muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8620, Karar No: 2019/15525, Tarih: 10.09.2019

a)Katılan ...’in yaralanmasına ilişkin İzmir Bornova Türkan Özilhan Devlet Hastanesi Acil Polikliniğinin 13.11.2012 tarihli raporunda “sağ yanağında şişlik + kızarıklık, sağ göz altında morluk, iki burun deliğinde kanama, üst dudak sağ yanda 1 cm’lik sıyrık” görüldüğünün belirtildiği, aynı hastanenin göz hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 14.11.2012 tarihli raporunda “muayenesinde göz görme keskinlikleri tam, göz küresi bulguları normal, sağda perioküler ekimoz ve ödemi mevcut. Hastanın travma nedeniyle orbite ve yüz durumunun plastik ve rekonstrüktif cerrahi uzmanlığınca değerlendirilmesi” gerektiğinin belirtildiği, KBB uzmanınca düzenlenen 14.11.2012 tarihli raporunda da “muayenesinde nazal fraktür olduğu saptandı ve redükte edildi, sağ yanağında ödem ve hiperemi, sağ göz çevresinde ekimoz olduğu saptandı. Hastanın orofarenks muayenesinde yumuşak damakda asimetri olduğu izlendi. Hastanın maksiller kemikte fraktür olabileceğinden kesin raporun plastik ve rekonstrüktif cerrahi uzmanı tarafından verilmesi gerektiğinin” belirtildiği, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından katılana ait yukarıda belirtilen raporların İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek kati raporun düzenlenmesi istenildiği, İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.12.2012 tarihli ön raporunda “katılan ile ilgili darp sonrası plastik cerrahi uzmanınca düzenlenmiş bir raporunun bulunması durumunda bu raporununda temin edilmesi, olay sonrası hastaya maksillofasial grafileri çekilmiş ise şüpheye yer vermeyecek şekilde grafilerinde kesin kırık olup olmadığı yönünde düzenlenmiş röntgen raporunun İzmir Bornova Türkan Özilhan Devlet Hastanesinden temin edilmesi halinde istenilen kati raporunun düzenlenebileceğinin” belirtildiği, yine savcılık tarafından aldırılan ve dosyada fotokopisi bulunan Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 23.11.2012 tarihli raporda “hastanın 15.11.2012 tarihli muayenesinde maloklüzyon yok, ağız açıklığı kısıtlı, sağ taraflı n. infraorbitalis sinir trasesinde uyuşukluk mevcut göz hareketleri doğal izlendi diplopi tariflemedi. Sağ malar bölge ödemli, sağ periorbital ödem ekimoz mevcut. sağ üst dudakta vermilion hattını kesintiye uğratmış Hastanın ifadesi ile dış merkezde yapıştırıcı uygulanmış yaklaşık 1 cm kesi izlendi. hastanın 15.11 2012 tarihli çekilen maksillofasiyal tomografi raporu incelemesinde sağ maksiller kemik minimal deplase fraktürü, her iki nazal kemikte minimal açılanma gösteren fraktür, zigomatik arkus ve zygomatik kemikte nondeplase fraktür hattı mevcut. Sağ bukkal ve sağ inferior temporal deri altı amfizematoz değişiklikler mevcut... Yaralanma sonucu gelişen izlerin kalıcı nitelikte olup olmadığının belirlenebilmesi için en az 6 ay geçmesi gerektiği...” belirtildiği ancak savcılık tarafından aldırılan ve mahkemece hükme esas alınan İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.03

. Sağ bukkal ve sağ inferior temporal deri altı amfizematoz değişiklikler mevcut... Yaralanma sonucu gelişen izlerin kalıcı nitelikte olup olmadığının belirlenebilmesi için en az 6 ay geçmesi gerektiği...” belirtildiği ancak savcılık tarafından aldırılan ve mahkemece hükme esas alınan İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.03.2012 tarihli raporunda Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Anabilim Dalınca düzenlenen 23.11.2012 tarihli rapordan bahsedilmediği gibi İzmir Bornova Türkan Özilhan Devlet Hastanesinde plastik cerrahi uzmanı olmadığından ... ile ilgili istenilen plastik cerrahi raporunun düzenlenmemiş olduğu belirtilerek sadece diğer raporlar incelenerek değerlendirmede bulunulduğu ve yüzde sabit iz konusunda da görüş belirtilmediği görülmekle, katılana ait tüm tedavi evraklarının, raporlarının, grafi ve varsa filmlerinin temin edilip katılanın en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilerek yaralanması nedeniyle özellikle vücudunda kaç adet kemik kırığı olduğu ve hayat fonksiyonlarına etki dereceleri, yüzünde sabit iz olup olmadığı hususlarını da içeren 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki tüm ölçütlere göre yaralanmasının niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde ayrıntılı raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yetersiz rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken kastın yoğunluğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15877, Karar No: 2013/19651, Tarih: 02.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/15877 E.  ,  2013/19651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına; Cumhuriyet Savcısının, erteleme ve müsadere kararı verilmemesine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Yargılama aşamasında sanık ifadesine göre tecavüzün devam ettiğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 05.01.2011 olduğunun gözetilmemesi,

2- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

3- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 05.01.2011 olarak yazılması; hükmün birinci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 200,00-TL”, ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 160,00-TL" ibarelerinin çıkarılması; ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahkemenin taktiri doğrultusunda “sanığa verilen 8 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 160 TL adli para cezası ile cezalan- dırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2835, Karar No: 2015/3969, Tarih: 03.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/2835 E.  ,  2015/3969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, usta öğretici olarak 1984 yılından itibaren ayda 30 gün üzerinden çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı Milli Eğitim Bakanlığına Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğünde usta öğretici sıfatıyla hizmet akdine dayalı olarak çalıştığını belirterek, Kuruma bildirilen işe giriş ve çıkış tarihleri arasında her ay 30 gün çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik inceleme ve araştırma ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; Mahkemece 09.12.2009 tarihinde, 2008/614 E. - 2009/769 K. sayılı karar ile; “davacının ay içinde aldığı ek ders ücretleri prime esas günlük kazanç alt sınırına bölünerek, bulunan miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne” karar verilmiştir. Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Dairemiz tarafından 12.04.2011 tarihinde, 2010/2743 E. - 2011/3462 K. sayılı ilam ile; “davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığını ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığını ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığını belirlemek için davalı işyerinden davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin de getirtilerek, dosyada bulunan puantaj kayıtları ve ücret belgeleri ile birlikte değerlendirilmek suretiyle, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekirken, mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu,” belirtilerek hükmün bozulduğu görülmüştür.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

Bozmadan sonra, bozma ilamında belirtilen şekilde yazışmalar yapılmış, ilgili Halk Eğitim Merkezi Müdürlüklerinden bozma ilamında belirtilen evraklar getirtilmiş ve dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fiili çalışma günleri hesaplanırken, günde 6-7 saat girilen günler tam gün, daha az derse girilen günlerde 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesaplama yapıldığı, saklama yükümlülüğünün sona ermesi nedeniyle evrak bulunmayan dönemler yönünden hesaplama yapılmadığı” görülmüştür.

Buna göre; bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Uyulmasına karar verilen bozma ilamında açıkça, “davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerektiği” belirtilmiştir. Buna rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosyada mevcut belgelere göre davacının günlük 6-7 saat derse girdiği günlerin tam gün olarak kabul edilerek hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır.

Buna göre uyulmasına karar verilen bozma ilamından farklı bir hesaplama yöntemi ile hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olmuştur.

Öte yandan, Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların Mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

İş bu davada, Mahkeme kararının gerekçe kısmında, “davacının davalı nezdindeki, giriş ve çıkış tarihleri arasında, bildirim yapılmış çalışmaları haricinde, günün asgari ücreti ile toplam 116 günlük hizmetinin tespiti ile ihtilaf dışı hizmetleri ile birleştirilmesine geriye kalan talebin ise reddi gerektiği” belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında, “daha önce bildirim yapılan davalı iş yerlerinde, giriş ve çıkış tarihleri aralarında, toplam; 400 gün süre ile günün asgari ücreti ile, hizmet akdine dayalı olarak çalışmış olduğunun tespitine karar verilerek, gerekçe ve hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu durumda, gerekçe ile hüküm fıkrası arasındaki bu çelişkinin giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Ayrıca, HMK’nın 323. maddesi uyarınca yargılama giderleri; celse, karar ve ilam harçları, dava nedeniyle yapılan tebliğ ve posta giderleri, dosya ve sair evrak giderleri, geçici hukuki koruma tedbirleri ve protesto, ihbar, ihtarname ve vekâletname düzenlenmesine ilişkin giderler, keşif giderleri, tanık ile bilirkişiye ödenen ücret ve giderler, resmî dairelerden alınan belgeler için ödenen harç, vergi, ücret ve sair giderler, vekil ile takip edilmeyen davalarda tarafların hazır bulundukları günlere ait gündelik, seyahat ve konaklama giderlerine karşılık hâkimin takdir edeceği miktar; vekili bulunduğu hâlde mahkemece bizzat dinlenmek, isticvap olunmak veya yemin etmek üzere çağrılan taraf için takdir edilecek

-gündelik, yol ve konaklama giderleri, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti ve yargılama sırasında yapılan diğer giderlerden oluşur. Yargılama giderlerinden sorumluluk da HMK’nın 326. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebilir. HMK’nın 332. maddesi de; yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümünün hüküm altında gösterileceği, hükümden sonraki yargılama giderlerini hangi tarafın ödeyeceği, miktarı ve dökümü ile bu giderlerin hangi tarafa yükletileceği, mahkemece ilamın altına yazılacağı belirtilmiştir.

Buna rağmen Mahkemece yazılı hükümlere aykırı olarak, yargılama giderlerinin hesaplama yöntemi ve dayanağı gösterilmeksizin iş bu dosyanın da içinde bulunduğu bir takım seri dosyanın tamamında her bir dosya için 200,00 TL yargılama gideri olduğu kabul edilerek bunun 125,00 TL’sinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Buna rağmen Mahkemece yazılı hükümlere aykırı olarak, yargılama giderlerinin hesaplama yöntemi ve dayanağı gösterilmeksizin iş bu dosyanın da içinde bulunduğu bir takım seri dosyanın tamamında her bir dosya için 200,00 TL yargılama gideri olduğu kabul edilerek bunun 125,00 TL’sinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, Dairemizin 12.04.2011 tarih, 2010/2743 E. - 2011/3462 K. sayılı ilamında belirtilen şekilde davacının 1 günlük mesaisinin tamamının davalı işyerine hasredilmediği zamanlar yönünden tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğini göz önünde bulundurarak, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapmak, yargılama giderlerinin hesaplama yöntemi ve dayanağını göstererek buna göre tarafların bu giderlerden sorumluluğunu belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8968, Karar No: 2012/16156, Tarih: 12.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8968 E.  ,  2012/16156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6229, Karar No: 2016/5485, Tarih: 04.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/6229 E.  ,  2016/5485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilin mirasçısı olduğu eşi müteveffa .....'ın, ..... Şubesinden 18.000,00 TL bedelli Tüketici Kredisi kullandığını, kullanılan kredinin ödemesi devam ederken müvekkilin eşinin 19/11/2014 tarihinde kalp krizi sebebiyle vefat ettiğini, bunun üzerine müvekkil tarafından kredinin tamamının ödenmesi için davalı sigorta şirketine başvuruda bulunulduğunu, ancak davalı sigorta şirketi tarafından söz konusu ödemenin sigorta kapsamına girmediğinden ötürü ödemenin yapılamayacağının bildirildiğini, oysa davalı sigorta şirketi tarafından müteveffaya 10/07/2014 başlangıç tarihli ve 36 ay süreli hayat sigortası poliçesi düzenlendiğini, davanın da hayat sigortası sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkin olduğunu, murisin sözleşme sırasında hastalığını ya da hastalığının ölümcül olduğunu dahi bilmediğini, murisin sağlığı konusunda gerekli araştırmayı ve özeni göstermeden, sağlık raporu dahi istemeden sözleşmeyi akdeden sigorta şirketinin, özen eksikliğini de murise atfetmesinin kötü niyetli olduğunu, bu nedenle davalı-borçlu sigorta şirketinin müvekkilin mirasçısı olduğu eşi müteveffa Şahin Bellitopal tarafından ...... Şubesinden kullandırılan tüketici kredisinin kalan bakiye miktarı olan 16.043,72 TL'nin rizikonun gerçekleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, öncelikle davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, sigortalının sigortalanma tarihlerinden önce kalp-damar hastalığı dolayısıyla tedavi gördüğünü, ancak bu hususları müvekkil şirkete bildirmediğinden gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu, müvekkil şirketin beyan yükümlülüğünün ihlali nedeniyle tazminat ödeme talebini reddettiğini, bu nedenle haksız olarak açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; dava tüketici davası niteliğinde olup, ticari dava olmadığından, mahkemenin görev kapsamı dışında olup, davaya bakmaya Tüketici Mahkemeleri, bulunmadığı yerlerde ise Asliye Hukuk Mahkemesi görevli bulunmakla, davanın mahkemenin görevsizliği sebebiyle usul yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 04/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6697, Karar No: 2020/7426, Tarih: 23.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6697 E.  ,  2020/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Hüküm tarihinde Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın sorgusunda duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, son duruşmada hazır bulundurulmadan ya da SEGBİS sistemi ile duruşmaya katılımı sağlanmadan mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.