muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/358, Karar No: 2019/11876, Tarih: 17.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/358 E.  ,  2019/11876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet alma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile İçişleri Bakanlığının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 17/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11676, Karar No: 2016/4977, Tarih: 23.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/11676 E.  ,  2016/4977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin bildirimsiz ve haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem tazminatının, ihbar tazminatının, fazla mesai ücretinin, yıllık ücretli izin alacağının, ulusal bayram ve hafta tatili alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 26, 27, 28, 29. maddelerinde Sağlık Bakanlığına bağlı kuruluşlar düzenlenmiştir. Buna göre bakanlığa bağlı kuruluşlar olan Türkiye Halk Sağlığı Kurumu, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu kurulmuştur.

Türkiye Halk Sağlığı Kurumunun görevleri arasında, birinci basamak sağlık hizmetlerini yürütmek, bu hususta gerekli düzenlemeleri yapmak yer almaktadır.

659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname 6. maddesinde; “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir” hükmüne yer verilmiş, 2. maddesinde de idare teriminin 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idarelerini ifade ettiği belirtilmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Türkiye Halk Sağlığı Kurumu'nun yer aldığı görülmektedir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Türkiye Halk Sağlığı Kurumu'nun yer aldığı görülmektedir.

Somut olayda, dava doğrudan A.. M..ne yöneltilerek açılmıştır. Davanın, yukarıda yer alan bağlı kuruluşlara ilişkin düzenlemeler çerçevesinde, ihaleleri gerçekleştiren, dava takip ehliyeti olan müdürlüğün bağlı olduğu Türkiye Halk Sağlığı Kurumuna karşı görülmesi gerekirken A.. M..ne karşı sonuçlandırılması hatalıdır. Ancak bu durum temsilcide yanılma oluşturmakta olup, davanın Türkiye Halk Sağlığı Kurumuna yöneltilmesi için davacı tarafa mehil verilmeli, usulüne uygun bir şekilde taraf teşkili sağlanarak tarafların gösterdiği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usule aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3523, Karar No: 2015/8800, Tarih: 16.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3523 E.  ,  2015/8800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, dava dışı....k'ın sürücüsü ve dava dışı ....'nin işleteni olduğu çöp kamyonunun geri manevra yaptığı sırada, kamyonun arkasında çöpleri toplayan temizlik görevlisi davacının ayağının duvar ile çöp kamyonu arasına sıkışması sonucunda meydana gelen kazada davacının yaralandığını, sakat kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, müvekkili şirket tarafından davacıya 14.10.2009 tarihinde 61.264,00 TL ödemede bulunduğunu, aynı tarihli ibraname ile müvekkili şirketin kayıtsız ve şartsız ibra edildiğini, ibraname üzerinden 2 yıl geçtikten sonra iş bu davanın açıldığını, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ibranamenin 14.10.2009 tarihinde düzenlendiği, davanın ise 25.04.2012 tarihinde açıldığı, KTK 111 maddesine göre ibraname üzerinden 2 yıl geçtiğinden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan

hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2824, Karar No: 2020/4224, Tarih: 16.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2824 E.  ,  2020/4224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen vasiyetnamenin iptali davasının reddine dair verilen hükmün davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine ek karar ile davacının istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, bu ek karara karşı davacının istinaf istemde bulunması üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hüküm, süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş olmakla; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Nispi harca tabi davalarda verilen esasa ilişkin hükümlerin temyizi sırasında, mahkeme kararında gösterilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri, temyiz harcı olarak peşin alınır. Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulu, yasa uyarınca alınması gereken miktarda temyiz harcının temyiz edenden alınmış olup olmadığını re'sen inceler. Harçlar Kanununun 32.maddesine göre, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz.

Somut olayda; hükmün davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, Dairemizin, 10/02/2020 tarihli kararı ile davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiği, davalının adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz etmesi üzerine, itirazı inceleyen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2020/2 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece; davacıya, nispi temyiz karar harcını yatırması için muhtıra çıkarılması, verilen kesin süre içinde temyiz harcı tamamlanmadığı takdirde HUMK.'nun 434. maddesi (HMK.'nun 344. maddesi) gereğince bir karar verilmesi ve verilen kararın temyiz edilmesi halinde buna ilişkin belgelerin evraka eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26732, Karar No: 2013/7616, Tarih: 10.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26732 E.  ,  2013/7616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/37035

MAHKEMESİ : İzmir 8. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2008

NUMARASI : 2007/716 (E) ve 2008/277 (K)

SUÇ : Görevliye hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa, 24.09.2007 tarihinde iddianame ile duruşma gününün usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve kardeşinin tebligatı yöntemine uygun biçimde aldığının anlaşılmasına göre tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1. maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza(hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez(Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

3-Sanığın savunmasına göre, arkadaşı olan Bülent Pamuk isimli şahsı yaralayan kişiyi karakola götürdüğünde görevli polis memurlarınca kendisinin yaralanması üzerine akrabalarının karakola girmek istemeleri ile görevli polis memurlarının bunlara engel olarak ailesine küfür etmesi üzerine hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında, eylemin haksız fiile tepki olarak işlenip işlenmediği ve sanık hakkında TCK'nun 129.maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları gözetilerek hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/345, Karar No: 2014/1901, Tarih: 14.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/345 E.  ,  2014/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 24. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 7. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ...'ün terekesine temsilci olarak atanan ...'in şahsi borcundan kaynaklanan haczin terekeye dahil olan banka hesabından tahsil edilmiş olması sonucu terekenin uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlık TTK.'nın 4.maddesi f fıkrasının 2.cümlesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık,tereke temsilcisinin şahsi borcunun terekeden tahsil edilmesi sonucu terekenin uğramış olduğu zararın tazmini talep edilmektedir.Davalı tacir olmadığı gibi davanın da mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın

genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 24. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3468, Karar No: 2022/3983, Tarih: 08.09.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/3468 E.  ,  2022/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kayseri 4. İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacı vekili, iflas sıra cetvelinde alacak kaydı taleplerinin talep yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile reddedildiğini, ileri sürerek, şikayetlerinin kabulü ile iki adet daire ile 153.000 Euro alacak kaydı taleplerinin sıra cetveline borcu batık durumdaki müvekkili şirketin iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesince, asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine ilişkin karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 22.03.2022 tarih ve 2022/578 E., 2022/545 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 353/1-a/3. maddesinde; mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması halinde bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği, 362/1-c maddede ise; yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin kararların temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, bölge adliye mahkemesine kendi yargı çevresinde bulunan mahkemeler arasındaki görev ve yetkiye ilişkin uyuşmazlıklarını kesin olarak giderme yetkisi tanındığı, bu uyuşmazlıkların en geç bölge adliye mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, ilk derece mahkemesinin görev ve yetkiye ilişkin kararını istinaf başvurusu üzerine inceleyen bölge adliye mahkemesi karar kesin nitelikte olup, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 08.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23267, Karar No: 2024/14802, Tarih: 05.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/23267 E.  ,  2024/14802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/239 E., 2016/258 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılanın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 04.10.2017 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16642, Karar No: 2014/1010, Tarih: 24.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/16642 E.  ,  2014/1010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/323321

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2011

NUMARASI : 2009/1077 (E) ve 2011/268 (K)

SUÇLAR : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozmak

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık M.. S..'nin, hükümden sonra 27.01.2013 tarihinde öldüğünün UYAP sisteminden alınan sanığa ait nüfus kaydından anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi gereğince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. S..'nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 24.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10043, Karar No: 2023/746, Tarih: 23.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10043 E.  ,  2023/746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı erkek yargılama aşamalarında 4721 sayılı Türk medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca maddî tazminat talebinde bulunmamış olup, bu hususta istinaf kanun yoluna da başvurmamıştır. O halde istinaf konusu edilmeyen maddî tazminat talebine ilişkin temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacının maddî tazminat talebine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Taraf vekillerinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Taraf vekillerinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalı kadının sürekli hakaret ettiğini, sürekli tehdit ettiğini, 07.07.2018 tarihinde sinir krizi geçirerek kapıları, pencereleri çarparak, bağırarak mutfaktan ekmek bıçağını alarak kendine saplamaya çalıştığını, kendimi bıçaklayacağım, suçu sana atacağım dediğini, saldırarak erkeğin boğazında kızarıklıklar oluşmasına sebep olduğunu, yine aynı tarihte habersiz evden dışarı çıkarak saatlerce eve dönmediğini ve ailesinin baskısı nedeniyle erkekten şikayetçi olduğunu, ertesi gün kadın ve ailesinin ortak evin camını kırdığını, ateş açıp ağır hakaret ve tehditlerde bulunduğunu, kadının ailesinin kadını başka biriyle evlenmesi konusunda baskı yaptıklarını, ara ara Ersin beni bu halimle bile alır, çocuğum olsa bile alır diyerek erkeği kışkırttığını, erkeğin göğsüne her tartışmada vurduğunu, ailesinin baskısı yüzünden evi terk ettiğini iddia ederek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, 20.000,00 TL manevî tazminata, 1.300,00 TL değerindeki yüzüklerin tarafına iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, davacı erkeğin, ailesiyle görüşmesine engel olduğunu, telefonu elinden aldığını ve sosyal medya kullanımını kısıtladığını, dışarıya çıkmasına engel olduğunu ve eve hapsettiğini, sürekli şiddet uyguladığını, kadının annesine hakaret ettiğini, hamile kalmama konusunda ilaç kullanmaya zorladığını, eşyaları almaya gittiğinde düşmanca muamele ederek kapıyı açmadığını, bağımsız ev temin etmediğini, karı koca arasındaki ilişkileri izinsiz kayda aldığını, sürekli hakaret ettiğini, baskı yaptığını iddia ederek boşanmaya karar verilmesi halinde 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, kadın için 10.000,00 TL manevî tazminata, kadın için mehir ve evlenmede takılacağı bildirilen 5 altın bilezik, alyans ve takılar karşılığı 20.000,00 TL maddî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 19.06.2019 tarih 2018/322 Esas- 2019/407 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmalarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı