muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30058, Karar No: 2013/26489, Tarih: 21.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30058 E.  ,  2013/26489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve kasten yaralama

Hüküm : 1- Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçundan;TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Kasten Yaralama Suçundan; 86/2, 29, 62/1, 52/2-4.maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve kasten yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olay gecesi sanığın idaresindeki aracıyla ikametinin önüne gelip, aracını park ettiği esnada, katılanı kasten yaralama eylemi ile neticelenen olaydan yaklaşık 2 saat sonra, 94 promil alkollü olduğu tespit edildiği, olaydan önce alkol aldığını da ikrar ettiği, sanığın alkollü halde ... kullanmış olması nedeniyle, üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla, tebliğnamede bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, suçsuz olduğuna, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşullarının oluştuğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, trafik güvenliğini tehkeye sokma ve kasten yaralama suçlarından verilen hükümlerin kısmen isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19985, Karar No: 2017/13626, Tarih: 28.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/19985 E.  ,  2017/13626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Açılan davadan haberdar edilmeyen, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki Maliye Hazinesinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğundan ve hükmü adı geçen sanıklar yönünden temyiz yetkisi bulunduğunun anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.10.2010 tarih, 2010/9-149 Esas ve 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca 22.04.2014 tarihli temyiz dilekçesinin katılma talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek suçtan zarar gören müşteki Makiye Hazinesi'nin davaya katılan sıfatının kabulüne karar verilmekle yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanık müdafiinin itiraz dilekçesi ile hükme itiraz ettiği, Mahkemesince dosyanın incelenmek üzere Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme neticesinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilamı hukuka ve yasalara uygun bularak, müdafiinin itiraz talebinin reddine dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... müdafiinin itiraz inceleme talebi hakkında daha önceden itiraz merciince karar verildiğinden dosyanın incelenmeksizin, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına ilişkin kararın 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat kararının;sanık ... vehakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının, katılan vekilinin vekalet ücretine dair temyiz incelemelerinde;

III-Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat kararının;sanık ... vehakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının, katılan vekilinin vekalet ücretine dair temyiz incelemelerinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Beraat kararı bakımından; Sanık ... 'in, suça yer olan okulun duvarına tırmanıp camları zorlamak suretiyle içeri girerek, ... ve ...'ın da aşağıda bekleyerek'in yukarı kattan verdiği suça konu eşyaları aldıkları olayda, sanıkların üzerlerine atılı iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını diğer sanık ... ile birlikte iştirak halinde işlediklerinin anlaşılması karşısında, yüklenen suçtan sanıklar ... ve ...'ın cezalandırılmaları yerine yazılı biçimde ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi,

2-19.08.2013 tarihli tutanak ve tüm dosya içeriğine göre; sanıkların suça konu eşyalar çalarak sanık ...'in evine bıraktıkları, sanığın babası ...'nin durumdan şüphelenerek 155'1 arayıp öz oğlu ve diğer iki sanığın eve çok sayıda bilgisayar kasası ve monitör getirdiğini ihbar ettiği, bunun üzerine olay yerine gelen görevlilerin koridordo suça konu eşyaları eksiksiz alınarak müşteki okula teslim edilmek suretiyle iadenin soruşturma aşamasında sağlandığının anlaşılması karşısında; koşulları oluştuğu halde sanıklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesi uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Sanık ...'ın, aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında diğer sanık ...'nin eylemine okulun bahçesinde beklemek ve çalınan bilgisayarları taşımak suretiyle iştirak ettiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nın 37/1 maddesi uyarınca asli fail olarak sorumlu olması gerekirken aynı Yasa'nın 39. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

4-Sanık ... hakkında, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken, suçun birden fazla kişi ile gerçekleştirilmesi nedeniyle TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

4-Sanık ... hakkında, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken, suçun birden fazla kişi ile gerçekleştirilmesi nedeniyle TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

5-Sanık ...'ın adli sicil kaydında gözüken ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik karar olduğu ve sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği gibi hırsızlığa konu eşyaların iade edilmesi nedeniyle giderilmesi gereken bir zararın bulunmadığı, mahkemece yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak sanığın cezasının ertelendiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle sanık yararına olan CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, "Sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmış olmasına rağmen sanığın yeniden suç işlediği anlaşıldığından CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına takdiren yer olmadığına” şeklindeki yasal olmayan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

6-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53. madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve uzun süreli erteli hapis cezasında TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun kendi alt soyu açısından uygulanmayacağının gözetilmemesi,

7-Vekalet ücreti yönünden yapılan incelemde; Mahkumiyet kararı verildiği halde kendisini avukat ile temsil ettiren katılan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...'ın,müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28/11/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13217, Karar No: 2015/10928, Tarih: 11.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/13217 E.  ,  2015/10928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/391508

MAHKEMESİ : Gebze(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2012/943 (E) ve 2013/697 (K)

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

08.06.2010 tarihinde 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun ek 1/a maddesine dayanılarak Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmelik uygulamaya konularak kabul edilmiştir.

Bahsi geçen bu Yönetmeliğin 4/b maddesinde toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atıklar belirlenmiştir.

2010 tarihli Yönetmelik ise“Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddenin;

a)4/(b) bendindeki düzenleme ile 05.07.2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b)4/(n) bendindeki düzenleme ile kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c)4/(z/ğğ) bendindeki düzenleme ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

d)4/(z/hh) bendindeki düzenleme ile Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (II) bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar ile Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3. maddesinde yer alan tehlikeli maddeler tanımına giren tüm maddeleri,

Toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atık olarak kabul etmiş, (u) bendindeki düzenleme ile de kendi eklerinden olan Ek-2 Tablo 2’de yer alan faaliyetleri potansiyel kirletici faaliyetler olarak belirlemiştir.Ayrıca 2010 tarihli bu Yönetmeliğin 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın; (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1'de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması ve (z/ğğ) bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya (z/hh) bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması gerekmektedir.

05.07.2008 tarihinden itibaren yürürlükte olan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 4/a ve 6. maddelerine göre, Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıkların, toprağa, denizlere, göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara dökülmesi, dolgu yapılması yasaktır. Anılan Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıklar, 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 4/b maddesinde de toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atık olarak benimsenmiştir. Dolayısıyla 05.07.2008 tarihinden itibaren Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-I listesinde yer verilen atıklar, toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atıklar olarak kabul edilmelidir.

Yargılamaya konu olayda, sanığın, bir miktar hafriyatı izinsiz olaraka boş araziye döktüğü anlaşılmıştır.

Çevre uzmanı ve inşaat mühendisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda alıcı ortam olan toprağa bırakılan bahse konu atığın, “Hafriyat Toprağı, İnşaat Yıkıntı Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği”nin 13. maddesi ve Kabahatler Kanunu'nun 41/4.maddesindeki düzenlemelerden hareketle, ilgili atığın doğal taş ve topraktan ibaret olup çevre üzerinde etki bırakması ya da canlılar için tehlike oluşturmasının söz konusu olmadığı, eylemin bu haliyle canlıların sağlığını, çevresel değerleri veya ekolojik dengeyi bozmasının mümkün olmadığı açıklanmıştır.

Ayrıca sanığa, inşaat atık ve artıklarını bunların toplanmasına veya depolanmasına özgü yerler dışına atmasından dolayı 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 41/4.maddesi gereğince katılan idare tarafından 25.05.2012 tarihinde idari yaptırım kararı verildiği belirtilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan Aydın Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 11.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8901, Karar No: 2014/12600, Tarih: 30.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/8901 E.  ,  2014/12600 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu çekişme konusu 223 parsel sayılı tapu kaydında sehven baba adının ....., doğum tarihinin 1339 olarak yazıldığını ileri sürerek, anılan kayıtta baba adının ...., doğum tarihinin "1945" olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, savunma getirmemiştir.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece;"eksik inceleme ile karar verildiği, kabule göre de doğum tarihinin düzeltilmesi yönündeki talebin de kabul edilmesinin isabetsiz olduğu" gerekçeleriyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4172, Karar No: 2024/194, Tarih: 09.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/4172 E.  ,  2024/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2 E., 2021/1473 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2020/29 Esas, 2020/218 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/2 Esas, 2021/1473 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.01.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğuna ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/2 Esas, 2021/1473 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14830, Karar No: 2014/16688, Tarih: 03.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/14830 E.  ,  2014/16688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/06/2014

NUMARASI : 2014/1155-2014/656

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 30/06/2014 tarih ve 2014/1155-2014/656 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, senet bordrosu ile tahsil amacıyla müvekkili bankaya teslim edilen bono türündeki senedin kaybolduğunu ileri sürerek bononun zayi nedeniyle iptali ve mahkemece yargılama tamamlanıncaya kadar senet bedelinin ödenmemesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı vekili tarafından Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden Antalya Ticaret Mahkemesine hitaben gönderilen dava dilekçesi ile mahkemelerine sehven dava açıldığı gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesi halinde dosyanın görevli Antalya Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmiş ise de; temyiz incelemesine konu karar başlığında davalı tarafın gösterilmesine rağmen davanın çekişmesiz yargı işlerinden kıymetli evrakın iptali davası olarak nitelendirilip karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davacı vekilinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden sehven gönderildiğini ileri sürdüğü dilekçe ekinde Tüketici Sorunları İlçe Hakem Heyeti Kararı'nın da bulunduğu ve davacı vekilinin asıl dava dilekçesini sonradan mahkemeye sunduğu anlaşılmıştır.

HMK'nın 32/2. maddesi "Okunamayan veya uygunsuz yahut ilgisiz olan dilekçenin yeniden düzenlenmesi için uygun bir süre verilir ve bu dilekçe dosyada kalır. Verilen süre içinde yeni bir dilekçe düzenlenmezse, tekrar süre verilemez." hükmü haizdir.

Somut olayda, davacı vekilinin ilk dilekçesinin HMK'nın 32/2. maddesinde belirtilen "ilgisiz dilekçe" olduğunun kabulü gerektiğinden mahkemece, davacı vekiline dilekçenin yeniden düzenlenmesi için mehil verilmesi gerekir ise de davacı vekilince dava dilekçesinin usulüne uygun şekilde yeniden düzenlenerek dosyaya sunulduğu anlaşılmış olup, sunulan ikinci dilekçe uyarınca yargılama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.