muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1116, Karar No: 2020/24, Tarih: 23.01.2020

765 sayılı TCK’nın 146. maddesinde düzenlenen suçun icrasına başlandığına, faile suçun tamamlanmış hâlinin cezasının uygulanabilmesi nedeniyle öğretideki bir görüşe göre bu suç tipinin "salt tehlike suçu" veya "salt hareket suçu" olarak nitelendirilmesi de yerinde değildir. Zira tehlike ve salt hareket suçları hukuka aykırı hareketten ayrı olarak hukuka aykırı neticenin öngörülmediği suç tipleridir. Oysa TCK'nın 146. maddesinde, hareketten ayrı olarak neticede belirtildiğine göre bu suç aynı zamanda bir "zarar suçu"dur.

Maddede, neticesi hareketten ayrı bir suç tipi tanımlanması, özelliğin, salt ceza uygulaması yönünden "tamamlanmış suç","teşebbüs aşamasında kalmış suç” ayrımını ortadan kaldırmakla sınırlı bulunması nedeniyle, bir fiilin anılan madde uyarınca cezalandırılabilmesi için o fiilin "icra hareketi" niteliğinde bulunması zorunludur. Diğer bir deyişle maddedeki "teşebbüs eden" sözcüğü icra hareketine başlanması gerekliliğini ortaya koymaktadır. Bu açıdan da fiilin elverişli vasıtalarla icrasına başlanmış olması aranır. Bir fiilin 146. madde yönünden icra hareketi niteliğinde olup olmadığı hususu ise olayın akışına göre değerlendirilir.

Bu suç, gittikçe ağırlaşan, belirli bir süreçte gelişen, muhtelif fiillerin nedensellik bağı içinde gerçekleştirilmesini zorunlu kıldığından öğretide "müterakki suç", "gelişimli suç" olarak da tanımlanmakta, dolayısıyla bu suç failleri hakkında önceki suç aşamalarının cezaları uygulanmamaktadır. Bu suçun kasten işlenebilen suçlardan bulunduğunda ise kuşku yoktur. Ancak failin gerçekleştirmek istediği sonucun Anayasa'ya aykırı olup olmadığını bilmemesi, bu konuda düşeceği yanılgı, suç kastına ve dolayısıyla sonuca etkili değildir. Yine bu suçun işlenmesi için önceden oluşturulmuş bir çete veya örgütün varlığı da zorunlu değildir. Maddede "teşebbüs edenler" deyiminin kullanılmış olması, suçun işlenmesi bakımından şahıs itibarıyla ayrım yapılmadığını, korunan değeri zorla ihlal eden bir kimsenin konumuna bakılmaksızın bu suçun faili olabileceğini ortaya koymaktadır.

Gelinen noktada suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın silahlı terör örgütüne üye olma suçunu düzenleyen 168/2 ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 314/2. maddesinin de açıklanması gerekecektir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 168. maddesinde yer alan;

"Her kim, 125, 131, 146, 147, 149 ve 156 ncı maddelerde yazılı cürümleri işlemek için silahlı cemiyet ve çete teşkil eder yahut böyle bir cemiyet ve çetede amirliği ve kumandayı ve hususi bir vazifeyi haiz olursa onbeş seneden aşağı olmamak üzere ağır hapis cezasına mahkûm olur.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 168. maddesinde yer alan;

"Her kim, 125, 131, 146, 147, 149 ve 156 ncı maddelerde yazılı cürümleri işlemek için silahlı cemiyet ve çete teşkil eder yahut böyle bir cemiyet ve çetede amirliği ve kumandayı ve hususi bir vazifeyi haiz olursa onbeş seneden aşağı olmamak üzere ağır hapis cezasına mahkûm olur.

Cemiyet ve çetenin sair efradı on yıldan onbeş yıla kadar ağır hapisle cezalandırılır" şeklindeki düzenlemenin birinci fıkrasında, Kanun'un 125, 131, 146, 147, 149 ve 156. maddelerinde yazılı cürümleri işlemek için silahlı cemiyet ve çete oluşturmak veya böyle bir cemiyet ve çetede amirlik, yöneticilik ve hususi bir vazife üstlenmek eylemleri yaptırıma bağlanmıştır. Silahlı cemiyet ve çetenin sair efradı olmanın cezai müeyyidesi de maddenin 2. fıkrasında düzenlenmiş olup birçok yargısal kararda vurgulandığı üzere; silahlı cemiyet ve çetede amirlik, yöneticilik ve hususi bir görev almayan, çeteye basit şekilde katılan, ulaşılmak istenen amaca ait konularda irade birliği içinde olan, çeteye katılırken çetenin niteliğini bilen ve çetenin ulaşmak istediği amacı kendi amacına uygun görenler ise cemiyet ve çetenin sair efradıdır.

5237 sayılı TCK’nın “Silahlı örgüt” başlıklı 314. maddesi;

“(1) Bu kısmın dördüncü ve beşinci bölümlerinde yer alan suçları işlemek amacıyla, silahlı örgüt kuran veya yöneten kişi, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Birinci fıkrada tanımlanan örgüte üye olanlara, beş yıldan on yıla kadar hapis cezası verilir.

(3) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümler, bu suç açısından aynen uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin ikinci fıkrasındaki amirlik ve komutanlıktan maksat, silâhlı örgüt kurulduktan sonra veya örgütün kurulması sırasında amaca uygun olarak örgütü düzenlemek, disipline etmek, faaliyetleri ahenkli hâle sokmak fiillerinin gerçekleştirilmesi demektir. Özel ödevle görevlendirilmek ise, örgütün varlığı bakımından önem taşıyan bir ödevi yerine getirmekle yükümlendirilmektir. Suçun bu maddi unsurunun oluşması için ödevin yerine getirilmiş olması gerekmez. İkinci fıkrada yer alan silahlı örgüt mensubu olmaktan maksat, yukarıda belirtilen "kuranlar, amirler, komutanlar, özel ödevliler" dışında kalmakla birlikte, örgütün hedeflerini benimseyerek verilecek görevleri yerine getirmeye hazır bulunulmaktır.

Öte yandan uyuşmazlık konusunun sağlıklı şekilde çözümlenmesi için ifade ve sorgunun tarzı ile müdafiden yararlanma hakkına değinmek gerekecektir.

Suç tarihinde yürürlükte olan ve “İfade ve Sorgunun Tarzı” başlıklı 1412 sayılı CMUK’nın 135. maddesi;

“Zabıta amir ve memurları ile Cumhuriyet Savcısı tarafından ifade almada ve hakim tarafından sorguya çekilmede aşağıdaki hususlara uyulur:

1. İfade verenin veya sorguya çekilenin kimliği tesbit edilir. İfade veren veya sorguya çekilen kimliğe ilişkin soruları doğru olarak cevaplandırmak zorundadır.

2. Kendisine isnat edilen suç anlatılır.

Suç tarihinde yürürlükte olan ve “İfade ve Sorgunun Tarzı” başlıklı 1412 sayılı CMUK’nın 135. maddesi;

“Zabıta amir ve memurları ile Cumhuriyet Savcısı tarafından ifade almada ve hakim tarafından sorguya çekilmede aşağıdaki hususlara uyulur:

1. İfade verenin veya sorguya çekilenin kimliği tesbit edilir. İfade veren veya sorguya çekilen kimliğe ilişkin soruları doğru olarak cevaplandırmak zorundadır.

2. Kendisine isnat edilen suç anlatılır.

3. Müdafi tayin hakkının bulunduğu, müdafi tayin edebilecek durumda değilse baro tarafından tayin edilecek bir müdafi talep edebileceği ve onun hukuki yardımından yararlanabileceği, isterse müdafiin soruşturmayı geciktirmemek kaydı ile ve vekaletname aranmaksızın ifade veya sorguda hazır bulunacağı bildirilir; yakınlarından istediğine yakalandığını duyurabileceği söylenir.

4. İsnad edilen suç hakkında açıklamada bulunmamasının kanuni hakkı olduğu söylenir.

5. Şüpheden kurtulması için somut delillerinin toplanmasını talep edebileceği hatırlatılır ve kendisi aleyhine var olan şüphe sebeplerini ortadan kaldırmak ve lehine olan hususları ileri sürmek imkanı verilir.

6. İfade verenin veya sorguya çekilenin şahsi halleri hakkında bilgi alınır.

7. İfade veya sorgu bir tutanakla tesbit edilir. Bu tutanakta;

a) İfade verme veya sorguya çekme işleminin yapıldığı yer ve tarih,

b) İfade verme veya sorguya çekme sırasında hazır bulunan kişilerin isim ve sıfatları ile ifade veren veya sorguya çekilen kişinin açık kimliği,

c) İfade vermenin veya sorgunun yapılmasında yukarıdaki işlemlerin yerine getirilip getirilmediği, bu işlemler yerine getirilmemiş ise sebepleri,

d) Tutanak içeriğinin ifede veren veya sorguya çekilen ile hazır olan müdafi tarafından okunduğu ve izalarının alındığı.

e) İmzadan imtina hâlinde bunun nedenleri yer alır.” şeklinde düzenlenmiş,

CMUK’nın “Yasak Sorgu Yöntemleri” başlıklı 135/A maddesi ise;

“İfade verenin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, zorla ilaç verme, yorma, aldatma, bedensel cebir ve şiddette bulunma, bazı araçlar uygulama gibi iradeyi bozan bedeni veya ruhi müdahaleler yapılamaz.

Kanuna aykırı bir menfaat vaat edilemez.

Yukarıdaki fıkralarda belirtilen yasak yöntemlerle elde edilen ifadeler rıza olsa dahi delil olarak değerlendirilemez.” şeklinde hüküm altına alınmıştır.

Aynı Kanun’un "Yakalanın veya Sanığın Müdafi Seçimi” başlıklı 136. maddesi;

“Yakalanan kişi veya sanık, soruşturmanın her hal ve derecesinde bir veya birden fazla müdafiin yardımından faydalanabilir. Kanuni temsilcisi varsa o da yakalanana veya sanığa bir müdafi seçebilir.

Zabıta amir ve memurları tarafından yapılacak sorgulama işlemlerinde, ancak bir müdafi hazır bulunabilir. Cumhuriyet Savcılığı işlemlerinde bu sayı üçü geçemez.

Aynı Kanun’un "Yakalanın veya Sanığın Müdafi Seçimi” başlıklı 136. maddesi;

“Yakalanan kişi veya sanık, soruşturmanın her hal ve derecesinde bir veya birden fazla müdafiin yardımından faydalanabilir. Kanuni temsilcisi varsa o da yakalanana veya sanığa bir müdafi seçebilir.

Zabıta amir ve memurları tarafından yapılacak sorgulama işlemlerinde, ancak bir müdafi hazır bulunabilir. Cumhuriyet Savcılığı işlemlerinde bu sayı üçü geçemez.

Zabıtaca yapılan soruşturma da dahil olmak üzere, soruşturmanın her safhasında müdafiin, yakalanan kişi veya sanıkla görüşme, ifade alma veya sorgu süresince yanında olma ve hukuki yardımda bulunma hakkı engellenemez, kısıtlanamaz.”, “Baronun Müdafi Tayini” başlıklı 138. maddesi ise; “Yakalanan kişi veya sanık müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse talebi hâlinde baro tarafından kendisine bir müdafi tayin edilir. Yakalanan kişi veya sanık onsekiz yaşını bitirmemiş yahut sağır veya dilsiz veya kendisini savunamayacak derecede malul olur ve bir müdafi'de bulunmazsa talebi aranmaksızın kendisine müdafi tayin edilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Suç ve ifadelerin alındığı tarihte yürürlükte bulunan Devlet Güvenlik Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama usulleri hakkında Kanun'un 19. maddesi uyarınca yalnızca tutuklu sanığın müdafisi ile görüşme hakkının bulunduğuna ilişkin kısıtlayıcı bir yasal düzenleme bulunduğu gözetilmelidir.

Anayasa'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesinin birinci fıkrası;

“Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir...”,

“Temel hak ve hürriyetlerin korunması” başlıklı 40. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ise;

“Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlal edilen herkes, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkanının sağlanmasını isteme hakkına sahiptir.

Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır...” şeklinde düzenlenmiş olup Anayasamızın 36. maddesinde, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu, 40. maddesinde, Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlal edilen herkesin, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkânının sağlanmasını isteme hakkının bulunduğu belirtilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinin tanıdığı adil yargılanma hakkının yeterince uygulanabilir ve etkili olabilmesi için, kural olarak, her davanın kendine has koşulları ışığında bu hakkın kısıtlanması için zorunlu sebepler olmadıkça, şüpheliye, polis tarafından ilk kez sorgulanmasından itibaren avukata erişim hakkı sağlanmalıdır. Avukata erişim hakkının sağlanmamasına istisnai olarak zorunlu sebeplerin gerekçe gösterilmesi durumunda bile, böylesi bir kısıtlama savunma haklarına zarar vermemelidir. Avukat erişimi sağlanmayan sanığa polis soruşturması sırasında yapılan suçlayıcı ifadelerin sanığın mahkûmiyet kararında kullanılmaları durumunda sanığın savunma haklarına zarar verilmiş sayılacaktır (Salduz/Türkiye-36391/02, 27.11.2008, [BD]).

Bu açıklamalar ışığında birinci uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında birinci uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

06.11.2002 tarihinde iş kazası geçirdiğini beyan ederek İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Hastanesine müracaat eden inceleme dışı sanık ... Kollukta, Cumhuriyet savcılığında ve sorguda müdafisi olmadan alınan beyanında...-C silahlı terör örgütü üyesi olduğunu, çeşitli bombalama eylemlerine katıldığını, sanık ...’in ve inceleme dışı sanık...’ün de örgüt üyesi olduklarını ifade etmesi üzerine sanık ...’in 24.12.2002 tarihinde gözaltına alındığı ve aynı tarihte ikametinde yapılan aramada, iki adet patlamaya hazır, saatli, elektronik devreli boru tipi bomba, çok sayıda bomba yapım malzemesi, bomba yapım şeması, tabanca ve...-C silahlı terör örgütüne ait yayınların ele geçirildiği, sanığın kollukta müdafisi olmaksızın ve hakları hatırlatılmadan alınan beyanında...-C silahlı terör örgütü üyesi olduğunu, evde çıkan bombaların ve bomba yapım malzemelerinin hakkında 765 sayılı TCK’nın 146. maddesi uyarınca Anayasayı ihlal suçundan kesinleşmiş mahkûmiyet hükmü bulunan...’e ait olduğunu, bomba yapım şemasını kendisinin çizdiğini, evde bulunan tabancanın kendisine ait olduğunu, ... ve inceleme dışı sanık... ile çeşitli bombalı eylemlere katıldığını ifade ettiği ve yer gösterme işleminde bulunduğu ancak ifadesi ile yer gösterme tutanaklarının altını imzalamayarak imzadan imtina ettiği, Cumhuriyet savcılığı, Sorgu Hâkimliği ve Mahkemede alınan beyanlarında ise üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini, ifadesinin baskı ve zorlama altında alındığını savunduğu, sanık hakkında beyanda bulunan inceleme dışı sanık ...’in müdafisi bulunmaksızın ve hakları hatırlatılmadan Kollukta, Cumhuriyet savcılığında ve Sorgu Hâkimliğinde alınan beyanında inceleme dışı sanık ... ... ile çeşitli bombalama eylemlerinde bulunduğunu, ...’den duyduğu kadarıyla sanık ...’ın başka dava dosyasında yargılanan...’le beraber grup olduklarını ve bombalama eylemleri yaptıklarını duyduğunu ifade ettiği ancak daha sonra mahkemede alınan beyanında bu ifadelerini baskı altında verdiğini söyleyerek üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, Kollukta müdafisi olmadan beyanı alınan ve sanık ...’ın imam nikâhlı eşi olan..., eşi ...’ın evlenmeden önce...-C silahlı terör örgütü adına faaliyet yürüttüğünü bildiğini, evde bulunan bomba malzemeleri gördüğünü ve eşine sorduğunda kendisine "Seni ilgilendirmez bunları karıştırma" dediğini, inceleme dışı sanık ... ...’nin eşi olan... kollukta müdafisi olmadan alınan beyanında eşinin...-C silahlı terör örgütü üyesi olduğunu, 06.11.2002 tarihinde evlerinde bulunan inceleme dışı sanık ...’ın elinde bomba patlaması sonucu sanık ...’in evine gittiklerini ifade ettiği olayda;

İnceleme dışı sanıklar ..., ... ... ve başka dava dosyası sanığı...’in beyanları dikkate alınarak bombalama eylemleri nedeniyle sanık ...'in 765 sayılı TCK’nın 146. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, sanığın bu suçtan cezalandırılmasına delil olarak sadece sanık, inceleme dışı sanıklar ve başka dava dosyası sanığın Kollukta müdafisi olmadan ve 1412 sayılı CMUK’nın 135 ve devamı maddelerinde belirtilen hakları hatırlatılmadan alınan beyanlarının delil olarak kabul edildiği ancak Anayasa’nın 36. maddesinin birinci fıkrasında “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.” şeklindeki düzenlemeyle birlikte Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesinin (1) numaralı fıkrası ve (3) numaralı fıkrasının (c) ve (d) bentlerinde herkesin davasının cezai alanda kendisine yükletilen suçlamaların esası konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından, adil ve kamuya açık olarak görülmesini isteme hakkına sahip olduğu, bir suç ile itham edilen herkesin, kendisini bizzat savunmak veya seçeceği bir müdafinin yardımından yararlanmak; eğer avukat tutmak için gerekli maddi olanaklardan yoksun ise ve adaletin yerine gelmesi için gerekli görüldüğünde, resen atanacak bir avukatın yardımından ücretsiz olarak yararlanabilmek; iddia tanıklarını sorguya çekmek veya çektirmek, savunma tanıklarının da iddia tanıklarıyla aynı koşullar altında davet edilmelerinin ve dinlenmelerinin sağlanmasını istemek hakkına sahip olduğunun düzenlendiği, AİHM kararlarında her davanın kendine has koşulları ışığında bu hakkın kısıtlanması için zorunlu sebepler olmadıkça, şüpheliye, polis tarafından ilk kez sorgulanmasından itibaren avukata erişim hakkı sağlanması gerektiği, avukata erişim hakkının sağlanmamasına istisnai olarak zorunlu sebeplerin gerekçe gösterilmesi durumunda bile, böylesi bir kısıtlamayla savunma haklarına zarar verilemeyeceği, 2845 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca avukat erişimi sağlanmayan sanığın, sonraki ifadelerinde zora dayalı olduğu gerekçesi ile reddettiği polis soruşturması sırasında yapılan suçlayıcı ifadelerinin başka delil olmadan tek başına mahkûmiyet kararında kullanılması durumunda sanığın savunma haklarına zarar verileceği bu kapsamda sanığın iddiaya konu bombalama eylemlerini gerçekleştirdiğine delil olarak kabul edilen ifadelerin, sanık, inceleme dışı sanıklar ve başka dava dosyası sanığının müdafisi olmadan alınan ifadelerinden ibaret olduğu, sanığın ifadesinin altını imzalamadığı, bu beyanların baskı ve zorlama altında alındığına dair savunmalar ve...'in sanık hakkındaki Cumhuriyet savcılığı ve hakim huzurundaki beyanlarının somut olaylara, görgüye dayalı olmadığı da dikkate alındığında sanık ..

...'in sanık hakkındaki Cumhuriyet savcılığı ve hakim huzurundaki beyanlarının somut olaylara, görgüye dayalı olmadığı da dikkate alındığında sanık ...’in Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçu oluşturacak elverişli eylemlerinden sorumlu tutulamayacağından Anayasa ile AİHS’de düzenlenen adil yargılanma ilkesi gereğince sanığın 765 sayılı TCK’nın 146. maddesinde düzenlenen Anayasayı ihlal suçundan cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır.

Başka dava dosyasında yargılanan...’in 765 sayılı TCK’nın 146. maddesi uyarınca Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın Yargıtay 9. Ceza Dairesi’nin 20.06.2007 tarihli ve 3971-5137 sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği, sanık ...’in evinde usulüne uygun yapılan arama sırasında ikametinde bulunan iki adet çantanın içindeki malzemelerin...’e ait olduğunu beyan ettiği iki adet bomba ve bomba yapım malzemelerinin ele geçirilmesi, aynı yerde sanığın eli ürünü olduğu anlaşılan bomba yapım şemasının ve çok sayıda...-C silahlı terör örgütüne ait yayınların bulunması, bu delilleri destekler nitelikte sanığın...-C silahlı terör örgütüyle ilişkisinin olduğuna dair beyanlar da dikkate alındığında, terör örgütü üyesine ait olduğu belirtilen bombaların sanığın ikametinde bulunmasının örgütsel yapı dışında değerlendirilemeyeceği, sanığın eylemlerinin çeşitlilik gösterdiği, örgütle organik bağ kurduğu ve hiyerarşik yapısına dâhil olduğu anlaşılmakla sanık ...’in eylemlerinin...-C silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemenin sanığın Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükmünün silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Birinci uyuşmazlıkta ulaşılan bu sonuç karşısında (2) ve (3) nolu uyuşmazlıkların lehe yasa değerlendirmesi aşamasında ele alınması gerekli olup bu aşamada Ceza Genel Kurulunca ayrıca bir değerlendirme yapılmamıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 24.06.2014 tarihli ve 4295-7644 sayılı sanık ... hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına ilişkin kararının KALDIRILMASINA,

3- İstanbul (Kapatılan) 13. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK'nın mülga 250. maddesi ile görevli) 31.01.2013 tarih ve 17-6 sayılı sanık ...'in mahkûmiyetine ilişkin hükmünün, sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Ulaşılan bu sonuç karşısında (2) ve (3) nolu uyuşmazlıkların lehe yasa değerlendirmesi aşamasında ele alınması gerekli olup bu aşamada Ceza Genel Kurulunca ayrıca bir değerlendirme yapılmasına YER OLMADIĞINA,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 23.01.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4139, Karar No: 2019/5462, Tarih: 16.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4139 E.  ,  2019/5462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09/05/2017 tarih ve 2016/181 E- 2017/188 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 17/05/2018 tarih ve 2017/1685 E- 2018/563 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 1901 yılında kurulan müvekkili şirketin o tarihten beri “MEGUIAR’S” markası altında faaliyetlerini sürdürdüğünü, anılan markasını 07.07.2003 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davalı nezdinde tescil ettirdiğini, müvekkilinin 2003/17478 sayılı “MEGUIAR’S” ibareli markasının, tanınmış marka statüsüne alınması için davalıya başvurduğunu, talebin YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, müvekkilinin “MEGUIAR’S” markasının WIPO tarafından tavsiye edilen ortak karar ile Yargıtay kararlarındaki kriterleri yeterince karşıladığını, Paris Sözleşmesinin 1. mükerrer 6. maddesi anlamında tanınmış markanın dünyaca tanınmış markadan farklı olarak algılanması gerektiğini ileri sürerek, YİDK'in 2016-M-2345 sayılı kararının iptali ile müvekkilinin 2003/17478 sayılı “MEGUIAR’S” ibareli markasının tanınmış marka olarak kayıt altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, davacı tarafından markasının tanınmışlığa ilişkin yeterli delil sunulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacı markasının uzun süredir kullanıldığı, bu kullanımın geniş halk kitlelerine yayıldığı, söz konusu kullanımın Türkiye'yi de kapsayacak biçimde olduğu, tanıtım faaliyetlerinin ulaştığı yoğunluk ve halk kesimleri itibariyle markaya ciddi bir ekonomik önem kazandırıldığı, davacının "MEGUIAR'S+ŞEKİL" ibareli markasının, "otomobil yüzey koruma ve boyalı yüzey temizlik ve bakım ürünleri yönünden bir kişiye veya teşebbüse sıkı sıkıya bağlı, garanti, kalite, kuvvetli reklam ve yaygın bir dağıtım içeren, ayırt ediciliği yüksek ve tanınmış marka olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'in 01/03/2016 tarih, 2016-M-2345 sayılı kararının iptaline, davacının 2003/17478 sayılı "MEGUIAR'S+Şekil" ibareli markasının, otomobil yüzey koruma ve boyalı yüzey temizlik ve bakım ürünleri için tanınmış olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Karar aleyhine, davalı TPMK vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.