muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/29, Karar No: 2022/827, Tarih: 02.06.2022

23. Görüldüğü üzere Bölge Adliye Mahkemesi bozmadan esinlenerek gerekçesini kısmen değiştirip daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek Özel Daire denetiminden geçmemiş yeni ve değişik gerekçe ile yeni bir karar vermiştir.

24. Bu durumda ortada Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenmesi gereken direnme kararı değil yeni hüküm bulunmaktadır.

25. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında verilen kararın yeni hüküm olarak kabul edilemeyeceği, bu nedenle ön sorun bulunmadığı ve temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca yapılması gerektiği ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

26. Hâl böyle olunca yeni hükme yönelik temyiz itirazları Özel Dairece incelenmelidir.

27. Bu nedenle dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı ... ile fer'î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 02.06.2022 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14506, Karar No: 2011/15726, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/14506 E.  ,  2011/15726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.06.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 742 sayılı parsel lehine, 743 ve 744 sayılı parseller üzerinden bilirkişi raporunda kırmızı renkle gösterilen yerden geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olaya gelince; geçit ile yükümlendirilen 743 parsel sayılı

taşınmazın yüzölçümü 1.342 m², 744 parsel sayılı taşınmazın yüz ölçümü 1.495 m² dir. Bilirkişinin raporuna ekli krokide ikinci alternatif olarak gösterilen yerin bulunduğu 735 sayılı parsel ile 4. alternatif olarak gösterilen 741 parsel sayılı taşınmazın yüz ölçümünün geçit tesis edilen 743 ve 744 parsel sayılı taşınmazların yüz ölçümünden daha fazla olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda sözü edildiği üzere özünü komşuluk hukukundan alan geçit davalarında genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi uyarınca 742 sayılı parselin geçit ihtiyacı yüz ölçümü daha büyük olan 735 ve 741 sayılı parsellerde aranmalıdır. Geçit tesisi davalarında davacının sübjektif arzusunun önemi yoktur.

Bütün bu yönler bir yana bırakılarak istemin yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 12.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1858, Karar No: 2025/4678, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1858 E.  ,  2025/4678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... ve ... etken maddeli ilaçlara ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbı komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen ... ve ... etken maddeli ilaçların SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/318, Karar No: 2016/510, Tarih: 13.04.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2016/318 E.  ,  2016/510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki “karşılıklı boşanma” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kırşehir Aile Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen 03.05.2012 gün ve 2010/815 E. - 2012/278 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 29.11.2012 gün ve 2012/17599 E. - 2012/28601 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece öneki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100 sayılı HMK)’nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 19.06.1991 gün ve 1991/2-323 E., 1991/391 K.; 05.12.2007 gün ve 2007/3-981 E. 2007/936 K.; 04.03.2015 gün ve 2014/2-1651 E., 2015/923 K.; 17.06.2015 gün ve 2015/19-1584 E., 2015/1684 K. kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece “mahkememizin 2010/815 Esas, 2012/278 Karar sayılı ilamında bir isabetsizlik olmadığı kanaati ile önceki kararda direnilmesine, Yargıtay bozma ilamına uyulmasına yer olmadığına” denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Davacı-birleşen dosya davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 13.04.2016 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3280, Karar No: 2016/3797, Tarih: 02.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/3280 E.  ,  2016/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık . müdafiinin hükmolunan cezanın miktarı itibariyle yerinde görülmediğinden, katılan . ise duruşmalı inceleme isteme yetkisi bulunmadığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .,.,. mağdur . yönelik öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık . mağdur . yönelik öldürmeye teşebbüse yardım suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede olmadığı takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik

görülmemiş olduğundan, sanık .müdafiinin eksik incelemeye, TCK.nun 25 ve 27/2. maddelerindeki koşulların oluştuğuna, teşebbüs ve tahrikte indirimin az olduğuna vesaireye ilişen, sanık .müdafiinin sübuta ilişen, katılan . vekilinin sanık . suçunun sübut bulduğuna, eksik inceleme ve eksik araştırmaya, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Sanık . mağdur . yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sanık . mağdur . yönelik öldürmeye teşebbüse yardım suçundan verilen beraat kararının tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-) Sanık . mağdur . yönelik öldürmeye teşebbüse yardım suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay öncesinde sanık . ve mağdur . arasında husumet bulunduğu, olay gecesi sanık . tarlada traktörle çalıştığı esnada mağdur . tarla çevresinde aracıyla dolaşmasından kuşkulanıp abisi olan sanık . telefonla arayarak olay yerine çağırdığı, sanık . olay yerine aracıyla gelip mağdur . durdurduğu, sanık . de traktörden inip sanık . ve mağdur. yanına geldiği, sanık. mağdurun elindeki baltayı alması üzerine sanık . bıçakla mağdur . yaralayarak öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği olayda;

Sanık . mağduru durdurarak elindeki baltayı alıp onun direncini kırmak ve savunmasız hale getirmek suretiyle diğer sanık . ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurdukları ve öldürmeye teşebbüs suçunun müşterek faili olarak TCK'nun 37/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde yardım eden olarak kabul edilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan . vekilinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 02/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3694, Karar No: 2022/15369, Tarih: 03.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/3694 E.  ,  2022/15369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

...

Sanığın 15.03.2016 tarihinde yüzüne karşı usulüne uygun olarak tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 24.03.2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3914, Karar No: 2021/2999, Tarih: 23.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/3914 E.  ,  2021/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

...

Mahalli mahkemece verilen hükümler ve kararlar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 23/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/5225, Karar No: 2011/395, Tarih: 26.01.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5225 E.  ,  2011/395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.05.2007 gün ve 151/227 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalı vekilleri taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, tarafların 1997 yılında evlendiklerini, davalının doğduğundan beri yurtdışında yaşadığını, vekil edenininse daha sonra gittiğini, davalının öncesinde kısa süreli çalışmaları bulunmakta iken Haziran 2001 yılından itibaren düzenli işi olduğunu, vekil edenininse evlilik öncesini de kapsar şekilde birikimlerini Merkez Bankası işçi dövizleri hesabında davalı adına açılan hesaba yatırdığını, halen meblağı bilinmeyen paranın ¾ ünün katkı payı olarak davacıya aidiyetine ve davalıdan tahsiline; bilahare yargılama aşamasında 17.3.2003 tarihli dilekçesiyle taleplerinin davalının şahsi hesabına yatırılan 12.000 DM ile ortak hesapda bulunan 36.429 euronun ¾ üne ilişkin bulunduğunu; 31.3.2003 günlü ıslah dilekçesiyle ise taleplerinin davalının hesabına yatırılan 12.000 DM ile ortak hesabın tümü 36.429 euronun toplamı olan miktarın dava tarihi itibariyle karşılığı 67.421 (817.326) TL'nin tahsili isteğine ilişkin bulunduğunu bildirmiş ve 1.4.2003 günlü makbuzla son talebini harçlandırmıştır. Davacı vekili, birleştirilen Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/135 Esas sayılı dava dilekçesinde ise; vekil edeninin şahsi hesap dışında müşterek hesaptaki katkısının ıslah dilekçesiyle talep edildiğini, ancak davalı vekilinin usul itirazının kabul görme ihtimaline binaen birleşen davanın açıldığını, tarafların müşterek hesabında toplanan 36.429 euronun davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, vekil edeninin yurtdışında doğup büyüdüğünü, evlenmeden önce çalıştığını, babasının da desteğiyle Merkez Bankasında adına hesap açıldığını, evlilik tarihinden sonra da çalıştığı gibi, ayrıca öğrenci olduğu 1997-1999 yılları arası yıllık 12.000 DM. burs aldığını, davacının da ayrı şahsi hesabı bulunduğunu açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, müşterek hesapta bulunan faizleriyle birlikte 5.5.2005 tarihi itibariyle 39.529,98 euronun ½ sinin davacının katkı payı olduğunun tespiti ile tahakkuk ettirilecek faizleriyle birlikte davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine; birleşen dosyanın (Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi 2006/ 135 Esas) yeniden tefrikine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, müşterek hesapta bulunan faizleriyle birlikte 5.5.2005 tarihi itibariyle 39.529,98 euronun ½ sinin davacının katkı payı olduğunun tespiti ile tahakkuk ettirilecek faizleriyle birlikte davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine; birleşen dosyanın (Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi 2006/ 135 Esas) yeniden tefrikine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 434/2 maddesine göre, temyiz isteği harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte hükmün temyiz edildiği kabul edilir. Temyiz karar harcının dayanağı HUMK.nun 434/2 maddesi ve 10.5.1965 tarih 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararıdır. Bu İçtihadı Birleştirme Kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nisbi ilam harcının ¼’ünün peşin olarak alınması gerekir. HUMK.nun 434/2. maddesi gereğince alınması gerekli nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından, 25.01.1985 gün 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve HUMK.nun 434/3 maddesi gereğince çıkarılan muhtıra davacı ... vekiline tebliğ edildiği halde eksik harç ikmal edilmediğinden, temyizden vazgeçilmiş-hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ve davacı vekilinin dilekçesinin temyiz isteğinin bu nedenle REDDİNE, (Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri, İstanbul. 2001, 6. Bası , C: 5, S: 4590-4594)

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar 11.7.1997 tarihinde evlenmiş, davacı ...’in 22.11.2002 tarihinde açtığı boşanma davasının 4.4.2005 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur. Temyiz incelemesine konu dava boşanma davasıyla birlikte açılmış, derecattan geçmekle kesinleşen görev yönü ve tefrikle mahkemenin eldeki esasına kaydedilerek yargılamaya devamla hüküm kurulmuştur.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar 11.7.1997 tarihinde evlenmiş, davacı ...’in 22.11.2002 tarihinde açtığı boşanma davasının 4.4.2005 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur. Temyiz incelemesine konu dava boşanma davasıyla birlikte açılmış, derecattan geçmekle kesinleşen görev yönü ve tefrikle mahkemenin eldeki esasına kaydedilerek yargılamaya devamla hüküm kurulmuştur.

Başka bir mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, taraflar evlenme tarihinden 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise TMK.nun 202. maddesine göre yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabidirler. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2.maddesine göre boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle son bulmuştur. Davacı, dava dilekçesinde davalı adına açılan şahsi hesapta mevcut miktarı bilinmeyen mevduatta ¾ oranında katkısı olduğunu açıklayarak aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Yargılama safhasında ise talebini ıslahla; davalının şahsi hesabına 25.4.2000 tarihinde yatırıldığı iddia olunan 12.000 DM.nin tahsili ile müşterek hesapda bulunan 36.429 euronun önce ¾’ünün, bilahare tümünün tahsiline karar verilmesini istemiştir. HUMK.nun 83. maddesi hükmüne göre ıslah yoluyla taraflar ileri sürdükleri vakıaları, davanın konusunu ve isteklerini değiştirebilirler. Önceden HUMK.nun 87. maddesinin son cümlesi hükmüne göre ıslah ile müddeabihin arttırılması yasaklanmış iken, anılan fıkranın Anayasa Mahkemesinin 20.7.1999 tarih ve 1/33 sayılı kararı ile iptal edilmesi karşısında ıslah ile müddeabihin arttırılması yolu açılmıştır. Buna göre ıslah ile müddeabihin arttırılması mümkündür. Anayasa Mahkemesi anılan kararında, davaların en az giderle ve olabildiğince hızlı biçimde sonuçlandırılmasının gerektiği, söz konusu kısıtlamanın Hukuk Devleti ilkesine aykırı olduğu, bir hakkın elde edilmesini zorlaştırdığı, sav ve savunma haklarını engellediği, bunun da adil yargılanmayı önlediği gerekçelerine dayanmıştır.

Somut olayda ise, davacı ıslah dilekçesinde dava konusu yapılan davalının şahsi hesabına ilişkin talep miktarını arttırmamış, dava dilekçesinde belirtilmeyen davacı ve davalı adına açılan başka bir müşterek hesabı da ilaveten davaya konu etmiştir. Başka bir anlatımla; davacı bağımsız dava konusu yapılması gereken müşterek hesabı ıslah yoluyla, davalının şahsi hesabına ilişkin olarak açılan davada dava konusu yapmak istemiştir. Dava konusu dava dilekçesinde bildirilen şahsi hesap haricinde, bundan farklı müşterek hesabın da belirtildiği biçimde dava konusu yapılarak, çözüme kavuşturulmasını beklemek usul hükümlerine uygun olmadığı gibi, Anayasa Mahkemesinin iptal gerekçeleriyle de bağdaşmaz. Kaldı ki, davacı taraf yargılama aşamasında müşterek hesap için taleplerini ayrı bir davaya konu etmiş, temyiz incelemesine konu dosya ile birleştirilen bu dosyanın bilahare tefrik edilerek, halen Ankara 11.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/265 Esasına kaydedildiği bildirilmiştir. Tüm bu açıklamalara göre, davacı ıslah yoluyla müşterek hesabı da dava konusu yaparak hüküm kurulmasını isteyemez. Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün kabule ilişkin bölümünün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve istekleri halinde 1.706,00 TL peşin harcın temyiz eden ...’a, 13,10 TL peşin harcında ...’a iadelerine 26.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.