muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2167, Karar No: 2024/3291, Tarih: 14.05.2024

Bu kez, Tapu Müdürlüğü tarafından Mahkemeye sunulan 27.01.2020 tarihli müzekkere ile, Başkale Kadastro Mahkemesinin 2007/4461 Esas ve 2014/54 Karar sayılı yazıyla, dava konusu 125 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 2007/2387 Esas sayılı dava dosyasında tespit gibi tesciline karar verildiği ve bu karar kesinleştiğinden dolayı karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği belirtilmiş ise de, çekişmeli 125 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 2007/4461 Esas sayılı dava dosyasında davalı olduğundan dolayı karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğinin belirtildiği, her iki dava dosyasındaki kararların hüküm kısmında ise "tapuya tespit gibi tesciline" ibaresi bulunmadığından dolayı tescil işleminin yapılamadığı belirterek, gerekli düzeltmenin yapılması halinde tescil işleminin yapılacağının talep edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen 15.09.2021 tarihli ek kararla; "2007/4461 Esas sayılı dava dosyası ile 2007/2387 Esas sayılı dava dosyasında dava konusu taşınmazın 125 ada 1 parsel sayılı taşınmaz olduğu, 2007/4461 Esas sayılı dosyanın gerekçeli kararında, dava konusu taşınmaz hakkında daha evvel tespit gibi tesciline dair verilen kararın kesinleştiğinden bahisle yeniden tescil hükmü kurulmadığı yönünde hüküm kurulduğu; 2007/2387 Esas sayılı dava dosyasının 01.05.2008 tarihli celsesinde dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline dair hüküm kurulduğu ve 08.08.2008 tarihinde onaylanan gerekçeli kararda da bu yönde hüküm kurularak gerekçenin yazıldığı, iş bu evrakların dosyanın UYAP sisteminde bulunan örneğinde mevcut olduğu, ancak daha sonra UYAP ek karar ekranından 14.07.2008 onay tarihli gerekçeli karar başlığı altında yeniden gerekçe yazıldığı ve gerekçede 125 ada 1 parsel sayılı taşınmazın halen 2007/4461 Esas sayılı dosyasında davalı olduğundan hakkında tescil hükmü kurulmasına yer olmadığına dair hüküm kurulduğu, ek kararın tebliğ edilerek kesinleştirildiği, dosya arasında ek kararın ıslak imzalı aslının olduğu, gerekçeli kararın ıslak imzalı aslının bulunmadığı, 01.05.2008 tarihli duruşma zaptının da ek karar hükmüne uygun şekilde UYAP harici hazırlanıp ıslak imza ile imzalanarak dosya arasına alındığı, UYAP sisteminde, mahkeme kaleminde, esas ve karar kartonlarında yapılan araştırmada 125 ada 1 parsel sayılı taşınmazın başka bir dava dosyasında davalı olmadığı, eldeki 2007/4461 Esas ve 2007/2387 Esas sayılı dava dosyaları birlikte değerlendirildiğinde 125 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkında halen tescil hükmünün kurulmadığı; davacının çekişmeli 125 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mera olarak tespit edildiğinden bahisle taşınmazın adına tescilini talep ederek Hazine ve köy tüzel kişiliğini hasım göstermek suretiyle dava açmış ise de dosyada bulunan kadastro tutanağından çekişmeli 125 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ... oğlu ..

... oğlu ... adına tespit edildiği, davada Hazine ve köy tüzel kişiliğinin pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı" gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğundan reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; bu ek kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen 02.01.2023 tarihli ek kararla; "ek kararın davacıya 29.03.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davacının ek karara karşı temyiz dilekçesini 04.08.2022 tarihinde sunduğu, davacının temyiz talebinin yasal süresi içerisinde yapılmadığı" gerekçesiyle davacının temyiz isteminin usulden reddine karar verilmiş, bu ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesinin 02.01.2023 tarihli ek kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen ek karar usul ve Kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 02.01.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16750, Karar No: 2014/18095, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16750 E.  ,  2014/18095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2014

NUMARASI : 2013/510-2014/4

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 362,98 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 05.03.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 324,48 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 05.03.2014 tarih ve 2013/510 esas 20143/4 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 26.12.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış

oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 05.03.2014 tarih ve 2013/510 esas 2014/4 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3955, Karar No: 2011/10703, Tarih: 15.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3955 E.  ,  2011/10703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2009 yılına ait hasat mevsimindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları ile dekara ortalama verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulup, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Hükme esas alınan fen bilirkişisi raporunda, enerji nakil hattı nedeniyle dava konusu taşınmaz üzerinden geçen irtifak alanının yüzölçümü belirlenip ölçekli krokide açıkça gösterilmeden infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

3-Fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerindeki 16 m² pilon yeri bulunduğu belirtilmiş ise de, taraflar pilon yerinin 64 m² olduğu konusunda irade birliği içerisinde olduklarından, mahallinde yapılacak keşifte pilon yerinin gerçek yüzölçümü belirlenip hüküm fıkrasında bu konuda karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9406, Karar No: 2012/19293, Tarih: 06.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9406 E.  ,  2012/19293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçunun niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından müdahale kararı verilmiş olması hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34881, Karar No: 2016/13631, Tarih: 08.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/34881 E.  ,  2016/13631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM :Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Karar tarihinde yürürlükte olan 6217 Sayılı Yasanın 26. Maddesiyle 5320 Sayılı Yasaya eklenen geçici 2. Maddesi uyarınca, sanığa doğrudan tayin olunan adli para cezasına ilişkin hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle, sanığın temyiz isteğinin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. Maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nun 317. Maddesi gereğince REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ...' ın boya kutusunu atarak mağdurun sağ ayak, dördüncü parmağında kırık olacak şekilde yaraladığı kabulü karşısında sanık hakkıda 86/3-e maddesi uyarınca arttırım yapılmaması ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıka kaydı olduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA 08.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/4673, Karar No: 2021/19153, Tarih: 18.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/4673 E.  ,  2021/19153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 232/2-b maddesinde hükmün başında; hükmü veren mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet Savcısının ve zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, vekilinin, kanunî temsilcisinin ve müdafinin adı ve soyadı ile sanığın açık kimliği yazılması gerektiği belirtildiği halde, mahkemenin gerekçeli karar başlığında mağdurun ad ve soyadı ile açık adres bilgilerin yazılmaması, mahalinde giderilebilecek bir eksiklik olarak görülmüştür.

Sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesi uyarınca doğrudan hüküm kurulması gerekirken, TCK'nın 109/1. maddesi delaletiyle hüküm kurulması neticesinde sonuç ceza değişmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, mağdurun şikayetinden vazgeçtiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına dair yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19656, Karar No: 2006/22945, Tarih: 05.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/19656 E.  ,  2006/22945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/08/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK. nun 170/4. maddesi gereğince imzaya itirazın kabulüne karar verilmesi halinde senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklının takip konusu alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere tazminatla ve alacağın %10’u oranında para cezası ile sorumlu tutulabileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, takip alacaklısı ,takip dayanağı bonoda lehtar sıfatını taşımakta olup, lehtar, bonodaki imzanın keşideci borçluya ait olup olmadığını bilebilecek durumdadır. Bonodaki imzanın borçlunun eli ürünü olduğunu kontrol etmeden ya da imzanın huzurunda atılmasını sağlamadan bonoyu alan alacaklı imzaya itirazı kabul edilen keşideci borçluya karşı başlattığı takipte kötü niyetli ve ağır kusurlu kabul edilmelidir. O halde, Mahkemece alacaklının takip konusu asıl alacağın %20’si  nispetinde  icra inkar tazminatına ve % 10 para cezasına mahkum edilmesi gerekirken borçlunun anılan konulardaki  isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2506, Karar No: 2009/4816, Tarih: 23.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2506 E.  ,  2009/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .....,Köyü 102 ada 21, 24, 25 ve 27 parsel sayılı taşınmazlar, senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ve kadastro mahkemesinin 2006/10 esas sayılı dava dosyası ile itirazlı olduğundan yüzölçümü haneleri boş bırakılarak davalı ... Bazencir adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazların Hazine adına tescil edilmesi gereken yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece davanın reddi ile 104 ada 16 numaralı parselin davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan kısa kararda davanın reddi ile 102 ada 21,24,25 ve 27 numaralı parsellerin tespit gibi davalı ... Bazencır adına tapuya tesciline dendiği halde, gerekçeli kararda davanın reddine, 104 ada 16 numaralı parselin tespit gibi davalı ... Bazencir adına tapuya tesciline denmiştir. Oysa, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedeni oluşturur (İ.B.B.G.K. 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.).

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 23.03.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4824, Karar No: 2012/11556, Tarih: 02.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/4824 E.  ,  2012/11556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya/Ereğli 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :17.10.2008
Yargıtay — Esas No: 2012/186, Karar No: 2013/12769, Tarih: 18.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/186 E.  ,  2013/12769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/04/2011tarih ve 2009/1984-2011/598 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.06.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının hamili olmadığı halde ...Polimer Müh. Plas. San. ve Tic. A.Ş’ne ait hamiline yazılı hisse senetleri ile ilgili olarak hamili olduğu iddiasıyla hasımsız iptal davası açtığını, salt 1997 yılına ait hazurun cetvelinde adının yazılı olması hususuna dayandığını, şirketin vekili de olan vekili vasıtasıyla açtığı bu davada bir çok hususu gizlediğini, TTK’nın 573/1 nci maddesinde açıklandığı üzere mahkemeye kuvvetli kanıt sunmadığını, uyuşmazlığa konu hisse senetleri üzerinde hak iddia eden kişinin 7 gün sonra şirket aleyhine açtığı davada iptal davasının gizlendiğini, hisse senetlerinin kimde olduğu hususunun mahkemeye bildirilmediğini, oysa iptale konu senetlerin müvekkiline ait olduğunu,elinde bulundurduğunu, durumu bilen şirket yetkililerinin davalarda gerçeği açıklamadıklarını ileri sürerek, davalının haksız müracaatı sonrasında mahkemece verilen ...Polimer Müh. Plas. San. ve Tic. A.Ş’ne ait B Grubu 79-87 seri numaralarda kayıtlı 9 adet senedin iptali kararının iptaline ve davalıya senetlerin iadesi hususunda dava açması için süre verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kim olduğunun tartışmalı bulunduğunu, vekaletnamenin geçersiz olduğunu, davacının hisse senetlerinin meşru hamili bulunmadığını, şirket kayıtlarına göre kaybedildikleri tarihe kadar müvekkilinin hisselere hamil olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, kıymetli evrakın kaybı halinde iptaline karar verilebileceği, hamiline yazılı senetlerin iptal usulü'nun TTK'da hükme bağlandığı, kıymetli evrakın iptaline ilişkin hasımsız olarak açılan davalarda tesis edilen kararların iptaline ilişkin olarak ilgili mevzuatında açık bir düzenlemenin bulunmadığı, ancak hukuki menfaatı olan tarafların dava yoluyla iptal kararının iptalini isteyebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, hamiline yazılı hisse senetlerinin kaybı nedeniyle iptaline ilişkin mahkeme kararın iptali istemine ilişkin olup, karar tarihinde geçerli HUMK.'nın 388 nci maddesinin 3 ncü bendine (HMK.'nın 297/c ) göre, mahkeme kararının asgari olarak iki tarafın iddia ve savunmalarının özetlerini mahkemece incelenen maddi ve hukuki olayın özünü, mahkemeyi sonuca götüren gerekçenin ne olduğu hususlarını ihtiva etmeleri zorunlu bulunmaktadır. Yine Anayasa’nın 141 nci maddesinin 3 ncü fıkrası hükmü de tüm mahkeme kararının gerekçeli olmasına amir bulunmaktadır. Kararlara konulması gereken gerekçeler sayesinde taraflar hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığını anlayabilecekleri gibi karar aleyhine kanun yerine başvurulduğunda da Yargıtay incelemesi sırasında ancak bu gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı saptanabilir. Diğer bir deyişle, Yargıtay denetimi ancak bir kararın gerekçe taşıması halinde mümkün olabilir.

Somut olayda, mahkemece, Dairemizin, ilke bazında böyle bir davanın dinlenebilir olduğuna işaret eden bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen bu kez taraf delilleri değerlendirilmeden yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, taraf kanıtları denetime elverişli bir şekilde değerlendirilmek ve sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2)numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taktir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.