muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5987, Karar No: 2020/1440, Tarih: 24.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/5987 E.  ,  2020/1440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 12.05.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10086, Karar No: 2024/19051, Tarih: 18.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/10086 E.  ,  2024/19051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/200 E., 2020/734 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/471 E., 2019/614 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek yardım etmek

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 220/7.maddesi delaleti ile 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 3. maddesi delaletiyle 5, TCK.nun 62/1, 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulan suç tarihinin yardım niteliğindeki en son eylem tarihi olduğunun gözetilmemesi

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Van 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2449, Karar No: 2020/10363, Tarih: 05.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/2449 E.  ,  2020/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili Kurumun Bakanlık İş Müfettişi tarafından düzenlenen 26.07.2013 tarih ve 35 sayılı raporun tetkiki neticesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesine (işyerinde fazla çalışma yapmak için işçilerin yazılı onayının alınmadığı, fazla mesai ücretlerinin ödenmediği, serbest zaman kullanılmasının yasal düzenleme gereği işçinin isteğine bağlı olduğu halde işçilerin onayının alınmadığı, ayrıca işveren tarafından işçiye zamlı ücret yerine fazla çalıştığı her saat karşılığında bir saat otuz dakikanın serbest zaman izin olarak kullandırılması gerekirken bir saat verilerek eksik kullandırıldığı) muhalefet ettiği tespit edilen davalıya 4857 sayılı İş Kanunu'nun 108. maddesine dayanılarak aynı Kanun'un 102/c maddesi uyarınca 24.411,00 TL idari para cezası uygulandığını, idari para cezasına ilişkin tebligatın davalı borçluya 28.09.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve buna istinaden davalının borcunu ödemediğini, davalının, kendisine tebligat yapılmasına rağmen borcunu ödememesi nedeniyle hakkında... 17. İcra Müdürlüğü'nün 2014/904 Esas sayılı dosyası ile icra takibinin başlatılmış olduğunu, davalı tarafından ise idari para cezasının iptali için yapmış olduğu müracatın... 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/1631 D. İş sayılı dosyası ile incelenmekte olduğunu, idari para cezası için iptal talebi ile müracatta bulunulmuş olmasına rağmen söz konusu idari para cezasının icra takibine konu edilmiş olmasının yerinde olmadığını belirterek takip dayanağı idari para cezasının kesinleşmediğinden bahisle borca, işlemiş faize ve faiz oranına itiraz ederek takibin durmasına sebebiyet verdiğini, itirazın haksız ve yersiz olduğunu genel bütçeye gelir kaydedilmesi gerekmeyen ve süresinde ödenmeyen idari para cezalarının takip ve tahsilinde yaptırım kararının kesinleşme şartı aranmadığını iddia ederek davalı tarafından... 17. İcra Müdürlüğü'nün 2014/904 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin devamına ve %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı kurum tarafından müvekkili şirket aleyhine düzenlenen idari para cezası ile ilgili olarak idari para cezasına itiraz hakkını kullanarak... 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/1631 D. İş sayılı dosya ile idari para cezasının iptaline karar verilmesi istemi ile dava açtıklarını, bu davanın süresinde açılmadığından bahisle mahkemece reddedildiğini, ancak idari para cezasının tebliğindeki usulsüzlük nedeniyle söz konusu idari para cezasına itirazın reddine ilişkin mahkeme kararına itirazda bulunduklarını, itirazlarının halen... 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nde incelenmekte olduğunu, idari para cezalarının kesinleşmesinin yasada öngörülen itiraz süresinin itirazsız olarak geçirilmesi ya da itiraz üzerine verilen itirazın reddine dair kararın kesinleşmesine bağlı olduğunu, dava konusu olayda da bu şartın gerçekleşmediğini, bu nedenle idari para cezasına yapılan itirazın kesin neticesinin beklenilmesi gerektiğini, davacı tarafın icra inkar tazminatı talebinin de yerinde olmadığını, müvekkili aleyhine açılan davayı kabul etmediklerini savunarak şartları bulunmayan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı vekili, davacı Kurumun vermiş olduğu idari para cezası kararına karşı sulh ceza mahkemesine itirazda bulunmuş, sulh ceza mahkemesinin itirazın reddi kararına karşı da... 2. Sulh Ceza Mahkemesine itiraz edilmiş ancak bu başvuruyla ilgili olarak sulh ceza mahkemesi tarafından olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Mahkemece, itirazın sonucu beklenilmeden karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/10/2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6150, Karar No: 2017/13223, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6150 E.  ,  2017/13223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13248, Karar No: 2016/2070, Tarih: 08.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/13248 E.  ,  2016/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

İş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 37/l, 117/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair (kapatılan) Gölmarmara Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2009 tarihli ve 2009/38 esas, 2009/85 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2014 gün ve 33341 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık ile birlikte iştirak halinde aynı suçu işlediğinden bahisle mahkûmiyetine karar verilen diğer sanık ... hakkındaki Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 01/07/2013 tarihli ve 2011/4071 esas, 2013/10115 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, sanıkların katılanı telefonla arayarak söyledikleri "camın birisi kırıldı, diğerleri de kırılacak, ayağını denk al, daha kötü şeyler olur" şeklindeki sözlerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1. maddesinin 2. cümlesinde tanımlanan tehdit suçunu oluşturacağı, sanığın hukukî durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın aleyhine olacak şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Gölmarmara Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2009 tarihli ve 2009/38 esas, 2009/85 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK'nın 309/4-b maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 08.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7988, Karar No: 2015/17576, Tarih: 24.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/7988 E.  ,  2015/17576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı F.. Ç.. vek.Av. T.. Ş.. ile davalılar 1-............ T.A.Ş. vek.Av. Z. A. A. 2- E.. S.. 3- E.. S.. arasında görülen dava hakkında Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.02.2015 gün ve 2014/671 E. 2015/117 K. sayılı hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş ancak 17.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçtiğini bildirmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davacı F.. Ç.., 17.12.2015 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiğinden temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle reddi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9426, Karar No: 2012/10351, Tarih: 16.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9426 E.  ,  2012/10351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13306, Karar No: 2020/8724, Tarih: 09.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/13306 E.  ,  2020/8724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2019 tarihli ve 2018/543 esas, 2019/36 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 14/05/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli Vedat Demir hakkında, 18/08/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 25/01/2018 tarihli ve 2017/212013 soruşturma, 2018/527 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 09/02/2018 tarihinde usulüne uygun şekilde şüpheliye tebliğ edildiği, kararın kesinleşmesinden sonra 15/03/2018 tarihinde infazı için İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 16/03/2018 tarihli ve 2018/1421 DS sayılı çağrı yazısının 27/03/2018 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurduğu, 18/04/2018 tarihinde Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği,

3- Şüphelinin, henüz Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlanmadan ancak 5 yıllık erteleme süresinin işlemeye başlamasından sonra ve erteleme süresi içerisinde 03/03/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalandığı,

4- İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 18/05/2018 tarihli, 208/85813 soruşturma ve 2018/13092 sayılı yetkisizlik kararı ile dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

5- İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca şüphelinin 18/08/2017 ve 03/03/2018 tarihli eylemlerine ilişkin her iki soruşturma evrakının birleştirilmesine karar verilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 06/08/2018 tarihli, 2017/212013 soruşturma, 2018/36986 esas ve 2018/30334 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 191/4-b-c maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza mahkemesine kamu davası açıldığı,

6- İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 15/01/2019 tarihli ve 2018/543 esas, 2019/36 sayılı kararı ile; ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın durmasına karar verildiği, kararın 02/02/2019 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

"Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süreyle ertelenmesine, erteleme süresi içinde 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 25/01/2018 tarihli ve 2017/212013 soruşturma, 2018/527 sayılı kararını müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde yeniden uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığının anlaşılması nedeniyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 06/08/2018 tarihli ve 2017/212013 soruşturma, 2018/36986 esas, 2018/30334 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının durmasına dair İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2019 tarihli ve 2018/543 esas, 2019/36 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/4-b maddesinde "Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması" ve 191/5. maddesinde, "(5) Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklinde düzenlemeler yer aldığı;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/4-b maddesinde "Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması" ve 191/5. maddesinde, "(5) Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklinde düzenlemeler yer aldığı;

Somut olayda ise sanığın üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde kullanma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığa anılan kararın 09/02/2018 tarihinde tebliğ edilmesi sonrasında ve denetim süresi içerisinde, 03/03/2018 tarihinde uyuşturucu ile birlikte bulunduğundan bahisle açılan kamu davası neticesinde, "sanık ... ile herhangi bir ilgisi bulunmayan", Süleyman Şanlı isimli şahsa ait Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 02/04/2018 tarihli rapor içeriğine dayanılarak ısrar şartının gerçekleşmediğinden bahisle kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden durma kararı verilmiş ise de, sanığın erteleme süresi içerisinde tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğunun anlaşılması karşısında, işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığa ait olmayan bir rapora dayanmak suretiyle yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2019 tarihli ve 2018/543 esas, 2019/36 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi: