muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5240, Karar No: 2023/781, Tarih: 14.03.2023

27.05.2022 tarih, 31848 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 14. maddesi ile 3359 sayılı Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

''EK MADDE 18- Yükseköğretim Kanunu'nun 53 üncü maddesinde yer alan soruşturma usulüne tabi olanlar hariç olmak üzere, kamu veya özel ... kurum ve kuruluşları ve vakıf üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer ... meslek mensuplarının ... mesleğinin icrası kapsamında yaptıkları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle yapılan soruşturmalar hakkında 02.12.1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanır. Soruşturma izni, ... Bakanlığı bünyesinde kurulan Mesleki Sorumluluk Kurulu tarafından verilir. Mesleki Sorumluluk Kurulu, özel ... kurum ve kuruluşları ve vakıf üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer ... meslek mensupları bakımından il ... müdürlüklerinde görevli başkan veya yardımcılarını da ön inceleme yapmak üzere görevlendirebilir. Soruşturma izni verilmesine ilişkin 4483 sayılı Kanun'un 7 nci maddesindeki süreler, iki kat olarak uygulanır. Mesleki Sorumluluk Kurulunun kararlarına karşı ... Bölge İdare Mahkemesine itiraz edilebilir.” amir hükmü gereği,

Özel ... kuruluşunda görev yapan sanık hakkında Mesleki Sorumluluk Kurulundan, soruşturma izni istenmesi ve hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/272 Esas, 2021/197 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5216, Karar No: 2018/1455, Tarih: 12.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/5216 E.  ,  2018/1455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkındaki 21/09/2011 tarihli hükmün sanığın Güzelyalı Mahallesi Öğün Sokaktaki adresine 21/05/2012 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, sanığın ise duruşmada Cumhuriyet Cad. Bayrak Sok.N:16 K:1 D:1 Güzelyalı Pendik/İstanbul adresini verdiği, duruşmada bildirdiği adres yerine farklı bir adrese tebliğ yapılması nedeniyle tebliğin usulüne aykırı olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...'ın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve temyiz isteminin reddine ilişkin İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/07/2015 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemenin 21.09.2011 gün, 2010/285 Esas ve 2011/356 sayılı hükmü ile sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan TCK'nın 142/1-a maddesi gereğince 2 yıl hapis, 143. maddesi gereğince 1/6 oranında artırılarak 2 yıl 4 ay hapis, 35 maddesi gereğince 3/4 oranında indirilerek 7 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken "TCK'nın 142/a maddesi gereğince 2 yıl hapis, 35. maddesi gereğince 3/4 oranında indirilerek 8 ay hapis, 143. maddesi gereğince 1/6 oranında artırılarak 9 ay 10 gün hapis" cezasına hükmedildiği; bu kararın 29.05.2012 tarihinde kesinleştirilerek infaza verildiği, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emir yoluyla kararın bozulması için dosyayı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderdiği, hesap hatası sonucu verilen kararların mahalli Mahkemelerce düzeltilmesinin mümkün olduğundan bahisle yazılı emir yoluna gidilmediği;

Mahkemenin kararın hüküm kısmının düzeltilmesine dair 24/12/2014 tarihli ek kararın verildiği ancak kesinleştikten sonra el çekilen dosyada ek karar ile hükmün değiştirilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan ek kararın yok hükmünde olduğu tespit edilerek sanık hakkında 21/09/2011 tarihinde verilen hükme yönelik incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)21.09.2011 gün, 2010/285 Esas ve 2011/356 sayılı hükmü ile sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan TCK'nın 142/1-a maddesi gereğince 2 yıl hapis, 143. maddesi gereğince 1/6 oranında artırılarak 2 yıl 4 ay hapis, 35. maddesi gereğince 3/4 orarında indirilerek 7 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken "TCK'nın 142/a maddesi gereğince 2 yıl hapis, 35. maddesi gereğince 3/4 orarında indirilerek 8 ay hapis, 143. maddesi gereğince 1/6 oranında artırılarak 9 ay 10 gün hapis" cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2)Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, ve yine T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün çıkarılarak yerine; “1-a) Sanık ...'ın kamu kurumundan geceleyin hırsızlığa teşebbüs suçundan dolayı eylemine uyan TCK'nun 142/1-a maddesi uyarınca suçun işlenmesindeki özelliklere göre takdiren 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, b-TCK'nın 143. maddesi uyarınca sanığın cezası takdiren 1/6 oranında artırılarak 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, c-TCK'nın 35. maddesi uyarınca meydana gelen tehlikenin ağırlığına göre sanığın cezası 3/4 oranında indirilerek 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” ve hüküm fıkrasından “T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığa atılı kamu malına zarar verme suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde öngörülen cezanın üst sınırının 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesi ile "altı" yıldan "dört" yıla indirilmesi karşısında,

28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçu ve TCK'nın 116/2-4 maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 03.12.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9834, Karar No: 2012/16122, Tarih: 12.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9834 E.  ,  2012/16122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı ... İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8009, Karar No: 2022/16751, Tarih: 12.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8009 E.  ,  2022/16751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı verilen 21.01.2021 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 01/03/2022 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 12/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/332, Karar No: 2011/8412, Tarih: 11.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/332 E.  ,  2011/8412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5399, Karar No: 2024/1552, Tarih: 28.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5399 E.  ,  2024/1552 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1091 Esas, 2022/595 Karar

Anonim Şirketi vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/127 E., 2020/295 K.

Taraflar arasındaki genel kurul ve yönetim kurulu kararlarının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirkette müvekkilinin % 33, dava dışı ... ...'ın ise %67 pay sahibi olduklarını, şirketin yönetim kurulu kararı ile 15.01.2019 tarihinde 2018 yılı olağan genel kurul toplantısı yapılması yönünde karar alındığını, alınan bu karar doğrultusunda 15.01.2019 tarihinde 2018 yılı olağan genel kurul toplantısı yapıldığını, bu tarihte yapılan toplantıya müvekkilinin katılmamasına rağmen hem olağan genel kurul toplantı tutanağına hem de hazır bulunanlar listesine müvekkili imzasının sahte olarak atıldığını, söz konusu olağan genel kurul toplantısı sonrasında şirket karar defterinde 15.01.2019 tarihli 2019/4 sayılı görev taksimi ve yetki konulu karardaki ve 2019/5 sayılı merkez nakli ve adres değişikliği konulu karar altındaki müvekkilinin isminin altında bulunan imzanın müvekkiline ait olmadığını, sahte olarak atıldığını, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'un (6102 sayılı Kanun) 445 ve 446. maddesi gereğince davanın süresinde açıldığını ileri sürerek 2019/4 ve 2019/5 karar sayılı şirket kararlarının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; bütün ortakların katılımı halinde çağrısız genel kurul toplantısı yapılmasının mümkün olduğunu, çağrısız toplanan genel kurulda gündeme oy birliği ile madde eklenebileceğini, davacının şirket merkezinin değiştirilmesine yönelik husustan haberdar olduğunu, bir başkasının davacı adına imza attığı iddiasını kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; bütün ortakların katılımı halinde çağrısız genel kurul toplantısı yapılmasının mümkün olduğunu, çağrısız toplanan genel kurulda gündeme oy birliği ile madde eklenebileceğini, davacının şirket merkezinin değiştirilmesine yönelik husustan haberdar olduğunu, bir başkasının davacı adına imza attığı iddiasını kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu yönetim kurulu kararı ile ortaklar kurulu kararlarındaki davacı adına atılan imzanın bu şahsa ait olmadığının bilirkişi raporuyla tespit edildiğini, davacı her ne kadar söz konusu kararların iptalini talep etmiş ise de sahtecilik iddiasını ileri sürdüğünden ve söz konusu belgeler altındaki imzanın davacıya ait olmadığı belirlendiğinden bu belgeler altındaki imzaların davacıya ait olmadığı yönünde tespit hükmü kurulmasının yeterli olduğu, davacının imzasının söz konusu belgelerde sahte olduğu belirlendiğinden tespit kararının ilgili kurumlara ibrazı halinde kararın geçersizliğinin ilgili kurumca değerlendirileceği gerekçesiyle davalı şirketin yönetim kurulu karar defterindeki 2019/4 karar nolu 15.01.2019 karar tarihli görev taksimi ve yetki hakkındaki karardaki, 15.01.2019 tarih 2019/5 karar sayılı merkez nakli hakkındaki karardaki, 15.01.2019 tarih 2019/5 karar sayılı merkez nakli hakkındaki karardaki Agrobey Fidecilik İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin 15.01.2019 tarihinde yapılan 2018 yılı olağan genel kurul toplantı tutanağı başlıklı belgedeki, ...'nin 15.01.2019 tarihinde yapılan 2018 yılı olağan genel kurul tutanağında hazır bulunanlar başlıklı belgedeki davacı ... adına atılmış imzaların ...'in ... ürünü olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme gerekçesinin yeterli olmadığını, iptal kararı verilmesi gerekirken tespit kararı verilmesinin hukuk ve yasaya aykırı olduğunu, şirket karar defterindeki 01.01.2019 tarihli 2019/3 sayılı kararın iptali hususunda herhangi bir karar verilmemesinin hatalı olduğunu, davalı şirket tarafından düzenlenen 15.01.2019 tarihli 2019/5 sayılı iki farklı karar bulunduğunu ve iki farklı işlemde kullanıldığını ancak mahkemece gerekçeli kararda bu husustan hiç bahsedilmediğini bildirerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirket ortaklarının davacı ... ile dava dışı ... ... olduğu, davacı ile davalının 1 yıl süre ile yönetim kurulu üyesi ve yine dava dışı ... ...'ın 1 yıl süre ile yönetim kurulu başkanı olarak seçildiği, yönetim kurulu başkanı ... ...'ın hazır bulunduğu 01.01.2019 tarihli 2019/3 sayılı yönetim kurulu kararı ile 6102 sayılı Kanun'un 416 ncı maddesine göre çağrısız olarak 15.01.2019 tarihinde 2018 yılı olağan genel kurul toplantısının yapılmasına karar verildiği ve bu karar doğrultusunda dava konusu genel kurul toplantısının çağrısız olarak yapıldığı,anılan kanun maddesi gereğince çağrısız genel kurul toplantısının geçerli olabilmesi için ortakların tümünün toplantıya katılıp, toplantının yapılmasına herhangi bir itirazlarının bulunmaması ve toplantı sonuna kadar da hazır bulunmalarının gerektiği, dava konusu çağrısız genel kurul toplantısında davacının isim ve imzası yer almakta ise de dava konusu genel kurul toplantı tutanağı ve ekindeki hazır bulunanlar listesinde davacı adıyla atılmış imzaların davacının ... ürünü olmadığının bilirkişi raporuyla tespit edildiği, böylece davacının dava konusu genel kurul toplantısına katılmadığı ve toplantının varmış gibi gösterilerek yokluğunda yapıldığı, bu durumda çağrısız yapıldığı anlaşılan 15.01.2019 tarihli genel kurul toplantısının usulüne uygun yapılmadığı, çağrısız genel kurul toplantısı yapabilme koşulları gerçekleşmediğinden yapılan toplantı ve alınan kararların yok hükmünde olduğu, yok hükmünde olan genel kurul toplantısında alınan kararların tamamı da yok hükmünde olacağından işbu toplantıda alınan kararla seçilen yönetim kurulu üyeleri tarafından alınan 2019/4 ve 2019/5 (iki ayrı) sayılı yönetim kurulu kararlarının da yok hükmünde olduğu, ilk derece mahkemesince dava konusu genel kurul toplantısında alınan kararlar ile bu kararlara dayanılarak alınan yönetim kurulu kararlarının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; şirket merkezinin değiştirilmesi ile ilgili alınan karardan davacının haberdar olduğunu, ayrıca bu hususta ... bir nisap aranmadığını, şirket yetkilisi ... ...'ın sermayenin %67'lik kısma sahip olduğunu, toplantı yapma hakkını haiz olduğunu ve gerekli nisabın sağlandığını, mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; şirket merkezinin değiştirilmesi ile ilgili alınan karardan davacının haberdar olduğunu, ayrıca bu hususta ... bir nisap aranmadığını, şirket yetkilisi ... ...'ın sermayenin %67'lik kısma sahip olduğunu, toplantı yapma hakkını haiz olduğunu ve gerekli nisabın sağlandığını, mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirket yönetim ve genel kurulunda alınan kararlarda davacının imzasının sahte olarak atıldığı iddiasına dayalı iptal istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 416, 445 ve 446 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3609, Karar No: 2016/12895, Tarih: 28.09.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/3609 E.  ,  2016/12895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda alınan beyanlarında, ... müracaat ederek geçici abonelik sağladığını beyan ettiğinin ve dosya içerisinde bulunan “Geçici Abone Listeleme” başlıklı fotokopi niteliğindeki yazı içeriklerinin de sanığın beyanını doğrular nitelikte bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın beyanı doğrultusunda araştırma yapılıp, tutanak görevlilerinin bu konudaki beyanlarına başvurulup, katılan kurumdan da “Geçici Abone Listeleme” başlıklı yazıların aslının ya da onaylı suretlerinin temin edilerek sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği bu suretle tespit edildikten sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28/09/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.