muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12411, Karar No: 2014/15411, Tarih: 29.05.2014

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy Yazısı:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 08.12.1982 günlü 1982/4 Es. ve 1982/4Ka. sayılı kararına göre ''Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 142. maddesi hükmüne göre, mahkemelerin görevleri kanunla düzenlenir. Öte yandan, 5 Aralık 1977 tarihli, 4/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı üzere,mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgili olup kıyas veya yorum ile genişletilmesi yahut değiştirilmeleri mümkün bulunmamaktadır. Şayet kanunda açıklık yoksa,görev genel mahkemelere aittir.''

Hukuk Genel Kurulunun 16.04.2014 tarihli 2013/12-1310 Es. ve 2014/532 Ka. sayılı ilamına göre icra mahkemesinin yetkisi sınırlıdır.

TC.Anayasası'nın 6.maddesine göre; ''Hiçbir kimse veya organ kaynağını Anayasadan almayan bir Devlet yetkisi kullanamaz.'', 36.maddesine göre ''Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.'', 37.maddesine göre; ''Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.Bir kimseyi kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarma sonucunu doğuran yargı yetkisine sahip olağanüstü merciler kurulamaz.'', 142.madesine göre; ''Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.''

Hükümlerinin mahiyeti itibariyle herkese veya her olaya uygulanması mümkün olan kanunlara genel kanun, belli kişilere veya belli olaylara uygulanan kanunlara ise özel kanun denilmektedir. İcra ve İflas Kanunu özel, Hukuk Muhakemeleri Kanunu ise genel kanundur.

Kambiyo senetlerinde İİK.'nun 169/a maddesi gereğince dar yetkili icra mahkemesi imza inkarı dışındaki sahtecilik iddiasını inceleyemez.Çünkü bu maddede incelenebilecek itiraz sebepleri; a)İtfa, b)İmhal, c)Zamanaşımı ve d)İmzaya itiraz olmak üzere sınırlı olarak sayılmıştır. Senette sahtecilik iddiasını inceleme görevi genel yetkili mahkemelere aittir.İmza itirazı da borca iitrazdır.Yasa koyucu imza itirazının inceleme şeklini ayrıntılı olarak İİK.'nun 170.maddesinde düzenlediği halde sahtecilik itirazının incelenme şeklini İİK.'nda düzenlememiştir.Yasa koyucunun böyle bir iradesi olsa idi sahtecilik itirazının incelenme şeklini de belirlerdi. Takip hukukunda düzenlenmeyen bir konuda yorum yolu ile icra mahkemelerinin görevli olunduğunu söylemek Anayasa'ya, İİK.'nuna ve İçtihadı birleştirme kararına açıkça aykırılık oluşturmaktadır.

İcra ve İflas Kanunu icra takip hukuku açısından Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na göre özel kanun olup, takip hukukuna ilişkin uyuşmazlıklarda öncelikle İcra ve İflas Kanunu hükümlerinin, bu kanunda hüküm bulunmayan durumlarda ise anılan kanuna aykırılık teşkil etmemek koşuluyla genel nitelikte olan Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekir. Sahtelik iddiasının imza inkarı dışında bir nedene dayanması durumunda İcra ve İflas Kanunu'nda özel bir düzenleme bulunmadığından sorunun çözümü için 6100 Sayılı HMK. nun 209.maddesinin uygulanması gerekeceğinden bu maddenin amir hükmü gereğince icra takibi olduğu yerde durur. Bunun için sahtelik iddiasının ileri sürüldüğü mahkemece ayrıca tedbir kararı verilmesi gerekmez. Borçlu tarafından icra dairesine başvurulması halinde icra müdürlüğünce anılan madde uyarınca sahtelik davası sonuna kadar icra takibinin durdurulması gerekir. İcra müdürünün kararının taraflarca İİK. nun 16/2.maddesi uyarınca süresiz şikayet konusu yapılabileceği tabidir. Öte yandan borçlu tarafından doğrudan icra mahkemesine başvurulmasına da yasal engel olmadığından hakim, 6100 Sayılı HMK.nun 209/1.maddesini re’sen nazara almalıdır. Pek tabidir ki mahkemece sahtelik iddiasının imza inkarı dışındaki bir nedene dayandığının belirlenmesi halinde takip hukukunun özelliği ve acele karar verilmesi gerekliliğinin bir sonucu olarak, sahtelik davası bekletici mesele yapılmadan, sahtelik davasında karar verilinceye kadar icra takibinin durdurulmasına karar verilmesi gerekir.

Yukarda belirttiğim gerekçelerle çoğunluğun görüşünün icra mahkemelerinin görev alanını yorum yolu ile genişletecek şekilde olduğu, bu görüşün Anayasaya, HMK.'ya,İİK.'na, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun kararına ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun kararına aykırı olduğunu düşündüğüm için takip hukukunda HMK.'nun 209/1.maddesinin uygulanmayacağına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Somut olayda; borçlunun takibe konulan bonoyu 3.000 TL. borcu karşılığında boş olarak İ.. K..'na verdiğini, borcu ödediğini ancak senedin iade edilmeyerek 30.000TL. yazılmak suretiyle takibe konulduğunu, takip alacaklısını tanmadığını beyan ettiği, keşideci imzasını inkar etmediği görülmüştür.

Somut olayda; borçlunun takibe konulan bonoyu 3.000 TL. borcu karşılığında boş olarak İ.. K..'na verdiğini, borcu ödediğini ancak senedin iade edilmeyerek 30.000TL. yazılmak suretiyle takibe konulduğunu, takip alacaklısını tanmadığını beyan ettiği, keşideci imzasını inkar etmediği görülmüştür.

Dairemizin isrikrar kazanmış uygulamalarına göre; Senedin takibe konulduğu tarih iribarı ile yürürlüktebulunan 6762 sayılı TTK. nun 690. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanan aynı Kanun'un 592. maddesi uyarınca, tamamen doldurulmamış olan bononun tedavüle çıkarılırken doldurulması mümkün olup, bunun anlaşmalara aykırı olarak doldurulduğu iddiasının yazılı belge ile kanıtlanması halinde geçerlilik kazanması mümkündür. Somut olayda takip dayanağı bononun tanzim ve vade tarihlerinde her hangi bir tahrifat iddiası mevcut değildir. Bu kısımların anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu, İİK.nun 169/a-1.maddesinde belirtilen nitelikte yazılı bir belge ile ispatlanmalıdır. Bu durumda, borçlu, bononun boş kısımlarının anlaşmaya aykırı doldurulduğuna ilişkin iddiasını, takip dayanağı bonoya açıkça atıf yapılan İİK. nun I69/a-1.maddesinde belirtilen nitelikte yazılı bir belge ile ispat edemediğinden, mahkemece, şikayetin reddi yerine olayda uygulama yeri bulunmayan yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup kararın bu gerekçe ile bozulması gerekir. 29.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2023/2829, Karar No: 2024/733, Tarih: 08.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2829 E.  ,  2024/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1232 E., 2022/1880 K.

DAVA TARİHİ : 21.08.2015

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/1231 E., 2022/232 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde ve cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; daha önce taraflar arasında görülen boşanma davasının reddine karar verildiğini, ret kararının kesinleşmesi tarihinden dava tarihine kadar geçen üç yılı ... sürede tarafların fiilen bir araya gelmediklerini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin son fıkrası gereğince boşanmalarına, kadının boşanma davasının reddine, 20.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesiyle özetle; kadının evden kovulduğunu, erkek ve ailesinin kadına şiddet uyguladığını, hakaret, tehdit ve aşağılamalarda bulunduklarını, yaşadığı bedensel ve ruhsal travmalar nedeniyle erken doğum riski geçirdiğini, çocuğun başkasından olduğu gibi ithamlarla erkeğin kadını küçük düşürdüğünü, iftira attığını, habersizce taraflara ait olan fakat erkeğin babasının üzerine tescilli evi satılığa çıkarttığını, kapı kilini de değiştirerek kadını ortak haneyi terk etmeye mecbur bıraktığını, ayrılık sürecinde oğlu ile hiç ilgilenmediğini, aracını sattığını, aile konutu olan fakat erkeğin babasının üzerine kayıtlı bulunan gayrimenkulü sattığını belirterek erkeğin açmış olduğu boşanma davasının reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, taraflara ait olan, babası üzerine kayıtlı aile konutu olarak kullanılan ev ile ... plakalı aracı davacı-davalının sattığını, çeyiz eşyalarını ve düğünde takılan 8.400,00 TL takı ile müvekkili tarafından alınan 5 altın bilezik ( 9.360 TL) 2 altın yüzük ve 2 altın kolyeden oluşan ziynet eşyalarını elden çıkardığını, Ziraat Bankası A.Ş ... Şubesinde bulunan 52448339-5001 hesap numaralı ortak hesaptaki 8.000,00 TL (eşler açısından yarısı olarak 4.000,00 TL'yi müvekkilinden habersiz çektiğini, müvekkilini zarara uğratması nedeni ile 100.000,00 TL maddî tazminata karar verilmesini ve talep tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesi ve talep tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı karşı davacı kadın vekili asıl davada ikinci cevap, karşı davada cevaba cevap dilekçesinde; davacı karşı davalının davasının ve tazminat taleplerinin reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Uğur’un velâyetinin anneye verilmesine, karşı dava dilekçesinde açıklandığı ve talep edildiği üzere davalı karşı davacı lehine yasal faizleriyle birlikte 100.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı karşı davacı kadın vekili asıl davada ikinci cevap, karşı davada cevaba cevap dilekçesinde; davacı karşı davalının davasının ve tazminat taleplerinin reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Uğur’un velâyetinin anneye verilmesine, karşı dava dilekçesinde açıklandığı ve talep edildiği üzere davalı karşı davacı lehine yasal faizleriyle birlikte 100.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini istemiştir.

3.Davalı karşı davacı kadın vekili 17.05.2017 tarihli ıslah ve beyan dilekçesinde; ıslah taleplerinin kabulü ile 19.260,00 TL olan ziynet eşyası taleplerinin 35.890,00 TL arttırarak, 55.150,00 TL üzerinden karara bağlanmasına, aldatmaya ilişkin taleplerinin dikkate alınarak, ilgili GSM şirketinden davacı karşı davalının 2009 yılı ve sonrası görüşmelerine ilişkin kayıtlarının istenmesine, İstanbul Anadolu 18. Aile Mahkemesi'nin 2013/649 Esas sayılı dosyasında, müvekkil ve ortak çocuk için ayrı ayrı hükmedilen aylık 300,00'er TL nafakanın arttırılarak, müvekkili için dava sonuçlanıncaya kadar tedbir nafakası olarak 750,00 TL nafakanın dava sonuçlandıktan sonra yoksulluk nafakası olarak ödenmesine, ortak çocuk için dava sonuçlanıncaya kadar aylık 750,00 TL tedbir nafakasının dava sonuçlandıktan sonra iştirak nafakası ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 30.11.2017 tarih ve 2015/652 Esas, 2017/897 Karar

sayılı kararı ile erkeğin davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin son fıkrası gereğince boşanmalarına, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, kadının karşı davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın lehine 15.000,00 TL maddî tazminat, 20.000,00 TL manevî tazminata, kadının ziynet eşyalarının bedeline ilişkin talebinin kabulü ile 55.150,00 TL ziynet eşyası alacağı bedelinin erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde erkek vekili ; kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, velâyet, maddî, manevî tazminat, nafaka, ziynet eşyası yönünden; kadın vekili, kusur belirlemesi, maddî, manevî tazminat ve nafaka miktarı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde erkek vekili ; kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, velâyet, maddî, manevî tazminat, nafaka, ziynet eşyası yönünden; kadın vekili, kusur belirlemesi, maddî, manevî tazminat ve nafaka miktarı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 22.06.2021 tarih ve 2021/494 Esas, 2021/849 Karar sayılı kararı ile Mahkeme tarafından öncelikle kadın vekiline maddî tazminat konusu yaptığı evin, aracın satılması, çeyiz eşyası, ziynet eşyası, Ziraat Bankası ortak hesaptaki para ile 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre boşanmanın fer'i niteliğindeki maddî tazminat miktarlarını ayrı ayrı açıklaması ve boşanmanın fer'i niteliğinde olmayan kısımlar yönünden eksik harcın tamamlanması için iki haftalık kesin süre verilmesi, kesin süre içinde beyanda bulunmadığı takdirde bu talepleri yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği ihtaratının yapılması, sonuca göre toplanan deliller ve dosya kapsamına göre yeniden karar verilmesi gerektiği, bu nedenle, tarafların istinaf talebinin kabulü ile esası incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, açıklanan nedenlerle eksiklikler giderilerek davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadın kaldırma kararına konu olarak beyan dilekçesi sunulduğu; kadın tarafın beyan dilekçesinde 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca maddî tazminat olarak 40.000,00 TL; Ziraat Bankası Pendik Şubesinde bulunan hesabın yarı tutarı olarak 4.000,00 TL, ziynet eşyaları yönünden 55.150,00 TL alacak taleplerinin bulunduğunu, çeyiz eşyaları, edinilmiş mal olan ev eşyaları, .... plaka sayılı arç ve erkeğin babası adına kayıtlı gayrinmenkul yönünden daha önce ileri sürülen taleplerden vazgeçtikleri beyan edilmiş, Tuzla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 2010/875 Esas sayılı dosyasında tarafların boşanma davalarının görüldüğü, davanın reddedildiği, ret kararının 05.07.2012 tarihinde kesinleştiği, işbu davanın açıldığı 21.08.2015 tarihi itibarı ile reddedilen davanın üzerinden 3 yıl geçmiş olduğu, bu süre içerisinde tarafların biraraya gelmedikleri ve ortak hayatı yeniden kuramadıkları bu durumda erkeğin 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin son fıkrasına dayalı olarak açmış olduğu boşama davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar vermek gerektiği, erkeğin kadına fiziksel şiddet uygulaması, hamile iken eşini evden kovması, ortak çocuğun doğumunda eşinin yanında bulunmaması ve çocuğun sağlık sorunları ile ilgilenmemesi, eşi ve çocuğu ile maddî ve manevî anlamda yeteri kadar ilgilenmemesi nedenleriyle kusurlu olduğu, erkeğin belirlenen bu kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı gerekçesiyle davanın reddedilip kesinleştiği, tarafların bu tarihten sonra bir araya gelmedikleri, fiili ayrılık döneminde kadına kusur olarak yüklenebilecek bir olayın varlığının ve erkeğin açtığı ilk boşanma davasında kadının boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışının kanıtlanmadığı, böylelikle bu tarihten önceki olayların artık kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, red ile sonuçlanan ilk davayı açan böylelikle fiili ayrılığa sebep olan ve birlikte yaşamaktan kaçınan erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu gerekçesi ile her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, erkeğin koşulları oluşmayan maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, çocuk için takdir edilen aylık 500,00 TL tedbir nafakasının karar tarihine kadar devamına, karar tarihi itibariyle 600,00 TL'ye yükseltilmesine, aynı tutarın karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, kadın lehine takdir edilen aylık 300,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine kadar devamına, karar kesinleştiğinden bir kereye mahsus 3.000,00 TL toptan yoksulluk nafakası ödenmesine, 10.000,00 TL maddî, 8.000,00 TL manevî tazminatın erketen alınarak kadına ödenmesine, karşı davadaki mal rejiminin tasfiyesi ve ziynet alacağı taleplerinin ayrı ayrı tefrikine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusur kadında olmasına karşın, kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, kadının nafakaya ilişkin herhangi bir talebi veya usulüne uygun açılmış bir davası bulunmadığını, yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, iştirak nafakasının fahiş olarak belirlendiğini belirterek, kusur belirlemesi, kadının davanın ve fer'î taleplerinin kabulü ile kendi tazminat taleplerinin reddi yönlerinden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; tazminatların çok düşük olduğunu, çocuk için hükmedilen nafakanın çocuğun ihtiyaçlarını karşılamaktan uzak olduğunu, kadın lehine toptan yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin yersiz olduğunu, talep ettikleri halde tedbir nafakasının yükseltilmediğini belirterek, tazminatların ve nafakaların miktarı ile toptan yoksulluk nafakasına hükmedilmesi yönlerden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararıyla; taraflar arasında daha önce görülüp retle sonuçlanan davada gerek erkeğe gerekse kadına herhangi bir kusur yüklenmemiş, Mahkemece; tarafların ortak hayatı devam ettirmeyeceği hususunda yeterli delilin dosyada bulunamadığı, dinlenen tanık beyanlarından da tarafların bu evlilik birliğini sürdüremeyecekleri hususunda tam bir kanaat oluşmadığı, psikolojik danışman raporunda da evlilik birliğinin tam olarak temelinden sarsılmadığı, evlilik birliğinin devamının taraflar ve ortak çocuğun yararına olduğunu beyan ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olduğu, ayrı yaşama dönemine ilişkin olarak kadının boşanmayı gerektirir bir kusuru kanıtlanamadığı buna karşılık erkeğin ayrı yaşama döneminde eşi ve çocuğu ile ilgilenmediği, maddî katkıda bulunmadığı, ret ile sonuçlanan ilk davayı açarak fiili ayrılığa sebep olmasına rağmen önceki davanın reddine ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra evlilik birliğini yeniden tesis etmeye yanışmadığı, bu konuda çaba göstermediği ancak her ne kadar İlk Derece Mahkemesince erkeğe, kadına fiziksel şiddet uyguladığı, hamile iken eşini evden kovduğu, ortak çocuğun doğumunda eşinin yanında bulunmadığı ve çocuğun sağlık sorunları ile ilgilenmediği yönünde kusur yüklenmişse de önceki boşanma davasında ileri sürülen ve ayrı yaşama döneminde tekrarlanmayan bu kusurlu davranışların kusur tespitinde erkeğe yüklenmesinin doğru olmadığı, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu yönündeki kusur tespiti doğru olduğu, bu nedenle erkeğin kusur belirlemesine yönelik istinaf talebinin kabulüne, tarafların kusur oranları değişmemekle birlikte gerçekleşen kusurlu davranışlar yönünden İlk Derece Mahkemesi karar gerekçesinin düzeltilmesine karar verilmesi gerektiği, ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakasının miktarının az olduğu, tarafların sosyo-ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları, paranın alım gücü, davalı karşı davacı kadının ihtiyaçları, hakkaniyet ilkesi gözetildiğinde kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının miktarının az olduğu, kadının çalışmadığı, gelirinin bulunmadığı, adına kayıtlı mal varlığı bulunmadığı, boşanmakla yoksulluğa düşeceği, kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru ise de evliliğin devam ettiği süre, kadının yaşı ve toptan yoksulluk nafakası talebinin bulunmaması gözetildiğinde kadın lehine toptan yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin doğru olmadığı, tarafların sosyo-ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları, paranın alım gücü, boşanmaya neden olan olayların niteliği ve hakkaniyet ilkesi gözetildiğinde hükmedilen maddî tazminatın az olduğu, kadının kişilik haklarının saldırıya uğramadığı anlaşıldığından kadının manevî tazminat talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile ilgili bentlerin kaldırılmasına, erkeğin kusur tespitine ve kadın yararına hükmedilen manevî tazminata yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne,

sosyo-ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları, paranın alım gücü, boşanmaya neden olan olayların niteliği ve hakkaniyet ilkesi gözetildiğinde hükmedilen maddî tazminatın az olduğu, kadının kişilik haklarının saldırıya uğramadığı anlaşıldığından kadının manevî tazminat talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile ilgili bentlerin kaldırılmasına, erkeğin kusur tespitine ve kadın yararına hükmedilen manevî tazminata yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, tarafların kusur oranları değişmemekle birlikte gerçekleşen kusurlu davranışlar yönünden İlk Derece Mahkemesi karar gerekçesinin düzeltilmesine, ortak çocuk için asıl dava tarihinden başlamak, tahsilde tekerrüre neden olmamak ve boşanmadan bağımsız olarak hükmedilen tedbir nafakası ile mükerrerlik oluşturmamak üzere İlk Derece Mahkemesinin karar tarihine kadar aylık 500,00 TL, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinden asıl davadaki boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar aylık 700,00 TL tedbir nafakası ile asıl davadaki boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren geçerli olmak üzere aylık 700,00 TL iştirak nafakasına, kadın için asıl dava tarihinden başlamak, tahsilde tekerrüre neden olmamak ve boşanmadan bağımsız olarak hükmedilen tedbir nafakası ile mükerrerlik oluşturmamak üzere İlk Derece Mahkemesinin karar tarihine kadar aylık 400,00 TL, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinden asıl davadaki boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar aylık 500,00 TL tedbir nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine, kadın yararına aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına 30

.000,00 TL maddî tazminat ödenmesine, kadının manevî tazminat talebinin reddine, tarafların diğer istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.