muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7501, Karar No: 2012/14383, Tarih: 30.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/7501 E.  ,  2012/14383 K.**

* EŞLER ARASINDA EVLENMEYE ENGEL OLACAK DERECEDE HISIMLIK BULUNMASI

* EVLILIĞIN İPTALI

* NÜFUS KAYDININ DÜZELTILMESI

* YASAL HASIM

* NÜFUS HİZMETLERİ KANUNU (5490) Madde 36

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 129

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 145

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: NÜFUS KAYITLARINA İLİŞKİN DÜZELTME DAVALARINDA NÜFUS İDARESİ YASAL HASIM DURUMUNDADIR. EVLİLİĞİN İPTALİ DAVASI SO­NUCUNDA İPTALE KARAR VERİLMESİ VE BU KARARIN KESİN HÜKÜM HALİNİ ALMASIYLA, KARAR NÜFUSA TESCİL EDİLMEMİŞ OLSA DAHİ, EVLİLİK İLERİYE YÖNELİK OLARAK ORTADAN KALKAR. İPTAL KARARININ NÜFUSA TESCİL EDİLMESİ KURUCU ETKİYE DEĞİL BİLDİRİCİ ETKİYE SAHİP OLUP, KARARIN NÜFUSA TESCİL EDİLECEK OLMASI, NÜFUS İDARESİNE HUSUMET YÖNEL­TİLMESİNİ GEREKTİRMEZ.

KANUNDAN DOLAYI AÇILMAMIŞ HALE GELEN DAVA, BÜTÜN SO­NUÇLARIYLA ORTADAN KALKAR VE DERDESTLİK VASFINI KAYBEDER. SİCİL DÜZELTİLMEDİKÇE İÇERİĞİNİN GÖSTERDİĞİ OLGU DOĞRU KABUL EDİLE­CEĞİNDEN, DAVALININ ANNESİNİN ADININ DÜZELTİLMESİ TALEPLİ DAVA­NIN AÇILMAMIŞ SAYILMASINA KARAR VERİLMESİ NEDENİYLE, TEYZE-YEĞEN ARASINDAKİ, EVLENMESİ YASAK OLAN KİŞİLER ARASINDA GER­ÇEKLEŞEN EVLİLİĞİN MUTLAK BUTLAN SEBEBİYLE İPTALİNE KARAR VERİL­MESİ GEREKİR.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dava, Cumhuriyet savcısı tarafından re’sen açılan, eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlık bulunması (TMK m. 145/4) se­bebiyle evliliğin iptali isteğine (TMK m. 146/1) ilişkin olup, nüfus kayıtlarının düzeltilmesiyle bir ilgisi yoktur. Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarında nüfus idaresi “yasal hasım” durumundadır (5940 s. NHK m. 36/1-a). Evliliğin iptali davası sonucunda iptale karar verilmesi ve bu kararın kesin hüküm halini almasıyla, evlilik, karar nüfusa tescil edilmemiş olsa dahi, ileriye yönelik olarak ortadan kalkar. Bu sebeple, iptal kararının nüfusa tescil edilmesi, kurucu etkiye değil, bildirici etkiye sahiptir. Dolayısıyla kararın nüfusa tescil edilecek olması, nüfus idaresine husumet yöneltilmesini gerektirmez. Bu sebeple, davada nüfus idaresinin “hasım” gösterilmesi doğru olmayıp, onun yönünden davanın “husumet yokluğu” sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözetilmemiş olması usul ve yasaya aykırı ise de, mahkemece dava reddedildiğine göre, verilen ret kararı nüfus idaresi bakımından sonucu iti­barıyla doğru olduğundan, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile kararın nüfus idaresi yönünden açıklanan sebeple onanması gerekmiştir.

2- Nüfus kayıtlarına göre; davalı Hayriye’nin, kızkardeşinin oğlu “M.Sıddık” ile evlendiği, eşler arasında “teyze-yeğen” (TMK m. 129/1) hısımlık ilişkisinin bulunduğu görülmektedir. Davalı M.Sıddık’ın, ana adının düzeltilmesi talebiyle 05.04.2010 tarihinde açmış olduğu nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin Turgutlu İkinci Asliye Hukuk Mahkemesi’ndeki 2011/55 esas sayılı davanın, bozma sonrasında takipsiz bırakılması sonucu, 11.03.2011 tarihinde işlemden kaldırıldığı, üç aylık yasal süre zarfında yenilenmeyince, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 409/5. maddesi gereğince 15.07.2011 tarihinde açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmüştür. Kanundan ötürü açılmamış hale gelen dava, bütün sonuçlarıyla ortadan kalkar ve derdestlik vasfını kaybeder. Resmi siciller, belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturur, sicil düzeltilmedikçe de, içeriğinin gösterdiği olgu doğru kabul edilir (TMK m. 7). Resmi sicile aykırı tanık sözlerine değer verilemez ve sicilin içeriğine aykırı karar oluşturulamaz. Öyleyse Türk Medeni Kanunu’nun 129/1. maddesi ile evlenmeleri yasaklanmış olan kişiler arasında gerçekleşen evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptaline (TMK 145/4) karar verilmesi gerekirken, sicile aykırı tanık sözlerine değer verilerek isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

S o n u ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple davalılar Hayriye ve M.Sıddık bakımından (BOZULMASINA), diğer davalı nüfus idaresi yönünden verilen ret kararı, yukarıda (1.) bentte açık­lanan sebeple sonucu itibarıyla doğru olduğundan bu davalı bakımından hükmün “gerekçesi değiştirilmek suretiyle” (ONANMASINA), işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23261, Karar No: 2017/2390, Tarih: 07.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23261 E.  ,  2017/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m.27, HMK m.297/1-b). Mahkemece; hükümde tarafların adı, soyadı, doğum tarihi ve yeri ile baba ve ana adları ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası yazılmamıştır. Bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.03.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/16911, Karar No: 2015/22537, Tarih: 17.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/16911 E.  ,  2015/22537 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av.... ile 1-.... Trzm. ve... adına Av.... 2-... İnş. .... ve Tic. A.Ş adına Av. ... 3-... adına Av.... 4-... Nkl. İnş. ... Paz. .... San. Tic. Ltd. Şti ile 5-İda İnş...ve Tic. Ltd. Şti arasındaki dava hakkında ... 2.İş Mahkemesinden verilen 05.06.2014 günlü ve 2014/71-2014/262 sayılı hükmün temyiz yolu ile incelenmesi, davalılar .... Trzm. ve...., ... İnş. .... ve Tic. A.Ş. ve ... avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

A-Dosya içeriğinden, davalılar .... Turz. ve... ile ...'ın temyiz dilekçelerini sunarken nispi temyiz başvuru harcı yatırması gerekirken, maktu harç yatırdığı anlaşılmaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Davada ise, yukarıda sözü edilen kanun ve içtihadı birleştirme kararı hükmüne aykırı olarak, temyiz yoluna başvuran anılan davalılar tarafından verilen temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır. Böyle olunca, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesinde öngörülen prosedür işletildikten, şayet temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse anılan davalılara tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde doğrudan dava dosyasının geri gönderilmesi,

B-Gıyabi hüküm, aleyhine hüküm kurulan davalı ... Nkl. İnş. .... Paz. .... San. Tic. Ltd. Şti.'ne tazminat davası dosyasında belirlenen “... Mah. ... ... Yolu üzeri .../..." adresinde, öncesinde tebliğin yapılamamış olması nedeniyle aynı adrese Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebliğ yapılmış ise de, anılan davalıya iş bu dava dosyasında usulünce bir tebligatın yapılmamış olması, giderek 35.maddeye göre tebliğ yapılan adresin Ticaret Sicil Memurluğunda kayıtlı adres olup olmadığının anlaşılamaması karşısında;

Davalı ... Nkl. İnş. ... Paz. .... San. Tic. Ltd. Şti.'nin Ticaret Sicil kayıtlarında yer alan adresi usulünce celbedilmeli, Ticaret Sicilde kayıtlı bir adresin bulunmaması halinde ise, bu adresten de yararlanılarak ... sicil kayıtları, sigorta müfettişi raporları,ticaret sicil, vergi dairesi ve benzeri yerlerden sorulmak ve zabıta marifetiyle adresi araştırılmak suretiyle davalı şirketin tebligata yarar adresi tespit edilmeli, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedürün işletilmeli,

C-Gıyabi hüküm, aleyhine hüküm kurulan davalı İda İnş. .... ve Tic. Ltd. Şti.'ne “... Cad.No:92/1 .../..." adresinde Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebliğ yapılmış ise de, anılan davalıya iş bu dava dosyasında aynı adreste usulünce yapılmış bir tebligatın bulunmaması, giderek 35.maddeye göre tebliğ yapılan adresin Ticaret Sicil Memurluğunca bildirilen "... Sanayi Sitesi 1.Cadde ... Hanı No:7/226.../..." adresinden farklı bir adres olduğunun anlaşılması karşısında;

Ticaret Sicil Memurluğunca bildirilen "... Sanayi Sitesi 1.Cadde ... Hanı No:7/226.../..." adresinden yararlanılmak suretiyle, gıyabi hükmün davalı İda İnş. .... ve Tic. Ltd. Şti.'ne anılan Ticaret Sicil kayıtlarında yer alan adrese Tebligat Kanunu hükümlerine göre yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletilmelidir.

Bu eksiklikler giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, hükmü temyiz eden tarafların temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2543, Karar No: 2017/4823, Tarih: 02.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/2543 E.  ,  2017/4823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava yanılma hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı; sağlığında kızlarına taşınmazlarını devretmek istediğini, dava dışındaki kızlarına taksimat yaptıktan sonra 18/09/2009 tarihinde 139 ada 1 nolu parsel sayılı taşınmazını kızları ...'a devretmek isterken Tapu Sicil Müdürlüğünde bir hata sonucu sadece davalı kızı ...'a satış yapıldığı şeklinde kayda geçtiğini, bu durumu 2010 yılı Mart ayı içerisinde öğrendiğini, bu satış işleminin hatalı olduğunu, gerçek iradesinin 139 ada 1 nolu parseli bağış yolu ile kızları olan ... ile davalı ... ...'a devretmek olduğunu ileri sürerek davalı üzerine kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tapuya tescilini istemiştir.

Davalı, davacının iddiasını yazılı delil ile ispatlamasının zorunlu olduğunu, davacının taşınmazlarının tamamını tüm evlatlarına eşit bir şekilde devrettiğini, her evladından da az da olsa bir bedel aldığını, bu nedenle yapılan işlemin hatalı olmadığını bilakis davacının kendi isteğine uygun işlem yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ...’in maliki olduğu çekişme konusu taşınmazı, 18/09/2009 tarihinde bizzat davalı ...’ya satış suretiyle devrettiği, davacının 04/07/2006 tarihli vasiyetname ile; “ .. havlu mevkii, batısı ..., doğusu dere, kuzeyi ... tarlası – tut ağacı sınır, güneyi dere-fındık bahçesi” şeklinde sınırları olan taşınmazını davalı ...’ya, “.. havlu mevkii, üst tarafı yol alt tarafı ... arazisi ve sınırda büyük tut ağacı, batısı ... tarlası, doğusu dere-fındık bahçesi” şeklinde sınırları olan taşınmazını ise dava dışı kızı ...’a vasiyet ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı ...’in, yargılama sırasında 19/02/2017 tarihinde ölmüştür.

Hemen belirtilmelidir ki; davacı ...’ın terekesi elbirliği mülkiyetine tabi bulunmaktadır.

Bilindiği üzere; elbirliği (iştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

Davacı ...’in, yargılama sırasında 19/02/2017 tarihinde ölmüştür.

Hemen belirtilmelidir ki; davacı ...’ın terekesi elbirliği mülkiyetine tabi bulunmaktadır.

Bilindiği üzere; elbirliği (iştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun (TMK) 701. ila 703. maddelerinde düzenlenen bu tür mülkiyetin (ortaklığın) tüzel kişiliği olmadığı gibi eşya üzerinde ortaklardan her birinin doğrudan doğruya bir hakkı da yoktur. Mülkiyet bir bütün olarak ortaklardan tümüne aittir. Başka bir anlatımla ortaklık tasfiye oluncaya kadar ortaklardan birinin ayrı mal veya hak sahipliği bulunmayıp, hak sahibi ortaklıktır. Değinilen mülkiyet türünde malikler mülkiyet payları ayrılmadığından paydaş değil, ortaktır. Bu kural, TMK'nin 701. maddesinde (...Kanun ve kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir. Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır.) biçiminde açıklanmıştır. Elbirliği (iştirak) halinde mülkiyetin bu özelliği itibariyle ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Şayet yasa veya elbirliği (iştirak) halinde mülkiyeti oluşturan anlaşmada ortaklık adına hareket etme yetkisinin kime ait olacağı belirtilmemişse, ortaklığın tasfiyesini isteme hakkı dışındaki tüm işlemlerde ortakların (iştirakçilerin) oybirliğiyle karar almaları ve birlikte hareket etmeleri zorunluluğu vardır.

TMK'nin 702/2. maddesi bu yönde açık hüküm getirmiştir. Ancak, açıklanan kural yargısal uygulamada kısmen yumuşatılmış bir ortağın tek başına dava açabileceği, ne var ki, davaya devam edebilmesi için öteki ortakların olurlarının (onaylarının) alınması veya miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği kabul edilmiştir (11.10.1982 tarihli 1982/3-2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı), Nitekim bu görüş bilimsel alanda da aynen benimsenmiştir.

Hal böyle olunca, öncelikle davacı ...’in tüm mirasçıların olurunun alınması ya da miras şirketine TMK'nun 640. maddesi uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile (terekeye temsilci atandıktan sonra davanın tereke temsilcisi aracılığıyla yürütüleceğinin gözetilmesi) davanın sürdürülmesi gerekirken, davanın görülebilirlik koşulu gözardı edilerek yazılı olduğu üzere davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir.

Hal böyle olunca, öncelikle davacı ...’in tüm mirasçıların olurunun alınması ya da miras şirketine TMK'nun 640. maddesi uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile (terekeye temsilci atandıktan sonra davanın tereke temsilcisi aracılığıyla yürütüleceğinin gözetilmesi) davanın sürdürülmesi gerekirken, davanın görülebilirlik koşulu gözardı edilerek yazılı olduğu üzere davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; sözleşmenin konusu, niteliği ve ödenecek miktar gibi hususlarda dikkatsizliği veya bilgisizliği sonucu gerçek iradesine uymayan beyanda bulunmak suretiyle esaslı hataya düşen tarafın sözleşme ile bağlı sayılamayacağı kuşkusuzdur. Hemen belirtmek gerekir ki, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda da(TBK) tıpkı 818 sayılı Borçlar Kanunu (BK) gibi esaslı hatanın (yanılmanın) tanımı yapılmamış, 31 ve 32. maddede sınırlayıcı olmamak üzere örnekler gösterilmiştir. Kısaca iç irade ile açıklanan irade arasındaki bilmeyerek yapılan uyumsuzluk olarak tanımlanan hatanın (yanılmanın) esaslı kabul edilebilmesi için, uygulamada ve bilimsel alanda ortaklaşa benimsendiği gibi, girişilen taahhüdün başlıca sebebini teşkil etmesi, daha açık söyleyişle hem yanılgıya düşen taraf yönünden (sübjektif unsur), hem de iş hayatındaki dürüstlük kuralları (objektif unsur) açısından, hataya düşülmese idi böyle bir sözleşmenin hiç veya açıklanan biçimde yapılmayacağının ispatlanması zorunludur.

Bu koşulların varlığı halinde hataya düşen taraf, isterse iptal hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırılabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir. Yeter ki hatanın ileri sürülmesi TBK'nin 35. (BK'nin 25.) ve TMK'nin 2. maddesinde hükme bağlanan dürüstlük kuralına aykırı olmasın.

Somut olayda, hata yapıldığı iddiası mevcut olup, bu konuda miras bırakanın iradesi önem taşımaktadır. Bu nedenle miras bırakan tarafından yapılan, 04/07/2006 tarihli vasiyetnamede belirtilen taşınmazların hudutlarının tespiti, miras bırakanın tüm kızlarına yaptığı temliklerin değerlendirilmesi, bu konuda tarafların gösterdikleri tüm delillerin eksiksiz toplanması, yemin delilinin en son başvurulması gereken delil niteliğinde olduğu da gözetilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/71, Karar No: 2023/3795, Tarih: 13.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/71 E.  ,  2023/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1236 E., 2022/2758 K.

DAVA TARİHİ : 28.11.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/699 E., 2020/289 K.

Taraflar arasındaki iflas sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde; müflise ait iflas sıra cetvelinde alacaklarının 3. sıraya kaydedildiğini ancak rüçhanlı olduğundan 1.sıraya kaydı gerektiğini ileri sürerek iflas sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan iflas idaresi cevap dilekçesinde; sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayetçinin alacağının İİK'nın 206/3 maddesindeki özel kanunlarında imtiyazlı olduğu belirtilen alacaklardan olduğu, bu haliyle sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olmadığı, alacaklarının öncelikli olduğunu ileri sürerek verilen kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 4562 sayılı Yasanın 15/4. maddesinde, OSB tarafından teminat olarak gösterilen ve bu nedenle satışına karar verilen veya katılımcıların borcundan dolayı satışına karar verilen taşınmazların icra yoluyla satışı halinde öncelikle OSB alacaklarının ödeneceğine dair düzenleme bulunduğu, şikayetçinin alacağının nevi de göz önüne alındığında İİK'nın özel kanunlarında imtiyazlı olduğu belirtilen alacaklardan olduğu, birinci ve ikinci sıra imtiyazlı alacaklardan önce şikayet olunana ilk ödemenin yapılması mümkün olmadığı gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesindeki sebepleri ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iflas sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 195 nci ve 206 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.