muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14468, Karar No: 2024/15911, Tarih: 12.02.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 08.08.2021 tarihinde Tekirdağ ilinden 55 PE ... plakalı otobüs ile Havza ilçesine uyuşturucu madde getireceğine yönelik istihbari bilgi edinilmesi üzerine, yazılı arama kararına istinaden sanığın Havza Terminalinde otobüsten indiğinin kolluk görevlilerince görülmesi üzerine sanığın üzerinde ve bavulunda yapılan aramada, avuç içerisinde sakladığı şeffaf naylon poşet içerisinde sentetik kannabinoid maddesi, bavulunun içerisinde bulunan gri renkli montun cep kısmında iç astara saklanmış ve zulalanmış halde alışveriş poşeti parçasına, defter kağıdına ve peçeteye sarılı ayrı ayrı çok sayıda paketlenmiş halde sentetik kannabinoid, eroin maddesi ile naloxone ve buprenorphine içeren tablet ele geçirilen olayda, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, suça konu maddenin eroin ve sentetik kannabinoidler grubunda yer alan uyuşturucu maddelerden olduğu anlaşıldığından cezasında yarı oranında artırım yapılmasına, sanığın yargılama aşamasında gösterdiği pişmanlık ile bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluştuğundan samimi pişmanlığı lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi gereğince cezasında 1/6 oranında indirim yapılmasına, sanık bir kısım şahıslar hakkında suçun ortaya çıkması adına beyanda bulunmuş ise de 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan koşulların gerçekleşmediği görülmekle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkındaki hükmün sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Havza Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/265 Esas, 2021/87 Karar sayılı ilamının 5271 sayılı Kanun'un 272 inci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 30.10.2023, 10.08.2023 ve 17.07.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyası Cumhuriyet savcısının temyiz talebine hasren incelenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 30.10.2023, 10.08.2023 ve 17.07.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyası Cumhuriyet savcısının temyiz talebine hasren incelenmiştir.

İlk derece mahkemesi kararında sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarının kararda gösterilmesi nedeniyle tebliğnamedeki bu hususta bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Adli sicil kaydında birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bunlardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeyerek, İlk Derece Mahkemesince Havza Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2021 tarihli ve 2020/165 Esas, 2021/148 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası yerine, Havza Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/265 esas, 2021/87 karar sayılı kararı ile verilen ve kesin nitelikte olan 2.800,00 TL adli para cezasının tekerrür uygulamasına esas alınması ve Bölge Adliye Mahkemesince sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunmasına karşın, hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmının çıkarılmasının hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/1554 Esas, 2022/1700 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi kararının tekerrüre ilişkin düzeltmesi kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi hükmünün;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/1554 Esas, 2022/1700 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi kararının tekerrüre ilişkin düzeltmesi kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi hükmünün;

Tekerrür uygulanmasına ilişkin bölümünün çıkartılarak yerine "Havza Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2021 tarihli ve 2020/165 Esas, 2021/148 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca verilen 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası nedeniyle, hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; ancak aleyhe istinaf bulunmamasından dolayı sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle infaz sırasında tekerrüre esas alınan ceza miktarının 2.800,00 TL adli para cezası olarak dikkate alınmasına" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37736, Karar No: 2018/9143, Tarih: 06.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/37736 E.  ,  2018/9143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyize gelmeyen sanık ...'un, internete aracının satışı için ilan veren katılanı telefon ile arayarak, kız arkadaşı sanık ... için sevgililer gününde hediye etmek üzere araç satın alacağını, ... 'ın ayağının sakat olduğunu söyleyerek aracın satış işlemleri için katılanın... 'e gelmesini sağladığı, sanıkların, katılan ve katılanın eşi olan tanık ... ile notere gidip satış işlemlerini yaptırdıkları, katılan ...'nin, noter katibinin "parayı aldınız mı?" sorusu karşısında almadığını söylediği bu sırada sanıkların, parayı dışarıda vereceklerini söylemeleri üzerine noter satışının gerçekleştiği, sanık ...'ın, arabayı alarak "ben annemi ve babamı alıp geleceğim" diyerek oradan ayrıldığı, diğer sanık ...'un ise katılan ve eşine yemek ısmarlayacağını söyleyerek lokantaya götürdüğü, burada sipariş verirken sanık ... ile telefonla görüşerecek lokantanın yakınına gelmesini sağladığı, bir bahane ile dışarı çıkarak dışarıda motosikletiyle bekleyen sanık ... ile birlikte ortadan kaybolduğu, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; bozma üzerine taraflar arasında uzlaştırma sağlanamadığından, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15595, Karar No: 2016/13175, Tarih: 06.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/15595 E.  ,  2016/13175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil isede;

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin İcra ve İflas Müdürlükleri ile İcra Mahkemelerinde Ücret başlıklı 11.maddesinin 3.fıkrasında; icra mahkemelerinde duruşma yapılırsa Tarife gereğince ayrıca avukatlık ücretine hükmedilir. Şu kadar ki bu ücret, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünün iki ve üç sıra numaralarında gösterilen iş ve davalarla ilgili hukuki yardımlara ilişkin olup, Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenecek avukatlık ücretinin bu sıra numaralarında yazılı miktarları geçemeyeceği belirtilmiş ve ekli tarifenin 2.kısım 2.bölüm 2.sırasında da, icra mahkemesinde takip edilen işlerde 360,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedileceği belirlenmiştir.

Somut olayda, Mahkeme'ce dosya üzerinden karar verilmiştir. Bu halde, alacaklı vekili tarafından dosyaya cevap dilekçesi sunulduğu nazara alınarak anılan Tarife hükümleri gereğince 360 TL ücrete hükmedilmesi gerekirken, duruşmalı işler için belirlenen 600,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Borçlu vekilinin yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kısmen kabulüne ve kararın hüküm fıkrasının 5. bendindeki “600,00.-TL…” rakam ve sözcüklerinin çıkartılarak yerine “360,00-TL…” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

29,20 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 06.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6321, Karar No: 2019/4496, Tarih: 04.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6321 E.  ,  2019/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, İzmir 13. İcra Müdürlüğünün 2009/2406 Esas sayılı takip dosyasından yapılan garameten paylaştırmanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, sıra cetvelindeki sıraya ve garameten paylaştırmaya itiraz ettiklerini, 24.06.2014 tarihli haczin 16.07.2012 tarihli haczin güncellenmiş hali olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, 16.07.2012 tarihli haczin bulunduğu sıranın mevzuata uygun olduğunu, satış tarihi itibariyle 24.06.2014 tarihli haczin satışa iştirakinin mümkün olmadığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece satışın 15.04.2014 tarihinde yapıldığı, Vergi Dairesinin 24.06.2014 tarihli satıştan sonra konulan haczinin iştirakinin mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyizi üzerine Dairemiz 28.09.2015 tarihli 2015/501 Esas, 2015/6003 Karar sayılı ilamıyla mahkemece, Vergi Dairesinin 16.07.2012 haciz tarihi itibariyle alacak miktarı ile ilgili bilgi ve belgeleri getirterek bilirkişi aracılığıyla haciz tarihi itibariyle şikayetçinin alacağının hesaplanması, belirlenen bu alacağa 15.04.2014 olan satış tarihine kadar işleyecek faizin de eklenmesi ve toplam tutarın sıra cetvelinde dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile İzmir 13. İcra Müdürlüğünün 2009/2406 sayılı dosyasında, 19.08.2014 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinde 99.356,17 TL dağıtıma konu paranın 92.574,08 TL'sinin İzmir 13. İcra Müdürlüğünün 2009/2406 sayılı dosyasına ödenmesi, 99.356,17 TL'nin 6.782,09 TL'sinin ise ...Vergi Dairesi Müdürlüğüne ödenmesi şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5111, Karar No: 2020/3909, Tarih: 08.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/5111 E.  ,  2020/3909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 29.10.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekili ile katılan ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4779, Karar No: 2008/6913, Tarih: 09.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4779 E.  ,  2008/6913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, nüfus kaydındaki doğum tarihi ile anne ve baba adının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili ...'ün nüfus kütüğünde 1978 olan doğum yılının 1974 ve ... olan anne adının ..., ... (...) olan baba adının da ... olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının gerçek babası olduğunu ileri sürdüğü ... ...'ün nüfus kaydına göre 01.01.1970 günü öldüğü yazılı olmasına karşın 19.04.1976 tarihinde öldürüldüğü bu tarihe göre davacının kayden 1978 yılında bu babadan olmasının olanaksız bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, bu bağlamda davacının anne adının ve doğum tarihinin düzeltilmesi konusunda da herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Temyiz aşamasında temyiz dilekçesine eklenen Pervari Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.03.2008 gün ve 2008/6-23 sayılı kararı ile de davacının gerçek babası olduğunu ileri sürdüğü ... ...'ün 01.01.1970 olan ölüm tarihinin 19.04.1976 olarak düzeltilmesine hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Saptanan bu durum karşısında, davacı ...'ün nüfus kütüğünde 1978 olan doğum yılının 1974 olarak düzeltilmesi ve ayrıca nüfus kütüğünde ... yazılı anne adının ... ve baba adanın ... olarak düzeltilmesine ilişkin istemler konusunda tüm kanıtların toplanması, gösterilecek olan tanıkların dinlenmesi doğum yılının düzeltilmesi açısından davalının tam teşekküllü bir hastaneye sevk ile sağlık kurulu raporunun alınması, yukarıda sözü edilen ...'in ölüm tarihinin tespiti ve düzeltilmesi ile ilgili dava dosyasının da bu dosya içerisine getirtilmesi sonuç olarak davada istenilen her bir konu hakkında yeterli araştırma ve inceleme yapılarak oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme sonucu davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16337, Karar No: 2022/12762, Tarih: 29.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16337 E.  ,  2022/12762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet ve ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Maddi değeri 200 TL olan deri botu çalan ve üçüncü bir kişiye satan sanığın eyleminden ötürü 5237 sayılı yasanın TCK'nın 142/2-h maddesine uyan bina dahilinden hırsızlık suçundan cezalandırılması yerine aynı yasanın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesini gerektirir yasal şartların oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.09.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12772, Karar No: 2018/3, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12772 E.  ,  2018/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin (2.) fıkrasında, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, aynı Kanununun 298. maddesinin (2.) fıkrasında da, gerekçeli kararın, tefhim edilen hükme aykırı olmayacağı hükme bağlanmıştır. Bu düzenlemeye göre; dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alman eşyaların cins, nitelik miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde aynen iadesi olmazsa bedellerine karar verilen ziynetlerin tek tek bedelleri belirtilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebeplerine göre boşanma ve ziynet alacağı davalarının esasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.01.2018 (Pzt.)

.....