muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11010, Karar No: 2017/5486, Tarih: 03.07.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/11010 E.  ,  2017/5486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafça müvekkili aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/1525 sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine mahsus icra takibi başlatıldığını, takibe konu senedin kooperatif adına hareketle ... tarafından düzenlendiği ancak kooperatif yetki belgesinde kooperatifi borçlandırıcı tüm işlemlerin ... ' den en az ikisinin müşterek imzası ile gerçekleşebileceğini bu nedenle takibe konu senet nedeniyle müvekkili kooperatifin borç altına girmeyeceğini, ayrıca senedin tanzim tarihi ile vade tarihinin aynı gün olduğunu, senette düzenleme yerinin bulunmadığını, takibe konu senedin kambiyo vasfına sahip olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin takip nedeniyle borçlu olmadığının tespitine,müvekkili lehine % 40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibinin kesinleştiğini, kooperatif temsilcisi ... ile borçlu ...'nun takip dosyasına ödeme taahhüdünde bulunduklarını savunarak, davanın reddi ile davacı aleyhine %40 kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, takip ve dava konusu senedin tanzim edildiği tarih itibariyle kooperatifi temsile yetkili kişilerin ... - - ... olduğu, kooperatif adına borç ve taahhüt altına girme yetkisinin yönetim kurulu üyelerinden ... - -...'in ... ikisinin müşterek imzaları ile mümkün olduğu hususunun ticaret sicil gazetesinde ilan edildiği, tek imza ile oluşturulan senedin davacı kooperatifi bağlamayacağı davalının senedin geçerli olup olmadığını bilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/553, Karar No: 2006/381, Tarih: 23.01.2006

11. Hukuk Dairesi 2005/553 E., 2006/381 K.

**11. Hukuk Dairesi 2005/553 E., 2006/381 K.**

**- ESERLERİN HAKSIZ KULLANIMI

- İZİNSİZ YAYIN

- MALİ HAKLARA TECAVÜZ

- MÜZİK ESERİ İŞLETME BELGESİ**- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 69 ]

- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 76 ]

- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 80 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 05.10.2004 tarih ve 2002/165-2004/610 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üzerinde hak sahibi olduğu ve üyesi olan yapımcıların eserlerinin, davalı yayın organınca izin alınmaksızın ve bedeli ödenmeksizin yayınlandığını ileri sürerek, 43 yapımcıya ait müzik kasetlerinin, compakt disklerin davalıya ait radyo kanalında yayınlanmasının men'ine ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultunda, davanın kısmen kabulü ile noterlikçe ve bilirkişi raporu ile tespit olunan eserlerin davalı yayın kuruluşlarınca yayınlanmasının davacının FSEK.ten doğan mali haklarına tecavüz teşkil ettiğinin tespitine ve bu eserlerin kullanımının ve yayımının önlenmesine, hüküm özetinin ilanına, tespit edilenler dışındaki yapımcılara ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, meslek birliği üyesi fonogrom yapımcılarının fonogramlarındaki eserlerden bir kısmının izinsiz yayınlanması suretiyle gerçekleştirilen tecavüzle, oluşması muhtemel tecavüzün önlenmesi istemine ilişkindir.

FSEK.nun 69/1 nci maddesindeki tecavüz tehlikesine maruz kalınması halinde eser sahibine tanınan muhtemel tecavüzün önlenmesini dava etme yetkisi, aynı kanunun 80/1-1-B/1 hükmü uyarınca mali hakları kullanma yetkisini devraldıktan sonra ses ve görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletime izin verme hususunda münhasıran yetkili hale gelen eser sahibinin haklarına komşu hak sahibi davacı fonogram yapımcıları meslek birliğine geçmiştir.

FSEK.nun 69/1 nci maddesindeki tecavüz tehlikesine maruz kalınması halinde eser sahibine tanınan muhtemel tecavüzün önlenmesini dava etme yetkisi, aynı kanunun 80/1-1-B/1 hükmü uyarınca mali hakları kullanma yetkisini devraldıktan sonra ses ve görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletime izin verme hususunda münhasıran yetkili hale gelen eser sahibinin haklarına komşu hak sahibi davacı fonogram yapımcıları meslek birliğine geçmiştir.

FSEK.nun 76/son maddesinin açık hükmü karşısında davacı meslek birliğinin, eser işletme belgesine sahip fonogram yapımcılarından alınmış yetki belgeleri, bu eserlerden bazılarının yayınlandığının tespit edildiği noter tespit belgeleri gibi, davacı tarafından iddianın doğruluğu hakkında kuvvetli kanaat oluşturacak delillerin ibrazından sonra, mahkemenin verdiği sürede kanunda öngörülen izin ve yetkilerin alındığına dair liste ve belgelerini sunamayan davalının, yayınlanan eserlerin fonogram yapımcılarına ait tüm fonogramlarındaki eserlerinin haksız kullanımı konusunda davalı aleyhine karine teşkil etmiştir.

O halde, eseri yayınlanan birlik üyesi müzik yapımcılarından alınan yetki belgelerinin düzenlenme tarihi itibariyle bu belgelerin kapsamına giren müzik eseri işletme belgesi fonogramların ve bunların içeriklerinin neler olduğunun tayin olunacak uzman bilirkişi yada bilirkişilere tespitinden sonra oluşacak sonuca göre, mevcut ve muhtemel tecavüzün önlenmesine karar verilmesi gerekirken, sadece yayınlandığı belirlenen fonogramlar bakımından davanın kısmen kabulü isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, yukarıda açıklandığı biçimde inceleme yapılarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm tesisi yerinde görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin diğer, davalı vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer, davalı vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 23.01.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6581, Karar No: 2019/2729, Tarih: 25.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6581 E.  ,  2019/2729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 62/1, 52/2, 53, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm; sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirkette şoför ve tahsilat elemanı olarak çalışan sanığın olay tarihinde müşteri İguana Tekstil ve Deri isimli şirketten tahsil etmiş olduğu 1.500 TL’yi katılan şirket hesabına geçirmeyerek uhdesinde tuttuğu bu şekilde atılı suçu işlediği iddia olunan olayda;

Dosya kapsamından suça konu 500,00 TL ve 1.000 TL bedelli makbuzların fotokopi olması karşısında fotokopi üzerinden imza yazı incelemesini yapılamayacağı bu nedenle söz konusu para makbuzlarındaki imzanın sanığa ait olup olmadığının tespit edilemeyeceği anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair katılan şirketin soyut iddiası dışında mahkumiyete yeterli ve kesin delil olmaması karşısında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2348, Karar No: 2013/2544, Tarih: 28.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/2348 E.  ,  2013/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde Asliye 1. Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalılar ...,... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki araç ile seyri sırasında yaya olan ...’a çarparak vefatına neden olduğunu belirterek fazlaya dair haklarını saklı tutarak anne ... ve baba ... için ayrı ayrı 5.000,00.-TL destek, 30.000,00.-TL manevi tazminat ve kardeş ... için 20.000,00.-TL manevi tazminatın davalı ... şirketini yalnızca maddi tazminattan sorumlu tutarak olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile arttırmıştır.

Davalı ...Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile baba .. için 10.574,00.-TL, anne ... için 14.277,00.-TL destek tazminatı, anne ve baba için ayrı

ayrı 20.000,00.-TL, kardeş için 10.000,00.-TL manevi tazminatın davalı ... şirketinden maddi tazminattan poliçe limiti ile dava tarihinden, diğer davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılar ...,... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde Borçlar Kanunu'nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekili ve davalılar ...,... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 346,95 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.635,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ...,...'dan alınmasına 28.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2377, Karar No: 2014/9031, Tarih: 09.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/2377 E.  ,  2014/9031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar müdafiinin yüzüne karşı 02.11.2010 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 24.04.2013 günü temyiz eden sanıklar müdafiinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7859, Karar No: 2019/10679, Tarih: 14.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/7859 E.  ,  2019/10679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Adalet Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine ile Adalet Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 14/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2044, Karar No: 2015/2349, Tarih: 09.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2044 E.  ,  2015/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2014/268-2014/566

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne, takibe konu kira bedelinin 3.000,00 TL’si üzerinden itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalı vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin itirazın kaldırılması kararına yönelik temyizine gelince; Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının aylık kirası 600 TL olan taşınmazın kirasını 12 aydır ödemediğini, bu nedenle Gaziantep İcra Müdürlüğü’nün 2014/8843 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalının kira akdine itiraz etmemiş olup borca itiraz ettiğini ve 30 günlük süre içerisinde kira paralarını ödemediğini ileri sürerek davalının itirazının kaldırılmasına, icra-inkar tazminatına mahkumiyetine ve taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı cevap dilekçesinde, davacıya kira borcu bulunmadığını, kira parasının 600 TL değil 500 TL olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiş ve 15/01/2014 – 13/02/2014 – 18/03/2014 – 18/04/2014 – 27/05/2014 tarih ve 500 TL bedelli H.. K.. adına yapılan beş adet ödeme belgesini sunmuştur.

Davacı-alacaklı 03.09.2008 tarihli sözlü kira sözleşmesine dayanarak aylık 600 TL’den 3.600 TL'nin tahsilini istemiş, davacı vekili 11/09/2014 tarihli duruşmada, takip konusu alacağın 2013 yılının Ağustos ayından başlayarak 2014 yılı Ocak ayı dahil altı aylık kira bedeli olduğunu bildirmiştir. Mahkemece, ibraz edilen banka dekontlarına göre yapılan ödemelerin takip konusu kira alacağını karşılamadığı, geriye kalan kira alacağının da 30 günlük süre içerisinde ödenmediği gerekçesi ile davalının kabul ettiği aylık 500 TL üzerinden altı aylık kira bedeli olan 3.000 TL’ye ilişkin itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiştir.

Davalı tarafından cevap dilekçesi ekinde sunulan 15/01/2014 tarihli dekonttan 500 TL’nin davalı M.. D.. tarafından davacı H.. K..’ın hesabına gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda 2014 yılı Ocak ayı kira parasının ödenip ödenmediği üzerinde durularak sonucuna göre itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Davalı tarafından cevap dilekçesi ekinde sunulan 15/01/2014 tarihli dekonttan 500 TL’nin davalı M.. D.. tarafından davacı H.. K..’ın hesabına gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda 2014 yılı Ocak ayı kira parasının ödenip ödenmediği üzerinde durularak sonucuna göre itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ; Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın itirazın kaldırılmasına ilişkin kısmının 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1189, Karar No: 2017/6694, Tarih: 21.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1189 E.  ,  2017/6694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ve davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman Yönetimi, 17.01.2013 tarihli dava dilekçesi ile; davalı adına tapuya kayıtlı l sayılı taşınmazın, yörede ilk kez yapılan ve 18.12.2012 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışında bırakıldığını, taşınmazın orman bütünlüğü içinde orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, bu yere ait sınırlamanın iptaliyle taşınmazın orman sınırları içine alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece, davalı Orman ve Su İşleri Bakanlığı hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile dava konusu 2188 parsel sayılı taşınmazın orman sınırları içerisine alınmasına karar verilmiş, hüküm davalılar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 04/03/2015 gün ve 2015/954-1191 E.K sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; " mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; davacı nolu parselin orman sayılan yerlerden iken, tahdit hattı dışında bırakıldığını ileri sürerek yapılan sınırlamanın iptali ile taşınmazın orman sınırı içine alınmasını talep etmiştir. Ancak, hükme esas alınan uzman orman bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın kısmen tahdit dışında bırakıldığı belirtilmiş, Dairemizin iade kararı üzerine alınan 25/12/2014 tarihli ek kurul raporu ve krokisinde taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 12066 m2'lik kısmının orman tahdidi dışında bırakıldığı, (B) harfi ile gösterilen 7800 m2'lik kısmının orman tahdidi içinde olduğu belirtilmiştir. (B) harfi ile gösterilen kısım zaten tahdit içinde olduğundan, bu kısım hakkında davanın kabulune karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece (A) harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın kabulüne, (B) harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir." denilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu;

1-Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, Manisa ili Gördes ilçesi Şahinkaya mahallesinde bulunan 2188 parsel sayılı taşınmazda 18/09/2013 tarihli ek bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 12066,00 m2 lik kısım yönünden davanın kabulü ile bu kısmın orman sınırları içerisine alınmasına, Aynı bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen 7800,00 m2 lik kısım yönünden ise davanın reddine, karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda, çekişmeli 2188 Parselin (A) bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu, (B) bölümünün ise kesinleşen tahdit içinde olduğu anlaşıldığından yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak çelişmeli taşınmazın ( B) bölümü yönünden davanın reddine karar verildiği halde davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple, hükmün 1. bendine "Davalılar vekilinin sarf ettiği emek ve mesaisine karşılık 3402 sayılı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca takdiren 500.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7 maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/09/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2430, Karar No: 2022/3021, Tarih: 30.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2430 E.  ,  2022/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 23.12.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2379, Karar No: 2012/8593, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/2379 E.  ,  2012/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki maddi-manevi tazminat davası hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.11.2011 gün ve .... sayılı hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

HMK.nun 32/2 (HUMK.nun 78/2).maddesine göre "okunamayan veya uygunsuz yahut ilgisiz olan dilekçenin yeniden düzenlenmesi için uygun bir süre verilir ve bu dilekçe dosyada kalır. Verilen süre içinde yeni bir dilekçe düzenlenmezse tekrar süre verilmez".

Somut olayda davacı ...'ın Yargıtay'a hitaben yazdığı temyiz dilekçesinde savunma sınırlarını aşan, uygunsuz, ilgisiz sözlerin yeraldığı görülmüştür.

Bu haliyle temyiz dilekçesinin uygunsuz, ilgisiz evrak niteliğinde olduğunun kabulü gerektiğinden mahkemece HMK.nun 32/2.maddesine göre işlem yapılarak sonucuna göre yeniden Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.