muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/162, Karar No: 2010/179, Tarih: 28.09.2010

Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesince dosyanın birleştirilmek üzere gönderildiği İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesince de, her iki dosya arasında irtibat bulunduğu kabul edilerek, davanın fiili ve hukuki irtibat nedeniyle 5271 sayılı CYY’nın 8 ve 16. maddeleri uyarınca, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/106 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine ve yargılamanın bu dosya üzerinde yürütülmesine karar verilmiştir.

Olumlu birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığının İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2010 gün ve 2010/106-421, Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2010 gün ve 2010/108-165 sayılı birleştirme kararlarının kaldırılması istemli 12.07.2010 gün ve 166301 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken konu, Yargıtay 11. Ceza Dairesi ve İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumlu birleştirme uyuşmazlığının giderilmesine ilişkindir.

Ancak uyuşmazlık konularının değerlendirilmesine geçmeden önce, birleştirme kararının yüksek görevli mahkeme olan Yargıtay 11. Ceza Dairesince verildiği, dolayısıyla Erzurum 2. Ağır Ceza ve İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemelerince verilen birleştirme kararlarının yok hükmünde sayılması gerektiği, dolayısıyla çözümlenecek bir uyuşmazlığın bulunmadığı, yine aynı şekilde İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesince 25.06.2010 tarihinde verilen birleştirme kararından sonra Yargıtay 11. Ceza Dairesince verilen bir birleştirme kararının bulunmaması nedeniyle henüz uyuşmazlığın doğmadığı ileri sürülmüş ise de, yasalarımızda mahkemelerce verilen kararların kendiliğinden yok sayılması sonucunu doğuracak bir hükmün bulunmadığı, bu nedenle Erzurum 2. Ağır ve İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemelerince verilen kararların yetkili bir yargı merciince ortadan kaldırılmadıkça yok hükmünde sayılamayacağı, yine Yargıtay 11. Ceza Dairesince, ikinci kez birleştirme kararı verilmesine gerek bulunmadığı ve ilk derece mahkemeleri ile Yargıtay ilgili ceza dairesinde doğan olumlu birleştirme uyuşmazlığını çözme yetkisinin, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.04.2003 gün ve 108-120 sayılı kararında da vurgulandığı üzere Ceza Genel Kuruluna ait olduğu kararlaştırılarak konuların müzakeresine başlanmıştır.

Uyuşmazlığın esası ile ilgili konunun değerlendirilmesine geçmeden önce sırasıyla;

1-İlgili yasal düzenlemelerin incelenmesi,

2-Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak ileri sürülen, fotokopi belge ile birleştirme kararı verilip verilmediği,

3-Yargıtay 11. Ceza Dairesinin yüksek görevli mahkeme olup olmadığı,

Hususlarının sırasıyla karara bağlanması gerekmiştir.

1-İLGİLİ YASAL DÜZENLEMELER:

5271 SAYILI CEZA YARGILAMASI YASASI’NIN İLGİLİ HÜKÜMLERİ:

Bağlantı kavramı

1-İlgili yasal düzenlemelerin incelenmesi,

2-Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak ileri sürülen, fotokopi belge ile birleştirme kararı verilip verilmediği,

3-Yargıtay 11. Ceza Dairesinin yüksek görevli mahkeme olup olmadığı,

Hususlarının sırasıyla karara bağlanması gerekmiştir.

1-İLGİLİ YASAL DÜZENLEMELER:

5271 SAYILI CEZA YARGILAMASI YASASI’NIN İLGİLİ HÜKÜMLERİ:

Bağlantı kavramı

Madde 8 – (1) Bir kişi, birden fazla suçtan sanık olur veya bir suçta her ne sıfatla olursa olsun birden fazla sanık bulunursa bağlantı var sayılır.

(2) Suçun işlenmesinden sonra suçluyu kayırma, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme fiilleri de bağlantılı suç sayılır.

Davaların birleştirilerek açılması

Madde 9 – (1) Bağlantılı suçlardan her biri değişik mahkemelerin görevine giriyorsa, bunlar hakkında birleştirilmek suretiyle yüksek görevli mahkemede dava açılabilir.

Görülmekte olan davaların birleştirilmesi ve ayrılması

Madde 10 – (1) Kovuşturma evresinin her aşamasında, bağlantılı ceza davalarının birleştirilmesine veya ayrılmasına yüksek görevli mahkemece karar verilebilir.

(2) Birleştirilen davalarda, bu davaları gören mahkemenin tâbi olduğu yargılama usulü uygulanır.

(3) İşin esasına girdikten sonra ayrılan davalara aynı mahkemede devam olunur.

Geniş bağlantı sebebiyle birleştirme

Madde 11 – (1) Mahkeme, bakmakta olduğu birden çok dava arasında bağlantı görürse, bu bağlantı 8 inci maddede gösterilen türden olmasa bile, birlikte bakmak ve hükme bağlamak üzere bu davaların birleştirilmesine karar verebilir.

Bağlantılı suçlarda yetki

Madde 16 – (1) Yukarıdaki maddelere göre her biri değişik mahkemelerin yetkisi içinde bulunan bağlantılı ceza davaları, yetkili mahkemelerden herhangi birisinde birleştirilerek görülebilir.

(2) Bağlantılı ceza davalarının değişik mahkemelerde bakılmasına başlanmış olursa, Cumhuriyet savcılarının istemlerine uygun olmak koşuluyla, mahkemeler arasında oluşacak uyuşma üzerine, bu davaların hepsi veya bir kısmı bu mahkemelerin birinde birleştirilebilir.

(3) Uyuşulmazsa, Cumhuriyet savcısı veya sanığın istemi üzerine ortak yüksek görevli mahkeme birleştirmeye gerek olup olmadığına ve gerek varsa hangi mahkemede birleştirileceğine karar verir.

(4) Birleştirilmiş olan davaların ayrılması da bu suretle olur.

Yetkide olumlu veya olumsuz uyuşmazlık

Madde 17 – (1) Birkaç hâkim veya mahkeme arasında olumlu veya olumsuz yetki uyuşmazlığı çıkarsa, ortak yüksek görevli mahkeme, yetkili hâkim veya mahkemeyi belirler.

Görev ve yargı çevresinin belirlenmesi

Madde 250 – (1) Türk Ceza Kanununda yer alan;

a) (Değişik: 26.06.2009 - 5918/7 md.) Örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen uyuşturucu ve uyarıcı madde imâl ve ticareti suçu veya suçtan kaynaklanan malvarlığı değerini aklama suçu,

b) Haksız ekonomik çıkar sağlamak amacıyla kurulmuş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde cebir ve tehdit uygulanarak işlenen suçlar,

Görev ve yargı çevresinin belirlenmesi

Madde 250 – (1) Türk Ceza Kanununda yer alan;

a) (Değişik: 26.06.2009 - 5918/7 md.) Örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen uyuşturucu ve uyarıcı madde imâl ve ticareti suçu veya suçtan kaynaklanan malvarlığı değerini aklama suçu,

b) Haksız ekonomik çıkar sağlamak amacıyla kurulmuş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde cebir ve tehdit uygulanarak işlenen suçlar,

c) İkinci Kitap Dördüncü Kısmın Dört, Beş, Altı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar (305, 318, 319, 323, 324, 325 ve 332 nci maddeler hariç),

Dolayısıyla açılan davalar; Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca yargı çevresi birden çok ili kapsayacak şekilde belirlenecek illerde görevlendirilecek ağır ceza mahkemelerinde görülür.

(2) Gelen iş durumu göz önünde bulundurularak birinci fıkrada belirtilen suçlara bakmakla görevli olmak üzere, aynı yerde birden fazla ağır ceza mahkemesi kurulmasına, Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca karar verilir. Bu hâlde, mahkemeler numaralandırılır. Bu mahkemelerin başkan ve üyeleri adlî yargı adalet komisyonunca, bu mahkemelerden başka mahkemelerde veya işlerde görevlendirilemez.

(3) Birinci fıkrada belirtilen suçları işleyenler sıfat ve memuriyetleri ne olursa olsun bu Kanunla görevlendirilmiş ağır ceza mahkemelerinde yargılanır. Anayasa Mahkemesi ve Yargıtayın yargılayacağı kişilere ilişkin hükümler ile (…) askerî mahkemelerin görevlerine ilişkin hükümler saklıdır.

(4) (Ek fıkra: 22.07.2010 - 6008/8 md.) Çocuklar, bu madde hükümleri uyarınca kurulan mahkemelerde yargılanamazlar ve bu mahkemelere özgü soruşturma ve kovuşturma hükümleri çocuklar bakımından uygulanmaz.

2802 SAYILI HÂKİMLER VE SAVCILAR YASASI’NIN İLGİLİ HÜKÜMLERİ:

Soruşturma:

Madde 82 – Hakim ve savcıların görevden doğan veya görev sırasında işlenen suçları, sıfat ve görevleri gereğine uymayan tutum ve davranışları nedeniyle, haklarında inceleme ve soruşturma yapılması Adalet Bakanlığının iznine bağlıdır. Adalet Bakanı inceleme ve soruşturmayı, adalet müfettişleri veya hakkında soruşturma yapılacak olandan daha kıdemli hakim veya savcı eliyle yaptırılabilir.

Soruşturma ile görevlendirilen hakim ve savcılar, adalet müfettişlerinin 101 inci maddedeki yetkilerini haizdirler.

Suça katılma:

Madde 86 – Hakim ve savcıların suçlarına iştirak edenler aynı soruşturma ve kovuşturma mercilerine tabidirler.

Kovuşturma kararı ve ilk soruşturma:

Madde 89 – Hakim ve savcılar hakkında görevden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde evrak, Adalet Bakanlığınca ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet savcılığına; Adalet Bakanlığı merkez, bağlı ve ilgili kuruluşlarında görevli hakim ve savcılar hakkındaki evrak ise Ankara Cumhuriyet Savcılığına gönderilir.

Kovuşturma kararı ve ilk soruşturma:

Madde 89 – Hakim ve savcılar hakkında görevden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde evrak, Adalet Bakanlığınca ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet savcılığına; Adalet Bakanlığı merkez, bağlı ve ilgili kuruluşlarında görevli hakim ve savcılar hakkındaki evrak ise Ankara Cumhuriyet Savcılığına gönderilir.

Cumhuriyet savcısı beş gün içinde iddianamesini düzenleyerek evrakı, son soruşturmanın açılmasına veya son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verilmek üzere ağır ceza mahkemesine verir.

İddianamenin bir örneği Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince, hakkında kovuşturma yapılana tebliğ olunur. Bu tebliğ üzerine ilgili, Kanunda yazılı süre içinde delil toplanmasını ister veya kabul edilebilir istekte bulunursa bu husus göz önünde tutulur ve gerekirse soruşturma başkan tarafından derinleştirilir.

Son soruşturma merciileri :

Madde 90 – Haklarında son soruşturma açılmasına karar verilenlerden; birinci sınıfa ayrılmış olanlarla ağır ceza mahkemeleri heyetine dahil bulunan hakim ve Cumhuriyet savcılarının, son soruşturmaları Yargıtayın görevli ceza dairesinde görülür.

Birinci fıkra dışındaki hakim ve savcıların son soruşturmaları, yargı çevresi içinde bulundukları ağır ceza mahkemesinde yapılır.

Son soruşturma merciinin saptanması:

Madde 91 – Bu Kanun gereğince haklarında kovuşturma yapılacak olanların, son soruşturma mercilerinin saptanmasında, son soruşturma zamanındaki son soruşturmadan önce görevden ayrılanların ise ayrılma zamanındaki sıfatları esas alınır.

Geçici yetkililer hakkında soruşturma ve kovuşturma mercilerinin saptanmasında yetkili bulundukları yerdeki sıfatları esas tutulur.

Kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma:

Madde 93 – Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.

Adalet Bakanlığı merkez, bağlı ve ilgili kuruluşlarındaki hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma ve kovuşturma Ankara Cumhuriyet Başsavcısı ve ağır ceza mahkemesine aittir.

Ağır ceza mahkemesinin görevine giren suçüstü hâlleri

Madde 94 – Ağır ceza mahkemesinin görevine giren suçüstü hâllerinde hazırlık soruşturması genel hükümlere göre yapılır. Hazırlık soruşturması yetkili Cumhuriyet savcıları tarafından bizzat yürütülür.

Bu halde durumun hemen Adalet Bakanlığına bildirilmesi zorunludur.

3713 SAYILI TERÖRLE MÜCADELE YASASI’NIN İLGİLİ HÜKÜMLERİ:

Terör amacı ile işlenen suçlar

Madde 4 – Aşağıdaki suçlar 1 inci maddede belirtilen amaçlar doğrultusunda suç işlemek üzere kurulmuş bir terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde işlendiği takdirde, terör suçu sayılır:

Bu halde durumun hemen Adalet Bakanlığına bildirilmesi zorunludur.

3713 SAYILI TERÖRLE MÜCADELE YASASI’NIN İLGİLİ HÜKÜMLERİ:

Terör amacı ile işlenen suçlar

Madde 4 – Aşağıdaki suçlar 1 inci maddede belirtilen amaçlar doğrultusunda suç işlemek üzere kurulmuş bir terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde işlendiği takdirde, terör suçu sayılır:

a) Türk Ceza Kanununun 79, 80, 81, 82, 84, 86, 87, 96, 106, 107, 108, 109, 112, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 142, 148, 149, 151, 152, 170, 172, 173, 174, 185, 188, 199, 200, 202, 204, 210, 213, 214, 215, 223, 224, 243, 244, 265, 294, 300, 316, 317, 318 ve 319 uncu maddeleri ile 310 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan suçlar.

….

Görev ve yargı çevresinin belirlenmesi

Madde 9 – (Değişik: 29.06.2006-5532/8 md.) Bu Kanun kapsamına giren suçlarla ilgili davalara, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ağır ceza mahkemelerinde bakılır.

DAVALARIN BİRLEŞTİRİLMESİNE İLİŞKİN HÜKÜMLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ;

5271 sayılı CYY’nın 8. maddesinde, bir kişinin birden fazla suçtan sanık olması veya bir suçta birden fazla sanık bulunması, şeklinde dar bağlantı tanımlanmış, maddenin ikinci fıkrasında ise, suçun işlenmesinden sonra suçluyu kayırma, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme fiillerinin de bağlantılı suç sayılacağı belirtilerek, bu halde de fiiler arasında bağlantının varlığı kabul edilmiştir.

Yasanın 11. maddesinde ise geniş bağlantı tanımlanmıştır. Bu hüküm uyarınca, yapılan yargılamada, mahkemece bakılmakta olan birden fazla dava arasında bağlantının saptanması halinde, bu bağlantı 8. maddede gösterilen türden olmasa dahi, yargılamanın birlikte yapılarak hükme bağlanması için davaların birleştirilmesine karar verilebilecekir. Maddede, ne tür bağlantıların bu kapsamda değerlendirileceği yönünde bir sınırlandırmaya yer verilmemiş, yalnızca mahkemenin bakmakta olduğu birden çok davada bağlantı görmesi yeterli kabul edilmiştir. Bu hükmün amacı, yargılanan uyuşmazlıkların birlikte yargılanmasında ve karara bağlanmasında yarar bulunmasıdır. Bu şekilde tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek, daha adil bir kararın verilmesi ve verilecek hükümlerde olası değerlendirme yanılgılarının engellenmesi hedeflenmiştir.

Görüldüğü gibi, ceza yargılamasında genel kural, açılan her dava üzerine ayrı bir yargılamanın yapılmasıdır. Ancak, uyuşmazlıklar arasında bağlantı olduğu zaman, bağlantının özelliği yüzünden bu kuraldan ayrılınabilmektedir. Ana kuraldan ayrılmayı gerektiren ayrıksı hallerden biri olan yargılamaların birleştirilmesi, birleştirmede fayda düşüncesine dayandığından, fayda varsa birleştirilmeli, fayda yoksa birleştirilmemelidir. Yasamız da, bu yolu tutmuş, fayda bulunup bulunmadığının her olayda araştırılmasını kural olarak hakime bırakmış, istisnaen de, yargılamaların birleştirilip birleştirilmeyeceğini kendisi tayin etmiştir.

Ceza Yargılaması sistemimiz incelendiğinde, birleştirme için üç temel ilkenin benimsendiği, bunlardan birleştirmenin ihtiyariliği ilkesinin ana, birleştirme zorunluluğu ve birleştirme yasağının ise ana ilkenin istisnalarını oluşturduğu görülmektedir.

Birleştirme ihtiyari olmakla birlikte, birleştirmenin zorunlu olduğu haller de öngörülmüştür.

Örneğin, İİY’nın 346. maddesinde, birleştirme yasağı öngörülerek, icra mahkemelerinin yetkisine giren ceza davalarının diğer ceza davaları ile birleştirilemeyeceği belirtilmiş,

2802 sayılı Yasanın 86. madddesinde, hakim ve savcıların işledikleri görev suçlarına iştirak edenler aynı kovuşturma mercilerinde yargılanacakları hükmü ile de birleştirme zorunluluğu düzenlenmiştir.

5271 sayılı CYY’nın 9. maddesinde, soruşturma evresinde uyuşmazlıkların birleştirilmesine ilişkin hükümlere, 10. maddesinde ise kovuşturma evresindeki birleştirme yöntemine yer verilmiştir.

10. madde uyarınca, davalar farklı mahkemelerin görev alanında ise birleştirmeye yüksek görevli mahkemece karar verilecek ve yüksek görevli mahkemede yapılacaktır.

Yasanın 16. maddesinde ise, bağlantılı suçlarda yetki hususu düzenlenmiş olup, bu hüküm uyarınca, her biri değişik mahkemelerin yetkisi içinde bulunan bağlantılı ceza davaları, yetkili mahkemelerden herhangi birisinde birleştirilerek görülebilecek, değişik mahkemelerde yargılamanın başlaması halinde, Cumhuriyet savcılarının istemlerine uygun olmak koşuluyla, mahkemeler arasında oluşacak uyuşma üzerine, bu davaların hepsi veya bir kısmı bu mahkemelerin birinde birleştirilebilecek, uyuşulmazsa, Cumhuriyet savcısı veya sanığın istemi üzerine ortak yüksek görevli mahkeme birleştirmeye gerek olup olmadığına ve gerek varsa hangi mahkemede birleştirileceğine karar verecek, birleştirilmiş olan davaların ayrılması da aynı şekilde olacak, hâkim veya mahkeme arasında olumlu veya olumsuz yetki uyuşmazlığı çıkması halinde ise aynı Yasanın 17. maddesi uyarınca, ortak yüksek görevli mahkeme, yetkili hâkim veya mahkemeyi belirleyecektir.

Birleştirme ile ilgili bu genel açıklamalardan sonra ön sorun olarak görüşülmesi kararlaştırılan, fotokopi evraklarla yetinilerek birleştirme kararının verilip verilemeyeceğine ilişkin hususa gelince,

Yargıtay 11. Ceza Dairesine sanık İ. C. hakkında açılan kamu davasında;

Birleştirme ile ilgili bu genel açıklamalardan sonra ön sorun olarak görüşülmesi kararlaştırılan, fotokopi evraklarla yetinilerek birleştirme kararının verilip verilemeyeceğine ilişkin hususa gelince,

Yargıtay 11. Ceza Dairesine sanık İ. C. hakkında açılan kamu davasında;

02.04.2010 tarihli oturumda, Erzurum C.Başsavcılığının 2009/350, 367, 423 ve Erzincan C.Başsavcılığının 2009/138 sayılı soruşturma evraklarının akibetinin sorulmasına, Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/108 esas sayılı dava dosyasının tüm ekleriyle birlikte incelenmek üzere gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına yazı yazılmasına karar verilerek, yargılamanın 14.05.2010 tarihine bırakıldığı, bu celsede İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin görülmekte olan dava dosyalarının birleştirilmesi konusunda bir karar verilmesi beklenmeksizin duruşma gününden önce gecikmeye mahal bırakmayacak şekilde ivedilikle ve bir kurye görevlendirilerek anılan mahkemelerden getirtilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına yazı yazılmasına karar verilerek yargılamanın 28.05.2010 tarihine ertelendiği, bu oturumda Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/108 esas sayılı dosyasının itirazlarının incelenmesi için gönderildiği Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemesinden döndüğünde başka bir işlem yapılmaksızın özel kurye refakatinde gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığı aracılığıyla Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesine yazı yazılmasına, birleştirme konusundaki talebin dosya geldiğinde değerlendirilmesine, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/106 esas sayılı dosyasının ise beklenilmesine karar verilerek duruşmanın 11.06.2010 tarihine ertelendiği, 11.06.2010 tarihli celsede Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesince gönderilen CD’lerin kağıt ortamına aktarılmasına ve İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesince kurye vasıtasıyla gönderilmiş bulunan 2010/106 esas sayılı dosyasının incelenmesine devam olunmasına, birleştirme konusundaki taleplerin ise bu ara kararları yerine getirildiğinde değerlendirilmesine karar verilerek duruşmanın 18.06.2010 tarihine ertelendiği;

18.06.2010 tarihli celsede;

18.06.2010 tarihli celsede;

Sanık İ.C.hakkında görülmekte olan dava ile Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/108 esas sayılı davası arasında 5271 sayılı CYY’nın 8/1 maddesi anlamında şahsi irtibatın bulunduğu, Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/108 esas sayılı dosyasında kamu davasının dayanağını oluşturan Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.02.2010 gün ve 2010/66 sayılı iddianamesinde Erzincan Cumhuriyet Başsavcısı olarak görev yapan sanık İ.C.’in, Ergenekon Terör Örgütünün Erzincan yapılanması içerisinde, diğer sanıklar S. B., A. T., R. G., N. E., E. E., O. E., Ş. B., M. Y., Ş. D., K. Ü., S. B.İ., A. S.ve Y.B.ile birlikte faaliyette bulunduğunun iddia olunduğu, sanıklar arasında fiili irtibatın da bulunduğu, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Yasası’nın 86. maddesine göre, Hâkim ve Savcıların işledikleri suçlara iştirak edenlerin aynı soruşturma ve kovuşturma mercilerine tabii oldukları, gerekçesi ile Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/108 esas sayılı dosyasının, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2010/1 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Görüldüğü gibi, 18.06.2010 tarihli oturumda;

Daha önce kurye aracılığıyla gönderilen İstanbul 13.Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/106 esas sayılı dava dosyasının incelendiği ve dosyadaki iddianame ile sanıkların ifadelerinden birer örnek çıkarılarak onaylandıktan sonra dosya arasına konulduğu,

Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 12.05.2010 tarihli yazısı ekinde gönderilen 2010/108 esas sayılı dosyasına ait CD’lerin ise kalemce kağıt ortamına aktarılarak incelendiği, 12.05.2010 günlü yazı ekinde gönderilen CD’lerde duruşma safahatı henüz tutanaklara geçirilmediğinden, bu tutanakların CD’lerde bulunmadığı ve dolayısıyla kağıt ortamına aktarılamadığı, ancak sanık müdafileri tarafından duruşma tutanakları ile birleştirme kararı örneklerinin sunulduğu, sunulan bu belgelerin de Yargıtay 11. Ceza Dairesince incelendiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile buna uyumlu Özel Daire kararlarında da vurgulandığı üzere; “Ceza Yargılamasında başvurulan kanıtlama araçlarından biri de belgelerdir. Yargılama makamları, suç isnadı nedeniyle oluşan uyuşmazlığı çözümlerken, kendiliklerinden getirttikleri ya da iddia ve savunma doğrultusunda sunulan belgelerin güvenilirliğini de denetlemek durumundadır. Güvenilirliğin denetlenebilmesi için, belgenin aslının, bu mümkün olmadığı takdirde ise aslına uygunluğunun yetkili makam ve kişilerce onanmış örnek ya da kopyalarının dosyaya konulması gerekir. Bu uygulama gerek Ceza Genel Kurulunca gerek Özel Dairelerce bugüne kadar sürdürülmüş olup, bu uygulamadan dönülmesini gerektiren bir durum veya yasal düzenleme de bulunmamaktadır.