muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2025, Karar No: 2010/8823, Tarih: 23.03.2010

kullanıldığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bu konulara ilişkin bozma düşüncelerine katılanmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Onaysız nüfus kaydının hükme esas alınması suretiyle CMK’nın 209. maddesine aykırı davranılması,

2-Soruşturma aşamasındaki ifadesinde, tutanağa konu evde imam nikahlı eşi R.. K.. ile birlikte oturduğunu, Resul’ un borçları nedeniyle evi terk etikten sonra eve gelip gittiğini söyleyen sanığa, sorgusu sırasında bu hususların sorulmamış olması, sanığın temyiz dilekçesinde de elektrik ve su işleriyle Resul’ un ilgilendiğini ileri sürmesi karşısında; sanığın R.. K.. ile yaşayıp yaşamadığı, evin elektrik ve diğer giderlerinin kimin tarafından karşılandığı sanıktan da sorulup araştırılarak, ismi geçen R..K.. ve sanığın abisi olan ev sahibi H.. Y.. tanık olarak dinlenip, suçun işlenmesinde menfaati olan kişi tespit edilerek, gerekirse Resul Karakaş hakkında ek iddianame ile kamu davası açılması sağlanıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu araştırmalar yapılmadan; eksik soruşturma ve inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,

UYAP üzerinden yapılan sorgulamada bu suç nedeniyle hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, bozmanın niteliğine göre başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu bulunmadığı takdirde bu suçtan TAHLİYESİNE, bu hususta Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 23/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6450, Karar No: 2022/15735, Tarih: 28.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6450 E.  ,  2022/15735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen 24.02.2022 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 17/03/2022 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 28/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10180, Karar No: 2007/12327, Tarih: 15.10.2007

21. Hukuk Dairesi 2007/10180 E., 2007/12327 K.

**21. Hukuk Dairesi 2007/10180 E., 2007/12327 K.**

**- GÖRÜLMEKTE OLAN DAVALARIN KADASTRO MAHKEMESİNE DEVRİ

- VEKALET ÜCRETİ

- YARGILAMA GİDERİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 193 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 27 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı Hazine, Y... Köyü, K... mevkiinde bulunan ve sınırları gösterilerek yaklaşık 136 m2 yüzölçümündeki alanın çam ağaçları ile kaplı orman vasfında taşınmaz olduğunu, taşınmazın çamlık ve orman olarak Hazine adına tescili talebi ile dava açmıştır. Mahkemece dava konusu taşınmaz hakkında Y... Köyü 154 ada 28 parsel numarası ile kadastro tespit tutanağı düzenlendiğinden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Muğla Kadastro Mahkemesine gönderilmesine ve davalı Orman Yönetimi vekili lehine takdir edilen 450.00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/son maddesinde de; kanunlar gereği gönderme, yeni mahkemeler kurulması nedeniyle görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi durumunda, yargılama giderlerinden olan avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği öngörülmüştür.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte kadastro mahkemelerinin görevi başlamakta; buna karşın genel mahkemelerin görevi sona ermekte ve davaları doğrudan doğruya kadastro mahkemesine aktarma yükümü doğmaktadır.

Bundan sonra, genel mahkemelerin, kadastro tutanağı düzenlenmiş bulunan davalara bakması olanaklı değildir. Genel mahkemeler tarafların isteğine bağlı olmadan, dosyayı bir görevsizlik (devir ve tevdi) kararı ile kadastro mahkemesine aktarır. Hemen belirtilmelidir ki, mahalli mahkemelerce doğrudan doğruya verilen aktarma kararı, teknik anlamda bir görevsizlik kararı değil, sadece bir devir kararıdır. Bu nedenle, bu devir kararı hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 193. maddesi hükmü uygulanmaz ve bundan dolayı davacı yargılama giderlerine ve vekalet ücretine mahkum edilemez. Sonuç olarak; dava açıldığı tarihte görevli bulunan bir mahkemenin, sonradan çıkan bir yasa ile görevsiz hale gelmesi ya da yasada öngörülen koşulların gerçekleşmiş olması nedeniyle görevinin sona ermesi üzerine verilecek görevsizlik (devir ve tevdi) kararında, yanlış mahkemeye dava açmamış olması yüzünden gidere sebebiyet vermiş bulunmayan davacıya gider yükletilmesi olanaklı değildir.

Somut olayda; Hazine, Y... Köyü sınırları içinde kalan ve sınırları belirtilen taşınmazların orman sayılan yerlerden olması nedeniyle orman vasfı ile tapuya tescili istemiyle 22.11.1999 ve 09.10.2000 tarihlerinde Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın yargılaması sırasında, dava konusu taşınmaz için kadastro tutanağı düzenlenmiş olması nedeniyle mahalli mahkemenin görevi sona ermiş; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrası uyarınca görevsizlik kararı verilmek suretiyle dava dosyasının kadastro mahkemesine re'sen devrolunmasına karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, HGK'nın 04.10.2006 gün ve 2006/8-597 esas ve 2006/623 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, yasada öngörülen koşulların gerçekleşmiş olması nedeniyle görevi sona eren mahkemenin verdiği görevsizlik kararı ile, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 15.10.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9994, Karar No: 2016/10291, Tarih: 25.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/9994 E.  ,  2016/10291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından reddedilen maddi ve manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı kadının, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Dairemizin mahkemece uyulmasına karar verilen 04.04.2013 tarih, 2013/4713 sayılı ilamında tarafların birbirlerine karşılıklı fiziki şiddet uyguladıklarının belirtildiği, bu haliyle boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları ve eşit kusurlu eş

yararına tazminata hükmedilemeyeceğinin anlaşılmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

25.05.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/7206, Karar No: 2021/13739, Tarih: 28.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/7206 E.  ,  2021/13739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından ve kamera kaydı tespit tutanağından da anlaşıldığı üzere sanığın kabloları koparması ve panoya zarar vermesi ile çok büyük kıvılcımların çıktığı ve alev alarak tutuştuğu ve panonun bir süre yandığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sanığın kasten hareket etmediğine dair yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1568, Karar No: 2019/9323, Tarih: 24.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/1568 E.  ,  2019/9323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... 'ün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 07.04.2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, mağdure, sanık müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/417, Karar No: 2016/20904, Tarih: 28.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/417 E.  ,  2016/20904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 08/12/2010 tarihinden beri davalı işyerinde çalışmaya başladığını, kabin memuru olarak çalıştığını, havacılık sektörüne ilgi duyduğu için kabin memurluğu işini seçmiş buradaki hedefte kabin memurluğundan başlayarak sektör içinde ilerlemektir hatta bu niyette olduğundan dolayı Yıldız Teknik üniversitesinde yüksek lisans yapmaya başladığını ve tez konusu olarak havacılık sektörünü seçtiğini, davalının sık sık rapor aldığı gerekçesi ile davacının iş akdini fesih ettiğini, davalının Yargıtay kararına dayanarak rapor almak zorunda kalan kişilerin hepsini aynı kefeye koyduğunu ve aynı işlemi yaptığını, davacının Yargıtay kararında belirtilen sık sık rapor alan kişilerden olmadığını, meslek hastalığına yakalanan kişilerin almış olduğu raporlardan dolayı da iş akdi fesih edilemeyeceğini, sık sık rapor alma hususunun kötüye kullanılması anlamına geldiğini, ayrıca bir ameliyattan dolayı uzun süre rapor kullanma olgusu da sık sık rapor almak kavramının içine girmeyeceğini, davacının kadın hastalıklarından dolayı Temmuz 2014 tarihinde acıbadem hastanesinde ameliyat olduğunu ve ameliyat iyileşmeyince doğan hastanesinde ikinci bir ameliyat geçirdiğini, Temmuz Ağustos 2014 yılında kullanmış olduğu raporların bununla ilgili olduğunu belirterek, iş akdinin feshinin geçersizliğinin tespitine ve davacının eski işine iadesine, mahkemece verilecek işe iade kararı kesinleşinceye kadar geçecek süre için 4 aylık süreye ilişkin ücret ve diğer haklarının ödenmesine karar verilmesi, mahkemece verilecek işe iade kararına davalılar tarafından uyulmaması halinde feshin kötü niyetli olduğunun dikkate alınması 8 aya kadar ücreti tutarında tazminatın ödenmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davacının hizmet akdi kısa çalışma yaşantısında sık sık hastalık raporu alması sonucu işyerindeki çalışma düzeni disiplini ile iş barışında olumsuzluklara sebebiyet verip iş ilişkisini çekilmez hali getirmesi sebebiyle iş kanununun 17-18-19 maddelerine uygun olarak kıdem ve ihbar tazminatı ödenmek suretiyle geçerli sebeple fesih edilmiş olduğunu, davacının kabin memuru olarak görev yaparken hastalık mazereti altında işe devam etmeme şeklinde olumsuz tutum ve davranışlar içine girdiğini, 2011 yılında 34 gün, 2013 yılında 46 gün, 2014 yılında Temmuz Ağustos döneminde 32 gün olmak üzere 2014 yılında Eylül ayı başı itibariyle toplam 62 gün hastalık mazereti altında işe gelmemesi neticesinde işgücü planlamasının olumsuz etkilenmesi işyerinde olumsuzluklara iş arkadaşlarının çalışma programlarında değişiklik yapılmasına sebebiyet veren ve iş ilişkisini çekilmez hale getiren işbu olumsuz tutum ve davranışları sebebiyle 04/09/2014 tarihli yazı ile savunmasının istendiğini, davacının bu hususta vermiş olduğu 15/09/2014 tarihli savunma yeterli görülmeyerek iş kanunun 17-18-19 maddeli hükümlerine uygun olarak hizmet akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmek suretiyle feshi hususunda ortaklık -icra komitesi 27/10/2014 tarih ve 1252 sayılı kararı aldığını, davacı ... firmada yaklaşık 4 yıl gibi çok kısa sürmüş çalışma hayatında hastalık mazereti adı altında işe gelmemeyi adeta alışkanlık haline getiren ve bu davranışına son verme sağlığına dikkat etme hususundan en küçük bir çaba göstermeyen davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının 3 yıl 11 ay 13 günlük çalışma süresi içinde 2012 yılında değişik tarihlerde 34 günlük 2013 yılında değişik tarihlerde 46 gün, 2014 yılında özellikle davalı firmanın yoğun sezonunun yaşandığı temmuz ağustos aylarında yine değişik tarihlerde olmak üzere altı defa toplam 32 gün , Eylül ayı başı itibariyle de 2014 yılında muhtelif tarihlerde toplam 62 gün raporlar aldığı davacının 2012- 2013-2014 yılı içinde aldığı rapor adedinin 37 adet olduğu, bu nedenlerle uçuşları aksattığı davacının bu durumda işvereni zor durumda bıraktığı yerine görevlendirilen personellerin kendi görevlerinin de bu nedenle aksadığı davacının bu durumunun işvereni zor durumda bıraktığı işe gelmeyen davacı yerine gelmediği günlerde yerine eleman görevlendirmek zorunda kaldığı bu yüzden işyerinde yedek uçuş görevlisi bulundurmak suretiyle fazla işçi çalıştırmak zorunda kaldığı fazla çalışan işçinin çalışma programının ve onun yerine görevlendirilen diğer işçinin çalışma programının ve diğer işçilerin çalışma programlarının zincirleme olarak aksamaya sebebiyet verdiği, ve böylece işveren açısından iş ilişkisinin çekilmez hale geldiği böylece işverenin iş akdini geçerli nedenlere dayandırarak fesih ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25.maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

İş Kanunu’nun gerekçesinde hangi hallerin işçinin yetersizliği nedeniyle geçerli fesih hakkı bahşedeceği örnek kabilinden sayılmış olup bunlardan biri de sık sık hastalanarak rapor almadır. Sık sık rapor alma halinde, işveren aralıklı da olsa işçinin iş görme ediminden faydalanamayacaktır. Sık sık hastalanan ve rapor alan işçinin, bu nedenle devamsızlığının işyerinde olumsuzluklara yol açacağı açık bir olgudur. İş Kanunu’nun gerekçesinde sık sık hastalanmanın yeterlilikten kaynaklanan neden olarak örnek kabilinden sayılması, işyerinde olumsuzluklara yol açtığının kabul edilmesindendir.

İşveren 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18/3. f maddesi uyarınca aynı kanunun 25/I.b maddesi uyarınca önele ilaveten altı haftalık bekleme süresi içinde işçinin iş sözleşmesini feshedemez. Ancak işçinin aralıklı olmak üzere sık sık rapor alması bu kapsama girmez. Sık sık rapor alması durumunda toplam raporlu olduğu süre, bekleme süresi içinde kalsa bile, sık sık rapor alması işyerinde olumsuzluklara yol açmış ise, işçinin iş sözleşmesi bildirimli veya süreli olarak feshedilebilir. Bu durumda fesih geçerli nedene dayanmaktadır.

Diğer taraftan 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 26. maddesinde düzenlenen 6 iş günlük nispi ve bir yıllık mutlak hak düşürücü süre aynı yasanın 25. maddesinde ki haklı nedenlerle bildirimsiz fesihlerde uygulanacak olup, 18 ve devamı maddelerinde düzenlenen geçerli fesih hallerinde uygulanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Kısaca 26. maddedeki hak düşürücü süre, işçinin 24. maddenin 2. fıkrasına ve işverenin 25. maddenin 2. fıkrasına dayanan fesihler yönünden aranmalıdır. Yoksa işverenin geçerli nedene dayanan fesihlerinde 26. maddede öngörülen hak düşürücü sürelerin işlemesi düşünülemez. Ancak geçerli nedenlerle fesih beyanı da, yenilik doğurucu bir hak olması nedeni ile bir hak düşürücü süreye tabi tutulması kaçınılmazdır. Yargıtay bu süreyi, makul bir süre olarak belirlemiş ve işverenin feshe konu geçerli nedeni öğrendikten sonra, fesih hakkını makul süre içinde kullanması gerektiğini, bu süre geçtikten sonra yapılan feshin geçersiz olacağını belirtmiştir(9. HD. 12.9.2005 gün ve2005/24429 Esas, 2005/29361 Karar). Geçerli fesih nedeninin doğmasından sonra, feshin etkisizleştiği ve geçersizliğini yitirdiği sonucunun çıka­rılabilmesi için ne kadar bir süre geçmesi gerektiği konusunda mutlak bir süre verilemez. Haklı neden için öngörülen 26. maddede belirtilen süre de ölçü olamaz. Süre unsuru, somut olayın özellikleri ile birlikte de­ğerlendirilmelidir. Özellikle davranış ve yeterlilik nedeni ile fesihte, fesih hakkının kullandığı anda işçinin feshe konu edilen davranışı iş yerinde olumsuzluklara neden olmaya devam ediyor ve iş yerinde iş ilişkisinin devamını etkiliyorsa, bir anlamda işçinin davranışı veya diğer geçerli nedenler etkisini yitirmemiş ise, makul süre geçmediğinin kabulü gerekir.

Keza feshin geçersizliğini etkileyen ilkelerden biri de olumsuz öngörü ilkesidir. Özellikle işçinin yetersizliğinden kaynaklanan nedenle feshinde, bu fesih aynı zamanda olumsuz bir öngörüyü şart kılmalıdır(olumsuz öngörü ilkesi). Kısaca işçinin yetersizliğinin geçerli neden olması için, bu yetersizliğinin gelecekte de devam ederek işçinin iş görme borcunu tam veya kısmen ifa edemeyeceğinin ve bu nedenle işverenin işyeri ve işletmeye ilişkin menfaatlerinin zarar göreceğinin kanıtlanması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının son olarak Ağustos ayında aldığı raporlar kadın hastalıkları nedeni ile geçirdiği operasyon nedeni ile olup, bu ay toplam 6 gün rapor almış, savunması 10.09.2014 tarihinde alınmış, iş sözleşmesi ise 07.11.2014 tarihinde sık sık rapor aldığı gerekçesi ile feshedilmiştir. Davacının Ağustos ayından sonra rapor aldığı kanıtlanamadığı gibi savunma son rapor tarihi ile savunma tarihine göre iş sözleşmesi makul süre geçtikten sonra feshedilmiştir. Diğer taraftan davalı işveren tarafından, davacının yetersizliğinin gelecekte de devam edeceği ortaya konmamıştır. Somut bu maddi ve hukuki olgulara göre fesih geçersiz nedene dayandığından Mahkemece feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesi ile davanın reddi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 199.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 28/11/2016 tarihinde oybirliği ile kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1002, Karar No: 2020/11737, Tarih: 30.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2019/1002 E.  ,  2020/11737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme nitelikli zimmet

HÜKÜM : Zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.