muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17211, Karar No: 2015/4053, Tarih: 10.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/17211 E.  ,  2015/4053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; ... beldesinden Menderes ilçesi istikametine toprak yolda seyreden plakasız ve tescilsiz mobilet sürücüsü ...'in ana yola çıkmak istediği anda ters istikametten gelen sürücü davalı ...'in idaresindeki davalı ...'e ait ... plakalı minibüs ile orta refüjde çarpıştığını, kazada mobilette yolcu olan davacının sol ayak femur kemiğinin kırıldığını, davacı müvekkilin 90 gün iş ve güçten kaldığını, ameliyat olmasına rağmen ayağının düzelmediğini, kısa kaldığını ileri sürerek fazlaya ilşkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.500,00 TL maddi ve 1.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini 14.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, istenen manevi tazminat miktarının faiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı sigorta vekili, sorumluluklarının poliçe limiti sınırlı olduğunu ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.125,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, ıslah ile talep edilen maddi tazminat bakımından talep zamanaşımına uğradığından reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.125,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Davacı tarafından 1.500,00 TL manevi tazminat talep edilmiş ve 1.125,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş,karar tarihi olan 2013 yılı itibari ile temyiz kesinlik sınırı 1.822,00 TL olup,reddedilen manevi tazminat miktarının kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılmakla, bu husustaki davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin sair tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin sair tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Davacı vekilinin manevi tazminat talebinin kısmen reddedilmiş olmasına göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 10. maddesinin 2. bendi de dikkate alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı ... ve ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususun gözden kaçırılması ve 175 TL bilirkişi ücreti ve posta giderinin davalı ... ve ... tarafından yatırıldığının anlaşılmasına rağmen sanki davacı tarafça yatırılmış gibi toplam yargılama giderine dahil edilerek hesaplama yapılması ve davalılar aleyhine fazla yargılama giderine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin manevi tazminat konusundaki temyiz dilekçesinin hükmedilen miktarın kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair tüm temyiz itirazlarının reddine,(3) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasına 3. bendin sonuna eklenmek üzere “Davalı ... ve ... , kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, kısmen reddedilen manevi tazminat yönünden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. gereğince 440,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... ve ...'e verilmesine” ibarelerinin eklenmesine, hüküm fıkrasının 4.bendinde yazılı "611,33" yerine "430,40" yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'e geri verilmesine, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3277, Karar No: 2019/4355, Tarih: 15.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/3277 E.  ,  2019/4355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine,

Hüküm: TCK.nin 81, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında hükmedilen ceza miktarına göre, duruşmalı inceleme talebinin CMK.nin 299. maddesi gereğince KABULÜNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan yerel mahkemece kurulan mahkumiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine verilen esastan red kararına yönelik katılan ... vekili, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi ile ilgili yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/11/2016 gün ve 2016/30 esas, 2016/27 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin; haksız tahrik bulunduğuna ve TCK.nin 62. maddesinin uygulanmasının gerektiğine, katılan vekilinin; suçun vasıflandırılmasına, nitelikli adam öldürme olarak TCK.nin 82. maddesinden hüküm kurulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının tebliğnamedeki düşünce gibi ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığına TEVDİİNE, 15/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

15/10/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... ...'ın yokluğunda 17/10/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/9269, Karar No: 2016/6076, Tarih: 31.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9269 E.  ,  2016/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dairede temyiz incelemesi yapılan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/187 E. - 2015/117 K. sayılı dava dosyası içinde bulunan tapu kayıtları ve belgelerden; ... Yönetiminin; 23.09.1980 tarih 14 sıra nolu tapu kaydının malikleri olan ... mirasçıları ile ... aleyhine, anılan tapunun hukuki değerini yitirdiğini, orman sayılan yerlere ilişkin olduğunu ileri sürerek tapunun geldi ve gittilerinin iptaline karar verilmesi istemiyle dava açtığı, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı kararıyla "...dava edilen yerin tapu miktarından çok fazla olduğu, davalı yer üzerinde ...'ın ... Kanununa muhalefet suçundan cezalandırıldığı yine ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1982/46 E. - 1986/72 K. sayılı dosyasında Ahmet ve ... hakkında açılan davada ...'ın cezalandırılmasına karar verildiği, temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, anılan dosyalarda sanıkların iptali istenen tapu kaydına dayandıkları, orman bilirkişinin davalı yerin orman sayılan yerlerden olduğu yönünde rapor verdiği..." gerekçesiyle ... ve ... adlarına kayıtlı olan 23.09.1980 tarih 14 sıra nolu tapu kaydının tüm geldi kayıtlarıyla birlikte iptaline karar verildiği, ancak kararın kesinleşmediği, anılan dava dosyasının zayii olduğundan ihya edilmeye çalışıldığı, orman yönetiminin; çekişmeli taşınmazın ihya edilmeye çalışılan dava dosyasının kapsamı içinde kaldığını, öncesi itibariyle de orman sayılan yerlerden olduğu ileri sürerek temyize konu davayı açtığı, davalının akdi bayii ...'a ait 12.08.1985 tarih 6 ile 18.11.1985 tarih 2 sıra nolu pay tapularının geldileri olan Eylül 1950 tarih 64 ve 65 sıra nolu tapular ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün 1983/177E-1993/129 K sayılı kararıyla iptal edilen 23.09.1980 tarih 14 sıra nolu tapunun aynı bütünden (Eylül 1950 tarih 47 sıra nolu tapudan) bölünme ifraz tapuları oldukları anlaşılmaktadır. Çekişmeli taşınmazın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı kararının kapsamı içinde kalıp kalmadığı yönünde araştırma ve uygulama yapılmamıştır. Bu sebeple 23.09.1980 tarih 14, 12.08.1985 tarih 6 ve 18.11.1985 tarih 2 nolu tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ile 23.09.1980 tarih 13 ve 14 , Eylül 1950 tarih 62, 63, 64, 65 sıra nolu tapu kayıtlarına ait ifraz haritaları tapu sicil müdürlüğünden, ihya edilmeye çalışılan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı dava dosyası ile ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1982/46 E. - 1986/72 K. sayılı dava dosyası bulundukları yerlerden getirtildikten sonra dava dosyası raporu hükme dayanak yapılan fen bilirkişiye verilerek 23.09.1980 tarih 13 ve 14 , Eylül 1950 tarih 62, 63, 64, 65 sıra nolu tapu kayıtlarına ait ifraz haritaları yine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129

K. sayılı ve ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1982/46 E. - 1986/72 K. sayılı dosyasında hükme dayanak yapılan bilirkişi raporları ekindeki krokilerin ölçekleri ile kadastro paftası ölçeği eşitlenerek 3402 sayılı Kanunun 20/A maddesine uygun olarak kapsamlarını aynı kroki üzerinde değişik renklerle gösterir şekilde ek rapor alınıp dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 31/05/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5161, Karar No: 2012/7353, Tarih: 22.11.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/5161 E.  ,  2012/7353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ...İnş.Elekt.Mak.Taş.Tarım İşl.Bilg.Tic. ve San.Ltd.Şti. vekili Avukat ...geldi. Diğer davalı şirket yetkilisi gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ile davalı ...İnş.Elekt.Mak.Taş.Tarım İşl.Bilg.Tic. ve San.Ltd.Şti. avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup davacı taşeron, davalılar ise yüklenicidir.

Davacı taşeron, davalı iş ortaklığı taahhüdünde bulunan İncirlik Havaalanındaki inşaat işlerinin bir bölümü olan alçı, sıva ve boya işlerinin yapımını 17.05.2007 tarihli sözleşmeyle taşeron olarak üstlenildiğini, üstlenilen işin tamamen bitirilip teslim edildiğini, iş bedelinden bakiye 36.899,00 TL ödenmediğinden icra takibine girişildiğini, ancak davalıların takibe haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptâli takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatına karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taşeron 17.05.2007 tarihli sözleşme ile davalılar tarafından yapılmakta olan İncirlik Havaalanı ... Evleri İnşaatının alçı, sıva ve boya işlerinin yapımını sözleşmede kararlaştırılan birim fiyatlar üzerinden üstlenmiş, sözleşmede malzeme faturasının taşeron tarafından kesileceği, işçilik faturasının kesilmeyeceği kararlaştırılmıştır. Mahkemece mali müşavir bilirkişiden alınan raporda davacı defterlerine göre davacının iş ortaklığından alacağının olmadığı, iş ortaklığının ibraz ettiği muavin hesap dökümüne göre iş ortaklığının davacıdan 63.593,47 TL alacaklı olduğu belirtildiğinden bu rapor hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Yapılan iş bedeli taraflar arasında ihtilâflı olduğundan

öncelikle mahallinde keşif yapılarak davacının sözleşme kapsamında ve varsa sözleşme dışı yaptığı işler bedelinin belirlenmesi zorunludur. Dava konusu iş nedeniyle düzenlenen hakedişler dosyaya ibraz edilmiş, davacı taşeron bilirkişi raporuna itirazında sözleşmenin 3. maddesinde taşeron tarafından malzeme faturası kesileceği, işçilik faturası kesilmeyeceği belirtildiğinden işçilik faturasının kesilmemiş olması nedeniyle defter kayıtlarının gerçeği yansıtmadığını ileri sürmüştür. Davacının mali müşavir bilirkişi tarafından düzenlenen rapora itirazları nazara alınmak ve sözleşme hükümleri gözetilmek, malzeme faturularına isabet edecek işçilik tutarı üzerinde de durulmak suretiyle mahallinde keşif yapılarak davacının yapmış olduğu işlerin tutarının belirlenmesi ve kanıtlanan ödemelerin mahsubu ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davacı defterlerinin aleyhine delil teşkil ettiği davacının kendi defterlerine göre davalılardan alacaklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/34438, Karar No: 2012/1100, Tarih: 25.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/34438 E.  ,  2012/1100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/54160

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2008

NUMARASI : 2006/25 (E) ve 2008/518 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

765 sayılı TCK.’nun 1.maddesinde düzenlenen suçta ve cezada yasallık ilkesi gereğince kanunda yazılı cezalardan başka bir ceza ile kimse cezalandırılamaz.

Oluş ve kabule göre; sanığın eylemine uyan aynı yasanın 491/ilk maddesinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı hapis cezasının alt sınırı 6 ay, üst sınırı ise 3 yıl hapis olarak düzenlenmiştir.

Cezada yasallık ilkesi uyarınca temel ceza belirlenirken yasada öngörülen alt ve üst sınırın aşılması mümkün değildir. Bu açık ilkeye karşın yasada yazılı üst sınır aşılarak temel cezanın 4 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle ceza hukukunun temel ilkesi olan 765 sayılı TCK.’nun 1.maddesinde düzenlenen 'suçta ve cezada yasallık' ilkesine açık bir şekilde aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/733, Karar No: 2014/8769, Tarih: 03.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/733 E.  ,  2014/8769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/07/2013

NUMARASI : 2011/96-2013/598

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılar Doğan ve Selma'nın çocukları, diğer davacılar İrem ve Gizem'in kardeşi olan Ceren'in 24.06.2010 olay tarihinde evlerinin 3.katındaki merdiven sahanlığının yakınından geçen alçak gerilim hattına temas etmesi nedeniyle vefat ettiğini, olayda davalı idarenin kusurlu olduğunu belirterek, Doğan ve Selma için 1.000'er TL maddi (ıslah ile 43.508,75 TL) tazminat ile 100.000'er TL manevi tazminatın, kardeşleri İrem ve Gizem için 50.000'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; kusurlu olmadıklarını, binanın kaçak yapı olduğunu, anne ve babanın kusurlu olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı Doğan için 18.063 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın, davacı Selma için; 25.445 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın, kardeşleri İrem için 10.000 TL, Gizem için 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, 24.06.2010 olay tarihinde davacıların çocuğu 1998 doğumlu Ceren'in evlerinin balkonunun yakınından geçen elektrik teline temas etmesi nedeniyle vefat ettiği, mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda Elektrik İç Tesisat Yönetmeliğine göre konut merdiven dairesi dış cephesi ile elektrik iletken hattı arasındaki yatay emniyet mesafesinin en az 1 mt.olması gerekirken 75 cm olduğundan davalının 6/8, davacıların kızı Ceren'in dikkatsiz ve tedbirsiz davranması nedeniyle 2/8 oranında kusurlu oldukları, kusur oranına göre davacıların toplam 43.508,75 TL destekten yoksun tazminatı talep edebilecekleri anlaşılmaktadır.

Davada, kusursuz sorumluluk gereğince uğranılan maddi ve manevi tazminat talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davada TBK'nun 56.maddesi (BK'nun 47.maddesi) gereğince manevi tazminat talep edilmektedir.

Davada, kusursuz sorumluluk gereğince uğranılan maddi ve manevi tazminat talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davada TBK'nun 56.maddesi (BK'nun 47.maddesi) gereğince manevi tazminat talep edilmektedir.

TBK'nun 56.maddesi (BK'nun 47.maddesi) hükmüne göre hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hâkim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda davacıların 1998 doğumlu (olay tarihinde 12 yaşında) kızı Ceren'in vefat nedeniyle davacı anne ve baba ile kardeşlerinin manevi yönden üzüldükleri tartışmasızdır. Olayın oluş şekli, kusur durumu, olayın özellikleri ile sonucu itibariyle ve ekonomik olgular dikkate alındığında mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarı az olduğundan kurulan hüküm bu nedenlerle bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2093, Karar No: 2018/11447, Tarih: 29.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2093 E.  ,  2018/11447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında belirlenen 2 yıl 1 ay cezası adli para cezasına çevrilirken, sonuç ceza olarak 15.200 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 15.100 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4-1a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.