muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2086, Karar No: 2014/19532, Tarih: 30.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/2086 E.  ,  2014/19532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2013/321-2013/465

N.. B.. ile P.. B.. ve Muhammed N.. B.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının yetkisizliğine dair İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.09.2013 gün ve 321/465 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; vekil edeninin davalıların miras bırakanı ve dava konusu taşınmazların tapu kayıt maliki olan E..B..'ın babası olduğunu, vekil edeninin I.. Kumaşçılık Kollektif Şirketi olarak ticari faaliyette bulunduğunu, yatırımlarını gayrimenkul alanında değerlendirdiğini, dava konusu taşınmazların alımında ortakları ile kendi aralarında sözleşme yaptıklarını, ancak tapuların E..B.. adına yapıldığını, her bir taşınmazda ortakların ödediği paralar ve hisselerin sözleşme ile belirlendiğini, E..B..'ın hiç bir ödeme yapmadığını açıklayarak; dava konusu taşınmazların E..B.. adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı müvekkil N.. B.. adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının kötü niyetli olarak mülkiyet hakkını miras bırakan E..B.. vefat ettikten sonra yargıya taşıdığını, miras bırakan E..B..'ın da ticari faaliyette bulunan, gelir elde eden tacir olduğunu, vekil edenlerine kalacak olan taşınmazların tasarruflarını engellemek amacıyla davanın açıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davaya konu taşınmazlardan Çanakkale İli, Ayvacık İlçesi, K.. Köyü 11 pafta 1941-1942 parseller, Tuzla K.. 1 pafta 61-72 parsel ve A.. Köyü 1 pafta 12 parsel yönünden Mahkeme'nin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Ayvacık Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine, harç, yargılama giderlerinin yetkili ve görevli mahkemece değerlendirilmesine ve davalı vekili için avukatlık ücret tarifesinin 7/1 maddesi uyarınca takdir olunan 660,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalı vekiline verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından; davacı vekili dava dilekçesinde dava konusu taşınmazlar olarak İstanbul, Tuzla, Tepeören, 2 pafta, 1518 sayılı parsel, İstanbul, Tuzla, Orhanlı, 3 pafta 313 sayılı parsel, İstanbul, Pendik, K.., 1 pafta 1559 sayılı parsel, Kocaeli, Gebze, S.. Mahallesi, 75 ada 13 parsel, Kocaeli, Gebze, A.. Köyü, 19 pafta, 297 sayılı parsel, Çanakkale, Ezine, A.. Köyü, 992 sayılı parsel, Çanakkale, Ayvacık, K.. Köyü, 11 pafta, 1941 sayılı parsel, Çanakkale, Ayvacık, T.. Köyü, 61 sayılı parsel, Çankkale, Ayvacık, A.. Köyü, 1 pafta, 12 sayılı parsel olarak açıkladığı, Mahkeme'ce Çanakkale İli, Ayvacık İlçesi, K.. Köyü 11 pafta 1941 -1942 parseller, Tuzla K..1 pafta 61-72 parsel ve A.. Köyü 1 pafta 12 parsel yönünden dosyanın tefrik edildiği ve yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere; taşınmazın aynından doğan davalarda yetki başlıklı 6100 sayılı HMK'nun 12. maddesinin 1. fıkrasında "Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir", 3. fıkrasında "bu davalar, birden fazla taşınmaza ilişkin ise, taşınmazlardan birinin bulunduğu yerde, diğerleri hakkında da dava açılabilir" hükmüne yer verilmiştir. Dava konusu, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan ve birden fazla taşınmaz ile birlikte açıldığı anlaşıldığından 6100 sayılı HMK 'nun 12. maddesinin 3. fıkrasına göre taşınmazlardan birinin bulunduğu yer mahkemesi olarak yetkili olduğu gözetilmeksizin mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda, Mahkeme'nin yetkisizliğine, dosyanın talep halinde görevli ve yetkili Ayvacık Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine, davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesap edilen 660,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, yargılama gideri ve harç hususunun görevli ve yetkili mahkemece karar altına alınmasına karar verilmiştir.

Hüküm tarihi itibari ile 6100 sayılı HMK'nun 448. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nun 331/2. maddesinde “Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik ve gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise; talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderini ödemeye mahkum eder” biçiminde düzenleme yapılmıştır. "Yargılama giderlerinin kapsamı" başlığı altında düzenlenen 323/1. maddesinin (ğ) bendinde "Vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücretinin" yargılama giderleri arasında bulunduğu vurgulanmıştır. Bu durumda, yetkisizlik kararı veren mahkemenin bu kararla birlikte 6100 sayılı HMK. 323/1 maddesinde tanımlanan avukatlık ücretine hükmetmesi doğru olmamıştır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve kanuna aykırı görülen hükmün avukatlık ücretine ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi uyarınca uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20802, Karar No: 2015/933, Tarih: 22.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/20802 E.  ,  2015/933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2012/800-2014/236

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 125 ada 2 parsel sayılı taşınmazda paydaş olan ...... ile .......'ın baba adları "............." olduğu halde tapu kaydına ".........." olarak yazıldığını ileri sürerek tapu kaydının nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, paydaşlar ........... ve ..........'ın baba adlarının tapu kaydına yanlış yazıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .............'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR -

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23708, Karar No: 2013/19640, Tarih: 02.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23708 E.  ,  2013/19640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına, eksik araştırmaya, sanığın suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, erteleme kararı verilmemesine, lehe hükümlerin uygulanmadığına; Cumhuriyet Savcısının müsadere kararı verilmemesine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 220,00-TL”, ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 180,00-TL" ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahkemenin taktiri doğrultusunda “Sanığa verilen 9 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 180 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4075, Karar No: 2013/649, Tarih: 07.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/4075 E.  ,  2013/649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 03.....2011 gün ve 2011/673 Esas, 1571 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin dava dışı borçludan alacaklı olduğu ... dosyasında tanzim edilen ....04.2010 tarihli sıra cetvelinde, müvekkilinin ilk sırada gösterilmesine rağmen, şikayet olunanın ikinci sırada gösterildiğini, ancak bu durumun hukuka aykırı olduğunu, zira şikayet olunanın alacaklı olduğu ... dosyasında iki yıl içinde satış istenmediği için satışın düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin iptalini istediği sıra cetvelinde birinci sırada yer aldığını, bu nedenle şikayet etmekte hukuki yararı bulunmadığını, ayrıca düzenlenen sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu belirterek şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 03.....2011 tarih 2011/673 E, 1571 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, ...,55 TL harç ve takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11317, Karar No: 2009/11677, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11317 E.  ,  2009/11677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Vakıf senedinin 3. maddesinin değiştirilmesi yasa gereği olduğundan, değişiklik metninin yasaya uygun olarak "Bu vakfın amacı fakru zaruret içinde ve muhtaç durumda bulunan kanunla kurulan sosyal güvenlik kuruluşlarına bağlı olmayan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir almayan vatandaşlar ile geçici olarak küçük bir yardım veya eğitim ve öğretim imkanı sağlanması halinde topluma faydalı hale getirilecek, üretken duruma geçirilebilecek kişilere yardım etmek, gerektiğinde her ne suretle olursa olsun Türkiye'ye kabul edilmiş veya gelmiş olan kişilere yardım etmek; sosyal adaleti pekiştirici tedbirler almak suretiyle, gelir dağılımının adilane bir şekilde tevzi edilmesini sağlamak, sosyal yardımlaşma ve dayanışmayı teşvik etmektir. Sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir alan özürlülerin, tedavi giderleri ile fonksiyon kazandırıcı ortopedik ve diğer yardımcı araç ve gereçlerinin kurumlarca karşılanmayan kısmı vakıfça karşılanabilir." şeklinde düzenlenmesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişiklik senedinin tesciline karar verilmesi,

2-3294 Sayılı Yasanın 5263 Sayılı Yasa ile değişik 9. maddesinin (c) bendinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları yapacakları tüm muameleler dolayısıyla her türlü harçtan muaf tutulmuş olup, bu muafiyet vakfın doğrudan yapacağı işlemleri kapsamaktadır. Vakfın yargı harcından bağışık tutulabilmesi için bunun yasada açıkça belirtilmiş olması gerekir. Anılan yasa maddesinde vakfın yargı harcından bağışık tutulmadığı gözetilerek davacı vakıftan 492 Sayılı Harçlar Yasasına bağlı 1 Sayılı Tarifede öngörülen başvurma ve karar harcı alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17097, Karar No: 2012/1467, Tarih: 14.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/17097 E.  ,  2012/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : TCK.nun 204/1, 43/1, 62, 53/1-2. mad. göre 2 yıl 1 ay hpc

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine: Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/06/2010 tarihli ve 2010/11-98, 143 sayılı kararında da belirtildiği gibi, 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesinde bulunan, “değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” ifadesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için, bir kişiye karşı aynı suçların mutlaka değişik zamanlarda işlenmesi gerekli olup, somut olayda, suçta kullanılan her iki belgenin aynı kast altında yurtdışına çıkmak amacıyla aynı anda düzenlendiği, belgelerin farklı zamanlarda düzenlendiğine dair delil bulunmadığı dikkate alındığında, eylemin zincirleme suç kapsamında kalmadığı gözetilmeden, sanığa verilen cezanın zincirleme suç hükümleri uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11735, Karar No: 2008/1467, Tarih: 07.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/11735 E.  ,  2008/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı çekişme konusu taşınmazın bir kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürüp, kıyıda kalan kısmın kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve terkin isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacı Hazine, davalılar adına kayıtlı 593 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.'nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 381. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.'nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa kararda "Hüseyin İlyas mirasçıları adına" gerekçeli kararda ise "E.... K.......mirasçıları adına" yazılmasına denilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru olmadığı gibi kıyı içinde kalan bölümün sicil kaydının iptali ile yetinilmesi gerekirken diğer kısmın esasen tapuda kayıtlı olması nedeniyle yeniden tescil kararı verilmesi de isabetsizdir. Hal böyle olunca, hükmün 10.4.1992 gün, 1992/7 Esas, 1992/4 Sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 07.02.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3814, Karar No: 2010/6443, Tarih: 26.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3814 E.  ,  2010/6443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde Vergi Dairesi lehine dikkate alınan hacizlerin tapu kayıtlarına sonradan eklendiğini ve geçerlilik taşımadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan Hazine vekili taşınmazlar üzerine 31.7.2006 tarihinde haciz konulduğunu, 23 parseldeki 5 numaralı bağımsız bölüm üzerindeki haczin sonradan terkin edildiğini ve 27.4.2009 tarihinde yeniden konulduğunu bildirerek şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce sıra cetvelinin düzenlenmesine esas alınan bilgisayar çıktısı tapu kayıtlarında Vergi Dairesi haczinin 28.7.2006 tarihli olarak sonradan daktilo ile işlendiği, bunların 25.12.2007 günü terkin edildiği; sonradan gayrıresmi biçimde yapılan ilavelerin hukuki sonuç doğurmayacağı, şikâyet olunanın 27.4.2009 tarihli haczinin şikayetçinin haczine iştiraki gerekeceği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm şikayet olunan Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan Hazine vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 26.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19973, Karar No: 2018/1116, Tarih: 19.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/19973 E.  ,  2018/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada; davacı Kurumca yapılan denetim sonrasında, sigortalının kronik böbrek hastası olan eşini yapraklı Ilçesi, Yukarıöz Beldesinden Çankırı Devlet Hastanesine kendi aracıyla götürdüğü halde ulaşımların özel ticari taksiyle sağlandığı yönünde gerçeğe aykırı faturalar düzenlenerek Kurumdan hak edilmeyen yol giderlerinin tahsil edildiği saptamalarını içeren 31.07.2009 tarihli rapor hazırlandığı, bunun üzerine 05.12.2005 – 06.08.2009 döneminde yersiz ödenen yol giderinin tahsili amacıyla icra takibi yapıldığı, takibe itiraz edilmesi üzerine iş bu davanın açıldığı, davalı ve taksi şoförü ... hakkında kamu kurum vu kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan açılan davada hastanın diyalize girdiği günleri gösteren hastane listesi ile şoför tarafından düzenlenen faturaların birbirini teyit etmesi, tanık beyanları ve jandarma tarafından tutulan tutanakta hastanını ticari taksi ile hastaneye gidip geldiğinin anlaşılması ve sanıkların cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği, kararın Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 07.04.2015 sayılı ilamı ile onandığı, mahkemece davalının eşini ticari taksi ile hastaneye götürdüğü ve gerçeğe aykırı beyanının bulunmadığı anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 32. maddesinde, sigortalıya, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortası kapsamı dışında kalan hastalıklara da, aşağıda yazılı yardımların sağlanacağı belirtilerek bunlar arasında, gerekli durumlarda muayene ve tedavi için yurt içinde başka bir yere gönderilmesine yer verilmiş, 33. maddesinde, hastalık durumunda sigortalıya yapılacak sağlık

yardımlarının kapsamı açıklanmış, 35. maddesinde, sigortalının eşi ve geçindirmekle yükümlü olduğu çocuklarının, hastalıkları durumunda, bu Kanunun 33. maddesinde belirtilen sağlık yardımlarından yararlanacakları bildirilmiştir.