muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6931, Karar No: 2010/8604, Tarih: 23.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/6931 E.  ,  2010/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kaçırma ve ırz ve namusa tasadide bulunma suçlarından sanık ...’ün yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2006 gün ve 2003/333 Esas, 2006/443 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar Ahmet ve Zeliha tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

CGK.nun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı kararında ayrıntısı açıklandığı üzere; CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 23.11.2006 günlü kararda ise başvuru süresinin başlangıç tarihi gösterilmeyerek anılan hükümlere aykırı davranıldığı, bu itibarla katılanların 02.02.2007 günlü temyiz istemlerinin de süresinde olduğunun kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra temyiz incelemesi sırasında sanığın öldüğü UYAP ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu hususun Nüfus Müdürlüğünden sorularak kesin olarak belirlenmesini müteakip 5237 sayılı TCK.nun 64 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılanlar Ahmet ve Zeliha’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7594, Karar No: 2014/20920, Tarih: 04.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/7594 E.  ,  2014/20920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

I- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İstanbul Ticaret Sicili Memurluğunun 09.11.2009 gün ve 137596 sayılı yazısına göre sanıkların şikayet tarihi itibariyle borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmadığının anlaşılması karşısında, yüklenen suçun unsurları oluşmadığı cihetle, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, re'sen terk çalışması nedeniyle öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin terk ettirilip ettirilmediği sorulup, şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilip, ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8832, Karar No: 2020/773, Tarih: 21.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8832 E.  ,  2020/773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK’nın 89/1, 89/2-b, 31/3, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm suça sürüklenen çocuk ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun cezanın haksız olduğuna, mağdur olduğuna ilişkin, katılan vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 17.00 sıralarında suça sürüklenen çocuğun idaresindeki bisiklet ile meskun mahalde bölünmüş tek yönlü cadde üzerinde ters yönde seyir halindeyken bisikletinin tekerinden ses gelmesi üzerine arkasına döndüğü, tekrar önüne dönüp baktığında ise istikametine göre sol tarafından park halindeki araçların arasından karşıdan karşıya geçmek için yolu kontrol etmeye çalışan katılan yayanın kafa kısımlarına çarpması sonucu, katılanın 16.07.2012 tarihli İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporuna göre hayat foksiyonlarını ORTA (2) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluştuğu olayda, katılanın farklı oturumlarda yüzünün sol tarafında his kaybı yaşadığına, yüzünün fiziki şeklinin değiştiğine ilişkin beyanları doğrultusunda katılana ait tüm tedavi evraklarının getirilerek, gerekli görülmesi halinde de katılanın bizzat muayene edilmesi suretiyle Adli Tıp Kurumundan aldırılacak raporun ardından, yaralanmanın TCK’nın 89/3. madde ve fıkraları kapsamında olup olmadığı belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6874, Karar No: 2009/2731, Tarih: 18.02.2009

4. Ceza Dairesi 2007/6874 E., 2009/2731 K.

**4. Ceza Dairesi 2007/6874 E., 2009/2731 K.**

**- LEHE OLAN HÜKÜMLERİN UYGULANMASI

- SORUŞTURULMASI VE KOVUŞTURULMASI ŞİKÂYETE BAĞLI SUÇLAR

- UZLAŞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 106 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; yakınan öğretmene karşı görevinden dolayı değil görevi sırasında gerçekleştirilen hakaret (5237 sayılı TCY.125/1-4 m.) ve sair tehdit (5237 sayılı TCY. 106/1.son cümle) eylemlerinin, soruşturma ve kovuşturmasının, 5237 sayılı TCY.nın sırasıyla 131/1 ve 106/1 maddeleri uyarınca şikayete bağlı olması karşısında, sanık ve yakınan arasında öncelikle 5271 sayılı CYY.nın 5560 sayılı Yasa ile değişik 253.maddesinde öngörülen yöntem uyarınca uzlaştırma girişiminde bulunulması, taraflar anlaşamadığı takdirde ise yargılamaya devam edilerek 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi hükmüne uygun ve Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık Mustafa Çetin müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.02.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21589, Karar No: 2014/13390, Tarih: 07.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/21589 E.  ,  2014/13390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, baraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır

Somut olayda; sanık ...’un, soruşturma aşamasında vefat eden kayınpederi ....’in gönderdiğini söylediği bir adet altın parayı sanık ...’ya göstererek bu altınlardan kayınpederinde daha çok olduğunu söyleyip bu altınları satma konusunda kendisine yardımcı olmasını istediği, bunun üzerine sanık ...’in önceden tanıdığı katılana gidip ...’den aldığı altını gösterdiği, bu olaydan bir hafta sonra sanık ...’in katılanı sanık ... ile tanıştırdığı, altınların tamamını görmek üzere hep birlikte ...’in kayınpederi ....’in evine gittikleri, burada ....’in bir yere telefon edip altınları getirttireceğini söylediği, ancak altınlar gelmeyince, "ben getireceğim" diyerek evden çıktığı, .... eve gelmeyince katılan ve diğer sanıkların evden çıktıkları, yolda yürürken ....’in arabayla yanlarında durduğu, yanında iki erkek şahsın daha olduğu, bu şahıslardan birinin bir altın para çıkarıp katılana verdiği, paranın ...’in daha önce katılana gösterdiği parayla aynı olduğu, katılanın 100 TL verip altını aldığı, bilahare ....’ya döndükleri, katılanın...’a gittiğinde gerçek olduğunu öğrendiği altını 150 TL karşılığında sattığı, katılanın ... ve ... ile görüşüp 100.000.TL karşılığında altınları almak üzere anlaştıkları, katılan ile sanıklar ... ve ... ile birlikte 05.06.2006 günü altınları almak üzere ... beldesine, ....’in evine gittikleri, evde sanık ...’inde bulunduğu, ....’den altınları göstermesini istediklerinde altınların köyde yaşlı bir bayanın yanında olduğunu, parayı görmeden altınları vermek istemediğini söylediği ve katılandan parayı istediği, bunun üzerine katılanın yanında getirdiği 100.000.TL tutarında olduğu belirtilen parayı de ....’e verdiği, parayı alıp evden çıkmasından sonra bir süre bekledikleri halde ....’in dönmediği, evde bekledikleri sırada sanık ...’ın eve gelip Jandarmanın altınlarla birlikte ....’i yakaladığını söylediği, katılan ile irtibat halinde olan sanıklar ... ve ...’nın altınların alınıp bilahare satılması ile elde edilecek kar üzerinde kendilerine pay verilmesi konusunda anlaştıkları, sanıklar ... ve ... yönünden yapılan değerlendirmede; ....’in katılanın getirdiği parayı alıp evden çıkmasından sonra sanık ...’ın eve gelip Jandarmanın altınlarla birlikte ....’i yakaladığını söylemiş ise de onun hilesinin ortaya çıkmasını engelleyip bu şekilde takip edilmesini sağlayıp zaman kazandırmaya yönelik hareket ettiği yönünde kuvvetli şüphenin bulunmadığı; sanık ...’in de dolandırıcılık olayını organize ettiği anlaşılan ....’in eşi olması dışında mahkumiyetine yeterli delile ulaşılamadığı, sanık ...’nın, ....’in dolandırıcılık kastı ile hareket ettiğini bilmediği yönündeki savunmasının aksini kanıtlayacak, delilin mevcut olmadığı, sanık ...’in konuyu sanık ...’e anlatıp altınları alacak müşteri bulmasını istediği dikkate alındığında, sanık ...’in olayın başından itibaren kayınpederi .... ile birlikte hareket ettiğin, ... aracılığıyla altın satma girişiminde bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...’in, diğer sanık ..

...’nın, ....’in dolandırıcılık kastı ile hareket ettiğini bilmediği yönündeki savunmasının aksini kanıtlayacak, delilin mevcut olmadığı, sanık ...’in konuyu sanık ...’e anlatıp altınları alacak müşteri bulmasını istediği dikkate alındığında, sanık ...’in olayın başından itibaren kayınpederi .... ile birlikte hareket ettiğin, ... aracılığıyla altın satma girişiminde bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...’in, diğer sanık ... gibi katılanın kendisine kar payı vadetmesi üzerine altın satışına aracılık ettiği şeklindeki savunmasının hayatın olağan akışına uygun düşmediği, sanık ...’in savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla, sanıklar ..., ... ve ...’ın, savunmanın aksine, atılı suçu işledikleri yönünde mahkumiyete yeterli delil elde edilemediğinde beraatlarına, sanık ...’un ise mahkumiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12598, Karar No: 2012/17490, Tarih: 06.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12598 E.  ,  2012/17490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/11/2009 tarih ve 2008/96-2009/524 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06/11/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ...ile davalı vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortağı bulunduğunu, %49 pay sahibiyken %5 oranındaki payını temsilcisi konumundaki ...’nin sahibi olduğu firmaya devir ettiğini, %44 payı kaldığını, müvekkili temsilcisinin davalı şirket yönetim kurul üyesi olarak seçildiğini, müvekkilinin, davalı şirketin yönetim kurulu başkanın ortağı olduğu limitet şirketin davalı şirkette bulunan %15 payını 06.11.2007 tarihinde devir aldığını, bu payın da pay defterine yazıldığını zannettiğini, davalı şirketi tek başına temsil ve ilzama yetkili yönetim kurulu başkanının anlaşılmaz taleplerinin olmaya başladığını, müvekkiline bilgi verilmediğini, yapılan araştırmada 16.11.2007 tarihinde şirketin sermaye artırımına ilişkin genel kurul toplantısı yaptığının ve bunun 85 gün sonra tescil edildiğinin ortaya çıktığını, anılan genel kurulda müvekkilinin payının %44 gösterildiğini, genel kuruldan haberdar edilmediğini, ihtiyaç olmadığı halde sermayenin 5.000.000 YTL’ye çıkarıldığını, müvekkiline veya temsilcisine haber verilmediğini, TTK’nun 370. maddesi koşullarının oluşmadığını, ilan yapılmadığını ileri sürerek, 16.11.2007 tarihli genel kurulda alınan kararların butlanı ve hükümsüzlüğüne, olmadığı takdirde iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, pay devri iddiasının gerçeği yansıtmadığını, genel kurulun davacı temsilcisinin katılımı ve %44 payı temsilen gerçekleştirildiğini, kararlarda usulsüzlük bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, gerek uyuşmazlık konusu genel kurul tutanağı ekindeki hazurun cetveli gerekse bu genel kurula çağrıya ilişkin 09.11.2007 tarihli yönetim kurulu kararındaki davacı temsilcisi imzasının ıslak imza olmadığı, davacı temsilcisine ait bulunmadığı, davalı şirketin genel kurul toplantısında TTK’nun 368.maddesine uygun çağrı yapılmadığı, aksine 09.11.2007 tarihli yönetim kurul kararının gerçeği yansıtmadığı, davacının genel kuruldan haberdar olmadığı, toplantı koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 16.11.2007 tarihli olağan genel kurulunda alınan kararların TTK’nun 370. maddesindeki çağrı usulüne uyulmadığından yoklukla malul olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2013, Karar No: 2013/2230, Tarih: 21.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2013 E.  ,  2013/2230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 115 ada 1 parsel sayılı taşınmaza uygulanan ve davacının tutunduğu 25.06.1962 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin varsa haritasının,

2- Dayanak 25.06.1962 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kaydı maliki ...'nın aile nüfus kayıt tablosunun,

3- Dava konusu 115 ada 1 parsel sayılı taşınmaza komşu tüm (yol, dere varsa bunlardan sonra gelenler dahil) taşınmazlar tespit edilerek, bu taşınmazların kesinleşme durumlarını da belirtecek şekilde kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin ve varsa tespitlerin dayanağı olan belgelerin, tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşmiş iseler mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması,

4- Dosyada, kararın ve temyiz dilekçesinin, birleşen dosya davalısı Dikyamaç Köyü Tüzel Kişiliği'ne tebliğine ilişkin bir belge veya bilgi bulunmamaktadır. Karar ve temyiz dilekçesi, köy tüzel kişiliğine tebliğ edilmişse buna ilişkin tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemişse kararın ve temyiz dilekçesinin, köy tüzel kişiliğine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi ve temyiz süresi geçtikten sonra, inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/123, Karar No: 2021/493, Tarih: 21.10.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/123 E.  ,  2021/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 1496-2118

Maktul : ...

Temyiz Edenler : Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafisi

Sanıklar ..., ... ve ...’nın kasten öldürme suçundan TCK'nın 81/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, mahsuba ve sanık ... hakkında hükmedilen cezanın TCK’nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21.07.2017 tarihli ve 313-239 sayılı hükümlerin, sanıklar müdafileri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 18.01.2018 tarih ve 1871-121 sayı ile; sanık ... hakkındaki hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin ise CMK’nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak anılan sanıkların CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

Hükümlerin katılanlar vekili ve sanık ... müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.03.2019 tarih ve 5879-1701 sayı ile;

“A- Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur ... ile maktul ...'un sanık ...'ın işletmekte olduğu bara geldikleri, ... tarafından hesabın istendiği, garson olan sanık ...'ın getirdiği hesabın fazla bulunması nedeniyle aralarında tartışma çıkması üzerine, mağdur ve maktulün bardan çıkıp araçlarına gittikleri, ...'ın hesabı getirdiği tabağı ...’un kırdığı, ...'un tekrar içeri girerek kasa bölümüne gittiği, 70 TL para verdiği ve kredi kartlarını denediği ancak limitin yetersiz olduğu, bunun üzerine barda müzisyen olarak çalışan tanık ...'in daha önceden mağdur ve maktulü tanıması nedeniyle hesabı üstlendiği, ancak mağdur ...'un küfür etmeye devam etmesi nedeni ile tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıklar ..., ... ve ...'ın sopalarla maktul ve mağdura vurdukları anlaşılan olayda, otopsi raporuna göre maktulde birden fazla yaranın bulunması, mağdur ...'un sıcağı sıcağına alınan ilk beyanına göre sanıkların üçünün de ellerindeki sopalarla kendisine ve maktule vurduklarını ifade etmesi, tanık anlatımlarına göre sanıkların üçünün de elinde sopa bulunduğunun sabit olduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar ... ve ...’ın sanık ...' ın eylemine onun yanında yer alarak katılmak suretiyle maktul ...' a yönelik kasten öldürme suçunu işledikleri gözetilerek TCK'nın 37 ve 81. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde beraatlarına karar verilmesi ve aksi kanıtlanamayan savunmalara göre sanıklar hakkında maktul ... tarafından söylenen hakaret içeren sözler nedeni ile TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

B- Hesabın ödenmemesi nedeni ile çıkan tartışma sırasında maktul ... tarafından söylenen hakaret içeren sözler nedeni ile sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 03.07.2019 tarih ve 1496-2118 sayı ile;

"Katılanların, tanıkların ve sanıkların beyanları, ölü muayene tutanağı, Adli Tıp Kurumu raporu, ...'ya ait rapor, keşif zaptı, bilirkişi raporu, olay yeri inceleme raporu, teşhis tutanağı, genel adli muayene raporları, Jandarma Kriminal Dairesi Başkanlığınca düzenlenen uzmanlık raporu, olaya ilişkin tutanaklar ve tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinden;