muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8539, Karar No: 2024/9325, Tarih: 01.10.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 20.11.2020 tarihli ve 2009/193 Esas, 2020/398 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 29.03.2021 tarih, 2021/294 Esas, 2021/778 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 06.07.2021 tarih 2021/6222 Esas, 2021/9697 Karar sayılı kararı ile davanın iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkin olup nispi karar ve ilam harcına tabi olduğu, davacı yönünden kabul edilmiş bir adli yardım talebi de bulunmadığına göre ıslah harcı ve manevi tazminat istemine ilişkin 2018/319 Esas numaralı birinci birleşen dava dosyası açılırken alınması gereken başvuru harcı ve peşin harcın yatırılmadığı gözden kaçırılarak asıl dava dosyasında ıslah edilen maddi tazminat tutarı üzerinden hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi 09.12.2020 tarihli ek kararla davacı lehine manevi tazminat ödenmesine karar verilmesinin de hatalı olduğu, asıl dava dosyasında ıslah harcı ve 2018/319 Esas numaralı birinci birleşen dava dosyasında ise başvuru harcı ve peşin harç eksikliklerinin giderilmesi için davacı tarafa usulüne uygun olarak süre tanınması, belirlenecek süre içerisinde noksan harçlar yatırılmaz ise 2020/205 Esas numaralı ikinci birleşen dava dosyasını tefrik ettikten sonra, asıl dava ve 2018/319 Esas numaralı birinci birleşen dava dosyası yönünden 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 30 uncu maddesinin son cümlesi ve 6100 sayılı HMK'nın 150 nci maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına ve sonrasında yasal süresi içinde noksan harçlar ödenip, davanın yenilenmemesi halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi, 09.12.2020 tarihli ek kararla davacı lehine manevi tazminat ödenmesine karar verilmesinin de hatalı olduğundan bahisle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulduktan sonra verilen 21.10.2021 tarih ve 2021/358 Esas, 2021/442 Karar sayılı karar ile davacının 25.09.2007 tarihinde ... Deri San. Tic. Ltd. Şti.'nin kabası bitmiş binasının ısıtma, havalandırma ve su tesisatlarının yapım işini alan davalı ... mühendislik şirketinin işyeri faaliyetleri sırasında sol elini pafta makinesine kaptırması sonucu yaralandığı, kazanın meydana gelişinde davacının %30, davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin %65, davalı ...'un %5 oranında kusurlu oldukları, davalı ... Deri San. Tic. Ltd. Şti.'nin kusurunun bulunmadığı, davacının sürekli iş göremezlik oranının %19,00 olduğundan bahisle davalı ... Deri San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davalarının reddine, diğer davalılar ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... yönünden davacı lehine davacı lehine 159,689,15TL maddi, 35.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

4.İlk Derece Mahkemesinin 21.10.2021 tarihli kararına karşı davalı ... ve davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 07.02.2023 tarih ve 2021/12664 Esas, 2023/918 Karar sayılı kararı ile davalı ...'un temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine, İlk Derece Mahkemesince verilen 19.11.2020 tarih ve 2009/193 Esas, 2020/398 Karar sayılı ilk karar ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 29.03.2021 Tarih, 2021/294 Esas, 2021/778 Karar sayılı kararına karşı davalı gerçek kişi ... tarafından kanun yoluna başvurulmadığı, bu nedenle davalı ...'un temyiz başvurusunun hali hazırda hukuki yarar yokluğundan reddine karar verildiği dikkate alınmak suretiyle zamanaşımı defilerinin yalnızca davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, davalı şirketin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak verilen temyiz incelemesine konu 29.03.2024 tarihli kararıyla 25.09.2007 tarihli iş kazasının oluşumunda davacının %30, davalı ... şirketinin %65, davalı ...'un %5 oranında kusurlu oldukları, davalı ... Şirketine atfı kabil bir kusur bulunmadığı, davacının tespit edilen sürekli iş göremezlik oranının %19,00 olduğu kabulünden hareketle davalı ... Deri San. Tic. Ltd. Şti. yönünden kusuru bulunmadığından bahisle davanın reddine, diğer davalılar ... ve ... şirketi yönünden davacı lehine 1.119.136,84 TL maddi, 35.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde özetle ilk karardan sonra HMK'nın 305/A maddesi kapsamında verilen manevi tazminat ek kararında davalı ... şirketi lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini, bu ek karara karşı ... tarafından kanun yoluna başvurulmadığına göre son kararda adı geçen davalı lehine manevi tazminat red vekalet ücreti verilmesinin doğru olmadığını ileri sürmüştür.

Davalılar ... ve ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortak vekili temyiz dilekçesinde özetle, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, önceki beyanlarını tekrar ettiklerini, hükmün bozulması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

a. Davalı ... Vekilinin Davacının Manevi Tazminat İstemi Hakkında Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden;

Davacının, dava açmada hukuki yararının bulunması dava şartlarından olduğu gibi temyiz Kanun yoluna başvuracak olan tarafın da temyiz yoluna başvuruda hukuki yararının bulunması gerekir.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince verilen 19.11.2020 tarih ve 2009/193 Esas, 2020/398 Karar sayılı ilk karara, 6100 sayılı Kanun'un 305/A maddesi doğrultusunda verilen 09.12.2020 tarihli ek karara ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen 29.03.2021 tarih, 2021/294 Esas, 2021/778 Karar sayılı karara karşı davalı gerçek kişi ... tarafından kanun yoluna başvurulmadığı, temyiz incelemesine konu eldeki kararda davalı ... tarafından kanun yoluna başvurulmayan manevi tazminat tutarına kıyasla daha ağır bir hüküm bulunmadığı gözetildiğinde, temyiz eden davalılar vekilinin davacının manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin davalı ... yönünden hukuki yarar yokluğundan reddine karar vermek gerekmiştir.

b.Davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. Vekilinin Davacının Manevi Tazminat İstemi Hakkında Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacı vekilinin manevi tazminat olarak 70.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesinin temyiz incelemesine konu 29.03.2024 tarihli kararı ile davacı lehine 35.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği gözetildiğinde, kısmen kabulüne karar verilen manevi tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı şirket vekilinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

c.Davacı Vekilinin Katılma Yoluyla Temyiz İstemi Yönünden

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesine göre istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci madde hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır.

Kıyas yoluyla uygulanacak madde hükümleri arasında bulunan katılma yoluyla istinaf başvurusuna ilişkin 348 inci maddenin ikinci fıkrasında ise istinaf yoluna başvuranın bu talebinden feragat etmesi veya talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esasa girilmeden reddedilmesi halinde katılma yolu ile başvuranın talebinin de reddedileceği düzenlenmiştir.

Bu açıklamalar karşısında temyiz eden davalıların manevi tazminata ilişkin temyiz istemlerinin esasa girilmeksizin miktardan reddedildiği açık olduğuna göre davacı vekilinin salt manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükümle bağlantılı katılma yoluyla temyiz isteminin de reddine karar vermek gerekmiştir.

ç. Davalılar ... ve ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. Ortak Vekilinin Diğer Hükümlere Yönelik Temyiz İtirazları Açısından

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, temyiz eden davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, temyiz eden davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından 25.09.2007 tarihli iş kazasının oluşumunda davacının %30, davalı ... şirketinin %65, davalı ...'un %5 oranında kusurlu oldukları, davalı ... şirketine atfı kabil bir kusur bulunmadığı, davacının tespit edilen sürekli iş göremezlik oranının %19,00 olduğu, 09.10.2019 tarihli bilirkişi hesap raporunda davacının maddi zararının 110.034,17 TL olarak belirlendiği, davacı vekilinin 30.10.2019 tarihli dilekçe ibraz ettiği, bu dilekçede bilirkişinin yukarıdaki tespitlerine katıldıklarını beyan ederek raporu kabul ettiği, İlk Derece Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli kararı ile 35.000,00 TL manevi tazminatla birlikte 159.689,15 TL de maddi tazminatın davalılar ... ve ... şirketinden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği, anılan karara karşı davalı ... tarafından istinaf ve temyiz yoluna başvurulmadığı anlaşılmaktadır.

Usuli kazanılmış hak davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrarı sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Usulü müktesep hak, anlam itibariyle, bir davada, Mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve uyulması zorunlu olan ... ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usulü kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usulü kazanılmış hak gerçekleşebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan Mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Kazanılmış haklar “Hukuk Devleti” kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasa'nın 2 nci maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Kazanılmış haklar “Hukuk Devleti” kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasa'nın 2 nci maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, bir çok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır. Örneğin Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada ya taraflar ya Mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir. (HGK'nın 12.07.2006 T., 2006/4-519 E., 2006/527 K., 03.12.2008 T., 2008/10-730 E., 2008/732 K.) Zira usulü kazanılmış hak ilkesi kamu düzeniyle ilgilidir. (09.05.1960 T., 21/9; 04.02.1959 gün 13/5 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı)

Somut olayda Mahkemece 09.10.2019 tarihli bilirkişi hesap raporunda davacının maddi zararının 110.034,17 TL olarak belirlendiği, davacı vekilinin 30.10.2019 tarihli dilekçe ibraz ettiği, bu dilekçede anılan hesap raporuna karşı beyanda bulunduğu, bilirkişinin yukarıdaki tespitlerine katıldıklarını söyleyerek raporu kabul ettiği, bu şekilde davalılar lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu, yine İlk Derece Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli kararı ile 35.000,00 TL manevi tazminatla birlikte 159.689,15 TL'de maddi tazminatın davalılar ... ve ... şirketinden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği, anılan karara karşı davalı ... tarafından istinaf ve temyiz yoluna başvurulmadığı, bu haliyle de davacı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş 35.000,00 TL manevi tazminatın ve davalı ... şirketinin sorumluluğu 110.034,17 TL ile sınırlı olmak üzere 159.689,15 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ... şirketinden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz eden davalılar vekilinin, davacının manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının davalı ... yönünden hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2.Temyiz eden davalılar vekilinin, davacının manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden miktardan REDDİNE,

3.Davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin HMK'nın 366 ncı ve 348/2 inci maddeleri gereğince REDDİNE,

1.Temyiz eden davalılar vekilinin, davacının manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının davalı ... yönünden hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2.Temyiz eden davalılar vekilinin, davacının manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden miktardan REDDİNE,

3.Davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin HMK'nın 366 ncı ve 348/2 inci maddeleri gereğince REDDİNE,

4.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının davalılar ... ve ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11945, Karar No: 2007/11374, Tarih: 26.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11945 E.  ,  2007/11374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra çetveline itiraza ilişkin davada İstanbul 5. İcra Hukuk ile Şişli 1. İcra Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, banka çalışanının kıdem alacağına ait iflas idaresi işleminin (sıra cetveli) iptali istemine ilişkindir.

İ.İ.Y.nın 235. maddesinde "sıra cetveline itiraz edenler cetvelin ilanından itibaren onbeş gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdur" hükmü yeralmaktadır.

Dosya kapsamından, İmar Bankasının iflasına İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesince karar verildiği, davacının talebinin İflas İdaresinin işlemine karşı olduğu anlaşılmakla yetkili mahkeme İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18, Karar No: 2020/3535, Tarih: 10.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/18 E.  ,  2020/3535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili av. ..., kararı süresi içerisinde temyiz etmiş ise de, daha sonra temyiz isteminden feragat etmiş olup, kanun yolu isteminden feragate yetkili olduğu Konya 12. Noterliği'nin 27.02.2014 tarih ve 06025 yevmiye nolu vekâletnamesinden de anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, davacı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının talep halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/209, Karar No: 2025/3456, Tarih: 25.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/209 E.  ,  2025/3456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1., 43., 62. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 01.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 28.12.2024 tarihli ve 2023/24338 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.01.2025 tarihli ve KYB-2025/3101 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.01.2025 tarihli ve KYB-2025/3101 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5237 sayılı Kanun’un 191/2. maddesinde yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda anılan Kanun’un 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği nazara alındığında;

Somut olayda, Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/09/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın şüpheliye tebliğ edildiğine dair Uyap kayıtlarında ve dosya içerisinde herhangi bir tebligat evrakının bulunmadığı, buna göre anılan kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilmemesi sebebiyle kesinleşmediğinden erteleme süresinin başlamayacağı ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlal edildiğinden bahisle sanık hakkında kamu davası açılamayacağı, bu nedenle kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, sanık hakkında açılan kamu davasında kovuşturma şartı

bulunmadığından durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 03.07.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2016 tarihli ve 2016/10811 Soruşturma, 2016/312 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme karar içeriğinde, karara karşı itiraz kanun yolu süre ve merciinin usûlüne uygun şekilde gösterildiği,

B. Şüphelinin, erteleme süresi zarfında 07.11.2017 ve 18.12.2017 tarihlerinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, soruşturma dosyaları birleştirilip erteleme kararının kaldırılarak Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2018 tarihli ve 2016/10811 Soruşturma, 2018/5682 Esas, 2018/3965 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 04.03.2021 tarihli ve 2018/755 Esas, 2021/512 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1., 43., 62. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.