muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13428, Karar No: 2017/12509, Tarih: 09.10.2017

Dava, muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

1) 84 ve 85 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının incelenmesinde, 19.08.1965 tarihinde Hazine adına tescil edildiği, tapu kaydının beyanlar hanesinde ise "arsa üzerindeki bina inşaatı Şemsettin evlatları bedri ve osman yüknüye aittir" şerhinin mevcut olduğu, ...i'nin davada davalı olarak gösterilmediği, dolayısıyla taraf teşkilinin sağlanmadığı anlaşılmıştır.

O halde Mahkemece, öncelikle davada taraf teşkilinin sağlanması amacıyla, dava konusu tespitine karar verilen muhdesatların üzerinde bulunduğu 84 ve 85 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında lehine şerh bulunan...i'ye davanın yöneltilmesi gerekli olduğundan, davacı tarafa adı geçen kişiye, ölmüş ise mirasçılarına davanın yöneltilmesi için süre ve imkan tanınması, HMK'nun 124. maddesinde belirtilen hükümlerin göz önünde bulundurulması; davaya katıldıkları takdirde delillerini sunmaları konusunda kendilerine süre ve imkan tanınması, savunmaları doğrultusunda delillerin toplanması, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanacak tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek istek hakkında olumlu veya olumsuz karar verilmesi gerekirken, usuli eksiklik giderilmeden yazılı gerekçelerle işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı, tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK 106/2 m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK 114/1-h, 115 m.).

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

26.05.2004 gün ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmünde "Başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgarî levazım bedeli, ağaçların ise 11. madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir" denilmektedir. Bu hükümle başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaşma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla zilyetliği tespit davası açma hakkı tanınmıştır.

Somut olaya gelince; Mahkemece, köy boşluğunda ve 84 ve 85 parsel sayılı taşınmazlarda bulunan muhdesatların kabulüne karar verildiği belirtilmiş ise de, uzman fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda muhdesatların üzerinde bulunduğu köy boşluğu niteliğindeki 84 ve 85 parsel sayılı taşınmazlar hakkında yapıldığı öne sürülen kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgelerle, kamulaştırma haritası getirtilip uygulanmamış, muhdesatların bulunduğu taşınmazın kamulaştırma sahası içinde kalıp kalmadığı belirlenmemiştir.

O halde Mahkemece, gerek görüldüğü takdirde mahallinde yeniden keşif yapılarak dava konusu muhdesatların yer aldığı alandaki taşınmazların kamulaştırmaya konu olup olmadığının belirlenmesi, fen bilirkişi tarafından düzenlenen 24.06.2014 tarihli bilirkişi raporu ve krokisindeki muhdesatlar, kamulaştırma krokisi ile çakıştırılarak, muhdesatların bulunduğu bölümün kamulaştırılıp kamulaştrılmadığının tespit edilmesi ve bu hususları gösterir teknik bilirkişiye uygulama ve denetime elverişli basit kroki düzenlettirilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatlar ile ilgili infazda kuşku oluşturmayacak şekilde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10315, Karar No: 2013/15496, Tarih: 12.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/10315 E.  ,  2013/15496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 23. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.12.2011 gün ve 2011/359-2011/76 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.03.2013 gün ve 2012/4310-2013/3892 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın ...Şubesi'nde döviz hesabı açtırdığını, rahatsızlığı nedeniyle banka şubesine gidememesinden dolayı tüm işlemleri yazılı talimatlar ile gerçekleştirdiğini, davalı bankanın işlemden önce arayarak müvekkilinden telefon teyidi aldığını, müvekkilinin böylece bankaya gidemese dahi hesaplarını kontrol edebildiğini, davalının sözleşmeden doğan yükümlüğünü yerine getirmeden, gerekli özen ve dikkati göstermeden sahte imzalı talimatlar ile hesabından para ödemesi yaptığını ileri sürerek, şimdilik 10.000 USD'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, birleşen davada ise 15.504 USD'nin temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin özen yükümlülüğüne aykırı bir davranışının olmaması nedeniyle kusurunun bulunmadığını, davacının 3 yıl boyunca hesabını kontrol etmeyerek zararının doğmasına neden olduğunu, talimatlardaki imzaların iğfal kabiliyeti bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda tarafların olayda % 50 ve eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile toplam 12.752 USD'nin işlem tarihlerinden itibaren 3095 sayılı yasasının 4/a maddesi gereğince işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 04.03.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/710, Karar No: 2025/5189, Tarih: 06.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/710 E.  ,  2025/5189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

2. Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesi

2. 10.03.2021

SAYISI : 1. 2016/14 E., 2016/94 K.

2. 2019/522 E., 2021/220 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: 1. Beraat

2. Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

Aşkale Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2016/14 Esas, 2016/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a. maddesi uyarınca "beraatine" karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 25.05.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2021 tarihli ve 2019/522 Esas, 2021/220 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 17.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 2024/1741 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11051 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11051 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosyalar kapsamına göre; aynı tür suçtan sanık hakkında evvelce kamu davası açıldığı gerekçesiyle bu defa 12/04/2019 tarihli eyleminden dolayı Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 24/05/2019 tarihli ve 2019/2393 soruşturma, 2019/6118 esas, 2019/4652 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2021 tarihli kararıyla sanığın mahkûmiyetine karar verildiği,

Adı geçen sanığın evvelce işlediği 31/08/2014 tarihli eylemi nedeniyle yapılan soruşturma evresi sonunda ise Aşkale Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/11/2014 tarihli ve 2014/699 soruşturma, 2014/2 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararı müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar etmesi sebebiyle Aşkale Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07/01/2016 tarihli ve 2016/9 soruşturma, 2016/1 esas, 2016/1 sayılı iddianame ile açılan kamu davası sonunda, Aşkale Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2016 tarihli ve 2016/14 esas, 2016/94 sayılı kararı ile sanığa ikinci kez şerhli tebligat yapılmadığı, bu nedenle atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verildiği ve anılan kararın istinaf edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla;

Her ne kadar Aşkale Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2016 tarihli kararı ile kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle beraat kararı verildiği anlaşılmış ise de, somut olayda, öncelikle sanık hakkında incelemeye konu kamu davasının açılmasına dayanak teşkil eden kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair 06/11/2014 tarihli kararda itiraz yolunun gösterilmediği, usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediği, denetim süresinin de başlamadığı ve kovuşturma şartı bulunmadığından durma kararı verilmesi gerektiği,

Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2021 tarihli kararı ile de her ne kadar sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; somut olayda, sanık hakkında incelemeye konu kamu davasının açılmasına dayanak teşkil eden kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair 06/11/2014 tarihli kararda itiraz yolunun gösterilmemesi ve usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle kesinleşmediğinden kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, müsnet suçtan açılan kamu davası hakkında da durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Aşkale Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2016/14 Esas, 2016/94 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

1. Şüpheli hakkında, 31.08.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Aşkale Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2014 tarihli ve 2014/699 Soruşturma, 2014/2 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme karar içeriğinde, karara karşı itiraz kanun yolunun gösterilmediği, tedbirin infazı için kararın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2. Şüphelinin, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere çağrıya uymayarak uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Aşkale Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2016 tarihli ve 2016/9 Soruşturma, 2016/1 Esas, 2016/1 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

2. Şüphelinin, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere çağrıya uymayarak uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Aşkale Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2016 tarihli ve 2016/9 Soruşturma, 2016/1 Esas, 2016/1 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

3. Aşkale Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 17.03.2016 tarihli ve 2016/14 Esas, 2016/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, "...olayda sanığa ikinci kez adı geçen şerhi içerir tebligat yapılmamış olduğundan atılı eylemin bu hali ile kanunda suç olarak tanımlanmamış olması" gerekçesiyle, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a. maddesi uyarınca "beraatine" karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

B. Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2021 tarihli ve 2019/522 Esas, 2021/220 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

1. Şüpheli hakkında, 22.09.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2019 tarihli ve 2019/2393 Soruşturma, 2019/6118 Esas, 2019/4652 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede; şüpheli hakkında daha önce yürütülen soruşturmada kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, ihlal nedeniyle Aşkale Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/14 Esas sayılı dosyası üzerinden kamu davası açıldığı, bu nedenle yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

2. Şüpheli hakkında, 12.04.2019 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2019 tarihli ve 2019/18157 Soruşturma, 2019/6464 Esas ve 2019/4906 sayılı birleştirme talepli iddianamesi ile açılan kamu davasının, Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2019 tarihli ve 2019/542 Esas, 2019/210 Karar sayılı kararı ile aynı Mahkemenin 2019/522 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği,

3. Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 10.03.2021 tarihli ve 2019/522 Esas, 2021/220 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Her ne kadar, sanık hakkında, 22.09.2018 ve 12.04.2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

Anlaşılmıştır.

C. Her ne kadar, sanık hakkında, 22.09.2018 ve 12.04.2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

Daha önceden, 31.08.2014 tarihli eylemi nedeniyle aynı nitelikteki suç nedeniyle verilen 06.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın ihlâl edilmesi nedeniyle Aşkale Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2016 tarihli iddianamesiyle açılan kamu davası sonunda, Aşkale Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2016/14 Esas, 2016/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "beraat" kararı verildiği ve kararın kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında ise, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, açılan kamu davası hakkında “durma kararı” verilerek, denetimli serbestlik tedbirin infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden “beraat” kararı verilmesinin kanuna aykırı olduğu, ancak sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu beraat kararından dolayı yeniden yargılama yapılmayacağı ve aleyhe sonuç doğmayacağı dikkate alındığında, bu haliyle 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesinde yer alan "(6) Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, "beraat" kararı verilmesi nedeniyle, verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliğinin kalmadığı anlaşıldığından;

Mahkemesince "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı" verilmeden açılmış olan kamu davasında, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma kararı" verilerek, sanık hakkında 22.09.2018 ve 12.04.2019 tarihli suçlar nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiğinden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı ise de;

1. Aşkale Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2016/14 Esas, 2016/94 Karar sayılı dosyası yönünden; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, olayı müteakip kamu davası açılmadan önce uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan

sanığın, maddî bulgularla desteklenmeyen soyut beyanlar dışında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğini somut bir olgu olarak ortaya koyan, her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı ve kullandığını beyan ettiği maddenin ele geçmemesi nedeniyle, niteliklerinin belirlenmesi mümkün olmadığından uyuşturucu madde olarak kabul edilemeyeceği gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, "...olayda sanığa ikinci kez adı geçen şerhi içerir tebligat yapılmamış olduğundan atılı eylemin bu hali ile kanunda suç olarak tanımlanmamış olması" gerekçesiyle, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca "beraatine" kararı verildiği, dolayısıyla hukuka aykırılığın giderilebilmesi için "beraat" kararının gerekçe yönünden bozulmasına karar vermek gerekmiş, kanun yararına bozma istemi değişik gerekçeyle yerinde görülmüştür.

2. Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2021 tarihli ve 2019/522 Esas, 2021/220 Karar sayılı dosyası yönünden ise, Kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) ve adli sicilde yapılan incelemede, şüpheli hakkında 24.07.2021 tarihinde için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.10.2021 tarihli ve 2021/32963 Soruşturma sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, inceleme konusu 22.09.2018 ve 12.04.2019 tarihli eylemlerin erteleme kararının kesinleşmesinden önce işlenmiş hale geldiği, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.10.2021 tarihli erteleme kararının inceleme konusu 22.09.2018 ve 12.04.2019 tarihli eylemleri de kapsadığı, erteleme kararının kesinleşmesi tarihine kadar tüm eylemlerin tek suç olarak ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabulü gerektiği anlaşıldığından; Mahkemesince, erteleme kararının verildiği soruşturma dosyasının dosya arasına alınması, kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "düşme" kararı verilerek, karardan bir örneğinin dava açılmamış ise Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/32963 Soruşturma dosyasına gönderilmesi, kamu davası açılmış olması halinde ise 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında değerlendirme yapılmak üzere ilgili mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Aşkale Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2016/14 Esas, 2016/94 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

C. Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2021 tarihli ve 2019/522 Esas, 2021/220 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2025 tarihinde karar verildi.