muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14627, Karar No: 2010/16011, Tarih: 14.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/14627 E.  ,  2010/16011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ...’nın olay sırasında akıl hastası olup olmadığının tespiti bakımından hazırlık soruşturması sırasında ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde müşahade altına alındığı, söz konusu hastanece düzenlenen 12.4.2005 günlü sağlık kurulu raporuna göre sanıkta “anti sosyal kişilik bozukluğu, sınır zeka ve atipik psikoz” tespit edilip mevcut akıl hastalığı suç tarihinde müsnet suça karşı cezai ehliyetini önemli derecede ortadan kaldıracak nitelikte olup T.C.K.’nın 32/1 maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olacağı, güvenlik ve tedavi kararı gerektiği şeklinde rapor düzenlendiği, yargılama devam ederken sanık hakkında bir kez de Adli Tıp Kurumunca rapor düzenlenmesinin istenmesi üzerine; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 4. İhtisas Kurulunun 26.3.2007 tarihli raporuna göre de “sanığın yapılan muayenesi ve elde edilen bilgi ve bulguların yorumlanması sonucunda cezai sorumluluğunu müessir ve kişide şuur ve hareket serbestisini ortadan kaldıracak veya azaltacak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı ve zeka geriliğinin saptanmadığı, adli dosya tetkikinde sanığın mezkür suçu işlediği sırada fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyutta bir akli arızasının içinde olduğuna delalet edecek herhangi bir tıbbi bulgu ve belgeye de rastlanmadığı gibi ihtiyari olarak alınan alkolün de tek başına ceza sorumluluğunu etkilemeyeceği bu duruma göre sanığın suç tarihinde üzerine atılı suça karşı cezai sorumluluğunun tam olup hakkında 5237 sayılı T.C.K.’nın 32/1, 32/2 veya 34. maddesinin tatbikine mahal bulunmadığına” oy birliğiyle karar verildiği, sanığın da aşamalarda yeşil kart ile tedavi görüp ilaç kullandığı, çevrede pek ciddiye alınmadığının dahi bildirildiği ileri sürülüp yakınanın bu beyanı doğrulaması karşısında, mahkemece sanığa ait tedavi evraklarının ait oldukları sağlık kuruluşlarından ve sanıktan temin edilerek, sanık hakkında düzenlenen raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için sanığın dava dosyası ile birlikte Adli Tıp kurumuna sevk edilerek öncelikle Gözlem İhtisas Dairesinde müşahade altına alınıp bu daireden rapor aldırıldıktan sonra, Adli Tıp Genel Kurulu tarafından, sanığın bizzat muayene edilmesi suretiyle rapor alınarak, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın olay öncesinde alkol alıp kız arkadaşı ile olan sorunları nedeniyle antidepresan ilaç içtiği ve kendisini yaralamak suretiyle zarar verdiği, polis imdat telefonunu arayarak intihar edeceğini söylediği, bu şekilde dışarıda dolaşırken mağdurun kalfa olarak çalıştığı eczanenin açık olduğunu görüp içeriye girdiği, elbiseleri kanlı ve elinde bıçakta olduğu halde “eczanede ne kadar sinir ilacı varsa ver eğer vermesen seni bıçaklarım” diyerek tehdit ettiği, bu tehditten korkan sanığı da daha önce tanıyan mağdurun 1 kutu 2 TL değerinde ... adlı yatıştırıcı ilacı sanığa verdiği, yakınanın gecenin ilerleyen saatlerinde tek başına eczanede bulunurken, sanığın başka herhangi bir şey istemeden ve ısrarcı olmadan anılan yerden ilacı alarak olay yerinden ayrıldığının anlaşılması karşısında; sanığın mağdurdan daha fazla ilaç, para veya benzeri kıymetli eşya talep edebileceği halde, sadece 1 kutu sakinleştirici ilaç almakla yetinip daha fazlasını alma yönünde girişim veya hareketlerinin bulunmadığı gibi zorla alınan ve suçun konusunu oluşturan ilacın değerinin de az sayılması gerektiği, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetildiğinde, somut olayda 5237 sayılı TCY’nın 150/2. maddesinin uygulanma koşullarının bulunduğu gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- Yakınanın 25.04.2006 tarihli oturumda olaydan 15 gün sonra sanığın babasının eczaneye gelerek ilaç bedelini ödediğine ilişkin anlatımı, sanığın 9.3.2006 tarihinde tutuklanması ve ödemenin gerçekleştiği tarihte cezaevinde tutuklu bulunması karşısında; anılan tarihte cezaevinde tutuklu bulunan sanığın bizzat müştekinin zararını karşılama olanağının bulunmadığı, suçtan zarar görene en rahat ulaşması mümkün olan sanığın babasının zararı tamamen giderdiğinin dosya kapsamından anlaşılmasına karşın T.C.K 168/3.maddesinin uygulanmasının gerektiği gözetilmeden yerinde ve yeterli olmayan anılan gerekçelerle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5754, Karar No: 2015/6722, Tarih: 16.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/5754 E.  ,  2015/6722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2014

NUMARASI : 2013/201-2014/457

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 29.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. Ö.. A.. ile karşı taraftan davacılar vekili Av. O..D..geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12599, Karar No: 2014/19714, Tarih: 15.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12599 E.  ,  2014/19714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/05/2013 tarih ve 2008/25-2013/339 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı ...Bankası ...Şubesi'nde bulunan hesabında 2007 yılında yaptığı denetlemede, şirket hesaplarında olması gereken meblağın hesaplarda gözükmediğini fark ettiğini, hesap hareketlerinin incelenmesi sonucu bu meblağın Mustafa Yeşiltepe tarafından şirket hesaplarından nakit ve elden çekildiğinin anlaşıldığını, müvekkili şirket temsilcisinin hiçbir kimseye bankalardan para çekmesi konusunda özel bir vekaletname ya da yazılı talimat vermediğini, davalı bankanın, mevduat hesabından ödeme yaparken ödeme yapacağı kişinin hak sahibi olup olmadığını incelemek ve bu konuda gerekli dikkat ve özeni göstermek zorunda olduğunu, özen borcunu yerine getirmeyen davalı bankanın, müvekkilinin uğradığı zararı ödemesi gerektiğini ileri sürerek şimdilik 7.000,00 TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, isteme ilişkin zamanaşımı süresinin dolduğunu, esasa yönelik olarak da davacının bu işleyişten haberdar olduğunu, bu kişiyi müvekkili bankaya getirip “muhasebeci” olarak tanıtan kişilerin de davacı şirket yetkilileri olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı vekilinin sahte olduğunu ve muvafakat edilmediğini ileri sürdüğü talimatlar üzerindeki imzaların davacı şirket temsilcisine ait olduğunun belirlendiği ve bu talimatlara dayanılarak davalı banka tarafından gerçekleştirilen ödeme işlemlerinde usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10856, Karar No: 2017/302, Tarih: 17.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/10856 E.  ,  2017/302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.01.2013 gününde verilen dilekçe ile yolsuz tescil nedeniyle tapu iptali ve tescil, mümkün değilse tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 01.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 17.01.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan bir kısım davalılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2193, Karar No: 2010/11652, Tarih: 16.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/2193 E.  ,  2010/11652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının boş bir arazisini kiraladığını, taşınmaz üzerine bina yaptırdığını ancak davalının aynı taşınmazı dava dışı üçüncü bir şahsa da kiraya verdiğini ileri sürerek, 15 yıllık kira bedeli ile inşaat için harcamış olduğu 7.000-TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, açılan davanın kira bedeli yönünden kısmen kabulüne, arazinin hazineye ait olması nedeniyle inşaat bedeli yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-HUMK’nun 381.maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK’nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK’nun 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin 2010/2193-11652

Anayasanın 141. maddesi ile HUMK’nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hâkime yükletilmiş bir görevdir.

Anayasanın 141. maddesi ile HUMK’nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hâkime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, kısa kararın verildiği duruşma tutanağında, “Açılan davanın kira bedeli yönünden kısmen kabulüne” karar verildiğinin belirtilmesiyle yetinilmiş ve hüküm böylece tefhim edilmiş olmasına rağmen, aynı tarihi taşıyan gerekçeli kararda, “Açılan davanın kira bedeli yönünden kısmen kabulü ile, kira bedeli olarak ödenen 10.03.2009 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan toplam 7.315,17-TL kira bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulması suretiyle duruşma tutanağına geçirilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında aykırılık yaratılmıştır. 10.4.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre HUMK’nun 382, 388, 389 ve 428 maddeleri hükmü gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi bozmadan önceki verdiği kararla bağlı olmaksızın ancak aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 98,75 TL peşin alınan harcın davacılara iadesine, 98.80 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11992, Karar No: 2017/24060, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11992 E.  ,  2017/24060 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1015, Karar No: 2019/434, Tarih: 16.05.2019

**Ceza Genel Kurulu         2016/1015 E.  ,  2019/434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 20. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 63-127

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın, TCK'nın 188/3, 62, 52, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba, ayrıca sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.06.2012 tarihli ve 63-127 sayılı hükümlerin, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 20. Ceza Dairesince 14.04.2016 tarih ve 8364-2098 sayı ile;

"1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512, 2013/841-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı alınmasını gerektiren olayda arama kararı alınmadan arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu 'hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş' olacağından, ikrar bulunsa bile Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Oluş ve dosya içeriğine göre; 33 SL 257 plaka nolu araçta uyuşturucu madde taşındığına ilişkin istihbari bilgi elde edilmesinden sonra, sanıklar Özden ve Mehmet Ali’nin içerisinde bulunduğu bahse konu aracın görevlilerce durdurularak İskenderun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/986 sayılı önleme araması kararına istinaden aranmasında suç konusu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği anlaşılmakla,

a) Öncelikle, anılan aracın aranmasına ilişkin CMK'nın 116-119. maddelerine uygun bir arama kararı ya da yazılı emir olup olmadığının araştırılıp varsa temini ile dosyaya eklenmesi,

b) Otomobil aramasına ilişkin bir arama kararı ya da yazılı emir bulunmaması halinde, yapılan arama ve bunun sonucu elde edilen delillerin hukuka aykırı olacağı ve Anayasa'nın 38/6, CMK'nın 206/2-a, 217/2 ve 230/1-b maddelerine aykırılık oluşturup hükme esas alınamayacağı,

Hususları da dikkate alınarak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Tanık numune hakkında karar verilmemesi,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 19.05.2016 tarih ve 277138 sayı ile;