muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6562, Karar No: 2017/21, Tarih: 09.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6562 E.  ,  2017/21 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının gün para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının tespitine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından; (3). bendin çıkarılarak, yerine “Sanığa verilen 25 gün kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 25 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması, (4). bentten “çevrileceğine” ibaresinin çıkarılarak, yerine “çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1731, Karar No: 2017/13408, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1731 E.  ,  2017/13408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9548, Karar No: 2019/6143, Tarih: 14.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9548 E.  ,  2019/6143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin cezanın fazla olduğuna, erteleme hükümlerinin uygulanmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, somut olayda, sanığın sürücü belgesi bilgileri incelendiğinde, hem E sınıfı hem de D sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu ve yargılamaya konu kazayı idaresindeki halk otobüsü ile yaptığı anlaşılmakla, sanığın yalnızca “E” sınıfı ehliyet belgesinin TCK'nın 53/6 maddesi gereğince geçici olarak geri alınmasına karar verilmesi gerekirken aynı zamanda “D” sınıfı ehliyetinin de geri alınmasına karar verilmesi,

2-Sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu yerine kasta dayalı kusurunun yoğunluğu gerekçe gösterilerek TCK’nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1-3. bendindeki “belgesi ile 25/12/2006 tarih D sınıfı sürücü belgelerinin 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesi gereğince suçun işleniş şekli ve kasta dayalı kusurun yoğunluğu” ibareleri çıkarılarak yerine “belgesinin 5237 sayılı TCK’nın 53/6 maddesi gereğince suçun işleniş şekli ve taksire dayalı kusurun yoğunluğu” ve hükmün 1-6. bendindeki “kasta dayalı kusurunun yoğunluğu” ibaresi çıkarılarak yerine “taksire dayalı kusurunun yoğunluğu” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21948, Karar No: 2024/14367, Tarih: 28.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/21948 E.  ,  2024/14367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/153 E., 2015/127 K.

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 03.01.2017 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18687, Karar No: 2016/1879, Tarih: 15.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/18687 E.  ,  2016/1879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : . İş Mahkemesi

Tarihi : 18.05.2015

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

....San. A.Ş. adına kayıtlı, sicil numaralı işyerinin kuruma karşı olan 2002 yılı 9. ay ile 2008 yılı 3. aylar arasındaki prim borçları nedeniyle, davacı adına tanzim edilerek gönderilen 3 adet ödeme emirleri içeriğine göre, davalı kurumca davacının adı geçen anonim şirkette temsil ve ilzama yetkili olmadığı nedeniyle sorumlu tutulmadığı anlaşılan eldeki davada yazılı şekilde verilen kararın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

01.10.2008 tarihinden önce tahakkuk eden prim borçları nedeniyle davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 80/11. maddesinde; “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar” hükmü öngörülmüştür. Anılan madde hükmüne göre, tüzel kişiliği haiz bir Özel kuruluşta görev yapan bir kişinin primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olabilmesi için; primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili, üst düzey yöneticisi olması zorunludur.

Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca; bir anonim şirketin idare ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak, yetkili idare meclisince yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda; anonim şirket yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin idare veya mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan, karar organında yer almayan kişilerin işveren ile birlikte müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

506 sayılı Kanun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup, 01.10.2008 tarihinden sonra tahakkuk eden prim borçları hakkında 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi ile, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dâhil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” şeklinde düzenlenme getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan yönetim kurulu üyelerinin primlerin ödenmesinden işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtilmiştir.

Müteselsil borçlulukta alacaklı, alacağının tamamını veya bir kısmını karşısındaki borçlulardan dilediği birinden isteyebilmek imkânına sahip bulunduğu gibi, borçlular da alacaklıya karşı borç sona erinceye kadar hep birlikte sorumlu olmakta devam ederler. Borçlulardan birinin borç ödemeden aciz haline düşmesinin veya iflas etmesinin alacaklı için her hangi bir tehlikesi yoktur; zira diğer borçlulardan her biri borcun tamamını ifa etmek yükümlülüğü altında bulunmaktadır. Müteselsil borçluluk alacaklıya, borçluların içinden ödeme gücü en yüksek olanı seçerek edimin tamamını ondan isteyebilme yetkisini tanır.

Bu yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; öncelikle davacının yönetim kurulu üyesi olduğu iddia edilen Anonim şirket olan ... A.Ş.’nin ticaret sicil kayıtlarının eksiksiz ve okunaklı suretlerinin getirtilmesi, davacının bu şirkette yönetim kurulu üyeliği bulunup bulunmadığı ve varsa hangi dönemler arasında bu görevi yaptığı dikkate alınmak suretiyle 506 sayılı Yasa'nın 80. 5510 sayılı Yasa'nın 88/20. veya 6183 sayılı Yasa'nın mükerrer 35’inci maddeleri kapsamında sorumluluğunun bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3737, Karar No: 2020/2101, Tarih: 26.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3737 E.  ,  2020/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 07/03/2019 tarih ve 2017/847-2019/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı şirketin İş Bankası ... Ticari Şube'de bulunan hesabına 12/08/2014 tarihinde 950.000,00 TL yatırıldığını; bu hususun şirketin ticari defter ve banka kayıtları ile sabit olduğunu; ... 3. Noterliği'nin 13/05/2015 tarihli 6724 yevmiye no'lu ihtarnamesi ile söz konusu paranın iadesi istendiği halde davalı şirket tarafından paranın iade edilmediğini; davalının İş Bankası ... Ticari Şube'deki hesabına yatırılan 950.000,00 TL paranın şimdilik 20.000,00 TL'lik kısmının 12/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacağı belirli iken kısmi dava açmasının dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, davacı ile müvekkili arasında herhangi bir ticari ilişki olmadığını, davacının müvekkili şirketin dahil olduğu holding bünyesindeki Krom Magnezit A.Ş.'de 17 yıl boyunca müdür olarak çalıştığını, kendisinin müvekkili şirketin hakim ortağı olan ...'ın yeğeni ve diğer ortakların da dayılarının oğlu olduğunu, kendisine güvendiklerini ve nakliye faturalarını ödemeye münhasır olmak üzere 2.000,00 TL.'ye kadar şirket adına çek keşide etme yetkisi verdiklerini, ancak suiistimalinin ortaya çıkması üzerine ... 4. Noterliği'nin 13/03/2015 tarih ve 5989 yevmiye sayılı azilnamesi ile şirketi temsil yetkisinin kaldırıldığını davacının çalıştığı şirketi dolandırdığını ve hakkında pek çok hukuk ve ceza davası açıldığını davacının iddiasının hukuki dayanağının TBK'nun 386. maddesindeki tüketim ödüncü olduğunu ve bunu ispat yükünün de davacıda olduğunu, davacının dayanağı olan havale işleminin bir ödeme aracı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, iddia, savunma, bilirkişi raporları, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirketin de bünyesinde bulunduğu bir holdinge bağlı Krom Magnezit A.Ş.'de uzun yıllar müdür olarak çalıştığı ve davalı şirket ortaklarının yakın akrabası olduğu, yakın akrabalık ve güven ilişkisi nedeniyle şirket adına çek keşide etme ve bazı hususlarda şirketi temsil yetkisi bulunduğu, ancak bu yetkinin ... 4. Noterliği'nin 13/03/2015 tarih ve 5989 yevmiye sayılı azilnamesi ile kaldırıldığı, davacının 12.08.2014 tarihinde davalı şirketin İş Bankası ... Ticari Şubesi'ndeki hesabına 950.000,00 TL para yatırdığı, söz konusu tutar yatırılırken yapılan işleme dair herhangi bir özel açıklama yapılmadığı, paranın borç olarak gönderildiğine dair herhangi bir kayıt olmadığı, para yatırma işlemine dair dekontta sadece "nakit yatan" ibaresinin bulunduğu, davacının ... 3. Noterliği'nin 13/05/2015 tarih ve 6724 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile söz konusu paranın 3 gün içerisinde iadesini talep ettiği, ancak ne dava dilekçesinde ve ne de davacı tarafından davalıya gönderilen ihtarnamede söz konusu paranın davalıya sehven yahut borç olarak gönderildiği hususunda herhangi bir iddianın söz konusu olmadığı, verilen kesin süre içerisinde de söz konusu paranın ne için gönderildiği hususunda davacı tarafça herhangi bir açıklama yapılmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 12/08/2014 tarihli 950.000,00 TL'lik ödemenin davalı şirketin kasasından yine davalı şirket hesabına yapıldığının tespit edildiği, yapılan işlemin havale niteliğinde olduğu, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre havalenin bir ödeme vasıtası olması nedeniyle ispat yükünün davacı tarafta olduğu; ancak davacının davasını yazılı belgelerle ispatlayamadığı gibi hatırlatılmış olmasına rağmen davalı tarafa yemin teklifinde de bulunmadığı gerekçeleriyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4519, Karar No: 2018/8027, Tarih: 20.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/4519 E.  ,  2018/8027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucu Yazlık Köyü çalışma alanında bulunan 193 ada 18 ve 45 parsel sayılı 1.779,98 ve 3.280,53 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... Kuru ve arkadaşları miras yoluyla gelen hakka, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece, davacı tarafın dayandığı 05.09.1961 tarih ve 4 sıra numaralı tapu kaydının hukuki değerini yitirdiği, zilyetliğin de davalı tarafta olduğu gerekçesi ile dava konusu 198 ada 18 sayılı parsel yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı tarafın dayandığı tapu kaydının geldisi olan ve aynı zamanda çekişmeli taşınmaza revizyon gören, çekişmeli taşınmazı kapsadığı da anlaşılan 25 Mayıs 1943 tarih ve 106 sıra nolu tapu kaydının maliklerinden 1/5 pay sahibi Zabite, payını 05.09.1961 tarih ve 4 sıra numaralı tapu kaydı ile davacılar murisi ...’a satmıştır. Çekişmeli taşınmazda davalı tarafın uzun süredir zilyetliği bulunmakla beraber tapu kayıt maliki olan davacıların murisi ...'ın ölüm tarihi olan 2006 yılı ile ... tespitinin yapıldığı tarih sırasında 20 yıllık süre bulunmadığına göre davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının ... tespit tarihi itibarı ile hukuki kıymetini koruduğu kuşkusuzdur. Hal böyle olunca; davacının davasının kabulü ile taşınmazın 1/5 payının kayıt maliki Rahmi'nin mirasçıları olan davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz istemleri açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

2- Davacılar vekilinin 193 ada 45 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, davalı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Taşınmazın Nisan 1943 tarih ve 281 sıralı muris... adına kayıtlı tapu kapsamında kaldığı ve çekişmeli taşınmazın müşterek muris...’den intikalen geldiği, muris...’in terekesinin de tüm mirasçıların katılımı ile usulünce taksim edilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; mirasçılar arasında zilyetlikle iktisap mümkün olmadığına göre, muris...’in veraset ilamı alınarak, davacıların miras paylarının belirlenmesi suretiyle çekişmeli 193 ada 45 sayılı parselin tapu kaydının, davacıların miras payı oranında iptali ile belirlenen payların davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, 20.12.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.