muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4740, Karar No: 2017/11346, Tarih: 06.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4740 E.  ,  2017/11346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 30.11.2011 tarihinde davacı ... plaka sayılı aracı ile seyretmekte iken davalılardan ...'in kullandığı ... plakalı aracın tali yoldan aniden davacının yoluna çıkması sonucu meydana gelen kazada davacının ayağı, ayak tarağı ve parmağının kırıldığı, belinden sakatlandığı, uzun süre hastanede kaldığı ve işgücü kaybına uğradığını, diğer davalı ...tarafından bu aracın sigortalanması nedeni ile bu sigorta şirketinin de davacıya karşı sorumlu bulunduğunu belirterek, açılan davanın kabulü ile davalının işgörmezlik kaybı için 1.000,00 TL tazminatın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ve yinedavalılar ... ve ...'den 1.000,00 TL gelir kaybı olarak maddi tazminat, 20.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere 21.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile tahsiline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalılardan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; dava konusu olayda kusurunun belirtildiği gibi olmadığını, kaza sonrasında davacıya 6.000,00 TL maddi yardım yaptığını, davacının sakatlığı söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili; müvekkili olan sigorta şirketi tarafından sigortası yapılan ... plaka sayılı aracın 30.11.2011 tarihinde karışmış olduğu yaralamalı trafik kazası nedeni ile maluliyet için şahıs başına 200.000,00 TL limit miktarınca sigorta şirketinin sorumlu olduğunu, manevi tazminat taleplerinin poliçe teminatı kapsamı dışında olduğunu, adli tıp kurumundan maluliyet oranı konusunda heyet raporu aldırılması gerektiğini, davacı vekilinin kaza tarihinden davalı ... şirketinin sorumluluğuna hükmedilmesi durumunda davalı şirketin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu tutulabileceğinden, açılan davanın reddine, aksi halde belirtilen şekilde hesaplama yapılarak hüküm tesis edilmesine, karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre, maddi tazminat yönünden dava konusuz kaldığından hüküm kurulmasına yer olmadığına, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 5.000,00 TL’nin olay tarihi olan 30.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... alınarak davacıya verilmesine, dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava haksız fiile dayalı olarak talep edilen maddi-manevi tazminat davasıdır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre, maddi tazminat yönünden dava konusuz kaldığından hüküm kurulmasına yer olmadığına, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 5.000,00 TL’nin olay tarihi olan 30.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... alınarak davacıya verilmesine, dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava haksız fiile dayalı olarak talep edilen maddi-manevi tazminat davasıdır.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11779, Karar No: 2012/19746, Tarih: 19.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/11779 E.  ,  2012/19746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :756-1124

Davacı, tedavisinde kullanılan ilaç salınımlı stent için fatura ile ödediği miktarın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle; Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır(HMK 1. Madde). Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının, tedavisinin yapıldığı 29.08.2009 tarihinde ve halen Milli Eğitim Bakanlığı’nda öğretmen olarak kamu çalışanı olduğu; kalp rahatsızlığı nedeniyle Akdeniz Üniversitesi Hastanesinde yapılan tedavisinde kullanılıp, dava konusu edilen ilaç kaplı stent bedelinin davacı tarafından ödenerek satın alındığı anlaşılmıştır.

5434 sayılı Yasanın sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510 sayılı Yasanın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Yasa'nın 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Yasa hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Yasa'nın 4. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Yasayla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Yasa hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası geçiş hükümlerinin düzenlendiği geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun uygulamasında sağlık hizmeti sunucularının sigortalılık kontrolü ve diğer provizyon işlemlerini elektronik ortamda yapmaya başlaması için gerekli altyapının kurulmasına kadar, sağlık bilgilerinin yazılı olarak tutulmasına başlanır ve sağlık belgesinin veya sağlık karnesinin Kurumca verilmesine devam edilir.

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

Kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam eder.

Kişilerin yürürlükten kaldırılan kanun hükümleri gereğince hak ettikleri sağlık hizmetleri, bu Kanun hükümleri gereğince kapsama alınmamış ise tedavi tamamlanıncaya kadar yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre Kurumca sağlanmaya devam edilir.…

211 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun, bu Kanuna aykırı hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl süreyle uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yasa koyucu, kamu çalışanlarının 5510 sayılı Yasanın genel sağlık sigortası kapsamına alınması yönünden bir devir süreci öngörmüştür. 31.12.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ; yine, 09.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde,(5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15.01.2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15.10.2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir. Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğe ilişkin hükümleri düzenleyen 108. maddesinde, anılan Yasanın geçici 4. maddesinin, 2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Burada, aybaşından neyin anlaşılması gerektiği üzerinde durulması gerekir. 10.09.1987 tarihli Resmi Gazetede yayınlandığı gün yürürlüğe giren Devlet Memurları ile Diğer Kamu Görevlilerinin Aylıklarının Ödenmesi Zamanının Değiştirilmesine Dair 289 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, “Aylıklarını 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu ile 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanunu hükümlerine göre almakta bulunan Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerinin (sözleşmeli statüdeki personel dahil) aylık veya sözleşme ücretleri, ilki 15 Ekim 1987 tarihinde olmak üzere her ayın 15’inde ödenir….  Devlet memurları ile diğer kamu görevlilerine ilişkin kanunlarda yer alan “ay başı” ibareleri “ayın 15’i” olarak uygulanır.“ denilmiş; Yine, 5510 sayılı Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde, “Ay: Ücretleri; her ayın 15”inde ödenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılar için, ayın 15’inden ertesi ayın 15’ine kadar geçen, diğer sigortalılar için ise ayın 1’i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süreyi …. ifade eder.” düzenlemesine yer verilmiştir. Bu yöndeki düzenlemeler gözetildiğinde, kamuda aktif çalışan veya buradan gelir-aylık alanlar yönünden, aybaşı olarak, ayın 15’inin esas alınması gerektiği, 5510 sayılı Yasanın geçici 12.maddesi gereğince yapılan devirlerin de bu husus gözetilerek, ayın 15’i itibariyle yapıldığı; pasif sigortalılar yönünden de, 2008 yılı Ekim ayı başından, 15.10.2008 tarihinin anlaşılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 15.10.2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15.10.2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15.01.2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olayda; aktif kamu görevlisi olarak çalışan davacının, davaya konu tedavisinin, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildiği 15.01.2010 tarihinden önce, 11.06.2009 tarihinde başladığı ve uyuşmazlığın idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek; Mahkemece, davanın, yargı yolu nedeniyle görevden reddi yerine; işin esasına girilerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5072, Karar No: 2017/14611, Tarih: 27.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/5072 E.  ,  2017/14611 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP EDEN :Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

SUÇLAR : Hırsızlık-resmi belgede sahtecilik-dolandırıcılık

Hırsızlık-resmi belgede sahtecilik-dolandırıcılık suçlarından yapılan yargılama sonucunda; sanık ... ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 62, 51.maddeleri gereğince erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına, 5237 sayılı TCK’nın 204, 62, 51.maddeleri gereğince erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve 5237 sayılı TCK’nın 157, 62, 51.maddeleri gereğince erteli 10 ay hapis cezası ile 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/10/2014 tarih, 2007/493 Esas ve 2014/881 Karar sayılı kararının sanık ... ... müdafinin temyizi üzerine;

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 10/10/2017 tarih, 2017/3169 Esas ve 2017/11415 Karar sayılı kararıyla;

A-Sanık hakkında hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mahkemece tekerrüre esas alınan Bakırköy 1 Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/67 Esas ve 2009/397 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra 16/09/2009 olması karşısında, 5237 sayılı TCK.'nın 58/5. maddesi gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 58. maddesindeki mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

2-Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenecek denetim süresinin mahkum olduğu hapis cezasından az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak

BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak ve hüküm fıkrasında sanık hakkında belirlenen denetim sürelerinin "1 yıl 8 ay" olarak düzeltilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde,

B-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde,

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 03.11.2017 tarih ve 2014/401559 sayılı yazısı ile;

ANLATIM VE TALEP:

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 30/04/2007 gün ve 2007/8974 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... ... hakkında "Hırsızlık, Resmi Belgede Sahtecilik ve Dolandırıcılık" suçlarından cezalandırılmaları istemi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde, Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/10/2014 gün, 2007/493 Esas ve 2014/881 Karar sayılı ilamı ile sanığın hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nun 142/1-b, 62,58, 51 maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ahaps cezası ile, resmi belgede sahtecilik suçundan eylemine uyan TCK'nun 204/1, 62, 58, 51 maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile, dolandırıcılık suçundan eylemine uyan TCK'nun 157/1, 62, 58, 51 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 2.000 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 30/03/2017 tebliğname ile mahkeme hükmünün "ONANMASI" nın talep edildiği,

Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 10/10/2017 gün, 2017/3169 Esas ve 2017/11415 Karar sayılı ilamı ile ;

A-Sanık hakkında hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A-Sanık hakkında hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mahkemece tekerrüre esas alınan Bakırköy 1 Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/67 Esas ve 2009/397 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra 16/09/2009 olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 58. maddesindeki mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

2-Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenecek denetim süresinin mahkum olduğu hapis cezasından az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak ve hüküm fıkrasında sanık hakkında belirlenen denetim sürelerinin "1 yıl 8 ay" olarak düzeltilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde,

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, karar verilmiştir.

Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesinin adı geçen ilamına karşı aşağıda belirtilen gerekçelerle itiraz edilmesi düşünülmüştür.

İTİRAZ NEDENLERİ: