muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/572, Karar No: 2017/122, Tarih: 28.02.2017

(2) Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir” şeklindeki düzenlemeyle hakimin ancak hukukun izin verdiği yöntemlerle elde edilen delilleri dikkate alabileceği hüküm altına alınmıştır.

Anılan kanunun 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde de, ortaya konulmak istenen delilin kanuna aykırı olarak elde edilmiş olması halinde reddolunacağı ifade edilerek hukuka uygun olarak elde edilmeyen delillerin ispat aracı olarak kabul edilmeyeceği ve hükme esas alınmayacağı açıklanmıştır. Kaldı ki, aynı kanunun 230. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi de zorunludur.

Hukuka aykırı aramanın maddi ceza hukuku bakımından yaptırımı ise eylemin suç teşkil etmesidir. 5237 sayılı TCK'nun "haksız arama" başlıklı 120. maddesinde hukuka aykırı olarak bir kimsenin üstünü veya eşyasını arayan kamu görevlisinin üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacağı öngörülmüştür. Konut ve işyerleri bakımından hukuka aykırı aramalar ise 5237 sayılı TCK'nun 116 ve 119/1-e maddeleri kapsamında değerlendirilecektir.

Nihayet, aramadaki hukuka aykırılıklar gerek Devletin, gerekse arama kararını veren veya uygulayan kamu görevlilerinin tazminat sorumluluğunu gündeme getirebilecektir. Bu kapsamda 5271 sayılı CMK'nun 141/1. maddesinde aramanın amacıyla orantılı olmayacak biçimde ölçüsüz gerçekleştirilmesi durumunda kişilerin maddî ve manevî her türlü zararlarını Devletten isteyebilecekleri öngörülmüştür.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Nihayet, aramadaki hukuka aykırılıklar gerek Devletin, gerekse arama kararını veren veya uygulayan kamu görevlilerinin tazminat sorumluluğunu gündeme getirebilecektir. Bu kapsamda 5271 sayılı CMK'nun 141/1. maddesinde aramanın amacıyla orantılı olmayacak biçimde ölçüsüz gerçekleştirilmesi durumunda kişilerin maddî ve manevî her türlü zararlarını Devletten isteyebilecekleri öngörülmüştür.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kolluk görevlilerince yapılan istihbari çalışma sonucunda uyuşturucu madde satıldığı iddia edilen yere ilişkin somut bilgilerin elde edildiği, derhâl işlem yapılmadığı takdirde işlendiği iddia edilen suçun iz, eser, emare ve delillerinin kaybolacağına diğer bir anlatımla gecikmesinde sakınca bulunduğuna ilişkin dosya kapsamı itibarıyla hiçbir bilgi ve belgenin bulunmadığı gibi, sanıkların, olay yerinde 8-10 kişi olduklarına, uyuşturucu maddelerin kendilerine ait olmadığına ve karakolda iken polislerin önlerine suç konusu maddeleri getirip üzerlerinden ele geçirilmiş gibi tutanak düzenlediklerine ilişkin savunmalarının, eski otogaz bayisinde sanıklar ile birlikte olduklarını ve sanıkların üzerinde uyuşturucu madde bulunmadığını söyleyen tanıklar .... ve ....ile sanık ...'ın üzerinden uyuşturucu madde çıkmadığını polislerden öğrendiğini ifade eden tanık ....'in beyanları ile doğrulandığı, tutanak düzenleyicisi tanıklar ....,.... ve ....'in, düzenledikleri tutanağın doğru olduğunu ve olay yerinde sadece sanıkların yakalandığını beyan etmelerine karşın, tutanak düzenleyicisi diğer tanık .....'in, olayın tutanakta belirtildiği şekilde gerçekleştiğini, olay yerinde sanıklar dışında başka kişilerin de bulunduğunu beyan edip çelişki üzerine sorulduğunda ise, olay yerinde sadece sanıkların bulunduğuna ilişkin kesin bir cevap verememesinin adı geçen tanıklar tarafından düzenlenen 22.09.2009 tarihli tutanağın doğruluğunu şüpheye düşürdüğü de gözetildiğinde; kolluk görevlilerinin suçla ilgili edindikleri bilgileri 5271 sayılı CMK'nun 2/e, 158, 160, 161 ve 164. maddeleri uyarınca derhal Cumhuriyet savcısına bildirip bu konuda adli arama kararı talep etmeleri ve Cumhuriyet savcısından alacakları talimat doğrultusunda işlem yapmaları gerektiği, adli arama kararı alınmadan yapılacak arama işleminin ve bu arama sonucu ele geçirilecek uyuşturucu maddenin hukuka aykırı şekilde elde edilmiş olacağı, suçun maddi konusu ve delili olan uyuşturucu maddenin hukuka aykırı yöntemle elde edilmesi durumunda ise hükme esas alınamayacağı ve buna bağlı olarak suçun unsurunun oluşmayacağı cihetle sanıkların üzerinin aranması için hâkim, Cumhuriyet savcısı veya kolluk amiri tarafından verilmiş bir adli arama kararı ve emrinin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından suç konusu uyuşturucu maddelerin hukuka aykırı yöntemle ele geçirildiği ve hükme esas alınamayacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Özel Daire bozma kararı isabetli olup, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı; "Yapılan istihbarî çalışmalarda; 'Anıl ve Şener' isimli şahısların ....Mezarlığı karşısında bulunan eski otogaz bayinde uyuşturucu madde sattığı bilgisinin elde edildiği; ancak bu bilgiyi destekleyen emarelerin bulunmaması nedeniyle doğruluğunun araştırılması için aynı gün saat 23.30 sıralarında görevlilerce söz konusu yere gidildiği, bu nedenle suç şüphesinin henüz Cumhuriyet savcısına bildirilmediği ve soruşturma evresinin başlamadığı aşamada; eski otogaz bayi içerisinde görülen sanıkların yanına gidilerek yapılan üst yoklamalarında; sanık ...'ın pantolonunun sağ cebindeki kutuda 20 adet uyuşturucu hap, pantolon sol cebindeki poşette 8 gram uyuşturucu maddenin, sanık ...'de ise; pantolon sağ cebinde 151 adet hapın ele geçirildiği olayda; 2559 sayılı PVSK'nun Ek 4. maddesi uyarınca, bir suçla karşılaştığında hizmet branşına bağlı olmaksızın suça el koymak ve delilleri tespit edip, muhafaza altına almak ile görevli ve yetkili olan Asayiş Büro Amirliği görevlilerinin, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan edindikleri izlenime göre; istihbari bilgide belirtilen yerde sanıkları görerek durumlarından şüphelendikleri ve oluşan bu makul sebep nedeniyle yanlarına gittikleri, sanıkların üzerlerinde silah veya tehlike oluşturan diğer bir eşyayı bulundurabilecekleri hususunda yeterli şüphenin oluşması üzerine PVSK'nun 4/A maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak alınması gereken tedbirler kapsamında, sanıkların üzerinde giysileri çıkartılmaksızın, elle yoklama biçiminde kontrol yaptıklarında suç konusu uyuşturucu maddeleri ele geçirdikleri, sanıkları temadi eden satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu işledikleri şüphesiyle yakaladıkları, bu durumda CMK'nun 2. maddesinin (j) bendi ile Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 4. maddesinde tanımı yapılan 'suçüstü' halinin mevcut olduğu, somut emarelere dayanmayan ve sanıkların açık kimlik bilgilerini de içermeyen istihbari bilginin CMK'nun 116 ve devamı maddeleri uyarınca adli arama kararı alınmasını gerektiren şartları taşımaması nedeniyle bu bilgi hakkında olay yerinde araştırma yapan görevlilerin, işlenmekte olan bir suçla diğer bir anlatımla 'suçüstü' hali ile karşılaşmaları nedeniyle, CMK'nun 90/4. maddesi ile PVSK'nun 13/1-A ve Ek 6. maddelerinin verdiği yetkiye dayanarak, suç delillerinin kaybolmaması için derhal gerekli tedbirleri alıp uyuşturucu maddeleri muhafaza altına aldıktan sonra, uyguladığı tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verdikleri, müteakiben emirleri doğrultusunda soruşturma işlemlerine başladıkları, yine PVSK'nun Ek 6. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8

. maddesi ile PVSK'nun 13/1-A ve Ek 6. maddelerinin verdiği yetkiye dayanarak, suç delillerinin kaybolmaması için derhal gerekli tedbirleri alıp uyuşturucu maddeleri muhafaza altına aldıktan sonra, uyguladığı tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verdikleri, müteakiben emirleri doğrultusunda soruşturma işlemlerine başladıkları, yine PVSK'nun Ek 6. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (f) bendindeki düzenlemeye göre de; suçüstü halinde ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan uyuşturucu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği",

Çoğunluk görüşüne katılmayan dokuz Ceza Genel Kurulu Üyesi de; "itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2017 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 28.02.2017 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30602, Karar No: 2013/12025, Tarih: 03.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/30602 E.  ,  2013/12025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK.nun 204/1 ve 53/2-3. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ve belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk (5 kez)

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine; ancak:

1-) 0luşa uygun kabule göre, Fransa vizesi alamayan diğer sanıklar .....'in Fransa'ya gitmelerini sağlamak için, emekli başkomiser olan sanık ...’nin, yurt dışında işçi olarak çalışan kişilere ait gerçek pasaportlarda fotoğraf değişikliği yapıp, 14.02.2006 günlü çıkış damgasını sahte olarak basmak suretiyle Atatürk Havalimanına geldiği, diğer sanıkların kendi isimleri ile aldıkları pasaportlarla Senegal'den aktarmalı olarak Paris'e gitmek üzere uçağa bindikleri, henüz uçak kalkmadan Havalimanına gelen, emekli başkomiser olduğundan bahisle güvenlik kontrolünden geçmek istemeyen ve şüpheli hareketleri ile dikkat çeken sanık ...’nin yapılan üst aramasında, pantolon kemeri arasına sıkıştırılmış vaziyette zarf içinde beş adet pasaportun ele geçtiği, kalkışa hazır olan Paris aktarmalı Senegal uçağında yapılan kontrolde, sanık ...'de ele geçen pasaportlarda fotoğrafları bulunan beş kişinin, uçakta oldukları ve kendilerine ait pasaportlarla biniş yaptıklarının tespitinden ibaret olayda; aynı anda ele geçen ve gerçek kişilere ait pasaportlar üzerinde yapılan sahtecilik eylemlerinin, sanık Lütfı îzci yönünden TCK.nun 43/2. maddesi gereğince zincirleme tek suç olduğunun kabulü gerekeceğinden, tefrik edilen Bakırköy 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/71 esas, 2008/857 karar sayılı (Dairemizinn 02.07.2013 gün ve 2010/8984 esas, 2013/11064 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilen) dosyası ile bu dava dosyasının birleştirilmesi ve sanığın, TCK.nun 204/1, 43/2. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Kabule göre de;

Türkan Tekin adına düzenlenen sahte pasaport nedeniyle 05.12.2007 günlü oturumda tefrik kararı verilmesine rağmen, mükerrir olacak biçimde bu dosya üzerinden de mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/14345, Karar No: 2014/7630, Tarih: 05.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14345 E.  ,  2014/7630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet (4 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2131, Karar No: 2021/11493, Tarih: 14.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2131 E.  ,  2021/11493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/11 E. - 2019/49 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre arsa niteliğindeki İstanbul İli, Küçükçekmece İlçesi, Safra Mahallesi, 13035 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve yine aynı Kanunun 11/son maddesi uyarınca taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı karşılığının tespit edilerek davacı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/38907, Karar No: 2023/460, Tarih: 14.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/38907 E.  ,  2023/460 K.**

**"İçtihat Metni"**

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2021 tarih 2020/33 Esas ve 2021/7 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 01.07.2021 ... ve 2021/294 Esas 2021/597 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.11.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.11.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle, sanık ...'in FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün finans kaynaklarından olan Bank Asyada daha önce hiç hesabı bulunmazken, örgütü lideri ... ve bu örgütün yöneticilerinin Asya Katılım Bankasını kurtarma amaçlı yaptıkları ikinci çağrı dönemine denk gelen çağrı ve talimatları sonrası örgütün finansal kuruluşu olan Bank Asyada 2014 yılı Ağustos ayında hesap açtırmak ve hesabında artış yapmak suretiyle örgüte finansal destek sağladığı, böylelikle sanığın eyleminin örgüte yardım etme suçunu oluşturduğu halde bu suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir. Sanığın daha önce hiç hesabı bulunmazken, örgütü lideri ... ve bu örgütün yöneticilerinin Asya Katılım Bankasını kurtarma amaçlı yaptıkları ikinci çağrı dönemine denk gelen çağrı ve talimatları sonrası örgütün finansal kuruluşu olan Bank Asyada 2014 yılı Ağustos ayında hesap açtırmak ve hesabında artış yapmak suretiyle örgüte finansal destek sağladığı, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 27.11.2019 tarih, 2019/1789 E., 2019/7220 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere "Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaksızın örgüt liderinin talimatı doğrultusunda Bankasya hesabına rutinin dışına çıkan para yatırma, mevduat artışı, katılım hesabı açma vb hesap hareketliliğinin tespit edilmesi halinde silahlı terör örgüte yardım suçunun oluşacağı;" şeklindeki yargısal değerlendirme ve uygulamalar ışığında yapılan değerlendirme de sanığın sübuta eren eylemlerin örgüte yardım etme suçunu oluşturduğu anlaşılmakla karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar sanık ... Şahinin örgütün amaçları doğrultusunda finans kuruluşu olarak faaliyet yürüten Bank Asya isimli bankadaki hesabına örgüt liderinin talimatlarından sonra para yatırdığı iddia olunarak FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, sanık savunmasında özetle, öğrenci olduğu dönemde ailesinin kendisine banka aracılığıyla harçlık yolladığını, aile şirketleri olduğunu, şirketin mali durumunun kötü olduğunu, bankalardan para yollanması halinde tedbirlerden dolayı el koyulabileceği ve ayrıca kesinti yapılabilceği sebebiyle birden fazla banka ile görüştüğünü, Bank Asyanın kesinti yapmadığını öğrenince burada hesap açtırdığını, bu hesaba babasının şirketinden ve amcasının oğlu ...Ş. tarafından para yatırıldığını, Gaziosmanpaşa Üniversitesi tarafından yatırılan 188,66 TL'nin ise fazla harç yatırması sonucu kendisine iade edilen miktar olduğunu, örgütsel talimatla hareket etmediğini ve üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir. Dosya kapsamında yer alan sanığın Bank Asya hesaplarının incelenmesi sonucu hazırlanan 10.03.2020 tarihli bilirkişi raporuna göre sanığın örgüte müzahir banka olan Bank Asya ile 22.08.2014 tarihinde hesap açarak çalışmaya başladığı, sanığın cari hesabına kendisi tarafından bir kez ATM'den para yatırıldığı, amcasının oğlu tarafından iki kez EFT ile para yatırıldığı ve iki farklı kurum tarafından iki kez cari hesabına ödeme yapıldığı, bunlar dışında sanığın katılım hesabı açma kapama, döviz, altın alım-satımı gibi işlemler gerçekleştirmediği, sanığın adı geçen bankada talimat ile gerçekleştirdiği iddia olunan 2014 ve 2015 yıllarındaki hesap hareketleri incelendiğinde; sanığın ilk hesabını açtırdığı tarihten itibaren gerçekleştirdiği olağan bankacılık işlemleri yaptığı, bu durumun aksini kanıtlar nitelikte dosya kapsamında bir delilin de bulunmadığı, örgüt üyeleri tarafından örgütün finans kaynağı olan Bank Asyaya örgüt liderinin ilk talimat tarihi olan 29.12.2013 tarihinden sonra 2014 Ocak ve Eylül aylarında yoğunlukla para yatırıldığının ve yine örgüt üyelerinin sosyal medya üzerinden 04.02.2015 tarihinde Bank Asyaya para yatırma talimatının bulunduğunun bilindiği, sanığın 2014 yılı Ocak ve Eylül aylarında ve 04.02

.12.2013 tarihinden sonra 2014 Ocak ve Eylül aylarında yoğunlukla para yatırıldığının ve yine örgüt üyelerinin sosyal medya üzerinden 04.02.2015 tarihinde Bank Asyaya para yatırma talimatının bulunduğunun bilindiği, sanığın 2014 yılı Ocak ve Eylül aylarında ve 04.02.2015 tarihinde herhangi bir hesap açma ve para yatırma işlemi gerçekleştirmediği, yine sanığın savunmasının tutarlı olduğu, hesabına babasına ait şirket ve kuzeni tarafından para gönderildiği, bunlarında cüzi miktarlar olup harçlık mahiyetinde olduğu, sanığın beyanlarına yönelik olarak dosya içerisinde aksine bir tanık anlatımı veya başkaca delil de bulunmadığı, sanığın yapmış olduğu bankacılık işlemlerinin örgütsel yakınlık olarak değerlendirilemeyeceği, örgütün talimat tarihlerine denk gelen anormal, süregelenin dışında ve olağan dışı nitelikte para yatırma ve katılım hesabı açma gibi işlemlerinin bulunmadığı, sanığın Bank Asya hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet kapsamında yada örgüte yardım faaliyeti kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğu yönünde herhangi bir delil bulunmayan sanığın, Bank Asyadaki hesabı üzerinden gerçekleştirdiği rutin, süregelen ve olağan bankacılık işlemleri nedeniyle hakkında örgüte yardım etme suçlaması ile kamu davası açılmış ise de, sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı başkaca maddi delil elde edilemediğinden ve isnat edilen suç sübut bulmadığından 5237 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanığın silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan beraatine karar verilmiştir.