muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4965, Karar No: 2024/6389, Tarih: 02.04.2024

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait Gölcük Tersanesi Komutanlığı işyerinde çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikası üyesi olarak işletme toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) "Günde ancak 7,5 saat çalışılabilecek işler" başlıklı 4 üncü maddesinin "gürültülü işler" başlıklı (p) bendinin "gürültü düzeyi en yüksek maruziyet etkin değerini (8h=85 dB (A)) aşan işler", "Pnömokonyoz yapan tozlu işler" başlıklı (s) bendinin (I) numaralı alt bendinin ise "pnömokonyoz yapan tozların bulunduğu işyerlerindeki işler" hükmünü içerdiğini, Yönetmelik kapsamında bulunan bir fabrikada çalışmasına rağmen söz konusu madde hükmüne aykırı olarak günde 8,5 saat çalıştırıldığını, benzer durumda olanlar için açılan davaların Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, Yönetmelik'in 7 nci maddesinde Yönetmelik'te sayılan işlerde fazla çalışma yapılamayacağının açıkca düzenlendiğini, toplu iş sözleşmesi hükmüne göre Yargıtayca yapılan fazla çalışmasının karşılığı olan ücretin %80 zamlı olarak ödenmesi gerektiği sonucuna varıldığını; ayrıca toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinin "Kısa çalışma primi" başlıklı (c) bendinin de “Verilmesini gerektiren sebeplerin geçici olarak ortadan kalkması halinde tamamen kesilmek, müktesep bir hak sayılmamak ve başkaca bir ödemeyi etkilememek üzere “sağlık kuralları bakımından günde azami yedibuçuk saat veya daha az çalışılması gereken işler hakkında yönetmelik kapsamında istihdam edilen işlerin fiili çalışma sürelerine % 14 kısa çalışma primi ödenir.” hükmünü içerdiğini, Yönetmelik'e göre 7,5 saat kapsamında bir işte çalışmasına rağmen günde 7,5 saat çalıştırılmadığından (8,5 saat çalıştırıldığından) %14 kısa çalışma priminin hiç ödenmediğini, sonuç olarak 7,5 saat çalışması gerektiğinin tespiti ile haksız olarak ödenmeyen yarım saat fazla çalışma ve 20.09.2013 tarihinde yürürlüğe giren 24. Dönem ve devamı Toplu İş Sözleşmelerinin 52 nci maddesinde belirtilen kısa çalışma priminin temerrüt tarihlerinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının yaptığı işin niteliği gereği Yönetmelik kapsamında olmadığını, günde 8,5 saat ve haftada 42,5 saat çalışmasına rağmen haftada 45 saat çalışmış gibi ücret ödemesi yapıldığını bu nedenle davacı lehine fazla çalışma alacağı hesaplaması yapılmasının ve hesabın %80 zamlı yapılmasının zaten fiilen çalışılmadığı hâlde toplu iş sözleşmesi hükmü gereğince ödenmiş olan ücretin tekrar ödenmesine sebebiyet vereceğinden kabulünün mümkün olmadığını ve davacı iddialarının tamamen haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.11.2021 tarihli kararı ile; 25. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 52 nci maddesinin (c) bendindeki düzenlemeye göre kısa çalışma priminden yararlanabilmek için işçinin Yönetmelik kapsamında çalışmasının zorunlu olduğu, Yönetmelik'te günde 7,5 saat veya daha az sürelerde çalışılmasını gerektiren işyerlerinin ayrı ayrı sayıldığı ve gürültü düzeyi en yüksek maruziyet etkin değerini aşan işlerin bu Yönetmelik kapsamında olduğunun açıkça belirtildiği, davacının dosya içerisinde mevcut şahsi işyeri dosyası kapsamında gürültü düzeyi en yüksek maruziyet etkin değerini aşan işlerde çalıştığı anlaşıldığından toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinin (c) bendinde düzenlenen kısa çalışma priminden yararlandırılacağı kanaatine varıldığı, puantaj kayıtlarının incelenmesinde ise davacı işçinin çalışmasının haftalık 45 saati aşmasa da günlük 7,5 saat sınırını aşan sürenin Yönetmelik ve toplu iş sözleşmesi gereği fazla çalışma niteliğinde olduğu, yarım saat ara dinlenmesi ile 8,5 saat çalışılan günler için davacı yönünden 8 saat- 7,5 saat = 0,5 saat fazla çalışma hesabı yapılması gerektiği, fazla çalışmalar için prim ödenemeyeceğinden %14 kısa çalışma priminin 7,5 saat ve daha az çalışılan süreler için hesaplandığı ve %15 oranında verimliliği teşvik primi ödendiğinden mükerrer olmaması için yapılan hesaplamadan tenzil edildiği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 17.03.2022 tarihli kararı ile; davacının davalıya ait Gölcük Tersanesinde çalıştığı, davacının çalışmış olduğu işyerinin Yönetmelik kapsamına girip girmediğinin tespiti için işyerinde keşif yapılarak alınan bilirkişi heyet raporunda, çalışılan ortamda pnömokonyoz yapabilecek tozların zararlı etkilerine maruz kalabileceğinin tespit edildiği, davacı işçinin işyerinde yaptığı işin Yönetmelik kapsamında yapılabilecek işler kapsamında olduğu, diğer taraftan Yönetmelik kapsamına giren işlerde çalışmada kullanılan maddelerin özellikleri, çalışma şartları, uygulanan teknoloji ve alınan teknik ve idari toplu koruma önlemlerinin iş güvenliği ve sağlığı bakımından önemine göre çalışma saatlerinin yedi buçuk saat ile sınırlandırıldığı, Yönetmelik'in 7 nci maddesinde, Yönetmelik'te sayılan işlerde fazla çalışma yapılmayacağının açıkça düzenlendiği, bu kurallar çerçevesinde Yönetmelik'te sayılan işlerde çalışan işçiler için günlük yedi buçuk saat üzeri olan çalışmaların fazla çalışma olarak nitelendirilmesi gerektiği, buna göre davacının yedi buçuk saat ve üzeri olan çalışmasının fazla çalışma ücreti olarak belirlenmesinin yerinde olduğu, fazla çalışma hesabına kısa çalışma priminin eklenmediği, zamanaşımı kapsamında kalan alacak bulunmadığı, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklar yönünden toplu iş sözleşmesinde belirlenen oranlarda ve tarihlerden veya toplu iş sözleşmesinde hüküm ve dava tarihinden önce temerrüt yoksa dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faizin başlatılması ve temerrüt olgusunun aranmaması, kanun ve talebe göre işletme kredilerine uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanması gerekmekte olup Mahkemece de faiz başlangıç ve türünün bu kapsamda tespit edilerek hüküm altına alınmış olduğundan bu hususlarda da isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 07.06.2022 tarihli ilâmı ile; davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, yeniden bilirkişi raporu aldırılarak puantaj kayıtları üzerinde yapılacak detaylı inceleme ile kısa çalışma primi alacağı günlük 7,5 saat veya daha az çalışılan saatler için hesaplanması veya fiilen çalışılan tüm süre için hesaplanır ise bu durumda 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısım fazla çalışma ücret alacağından mahsup edilmesi gerektiği, arabuluculuk son tutanak tarihinin aşılarak hesaplama yapılması ile kısa çalışma prim alacağına uygulanan faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyulduğu belirtilerek ek rapor aldırılmış ve kısa çalışma prim alacağı 7,5 saat ve daha az çalışılan günler için hesaplanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, davacının çalışmasının Yönetmelik kapsamında olmadığını, bu husus göz önüne alındığında davacının fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacağına hak kazanamadığını, zira davacının çalıştığı yerde İdarece tüm ölçümlemelerin iş sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olarak yapıldığını, çalışanların sağlığını olumsuz yönde etkileyecek ortama izin verilmediğini, davacının fiili çalışmaları haftalık 45 saatin altında olmasına rağmen kendisine haftalık 45 saat çalışmış gibi ücret ödemesi yapıldığını, bunun üzerine bir de fazla çalışma ücretine hükmedilmesinin mükerrer ödemeye yol açacağını, fazla çalışma ücretinin %80 zamlı hesaplanmasının doğru olmadığını, bozma sonrası alınan ek rapor ile yapılan hesaplamalarda İdare aleyhine önceki karar ile hükmedilen alacak miktarlarını aşan hesaplamaların usuli kazanılmış hak ilkesi gereğince reddi gerekirken aksi yönde verilen kararın bozmayı gerektirdiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava konusu fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının hesabı, zamanaşımı ve faiz hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava konusu fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının hesabı, zamanaşımı ve faiz hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 53 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme.

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı Millî Savunma Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14386, Karar No: 2009/13940, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14386 E.  ,  2009/13940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, 1-... 2-... 3-....Vekilleri Av...... ile davalı, ... Vekili Av.... aralarındaki iptal davası hakkında Giresun 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 19.06.2008 günlü ve 225/411 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.000.000.TL (1.000,00-YTL)’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2007 yılında bu parasal sınır 1.170,00YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar,19.06.2008 tarihinde verilmiş ve davacı yanın 399.24 YTL lik ödeme emrinden dolayı, davalı Kuruma borçlu olmadıklarının tespitine ilişkin olup, kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönününde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 02.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11553, Karar No: 2017/6555, Tarih: 19.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/11553 E.  ,  2017/6555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2827, Karar No: 2020/5848, Tarih: 20.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/2827 E.  ,  2020/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacıların murisi ...'un vefatından evvel ... Şubesinden bir kredi kullandığını, bu sırada hayat sigortası yapıldığını, murisin vefatından sonra ... İcra Müdürlüğünün 2010/625 sayılı dosyası ile davacılar aleyhine icra takibi başlatıldığını, ancak davalı sigorta şirketinin murisin kalp damar hastalığının poliçede belirtilmemiş olması sebebiyle fesih hakkını kullandığını, davacıların borcun sigorta şirketi tarafından karşılanması gerektiği gerekçesiyle icra takibine itiraz ettiklerini ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/1000 Esas sayılı dosyasında itirazın iptali davası açıldığını, mahkeme tarafından yapılan yargılama sonrasında; alacaklının kredi borçlusuna başvurusunu engelleyen bir hukuki engel olmadığı gerekçesiyle davacılara borcu ödemesi gerektiği yönünde karar verdiğini belirterek davalının 31.01.2008 tarihi itibariyle sigorta poliçe bedelini ticari faizleriyle birlikte ödemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... AŞ vekili davanın ... Emeklilik ve Hayat AŞ'ye yönetilmesi gerektiğini, davada husumet ehliyetlerinin olmadığını belirterek davanın reddinİ savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre davanın kabulü ile 14.000,00 TL'nin 14/12/2012 tarihinden itibaren işleyen ticari faizi ile davalıdan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı ... ve Hayat AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayanılarak açılan tazminat istemine ilişkindir.

Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi davanın süratle sonuçlandırılabilmesi öncelikle tarafların yargılama gününden haberdar edilmesi ile mümkündür. Kişinin hangi yargı merciinde duruşmasının bulunduğunu hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilebilmesi, usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir. 1982 Anayasası'nın 36. ve HMK'nun 27. maddesi uyarınca taraflar dinlenmeden iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için davet edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan hüküm verilemez.

Somut olayda dava dilekçesinde davalı olarak ... Sigorta AŞ ve adres olarak "... Mah. ... Cad. ... Sok. No: 8 .../..." gösterilmiş dava dilekçesi bu adrese tebliğ için gönderilmiştir. Postacı tarafından tebliğ sırasında tebliğ parçasının üzerine açıklama olarak "2. Adrese sevk" yazılmış, tebligatın üzerindeki adres çizilerek "... Sok. No:1 .../..." adresi yazılarak dava dilekçesi gösterilen adresin işyeri olduğundan daimi çalışan (ismi evrakta okunamayan)şahsa 24.09.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Dava dilekçesinde adı geçen ve kendisine dava dilekçesi tebliğ edilen ... Sigorta AŞ vekili Av. ... 24.10.2014 tarihli cevap dilekçesi sunmuştur. Savunmalarında, Müvekilinin tam adının ... Sigorta AŞ olduğunu, iştigal konuları arasında hayat sigortası faaliyetinin bulunmadığını, iştigal adreslerinin " ... Mah. ... Sok. No: 1/1 -1/2 .../... " olduğunu, dava dilekeçesinde belirtilen hayat sigortası poliçesinin kendilerince tanzim edilmediğini, davanın ... Emeklilik Hayat AŞ'ye yöneltilmesi ve dava dilekçesinin o şirkete tebliğ edilmesi gerektiğini, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, her iki firmanın ayrı tüzel kişiliğinin olduğunu bu nedenle

davanın ...

Sigorta AŞ. yönünden husumetten reddi gerektiğini belirtmiştir. Bu aşamadan sonra Mahkemece 31.03.2015 tarihli Öninceleme tutanağı başlıklı celsede dava dilekçesinde davalının ticaret ünvanındaki yanılma nedeniyle davalının adının .... olarak düzeltilmesine karar verilmiş, 27.10.2015 tarihli celsede de davanın yönlendirildiği ...'ye dava dilekçesi ile duruşma gün ve saatinin tebliğine karar verilmiştir. Ancak bu kez de dava dilekçesi ekli duruşma gün ve saatini bildirir davetiye üzerine "davalı ... vek. Av. ... İş Merkezi ... Mah. Bora Sok. No:1 Kat:22-24 Kadıköy/İstanbul" adresi yazılarak bu adrese tebligat yapılmış ve devam eden tüm tebligatlar gerekçeli karar tebliği de dahil olmak üzere aynı şekilde Av. ... yapılmıştır. Av. ... vekaletnameye ekli yetki belgesinin ve yine cevabına ekli Ticaret Sicil Gazetesi suretlerinin incelenmesinde, Av. ... 'nun ... Sigorta AŞ vekili olduğu, ... Emeklilik ve Hayat AŞ'nin vekaletnamesinin bulunmadığı, ... Sigorta AŞ (yeni ticaret Ünvanı ... sigort AŞ)'nin İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 250323 siciline ve ... Vergi Dairesine kayıtlı olup vergi numarasının ..., Ticaret Sicil adresinin ... İş Merkezi ... Mah. ... Sok. No:1 Kat:22 ve 24 34732 Kadıköy/İstanbul olduğu anlaşılmıştır.

... Emeklilik ve Hayat AŞ'nin ise İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğünün 27158 siciline kayıtlı olup, 06.11.2007 tarihli Ticaret Sicil Gazetesindeki adresinin ..., ... ... Mah. ... Cad. ... Sok. No:8 olduğu, 12 Nisan 2016 tarihli Ticaret Sicil Gazetesindeki sicil adresinin ise ... Mah. Dr. ... Cad. No:12 olduğu ve ... Vergi Dairesine ... vergi numarası ile kayıtlı olduğu anlaşılmıştır. Davanın başında, dava dilekçesi ve eklerinin hasım yanlış belirtilerek ancak ... Emeklilik ve Hayat AŞ'nin 2007 yılı ticaret sicil adresi yazılarak ... Sigorta AŞ'ye tebliğe çıkarıldığı ancak ... Sigorta AŞ bu adreste olmadığı için tebligatın ... Sigorta AŞ'nin o dönemdeki başka bir adresine gönderildiği ve devam eden yargılama boyunca da tüm tebligatların davalı kısmına ... ve Emeklilik AŞ vekili Av. Ceren Aru yazılarak, ... Sigorta AŞ'nin Ticaret Sicil adresine çıkarıldığı, bu kapsamda doğru hasım olan ... Emeklilik ve Hayat AŞ'nin davadan haberdar olmadığı, 16.02.2016 tarihli gerekçeli kararın 02.05.2016

tarihinde dosyaya vekaletname sunan doğru hasım olan ... Emeklilik ve Hayat AŞ vekili Av. ... Kömürcüoğlun'a mahkeme kaleminde elden tebliğ edildiği işbu tebligat haricindeki davalıya yapılan tüm tebligatların usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

Buna göre Mahkemece, davalı ... ve Hayat AŞ'ye duruşma gününün usulüne uygun biçimde tebliğ edilmesi, savunmasına ilişkin delillerin toplanması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik esaslı usul hatası olduğundan HMK hükümlerine aykırılık doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma sebebine ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 20.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3201, Karar No: 2008/2796, Tarih: 28.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/3201 E.  ,  2008/2796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı tarafın dayanağını oluşturan 4.3.1957 tarih ve 774 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtlarını birbirini takip eder şekilde ve dayanağını oluşturan haritası ile birlikte dairesinden celbi ile dosyasına konulması,

2- 4753 sayılı Yasa uyarınca Toprak Tevzi Komisyonunca yapılan çalışmalar ile tablendikatif cetvelinin 12 ada 20 parsel numaralı taşınmaza ilişkin tüm belge ve haritaların dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

3- Dava konusu taşınmaza komşu bulunan parsellere uygulanan 3.4.1957 tarih 112, 4.3.1957 tarih 252, 3.7.1974 tarih 7 sıra, 4.3.1957 tarih 775 sıra numaralı tapu kayıtlarının dairesinden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.