muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14432, Karar No: 2025/388, Tarih: 14.01.2025

B. Yapılan yargılama sonucunda, Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 04.03.2022 tarihli ve 2022/35 Esas, 2022/153 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 43/1, 62. maddeleri uyarınca "2 yıl 1 ay " hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği, anlaşılmıştır.

C. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşme tarihine kadar aynı fail tarafından kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemler tek suç ve 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilmektedir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu ise, 5237 sayılı Kanun'un 191/4. maddesi kapsamında ihlal sebebi olarak sayılarak aynı maddenin beşinci fıkrası uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı, bu ihlalden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçlarının soruşturma ve kovuşturma konusu olabileceği, ancak iddianame düzenlenmeden aynı suçtan işlenen eylemlerin ise 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiği kabul edilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dava dosyası içeriğinde sanığın 07.09.2020, 25.09.2020, 05.12.2020, 09.12.2020, 03.01.2021, 01.02.2021, 18.02.2021, 30.04.2021, 28.05.2021 tarihli eylemlerine ilişkin 03.06.2021 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, erteleme kararının tebliği ile 25.06.2021 tarihinde kesinleştiği, sanığın 20.06.2021 tarihli eylemi ihlal, 07.09.2021 tarihli eylemi zincirleme suç kabul edilerek 07.01.2022 tarihinde iddianame düzenlendiği anlaşılmıştır. Sanığın 20.06.2021 tarihli eyleminin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği, 07.09.2021 tarihli eyleminin ise kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra işlenen ilk eylem olup ihlal niteliğinde olduğu, bu haliyle inceleme konusu 07.09.2020, 25.09.2020, 05.12.2020, 09.12.2020, 03.01.2021, 01.02.2021, 18.02.2021, 30.04.2021, 28.05.2021, 20.06.2021 tarihli eylemlerin tek suç kabul edilebileceği, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasınca belirtilen orantılılık ilkesi gereği teşdiden hüküm kurulabileceği gözetilmeksizin, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2022 tarihli ve 2022/35 Esas, 2022/153 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2022 tarihli ve 2022/35 Esas, 2022/153 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/133, Karar No: 2015/3476, Tarih: 28.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/133 E.  ,  2015/3476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/406225

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 31/10/2013, 2012/411 (E), 2013/239 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, silahla tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. B..'un maktül E.. B..'u "kasten öldürme" ve "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin meşru savurmaya, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık S.. B..'un maktül E.. B..'u "kasten öldürme" ve "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık M.. K.. hakkında mağdur S.. B..'u "silahlı tehdit" suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa, tüm dosya kapsamına, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hakkında beraat kararı verilmesine göre sanığın yüklenen suçu işlediğine ilişkin her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 28.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8215, Karar No: 2019/16289, Tarih: 18.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8215 E.  ,  2019/16289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın işlediği suç uzlaşmaya tabi olmadığı halde, uzlaşma isteyen tebliğnamenin (3) nolu düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin Atatürk Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığının 25.05.2015 tarihli raporunda yüzde sabit iz yada sürekli değişim bulunup bulunmadığı hususunda mağdurun bizzat gönderilerek muayene edilmesi gerektiğinin belirtilmesine rağmen bu şartın gerçekleştirilmediği, mağdurun raporunun bu haliyle hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Oluşa ve dosya içeriğine göre, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari (1/4) oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 18.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1396, Karar No: 2018/5257, Tarih: 13.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1396 E.  ,  2018/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ile davalının da içinde bulunduğu arsa sahipleri arasında 15.03.2011 tarihli düzenleme şeklinde Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi yapıldığını, müvekkilinin sözleşmeye göre inşaatı tamamlayıp bitirdiğini, arsa sahiplerine düşen dairelerin teslimin yapıldığını, 1. Bodrum katta bulunan ve sözleşmeye göre müvekkiline düşen 21. Nolu dükkanın tapusunun diğer tüm arsa sahipleri tarafından verilmesine rağmen davalı tarafından verilmediğini, ihtarname keşide edilmesine rağmen ihtarname gereğinin yerine getirilmemesi nedeni ile dava açmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek 21 nolu bağımsız bölümünün davalı hissesinin tapusunun iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının da içinde bulunduğu 5 hissedar ile davacının 15.03.2011 tarihli sözleşme yaptığını, daha sonra davacının 6. hissedar olan ... ile 28.03.2011 tarihli ikinci bir sözleşme imzalandığını, davalının, müteahitin kendisi ile yaptığı sözleşmede zemin üstü 3 kat ve bodrum katta kapalı garaj olacağı sözüne güvenerek imzaladığını, kendisine imza ettirilen sözleşme eki krokide dükkan bulunmadığını, halbuki kendisinden 1 hafta sonra Murat Gökbaş ile yapılan sözleşmede " Bodrum katta çıkacak bir adet 100 m² dükkan müteahhit ...'e ait olacaktır. Bunlar dışında çıkabilecek tüm bağımsız bölümler %40 arsa sahiplerine ait olacaktır." hükmünün bulunduğunu, müteahitin dükkan çıkacağını bilmesine rağmen 71 yaşında olan ve inşaat ve sözleşme konularında bilgisi olmayan müvekkilini kandırdığını, müteahhitin imar izin veriyor diye sözleşme dışına çıkma hakkının bulunmadığın, sözleşmenin dışına çıkarak kapalı garaj yapmaması ve sözleşmeden fazla miktarda bağımsız bölüm çıkartması nedeni ile ferağ vermediğini, dükkanın 100 m²'den fazla olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia,savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile yapılan sözleşmede paylaşıma esas alınan basit krokide 5 kat ve 20 daire görülmesine rağmen, mimari projeye uygun olarak yapılan inşaatta 2 bodrum, bir zemin ve üstü 3 kat olmak üzere 5 kata 20 daire ve toplam 100 m² dükkan olduğu, her ne kadar davalının imzaladığı sözleşmede arsa sahiplerine düşen daireler tek tek sayıldıktan sonra geriye kalan tüm bağımsız bölümler müteahhite aittir hükmü kabul edilmiş ise de sözleşme eki basit krokide bina 1. Bodrum bir zemin üstü 3 kat olmak üzere 5 kat iken, fiiliyatta yapılan bina 6 kat olduğu ve sözleşmede fazla çıkan katlar ile ilgili nasıl bir yol izleneceği belirtilmediği, arsa sahibinin açıkça bir ibrası olmadığından paylaşımın sözleşmede esas alınan orana göre yapılması gerektiği, davacı yüklenici payının 428/3500 olduğu ve hissenin değeri ise 11.446 TL değerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7224, Karar No: 2015/6948, Tarih: 08.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/7224 E.  ,  2015/6948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/353329

MAHKEMESİ : Karabük(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2012/270 (E) ve 2013/236 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Somut olayda, cezaevinde başka bir suç nedeniyle tutuklu olan sanığın, müştekilere söylediği "ne var lan, ikide bir beni rahatsız ediyorsunuz, ben ne zaman istersem o zaman müdür görüşüne çıkarım'' şeklinde kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerin, müştekilerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Hakaret suçundan hüküm kurulurken doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4580, Karar No: 2022/3343, Tarih: 09.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4580 E.  ,  2022/3343 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan sanık ...'in basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılaması sonunda, akıl hastası olduğu anlaşılan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbiri uygulanmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2021 tarihli ve 2021/875 Esas, 2021/1083 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 15.02.2022 tarihli ve 2021/21001 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2022 tarihli ve 2022/25808 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5271 sayılı Kanun'un 251/7. maddesinde yer alan, "Basit yargılama usulü, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, sağır ve dilsizlik hâlleri ile soruşturma veya kovuşturma yapılması izne ya da talebe bağlı olan suçlar hakkında uygulanmaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 32/2. maddesinin uygulanmasını gerektirecek derecede akıl hastalığı bulunan sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanamayacağı gözetilmeksizin, söz konusu usul uygulanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK’nin basit yargılama usulü başlıklı 251. maddesinin 7. fıkrasına göre; “Basit yargılama usulü, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, sağır ve dilsizlik hâlleri ile soruşturma veya kovuşturma yapılması izne ya da talebe bağlı olan suçlar hakkında uygulanmaz.”

İncelenen dosyada; sanık hakkında düzenlenen ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 25.03.2021 tarihli heyet raporunda; psikotik bozukluk şeklindeki akıl hastalığı nedeniyle sanığın 5237 sayılı TCK’nin 32. maddesinin 1. fıkrasından istifade edeceğinin bildirilmiş olmasına göre sanık hakkındaki yargılamanın genel hükümlere göre yapılması gerektiği düşünülmeden basit yargılama usulü uygulanması suretiyle karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle; Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2021 tarihli ve 2021/875 Esas, 2021/1083 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3951, Karar No: 2011/10686, Tarih: 15.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3951 E.  ,  2011/10686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan ürünlerin dekar başına verim miktarlarının İl ve İlçe Tarım Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı hasat mevsimindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları ile üretim masraflarının ilgili resmi kuruluşlardan sorulup, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda, enerji nakil hattı nedeniyle dava konusu taşınmaz üzerinden geçen irtifak alanının yüzölçümü belirlenip, ölçekli krokide açıkça gösterilmeden infazda tereddüt oluşturulacak şekilde hüküm kurulması,

3-Fen ve Teknik bilirkişi raporunda pilon yeri farklı yüzölçümlerle gösterilmiş ise de, taraflar pilon yerinin 100 m² olduğu konusunda irade birliği içerisinde olduklarından, mahallinde keşif yapılarak, pilon yerinin gerçek yüzölçümü belirlendikten sonra hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 15.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4369, Karar No: 2018/3317, Tarih: 02.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4369 E.  ,  2018/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Cinsel taciz suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 26.03.2013 tarihli duruşma tutanağının birinci sayfasında zabıt katibinin ve tanık ...'un istinabe yoluyla beyanının alınmasına dair Kırşehir 1. Sulh Ceza Mahkemesince tanzim edilen 2013/119 Talimat sayılı, 03.05.2013 günlü duruşma tutanağında zabıt katipinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4089, Karar No: 2021/13416, Tarih: 18.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4089 E.  ,  2021/13416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki taşınmazın tapu kaydındaki şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taşınmazın tapu kaydındaki şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile dava konusu taşınmazın parsel numarasının yanlış yazıldığı bölüm düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tapu kaydına konulan şerhin terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca dava konusu taşınmazın parsel numarasının yanlış yazıldığı bölüm düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2726, Karar No: 2012/5289, Tarih: 09.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2726 E.  ,  2012/5289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.09.2006 gün ve 2003/453 Esas, 2006/344 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.05.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurenin kızlığının bozulup bozulmadığı hususunun tespitinin tıbbi bilgi gerektirdiği dikkate alınarak; mağdurenin bir müddet rızasıyla birlikte olduğu sanıktan ayrıldıktan sonra 07.01.2003 tarihinde başka bir kişiyle evlendiği, evli olduğu şahısla yaşadığı aşamada 23.08.2004 tarihinde alınan raporunda hymenin yırtık olduğu, bakire olmadığı belirtilmiş ise de, mağdurenin kızlık zarının önceden anatomik bakire şeklinde olup olmadığı, doğum yapıp yapmadığı, kızlık zarının doğumla mı yırtıldığı, doğumla yırtılmış ise sanıkla olan beraberliğinden mi yoksa yeni evliliği sonunda mı olduğu hususları tespit edilmeksizin eksik araştırma ile dosyadaki bu özellikler gözetilmeden sadece beyanlara dayanılarak TCK.nın 418/2. maddesi ile artırım yapılmasının dayanağının bulunmadığı, bu nedenle kararın bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun kararın onanması yönündeki düşüncesine katılmıyorum.