muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8833, Karar No: 2019/3044, Tarih: 28.03.2019

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar İbrahim, Mustafa, Cengiz ile O yer Cumhuriyet savcısı'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

II-)Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısı'nın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısı'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ilgili kısmına, “sanık ... hakkında Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22/01/2008 tarih, 2006/288 Esas, 2008/7 Karar sayılı ilamı uyarınca kasten yaralama suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezası nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2032, Karar No: 2018/8688, Tarih: 26.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/2032 E.  ,  2018/8688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan ... Holding A.Ş, ... A. Ş, ...Yalıtım Ürünleri A.Ş, .... İnş. Teks. Turz. San.Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, 29/01/2008 tarihli iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece 01/10/2014 tarihli celsede açıklanan kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, “davanın kısmen kabulü ile 26.171,41 TL maddi tazminatın ve 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren, 627,35 TL geçici iş görmezliğin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, davalılardan müştereken müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine” karar verilmiştir.

Gerekçede ise “ bilirkişi raporlarında kusur izafe edilmeyen ... Holding ve ... A.Ş. yönünden açılan davanın reddi gerektiği belirtilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne” karar verildiğine işaret edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra Hakimin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 298.maddesi uyarınca kararlarını gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HMK’nın 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Mahkemece yargılama sonunda verilen bu kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamadan sonra yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve yasal gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme (rücu) olanaklı olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde yer alması gerekir (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 E. ve 1992/4 K. sayılı ve 10.4.1992 günlü kararı).

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu HMK’nın 294 ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu HMK’nın 294 ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçekten de anılan maddeler kamu düzeni amacıyla konulmuş, emredici hükümlerdendir. Bu maddeler uyarınca kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. 298/2.maddesine göre de Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı HMK’nın 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Ne var ki, uygulamada HMK’nın 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hâkime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, kararın gerekçesinde bir kısım davalılar hakkında red kararı verildiğine işaret olunmuşken; hüküm kısmında tüm davalıların tazminat alacağından sorumlu olduğu belirtilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratıldığı, bu yönüyle kararda hükmedilen tazminat alacaklarından hangi davalıların sorumlu olduğu konusunda tereddüt oluştuğu açıktır.

Mahkemece, yukarda belirtilen maddi ve hukuksal olgular gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekili ile temyiz eden davalılardan ... Holding A.Ş., ... A. Ş., ... ile ... Teks. Turz. San. Ve Tic. vekillerinin bu aşamada temyiz itirazları incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine 26/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/13228, Karar No: 2025/2227, Tarih: 18.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/13228 E.  ,  2025/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1956 E., 2021/238 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191/1., 43/1, 297/1-son cümlesi ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2020 tarihli kararı hakkında Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 27.01.2021 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191/1., 297/1-son cümlesi, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi

Suçu işlemediğine, atılı suçun şüpheden ibaret olduğuna, şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, 22.01.2017 tarihinde sanığın temyiz dışı olan arkadaşıyla bulunduğu aracın şüphe üzerine durdurulup yapılan aramada uyuşturucu madde ele geçirildiği kan ve idrarında da uyuşturucu kullandığının tespit edildiği bu eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca doğrudan dava açıldığı, 23.08.2018 tarihinde ise hükümlü olarak bulunduğu Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumunda şüphe üzerine üzeri aranan sanıktan uyuşturucu madde ele geçirildiği bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olaylarda;

Sanık hakkında 22.01.2017 tarihli eylemi nedeniyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2019 tarihli iddianamesiyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 23.08.2018 tarihli eylemi nedeniyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2019 tarihli iddianamesiyle infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan ayrı iddianamelerle dava açılıp kovuşturma aşamasında dava dosyalarının birleştirilmesine karar verilerek yapılan yargılama sonucu mahkumiyet kararı verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

1. Olayların intikal şekli, sanık savunmaları, kolluk tutanakları, ekspertiz raporlarına ve tüm dava dosyası kapsamına göre, sanığın 22.01.2017 tarihinde üzerinde uyuşturucu madde ele geçirilmesi eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesinde düzenlenen kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu oluştururken, aradan bir yıldan fazla bir süre sonra 23.08.2018 tarihinde açık ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, üzerinde şüphe üzerine yapılan aramada uyuşturucu madde ele geçirilmesi eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 297/1. maddesinde düzenlenen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunu oluşturduğu, bu itibarla sanık hakkında farklı tarihlerde işlenmiş iki ayrı eylemi nedeniyle belirtilen suçlardan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin her iki eyleminin de kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu oluşturduğunun kabulüyle zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Ayrıca sanık hakkında, 18.06.2014 tarihli eylemi nedeniyle hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiğinden, temyiz inceleme konusu olan 22.01.2017 tarihli suçtan dolayı 5237 sayılı 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden doğrudan kamu davası açılıp, İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2020 tarihli, 2019/562 Esas, 2020/162 Karar sayılı kararı ile zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; sanık hakkında daha önceden 18.06.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2014 tarihli kararı ile verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının denetimli serbestlik yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi nedeniyle ihlâl edildiğinden bahisle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 69. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2015 tarihli ve 2015/89 Esas, 2015/491 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakıldığı, sonrasında aynı Mahkemenin 17.02.2022 tarihli, 2021/564 Esas, 2022/92 Karar sayılı kararıyla hükmün açıklandığı, açıklanan hüküm hakkında istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.05.2023 tarihli, 2022/957 Esas, 2023/1147 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında davanın düşmesine karar verildiği ve düşme kararının kesinleştiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanık hakkındaki davanın düşmesine karar verilmesi ve düşme kararının kesinleşmesi nedeniyle, düşme kararına konu 18.06.2014 tarihli suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliği kalmadığından, Mahkemesince, sanık hakkında temyiz incelemesine konu 22.01.2017 tarihli eyleminden önce usulüne uygun olarak verilmiş kamu davasının açılmasının ertelenmesi (KDAE) kararı olup olmadığı araştırılmalı, başkaca KDAE kararı bulunmadığının anlaşılması durumunda kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere yeniden KDAE kararı verilmesini temin etmek için durma kararı verilmeli, sanık hakkında başka KDAE kararının/kararlarının bulunduğunun tespit edilmesi halinde usulüne uygun olarak ilk kesinleşen KDAE kararı esas alınarak, sanığın eyleminin KDAE kararının ihlali niteliğinde olan bir suç niteliğinde mi olduğu, tek suç, zincirleme suç ya da bağımsız suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumu belirlenmelidir. Açıklanan hususlara ilişkin eksiklikler giderilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27.01.2021 tarihli ve 2020/1956 Esas, 2021/238 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/4. maddesi gereği, sanığın kazanılmış hakkı da saklı kalmak kaydıyla, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11207, Karar No: 2012/1955, Tarih: 24.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11207 E.  ,  2012/1955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 15.05.2009 tarihli keşif zabıtının mahkeme hakimi tarafından imza- lanmaması suretiyle CMK.nun 219/1. ve 232/4. madde ve fıkralarına aykırılık yapılması,

2- Hükmün gerekçesinde somut tehlike oluşmadığı belirtilmesine karşın, hükümde kastı (taksiri) bulunmadığından ve atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından bahsedilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

3- Sanığın çocuk yuvasının bodrumunda yakıt deposunun oksijen kaynağı ile kesimini yaparken deponun birden alev alarak yangın çıktığı, çıkan yangının itfaiye yardımı ile söndürüldüğü, sanığın mesleğini icra ederken gerekli önlemleri almayarak tedbirsiz ve dikkatsiz davrandığı, oluşan yangında çocuk yuvasının bodrumunun yandığı, taksirle yangına neden olma suçunun unsurları oluştuğu halde sanığın mahkumiyeti yerine beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15960, Karar No: 2013/29464, Tarih: 12.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/15960 E.  ,  2013/29464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından tamamına yönelik olarak, davacı (koca) tarafından ise kusurlu kabul edilmesine ilişkin gerekçesi, davalı lehine hükmedilen ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dava, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesine dayanılarak açılmış olup, mahkemece de bu hukuki sebebe istinaden tarafların boşanmalarına karar verilmiş olmasına göre, hüküm sonucunda bu maddenin (4.) fıkrası yerine (1.) fıkrasının gösterilmesinin sonuca etkili bulunmamasına, bu yanlışlık açık yazım hatası niteliğinde olup, mahallinde usulün 304/1. maddesine göre tashihinin mümkün olmasına göre, tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.12.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2012/4980, Karar No: 2014/2821, Tarih: 05.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4980 E.  ,  2014/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20410, Karar No: 2015/4937, Tarih: 19.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/20410 E.  ,  2015/4937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.07.2014

NUMARASI :Esas no:2012/665 Karar no:2014/507

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (koca) tarafından, her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı (kadın)'ın bir başka erkeğin evine girerken ve arabasında görüldüğü tanıklarca ifade edilmiştir. Koca ile bu kişi arasında meydana gelen hadiselerden dolayı koca hakkında açılan ceza davalarında, bu durumun "haksız tahrik" kabul edilerek kocanın haksız tahrik indiriminden yararlandırıldığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.Bu delillerle kadının güven sarsıcı tutum ve davranışları gerçekleşmiştir. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında koca da boşanma davası açmakta haklıdır. Koca'nın boşanma davasının da kabulü gerekirken, yetersiz gerekçe ile bu davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre kadının boşanma davası ve fer'ileri hakkında yeniden hüküm kurulması gerekeceğinden bu yönlerin ve kocanın diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.03.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/5809, Karar No: 2018/6339, Tarih: 30.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5809 E.  ,  2018/6339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (katılan sanık ...); kasten yaralama (katılan sanık ... hakkında iki, katılan sanıklar .... ile .... haklarında birer kez); tehdit (katılan sanık ...), hakaret (katılan sanıklar .... ile ....)

HÜKÜM : Katılan sanıklar .... ile ....'nin atılı suçlardan beraatlerine, katılan sanık ... hakkında atılı suçlardan açılan kamu davalarının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 14.05.2013 tarihli duruşma tutanağında hakimin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20215, Karar No: 2010/5565, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20215 E.  ,  2010/5565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...