muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7471, Karar No: 2009/8385, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7471 E.  ,  2009/8385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı Hazinenin dayandığı 17.10.1963 tarih ve 135 sıra numaralı tapu kaydının dayanağını oluşturan Komisyonun 10 numaralı parseline ilişkin ve çekişmeli taşınmazların bulunduğu bölgeye ait olan Toprak Tevzi Komisyonu belirtmelik tutanakları ile tüm eklerinin, özellikle dağıtım haritalarının (uzman fen bilirkişiler raporuna göre Toprak Tevzi Komisyonunun (29/N) ve (29/O) numaralı paftalarının) onaylı örneklerinin merciinden getirtilerek dosya içine konulması,

2- Çekişmeli taşınmazlara kadastro tespitinde uygulanan ve davalıların dayanağını oluşturan 07.03.1951 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydının tüm oluşum belgeleri ile varsa krokisinin onaylı örneklerinin merciinden getirtilerek dosya içine konulması,

3- Bilirkişi krokisine göre davacı Hazinenin dayanağını oluşturan 17.10.1963 tarih ve 135 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığı kabul edilen 168 ada 1 ila 27, 29 ila 43, 65 ila 68, 76, 77 ve 81 parsel sayılı taşınmazlar ile bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ile varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte dayanak belgelerinin, tutanaklar kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması,

4- Kadastro tespiti sırasında davacı Hazinenin dayanağını oluşturan 17.10.1963 tarih ve 135 sıra numaralı tapu kaydı ile davalıların dayanağını oluşturan 07.03.1951 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydı ve tüm tedavüllerinin uygulandıkları (revizyon gördükleri) tüm taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin, kadastro tespitleri kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının ve her iki tapu kaydının uygulandığı taşınmazları ve komşu taşınmazlarını birlikte gösteren geniş sınırlı birleşik kadastro pafta örneği ile her iki tapunun uygulandığı taşınmazlar bir bütün olarak kabul edildiğinde bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm komşu taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ve varsa kadastro tespitlerinin dayanağını oluşturan kayıtların getirtilerek dosya içine konulması,

5-Davalıların dayanağını oluşturan 07.03.1951 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydının Toprak Tevzi Komisyonu çalışmaları sırasında uygulandığı taşınmazlara ait belirtmelik tutanakları ile tüm eklerinin onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16861, Karar No: 2014/2219, Tarih: 12.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/16861 E.  ,  2014/2219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANDIRIN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/84-2013/164

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı Ali vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece,147 parsel sayılı taşınmaz bakımından iddianın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine; 13 ve 58 parsel sayılı taşınmazlar bakımından iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı Ali tarafından miras bırakanı Ali'nin dava konusu 147 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adı olarak yer alan "Durdu"'nun "Mustafa" olduğuna dair iddiasının sabit olduğundan davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirtip hasren temyiz edilmiştir.

Davacı Ali, babası olan miras bırakan "A.. Ş.." 'in kayden paydaşı olduğu 13,58 ve 147 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında baba adının "Mustafa" olması gerekirken "Durdu" olarak;diğer davacı Behiye ise dedesi olan miras bırakan "A. Ş."'in kayden paydaşı olduğu 58 ve 147 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında baba adının "Mustafa" olması gerekirken "Ahmet" olarak yanlış yazıldığını ileri sürerek tapu kayıtlarının nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesi isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davaya konu 147 parsel sayılı taşınmazın 21.06.1974 tarihinde yapılan kadastro tespitinde zilyetliğe dayalı olarak senetsizden "Durdu evlatları Temir, Ali ve Ahmet'in müştereken 20 senedir zilyedi iken Temir'in 1944 yılında ölümü ile oğlu Mustafa'ya; Ahmet'in 1930 yılında ölümü ile çocukları Mehmet, Emine ve Ayşe'ye; Mehmet'in 1940 yılında ölümü ile karısı Ayşe ile çocukları Ahmet, Cemile ve Behide'ye; Ayşe'nin 1947 yılında ölümü ile oğlu İbrahim Arslantaş'a; Ali'nin de 1944 yılında ölümü ile bilinmeyen mirasçılarına terk ettiği" şeklinde tespit ve tescil gördüğü, nüfus kayıtlarına göre davacının miras bırakanı Ali'nin 1944 tarihinde öldüğü ve tapudaki diğer paydaşlarla ırs ilişkisinin bulunduğu, nüfus müdürlüğü yazı cevabından tapu kayıt maliki ile aynı kimlik bilgilerine sahip 1968 doğumlu "Durdu oğlu A.. Ş.." dışında bir kayda rastlanmadığı, yapılan kolluk araştırmasında da dava konusu taşınmazın tapu kayıt maliki ile davacı Ali'nin murisinin aynı kişi olduğunun saptandığı gibi esasen iddianın sabit olduğuda mahkemenin de kabulündedir.

Hal böyle olunca,147 parsel sayılı taşınmazda da davacı Ali'nin babası olan muris A.. Ş..'in "Durdu" olarak yazılı baba isminin nüfus kaydına uygun biçimde "Mustafa" olarak düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca,147 parsel sayılı taşınmazda da davacı Ali'nin babası olan muris A.. Ş..'in "Durdu" olarak yazılı baba isminin nüfus kaydına uygun biçimde "Mustafa" olarak düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı Ali vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Okundu

28.02.2014 M.K.
Yargıtay — Esas No: 2012/6528, Karar No: 2012/8227, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6528 E.  ,  2012/8227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine

göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin ... tarih ve ... Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, şikayete dayanak yapılan İzmir 12. İcra Müdürlüğünün 2009/7252 Esas sayılı dosyası içerisinden ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebligat parçası getirtilip, tebligatın usulüne uygun olup olmadığı denetlenmeden, diğer taraftan sanığın borçlu şirketin yetkilisi olup olmadığı kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan öğrenilmeden ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15380, Karar No: 2016/5211, Tarih: 29.04.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/15380 E.  ,  2016/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.05.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 14.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından, duruşmasız katılma yolu ile incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 16.02.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan duruşmasız temyiz eden davalı vekili Av. ..... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20389, Karar No: 2018/2655, Tarih: 14.05.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/20389 E.  ,  2018/2655 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Davacı ..... Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... Aktan arasında görülen dava hakkında .....n verilen 05/05/2015 gün ve 2012/12 E. - 2015/362 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 04/04/2016 gün ve 2015/15240 E. - 2016/5702 K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 14,00-TL harç ve takdiren 315,00-TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak .... gelir kaydedilmesine, 14/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2023/5367, Karar No: 2023/11764, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5367 E.  ,  2023/11764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2003 Esas, 2023/264 Karar

KARAR : Esastan ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/367 Esas, 2021/461 Karar

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve davalı ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davalı yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu İstanbul ili, Arnavutköy ilçesi,... mahallesi 124 ada 27 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedellerinin yatırıldığını ve noter tebligatlarının çekildiğini, dava konusu parsel için taşınmaz maliklerince Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/337 Esas sayılı dosyası ile müvekkili idare aleyhine tezyidi bedel davası açıldığını ve mahkeme kararı sonucu hükmedilen bedelin de müvekkili idarece ödendiğini, tapu kayıt malikinin tapuda ferağ işlemini yaptırmadığından kamulaştırılan taşınmazın idareleri adına tescilinin mümkün olmadığını belirterek, dava konusu taşınmazın takyidatlarından ari olarak müvekkili idare adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmekle birlikte mahkeme masrafları ve vekâlet ücreti yönünden davanın reddine karar verilmesini talep ettiğini, taşınmazın kamulaştırma bedelinin tarafına ödendiğini, tescile yönelik talebi kabul ettiğini, dava konusu taşınmazın devri için davacıdan bugüne kadar herhangi bir talep gelmediğini belirterek, tescil yönünden davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmekle birlikte mahkeme masrafları ve vekâlet ücreti yönünden davanın reddine karar verilmesini talep ettiğini, taşınmazın kamulaştırma bedelinin tarafına ödendiğini, tescile yönelik talebi kabul ettiğini, dava konusu taşınmazın devri için davacıdan bugüne kadar herhangi bir talep gelmediğini belirterek, tescil yönünden davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafça zikredilen noter tebligatının, 25.07.1995 tarihli kamulaştırma kararı akabinde 1997 yılında gönderilen noter tebligatı olup, işbu tebligat akabinde Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/337 Esas, 2000/50 Karar sayılı dosyası ile tezyidi bedel davasının açıldığını, kamulaştırma bedelinin Mahkemece yapılan yargılama neticesinde tespit edildiğini, dolayısı ile bedeline dava yolu ile itiraz edilen kamulaştırma işlemine istinaden gönderilen noter tebligatına dayanılarak, tebligata rağmen müvekkili tarafından ferağ yapılmadığı iddiasında bulunulmasının mümkün olmayıp, Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde ikame olunan dava kapsamında kamulaştırma bedeline ilişkin tespit yapılmadan müvekkilinden ferağ davetine uymasının da beklenemeyeceğini, noter tebligatı yapılmasına rağmen müvekkili tarafından ferağ işlemi yapılmadığından taşınmazın davacı idare üzerine tescil edilemediği iddiasının gerçeği yansıtmamakta olup, tescil işleminin yapılmamasından dolayı müvekkilinin sorumluluğu ve/veya kusurunun bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne 24 ada27 parsel sayılı taşınmazın, 1.143,00 m²lik kısmının davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline, bakiye kısmın (payları oranında) davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalı ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin, ayrıca haksız çıkan davalı taraf yararına vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; idare tarafından müvekkiline yapılan bir tebligat bulunmadığını, kamulaştırma bedelinin ödendiğinin ispat edilemediğini, davacı idare yararına vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; idare tarafından müvekkiline yapılan bir tebligat bulunmadığını, kamulaştırma bedelinin ödendiğinin ispat edilemediğini, davacı idare yararına vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın 1.143,00 m²sinin kamulaştırıldığı, noter tebligatlarının yapıldığı gibi taşınmaz maliklerince Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/337 Esas, 2000/50 Karar sayılı dosyası ile idare aleyhine tezyidi bedel davası açıldığı, arttırılan bedelin Pendik 2. İcra Müdürlüğünün 1991/159 Esas sayılı dosyasında icra takibine konu edilerek ödendiği, davacı idare yönünden kamulaştırmanın kesinleştiği davalı ...'un davayı kabul ettiğine dair beyanda bulunmadığı gibi, ferağ da vermediği davacı idare lehine davalı ... aleyhine vekâlet ücretine hükmolunması gerektiğinden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekii temyiz dilekçesinde özetle; Anayasa Mahkemesi kararı gereği davacı idare lehine vekâlet ücreti hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek ve resen belirlenecek sebeplerle kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanun’un mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun’un 17 nci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ...'tan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6404, Karar No: 2015/6531, Tarih: 30.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/6404 E.  ,  2015/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'in birlikte gündüz sayılan zaman diliminde müşteki ...'nun ikamet ettiği apartmanın içine girdikleri, birlikte bisikleti apartmandan dışarı çıkarıp götürdükleri ancak bisikletin müşteki ...'e iade edilmediği, diğer bir zamanda suça sürüklenen çocuklar .. . ve ...'in birlikte gündüz sayılan zaman diliminde müşteki ...'ın ikamet ettiği apartmana girerek apartman boşluğunda bulunan müştekiye ait bisikleti alıp götürdükleri ancak bisikletin müşteki ...'ya iade edilmediği, bir başka olayda suça sürüklenen çocuk ...'ın gündüz saatlerinde müşteki ...'nün evinin bulunduğu apartmanın içine girerek merdiven boşluğundaki bisikleti aldığı, çalınan bisikletin müşteki ...'ye iade edilmediği, şeklinde gerçekleşen olaylarda, suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde tanımlanan bina eklentisinden hırsızlık suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının, karar tarihi olan 10.11.2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.