muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3486, Karar No: 2019/552, Tarih: 21.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3486 E.  ,  2019/552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27/.../2016 tarih ve 2015/413-2016/402 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin taşınmak üzere davalıya teslim ettiği ameliyat malzemesinin davalı şirket tarafından zayi edildiğini, akabinde müvekkili tarafından davalıya ihtar çekilse de ihtara cevap verilmediğini ve kaybolan taşınanın akıbetinin de bildirilmediğini, davalıya zararlarına dair proforma fatura da sunduklarını ileri sürerek, 5.290 TL zararın ve hesaplanacak temerrüt faizinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kargonun içeriğini beyan etmediğini ve kargoya ilişkin olarak herhangi bir değer gösterilmediğini, ...'nın 864. maddesi gereğince taşıma senedine yazılan bilgilerdeki gerçeğe aykırılıklar ile yanlışlık ve eksikliklerden doğan zararın göndericiye ait olduğunu, eksik bildirimlerden dolayı müvekkili şirketin bir kusurunun bulunmadığını, şayet mahkeme aksi kanaatte olursa ...'nın 882. maddesi gereğince müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı olduğunu, proforma faturanın gerçekleşmiş bir satışı yansıtmadığından değerlendirmeye alınamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporlarına göre davalının ...’nın 876. maddesi kapsamında kendisini sorumluluktan kurtarır delil ibraz edemediği, eşyanın akıbetini dahi bilmeyen davranışlarının pervasızca olduğu ve somut olayda gerekli dikkat ve özeni göstermediğinden ...’nın 882. maddesinde düzenlenen sorumluluk sınırlamasından da yararlanamayacağı, nitekim bu hususların Dairemizce ilk karar sonrası bozma sebebi de yapılmadığı, kaybolan taşınanın piyasada satılmayan kullanılıp iade olunan bir eşya olması nedeniyle bilirkişinin değer takdirinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.290,00 TL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 271,03 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35209, Karar No: 2017/14582, Tarih: 19.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/35209 E.  ,  2017/14582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirketin 14.11.2015 tarihinde özelleştirilmesinden sonra, davalı şirket ile kamuya nakil hakkını saklı tutarak Tip Sözleşmesi ile kapsam dışı personel statüsünde çalışan davacının, kamu kurumuna nakil olduğu tarihine kadar davalı şirkette çalıştığını, maaşının şirketçe ödenmiş olduğunu, TİP sözleşmeye göre, kamu personeline gelen zamların uygulanması gerekirken, artış ve ödemelerin maaşına uygulanmaması nedeniyle hak kaybına uğradığını ve nakil ilmühaberindeki ücretinin de eksik bildirilmiş olduğunu, dava konusu artışların dikkate alınması suretiyle düzenleme tarihi itibariyle davacının ücretinin yeniden tespitini, davalı nezdinde çalıştığı dönemde eksik ödenen alacağın, yıllar itibariyle değişen ek ödeme ve dengi tazminatının ve buna bağlı olarak değişen maaş tutarına uygulanan ikramiye tutarları farkının tespitini ile davacının çalıştığı süre içeresinde ödenmemiş olan ek ödemeye ilişkin ücret farkının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, TİP sözleşme ile çalışan kapsam dışı personelin, Devlet Personel Başkanlığına bildirdikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri yılın 15 Ocak tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve miktarları uygulamak suretiyle bulunacak tutarların dikkate alınacağını, davacının fark tazminatına esas ücretinin Maliye Bakanlığının 08.05.2006-8021 ve 20.10.2008-16220 sayılı yazılarına istinaden hesaplandığını, bu yazılarda ek ödemelerin, Devlet Personel Başkanlığına bildirim ücretinin ve bu bildirimi müteakip yeni kurumlarında göreve başlayacakları tarihi takip eden aybaşına kadar geçecek süre içinde ödenecek aylık ücretleri ile fark tazminata esas ücretlerinin tespitinde dikkate alınmayacağının bildirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen 3. maddenin 1, 4, 7. fıkraları; 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin 5. fıkrası ile 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesinin 1. fıkrası ve 111. fıkrasında düzenlenmiş bulunan mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi neticesinde; 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddelerinde nakle tabi personelin parasal hakları bakımından farklı uygulama yöntemlerinin belirlendiği, yine 5189 sayılı Kanun ile personelin parasal haklarının belirlenmesi hususunda Türk Telekom Yönetim Kurulunun yetkili kılındığı, Türk Telekom Yönetim Kurulunca; 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesiyle, nakilleri yapılmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek sözleşmeli ve kapsam dışı personelin 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi gereğince eski görevleri ile yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi esnasında; söz konusu personeller bakımından diğer kamu personellerine göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine, 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmesinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine uygulanmış zam tutarının esas alınmasına karar verildiği, bu uygulamayla da Türk Telekom'dan özelleştirme kapsamında başka kurumlara nakledilen personelle aynı unvandaki diğer personellerin parasal hakları arasında eşitlik sağlanmasının amaçlandığı, bu durumun Türk Telekom personeline özgü bir uygulama olarak ortaya çıktığı, söz konusu uygulamanın, ek ödemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Devlet Personel Başkanlığına bildirilmiş olan personelin, eski görevlerinin parasal haklarının yeniden belirlenmesi taleplerinin önüne geçilmesi için düzenlendiği, ek ödemenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren Devlet Personel Başkanlığına bildirilen personelin eski kurumlarındaki parasal haklarının belirlenmesinde ek ödemelerin göz önüne alınmasına engel teşkil etmediği, yüksek yargı kararlarının da bu yönde olduğu ve davacının 5473 sayılı Kanun, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin, Ek II sayılı cetvelde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanması, maaş nakil ilmuhaberinin buna göre düzenlenmesi ve 2006/1, 2006/3 ve 2007/1 nolu tebliğde yer alan ek ödemelerden de yararlanması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda toplu iş sözleşmesi 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3, maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

Davalı kurum, taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda artış yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı, kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7. maddesine göre, davacının ücretinde yapılacak artış, memur maaşlarına yapılan artış oranından az olamaz. Buna göre davalı şirketçe davacının ücretine yapılan artışlar kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan az ise aradaki fark alacak hüküm altına alınmalıdır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir. Şu halde davacı için 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen unvanda görev yapanların 5473 sayılı Kanun ile öngörülen ek ödeme kapsamında olup olmadığı önem arz etmektedir. Bunun için öncelikle davacının belirlenmiş olan unvanı itibariyle ek ödeme yapılması gereken kamu görevlilerinden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile aynı unvanda görev yapan kamu görevlilerinin belirtilen ek ödemelerden yararlanması söz konusu ise davacının da ek ödemeden yararlandırılması ve varsa bundan kaynaklanan fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacı, maaş nakil ilmuhaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanuna uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer malî haklarına, bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde  kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmuhaberinde belirtilmesi gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7685, Karar No: 2023/9161, Tarih: 04.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7685 E.  ,  2023/9161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2672 E., 2023/1007 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 21. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/366 E., 2022/100 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde 30.11.2015-01.08.2016 tarihleri arasında aylık 9.000,00 TL ücretle çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Feri' müdahil vekili; Kurum kayıtlarının esas olduğunu, aksinin yazılı delil ve resmi belgelerle ispatlanması gerektiğini, ücret yönünden ise yazılı delil ile ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı işveren vekili; davacının 01.12.2015-01.08.2016 tarihleri arasında çalıştığını, primlerinin eksiksiz ödendiğini, davacının iddialarının soyut olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi

yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının çalışmış olduğu, 2015/12 ile 2016/08 dönemleri arasında davacının talep ettiği ücretin HMK 200 maddeleri uyarınca senetle ispat olunması gerektiği, 31.05.2016 ve 28.06.2016 tarihli makbuzlarda davacıya 5.000,00 TL ödeme yapıldığı, davacının aynı zamanda 4.000,00 TL üzerinden banka vasıtası ile maaşının ödendiği anlaşılmakla sunulan makbuz yazılı delil başlangıcı kabul edilmek suretiyle ve dinlenen tanıkların da bir kısım maaşının elden ödendiğini yönelik beyanları dikkate alındığında davacının Mayıs 2016 itibari ile ücretinin 9.000,00 TL olduğu, bu miktarın brüt halinin 2016 yılındaki SGK tavanı olan 10.705,50 TL / 30=356,83 TL olduğu gözetilerek yine aynı şekilde Haziran ayınının sonundaki 5.000,00 TL ödeme ve davacı işçinin ücretinin yazılı rızası olmaksızın düşürülemeyeceği, buna göre de devam eden aylarda da davacının tavan üzerinden çalıştığı değerlendirilerek prime esas kazancın tespitine yönelik talebinin Mayıs 2016 itibari ile kabulüne, bu tarih öncesi talebinin ise reddine karar vermek gerekmekle;

Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

Davacının davalı şirketlere ait işyerinde 01.05.2016-30.06.2016 tarihleri arasında günlük brüt 356,83 TL ücret ile çalıştığının tespitine,

Fazlaya ilişkin tespit talebinin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

Davacının davalı şirketlere ait işyerinde 01.05.2016-30.06.2016 tarihleri arasında günlük brüt 356,83 TL ücret ile çalıştığının tespitine,

Fazlaya ilişkin tespit talebinin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Fer'i Müdahil Kurum Vekilinin İstinaf Sebepleri

Kurum kayıtlarında davacının çalışmasını doğrulayan kayıt ve belge bulunmadığından tanık sözleriyle kanıtlanmasını kabul etmediklerini, kazancın kanıtlanamadığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin, ücret ödeme belgelerinin düzenlendiği tarihte imzası bulunan ...'ın yetkisi bulunmadığını savunmakta ise de adı geçen kişinin tanık olarak alınan beyanında "görevi BİM yöneticisi olmasına karşın ek olarak operasyonel müdür görevinde de çalıştığını, Mayıs ve Haziran 2016 tarihli evraklardaki müdür kısmındaki imzanın kendisine ait olduğunu, davacıya 5.000 TL ücret ödemesi yaptığını, şirketteki yönetim boşluğundan dolayı ister istemez şirket sahiplerinin yönlendirmesiyle maaş ödemelerinin yapılması gerektiğinden imza atmış olabileceğini" söylediği ve ticaret sicil kayıtlarına göre 07.06.2016 tarihinden itibaren 23.08.2016 tarihine kadar operasyonel müdür olduğu ve imza yetkisinin bulunduğu anlaşılmakla bu kişi tarafından imzalanan maaş makbuzlarının davacının kazancı belirlenirken hukuken geçerli kabul edilerek dikkate alınmasının gerektiği;

Davacı tarafın 31.05.2016 ve 28.06.2016 tarihlerinde 5.000,00'er TL ücret ödendiğine ilişkin "maaş makbuzu" (salaries receipt voucher) sunduğu ve bu ödemeler yanında davacıya düzenli olarak banka kanalıyla her ay 4.000,00'er TL ücret ödenmesi nedeniyle Mayıs ve Haziran bakımından davacının net kazancının 9.000,00 TL kabul edilmesinin ve buna göre kazancın tavanı dikkate alınarak hüküm kurulmasının doğru olduğu;

2016 yılı Temmuz ayının tamamı ve Ağustos ayında 1 gün olmak üzere davacıya banka kanalıyla yapılan ödeme dışında ücret ödendiğine ilişkin yazılı belge bulunmadığı; Dairemizin kaldırma - gönderme kararı sonrasında da bu aylar bakımından ücret belgesi sunulmadığı;

Kuruma bildirilen brüt 5.764,04 TL kazanç + maaş makbuzu ile ödenen net 5.000,00 TL 'nin brütü 6.498,60 TL = 12.263,64 TL toplam brüt kazanç / 30 gün = hesabına göre davacının günlük brüt kazancının 408,79 TL olduğu ancak 5510 sayılı Kanun'un 82'nci maddesine göre kazancın üst sınırının (tavan) 2016 yılı için 1647,00 TL x 6,5 = 10.705,50 TL / 30 = 356,85 TL olup Mahkemece kazancın üst sınırı dikkate alınarak "davacının davalı şirketlere ait işyerinde 01.05.2016 - 30.06.2016 tarihleri arasında günlük brüt 356,83 TL ücret ile çalıştığının tespitine," karar verilmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla;