muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12894, Karar No: 2014/17065, Tarih: 27.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12894 E.  ,  2014/17065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların müvekkilerinin murisi ...'ın askerlik görevini ifa ettiği sırada araç muhafızı olarak görevli bulunduğu otobüsün tek taraflı olarak kaza yapması sonucu yaşamını yitirdiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla anne ve baba için ayrı ayrı 15.000,00.-TL olmak üzere toplam 30.000,00.-TL maddi tazminatın her iki davalıdan, ayrıca anne ve baba için ayrı ayrı 50.000,00.-TL, kardeşlerin her biri için ayrı ayrı 7.000,00.-TL olmak üzere toplam 121.000,00.-TL manevi tazminatın ...'ndan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, sorumluluğunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, kusur oranında, gerçek zarardan, poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; maddi tazminatın ödenmiş olması nedeni ile konusu kalmadığından istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ...'nın personel taşıma işini dava dışı kişilere yüklemiş olsa da yüklenici taşıma işini idare adına yerine getirdiğinden KTK 3. maddesi gereğince işleten sıfatının devam ettiği gerekçesi ile anne ve baba için ayrı ayrı 15.000,00.-TL, kardeşlerin her biri için ayrı ayrı 7.000,00.-TL olmak üzere toplam 51.000,00.-TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde BK'nın 47. maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı ...'ndan harç alınmamasına 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5861, Karar No: 2014/11600, Tarih: 06.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/5861 E.  ,  2014/11600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 23.05.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 31.05.2013 günü temyiz eden katılan vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13187, Karar No: 2013/12936, Tarih: 12.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/13187 E.  ,  2013/12936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51/7. maddesinde sadece ertelenen hapis cezalarının yeniden infazının düzenlendiği, ertelenmiş adli para cezası ve tedbirlerin aynen infazının öngörülmediği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi hükmüne aykırı olarak sanığın önceden işlediği suç sebebiyle hakkında verilen erteli para cezasının aynen infazına karar verilmiş olması,

01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 50 ve 5275 sayılı CGTİK'nun 106. maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazları arasındaki farklılık ortadan kalkmış olduğu cihetle, hapis cezasından çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verildiği halde, doğrudan tayin edilen adli para cezasında taksitlendirme yapılmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hükümden erteli adli para cezasının aynen çektirilmesine ilişkin hüküm fıkrasının çıkartılmasına, sanık hakkındaki her iki davaya ilişkin hükümlerin taksitlendirmeye ilişkin hüküm fıkralarından ayrı ayrı “hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 6000 YTL adli para cezasının“ ibareleri çıkartılarak yerlerine ayrı ayrı “sanık hakkında tayin olunan doğrudan ve hapisten çevrili adli para cezalarının birer ay ara ile 20 eşit taksitle tahsili” ibarelerinin eklenmesine karar verilerek sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/295, Karar No: 2010/4599, Tarih: 19.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/295 E.  ,  2010/4599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak işin niteliği gereği duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iki haklı ihtar nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6570 sayılı yasanın 7/e maddesi uyarınca iki haklı ihtar nedeniyle açılacak tahliye davasının yerleşik içtihatlar uyarınca kira sözleşmesinin bitiminden itibaren bir ay içerisinde açılması zorunludur.

İki haklı ihtar nedeniyle açılan davada tahliyeye karar verilebilmesi için kiracının bir kira yılı içerisinde iki haklı ihtara sebebiyet vermiş olması gerekir. İhtar tebliğinden sonra yapılan ödemeler iki haklı ihtarın oluşmasına engel teşkil etmez. Süresiz sözleşmelerde ve kira parasının yıllık ödenmesi gereken hallerde ve bir yıldan kısa süreli sözleşmelerde iki haklı ihtar oluşmaz.

Kira sözleşmesinde muacceliyet koşulunun bulunması halinde muaccel (istenebilir) hale gelen kiranın tek ihtarla istenmesi gerektiğinden bu kira parasının bölünüp değişik ihtarlarla istenerek iki haklı ihtara konu yapılması mümkün değildir.

Olayımıza gelince; Davacılar 04.08.2009 tarihinde açtıkları bu dava ile davalının 01.08.2008 - 01.08.2009 kira yılında iki haklı ihtara neden olduğunu ileri sürerek kiralananın tahliyesini istemişlerdir. Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.08.2004 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde aylık kira parasının 20.971,-USD olarak her ayın 5.günü mesai saati bitimine kadar aylık peşin ödeneceği, özel koşullar bölümü 8. maddesinde ise, bir ayın kirası süresinde yatırılmadığı takdirde ayrıca yazılı ve sözlü ihtara gerek olmaksızın içinde bulunan yıla ait tüm ayların kira parası muaccel olacağı kararlaştırılmıştır. Tarafların serbest iradeleriyle kararlaştırdıkları sözleşmenin bu koşulları geçerli olup tarafları

bağlar. Davacılar, davalıya gönderdikleri, 16.12.2008 keşide ve 17.12.2008 tebliğ tarihli ihtar ile 2008 yılı Aralık ayı kira parasının ödenmesini istemişlerdir. 1.ihtara konu ay kira parası ihtarnamenin tebliğinden sonra 22.12.2008 tarihinde ödenmekle bu ihtar haklıdır. Ancak kira sözleşmesinin 8. maddesindeki muacceliyet şartı gereğince sözleşmede kararlaştırıldığı gibi bu ayın kira parası ayın 5.gününe kadar ödenmediğinden dönem sonuna kadar ki tüm kira paraları istenebilir hale gelmiştir. Davacılar 06.01.2009 keşide 07.01.2009 tebliğ tarihli ihtar ile 2009 yılı Ocak ayı kira parasını istemişler ise de ilk ihtar ile dönem sonuna kadar olan tüm kira paralarını isteyebilecek iken bölmek suretiyle ayrı ihtarlara konu edemeyeceklerinden olayda iki haklı ihtarın koşulları oluşmamıştır. Bu durumda mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2097, Karar No: 2018/3030, Tarih: 10.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/2097 E.  ,  2018/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

DAVALILAR : 1-... ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosya temyiz aşamasında iken, davacı vekili, 11.04.2018 günlü dilekçesi ile, davadan feragat etmiştir. Davadan feragat, HMK 'nun 310 ve 311. maddelerinde düzenlenmiştir. Mahkeme, davadan el çektiğinden, karar ortada durduğu müddetçe, davayı ele alıp, feragat hakkında bir karar veremez (11.04.1940 gün ve 70 sayılı YBK, 21.11.1981 gün 1981/2-551 sayılı HGK kararı). Bu itibarla, davadan feragat hakkında mahkemece bir inceleme yapılarak, sonucuna uygun karar verilmesi gerektiğinden, bunun sağlanabilmesi için hükmün öncelikle bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4311, Karar No: 2017/439, Tarih: 18.01.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/4311 E.  ,  2017/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; GSM şirketlerinden ... şirketinden internet yoluyla fatura ödemeleri gerçekleştirildiği ancak IP bilgilerine ulaşılamadığı, bunun yanısıra ... A.Ş. isimli şirketin sesli yanıt sistemini arayan ... no'lu hat kullanıcısının ...'a ait telefon fatura ödemesinin mağdura ait kredi kart bilgileriyle yapıldığı ve sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmeyip 2008 yılında nüfus cüzdanını kaybettiğini, fatura ödemesi için ilgili GSM şirketini arayan telefon numarasının kendisine ait olmadığını savunması karşısında; kontür yükleme ve fatura ödeme için arayan telefon numarasına ilişkin ilgili GSM şirketinden ses kayıtları getirtilerek ses kaydının sanığa ait olup olmadığının tespiti, arayan telefon numarasına ilişkin ilgili GSM şirketinden abonelik sözleşmesi ve varsa ek belgeleri getirtilerek belgelerdeki yazı-rakam-imzaların sanığa ait olup olmadığı, sözleşme ekinde varsa kimlik fotoğrafının sanığa ait olup olmadığının tespiti ve yine telefon fatura ödemesi yapılan hat sahiplerinin tanık olarak alınan beyanlarında, ödemesi için ücretini verdiklerini beyan ettikleri ...'ın adres bilgileri araştırılıp CMK.nun 48. maddesi uyarınca tanık sıfatıyla dinlenmesi, gerektiğinde sanıkla yüzleşmesinin sağlanması ve GSM sözleşmesindeki yazı-imza-rakam ve resim yönünden inceleme yaptırılıp kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza, suçun işleniş biçimi gerekçe gösterilerek alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının farklı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6097, Karar No: 2025/116, Tarih: 15.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2023/6097 E.  ,  2025/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1750 Esas, 2023/1060 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 14.01.2025 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/997 E. sayılı dosyasıyla görülen şirket yöneticisinin sorumluluğu sebebiyle tazminat davasında gerçekleşen zararın 505.202,19 TL olarak tespit edildiğini, anılan davada 10.000,00 TL'lik kısmi tazminat taleplerinin kabul edildiğini ve bu kararın Yargıtayca onanarak kesinleştiğini, bakiye 495.202,19 TL'nin tahsili için davalılar hakkında ilamsız icra takibi yaptıklarını, davalıların takibe haksız biçimde itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, davalıların icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri ayrı ayrı sunmuş oldukları cevap dilekçelerinde; taraflar arasındaki kısmi davanın kesin hüküm oluşturmadığını, davanın zamanaşımı ve hak düşürücü sürede açılmadığını, davacı iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, ana dava hakkındaki yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmesi sebebiyle işin esası incelenerek eldeki davanın ek dava niteliğinde olduğu, kısmi dava olarak açılan ilk davanın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, bu durumun davalıların şirkete özen ve bağlılık yükümlülüklerine aykırı hareket ettikleri ve bundan şirketin zarar gördüğü yönünden kesin hüküm teşkil ettiğini, zarar yönünden ilk davada hükme esas alınan rapordaki zarar kalemlerinin kuvvetli delil niteliğinde bulunması sebebiyle hükme esas alınmasında sakınca bulunmadığı, ana davada alınan bilirkişi raporunun alacağı muayyen hale getirmeyeceği, alacağın tespiti yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatı talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, yapılan takibe yönelik davalıların itirazlarının iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, ceza zamanaşımı dikkate alındığında davanın zamanaşımı süresinde açıldığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, şirket yöneticisinin sorumluluğundan kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b (1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.01.2015 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8175, Karar No: 2008/650, Tarih: 31.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8175 E.  ,  2008/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... İnş. Tic. ve San. A.Ş. vek. Av. ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında .... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 12.04.2007 gün ve 63- 160 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkeme kararı davacı ... vekili Av. ...’e 05.06.2007 günü tebliğ edilmiş olup, davacı vekilince İcra ve İflas Kanunu’nun 164/I nci maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra, 22.06.2007 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuştur. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı yanın temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1511, Karar No: 2017/5548, Tarih: 04.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/1511 E.  ,  2017/5548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığı, kredi nedeniyle kendisinden haksız yere 5.801 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek, yapılan bu kesintinin avans faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Yine, 6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece kısa kararda “Davacıdan haksız olarak alındığı anlaşılan 5.801,01 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” karar verildiği, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise “Davacıdan haksız olarak alındığı anlaşılan 5.801,01 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” karar verildiği, bu haliyle kısa karar ile hüküm arasında ve ayrıca gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. vd... maddeleri gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.