muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1864, Karar No: 2017/5519, Tarih: 16.05.2017

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maluliyet tazminatı ve bakıcı giderine ilişkin maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

2-Mahkemece itibar edilen 13.05.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda ;"... kişinin trafik kazası sonrasında vücudunda çeşitli kırıklar olduğu, gelişen komplikasyonlar sonucu sol uyluk ampütasyonu,barsak rezeksiyonu,hemodiyaliz gerektiren böbrek yetmezliği,sağ kol ve bacakta hafif sinir hasarı olduğu, bunlar içinde haftada 3 kez 4 saat diyalize girmesini gerektirecek arızasının tek başına %100 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, iyileşme süresinin kaza tarihinden itibaren 6 aya kadar uzayabileceği ve davacının geçirdiği trafik kazası nedeniyle başka birinin bakımına sürekli muhtaç olmadığı belirtilmiştir.

Mahkemece, her ne kadar ATK'nın açıklanan raporuna itibar edilerek davacının sürekli bakıcı gideri talebi reddedilmiş ve sadece 6 aylık süre yönünden bakıcı giderine hükmedilmiş ise de; yukarıda açıklandığı üzere ATK raporunda davacının sol bacağının diz üzerinden ampüte olduğu belirtilmiş ancak bu durum davacının ömür boyu bakıcı ihtiyacı olup olmadığı yönünden irdelenmeksizin davacının sadece 6 aylık süre yönünden bakıcı ihtiyacı olacağı belirtilmiştir.Davacının %100 oranında özürlü olduğuna dair saptama ve sol bacağının diz üzerinden kesilmiş olması durumu da gözetilerek, davacının geçirdiği kaza nedeniyle sürekli bakıma ihtiyacı olup olmadığının belirlenmesi için ... Genel Kurulundan rapor alınıp varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde, karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

3-Somut olayda, temyiz eden davalının sigortaladığı araç sürücüsü ile davacının arkadaş oldukları, desteğin ücret karşılığı olmaksızın taşınması sırasında kazanın meydana geldiği ve sürücünün araç kullanmadan önce uyuşturucu almış olduğu mahkemenin kabulündedir. Mahkemece karar verilirken, somut olayda hatır taşıması ve müterafik kusur bulunduğu kabul edilmiş ise de,tazminattan toplam %25 oranında indirim yapılmıştır. Mahkemece, somut olayda hatır taşıması ve müterafik kusur olduğunun kabulü ile tazminattan indirim yapılması yerinde olmakla birlikte yapılan indirimin oranı Dairemizin yerleşik uygulamaları ve somut olayın özelliklerine göre az olmuştur.

Bu durumda mahkemece, hatır taşıması ve müterafik kusur nedeniyle, Dairemiz uygulamaları ile de benimsenen, somut olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun olacak şekilde ayrı ayrı %20 şer oranında indirim yapılması gerekirken, somut olay şartlarına uymayan düşük oranda indirim yapılması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, hatır taşıması ve müterafik kusur nedeniyle, Dairemiz uygulamaları ile de benimsenen, somut olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun olacak şekilde ayrı ayrı %20 şer oranında indirim yapılması gerekirken, somut olay şartlarına uymayan düşük oranda indirim yapılması doğru görülmemiştir.

4-Bozma iamının kapsamına göre davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (3)numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.480,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ile davalıya geri verilmesine 16/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/194, Karar No: 2006/7491, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/194 E.  ,  2006/7491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, müstahsil satış sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davalının tacir olmamasına, benzer dosyalarla ilgili verilen kararların temyiz incelemesinin Yüksek 13. Hukuk Dairesince yapılmış olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 10.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10107, Karar No: 2023/3076, Tarih: 15.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10107 E.  ,  2023/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Demre Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2015/67 Esas, 2015/256 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a-c) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Demre Asliye Ceza Mahkemesinin kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 04.06.2021 tarihli ve 2018/6289 Esas, 2021/19196 Karar sayılı kararı ile ;

"Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, "sanığın ayağından çıkarttığı, adlî emanetin 2014/64 sırasında kayıtlı bıçak ile müştekinin üzerine yürüdüğü, müştekinin koşarak olay yerinden uzaklaştığı " belirtilmesi, olay anına ilişkin kamera görüntüleri ile müşteki ... ... ve olayın görgü tanığı olan ...'in de sanığın elinde bıçakla müştekinin üzerine doğru bağırarak yürümesi üzerine, müştekinin kaçarak olay yerinden uzaklaştığını beyan etmeleri karşısında; sanığın eyleminin, silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçu kapsamında kalıp kalmadığı tartışılmadan yeterli ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Demre Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/258 Esas, 2021/662 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri ; bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri ; bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde "... " isimli iş yerinde tanık ... ile sanık arasında tartışma yaşandığı, müştekinin tarafları ayırmak için yanlarına gittiği, bu esnada sanığın bu duruma sinirlenerek ayağından çıkarttığı bıçak ile müştekinin üzerine yürüyerek üzerine yürüdüğü, müşteki ... 'ın kaçmaya başladığı, sanık ...'un müştekinin peşinden bağırarak koşmaya başladığı, çevrede bulunanların araya girerek sanığı engelledikleri olayda, sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanık ...'in aşamalardaki oluşa uygun beyanları, cd izleme tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının tayini ile uygulamaların yerinde olduğu belirlenmiş, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Demre Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/258 Esas, 2021/662 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10724, Karar No: 2024/18748, Tarih: 03.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/10724 E.  ,  2024/18748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2007/605 E., 2008/578 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR :Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, hakkındaki mahkûmiyet hükümlerin kesinleşmesinden sonra dosyaya sunduğu 17.01.2023 havale tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı verilen 25.09.2008 tarihli kararın, sanığın başka suçtan tutuklu bulunduğu ... nolu L tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda getirildiği ve yüzüne karşı kararın okunup verildiği, ancak “Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak” suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunmasına rağmen tebliğ işleminin Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun yapılmaması nedeniyle ve cezaevinde bulunan sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 263. maddesine göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu belirlenmiş ise de; sanığın mahkemeye gönderdiği, 31.01.2017 tarihli dilekçesi ile gerekçeli kararın esas ve karar numarasını belirtmek suretiyle uzlaşma yasasından faydalanmayı talep ettiğinin ve bu taleple ile ilgili mahkeme kararının da sanığa bildirildiğinin anlaşılması karşısında; anılan tarih itibariyle karardan haberdar olduğunun kabulü ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 17.01.2023 havale tarihinde temyiz eden sanığın yerinde görülmeyen eski hâle getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7608, Karar No: 2013/13881, Tarih: 14.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7608 E.  ,  2013/13881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret, kasten yaralama, mala zarar verme, tehdit

Hüküm : 1- TCK'nın 125/1-4, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK'nın 86/2, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- TCK'nın 151/1, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet 4- TCK'nın 106/1, 52/1-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hakaret, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından tayin olunan temel adli para cezalarının gün olarak belirlenip arttırma ve indirimlerin de bu miktar üzerinden yapılması suretiyle sonuç gün para cezalarının TCK'nın 52/1 ve 2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde doğrudan belirlenmesi suretiyle TCK'nın 61/8. maddesine muhalefet edilmesi ve tehdit suçundan tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddelerinin TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri yerine "TCK'nın 52/1." maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hakaret suçundan kurulan hükmün 1. ve 2. paragraflarının çıkartılarak; yerine "sanığın eylemine uyan TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca takdiren 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 125/4. maddesi gereğince 1/6 oranında arttırım yapılarak 105 gün adli para cezası ve anılan Kanunun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması suretiyle sanığın 2100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", kasten yaralama suçundan kurulan hükmün 1. paragrafının çıkarılarak; yerine ''sanığın eylemine uyan TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca takdiren 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve anılan Kanunun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması suretiyle sanığın 2400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", mala zarar verme suçundan kurulan hükmün 1. paragrafının çıkarılarak; yerine ''sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca takdiren 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve anılan Kanunun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması suretiyle sanığın 2400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", tehdit suçundan kurulan hükmün ise 2. fıkrasında yer alan “TCK’nın 52/1. maddesi” ibaresinin çıkartılarak yerine “TCK’nın 50/1-a, 52/2. maddeleri” ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16617, Karar No: 2019/4708, Tarih: 28.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16617 E.  ,  2019/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili, müvekkili işçinin alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 17.06.2014 tarihli ilamıyla, karar bozulmuştur.

Mahkemenin 22.06.2015 tarihli kararıyla, bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı, davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.10.2018 tarihli kararıyla, Mahkemenin direnme kararının yerinde olduğu kabul edilerek, Dairemizin bozma ilamında açıklanan bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.10.2018 tarihli kararıyla, dava dosyasının Dairemize gönderilmesi üzerine, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı idareye ait ... bulunan Jandarma Eğitim Komutanlığı Sosyal Tesisler Müdürlüğünde hizmet alımı ile iş yapılan Unlu Mamüller ve Sütlü Tatlılar Pasta Hizmetleri işini ihale ile alan davadışı ... Gıda Teks. Haz. Ltd. Şti. bünyesinde çalıştırılan müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağının tahsili isteminde bulunulmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, işyerinin Jandarma Genel Komutanlığına bağlı yerde dolayısıyla İçişleri Bakanlığı bünyesinde olması nedeniyle husumet itirazın bulunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname 6. maddesinde; “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir” hükmüne yer verilmiş, 2. maddesinde de idare teriminin 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idarelerini ifade ettiği belirtilmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Jandarma Genel Komutanlığı'nın yer aldığı görülmektedir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Jandarma Genel Komutanlığı'nın yer aldığı görülmektedir.

Somut olayda, dava Milli Savunma Bakanlı'ğına yöneltilerek açılmıştır. Davanın, yukarıda yer alan düzenlemeler çerçevesinde, taraf sıfatına haiz olan Jandarma Genel Komutanlığı'na karşı görülmesi gerekirken ...'na karşı sonuçlandırılması hatalıdır. Ancak bu durum temsilcide yanılma oluşturmakta olup, davanın Jandarma Genel Komutanlığı 'na yöneltilmesi için davacı tarafa mehil verilmeli, usulüne uygun bir şekilde taraf teşkili sağlanarak tarafların gösterdiği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usule aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı sair itirazlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/580, Karar No: 2022/822, Tarih: 07.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/580 E.  ,  2022/822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 44. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 06.07.2021 tarih ve 2020/644 E- 2021/513 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine-kısmen kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi'nce verilen 02.12.2021 tarih ve 2021/1508 E- 2021/1500 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 15.12.2021 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, 70.000,00 TL bedelli senede dayalı olarak başlatılan icra takibi sebebiyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusu ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabul edilip, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilerek yeniden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 15.12.2021 tarihli ek kararla, kararın miktar itibarıyla kesin olduğu ve temyiz kabiliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup, bu ek karara karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1–a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07/02/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8804, Karar No: 2015/9487, Tarih: 07.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/8804 E.  ,  2015/9487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2015

NUMARASI : 2007/389-2015/165

Davacı G.. S.. vekili Avukat Ceren tarafından, davalılar F.. B.. ve diğerleri aleyhine 19/10/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan F.. B.. tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen Ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 2.080,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalının temyiz inceleme isteğinin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2943, Karar No: 2015/4553, Tarih: 28.09.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2943 E.  ,  2015/4553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. Y..Koruma Gemi Akın Onarım İnş. Taş. Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı M.. M.. Kılavuzluk ve R..Hiz. İnş. San. Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.01.2014 gün ve 2012/153-2014/12 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

Taraflar arasında imzalandığı belirtilen ER-06 (Ereğli 06) Sözleşmesi, Ereğli 1. Noterliği'nin 04.05.2012 tarih ve ... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile varsa Ereğli 06, Ereğli 26 ve Genel İskele projelerine ilişkin geçici kabul tutanaklarının temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.