muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4352, Karar No: 2011/8034, Tarih: 22.12.2011

Performans, en basit tanımıyla verimliliğin ölçülmesidir. İşçinin iş sürecinde harcadığı ve işin üretimine kattığı emeğin kalitesi ve düzeyi, işçinin performansını oluşturur. Birim zamanda işçinin harcadığı emeğin sonucu olan üretimin düzeyi ise işçinin verimliliğini gösterir. Başka bir anlatımla performans, iş sürecinde yer alan emeğin bir boyutu, verimlilik ise birim zamanda harcanan emeğin sonucudur. Buna göre performansı yüksek olan işçinin verimlilik düzeyinin de yüksek olması beklenir.

İşçinin performans ve verimlilik sonuçlarının geçerli bir nedene dayanak olabilmesi için objektif ölçütlerin belirlenmesi zorunludur. Performans ve verimlilik standartları işyerine özgü olmalıdır. Objektiflik ölçütü o işyerinde aynı işi yapanların aynı kurallara bağlı olması şeklinde uygulanmalıdır. Performans ve verimlilik standartları gerçekçi ve makul olmalıdır. Performans ve verimlilik sonuçlarına dayalı geçerli bir nedenin varlığı için süreklilik gösteren düşük veya düşme eğilimli sonuçlar olmalıdır. Koşullara göre değişen, süreklilik göstermeyen sonuçlar geçerli neden için yeterli kabul edilmeyebilir. Ayrıca performans ve verimliliğin yükseltilmesine dönük hedeflere ulaşılamaması tek başına geçerli neden olmamalıdır. İşçinin kapasitesi yüksek hedefler için yeterli ise ancak işçi bu hedefler için gereken gayreti göstermiyorsa geçerli neden söz konusu olabilir.

Diğer taraftan, performans değerlendirilmesinde objektif olabilmek ve geçerli nedeni kabul edebilmek için, performans değerlendirme kriterleri önceden saptanmalı, işçiye tebliğ edilmeli, işin gerektirdiği bilgi, beceri, deneyim gibi yetkinlikler, işyerine uygun davranışlar ve çalışandan gerçekleştirmesi beklenen iş ve kişisel gelişim hedeflerinde bu kriterler esas alınmalıdır. Bir başka anlatımla, çalışanın niteliği, davranışları ve sonuçta ulaştığı hedef önemli olmaktadır. Bu kriterler çalışanın görev tanımına, verimine, işverenin kurumsal ilkelerine, uyulması gereken işyeri kurallarına uygun olarak objektif ve somut olarak ortaya konmalı ve buna yönelik performans değerlendirme formları hazırlanmalıdır. İşyerine özgü çalışanların performansının değerlendirileceği, Performans Değerlendirme Sistemi geliştirilmeli ve uygulanmalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesi performans yetersizliği nedeniyle feshedilmiştir. Mahkemece, yukarıda ayrıntıyla açıklandığı şekilde, HMK düzenlemeleri kapsamında uzman bankacı bilirkişi tarafından  davalı bankanın  performans değerlendirme kriterleri, davacının kişisel performans değerlendirme ve hedef belirleme formları diğer çalışanlara ait  formlar ile  birlikte incelenmeden, tüm belgeler üzerinde değerlendirme yapılmadan ve davacının gerçekleştirdiği işlemlerin bankacılık mevzuatına   uygunluğu araştırılmadan  eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi  hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7159, Karar No: 2020/10122, Tarih: 18.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/7159 E.  ,  2020/10122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı dahili davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, dahili davalı ... vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar dahili davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak dava tarihindeki bedelinin tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dahili davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, dahili davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 18/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6053, Karar No: 2020/19064, Tarih: 07.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/6053 E.  ,  2020/19064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetinin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi hususunun infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş ve Mağdur adına üretilen kredi kartının değişik yerlerde birden fazla kullanıldığının anlaşılması karşısında, TCK.nın 245/3. madde ve fıkrası gereği tayin olunan cezadan TCK.nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya göre Cumhuriyet Savcısı ve sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Temel hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezalarına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümlerde çelişkiye neden olunması,

2- Bozmadan önce verilen 30.04.2012 tarihli kararda sanık hakkında sonuç ceza olarak 4 yıl hapis ve 1.000 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu kararın da aleyhe temyiz edilmediği gözetilmeden, bozma sonrası kararda CMUK.nın 326/son maddesine aykırı olarak sonuç cezaların 2 yıl 6 ay hapis ve 800 TL adli para cezası ile 3 yıl 4 ay hapis ve 800 TL adli para cezası olarak tayin edilmesi suretiyle kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 245/3. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezalarına esas alınan 48 günün 5 güne, TCK.nın 62.

maddesinin uygulanması ile belirlenen 40 günün 4 güne, TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20.00 liradan hükmolunan 800.00 TL adli para cezasının 80.00 TL'ye indirilmesi, hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 245/2. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 48 günün 5 güne, TCK.nın 62. maddesinin uygulanması ile belirlenen 40 günün 4 güne, TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20.00 liradan hükmolunan 800.00 TL adli para cezasının 80.00 TL'ye indirilmesi ve hüküm fıkrasına sonuç cezanın belirlendiği bölümlerden sonra gelmek üzere " sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile 3 yıl 4 ay hapis ve 80 TL adli para cezasının CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle 4 yıl hapis ve 1.000 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6503, Karar No: 2018/6774, Tarih: 15.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/6503 E.  ,  2018/6774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 08.10.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2974, Karar No: 2015/3891, Tarih: 10.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2974 E.  ,  2015/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mobilya ustası sanığın tamir için kendisine bırakılan yatak odası takımını bir yılı aşkın süre tamir etmeyip şikayetçiyi oyaladığı, daha sonra takımın kaybolduğunu söylediği, böylece üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu bu şekilde işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Şikayetçinin, yatak odası takımını sanığın mesleği gereği tamir edilmesi için bırakması karşısında, eylemin TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 180 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 10.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16939, Karar No: 2007/4025, Tarih: 14.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/16939 E.  ,  2007/4025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Bakırköy 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ        :25.5.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün nafaka, tazminatlar, alacak ve katkı payı yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden H. S. ile vekili Av. Ö. İ. geldi. Temyiz eden karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Kadın lehine hüküm altına alınan tedbir nafakasının dava tarihinden başlatılması gerekirken, karar tarihinden başlatılması doğru olmamıştır.

3-Kadın yararına verilen yoksulluk nafakası yönünde, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan tarafların sair temyiz itirazlarının 1. bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 14.03.2007 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* yoksulluk nafakası konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* yoksulluk nafakası konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve  “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/8386, Karar No: 2020/863, Tarih: 11.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8386 E.  ,  2020/863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışı sonrası şikayet olunanın alacaklı olduğu Ankara 10. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5346 E. sayılı takip dosyasında düzenlenen 20.10.2011 tarihli sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan taşınmazın satışı için yapılan masraflarla ilgili öncelikli olarak pay ayrılmamasının ve haczi düşmüş olan şikayet olunan dosyalarına pay ayrılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; icra memurunun satış talebinin kıymet taktiri yapılmaması sebebi ile reddetmesinin esasa etkili bulunmaması nedeniyle, tüm hacizlerin ayakta olduğu ve icra memurunca bu şekilde sıra cetveli düzenlendiği, İİK'nun 138. maddesi gereğince satış masraflarının, satış bedelinden öncelikli düşünülmesi ancak icra vekalet ücretinin bu kalemden sayılmaması gerektiği gerekçesiyle şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7392, Karar No: 2024/1878, Tarih: 07.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/7392 E.  ,  2024/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/57 E., 2022/289 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; ... ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkiinde bulunan 86 ada 10 parsel sayılı taşınmazın paydaşları olduklarını, taşınmazın yaklaşık 25 yıl kadar önce aralarında taksim edilerek fiilen kullanılmaya başlandığını, bu parselin öncesinde 13.000 m² alanlı sebze bahçesi olarak kullanılmakta iken 1975 yılında yapılan kadastro tespiti sonucunda oluştuğunu, tapunun sınırlarında bir eksiklik olmadan önceki ve şimdiki malikler tarafından tasarruf edildiğini, yapılan kadastro çalışmaları sırasında davaya konu taşınmazın 4.400 m² eksiği ile 86 ada 10 parsel olarak kayıt ve tescil edildiğini, taşınmazın kuzeyinde Sarıçay ile tescilli parsel arasında kalan ve tahminen 1.500 m²'lik alanın eski tapu kapsamında olmasına rağmen kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığını ileri sürerek yapılan tespit çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan alanın adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

1.Davalı Hazine; dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan dere yatağı olduğunu, Kadastro Müdürlüğünce yapılan tespitlerde Sarıçay yatağından dolgu olduğu anlaşılan 2.557,18 m²'lik alanda davalıların izinsiz, kiralamasız, açık ve kapalı alanlı olarak restaurant işletmeciliği yaptıklarının tespit edildiğini, davacıların mülkiyetini talep ettiği alanın bu alan içinde kalmakta oluğunu ve bu hususta Milas 2. AHM'nin 2010/771 Esas sayılı dosyasında müdahanin men'i ve kâl davasının mevcut olduğunu, nizaya konu alanın dere yatağında kalıp kalmadığı, tescilinin mümkün olup olmadığı hususların DSİ 21. Bölge Müdürlüğünden sorulduğunu, İdarece verilen cevabi yazıda ise nizaya konu alanın Sarıçay yatağında kalması sonucu tescilinin mümkün olmadığı ve çay yatağında kalan yapıların kaldırılması gerektiğinin bildirildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... Belediyesi vekili; dava konusu edilen yerin idarenin görev ve sorumluluk alanında bulunmadığını, 1/25000 ölçekli Muğla Nazım İmar Planı Revizyonunda yaklaşık olarak "Tarım alanı" " sulama alanı" içinde kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.03.2016 tarihli ve 2013/251 Esas, 2016/137 Karar sayılı kararıyla; çekişmeli taşınmazın aktif dere etkisinde olduğu ve özel mülkiyete konu olamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.03.2016 tarihli ve 2013/251 Esas, 2016/137 Karar sayılı kararıyla; çekişmeli taşınmazın aktif dere etkisinde olduğu ve özel mülkiyete konu olamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 24.09.2020 tarihli ve 2017/694 Esas, 2020/3377 Karar sayılı kararıyla; " ...Mahkemece öncelikle davacılara, davalarının Muğla Büyükşehir Belediye Başkanlığına da yöneltilmesi için süre ve imkan tanınmalı, taraf teşkilinin sağlanması halinde, Büyükşehir Belediyesinden de savunma ve delilleri sorulmalı, bildirdiği takdirde delilleri toplanmalı ve bundan sonra, davacıların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve vergi kaydının yanında tapu kaydına da dayandığı gözetilerek tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 16.06.2022 tarihli ve 2021/57 Esas, 2022/289 Karar sayılı kararı ile; hava fotoğrafları ile davacının dava konusu kısımları aralıksız olarak kullandığına ilişkin somut bir delilin bulunmadığı, imar-ihyayı tarım arazisi olarak davacının kullanmadığı, yalnızca yapıların yapılması ile yaklaşık 15 yıldır davacının kullandığı, daha önce kullandığına ilişkin herhangi bir delilinin ve tanık beyanının bulunmadığı, iddia edildiği gibi tarla olarak kullanıldığına dair herhangi bir delilin bulunmadığı, zilyetlik ile taşınmaz kazanım koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalı Hazine vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece hem bozma öncesi hem de bozma sonrası yapılan keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişiler ve tanıkların çekişme konusu yerin davacılar tarafından kullanıldığını beyan ettiklerini, yargılama aşamasında 86 ada 30 parsel numarası ile Hazine adına tescil edildikten sonra taşınmazı edinen ...'in müvekkillerine ait restaurantı kiracı olarak işleten kişi olduğunu ve hem 30 parselin hem de bitişik alanların müvekkilerine ait olduğunu bildiğini, Mahkemece yapılan incelemenin aynı zamanda hüküm için eksik ve yetersiz olduğunu, bilirkişi raporlarına itiraz dilekçelerinde belirtilen hususların dikkate alınmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.