muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5963, Karar No: 2016/3004, Tarih: 16.03.2016

2- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne gelince;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, katılanın yanında kâtip olarak çalıştığı dönemde katılanın belirttiği 248 adet icra dosyasına verilen pulları koyduğunu ve bu nedenle söz konusu icra dosyalarının işleme alındığını savunması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle katılanın liste olarak verdiği icra dosyalarında pul eksikliği olup olmadığı ve bu nedenle dosyaların işlemsiz kalıp kalmadığının yöntemince araştırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 10 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10500, Karar No: 2019/8633, Tarih: 01.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10500 E.  ,  2019/8633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Eylem reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... çocuğun hükümden sonra 08.04.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında,mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4682, Karar No: 2014/8010, Tarih: 29.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4682 E.  ,  2014/8010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 48. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/.../2012 gün ve 2011/267-2012/336 sayılı kararı onayan Daire’nin 30/.../2013 gün ve 2013/5483-2013/23748 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkilinin davalı şirkette pay sahibi olduğunu, son olarak 01.05.2007 tarihinde yapılan genel kurula katıldığını, hissesini devretmediği halde 2009 ve 2010 yıllarında yapılan 2008 ve 2009 faaliyet yıllarına ilişkin genel kurul toplantılarına çağrılmadığını ve katılmadığını, 2009 ve 2010 tarihli genel kurul toplantılarının çağrısız yapıldığını ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirkette pay sahibi olduğunun tespitine, durumun pay defterine kaydına, 2008 ve 2009 faaliyet yıllarına ilişkin 04.05.2009 ve 03.05.2010 tarihli genel kurul toplantılarının yoklukla malûl olduklarının tespitine ve davalı şirkete yönetim kayyımı atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili asıl ve birleşen davada, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece asıl davanın kısmen, birleşen davanın ise kabulüne dair verilen karar davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davanın davalıları vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

...-Asıl ve birleşen dava, anonim şirket ortaklığının tespiti, pay defterine yazılması, genel kurulda alınan kararların yokluğunun tespiti ile kayyım atanması istemlerine ilişkindir.

Asıl ve birleşen davanın davalıları vekili, davacının kendisine ait olduğunu ileri sürdüğü şirket paylarının, birleşen davanın davalılarının murisi ve şirketin hakim ortağına ait bulunduğunu, anonim şirket ortak sayısının tamamlanması ve davacının şirket yönetim kurulunda görev alabilmesi amacıyla davacıya inançlı işlemle devir edildiğini, daha sonra şirkette görev almak istememesi sonucu iade ettiğini, hak sahibi bulunmadığını savunmuştur.

Davalılar devre ilişkin geçerli bir devir sözleşmesi ibraz edemedikleri gibi, öncesinde inançlı işlemle davacıya devir edildiği yönündeki savunmalarını yazılı belgeyle de kanıtlayamamışlardır.Ancak, asıl ve birleşen davanın davalıları vekili, inançlı işlemle payların davacıya devir edildiği savunmasını ispat bakımından yemin deliline de dayanmıştır.

Davalılar devre ilişkin geçerli bir devir sözleşmesi ibraz edemedikleri gibi, öncesinde inançlı işlemle davacıya devir edildiği yönündeki savunmalarını yazılı belgeyle de kanıtlayamamışlardır.Ancak, asıl ve birleşen davanın davalıları vekili, inançlı işlemle payların davacıya devir edildiği savunmasını ispat bakımından yemin deliline de dayanmıştır.

Bu durum karşısında, inançlı işlemle payların davacıya devir edildiği, gerçekte payların birleşen davanın davalıları murisine ait olduğu yönündeki savunmalarını kanıtlamakla yükümlü olan asıl ve birleşen davanın davalılarının yemin deliline de dayandıkları dikkate alınıp, bu savunmalarını ispat bakımından kendilerine karşı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle asıl ve birleşen davanın davalıları yararına bozulması gerekirken yazılı şekilde onanmış olduğundan, asıl ve birleşen davanın davalıları vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 30...2013 tarih, 5483 Esas 23748 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak kararın yukarıda açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davanın davalıları yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davanın davalıları vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 30...2013 tarih 5483 esas 23748 karar sayılı onama ilamının kaldırılarak yukarıda açıklanan nedenlerle kararın asıl ve birleşen davanın davalıları yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının istekleri halinde karar düzeltme isteyen davalılara iadesine, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23522, Karar No: 2013/30431, Tarih: 30.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/23522 E.  ,  2013/30431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda; borçluya yapılan tüm tebligatların usulsüz olarak tebliğ edildiğini de ileri sürürek ihalenin feshini istemiş, mahkemece ihalenin usul ve yasaya uygun şekilde yapıldığı kabul edilerek istemin reddine karar verilmiştir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 10.maddesinde tebligatın, muhatabın bilinen en son adresine yapılacağı belirtilmiş, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa ile eklenen aynı maddenin ikinci fıkrasında ise aynen “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmü getirilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinin 1. fıkrasına göre; "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 11.01.2011 tarih ve 6099 Sayılı Kanun'un 9.maddesi ile değişik Tebligat Kanunu'nun 35.maddesinin 2. fıkrasında "Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın birnüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır" düzenlemesi yer almaktadır. Söz konusu maddeye göre, tebligat yapılabilmesi muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunmaması şartına bağlanmıştır. Adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin tespit edilmesi halinde 6099 Sayılı Kanun ile değişik 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi gereğince tebligat yapılacaktır.

Tebligat Kanununda 6099 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrası, gerçek kişiler yönünden 35. maddeye göre tebligat yapılabilmesi için borçlunun adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve ayrıca daha önce kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması zorunludur.

Her ne kadar Silivri 2. İcra Müdürlüğü'nün 06.07.2012 tarihli yazısına cevaben İstanbul 24. İcra Müdürlüğü'nün 2010/4406 Esas sayılı dosyasından takip dosyası borçlusu "B.Ş.-M.Ö."ın şirket olduğu ve TK'nun 35. maddesine göre tebligat yapılması belirtilmişse de borçlu TTK'nun 124. ve 125. maddeleri anlamında ticaret şirketi

Her ne kadar Silivri 2. İcra Müdürlüğü'nün 06.07.2012 tarihli yazısına cevaben İstanbul 24. İcra Müdürlüğü'nün 2010/4406 Esas sayılı dosyasından takip dosyası borçlusu "B.Ş.-M.Ö."ın şirket olduğu ve TK'nun 35. maddesine göre tebligat yapılması belirtilmişse de borçlu TTK'nun 124. ve 125. maddeleri anlamında ticaret şirketi

değildir ve tüzel kişiliği yoktur. Borçlu ticari işletme işleten gerçek kişidir.

Somut olayda borçluya ödeme emri T.S.M. yazı cevabında belirtilen ev adresine tebliğe çıkartılmış, tebligatın iade edilmesi üzerine aynı adrese TK'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş, tebligat parçasının üzerindeki No:35 yazısı elle "37 "olarak düzeltilmiştir.

Borlunun aynı adresine kıymet takdiri raporu tebliğe çıkartılmış, iade edilmesi üzerine borçlunun adresine TK'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmıştır.

Satış ilanı da borçlunun daha önce ödeme emrinin TK'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği adresine TK'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir.

Borçluya yapılan ödeme emri,kıymet taktir raporu ve satış ilanı tebligatı yukarıda anılan Tebligat Kanunu'ndaki 19.01.2011 tarihli değişiklikten sonra Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre yapılmıştır.

Takip dosyasında borçlu, gerçek şahıs olup icra takip dosyasında borçlunun adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. Borçlunun nüfus kayıt sistemindeki adresi araştırılmadan ve daha evvel usulüne uygun bir tebligat yapılmadan, T.S.M. 'ce bildirilen adreslere ödeme emri, kıymet taktir raporu ve satış ilanının doğrudan TK.m. 35. maddesine göre yapılması usulsüzdür.

İİK.nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar vermek gerekirken reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24479, Karar No: 2014/21128, Tarih: 12.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/24479 E.  ,  2014/21128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/400231

MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

NUMARASI : 2009/693 (E) ve 2011/811 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluşa, ifadelere, tanıklar H.. G.., M.. S.., M.. Y.. ve H.. S..'nın beyanları karşısında; sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15916, Karar No: 2013/109, Tarih: 08.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15916 E.  ,  2013/109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/05/2010 gün ve 2007/72-2010/151 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/05/2012 gün ve 2011/1921-2012/8381 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun süredir plastik saklama kabı ve kapaklarını ürettiğini, davalının da kendilerinden satın aldığı ambalajları ürünlerinde kullandığını, sonradan kötü niyetli olarak adına tasarım olarak tescil ettirdiğini, tasarımların yenilik unsuru taşımadığını ileri sürerek, tasarımların hükümsüzlüğünü, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacının ibraz ettiği delillerin tasarımların yenilik unsurunu ortadan kaldıracak nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davalı adına tescilli endüstriyel tasarımın yeni olmadığı iddiasına dayalı hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

554 sayılı KHK’nin 6/1'nci maddesi hükmü uyarınca, bir tasarımın aynısı, başvuru veya rüçhan tarihinden önce dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulmamış ise o tasarımın yeni kabul edileceği, tasarımların sadece küçük ayrıntılarda farklılık göstermesi halinde aynı sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Anılan düzenlemeden anlaşılacağı üzere, tasarımın tescile bağlanabilmesi için, Türkiye’de ve dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulmamış olması, başka bir anlatımla mutlak yeni olması koşulu kabul edilmiştir. Yenilik için oldukça yüksek düzey arayan düzenleme hükmü dikkate alındığında, yenilik kriterinin mutlak olduğu, gerektiğinde mahkemece re’sen araştırma dahi yapılabileceği, davacı kanıtları dışında görüşüne başvurulan bilirkişinin tasarımın yeniliğini ortadan kaldıran harici bilgilerinin dahi değerlendirileceğinin kabulü gerekmektedir. Bu husus, kamu düzenine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta üç tasarımcıdan oluşan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı vekili yeniliği ortadan kaldıran kanıtlarının, özelikle de davalı adına tescilli tasarımın yeniliğini kaldıracak nitelikteki ürünlerin resimlerinin bulunduğu web sitesinin arşiv kısmının incelenmediğini ileri sürerek bilirkişi raporuna esaslı itirazda bulunmuştur. Ayrıca, bilirkişiler davacı delilleri dışında uzmanlık alanlarıyla ilgili olarak davalı tasarımının yeni sayılıp sayılmayacağı noktasında bir değerlendirme de yapmamışlardır. Öte yandan, davacı vekili rapordan sonra, dava kanıtlarını ıslah ederek web sitesi arşivine ait ... ile ... firmasına ait ilaç kutusunu yeniliği ortadan kaldıran kanıtlar olarak sunmuştur. Islah ile kanıt listesinin değiştirilmesi mümkündür. Ayrıca, tasarımın yeni olup olmadığı hususu kamu düzenine ilişkin olduğundan ve mahkemece yargılamanın her aşamasında re’sen araştırılacağından anılan kanıtların ıslah olmadan da dikkate alınması zorunludur.

Bu durum karşısında, davacının rapora yönelik itirazları ile ıslah dilekçesiyle sonradan sunduğu kanıtları dikkate alınıp, itirazlar ve yeni kanıtlar çerçevesinde bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, davalı adına tescil edilen endüstriyel tasarımın yeni olup olmadığının tereddüde neden olmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi için kararın davacı yararına bozulması gerekirken temyiz itirazları reddedilerek onanmış olduğundan, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 21.05.2012 Tarih, 2011/1921 Esas-2012/8381 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 21.02.2012 Tarih, 2011/1921 Esas- 2012/8381 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 08/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/567, Karar No: 2021/1073, Tarih: 04.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/567 E.  ,  2021/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, davacı, adli yardım talebini mali durumunu göstermeye yeterli önceki aşamalardan farklı somut bir belgeye dayandırmadığından ve yargılama safahatında adli yardım talebi kesin olarak reddedildiğinden, temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davacı tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30887, Karar No: 2018/3539, Tarih: 24.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/30887 E.  ,  2018/3539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı borçlunun, icra mahkemesine yaptığı başvuruda; sair şikayet ve itirazlarının yanı sıra, takip konusu bonodaki imzaya da itirazda bulunduğu, mahkemece, davanın reddine hükmedildiği görülmektedir.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak haciz yolu ile başlatılan takiplerde, imzaya itiraz, İİK'nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında; icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanun'un 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir. İİK'nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; "İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun bilirkişiye ait hükümleri ile 309 uncu maddesinin 2 nci, 3 üncü ve 4 üncü fıkraları ve 310. 311 ve 312 nci maddeleri (şimdi ise HMK madde 211 /b, 208/2, 217) hükümleri uygulanır" düzenlemesi öngörülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2. maddesi ise; "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun, bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere, İİK'nun 68/a-4 maddesinde, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 309/1. (6100 sayılı HMK'nun 211/1-a) maddesine atıfta bulunulmadığından, icra mahkemesince, öncelikle borçlunun isticvabına ve duruşmada imzalarının alınması yoluna gidilemeyeceğinin kabulü gerekir.

İİK'nun 68a/4. maddesi göndermesiyle ve HMK'nun 447/2. maddesi uyarınca uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 211/b maddesinde; imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre, hakim, bilirkişi incelemesine karar verir ise; "....önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir" hükmü gereğince işlem yapar.