muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23294, Karar No: 2012/23503, Tarih: 19.10.2012

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun personel devrine ilişkin 50. maddesinde, "Bu Kanunun 8 ve 11 inci maddeleri uyarınca tüzel kişiliği kaldırılan belediyelerin kadroları ve personeli; katılma hâlinde katıldıkları belediyeye, köye dönüştürülme hâlinde ilgili il özel idaresine devredilir. Devredilen personelden kadro ve görev unvanları değişmeyenler, aynı unvanlı kadrolara atanmış sayılırlar. Devredilen personelden durumlarına uygun boş kadro olmayanların veya mevcut kadro unvanı ile atamaları yapılamayanların kadro unvanları üç ay içerisinde ilgili belediye meclisi veya il genel meclisince aynı sınıf içerisinde kalmak kaydıyla değiştirilir. Bu değişiklikten itibaren bir ay içerisinde ilgililerin durumlarına uygun kadrolara atamaları yapılır. Söz konusu personel, atama işlemleri yapılıncaya kadar devredildikleri belediye veya il özel idaresince ihtiyaç duyulan işlerde görevlendirilebilirler. Bunlar yeni bir kadroya atanıncaya kadar eski kadrolarına ait aylık, ücret, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî haklarını devredildikleri belediye veya il özel idaresinden almaya devam ederler. Devredilen personelden memur statüsünde görev yapanların, atandıkları yeni kadrolarının aylık, ekgösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî hakları toplamının ... tutarının, eski kadrolarına bağlı olarak en son ayda almakta oldukları aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer malî hakları toplamı ... tutarından az olması hâlinde aradaki fark giderilinceye kadar atandıkları kadrolarda kaldıkları sürece herhangi bir kesintiye tâbi olmaksızın tazminat olarak ödenir.Tüzel kişiliği kaldırılan belediyelerde 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilen sözleşmeli personelin pozisyonları, başka bir işleme gerek kalmaksızın devredildikleri belediye veya il özel idaresi adına vize edilmiş sayılır." hükümleri düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının, noterden işverene gönderdiği ihtarname ile işyerinde 15.02.2008-14.02.2010 tarihleri arası geçerli olan Toplu İş Sözleşmesinden doğan aile yardımı ve ikramiye alacağının ödenmesini talep ettiği, 08.04.2009-14.02.2010 tarihleri arasında geçerli olan Toplu İş Sözleşmesinin 44. maddesinde, Toplu İş Sözleşmesi kapsamına giren işçilere 657 sayılı Kanuna tabi devlet memurlarına ödenen aile yardımının aynen uygulanacağının, 56/B. maddesinde ise, 52 günlük ücreti tutarındaki ilave tediyelere ilaveten ayrıca yılda 60 günlük ücretleri tutarında ikramiye ödeneceğinin belirtildiği, 5. maddesinde, Toplu İş Sözleşmesi imza tarihinden sonra üye olanların üyeliklerinin Hizmet-İş Sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanacaklarının belirtildiği, davacının davalı işyerinde çalışmaya başladıktan sonra Hizmet-İş Sendikasına üye olduğu, davacıdan sendika aidatının ödeme talep edilen dönemlerde kesildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, 5216 sayılı Kanun'un ek 2. maddesinde, "Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları, devir işleminden önce haklarında uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesi veya bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmeye devam olunur.

Pozisyon değişikliği hali dahil yapılacak bu devir işlemi, ücret ile diğer malî ve sosyal haklarda değişiklik yapılmasına hak kazandırmaz ve başka bir toplu iş sözleşmesinin uygulanmasını isteme hakkını vermez. Devir işleminden sonra yapılacak toplu iş sözleşmelerine ise bu işçilerin mevcut ücret ile diğer malî haklarında diğer işçiler için kararlaştırılacak artış oranı veya miktarını geçecek şekilde artış öngören ya da diğer işçilerden farklı yeni malî ve sosyal haklar verilmesini sağlayacak hükümler konulamaz." hükmü gereğince davacının davalı işyerine nakledildikten sonra nakledildiği tarihte işyerinde yürürlükte olan başka bir Toplu İş Sözleşmesinin uygulanmasını isteyemeyeceği ortada iken davanın reddi yerine kabulüne dair yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14879, Karar No: 2013/27010, Tarih: 12.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/14879 E.  ,  2013/27010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan şikayetçinin bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceğinden şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13265, Karar No: 2014/21807, Tarih: 18.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/13265 E.  ,  2014/21807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/259873

MAHKEMESİ : Eyüp 2.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2011

NUMARASI : 2010/334 (E) ve 2011/388 (K)

SUÇ : 5187 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan zarar gören ve kamu davasına katılma hakkı bulunan müşteki adına vekilinin 5271 sayılı CMK.nun 260.maddesi gereğince hükmü temyiz etme yetkisi bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Müşteki adına vekilinin davaya katılma talebinde bulunduğu cihetle, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-5187 sayılı Yasanın 14/6.madde fıkrası gereğince, anılan maddenin birinci fıkrasındaki süreler, "...sulh ceza hakiminin kararına itiraz edilmişse yetkili makamın kararının tebliği tarihinden itibaren işlemeye başlar." amir hükmü nedeniyle; İzmir 12.Sulh Ceza Mahkemesinin 08.01.2010 tarih 2010/64 D.iş sayılı kararına itiraz üzerine İzmir 2.Asliye Ceza Mahkemesince 26.2.2010 tarihinde verilen itirazın reddine ilişkin kararın sorumlu müdür olan sanık M.. K..'a tebliğ edilip edilmediği araştırılıp, aynı zamanda anılan yasanın 14.maddesinde belirtilen süreler de birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6092, Karar No: 2014/9682, Tarih: 12.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6092 E.  ,  2014/9682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davadmelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, gerçekte olduğu halde henüz nüfus kaydına sehven olma şeklinde kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2219, Karar No: 2014/5913, Tarih: 24.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2219 E.  ,  2014/5913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 46. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2007/181-2013/7

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün süreden reddine ilişkin Dairemizin 21.11.2013 gün ve 5918 Esas, 7311 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı R.. Ç.. vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davalılardan R.. Ç.. vekilinin hükme yönelik temyiz isteminin, yasal sürede yapılmadığından dolayı, İİK'nın 164. maddesi uyarınca reddine ilişkin Dairemiz kararına karşı, istemin süresinde olduğu ileri sürülerek başvuruda bulunulması üzerine yapılan incelemede, temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla talebin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı R.. Ç.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6368, Karar No: 2024/1545, Tarih: 13.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/6368 E.  ,  2024/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/296 E., 2022/98 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli ve 2014/247 Esas, 2015/187 karar sayılı ilamı ile kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan beraat kararın verilmiş, anılan karar Yargıtay11. Ceza Dairesinin, 2019/8554 Esas ve 2021/4259 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma ve inceleme sebebiyle beraat kararı verilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş,

Bozma üzerine Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2021/296 Esas, 2022/98 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında; resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 51 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.07.2022 tarihli, 2022/81493 sayılı ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyizi, verilen mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna müvekkilinin suç kastı olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.07.2022 tarihli, 2022/81493 sayılı ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyizi, verilen mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna müvekkilinin suç kastı olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Malatya Belediye Başkanlığı Emlak ve İstimlak Müdürlüğünde işçi olarak çalışan sanığın, kendisine verilen iş bölümü nezdinde yaptığı hisse satış işlemlerinin takibi sırasında, belediyeye ait taşınmazların ve bu taşınmaz hisselerinin satışı ile ilgili olarak, Belediye Encümeni ve Kıymet Takdir Komisyonunca düzenlenecek olan 'değer tespit komisyon raporları' üzerinde, komisyona götürmeden öncesinde taşınmazların belediye kayıtlarında bulunan emsal değerlerini gerçeğe aykırı şekilde doldurduğu, komisyon tarafından ilgili taşınmazlar için belirlenecek satış değerinin gerçeğe aykırı emsal değerler üzerinden belirlenmesine sebep olduğu ve bir takım taşınmazlarla ilgili olarak da değer tespit komisyon raporlarının encümen üyelerince imzalanmasından sonra gerçeğe aykırı olarak doldurduğu emsal değer miktarlarının üzerini daksillemek ve üzerine kayıtlarda bulunan gerçek değerleri yazmak suretiyle tahrifat yaptığı iddiasıyla hakkında resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamaları tevil yoluyla kabul etmiş ancak suç işleme kastının olmadığını, silme işlemlerini yaptıktan sonra bu durumu amirlerine bildirdiğini belirtmiştir.

3. Mahkemece bozma öncesinde suça konu belgeler incelenmiş 20.11.2014 tarihli duruşmada evraktaki tahrifat anlatılmıştır.

4. Mahkemece sanığın savunması, tutanaklar, bilirkişi raporu ve tanık beyanlarına göre; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Tebliğname yönünden

Gerekçeli kararda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararı verilmemesi gerekçesinin ''Sanığın savunmalarında bir anlık sinirle verileri sildiğini belirtmesi, komisyonu yanıltarak hak kayıplarına sebebiyet verdiği gibi durumlar sanık aleyhine değerlendirilerek takdiren sanık hakkında CMK 231 maddesi uygulanmamış,'' şeklinde gösterildiği , bu hususun kısa kararla çelişki oluşturmaması da gözetildiğinde mahkemenin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık görülmemiş bu yönden tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Sanık müdafi temyiz talebi yönünden ;

a. Kamu görevlisi olmayan sanığın, belgenin hazırlanması sırasındaki eylemleri ile resmi belgenin gerçeğe aykırı şekilde düzenlenmesine sebep olmak ve düzenlenen resmi belge üzerinde sonrasında iradesini gizlemeye yönelik daksilleme ve düzeltme işlemleri yapmak şeklindeki eylemlerinin bir bütün halinde, kamu görevlisi olmayan kişinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturacağı kabul edilmiştir..

2. Sanık müdafi temyiz talebi yönünden ;

a. Kamu görevlisi olmayan sanığın, belgenin hazırlanması sırasındaki eylemleri ile resmi belgenin gerçeğe aykırı şekilde düzenlenmesine sebep olmak ve düzenlenen resmi belge üzerinde sonrasında iradesini gizlemeye yönelik daksilleme ve düzeltme işlemleri yapmak şeklindeki eylemlerinin bir bütün halinde, kamu görevlisi olmayan kişinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturacağı kabul edilmiştir..

b. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V.GEREKÇE

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/296 Esas, 2022/98 karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2124, Karar No: 2010/4398, Tarih: 16.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2124 E.  ,  2010/4398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Bolu Belediye Başkanlığı’nın yazıları ve taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda yazılı özellikleri dikkate alındığında, dava konusu taşınmazın arsa olarak kabulü ile, Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesi gerektiği düşünülerek; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re’sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taşınmazı arazi olarak nitelendirip net gelirine göre değer belirleyen rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın üzerinden enerji nakil hattının geçirilmesi sırasında ve sonrasında davacının taşınmazdan yararlanmasına engel olunmadığı gözetilerek, pilon yeri dışında kalan bölüm için ecrimisil isteminin reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14080, Karar No: 2019/224, Tarih: 21.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/14080 E.  ,  2019/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/08/2015 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dışı ...’a ödemesi yapılan sosyal yardımın mevzuata aykırı olduğunu, sosyal hizmet uzmanı olan davalının mevzuatı hatalı yorumlayarak ...’a yardım yapılması yönünde düzenlediği sosyal inceleme raporlarıyla haksız ve yersiz ödeme yapılmasına sebep olduğunu belirterek, oluşan kamu zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporlarının yalnızca bir değerlendirmeyi içerdiğini, raporun tek başına icrai nitelik taşımadığını, İdarenin ilgili amirleri tarafından incelenip uygun bulunması halinde sosyal yardımlara onay verildiğini, onay verilmemesi halinde ise raporun herhangi bir hüküm ifade etmediğini, davaya konu yardımla ilgili ilk raporu müvekkilinin düzenlemediğini, ilk 6 aylık nakdi yardımın süresinin bitmesinden sonra dosyanın müvekkiline devredildiğini, müvekkilinin nakdi yardımın devam edip etmeyeceği konusunda inceleme yaptığını, incelemede ... ve kardeşinin birlikte değerlendirildiğini ve bu kişilerin yardıma ihtiyaçları olduğu düşüncesine dayalı olarak sosyal inceleme raporlarının tanzim edildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının dava dışı ... isimli kişi hakkında rapor düzenlerken anılan kişinin yetiştirme yurdundan ilişik kesme ve reşit olması hususlarına dikkat etmesi gerektiği, ödemenin dayanağının davalı ... dava dışı sosyal inceleme uzmanı ...’in raporları olduğu, ancak davalının sunduğu raporun Sosyal Hizmetler Müdürlüğü tarafından Valiliğe onay için gönderildiği ve üst makam tarafından da onaylanması nedeniyle haksız ödeme için tek başına yeterli olmadığı gerekçesiyle, % 30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sosyal inceleme raporu (SİR), sosyal hizmet uygulaması süresince yapılan ve yapılacak olan faaliyetleri resmileştirmek için meslek elemanları tarafından bir uzmanlık çerçevesinde oluşturulan form olarak tanımlanmaktadır. Sosyal inceleme raporları, niteliği itibariyle temelde bir değerlendirme raporudur. Bu raporların amacı, müracaatçının bilgilerini resmi olarak kayıt altında tutmak, sorunların analizini yaparak çözüm önerisi getirmek, yapılan müdahalelerin seyrini, etkilerini ve sonuçlarını ortaya koyarak vakanın

değerlendirmesini yapmaktır. Sosyal inceleme raporunun işlevi, yalnızca bu değerlendirme ve analiz değildir. Sosyal inceleme uzmanı, müracaatçı istemi için bir öneri de sunmak zorundadır.

Esasen 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunu’nun 9/d fıkrası ve 26. maddesine dayanılarak hazırlanan ve 28/09/1986 tarih ve 19235 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Sosyal ve Ekonomik Destek Yönetmeliğinin (Yönetmeliğin ismi 15/04/2011 tarih ve 27906 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Yönetmelikle değişiklik yapılmasına kadar Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Ayni ve Nakdi Yardım Yönetmeliğidir) 10. maddesinde; “Ayni ve nakdi yardım hizmetlerinin yürütülmesinde görevli Sosyal Çalışmacılar veya ihtiyaçlar doğrultusunda görevlendirilecek Sosyal Hizmet Kuruluşları bünyesindeki Sosyal Çalışmacılar tarafından, kişinin aile ve çevre şartları ile sosyal ve ekonomik durumlarını kapsayan bir inceleme yapılır ve sosyal inceleme raporu düzenlenir” düzenlemesi yer almaktadır. Aynı Yönetmeliğin 11. maddesinde, yukarıda da açıklandığı şekilde sosyal inceleme raporlarında yer alması gereken hususlar açıkça belirtilmiş, ayrıca sosyal inceleme raporunun kişisel nitelikteki gizli belge olduğu ve ödemede esas belge olarak ibraz edilemeyeceği ve edilmesinin istenemeyeceği hususları düzenlenmiş, “İl veya İlçe sosyal Hizmetler Müdürünün Yapacağı Yardımlar” başlıklı 16. maddede, il ve ilçelerde Yönetmelikte belirtilen esas ve kriterlere göre, 12 aya kadar süreli ve geçici sosyal yardımlar ile 12 aydan uzun süreli yardımlara onay verecek makamların hangileri olduğuna işaret edilmiş, “Yardıma Hak Kazanma” başlıklı 18. maddede, süreli nakdi yardıma, yetkili makamın onayı tarihinden itibaren hak kazanılacağı, peşin ödenen yardımların durum değişikliği veya ölüm halinde geri alınmayacağı, “Bilgi ve Belge Toplanması” başlıklı 23. maddesinde ise, yardım almak üzere tespit edilen kişilerden, sosyal inceleme raporlarına ek olarak istenebilecek belgeler belirtilerek, il ve ilçe müdürlüklerinin, muhtaç kişilerle ilgili başka bilgi ve belgeleri elde edebilmek amacıyla başka araştırmalarda da bulunabilecekleri belirtilmiştir.