muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/378, Karar No: 2024/64, Tarih: 14.02.2024

Ceza muhakemesinin kurallarının uygulanmaya başlaması başlangıç şüphesi ile olmaktadır. Başlangıç şüphesinin, dayandığı deliller basit, diğer aşamalarda elde edilebilecek delillere göre yetersiz ve/veya sayıca az olmakla birlikte en azından belirti düzeyinde delillere dayanıyor olması ve bir suçun işlendiği yolunda akla ve mantığa uygun bir şüphe ortaya koyması gerekmektedir. Bu bakımdan somut olaylara dayanmayan, soyut iddia ve tahminler başlangıç şüphesi olarak kabul edilemeyecek, buna karşılık başlangıç şüphesinin belirli bir kişiye yönelmesi de gerekmeyecektir. Ortada bu nitelikte bir şüphe yokken ceza muhakemesi soruşturmasının başlatılması ve koruma tedbirlerine müracaat edilmesi hâlinde, bu işlemin kaynağı hukuki olmayacağından keyfîlik olarak değerlendirilmesi söz konusu olacaktır (Bahri Öztürk, Ceza Hukukunda Koğuşturma Mecburiyeti, Ankara Üniversitesi Basımevi, 1991, s. 54, Feridun Yenisey, Hazırlık Soruşturması ve Polis, Beta, 1. Bası, Mayıs 1987, s. 45). CMK'da ayrıntılı olarak açıklanmayan başlangıç şüphesine ilişkin olarak 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun'un 4. maddesinin 3 ve 4. fıkralarında; "Bu Kanuna göre memurlar ve diğer kamu görevlileri hakkında yapılacak ihbar ve şikâyetlerin soyut ve genel nitelikte olmaması, ihbar veya şikâyetlerde kişi veya olay belirtilmesi, iddiaların ciddî bulgu ve belgelere dayanması, ihbar veya şikâyet dilekçesinde dilekçe sahibinin doğru ad, soyad ve imzası ile iş veya ikametgâh adresinin bulunması zorunludur. Bu şartları (üçüncü fıkradaki) taşımayan ihbar ve şikâyetler Cumhuriyet başsavcıları ve izin vermeye yetkili merciler tarafından işleme konulmaz ve durum, ihbar veya şikâyette bulunana bildirilir. Ancak iddiaların, sıhhati şüpheye mahal vermeyecek belgelerle ortaya konulmuş olması halinde ad, soyad ve imza ile iş veya ikametgâh adresinin doğruluğu şartı aranmaz." şeklinde ayrıntılı düzenlemeye yer verilmiştir. Soruşturma işlemlerine fiilen başlamak için gerekli şüphe bakımından getirilen bu kriterlerin sadece bu kanun kapsamındaki kamu görevlileri açısından değil tüm soruşturmalar için uygulanması soruşturmaların hukuka uygun olarak başlatılması ve yürütülmesi noktasında yararlı bir yaklaşım tarzı olacaktır. Suç işlendiği izlenimi yaratan bir durumun ihbar, şikâyet veya resen yetkili makamlar tarafından öğrenilmesi üzerine durum derhâl Cumhuriyet savcısına bildirilip, alınan talimatlar doğrultusunda konunun araştırılması gerekmektedir. Cumhuriyet savcısı soruşturma evresini başlatacak olan şüphenin somut olayda bulunup bulunmadığını takdir edecek, soruşturma başlatacak şüphe olduğunu değerlendirmesi durumunda maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için emrinde bulunan adli kolluk görevlileri aracılığı ile şüphelinin lehinde ve aleyhine olan bütün delilleri toplayıp, şüphelinin haklarını korumak için gerekli olan tedbirleri alacaktır

. Cumhuriyet savcısı soruşturma evresini başlatacak olan şüphenin somut olayda bulunup bulunmadığını takdir edecek, soruşturma başlatacak şüphe olduğunu değerlendirmesi durumunda maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için emrinde bulunan adli kolluk görevlileri aracılığı ile şüphelinin lehinde ve aleyhine olan bütün delilleri toplayıp, şüphelinin haklarını korumak için gerekli olan tedbirleri alacaktır. Adli kolluk görevlileri el koyduğu olayları, uyguladığı tedbirleri Cumhuriyet savcısına derhâl bildirmek ve aldığı emirleri yerine getirmek zorundadır. Ceza muhakemesinde yapılan işlemlerin tekrarlanma fırsatının olmaması, sürecin hızlı işlemesi nedeniyle adli kolluk görevlilerinin Cumhuriyet savcısından aldığı talimatlara uygun bir biçimde delil toplaması, toplanan delilleri muhafaza etmesi ve yetkililere teslim etmesi gerekmektedir.

Aramanın hukuka aykırı olması, arama karar veya emrinin ya da aramanın icrasının hukuka aykırı olması anlamına gelmektedir.

Hukuka aykırılık bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanmasıdır. Kanuna aykırılıktan daha geniş bir içeriğe sahip olan hukuka aykırılık kavramının çerçevesi ve kapsamı belirlenirken gerek pozitif hukuk kurallarına gerekse temel hak ve hürriyetlere ilişkin evrensel hukuk ilkelerine aykırılık bulunup bulunmadığı gözetilmeli ve aykırılığın varlığı hâlinde hukuka aykırılığın mevcudiyeti kabul edilmelidir.

Nitekim, Anayasa Mahkemesinin 22.06.2001 tarihli ve 2-2 sayılı kararında: "Hukuka aykırılık en başta milli hukuk sistemimiz içinde yürürlükteki tüm hukuk kurallarına aykırılık anlamına gelir. Bu çerçeve içinde, anayasaya, usulüne uygun olarak kabul edilmiş uluslararası sözleşmelere, kanunlara, kanun hükmünde kararnamelere, tüzüklere, yönetmeliklere, içtihadı birleştirme kararlarına ve teamül hukukuna aykırı uygulamaların tümü hukuka aykırılık kavramı içinde yer alır.

Bunun dışında, hukuk sistemimiz, hukukun genel ilkeleri adı verilen ve uygar dünyanın tüm medeni ülkelerinde uygulanan kuralları da hukuk kuralı olarak kabul etmektedir. Hukukun genel ilkelerinin neler olduğu konusunda bir belirsizlik olsa da, hukukun genel ilkelerinin hukuki bağlayıcılığı bulunduğu gerek uygulamada gerekse doktrinde tartışmasız olarak kabul edilmektedir. Anayasa Mahkememiz de birçok kararında, hukukun genel ilkelerinin varlığını kabul etmenin hukuk devletinin gereklerinden biri olduğunu ve bu ilkelerin yasakoyucu tarafından dahi yok edilemeyeceğini hükme bağlamıştır (Örneğin, E. 1985/31. K. 1986/1, KT. 17.3.1986, Anayasa Mahkemesi Kararlar Dergisi, S.22. s.115). Anayasa Mahkemesi’nin bu görüşleri çerçevesinde hukukun genel ilkeleri, yasalardan, hatta Anayasa’nın değiştirilebilir hükümlerinden de üstün bir konuma getirilmiştir." denilmektedir.

Bu itibarla aramanın hukuka uygun olup olmadığı arama tedbirine başvurulma şartları ve uygulanmasıyla ilgili gerek pozitif hukuk kuralları gerekse evrensel hukuk kaideleri göz önünde bulundurularak bütüncül bir bakış açısıyla belirlenmelidir.

Hukuka aykırı olarak yapılan aramanın hem ceza muhakemesi hukuku, hem maddi ceza hukuku, hem de tazminat hukuku bakımından birtakım müeyyideleri ortaya çıkabilecektir.

Aramanın hukuka aykırı olmasının ceza muhakemesi açısından sonucu arama sonucunda elde edilen delillerin hükme esas alınamamasıdır.

CMK'nın 217. maddesinde;

"1) Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir.

(2) Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir." şeklindeki düzenlemeyle hâkimin ancak hukukun izin verdiği yöntemlerle elde edilen delilleri dikkate alabileceği hüküm altına alınmıştır.

CMK'nın 217. maddesinde;

"1) Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir.

(2) Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir." şeklindeki düzenlemeyle hâkimin ancak hukukun izin verdiği yöntemlerle elde edilen delilleri dikkate alabileceği hüküm altına alınmıştır.

Anılan Kanun'un 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde de, ortaya konulmak istenen delilin kanuna aykırı olarak elde edilmiş olması hâlinde reddolunacağı ifade edilerek hukuka uygun olarak elde edilmeyen delillerin ispat aracı olarak kabul edilmeyeceği ve hükme esas alınmayacağı açıklanmıştır. Kaldı ki aynı Kanun'un 230. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi de zorunludur.

Hukuka aykırı aramanın maddi ceza hukuku bakımından yaptırımı ise eylemin suç teşkil etmesidir. TCK'nın "Haksız arama" başlıklı 120. maddesinde hukuka aykırı olarak bir kimsenin üstünü veya eşyasını arayan kamu görevlisinin üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacağı öngörülmüştür. Konut ve iş yerleri bakımından hukuka aykırı aramalar ise TCK'nın 116 ve 119/1-e maddeleri kapsamında değerlendirilecektir.

Nihayet, aramadaki hukuka aykırılıklar gerek Devletin, gerekse arama kararını veren veya uygulayan kamu görevlilerinin tazminat sorumluluğunu gündeme getirebilecektir. Bu kapsamda CMK'nın 141/1. maddesinde aramanın amacıyla orantılı olmayacak biçimde ölçüsüz gerçekleştirilmesi durumunda kişilerin maddi ve manevi her türlü zararlarını Devletten isteyebilecekleri öngörülmüştür.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

16.03.2015 tarihli "Yakalama, muhafaza altına alma" tutanağına göre, olay günü 32 Evler Mahallesi, Belpaş Market yanında bulunan Hatipoğlu Market adlı iş yerinde kaçak sigara satıldığına dair ihbar üzerine anılan adrese giden kolluk görevlilerince adreste adı geçen marketin bulunmadığının anlaşılması üzerine etrafta araştırma yapıldığı sırada 32 Evler Mahallesi üzerinde Tataroğlu Market içerisinde depo gibi bir bölme olduğunun ve burada saklanan kaçak sigaraların peyder pey markette satıldığının ihbar edildiği, adı geçen markete girerek kendilerini tanıtan kolluk görevlilerinin iş yeri sahibi sanığa marketinde kaçak sigara bulundurup bulundurmadığını sordukları sırada dükkânın yan tarafında bulunan depoda ağzı açık koliler içerisinde kaçak ve bandrolsüz sigaraları gördükleri ve sanığın rızası ile çeşitli markalarda toplam 409 paket kaçak sigarayı teslim aldıktan sonra nöbetçi Cumhuriyet savcısını arayarak olaya ilişkin bilgi verdikleri olayda;

Sanığın iş yerinde arama yapılmasına ilişkin usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama emri ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri bulunmadığı, failin üstü, eşyası, konutu, iş yeri ve faile ait diğer yerlerden suç delillerinin elde edilmesinin ancak kanunlar çerçevesindeki düzenlemelere riayet edilmesiyle mümkün olduğu, iş yerindeki suç delillerinin tespiti ve teslimine ilişkin rızanın hukuken geçerli olmadığının kabulünün gerektiği, bu nedenle olay tutanağı ve dosya kapsamından ilk bakışta görülemeyecek şekilde iş yerinin bitişiğinde depo olarak kullanıldığı anlaşılan bölmede bulunan kaçak sigaraların yasak delil niteliğinde olduğu ve CMK’nın 217. maddesine aykırı olan bu delilin de hükme esas alınamayacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Emniyet 155 hattına 10.03.2015 tarihinde telefonla yapılan ihbarda '32 evler mahallesi ana cadde üzeri Tataroğlu market yan tarafında depo gibi bir bölme yapmışlar içerisinde kutularda sahte sigara satılıyor' şeklinde açık kimlik ve adres bilgisi içermeyen yalnızca market ismi verilerek ihbar yapılmıştır. Dolayısıyla ihbar henüz başkaca herhangi bir somut emare ile desteklenmeyen bir aşamada olup ihbar içeriği itibarıyla 5271 sayılı Kanun’un 116 ve devamı maddeleri uyarınca adli arama kararı ya da yazılı arama emri alınmasını gerektiren bir durum bu aşmada söz konusu değildir.

Bu şekliyle kolluk görevlileri, ihbarın doğruluğunu araştırmak için belirtilen yere gittiklerinde marketin yan tarafında bulunan depo görünüşlü bölmenin dışarıdan içerisi görünen kısımdan bakıldığında, açıkta ve gözle görülür şekilde bulunan kolilerin içerisinde açık vaziyette kaçak sigaraların olduğu görülerek muhtelif markalarda toplam 409 paket yurda kaçak olarak sokulmuş olan bandrolsüz sigara tespit edilerek sanığın rızası doğrultusunda muhafaza altına alınmıştır.

2559 sayılı PVSK’nın Ek 4. maddesi uyarınca, bir suçla karşılaştığında suça el koymak ve delilleri tespit edip, muhafaza altına almak ile görevli olan kolluk görevlilerince dışarıdan içerisi görünen depo görünüşlü bölmedeki gözle görülür şekilde kolilerin içerisinde açık vaziyette kaçak sigaralara bu şekilde el konulmasının; 'Gizlenmiş bir şeyi bulmaya çalışma ve araştırma' anlamlarına gelen ve Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 5. maddesinde tanımlanan arama işlemi olarak değerlendirilemeyecektir. Kolluk görevlileri 'işlenmekte olan bir suçla' diğer bir anlatımla 'suçüstü' hali ile karşılaşmışlardır. Görevliler bu şekilde ele geçirdikleri suç konusu eşyayı muhafaza altına aldıktan sonra uyguladıkları tedbirler ve olay hakkında derhal Cumhuriyet savcısına bilgi vermişler, müteakiben emirleri doğrultusunda soruşturma işlemleri sürdürülmüştür.

Bu itibarla emniyet görevlileri tarafından alınan ham ihbari bilginin, ‘adli arama kararı’ veya ‘yazılı adli arama emri’ talep edilecek yeterli bir somut delile dayanmadığı aşamada mevcut usul ve yasalara göre görevlilerin sadece istihbarı çalışmada bulunabilecekleri, bu aşamada yapılan araştırmada, ham ihbari bilginin doğru çıkması sonucu ‘ani gelişen olaylar neticesinde ele geçirilen delil’ olup bir suçla karşılaşan polisin hizmet branşına bağlı olmaksızın suça el koymak ve delilleri tespit edip, muhafaza altına almakla görevli ve yetkili olduğuna dair 2559 sayılı PVSK'nın Ek 4, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (f) bendindeki suçüstü haline dair düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, herhangi bir arama işlemine başlanılmaksızın suça konu sigaraların ele geçirilmesi işleminin hukuka uygun olarak kabul edilmesi gerekmektedir.

Somut olay bağlamında tartışılması gereken diğer bir husus ise; kolluğun gerçekleştirdiği işlemin hukuka aykırı arama olduğu kabul edilecek ise bu durumda somut olayımızda sanığın ikrarının değerlendirilmesi gerektiği hâlde bu yönde değerlendirme yapılmaması nedeniyle sayın çoğunluk görüşüne katılmamaktayım. Şöyle ki;

Çözümü gereken diğer uyuşmazlık hukuka aykırı aramada elde edilen maddî delil dışındaki diğer delillerin, yani somut olayımız bağlamında olay hakkındaki ihbar ile sanığın mevcut ikrarının somut olayda mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

Ceza yargılaması hukukumuzda 'delil serbestisi' ilkesi geçerlidir. Amacı isnada konu maddî gerçeği ortaya çıkarmak olan ceza yargılamasında, olaya münhasır delillerden biri 'beyan' delilidir. Beyan delillerinden olan ‘ikrar’ eylem hakkında en çok bilgisi bulunanın beyanı olması, özgür iradeyle verilip gerçeğe de uygun bulunması hâlinde dosyada varlığını koruyan diğer tüm kanıtlar gibi hakim tarafından serbestçe takdir edilip değerlendirilmesi gereken bir delildir.

‘Hukuka aykırı delillerin uzak etkisi’, hukuka aykırı elde edilen ve bu nedenle muhakemede kullanılamayan bir delilden yola çıkılarak ancak hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer bir delilin muhakemede kullanılmasının mümkün olup olmadığını tartışır. Bu sorun Kıta Avrupası hukuk sisteminde 'hukuka aykırı delillerin uzak etkisi', Anglo-Sakson hukukunda ise 'zehirli ağacın meyvesi' olarak adlandırılmaktadır.

Gerek AİHM gerek ise Anayasa Mahkemesi hukuka aykırı delillerin değerlendirilmesi sorununu tartıştığı kararlarında delillerin kabul edilebilirliği ve değerlendirilmesini incelerken sıklıkla kullandığı hukuka aykırılığı ileri sürülen delilin 'tek veya belirleyici delil olması' ölçütünü kullanmaktadır. Bu sebeple hukuka aykırı delillerin uzak etkisi sorununun özellikle 'belirleyici delil' ölçütü bakımından tartışılması gereklidir. AİHM ve Anayasa Mahkemesi kararlarında, mahkûmiyete dayanak teşkil eden diğer delillerin, yalnızca hukuka aykırılığı iddia edilen delilden yola çıkılarak elde edilip edilmediği tartışılmamaktadır.

Hukuka aykırı arama olduğu sabit olduğunda mahkeme 'delil serbestisi' ilkesi uyarınca her somut olaya göre diğer delillerin geçerli olup olmadığını yorumlayıp değerlendirme yapmalıdır. Elbette ki, adil yargılama hakkı ihlal edilmeden, 'orantılılık' ilkeleri gözönüne alınarak hâkim delilleri serbestçe takdir etmelidir.Bu olayda kolluk şöyle bir durumla da karşılaşabilirdi; dışarıdan baktıklarında depoda sanığı elinde suç aleti ve ortada Ali’ye ait cesetin başında görebilirdi. Bu durumda arama kanuna aykırı olduğundan ceset veya suç aleti ortada mı kalacaktı?

Usul hukukumuz gözönüne alındığında hukuka aykırı deliller hükme esas alınmayacaktır aksini de savunmamaktayım. Ancak usul hükümlerinin dar yorumlanmaması gerekir. Arama hukuka aykırı olarak yapıldığında değerlendirme dışı olacaktır.Sanığın mahkûmiyeti için delil olarak geriye kolluğa yapılan ham ihbar ve ikrar kalmaktadır. Olayımızda ihbar ve ikrar isnat olunan suçla ilgilidir. İhbar ve ikrar delil olarak kabul edilebilir ve hukuka uygun bir delildir. Dolayısıyla somut olaya bir bütün olarak baktığımızda, hukuka aykırı kabul edilen arama ile elde edilen delil mahkûmiyet kararı sonucuna götüren tek ve belirleyici delil niteliğinde olmayacaktır.

Başka bir anlatımla, sanık kaçak sigaraların ele geçirilmesine dair tutanakların doğruluğu konusunda bir itirazı bulunmadığı gibi kolluk ve yargılama aşamasında değişmeyen özgür irade mahsulü savunmalarında 'ele geçen sigaraların kendisine ait olduğunu, bu sigaraları tır parkında tır şoförlerinden başkalarına satmak amacıyla satın aldığını ve işyerinde sattığını kaçak sigara olduğunu da bildiğini' belirterek atılı suçlamayı ikrar etmektedir, Dolayısıyla isnat edilen suçu destekleyen ihbar ve samimi ikrar bulunmaktadır.Sanığa duruşmada delillerini sunma, inceletme ve itiraz etme hususlarında uygun olanakların sağlanmadığına ilişkin bir tespit bulunmamaktadır.

Sonuç olarak; tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, hakkındaki ihbar üzerine başlatılan soruşturma ve kovuşturma evrelerinde sanığın ihbarla uyumlu olup hayatın olağan akışına uygun düşen özgür irade mahsulü ve samimi ikrarı karşısında, kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurma suçu sübuta erdiğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddi yerine kabulüne dair sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle,

Karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 18.01.2023 tarihli ve 11266-578 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli ve 721 - 155 sayılı hükmünün, CMK'nın 116 ve 119. maddeleri uyarınca usulüne uygun verilmiş bir yazılı arama emri veya adli arama kararı bulunmadan ele geçirilen suça konu eşyanın hukuka aykırı olarak elde edilen delil niteliğinde bulunduğu gözetilmeden hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 18.01.2023 tarihli ve 11266-578 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli ve 721 - 155 sayılı hükmünün, CMK'nın 116 ve 119. maddeleri uyarınca usulüne uygun verilmiş bir yazılı arama emri veya adli arama kararı bulunmadan ele geçirilen suça konu eşyanın hukuka aykırı olarak elde edilen delil niteliğinde bulunduğu gözetilmeden hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5477, Karar No: 2011/23349, Tarih: 05.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/5477 E.  ,  2011/23349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay C.G.K.nun 07.11.2006 tarih ve 2006/6-213 E. - 2006/229 K. Sayılı kararında belirtildiği üzere, Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/2, 232/6.maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve şekillerinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

Sanıklar .... ve ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin olup yüzlerine karşı verilen 15.11.2007 tarihli hükümde "... kararın tefhim veya tebliğinden itibaren 7 gün içinde dilekçe ile veya mahkeme katibine başvurularak tutanağa geçirilmek suretiyle temyizi kabil ve Yargıtay'a başvuru yolu açık olmak üzere ..." denilmiş ise de, sözü edilen mevzuat hükümleri ve 5320 sayılı yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesi uyarınca başvurulabilecek yasa yolu (temyiz), süresi (yoklukta verilen kararlara karşı kararın tebliğinden, yüze karşı verilen kararlara karşı ise kararın tefhiminden itibaren 1 hafta içerisinde), inceleme mercii (Yargıtay) ve şekillerinin (kararı veren mahkemeye yada bu mahkemeye gönderilmek üzere başka bir yer mahkemesine verilecek bir dilekçeyle yada sözlü beyanın tutanağa geçirilmesi suretiyle başvurunun yapılabileceği) tereddüte yer vermeyecek şekilde ve eksiksiz gösterilmiş sayılamayacağı gözetilerek, hükme karşı başvurulabilecek yasa yolu, süresi, inceleme mercii ve şekillerini tereddüte yer vermeyecek şekilde ve tam olarak gösteren yeni bir bildirimin yöntemine uygun açıklamalı tebligatla adı geçen sanıklara tebliğ edilerek, temyiz edildiği takdirde temyiz dilekçesi eklenmek ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlenmek suretiyle iade edilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/581, Karar No: 2018/887, Tarih: 25.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/581 E.  ,  2018/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62/1,53/1, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile adli emanette kayıtlı eşyanın müsaderesine, suça konu 118 adet kültür varlığının müzeye teslimine ilişkin ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde, 03/12/2014 tarihli ek kararın katılan vekiline tebliğine dair belgeye rastlanmaması karşısında, bahse konu ek karar katılan vekiline tebliğ edilmiş ise tebliğe ilişkin belgenin, tebliğ edilmemiş ise, usulüne uygun tebligat yapılıp tebliğ belgesinin ve temyiz dilekçesi sunulması halinde, sanığın yanı sıra katılan vekilinin ek karara yönelik temyiz istemi hususunda düzenlenecek ek tebliğnamenin gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.