muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5995, Karar No: 2018/200, Tarih: 11.01.2018

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11/01/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 29/12/2010 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Çalık Elektrik Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 29/12/2010 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 29/12/2010 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 16/02/2009 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 29/12/2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 29/12/2010 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 29/12/2010 tarihi öncesi, 16/02/2009 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.04.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 29/12/2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 29/12/2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 29/12/2010 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 16/02/2009 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 29/12/2010 günlü sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar düzeltme isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2013/20921, Karar No: 2013/25446, Tarih: 06.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/20921 E.  ,  2013/25446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlenmenin Mutlak Butlan Sebebiyle İptali

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 3.6.2013 gün ve 20558-15279 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 219.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 50.45 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/3698, Karar No: 2019/701, Tarih: 13.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/3698 E.  ,  2019/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 43, 62, 52/2, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurumun Antalya İl Merkezinde fiber optik kabloları döşeyerek internet hizmeti sağlayan ve konutlarda abonelik tesis ederek abonelerine internet hizmeti verdiği, bu hizmet dahilinde konutlara internet ağı bağlanıp modem teslim etmek suretiyle abonelik başladıktan sonra aktivasyon ücretinin faturaya yansıtıldığı, sanığın katılan kurumda müşteri temsilcisi olarak çalıştığı, katılan kurum adına sanığın konutlara internet ağı bağladığı, bu bağlamda modem tesliminden sonra faturaya yansıtılması gereken aktivasyon ücretini haricen müşterilerden almasına rağmen çalıştığı kuruma vermediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

b-Ertelenmesine karar verilen sonuç hapis cezasının uzun süreli olmasına rağmen, uygulanma imkanı olmayan TCK'nın 53/4. maddesi gereğince sanık hakkında aynı yasanın 53/1. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''60 gün'', ''75 gün”, “62 gün'' ve ''1240 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün'', ''6 gün'', “5 gün” ve ''100 TL'' adli para cezası ibaresinin

ve yine hüküm fıkrasına “5237 sayılı yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1123, Karar No: 2008/2708, Tarih: 20.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1123 E.  ,  2008/2708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı vekili davanın süresinde olmadığını, davacıların müvekkiline ait takip ve hacizleri bildiğini, davacı alacaklarının da gerçeğe dayanmadığını; müvekkilinin dava dışı borçluya senet mukabili nakit ödünç verdiğini ve bononun nakden kaydı ile keşide edildiğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı yanın alacağının, davacıların alacakları ve takiplerinden çok önceki tarihte oluştuğu, önceki tarihli işlemlerde muvazaanın söz konusu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı ...’ın alacağı bonoya dayalı olup, bu bono ilk kez 26.05.2003 tarihinde ihtiyati haciz talebi ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne ibraz edilmiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 299 ncu maddesine göre alacağın varlığının bu tarih itibariyle üçüncü kişilere karşı ileri sürülebilir hale geldiği tartışmasızdır (Bkz., DEYNEKLİ, Adnan: Medeni Usul Hukukunda Senetleri Üçüncü Kişilere Karşı İspat Şekli, ... 2006, s.68). Davacı ...’nın takip dayanağı kıldığı bono da ilk kez 24.12.2002 günlü takip talepnamesi ekinde icra müdürlüğüne sunulduğuna göre adı geçen davacının alacağının, davalı alacağından önceki tarihte doğduğunun kabulü gerekirken, bu hususun gözden kaçırılması suretiyle yazılı şekilde hüküm oluşturulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün davacı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2602, Karar No: 2013/2294, Tarih: 30.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/2602 E.  ,  2013/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığında hazır bulunduğu 14.12.2010 tarihli oturumda hükmün sanığın yüzüne karşı tefhim edilmesi nedeniyle CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 22.12.2010 tarihinde yapılan temyiz isteminin, anılan Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9046, Karar No: 2017/7423, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9046 E.  ,  2017/7423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8400, Karar No: 2021/15343, Tarih: 03.11.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8400 E.  ,  2021/15343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılara ait işyerinde 14/01/2013 ile iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği 03/03/2013 tarihleri arasında ara vermeden çalıştığını, tazminatlarının ödenmediğini, üst işverenin ... olduğunu, bu nedenle müşterek müteselsil sorumlu olduklarını, davacının muhasebeci olarak brüt 3.695,00 TL ücret ile çalıştığını, 1 yıldan fazla çalışmasına rağmen yıllık izin verilmediğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının Özeti:

Davalı ... Enerji Tem. AŞ vekili, davacının .../... tesisleri içerisinde bulunan şirket ofisinde çalışmakta iken hiç kimseye haber vermeden işyerinden ayrıldığını, bir daha gelmediğini, davacının ofis elemanı olarak çalıştığını, gerçek maaşının 1.500,00 TL olduğunu, bordroları incelendiğinde sadece son ay 3.695,00 TL maaş aldığının görüleceğini bu farkın 1 aylık prim olduğunu davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını yıllık iznini kullandığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, haksız davacının reddinin gerektiğini, davalı kuruluşun ihale makamı olduğunu, 2011-2013 yılları arası ..., 2013 - 2015 ... A.Ş.-... Ltd. Şti'nin deniz vasıta işletmeciliği yaptığını davacının bu firmaların işçisi olduğunu, davanın yetkili mahkemede açılmadığını, davacının beyan ettiği mesleğinin hizmet alımı yapılan ihale kapsamındaki işle ilgisi olmadığını, davacı ile aralarında bir hizmet akdi olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin verdiği davanın kabulüne ilişkin karara karşı davalılardan ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2017/23580 esas, 2019/19513 karar ve 21.10.2019 tarihli ilamı ile “...davacının davalı ...’ ta sürekli olarak çalışıp çalışmadığının, çalışmasını davalı ...’ a hasredip hasretmediğinin, davalı ...’ ın asıl işveren olarak sorumlu olup olmadığınını belirlenmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyulmuş, bu defa davanın ... yönünden reddine, diğer davalı açısından kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının, davalıya ait iş yerlerinde çalışıp çalışmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmalık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının, davalıya ait iş yerlerinde çalışıp çalışmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmalık bulunmaktadır.

İş hukukunda çalışma olgusunu ve hizmet süresini ispat yükü, bunu iddia eden işçiye düşer. Çalışma olgusu her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda, Sosyal Güvenlik Kurumu ve iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Özellikle iddia edilen çalışma döneminde Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarındaki işverenlerin araştırılması ve kayden görünen işverenlerle işçi arasında iş görme ediminin yerine getirilip getirilmediği, kaydın ne şekilde oluştuğu araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin getirtilen Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 14.01.2013-19.02.2013 tarihleri arasında ... işyeri sicil numaralı ... Denizcilik A.Ş., 20.02.2013-31.12.2013 tarihleri arasında 1127262 işyeri sicil numaralı ... Enerji Tesis Tem. Pey. Medik. İnş. Orm. Ür. Denizcilik Gıda Oto. Turz. Pet. Teks. Emlak Taah. Tic. San. A.Ş., 15.01.2014-15.01.2014 tarihlerinde 1155195 işyeri sicil numaralı ... Enerji Tesis Tem. Pey. Medik. İnş. Orm. Ür. Denizcilik Gıda Oto. Turz. Pet. Teks. Emlak Taah. Tic. San. A.Ş. ve ... Gıda Tarım Ürünleri San. İnş. Tic. Ltd. Şti. iş ortalığında, 16.01.2014-30.03.2014 tarihleri arasında ise ... işyeri sicil numaralı ... Enerji Tesis Tem. Pey. Medik. İnş. Orm. Ür. Denizcilik Gıda Oto. Turz. Pet. Teks. Emlak Taah. Tic. San. A.Ş. ve ... Gıda Tarım Ürünleri San. İnş. Tic. Ltd. Şti. iş ortalığında çalıştığı görülmektedir. Bu tarihlerde ...’ ın davacının çalıştığını iddia ettiği Deniz Vasıtaları İşletmeciliği ve Palamar Hizmetleri işini 01.01.2012-31.12.2013 tarihleri arasında ... Enerji Tesis Tem. Pey. ... İnş. Orm. Ür. Denizcilik Gıda Oto. Turz. Pet. Teks. Emlak Taah. Tic. San. A.Ş.’ ye ve 16.01.2014-31.12.2015 tarihleri arasında ise ... Enerji Tem. Pe. Medik. İnş. Orm. Ür. Denizcilik Gıda Oto. Turz. Pet. Teks. Emlak Taah. Tic. San. A.Ş. ile ... Gıda Tarım Ür. San. İnş. Tic. Ltd. Şti. iş ortaklığına ihale ile verdiği ve hizmet alım sözleşmesi imzaladığı görülmektedir. Bu durumda Sosyal Güvenlik Kurumuna davacının çalıştığı bildirilen şirketlerin ihale ile hizmet alımı yapılan şirketler olduğu sigorta kayıtlarından anlaşılmaktadır. İşverenin iddiasının aksine bu işte çalıştığı bildirilen ve bordro ve puantaj kayıtları işveren tarafından sunulan işçilerin bildirildiği işyeri sigorta sicil numaraları ile davacının çalıştığı bildirilen işyeri sigorta sicil numaraları da uyuşmaktadır. Bu durumda davacı işçinin davalı ...’ ın hizmet alımı yaptığı şirketlerde çalıştığını ispat etmesi karşısında davalı ...’ ın işçilik alacaklarından asıl işveren olarak sorumlu olduğunun kabulü ile dosyada mevcut 25.06.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda yapılan hesaplamalar doğrultusunda ... yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken ... yönünden davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10319, Karar No: 2014/8518, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10319 E.  ,  2014/8518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.