muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12425, Karar No: 2013/15199, Tarih: 05.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/12425 E.  ,  2013/15199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 30.11.2010 gününde verilen dilekçe ile TMK'nın 724. maddesi hükmü uyarınca temliken tescil, birleşen davada elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 06.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil, birleştirilen dava ise elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 102 ada 55 parsel sayılı taşınmazın C harfi ile işaretli kesiminin ifrazen davacılar adına tesciline, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı-davacı ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli

haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde

bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davalı ... ...’ya ait 102 ada 55 parsel sayılı taşınmazın kadastrodan önce ortak murisleri ... ...’ya ait olduğu ve kadastrodan önce temliken tescile karar verilen kesimdeki yapının onun sağlığında ve muvafakatı ile birlikte yapıldığı kabul edilmiş ise de mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma hüküm kurmaya yeterli değildir. Mahkemece yapılması gereken iş, yukarıda yazılı ilkeler doğrultusunda araştırma yapılarak davacıların dava konusu taşınmazın davalıya ait olduğunu bilmediklerini veya bilebilecek durumda olup olmadığını ya da ileride kendilerine devredileceği inancı ile hareket edip etmediklerini, sübjektif iyiniyet koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğini saptamak, sübjektif iyiniyet koşulunun gerçekleştiği sonucuna varılması halinde ise tescile karar verilen kesimin ana taşınmazdan ifraz edilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenerek ve sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

Eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, tescile karar verilen zemin bedelinin karardan önce depo ettirilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı-davacı ... ...’nun temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, davalı- davacı ... ...’nun birleştirilen davaya yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 05.12.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3572, Karar No: 2017/13358, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3572 E.  ,  2017/13358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16270, Karar No: 2017/2395, Tarih: 27.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16270 E.  ,  2017/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Maddi tazminat talebinin reddi, 500 TL manevi

tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında hükme iştirak eden Cumhuriyet savcısının adı, soyadı ve sicilinin CMK'nın 232/2-b maddesine aykırı olarak gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği, 25.02.2014 olan dava tarihinin ''2014'' olarak yazılması ise mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, manevi tazminat miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14407, Karar No: 2010/4672, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/14407 E.  ,  2010/4672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Tapuda tarla olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde vişne ağaçları dışında ayrıca 2 erik, 1 kayısı ve 183 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın tamamı kapama vişne bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan erik, kayısı ve kavak ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama vişne bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle vişne ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama vişne bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların ancak idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2-İlçe Tarım Müdürlüğünden bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan vişne ürününün değerlendirme (2009) yılına ait dekara ortalama verim ve üretim gideri ile ortalama kg satış fiyatını gösterir resmi veriler getirtilip raporun denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Taşınmazın meskun mahal içinde olması, aydınlatma hizmetlerinden faydalanabilir olması gibi nedenler tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en çok %10 objektif artışa neden olabileceği düşünülmeden %20 oranında objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

3-Taşınmazın meskun mahal içinde olması, aydınlatma hizmetlerinden faydalanabilir olması gibi nedenler tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en çok %10 objektif artışa neden olabileceği düşünülmeden %20 oranında objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

4-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 10.maddesinin onbirinci fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Ayrıca ... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45.maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazlar Hazine adına tapu sicilinde tescil olunur. Mahkemece yukarıda sözü edilen Yasa hükümleri dikkate alınmadan, istem gibi kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili yerine doğrudan idare lehine terkinine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, vişne ürününe ilişkin 2009 yılına ait resmi veriler İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek yukarıda 1. 2. ve 3. bentlerdeki açıklamalar doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre ve 4. bentteki husus da gözetilmek suretiyle karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32185, Karar No: 2014/1130, Tarih: 27.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/32185 E.  ,  2014/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 28/02//2013 tarihli ve 2012/20833 soruşturma, 2013/2510 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/03/2013 tarihli ve 2013/373 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18.11.2013 gün ve 2013/17126/70065 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2013 gün ve 2013/373989 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, soruşturma aşamasında ifadesi saptanan Çetin Demir’in, abisi ...’in bayana bir tokat attığını belirttiği gibi şüpheli ...’in de müdafii huzurunda şikâyetçiye bir anlık sinirle tokat attığını ifade ettiği, Cumhuriyet Savcılığında da ifadesini teyit ettiği, şikâyetçiye ait 06/10/2010 tarihli genel adli muayene raporunda, sağ göz kapağı-gözünde morluk, her iki dizde ekimoz, sol kolda yaygın morluk sol sırtta morluk olduğunun ifade edildiği, ortopedi muayene notunda sol el 5. parmakta ve sol kalça üzerinde ekimoz mevcut olduğunun belirlendiği, ancak yaralamanın niteliğinin genel adli muayane raporunda belirtilmediği, Malatya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 02/11/2012 tarihli raporunda kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun belirtildiği ve bir kısım yaralanmanın genel adli muayene raporunda okunamadığının belirtilmesine karşılık bu hususta bir açıklatma ve araştırma yapılmadığı, şikâyetçinin ibraz ettiği faturalara ilişkin olarak şüpheli ... ile aynı evde daha önce birlikte yaşayıp yaşamadığına yönelik bir araştırma yapılmadığı, şikâyetçinin 23/10/2012 tarihli ifadesi ile 02/11/2012 tarihli dilekçesine göre 09/10/2012 tarihli şikâyetten vazgeçme dilekçesinin baskı altında verildiğine ilişkin iddiaların araştırılmadığı, Türkcell İletişim Hizmetleri A.Ş.’nin 20/02/2013 tarihli yazısında şikâyetçi adına kayıtlı olan hatla ilgili 06/10/2012 tarihinde simkart değişikliği yapıldığının tespit edildiği bildirildiği hâlde soruşturma aşamasında yapılan ihbarlarla veya kayıtlarla ilgili bir araştırma yapılmadığı gibi 05/10/2012 günü saat 19.40 sıralarında 155 ihbar otomasyon sistemi kaydı ses kayıt cihazı arşiv kaydı ile ilgili ne tür bir işlem ya da araştırma yapıldığının saptanmadığı, soruşturma aşamasında yeterli araştırma yapılmadığı,

Dosyaya mübrez CD’de dahil olmak üzere taraflarca sunulanlardan delil değerini haiz olanlar ile sanıklara isnat edilen suça ilişkin maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasına yarar her türlü delilin re’sen ve etraflıca araştırılıp ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.

Dosya incelendi, kanun yararına bozma istemine dair tebliğname içeriğinde her ne kadar suç dolandırıcılık olarak gösterilmiş ise de, gerek şikâyet dilekçesi gerekse Malatya C. Başsavcılığının kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararında şüphelilere atılı suçun dolandırıcılık olmayıp, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak, tehdit ve kasten yaralama olduğunun anlaşılması karşısında,

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

İncelenen evrak içeriğine göre; incelemeye konu suçlardan kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak TCK'nın 109/1. maddesine göre bir yıldan beş yıla kadar hapis, tehdit suçu 106. maddeye göre altı aya kadar hapis ve kasten yarama suçunun ise 86/2. madde uyarınca dört aydan bir yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde,

Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince incelemenin Yüksek (14.) Ceza Dairesinin görevi dâhilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.