muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4681, Karar No: 2018/10598, Tarih: 04.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/4681 E.  ,  2018/10598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi Aksi Halde Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı anne tarafından; kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 176.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 04.10.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/13686, Karar No: 2017/24203, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13686 E.  ,  2017/24203 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10070, Karar No: 2020/854, Tarih: 15.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/10070 E.  ,  2020/854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, ibadethanelere zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin hırsızlık suçu yönünden sanık lehine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Karar tarihinde farklı yargı çevresindeki Bolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu anlaşılan sanığın, istinabe mahkemesinde alınan 20/05/2014 tarihli ifadesinde, duruşmadan bağışık tutulmayı talep ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanığın adli sicil kaydında yer alan Eyüp 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1692 Esas, 2008/126 Karar sayılı ilamına konu TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma suçundan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen suç uzlaşma kapsamına alınmış ise de, sanığın adli sicil kaydındaki diğer mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, bu husus sonuca etkili görülmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın suç tarihinde katılan ...’un imamı olduğu ... Köyü Camii içindeki yardım kutusundan 10,00 TL para çalması ve katılan ...’ün imamı olduğu ... Köyü Camii içindeki yardım kutusunu zorlayarak hırsızlık yapmaya teşebbüs etmesi eylemlerine yönelik uygulama maddesinin TCK’nın 142/1-a maddesi yerine aynı Kanun’un 142/1-a, b maddeleri olarak karar yerinde gösterilmesi,

2- Hırsızlık suçları yönünden hükmün gerekçe kısmında, “sanığın eylemi nedeniyle cezasından alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir neden bulunmadığından sanığa alt sınırdan ceza tayini yoluna gidildiği” belirtildiği halde, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “suçun işleniş şekli, suç konusunun değer ve önemi ile sanığın kast ve saiki göz önüne alınarak sanığın suçunda birden fazla ağırlaştırıcı neden bulunduğu anlaşılmakla takdiren ve teşdiden” şeklinde gerekçe gösterilerek sanık hakkında teşdiden temel cezanın belirlenmesine karar verilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

3- Sanığın suç tarihinde gündüz vakti, katılan ...’un imamı olduğu ... Köyü Camii içerisindeki yardım kutusundan 10.00 TL parayı çaldığının anlaşıldığı olayda; suça konu paranın miktarının az oluşu göz önüne alınarak, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Dosya içerisindeki olay yeri inceleme raporu, olay yeri görgü ve tespit tutanağında, katılan ...’ün imamı olduğu ... Köyü Camiinde herhangi bir zararın tespit edilmediği, katılan ...’ün de ifadelerinde, kamera görüntülerini izlediğinde, sanığın cami içindeki yardım kutusunu tornavidayla zorlayarak açmaya çalıştığını, ancak açamadığını gördüğünü beyan ettiği, katılanın ifadelerinde yardım kutusunda zarar oluşup oluşmadığına dair herhangi bir beyanının bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ...’ten olay nedeniyle yardım kutusunda herhangi bir hasar oluşup oluşmadığı sorulup kararda, zararın ne şekilde oluştuğunun denetime olanak verecek şekilde açıklanması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

5- Sanığın suç tarihinde katılan ...’un imamı olduğu ... Köyü Camii görevli odasının kapı kilidini ve yardım kutusunun kilidini kırması eylemi ile mahkemenin kabulüne göre katılan ...’ün imamı olduğu ... Köyü Camii içindeki yardım kutusunu zorlaması eylemlerinin TCK'nın 153/1. maddesinde tanımlanan ibadethanelere zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 152/1-a maddesi uyarınca hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7203, Karar No: 2021/10606, Tarih: 24.11.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/7203 E.  ,  2021/10606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

05/10/2021, 20/10/2021, 15/11/2021, 23/11/2021 tarihli yazılarımızda ...'ne gönderilen fakat iade edildiği anlaşılan kıymet takdir raporu tebliğ evrakının gönderilmesi istenilmekle yazı gereğinin yerine getirilmediği görülmüş olup,

...'ne gönderilen fakat iade edildiği anlaşılan kıymet takdir raporu tebliğ evrakı ile şirkete yapılan tebliğ tarihleri itibariyle yetkililerinin isimleri ve şirket adresinin bildirilmesi,

Yazı gereğinin yerine getirilmemesi halinde sorumlular hakkında yasal işlem başlatılacağının ihtarına,

Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3602, Karar No: 2022/7853, Tarih: 07.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3602 E.  ,  2022/7853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 19.04.2018 tarih ve 2017/330 E- 2018/443 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.02.2021 tarih ve 2019/226 E- 2021/164 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu Tekirdağ İli, Çerkezköy ilçesi, Karaağaç Köyü adresinde bulunan ... ada -...pafta - ... parsel sayılı gayrimenkul üzerinde davalı tarafından tesis edilmiş 210.000,00 TL bedelli ipotek mevcut olduğunu, bahsi geçen taşınmazın dava dışı ... isimli kişiden, davalı banka'nın borcun tamamının ödenmesi halinde ipotek fek edileceğini, şifahi sözüne istinaden ipotekli olarak satın aldığını ve ...'nın tüm borcunu 22/04/2010 tarihinde eft yoluyla davalı bankaya havale ederek kapattığını, borcun kapatılmasına rağmen ipoteğin fek edilmemesi üzerine davalı bankaya sebepsiz kalan ipoteğin kaldırılması ihtar edildiğini, bankanın dava dışı ...'nın dava dışı ...'in borcuna kefaleti dolayısıyla ipoteği kaldırmayacağını bildirdiğini, davalı bankanın bu haksız tutumu nedeniyle dava dışı ... tarafından Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 2010/270 Esas sayılı dava dosyası ile ipoteğin fekki ve menfi davası açıldığını, bu dosyada menfi tespit davasının kabul edilerek kesinleştiğini ileri sürerek söz konusu ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu ...'ya ait, Tekirdağ İli, Çerkezköy ilçesi, Karaağaç Köyü adresinde bulunan ... ada, ... parselde kain, taşınmaz üzerine müvekkil banka lehine 1. derece, 210.000,00 TL bedelle 18/02/2009 tarihinde ipotek tesis edildiği, söz konusu ipoteğin ipotek veren ...'nın bankadan kullanmış olduğu krediler ile aynı zamanda ...'nın kefili olduğu ...'e kullandırılan kredilere de teminat olarak gösterildiğini, ipotek veren ...'nın ...'e olan kefaletinden kaynaklanan borçları nedeni ile hakkında kesinleşmiş ve halen devam etmekte olan icra takibi bulunduğunu, ipoteğin teminatında yer alan risklerin karşılanmadan, müvekkili bankanın ipoteğinin fekki söz konusu olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/307 Esas sayılı dosyasına talimat yolu ile alınan 07.03.2014 tarihli raporda özetle; davalı bankanın düzenlediği 22/04/2010 tarihinde ilgili makama başlıklı yazısında 4 adet tüketici kredileri ile 1 adet borçlu cari hesabının kapatıldığına dair yazısı, ipotek resmi senedinin Tüketicinin Korunmasına Dair

Kanun'un 6. ve Borçlar Kanunu'nun 21. maddesine göre belirlenmeyen kefaletlere şamil olamayacağı birlikte değerlendirilerek dava konusu Tekirdağ Çerkezköy Karaağaç köyü pafta no ..., ada no... parsel no ... de 18/02/2009 tarihinde 2437 yevmiye nolu 210,000,00 TL'lik ipotekten dolayı ... adına kayıtlı bulunan taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasının uygun bulunacağının belirtildiği, bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının taşınmazı dava dışı ...'dan ipotek yükü ile satın aldığının ihtilafsız olduğu, taşınmaz üzerinde davalı banka lehine dava dışı ...'nın doğmuş ve doğması muhtemel kefalet dahil her türlü borçları için üst sınır ipoteği tesis edildiği, bunun iptotek resmi senedinin 1. maddesine açıkça yazıldığı, dava dışı ...' nın dava dışı ... ile banka arasında imzalanan genel kredi sözleşmesinin de müteselsil kefili olduğu ileri sürüldüğü, dava dışı taşınmazı satan ...'ın davalı bankaya açtığı Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/270 Esas sayılı davasında verilen ve kesinleşen hüküm kapsamında, borçlu ...'ın iş bu davaya konu ipotek kapsamında (aslen veya kefaleten ayrımı yapılmaksızın) hiç bir borcu olmadığına karar verildiği, buna ilişkin hükmün kesinleştiğinin anlaşıldığı, buna göre davacı bankanın borçlu- kefil ...'dan asaleten veya kefaleten bir alacağının bulunmadığı, ipoteğin ...'ın borcu için verildiği dikkate alındığında, davacının ipotek ile temin edilmiş bir alacağı bulunmadığına dair kesinleşmiş bir mahkeme hükmü bulunduğu, davacının da bu hükümden kesin delil olarak yararlanabileceği (kesin hükmün kesin delil etkisi), ilk derece mahkemesinin kararının isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10.771,03 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12888, Karar No: 2023/23051, Tarih: 24.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/12888 E.  ,  2023/23051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/568 Değişik İş

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

KARAR : İtirazın kabulü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası (2 kez) gereğince 4 ay 15 gün hapis ve 2 ay 7 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2022 tarihli ve 2022/75 Esas, 2022/216 Karar sayılı kararına karşı sanık müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine, söz konusu itirazın süresinde yapılmadığından bahisle dosyanın merciine gönderilmesiyle yapılan inceleme sonunda, itirazın süresinde yapıldığı gerekçesiyle kabulüne ilişkin mercii İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2022 tarihli 2022/568 Değişik İş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 gün ve 2023/58606 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında açılan davanın basit yargılama usulüne tabi olarak yürütülmesi sonrasında sanığın mahkumiyetine dair kararın sanığa 27.04.2022 tarihinde tebliğ edildiği, bu karara karşı sanık müdafinin 10.05.2022 havale tarihli dilekçe ile itiraz etmesi üzerine, mahkemesince itirazın süresinde olmadığı düşünülerek bir karar verilmek üzere dosyanın merciine gönderilmesi üzerine İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2022 tarihli, 2022/568 Değişik İş sayılı kararı ile, Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2022 tarihli kararının 27.04.2022 tarihinde sanığa tebliğe ilişkin mazbatada muhatabın geçici olarak konutunda bulunmaması nedeniyle aynı konutta ikamet eden yakınına tebliğ edildiğinin belirtilmek suretiyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 16 ncı maddesine göre tebliğin yapıldığı, ancak anılan kanunun muhatabın muvakkaten başka yere gitmesi başlıklı 20/1-son cümlesinde yer alan "bu maddeye göre yapılacak tebligatlarda tebliğ, tebliğ evrakının 13,14,16,17 ve 18 inci maddelerde yazılı kişilere verildiği tarihte veya ihbarname kapıya yapıştırılmışsa bu tarihten itibaren onbeş gün sonra yapılmış sayılır" şeklindeki düzenleme gereğince 15 gün geçtikten sonra itiraz süresi başlayacağından sanık müdafinin 10.05.2022 tarihli itiraz içerikli dilekçesinin süresinde olduğundan bahisle itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de;,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 16 ncı maddesinde yer alan "Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır." ve aynı Kanun'un 20 nci maddesinde yer alan "13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanır ve tebliğ memuru tebliğ evrakını bu kişilere verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka bir yere gittiğini belirten kimse, beyanını imzadan imtina ederse, tebliğ eden bu beyanı şerh ve imza eder. Bu durumda ve tebliğ evrakının kabulden çekinme halinde tebligat, 21 inci maddeye göre yapılır. (Değişik son cümle: 19/3/2003-4829/4 md.) Bu maddeye göre yapılacak tebligatlarda tebliğ, tebliğ evrakının 13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı kişilere verildiği tarihte veya ihbarname kapıya yapıştırılmışsa bu tarihten itibaren onbeş gün sonra yapılmış sayılır." şeklindeki ile;

Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 29 uncu maddesinde yer alan "(1) 21, 22, 23, 25, 26 ve 27 nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler, tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. (2) Bu kişilerin beyanlarını imzadan kaçınmaları ve tebliğ evrakını kabul etmemeleri durumunda, tebliğ memuru bu hususu tutanağa yazar, imzalar ve tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti üyesinden birine ya da kolluk amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve teslim ettiği kişinin adresini içeren ihbarnameyi gösterilen adresin kapısına yapıştırır. (3) Bu maddeye göre yapılacak tebligatlarda tebliğ, tebliğ evrakının 21, 22, 23, 25, 26 ve 27 nci maddelerde yazılı kişilere verildiği tarihte veya ihbarname kapıya yapıştırılmışsa bu tarihten itibaren onbeş gün sonra yapılmış sayılır." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,

7201 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesine göre tebliğ yapıldığında, muhatabın aynı konutta kalan yakını tebliğ evrakını imza karşılığı alır ise evrakın verildiği tarihte tebliğ edilmiş sayılacağı, ancak muhatabın aynı konutta kalan yakını tebliğ evrakını kabul etmeyip imzadan kaçınması halinde ise aynı Kanun'un 21/1 inci maddesine göre işlem yapılmak suretiyle gösterilen adresin kapısına ihbarnamenin yapıştırılmasından itibaren 15 gün sonra tebliğ edilmiş sayılacağı nazara alındığında;