muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5933, Karar No: 2018/6933, Tarih: 22.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/5933 E.  ,  2018/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.01.2015 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayanan tapu iptali tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2015 günlü hükmün ve 24.07.2015 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi müdahil ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı şirket ile davacı arasında imzalanan 25.07.2007 tarihli adi yazılı sözleşme ile satın alınan taşınmazın davacı adına tescilini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Yargılama sırasında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili olduğundan bahisle Av. ... tarafından verilen harçsız dilekçe ile, müvekkillerinin davalıdan alacaklı olduğunu ve taşınmaz üzerinde haciz kayıtları bulunduğunu, davacının amacının haciz sahiplerinin alacaklarını tahsil etmelerinin önüne geçmek olduğundan davaya müdahale taleplerinin kabulü ile davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, temyiz harcının yatırılmadığı, asli müdahilin adli yardım talebinde bulunduğu, temyiz talebinde bulunan asli müdahilin vekilinin bulunduğu, adli yardım talebine ilişkin de herhangi bir belge sunulmadığından bahisle ...'ın temyiz talebinin reddine dair ek karar vermiş, bu ek karar ... tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Asli müdahalenin söz konusu olması için, asli müdahilin müdahale etmek istediği davanın konusu olan şey veya hak üzerinde kısmen veya tamamen bir hak sahibi olduğunu iddia etmesi ve peşin harç ile birlikte nispi harcın da yatırılması gerekirken somut olayda adli yardım talebi kabul edilmediğine göre, peşin harcın yatırılmadığı ve hükmü temyiz eden ...'a ait bir vekaletnamenin de bulunmadığı gözetildiğinde müdahale isteğinin usulüne uygun olduğu ve davada taraf sıfatını kazandığı söylenemez. Buna göre, ...'ın kararı temyiz yetkisi olmadığından adli yardım talebi ile temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ...'ın temyiz dilekçesinin REDDİNE,

22.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7821, Karar No: 2018/6005, Tarih: 25.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/7821 E.  ,  2018/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri tarafından temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava, 11.10.2012 günü gerçekleşen trafik iş kazasında yaralanan sigortalıya yapılan harcamalardan oluşan Kurum zararının rücuan tahsiline ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 23. maddesidir. Anılan maddede; “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir. Yukarıdaki fıkrada belirtilen hallerde, Kurumca yapılan ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri tutarı, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” hükmü yer almakta olup, maddede “ilk peşin sermaye değeri tutarı” dendiğine göre yasanın buyurucu nitelikte olan bu açık hükmü karşısında; gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmamaktadır.

Anılan maddeye göre davalı işverenin sorumluluğu kusursuzluk ilkesine dayanmakta olup, zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe giriş bildirgesi yasal süre içerisinde Kuruma verilmemişse ve zararlandırıcı sigorta olayı bu yasal süreden sonra meydana gelmişse Kurumca yapılan sigorta yardımlarından 23. maddeye göre sorumlu tutulması gerekir. Ancak işverenin, 5510 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamındaki sorumluluk sınırını oluşturan miktar belirlenirken, işkazasında işverenin kabul edilmesi gereken %100 oranında kusurundan, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı ... Borçlar Kanununun 50. ve 51. maddeleri uyarınca, zarar görenin/sigortalının müterafik kusurunun %50 sinden az olmamak üzere belirlenen hakkaniyet indirimi oranı nedeniyle bir indirim yapılabilmektedir.

Eldeki dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ayrıca kusur tespiti yapılmaksızın, ... denetmen raporunda tespit edilen kusur oranı esas alınmak suretiyle, kurum alacak kalemlerine ilişkin hesaplama yapılmış olup, mahkemece anılan hesap bilirkişi raporuna ve davacının talebine itibar edilmek suretiyle, davanın kabulüne karar verilmiş olup, dosya kapsamında kusur raporu alınmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Eldeki dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ayrıca kusur tespiti yapılmaksızın, ... denetmen raporunda tespit edilen kusur oranı esas alınmak suretiyle, kurum alacak kalemlerine ilişkin hesaplama yapılmış olup, mahkemece anılan hesap bilirkişi raporuna ve davacının talebine itibar edilmek suretiyle, davanın kabulüne karar verilmiş olup, dosya kapsamında kusur raporu alınmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Diğer yandan, sigortalı tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan maddi-manevi tazminat dosyasının yargılaması sırasında hükme esas alınan bilirkişi kusur raporunda davacı sigortalının %75, davalı ... Su Armatörleri İnş. Mal. San. Tic. Ltd. Şti. kusursuz, yolda çalışma yapan Karayolları Genel Müdürlüğü %25 oranında kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır. Sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporuyla ulaşılan sonuçlar, rücu davasında kurumun taraf olmaması nedeniyle bağlayıcı nitelikte olmayıp, kesinleşmesi halinde ancak güçlü delil niteliğinde sayılması mümkün olmaktadır.

Mahkemece, kesinleşen tazminat davasında verilen kararın güçlü delil oluşturduğu hususu gözetilmek suretiyle, tazminat dosyasında alınan kusur raporu dikkate alınarak, trafik/ iş kazasının meydana geldiği konuda uzman kişilerden seçilecek bilirkişi heyetinden maddi oluşa ve kanuna uygun olarak kusur oran ve aidiyeti yönünden yeniden kusur raporu alınarak hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre de; eldeki davaya konu olayda, mahkemece yukarıdaki ilkeler çerçevesinde işverenin 5510 sayılı Kanunun 23. maddesine göre sorumlu olduğunun sabit olmasına karşılık, maddenin açık hükmü karşısında; gerçek zarar hesabının yapılmış olması isabetsiz olup, ilk peşin sermaye değerinden, ... Borçlar Kanunu 50 - 51. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun % 50'sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak Kurum zararının belirlenmesi gerektiği gözetilmelidir.

2-Sigortalıda oluşan %39,20 meslekte kazanma gücü kaybı oranı bakımından kontrol kaydı bulunmasına, bu durumun rücu alacağına doğrudan etkili bulunması karşısında, Mahkemece, kontrol muayene kaydının sonucu araştırılarak, meslekte kazanma gücü kaybı oranında değişiklik olup olmadığı, değişiklik olması halinde en başından itibaren mi, yoksa azalma kaydıyla mı değiştiği ve gelirin kesilip kesilmediği ile Kurumca yapılan fiili ödeme olup olmadığı hususu Kurumdan sorularak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemenin, yukarıdaki maddi ve hukuki olguları gözetmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, hükmü temyiz eden taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, hükmü temyiz eden taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14910, Karar No: 2023/1644, Tarih: 22.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/14910 E.  ,  2023/1644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/55 E., 2021/158 K.

MALEN SORUMLU : ...

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri Ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2018/55 Esas, 2021/158 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık müdafiinin eski hale getirme talebinde bulunması karşısında, eski hale getirme talebinin gerekçesine göre değerlendirilmesi bakımından; sanığın gıyabi kararın tebliğ tarihi olan 07.06.2021 tarihinde, esasa girilecek olur ise, etkin pişmanlık konusunda sanığa yapılan ihtarata ilişkin tebligat işleminin denetlenmesi bakımından ise; ihtaratın tebliğ tarihi olan 02.12.2020 tarihinde Patnos Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunup bulunmadığı, hükümlü olarak bulunmakla birlikte Covid 19 salgını nedeniyle ceza infaz kurumundan izinli olarak ayrılmış ise izin tarih aralığının ve iznini geçirmek için cezaevine bildirdiği adresin Patnos Açık Ceza İnfaz Kurumundan araştırılmasının ardından, dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19529, Karar No: 2015/34609, Tarih: 26.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/19529 E.  ,  2015/34609 K.**

**"İçtihat Metni"**

S.. K.. vekili avukat S.. T..ile Z.. B.. vekili avukat E.. M.. aralarındaki dava hakkında İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.3.2014 tarih ve 837-99 sayılı hükmün Dairenin 18.3.2915 tarih ve 24858-8641 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9710, Karar No: 2010/88, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9710 E.  ,  2010/88 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde nüfus kaydındaki anne adının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dilekçesinde, müvekkillerinin davalı ... ile baba bir ana ayrı kardeş oldukları halde nüfusa ana baba bir kardeş olarak kaydedildiğini, ...'nin annesinin...değil ...olduğunu ileri sürerek bu kaydın düzeltilmesini istemiş; mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, hatalı nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olmakla beraber sonucu itibariyle soybağını yakından ilgilendirdiğinden, mahkemece davacılar ..., ..., ... ve ... ile davalı ...'ın ana bir kardeş olup olmadıklarının tespiti bakımından DNA testi yapılıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, sadece davacı iddiası ve tanık beyanları yeterli bulunarak davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22504, Karar No: 2021/6688, Tarih: 29.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22504 E.  ,  2021/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hileli İflas

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimler kurulunun kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Dosya içerisinde bulunan Ticaret Sicil Gazetesi’ne göre sanığın şirketin genel müdürü ve yetkilisi olduğu, Asliye Ticaret Mahkemesinin usulünce verilip kesinleşen iflas kararına konu alacağın alacaklısı ...’in sadece 10.000 TL kişisel ve bonoya dayanan alacağını tahsil edememesi sürecinde şirketin iflasına karar verildiği, bu alacağın borçlusu şirketin dosyaya yansıyan sıra cetveline de giren ilk yedi borcunun dördünün dayanağı belirlenemediğinden Ticaret Mahkemesince terkinine karar verildiği, birinin haricen ödendiğinden bahisle ibranameye konu yapıldığı, dokuz ayrı avukatlık sözleşmesine dayandığı bildirilerek sıra cetveline giren toplam 17.174.067,75 TL tutarındaki alacağa ilişkin daha sonra ödeme vaadi sebebiyle feragate konu olduğu, katılanın alacak miktarının ise sıra cetvelinde 29.417.529,63 TL olarak gösterildiği, iflasa konu şirketin sıra cetveline de yansıyan ticari büyüklüğü karşısında sadece 10.000 TL bonoya dayanan alacak sebebiyle ödeyemez duruma düşmesinin mahkeme kararlarına yansıyan şekilde, gerçek alacaklı katılanın alacaklarının tahsili için takip sürecini iflas müessesesi çerçevesinde sürdürmesini temin amacıyla gerçekte bir alacak ve borç ilişkisi olmadığı halde, sanki böyle bir ilişki mevcutmuş gibi, borçların artmasına neden olacak şekilde belge düzenlenmesi şeklindeki eylemleri gerçekleştirdiği, bu işlemlerin dosya içerisindeki tüm delillerin değerlendirilmesi sonucu hileli nitelikte olduğu anlaşıldığından; atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan dosyadaki deliller ile örtüşmeyen bilirkişi raporuna da itibarla sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16367, Karar No: 2015/3218, Tarih: 24.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/16367 E.  ,  2015/3218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.06.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı, 1960 yılında belediyeden alınan ruhsata dayanarak yaptığı binanın bulunduğu taşınmazın imar uygulamasıyla paylı hale gelerek ortaklığın giderilmesi davası sonucunda davalıya satıldığını, taşkın yapı nedeniyle taşınmazın adına tescili gerektiğini ileri sürerek, taşkın taşınmazlarının bulunduğu alanın adına tescilini istemiştir.

Davalı, davacının iyiniyetli olmadığını, yapıların temelsiz yapı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 725. maddesine dayalı tapu iptali tescil isteğine ilişkindir.

Yasal ayrıcalıklar dışında, TMK’nın 684/1 ve 718/2 maddeleri hükümlerine göre, arazinin mülkiyeti ve buna bağlı olan tasarruf hakkı o arazide kalıcı olmak koşuluyla yapılan şeyleri de kapsar TMK’nın 725. maddesinde bu kuralın istisnalarından birisi düzenlenmiş, böylece muhdesatla arasındaki bağlantı kesilmiş bina sahibine bazı koşulların oluşması halinde ayrılmaz parça niteliğindeki taşkın yapı için üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

Bunun için, tapuya kayıtlı özel mülkiyete konu bir taşınmaz üzerinde, temelli kalması amacıyla yapılan binanın ayrılmaz parçası yine tapuda kayıtlı üçüncü kişiye ait taşınmaza taşkın yapılmış olmalıdır.

Taşkın inşaat, taşkın yapı ile iki komşu taşınmazı fiilen birleştirmekte, ekonomik bir bütünlük oluşturmaktadır. Bu özelliğinden dolayı taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Taşılan arazi malikinin devir borcu eşyaya bağlı bir borç olduğundan inşaat maliki hakkını taşılan arazinin her malikine karşı kullanabilir. Yeni malikler de Türk Medeni Kanununun 725. maddesinde belirtilen haklardan yararlanabilecekleri gibi borçlardan da sorumlu olur.

Bu tür davalarda taşkın yapıyı yapan kişinin taşınmazı lehine, taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkı yoksa durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde taşkın yapıyı yapan kimse, taşan kısım için uygun bir bedel karşılığında irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.

Bu tür davalarda taşkın yapıyı yapan kişinin taşınmazı lehine, taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkı yoksa durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde taşkın yapıyı yapan kimse, taşan kısım için uygun bir bedel karşılığında irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.

TMK’nın 725. maddesine dayanılarak tescil talebinde bulunulabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 725. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşkın yapının bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur.

Bu kural, taşkın inşaatı yapan kimsenin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da taşkın inşaat yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

İyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan taşkın inşaat sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır. (Sübjektif koşul)

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşılan arazi parçasının değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise taşkın inşaat yapanın, taşınmaz malikine bu bedeli ödemesidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, mahkemece iptal ve tescile karar verilebilmesi için taşkın yapının zeminindeki arazi parçasının ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; dava konusu 15 parsel sayılı taşınmaz tapuda davalı adına kayıtlıdır. Fen bilirkişisinin 26.04.2013 günlü raporundan temliken tescil davasının dayanağını oluşturan taşınmazların kömürlük, atölye ve ev niteliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Anılan bilirkişi raporuna ekli kroki ile de kömürlüğün tamamının, atölyenin 120 m2, evin 35 m2 bölümünün davalıya ait 15 parsel sayılı taşınmazda, atölye ve evin diğer bölümlerinin imar yolunda kaldığı tespit edilmiştir. Davacıya ait yapılarının imar uygulaması nedeniyle yol ve davalı parselinde kaldığı ve 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 18/9. maddesi uyarınca da korunması olanaklı yapı olarak kabul edilmediği görülmektedir. Bu imar planı iptal edilmemiştir.

Somut olayda, davacıya ait yapıların bir kısmı yol, bir kısmı da davalıya ait taşınmazın zeminini kapsadığı bu yapıların hukuken korunması mümkün olmadığından davada TMK’nın 725. maddesinin koşulları gerçekleşmemiştir. Bu nedenle mahkemece davanın reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.