muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1883, Karar No: 2019/18, Tarih: 07.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/1883 E.  ,  2019/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanıklar Erol, İbrahim ve Mustafa için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, sanık ... için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 06.11.2012 ve 09.10.2012 tarihli duruşma tutanaklarında üye hakim.... ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği ilgili hakim veya meslekle ilişiğinin kesilmesi halinde yetkili mahkemece yerine görevlendirilecek başka bir hakim tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11341, Karar No: 2024/1503, Tarih: 22.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/11341 E.  ,  2024/1503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/115 E., 2015/411 K .

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı,

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, okul bahçesinde arkadaşları ile oynamakta olan on iki yaşından küçük mağdureyi rızası hilafına zorla alıkoyup, pantolonun içine elini sokup cinsel organını ellemek sureti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkraları ile 109 uncu maddesinin birinci ve beşinci fıkraları, 63 ve 53 üncü maddesinin birinci fıkralarıı uyarınca açılıp, İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2015 tarihli, 2014/299 Esas, 2015/62 Karar sayılı görevsizlik kararı sonucunda, İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/115 Esas, 2015/411 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın;

a) Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun, sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

b) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, lehe olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca, 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, olay yerindeki ...,... isimli çocuklar dinlenilmeden eksik araştırma karar verildiğine, öte yandan tanık ...'in süreçte verdiği çelişkili beyanlarının hatalı değerlendirilip, tanığın kabul etmemesine rağmen de kollukta alınan ifadesine itibar edilerek ve diğer taraftan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair yetersiz rapora istinaden eksik araştırma ve inceleme ile delillerin hatalı değerlendirilerek suç kastı bulunmayan sanığın mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

Gerekçeli kararın elektronik imza ile imzalandığının belirtilmesine rağmen 181516 sicilli katip tarafından imzalanmamış olması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak değerlendirilmiş; diğer taraftan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Her ne kadar dosya gönderme formunda iki suç adı yazılmış ise de sanık müdafiinin süre tutum dilekçesinde suç adı olarak çocuğun cinsel istismarı suçunu, gerekçeli temyiz layihasında ise ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu belirtip, içeriğinde açıkça beraat hükmü gerekçesine yönelik bir temyiz nedeninde bulunmadığının anlaşılması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan verilen beraat hükmü, inceleme dışında bırakılmış, bu hususta Tebliğname de görüş belirtilmemesi tevdii sebebi sayılmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 8.Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/115 Esas, 2015/411 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, üye ...'ün karşı oyu ve oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğüm husus, mağdur hakkında düzenlenen ruh sağlığının bozulduğuna dair raporun hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı hususudur.

Mağdur hakkında Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 16.06.2014 tarih 2014/67 sayılı raporda; " olay sonrası çoçukta " anksiyete ile giden uyum bozukluğu" geliştiği; güncel muayenesinde "Anksiyete giden uyum bozukluğu - Kısmı remisyon (kısmı düzelme) ile devam ettiği ve halihazırda ruh sağlığının bozuk olduğu, ruh sağlığı bozukluğunun mahkemeye konu cinsel istismar olayı ile kuvvetle ilişkilendirildiği, "şeklinde tespit yapıldığı anlaşılmıştır.

5237 sayılı ...nın 103/6. maddesi " Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur."şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı ...nın 103/6. maddesi " Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur."şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı ...nın 103/6. maddesinin uygulanabilmesi için ruh sağlının bozulma olgusunun hiç bir tereddüde mahal bırakmadan, açık ve net olarak sanığın eylemi sonucu mağdurun beden veya ruh sağlığının geçici değil kalıcı olarak bozulduğunun tıbben tespit edilmesi gerekir. Benzer olaylarda beklenen mağdurda travma sonrası sitres bozukluğu teşhislerinin konulduğu bilinmektedir. Mağdurun ruh veya beden sağlığının belli bir müddet bozulması ve sonra iyileşmesi durumunda veya iki kişinin eylemlerinin birlikte bozması veya failin eyleminin bozulmayı artırması durumunda bu madde hükmü uygulanmayacaktır. Maddenin uygulanabilmesi için failin eylemi nedeniyle mağdurun ruh veya beden sağlığının başka bir neden olmaksızın kalıcı olarak bu eylem nedeniyle bozulması olgusunun gerçekleşmesi gerekir.

Mağdurda tespit edilen anksiyete giden uyum bozukluğu - kısmı remisyon (kısmı düzelme) ve ruh sağlığı bozukluğunun cinsel istismar olayı ile kuvvetle ilişkilendirildiği şeklindeki raporun ...nın 103/6. maddesinin uygulanması açısından yetersiz ve gerekçesiz olduğu ve Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak değerlendirme yapılması gerektiği ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğu görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun kararın onanması yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/6010, Karar No: 2017/2776, Tarih: 19.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6010 E.  ,  2017/2776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kayıt kabul davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 02.03.2015 tarih ve 2014/5038 E., 2015/1301 K. sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı müflis bankanın 08.06.2005 tarihinde iflasına karar verildiğini, öncesinde davalı müflis bankada çalışarak davacı bankaya geçen personele ilişkin kesinleşen yargı kararları uyarınca davacı tarafından ödenmek zorunda kalınan kıdem ve ihbar tazminatlarına dayalı olarak 93.686,08 TL'nin sıra cetveline kaydı için iflas idaresine başvurduklarını, ancak taleplerinin kabul edilmediğini ve alacaklarının cetvelde 4. sırada yer aldığını gördüklerini ancak İİK'nın 206. maddesi uyarınca 1. sırada olması gerektiğini ileri sürerek, alacaklarının sıra cetveline kayıt ve kabulü ile cetvelde 1. sırada yer verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 93.686,08 TL'nin iflas masasına kayıt ve kabulüne, bu miktarın işçi alacağı vasfında olan 49.869,35 TL'sinin İİK'nın 206. maddesi gereğince sıra cetvelinin 1. sırasına, bakiye kısmın ise yargılama giderlerine ilişkin olması nedeniyle 4. sırasına kaydına dair verilen karar, davalı iflas idaresi vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 02.03.2015 tarih ve 2014/5038 E., 2015/1301 K. sayılı ilamı ile, dava konusu alacağın iflastan sonra doğan alacakla ilgili olduğu, tahsil hükmü kurulması gerekirken davanın kayıt kabul davası olarak ele alınmasının doğru olmadığı gerekçesiyle, bozulmuştur.

Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

İİK'nın 206/4. maddesi, birinci sıraya; "İşçilerin, iş ilişkisine dayanan ve iflâsın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmiş ihbar ve kıdem tazminatları dahil alacakları ile iflâs nedeniyle iş ilişkisinin sona ermesi üzerine hak etmiş oldukları ihbar ve kıdem tazminatları,..” alacaklarının kayıt edileceği hükmünü içerir. Bu nedenle dava konusu işçilik alacaklarının imtiyazlı olarak iflas sıra cetveline kaydedilebilmesi için, iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde doğmaları gerekmektedir.

Somut olayda mahkemece, davaya konu işçilik alacaklarının İİK'nın 206. maddesi 1. sırasındaki alacak kapsamında kalıp kalmadığı belirlenip sonucuna göre, karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Somut olayda mahkemece, davaya konu işçilik alacaklarının İİK'nın 206. maddesi 1. sırasındaki alacak kapsamında kalıp kalmadığı belirlenip sonucuna göre, karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle, Dairemizin 02.03.2015 tarih ve 2014/5038 E., 2015/1301 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31997, Karar No: 2014/2080, Tarih: 06.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/31997 E.  ,  2014/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı tefhim olunan 11.5.2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 21.5.2012 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 06.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3656, Karar No: 2014/5394, Tarih: 20.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/3656 E.  ,  2014/5394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2011/568-2013/11

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 06/09/1999-17/06/2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 06/09/1999-17/06/2007 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının davalı Bakanlık işyerinde 09.09.1999 - 17.06.2007 döneminde kesintisiz olarak 2318 gün süreyle hizmet akdiyle çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 16/01/2004-31/01/2004 arasında 16 gün .... sicil numaralı ve ve Batıkent O...E... İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği ünvanlı işyerinden, 21/02/2004-15/06/2004 arasında 114 gün ..... sicil numaralı işyerinden, 01/11/2004-31/12/2004 arasında 60 gün .... sicil numaralı ve Batıkent O...E.. İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği ünvanlı işyerinden, 01/01/2005-31/03/2005 arasında 90 gün .... sicil numaralı ve Batıkent O.. E.. İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği ünvanlı işyerinden, 02/04/2005-30/05/2005 arasında 59 gün .... sicil numaralı işyerinden, 15/11/2005-31/01/2006 arasında 76 gün .... sicil numaralı ve Batıkent O..E... İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği ünvanlı işyerinden, 13/12/2006-30/06/2007 arasında 191 gün ..... sicil numaralı ve Batıkent O..E.. İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği ünvanlı işyerinden hizmet bildiriminin yapıldığı, ..... sicil numaralı ve Batıkent O... E.. İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği ünvanlı işyerinin 16/01/2004 tarihinde kanun kapsamına alındığı, davacının bu işyerinden bildirimi yapılan dönemlere ait dönem ve ücret bordrolarının bulunduğu, davacı tanıklarının beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının 21/02/2004-15/06/2004 arasında 114 gün ...... sicil numaralı işyerinden ve 02/04/2005-30/05/2005 arasında 59 gün .... sicil numaralı işyerinden bildirimleri yapılmış olup bu işyerlerinin kime ait olduğu araştırılmadan, bu işyerleri ile davalı işyeri arasında bağ bulunup bulunmadığı belirlenmeden ve buna göre hak düşürücü süre konusunda değerlendirme yapmadan eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, dava konusu edilen dönemde Batıkent O.. E... İlköğretim Okulunda çalışan öğretmen, müdür, müdür yardımcısı gibi kişiler tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davacının bildirimi yapılan .....sicil numaralı ve ..... sicil numaralı işyerlerine ait dönem bordrolarını getirtip dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, davacının dava konusu edilen dönemde hangi işyerinde çalıştığını tespit etmek, davacının bildirimi yapılan diğer işyerleri ile davalı işyeri arasında bağlantı olup olmadığını araştırmak, hak düşürücü süreyi bu duruma göre değerlendirmek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; hüküm kurulurken davacının davalı işyerinden yapılan bildirimlerinin dışlanmaması doğru olmamıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12193, Karar No: 2012/14233, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12193 E.  ,  2012/14233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, 690 ada 232 parsel sayılı taşınmazdaki kat irtifakının sona erdirilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Mahkeme kararının davalılar ..., ... ve ...'a tebliğ edildiğine dair bir belge veya kayda dosyada rastlanılmamıştır.

Mahkeme kararı tebliğ edilmiş ise, belgesinin dosyasına konulması veya kayıtlara dayanılarak tarihinin bildirilmesi, yapılmamışsa bu noksanlığın giderilmesi ile temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Davalı ... adına çıkartılan gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligatın haber verilen komşusunun imzası alınmadan yapıldığı anlaşıldığından Tebligat Yasasının 21. ve Tüzüğün 28. maddelerine aykırıdır. Adı geçen davalıya gerekçeli kararın yöntemince tebliği ile temyiz süresinin beklenmesinden,

3-Davalılar ... ve ...'ye gerekçeli karar Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, bu maddeye göre tebligat yapılabilmesi evrakın teslim edildiği muhtarın adı ve imzasının tebligat evrakına yazılması koşuluna bağlıdır. Adı geçen davalılara yapılan tebligatlarda, evrakın teslim edildiği muhtarın adı ve imzası bulunmadığından bu koşul gerçekleşmemiş, tebliğ işlemi geçerli değildir. Bu nedenle adı geçen davalıların tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla sıkı bir şekilde araştırılıp 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararının tebliği sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

4-Gerekçeli karar davalılar ..., ... ve ...'e Tebligat Yasası'nın 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmiş ise de, bu maddeye göre tebligat yapılabilmesi, muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup, bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan, geçerli

değildir. Bu nedenle adı geçen davalıların tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla sıkı bir şekilde araştırılıp, 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 Sayılı Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararının tebliği sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

5-Tebligat Kanununun 16.maddesi uyarınca kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa, tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır. Davalı ...'e yapılan gerekçeli karar tebliği kardeşi ... imzasına yapılmış ise de, dosyada bulunan nüfus kaydının incelenmesinden, davalının ... isminde bir kardeşinin olmadığı anlaşıldığından geçersizdir. Adı geçene yöntemince mahkeme kararının tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

6-... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2000/545 Esas sayılı dosyasının mahkemesinden,

6-... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2000/545 Esas sayılı dosyasının mahkemesinden,

7-Dava konusu taşınmazda imar düzenlemesi yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise dava konusu taşınmazın bu kapsamda ne tür bir düzenlemeye tabi tutulduğu, dava konusu taşınmazda yapılan imar düzenlemesinin, taşınmaza ait mimari projede yer alan C1 blokun projesine uygun olarak yapılmasına engel nitelikte olup olmadığı ve buna ilişkin bilgi ve belgelerin belediye imar müdürlüğünden,

8-Davalılar ..., ..., ... ..., ..., ... ve ...'a ait tapuların onaylı örneklerinin tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1745, Karar No: 2024/7761, Tarih: 26.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1745 E.  ,  2024/7761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2049 E., 2022/2105 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2022 tarihli ve 2020/61 Esas, 2022/301 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/2049 Esas, 2022/2105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca emanetteki eşyalar bakımından düzelterek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı olmadığına, hatalı değerlendirme yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın eylemi neticesinde, mağdurun femoral arter harabiyetine, siatik sinir harabiyetine ve sol ayak bileği eklem hareket kısıtlılığına neden olan yaralanmasının; yaşamını tehlikeye soktuğu ve duyu ya da organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca üst sınıra yakın bir ceza tayini gerekirken yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.