muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/649, Karar No: 2015/22, Tarih: 03.03.2015

Duruşmada; olay günü tek başına otururken arkadaşları sanıklar E...... yanına gelerek Ç.... Mahallesinden bir grubun kendi mahallelerine kavga için geleceklerini söyleyip "hadi gidip onları arayıp, bulalım" dediklerini, saat 20.00 sıralarında diğer grubun olduğu mahalleye gittiklerini, yolda yanlarına başkalarının da katıldığını, on iki-on üç kişi kadar olduklarını, olay yerine vardıklarında havanın kararmış olduğunu, ara sokakta diğer grupla karşılaştıklarını, aralarında on-on beş metre mesafe olduğunu, konuşmaya fırsat olmadan karşı taraftan üzerlerine doğru ateş edilmeye başlandığını, karşı grubun elli-altmış kişi olduğunu, kendi grubunda E.. K..'da tabanca olduğunu, E... silahla ateş ettiğini ancak arkada olduğu için hedef alarak mı yoksa kalabalığı dağıtmak amacıyla mı ateş ettiğini göremediğini, kaç el ateş ettiğini de anlayamadığını, çünkü o sırada diğer gruptan da ateş edildiğini, silahla ateş edilmeye başlanınca olay yerinden kaçtığını, yaralananları görmediğini, bir süre sonra polisler tarafından arandığını duyması üzerine karakola gidip teslim olduğunu, olaya katılmasının bundan ibaret bulunduğunu, kesinlikle kendisinde silah olmadığını ve kimseye ateş etmediğini, sadece E.. K..'da silah olduğunu, A.. G.. ve A.. A..'da da silah görmediğini, E.. tabancasını ne yaptığını bilmediğini, karakoldaki ve Cumhuriyet savcılığındaki ifadelerini kabul etmediğini, mahkeme huzurundaki ifadesinin esas alınmasını istediğini belirtmiş,

Y.. S.. kollukta ve savcılıkta; 29.05.2007 günü arkadaşı E.. K..'nın kendisini telefonla arayarak O... adlı biri ile yolda yürürken omuz atma meselesi yüzünden tartıştıklarını söyleyip "sen Osman'ı tanıyorsun, gel, onunla konuş" dediğini, O.. arayıp neden kavga ettiklerini sorduğunu, O.. "arkadaşların ile buraya gel, işi uzatmayalım" diye cevap verdiğini, her iki tarafı buluşturduğunu, O.. S..K..ile birlikte geldiğini, diğer tarafta ise E.. K.. ile O..... isimli arkadaşları olduğunu, burada tekrar kavga çıktığını, O.ve S.. bıçakla yaralandığını, ertesi gün yani olayın olduğu 30.05.2007 günü parkta arkadaşları A.. K.., M.. A.., A.. G.., İ.. K.., H.. K.., C.. A.. ve E....., G.ve U..r ile oturdukları sırada Ağrılı Sado lakaplı S...yanlarına gelerek "Çamçeşme'nin gençleri bizi dövmek için buraya geliyorlar" dediğini, hep beraber F... İlköğretim Okulunun yanında toplaşıp Çamçeşme Mahallesine doğru yürümeye başladıklarını, aralarında beşer metre kadar mesafe olduğu halde üç grup halinde yürüdüklerini, en öndeki grupta A.. G.., E...; ikinci grupta M.. A.., İ.. K.., H.. K.., Uğur; üçüncü grupta ise kendisi ile birlikte A. Oğuz, E..isimli arkadaşlarının olduğunu, olayın olduğu yere geldiklerinde ön taraftan 3-4 el silah sesi geldiğini, koşarak o tarafa yaklaştıklarında A.. G..'ın elinde küçük siyah renkli tabanca olduğunu gördüğünü, silah sesleri artınca duvara doğru yanaştığını, karşı gruptan da bir veya iki el ateş edildiğini, ara sokaklara kaçtıklarını, tekrar Tepebaşındaki ilk buluştukları parka gittiklerinde E.. ve A.. orada olduğunu gördüğünü, A.. G..’ın elinde de silahı gördüğü için birinin ölmüş ya da yaralanmış olabileceğini düşünerek hemen evine gittiğini söylemiş,

Duruşmada; davaya konu olaydan bir kaç gün önce diğer mahalleden O...isimli şahıs ile kendi mahallesinden olan arkadaşları O...ve E..arasında omuz atma meselesi yüzünden tartışma çıktığını, O.. arkadaşları ile birlikte onları dövmek için mahalleye geldiklerini, O.ile E..'ın bir lokantaya sığındıklarını, kendisinin aracı olmaya çalıştığını, akşamleyin tekrar buluşup barıştırmaya karar verdiğini, ancak akşamki buluşmalarında da kavga çıktığını, O.ın bıçak çektiğini, olay günü mahallesindeki arkadaşlarıyla bu konuyu konuştuklarını, .....ve şu anda isimlerini hatırlayamadığı yaklaşık 20 kişilik bir grup oluştuğunu, hep beraber üç sıra halinde diğer mahalleye gittiklerini, ön sıradaki arkadaşları ara sokağa dönünce silah sesleri gelmeye başladığını, bu sırada kendi bulunduğu bölümün henüz sokağı dönmediğini, bu nedenle ölüm ve yaralanmaların kimin ateş etmesi sonucu meydana geldiğini bilmediğini ancak A.. G..'ın elinde silah gördüğünü dile getirmiş,

D.. A.. kollukta; olay günü saat 22.00 sıralarında pencereden dışarıya baktığında evlerinin yan tarafında bulunan boş arsa içerisinde ağabeyi A.. A.. ile arkadaşı E.. K.. ve tanımadığı 5-6 kişinin beklediklerini gördüğünü, yanlarına gittiğinde ağabeyi ile E..üzerlerinden çıkarmış oldukları silahlarını vererek "al bu silahları eve götür" dediklerini, her iki silahı da alarak misafir odasındaki dolap çekmecesine koyduğunu, saat 01.00 sıralarında ağabeyi ve E.. tekrar gelip silahlarını istediklerini, bunun üzerine silahları koyduğu yerden alıp onlara geri verdiğini, ağabeyi ve E..kendisine herhangi bir kavgaya karıştıklarını söylemediklerini anlatmış,

Savcılıkta ve duruşmada ise; karakolda müdafii huzurunda verdiği ifadesini kabul etmediğini, kimseden silah almadığını, kendisinin olay anında evinde olduğunu, öldürme ve yaralama olayına iştirak etmediğini söylemiş,

Her iki maktulün ölümüne neden olan atışları yaptığı kabul edilen inceleme dışı sanık A.. A.. aşamalarda özetle; ilk olaydan sonra O...yakınları mahallelerini basınca ertesi gün kendi mahallesinden bazı kişiler ile birlikte karşılık vermek için onların mahallesine gittiklerini, yanında E.. K.., M.. A.. ve Y.. S.. olduğunu, aralarında belli mesafeler olduğu halde yürüdüklerini, E.. K..’ın ön gurupta yer aldığını, olay yerine vardıklarında silah sesleri geldiğini, kendisinin kimseye ateş etmediğini, kardeşi D....da bir silah vermediğini belirtmiş,

Müşterek fail olarak kabul edilen inceleme dışı diğer sanık E.. K.. savcılıkta ve sulh ceza mahkemesindeki sorgusunda özetle; yanında A.. A.., Mü'min Ardıç ve Y.. S.. olduğu halde yaklaşık 10 kişilik bir gurup olarak karşı grupla karşılaştıklarında birden silah sesleri gelmeye başladığını, bunun üzerine olay yerinden kaçtıklarını, kendisinin kimseyi silahla ateş edip öldürmediğini ve yaralamadığı, olay yerinde havanın karanlık olduğunu, kimin nasıl ateş ettiğini görmediğini söylemiş,

Müşterek fail olarak kabul edilen inceleme dışı diğer sanık E.. K.. savcılıkta ve sulh ceza mahkemesindeki sorgusunda özetle; yanında A.. A.., Mü'min Ardıç ve Y.. S.. olduğu halde yaklaşık 10 kişilik bir gurup olarak karşı grupla karşılaştıklarında birden silah sesleri gelmeye başladığını, bunun üzerine olay yerinden kaçtıklarını, kendisinin kimseyi silahla ateş edip öldürmediğini ve yaralamadığı, olay yerinde havanın karanlık olduğunu, kimin nasıl ateş ettiğini görmediğini söylemiş,

Duruşmada; Ç...Mahallesindeki gençlerle kendi mahallesinin gençleri arasında tam olarak nedenini bilemediği bir olay nedeniyle bir iki gündür devam eden huzursuzluk bulunduğunu, olay günü arkadaşları A....ile toplandıklarını, konuşmak için diğer mahalleye gitmeye karar verdiklerini, üzerinde 9 mm çapta Astra marka tabanca olduğunu, bu tabancanın kendisine ait olduğunu ancak ruhsatının bulunmadığını, yola çıktıklarında kendilerine katılanlar olduğunu, yaklaşık yirmi kişi kadar olduklarını, en önde kendisinin gittiğini, bu nedenle arkadan kimlerin geldiğini görmediğini, ismini belirttiği kişiler dışında başka kimlerin geldiğini bilmediğini, Ç...Mahallesi gençlerinin toplandığı Ç... denen mevkiiye yaklaştıkları sırada diğer grupla aralarında yaklaşık elli metre mesafe bulunduğunu, havanın karanlık olduğunu, kendilerine pusu kurulmuş olacak ki karşı taraftan bir anda ateş edilmeye başlandığını, bunun üzerine üzerinde bulundurduğu ve devamlı taşıdığı ruhsatsız tabancası ile havaya doğru sekiz el ateş ettiğini, daha sonra da kaçtığını, kendi grubundan başka ateş eden olup olmadığını bilmediğini, diğer arkadaşlarında tabanca görmediğini, evinin önüne geldiğinde polisleri görünce korktuğu için tabancasını sokağın başında bir yere attığını, daha sonra aramasına rağmen bulamadığını, ölenleri ve yaralananları tanımadığını, D.. A..'ya silah vermediğini, bu husustaki D...savcılık ifadesini kabul etmediğini, havaya doğru kendisini korumak amacıyla ateş ettiğini, kimseye hedef alıp ateş etmediğini, ölenlerin kendi silahından çıkan kurşunlarla vurulup vurulmadığını bilmediğini, Cumhuriyet savcılığında ve sorgusunda verdiği ifadelerin de doğru olduğunu ancak korktuğu için yanında silahı olduğunu ve ateş ettiğini söyleyemediğini ifade etmiş,

24.03.2009 tarihli oturumda; olayda silah kullandığını, kendisi dışında A.. G..'ın 9 mm silahla ateş etiğini, A.. A..'nın da 7,65 mm'lik tabanca ile ateş etiğini, üzerlerine kalabalık bir grup geldiği için havaya doğru ateş ettiğini, daha önce verdiği savunmasında sadece kendisinin ateş ettiğini belirtmesinin sebebinin diğer sanıkların kendilerinin gerçeği söylemesini beklemek olduğunu, onlar söylemeyince pişman olup doğruyu anlatmaya karar verdiğini belirtmiş, Sanık A.. G.. ise kollukta ve savcılıktaki ifadelerinde, sulh ceza mahkemesi ile duruşmadaki sorgularında; polislerin kendisini evinden aldığı, kavga olayını sonradan öğrendiğini, olay yerinde bulunmadığını, olay anında evinin yakınında E.. isimli bir arkadaşı ile olduğunu, hayatında sadece askerde iken silah kullandığını, silahının olmadığını ve kimseyi ateş edip yaralamadığını veya öldürmediğini, aleyhine olan beyanları kabul etmediğini savunmuş ancak, 24.03.2009 tarihli celsede aynen;

“Ben samimi olarak beyanda bulunmak istiyorum. Olay günü M..ile karşılaştım. Ben Kaynarca'dan geliyordum, nereye gittiklerini sordum. Ç..ye gittiklerini söyledi. Ben de onlarla gitmeye karar verdim. Ondan sonra parkın caddesine çıkarken önümüze kabalık bir grup geldi. Ben yolumu çevirip diğer sokaktan gideyim dedim. Giderken o sokaktan da kalabalık bir grup geldi. Silah sesi duydum ateş edilmeye başladı. Ben de o esnada üzerinde taşıdığım 9 mm Baretta marka tabanca ile bir el ateş ettim. O da üzerime gelmesinler dağılsınlar diye korkudan ateş ettim. Ateş ettikten sonra direk caddeye kaçtım. Ve doğru eve gittim ondan sonra ne olduğunu bilmiyorum. Ben ateş ettiğimde üzerime gelen grupla aramda 10 metre mesafe vardı, ben karşı taraftan hiç kimseyi tanımıyorum aramızda husumet yoktu, silahı da İçerenköy’de dedemlerin evine sakladım, dedemin evinde salonda zemin tahtasının altına sakladım istenirse babam marifeti ile silahı teslim edebilirim” demiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayırımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

TCK'nun 37. maddesindeki; "(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır" şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanunda suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak halinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nun 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Kanunda suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak halinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nun 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı “fail” konumundadır. Fiil üzerinde ortak hakimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır. Suç ortaklarının, suçun işlenmesinde yaptıkları katkının, diğerinin fiilini tamamladığı durumlarda da müşterek faillik söz konusu olacaktır. Buna göre her müşterek fail, suçun icrasına ilişkin etkin, fonksiyonel bir katkıda bulunmaktadır.

"Yardım etme" ise 5237 sayılı TCK'nun 39. maddesinde; "(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde, "Bağlılık kuralı"da aynı kanunun 40. maddesinde; "(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir" biçiminde düzenlenmiştir.

Suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen diğer suç ortaklarına “şerik” denilmekte olup, 5237 sayılı TCK’nda şeriklik, azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Buna göre, kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olamayan bir suç ortağı, gerçekleşen fiilden 5237 sayılı Kanunun 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca sorumlu olmaktadır.

TCK’nun 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a)Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak olarak sayılmış,

2-Manevi yardım ise;

a)Suç işlemeye teşvik etmek,

b)Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c)Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

d)Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek şeklinde belirtilmiştir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira "yardım etme"yi müşterek faillikten ayıran en önemli unsur, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hakimiyetinin bulunmamasıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Pendik Çamçeşme Mahallesinden Osman Çiçek ve Savaş Karabulut isimli şahısların olaydan bir gün önce Kavakpınar Mahallesinden M.. A.., İ.. C.. ve Y.. S.. tarafından bıçaklanarak yaralanması, akabinde Çamçeşme Mahallesinden kalabalık bir grubun Kavakpınar Mahallesine giderek Osman Çiçek ve Savaş Karabulut’u bıçaklayan kişileri araması, bu sırada mahallede bazı kişileri tartaklamaları nedeniyle komşu olan her iki mahallenin gençleri arasında husumet oluştuğu, olay günü sanık A.. G..'ın da aralarında bulunduğu Çamçeşme Mahallesinden kalabalık bir grubun buluşarak karşılık vermek için Kavakpınar Mahallesine gitmeye karar verdikleri, kendi aralarında olay sırasında nasıl hareket edecekleri, olaydan sonra nerede buluşacakları hususunu konuştukları, sanık A.. G.. ve inceleme dışı sanıklar A.. A.. ve E.. K..'ın silah kullanmaya karar vererek evlerine gidip silah aldıkları, sanık A.. G..’ın 9 mm, inceleme dışı sanıklar A.. A..’nın 7,65 mm ve E.. K..’ın ise 9 mm çaplı tabancalar ile kavgaya katıldıkları, Kavakpınar Mahallesine geldiklerinde en ön grupta yer alan bu üç sanığın aynı anda yaklaşık 10 metre mesafeden kalabalığın üzerine doğru çok sayıda ateş ettikleri, yapılan atışlar sonucu 7,65 mm çaplı tabancadan çıkan mermiler ile kalabalığın içinde yer alan maktuller B.. B.. ve İ.. Y..'nun öldüğü olayda; sanık A.. G..'ın inceleme dışı sanıklar A.. A.. ve E.. K.. ile birlikte silah kullanmaya karar vermesi, en ön grupta yer alarak, adı geçen sanıklarla birlikte, aynı anda, etkili mesafeden, ölüm sonucunun kaçınılmaz olduğunu bile bile, maktullerin içinde bulunduğu grubun üzerine doğru ateş etmesi, olayın başında ve olaydan sonra bu sanıklarla birlikte hareket etmesi karşısında adı geçen sanıkların maktullerin kasten öldürülmesinden müşterek fail olarak birlikte sorumlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Yerel mahkemece bu kabule ve dosya kapsamına uygun gösterilen gerekçe de kanuni ve yeterli olup maktullerin ölümüne neden olan mermilerin sanığın ateşlediği silahtan çıkmamış olması da ulaşılan bu sonucu değiştirmeyecektir.

Bu itibarla, sanık A.. G..'ın üzerine atılı maktuller B.. B.. ve İ.. Y..'yu kasten öldürme suçunu inceleme dışı diğer sanıklar A.. A.. ve E.. K.. ile birlikte müşterek fail olarak gerçekleştirdiğini kabul eden yerel mahkeme hükmü ile bu hükmü onayan Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.03.2015 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8309, Karar No: 2010/11767, Tarih: 25.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/8309 E.  ,  2010/11767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanığın 765 s. TCK. nun 503/1, 522. maddeleri gereği 2 yıl 2 ay 12 gün hapis ve 13.750.000.000 lira para cezası ile cezalandırılmasına dair.

Adli Sicil Kaydından daha önce suç işlediği ve CMK’nun 231. maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin anlaşmazlığın hukuki nitelikte olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

31.01.2004 gün ve 25363 Sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5083 sayılı “Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanun’un 2. maddesi gereğince para cezalarında bir Yeni Türk Lirasından sonraki sıfırların atılması ve 5252 Sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,sanığa 765 Sayılı TCK nun 503,522.maddeleri uyarınca hükmolunan 13.750.000.000 TL para cezasının 13.750 TL. olarak belirlenmesi ve sonuç para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10007, Karar No: 2016/7022, Tarih: 12.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/10007 E.  ,  2016/7022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 25.05.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22174, Karar No: 2013/887, Tarih: 24.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/22174 E.  ,  2013/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacı, davalı işveren nezdinde 21.8.2002-11.12.2009 tarihleri arasında prime esas kazancının günlük 35,25 TL olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne; davacının prime esas kazancının 2009/1-12. aylar arasında hükümde belirtilen miktar kadar daha eksik gösterildiğinin tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Mahkemece, yapılan araştırma neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Zira, dosyada mevcut deliller, sübut konusunda tam bir kanaat ortaya koymamaktadır.

2-Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı ....ı Kanununun Geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı...79/10. maddesidir. Anılan madde hükmüne göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

Bu kapsamda hizmet tespitine yönelik davalarda, davacı işçinin çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı .....davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte;....kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

./..

-2-