muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2294, Karar No: 2014/9326, Tarih: 12.05.2014

kamu görevlisinin gerçekten var olup olmadığı,yada o işi yapmaya yetkili bulunup bulunmadığının bir önemi yoktur. Ancak nüfuzdan faydalanacağı söylenen kişinin kamu görevlisi olması gerekir. Kamu görevlisi sayılmayan bir kişiyle ilişkisinden dolayı bir yarar sağlanması halinde bu nitelikli hal uygulanmayacaktır. Kamu görevlisinin taraflarca tanınan ve bilinen bir görevli olması aranmaz. Asıl olan tarafların anladıkları ve anlattıkları memurun makam olarak belirlenebilen bir görevli olmasıdır. Failin mağdurdan sağladığı çıkarı …Başsavcısına, …kaymakamına, vereceğim şeklindeki beyanında Başsavcının, Kaymakamın kişi, makam ve görev olarak yeterince belirliliği bulunmaktadır. Failin,belirli bir memur yanında hatırı sayıldığından bahsedilmeksizin, bakanlardan, milletvekillerinden, hakimlerden, tanıdıkları olduğu ve işi halledeceğini söyleyerek çıkar sağlanması halinde basit dolandırıcılık söz konusu olacak ve TCK'nın 158/2. maddesi uygulanamayacaktır. Keza,failin, belli bir memur yanında hatırı sayıldığından söz etmeksizin kendisini kamu kurumunda görevli (müfettiş, genel müdür vb.) olarak tanıtıp müştekinin tayinini yaptırabileceğini söylemesi halinde eylemi, basit dolandırıcılık suçunu oluşturacaktır. Kamu görevlisine gerçekten ve onun bilgisi içinde çıkar sağlanmış ise eylem rüşvet suçunu oluşturacaktır.

Sanığın, önceden tanımadığı katılanı arayarak kendisini Milli Eğitim Bakanlığı'nda etkili bir memur olarak tanıttığı, öğretmen olan katılanın, Manisa’da bir okula müdür olarak atanmasında yardımcı olacağını söylediği, ancak bu iş için 400 TL parayı bankada bulunan hesabına aktarılmasını söylediği, katılanın kabul ettiği ve sanığın adına bankadaki hesabına parayı aktardığı ve aktarılan parayı sanığın bankamatikten çektiği, ancak sonrasında katılanın dolandırıldığını anladığı, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın alınan savunmasında, müştekiyi tanımadığını, üzerine atılı suçlamayı kesinlikle kabul etmediğini, 2009 yılında Mayıs-Haziran-Temmuz aylarında suçta kullanılan banka kartını çaldırdığını, sonrasında kartın iptali için bankaya başvurduğunu beyan etmesi ve mahkeme tarafından yapılan araştırmayla ilgili bankanın vermiş olduğu cevabın da kredi kartına ilişkin olduğu da dikkate alınarak, gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması açısından; öncelikle ilgili bankadan söz konusu kartın çalındığından bahisle iptaline ilişkin bir müracaat bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, ayrıca sanığın müştekiyi aradığı iddia edilen 0507...... numaralı hattın sahibi olan B. İ. de tanık sıfatıyla beyanının alınması; elde edilecek sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4773, Karar No: 2021/1882, Tarih: 24.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/4773 E.  ,  2021/1882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yüzüne karşı 09.02.2016 tarihinde tefhim olunan hükmün, sanık müdafii tarafından yasal süresi geçtikten sonra 15.03.2016 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5840, Karar No: 2021/5138, Tarih: 16.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5840 E.  ,  2021/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.06.2018 tarih ve 2018/165 E. - 2018/340 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen 20.02.2020 tarih ve 2018/1744 E. - 2020/177 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, mal bedelinin tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın İİK m.67 maddesi uyarınca iptali ve icra inkar tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı taraf, mal alım satımından kaynaklanan faturalar nedeniyle davalıların murisi borçlu ... aleyhine takip başlatmış olup, temyizinde de borçlunun vefatının öğrenilmesini müteakip bu kez davalı mirasçılar adına takip talebinde bulunarak ödeme emri tebliğ edildiğini belirtmektedir. Ancak, davacı tarafın işbu davalılar adına bahsettiği işlemlere yönelik olması gereken belgelere özellikle takip talebine dosya kapsamında rastlanılmadığından, temyiz incelemesinin yapılabilmesi bakımından icra dosyasının orijinalinin eksiksiz olarak işbu dosyaya kazandırılması için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın anılan eksikliğin ikmali için mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9985, Karar No: 2013/14346, Tarih: 18.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/9985 E.  ,  2013/14346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Suç uydurma

Hüküm : TCK'nın 271/1, 31/3, 62/1, 50/3, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle 08.09.2008 tarihli duruşmanın kapalı yerine açık yapılmış olması, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin "16.06.2011" yerine "17.06.2011" yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1- Temyiz incelemesi yapılmayan sanık ...'in aynı müdafii tarafından savunulmasının sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı dosya kapsamından anlaşılmakla; aralarında menfaat çatışması bulunması nedeniyle sanığın bir başka müdafii tarafından temsil edilmesi suretiyle yargılamaya devam edilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden aynı müdafii tarafından temsil edilmesi suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38 ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine muhalefet edilmesi,

2- Sanığın 18 yaşını doldurduğu gözetilmeden 31.03.2010 tarihli duruşmanın açık yerine kapalı yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24166, Karar No: 2013/7831, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/24166 E.  ,  2013/7831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi davalılardan ... İnşaat Taahhüt Mümessillik Hiz San ve Tic. Ltd. Şti. Vekilincede duruşmalı, olarak talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Taraflar arasındaki iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle talep olunan maddi ve manevi tazminat istemine dair, Mahkemece verilen 15.11.2012 tarihli karar, davalılardan ... İnş Taah Mümessillik Hiz San Tic Ltd Şti vekilince süresinde temyiz edilmiş olup, bilahare anılan davalı vekilinin vekaletnamesindeki yetkisine binaen temyiz talebinden feragat etmiş bulunduğundan davalılardan ... İnş Taah Mümessillik Hiz San Tic Ltd Şti vekilinin vaki temyiz talebinin feragat nedeniyle REDDİNE, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar ... İnş Sar Tur Tic AŞ ile ... San Tes ve Tic AŞ vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

3-Dava 20.10.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 19,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalı ile eş ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; sigortalının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı eş ve sigortalının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, çocukların manevi tazminat istemlerinin ise kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı ... Kağtaş’ın maddi tazminatının belirlenmesine ve manevi tazminatın takdirine ilişkin karar yerindedir. Davacı eş ile çocuklar yararına manevi tazminat takdir edilmesi ise isabetsiz olmuştur.

Mahkemece; sigortalının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı eş ve sigortalının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, çocukların manevi tazminat istemlerinin ise kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı ... Kağtaş’ın maddi tazminatının belirlenmesine ve manevi tazminatın takdirine ilişkin karar yerindedir. Davacı eş ile çocuklar yararına manevi tazminat takdir edilmesi ise isabetsiz olmuştur.

Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi ile sınırlı olup olmadığının tartışılması gerekir. Cismani zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa onlarında manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Bu durumda olanların zararları ile haksız eylem arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan, yansıma yoluyla değil, doğrudan zarara maruz kalma söz konusudur. Kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Öte yandan 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren TBK’nun 56/2 maddesinde de “….Ağır bedensel zarar .... hâlinde, zarar görenin .... yakınlarına da manevî tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verilebileceği.” Düzenlenmiştir.

Somut olayda, olay tarihinde 39 yaşında olan, geçirdiği iş kazası sonucu sol pilon tibia kırığı ve ön çapraz bağlarında kopma sonucu % 19,00 oranında sürekli işgücü kaybına uğrayan sigortalının ağır bedensel zarara uğramadığı giderek bu zarar nedeniyle eşi ve çocukları olan davacıların manevi tazminata hak kazanmadıklarının kabulü ile bu yöndeki davanın reddi yerine yazılı şekilde kısmen kabulü hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan ...vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan ...vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5276, Karar No: 2013/7057, Tarih: 13.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5276 E.  ,  2013/7057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

1- Gerekçeli karar, müflis davalı şirket iflas idare memurlarından Av......'a tebliğe çıkarılmış ve adı geçen iflas idare memuru tarafından temyiz edilmiştir.

İflas idare memurlarının yetkileri hususunda tereddüt hasıl olduğundan, İflas Müdürlüğü'nden, davalı müflis şirketin iflas idare memurlarının isim ve adresleri ile münferiden ya da müştereken temsile yetkili olup olmadıkları sorularak, iflas idare memurlarının münferiden temsile yetkili olduklarının bildirilmesi halinde işlem yapılmadan; müştereken yetkili olduklarının bildirilmesi halinde, gerekçeli karar, anılan memurun temyiz dilekçesi ve işbu geri çevirme kararı bu kişilere tebliğe çıkarılarak, Tebligat Kanunu ve Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tebliğ edilip edilmediği denetlendikten sonra, temyiz süresinin beklenmesi, kararı temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesine eklenmesi, temyiz etmemeleri ve temyize muvafakat edip etmedikleri hususunda temyiz süresi içinde imzalı yazılı dilekçe vermeleri halinde usulüne uygun kimlik tespiti yapılarak, bu hususun bir tutanak ile belirlenmesi, temyiz dilekçesinin ya da temyiz dilekçesini benimsediklerini yazılı olarak beyan etmeleri halinde bu dilekçesinin davacı vekiline tebliğ ile temyiz süresinin beklenmesi, katılma yolu ile temyiz halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi,

2-Kayıt kabul davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. madde hükmü uyarınca tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla ilk sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-İlk sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

c-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler;

d-İlk sıra cetveli tebliğ edilmiş ise davacı tarafa tebliğine ilişkin belge,

e-İlk sıra cetvelinin tasdikli sureti,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak, varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/484, Karar No: 2024/2797, Tarih: 27.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/484 E.  ,  2024/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1512 E., 2022/1881 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

SUÇ TARİHLERİ : 16.02.2021, 18.02.2021

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2021/396 Esas, 2022/146 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 20 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 45.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27/10/2022 tarihli ve 2022/1512 Esas, 2022/1881 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri; delillerin hukuka aykırı olduğuna, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın uyuşturucu madde sattığı bilgisi üzerine alınan iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararına istinaden başlatılan soruşturma kapsamında;

Sanığa isnat edilen 16.02.2022 tarihli olay yönünden yapılan değerlendirmede;

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın uyuşturucu madde sattığı bilgisi üzerine alınan iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararına istinaden başlatılan soruşturma kapsamında;

Sanığa isnat edilen 16.02.2022 tarihli olay yönünden yapılan değerlendirmede;

Olay günü sanık ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan Savaş arasındaki telefon görüşmeleri üzerine yapılan fiziki takipte, Savaş'ın cebinden çıkartığı parayı sanığa uzattığı, sanığın da okul bahçesine 200 metreden yakın mesafede Savaş'a sentetik kannabinoid verdiği olayda, uyuşturucu madde alışverişinin net olarak görülmesi, tutanak mümzilerinin mahkemece alınan beyanlarında bu hususu doğrulaması, tape kayıtları, fiziki takip tutanağı ve olay yakalama tutanakları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır.

Sanığa isnat edilen 18.02.2022 tarihli olay yönünden yapılan değerlendirmede;

Olay günü yapılan telefon görüşmeleri üzerine gerçekleşen fiziki takipte, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan Ahmet'in, sanığın içinde bulunduğu araca binerek bir süre sonra araçtan indiği, ardından Ahmet'ten sentetik kannabinoid ele geçirildiği olayda, tape kayıtları, Ahmet'in müdafi huzurunda yapmış teşhisi ve olayın sıcaklığıyla müdafi huzurunda vermiş olduğu beyanların fiziki takip ve olay yakalama tutanakları ile uyumluluk arz etmesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır.

Böylece sanığın zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, tekerrür hükümleri uygulamasının yerinde olduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27/10/2022 tarihli ve 2022/1512 Esas, 2022/1881 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13925, Karar No: 2013/30317, Tarih: 23.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13925 E.  ,  2013/30317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Giresun Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.03.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu sebebiyle tapu iptali ve tescile ilişkin olup, Türk Medeni Kanununun 194. maddesine dayanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 194. maddesi evliliğin genel hükümleri kapsamında yer almaktadır ve evlilik devam ettiği sürece uygulanabilecek olan bir hükümdür. Evliliğin sona ermesiyle konut, aile konutu vasfını kaybeder ve işlem diğer eşin açık rızasına bağlı olmaktan çıkar.

Toplanan delillerden, tarafların yargılama devam ederken 20.11.2011 tarihinde boşandıkları anlaşılmaktadır. Davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.12.2013 (Pzt.)