muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12648, Karar No: 2013/12105, Tarih: 01.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12648 E.  ,  2013/12105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmî belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 38, 204/1, 158/1-f-son ve 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl hapis, 3 yıl hapis ve 2.706,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair ... . Ağır Ceza Mahkemesinin 15/10/2012 tarihli ve 2010/395 esas, 2012/256 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 15/04/2013 gün ve 2013/5758/24133 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası ... Cumhuriyet Başsavcılığının 06/05/2013 gün ve 2013/140281 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığa 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f-son cümle maddesi gereğince dolandırıcılık suçundan elde edilen menfaatin iki katı olan 2.706,00 Türk lirası adlî para cezası verilmişse de, ... . Ceza Dairesinin 19/11/2012 tarihli ve 2011/25084 esas, 2012/44010 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'da gün para cezası sistemi benimsendiğinden, anılan Kanun'un 158/1-son cümle maddesinin uygulanmasında, eğer somut olayda olduğu gibi suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; temel gün para cezasının suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgarî bu miktara yükseltilerek belirlenmesi gerektiği ve bu şekilde belirlenen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20,00-100,00 Türk lirası arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adlî para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 Sayılı Yasa'da 765 Sayılı Yasa'dan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK'nın sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen "...Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1. fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde

yedi yüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden ... . Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.10.2012 gün ve 2010/395 esas 2012/256 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 4. fıkrasının “d” bendi uyarınca BOZULMASINA, mahkemenin suçu kabul ve takdirine bağlı kalınıp hükümlerdeki adli para cezasına ilişkin uygulamasının tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "135 gün ve 2.700. TL. TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21370, Karar No: 2015/1224, Tarih: 21.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21370 E.  ,  2015/1224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2013/318-2014/279

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; kurumdan yetim aylığı almakta iken, 27.10.2005 tarihinde vefat eden R.. D..'e (davalıların murisi) dedesi Şakir'den 01.08.2001 tarihinden itibaren yersiz ödenen aylıkların (11.865,23 TL) iadesi için başlatılan icra takibine yalnızca davalıların itiraz ettiği belirtilerek, itirazın iptali ile inkar tazminatının tahsili talep edilmiştir.

Davalılardan M.. D.. cevabında; davacının ödeme yapıp yapmadığı, ne kadar olduğu ve sehven ödendiğini ispat etmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalılardan M.. D.. vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 31.01.2013 tarih ve 2013/299 E.-1413 K.sayılı ilamı ile “Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tarafından düzenlenen borç dökümü belgesinde belirtilen miktarlar esas alınmak suretiyle davacı alacağı belirlenmiş ise de, bu miktarların davacıların murisine ödendiğine dair deliller toplanmamıştır.

Mahkemece, iddianın ispatı açısından davacıdan ödemeye esas belgeler sorulup dosyaya getirtilerek bilirkişi raporunun denetlenmesi gerekirken, bu hususun eksik bırakılması doğru görülmemiştir....” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde davanın reddine dair karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davanın kabulüne dair ilk hükmün davalılardan M.. D.. tarafından temyiz edildiği, diğer davalı S.. D.. tarafından temyiz edilmediği, böylelikle davalı S.. D.. yönünden verilen kabul kararının kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Ne var ki; mahkemece, bozmadan sonra verilen red kararının ilam başlığında hakkında verilen kabul kararı kesinleşen S.. D..'in ismi yazıldığı gibi gerekçe ya da hüküm kısmında davalı S.. D.. hakkında verilen kabul kararının kesinleşmesi nedeniyle, hüküm tesis edilmeyeceğine dair bir ibare de bulunmamaktadır.

Ne var ki; mahkemece, bozmadan sonra verilen red kararının ilam başlığında hakkında verilen kabul kararı kesinleşen S.. D..'in ismi yazıldığı gibi gerekçe ya da hüküm kısmında davalı S.. D.. hakkında verilen kabul kararının kesinleşmesi nedeniyle, hüküm tesis edilmeyeceğine dair bir ibare de bulunmamaktadır.

Bu durum kararın infazı aşamasında karışıklığa neden olacağından, mahkemece davalı S.. D.. hakkında ki davanın, ilk kararın(kabul kararının) davalı Salih tarafından temyiz edilmeyerek kesinleşmiş olduğunun karara dercedilerek, davalı Salih hakkında esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, belirtilen hususlarda açıklama yapılmadan her iki davalı aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12865, Karar No: 2021/2660, Tarih: 11.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/12865 E.  ,  2021/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili 06.01.2021 tarihli dilekçe ile davalı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden, İtiraz Hakem Heyetince taraf vekillerinin vekaletnamesinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE 11/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6279, Karar No: 2014/11153, Tarih: 05.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6279 E.  ,  2014/11153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 171 ada 67 ve 162 ada 16 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında baba adının "...." olarak yer aldığını, gerçekte nüfus kaydında baba adının ".... olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazların tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7895, Karar No: 2015/15523, Tarih: 12.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7895 E.  ,  2015/15523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2015

NUMARASI : 2013/865-2015/148

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; davacı Ç.. E..'ın .............. Üniversitesi, ........... Fakültesi ............sınıf, davacı Çiçek'in Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi 3. sınıf öğrencisi olduğunu; davalı babanın ceza evinde bulunduğu ve SGK'dan emekli olduğunu; davacıların annelerinin ise, ev hanımı olup, geliri bulunmadığını, geçimlerini yakın çevrenin yardımı ile sağladıklarını; davacıların, davalı babadan hiçbir şekilde maddi destek görmediğini, kırtasiye, ulaşım, giyim, sağlık, yeme, içme gibi masraflarının bulunduğunu; bu nedenle, her bir davacı için aylık 500 TL nafakaya hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davacıların, davalının kızları olup, babaları ile görüşmediğini, açılan davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacıların, Gaziosmanpaşa 3.Aile Mahkemesinin 2005/164 Esas sayılı dava dosyası ile babaları aleyhine nafaka davası açtıkları, bu davanın reddine karar verilerek, kararın 15.05.2007 tarihinde kesinleştiği; görülmekte olan bu davanın, davacılar tarafından daha önce aynı dava sebepleri ileri sürülerek, açıldığı gerekçesi ile; davanın, HMK'nın 114/1-i, 115/2 fıkraları gereğince usulden reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesine göre; "Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür." Aynı kanunun 365. maddesinin 2.fıkrasında; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" denilmektedir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2.maddesine göre ise; "Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler."

Türk Medeni Kanun'nun 331. maddesine göre de; "Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır."

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656-688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Türk Medeni Kanun'nun 331. maddesine göre de; "Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır."

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656-688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacıların Gaziosmanpaşa 3.Aile Mahkemesinin 2005/164 Esas sayılı dava dosyası ile babaları aleyhine yardım nafaka davası açtıkları, davalının geliri olmadığı gerekçesi ile söz konusu davanın reddine karar verildiği, kararın 15.05.2007 tarihinde kesinleştiği, önceki nafaka davasının açıldığı tarih ile bu davanın açıldığı tarih arasında 7 yıldan fazla süre geçtiği, aradan geçen süre içerisinde davacı Ç.. E..'ın .......... Üniversitesi, ..........Fakültesi .....sınıf, davacı Çiçek'in ise Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi ........sınıf öğrenci olduğu, davacıların eğitim, giyim, yeme, içme, sağlık vb.masraflarının arttığı, bu sürede davalı babanın ise SGK dan emekli olup, aylık 1.132.16 TL maaş aldığı anlaşılmaktadır.

Yardım nafakası davasının yeniden açılması için belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki nafakanın dava tarihi ile bu davanın açıldığı tarih arasında sekiz yıldan fazla süre geçmiştir.  Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, davacıların ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, yardım nafakasının niteliği,davacıların üniversitede öğrenim görmesi, davacıların annesinin gelirinin bulunmaması, nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, davacılar için uygun bir miktarda nafakaya hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19016, Karar No: 2014/20543, Tarih: 01.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/19016 E.  ,  2014/20543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/265976

MAHKEMESİ : Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2013/8 (E) ve 2013/308 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1) Sanığın sahte araç muayenesi yaptığının iddia ve kabul olunması, olay tarihinde araç sahibi A.K..'nın muayene işlemini sanığa yaptırdığını belirtmesi, sanığın aşamalarda istikrarlı olarak suçlamayı kabul etmediğinin savunması ve motorlu araç trafik belgesinin muayene bölümünde hologramın bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından suça konu belge üzerindeki imza yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olup olmadığının tespiti ile muayene işleminin yapılması sırasında hologram yapıştırılması zorunluluğunun hangi tarihte getirildiği araştırılıp sanığın atılı suçu işlediğine dair sübut delillerin de nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan araç sahibinin soyut iddiasına dayalı, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

“Ruhsatnamede sahtecilik” suçundan yargılandığı davada hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde işleyerek mahkum olduğu kasıtlı suç nedeniyle CMK'nun 231/11. maddesi uyarınca açıklanan hükümdeki cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesine yasal olanak bulunmadığı, aynı fıkranın ikinci cümlesi uyarınca cezanın kısmen infazı, ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vermenin ancak yükümlülüklerini yerine getiremeyen sanıklar yönünden mümkün bulunduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA , 01.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16734, Karar No: 2012/34069, Tarih: 13.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/16734 E.  ,  2012/34069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz ve Adli Tıp Kurumu raporlarına göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde ortasında boşluk bulunan gaz ayırım parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan saçma ve benzeri tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının, silahın orjinal haline göre değişiklik yapılıp yapılmadığının tespit olunamadığının belirtilmesi ve sanıktan fişek ele geçirilemediğinin anlaşılması karşısında davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği, sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre saçma tanelerinin geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ve gerektiğinde üretici firmadan sorularak sonucuna göre 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11336, Karar No: 2014/5081, Tarih: 07.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/11336 E.  ,  2014/5081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, askerlik borçlanma bedelinden mükerrer olarak ödendiği belirtilen kısmın istirdadı dir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle, davacının ilk borçlanma talebinin kabul edilip, borçlanma bedelini yazının tebliğinden itibaren iki yıl içinde ödemesi gerektiğine ilişkin 25.10.1994 tarihli Kurum yazısının davacıya tebliğine ilişkin belgenin bulunmadığı; yazının Kurum’dan çıkış tarihi gözetildiğinde, 08.11.1996 tarihli ödemenin yazıda belirtilen iki yıllık süre içinde yapıldığının anlaşılmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 07.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi .