muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2200, Karar No: 2021/13823, Tarih: 24.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2200 E.  ,  2021/13823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Mahallesi 56 ada 15 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşıdığından; bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz "bölgede yaygın bulunan derin kuyulardan sulama imkanı olması nedeniyle sulu veya sulanabilir tarım arazisi" olarak değerlendirilmiş ise de; sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompalama veya damla sulama yöntemi ile yapılan bir sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden bölgenin tümünün derin kuyulardan sulama imkanı olması nedeniyle taşınmazın sulu veya sulanabilir tarım arazi olarak kabul edilmesi ve bu yönde düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması nedeniyle mahkeme kararı bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece dosya üzerinden alınan ek bilirkişi raporları ile “kuru tarım arazisi olduğu varsayımı” ile taşınmaz kuru tarım arazisi olarak değerlendirilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra bozma gereklerinin yerine getirilmesi ve bilirkişi kurullarının da bozma ilamında yazılı hususları karşılayacak raporlar düzenlemesi zorunludur. Mahkemece dava konusu taşınmazda keşif yapılarak mahkeme gözlemi ile birlikte yukarıda açıklanan esaslara uygun şekilde taşınmazın sulu veya kuru tarım arazisi olduğu tespit edildikten sonra, alınacak denetime elverişli rapora göre hüküm kurulmalıdır.

Bozma ilamına uyma kararı veren mahkemece dava konusu taşınmazın bedelinin bozma ilamı doğrultusunda tespit edilmesi gerekirken, bu yönteme uyulmadan yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi’nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Davacı idareye iade edilmesi gereken bedelin hüküm fıkrasında açıkça gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11439, Karar No: 2021/7627, Tarih: 25.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11439 E.  ,  2021/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemli asıl dava ile kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemli birleştirilen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, birleştirilen dava ise kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu Tekirdağ İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 377 ada 43 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 25/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10811, Karar No: 2015/22437, Tarih: 29.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/10811 E.  ,  2015/22437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının (REDDİNE);

2-Alacaklıların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklılar tarafından borçlu belediye hakkında başlatılan icra takiplerine karşı borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, banka ve posta çeki hesaplarına konulan hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, Mahkemece, şikayetin kısmen kabulü ile posta çeki yönünden istemin kabulüne karar verdiği görülmektedir.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/9 maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer Kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre, asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Diğer taraftan,bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek 1 No'lu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ..." hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; "... Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; "... Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı Kranta - Türkiye davası ve 18 Ekim 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararlarında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/9 maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine, havuz hesabı oluşturmasının iyi niyetle de bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır.

Somut olayda borçlu belediyenin posta çeki hesabına haciz konulduğu, mahkemece posta çeki hesap ekstrelerinin getirtilip, buna ilişkin olarak 25.11.2014 tarihli bilirkişi raporu ile 09.02.2015 tarihli bilirkişi ek raporu alındığı, bilirkişi raporuna uygun olarak şikayetin kabulü ile posta çeki hesabı üzerine konan haczin kaldırılmasına karar verilmiş ise de 25.11.2014 tarihli bilirkişi rapor ekinde bulunan hesap ekstresinin ve 11.08.2014 t.li ... cevap yazısı ekinde bulunan CD’nin incelenmesinde bazı isimlerin hesaba herhangi bir açıklama yapmadan para yatırdığı ve “kira bedeli” adı altında hesaba para yatırıldığı görülmüştür.

O halde, mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve kurallar gözetilerek, şikayete posta çeki hesabına ilişkin olarak, bazı isimlerin hesaba yatırdığı para ile “kira bedeli” adı altında hesaba yatan paraların ne amaçla yatırıldığı araştırılarak, gerekirse, Yargıtay denetimine imkan tanıyacak şekilde uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılarak haczedilen paraların niteliklerinin belirlenmesi, hesapların havuz hesabı olduğunun saptanması halinde haczedilmezlik şikayetinin reddi, hesaplardaki paraların, vergi, resim, harç veya bu hükümde olmaları halinde ise haczedilemeyeceği gözetilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12293, Karar No: 2015/39891, Tarih: 22.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/12293 E.  ,  2015/39891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/296495

MAHKEMESİ : Siirt Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/175 (E) ve 2014/211 (K)

SUÇLAR : Yağma, Özgürlüğü kısıtlama, Şantaj

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin sadece şantaj suçu nedeniyle verilen beraat kararına yöneldiği belirlenerek yapılan incelemede:

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar S.. A.., M.. Y.. ve E.. K.. savunmanları tarafından yağma suçu yönünden duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanıklar S.. A.., M.. Y.., E.. K.. ve M.. Y.. hakkında şantaj suçu nedeniyle verilen beraat kararına yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından; sanık M.. Y.. hakkında yağma ve özgürlüğü kısıtlama suçları bakımından kurulan mahkumiyet kararına yönelik sanık savunmanı tarafından yapılan temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık M.. Y.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar S.. A.., M.. Y.. ve E.. K.. hakkında yağma ve özgürlüğü kısıtlama suçları bakımından kurulan mahkumiyet kararına yönelik sanıklar savunmanı tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Soruşturma ve kovuşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanıklar S.. A.., M.. Y.. ve E.. K.. hakkında duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Ancak;

Sanıkların TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. A.., M.. Y.. ve E.. K.. savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak, yerine “Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA ilişkin oybirliğiyle alınan karar 22.04.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Mustafa Aydın'ın katıldığı oturumda, sanıklar ve savunmanlarının yokluklarınca açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/17456, Karar No: 2010/14924, Tarih: 18.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/17456 E.  ,  2010/14924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Sanıkların imzalarına havi aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağı, sanıkların jandarmada açıkça anız yaktıklarını, mahallinde yapılan keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda da anız yakılan tarlanın sanıkların 1/4 hisselerle sahip olduğu tarladan yangının oluştuğu ve yangının en yakın devlet ormanına 550 mt mesafede bulunduğu şeklindeki tesbiti ile zabıt mümzisinin keşifdeki yeminli ifadesinde yangının bitişik bulunan bütün tarlalara sirayet ettiğini, geniş bir alana yayıldığını beyan etmesi karşısında sanıkların üzerine atılı suçun subüta erdiği gözetilmeksizin yazılı şekilde yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmadığından bahisle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5859, Karar No: 2010/8938, Tarih: 23.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5859 E.  ,  2010/8938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi

Temyize konu dosya ile birleşen 2009/49 sayılı dosyadan verilen birleştirme kararı altında "tebligat çıktı" şeklinde not ... olup, tebligat parçaları dosyada bulunmamaktadır. Bu nedenle; sözü edilen dosyanın birleştirme kararı taraflara tebliğ edilmişse tebliğ belgesinin; bulunamıyorsa tebliğ tarihi ... Müdüdlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 23/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2155, Karar No: 2024/3532, Tarih: 15.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/2155 E.  ,  2024/3532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/72 E., 2021/292 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında görülen tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Ordu ili, Perşembe ilçesi, ... köyü 107 ada 43 ve 57 parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında adına tespit ve tescil edildiğini, taşınmazlarından geçen zeminde 50 cm kadar ayak yolu bulunduğunu, sadece bir ayağın geçebileceği kadar olan bahçe yolunun kadastro çalışmalarında 2 - 2.5 m genişliğinde tespit edildiğini ileri sürerek fazladan tespit edilen yolun kendi parsellerine eklenmesi suretiyle tescil talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar; davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı Hazinenin pasif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davalı Hazine yönünden husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 16.10.2020 tarihli ve 2017/118 Esas, 2020/4380 Karar sayılı kararı ile; tescil davalarında Hazine yasal hasım olduğundan, Hazineye husumet yöneltilemeyeceği yönündeki gerekçede isabet bulunmadığı, hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun gereğince Ordu Büyükşehir Belediye Başkanlığının da davada yer alması gerektiğinden bahisle öncelikle davacıya, davasını Ordu Büyükşehir Belediye Başkalığına da yöneltmek üzere süre ve imkan tanınması, tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması, öte yandan, tescil davalarında TMK'nın 713/4 üncü ve 5 inci fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli yerel ve gazete ilanlarının yöntemine uygun bir biçimde yapılması, ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanaklarının dosya arasına konulması, yasal 3 aylık sürenin dolmasının beklenilmesi gerektiği gerekçesiyle sair hususlar incelenmeksizin Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.