muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2305, Karar No: 2009/4548, Tarih: 09.09.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2305 E.  ,  2009/4548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı-k.davalı... Müh.İnş.Taah.San.Tic.A.Ş. ile davalı-k.davacılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmiş, davalı-k.davacılar ... ve ... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat ... ile davalı-k.davacılar vekili avukat ..., asli müdahil vekili avukat ... .... Fer’i müdahil gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici tarafından açılan asıl davada tapu iptâli ve tescil talep edilmiş, arsa sahipleri tarafından açılan ve birleştirilen davada ise eksik işler bedeli ile gecikme tazminatının ödetilmesi istenmiştir.

Mahkemece asıl davanın kabulü ile sözleşme gereği yükleniciye ait olan bağımsız bölümlerin yüklenici ve asli müdahil adına tesciline, birleşen dava nedeniyle arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerdeki eksik işler bedeli 100.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren faiziyle tahsiline, arsa sahiplerinin cezai şartla ilgili taleplerinin ise reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... karşı davalı yüklenicinin tüm, davalı ... karşı davacı arsa sahiplerinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahipleri tarafından açılan ve asıl dava dosyasıyla birleştirilen Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/98 E. sayılı dava dosyasında, arsa sahipleri sözleşmenin 12. maddesine dayanarak toplam (35) adet bağımsız bölüm yönünden gecikme nedeniyle şimdilik 100.000,00 TL cezai şartın tahsilini talep etmişlerdir. Mahkemece 20.09.2000 tarihli tutanak ile taraflar arasında imzalanan 09.09.1999 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinde değişiklikler yapıldığı, bundan dolayı Belediye’ce para cezası tahakkuk ettirilerek inşaatın mühürlendiği, inşaatın mühürlenmesine tutanak altında imzası bulunan arsa sahipleri de neden olduklarından geç teslimden dolayı cezai şart isteyemeyecekleri gerekçesiyle arsa sahiplerinin, gecikmeye dayalı cezai şart istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 12. maddesine göre inşaat süresi, inşaatın ruhsatının alınmasından itibaren 24 ay olup, mücbir sebepler dışında bu süre uzatılmayacaktır. İnşaat ruhsatı 29.12.1999 tarihinde alındığından sözleşmeye göre inşaatın bitirilerek teslim edilmesi gereken tarih 29.12.2001’dir. Sözleşmede teslim iskân koşuluna bağlanmış bina için iskân ruhsatı ise 11.11.2005 tarihinde alınmıştır. Tarafların müşterek imzasını taşıyan 20.09.2000 tarihli tutanak ile proje değişikliğine gidilmiş ve bu nedenle inşaat 29.03.2001 tarihinde mühürlenmiş ise de daha sonra tadilat projesi ile 01.03.2002 tarihinde inşaat yasal hale getirilmiştir. İskân alım tarihine kadar davacı yüklenicinin teslimde temerrüde düştüğü açıktır. Sözleşmenin 15. maddesinde arsa sahipleri tarafından müteahhide satış yetkisinin aşamalı olarak verileceği düzenlenmiş olup inşaatın devamı sırasında yüklenici 03.10.2002 tarihli ihtar keşide ederek halen arsa sahipleri adına olan bağımsız bölümlerin tescilini talep ettiklerinden arsa sahipleri de süresinde tapu devrine ilişkin edimlerini yerine getirmediklerinden gecikmeye sebebiyet verdiklerinin kabulü gerekir. Bu itibarla 20.09.2000 tarihli tutanakla yapılan proje değişiklikleri nedeniyle ifa süresine eklenecek gecikme süresi ve arsa sahiplerinin ihtara rağmen ferağ vermemek suretiyle inşaatın gecikmesine sebebiyet verdikleri de nazara alınmak ve inşaatın arsa sahiplerine fiilen teslim edildiği tarih de gözetilmek suretiyle birleşen dava yönünden gecikme cezasına hükmedilmesi gerekirken 20.09.2000 tarihli tutanağın, tarafların müştereken imzalamaları nedeniyle arsa sahiplerinin gecikmeye bağlı cezai şart istemlerinin tümden reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

3-Arsa sahipleri tarafından açılan ve birleştirilen 2005/98 E. sayılı davada, davadan önce yaptırılan tespit gideri 1.445.840.000 TL’nin de tahsili talep edilmiş, mahkemece tespit için yapılan bu giderler nazara alınmadan yargılama giderine hükmedilmiştir. Dava açılmadan önce HUMK’nın 368-374 maddeleri uyarınca yapılan delillerin tespitine ilişkin giderlerin aynı Kanunun 413-426 maddelerinde yer alan yargılama giderlerinden sayılacağı ve bu tür giderlerin davanın müddeabihine ilave edilemeyeceği 23.03.1976 gün, 1976/1 E. -1976/1 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereği olduğundan tespit için yapılan giderlerin yargılama giderlerine dahil edilmemiş olması da usul ve yasaya aykırı bulunmuş kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davacı ... karşı davalı yüklenicinin tüm, davalı ... karşı davacı arsa sahiplerinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı ... karşı davacı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, 625,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı ... karşı davalı yükleniciden alınarak davalı ... karşı davacı arsa sahipleri ile asli müdahile ödenmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.059,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalı... Müh.İnş.Taah.San.Tic.A.Ş.’den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacıya geri verilmesine, 09.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1633, Karar No: 2019/4562, Tarih: 29.04.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/1633 E.  ,  2019/4562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile Tarım ve Orman Bakanlığının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada ... Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve ... Genel Müdürlüğü ile Tarım ve Orman Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ilgili Bakanlığa ve Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 29/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2446, Karar No: 2025/4757, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2446 E.  ,  2025/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilaçlara ilişkin SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan davaya konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli ... ve İpilimumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli ... ve İpilimumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/687, Karar No: 2011/7133, Tarih: 26.05.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/687 E.  ,  2011/7133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sürücü belgesiz araç kullanmak suçundan sanık ...'ın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 36/3. maddesi gereğince 600 Yeni Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2006 tarihli ve 2006/706 soruşturma, 2006/706 sayılı idari yaptırım kararına vaki itirazın kabulü ile idari yaptırım kararının miktar itibarıyla hukuka aykırı olması nedeniyle kaldırılmasına ilişkin, KONYA 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.05.2006 tarihli ve 2006/702 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 30.11.2007 gün ve 61094 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 3.1.2008 gün ve KYB. 2007-282714 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun "Hafif hapis ve hafif para cezalarının idari para cezasına dönüştürülmesi" başlıklı 7. maddesinin bir ve ikinci fıkralarında; "Kanunlarda, 'hafif hapis' veya 'hafif para' cezası olarak öngörülen yaptırımlar, idari para cezasına dönüştürülmüştür. İdari para cezasının hesaplanmasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52 nci maddesi hükümleri uygulanır. İlgili kanunda 'hafif hapis' cezasının üst sınırının belirtilmediği hallerde, idari para cezasının hesaplanmasında esas alınacak gün sayısının üst sınırı, yediyüzotuzdur. Kanunlarda, 'hafif hapis cezası' ile 'hafif para cezasının seçimlik olarak veya birlikte öngörüldüğü hallerde, idari para cezası yaptırımının belirlenmesinde 'hafif hapis cezası' esas alınır" hükmünün yer aldığı, suç tarihi itibarıyla sürücü belgesiz araç kullanmak suçundan sanık ... hakkında 2918 sayılı Kanunun 36/3. maddesi uyarınca Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen idari para cezasının 5252 sayılı Kanunun 7. maddesine uygun olması karşısısında, vaki itirazın reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Konya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/702 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 26.5.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9358, Karar No: 2015/27395, Tarih: 24.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/9358 E.  ,  2015/27395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir.Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Katılan ile sanığın aynı iş yerinde çalıştıkları, sanığın katılanın falına baktıktan sonra ailesi ve kendisi ile ilgili bazı hususları bilmesi üzerine katılanın sanıktan etkilendiği, bunu fırsat bilen sanığın kendisinin doğa üstü güçleri olduğunu, Allah katında 18. sırada olduğunu, geleceği gördüğünü, kendisinde şehit ruhu olduğunu ve ölüp tekrar dirildiğini söyleyerek, farklı tarihlerde katılana işi ve sosyal yaşantısı ile ilgili birtakım vaadlerde bulunarak veya ailesinin başına zarar geleceğini söyleyip para alması şekilinde gerçekleşen olayda, nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25676, Karar No: 2023/10296, Tarih: 02.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/25676 E.  ,  2023/10296 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/1757 soruşturma numaralı ve 15.03.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 36 ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2019 tarihli ve 2018/153 Esas, 2019/72 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.07.2019 tarihli ve 2019/1253 Esas, 2019/1580 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstekleri;

Sanığın, atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığından beraatine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın mağdurun öz oğlu olduğu, olay günü sanığın mağdurun işyerine gelerek bir şey konuşmak istediğini söylediği, mağdurun sanığın olay çıkarmasından korktuğu için "Bodrum katta konuşalım" dediği, birlikte bodrum kata indikleri, sanığın mağdurdan para istediği, mağdurun parası olmadığını söylemesi üzerine sanığın mağdurdan para almak amacıyla mağdurun boğazını sıktığı ve kolundan tutup sürüklediğinin, kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasını gösterir Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın adli raporu, dava dosyasında mevcuttur.

2. Mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasını gösterir Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın adli raporu, dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanık savunmasında özetle, mağdurun işyerine giderek para istediğini, annesinin "Bende para yok" demesi üzerine ısrar edince annesinin ağlamaya başladığını, sinir krizine girdiğini, annesinin kendisine zarar verdiğini görünce kollarından tutup sakinleşmesini sağladığını, boğazını sıkmadığını, "Bana para getireceksin" demediğini beyan ederek atılı suçu kabul etmediği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın Beraatine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Mağdurun aşamalarda değişmeyen ısrarlı anlatımları, mağdur beyanı ile uyumlu adli rapor, sanığın savunması ve dosya içerisinde mevcut diğer tutanak ve belgeler ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla kararın usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.07.2019 tarihli ve 2019/1253 Esas, 2019/1580 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanunun 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1140, Karar No: 2022/17937, Tarih: 28.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1140 E.  ,  2022/17937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İİK madde 277 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Hükmüne uyulan Yargıtay 17 Hukuk Dairesi’nin 05.02.2018 gün, 2015/11750 E- 2018/596 K sayılı ilamında “.... ipoteğin paraya çevrilmesi ile ilgili icra dosyasının aslının ve/veya onaylı eksiksiz sıralı örneğinin dosya arasına alınarak icrai satış akıbetinin ne olduğunun araştırılması ve sonucuna göre İİK 283/2 hükmü gereğince işlem yapılması gerektiği...” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş, mahkemece 23.12.2021 tarihli ek kararı ile temyiz harcının yatırılması yönünde muhtıra gönderilmesine rağmen harç eksikliğinin tamamlanmaması, adli yardım talebinin de dosyanın geldiği aşama dikkate alınarak reddine karar verilmiş, söz konusu ek kararda davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

1-Dosyanın incelenmesinde; adli yardımdan yararlanabilmenin şartlarını düzenleyen 6100 sayılı HMK'nın 334/1. maddesinde "Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler" denilmek suretiyle adli yardımdan yararlanabilecek kişilerle ilgili genel çerçeve çizilmiştir.

Davalı borçlu ...’ın mahkeme hükmünü temyiz ederken adli yardım talebinde bulunmasına, davanın tasarrufun iptali davası olmasına ve dosya içerisindeki belgelerden davalı borçlunun acz halinde olduğunun anlaşılmasına göre , davalı ...’ın mali durumu itibariyle temyiz harçlarını yatırmasının güç olmasına, bu giderleri ödeme konusunda ödeme gücünün bulunmadığının anlaşılmasına göre 23.12.2021 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek davalı ... vekilinin temyiz itirazları incelenmiştir.

2- Dava İİK 277 vd maddelerine dayalı olarak açılmış tasarrufun iptali davası istemine ilişkindir.