muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3210, Karar No: 2019/1453, Tarih: 17.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3210 E.  ,  2019/1453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlu... hakkında ... 2. İcra Müdürlüğünün 2013/133 Esas sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine mahsus takip yaptıklarını ve takibin kesinleştiğini, davalıların da dava dışı borçlu hakkında ... 7. İcra Müdürlüğünün 2012/8309 - 2012/8310, 2012/8312 Esas ve 2012/8311 Esas sayılı dosyaları ile takip yaptığını ve bu dosyalarda yapılan sıra cetvellerinde müvekkiline para kalmadığını, davalıların alacaklarının muvazaalı olduğunu ileri sürerek 1, 2, 3. ve 4. sırada bulunan davalıların alacağının sıra cetvelinden çıkarılarak yeniden sıra cetveli hazırlanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu alacaklarının araç satışı ve sigorta ilişkisinden kaynaklandığını öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamında göre, icra takiplerine konu bono senetlerinin dayanağının, alacaklılar ile borçlular arasındaki uzun süredir süre gelen ticari alışverişe dayandığı, ticari defterlerindeki alacak borç miktarlarının takip dayanağı senetler ile uyumlu olduğu, alacağın gerçek alacak-borç ilişkisine dayandığı, muvazaalı bir alacağın söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8835, Karar No: 2015/23729, Tarih: 09.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/8835 E.  ,  2015/23729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2015

NUMARASI : 2014/209-2015/28

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, davacının adli yardım talebinin temyiz/kanun yollarına başvuruyla sınırlı olmak üzere kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkeğin eşine şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, davacı kadının ise davalı eşinin davranışları nedeniyle hastanede yatan çocuğunun yanından ayrılmak zorunda kaldığı, buna göre boşanmaya neden olan olaylarda, davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli müzaharetden yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edenden alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.12.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/13086, Karar No: 2011/637, Tarih: 25.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13086 E.  ,  2011/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın Hazine adına ve davacı kurum yararına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile davacı kurum adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davacı vekili dava dilekçesinde, Yahyalı İlçesi sınırları içinde kurulacak olan Çamlıca III Hidro Elektrik Santralı Üretim Tesisi için gerekli olan taşınmaz malların kamulaştırılması amacıyla davalıya ait Yahyalı İlçesi, Balcıçakırı Köyü 113 ada 61 nolu parselin Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi uyarınca bedelinin tespiti ile Hazine adına müvekkili kurum yararına tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne taşınmaz malın bedelinin tespitine, kamulaştırılan taşınmaz malın davalı adına olan tapusunun iptaline, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmazın Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş. adına Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırıldığı, Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş.’ye 49 yıl süreyle üretim faaliyeti göstermek üzere lisans verildiği, bu kurumun (Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş.nin) özel hukuk tüzel kişisi statüsüne sahip olduğu anlaşılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 15/c maddesine göre elektrik piyasasında üretim veya dağıtım faaliyetlerinde bulunan lisans sahibi özel hukuk tüzel kişilerinin kamulaştırma talepleri kurum tarafından değerlendirilir ve uygun görülmesi durumunda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nda belirtilen esaslar dahilinde kurumca kamulaştırma yapılır. Kamulaştırılan taşınmazın mülkiyeti üretim veya dağıtım tesislerinin mülkiyetine sahip olan ilgili kamu kurum veya kuruluşuna, bunların bulunmaması halinde ise Hazineye ait olur. Hazine adına tescil edilen taşınmazlar üzerinde Maliye Bakanlığı'nca kamulaştırma bedelini ödeyen lisans sahibi özel hukuk tüzel kişileri lehine bedelsiz irtifak hakkı tesis edilir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Somut olayda Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından lisans verilen Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş. adına yapılan kamulaştırma ile ilgili olarak 2942 sayılı Yasanın 10. maddesine göre açılan davada kamulaştırma bedeli tespit edilen kamulaştırılan malın mülkiyetinin Hazine adına, kullanım hakkının ise lisans süresince lehine kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile kamulaştırılan taşınmazın kamulaştırmadan önceki maliki üzerinde bulunan tapu kaydının iptali ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmesi,

2-Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, fasulye samanının herhangi bir ekonomik değeri olmadığı halde, bu samana değer belirlenerek yüksek bedele hükmedilmesi,

3-Kamulaştırılan taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların değerinin belirlenmesinde İlçe Tarım Müdürlüğü ve Orman İşletme Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekirken, fazla bedele hükmedilmesi,

4-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7602, Karar No: 2018/4646, Tarih: 25.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7602 E.  ,  2018/4646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirkette ortak ve müdür olarak görev yapan sanığın şirkete ait 744.000 TL parayı uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın söz konusu şirkette hangi tarihler arasında çalıştığı ve hangi görevleri yerine getirdiğinin belirlenmesi, ilgili kayıtların dosyaya konulması, şirkete ait dava konusu olan döneme ait gelir ve gider defterleri, ticari kayıtlar, ödeme ve gider belgeleri, muhasebe ve bilgisayar kayıtları ile şirketin diğer tüm belgelerinin getirtilerek incelenmesi, bütün delillerin toplanmasından sonra dosyanın, içinde muhasebeci ve mali müşavirlerin de bulunduğu bilirkişi kuruluna tevdiinin sağlanarak, şirketin belirtilen dönemler içinde gelir ve giderlerinin ne olduğu, yapılan harcamalar ile gerçek durumun uygun olup olmadığı, harcamaların kim tarafından yapıldığı, bu harcamaların belgelere dayanıp dayanmadığı, gelir ve gider kayıtlarının kim tarafından tutulduğu, sanık tarafından yapılan harcamaların ne olduğu ve bu harcamaların şirket için yapılıp yapılmadığı hususlarının araştırılması, şirketin aktifinde hukuka aykırı olarak azalma meydana gelip gelmediği, bu azalmadan sanığın sorumlu olup olmadığı hususlarında denetime imkan verecek şekilde bilirkişi raporu alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32690, Karar No: 2017/3018, Tarih: 05.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/32690 E.  ,  2017/3018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, gerekçeli kararın sanığın duruşmada bildirdiği adrese tebliğ edilememesi karşısında kayıtlı olan son mernis adresine TK’nın 21. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, duruşmada bildirilen ve nüfus kaydında yazan kayıtlı mernis adresine TK’nın 35. maddesine göre 18.02.2014 tarihinde yapılan tebligatların usulsüz olduğu, usule uygun olarak yapılan 19.03.2014 tarihli tebligata göre sanığın hükmü süresinde tebliğ ettiği anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 23/09/2010 tarihlerinde yapılan aramada CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Karar başlığında suç tarihi 23/09/2010 yerine 22/09/2010 yazılmış ise de, bu husus mahallinde düzeltilebilir nitelikte maddi hata kabul edilerek bozma yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 05/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3144, Karar No: 2013/12101, Tarih: 17.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/3144 E.  ,  2013/12101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna ev ve duvar yapmak suretiyle tecavüzde bulunmak suçundan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan Hazinenin, bu suçlardan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığından ve katılmasına karar verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceğinden katılan temsilcisinin kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3615, Karar No: 2015/10280, Tarih: 12.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3615 E.  ,  2015/10280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 17. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2013/180-2014/247

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/06/2014 tarih ve 2013/180-2014/247 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Y.. Ö.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların taşıyanı ve sigortacısı bulunduğu yurt içi taşıması sırasında, müvekkiline ait ev eşyalarının hasara uğradığını, bu nedenle müvekkilinin ve eşinin ciddi manevi sıkıntı yaşadığını ileri sürerek, 14.500.00 TL zarar bedeli ile 2.610,00 TL KDV bedelinin davalılardan müteselsilen, 2.000,00 TL manevi tazminatın davalı Y.. Ö..'dan temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davacının eşyaları taşınırken gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davalı Y.. Ö..'ın zarardan sorumlu olduğu, diğer davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun kamyonun kaza yapması durumuna yönelik olduğu, eşya taşınırken kamyonun içerisinde meydana gelen ve özensiz paketleme sonucunda oluşan hasarlarınn teminat dışı olduğu ve zarardan sigorta şirketinin sorumluluğunun bulunmadığı, manevi tazminat davasının ise atiye bırakıldığı gerekçesiyle manevi tazminat hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı sigorta şirketi hakkındaki davanın reddine ve 7.080,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Y.. Ö.. 'dan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Y.. Ö.. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Y.. Ö.. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Y.. Ö.. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 409,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Y.. Ö..'dan alınmasına, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14410, Karar No: 2024/449, Tarih: 23.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14410 E.  ,  2024/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1250 E., 2022/1953 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/1014 E., 2021/439 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş ve ... vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 17.08.2016 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

1.Davalı... ve Astaldi Şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; ... Astaldi Ortaklığı, Kuzey Marmara (3. Boğaz Köprüsü Dahil) Otoyolu Projesi kapsamındaki bir kısım işleri ... Metal Çelik İnş. San. Paz. ve Tic. Ltd. Şti.ye anahtar teslim şekilde devredildiğini , söz konusu "modüler su tankı sökümü" işinin de bu kapsamda olduğunu, bu itibarla anahtar teslim şeklinde devredilen işlerle ilgili olarak müvekkili şirketlerin ve adi ortaklığın sorumluluğu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... Metal Çelik .. Ltd Şirketi davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

1- 337.585,64 TL maddi tazminatın, 30.000,00 TL manevi tazminatın 17.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...’a ödenmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın 17.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili davacı .....’a ödenmesine, 5.000,00 TL manevi tazminatın 17.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili davacı ....’a ödenmesine, 5.000,00 TL manevi tazminatın 17.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacı Mehmet Kolsuz’a ödenmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalılar arasında anahtar teslimi niteliğinde iş olup asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, davacının davalı ... Şirketi çalışanı olduğunu, davacının maluliyetinin %60'ın altında kalmakla pasif dönem hesaplaması yapılmasının mümkün olmadığını, kaçınılmazlık ilkesinin nazara alınmadığını ve tecrübeli olan davacının kusursuz olduğunun kabul edilmesinin yerinde olmadığını, davacının kusuru nedeniyle iliyet bağının kesildiğini ve işverenin sorumluluğunun ortadan kalktığını, davacının zemin ve sepet yaklaşmadan sepete atladığını, kusur oranlarının hatalı olduğunu, davacının maluliyet oranının kesinleşmediğini, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun maluliyet oranlarını kabul etmediklerini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç