muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21611, Karar No: 2025/1747, Tarih: 11.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/21611 E.  ,  2025/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/489 E., 2015/597 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Katılanın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 28.05.2022 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/781, Karar No: 2008/1112, Tarih: 29.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/781 E.  ,  2008/1112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2007

Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı ile tescil tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı olan 1.6.1995 ile 1.6.2006 tescil tarihleri arasında 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, sigortalılık tespitine ilişkin olarak, dava açıldıktan sonra, davalı kurum tarafından davacının tescil tarihinin 1.6.1995 tarihine çekilmesi nedeniyle, “Davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5458 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespitine yönelik taleple ilgili olarak ise, “Davacının 5458 sayılı yasanın ilgili hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmiş ve karar süresinde davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Sigortalılık tespitine yönelik taleple ilgili mahkemenin kararı yerindedir. Ancak davacının 5458 sayılı yasadan yararlanma koşullarında mahkemece yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının 05.06.2006 tarihinde davalı kuruma verdiği dilekçe tarım Bağ-Kur sigortalılığının ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşına çekilmesini istediği ve anılan dilekçesinde 5458 sayılı yasadan yararlanma doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık geriye yönelik tescil talebinin 5458 sayılı yasadan yararlanma talebini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece, davacının 5458 sayılı yasanın öngördüğü 3 aylık süre içerisinde kuruma tescil için başvuruda bulunduğu, ve bu başvurunun anılan 3 aylık sürenin dolmasından sonra reddedildiği ve dava açıldıktan sonra da kurumun tescil tarihin geriye çektiğinden, Sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri ve hakkaniyet gereği davacının 5458 sayılı yasanın hükümlerinden yararlandırılmasının uygun olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir. Bu duruma göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19111, Karar No: 2012/22690, Tarih: 15.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19111 E.  ,  2012/22690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16130, Karar No: 2015/1061, Tarih: 03.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/16130 E.  ,  2015/1061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.05.2012 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 04.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 30.09.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Dairemizin 30.09.2014 günlü ve 2014/5208 Esas, 2014/10698 Karar sayılı ilamı uyarınca mahalline iade kararı gereği yerine getirilerek dosya yeniden gönderilmiştir. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2045, Karar No: 2019/7967, Tarih: 27.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/2045 E.  ,  2019/7967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, davalı ile 30.05.2011 tarihinde imzalanan yapı denetim hizmet sözleşmesi gereğince sunulan hizmet karşılığı ödenmesi gereken hizmet bedelinin ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, hissedarı olduğu taşınmazı diğer hissedarlarla birlikte kat karşılığı inşaat yapımı için imzalanan sözleşme ile dava dışı yüklenici şirkete verdiklerini, davacının yapı denetim hizmet sözleşmesini yüklenici şirket ile imzaladığını, sözleşmedeki imzanın tarafına ait olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince masraf ve giderlerin müteahhit firmaya ait olduğunun kararlaştırılması ve davaya dayanak sözleşmedeki imzanın davalıya değil yüklenici firma sahibi olan ... ...’e ait olduğunun bildirilmesi nedeniyle davalı aleyhine dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğundan usulden reddine, karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3207, Karar No: 2015/2813, Tarih: 30.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3207 E.  ,  2015/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/313918

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 19/10/2012, 2011/54 (E) ve 2012/400 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık T.. K..'nin maktul A.. K..'ye yönelik eylemi ile "hakaret" suçunun sübutu kabul, hakaret suçu yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, suç vasfına, TCK'nun 25 ve 27. maddelerinin uygulanması gerektiğine vesaireye ilişen Cumhuriyet savcısının suç vasfına, ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

Sanık ... maktul A.. K..'nin oğlu olduğu, olay tarihinden 2 yıl kadar önce annesi ile babasının ayrı yaşamaya başladıkları, sanığın, babasının tek başına ikamet ettiği binanın alt katında eşi ve çocukları ile birlikte oturduğu, suç tarihinde yabancı kadın getirdiğini iddia ettiği babasının evine bu konuyu görüşmek üzere giden ... evde ... isimli kişinin oturduğunu görünce, babasını bahçeye çağırdığı, ondan kadın temin ettiğinden şüphelendiği Ali'yi evinden göndermesini istediği, bu nedenle aralarında çıkan tartışmada ..., sanık ve ailesine küfür ettiği, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, ... eline aldığı ağaç sopa ile ... saldırdığı, .... kendini savunmak için eline geçirdiği bir plastik sandalye ile ... darbelerinden korunmaya çalıştığı, mücadele sırasında ... elindeki plastik sandalyenin parçalandığı, sopa darbelerinin ... isabet ettiği, kavga sırasında ... da ... sövdüğü, ... araya girmesi üzerine tarafların ayrıldıkları, akabinde ... evin içine girip polisi aradığı, ... sopa darbeleri ile sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanan ve kronik kalp hastalığı bulunan ... maruz kaldığı darp olayının efor ve stresi ile kendisinde mevcut kalp damar hastalığının aktif hale geçmesi sonucu öldüğü anlaşılan olayda;

1- Maktulün kalp hastası olduğunun önceden bilinip bilinmediğinin Sosyal Güvenlik Kurumundan, muayene ve ilaç bilgilerinden, ayrıca komşularından, aile efradı ile diğer yakın akrabalarından sorularak araştırılmasından sonra bu hastalığın sanık tarafından bilinip bilinmediği değerlendirilerek, sanığın babası mütevvefanın kalp hastalığını önceden bildiğinin anlaşılması halinde TCK'nun 85/1 ve 22/3 maddeleri gereğince bilinçli taksirle ölüme neden olma, hastalığı bilmediğinin anlaşılması durumunda ise anılan Kanunun 85/1. maddesi uyarınca taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık ile maktulün ikamet ettikleri iki katlı evin bahçesinde gerçekleşen hakaret suçunda aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu karar yerinde tartışılıp açıklanmadan hükmolunan cezanın TCK'nun 125/4. maddesinin uygulanması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 87/4-2. cümlesi uyarınca kamu davası açılmasına, esas hakkındaki mütalaada aynı maddeler gereğince cezalandırılmasının talep edilmesine rağmen, ek savunma hakkı verilmeden 86/2,3-a maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek CMK'nun 226. maddesine aykırı davranılması,

b) Sanığın kasten yaralama suçunu babası olan maktüle karşı ve silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirerek 5237 sayılı TCK'nun 86. maddesinin 3. fıkrasının a ve e bentlerini birlikte ihlal etmesi nedeniyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Hakaret suçunda temel cezanın belirlenmesinde uygulama maddesinin TCK'nun 125. maddesinin birinci fıkrası yerine, ikinci fıkrası olarak gösterilmesi,

d) Sanık hakkında karşılıklı hakaret suçunu düzenleyen TCK'nun 129/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan bu suçta uygulama alanı bulunmayan aynı Kanunun 29. maddesinin tatbiki,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceden kısmen farklı gerekçe ile (BOZULMASINA), 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/279, Karar No: 2009/23, Tarih: 10.02.2009

Ceza Genel Kurulu 2008/7-279 E., 2009/23 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/7-279 E., 2009/23 K.**

**- AMME ALACAĞININ TAHSİLİNE ENGEL OLMAK

- DAVANIN SÜKUTU

- SANIĞIN DURUŞMADA HAZIR BULUNMAMASI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 223 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

- 6183 S. AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUN [ Madde 110 ]

**"İçtihat Metni"**

6183 sayılı Yasanın 110. maddesine aykırılık suçundan açılan kamu davasında, sanıkların beraatine ilişkin Ümraniye 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.11.2003 gün ve 1825-705 sayılı hüküm, Katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 18.07.2006 gün ve 11100-14620 sayı ile;

“1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununda mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak görülen CMUK.nun 223/son maddesinin, beraat kararı yönünden dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulanabileceği somut olayda böyle bir durumun söz konusu olmadığı gözetilerek sanıkların usulüne uygun olarak sorgusu yapılarak sonucuna göre delil takdiri ile bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,”

” isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Ümraniye 1. Asliye Ceza Mahkemesince 19.12.2006 gün ve 769-962 sayı ile;

Eylemin ilk bakışta suç oluşturmaması ve derhal beraat kararı verilecek nitelikte bulunduğu, 5271 sayılı CMY’nın 193/2. maddesine göre de “

“Sanık hakkında toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılır ise sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir”

” hükmü uyarınca sanıklar dinlenilmeden haklarında beraat kararı tesis edilebileceği kanaatine varıldığı, gerekçeleriyle ilk hükümde direnilmiştir.

Bu hüküm de katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay C.Başsavcılığının “

“bozma”

” istekli 24.12.2008 gün ve 113411 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar T.... B.... Ö.... ve S.... Ö.... haklarında 6183 sayılı Yasanın 110. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında, sanıkların sorguları icra edilmeksizin verilen beraat kararı, Özel dairece, olayda 1412 sayılı Yasanın 223/son maddesinin uygulanması koşulları bulunmadığı gerekçesi ile sair yönleri incelenmeksizin bozulmuş, Yerel Mahkemece ilk hükümde direnilmiştir.

Görüldüğü gibi uyuşmazlık konusu, sanıkların sorgularının icrasında zorunluluk bulunup bulunmadığı noktasında toplanmakta ise de;

İncelenen dosyada;

Görüldüğü gibi uyuşmazlık konusu, sanıkların sorgularının icrasında zorunluluk bulunup bulunmadığı noktasında toplanmakta ise de;

İncelenen dosyada;

Sanıklara atılı suç 6183 sayılı Yasanın 110. maddesinde 3 yıla kadar hapis cezasını gerektirdiğinden, anılan suç, cezasının üst sınırı itibariyle ve lehe hükümler içermesi nedeniyle uygulanmasında zorunluluk bulunan 765 sayılı Yasanın 102/4 maddesi uyarınca 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tabidir. Zamanaşımını kesen en son işlem ise sanıklar hakkında iddianamenin düzenlendiği 04.09.2002 tarihidir. Kesilme tarihinden itibaren yeniden işlemeye başlayan 5 yıllık asli zamanaşımı süresinin, dosyanın henüz Ceza Genel Kuruluna intikal etmediği bir aşamada 04.09.2007 tarihinde gerçekleştiği anlaşılmakla, direnme hükmünün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle bozulmasına ve 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen uygulanması zorunluluğu bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322 ve 5271 sayılı CYY’nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle,

1- Ümraniye 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2006 gün ve 769-962 sayılı hükmünün BOZULMASINA,

2- 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesinin Yargıtay Ceza Genel Kuruluna tanıdığı yetki kullanılmak suretiyle, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 765 sayılı TCY’nın 102/4 ve 104/2. maddeleri ile 5271 sayılı CYY’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tebliğnamedeki isteme uygun olarak 10.02.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3483, Karar No: 2021/5417, Tarih: 25.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/3483 E.  ,  2021/5417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda davanın reddine, yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 25/05/2021 tarihinde davacı vekili yetki belgesine istinaden Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4547, Karar No: 2013/6166, Tarih: 12.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4547 E.  ,  2013/6166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/299223

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 11/10/2012, 2011/137 (E) ve 2012/95 (K)

SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Naif'in, mağdur Bedri'yi kasten yaralamaya teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç niteliğine, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, katılan vekilinin suç niteliğine, haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanığın adli sicil bülteninde yer alan Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29.08.2002 tarih ve 936/482 sayılı kararının 09.06.2003 tarihinde kesinleştiği ve uyarlama yapılmadığı anlaşılmakla; uyarlama yapılmasının sağlanması, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.