muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22681, Karar No: 2013/10886, Tarih: 14.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/22681 E.  ,  2013/10886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, grup nakli ile gelen 300.000 TL'yi teslim alarak vezneye bıraktığı, talebi olmadığı halde müdür yardımcısı ... tarafından verilen izin neticesinde sigara ve tuvalet ihtiyacını karşılamak için vezneden ayrıldığı, fakat veznenin kapısını kilitlemediği, yaklaşık 5 dakika sonra vezneye döndüğünde vezne içerisinde bulunan çekmecenin ikinci gözündeki 3 deste halindeki 60.000 TL'nin yerinde bulunmadığı şeklinde gerçekleşen olayda;

Sanık yüklü miktarda para bıraktığı vezne kapısını kilitlememiş olması sebebiyle kusurlu ise de aşamalardaki parayı almadığına dair istikrarlı savunmaları, dosyada dinlenilen tanıkların olayın oluşuna ilişkin bilgi verememelerine rağmen sanığın dürüst, çalışkan ve güvenilir olduğuna dair beyanları, soruşturma raporunun sonuç bölümünde, kasa noksanlığının failinin adli mercilerce yapılacak işlemden sonra belli olacağının belirtildiği ve bu nedenle sanığın bankadaki görevine son verilmediğine dair tespiti, sanığın vezneden ayrıldığında, gitmiş olduğu tuvaletin banka dışına para çıkartmaya veya dışarı atmaya, ayrıca dışarıdan bunu almaya imkan veren bir kapı, pencere veya geçidin bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, olayın şüpheli kaldığının kabulünde zonululuk bulunduğu nazara alınarak, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, oybirirliğiyle, 14.05.2013 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18412, Karar No: 2013/11659, Tarih: 08.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/18412 E.  ,  2013/11659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira alacağına ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ödenmeyen kira alacağına ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin TMSF tarafından gerçekleştirilen ... Plaza Ticari ve İktisadi Bütünlük İhalesi sonucunda ... Plaza ismiyle maruf gayrı menkulü tüm hak ve varlıklarıyla satın aldığını, 07/02/2007 tarihinde, TMSF kurulu tarafından ilgili ihalenin onaylanarak ihaleyi kazanan müvekkili firmaya 17/03/2007 tarihli Devir ve Teslim antlaşmasıyla ticari ve iktisadi bütünlük oluşturan tüm hakların, varlıkların ve sözlemelerin devredildiğini, ... Rek.A.Ş.ile ... Basın San.Tic.A.Ş.arasında akdedilmiş olan ihale şartnamesi ve devir protokolünde gösterilen 01/03/2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin ... Plaza Ticari ve İstisadi Bütünlük kapsamında olup, ihale şartnamesinin ilgili maddesi gereğince 07/02/2007 tarihi itibariyle müvekkili firmaya geçtiğini, müvekkili şirketin devir teslim tarihinden sonra ... 29.Not.nin 11/04/2008 tarih ve 11177 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle yeni malik olduğunu, 01/03/2007 tarihli kira sözleşmesinin kiralayan tarafının kendisi olduğunu ve ödemelerin bundan böyle malik sıfatıyla kendisine yapılmasının ihtaren bildirildiğini, ancak bu bildirimlere rağmen, davalı tarafın ihale şartnamesinde ve devir protokolünde yer almayan 01/08/2007 tarihli sözleşmeden bahisle kira sözleşmesini kabul etmediğini, geçerli sözleşmenin ihale şartnamesi ve devir protokolünde yazılı 01/03/2007 tarihli kira sözleşmesi olduğunu, daha düşük kira ve paylaşım bedelini içeren ve müvekkilinin zararına olan 01/08/2007 tarihli sözleşmenin ortaya çıkarılması ve buna göre ödemenin yapılmasının hukuki olmadığını, müvekkili şirket açısından da kabul edilemeyeceğini, müvekkili şirketin ihale şartnamesinde ve devir protokolünde yazılı olan 01/03/2007 tarihli kira sözleşmesini baz alarak alacaklarını faturalandırdığını, ancak davalının bu faturaları ödemediğini, davalının ödemelerini, kabul edilmeyen 01/08/2007 tarihli sözleşme üzerinden yaptığını, davalı tarafın yapılan bu ödemelerin borcun tamamını karşılamadığını, 31/12/2008 tarihi itibariyle 359.498,28-TL bedelli, 36 adet faturanın davalı tarafından ödenmediğini, geçerli sözleşmenin 01/03/2007 tarihli kira sözleşmesi olduğunun ... 29.Not.nin 11/04/2008 tarih ve 11177 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle bildirildiğini, davalının ödemelerini bu sözleşme hükümlerine göre yapmadığını, bundan dolayı toplam kira ödemesinden ve paylaşım giderlerinden doğan 359.498,28-TL fark alacağın mevcut olduğunu bildirerek 359.498,28-TL alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkili mahkemenin ... Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, müvekkili şirketin iddia edildiği gibi bir borcunun olmadığını, davacının kötü niyetli olduğunu, taraflar arasında hak ve yükümlülükleri düzenleyen

02/01/2008 tarihli ek protokol ile tadil edilmiş olan 01/08/2007 başlangıç tarihli kira gider ve hizmet paylaşım sözleşmesinin mevcut olduğunu, davacının sözleşme ve protokoller uyarınca müvekkili şirketin ödediği kira bedellerini herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürmeden kabul ettiğini ve sonrasında da herhangi bir fark faturasının müvekkili şirkete gönderilmediğini, bu hususların taraflar arasında geçerli olan sözleşmenin 02/01/2008 tarihli ek protokol ile tadil edilmiş olan 01/08/2007 başlangıç tarihli kira gider ve hizmet paylaşım sözleşmesi olduğunu ve davacının da bunu kabul ettiğini bildirerek yetkisiz mahkemede açılan işbu davanın usulden reddine, esasa girilmesi halinde esastan reddine karar verilmesini savunmuştur.

Dava dışı ... basın Sanayi ve Ticaret A.Ş. ile davalı arasında imzalanan 01.03.2007 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesinde aylık kira bedelinin 31505 USD ve KDV olarak belirlendiği, davalının dayandığı 01.08.2007 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesinde aylık kira bedelinin 20.000 USD ve KDV olarak belirlendiği ve ikinci sözleşme ile birinci sözleşmenin feshedildiğine ilişkin düzenlemenin sözleşmede yer aldığı anlaşılmaktadır.

Olayımızda taraflar arasındaki uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen aynı taşınmaza ait farklı tarihli biri aylık 31505 USD ve KDV, diğeri aylık 20.000 USD ve KDV olan sözleşmelerden hangisinin tarafların gerçek iradesine uygun olduğu konusundadır. Davacının ibraz ettiği aylık kiranın 31505 USD ve KDV olarak belirlendiği sözleşmeden sonra hiçbir neden yok iken aylık kiranın 20000 USD ve KDV olarak belirlenen ikinci bir sözleşme düzenlenmesi, kira bedelinin önemli ölçüde azaltılması hayatın olağan akışına uygun değildir. Aylık 20000 USD ve KDV bedelli sözleşmenin kira bedelini belirlemenin dışında başka bir nedenle muvazaalı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, uyuşmazlığın tarafların gerçek iradesine uygun olarak düzenlenen 31505 USD ve KDV bedelli kira sözleşmesi uyarınca çözümlenmesi gerekir. Tarafların gerçek iradesine uygun olan sözleşmenin aylık 31505 USD bedelli sözleşme olduğu kabul edildiğine göre, davacının kira alacağının hesaplanarak sonucuna göre uyuşmazlığın aylık 31505 USD ve KDV bedelli sözleşme hükümleri nazara alınmak suretiyle çözümlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9579, Karar No: 2010/12431, Tarih: 03.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9579 E.  ,  2010/12431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile ...’in diğer davalı Behram Kenan’ın alacaklı olduğu icra dosyasına haciz koydurduklarını, ancak ...’in alacağının muvazaalı olduğunu belirterek bu kişiye ait payın müvekkiline tahsisini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 22.10.2009 tarihli duruşmada taraf vekillerinin sıra cetvelinin icra mahkemesi tarafından iptali nedeniyle davanın konusuz kaldığını beyan ettikleri, dosya içeriğinden davalı ... tarafından yapılan şikayet sonucu icra mahkemesinin sıra cetvelini iptal ettiği bu nedenle davanın konusuz kaldığı belirtilerek karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5326, Karar No: 2015/7808, Tarih: 15.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/5326 E.  ,  2015/7808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa 5237 sayılı TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca verilen 365 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 125/4 maddesi uyarınca 1/6 yerine ¼ oranında artırılmak ve daha sonraki uygulamaların bu miktar üzerinden yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca verilen 365 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 125/4. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılarak sanığın “425 gün” adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılarak 531 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle neticeten 442 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, belirlenen gün para cezasının aynı Kanun'un 50. ve 52. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL'den olmak üzere 8840 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5924, Karar No: 2007/6336, Tarih: 02.07.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5924 E.  ,  2007/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Vakıf senedinin 9. maddesinin değiştirilmesi yasa gereği olduğundan, değişiklik metninin yasa metnine uygun olarak “Mülki idare amiri vakfın tabii başkanı olup, Belediye Başkanı, Mal müdürü, ilçe Milli Eğitim Müdürü, Sağlık Bakanlığının ilçe Üst Görevlisi, varsa ilçe Tarım Müdürü ve İlçe Müftüsü Vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde, hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar” şeklinde düzenlenmesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2-3294 Sayılı Yasanın 5263 Sayılı Yasa ile değişik 9. maddesinin (c) bendinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları yapacakları tüm muameleler dolayısıyla her türlü harçtan muaf tutulmuş olup, bu muafiyet vakfın doğrudan yapacağı işlemleri kapsamaktadır. Vakfın yargı harcından bağışık tutulabilmesi için

bunun yasada açıkça belirtilmiş olması gerekir. Anılan yasa maddesinde vakfın yargı harcından bağışık tutulmadığı gözetilerek davacı vakıftan 492 Sayılı Harçlar Yasasına bağlı 1 Sayılı Tarifede öngörülen başvurma ve karar harcı alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 2.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9182, Karar No: 2024/1408, Tarih: 24.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/9182 E.  ,  2024/1408 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2009/9 E., 2009/74 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

EK KARAR : Eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Usûlüne uygun olarak 31.03.2009 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik olarak süresi zarfında sanığın temyiz talebinde bulunmadığı, 07.09.2022 tarihli dilekçesi ile "eski hâle getirme ve temyiz talebinde" bulunduğu, bu talep üzerine Mahkemenin 07.10.2022 tarihli ek kararı ile sanığın eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın sanığa tebliği üzerine sanığın anılan ek kararı temyizi akabinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu, bu sebeple Mahkemenin bu yöndeki 07.10.2022 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olması nedeniyle yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Usûlüne uygun olarak 31.03.2009 tarihinde tefhim edilen hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 07.09.2022 tarihinde temyiz eden sanığın yerinde ve süresinde olmayan eski hâle getirme ve temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1022, Karar No: 2012/6125, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/1022 E.  ,  2012/6125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile imzalamış olduğu 12/10/2005 tarihli sözleşme ile, Toplu Konut Projesi kapsamındaki ... ili, 103 ada, F/1-12/B Blok, K.7 no’lu konutu satın aldığını, taşınmaz satış sözleşmesinin 3. Maddesine göre, teslim süresi 14 ay olup, davalı idarenin konutu, 12.12.2006 tarihinde teslim etmesi gerekirken, bu tarihten 14 ay 24 gün sonra olmak üzere, 5.3.2008 tarihinde teslim ettiğini, dolayısıyla davalıdan kira kaybına ilişkin tazminat alacağı bulunduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 1.000,00 TL miktarındaki mahrum kaldığı kira bedelinin, her bir kiranın işlediği aydan itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, 22/3/2011 tarihli ıslah dilekçesiyle talep miktarını 2.066,40 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı, davacı tarafından satın alınan konutun, inşaatların bitiminde, “geçici kabul”ü müteakip idarece önceden belirlenen programa göre teslim edildiğini, sözleşmede konutun teslimi ile ilgili kesin bir vadenin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, alacağın 1.000,00 TL’lik kısmına dava tarihi olan 28/12/2010 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle toplam 2.066,40 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Genel olarak borç ilişkisi kimler arasında meydana gelmişse, alacaklılık ve borçluluk sıfatları da bu kişilere

2012/1022-6125

Mahkemece, davanın kabulüne, alacağın 1.000,00 TL’lik kısmına dava tarihi olan 28/12/2010 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle toplam 2.066,40 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Genel olarak borç ilişkisi kimler arasında meydana gelmişse, alacaklılık ve borçluluk sıfatları da bu kişilere

2012/1022-6125

ait olup, bunun doğal sonucu olarak, borçlu kime karşı ifa yükümü altına girmişse, alacak hakkı da o kişiye aittir. Bununla beraber alacaklının, alacağını üçüncü bir kişiye devretmesi mümkün olup, “alacağın temliki”, alacağı devreden alacaklı ile devralan kişi (yeni alacaklı) arasında yapılacak yazılı bir sözleşme ile meydana gelir. Alacağın temlikinde alacaklı, halen sahip olduğu bir hakkını devredebileceği gibi, henüz mevcut olmayan, müstakbel bir alacağını da devredebilir. Temlik edenin, temlik anında sahip olduğu bir hakkını devrettiği durumlarda, yapılan bu tararruf işlemi ile alacaklı, malvarlığının aktifindeki mevcut haklarda, başkası lehine bir azalmayı kabul etmektedir. Böylece, temlik akdi yapılır yapılmaz alacak, alacağa bağlı olan bütün imtiyazlar ve fer’i haklarla bereber devralana geçmektedir. (Borçlar Kanununun 168/1. maddesi) Bu nedenle gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacaklar yeni alacaklıya ait olmaktadır. Nitekim, temlik eden kişinin, temlikle birlikte borçlu ile hukuki ilişkisi kesildiğinden, alacağın tahsilinin dava ve talep hakkının da, onun maliki durumuna geçmiş olan, temellük edene geçmesi, alacağın temlikinin doğal bir sonucudur. Kural olarak alacağın temlikinde borçlunun hukuki durumunda herhangi bir değişiklik olmamakta, sadece muhatap olacağı kişi (alacaklı) değişmektedir. Borçlar Kanununun 167/1. maddesinde de, borçlunun temlik edene karşı haiz olduğu def’ileri, temellük edene karşı da ileri sürebileceği belirtilmekle alacağın, temlik sırasındaki durumu ile yeni alacaklıya geçeceği ifade edilmektedir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa;

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa;

Dava, taşınmaz satış sözleşmesinden kaynaklanan, kira kaybı tazminatı istemine ilişkin olup, davalı tarafından ibraz edilen 16.12.2009 tarihli “devir protokolü” gereğince davacının, dava konusu sözleşmeden kaynaklanan alacaklarını dava dışı...’e devrettiği anlaşılmaktadır. Davacı ile dava dışı... arasında imzalanmış olan, davalının vekili gibi hareket eden dava dışı ... Bankasının da onay verdiği 16.12.2009 tarihli “Devir Protokolü” başlıklı sözleşmenin ilk pragrafında, “..., TOKİ ile akdettiği 12.10.2005 tarihli satış sözleşmesinden doğan her türlü haklarını ve bu sözleşmeye göre bu protokol tarihine kadar yaptığı ödemeler tutarını devir alana temlik etmiştir.” Hükmü mevcut olup, alacağın temliki, borcun nakli niteliğinde olan böyle bir sözleşme ile, önceki malik olan davacı, temlik tarihi itibariyle her türlü hak ve alacaklarını dava dışı...’e devretmiş olduğundan, devredilen hak ve alacaklar içinde, temlik tarihi itibariyle devredenin borçluya karşı sahip olduğu geç teslim

2012/1022-6125

nedeniyle kira kaybından doğan alacaklarının da bulunduğu tartışmasızdır. Dava dışı..., önceki malik davacının, bu konudaki alacağını, alacağın temliki hükümlerine göre temellük etmiş olduğundan, devir işleminin, satılanın önceki malik davacıya teslim edilmesinden sonra yapılmış olması, dolayısıyla yeni malikin, devirden itibaren satılanı zilyetliğinde bulundurmuş olması da, sonuca etkili değildir. Az yukarda da açıklandığı üzere, söz konusu “alacağın temliki” sözleşmesi ile, gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacaklar yeni alacaklı olan dava dışı devralana geçmektedir.

Sonuç olarak davacının, dava dışı... ile imzalamış olduğu 16.12.2009 tarihli “Devir Protokolü” ve alacağın temliki hükümlerine göre, taşınmazın geç tesliminden kaynaklanan kira bedeli alacağı yönünden, davalı satıcıya karşı dava ve talep hakkı mevcut olmayıp, mahkemece aktif husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 141.10 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 13.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13188, Karar No: 2016/836, Tarih: 25.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/13188 E.  ,  2016/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine göre, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanık ve suçları yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/377 Esas sayılı dava dosyası ile Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/260 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.