muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/942, Karar No: 2023/8836, Tarih: 18.10.2023

3. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü

uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanunda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin 3 üncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/166 Esas, 2016/330 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/166 Esas, 2016/330 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1493, Karar No: 2017/9549, Tarih: 19.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/1493 E.  ,  2017/9549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıfatıyla)

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.10.2013 gününde verilen dilekçe ile taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 05.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.12.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ... vekili Av....geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'ya verilmesine, davacı tüketici harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4506, Karar No: 2014/7176, Tarih: 27.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4506 E.  ,  2014/7176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.04.2013

NUMARASI :Esas no:2011/188 Karar no:2013/294

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 25.12.2013 gün ve 12686-30649 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 227.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 52.40 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oybirliğiyle karar verildi.27.03.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/8592, Karar No: 2006/9578, Tarih: 12.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8592 E.  ,  2006/9578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmişse de davanın niteliği itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait 92 adet şofbenin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının icra takip dosyasından borçluya çıkartılan ödeme emrinin İcra Mahkemesi'nce iptal edildiğini, bu itibarla sıra cetveline geçirilen haczinin hükümden düştüğünü, iptal üzerine tebliğ edilen ikinci ödeme emrinden sonra da yeni bir haciz konulmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin düzeltilmesine ve müvekkilinin birinci sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacı yanın icra dosyasında takip hukukuna aykırı işlemler bulunduğunu, 163 örnek ödeme emrinin yasal unsurları taşımadığını, ödeme emrinde istenen % 42 faiz oranının yüksek olduğunu, vade tarihindeki yabancı para kurunun gösterilmediğini ve bütün bu sebeplerle davacının takibinin iptali ile hacizlerinin düşürülmesi gerekeceğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce davalı yanca borçluya gönderilen ilk ödeme emrinin iptal edildiği, bu ödeme emrine göre bedeli paylaşıma konu taşınmazlar üzerine konulan hacizlerin de iptal kapsamında hükümsüz kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Mercii kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 12.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/994, Karar No: 2005/3096, Tarih: 24.03.2005

19. Hukuk Dairesi 2005/994 E., 2005/3096 K.

**19. Hukuk Dairesi 2005/994 E., 2005/3096 K.**

**- MİRASTA İPTAL DAVASI**- 4722 S. TÜRK MEDENİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜĞÜ VE UYGULAMA ŞEK... [ Madde 17 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 501 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, davalı aleyhine kambiyo senetlerine özgü iflas yoluyla takibe geçildiğini, takibin itirazsız kesinleştiğini ileri sürerek iflasa karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davalı şirketin ödeme yapmadığı gerekçesiyle iflasına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Kambiyo senetlerine özgü iflas yoluyla talebin itirazsız kesinleşmesi halinde iflas talebinin lİK.'nun 166/2. maddesinde öngörülen usulle ilan edilmesi gerekir. (İİK.'nun mad. 173/2) İlan tirajı 50000'in üzerinde olan ve yurt düzeyinde dağıtımı yapılan gazetelerden birinde, Ticaret Sicil Gazetesinde ve iflası istenen kişinin muamele merkezinin bulunduğu yerdeki bir gazetede yapılmalıdır. İflas talebinin Ticaret Sicil Gazetesinde ve yerel gazetede ilanına ilişkin ilan örnekleri bulunmadığından sadece S......Gazetesinde yapılan ilanla yetinilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

Diğer taraftan depo emrinin lİK.'nun 158. maddesine uygun olarak oluşturulması gerekir. Asıl alacak faiz ve takip masrafları ile oluşan toplam depo edilmesi gereken borç gösterilmeden çıkarılan depo emrindeki borcun ödenmemesi nedeniyle iflasa karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 24.3.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15178, Karar No: 2017/7131, Tarih: 03.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/15178 E.  ,  2017/7131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.05.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 01.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından, duruşmasız olarak temyizi ise davalı ... İnşaat Tur.Tic.San.Ltd.Şti vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03.10.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ... vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: KA R A R

Mahkemece uyulan Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ...'e verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1889, Karar No: 2006/2492, Tarih: 06.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/1889 E.  ,  2006/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit hakkı tesisi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 26.9.2005 gün ve 2005/5118-8242 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve Dairemizce de benimsenen yerel mahkeme gerekçesine göre hüküm usul ve yasaya uygun bulunmuş, temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak karar onanmıştır.

Dairemiz onama ilamında düzeltilmesi gereken bir yön bulunmadığından, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.Maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, H.U.M.K.’nun 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaleti ile takdiren, 150 YTL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, 5018 sayılı yasa uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan yatırılan tashihi karar red harcının iadesine, 6.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8974, Karar No: 2021/1541, Tarih: 17.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/8974 E.  ,  2021/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, müşteki vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kovuşturma aşamasında duruşmadan haberdar edilmeyen katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ... vekilinin CMK’nın 260/1. maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5275 sayılı kanunun 105/A maddesi kapsamında belirli konutta denetim ve gözetim altında bulunma tedbiri uygulanması kararı verildiği ve Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından sanığa ... seri numaralı kelepçe ile elektronik sistem uygulanarak tedbirin infazına başlandığı, sanığın 31/08/2015 tarihinden itibaren denetimli serbestlik hükümlerine uymadığı gibi ayağına takılan elektronik kelepçeyi zarar vererek çıkarttığı ve Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne teslim etmediği, bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin kabul edildiği olayda; sanık savunması ve tüm dosya kapsamından; sanığın sübut bulan eyleminin TCK’nın 152/1-a maddesindeki kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19138, Karar No: 2014/19887, Tarih: 19.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/19138 E.  ,  2014/19887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/190979

MAHKEMESİ : Ankara 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2010

NUMARASI : 2009/447 (E) ve 2010/435 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş, yakınanın ve sanığın hazırlık ve mahkeme anlatımları, 31.07.2009 günlü polis tutanağı ile aynı tarihli olay yeri inceleme raporu ve dosya içeriğine göre; sanığın suça konu aracı olay yerinden düz kontak yoluyla çaldığı hususunda tereddüt bulunmasa da, otomobilin kapılarının kilitli, camlarının açık olarak park edilip edilmediği, yakınandan sorularak sonucuna göre, kapılarının kilitli ve camlarının kapalı olması durumunda eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b kapıların kilitsiz veya pencere camlarının açık olması halinde eyleminin anılan Yasanın 141/1.maddelerine uyan suçu oluşturacağının gözetilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık K.. G.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4784, Karar No: 2014/8736, Tarih: 25.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4784 E.  ,  2014/8736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/300219

MAHKEMESİ : Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25.09.2012

NUMARASI : 2010/85 Esas, 2012/204 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp, dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 23.04.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6879, Karar No: 2015/1304, Tarih: 02.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6879 E.  ,  2015/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile arsa sahibi davalılar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, arsa sahipleri tarafından müvekkiline karşı .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/98 Esas sayılı ve .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/178 Esas sayılı dosyaları ile kira tazminatı ve dükkanların küçük yapılmasından dolayı değer kaybı tazminatı davası açıldığını, müvekkilinin de arsa sahiplerine karşı ilave imalatlar nedeniyle .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/466 Esas sayılı dosyasıyla tazminat davası açtığını, arsa sahiplerinin davacı oldukları dosyaların müvekkilinin davacı olduğu.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/466 Esas sayılı dosyası ile birleşerek yargılamaya bu dosya üzerinden devam edildiğini, yargılama sonucunda asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verildiğini, kararın müvekkili tarafından temyiz edildiğini, kararın Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 2008/7005 E., 2009/4137 K. sayılı ilamıyla onandığını, karar düzeltme talebinin de reddedilmesiyle kararın kesinleştiğini, taraflar arasında görülmekte olan ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/467 Esas sayılı davada delil sunma kapsamında ... Belediyesine başvurularak arsa sahiplerine ait emlak bildirim beyannamelerinin talep edildiğini, ilgili Belediye Başkanlığı'nın 26.03.2013 tarihinde emlak vergisi bildirim örneklerini kendilerine verdiğini, bu bildirimlerin incelenmesi sonucunda arsa sahiplerinin kendi beyan ve imzaları ile sabit olduğu üzere inşaat bitim tarihi ve iktisap tarihinin 05.06.2002 tarihi olduğu, bu tarihten itibaren beyanname verdiklerinin görüldüğünü, bu belgelerin başlı başına fiili teslimin kanıtı olduğunu, arsa sahiplerinin bu tarihte bağımsız bölümleri teslim aldıklarının kendi beyan ve imzalarıyla sabit olduğunu,arsa sahiplerinin bu tarihten sonra bir kısım bağımsız bölümleri üçüncü kişilere sattığını, bunun... Noterliği'nin 21.09.2004 tarih ve 19564 yevmiye sayılı taşınmaz satış vaadi sözleşmesiyle de sabit olduğunu, arsa sahiplerinin kendilerine ait bağımsız bölümleri üçüncü şahıslara satıp teslim ettikten sonra, müvekkili kooperatife karşı kira tazminatı talep edip icra takibi ile tahsil ettiğini, bu durumun hakkın kötüye kullanımı olduğunu, bu belgelere, kat irtifakının 2007 yılında kurulması nedeniyle kesinleşen davada vakıf olamadıklarını, bu hususta mahkeme tarafından araştırma yapılmadığından bu belgeler olmadan karar verildiğini, yargılamanın iadesi sebebi olarak HMK'nın 375/ç ve 375/h maddelerine dayandıklarını, arsa sahiplerinin 05.06.2002 tarihinde inşaatın bittiğini, bu .../...

tarihte bağımsız bölümleri iktisap ettiğini, bu tarihten sonra emlak vergisi bildiriminde bulunup vergi ödediğini ve bu tarihten sonra 33 kişiye daire sattığını gizleyerek hileli davranışta bulunduğunu, yargılama esnasında elde olmayan sebeplerle elde edilemeyen ancak, 26.04.2013 tarihinde öğrenilen belgeler ışığında durumun değerlendirilmesi gerektiğini, bilirkişi incelemesi sırasında fiilen teslim hususunun araştırılmadığını... gibi kurumlardan fiili teslime yönelik emlak vergisi bildirimlerinin, ödeme makbuzlarının, ..., ... ve... faturalarının istenmediğini, bu hususta tanıkların dinlenmediğini, tüm bu belgelere kesinleşen davanın yargılaması sırasında elde olmayan nedenlerle vakıf olamadıklarını, arsa sahipleri tarafından bu belgeler bildirilmediği için ibraz edemediklerini, bu belgeleri henüz öğrendiklerini, kesinleşen kararın icra takibine konulması nedeniyle 800.000,00 TL'nin üzerinde ödeme yapıldığını ileri sürerek, mağduriyetin önlenmesi için yargılamanın iadesi talebinin kabulü ile ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/14298 Esas sayılı takip dosyasının durdurulmasına, kesinleşen karar ortadan kaldırılarak, 05.06.2002 tarihinden sonrası için hükmedilen tazminatın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davada, yasanın yargılamanın iadesi için aradığı şartların hiçbirinin bulunmadığını, anılan davada, davacı kooperatif vekilinin 25.07.2005 tarihli yazısının "Delillerimiz" başlıklı bendinde, emlak vergisi, tahakkuk fişi, elektrik sayaçlarının alım ve abonelik belgeleri, noter satış sözleşmeleri gibi resmi dairelerden getirtilebilecek her türlü kanıtın kooperatif delilleri arasında gösterildiğini, dosyaya sunulduğunu ve toplandığını, yargılamanın yenilenmesi dilekçesinde sözü edilen belgelerin 25.07.2005 tarihinde kooperatif tarafından bildirildiğini, bunun yanında bu belgeler yargılama aşamasında bildirilmemiş ve dosyaya getirilmemiş olsa bile, bu durumun davacı kooperatifin kusurundan kaynaklanmış olacağını, davacının delil listesinde yer alan ve bu belgelere göre kurulan hükmün Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, 2005 yılında dayanılan delillerin bu kez yeni ele geçirildiği iddiasıyla sunulup yargılamanın yenilenmesinin istenmesinin HMK ve HUMK'nın değinilen maddeleriyle bağdaşmadığını, müvekkillerinin hileli davranışı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.