muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12020, Karar No: 2013/8390, Tarih: 10.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/12020 E.  ,  2013/8390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32177, Karar No: 2014/31662, Tarih: 12.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/32177 E.  ,  2014/31662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/395921

MAHKEMESİ : Aydın Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/159 (E) ve 2013/450 (K)

SUÇ : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Hükme dayanak yapılan A..M.. Ü..Tıp Fakültesi'nin 14.12.2012 tarihli onaysız fotokopiden oluşan raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 169. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

2-Suç tarihi öncesine ait olup suça sürüklenen çocuğun zeka geriliği nedeni ile suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve yönlendirme yeteneğinin bulunmadığını belirtir A.. M..Ü..Tıp Fakültesi'nin 14.12.2012 tarihli raporu ile suça sürüklenen çocuğun zeka ve muhakemesinin yeterli olduğunu belirten 08.11.2012 tarihli pedogog tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporu arasında çelişki bulunduğunun anlaşılması karşısında; Öncelikle bahse konu raporda bahsedilen hastalığın, 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak nitelikte olup olmadığı ve ayrıca suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususlarında bahse konu raporlardaki çelişkilerde giderilmek suretiyle uzman hekim raporu alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk T.. N.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine,12.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13898, Karar No: 2014/11842, Tarih: 27.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/13898 E.  ,  2014/11842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARABURUN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 1995/64-2013/1

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “ çalışma alanında bulunun temyize konu 152 ve 241 parsel sayılı taşınmazların tamamı dava edildiğinden tutanaklarının kesinleşmediği ve Kadastro Mahkemesinin görevi dahilinde bulunduğu, temyize konu olmayan 146 ve147 sayılı parseller ile temyize konu 1173 parsel sayılı taşınmazların dava konusu olduğu halde sadece 146 sayılı parsel yönünden hüküm kurulmasının isabetsizliğine değinilerek davacı N.. S.. tarafından dayanılan 24.04.1933 tarih ve 50 sıra numaralı tapu kaydının kapsamının usulünce belirlenmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 152 ve 241 parsellere yönelik davanın kısmen kabulüne, bilirkişi S.. P.. tarafından düzenlenen 24.03.2011 tarihli raporda 241 sayılı parselden kadastro komisyonunca miktar fazlası olarak kesilen ve (A) harfi ile gösterilen 1550 m2 miktarlı, tarla vasfındaki taşınmazın Hazine adına köyün son parsel numarası verilerek tapuya kayıt ve tesciline, parsel üzerinde bulunan 2 adet zeytin ağacının Anbarseki Cami Vakfına ait olduğuna ilişkin şerhin aynen muhafazasına ve bu hususun Kadastro Kanunu'nun 19/2 maddesi gereğince kütüğün beyanlar hanesinde belirtilmesine, davacı Hazinenin 152 ve 241 parsellere yönelik davasının reddi ile 152 parselin 1980 m2 yüzölçümlü olarak zeytinlik vasfı ile ve 241 parselin 3250 m2 yüzölçümlü olarak zeytin ağaçlı tarla vasfı ile Y.. S.., B.. S.. ve E.. S.. adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu bu parseller üzerinde bulunan 3 adet zeytin ağacının M.. oğlu M.. K.. Y..'a ait olduğuna ilişkin şerhin aynen muhafazasına davacı N.. S..'in davasına ilişkin 1173 parsel sayılı 7140 m2 yüzölçümlü taşınmazın zeytin ağaçlı tarla vasfı ile devletin hüküm ve tasarrufu altındaki metruk yerlerden olduğu anlaşılmakla miktar fazlası olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, üzerindeki zeytin ağaçlarının M. K.. ile A.. K.. adına Kadastro Kanunu'nun 19/2 maddesi gereğince kütüğün beyanlar hanesinde belirtilmesine karar verilmiş; hüküm, birleşen dosya davacısı Hazine vekili ve davalı M.. K.. mirasçıları A.. K.. ve M.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda hükmün gerekçe bölümünde çekişmeli 152 ve 241 parsel sayılı taşınmazların 377, 378 ve 379 tahrir numaralı vergi kayıtları kapsamında kaldığı ve uzman teknik bilirkişi raporunda 241/A olarak gösterilen 1550 metrekarelik bölümün miktar fazlası olduğundan bu bölümün ifrazı ile Hazine adına, 241 sayılı parselin kalan 1700 metrekarelik bölümünün ise Y.., B.. ve E.. S.. adına tesciline karar vermek gerektiğinden bahsedilmiş, ancak hüküm bölümünde 241 sayılı parselin bütün halinde 3250 metrekare yüzölçümlü olarak şahıslar adına tesciline karar verilmiş, yine temyize konu 1173 parsel sayılı taşınmazın, hükmün gerekçe kısmında 15.04.1947 tarih ve 32 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı ve halen A.. ve M.. K..'ın zilyetliğinde olduğu kabul edildiği halde hüküm bölümünde bahsi geçen tapu kaydının miktar fazlası olduğu gerekçesi ile Hazine adına tesciline karar verilmek suretiyle kararın gerekçe bölümü ile hüküm kısmı arasında çelişki yaratılmıştır. Bu durum 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi bozma nedenidir. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Öte yandan temyize konu 152 parsel sayılı taşınmazın her ne kadar Yasemin, Bülent ve E.. S.. adına tesciline karar verilmiş ise de, tespite esas vergi kayıtlarının kapsamları usulünce belirlenmemiş, uzman teknik bilirkişi raporunda 146 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 24.04.1933 tarih ve 50 sıra numaralı tapu kaydının 152 ve 241 parsel sayılı taşınmazı kapsamına aldığı bildirilmiş ise de tapu kayıt uygulaması yeterli değildir. Doğru sonuca varılabilmesi için, az yukarıda bahsi geçen vergi kayıtlarının ve 24.04.1933 tarih ve 50 sıra numaralı tapu kaydının dayanakları tapu kayıtlarının tesisinden itibaren bütün tedavülleri (bilgisayar veya daktilo ile yazılı şekilde okunaklı) ve varsa haritaları ile tüm oluşum belgeleri getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve teknik bilirkişi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında tapu kayıtları okunup kayıtlarda yazılı hudutlar yerel bilirkişilerce zeminde göstertilmeli ve teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmelidir

. Keşif sırasında tapu kayıtları okunup kayıtlarda yazılı hudutlar yerel bilirkişilerce zeminde göstertilmeli ve teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmelidir. Kayıtlarda yazılı olup, yerel bilirkişilerce zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanıkla kanıtlama imkanı sağlanmalı ve bu suretle davacı ve Hazine dayanağı tapu kayıtlarının haritalarının bulunması halinde tapu kaydı ve haritasının kapsamı, kadastro paftasıyla haritanın ölçekleri eşitlenip çakıştırılmak suretiyle 3402 sayılı kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritasına göre duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, tapu kaydının haritalarının bulunmaması halinde, taşınmazın evveliyatı, fiilen kimin kullanımında olduğu, davalı tarafça bu taşınmaz üzerinde zilyetlik sürdürülüp sürdürülmediği, hususlarında yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınarak kayıt kapsamları ve taşınmazlar arasındaki ortak sınırlar belirlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26872, Karar No: 2014/10047, Tarih: 09.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26872 E.  ,  2014/10047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2007/197-2013/595

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil, davası ile kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemli birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalı DSİ Genel Müdürlüğü ve V.. V.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Asıl dava kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil, birleştirilen davalar ise kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın reddine, diğer birleştirilen davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili, davalılardan DSİ Genel Müdürlüğü ve V.. V.. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme hüküm vermeye elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Taşınmaz aynı olmakla birlikte davalı idareleri farklı olduğuna göre açılan davaların ayrı ayrı görülmesi gerekirken birleştirme kararı verilerek birlikte görülmesi,

Kabule göre de;

2) Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 309 parsel sayılı taşınmazın davalılardan Teiaş tarafından geçirilen enerji nakil hattı nedeni ile ikiye ifraz edilerek 611 parselin 49 m2 direk yeri olarak TEİAŞ Genel Müdürlüğü adına tescil edildiği, 612 parselin ise davacılar adına tescil edilerek, TEK lehine 21.250 m2 irtifak şerhi konulduğu anlaşılmaktadır.309 parselle ilgili olarak Erciş Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.01.1984 tarih 1984/255 Esas,544 Karar sayılı kararı ile itirazlı olduğu belirtilerek bedeli ileride çıkacak hak sahiplerine ödenmek üzere 1470 TL bedel karşılığı 49 m2 pilon yeri, 21.250 m2 irtifak alanı olma k üzere, 6830 sayılı yasanın 17. maddesi

gereğince TEK lehine tesciline hükmedildiği, anılan kararda Erciş Kadastro Mahkemesinin 09.04.1997 tarih 1992/65 Esas,1997/34 Karar sayılı dosyasındaki tarafların davalı olarak gösterilmediği, bilahare kadastro mahkemesi kararı ile de taşınmazın 1/3’er paylı olarak davacıların mirasçıları adına tesciline hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda 612 parselin TEİAŞ Genel Müdürlüğü tarafından 2942 sayılı yasanın 17. maddesine dayalı olarak alınan tescil kararında Kadastro Mahkemesinde taraf olan davacı ve davalılar yasal olarak hasım gösterilmediğinden tescil kararı yolsuz tescil hükmünde olup yapılan kamulaştırma işleminin geçerli olduğu söylenemez.

Bu durumda 612 parselin TEİAŞ Genel Müdürlüğü tarafından 2942 sayılı yasanın 17. maddesine dayalı olarak alınan tescil kararında Kadastro Mahkemesinde taraf olan davacı ve davalılar yasal olarak hasım gösterilmediğinden tescil kararı yolsuz tescil hükmünde olup yapılan kamulaştırma işleminin geçerli olduğu söylenemez.

Bu nedenle davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulü yerine yasal olmayan gerekçe ile kamulaştırıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş olması,

3) Davalılardan V.. V.. tarafından taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattı ile ilgili olarak;dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde birini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

4) Davalılardan V.. V.. aleyhine irtifak hakkı ve pilon yeri bedeline hükmedildiği halde davalı idare lehine pilon yerinin tapusunun iptal, tescili ile irtifak hakkı tesisine karar verilmemiş olması,

5) Davacıların gerek DSİ gerekse diğer davalılar aleyhine açılan davalarını ıslah ettikleri dikkate alınmaksızın hüküm kurulmuş olması,

6) Davalı idareler aleyhine hükmedilen bedel ile davacıların paylarına düşen bedellerin toplamlarının farklı olması,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ile davalılardan DSİ ve V.. V.. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8603, Karar No: 2009/4965, Tarih: 29.04.2009

**11. Ceza Dairesi         2006/8603 E.  ,  2009/4965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 158/1-e-f,43/1,62/1,52/2,53/1. md gereğince 2 yıl 1 ay hp. 2.500 YTL a.p.c

5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca gerçekleştirilen iade işlemi üzerine yerel mahkeme kararı ortadan kaldırılmış olmakla, yapılan yargılama sonucu yeniden kurulan hükümde; Anayasanın 141, 5271 Sayılı CMK. nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve yüklenen suçun yasal unsurlarının ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan, iade edilmekle ortadan kaldırılıp hukuki değeri kalmayan karara atıf yapılarak yazılı şekilde gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10811, Karar No: 2024/15667, Tarih: 24.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/10811 E.  ,  2024/15667 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 29.06.2022

SAYISI : 2021/1223 E., 2022/750 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2021/1223 Esas, 2022/750 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen ve 03.06.2022 tarihinde tebliğ edilen 17.05.2022 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 17.06.2022 tarihli dilekçesiyle temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteğinin reddine dair 29.06.2022 tarihli ve 2021/1223 Esas, 2022/750 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11714, Karar No: 2014/2416, Tarih: 26.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11714 E.  ,  2014/2416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/362810

MAHKEMESİ : Ordu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24.09.2013

NUMARASI : 2013/220 Esas, 2013/247 Karar

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ile ilgili olarak soruşturma evresinde Ordu Devlet Hastanesinde görevli psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen 08.04.2013 günlü, 702 sayılı rapor ile Ordu Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli adli tıp uzmanınca tanzim edilen 09.04.2013 günlü, 280 sayılı rapor ve kovuşturma evresinde Samsun 19 Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi bünyesinde oluşturulan 6 kişilik heyetçe düzenlenen 30.04.2013 günlü, 1157 sayılı ve 30.05.2013 günlü, 1486 sayılı heyet raporlarında mağdurenin sınır düzeyde mental kapasiteye sahip olduğu, bu nedenle mağduru bulunduğu olaya karşı bedenen veya ruhen kendisini savunabilecek durumda olduğu bildirilmiş ise de, mevcut raporların içerikleri itibariyle yetersiz olduğu anlaşılmakla mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek kendisinde mental retardasyon rahatsızlığı olup olmadığı, varsa bundan dolayı eyleme karşı bedenen veya ruhen kendisini savunup savunamayacağı, durumunun hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı ve beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında ayrıntılı rapor alınarak buna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Mağdurun duruşmada verdiği 24.09.2013 günlü ifadesinde abisi olan sanığın küçük yaşta geçirdiği menenjit hastalığı nedeniyle rahatsız olduğunu ve bu sebeple eylemi gerçekleştirdiğini beyan etmesi karşısında, sanığın dava dosyasıyla

birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna sevk edilerek cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığı, mevcut haliyle TCK.nın 32/1-2. maddesi kapsamına girip girmediği hususunda rapor alınarak buna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12281, Karar No: 2022/12970, Tarih: 27.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/12281 E.  ,  2022/12970 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2021/39188

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 02.12.2020 tarihli ve 2020/34818 soruşturma, 2020/10487 Esas, 2020/1075 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve sanığın anılan Kanun’un 13/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 300,00 Türk lirası ve 3.600,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2020 tarihli ve 2020/1241 Esas, 2020/1376 sayılı Kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

6136 sayılı Kanun'un 13/3. maddesinde yer alan, "Bu Kanunun 12'nci maddesinin dördüncü fıkrasında sayılanlar dışındaki ateşli silahın bir adet olması ve mutat sayıdaki mermilerinin ev veya işyerinde bulundurulması halinde verilecek ceza bir yıldan iki yıla kadar hapis ve yirmibeş günden yüz güne kadar adlî para cezasıdır." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’un 13/3. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında hükmedilen adli para cezasının da alt sınırdan uzaklaşılmaksızın tayin edildiği belirtildiği halde, temel cezanın 25 gün yerine 30 gün adli para cezası olarak belirlenmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 17.03.2021 gün ve 2021-3757 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2021 gün ve KYB / 2021-39188 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Kanun'un 13/3. maddesinde yer alan, "Bu Kanunun 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasında sayılanlar dışındaki ateşli silahın bir adet olması ve mutat sayıdaki mermilerinin ev veya işyerinde bulundurulması halinde verilecek ceza bir yıldan iki yıla kadar hapis ve yirmibeş günden yüz güne kadar adlî para cezasıdır." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun’un 13/3. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında hükmedilen adli para cezasının da alt sınırdan uzaklaşılmaksızın tayin edildiği belirtildiği halde, temel cezanın 25 gün yerine 30 gün adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi;

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2020 tarihli ve 2020/1241 Esas, 2020/1376 sayılı Kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-d maddesi gereğince BOZULMASINA, hükmün 1. fıkrasında yer alan "...30 gün karşılığı adli para cezası.." ibaresinin çıkarılarak yerine "...25 gün karşılığı adli para cezası..." ibaresinin yazılmasına, 5271 sayılı CMK.nın 250/4. maddesinin uygulandığı 2. fıkradan "15 gün karşılığı adli para cezası.." ibaresinin çıkarılıp yerine "12 gün karşılığı adli para cezası.." ibaresinin yazılmasına, TCK.nın 52/2. maddesinin uygulandığı 4. fıkrada yer alan "(15\*20=300) 300,00 TL ADLİ PARA CEZASI" ibarelerinin çıkarılarak yerine "(12\*20=240) 240,00 TL ADLİ PARA CEZASI" ibaresinin yazılmasına, sair hususların aynen korunmasına, infazın bu şekilde "3600 TL ve 240 TL adli para cezaları" üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.