muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/785, Karar No: 2025/3733, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/785 E.  ,  2025/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı ... Kurumu'ndan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. Tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8554, Karar No: 2018/3529, Tarih: 07.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/8554 E.  ,  2018/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... - ...

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 1992 yılında yapılan kadastro sırasında Merkez ... köyü 113 ada 150 parsel sayılı 2893,40 m² yüzölçümündeki taşınmaz, nar bahçesi niteliğinde davalılar adına tespit ve tescil edilmiştir.

Orman Yönetimi 21/02/2013 havale tarihli dilekçesiyle, taşınmazın tamamının kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını, aynı zamanda orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek, tapusunun iptaliyle orman niteliğinde Hazine adına tescilini ve davalıların müdahalesinin önlenmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, (A) harfi ile gösterilen 258,00 m2 bölümünün tapusunun iptali ile orman vasfında Hazine adına tesciline, davalıların bu bölüme müdahalesinin önlenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 20/03/2014 tarih ve 2014/1804 E. 3301 K. sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı ... Yönetiminin karar düzeltme talebi üzerine Dairenin 20/11/2014 tarih ve 2014/4257 E. - 9709 K. sayılı kararıyla onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; yörede 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının ve yapılmış ise kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, kesinleşmiş olması halinde kararda ayrıntılı yazılı yöntemle çekişmeli taşınmazın orman kadastrosuna göre konumunun belirlenmesi, yörede orman kadastrosunun 3402 sayılı Kanuna göre yapılmış olması halinde eski tarihli memleket haritaları, amenajman planları ve hava fotoğrafları getirtilip, taşınmaz başında yerel bilirkişi ve uzman teknik bilirkişi yardımıyla keşif yapılarak taşınmazın, getirtilen belgelerden öncesinin ve eylemli durumunun yöntemine uygun şekilde araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne, dava konusu 113 ada 150 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişinin 02/05/2013 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 258.00 m² kısmının tapusunun iptaline, orman vasfıyla ile Hazine adına tapuya tesciline, (B) harfi ile gösterilen 2635,40 m²'lik kısmı yönünden davanın reddi ile bu kısmın aynı parsel numarası ile davalılar üzerinde bırakılmasına, davacı ... Yönetiminin müdahalenin men'i talebinin reddine hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

-2-

2016/8554 - 2018/3529

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Kanuna göre yapılmıştır.

Dava, tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

-2-

2016/8554 - 2018/3529

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Kanuna göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13831, Karar No: 2022/9539, Tarih: 19.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13831 E.  ,  2022/9539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2018 tarih ve

2017/245 – 2018/240 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasından TCK'nın 220/7. maddesi uyarınca 1/3 indirim yapılırken "3 yıl 4 ... hapis" cezası yerine hesap hatası sonucu "1 yıl 8 ...", 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca 1/2 arttırım yapılırken "5 yıl hapis" cezası yerine hesap hatası sonucu "1 yıl 18 ...", TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, "4 yıl 2 ..." hapis cezası yerine hesap hatası sonucu "1 yıl 13 ... hapis" cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, ... başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Bank ...'daki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, sanığın 12.09.2014 yılında açmış olduğu hesabı örgütün talimat dönemine denk gelmiş ise de sanığın diğer işlemlerinin örgüt liderinin ... dönemlerine denk gelmediği ayrıca bankanın TMSF'ye devrinden sonra da para yatırma işlemlerinin bulunduğu ve bankadaki bakiyesini devam ettirdiği de gözetilerek, sanığın Bankasya nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğu anlaşılmakla, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Suç tarihinin, sanığın yardım niteliğindeki en son eylem tarihi olan “27.11.2014” yerine gerekçeli karar başlığında “26.11.2014” olarak gösterilmesi,

2-Sanık hakkında "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" suçundan temel ceza tayin edilirken atıf maddesi olarak TCK'nın 314/3. maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ... 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8435, Karar No: 2025/590, Tarih: 21.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/8435 E.  ,  2025/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/866 E., 2024/1167 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/780 E., 2023/687 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Dava, soybağının reddi istemine ilişkindir. Mahkemece hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2. Geniş anlamda soybağı bir kimsenin üst soyu ile olan kan bağını; dar anlamda soybağı ise, bir kimsenin sadece ana-babasıyla arasındaki biyolojik bağını ifade etmektedir. Bir kişi (çocuk) ile kendilerinden biyolojik (genetik) olarak türemiş olduğu kişiler arasındaki bağa doğal soybağı (biyolojik nesep), hukuk düzeni tarafından aranan bazı koşulların gerçekleşmesiyle, bir çocuğun hukuki olarak bir ana-babaya bağlanması sonucunda, ana-baba ile çocuk arasında kurulan bu hukuki ilişkiye ise hukuki soybağı (hukuki nesep) denir. Buna göre soybağı, bir kimseyle ana-babası arasındaki doğal ve/veya hukuki bağ olarak tanımlanmaktadır.

3.4721 sayılı Kanun’a göre, çocuk ile anne arasındaki hukuki soybağı doğumla; çocuk ile baba arasındaki hukuki soybağı ise anneyle evlilik, tanıma, babalık davasında verilen hüküm veya evlat edinmeyle kurulmaktadır. Baba ile çocuk arasında evlilik içinde doğmaya, babalık karinesine, dayalı olarak hukuken kurulmuş bulunan soybağı ilişkisinin ortadan kalkması ancak soybağının reddi ile söz konusu olabilmektedir. Soybağının reddi davasının başarıya ulaşarak çocuk ile babası arasındaki soybağının ortadan kalkması sonucunda çocuk, baba yönünden soybağı bulunmayan çocuk statüsüne girer. Anayasa Mahkemesi'nin 25.06.2009 tarihli ve 2008/30 Esas, 2009/96 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, kişinin genetik-biyolojik kökeni kendisine ait olmayan çocuğu reddetme hakkı en temel haklarından birisidir. 4721 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinde, kocanın, çocuk ve anne aleyhine açacağı soybağının reddi davası ile babalık karinesini çürütebileceği; 289 uncu maddesinde ise kocanın soybağının reddi davasını doğumu ve baba olmadığını veya ananın gebe kaldığı sırada başka bir erkek ile cinsel ilişkide bulunduğunu öğrendiği tarihten başlayarak bir yıllık süre içinde açması gerektiği, gecikmeyi haklı kılan sebepler varsa bir yıllık sürenin bu sebebin ortadan kalkmasından sonra başlayacağı hükme bağlanmıştır.

4. Soybağının reddi davasında, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılıp açılmadığı hususunda ve davanın temellendirilmesinde belirleyici olan “öğrenmenin”, ne zaman gerçekleştiği noktasında şüphenin öğrenme açısından yeterli olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Yerleşik Yargıtay uygulamalarında, yargılama dışında elde edilmiş babalık raporlarına özellikle hak düşürücü süre niteliğindeki dava açma süresinin öğrenme tarihinden itibaren başlaması bakımından dikkate alındığı görülmekte yani öğrenmenin yargılama dışı babalık testi ile gerçekleşmesi anında hak düşürücü sürenin başlayacağı kabul edilmektedir. Sonuç olarak, bir çocuğun kendisinden olmadığı yönündeki şüphe öğrenme açısından yeterli kabul edilemeyecektir.

5. Somut olayda, hak düşürücü sürenin hakkı ortadan kaldıran niteliği dikkate alındığında, dosya kapsamında yer alan beyanlar öğrenmenin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde gerçekleştiğinin kabulü için yeterli değildir. Öğrenmenin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde gerçekleşmesi için DNA testi yapılması gerekmektedir. O halde, Mahkemece davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığının kabulü ile tüm deliller toplanarak davanın esas hakkında karar verilmesi gerekirken DNA testi yapılmadan, soyut beyanlar ile öğrenmenin gerçekleştiğinin kabulü ile davanın hak düşürücü sürede açılmadığından bahisle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.01.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Huzurdaki dava soybağının reddine ilişkin olup, soybağının reddi davasının açılabilmesi için hak düşücü süreler TMK 289. maddesinde düzenlenmiştir. 4721 sayılı Kanun'un 289 maddesinin birinci fıkrası gereği; koca, davayı, doğumu ve baba olmadığını veya ananın gebe kaldığı sırada başka bir erkek ile cinsel ilişkide bulunduğunu öğrendiği tarihten başlayarak bir yıl içinde açmak zorundadır. Kanun koyucu tarafından hak düşürücü sürenin başlangıcı olarak öğrenmenin, doğumun ve baba olmadığını öğrenme tarihi olduğu açıkça düzenlenmiştir. Kanun koyucunun bu açık düzenlemesi olmasına rağmen sürenin başlangıcına ilişkin kuralın yorum yoluyla genişletilmesi mümkün değildir. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacının anlatımları, davalıların beyanları ve dosya kapsamına giren İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1995/363 Esas, 1997/1211 Karar sayılı dosyası, İzmir 10. Aile Mahkemesi'nin 2009/373 Esas, 2010/68 karar sayılı dosyası içeriği ile İzmir 12. Aile Mahkemesi'nin 2009/598 Esas, 2009/984 Karar sayılı ilamının gerekçesinde; o dosyanın davalısı ...'ın duruşmada; kendisinin askerde olduğu dönemde eski eşi ...'nin, ... isimli kişi ile birlikte olduğunu ve bu birliktelikten ...'un dünyaya geldiğini, daha sonra ... ile boşandıklarını, ...'un kendisinin kızı olmadığını bu anlamda dava dilekçesi içeriğinin doğru olduğunu beyan ettiğine ilişkin bölüm dikkate alındığında davacı ...'in öğrenme tarihinin en azından o karar tarihinde olduğunun kabulü gerektiği, şüphe durumunun mevcut olmadığı, davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/27212, Karar No: 2016/22996, Tarih: 08.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/27212 E.  ,  2016/22996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kullanmış olduğu kredi nedeniyle kendisinden peşin komisyon masrafı adı altında kesilen 1.333,40 TL'nin iadesi talebiyle açmış olduğu dava neticesinde ... 1. Tüketici Mahkemesinin 26/02/2015 tarih, 2014/594 Esas ve 2015/564 Karar sayılı ilamı ile 1.333,40 TL'nin iadesine kesin olarak karar verildiğini, davalının bu ilama dayalı olarak başlattığı takip neticesinde icra dosyasına 2.246,44 TL ödeme yaptıklarını ileri sürerek, ödenen 2.246,44 TL'nin istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda "Davanın, dava şartı yokluğu nedeniyle HMK'nın 114 ve 115 maddeleri gereğince usulden reddine” denilmiş, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise kısa karardan farklı olarak "davanın reddine" denilmiş olmakla kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuş olup, bu ise az yukarıda açıklandığı üzere usul ve yasaya aykırıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1232, Karar No: 2025/1999, Tarih: 14.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/1232 E.  ,  2025/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 30.09.2024

SAYISI : 2024/1227 E., 2024/947 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/612 E., 2023/419 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.09.2024 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesince verilen, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 30.09.2024 tarihli ek karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesinde, temyiz edilemeyen kararlar düzenlemesinin yer aldığı, 362/1-(c) hükmü uyarınca "Yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar..." şeklindeki düzenleme karşısında, anılan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesi uyarınca temyiz edilemeyen kararlardan olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak karar verilmesi ve iş bu karara karşı yapılan temyiz başvurusuna ilişkin, temyiz başvuru dilekçesinin reddine yönelik ek karar verilmesi doğru olup, anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 346/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Belirtilen nedenlerle; temyiz başvuru dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesince verilen 30.09.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1096, Karar No: 2011/6900, Tarih: 12.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1096 E.  ,  2011/6900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mülkiyet Tespiti

KARAR

Davacılar, miras bıkakanları adına kayıtlı1305 tarih ve 43 sıra numaralı tapu kaydı ile revizyonları olan Aralık 1953 tarih 50-91 sıra ve Haziran 1959 tarih 32 sıra numaralı tapu kayıtları kapsamında kalan, önce kadastro çalışaları sırasında 205 parsel olarak adlarına tespit edilip ardından bir bölümünün Karakaya Baraj gölü içinde kalması sebebiyle hükmen tescil dışı bırakılan dava konusu taşınmazın mülkiyetinin tespitini istemiş bulunduklarına göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (7.) Hukuk Dairesine ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.