muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8272, Karar No: 2016/8655, Tarih: 10.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/8272 E.  ,  2016/8655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/1, 62, 50 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri gereğince 3.176,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2015 tarihli ve 2014/465 esas, 2015/362 sayılı karar aleyhine Yüksek... Bakanlığınca verilen 15/03/2016 gün ve 15078/2015 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/03/2016 gün ve 2016/109412 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesinin “Bir kişi hakkında hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar” hükmünü öngörmesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda ise para cezalarının içtimasının düzenlenmediği gibi doğrudan verilen adli para cezası ile hapisten çevrilen para cezalarının infaz rejiminin farklı olduğu gözetilmeden hapisten çevrilen 150 gün karşılığı adli para cezası ile doğrudan verilen 4 gün karşılığı adli para cezasının toplanarak sonuç olarak bulunan 154 gün karşılığı adli para cezasının suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunmayan 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 4. maddeleri uyarınca paraya çevrilerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden.... Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarih, 2014/465 esas, 2015/362 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle bozma sebebine göre, hükmün 3. fıkrasında yer alan “Sanığın toplamda 154 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi ile, 4. fıkranın tamamen çıkartılması ve 3. fıkradan sonra gelmek üzere ; “5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL’den hesap edilerek sanığın, 150 gün

üzerinden 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; ayrıca doğrudan verilen 4 gün karşılığı 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezalarının ayrı ayrı infazına” paragrafının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE, hükümdeki diğer kısımların aynen bırakılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6846, Karar No: 2019/646, Tarih: 21.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/6846 E.  ,  2019/646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : -Ayancık Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2017 tarih ve 2016/193 esas, 2017/248 sayılı kararı ile; Sanık hakkında; mahkumiyet

-.... liye Mahkemesi 2.Ceza Dairesinin 24.04.2018 tarih ve 2018/255 esas, 2018/989 sayılı ilamı ile; ..... Asliye Ceza Mahkemesinin 01/11/2017 tarihli, 2016/193 (E) ve 2017/248 (K) kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün 5271 Sayılı CMK'nun 303/1-a ve 5271 Sayılı CMK'nun 280/1-a maddelerince kaldırılmasına, sanık ...'in üzerine atılı Açığa İmzanın Kötüye Kullanılması suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığından 5271 Sayılı Yasa'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine ilişkin.

5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesince REDDİNE, 21.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9847, Karar No: 2018/10907, Tarih: 20.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/9847 E.  ,  2018/10907 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve .... maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak özellikle davaya konu kazayla ilgili maddi olgu doğru belirlenerek, olayın niteliği, davalıların ve dava dışı tarafların olay anındaki sıfatları ve olaya etkileri araştırılarak mevcut dosya sigortalısının davaya konu olayla ilgili ceza ve tazminat davaları bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varsa bu davadaki raporlar celbedilip, olayın nasıl gerçekleştiği ile tarafların kusur oranlarının ayrıntılı olarak değerlendirilebilmesi ve varsa diğer dava dosyalarındaki kusur oranları arasındaki çelişkilerin giderilmesi amacıyla, uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmadan ve mevcut çelişkiler giderilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi de bozmayı gerektirir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2016/7979, Karar No: 2019/3121, Tarih: 11.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/7979 E.  ,  2019/3121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait ... plaka nolu aracı 33.000,00 TL karşılığı davalıdan satın aldığını, ancak aracın ağır hasarlı olduğunu ileri sürerek kaza nedeniyle araçta oluşan değer kaybının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda Islah edilen davanın kabulüne, ayıba karşı tekeffül hükümlerine göre 8.590,90 Tl alacağın 500,00 TL sinin dava tarihinden itibaren kalan kısmının ıslah tarihi 17/10/2015 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, ” denilmiş, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise kısa karardan farklı olarak "Islah edilen davanın kabulüne, ayıba karşı tekeffül hükümlerine göre 8.500,90 TL alacağın 500,00 TL sinin dava tarihinden itibaren kalan kısmının ıslah tarihi 17/10/2015 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine," denilmiş olmakla kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuş olup, bu ise az yukarıda açıklandığı üzere usul ve yasaya aykırıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/519, Karar No: 2017/9531, Tarih: 19.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/519 E.  ,  2017/9531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.06.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne dair verilen 12.07.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.12.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı ...'ten alınarak davacı ...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4453, Karar No: 2022/4898, Tarih: 24.10.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/4453 E.  ,  2022/4898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın ek karar yönünden istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına, gerekçeli karar yönünden davanın reddine yönelik verilen hüküm ve 09.02.2021 tarihli ek karar süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı icra takibine konu çekin bedelsiz kaldığını ileri sürerek davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece 09.02.2021 tarihli ek karar ile davacının süresi geçtikten sonra harç ve giderleri yatırdığı belirtilerek temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı vekilinin ek kararın temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Mahkeme tarafından 11.11.2020 tarihinde tebliğ edilen muhtıra üzerine muhtırada belirtilen 472,20 TL’nin davacı tarafça süresi içerisinde dosya numarası belirtilerek “Keşan Mahkemeler veznesi” hesabına havale edildiği sunulan ödeme belgelerinden anlaşılmaktadır. Bu halde Yerel mahkemenin 09.02.2021 tarihli ek kararının kaldırılarak, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine geçilmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin 09.02.2020 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle 09.02.2020 tarihli ek kararın kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/27180, Karar No: 2025/5244, Tarih: 19.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/27180 E.  ,  2025/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/785 - 2021/1615

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 23 . Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/28 - 2020/19

SUÇ : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs etme, silahlı terör örgütüne üye olmak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, askeri komutanlıkların gasbı, kamu görevine ait araç ve gereçleri suçta kullanma

HÜKÜM : 1-Sanık hakkında maktül ...'e yönelik kasten öldürme suçundan CMK'nun 223/2-b maddesi uyarınca beraat,

2-Sanık hakkında maktüller ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürme ve mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraat,

3-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince müsnet suçlardan ayrı ayrı beraat,

4- Sanık hakkında Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs etme, silahlı terör örgütüne üye olma, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, askeri komutanlıkların gasbı, kamu görevine ait araç ve gereçleri suçta kullanma suçlarından TCK'nun 44. maddesi yollamasıyla eylemlerin bir bütün halinde Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK 309/1, 3713 Sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5/1, TCK.nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet hükümlerine

-İlişkin Ankara 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.09.2020 tarih ve 2019/28 (E) - 2020/19 (K) sayılı kararına yönelik istinaf başvurularının reddine, esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret - Onama

Temyiz edenlerin sıfatları, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin, ilk derece mahkemesinde silahların eşitliği ile çelişmeli yargılama ilkeleri doğrultusunda savunmaya yeterli imkan sağlanıp bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, istinaf aşaması ve temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK'nın 299. maddesi gereğince takdiren REDDİNE,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

I- A) Türkiye Cumhuriyeti ...'nın Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme; katılan ...'nın Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme,Katılan ... vekilinin sadece müvekkiline yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, katılan ... Hazinesinin kamu görevine ait araç ve gereçleri suçta kullanma, katılan ... Komutanlığının askeri komutanlıkların gasbı, suçları dışında kalan suçlar,müşteki Emniyet Genel Müdürlüğünün tüm suçlar bakımından doğrudan doğruya zarar görmemeleri nedeniyle davaya katılma hakları bulunmadığı gibi davaya katılmalarına ilişkin verilen kararın da hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, katılanlar ... ve ... ile katılma talebinde bulunanlar ... ile ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; adı geçen kişilere yönelik işlenmiş bir suçtan açılmış bir dava ve verilmiş bir hüküm bulunmadığından, ayrıca ... ve ...'nın davaya katılmalarına ilişkin verilen kararların da hükümsüz olması nedeniyle temyiz hakları bulunmadığından;

Belirtilen konularla ilgili temyiz istemlerinin CMK'nın 298. maddesi gereğince ayrı ayrı REDDİNE,

B- Katılanlar Türkiye Cumhuriyeti ... ve ...'nın temyiz istemlerinin, anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme,Katılan ... vekilinin sadece müvekkiline yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, katılan ... Hazinesinin kamu görevine ait araç ve gereçleri suçta kullanma, katılan ... Komutanlığının askeri komutanlıkların gasbı, suçları ile sınırlı olduğu belirlenerek, anılan katılanlar vekilleri ile sanıklar müdafiilerinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

II- HUKUKİ AÇIKLAMALAR:

Ayrıntıları Dairemizin 22.03.2019 tarih ve 2018/7103 esas 2019/1953 sayılı kararında açıklandığı üzere;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 309. maddesinde düzenlenen Anayasayı ihlal suçunun maddi unsuru/tipik eylem, cebir ve şiddet kullanarak, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya veya bu düzen yerine başka bir düzen getirmeye veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemeye elverişli vasıtalarla teşebbüs etmektir.

Suçun bu amaçla kurulmuş bir örgüt faaliyeti kapsamında işlenmesi, korunan amaçlara matuf fiillerin elverişliliğinin değerlendirilmesi bakımından önem taşımakta ise de, bu husus suçun unsuru değildir.

Suçun bu amaçla kurulmuş bir örgüt faaliyeti kapsamında işlenmesi, korunan amaçlara matuf fiillerin elverişliliğinin değerlendirilmesi bakımından önem taşımakta ise de, bu husus suçun unsuru değildir.

Suç, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmak, bu düzen yerine başka bir düzen getirmek veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemek amacına matuf doğrudan genel kast ile işlenebilen bir suçtur. Suç tanımında belirtilen amaçları gerçekleştirmeye yönelik bir fiil işlenmesi hususunda iştirak iradeleri bulunan sanıklar hakkında Türk Ceza Kanununun 309. maddesinde düzenlenen Anayasayı ihlal suçu yönünden iştirakin her şeklinin uygulanması mümkündür.

Suça iştirakten söz edebilmek için amaca yönelik bir fiil işleme hususunda iştirak iradelerini ortaya koyan kişilerin hepsinin bu amaçla kurulmuş bir örgütün üyesi olması da gerekmez.

15 Temmuz 2016 günü, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Anayasal düzeninin değiştirilmesi amacıyla, Türk Silahlı Kuvvetlerine sızmış FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensubu olan ve/veya bu örgütsel faaliyeti destekleyen 8.000'in üzerinde askeri personel tarafından savaş uçakları dahil 35 uçağın, 3 geminin, 37 helikopterin, 74'ü tank olmak üzere 246 zırhlı aracın ve 4.000'e yakın hafif silahın kullanılarak; Cumhurbaşkanına suikasta teşebbüs edilmiş, TBMM ve ... Külliyesi başta olmak üzere birçok stratejik merkez bombalanmış, Başbakanın konvoyuna silahlı saldırı gerçekleştirilmiş, kalkışmaya karşı koyan güvenlik görevlileri ile sokaklara çıkan sivillere devletin silahlı kuvvetlerine ait bu uçak, helikopter, tank ve silahlarla saldırılarak 4'ü asker, 63'ü polis ve 183'ü sivil olmak üzere toplam 250'den fazla kişi şehit edilmiş, 23'ü asker, 154'ü polis ve 2.558'i sivil olmak üzere toplam 2.735 kişi de yaralanmıştır.

Somut darbe teşebbüsü, TCK'nın 309. maddesinde sayılan amaçlara matuf zarar tehlikesi doğuran vahim eylemler vasfını aşarak, anayasal düzeni doğrudan ortadan kaldırma neticesine yönelmiş, örgütün ülke genelindeki organik bütünlüğünden ve etkinliğinden istifade edilerek planlanıp uygulanmış, neticesi ve başarısı eş zamanlı, senkronize hareketlere bağlı hukuki anlamda tek bir fiil olarak ortaya çıkmıştır. Bu nedenle örgütsel koordinasyon veya iştirak iradesi gereğince ve iş bölümü doğrultusunda bulundukları mahal ve konumlarına uygun, amaca hizmet eden ve katkı sunan icrai harekette bulunanların, icra aşamasına geçerek amaç suç yönünden somutlaştığında ve elverişliliğinde tartışma bulunmayan bu fiil üzerinde müşterek hâkimiyet kurdukları gözetilerek TCK'nın 37. maddesi kapsamında "doğrudan fail" olduklarının kabulünde zorunluluk vardır.