muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15998, Karar No: 2016/7105, Tarih: 31.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/15998 E.  ,  2016/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ... hakkında 09.07.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; (...) Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 gün ve 2013/111 esas, 2013/242 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Ceza Muha- kemesi Kanunu'nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14041, Karar No: 2024/6743, Tarih: 30.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/14041 E.  ,  2024/6743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.03.2022

ASIL KARAR TARİHİ : 11.06.2021

SAYISI : 2021/1205 E., 2021/1914 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.03.2022 tarihli ve 1205-1914 sayılı ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.03.2022 tarihli ve 2021/1205 Esas, 2021/1914 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği istem gibi REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, 30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24777, Karar No: 2018/23505, Tarih: 18.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/24777 E.  ,  2018/23505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... Organ İnş. Tem. Sos. Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... Sos. Hizm. Ltd. Şti., ... ve Yönetim A.Ş. ile ...Deniz Otobüsleri A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılardan ...Deniz Otobüsleri A.Ş.'ye ait işyerinde diğer davalıların alt işverenliğinde önceleri teknik servis sonrasında ise terminal hizmetlisi olarak çalışırken ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Org. İnş. Tem. Sos. Hiz. San ve Tic. Ltd. Şti. ve Peytem Sos. Hizm. Ltd. Şti. vekili, davacının kendilerinde kısa süre çalıştığını daha sonra iş sözleşmesini devrettiklerini, davacı alacaklarından asıl işveren ...Deniz Otobüsleri A.Ş.'nin sorumlu olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Deniz Otobüsleri A.Ş. vekili, davacının işçilik haklarından yüklenici şirketin sorumlu olduğunu ve müvekkili şirketin işçiye ödenmesi gereken bedelleri yüklenici şirkete ödediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, davacının kıden tazminatına hak kazanmadığı ve haklı sebep olmadan hizmet akdini feshettiğini, fazla mesai ücretlerinin ve izin ücretlerinin ödenmediğine ilişkin iddiasının doğru olmadığını, davacının 01/08/2011 tarihli muvafakatnamede daha önce çalıştığı Davalı ... Org. İnş. Tem. Sos. Hiz. San ve Tic. Ltd. Şti. iş yerinde fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve bayram tatili alacağının bulunmadığını beyan ettiği, davacının kendi bünyelerinde yaptığı fazla çalışmaların bordrolara yansıtılarak ödendiğini, alacağı bulunmadığı, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Hizm. A.Ş. ise davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin ücretlerin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacakları da olduğu, davalı ...Deniz Otobüsleri A.Ş. nin asıl işveren olarak davalı ...Ş' nin ise son alt işveren olarak davacının tüm alacaklarından sorumlu oldukları, davacının davalı ... Hizm. A.Ş.'de çalışması olmadığından bu davalıya yönelik davanın reddi gerektiği, diğer davalı şirketlerin ise devreden işveren olarak kendi dönemlerine göre kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacağından sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

D) Temyiz:

Kararı davacı ile davalılar ... Org. İnş. Tem. Sos. Hiz. San ve Tic. Ltd. Şti. ve Peytem Sos. Hizm. Ltd. Şti. vekili, ...Deniz Otobüsleri A.Ş. vekili ve Tepe Servis Yönetim A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ile davalılar ... Org. İnş. Tem. Sos. Hiz. San ve Tic. Ltd. Şti. vekili, ...Deniz Otobüsleri A.Ş. vekili ve Tepe Servis Yönetim A.Ş. vekilinin tüm, davalı ... Sos. Hizm. Ltd. Şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda devreden işveren Peytem Sos. Hizm. Ltd. Şirketinin kıdem tazminatından sorumluluğu belirlenirken adı geçen davalıdaki çalışma süresi için devir tarihindeki ücretin dikkate alınması gerekirken iş sözleşmesinin fesh edildiği tarihdeki ücretin dikkate alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6512, Karar No: 2015/20457, Tarih: 30.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6512 E.  ,  2015/20457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, suçun oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık lehine olan suç tarihindeki düzenlemelere göre; temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanık aleyhine sonuç doğuran ve suç tarihinde yürürlükte olmayan, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasına göre gün adli para cezası belirlenmek suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 6136 sayılı yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen adli para cezasının belirlendiği bölümdeki “60 gün karşılığı adli para cezası” yerine “450 TL adli para cezası” ibaresinin ilavesi ve hükümden 5237 sayılı 52/2. maddesi gereğince 1200 TL adli para cezasının belirlendiği bölümün çıka- rılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2060, Karar No: 2006/4432, Tarih: 24.03.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/2060 E.  ,  2006/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

,... ile Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekili avukat ... ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 16.3.2005 tarih ve 372-109 sayılı hükmün Dairenin 7.12.2005 tarih ve 12080-18121 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 440/III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 21.7.2004 tarihinden sonra verilen ve 6.000.000.000 TL den az olan hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Karar düzeltme isteği dairemizin 7.12.2005 günlü kararına ilişkin olduğuna göre davacı tarafın reddedilen 4.249.846.688 liraya yönelik karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 24.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31671, Karar No: 2014/32831, Tarih: 20.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/31671 E.  ,  2014/32831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2011/28-2013/173

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre yokluğunda hüküm kurulan davalı vekiline gerekçeli kararın 29.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği son duruşma tutanağında yazılan şerhten anlaşıldığı, davalı vekilinin ise gerekçeli kararın kendisine 29.05.2013 tarihinde tebliğ edildiğini ileri sürdüğü belirtilerek ortaya çıkan tereddütün giderilmesi için tebligat yaptığı anlaşılan yazı işleri müdürünün konuya ilişkin bilgisi alınarak son duruşma tutanağındaki tebliğ tarihinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı açıklığa kavuşturulması için verilen geri çevirme kararına rağmen istenen husus açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu sebeple kararın süresi içerisinde temyiz edilip edilmediğinin belirlenmesi için tebligat yaptığı anlaşılan yazı işleri müdürünün konuya ilişkin bilgisi alınarak kararın hangi tarihte tebliğ edildiği belirlenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14230, Karar No: 2022/814, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/14230 E.  ,  2022/814 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAMEDE DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 28.07.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1093, Karar No: 2012/1397, Tarih: 02.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/1093 E.  ,  2012/1397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi ile Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanıklar ve suçlar yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/146 Esas sayılı dava dosyası ile, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/34 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1674, Karar No: 2011/17087, Tarih: 29.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1674 E.  ,  2011/17087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, borçlunun temyiz masraflarını yasal sürede yatırmaması sebebiyle HUMK.nun 434.maddesine dayalı olarak 29.06.2010 tarih ve 2010/683 E 2010/1080 sayılı kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin olarak verilen aynı sayılı 6.12.2010 tarihli ek kararın borçlu tarafından yasal sürede temyizi üzerine, yine mahkemenin 28.10.2010 tarihli ek kararı ile 6.10.2010 tarihli ek kararın kaldırıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, karar verildikten sonra dosyanın yeniden ele alınarak bu kararın ortadan kaldırılması mümkün olmadığından 28.10.2010 tarihli ek kararı yok hükmündedir. .Buna göre, borçlunun mahkemenin 6.10.2010 tarihli ek kararını temyiz etmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme neticesinde, borçlunun temyiz masraflarını HUMK.nun 434.maddesinde öngörülen sürede yatırmış olması nedeniyle 6.10.2010 tarihli ek kararın kaldırılmasına oybirliğiyle karar verilip 29.6.2010 tarihli asıl kararın temyiz incelemesine geçildi;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcın mahsubuna, bakiye 1,25 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13343, Karar No: 2016/1232, Tarih: 10.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13343 E.  ,  2016/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2014 tarih ve 2014/280-2014/681 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle manevi tazminata ilişkin.... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/73E, 2008/694K sayılı kararına istinaden müvekkilinin icra dosyasına 23.363,17TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın taraflar arasında imzalanan "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin" akdedildiği tarihten önceki döneme isabet ettiği, sözleşmenin 7.4. maddesi uyarınca davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 8.787,23 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 449,26 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/02/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı talebini, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesine dayandırmaktadır. Bu madde, "Üçüncü Kişilerin Hak İddiaları" başlığını taşımaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 449,26 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/02/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı talebini, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesine dayandırmaktadır. Bu madde, "Üçüncü Kişilerin Hak İddiaları" başlığını taşımaktadır.

24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, dosyamızda davalı olan ... A.Ş. ile hisselerinin tamamı bu şirkete ait ... Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında yapılmıştır. Bir başka ifade ile, sözleşmenin imzalandığı tarihte ... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin % 100 hissesi davalı ...'a aittir.

Hisse satış sözleşmesi, alıcı... Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri A.Ş. ile satıcı T.C. Başbakanlık ... arasında yapılmıştır. Hisse satış tarihine kadar, sözleşmede "Şirket" olarak adlandırılan ... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin tüm hiseleri kamuya ait olup, bu satışla özelleştirilmiştir.

Dava konusu ödeme 13.03.2009 tarihinde yapılmıştır. Bu tarihte davacı şirketin hisseleri özelleştirilmediğinden, dava konusu ödeme, davacı şirketin hisselerinin kamuya ait olduğu dönemde yapılmıştır. Dolayısıyla bu ödeme şirket kayıtlarında mevcuttur. Bu nedenle, özelleştirme amacıyla hisse satışı tarihinden önce kayıt altına alındığından, davacı şirkete ait mali tablolarda yer alması gerekir. Davacı şirketin hisselerinin satıldığı tarihteki bilançosuna da yansıdığı ve bu bilançoya göre, davacı şirketin hisse değerinin belirlendiği, hisse satış sözleşmesinin imzalanması ile birlikte, Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre, alıcı tarafından, davacı şirketin satış tarihindeki bilançosunun bilindiğinin kabulü gerekir.

Davacı, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7. maddesine istinaden bu davayı açmıştır. Bu tarihte sözleşmeyi yapan her iki şirketin de tüm hisseleri kamuya aittir.

Davalı ise Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9. maddesi ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 18.6. maddesine göre davacının talepte bulunamayacağını ileri sürmüştür.

Tarafların dayandıkları sözleşme hükümlerinin, kendi görüşlerini teyid eder nitelikte olduğu görülmektedir.

Öncelikle, bu uyuşmazlığın çözümünde, hangi sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi gerekir.

Davacı şirketin hisselerinin satışı, özelleştirme kapsamında yapıldığından, uygulanacak hükümlerin belirlenmesinde ve sözleşmelerin yorumunda, bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.