muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/37590, Karar No: 2014/18746, Tarih: 27.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/37590 E.  ,  2014/18746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/288259

MAHKEMESİ : Menemen 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2010

NUMARASI : 2009/688 (E) ve 2010/210 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın aşamalarda, “arkadaşımla İzmir'e gidiyorduk, arkamdan bir araç selektör yaparak yol istedi, arkama kadar yanaşmıştı, ben sol şeritte gidiyordum, sağ şeritte de araç vardı, bu yüzden yol veremedim, daha sonra sağımdaki aracı hızlı bir şekilde geçerek yol verdim. Arkamdaki araç beni geçerken birşeyler söyledi, ne söyledi bilmiyorum, bu araç benim önüme kırdı, ilerde görevli polisler vardı, polislerin yanına gitti, ben de gittim, kesici birşeyle kafama vurdu, ben de kendimi koruyayım derken tekme attım, tehdit etmedim” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29, maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık F.. A..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18086, Karar No: 2022/4896, Tarih: 25.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/18086 E.  ,  2022/4896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen Bolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.07.2015 gün 2013/243 Esas, 2013/428 Karar sayılı Ek kararı ile, aynı mahkemece kısıtlanmasına karar verilen sanığın vesayet halinin sona ermesine hükmedilmesi karşısında, vasi sıfatıyla başvuran Huri’nin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5630, Karar No: 2021/1070, Tarih: 11.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/5630 E.  ,  2021/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararıyla rüşvet alma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16223, Karar No: 2015/5691, Tarih: 09.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16223 E.  ,  2015/5691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin içinde yolcu olarak bulunduğu davalının zorunlu mali sorumluluk ve otobüs zorunlu koltuk ferdi kaza sigortacısı olduğu aracın sebebiyet verdiği kazada yaralandığını ve malul olduğunu açıklayıp ıslah ile artırılan 40.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili nezdinde düzenlenen zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi teminatının tamamının davacıya ödendiğini, davacının sakatlığına bağlı zararın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasına göre 6.000,00 TL olduğunu ileri sürmüştür.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre Otobüs Zorunlu .. Genel Şartlarının 6/B maddesinde, uzuvların fonksiyonlarını tamamen kaybetmeleri halinde işgücü kayıplarının yüzde olarak neye tekabül ettiklerinin tespit edilmiş olduğunu, somut olayda davacının sadece ayak bileğinin tamamen fonksiyonunun kaybetmiş olduğu kabul edildiğinden bunun da % 15 işgücü kaybına sebep olacağı tespit edildiğinden poliçe teminatı olan 40.000,00 TL'nin % 15'i olan 6.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmişti

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 9.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27917, Karar No: 2013/2352, Tarih: 22.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/27917 E.  ,  2013/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; maliye hazinesi vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1644, Karar No: 2014/6068, Tarih: 30.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1644 E.  ,  2014/6068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/440-2013/412

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, sıra cetvelinin birinci sırasında yer alan ve satış parasının tamamı kendisine ödenen davalının, sıra cetveline konu .....plaka sayılı aracı 20.07.2011 tarihinde dava dışı borçlu şirkete noterden sattığını, satış sözleşmesinde araç bedelini tamamen aldığını beyan ettiği halde aynı tarihte rehin sözleşmesi ile araç üzerine rehin koyduğunu, rehin sözleşmesinin alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını, taraflar arasında bunun dışında bir ticari ilişki ve alacak bulunmadığını ileri sürerek, davalıya ayrılan paydan müvekkilinin alacağının ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sıra cetveline konu aracı dava dışı borçluya noterden sattığını ve alacağına karşılıkta fatura düzenleyerek araç üzerine de rehin koyduğunu, ayrıca araç satış sözleşmesi ile rehin sözleşmesinin davacının icra takip tarihinden önce yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, Yargıtay bozma kararı ve tüm dosya kapsamına göre; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4483, Karar No: 2022/5954, Tarih: 21.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/4483 E.  ,  2022/5954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmaz Tescili

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece verilen 16.02.2021 tavzih kararının davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ... oğlu ... mirasçıları ... ve ... oğlu ... mirasçıları ... ve arkadaşları, 07.05.1999 tarihli dilekçeleriyle davalılar Hazine, Köy Tüzel Kişiliği ve Orman Yönetimi aleyhine ortak muris ... ... oğlu ... adına kayıtlı 38, 39 ve 40 yazım numaralı vergi kaydı kapsamındaki üç parça taşınmazdan; 38 yazım numaralı vergi kaydı kapsamında kalan yerin miras payı olarak ...'ün diğer mirasçıları ..., ..., ... ve buradan hisse alan ...’a ait olduğu, 39 yazım numaralı vergi kaydı kapsamında kalan yerin ise ... ... oğlu ... eşi ... tarafından davacıların murisi ... ve ...'e satıldığı ve alıcıların mirasçılar tarafından zilyet edildiği, 40 yazım numaralı vergi kaydının ... ... oğlu ... mirasçıları ... ve ...'a kalıp sonra mirasçıları tarafından kullanılan yerlerin Medenî Kanun'un 713. maddesine göre adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen davanın kabulüne dair karar, davalı ... Yönetimi, Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğünce temyiz edilmekle Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 18.12.2019 tarihli ve 2019/696-7586 sayılı ilamıyla onanmış, karar düzeltme talebi aynı Dairenin 09.07.2020 tarihli ve 2020/1387-2614 sayılı ilamı ile reddedilmiş ve böylelikle hüküm kesinleşmiştir.

Bilahare bir kısım davacılar vekili Av. ..., 11.11.2020 tarihli talep dilekçesinde özetle; Mahkemenin 22.11.2018 tarihli hükmünün 13. sayfasında yer alan mirasçı pay bilgilerinde infazı etkileyecek şekilde hatalar bulunduğunu belirterek ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/11 Esas ve 2015/305 Karar sayılı ilamı da gözetilerek ilgililerin pay oranlarının düzeltilmesine ilişkin tavzih isteminde bulunmuştur.

Mahkemece; 16.02.2021 tarihli ek karar ile, talebin kabulüne, Mahkemenin 22.11.2018 tarihli ve 2018/168 Esas, 2018/451 Karar sayılı kararının 13. sayfasının gerekçe kısmında belirtilen mirasçıların payları yönünden -kararda belirtildiği şekilde- tavzihen düzeltilme kararı verilmiş; 16.02.2021 tarihli ek karar, davalı Hazine vekilince davanın esasına yönelik itirazlar ileri sürülerek temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın esasına ilişkin verilen hüküm Yargıtay denetiminden geçmiş ve temyize gelen Hazine yönünden kesinleşmiştir. Gerekçeli kararın 13. sayfasında yer alan davacıların miras paylarına ilişkin bölümün tavzihine ilişkin ek kararı ise davalı Hazinenin temyiz etmekte hukuki yararı yoktur.

Mahkemece davanın esasına ilişkin verilen hüküm Yargıtay denetiminden geçmiş ve temyize gelen Hazine yönünden kesinleşmiştir. Gerekçeli kararın 13. sayfasında yer alan davacıların miras paylarına ilişkin bölümün tavzihine ilişkin ek kararı ise davalı Hazinenin temyiz etmekte hukuki yararı yoktur.

SONUÇ: Bu itibarla, davalı Hazinenin temyiz dilekçesinin REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10436, Karar No: 2013/5190, Tarih: 04.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/10436 E.  ,  2013/5190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK’nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Bir günlük adli para cezası miktarının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- Hapis cezasından çevrilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemiş olması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (3.) bendine “günlüğü” ibaresinden önce gelmek üzere “300 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine ve bu cezanın TCK’nın 52/2. maddesi gereğince” ibarelerinin eklenmesi, (4.) bendi sonuna “ve ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2714, Karar No: 2013/10853, Tarih: 20.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2714 E.  ,  2013/10853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalılar SGK. Başkanlığı ve Türk Telekom AŞ. avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur.Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. “Prim Belgeleri” başlığını taşıyan 79. maddenin 10. fıkrasına göre; yönetmelikle belirlenen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları, Kurumca saptanamayan sigortalıların, çalıştıklarını, hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilâm ile kanıtlayabildikleri takdirde, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının dikkate alınacağı açıklanmıştır. Anlaşılacağı üzere, çalışmanın tespiti istemiyle hak arama yönünden kanun ile getirilen süre, doğrudan doğruya hakkın özünü etkileyen hak düşürücü niteliktedir ve dolması ile hakkın özü bir daha canlanmamak üzere ortadan kalkmaktadır. Söz konusu Kanunun kabul edilip yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla beş yıl olarak öngörülen süre, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun 5. maddesiyle on yıla çıkarılmış, daha sonra 07.06.1994 tarihinde yürürlüğe giren 3995 sayılı Kanunun 3. maddesiyle yeniden beş yıl olarak

düzenlenmiş olup, halen geçerliliğini korumaktadır. Buna göre; sigortalıya ilişkin olarak işe giriş bildirgesi, dönem bordrosu gibi yönetmelikte belirtilen belgelerin Kuruma verilmesi yada çalışmaların Kurumca tespit edilmesi halinde; Kurumca öğrenilen ve sonrasında kesintisiz biçimde devam eden çalışmalar bakımından hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemez.Ne var ki; sigortalının Kuruma bildiriminin işe giriş tarihinden sonra yapılması, bir başka ifade ile sigortalının hizmet süresinin başlangıçtaki bir bölümünün Kuruma bildirilmeyerek sonrasının bildirilmesi ve Kuruma bildirimin yapıldığı tarihten önceki çalışmaların, bildirgelerin verildiği tarihide kapsar biçimde kesintisiz devam etmiş olması halinde, Kuruma bildirilmeyen çalışma süresi yönünden hak düşürücü sürenin hesaplanmasında; bildirim dışı tutulan sürenin sonu değil, kesintisiz olarak geçen çalışmaların sona erdiği yılın sonu başlangıç alınmalıdır. Ayrıca, eldeki davaya ilişkin kuvvetli delil niteliğinde olan kesinleşen işçi alacağı davasının; Kurumun taraf olmaması nedeniyle hakdüşürücü süreye etkisi olmadığı bilhassa belirtilmelidir.

Somut olayda; 25.05.2010 tarihinde açılan davada dinlenen tanıkları, davacının çalışmasının 2004 yılı baharına kadar sürdüğünü beyan etmişlerdir. Davadışı bir işyerinden 10.05.2004 – 30.04.2005 tarihleri arasında davacı çalışmaları Kuruma bildirilmiştir. Hal böyle olunca; anılan davadışı işverenle eldeki davanın işverenleri arasında herhangibir organik bağ olup olmadığı araştırılmalı, organik bağ olduğunun tespiti durumunda kesintisiz geçen çalışmanın hakdüşürücü süresinin 31.12.2005 tarihinden başlayacağı ve işçi alacağı davasında davacının çalışmasının kabul edildiği tarihler değerlendirilip, davadışı işyerinden Kuruma bildirilen çalışmaların dışlanması gereği gözetilerek karar verilmeli; organik bağ olmadığının belirlenmesi durumunda yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde hakdüşürücü süre irdelenerek karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden davalıların avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Telekom A.Ş.'ne iadesine, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3570, Karar No: 2013/18942, Tarih: 28.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3570 E.  ,  2013/18942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.10.2012 tarih ve 2012/229-2012/216 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'nın ... Şubesi müşterisi olduğunu 12.09.2005 tarihinde davacının bilgisi dışında davalı Banka'nın internet bankacılığı sistemi Teleweb kullanılarak hesabından para çekildiğini, davalının gerekli güvenlik sistemini oluşturmaması nedeniyle zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek ıslahen 57.909,90 YTL'nin 17.09.2005 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın oluşmasında davacının kusurlu olduğunu, güvenlik uyarılarına dikkat edilse idi davacıın bir zarara uğramayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davacının davalı bankanın müşterisi olduğu, davacının portföy hesabından ve Euro hesabından kendi isteği dışında, davalı bankaya karşı gerçekleştirilen sahtecilik işlemi ile başka hesaba havale yapıldığı, bu durumun davalı bankanın aldığı mevduatı iade etme yükümlülüğünden kurtarmayacağı gibi, davacının şifre ve parola gibi kişisel bilgilerinin de davacının kendi kusuru sonucu ele geçirildiği kanıtlanamadığı, davalı banka tarafından hesapta bulunan paranın güvenliğinin tam olarak sağlanamadığı, bu nedenle de davacının hesabından çekilen miktarın tamamının davalı tarafından ödenmesi gerektiği, gerekçesi ile asıl dava ile ıslahla açılan davanın kısmen kabulüne, 54.894 TL'nin 17/09/2005 tarihinden itibaren devlet bankalarının 1 yıllık mevduata uyguladıkları en yüksek faiz oranı üzerinden değişen oranlarda faiz yürütülmek sureti ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.933,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17854, Karar No: 2009/26418, Tarih: 28.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17854 E.  ,  2009/26418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili, müvekkili aleyhine çeke dayalı olarak yapılan kambiyo takibinde, çek altındaki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürerek, takibin iptalini istemiş, mahkemece, imzanın M. T.’in eli ürünü olmadığı gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiştir.

Borçlu M.K.Tar.San. Tic. Ltd. ŞirketiNin, itiraz dilekçesine ekli 02.09.2008 tarihli imza sirkülerinde, 26.8.2008 tarihli karar gereği eski şirket müdürü M. N.’in azledildiği ve M. T.'in şirket müdürü olarak atandığı ve aksi bildirilinceye kadar şirketi münferiden temsile yetkili kılındığı görülmektedir. Ancak bu yetki değişikliğinin ilan edilmediği ve ticaret sicil müdürlüğüne bildirilmediği, halen eski müdür M.N.'in yetkili temsilci olduğu, Ş.Urfa Ticaret Sicil memurluğunun 18.8.2009 tarih ve 2218 sayılı yazılarından anlaşılmaktadır.

Bu durumda, T.T.K.'nun 39/2 maddesi gereği ticaret siciline tescil ve ilan edilmemiş olması nedeniyle, 3.cü kişiler bakımından halen M. N.’in borçlu şirketin yetkilisi olduğunun kabulü gerekir.M.N., 21.07.2009 tarihli C.Savcılığındaki ifadesinde, takip konusu çekteki imzanın eli ürünü olduğunu belirtmiş olup , alacaklının yetki değişikliğini bildiği de kanıtlanamadığına göre, itirazın reddi yerine aksi düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.