muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3852, Karar No: 2014/4013, Tarih: 23.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3852 E.  ,  2014/4013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2011/383-2013/294

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili iflastan önce tahakkuk eden prim borçlarına, iflastan sonra tahakkuk eden 401.377,13 TL gecikme zammı alacaklarının sıra cetvelinde üçüncü sıraya yazılmasına, iflastan sonra tahakkuk eden 661.951,45 TL prim alacağının da masa borcu olarak tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili kayıt kabul isteminin süresinde olmadığını, müflisin izinsiz olarak iflastan sonra faaliyet göstermiş olmasının yasaya aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; iflastan sonra tahakkuk eden prim ve gecikme zammı tutarı olan 114.072,34 TL’nin masa borcu olarak kabulü ile masadan tahsiline, fazlaya ilişkin alacağa ilişkin talebin daha önce masaya kaydedilmesi nedeniyle ve hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir.

1. Davacı yanın temyiz itirazı kurumun iflastan önce doğmuş bulunan alacağının masaya yazılmış olduğu konusunda, davalının kusuruyla bilgi edinemedikleri ve bu itibarla aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği noktasındadır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı yanın temyiz itirazı ise iflastan sonra oluşan prim alacaklarına yöneliktir. İflastan sonra oluşan alacaklar tasfiye giderleri ve masa borçları olarak ikiye ayrılır. SGK Başkanlığı'nın iflastan sonra tahakkuk eden alacağı sıra cetveline dahil edilmeden ödenecek alacaklardan olup, bunun doğumu ve tutarı hakkındaki dava ait olduğu yargılama yolu içinde çözümlenmelidir. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 88 inci maddesinin 19 uncu fıkrasına göre bu tür davalar iş mahkemesinde görülür. Bu durumda mahkemece bu istem kalemi hakkında tefrik ve görevsizlik kararı verilmek gerekirken, hatalı değerlendirme ile esasa girilerek hüküm kurulması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, davacı kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,
Yargıtay — Esas No: 2020/13487, Karar No: 2020/19480, Tarih: 17.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/13487 E.  ,  2020/19480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli tek hekim tarafından düzenlenen yetersiz rapor ile yetinilerek, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1778, Karar No: 2017/7061, Tarih: 07.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/1778 E.  ,  2017/7061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m.27, HMK m.297/1-b). Mahkemece; hükümde davacının adı, soyadı ile tarafların doğum tarihi ve yeri, baba ve ana adları, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numaraları yazılmamıştır. Bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.06.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/9558, Karar No: 2010/3111, Tarih: 05.04.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/9558 E.  ,  2010/3111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı tankerin, davalıların bulunduğu işyerinde kaynak işlemleri sırasında meydana gelen patlama sonucu hasara uğradığını belirterek, sigortalısına ödediği 12.375.00 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Murat, Bülent ve Levent vekili cevap dilekçesinde, ...’nın tüzel kişiliği olmadığından husumet yöneltilemeyeceğini, işyeri sahibi ... olup, diğer davalıların işyeri ile ilgisinin bulunmadığını, işyerinde sadece yıkama yağlama işi yapıldığını, kaynak yapılmadığını, aracın üst yıkaması yapılmış vaziyette bekletilmekte iken bir anda anlaşılamayan bir nedenle patladığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tarafların kusur durumuna göre, davacıya kasko sigortalı tankerin, davalı ...’e ait işyerinde yıkandıktan sonra, vananın çatlak olan yerinin kaynak işlemlerinin yapımı sırasında alev alarak yanması sonucu patlamanın meydana geldiği ve hasarın oluştuğu anlaşılmakla, davalı ... yönünden açılan davanın kısmen kabulüne, 5.987.62 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalıdan tahsiline, fazla talebin ve diğer davalılar yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dosyada mevcut yangın zabıt varakasında; “Yangının çıkış sebebi olarak, tankerin dolum vanası yanında kaynak ve punta

yapılması esnasında, vananın aniden alev alması neticesi boş tanker kazanın birden patlaması ile kazanın meydana geldiği sanılmaktadır.” denilmiştir. ...Asliye Ceza Mahkemesi’nin, kesinleşen ... Esas ve 2007/191 Karar sayılı dosyasında; mahallinde düzenlenen yangın sebebini belirtir zabıt varakasının tahmine dayalı olarak tutulduğu anlaşılmakla, yangının çıkış sebebi kesin olarak tespit edilemediğinden, sanıkların eylemi ile meydana gelen sonuç arasında illiyet bağı bulunmadığından, sanıklar ... ve ... ’in, atılı suçtan beraatlerine karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece, yangının kaynaktan çıkmadığı, B.K.’nun 53. maddesi uyarınca, maddi olguların tespitine ilişkin kesinleşen ceza mahkemesi kararının hukuk hakimini bağlayacağı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda mahkemece, yangının kaynaktan çıkmadığı, B.K.’nun 53. maddesi uyarınca, maddi olguların tespitine ilişkin kesinleşen ceza mahkemesi kararının hukuk hakimini bağlayacağı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 5.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17435, Karar No: 2012/20747, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17435 E.  ,  2012/20747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasa'nın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40,00 TL olan kesinlik sınırı 1.000,00 TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın bir milyar lirayı (1.000,00-TL’yi) geçmesi gerekir.

Öte yandan HUMK’a 5236 sayılı Yasa'nın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-TL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2010 yılında bu parasal sınır 1.430,00 TL olarak uygulanmıştır. Öte yandan 12.11.2010 gün ve 27757 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığına ait 401 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde , 2010 yılı için belirlenen yeniden değerleme oranı %7,7 olarak öngörülmüştür.

2011 yılında bu parasal sınır 1.540,00-TL.olarak uygulanmıştır. Buna göre, 2011 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.540,00. TL.’sini geçmesi gerekir.2012 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için ise temyize konu dava değerinin 1.697,00 TL sını geçmesi gerekir.

Somut olayda ,temyiz konusu asıl dava değeri 310 TL ,birleşen dava 281,43 TL dır.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalının ve davacının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle Kurum avukatının ve davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9306, Karar No: 2015/4561, Tarih: 15.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9306 E.  ,  2015/4561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ...1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/127 Esas sayılı takip dosyası kapsamında dava dışı borçluya ait taşınmazın satıldığını, satıştan elde edilen bedelin bir kısmının öncelikle ipotek alacaklısına ödendiğini, arta kalan miktarın ise kendi takip dosyalarına ödenmesi gerekirken sıra cetveli yapılmaksızın satışın yapıldığı takip dosyası alacaklısına ödendiğini ancak kendi hacizlerinin bu dosya haczinden önce olduğunu ileri sürerek, icra müdürlüğünün satış bedelinin dosya alacaklısına ödenmesine ilişkin işleminin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçiye ait ...2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1569 Esas (yeni 2014/3020 E.) sayılı dosyasında haciz tarihi 04.05.2012 olduğundan, 6352 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklikten önceki İİK'nın satış talebine ilişkin hükümlerinin uygulanacağı ve haciz tarihinden itibaren 2 yıllık satış isteme süresine tabi olacağı, sıra cetveline esas satılan taşınmazın satış tarihi olan 17.02.2014 tarihi itibariyle şikayetçinin satışa konu taşınmaz üzerinde geçerli ve devam eden bir haczi mevcut olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile, sıra cetveli mahiyetindeki icra müdürlüğü işleminin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20368, Karar No: 2010/5461, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20368 E.  ,  2010/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/10078, Karar No: 2013/13139, Tarih: 20.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/10078 E.  ,  2013/13139 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... İnsan Yapımı Deri ve Süet Tekstil Dış Tic. A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Büyükçeşme 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.03.2012 tarih ve 764-152 sayılı hükmün Dairenin 26.11.2012 tarih ve 1584-26720 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 440/III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2012 tarihinden itibaren 10.300.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2012 tarihinden sonra verilen ve 10.300.00 TL den az olan hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Karar düzeltme isteği dairemizin 26.11.2012 günlü kararına ilişkin olduğuna göre davacı tarafın 5.360,04 TL asıl alacağa yönelik karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4977, Karar No: 2023/5611, Tarih: 25.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4977 E.  ,  2023/5611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/394 E., 2022/181 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2020/394 Esas, 2022/181 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 17.03.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 2022/34696 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/53974 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/53974 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Adı geçen sanık hakkında ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli kararı ile hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı katılan sanık ... müdafii tarafından 09.05.2022 tarihli dilekçe ile itiraz edilmesine karşın, merci ... 3. Ağır Ceza Mahkemesince itiraz konusu hakkında herhangi bir karar verilmemesinin mahallinde zamanaşımı süresi içerisinde giderilebilecek bir eksiklik olduğu düşünülerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi gereğince belirlenen 120 gün adlî para cezasından, aynı Kanun’un 29/1. maddesi gereğince yapılan 1/2 oranında indirim neticesinde hata sonucu 60 gün yerine, 90 gün adlî para cezasına, bu hatayı takiben, aynı Kanun’un 62/1. maddesi gereğince yapılan 1/6 oranında indirim neticesinde 50 gün yerine, sonuç olarak bulunan 75 gün adlî para cezasının 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucunda 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenen 120 gün adlî para cezasından, aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre (1/2) oranında indirim yapılırken 60 gün adlî para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 75 gün adlî para cezasına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasına göre (1/6) oranında indirim yapılırken 50 gün adlî para cezası yerine 75 gün adlî para cezasına, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü takdîren 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilen adlî para cezası miktarının, “1.000,00 TL adlî para cezası” yerine “1.500,00 TL adlî para cezası” olarak tespiti Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Bununla birlikte hükümlü hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik katılan vekili tarafından yapılan itirazın mahallinde mercice incelenmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2020/394 Esas, 2022/181 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın katılan ...'yi kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 120 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemi tahrik altında gerçekleştirmesi nedeniyle haksız tahrik indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği (1/2) oranında indirim uygulanarak 60 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 50 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 50 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8519, Karar No: 2010/21172, Tarih: 27.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/8519 E.  ,  2010/21172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe konu bono asıllarının veya ön ve arka yüzlerinin okunaklı ve tasdikli fotokopilerinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.