muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6083, Karar No: 2023/5289, Tarih: 09.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6083 E.  ,  2023/5289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/393 E., 2022/22 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında görülen kadastro harici bırakılan yerin tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: dava konusu tapusuz taşınmazı 45 yılı aşkın süredir tasarrufu altında bulundurarak kullandığını, yeni bir parsel numarası verilerek müvekkilinin adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Belediyesi vekili cevap dilekçesinde özetle, taşınmazın imar planı içerisinde olduğunu, zilyetlikle kazanılan yerlerden bulunmadığını öne sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini ve taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.10.2014 tarih ve 2012/209 Esas 2014/721 Karar sayılı kararıyla zilyetlikle kazanım şartları davacı lehine oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ile davalı ... Belediyesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 09.02.2016 tarihli ve 2015/2906 Esas 2016/964 Karar sayılı kararıyla; eksik araştırma ve uygulama ile karar verildiği, gerekli ilanların da yapılmadığı belirtilerek hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazın hem taşkın sahası etki alanı içerisinde kalması, hem de dolgu malzemesi ile kot farkının artırılmaya çalışılması nedenleriyle zilyetliğe dayalı olarak iktisabı mümkün yerler arasında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, denetime elverişsiz ve bilimsel olmayan jeoloji bilirkişi raporuna göre karar verildiğini, dava konusu taşınmaz ile dere arasındaki kot farkının 2 metre olduğunu öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro harici bırakılan yerin tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, denetime elverişsiz ve bilimsel olmayan jeoloji bilirkişi raporuna göre karar verildiğini, dava konusu taşınmaz ile dere arasındaki kot farkının 2 metre olduğunu öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro harici bırakılan yerin tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri, 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla davada uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesindeki sebeplerin varlığı halinde mümkündür.

2. Çekişmeli taşınmaz yörede yapılan kadastro sırasında "dere yatağı" olarak tescil harici bırakılmıştır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna ve bozma kararının gereklerine uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 189,15 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.10.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9511, Karar No: 2012/606, Tarih: 26.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9511 E.  ,  2012/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, davacılar ve davalıların müşterek murisi ...'in "..." olan anne adının "..." olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup, duruşma istemi konu itibariyle reddedilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda geçen ... İli, ... İlçesi ... Köyü Cilt: 17, Hane:14, BSN: 4 de kayıtlı Mehmet ve ... kızı ...'nin evlenerek gittiği yeri, varsa ana-baba ve kardeşlerini gösterecek biçimde nüfus kaydının ve tescile ilişkin belgelerinin,

2-... İlçesi, ... Köyü Cilt:62, Hane:13, BSN:6 da kayıtlı Mehmet ve ... kızı ...'in kayıtlar üzerinde detaylı araştırma yapılarak varsa ana-baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kaydının, evlenerek geldiği yerin, tesciline ilişkin belgelerin,

İlgili nüfus müdürlüklerinden (nüfus müdürlüklerinde bulunamadığı takdirde Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden) getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5927, Karar No: 2013/6366, Tarih: 01.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5927 E.  ,  2013/6366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan diğer ödemelerin 506 sayılı Kanunun 10 ve 26. maddeleri gereği rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın usuli kesin süreden ve ayrıca husumetten reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-İhbar edilen ...'ın isminin karar başlığında davalı şeklinde yazılmış olmasının, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 459. maddesi kapsamında mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiş bulunmasına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Husumet, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 187. maddesinde yer alan ilk itirazlardan olmadığı için, davanın her safhasında, taraflarca itiraz konusu yapılabileceği gibi, mahkemece de resen nazara alınabilir.

Somut olayda; davalı ... vekili yargılama sırasında ihbar dilekçesi ile 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi gereği ... 'ın davalı sıfatıyla yer almasını talep etmiştir. Mahkemece, davacıya kesin süre verilerek, kesin süre şartlarını yerine getirmediğinden bahisle usüli kesin sürenin yerine getirilmemesinden ve husumet yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Borçlar Kanununun 202.maddesine göre ; Bir malvarlığını veya bir işletmeyi aktif ve pasifleri ile birlikte devralan, bunu alacaklılara bildirdiği veya ticari işletmeler için Ticaret Sicili Gazetesinde, diğerleri için Türkiye genelinde dağıtımı yapılan gazetelerden birinde yayımlanacak ilanla duyurduğu tarihten başlayarak, onlara karşı malvarlığındaki veya işletmedeki borçlardan sorumlu olur. Bununla birlikte, iki yıl süreyle önceki borçlu da devralanla birlikte müteselsil borçlu olarak sorumlu kalır. Bu süre, muaccel borçlar için, bildirme veya duyuru tarihinden; daha sonra muaccel olacak borçlar için ise, muacceliyet tarihinden işlemeye başlar. Borçların bu yoldan üstlenilmesinin sonuçları, dış üstlenme sözleşmesinden doğan sonuçlarla özdeştir. Bildirme veya ilanla duyurma yükümlülüğü devralan tarafından yerine getirilmedikçe, ikinci fıkrada öngörülen iki yıllık süre işlemeye başlamaz.

Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 179. maddesi gereğince, bir mameleki veya bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimse, bunu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından sorumlu olur; şu kadar ki, iki yıl müddetle evvelki borçlu dahi yenisiyle birlikte müteselsilen sorumlu kalır; bu müddet muaccel borçlar için ihbar veya ilan tarihinden ve daha sonra muaccel olacak borçlar için de muacceliyet tarihinden itibaren işlemeye başlar.

Borçlar Kanunu'nun 179. maddesi içinde "müteselsil bir borç" vardır. Devir alan şirket, devir eden şirketin borçlarından ötürü sorumlu olduğu gibi iki yıl müddetle evvelki borçlu (devreden) dahi, yenisi (devralan) ile birlikte müteselsilen sorumlu olur. Borçlar Kanunu'nun müteselsil borçlara ilişkin 141. maddesine göre teselsülün yasa hükmünden doğduğu hallerde kamu düzeni söz konusu olacağından tarafların iradeleriyle teselsülün ortadan kaldırılması hükümsüzdür. Bu nedenle söz konusu müteselsil borç yasa hükmünden (Borçlar Kanunu md. 179'dan) doğduğundan, teselsülden kaynaklanan sorumluluğun dışlanması geçersizdir ve hukuki sonuç doğurmaz. Burada belirtilen sorumluluğun zamanı "devir anıdır." Devrin fiilen gerçekleştiği tarihte doğmuş ve nedeni vücut bulmuş borçlar bu sorumluluğun kapsamında kalmaktadır. İşletmenin devirden önceki borcunun naklinin kural olarak alacaklıya karşı hüküm ifade etmesi Borçlar Kanunu'nun 173. ve 174. maddeleri gereğince alacaklının onamına bağlı ise de, Borçlar Kanunu'nun 179. maddesi bu kurala bir istisna getirmiş, alacaklının rızasına gerek görülmeksizin borcun devir alana intikal ettiği kabul edilmiştir.

Müteselsil borcun özelliği alacaklının müteselsil borçlulardan hepsinden veya birinden alacağın tamamını veya bir kısmını istemekte serbest oluşudur. Sözü edilen hukuki esaslara göre eski ve yeni borçlunun müteselsil sorumluluğu iki yıllık bir devre için kabul edilmiş olup, bu iki yıl (muaccel borçlar için) devrin, alacaklılara ihbarı ya da gazetelerde ilan tarihinden itibaren başlar (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.11.2001 gün ve E:2001/21-1030, K:2001/1077; 17.10.2007 gün ve E:2007/21-664, K:2007/745 sayılı kararları).

Açıklanan bu yasal kurallar somut olayımıza uygulandığında, kazalının davalı ...'a bağlı işyerinde çalışırken 24.06.2004 tarihinde iş kazası geçirmiş,işletme 24.07.2006 tarihli sözleşme ile aktif ve pasifleriyle birlikte ...'a devredilmiştir. Söz konusu devrin ilan edilip edilmediğine ilişkin dosya içerisinde bilgi ve belge bulunmamaktadır. Dava ise, 14.08.2005 tarihinde ... aleyhine açılmıştır.

Hal böyle olunca, ortada Borçlar Kanunu'nun 179. maddesi hükmüne göre müteselsil bir borcun varlığı söz konusudur. Devreden ve davrelen devrin ilanından itibaren iki yıl sürede müteselsilen sorumludur. Bu durumda, olay tarihinde işverenin Medaş'ın olduğu, tüzel kişiliğinin tamamen ortadan kalkmayıp sadece bir işletmesinin devredildiği, devrin ilanının yapılıp yapılmadığına ilişkin dava dosyasında bilgi ve belge bulunmadığı, davacının müteselsil borçlulardan biri veya diğeri aleyhine dava açmakta serbest olduğu gözetilerek, mahkemece davalılar arasında yapılan işletme devrinin ilan edilip edilmediği araştırılarak, çıkacak sonuca göre ...'ın sorumlu olup olmadığına karar vermek gerekirken, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4648, Karar No: 2007/10462, Tarih: 22.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4648 E.  ,  2007/10462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, bu isteğin miktardan reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalının sahibi olduğu eczaneye ilaç sattığını ancak davalının teslim aldığı ilaç bedellerini ödemediğini bu nedenle girişilen takibe davalının itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya senetten kaynaklanan herhangi bir borcu olmadığını ayrıca ilaç da almadığını, müvekkiline ait eczanede kalfa olarak çalışan dava dışı şahsın müvekkilinin imzasını taklit etmek suretiyle senetler düzenleyip davacı şirketi dolandırdığını hakkında Ağır Ceza Mahkemesinde dava açıldığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalıya ait eczanede kalfa olarak çalışan dava dışı şahıs hakkında sahte evrak düzenlemek ve dolandırıcılık suçundan ... 5.Ağır Ceza Mahkemesinde açılan dava sonunda sanığın beraatine karar verilip, hüküm Yargıtay 6.Ceza Dairesi tarafından onandığı bu kişi tarafından düzenlenen bir çok çek ve senedin ödendiği davalının eczanesini dava dışı kalfası vasıtası ile işlettiği bu kişinin zımnen ticari mümessil tayin edilip, BK.nun 449 ve 450.maddeleri uyarınca bu kişinin yaptığı işlemlerin müessese sahibi olan davalıyı ilzam edeceği ve davalının ilaç bedellerinden sorumlu olunacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile %40 tazminata karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına,22.11 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22673, Karar No: 2016/3914, Tarih: 02.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/22673 E.  ,  2016/3914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın aşamalarda .... Otel İşletmeleri ve Ticaret Limited Şirketi yetkilisi olan mağduru aralarında otel kira sözleşmesi bulunması nedeniyle tanıdığını, suça konu senetlerin bizzat ... tarafından aralarındaki ticari ilişki nedeniyle verildiğini, .... ilçesinde 5 adet otel işlettiğini, bütün otellerinin ayrı müdürleri olduğunu, işleri müdür ve yetkili personelin takip ettiğini, bütün işleri bire bir takip etmesinin mümkün olmadığını, mağdur ...'ın olay tarihlerinde ekonomik sıkıntı yaşadığı için borcunu ödememek, zaman kazanmak amacıyla bu yola başvurmuş olabileceğini, suç işleme kastının olmadığını savunarak atılı suçlamayı kabul etmemesi, .... Ticaret Mahkemesi'nde görülen menfi tespit davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmesi, Adli Tıp Kurumu'nun 13.09.2010 tarihli bilirkişi raporunda salt mağdur yönünden imza incelemesinin yapılmış olması karşısında; suça konu senetler üzerinde imza ve yazı aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yapılabilmesi için sanığa ait yeteri kadar imza ve yazı örneği temin edilerek dosyanın kül halinde ... Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü'ne gönderilerek rapor alınmasından sonra her ne kadar senetlerin alınmasına konu ticari ilişkiye dair belge sunamamışsa da sanığın sahte olarak hazırladığı senetleri kendi isim ve cirosu ile bankaya sunmasının ticari hayatın olağan akışına uygun düşmediği de dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3526, Karar No: 2022/2689, Tarih: 12.05.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3526 E.  ,  2022/2689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Şikayetçi vekili, borçlu ... adına tescilli aracın 25.12.2015 tarihinde 65.850,00 TL bedelle ihale edilerek 12.02.2016 tarihli derece kararı tanzim edildiğini, ihale bedelinden Vergi Dairesinin 29.05.2012 tarihli haczine dayalı aracın aynından kaynaklanan vergi borçlarının ödenmesinden sonra kalan bedelin müvekkiline ödenmesi gerekirken sıra cetvelinde 1.sırada yer verilen şikayet olunan Vergi Dairesi Müdürlüğüne ödeme yapıldığını fakat şikayet olunan Vergi Dairesinin alacağının borçlunun başkaca vergi borçlarından kaynaklandığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, vergi dairesinin yapmış olduğu haczin hukuka uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyizi istemi üzerine Dairemizin (kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 2016/5107 E., 2019/5040 K.sayılı ilamıyla, satışa konu araç üzerindeki ilk haciz 29.05.2012 tarihli olup şikayet olunan Vergi Dairesine ait olduğu, bu haczin kapsamında olan alacaktan dolayı Vergi Dairesinin ilk sırada alacağını alması mümkün ise de, Vergi Dairesinin bu hacizden sonra doğan alacaklar icra takibine konu edilmek ve satıştan önce haciz konulmak kaydıyla şikayetçinin haczine iştirak edebileceği, Vergi Dairesinin 29.05.2012 tarihli haczinin kapsamı belirlenerek Vergi Dairesince sonradan talep edilen alacakla ilgili icra takibi ve haciz bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda bedeli paylaşıma konu araç takyidatındaki haczin, aracın Motorlu Taşıtlar Vergisi borcu olmadığı, bu ödeme yapıldıktan sonra vergi dairesi yazı cevabında araç takyidatındaki 29/05/2012 tarihli haczin devam ettiğinin bildirildiği, satış tarihi itibariyle 33.229 TL ödevlinin ticari faaliyetlerinden kaynaklı vergi borcu olduğunun beyan edildiği, yapılan yazışmalar ve icra dosyası içeriğine göre hacze iştirak söz konusu olmayıp, mükellefin vergi borcundan dolayı araç kaydındaki ilk haciz Sincan Vergi Dairesinin haczi olup, aracın ilgili aynından doğan borçlar mahsup edildikten sonra kalan paranın ilk önce Sincan Vergi Dairesine ödenmesinde, bundan sonra kalan paranın da ikinci sıradaki davacıya ödenmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı,şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet,sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Kararı,şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet,sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Somut olayda,bedeli paylaşıma konu araç üzerindeki ilk haciz 29.05.2012 tarihli şikayet olunan Vergi Dairesine aittir. Bu hacze ilişkin alacaktan dolayı Vergi Dairesi ilk sırada alacağını alacaktır. Vergi Dairesi bu hacizden sonra doğan alacağı var ise icra takibine konu edilmek ve satıştan önce haciz konulmak kaydıyla şikayetçinin haczine iştirak edecektir.

Mahkemece kapatılan Yüksek 23. Hukuk Dairesinin 02.12.2019 tarihli ve 2016/5107 E., 2019/5040 K. sayılı bozma ilamına uyulduğu halde, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmeden Vergi Dairesinin 33.229,00 TL ödevlinin ticari faaliyetlerinden kaynaklı vergi borcu olduğu cevabi yazısıyla yetinilerek karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş; Vergi Dairesinin 29.05.2012 tarihli haczinin gerekirse dayanak belgeleri getirtilip bu tarihli hacze ilişkin alacağının belirlenerek ilk sırada pay ayrılması, Vergi Dairesince sonradan talep edilen alacak varsa bununla ilgili icra takibi ve haciz bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra yukarıdaki ilkeler çerçevesinde sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6938, Karar No: 2016/868, Tarih: 01.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/6938 E.  ,  2016/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ...

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ”... ... şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.