muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4600, Karar No: 2025/3157, Tarih: 24.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/4600 E.  ,  2025/3157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/162 D.İş, 2023/165 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023/İHK-9852

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/334248

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 26.02.2022 tarihinde davacıların desteğine, davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın çarpmasıyla gerçekleşen çift taraflı kazada desteğin vefat ettiğini, davacıların destekten yoksun kaldığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ayrı ayrı 50.000,00 TL toplam 100.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiştir. Talebini 323.146,89 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile davacı ... 106.338,77 TL, davacı Asena Ağca için 216.808,12 TL destekten yoksun kalma tazminatının 04.04.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, kusur tespitinin hatalı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz oranı esas alınarak hesaplama yapılması gerektiğini, ceza dosyasının celbedilmesi gerektiğini, kaza tarihinden faiz verilmesinin hatalı olduğunu, temerrüde düşürülmediğinden yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu olmadıklarını, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

1-Davacı ... yönünden;

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

1-Davacı ... yönünden;

16.04.2022 tarihli ve 31811 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu Maddesinin On İkinci ve On Beşinci Fıkralarında Yer Alan Parasal Sınırların Artırılmasına İlişkin Tebliğ gereğince, tebliğin yürürlüğe girdiği 01.05.2022 tarihinden sonra Sigorta Tahkim Komisyonuna yapılan uyuşmazlık başvuruları bakımından geçerli olmak üzere; tebliğin 3/2. maddesi “Sigorta Tahkim Komisyonuna yapılan yüzyedi bin Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen hakem kararları için temyize gidilebilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Dosya içeriğine göre Sigorta Tahkim Komisyonuna 10.06.2022 tarihinden sonra yapılan başvuruda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 106.338,77 TL olup başvuru tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

O halde davalının davacı ... yönünden kararın temyiz kabiliyeti olmayıp temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı Asena Ağca yönünden;

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin adı geçen davacıya yönelik aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266 ve devamı maddeleri gereğince, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir.

Dosyanın incelenmesinde; Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan kusur raporuna göre, desteğin % 50, davalıya sigortalı araç sürücüsünün ise; % 50 kusurlu olduğunun tespit edildiği, kusur raporunun devamında Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2022/180 Esas, 2022/256 Karar sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunun dosya içerisinde olmadığı, orada davalıya sigortalı araç sürücüsünün tali kusurlu olduğunun tespit edildiğinden bahsedilmiştir.

Kusur raporlarında tespit edilen oranlar birbirinden farklı olup kusur oranlarının tartışıldığı, çelişkilerin giderildiği ikinci bir rapor alınmalıdır.

Kusur raporlarında tespit edilen oranlar birbirinden farklı olup kusur oranlarının tartışıldığı, çelişkilerin giderildiği ikinci bir rapor alınmalıdır.

Şu durumda kusur dağılımına ilişkin çelişkilerin giderilmesi yönünde üç kişilik bilirkişi heyetinden, Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2022/180 Esas sayılı dosyasının da getirtilerek, ceza yargılamasında alınan kusur raporunun da değerlendirilmesi suretiyle denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli olmamış bozmayı gerektirmiştir.

4-5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1-Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı ... yönünden temyiz dilekçesinin miktar yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE,

2-Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin, davacı Asena Ağca yönünden diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

3-Yukarıda (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı Asena Ağca yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9645, Karar No: 2022/17363, Tarih: 20.09.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/9645 E.  ,  2022/17363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- CMK’nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde, önceki hükümde uygulanmayan TCK'nın 62. maddesinin uygulanması suretiyle, CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

2- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK’nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulamasıyla ilgili olarak CMK’ ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020 /81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasanın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasanın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6904, Karar No: 2016/7257, Tarih: 20.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6904 E.  ,  2016/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8945, Karar No: 2017/17015, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8945 E.  ,  2017/17015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8457, Karar No: 2011/14107, Tarih: 15.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8457 E.  ,  2011/14107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3124, Karar No: 2023/4382, Tarih: 20.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3124 E.  ,  2023/4382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1689 E., 2022/2358 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/1689 Esas, 2022/2358 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/1925 Esas, 2022/3200 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme

neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2019 tarihli ve 2018/403 Esas, 2019/81 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.07.2019 tarihli ve 2019/1408 Esas, 2019/1707 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.07.2019 tarihli ve 2019/1408 Esas, 2019/1707 Karar sayılı kararının, katılan, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/1925 Esas, 2022/3200 Karar sayılı ilâmıyla özetle; oluşa ve dosya kapsamına göre sanık ve katılanın tarla yolu nedeniyle aralarında önceye dayanan husumetin bulunduğu, Silifke Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.01.2011 tarihli ve 2007/666 Esas, 2011/115 Karar sayılı davasında katılan lehine geçit hakkı tesis edilmesine karar verildiği ve bu kararın 10.06.2013 tarihinde kesinleştiği, dosya kapsamındaki Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2015 tarihli ve 2014/463 Esas, 2015/375 Karar sayılı kararında geçit hakkı nedeniyle çıkan tartışma sebebiyle sanığın katılana karşı yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, katılanın tarlasına yol açmak için olay tarihi olan 25.04.2018 tarihinde iş makinesi getirttiği, katılanın bir hafta önce 18.04.2018 tarihinde olay çıkmasından endişe duyması nedeniyle Silifke Kaymakamlığına güvenlik önlemi talebinde bulunduğunun anlaşıldığı, olay günü iş makinası operatörü tanık Ö.F.'nin yol için çalıştığı, olay yerinde Jandarma personelinin de bulunduğu, katılanın bir süre sonra yolun açılacağı yeri göstermek için makinanın yanına geldiği, Jandarmanın yanına geri döndüğü sırada sanığın katılanın arkasından yaklaştığı, "çıkın tarlamdan" diyerek bağırdığı, iş makinesine taş atmaya çalıştığı, atamayınca katılana elindeki taşı attığı, taşın isabet etmediği, sanığın katılanın arkasından koşarak onu yere yatırdığı, elindeki kontrol kalemi olarak tabir edilen tornavidayla vurmaya başladığı, göğsünden, sırtından, karnından ve elinden toplam 5 darbe ile yaraladığı, katılanın sanığa karşı koymaya çalıştığı ve sanığın elini tuttuğu o sırada jandarma personelinin araya girmesi üzerine sonlandığı anlaşılan olayda, katılan hakkında ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 08.11.2018 tarihli raporda yaralanmaların hayatını tehlikeye sokmadığı ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtilmesi, suçta kullanılan aletin elverişli olması, hayati vücut bölgelerinin hedef alınması, eyleme kendiliğinden son vermeyip devamına engel hal

bulunması, aralarında önceye dayalı husumet bulunması dikkate alınarak, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu kasten yaralama suçundan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/1689 Esas, 2022/2358 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz sebepleri; sanığın kendisini öldürmeye çalıştığına, zararının büyük olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Sanık ve katılanın tarla yolu nedeniyle aralarında önceye dayanan anlaşmazlığın bulunduğu, Silifke Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.01.2011 tarihli ve 2007/666 Esas, 2011/115 Karar sayılı davasında katılan lehine geçit hakkı tesis edilmesine karar verildiği ve bu kararın 10.06.2013 tarihinde kesinleştiği, dosya kapsamındaki Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2015 tarihli ve 2014/463 Esas, 2015/375 Karar sayılı kararında geçit hakkı nedeniyle çıkan tartışma sebebiyle sanığın katılana karşı yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, katılanın tarlasına yol açmak için olay tarihi olan 25.04.2018 tarihinde iş makinesi getirttiği, katılanın bir hafta önce 18.04.2018 tarihinde olay çıkmasından endişe duyması nedeniyle Silifke Kaymakamlığına güvenlik önlemi talebinde bulunduğunun anlaşıldığı, olay günü iş makinası operatörü tanık Ö.F.'nin yol için çalıştığı, olay yerinde Jandarma personelinin de bulunduğu, katılanın bir süre sonra yolun açılacağı yeri göstermek için makinanın yanına geldiği, Jandarmanın yanına geri döndüğü sırada sanığın katılanın arkasından yaklaştığı, "çıkın tarlamdan" diyerek bağırdığı, iş makinesine taş atmaya çalıştığı, atamayınca katılana elindeki taşı attığı, taşın isabet etmediği, sanığın katılanın arkasından koşarak onu yere yatırdığı, elindeki kontrol kalemi olarak tabir edilen tornavidayla vurmaya başladığı, göğsünden, sırtından, karnından ve elinden toplam 5 darbe ile yaraladığı, katılanın sanığa karşı koymaya çalıştığı ve sanığın elini tuttuğu o sırada jandarma personelinin araya girmesi üzerine sonlandığı, olay nedeniyle katılanın hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, Jandarma tarafından tutulan 25.04.2018 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı içeriğine göre Sömek Mahallesine katılanın arazisine

giden yolu mahkeme kararıyla sanığın arazisinden geçeceği, ancak arazi sahiplerinin bu duruma karşı çıkacakları, bu sebeple tedbir amaçlı olarak jandarmanın yol çalışması yapılacak olan köye geldiği, katılanın sürekli jandarmanın yanında kalması gerektiğinin söylendiği, arazinin büyük otlak ve yerlerin