muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/446, Karar No: 2023/106, Tarih: 22.02.2023

Makul sürede yargılanma hakkı AİHS’de sanıklara tanınmış bir haktır. Sürenin belirlenmesinde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi dört kritere bakmaktadır. İlk olarak davada ortaya çıkan maddi ve hukuki sorunlar yani davanın karmaşıklığı, maddi kanıtların durumu ve birden çok davanın birleştirilmesi gibi. İkinci olarak ise sanıkların tutumları, değerlendirilir. Esasen başvurucuların tutumu yargılama süresinin belirlenmesinde belirleyici değildir. Davaya taraf olan kişiler ya da sanıkların kendi tezlerini kanıtlamak ya da savunmalarını yapmak amacıyla kendilerine tanınan usuli haklardan sonuna kadar yararlanmaları doğaldır. Bir sanığın yargılama organları ile davanın hızlanması için ... bir işbirliğine girmesi zorunlu tutulamaz. Ancak kişinin yargılama sürecindeki olumsuz tutumu sürenin değerlendirilmesinde dikkate alınır. Sanıktan kendisiyle ilgili usuli hakları belirli bir özen içinde kullanması beklenir. Üçüncü husus ise yetkili makamların tutumudur, devletin bütün idari ve adli makamları yaptığı gecikmelerden sorumludur gecikmelerin önlenmesi için gerekli önlemler alınmalıdır. Dördüncü değerlendirme ölçütü ise başvurucu bakımından dava konusunun önemidir yargılanan kişi eğer tutuklu ise yargılamanın süresi konusu sanık için daha büyük bir önem kazanacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda;

Sanığın örgütsel amaçlı ByLock sistemine giriş yaptığı iddia edildiğinden bu delilin belirleyici nitelikte olması nedeniyle "ByLock Tespit ve Değerlendirme Raporu"nu ilgili birimlerden araştırılıp getirilmesi amacıyla Özel Dairece eksik soruşturma nedenine dayalı olarak hüküm bozulmuştur. ByLock kullanımına ilişkin değerlendirme tespit raporu temin edilemediği gibi sanığın User ID numarası da bulunamamıştır. Yerel mahkeme bu deliller kapsamında sanığın örgüt hiyerarşisine dahil olduğu ispat edilemediğinden beraatine hükmetmiştir. Bu delilin tekrar araştırılması için beraat hükmünün bozulması usul ekonomisi bakımından yarar sağlamayacağı zira ByLock serveri üzerinde yapılan incelemenin ne kadar süre içinde tamamlanacağının meçhul olduğu, önemli bir suçlama altında bulunan sanığın makul sürede yargılanma hakkını da ihlal edecektir. Bu nedenlerle itirazın reddine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.

İki Ceza Genel Kurulu Üyesi de; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 09.03.2021 tarihli ve 3876-2007 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen 10.12.2018 tarihli ve 1767-1355 sayılı hükmün eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

İki Ceza Genel Kurulu Üyesi de; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 09.03.2021 tarihli ve 3876-2007 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen 10.12.2018 tarihli ve 1767-1355 sayılı hükmün eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, gereği için kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, kararın bir örneğini ise bilgi için ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.02.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11954, Karar No: 2013/6198, Tarih: 11.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11954 E.  ,  2013/6198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Her iki sanık için ayrı ayrı; 213 sayılı Yasanın 359/a-1, TCK.nun 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince 6000 TL adli para cezası

1- Gümüldür Seyahat Taşımacılık Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. ortakları olan sanıkların Gümüldür-İzmir güzergahında yolcu taşımacılığı yapan araç sahiplerinden her sefer başına düzenli olarak para almalarına rağmen alınan paralara ilişkin fatura yada belge vermedikleri, bu yolla elde ettikleri gelirleri yasal defterlerine intikal ettirmedikleri ve bu şekilde kayıt dışı bırakarak vergi ziyaına sebebiyet verdikleri iddia ve kabul olunmasına göre eylemlerin 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesinde belirtilen suç/suçları oluşturmadığı gözetilmeden beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

Kendini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıklar ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6615, Karar No: 2012/8801, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6615 E.  ,  2012/8801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'un beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 25.11.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/546 Esas, 2012/365 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 2011/3788 Esas, 2011/5863 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9327, Karar No: 2008/572, Tarih: 22.01.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/9327 E.  ,  2008/572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, dava dışı eşi A...'in yaptırdığı inşaat nedeniyle davalı A....'dan 55 milyar lira borç aldığını, karşılığında 100 milyar lira bedelli teminat senedi verdiği, kardeşi olan davalı A.Ayhan'ın, A....'un verdiği borç nedeniyle endişeli olduğunu, maliki olduğu 1176 nolu parselin satışını içerir vekaletnamenin kendisine verilmesi halinde Aynu'un rahatlayacağını söyleyerek vekaletname aldığını ve güvence olması amacıyla verdiği satış yetkisini içerir vekaletnameyi kullanarak taşınmazdaki 1/2 payını davalı A...'a tapuda satış işlemi ile devrettiğini, A....'un, vekil A.....'ın boşandığı eşi olduğunu ancak, sürekli görüştüklerini, satış iradesi taşımadığı, güvence olması amacıyla verdiği vekaletin kötüye kullanıldığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalılar; davacının davalı A....'dan 55 milyar lira elden, 50 milyar lirada banka hesabına yatırılması suretiyle 105 milyar lira borç aldığını, bu borcu ödeyemeyince karşılığında çekişme konusu taşınmazdaki 1/2 payını vekili aracılığıyla A....'a temlik ettiğini, vekaletin kötüye kullanılmadığını, davacının iradesine uygun olarak hareket edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; "... vekilin vekalet görevini kötüye kullanıp kullanmadığının, vekil ile kaydı alan kişinin çıkar ve işbirliği içerisinde olup olmadıklarının, zararlandırma kastı ile hareket edip etmediklerinin araştırılması, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği..." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmuş olmakla yapılan araştırma sonucu davalı A.Ayhan hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine, davalı A... hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı A.. vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 22.1.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat A.P....., Av. ile temyiz edilen vekili Av.geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ......... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde araştırma ve inceleme yapıldıktan sonra, davalı A..A.. hakkındaki davanın husumet yönünden reddine, diğer davalı A... hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

-KARAR-

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde araştırma ve inceleme yapıldıktan sonra, davalı A..A.. hakkındaki davanın husumet yönünden reddine, diğer davalı A... hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı A... ile dava dışı A...'in karı koca oldukları ve sonradan boşandıkları, A....inşaat işleri ile uğraşan ticaret erbabı olduğu, davalı A...ise davacı Aygen'in kardeşi olup, 12.1.2004 tarih 455 yevmiye nolu vekaletname ile davacı A...tarafından vekil tayin edildiği, davacı A.... eski eşi A.... ticari işlerinin kötü gitmesi nedeniyle mali sıkıntı içine düştüğü, bunun üzerine davalı vekil A...boşandığı eşi olan davalı A..., davacı A... Türkiye İş Bankası Karadeniz Ereğli Şubesindeki hesabına, Garanti Bankası Pendik Şubesi aracılığıyla 10.7.2003 tarihinde 50.000.000.000.-TL'nı borç olarak gönderdiği, keza, dava dilekçesinde belirtilen ve davacı A.... kabulünde olduğu üzere 55.000.000.000.-TL yine A... tarafından davacının eski kocası A.... borç olarak verildiği, alınan bu borçlara karşılık olmak üzere, alacaklısı davalı A.. olmak üzere davacının eski eşi A..... tarafından 14.7.2003 tarihinde düzenlenen 100.000.000.000.-TL bedelli, 10.2.2004 ödeme günlü senedin verildiği, daha sonra da davacı A....vekil tayin ettiği kardeşi A.....A.... tarafından; çekişme konusu 1176 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payının davalı A...'a temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bu olgular ışığında, olayların işleyiş tarzı gözetildiğinde yapılan pay temlikinin, borçların karşılığı olmak üzere gerçekleştirildiği kabul edilmelidir. Bir başka ifade ile vekaleten yapılan satış işleminin davacının iradesi dışında olduğunun kabulüne olanak yoktur.

Bu durumda, vekalet görevinin kötüye kullanıldığından da sözedilemez.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı A...'un temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 22.1.2008 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Hükmüne uyulan Daire bozma kararında özet olarak davacının verdiği vekalet kullanılmak suretiyle, davacıyı zararlandırma kastı bulunup bulunmadığı, özellikle vekil (A.. A.. H...) ile boşandığı eşi diğer davalı kaydı olan A.. H.'in davacı A....zararlandırma amacı ile el ve işbirliği içinde olup olmadıklarına işaret edilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

-KARŞI OY YAZISI-

Hükmüne uyulan Daire bozma kararında özet olarak davacının verdiği vekalet kullanılmak suretiyle, davacıyı zararlandırma kastı bulunup bulunmadığı, özellikle vekil (A.. A.. H...) ile boşandığı eşi diğer davalı kaydı olan A.. H.'in davacı A....zararlandırma amacı ile el ve işbirliği içinde olup olmadıklarına işaret edilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Getirtilen kayıt örneklerinden ve iptal ve tescili istenen tapu kaydının dayanağını oluşturan resmi akit tablosuna göre davacının kardeşi olan davalı A.........H. dava konusu taşınmazı vekil sıfatıyla 23.1.2004 tarihinde boşandığı eski eşi A. H.'e 20.600.000.000.-TL satarak teslim ettiği, bilirkişi tarafından o tarih itibariyle saptanan gerçek satış değerinin ise 100.000.000.000.-TL olduğu görülmektedir. Davacı, satış bedelinin kendisine ödenmediğini ileri sürmüştür.

Bilindiği gibi, Borçlar Kanununun 390/2. maddesi " vekil, müvekkiline karşı vekaleti hüsnüniyetle ifa ile mükelleftir..." hükmüne yer verilmiştir. Hesap verme başlığını taşıyan 392/1. maddesinde ise; " vekil, müvekkilin talebi üzerine yapmış olduğu işin hesabını vermeye ve bu cihtten dolayı her ne nam ile olursa olsun almış olduğu şeyi müvekkile tediyeye mecburdur. Dosya kapsamına ve toplanan delillere göre vekilen (A...A.. H...) davacıya doğrudan doğruya ya da talimatı gereği herhangi bir yere ödediği (taşınmazın satış bedeli ile ilgili olarak ) bir meblağ ve bu ödemeler gösteren herhangi bir belge mevcut değildir. Davacının, dava dilekçesinde eski eşi tarafından 55 milyar T.L.'nın Aynur'dan (davalı) borç para olarak önceden alınmış olduğunu söylemesi paranın kendisine ödendiğinin kabulü anlamına gelmez. Dilekçedeki bu beyan, bazı olaylar nedeniyle baskı altında tutularak vekaletnamenin kendisinden nasıl alındığını açıklamak içindir. Kaldi ki, davacının boşandığı eşine bu meblağ (55 Milyar) verilmişse davalı A.. bunu ayrı bir dava konusu yapabilir. Ayrıca, 55 Milyar verildiği söylenen davacının eski eşi A... bu parayı davacıya verdiğine dair bir beyanı da yoktur.

Öte yandan, A... H..'in hesabına A.....tarafından bir ödeme (50 milyar TL) yapılmış ise bu ödemenin resmi akitteki düzenleme tarihinden ( 23.1.2004) çok önceki bir tarihi (17.7.2003) taşınması nedeniyle hangi ödeme ile ilgili olduğu da belli değildir. Bu ödemenin, taşınmazın bedeli ile ilgili olduğu kabul edilse bile taşınmazın gerçek değerinin çok altında olduğu, bu haliyle davacının zarar göreceği kuşkusuzdur.

Öte yandan, vekil ile A... karı koca olması sebebiyle birbirini yakından tanıdıkları durumu ilen ve bu haliyle de el ve işbirliği içinde birlikte hareket eden kişi durumunda oldukları da açıktır.

Yukarıda açıklanan ve mahkemece karar yerinde gösterilen diğer gerekçelerle, hükmün onanması görüşünde olduğumdan, çoğunluğun bozma kararına iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/11673, Karar No: 2016/17478, Tarih: 12.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/11673 E.  ,  2016/17478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13696, Karar No: 2017/24193, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13696 E.  ,  2017/24193 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.