muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16515, Karar No: 2023/2760, Tarih: 04.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16515 E.  ,  2023/2760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/277 E., 2022/357 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2021 tarihli ve 2020/235 Esas, 2021/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2021/1070 Esas, 2021/1118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.06.2022 tarihli ve 2021/27101 Esas, 2022/5323 Karar sayılı kararı ile "...Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 27.11.2019 tarihli rapor içeriğine göre mağdurun beyanlarına ancak ana hatları ve kuvvetli delillerle desteklendiği taktirde itibar edilebileceği şeklindeki rapor tüm dosya kapsamı gözetildiğinde mevcut haliyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 102/1 maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet hükmü kurulması karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,..." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/277 Esas, 2022/357 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.12.2022 tarihli ve 9- 2022/150954 numaralı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle

Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 15.01.2019 tarihli Adli Tıp Raporunda mağdurda veyahut mağdura ait eşyalarda sperm hücresinin görülmediği ancak menide ve idrarda bulunan Prostat Spesifik Antijen tespit edildiği, mağdura ait eşyalarda veyahut dosyada mevcut herhangi bir eşya/kişi üzerinde sperm tespit edilmediğinin sabit olduğuna, dosyada müvekkilinin cezalandırılmasına yeter tek delilin PSA iken söz konusu antijenin meni veyahut idrarda bulunduğunun da ayrıca bildirilmiş olduğuna, yerel mahkemece söz konusu antijenin cinsel saikle meydana gelen eylem neticesinde bulaşıp bulaşmadığı araştırılmaksızın karar verildiğine, müvekkilinin cinsel saikle hareket ettiğine dair dosyada mağdur/Katılan beyanı dışında başkaca herhangi bir şüpheden uzak kesin delilin mevcut olmadığının açık olduğuna, mağdurun beyanlarına da iddiasını destekleyecek kesin nitelikte delil olmaksızın itibar edilemeyeceğinin de sabit olup müvekkilinin cinsel saikle hareket ettiği kabulüne varılarak hakkında basit cinsel saldırı suçuna uyan eylemleri neticesinde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulmasına karar verilmesine, müvekkili hakkında lehe hükümlerin uygulanması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Özetle

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması gerekirken, basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayin edildiğine, 27.11.2019 tarihli Adli Tıp Rapor içeriği ve Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesi'nin 15.01.2019 ile 05.05.2020 tarihli Rapor İçeriklerine göre katılan mağdurun iddiasının maddi deliller ve vakıalarla doğrulanmış olduğuna, usul ve esas yönünden kanuna aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın suç tarihinde on sekiz yaşından büyük beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan katılan mağdura karşı organ sokmaksızın mağdurun vücuduna temas ederek cinsel davranışlarda bulunması şeklinde kabul edilen eyleminde, sanığın cinsel saldırı suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın suç tarihinde on sekiz yaşından büyük beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan katılan mağdura karşı organ sokmaksızın mağdurun vücuduna temas ederek cinsel davranışlarda bulunması şeklinde kabul edilen eyleminde, sanığın cinsel saldırı suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın mahkemedeki savunması sırasında katılan mağdurdan sürekli kanka olarak bahsettiği ve on yıldır tanıdığını, katılanın pazarda kendisine yardım ettiğini, zaman zaman evine gelip yattığını, katılana olay günü alkol ikram ettiği beyanları karşısında suçun niteliği de dikkate alınarak katılanın sanığa işlemediği bir suçu isnat etmesini gerektirecek bir neden bulunmadığı, katılan hakkında düzenlenen sağlık kurulu raporu ve adli tıp şube müdürlüğünün raporlarından yüzde yetmiş zihinsel, yüzde yirmi beş konuşma engeli olan katılanın, maddi deliller ve bizzat sanığın beyanları ile de kısmen doğrulanan iddialarını kurgulayarak ve maddi delillerini de oluşturarak sanığa işlemediği böyle bir suç isnat etmesinin mümkün görülmediği değerlendirilmiştir.

3. Tüm dosya kapsamını göre, katılan mağdurun maddi deliller ve vakıalarla doğrulanan iddiasına karşın sanığın aşamalardaki savunmasında birbiriyle ve kendi içerisinde çelişen beyanlarının hayatın olağan akışına uygun düşmediği gerekçesiyle mağdurun iç çamaşırında ancak menide ve idrarda bulunan prostat spesifik antijen (psa) tespit edildiği dikkate alınıp sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmediği görülmüştür.

4. Mağdurun aşamalardaki beyanlarında sanığın kendisinin poposuna cinsel organını soktuğunu beyan ettiği, ancak organ sokmaya ilişkin yalnızca mağdur beyanı bulunduğu ve Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 27.11.2019 tarihli raporuna göre mağdurun beyanına kuvvetli delillerle desteklendiği taktirde itibar edilebileceğinin belirtildiği, yine aynı tarihli rapora göre mağdurun olay tarihli raporunda her ne kadar anal bölgede kızarıklık bulunduğu kayıtlı ise de, kızarıklığın livata dışı sebeplerden de kaynaklanabileceğinin bilindiği, tek başına livatanın maddi delili sayılamayacağı, kişinin fiili livataya maruz kalıp kalmadığının tespitinin tıbben mümkün bulunmadığının belirtildiği, bu haliyle sanığın mağdura organ sokmak suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediğinin sabit olmadığı değerlendirilmiştir.

5. Sanığın katılan mağdurdan sürekli kanka olarak bahsettiği ve on yıldır tanıdığı, katılanın pazarda kendisine yardım ettiği, zaman zaman evine gelip yattığı beyanına göre katılanda hekim olmayanlarca da anlaşılabilecek zeka geriliğini bilmediğinin söylenemeyeceği de dikkate alınarak, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, mağdurun iddialarını doğrular mahiyetteki mağdurun olay tarihli raporunda anal bölgede kızarıklık bulunduğunun tespiti, Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesinin 15.01.2019 ve 05.05.2020 tarihli raporları nazara alınıp sanığın en azından olayın gerçekleştiği zaman diliminde mağdurun kendisinin evinde bulunduğuna dair tevil yollu ikrarını içerir aşamalardaki kaçamaklı beyanları ve tüm dosya kapsamına göre hüküm kurulduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında suç adının "cinsel saldırı" yerine "nitelikli cinsel saldırı" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiş, sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ve aşağıda belirtilen husus dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Sanık hakkında cinsel saldırı suçundan hüküm kurulmasına rağmen hüküm fıkrasında suça ilişkin kanun maddesinin "102/2" olarak yazılması hukuka aykırı bulunmuş, buna göre Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/277 Esas, 2022/357 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği hüküm fıkrasında yer alan; "102/2" ibaresinin "102/1" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/451, Karar No: 2021/1575, Tarih: 05.04.2021

**5. Ceza Dairesi         2018/451 E.  ,  2021/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle ihaleye fesat karıştırmaya teşebbüs suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 05/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/309, Karar No: 2020/1461, Tarih: 20.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/309 E.  ,  2020/1461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 12.11.2005 tarihli iş kazasında sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masraflarından oluşan kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın10., 26. maddeleridir.

506 sayılı Kanunun 26. maddesine dayanan rücu davalarında kusurun belirlenmesinde, mahkemece, öncelikle dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

İş kazasının vuku bulduğu tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa’nın 9. maddesi ile, “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır.” hükmü getirilmiş, anılan Yasa’nın 10. maddesinde de, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tespit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmeyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları kurumca sağlanır.

Ancak, yukarıdaki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22’nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesap edilecek sermaye değerleri tutarı, 26’ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Ancak, yukarıdaki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22’nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesap edilecek sermaye değerleri tutarı, 26’ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanun’un 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10. maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin, 506 sayılı Yasa’nın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanunu’nun 43. ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43. ve 44. maddeleri uyarınca, %50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

İşverenin, 506 sayılı Kanun’un 26. maddesi yanında 10. maddesi uyarınca da sorumlu tutulması gerektiğinin tespiti halinde ise, işverenin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek, hesaplanacak maddi tazminat miktarından, Borçlar Kanunu’nun 43. ve 44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

İncelemeye konu somut olayda davalı işveren yönünden 506 sayılı Yasa’nın kusursuzluk ilkesine dayanan 10. ve kusur sorumluluğuna dayanan 26. maddeleri kapsamında sorumlu olduğu belirgin olmakla birlikte diğer davalılar açısından anılan Yasa’nın 10. maddesi kapsamında 3. kişinin oransal sorumluluğunun belilenmemesi isabetsiz olup, mahkemece değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9134, Karar No: 2009/11587, Tarih: 08.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9134 E.  ,  2009/11587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, nüfus kayıtlarında ... ve ... olan anne-baba adlarının .... ve ... olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcılığı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde nüfus kütüğünde ‘... ve ...’ olarak kayıtlı gözüken anne ve baba adlarının ‘... ve ...’ olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava dilekçesi içeriğine göre, dava nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, davacının, kaydın istem gibi düzeltilmesi durumunda kayden anne ve babası olacak olan ölü ... ve ...’nin mirasçılarının da hukukunu ilgilendireceği gözetilerek bunların tespiti ile yöntemince davaya katılmalarının sağlanmasından sonra toplanan ve toplanacak olan kanıtlara göre oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken taraf oluşumu sağlanmadan işin esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1236, Karar No: 2014/2162, Tarih: 06.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1236 E.  ,  2014/2162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AZDAVAY KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2013/2-2013/33

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli taşınmazın köy boşluğu olduğu anlaşılmakla mülkiyeti Hazineye ait olan köy boşluklarının zilyetlikle kazanılması mümkün ise de, somut olayda çekişmeli taşınmazın üzerinde Köy Tüzel Kişiliği veya kendi adlarına edinme iradesi olmaksızın köylülerce meyve ağaçları dikilip yine köylülerce toplandığı anlaşılmakla, Köy Tüzel Kişiliğinin veya Hazinenin davaya katılımı olmaksızın, iki köylünün köyün özel malı olduğu ididası ile dava açmaları mümkün değildir. Buradan hareketle davanın reddi yerine davanın kabulü ile Köy Tüzel Kişiliği adına tescile karar verilmesinin isabetsizilğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında G. K. Tüzel Kişiliği Hazine adına tescil istemiyle davaya asli müdahil olarak katılmıştır. Yargılama sonunda mahkemece davanın davacılar yönünden reddine, asli müdahil yönünden kabulüne çekişmeli taşınmazın G. K. Tüzel Kişiliği adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar Sadık ve M.. T.. tarafından temyiz edilmiştir.

Köy Tüzel Kişiliğinin müdahale dilekçesi harçlandırılmamış olduğu gibi dilekçede köy adına değil Hazine adına tescil talep edilmiş olmasıda yöntemince bir katılım olmadığını gösterir. Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, usulüne uygun olmayan müdahale dilekçesine değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Davalıların temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalılara iadesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.