muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3515, Karar No: 2025/1589, Tarih: 27.02.2025

Dahili Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle hak düşürücü süre geçmiş olduğunu taşınmazın uzun yıllardır davalıların mülkiyeti ve zilyetliğinde olduğunu, tamamı davalılar tarafından işlenen arazinin ormanla bir ilgisinin bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dosyaya sunulan 11.01.2018 havale tarihli bilirkişi raporunda 17.804,30 m²lik talep dışına çıkılarak davacının talebinden fazla değerlendirme yapıldığı, dava dilekçesine konu 11.410 m²lik kısmın raporda ve tahdit haritasında gösterilmesi bakımından ek rapor alınmasına karar verildiği, 18.03.2019 havale tarihli bilirkişi heyetinin ek raporunda, Tekirdağ ili Süleymanpaşa ilçesi ... mahallesi ... mevkii 35800 m² yüzölçümlü tarla niteliğinde 683 parsel nolu dava konusu taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 24.390,00 m²lik bölümün Çataldere Devlet Ormanı sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu, (B) harfi ile gösterilen 11410,00 m²lik bölümün Çataldere Devlet Ormanı sınırları içerisinde orman sayılan yerlerden olduğunun bildirildiği, 1977 yılında kesinleşen tesis kadastrosunda dava konusu taşınmazın tarla olarak tescil edildiği, tesis kadastrosu çalışmaları tamamlandıktan ve tapu tutanakları kesinleştikten sonra 6831 sayılı Kanun gereğince Orman Kadastro çalışmalarının yapıldığı, 16.07.1998 tarihinde ilan edilen ve 16.07.1998 tarihinde kesinleşen Orman Kadastro çalışmaları neticesinde 18.03.2019 havale tarihli ek bilirkişi raporunda belirtilen dava konusu 683 parsel sayılı taşınmazın krokide (B) harfi ile gösterilen 11.410,00 m²'lik kısmının kesinleşen Orman Kadastro tahdit sınırları içerisinde kaldığı, 6831 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinde öngörülen 10 yıllık dava açma süresi içerisinde Orman Kadastrosuna itiraz davası açılmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile; Tekirdağ ili Süleymanpaşa ilçesi ... mahallesi 683 parsel sayılı taşınmazın dosyaya sunulan bilirkişi heyetinin 18.03.2019 havale tarihli ek bilirkişi raporu ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen 11.410,00 m² kısmının tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükme karşı bir kısım tapu maliki vekili olan ... ve arkadaşları vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından sunulan istinaf dilekçesinde özetle; söz konusu mahalde 1970'li yıllarda kadastro çalışmalarının yapıldığını, dava konusu parselin ormanla ilişiğinin olmadığı ile özel şahıs adına tapusunun tescil edildiğini, daha sonra yapılan ikinci çalışmalarda orman sınırlarına dahil edildiğini, müvekkilinin bu durumdan haberdar olmadığını, taşınmazın tapusuna ... duyduğunu, ancak dava açıldıktan sonra taşınmazın orman sınırları içerisinde kaldığından haberdar olduğunu, müvekkilinin kendisinin diktiği ağaçları Orman İdaresinden üç defa izin alarak ağaç kesiminde bulunduğunu, İlk Derece Mahkemesinin yetersiz araştırma ile haksız karar oluşturduğunu bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; 11.03.2019 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre (B) harfi ile gösterilen 11410,00 m²lik bölümün kesinleşen orman tahdit sınırları içerisinde kaldığının belirlendiği, kesinleşen Orman Kadastro sınırları içerisinde kalan taşınmazın başka bir araştırmaya gerek kalmaksızın tapusunun iptal edilerek orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davalı ... ve arkadaşları vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan deddine karar verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenler tekrar edilerek temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşmiş orman tahdidinden kaynaklı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... ve arkadaşları vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 534,70 TL'nin temyiz eden davalı ... ve arkadaşlarından alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1821, Karar No: 2011/3306, Tarih: 20.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1821 E.  ,  2011/3306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'in yargılanması sırasında; Burdur Asliye Ceza Mahkemesiyle, Burdur Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Burdur Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2010 gün ve 2010/114 E. 2010/93 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7546, Karar No: 2020/1149, Tarih: 20.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7546 E.  ,  2020/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçluya ait ticari plakalı aracın plakasının satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkiline 8. sırada yer verildiğini, 1. ve 2. sırada araç üzerinde rehni bulunan şikayet olunanlara yer verildiğini, araç üzerindeki rehnin ticari plakayı kapsamadığını ileri sürerek hatalı hazırlanan sıra cetvelinin iptali ile yeniden sıra cetveli düzenlenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan İş Bankası vekili ve Esnaf ve Kredi Kef. Koop vekili araç üzerinde rehin hakkı bulunduğunu ve ticari plakayı da kapsadığını savunarak şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ticari plakalar özel satış şekline tabi olsalar ve ayrıca kayıt altına alınsalar da trafik siciline kayıtlı oldukları, diğer menkuller gibi rehnin de TMK. 'nın 942/2. maddesi uyarınca trafik siciline şerh ile mümkün olduğu, şikayet olunan T. İş Bankasının ve Esnaf ve Sanatkarlar Kredi Kefalet kooperatifinin taşıt rehni sözleşmesinde açıkça aracın plakasına ve bu plakaya bağlı tüm haklarına rehin konulduğu belirtilmiş olduğundan şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK'nın 366. maddesi ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2386, Karar No: 2012/13128, Tarih: 12.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2386 E.  ,  2012/13128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/12/2010 tarih ve 2009/1021-2010/690 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait olan kağıt işleme tesisinin davalıya devri amacıyla taraflar arasında 14/05/2009 tarihli sözleşme akdedildiğini, sözleşmede devir bedelinin açıkça 245.000,00 TL olarak kararlaştırıldığını, devir bedelinin 200.000,00 TL'lik kısmının peşin, 45.000,00 TL'lik kısmının çekle ödeneceğinin belirlendiğini, davalı tarafça 180.000 TL ödeme yapıldığını ancak bakiye 65.000,00 TL'nin ödenmediğini, davalının sözleşme ile taahhüt ettiği çeki de vermediğini, bunun üzerine Bakırköy 4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/18077 esas sayılı dosyası ile yaptıkları ilamsız icra takibine davalının haksız ve kötüniyetle itiraz ederek takibin durmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek davalının icra dosyasına vaki itirazının iptali ile takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiş, yargılama sırasında davasını alacak davası olarak ıslah etmiş ve 65.000 TL devir bedelinin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında yapılan sözleşme gereği 200.000,00 TL peşin ödeme yapıldığını, daha sonra davacının kesin devrin noter huzurunda yapılacağından bahisle 2 aylık 45.000,00 TL çekle ödeme yerine 20.000,00 TL daha nakit verilmesi halinde devri hemen yapabileceklerini teklif ettiğini, teklifin müvekkilince kabul edildiğini ve 20.000,00 TL ödenerek taraflar arasında Eyüp 6. Noterliğinin 9134 yevmiye numaralı ve 15/05/2009 tarihli "İşletme Hakkının Devri Sözleşmesi" imzalanarak kesin devrin gerçekleştiğini ve tarafların birbirlerini ibra ettiklerini, müvekkilinin davacıya borcu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, işletme devri sözleşme bedeli konusunda taraflar arasında bir ihtilaf olmadığı, buna göre nakit olarak yapılacak ödemelerin tamamının yapıldığı konusunda ispat külfetinin davalıya düştüğü, davalının 200.000,00 TL'nin tamamen ödendiği konusunda herhangi bir belge, delil ibraz edemediği, bu nedenle devir bedeli olarak kararlaştırılan 245.000,00 TL'nin 180.000,00 TL'lik kısmının nakit olarak davalıca ödendiğinin kabulü gerektiği, taraflarca imzalanan ve adi yazılı olan işletme devri sözleşme şartlarının halen geçerli olduğu, zira tarafların bu sözleşmenin feshedildiği iddiasında bulunmadıkları ve resmi yazılı şekilde yapılan sözleşme bedelinin 20.000 TL olarak gösterilmesinin nedeninin düşük harç ve vergi ödemek olduğu gerekçeleriyle davanın kabulü ile 65.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.905,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10501, Karar No: 2018/13336, Tarih: 13.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10501 E.  ,  2018/13336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/04/2015 gün ve 2014/833- 2015/98 sayılı kararı ile açık alana park edilmiş motosikletin çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturacağı yönündeki kabulü gözetildiğinde, somut olayda sanığın müştekiye ait motosikleti açıktan çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1 maddesiyle uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infazda nazara alınması mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5150, Karar No: 2019/1603, Tarih: 27.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5150 E.  ,  2019/1603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/09/2016 tarih ve 2015/356-2016/299 sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen .../09/2017 tarih ve 2017/809-2017/808 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "SANAT HOTEL+ŞEKİL" ibareli 43. sınıftaki hizmetleri kapsayan marka başvurusunun Markalar Dairesince "SANAT CAFE PATİSSERİE+ŞEKİL" ibareli marka başvurusu mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazın ise ...'in 2015-M-5642 sayılı kararı ile reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira başvuru konusu işaret ile redde mesnet markanın görsel, sescil ve biçimsel olarak ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadıklarını, karıştırma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek ...'in 2015-M-5642 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, redde mesnet "SANAT CAFE PATİSSERİE+ŞEKİL" ibareli marka ile başvuru konusu işaretin kapsamlarında bulunan hizmetlerin aynı olduğu ancak başvuru konusu işaret ile redde mesnet marka tescil başvurusunun ayırt edilemeyecek derecede aynı olmadığı, zira başvuru konusu işaretin şekil ve sözcükler içerdiği, redde mesnet markanın da şekil ve özel bir yazım biçimi ile başka sözcükler içerdiği, her iki işaretin de bütün olarak özgün bir yazım biçimini ve şeklini ihtiva ettikleri, başvuru konusu işaret ile redde mesnet başvuru arasında "SANAT" ibaresinin ortaklığından kaynaklı anlamsal bir benzerlik olmasına rağmen içerdikleri diğer biçimler, sözcük ve yazım şekli itibariyle görsel olarak birbirlerinden oldukça farklı oldukları, bu sayede ayrı işaretler olarak ortalama tüketiciler ve yararlanıcılar tarafından anlaşılabilir hâle geldikleri, zira yazım biçiminin daha ön planda olduğu, özellikle, başvuru konusu işaret ve redde mesnet başvuruda yer alan özgün şekiller, sözcük ve yazım biçiminin, redde mesnet markayı başvuru konusu işaretten farklılaştırdığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ...'nın 2015-M-5642 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Karara karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, ayırt edilemeyecek derecede benzerlikten söz edilebilmesi için başvuru konusu işaret ile redde mesnet marka arasında hiç bir araştırma ve inceleme yapılmasını gerektirmeyecek derecede açık bir benzerliğin bulunmasının gerektiği, somut olayda "SANAT HOTEL+Şekil" ibareli başvuru ile redde mesnet "SANAT CAFE PATİSSERİE+Şekil" ibareli marka arasında açık bir benzerliğin bulunmadığı, dolayısıyla anılan KHK'nın 7/1-b maddesi koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

27/02/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1195, Karar No: 2023/1516, Tarih: 21.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1195 E.  ,  2023/1516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/635 E., 2022/2380 K.

DAVA TARİHİ : 03.07.2020

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/282 E., 2021/4 K.

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, dava dışı anonim şirkette yönetim kurulu üyesi olmasına rağmen temsil ve ilzam yetkilerinin bulunmadığı için kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince,

"Davanın reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde özetle; adına kayıtlı hisse miktarının (1) olduğunu ve 18.10.2011 tarihli olağan genel kurul toplantısında 3 yıl süreyle yönetim kurulu üyeliğine seçildiğini, zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu ve Kurum alacağının tahsil edilememesinin sorumlusunun yine Kurum olduğunu, kararın gerekçe ve hüküm kısmının çelişkili olduğunu, üst düzey yönetici olmadığını, hiç bir zaman temsil, idare ve ilzam yetkisinin olmadığını, 16.08.2012 günü istifa ettiğini ve ilan edildiğini, davanın reddinin hatalı olduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince,

"Tekirdağ 2. İş Mahkemesi'nin 07.01.2021 tarihli, 2020/282 Esas - 2021/4 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan, davacı asılın istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı istinaf sebeplerini tekrarla, daha önce aleyhine sonuçlanan ödeme emrinin iptali davasını Anayasa Mahkemesine götürdüğü ve buradan çıkacak ihlal kararının beklenmesi gerektiği, şirkette "1" payı olup temsil ve ilzam yetkisinin bulunmadığı gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı istinaf sebeplerini tekrarla, daha önce aleyhine sonuçlanan ödeme emrinin iptali davasını Anayasa Mahkemesine götürdüğü ve buradan çıkacak ihlal kararının beklenmesi gerektiği, şirkette "1" payı olup temsil ve ilzam yetkisinin bulunmadığı gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava dışı anonim şirketin yönetim kurulu üyesi olan davacının tebliğ edilen ödeme emirlerinden sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 88/20 nci madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,

21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

179,90-Onama

80,70-Peşin

99,20- Kalan

...