muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9271, Karar No: 2012/7940, Tarih: 03.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/9271 E.  ,  2012/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :760-119

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan masraflar nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtilen gerekçe ile davanın reddine verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir. Mahkemece, kusur oranlarının saptanmasında öncelikle, maddi olayın ne şekilde oluştuğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmiş olması gerekir. İhlal edilen mevzuat hükümleri belirlenirken, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkatin neler olduğunun eksiksiz bilinmesinde, kusur raporuna ve dava dosyasına yansıtılmasında yasal zorunluluk vardır. Mahkemece, bozma ilamı öncesinde alınan kusur raporunda olayın % 100 kaçınılmazlık neticesi meydana geldiği belirtilmiştir.

Bozma ilamı sonrasında alınan kusur raporunda ise; işverenin orta sarma tahkimatı yapmak üzere sigortalı ile birlikte tahkimat ustasını görevlendirdiği, kavlak kontrolü yapıldığı ve kavlakların düşürüldüğü, arında fırça şeklinde kapak yapılmış olduğu, sigortalının tecrübeli işçi olduğu ve sol dirseğine arından koparak gelen el büyüklüğünde taşın çarpması sonucu yaralandığı, kavlak kontrolü yapıldığının belirtilmesine rağmen taş düşmesinin yeterince kontrol yapılmadığı anlamına geldiği ve sigortalının arın tarafında durmaması halinde taşın düştüğünü görerek kendisini koruyabileceği, bu nedenle sigortalının % 30 kusurlu olduğu, işverenin ise arında kapak yaptırdığı, alabileceği başka bir güvenlik önlemi bulunmayıp kusurlu bulunmadığı, olayda % 70 kaçınılmazlık olgusunun gerçekleştiği belirtilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan söz konusu rapor, hüküm vermeye elverişli nitelikte değildir. Somut olayda, sigortalıya atfedilen kusurlu davranışlara ilişkin olarak denetim görevinin yerine getirilmemesinde işverenin sorumluluğu bulunduğu sabittir.

Belirtilen bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak; raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde, sigorta olayının meydana geldiği iş kolunda uzman oldukları belirlenen işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman kişilerden kusur raporu alınarak, yapılacak değerlendirme ile hüküm kurmak gerekirken; eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38441, Karar No: 2014/37613, Tarih: 26.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/38441 E.  ,  2014/37613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2014

NUMARASI : 2014/248-2014/369

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kendisinden dosya masrafı adı altında 2.133,38 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek yapılan kesintinin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 2.065,00 TL nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece verilen kısa kararda, davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde gerekçeli kararda davanın kabulüne karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 297.maddesinin 2. fıkrası ile " Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmü getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması, HMK' nın 297/2. madde ve fıkrası gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre sair temyiz itirazları incelenmemiştir.

Somut uyuşmazlıkta açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması, HMK' nın 297/2. madde ve fıkrası gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre sair temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 35,25 TL harcın istek halinde iadesine, 26,11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4794, Karar No: 2016/6215, Tarih: 24.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/4794 E.  ,  2016/6215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.12.2011 ve 06.03.2014 gününde verilen dilekçeler ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; dava ve birleştirilen davanın hukuki yarar kalmadığından dava şartına bağlı olarak usulden reddine dair verilen 10.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve duruşmasız olarak davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili gelmedi. Karşı taraftan davalılar vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18987, Karar No: 2016/11212, Tarih: 19.12.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/18987 E.  ,  2016/11212 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalının 2863 sayılı yasanın 6 ve 9. maddeleri kapsamında kalan ve mutlak surette korunmasına gerekli 3.derece Arkeolojik Sit alanı içindeki ..... Beldesi 200 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evinin koruma amaçlı imar planına ve Koruma Bölge Kurulunca belirlenen koruma alanlarında öngörülen şartlara aykırı olarak ön cephesini kapattığı ve dış cephesini sıvadığını ve bu şekilde izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunduğunu davalı hakkında ... .... Ceza Mahkemesinin 2011/67 Esas sayılı dosyasında 2863 sayılı yasaya aykırılık suçundan açılan kamu davası sonucu suçu sabit olan sanığın cezalandırılmasına karar verilerek kesinleştiğini, bu nedenlerle davalının 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evinin 2863 sayılı yasaya aykırı olarak ön cephesini kapattığı ve dış cephesini sıvadığı kısmın kal'ini istemiştir.

Davalı, yıkılacak her hangi bir ilavenin yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 512,30 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2016/2012, Karar No: 2016/2594, Tarih: 16.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/2012 E.  ,  2016/2594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 12.01.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13687, Karar No: 2017/24202, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13687 E.  ,  2017/24202 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1578, Karar No: 2016/6232, Tarih: 24.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/1578 E.  ,  2016/6232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.01.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne dair verilen 22.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi fer'i müdahiller vekili ile duruşmasız olarak davalı ... tarafından istenilmekle tayin olunan 24.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine duruşmasız temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekâlet ücretinin fer'i müdahillerden alınarak davacıya verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17225, Karar No: 2014/19687, Tarih: 28.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/17225 E.  ,  2014/19687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü :Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle başka mahkemelerce verilen red kararlarının onanmasına karşı Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru talebinde bulunulmuş ise de, bireysel başvuru sonucu verilen kararın sadece başvuru sahibi hakkında hüküm ifade edeceğinin anlaşılmasına, bu başvuru sonuçlarının beklenmesine gerek olmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9135, Karar No: 2024/19281, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9135 E.  ,  2024/19281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 02.04.2024

SAYISI : 2023/3455 E., 2023/3159 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın yüzüne karşı 29.04.2022 tarihinde hüküm verildiği, sanığın 7 günlük istinaf süresi geçtikten sonra 27.10.2023 tarihinde istinaf dilekçesi verdiği, ilk derece mahkemesinin 27.10.2023 tarihli ek kararı ile istinaf talebinin süresinde yapılmaması nedeniyle reddine karar verildiği, bu ret kararının tebliği üzerine sanığın bu ek karara istinaf ettiği, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 27.11.2023 tarihli kararı ile Mahkemenin ek kararı yerinde bulunarak istinaf başvurusunun reddine karar verildiği; sanığın bu karara yönelik itiraz inceleme isteği üzerine itiraz mercii olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 14.12.2023 tarihli 2023/154 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla; sanığın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 27.11.2023 tarihli hükmüne yönelik temyizine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 30.04.2024 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7829, Karar No: 2009/11049, Tarih: 01.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/7829 E.  ,  2009/11049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının nüfus kaydında "..." olan adının "..." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda Batman İli Merkez ... Mahallesi ... T.C.kimlik No ile nüfusa kayıtlı ... ve ... oğlu 01.11.1981 Batman doğumlu ...'nın adının ... ismi de eklenmek suretiyle " ..." olarak düzeltilmesine karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında Batman İli Merkez ... Mahallesi ... T.C.Kimlik No ile nüfusa kayıtlı ... ve ... oğlu Kozluk 11.02.1989 doğumlu ...'ün kaydının iptaline şeklinde hüküm kurulmuştur. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4307, Karar No: 2012/6713, Tarih: 20.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/4307 E.  ,  2012/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen 02.07.2009 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesi uyarınca öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 06.10.2009 havale tarihli dilekçesiyle temyiz eden katılan vekilinin, süresinde olmayan temyiz isteğinin, aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/251, Karar No: 2024/2164, Tarih: 13.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/251 E.  ,  2024/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1687 E., 2023/1329 K.

DAVA TARİHİ : 18.12.2015

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/491 E., 2019/383 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; asıl ve birleşen sıra cetveline itiraz davalarında yapılan yargılama neticesinde, asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekili ile asıl ve birleşen 2016/472 E. sayılı davada davalı-birleşen 2015/463 E. sayılı davada davacı ... vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi tarafından, ilk sıra cetveli iptal edilmiş ve buna dair karar kesinleşmiş olduğundan asıl ve birleşen 2015/463 E. sayılı davaların konusuz kaldığı, birleşen 2016/472 E. sayılı davada ise, sıraya itirazın yerinde olmadığı, muvazaa iddiası yönünden ise, ispat yükü üzerinde olan davalı ...'in alacağının varlığını ispat edemediği belirtilerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ve asıl ve birleşen 2015/463 E. sayılı davaların esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, birleşen 2016/472 E. sayılı davanın kısmen kabulü ile sıra cetvelinde davalı ...'e ayrılan payın öncelikle davacı alacağına tahsisine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekili ile asıl ve birleşen 2016/472 E. sayılı davada davalı-birleşen 2015/463 E. sayılı davada davacı ... vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3-a)Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanun'un 366'ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352'nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; hükmü temyiz ve sıra cetveline itiraz eden asıl ve birleşen 2016/472 E. sayılı davada davalı-birleşen 2015/463 E. sayılı davada davacı ...'ın satış tarihi itibariyle toplam alacağı 105.375,76 TL olup, davaların lehine sonuçlanması halinde dahi adı geçen tarafa ödenebilecek miktar, en fazla borçludan olan toplam alacakları kadar olabileceğinden ve bu miktarın Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kalması dikkate alındığında, temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.