muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10888, Karar No: 2015/7360, Tarih: 27.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/10888 E.  ,  2015/7360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında temizlik işi alımı için ihale yapılmadığını, ancak kendisinin ve diğer işçilerin kesintisiz çalışmaya devam ettiklerini, buna rağmen bu dönemde ödenmesi gereken alacaklarının ödenmediğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, bu aylarda ihale boşluğu olduğunu, ancak tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı Belediye Başkanlığında 2009 yılında Haziran ve Temmuz aylarında yaklaşık 50 günlük ihale boşluğu olduğu, ancak bu dönemde temizlik elemanlarının çalışmaların devam ettiği de tüm dosya kapsamı ve açılan emsal davalardan anlaşılmaktadır. Ayrıca emsal dosyalarda görüldüğü üzere bu dönemde, ...‘den 09.07.2009-20.07.2009 tarihleri arasında geçici temin usulü ile alım yapıldığı ve bazı işçilerin çalışmaların bildirildiği de görülmektedir. Mahkemece bu husus hiç araştırılmamıştır. Yapılacak iş, ... ’nin kayıtları incelenerek davacının dava konusu dönemde çalışmasının olup olmadığı belirlenmeli, varsa bu çalışma süresi ücret, yol, ve yemek, asgari geçim indirim alacaklarına ilişkin hesaplamalarda dışlanarak davacının alacak miktarı belirlenmelidir. Eksik araştırma ile hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine, 27.4.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10174, Karar No: 2008/15258, Tarih: 12.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10174 E.  ,  2008/15258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE- ... K.T.K.

DAHİLİ DAVALILAR: ... VD.

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve dahili davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Çorum İli ... İlçesi ... Köyü 106 ada 6 parsel sayılı taşınmaz, senetsiz ve belgesizden ... ve ... Öngür’ün zilyetliğinde bulunduğu, taşınmaz hakkında Kadastro Mahkemesinde 2007/47 Esas sayılı dava bulunduğundan söz edilerek 3402 Sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca ... ve yüzölçümü mahkemece belirlenmek üzere tespiti yapılmıştır.

106 ada 7 parsel sayılı taşınmaz senetsiz ve belgesizden ... ve ... Öngür’ün zilyetliğinde bulunduğu, taşınmaz hakkında Kadastro Mahkemesinde 2007/47 Esas sayılı dava bulunduğundan söz edilerek 3402 Sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca ... ve yüzölçümü mahkemece belirlenmek üzere tespiti yapılmıştır.

106 ada 8 parsel sayılı taşınmaz senetsiz ve belgesizden ... Öngür’ün zilyetliğinde bulunduğu, taşınmaz hakkında Kadastro Mahkemesinde 2007/47 Esas sayılı dava bulunduğundan söz edilerek 3402 Sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca ... ve yüzölçümü mahkemece belirlenmek üzere tespiti yapılmıştır.

Davacı ... Yönetimi; ... Köyü Tüzel Kişiliği ve Hazineyi taraf göstererek 106 ada 1 sayılı orman parselinin içinde ve sınırlarında bulunan taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, 18.06.2007 tarihli oturumda imzalı beyanında 106 ada 6, 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazları dava ettiğini belirtmiştir..

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilip tutanak asılları ile dava dosyası birleştirildikten sonra, davanın kabulüne dava konusu taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve dahili davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosu vardır.

-2-

2008/10174-15258

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosu vardır.

-2-

2008/10174-15258

İncelenen dosya kapsamı, kararın dayandığı gerekçe ve uzman bilirkişi raporuyla temyize konu 106 ada 6 ve 8 parsel sayılı taşınmazların orman toprağı niteliğinde oldukları, orman bütünlüğü içinde bulundukları, orman sayılan yerlerden oldukları anlaşıldığından yazılı şekilde kurulan hükümde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosuna itiraz davalarında Hazine ve ... yasal hasım oldukları halde mahkemece Hazine ve ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi ve Hazine vekili yararına vekalet ücreti takdir edilmesi doğru değil ise de bu durumlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple hükmün "B" bölümünde yer alan 1, 2 ve 4 numaraları kesimlerinin çıkarılarak hükmün DÜZELTİLMESİNE, düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 12/11/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8530, Karar No: 2013/9392, Tarih: 06.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8530 E.  ,  2013/9392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YILDIZELİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/06/2010

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Asıl dava,  tapu iptal ve tescil,karşı dava ise tapu kaydının iptali ve harici satış senedinin iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece,asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, davacı davalıya ait  6830 m2 alanlı taşınmazı M..K..mirasçılarından 1976 yılında haricen satın aldığını ve zilyetliğini devraldığnıı, dava konusu taşınmazın adına tescili için dava açtığını ve davanın kabulle sonuçlanıp tescil tapusu aldığını, malik olarak zilyetliğini halen devam ettirdiğini,  yurt dışında bulunması nedeniyle 2006 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın 101 ada 191 parsel numarası ile sınırlandırılıp  davalıların murisi M..K... adına tespit ve tescil yapıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmış;davalıların bir kısmı cevap vermemiş, davalılardan S..S....dava konusu taşınmazın murisi aslında tapuda kayıtlı olduğunu, taksim yapılmadığını, harici satışın geçerli olmadığını anılan taşınmazı 30 yıldır nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullandığını, üzerindeki müştemilatın kendisine ait olduğunu bu nedenle davanın reddi gerektiğini belirterek karşı davasında; davacının açmış olduğu tescil davasından henüz haberdar olduğunu, davalı yerin tapulu olması  taksim edilmemesi ve zilyetliklerinin de dikkate alınarak davacıya ait  tapu kaydı ile varsa harici satış senedinin iptalinin ve karşı davalarının kabulüne karar verilmesini istemiş;mahkemece;asıl davada, tapulu taşınmazın zilyetlikle kazanabilme şartlarının oluşmadığı  ve  davalı S..S... tarafından açılan karşı davada ise Yıldızeli Asliye Hukuk Mahkemesince tescil hükmü ile oluşan tapunun iptalinin talep edildiği,  tapu kaydının iptal edilmesinin kesinleşmiş  mahkeme kararının değiştirilmesi sonucunu doğuracağından ancak tescil kararını veren mahkemeye  yapılacak yargılanmanın yenilenmesi istemi ile sağlanabileceği gerekçesi ile asıl ve karşı davaların reddine karar verilmiştir.Ne varki,dosyanın temyiz aşamasında dosyaya sunulan davalılardan S..M.. ve Y..vekili ile davacının imzasını taşıyan 09.06.2011 tarihli protokolde adı geçen davalıların davayı kabul ettiklerine dair beyanlarının olduğu görülmektedir.

HMK'nın 308 vd.maddelerine göre davayı kabul, davaya son veren taraf işlemlerinden olup, davacının talep sonucuna davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesidir. Aynı Kanunun 311.maddesine göre; kabul kesin hüküm gibi sonuç doğurur.

Hal böyle olunca, bir kısım davalıların davayı kabul beyanı gözetilerek  bu davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekeceğinde kuşku yoktur.

HMK'nın 308 vd.maddelerine göre davayı kabul, davaya son veren taraf işlemlerinden olup, davacının talep sonucuna davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesidir. Aynı Kanunun 311.maddesine göre; kabul kesin hüküm gibi sonuç doğurur.

Hal böyle olunca, bir kısım davalıların davayı kabul beyanı gözetilerek  bu davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekeceğinde kuşku yoktur.

Davacının bu  yöne  değinen   temyiz itirazının kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 6.6.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7250, Karar No: 2024/12558, Tarih: 30.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/7250 E.  ,  2024/12558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2271 E., 2019/1263 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 13.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarihli, 2019/255 Esas, 2019/307 sayılı kararı ile sanık hakkında TCK'nın 314/2, TCK'nın 220/7, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1 maddeleri uyarınca silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 17.12.2019 tarihli ve 2019/2271 Esas, 2019/1263 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.01.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın Bank Asyadaki hesabında gerçekleştirdiği işlemlerin yardım kastıyla yapılmayan rutin işlemler olduğu,

2. Sanık hakkında eksik araştırma ve inceleme sonucunda mahkûmiyet kararı verildiğine,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın eylemlerinin mevcut haliyle terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturması nedeniyle sanığın eylemine uyan TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2 nci maddesi, TMK'nın 5/1 ve TCK'nın 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın eylemlerinin mevcut haliyle terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturması nedeniyle sanığın eylemine uyan TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2 nci maddesi, TMK'nın 5/1 ve TCK'nın 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı ve mevcut deliller nazara alındığında, sanığın üzerine kayıtlı ve ByLock bulunduğu tespit edilen hatların sanığın kızı ve oğlu tarafından kullanıldığı mahkemece tespit edildiğinden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakla; Tebliğname'deki eksik araştırma neticesinde beraat hükmü kurulduğuna yönelik bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı

Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Bank Asyadaki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, sanığın örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar vermek gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 17.12.2019 tarihli ve 2019/2271 Esas, 2019/1263 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi fıkrası uyarınca Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3792, Karar No: 2010/846, Tarih: 04.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3792 E.  ,  2010/846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Hazinesi vekili Avukat .... tarafından, davalı ... aleyhine 08/08/2007 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 31/07/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adalet mahkemelerinin görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir. Mahkemece tarafların durumları gözetilerek sözü edilen yasa buyruğu uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmek gerekirken işin esasının incelenmiş olması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına 04/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3626, Karar No: 2009/6151, Tarih: 01.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/3626 E.  ,  2009/6151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bartın 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.12.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Sedef hastalığı başlı başına bir boşanma nedeni değildir. Boşanmaya sebep olan olaylarda, şiddet uygulayan, başka kadınla yaşayan davacı koca tam kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı kocanın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.04.2009 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/12495, Karar No: 2017/2757, Tarih: 14.03.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/12495 E.  ,  2017/2757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 29.04.2014 tarih ve 2014/250 sayılı kararın, Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 2015/37691 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan incelemede, ilgili hükmün, 09.03.2016 tarih ve 2016/4511 sayılı kararımız ile bozulduğu anlaşılmasına rağmen, Yerel Mahkemece yeniden duruşma açılarak bir hüküm kurulmadığı gibi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden tebliğname tanzim edilerek dosyanın Dairemize gönderildiği,

Anlaşıldığından, Üst Cumhuriyet savcısının, tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, bozma ilamı doğrultusunda yeni bir hüküm kurulmak üzere incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 14.03.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8158, Karar No: 2013/2374, Tarih: 17.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/8158 E.  ,  2013/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli para cezasının hesabında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde, mahkemece yazılı şekilde uygulama yapılarak sanık ... hakkında doğrudan adli para cezası tayini sonucu değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/8.maddesi uyarınca sanık ... hakkında öncelikle gün adli para cezası belirlenmesi ve artırım ve indirimlerin gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra sonuç gün para cezasının bir gün için tayin olunan miktar ile çarpımı ile belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı yasada cezaların toplanması düzenlenmediğinden sanıklar hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının içtima ettirilemeyecekleri gözetilmemesi;

3- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı yasanın 5.maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6.madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı yasanın 106.maddesinin 4. ve 9.fıkralarının yeniden düzenlenip, 10.fıkrasının da yürürlükte kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince,

Sanıklar ... hakkındaki hükmün 1 numaralı bendindeki "...günlüğü 30 YTL den olmak üzere..." ve "....karşılığı 6750 YTL..." ibareleri, 2 numaralı bentdeki "...5625 YTL..." ibaresi çıkartılarak yerine "....187 gün ...."ibaresi yazılmak ve 2 numaralı bentden sonra gelmek üzere, 5237 sayılı TCK.nun 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik sosyal durumu dikkate alınarak gün adli para cezasının günlüğü 30,00 YTL den 5610,00 YTL adli para cezasına çevrilmesine cümlesi eklenmesi ve sanıklar hakkında verilen hükümlerdeki adli para cezalarının içtimaı ile ilgili 4 numaralı fıkrasında yer alan "sanığa verilen adli para cezaları toplanarak toplam ...'nın 11235 YTL ve sanık ...'ın 7500 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin bölüm ile hüküm fıkrasının 6.bendinde yer alan "hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığınca yapılacak tebligata rağmen 30 gün içerisinde seçenek yaptırımının gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde kısa süreli hapsin infazına karar verilebileceğinin ihtaratına" ibaresinin hükümden çıkartılarak sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.