muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10111, Karar No: 2023/1742, Tarih: 04.04.2023

3. Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/91 Esas, 2016/206 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/91 Esas, 2016/206 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli ve 2021/3199 Esas, 2021/9118 Karar sayılı ilâmıyla; hükmün açıklanmasına ilişkin yargılamada mahkemece suça sürüklenen çocuğa yapılan duruşma günü tebliğinde duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına dair ihtarda bulunmaksızın savunması alınmadan karar verilmesi ve sosyal inceleme raporu alınmaması veya alınmama gerekçesine yer verilmemesi sebepleriyle, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün bozulmasına, karar verilmiştir.

5. Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/580 Esas, 2022/207 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.02.2023 tarihli ve 2023/1783 sayılı, "araç kapı ve camlarında alet izi ve zorlama emaresinin bulunmadığının belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınan ifadesinde araç kapısının açık olduğunu söylediği hususları gözetildiğinde eylemin 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu" gerekçesine dayalı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri, lehe olan hiçbir hükmün uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geriye bırakılması veya diğer seçenek yaptırımlar uygulanmak suretiyle karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ...'ın 10.05.2011 günü saat 23.45 sıralarında ... plakalı aracını evinin önüne kapılarını kilitlemek suretiyle park ettiğini, ertesi gün saat 08.00 sıralarında aracının yanına geldiğinde kapısının açık olduğunu gördüğünü, kolonlarının ve flash belleğinin çalındığını belirterek müracaatta bulunduğu, 17.12.2011 günü temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun başka bir suç kapsamında yakalanması üzerine incelememize konu hırsızlık suçunu da suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte yaptıklarını, aracın kapısını çay kaşığı ile açtıklarını ifade ettiği anlaşılmıştır.

2. Kolluk tarafında tanzim olunan 11.05.2011 tarihli Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağına göre, suça konu aracın kapılarının kapalı ve sağlam olduğu, kapılarda ve kilit kısımlarında herhangi bir zorlama izinin olmadığı, camlarının ve lastiklerinin dışarıdan herhangi bir darbeye maruz kalmadığı belirtilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuk savcılıkta müdafii huzurunda alınan savunmasında atılı suçlamayı kabul etmiş, suça konu aracın kapılarının açık olduğunu belirtmiş, yargılamada ise inkâra yönelik ifadelerde bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk her ne kadar kapıların açık olduğunu savunmuş ise de, mağdurun aşamalarda alınan beyanlarında tutarlı bir şekilde aracın kapılarını kilitlediğini belirttiği, Olay ve Olgular başlığında (2) numaralı paragrafta içeriğine yer verilen tutanağa göre de aracın kapılarında ve camlarında herhangi bir zorlama izinin bulunmadığı, temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun ifadesinde de aracın kapısını çay kaşığı ile açtıklarına dair ikrarda bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2012 tarihli ve 2012/483 Esas, 2012/240 Karar ve 09.10.2012 tarihli ve 2012/375 Esas, 2012/1809 Karar sayılı kararlarında belirtilen ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde bir kilidi kırmadan, normal yoldan açmaya yarayan; bir tel, tornavida, bıçak, toka, kart, maymuncuk, çay kaşığı, pense vb. aletle açılması halinde "Diğer bir alet" sayılması gerektiği anlaşılmakla, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesine uyduğu ve mahkemece de bu yönde hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/580 Esas, 2022/207 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7974, Karar No: 2012/9879, Tarih: 06.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7974 E.  ,  2012/9879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... . tarafından, davalılar ... (.... Medya Yat. San. ve Tic. A.Ş). vd. aleyhine 05/11/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi zararın istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...'nın tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer davalı ... ( Medya Yatırımları San. ve Tic. A.Ş)'nin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabülüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu haber, .... Gazetesinin 09/10/2009 tarihli nüshasında ... imzasıyla yayınlanmış; " Ak Partide Seçim Hazırlığı" başlıklı köşe yazısında Sosyal İşler paragrafında, "Sosyal İşler Başkanlığı da değişiklik düşünülen yerler arasında. Son yerel seçim sürecinde ismi etrafında akçalı-şaibeli bulutlar dönen....' ın gideceğine kesin gözüyle bakılıyor" şeklinde yayınlanmıştır.

Davaya konu haberin yayınlandığı tarihte yürürlükte bulunan 5187 sayılı Basın Kanununun 13. maddesi hükmüne göre; Basılmış eslerler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi müştereken ve müteselsilen sorumludurlar.

Mahkemece yapılan araştırmada, ...'nin yayın sahibinin "..... Medya Yatırımları San. ve Tic. A.Ş" değil, "..... Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş" olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece davalıya yukarıda sözü geçen maddeye göre husumet düşmeyeceği ve davanın onun yönünden husumetten reddedilmesi gerekirken takdir edilen tazminattan sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı ... ( Medya Yatırımları San. ve Tic. A.Ş) yararına BOZULMASINA, davalı ...'nın tüm temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan ...'nden peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5492, Karar No: 2019/9529, Tarih: 14.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/5492 E.  ,  2019/9529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasının kabulüne, ecrimisil talebinin ise reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi 156 ada 59 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Ecrimisil kötü niyetli şagilin ödemekle yükümlü olduğu tazminat miktarı olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam kâr mahrumiyetidir.

Ecrimisile hükmedilebilmesi için taşınmazın ecrimisil istenilen dönemde davalı tarafından kullanılması ve bu kullanımın kötü niyetli olması gerekli ve yeterlidir.

Davalı idarenin davacıya ait tapulu taşınmazı hiç bir hakka dayalı olmaksızın kullandığı dosya kapsamı ile sabit olduğuna göre, davacının ecrimisil talep etme hakkı bulunmaktadır.

Bu durumda arsa niteliğindeki taşınmazların getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, dava konusu taşınmazın işgalden önce ne şekilde kullanıldığı, ayrıca civar taşınmazların ecrimisil istenilen dönemdeki kullanma biçimleri araştırılarak, bu kullanma şekillerine uygun kira sözleşmelerinin taraflardan ibrazı istenmeli, ayrıca bilirkişilerin re'sen bulacakları emsaller de dikkate alınmak suretiyle, taşınmazın ilk dönem getirebileceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için, ÜFE'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle alacak miktarı hesaplanmalıdır. Mahkemece bu hususlara dikkat edilmeden yazılı şekilde hazırlanan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/557, Karar No: 2020/12317, Tarih: 21.09.2020

**5. Ceza Dairesi         2017/557 E.  ,  2020/12317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap (altı kez)

HÜKÜM : Beraat (altı kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında icbar suretiyle irtikap suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ve ayrıca tebliğnamede görüş bulunmayan katılan ... ve vekilinin temyiz dilekçeleri yönünden de ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 21/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/501, Karar No: 2015/1213, Tarih: 15.04.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/501 E.  ,  2015/1213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2014/2-2014/241

Taraflar arasındaki "kiralananın tahliyesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Trabzon 2.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 29.05.2013 gün ve 2013/117 E- 2013/630 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 30.10.2013 gün ve 2013/12064 E.- 2013/14453 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine" denilerek önceki karara atıf yapılmakla yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır. .

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 15.04.2015 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/783, Karar No: 2022/756, Tarih: 26.05.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/783 E.  ,  2022/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “Tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı ... ve fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... ve fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı okullarda 2011-2015 yılları arasında eğitim-öğretim döneminde ek ders ücreti karşılığı (ücretli) sınıf öğretmeni olarak tam gün esasıyla ve sürekli çalışmasına rağmen hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK/Kurum) eksik bildirildiğini ileri sürerek eksik bildirilen hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... (Bakanlık) vekili cevap dilekçesi sunmamış ancak yargılama aşamalarındaki yazılı ve sözlü beyanlarında; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun (5510 sayılı Kanun) 80/h maddesine göre çalışmaları Kuruma eksiksiz bildirilen davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun (657 sayılı Kanun) 89. maddesi kapsamında ders ücreti karşılığı öğretmen olarak çalıştığını, kadrolu öğretmenler ile bu statüdeki öğretmenlerin atanma ve eğitim düzeyleri dikkate alındığında aralarında karşılaştırma yapılmasının mümkün olmadığını ve 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

6. Fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekili dilekçesinde; 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının çalıştığı sürelerin Kuruma eksiksiz bildirildiğini, öte yandan bu tür davaların kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle tüm araştırmaların re'sen yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Kararı:

7. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) 26.01.2017 tarihli ve 2016/63 E., 2017/9 K. sayılı kararı ile; davacının belirttiği tarihler arasında ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı ... İlköğretim Okulunda ek ders ücreti karşılığı sınıf öğretmeni olarak tam gün ve sürekli çalıştığı, toplamda 2011 yılının Haziran ayından 2015 yılının Haziran ayına kadar olan dönemde Kuruma bildirilmeyen 467 günlük hizmetinin tespitinin gerektiği ve 14.10.2016 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Kararı:

8. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'î müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Kararı:

8. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'î müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

9. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 15.06.2017 tarihli ve 2017/768 E., 2017/728 K. sayılı kararı ile; ilk derece mahkemesi tarafından davacının şahsi sicil dosyası ile davalı işyeri dosyasının ve dönem bordrolarının celbedildiği, davacının aylık kaç saat çalıştığı ve bu çalışması karşılığında ödenen ücrete ilişkin kayıtların da dosya içinde bulunduğu, davacının gelen kayıtlara bir itirazının ve ücretini aldığı saatten daha fazla çalışma iddiasının bulunmadığı, bu itibarla ücretli öğretmen statüsündeki davacının prim gün sayısının 5510 sayılı Kanun’un 80/h maddesi uyarınca 1 gün=7,5 saat esası üzerinden aylık çalışma saatinin aylık gün sayısına dönüştürülerek hesaplanması gerektiği, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin içtihatlarının da bu yönde olduğu, bu hâli ile davacının Kuruma bildirilen hizmetlerinde eksiklik bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun bu esasa göre hazırlanmadığından yasal ve hukuksal duruma, davacının çalışmasının niteliğine uygun olmadığı gerekçesiyle fer’î müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b-2. maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

10. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

10. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 03.12.2018 tarihli ve 2017/4270 E., 2018/8937 K. sayılı kararı ile; ilk derece mahkemesinde yapılan araştırma ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi Bölge Adliye Mahkemesince ücret ödeme belgeleri, puantaj kayıtları, davacı ile davalı ... arasında imzalanmış sözleşmelerin tamamı getirtilmeden prim ödeme gün sayısının 1 gün=7,5 saat esasına göre belirlenmesi gerektiğinden yola çıkılarak davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı, bu itibarla ilgili İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünden ihtilaflı dönemin tamamını kapsayan davacı ile imzalanan tüm sözleşmeler, ek ders ücret bordroları, atama kararları, günlük ve haftalık girdiği ders saatlerini gösteren tüm puantaj kayıtları getirtilerek davacının ücretini her ay aynı ücret şeklinde mi, yoksa her ay girdiği ders saatine göre değişen ücret şeklinde mi aldığının ve hangi sıfatla istihdam edildiğinin sorulması, vekil öğretmen olarak mı ücretle öğretmen olarak mı çalıştığının netleştirilmesi, Milli Eğitim Bakanlığından davacı ile aynı konumda olan kadrolu sınıf/branş öğretmeninin bir günde ve haftada kaç saat derse girmesi gerektiğinin sorulup davacının günlük girdiği ders saati belirlenmek suretiyle bununla karşılaştırılması, Milli Eğitim Bakanlığından ihtilaflı dönemde çalışmanın geçtiği okulda kadrolu olarak çalışan öğretmen, müdür, müdür yardımcılarından re'sen seçilecek tanıkların beyanlarına başvurulması ve davacının ücretinin girdiği ders saatine göre belirlenmesi hâlinde uyuşmazlığın 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (506 sayılı Kanun) dönemine isabet eden kısmı bakımından 1 gün=7,5 saat çalışma esasından hareketle; 5510 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönem bakımından ise bu Kanun'un 80/j maddesindeki hükme göre değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Kararı: