muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/542, Karar No: 2018/466, Tarih: 23.10.2018

Kanun; anayasal ilkelere uygun olarak yasama organınca yapılan nesnel ve gayri şahsi kurallardır. "Yönetmelik" Anayasamızın 124. maddesi gereğince; Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla çıkardıkları yazılı hukuk kurallarıdır. Bu hâlde yönetmelikler kanunların uygulanma şeklini göstermek amacıyla kanunun sınırlarını genişletmemek şartıyla çıkarılabilir. Bu kapsamda aramanın usul ve esaslarını göstermek üzere Adalet Bakanlığı tarafından Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği çıkarılmıştır. Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 8. maddesinin (a) ve (c) bentleri ile yine aynı maddenin (f) bendindeki "ilgilinin rızası ile" ibaresinin ve 27. maddesi ile 30. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılan davada, yönetmeliklerin kanuna aykırı olup olmadığını denetlemeye yetkili Danıştay Onuncu Dairesince 13.03.2007 tarih ve 6392-948 sayı ile Yönetmeliğin 8. maddesinin (a) bendindeki "...yakalanması amacıyla konutunda, işyerinde, yerleşim yerinde, bunların eklentilerinde ve aracında yapılacak aramada..." ibaresi, aynı maddenin (f) bendindeki "ilgilinin rızası" ibaresi ile 30. maddesinin 1. fıkrasının iptaline ve 8. maddesinin (c) bendi ile 27. maddesinin iptali isteminin reddine ilişkin verilen kararın temyizi üzerine inceleme yapan Danıştay İdari Dava Daireler Kurulu 14.09.2012 tarih ve 2257-1117 sayı ile iptal kararlarının onanmasına karar vermiştir. Bu anlamda sözü edilen Yönetmeliğin 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu'na, 2803 sayılı Jandarma Teşkilât, Görev ve Yetkileri Kanunu'na, 2692 sayılı Sahil Güvenlik Komutanlığı Kanunu'na, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na, 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu'na, 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'a, 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'a, 5253 sayılı Dernekler Kanunu'na, 2935 sayılı Olağanüstü Hâl Kanunu'na, 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanunu'na, 485 sayılı Gümrük Müsteşarlığının Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye ve diğer ilgili mevzuat hükümlerine aykırı olmadığı, bu düzenlemeleri açıklayıcı ve uygulamaları kolaylaştırıcı nitelikte olduğu görülmektedir. Yönetmeliğin kamu düzeninin sağlanmasında ortaya çıkan sorunların çözümü için kanunlara aykırı olmamak şartıyla söz konusu kanunların uygulanmasını göstermek amacıyla çıkartılabileceği ve adli arama konusunda Adalet Bakanlığının idare hukuku kuralları çerçevesinde yönetmelikle düzenleme yetkisinin bulunduğu gözetildiğinde söz konusu Yönetmeliğin 8. maddesinin karar alınamadan yapılacak arama işlemini somut olgulara bağladığı ve kanuna aykırı olmadığı anlaşılmaktadır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin "Karar alınmadan yapılacak arama" başlıklı 8. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hâli;

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin "Karar alınmadan yapılacak arama" başlıklı 8. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hâli;

“a) Hakkında tutuklama kararı veya yakalama emri veya zorla getirme kararı bulunan kişi ile hakkında gıyabî tutuklama kararı verilen kaçak yakalandığında üstünde,

b) Hâkim kararı veya Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile veya kolluk tarafından doğrudan yakalanan kişinin, kendisine, başkalarına veya yakalama işlemini yapan kolluk görevlilerine zarar vermesini önlemek amacıyla yapılacak kaba üst aramasında,

c) Gözaltına alınan kişinin, nezarethaneye konmadan önce yapılan üst aramasında,

d) Herhangi bir sebeple hukuka uygun şekilde yakalandıktan sonra kolluk güçlerinin elinden kaçmakta olan kişilerin veya işlenmekte olan veya henüz işlenmiş olan veya pek az önce işlendiğini gösteren belirtilerin olduğu suçun failinin yakalanması amacıyla takibi sırasında girdikleri araç, bina ve eklentilerinde yakalanması amacıyla yapılacak aramalarda,

e) 1) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında, kaçak eşya, her türlü silâh, mühimmat, patlayıcı ve uyuşturucu maddelerin bulunduğu şüphe edilen her türlü kap, ambalaj veya taşımaya yarayan diğer araçlarda hemen yapılan aramalarda,

2) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17 nci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında gümrük salonları ve gümrük kapılarında kaçak eşya sakladığından kuşkulanılan kişilerin gümrük kontrolü amacıyla gümrük görevlilerince aranmasında;

3) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 18 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu gereğince belirlenen kapı ve yollardan başka yerlerden gümrük bölgesine girmek, çıkmak veya geçmek ve bu yerlerde rastlanacak kişi ve her nevi taşıma araçlarının yetkili memurlar tarafından durdurulmasında ve bu kişilerin eşya, yük ve üzerleri ile varsa taşıma araçlarının aranmasında,

f) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 24 üncü maddesindeki kanunun hükmü ve âmirin emrini yerine getirme, 25 inci maddesindeki meşru savunma ve zorunluluk hâli ve 26 ncı maddesindeki hakkın kullanılması ve diğer kanunların öngördüğü hukuka uygunluk sebepleri ve suçüstü hâlinde yapılan aramalarda, toplum için veya kişiler bakımından hayatî tehlikeyi ortadan kaldırmak amacıyla veya kapalı yerlerden gelen yardım çağrıları üzerine, konut, işyeri ve yerleşim yeri ile eklentilerine girmek için” şeklinde olup bu durumlarda arama kararı alınmasına gerek yoktur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

03.07.2015 tarihinde Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü Haber Merkezince Bismil İlçe Emniyet Müdürlüğü Haber Merkezine, Diyarbakır'dan Bismil'e seyir hâlinde olan 21 ... plakalı araçta uyuşturucu madde bulunduğunun bildirilmesi üzerine, görevlilerce Diyarbakır-Bismil Karayolu Köseli Köprü mevki ile Tepe kavşağında tertibat alındığı, kısa bir süre sonra söz konusu aracın Köseli Köprü mevkinde görevlilerce görülüp takibe alındığı ve diğer ekiplere aracın Bismil'e doğru gittiğinin bildirildiği, takip edilen aracın Tepe kavşağında oluşturulan uygulama noktasına gelmeden yaklaşık elli metre gerideki akaryakıt istasyonunda durması üzerine görevlilerin de aynı yere girdikleri, görevlilerce aracın yanına yaklaşıldığında aracın sağ ön koltuğunda oturan inceleme dışı sanık ...'ın araçtan indirildiği, adı geçene araç şoförünün nerede olduğu sorulduğunda tuvalete gittiğini söylediği, araç şoförünün kimliğini tespit etmek amacıyla tuvalete giden görevlilerin burada karşılaştıkları sanık ...'in aracın şoförü olduğunu öğrenip adı geçeni aracın yanına getirdikleri, ardından sanık ...'den aracın kapıları ile bagajının açılmasının istendiği, Bismil Sulh Ceza Hakimliği tarafından verilen önleme araması kararına istinaden araçta yapılan aramada; bagajda bez örtüye sarılı siyah renkli poşette renk ve koku itibarıyla suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda;

2559 sayılı PVSK'nın Ek 4. maddesi uyarınca, bir suçla karşılaştığında hizmet branşına bağlı olmaksızın suça el koymak ve delilleri tespit edip, muhafaza altına almak ile görevli ve yetkili olan kolluk görevlilerinin, istihbarat bilgisinin doğruluğunu araştırmak amacıyla Diyarbakır-Bismil karayolu üzerinde iki farklı noktada tertibat aldıkları, görevlilerce yapılan çalışmalar sırasında plakası ve özellikleri bildirilen aracın Bismil istikametine seyir hâlinde olduğunun, takip edilen aracın ilçe girişinde oluşturulan uygulama noktasının yakınındaki akaryakıt istasyonuna girdiğinin görülmesi üzerine, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenimden kaynaklanan makul sebebe dayalı olarak söz konusu araca müdahalede bulunma hak ve gerekliliğinin ortaya çıktığı, amacı tehlike ile suçun işlenmesini önlemek olan ve kamu düzeninin, başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, taşınması veya bulundurulması yasak olan her türlü silâh, patlayıcı madde veya eşyanın tespit edilmesi olan ve Bismil Sulh Ceza Hâkimliği tarafından verilen önleme araması kararına istinaden, aracın kapıları ve bagajı sanık ...'e açtırılarak yapılan aramada, bagajda bez örtüye sarılı siyah renkli poşette bulunan ve niteliği ile miktarından dolayı kokuyla algılanabilen suç konusu kenevirlerin ele geçirildiği, kolluğun elde ettiği istihbarat bilgisinde, aracın plakası ve modeli dışında sanığın açık kimlik bilgilerine ilişkin hiçbir bilginin yer almadığı, bu bağlamda bilginin genel ve soyut nitelikte olduğu, başkaca herhangi bir somut emare ile desteklenmediği ve işlendiği iddia edilen suça ilişkin yeterli bilgiye sahip olmayan kolluk tarafından yapılan çalışmaların geldiği aşama dikkate alındığında, CMK'nın 116 ve devamı maddeleri uyarınca adli arama kararı ya da yazılı arama emri alınmasını gerektiren bir durumun söz konusu olmadığı gibi araştırılmasına gerek bulunmadığı, olay tarihi ile yerini kapsayan ve hukuken geçerli önleme araması kararına istinaden gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda, sanığın Anayasa ve diğer kanunlar ile güvence altına alınan temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilmediği, toplum sağlığı bakımından büyük bir tehlike teşkil eden suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi nedeniyle kolluk görevlilerince uygulanan önleyici ve caydırıcı nitelikteki tedbirin haklı ve ölçülü olduğu, bu doğrultuda Bismil Sulh Ceza Hâkimliği tarafından verilen önleme araması kararı ile söz konusu araçta arama yapılabileceği kabul edilmelidir.

Özel Dairece, Bismil Sulh Ceza Hakimliğince verilen önleme araması kararının konuları arasında uyuşturucu madde olmadığı gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de; PVSK'nın 9. maddesinde düzenlenen önleme araması kararı ile ulaşılmak istenen amacın, kamu düzenini bozabilecek kişi veya eşyanın bulunması, muhtemel bir zararın gerçekleşmesine veya suç işlenmesine engel olunması ve toplumun yakın bir tehlikeden korunmasıdır. Bu amaç dikkate alındığında adli nitelikteki arama kararından farklı olarak önleme araması kararında önlenmesi istenen tehlike soyut, işlenmesi engellenmek istenen suç ise belirsizdir. Sulh Ceza Hakimliğince verilecek kararın veya mülki amirin vereceği yazılı emrin  suç işlenmesinin veya buna yakın bir tehlikenin önlenmesi amacına dayanması, karar veya emirde bu amacı destekleyen maddi olguların tarif edilmesi yeterli olup her suç tipi ve konusunun ayrı ayrı belirtilmesine gerek yoktur. Önleyici ve caydırıcı nitelikteki bu tedbirin, tehlike ve suçun işlenmesinin önlenmesi amacıyla verilmiş olması ve kolluk görevlilerince yapılacak işlemlerin bu amaç kapsamında gerçekleştirilmesi yeterlidir. Dolayısıyla kanuna uygun olarak verilmiş bulunan önleme araması kararında belirtilen aramanın sebebi ile konusu ve kapsamı dışında özel olarak herhangi bir suç tipinin belirtilmemiş olması, tehlike ve suçun işlenmesinin önlenmesi amacı dışına çıkılmadığı sürece yapılan işlemleri hukuka aykırı hâle getirmeyecektir. Aksinin kabulü hâlinde, yalnızca kaçak sigara ya da silahların ele geçirilmesi ve toplumun bu tehlikelerden korunması amacıyla verilmiş olan önleme araması kararı veya emrine istinaden yapılan aramada, bagajda kaçak sigara ya da silahın yanında bizatihi bulundurulması ve taşınması suç teşkil eden patlayıcı veya uyuşturucu madde bulunması durumunda, önleme araması kararının kapsamında yer almadığı gerekçesiyle sözü edilen maddelere el konulamaması gibi hukuk düzenince kabul edilemeyecek çelişkili bir durum ortaya çıkacaktır.

Bu açıklamalar dikkate alındığında, elde edilen soyut nitelikteki ve somut emareler ile desteklenmeyen istihbarat bilgisinde; Bismil'e doğru seyir hâlinde olduğu belirtilen ve suç konusu uyuşturucu maddenin naklinde kullanılan aracın aranmasına olanak sağlayan, olay tarihi ve yerini kapsayan, PVSK'nın 9. maddesi uyarınca verilip hukuken geçerli olan Bismil Sulh Ceza Hakimliğinin önleme araması kararının konuları arasında, TCK'nın 54. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bizatihi müsadere edilmesi gereken toplum sağlığı için tehlike oluşturan uyuşturucu maddenin belirtilmemesinin, 5271 sayılı CMK'nda öngörülen katalog suçlar kavramına 2559 sayılı PVSK'nda yer verilmediği de gözetilerek önleme araması kararına istinaden gerçekleştirilen arama sonucu ele geçirilen suç konusu maddeyi hukuka aykırı delil hâline getirmeyeceğinin, tehlike ve suçun işlenmesinin önlenmesi amacıyla verilen ve söz konusu karardaki maddi olgular kapsamında hareket eden kolluk görevlilerinin, yaptıkları arama sırasında kararda belirtilmeyen uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun konusu ile karşılaşıp bu maddelere el koymalarının yapılan işlemi hukuka uygun olmaktan çıkarmayacağının kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Görevlilerin bu önleme araması kararına istinaden yaptıkları arama sonucu ele geçirdikleri suç konusu uyuşturucu maddeyi muhafaza altına aldıktan sonra, uyguladıkları tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verdikleri, müteakiben emirleri doğrultusunda soruşturma işlemlerinin sürdürüldüğü, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan uyuşturucu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, Özel Daire bozma kararında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22.02.2016 tarihli ve 5968-498 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 23.10.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16604, Karar No: 2013/3277, Tarih: 12.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16604 E.  ,  2013/3277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.05.2012

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın 02.03.2010 tarihli duruşmada “herhangi bir maddi-manevi tazminat istemediğini” beyan etmiş, 28.04.2010 tarihli dilekçesinde ise 5000,00 TL.maddi, 5000,00 TL. manevi tazminat istediğini bildirmiştir. Davacı-davalı kadının 02.03.2010 tarihli duruşmadaki beyanı tazminat isteklerinden feragat niteliğindedir. Feragatten dönülemez. Hal böyleyken davacı-davalı kadın lehine tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 2.bentteki bozma sebebinde oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.12.02.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/38072, Karar No: 2015/25564, Tarih: 16.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38072 E.  ,  2015/25564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 6111 sayılı Yasa kapsamında 2011 yılının Ekim ayında dava dışı bakanlığa atamasının yapıldığını, sendika üyesi olduğunu ve devir tarihi itibari ile Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ve ödenmesi gereken işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek bazı ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının idareleriyle herhangi bir ilgisinin olmadığını, idarelerine devredilen işçiler arasında davacının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının ... Belediyesi'nde çalışmakta iken 6111 sayılı Yasa kapsamında 24.10.2011 tarihinde ilgili Bakanlığa atamasının yapıldığı, karar tarihinden sonra ... Belediyesi'nin 6360 sayılı Yasa uyarınca kapatıldığı ve bu nedenle mahkemece gerekçeli kararın ... Belediyesi'ne tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve konusu aynı olan 2015/39757 Esas sayılı dosyanın içerisinde yer alan ... İli Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun 27.03.2014 tarihli kararı uyarınca ... Belde Belediyesi'nde çalışan işçilerin bir kısmının ... Belediyesi'ne bir kısmının ise ... Büyükşehir Belediyesi'ne devirlerinin yapıldığı görülmüştür. Bu itibarla mahkemece yapılacak iş, davacının halihazırda görev yaptığı Bakanlığa atamasının yapılmasından önce çalışmasını sürdürdüğü ... Belediyesi'nde hangi müdürlüğe bağlı olarak çalıştığının araştırılarak davacının çalıştığı birim tespit edilmeli ve bu ilgili birimin ... Belediyesi kapandıktan sonra Valilik İl Koordinasyon Kurulu'nca ... Belediyesi'ne mi yoksa ... Büyükşehir Belediyesi'ne mi devredildiği belirlenerek taraf teşkilinin buna göre sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20170, Karar No: 2021/9523, Tarih: 01.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/20170 E.  ,  2021/9523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Dosyanın incelemesinde; davacı vekili Av.... tarafından sunulan 08.11.2021 tarihli dilekçe ile taraflarca sulh olunduğunu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 01/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/778, Karar No: 2008/1109, Tarih: 29.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/778 E.  ,  2008/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2007

Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı ile tescil tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun  ve 5458 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı olan 1.11.1994 ile 1.5.2006  tescil tarihleri arasında 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, sigortalılık tespitine ilişkin olarak, dava açıldıktan sonra, davalı kurum tarafından davacının tescil tarihinin 1.11.1994 tarihine çekilmesi nedeniyle, “Davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5458 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespitine yönelik taleple ilgili olarak ise, “Davacının 5458 sayılı yasanın ilgili hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmiş ve karar süresinde davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Sigortalılık tespitine yönelik taleple ilgili mahkemenin kararı yerindedir. Ancak davacının 5458 sayılı yasadan yararlanma koşullarında mahkemece yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının 05.06.2006 tarihinde davalı kuruma verdiği dilekçe tarım Bağ-Kur sigortalılığının ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşına çekilmesini istediği ve anılan dilekçesinde 5458 sayılı yasadan yararlanma doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık geriye yönelik tescil talebinin 5458 sayılı yasadan yararlanma talebini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece, davacının 5458 sayılı yasanın öngördüğü 3 aylık süre içerisinde kuruma tescil için başvuruda bulunduğu, ve bu başvurunun anılan 3 aylık sürenin dolmasından sonra reddedildiği ve dava açıldıktan sonra da kurumun tescil tarihin geriye çektiğinden, Sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri ve hakkaniyet gereği davacının 5458 sayılı yasanın hükümlerinden yararlandırılmasının uygun olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir.

Bu duruma göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/9542, Karar No: 2017/3554, Tarih: 22.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9542 E.  ,  2017/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.