muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3374, Karar No: 2021/7674, Tarih: 20.09.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/3374 E.  ,  2021/7674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, davacı, adli yardım talebini mali durumunu göstermeye yeterli önceki aşamalardan farklı somut bir belgeye dayandırmadığından ve yargılama safahatında adli yardım talebi kesin olarak reddedildiğinden, temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davacı tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5733, Karar No: 2017/7361, Tarih: 18.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5733 E.  ,  2017/7361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/12/2015 tarih ve 2014/68-2015/337 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının 2000/21708 tescil numaralı ''BAHÇEDEN+Şekil'' markasının bulunmasına rağmen bu marka ile birebir aynı logoyu içeren ve yine 29 ve 30. sınıfları kapsar şekilde 2010/75634 sayılı markası ile mükerrer bir başvuruda bulunduğunu ve bu markanın 556 sayılı KHK 7/1-b maddesi gereğince mutlak ret sebebine aykırı olarak tescil edildiğini ve davalının müvekkili şirketin ''PEYMAN BAHÇEDEN+Şekil'' markasından haberdar olduğu, markayı kullanma yükümlülüğünü dolanmak kastı ile kötüniyetli tescille sonuçlanan başvuruda bulunduğunu ileri sürerek davalının 2010/75634 sayılı markasının 29. ve 30. sınıflar bakımından kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; 2010/75634 numaralı marka ile 2000/21708 numaralı markanın bire bir aynı sınıflarda olmayıp, 29 ve 30. sınıfların da farklı alt sınıflarına dair olduğundan kötü niyetli bir marka tescilinin söz konusu olmadığını, dava konusu tescilde mutlak ret sebebi değil, nispi ret sebebi bulunduğunu, davacının açtığı hükümsüzlük davasının ve iptal talebinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalının dava konusu marka başvurusunu eski tarihli markasının tescilinden yaklaşık on yıl sonra yapıldığı, bu nedenle beş yıllık sürenin uzun süre önce geçtiği, beş yıllık sürenin dolmasından sonra yapılan tescilin bu süreyi kesintisiz ve birbiri ardınca uzatma etkisinden söz edilemeyeceği, ilk beş yılın geçmesi ile de sona erme nedeninin doğmuş olacağı, bu nedenle ilk tescil sahibine burada yeniden tescil yolunun açık olduğu, taraf markalarının 556 sayılı KHK 7/1-b maddesi uyarınca "Aynı veya Ayırt edilemeyecek" derecede benzerlik arz etmediği buna karşılık taraf markalarının 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında benzerlik arz ettiği ancak dava konusu markanın bu nedenle hükümsüz kılınmasını talep etmediği, KHK 8/1-b maddesi anlamında iltibas oluştuğu sonucuna varılan mal ve hizmetlerde davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilemeyeceği, dava konusu davalı şirketin markasının tescilinin 556 sayılı KHK 35. maddesi uyarınca kötü niyet içerdiğine ilişkin gerekli ve yeterli kanıtın sunulmadığı, kötü niyetin varlığı tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, markanın hükümsüzlüğüne ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Ancak; dosya kapsamından yargılama sırasında davalının dava konusu 2010/75634 sayılı ''BAHÇEDEN+ŞEKİL'' ibareli markasını dava dışı Bah Eğitim Turizm Gıda Sanayi Ticaret A.Ş'ye devrettiği anlaşılmaktadır. HUMK 186. maddesi (HMK 125. madde) hükmü gereğince dava açıldıktan sonra iki taraftan biri dava konusunu 3. kişiye devrederse diğer tarafın seçimlik hakkı vardır. Dilerse temlik eden taraf ile olan davasından vazgeçip, dava konusunu devralan kişiye karşı davaya devam edebileceği gibi, dilerse dava konusunu 3. kişiye devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürebilir. Mahkemece HMK'nin 125. maddesi (HUMK 186.md) hükmü uyarınca işlem yapılması gerekirken, bu hususun gözden kaçırılması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle re'sen bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6111, Karar No: 2018/6043, Tarih: 16.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6111 E.  ,  2018/6043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (iki kez) mahkumiyetine dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.10.2016 gün ve 2014/286 Esas, 2016/340 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen üçüncü celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37750, Karar No: 2017/29007, Tarih: 25.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/37750 E.  ,  2017/29007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 503/1, 65/3, 522/1 ve 59/2. maddeleri uyarınca iki kez mahkûmiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleştiği tarih olan 16.03.2010 ile yeniden suç işlediği 02.11.2014 tarihi arasındaki durma süresi çıkarıldığında, TCK'nın 66 ve 67. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının yargılama sürecinde gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3290, Karar No: 2020/1573, Tarih: 03.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2017/3290 E.  ,  2020/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 06/06/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız ihtiyati tedbirden kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/06/2020 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; haksız ihtiyati tedbirden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Bilirkişi raporuna göre ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/361 esas sayılı dosyasında ... parsel sayılı taşınmaza geçit hakkı tesisi için tedbir konulan 275.25 m²'lik alanın, tedbir kararının infaz edildiği tarihten kararın kaldırıldığı (07/08/2003-10/09/2012) tarihe kadar boş tarla kirası geliri karşılığı bedelin 2959 olduğu, eylemli gelir karşılığı ecrimisil bedelinin ise 10572 TL olduğu, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/487 esas sayılı dosyasında ise yine ... parsel sayılı taşınmazın geçit hakkı tesisi için tedbir konulan 180.7 m²'lik alanın tedbir kararının infaz edildiği ve kararın kaldırıldığı (07/11/2012-03/07/2013) tarihleri arasında boş tarla kira geliri karşılığının 165 TL eylemli gelir karşılığı ecrimisil bedelinin 875 TL olduğu belirtilmiştir.

Davacı 15/10/2015 tarihli dilekçesi ile ecrimisil bedeli olarak hesaplanan miktar üzerinden davayı ıslah etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile boş kalan kira geliri karşılığı hesaplanan toplam 3.124 TL'ye hükmedilmiştir.

Mahkemece verilen karar hatalıdır. Şöyle ki; İlk olarak HMK'nın 399/2 maddesi gereğince haksız ihtayati tedbirden kaynaklanan tazminat davası, esas hakkındaki davanın karara bağladığı mahkemede açılır. İhtiyati tedbir kararı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde verilmesine rağmen, tazminat davasına 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmıştır. Görev hususu dava şartı olup kamu düzenini ilgilendirdiği için Yargılamanın her aşamada dikkate alınması gerekir.

İkinci olarak ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/487 esas sayılı dosyasında davacılardan Ayşena davacı değildir. Buna rağmen tazminattan sorumlu tutulmuştur. Kabule göre her bir dava yönünden ayrı ayrı tazminata hükmedilmesi gerekirken tek bir tazminata hükmedilerek taraf olmayan Ayşena'nın iki tedbir kararından da sorumlu tutulması yasaya aykırı olmuştur.

İkinci olarak ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/487 esas sayılı dosyasında davacılardan Ayşena davacı değildir. Buna rağmen tazminattan sorumlu tutulmuştur. Kabule göre her bir dava yönünden ayrı ayrı tazminata hükmedilmesi gerekirken tek bir tazminata hükmedilerek taraf olmayan Ayşena'nın iki tedbir kararından da sorumlu tutulması yasaya aykırı olmuştur.

Son olarak TMK 995 ve 996 maddesine göre fuzuli şagil hak sahibine verdiği zarardan dolayı tazminat ödemek zorundadır. Söz konusu zarar boş tarla kira bedeli değil ecrimisil bedeli olmalıdır. Mahkemece boş tarla kira bedeline hükmedilmesi de yasaya aykırıdır.

Bütün bu nedenlerle değerli çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 03/06/2020
Yargıtay — Esas No: 2015/10169, Karar No: 2016/2185, Tarih: 11.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/10169 E.  ,  2016/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı K.. A... vek.Av. İ.. Ç.. ile davalılar 1-B.. D.. 2-B..M..M..A...O..T..G..O..Nak...İnş... San. Tic. Ltd. Şti. vek.Av. M.. S.. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında A.. 1. A...H... (T...M...S...) Mahkemesinden verilen ..... gün ve ..... E. - ....K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen dava konusu takip dosyasında davalı borçlu B.. D..'e yapılmış ödeme emri tebligat parçasının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ..... gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/119, Karar No: 2015/19311, Tarih: 27.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/119 E.  ,  2015/19311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2012

NUMARASI : 2007/97-2012/179

H.. G.. ve müşterekleri ile M.. A.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 21.03.2012 gün ve 97/179 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar H.. B.. (K..), A.. Y.., A.. B.., Ü.. G.. B.. (Ö..), İ.. B.., A.. B.., A.. B.., M.. B.., H.. B.. ile bır kısım davalılar vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.04.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalılardan A.. B.. geldi, başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosyanın incelenmesi sonucu görülen eksikliklerin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmesini takiben eksiklik tamamlanmış olmakla dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu 2973, 2975, 2976 ve 2977 parsellerin Silifke Kadastro Mahkemesi'nin kesinleşen kararı ile davanın tarafları adına miras hissesi oranında hükmen tescil edildiğini, müvekkillerinin taraf olmadığı bu dosyada davacı ve davalıların müşterek murisine ait tapu kaydına dayanıldığını ve bu tapu kaydı kapsamında kaldıkları iddia edilmiş ise de yapılan uygulama sırasında tapunun sabit hudutlu olmaması sebebiyle miktarı ile geçerli olduğu kabul edilip, tapu miktarı ile bu miktara ilaveten senetsiz iktisap miktarı dikkate alınarak sabit sınırdan başlanarak 2955, 2954, 2953 ve 2952 parsellerin mirasçılar adına tescil edildiğini, diğer parsellerin ise miktar fazlası olarak Hazine adına tescilinin yapıldığını, eldeki davada dava konusu parsellerin ise tapu kaydı sınırları içinde kalmakla beraber miktar fazlası olarak kabul edildiğini, zilyetlik araştırması sonunda tüm tapu kayıt malikleri adına miras hisseleri oranında zilyetlikten tescil edilmiş ise de kesin hüküm oluşturmayan o dosyada zilyetlikten tescil edilen bu parsellerin tapu ile ilgisi bulunmadığını, bu parsellerin sadece A.. G.. ve K.. G.. tarafından 50-60 senedir zilyet edildiklerini, aşılı zeytin ve harnup ağaçlarının kullanılması, arpa buğday ekilmesi şeklinde ziraat edilip günümüze kadar kesintisiz geldiğini, davalıların bu parsellerde ne zilyetlik ne tapu kaydına dayalı haklarının bulunmadığını açıklayarak dava konusu parsellerde davalılar adına olan hisselerin iptali ile davacılar adına miras hisseleri oranında tesciline karar verilmesin istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, iptali istenen parsellerin Kadastro Mahkemesi'nin 1993/62 esas sayılı dosyasında dava konusu olup mahkeme kararı ile davacı ve davalılar olmak üzere taraflar adına tescile karar verildiğini, tescili yapılan 2938 parselden 2986 parsele kadar 24 parça taşınmazın müşterek muris adına olan K.Sani 1328 tarihli tapu kapsamında kaldığını, bu parseller içindeki zilyetliğinde tüm mirasçılar adına olup davanın haksız olduğunu açıklayarak reddi savunmuştur.

31.05.1996 tarihli celsede davalı Ahmet oğlu A.. B.., davacılar tarafından aleyhine açılan davayı kabul ettiğini, davacıların ekip biçtikleri yer olduğunu söylemiştir.

Diğer bir kısım davalılar vekili de, benzer açıklamalar ile davacıların ileri sürdüğü zilyetliğin tüm mirasçılar adına olup bağımsız zilyetlik sözkonusu olmadığını, mirasçılar arasında taksim yapılmadığını açıklayarak, davalılar Y.. K.. ve M.. A.. ise sebep açıklamaksızın davanın reddini savunmuşlar, bir kısım davalılar ise usule uygun tebliğe rağmen duruşmaya gelmemiş, bir cevap vermemişlerdir.

Mahkemenin, Kadastro Mahkemesi kararının kesin delil kabul edilerek verdiği davanın reddine ilişkin ilk kararı, davacılar vekilinin temyizi sonunda Dairenin 19.01.2006 tarihli ilamı ile dava konusu parsellerin oluşumuna esas olan Kadastro Mahkemesi dosyasının getirtilerek toplanan delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez, davacıların davasının kabulüne, dava konusu Silifke İlçesi .. Köyü'nde bulunan 2973, 2975, 2976, 2977 parsel numaralı taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile dosya içindeki veraset belgeleri ve alınan 07.02.2012 havale tarihli bilirkişi A.. A..’ın raporunda belirtmiş olduğu miras hisseleri oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmesi üzerine hüküm bir kısım davalılar vekili Av.H.. H.. E.., davalı M.. Ç.. vekili Av. S.. G.. ile davalılardan H.. B.. (K..), A.. Y.., A.. B.., Ü.. G.. B.. (Ö..), İ.. B.., A.. B.., A.. B.., M.. B.., H.. B.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 434/2. maddesine göre, temyiz isteği harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte hükmün temyiz edildiği kabul edilir. "Temyiz başvuru harcının" dayanağı 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi hükmü gereği 492 sayılı Harçlar Kanununun (1) sayılı Tarifesinin A) Mahkeme Harçları bölümünün sonuna (IV) nolu bölüm halinde eklenen “Temyiz başvuru harcı” düzenlemesidir. "Temyiz karar harcının" dayanağı ise HMK'nun 344. (HUMK'nun 434/2.) maddesi ve 07.07.1965 tarih 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kurulu Kararıdır. Bu İçtihatı Birleştirme Kararma göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının 1/4'ünün peşin olarak alınması gerekir.

Temyiz isteğinde bulunan bir kısım davalılar vekili Av.H.H.. E..ş'ın 12.06.2012 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Daire tarafından hükmü temyiz eden Av.H.. H.. E..'ın temyiz harçlarını yatırmasına ilişkin 12.06.2012 tarihli tahsilat fişinin dosyada olmakla birlikte temyiz karar harcı ile temyiz başvurma harçlarının yatırıldığına dair makbuzun gerek dosya arasında gerek UYAP kayıtlarında bulunmadığı, bu nedenle hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekili olduğu yazılı Av.H.. H.. E..'ın temyiz harçlarını yatırdığına dair makbuz varsa, dosya arasına konulması, olmadığı takdirde HMK'nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 344 (HUMK'nun 434/3.) maddesi gereğince bir kısım davalılar vekiline nisbi temyiz karar harcı ile temyiz başvuru harcının yedi günlük kesin süre içinde yatırılması için muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde harçların tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen nisbi temyiz karar harcı ile temyiz başvuru harcı yatırılmadığı taktirde Mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararının kapsamının gözönünde bulundurulması istenmiş, Mahkemece belirtilen hususları içeren muhtıra Av. H.H.. E..'a 02.07.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak yine eksikliğin giderilmediği görülmekle bu kez Dairenin 10.06.2014 tarihli geri çevirme kararı ile bu eksikliğin giderilmesi istenmiş, Mahkeme tarafından Av. H.H.. E..'a gerekli ihtarı içeren tebliğin 02.10.2014 tarihinde yapıldığı halde dosyaya harç yatırıldığına dair bir makbuz sunulmadığı gibi harcın da yatırılmadığı görülmüştür.

Mahkemece, hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av.H.H.. E..’ın usulüne uygun çıkartılan ihtarlara rağmen süresinde harcın tamamlanmadığı anlaşıldığından, HUMK'nun 434/2. maddesi ile 10.05.1965 tarih, 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ve 25.01.1985 gün 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı gereğince temyizden vazgeçmiş sayılacağından reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av.H.H.. E..’ın usulüne uygun çıkartılan ihtarlara rağmen süresinde harcın tamamlanmadığı anlaşıldığından, HUMK'nun 434/2. maddesi ile 10.05.1965 tarih, 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ve 25.01.1985 gün 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı gereğince temyizden vazgeçmiş sayılacağından reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2- Hükmü usule uygun şekilde temyiz ettikleri anlaşılan davalı M.. Ç.. vekili Av. S.. G.. ile davalılardan H.. B.. (K..), A.. Y.., A.. B.., Ü.. G.. B.. (Ö..), İ.. B.., A.. B.., A.. B.., M.. B.., H.. B..'un temyiz itirazlarına gelince; Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamı doğrultusunda Kadastro Mahkemesi dosyası getirtilerek mevcut deliller mahkemece birlikte takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davacılar ile murisleri Kerim ve A.. G..'ın sürdürdükleri zilyetliğin kök muris Süleyman'ın tüm mirasçıları adına olmadığı, bağımsız, kendi adlarına kazanmayı sağlayan 20 yılı aşkın zilyetlik olduğu bozma doğrultusunda getirtilen Kadastro Mahkemesi dosyası kapsamı ve delillerle doğrulandığına göre hükmün esasına yönelen temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekili Av. H. H.. E..'ın temyiz dilekçesinin REDDİNE, davalı M.. Ç.. vekili Av. S.. G.. ile davalılardan H.. B.. (K..), A.. Y.., A.. B.., Ü.. G.. B.. (Ö..), İ.. B.., A.. B.., A.. B.., A.. B.., M.. B.. H.. B..'un temyiz itirazları (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 82,25 TL'nin temyiz eden davalı M.. Ç.. ve bir kısım davacılar H.. B..'dan ayrı ayrı alınmasına ve 27,70 TL peşin harcın da istek halinde temyiz eden bir kısım davalılar M.. A.. ile müştereklerine iadesine, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.