muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13487, Karar No: 2011/565, Tarih: 24.01.2011

Bilindiği  üzere, adli  yardım  1086  sayılı HUMK'nun  465 ile  472.  maddelerinde  düzenlenmiş  olup, fakir  bir  kimsenin  bir  davanın  gerektirdiği oldukça  kabarık  olan  harç ve  masraflar, sağlayamaması  durumunda  bu  mali  külfetten  geçici  olarak  muaf  tutulmasıdır. Anılan  maddelerde  adli  yardım  yargılamanın  hangi  aşamalarında  yapılacağı  hususunda  bir  açıklık  da    yer  almamıştır.

Ancak, aynı  kanunun 469/ 2  maddesinde  "  müzaharefi adiye  esnayi muhakemede  dahi  talep olunabilir. Bu  talep  kabul  edilirse  evvelce  yapılmış  olan  masarife teşmil  edilmez. Yeni  bir  sebep  zuhurunda  reddedilen  müzaharet  talebi  tekrar  edilebilir " hükmü  yer  almakta  olup, kanun  yollarına  başvuru  için  dahi  adli  yardım  istenemeyeceğine  ilişkin herhangi bir  düzenleme  bulunmamaktadır. Karar kesinleşene  kadar  yargılama  faliyeti  süreceğine ve  henüz  sonlanmamış  olduğuna göre  kanun  yoluna  başvuru  içinde  adli  yardım  isteminde  bulunulması   olanaklıdır.

Hal böyle  olunca, öncelikle  davacının  adli  yardım  isteği  yönünden  bir  karar  verildikten  sonra  eldeki  dava  dosyasının  Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk  Mahkemesinin 2007/798  esas sayılı  dava  dosyası  ile  fiili  ve  hukuki  irtibat  bulunduğu  gözetilerek  birlikte   değerlendirilmek  üzere  dosyaların  birleştirilmesi, ondan sonra Türk Medeni kanunun 640.  maddesi  koşullarının  yerine   getirilerek  davada  dayanılan  iddialar  yönünden  hükme  yeterli  bir  araştırma  yapılıp   sonucuna  göre  bir  karar  verilmesi  gerekirken  değinilen hususlar gözardı  edilerek  yazılı   olduğu  biçimde  karar  verilmiş  olması  doğru  değildir.

Davacının temyiz  itirazları  yerindedir. Kabulüyle  hükmün  açıklanan  nedenlerden  ötürü  HUMK'nun 428. maddesi  gereğince  BOZULMASINA, alınan  peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 24.01.2011  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2297, Karar No: 2007/8985, Tarih: 07.11.2007

4. Ceza Dairesi 2006/2297 E., 2007/8985 K.

**4. Ceza Dairesi 2006/2297 E., 2007/8985 K.**

**- KANUNUN ZAMAN BAKIMINDAN UYGULANMASI

- LEHE OLAN YASA

- YETERSİZ GEREKÇEYLE KARAR VERME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; Gazetede köşe yazarı olan sanığın trafik görevi yapan katılanı hedef alarak "Türk Silahlı Kuvvetlerine yakışmayan astsubay", başlığı ile yazdığı yazıda "Benim gibi görme özürlü astsubaya soruyorum....eğer çok tapan sıkıyorsa gel Cumartesi gecesi 06 plakalı araçları kontrol et... o zaman bu astsubay delikanlıymış derim" sözleriyle katılan hakkında küçük düşürücü değer yargılarında bulunularak eylemi hukuka uygun kılan haber verme ve eleştiri sınırların aşıldığı ve TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 madde ve fıkralarına uyarınca 765 ve 5237 sayılı TCY.nın eylemine uyan ilgili hükümlerinin ayrı ayrı uygulanıp, birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle sanık yararına olan hükmün belirlenip uygulanması yerine gözlerin düşünce ve kanaat özgürlüğü kapsamında kaldığı biçiminde yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,,

Yasaya aykırı ve katılan Ercan S…

….vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14460, Karar No: 2025/3561, Tarih: 06.05.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/14460 E.  ,  2025/3561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/480 D.İş

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

Hükümlü hakkında Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2019 tarihli ve 2019/480 Değişik İş sayılı kararı ile, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasında verilen hükmün açıklanmasına yer olmadığına dair kararına karşı itirazın reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 08.12.2022 tarihli ve 2022/22586 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/156379 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemelerin yer aldığı,

Somut olayda, adı geçen şüphelinin evvelce 09/10/2015 tarihinde işlemiş olduğu aynı neviden bir başka suç sebebiyle Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 01/12/2015 tarihli ve 2015/11451 soruşturma, 2015/226 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın verildiği, kararın 01/01/2016 tarihinde kesinleştiği,

Şüphelinin inceleme konusu 31/03/2017 tarihli uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan açılan Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 17/07/2017 tarihli ve 2017/2603 soruşturma, 2017/2186 esas, 2017/416 sayılı iddianamesiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda, Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/06/2019 tarihli kararıyla eylemin kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma eylemi olarak kabulü ile sanığın mahkumiyetine hükmedildiği anlaşılmakla, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 01/12/2015 tarihli ve 2015/11451 soruşturma, 2015/226 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali mahiyetinde olan 31/03/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak fiilinin ayrı bir suç oluşturmadığı, ilk suçun ihlali niteliğinde olduğu ve ayrı bir yargılama konusu yapılamayacağı dikkate alınarak ikinci suçtan dolayı açılan kamu davasında düşme kararı verilip ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, itirazın anılan nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

A.Şüpheli hakkında, 31.03.2017 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde ticareti suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2017 tarihli iddianamesi ile Trabzon 1.Ağır Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı, Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2019 tarihli ve 2017/247 Esas, 2019/250 Karar sayılı kararı ile değişen suç vasfı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191/1., 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, 5237 sayılı Kanun'un 191/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı ile Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2019 tarihli ve 2019/480 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Sanığın adli sicil kaydında yapılan incelemede 09.10.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi sebebi ile Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2015 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, kararın 01.01.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla;

B. Sanığın adli sicil kaydında yapılan incelemede 09.10.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi sebebi ile Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2015 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, kararın 01.01.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla;

Yargıtay yerleşik içtihatlarına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi tarihine kadar aynı şüpheli/sanık tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemler tek suç olarak kabul edilmekte ve 5237 sayılı Kanun'un 61.maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilmektedir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu ise, 5237 sayılı Kanun'un 191/4. maddesi kapsamında ihlal sebebi olarak sayılarak aynı maddenin beşinci fıkrası uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı, bu ihlalden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarının soruşturma ve kovuşturma konusu olabileceği, ancak iddianame düzenlenmeden aynı suçtan işlenen eylemlerin ise 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiği kabul edilmektedir. İddianame düzenlendikten sonra aynı suçtan işlenen suçlar ise ayrı suçtur ve 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi kapsamında doğrudan dava konusu edilebilir.

Sanığın inceleme konusu 31.03.2017 tarihli uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2017 tarihli ve 2017/2603 Soruşturma, 2017/2186 Esas, 2017/416 sayılı iddianamesiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda, Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2019 tarihli kararıyla eylemin kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma eylemi olarak kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanığın incelenen 31.03.2017 tarihli eyleminin Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2015 tarihli ve 2015/11451 Soruşturma, 2015/226 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali niteliğinde olduğu ve ayrı bir yargılama konusu yapılamayacağı, açılan kamu davasında düşme kararı verilip ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, itirazın anılan nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2019 tarihli ve 2019/480 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/12395, Karar No: 2009/13892, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/12395 E.  ,  2009/13892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, kendine ve çocuklarına ölüm aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacı ve çocuklarına ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının ve diğer hak sahiplerinin ölüm aylığına hak kazandıklarının tesbitine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı ...’ın avukata kendi adına vekalet verdiği, dava tarihi itibariyle velayeti altında bulunan ... ve ... adına vekalet vermediği,dava tarihi itibariyle 18 yaşından büyük olan diğer mirasçılar ... ...,... ve ...’ında kendi adlarına asaleten dava açmadıkları,davacı ... vekilinin davacı ve çocuklarına ölüm aylığı bağlanmasını talep ettiği,mahkemece aylığın başlangıç tarihi belirtilmeksizin talep gibi karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 388. maddesinde; Karar aşağıdaki hususları kapsar:1. Kararı veren mahkeme ile hakim veya hakimlerin ve tutanak katibinin ad ve soyadları ve sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa kararın hangi sıfatla verildiği,2. Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri,3. İki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep,4. Hüküm sonucu ile varsa kanun yolu ve süresi,5. Kararın verildiği tarih ve hakim veya hakimlerin ve tutanak katibinin imzaları,Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir, 389.maddesinde; Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmıyacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır,hükümleri düzenlenmiştir.

... ...’ın davacı ... haricinde hak sahipleri olan 1982 doğumlu ... ...,1983 doğumlu ...,1986 doğumlu ...,1988 doğumlu ... ve 1990 doğumlu ... tarafından usulüne uygun olarak açılmış bir dava olmadığı ve davacı ...'ın davayı açan avukata sadece kendi adına vekaletname vermiş olduğu halde dava dilekçesi ve gerekçeli karar başlığında davacı olarak sadece ...’ın bulunmasına rağmen,mahkemece davada taraf olmayan hak sahipleri ile ilgili olarak ta hüküm kurulması yanlıştır.

Öte yandan Mahkemece yukarıda açıklanan düzenleme gereği davacıya ve hak sahiplerine hangi tarihten itibaren aylık bağlanması gerektiği, hak sahiplerinin kimler olduğu açıkça,şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekirken,sadece davacının ve diğer hak sahiplerinin ölüm aylığına hak kazandığının tesbitine şeklinde hüküm kurulması da kabul şekli bakımından doğru değildir.

Yapılacak iş, davacı ...’ın hangi tarihten itibaren ölüm aylığı almaya hak kazandığını açıkça,şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde kararda belirtmek, davada taraf olmayan ... ...’ın diğer mirasçılarına aylık bağlanması talebinin reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.10.2009 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2937, Karar No: 2012/16362, Tarih: 10.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/2937 E.  ,  2012/16362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),                                                                                                                                                                                                                                                                                    2-İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 38/A maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan konut finansmanından kaynaklanan alacaklar ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığının rehinle temin edilmiş alacaklarının takibinde, ikinci fıkrada yer alan oran yüzde yirmi olarak uygulanacağı düzenlemesi yer almaktadır. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, takibe konu alacağın konut finansmanından kaynaklandığı da dikkate alınarak, mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen borçlu aleyhine %20 para cezasına hükmedilmesi gerekirken, para cezasının %10 olarak tayini yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle para cezasına hasren İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4513, Karar No: 2011/2083, Tarih: 11.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4513 E.  ,  2011/2083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

KARAR

Dava konusu Hamidiye köyü 170 parsele ait tapu kaydı ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavül kayıtlarıyla birlikte ve bu parsel hakkında tersimat hatası ile ilgili çalışma yapılıp yapılmadığının yapılmış ise, buna ait tüm belgelerin Tapu Sicil Müdürlüğü'nden istenip dosyası ile birleştirilmek ve temyiz incelemesi yapılabilmesi için geri çevrilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7918, Karar No: 2012/2571, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7918 E.  ,  2012/2571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ün beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin Tepecik Vergi Dairesi Müdürlüğünden vergi beyannamelerini verdiği adresinin sorulması, ticaret sicili memurluğunda kayıtlı adresi olan D 130 Karayolu Batı kısmı Mahmutpaşa Mah. Tufanoğlu Sk. Kullar/İzmit/Kocaeli adresi ile vergi dairesince bildirilen adresin farklı olması durumunda, bildirilen adreste de ticari faaliyeti bulunup bulunmadığı, yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve sonucuna göre yetkilisi sanıkların hukuki durumlarının takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Müşteki vekili 9/7/2008 havale tarihli şikayet dilekçesinde sanıklardan ... Sünbül hakkında da şikayetçi olduğu halde, bu sanık hakkında hüküm kurulmaması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3961, Karar No: 2011/10685, Tarih: 15.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3961 E.  ,  2011/10685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan ürünlerin dekar başına verim miktarlarının İl ve İlçe Tarım Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı hasat mevsimindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları ile üretim masraflarının ilgili resmi kuruluşlardan sorulup, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda, enerji nakil hattı nedeniyle dava konusu taşınmaz üzerinden geçen irtifak alanının yüzölçümü belirlenip, ölçekli krokide açıkça gösterilmeden infazda tereddüt oluşturulacak şekilde hüküm kurulması,

3-Fen ve Teknik bilirkişi raporunda pilon yeri farklı yüzölçümlerle gösterilmiş ise de, taraflar pilon yerinin 128 m² olduğu konusunda irade birliği içerisinde olduklarından, mahallinde keşif yapılarak, pilon yerinin gerçek yüzölçümü belirlendikten sonra hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 15.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.