muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16519, Karar No: 2010/19818, Tarih: 16.06.2010

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Hükmün gerekçesinde, “sanıkların kişilik özellikleri, sanık ...'ün daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmuş olması nazara alındığında, yeniden suç işlemeyecekleri hususunda olumlu kanaat oluşmadığı” gerekçesiyle CMK.'nın 231.maddesinin uygulanmadığının açıklanması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının tartışılmadığına ilişkin yerinde görülmeyen 1 no'lu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

2- 2 no'lu kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;

5237 sayılı Yasada, erteli adli para cezalarının aynen infazına ilişkin düzenleme bulunmamakla birlikte, bildirimde bulunulması halinde, hükmü veren mahkemece bu hususun değerlendirilmesi mümkün olup, mahkemece, kanun yararına bozma istemine konu olabilecek aynen infaz kararı verilmediğinden ve her zaman geri alınması mümkün olan tali karar fişi infaz kararı olarak kabul edilemeyeceğinden, sanık ... hakkındaki erteli adli para cezasının aynen infazı için bildirimde bulunulmasına ilişkin 2 no'lu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

2- 3 no'lu kanun yararına bozma istemine gelince;

Sanık ... hakkında hakaret suçundan TCK.'nın 125.maddesinin 1.fıkrası uyarınca belirlenen temel cezada, aynı maddenin 4.fıkrası uyarınca 1/6 oranında artırım yapıldığı belirtildiği halde adli para cezasına esas alınan gün sayısının 5 gün yerine 7 gün olarak fazla belirlenmesi ve sonuç olarak fazla adli para cezasına hükmolunması nedeniyle 3 no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (FATSA) Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 09.04.2008 gün ve 2006/373, 2008/188 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın, hakaret suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 125/1. maddesi uyarınca, mahkemenin takdiri gözetilerek 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı maddenin 4.fıkrası uyarınca 1/6 oranında yapılan artırım ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının yine 5 gün olarak belirlenmesine, bulunan bu sonuç gün sayısı ile aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL. nin çarpılması suretiyle sanığın 100,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 16.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2, Karar No: 2015/2640, Tarih: 16.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2 E.  ,  2015/2640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde şikayet olunan vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Şikayetçi vekili, bedeli paylaşıma konu şikayet dışı borçluya ait gemide müvekkilinin görevli olarak çalıştığını, maaş alacaklarının tahsili için kanuni rehin hakkına dayanarak taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibine giriştiklerini, geminin satış bedelinin paylaşımı için düzenlenen sıra cetvelinde tüm paranın ipotek alacaklısı olduğu gerekçesiyle şikayet olunana ait dosyaya ödenmesine karar verildiğini, müvekkiline gemi alacaklısı olarak öncelikle ödeme yapılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetveli kapsamında kendisine ödeme yapılan şikayet olunan vekiline şikayet dilekçesinin tebliğe gönderildiği, ancak şikayet olunan vekilinin bu dosyaya ilişkin görevlendirme yapılmadığından evrakı iade edip şikayet olunan asıla tebligat yapılmasını talep ettiği, uyuşmazlığın takip hukukuna dayalı olduğu, şikayet niteliği taşıdığı, dolayısıyla şikayet olunan asılın takip dosyasında tüm iş ve işlemlerini yürütmekle görevli bulunan vekile gerekli tebligatın yapılması ile taraf teşkiline ilişkin işlemlerin tamamlandığı, bu nedenle ayrıca şikayet olunan asıla tebligat gönderilmesi hususundaki istemin reddi yoluna gidildiği, TTK'nın 1235/3. maddesi kapsamında gemi adamlarının hizmet ve iş mukavelelerinden doğan alacaklarının gemi alacaklısı hakkı veren alacaklar arasında yer aldığı, gemi alacaklısı hakkının alacaklının alacağını deniz servetinden öncelikle almasını sağlayan bir tür kanuni rehin hakkı olduğu, bu hakkın kanundan doğduğu ve tescilsiz kazanıldığı, dolayısıyla önceliğinin bir mahkeme kararına gerek kalmadan dikkate alınması gerektiği, sıra cetvelinde gemi alacaklısı hakkının rehin veya ipotekle temin edilmiş olsun veya olmasın diğer bütün alacaklılara karşı sahip bulunduğu önceliğinin gözetilmediği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadai yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadai yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6810, Karar No: 2018/395, Tarih: 18.01.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/6810 E.  ,  2018/395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 154 ada 131 parsel sayılı taşınmazda yer alan ... Alışveriş Merkezinin (AVM) kuzeybatı yönündeki dış duvarının karşısına gelen istikamette davalı tarafından çay ocağı işletildiğini, çay ocağı ile AVM duvarı arasında 2-3 metre genişliğinde boşluk bulunduğunu, bu boşluğun iki bina arasında ancak yaya geçişine izin verdiğini, davalının işletmekte olduğu çay ocağının duvarı ile AVM’nin duvarına birleşecek şekilde tentene yaptırdığını, tentenenin duvara sabitlendiğini, duvar üzerine yapılan yağmur oluğu nedeniyle duvara hasar vererek rutubet oluşturduğunu, çay ocağının karşısına 15 metre uzunluğunda AVM duvarına çatır yapıştırma ve üzerini resimlemek suretiyle işgal ettiğini, AVM'nin duvarındaki girinti ve çıkıntılara ytong tuğla doldurmak suretiyle yağmur sularının akışını engellediğini belirterek davalının AVM duvarına tente çekmek, resim yapmak, tuğla ve taş dizmek, yağmur oluğu koymak, resim tabelası yerleştirmek suretiyle yapmış olduğu bütün müdahalelerin men'ine, yapıların yıkılarak kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çay ocağının... tarafından işletildiğini, kendisinin çiftçilikle uğraştığını, buna ilişkin vergi levhasını sunduğunu, açılan davanın husumetten reddi gerektiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahale olgusunun keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 512.33.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30183, Karar No: 2016/20943, Tarih: 12.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/30183 E.  ,  2016/20943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; İzmir 26 Noterliğinin 05/08/2015 tarihli iş akdinin fesih ihtarnamesi ile işçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi, işyerinin malı olan veya malı olmayıp da eli altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratması nedeniyle davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, davalı işverenin esas amacının 31/07/2015 tarihinde Cumaovası istasyonunda meydana gelen ve bir vatandaşın davacının kullandığı trenin altında kalması olayı nedeniyle iş akdine son vermek olduğunu, müvekkilinin bu olayda hiçbir kusuru bulunmadığını öne sürerek davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, 03/08/2015 tarihinde incelenen kamera kayıtlarında markiz içinde tren kullanırken davacının dikkatinin sürüşte olmadığı, yemek yediği ve tren yan kameralarına bakmadan trene enerji verip hareket ettirdiğinin tespit edilmiş olduğunu, davacının bu davranışının ölümlü kazaya neden olduğunu, bu nedenle davacının yolcu ve yol güvenliğini tehlikeye düşürdüğü ve kazaya sebebiyet verdiği için haklı ve geçerli sebeplerle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, makinist olarak çalışan davacının, kapıların kapanmasından sonra kameraların artık trenin içini göstermeye başlaması ve trende kameralardan bağımsız dış dikiz aynası da bulunmaması nedeniyle maktül yolcuyu fark etmesi kendisi bakımından öngörülebilir ve beklenebilir bir davranış olmadığı, bu nedenle davacı işçinin bir adet yemiş yemesinden ibaret eyleminin iş güvenliğini tehlikeye düşürdüğü ve giderek söz konusu kazaya sebebiyet verdiğinin kabulünün mümkün olmadığı, eylem ile sonuç arasında uygun nedensellik ilişkisinin mevcut olmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece öncelikle iş sözleşmesinin feshine ilişkin kazayla ilgili olarak davacı hakkında Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/733 E. sayılı dosyasıda açılan davanın akıbetinin araştırılarak gerekirse sonucunun beklenilip beklenilmeyeceği değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3404, Karar No: 2019/10307, Tarih: 16.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/3404 E.  ,  2019/10307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yüzüne karşı 22/03/2016 tarihinde usulüne uygun olarak teblig edilen hükmü 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 30/03/2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında aynı Kanunun 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

2- Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, TCK'nın 58. maddesinin uygulanması talep edilmemiş ve mahkemece bu konu hakkında ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; 22/03/2016 tarihli duruşmada sanığın yüzüne karşı adli sicil kaydının okunduğu anlaşılmakla bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının, ek savunma alınmadan tekerrür hükümlerinin uygulandığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6171, Karar No: 2017/12130, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6171 E.  ,  2017/12130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12244, Karar No: 2018/8616, Tarih: 16.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12244 E.  ,  2018/8616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının kapatılan İl Özel İdaresinde greyder operatörü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; husumet itirazında bulunarak belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Dosya içeriğine göre; davacının yaz sezonu 07:30-18:30 saatleri arası, kış sezonunda 07:30-17:30 saatleri arası çalıştığı kabul edilerek ve yaz sezonunda ayda 3 pazar günü çalışmasının fazla saatlerinin ilavesiyle yapılan hesaplamaya göre fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.

Dairemizin 2017/13571 esas sayılı dosyasında; davacı ile aynı görevi yapan emsal işçinin 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştığı (yaz-kış ayrımı olmaksızın) ve yazın ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek haftalık bazda fazla çalışma alacağının hesaplanması gerektiği yönünden hüküm bozulmuştur. Davacılar aynı işi yaptıklarından, bu dosyada da aynı şekilde hesaplama yapılması gerektiğinden, hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Dairemizin 2017/13571 esas sayılı dosyasında; davacı ile aynı görevi yapan emsal işçinin 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştığı (yaz-kış ayrımı olmaksızın) ve yazın ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek haftalık bazda fazla çalışma alacağının hesaplanması gerektiği yönünden hüküm bozulmuştur. Davacılar aynı işi yaptıklarından, bu dosyada da aynı şekilde hesaplama yapılması gerektiğinden, hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6716, Karar No: 2015/4910, Tarih: 25.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6716 E.  ,  2015/4910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin sıra cetvelinde 4. sırada yer aldığını, haciz tarihlerine göre satıştan arka kalan bedelin bütün alacaklılar arasında garameten paylaşımına ilişkin karar alındığını, ancak alınan kararın 6183 sayılı Kanunun 21. maddesi hükmüne aykırı olduğunu, müvekkili alacağının kamu alacağı olması nedeniyle öncelikle sıra cetvelinde 1., 2. ve 4. sırada yer alan alacaklılar arasında garameten paylaşım yoluna gidilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan şirket vekili, haciz tarihlerine göre bütün alacaklılar arasında satış tutarının garameten paylaştırılmasına ilişkin sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; 6183 Sayılı Kanunun 21/1. maddesinde 3. şahıslar tarafından haczedilen malların paraya çevrilmesinden önce o mal üzerine kamu alacağı için haciz konulması halinde kamu alacağının hacze iştirak edeceği ve satış bedelinin garameten paylaştırılacağı hükme bağlandığı, bu hükmün kamu alacaklarının ilk hacze iştirakleri yönünden özel bir düzenleme olduğu, İİK'nın 206. maddesinin kamu alacaklarının hacze iştirak etmesinde uygulanmayacağı, kamu alacağının hacze iştiraki açısından ilk haczin dayandığı alacağın niteliği ile ilgili bir ayrım yapılmadığından ilk haczin dayandığı alacak hangi sebepten doğarsa doğsun kamu alacağı için satıştan önce haciz konulmuşsa ilk hacze iştirak edeceği, öte yandan 6183 Sayılı Kanunun 21/1. maddesi ilk haczin 3. kişiler tarafından uygulanması hallerine münhasır olup, 3. kişiden sonra birden çok kamu alacaklısı tarafından haciz konulması halinde, haciz sahibi bütün kamu alacaklılarının ilk hacze iştirakinin kabulü gerektiği, böyle bir ihtimalde kamu alacaklıları bakımından aynı yasanın 69. maddesinin uygulanmayacağı gerekçesiyle, şikayetin kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.