muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4904, Karar No: 2013/19069, Tarih: 07.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/4904 E.  ,  2013/19069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Olaydan önceki geceyi yakınanın teklifi üzerine kendisinin evinde geçiren sanık ile suç arkadaşları ... ... ve ... ...'ın sabah 11.30 sıralarında yakınana bıçak dayayıp el ve ayaklarını bağlamak suretiyle evdeki eşyaları yağmalamaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 765 sayılı TCK.nın 499.maddesindeki suçu oluşturduğu ve bu eylemin 5237 sayılı TCK.da yağma suçunun yanısıra dolaşım özgürlüğünü kısıtlama suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 109/2-3a, b maddeleri uyarınca uygulama yapılmadan yazılı şekilde yalnızca yağma suçundan hüküm kurulması,

2-Olaydan sonra, sanığın suç arkadaşı ... ... ile birlikte yağmaladıkları eşyalarla şüphe üzerine kolluk tarafından yakalandıklarında suçu anlatıp, henüz yakınanın kolluğa başvurusu olmadan, yakınan ...'e ulaşılmasını ve bu şekilde geri vermeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükmünü düzenleyen 5237 sayılı TCK.nın 168/3-1 maddesiyle, hükmolunan cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4549, Karar No: 2016/11626, Tarih: 20.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/4549 E.  ,  2016/11626 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 17.06.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne ve müsadereye dair; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2014 gün ve 2014/615 esas, 2014/438 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3, CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5121, Karar No: 2022/10142, Tarih: 07.09.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/5121 E.  ,  2022/10142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Burdur Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2022 gün ve 2022/196 E. 2022/300 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27133, Karar No: 2014/28699, Tarih: 22.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/27133 E.  ,  2014/28699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2013/2067-2014/1281

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 08.11.2007-23.11.2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin 23.08.2011 tarihinde sendikaya üye olduktan sonra başka mağazalara gönderilmek tehditi ile çalışma şartlarının ağırlaştırıldığını, müvekkilinin başarılı bir çalışan olduğunu bu sebeplerle feshin geçersizliğin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 08.11.2007-23.11.2011 tarihleri arasında mağaza satış uzmanı olarak çalıştığını, davacının 22.08.2011 tarihinde alınmış 23.08.2011-26.08.2011 tarihleri arasında rapor ibraz ederek istirahat aldığını, yapılan rutin kontrollerde 22.08.2011 tarihinde davacının davalı işyerinde 09:00-17:30 vardiyasında çalıştığının kamera kayıtları ile tespit edildiğini, davacıdan savunma talep edildiğini, davacının otomasyon sisteminden kaynaklanan hatadan durumu ortaya çıktığını belirtip 23.08.2011 tarihli yine 5166 protokol nolu rapor getirdiğini, iki raporunda 5166 protokol nolu olması üzerine yaptıkları araştırmada hastanenin alınan raporun usule fenne ve akla aykırı olduğunu belirttiğini, davacının sendikalı olduğunun müvekkili işyeri tarafından bilinmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesin talep etmiştir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda 19.03.2013 tarih 2011/1176 esas, 2013/198 karar sayılı ilam ile işveren tarafından doğruluğu ispatlanamayan ve bu sebeple kuşkudan öteye gitmeyen bir nedenle iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi sonucunda yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 20.09.2013 tarihli 2013/22867 esas 2012/19358 karar sayılı ilamı ile davacının raporlardaki yanlışlığın hastanedeki otomasyon sisteminden kaynaklanığı savunmasına göre ilgili hastanenin otomasyon sisteminde davacının rapor aldığı tarihte bir problem olup olmadığının tespiti bakımından uzman bilirkişiden rapor alınması gerektiği ve kabule göre de feshin sendikal nedene dayanmadığı belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, usul ve kanuna uygun bulunan bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmasından sonra yapılan yargılama sonucunda hastane tarafından akla ve fenne uygun olmayan rapor görüşüne rağmen ilgililer hakkında herhangi bir işlem yapılmadığı, davacının raporunun gerçeği yansıtmadığı kabul edilse dahi bunun bedelinin sadece davacıya ödettirilmemesi, raporu düzenleyenlerinde bundan sorumlu olması, izin düzenlemelerine ilişkin hükümlerin bu tür uygulamalara yol açması karşısında davacının iş sözleşmesinin feshinin hakkaniyete uygun olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir

Karar süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilip feshedilmediği noktasındadır.

Mahkemece Dairemizin bozma kararı sonrasında uzman bilirkişiden rapor alınmıştır. Bu raporda ilgili tarihlerde hastane otomasyonunda bir arıza veya hatanın olmadığından davacı raporlarındaki yanlışlığın hastanedeki otomasyon sisteminden kaynaklanmadığı bildirilmiştir. Bu rapora göre davacının savunmasının yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının usulsüz olarak rapor aldığı ve bu raporu işyerine sunduğu sabittir. Her ne kadar mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; dosya kapsamı incelendiğinde sözkonusu rapora ilişkin olarak doktorlar hakkında da idari soruşturma yapıldığı ve soruşturma sonunda ilgili doktorlar hakkında uyarma cezası ve veri hazırlama elemanı hakkında da uyarılmasının firmasına bildirilmesi gerektiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca sözkonusu eylem nedeniyle ilgili doktor ve çalışanların ceza almaması da davacının eylemini haklı hale getirmeyeceği açıktır. Mahkemece davacının raporunun gerçeği yansıtmadığının kabulü durumunda bile davacının tek başına bundan sorumlu tutulmasının hakkaniye uygun düşmeyeceğini ilişkin kabulü de yerinde değildir. Davacının usulsüz eylemi nedeniyle sorumlu olacağı şüphesizdir.Davacının hastane tarafından akla ve fenne uygun olmadığı belirtilen rapor aldığı ve bu raporun hastane otomasyon sisteminden kaynaklanığı savunmasınında yapılan inceleme doğrultusunda doğru olmadığının anlaşılmasına göre iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği sabittir. Hal böyle olunca mahkemece yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM :

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 179,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

HÜKÜM :

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 179,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,kesin olarak 22.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37942, Karar No: 2021/11810, Tarih: 08.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/37942 E.  ,  2021/11810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Sanığın yüzüne karşı verilen 23/09/2020 tarihli hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.10.2020 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10774, Karar No: 2024/4253, Tarih: 06.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10774 E.  ,  2024/4253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/191 E., 2021/600 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi düzeltilerek esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2017/85 Esas, 2019/380 Karar sayılı kararı ile sanıklar İzzet, Yıldıray, Kenan ve Murat hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve mala zarar verme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.04.2021 tarihli ve 2020/191 Esas, 2021/600 Karar sayılı kararı ile sanıklar Murat, Yıldıray ve İzzet, hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ve 303/1-4. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan ...'nın olay tarihinde ikâmetinde kızı katılan ... ile oğlu ... ve yine torunları mağdurlar ... ve ...'de bulunduğu halde, saat 23.40 sularında müstakil ikâmetlerinin bacasından yangın hızlandırıcı bir maddenin dökülmek suretiyle sobadan kaynaklanan alevler neticesinde evin içerisinde bulunan ve olay yeri inceleme raporunda belirtilen malzemelerin yanması ile birlikte basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet verildiği, sanıkların husumet sebebi ile katılanın evinin bacısından yangın hızlandırıcı madde döktüğüne ve sanıkların bu fiiline iştirak ettiklerine dair, mahkûmiyete yeterli düzeyde kesin delil bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu verilere dayandırıldığı, sanıkların husumet sebebi ile katılanın evinin bacısından yangın hızlandırıcı madde döktüğüne dair, mahkûmiyete yeterli düzeyde kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.04.2021 tarihli ve 2020/191 Esas, 2021/600 Karar sayılı kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29212, Karar No: 2017/24798, Tarih: 14.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/29212 E.  ,  2017/24798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Kırıkkale İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılan davacının hizmet döküm cetveli ile işe giriş bildirgelerinin, davacıya ait hizmet döküm cetvelindeki işyerlerinin, ünvan, faaliyet adresi ve 5510 sayılı Kanun kapsamına alınma ve çıkarılmasına ilişkin bilgilerin Sosyal Güvenlik Kurumundan istenerek dosyaya eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13254, Karar No: 2020/9879, Tarih: 16.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/13254 E.  ,  2020/9879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararında, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/1, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/1 ve 230/1-c maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açık olarak belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, Anayasa ve 5271 sayılı Kanun'un amir hükümlerine aykırı şekilde gerekçesiz karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5010, Karar No: 2007/5276, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5010 E.  ,  2007/5276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu dava konusu taşınmazın arsa kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olmasında yöntem olarak bir isabetsizlik yoktur. Ancak, bilirkişi kurulunca düzenlene rapor dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının “Kamulaştırma Bedelinin Tespiti Esasları”nı düzenleyen 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca arsalarda kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarına göre satış değerinin öncelikle belirlenmesi; taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin, bu bağlamda bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçülerin bu tümceden olarak varsa vergi beyanlarının esas tutulması yoluyla raporda tüm bu unsurların yanıtlarını ayrı ayrı belirtilmek suretiyle ve ilgililerin beyanları da gözetilerek gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir. Anılan Yasa maddesi hükmü doğrultusunda Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da gözönünde bulundurulduğunda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazın ya da taşınmazlardan her birinin ayrı ayrı cadde veya sokak üzerinde oluşları, konut ya da ticaret alanlarında yer alıp almadıkları, imar durumları, buna göre inşaat yapılabilme ve yapılacak inşaatın kat sayısı, bitişik ya da ayrık düzende yapılaşma alanlarından hangisinde bulundukları hususlarının açıkça belirlenmesi, bu ve benzeri tüm nitelik ve unsurların tek tek açıklanmasından sonra buna göre dava konusu taşınmazın emsal alınan taşınmazlara nazaran üstün ve eksik yönleri ve bunun yüzde oranları saptanıp bu oranlar çerçevesinde dava konusu taşınmazın ulaştığı değer tespit edilmelidir.

./..

2007/5010-5276 -2-

./..

2007/5010-5276 -2-

Somut olayda bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazların nitelik ve özelliklerinin belirtilmesi ile yetinilmiş, ancak yukarıda değinilen esaslar çerçevesinde birbiriyle karşılaştırılması yapılıp, eksik ve üstün yönleri ve buna göre taşınmazın değerinin emsale göre yüzde itibariyle ne oranda olduğu, -denetime elverişli biçimde- belirtilmeden doğrudan taşınmazın m2 birim fiyatı gösterilmiş, bunun üzerinden kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Bilirkişilerin değinilen ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyen bu nitelikteki değer tespitleri sonucu, aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza yakın uzaklıkta bulunan taşınmazlar için takdir olunan değerler arasında da dikkat çekecek oranda tutarsızlıklar bulunduğu da gözlenmiştir. Oysa kamulaştırma bedeli tespit edilirken 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmü uyarınca taşınmazın emsalle karşılaştırmasının yapılması sırasında değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve bedelin tespitinde etkili olacak diğer tüm objektif ölçülerin gözönünde tutulması öngörülmüş olup, bu objektif ölçütler çerçevesinde dava konusu taşınmazın bitişiğindeki ya da yakınındaki komşu taşınmazlara takdir edilen değerler arasında dikkat çekecek oranda farklılıkların bulunmaması, böylece taşınmaz malsahiplerinin değer tespitine ilişkin aynı yargı yerinde verilen kararlara, dolayısıyla yargıya güven duygularının zedelenmemesine de özen gösterilmelidir. Tüm bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen rapor doğrultusunda hüküm kurulması,

2-Birinci bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmazın emsalden %40 daha az değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece da bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m2 değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m2 değeri 200 YTL, emsal alınan taşınmazların asgari m2 değeri ise 100-125 YTL.dir. Buna göre dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlardan daha değerli olduğu dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini sonradan önemli şekilde etkileyen olumlu bir gelişme de sözkonusu olmadığı halde dava konusu taşınmaz emsalden daha az değerde olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmazın başka bir idare tarafından kamulaştırmasız elatılması sonucu açılan ve Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen bedelinin görülen bu dava da ... delil özelliği varsa da, taşınmazın anılan davanın açıldığı tarihteki özelliklerine göre belirlenen m2 değerinin bu davada aynen alınarak buna göre kamulaştırma bedelinin belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

../...

2007/5010-5276 -3-

Mahkemece yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde bilirkişi kurulun- dan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenmeli ve dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 7.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.