muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/18124, Karar No: 2020/13614, Tarih: 27.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18124 E.  ,  2020/13614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin davalıya ait otel işyerinde bellboy olarak çalıştığını iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili zamanaşımı def’inde bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde davacının haftanın 6 günü 08.00-17.30, 15.30-00.30, 23.30-08.00 vardiyalarında dönüşümlü olarak çalıştığını vardiya değişimlerinde 2 saat fazla çalışma yaptığını bu durumun haftada en az 3 kez tekrarlandığını, sezonun yoğun olduğu dönemde haftanın 2-3 günü 15.30-00.30 vardiyasında çalışan kişinin aynı akşam 09.00-22.00 arasında çalıştığını, ayrıca 2010 yılında bell kaptanı Hasan Koca’nın ayağını kırması ve izinli personel nedeniyle 2 ay boyunca en az 12 saatlik çalışmanın olduğunu beyanla fazla mesai alacağı talep etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı ... ...’in güvenlik görevlisi olup çalışmasını bilemeyeceği, diğer tanığın ise ön büro şefi olup aynı departmanda birlikte çalıştıkları gerekçesiyle günlük 3 saat olmak üzere haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı değerlendirilmesiyle hesaplama yapılmıştır.

Dosya içeriğine göre; davacı, vardiyalı çalıştığını vardiyalarda uzamaların olduğunu beyan etmiş, tanık ifadelerinde vardiyalarda uzama olduğu belirtilmiştir. Davacı tanıklarından Süleyman Tulaz’ın beyanları davacı iddiasını aşar mahiyettedir. Diğer tanık ise normal çalışma döneminde vardiyalı çalıştığı halde haftanın 2-3 günü 2,3 saat olmak üzere 8 saatten fazla çalışıldığını, işlerin yoğun olduğu Haziran Temmuz, Ağustos aylarında ise ayrıca 2-3 gün 2,3 saat daha fazla çalışıldığını ifade etmiştir. Tanık ifadelerinin asgari kısımları esas alınarak normalde haftalık 4 saat fazla mesai yaptığı, işlerin yoğun olduğu (Haziran Temmuz, Ağustos) dönemde ise haftalık 8 saat fazla mesai yaptığı, 2010 yılında Hasan Koca’nın ayağını kırması nedeniyle raporlu olduğu 2 aylık dönemde ise (Hasan Koca’nın raporlu olduğu dönem işverenden veya Sosyal Güvenlik Kurumu’ndan sorulmak suretiyle davacının haftalık 18 saat çalışma yaptığı değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken davacı talebini de aşar şekilde hesaplama yapılarak hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/10/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14236, Karar No: 2015/12470, Tarih: 10.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14236 E.  ,  2015/12470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Asliye Ticaret ve ... 11. İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hizmet sözleşmesinin sona ermesi ve haksız rekabet nedeniyle cezai şartın tahsili istemine karşı açılan menfi tespit davasıdır.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın davacı işveren ile davalı işçi arasındaki hizmet sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İş Mahkemesince ise, taraflar arasındaki iş akdinin sona erdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava tarihinde geçerli olan 6102 sayılı TTK’nın 54 ve devamı maddelerinde haksız rekabete ilişkin hükümler düzenlenmiştir.

Dava, davalıdan 6098 sayılı TBK'nın 444. maddesinde düzenlenen işçinin rekabet yasağından kaynaklanan cezai şartın tahsili istemine karşı açılan menfi tespit davasıdır. 6102 sayılı TTK'nın 4/1-c maddesi uyarınca, 6098 sayılı TBK'nın 444 maddesinden kaynaklanan davalar tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardır. Bu itibarla, davacı tarafca haksız rekabet oluşturduğu iddia olunan eylemin iş akdinin sona ermesinden sonra meydana geldiğinin ileri sürülmüş olmasıda nazara alınarak davanın asliye ticaret mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6143, Karar No: 2020/7716, Tarih: 26.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6143 E.  ,  2020/7716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 29/01/2009 tarihinde sürücüsü ... olan ... plaka sayılı otobusün davalılardan ...'in sürücüsü olduğu ... plakalı araç ile çarpıştığını, ardından davalılardan ...'nin sürücüsü olduğu Yeni ... firmasına ait otobüsün ... plakalı aracın kaza sonrası yol kenarında durmakta olan ... plakalı araca çarparak yaralamalı trafik kazasının meydana geldiğini, müvekkilinin kazaya karışan ... plakalı otobüste muavin olduğunu, kafa kısmını ön koltuğa çarpması nedeniyle çenesinde kırıklar oluştuğunu, ...,... Hastanesinde tedavi olduğunu, 3 gün sonra da Konya Tıp Fakültesinde ameliyat olduğunu, ... plakalı aracın Anadolu Anonim Türk Sigorta tarafından sigortalandığını, ayrıca kasko sigorta poliçesinin de bulunduğunu, kasko sigorta poliçesinde manevi tazminatın yer aldığını, ... plakalı aracın Yapı Kredi Sigorta tarafından zorunlu ferdi kaza sigorta poliçesi ile sigortalandığını, ayrıca Axa Sigorta A.Ş. tarafından ZMSS ile sigortalı olduğunu, tüm bu sebeplerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla tedavi, yol, konaklama ve yemek gideri olarak; 3.500,00 TL'nin, çalışamadığı 3 aylık süre için 2.500,00 TL'nin ve manevi tazminat olarak 15.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak (manevi tazminat yönünden Yapı Kredi Sigorta ve Axa Sigorta hariç olmak üzere) müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasından ve yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile 963,10 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 2.400,00 TL tedavi ve ulaşım giderinden oluşan (davalı Anodolu Anonim Türk Sigorta, Axa Sigorta ve Yapı Kredi Sigorta tedavi ve ulaşım giderinin 1.730,00 TL'sinden sorumlu olmak üzere) maddi tazminatın davalılar Yeni ... Seyahat Ltd. Şti, ... ve ... açısından 29/01/2009 tarihinden, davalılar Anodolu Anonim Türk Sigorta, Axa Sigorta ve Yapı Kredi Sigorta açısından 04/02/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak (davalı Anodolu Anonim Türk Sigorta, Axa Sigorta ve Yapı Kredi Sigorta şirketleri poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumlu olmak kaydıyla) davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 8.500,00 TL manevi tazminatın davalılar ..., ... ve Yeni ... Seyahat Ltd. Şti'nden 29/01/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin ve davalı Anodolu Anonim Türk Sigorta şirketine karşı açılan manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 563,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 26/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5957, Karar No: 2020/5243, Tarih: 30.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/5957 E.  ,  2020/5243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anayasamızın 141. maddesinde, yargılamanın aleniyeti ilkesi benimsenmiştir. Bu kapsamda yargılamanın açık olarak yapılması ve yargılamanın sonunda verilen kararın da açıkça belirtilmesi esastır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 28. maddesinde de bu husus belirtilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294. maddesinde hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi; “(1) Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. (2) Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur. (3) Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. (4) Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. (5) Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler. (6) Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır.” şeklinde açıklanmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinde de, bir mahkeme hükmünün kapsamının ne şekilde olması gerektiği “(1) Hüküm "Türk Milleti Adına" verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar. a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini. b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini. c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri. ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini. d)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını. e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi. (2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde açıklanmıştır.

Yukarıda anılan yasa hükümleri gereğince mahkeme hükmünün hukuki varlık kazanabilmesi için onun tefhim edilmesi, verilen kararla, ne şekilde tefhim edildiğinin duruşma tutanağına yazılması zorunludur. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294. maddenin 4. fıkrası gereğince, zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belirli bir süre içinde yazılması mümkündür.

Kısa karar, bir davayı sona erdiren (niha-i) temyizi mümkün olan son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Asıl olan kısa karardır. Bu gibi hallerde de Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın da buna uygun olarak düzenlenmesi gereklidir. (10/04/1992 gün ve 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı) Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 2011/21-23 E. - 268 K., 2012/6-97 E. - 203 K., 2012/10-149 E. - 291 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Eldeki davada, Mahkemece 26.03.2019 tarihli celsede tefhim edilen kısa kararda davalı ... Turizm Tic. A.Ş. hakkında herhangi bir hüküm kurulmamış iken; gerekçeli kararda tashih şerhi ile “Dahili davalı ... Turizm Tic. A.Ş. yönünden davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine” şeklinde kısa karara ek bir fıkra eklenerek hüküm kurulması suretiyle, usul ve yasaya uygun şekilde kısa karar oluşturulmaksızın gerekçeli karar yazıldığı, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, çelişkili şekilde hüküm kurulmuş olması ve usule uygun hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 30/09/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12369, Karar No: 2010/1591, Tarih: 17.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12369 E.  ,  2010/1591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... Aksoy ile davalı Müflis S.S. Özgamze Konut Yapı Koop. İflas İdaresi vek.Av.A.Osman Toprak aralarındaki kayıt-kabul davası hakkında Ankara 5.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 16.7.2009 gün ve 570-340 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkeme kararı davalı Müflis S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi İflas İdare memuru Av. ...’a 12.10.2009 günü tebliğ edilmiş olup, Ankara İflas Müdürlüğü’nün 08.06.2009 gün ve 2006/1 sayılı yazısından, adı geçenin iflas masasını münferiden temsile yetkili olduğu anlaşılmıştır. Davalı vekilince İcra ve İflas Kanunu’nun 164/I nci maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra, 27.10.2009 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuştur. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı yanın temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.2.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

İflasta sıra cetveline itiraz davaları ile ilgili kararların temyiz süresi konusunda İcra ve İflas Kanununda açık bir düzenleme bulunmamaktadır. İcra ve İflas Kanununda iflas davası ile ilgili kararların tebliğinden itibaren 10 gün içinde (İİK.m.299), konkordatonun bir alacaklı yönünden feshi talebi üzerine verilen kararların tebliğinden (İİK.m.307), tamamen feshi talebi üzerine verilen kararların tefhiminden (İİK.m.308/2) itibaren 10 gün içinde temyiz edilebileceği hükme bağlanmıştır. İcra ve İflas Kanunu’nun 363. maddesinde öngörülen 10 günlük temyiz süresi icra mahkemesi kararlarıyla ilgilidir. İflasta sıra cetveline itiraz davaları ile ilgili kararların temyiz süresinin ne olacağının genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu durumda HUMK.’nun 432. maddesi uyarınca temyiz süresi tebliğ ile başlamalı ve 15 gün olarak kabul edilmelidir. Temyiz süresi 15 gün içinde yapıldığı için temyiz itirazlarının incelenmesi gerektiğinden temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/18449, Karar No: 2021/3921, Tarih: 30.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18449 E.  ,  2021/3921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

1-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30/12 maddesinde “Beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları kesindir. Beş bin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı karara Komisyon nezdinde itiraz edilebilir. İtiraz talebi münhasıran bu talepleri incelemek üzere Komisyon tarafından teşkil edilen hakem heyetlerince incelenir.….” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından 18.02.2019 tarih 2018.E.92820-K.2019/11352 sayılı karar ile başvuru sahibinin fazlaya dair haklarını saklı tutarak yaptığı 94.500,00 TL'lik başvurusunun reddine karar verilmiştir. Anılan karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30/12 maddesinde belirtildiği gibi hakem heyeti kararlarına karşı itiraz taleplerinin Komisyon tarafından teşkil edilen itiraz hakem heyetince incelenmesi gereklidir. Ancak, dosyada itiraz hakem heyeti kararı bulunmamaktadır.

Dosyanın incelenmesinde, hakemin başvuru sahibine mail olarak verdiği 17.03.2019 tarihli cevapta;

"2018.E.92820 dosya kararının kaldırılması talebi,

Konu dosya ile ilgili talebiniz incelenmiş, tahkim yargılamasında talebinize uygun bir usul bulunmadığından talebiniz uygun görülmemiştir.

5684 sayılı kanunun 30/12.maddesi hükmü gereği kararın bildirim tarihinden itibaren 10 gün içinde sigorta tahkim komisyonu nezdinde itiraz yolu açıktır." bilgisini içeren mail çıktısı bulunmakta olup, hakem kararı niteliğinde olmayıp, temyizi kabil değildir.

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için yukarıda açıklanan nedenlerle Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince bir karar verilmesi gerektiğinden, Hakem Heyetince verilen kararın öncelikle, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince davacının var ise itirazı hakkında bir karar verilmesi, kararın temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için,

2-Dosya içeriği ve UYAP üzerinden yapılan incelemede, davacı vekiline ait temyiz dilekçesi olarak,

"İlgili dilekçesi ve ekleri; diğer UYAP döküman ekine sadece 5 ayrı dosya eklenme sınırı olduğundan eklenememiştir. İşbu dosya ekinde asıl istinaf dilekçesinin Ek'lerinin devamı şeklindedir. Ekler UYAP döküman formatına dönüştürüldüğünde ekler, alt ve üst bilgiler ile diğer özel yazı şekilleri tam anlaşılır olmadığından dilekçe ve ekleri EK' te gönderilmiştir." şeklinde dilekçeden başka bir temyiz dilekçesi var ise gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2647, Karar No: 2018/4004, Tarih: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2647 E.  ,  2018/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Amasya Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.07.2017 gün ve 2017/148 Esas, 2017/215 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesinde yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 07.07.2017 tarihli celseye ait duruşma tutanağında üye hakim...'ın (....) ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28383, Karar No: 2015/38577, Tarih: 26.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/28383 E.  ,  2015/38577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4-2011/352285

MAHKEMESİ : İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2011

NUMARASI : 2011/326 (E) ve 2011/420 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinin, sanık S.. B..'nin müşteki H.. D..'a yönelik tehdit ve hakaret suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyizi hakkında görüş içermediği,

Anlaşıldığından, sanık S.. B.. müdafinin temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.