muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10772, Karar No: 2021/5206, Tarih: 27.04.2021

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

Hallerinde, hakkında kamu davası açılması gerekirken, TCK'nın 191. maddesinin 2, 3 ve 4. fıkrasında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka ifade ile kamu davası açılma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davası açılmış olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla mahkûmiyet kararı verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8398, Karar No: 2019/22886, Tarih: 10.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8398 E.  ,  2019/22886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... ... Belediyesinde çalışmakta iken 6111 sayılı Yasa gereğince 15/11/2011 tarihinde ... İl Milli Eğitim Müdürlüğüne naklen atandığı, belediyede iken son yevmiyesi 77,00 TL iken nakil sonrası ücretinin eksik yevmiyeler üzerinden ödendiği iddiası ile ücret farkı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının ücretinin Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine uygun belirlenip belirlenmediği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6111 sayılı Kanunun 166.maddesinin;

1.bendinde “(1) İl özel idarelerinin sürekli işçi kadrolarında çalışan ihtiyaç fazlası işçiler, Karayolları Genel Müdürlüğünün taşra teşkilatındaki sürekli işçi kadrolarına, belediyelerin (bağlı kuruluşları hariç) sürekli işçi kadrolarında çalışan ihtiyaç fazlası işçiler, Milli Eğitim Bakanlığı ve Emniyet Genel Müdürlüğünün taşra teşkilatındaki sürekli işçi kadroları ile sürekli işçi norm kadro dâhilinde olmak üzere ihtiyacı bulunan mahalli idarelere atanır”

2.bendinde “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır”

2821 sayılı Sendikalar Kanunun 25.maddesinin 5.bendinde “Bağlı bulundukları, kanunla kurulu kurum ve sandıklardan yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı veya toptan ödeme alarak, işten ayrılan işçilerle, işkolunu değiştiren işçilerin sendika üyeliği sona erer. Çalışmaya devam edenler hakkında bu hüküm uygulanmaz”.

2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu ’nun;

3/son maddesinde “Bir işyerinde aynı dönem için birden fazla toplu iş sözleşmesi yapılamaz ve uygulanamaz”.

6/son maddesinde “Her ne sebeple olursa olsun sona eren toplu iş sözleşmesinin hizmet akdine ilişkin hükümleri yenisi yürürlüğe girinceye kadar hizmet akdi hükmü olarak devam eder”.

2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu ’nun;

3/son maddesinde “Bir işyerinde aynı dönem için birden fazla toplu iş sözleşmesi yapılamaz ve uygulanamaz”.

6/son maddesinde “Her ne sebeple olursa olsun sona eren toplu iş sözleşmesinin hizmet akdine ilişkin hükümleri yenisi yürürlüğe girinceye kadar hizmet akdi hükmü olarak devam eder”.

7/son maddesinde “Toplu iş sözleşmesi süresinin bitmesinden önceki yüzyirmi gün içinde, yeni sözleşme için yetki işlemlerine başlanabilir. Ancak, yapılacak toplu iş sözleşmesi, önceki sözleşme sona ermedikçe yürürlüğe giremez”.

8.maddesinde “Toplu iş sözleşmesine taraf olan sendikanın feshi veya infisahı yahut faaliyetten menedilmiş olması veyahut yetkiyi kaybetmiş olması veya toplu iş sözleşmesinin uygulandığı işyerlerinde işverenin değişmesi toplu iş sözleşmesini sona erdirmez”.

9.maddesinde “Toplu iş sözleşmesinin imzalanması tarihinde taraf sendikaya üye olanlar yürürlük tarihinden, imza tarihinden sonra üye olanlar ise üyeliklerinin taraf işçi sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanırlar. Toplu iş sözleşmesinin imzası sırasında taraf işçi sendikasına üye bulunmayanlar, sonradan işyerine girip de üye olmayanlar veya imza tarihinde taraf işçi sendikasına üye bulunup da ayrılanlar veya çıkarılanların toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmeleri, toplu iş sözleşmesinin tarafı işçi sendikasına dayanışma aidatı ödemelerine bağlıdır. Bu hususta işçi sendikasının muvafakatı aranmaz. Dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma talep tarihinden geçerlidir.” denilmiştir.

... Belediyesi ile Hizmet-İş Sendikası arasında 15/08/2010-14/08/2012 dönemi için imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin 52.maddesinde ücret zammı “...bu Toplu İş Sözleşmesi’nin yürürlük süresinde 657 sayılı devlet memurlarına endeksli olup devlet memurlarına gelen bütün zamlar, artışlar ve seyyanen gelen bütün zamlar aynen çalışan işçilere yansıtılır” şeklinde düzenlenmiş,

... Belediyesi ile Hizmet-İş Sendikası arasında 15/08/2010-14/08/2012 dönemi için imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin 52.maddesinde ücret zammı “...bu Toplu İş Sözleşmesi’nin yürürlük süresinde 657 sayılı devlet memurlarına endeksli olup devlet memurlarına gelen bütün zamlar, artışlar ve seyyanen gelen bütün zamlar aynen çalışan işçilere yansıtılır” şeklinde düzenlenmiş,

Davalı Bakanlık işyerinde 01/07/2012-30/06/2015 dönemi için imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin 25 maddesinin III.bendinde “çeşitli kanunlarda öngörülen esaslara uygun olarak iş bu sözleşme kapsamındaki işyerlerine devreden gelen işçilerden varsa haklarında uygulanan Toplu İş Sözleşmeleri 30/06/2012 tarihi itibariyle sona ermiş olanlar ile bu tarih itibariyle haklarında iş sözleşmesi uygulananlar iş bu sözleşmenin yararlanma maddesinde belirtilen esasları taşımaları halinde kaydıyla yürürlük başlangıç tarihi olan 01/07/2012 tarihinden geçerli olarak bu maddede belirtilen iyileştirme ve zam oranlarından yararlanır. Ancak haklarında uygulanan Toplu İş Sözleşmesi gereğince 01/07/2012 tarihinden önce ücretlerine uygulanmış son ücret zammının Toplu İş Sözleşmelerinde belirtilen dönemi esas alındığında 01/07/2012tarihinden sonraki bir dönemi kapsaması halinde bu işçilere haklarında uygulanmış kendi Toplu İş Sözleşmesi’nin hükümleri gereğince yapılan son zamla oluşan ücretleri ait oldukları dönemin sonuna kadar ödenmeye devam olunur.” düzenlemesi getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta... Belediyesinde çalışmakta iken 6111 sayılı Yasanın 166/1.maddesi uyarınca ihtiyaç fazlası personel olarak davalı Bakanlığa 15/11/2011 tarihinde 77,00 TL yevmiye ile naklen atanan davacının, anılan normatif düzenlemeler ve Dairemiz uygulaması ışığında, 6111 sayılı nakle ilişkin Yasanın “Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir” düzenlemesini ön görmesi ve imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin yararlanma hükmü dikkate alındığında, nakilden önce yararlandığı Toplu İş sözleşmesinin sona erdiği dönem sonuna kadar bu Toplu İş Sözleşmesinden, 01/01/2013 tarihinden itibaren ise naklen atandığı davalı bakanlık işyeri için imzalanan Toplu İş Sözleşmesinden yararlanması gerektiğinin kabulü isabetlidir.

Ne var ki, yanılgılı değerlendirme ile davacının nakil tarihinde bildirilen yevmiyesinin nakilden önceki işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine aykırı şekilde yüksek belirlendiği yönündeki davalı savunmasına yanılgılı değerlendirme ile itibar edilmemesi doğru değildir.

Ne var ki, yanılgılı değerlendirme ile davacının nakil tarihinde bildirilen yevmiyesinin nakilden önceki işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine aykırı şekilde yüksek belirlendiği yönündeki davalı savunmasına yanılgılı değerlendirme ile itibar edilmemesi doğru değildir.

Davacının devirden önce çalıştığı Belediye işyerinde geçerli Toplu İş Sözleşmesinin “...bu Toplu İş Sözleşmesi’nin yürürlük süresinde 657 sayılı devlet memurlarına endeksli olup devlet memurlarına gelen bütün zamlar, artışlar ve seyyanen gelen bütün zamlar aynen çalışan işçilere yansıtılır” hükmüne göre devlet memurlarına verilen ücret zamlarından davacının yevmiye artışını etkileyecek nitelikte olanların davacının yevmiyesinin belirlenmesinde esas alınması gerekir. Aile ve çocuk yardımı, sosyal denge tazminatı gibi yasal dayanakları farklı olup ayrıca düzenlenip ödenen sosyal yardım mahiyetindeki ödemelere gelen artışlar yevmiye zammına esas alınabilecek nitelikte ödemeler olmadığı gibi, bu ödemelere gelen artışların davacının yevmiyeye zammına esas alınması, ayrıca aile ve çocuk yardımı ödemesi yapıldığı anlaşılan davacı açısından mükerrer ödemeye sebebiyet verecek niteliktedir.

Karara dayanak alınan raporda, devirden önce Belediye işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinin ücret zammı hükümlerine göre davacıya 2010 yılı ilk altı ayında 63,42 TL, ikinci altı ayında 65,36 TL, yevmiye ödenmesi gerektiği yönünde yapılan tespit doğru olmakla birlikte, 2011 yılının ilk altı ayında devlet memurlarına verilen %4 ücret zammı ile %0,21 enflasyon farkına göre davacının 66,81 TL olması gereken yevmiyesine, ücret zammına esas alınabilecek nitelikte olmayan aile ve çocuk yardımı ile sosyal denge tazminatına gelen artış toplamının bir günlük tutarı olan 8,04 TL’nin ilavesi ile 2011 yılı ilk 6 ayında davacının yevmiyesinin 76,15 TL, buna göre de 2011 yılı ikinci altı ayı için devlet memurlarına verilen %4 ücret zammı uygulanarak 2011 yılı ikinci altı ayında davacıya ödenmesi gereken yevmiyenin 79,20 TL olması gerektiği, davacının ise 77,00 TL yevmiye ile naklen geçtiği, davacının ücretinin devirden önceki Toplu İş Sözleşmesine aykırı olarak fazla belirlenmediği yönündeki tespit hatalıdır.

O halde Mahkemece, davacının 2010 yılı ikinci altı ayında Toplu İş Sözleşmesi ne göre ödenmesi gereken 66,36 TL yevmiyesine, 2011 yılı ilk altı ayı için devlet memurlarına verilen %4 ücret zammı ve %0,21 enflasyon farkı uygulanarak 2011 yılı ilk 6 ayındaki yevmiyesinin 66,81 TL olduğu, bu yevmiyeye de 2011 yılı ikinci altı için devlet memurlarına verilen %4 ücret zammını uygulanarak davacının 2011 yılı ikinci altı ayında ve devir tarihindeki yevmiyesinin 70,83 TL olduğu kabul edilerek, devir tarihinden itibaren 31/12/2012 tarihine kadar devirden önceki işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre davacıya ödenmesi gereken yevmiye tutarları, 01/01/2013 tarihinden itibaren ise davalı bakanlık işyerinde geçerli Toplu İş Sözleşmesine göre davacıya ödenmesi gereken yevmiye tutarları belirlenerek, aynı dönemlerde davalı bakanlık tarafından ödenen yevmiye tutarlarına göre fark alacak olup olmadığı hesaplanarak, oluşacak sonuca göre talep konusu alacaklar hakkında bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece belirtilen husus gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10440, Karar No: 2010/10854, Tarih: 27.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/10440 E.  ,  2010/10854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.12.2006 gün ve 2004/482-2006/823 sayılı kararı bozan Daire’nin 14.01.2010 gün ve 2008/3438-2010/317 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ...’nin müdür olarak çalıştığı diğer davalıya ait Bayrampaşa Şubesi’nde hesap açtırıp iki ayrı tarihte toplam (55.625)TL yatırdığını, davalı bankanın dekontların sahte olduğundan bahisle ödeme yapmadığını ileri sürerek, ıslahla birlikte toplam (55.625)TL’nin faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Davalı banka vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve Varto Şubesi'nden para çekilmesi hususunun mahkemece bozmaya uyulduğunda nazara alınması ve değerlendirilmesi hususunun tabi olmasına göre davalı banka vekilinin tüm karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/641, Karar No: 2021/15429, Tarih: 12.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/641 E.  ,  2021/15429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa, katılan ve kamera görüntülerine ve dosya içeriğine göre; sanığın, açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği bir saatte katılanın çalıştığı iş yerinde, iş yerinin açık olduğu sırada gündüz vakti hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilmeyerek atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29889, Karar No: 2010/11388, Tarih: 06.05.2010

12. Hukuk Dairesi 2009/29889 E., 2010/11388 K.

**12. Hukuk Dairesi 2009/29889 E., 2010/11388 K.**

**- HACZEDİLEMEZLİK ŞİKAYETİ**- 5510 S. SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU [ Madde 93 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 128 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Geçici Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

506 Sayılı Kanun'un geçici 20.maddesi kapsamında kurulan sandıklar, 09.03.1983 gün ve 1983/1-1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça belirtildiği üzere, Sosyal Sigortalar Kurumu, Bağ-Kur ve TC.Emekli Sandığı gibi sosyal güvenlik kuruluşlarındandır.

Geçici 20.madde kapsamında olan sandıklar; bağlı bulundukları kuruluşların personeli ile ilgili olarak, 506 Sayılı Kanun'un sistematiği içinde Sosyal Sigortalar Kurumu'nun yüklendiği görevleri ve sağladıkları hakları yerine getirmek üzere kuruldukları için, sosyal güvenlik hukukunun temel ilkelerinin bu sandıklar için de geçerli olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle 506 Sayılı Kanun'un geçici 20.maddesi kapsamında kurulan sandıklarca bağlanan aylıkların 5510 Sayılı Yasa'nın 93/1.maddesi uyarınca haczi mümkün değildir.

Ancak 506 Sayılı Kanun'un 128.maddesi uyarınca kurulmuş olan sandıklardan alınan maaşların ise haczi mümkündür.

O halde borçlunun maaş aldığı vakıf sandığının statüsü incelenerek, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda haczedilmezlik şikayeti hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24238, Karar No: 2014/24782, Tarih: 04.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/24238 E.  ,  2014/24782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/1247-2014/169

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 839,51 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 21.4.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 839,51 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 21.4.2014 tarih ve 2013/1247 esas 2014/169 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 23.3.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış Oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 21.4.2014 tarih ve 2013/1247 esas 2014/169 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 4.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3628, Karar No: 2015/4667, Tarih: 02.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/3628 E.  ,  2015/4667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2012/484-2013/562

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kayden maliki olduğu 245 parsel sayılı taşınmazın bir kısmına, komşu 244 parsel sayılı taşınmazın maliki olan davalının bina inşa etmek ve foseptik çukuru açmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine, tecavüzlü yapıların yıkımına karar verilmesini istemiştir.Davalı, davanın reddini savunarak temliken tescile karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, elatma olgusunun sabit olduğu, çapa bağlı taşınmazlarda iyi niyet iddiası dinlenemeyeceğinden davalının temliken tescil isteğinin kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ............'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, kayden davacıya ait 245 parsel sayılı taşınmaza davalının taşkın bina yapmak ve foseptik çukuru açmak suretiyle müdahale ettiği saptanarak ve 4721 sayılı TMK'nin 725. maddesindeki koşulların davalı lehine gerçekleşmediği gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 16.70.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.