muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16835, Karar No: 2016/1968, Tarih: 23.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2013/16835 E.  ,  2016/1968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Köy muhtarı olan sanık hakkında zimmet suçundan da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin ve İçişleri Bakanlığının bu suçun zarar görenleri oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığı'nın duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, yeni temyiz vaki olması durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4149, Karar No: 2012/6230, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4149 E.  ,  2012/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazda irtifak hakkı tesisi ile idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan kayısı ürününün sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10631, Karar No: 2014/2449, Tarih: 25.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10631 E.  ,  2014/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 15. maddesine göre yapılan ....kadastro çalışamasında dava konusu 224 ada 41 sayılı parsel (eski parsel numarası 902), tapuda malikleri adına kayıtlıyken, 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yapılan çalışma sonucu, 27. maddeye göre yeni parsel numarası ve yüzölçümü belirtilip eski ve yeni yüzölçümleri arasındaki miktar farklılığının ölçü ve hesaplama yöntemleri ile teknoloji farklılığından kaynaklandığı açıklanarak yeniden düzenlenmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazın orman vasfı ile tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmıştır.

Mahkemece; davanın, 2859 sayılı Kanun gereğince pafta yenileme çalışmalarını kapsayacağı, tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesi ile davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25.04.2012 tarih ve 2012/5016 E. - 6316 K.sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece, çekişmeli parselin yenilemeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı, haritası ve tutanağı getirtilerek harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi yardımıyla keşif ve inceleme yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik hükümlerine uygun çalışma yapılıp yapılmadığı saptanarak bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınması, yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun belirlenmesi halinde, bu aykırılıkları giderecek hüküm kurulması, çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunun saptanması durumunda Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine karar verilmesi, dava dilekçesinde aynı zamanda taşınmazın orman vasfında olduğu iddia edildiğinden, bu davada kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek mülkiyete ilişkin bu dava yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece; Yargıtay bozma kararı doğrultusunda 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itirazın reddine, dava konusu Çankırı İli, Eldivan İlçesi, Çukuröz Köyü 224 ada 41 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağı gibi tesciline, taşınmazın

-2-

2013/10631-2014/2449

orman olduğuna ilişkin dava yönünden mahkemenin görevsizliğine, usulünce talep halinde dava dosyasının görevli ve yetkili Çankırı Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalara yönelik itirazın reddine, mülkiyete ilişkin dava yönünden görevsizliğe karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 25/02/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10053, Karar No: 2012/20933, Tarih: 08.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/10053 E.  ,  2012/20933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4,53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 53/6 maddesi uygulanmadan önce ek savunma hakkı verilmediğinden bahisle bozma istenilmişse de;5271 sayılı CMK' nın 226/2 maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma verilmesi gerektiği, somut olayda ise sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup ek savunma gerektirmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusursuz olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,08.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3462, Karar No: 2018/6217, Tarih: 08.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3462 E.  ,  2018/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞİN DURDURULMASI KARARINA İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... ve davalı ... vekilince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ... İş Teftiş Kurulu Başkanlığı iş müfettişlerinin hazırladığı 07.10.2015 tarih ve 7156-TDB-42/10077-TDB-19 sayılı rapora istinaden İş Teftiş ... Grup Başkanlığı’nın 08.10.2015 tarihli durdurma kararı ile TTK Kozlu Taşkömürü Müessese Müdürlüğü işyerindeki işin durdurulmasına ilişkin kararına itiraz ederek bu kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, ... Üniversitesi Maden Mühendisliği Bölümünden seçilen bilirkişilerden oluşan heyetin katılımı ile mahallinde keşif yapmış, bilirkişilerin hazırladığı 10.11.2015 tarihli raporu esas alarak grizulu maden ocaklarında merkezi izleme sistemine bağlı sensörlerle ilgili Yönetmelik değişikliğinin 10.03.2015 tarih ve 29291 sayılı Resmi Gazete’de yayımladığını, yapılan bu değişikliğe dayanarak bu ocaklarda yaşamsal önem taşıyan karbonmonoksit ve metan sensörlerinin yanına hidrojensülfür, oksijen, hız ve sıcaklık ölçen sensörlerin eklendiği, ancak iş yerlerine bu eksikliği gidermek üzere makul süre tanınmadığı, davacı ... Taş Kömürü Genel Müdürlüğü tarafından yeni sensör alımları için ihale sürecinin başlatıldığının dosyaya sunulan belgelerden anlaşıldığı, ayrıca kurumun başvurusu üzerine davalı Bakanlık İş Teftiş Kurulu Başkanlığı ... Grup Başkanlığı tarafından 09.10.2015 tarihinde üretime yönelik çalışma yapılmaması kaydıyla iş yerinde belli şartlar altında eksiklikleri gidermek üzere 180 gün süre ile mühürlerin geçici olarak sökülmesine karar verildiği, bu kararın tespit edilen eksikliklerin çalışanlar için hayati tehlike oluşturmadığı hususunu desteklediği, işin durdurulmasını öngören heyet kararının dayandırıldığı "çalışanlar için hayati tehlike" gerekçesinin alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere yerinde olmadığı, yaşamsal önemi olan metan ve karbonmonoksit sensörlerinde bir sorun bulunmadığı, diğer sensörlerdeki eksikliklerin işin durdurulması için bir gerekçe olmadığı, ayrıca eksikliğin giderilmesi için işletmeye ek süre tanınmış olduğu ve çalışmalarının kontrollü olarak sürdürülmesine izin verildiği gerekçesi ile dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu davanın kabulüne ve ... İş Teftiş Kurulu ... Grup Başkanlığı’nın 08.10.2015 tarihli Kozlu Taşkömürü İşletme Müessesesi Müdürlüğü ünvanlı işyerinde işin durdurulmasına ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.09.2016 tarih ve 2016/315942 sayılı yazısında, “Temyiz edilmemek sureti ile kesinleşen Zonguldak 2. İş Mahkemesinin 11.11.2015 gün ve 2015/1013 Esas, 2015/903 sayılı kararının kanun yararına bozulması, Adalet Bakanlığının 25.07.2016 tarih ve 1024/11379 sayılı yazılarıyla istenilmiş, bozma sebebi olarak, Zonguldak 2. İş Mahkemesi’nin 11.11.2015 tarih ve 2015/1013 Esas 2015/903 Karar sayılı hükmünün kanun yararına temyiz edilmesi istenilmiş olup, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi 'nin 2016/32510 esas, 2016/17954 karar sayılı ve 01.11.2016 tarihli ilamı ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 25 inci maddesinde işin durdurulmasına yönelik itirazların mahkemece 6 iş günlük süre içinde incelenmesi gerektiğine ilişkin düzenleme mevcut ise de, mahkemenin 6 iş günlük süre içinde karar vermesi mümkün olmadığı gibi, çekişmeli yargı uyuşmazlığı kapsamında sürdürdüğü davada davalıların yokluğunda yaptığı keşif sonrası bilirkişi heyetinin düzenlediği rapora karşı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 281. maddesi gereği davalılara diyeceklerini bildirmeleri için süre ve imkan tanımadan aynı Kanunun 27. maddesi uyarınca “hukuki dinlenilme hakkı”nı ihlal ederek karar verilmesinin doğu olmadığı gerekçesi ile Zonguldak 2. İş Mahkemesi’nin 11.11.2015 tarih ve 2015/1013 Esas, 2015/903 Karar sayılı kararının sonuca etkili olmamak üzere bozulmasına karar verilmiştir.

Kanun yararına bozma kararından sonra Mahkemece, bozma ilamına uyularak dosya yeniden ele alınmış ve Zonguldak 2. İş Mahkemesinin 11/11/2015 tarih ve 2015/1013 esas ve 2015/903 karar sayılı kararının sonucuna etkili olmamak üzere; davanın kabulü ile; ... İş Teftiş Kurulu ... Grup Başkanlığının 08/10/2015 tarihli "TTK Kozlu Taşkömürü İşletme Müessesesi Müdürlüğü" ünvanlı işyerinde işin durdurulması kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. Maddesi gereğince uygulanmasına devam edilen 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesinin 6, 7 ve 8. fıkralarında “Kesin olarak verilen hükümlerle niteliği bakımından yürürlükteki hukuka aykırı bir sonucu ifade eden ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan hükümler, Adalet Bakanlığının göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet Başsavcısı tarafından kanun yararına temyiz olunur.

Temyiz isteği Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, hüküm kanun yararına bozulur. Bu bozma hükmün hukuki sonuçlarını

kaldırmaz.

Bozma kararının bir örneği Adalet Bakanlığına gönderilir ve Bakanlıkça Resmi Gazete'de yayınlanır. ” hükümleri yer almaktadır.

Temyiz isteği Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, hüküm kanun yararına bozulur. Bu bozma hükmün hukuki sonuçlarını

kaldırmaz.

Bozma kararının bir örneği Adalet Bakanlığına gönderilir ve Bakanlıkça Resmi Gazete'de yayınlanır. ” hükümleri yer almaktadır.

Somut olayda; Mahkeme kararının temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine kanun yararına temyiz yoluna başvurulmuş ve Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi tarafından Mahkeme kararı sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına bozulmuştur. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi'nin kanun yararına bozma kararı vermesi ile somut dosya yönünden kanun yolları sona ermiş olduğundan; Mahkemece dosyanın yeni esasa kaydedilip bozma ilamına uyularak yeniden yargılama yapılması usul ve kanuna kanuna aykırı olup Mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13341, Karar No: 2023/834, Tarih: 22.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/13341 E.  ,  2023/834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskenderun 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2018 tarihli ve 2018/10 Esas, 2018/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.12.2018 tarihli ve 2018/4360 Esas, 2018/2142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.12.2018 tarihli ve 2018/4360 Esas, 2018/2142 sayılı kararının sanık müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 07.10.2019 tarihli ve 2019/4845 Esas, 2019/11437 Karar sayılı kararı ile vaki temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.02.2020 tarihli ve KD-2020/12688 sayılı onama kararı verilmesi yönündeki itirazı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308 inci maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 05.05.2020 tarihli ve 2020/2386 Esas, 2020/2022 Karar sayılı kararı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle dava dosyası, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.02.2020 tarihli ve KD-2020/12688 sayılı onama kararı verilmesi yönündeki itirazı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308 inci maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 05.05.2020 tarihli ve 2020/2386 Esas, 2020/2022 Karar sayılı kararı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle dava dosyası, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.06.2022 tarihli ve 2020/14-240 Esas, 2022/427 Karar Sayılı kararıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Yargıtay (kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 07.10.2019 tarihli ve 2019/4845 Esas, 2019/11437 Karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.12.2018 tarihli ve 2018/4360 Esas, 2018/2142 sayılı kararının temyiz incelemesinin yapılması için dava dosyasının Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi,

Sanık ile mağdurenin akraba oldukları, aralarında duygusal bir arkadaşlık bulunduğu, sanığın mağdurenin yaşını bilmediği, mağdurenin sanığa yaşını on yedi olarak söylediği o sırada mağdurenin yanında kimliği olmadığından sanığın mağdurenin yaşını teyit edemediği, mağdurenin annesinin sanıkla mağdureyi evlendirmek istediği, mağdurenin annesinin sürekli sanığı evlerine davet ettiği, sanık yanlarında olacak şekilde mağdure ile annesinin tartıştıkları, mağdureye annesinin bıçak çektiğini, sanığın mağdureyi bu sırada korumaya çalıştığını ertesi gün mağdurenin sanığın yanına geldiğini, bu sırada sanığın yanında açık kimlik bilgilerini bilmediği.... isimli kişinin bulunduğunu, sanığın mağdureyi ailesine teslim etmek istediğini ancak ailenin mağdureyi evden kaçtığı için kabul etmediğini, mağdure ile sanığın karşılıklı rıza ile evlenmek istediklerini, ailelerin evliliği onaylamayacağını bildikleri için cinsel birliktelik yaşadıklarını iddia ettiklerini, henüz haklarında bir soruşturma olmadan böyle bir iddiada bulunduklarını, işin bu noktaya geldiğini tahmin edemediklerini, bu şekilde bir iddiada bulunmanın suç oluşturduğunu bilmediklerini, sadece mağdurenin beyanıyla sanığa ceza verilmeyeceğini, mağdurenin anlatımlarının çelişkiler içeriğini, bekaret testi sonucu mağdurenin bakire olduğunun tespit edildiğini, dosyada somut delil bulunmadığını, ileri sürerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mahkemece; ''11.09.2017 günü mağdur ile sanık ...'un polis merkezine müracaat ederek kendilerinin cinsel birliktelik yaşadıklarına dair beyanda bulunmaları ve mağdurun yaşının küçük olduğunun tespit edilmesi nedeni ile sanık hakkında soruşturmaya başlanıldığı, Sanığın hazırlık aşamasında kollukta, Savcılıkta ve Sorguda alınan beyanlarında genel olarak özetle; mağdur ..

...'nın uzaktan akrabası olduğunu, yaklaşık 1 ay önce mağdurun evinde bulunduğu bir sırada mağdurun annesi uyuduktan sonra mağdurla evdeki odaların birinde organ sokmak sureti ile cinsel ilişkiye girdiklerini, ilişki sonrasında evden ayrıldığını, ertesi gün tekrar mağdurun evine gittiğini ve yine aynı şekilde odaların birinde mağdur ile organ sokmak sureti ile cinsel ilişki yaşadıklarını, olayın bu şekilde olduğunu, bunu evlenmek amacı ile beyan ettiği, Mağdurun da hazırlık aşamasında alınan beyanlarında genel olarak özetle; sanıkla benzer nitelikte ifadelerde bulunduğu ve sanıkla cinsel ilişkiye girdiklerini söylediği, Mağdurun kızlık zarı ile ilgili yapılan muayenesinde bakire olduğunun ancak hymenin elastik yani esnek yapıda olduğu, bu nedenle ereksiyon halindeki penisin duhulü ile yırtılamayabileceğinin ayrıca saat 11 hizasındaki iyileşmiş kısmi bir yırtık olduğunun, bu yırtığın organ veya cisim sokulması nedeni ile veya doğuştan bir çentikle de olabileceğinin, bu hususun adli tahkikat ile aydınlatılması gerektiğinin bildirildiği, Mağdurun hastane doğumlu olduğu ve buna ilişkin İskenderun Devlet Hastanesinden aslı gibidir onaylı doğum tutanağının dosya içerisinde bulunduğu ve doğum tutanağındaki kayıt ile nüfustaki doğum tarihinin aynı olduğu ve mağdurunolay tarihinde 15 yaşından küçük olduğunun belirlendiği, Sanık ve mağdurun cinsel ilişkiye girdiklerine dair ikrarları üzerine sanık hakkında kamu davası açıldığı, Sanığın kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında; hazırlık aşamasındaki ifadesinden farklı olarak mağdurla cinsel ilişkiye girmediğini, hazırlık aşamasında cinsel ilişkiye girdiklerine dair beyanda bulunmalarının sebebinin, mağdurla kendisinin evlenmesine ailelerin rıza göstermeleri için olduğunu, cinsel ilişkiye girdiklerine dair ifadelerin mağdurla kararlaştırdıkları yalandan ibaret olduğunu, kaldı ki mağdurun yaşının 17 olduğunu zannettiğini ve mağdurun da kendisine yaşının 17 olduğunu söylediğini, bu nedenle üzerine atılı suçu kabul etmediğini, beraatini talep ettiğini beyan ettiği, Sanığın kovuşturma aşamasındaki bu beyanına karşılık mağdurun alınan beyanlarında;sanığın doğruyu söylemediğini, sanıkla 2 defa organ sokmak sureti ile cinsel ilişkiye girdiklerini, ayrıca yaşının 13 olduğunu da sanığa söylediğini belirttiği, Her ne kadar sanık yargılama aşamasında üzerine atılı suçu kabul etmemiş ve ayrıca mağdurun yaşının 17 olduğunu bildiğini beyan etmiş ise de; hazırlık aşamasındayken sanığın kollukta Savcılıkta ve Sorgu Hakimliğinde mağdurla cinsel ilişkiye girdiğine dair ikrarda bulunduğu ve mağdurun da gerek hazırlık aşamasında gerekse yargılama aşamasında sanıkla cinsel ilişkiye girdiklerine dair değişmeyen ifadelerde bulunduğu ve yine mağdurun sanığa yaşının 13 olduğunu söylediğini belirttiği, bununla birlikte mağdur ile sanığın akraba oldukları, bu akrabalık ilişkisi