muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6481, Karar No: 2014/932, Tarih: 12.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6481 E.  ,  2014/932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2009/132-2012/421

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 14.05.2013 gün ve 2801 esas, 3167 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışı üzerine düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin tamamının sıra cetvelinin 1 ve 2. sırasındaki davalıya ait dosyalara ödenmesine karar verildiğini, ancak davalının alacağın gerçek olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ödenmesine karar verilen miktarın müvekkiline ait dosyaya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, davalının, takibe konu alacağının muvazaalı olmadığını kanıtlayamadığı, takip sırasında borcun kaynağına ilişkin belge ibraz edilmediği, dava sırasında ibraz edilen taşınmaz satışına ilişkin adi yazılı sözleşmesinin her zaman düzenlenebilecek belgelerden olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karar, davalının temyiz istemi üzerine, Dairemizin 14.05.2013 tarih ve 2801 E, 3167 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3926, Karar No: 2013/11099, Tarih: 13.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/3926 E.  ,  2013/11099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, davacının işyerini su basması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden idari yargının görevli olduğundan bahisle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, davalı ... İnşaat Sanayi ve Tic.A.Ş. yönünden davanın pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir. Kararı davacı temyiz etmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere bu yolla saptanan dava niteliğine ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davacının davalılardan ... İnş.San. ve Tic.A.Ş.’ne yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı ... Genel Müdürlüğüne yönelik temyizine gelince; davacı, davalı ... Genel Müdürlüğüne alt yapının sağlam ve olması gerektiği gibi olmaması nedeniyle işyerini su bastığını ve zarara uğradığını belirterek davasını yöneltmiştir.

Mahkemece, kamu tüzel kişisi ...'nin hizmet kusuruna dayanıldığından idari yargı yerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Olay ve dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TTK.’nun 18. maddesinde kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı Yasanın 12/11. maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır. Davalı ...’nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanunda Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da, 2560 sayılı Kanuna tabi olan ...’nin gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK’nun 18/1. maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK. 3. md.) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini 21.09.1983 gün, 1980/11-2721 K, 1983/823 ve 29.11.1995 gün, 1995/11-647 Esas, 1995/1043 sayılı kararlarında benimsenmiştir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da, 2560 sayılı Kanuna tabi olan ...’nin gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK’nun 18/1. maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK. 3. md.) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini 21.09.1983 gün, 1980/11-2721 K, 1983/823 ve 29.11.1995 gün, 1995/11-647 Esas, 1995/1043 sayılı kararlarında benimsenmiştir.

Hal böyle olunca davalı ... yönünden davaya bakma görevinin adli yargı yerine ait olduğu gözönünde bulundurularak işin esasına girilmesi gerekir. Anılan yön gözetilmeksizin dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının davalı ... İnş.San. ve Tic.AŞ.’ne yönelik temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı ... Genel Müdürlüğü hakkındaki görevsizlik kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 13.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11931, Karar No: 2009/3642, Tarih: 12.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/11931 E.  ,  2009/3642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2008

Davacı, murisinin meslek hastalığı   sonucu ölümünden  doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının yakını olan  sigortalının meslek hastalığı sonucu öldüğü iddiasına dayalı  hak sahibinin maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin  reddine karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden sigortalının sağlığında alınan SSK Zonguldak Meslek Hastalıkları Hastanesinin  2.7.1997 tarihli raporunda muris sigortalının pnömokonyoz sonucu  %23.70 oranında meslek hastalığına yakalandığı, 23.1.2008 tarihli raporda ölüm nedeninin pnömokonyoz  olmadığı, bildirilmiş, Yüksek Sağlık Kurulu  1.4.2008 tarihinde sigortalının ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığına karar vermiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malûllük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

"Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 40. maddesine göre de," Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

a) Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları (Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'nin 5. ve geçici 2. maddesine göre Ankara, İstanbul ve Zonguldak’ta Sağlık Bakanlığı Meslek Hastalıkları Hastaneleri veya devlet üniversitesi hastaneleri) tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağılık kurumu raporu ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi,

b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbî sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu  aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda YSK kararı davacı tarafı bağlamadığından ve bu karara davacı tarafça itiraz edildiğinden  ATK'dan rapor alınması, ATK raporu ile YSK kararı arasında bir çelişki bulunması halinde ise bu çekişkinin ATK Genel Kurulundan rapor alınarak giderilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma sonucu  yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  temyiz harcının istek halinde davacıya  iadesine,   12.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14294, Karar No: 2014/16004, Tarih: 01.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14294 E.  ,  2014/16004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/355682

MAHKEMESİ : İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2011

NUMARASI : 2011/64 (E) ve 2011/160 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık, hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti,vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir.Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kulanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için,bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma,bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi,basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Katılanın kızı olan tanık Ş.'ın İ. Caddesi No:. K:1 D:3 adresinde bir dairesi, tanık Şehnaz'ın eşi olan tanık Çağlar ile birlikte bu daireyi satmaya karar verdikleri,tanık Çağlar'ın satmaya karar verdikleri dairenin camına satılık ilanını yazıp altına da cep telefonu numarasını yazıp astığı,sanığın ilandaki numradan tanık Çağlar'ı aradığı ve daireyi görmek istediğini söylediği, tanık Çağlar'ın da eşinin ve kendisinin çalıştığını, işten çıktıktan sonra gösterebileceğini söylemesi üzerine buluşma günü ve saati kararlaştıkları, sanığın kararlaştırdıkları saatte gelip tanık Çağlar'ı beklediği, tanık Çağlar'ın da gelip sanığa daireyi gösterdiği sırada, daireye tanık Şehnaz'ın da geldiği, sanığın ciddi alıcı olduğunu göstermek için daireye istenilen 140.000 TL'yi çok bulduğunu söyleyerek 120.000 TL verebileceğini belirttiği, pazarlık yapıp 130.000 TL ve tapu masraflarının yarı yarıya ödenmesi konusunda anlaştıkları, tanıkların sanığın alıcı olduğuna inandıkları, ertesi gün tapu işlemlerini yapmayı kararlaştırdıkları, tanıklar Çağlar ve Şehnaz'ın sanığa çalıştıklarını bu nedenle de tapu işlemlerinin imzaya kadar olan kısmını babaları olan katılan ile birlikte yapmasının gerektiğini söyledikleri, ardından da babaları olan katılana durumu aynen anlattıkları, sanığın alıcı olduğunu, bu nedenle de ertesi gün onunla buluşmasını, işlemleri imza aşamasına getirip kendilerine haber vermelerini istedikleri, katılanın da çocuklarına yardımcı olmak maksatlı olarak olay tarihinde, sanık ile önceden kararlaştırdıkları yerde buluştukları, birlikte konuşmak ve çorba içmek için Kemeraltında bir mekana oturdukları, sanığın ise bu sırada sürekli olarak telefonla konuşmakta olduğu, ardından da katılana dönerek "tapu işlemleri için Ziraat Bankasına para yatırılması gerekiyor" dediği, katılanın da tapu işlemleri için yanına almış olduğu 2.000 TL'yi sanığa verdiği, katılanın ''kendimiz yapalım'' demesine rağmen sanığın takipçinin işlemleri daha çabuk halledeceğini söylemesi üzerine razı olduğu, sanığın parayı aldıktan sonra takipçiye verip geleceğini söyleyerek ayrıldığı, yaklaşık 45 dakika sonra tekrar katılanın yanına geldiği, telefonla yine birisiyle konuşmaya başladığı ve ardından da katılana ''kızım Isparta'ya gidecek, para vermem lazım, ben paramı ancak öğleden sonra çekebileceğim '' dediği, katılanın da üzerinde başka para olmadığını, evde 250 TL daha olduğunu, bunu alabileceklerini söylemesi üzerine birlikte katılanın evine gittikleri, burada katılanın parayı alık anığa verdiği, sanığın da katılana gelmesine gerek olmadığını, kendisinin takipçi ile birlikte işlemleri halledeceğini, öğleden sonra buluşacaklarını söylediği, katılan ile buluşma saati ve yerini kararlaştırdıkları, sanık ile katılanın saat 14:00 'de E. İ.Bankası Şubesi önünde buluştukları, birlikte sanığın parasını çekmek için Şubeye girdikleri, sanığın katılandan uzaklaşarak bir memure ile konuşmaya başladığı, ardından da katılanın yanına gelip paranın saat 15

. İ.Bankası Şubesi önünde buluştukları, birlikte sanığın parasını çekmek için Şubeye girdikleri, sanığın katılandan uzaklaşarak bir memure ile konuşmaya başladığı, ardından da katılanın yanına gelip paranın saat 15.00 'de hazır olacağını söylediği, oradan ayrılarak saati beklemek üzere sanığın akrabası olduğunu söylediği bir lokantaya geldikleri, yemek siparişi verdikleri, burada sanığın telefonunun şarjının bittiğini söyleyerek garsonlara şarj aleti sorduğu, onların da olmadığını söylemeleri üzerine katılandan konuşmak üzere telefonunu istediği, katılanın cep telefonunu sanığa verdiği, sanığın da katılana ait kartı çıkarıp kendi kartını telefona takarak konuşmaya başladığı, konuşarak lokantadan dışarı çıktığı, dışarıda da bir süre konuştuktan sonra ortadan kaybolduğu, katılanın uzun süre sanığı beklediği, lokanta çalışanlarına sorduğunda sanığın akraba olmadığını öğrendiği, İş Bankasına gittiği, sanığın konuştuğu memureye gidip sanık ile ne konuştuklarını sorduğunda memurenin sanığın ''kasada ne kadar para var '' diye sorduğunu, para çekmek için bir girişimde bulunmadığı gibi herhangi bir işlem de başlatmadığını söylediğinin anlaşıldığı, bu şekilde gerçekleşen eyleminin kamu kurumunu aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık ve hırsızlık suçlarını oluşturduğu iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın öğleden sonra bankadan para çekeceğini söyleyip katılanı akrabasına ait olduğunu söylediği lokantaya götürdükten sonra, şarjının bittiğinden bahisle katılandan telefonu alıp ortadan kaybolmaktan ibaret eyleminin, evi satın alacağı senaryosu kapsamında gerçekleşmesi nedeniyle zincirleme dolandırıcılık suçunun devamı niteliğinde olup ayrıca hırsızlık suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda olmak üzere katılana karşı birden fazla gerçekleşen eylemi nedeniyle hakkında dolandırıcılık suçu açısından zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2137, Karar No: 2021/17865, Tarih: 22.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2137 E.  ,  2021/17865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı ve üst Cumhuriyet Savcısı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin 08/07/2015 tarihinde Denizbank ... Şubesi'nden 7.900 TL tutarında ihtiyaç kredisi çektiği, bu para üstünde olduğu halde aynı tarihte arkadaşı sanık ile birlikte eğlenmek için vakit geçirdikleri, sanığın ... İlçesinde ... Rent a car isimli iş yerinden kiraladığı araç ile iki gün gezdikleri, ...'den ...'ya doğru döndükleri sırada alkollü olan müştekinin araçta uyuyakaldığı, müşteki ertesi gün uyandığında sanığın yanında olmadığını, cebinde ve sağ ayağındaki çorabın içinde bulunan 7.800 TL tutarında paranın üzerinde bulunmadığını fark ederek şikayette bulunduğu olayda; sanığın, katılanın üzerinde bankadan çekilen paraların olduğunu bildiğinin sabit olduğu, aşamalarda alınan savunmalarında çelişkili beyanlarda bulunduğu, yine sanığın kendisi adına kiralanan araçtan müştekiye haber vermeksizin ayrılmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, olayın hemen akabinde tüm aramalara rağmen sanığa ulaşılamadığının anlaşılması karşısında; sanığın TCK’nın 142/2-b maddesinde tanımlanan nitelikli hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olması karşısında mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15436, Karar No: 2021/19412, Tarih: 22.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15436 E.  ,  2021/19412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'nün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 152/2-a, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ANTALYA 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2020 tarihli ve 2019/112 esas, 2020/285 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 29/04/2021 gün ve 94660652-105-07-18485- 2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2021 gün ve 2021/67066 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1-5237 sayılı Kanun'un 61/8. maddesine göre adlî para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken takdir edilen adlî para cezasının gün üzerinden belirleme yapılması gerekirken ay üzerinden tayin edilmesinde,

2-Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesi gereğince hükmolunan 4 ay (120 gün) karşılığı adli para cezası üzerinden, anılan Kanun’un 152/2-a maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapıldığında 6 ay (180 gün) karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi akabinde anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 5 ay karşılığı (150 gün) adli para cezasına hükmedilmesi sonrası, anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 3.000,00 Türk lirası yerine, sehven 3 ay 10 gün adli para cezası yazılarak, bu cezanın 50/1-a maddesi gereği paraya çevrilmesi sonrası, aynı Kanun'un 52/2. maddesinin uygulanması sonucunda bir gün karşılığı takdir 20,00 Türk lirası üzerinden paraya çevrilerek 2.000,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayininde,

3-Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi gereğince hükmolunan temel ceza adlî para cezası olarak belirlendiği halde aynı Kanunun 50/1-a maddesinin uygulanmasında isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 2 no’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;