasında yüzölçümünün 1.838.000 m²'den 22.201.202 m²'ye çıkarılarak tescilin dayanağının yolsuz olması ve taşınmazların bulunduğu sahanın 1946 yılında 3116 sayılı yasa kapsamında yapılan orman tahdidi ile orman sınırları içersine alındığı, 1952 yılında makiye tefrik edildiği ve 1976 yılında da orman sayılmayan makilik olarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, dava konusu taşınmazın içerisinde bulunduğu alan Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olmakla beraber, öncesinin Devlet ormanı olması nedeniyle, tespite itiraz davasının reddi ile yüzölçümü düzeltilerek taşınmazın fazlasının Hazine adına tesciline karar verildiği ve söz konusu kararın 01.07.2008 tarihinde kesinleşmesinden sonra 30.11.2016 tarihinde TMK'nın 1007. maddesine dayalı olarak tazminat istemli iş bu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

TMK'nın 1007. maddesine göre tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlardan Devlet sorumlu ise de; somut olayda Antalya Sulh Hukuk Mahkemesi'nin kararına göre tapuda infaz yapıldığı, daha sonra 229 parselin kadastro tespitine itiraz davalarının reddedilip taşınmazın Hazine adına kesinleştiği, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi koşulları oluşmadığından tazminat davasının reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25725, Karar No: 2018/7843, Tarih: 02.07.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/25725 E.  ,  2018/7843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazının reddine, ancak:

1- CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle adli para cezasının 400 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde 20 gün adli para cezası olarak hükmedilmesi,

2- Hükümden önce sehven infaz edilen 400 TL adli para cezasının, mahkemenin iş bu kararıyla verilen adli para cezasından infaz sırasında mahsup edilmesine şeklinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. paragrafının çıkartılarak yerine ''CMUK.nun 326. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 10 ay hapis ve 400 TL adli para cezası üzerinden infazına'' ibaresinin eklenmesi, hükmün 15. fıkrasından ise ''sanığın cezasından 400 TL adli para cezasının mahsubuna'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''bu hususun infaz aşamasında dikkate alınmasına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5571, Karar No: 2020/1136, Tarih: 25.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/5571 E.  ,  2020/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 66. maddesi ile TCK'nın 188. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "beş yıldan onbeşyıla kadar" ibaresinin "on yıldan az olmamak üzere" şeklinde değiştirildiği ve CMK'nın 150. maddesinin 3. fıkrası uyarınca sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti suçunun zorunlu müdafii görevlendirmesi gerektirdiğinin gözetilmemesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2- 07/08/2013 tarihli olay tutanağında; 06/08/2013 günü saat 21:40 sıralarında Önleyici Hizmetler Şube Müdürlüğüne bağlı ekipler tarafından yapılan kontrollerde, sanık ...’ın şüpheli hareketlerde bulunması üzerine yanına doğru gidildiği ve üst aramasının yapılacağı esnada sanık ...’in montunun sağ cebinden bir cisim çıkartarak, o sırada yanlarında bulunan yaşı küçük Çetin Bayçöl’ün ayağının dibine attığı, Çetin Bayçöl’ün de bu maddeyi alarak pantolonunun sağ cebine koyduğu belirtildiğinden, söz konusu olayla ilgili Çetin Bayçöl hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmışsa dosyanın getirtilerek incelenmesi, dava sonuçlanmamış ise gerektiği takdirde davaların birleştirilmesi, sonuçlanmış ve hüküm kesinleşmiş ise dosyanın bu dosya içine konması ayrıca Çetin Bayçöl'ün mahkeme huzurunda ifadesi alınıp dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 25/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8313, Karar No: 2019/8003, Tarih: 07.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/8313 E.  ,  2019/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci celseye ait duruşma tutanağında mahkeme başkanı ile üye hakim Selma Süle'nin, ikinci-üçüncü duruşma tutanaklarında mahkeme başkanının ve 2012/551 talimat sayılı evraka ait duruşma tutanağında ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9211, Karar No: 2012/20856, Tarih: 03.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/9211 E.  ,  2012/20856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 62, 51, 53/1, 58/6. maddelerine göre 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine, hak yoksunluğuna, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

Sanığın, TÜRMOB'un (Türkiye Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği) düzenlemiş olduğu serbest muhasebeci mali müşavirlik yeterlilik sınavına katılmak üzere, sabıkasının bulunduğunu gösterir 30.03.2007 tarihli adli sicil kaydı ve diğer belgelerle birlikte başvuruda bulunduğu, ancak daha sonra bu sabıkasının mesleğe kabulde engel teşkil edeceğini düşünerek, bilgisayar ve ekipmanı vasıtasıyla sahte olarak oluşturduğu sabıkasız olduğunu gösterir 18.05.2007 tarihli adli sicil kaydını meslek odasına fakslattığı ve Kastamonu Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler Odası aracılığıyla sahte adli sicil kaydının aslını da meslek odasına gönderdiği olayda, TÜRMOB yetkilileri tarafından, sanığa ait başvuru dosyasında iki farklı adli sicil kaydının bulunduğunun anlaşılması ve durumun Adalet Bakanlığı Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünden sorulması üzerine, anılan Genel Müdürlükçe yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen 05.06.2007 tarihli inceleme raporunda; örnek sabıka dökümüyle karşılaştırıldığında, numara alanını oluşturan bilgiler arasına boşluklar konulduğu, alan isimleri ile bilgiler arasına gereğinden fazla boşluk verildiği, sonuç satırları arasındaki boşlukların da örnek dökümlerinden farklı olduğu, aynı şahsa ait 30.03.2007 tarihli aynı birimce verilmiş gerçek sabıka sorgu dökümündeki imza sahibi görevli şahsa ait isim ile inceleme konusu dökümdeki ismin aynı olmasına rağmen imzaların farklı olduğu, aynı numaralı sabıka sorgulamasının başka şahsa ait olduğunun anlaşıldığı, sabıka sorgu dökümünün başkasının bulunmayan sabıka sorgu dökümü taranıp kopyalanarak ...'a ait görünümü verebilmek amacıyla bilgisayar marifeti ile uyarlanmaya çalışıldığı, ancak bu yapılırken bir çok yapısal hatalar yapıldığı, bu sebeplerle araştırma konusu sabıka dökümünün sahte olduğunun tespit edildiği hususlarının belirtilmiş olması, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 19.02

...'a ait görünümü verebilmek amacıyla bilgisayar marifeti ile uyarlanmaya çalışıldığı, ancak bu yapılırken bir çok yapısal hatalar yapıldığı, bu sebeplerle araştırma konusu sabıka dökümünün sahte olduğunun tespit edildiği hususlarının belirtilmiş olması, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 19.02.2008 tarihli raporunda; suça konu belgede bulunan imzaların mürekkepli kalem ile atılmış ıslak imzalar olmadıkları, kaşe izi ile bu kaşe izinin bulunduğu bölümde basılı görünen mührün ıslak kaşe ve mühür izi olmadıkları hususlarının belirtilmiş olması, gerçek adli sicil kaydının ilgili meslek odasında önceden bulunması, suça konu belgenin sahte olabileceğinin basit bir incelemeyle anlaşılması üzerine ilgili birimden sorulması sonucu sahte olduğunun da belirlenmesi karşısında, resmi belgede sahtecilik suçunun unsuru olan aldatıcılık özelliğinin somut olayda gerçekleşmediği, bu itibarla yasal unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça konu belgenin sınav belgelerinin içine konulmak üzere önceden fakslanmasına rağmen aslının, odanın Kastamonu Şubesine ibraz edilerek oda aracılığı ile gönderilmesi, suçun işleniş biçimi ile görevlilerce ancak iki farklı adli sicil belgesinin varlığı üzerine durumun fark edilmesi nedeniyle belgenin iğfal kabiliyetinin var olduğu şeklinde, yasal olmayan ve iğfal kabiliyeti yönünden kendi içinde çelişkiler barındıran gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.