muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/741, Karar No: 2022/57, Tarih: 27.01.2022

“(1) Hâkim, somut olayda,

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.” şeklinde düzenlenmiştir.

TCK’nın “... ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki, “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” biçimindeki hüküm ile de işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması gerektiği vurgulanmıştır.Kanun koyucu, cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir. Hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, TCK’nın 61/1. maddesine uygun olarak, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki ile ilgili dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde kanuni ve yeterli olmalıdır. Gerekçenin bu niteliği kararı aydınlatma, keyfiliği önleme ve tarafları tatmin etme özelliklerini taşımasının yanında, hâkimin, aşağı ve yukarı hadler arasında takdir yetkisini kullanırken TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen kuralların dışına çıkıp çıkmadığının Yargıtayca denetleneceğini de göstermektedir.

Türk Ceza Kanunu'nda suçlar için çoğunlukla sabit cezalar öngörülmemiş, alt ve üst sınırlar gösterilerek, bu sınırlar arasında hâkime temel cezayı belirleme yetkisi verilmiştir. Basamaklı ceza öngören suçlarda, iki sınır arasında cezayı belirleme konusundaki takdir yetkisi her somut olayın özelliğine göre kanunun genel amacı ve felsefesi gözetilerek TCK'nın 61. maddesinde sıralanan ölçütlere göre kullanılmalıdır (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 4. Baskı, ....530.).Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mahkeme sanıklar hakkında hükmolunacak ceza miktarının tayiniyle ilgili hükmün gerekçe bölümünde ''Tüm bu açıklanan hususlar doğrultusunda sanıkların suçu işleme şekli, suç işleme kasıtlarındaki yoğunluk, ülkenin paha biçilemez tarih ve kültür mirasına karşı bu mirasın kolaylıkla zarar verecek kepçeli kültür varlığı aramaları nedeniyle meydana gelen tehlike ve zarar nazara alındığında sabit görülen eylemleri nedeniyle sanıklar hakkında ceza tayin olunurken, alt sınırdan ayrılmak gerekmiş olup, bu nedenle temel ceza teşdiden belirlenmiştir'' gerekçesine yer vermiş, hüküm fıkrasında ise'' suçun işlenme şekli meydana zarar ve tehlikenin ağırlı, sanıkların kastının yoğunluğu nazara alınarak takdiren ve teşdiden'' şeklindeki gerekçeyle hükmü açıklamış ve sanıkların tamamı hakkında temel cezayı 4 yıl hapis cezası olarak belirlemiştir.

Sanıklara atılı suçun konusunu oluşturan eylem Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 74. maddesinde tanımlanmıştır. Anılan Kanun'un 3. maddesinde kültür varlığı;

'' (1) (Değişik: 14/7/2004 – 5226/1 md.)"Kültür varlıkları"; tarih öncesi ve tarihi devirlere ait bilim, kültür, din ve güzel sanatlarla ilgili bulunan veya tarih öncesi ya da tarihi devirlerde sosyal yaşama konu olmuş bilimsel ve kültürel açıdan özgün değer taşıyan yer üstünde, yer altında veya su altındaki bütün taşınır ve taşınmaz varlıklardır.

....

(3) "Sit"; tarih öncesinden günümüze kadar gelen çeşitli medeniyetlerin ürünü olup,

yaşadıkları devirlerin sosyal, ekonomik, mimari ve benzeri özelliklerini yansıtan kent ve kent kalıntıları, kültür varlıklarının yoğun olarak bulunduğu sosyal yaşama konu olmuş veya önemli tarihi hadiselerin cereyan ettiği yerler ve tespiti yapılmış tabiat özellikleri ile korunması gerekli alanlardır.'' şeklinde tanımlanırken sit alanında bulunan suç konusu tümülüsün aynı Kanun'un 6 ve 23. maddeleri kapsamında korunması gerekli kültür varlığı olduğunda şüphe bulunmamaktadır. Kanun, izinli kazı ve define arama hususlarını da düzenlemiş olup sanıklara atılı suç için ise 74/1. maddesinde;

''Kültür varlıkları bulmak amacıyla, izinsiz olarak kazı veya sondaj yapan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılır. Ancak, kazı veya sondajın yapıldığı yerin, sit alanı veya bu Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olmaması halinde, verilecek cezanın üçte biri indirilir.'' düzenlemesine yer verilmiştir. Yasal düzenlemeler ve dosya içeriğine göre sanıklara hükmolunan temel cezanın miktarına ilişkin gerekçe değerlendirildiğinde;

Sanıkların korunması gereken kültür varlığı olan tümülüsü çıkararak yüksek bir meblağ karşılığında yurt dışına satmayı planladıkları, eylemin planlanma aşamasında ..., ..., ... ve ...'in yer aldığı, ..., ..., ... ve ...'un eyleme jandarmanın göz yummasını sağlama amaçlı temasları yürüttükleri, eylemin finansmanını üstlendikleri, kazıyı yapacak ve kazı alanını koruyacak yerel unsurlarla görüşmeleri sağladıkları, ..., ... ve ...'ten oluşan grubun ise tarihi eser kaçakçılığı suçunu meslek hâline getiren kişilerden olduğu ve eyleme sahada nezaret ederek ... ile bağlantıyı gerçekleştirdikleri, ...'in onları kazı alanına getirdiği ve çevre güvenliğini aldığı, ..., ..., ... ve ...'ın kazı yerine yakın arazisi olan kişiler olduğu, kazıyı yapacak kepçeyi ayarladıkları ve çevre güvenliğini aldıkları, ... ve ...'nın kepçe sahibi ve kepçeyi kullanan kişiler oldukları ve yaklaşık iki saatlik kazı boyunca tümülüsü çıkarma amacı dışında diğer sanıklarla birlikte define bulmak amacıyla paha biçilmez tarihi kültür varlığını tahrip ettikleri, eylemin tüm aşamalarda profesyonelce planlandığı, yüksek gelir umulduğu, sanıkların bir kez başarılı olamamalarına karşın yakalanma riskini de göze alarak eylemin sonuna kadar kararlılıkla gittikleri, bu durumun suç işleme kastının yoğunluğunu gösterdiği, tüm sanıkların bir zincirin halkaları gibi birbirlerine bağlandığı, ... bölümünde her bir sanığın rolünün vazgeçilmez bulunduğu ve eksikliği hâlinde eylemin gerçekleştirilemeyeceği ve herkesin eylemine göre bir kazanç için anlaşma yaptığı anlaşılan olayda, sanıklara eşit şekilde alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle 4 yıl hapis cezasına hükmeden mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından itirazın reddine karar verilmesi gerekmiştir.5-Somut olayda tutanağı düzenleyen tanıklar ile gizli soruşturmacının dinlenmeleri bakımından eksik araştırma ile karar verilip verilmediği hususlarına ilişkin itiraz konusu bakımından;İlk derece mahkemesi gerekçeli kararında sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurarken ''ifadeler, iddianame, tutanaklar, bilirkişi raporları ve dosya kapsamı içeriğine'' dayanmıştır. Sanıklar hakkında esasa etkili deliller olayın başlangıcı bakımından gizli soruşturmacı tutanakları, suçun hazırlık hareketleri ve işleniş aşaması bakımından iletişim tespit tutanakları ve dinlenen tüm tutanak mümzilerinin doğruladığı jandarmanın yakalama tutanağı, olay sonrası bakımından yine iletişim tespit tutanakları, savunmalar, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporundan oluşmaktadır. Olayın gelişimi ve suçun işleniş biçimine ilişkin önceki ilk üç uyuşmazlık konusu değerlendirilirken yapılan açıklamalar çerçevesinde, gerekçeli kararda ayrıntılı şekilde yer verilen tüm deliller sanıkların mahkumiyetine yeterli bulunmakla dinlenmeyen tutanak mümzileri ve gizli soruşturmacının mahkeme tarafından dinlenmemiş olması esasa etkili bulunmadığından bu itiraz gerekçesinin de reddine karar verilmesi gerekmiştir.Uyuşmazlığın değerlendirilmesi başlıklı bölümün 4 ve 5

. Olayın gelişimi ve suçun işleniş biçimine ilişkin önceki ilk üç uyuşmazlık konusu değerlendirilirken yapılan açıklamalar çerçevesinde, gerekçeli kararda ayrıntılı şekilde yer verilen tüm deliller sanıkların mahkumiyetine yeterli bulunmakla dinlenmeyen tutanak mümzileri ve gizli soruşturmacının mahkeme tarafından dinlenmemiş olması esasa etkili bulunmadığından bu itiraz gerekçesinin de reddine karar verilmesi gerekmiştir.Uyuşmazlığın değerlendirilmesi başlıklı bölümün 4 ve 5. maddelerinde incelenen uyuşmazlık konuları bakımından çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu üyesi ...;''Yüksek Ceza Genel Kurulunun çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık, sanıklar hakkında eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilip verilmediğine ve mahkum oldukları ceza miktarları belirlenirken yasal ve yeterli gerekçe içerip içermediğine ilişkindir. İtiraz üzerine gelen olay, bir kısım sanıkların karakol komutanı olarak görev yapan astsubay ...’a sorumluluk alanı içerisindeki sit alanı olan bir bölgede tarihi eser bulmak için kaçak kazı yapacakların söyleyip buna göz yummasını istemeleri üzerine başlamıştır. Karakol komutanı ... bu durumu amirlerini bildirmesi üzerine savcı kararı ile gizli soruşturmacı olarak görevlendirilmiştir. Bu tarihten itibaren sanıkların kazı yaptıkları ana kadar olaylar gizli soruşturmacı olarak görevlendirilen ...’ın bilgisi ve görgüsü dahilinde gelişmiştir.

Yüksek kurulda itiraza konu olayın görüşülmesinde, CMK'nun 139/7. maddesinde belirtilen suçların ancak bir örgüt faaliyeti kapsamında işlenmesi halinde gizli soruşturmacı kullanılabileceği değerlendirildiğinden Karakol Komutanı ...’ın CMK’nın 139. maddesi uyarınca gizli soruşturmacı görevlendirilmesini oy birliği ile hukuka uygun olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi hukuka uygun olmayan bu durumda kolluk görevlisi olan Jandarma Astsubay ...’ın statüse ne olacaktır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun benzer durumdaki kabulleri ve istikrar kazanmış Yargıtay ceza daire kararları doğrultusunda usule uygun olmadan gizli soruşturmacı olarak görevlendirilen kamu görevlisinin gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisi olarak kabul edilmesi gerekecektir. Yani Jandarma Astsubay ...’ın, CMK'nun 160 ve devamı maddeleri uyarınca Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda ve genel yetkileri ile görevleri kapsamında görevlendirilmiş adli kolluk görevlisi kabulüyle, suç ve failini belirlemek ve suçla ilgili delilleri toplamak amacıyla, suça azmettirmeden veya teşvik etmeden suç ve şüphelileri belirlemesi görevinde olduğu anlaşılacaktır.

Kolluk görevlilerince, öncelikle suç işlenmesinin önlenmesi için gerekli tedbirlerin alınması, suç işlenmesinden sonra ise işlenmiş olan suçun tespit edilerek, bu konudaki delillerin toplanması ve suç işlediği belirlenen kişinin başka bir suç işlemeye yönlendirilmeden yakalanıp ... önüne çıkarılması gerekirken, şüphelinin ceza sorumluluğunu arttıracak şekilde davranışlarda bulunmaları halinde, gerek Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 2. maddesinde düzenlenen "hukuk devleti" ilkesi, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde hüküm altına alınan "adil yargılanma" hakkı ihlal edilmiş olacaktır.Diğer yandan, ceza muhakemesinin amacı her somut olayda, kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delilerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Ceza Muhakemesi Kanunu, adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunlu olacaktır.

Olayımızda sanıkların bir kısmı olayla ilgileri olmadıklarını, olay yerinden uzak bulunduklarını savunmaları, sanıklar ve müdafiilerinin Astsubay ...’ı tanık sıfatıyla dinleme istekleri ve bu kişinin olayın başından beri görevli olup sanıkların eyleme ne şekilde iştirakleri ettikleri hususunda bilgi sahibi olması ve tuttuğu tutanakların hükme esas alınması karşısında, adli kolluk görevlisi olarak kabul edilmesi gereken Astsubay ...’ın olayın ne şekilde gerçekleştiğine dair somut olaya ilişkin tanık olarak dinlenmesi, sanıklar ve müdafiilerine soru sorma olanağının tanınması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği hâlde bu hususlar gözetilmeden, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması kanaatimizce isabetli görülmemiştir.

Ayrıca;

5237 sayılı TCK’nın 61. maddesinin 1. fıkrasında; hâkimin somut olayda;

“a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,”

Göz önünde bulundurarak, temel cezayı belirleyeceği hükmüne yer verilmiş, aynı Kanunun üçüncü maddesinin birinci fıkrasında ise; “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine” hükmolunacağı belirtilmiştir.

Kanun koyucu, bu şekilde cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime, olayın özelliği, failin kişiliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir. Hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki ile ilgili dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin her bir sanık için ayrı ayrı olarak isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır.

İnceleme konusu olayımızda, ceza tayin edilirken sanıkların olaydaki konumları suçu işleyiş şekilleri, kasıtları ayrı ayrı değerlendirilip bireyselleştirme yapılmadan, tüm sanıklar hakkında tek seferde aynı gerekçelerle, Kanunda yazılı ifadeler tekrara edilerek, eylemleri sebebiyle “eylemlerine uyan 2863 SY nun 74/1 maddesi gereğince suçun işlenme şekli meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlı, sanıkların kastının yoğunluğu nazara alınarak takdiren ve teşdiden ayrı ayrı 4’er yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” diyerek mahkumiyet kararı verilmiştir.

Buna göre, sanıklar hakkındaki temel cezanın hak, nesafet ve cezanın bireyselleştirilmesi ölçütlerine uygun bir şekilde TCK'nın 3 ve 61. maddeleri uyarınca ayrı ayrı belirlenmesi gerekirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden olaya özgülemeden tüm sanıklar hakkında Kanunun gösterdiği ifadeler tekrar edilip aynı gerekçe alt sınırdan uzaklaşarak aynı cezaların verilmesi bozma nedeni yapılması, itirazın bu nedenlerle kabul edilmesi gerektiğini düşündüğümden çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir'' şeklindeki,

Uyuşmazlığın değerlendirilmesi başlıklı bölümün 4 ve 5. maddelerinde incelenen uyuşmazlık konuları bakımından çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu üyesi de; "sanıklara hükmolunan ceza belirlenirken gösterilen gerekçelerin yasal ve yeterli bulunmadığı ve CMK'nın 160. maddesi kapsamında görevlendirilmiş kolluk görevlisi kabul edilen Astsubay ...'ın ve dinlenmeyen tutanak mümzilerinin dinlenmesi gerektiği" biçimindeki,

Görüşlerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ;

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 27.01.2022 tarihinde yapılan müzakerede 4 ve 5 nolu uyuşmazlık konuları bakımından oy çokluğu, 1, 2 ve 3 nolu uyuşmazlık konuları bakımından ise oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/267, Karar No: 2021/497, Tarih: 26.10.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/267 E.  ,  2021/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ... ve ...’ın nitelikli hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-e ve 143. maddeleri uyarınca üç kez 4 yıl hapis cezası, teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli hırsızlık suçundan ise aynı Kanun’un 142/1-e, 143 ve 35/2. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, TCK’nın 53 ve 63. maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve mahsuba, ayrıca aynı Kanun’un 54. maddesi uyarınca ... plakalı aracın zor alımına ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01.05.2008 tarihli ve 459-498 sayılı hükümlerin, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 16.06.2014 tarih ve 3615-12213 sayı ile yargılama gideri ve TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin hükümler yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 26.02.2019 tarih ve 8517 sayı ile;

“1- Sanıklar ... ve ... hakkında tamamlanmış üç ayrı hırsızlık suçuna ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesi gereğince temel ceza olarak tayin edilen 3 yıl hapis cezasının aynı Kanun’un 143. maddesi gereğince 1/4 oranında artırılırken hesap hatası sonucunda 3 yıl 9 ay yerine 4 yıl hapis cezası olarak hesaplanması sonucu fazla ceza tayin edildiği, teşebbüs aşamasında kalmış hırsızlık suçuna ilişkin ise 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesi gereğince temel ceza olarak tayin edilen 3 yıl hapis cezasının aynı Kanun’un 143. maddesi gereğince 1/4 oranında artırılırken hesap hatası sonucunda 3 yıl 9 ay yerine 4 yıl, teşebbüs hükümleri uygulandıktan sonra sonuç cezanın 1 yıl 10 ay 15 gün yerine 2 yıl hapis cezası olarak hesaplanması sonucu fazla ceza tayin edilmesi,

2- Araç sahibi katılan ... tarafından sanıklara sözlü anlaşmayla kiralandığı belirtilen ... plaka sayılı aracın haricen sanıklara satıldığı düşünülse bile TCK'nın 54/3. maddesindeki ‘Suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında, müsaderesine hükmedilmeyebilir' şeklinde yasal düzenleme gözetilerek, 31.10.2005 tarihli tutanağa göre içerisinde üç adet büyük boy içi boş mazot bidonu olan ... plaka sayılı aracın ruhsat sahibine iadesi yerine, TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiş olması,” isabetsizliklerinden hükümlerin bozularak düzeltilerek onanması gerektiğinden bahisle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 26.03.2019 tarih ve 696-2160 sayı ile; 1 numaralı itiraz sebebi yerinde görülerek önceki düzeltilerek onama kararı kaldırılıp bu husus yönünden tekrar düzeltilerek onama kararı verilmiş, 2 numaralı itiraz nedeni ise yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme ... plakalı araçla ilgili verilen müsadere kararıyla sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; ... plakalı aracın müsadere edilmesinin isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanıkların hırsızlık yapmaya karar vererek ...plakalı araçla inceleme dışı sanık ... ve sanık ...’nin, ... plakalı araçla ise sanık ...’in İzmir’den saat 23.00 sıralarında hareket ettikleri, saat 24.00 sıralarında ... ili otoyol girişinde durdukları ve burada mazot çalma hususunda anlaşarak plan yaptıkları, 31.10.2005 tarihinde gece değişik saatlerde mağdur ...'a ait ..., mağdur ...'e ait ...ve mağdur ...'e ait ... plakalı araçlardan mazot çalarak bunları yanlarında getirdikleri bidonlara doldurup ... plakalı araca koydukları, daha sonra saat 04.00 sıralarında mağdur ...'ya ait ... plakalı aracın yanına gelerek mazot deposunun şamandırasını pense ile kesip hortum takarak mazotu yanlarında getirdikleri bidonlara doldurdukları, bu bidonların bir kısmını aracın içerisine koydukları, olayın polise ihbar edilmesi üzerine çok sayıda polis ekibinin olay yerine intikal ederek sanık ...’ın olay yerinde suç üstü yakalandığı, olay yerinden yaklaşık 50 metre uzakta da diğer sanıkların yakalandıkları, yapılan üst aramasında Hyundai marka araca ait kumandalı bir anahtarın ele geçirilmesi üzerine olay yeri civarında yapılan araştırmada ... plakalı aracın olay yerinden 20-30 metre uzakta bulunduğu ve elde edilen bu anahtar ile aracın açıldığı, araç içerisinden 3 adet mazot bidonu, ...'a ait ruhsat, 2 adet açılmış sigara paketi, cüzdan (... adına vergi numarası bulunan kart) bulunduğu, bu aracın da suçta kullanıldığının bu şekilde tespit edildiği, ... plakalı araçtan elde edilen sağ ön kapı iç kısmındaki ve ön konsol üzerinde bulunan sigara paketi üzerindeki izlerin sanık ...'a ait olduğunun, suçta kullanılan ... plakalı araç sahibi olan katılan ...’ın aracının iade edilmesini talep etmiş ise de aracın katılanın elinden iyi niyetle çıktığı yönünde herhangi bir delil ileri sürmediği, bu nedenle sanıkların nitelikli hırsızlık suçundan cezalandırılmaları ve emanettin 2006/353 sırasında kayıtlı bulunan ve suçta kullanılan suç eşyaları ile suçta kullanılan ... ve ... plakalı araçların müsaderesine karar verilmesi talebiyle kamu davası açıldığı,