muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12047, Karar No: 2024/5298, Tarih: 16.04.2024

Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde, sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik herhangi bir temyiz talebi bulunmadığı anlaşıldığında, anılan hükümlerin onanması yönünde görüş bildiren tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermilerin satın alınması taşınması bulundurulması, kamu malına zarar verme suçlarından hükmedilen mahkumiyet kararlarına ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararlarının 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi uyarınca REDDİNE,

Diğer temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

III. Sanık ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan hükmedilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz talepleri yönünden;

Yapılan yargılama sonunda atılı suçun sanık ve suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin gerekçelerin karar yerinde gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla katılan ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

IV.Sanık ... hakkında Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermilerin satın alınması taşınması bulundurulması suçlarından hükmedilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik sanık müdafiinin temyiz talepleri yönünden;

IV.Sanık ... hakkında Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermilerin satın alınması taşınması bulundurulması suçlarından hükmedilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik sanık müdafiinin temyiz talepleri yönünden;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanık ...'in sübûtu kabul olunan, silahlı terör örgütünün stratejisi doğrultusunda polis lojmanlarına uzun namlulu silah, roketatar ve otomobil lastiğine konuşlandırılmış el yapımı patlayıcı ile saldırı düzenleyerek öldürmeye teşebbüs etme şeklindeki eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermilerin satın alınması taşınması bulundurulması suçlarının sübûtu kabul edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

V.Sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin temyiz talebi yönünden;

Sanık hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan İlk Derece Mahkemesince hükmedilen hapis cezasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan ret kararı verilmesi sırasında 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına ilişkin arttırım uygulaması hükümden çıkartıldıktan sonra 8 yıl 4 ay olan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapılırken 6 yıl 11 ay 10 gün olarak belirlenmesi gereken sonuç cezanın 6 yıl 11 ay 20 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmiş olması hukuka aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmeden 5271 sayılı Kanun'un 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün sanık ... hakkındaki "G)" bendinin 4. Fıkrasınındaki “6 yıl 11 ay 20 gün” ibaresinin çıkarıltılarak yerine "6 yıl 11 ay 10 gün" ibaresinin suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

VI.Sanık ... hakkında altı mağdura yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafiinin temyiz talebi yönünden;

03.09.2016 tarihi saat 23:05 sıralarında Siirt il merkezinde bulunan ... polis lojmanlarına uzun namlulu silah, roketatar ve otomobil lastiğine konuşlandırılmış el yapımı patlayıcı ile saldırı yapıldığı, yapılan bu saldırı sırasında herhangi bir yaralanma veya ölüm olayı gerçekleşmediği ancak mağdurlar ..., ... ve ...'nın içerisinde bulundukları ikamete isabet eden roket başlığının patlaması neticesinde ikamet içerisinde yangın çıktığı, mağdurlar ... ve ...'ın içerisinde bulundukları ikamete isabet eden roket başlığının patlaması neticesinde ikamette maddi hasar oluştuğu, mağdurlar ... ve ...'in içerisinde bulundukları ikamete isabet eden uzun namlulu silahlara ait mermi çekirdekleri nedeniyle ikamette maddi zarar oluştuğu, sanık ...'in söz konusu saldırı sırasında roketatar ve uzun namlulu silah kullandığının kabul edildiği olayda, eylemin gerçekleştiriliş biçimi itibariyle kaç kişiye karşı gerçekleştirileceğinin kesin olarak tespit edilememesi ve olayda yaralanan ya da şehit olan güvenlik görevlisi veya sivil vatandaşın bulunmaması, hedef olarak seçilen mağdur sayısının sanık tarafından bilindiğine/bilinebilir olduğuna dair delil bulunmadığı gözetilerek, ölüm veya yaralanmaların da vuku bulmadığı olayda eylemin yalnızca bir kez öldürmeye teşebbüs suçu niteliğinde olduğu kabul edilerek "en az bir kişiyi öldürmeye teşebbüs etme" suçundan cezalandırılması gerekirken, 6 kez nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması,

VII.Sanık ... hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafinin temyiz talebi yönünden;

Sanığın Siirt il merkezinde bulunan ... polis lojmanlarına uzun namlulu silah, roketatar ve otomobil lastiğine konuşlandırılmış el yapımı patlayıcı ile yapılan saldırıya roketatar ve uzun namlulu silah kullanmak suretiyle iştirak ettiği, yapılan saldırı neticesinde lojmanlarda maddi zarar meydana geldiği, bu şekilde sanığın kasten öldürmeye teşebbüs ve mala zarar verme suçlarını aynı fiille işlediği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi hükmü gereğince sadece daha ağır cezayı gerektiren kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması ile yetinilerek, mala zarar verme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden bu suçtan da ayrıca mahkumiyet hükmü kurulması,

VIII. Sanık ... hakkında örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafinin temyiz talepleri yönünden;

Sanığın örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre örgüte yardım suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik yok ise de;

VIII. Sanık ... hakkında örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafinin temyiz talepleri yönünden;

Sanığın örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre örgüte yardım suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik yok ise de;

5237 sayılı Kanun'un 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının "örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişi, örgüt üyesi olarak cezalandırılır. Örgüt üyeliğinden dolayı verilecek ceza, yapılan yardımın niteliğine göre üçte birine kadar

indirilebilir" şeklinde düzenleme içerdiği, söz konusu suç nedeniyle hükmedilen hapis cezalarında indirim yapılmasının zorunlu olmadığı, ancak temyiz incelemesine konu mahkeme kararının gerekçesinde "yardımların ulaştığı boyut" şeklinde yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile hükmedilen cezada indirim uygulanmaması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, yukarıda belirtilen sebeplerden dolayı ilgili hükümlerin CMK'nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Siirt 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8832, Karar No: 2010/10128, Tarih: 12.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/8832 E.  ,  2010/10128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.04.2008 gün ve 2006/373 - 2008/226 sayılı kararı bozan Daire’nin 18.03.2010 gün ve 2010/2477 - 2010/2990 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olan ...’ün ortaklık hissesini 14.04.2006 tarihli hisse devir sözleşmesi ile satın aldığını, davalı kooperatife başvuruda bulunarak üyelik işlemlerinin yapılmasını istediğini, ancak davalının önceki hisse sahibi hakkında dava bulunması nedeniyle hisseye düşen paranın ve tapunun verilmemesi konusunda karar alındığından bahisle dava sonuna kadar müvekkilinin üyeliği hakkında işlem yapılmayacağını bildirmiş olduğunu, müvekkilinin iyiniyetli üçüncü şahıs olduğunu ve yasal prosedüre uygun olarak hisseyi devir aldığını, önceki üye hakkında alınan karara dayalı olarak müvekkilinin yasal haklarından mahrum edilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğunu ileri sürerek, müvekkilinin üyeliğinin tespit ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ortaklık devrini kabul etmeyen yönetim kurulu kararına karşı iptal davası açılmasının mümkün bulunmadığını, ancak genel kurul nezdinde itiraz edilebileceğini, davacının iyiniyetli olmadığını, hissesini devreden ... ile davacının danışıklı hareket ettiklerini, ortaklık hakkını devreden ... ile müvekkili arasındaki davanın sürdüğünü, kooperatifin aynı zamanda yüklenicisi olan anılan şahıs hakkındaki dava nedeniyle tapu verilmemesine ve satıştan elde edilen paraların dava sonuna kadar bloke edilmesine dair genel kurul kararları mevcut iken davacının isteminin karşılanmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; hissesini davacıya devreden ...’ün kooperatif ortağı olduğu, ihraç edilmediği, bu şahsın aynı zamanda kooperatifin yüklenicisi olması ve kooperatifle arasında eser sözleşmesinden kaynaklanan dava bulunmasının anılan kişinin ortaklığını devrine engel teşkil etmeyeceği, devir alanın ortaklık niteliklerini haiz olması halinde kooperatifin bu devri reddetme hakkının bulunmadığı, davacının ortak olma niteliklerini taşıdığını anlaşıldığı, bu durumda davacının ortaklığa kabul başvurusunun hissesini devreden ortağın kooperatifle olan ve konusu ortaklık sıfatı bulunmayan bir dava ile ilişkilendirilerek reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğu sonucuna varılarak, davanın kabulü ile davacının devir suretiyle kooperatif ortağı olduğunun tespitine dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine bozma ilamında yazılı gerekçelerle davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1148, Karar No: 2022/13729, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/1148 E.  ,  2022/13729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

A)... Demir Kömür Tic. İm. Mon. İnş. Teks. Gıda. Nak ve S.L. ŞTİ 'nin ortağı ve yetkilisi olan sanık hakkında 2009,2010,2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, şirkette bekçi olarak çalıştığını, şirket yetkilisinin gerçekte ... olduğunu, onun talimatı ile depo mal giriş çıkışlarında irsaliyelere imza ve parmak bastığını ancak şirkette mal alım satım yetkisi olmadığından iddia konusu fillerle ilgisinin bulunmadığını beyan etmesi ve suça konu faturaları düzenleyen ve kullanan mükellefler ile ilgili karşıt inceleme raporlarının dosyada bulunmadığının anlaşılması karşısında;

1)Sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan ilgili takvim yıllarına ait faturaların, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükellefler ve suça konu şirketin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ...'e ait olduğunu söylemesi hâlinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra sanık savunması doğrultusunda şirketin fiilen kim tarafından idare edildiği, şirkette suç tarihleri itibariyle fatura düzenlemeye yetkili kişinin kim olduğu hususlarının sorulması ile faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2)... ve sanığın beyanlarına göre gerektiğinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Sanığın şirket yetkilisi olduğu tarih itibarıyla işletmenin faaliyetine ilişkin vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları ile düzenlenen yoklama fişleri, tebliğ alındı belgeleri, işletme adına basılan faturaların teslimine ilişkin bilgi formları asıllarının getirtilmesi; gerekirse belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa aidiyetinin araştırılması,

4) İşletmenin faaliyetine ilişkin beyannamelerin kim tarafından verildiğinin araştırılması, beyannamelerin muhasebecı tarafından verildiğinin anlaşılması hâlinde; söz konusu kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile duruşmaya tanık sıfatıyla çağrılarak CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sanığı tanıyıp tanımadığı ve kimin talimatı ile işlem yaptığının sorulması,

4) İşletmenin faaliyetine ilişkin beyannamelerin kim tarafından verildiğinin araştırılması, beyannamelerin muhasebecı tarafından verildiğinin anlaşılması hâlinde; söz konusu kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile duruşmaya tanık sıfatıyla çağrılarak CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sanığı tanıyıp tanımadığı ve kimin talimatı ile işlem yaptığının sorulması,

5) Sahte fatura düzenleme suçuna konu faturaları kullanan, sahte fatura kullanma suçuna konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirilerek, aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından kamu davaları açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

6) Faturaları kullanan ve düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sanığı tanıyıp tanımadıkları, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları/kime verdikleri ve faturaların düzenlenmesi/kullanılması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat ve mahkumiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

7)Kabule göre de;5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

B)Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14385, Karar No: 2009/13944, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14385 E.  ,  2009/13944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, 1-... 2-... 3....Vekilleri Av.....ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu Vekili Av.... aralarındaki iptal davası hakkında Giresun 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 19.06.2008 günlü ve 227/413 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.000.000.TL (1.000,00-YTL)’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2007 yılında bu parasal sınır 1.170,00YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar,19.06.2008 tarihinde verilmiş ve davacı yanın 83.35 YTL lik ödeme emrinden dolayı, davalı Kuruma borçlu olmadıklarının tespitine ilişkin olup, kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönününde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 02.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5385, Karar No: 2008/4983, Tarih: 08.07.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5385 E.  ,  2008/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Kadastro tespiti sırasında dava konusu taşınmaza uygulanan 24.6.1999 tarih ve 4 sıra numaralı tapu kaydı ile davacının dayanağını oluşturan 29.5.1995 tarih ve 18; 20.11.1948 tarih ve 52 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin düzenli olarak birbirini takip eder ve maliklerini de gösterir şekilde varsa haritaları ile birlikte dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

2- 29.5.1995 tarih ve 18; 20.11.1948 tarih ve 52 sıra numaralı tapu kayıtlarının revizyon görüp görmedikleri sorularak, revizyon gördükleri parsellerin kadastro tespit tutanağı suretleri ile tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının dairesinden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4067, Karar No: 2010/6214, Tarih: 14.07.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/4067 E.  ,  2010/6214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi ihmal suçundan sanık ...'in yargılanması sırasında; Burdur Ağır Ceza Mahkemesiyle, Burdur Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Burdur Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2009 gün ve 2009/295 E. 2009/302 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.