muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8978, Karar No: 2014/32295, Tarih: 10.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/8978 E.  ,  2014/32295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/73356

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2011

NUMARASI : 2011/347 (E) ve 2011/801 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın inkara yönelik savunması, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı'ndan temin edilen iletişim kayıtlarında, suç tarihinde sanığın adına kayıtlı . ... nolu telefon hattıyla katılan adına kayıtlı .. ve ...nolu telefon hatlarını aradığına dair herhangi bir tespitin bulunmadığı, aksine katılanın adına kayıtlı telefon hatlarıyla sanığı aradığının belirlendiği gözetilmeden, tüm dosya kapsamı ve gelen telefon kayıtlarıyla sanığın atılı suçu işlediğinin anlaşıldığı biçimindeki soyut ve yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de, TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyet yerine birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı ve sanık H.. Y..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12643, Karar No: 2011/2983, Tarih: 01.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/12643 E.  ,  2011/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki irtifak bedelinin belirlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 8.8.1988 tarihli sözleşme ile, davalı idareye ait ... ve ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde 49 yıllık kendi lehine irtifak hakkı tesis edildiğini, taşınmazlar üzerine otel yaptığını, irtifak hakkı bedelinin irtifak süresi içinde üçer yıllık dönem başlarında idarece takdir edileceğinin sözleşmede kararlaştırıldığını, üçüncü yıl diliminin başladığı 1997-1998 yılı irtifak hakkı bedelinin idarece belirlenip bildirildiğini ve ödendiğini, 1998-1999 yılı irtifak hakkı bedelinin de sözleşmeye göre artırılarak kendisince ödendiğini, 1999-2000 yılı irtifak hakkı bedelinin de 1.565.550.000 lira olarak ödenmesinin idarece bildirildiği halde, daha sonra bu üç yıl irtifak hakkı bedellerinin eksik ödendiğinden bahisle kendisinden fark bedel ve gecikme zammı istendiğini, istenen miktarı temerrüde düşmemek için ödemek zorunda kaldığını, hatta dilekçesi ile istemesine rağmen ihtirazı kayıtla ödediğinin makbuza işlenmediğini, davalı idarenin fark bedel isterken üç yıllık dönem başlangıcı olan 1997-1998 yılı irtifak hakkı bedelini fahiş olarak artırıp belirlediğini, bunun yasa ve hakkaniyete aykırı olup, hakkın suistimali olduğunu bildirip, 1997-1998, 1998-1999, 1999-2000 yılları irtifak hakkı bedellerinin tespitiyle, fazla alınan paraların gelecek yıllar bedellerinden sayılmasına karar verilmesini istemiş, Dairemiz bozma kararından sonra birleşen dava dosyaları ile de 2001 – 2006 yılları arasındaki irtifak bedellerinin tespiti ile sözleşmede cirodan ve kardan pay alınmasına ilişkin hükmün iptalini istemiştir.

2010/12643 2011/2983

Davalı, davacıya taşımazların 86 yatak kapasiteli ve 2. sınıf motel yapılmak üzere verildiği halde, davacının 81 yatak kapasiteli motel ve 125 kişilik lokanta yaparak sözleşmeye aykırı davranıp, amacı aştığını, bu değişiklik fark edilince irtifak hakkı bedelinin yeniden hesaplandığını, farkları davacının itirazda bulunmadan ödediğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucu, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, Dairemizin bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucu, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı idareye ait iki parça taşınmaz, 8.8.1998 tarihli sözleşme ile 49 yıllığına irtifak hakkı tesis edilerek üzerine 2. sınıf motel yapılmak üzere davacıya verilmiştir. Arazi tahsis bedelinin 3’er yıllık dönemler başındaki ilk yılın tahsis bedelini idarenin belirleyeceği, dönemlerin 2. ve 3. yıl irtifak hakkı bedellerinin ... ve Gümrük Bakanlığının her yıl yayınlanan genelgesindeki artış oranına göre artırılacağı, idarece saptanan irtifak hakkı bedelinin miktarına karşı, irtifak hakkı lehtarının herhangi bir mahkeme veya makama başvuramayacağı sözleşmede kararlaştırılmıştır. Davalı idarece, sözleşmedeki amaca uygun olarak 86 yatak kapasiteli 2. sınıf motel var olduğu kabul edilerek irtifak hakkı bedeli hesaplanıp, 1999 yılına kadar davacıdan tahsil edilmiştir. Davalı idare, 24.5.1999 tarihli yazı ile 1997-1998 yılı için belirlenen 488.000.080 lira ile 1998-1999 yılı içinde 880.500.000 lira irtifak hakkının ödendiğini bildirip, 1999-2000 yılı içinde bir önceki bedelin %78.8 oranında zamlı olarak 1.565.500.000 lira irtifak hakkı bedelinin ödenmesini davacıdan istemiştir. Ancak davacı idare, arazi üzerindeki tesislerin sözleşmeye göre değiştirildiğini fark edince, daha önce belirlenen ve taraflar arasında ihtilafsız olan irtifak hakkı bedellerini yeni farkettiği duruma göre 1997-1998, 1998-1999, 1999-2000 yılları için yeniden belirleyip farklarını ve gecikme bedellerinin ödenmesini, davacıdan 9.7.1999 tarihli yazı ile istemiştir.

Davacı, idare tarafından yeniden yapılan irtifak hakkı belirlemesinin yasal olmadığı gibi, hakkın kötüye kullanılarak fahiş olarak artırılıp belirlendiğinden bahisle irtifak bedellerini tespiti için bu davayı açmış, Mahkemece ilkin, sözleşmede idare tarafından saptanan bedele, davacının 2010/12643 2011/2983

Itiraz edemeyeceği ve dava açamayacağı kararlaştırıldığı gerekçesi ile dava reddedilmekle, Dairemizin 13.12.2001 gün ve 2001/9893 esas ve 2001/11749 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bu defa Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, bilirkişilerden rapor alınarak ve 1996-1997 döneminden başlamak suretiyle bu dönemden 2007 yılına kadar irtifak bedelleri yeniden tespit edilerek irtifak hakkı bedelleri belirlenmiştir. Ne var ki Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş olmakla bozma gerekleri yerine getirilmediği gibi orada belirlenen ilkelere aykırı olarak irtifak bedellerinin tespiti yoluna gidilmiştir. Bozmaya uyulmakla taraflar yararına usuli müktesep hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozmada işaret edilen hususların eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir.

Hükmüne uyulan Dairemizin 13.12.2001 gün ve 2001/9893 esas ve 2001/11749 karar sayılı bozma ilamında aynen; “Davacı, davalı idare tarafından ileri sürülen, tesislerin sözleşmede 2. sınıf motel olarak belirlenen vasfının ve yatak sayısının değiştirilip, 1. sınıf motel ve lokantaya çevrildiğine dair iddiaya karşı konulmamış ve itiraz edilmemiştir. Bu durumda, davacı idarede tesislerin vasfı değiştirildiğine göre, irtifak hakkı bedelini yeniden belirlemede haklıdır. Ancak sözleşmede irtifak hakkı bedelini belirleme hakkının davalı idareye tanınması ve davacının da belirlenen bu bedele karşı mahkemeye gidemeyeceği belirlenmiş ise de, davalı bu hakkını kullanırken, hukuka uygun ve objektif olarak hareket etmek zorundadır. Her hakkın kullanılmasında olduğu gibi, sözleşmeden kaynaklanan bedel belirleme hakkını da hakkında davalı Medeni Kanunun 2. maddesinde düzenlenen dürüstlük kurallarına uygun kullanmalıdır. Davalının bu hakkını kullanırken, asıl olan dürüstlük kurallarına uygun kullanmasıdır. Hukuk devletinde, davalı idareden beklenende budur. Ancak idare, takdir hakkını kötüye kullanarak fahiş bir bedel tesbit ederse, sözleşmede davacı aleyhindeki hükümlere rağmen hakim belirlemeye müdahale eder. Davacıda, davalı idarece, sözleşmedeki vasfın değiştirilmesi nedeniyle yeniden belirlenen bedelin, hakkın kötüye kullanılarak fahiş olarak tesbit edildiğinden hakimin müdahalesi ile, bedelin indirilmesi istemiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmede, irtifak hakkı süresinde üçer yılık dönemlerin ilk yıl irtifak hakkı bedelini belirleme hakkı davalı idareye tanınmış ise de, bu belirlemenin hangi ölçüler esas alınarak yapılacağı hususunda sözleşmede bir hüküm bulunmamaktadır. Üç yıllık dönemin ilk yıl irtifak hakkı bedelinin takdiri hakkının, öncelikle üst sınırının belirlenmesi gerekir. Bununda taşınmazın yeniden sözleşme yapılarak irtifak hakkı tesis edilecek olsa idi, üç 2010/12643 2011/2983

Taraflar arasındaki sözleşmede, irtifak hakkı süresinde üçer yılık dönemlerin ilk yıl irtifak hakkı bedelini belirleme hakkı davalı idareye tanınmış ise de, bu belirlemenin hangi ölçüler esas alınarak yapılacağı hususunda sözleşmede bir hüküm bulunmamaktadır. Üç yıllık dönemin ilk yıl irtifak hakkı bedelinin takdiri hakkının, öncelikle üst sınırının belirlenmesi gerekir. Bununda taşınmazın yeniden sözleşme yapılarak irtifak hakkı tesis edilecek olsa idi, üç 2010/12643 2011/2983

yıllık dönemin ilk yıl irtifak hakkı bedeli emsal ve rayice göre olması gereken bedeldir. Öyle ise mahkemece, üç yıllık dönemin başlangıcı olan 1997-1998 yılı irtifak hakkı bedeli, dava konusu taşınmazın üzerindeki tesislerin vasfının da sözleşmeye aykırı olarak değiştirildiği göz önünde tutularak, emsal ve rayice uygun olarak getirebileceği irtifak hakkı bedeli, konusunda uzman bilirkişi veya kurulu marifetiyle gerektiğinde taraflardan emsalleri de alınarak, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine uygun olarak saptanmalı ve bunun davalının kullanabileceği üst sınır olduğu kabul edilip, bundan, davacının irtifak hakkının eski sahibi olduğu ile sözleşmenin uzun süreli olduğu olgusu göz önünde tutularak, hak ve nesafate göre uygun bir indirim yapılarak olması gereken irtifak hakkı bedeli belirlenip, 1998-1999 ve 1999-2000 yılları irtifak hakları bedelleri de sözleşmede kararlaştırıldığı gibi Devlet ihaleleri genelgesinde belirtilen artış oranında artırılıp hesaplanarak, davacının fazla ödemesi olup olmadığı belirlenip karar verilmesi gerekirken…” denilmiştir. Hal böyle olunca Mahkemece, davacı tarafından tesislerin vasfının ve yatak sayısının değiştirildiğinin kabulü ile hükmüne uyulan bozma ilamında belirlenen ilkeler ışığında, 1997-1998 döneminin 3 yıllık dilimin 1.yılı olduğu ve davacının talebinin bu dönem ve sonrası için olduğu da gözetilerek yeniden konusunda uzman bilirkişi veya kurulundan taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine uygun rapor alınarak irtifak hakkı bedelleri belirlenip sonucuna göre karar vermek gerekirken aksine düşünce ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı mahkeme kararının her iki taraf yararına (BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 1.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15981, Karar No: 2024/26057, Tarih: 16.12.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/15981 E.  ,  2024/26057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 16.05.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.07.2023 tarihli ve 2023/9885 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/87516 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/87516 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/12/2016 tarihli ve 2016/82844 soruşturma, 2016/2040 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın, sanığın mernis adresine 16/01/2017 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştirildiği anlaşılmış ise de;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde yer alan, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” şeklindeki düzenleme ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, anılan Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” şeklindeki şerh düşülerek aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği nazara alındığında; somut olayda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/12/2016 tarihli kamu davasının ertelenmesine ilişkin karara yönelik tebliğ işleminin, bilinen son adrese herhangi bir tebliğ yapılmadan doğrudan mernis adresine tebliğ yapılması sebebiyle usulsüz olduğu ve bu hâliyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 06.11.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2016 tarihli ve 2016/82844 Soruşturma, 2016/2040 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına karar

verildiği, kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 16.01.2017 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, kararın infazı için 17.02.2017 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 25.08.2017 tarihli ve 2016/82844 Soruşturma, 2017/15641 Esas, 2017/111914 sayılı iddianamesi ile Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Yapılan yargılama sonucunda, Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 26.03.2019 tarihli ve 2017/726 Esas, 2019/373 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

D. 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve aynı Kanun'un 191/4. maddende "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemelere yer verildiği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinde, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/ 1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,

Sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın, sanığın soruşturma aşamasında bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine MERNİS şerhi olmadan tebliği bu tebliğin iade gelmesi halinde MERNİS şerhi düşülerek 7201 satılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılması yerine yerine doğrudan MERNİS şerhi ile adresine tebliğe çıkarılması ve 7201 sayılı Kanun’un 21/2. maddesine göre yapılması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenle erteleme kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından; Mahkemesince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun şekilde tebliği ile kesinleşmesini takiben denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması ve infazın sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli ve 2017/726 Esas, 2019/373 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1326, Karar No: 2024/2480, Tarih: 26.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/1326 E.  ,  2024/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/834 E., 2023/1624 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Açılmamış Sayılmasına / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İskenderun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/201 E., 2021/41 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; 1928 doğumlu olduğunu, sağlık kurulu raporu olmaksızın maliki olduğu 11 parsel sayılı taşınmazdaki 1/3 payını 27.09.2011 tarihinde 10.000,00 TL bedelle ... isimli şahsa sattığını, bu durumu çok sonra hatırladığında savcılığa başvurduğunu, alıcı şahsı tanımadığını, ..., ... ve ...'un kendisini kandırarak tapuya götürdüğünü, taşınmazı kime ve kaça sattığını dahi bilmediğini, gabine maruz bırakıldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, aşamada davacı vekili 10.07.2018 tarihli dilekçesi ile ...’nin taşınmazı ...’a sattığını, ...’in de ölümü üzerine çocukları ..., ... ve ...’ın malik olduğunu öğrendiklerini, HMK’nın 124 üncü maddesi gereğinin yapılmasını istemiş, aşama davalı ...’nin mirasçılarını da bildirmiştir.

II. CEVAP

1.Bir kısım ... mirasçıları, mirasbırakanlarının ... aracılığı ile taşınmazı satın aldığını, ..., ... ve ...’ı tanımadığını, sonrasında mirasbırakanın taşınmazı satın aldığını duyan ..., ... ve ...’ı fahiş bir fiyata mirasbırakanı ikna ederek taşınmazı kendilerine sattırdıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

2.Dahili davalı ..., ... ve ..., iddiaların asılsız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafa 11.10.2020 tarihli celsede dava konusu taşınmazın keşfen belirlenen değeri üzerinden harç tamamlanması hususunda Harçlar Kanunu'nun 30 ve devamı maddeleri uyarınca gelecek celseye kadar kesin süre verildiği, 03.11.2020 tarihli celsede harcın yatırılmamış olduğu anlaşıldığından dosyanın Harçlar Kanunu'nun 30 ve devamı maddeleri delaletiyle HMK'nın 150 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca üç aylık süre içerisinde yenileninceye kadar işlemden kaldırıldığı, belirlenen süre içerisinde dosyanın harç yatırılarak yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar