muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/35054, Karar No: 2015/820, Tarih: 22.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/35054 E.  ,  2015/820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai, yıllık izin, yemek ücreti ile vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin, yemek ücreti, vergi iadesi alacağı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı yönetim kurulu kararı ile davacının iş sözleşmesinin sona erdiğini, davacının iddia ettiği gibi bir hizmet süresinin olmadığını, çalıştığı dönemler için kıdem tazminatını aldığını, fazla mesai yapmadığını bu sebeple davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, iş sözleşmesinin davalı tarafından bildirimsiz olarak feshedildiğini belirterek toplanan deliller, dinlenen tanıklar ve düzenlenen bilirkişi raporu da dikkate alınarak davanın kabulüne karar vermiştir. Karar, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemiz tarafından, 2013/2462 esas ile 2014/1137 karar sayılı ilamı, davacının hizmet süresinin tespiti açısından, tanık anlatımlarına göre iddia ettiği tarihlerden itibaren çalıştığını ispata yeterli olmadığı, davalı işveren kurumun statüsü de dikkate alındığında hizmet süresinin kayıt ve belgelere göre belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak ... Kurumu kayıtları esas alınarak yeniden karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı işyerinde çalıştığı süreler noktasında belirsizlik olduğundan öncelikle çözülmesi gereken hukuki problemin davacının hizmet süresi oluşturduğu anlaşılmıştır.

Temyiz:

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı işyerinde çalıştığı süreler noktasında belirsizlik olduğundan öncelikle çözülmesi gereken hukuki problemin davacının hizmet süresi oluşturduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece davacının hizmet süresinin belirlenmesinde tanık anlatımlarının dikkate alınarak belirlenmiş ve iş sözleşmesinin bildirimsiz olarak feshedildiği gerekçesiyle de tanıkların anlatımlarında geçen tarihler esas alınarak hazırlanan bilirkişi raporunda hesaplamalar dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar Dairemizce tanık anlatımlarının yetersiz olması, davalının kurumun statüsü de dikkate alınarak hizmet süresinin kayıt ve belgelere göre belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak ... Kurumu kayıtları esas alınmak suretiyle karar verilmiştir. Ancak bozma doğrultusunda araştırma yapılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının çalıştığını iddia ettiği 2002-2007 dönemleri içeren davalı birliğin muavin defteri, evrak kayıt defterleri, davalı birliğin üyelik bilgilerini içeren bilgi ve belgelerin davalıdan istenerek gerekli araştırmalar yapıldıktan sonra dosya bir bütün olarak değerlendirilmeli ve davacının hizmet süresi belirlenmelidir. Eksik araştıma ile karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4100, Karar No: 2014/3911, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4100 E.  ,  2014/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Karayolları Genel Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı kurum ise davacının alt işveren işçisi olduğunu, davanın alt işverene yöneltilerek açılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin feshinden bir süre sonra davacının yeniden işe başlatıldığı gerekçesiyle işe iade davasının konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ve boşta geçen süre ücreti ile diğer hakların tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki, mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme (rücu) olanaklı olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 esas; ve 1992/4 karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçekten de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Gerçekten de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. maddesinde de tekrarlanmış; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2 maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edilikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının iş sözleşmesinin 02.01.2012 tarihinde feshedildiği, 05.05.2012 tarihinde ise tekrar işe başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece davanın kısa kararında, davacının boşta geçen süresi isabetli olarak dört (4) ay olarak belirtilmesine rağmen, gerekçeli kararda, boşta geçen süre 1 ay 13 gün olarak belirlenmiştir.

Bu durumda, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu belirgindir.

Hal böyle olunca, mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294, 297. ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.02.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12583, Karar No: 2014/18765, Tarih: 24.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12583 E.  ,  2014/18765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2014/95-2014/95

Dava, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız sebebe dayalı olarak feshedildiği iddiası ile açmış olduğu kıdem ve ihbar tazminatları ve yıllık izin ücret alacağı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, hükmün Dairemizce 19.11.2013 tarih 2013/28602 esas ve 2013/25204 karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28602 esas ve 2013/25204 karar sayılı bozma ilamına mahkemece direnilmesi üzerine, direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28602 esas ve 2013/25204 karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G ITAY K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10018, Karar No: 2012/4723, Tarih: 07.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10018 E.  ,  2012/4723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 07/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2516, Karar No: 2019/6815, Tarih: 14.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/2516 E.  ,  2019/6815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

S. S. ÇOCUK : ...

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargılama giderlerine ilişkin terkin işleminin temyiz aşamasındaki yargılama gideri de gözetilerek infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden, tebliğnamede yer alan düzeltilerek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, suça sürüklenen çocuk ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4076, Karar No: 2020/5363, Tarih: 18.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/4076 E.  ,  2020/5363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi Kasımlı Köyü çalışma alanında bulunan 187 ada 59 parsel sayılı 26.665,54 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... tarafından, davalılar ... ve arkadaşları aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan, tapu kaydına dayalı el atmanın önlenmesi davası, görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sırasında davacı ...'in vefat etmesi nedeniyle dava mirasçıları tarafından takip edilmiştir. Mahkemece verilen önceki tarihli hüküm, Dairemizin 06.11.2017 tarih ve 2015/13098 Esas, 2017/7491 Karar sayılı ilamı ile, "3402 sayılı Kanun'un 30. maddesi gereğince malik hanesinin re'sen mahkemece belirlenerek doğru sicil oluşturulmasının zorunlu olduğu belirtilerek, taşınmazın evveliyatının mera veya boşluk olduğunu ifade eden tanık beyanları karşısında yeniden tarafsız mahalli bilirkişiler ile usulüne uygun keşif yapılarak taşınmazın kadim mera veya kadim mera olmamakla birlikte hayvanların otlatıldığı boşluk olup olmadığının belirlenmesi ve refakate alınacak ziraatçi bilirkişi ile taşınmazın niteliğinin tespit edilmesi" gereğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 187 ada 59 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Muhtarı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1542, Karar No: 2024/5436, Tarih: 11.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1542 E.  ,  2024/5436 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/111 E., 2022/373 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2020 tarihli ve 2018/364 Esas, 2020/2 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.10.2020 tarihli ve 2020/631 Esas, 2020/1519 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2021/11938Esas, 2022/157 Karar sayılı kararı ile suç vasfı nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/111 Esas, 2022/373 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası yerine kazanılmış hak nedeniyle 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III.GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III.GEREKÇE

1. Sanığın katılanın eniştesi olduğu, katılan ile sanığın kızı arasında daha önceden bir şeyler yaşanmış olması nedeniyle aralarında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay tarihinde sanığın yanına tüfeğini alarak tanık ...'nın kullandığı araç ile katılanın yanına gittikleri, araca davet ederek katılanın arabaya binmesiyle yola devam ettikleri, tesadüfen yolda karşılaştıkları tanık ...'yı da araca aldıkları, sanığın katılan ile konuşmak istediğini söyleyerek aracı durdurduğu, sanık ile katılanın tartışmaya başladıkları, sanığın tüfeğini çıkararak katılana doğrulttuğu, katılanın kaçmak istediği esnada sanığın yakın mesafeden av tüfeği ile bir defa katılanı kasık bölgesinden hayati tehlike geçirecek, sol siyatik sinirdeki hasarın işlev kaybına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, meydana gelen yaranın nitelikleri, ayrıca engel halin varlığı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/111 Esas, 2022/373 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16614, Karar No: 2019/4705, Tarih: 28.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16614 E.  ,  2019/4705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili, müvekkili işçinin alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 17.06.2014 tarihli ilamıyla, karar bozulmuştur.

Mahkemenin 22.06.2015 tarihli kararıyla, bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı, davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.10.2018 tarihli kararıyla, Mahkemenin direnme kararının yerinde olduğu kabul edilerek, Dairemizin bozma ilamında açıklanan bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.10.2018 tarihli kararıyla, dava dosyasının Dairemize gönderilmesi üzerine, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı idareye ait ... bulunan Jandarma Eğitim Komutanlığı Sosyal Tesisler Müdürlüğünde hizmet alımı ile iş yapılan Unlu Mamüller ve Sütlü Tatlılar Pasta Hizmetleri işini ihale ile alan davadışı ... Gıda Teks. Haz. Ltd. Şti. bünyesinde çalıştırılan müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağının tahsili isteminde bulunulmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, işyerinin Jandarma Genel Komutanlığına bağlı yerde dolayısıyla İçişleri Bakanlığı bünyesinde olması nedeniyle husumet itirazın bulunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname 6. maddesinde; “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir” hükmüne yer verilmiş, 2. maddesinde de idare teriminin 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idarelerini ifade ettiği belirtilmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Jandarma Genel Komutanlığı'nın yer aldığı görülmektedir.