muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20156, Karar No: 2015/21967, Tarih: 07.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/20156 E.  ,  2015/21967 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2015

NUMARASI :

DAVACI : T.. A...

DAVALI : E.. K..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine ilama dayalı olarak başlatılan takipte, borçlu vekili İcra Mahkemesine başvurusunda, müvekkiline tebliğ edilen örnek 4-5 icra emrinde bir miktar para borcunun tahsilinin yanı sıra kal isteminin de bulunduğunu ileri sürerek icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, takibe dayanak ilamda yer alan haksız işgalin önlenmesi ve baz istasyonu ile bağlı tüm cihaz ve ekipmanlarının sökülerek kaldırılmasına ilişkin hükmün infazının örnek 2 nolu icra emri düzenlenerek istenebileceği, istemin örnek 4-5 nolu icra emrinde yer almasının İİK'nun 24. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne, istemin icra emrinden çıkartılmasına karar verilmiştir. Kararı, alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Alacaklı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değil ise de, borçluya gönderilen örnek 4-5 nolu icra emri, para borcunun tahsili isteminin yanı sıra bir işin yapılması veya yapılmamasına da ilişkindir. İcra emri içeriğinde ise yapılacak iş ilama uygun olarak açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle Mahkeme'nin örnek 4-5 nolu icra emrinde yer alan baz istasyonu ile bağlı tüm cihaz ve ekipmanlarının sökülerek kaldırılması isteminin icra emrinden çıkartılmasına ilişkin hükmünde isabet bulunmamaktadır.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7602, Karar No: 2017/5769, Tarih: 16.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/7602 E.  ,  2017/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 28/07/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, sanık ... hakkındaki hapis cezasının aynen infazına dair Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13/09/2010 tarihli ve 2009/115 esas, 2009/43 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/11/2014 tarihli ve 2014/1043 değişik iş sayılı kararı ile; sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11/08/2011 tarihli ve 2009/115 esas, 2009/43 sayılı ek kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 11/08/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- 12/10/2009 tarihinde işledikleri iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle sanıkların TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun’un 191/6. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 24/12/2009 tarihli ve 2009/115 esas, 2009/43 sayılı kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

2- Hükümlüler hakkındaki tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlandığı ve Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11/08/2011 tarihli ve 2009/115 esas, 2009/43 sayılı ek kararı ile hükümlü ...’in tedavi ve denetimli serbestlik tedbirini infaz ettiğinden bahisle TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verildiği ve kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

3- Hükümlü ...’ın ise tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine aykırı davrandığının bildirilmesi üzerine, Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13/09/2010 tarihli ve 2009/115 esas, 2009/43 sayılı ek kararı ile 10 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği, bu karara hükümlü tarafından yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 23/09/2014 tarihli ve 2012/6460 esas, 2014/8639 sayılı ilamı ile yasa yolunun itiraz olduğu belirtilerek dosyanın mahalline iade edildiği, itiraz incelemesi yapan Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/11/2014 tarihli ve 2014/1043 değişik iş sayılı kararı ile aynen infaz kararına yönelik itirazın reddine karar verildiği,

4- Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 6545 sayılı Kanun uyarınca kapatılarak dosyaların Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesi'ne devredilmesi üzerine yapılan inceleme sırasında, Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/12/2014 tarihli ve 2009/17 esas, 2009/7 sayılı ek kararı ile hükümlü ...’in tedavi ve denetimli serbestlik tedbirini infaz ettiğinden bahisle TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine sehven ikinci kez karar verildiği ve kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

4- Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 6545 sayılı Kanun uyarınca kapatılarak dosyaların Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesi'ne devredilmesi üzerine yapılan inceleme sırasında, Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/12/2014 tarihli ve 2009/17 esas, 2009/7 sayılı ek kararı ile hükümlü ...’in tedavi ve denetimli serbestlik tedbirini infaz ettiğinden bahisle TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine sehven ikinci kez karar verildiği ve kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

5- Hükümlü ... müdafiinin 10 ay hapis cezasının aynen infazına ilişkin karara karşı “hükümlünün esasen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymuş olduğu, sehven aynen infaz kararı verildiği” gerekçesi ile yargılamanın yenilenmesini talep etmesi üzerine, dosyayı devralan Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 10.12.2014 tarihli karar ile infazın durdurulmasına ve aynen infaz kararına karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Sanık ... hakkında, Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/08/2011 tarihli ve 2009/115 esas, 2009/43 sayılı ek kararıyla, denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş olması karşısında, Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2014 tarihli ve 2009/17 esas, 2009/7 sayılı kararının yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre,

1- Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/11/2014 tarihli ve 2014/1043 değişik iş sayılı kararının incelenmesinde; her ne kadar sanık ...’un denetimli serbestlik tedbirine uymadığı gerekçesiyle hakkındaki 10 ay hapis cezasının aynen infazına karar verilmiş ise de, dosya içerisinde bulunan ...Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 08/02/2011 tarihli raporunda, sanığın tedavi programının gereklerine uygun davrandığının bildirilmesi karşısında, sanığın mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, aynen infaz kararına yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/08/2011 tarihli ve 2009/115 esas, 2009/43 sayılı ek kararının incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık ...’in tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/11/2014 tarihli ve 2014/1043 değişik iş sayılı kararı ile; Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11/08/2011 tarihli ve 2009/115 esas, 2009/43 sayılı ek kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

1- Hükümlü ... hakkındaki 10 ay hapis cezasının aynen infazına dair Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13/09/2010 tarihli ve 2009/115 esas, 2009/43 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/11/2014 tarihli ve 2014/1043 değişik iş sayılı kararının incelenmesi:

Hükümlü ... hakkında Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 24/12/2009 tarihli kararı ile 10 ay hapis cezası ile birlikte hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında, mahkemeye sonradan ibraz edilen ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 08/02/2011 tarihli ve 2011/365 sayılı raporuna göre, sanığın sevk edildiği hastaneye başvurarak tedavi programının gereklerine uygun davrandığının bildirilmesi karşısında, karar tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/7. maddesi uyarınca hapis cezasının infaz edilmiş sayılmasına karar verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerekirken, Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13/09/2010 tarihli ve 2009/115 esas, 2009/43 sayılı ek kararı ile sanığın tedavinin gereklerine aykırı davrandığından bahisle hapis cezasının aynen infazına karar verilmesi sonucu bakımından yasaya aykırı ise de,

Bu karara yönelik itirazı inceleyen Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/11/2014 tarihli ve 2014/1043 değişik iş sayılı kararından önce 28/06/2014 tarihinde 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 7. maddenin 2. fıkrası hükümlü lehine hükümler içermekte olup, öncelikle hükümlü lehine uyarlama yapılması gerektiğinden, hükümlünün kanun yararına bozma talebine konu olan suçu, aynı nitelikte başka bir suç nedeniyle daha önce verilmiş bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Hükümlü bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

b) Hükümlü bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle daha önce tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan hükümlü hakkında, karardan önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

Karar verilmesi gerektiğinden, aynen infaz kararına yönelik itirazın öncelikle bu nedenlerle kabul edilmesi gerekirken reddine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

2- Hükümlü ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11/08/2011 tarihli ve 2009/115 esas, 2009/43 sayılı ek kararının incelenmesi:

Hükümden sonra 6545 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen TCK'nın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca uyarlama yapılması mümkün görülerek karar tarihi itibari ile inceleme yapılmıştır.

Hükümlü ...’in, Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 24/12/2009 tarihli kararında 10 ay hapis cezası ile birlikte hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davrandığı gerekçesi ile karar tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de,

Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranan hükümlünün, hüküm tarihinde yürürlükte olan TCK'nın 191. maddesinin 7. fıkrası gereğince, mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılması yerine davanın düşmesine karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; her iki karara karşı da kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden, hükümlü ... hakkındaki hapis cezasının aynen infazına dair Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13/09/2010 tarihli ve 2009/115 esas, 2009/43 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/11/2014 tarihli ve 2014/1043 değişik iş sayılı kararının ve hükümlü ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11/08/2011 tarihli ve 2009/115 esas, 2009/43 sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4135, Karar No: 2013/7228, Tarih: 22.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/4135 E.  ,  2013/7228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 16.05.1991–24.08.2006 tarihleri arasında davalı “Saba İlaç San. ve Tic. A.Ş.” bünyesinde çalıştığı, bu çalışmasının emekli olduktan sonra da kesintisiz olarak devam ettiği, ancak işyerinin 2007 yılında diğer davalı tarafından alındığı, bu işyerinde çalışmaya başladığı, en son görev yerinin davalı “Deva Holding A.Ş.” ünvanlı firmaya ait Çerkezköy Üretim Tesisleri olduğu, buna rağmen bordrolarda işyerinin davalı “Saba İlaç San. ve Tic. A.Ş.” olarak gösterilmeye devam edildiği, son görevinin lojistik müdür yardımcılığı olduğu, feshin geçerli bir nedene dayanmadığı, feshe son çare olarak başvurulmadığını bildirerek, işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş., davacının “Saba İlaç San. ve Tic. A.Ş.” bünyesinde çalıştığı, diğer müvekkilde bir çalışmasının bulunmadığı, davacının şirketin ilaç üretim ve satışı ile iştigal edilen Çerkezköy Üretim Tesislerinde “19.10.2006 –24.11.2011” tarihleri arasında lojistik müdür yardımcısı olarak çalıştığını, Bakanlar Kurulu tarafından ilaç iskonto oranlarının arttırılması ile ilaç fiyatlarının indirilmesine ilişkin olarak alınan ve daimi olarak da uygulanacak olan kararlar sonucunda şirket genelinde zorunlu tedbirlerin alındığı, şirketin keyfi davranmadığı; fesih sonrası süreçte işgücü ihtiyacı çıkınca öncelikle iş sözleşmeleri feshedilenlerin geri çağrıldığı, davacının yerine işe alınan bir kişinin ise bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, feshin geçerli nedenle yapılmadığı, Çerkezköy Tesisindeki lojistik bölümüne ilişkin organizasyon davalılardan “Deva Holding A.Ş.” ünvanlı müesseseye ait işyeri kapsamında yer aldığı, diğer davalı SABA A.Ş’nin ise bu tesiste bir işyeri organizasyonu bulunmadığı, davacı işçinin kayden davalı “Saba İlaç San. ve Tic. A.Ş.” ünvanlı müessese bünyesinde görünse de, fiilen diğer davalı “Deva Holding A.Ş.” ünvanlı müessese işçisi olarak görev yaptığı gerekçesiyle, davacının davalı ...Ş.'ne ait işyerine iadesine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanına hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.( Hukuk Genel Kurulu-2007/14-778 E, 2007/611 K sayılı kararı)

Somut olayda, mahkemece davacının kayden davalı SABA A.Ş. nezdinde çalışıyor olmasına rağmen fiilen davalı ...Ş'nin Çerkezköy Tesislerinde çalıştığı ve yapılan feshin geçerli olmadığının tespitine ve davacının Deva A.Ş. işyerine işe iadesi karar verilmesi isabetli ise de hükmedilen tazminatların hangi davalıdan alınacağının açıkça belirtilmemesi nedeniyle infazda tereddüt oluşturulduğu görülmektedir.

Yukarıda açıklanan sebeplerle 4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi gereğince mahkemece verilen kararın bozularak ortadan kaldırılması ve Dairemizce aşağıda yazılı hükmün kurulması gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın KABULUNE,

a) Davalı ...Ş. tarafından yapılan feshin geçersizliğine, davacının davalı ...Ş.'deki İŞİNE İADESİNE,

b)Davacının işe iadesi için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 Aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine,

3)Davacının yasal süre içinde ise başvurmasına rağmen işverenin süresi içinde işe başlatmama halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının her iki davalı müştereken ve müteselsilen sorumlu olmak üzere fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak davacının 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4)Davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen kıdem ve ihbar tazminatının bu alacaklardan mahsubuna,

5)Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin alınan 18,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 5,90 TL harcın davalıların müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6)Davacı tarafından yatırılan 36,80 TL harcın (18,40 TL başvuru harcı, 18,40 TL peşin harç olmak üzere) davalıların müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

7)Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

8)Davacı tarafından yapılan 162,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılmasına,

7)Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

8)Davacı tarafından yapılan 162,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılmasına,

9)Artan gider ve delil avansının istek halinde ilgilisine iadesine,

10)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalı ...Ş.'ne iadesine, 22.4.2013 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18537, Karar No: 2022/12919, Tarih: 03.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/18537 E.  ,  2022/12919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... ile müşteki ...’in ... 2. Aile Mahkemesinin 18.12.2014 günlü, 2014/604 E. ve 2014/1062 K. sayılı ilamı ile boşandıkları, anılan kararın suç tarihinden önce 06.01.2015 tarihinde kesinleştiği, bu tarihten sonra olay günü sanığın, eski eşi müşteki ... ile çocuklarının birlikte yaşadığı eve gelerek evin dış kapı camını kırdığının anlaşılması karşısında; boşanma nedeniyle eski eşi müşteki ... yönünden TCK’nın 167. maddesi uygulanamaz ise de, altsoyu olan ve müşteki ... ile birlikte aynı konutu kullanan katılan ... ve diğer müştekiler Ceren, Songül ve Lale yönünden TCK’nın 167/1. maddesinin uygulanabilirliği açısından, suça konu konutun kime ait olduğu yahut kim tarafından kiralandığı araştırılıp tespit edildikten sonra sanık hakkında, TCK’nın 167/1. maddesi ile uygulama yapılıp yapılmayacağı hususunun karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son (5271 sayılı CMK 307) maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 03/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.