muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6070, Karar No: 2018/5951, Tarih: 25.09.2018

Davacılardan ...'nin de 26 yıl önce bahsi geçen yazılı harici rızai taksim sözleşmesine güvenerek dava konusu 19 Pafta, 463 parseldeki 10140 m² bahçenin özel parselizasyondaki 4 ada, 8 nolu parseldeki 153.50 m²'lik arsayı 10/02/1979 tarihli harici yazılı satış sözleşmesi ile malikler vekili-temsilcisi emlakçı ...'ndan 153.500 TL bedelle ev yapmak üzere satın aldıkları arsaları üzerine iyiniyetle bina yaptıklarını,

Tapuda halen davalılar adına kayıtlı görünen iş bu taşınmazlar üzerindeki binaların davacılara ait olduğu konusunda şerh verildiği, diğer parselerdeki özel parsellerin müvekkilleri dışında yaklaşık 90 kişiye aynı şekilde satıldığını, bu şahısların da taşınmazlar üzerine iyiniyetle bina inşaa ettiklerini, 20 yılı geçkin bir zamandır da nizasız ve fasılasız olarak kullanılan taşınmazların olduğunu, bu nedenlerle davalılar adına kayıtlı olan ... ili, ... ilçesi, ... semti, 19 Pafta, 463 parsel ve özel parsel 4 ada, 22 Parseldeki 115 m²'lik 4 ada, 10 parseldeki 115 m²'lik 4 ada, 8 parseldeki 153.50 m²'lik taşınmazın bedeli ödenerek iyiniyetle satın alındığı ve üzerine bina yapılarak 20 yılı geçkin süredir fiilen nizasız olarak kullanıldığı da gözönünde tutularak ... kaydının iptali ile davacılar adına ayrı ayrı tescili veya belirlenecek her bir arsa bedelinden harici satış sözleşmesi ile ödediğimiz bedellerin bugün itibariyle ulaşacağı alım gücünün belirlenerek yeni belirlenecek her bir arsa bedelinden mahsubuyla fazla çıkacak bedelleri ödemeye hazır olduklarını da belirterek bu fark bedeller karşığında hatta belirlenecek yeni her bir arsa bedelinin tamamı karşılığında da davalılar adına olan ... kaydının iptali ile her bir davacı adına ayrı ayrı tescilini istemiştir.

Davalılardan ... vekili davacıların dayandığı harici taksim sözleşmelerinin bütün mirasçılar tarafından imzalanmamış olması nedeniyle hukuken geçersiz olduğunu, aksi düşünülse dahi ilgilinin bu taksim sözleşmesi ile kendisine kalan yeri harici bir satış sözleşmesi ile tasarruf etme imkanının bulunmadığını, davacıların her birinin selef durumunda olduğunu, vekil kılınan ...'nın geçerli bir vekaletnamesinin bulunmadığını, davaya konu parselin ilk kök kayıtlarından itibaren bir çok uygulama gördüğünü bedele yönelik bir talebin dava edilmediğini belirterek davanını reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili davalı ...'ün hiçkimseye murisinden kalan arsa hissesini satmadığını ve bir bedel almadığını, arsa paylaşımı yapılmasına dair şartlı bir sözleşmeyi 01.01.1979 yılında 463 sayılı parsel maliklerinin tamamı tarafından imza atılmış ise de bundan sonra yapılan 14.03.1988 tarihli, 10.02.1979 tarihli yine 12.06.1979 tarihli belgelerde kendisinin ve bir kısım mirasçıların imzaları bulunmadığı gibi bu sözleşmelerde kime ne verileceği, kimin ne kadar hakkının kaldığının belli olmadığı, tüm mirasçıların katılımı ile imzalanmış bir belge bulunmadan iştirak halinde mülkiyet şeklinde olan bu taşınmaz hakkında oybirliği kararı olmadan hisse devrinin geçersiz olduğu, davacıların binalarının kaçak inşaat olduğunu, keşif raporlarının yetersiz olup yeniden oluşturulacak bilirkişi heyetiyle keşif ve inceleme yapılıp davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ..., ... ve ... 21/09/2005 tarihli celsede imzalı beyanları ile davacılardan satış sonrası paralarını aldıklarını, davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, mahallinde 28.09.2006 tarihinde ve 29.01.2015 tarihlerinde keşif yapılmış, 25.12.2015 tarihli keşif raporunda davacı ...'nin iki katlı evinin 32227 ada 12 sayılı parsel 107 m2'lik taşınmaz içerisinde davacı ...'nun iki katlı evinin 32227 ada 6 sayılı parsel 106 m2 ev cinsi ile kayıtlı olup yine davacı ...'ye ait tek katlı evin 32227 ada 5 sayılı parsel içerisinde kaldığı belirtilmiştir. Dava konusu parsellerin 17.02.1987 tarihinde 463 parsel sayılı, 10140 m2 kuyulu tarla cinsli taşınmazın imar uygulaması ile oluştuğu ve ... kayıtlarına davacıların binalarının ayrı ayrı şerh verildiği ... kayıtlarında belirtilmiştir.

Dava, TMK.nun 724. maddesine dayalı olarak açılan temliken tescil davasıdır. Dava konusu 461-462-463 parselin 20/03/1956 tarihli tapulama ile işlem gördüğü, 27/01/1977 tarihli intikal ile Şerife, ..., ..., ..., ..., ..., ... adlarına iştiraken kaydedildikleri, 17/02/1987 tarihinde ve 25/11/1996 tarihinde imar görüp 25731, 32220, 32225, 32226 ve 32227 ada içinde yer aldıkları, 463 nolu parselin özel parselasyona tabi tutulduğu, taksim sözleşmesinin ve satış yetkisi verilmesine ilişkin 01/01/1979 ve tarihli sözleşmenin tüm pay sahiplerinin imzasını taşımadığı, bu hali ile geçerli bir taksim sözleşmesinden bahsedilemeyeceği, davacıların iddialarının harici satış sözleşmelerine dayandırılmış olup, tapulu yerin haricen satışının geçerli olmadığı, satıldığı iddia olunan yerin ifrazının da mümkün olmadığı, bu tür davalarda iyiniyetin kabul edilebilmesi için bina inşa edilen yerin ileride davacıya verileceği ümidiyle bina yapılması gerektiği, dosya kapsamına göre işiraken mülkiyete konu bir taşınmazdan bir miktar ev yeri satın alınmasında diğer paydaşların da onayı sağlanmadığından davacının iyiniyetli olduğunun kabul edilemeyeceği, iyiniyetin gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların araştırılması da gerekmediği görülmekle, bu itibarla, davanın sübjektif koşulu olan iyiniyetin gerçekleşmediği gerekçesiyle davacı ... mirasçılarının, davacı ... açısından yine davacı ... mirasçılarının ... iptali ve tescil ile ilgili istemin reddine 26.04.2016 tarihinde karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili duruşmalı olarak, davalı ... vekili duruşmasız olarak temyiz etmiştir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. İnşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açacaktır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacılar vekili dava konusu taşınmazların ... ili, ... ilçesi, ... Mah. ... Mevkii 19 pafta, 461-462-463 parselde ..., ..., ..., ... adlarına iştiraken kayıtlı iken 01.01.1979 tarihinde o tarihte sağ olan ... malikleri olan ... ayrıca 01.01.1979 tarihinde hayatta olmayan ... mirasçıları ..., ..., ... tarafından ve yine 01.01.1979 tarihinde hayatta olmayan ... mirasçıları ... tarafından imza edildiği, 463 sayılı parselin diğer iştirakçı maliki Veli oğlu ... ile ilgili kaydın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/593 Esas - 2011/233 Karar sayılı ilamı ile iptaline, diğer iştirakçı maliklerin isimlerinin düzeltilmesine karar verildiği ve temyiz edilmeden 13.09.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu durumda 01.01.1979 tarihli "... 461-462-463 parsellerin parselasyon ve satış sözleşmesidir" başlıklı ve o tarih itibari ile sağ olan ... malikleri ve tapuda adı yazılı ancak intikalleri yapılmamış olan ..., ... ve ...'in 01.01.1979 tarihindeki tüm mirasçıları tarafından imzalandığı, davacıların geçerli olan bu sözleşmeye güvenerek kendilerine satılan taşınmazları teslim alıp 20 yılı aşan süredir ev inşa ederek fiilen oturdukları ve 17.02.1987 tarihli imar uygulaması ile oluşan, temliken tescile konu 32227 ada 5-6-12 sayılı parsellerin ... kaydının muhdesat bilgileri bölümünde binaların ayrı ayrı davacılara ait olduğu yönünde 07.11.2002 tarih, 8150 yevmiye no ile verilmiş şerh bulunmaktadır. Davalılar tarafından beyanlar hanesindeki bina şerhleri nedeniyle mülkiyet haklarının kısıtlandığı gerekçesiyle belirtmenin terkini için davacılar aleyhine hiçbir dava açılmadığı gibi nizasız fasılasız bina inşa ederek devam eden zilyetliklerine karşı davalılar tarafından hiçbir dava açılmadığı, 29.01.2015 tarihinde yapılan keşifte dava konusu yerlerin özel parselasyonunu yapan emlakçı 1928 doğumlu ... ve dava konusu 21 yıllık ... Mahallesinde muhtarlık yapan tanık ... isimli tanıklar da bu durumu beyan etmişlerdir. Yine dosya içerisinde yer alan ve bir kısım mirasçılar tarafından imzalanan "Kabul ve Taahhüt Beyanı" başlıklı, 14.03.1988 tarihli belge "Satış Mukavelesi ve Taahhütname" başlıklı "...yukarıda adları yazılı kişilere 1979-1983 tarihleri arasında hisse satışları yaptık..." yazılı belge, 12.06.1979 tarihli 15.01.1988 tarihli belgeler ve 05.02.1979, 02.06.1981, 14.03.1980 tarihli bir kısım mirasçılara ait vekaletname içerikleri ve tüm dosya kapsamı ile değerlendirildiğinde davacıların imar öncesi 463 parsel sayılı ana taşınmazdan tüm malik ve mirasçılar tarafından imzalı 01.01.1979 tarihli "461-462-463 Parsellerin Parselasyon ve Satış Sözleşmesidir" başlıklı belgeye güvenerek satın aldıkları özel bölümlere bina yaptıklarından, 5.7.1944 tarihli ve 12/26 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi mülkiyetin ileride kendisine geçirileceği inancıyla hareket ettiklerinden, Türk Medeni Kanununun 724

.01.1979 tarihli "461-462-463 Parsellerin Parselasyon ve Satış Sözleşmesidir" başlıklı belgeye güvenerek satın aldıkları özel bölümlere bina yaptıklarından, 5.7.1944 tarihli ve 12/26 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi mülkiyetin ileride kendisine geçirileceği inancıyla hareket ettiklerinden, Türk Medeni Kanununun 724. maddesi uyarınca öncelikli koşul olan iyiniyet unsuru gerçekleştiğinden, mahkemece Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde belirtilen diğer unsurların da incelenerek neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 1630 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2018 tarihinden oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/77, Karar No: 2021/13157, Tarih: 08.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/77 E.  ,  2021/13157 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.800,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/05/2014 tarihli ve 2013/194 esas, 2014/189 karar sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesi gereğince hükmolunan 120 gün karşılığı adli para cezası üzerinden, anılan Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığında 80 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, sanığa fazla ceza tayini ile 90 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 1.600,00 Türk Lirası yerine, 1.800,00 Türk Lirası adlî para cezasına çevrilmesi suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/10/2020 gün ve 94660652-105-16-7755-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ... Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suçu işlediği tarihte 15 yaşından büyük ancak 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nin 151/1. maddesine göre belirlenen 120 gün adlî para cezasından, yaş küçüklüğü nedeniyle TCK’nin 31/3. maddesine göre (1/3) oranında indirim yapılırken hesaplama hatası yapılarak 80 gün adlî para cezası yerine, 90 gün adlî para cezasına hükmedilmesi ve aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk Lirası üzerinden 1.600,00 Türk Lirası yerine 1.800,00 Türk Lirası şeklinde fazla belirlenmesi usul ve yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebine dayanılarak ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2014 tarihli ve 2013/194 esas, 2014/189 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK’nin 151/1. maddesi ../..

gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 31/3. maddesi gereğince cezasından (1/3) oranında indirim yapılarak 80 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk Lirasından çevrilerek sonuç olarak 1.600,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere ... Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2725, Karar No: 2014/19458, Tarih: 28.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/2725 E.  ,  2014/19458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gemerek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/93-2013/301

rındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Gemerek Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.12.2013 gün ve 93/301 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Çepni Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine temsilcisi dava dilekçesinde; 351 ada 1 ve 14 ile 368 ada 35 parsellerin çeşme ve arsası nitelikleri ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca senetsizden davalı Çepni Belediyesi Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edildiklerini, taşınmazların içerisinde bulunan çeşmelerin kapsadığı alanlar dışında kalan yerlerin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/A maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, aksinin kanunun özüne aykırı olduğunu açıklayarak, çeşmelerin kapsadığı alanlar dışında kalan kısımlar bakımından parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile keşifte belirlenecek bu yerlerin Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı adına çıkartılan dava dilekçesi, yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmiş, ancak davalı Belediye Başkanı davaya cevap vermemiş, ilk yargılama oturumunda ise davayı kabul ettiğini açıklamıştır.

Mahkemece, her üç parsel bakımından davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mülkiyet hakkına dayanılarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. 2003 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında her üç parselde, “çeşme ve arsası” niteliklerinde senetsizden sırasıyla 6880.99, 7223.16 ve 845.36 m² yüzölçümleriyle Çepni Belediyesi Tüzel Kişiliği adına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16. maddesi gereğince tespit ve tescil edilmişlerdir.

Taşınmaz başında yapılan 07.10.2010 tarihli keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ile tanıklar, her üç parselin içerisinde çeşmelerin bulunduğunu, buralarda hayvanların sulandığını, köylüler tarafından tasarruf edildiğini ve bu şekilde yararlandıklarını, çeşmelerin etrafındaki alanlarda hayvanların dinlendiğini, köylülerin hayvanlarının buralarda su içtiklerini, 30 yılı aşkın bir süreden beri bu şekilde tasarrufta bulunduklarını, başka kimse tarafından kullanılmadığını, çeşme ve hayvanların dinlendiği yerler olduğunu bildirmişlerdir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/A maddesinde; “kamu hizmetinde kullanılan bütçelerinden ayrılan ödenek ve yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler, (hükümet, belediye, karakol, okul binaları, köy odası, hastane veya diğer sağlık tesisleri, kütüphane, kitaplık, namazgah, cami, genel mezarlık, çeşme, kuyular, yunak ile kapanmış olan yollar, meydanlar, pazar yerleri, parklar ve bahçeler, boşluklar ve benzeri hizmet malları) kayıt, belge veya özel kanunlarına göre Hazine, kamu kurum ve kuruluşları, il, belediye, köy veya mahalli idari birlikleri tüzel kişiliği adlarına tespit olunur”, hükmüne yer verilmiştir.

Madde kapsamından da açıkça anlaşılacağı, üzere çeşme ve çevresinde bulunan boşluk alanlar çeşme ile bir bütünlük olarak değerlendirilerek A bendinde belirtilen tüzel kişiler adına tespit ve tescil edilir. Yapılan tespit doğrudur. Belediye adına da bu tür yerlerin tespit ve tescil edilmesi belirtilen kanun hükmü gereğidir. Söz konusu parsellerin belirlenen nitelikleri itibariyle kamuya ait hizmet mallarından sayılır. Dava konusu çeşmelerden köylülere ait hayvanların gelip su içtikleri ve çevresinde bulunan boşluklarda dinlendikleri keşif tutanağındaki beyanlarla sabit olup, bu konuda bir duraksama söz konusu değildir. Saptanan bu husus örf ve adet ile hayatın olan akışına uygun düşmektedir. Kamunun kullanımına sunulan hizmet malları da ortamallar gibi nitelikleri değiştirilmedikçe özel mülkiyete konu yapılamayacak mallardandır.

Dava konusu yerlerin hizmet mallarından sayıldığı, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerle sabittir. Şu halde, sadece parseller içinde bulunan çeşmenin kapsadığı alan bırakılmak suretiyle, çevresindeki boşluk niteliğindeki alanların özel mülkiyete konu olacak biçimde hazine adına iptal ve tesciline karar verilmesi durumunda çeşmenin kullanılması ve hayvanların gelip burada su içip dinlenmeleri olanağı ortadan kaldırılmış olacaktır. Bu şekildeki görüş, çeşmenin niteliğinin kaybolmasına ve hizmetin engellenmesine yol açacağı açıktır.

Öte yandan, her ne kadar davalı Belediye Başkanı yargılamanın ilk oturumunda davayı kabul ettiğini bildirmiş ise de, Belediye Başkanının Belediye meclisinin verdiği herhangi bir yetki olmadan, Belediye adına davayı kabul etme yetkisinin bulunmadığı, Belediye Kanunu hükümleriyle sabittir. Bu nedenle Belediye Başkanı'nın, Belediye Meclisinin verdiği yetki olmadan davayı kabul etmesi hukuken geçerli bir sonuç doğurmaz. (5393 sayılı Belediye Kanunu m.18/e, h, 38/g, p)

Öte yandan, her ne kadar davalı Belediye Başkanı yargılamanın ilk oturumunda davayı kabul ettiğini bildirmiş ise de, Belediye Başkanının Belediye meclisinin verdiği herhangi bir yetki olmadan, Belediye adına davayı kabul etme yetkisinin bulunmadığı, Belediye Kanunu hükümleriyle sabittir. Bu nedenle Belediye Başkanı'nın, Belediye Meclisinin verdiği yetki olmadan davayı kabul etmesi hukuken geçerli bir sonuç doğurmaz. (5393 sayılı Belediye Kanunu m.18/e, h, 38/g, p)

Saptanan bu somut olgular doğrultusunda, dava konusu 351 ada 1 ve 14 ile ,368 ada 35 parsellerin içerisinde bulunan çeşmelerin çevreleriyle birlikte bir bütünlük oluşturduğu, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/A maddesinde sayılan kamuya ait hizmet mallarından sayılan yerlerden bulunduğu, sadece çeşmenin çevresindeki boşluklardan ayırma ve kullanma olanağının bulunmadığı, söz konusu bütünlüğü bozabileceği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.