muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3229, Karar No: 2017/1980, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3229 E.  ,  2017/1980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçi alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 2. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 04.07.2014 gün ve 2014/64 E., 2014/458 K. sayılı kararın temyiz incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 25.09.2014 gün ve 2014/15689 E., 2014/18009 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1’inci maddesinin ikinci fıkrası ile Mersin Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin beşinci fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1’nci maddesinin birinci fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36’ncı maddesinin birinci fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’ni ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’ni ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak 6360 sayılı Kanun’un 36’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Samsun İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek direnme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Yukarıda (2) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı olarak yargılamayı takip ettiği görülen Samsun Büyükşehir Belediyesi vekiline ait vekaletname ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesi dosya arasında bulunamamış, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5055, Karar No: 2023/599, Tarih: 26.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/5055 E.  ,  2023/599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271

sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2019/424 Esas, 2020/102 Karar sayılı kararı ile İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/266 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/266 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2020 tarihli ve 2019/266 Esas, 2020/257 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15/12/2020 tarihli ve 2020/3336 Esas, 2020/3249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Her iki olayda adli arama kararı veya arama emri olmadan yapılan arama işleminin hukuka aykırı olduğuna,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

5. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Her iki olayda adli arama kararı veya arama emri olmadan yapılan arama işleminin hukuka aykırı olduğuna,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

5. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

18.09.2018 tarihinde kolluk görevlilerinin.... plakalı aracı durumundan şüphelenerek durdurdukları, aracın sürücü koltuğunda oturan sanığın kendi rızası ile araç direksiyonunun alt kısmında bulunan sigorta kapağını çıkartarak buraya zulalanmış vaziyette 12 paket esrarı polislere teslim ettiği, sanığın uyuşturucu maddeyi çıkarttığı yere polisler tarafından bakıldığında siyah renkli fermuarlı bir çanta bulunduğu, bu çantanın içinde kırmızı, sarı ve beyaz bantlarla özel olarak işaretlenmiş 6 paket kokain ile 5 paket MDMA etken maddesini içeren uyuşturucu maddenin ele geçirildiği; 28.09.2018 tarihinde kolluk görevlilerinin rutin devriye görevlerini yaptıkları esnada park halinde beklemekte olan .... plakalı aracın şoför koltuğunda sanığın, yolcu koltuğunda ise hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık Barbaros'un oturduğunun anlaşıldığı, sanığa araçta uyuşturucu madde olup olmadığı sorulduğunda, sanığın aracın direksiyonunu kendisine doğru çekerek göğüs kısmında özel olarak zulalanmış yerden bir adet kuruyemiş paketini ve aynı yerden çıkarığı bir adet siyah çorabı görevlilere rızası ile teslim ettiği, görevlilerce kuruyemiş paketi içinde 13 paket esrar, siyah çorabın içinde ise 9 paket MDMA ile 44 paket kokain ele geçirildiği; iki farklı tarihte de sanıktan ele geçirilen uyuşturucu maddelerin çeşitliliği, miktar itibariyle fazla olması, zulalanmış ve paketli halde oluşu gözetildiğinde sanığın ele geçen uyuşturucu maddeleri satmak amacıyla bulundurduğu gerekçesiyle sanığın zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş, 18.09.2018 tarihinde görevlilerce araçtan uyuşturucu madde kokusu geldiğinin tespit edildiği, bu halde sanığın araçtaki uyuşturucu maddeyi rızasıyla teslim etmesi etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği, 28.09.2018 tarihinde aracından çıkan bir kısım maddelerin kendisine ait olduğunu kabul etmediği, ancak bu maddelerinde sanığa ait olduğunun sabit olduğu, etkin pişmanlıktan yararlanabilmesi için uyuşturucu maddelerin tamamını sanığın vermesi gerektiği, bu unsur oluşmadığından sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi hükmünde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi hükmünde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, her iki olayda kolluk görevlilerince yapılan arama işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/3336 Esas, 2020/3249 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9287, Karar No: 2010/11732, Tarih: 20.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9287 E.  ,  2010/11732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sarayköy İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkil alacağın sıra cetvelinde 1.sırada yer alması gerekirken 3.sırada yer verildiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet edilenler vekilleri, şikayet edenin haczinin düştüğünü beyan ederek ayrı ayrı şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, şikayet edenin yasal süresinde satış isteminde bulunmadığından haczinin düştüğünü belirterek şikayetin reddine karar vermiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6023, Karar No: 2017/1922, Tarih: 13.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6023 E.  ,  2017/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 266 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31010, Karar No: 2023/12637, Tarih: 22.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/31010 E.  ,  2023/12637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında;

A. 13.10.2014 tarihli eylemleri nedeniyle hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

B. 11.10.2014 tarihli eylemi nedeniyle tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca iki ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. 12.10.2014 tarihli eylemi nedeniyle hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca dört ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Vekilinin Sanık Hakkında 13.10.2014 Tarihli Eylemleri Nedeniyle Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Sanığın çeşitli defalar katılana karşı üzerine atılı suçları işlediği, sanığın kendi beyanında da sinirlilik hali ile yaptığı şeyler olduğunu belirttiği, tanık ...'nin de eylemleri kısmen doğruladığı, sanığın gece vakti katılanın evinin önüne gitmesinin de suç kastını kanıtladığı, beraat kararlarının hukuka aykırı olduğu ve re'sen tespit edilecek sebeplere hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık ... Müdafiinin Sanık Hakkında 11.10.2014 Tarihli Tehdit ve 12.10.2014 Tarihli Hakaret Eylemleri Nedeniyle Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Mazeret dilekçesi verilmiş olmasına rağmen yokluklarında karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, sanık ve müdafiinin yokluklarında karar verilmesine rağmen yüzlerine karşı karar verildiğinin belirtildiği, sanıığın üzerine atılı suçların kanıtlanamadığı, delillerin hukuka aykırı olduğu ve tanıkların eylemleri doğrulamadıkları ve re'sen tespit edilecek sebeplere hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mazeret dilekçesi verilmiş olmasına rağmen yokluklarında karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, sanık ve müdafiinin yokluklarında karar verilmesine rağmen yüzlerine karşı karar verildiğinin belirtildiği, sanıığın üzerine atılı suçların kanıtlanamadığı, delillerin hukuka aykırı olduğu ve tanıkların eylemleri doğrulamadıkları ve re'sen tespit edilecek sebeplere hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

13.10.2014 tarihinde sanığın katılan ...'in bulunduğu evin kapısına gelerek "O...pu, k...pe, şerefsizler, sizin a...ıza koyacam, benle uğraşmayın, siz benim kim olduğumu bilmiyorsunuz." şeklinde hakaret ve tehdit içeren sözler söylediği ancak Yerel Mahkemece sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği kabul olunmuştur.

11.10.2014 tarihinde sanığın kendisine ait telefon hattından katılana ait telefon hattına "Ulan ... bak tlfna nasıl bakılıyo nasıl dalga gecılıyo, ogretecem sana" şeklinde mesaj göndermek suretiyle tehdit suçunu işlediği, 12.10.2014 günü ise yine "Ulan köpek, sana hala kafam bozuk dünyan kucuk." şeklinde cep telefonu mesajı göndermek suretiyle katılana karşı hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında, Katılan ...'e Yönelik 13.10.2014 Tarihli Eylemleri Nedeniyle Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımını kesen son işlemin 06.02.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımının gerçekleştiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında 11.10.2014 Tarihli Tehdit ve 12.10.2014 Tarihli Hakaret Eylemleri Nedeniyle Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

1. Sanık müdafiinin dosyaya sunduğu 18.01.2016 tarihli mazeret dilekçesinde duruşma günü olan 19.01.2016 tarihinde ... Çocuk Mahkemesinin 2015/847 Esas ve ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/459 Esas sayılı dosyalarındaki duruşmalara katılacağını beyanla mesleki mazeret bildirmesi üzerine mahkemece anılan mazeretle ilgili değerlendirme yapılarak kabulü veya reddi yönünde karar verildikten sonra yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu hususta herhangi bir karar verilmeksizin aynı celse mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2. Sanık ve müdafiinin yokluklarında karar verilmesine karşın 19.01.2016 tarihli duruşmada hazır bulundukları belirtilerek karışıklığa yol açılması.