muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/390, Karar No: 2019/53, Tarih: 24.01.2019

Sanık ...'nın üzerinde yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığının değerlendirilmesine gelince; hukuka uygun olarak yapılan yoklama sonucunda tanık ....'ın eşofmanının arka cebinde uyuşturucu madde ele geçirilmesi, sanık ... ve tanık .... ile birlikte yakalanan tanık .....'in de uyuşturucu madde almak için sanık ...'ya 50 TL verdiğini ancak alamadan yakalandığını beyan etmesi ve sanık ...'nın iç çamaşırının içinde yapılan aramanın, kaçmasını, kendisine veya başkalarına zarar vermesini önlemek ve silah ya da tehlike oluşturan diğer bir eşyadan arındırmak amacıyla kişiler üzerinde yapılabilecek yoklama düzeyini aşan nitelikte ve orantısız olduğunun anlaşılması karşısında; usulüne uygun olarak verilmiş arama kararı veya yazılı arama emri olmaksızın sanık ...'nın iç çamaşırı içinde yaptıkları arama sonucu elde ettikleri (44) fişek hâlindeki suç konusu uyuşturucu maddenin hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğinde olduğu ve bu delilin hükme esas alınamayacağı, dolayısıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın sanık ... ile ilgili yapılan arama işleminin hukuka uygun olduğuna ilişkin itirazının yerinde olmadığı,

Kabul edilmelidir.

Özel Dairece, tanık .... ile sanık ...'da ele geçirilen uyuşturucu maddelere ilişkin aramaların hukuka aykırı olduğu, bu aramalar sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddelerin hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olacağı ve hükme esas alınamayacağı belirtilip sanık ...'nın yer göstermesi sonucu ele geçirilen (196) fişek eroinin ele geçirilmesini sağlaması nedeniyle adı geçen hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de; sanık ...'nın üzerinde yapılan arama işleminin hukuka aykırı, tanık ....'a ilişkin arama işleminin ise hukuka uygun olduğu sonucuna ulaşıldığından, hukuka uygun olarak ele geçirilen bu uyuşturucu maddelerin hükme esas alınabileceği, bu bağlamda gerek olay tutanağı gerekse soruşturma evresinde tanıklar .... ve .....'in beyanları ile sanık ...'nın savunması da gözetilerek, Özel Dairece sanık ... hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanıp uygulanamayacağı yönünden yeniden bir değerlendirme yapılması gerektiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının; tanık ....'da ele geçirilen suç konusu eroin yönünden kabulüne, sanık ...'nın üzerinde ele geçirilen suç konusu eroin yönünden ise reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a- Sanık ...'un üzerinde yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından REDDİNE,

b- Tanık ...'nun üzerinde yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından KABÜLÜNE,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a- Sanık ...'un üzerinde yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından REDDİNE,

b- Tanık ...'nun üzerinde yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından KABÜLÜNE,

c- Tanık ....'a ilişkin arama işleminin hukuka uygun, sanık ...'ya ilişkin arama işleminin hukuka aykırı olduğu sonucuna ulaşılması hâlinde mevcut delillere göre TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık yönünden sanığın hukuki durumunun Özel Dairece yeniden değerlendirilmesi gerekip gerekmediğine ilişkin uyuşmazlık bakımından değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 17.11.2016 tarihli ve 2357-5557 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, sanık ... hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanamayacağının yeniden değerlendirilmesi ve uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 24.01.2019 tarihinde yapılan müzakerede, her üç uyuşmazlık bakımından oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9246, Karar No: 2015/10126, Tarih: 27.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/9246 E.  ,  2015/10126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında temizlik işi alımı için ihale yapılmadığını, ancak kendisinin ve diğer işçilerin kesintisiz çalışmaya devam ettiklerini, buna rağmen bu dönemde ödenmesi gereken alacaklarının ödenmediğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, bu aylarda ihale boşluğu olduğunu, ancak tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı Belediye Başkanlığında 2009 yılının Haziran ve Temmuz aylarında yaklaşık 50 günlük ihale boşluğu olduğu, ancak bu dönemde temizlik elemanlarının çalışmalarına devam ettiği de tüm dosya kapsamı ve açılan emsal davalardan anlaşılmaktadır. Ayrıca emsal dosyalarda görüldüğü üzere bu dönemde, ......'den 09.07.2009-20.07.2009 tarihleri arasında geçici temin usulü ile alım yapıldığı ve bazı işçilerin çalışmalarının bildirildiği de görülmektedir. Mahkemece bu husus hiç araştırılmamıştır. Yapılacak iş, ....'nin kayıtları incelenerek davacının dava konusu dönemde çalışmasının olup olmadığı belirlenmeli, varsa bu çalışma süresi ücret, yol ve yemek, asgari geçim indirim alacaklarına ilişkin hesaplamalarda dışlanarak davacının alacak miktarı belirlenmelidir. Eksik araştırma ile hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20618, Karar No: 2014/18111, Tarih: 25.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/20618 E.  ,  2014/18111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç eşyasını bilerek kabul etmek suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 165, 168/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1500 Türk lirası adlî para cezası ve 100 Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2013 tarihli ve 2013/95 esas, 2013/74 sayılı karar aleyhine ... Bakanlığınca verilen 28.03.2014 gün ve 2014-6317/22676 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2014 gün ve 2014/122227 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanık ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 168 maddesinde sayılmadığı halde, suç eşyasını bilerek kabul etmek suçundan etkin pişmanlık hükümlerine göre indirim yapılmak suretiyle belirlenen ceza sanık lehine ise de; sanığa verilen hapis cezasının alt sınırdan tatbik edilmesine rağmen adli para cezasının gerekçelendirmeden alt sınırdan ayrılmak suretiyle sanığın aleyhine olacak şekilde fazla adli para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu, 5237 sayılı TCK.nun 168.maddesinde sınırlı olarak sayılan, etkin pişmanlık hükmünün uygulanabileceği suçlar arasında yer almadığı halde, sanık hakkında hükmolunan cezada, anılan madde uyarınca indirim yapılması nedeniyle, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, hükmün bu yönden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA,

2-Hükümlü hakkında fazla adli para cezasına hükmolunmasına ilişkin kanun yararına bozma istemine gelince;

2-Hükümlü hakkında fazla adli para cezasına hükmolunmasına ilişkin kanun yararına bozma istemine gelince;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nun 165/1.maddesinde “altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası” yaptırımları birlikte öngörülmüş olup, adli para cezasının alt sınırının gösterilmediği hallerde, aynı Yasanın 52/1.maddesi gereğince alt sınırın 5 gün olacağı dikkate alınarak, hükmün gerekçesinde cezanın alt sınırdan uygulandığı belirtilip, hapis cezası da alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasına esas alınan gün sayısının 5 gün yerine 12 gün olarak belirlenmesi suretiyle sonuç olarak fazla adli para cezasına hükmolunması nedeniyle bu husustaki kanun yararına bozma istemi de yerinde görüldüğünden, ...Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 16.12.2013 gün ve 2013/95-74 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında suç eşyasının kabul edilmesi suçundan TCK.nun 165. maddesi uyarınca temel adli para cezasına esas alınan gün sayısının 5 güne indirilmesine, aynı yasanın 168/1. ve 62.maddeleri uyarınca yapılan indirimler ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 1 gün olarak belirlenmesine, TCK.’nun 52.maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20,00 TL.’den hesaplanarak, sanığın 20,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, sonuç olarak infazın, hapisten çevrilen 1,500 TL. ile 20,TL. adli para cezaları üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16130, Karar No: 2008/5096, Tarih: 10.04.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/16130 E.  ,  2008/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalıya elden borç para vererek karşılığında 20.000 YTL bedelli senet aldığını, ödeme vaadi ile senedin vadesinin geçtiğini bu yüzden ilamsız takip yaptığını bildirerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, icra takibinde ve eldeki davada zamanaşımına uğrayan senet nedeniyle itirazın iptali davası açılamayacağını, davacıya borcunun da olmadığını bildirerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece zamanaşımına uğrayan senede dayalı olarak icra takibi ve itirazın iptali davası açılamayacağı,alacak davasının açılması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalıyla yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle nakit sıkıntısına düşen davalıya 2002 yılında elden 20.000 YTL borç para verdiğini,ödeyeceğim diyerek oyalandığını,bu arada senedin kambiyo hukuku yönünden kambiyo senetlerine mahsus takip yapma kabiliyetini yitirdiğini,bu yüzden ilamsız takip yapıldığını bildirerek temel ilişkiye dayanarak eldeki davasını açmıştır.Davacı temel ilişkiye dayanarak davasını ödünç verme olarak nitelediğine göre davadaki ihtilafın artık kambiyo senetlerine mahsus zamanaşımı hükümlerine göre değil,genel hükümlere göre BK.nun 125.maddesi hükmü uyarınca ödünç verme akdi ilişkisine dayanılan davanın 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu gözetilerek, mahkemece işin esasına girilerek tarafların delilleri toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5105, Karar No: 2022/6729, Tarih: 06.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/5105 E.  ,  2022/6729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 01.11.2018 gün ve 2017/1164 - 2018/1070 sayılı kararı onayan Daire'nin 06.04.2022 gün ve 2020/576 - 2022/2902 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı bankada hem müşterek ve hem de ayrı ayrı mevduat ve yatırım hesaplarına sahip olan müvekkillerinin, dava dışı damadının şirketleri için kredi başvurusu üzerine müvekkillerine bir takım boş belgeler imzalatıldığını, belge içeriği konusunda aydınlatma yapılmadığını, çeşitli tarihlerde bu boş belge imzalatma işleminin sürdürüldüğünü, müvekkillerinin zaman içinde hesaplarından bir takım paralar çekldiğini farketmeleri üzerine gerek kendileri tarafından gerekse vekilleri yoluyla 02.11.2011 ve 07.12.2011 tarihli dilekçe kapsamında 2002 yılından bu yana ki tüm hesap hareketleri yönünden bilgi istenmesine rağmen verilen yanıtlarda eksik belge gönderilip bilgilerin gizlendiğini, sözleşmelere sonradan ilave edilen parafsız yazı ve rakamların yok hükmünde olduğunu, sözleşmelerin müvekkillerine kredi ve kefalet miktarları boş olarak imzalatıldığından geçerli sayılamayacağını, diğer hesap sahibinin rızası alınmadan müşterek hesap için verilen rehnin hüküm ifade etmediğini, yine boş imzalatılan ve sonradan doldurulan rehin sözleşmelerinde rehnin kimin kredi borcu için verildiğinin ve hangi hesabın rehnedildiği gibi zorunlu esaslı unsurların belirtilmediğini, bu sebeplerle hukuken geçersiz olduğunu, müvekkillerinden Şerife Güzin'in İntermarine Ltd. Şti. lehine verdiği bir kefalet ya da rehnin bulunmadığını, hesaplardan doğrudan kesinti yapılamayacağını ileri sürerek hesaplarından çekilen ve bloke konulan dava dilekçesinde detayları belirtilen toplam 1.536.120,00 TL'nin dava dilekçesinde belirtilen tarihlerden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalıların ortak hesaplarının teselsüllü müşterek hesap olduğunu, kullandırılan kredilerde ve limit artırımına ilişkin sözleşmelerde davacıların kefil ve rehin veren sıfatıyla imzalarının bulunduğunu, kesintilerin sözleşmelere uygun olduğunu, yapılan bir kısım kesintilere ait bir kısım fişlerde davacıların imzalarının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 168,30 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35537, Karar No: 2013/29636, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/35537 E.  ,  2013/29636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... adına Avukat ... ile davalı Deri Sanayi Dericilik San. ve Tic. Ltd. Şti. adına Avukat ... aralarındaki dava hakkında Bakırköy 1. İş Mahkemesinden verilen 12.10.2013 tarihli 2013/621 esas ve 2013/621 sayılı kararı Dairenin 09.07.2013 tarihli ve 2012/26088 esas - 2013/16936 karar sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir. Davacı avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre emsal ücretin bilirkişi raporundan sonra dosyaya giren ilgili sendika tarafından bildirilen ücretin bilirkişi hesabında esas alınan ücretle uyuştuğu bu sebeple emsal ücret araştırması gereği yerine geldiği gerekçesi ile Dairemizin emsal ücret araştırması yönündeki bozmasında maddi hata olduğu ileri sürülmüştür. Ancak davacının sendika üyesi olmadığı, işyerinde toplu iş sözleşmesinin uygulanmadığı, sendika yazısında da bildirilen ücretin toplu iş sözleşmesi kapsamında kalan işçiler için mi yoksa sendika üyesi olmayan işçiler içinmi bildirildiği açıklanmadığından Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda bir maddi hata saptanamadığı, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 19.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14470, Karar No: 2006/10342, Tarih: 17.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/14470 E.  ,  2006/10342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2006

Davacı, meslek hastalığı  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığından kaynaklanan  % 19,2 oranındaki  meslekte kazanma güç kaybı sebebiyle  manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından meslek hastalığı nedeniyle %19,2 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğini belirleyen  Sağlık Bakanlığı  Zonguldak Uzunmehmet Göğüs  Hastalıkları Hastanesinin 01.09.2005 tarihli raporuna itiraz edildiğine göre,  506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması halinde,  Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde meslekte güç kayıp oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin sürekli iş göremezlik oranına ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara  iadesine,17.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11244, Karar No: 2012/18448, Tarih: 04.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11244 E.  ,  2012/18448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2019, Karar No: 2019/6845, Tarih: 01.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/2019 E.  ,  2019/6845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

No : 2016/93-2016/91

Mahkemesi : Erbaa 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2016/314-2016/590

Dava, davacının prime esas kazancının Kuruma eksik bildirilmesi nedeniyle uğranılan maddi zararının peşin değerinin hesaplanarak davalıdan tahsili ile işçilik alacağı istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, dosyanın 6100 sayılı HMK’nun 353/1-a-6 maddesi gereğince esası incelenmeden kaldırılmasına, yerel mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM: