muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27530, Karar No: 2013/23330, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/27530 E.  ,  2013/23330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumundan ve davalılardan, davacının hizmet döküm cetveli getirtilerek hizmet döküm cetvelinde gözüken işverenlerin kim olduğu, davacının işe giriş bildirgeleri, asıl işveren ile söz konusu alt işverenler arasında düzenlenen hizmet alım sözleşmeleri getirtilip dosyaya eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6008, Karar No: 2011/16776, Tarih: 12.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6008 E.  ,  2011/16776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Isparta 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.02.2010 tarih ve 2007/181-2010/44 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili anonim şirketin yönetim kurulu eski başkanı, müdürü ve müdür yardımcısı olan davalıların görev yaptığı dönemde şirketin 1360 adet dairenin iskan harcını eksik yatırmaları nedeniyle şirketin vergi cezası ödemek zorunda kaldığını ve bundan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 19.000,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı yöneticilerin TTK 366. maddesi uyarınca nezaret yükümlülüğünün bulunduğu, genel kurulun dava izni ve denetçiler tarafından dava açılması gerekliliğinin davacı tarafça yerine getirildiği, ancak davaya konu zararın oluşmasında davalılar kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9061, Karar No: 2020/13526, Tarih: 14.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/9061 E.  ,  2020/13526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki ... hakkında düzenlenen Tekirdağ Devlet Hastanesinin 06.11.2015 tarihli raporunda, sol kaş altında tespit edilen 3 cm kesinin yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda kesin raporun plastik ve rekonstrüktif cerrahi uzmanı tarafından verilmesinin uygun olduğu belirtildiği halde, bu hususta rapor aldırılmadığı ve anılan raporda yaralanmasının ne şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu hususunun denetime olanak verecek açıklıkta belirtilmediği anlaşılmakla, müştekinin 02.07.2019 tarihinde vefat ettiği de gözetilerek, müştekiye ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları temin edilip, en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, müştekide meydana gelen yaralanmanın duraksamaya yer vermeyecek şekilde yüzde sabit ize neden olup olmadığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olup olmadığı hususlarında ayrıntılı rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Adli sicil kaydında kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nin 231/6. maddesinde öngörülen diğer koşulların oluşup oluşmadığı değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, "...koşulları oluşmadığından..." şeklindeki soyut ve yetersiz gerekçe ile CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı ve türü bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 14.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1021, Karar No: 2022/552, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/1021 E.  ,  2022/552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK' ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla " basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20082, Karar No: 2014/19933, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20082 E.  ,  2014/19933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2014

NUMARASI : 2013/605-2014/83

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.369,65 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 5.3.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.369,65 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 5.3.2014 tarih ve 2013/605 esas 2014/83 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki 24.5.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 5.3.2014 tarih ve 2013/605 esas 2014/83 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1699, Karar No: 2025/2099, Tarih: 17.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1699 E.  ,  2025/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/150 E., 2023/1104 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Pozantı Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/17 E., 2021/200 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve tereke temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacılar ..., ... ve ...'un muris ...’ün kardeşleri, diğer davacıların ise murisin kardeşi ...'in çocukları olduğunu, murisin 16.02.2018 tarihinde altsoy mirasçısı olmadan öldüğünü, eşi ...'ün ise muristen önce öldüğünü, murisin geriye yasal mirasçı olarak kardeşleri ve kardeşlerinin altsoy mirasçılarını bıraktığını, murisin uhdesinde değeri milyon TL olan taşınmazlar yer almakta iken bu taşınmazlardan bir kısmını yasal mirasçılarından mal kaçırmak için iki vasiyetname düzenlediğini, ayrıca davaya konu Adana ili, Pozantı ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 386 ada 4 parsel sayılı taşınmazını muvazaalı bir şekilde davalı ...'a devrettiğini, murisin 14.06.2013 tarihinde 260.000,00 TL bedelle satın aldığı dava konusu taşınmazı edindiği tarihten 3 ay gibi kısa bir süre sonra ... 9. Noterliğince düzenlenen 13.09.2013 tarih ve ... yevmiye numaralı vasiyetname ile dava dışı kardeşi ...'a bıraktığını, vasiyetnameye rağmen daha sonra 18.12.2014 tarihinde 8.000,00 TL bedelle dava konusu taşınmazı davalı ...'a satış yoluyla muvazaalı olarak devrettiğini, davalı ...'un dava dışı ...'ın gelininin abisi olduğunu, her ne kadar dava konusu taşınmaz ...’a satış gösterilmiş ise de murisin yayladaki dava konusu taşınmaza her yaz gitmeye devam ettiğini, iptali gereken vasiyetname ve muvazaalı şekilde satış yaparak davacılardan sağlığında malını kaçırdığını ve muvazaalı şekilde işlem yaparak davacıları miras payından mahrum etmeyi amaçladığını ya da buna zorlandığını, murisin muvazaalı olarak sattığı taşınmazın mamelekinde bulunan mallara oranla çok daha fazla değerli olduğunu, ekte sundukları vasiyetnamelerden ve murisin malvarlığı listesinden anlaşılacağı üzere murisin mamelekinde yer alan değerli olan taşınmazları diğer mirasçılardan kaçırmak amacıyla muvazaalı işlem yaptığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile mirasçı davacılar adına payları oranında tesciline, mirasçılara iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili 23.11.2020 tarihli beyan dilekçesinde terekeye iade isteminde bulunduklarını belirtmiştir.

Davacılardan ...'un aşamada 28.01.2019 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak eşi ..., kardeşleri ..., ..., ..., ..., ...'un kaldığı, mirasçı ...'un müteveffa davacı vekiline vekalet vermek suretiyle davayı sürdürdüğü, diğer mirasçıların zaten davacı olarak ekli olduğu anlaşılmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin davacıların murisi olan ...'ün mirasçısı olmadığını, husumet itirazında bulunduklarını, müvekkilinin üçüncü kişi konumunda olduğunu ve iyi niyetli olarak taşınmazı yatırım amacı ile satın aldığını, taşınmazın satış bedelinin 15.000,00 TL'sini elden, geri kalan kısmı olan 225.000,00 TL'sini de murisin banka hesabına yatırmak sureti ile ödediğini, muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davalarında yerleşik Yargıtay kararları gereğince murisin dava konusu taşınmazı sattığı dönemde başka taşınmazları olup olmadığının araştırılması gerektiğini, murisin birçok taşınmazının bulunduğunu, bu itibarla murisin bu kadar taşınmazları varken dava konusu taşınmazı kaçırmasının imkansız olduğunu, tapu harcının fazla çıkmaması için taşınmazın satış bedelinin 8.000,00 TL olarak rayiç bedel üzerinden gösterildiğini, zira muris ...'ün de dava konusu taşınmazı satın alırken satış değerinin 5.000,00 TL olarak gösterildiğini, muris ve kız kardeşi ...'ın dava konusu yayla evini beğenmesi ve müvekkilin de kiraya verebileceğinin kabulü ile taşınmazda kiracısı ... olarak kira sözleşmesi ile kira bedelleri ödenerek oturmaya devam edildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.05.2019 tarih ve 2018/74 Esas ve 2019/115 Karar sayılı kararıyla; tapu kayıtları incelendiğinde dava konusu taşınmazın davacıların murisleri tarafından 8.000,00 TL bedel üzerinden 18.12.2014 tarihinde davalı ...'a devredildiği, dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 15.05.2018 tarihi itibariyle değerinin 294.569,80 TL olarak tespit edildiği, satış bedeli ile gerçek bedel arasında fahiş bir fark olduğu, davalı vekili söz konusu satış işlemi nedeniyle davacıların murisi ...'ün banka hesabına müvekkili tarafından 18.12.2014 tarihinde 225.000,00 TL'nin yatırıldığını beyan etse dahi, ilgili banka şubesine yazılan müzekkerenin 02.05.2019 havale tarihli cevabından bu hesabın 18.12.2014 tarihinde açılmış olduğu, ayrıca 18.12.2014 tarihinde yatırılan 225.000,00 TL'nin bu işlemden 6 dakika sonra çekilmiş olduğu ve bu Vakıfbank hesabının bir daha kullanılmadığının anlaşıldığı, dinlenilen tanık beyanları ve murisin malvarlığına ilişkin yapılan araştırmalar neticesinde murisin başkaca yerlerde de taşınmazlarının olduğu, varlıklı bir insan olduğu, taşınmazını satmaya ihtiyacı olmadığı neticesine varıldığı, her ne kadar davalı vekili müvekkili ile dava dışı ... arasındaki kira sözleşmesini dosyaya sunmak sureti ile dava konusu satışın gerçek bir satış olduğunu kanıtlamaya çalışsa dahi dosya içerisine alınan kira sözleşmesinin şekli itibari ile bir kanıt niteliği taşımayacağı, ayrıca davacı vekilinin dava dışı ... ile ilgili iddialarının davacı tanıkları tarafından doğrulandığı, dava konusu taşınmazın ...'ın kullanımında olmasının satışın gerçek bir satış olmadığı hususunu güçlendirici nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Kaldırma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 16.12.2019 tarihli ve 2019/1186 Esas, 2019/1138 Karar sayılı kararıyla; öncelikle davacı tarafa süre verilerek paya yönelik mi yoksa tereke adına mı istekte bulunduğunun tam olarak açıklattırılmasının istenmesi, tereke adına istekte bulunduğunu açıklaması halinde, dava dışı mirasçıların olurlarının alınması ya da miras şirketine TMK'nın 640. maddesi uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi, davanın görülebilirlik koşulunun yerine getirilmesi, ondan sonra işin esasına girilmesi; yok eğer davacının payına yönelik istekte bulunduğunun saptanması halinde ise terekenin elbirliği mülkiyetine tabi olması nedeniyle paya yönelik isteğin dinlenme olanağı bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın görülebilirlik koşulu göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde davanın esası hakkında hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

B. Kaldırma Kararı Sonrasında İlk Derece Mahkemesince Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tereke temsilcisi ile davanın görüldüğü ve taraf teşkilinin sağlandığı, dava dilekçesinde davacıların yemin deliline dayandığı, davacılar vekilinin 08.03.2019 tarihli dilekçesinde yemin metni sunularak davalıya yemin teklifinde bulunulduğu, yemin edası için yazılan talimat sonucunda davalı tarafından Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/126 talimat sayılı celsesinde davalının evi 240.000,00 TL bedel ödeyerek satın aldığına dair yemin eda ettiği, yeminin kesin delil teşkil edeceği, yemin hükümleri yerine getirildikten sonra vakıanın kesin biçimde kanıtlandığının kabulü gerekeceği, HMK 227/2 uyarınca yemin teklif edildikten ve karşı tarafça yemini edaya hazır olduğu bildirildikten sonra tekliften vazgeçilemeyeceği ve başka delile dayanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

C. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve tereke temsilcisi tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Yerel Mahkemece, yemininin kesin delil teşkil edeceği, yemin hükümleri yerine getirildikten sonra vakıanın kesin biçimde kanıtlandığının kabulü gerekeceği, HMK'nın 227/2. maddesi uyarınca yemin teklif edildikten ve karşı tarafça yemini edaya hazır olduğu bildirildikten sonra tekliften vazgeçilemeyeceği ve başka delile dayanılamayacağı değerlendirilerek davanın reddine yönelik karar verildiği, dava dilekçesi içeriği ve dosyaya yansıyan beyanlar dikkate alındığında davanın muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davası olduğu, sözleşmenin yanlarından birine teb'an açılan bir davanın söz konusu olmadığı, davacı mirasçılar tarafından tüm mirasçılar adına açılan bir dava olduğu, bilindiği üzere Türk Medeni Kanunu'nun 640. maddesi uyarınca terekeye temsilci atanması durumunda, davanın tereke temsilcisinin veya bu sıfatla vekil kıldığı avukatın huzuru ile sürdürülmesi gerektiği, tereke temsilcisinin atanması ile mirasçıların terekeyi temsil ve davayı takip yetkisinin ortadan kalktığı, başka bir söyleyişle, mirasçıların davayı takip yetkisinin sona ereceği ve bununla bağlantılı olarak da hükmü temyiz hakkının miras şirketini temsilen tereke temsilcisine geçeceği, davacı mirasçılar tarafından tüm mirasçılar adına dava açılması ve Türk Medeni Kanunu'nun 640. maddesi uyarınca terekeye temsilci atanması nedeniyle mirasçıların terekeyi temsil ve davayı takip yetkisi ortadan kalktığından mirasçıların hükmü istinaf hakkının olmadığı, bu hakkın tereke temsilcisine ait olduğu, dosya içeriğine, toplanan delillere, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, HMK’nın 355. maddesi gereği istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve re'sen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, İlk Derece Mahkemesine ait kararda usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosyada davacılar lehine usuli kazanılmış hak söz konusu olduğunu, Mahkemece bu husus yok sayılarak hüküm kurulduğunu, muris muvazaasının delillerle ispatlanmasına rağmen Mahkemenin 2 yıl önce ortadan kaldırma kararı öncesinde verilen ara karardan dönerek yemin deliline dayanmasının usul, yasa ve içtihatlara aykırı olduğunu, usuli kazanılmış hak ve aleyhe bozma yasağı ilkelerinin ihlal edildiğinin sabit olduğunu, dosya kapsamından muvazaanın varlığı sabit olmasına rağmen, yazılı delillerle zıt düşen sadece yemine itibar edilerek hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosyadaki tüm delillerin bir arada değerlendirilmediğini, muvazaa şartlarının açıkça gerçekleştiğini, murisin maddi anlamda dava konusu taşınmazını satmasını gerektirecek bir nedenin bulunmadığını, murisin muvazaalı olarak sattığı taşınmazın mamelekinde bulunan mallara oranla çok daha fazla değerli olduğunu, dava dilekçesinde taşınmazların listesinin sunulduğunu bu taşınmazlardan dava konusu ev ile Adana'da bulunan ev ve tarlalarla ilgili ... ve ... çocukları lehine vasiyetname düzenlendiğini, dava konusu taşınmazın satış bedelinin ödenmediğini, satışın dava konusu taşınmazın gerçek değeri üzerinden yapılmadığını, bunun yanında ayrıca ... açıldığı belirtilen vadeli hesaptan para çeken adına işlem yapanın ... olduğu, ...'ın da davalı ...'un kız kardeşinin eşi olduğunu, davalı kira sözleşmesi ile yaylanın kiralandığını savunmuşsa da davalının taşınmazı gerçekten kiraya vermediğini ve kira sözleşmesinin yine Mahkemeyi yanıltmaya yönelik olarak sonradan düzenlendiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.