muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29663, Karar No: 2015/33398, Tarih: 02.12.2015

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde ise işyeri devri ve bunun iş sözleşmesi ile işçilik alacakları üzerindeki etkisi düzenlenmiştir. Söz konusu maddeye göre; işyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.

Somut olayda; davacının önce Türkiye Kömür İşletmeleri sonra Elektrik Üretim Anonim Şirketi ve nihayet.... Şirketi nezdinde alt işveren işçisi olarak kesintisiz çalıştığı görülmektedir. Mahkemece muvazaa iddiasının kabul edilmemesi ve davacı tarafın kararı temyiz etmemesi karşısında Elektrik Üretim Anonim Şirketi ve Türkiye Kömür İşletmeleri'nin asıl işveren konumunda olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda ifade edildiği üzere işyeri devrine ilişkin kurallar, işverenler arasında gerçekleşen ve hukuki işleme dayalı olarak işyerinin bir işverenden diğerine geçmesine sebep devirler için uygulama kabiliyetine sahiptir. Asıl işverenin işyerini devretmesi alt işverenin işçileri açısından işyeri devrine ilişkin 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinin uygulanmasına sebep olmaz. Zira asıl işveren kanun gereği sorumlu olan ve alt işverenin işçisinin işvereni olmayan bir işveren olup, söz konusu madde kapsamında bir işveren olmadığı gibi asıl işverenin işyeri de bu kapsamda bir işyeri niteliği taşımaz. Asıl işverenin işyerini devretmesi sadece kendi işçileri açısından İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenen işyeri devri kurallarının uygulanmasını gerektirir. Bu durumda işyerini devreden asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı sadece kendi döneminde doğan alacaklar bakımından İş Kanunu'nun 2. maddesi sebebiyle asıl işveren sıfatıyla sorumlu olacak, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca işyeri devri kurallarına göre sorumlu tutulamayacaktır.

Somut olaya dönüldüğünde, davalı Türkiye Kömür İşletmeleri'nin işyerini Elektrik Üretim Anonim Şirketi'ne devrettiği, davalı ... Anonim Şirketi'nin ise aynı işyerini özelleştirme suretiyle diğer davalı ... Şirketi'ne devrettiği görülmektedir. Bu itibarla iş sözleşmesinin sona ermesine bağlı alacaklar bakımından davalılar Elektrik Üretim Anonim Şirketi ve Türkiye Kömür İşletmeleri'nin asıl işveren oldukları dönemde doğmadıkları da dikkate alınarak anılan davalıların sorumlulukları olmadığı göz önününe alınmaksızın davacının talepleri bakımından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16661, Karar No: 2017/9991, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16661 E.  ,  2017/9991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4877, Karar No: 2015/7512, Tarih: 22.09.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4877 E.  ,  2015/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı sözleşmenin feshi-geçersizliğin tespiti-alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av... ile bir kısım davalılar vekili Av.... ve davalı ... vekili Av...geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,paydaş tarafından açılan kira sözleşmesi ve ekindeki protokolün iptali, alacak ve tahliye istemlerine ilişkindir. Mahkemece davalı .... aleyhine açılan davanın reddine, davacının payına düşen 2.423 TL kira bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılar .... ve ....'dan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, 01/05/2012 tarihli kira sözleşmesinde başlangıç itibariyle aylık kira bedelinin 600 TL olarak ve davacının kira payının bizzat davacıya ödenmesi şeklinde tadil edilmesine, kira sözleşmesinin ve 12/03/2012 tarihli protokolün tadil edilen kısım dışında kalan kısımların iptaline yönelik talebin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili, davalılardan... ve ... vekili ile davalı Tamer vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı paydaş, kira sözleşmesinin ve ekindeki protokolün iptali, feshi, geçersizliğinin tespiti, kiracının kiralanandan tahliyesi ve kiralanan taşınmazdaki payı oranında kira parasının tahsili isteminde bulunmuştur. Davacı ..., kiralanan taşınmazın 69/205 hisse sahibi paydaşıdır. Davacı, davalılardan ... ve ...'un da hissedar olduğu taşınmazın davalı ..'ın da kira sözleşmesine davacı adına yetkisiz bir şekilde imza attığını, kendisine payı oranında kira parası ödenmediğini, belirlenen kira parasının emsallerine göre çok düşük olduğunu belirterek iş bu davayı açmıştır. Dosyada mevcut tapu kaydı incelendiğinde davalılar ... ve ... ...'un kiralanan taşınmazın 68/205'er hisseli paydaşları oldukları görülmüştür. Davacı tarafça iptali istenen kira sözleşmesinin ekindeki protokolü .... yerine ... yerine ... imzalamış ve yine iptali istenen 10.12.2011 tanzim ve 1.5.2012 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesinin ön yüzünde kiralayan kısmında ... yerine... yerine ... . yazılmış ise de imzaların ... ve ...tarafından kendi isimleri yazılarak imzalandığı, imza kısmında imzaların .... ve ... yerine atıldığına dair bir ibare bulunmadığı görülmüştür. Bu durumda kira sözleşmesini kiralayan sıfatıyla imzalayan ... ve ...'un bu sözleşmenin kiralayanları olduğunun kabulü gerekir. Davacı, ..., kira sözleşmesinin iptalini talep ettiğine göre bu davanın iptali istenen kira sözleşmesinin kiralayanları ... ve ... aleyhine de açılması gerekmektedir. Oysa, dava paydaşlar ... ve.. ... aleyhine açılmış olup kiralayanlar ... ve ... aleyhine açılmış bir dava bulunmamaktadır. Kiralayanlar yönünden zorunlu dava arkadaşlığı bulunmakta olup kiralayanların davaya dahil edilmeleri gerekmektedir. Mahkemece, davacı tarafa davasını, iptali istenen kira sözleşmesini kiralayan olarak kendi adlarına imzalayan ...ve .. aleyhine yöneltilmesi hususunda imkan ve süre verilmesi ve kiralayanların davaya dahil edilmelerinden sonra esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik taraf teşkili ile hüküm verilmesi doğru değildir.

Ayrıca, kabule göre de, davacı vekilinin dava dilekçesinde yer alan tüm talepleri ile ilgili ayrı ayrı olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6724, Karar No: 2024/5593, Tarih: 14.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/6724 E.  ,  2024/5593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/72 E., 2015/251 K.

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nde yapılan sorgulamada; sanık hakkında Dairemizin 2021/12537 Esas sayılı dosyasında temyiz incelemesine konu olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/300 Esas, 2021/171 Karar sayılı katılan ...'ya karşı görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün zamanaşımını kestiği tespit edilerek yapılan incelemede;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve yasaya uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32099, Karar No: 2017/7770, Tarih: 05.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/32099 E.  ,  2017/7770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8021, Karar No: 2019/3180, Tarih: 03.07.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/8021 E.  ,  2019/3180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen karar ile 06.09.2016 tarihli, 2015/449 Esas sayılı temyiz isteminin reddine yönelik ek kararı süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili şirketler hakkında iflasın bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, müdahil beyanlar, deliller ve tüm dosya kapsamına göre kesin yetki kuralına ilişkin dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş bu karara karşı davacılar vekilinin temyiz istemi de 06.09.2016 tarihli ek karar ile red edilmiştir.

06.09.2016 ek kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemenin hükmü temyiz eden davacılar vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 06.09.2016 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan temyiz itirazlarının reddiyle 06.09.2016 tarihli ve 2015/449 Esas sayılı ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 06.09.2016 tarihli 2015/449 Esas sayılı ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14390, Karar No: 2011/1484, Tarih: 09.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/14390 E.  ,  2011/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 7.İcra Mahkemesi

Tarih : 16.03.2010

No : 1285-384

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi vekili müvekkilinin, iflasından önce müflis şirkete avukatlık hizmeti verdiğini ancak alacağın yasaya aykırı biçimde iflas sıra cetvelinde üçüncü sıraya yazılmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce imtiyazlı sayılan vekâlet ücretinin Avukatlık Kanunu’nun 166 ncı maddesinde gösterilen şartları taşıması gerektiği, şikâyetçinin iflas masasına kazandırdığı para ya da mal olmadığı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2717, Karar No: 2013/3005, Tarih: 08.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2717 E.  ,  2013/3005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

4949 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu 2004 sayılı ... İflâs Kanunu'nun 363. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 sayılı Kanun’un 102. maddesiyle İİK’na eklenen Ek-Madde ...’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2013 yılı için ....240,00 TL'dir.

Sırası itiraza uğrayan alacak tutarının ....455,41 TL, paylaşıma konu ihale bedelinin ....816,36 TL olması nedeniyle ....01.2013 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu sebeplerle kararı temyiz eden şikâyet eden vekilinin temyiz istemi İİK’nın değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, şikâyet eden vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek hâlinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/344, Karar No: 2007/304, Tarih: 30.05.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-344 E.  ,  2007/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12.İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2006

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 12.İş  Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.06.2005 gün ve 2004/730-2005/280 sayılı kararın incelenmesi Davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 13.09.2005 gün ve 2005/26551-29635 sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmiş; mahkemece yeniden yapılan yargılama sonunda 14.11.2006 gün ve 2005/1425-2006/1056 sayılı kararla kısmen kabule karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine dosya Mahkemece, Yargıtay 9.Hukuk Dairesine gönderilmişse de; 09.04.2007 gün ve 2007/3201-10167 sayılı görevsizlik kararıyla, kısmen direnme kararının varlığından bahisle Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Ne var ki, temyize konu karar direnme niteliğinde değildir. Mahkemenin davanın kabulüne dair ilk kararının bozulmasından sonra yeniden yapılan yargılamada, emsal nitelikteki Ankara 9.İş Mahkemesinin direnme kararının bozulmasına ilişkin Hukuk Genel Kurulu kararından söz edilerek  ve yine bu bozmadan hareketle yeniden bilirkişi incelemesi yapılıp rapor alınmış ve sonuçta ilk karardan farklı bir hüküm oluşturularak, kısmen kabul kısmen red kararıyla yargılama sonlandırılmıştır.

Kısmen direnildiğine ilişkin bir açıklama ya da bu anlama gelecek her hangi bir karar da mevcut olmadığına göre; tümüyle bozmadan esinlenilerek oluşturulmuş; emsal Hukuk Genel Kurulu kararına dayalı olan ve direnme niteliği taşımayan bir hükmün varlığı karşısında, bu hükmün temyiz inceleme mercii Hukuk Genel Kurulu değildir.

Açıklanan nedenlerle, dosyanın davalı vekilinin temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Dairesine  gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 30.05.2007 gününde  oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6950, Karar No: 2015/6878, Tarih: 04.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6950 E.  ,  2015/6878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12727, Karar No: 2014/4642, Tarih: 09.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/12727 E.  ,  2014/4642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2010/90-2013/109

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalılardan Ali Erol Ekça tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma ve ödenmeyen kira alacağı ve kiralananın erken tahliyesi nedeniyle kiracı ve kefil hakkında tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davalı kiracı yönünden hor kullanma tazminatı, ödenmeyen kira alacağı ve erken tahliye nedeniyle tazminat isteminin kabulüne, davalı kefil yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı kiracı tarafından temyiz edilmiştir.