muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/29156, Karar No: 2023/5872, Tarih: 05.09.2023

2. Dosya kapsamına göre; 11.11.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B- Nitelikli Dolandırıcılık Suçu Yönünden;

Sanığın ... şirketi adına 21.03.2008 ile 23.03.2010 tarihleri arasında çek düzenleme yetkilisi olduğu, ancak bu yetkisi bitmesine rağmen Yapı Kredi Bankası ... Şubesine ait 7.500,00 TL bedelli hamiline yazılmış keşidecisi ... Teknik Servisleri A.Ş. olan çeki 31.10.2010 tarihinde düzenleyerek kullandığı iddia edilen olayda; sanığın, çekin ileri tarihli düzenlendiği, düzenleme tarihi itibarıyla çek keşide yetkisinin bulunduğunu, çekin ... şirketi adına ... otomotiv Ltd.Şti ye 22.01.2010 tarihinde verildiğini, bu şirket tarafından da çekin ... isimli şirkete verildiğini, buna dair de tahsilat makbuzu ve muavin defter örneği bulunduğunu beyan etmesine rağmen çekin hangi tarihte hangi ticari iş nedeniyle kim tarafından katılan şirkete verildiğini araştırmadan hüküm kurulması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, ... şirket yetkilisinin konu ile ilgili beyanının alınması, ... ve ... şirketlerinin defter ve belgeleri üstünde alanında uzman bilirkişilerce inceleme yapılmak suretiyle çekin verilmesine konu ticari ilişki olup olmadığı, bu çekin hangi tarihte ... şirketi tarafından verildiğinin tespit edilmesi, katılan ... şirketi yetkilisinin dinlenilerek çeki hangi ticari ilişki kapsamında kimden ne zaman aldığının, zararının ne olduğunun sorulması ve bu konu ile ilgili varsa belgelerinin denetime elverişli şekilde dosya arasına alınmasının ardından sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2014/176 Esas, 2015/361 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2014/176 Esas, 2015/361 Karar sayılı kararı sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9285, Karar No: 2024/4092, Tarih: 28.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/9285 E.  ,  2024/4092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2015/473 E., 2016/11 K.

SUÇ :Silahla Tehdit

HÜKÜM :Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Reddi

Her ne kadar karar, sanık ...'ın yüzüne karşı verilmiş ise de; mahkemenin Yasa yolu bildiriminde sanık için tebliğden itibaren 7 gün içinde temyiz edebileceği belirtmek suretiyle hükümde yanıltma meydana getirilmiş olması ve kararın sanığın yüzüne karşı tefhim edildiği tarihte cezaevinde olduğu ve karar eteğinde “tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği” açıklanıp kendisine bildirilmeyerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291/1 inci maddesi yollamasıyla 263/1 inci maddesine aykırı davranılarak yanıltıldığı kanun yoluna başvuru yöntemi hususunda tereddüt oluştuğundan temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımının, mahkûmiyet tarihi olan 06.01.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 inci maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8 inci maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Adli emanetin ... sırasına kayıtlı 3 adet kuru sıkı boş kovanın dosya da delil olarak saklanılmasına,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15687, Karar No: 2012/16811, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/15687 E.  ,  2012/16811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/10/1998-01/02/2003 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ...... Geliştirme Vakfı'nın işletmeciliğini yaptığı kantinlerde, hizmet akdi ile 01/10/1998-01/02/2003 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulü ile davacının ... ... Rektörlüğü bütçesine devredilen ...... Vakfına ait 31817.60 sicil sayılı işyerinde 05/04/1999 - 01/02/2003 tarihleri arasında ara vermeden sürekli olarak asgari ücretle hizmet akti ile çalıştığı halde SGK Başkanlığına eksik bildirilen toplam 1353 gün sigortalı çalışmalarının tespitine yargılama gideri ile tarifeye göre belirlenen vekalet ücretinin davalı ... ... Rektörlüğü'den alınarak davacıya verilmesine karar vermiştir.

Davacının ...... Geliştirme Vakfı nezdinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitine yönelik eldeki dava 17.03.2005 tarihinde Vakfa husumet yöneltilerek açılmıştır.Devam eden yargılama sırasında Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 21/11/2005 tarih ve 2004/473 esas, 2005/530 karar sayılı kararı ile ... ... Geliştirme Vakfı'nın feshine karar verilmiş, hak ve alacaklarının ... ... bütçesine devreldilmesine karar verilmiştir.02.03.2006 tarihli Rektörlük yazısına göre vakfın sicilden silindiği anlaşılmaktadır.Vakfın ... ... personeli tarafından kurulmuş olması ve üniversite bünyesinde faaliyet göstermesi nedenleriyle ... ... Rektörlüğü'nün davalı sıfatı bulunduğu kanaatiyle davaya dahil edilip aleyhine hüküm kurulmuş ise de davacının ...... Geliştirme Vakfı'nın işletmeciliğini yaptığı kantinlerde gerçekleşen çalışmaların Kuruma bildirilmesinden tüzel kişiliği bulunan Vakıf sorumludur.Kaldı ki işyeri tescili de Vakıf adına yapılmıştır.

Somut olayda; dava ...... Geliştirme Vakfı aleyhine açılmış olup devam eden yargılama sırasında Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21/11/2005 tarih ve 2004/473 esas, 2005/530 karar sayılı kararı ile davalı vakfın feshine karar verilip sicilden silindiğinden, mahkemece davaya dahil edilen ... ... Rektörlüğü hakkında hüküm kurulmuş ise de tüzel kişiliği sona ermiş bulunan vakıfların “ihya yolu ile tasfiye kararı kaldırılarak” yeniden tüzel kişiliğinin kazandırılması mümkündür.

Somut olayda; dava ...... Geliştirme Vakfı aleyhine açılmış olup devam eden yargılama sırasında Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21/11/2005 tarih ve 2004/473 esas, 2005/530 karar sayılı kararı ile davalı vakfın feshine karar verilip sicilden silindiğinden, mahkemece davaya dahil edilen ... ... Rektörlüğü hakkında hüküm kurulmuş ise de tüzel kişiliği sona ermiş bulunan vakıfların “ihya yolu ile tasfiye kararı kaldırılarak” yeniden tüzel kişiliğinin kazandırılması mümkündür.

Bu durumda, mahkemece vakfın son temsilcisi davalı gösterilmek suretiyle, tüzel kişiliğinin sona ermesine ilişkin kararın kaldırılarak, ihyası için ayrı bir dava açılmak üzere, davacı tarafa HMK'nun 52-54 maddeleri hükümleri uyarınca uygun bir önel verilmesi ve dava açıldığı takdirde alınacak sonuca göre, bu davaya devam edebilme imkanı olduğu takdirde vakfı temsile yetkili kişi veya kişilere Tebligat Kanunu hükümlerine göre usulünce tebligat yapılarak, davaya devam edilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, taraf teşkili sağlanmadan sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31002, Karar No: 2015/21471, Tarih: 04.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31002 E.  ,  2015/21471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı vekili, işe iade davası sonunda işe iadesine karar verilmesine ve işe başlama müracaatında bulunmasına rağmen işe davet edilmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve iş güvencesi tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işe başlama konusunda samimi olmadığının belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki; mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme mümkün olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçektende 6100 sayılı Kanunun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş, emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural 6100 sayılı Kanunun 294. maddesinde de tekrarlanmış; 6100 sayılı Kanunun 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 6100 sayılı Kanunun 298/2 maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yasalarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Somut olayda, mahkemece kısa kararda "5.731,00 TL brüt boşta geçen süre ücretinin 10/11/2014 temerrüt tarihinden itibaren bankalarca 1 yıllık mevduata uygulanan en yüksek faiziyle davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine, " şeklinde karar verilmişken gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, " 5.713,00 TL brüt boşta geçen süre ücretinin 10/11/2014 temerrüt tarihinden itibaren bankalarca 1 yıllık mevduata uygulanan en yüksek faiziyle davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine, " şeklinde karar verilerek kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmış olup bu durum bozma nedenidir.

2-Kabule görede, davacı taraf dava dilekçesinde fark kıdem tazminatı için 03.07.2014 tarihinden itibaren faiz işletilmesini talep ettiği halde, talep aşılarak HMK.'nun 26. maddesine aykırı şekilde fark kıdem tazminatına 21.04.2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15133, Karar No: 2012/21082, Tarih: 18.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15133 E.  ,  2012/21082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/05/2011 tarih ve 2010/331-2011/369 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette yönetim kurulu üyesi olduğunu, ...'nun Türkçe bilmeyen hissedarlara boş olarak imzalattığı geçersiz yetki belgelerine dayanarak bilgi vermeden, ilan ve çağrı da bulunmadan 21.10.2009 tarihinde Olağan Genel Kurul Toplantısı'nı yaptığını, alınan kararların müvekkilinin şahsi ve müteselsil sorumluluğuna yol açabileceğini, toplantıdaki tüm kararların A Grubu hissedarların iradesinin aksi yönde olup, o tarihteki istek ve iradelerini hiçe saydığını, toplantı öncesi ve sırasında ana sözleşmeyle oluşturulmuş A ve B hisse grupları mevcut bulunduğu halde imtiyazlı pay sahipleri genel kurulu toplantılarının yapılmadığını, anılan genel kurulda sermaye artışına gidildiğini, ancak sermaye artırımı için gerekli koşulların yerine getirilmediğini, ...'nun kendi ibrasında oy kullandığını, TTK'nun 374. madde gereğince kendi ibrasında asaleten ya da vekaleten oy kullanamayacağını, yönetim kurulu üyelerinin ve denetçinin 3 yıl görev süresi için seçildiğini, fakat ana sözleşmeye göre yönetim kurulu üyelerinin ve denetçilerin bir yıllık görev süresi için seçilebileceğini ileri sürerek, öncelikle davalı şirketin 21.10.2009 tarihli Olağan Genel Kurul Toplantısının ve bu toplantıda alınmış kararların yoklukla malul olduğunun tespitini, kabul edilmeyecek olursa sermaye arttırım kararının, kendi kullandığı oylarla kendi kendisini ibra eden yönetim kurulu üyesi ...'nu ibrası hakkındaki kararın, 1 yıl yerine 3 yıl için seçim yapılmış olması nedeniyle yönetim kurulu ve denetçi seçimi hakkındaki kararların bütün sonuçlarıyla birlikte hükmen iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kurul kararlarının iptal davası için 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde davanın açılmadığını, yönetim kurulu üye sıfatıyla dava açabilme için genel kurul kararlarının uygulanmasının davacı olarak kişisel sorumluluklarına yol açması koşuluna bağlı olduğunu, alınan kararların davacının kişisel sorumluluğuna yönelik olmadığını, rapor doğrultusunda mali durum gereği sermaye arttırışına gidildiğini, raporun da hatalı olduğuna dair iddiasının bulunmadığını, ...'nun ibrasında kendi ibrasında oy kullanmadığını, tacir olan paydaşların boş kağıda imza atılmaması gerektiğini bilebilecek olduklarını, davanın sadece kendisiyle ilgili işlemlerden dolayı iddiada bulunabileceğini, paydaşlar adına iddiada bulunamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davacının davalı şirket hissedarı olmayıp, tüzel kişiliği temsilen seçilen yönetim kurulu üyesi olduğu ve bu sıfatla dava açtığı, dolayısıyla genel kurulda alınan kararlar nedeniyle doğabilecek şahsi sorumluluklarının neler olduğunu somut bir biçimde ortaya koyması gerektiği, ortakların yetki belgelerini boş olarak imzalayıp ...'na verdiği iddiasında beyaza imza iddiasını ileri süren şahsın bu iddiasının HUMK'nun 290. maddesi uyarınca ispat etmesi gerektiği, bu anlamda delil bulunmadığı, ...'nun kendi ibrası ile ilgili olarak toplantı tutanağında “yönetim kurulu üyelerinin her biri kendi ibralarında sahip oldukları paylardan doğan oy haklarını kullanmayarak toplantıya katılan diğer ortakların oylarıyla ayrı ayrı ibra edilmişlerdir” olup, kendi ibrasında oy kullanmaktan yoksun olan ...'nun vekil olarak oy kullanabileceği, davalı şirkette sermaye arttırımının gerekli olduğu, davalı şirkette imtiyazlı hisse bulunmaması nedeniyle davacı vekilinin imtiyazlı pay sahipleri genel kurul toplantısı yapılmadığı yönündeki iddiasının dayanaksız kaldığı, şirket ana sözleşmesinde yönetim kurulu üyeleri ile denetçilerin bir yıl süre ile seçilebileceğinin düzenlendiği ancak genel kurulda alınan kararın ana sözleşmeye aykırı olmakla birlikte yasaya uygun olup, bu durumun genel kuruluna katılıp gerekçesini belirterek olumsuz oy kullanan hissedarlara iptal davası açma hakkı vereceği, kararın yoklukla malul olmasının söz konusu olmayacağı, hissedar olmayan olmayan davacının yönetim kurulu üyeliğinden istifa ederek sorumluluğunu kaldırmasının mümkün bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-TTK.368. maddede anonim şirket genel kurul toplantısına davetin şekli belirlenmiştir. Ancak, TTK'nun 370. maddesindeki koşullar gerçekleştiğinde, TTK'nun 368. maddesindeki çağrı merasimine riayet etmeksizin genel kurul toplanabilir. Dava konusu genel kurulun TTK.'nun 370. maddesi gereğince toplanıp, kararların alındığı anlaşılmakta olup, TTK.'nun 370. maddesi uyarınca temsilcilerin de genel kurul toplantısında bulunması yeterli ise de, Komiserler Yönetmeliği 22. maddesine göre genel kurul toplantısına vekaleten katılıp oy kullananların vekaletnamelerinde bulunması gereken unsurlar ve geçerlik süresi belirtilmiştir. Komiserler Yönetmeliği 23/1-2. fıkraları “Vekaletnamede; şirketin unvanı, ait olduğu genel kurul toplantısının tarihi, vekilin adı soyadı, pay sahibinin pay adedi ile adı soyadı veya unvanı ve imzasının bulunması şarttır. Bu bilgilerden herhangi biri bulunmayan özel veya genel vekaletnameler geçersizdir. Vekaletnameler ait olduğu toplantı ve hukuken bunun devamı sayılan genel kurul toplantısı için geçerlidir” hükmünü haizdir. Mahkemece TTK.'nun 370. maddesine göre toplanan genel kurulda vekaleten oy kullanan “Timo Matthias Herbrand, Kent Stephen Hahne, Vapiano Operations Limited'in” vekaletnamelerinin Komiserler Yönetmeliği 23. maddesine uygun olup olmadığı değerlendirilmeden karar verilmiştir. Oysa dosyada bulunan dava konusu genel kurulda kullanılan vekaletnamelerin Komiserler Yönetmeliği 23. maddedeki unsurlar içermediği, genel kurul toplantı tarihinin belirtilmediği ve geçerlilik süresinin de bulunmadığı anlaşıldığından dava konusu genel kurul toplantısında alınan kararlar batıl olup geçersizdir. Bu nedenle davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde reddi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.