muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/734, Karar No: 2013/152, Tarih: 30.01.2013

Ticaret sicilinin dış etkileri ise, aynı Kanunun 39.maddesinde “Üçüncü şahısların, yukarı ki madde gereğince kendilerine karşı hüküm ifade etmeye başlayan kayıtları bilmediklerine müteallik iddiaları dinlenmez.

Tescili lazım geldiği halde tescil edilmemiş veya tescil edilip de ilanı gerekirken ilan edilmemiş olan bir husus ancak bunu bildikleri ispat edilmek şartıyla, üçüncü şahıslara karşı dermeyan edilebilir.” şeklinde açıklanmıştır.

Tescili gerektiği halde tescil edilmemiş veya tescil edilip de ilanı gerektiği halde ilan edilmemiş hususların üçüncü kişiler tarafından bilinmemesi asıldır–olumsuz etki-Örneğin ticari mümessil azledilmiş ancak durum tescil ve ilan olunmamışsa, bu ticari mümessilin üçüncü kişilerle yapacağı sözleşmeler müvekkili bağlar. Ancak azil keyfiyetini tescil ve ilan ettirmemiş olan müvekkil, üçüncü kişinin ticari mümessilin azledildiğini bildiğini ispat edebilirse, yapılan sözleşmeyle bağlı tutulmaktan kurtulur. TTK 39/II, üçüncü kişinin ticaret sicili kayıtlarına güvenerek tacirle ilişkiye girmesinin sözkonusu olduğu hallerde uygulanır. Dolayısıyla TTK 39/II esas itibariyle üçüncü kişinin ticaret sicili kayıtlarını inceledikten sonra tacirle yapacağı hukuki işlemler bakımından önem arzeder (Arkan, Sabih, Ticari İşletme Hukuku, Banka Ve Ticaret Hukuku Araştırma Enstitüsü, 4.Bası, 1998, s.238).

TTK 38 ve 39 ile, sicil kayıtlarına güvenerek tacirle hukuki işlemlere girişecek üçüncü kişilerin korunması amaçlanmıştır. Tacir ile üçüncü kişi arasında hukuki işlem yapılması sözkonusu olmayan hallerde, örneğin vergi hukuku ile ilgili konularda, TTK 38 ve 39’a dayanılması mümkün değildir (Karayalçın, Yaşar, Özel Hukukta Meseleler ve Görüşler, V, s.40).

Öte yandan, limited şirket pay devrinin geçerli olabilmesi için TTK 520.maddesine göre, limited şirket pay devrinin yazılı şekilde yapılması ve imzaların noterce tasdik edilmesinden sonra, pay devrinin limited şirkete bildirilerek, ana sözleşmede aksine hüküm yoksa ortakların en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayenin dörtte üçüne sahip olması, ayrıca devrin pay defterine kaydedilmesi gerekir. Bu devrin ticaret siciline tescili ise, pay devrinin gerçekleşmesi için zorunlu bir şekil şartı değildir.

6762 sayılı Kanunun konuya ilişkin “Tescil ve ilan” başlıklı 515.maddesinde ise:

“...Mukavelede yapılan her değişiklik, ilk mukavelede olduğu gibi tescil ve ilan edilir. Mukavelenin değiştirilmesi hakkındaki kararlar üçüncü şahıslar hakkında, tescil tarihinden itibaren hüküm ifade eder.” Denilmiştir.

Buna göre, limited şirket ortağı veya müdür değişikliğinin ilan edilmemesi halinde, bu kişilerin şirket adına işlem yapmaları durumunda, değişikliği ilan etmeyen şirket iyiniyetli üçüncü kişilere karşı sorumlu olur.

“...Mukavelede yapılan her değişiklik, ilk mukavelede olduğu gibi tescil ve ilan edilir. Mukavelenin değiştirilmesi hakkındaki kararlar üçüncü şahıslar hakkında, tescil tarihinden itibaren hüküm ifade eder.” Denilmiştir.

Buna göre, limited şirket ortağı veya müdür değişikliğinin ilan edilmemesi halinde, bu kişilerin şirket adına işlem yapmaları durumunda, değişikliği ilan etmeyen şirket iyiniyetli üçüncü kişilere karşı sorumlu olur.

Ancak, şirket temsilcisi veya ortağının kamu alacaklarına karşı sorumluluğu ilan edilmemenin sonuçlarına bağlanamaz, zira kamu kurumu 6762 sayılı Kanunun 38 ve 39.maddeleri anlamında üçüncü kişi olmadığı gibi, tescil edilmemeye dayanılabilmesi için yetkisiz temsilcinin şirket adına işlem yapması zorunluluğu bulunmaktadır.

6762 sayılı Kanunun 540 maddesinde de,

“Aksi kararlaştırılmış olmadıkça, ortaklar hep birlikte müdür sıfatiyle şirket işlerini idareye ve şirketi temsile mezun ve mecburdurlar.” hükmüne yer verilmiş olup, Kanunun bu açık düzenlemesi karşısında, limitet şirkette yeni müdür atanmamış ise, tüm ortaklar müdür sıfatına sahip olduğundan, şirket ortaklığından ayrılan davacıdan sonra şirkete yeni müdür atanmış olup olmadığının araştırılmasına da gerek bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının, dava dışı şirketteki hissesinin tamamını 28.04.1994 tarihinde dava dışı F. U.'ya devrederek buna ilişkin şirket ortaklar kararının 03.05.1994 tarihinde Bakırköy 1.Noterliğinin 25774 yevmiye numarası ile tasdik ettirildiği ve 04.05.1994 tarihinde de davacının ayrıca Bakırköy 1.Noterliğinin 26793 yevmiye numaralı hisse devir ve temlik sözleşmesi ile de tüm hisselerini dava dışı Faruk Uslu'ya devrettiğine dair temlik sözleşmesi düzenlendiği hususlarında uyuşmazlık bulunmamakta olup, davalı Kurum tarafından, davacının şirketi temsil yetkisi sona erdikten ve hatta şirket münfesih olduktan sonra Kuruma bildirilen sigortalılar için ödenmesi gereken prim borçlarının tahsili istemi ile takip başlatılmıştır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında, davacının dava dışı şirketteki temsil yetkisinin sona ermesi ve yerine yeni temsilci atanmasının sicil gazetesinde ilanının, işlemin hukuken varlık kazanmasına değil, bu hususun üçüncü kişilere açıklanması amacına yönelik olduğu, dolayısıyla inşai değil bildirici bir işlem olduğu açıktır.

Davacının şirketi temsil yetkisi, 1994 yılında sona ermiş olup kurum tarafından talep edilen alacak, davacının kendisinin fiilen gerçekleştirdiği bir hukuki işlemden kaynaklanmadığı gibi kendisinin sorumlu olduğu dönemde ödenmesi gerektiği halde ödenmeyen bir prim borcu da değildir.

Görüldüğü üzere, Kurum tarafından talep edilen alacağın oluşmasına temsil yetkisi sona erdiği halde davacının yapmış olduğu bir hukuki işlem neden olmadığı gibi, davalı Kurum, temsil yetkisi sona eren davacı ile dava dışı şirket yönünden 6762 sayılı Kanunun 38 ve 39.maddeleri anlamında üçüncü kişi de değildir.

Görüldüğü üzere, Kurum tarafından talep edilen alacağın oluşmasına temsil yetkisi sona erdiği halde davacının yapmış olduğu bir hukuki işlem neden olmadığı gibi, davalı Kurum, temsil yetkisi sona eren davacı ile dava dışı şirket yönünden 6762 sayılı Kanunun 38 ve 39.maddeleri anlamında üçüncü kişi de değildir.

Temsil yetkisinin sona erdiğinin ticaret sicil gazetesinde ilanı iyiniyetli üçüncü kişileri korumaya yönelik olup, davacı temsil yetkisi sona erdikten sonra şirketi borç altına sokacak hukuki bir işlem yapılmadığından, davacının kendisinden sonra şirket adına yetkili temsilcilerin ödemesi gereken bir borçtan dolayı şahsi sorumluluğu bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkelere uygun değerlendirme yapılarak, davacının prim borcundan sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair kararda direnilmesi usul ve yasaya uygundur.

Bu nedenle, direnme kararının onanması gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda;

1-(I) numaralı bette açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 23.01.2013 gününde yapılan ilk görüşmede oybirliği ile,

2-(II) nolu bentte açıklanan nedenlerle; davalı SGK vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 30.01.2013 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile,  5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8/3.fıkrası uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1953, Karar No: 2022/5288, Tarih: 20.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1953 E.  ,  2022/5288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye yardım, hakaret

HÜKÜMLER : 1)Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 39/2, 29, 53, 58 maddeleri gereğince 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2)Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik hakaret suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 125/1, 125/4, 129/3, 53, 58 maddeleri uyarınca 2 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, dair karar

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan ... vekili, katılan ... vekili, katılanlar ..., Havana, ... Urgun vekilleri

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... vekili sanık Muhammed Gül hakkında da temyiz talebinde bulunmuş ise de; bu sanık hakkında verilen karar Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.05.2019 tarih ve 2017/2683 Esas 2019/2773 karar sayılı ilamı ile Onanarak kesinleşmiş olması nedeniyle bu yönden temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik yardım etmek suretiyle kasten öldürme ve hakaret suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, bozma üzerine incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin; suç vasfının hatalı olduğuna, yardım eden olarak eyleme katıldığına dair yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında hakaret suçundan beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılanlar vekillerinin; öldürme suçundan sanık hakkında tasarlama ve iştirak halinden hüküm kurulması gerektiğine, tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 20.06.2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19354, Karar No: 2013/14370, Tarih: 12.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/19354 E.  ,  2013/14370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş MAhkemesi Sıfatıyla

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı belediyede itfaiyeci olarak çalıştığı dönemde 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme şeklinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu ve fazla mesai ücreti alacaklarının Toplu İş Sözleşmesine göre % 100 zamlı ödenmesi gerektiğini, fazla mesai ücreti alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, zabıta ve itfaiye personelinin fazla mesai ücretlerinin 5893 sayılı Kanunun 51. ve 52. maddeleri kapsamında üst sınırı aşmamak kaydıyla Bütçe Kanununda nüfus oranlarına göre belirlenen limitlerde Belediye Meclisince belirlenen maktu miktarın ödenmesine karar verildiğini, 2011 yılı için 06.01.2011 tarih ve 2 sayılı meclis kararı ile fazla mesai ücretlerinin belirlendiğini ve bu limit üzerinden her ay için 187 TL ödeme yapıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 24 saat çalıştığı günlerde 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek yapılan hesaplamadan 2011 yılı için yapılan ödemelerin mahsubu ile belirlenen fazla mesai ücreti alacağı üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, davalı Belediyenin itfaiye bölümünde hangi tarihte çalışmaya başladığını beyan etmemiş, davalı ise davacının 2005 Ocak ayından itibaren davalı belediyenin itfaiye biriminde çalıştığını savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanına göre davacının 2004 yılında itfaiyede çalışmaya başladığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Resmi kurum olan davalı işyerinde davacının hangi tarihte itfaiyede görevlendirildiğine dair kayıtlar getirtilerek davacının hizmet süresinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespiti gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

3-Davalı tarafça Bütçe Kanununa göre itfaiye işçilerinin fazla mesai ücreti alacaklarının ödendiği savunulmuş ise de söz konusu düzenleme devlet memuru olan itfaiye çalışanlarını kapsamakta olup davacı işçiye uygulanamaz. Belediye Meclisinin bu yönde aldığı karar Yasaya ve Toplu İş Sözleşmesine aykırı olduğundan geçerli değildir. Davacının aksini kabul ettiğine dair bir bildirimi de olmadığından işçinin aleyhine yorumlanamaz. Davacıya Toplu İş Sözleşmesine ve Yasaya göre alacaklarının ödenmesi gerekir. Bu nedenle Mahkemece davacının fazla mesai ücreti alacalarından yapılan itfaiye mesai ödemelerin mahsubu doğrudur. Ancak dosyada bulunan ücret bordrolarından itfaiye mesai ücreti ve yakacak yardımı olarak davacıya 2005 Ocak ayından itibaren ödemeler yapıldığı tespit edilmektedir. Dosyadaki ücret bordrolarının imzalı olmadığı anlaşılmakla, Mahkemece öncelikle varsa davacıya ait imzalı ücret bordroları ve banka kayıtları getirtilmeli, bordrolarla banka kayıtlarının uyumlu olup olmadığı tespit edilmeli, davacıya Toplu İş Sözleşmelerine göre ödenen yakacak yardımının tespiti ile bu miktarın itfaiye mesai ücreti ve yakacak yardımı adı altında yapılan ödemelerden mahsubu ile davacıya ödenen itfaiye mesai ücretlerinin tespiti ve davacının fazla mesai alacaklarından yapılan tüm itfaiye mesai ödemelerinin mahsubu gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, fazla alınan temyiz harcının davacıya iadesine, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5264, Karar No: 2007/11218, Tarih: 01.10.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/5264 E.  ,  2007/11218 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Dava, istisna sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, taraflar arasında aynı sözleşmeye ilişkin ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 2007/275 E. 2003/1067 K.sayılı menfi tespit davasının temyiz incelemesinin de Yargıtay 15. Hukuk Dairesince yapılmış olmasına göre, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 15.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 1.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9918, Karar No: 2019/10159, Tarih: 14.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9918 E.  ,  2019/10159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her bir sanığın; TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince

mahkumiyetlerine

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiilerinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde ...’in işçi olarak çalıştığı ... Yem ve Yağ Sanayi A.Ş'ye ait fabrika sahası içinde yer alan ek bina inşaatındaki aspirasyon sistemi montajı faaliyeti işinde çalıştığı sırada asansör boşluğu kenarında forklifte malzeme yüklerken asansör boşluğuna düşerek öldüğü, dava dışı ...’ in asıl işveren ... Yağ Yem ve Yağ Sanayi A.Ş’nin işletme şefi ve işveren adına hareket eden birinci derece sorumlu olduğu; sanık Namık Kemal’in firması Modern Makina ile asıl işveren arasında aspirasyon sisteminin montajı için sözleşme yapıldığı; sanık ...’in asıl işverenin şantiye şefi olduğu; dava dışı ...’in ise yapı ruhsatından anlaşıldığı üzere asıl işverenin inşaat yapım sözleşmesi için anlaştığı ... İnşaat’ın yapı müteahhidi ve yapı sahibi olarak görüldüğü olayda, kusur değerlendirmesi yapmak için alınan işgüvenliği uzmanı heyet bilirkişi raporları arasında sanıklara ve dava dışı bu üçüncü kişilere kusur atfı konusunda çelişkiler mevcut olup olayda, sorumlu bu kişiler hakkında soruşturma yürütülüp, meydana gelen olayda kusurlu olup olmadığının tespiti bakımından Cumhuriyet Başsavcılığına suç ihbarında bulunularak, akabinde dava açılması halinde, açılan davanın bu dosya ile birleştirilip, tüm sanıkların kusur durumları birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde sanıklar ... ve ...’in mahkumiyetlerine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/82, Karar No: 2015/81, Tarih: 11.03.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/82 E.  ,  2015/81 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : 1- 17.09.2009 tarih ve 2007/2079 esas- 20091143 karar sayılı hükümle; TCK'nın 289/1, 62, 50/a, 52/2 - 4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- 21.05.2013 tarihli karar ile; uyarlama talebinin reddine, 17.09.2009 tarih ve 2007/2079 esas - 2009/1143 karar sayılı ilamının aynen infazına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında bir hükümle verilen doğrudan tayin edilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezaları ayrı ayrı 2000 liradan az olmasına rağmen toplamının 2000 liradan fazla olması nedeniyle 17.09.2009 tarihli hükmün temyize tabi olduğu, ancak sanığın yokluğunda verilen anılan hükmün yasa yoluna ilişkin kısmında "kesin olarak verildiğinin" belirtilmesi suretiyle sanığın Kanun yolu konusunda yanıltıldığı ve bu kararın sanığa da tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkındaki adli para cezasına ilişkin 17.09.2009 tarihli hükmün kesinleşmemesi nedeniyle uyarlama yargılaması sonucunda hükmün aynen infazına ilişkin verilen 21.05.2013 tarihli kararın hukuken yok hükmünde olduğu sanığın temyiz isteminin hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik bulunduğu da kabul edilerek 17.09.2009 tarihli hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Mahkemece cezanın asgari hadden tayin edileceğinin kabul edilmesine rağmen hükmedilen temel adli para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine 90 gün olarak fazla tayini,

2- Borçlu ile evli olan sanığın haczedilen ev eşyalarının müşterek sahibi olduğu gözetilerek TCK'nın 289/1-2. cümle uyarınca cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanığa verilen cezalardan gün adli para cezasının 5 gün olarak belirlenerek, TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezasının aynı Kanunun 289/1-2. cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün karşılığı adli para cezasına, 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak cezanın 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün para cezasına, sonuç hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 740 TL adli para cezasına ve 1 gün para cezasının da TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 20 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17380, Karar No: 2024/1410, Tarih: 15.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/17380 E.  ,  2024/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2251 E., 2020/343 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turhal Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2018 tarihli iddianamesi ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık müdafii tarafından istinafı üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 11.02.2020 tarihli kararı ile, dosya üzerinden incelemede, sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; tehdit suçunun, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğuna ve sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, eşi olan mağduru zorla ve bıçakla yarı çıplak vaziyette soyunması için tehdit ettikten sonra, ikamet kapısının dışına çıkararak hürriyetini kısıtladığı ilişkindir.

2. 20.10.2018 tarihli tutanakta, kavga anonsu üzerine gidildiğinde, sanığın annesi ....'in, görevlilere, "çabuk acele edin, kızı öldürecek" diye bağırdığı, daireye gidildiğinde, gelini ile oğlunun tartıştığını söyleyip, bulundukları odayı gösterdiği, "içerdeler, kızı dövüyor" dediği, aralık olan kapıdan bakıldığında, mağdurun yatak üzerinden ağlar vaziyette ve iç çamaşırları ile oturduğu, sanığın açık pencereden dışarı bakmakta olduğu, odanın dağınık ve sanığın alkollü olduğu, ....in, görevlilere, abisinin, mağduru zorla darp ederek üzerindeki kıyafetleri çıkarttırdığını, çıplak vaziyette kapı dışarı ettiğini, annesi ve kendisinin mağduru içeri aldıklarını söylediği, mağdurun sinir krizi geçirmesi nedeniyle mağdur ile görüşülemediği kayıtlıdır.

3. Mağdura ait 20.10.2018 tarihli doktor raporunda, sol ön kolda diş izi ile uyumlu ekimoz, sol dizde abrazyon, boyunda hiperemik düzensiz yaygın lezyonlar, kafa bölgesinde düzensiz hiperemik lezyon tarif edilerek, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı yazılıdır. Sanığın aynı tarihli doktor raporunda, 1.37 promil alkollü olduğu tespit edilmiştir.