muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/97, Karar No: 2015/4196, Tarih: 30.06.2015

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, maktül .....'a karşı sanık ... hakkında "nitelikli kasten öldürme", sanık ... hakkında "nitelikli kasten öldürme suçuna yardım " suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ... yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir edilmiş, sanık ... bakımından cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ..... vekilinin suçun tasarlanarak işlendiğine, sanık ... hakkında TCK’nun 62. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanık ...’ın TCK'nun 37/1, 38 ve 82/1-a-e maddeleri gereğince cezalandırılmasına gerektiğine ilişen sanık ... müdafii temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede meşru savunmaya, suç vasfına, ceza miktarına, haksız tahrike, sanık ... müdafiinin subüta, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken daha ağır cezayı içeren mahkumiyeti yerine daha hafif cezaya ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ... için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin tahsiline karar verilmesi, Kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında kurulan hükümdeki tekerrüre ilişkin paragrafdaki " Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2010 tarih ve 2008/166 - 2010/421 E.K. sayılı kararı ile konut dokunulmazlığını bozmak suçundan aldığı 6.000.-TL adli para cezası miktarının göz önünde bulundurulmasına " ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine " Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2006 tarih ve 2004/99 esas- 2006/334 karar sayılı ile yasak niteliğe haiz bıçak taşıma suçundan verilen 5 ay hapis ve 366 TL adli para cezası miktarının göz önünde bulundurulmasına " ve sanık .... hakkındaki hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri toplamından zorunlu müdafii ücretlerinin çıkartılmasına ve kalan 3994,09 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN re'sen de temyize tabii hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 30.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

30/06/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ..... müdafii Avukat .... 'ın yüzüne karşı 02/07/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/12808, Karar No: 2019/11038, Tarih: 25.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/12808 E.  ,  2019/11038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılan ... ile mağdurlar vekilinin 06/01/2015 tarihinde tebliğ edilen temyiz isteminin reddine dair ek kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra ve 21/01/2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanıklar müdafin beraat hükümlerine ilişkin vekalet ücretine münhasır temyiz talebi ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanıklardan ...'un...Sosyal Hizmetler Müdürlüğüne bağlı çocuk yuvasında müdür yardımcısı vekili, ...'ün ise aynı yerde öğretmen olduğu, kuruma gelen etlerin bir kısmının sanıklar tarafından araçlara yüklenerek kayıtsız olarak kurumdan dışarı çıkartıldığının iddia edilmesi karşısında, sanıkların eylemlerinin sübutu halinde TCK'nın 247. maddesinde tanımlanan zimmet suçunu oluşturabileceği ve 5235 sayılı Kanunun 12. maddesi uyarınca bu davaya ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 25/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6432, Karar No: 2014/8791, Tarih: 27.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6432 E.  ,  2014/8791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... Kadastro Mahkemesinde açmış olduğu davada, ... Köyü içinde bulunan ve dava dilekçesine ekli krokide gösterilen dere ve yolların bir bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını ve halen orman vasfını koruduğunu, kadastro çalışmaları sırasında kesinleşen orman sınırlarına uyulmadığını ileri sürerek, tesbitin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne; ... ada içinde yer alan ve fen bilirkişisi krokisinde (A) harfiyle gösterilen 4458.82 m2 ve (B) harfiyle gösterilen 1382.94 m2'lik derenin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesi sonrasında Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 12.12.2013 tarih ve 2013/6947-11487 sayılı bozma kararında özetle; "çekişmeli yerin yörede 2005 yılında 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan genel kadastroda yol ve dere olarak tesbit dışı bırakılarak paftasına işlendiği, taşınmaz hakkında tesbit tutanağının düzenlenmediği, yörede yapılan orman kadastrosu da tesbit tarihinden önce kesinleşmiş bulunduğu, davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu, davanın esasına girilmeksizin görevsizlik kararı verilmesi gerekirken esas hakkında hüküm kurulmasının usûl ve kanuna aykırı olduğu"na değinilmiştir.

Yargıtay bozma ilâmı sonrası kadastro mahkemesince dava dosyası görevsizlik kararı ile asliye hukuk mahkemesine gönderilmiş ve asliye hukuk mahkemesince davanın kabulüne, 160 ada içinde yer alan ve dosyada mevcut 15/04/2013 tarihli fen bilirkişi ...'in raporuna ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 4458,82 m2 ve (B) harfiyle gösterilen 1382,94 m2 yüzölçümündeki derenin orman vasfıyla ... adına tesbit ve tesciline, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.'ne göre 1.500.-TL vekâlet ücretinin ve davacı tarafça yapılan 745,10.-TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazın tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1978 yılında seri bazda orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamaları yapılmış; sonuçları 14/06/1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan

uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşılarak davanın kabulüne dair yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan

uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşılarak davanın kabulüne dair yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple, hükmün 4 ve 5. bendlerinin kaldırılarak, yerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA 27/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30392, Karar No: 2018/15497, Tarih: 21.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/30392 E.  ,  2018/15497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı alınması gerekmektedir.

Bu kapsamda;

1-Davalı ... İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz yoluna başvurma harcı yatırılmadığı anlaşıldığından anılan davalıya eksik temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklenilmesi

2-Gerekçeli kararın ... İnş. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne yöntemince tebliği ile kanuni temyiz süresinin beklenilmesi, belirtilen davalının kararı temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin de karşı tarafa tebliği,

Anılan eksiklikler giderildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11047, Karar No: 2018/5313, Tarih: 04.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/11047 E.  ,  2018/5313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ie 29.411,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacının meslek hastalığından kaynaklanan sürekli işgöremezliği nedeniyle ilk olarak 2003 yılında aynı davalı aleyhine maddi-manevi tazminat davası açtığı, bu ilk davada 61.000,00 TL maddi tazminatla birlikte 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği, maddi tazminat açısından fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulduğu ve kararın Dairemizin 01/12/2015 tarih ve 2015/5974 Esas 2015/21468 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, temyiz incelemesine konu eldeki dava dosyasında ise ilk dosyada hüküm altına alınmayan bakiye 29.411,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilinin talep edildiği, davacının meslek hastalığından kaynaklı sürekli iş göremezlik oranının ilk olarak ... Meslek Hastalıkları Hastanesi tarafından 04/12/2001 tarihinde %15,20, aynı hastane tarafından 26/02/2004 tarihinde %16,00, Yüksek Sağlık Kurulu tarafından 13/09/2005 tarihinde %15,20, ... Meslek Hastalıkları Hastanesi tarafından 13/11/2008 tarihinde %16,20, Yüksek Sağlık Kurulu tarafından 24/06/2009 tarihinde %16,20, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından 03/01/2011 tarihinde %17,20 ve yine Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından 23/12/2011 tarihinde %17,20 olarak tespit edildiği, ... Meslek Hastalıkları Hastanesi'nin 26/02/2004 tarihli raporuna karşı davacı vekilinin yukarıda onandığından bahsedilen dava dosyasının 21/05/2004 tarihli celsesinde "hastanenin müvekkilinin sürekli iş göremezlik oranını %16,00 olarak belirlediği, Yüksek Sağlık Kurulu'na gitmeye gerek olmadığı" yönünde beyanda bulunduğu, temyiz incelemesine konu dava dosyasında davalının zamanaşımı definin, davacının maluliyet oranının 03/11/2011 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu ile belirlendiği, bu tarihin tam olarak zararın öğrenildiği tarih olduğundan bahisle reddedildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusunun meslek hastalığından kaynaklanan bakiye maddi zararın tazminine ilişkin olduğunun kabulü sonrasında uyuşmazlık konusu olan öncelikli husus, bu tür davalarda, gerek 818 sayılı BK’nun 125. maddesinde, gerekse 6098 sayılı TBK'nun 146. maddesinde belirtilen 10 yıllık zaman aşımı süresinin dolup dolmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dava konusunun meslek hastalığından kaynaklanan bakiye maddi zararın tazminine ilişkin olduğunun kabulü sonrasında uyuşmazlık konusu olan öncelikli husus, bu tür davalarda, gerek 818 sayılı BK’nun 125. maddesinde, gerekse 6098 sayılı TBK'nun 146. maddesinde belirtilen 10 yıllık zaman aşımı süresinin dolup dolmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere, zamanaşımı failin ve zararın öğrenildiği tarihten başlatılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demek, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açma ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartları öğrenmiş olması demektir.

Somut olayda, meslek hastalığının tespit tarihi 04/12/2001 olup, davalının süresinde verdiği davaya cevap dilekçesinde ileri sürdüğü zamanaşımı definden dolayı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26283, Karar No: 2013/7718, Tarih: 07.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26283 E.  ,  2013/7718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyizin kapsamına göre sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup, niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; ... vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23286, Karar No: 2013/12071, Tarih: 16.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23286 E.  ,  2013/12071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tanıklara diyecekleri ayrı ayrı sorulduğunun belirtilmesi ve tanıkların tamamının suça konu yerlerin sanık tarafından kullanıldığını beyan etmeleri karşısında tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığa yüklenen suçun temadi ettiği ve suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 13.01.2010 yerine, 09.12.2009 olarak gösterilmesi,

2- Hürriyeti bağlayıcı ceza ile adli para cezasına esas alınan günün TCK.nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün olduğundan, karar başlığındaki suç tarihi kısmından ''09.12.2009'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''13.01.2010'' ibaresinin yazılması ve hükümden hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesine yönelik hüküm fıkrası çıkarılarak, yerine mahkemenin takdiri doğrultusunda "Sanığa verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1 ve aynı yasanın 52. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilerek sanığın 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibresinin yazılması, hükümden adli para cezasının sonuç olarak gösterilmesine yönelik bölüm çıkarılarak yerine ''Adli para cezasına esas 50 günün 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den çarpılarak 1000 TL adli para cezasına çevrilmesine, sanığın neticeten 4000 TL ve 1000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına'' yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5138, Karar No: 2015/22143, Tarih: 05.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5138 E.  ,  2015/22143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/123995

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2012/199 (E) ve 2014/45 (K)

SUÇ : Parada sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2- İnfazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde aylık taksit miktarının belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hak- kında TCK.nun 197/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 60 günün 5 güne, aynı yasanın 52. maddesi uyarınca tayin olunan 1200 TL adli para cezasının ise 100 TL'ye indirilmesi ve hükmün (d) bendinden ''aylık 200 TL'den olmak üzere'' ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6145, Karar No: 2010/13556, Tarih: 07.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/6145 E.  ,  2010/13556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz üzerinden geçen üç enerji nakil hattından ikisinin 1981 ve 1968 tarihlerinde geçirilmek suretiyle taşınmaza fiilen el atıldığı anlaşılmaktadır.

30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde ile;

“Kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle, bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce tazmin talebiyle dava açmış olanlar; bu madde hükümlerine göre uzlaşma yoluna gitmeyi isteyip istemediklerini bu maddenin yürürlüğe girmesinden itibaren üç ay içinde idareye ve mahkemeye verecekleri dilekçeler ile bildirebilirler. Uzlaşma talebi üzerine, uzlaşma görüşmelerinin neticesine kadar dava bekletilir; uzlaşılmaması halinde, uzlaşmazlık tutanağının mahkemeye sunulmasından sonra davaya devam edilir.” hükmü getirilmiş olduğundan, bu düzenleme doğrultusunda işlem yapılarak sonucuna göre;

Karar verilmek üzere hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 07.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.