muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7959, Karar No: 2022/1956, Tarih: 10.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7959 E.  ,  2022/1956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/341 E. - 2019/927 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/341 Esas-2019/927 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, Küçükbalıklı Mahallesi 3166 ada 20 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma tazminat bedelinin taraflar arasında görülüp kesinleşen Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/69 Esas-2017/50 Karar sayılı davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davada vekille temsil olunan davacı lehine asıl ve ek davada hükmedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2 maddesi gereğince hesaplanacak nispi vekalet ücretinden, asıl davada takdir edilen vekalet ücretinin mahsup edilerek bakiyeye karar verilmesi gerekirken fazla vekalet ücreti takdir edilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/341 Esas-2019/927 Karar sayılı sayılı kararının hüküm fıkrasının 4 nolu bendinde yer alan (16.460,11) rakamlarının hükümden çıkartılmasına, yerine (15.080,11) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,10/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16071, Karar No: 2016/5906, Tarih: 05.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16071 E.  ,  2016/5906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine mahkemece 14/09/2015 tarihli ek kararla HUMK 434. maddesi gereğince kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, bu karar da davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava; icra takibine konu edilen bonoda tahrifat yapıldığı iddiasına dayalı menfi tespit davasıdır.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece 14/09/2015 tarihinde verilen ek karar ile davalı tarafın muhtıraya rağmen eksik temyiz harcını tamamlamadığı gerekçesiyle davalı tarafın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar da davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekiline temyiz harç ve masrafların yatırılması için çıkartılan muhtıra gereğinin yerine getirilmediği ve Avukatlık Kanunu 41. maddeye göre davalı vekilinin çekilme dilekçesinin davalı asile tebliğ edilemediği dikkate alınarak yerel mahkemece davalının temyiz isteminden vazgeçildiğine yönelik olarak kurulan ek kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin 14/09/2015 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, ek kararın ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine,

05/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2286, Karar No: 2021/2536, Tarih: 01.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/2286 E.  ,  2021/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22745, Karar No: 2015/1690, Tarih: 29.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/22745 E.  ,  2015/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2013/670-2014/545

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının % 29,20’den % 60,00'a yükselmesi nedeniyle % 30,80 oranındaki artan bölüm için manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; Kurum tarafından davacıda meslek hastalığı nedeniyle % 29,20 oranında sürekli işgöremezlik derecesinin tespit edildiği, bu oranın Zonguldak Uzunmehmet Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 16.09.2008 tarihli raporuna göre 16.09.2011 tarihinde kontrol edilmesi gerektiği kaydıyla % 45'e yükseldiği, işverenin itirazı üzerine SSYSK tarafından 23.01.2009 tarihli kararla davacının sürekli iş göremezlik derecesinin düzeltme kaydıyla % 26,20 olarak belirlendiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 11.01.2010 tarihli kararı ile de aynı oranın belirlenmesi nedeniyle davacı tarafın artan sürekli iş göremezlik nedeniyle açtığı manevi tazminat davasının reddine karar verildiği, davacıda meydana gelen sürekli işgöremezlik derecesinin Zonguldak Uzunmehmet Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 12.08.2013 tarihli raporuna göre artma kaydıyla % 60 olarak belirlendiği, işverenin itirazı üzerine SSYSK tarafından da 29.01.2014 tarihli karar ile aynı oranın belirlendiği ve bu doğrultuda eldeki bu davada davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İş kazası veya meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında işçide oluşan meslekte kazanma gücü kaybı oranı, hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Zira maddi tazminat davalarında sigortalının maluliyeti oranında indirim yapılacağı gibi yine manevi tazminat davalarında hükmedilecek manevi tazminat miktarının takdirinde de maluliyet oranı mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır. Bu nedenle maluliyet oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 sayılı Yasanın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasaya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kululunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesi göz önüne alındığında belirtilen prosedürün uygulanmadığı, daha önce reddedilen ve kesinleşen manevi tazminat istemli davada gözönüne alındığında maluliyetin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; maluliyet oranının 5510 sayılı Yasanın 95. maddesin de belirtildiği şekilde davacıda meslek hastalığı sonucu meydana gelen meslekte kazanma gücünün hangi oranda olduğu tespit ettirilerek çıkacak sonuca göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2325, Karar No: 2022/1055, Tarih: 09.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2325 E.  ,  2022/1055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 09.06.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12074, Karar No: 2014/13483, Tarih: 26.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/12074 E.  ,  2014/13483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, idari para cezası

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkeme kararına karşı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinde; "aynı eylemden dolayı hem beraat hem idari para cezası uygulanması kararı verilemeyeceği" belirtmesi karşısında, Üst Cumhuriyet Savcısının beraat kararına karşı temyiz, idari para cezası kararına karşı itiraz talebinde bulunduğu kabul edilerek ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 27/7 maddesi de gözetilerek yapılan incelemede;

I- Beraat kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde, usul ve yasaya uygun olarak kararın ONANMASINA,

II- İdari para cezasına yönelik itirazın incelenmesinde,

Hükümden önce 14.04.2011 gün ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 3. maddesiyle değişik 1111 sayılı Askerlik Kanunun 89. maddesi uyarınca, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanununun 63. maddesinin 1.fıkrasında düzenlenen suçları barışta ilk kez işleyenlerin eylemleri idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24. maddesi uyarınca mahkemece verilen idari para cezasının miktarına göre aynı yasanın 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında ilgili kişiye verilen İDARİ PARA CEZASININ KALDIRILMASINA, 26.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2993, Karar No: 2016/4493, Tarih: 08.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/2993 E.  ,  2016/4493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m.27, HMK m. 297/1-b). Mahkemece; hükümde tarafların adı, soyadı, doğum tarihi ve yeri ile baba ve ana adları ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası yazılmamıştır. Bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.03.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/9607, Karar No: 2017/4591, Tarih: 30.10.2017

**5. Ceza Dairesi         2014/9607 E.  ,  2017/4591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ün, suç tarihinde Artvin İl Özel İdaresi Yol ve Ulaşım Hizmetleri müdür vekili olarak görev yaptığı, katılan ...'in yazılı rızası alınmadan ve köy ihtiyar heyeti tarafından kamu yararına kamulaştırma kararı alma yönünde herhangi bir uygulama yapılmadan arazisinden yol geçirilmesi suretiyle T.C. Anayasasının 35. maddesinde düzenlenen mülkiyet hakkının ihlal edildiği iddia edilen olayda; görevi kötüye kullanma suçunun düzenlendiği TCK'nın 257. maddesi genel, tali ve tamamlayıcı bir hüküm olup kanunda ayrıca suç olarak tanımlanan haller dışında görevin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması ya da kişilere haksız bir menfaat sağlanması ile oluşacağı nazara alındığında, sanığın eyleminin TCK'nın 154/1. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz veya TCK'nın 261. maddesinde düzenlenen kişilerin malları üzerinde usulsüz tasarruf suçunu oluşturabileceği dikkate alınarak davaya bakmanın, delillerin takdir ve tartışılmasının 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden karar tarihinde faaliyette bulunan sulh ceza mahkemesinde yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6587, Karar No: 2014/3975, Tarih: 26.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6587 E.  ,  2014/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19559, Karar No: 2017/10205, Tarih: 07.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/19559 E.  ,  2017/10205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait ve davalıya kasko sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu aracın özel bir firmada 7.500,29 TL'ye tamir ettirildiğini, davalı tarafça peşinatın rizikodan sonra ödendiğinden bahisle ödeme yapılmadığını, davalının rizikoyu öğrendikten sonra peşinat ile iki taksiti tahsil ettiğini, sözleşmeyi feshetmediğini, peşinat ve taksitleri müvekkiline iade etmediğini, sözleşmeyi ayakta tutma iradesi gösterdiğini beyanla, 7.500,29 TL hasar bedelinin ödeme tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, peşinatın riziko gerçekleştikten sonra ödendiğini, müvekkili şirketin sorumluluğunun doğmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından davalı hakkında açılan alacak davasının kabulüne, 7500,29 TL'nin 16/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 387,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3009, Karar No: 2009/7847, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3009 E.  ,  2009/7847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1....

2....

DAVALILAR : 1.... 2.... 3....

...

...

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi S.), Bursa 2. Asliye Ticaret ve ... 2. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi S.) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, haksız rekabetin önlenmesi, haksız kazancın tesbiti, şirket ortaklığından çıkarılma ve tazminat istemlerine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, ... İlçesinin, 5216 sayılı Kanunla Büyükşehir Belediyesi sınırları içine alınması, Ağır Ceza Mahkemesi olarak Bursa Ağır Ceza Mahkemesinin sınırları kapsamında bulunması ve H.S.Y.K.’nun 24.03.2005 gün ve 188 sayılı kararı uyarınca Ticaret Mahkemesi olarak davaya Bursa Asliye Ticaret Mahkemesince bakılması gerektiği gerekçesiyle gönderme kararı verilmiştir.

Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın ana konusunun ... Tersanecilik Limited Şirketi ile ortaklar ve şirket ortakları arasında olduğunu, şirketin faaliyet merkezinin ... ili olduğu ve ... Ticaret Siciline kayıtlı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... 2.Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi S.) Mahkemesi de, davada şirket merkezinin bulunduğu yer mahkemesinin

../...

-2-

2009/3009

2009/7847

yetkili olduğunu, şirket adresi olan ...’nun ise mülki yönden ... İline bağlı olsa da, adli yönden ... İlçesine bağlı olduğunu, ... İlçesi’nin de, Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde bulunması ve buna göre Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Somut olayda dava ... Tersanecilik San Tic. Ltd. Şti. hissedarları tarafından, şirket ortakları davalılar hakkında, davalı şirket ... Tersaneciliği haksız rekabet kurallarına aykırı davranarak iflasa götürecek derecede zarara uğrattıkları, buna ilişkin olarak diğer davalı şirketi kurdukları gerekçesiyle haksız rekabetin önlenmesi, haksız kazancın tesbiti, tazminat ve şirket ortaklığından çıkarılmaları istemlerine ilişkin olarak açılmıştır. HUMK’nun 17.maddesine göre, şirket ve ortakları ile şirket ortaklarının bu sıfatla birbirlerine karşı açtıkları davaların şirketin merkezinin bulunduğu yer mahkemesinde açılması zorunlu olup, bu yetki kuralı kamu düzenine ilişkindir.