muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/17717, Karar No: 2010/20754, Tarih: 16.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/17717 E.  ,  2010/20754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.651 lira alacağın istirdatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; ..., ... 1420 ada, 11 parsel sayılı taşınmazda 25404/240000 hisse malikleri olduğunu, tapuda satım işlemi sırasında tapu kaydında bulunan Sultan ... Vakfı şerhi sebebiyle 08.02.2010 tarihinde 5.651.-TL taviz bedeli ödediklerini beyanla haksız iktisap edilen bu miktarın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumet, zamanaşımı ve yasal düzenlemeler nazara alınarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, “taşınmazın bulunduğu arazinin Miri Arazi (Arazi-i Emiriyye) olup, vakfın, “Gayri Sahih vakıflardan olduğu, gayri sahih vakıfların ise taviz bedeline tabi olmadığı,” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri iddiasını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.md.6). İspat yükü önce vakıf şerhi nedeniyle taşınmazın taviz bedeline tabi olmadığını iddia eden davacıdadır.

5737 Sayılı Vakıflar Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Sözü edilen 5737 Sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmünce; tapu kayıtlarında icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kaydına Sultan ... Vakfı şerhi işlenen taşınmazın mukataalı veya icareteynli vakıf malı olup olmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Dosyada bulunan Senedi ...’de taşınmazın mukatalı olarak ... Ağa’ya verildiği, tarla vasfında olduğu, yüzölçümünün 5 dönümü atik olduğu yazılıdır. Bu nedenle mukatalı olarak vakfedilmediğine ve miri arazi olduğuna dair, avukat olan tek bilirkişiden alınan rapor taşınmazın ve vakfın niteliğinin belirlenmesi açısından hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır.

Dosyada bulunan Senedi ...’de taşınmazın mukatalı olarak ... Ağa’ya verildiği, tarla vasfında olduğu, yüzölçümünün 5 dönümü atik olduğu yazılıdır. Bu nedenle mukatalı olarak vakfedilmediğine ve miri arazi olduğuna dair, avukat olan tek bilirkişiden alınan rapor taşınmazın ve vakfın niteliğinin belirlenmesi açısından hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır.

O nedenle, taşınmaza ait tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülü ile getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, Vakıflar Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK.nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde Üniversiteden uzman bilirkişi görüşüne başvurularak yasanın yeni şekline uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu yönler üzerinde durulmaksızın eksik araştırma sonucu davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/679, Karar No: 2020/7847, Tarih: 26.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/679 E.  ,  2020/7847 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03/09/2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili ve davalı dernek temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların müştereken malik olduğu 1 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar, davacı ile dava dışı müteahhit ....İnş. Ltd. Şti. arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca dava konusu taşınmaz üzerinde bir bina inşa edildiğini, binanın kaçak olması nedeniyle taşınmazda kat mülkiyeti kurulamadığını, bunun üzerine davacının adına kayıtlı payları kısım kısım daire sahiplerine satmaya başladığını, ancak bir daireye düşen arsa payından daha küçük paylarla birden fazla kişiye satış yapıldığından davacının taşınmazda payının kalmadığını, bu nedenle davacı aleyhinde tapu iptali ve tescil davası açtıklarını belirterek anılan davanın sonucunun beklenmesini ve davanın reddini savunmuşlardır.

Bir kısım davalılar tarafından, davacı ... aleyhine İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/96 Esas sayılı dosyasıyla açılan tapu iptali ve tescil davası sonunda mahkemece, 18.11.2014 tarihli ve 2014/301 sayılı karar ile üzerinde yıkılması gereken kaçak bir yapı bulunan dava konusu taşınmazda, bağımsız bölüm satışı yapılmadığından, kaçak yapıdaki dairelere bağlı olarak arsa payının hesaplanıp tescilinin mümkün olamayacağı, sicil kaydının yolsuz olarak oluşturulduğu iddiasının ise resmi senede karşı ileri sürülemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; taraflarca temyiz edilmeyen hükmün 27.01.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 1264 ada 60 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın, aynen taksim mümkün olmadığından, satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hüküm, bir kısım davalılar vekili ile davalı Erzincan/Bozyayla Köyü Kalkındırma Derneği tarafından temyiz edilmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Hüküm, bir kısım davalılar vekili ile davalı Erzincan/Bozyayla Köyü Kalkındırma Derneği tarafından temyiz edilmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince; dava konusu taşınmazın UYAP sisteminden alınan güncel tapu kaydına göre, dava dışı ...'ın, hükümden önce 18.03.2015 tarihinde 5/216 pay satın almak suretiyle taşınmazda paydaş hale geldiği, ancak anılan kayıt malikinin davada taraf olarak yer almadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmazın güncel tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden temin edilerek taraf teşkilinin denetlenmesi ve davada taraf olarak yer almayan tapu kayıt maliklerinin usulüne uygun şekilde davaya katılımı sağlandıktan sonra işin esası hakkında oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, 26.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34335, Karar No: 2022/827, Tarih: 19.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/34335 E.  ,  2022/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Serbest meslek sahibi kişilerin dolandırıcılığı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık ...'ün yokluğunda verilen mahkûmiyet hükümlerinin MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği, sanığın 11.09.2012 ve 01.10.2012 tarihli dilekçeleri ile, yokluğunda verilen kararın tarafına tebliğ edilmediğini, gönderilen tebligatların kime yapıldığını ve kim tarafından alındığını bilmediğini, imzaların kendisine ait olmadığını, infazının durdurulup dosyasının eski hale getirilmesini talep ettiği, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 16.04.2014 tarih, 2014/6553 Esas ve 2014/7370 Karar sayılı ilamı ile "verilen hükmün sanığın MERNİS adresine 27.04.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve eski hale getirme talebinin yerinde görülmediğinden, sanığın süresinden sonra yaptığı 11.09.2012 tarihli temyiz isteğinin reddine" karar verildiği ve mahkûmiyet hükümlerinin kesinleştiği,

Sanık ...'ün şikayeti üzerine Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 20/09/2017 tarihli iddianamesi ile "Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2012 tarih, 2010/519 E., 2012/79 K. sayılı ilamını ...'e tebliğ için .... Köyü Yardımcı Bucağı .../Şanlıurfa adresine tebligat çıkarıldığı, .... PTT Genel Müdürlüğü'nde posta dağıtıcısı olarak çalışan şüpheli .....'nın tebliğ işlemini yapmadığı halde tebligata Yamaçaltı Köyü muhtarı İdo Budak yerine sahte imza atmak suretiyle resmi evrakta sahtecilik suçunu işlediği" iddiasıyla kamu davası açıldığı ve sanık ...'ün, 27.09.2017 tarihli dilekçesi ile infazının durdurularak temyiz hakkının kendisine verilmesini talep ettiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2021 tarih ve 2016/349963 nolu tebliğnamesiyle, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek hükümlerin bozulması talebiyle dosya Dairemize gönderildiği anlaşılmış olup, Yargıtay incelemesinden geçmiş ve kesinleşmiş kararlara karşı ancak CMK'nin 308. maddesi gereğince itiraz yasa yoluna başvurulabileceği, bu nedenle Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 16.04.2014 tarih, 2014/6553 Esas ve 2014/7370 Karar sayılı temyiz talebinin reddi kararına karşı itiraz hususunun değerlendirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7781, Karar No: 2016/4160, Tarih: 09.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7781 E.  ,  2016/4160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Katılanların, sanıklara sattıkları kamyonun vergi borçlarına karşılık olmak üzere boş olarak imzalayıp verdikleri senedi kamyonun borcunun 15.000 TL olmasına rağmen, 55.000 TL olarak doldurarak icra takibi ile tahsil etmeye çalıştıklarını iddia etmeleri üzerine sanıklar hakkında açılan kamu davasında, sanıkların savunmalarında atılı suçu kabul etmedikleri, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 24.03.1989 gün ve 1/2 sayılı kararında öngörüldüğü üzere, yüklenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun yazılı delille ispatının zorunlu olduğu, katılanların boş olarak imzaladıkları senedin aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğuna dair herhangi bir belge ibraz edemedikleri cihetle sanıklar hakkında unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Adli emanetin 2012/166 ve 2011/678 sırasında kayıtlı senetlerin akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5626, Karar No: 2024/7506, Tarih: 09.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/5626 E.  ,  2024/7506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1417 E., 2023/1305 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.10.2022 tarihli ve 2022/57987 Esas, 2022/236755 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2022/342 Esas, 2023/99 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 9 hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2023/1417 Esas, 2023/1305 Karar kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın üzerinden ve ikametinden ele geçen maddelerin ticari amaçla bulundurulduğuna ilişkindir.

2. Tutanak içeriğine göre; hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığına yönelik ihbar bulunan sanığın yapılan kaba üst ve Cumhuriyet savcısından alınan arama kararı gereğince ikamet aramalarında suça konu maddelerin ele geçirildiği tespit edilmiştir.

3. Uzmanlık raporuna göre; ele geçen maddelerin eroin olduğu tespit edilmiştir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerinden ve ikametinden ele geçen uyuşturucu madde miktarı, ele geçiriliş tarzı ve çeşitliliği ile ele geçen uyuşturucuların satışa hazır paketçikler halinde ele geçirilmiş olması, ikamet aramasında hassas terazinin ele geçirilmiş olması, soruşturma aşamasında bilgi sahibi olarak beyanı alınan Melis ... ve müdafii huzurunda beyanı alınan Mutlu isimli şahıslar her ne kadar mahkememiz huzurunda eski beyanlarından dönmüş iseler de tanık Mutlu'nun soruşturma aşamasında olayın sıcaklığı ile müdafii huzuru ile alınan beyanına itibar edilmesi gerektiğinin ve tanıkların sonradan değişen beyanlarının sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik olduğunun değerlendirilmesi, bu haliyle tanıkların sanıktan Eroin almak için gittiklerini beyan etmiş olmaları, tanık Mutlu'ya ait telefonda sanık ... Yoğurtçu kullanımında olduğu beyan edilen 537 xxxxx38 nolu GSM hattı ile aralarındaki WhatssApp yazışmaları ile taraflar arasındaki uyuşturucu madde alım satımına dair görüşme kayıtları ile tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2023/1417 Esas, 2023/1305 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1899, Karar No: 2022/3990, Tarih: 26.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/1899 E.  ,  2022/3990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.11.2017 gün ve 2017/140 Esas, 2017/283 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 01.05.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 08.07.2019 gün ve 2018/354 Esas, 2019/1668 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21, Karar No: 2018/417, Tarih: 09.10.2018

**Ceza Genel Kurulu         2016/21 E.  ,  2018/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 225-46

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'nın TCK'nın 188/3, 62, 52/2-4, 53, 54, 55 ve 63. maddeleri gereğince 8 yıl 9 ay hapis ve 2.490 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.03.2015 tarihli ve 225-46 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 13.10.2015 tarih ve 3564-32541 sayı ile;

"Olay tutanağında, ihbar üzerine yakalanan sanığın elinde bulunan poşet içerisinde yapılan arama sonucu suç konusu uyuşturucu ve uyarıcı maddelerin ele geçirildiğinin belirtildiği; buna karşılık sanığın, kaçarken yere attığı poşette uyuşturucu madde bulunmadığını, suç konusu maddelerin kendisine ait olmadığını, olay yerinde 5-10 kişinin daha olduğunu polisi gören bu kişilerin de ellerinde bulundurdukları poşetleri yere atarak kaçtıklarını belirttiği, dosya içinde arama kararının bulunmadığı dikkate alınarak;

1- Olay yerini kapsayan arama kararı olup olmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirtilerek duruşmada okunup tartışılmasının sağlanması,

2- Vicdani kanı oluşturacak sayıdaki tutanak düzenleyicilerinin tanık olarak dinlenmesi, kendilerinden sanığın elindeki poşeti kaçarken yere atıp atmadığının, suç konusu uyuşturucu ve uyarıcı maddelerin sanığın elindeki poşetten mi, yoksa sanığın yere attığı poşetten mi ele geçirildiğinin sorulması,

Sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması..." isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 23.11.2015 tarih ve 121901 sayı ile;

"Tartışma konusu sanıklardan elde edilen ve suç delili olarak kabul edilerek mahkumiyete esas alınan uyuşturucu maddenin hukuka uygun bir şekilde elde edilip edilmediğine ilişkindir.

Konuya ilişkin mevzuata bakıldığında;

Anayasanın 38/6. maddesi 'Kanuna aykırı elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilmez' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

CMK'nın 116, 117, 118, 119, 120, 121 ve devamı maddelerinde de arama ve elkoyma ile ilgili esaslar belirlenmiştir. Buna göre, 'Hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama hakim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabilir. Kolluk amirinin yazılı emri ile yapılan arama sonuçları Cumhuriyet Başsavcılığına derhal bildirilir.' şeklinde düzenleme yapılmıştır.