muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/20091, Karar No: 2017/9842, Tarih: 06.06.2017

Mahkemece bozma ilamına uyulduğuna göre işin esasına girilerek bilirkişiden rapor alınıp dava konusu isteklerle ilgili davalı yönünden bir karar verilmesi gerekirken ve bozmaya karşı da direnilmediği hâlde husumet yokluğundan ret kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak tekrar yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında hizmet akdinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunun açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Mahkemece verilen ilk iki karar davacının temyizi üzerine Dairemizin 19.03.2013 ve 13.10.2014 tarihli ilamları ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı vekili 24.08.2016 harç tarihli ıslah dilekçesi ile talebini artırmış, Mahkemece ıslaha değer verilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı” hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “ Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacı vekilinin bozmadan sonra yaptığı ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/06/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19924, Karar No: 2014/7642, Tarih: 14.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19924 E.  ,  2014/7642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ...'ün kayden maliki olduğu 626 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında ....' olması gereken baba adının '...', '....' olması gereken adının '...', '....' olması gereken soyadının '...' yazıldığını ileri sürerek adının, baba adının ve soyadının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayıt maliki.... ile davacının mirasbırakanı ....'ün aynı kişi olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5131, Karar No: 2018/12358, Tarih: 30.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/5131 E.  ,  2018/12358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın SEGBİS aracılığıyla yüzüne karşı verilen hükmü 18.06.2018 tarihinde temyiz ettiği, mahkemece 19.06.2018 tarih ve 2017/721 E. – 2018/316 K. sayılı ek karar ile sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığından reddine karar verildiği, dosyada ve UYAP üzerinden yapılan incelemede söz konusu ek kararın sanığa tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ evrakına rastlanmadığı ve sanığın temyiz isteminin reddine dair ek karara karşı temyiz isteminde bulunmadığının anlaşılması karşısında, temyiz isteminin reddine dair 19.06.2018 tarihli ek kararın sanığa tebliğ edildiğine dair tebliğ evrakının varsa eklenmesi, olmadığı takdirde 19/06/2018 tarihli ek karar sanığa tebliğ edilerek tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 30/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/119, Karar No: 2018/3353, Tarih: 28.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/119 E.  ,  2018/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İcra Mahkemesi tarafından verilen hüküm temyiz eden şikayetçi vekiline 29.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği hâlde, temyiz dilekçesi İİK'nun 363. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 09.06.2015 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında Yargıtay tarafından da karar verilebileceği kabul edilmiş olmakla, temyiz isteğinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle şikayetçi vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4980, Karar No: 2015/6185, Tarih: 04.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4980 E.  ,  2015/6185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2011/462-2014/207

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/04/2014 tarih ve 2011/462-2014/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, müvekkili şirket yetkilisi S. A. ile davalı şirket yetkilisi K. K. arasında imzalanan sözleşme uyarınca iş ortaklığı oluşturulduğunu, bu iş ortaklığının 28.08.1998 tarihli paylaşım protokolü ile sonlandırıldığını, iş ortaklığı döneminde davalı şirketin kullandığı kredi için müvekkili şirkete ait taşınmaz üzerine ipotek konulduğunu ayrıca birleşen davada müvekkili S. A.’ın bu borca kefil olduğunu, iş ortaklığının tasfiyesi amacı ile düzenlenen protokol uyarınca teminat mektupları çözüldüğünde ipoteklerin de kaldırılacağı kararlaştırıldığı halde teminat mektuplarının çözülmediği gibi ipoteklerin de kaldırılmadığını, ipoteği bir an önce sona erdirmek için müvekkili şirketin ödeme yapmak zorunda kaldığını ayrıca müvekkili S. A.’ın da davalı tarafından bankaya iade edilmeyen iki adet teminat mektubu bedelini ödemek zorunda kaldığını, müvekkillerinin ödedikleri miktarı davalıdan tahsil edebilmek için yaptıkları icra takibinin davalının haksız itirazı üzerine durdurulduğunu ileri sürerek davalının icra dosyalarına vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takiplerinin yetkili icra müdürlüklerinde yapılmadığını, davalara konu protokolün K. K. ile S. A. arasında imzalandığını, yapıldığı iddia edilen ödemelerin müvekkilinden talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalı adına borç ödemesi yaptığını iddia eden asıl ve birleşen davadaki davacıların, dava konusu alacağının davalı şirket ile aralarında imzaladıkları herhangi bir sözleşmeden kaynaklanmadığı, tasfiye protokolünün tarafları S. A. ve K. K. olup bu protokoldeki yetki hükümlerinin davalı şirketi bağlamayacağı, asıl ve birleşen davadaki davacıların genel hükümlere göre davalının yerleşim yerinin bulunduğu Ankara'da icra takibi yapması gerektiği, itirazın iptali davalarında yetkili icra müdürlüğü aracılığı ile icra takibi yapılmasının dava ön şartı olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacılardan alınmasına, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12741, Karar No: 2017/24155, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12741 E.  ,  2017/24155 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/192, Karar No: 2020/1277, Tarih: 25.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/192 E.  ,  2020/1277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan sıra cetveline davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayet olunan vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 25.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/57715, Karar No: 2011/34164, Tarih: 21.09.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/57715 E.  ,  2011/34164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/98883

MAHKEMESİ : Muğla 2.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2007

NUMARASI : 2007/388

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kaçak elektrik kullanma tespit tutanağında sayacın R fazının akım ve gerilim köprüsünün düşürülerek sayacın eksik değer kaydetmesinin sağlandığının belirtilmesine göre, bilirkişi aracılığı ile suç tarihi öncesi tüketim belgeleri incelenerek hangi tarihten itibaren kaçak elektrik tüketimi yapıldığının tespiti ile suç tarihinde apartmanın ortak kullanımına ait yerlerin elektrik işlerinden kimin sorumlu olduğu araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6019, Karar No: 2014/12429, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6019 E.  ,  2014/12429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2013/555-2014/33

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalı vekilinin duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderdikten sonra değerlendirilmesine, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10764, Karar No: 2015/7359, Tarih: 27.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/10764 E.  ,  2015/7359 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında temizlik işi alımı için ihale yapılmadığını, ancak kendisinin ve diğer işçilerin kesintisiz çalışmaya devam ettiklerini, buna rağmen bu dönemde ödenmesi gereken alacaklarının ödenmediğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, bu aylarda ihale boşluğu olduğunu, ancak tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı Belediye Başkanlığında 2009 yılında Haziran ve Temmuz aylarında yaklaşık 50 günlük ihale boşluğu olduğu, ancak bu dönemde temizlik elemanlarının çalışmaların devam ettiği de tüm dosya kapsamı ve açılan emsal davalardan anlaşılmaktadır. Ayrıca emsal dosyalarda görüldüğü üzere bu dönemde, ...‘den 09.07.2009-20.07.2009 tarihleri arasında geçici temin usulü ile alım yapıldığı ve bazı işçilerin çalışmaların bildirildiği de görülmektedir. Mahkemece bu husus hiç araştırılmamıştır. Yapılacak iş ...’nin kayıtları incelenerek davacının dava konusu dönemde çalışmasının olup olmadığı belirlenmeli, varsa bu çalışma süresi ücret, yol ve yemek, asgari geçim indirimi alacaklarına ilişkin hesaplamalarda dışlanarak davacının alacak miktarı belirlenmelidir. Eksik araştırma ile sonuca gidilmiş olması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4508, Karar No: 2022/10194, Tarih: 19.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4508 E.  ,  2022/10194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 13.50 sıralarında, sanık ...’un idaresindeki ... ile meskun mahal dışında, bölünmüş, iki şeritli, Devlet karayolunda seyretmekte iken resmi konvoy sebebiyle polis memurlarınca kontrol edilen kavşağa geldiğinde, kavşağa sağ taraftan giriş yapan ...’nin idaresindeki ... ile çarpıştığı, kaza nedeniyle ...’nin öldüğü, aracında yolcu olarak bulunan ...’ün hayati tehlike geçirecek, kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, mahkemece kazanın meydana gelmesinde:

"…Kavşakta ... Çimento tarafından gelen araçları kontrol eden polis memuru ...'ın ... ... istikametine giden konvoyun güvenli şekilde geçişini tamamlamasını beklemeden, ... ... arasında devam eden konvoyun geçişinin son bulup bulmadığını kontrol etmeden ve bu konuda ... ... istikametine giden konvoyu kontrol etmekte olan diğer polis memuru ...'ın işaretini beklemeden ... istikametine giden ... plakalı araca eli ile geç işareti yapması, konvoyun geçişini tamamlamadan önce kontrol ettiği kavşak başını terk etmesi bu şekilde kavşakta bekleyen maktul sürücüyü yanıltması sebebiyle dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı sonucu kazanın meydana gelmesinde etkili kusuru bulunduğu….

Olay tarihinde kavşaktan geçiş yapan konvoyun sonunda bulunan ...'un yönetimindeki araçla konvoydan ayrıymış gibi arkadan seyretmesi, konvoyu yakalamak ve kavşaktan geçmek için seyrini aşırı hızlı yaptığı…." Gerekçeleriyle sanıkların kusurlu olduğu tespit edilen olayda;

1- Sanık ... müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, raporlar arasında çelişki bulunduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Kamu görevlisi olan sanığın, görevi nedeniyle gerçekleşen taksirle öldürme olayında eylemin 4483 sayılı Kanun uyarınca soruşturma iznine tabi olduğu gözetilerek ilgili merciden soruşturma izni istenip, davanın bu izin süresince durmasına karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla hüküm kurulması;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2022 tarihinde oybirliğiyle