muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/20212, Karar No: 2010/5564, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20212 E.  ,  2010/5564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/7060, Karar No: 2014/4242, Tarih: 31.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7060 E.  ,  2014/4242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun hükümlerin ONANMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2265, Karar No: 2025/2479, Tarih: 08.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/2265 E.  ,  2025/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/240 E., 2024/80 K.

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi istemine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, 06.03.2024 tarihli karara karşı yargılamanın iadesini talep eden davalılar vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dava dosyası Dairemize gönderilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 374. ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın iadesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. Yargıtayın 23.05.1956 tarihli ve 8/9 sayılı İçtihatları Birleştirme Kararında da yargılamanın iadesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

Mahkemece davanın reddine dair verilen nihai nitelikteki kararın, bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Mahkemece evvelce verilen davanın reddine dair kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş olmasının 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği, bir başka söyleyişle bu durumun yargılamanın iadesi talebinin reddine dair nihai hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı açıktır.

Değinilen düzenlemeler karşısında, 06.03.2024 tarihli Mahkeme kararı 6100 sayılı HMK'nın 341. ve devamı maddeleri uyarınca istinaf yolu incelemesine tabi bulunduğundan, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE, 08.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24321, Karar No: 2015/26943, Tarih: 30.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/24321 E.  ,  2015/26943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, bakiye ücret, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak 05.07.2008 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmeyen maaş, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yapması nedeniyle sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini belirtmiş,, 07.07.2008 tarihinden sonra tutulan tutanakları dosyaya sunmuş ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, “davalı tanıklarının ise maaşını beğenmeyerek "bu paraya çalışılmaz" diyerek işten kendi isteği ile ayrıldığını beyan ettikleri, ... hizmet döküm cetveline göre de davacının 08.07.2008 tarihinde ... nolu işyerinde çalışmaya başladığı, davalı tarafın savunmaları, dosyaya sundukları devamsızlık tutanakları, davalı tanıklarının beyanları ile ... hizmet döküm cetvelindeki kayıtları dikkate alındığında davalı tarafın savunmasını ispat ettiği, kanaatine varılarak davacının iş akdine fiilen işe gitmeyerek sözleşmeyi sonlandırdığı” gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine diğer hesaplanan işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği iddia edildiğinde, feshin haklı nedene dayandığını veya işçinin kendisinin ayrıldığını davalı işverenin kanıtlaması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı iş sözleşmesinin 05.07.2008 tarihinde feshedildiğini iddia ettiğinden ve davalı bu tarihten sonra devamsızlık tutanaklarını tuttuğundan, devamsızlık tutanaklarının sonuca etkisi yoktur. Artık 05.07.2008 tarihinde sona eren iş ilişkinin işçi tarafından ayrılmak sureti ile sona erdirildiği mi, yoksa bu tarihte işveren tarafından mı feshedildiği üzerinde durulacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı iş sözleşmesinin 05.07.2008 tarihinde feshedildiğini iddia ettiğinden ve davalı bu tarihten sonra devamsızlık tutanaklarını tuttuğundan, devamsızlık tutanaklarının sonuca etkisi yoktur. Artık 05.07.2008 tarihinde sona eren iş ilişkinin işçi tarafından ayrılmak sureti ile sona erdirildiği mi, yoksa bu tarihte işveren tarafından mı feshedildiği üzerinde durulacaktır.

Dosya içeriğine göre davalı tanıklarından işveren vekili konumunda olan davalı tanığının beyanına göre davacının ücretini beğenmeme konusunda bir tartışma yaşandığı ve işveren temsilcisi konumunda olan tanığına davacıya açıkça “çalışmak istemiyorsan kimse seni zorla tutmaz” şeklinde söylediğini, davacının kendisinden tazminat istediğini beyan etmiştir. Diğer davalı tanığı ise bu olaydan haberdar dolmadığını açıklamıştır. Özellikle davacının ücretlerini aldığında dair 05.07.2008 tarihli belge de bu tarihte feshin işverence gerçekleştirildiğine karinedir. Davacının bu olaydan sonra iş bulması, kendisinin ayrıldığı konusunda delil olamaz. İspat yükü kendisinde olan davalı, davacının kendisinin ayrıldığını ve haklı nedenle feshettiğini kanıtlayamamıştır. Kıdem ve ihbar tazminatlarının kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

3- Davacı 2008 yılı Haziran ve Temmuz ayı maaşlarının ödenmediği iddia etmiş, mahkemece fesih tarihi ile aynı tarihli ödeme belgesine istinaden davacının ücret alacağını aldığı, ödenmemiş ücretinin kalmadığı gerekçesiyle ücret alacağı talebinin reddine karar verilmiştir. Ancak 05.07.2008 tarihli “Ataköy şantiyesindeki çalışmalarımın karşılığında 05.07.2008 e kadar olan yevmiyelerimi, yol paramı, Mayıs ayı asgari geçim indirimi paramın toplamı olan 425,64 YTL yi Hilmi Ceren’ den nakit olarak aldım” yazılı ödeme belgesi miktar içerdiğinden makbuz niteliğindedir. Davacının talep ettiği 2008 yılı Haziran ve Temmuz ayı maaşı toplamından ödenen 425,64 TL’ nin mahsubu ile fark ücret alacağı hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle reddi isabetsizdir.

4-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de bozma nedeni yapılmıştır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3755, Karar No: 2010/6600, Tarih: 20.09.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/3755 E.  ,  2010/6600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'nın yargılanmaları sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2008 gün ve 2008/1425 E. 2008/1164 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5464, Karar No: 2018/6333, Tarih: 30.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5464 E.  ,  2018/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, şantaj

HÜKÜM : Atılı suçlardan beraat, kasten yaralama suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 17.02.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15881, Karar No: 2021/378, Tarih: 13.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/15881 E.  ,  2021/378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında, oluşa, tanık anlatımlarına, muhakkik raporu ve eklerine, katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, işlemediğini bildiği halde katılan hakkında cemaat arasında alevi-sünni ayrımı yaparak, cemaati ikiye ayırdığını, cami derneği toplantılarına engel olduğunu, cemaati cami derneğine karşı kışkırttığı beyanla İlçe Müftülüğüne, Kaymakamlığa ve sanık ... tarafından ayrıca ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulundukları anlaşılan somut olayda; sanıkların eyleminin, yasal unsurları itibariyle TCK.nın 267/1. maddesinde düzenlenen iftira suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6076, Karar No: 2014/4249, Tarih: 31.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6076 E.  ,  2014/4249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14011, Karar No: 2012/2283, Tarih: 16.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14011 E.  ,  2012/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, önalım hakkının kullanılması nedeniyle davalı adına kayıtlı payın iptali ve davacılar adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Paylı mülkiyet halindeki taşınmazın paydaşı payını karı-kocaya evlada veyahut akrabaya temlik ederse şeklen satış olarak gösterilen bu akdin gerçekte satış olmayıp miras hakkına bağlı veya hibe gibi maksada yönelik işlem olduğu iddia ve ispat edilirse önalım hakkının ileri sürülemeyeceği 27.3.1957 gün ve 12 / 2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nda açıkça belirtilmiştir. Bu yöndeki savunmanın tanık dahil her türlü delille kanıtlanması mümkündür. Anılan İçtihadı Birleştirme Kararı sözleşmede taraf olan kişinin işlemde muvazaa savunmasında bulunamayacağı kuralının bir istinasıdır

Olayımıza gelince;Davacılar vekili,dava dilekçesinde,114 ada 226 parselin hissedarı olduklarını,paydaşlardan ...'nin payını davalı ...'ye sattığını belirterek önalım davası açmıştır. Davalı vekili cevap dilekçesinde,davalı ile temlik eden ...'nin baba-oğul olduklarını,temlik işleminin görünüşte satış olsa da gerçekte bağış olduğunu,aralarında para alışverişi bulunmadığını,önalım hakkının kullanılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur. Taraflar baba-oğul olup,duruşmada dinlenilen davalı tanığı Tahsin Merhametli yeminli beyanında, “payını davalıya temlik eden İbrahim'in davalının maddi durumunun zayıf olması nedeniyle zaman zaman taşınmazı davalıya bağışlayacağını söylediğini,her ne kadar tapuda satış gözüksede aile içinde bu işlemin bağış olduğunun konuşulduğunu beyan etmiştir. Bu durumda, Baba-oğul arasındaki satış işleminin gerçekte bağış olduğunun kabulü gerekir. Davalının, dava konusu taşınmazla ilgili ortaklığın giderilmesine ilişkin dava dosyasındaki beyanı, bu davada davalının işlemin gerçekte bağış olduğunu savunmasına engel değildir. Mahkemece, İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca önalım hakkının cereyan etmeyeceğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2068, Karar No: 2012/2188, Tarih: 08.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2068 E.  ,  2012/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Tren kazası neticesinde ölüme neden olma

Hüküm : Beraat (... ve ... için) 765 sayılı TCK'nın 389/1, 59, 40 maddeleri gereğince mahkûmiyet(... için)

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatine, sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili, sanık ..., sanıklar ... ve ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... 'ın beraatlerine ilişkin hükme yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteminin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu saptanarak yapılan incelenmede;

Katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, sanıklar müdafiinin temyizine gelince, kendilerini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmaksızın, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme '' kendilerini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanıklar lehine yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 2.000,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklara verilmesine'' ibaresinin eklenmesi, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

2- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine ve kabule göre olay tarihinde Tavşancıl istasyon alanında ana hattın kuzey yolu üzerinde 1. makinist olarak müteveffa ...'ın, 2. makinist olarak sanık ...'ın yönetimindeki Ankara Haydarpaşa seferini yapmakta olan Başkent Ekspres isimli yolcu treninde, müteveffa ...'ın kendi seyir yönüne kırmızı ışık yandığını son anda fark ederek fren yaptığı, ancak trende otomatik fren sisteminin bulunmaması nedeniyle trenin duramayarak karşı yönden gelen Adapazarı Ekspres isimli yolcu treni ile çarpışması neticesinde müteveffa Soner ile birlikte trende yolcu olarak bulunan 7 kişinin öldüğü ve birden fazla kişinin yaralandığı kazanın meydana geldiği, kazanın oluşumundaki kusur durumlarına ilişkin olarak alınan bilirkişi raporlarında, 1. makinistin sinyallere ve yola dikkat etmeyerek güvenli seyir kontrolünü yerine getirmediğinden 4/8 oranında, 2. makinistin, sinyallere ve yola dikkat etmeyerek, sinyal ve seyir hızı konusunda 1. makinisti uyarmayarak 2/8 oranında kusurlu olduklarının, trenin otomatik fren sistemiyle donatılmamış olmasının da kazanın meydana gelmesinde etkili olması nedeniyle işletmenin 2/8 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, her ne kadar mahkemece sanık ...'ın 2. makinist olduğuna dair beyanına itibar edilerek, sanık 2. makinist olarak kabul edilmiş ise de, TCDD Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın sanık ...'ı 1. makinist olarak tespit ettiği olayda, sanık 765 sayılı TCK'nın 389/1 maddesi gereğince cezalandırılmış olup anılan suç aynı Kanunun 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, sanık hakkında zamanaşımını kesen en son işlem 30.09.2004 tarihindeki sorgusu olup, bu tarihten itibaren hesaplanan 5 yıllık süre karar tarihinden önce gerçekleşmiştir.

Ancak sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 455/2 maddesini oluşturabileceği nazara alındığında öncelikle suça ilişkin nitelendirme yapıldıktan sonra dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edilmelidir.

Ancak sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 455/2 maddesini oluşturabileceği nazara alındığında öncelikle suça ilişkin nitelendirme yapıldıktan sonra dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edilmelidir.

765 sayılı TCK'nın 389. maddesinde; Tedbirsizlikle demiryolu üzerinde bir kaza tehlikesine neden olmak ve kazaya neden olmak fiileri yaptırıma bağlanmış, aynı Kanunun 455. maddesinde ise taksirle ölüme neden olmak fiilleri cezalandırılmıştır. Her iki maddede yaptırıma bağlanan fiillerin benzerliği, başka bir anlatımla demiryolunda meydana gelen ve kişilerin yaralanması veya ölmesi ile sonuçlanan eylemlerde hangi hükümlerin uygulanacağı 9.4.1947 gün ve 4-11 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'na konu olmuş, 389. maddenin özel hüküm niteliğinde bulunduğu, özel hüküm mevcut iken genel hükümlerin uygulanamayacağı kararlaştırılmış, konu öğretide de tartışılmış, Prof. ...; bu içtihatla ilgili yaptığı değerlendirmede, maddeler arasında özel hüküm-genel hüküm ilişkisi bulunmadığını, sonucu itibariyle doğru olan İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesi yönünden isabetli olmadığını, burada bir fiille birden fazla suçun işlendiği ancak failin 79. maddede düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca en ağırından cezalandırılması gerektiği ve cezaların ağırlıklarının karşılaştırılması suretiyle sonuca varılması gerektiğini belirtmiştir. (...; Demiryolu Kazasına ve Dolayısıyla Ölüme Sebebiyet, İÜHF Mecmuası, 1947)

Görüldüğü gibi, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı özel-genel hüküm ilişkisinden hareketle, öğreti ise fikri içtimadan hareketle, demiryolunda meydana gelen kazalarda ölüm veya yaralanma vukuu halinde 389. maddenin uygulanacağı sonucuna ulaşmıştır. Varılan bu sonuç isabetli ise de; herhangi bir nedenle özel hükümden veya ağır olan hükümden cezalandırma imkanının ortadan kalkması halinde genel veya hafif olduğu kabul edilen hükümden cezalandırma imkanı bulunmakta ise failin cezalandırılması mümkün olacak mı? Başka bir anlatımla olayımızda olduğu gibi demiryolu kazası sonucu kişilerin ölmesi halinde, eylemi özel olarak cezalandıran 389. madde gereğince zamanaşımı süresi gerçekleşmişse fail genel hüküm olan 455/2 maddesiyle mi cezalandırılacak, yoksa zamanaşımı nedeniyle düşme kararı mı verilecektir. Bu konu bugüne kadar tartışılmamış olmakla beraber, özel veya ağır cezayı gerektiren hüküm herhangi bir nedenle uygulama imkanını yitirmiş olmasına rağmen, genel hüküm uyarınca cezalandırma imkanı mevcutsa uyuşmazlık bu hüküm kapsamında çözümlenmelidir. Buna göre TCK'nın 389/1 maddesi gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanığın cezalandırılma imkanı ortadan kalktığı, sanığın hukuki durumunun TCK'nın 455/2 maddesi kapsamında değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20231, Karar No: 2010/5557, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20231 E.  ,  2010/5557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...