muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5978, Karar No: 2011/888, Tarih: 21.02.2011

4.Temyiz kapsamına göre, sanık ... hakkında kasten insan öldürme ve öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur katılan ...’ı silahla tehdit ve yaralama suçlarından, kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten insan öldürme, kasten insan öldürmeye teşebbüs, sanık ...’ın yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve kasten insan öldürme suçu dışında tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, sanık ... müdafiinin sübuta, haksız tahrikin varlığına, cezaların tedbire çevrilip ertelenmemesine, CMK 231 maddesinin uygulanmamasına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A)Sanık ... hakkında mağdur katılan ...’ı öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur katılan ...’ı yaralama, suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-a) Sanık ... hakkında maktul ...’i öldürmek suçundan kurulan hüküm yönünden;

Dosya içeriğine, tanık ... ve mağdur katılan ...’ın anlatımlarına göre; olay tarihinde, maktulün işlettiği lokantaya, aralarındaki alacak verecek meselesini konuşmaya giden sanığın, çıkan tartışma üzerine lokantadan ayrılarak tekrar av tüfeği ile olay yerine dönmesi karşısında olayı başlatan kişinin sanık ... olması nedeniyle, maktulden sanığa yönelik haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı halde, dosya içeriğine uygun düşmeyecek gerekçe ile haksız tahrik hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini,

b)Sanık ... hakkında mağdur katılan ...’ı tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

.../...

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/184030

Sanık ...’in mağdur katılan ...’ı elinde demir çubuk olduğu halde ölümle tehdit ettiği gerekçesi ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, mağdur katılan ...’ın aşamalardaki ifadelerinde sanığın kendisine yönelik tehdit içerikli bir söz söylediğine dair beyanı bulunmadığı gibi sanığın mağdur katılanı tehdit ettiğini kabul etmemesi karşısında, mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığının kabulü ile, sanığın atılı suçtan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafii ile katılan ... ve vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ...’ın tahliye isteminin reddine, 21/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2019/5380, Karar No: 2019/7059, Tarih: 10.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/5380 E.  ,  2019/7059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde imal etme

Hüküm : 1.Mahkûmiyet; Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/02/2018 tarih, 2016/236 esas ve 2018/57 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bağlantı nedeniyle Dairemizin 2018/5633 esas sırasında kayıtlı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 2018/2442 esas ve 2018/1441 karar sayılı dava dosyası birlikte incelenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde imal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmün kaldırılarak sanığın beraatine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, dosyanın Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6829, Karar No: 2021/13000, Tarih: 14.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6829 E.  ,  2021/13000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmasız, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 14/12/2021 tarihinde davalı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.869,50TL bakiye temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30910, Karar No: 2016/10698, Tarih: 30.11.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/30910 E.  ,  2016/10698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, nakil aracın iadesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu lehine dilekçe yazım ücreti ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14381, Karar No: 2017/6626, Tarih: 19.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/14381 E.  ,  2017/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.02.2015 gününde verilen dilekçe ile inançlı temlik nedeniyle tapu iptali ve tescil, mümkün değilse 1/2 payın rayiç bedelinin faizi ile tahsili talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescile dair davanın kabulüne dair verilen 27.04.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.09.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

19.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1807, Karar No: 2008/2915, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1807 E.  ,  2008/2915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Zonguldak 2.İş Mahkemesi

Tarih               : 15.11.2007

Davacı meslek hastalığı  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan % 20,00 oranında sürekli iş göremezlik nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 19.06.2007 gün ve 1242 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, Meslek hastalığına neden olabilecek çalışması 14.12.1968 tarihinde sona erdiği anlaşılan davacının sürekli iş göremezlik oranının % 20,00’ye ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda, öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/689, Karar No: 2018/3840, Tarih: 27.09.2018

**(Kapatılan)20. Ceza Dairesi         2018/689 E.  ,  2018/3840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1-Mahkûmiyet, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesin'nin 30/06/2017 tarihli, 2016/248 esas ve 2017/162 karar sayılı kararı ile

2-İstinaf başvurusunun esastan reddi, İstanbul Bölge Adliye

Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 25.10.2017 tarihli, 2017/2110

esas ve 2017/1901 karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, sanığın eyleminin “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunu oluşturduğuna, sanık ... ile aleyhinde beyanda bulunan ve hakkındaki beraat kararı istinaf edilmeden kesinleşen sanık ... arasında husumet bulunduğundan beyanlarına itibar edilemeyeceğini, temel cezanın aşağı hadden belirlenmesi ve takdiri indirim uygulanması gerektiğini belirtmesi karşısında, temyiz isteminin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede, sanık hakkında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 27/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4307, Karar No: 2011/7733, Tarih: 29.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4307 E.  ,  2011/7733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SERİK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu taşınmazlara ilişkin olarak yapılan ikinci ve üçüncü imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edildiğini, bu uygulamalarla oluşan parsellere ilişkin tescilin  yolsuz  olduğunu ileri sürerek, ilk imar  uygulaması neticesinde oluşan çap kaydına dönülmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davalı belediye vekili ve davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedildi, gereği görüşülüp, düşünüldü.Dava ve birleştirilerek görülen davalar, imar uygulamasının idari yargı yerinde iptalinden kaynaklanan yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil  isteğine ilişkindir.

Mahkemece,  davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, davalı Tapu Sicil Müdürlüğünün davada husumet ehliyeti bulunmadığından, HUMK'nun 38. maddesi gereğince hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, davacının paydaşı olduğu 529,530,531 sayılı  kadastral parsellerin,Serik Belediye Encümeni'nin 21.02.1989 tarih 165 sayılı kararı ile 3194 sayılı İmar Kanunun 18. maddesi gereğince ilk imar işlemine tabi tutularak, çekişme konusu    92 ada 1, 96 ada 1,102 ada 1, 103 ada 1, 104 ada 1, 107 ada 1 ve 111 ada 1 sayılı  imar parsellerinin oluştuğu, oluşan bu imar parsellerinin davacı ile birlikte dava dışı kişilere özgülendiği ve adlarına sicil kaydı oluştuktan sonra,  oluşan bu imar parsellerin Bogazkent Belediye Encümeninin 12.06.2003 tarih 47 sayılı  kararı ile ikinci imar uygulamasına tabi tutulduğu, oluşan yeni imar parsellerinde yeniden Bogazkent Belediye Encümeninin 07.007.2005 tarih 79 sayılı  kararı ile üçüncü kez 3194 sayılı İmar Kanunun 18. maddesi gereğince imar uygulamasının gerçekleştirildiği, 2. ve 3. uygulamasıyla oluşan parselin bu kez çok sayıda dava dışı kişi adına özgülendiği ve adlarına sicil kaydının oluştuğu, ancak yapılan ikinci ve üçüncü imar uygulamasına ilişkin idari işlemin,  İdari Yargı Yerinde iptal edildiği dosya kapsamıyla sabittir. Davacı, halen ayakta olan ilk imar uygulaması neticesinde oluşan çap kaydına dönülmesi talebiyle eldeki davayı açmıştır,.

Gerçekten de, 2. ve 3. imar uygulamasının iptal edilmesi nedeniyle ilk imar işleminin ayakta olduğu,  2. ve 3. imar sonucu oluşan çap kayıtlarının mesnedi olan idari işleminde iptali neticesinde imar parsellerinin hukuki dayanaktan  (illetten)yoksun kaldığı ve böylece TMK'nun 1025.maddesinde belirtilen yolsuz tescil durumuna düştüğü açıktır.

Gerçekten de, 2. ve 3. imar uygulamasının iptal edilmesi nedeniyle ilk imar işleminin ayakta olduğu,  2. ve 3. imar sonucu oluşan çap kayıtlarının mesnedi olan idari işleminde iptali neticesinde imar parsellerinin hukuki dayanaktan  (illetten)yoksun kaldığı ve böylece TMK'nun 1025.maddesinde belirtilen yolsuz tescil durumuna düştüğü açıktır.

Eldeki davanında bu sebeple açıldığı gözetildiğinde, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı olarak açılacak iptal ve tescil davasının kayıt malikine karşı açılması gerektiği tartışmasızdır.

Oysa, eldeki davada, 2. ve 3. imar uygulamasıyla kayıt maliki oldukları anlaşılan dava dışı kişilere davada yer verilmediği, onlara husumet yönetilmediği bir başka ifadeyle taraf teşkilinin sağlanmadan neticeye gidildiği anlaşılmaktadır.

Öyleyse, dava dışı olan kayıt maliki kişilere yönelik dava açılması bakımından davacıya olanak tanınması, açıldığı takdirde HUMK'nun 45.maddesi gereğince eldeki dava ile birileştirilmesi ve imar çap kaydı yolsuz tescil durumuna düştüğü gözetilerek bir karar verilmesi gerekiken yanılgılı değerlendirmeyle ve yasal olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, öncelikle 2. ve 3. imar uygulamasıyla oluşan imar parsellerinin  tüm kayıt kayıt maliklerinin davada yer almalarının sağlanması, bu usulü eksiklik giderildikten sonra, işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, usulen  taraf teşkili sağlanmaksızın işin esası yönünden yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması   doğru değildir.

Davacının ve davalı belediye'nin, temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   29.06.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14258, Karar No: 2017/6623, Tarih: 19.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/14258 E.  ,  2017/6623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.05.2015 gününde verilen dilekçe ile ilama dayalı alacağın tahsili için İcra Takibinde verilen yetkiye dayalı tapu iptali ve Yüklenici ... adına tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 08.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.09.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan bir kısım davalılar ... v.d vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak bir kısım davalılar ... ve arkadaşlarına verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8542, Karar No: 2011/2153, Tarih: 11.03.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/8542 E.  ,  2011/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Aile Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisile ilişkin olarak görülen davada Bursa 3.Asliye Hukuk ve Bursa 2.Aile Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Bursa 3.Asliye Hukuk Mahkemesince, davalının davacılardan Bilal'in eşi olduğu, aralarındaki boşanma davasının kesinleşmediği, dava konusu konutun aile konutu olarak kullanıldığının savunulmasına göre davada TMK'nun 2.kitabında yer alan 194. maddesinin uygulanması gerekeceği bildirilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Bursa 2. Aile Mahkemesi ise, davanın Borçlar Kanununun hükümlerine dayalı olarak açıldığını, TMK'nun 2. kitabında düzenlenen ve Aile Mahkemesinin görevine giren davalardan olmadığını bildirerek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava tarihi itibariyle taşınmazın maliklerinden Bilal ile davalı ...'nın evliliklerinin hukuken devam ettiği ve davalının dava konusu taşınmazın aile konutu olarak kullanıldığını savunduğu anlaşılmaktadır.

Bu davada hem aile konutunu düzenleyen TMK'nun 194. maddesinin hem de eşlerin birbirine olan sorumluluk ve görevlerini yani evlenmenin genel hükümlerinde düzenlenen maddelerin tartışılıp irdelenmesi gerekecektir. Bu nedenlerle uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 2.Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/51881, Karar No: 2019/4655, Tarih: 19.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/51881 E.  ,  2019/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Sanık ...'in kasten yaralama suçuna yönelik temyiz itirazları ile ilgili olarak;

Sanık hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, sanık ...'in TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B)Sanık ...'in tehdit suçuna yönelik temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...'in sanığın kendisine iki tokat attıktan sonra üzerine yürümeye devam ederek "sen benim kim olduğumu bilmiyorsun, seni ezerim" şeklinde söz söylediğini ileri sürmesi ve düzenlemiş olduğu tutanağın da bu şekilde kaleme alınması, bu beyanın tanık ...'ın anlatımı ile de benzeşmesi karşısında, sanığın eyleminin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağı değerlendirilmeden, olay sırasında mağdur ve sanığın arasına giren infaz koruma memuru ...dinlenilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.