muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5866, Karar No: 2014/3439, Tarih: 17.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5866 E.  ,  2014/3439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16910, Karar No: 2012/20645, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16910 E.  ,  2012/20645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4066, Karar No: 2017/5857, Tarih: 30.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4066 E.  ,  2017/5857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/04/2015 tarih ve 2014/530-2015/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 3, 5, 8, 9, 11, 16, 34. sınıf ürünleri içeren DERBY ibareli çok sayıda markasının bulunduğunu, markasının tanınmış olduğunu, müvekkil markalarına iltibas ve tecavüz oluşturan ve onun tanınmışlığından haksız yarar sağlayacak 12. sınıftaki inşaat malzemelerinin taşınabilmesi için kullanılan el arabaları ürünlerini içeren 2013/20444 kod numaralı DERBY ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilin itirazının YİDK tarafından red edildiğini, YİDK kararının iptali ile davalı adına tescil olunan markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 3, 5, 8, 9, 11, 16, 34. sınıf ürünleri içeren ''DERBY'' ibareli çok sayıda markasının bulunduğu, davalının 12. sınıftaki inşaat malzemelerinin taşınabilmesi için kullanılan el arabaları ürünlerini içeren 2013/20444 kod numaralı ''DERBY+şekil'' ibareli marka başvurusunun olduğu, davacının markaları ve davalı markalarının esas ve ayırt edici unsurlarının ''DERBY'' ibareleri olduğu, her iki işaretin asıl ve ayırt edici unsurları itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama alıcıları iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulundukları, ancak başvuru konusu işaretin kapsamında yer alan 12. sınıftaki ''inşaat malzemelerinin taşınabilmesi için kullanılan el arabaları ürünlerinin'' davacı markalarında bulunmadığı, davacı markalarının kapsamında bulunan ürünlerle aynı tür sayılmaları imkânı olan mallar da bulunmadığı gibi her iki ürün grubunun dağıtım kanalları, kullanım yöntemleri, hedeflenen halk kesimleri farklı olduğu birbirlerini tamamlama veya birbiri yerine ikame edilebilme niteliği bulunmadığından davacının iltibas vakıasına dayanarak davalının başvurusunu engelleme olanağı bulunmadığı, ancak davacı vekilinin iltibas vakıası yanında ayrıca tanınmışlık vakıasına da dayandığı, davacının ''DERBY'' ibare ve esas unsurlu markalarının özellikle tıraş bıçakları ürünleri bakımından yazılı ve görsel tanıtım araçlarıyla gerçekleştirilen kuvvetli reklâm ve yaygın dağıtım ile haberlerle davacı teşebbüsüne sıkı sıkıya bağlandığı, ürünlerinin taşıdığı garanti ve kalite ile bilindiği, birçok insan tarafından refleks hâlinde hemen hatırlanan tanınmış bir marka olduğu, nitekim TPE tarafından da tanınmış marka olduğu kabul edilerek ilgili sicile tescil ve gazetede ilân olunduğu, lakin ''DERBY'' kelimesinin davacının yarattığı bir sözcük olmadığı, gerek ülke içerisinde ve gerekse ülke dışında birçok şirket tarafından tescilli ve tescilsiz biçimde farklı birçok ürün grubunda kullanıldığı, ayrıca başvuru konusu işaretin 12. sınıftaki inşaat malzemelerinin taşınabilmesi için kullanılan el arabaları ürünler için tescil başvurusunda bulunduğundan tıraş bıçakları sektöründe bilinirliği kanıtlanmış olan davacı markasının gücünün ve etkileme alanının zayıflamasına asla neden olmayacağı, bir bağlılık yaratmasının da söz konusu olmayacağı, davalının davacı markalarına yanaşma niyet ve arzusunu taşıdığının kanıtlanmadığı, ''DERBY'' ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf bir sözcük olması nedeniyle başvurunun tescilinin davacının markalarının ayırt edici karakterini zedeleyici olduğu sonucuna varılmasının olanaksız olduğu, yine davalı başvurusunun davacı markalarına yönelik bir kötüleme içermediği gibi onu karartacak bir unsur ve algılama da yaratmadığı, bu nedenle 556 sayılı KHK’nin 8/4. maddesi uyarınca da davalı başvurusunun tescilini engelleme olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33017, Karar No: 2016/10595, Tarih: 11.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/33017 E.  ,  2016/10595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan icra takibi üzerine, şikayetçi üçüncü kişi banka vekili, borçlu aleyhine yapılan icra takibinde; borçlu İbrahim Akdağ'a ait hesap hareketlerinin müvekkil bankadan istenmesinin Bankacılık Kanunu’nun 73. maddesi ve İcra İflas Kanunun 367.maddesi kapsamında müşteri sırrı niteliğinde olduğu iddiasıyla icra müdürlüğünce gönderilen müzekkerelerin iptalini talep ettiği mahkemece, şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 367. maddesi uyarınca İcra veya İflas dairelerinin borçlunun mevcuduna dair isteyeceği bütün malümatı hakiki ve hükmi her şahıs derhal vermeye ve talep halinde mevcudu bu dairelere teslime mecburdur.

Bankacılık Kanunu’nun 73. maddesi uyarınca; “Kurul başkan ve üyeleri ile Kurum personeli, Fon Kurulu başkan ve üyeleri ile Fon personeli görevleri sırasında öğrendikleri bankalara ve bunların bağlı ortaklık, iştirak, birlikte kontrol edilen ortaklıkları ve müşterilerine ait sırları bu Kanuna ve özel kanunlarına göre yetkili olanlardan başkasına açıklayamaz ve kendilerinin veya başkalarının yararlarına kullanamazlar. Kurumun dışarıdan destek hizmeti aldığı kişi ve kuruluşlar ile bunların çalışanları da bu hükme tâbidir. Bu yükümlülük görevden ayrıldıktan sonra da devam eder.”

Kanundaki bu kısıtlamalar bankaların mensupları ve diğer görevlilerin sıfatları nedeniyle öğrendikleri bankalara ve müşterilerine ait sırları ihtiyari ve keyfi olarak açıklamalarına engel nitelikte olup, cebri icrayı etkiler bir kısıtlama anılan maddede yer almadığından cebri icrayı kapsamaz.

O halde, mahkemece şikayetçi bankanın isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4830, Karar No: 2008/9388, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4830 E.  ,  2008/9388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı 1-Z.. Ç.. 2-...vek.Av.... ile davalı B.. G.. Kon. ve ... San. AŞ. vek.Av. Basri Turan aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.06.2006 gün ve 487/211 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Önceki geri çevirme kararımızda, gerekçeli kararın üçüncü (3). sayfasının dosyada bulunmadığı saptanmış ve bu noksanlığın giderilmesi istenmiştir. Ancak mahkemece belirtilen noksanlık giderilmeden dosyanın yeniden Dairemizce geri gönderdiği görülmüştür. Bu durumda mahkemece önceki ara kararımızın eksiksiz yerine getirilmesi, Yargıtay kararlarının yerine getirilmemesinin sorumluluğu gerektireceğinin bilinmesi ve noksanlık tamamlandıktan sonra yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/123, Karar No: 2014/20775, Tarih: 23.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/123 E.  ,  2014/20775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 53/6, 51, 51/3-6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılanlar vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hapis cezası ertelenen sanık hakkında uygulanan kanun maddesinin ve TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca sanığın denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

2- Türk Ceza Kanununun 53. maddenin 6. fıkrasındaki "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet halinde, üç aydan az ve üc yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanıtın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir. Yasaklama ve geri alma hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe girer ve süre, cezanın tümüyle infazından itibaren işlemeye başlar." hükmüne aykırı olarak, sanığın sürücü belgesinin 5 ay süre ile hükmün kesinleşmesinden itibaren geri alınmasına karar verilmesi

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sürüce belgseinin geri alınması ilişkin 4 numaralı fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sanığın takdiren 5 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına, geri alma hükmünün kararın kesinleşmesiyle birlikte yürürlüğe girmesine ve geri alma süresinin cezanın tümüyle infazından itibaren işlemeye başlanmasına," ilişkin fıkranın ve hükmün 7 numaralı fıkrasının ilk bendine "51/1 maddesi gereğince" ibaresinin, son bendine de "Sanığın, TCK'nın 51/8 maddesi gereğince denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9726, Karar No: 2013/12492, Tarih: 13.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9726 E.  ,  2013/12492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapının yaşı ve niteliğine göre yıpranma payının yüzde 18 yerine, yüzde 10 alınması neticesi fazlaya hükmedilmesi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, ödenmesine karar verilen ek kamulaştırma bedeline 08.09.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Kamulaştırılan taşınmazın terkini için ilgili Tapu Sicil Müdürlüğüne derhal müzekkere yazılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kamulaştırma şerhinin işlenmesi için yazı yazılmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2557, Karar No: 2008/4650, Tarih: 10.04.2008

1. Hukuk Dairesi 2008/2557 E., 2008/4650 K.

**1. Hukuk Dairesi 2008/2557 E., 2008/4650 K.**

**- ELATMANIN ÖNLENMESİ

- ESKİ TAPU KAYDI**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları adına kayıtlı cilt 99/1, sayfa 7, sıra no 2015'te kayıtlı tapulu taşınmaza davalıların tarımsal amaçlı kullanmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, çekişme konusu taşınmazın tespit harici bırakılan yerlerden olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı Alkan yönünden davanın reddine, davalı Dilek yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Dilek tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; tetkik hakiminin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaza tapu kaydına dayanarak elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli taşınmazın kadastro sırasında tespit harici (tapulama dışı) bırakıldığı, davacıların dayandığı cilt 99, sayfa 7, sıra 2015 nolu iskan tapusunun kadastro çalışması sırasında herhangi bir parsele revizyon (tespit) görmediği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 3402 sayılı Yasa'nın 12/4. maddesi uyarınca kadastrosu tamamlanan çalışma alanı içerisinde kalan eski tapu kayıtlarının işleme tabi kayıt niteliğini kaybedecekleri, bu tür tapulardan ancak, delil olarak istifade edilebileceği tartışmasızdır.

Diğer taraftan, tespit dışı kalan taşınmazın bu hali ile devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer niteliğinde bulunduğu, bu gibi yerler için kadastrodan önce tapu kaydına dayanılarak elatmanın önlenmesi davası açılamayacağı, ancak açılacak bir tescil davasında lehe karar alınıp sicile yansıması halinde tapu kaydı olarak değer verilebileceği ancak bu bağlamda oluşacak mülkiyet hakkına dayalı olarak açılacak elatmanın önlenmesi davasının dinlenebilir olacağı açıktır.

O halde, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu biçimde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı Dilekln temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.04.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26545, Karar No: 2014/10680, Tarih: 08.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26545 E.  ,  2014/10680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.10.2013

NUMARASI :Esas no:2012/736 Karar no:2013/639

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, iştirak nafakasının miktarı ve kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk Yağmur 2008 doğumludur. Kişisel ilişkinin bir amacı da, analık ve babalık duygularının tatmin edilmesi ve geliştirilmesini sağlamaktır. Mahkemece alınan uzman raporunda da baba ile küçük arasında hafta sonları, dini bayramlarda ve yaz tatilinde yatılı kişisel ilişki kurulabileceği rapor edilmiştir. O halde. davalı baba ile küçük arasında gece de kalacak şekilde ve de yılın belirli aylarında kişisel ilişki kurulması gerekirken, bu yön nazara alınmaksızın yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi doğru olmamıştır. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 3. bendin tamamen çıkarılmasına, yerine "müşterek çocukla baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü sabah saat 10.00‘dan, Pazar günü akşam 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00’dan, 3. günü akşam saat 17.00’ye kadar, her yıl 1 Ağustos sabah saat 10.00’dan 15 Ağustos akşam saat 17.00'ye kadar davalı yanında kalmak suretiyle kişisel ilişki tesisine" cümlesinin eklenmesine, hükmün şahsi ilişkiye ilişkin bölümünün bu şekliyle DÜZELTİLEREK, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.05.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2017/2918, Karar No: 2018/951, Tarih: 15.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/2918 E.  ,  2018/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... Gazete Dergi Basım A.Ş. ve ... aleyhine 08/12/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.6100 sayılı HMK'nun 334/1. maddesinde; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler” hükmü düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336. maddesinde ise; “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı ...'in yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüyle; davacının temyiz istemlerinin incelenmesine geçilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5148, Karar No: 2018/5907, Tarih: 11.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5148 E.  ,  2018/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.10.2017 gün ve 2017/66 Esas, 2017/301 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, ilk derece mahkemesinin tensip zaptı ile 01.06.2017 tarihli ikinci duruşma tutanağında zabıt katiplerinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın İstanbıl Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.