muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/249, Karar No: 2009/2013, Tarih: 06.04.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/249 E.  ,  2009/2013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yüklenici şirket payına düştüğü iddia edilen iki adet bağımsız bölümün İİK’nın 94. maddesi uyarınca yüklenici şirketten alacaklı olan kooperatifin alacağının karşılanması amacıyla davalı arsa sahibi adına olan tapu kayıtlarının iptâli ile davacı yüklenici şirket adına tapuya kayıt ve tescili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı arsa sahibi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan ... 1. İcra Mahkemesi’nin 05.01.2005 tarih 2005/1 E.-2005/1 K. sayılı dosyasının incelenmesinden, yüklenici şirket adına tapu iptâli ve tescil davasını açması için alacaklı kooperatife yetki verildiği, davanın bu yetkiye dayanılarak açıldığı belirlenmiştir.

Yüklenici şirket ile davalı arsa sahibi ... arasındaki 10.02.1998 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinde taşınmaz üzerine zemin ve üzerinde beş katlı bina yapılmasının kararlaştırıldığı, zemindeki 4 adet bağımsız bölümün dükkan olması, üzerindeki katlarda da ikişer adet daire yapılması bu şekilde elde edilecek 14 bağımsız bölümün taraflar arasında her birine 7 bağımsız bölüm düşecek şekilde paylaşıldığı, inşaatın bitiş tarihinin 30.10.1999 olarak kararlaştırıldığı belirlenmiştir.

Dosya içerisinde bulunan ... Asliye 1. Hukuk Mahkemesi’nin 2002/558 E. sayılı dava dosyası ile arsa sahibinin yüklenici şirket aleyhine 50.000,00 TL’lik tazminat davası açtığı, bu davanın 19.12.2002 tarihinde açıldığı, davanın devamı sırasında 25.11.2004 tarihli “Sulh ve Ek Protokol” başlıklı belgenin düzenlenip yüklenici şirketle arsa sahibi tarafından imzalandığı, bu belge ile yüklenici şirketin sözleşme ile kendisine bırakılan 7 adet bağımsız bölümden bir adedini arsa sahibine vermeyi kabul ettiği, dosyanın protokolün yapılmasından sonra 30.10.2004 tarihinde işlemden kaldırılmasına, 01.04.2005 tarihinde ise açılmamış sayılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

Davalı vekili tarafından dosyaya 08.02.2006 tarihli dilekçe ekinde verilen yüklenici şirket yetkilisinin imzasını taşıyan dilekçeden de yüklenici şirketin inşaatı tamamlamadığını kabul ettiği anlaşılmaktadır.

Davalı vekili tarafından dosyaya 08.02.2006 tarihli dilekçe ekinde verilen yüklenici şirket yetkilisinin imzasını taşıyan dilekçeden de yüklenici şirketin inşaatı tamamlamadığını kabul ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı yüklenici şirketten alacaklı olan kooperatifin alacağını tahsil etmesini sağlamak amacıyla açılan böyle bir davada yüklenici şirket adına tescil kararı verilebilmesi için yüklenici şirketin yaptığı iş nedeniyle ilgili bağımsız bölümlerin adına tesciline hak kazanmış olması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden yüklenici şirketin kendisine düşen iki dükkan ile üç adet daireyi daha önce sattığı, satın alan kişilere arsa sahibi tarafından tapu devirlerinin yapıldığı belirlenmiştir. Davaya konu teşkil eden iki adet bağımsız bölüm yüklenici şirketin payına düşen son iki bağımsız bölümdür. Bu bağımsız bölümlerin de yüklenici şirket adına tescil edilebilmesi için yüklenici şirketin edimini tam olarak yerine getirmesi, bu bağımsız bölümleri de haketmiş olması gerekir. Dosyadaki “Sulh ve Ek Protokol” başlıklı belgeden yüklenici şirketin kalan iki adet bağımsız bölümden bir adedini açılan tazminat davasının karşılığı olarak arsa sahibine bıraktığı görülmektedir. Arsa sahibi tarafından yüklenici şirket aleyhine açılan tazminat davasının açılış tarihi, bu davanın yargılaması sırasında tarafların anlaşmak için süre almaları ve 25.11.2004 tarihli “Sulh ve Ek Protokol” tarihinden sonra 30.12.2004 tarihinde arsa sahibi tarafından tazminat davasının takibinden vazgeçilmiş olması da dikkate alınıp değerlendirildiğinde 25.11.2004 tarihli “Sulh ve Ek Protokol” başlıklı belgenin muvazaalı olmadığı gerçek olduğu sonucuna varılmaktadır.

Bu durumda yüklenici şirket tarafından tazminat davası karşılığı olarak arsa sahibine bırakılan bir adet bağımsız bölümün, dava konusu bağımsız bölümlerden hangisi olduğu belirlenerek, bu bağımsız bölüm yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya içeriğine uygun olmayan yüklenici şirketin inşaatı tamamladığı gerekçesi ile dava konusu her iki bağımsız bölümün yüklenici şirket adına tesciline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, dosyada bulunan 25.11.2004 tarihli “Sulh ve Ek Protokol” başlıklı belge gereği arsa sahibi tarafından açılan tazminat davası nedeniyle yüklenici şirket tarafından arsa sahibine bırakılan bağımsız bölümün hangi bağımsız bölüm olduğu belirlenerek, bu bağımsız bölüm yönünden tapu iptâli ve tescil davasının reddedilmesinden, sadece yüklenici şirket tarafından hakedildiği anlaşılan diğer dava konusu bağımsız bölümün yüklenici şirket adına tesciline karar verilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, davalı Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmadığından yararına vekâlet ücreti verilmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 06.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16292, Karar No: 2019/29, Tarih: 07.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16292 E.  ,  2019/29 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılmadığı noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Kanun ile birlikte belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Dava tarihi itibariyle Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Yukarıda yapılan açıklamalar gözönüne alındığında, işbu dosyada, dava dilekçesinin içeriğinden davanın “kısmi dava” olarak açıldığı anlaşılmakla, davacı tarafın davanın belirsiz alacak olduğu yönündeki temyiz itirazının yerinde olmadığı anlaşıldığından, tarafların temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan kararın bu ilave değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 07.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4278, Karar No: 2013/8950, Tarih: 13.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4278 E.  ,  2013/8950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ...'m, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 289/1, 289/1-son cümle, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 660,00 Türk Lirası ve 208,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair, İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.10.2011 tarihli ve 2010/60 esas, 2011/1360 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanunun 61/8. maddesinde öngörülen "Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur." hükmüne aykırı olarak sanığın üzerine atılı muhafaza görevini kötüye kullanma eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanunun 289/1. maddesi uyarınca ceza verilirken kanunda öngörülen 3 ay hapis ve adli para cezasının alt sınırı olan 5 gün yerine, doğrudan 3 ay hapis ve 500,00 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilerek adli para cezasına yönelik indirimlerin 500,00 Türk Lirası üzerinden yapılması suretiyle sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 13.03.2013 tarih ve 2012/4180/17167 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2013 tarih ve 2013/108993 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 289/1. maddesinde hapis cezası yanında gün adli para cezası da öngörülmüş olup, somut olayda 500 TL temel adli para cezası ile mahkumiyet kararı verilmiş, sonuca götüren ara işlemler gösterilmemiş ve indirimler bu temel adli para cezası üzerinden yapılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 14.12.2010 tarih, 2010/210 esas ve 2010/259 sayılı kararında da belirtildiği üzere, söz konusu uygulama hatasının kanun yararına bozma yasa yoluyla incelenmesi hukuk alemine herhangi bir yenilik getirmeyeceği gibi bu yasa yolunun öngördüğü amaçlara erişme yönünde herhangi bir katkı da sağlamayacağı, hükmedilen adli para cezasının hakimin takdir sınırları içerisinde kaldığı böylesi durumlarda esasen sonucu değiştirmeyecek hususların kanun yararına bozmanın konusunu oluşturmayacağı anlaşılmakla, yazılı şekilde 500 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğine ilişkin tebliğnamedeki kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/607, Karar No: 2019/6128, Tarih: 13.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/607 E.  ,  2019/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli ve 2016/311 esas, 2018/1104 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 25/02/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 21/10/2014 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda 11/12/2014 tarihli ve 2014/18834 soruşturma, 2014/215 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 24/12/2014 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, 12/12/2014 tarihinde infazı için Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısının şüpheliye 03/01/2015 tarihinde tebliğ edildiği, tedbirin infazına devam edildiği esnada, şüphelinin 13/02/2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalandığı ve teknik yöntemlerle uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği,

3- Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak şüphelinin 21/10/2014 ve 13/02/2015 tarihli eylemleri nedeniyle 19/02/2015 tarihli, 2015/2275 soruşturma, 2015/888 esas ve 2015/100 sayılı iddianame ile şüpheli hakkında TCK’nın 191/1 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,

4- Elazığ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2015 tarihli, 2015/232 esas ve 2015/839 sayılı kararı ile, sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanık tarafından temyiz edildiği, dosyanın halen temyiz incelemesinde olduğu,

5- 04/08/2015 tarihinde yine uyuşturucu madde ile yakalanan sanığın teknik yöntemlerle uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği,

6- Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 10/08/2015 tarihli, 2015/11428 soruşturma, 2015/296 sayılı kararı ile beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 20/08/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, 28/08/2015 tarihinde infazı için Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

6- Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 10/08/2015 tarihli, 2015/11428 soruşturma, 2015/296 sayılı kararı ile beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 20/08/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, 28/08/2015 tarihinde infazı için Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

7- Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 31/08/2015 tarihli çağrı yazısının şüpheliye 10/09/2015 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurduğu, 18/09/2015 tarihinde uyulması gereken kurallar formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, tedavisinin bitmesinden sonra denetim planı hazırlandığı, tedbirin infazına devam edildiği esnada, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının sehven verildiği belirtilerek kararın kaldırılmasına karar verildiği ve 31/03/2016 tarihli 2015/11428 soruşturma, 2016/1641 esas ve 2016/1241 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,

8- Kanun yararına bozma istemine konu Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli, 2016/311 esas ve 2018/1104 sayılı kararı ile, dava şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 27/11/2018 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/08/2015 tarihli ve 2015/11428 soruşturma, 2015/296 sayılı kamu davası açılmasının ertelenmesi kararını müteakip, şüphelinin erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanması sebebiyle Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 31/03/2016 tarihli ve 2015/11428 soruşturma, 2016/1641 esas, 2016/1241 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, dava şartı gerçekleşmediğinden bahisle sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine dair Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli ve 2016/311 esas, 2018/1104 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre,

Dosya kapsamına göre,

Sanık hakkında, daha önce 21/10/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca 11/12/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, akabinde sanığın erteleme süresi zarfında 13/02/2015 tarihinde tekrar uyuşturucu madde bulundurduğu iddiası ile yapılan soruşturma sonucunda erteleme kararının kaldırılarak Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 19/02/2015 tarihli iddianamesi kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2015 tarihli ve 2015/232 esas, 2015/839 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, hükmün yasa yoluna başvurulması nedeniyle temyiz aşamasında bulunduğu,

Sanığın bu kez kanun yararına bozma talebine konu olan 01/08/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile yapılan soruşturma sonucunda, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca 10/08/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın erteleme süresi zarfında 13/02/2015 tarihinde tekrar uyuşturucu madde bulundurduğundan bahisle 31/03/2016 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli ve 2016/311 esas, 2018/1104 sayılı kararı ile "sanık hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 11/12/2014 tarihli kararın 12/12/2014 tarihinde Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, dolayısıyla sanık hakkında 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK'nun 191/1 maddesinden açılan kamu davasının, dava şartı gerçekleşmediği..." gerekçesiyle sanık hakkında düşme kararı verildiği anlaşılmış ise de;

6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin 2. fıkrasında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada öncelikle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği belirtilmiş, 5. fıkrasında “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verilmiş,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde, "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüş olup,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde, "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüş olup,

Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/232 esas sayılı dosyasında suç tarihinin 21/10/2014, iddianame tarihinin ise 19/02/2015 olduğu, kanun yararına bozma talebine konu olan yargılama konusu ikinci suçun ise iddianamenin tanzim tarihinden sonra 04/08/2015 tarihinde işlenmiş olduğu, bu haliyle kanun yararına bozma talebine konu Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli ve 2016/311 esas sayılı dosyasındaki suçun yeni bir suç olduğu ve Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/232 esas sayılı dosyasında sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi nedeniyle artık önceki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, kanun yararına bozma talebine konu olan 04/08/2015 tarihli sonraki suça ilişkin olarak 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olacağı gözetilmeden, sanık hakkında davaya devam olunarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli ve 2016/311 esas, 2018/1104 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık hakkında, 21/10/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca 11/12/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın erteleme süresi içerisinde 13/02/2015 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması ve teknik yöntemlerle uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 19/02/2015 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2015 tarihli ve 2015/232 esas, 2015/839 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, hükmün temyiz aşamasında bulunduğu,