muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1201, Karar No: 2015/4801, Tarih: 22.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1201 E.  ,  2015/4801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, sıra cetveline konu taşınmazın müvekkili şirketin alacaklı olduğu... 6. İcra Müdürlüğü'nün 1999/45 Esas sayılı dosyasından yazılan talimatla ....9. İcra Müdürlüğünü'nün 2013/64 tal. Sayılı dosyasından 05.05.2014 tarihinde 147.000,00 TL bedelle satıldığını, aynı taşınmazın davalı tarafından da haczedildiğini, ...Tapu Müdürlüğü'nden alınan takyidat uyarınca davalı şirketin taşınmaz üzerindeki haczinin müvekkilinin haczinden önce olduğu varsayılarak sıra cetvelinin davalı şirketin haciz koyduğu... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2010/20132 esas sayılı dosyasından yapıldığını ve dosyada yapılan kapak hesabında davalı şirketin alacağının satış bedelinden fazla olması sebebiyle tüm bedelin davalı şirkete ödemesine karar verildiğini oysa ki müvekkilinin alacağının faiz alacağı olduğunu ve 17.08.2010 tarihinde davalı tarafça konulan hazcin düşmesi sebebiyle yenilenen haciz olan 30.09.2011 tarihi baz alınarak sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesi gerektiğini ileri sürerek, hatalı olarak düzenlenen sıra cetvelinin iptaline ve davalıya düşen payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Aleyhine şikayet olunan vekili, müvekkilinin alacağının 1. Sırada olduğunu ve davacı şirketin alacağnın imtiyazlı bir alacak olmadığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 5411 sayılı Kanun'un fona devredilen bankalarla ilgili sorumlu olan kişiler hakkında özel düzenlemeler içermekte olup, bu yetkilerin TMSF'ye münhasıran tanınmış olduğu ancak varlık yönetim şirketlerine tanınan hak ve yetkiler arasında anılan garameten paylaştırma hususunun bulunmadığı, İİK'nın 106. maddesine göre haciz tarihi itibariyle öngörülen 2 yıllık süre içerisinde satış talebinde bulunulması ve icra müdürlüğünce öngörülen avansın yatırılması haczin düşmemesi için yeterli olup icra müdürlüğünce satış kararı bakımından eksikliklerin giderilmesine karar verilmiş olmasının buna etkisi bulunmadığı, ayrıca alacaklı tarafından anılan sürelerde satış talebinde bulunulduğundan satış itibariyle haczinin bulunduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. Maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/890, Karar No: 2021/524, Tarih: 21.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/890 E.  ,  2021/524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının 12.05.2016 tarihli oturumda yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiğinden, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 21.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1183, Karar No: 2024/4373, Tarih: 21.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1183 E.  ,  2024/4373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2124 E., 2022/2016 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.01.2022 tarihli ve 2022/1699 Esas, 2021/48193 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının "b" bendi, 63, 54, 58 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B.Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2022/82 Esas, 2022/538 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 15 yıl hapis ve 30.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/2124 Esas, 2022/2016 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle;

Sanığın mahkemeye verdiği isim üzerinden araştırma yapılarak etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın uyuşturucu vermediğine ve buna ilişkin bir görüntü olmadığına, sanığın sadece İbrahim'in uyuşturucu madde teminine yardımcı olduğuna, sanık hakkında teknik araçlarla izleme kararının bulunmadığına ve elde edilen görüntülerin hükme esas alınamayacağına, tek başına gizli tanık beyanlarına göre hüküm kurulamayacağına, sanığın organik olmayan psikoz hastası olduğuna ve akıl sağlığının araştırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay sanığın gizli soruşturmacılara uyuşturucu maddeler sattığına ilişkindir.

Dosyada mevcut olay, yakalama ve gizli soruşturmacı tutanaklarına göre, sanığın gizli soruşturmacılarla iletişime geçerek yanına çağırmak sureti ile madde alışverişini gerçekleştirdiği anlaşılmıştır.

Ele geçirilen maddelerin yapılan Kriminal incelemesi neticesinde metamfetamin maddesi ihtiva ettiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay sanığın gizli soruşturmacılara uyuşturucu maddeler sattığına ilişkindir.

Dosyada mevcut olay, yakalama ve gizli soruşturmacı tutanaklarına göre, sanığın gizli soruşturmacılarla iletişime geçerek yanına çağırmak sureti ile madde alışverişini gerçekleştirdiği anlaşılmıştır.

Ele geçirilen maddelerin yapılan Kriminal incelemesi neticesinde metamfetamin maddesi ihtiva ettiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın gizli soruşturmacılara metamfetamin maddesi satması şeklinde kabul olunan eyleminin "Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma veya Sağlama" suçunu oluşturduğu hususunda mahkememizde tam bir vicdani kanı hasıl olduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafinin sanığın şizofreni ve psikoz hastası olduğu yönünde iddialarda bulunduğu ve sanığın iki yıla yakın ruh ve sinir hastanesinde yatarak tedavi olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 32 inci maddesi gereğince sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden ya da Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alındıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/2124 Esas, 2022/2016 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sanığın cezai ehliyetinin tespitine kadar sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22468, Karar No: 2014/16536, Tarih: 03.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22468 E.  ,  2014/16536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanıkla ölen arasında hizmet sözleşmesi bulunmadığına, kusura, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza adli para cezasına çevirmeye yasal dayanak oluşturan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 50/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması ve 1 yıl karşılığı 365 gün kabul edilip neticeten 910 tam gün karşılığı 18.200 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 18.000 TL adli para cezası şeklinde eksik cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının adli para cezasına çevirmeye ilişkin dördüncü bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK’nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/07/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/465, Karar No: 2019/369, Tarih: 02.05.2019

**Ceza Genel Kurulu         2016/465 E.  ,  2019/369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 20. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 335-113

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar ...'un, TCK'nın 188/3-4, 62, 52/2-4, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.02.2015 tarihli ve 335-113 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 20. Ceza Dairesince 19.11.2015 tarih ve 13911-4768 sayı ile;

"Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512, 2013/841-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı alınmasını gerektiren olayda arama kararı alınmadan arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu 'hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş' olacağından, ikrar bulunsa bile Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü sanığın sevk ve idaresinde bulunan araç ile gittiği sırada görevli memurları görünce geri dönmek istemesi nedeniyle aracın durdurulduğu ve şahsın çelişkili kimlik bilgileri vermesi üzerine araç ile birlikte polis merkezine götürüldüğü, araç içerisinde yapılan aramada aracın direksiyon altında koli bandı ile sarılı vaziyette net 78,66 gram uyuşturucu madde ele geçirildiği belirlenmiştir.

CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde 'adli arama kararı' veya 'yazılı adli arama emri' alınmadan yapılan aramada, sanığın aracında net 78,66 gram uyuşturucu eroin maddesinin ele geçirildiği anlaşılmakla, sanığın aracında yapılan hukuka aykırı arama sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddenin, 'suçun maddi konusu' ve 'suçun delili' olarak hükme esas alınamayacağı gözetilerek, somut olayda suçun maddi konusu bulunmadığından, dolayısı ile suçun unsurları oluşmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile mahkûmiyet hükmü kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 28.12.2015 tarih ve 129872 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 28.12.2015 tarih ve 129872 sayı ile;

"...İncelenen yargılamaya konu dosya kapsamına göre; olay günü sanığın sevk ve idaresinde bulunan araç ile seyir halinde iken, görevli asayiş ekibini görünce aniden dönmek suretiyle geldiği istikamete yönelmesi ve duyulan kuşku üzerine durdurulan aracın sürücüsü olan sanığın; görevlilere çelişkili kimlik bilgileri vermesi üzerine araç içerisinde yapılan aramada aracın direksiyon altında koli bandı ile sarılı vaziyette, Adana Kriminal Polis Laboratuvarı raporuna göre, bulunan 262,2 gram maddenin ise net 78,66 gram eroin içerdiği tespit edilmiştir. Uyuşturucu maddelerin ele geçmesi nedeniyle sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dava açılıp mahkûmiyet kararı verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 1. maddesinde, kanunun amacı ortaya konulmuştur. Hükümde, kişi hak ve özgürlüklerini, kamu düzen ve güvenliğinin, hukuk devletinin, adalet ve güvenliğin sağlandığı bir toplumda yaşama hakkının gereği olarak, kamu düzeni ve güvenliğinin korunması ile suç işlenmesinin önlenmesi, ceza kanunun temel amaçları arasında sayılmaktadır.

'Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi' başlığını taşıyan 5237 sayılı TCK'nın 3. maddesinin 1. fıkrasına göre, 'suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.'

Hukuk kurallarının temel amaç ve işlevleri, bireylerin yaşamlarını güven ortamı içerisinde sürdürmelerini teminle, toplumsal düzeni sağlamaktır. Düzensiz toplumsal yaşam, kargaşayla birlikte toplumun da sonu demektir.

Ceza muhakemesi hukuku, hakimlerin ceza kanununu gereği gibi uygulayabilmeleri için sanıklar hakkında lüzumlu bilgileri toplarken, sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurmak suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılması amacını güder.

Suçluların meydana çıkarılarak süratle ve mutlaka cezalandırılmalarını sağlarken, toplum menfaatini; masumların gereksiz yere kovuşturulmaması ve haksız cezaya çarptırılmamalarını teminende ferdin menfaatini gözetir.

Ceza muhakemesi tedbirlerinden biri olan arama ile, A.İ.H. Sözleşmesi’nin 8, Anayasa’nın 20 ve 21. maddeleri ile koruma altına alınan kişinin temel hak ve özgürlüklerine müdahale edildiğinden, Yasa koyucu, Sözleşme’ye, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarına ve Anayasa’nın 20 ve 21. maddelerine uygun olarak kişinin temel hak ve özgürlüklerine müdahale etme hakkı olan arama koruma tedbiri; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (CMK) 116 ve devamı maddeleri ile Adlî ve Önleme Aramaları Yönetmeliği’nin (Yönetmelik) 5 ve devamı maddelerinde yer almaktadır.

Arama, suçların önlenmesine yönelik olarak, önleme araması (PVSK m.9, 4) Arama Yönetmeliği'nin 18 vd. m.9), olarak; suç işlendikten sonra da yakalama delili elde etme ve müsadere tabi eşyayı bulma amacına yönelik olarak adli arama (CMKm.116-122 ) olarak düzenlenmiştir.

Arama, suçların önlenmesine yönelik olarak, önleme araması (PVSK m.9, 4) Arama Yönetmeliği'nin 18 vd. m.9), olarak; suç işlendikten sonra da yakalama delili elde etme ve müsadere tabi eşyayı bulma amacına yönelik olarak adli arama (CMKm.116-122 ) olarak düzenlenmiştir.

Arama kararı verme yetkisi kural olarak hakime aittir. (A.Y. m. 20 ve 21; CMK m. 119, f.1). Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama hakim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabilir. Kolluk amirinin yazılı emri ile yapılan arama sonuçları Cumhuriyet Başsavcılığına derhal bildirilir.

Kaldı ki, kolluğun bir arama emri veya kararı gerekmeden arama yapabileceği hallerde bulunmaktadır. Bunlar, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin karar alınmadan yapılacak arama başlıklı 8, 9, 25 ve 27. maddelerinde sayılmıştır.

'...Suçüstü halinde yapılan aramalarda, ...suç işlenen yerlerde delillerin aranması, bulunması, el konulması, için..., ...5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 24 üncü maddesindeki kanunun hükmü ve amirin emrini yerine getirme, 25. maddesindeki meşru savunma ve zorunluluk hali ve 26. maddesindeki hakkın kullanılması ile diğer kanunların öngördüğü hukuka uygunluk sebepleri ve suçüstü halinde yapılan aramalarda toplum için veya kişiler bakımından hayati tehlikeyi ortadan kaldırmak amacıyla veya kapalı yerlerden gelen yardım çağrıları üzerine, konut, işyeri ve yerleşim yeri ile ile eklentilerine girmek için.'

Belirlenen hallerde, hâkim veya savcı kararı alınmasına gerek bulunmamaktadır.

Arama ve elkoyma işlemi Anayasanın 20. maddesi ve CMK'nın 116 ve devamı maddeleri uyarınca istisnasız hâkim kararı, gecikmesinde sakınca bulunulan hallerde Cumhuriyet savcısı ve Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması durumunda ise kolluk amirinin yazılı emri ile yapılabileceği kuşkusuzdur.

Ancak çok istisnai ve acele hallerde kolluk amirinin yazılı emrinin dahi alınamayacağı bir durum söz konusu olursa kolluk görevlisinin doğrudan arama ve elkoyma işlemi yapması sonucu elde edilen delillerin hukuka uygun sayılıp sayılmayacağı konusu tartışılmalıdır.

5271 sayılı CMK'nın m. 2/1-j. bendi; suçüstü halini, o sırada işlenmekte olan suçla sınırlı tutmamıştır; ayrıca suçüstü sayılan halleri de tanımlamıştır. Bu maddeye göre; suçüstü hali; işlenmekte olan suç yanında, henüz işlenmiş olan suç ile suçun işlenmesinden hemen sonra takip edilen veya suçun az önce işlendiğine dair eşya ya da delille yakalanan kimsenin işlediği suçu da içermektedir. CMK. md. 90/1-2. ile md. 2/1 - (j) bendi birlikte değerlendirildiğinde, bu gibi hallerde herhangi bir kişi veya makamın yazılı emrine gerek bulunmamaktadır.

Nitekim bozma kararına konu somut olay irdelendiğinde; konunun (PVSK m. 9, 4) Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 18 vd. m. 8, 9 ve 25. ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 24. m), kolluğun bir arama emri veya kararı gerekmeksizin arama yapabileceği, Anayasa ve yasaların emredici hükümleri ile 'denetim' adı altında kolluğun kendiliğinden yapacağı işlemlere dayalı olarak; emniyet görevlilerinin uyuşturucu maddelerin bulunduğu şüphesi ile seyir halindeki araç da hemen yapılan aramada, 'Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan maddenin nakil esnasında yakalanması durumunun; suçüstü haline bağlı yakalama yetkisini düzenleyen hükümler çerçevesinde değerlendirilmesi gerekirdi. Somut olayın koşulları dikkate alınarak incelendiğinde de uygulanan ceza muhakemesi tedbirinin sanığın özel yaşam alanını ihlal etmediğinden, ortada yasak ve hukuka aykırı bir delil de bulunmamaktadır.

Mahkeme kararına konu somut olayda, '...O anda olay yerinde bulunan, emniyet görevlileri ekibini gören sanığın, geldiği yöne aniden yaptığı manevrayla dönmesinden duyulan kuşku üzerine durdurularak, yapılan kimlik tespitinde çelişkili açıklamaları nedeniyle, yönetimindeki 01 CYT 81 plakalı aracında yapılan aramada da 'Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan toplam 262.2 gram Eroin niteliğindeki uyuşturucu maddeyi naklederken' sanık suç üstü yakalanmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 2/e-j ve 161 ile 2559 sayılı PVSK'nın Ek 6. maddeleri uyarınca, olayın hemen akabinde durum güvenlik görevlileri tarafından nöbetçi Cumhuriyet savcısına bildirilmiş ve onun talimatları doğrultusunda olaya el konularak soruşturmaya başlanmıştır.

Artık suçüstü halinin bulunduğu ve şüphelinin suç delillerini yok etmesi söz konusu olabileceğinden, suç delillerinin görevliler tarafından sanığın yakalanmasından sonra, durum derhal nöbetçi Cumhuriyet savcısına bildirilerek görevli Cumhuriyet savcısının talimatları doğrultusunda hareket edilerek suçlu ve suç konusu eşyalar muhafaza altına alınmıştır. El koyma işlemi üzerine aynı gün işlem yetkili ve görevli hakim tarafından onaylanmıştır. Bu nedenle yapılan işlem hukuka uygundur. Elde edilen kanıtların hükümde değerlendirilmesinde bir engel bulunmamaktadır.

Yukarıda arz ve izah edilen gerekçelerle sanıklardan suçüstü hükümleri uyarınca elde edilmiş olan delillerin hukuka uygun delil olarak kabul edilmesi ve sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün onanması gerektiği..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 20. Ceza Dairesince 18.02.2016 tarih ve 2-927 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI