muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/508, Karar No: 2012/3090, Tarih: 03.04.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/508 E.  ,  2012/3090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu ... Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, ticaret sicili memurluğunda kayıtlı adresinde ve farklı olduğu takdirde vergi dairesince bildirilecek adreste ticari faaliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen atılı suçu ve tarafları aynı olan ... İcra Mahkemesinin 2009/2476, 2477 ve 2480 esas sayılı dava dosyalarının bulunduğunun anlaşılması nedeniyle, suçun tek suç olup olmadığı veya sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasının veya davanın reddinin gerekip gerekmeyeceği hususlarının tartışılıp değerlendirilmesi için dosyaların birleştirilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17132, Karar No: 2013/15459, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17132 E.  ,  2013/15459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava dilekçesinde, evlat edinmede ana baba rızasının aranmaması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, evlat edinmede ana baba rızasının aranmaması kararı verilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin, davanın reddine ilişkin ilk kararı kabul edilmesi gerekçesi ile bozulduktan sonra mahkemece bozmaya uyulmuş ancak bundan sonra çocuklar hakkındaki koruma kararı kaldırılarak anneye teslim edilmekle dava konusuz kalmıştır. Mahkemece, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacının davasında haklı olması da gözetilerek lehine yargılama gideri ile vekalet ücreti verilmesine hükmedilmesi gerekirken, ret kararı verilerek davacı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26116, Karar No: 2014/39934, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/26116 E.  ,  2014/39934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2013/110-2014/527

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.862,94 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 29.4.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.862,94 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 29.4.2014 tarih ve 2013/110 esas 2014/527 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki 16.7.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2, 35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de; Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 29.4.2014 tarih ve 2013/110 esas 2014/527 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1665, Karar No: 2020/1544, Tarih: 24.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/1665 E.  ,  2020/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davacı Kurumun istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı Kurum; 05.01.2011 tarihli iş kazası sebebiyle sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir, yapılan tedavi gideri ve geçici işgöremezlik ödenekleri sebebiyle oluşan kurum zararının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II- CEVAP

Davalı vekili; işveren tarafından tüm iş güvenliği önlemlerinin alınarak tüm koruyucu malzemelerin işçilere verildiği, olayda kusurlarının bulunmadığı, kazalı işçinin şifa bulup iyileştiği ve maluliyeti bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI

A- İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı işverenliğin meydana gelen iş kazasında %75 oranında kusurlu olduğu ve kazalı işçinin %10,2 oranındaki sürekli işgörmezlik derecesi üzerinden;

"Davanın kısmen kabulüne,

38.705,81 TL PSD gelirin onay tarihi olan 30/04/2015 tarihinden,

3.178,33 TL GİG nin ödeme tarihi olan 05/06/2012 tarihinden,

408,17 TL Tedavi Giderinin sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine,

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

"Davanın kısmen kabulüne,

38.705,81 TL PSD gelirin onay tarihi olan 30/04/2015 tarihinden,

3.178,33 TL GİG nin ödeme tarihi olan 05/06/2012 tarihinden,

408,17 TL Tedavi Giderinin sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine,

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Hükme dayanak alınan kusur raporunda işverenin %75, işçinin %25 oranında kusurlu oldukları sonucuna varılmış ise de müfettiş raporlarında, "araç kasalarının kenarına yanaştırılan, işçilerin üzerinde durdukları seyyar ahşap platformların etrafına uygun korkuluk yapılarak işçilerin boşluğa basmaları ve düşmelerinin engellenmesi ve ayrıca kasa tarafından veya üstten gelebilecek yüklere karşı da uygun ve yeterli sağlamlıkta korkuluk yapılarak platformların da yüklerin çarpması ile devrilmemelerinin sağlanması, işyerinde kullanılacak iş ekipmanının yapılacak işe uygun olması ve bu ekipmanın işçilerin sağlık ve güvenliğine zarar vermemesi için gerekli tüm tedbirlerin alınması gerektiği tespiti yapılmış iken kazazede işçiye "gerekli dikkat ve özeni göstermediği, dalgın davrandığı" şeklinde soyut gerekçe ile kusur yüklenmesi isabetli görülmemiş, işverenin %100 oranında kusurlu olduğu kanaatine varılmış, işçiye %25 oranında kusur veren rapora itibar edilerek, 21/1. Madde hükümleri doğrultusunda %75 kusur oranına göre, ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetli bulunmamış, bu gerekçeyle;

“Davacı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne;

İzmir 14. İş Mahkemesi'nden verilen 03/10/2017 tarih, 2016/20 Esas ve 2017/316 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına,

Davanın kabulüne,

51.607,75 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin 30.04.2015 tarihinden, 4.237,77 TL Geçici İşgöremezlik Ödeneğinin 05.06.2012 tarihinden, 16,54 TL tedavi giderinin 06.01.2011 tarihinden, 77,52 TL tedavi giderinin 10.02.2011 tarihinden, 12,36 TL tedavi giderinin 23.02.2011 tarihinden, 125,00 TL tedavi giderinin 16.03.2011 tarihinden, 6,89 TL tedavi giderinin 08.06.2011 tarihinden, 28,49 TL tedavi giderinin 05.01.2011 tarihinden, 134,20 TL tedavi giderinin 06.01.2011 tarihinden, 24,00 TL tedavi giderinin 23.02.2011 tarihinden, 23,00 TL tedavi giderinin 07.03.2011 tarihinden, 15,50 TL tedavi giderinin 07.03.2011 tarihinden, 23,00 TL tedavi giderinin 01.08.2011 tarihinden, 36,12 TL tedavi giderinin 01.08.2011 tarihinden, 21,60 TL tedavi giderinin 08.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek faizleri ile birlikte davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine” karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili; Kurum müfettiş raporu esas alınarak davalı işverene %100 kusur verilemeyeceği, tazminat davasında işçiye verilen %25 kusurun Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, Bölge Adliye Mahkemesinin kusur raporu almaksızın resen kusur belirlemesinin Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğu gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1- Rücu davaları kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusuru olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığında sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, bu davalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Kurum müfettişince hazırlanan raporda davalı işverene %100 kusur verilmiş, işçinin herhangi bir kusuru tespit edilememeiş, kazalı işçi tarafından açılan ve Yargıtay’ın onama kararıyla kesinleşen tazminat davasında alınan ve tek bilirkişi tarafından düzenlenen kusur raporunda işverene %75, işçiye %25 kusur verilmiştir. Eldeki davada da tek bilirkişi tarafından düzenlenen kusur raporunda işverene %75, işçiye %25 kusur verilmiş ve bu rapor esas alınarak karar verilmişse de Bölge Adliye Mahkemesince, belirlenen kusur oranlarının soyut gerekçelere dayandığı ve itibar edilemeyeceği gerekçesi ile yeni bir kusur raporu alınmaksızın işçinin kazada kusursuz olduğu, işverenin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, kazalı işçinin 01.09.1982 tarihinden itibaren kaza tarihine kadar aralıksız aynı işyerinde 28 yıldan fazla bir süredir çalıştığı ve tecrübeli bir işçi olduğu, öte yandan, işyerinde gemilerden kamyonlara yük aktarıldığı sırada, kamyon kasalarının yanına sehpalar konularak işçilerin bu sehpalar üzerinde beklemek suretiyle vincin ve yükün olası tehlikelerinden korunmaya çalıştıkları, bunun bir işyeri uygulaması olarak yerleşmiş olduğu, ne var ki gerekli iş güvenliği önlemleri alınmaması sebebiyle mevzu bahis kazanın meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Kurum müfettişince hazırlanan raporda her ne kadar davalı işverenlik %100 kusurlu sayılmış, buna karşın eldeki davada ve tazminat davasında alınan tek kişilik bilirkişi raporları da birbirini teyit etmekte ise de

-olayın oluş biçimi

-işyerindeki hatalı uygulama

Kurum müfettişince hazırlanan raporda her ne kadar davalı işverenlik %100 kusurlu sayılmış, buna karşın eldeki davada ve tazminat davasında alınan tek kişilik bilirkişi raporları da birbirini teyit etmekte ise de

-olayın oluş biçimi

-işyerindeki hatalı uygulama

-kazalı işçinin işyerindeki çalışma süresi ve tecrübesi de dikkate alınarak ve önceki tüm kusur raporları irdelenerek, aradaki çelişkiler giderilecek şekilde yeniden 3 kişilik konusunda uzman bilirkişilerden kusur oran ve aidiyetleri konusunda yeni bir rapor alınmalıdır.

2- Davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde; kazalı işçinin 30 günlük istirahatinin ardından şifa bulduğunu, maluliyetinin bulunmadığını iddia etmişse de mahkemece bu konu irdelenmeden karar verilmiştir. Davalı işverenliğin maluliyete dair itirazları da yöntemine uygun şekilde gerekli prosedür işletilerek irdenmeli oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/2 maddesi gereği yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2043, Karar No: 2021/1064, Tarih: 10.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/2043 E.  ,  2021/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ...’ın 29.12.2020 tarihli dilekçe ile karşı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden, itiraz hakem heyetince davalı vekilinin vekaletnamesinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı ve sulh sözleşmesi dosya içerisine alınarak denetlenmek suretiyle sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10709, Karar No: 2013/64, Tarih: 22.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/10709 E.  ,  2013/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapulama tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... İlçesi, ... Köyü 1251 parsel sayılı 22.060 m² yüölçümündeki taşınmaz, tapu kayıtları uygulanarak ... ve arkadaşları adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetiminin çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla yaptığı itirazı üzerine, kadastro komisyonu 766 sayılı Kanunun 29. maddesi hükmünce yetkisizlik kararı vererek tutanak ve eklerini kadastro mahkemesine göndermiştir. Mahkemece, davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu 1251 parselin tesbit harici bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapulama tespitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece 6831 sayılı Orman Kanununun muvakkat 1. maddesi uyarınca hüküm kurulmuş ise de, sözü edilen madde, 23.09.1983 gün ve 2896 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmıştır. Hükümden sonra yürürlüğe giren kanun hükümleri uyarınca taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının usûlen araştırılarak belirlenmesi zorunlu bulunmaktadır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukukî durumunun 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Kanun ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları kanunda gösterilmiştir.

Mahkemece, öncelikle çekişmeli taşınmazı tüm komşu parselleri ile birlikte gösterir orijinal kadastro paftasının bir sureti getirtildikten sonra çekişmeli taşınmaza komşu parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ile kesinleşmiş iseler, oluşum nedenini de gösterir tapu kayıtları, itirazlı iseler, dava dosyaları ve çekişmeli 1251 parsel sayılı taşınmazın dayanağı, Mart 891 tarih sıra 152-201, cilt 1, sayfa 23 ve 27, Aralık 958 tarih, sıra 17, cilt 3, sayfa 84, Nisan 962 tarih, sıra 5, cilt 4, sayfa 22, Şubat 960 tarih, sıra 6, cilt 3, sayfa 99 ve Ocak 962 tarih, sıra 18 numaralı tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilmeli, bu tapu kaydının kadastro sırasında dava konusu parsel dışında başka parsellere revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise bu parsellere ait kadastro tespit tutanak örnekleri ile kesinleşmiş iseler, kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları itirazlı iseler dava dosyaları getirtilmelidir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen belgeler getirtildikten sonra, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir fen elemanı bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye

de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumunun saptanması; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğunun düşünülmesi; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli raporun alınması; dayanak tapu kaydı, yerel bilirkişi marifetiyle zemine uygulanmalı, tapu kaydı uyduğu takdirde taşınmazın öncesinde orman olup olmadığı da gözönünde bulundurularak 4785 sayılı kanun hükümleri ve tapu kaydının tartışılması, dayanak tapu kaydı değişebilir sınırları içeriyor ve sınırda da eylemli orman var ise, 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamının belirlenmesi; asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanıldığının kabul edilmesi, çekişmeli taşınmazın orman olduğunun tespiti durumunda Hazine adına, orman olmadığının tespiti durumunda ise, hak sahipleri adına tescil kararı verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 22/01/2013 günü oy birliği ile karar verildi.