muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1136, Karar No: 2014/19730, Tarih: 20.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1136 E.  ,  2014/19730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyiz süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen sanık müdafiine tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanılmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32407, Karar No: 2015/7442, Tarih: 26.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/32407 E.  ,  2015/7442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Alacaklının, borçlu lehtar ...'a yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının, borçlu ...'a ilişkin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Alacaklının, borçlu keşideci ...'ne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK.nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK'nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır” hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2. maddesinde yer alan “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/06/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır” düzenlemesi nedeniyle uygulanması gereken aynı kanunun 211. maddesinde ise imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda, tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26/04/2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir(Hukuk Genel Kurulu'nun 06/02/2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26/04/2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir(Hukuk Genel Kurulu'nun 06/02/2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise, borçlunun duruşmada alınan medarı tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek, incelemenin bunlar üzerinden yapılması gerekir.

Somut olayda, keşideci şirket yetkilisi ...'a ait imza örneklerinin yeterli olmadığı, bilirkişi raporunda mukayeseye esas alınan belgeler arasında istiktap tutanakları dışında yalnızca bir adet vekaletname fotokopisinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, şirket yetkilisi ...'a ait, keşide tarihine yakın tarihte düzenlenmiş karşılaştırma yapmaya elverişli belge asıllarının celp edilip yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bendde yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19544, Karar No: 2013/14342, Tarih: 12.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/19544 E.  ,  2013/14342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 141 ada 45 parsel sayılı 990,51 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ölü oldukları belirtilmek suretiyle eşit paylarla ... Tutgun, ... Alev ve ... Akman adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 141 ada 45 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 141 ada 45 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde tespit gününde davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalılardan ... ve ...’un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 3,15 TL harcın davalılardan ... ve ...'dan alınmasına, 12.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14223, Karar No: 2017/16947, Tarih: 30.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/14223 E.  ,  2017/16947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı şirketin yurtdışı şantiyelerinde kaynakçı olarak 20.10.2008 - 15.06.2013 tarihleri arasında çalıştığını, aylık ücretinin 1.420,00 USD olduğunu, işine son verildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının çalışmasının proje bazlı ve dönemsel olduğunu, her projenin bitimi ile iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteme hakkına sahip olmadığını, tüm ücretlerinin maaşına eklenerek banka hesabına yatırıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi son aylık ücretinin 1.420,00 USD olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren 2,85 USD saat ücretini savunmuştur. Dosya kapsamında yaptırılan emsal ücret araştırması tespite elverişli olmayıp, işveren ile husumeti bulunmayan tanık ... Akın işverenle saatine 2,85 dolara anlaştıklarını açıklamış, Mahkemece davacının iddia ettiği ücret üzerinden hesaplanan tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmıştır.

2-Davacı işçi son aylık ücretinin 1.420,00 USD olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren 2,85 USD saat ücretini savunmuştur. Dosya kapsamında yaptırılan emsal ücret araştırması tespite elverişli olmayıp, işveren ile husumeti bulunmayan tanık ... Akın işverenle saatine 2,85 dolara anlaştıklarını açıklamış, Mahkemece davacının iddia ettiği ücret üzerinden hesaplanan tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının imzasını içermeyen aylık ücret bordrolarında saat ücreti ile temel ücret hesabı dışında fazla çalışma ve tatil ücreti gibi tahakkuklara yer verilerek davacının banka hesabına yatan tutar ile uyumlu bir tahakkuka gidilmiştir. Davalı işveren işçinin imzasını içermeyen ve her zaman düzenlenmesi mümkün olan bordrolarla temel ücreti bölmek suretiyle diğer işçilik alacaklarının da ödendiği şeklinde bir uygulama geliştirmiştir. Bordrolardaki ücretin değişen tahakkuklara rağmen 1.250,00 - 1.300,00 USD olduğu görülmekle, bordro içerikleri ve tanık beyanları gözetilerek davacı işçinin aylık temel ücretinin 1.300,00 USD olduğu kabul edilmeli ve bordroların fazla çalışma ile tatil tahakkuklarını içermediği sonucuna varılmalıdır. Gerekirse bu esaslar dahilinde bilirkişiden yeniden rapor alınmalı ve mahkemece bir değerlendirmeye tabi tutularak tazminat ve alacaklar hakkında bir karar verilmelidir.

3-Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, işverence ödenen ücret içinde fazla çalışma ve tatil ücreti alacaklarının yer alıp almadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içinde yer alan ücret bordroları imzasız olup, aylık normal çalışma, fazla çalışma ve tatil çalışmalarını da içerir şekilde düzenlenmiştir. Bazı aylarda normal mesai süresi azaltılarak ve karşılığında fazla çalışma ile tatil mesaisi süreleri arttırılarak bordro düzenlendiği, böyle olunca davacı işçiye esasen aylık olarak yabancı paralar üzerinden temel ücret ödendiği ancak imzasız bordrolarla fazla çalışma ile tatil ücretleri de gösterilmek suretiyle tahakkuka gidildiği anlaşılmaktadır. Başka bir anlatımla, bordrolarda yer alan toplam ödeme tutarları sadece temel ücreti ilgilendirmektedir. Bordrolarda yer alan toplam ödeme tutarları sadece temel ücreti ilgilendirdiğinden işverenin kayıtlarında (bordro) yer alan fazla mesai ve tatil çalışma süreleri davacı işçinin fazla mesai yaptığını ve tatil günlerinde çalıştığını göstermez. Bu halde söz konusu alacakların varlığını ispat yükü davacıdadır. Davacı çalışma olgusu yönünden tanık beyanlarına dayanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, işçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, işçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. maddesinde “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” ve 254. maddesinde ise “Dinleme sırasında öncelikle tanıktan adı, soyadı, doğum tarihi, mesleği, adresi, taraflarla akrabalığının veya başka bir yakınlığının bulunup bulunmadığı, tanıklığına duyulacak güveni etkileyebilecek bir durumu olup olmadığı sorulur” kurallarına yer verilmiştir.

Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına ihtiyatlı yaklaşılmalı ve salt bu tanıkların beyanı ile sonuca gidilmemelidir. İşveren ile husumet içinde olan tanıkların beyanları diğer yan delillerle birlikte değerlendirilmelidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı ve tatil günlerinde çalıştığı kabul edilip alacak hesaplanmıştır. Oysa davacı tanığı olarak dinlenen işçilerden davacı tanığı ... Akın dışındaki işçiler aynı şekilde davalı aleyhine dava açan kişilerdir.

Davacı tanığı ... Akın dışındaki tanıkların konumu, tanıklıklarına duyulacak güveni etkileyecek durumdadır. Bu nedenle tanıklıklarına itibar edilemez. Yukarıda anlatıldığı gibi bordrolarda yer alan toplam ödeme tutarları sadece temel ücreti ilgilendirdiğinden işverenin kayıtlarında (bordro) yer alan fazla mesai ve tatil çalışma süreleri de davacı işçinin fazla mesai yaptığını ve tatil günlerinde çalıştığını göstermez. Bu durumda davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil çalışma ücretleri alacaklarının davacı tanığı ... Akın'ın çalışma süresiyle sınırlı olarak hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12789, Karar No: 2020/7053, Tarih: 29.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/12789 E.  ,  2020/7053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın dosya içerisinde bulunan UYAP’tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, doğum tarihinin 07/03/1997 olduğu ve 07/03/2015 tarihinde onsekiz yaşını doldurduğu, yine suça sürüklenen çocuk ...’ın dosya içerisinde bulunan UYAP’tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, doğum tarihinin 01/06/1997 olduğu ve 01/06/2015 tarihinde onsekiz yaşını doldurduğu 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı halde suça sürüklenen çocuklar hakkında 10/06/2015,25/12/2015 ve kısa kararın açıklandığı 17/02/2016 tarihli duruşmaların, 5271 sayılı CMK’nın 182. maddesi uyarınca açık yapılması ve hükmünde açık yapılan duruşma sırasında tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, kapalı yapılması suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15070, Karar No: 2014/16284, Tarih: 19.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15070 E.  ,  2014/16284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi ve İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1464, Karar No: 2012/9590, Tarih: 26.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/1464 E.  ,  2012/9590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın 3.kişilere devrinin kiralayan tarafından engellenmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm her iki taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalıların miras bırakanı kiralayan ... ile davacı arasında düzenlenen bir yazılı kira sözleşmesi 01.08.1998 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli olup, kiralanan, fırın ve depo olarak davalıya kiralanmıştır. Sözleşmenin hususi şartlarının 1.maddesinde, kiralananın bir başkasına devir ve ciro edilemeyeceği kararlaştırılmıştır. Kiralayan ... tarafından imzalanan 24.04.2001 günlü makbuz ve muvafakattır başlıklı ve iki maddeden oluşan belgede ise, kiralayan; kiralanan fırının, kiracı tarafından dilediği kişilere devir ve ciro etmekte serbest olduğunu, yapılmak istenen devir ve ciroya herhangi bir şekilde engel olunduğunda, kiracının uğrayacağı zararın 70.000 dolar olduğunu kabul ettiğini, kiracının bu meblağı kendisinden tahsil etmek için müracaat veya dava etmesi halinde, bu konuda her türlü itiraz ve dava hakkından tek taraflı olarak feragat ettiğini beyan ve taahhüt etmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde, 24.04.2001 tanzim tarihli belgeyi dayanak yaparak, kiralanan mecurun başkalarına devredilmesi girişimlerinin kiralayan tarafından engellenmesi nedeniyle borçlarını ödeyemediğini, fırınına haciz geldiğini, ekonomik sıkıntıya düştüğünü belirterek, belgede düzenlenen tazminat miktarından şimdilik 50.000 dolar tazminatın, kiralayanın mirasçıları olan davalılardan tahsilini istemiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuş, mahkemece talebin cezai şart olduğu kanaatiyle, bilirkişilerce belirlenen ve devir sırasında alınması gerekecek hava parasına endeksli olarak bulunan tutardan yapılan indirim neticesinde, 14.900 doların davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasında, 24.04.2001 günlü makbuz ve muvafakattır başlıklı belgenin düzenlenmiş olduğu ve kesinleşmiş mahkeme ilamına dayalı olarak da, kiralayan tarafından düzenlendiği anlaşılan bu belge konusunda, taraflar arasında bir uyuşmazlık kalmamıştır. Belgeyi elinde bulunduran davacı kiracının bu belgeye dayalı olarak kiralananı dilediği gerçek veya tüzel kişilere devretmesinde hiç bir yasal engel bulunmamaktadır. Davalı kiraya verenin davacı kiracının devre ilişkin ihtarına karşı 27.02.2002 tarihli cevabi ihtarın bütünüyle değerlendirilmesinde devre engel olunduğu sonucu çıkarılamamaktadır. Bu konuda dinlenen tanık ifadeleri ise duyuma dayalıdır.

Uyuşmazlığa neden olan 24.04.2001 tarihli belgenin sonradan doldurulduğu iddiasının kanıtlanamaması nedeniyle varlığının kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olması içeriğinin tartışılmasına engel teşkil etmez. Buna bağlı olarak, davacı kiracının istediği tazminat hava parası olarak nitelendirilip cezai şart hakkının doğduğu kabul edilemez. Açıklanan bu nedenlerle davanın reddine karar vermek gerekirken davacı kiracının dinlettiği tanıkların duyuma bağlı ifadeleri esas alınarak belgenin yorumunda yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.