muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10759, Karar No: 2009/11116, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10759 E.  ,  2009/11116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayet eden vekili, motorlu taşıtlar vergisinden kaynaklanan müvekkil alacağının iflas idaresi tarafından düzenlenen sıra cetvelinde 3. sıraya kaydedildiğini, bu işlemin hatalı olduğunu, borcun eşyanın aynından kaynaklanması nedeniyle rehinli alacaklardan önce ödenmesi gerektiğini belirterek sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Şikayet edilen vekili iflasın kesinleşmesi nedeniyle tüm hacizlerin düştüğünü, araçların iflas idaresi tarafından satılması halinde araçların MTV’sinin ödenmeden devri ve trafik siciline kaydı mümkün olmayacağından 3. sırada gösterilmesinin bir sakıncası olmadığını belirterek şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, kayıt dilekçesi ve elindeki belgelerin incelenmesinde 3. sırada imtiyazlı olarak kaydedilen alacağın rehinli alacaklardan önce ödenmesi talebinin yasal dayanağı bulunmadığı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm şikayet eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-17/07/2003 T. ve 4949 sayılı Kanun’un 4’üncü maddesiyle yeniden düzenlenen İcra ve İflâs Kanunu'nun 18,III maddesine göre, “Aksine hüküm bulunmayan hâllerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir.” Kanunda açıklık bulunmayan hallerde, duruşma yapılıp yapılmayacağı hâkimin takdirine bırakılmış ise de; öngörülen takdir hakkı mutlak bir seçimlik hak olmayıp, halin icabına göre değerlendirilmesi gereken bir takdir hakkıdır. Sıra cetveline karşı şikayette bulunulması hâlinde bu takdir hakkının duruşma yapılarak kullanılması kanunun amacına uygun düşer. Mahkemenin takdirine göre duruşma açılmasının gerekli görüldüğü hâllerde ilgililerin duruşmaya çağrılması yasal bir gerekliliktir. Bu nedenle şikâyet nedeniyle verilecek karardan etkilenecek olanların duruşmaya davet edilerek bir karar verilmesi gerekirken evrak üzerinden karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2- İcra ve İflâs Kanunu'nun 206,I maddesine göre, “Alacakları rehinli olan alacaklıların satış tutarı üzerinde, gümrük resmi ve akar vergisi gibi Devlet tekliflerinden muayyen eşya ve akardan alınması lazım gelen resim ve vergi o akar veya eşya bedelinden istifa olunduktan sonra rüçhan hakları vardır.” Bu hüküm uyarınca, malın aynından doğan vergi alacakları satılan malın bedelinden öncelikle ödenir ve rehinli alacaklara göre de önceliklidir. Somut olayda şikâyet eden vekili Motorlu Taşıtlar Vergisi alacağının rehinli alacaklardan önce ödenmek üzere rüçhanlı olarak sıra cetveline kaydını talep etmiştir. Bu durumda mahkemece, sıra cetvelinde paylaştırılan paranın, eşyanın aynından doğan vergi borcuna konu malların satış bedelinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı da araştırılarak, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikâyet eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA,24.11.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15728, Karar No: 2017/14914, Tarih: 31.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15728 E.  ,  2017/14914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 25/04/2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili gelmedi. Karşı taraf davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla noksanlığın giderilmesi bakımından dosya mahalline geri çevrilmiş, bu kez yeniden gelmekle; belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.193.50.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

31.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6045, Karar No: 2012/9419, Tarih: 11.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/6045 E.  ,  2012/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kendiliğinden Hak Alma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 25/02/2010 tarihinde tefhim olunan kararı 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 05/03/2010 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 11/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6693, Karar No: 2018/10199, Tarih: 06.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/6693 E.  ,  2018/10199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ..., ..., ... ve ... ile davalılar ... ve İnşaat Tic. Ltd.Şti. ve ... aralarındaki dava hakkında ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 31/10/2013 gün ve 2012/532-2013/523 sayılı hükmün Dairemizin 24.11.2015 gün ve 2014/2111-2015/12667 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve maliki oldukları aracın, müvekkillerinin murisinin kullandığı bisiklete çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin anne, baba ve kardeşleri olduğunu beyanla, davacı anne ... ve davacı baba ... için ayrı ayrı 100.000,00 TL, davacı kardeşler ... ve ... için ayrı ayrı 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kazanın meydana gelmesinde tüm kusurun müvekkilinde olmadığını, müvekkilinin de olay nedeniyle büyük üzüntü yaşadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı anne ... ve davacı baba ... için ayrı ayrı 45.000,00 TL, davacı kardeşler ... ve ... için ayrı ayrı 17.500,00 TL olmak üzere toplam 125.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hükmün davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce hükmün davacılar lehine bozulmasına karar verilmiş, davalılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosya içeriğine, ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.

maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan davalılar vekilinin sair karar düzeltme itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yerel mahkeme hükmünün davacılar ve davalılar tarafından temyizi üzerine Dairemizce her ne kadar davacıların temyiz itirazları kabul edilerek manevi tazminatın az olduğundan bahisle hükmün davacılar lehine bozulmasına karar verilmiş ise de, mahkemece davacı anne ... ve davacı baba ... için ayrı ayrı 45.000,00’er TL, davacı kardeşler ... ve ... için ayrı ayrı 17.500,00’er TL olmak üzere hükmedilen toplam 125.000,00 TL manevi tazminatın takdirinde esasen B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verildiğinin anlaşılmasına göre, davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin ilgili bozma ilamının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin KARAR DÜZELTME İTİRAZLARININ KABULÜ İLE, Dairemizin 24.11.2015 gün ve 2014/2111-2015/12667 sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA ve yerel mahkeme hükmünün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, tashihi karar harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalılara geri verilmesine 06/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4155, Karar No: 2021/672, Tarih: 18.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/4155 E.  ,  2021/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme nitelikli zimmet, kamu görevlisinin

resmi belgede zincirleme sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye bildirildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 18/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6773, Karar No: 2015/22923, Tarih: 17.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/6773 E.  ,  2015/22923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2015

NUMARASI : 2006/525-2015/16

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ve davalılardan B.. D.. vekillerince ve F.. D.. tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davacıların tüm temyiz eden davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalı ve annesinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, tedavi giderine yönelik talebin reddine, diğer maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; kazalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının %3,30 olduğu, 03/12/2003 tarihli ibraname ile davacıya maddi ve manevi tazminat karşılığı olmak üzere ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi midir? Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olunup özetle "ağır bedensel zarar yada ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebilineceği"hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanununun yürürlülük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuş ve yaralanan sigortalının yakınlarının manevi tazminat davası bakımından haksahipliği durumu ön şartı olarak "ağır bedensel"zarar koşulunu getirmiştir.

Öte yandan, hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle, manevi tazminatın bölünmesi, bir kısmının dava konusu yapılması kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay H.G.K’nun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 karar ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Somut olaya gelince; zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu ile karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, yukarıda açıklanan ilkeler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları ışığında, iş kazası nedeniyle sağlık bütünlüğü bozulan sigortalının annesinin manevi tazminat talep etme hakkının bulunduğu düşünülse dahi, olayın özelliğine, yaralanmanın niteliğine, meslekte kazanma gücündeki kayıp oranına ve özellikle sigortalının yaralanmasının ağır bedensel zarar oluşturmamasına göre davacı anne lehine manevi tazminat verilemeyeceğinin anlaşılması karşısında davacı annenin manevi tazminat isteminin reddine karar vermek gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesi, yine davacı sigortalının manevi zararına karşılık yapılan ödemeyi kabul ederek ibraname verdiği göz ardı edilerek sigortalının manevi tazminat talebinin reddi yerine, manevi tazminatın bölünmeyeceği göz ardı edilerek yazılı şekilde kazalı sigortalı lehine manevi tazminata karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde temyiz eden davalıların bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine

17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9467, Karar No: 2023/17445, Tarih: 25.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9467 E.  ,  2023/17445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında,

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentlerinde düzenlenen kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanığın temyizi, suçlamaları kabul etmediğine, eksik incelemeye dayalı olarak hakkında mahkumiyet kararları verildiğine, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine, mahkemece eksik inceleme yapılarak sanık ... hakkında beraat kararı verildiğine, beraat kararının usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü kardeş olan taraflar arasında başlayan tartışmada sanık ...'in katılana "Seni or...pu çocuğu, seni ka...penin evladı." demek suretiyle hakaret edip, katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir mahiyette yaraladığı olayda; sanığın hakaret ve kardeşe karşı kasten yaralama suçlarını işlediği iddia ve kabul olunmuş, aynı davada ...'in de, ...'i basit tıbbı müdahale ile giderilebilir mahiyette yaraladığı iddia olunmasına rağmen, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılanın temyizinin incelenmesinde, sanığın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunması, tanık anlatımları, olay yeri inceleme tutanağı, katılana ait adli rapor tarihi ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Sanığın hakaret suçunu alenen işlemesi sebebiyle basit yargılama usulunun uygulanması gerektiğine yönelik Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

1. Sanığın Suç İşlemediğine, Mahkemece Eksik İncelemeye Dayalı Hükümler Kurulduğuna Dair Temyiz Talepleri Yönünden

Katılan ve tanık ...'nin aşamalardaki istikrarlı anlatımları, yaralanmaya ilişkin adli rapor ve mahkemenin katılan ve tanık ...'nin anlatımlarını sanık savunması ve aşamalardaki ifadelerinde değişiklik bulunan tanık ...'nin beyanına üstün tuttuğuna dair gerekçesi nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiğine yönelik takdir ve gerekçede hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenmiştir.

2. Lehe Olan Kanun Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine Dair Temyiz Talebi Yönünden

Mahkemece, "sanığın sabıkasında daha önceden işlemiş olduğu kasıtlı suçlardan mahkûmiyet hükümlerinin olması, yeniden suç işlemeyeceğine dair mahkememizde olumlu kanaatin de oluşmaması sebepleriyle sanık hakkında kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, cezaların ertelenmesine, ekonomik ve sosyal durumu da dikkate alınarak takdiren seçenek yaptırımlarına çevrilmesine yer olmadığına," ayrıca " sanığın adli sicil kaydı ile sabit olan suçlu kişiliği nedeniyle iyi halli olmaması sebebiyle hakkında takdiri indirim sebebinin uygulanmasına yer olmadığına" dair karar verildiği anlaşılmakla, lehe hükümlerin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenmiştir.

3. Sair Yönlerden

a. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

b. Sanık hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "sanığın tekerrüre esas olarak ... Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2014 tarihli 2014/240 Esas 2014/198 Karar sayılı kararı yerine sabıkada yer almayan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2014 tarihli 2014/23 Esas 2014/54 Karar sayılı kararının alınması" hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarından " ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.02.2014 tarih, 2014/23 Esas ve 2014/54 Karar sayılı ilamı" ibaresinin çıkarılması ve yerine "... Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2014 tarihli 2014/240 Esas 2014/198 Karar sayılı ilamı" ibaresinin eklenilmesi suretiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.