muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5244, Karar No: 2022/10529, Tarih: 22.12.2022

Çelikhane üretim şefi olan sanık ... ile çevre ve ... sağlığı ve güvenliği şefi olan sanık ...'ün; çok tehlikeli işler sınıfında olan çelik eritme bölümüne görevli olmayan kişilerin girmelerini engelleyici güvenlik mesafeleri oluşturmak ve uyarı sistemi kurmak şeklinde güvenlik tedbirleri almadıkları, kazanın meydana geldiği bölümün amiri olarak ... ve çalışma disiplini oluşturmadıkları, olayın meydana geliş şekline göre, ark ocakları ve sıvı çelik potalarının patlaması ve yüksek sıcaklıkta çelik sıçraması gibi çalışma risklerini de kapsayacak şekilde tehlikeli tanımlama, riskleri belirleme ve analiz etme, risk kontrol tedbirleri ve önleyici faaliyetler konusunda etkin takibat yapmadıkları anlaşıldığından meydana gelen kazada asli kusurlu oldukları,

... sağlığı ve güvenliği uzmanı olan sanık ... 'nin; ... Güvenliği Uzmanlarının Görev, Yetki, Sorumluluk ve Eğitimleri Hakkında Yönetmelik uyarınca rehberlik, risk değerlendirme, çalışma ortamı gözetimi, eğitim, bilgilendirme ve kayıt gibi asli görevlerinin yanında işverene yazılı olarak bildirilen ... sağlığı ve güvenliği ile ilgili alınması gereken tedbirlerden hayati tehlike arz edenlerin, bildirime rağmen makul bir süre içinde işveren tarafından yerine getirilmemesi halinde, bu hususu ... yerinin bağlı bulunduğu çalışma ve ... kurumu il müdürlüğüne bildirmek görev ve yetkisinin bulunduğu, işletmede kısmi süreli ... güvenliği uzmanı olarak çalışan sanığın, anılan yönetmeliğin kendisine yüklediği görevleri eksiksiz olarak yerine getirmediği anlaşıldığından meydana gelen kazada tali kusurlu olduğu anlaşılmakla;

1-Sanıklardan ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisi bulunan sanık müdafinin 06/06/2022 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini belirtmiş olması karşısında, sanık müdafinin temyiz istemi yönünden TEMYİZ İNCELEMESİ YAPILMASINA YER OLMADIĞINA, sanık müdafinin temyiz istemi ile ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanıklardan ...,... ve ...'nin mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

2-Sanıklardan ...,... ve ...'nin mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin sanığın kusuru olmadığına, sanığın çelikhane üretim şefi olup, çelikhanenin amiri olmadığına, sanık ... müdafiinin alınan raporlarda kazanın öngörülmezliğine defalarca vurgu yapıldığına, ... güvenliği sorumluluğunun ... Güvenliği şirketine ait olduğuna, kazanın oluşunda teknik donanım, kontrol ve bakım kusuru olmadığına, sanık ... müdafiinin kazaya neden olan patlamanın öngörülemeyen pota ocağı kapak panellerinden birinin delinmesi sonucu meydana geldiğine müvekkiline kusur izafe etmeyen raporun dikkate alınması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 28.04.2022 tarih, 2019/2252 Esas - 2022/1207 Karar sayılı mahkumiyet kararına karşı yapılan temyiz isteminin CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereğinin yapılması için Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 22/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11469, Karar No: 2019/8430, Tarih: 17.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11469 E.  ,  2019/8430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Sanık

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın ... isimli markette sorumlu mesul müdür olarak görev yaptığı, Ağustos 2011 tarihlerinde farklı zamanlarda marketin kasasından toplam 7.000,00 TL. para alıp uhdesine geçirdiği sanık ikrarı ve dosya kapsamından anlaşılmakla,mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanığın farklı zamanlarda kasadan para alması sebebi ile eylemin zincirleme şekilde gerçekleşmesine rağmen TCK 43.maddesi gereği zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak,

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının adli para cezasına ilişkin kısmından ‘’60gün’’, ‘’50gün’’, ‘’1000TL’’adli para cezası kısımlarının çıkarılar yerine ‘’5gün’’, ‘’4gün’’, ‘’80TL’’ adli para cezasına ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/09/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10943, Karar No: 2014/3606, Tarih: 25.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10943 E.  ,  2014/3606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro Haritalarının Yeniden düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 15. maddesine göre yapılan ... Köyündeki kadastro çalışmasında dava konusu 135 ada 1 (eski parsel numarası 488) parsel sayılı taşınmaz, tapuda maliki adına kayıtlıyken 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yapılan çalışma sonucu, 27. maddeye göre yeni parsel numarası ve yüzölçümü belirtilip eski ve yeni yüzölçümleri arasındaki miktar farklılığının ölçü ve hesaplama yöntemleri ile teknoloji farklılığından kaynaklandığı açıklanarak yeniden düzenlenmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazın orman vasfı ile tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın 2859 sayılı Kanun gereğince pafta yenileme çalışmalarını kapsayacağı, tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesi ile davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş; davacı ... Yönetimi tarafından temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.06.2012 gün ve 2012/8094 E.- 9531 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece çekişmeli parselin yenilenmeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı, haritası ve tutanağı getirtilerek harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi yardımıyla keşif ve inceleme yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usûl ve Esaslara İlişkin Yönetmelik hükümlerine uygun çalışma yapılıp yapılmadığı saptanarak bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınması, yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun belirlenmesi hâlinde bu aykırılıkları giderecek hüküm kurulması, çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunun saptanması durumunda Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine karar verilmesi, dava dilekçesinde aynı zamanda taşınmazın orman vasfında olduğu iddia edildiğinden bu davada kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek mülkiyete ilişkin bu dava yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma kararı doğrultusunda 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itirazın reddine, dava konusu ... İli, Merkez İlçesi, ... Köyü 135 ada 1 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağı gibi tesciline, taşınmazın orman olduğuna ilişkin dava yönünden mahkemenin görevsizliğine, usûlünce talep halinde dava dosyasının görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ilişkindir

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalara yönelik itirazın reddine, mülkiyete ilişkin dava yönünden görevsizliğe karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 25/03/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15335, Karar No: 2013/1542, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/15335 E.  ,  2013/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, icra takibine itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili ile davalının Yeşilköy Sitesinin 1. kısım A, B, C, D Blokların yöneticiliğini yaptıklarını, davalının bu dönemde kendisine tanınan yetkiye binaen site sakinlerinden makbuz karşılığı aidatları topladığını, fakat bu paraları yönetime teslim etmeden siteden ayrıldığını, bu durumda yönetici olan davacının site giderlerine karşılık (kömür vs.) alacaklılara vermiş olduğu senetleri icra baskısı ile kendi cebinden ödemek zorunda kaldığını, davalıdan bu parayı istemişse de kendisine ödemede bulunmadığını, bu nedenle davalı aleyhine Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğünün 2009/14420 sayılı icra takibini başlattığını ancak davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatı istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüyle takibin 1511 TL asıl alacak, 5758,14 TL faiz olmak üzere toplam 7269,41 TL üzerinden devamına, inkar tazminatına hükmolunmamasına karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, dairenin geri çevirme kararı sonrasında karar defterinin ibraz edilmediği, dosya içine fotokopisi konulan 27.04.1998 tarihli yönetim kurulu kararından dava konusu sitenin yönetimine başkan olarak davacının, başkan yardımcısı olarak da davalının seçildiğinin anlaşıldığı, 26.12.2010 tarihli bilirkişi raporunda; karar defteri ve işletme defterlerinin incelendiği, karar defterine göre 09.05.1998 tarih ve 10 sıra nolu karar ile aidatların 01.06.1998 tarihinden itibaren başkan yardımcılığına seçilen davalı tarafından toplanılmasına karar verildiği, 25.01.1999 tarih ve 12 sıra nolu karar ile de, aidat toplamaya yetki alan davalının aidat toplama işlemini 20.01.1999 tarihine kadar devam ettirdiği ve bu tarih itibariyle görevini başkan olan davacıya haber vermeden bıraktığının tespit edildiğini, gelir-gider makbuzlarının incelenmesi sonucunda davalının 1511 TL para topladığı, davalının bu parayı yöneticiliğe teslim etmediğinin kabul edilmesi halinde bu paranın 5758,41 TL yasal faizi hesaplanmıştır. Davacı delil listesinde Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/1137 Esas 2003/647 Karar, 2000/187 Esas, 2001/1183 Esas ve 2004/444 Esas sayılı dosyalar ile cebri icra yoluyla ödemek zorunda kaldığı icra dosyalarının numaralarının bildirileceği belirtilmesine karşın mahkemece belirtilen dosyalar getirtilip incelenmemiş, davacı tarafça da icra dosyalarının numaraları belirtilmemiştir. Davacı site adına kendi cebinden yaptığı ödemeleri belgeleyen senet, makbuz vs. yazılı bir belge de dosyaya sunmamıştır. Yine bilirkişi raporunda sadece davalının topladığı aidatlar tespit edilmiş, o döneme ilişkin site ortak giderleri, nereye ne kadar harcandığı, yapılan ödemeler konusunda bir inceleme yapılmamıştır.

Mahkemece öncelikle siteye ait karar defteri getirtilip incelenmeli, davacının cebri icra yoluyla ödemek zorunda kaldığı icra dosyalarının hangileri olduğu tespit edilerek bu dosyalar ile birlikte delil listesinde dayandığı diğer dosyalar da getirtilip incelenerek ödemeye ilişkin sunulacak senet, makbuz vs. deliller toplanarak davacının kendi cebinden site adına ne kadar ödeme yaptığı tespit edilmeli, davalının aidat topladığı dönemde varsa site için yaptığı harcamalar ek temyiz dilekçesinde belirttiği ödemeye ilişkin belgeler de dikkate alınarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırmayla davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5493, Karar No: 2014/11174, Tarih: 07.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/5493 E.  ,  2014/11174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Hakaret suçundan TCK'nın 125/1-4, 62, 52/2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Trafik güvenliğni tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 179/2, 62/1, 50/1a-6, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Hakaret suçundan verilen hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde,

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3000 TL. dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 04.09.2012 tarihinde verilen 1.740 TL'den ibaret hakaret suçuna ilişkin mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

B) Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçuna ilişkin hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

B) Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçuna ilişkin hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Gerekçeli karar başlığında, 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine uygun olarak, suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmemiş olması; mahallinde giderilmesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiş, olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki halk otobüsü ile yargılama aşamasında savunma tanığı olarak dinlenen ....'ın beyanına göre sanık ile katılan ... arasında eskiye dayalı anlaşmazlık bulunduğundan sanığın Yayla Yolu ışıklı kavşağından önce ters yöne girerek araç kullanarak, ...'nin yönetimindeki halk otobüsünün önüne çıkmak istediği sırada, adı geçenin yol vermemesi nedeniyle sanığın otobüsüyle ...'nin kullandığı aracın yolunu kapatıp bu aracın yanına gelerek basamaklara çıkarak hakaret edip tekrar kendi aracına dönmesi akabinde, tarafların yola devam ettikleri, Hacet ışıklı kavşağına geldiklerinde önde bulunan katılan ...'nin arkadan gelen sanığın geçişini engelleyecek şekilde durması nedeniyle sanığın da müştekinin aracına sürterek orta refüje çıkarak durduğu, aynası kırılan katılan ...'nin ise olay yerinden ayrıldığı olayda; sanığın tevilli ikrar içeren savunmaları, katılanın beyanları, soruşturma aşamasında olayın sıcaklığıyla ifadesi alınan..., ... ve ilk kez mahkemede dinlenilen savunma tanığı ....'ın ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık ve katılanın Yayla yolunda başlayıp Yayla ve Hacet ışıklı kavşakları boyunca süren karşılıklı yol vermeme, öne geçme ve sanığın ayrıca ters yöne girip araç kullanma şeklinde süregelen ve tarfik güvenliğini kasıtlı ve ısrarlı şekilde tehlikeye düşüren eylemlerde bulundukları anlaşıldığından; tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, tanık beyanlarına, mahkumiyet için yeterli delil bulunmadığına ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezası, TCK'nın 49/2. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezası olduğundan, TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50/1-a, 52. maddelerine göre çevrilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

1) Sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezası, TCK'nın 49/2. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezası olduğundan, TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50/1-a, 52. maddelerine göre çevrilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2) TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan "yaptırımın" ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile "tedbirin" olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının "a" bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. madesinde hüküm kesinleştikten sonra Cmhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlediği, somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde karar tesis edilmesi,

Kanuna ayıkrı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık ... hakkındaki 1-b) numaralı hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan "5237 sayılı T.C.K.nun 52." ibaresinin "2537 sayılı TCK'nın 52/2." olarak değiştirilmesi ve TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. bendinin hükümden çıkartılması suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7212, Karar No: 2011/2855, Tarih: 10.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/7212 E.  ,  2011/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali, Tescil ve alacak

Davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacı ... Sancaktar aralarındaki tapu iptali, tescil ve alacak davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Pendik 2. Aile Mahkemesinden verilen 17.09.2010 gün ve 741/840 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.05.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı ... Sancaktar vekili Avukat ...ve karşı taraftan davalı ... vekili Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde edinilen dava konusu taşınmazların edinilmelerinde vekil edeninin yurtdışında çalışmalarından elde ettiği gelirlerin kullanıldığını, davalının herhangi bir geliri bulunmadığını, ayrıca davalının döviz hesabında bulunan paranın tamamının da vekil edenine ait olduğunu, tüm ödemeleri vekil edeninin yapmasına rağmen tapuların davalı adına bulunması sebebiyle fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak taşınmazlar ve binalar bakımından 250.000 TL bankadaki para bakımından 100.000 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Sancaktar vekili, taşınmazlar ve bankadaki paranın vekil edenine ait çalışma ile elde edilen gelir, ailesinin yardımları ve hediye altınların satışı ile elde edilen parayla elde edildiğini, evlilik içinde satın alınarak davacı adına tapuya kaydedilen tüm taşınmazları sattığını, bankadaki paralarını çekerek hesaplarını kapattığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.