muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5126, Karar No: 2024/802, Tarih: 25.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/5126 E.  ,  2024/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/202 E., 2022/527 K.

ŞİKÂYETÇİ : Gülbahar Ceran

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2. ve 232/6 ncı madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, 17.11.2022 tarihli, Cumhuriyet savcısının huzurunda verilen kararda ''BAM ilgili ceza dairesine istinaf yolu açık olmak üzere'' denilmek suretiyle kanun yoluna başvuru merciinin yanlış gösterilmesi nedeniyle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afşin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında ''Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan'' cezalandırılmaları için dava açılmıştır.

2. Afşin 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında;eylemin şikayete tabi çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu ve şikayetçinin şikayetçi olmaması nedeniyle açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir.

3. Afşin 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.04.2016 tarihli kararının; Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine;Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 27.04.2021 tarih,2021/362 Esas,2021/13157 Karar sayılı ilamıyla;

''Sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109/1 ve 109/3-f maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturması karşısında,taraflar dinlenip,deliller toplanmadan yazılı şekilde duruşma açılmaksızın tensiben çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu kapsamında kaldığı ve mağdurenin de şikayetçi olmadığı gerekçeleriyle şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesinin'' yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Afşin 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.01.2017 tarihli kararıyla; sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davasında; sanıkların üzerlerine atılı eylemde herhangi bir kastının bulunmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının c bendi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumuriyet savcısının temyiz sebepleri

1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2. Sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumuriyet savcısının temyiz sebepleri

1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2. Sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay;şikayetçinin olay tarihinde 15 yaşından küçük olan kızı mağdur ile tartışması üzerine olay günü mağdurun sinirlenerek erkek arkadaşı olan sanık ...'u telefonla aradığı ve sanık ...'e bulunduğu yere gelmesini istediği, sanık ...'in de arkadaşı olan sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan araçla mağdurun tarif ettiği yere geldikleri ve mağduru da araca alarak uzaklaştıkları ve şikayetçinin kolluğa şikayeti üzerine sanıkların mağduru kolluk görevlilerine teslim etmek suretiyle birden fazla kişi tarafından birlikte ve çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Şikayetçi beyanında;olay günü kızı olan mağdur ile tartıştığını,mağdurun kendisiyle eve glmek istemediğini söyleyerek bir şahsı aradığını ve ''gel beni al'' dediğini, bir süre sonra gelen 46 D 8747 plakalı araca bindiğini, mağdurun yaşının küçük olması nedeniyle korktuğunu ve başına bir şey gelmemesi için 155'i arayarak bilgi verdiğini,sanıkları tanımadığını ve sanıklar hakkında şikayetçi olmadığını belirtmiştir.

3. Mağdur ... Ceran beyanında; annesi olan şikayetçi ile eve gitmek istemediği için erkek arkadaşı sanık ...'u aradığını, sanık ...'e teyzesinin yanına gitmek istediğini söylediğini, sanık ...'in arkadaşı sanık ... ile birlikte sanık ...'in kullandığı 46 D 8747 plakalı araçla polis merkezinin yakınında bulunan markete geldiklerini, kendi isteğiyle bu araca bindiğini, çarşıdan geçerken teyzesi olan tanık Hatice Duğan'ı araca aldıklarını, sanıkların kendilerini ikametlerine bırakacakları sırada sanık ...'i polislerin aradığını ve tekrar dönerek kolluk birimine gittiklerini belirtmiştir.

4. Tanık Hatice Duğan'ın soruşturma aşamasında alınan bilgi ve görgüsünde; mağdurun kendisinin yeğeni olduğunu, mağdurun olay günü saat 19:00'da kendisini arayarak Arıtaş Mahallesine birlikte gitmeyi teklif ettiğini ve bu teklifi kabul ettiğini, mağdurun sanıkların içinde bulunduğu araçla çarşıya geldiğini, kendisinin de bu araca bindiğini, yaklaşık 5 dakika sonra da sanık ...'i polislerin aradığını, araç hakkında şikayet olduğunu ve polis merkezine gelmelerini istendiğini, bunun üzerine hep birlikte polis merkezine geldiklerini beyan etmiştir.

5. 14.01.2016 tarihli tutanakta; 14.01.2016 günü saat 19:20 sıralarında kolluk görevlilerine 46 D 8747 plakalı beyaz renkli bir araca yaşı küçük mağdur ... Ceren'in binerek uzaklaştığının bildirilmesi üzerine araca ve sahibine ulaşıldığı, araç sahibinin aracı sanık ...'a verdiğini bildirmesi üzerine bu şahsa ulaşılarak mağduru nerede bıraktığının sorulduğu, sanık ... ile çarşıda olduklarını beyan etmesi üzerine sanık ...'a telefonla ulaşıldığı, polis merkezine gelmekte olduklarını beyan ettiği belirtilmiştir.

6. Sanık ... soruşturma aşamasında;olay günü saat 18:45 sıralarında evde bulunduğu sırada arkadaşı olan tanık Hatice'nin kendisini arayarak mağduru da alarak birlikte Arıtaş'ta bulunan evlerine götürmesini istediğini, arkadaşı olan sanık ...'ı arayarak araç bulup bulamayacağını sorduğunu, sanık ...'in de kendisinde araç bulunduğunu söylediğinde sanık ... ile çarşıda buluştuklarını, tanık Hatice'nin yeğeni olan mağdur ...'yı yolda market yakınından aldıklarını, mağdur ...'nın da araç içerisinde tanık Hatice ile telefon görüşmesi gerçekleştirdiğini, tanık Hatice'nin de çarşı merkezinden araca bindiğini, Arıtaş'a doğru yola çıktıkları esnada kolluk görevlilerinin kendisini aradığını ve araç hakkında şikayetin bulunduğunu söylediklerini, bunun üzerine diğer sanık, mağdur ve tanıkla polis merkezine geldiklerini, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

7. Sanık ... soruşturma aşamasında;sanık ...'in kendisinin arkadaşı olduğunu, sanık ...'in olay günü saat 19:00 sıralarında kendisini arayarak aracın gerektiğini söylediğini, kendisinin de aracı olduğu için sanık ...'in yanına çarşıya araçla gittiğini, çarşıda sanık ... ile buluştuğunu, sanık ...'in kendisine bir kız arkadaşı olduğunu ve onu almaya gideceklerini söylediğini, birlikte sanık ...'in kız arkadaşı olan ve daha önceden tanımadığı mağduru almaya gittiklerini, market civarında 18 yaş civarlarında olduğunu düşündüğü mağdurun gelerek araca bindiğini ve hareket ettiklerini, yolda mağdurun araç içerisinde telefon görüşmesi yaptığını, daha sonra çarşı merkezinde bulunan teyzesi ile buluşmak istediğini ve birlikte Arıtaş'a götürmelerini söylediğini, çarşı merkezine gittiklerini, daha önce ismini bilmediği tanık Hatice'nin de araca bindiğini ve 4 kişi birlikte Arıtaş'a hareket ettikleri esnada kolluk görevlilerinin sanık ...'i aradığını, araç hakkında şikayetin bulunduğunu, polis merkezine çağrıldığını söylediğini, bunun üzerine diğer sanık, mağdur ve tanıkla polis merkezine geldiklerini, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Cumhuriyet savcısının 1 ve 2 nolu temyiz sebepleri yönünden;

IV. GEREKÇE

A. Cumhuriyet savcısının 1 ve 2 nolu temyiz sebepleri yönünden;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olan mağdurun olay tarihinde annesi şikayetçi Gülbahar ile yol ortasında tartıştığı,mağdurun da bu tartışma üzerine sinirlenerek Arıtaş Mahallesindeki ikametine gitmek için arasında gönül birlikteliği bulunan erkek arkadaşı sanık ...'i aradığı ve bulunduğu yere gelmesini istediği, sanık ...'in de arkadaşı olan sanık ...'in sevk ve idaresinde bulunan araç ile cadde üzerinde beklemekte olan mağdurun yanına geldiği,mağdurun araca bindiği,yolda seyrettikleri esnada mağdurun teyzesi olan tanık Hatice'yi aradığı,tanık Hatice'nin araca bindiği ve hep birlikte aynı araç içerisinde Arıtaş Mahallesine doğru gittikleri,şikayetçi Gülbahar'ın mağdurun bir araçla uzaklaştığını ve yaşı küçük olması nedeniyle olumsuz bir durumun yaşanmaması için kolluğa aynı gün saat 19:20'de ihbarı üzerine sanıkların aynı gün kısa bir süre sonra saat 20:00'de bulundukları ve kolluk görevlilerince aranarak polis merkezine teslim oldukları somut olayda;

Sanıkların aşamalarda mağduru ikametine bırakmak amacıyla aracına aldıklarını ve ikametine ulaşmadan kolluk görevlilerince aranmaları üzerine polis merkezine geldiklerini beyan etmeleri,nitekim bu beyanlarının mağdurun anlatımı ve mağdurun teyzesi olan tanık Hatice'nin bilgi görgüsüyle doğrulanıp desteklenmesi,yine mağdurun saat 19:00'da sanıklarla buluşmasından yaklaşık 1 saat sonra kollukça aranması da dikkate alındığında mağdurun sanıklarla arkadaşça dolaşmasından ibaret eyleminde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kast unsurunun oluşmadığının anlaşılması karşısında;sanıklar hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiş ve Cumhuriyet savcısının 1 ve 2 nolu temyiz itirazları reddedilmiştir.

B. Re'sen gözetilen sebepler yönünden;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Afşin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17125, Karar No: 2018/5252, Tarih: 31.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17125 E.  ,  2018/5252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2006, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında sanığın, "... Emlak Yatırım Kuyum. Turz. San Tic. Ltd. Şti.'yi bir Rus bayandan 2006 yılında satın aldığını, şirketi aldıktan sonra 2006 yılı sonlarında 2007 yılının ilk ayları arasında şirkete ait faturalarını kaybettiğini,... İnşaat Şirketini de tanımadığını, buraya faturaları kendisinin kesmediğini,’’ savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006 ve 2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Sanığın yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını savunması durumunda yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise,  dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

a)Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1.  fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7529, Karar No: 2018/593, Tarih: 28.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/7529 E.  ,  2018/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Kınık İcra Müdürlüğü'ne 1999/237 esas sayılı dosyasındaki 21.04.2008 tarihli sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen reddine ve kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, alacağın temliki bir tasarruf muamelesi olup, temlik anında alacaklı sıfatı değişir. Sıra cetvelinde önceki alacaklının adının yazılmış olması davacıyı yanıltmış ise de sıfatı olmayan kişiye karşı davaya devamla hüküm kurulması doğru değildir. Bu durumda mahkemece davanın doğru hasma yöneltilmesi için davacıya süre verilerek, sıfat eksikliğinin giderilmesinden ve yeni alacaklının savunma haklarına riayet edilmesinden sonra bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyma kararı sonucu yapılan yargılama sonrasında, Kınık İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2008/12 esas ve 2013/31 esas sayılı ilamı ile Kınık İcra Müdürlüğü'nün 1999/237 esas sayılı icra takip dosyasında düzenlenen 21/04/2008 tarihli sıra cetvelinin iptal edildiğini ve kararın 01/04/2015 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığı gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4963, Karar No: 2024/6387, Tarih: 02.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/4963 E.  ,  2024/6387 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait Gölcük Tersanesi Komutanlığı işyerinde çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikası üyesi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) "Günde ancak 7,5 saat çalışılabilecek işler" başlıklı 4 üncü maddesinin "gürültülü işler" başlıklı (p) bendinin "gürültü düzeyi en yüksek maruziyet etkin değerini (8h=85 dB (A)) aşan işler", "Pnömokonyoz yapan tozlu işler" başlıklı (s) bendinin (I) numaralı alt bendinin ise "pnömokonyoz yapan tozların bulunduğu işyerlerindeki işler" hükmünü içerdiğini, Yönetmelik kapsamında bulunan bir fabrikada çalışmasına rağmen söz konusu madde hükmüne aykırı olarak günde 8,5 saat çalıştırıldığını, benzer durumda olanlar için açılan davaların Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, Yönetmelik'in 7 nci maddesinde Yönetmelik'te sayılan işlerde fazla çalışma yapılamayacağının açıkca düzenlendiğini, toplu iş sözleşmesi hükmüne göre Yargıtayca yapılan fazla çalışmasının karşılığı olan ücretin %80 zamlı olarak ödenmesi gerektiği sonucuna varıldığını; ayrıca toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinin "Kısa çalışma primi" başlıklı (c) bendinin de “Verilmesini gerektiren sebeplerin geçici olarak ortadan kalkması halinde tamamen kesilmek, müktesep bir hak sayılmamak ve başkaca bir ödemeyi etkilememek üzere “sağlık kuralları bakımından günde azami yedibuçuk saat veya daha az çalışılması gereken işler hakkında yönetmelik kapsamında istihdam edilen işlerin fiili çalışma sürelerine % 14 kısa çalışma primi ödenir.” hükmünü içerdiğini, Yönetmelik'e göre 7,5 saat kapsamında bir işte çalışmasına rağmen günde 7,5 saat çalıştırılmadığından (8,5 saat çalıştırıldığından) %14 kısa çalışma priminin hiç ödenmediğini, sonuç olarak 7,5 saat çalışması gerektiğinin tespiti ile haksız olarak ödenmeyen yarım saat fazla çalışma ve 20.09.2013 tarihinde yürürlüğe giren 24. Dönem ve devamı Toplu İş Sözleşmelerinin 52 nci maddesinde belirtilen kısa çalışma priminin temerrüt tarihlerinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP