muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10881, Karar No: 2023/127, Tarih: 18.01.2023

2-)Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında belirlenen temel cezanın, suçun niteliği gereği artırılırken artırım oranı doğru yapıldığı halde uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi yerine fıkra belirtilmeksizin 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.12.2018 tarihli ve 2018/1314 Esas, 2018/2068 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8945, Karar No: 2014/22129, Tarih: 24.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8945 E.  ,  2014/22129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16970, Karar No: 2015/11773, Tarih: 10.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16970 E.  ,  2015/11773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2011/208-2014/425

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/07/2014 tarih ve 2011/208-2014/425 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/11/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. E... E.. ile davalı vekili Av. C.. T.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 22.01.2011 günü saat 18.30 sıralarında yolcu olarak Kazlıçeşme Tren İstasyonundan, evine gitmek üzere davalıya ait trene bindiği anda, trenin kapıları açık olarak, hiçbir uyarıda bulunmadan birden hareket etmesi üzerine dengesini kaybederek, trenle-peron arasındaki boşluğa sağ ayağının sıkışması ve makinistlerinin durumu fark etmeyerek, treni durdurmamaları üzerine, trenin demir tekerlerinin müvekkilin sıkışan sağ ayağını ezerek koparması sonucu malül kaldığını, davalı kurumun % 100 kusurlu ve sorumlu olduğunu, müvekkilinin kazadan önce inşaatlarda kalıpçı ustası olarak çalıştığını, mesleğini bu kazadan sonra bir daha yapabilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 8.000 TL cismani zarara ilişkin maddi tazminatın olay tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında 02.04.2014 tarihli tavzih dilekçesi ile talep miktarının 4.000 TL'sinin geçici işgöremezlik nedeniyle, 4.000 TL'sinin ise sürekli işgöremezlik nedeniyle talep edildiğini açıklamıştır.

Davalı vekili, olayın Zeytinburnu istasyonunda meydana geldiğini, davacının ani bir hareketle dönerek hareket halindeki trenin son vagonuna atlamasıyla, dengesini kaybederek trenle peron arasına düştüğünü, davacının eyleminin, illiyet bağını kesecek derecede ağır bir kusur ve ihmal içermekte olduğunu, davacının tam kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, olayın Zeytinburnu istasyonunda meydana geldiğini, davacının ani bir hareketle dönerek hareket halindeki trenin son vagonuna atlamasıyla, dengesini kaybederek trenle peron arasına düştüğünü, davacının eyleminin, illiyet bağını kesecek derecede ağır bir kusur ve ihmal içermekte olduğunu, davacının tam kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının açık olan vagon kapısından tren hareket etmeden önce vagona bindiği, vagona bindiğinde vagon içerisinin yolcular ile dolu olduğu ve kendisinin kapı ağzında bulunduğu, tren hareket ettiği sırada tren kapılarının açık olduğu, tren makinisti N.. Ö..'ün kapıların kapanmadığını, tren sevk kabininde bulunan butondan görebildiği halde kapıları kapanmayan treni hareket ettirdiği,hareket memuru Y.. H..'nun trenin kapıları kapanmadan, tren kalkış için tam güvenli olmadan hareket sinyalini verdiği, davacının tren kapısına çok yakın olması ve kapının açık olmasını göz önüne alarak, güvenli şekilde tutunup korunmadığı, can güvenliğini tam olarak gözetmediği, bu nedenle davalının asli kusurlu davacının ise tali kusurlu olduğu, davacının bu kaza nedeniyle % 51 oranında vücut kazanma oranında kaybettiği ve dört ay süreyle geçici ile olarak işgöremez durumda kaldığı, buna göre belirlenen tazminatın yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 4.000 TL geçici işgöremezlik tazminatı ile 4.000 TL sürekli işgöremezlik tazminatının 22.01.2011 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 25,22 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7400, Karar No: 2015/23527, Tarih: 09.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/7400 E.  ,  2015/23527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait Özel Eğitim kurumunda 15.05.1996-25.06.2009 tarihleri arasında ilk işe girdiği tarihten 2004 yılına kadar işletim müdürü 2004 yılından iş sözleşmesinin feshi tarihine kadar müdür yardımcısı ve uluslararası bakolorya programı koordinatörü olarak çalıştığını, son aylık ücretinin net 3.500,00 TL olduğunu, ücretin bir kısmının bankaya yatırıldığını, bir kısmının elden ödendiğini, elden ödenen ücretlerin 2008 - 2009 yıllarında sürekli geç ödendiğini, Şubat 2009 tarihinden itibaren hiç ödenmediğini, koordinatör olarak çalışmakta iken felsefe öğretmeni olarak çalışacağının bildirildiğini ve yerine bir başkasının görevlendirildiğini, iş şartlarının değiştirildiğini, iş sözleşmesinin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının şirkete ait iş yerinde önce idari işler sorumlusu ve sonrasında da öğretmen olarak çalıştığının en son ücretinin 1.384,65 TL brüt olduğunu, iş sözleşmesinin müvekkili şirket tarafından haklı olarak fesih edildiğini, çalışma şartlarının değiştirilmesi ve ücretlerinin ödenmediği iddialarının doğru olmadığını, davacıyla yapılan sözleşmenin 7. maddesi mucibince davacıya farklı görevler verilebileceğini, davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda, davacı işyerinde son ücretinin aylık net 3.500,00 TL olduğunu iddia etmiş, davalı işveren ise davacının 1.384,65 TL brüt ücret ile çalıştığını savunmuştur. Dosyaya bir kısmı imzalı ücret bordroları sunulmuş, sunulan imzalı en son ücret bordrosunda aylık ücret, 876.72 TL/Brüt maaş + 507.93 TL/Brüt ek ödemeler (mahiyeti belli değil) olmak üzere toplam 1.384,65 TL/Brüt olarak gösterilmiştir. Taraflar arasında imzalanan 13.09.2008-13.09.2009 süreli en son iş sözleşmesinde de davacının ücreti; 1.373,41 TL/Brüt aylık ücret, 142,20 TL/Brüt yöneticilik ücreti, 31,91 TL/Brüt iş güçlüğü zammı, 477,95 TL/Brüt eğitim tazminatı, 7,80 TL/Brüt bir ders saati ücreti olarak kararlaştırılmıştır. Dinlenen davacı tanıklarının bir kısmı davacının ücret konusundaki iddialarını doğrulayan beyanlarda bulunmuştur. Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmış, ...Lisesi Müdürlüğü; müdür yardımcısı ve uluslararası bakalorya programı koordinatörü olarak görev yapan kişinin 2009 yılı Ocak ayında 6.416,11 TL brüt maaş+ 535,05 TL brüt eğitim tazminatı olmak üzere toplam 6,951,16 tl brüt ,...Koleji; davacının emsali bir işçinin 2009 yılı Haziran ayında 4.035,00 TL/Brüt maaş + 1.845.75 TL/Brüt Ek Kazanç + 145,03 TL/Brüt Sosyal Yardımlar olmak üzere toplam 6.025.78 TL/Brüt, ... Koleji Vakfı; 2009 yılı Haziran ayında 1.872,43 TL brüt maaş+2.670,36 TL brüt ek ders ücreti olmak üzere toplam 4.542,79 TL brüt, ... Okulları; emekli alarak çalışan emsal işçinin net ücretinin 1.573,31 TL olduğu bildirmiştir. Mahkemece ücret bordrolarına ve yazılı sözleşmeye itibar edilerek, davacının son ücretinin aylık brüt 1.373,41 TL olduğu kabul edilmiştir. Mahkemece davacının alabileceği emsal ücret araştırması yapılmış ise de yapılan araştırma karar verilmeye elverişli bulunmamaktadır. Bu nedenle, araştırma genişletilerek, işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili meslek kuruluşlarından ve resmi kurumlardan emsal ücretin ne olabileceği sorulmalı, neticeye göre tüm delillerin yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmasıyla sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33330, Karar No: 2017/15900, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/33330 E.  ,  2017/15900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen ilk hükmün temyiz incelemesi için Dairemize seri halde gönderilmiş dava dosyalarının üç adet çuval ekinin bulunmasına rağmen, bozmadan sonraki verilen hükmün temyiz incelemesi için gönderilen seri dosyaların ekinde bahsi geçen üç çuval halindeki eklerin bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu üç çuval halindeki eklerin dosyaya eklendikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6648, Karar No: 2014/8073, Tarih: 11.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6648 E.  ,  2014/8073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/262-2013/413

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 26..03.2014 gün ve 2013/8417 Esas, 2014/2326 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ipotekten arta kalan paranın ödendiği E.. E..'ın borçlusunun farklı bir şirket olduğunu, borç miktarının yazılmadığını ve haczinin ihtiyati haciz olduğunu ve bu nedenle müvekkili idarenin ikinci sırada yer alması gerektiğini; aksi kabul edilse bile 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre satış bedelinin garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve satış tutarının müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili takibe ihtiyati haciz yolu ile başladıklarını ve haczin sonradan kesinleştiğini, sıra cetvelinde alacak miktarının yazılmamış olması ve borçlunun yanlış yazılmasının basit bir yazım hatası olduğunu, müvekkilinin alacağının kamu alacağı niteliğinde olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece şikayetin süre yönünden reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez şikayetçi vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11.12. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7151, Karar No: 2012/6313, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/7151 E.  ,  2012/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı-karşı davalı, davalı ...'e 37 günlük çalışma karşılığı olan 13.566.00 TL haricinde kalan 16.433.00 TL borçlu olmadığının tespitiyle, davalının elinde bulunan çeklerin istirdadına,

Davalı-karşı davacı ... ise, davacı-karşı davalı ... Sağlık Hiz. Ltd. Şti. Işyerinde 13/02/2006-30/11/2006 tarihleri arasında çalıştığının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davacı-karşı davalının davasının kabulüne, davalı-karşı davacının davasının kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı şirket ile ...'e iadesine, 16/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13785, Karar No: 2007/1694, Tarih: 12.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/13785 E.  ,  2007/1694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait taşınmazın satılmasında komisyoncu olarak faaliyet göstermek üzere 15.8.2005 tarihinde sözleşme yapıldığını, ancak davalının sözleşme hükümlerini ihlal ederek, taşınmazı bizzat kendisinin sattığını ve komisyon ücretini ödemediğini, yapılan takibe de haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin tanzim tarihinin sonradan ilave edildiğini, taşınmazı sözleşmedeki 1 aylık süre dolduktan sonra sattığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı aleyhine yaptığı icra takibi ile, sözleşmeye istinaden 5.100 YTL. komisyon ücreti ile 5.100 YTL. cezai şart alacağının ödetilmesini talep etmiştir. Davacı tarafından ibraz edilen ve davalının imzasını havi 15.8.2005 tarihli sözleşmenin 6. maddesinde, akdin süresinin 1 ... olduğu, 7.maddesinde, tarafların akit süresinin bitiminden 15 gün öncesinden akdin yenilenmeyeceğini yazılı şekilde ihbar etmediklerinde, akit süresi kadar süresinin uzayacağı ve uzayan süre için de sözleşme hükümlerinin aynen uygulanacağı açıklanmıştır. Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, davalı mülk sahibi tarafından 3. şahsa 29.8.2005 tarihinde tapuda yapılan satışın, taraflar arasındaki sözleşmenin yürürlükte olduğu süre içinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Sözleşmenin 2. maddesinde komisyon ücretinin taşınmazın satış bedeli olarak gösterilen meblağın % 3 tutarı olduğu açıklandıktan sonra, 4. maddesinde de “mülk sahibi

2006/13785-2007/1694

akde konu gayrimenkulun satılması için ... bu akdin diğer tarafı olan ... komisyoncusu haricinde hiçbir ... veya tüzel kişi veya kurumla akit yapamayacağı gibi, kendisi dahi pazarlayarak satışını yapamaz. Bu hükme muhalefet etmesi halinde mülk sahibi ... bu akitle kararlaştırılan ... komisyon ücretinin tamamını ve ayrıca aynı miktardaki meblağı cezai şart olarak komisyoncuya ödemeyi kabul ve taahhüt eder“ hükmü düzenlenmiştir..

Davalı mülk sahibi ile, davacı arasındaki sözleşme geçerli olup tarafları bağlar ve sözleşme yürürlükte iken taşınmazı davacı bizzat kendisi sattığına göre, sözleşmenin 4. maddesindeki kararlaştırmaya aykırı davranmıştır.Öyle olunca davacı sözleşmede kararlaştırılan komisyon ücretini ve cezai şartı isteyebilir. Davacının talep ettiği komisyon ücreti ile BK.161/son maddesi hükmüde gözetilmek suretiyle cezai şarta karar verilmesi gerekir.

Davalı mülk sahibi ile, davacı arasındaki sözleşme geçerli olup tarafları bağlar ve sözleşme yürürlükte iken taşınmazı davacı bizzat kendisi sattığına göre, sözleşmenin 4. maddesindeki kararlaştırmaya aykırı davranmıştır.Öyle olunca davacı sözleşmede kararlaştırılan komisyon ücretini ve cezai şartı isteyebilir. Davacının talep ettiği komisyon ücreti ile BK.161/son maddesi hükmüde gözetilmek suretiyle cezai şarta karar verilmesi gerekir.

Mahkemece aksi düşüncelerle sözleşenleri bağlayıcı nitelikte olan sözleşme hükümleri gözardı edilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.