muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35126, Karar No: 2018/18937, Tarih: 17.09.2018

Mevsimlik ya da vizeli işçi yönünden ise, askı süresinin bitiminde veya mevsim başlangıcında işçinin işe çağırılmaması, Dairemizce işverenin feshi olarak değerlendirilmektedir.

Somut olayda, garson olan davacının davalı iş yerinde mevsimlik işçi olarak çalıştığı ve iş yerinde ki sezon döneminin Mayıs ayında başlayıp Kasım ayında sona erdiği en son davacının 30.10.2011 tarihinde 19 “ mevsim bitimi “ kodu ile iş akdine ara verildiği sabittir. Sezon bitiminde 01.11.2011 tarihinde işe davet başlıklı yazı ile sezon sonu nedeni ile iş akdinin askıya alındığı 2012 sezonunda en geç 01.04.2012- 15.04.2012 tarihine kadar iş yerine başvurma yapılması gerektiği hususunun davacı imzasına tebliğ edildiği görülmüştür. Davacı yeni sezonda işe başlamak için işverene başvuru yaptığını ancak kendisi ile çalışmak istenmediği söylenerek iş başı yaptırılmadığını iddia etmiş davacı tanıklarından Sabahattin Örücü davacının bu iddiasını destekler mahiyette “Davacının 2011 yılı sezon sonunda çıkışı verildi, 2012 yılı sezon başında servis müdür ... tarafından çağrıldı, ancak davalı şirketin genel müdürü ... davacının çalışmasını istemedi, davacının çalışması bu şekilde sona erdi. servis müdürümüz bize genel müdürün davacı ile çalışmak istemediğini ve 2012 sezonunda davacının bizimle çalışmayacağını söyledi ben davacının genel müdür tarafından niçin istenmediğini bilemiyorum, ben bu hususu servis müdürümüz ...'dan duydum, aynı zamanda davacı da bana iş yerine çağrıldığını söyledi, davacı ile ...'nın telefon konuşmasında ... genel müdür ... davacı ile çalışmak istemediğini söylemiş, bu nedenle davacı iş yerine gelmemiş,” şeklinde beyanda bulunmuş, davacı tanığının bu beyanında ismi geçen ... ise davalı tanığı olarak dinlenmiş ve “davacıya 2011 yılı sezon sonunda muhasebeden bir sonraki sezon için davetiye yazısı verilmiş, davacı 2012 yılı sezon başında işe başlamak üzere iş yerine gelmedi. Davacı işe davet yazısına icabet etmedi, ben davacının çalışmasından memnundum ancak davacı işe başlamadığı için ben de başka personel aldım, ben 2012 yılı sezon başında davacıyı arayarak işe başlamasını ayrıca telefonla söylemedim, benim otel genel müdürünün 2012 sezonunda davacıyla çalışmak istemediğine dair bir bilgim yoktur, ben davacıya böyle bir şey de söylemedim, ben davacının 2012 sezonunda bizimle çalışmasını istiyordum, hatta kendisini bir üst pozisyonda çalıştıracaktım, sezon öncesi hazırlıklarda yaptığımız görüşmelerde davacı sezon başı işe başlamak konusunda net değildi, sezon sonu ayrılırken de net değildi , “ şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacı 15.05.2012 tarihinde ihtarname çekerek elinde 2012 yılı için davetiyesi olmasına rağmen 2012 sezonunda herhangi bir sebep gösterilmeden işten çıkarıldığını belirtmiş ve haklarını talep etmiş, davalı taraf ise 25.05.2012 tarihinde cevabi ihtarname ile kendisine işe davet yazısının tebliğ edildiğini ayrıca gazetede de ilan yapıldığını ancak kendisinin iş başı yapmadığı için haklı sebep olmadan iş akdini feshettiğini belirtmiştir.

Dinlenen tanık beyanları, ihtarname içerikleri ve tüm dosya içeriğine göre davacının 2012 sezon başlangıcında işe başvuru yaptığı ancak işverence işe başlatılmadığı bunun üzerine davacının sezon başlangıcında ihtarname çekerek bu durumu belirtip işverenden haklarını talep ettiği hususları hep birlikte değerlendirildiğinde sezon başlangıcında işverence işe başlatılmayan davacının iş akdinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğinin kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatının isteğinin hüküm altına alınması gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11874, Karar No: 2024/2487, Tarih: 21.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/11874 E.  ,  2024/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/507 E., 2022/316 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli ve 2019/350 Esas, 2021/95 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2021/507 Esas, 2022/316 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.05.2023 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğuna ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ve,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2021/507 Esas, 2022/316 sayılı kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22332, Karar No: 2023/8274, Tarih: 02.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/22332 E.  ,  2023/8274 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanığın 13.11.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Germencik Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı 30.01.2015 tarihinde tebliği ile 15.02.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın 04.01.2015 tarihli eylemi nedeni ile yapılan soruşturmada sanık hakkında verilen 19.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden işlenmiş olduğundan 02.06.2015 tarihli karar ile her iki dosyanın birleşmesine karar verilmiştir.

3. Sanığın 28.03.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

4. İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/487 Esas, 2015/907 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihi olan 13.11.2014 günü saat: 13:00 sıralarında güvenlik güçlerinin devriye görevini ifa ettikleri sırada 1847. sokak üzerinde durumundan şüphelenilen 35 HH 2589 yavaşlatılmak istendiği sırada aracın sağ ön koltuk yolcu bölümünde oturan sanığın kemerinin içerisine bir şeyler sakladığının fark edildiği, aracın durdurulduğu araç sürücüsü olan ... isimli şahsın ve sanığın araçtan indirildiği sanığa kemer kısmındaki kabarıklığın ne olduğu sorulduğunde kendi rızasıyla kemerinin altından

çıkarttığı şüpheli maddeleri teslim ettiği, Polis Kriminal laboratuvarınca yapılan inceleme sonucunda sanıktan ele geçirilen maddelerin THC ihtiva eden bitki kırıntısı olduğu bu nedenle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen 19.01.2015 tarih, 2015/1680 soruşturma, 2015/354 Karar sayılı kamu davasının ertelenmesi kararı ile 5 yıl süre ile kamu davasının ertelenmesine ve sanığın 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 16.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği, verilen kararın kesinleştiği;

04.01.2015 günü saat 22:10 sıralarında güvenlik güçlerinin devriye görevini ifa ettikleri sırada İzmir Yenişehir 1230 sokak No:45 önünde hal ve haraketlerinden şüphelenilen sanığın üzerinde suç unsuru bir şey olup olmadığı sorulduğunda üzerinde bulundurduğu şüpheli maddeyi teslim ettiği ve muhafaza altına alındığı şüpheli maddenin yapılan kriminal incelemesinde THC ihtiva eden bitki kırıntısı olduğunun tespit edildiği,

28.03.2015 günü saat 19:00 sıralarında güvenlik güçlerinin devriye görevini ifa ettikleri sırada İzmir Bayraklı Turan Köprüsü altında hal ve haraketlerinden şüphelenilen sanığın üzerinde suç unsuru bir şey olup olmadığı sorulduğunda üzerinde bulundurduğu şüpheli maddeleri teslim ettiği ve muhafaza altına alındığı şüpheli maddenin yapılan kriminal incelemesinde THC ihtiva eden bitki kırıntısı olduğunun, tespit edildiği, böylece Cumhuriyet Savcılığınca daha önce verilen erteleme kararının kaldırılmasına karar verilerek açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. İddianame ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "13.11.2014" yerine "13.11.2014 ve 08.01.2015" olarak yanlış yazılması,

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. İddianame ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "13.11.2014" yerine "13.11.2014 ve 08.01.2015" olarak yanlış yazılması,

2. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 19.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte

kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/487 Esas, 2015/907 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26657, Karar No: 2014/3084, Tarih: 19.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/26657 E.  ,  2014/3084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/136857

MAHKEMESİ : Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2012

NUMARASI : 2011/561 (E) ve 2012/25 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda;

Sanığın, komşusu olup bahçenin temizlenmesi konusunda aralarında anlaşmazlık bulunan katılanın olay günü radyonun sesini sonuna kadar açmasına sinirlenerek katılanın evinin önündeki merdivende bulunan radyoyu ayağı ile ittirip kırdığının anlaşılması karşısında sübut bulan mala zarar verme suçundan mahkumiyeti yerine yasal olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12215, Karar No: 2021/5918, Tarih: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/12215 E.  ,  2021/5918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık ...'nın sigaraların yakalandığı iş yerinin kendisi adına kayıtlı olduğunu, suç tarihinden önce bu iş yerinin işletmesini dosyaya ibraz ettiği işletme sözleşmesi protokolü adlı belge ile diğer sanık ...'a devrettiğini savunması, diğer sanık Nihat Akın'ın da bu savunmayı doğrulaması ile arama sırasında iş yerinde sadece sanık Nihat Akın'ın bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın iş yerini gerçekte diğer sanığa devredip devretmediğinin belirlenmesi bakımından bahse konu sözleşmede tanık olarak imzası bulunan Yalçın Yaşar'ın konuya ilişkin beyanını alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

1-Hükümlerden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasa'nın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Yasa’nın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasa’nın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Dava konusu gümrük kaçağı eşyanın 5607 sayılı Kanun’un 13/1. maddesi delaleti ile TCK’nin 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken TCK’nin 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

3-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18055, Karar No: 2024/11739, Tarih: 17.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/18055 E.  ,  2024/11739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/735 E., 2022/629 K.

SUÇLAR : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2018/735 Esas, 2022/629 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yoklama kaçağı kalmak suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63/1-a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 11 kez 1 ay 20 gün. 1 kez 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükümlerin, istinaf edilmeksizin 20.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştikleri anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.09.2023 tarihli ve 94660652-105-34-3062-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB - 2023/98743 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB - 2023/98743 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“ Dosya kapsamına göre;

1-1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun ''Yoklama kaçağı, bakaya, saklı, firar'' başlıklı 63. maddesinde yer alan ''1 - (Değişik: 31/3/2011-6217/4 md.) Barışta, 25/6/2019 tarihli ve 7179 sayılı Askeralma Kanununun 24 üncü maddesi uyarınca haklarında verilen idarî para cezası kesinleştikten sonra söz konusu Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen mazeretlerden birisi bulunmaksızın,

a) Yoklama kaçaklarından birlikte yoklamaya tabi oldukları doğumluların yurt genelinde normal sevk yılı içindeki son kafilesi gönderilmiş bulunanlar için, son kafilenin gönderilmesi tarihinden,

b) Bakaya kalanlar için, bakaya kaldıkları tarihten,

c) İhtiyat erattan çağrılıp da birlikte işleme tabi olduğu kişiler gönderilmiş bulunanlar için, en son gönderilme tarihinden,

a) Yoklama kaçaklarından birlikte yoklamaya tabi oldukları doğumluların yurt genelinde normal sevk yılı içindeki son kafilesi gönderilmiş bulunanlar için, son kafilenin gönderilmesi tarihinden,

b) Bakaya kalanlar için, bakaya kaldıkları tarihten,

c) İhtiyat erattan çağrılıp da birlikte işleme tabi olduğu kişiler gönderilmiş bulunanlar için, en son gönderilme tarihinden,

d) Yoklama kaçağı, saklı veya bakaya olup olmamasına bakılmaksızın askerlik şubesince sevk edildiği kıtasına katılmayan veya geç katılanlar için, kendilerine tanınan kanuni yol süresinin bitiminden, itibaren dört ay içinde gelenler altı aya kadar, yakalananlar iki aydan altı aya kadar; dört aydan sonra bir yıl içinde gelenler iki aydan bir yıla kadar, yakalananlar dört aydan bir yıla kadar; bir yıldan sonra gelenler dört aydan iki yıla kadar, yakalananlar altı aydan üç yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılır.'' şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanığın yoklama kaçağı kalmasından dolayı Kartal Kaymakamlığınca verilen 26/05/2016 tarihli ve 4463 karar sayılı idarî para cezasının doğrudan sanığın mernis adresi olan "Batı Mahallesi 19 Mayıs Caddesi 19 Mayıs Apartmanı no:5-10 Pendik/İSTANBUL" adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 28/07/2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmış ise de;