muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2475, Karar No: 2012/5715, Tarih: 16.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2475 E.  ,  2012/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/10/2008

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 15.10.2008 gün ve 1994/416 esas, 2008/296 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 27.10.2010 gün ve 9899-11129 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı P.A.vekilince istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve birleşen dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal, sicilden terkin, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkin olup, mahkemece, kurulan hükmün davacı Hazine ile birlikte bazı davalılar tarafından temyizi üzerine Dairece, teknik bilirkişilerin 25.12.2007 tarihli rapor ve eki krokiye göre değerlendirme yapılarak “özellikle 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İ.B.K. gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre davalıların kullanımında olan ve bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen yerin, tanımı 3621 sayılı Yasanın 4. maddesinde yapılan kıyıda kaldığı, (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerin ise davalı tarafın çap kaydı dışında ve aynı zamanda kıyı kenar çizgisine göre de kıyı dışında kaldığı anlaşılmaktadır.

1) Mahkemece, tapu iptal ve terkin isteğinin reddine, (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlere davalı tarafın tecavüzünün saptanarak bu yerlere ilişkin elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulüne karar verilmiş olması doğrudur. Davacının bu yöne ilişkin, bir kısım davalıların ise tüm temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

2) Davacının öteki temyiz itirazlarına gelince;

Teknik bilirkişinin raporunda (A) ile gösterilen bölümün çap kaydı kapsamı dışında ve belirlenen kıyı kenar çizgisine göre de devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, buraya davalıların taşkın olacak şekilde bina yaparak elattıkları saptanmıştır.

O halde, krokide (A) ile gösterilen bölüm bakımından da elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir” gerekçesiyle karar bozulmuş ise de, kararın düzeltilmesi isteği üzerine eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belge ve bilgilerden teknik bilirkişi krokisinde A, B, C harfleri gösterilen bölümlerin davalıların mülkiyet alanı, başka bir ifadeyle çap kaydı kapsamında kalmadığı belirtilmiş olmasına karşın, getirtilen belgelerden anılan bu yerlerin davalıların mülkiyeti (çap kaydı) kapsamında kaldığı izlenimi uyanmaktadır.

Nitekim, hükme esas alınan bilirkişi krokisinde eski kıyı kenar çizgisi denildikten sonra bu çizginin aynı zamanda mülkiyet sınırı olarak gösterilmesine karşın, sonradan elde edilen belgelerden, özellikle orjinaline uygun çaplı krokisinden mülkiyet sınırının çekişme konusu A, B, C harflerini de kapsayacak şekilde güneyden geçtiği görülmektedir.

Nitekim, hükme esas alınan bilirkişi krokisinde eski kıyı kenar çizgisi denildikten sonra bu çizginin aynı zamanda mülkiyet sınırı olarak gösterilmesine karşın, sonradan elde edilen belgelerden, özellikle orjinaline uygun çaplı krokisinden mülkiyet sınırının çekişme konusu A, B, C harflerini de kapsayacak şekilde güneyden geçtiği görülmektedir.

Öyle ise, aralarında harita mühendisinin de bulunacağı yeniden oluşturulacak bilirkişi heyeti marifetiyle ( önceki keşfe katılanlar haricinde) keşif icra edilerek, çap kaydının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. TMK’nun 719.maddesi kapsamında, 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kıyı kenar çizgisinin ve davalılara ait çapın kapsamının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, kazanılmış hak ilkesi de gözetilmek suretiyle hasıl olacak durumun değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken sıhhatinde tereddüt bulunan bilirkişi rapor ve krokisi esas alınmak suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Anılan bu husus karar düzeltme isteği üzerine, yeniden yapılan inceleme sonucu tespit edildiğinden, davalı P.A.D.’in karar düzeltme isteğinin 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 440. maddesi gereğince kabulüne, Dairenin 27.10.2010 tarih, 9899/11129 sayılı bozma kararının Ortadan Kaldırılmasına ve yukarıda açıklandığı şekilde inceleme ve araştırma yapılması için yerel mahkemenin 15.10.2008 tarih, 1994/416 Esas, 2008/296 Karar sayılı kararının açıklanan bu nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15565, Karar No: 2023/24362, Tarih: 21.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/15565 E.  ,  2023/24362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/276 E., 2015/842 K.

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 181 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle, bahse konu ağların daha sonra bırakılmak üzere alındığı bu nedenle çevre kirliliğinin oluşmadığı, ağların balık avlanmakta kullanılan hukuken geçerli kabul edilen avcılık malzemesi olduğu, eylem nedeni ile hukuka aykırı olarak hem idari para cezası hem de Türk Ceza Kanun'u uyarınca ceza verildiği, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde Sahil Güvenlik Komutanlığı ekiplerince yapılan kontrolde sanığın inceleme dışı sanıklarla birlikte trol takımlarını denize bıraktığının tespit edildiğinden bahisle çevrenin kasten kirletilmesi suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece, 05.02.2014 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında sanığın içinde bulunduğu balıkçı teknesinin yasak sahada yasadışı trol avcılığı yaptığı, yetkilileri farkettiklerinde ise delilleri karartmak maksadıyla teknenin kıçında çektiği trol donanımının halatlarını geminin kıç babalarından fora ederek denize bıraktıklarının kamera ile kayıt altına alındığı, teknede yapılan kontrolllerde dip balığı olan 1,5 kasa mezgit balığının bulunduğunun belirtildiği ayrıca balıkçı gemileri için avlanma ruhsat teskeresinin olmadığının tespit edildiği bu nedenle sanık savunmasına itibar olunmayarak sanığın yasak sahada trol avcılığı yaparak çevreyi kasten kirlettiği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığın inceleme dışı sanıklar ile birlikte trol ağlarını alıcı ortam olan denize doğrudan bırakması suretiyle 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8 inci ve 20 nci maddeleri ile Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği'nin 4 üncü maddesinin (j) bendi ve 23 üncü maddelerine aykırı davranarak deniz kirliliğine neden olduğunun olay tutanağı, kamera görüntüleri ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu anlaşılmakla Yerel Mahkemenin sanığın mahkûmiyeti yönündeki inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3262, Karar No: 2019/1356, Tarih: 04.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/3262 E.  ,  2019/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı Hazinenin temyiz dilekçesinde ve yargılama sırasındaki dilekçelerinde çekişmeli 109 ada 13 parsel sayılı taşınmazın davalı olduğunu belirttiği .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/646 Esas sayılı dava dosyasının aslı ya da onaylı örneğinin,

2- Davacıların dayandığı 15.02.1958 tarih 38 sıra numaralı (57 numaralı zeytincilik parseli) ve 15.02.1958 tarih ve 39 sıra numaralı (58 numaralı zeytincilik parseli) ve davalı tarafın dayandığı 05.07.1955 tarih 13 sıra numaralı (56 numaralı zeytincilik parseli) tapu kayıtlarının 3573 sayılı Yasa uyarınca oluşturuldukları anlaşıldığından haritalarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/39672, Karar No: 2025/2435, Tarih: 22.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/39672 E.  ,  2025/2435 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ :Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM :Sanığın CMK'nın 223/2-e bendi uyarınca beraatine ilişkin hükmün

kaldırılarak TCK 314/3 ve 220/7 yollamasıyla TCK'nın 314/2,

220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1, 2, 3, 51/1, 63

maddeleri gereğince mahkumiyeti

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre

yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 22.01.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sayın çoğunluğun “Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” gerekçesine tarafımızdan iştirak edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

KARŞI OY:

Sayın çoğunluğun “Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” gerekçesine tarafımızdan iştirak edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2018 tarih ve 2018/12519 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında "silahlı terör örgütüne üye olma” suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2019 tarih ve 2018/168 Esas 2019/451 sayılı ilamıyla sanık hakkında “örgüte üye olma” suçundan beraatine karar verildiği, bu karara karşı süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 08.06.2021 tarih ve 2020/526 Esas 2021/1055 sayılı kararıyla hükmün kaldırılarak sanığın "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" suçundan mahkumiyetine karar verildiği, sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde anılan kararı temyiz ettiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlığı oluşturan tartışmanın konusunu; “sanığın dosya kapsamına yansıyan eyleminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturup oluşturmayacağı" hususu oluşturmaktadır.

Somut olay irdelendiğinde;

Oluş, mahkeme kabulü, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna yönelik tam olarak şüpheleri ortadan kaldıracak kanaat edinilemeyen ve dosya kapsamına göre FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile sempati düzeyinde bağlantısı olduğu anlaşılan, iltisakı nedeniyle kapatılan ... Özel Eğitim Basın Yayın Dağıtım A.Ş isimli şirketin ortağı ve örgüte müzahir ... Eğitim Kültür ve Yardımlaşma derneği üyesi olan, tanık beyanına göre 1978 yılında açılan örgüt yurduna para toplayan,17/25 öncesi sohbetlere katılan ve 05.02.2015 tarihinde katılım hesabı açıp bankanın TMSF'ye devrinden önce bu hesabı kapatan sanığın "örgüt liderinin talimatına uyar şekilde, örgütsel amaçla örgütle iltisaklı Asya Katılım Bankasına (Bank Asya) para yatırma şeklindeki eyleminin bugüne kadar Yargıtay 16. Ceza Dairesi(kapatılan) ve 3. Ceza Dairesinin istikrarlı ve süreklilik gösteren kararlarından da görüleceği üzere "örgüte yardım suçunu" oluşturacağından sayın çoğunluğun “beraate yönelik” bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/22922, Karar No: 2015/13636, Tarih: 07.07.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/22922 E.  ,  2015/13636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 19/02/2015

Numarası : 2012/445-2015/195

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davacı tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 07.07.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davacı H.. Y.. vekili Av.T...K... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, 01/11/1991-11/06/2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, yıllık izin ve kötüniyet tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacı ve davalı tanıklarının ortak beyanlarından davacının yaz ve kış günlerinde eczanenin resmi açılış kapanış saatleri arasında haftada 5 gün çalıştığı, ayrıca eczanenin nöbetçi olduğu günlerde de nöbetçi kaldığı, Türk Eczacıları Birliği Odası tarafından gönderilen yazıya göre eczanenin yaz döneminde 08:00-19:30, kış döneminde ise 08:00-17:30 saatleri arasında açık olduğu anlaşılmaktadır. Kış döneminde haftada 5 gün çalışıldığında fazla çalışma alacağı çıkmayacak ise de nöbetçi kalınan günlerde 24 saat nöbet tutulduğunda ertesi gün izinli olunsa dahi fazla çalışma alacağının bulunacağı açıktır. Yaz dönemlerinde ise haftada 5 gün 08:00-19:30 saatleri arasında çalışıldığında 1,5 saat ara dinlenme indirildiğinde haftada 50 saat çalışılacağı ve yine nöbet hariç 5 saat fazla çalışma yapılacağı açıktır.

Mahkemece tanık beyanları ve Oda yazı cevabı doğrultusunda yaz ve kış dönemi nöbetçi kalınan günler de hesaba dahil edilerek fazla çalışma alacağına hükmedilmesi gerekirken alacağın reddi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacı taraf yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2685, Karar No: 2015/7598, Tarih: 02.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/2685 E.  ,  2015/7598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2013/26-2013/816

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

1-Bursa 1. İcra Müdürlüğü'nün 2006/7135 ve 2006/7136 Esas sayılı dosyalarının aslının ya da okunaklı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak,

2-Bursa 3. İcra Müdürlüğü'nün 2006/8249 Esas sayılı dosyasının aslının ya da okunaklı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak,

3-Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2008/54 Esas sayılı dava dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak, temin edilip eklenmesindensonra gönderilmesi için dosyanın yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1568, Karar No: 2007/3968, Tarih: 19.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1568 E.  ,  2007/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 10.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cevteline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalı haczinin düştüğü iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesi'nce davalı yanın yasal süre içinde satış talep ettiği, icra müdürünün de davalı haczinin devam ettiğini kabulle sıra cetveli düzenlediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına.,19.4 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31053, Karar No: 2014/39971, Tarih: 03.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/31053 E.  ,  2014/39971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı 28.05.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12.06.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.