muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16920, Karar No: 2014/15987, Tarih: 23.05.2014

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 26.3.2014 tarih ve 2013/2060 esas 2014/262 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5681, Karar No: 2006/8496, Tarih: 20.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/5681 E.  ,  2006/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu tarafından (takip dayanağı senede açıkça atıf yapılarak) 18.10.2005 takip tarihinden yaklaşık 5 ay kadar önce 09.05.2005 tarihinde alacaklının banka hesabına dayanak bono bedelinin ödendiği anlaşılmaktadır. Sözü edilen açıklamaya rağmen, bu bono için takip başlatan alacaklının cari hesap nedeniyle ödeme yapıldığına yönelik beyanı samimi bulunmamış İİK'nun 169-a/6. maddesi gereğince takipte kötüniyeti yada ağır kusurunun mevcut olduğunun kabulü gerekmiştir.

O halde, koşulları oluştuğu halde borçlu yararına tazminata hükmedilmemesi yasaya aykırıdır.

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

İİK'nun 169-a/1. maddesi gereğince borcun ödendiğinin belirlenmesi halinde aynı maddenin 5. bendi gereğince takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (1) no'lu bentte yazılı nedenlerle borçlu, (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle alacaklı yararına İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11655, Karar No: 2013/21710, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/11655 E.  ,  2013/21710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 06.12.2009 tarihindeki iş kazası sonucu %4,3 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 15.000,00TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davaya konu zararlandırıcı olayın Kurum tarafından iş kazası olark kabul edildiği, anılan kazaya dair işbu dosyada ayrıca bir kisir raporu alınmadan ceza yargılaması sırasında alınan ve oransal bir değerlendirmenin yapılmadığı 10.05.2010 tarihli kusur raporuna istinaden manevi tazminat davasının kabul edildiği anlaşılmıştır.

İş kazalarında olay, İş Hukuku ve sosyal güvenlik ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş aktinden doğan işçiyi gözetme ( koruma ) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir ).Bu belirleme esnasında seçileçek bilirkişilerin konusunda ehil olması yanında iş güvenliği konusunda da ayrıca uzman olması olayın daha isabetli irdelenebilmesi noktasında önem arzeder.

Ayrıca ceza yargılamasında işbu davanın davalısı şirketin taraf olmamasına göre orada yani ceza davasında alınmış kusur raporu Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşse dahi işbu davanın davalısı şirket için bağlayıcılığı kabul edilemez.Davalının taraf olmadığı ceza davasında alınmış bu kusur raporu ancak hadisenin oluşuna (maddi gerçeğe ilişkin tespite) dair kuvvetli delil oluşturur.

Öte yandan hükme esas alınacak kusur raporunda oransal bir değerlendirmenin yapılması maddi ve manevi tazminat davalarına tesiri bakımından da ayrıca önem arzeder. Şöyle ki haksız fiil mağdurunun maddi zararının tespiti bakımından bu kusur oranına göre hesaplanırken manevi tazminatın takdirinde de yine bu oranları belli olan kusur dikkate alınır.

Bu açıklamalardan olarak somut olayda, iş güvenlik uzmanından alınmış olmakla birlikte işbu davanın davalısı olan şirketin taraf olmadığı ve herhangi bir oransal değerlendirmenin yapılmadığı 06.12.2009 tarihli iş kazasında sorumluluğu bulunan gerçek kişilerin ceza yargılaması sırasında alınan 10.05.2010 tarihli kusur bilirkişisi raporuna göre neticeye varılması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş,öncelikle davacının yaptığı iş göz önüne alınarak İş Kanunu'nun 77. maddesi ve tüzük hükümleri kapsamında yine konusunda uzman bilirkişi heyetine olayı yeniden inceletmek ve böylelikle tarafların kusur durumunu tartışmasız ve oransal olarak ortaya koymak ve tüm delilleri bir arada tartışıp sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ayrıca Mahkemenin kabulü ve uygulama şekli bakımından da hükmolunan manevi tazminatın fazla olduğu ortadadır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/456, Karar No: 2011/520, Tarih: 03.02.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/456 E.  ,  2011/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan 24.06.2006 tarihli ... Merkez ... Köyü Şehit ... İlköğretim Okulunun on derslik yapım işine ait anahtar teslimi götürü bedel sözleşmesinin gecikme halinde alınacak cezalar başlıklı 10.2.1 maddesinde idarece verilen süre uzatımı hariç iş zamanında bitirilmediği takdirde geçen her takvim günü için yüklenicinin hakedişinden sözleşme bedelinin onbinde altısı oranında gecikme tazminatı kesileceği kararlaştırılmıştır. Bu maddedeki ceza BK 158/II. maddesinde düzenlenen ifaya ekli ceza olup kural olarak sözleşmenin feshi halinde istenemez. Ancak aynı sözleşmenin 26. maddesinde taahhüdün yerine getirilmemesi ve işin süresinde bitirilmemesi hallerinde ihale dökümanında belirlenen oranda gecikme cezası uygulanmak üzere idarenin en az 20 gün süreli ve nedenleri açıkça belirtilen ihtarına rağmen aynı halin devam etmesi durumunda sözleşmenin feshedileceği, teminatların gelir kaydedileceği ve hesabın genel hükümlere göre tasfiye edileceği belirtilmiştir. Sözleşmenin bu maddesindeki 20 günlük süre feshedilemeyen süre olup bu süre içinde gecikme cezasının uygulanacağı da kabul edildiğinden davacı iş sahibinin feshedilemeyen bu 20 günlük süre ile ilgili olarak gecikme tazminatı istemesi mümkündür. Somut olayda da bu 20 günlük süre geçtikten çok sonra sözleşme feshedilmiştir.

Bu durumda mahkemece konusunda uzman bilirkişiden az yukarıda sözedilen sözleşme hükümleri ve 3 nolu hakedişten gecikme karşılığı 6 gün ceza kesintisi yapıldığı da dikkate alınmak suretiyle feshedilmeyen süre ile sınırlı olarak davacı iş sahibinin istemekte haklı olduğu ceza miktarı konusunda rapor alınıp değerlendirilmek suretiyle davanın sonuçlandırılması gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın tümden reddi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 03.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17808, Karar No: 2018/5240, Tarih: 16.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17808 E.  ,  2018/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, maddi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacının iddiasını ispat için gösterdiği tanıklardan... dinlenmeden karar verilmiştir. Davacı erkek bu tanığın dinlenmesinden açıkça vazgeçmediği gibi, davalı kadının da bu konuda açık bir izni bulunmamaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi koşullarıda bu tanık yönünden oluşmamıştır. O halde, davacı erkeğin gösterdiği tanık...'nın Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddeleri uyarınca dinlenilerek, delillerin hep birlikte değerlendirilip, gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı erkeğin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2011/13060, Karar No: 2013/10152, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13060 E.  ,  2013/10152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.05.2009 gün ve 2008/189 Esas, 2009/176 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Tanık sıfatıyla beyanı alınan mağdurenin eşi tanık ... Kandemir'in duruşmada mağdurenin akli dengesinin tam olarak yerinde olmadığını beyan etmesi, ...Devlet Hastanesinin 08.02.2008 tarihli raporunda da mağdurun yapılan muayenesinde sınır zekâ düzeyinde olduğu, anlamakta zorluk çektiği, soyut düşünce yapısının bozulduğunun görüldüğünün bildirilmesi karşısında, mağdurenin Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kuruluna sevki sağlanarak suç tarihi itibarıyla akıl hastası olup olmadığı, kendisine karşı işlenen eylemin ahlâki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı ve akıl hastalığı var ise, bu hastalığının ruh ve beden bakımından kendisini savunmasına mani olacak mahiyet ve derecede bulunup bulunmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında rapor alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ... tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17516, Karar No: 2012/1263, Tarih: 26.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/17516 E.  ,  2012/1263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2.b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve Mahalli Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği, somut olayda ise sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup ek savunma gerektirmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın kusura ve ceza miktarına, Mahalli Cumhuriyet savcılarının ek savunma hakkı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 26.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8647, Karar No: 2008/8144, Tarih: 22.12.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/8647 E.  ,  2008/8144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı, davalı ile kendi evi arasındaki boşluğa davalının duvar çekmek suretiyle, banyo ve tuvaletinin kullanılmaz hale geldiğinden hoşgörü sınırını aşan zarar verici bu müdahalesinin önlenmesini talep etmiş olup, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi gereğince temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 1.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 22.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1511, Karar No: 2006/9232, Tarih: 06.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1511 E.  ,  2006/9232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı tarafından davalıya verilen 28.12.2004 ve 30.12.2004 tarihli iki adet çekle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan PVC boru satın aldığını ve aldığı boruları ... Göleti Sulama inşaatında kullandığını, ancak davalının verdiği boruların bozuk çıktığını ve müvekkilinin mağdur olduğunu belirterek davalıya boru bedeli için verilen çeklerle borçlu olmadıklarının tespitini talep etmiştir.

Davalı duruşmalara katılmamış, davaya cevap vermemiş, ancak bilirkişi raporuna itiraz etmiştir.

Mahkemece, davacının davalıdan aldığı boruların hatalı olduğunun bilirkişi incelemesi sonucu anlaşıldığını davacının zararının çek bedellerinden daha fazla olduğundan davacının dava konusu iki çekde davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dava dilekçesinin davadan önce alınan tedbir kararının tebliği edildiği adreste müdür ...'a tebliğ edilmesine bu nedenle taraf teşkilinin sağlanamadığı yolundaki davalı savunmasının yerinde bulunmamasına davalının tedbire itiraz dilekçesinin cevap dilekçesi olarak değerlendirilmesi sonuca etkili usul hatası olmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7232, Karar No: 2017/2118, Tarih: 16.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7232 E.  ,  2017/2118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 21.05.2015

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanuun’un “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 1,00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olay gecesi aracı ile seyir halinde iken durdurulan sanığın yapılan alkol ölçümünde 1.53 promil alkollü olduğunun anlaşılması karşısında, olay anında 1.00 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2251, Karar No: 2013/8309, Tarih: 24.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2251 E.  ,  2013/8309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

.... Köyünde 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine ve Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 15. maddesine göre yapılan kadastro çalışmasında dava konusu 218 ada 7 sayılı parsel (eski parsel numarası 748) tapuda malikleri adına kayıtlıyken 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yapılan çalışma sonucu, Yönetmeliğin 15 ve Genelgenin 27. maddesine göre yeni parsel numarası ve yüzölçümü belirtilip eski ve yeni yüzölçümleri arasındaki miktar farklılığının ölçü ve hesaplama yöntemleri ile teknoloji farklılığından kaynaklandığı açıklanarak yeniden düzenlenmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğunun tesbiti ile orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmış; mahkemece, davanın 2859 sayılı Kanun gereğince pafta yenileme çalışmalarını kapsayacağı, tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesi ile davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş; davacı ... Yönetimi tarafından hükmün temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08/05/2012 gün ve 2012/5393 E. - 6739 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece, çekişmeli parselin yenilenmeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı, haritası ve tutanağı getirtilerek harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi vasıtasıyla keşif ve inceleme yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usûl ve Esaslara İlişkin Yönemelik hükümlerine uygun çalışma yapılıp yapılmadığı saptanarak bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınması, yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun belirlenmesi halinde, bu aykırılıkları giderecek hüküm kurulması, çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunun saptanması durumunda Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine karar verilmesi, dava dilekçesinde aynı zamanda taşınmazın orman vasfında olduğu iddia edildiğinden bu davada kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek mülkiyete ilişkin bu dava yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma kararı doğrultusunda 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itirazın reddine, dava konusu .... Köyü, 218 ada 7 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağı gibi tesciline, taşınmazın orman olduğuna ilişkin dava yönünden mahkemenin görevsizliğine, usûlünce talep halinde, dava dosyasının görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalara yönelik itirazın reddine, mülkiyete ilişkin dava yönünden görevsizliğe karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 24/09/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.