muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7598, Karar No: 2024/7992, Tarih: 10.07.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2012/402 E. 2015/690 K. sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 21. Hukuk (kapatılan) Dairesinin 12.02.2018 tarihli 2016/12473 Esas, 2018/1575 K. sayılı ilamında; davacının davalı Belediyeden hizmetinin bildirilmeye başlandığı tarihten itibaren tüm çalışma dönemine ilişkin olarak ek aylık prim ve hizmet belgelerinin verilip verilmediğini araştırarak prime esas kazancın gerçek tutarı üzerinden davalı Kuruma bildirilip bildirilmediğinin belirlenmesi ile eğer tüm çalışma dönemine ilişkin olarak eksiklik giderilmiş ise bu hususta davacının beyanı da alınarak davanın konusuz kalıp kalmayacağı göz önünde bulundurulduktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 14.03.2019 tarihli ve 2018/172 E. 2019/162 K. sayılı kararıyla konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karara karşı davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay 21. Hukuk (kapatılan) Dairesinin 09.06.2020 tarihli 2019/3536 E., 2020/2130 K. sayılı ilamında; dosya kapsamında davanın konusuz kaldığına dair bilgiye belge bulunmadığı halde sadece davacı taraf ve tanık beyanlarına itibarla karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Üçüncü Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 04.11.2021 tarihli ve 2020/388 E. 2021/606 K. sayılı kararıyla konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin 14.03.2022 tarihli 2022/706 E. 2022/35041 K. sayılı ilamında bozma gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar;

Mahkemenin yukarıda tarihi ve sayısı ile belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının prime esas ücretlerinin davalı Kuruma eksik bildirildiğini, Mahkemece verilen kararın maddi gerçeği yansıtmadığını, eksik inceleme sonucu karar verildiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının prime esas kazancının davalı işveren tarafından eksik bildirilmesi iddiası ile hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının prime esas kazancının davalı işveren tarafından eksik bildirilmesi iddiası ile hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/7655, Karar No: 2022/826, Tarih: 08.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/7655 E.  ,  2022/826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanığın taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 62, 51 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin Polatlı 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2017 tarihli, 2016/487 esas, 2017/162 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile CMK'nın 280/2.maddesi gereğince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanığın taksirle öldürme suçundan CMK'nın 223/2-c maddesi gereği beraatine

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12.Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda taksirle öldürme suçundan verilen ''istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak, sanığın beraatine ilişkin karar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müteahhiti olduğu apartmanda oturan 2004 doğumlu Kadir'in, asansöre bindiğinde, asansörün çağrılmasıyla, paniğe kapılarak çıkmak için hamle yaptığı esnada, yukarı hareket eden asansörün arızalı olduğundan iptal edilmiş iç kapısı ile dış kapısı arasında oluşan boşlukta sıkışması neticesinde ölümüyle sonuçlanan olayda;

Dosya kapsamında kovuşturma aşamasında alınan 23/06/2009 tarihli raporun sanığa kusur atfeden tek rapor olduğu, kusur tayini yapılmasının gerekçesi olarak sanığın asansörün yapımından sonra derinliği katlar arasında 13 santimetre olan asansör kuyusunun iç yüzünü beton perde ile sıvamaması, dolayısıyla katlarda asansör kapısının sabitlenmesinde kullanılan demirlerin kapatılmasını sağlamaması ve asansör montajından sonra asansör boşluğunda yapması gereken sıva işlemlerini yapmamasının bildirildiği ancak olay tarihinde yürürlükte bulunan Nisan 2001 tarihli TSE standardı 81-1 tebliğine göre asansörün yapımından sonra asansör kuyusunun derinliğinin katlar arasında 15 santimetreye kadar bırakabileceğinin belirlendiği gözetildiğinde sanığın asansör periyodik kontrol yönetmeliğine uygun şekilde apartmanın yapılmasını sağladığı, asansörün iç kapısının devre dışı bırakılarak çalışmaya devam etmesinin sağlanması sebebiyle meydana gelen kazadaki kusurun asansör boşluğunun ebadına göre gerekli tedbirleri almayan asansörü kuran firmaya ait olduğu birlikte değerlendirildiğinde mahkemece sanığın kusuru bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 11/07/2019 tarih, 2018/1040 Esas, 2019/2034 Karar sayılı istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Polatlı 2. Asliye Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12.Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE; 08/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29369, Karar No: 2022/9401, Tarih: 16.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/29369 E.  ,  2022/9401 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi gereğince 1.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11/07/2019 tarihli ve 2019/177 esas, 2019/532 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.09.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2021 tarihli ve KYB. 2021-123059 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 03/03/2016 tarihli ve 2014/21037 esas, 2016/1833 karar sayılı ilâmında yer alan, "...Sanığın, katılanın kimlik bilgilerini kullanarak hat çıkartan kişinin ... olup olmadığı konusunda gerekli araştırma yapmayarak abonelik sözleşmesi yaptığından bahisle özel belgede sahtecilik suçuna iştirak ettiği gerekçesi ile hakkında açılan kamu davasında, aşamalardaki savunmalarında suçlamayı red etmesi, ... Kriminal Polis Laboratuvarının 16.07.2012 tarihli raporunda sözleşme altındaki imzaların katılana ait olmadığının tespit edilmesine rağmen; sözleşme ile ekindeki nüfus cüzdan fotokopisi üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olduğu hususunda bir araştırma yapılmadan kararın verilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu sözleşme ile ekindeki belge üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması..." şeklindeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın müştekinin bilgisi dışında nüfus cüzdanı fotokopisi ve kimlik bilgilerini kullanıp müşteki adına imza atarak sahte cep telefonu aboneliği sözleşmesi düzenlediğinden bahisle mahkûmiyetine karar verilmişse de, söz konusu abonelik sözleşmesinin incelenmesinde ... Telekomünikasyon isimli bir işyerine ait kaşe ve bir imza bulunduğu, bununla birlikte soruşturma esnasında ilgili ...şirketinden gelen yazı cevabına göre, abonelik sözleşmesini düzenlediği bildirilen bayi yetkilisi olan sanığın ifadesine başvurulduğu, ancak sanığın suça konu abonelik sözleşmesini kendisinin düzenlemediğini, imza ve yazı örneğinin kendisine ait olmadığını, söz konusu sözleşmenin alt bayi tarafından düzenlendiğini belirterek üzerine atılı suçlamayı reddetmesi karşısında, söz konusu alt bayi araştırılmadan, hatta ilişkin abonelik sözleşmesi aslı ile sanık ve ilgili alt bayide çalıştığı bildirilen kişilerin imza ve yazı örnekleri temin edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, yargılama aşamasında da sanık aleyhine bir delil elde edilemeden, gerekçeli kararda atılı suçu adı geçen sanığın işlemiş olduğuna dair hiçbir delil ve gerekçeye yer verilmeden, yalnızca sanığın eyleminin sabit olduğundan bahisle mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozmaya konu dava dosyası incelendiğinde; Dairemizin 2021/29207 esas sayılı dava dosyasına sunulan ... Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 31.08.2018 tarih ve ... sayılı yazısı ekinde yer alan, sanığın ortağı olduğu ... Telekomünikasyon Tel. Paz. ve Dağıtım Tic. Ltd. Şti.'nin kuruluş tarihi olan 10.12.2014'ten itibaren dosyasına intikal eden tüm sicil kayıtlarının ilan edildiği ticaret sicil gazeteleri incelendiğinde, sanığın suç tarihinde bahsi geçen şirketin sermaye ortağı olup, şirketi temsile yetkili kılınmadığı ve sorumlu müdürü olmadığının anlaşılması nedeniyle bu hususun kanun yararına bozma konusu yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5176, Karar No: 2020/9616, Tarih: 02.03.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/5176 E.  ,  2020/9616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş olup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 02/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17698, Karar No: 2019/4429, Tarih: 16.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/17698 E.  ,  2019/4429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak özellikle davaya konu kazayla ilgili maddi olgu belirlenerek ve mevcut dosya sigortalısının davaya konu olayla ilgili tazminat davasında alınan kusur raporunun bağlayıcı olmadığı gözetilerek, olayın nasıl gerçekleştiği ile tarafların kusur oranlarının ayrıntılı olarak değerlendirilebilmesi amacıyla, uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirir.

Açıklanan sebeplerle taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8086, Karar No: 2022/4512, Tarih: 28.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/8086 E.  ,  2022/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Kula Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 22.08.2019 tarihinde verilen dilekçeyle TMK'nın 724. maddesine dayalı temliken tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 07.04.2021 tarihli hükmün İzmir Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince istinaf dilekçesinin reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, aynı Daire tarafından 26.10.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilkeçesinin reddine karar verilmiş olup ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava TMK'nın 724. maddesine dayalı temliken tescil istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 26.10.2021 tarihli ek kararı ile dava değeri istinaf sınırının altında kaldığından istinaf dilekçesinin kesin olmak üzere reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 26.10.2021 tarihli ek kararıyla kesin karara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin 22.10.2021 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK 'nın 262/1-c maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 04.10.2021 tarihli kararıyla, 5.316,96 TL olan dava değerinin dava tarihi itibariyle geçerli olan 5.880,00 TL'lik istinaf sınırının altında kaldığından yerel mahkeme kararının kesin olduğu gerekçesiyle, kesin olarak istinaf dilekçesinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 352. maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair verilen ilgili Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, 26.10.2021 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 28/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13791, Karar No: 2017/4207, Tarih: 23.05.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/13791 E.  ,  2017/4207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.12.2014 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılıktan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 18.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.05.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Davacı vekili, Darıca İlçesi Bayramoğlu Mevkii 44 pafta 2170, 2171 ve 2172 parsel sayılı arsa niteliğindeki taşınmazlar üzerinde fiilen 16 adet bağımsız daire bulunduğunu, 8 nolu müstakil evin sahibi olduğunu, davalıların üç katlı apartmanın üst katındaki daire üzerindeki terasa mimari projeye ve tapu müdürlüğündeki taahhütlerine aykırı olarak kaçak daire yaptıklarını, terasın su giderinin de orijinal su gideri yerine ortak duvara vererek bütün alt kat dairelere su akmasına neden olduklarını, tamirat ve tadilat işlemlerinin yapılması için müvekkiline yetki verilmesine ve yine malzeme ve işçilik bedellerini davalılardan tahsiline karar verilmesini, bunun mümkün olmaması halinde mahkemece belirlenecek süre içerisinde davalılarca tamirat ve tadilatın yaptırılmasına karar verilmesini, müvekkilinin taşınmazında su akıntısı nedeniyle oluşanmaddi zararının tazmini ile yaşanan manevi sıkıntı için manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar vekili davanın husumet yönünden reddi gerektiğini hasarın davacının da dahil olduğu tüm kat maliklerince karşılanması gerektiğinden tüm kat maliklerinin davaya dahil edilmesi gerektiğini, esasen sızan suların müvekkilinin yapısından kaynaklanmadığını, su sızıntısı varsa bunun ortak alandan kaynaklandığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya ait dubleks evdeki rutubet ve su sızıntının davalıdan kaynaklandığı belirlenemediği, davacı iddiasının bilirkişi raporu ile kanıtlayamadığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, davacının oturduğu evdeki, huzur ve sükununun bozulduğu, sinir sitemindeki dengenin sarsıldığı bunun sonucu olarak kişilik değerlerinin içinde yer aldığı ruh bütünlüğünü bozanın davalılar olduğu kanıtlanamadı gerekçesiyle de manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.