muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4450, Karar No: 2023/3392, Tarih: 19.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4450 E.  ,  2023/3392 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 08.09.2017

SAYISI : 2022/209 E., 2022/460 K.

DAVA TARİHİ : 27.05.2014 Birleşen Dava 15.7.2015

HÜKÜM/KARAR : Yapı ve Kredi Bankasının Şikayetin Kabulüne, Birleşen Davada Şikayetin Reddine

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davada şikayetin kabulüne birleşen davada şikayetin reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı birleşen davada şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl dosyada şikayetçi vekili, şikayet olunan tarafın haczinin düşmüş olmasına rağmen kendisine satış bedelinden pay ayrılmasının ve müvekkili bankanın teminat mektubu karşılığında tahsil ettiği sıra cetvellerine itiraz dosyalarına konu tutarların, sıra cetveline itirazın aleyhlerine sonuçlanması halinde iadesinin riski dikkate alınmadan kesinleşen sıra cetvelinden yapılan bir tahsilat gibi dikkate alınıp şikayet olunan ile garame hesabı yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu; birleşen dosyada şikayetçi vekili şikayete konu taşınmaz hakkında verilmiş olan 23.01.2013 tarihli tasarrufun iptali kararı ile konulan ihtiyati haciz kesin hacze dönüştüğünü, bu tarih dikkate alındığında şikayet olunan yanın hacizlerinin düşmüş olduğundan şikayete konu sıra cetveli hukuka uygun olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemişlerdir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar ayrı ayrı şikayetlerin reddini savunmuşlardır.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.11.2019 tarih, 2019/664Esas, 2019/905 Karar sayılı kararı ile İİK 107. Maddesi uyarınca bir tarafın satış istemesi diğer taraf için de süresi içinde satış istenmiş olması sonucunu doğuracağından tarafların süresi içinde satış istenmediğine ilişkin şikayet sebeplerinin yerinde olmadığı ve sıra cetvellerinden teminat mektubu karşılığı yaptığı tahsilatların dikkate alınmayacağı gerekçeleriyle asıl davada şikayetin kabulüne birleşen davada şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay 6.Hukuk Dairesi 14.02.2022 tarih ve 2021/1994 Esas, 2022/745 Karar sayılı ilamında; birleşen davada şikayetçinin satış talebinin süresinde olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay 6.Hukuk Dairesi 14.02.2022 tarih ve 2021/1994 Esas, 2022/745 Karar sayılı ilamında; birleşen davada şikayetçinin satış talebinin süresinde olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 30.06.2022 tarih, 2022/209Esas, 2022/460 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde birleşen davada şikayetçinin haczinin düştüğünden bahisle asıl davada şikayetin kabulüne birleşen davada şikayetin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleşen davada şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Birleşen davada şiksyetçi vekili temyiz dilekçesinde; haczinin ayakta olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3/2, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) geçici 2 ve HUMK'nın 26.09.2004 tarih 5236 sayılı Kanunla değişmeden önceki haline göre 428,438 ve 439. maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 142 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Birleşen davada şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6397, Karar No: 2016/344, Tarih: 02.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/6397 E.  ,  2016/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ...'ın yüzüne karşı 04.06.2015 tarihinde tefhim edilen hükümle ilgili olarak gereksiz biçimde müdafiine yapılan tebligatın temyiz süresini yeniden başlatmayacağı anlaşılmakla, bir haftalık yasal süreden sonra gerçekleşen 25.06.2015 günlü müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 02/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22543, Karar No: 2012/4408, Tarih: 22.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/22543 E.  ,  2012/4408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 15.05.2009 tarihinden itibaren aylık 1/2 hisseye düşen kirasının 4.000,00 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, 15.05.2009 tarihinden itibaren davacının 1/2 hissesine düşen aylık kiranın 4.000,00 TL olarak tespitine karar verilmesi dava ve talep edilmiş, Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Somut olayda taraflar arasındaki ilk kira ilişkisi 15.05.2000 tarihli kira sözleşmesine dayanmakta olup, davada tespiti istenilen dönem 15.05.2009 tarihinden itibaren başlayan dönemdir. Bu nedenle kira tespiti hak ve nesafet esaslarına göre yapılmıştır. Mecurun 15.05.2008-14.05.2009 tarihleri arasındaki son dönem kirası 1.650,00 TL olup; davacı ödenen 1/2 hisse karşılığı ise 850,00 TL'dir. Kira parasının tespiti yöntemini belirleyen 18.11.1964 tarih ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kira parasının “hak ve nesafete uygun” seviyede takdiri ile “sınırlı artışı” öngörülmektedir. Bu nedenle kira parasının tespiti bir sınırlamadır ve hakim, kira parasını takdir ederken bunun bir sınırlama olduğunu gözetmelidir.18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Y.İ.B.K. ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre “hak ve nesafet” ilkesi uyarınca hakim bu sınırlamayı yaparken, öncelikle tarafların tüm delilleri, varsa emsal kira sözleşmeleri aslı veya onaylı örnekleri dosyaya alınmalı, bilirkişi marifetiyle kiralanan taşınmaz ve taraf emsalleri tek tek görülüp incelenmeli, böylece elde edilen veriler somutlaştırılarak, dava konusu yer ile ayrı ayrı (konumu, çevresi, niteliği, kullanım şekli, kira başlangıç tarihi, kira süreleri vb.) kira parasına etki eden tüm nitelikleri karşılaştırılmalı, emsal kira bedellerinin niçin uygun emsal olup olmadığı somut gerekçelerle açıklanmalı, dava konusu taşınmazın yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası belirlenmeli, hakimce bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafete; özellikle tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun makul bir kira parasına hükmedilmelidir.

Hükme esas alınan 27.09.2010 tarihli bilirkişi raporunda; davacının hissesine düşen kiranın 15.05.2009 tarihinden itibaren 5.000,00 TL olabileceği belirtilmiş olmasına rağmen mecurun boş olarak kiraya verilmesi halinde brüt 6.500,00 TL kira getirebileceği rapor edilmiştir. Bilirkişi raporundaki bu ifadeler çelişkilidir. Çelişkili ifadelere rağmen bilirkişi raporunun hükme esas alınması bozmayı gerektirmiştir. Mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek hak ve nesafete göre kira tespiti cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8366, Karar No: 2021/11135, Tarih: 10.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/8366 E.  ,  2021/11135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İli ... İlçesinde 5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kadastro Kanun'una eklenen geçici 8. Maddesi uyarınca 2013 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında, Muallim Köyü çalışma alanında bulunan 3636, 3637 ve 3638 parsel sayılı taşınmazlar, zeminde çalılık vasfında oldukları, kimse tarafından kullanılmadıkları, orman kadastro komisyonlarınca yapılan orman kadastro çalışmaları sonucunda orman sınırları dışında kaldıkları belirtilmek suretiyle, çalılık vasfıyla ve sırasıyla 563.06, 908,42 ve 77,69 m2 yüzölçümlü olarak Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... İdaresi, kesinleşmiş orman kadastro çalışmalarına göre ... ve ... Devlet Ormanı içerisinde kalan ve orman sayılan tescil harici alanın 3636, 3637 ve 3638 numaraları ile üç ayrı parsel olarak tespit edildiğini, tespit edilen bu parseller arasında yol boşluğu bırakıldığını, ayrıca tespiti yapılan parsellerin kesinleşmiş orman kadastro çalışmalarına göre orman sayılan alan olmasına rağmen çalılık vasfıyla tespit gördüğünü öne sürerek, 3636, 3637 ve 3638 parsel sayılı taşınmazlarla bu taşınmazlar arasında bırakılan yol boşluklarına ilişkin tespitin iptali ile bu alanların orman vasfıyla tek bir parsel olarak Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle Kadastro Mahkemesinde dava açmıştır.

Gebze Kadastro Mahkemesince, 3636, 3637 ve 3638 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin tespitin iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline, taşınmazlar arasındaki yol boşlukları yönünden ise kadastro tespit tutanağı düzenlenmediğinden uyuşmazlığın çözümünün Asliye Hukuk Mahkemesinin görevinde olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş ve bu görevsizlik kararına istinaden dava dosyasının gönderildiği Asliye Hukuk Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, Kocaeli Kadastro Mahkemesinin 2014/36 Esas sayılı dosyasına sunulan 12.12.2014 havale tarihli bilirkişi Muhammet Gürbüz tarafından düzenlenen krokili raporda 3636 ve 3637 parseller arasında bulunan (A) harfiyle yol olarak gösterilen 138,40 m² miktarlı kısmın ve yine aynı yer 3637 ve 3638 parseller arasında bulunan (B) harfi ile yol olarak gösterilen 61,27 m² miktarlı kısmın orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30223, Karar No: 2014/20890, Tarih: 24.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30223 E.  ,  2014/20890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/4369

Mahkemesi : Aydıncık (Mersin) Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 31/10/2012

Numarası : 2012/27 - 2012/78

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Sistemi'nden temin edilen nüfus kayıt örneğinden sanığın 25.12.2012 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6091, Karar No: 2011/13190, Tarih: 13.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6091 E.  ,  2011/13190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6445, Karar No: 2023/9107, Tarih: 03.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/6445 E.  ,  2023/9107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/822 E., 2018/90 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 21’inci Hukuk Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nca direnme uygun bulunduğundan davalı ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekilinin "tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi" için dosyanın Dairemiz’e gönderilmesine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı iş yerinde çapaklamacı olarak çalışmakta iken 16.11.2007 tarihinde iş kazası geçirdiğinden bahisle, davalı iş verenin işçi sağlı ve iş güvenliği yükümlerine göre kusurlu olduğundan bahisle asıl dava dosyasında 2.800,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi, birleşen dava dosyasında 5.138,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının aldığı en son maaşın iddia edildiği gibi aylık 1.125,00 TL olmadığını, maaşının asgari ücret olduğunu, ikramiye uygulamasının da bulunmadığını, davacının SGK'ya yöneltilmesi gerektiğini, olayın oluş şeklinin davacı yanca saptırıldığını, davacının bulunmaması gereken yerde bulunması sebebi ile yaralandığını, davacının tüm tedavi giderlerinin müvekkil şirketçe karşılandığını belirtip davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.12.2015 tarih ve 2009/669 Esas, 2015/642 Karar sayılı kararıyla; iş kazasının meydana gelişinde davacının %30, davalının %70 oranında kusurlu oldukları, kazadan dolayı davacının %6,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı kabulünden hareketle davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 4.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin 10.12.2015 tarih ve 2009/669 Esas, 2015/642 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin 10.12.2015 tarih ve 2009/669 Esas, 2015/642 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin 23.10.2017 tarih 2016/7232 Esas, 2017/8105 Karar sayılı kararı ile davalının sair temyiz itirazlarının reddine somut olayda davacı vekilinin 21.04.2014 tarihli bilirkişi hesap raporuna karşı 08.07.2014 tarihli 15. celsede bir diyeceğimiz yoktur şeklinde beyanda bulunması üzerine, davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğundan, mahkemece bu 21.04.2014 tarihli hesap raporunun davacının zararını 3.355,68 TL olarak hesaplayan ihtimaline göre maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken, usuli kazanılmış hak aşılarak fazlaya karar verilmesi doğru olmadığından bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Direnilerek Verilen Karar

Mahkemenin 13.02.2018 tarih 2017/822 Esas, 2018/90 Karar sayılı kararı ile 08.07.2014 tarihli duruşma zaptı ve bu zabıttaki davacı vekilinin beyanının incelenmesinde bu beyanın herhangi bir usuli kazanılmış hakka mesnet olabilecek şekilde olmadığı, davacı vekilinin muradının, maksadının davacının maluliyet oranının yeniden belirlenmesine yönelik olduğu, bunun da elbette mahiyeti itibariyle hesaba itirazı da kapsadığı, bu şekilde anlaşılması gerektiği, dolayısıyla Yargıtay Hukuk Dairesi'nin bozma ilamının yerinde olmadığından bahisle direnilmesine, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 4.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

C. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin 27.03.2019 Tarihli Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin 27.03.2019 Tarih 2018/2689 Esas, 2019/2369 Karar sayılı kararı ile direnme kararı yerinde görülmeyerek dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığı'na gönderilmesine karar verilmiştir.

Ç.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

C. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin 27.03.2019 Tarihli Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin 27.03.2019 Tarih 2018/2689 Esas, 2019/2369 Karar sayılı kararı ile direnme kararı yerinde görülmeyerek dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığı'na gönderilmesine karar verilmiştir.

Ç.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 17.02.2022 Tarih ve 2019/300 Esas, 2022/157 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin 08.07.2014 tarihli duruşmadaki beyanında hesap raporuna bir diyeceğinin olmadığını beyan ettiği ancak raporun sonuç bölümünün 2 numaralı bendindeki bilirkişi görüşü doğrultusunda müvekkilinin maluliyet oranının yeniden değerlendirilmesi için Kuruma başvurduğunu belirterek maluliyet oranına itiraz ettiği, maluliyet oranı belirlenmeden maddi tazminat hesabı yapılmasının mümkün olmadığı, bu nedenle davacı vekilinin beyanının tazminat miktarını kabul ettiği anlamına gelmediği, dolayısıyla usulî kazanılmış hak oluştuğundan söz edilemeyeceği sonucuna varıldığı, Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında davacı vekilinin maluliyet oranına baştan itibaren itirazının bulunmadığı, Kurum tarafından belirlenen %2,3 oranındaki maluliyete karşı mahkemece taraf vekillerine beyanda bulunmaları için süre verilmesine rağmen davacı vekilinin bu rapora itiraz etmediği, maluliyet oranına ilişkin raporların davalı vekilinin itirazları üzerine alındığı, davacı vekilinin 08.07.2014 tarihli duruşmada ise %2,3 maluliyet oranı üzerinden hesaplama yapan rapora bir diyeceğinin olmadığını belirttiği, bu nedenle davalı lehine usulî kazanılmış hak oluştuğu, bozma kararının yerinde olduğu, direnme kararının bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, Kurul çoğunluğu tarafından bu görüşün benimsenmediği, hâl böyle olunca direnme kararının usul ve yasaya uygun olduğu, ne var ki bozma nedenine göre tazminatın miktarına yönelik davalı vekilinin temyiz itirazları incelenmediğinden bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerektiği yönünde oy çokluğu ile karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen 13.02.2018 tarih 2017/822 Esas, 2018/90 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri