muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14899, Karar No: 2017/16533, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14899 E.  ,  2017/16533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9647, Karar No: 2009/11089, Tarih: 13.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9647 E.  ,  2009/11089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi vemanevi tazminatın ödetilemsine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 18.07.2001 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralanarak % 36,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden sigortalının maddi zararı ile aynı olay nedeniyle sigortalının eşinin ve çocuklarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sigortalının maddi tazminat isteminin reddiyle tüm davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya bedensel zarara uğrayan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Ancak bedensel zarar kavramına (B.K.46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlâli, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğün de korunduğu öğretide ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse bir kişinin ağır bir bedensel zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca, evlat gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle hukuken korunan ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa onlarında manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Bu durumda olanların zararları ile haksız eylem arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan yansıma yoluyla değil, doğrudan zarara uğrama söz konusudur. Bedensel zararın ağır olduğu hallerde, aksi kanıtlanmadığı sürece, kazalının çok yakınlarının ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır şekilde bozulduğunun kabulü, hayatın olağan akışı gereğidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.4.1995 gün ve 1995/ 11-122,1995/430 23.9.1987 gün ve E.1987/9-183 K.1987/655 sayılı kararları da aynı esaslara dayanmaktadır.

Somut olayda, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle kazalının 18.07.2001 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünü % 36,2 oranında kaybettiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Kazalının bedensel zararının ağır olduğunun kabulü mümkün olmadığı gibi, davacı eş ve çocukların ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulduğu da ispatlanmamıştır.

Somut olayda, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle kazalının 18.07.2001 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünü % 36,2 oranında kaybettiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Kazalının bedensel zararının ağır olduğunun kabulü mümkün olmadığı gibi, davacı eş ve çocukların ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulduğu da ispatlanmamıştır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular nedeniyle olayda uygun illiyet bağı ve hukuka aykırılık koşulları oluşmadığından davacı eş ve çocukların manevi tazminat isteminin reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

3-Öte yandan B.K'nun 47. Maddesinde hakimin bedensel bütünlüğün bozulması halinde olayın özelliklerini göz önünde tutularak zarar görene adalete uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar vereceği öngörülmüştür. Bedensel bütünlük eş deyişle vücut bütünlüğü kavramının fizik bütünlük yanında ruhsal bütünlüğü ve sağlığı da kapsadığı tartışmasızdır.

Olayın özelliklerinin neler olduğu 26.6.1966, 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanmıştır. Bunlar her olayda değişebilir. Bu nedenle hakiminin kararında bu özellikleri objektif ölçülere göre göstermesi gerekir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı sigortalı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedeninde göre davacılar Songül,H.İbrahim ve ... ile davalıların bu davacılar yararına hükmedilen manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14706, Karar No: 2012/770, Tarih: 01.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14706 E.  ,  2012/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 2009/17539-19872 sayılı bozma kararında özetle: “Mahkemece, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dava konusu taşınmazın çevresindeki parsellerle birlikte dört taraftan 215 sayılı orman parseli ile çevrili, 6831 sayılı Yasanın 17/2.   maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde olduğu, gerek 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü  Resmi Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "... 6831 sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaççık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı" öngörülmüştür.Mahkemece değinilen yönler gözetilerek davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra davanın reddi ile dava konusu 101 ada 128 sayılı parselin kadastro tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1964 yılında orman kadastrosu yapılmıştır. 1978 yılında aplikasyon ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması yapılmıştır. Daha sonra 1989 yılında 3302 sayılı Yasa ile değişik 2B madde uygulaması yapılmış, 14.03.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, uyulan bozma kararında davanın reddine karar verilmesi istenildiği ve taşınmazın vasfının değiştirilmesi konusunda bir talep ve davada bulunmadığı halde vasfının orman olarak değiştirilmesi doğru değil ise de, bu

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, uyulan bozma kararında davanın reddine karar verilmesi istenildiği ve taşınmazın vasfının değiştirilmesi konusunda bir talep ve davada bulunmadığı halde vasfının orman olarak değiştirilmesi doğru değil ise de, bu

husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hükmün 1.bendi hükümden çıkartılarak yerine; "davanın reddi ile dava konusu Süleymaniye köyü 101 ada 128 sayılı parselin tespit gibi tapuya tesciline” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle HYUY' nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 01.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/573, Karar No: 2015/1297, Tarih: 12.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/573 E.  ,  2015/1297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2014/662-2014/949

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalı kiracının tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince: Davacı alacaklı davalı borçlu hakkında 09.07.2014 tarihinde başlattığı icra takibinde aylık 650,00TL den 2014 yılı Şubat, Nisan, Mayıs, Haziran ve Temmuz ayları kirası toplam 3.250-TL kira bedelinin tahsilini talep etmiştir. Borçlu süresi içinde vermiş olduğu itiraz dilekçesinde istenen aylar kirasının konutta ödemeli olarak PTT aracılığıyla ödendiğini, borcu olmadığını bildirmiş ve ödemeye ilişkin makbuzları ibraz ettiğini bildirmiştir. İtiraz ile takibin durması üzerine davacı alacaklı kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığından bahisle icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye talebinde bulunmuştur. Mahkemece takip talebinden önce kira bedellerinin konutta ödemeli olarak gönderildiği, icra takibine itiraz dilekçesinde de dekontların eklenerek ödeme iddiasının ileri sürülmesine rağmen alacaklı tarafından kira bedellerinin alınmayarak dava açılmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup objektif iyiniyet kurallarıyla bağdaşmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalının ibraz ettiği makbuzlara göre 07.02.2014 tarihli 650-TL Şubat ayı kira bedeli, 18.04.2014 tarihli 650.-TL tutarlı Nisan ayı kira bedeli, 09.05.2014 tarihli 650.- TL tutarlı Mayıs ayı kira bedeli, 20.06.2014 tarihli 650.- TL tutarlı Haziran ayı kira bedeli ve 16.07.2014 tarihli 650-TL tutarlı Temmuz ayı kira bedelinin konutta ödemeli olarak davacı adına gönderildiği, alıcı adreste bulunmadığından PTT merkezine iade edildiği anlaşılmaktadır. Ödeme emrini 16.07.2014 tarihinde alan borçlu; ödeme emrinin tebliğ tarihi itibariyle konutta teslim gönderilen havalelerin alacaklı tarafından alınmadığını, bu tarihte öğrendiğinin kabulü ile bekleme süresi geçmiş olan havale bedelini PTT'den geri alıp, otuz günlük ödeme süresi içinde takip dosyasına ödemek zorundadır. Bu yolu seçmeyen borçlunun itiraz etmesi doğru değildir. PTT'den gelen cevabı yazıya göre ise havale edilen para davacı tarafından tahsil edilmemiş, göndericisine teslim edilmek üzere PTT merkezinde beklediği bildirilmiştir. Bu durumda mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verilmesi

gerekirken yazılı şekilde hakkın kötüye kullanılması olarak nitelendirilerek davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın alacağa yönelik kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden alınmasına, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2597, Karar No: 2015/8246, Tarih: 02.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/2597 E.  ,  2015/8246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, davacının ihalenin feshi konulu şikayet ve davasının reddine, feshi istenilen ihale bedelinin (201.000.TL) %10’u oranında hesaplanacak para cezasının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda davacıların ihalenin feshi konulu şikayet ve davasının reddine, dava konusu feshi istenilen ihale bedeli (201.000.TL ‘nin) %10’u oranında hesaplanan 20.100-TL para cezasının davacı tüzel kişiden alınarak hazineye irat kaydına, davacı gerçek kişi yönünden, sıfat yokluğundan ret kararı verildiğinden aleyhine %10 para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.10/04/1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre şikayetçilerin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4404, Karar No: 2013/7306, Tarih: 09.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4404 E.  ,  2013/7306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,... Köyü 0020 Cilt, 0026 Aile, 0007 Sıra noda nüfusa kayıtlı olduğunu, ... Köyü ... mevkiinde kain tapunun 6 Pafta, 510 Parselinde kayıtlı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazda baba adının yazılmadığını, bu nedenle yazılmayan baba adının Osman olarak tapu kaydına ilave edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı,takdirin mahkemede olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece,yapılan zabıta araştırması ve incelenen nüfus kayıt örneği doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10225, Karar No: 2007/366, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10225 E.  ,  2007/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı İstanbul Defterdarlığı Dış Tİc. Vergi Dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptaline ilişkindir.

İcra Mahkemesi'nce bedeli paylaşıma konu örgü makinelerinin ilk olarak dava dışı şirket tarafından haczedildiği, bu durumda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesi uyarınca davacı ile davalının ilk hacze iştirak ettiği ve bu iki kamu kurumu arasında garameten paylaştırma yapılmasını teminen sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 25.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12015, Karar No: 2016/20720, Tarih: 19.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/12015 E.  ,  2016/20720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasına yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan kararın deneme süresi içinde yeniden suç işlediğinden bahisle dosyanın yeniden ele alınması sonucu "hükmün açıklanmamasına yer olmadığına" dair mahkemenin kararının 5271 sayılı CMK’nin 223/1. maddesine göre yargılamayı sonlandırıcı nitelikte hüküm niteliği bulunmadığı, diğer taraftan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde itiraz yasa yoluna tabi olduğu, aynı yasanın 264/1. maddesinde kanun yoluna başvurmada yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağının yazılı bulunmasına göre, sanığın başvurusunun itiraz mahiyetinde olduğu kabul edilerek, dosya hakkında inceleme yapılması için itiraz merciince gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.