muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3401, Karar No: 2017/13252, Tarih: 23.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2690, Karar No: 2020/8460, Tarih: 02.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/2690 E.  ,  2020/8460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, ... Devlet Hastanesi Kulak Burun Boğaz doktoru tarafından tanzim olunan 05.05.2015 tarihli raporda, “burun kemiklerinde çökme kırığının yüzde sabit iz/yüzün sürekli değişikliği yönünden, olay tarihinden en az 6 (altı) ay sonra değerlendirilmesinin uygun olacağı” kanaatine yer verilmesi karşısında, olay tarihinin üzerinden yeterli süre geçtikten sonra katılanın en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak söz konusu hususta rapor tanzimi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi

uyarınca BOZULMASINA, sanık aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 02.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5408, Karar No: 2022/7188, Tarih: 20.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/5408 E.  ,  2022/7188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece verilen hükmün, davalılar Orman İdaresi ve Hazine vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan kabulüne karar verilmiş olup, bu kez Bölge Adliye Mahkemesi kararının Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.05.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü temyiz eden Bursa Orman İşletme Müdürlüğü vekili Av. ..., ... vekili Av. ...ile karşı taraftan Hazine vekili Av. ... ...'nun katılımlarıyla duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., Bursa ili Mudanya ilçesi Aydınpınar Köyü 111 ada 33 parsel sayılı taşınmazın adına kayıtlı olduğunu ancak kendisine ait iskan tapusunun kapsamında kalan bir kısım taşınmazın aynı yerde bulunan 34 ve 42 parsel sayılı taşınmazların içerisinde kaldığını belirterek, taşınmazların bu kısımlarının tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

K A R A R

Davacı ..., Bursa ili Mudanya ilçesi Aydınpınar Köyü 111 ada 33 parsel sayılı taşınmazın adına kayıtlı olduğunu ancak kendisine ait iskan tapusunun kapsamında kalan bir kısım taşınmazın aynı yerde bulunan 34 ve 42 parsel sayılı taşınmazların içerisinde kaldığını belirterek, taşınmazların bu kısımlarının tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, 111 ada 34 parselde C harfi ile gösterilen 1.294,10 m2 taşınmaz bölümünün, 111 ada 42 parselde A harfi ile gösterilen 2.340,50 m2 taşınmaz bölümünün ve 111 ada 33 parselde B harfi ile gösterilen 154,67 m2 taşınmaz bölümünün tapu kaydının iptali ile A + B + C harfi ile gösterilen taşınmazların 111 adanın son parsel numarası verilmek suretiyle 3.789,27 m2 yüzölçümü ve zeytinlik vasfı ile davacı adına tesciline, 111 ada 42 parselde A harfi ile gösterilen 2.340,50 m2 taşınmaz kısmının ve 111 ada 33 parselde B harfi ile gösterilen 154,67m2 taşınmaz kısımların iptalleri neticesinde iptal edilen taşınmaz bölümlerinden sonra geriye kalan 111 ada 42 parselin 12.433,15 m2 yüzölçümü ile aynı vasıf ve malik adına, 111 ada 33 parselin 5.359,22 m2 yüzölçümü ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline, 111 ada 34 parselde C harfi ile gösterilen 1.294,10 m2 taşınmaz bölümünün iptali neticesinde ekli ölçü krokisinde D harfi ile gösterilen taşınmazın 111 adanın son parsel numarası verilerek 733,13 m2 yüzölçümü ve zeytinlik vasfı ile Hazine adına, ekli ölçü krokisinde E harfi ile gösterilen taşınmazın 111 adanın son parsel numarası verilerek 602,59 m2 yüzölçümü ve zeytinlik vasfı ile Hazine adına tescillerine karar verilmiş, hükme karşı davalı ... İdaresi ve Hazine vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, davalı Hazine vekili ile davalı ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı kabulü ile Mudanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.03.2019 tarihli ve 2016/314 Esas, 2019/125 Karar sayılı kararının HMK'nin 353/(1)-b/2 maddesi gereğince kaldırılarmasına, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ve davalı ... İdaresi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 24.05.2022 tarih ve 2021/10870 Esas, 2022/4917 sayılı kararıyla onanmıştır.

Bilahare, davalı ... idaresi vekili, duruşmalı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucu lehine vekalet ücreti takdir edilmediğini ileri sürerek Yargıtay kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunmuştur.

Bilahare, davalı ... idaresi vekili, duruşmalı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucu lehine vekalet ücreti takdir edilmediğini ileri sürerek Yargıtay kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunmuştur.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir (HMK 304/1 md.). HMK'nin 304/1 madde hükmü, 1086 sayılı Kanun'un 459. maddesinin "İki tarafın isim ve sıfat ve neticei iddialarına mütaallik hatalar ve esas hükümdeki hesap hataları kendilerinin istimaından sonra mahkeme tarafından tashih olunur" şeklindeki birinci cümlesindeki düzenlemeye karşılık gelmekte olup, bu düzenlemeyle, karardaki açık hataların mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine tashih edilebileceği esası getirilmiştir.

HMK'nin 304. maddesine göre düzeltilebilecek "yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar", olayın gelişinden ve dosyanın incelenmesinden bir maddî hata olduğu kolayca anlaşılabilen ad veya soyaddaki harf hataları, rakamlardaki eksik yazımlar vs. hatalardır. Başka bir değişle, hükümlerin tashihi yoluna, tarafların kimlik bilgilerindeki hatalarla, yazı, hesap ve diğer açık ifade hatalarının mevcudiyeti hâlinde başvurulabilir.

Tashihin nasıl yapılacağı ise HMK'nin 304/2. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesi, hükmün icrasına (yerine getirilmesine) kadar istenebilir.

HMK'nin 304. maddesinde söz konusu olan düzeltme (tashih), hüküm verildikten sonraki dönemde, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesidir. Hükümden önceki dönemde maddî hataların düzeltilmesi, HMK'nin 183. maddesi hükmü uyarınca yapılır. Buna göre, hükümden önceki dönemde, tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Taraflardan birinin yazı veya hesap hatasını düzeltmesi sonucu yargılama uzamışsa, yargılama giderlerinin belirlenmesinde bu durum da dikkate alınır.

Kanun yolu incelemesinde, esas yönünden kanuna uygun görülen hüküm, tarafların kimliklerine ait yanlışlıklarla, yazı, hesap veya diğer açık ifade yanlışlıklarından dolayı bozulamaz; hüküm, bu maddî hatalar düzeltilmek suretiyle onanır (m. HMK 370/3; HUMK m. 438/8). Kural olarak, her mahkemenin kendi kararındaki maddî hataları düzeltmesi gerekir ise de, Yargıtayın temyiz incelemesi sonucunda karardaki maddî hataları düzelterek onama yetkisi de, "hükümlerin tashihi" kurumunun somut planda bir uygulanma şeklini oluşturmaktadır.

Somut olayda; Dairemizin 24.05.2022 tarih ve 2021/10870 Esas, 2022/4917 Karar sayılı ilamında, Yargıtay duruşmasına ilişkin olarak, duruşmaya katılan davalı Hazine lehine vekalet ücretine hükmedildiği halde, maddi hata sonucu, Yargıtay duruşmasına katılan davalı ... İdaresi yararına vekalet ücreti takdir edilmediği anlaşılmakta olup, karardaki maddi hataların düzeltilmesi hukuken mümkün bulunduğundan, Dairemizin sözkonusu kararındaki maddi hatanın düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Dairemizin 24.05.2022 tarih ve 2021/10870 Esas, 2022/4917 Karar sayılı ilamında yer alan "Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalı Hazineye” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve davalı ... İdaresine” ibaresinin eklenmesi suretiyle MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE, peşin harcın istek halinde talep ede davalı ... İdaresine iadesine, 20.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13819, Karar No: 2010/6744, Tarih: 12.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/13819 E.  ,  2010/6744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-Tanıklara dinlenmeden evvel görevinin öneminin hatırlatılmaması suretiyle CMK'nun 53. maddesine muhalefet edilmesi,

2-Suç tutanağı içeriğine göre 19-23 nolu bölmelerde sedir ve göknar dallarının kesildiğinin ve bu dalların sanığa ait hayvanların beslendiği ağılın içerisinde hayvanlarca yenilmiş şekilde bulunduğunun sabit olmasına ,sanık savunmaları,tanık beyanları ile İlçe Tarım Müdürlüğünün 12/02/2007 tarihli yazılarına göre sanığın hayvanlarını hazır yem vermeden hazine arazilerinden ve ormandan temin ettiği şeylerle beslemesine, tutanak tanığının tutanak içeriği konusunda ayrıntılı dinlenmemiş olmasına göre , tutanak tanığının emvalleri nerede bulduğu ,bulundukları yere başkaları tarafından konulup konulamayacağı hususlarında dinlenmesi, sanığın hayvanları kendisinin mi yoksa çoban vasıtası ile mi beslediği hususu ile kendisine iftira atmak maksadı ile emvalleri bulunduğu yere koyabilecek kimselerin bulunup bulunmadığı hususlarında ve emvallerin ağılında neden bulunduğu hususunda dinlenmesi, mahallinde keşif yapılarak emvallerin bulunduğu yerin herkes tarafından girilebilecek nitelikte açık bir yer olup olmadığı, başkaları tarafından konulup konulamayacağı ,sanığın mutlak hakimiyetinde bulunup bulunmadığı ve dalları kesilen ağaçların bu nedenle hayatiyetlerini kaybedip etmedikleri hususlarının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekir iken eksik inceleme ile yazılı şekilde BERAAT kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hüküm bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/40233, Karar No: 2025/2481, Tarih: 03.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/40233 E.  ,  2025/2481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/142 E. - 2021/933 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/330 E. - 2021/12 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7 maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7-2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne yardım etmek suçunda, suç tarihinin yardım oluşturan en son eylem tarihi olan "10.09.2014" yerine "2014" olarak yazılması

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27669, Karar No: 2013/20218, Tarih: 11.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27669 E.  ,  2013/20218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/148691

MAHKEMESİ : Ankara 12. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2010

NUMARASI : 2010/893 (E) ve 2010/1861 (K)

SUÇ : Görevliye hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanığın söylemiş olduğu sözler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın ve katılanın görevleri ve konumları itibariyle eleştiri mahiyetinde olup hakaret niteliği taşımadığı gözetilmeden unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

b- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza(hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez(Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

c-5271 sayılı CMK.nun 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, aynı maddenin 6.fıkrası gereğince ‘sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda bir kanaate varılıp varılmadığı ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilip giderilmediği’ hususlarını irdeleyen gerekçeye dayandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8472, Karar No: 2015/5732, Tarih: 20.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/8472 E.  ,  2015/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre, sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türü itibariyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince sanık müdafiinin duruşma istemi reddedilerek dosya görüşüldü:

1-Sanığın atılı suçu inkar etmesi ve katılanın aşamalardaki beyanında, sanık ile aynı minübüste olduklarını, kendisinin ilk önce ayakta yolculuk ettiğini, daha sonra boşalan yere oturduğunu, sanığın da kendisinin sağ tarafına oturduğunu, inmek istediğini söylediği, sanığın da inmek istediğini söylediği ancak sanık inmeyince şüphelendiğini ve minübüsten indiktan sonra pantolonun cebine baktığında parasının çalındığını farkettiğini belirtmesi, bizzat sanığın parayı aldığına dair bilgi ve görgüsünün olmaması, katılanın sanığı 6 ay sonra teşhis etmesinin aynı minübüste yolculuk etmelerine yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksini kanıtlayan her türlü kuşkudun uzak, somut, inandırıcı, kesin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uygulamasında (a, b, d, e) ve c bendindeki kendi altsoyu dışındaki kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun ise, koşullu salıverilmesine kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4058, Karar No: 2014/3869, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4058 E.  ,  2014/3869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı kurum ise davacının alt işveren işçisi olduğunu, davanın alt işverene yöneltilerek açılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin feshinden bir süre sonra davacının yeniden işe başlatıldığı gerekçesiyle işe iade davasının konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ve boşta geçen süre ücreti ile diğer hakların tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki, mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme (rücu) olanaklı olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 esas; ve 1992/4 karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçekten de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.