muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/42908, Karar No: 2017/23377, Tarih: 26.10.2017

Dairemizin 02.06.2016 tarihli bozma ilamı ile davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilerek, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenerek; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği yönünde bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda bozma ilamında yer alan hususlarla ilgili olarak dava dosyasına yeni bir bilgi, belge girmediğinden dosya kapsamına göre daha önce yapılan tespit, değerlendirme ve hesaplama tutarlarını değiştirecek yeni bir husus saptanmadığı belirtilerek bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen veriler esas alınmıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiğinde bozma gereklerinin yerine getirilmesi yasal bir zorunluluktur. Bozma ilamında yapılması gereken işlemler izah edilmiştir. Bu doğrultuda Mahkemece, davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Yukarıda yapılan tespit ve değerlendirmeler kapsamında, Mahkemece bozma gereğinin yerine getirilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Yukarıda yapılan tespit ve değerlendirmeler kapsamında, Mahkemece bozma gereğinin yerine getirilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/751, Karar No: 2017/7416, Tarih: 12.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/751 E.  ,  2017/7416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

..., ... ve ..., sanık ... ve arkadaşlarının suç tarihi olan 18.04.2013 tarihinden yaklaşık 1 ay kadar önceden itibaren, ...' in ikametinin içerisinde define bulmak amacı ile kazı yapmaya başladıkları, yapılan kazının yer altına doğru yaklaşık 10 metreye kadar indiği, 15 metre derinlikte sert bir kayanın çıktığı, bunun üzerine kayayı kimyasal bir karışım ile eritmeye karar verdikleri ve suç tarihinde buna ilişkin olay yeri olan ...' in kazı yapılan ikametine gerekli malzemeleri getirerek bir karışım hazırladıkları, yapılan karışımın büyükçe bir leğene doldurulduğu, karışımın hazırlandığı sırada ikamet içerisinde ..., ..., ..., ..., ... ve ...' in bulunduğu, sanık ...'in yapılan karışımdan küçük bir miktar alarak kül tablasına koyduğu, sanığın yapılan karışımı denemek amacı ile kül tablasındaki küçük miktardaki karışıma sigarasını dokundurduğu, bir anda karışımın alev alarak etrafa yayıldığı, etrafa yayılan alevlerin bir kısmının da leğendeki karışımı ateşleyerek yangın çıkmasına neden olduğu, çıkan yangında ..., ..., ... ve ...' in yaşı küçük kızı ...' in yanarak öldükleri, sanığın ise yangından yaralanarak kurtulduğu, ölenler üzerinde yapılan otopsi işlemi sonucunda; ölenlerin hepsinin canlı yanık neticesinde ölmüş olduklarının tespit edildiği olayla ilgili olarak ...’in karakol ifadesinde ölen ...’un kül tablasına sigarasını dokundurarak yangına neden olduğu şeklindeki ifadesinin olayın hemen akabinde alınması nedeniyle kabule değer bulunduğu belirtilerek sanığın beraatine karar verilmiş ise de, olayın tek görgü tanığı olan ...’in savcılık ve mahkemedeki ifadesinde yangına sanık ...’un neden olduğu, ilk ifadesini olayın şoku ile ve serum alarak verdiğini, son verdiği ifadenin doğru olduğunu belirtmesi, vekil eşliğinde alınan karakol ifadesinde olayın hala etkisinde olduğunu, unuttuğu ya da yanlış söylediği sözler olabileceğini belirtmesi, ayrıca sanık ...’un Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi ile Konya Numune Hastanesinden alınan raporlarında vücudunda meydana gelen yanığın en fazla ellerinde olması, olay nedeniyle ellerini kullanamıyor olması, özürlülük durumunun da %68 oranında olması gözetildiğinde, olay günü sanığın kül tablasına sigarasını dokundurduktan sonra karışımın alev almasına, akabinde alevin odadaki kilime ve büyük karışımın bulunduğu leğene sıçramasına sebebiyet vererek atılı suçu işlediği gözetilmeden, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2359, Karar No: 2023/5248, Tarih: 13.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2359 E.  ,  2023/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/221 E., 2021/1527 K.

SUÇLAR : Tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs etmek

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2021/11795 Esas 2022/8509 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.03.2023 tarihli ve KD-2023/15782 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 ... maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yer alan tasarlama hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinden bahisle onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık ...'ın 2016 yılında anlaşmalı olarak boşandığı eşi katılan ...'nin kendisini aldattığından şüphelendiği, fakat bu konuda şüphesini destekleyen somut bir delil olmadığı, katılan ... ile katılan ... arasında ise ...'ın pazarda tezgah açıldığında tezgah, masa, sandalye kiralamasından ibaret olduğu, bunun haricinde bir ilişki yaşadıklarına ilişkin herhangi bir delilin bulunmadığı, sanık ve katılan ...'nin boşanmalarına rağmen sanığın aldatılma duygusunu yenemediği ve bu kapsamda olay günü sabahı işyerinden izin aldığı ve öldürmede kullanacağı aleti temin etme bakımından tanık Özen Gül'ün işyerine gidip keser baktığı, fakat keser almaktan vazgeçip oto yıkamacısı tanık ...'dan "kalın sert bir şey keseceğim" diyerek suçta kullanılan bıçağı aldığı, akabinde ...'nin cuma günleri babasının dükkanında bulunduğunu bildiğinden katılan ...'nin evden çıkıp çıkmadığını öğrendiği, yine o saatte dükkanda duran katılana yardımcı olan tanık ...'ın dükkanda olacağını değerlendirildiğinden tanığı arayıp sözde çocuklarına birşey vereceğini belirterek tanık ...'ı da dükkandan uzaklaştırdıktan sonra yalnız olduğunu düşündüğü katılan ...'nin yanına bıçakla gidip hiçbir şey söylemeden 11 bıçak darbesini öldürücü bölgelerden vurarak katılan ...'yi yaşamsal tehlikeye sokacak, sağ kol da işlev bozukluğuna neden olacak, yüzde sabit iz oluşturacak, vücudun arter ve sinir bölgesinde hasara neden olacak şekilde yaraladığı, daha sonra katılan ...'nin kendisini aldattığını düşündüğü katılan ...'ın işyerine gittiği, ...'ın cuma için camiye gittiğini öğrenince camiye gidip katılan ...'ın camiden çıkmasını beklediği, tam ayakkabısını alacakken arkasından katılan ...'a saldırıp sırt ve kafa arkası bölgesinden hayati tehlikeye sebep olacak şekilde dört bıçak darbesiyle ...'ı da yaraladığı, ...'ın cemaatin müdahalesi ile sanığın elinden kurtulduğu, olayda;

Suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup, incelemeye konu somut olayda, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı gibi tam aksine sanığın olay günü hazırlık hareketlerine başladığı ve suç aletini olay saatinden sadece bir kaç saat önce temin ettiği, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, yine somut olayda, sanığın alınan ilk beyanında ve aşamalardaki beyanlarında da belirttiği üzere katılan ...'nin iş yerinin arkasında ... ile ilişkiye girip girmediğini öğrenmek için gittiğini beyan ettiği dolayısıyla öldürme kararını şarta bağlı olarak aldığı, bu itibarla açıklanan nedenlerle somut olayda tasarlamanın koşulları bulunmadığından, sanık hakkında 5137 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin uygulanamayacağı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2021/11795 Esas 2022/8509 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklandığı üzere Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli 2021/221 Esas 2021/1527 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın Katılan ... ile 2018 yılında anlaşmalı olarak boşandığı, 2016 yılından itibaren o tarihte eşi olan ...’nin katılan ... ile duygusal birliktelik yaşadığına dair bir inanca sahip olduğu, hatta bu konuda mesajlar gördüğünü söylediği, bu vakayı takıntı haline getirdiği ve bu konuda tedavi olmaya başladığı, ancak boşanmaya rağmen ... ile iletişim kurarak eski eşi ile cinsel birliktelik yaşayıp yaşamadığını sormaya başladığı, anlaşılmakla;

Tüm bu olgular çerçevesinde, hastalığının da etkisiyle eski eşini öldürme planı yaptığı gerçekliği karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine tasarlayarak adam öldürmeye yönelik itirazın reddi yerine Kabulüne karar veren Sayın çoğunluğa iştirak etmiyorum. 13.09.2023
Yargıtay — Esas No: 2017/4803, Karar No: 2017/8286, Tarih: 24.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4803 E.  ,  2017/8286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile ... sitesinde bulunan taşınmazların 02/07/2011 tarihinde açık artırmalı satış ile alındıklarını, taşınmazların devirden önce ... Bankası Lojmanları olarak kullanıldığını, taşınmaz mülkiyetinin kazanılmasını takiben davacı ve davalı arasında 16/10/2011 tarihli olağanüstü toplantı yapıldığını, bu toplantıda 01/09/2011-15/10/2011 tarihleri arasındaki 1,5 aylık hesap ve belgelerin sunulduğunu, 01/09/2011 tarihinden önceki belgelerin dahil edilmediğini, davacının itirazı kayıtla oylamaya katılıp eski yönetimi ibra etmediğini, davalıya ihtarname keşide edilerek site yönetiminde bulundukları döneme ilişkin hesapların istenildiğini, davalıdan satıştan önceki gelir gider durumunu gösterir bilgi ve belgeler ile gelirlerin istenmesine rağmen verilmediğini, bu nedenle davalının yönetim olarak uhdesinde kalan miktar varsa bunun tesbiti ve taraflarına ödenmesi için belirsiz alacak davası açtıklarını, 2946 sayılı Kamu Konutları Kanununda kamu konutlarının KMK'nından istisna tutulacağına dair hiçbir düzenleme bulunmadığını, KMK hükümlerinin kamu konutları içinde uygulanacağını, ... Bankasının 1211 sayılı Kanuna göre kurulmuş kendine özgü statüye sahip bir anonim şirket olduğunu, şirketin lojmanlarının kamu konutu olmasının söz konusu edilemeyeceğini, kamu konutu dahi olsa davalının hesap verme yükümlülüğü bulunduğunu bildirerek açtıkları belirsiz alacak davası ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 2.000,00.-TL'nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece 01/09/2011 tarihinden önceki dönemde ... Bankası tarafından lojman olarak kullanılan konutlar için, davacı yanın yönetim giderlerine katılma payından aktarma talep edebilecekleri bir miktar olmadığı gibi, konut teslim tutanaklarında ve satış şartnamesinde yeni kat maliklerinin "01/09/2011 tarihine kadar ve bankaca yönetilen döneme ait olan yönetim giderlerine katılım payından taraflarına herhangi bir aktarma talep etmeyeceklerini" taahhüt etmiş olmaları nedeniyle; 01/09/2011 tarihinden önceki döneme ilişkin 103.865,05.-TL'lık gelir fazlası tutarını isteme haklarının bulunmadığı, lojmanda oturanlardan tahsil edilen bu gider fazlasının Kamu Konutları Yönetmeliği hükümlerine göre davalı banka bütçesine irat kaydedilmiş olduğu, mülkiyet devrinin kesinleştiği 01/09/2011 tarihinden sonraki döneme ilişkin yönetime katılma payının ise ödendiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre davacı site yönetimi kat maliklerince, konutların teslimi sırasında düzenlenen teslim tutanaklarında, 01.09.2011 tarihinde ve sonrasında yeni yönetim oluşuncaya kadar toplanan, yani davalı

bankaca yönetilen döneme ait olan yönetim giderlerine katılım payından herhangi bir aktarma talep etmeyeceğini beyan ve taahhüt ettikleri anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/10/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4079, Karar No: 2014/3890, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4079 E.  ,  2014/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı kurum ise davacının alt işveren işçisi olduğunu, davanın alt işverene yöneltilerek açılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin feshinden bir süre sonra davacının yeniden işe başlatıldığı gerekçesiyle işe iade davasının konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ve boşta geçen süre ücreti ile diğer hakların tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki, mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme (rücu) olanaklı olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 esas; ve 1992/4 karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçekten de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Gerçekten de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. maddesinde de tekrarlanmış; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edilikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının iş sözleşmesinin 02.01.2012 tarihinde feshedildiği, 03.07.2012 tarihinde ise tekrar işe başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece davanın kısa kararında, davacının boşta geçen süresi isabetli olarak dört (4) ay olarak belirtilmesine rağmen, gerekçeli kararda, boşta geçen süre 1 ay 13 gün olarak belirlenmiştir.

Bu durumda, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu belirgindir.

Hal böyle olunca, mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294, 297. ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.02.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9267, Karar No: 2016/6376, Tarih: 07.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9267 E.  ,  2016/6376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;