muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6589, Karar No: 2017/13178, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6589 E.  ,  2017/13178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14482, Karar No: 2019/3203, Tarih: 02.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/14482 E.  ,  2019/3203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin sahtecilik suçu açısından 08/01/2008, dolandırıcılık suçu açısından ise 22/09/2008 tarihi olmasına rağmen hükümde 22/03/2008 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Sanıklar ... ve ...'ın olay tarihinde Haydarpaşa Gümrük Müdürlüğünde gümrük muhafaza memuru oldukları, sanık ...'in ise Okan Cam San. A.Ş. ye ait 34 UL 9130 plakalı tırın şoförü olduğu, 08/01/2008 tarihinde 18 nolu vincin (transın) konteynır elleçmesi yaparken park halindeki 34 UL 9130 plakalı tıra arkadan çarparak maddi hasara sebep olması üzerine sanıkların aralarında kazaya ilişkin tutanak düzenledikleri ve katılan ...'ı başka alanda görevli olmasına rağmen kaza yapan vinç operatörü olarak gösterdikleri ve tutanağa imzadan imtina ettiğini yazdıkları, ayrıca aslı ele geçirilemeyen ve katılanın imzasını içeren kazanın kendi kusuru ile olduğunu gösteren bir belgeyi de tanzim edip sigorta şirketine faksladıkları, kaza nedeniyle tır sahibine sigorta şirketi tarafından 22/09/2008 tarihinde 1.641, 32 TL ödeme yapıldığı ve söz konusu paranın tahsili için katılana ihtarmane gönderildiği, bu suretle sanıkların sigorta bedelini almak amacıyla dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia olunduğu olayda; beyanlar, görev belgesi ve tüm dosya kapsamından sanıkların atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O yer Cumhuriyet savcısının sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2875, Karar No: 2015/4798, Tarih: 12.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2875 E.  ,  2015/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/151434

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/02/2014, 1997/213 (E) ve 2014/86 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüse azmettirmek, bu suça yardım etme.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklardan ..'nun mahkemenin yargı çevresi dışında başka suçtan hükümlü olduğu, esas hakkındaki mütalaanın müdafiinin yüzüne okunduğu, bu konudaki beyanının son söz olacak şekilde alındığı anlaşılmakla tebliğnamedeki 1 no'lu, sanık .. hakkında ise isabetli olarak yardım etme hükümlerinin uygulanmasına rağmen kararda TCK'nun 38/1 maddesine ayrıca yer verilmesi sonuca etkili olmayan yazım hatası olarak kabul edildiğinden 2 no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'ın mağdur ..'yi kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme, sanık ..'in ise bu fiile yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı sebebin bulunmadığı kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık .. müdafiinin bir sebebe dayanmayan sanık .. müdafiinin ise sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 12.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10935, Karar No: 2014/3608, Tarih: 25.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10935 E.  ,  2014/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro Haritalarının Yeniden düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 15. maddesine göre yapılan ... Köyündeki kadastro çalışmasında dava konusu 134 ada 47 (eski parsel numarası 522) parsel sayılı taşınmaz, tapuda maliki adına kayıtlıyken 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yapılan çalışma sonucu, 27. maddeye göre yeni parsel numarası ve yüzölçümü belirtilip eski ve yeni yüzölçümleri arasındaki miktar farklılığının ölçü ve hesaplama yöntemleri ile teknoloji farklılığından kaynaklandığı açıklanarak yeniden düzenlenmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazın orman vasfı ile tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın 2859 sayılı Kanun gereğince pafta yenileme çalışmalarını kapsayacağı, tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesi ile davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş; davacı ... Yönetimi tarafından temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.06.2012 gün ve 2012/8098 E.- 9524 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece çekişmeli parselin yenilenmeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı, haritası ve tutanağı getirtilerek harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi yardımıyla keşif ve inceleme yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usûl ve Esaslara İlişkin Yönetmelik hükümlerine uygun çalışma yapılıp yapılmadığı saptanarak bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınması, yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun belirlenmesi hâlinde bu aykırılıkları giderecek hüküm kurulması, çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunun saptanması durumunda Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine karar verilmesi, dava dilekçesinde aynı zamanda taşınmazın orman vasfında olduğu iddia edildiğinden bu davada kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek mülkiyete ilişkin bu dava yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma kararı doğrultusunda 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itirazın reddine, dava konusu ... İli, Merkez İlçesi, ... Köyü 134 ada 47 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağı gibi tesciline, taşınmazın orman olduğuna ilişkin dava yönünden mahkemenin görevsizliğine, usûlünce talep halinde dava dosyasının görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ilişkindir

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalara yönelik itirazın reddine, mülkiyete ilişkin dava yönünden görevsizliğe karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 25/03/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5161, Karar No: 2008/4521, Tarih: 20.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5161 E.  ,  2008/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu Genç İlçesi Döşekkaya Köyünde orman tahdidi yapılıp yapılmadığının ve yapılmış ise kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılarak buna ilişkin tüm belgelerin celbi ile dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9384, Karar No: 2012/3373, Tarih: 28.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/9384 E.  ,  2012/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Geceleyin bina dahilinden hırsızlığa teşebbüs suçundan sanık ...'un 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 492/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis, 62. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek 1 yıl 4 ay hapis, 522. maddesi gereğince 2/3 oranında indirilerek 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, DÜZCE 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2004 tarihli ve 2004/287-692 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sanığın anılan Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince 2 yıl hapis, 143. maddesi gereğince 1/3 oranında artırılarak 2 yıl 8 ay hapis, 145. maddesi gereğince 2/3 oranında indirilerek 2 yıl 20 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, aynı Mahkemenin 07/06/2005 tarihli ve 2004/287-692 sayılı ek sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 03/03/2010 gün ve 2005/2108/12690 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2010 gün ve KYB/2010/054534 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 29.03.2010 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

1)Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2004 tarihli ve 2004/287-692 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında üzerine atılı geceleyin bina dahilinden hırsızlığa teşebbüs suçundan dolayı verilen 1 yıl 4 ay hapis cezasından 765 sayılı Kanun'un 522. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapıldığında 5 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayininde,

2)5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve infaz aşamasında maddi hukukun yorumunda yapılan hataların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2005 tarihli ve 2004/287-692 sayılı ek kararına yönelik yapılan incelemede;

a- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe kanunun saptanıp uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa yada cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması imkanı sonraki kanun ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinde,

b-Sanık hakkında üzerine atılı geceleyin bina dahilinden hırsızlığa teşebbüs suçundan dolayı verilen 2 yıl 8 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapıldığında 10 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayininde,

c-5237 sayılı Kanun'un 145.maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı Kanun'un 522. maddesindeki "hafif ve "pek hafif " ölçütleri ile her iki maddenin de cezada indirim sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinmesi kadar (örneğin; birkaç meyve veya ekmek, yiyecek, bir-iki defter kalem veya sigara, bira ve benzeri), değer olarak da az olan peyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeler de açıklanarak uygulanabileceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

I- Düzce 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2004 gün, 2004/287-692 sayılı kararına yönelen yasa yararına bozma isteminin incelenmesinde;

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık suçundan hükümlü ... hakkında verilen Düzce 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2004 gün ve 2004/287-692 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında 765 sayılı TCY'nın 492/1, 62.maddelerine göre hükmolunan 1 yıl 4 ay hapis cezasından, aynı Yasanın 522/1.maddesine göre 2/3 oranında indirim yapılarak 5 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, karardaki diğer hususların saklı tutulmasına,

II-07.06.2005 günlü ek karara yönelen yasa yararına bozma isteğinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CYY’nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiş bulunan ve olağan üstü bir yasa yolu olan, yasa yararına bozma kurumu hakim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddi hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesini sağlayan ayrıksı bir yasa yoludur. Bu olağanüstü yasa yoluna başvurulabilmesinin ilk koşulu verilen hüküm veya kararın temyiz veya istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş olmasıdır. Karar veya hükümlere karşı başvurulacak olağan yasa yolunun bulunması halinde bu yola başvurulamaz.

Olağan yasa yolu denetiminden olan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için ise, temyiz yasa yoluna başvuru hakkı olanların tamamının kararı tefhim veya tebliğ yoluyla öğrenmeleri yasal bir zorunluluk olup, bu husus 5271 sayılı CYY’nın “Kararların açıklanması ve tebliği” başlıklı 35. maddesinin 2. fıkrasında açıkça; “Koruma tedbirlerine ilişkin olanlar hariç, aleyhine kanun yoluna başvurulabilecek hâkim veya mahkeme kararları, hazır bulunamayan ilgilisine tebliğ olunur.” şeklinde belirtilmiştir.

CYY’nın 260/1. maddesinde ise yasa yollarına başvuru hakkı olanlar; “…Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar...” olarak sayılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Düzce 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2005 gün ve 2004/287-692 sayılı ek kararlarının hükümlü ...'a tebliğ edildiği ve temyiz yasa yoluna başvurulmadığı, ancak ek kararın son bölümünde hükme karşı başvurulacak kanun yolları açıklanırken “ …yasal yollar açık olmak üzere…” dendiği, temyiz süresinin ne zaman başlayacağı konusunun ve başvuru yönteminin açık olarak belirtilmediği, Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün ve 114/113; 01.05.2007 gün ve 93/104; 20.02.2007 gün ve 46/39; 23.12.2008 gün ve 258/240 sayılı ve benzer kararlarında da ayrıntıları açıklandığı üzere, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; Hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunludur.

Bunlardan birisinin veya birkaçının kararda gösterilmemiş olması ya da yanlış gösterilmesi; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CYY’nın 34/2, 40/2, 231/2, 232/6. maddelerine açıkça aykırılık oluşturacağından hükmün kesinleşmesini önler, kesinleşmeyen hükümler hakkında da yasa yararına bozma yasa yoluna başvurulamaz. Düzce 2.Asliye Ceza Mahkemesinin anılan ek kararında kanun yollarına başvuru süresinin ne şekilde başlayacağının yöntemine uygun ve kuşku oluşturmayacak şekilde açıklanmadığı gibi ek kararın da bu açıklamaları içerir biçimde hükümlüye tebliğ edilmediği görüldüğünden, kararın kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle hükmün, temyiz hak ve yetkisi bulunanlara, başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklini gösterir açıklamalı tebligat ile tebliğ edilmesi, açıklamada mutlaka temyiz yasa yoluna başvurma süresinin kendilerine tebligat yapılmasından itibaren başlayacağının ve başvuru yönteminin bildirilmesi gerekmektedir. Tebligata rağmen temyiz yasa yoluna başvurulmaması durumunda hüküm kesinleşeceğinden, ancak bu durumda yasa yararına bozma yasa yoluna başvuru olanaklı hale gelecektir. Tüm bu açıklamalar ışığında; kesinleşmeyen hükümlere karşı yasa yararına bozma yasa yoluna başvurulamayacağından;

1-) Düzce 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2005 tarih ve 2004/287-692 sayılı ek kararı kesinleşmediğinden kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE,

2-) Hükümlü ...'a anılan ek kararın, başvurulacak yasa yolu, temyiz yasa yoluna başvurma süresinin kendilerine tebligat yapılmasından itibaren başlayacağı, yöntemi, mercii ve şeklini gösterir açıklamalı tebligat ile usulüne uygun olarak tebliğ edilip, buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve esas hakkında görüş içeren tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19826, Karar No: 2022/16652, Tarih: 12.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/19826 E.  ,  2022/16652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22.7.2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22.7.2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Avukat ..., dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 26.07.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 12.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.