muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8279, Karar No: 2013/18916, Tarih: 06.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8279 E.  ,  2013/18916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki husus dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları, bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır.

Bu itibarla; dava konusu taşınmazın irtifak hakkı kurulmadan önce tespit edilen zemin değeri ile üzerinde bulunan binaların Birim Fiyatlarına göre yıpranma payı da düşülerek belirlenen bedelin toplanması suretiyle, taşınmazın değeri hesaplandıktan sonra, dava konusu enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranı belirlenip, bu oranla tüm değerin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerektiği halde binanın irtifak alanı dışında kaldığı gerekçesi ile değerlendirmeye alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1385, Karar No: 2019/2869, Tarih: 18.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/1385 E.  ,  2019/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun SEGBİS aracılığıyla yüzüne karşı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yokluğunda verilen hükme karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin 15.01.2015 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmış ise de; suça sürüklenen çocuğun SEGBİS kanalıyla yüzüne karşı verilen 25/12/2014 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'ncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılması nedeniyle, suça sürüklenen çocuk müdafiinin hükmün 13.01.2015 tarihinde tebliği üzerine 15/01/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

05.10.2009 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 03.06.2010 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun gündüzleyin işlediği hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2, 116/1 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının suçun işlendiği 05.10.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 18/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10583, Karar No: 2024/19746, Tarih: 05.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/10583 E.  ,  2024/19746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/172 E., 2016/467 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.06.2015 ve 20.06.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 17.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, erteleme süresi zarfında 13.02.2016 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 2016/172 Esas, 2016/467 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 18.07.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 18.07.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, 15 günlük itiraz süresinin 7 gün olarak hatalı gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 17.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın ihlal 13.02.2016 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2. 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un

191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

3. 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 2016/172 Esas, 2016/467 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5942, Karar No: 2015/4746, Tarih: 19.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5942 E.  ,  2015/4746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/551, Karar No: 2018/4697, Tarih: 15.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/551 E.  ,  2018/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinde alacaklılara pay ayrılırken, satış tarihi itibari ile bedeli paylaşıma konu ipotekli taşınmazın ihale tarihindeki ana para, ferileri ve takip masraflarından oluşan toplam alacak miktarının belirlenmesi gerekirken, şikayet olunan alacaklının satış tarihinden sonra alacakta meydana gelen artışların da eklenerek sıra cetvelinin düzenlenmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ipotek sözleşmesinin üst sınır ipoteği olduğu, alacağın miktarı ve varlığının belli olmadığı, limiti aşmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8004, Karar No: 2012/181, Tarih: 16.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8004 E.  ,  2012/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-GHELLİ DERİ GİYİM SANAYİ VE DIŞ TİC LTD.ŞTİ.

VEKİLİ: AV....

2-...

3-...

4-...

5-...

DAVALILAR : 1-TREK TURİZM SAN. VE TİC.A.Ş.

VEKİLİ: AV..........

2-ROTA TURİZM İNŞ.TEKST.GIDA İÇ VE DIŞ TİC.LTD.ŞTİ.

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.04.2009 tarih ve 2006/79 - 2009/385 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket yetkilisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, diğer davalı ile müşterek çalıştıklarını beyan eden davalılardan Rota Turizm Ltd.Şti'den peşin olarak uçak bileti aldığını, gidiş tarihinde işlemler için müraat edildiğinde biletlerin uçuş için okeylenmediğinin ve şirket yetkililerinin uçamayacaklarının öğrenildiğini, davalıların bilet bedellerinin iadesi için başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek, itirazın iptaline, takip tarihinden itibaren reeskont faizine ve % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Trek Turizm A.Ş. vekili, diğer davalının IATA üyesi olmaması nedeniyle müşterilerinin uçak biletlerini müvekkil şirketten satın aldığını, diğer davalının rezervasyon bilgilerini görmeyen müvekkilinin bildirilen bilgilere göre bileti düzenleyerek diğer davalıya teslim ettiğini, sorunun davacılarla diğer davalı arasında olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, THY'nin cevabi yazısında biletlerin 8 gün içinde seyahat tamamlanacak şekilde düzenlenmesi şartından bahsedildiği, ancak biletlerin düzenleme tarihi ile uçuş tarihleri arasında 9 günlük süre bulunduğu, bu süreden dolayı biletlerin okeylenmemesi durumunda kusurun davalıda olacağı, dönüş parkurunun söz konusu biletlerle gerçekleştirildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile

./...

2010/8004

2012/181

S:2

davalının itirazının 1.421,24 TL asıl alacak yönünden iptaline, takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, % 40 icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan Trek Turizm A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacı şirket tarafından davalılardan almış olduğu uçak bilet bedellerinin iadesi amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

./...

2010/8004

2012/181

S:2

davalının itirazının 1.421,24 TL asıl alacak yönünden iptaline, takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, % 40 icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan Trek Turizm A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacı şirket tarafından davalılardan almış olduğu uçak bilet bedellerinin iadesi amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davalılardan Rota Turizm Ltd. Şti. tarafından rezervasyonu yapılıp diğer davalı Trek Turizm San ve Tic. A.Ş. tarafından düzenlenen uçak biletlerinin okeylenmemesi nedeniyle, gidiş tarihinde uçamayacaklarının bildirildiğini savunarak bilet bedellerini talep etmektedir. Hükme esas alınan raporda, davacı şirket personelinin uçuşa 45 dakikadan az bir zaman kala müracaat etmeleri halinde kusurun davacı yanda olacağı, biletlerin düzenleme ile uçuş tarihi arasındaki 9 günü aşan süreden dolayı okeylenmemesi durumunda ise kusurun davalılara ait olacağı belirtilmiştir. Davalılardan Trek Turizm San ve Tic. A.Ş. vekili, teknik bilgi gerektiren bir hususta mali müşavir bilirkişi tarafından yapılan bu değerlendirmeye itiraz etmiştir. Gerçekten de, bilirkişi raporu hüküm vermeye yeterli değildir. Bu durum karşısında, konusunda uzman bir bilirkişiden, davalının itirazlarını karşılayacak şekilde yeniden rapor aldırılması gerekirken, yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Davaya konu icra takibi, biletleri satın alan Ghelli Deri Giyim San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile birlikte biletler adlarına düzenlenen şirket görevlileri ..., ..., ... ve ... adına başlatılmış, dava da adı geçenler adına açılmıştır. Ancak, sözkonusu yetkililerin dava dilekçesi altında imzaları ve şirket vekili ile aralarında vekalet ilişkisi bulunmadığından, takibe yapılan itiraz iptal edilirken, bu davacılar adına usulünce açılmış bir dava bulunmadığı halde, bunlar adına da davanın görülüp sonuçlandırılması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle resen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı şirket yetkilisinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

26.01.2012 - HK
Yargıtay — Esas No: 2023/9628, Karar No: 2024/36, Tarih: 08.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/9628 E.  ,  2024/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/468 E., 2021/172 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü/ Hükmün Onanması

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı Vekili

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 17.Hukuk Dairesinin 27.02.2014 tarihli ve 2013/18826 Esas, 2014/2619 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmesi üzerine, yapılan temyiz incelemesinde, Yargıtay (Kapatılan) 17.Hukuk Dairesinin 24.03.2016 tarihli ve 2016/4361 Esas, 2016/3711 Karar sayılı ilamıyla yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece tekrar bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 27.12.2022 tarihli ve 2022/5891 Esas, 2022/17846 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Kararın düzeltilmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, karar düzeltme şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Daire kararında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanunun 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 ıncı maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Aynı Kanun'un 442/3 ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 1.470,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.