muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11630, Karar No: 2013/16839, Tarih: 08.07.2013

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının çalıştığı Sivas İl Özel İdaresinin iş kolunun değişmesi üzerine Türkiye Yol İş Sendikasına üye olması sonrası daha önceki çalışmalarının kademe ve derece ilerlemesinde dikkate alınıp alınmayacağı ve buna bağlı olarak ücret ve ikramiye alacağı farkı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının davalı ... Genel Sekreterliği ve bağlı işyerlerinin 15 sıra no'lu İnşaat işkoluna girdiğire dair tespit kararı verildiği,bu karara karşı açılanda davanın yargılaması sonucunda davanın takip edilmemesi üzerine davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, işyerinde kesinleşen işkolu değişikliğine ilişkin işkolu tespit kararı sonrasında işyerinde yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesin hükümlerinden sendikaya üyelik tarihinden itibaren yararlandırıldığı, ücret hesaplanmasında TİS'in ekinde bulunan Ek 1/B tablosunun dikkate alındığını, oysa TİS'e göre davacının sürekli kadroya geçmeden önceki kıdemi nazara alınarak TİS'in ekinde bulunan Ek 1/A tablosuna göre ücretinin tespit edilmesini gerektiğini ve bu tespite göre ücret ve ikramiye alacağı farkı alacağına hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı taraf davacının ücretinin Ek 1/A cetveline göre yapıldığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya Ek 1/A cetvelinden ücret verildiğini,ancak davacının Ek 1/A cetveline göre ücreti tespit edilirken daha önceki çalışmasına ait kademe ve derecesinin nazara alınmadığını, davacının önceki çalışmaları nazara alınarak uygun derece ve kademeden ücretinin Ek 1/A cetveline göre ücretinin ödenmesi gerektiğini belirterek buna göre davacının ücretini tespit ederek fark ücret ve ikramiye alacağı hesaplaması yapmıştır. Davalı işyerinde geçerli olan 3. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 4. Maddesinde “Başka kamu kurumlarından kanunla devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerindeki geçen çalışma süresi bu işyerinde geçmiş gibi dikkate alınır(yıllık ücretli izin hakkı,kıdem ve ihbar tazminatının hesaplanmasında dikkate alınan çalışma süresi,pozusyon değişikliği sınavında aranan çalışma süreleri vb.)Ancak, bu maddeye dayanılarak başka işverenin veya aynı işveren olmakla birlikte Yol-İş Sendikası üyeliğinden önce başka işkolunda çalışılan çalışma süreleri için derece-kademe ilerlemesi talebinde bulunumaz.” hükmünün düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bu açık düzenlemeden de anlaşılacağı üzere davacının işkolu değişikliği öncesi çalışmalarının derece ve kademe hesaplamasında dikkate alınmaması gereklidir. Hal böyle olunca davacının fark ücret ve ikramiye alacağının bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talep edilen alacaklara hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğundan sayın çoğunluğu bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.08.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2020/3335, Karar No: 2021/2011, Tarih: 28.04.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/3335 E.  ,  2021/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...’nın ... ili, ... Mahallesi, 984 ada 129 parsel sayılı taşınmazda bulunan B blok 7 numaralı daireyi yükleniciden satın aldığını, bedelin tamamı ödendiği halde dairenin tapusunun devredilmediğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı yüklenici ... vekili, davanın husumetten reddine karar verilmesini talep etmiş, bir kısım arsa sahipleri vekili ise, yüklenici ... tarafından açılan tapu iptali ve tescil davasında yüklenici lehine tescil kararı verildiğini, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.İlk derece mahkemesince; ... Mahallesi 984 ada 129 parsel üzerinde yapılacak bina için yüklenici ... ile arsa sahipleri diğer davalılar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, zemin kat 7 numaralı bağımsız bölümünün davacıların murisi tarafından sonraki yüklenici ...'ndan alacağın temliki hükümleri gereğince satın alındığı, bedelinin ödendiği, ancak tapuda devrinin yapılmadığı, ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/145 Esas sayılı dosyasında dava konusu bağımsız bölümün ...'a aidiyetine dair karar verilmiş ise de halen tapuda infaz edilmediği ve diğer davalılar üzerinde tescilli bulunduğu dolayısıyla diğer davalılar vekilinin husumete dair itirazlarının yerinde bulunmadığı gerekçesi ile davalı ... hakkında açılan davanın husumetten reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın kabulü ile ... ili, ... Mahallesi, 984 ada 129 parsel üzerinde bulunan binanın zemin kat 7 no.lu bağımsız bölümünün tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki hisseleri oranında müşterek mülkiyet üzerine davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.İlk derece mahkemesince verilen bu karara karşı davacı ve bir kısım davalı arsa malikleri vekilleri tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf

başvurusu üzerine yapılan incelemede; davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, tüm davalılar yönünden davanın kabulüne, ..., ...Mahallesi, 984 ada 129 parsel üzerinde bulunan binanın zemin kat 7 no.lu bağımsız bölümünün tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki hisseleri oranında müşterek mülkiyet üzerine davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, verilen karar bir kısım davalı arsa malikleri vekilince temyiz edilmiştir.Başvurusu üzerine yapılan incelemede; davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, tüm davalılar yönünden davanın kabulüne, ..., ... Mahallesi, 984 ada 129 parsel üzerinde bulunan binanın zemin kat 7 no.lu bağımsız bölümünün tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki hisseleri oranında müşterek mülkiyet üzerine davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, verilen karar bir kısım davalı arsa malikleri vekilince temyiz edilmiştir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 27.06.2008 tarih, 2007/145 Esas ve 2008/143 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmaz da dahil olmak üzere belirlenen bağımsız bölümlerin davalı yüklenici adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, karar 08.12.2009 tarihinde kesinleşmiştir. Davalı arsa maliklerinin dava açılmasına sebebiyet vermedikleri anlaşıldığından ilk derece mahkemesince davalı arsa malikleri aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından bir kısım davalılar vekilinin istinaf isteminin açıklanan sebeplerle kabulü yerine istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu sebeple bozulması gerekir ise de, kanuna uymayan hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin kararının davalı arsa sahipleri vekilinin istinaf talebinin reddine yönelik olarak kaldırılarak, 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalı arsa sahipleri vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 28.01.2020 tarih, 2019/1232 Esas ve 2020/193 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının 1. bendinin karar metninden çıkarılmasına, 2. bendinde yer alan “ Davacılar” kelimesinden sonra gelmek üzere “ ve bir kısım davalı arsa malikleri” kelimelerinin eklenmesine, 6. bendinin 2. satırında yer alan “davalılardan” kelimesinin karar metninden çıkarılmasına, yerine “davalılar ..., ..., ..., ..., ...’ten” kelimelerinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 28.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1773, Karar No: 2008/2989, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1773 E.  ,  2008/2989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan % 13,20 oranında sürekli iş göremezlik nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 17.05.2007 gün ve 1008 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, Meslek hastalığına neden olabilecek çalışmaları 1981 yılında sona erdiği anlaşılan davacının sürekli iş göremezlik oranının % 13,20’ye ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda, öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine,  temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11494, Karar No: 2012/10617, Tarih: 02.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11494 E.  ,  2012/10617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alenen cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar ... ve ...'ın, ayrıca ırza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.05.2006 gün ve 2005/62 Esas, 2006/173 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

O Yer Cumhuriyet Savcısının 03.05.2006 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğinden sadece alenen cinsi münasebette bulunma suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz incelemesinin bu hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat olunan alenen cinsi münasebette bulunma suçunun tâbi olduğu 765 sayılı TCK.nın 419. maddesinde öngörülen cezanın miktarına nazaran 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 14.10.2000 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12081, Karar No: 2018/11117, Tarih: 22.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/12081 E.  ,  2018/11117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :...

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

''02.04.2008'' olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-TCK'nın 53/6. maddesinde belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde üç aydan üç yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, inşaat mühendisi olduğu anlaşılan sanığın çalışmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde genel bir ifade ile mesleğini yapmaktan 1 yıl süre ile yasaklanmasına karar verilmesi;

2-TCK'nın 54. maddesi hükmüne göre müsaderenin ancak kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen eşya hakkında hükmedilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden ve ayrıca adli emanetin 2008/269 sırasında kayıtlı beton numunesi, demir parçası, birket ve harç numunesi ile taş ve harç numunesinin dosyada fiilen saklanması mümkün olmadığından, Adli Emanet Yönetmeliği'ne göre tasfiyesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasındaki TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması; hükmün müsadere ile ilgili bölümü de hükümden çıkarılarak yerine ''Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2008/269 sırasında kayıtlı emanetteki eşyaların Adli Emanet Yönetmeliği'ne göre tasfiyesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 22.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5987, Karar No: 2018/2586, Tarih: 02.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/5987 E.  ,  2018/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/07/2015 gününde verilen dilekçe ile ... tarafından yapılan ödemenin tahsilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; ... Birliği Başkanlığı tarafından yapılan ödemenin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ... Birliği Başkanlığı tarafından yapılan ödemenin kurum zararı olduğundan bahisle tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkili olan ... ... Birliğinin genel iş ve işlemlerinin, mahalli idareler kontrolörlüğü tarafından yapılan denetiminde 11/06/2005 tarihinden 15/09/2009 tarihine kadarki dönemde birlik başkanı olarak görev yapanlara yapılan ödemenin başkanlık bütçesinden ödendiğinin tespit edildiğini ve bu nedenle davalıya yapılan ödemenin kurum zararı olduğunu belirterek yasal faiz oranlarına göre ödeme tarihinden dava tarihine kadar işleyen faizi ile birlikte tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri kanunu'nun 22/2. maddesinde belirlenen usul izlenmediği gerekçesiyle kişi borcuna dayalı açılan davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 184. ve 186. maddelerinde tahkikatın sona ermesi ve sözlü yargılamaya yönelik olarak; hakimin, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz vereceği, tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim edeceği, tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet edeceği, taraflara çıkartılacak olan davetiye ile belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunun bildirileceği, taraflara son sözlerinin sorulmasından sonra hüküm verileceğine dair düzenleme getirilmiştir.

Dosya kapsamından, kararın verildiği 25/02/2016 günlü duruşmada davalının hazır olmadığı halde tahkikat aşamasının sonlandırıldığı, sözlü yargılama aşamasına geçileceği davalıya bildirilmeden yargılamaya son verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, kararın verildiği 25/02/2016 günlü duruşmada davalının hazır olmadığı halde tahkikat aşamasının sonlandırıldığı, sözlü yargılama aşamasına geçileceği davalıya bildirilmeden yargılamaya son verildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklandığı üzere; tahkikatın 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 143 ve devamı maddelerinde düzenlenen usul hükümlerine göre yapılmaması, anılan Kanunun 184 ve 186. maddelerinin açık ve emredici hükümlerine rağmen davalının savunma hakkını sınırlar mahiyette, tahkikatın tümü hakkında taraflara açıklama yapma hakkı tanınmaksızın ve sözlü yargılamaya geçildiği davalıya usulüne uygun şekilde bildirilmeden karar verilmesi doğru bulunmamış; kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1692, Karar No: 2022/7239, Tarih: 22.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1692 E.  ,  2022/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürmeye yardım.

HÜKÜMLER : ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/10/2021 tarih, 2021/257 Esas ve 2021/396 Karar sayılı kararı ile;

5271 sayılı CMK'nin 307/3. maddesi gereğince direnilerek;

1) Sanıklar ..., ..., ... hakkında maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyetlerine,

2) Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürmeye yardım etme" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a, 39/1, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, sanıklar , ..., ... ve ... hakkında Dairemizin 05/04/2021 tarih 2020/129 Esas ve 2021/6050 Karar sayılı suç niteliği yönünden bozma kararına yönelik, direnilmesi yönünde karar verildiği, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/06/2022 tarih ve 2022/11-3 Esas, 2022/469 Karar sayılı ilamı ve bu yönde süreklilik kazanmış uygulamalarına göre direnme kararı verilmiş olsun olmasın, bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususların tartışıldığı, yeni ve değişik gerekçeyle hükümler kurulduğu anlaşılmakla, bu haliyle mahkemenin anılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin "yeni bir hüküm" olduğu değerlendirilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., , ... ve ... hakkında maktul ...'e karşı eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim hükümlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz dilekçeleri ve duruşmalı incelemedeki; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, meşru müdafaanın ve haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktul ...'e karşı nitelikli kasten öldürme ve sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;