muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2859, Karar No: 2025/5788, Tarih: 14.04.2025

H)Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mevcut tedavi yöntemlerine göre ilacın yan etkilerinin az olması, kısa süreli fayda sağlaması, mevcudun kontrol altında tutulması, yaşam kalitesinin artırılması gibi vs. şeklinde faydasının bulunması durumunda idarenin, kendisine tanınan yasal sınırlar dahilinde her zaman ilaçları SUT kapsamına alabileceği gözetilerek, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için, ilacın tıbben ve fennen zorunlu, ... önemi haiz ve özellikle kısa süreli etkinliğin ötesinde sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11284, Karar No: 2018/1409, Tarih: 20.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/11284 E.  ,  2018/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20.02.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av.... ve davalı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18496, Karar No: 2016/68, Tarih: 18.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18496 E.  ,  2016/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2012/539-2015/13

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı Y.. T.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyada bulunan delil ve belgelerden; davalılardan A.. S..'in '' İnönü Caddesi, No:46, Dersan Han Kat: 5 Gümüşsuyu/ İstanbul'' adresinde ikamet ettiği ve Dairemizin 14.05.2012 tarihli Bozma kararından önce de gerekçeli kararın bu adreste adı geçen davalıya usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda; mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idare vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin, davalılardan A.. S..'e yukarıda belirtilen adrese tebliğe çıkartılıp, usulüne uygun olarak tebligat yapılması sağlanarak, temyiz ve temyize cevap süresi de beklendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15105, Karar No: 2024/5764, Tarih: 16.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/15105 E.  ,  2024/5764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/152 Esas, 2021/163 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Sanığa yönelik isnadın sübutu halinde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceğinden bahisle zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

SAYISI : 2019/152 Esas, 2021/163 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Sanığa yönelik isnadın sübutu halinde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceğinden bahisle zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yönelik isnadın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 247. maddesi kapsamında zimmet olarak değerlendirilmesi gerektiği, bu suçun anılan maddede öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-d ve 67/4. maddeleri gereğince 22 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, hüküm tarihi itibarıyla zamanaşımı süresinin dolmadığı ve yargılamaya devamla bir karar verilmesi gerektiği nazara alındığında; 04.04.2011 tarihli hazırlık savunmasında kısmen toplanan su ve elektrik paralarını yeni seçilen muhtara teslim ettiğini belirten sanığın, kovuşturma aşamasındaki savunmasında yeni muhtara nakit teslim etmediğini belirterek çelişkiye düştüğü, 26.05.2009 tarihli devir teslim tutanağında, devredilen su alacağının ve TEDAŞ'a borcun bulunmadığı kayıt altına alındığı halde ödenmeyen borçlar nedeniyle su pompasının elektriğinin kapatıldığının anlaşıldığı, bozma sonrası alınan 27.07.2020 tarihli bilirkişi heyet raporunda, suç dönemine ilişkin evrak tam olmadığından tahsil edilen para miktarının tespitinin mümkün olmadığı bildirilmekle birlikte mevcut makbuz koçanlarına göre 2005 yılında 13.699,72 TL tahsilat yapıldığı halde 2005 yılı köy bütçesinde 4.238,00 TL olarak gösterildiği, aradaki fark olan 9.461,72 TL'nin sanığın uhdesinde kaldığı yine 2006 yılında 11.856,82 TL tahsil edildiği halde 2006 yılı köy bütçesinde tahsilat gösterilmediği, bu miktarın da sanığın uhdesinde kaldığı, böylelikle toplamda 21.318,54 TL su parası tahsilatının sanık tarafından mal edinildiğinin bildirildiği, diğer yandan sanık tarafından sunulan 49 kişilik borçlu listesinde yer alan kişilerden tanık olarak beyanlarına başvurulabilen kişilerden 20 tanesinin su borçlarını ödediklerini ancak makbuz sunamadıklarını beyan ettikleri, söz konusu bilirkişi raporunda yer verilen, makbuzları sunulmadığından tahsilatların yapıldığının somut olarak ortaya konulamadığı yönündeki görüşün isabetli olmadığı, tarafsız tanık konumundaki bu kişilerin beyanlarına itibar edilmesi gerektiği, böylelikle zimmet suçunun sübut bulduğu gözetilerek, ilgili elektrik idaresinden suç dönemine ilişkin ödeme miktarının sorulmasından sonra dosyanın bahse konu raporu hazırlayan bilirkişi heyetine tevdii ile mevcut evraka göre toplanan paraları, ödeme yaptıklarını belirtip makbuz sunamayan kişilerin ödedikleri miktarları ve elektrik idaresine ödenen meblağı karşılaştırmak suretiyle sanığın uhdesinde kalan miktarı belirleyen ek rapor alınması sonrasında sanığın zimmet suçundan cezalandırılması gerekirken yanılgılı değerlendirmeler sonucu fiilleri görevi kötüye kullanma suçu kapsamında değerlendirilmek suretiyle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10438, Karar No: 2009/11938, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10438 E.  ,  2009/11938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 14/05/2009

No : 90/465

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmaz hisselerinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalının haczinin ilk hacze iştirak ettirildiğini, özel hukuk tüzel kişisi olan davalının kamu alacaklarına tanınan imtiyazdan faydalanamayacağını, TMSF’nun fona devredilen bankalar nedeniyle doğan her alacağın kamu alacağı niteliğinde olmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin ilk hacze iştirak eden alacağını TMSF’nun temlik ettiğini, TMSF’nun temlik ettiği alacağın 4389 sayılı Bankalar Kanunun 15/3.maddesine göre kamu alacağına dönüştüğünü, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek şikayetin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince TMSF’nun alacağının 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun 15/3.maddesi uyarınca kamu alacağına dönüştüğü, alacağın 25.01.2006 tarihinde davalı Varlık Yönetim Şirketine temlik edildiği, BK’nun 168.maddesine göre temlikle alacak üzerindeki rüçhan hakkının da temlik alana geçtiği, 6183 sayılı Yasanın 21/1.maddesinden Varlık Yönetim şirketinin de yararlanacağı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, karar şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/4943, Karar No: 2012/22341, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4943 E.  ,  2012/22341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVALILAR :1-Sosyal Güvenlik Kurumu Vek. Av. ...2-... Bankası Aş Vek. Av. ... İşci

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/12/1978-02/12/2005 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... Bankası AŞ'ye iadesine

06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16870, Karar No: 2012/1939, Tarih: 13.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16870 E.  ,  2012/1939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20474, Karar No: 2014/3772, Tarih: 03.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/20474 E.  ,  2014/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

I- Katılan vekilinin “dolandırıcılık” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 27.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Katılan vekilinin “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanığın eylemin 5237 sayılı TCK'nun 204/1. (765 sayılı TCK'nun 342/1.) maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu ve delilleri takdir ve değerlendirme görevinin iddianamenin düzenlendiği 15.05.2007 tarihi itibariyle asliye ceza mahkemesine ait olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

II- Katılan vekilinin “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanığın eylemin 5237 sayılı TCK'nun 204/1. (765 sayılı TCK'nun 342/1.) maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu ve delilleri takdir ve değerlendirme görevinin iddianamenin düzenlendiği 15.05.2007 tarihi itibariyle asliye ceza mahkemesine ait olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın, önceden doğan borcuna karşılık katılana borçlusu ... olan bonoyu sahte düzenleyerek kullandığının iddia olunması, sanığın suça konu bonoyu sattığı mermer karşılığı ... isimli kişiden aldığını, ...'ın öldüğünü ancak aile üyelerine ulaşabildiğini savunmasına karşın aralarındaki alış- verişe dair bir belge ibraz edememiş olması, ... ile ilgili araştırma yapılmadan kararın verilmesi, hükme esas alınan 03.11.2008 tarihli bilirkişi raporunun iki sayfadan ibaret sanığın imza örneklerini içeren yetersiz imza örneklerine dayanılarak ve sadece borçlu imzalarına yönelik düzenlenmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanıktan ...'a mal satışını ispatlayan belge ve kayıtların istenilmesi, ...'ın ismi altında yazılı ... nolu telefonun kim tarafından kullanıldığının tespit edilmesi, hat sahibinin tanık olarak beyanının alınması, kolluk araştırması yapılarak ... ve yakınlarının açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitine çalışılması, açık kimlik ve adres bilgilerinin temini halinde tanık olarak beyanlarının alınması, ... ve sanığın resmi kurumlardaki suç tarihinden öncesine ait imza örneklerinin temini ile suça konu bonodaki borçlu imzası ile ön yüzündeki rakam ve yazıların aidiyeti hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınması ve toplanan deliller bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6447, Karar No: 2019/10599, Tarih: 13.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/6447 E.  ,  2019/10599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...’e yönelik eylemi hakkında hüküm kurulmamış ise de, mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında bu suçtan zamanaşımı içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun, müştekiler ... ve ...‘a yönelik hırsızlık suçundan neticeten 5.320 TL adli para cezası ile, konut dokunulmazlığını bozma suçundan neticeten 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak hırsızlık suçundan tayin olunan 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasının 5.320 TL adli para cezası üzerinden, konut dokunulmazlığını bozma suçundan tayin olunan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının 4.000 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 5.320 TL ve 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından ".. 5320 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA’’ ve ‘...4000 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA’ ibareleri çıkarılarak yerine "..suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan tayin olunan cezasının 5.320 TL adli para cezası üzerinden , konut dokunulmazlığını bozma suçundan tayin olunan cezasının ise 4.000 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibareleri eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8294, Karar No: 2024/5566, Tarih: 03.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/8294 E.  ,  2024/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/908 Esas - 2022/788 Karar

DAVALILAR :1. ... vekili Avukat ...

2. ... vekili Avukat ...

3. ... vekili Avukat ...

4. ... Vasisi: ...

DAVA TARİHİ : 26.06.2018

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/399 Esas - 2021/69 Karar

Taraflar arasındaki kurum zararından kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA