muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10180, Karar No: 2007/12327, Tarih: 15.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10180 E.  ,  2007/12327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, ... Köyü, ... mevkiinde bulunan ve sınırları gösterilerek yaklaşık 136 m2 yüzölçümündeki alanın ... ağaçları ile kaplı orman vasfında taşınmaz olduğunu, taşınmazın ... ve orman olarak Hazine adına tescili talebi ile dava açmıştır. Mahkemece dava konusu taşınmaz hakkında ... Köyü 154 ada 28 parsel numarası ile kadastro tesbit tutanağı düzenlendiğinden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Kadastro Mahkemesine gönderilmesine ve davalı ... Yönetimi vekili lehine takdir edilen 450.00.-YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafındann vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/son maddesinde de; Kanunlar gereği gönderme, ... mahkemeler kurulması nedeniyle görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi durumunda, yargılama giderlerinden olan avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği öngörülmüştür.

3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 27. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte kadastro mahkemelerinin görevi başlamakta; buna karşın genel mahkemelerin görevi sona ermekte ve davaları doğrudan doğruya kadastro mahkemesine aktarma yükümü doğmaktadır.

Bundan sonra, genel mahkemelerin, kadastro tutanağı düzenlenmiş bulunan davalara bakması olanaklı değildir. Genel mahkemeler tarafların isteğine bağlı olmadan, dosyayı bir görevsizlik (devir ve tevdi) kararı ile kadastro mahkemesine aktarır. Hemen belirtilmelidir ki, mahalli mahkemelerce doğrudan doğruya verilen aktarma kararı, teknik anlamda bir görevsizlik kararı değil, sadece bir devir kararıdır. Bu nedenle, bu devir kararı hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 193. maddesi hükmü uygulanmaz ve bundan dolayı davacı yargılama giderlerine ve vekalet ücretine mahkum edilemez. Sonuç olarak; dava açıldığı tarihte görevli bulunan bir mahkemenin, sonradan çıkan bir yasa ile görevsiz hale gelmesi ya da yasada öngörülen koşulların gerçekleşmiş olması nedeniyle görevinin sona ermesi üzerine verilecek görevsizlik (devir ve tevdi) kararında, yanlış mahkemeye dava açmamış olması yüzünden gidere sebebiyet ... bulunmayan davacıya gider yükletilmesi olanaklı değildir.

Somut olayda; Hazine, ... Köyü sınırları içinde kalan ve sınırları belirtilen taşınmazların orman sayılan yerlerden olması nedeniyle orman vasfı ile tapuya tescili istemiyle 22.11.1999 ve 09.10.2000 tarihlerinde Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın yargılaması sırasında, dava konusu taşınmaz için kadastro tutanağı düzenlenmiş olması nedeniyle mahalli mahkemenin görevi sona ermiş; 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 27.maddesinin 1. fıkrası

uyarınca görevsizlik kararı verilmek suretiyle dava dosyasının kadastro mahkemesine re’sen devrolunmasına karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, H.G.K.'nun 04.10.2006 gün ve 2006/8-597 esas ve 2006/623 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere yasada öngörülen koşulların gerçekleşmiş olması nedeniyle görevi sona ... mahkemenin verdiği görevsizlik kararı ile, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 15/10/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7130, Karar No: 2017/486, Tarih: 30.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/7130 E.  ,  2017/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, senetlerin senet tevdi bordrosu ile birlikte katılana verildiği tarih olan 28.04.2006 yerine 17.07.2008 olarak yanlış yazılması,

2- Sanıkların aralarındaki ticari ilişki sebebiyle katılana verdikleri, keşidecisi ... olan 5 adet bonoyu sahte olarak düzenledikleri iddiası ile açılan kamu davasında; sanıklardan ...'un keşideci olarak görünen ...'ın ablası olduğunu, senetlerin sahte olmadığını iddia etmesi, sanık ...'un da senetlerin ... tarafından kendilerine imzalı olarak getirildiğini öne sürmesi, senetlerin İstanbul 5. İcra Müdürlüğü'nün 2007/1880 ve 2007/11847 numaralı dosyaları kapsamında takibe konulduğunun ve İstanbul 9. İcra Mahkemesi'nin 2007/881 Esas-2007/879 Karar ve 2007/262 Esas - 2008/167 Karar sayılı ilamları ile senetler üzerindeki imzanın keşideci ...'a ait olmadığından bahisle takibin durdurulmasına karar verilmesine rağmen ilgili icra ve mahkeme dosyalarının getirtilerek incelenmemesi, senetlerden yalnızca vade tarihi 28.02.2007 ve 31.07.2007 olan iki adedi üzerinde sanıklardan ... yönünden imza ve yazı, sanık ... yönünden yalnızca imza incelemesi yaptırılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, nüfus kaydı itibariyle de sanıkların ablası olduğu tespit edilen ...'ın sanıklardan da sorulmak suretiyle adresinin tespiti ile tanık olarak beyanına başvurulması, sanıklardan senede dayanak teşkil eden ticari ilişkiyi ispatlayacak ticari belge, fatura ve irsaliye gibi belgelerin olup olmadığının sorulması, ilgili icra ve icra mahkemesi dosyalarının getirtilerek incelenmesi, iş bu dosyayı ilgilendiren belgelerin onaylı birer suretlerinin dosyaya eklenmesi, keşideci ... ile sanık ...'un da yazı ve imza örnekleri temin edilerek, suça konu senetlerin tamamı üzerindeki imza ve yazılarla karşılaştırılması konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12994, Karar No: 2016/679, Tarih: 20.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12994 E.  ,  2016/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/10/2015 gün ve 2015/450 E. 2015/603 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1795, Karar No: 2021/9960, Tarih: 09.11.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/1795 E.  ,  2021/9960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2018 tarih ve 2017/117 - 2018/279 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 1-Sanıklar hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi, TCK’nın 221/4-2. cümle, 221/5, 53, 58/9, 62, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı getirtilmeden hüküm kurulması, sanığın ByLock programını telefonuna yükleyip kullandığına yönelik ikrarı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 221/4. fıkrasının 2. cümlesinden yararlanabilmek için; failin yakalandıktan sonra bilgisi ölçüsünde örgüt içerisindeki konumuyla uyumlu şekilde kendisinin ve diğer örgüt üyelerinin eylemleri, örgütün yapısı ve faaliyetleriyle ilgili yeterli ve samimi bilgi vererek suçtan pişmanlığını söz ve davranışlarıyla göstermesi gerekmektedir. Bu bilgi maddenin üçüncü fıkrasında aranan, örgütü çökertecek nitelikteki bilgi değildir. Verilen bilginin önemi cezanın belirlenmesinde dikkate alınmalıdır (Dairemizin 12.05.2015 tarih, 2015/1426 E. 2015/1292 K. 26.10.2015 tarih, 2015/1565-3464 K.).

TCK'nın 221/4. fıkrasının 2. cümlesi kapsamında etkin pişmanlıkta bulunduğunun kabulü halinde bu suçtan dolayı verilecek cezada 1/3'ten 3/4'e kadar bir indirim yapılacağı öngörülmektedir. Buna göre belirlenen cezadan en az 1/3, en fazla 3/4 oranında bir indirim yapılacaktır. Bu iki sınır arasında yapılacak indirim, verilen bilginin niteliği, örgütün yapısı ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ya da diğer örgüt mensuplarının tespiti ile ilgili olmak üzere elverişlilik derecesi, ceza soruşturması ya da kovuşturmasının hangi aşamasında etkin pişmanlıkta bulunulduğu gibi kıstaslar nazara alınarak mahkeme tarafından takdir ve tayin edilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; silahlı terör örgütüne üye olduğu ve TCK’nın 221/4-2. cümlesinde öngörülen etkin pişmanlık şartlarını taşıdığı kabul edilen sanıkların incelenen dosya kapsamı, deliller ve mahkeme kabulüne göre, yakalandıktan sonra soruşturma ve yargılama aşamasında örgütte kaldığı süre ve konumu itibarıyla, örgütün yapısı, faaliyetleri ve diğer örgüt mensupları ile ilgili verdiği bilgilerin niteliği, örgütün yapısı ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ya da diğer örgüt mensuplarının tespiti ile ilgili olmak üzere faydalılık derecesi ve yargılama sürecinde etkin pişmanlıkta bulunulan aşama gözetildiğinde, uygulanan kanun maddesinin amaç ve gerekçesi ile orantılılık ilkesi çerçevesinde belirlenen ceza üzerinden dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun bir şekilde en üst had olan 3/4 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ... ile ... ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanıklar hakkındaki hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7425, Karar No: 2022/573, Tarih: 24.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7425 E.  ,  2022/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.02.2020 tarih ve 2014/733 E. - 2020/179 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın ... Şubesi'nde hesabının bulunduğunu, banka müdürünün yakın ilgisinden dolayı müvekkilinin işlemlerini müdür aracılığı ile yürüttüğünü, bankanın teftiş gördüğü bir sırada banka müdürünün müvekkiline, müfettişlerin banka hesaplarını incelediklerini ve eksik imzalarının bulunduğunu söyleyerek bir takım belgeler imzalattığını, daha sonra banka müdürünün bankadaki hesap sahiplerinin yüklü miktarda parasını zimmetine geçirdiğinin ortaya çıktığını, bankadaki hesaplarını inceleyen müvekkilinin bu hesaplardan çeşitli tarihlerde yüklü miktarda para çekildiğini, ayrıca hesabına aktarılması için banka müdürüne tevdi ettiği 50.000 TL bedelli çekin hesabına aktarılmadığını tespit ettiğini, bu durumu bankaya bildirmesine rağmen davalı bankanın müvekkiline ödeme yapmadığını ileri sürerek, şimdilik 10.000 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 26.04.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 55.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacının ... Şubesi'nde çok sayıda kredi hesabının bulunduğunu, davacının usulsüz olduğunu iddia ettiği işlemlerden sonra hesabında çok sayıda işlem yaptığını, daha sonra da İsmail Kocabey isimli akrabasına kullandırılan kredi ile hesabın kapatıldığını, davacının bankaya verdiği dilekçede İsmail Kocabey'in kredilerini aslında kendisinin kullandığını belirttiğini, dolayısıyla davalının 40.500 TL tutarındaki ödemeden haberdar olmadığını ileri sürmesinin hayatın olağan akışına ve dürüstlük kurallarına aykırı olduğunu, yine usulsüz olduğu iddia olunan bir takım ödemelerin ise bizzat davacının imzasını taşıyan dekontlarla yapıldığını, 50.000 TL bedelli çekin bankaya tevdi edildiği iddiasının da dayanaksız bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından davalı bankanın ... Şubesi'nde hesap açıldığı, söz konusu hesaplardan çekilen 40.500,00 TL ve 14.500,00 TL miktarlı para çekimlerinin tediye makbuzlarında davacının imzasının bulunmadığı, her ne kadar birinci bilirkişi raporunda 40.500,00 TL miktar yönünden davalının sorumluluğunun bulunmayacağı belirtilmiş ise de; basiretli bir tacir gibi davranmak zorunda olan davalı bankanın yapmış olduğu ödemeler ile ilgili davacının yazılı talimatını alması veya yaptığı ödeme ile ilgili tediye makbuzuna davacının imzasını almasının gerekmesine rağmen tediye makbuzunda davacının imzasının bulunmadığı, bir güven kurumu olan davalı bankanın hafif kusurundan dahi sorumlu olduğu ve tedibe makbuzuna imza almamakla kusurlu davrandığı gerekçesiyle davanın 26/04/2012 harçlandırma tarihli ıslah dilekçesi ile talep edilen tutar üzerinden kabulü ile 55.000 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu tutarın 10.000 TL'sine dava tarihinden, 45.000 TL'sine ıslah tarihinden itibaren avans faizi işletilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince; dava, banka mudisinin hesabından usulsüz çekilen paranın tahsili istemine ilişkin olup, maahkemece davanın kabulüne asıl alacağa dava, ıslah edilen miktara ise ıslah tarihinden itibaren ticari faiz işletilmek suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davacı vekili, dava dilekçesindeki ''D. KONUSU'' başlıklı kısmında dava konusu asıl alacağın geçmiş dönemdeki işlemiş faiziyle birlikte tahsilini istemiş, ''SONUÇ ve TALEP'' kısmında da hesabından usulsüz çekilen paraların ticari faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili, davadan önce bankaya noter marifetiyle ihtarname göndererek davacının hesabından usulsüz çekilen paraların tahsilini istediğini de belirtmiş olup, mahkemece, haksız fiil nedeniyle tahsil istemli davada, davacının ihtarnamesinde faizin hangi tarihten itibaren işletilmesini istediği veya atıfet süresi verip vermediği tespit edilerek neticesine göre kabulüne karar verilen alacağa faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamış olup, bu nedenle kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile, mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 2.820,79 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8906, Karar No: 2017/16463, Tarih: 23.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/8906 E.  ,  2017/16463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının kurum görevlilerince 20/01/2014 günü işyerinde bulunan sayaca akım trafo çıkışlı kabloların izoleli olarak takıldığı yönünde tespit yaptıklarını belirten bir tutanak tutulduğunu, bu tespite dayanılarak 45.760,50 TL tutarında idari para cezasının tahakkuk ettirildiğini, davalı kuruma yapmış oldukları itiraza henüz bir cevap verilmediğini, işyerinde usulsüz elektrik sarfiyatı olmadığını beyan ederek işyerindeki elektriğin kesilmemesi yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini ve davalı kuruma 285846 numaralı faturalı 07/02/2014 vadeli 24.395,70 TL ve 289628 numaralı faturalı 2.535,50 TL ve işletilmiş faizleri toplam 31.125,65 TL borçlu bulunmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacıya ait abonelikte R ve S fazlarına ait trafoları polarite uçlarının izole edilerek sayacın eksik değer kaydettiği tespit edilmiş olduğundan fatura tahakkuk ettirildiğini, tahakkukun yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile; davalı kurum tarafından 285846 nolu fatura ile 07/02/2014 vadeli 24.395,70 TL ile 289628 nolu fatura ile 2.535,50 TL tutarındaki faturalar ve bunlar için işletilmiş faizlerle birlikte toplamda 31.125,65 TL'lik fatura bedeli ve faiz için davacı tarafın davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kaçak elektrik kullanımına dayalı borçtan sorumlu olmadığının tespitine yöneliktir.

6100 sayılı HMK'nun 266.maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur.

Aynı kanunun 281. maddesinde ise, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkemenin, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Mahkeme dosyasına sunulan ve elektrik mühendisleri tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda DEDAŞ görevlileri tarafından 25/11/2013 ve 09/12/2013 tarihlerinde sayaç ve panoda bizzat kontrol ve sayaç değişiminin yapılıp mühürlendiğine ve herhangi bir sıkıntıya rastlanmadığına dair tutanakların dosyada mevcut olduğu, yani DEDAŞ görevlilerinden başka kimsenin pano ve mühürlere, sayaca, akım trafolarına müdahale etmediğinin anlaşıldığı, mühürler sökülmeden bu tür bir kaçak enerji kullanımına sebep olacak bir işlem yapılmayacağının aşikar olduğu, bunun yanında dosyada bulunan ve akım trafolarına giren kabloların izoleli olduğunu gösterdiği belirtilen fotoğrafların çözünürlüğünün düşük olması nedeniyle herhangi bir kanaat oluşturmaya yardımcı olmadığı, dosyada mühürlerin sökülmüş olduğuna dair bir bilgiye rastlanmamış olduğundan kaçak enerji kullanılmadığı kanaatine varıldığı bildirilmiş, davalı vekili rapora, kaçak tarihinden önce davacının enerji sarfiyatının günlük 267,14 kwh iken kaçaktan sonra 472,34 kwh ye çıktığını yani %76’lık bir artış olduğunu bu hali ile kaçak kullanımın sabit olduğunu belirterek itiraz etmiştir. Mahkemece, rapor hükme esas alınmıştır.

Davalı vekili hükme esas alınan rapora gerekçelerini de göstermek suretiyle itiraz etmiş, ancak mahkemece, itirazlar karşılanmadan hüküm tesis edilmiştir. Çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda, bilirkişi raporuna karşı itirazları değerlendirmek de uzman bilirkişilerin görevidir.

Bu itibarla, mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişiler dışında üç kişilik uzman bilirkişi heyetine verilmesi, uzman bilirkişilerden itirazları karşılayacak şekilde var ise davalı kurumun davacı taraftan isteyebileceği bedelin Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre hesaplanması, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz, itiraza uğrayan bilirkişi raporu benimsenerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.