muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/591, Karar No: 2024/123, Tarih: 13.03.2024

Mahkemeler tarafından zaman zaman bileşik suç olan yağma bileşenlerine bölünmekte hukuken mümkün olmamasına rağmen bileşenlerine ayrılmakta cebir veya tehditten (TCK 149/2. maddesinde belirtilen istisna haricinde) ayrıca ceza verilmekte veya HAGB uygulaması yapılmaktadır. Verilen bu kararların çoğu da kesin nitelikte olmaktadır.

Yani tek bir yağma suçu hukuken mümkün olmamasına rağmen hem yağma hem de bileşenleri olan cebir veya tehdit suçundan ayrı ayrı hüküm kurulmasına neden olmaktadır. Bu da sanıkların mağduriyetine neden olmakta aynı suçtan fiilen mükerrer cezalandırılmasına neden olmaktadır.

Bu nedenlerle 6. CD sadece yağma suçundan hüküm kurmak gerekirken yağma suçunun unsuru olan ve yağma suçunun içinde değerlendirilmesi gerekip ayrıca hüküm kurulmaması gereken ancak mahkeme tarafından bölünerek ceza miktarı itibariyle kesin hüküm niteliğinde verilen veya HAGB uygulanan durumlar getirtilip, sanığın aleyhine durum yaratmaması için her iki kararlar da kaldırılarak birlikte değerlendirme yapma yönündeki kararları isabetlidir. Her ne kadar her birinin kanun yolu farklı olduğu düşünülebilir ise de olağan kanun yolu ile denetleme imkânı varken olağanüstü kanun yollarına başvurulamayacağı o durumun yargılamanın uzaması ve ek masraflara neden olabileceği ve Anayasa'nın ilgili hükümlerine de aykırılık oluşturabileceği düşüncesiyle CGK'nın emsal kararları da baz alınarak birlikte değerlendirme yapılmaktadır. Bu durum hem usul ekonomisine hem mükerrer yargılama ve cezalandırma yapma yasağına uygunluk arz etmektedir. Söz konusu uygulama Yargıtay CGK'nın yerleşik içtihatlarıyla da uyum içerisindedir.

13. CD’nin 03.07.2019 günlü, 1381-11817 esas ve sayılı kararı; '...5237 sayılı TCK’nın 86, 106/1. ve 116/1. maddelerinde düzenlenen müessir fiil, tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları suça sürüklenen çocuğun işlediği sabit görülen yağma suçunun unsuru ve nitelik hali olduğundan, eylemin parçalanmayacağı ve aynı eylemin bir kısmı için hükmün açıklanmasının geri bırakılması diğer kısmı için mahkumiyet kararı verilemeyeceği görülerek; sanık hakkında TCK’nın 86, 106. ve 116. maddelerine ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları kaldırılarak yapılan incelemede...'

6 CD 2022/3894 E., 2023/ 9023 K.; '...Gerçek içtimanın istisnalarından biri olan bileşik suçta; suçun alt bileşenlerinin hatalı bir biçimde ayrı ayrı değerlendirilip bileşen suçlardan herhangi birisi hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi hâlinde, bu karar itirazı kabildir, düşüncesiyle temyiz denetimi dışında bırakılmamalıdır. Nitekim Dairemiz, yağma suçunda tehdit, yaralama ve/veya konut dokunulmazlığını bozma suçları ile hırsızlık suçu birlikte yağma suçunu oluşturduğu hâlde yanlış nitelendirmeyle, hırsızlıktan temyizi kâbil bir mahkûmiyet hükmü kurup, diğer suçlardan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği takdirde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını kaldırmak suretiyle fiilin bütünü ve bunlarla ilgili olarak verilen bütün hükümleri kapsar biçimde temyiz incelemesi yapmaktadır. ((Örn; Y. 13. CD’nin 03.07.2019 günlü, 1381-11817 esas ve sayılı kararında olduğu gibi ... Aynı yönde 13. CD 2019/9193 E., 2020/629 K.; 13. CD 2019/11827 E., 2020/2726 K.; 6. CD 2021/3635 E., 2022/131 K.; 6. CD 2021/14360 E., 2022/9030 K., 6. CD 2022/3894 E., sayılı ilamları)

Bu nedenle Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2019 gün ve 2019/26 Esas, 2019/324 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemlerinin nitelikli yağma ve birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit suçlarını oluşturduğu ve sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 10 yıl hapis cezası, birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit suçundan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir;

Bu nedenle somut olayda; sanığın mağdur ...'e yönelik birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit eyleminin mağdur ...'in arkadaşı olan diğer mağdur ...'in üzerinin aranmasına ve para alınmasına karşı koymasını engellemek niteliğinde olduğu ve eylemin bir bütün olarak tek bir yağma suçunu oluşturması nedeniyle sanık hakkında Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2019 gün ve 2019/26 Esas, 2019/324 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a-c maddeleri uyarınca birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit suçundan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ve hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına kararının kaldırmak suretiyle fiilin bütünü ve bunlarla ilgili olarak verilen bütün hükümleri kapsar biçimde temyiz incelemesi yapılması gerektiği gözetilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde görülmemiş olduğundan itirazın reddi gerekirken kabulü yönünde görüş bildiren çoğunluk görüşüne katılmıyoruz." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.09.2023 tarihli ve 1173-12184 sayılı bozma kararının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin kısmının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3786, Karar No: 2015/5022, Tarih: 19.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/3786 E.  ,  2015/5022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Menemen 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :05.11.2013

NUMARASI :Esas no:2013/96 Karar no:2013/119

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; dilekçenin reddine dair Dairemizin 20.11.2014 gün ve 24560-23311 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

1-Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce temyiz talebi, "süresinde olmadığı" gerekçesiyle incelenmeksizin reddedilmiştir. Davalı vekili temyiz dilekçesini Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden süresi içinde elektronik ortamda mahkemesine gönderdiğini ileri sürerek, kararın düzeltilmesini istemiş, dilekçesi ekinde elektronik ortamda oluşturulan işlemle ilgili "alındı belgesini" sunmuştur.

Düzeltme talebi üzerine yapılan incelemede, kararın temyiz eden davalı vekiline 05.02.2014 günü tebliğ edildiği, davalı vekilinin temyiz dilekçesini Ulusal Yargı Ağı Bilişim sistemini (UYAP) kullanarak, elektronik ortamda mahkemesine 19.02.2014 günü gönderdiği, dilekçenin aynı gün sisteme kaydedildiği, buna göre temyiz talebinin onbeş günlük yasal süresi zarfında yapıldığı tespit edilmiştir. Dairemiz, temyiz dilekçesinin elektronik ortamdan elde edilen fiziki örneği üzerine Yazı İşleri Müdürlüğünce konulan 21.02.2014 tarihini esas alarak, bu tarihe göre temyizin süresinde olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Oysa UYAP işletim sistemi kullanılarak kanun yolu başvuru dilekçesi verilebilir ve kanun yolu başvurusu, dilekçenin sisteme kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır. (Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği m. 48/9) Bu bakımdan, Dairemizin bu tarih yerine, temyiz dilekçesinin elektronik ortamdan elde edilen fiziki örneği üzerine Yazı İşleri Müdürlüğünce konulan tarihi esas alarak temyiz talebini "süresinde olmadığı" gerekçesiyle incelemeksizin reddetmesi doğru olmamıştır. Bu itibarla davalının maddi yanılgıya dayalı düzeltme isteği haklı ve yerinde olup kabulüne, Dairemizin 20.11.2014 tarihli 2014/24560-23311 sayılı "temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine" dair kararının kaldırılmasına, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmiştir.

.../...

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.03.2015 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/12576, Karar No: 2013/12383, Tarih: 19.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/12576 E.  ,  2013/12383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki “sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur” şeklindeki düzenleme uyarınca ... Tarım Kredi Kooperatifinde müdür olarak görev yapan sanığın toplam 5 ortak adına düzenlediği tahsil fişlerini otomasyon sistemi içinde değiştirip konuyla ilgisi olmayan başka başka muhasebe işlemleri düzenlemek şeklinde gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle hakkında sahtecilik suçundan zamanaşımı süresi içinde mahallinde yasal işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Elazığ C.Başsavcılığının 26/07/2011 tarih 2011/3065 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın müdür olarak görev yaptığı ... Tarım Kredi Kooperatifinde şikayetçi ortaklardan tahsil ettiği paralara ilişkin tahsil fişlerindeki rakamları otomasyon içinde değiştirerek 603 ve 331 nolu hesaplara borç yazmak suretiyle toplam 9.290 TL'yi zimmetine geçirdiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, dosyada mevcut kanuni soruşturma raporununun incelenmesinde sanığın geçici olarak görev yaptığı ... Tarım Kredi Kooperatifinde 03/10/2007-03/2008 tarihleri arasında gerçekleştirdiği eylemlerle ve asıl görev yeri olan ... Tarım Kredi Kooperatifinde de 18/04/2008-25/07/2008 tarihleri arasındaki eylemleriyle kooperatif parasını zimmetine geçirdiğinin belirtildiği ve Kovancılar C.Başsavcılığına sunulan suç duyurusu yazısında rapor aslının Maden C.Başsavcılığına gönderildiğinin belirtilmesi üzerine UYAP üzerinden yapılan incelemede Elazığ CBS'nin 09/06/2010 havale tarihli 2010/2874 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının Elazığ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/209 Esas sırasına kayıtlı dosya üzerinden yapılan yargılaması esnasında 26/07/2011 tarihli iddianame ile dava konusu edilen ... Tarım Kredi Kooperatifinde gerçekleşen eylemlerin de yargılama konusu yapılarak ve burada gerçekleşen 9.290 TL zimmetin 52.335,18 TL kabul edilen toplam zimmet miktarına dahil edilerek "sanığın asli görevli olduğu ... Tarım Kredi Kooperatifi ile geçici olarak çalıştığı ... Tarım Kredi Kooperatifindeki görev süreleri boyunca farklı zamanlarda toplam 52.335,18 TL'yi zimmetine geçirdiği" gerekçesiyle 18/09/2012 tarih 2012/262 sayılı kararla TCK'nın 247/1-2, 43, 62. maddeleri gereğince 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiği, sanığın bir suç işleme kararı icrası kapsamında ve tek suç kastıyla ... Bölge Birliğine bağlı kooperatiflerde atılı suçları işlediği anlaşılması karşısında 26/07/2011 tarihli iddiname ile ... Tarım Kredi Kooperatifinde gerçekleştirilen eylemler sonucu 9.290 TL'nın zimmete geçirilmesine ilişkin olarak açılan davanın mükerrer olduğu ve CMK'nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanığın 5 ayrı ortaktan tahsil ettiği paralar karşılığında düzenleyerek birer nüshasının ilgililere verdiği tahsilat fişlerini otomasyon sistemi içinde değiştirerek düşük miktarlar yazıp kasa hesabına bu şekilde intikal ettirdikten sonra 331 nolu ortaklara borçlar yardımcı hesabına borç ve 123 nolu işletme kredileri hesabına alacak kaydetmek suretiyle ilgili ortağın borcunu kapattığı, bu işlemleri gizlemek amacıyla da mahsup fişlerini değiştirerek konu ile ilgisi olmayan başka muhasebe işlem fişleri düzenlediği, bu şekilde tahsil ettiği bir kısım parayı zimmetine geçirdiği, tahsilat fişlerinde tahrifatlar yaptığının da ilgili ortakların beyanlarının alınması ve ellerinde mevcut gerçek tahsilat fişlerinin incelenmesi suretiyle ortaya çıkartılabildiğinin anlaşılmasına göre eyleminin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu ve hakkında TCK'nın 247/2. maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kooperatif yöneticisi veya denetçisi olmayan ... müdürü sanık hakkında TCK'nın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle sadece 53/1. maddesi a bendindeki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden a ve d bentlerindeki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13344, Karar No: 2017/192, Tarih: 19.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/13344 E.  ,  2017/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... ...28. Asliye Hukuk ve ... ...1. Tüketici Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

... ...28. Asliye Hukuk Mahkemesince uyuşmazlığın tüketici işlemine ilişkin olduğu ve tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... ...1. Tüketici Mahkemesince, 6502 sayılı Kanun anlamında tüketici ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesinin birinci bendinde "Gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu" belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına ilişkin herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/1-(k) maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre ... ...28. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre ... ...28. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... ...28. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/01/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/887, Karar No: 2015/5786, Tarih: 10.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/887 E.  ,  2015/5786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2014

NUMARASI : 2013/776-2014/484

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Adana 6. İcra Müdürlüğü'nce hazırlanan 12.12.2013 tarihli sıra cetvelinde 21.209,56 TL'lik satış bedelinin Adana 6. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1790 esas sayılı dosyası ve müvekkilinin alacağı arasında garamaten paylaştırılmasına karar verildiğini, oysa Vergi Dairesinin kendinden önceki hacze iştirak etmesi ve satış sonrası elde edilen miktarın bu dosya ile Vergi Dairesi arasında garameten paylaştırılması gerekirken Vergi Dairesinin 3. sıraya alınarak satış bedelinin üç dosya arasında garameten paylaştırılmasının kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; Uyap'ta kayıtlı haciz talep tarih ve saatlerinin sıra cetvelinin düzenlenmesinde esas alınamayacağı, ayrıca şikayetçinin 3. sırada gösterilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2934, Karar No: 2016/19145, Tarih: 07.06.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/2934 E.  ,  2016/19145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Bozma ilamına uyularak, hava fotoğrafları celbedilerek, mahallinde orman, harita mühendisleri ve fen bilirkişileri marifetiyle yapılan keşif sonrası, harita mühendisi bilirkişinin düzenlediği 07.07.2015 tarihli raporda, dava konusu yerin 1973 ve 1990 tarihli hava fotoğraflarında boşluk olduğunun, ağaç ve ağaççık topluluklarının bulunmadığının belirtilmesine, 28.09.2015 tarihli orman mühendisi bilirkişinin düzenlediği raporda da, 1973 ve 1990 tarihli hava fotoğraflarında dava konusu yerin boşluk olduğunun, orman sahası ile ilişik durumda bulunmadığının, memleket haritası ve amenajman planı ile birlikte değerlendirildiğinde orman sahaları ile birlikteliğinin ve bütünlüğünün bulunmadığının belirtilmesine, fen bilirkişisinin 21.05.2015 tarihli raporunda ise keşif yapılan mahallin daha önceki keşif yeriyle aynı olduğu tespitine münhasır olmasına göre bilirkişi raporları arasında sonuca etkili çelişki bulunmadığı anlaşılmakla, yerel mahkemece verilen beraat kararında ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme, yükletilen suça yönelik katılan temsilcisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 07/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15712, Karar No: 2017/23964, Tarih: 02.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/15712 E.  ,  2017/23964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... Özel İdaresi’ne ait işyerinde, alt işveren konumundaki şirkette çalışmaya başladığını ve çalışmasını 30/03/2014 tarihine kadar kesintisiz şekilde taşeron firmalarda ve İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde devam ettirdiğini, davalı ... Özel İdaresi’nin tüzel kişiliğinin 6360 sayılı Yasa ile 30/03/2014 tarihinde kaldırıldığını, bunun üzerine davacının da son alt işveren tarafından işten çıkarıldığını, 6360 sayılı Yasa ile davalı kurumda çalışan kadrolu işçilere dair hak ve sorumlulukların devredilen kuruma geçeceğinin bildirildiğini, ancak taşeron firma işçilerinin de devredileceğine dair bir hüküm içermediğini iddia ile, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacının İl Özel İdaresi'nin çalışanı olduğunu, kendilerine devredilen bir alacak ve dosya bulunmadığını, Mahkemece husumetin hangi idareye yöneltilmesi gerektiğinin tespit edilmesi lazım geldiğini, husumet itirazında bulunduklarını beyan ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.12/11/2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 5. fıkrasında 2. fıkrada (İzmir de bulunmaktadır.) sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği sona ermiştir.