muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/466, Karar No: 2018/166, Tarih: 17.04.2018

Bu itibarla, Özel Dairenin bozma kararında isabetsizlik bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a) 4733 sayılı Kanuna muhalefet suçuna ilişkin yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden KABULÜNE,

b) Suçun unsurlarının oluşup oluşmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından REDDİNE,

2- Özel Daire bozma kararındaki "Usulüne uygun arama kararı bulunmaksızın" şeklindeki ibarenin ÇIKARILMASINA, diğer kısımların aynen bırakılmasına,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, birinci uyuşmazlık yönünden oy çokluğu, ikinci uyuşmazlık yönünden oy birliğiyle, 17.04.2018 tarihinde yapılan müzakerede karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2382, Karar No: 2018/1106, Tarih: 12.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/2382 E.  ,  2018/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

HMK’nın 353/1-b-2. maddesinde; bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesinde yapılan yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Buna göre; bölge adliye mahkemesi, ilk derece mahkemesince verilen kararı denetleyip, gerektiği takdirde asıl dava hakkında bir karar verir. İlk derece mahkemesi kararı yanlış olmakla birlikte, bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmiyorsa, bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, “düzeltilerek yeniden esas hakkında" karar verilmesi gerekecektir.

Büyükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 09.11.2016 tarih ve 2016/994 E.- 1122 K. sayılı kararı ile; ihalenin feshi isteminde öne sürülen iddialar incelenerek yerinde görülmemiş, ancak şikayet hukuki menfaat yokluğundan reddedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı şikayetçi borçlulardan ...’ın istinaf başvurusu neticesinde, ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 22.12.2016 tarih ve 2016/205 E.- 186 K. sayılı kararı ile; ihale bedelinin, muhammen bedelin %100’ünü karşılamamış olması nedeniyle istemin hukuki menfaat yokluğundan reddi doğru görülmemiş, ancak işin esası bakımından ihalenin feshinin de gerekmediği belirtilerek, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin yerinde olmadığı tespit edildiği halde, “ihalenin feshi isteminin reddi” yönünden yapılan istinaf başvurusu, HMK.nun 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddedilmiş, bu gerekçeye göre de hükmün 2. bendinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 1. maddesinin sonuna; “…… ‘İhale bedelinin % 10'u oranında hesaplanan 30.130-TL para cezasının davacılardan alınarak hazineye irat kaydına’ şeklinde yazılmak suretiyle düzeltilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, İlk Derece Mahkemesi’nin ihalenin feshi isteminin reddine dair karar gerekçesinin yanlış, ancak varılan sonuç itibariyle yerinde olduğunun tespit edilmiş olması durumunda, HMK’nın 353/1-b-2. maddesi gereğince; düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, ilk derece mahkemesi kararının hüküm bölümünün bir kısmının muhafaza edilerek, diğer kısma ekleme yapılmak suretiyle karar verildiği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

Diğer taraftan, İlk Derece Mahkemesi'nce şikayetçilerden ...’ın yokluğunda karar verilmiş olmasına rağmen İlk Derece Mahkemesi'nin gerekçeli kararı şikayetçi ...’a tebliğ edilmeden diğer şikayetçi ...’ın istinaf başvurusu üzerine, şikayete ilişkin dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi’ne gönderildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi’nce şikayetçi ...’a İlk Derece Mahkemesi’nin gerekçeli kararının tebliğ ettirilip kanun yoluna başvurma hakkı sağlanmadan ve üstelik şikayetçi ... aleyhine sonuç doğuracak şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 22.12.2016 tarih ve 2016/205 E.- 186 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçluların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.02.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5587, Karar No: 2016/137, Tarih: 11.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/5587 E.  ,  2016/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının yolcu olarak bulunduğu araç ile davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın kazası sonucu davacının yaralandığını, dişlerinin kırıldığını, ağız ve dudakların parçalandığını, yüzünde kesikler oluştuğunu, sağ kolun kırıldığını, sağ el parmaklarında derin kesikler oluştuğunu, hayati tehlike geçirdiğini,uzun bir tedavi sürecinden sonra yüzünde, dudağında ve sağ ön kolunda sabit eser kaldığını, protez diş kullandığını, sağ koluna platin takıldığını, bir kaç kiloluk yükleri dahi kaldıramadığını, kaza nedeni ile ve kazadan sonraki tedavi sürecinde müvekkilinin psikolojik sorunlar yaşadığını, tedavi sürecinin ve sağlık sorunlarının devam ettiğini, belirterek 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, talep etmiştir.

Davalılar vekili, istenilen manevi tazminatın çok fahiş olduğunu,trafik kazasının oluşumunda davacının eşi ...'nın asli kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 14.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen(mükerrer olmamak kaydıyla)alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 11/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4621, Karar No: 2013/9123, Tarih: 09.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4621 E.  ,  2013/9123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza davalı idarece dere ıslahı ve yol yapılmak suretiyle el atıldığı, mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşılmış ise de; dava açıldıktan sonra taşınmazda yapılan imar uygulaması ile davacıya başka bir parselde pay verildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi, yargılama gideri ve vekalet ücretinin, taşınmaza usulüne uygun bir kamulaştırma işlemi yapmadan el atarak davanın açılmasına sebebiyet veren davalı idareden tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14319, Karar No: 2012/20538, Tarih: 30.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14319 E.  ,  2012/20538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2809, Karar No: 2013/3426, Tarih: 23.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2809 E.  ,  2013/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Şikayetçi idare vekili, müvekkilinin vergi alacağı nedeniyle borçlunun taşınmazı üzerine ....08.2008 tarihinde birinci sırada haciz şerhi konulduğunu ve taşınmazın ... .... ... Müdürlüğü'nün 2010/692 sayılı dosyası ile satılıp gerekli masraflar düşüldükten sonra bakiye miktarın alacaklılar arasında garameten paylaştırılarak müvekkiline 56.498,40 TL, şikayet olunan...'e ....622,56 TL, ...'ye ise ....576,95 TL ödenmesine karar verildiğini, oysa İİK'nın 206, 207 ve 6183 sayılı Kanun'un .... maddeleri uyarınca paranın tamamının müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetveline itiraz etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, alacağın taşınmazın aynından kaynaklanmadığını, şikayetçinin haczinin düştüğünü savunarak, şikayetin reddini istemiş, diğer şikayet olunan vekili de şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; 08.01.2013 tarihli bilirkişi raporu uyarınca şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan... vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/...-c maddesi uyarınca hüküm tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsaması öngörülmüştür. Anayasa'nın 141/.... maddesi de mahkeme kararlarının gerekçeli olmasını belirtmiştir. Kararlarda yazılan gerekçeler sayesinde taraflar hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığını anlayabilecekleri gibi, karar aleyhine kanun yoluna başvurulduğunda da, HUMK'nun 428. maddesi uyarınca ... incelemesi sırasında ancak bu gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygunluğu tespit edilecektir. Diğer bir anlatımla ... denetimi ancak kararın gerekçe taşıması halinde mümkün olabilir.

Somut olayda, mahkeme kararında herhangi bir gerekçe bulunmayıp, bilirkişi raporuna atıfla yetinilmiş olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan... vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre şikayet olunan vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3967, Karar No: 2017/742, Tarih: 07.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/3967 E.  ,  2017/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ...'nun beraatleri

Sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet

1- Sanık ... tarafından verilen temyiz dilekçesiyle ilgili olarak yapılan incelemede;

Sanığın 03.07.2012 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 19.10.2012 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşılmakla, yasal süresi geçtikten sonra vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanıkların temyizi ile sanık ... hakkında verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanıkların temyizi ile sanık ... hakkında verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

a) Sanıkların vergi dairesine bildirdiği adresinde faaliyet göstermediği tespit edilmesine rağmen KDV matrahlarının yüksek olduğu bu nedenle gerçek bir mal ve hizmet alım-satımı yapıldığı hususunda kuvvetli şüphe bulunduğu ve sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; her takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve faturaları kullanan şirketler hakkında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve fatura ile belgeler üzerindeki imza ve yazıların da sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesine başvurulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de ; sanık ... hakkında "2005-2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açılmış olduğu, her bir takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirinden bağımsız ve kendi içerisinde teselsül eden ayrı suçları oluşturduğu; sanık ...’nın ise 05.01.2007 tarihinden itibaren şirket yetkilisi olup bu takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlendiği kabul edilmiş olmakla sanıklar hakkında TCK'nın 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hakkındaki hükme yönelik aleyhe temyiz olmadığından sanık ...’nun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 07.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4895, Karar No: 2014/2151, Tarih: 24.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4895 E.  ,  2014/2151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/71455

MAHKEMESİ : Ünye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21.09.2010

NUMARASI : 2010/124 Esas, 2010/207 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 08.03.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, bu hususun mahallinde araştırılıp kesin olarak belirlenmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11023, Karar No: 2015/19239, Tarih: 01.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11023 E.  ,  2015/19239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/10/2014

NUMARASI : 2011/540-2014/522

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının elektrik abonesi olduğunu, davalı tarafından tutulan tutanak ile kaçak elektrik kullanıldığı iddiasına göre, kaçak enerji kullanım faturası ve kaçak ek tahakkuku yapıldığını, işyerinde atık yağların işlendiğini, günde 3 saat çalıştıklarını, faturalarda günde 20 saat çalışılmış gibi hesaplandığını belirterek, toplam 224.862 TL borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davacının 04.06.2011 tutanak tarihinden önce 12.01.2010 tarihinde sayacı değiştirdiğini, 04.06.2011 tarihinde sayacın pano dış kapağındaki plastik mühürün kırık olduğunu, sayacın gerçek tüketim yapmasının engellendiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporlarına göre davacının borçlu olduğundan bahisle, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından; davacı şirketin elektrik abonesi olduğu, 04.06.2011 tarihli tutanak ile sayacın dış kapağındaki plastik mühürün kırık olduğunun tespit edildiği, davacıya 5.990 TL'lik kaçak enerji kullanım cezası ve 218,872 TL'lik kaçak ek tahakkuku toplamı 224.862 TL'lik fatura gönderildiği anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında; davacının işyerinde günlük 20 saatten aylık 600 saat (3 vardiya) olarak davacının sorumlu olduğu kaçak elektrik bedelinin 225,472 TL olduğu ve davacının borçlu bulunduğu açıklanmıştır. Raporların yeterli inceleme yapılmadan hazırlanması nedeniyle hüküm kurmaya ve Yargıtay denetimine elverişli görülmemiştir.

Davaya konu 04.06.2011 tarihli tutanak gereğince, davacıya ait işyerinde sayacın eksik tüketim kaydettiği, davacının kaçak elektrik kullandığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davacının sorumlu olduğu miktar yönünde bulunmaktadır.

Ayrıca; a-Davalı kurumun tahakkukları esas alınarak hesaplama yapılmıştır. b-Bilirkişi raporu bu haliyle, yönetmelik, EPDK Kurul kararları ve tebliğlerine uygun olmadığı, bilimsel verileri içermediği gibi taraf ve Yargıtay denetimine de açık değildir. c-Ayrıca; bilirkişi raporunda; hesaplamaya kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin ilave edildiği anlaşılmaktadır.

Ayrıca; a-Davalı kurumun tahakkukları esas alınarak hesaplama yapılmıştır. b-Bilirkişi raporu bu haliyle, yönetmelik, EPDK Kurul kararları ve tebliğlerine uygun olmadığı, bilimsel verileri içermediği gibi taraf ve Yargıtay denetimine de açık değildir. c-Ayrıca; bilirkişi raporunda; hesaplamaya kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin ilave edildiği anlaşılmaktadır.

Buna göre, Dairenin 20.10.2014 tarih, 2014/7090 Esas, 2014/13588 Karar, 03.11.2014 tarih, 2014/7083 Esas, 2014/14256 Karar, sayılı ve diğer kararlarına göre; elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK Kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayî, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiğini, oysaki; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, nitekim elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payının da kanunla getirildiği ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmekte olduğu, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları çerçevesinde getirilen ve EPDK Kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmediği gerekçesi ile kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedellerini, dağıtım şirketlerinin, elektrik abonelerin faturalarına yansıtılamayacağına karar verilmiştir.