muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8170, Karar No: 2019/300, Tarih: 17.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8170 E.  ,  2019/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ticareti usûlüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'in, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 1.800,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ....4. İcra Ceza Mahkemesinin 11/04/2018 tarihli ve 2017/591 Esas, 2018/492 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/11/2018 gün ve 94660652-105-07-15028-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/11/2018 gün ve KYB.2018-95417 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1- Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 21/11/2011 tarihli ve 2011/6580 esas, 2011/7668 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 2004 sayılı Kanun'un 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylemin, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin onbeş günlük süre içinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte anılan Kanun'un 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasının müeyyidesi olduğu, bu durumda, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 136. maddesinde sayılan kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği, 2004 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirler için geçerli olup, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin 2004 sayılı Kanun’un 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemelerinin yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suçun da oluşmayacağı nazara alındığında, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde,

2- Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 04/05/2017 tarihli ve 2015/17986 esas, 2017/4211 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, somut olayda sanığın üzerine atılı ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunun, 2004 sayılı Kanun’un 354. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerine tabi olduğu, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin 3. fıkrasında “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez” şeklinde düzenlenen “...etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar...” kısmının madde metninden çıkarılarak, etkin pişmanlık hükümlerine tabi suçların da uzlaştırma kapsamına alındığı ve böylece sanığın üzerine atılı ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunun uzlaşma hükümlerine bağlı bulunması karşısında, 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma isteminin (1) no’lu nedeni yönünden yapılan incelemede;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506,510,511 ve 621 esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteği yerinde görülmediğinden REDDİNE,

Kanun yararına bozma isteminin (2) no’lu nedeni yönünden yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ....4. İcra Ceza Mahkemesinin 11/04/2018 tarihli ve 2017/591 Esas, 2018/492 Karar sayılı kararının CMK’nun 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 17/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12214, Karar No: 2016/750, Tarih: 21.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12214 E.  ,  2016/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda kanuna uygun olarak verilen arama kararının yerine getirilmesi sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması,mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Kültür ve Turizm Bakanlığının davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12820, Karar No: 2017/1273, Tarih: 13.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12820 E.  ,  2017/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.03.2017 tarihinde üyeler ... ile ...'in sanığın, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti gerektiği yönündeki karşı oyları ve oyçokluğuyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden ise oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Bir suça teşebbüsün mümkün olabilmesi için, kişinin işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaması gereklidir. Yani araç ve araçla birlikte ifa edilen hareket suçu oluşturmaya elverişli olmalıdır. Eğer araç elverişsiz ise veya hareketin suçu oluşturması mümkün değilse kişiyi teşebbüsten sorumlu tutmak mümkün olmaz.

Bu kapsamda nitelikli cinsel istismar suçunun icrai hareketlerinin tespiti ve olaya uygulanması zorunluluğu doğar.

Bu kapsamda nitelikli cinsel istismar suçunun icrai hareketlerinin tespiti ve olaya uygulanması zorunluluğu doğar.

Cinsel saldırı ve istismar suçları sırf hareket suçlarıdır. Doktrinde kabul gören görüşe ve Yargıtayımızın yerleşik içtihatlarına göre bu tür suçlara teşebbüs genellikle mümkün olmamakla beraber hareketin bölünebildiği kabul edilirse teşebbüsünde mümkün olabileceği kabul edilmektedir. Yani icra hareketine başlanacak ancak hareket tamamlanamadan falin elinde olmayan bir nedenle eylem son bulacaktır. Cinsel istismar ve saldırı suçlarının basit haliyle nitelikli halini birbirden ayıran temel fark "fiilin vücuda organ ya da sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleşmesidir." Dolayısıyla vücuda organ yada sair cisim sokmaya yönelik hareket bu suçun icrai haketleridir. Bunun dışındaki dokunma, okşama, öpme, üzerini soyma ve benzeri eylemler basit cinsel saldırının icrai hareketleri olup nitelikli cinsel saldırının ise hazırlık hareketleri olarak kabul edilmelidir.

Dava konusu olayda sanığın, mağdurenin elinden tutup aracın arka koltuğuna geçirdiği ve mağdureyi koltuğa yatırıp üzerine çıktığı, mağdurenin buna karşı çıkarak bağırması üzerine sanığın mağdurenin boğazını sıkarak ölümle tehdit ettiği, ayakları ile mağdurenin ayakları ile gösterdiği fiziki direnci kırmaya çalıştığı, mağdurenin atleti üzerinde bulunan elbisesini çıkardığı, dudağından öptüğü, elleri ile atletin üzerinden ve atlet arasından elini sokarak içinden de göğüslerine dokunduğu, mağdurenin yapmaması yönünde bağırdığı, ancak sanığın mağdurenin bağırmalarına ve fiziki direnmelerine aldırmayarak alt kısımdaki tayt tabir edilen elbisesini yarıya kadar indirdiği, iç çamaşırını-külotunu da çıkarmak istediği, mağdurenin karşı koyduğu, sanığın iç çamaşırı üzerinden mağdurenin cinsel organını ve bacaklarını ellediği, eylemlerini sürdürdüğü sırada mağdurenin bağırma seslerini duyan ve Hobi Bahçe görevlisi olduğu anlaşılan tanık ...'nın aracın yanına gelmesi nedeniyle sanığın eylemine son vermek zorunda kalması şeklinde oluşan olayda nitelikli cinsel istismar suçunun icrai hareketlerinin başlamadığı, hazırlık hareketlerinin ise cezalandırılmasının mümkün olmaması nedeniyle eylemin basit cinsel istismar suçunu oluşturacağı kanaatiyle çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/9763, Karar No: 2023/4324, Tarih: 15.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/9763 E.  ,  2023/4324 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/12 E., 2016/548 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanığın 11.08.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın 11.08.2015 ve 06.10.2015 tarihli eylemleri ihlal kabul edilerek ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. ... (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2016/12 Esas, 2016/548 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, onuncu fıkrası 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; temyiz etmek istediğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

... Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2014 tarihli olaya ilişkin, ... nolu soruşturma dosyasında sanık ...'in annesi ...hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan soruşturma yürütüldüğü, uyuşturucu madde kullanıcısı ...n ...'den uyuşturucu madde satın aldığını beyan ve teşhis etmesi nedeniyle ...'in ikametinde arama yapıldığı ve arama neticesinde uyuşturucu maddenin ele geçtiği sonrasında ele geçen uyuşturucu maddenin konulduğu poşet üzerinde yapılan parmak izi çalışmasında sanık ...'in parmak izinin tespit edilmesi nedeniyle 2015/1709 nolu evrakla sanık hakkında soruşturma başlatıldığı, uyuşturucu madde bulundurmak suçundan aynı soruşturma kapsamında sanık hakkında 6545 sayılı yasa hükümleri

gereğince ... Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2015 tarihli kararıyla 5 yıl süreyle kamu dava açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, bu kararının infazının ... Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce takip edildiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/10488 nolu soruşturma dosyası kapsamında 20.02.2015 tarihli eylemi nedeni ile sanık hakkında 2015/5596 nolu soruşturma dosyasında uyuşturucu madde ticareti suçundan soruşturma yürütülürken aynı zamanda uyuşturucu madde kullanıcısı olduğu değerlendirilerek bu suçtan da soruşturma başlatıldığı, ancak 2015/1709 nolu soruşturma dosyasında verilen erteleme kararının sanığa 02.03.2015 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle erteleme süresi başlamadığından 2015/10488 nolu soruşturma dosyasında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, birleşen 2015/32006 nolu soruşturma dosyası kapsamında 06.10.2015 tarihinde sanığın ikametinin karşısındaki arsada uyuşturucu madde ele geçmesi nedeniyle sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan soruşturma başlatıldığı, yine şüphelinin uyuşturucu madde kullandığı değerlendirilerek birleşen 2015/39690 nolu soruşturma dosyası kapsamında uyuşturucu madde kullanmak suçundan da soruşturma başlatıldığı, sanık hakkında 11.08.2015 tarihinde uyuşturucu madde ticareti suçundan yürütülen soruşturma kapsamında aynı zamanda uyuşturucu madde kullanıcısı olduğu değerlendirilerek soruşturma başlatıldığı, yapılan idrar tahlilinde esrar pozitif olarak bulunduğu, sanığın bu dosyada savunmasında; uyuşturucu madde kullandığını beyan ettiği, sanığın sonradan birleşen dosyalarda işlediği suçların 6545 sayılı yasa ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince ihlal nedeni olduğu ve ayrı bir soruşturma yada kovuşturma konusu yapılamayacağı, bu suçlar nedeniyle verilen önceki erteleme kararının kaldırıldığı ve 21.12.2015 tarihli iddianame ile kamu davasının açılarak yapılan yargılamada sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 30.01..2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden

gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2016/12 Esas, 2016/548 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1698, Karar No: 2016/3693, Tarih: 01.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/1698 E.  ,  2016/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu Belediye vekili, haczi mümkün olmayan, ... arazilerinin satışından belediyeye ayrılan paylar üzerine haciz konulduğunu, 5393 sayılı Kanun'un 15. maddesi uyarınca, haczin yanlış olduğunu, 2942 sayılı Kanun'un 6487 sayılı Yasa ile değişik 6. maddesinin 11. fıkrası ve 8. fıkrası gereği idarenin mal, hak ve alacakları haczedilemeyeceğinden haciz işlemlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; ... arazilerinin satışından Belediye'ye ayrılan paylara haciz uygulandığı, söz konusu payların 5393 sayılı Kanun'un 15. maddesinde belirtilen vergi, resim ve harç geliri olmadığı, satışı yapılan taşınmazların fiilen kamu yararına tahsis edildiği veya gelen paranın fiilen kamu yararına kullanıldığı hakkında kanıt sunulmadığı, bu durumda payların haczine engel yasal bir düzenleme bulunmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

4706 Sayılı Yasa'nın 5/5 fıkrası “Belediye ve mücavir alan sınırları içindeki ...'ye ait taşınmazların satış bedellerinin tahsil edilen kısmından öncelikle yerinde muhafaza edilemeyen yapıların tasfiyesinde kullanılmak şartıyla %10'u ilgili belediyelerin 20.07.1966 tarihli ve 775 Sayılı Kanun hükümlerine göre oluşturulan fon hesabına aktarılır. Kalan kısmından ise belediyeye %30 varsa Büyükşehir Belediyesi'ne %10 oranında pay verilir” hükmünü içermektedir.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan mallar ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda belediyelere genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu belirtilmiştir.

./.

Somut olayda; ... Müdürlüğü'ndeki belediye payları üzerine haciz konulmuş olup, şikayetin konusunu 4706 sayılı Yasa'nın 5. maddesine istinaden ... taşınmazlarının satışından elde edilen paralardan Yasa'ya istinaden Belediye'ye ayrılan paylar oluşturmaktadır.

Anılan payların yukarıda yazılı yasal düzenlemeler gereği haczi kabil olmadığından, Mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru değildir.