muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2738, Karar No: 2017/4674, Tarih: 15.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/2738 E.  ,  2017/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte ikametgah ilmuhaberi düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca 23.03.2004 suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.11.2009 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.11.2009 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 13.09.2011'e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 765 sayılı TCK'nın 355. Maddesindeki "belge ile yalan şikayet" (sahte ikametgah ilmuhaberi düzenlemek) suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 23.03.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6474, Karar No: 2019/2459, Tarih: 29.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6474 E.  ,  2019/2459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince ek karar yönünden temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinin üyesi olduğunu, davalı hakkında ... 2. İcra Müdürlüğünün 2013/6319 E. sayılı takip dosyası ile icra takibi yaptığını, davalının bu icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine mahkemece 06.06.2016 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 06.06.2016 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle 06.06.2016 tarihli ve 2016/243 esas sayılı ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 06.06.2016 tarihli ve 2016-243 esas sayılı ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10951, Karar No: 2013/3371, Tarih: 28.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/10951 E.  ,  2013/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kadastro çalışmasında köy boşluğu olarak bırakılan ve keşifte dinlelen tanık beyanına göre de eskiden harman yeri olarak kullanıldığı belirtilen yere tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar gör- meyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale ve kararı temyiz hakkı bulunmadığı cihetle; ... vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (RED- DİNE), 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4639, Karar No: 2021/3523, Tarih: 14.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/4639 E.  ,  2021/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 07.09.2020 tarihli ve 2018/5682 Esas, 2020/4865 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davacının maliki olduğu 4982 ada 1, 2, 3 parseller, 4983 ada 1 parsel, 4984 ada 1 parsel, 4985 ada 1 parsel, 4986 ada 2 ve 3 parsellerden davalı tarafından enerji nakil hattı geçirildiğini, davalıya 08.08.2014 tarihinde enerji nakil hattının yeni oluşacak imar yoluna taşınmasının istendiğini, ancak olumlu yanıt alınamadığını, bunun üzerine 05.10.2015 tarihinde ihtarda da bulunulduğunu, olumlu yanıt alınamadığından, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla müdahalenin men’ine, enerji nakil hattının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın TEDAŞ’a yöneltilmesi gerektiğinden bahisle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.09.2020 tarihli ve 2018/5682 Esas, 2020/4865 Karar sayılı ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından bozma ilamına karşı karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dava; elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Dosya kapsamı incelendiğinde; mahkemece, yıkımı istenen ... çift devre 477 enerji nakil hattının 2000-2005 yılları arasında tesis edildiği, dava dışı TEDAŞ ile davalı ... arasında 24.07.2006 tarihinde işletme hakkı devir sözleşmesi akdedildiği, bu sözleşmenin 7.maddesine göre işletme hakkı TEDAŞ tarafından devredilen dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olarak sözleşmenin imza tarihinden sonra ortaya çıkacak ihtilafların takip edilmesi, çözüme kavuşturulması ve bunlardan doğacak her türlü yükümlülüğün TEDAŞ'a ait olduğunun belirtildiği, TEDAŞ'ın sorumluluğunda olan enerji nakil hattı ile ilgili meni müdahale ve yıkım isteminin de TEDAŞ'a yöneltilmesi gerekeceği gerekçesiyle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Dairemizce, Yerel Mahkemenin kararı, TEDAŞ ile ... arasında imzalanan 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesinin 7. maddesine göre, işletme hakkı TEDAŞ tarafından devredilen dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olarak sözleşmenin imza tarihinden sonra ortaya çıkacak idari ve hukuki ihtilafların derhal TEDAŞ’a bildirileceği, dağıtım tesislerinin mülkiyetine dair bu idari veya hukuki ihtilafların takip edilmesi ve çözüme kavuşturulması ve bunlardan doğacak her türlü yükümlülüğün TEDAŞ’a ait olduğunun düzenlendiği, davalı ...’ın özelleştirilmesine ilişkin 30.10.2009 tarihli sözleşmenin 8. maddesinde ...’ın TEDAŞ’la imzaladığı 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesinin bu sözleşme tarihi itibariyle de geçerli olduğunun düzenlendiği ancak davacı vekilinin 06.01.2016 havale tarihli dilekçe ekinde sunmuş olduğu, dava dışı TEDAŞ tarafından davacıya gönderilen 14.08.2014 tarihli yazıya göre, 10.05.2012 tarihli yönetim kurulu kararında, özelleştirilen elektrik dağıtım şirketlerinin dağıtım bölgesindeki şebeke deplase işlemleri ilgili dağıtım şirketinin sorumluluğunda olduğu, bu deplaselerin kendilerince yapılarak deplase işlerinin işletme hakkı devir sözleşmesi çerçevesinde TEDAŞ’a bildirilmesi hususunun karara bağlandığı, bu nedenle enerji nakil hakkı deplase talebinin ... tarafından değerlendirilmesi, hattın kaldırılmasına karar verilmesi halinde işlemlerin yürütülmesi için TEDAŞ’a başvurulması gerektiğinin bildirildiği, bu açıklamalara göre davalı ... ile dava dışı TEDAŞ arasında şekli anlamda zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu anlaşılmakla mahkemece dava dışı TEDAŞ’ın davaya dahil edilmek suretiyle taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Dava dilekçesinde dava; ... Elektrik Perakende Satış A.Ş.ye (...) karşı açılmış olup, davacı dava dilekçesine ek ... Elektrik Dağıtım A.Ş. (...) ile aralarında yaptıkları yazışmalara dayanmıştır. Gerek mahkemenin gerekçesinde gerekse bozma ilamımızda TEDAŞ ile ... arasında yapılan 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi esas alınmış olup, sözleşme davalı olarak gösterilen ... ile değil dava dışı ... ile yapılmıştır. ... ve ... ayrı tüzel kişiliklere sahip şirketler olduğuna göre dosya içerisinde sunulan sözleşmeler ve davacının ... ile yaptığı yazışmalar dikkate alındığında davanın TEDAŞ ile ...’a yöneltilmesi gerekirken dava ile ilgisi olmayan ...’a yöneltilmesi doğru olmayıp, mahkemece bu gerekçe ile davanın husumet yokluğundan reddi gerekirken, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine itibar edilerek davanın TEDAŞ’a yöneltilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın husumet yokluğundan reddi doğru değilse de sonucu itibariyle davanın husumetten yokluğuna ilişkin red kararı doğru görülmüştür. Bu nedenle Dairemizin 07.09.2020 tarihli ve 2018/5682 Esas, 2020/4865 Karar sayılı ilamındaki bozma gerekçeleri yerinde olmayıp, az yukarıda açıklanan gerekçelerle Yerel Mahkeme kararının onanması gerekirken bozulduğu bu sefer yapılan inceleme neticesinde anlaşılmakla, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07.09.2020 tarihli ve 2018/5682 Esas, 2020/4865 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 1086 sayılı HUMK'un 438/son fıkrası gereğince gerekçesi değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine 14.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2013/5375, Karar No: 2013/9338, Tarih: 05.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/5375 E.  ,  2013/9338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin davalılardan ....Sağlık Hizmetleri Ltd. Şirketinde çalışan diğer davalı ... Biloko'nun tavsiyesi ile davalı şirkete iş başvurusunda bulunduğunu, iki üç sefer mülakata alınan müvekkiline net bir cevap verilmediğini, daha sonra davalı ... Biloko tarafından müvekkiline hitaben gel seni işe aldıracağım daveti üzerine, müvekkilinin davalının çalıştığı diğer davalı işyerine gittiğini, bu sırada davalı ... Biloko tarafından müvekkilinin iğne ile bayıltılarak cinsel saldırıda bulunduğunu, bu eylemle ilgili davalının ... 10.Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandığı cinsel saldırı suçundan 15 yıl ceza aldığını ve cezanın kesinleştiğini, davalının bu eylem nedeniyle müvekkilinin hastalandığını, ruhsal ve psikolojik tedavi gördüğünü, bu nedenle maddi zararlarının oluştuğunu, olay nedeniyle çekilen elem ve ızdırap sonucunda manevi zarara uğradığını, davalılardan ...'nun eylemlerinden diğer davalı ... Limited Şirketinin adam çalıştıran (istihdam eden) sıfatıyla sorumlu olduğu ileri sürülerek, 150.000 TL manevi, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik 3000 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... Sağlık Hizmetleri vekili cevabında; müvekkili Şirketin olay nedeniyle sorumlu olmadığını, ayrıca bir yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini ileri sürerek, davanın reddini dilemiştir.

Diğer davalı ... cevabında, davanın reddini dilemiştir.

Davalılardan ... Sağlık Hizmetleri vekili cevabında; müvekkili Şirketin olay nedeniyle sorumlu olmadığını, ayrıca bir yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini ileri sürerek, davanın reddini dilemiştir.

Diğer davalı ... cevabında, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.06.2001 tarihli 2001/4-472 E-2001/547 K sayılı ilamında, hukuk davalarında uzamış ceza zaman aşımının ceza fiilini işleyenler ile aralarında tam teselsül olanlar hakkında uygulanabileceğini, istahdam edilenlerin haksız fiilinden dolayı uzamış zamanaşımı süresinin, istihdam eden hakkında açılan tazminat davasında uygulanamayacağını, olayımızda da istihdam eden konumunda bulunan davalı şirketin istihdam ettiği davalı ...'nun davacıya yönelik haksız fiilinden dolayı davalı ... hakkında ... 10.Ağır Ceza Mahkemesine dava açıldığını diğer davalı şirket hakkında herhangi bir ceza davası açılmadığını 818 sayılı BK.'nun 60/2. maddesine göre uzamış ceza zamanaşımı süresinin davalı ... hakkında uygulanabileceğini onun fiiline katılmamış olan adam çalıştıran ve malca sorumlu olan davalı şirket hakkında uygulanamacağı, dolayısıyla davacıya karşı diğer davalı ... tarafından gerçekleştirilen eylemin 31.08.2007 tarihinde gerçekleştiği, eldeki davanın 20.10.2008 tarihinde açıldığını, BK 60/1.maddesi uyarınca 1 yıllık zaman aşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle davalı şirket yönünden zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Diğer davalı ... yönünden ise; manevi tazminatın kısmen kabülu ile 15.000 TL manevi tazminatın bu davalıdan tahsiline, maddi tazminat yönünden ise tedavi giderlerinin ispatlanamadığı gerekçesiyle, reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya, içerisindeki ... 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/43 E-2009/57 K sayılı dosyanın incelemesinde, davalı ... tarafından davacıya karşı 31.08.2007 tarihinde işlenen cinsel saldırı suçundan TCK.'nun 102.maddesine göre 15 yıl hapis cezası verilmiş, ilam Yargıtay'ca onanarak kesinleşmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Manevi tazminat yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, olayın niteliği ve özelliği kadar ağırlığı ile toplumumuzun geleneksel yapısı, davacının çektiği acının biraz olsun dindirilmesi ve bir zenginleşme aracı olmadan parasal yönden tatmin için davacı üzerinde oluşturduğu ağır elem ve ızdırap derecesi, günün ekonomik koşulları nazara alındığında hüküm olunan manevi tazminat miktarı yetersiz olup, hüküm bu yönden bozulmalıdır.

Manevi tazminat yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, olayın niteliği ve özelliği kadar ağırlığı ile toplumumuzun geleneksel yapısı, davacının çektiği acının biraz olsun dindirilmesi ve bir zenginleşme aracı olmadan parasal yönden tatmin için davacı üzerinde oluşturduğu ağır elem ve ızdırap derecesi, günün ekonomik koşulları nazara alındığında hüküm olunan manevi tazminat miktarı yetersiz olup, hüküm bu yönden bozulmalıdır.

Maddi tazminat davası yönünden ise; ceza davasında ... tarafından verilen raporda ve kurulan ceza hükmünde, davalının (sanığın) eyleminin neticesinde davacının (mağdurenin) beden ve ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiştir. Davacı taraf dava dilekçesine eklediği ek 2 nolu belgede 11.08.2008 tarihinde olay nedeniyle ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde yatarak tedavi gördüğünü beyan etmiş olup, varsa bu tedavilerle ilgili belgeler celp edilip, bu tedavi ile ilgili davacı tarafından yapılan masrafların bulunup bulunmadığı araştırılıp tespit edilmeden, yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davacı taraf olay nedeniyle hastanede yatarak tedavi görmüş ise ve tedavi giderleri için fatura ve yazılı belge ibraz edemese de 818 sayılı Borçlar Kanunun 42.maddesine göre; "Zararın hakiki miktarını ispat etmek, mümkün olmadığı taktirde hakim, halin mutad cereyanı mutazarrır olan tarafın yaptığı giderleri (hastaneye geliş-gidiş masrafları, hastanede yatıldığı sürece davacı tarafından yapılan mutad giderler vs.) nazara alarak uygun bir tazminata da hükmolunması gerekir." hükmü gereğince değerlendirme yapılıp hüküm ittihaz olunmaması ayrıca bozmayı gerektirmiştir.

Bu bağlamda; az yukarıda belirtilen yönler değerlendirilmeden hüküm tesis olunduğundan yetersiz inceleme ve hukuki nitelendirmenin yapılmaması sebebi ile hükmün bozulması gerekmektedir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3900, Karar No: 2015/6374, Tarih: 24.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3900 E.  ,  2015/6374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2014/426-2014/1513

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın 7.704,49 TL üzerinden kaldırılmasına, kiralananın tahliyesine ve takibe konu asıl alacağın %20’si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, kararı davalı kiracı temyiz etmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve 2014 yılı Ocak ayına ait kabul edilen 320 TL kira borcunun 30 günlük yasal sürede ödenmediğinin anlaşılmasına göre davalının, kiralananın tahliyesine ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan, icra takibine ve davaya dayanak yapılan 01/07/2009 başlangıç tarihli 1 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi bulunmaktadır. Sözleşmede aylık kira bedelinin 400 TL olduğu ve her ayın 1-5 i arasında ödeneceği, sözleşmenin 17. Maddesinde aynı dönem içinde kira bedellerinin 2 ay arka arkaya ödenmemesi halinde dönem sonuna kadar kiraların muacceliyet kesbedeceği düzenlenmiş olup artış şartı kararlaştırılmamıştır. Davacı alacaklı tarafından kiracı hakkında kira alacağının tahsili amacıyla haciz ve tahliye istekli olarak 22/01/2014 tarihinde başlatılan icra takibinde; aylık 450 TL üzerinden 2013 yılı Mart ayıdan 2013 yılı Aralık ayı dahil kira bedelleri ile aylık 500 TL üzerinden 2014 yılı Ocak ayından Haziran ayı dahil toplam 16 aylık kira bedeli 7.500,00 TL'nin ve 208,95 TL işlemiş faizin tahsili istenmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine davalı kiracı itirazında; aylık kira bedelinin 500 TL değil 320 TL olduğu 2013 yılı Mart- Aralık dönemi kirası olan 2880 TL nin müşteri çeki verilerek davacıya ödendiği, bu aylara ilişkin borcu bulunmadığı, 2014 yılı Ocak ayından 320 TL kira borcu bulunduğunu, muacceliyet şartı kaldırıldığından 2014 yılı Şubat- Haziran dönemi kiralarının muaccel olmadığı, ocak 2014 kirası dışında borcu bulunmadığından bahisle borca itiraz etmiştir. Davalı borçlu 04.02.2014 günlü itiraz dilekçesinde, kira bedeline itiraz etmiş aylık kiranın 320 TL olduğunu belirtmişse de aylık kira bedelinin taraflar arasında imzalanan ve imzasına itiraz edilmeyen yazılı kira sözleşmesinde kararlaştırılan 400 TL olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece aylık kiranın 400 TL olduğu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. .

3-Ayrıca, kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe Etkili Olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7. maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.'nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

6102 Sayılı T.T.K.nun 12.maddesine göre “bir ticari işletmeyi kısmen dahi olsa kendi adına işleten kimseye tacir denir.” Aynı yasanın 15.maddesi hükmünce de; “ekonomik faaliyeti sermayesinden fazla bedenî çalışmasına dayanan ve geliri 11 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca çıkarılacak kararnamede gösterilen sınırı aşmayan ve sanat veya ticaretle uğraşan kişi esnaftır.” düzenlemesi yer almaktadır. 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanunu’nun 3’üncü maddesinde, Esnaf ve sanatkâr, ister gezici ister sabit bir mekânda bulunsun, Esnaf ve Sanatkâr ile Tacir ve Sanayiciyi Belirleme Koordinasyon Kurulunca belirlenen esnaf ve sanatkâr meslek kollarına dahil olup, ekonomik faaliyetini sermayesi ile birlikte bedeni çalışmasına dayandıran ve kazancı tacir veya sanayici niteliğini kazandırmayacak miktarda olan, basit usulde vergilendirilenler ve işletme hesabı esasına göre deftere tabi olanlar ile vergiden muaf bulunan meslek ve sanat sahibi kimseler olarak ifade edilmiştir. Gerçekten, 19.02.1986 tarih 19024 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 25.01.1986 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile esnaf ve küçük sanatkar ile tacir ve sanayicinin ayrımına dair esaslar tespit edilmiştir. Buna göre;