muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13074, Karar No: 2017/4798, Tarih: 22.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13074 E.  ,  2017/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun’un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 833,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2016 tarihli ve 2015/731 esas, 2016/144 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 05/08/2016 gün ve 5363 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.09.2016 gün ve KYB. 2016 / 333918 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/1 ve 2. fıkrasında, “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükümlerinin yer aldığı, buna göre adlî para cezasının anılan hükümler nazara alınmak suretiyle öncelikle gün olarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/8 maddesi, "...Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur..." hükmüyle, verilecek adli para cezasının, önce gün üzerinden belirlenmesi ve neticeten sanığın ekonomik sosyal durumuna göre bir gün karşılığı gelirine göre ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunmasını düzenleme altına almıştır.

Mahkemece sanık hakkında, sabit görülen eylemi nedeniyle, temel cezanın 5809 sayılı Kanun'un 63/10 maddesi gereği 1.000 TL adli para cezası şeklinde belirlendiği, bu ceza miktarı üzerinden TCK'nın 62 gereği 1/6 indirim yapılmak suretiyle neticeten 833 TL adli para cezasına hükmedildiği, 10.03.2016 tarihinde verilen hükmün miktar itibariyle kesin hüküm niteliğinde olduğu, cezanın infazı aşamasında İnfaz Cumhuriyet Savcılığı tarafından sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğinin anlaşılması üzerine kanun yararına bozma yoluna gidildiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden, Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2016 tarihli ve 2015/731 esas, 2016/144 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak, önce hükümdeki adli para

cezasına dair uygulamaların çıkarılmasına, sanık ...'in, eylemine uyan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10 maddesi gereği, 50 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında verilen cezanın şartları oluşan TCK'nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirilmesi suretiyle neticeten 41 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında belirlenen gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca, bir gün karşılığı olarak takdiren 20 TL ile çarpılması sonucu 820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 22/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29934, Karar No: 2014/6390, Tarih: 03.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29934 E.  ,  2014/6390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatine dair

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu'nun 14.11.2011 tarih ve 97190 sayılı yazısına göre borçlu şirketin 09.03.2010 tarihinde tasfiyeye girdiği ve sanığın atılı suçu işleme kastı bulunmadığının anlaşılması karşısında, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık Kadir Aydın hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olup olmadığının Ticaret Sicil Memurluğundan sorulması, şirketin yetkili temsilcisi olduğunun anlaşılmasından sonra borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6150, Karar No: 2016/241, Tarih: 21.01.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/6150 E.  ,  2016/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

Hüküm : TCK'nın 206/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

23.09.2013 tarihli tutanağın 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5 ve 22. maddeleri gereğince elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde, ... sicil nolu katip tarafından elektronik olarak imzalanmadığı tespit edilmekle, eksikliğin mahallinde giderilmesi mümkün görülmüştür.

1- TCK'nın 268. maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği; somut olayda sanığın, üzerinde kontak anahtarı bırakılarak kısa süre terk edilen aracı, sahibinin rızasını almadan alıp götürdüğü, şikayet üzerine yakalandığında kimliğini "..." olarak beyan ettiği şeklindeki eyleminin başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunu oluşturacağı ve polis merkezinde gerçek kimliğini açıklaması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı da nazara alınarak hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme ./..

tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması ve ayrıca TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2712, Karar No: 2013/10847, Tarih: 20.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2712 E.  ,  2013/10847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalılar SGK Başkanlığı ve Türk Telekom A.Ş. avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur.Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. “Prim Belgeleri” başlığını taşıyan 79. maddenin 10. fıkrasına göre; yönetmelikle belirlenen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları, Kurumca saptanamayan sigortalıların, çalıştıklarını, hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilâm ile kanıtlayabildikleri takdirde, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının dikkate alınacağı açıklanmıştır. Anlaşılacağı üzere, çalışmanın tespiti istemiyle hak arama yönünden kanun ile getirilen süre, doğrudan doğruya hakkın özünü etkileyen hak düşürücü niteliktedir ve dolması ile hakkın özü bir daha canlanmamak üzere ortadan kalkmaktadır. Söz konusu Kanunun kabul edilip yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla beş yıl olarak öngörülen süre, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun 5. maddesiyle on yıla çıkarılmış, daha sonra 07.06.1994 tarihinde

yürürlüğe giren 3995 sayılı Kanunun 3. maddesiyle yeniden beş yıl olarak düzenlenmiş olup, halen geçerliliğini korumaktadır. Buna göre; sigortalıya ilişkin olarak işe giriş bildirgesi, dönem bordrosu gibi yönetmelikte belirtilen belgelerin Kuruma verilmesi yada çalışmaların Kurumca tespit edilmesi halinde; Kurumca öğrenilen ve sonrasında kesintisiz biçimde devam eden çalışmalar bakımından hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemez.Ne var ki; sigortalının Kuruma bildiriminin işe giriş tarihinden sonra yapılması, bir başka ifade ile sigortalının hizmet süresinin başlangıçtaki bir bölümünün Kuruma bildirilmeyerek sonrasının bildirilmesi ve Kuruma bildirimin yapıldığı tarihten önceki çalışmaların, bildirgelerin verildiği tarihide kapsar biçimde kesintisiz devam etmiş olması halinde, Kuruma bildirilmeyen çalışma süresi yönünden hak düşürücü sürenin hesaplanmasında; bildirim dışı tutulan sürenin sonu değil, kesintisiz olarak geçen çalışmaların sona erdiği yılın sonu başlangıç alınmalıdır.

Somut olayda; davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; öncelikle, davaya konu işe ilişkin ihale evrakları, başlangıç ve bitiş tarihlerine dair tüm belgeler ile dava konusu işyerinin dava konusu döneme ilişkin tüm bordroları getirtildikten sonra, dava konusu dönemde müfettiş denetimi olup olmadığı araştırılmalı; eldeki davaya ilişkin kuvvetli delil niteliğinde olan kesinleşen işçi alacağı davasında taraflar yönünden bağlayıcı hal alan unsurlar değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların çalışmalarının belgelerde olmadığı dönemlere ilişkin olarak çalışmaları davaya konu işyeri bordrolarına geçen tanıklar veya benzer nitelikte komşu işyeri sahip ve çalışanları dinlenmek ve hakdüşürücü süre irdelenmek suretiyle, kuşku ve duraksamaya yer verilmeyecek şekilde Kuruma bildirilmeyen davacı çalışmalarının süresinin belirlenmesi gerekir iken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar SGK. Başkanlığı ve Türk Telekom AŞ. avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Telekom A.Ş.'ne iadesine, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41475, Karar No: 2015/34680, Tarih: 26.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/41475 E.  ,  2015/34680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 26.08.2013 tarihinde ailece davalı otele tatile gittiklerini, bileklik kontrolü yapılarak girilen otele ait plajda 29.03.2013 tarihinde sırt çantasının çalındığını, olay sonrası otel yönetimi ve jandarmaya haber verdiğini ancak bir sonuç alamadıklarını ileri sürerek, olay nedeniyle uğradığı 3.683,00 TL zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemecece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki davada tatil için davalı otelde konakladıkları sırada yüzmek için otele ait plaja gittiklerini, yanındaki çanta içerisinde 2 çeyrek altın ile birlikte kendisine ve eşine ait cep telefonu ve bir miktar nakit para bulunduğunu, eşi ile baldızının denize girdiğini, bu arada kendisinin de bardan su almaya gittiği sırada çantasının çalındığını ileri sürerek zararının tazminini talep etmiştir. Davalı ise, değerli eşyaların odalarda bulunan kasalara bırakılması gerektiğini, bu nedenle kendilerinin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacının özel eşyalarını odalarda bulunan kasalarda muhafaza edebileceği ve davacının maddi zararını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak olay akabinde, sıcağı sıcağına Jandarma tarafından tutulan tutanak ile davacının 2 adet çeyrek altını, 215,00 TL parası ile 2 adet cep telefonunun ve güneş kremi, kitap ve elbise gibi eşyalarının çalındığı belirlenmiştir. Her ne kadar davalının sunmuş olduğu, kendi imzasını taşıyan otele ait belgede ''misafilerinizin dikkatine'' bölümünde ''para, mücevher değerli eşya kaybından otelimiz hiç bir şekilde mes'ul tutulamaz. Değerli eşyalarınızın korunması için odanızda kasalar mevcuttur” hükmü yazılmış ise de bu yazı davalı tarafından tek taraflı olarak düzenlenmiş olup, davacıyı bağlamaz. Hal böyle olunca, mahkemece olayın hemen ardından Jandarma tarafından tutulan tutanakta belirtilen eşyaların çalındığı kabul edilmek suretiyle konusunda uzman bilirkişiden söz konusu eşyaların değer tespiti yönünden rapor alınarak belirlenen miktar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, değinilen bu yön gözardı edilerek yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2034, Karar No: 2016/4083, Tarih: 30.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/2034 E.  ,  2016/4083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:...İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan...vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu...sayılı araç üzerine haciz koyduklarını, kendilerinin haciz tarihinin şikayet olunanların haciz tarihinden önce olduğunu, derece kararında şikayetçinin alacağının tamamı ayrıldıktan sonra kalan paranın paylaştırılması gerekirken paranın garameten üç dosya arasında paylaştırıldığını, yapılan işlemin usulsüz olduğunu ileri sürerek...İcra Müdürlüğü'nün.... Esas sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet Olunan... vekili şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunan...konulan haczinin tarihinin şikayetçinin haczinden sonra olduğu, bu alacaklının alacaklarına öncelik tanıyan bir düzenlemede olmadığı, davalının takibinin İİK'nın 100. maddesinde sayılan belgelere dayanmadığı, şikayet olunan...alacağının 6183 sayılı Kanundan istisna edilen bir alacak olduğu gerekçesiyle...İcra Müdürlüğü'nün ....Esas sayılı dosyasında hazırlanan....tarihli derece kararının hazırlanacak yeni sıra cetvelinde 1. sırada şikayetçi alacağına yer verilmek, artan kısım olması halinde diğer alacaklılara pay ayrılmak suretiyle yeni bir sıra cetveli hazırlanmak üzere iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan....Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan...vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan...vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan
Yargıtay — Esas No: 2013/15627, Karar No: 2014/12403, Tarih: 16.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15627 E.  ,  2014/12403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/24856

MAHKEMESİ : Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2011

NUMARASI : 2010/450 (E) ve 2011/317 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın baştan beri değişmeyen savunmalarında, suça konu külçe altınları gümrükte beyan edeceğini, ancak kendisine imkan tanınmadan gümrük muhafaza memurunun kendisini muayene odasına götürdüğünü savunduğu yine 02/06/2010 tarihli tutanak içeriğinde "yolcu salonu girişine yaya olarak gelen sanığın gümrük muayene memuruna gümrük işlemleri için sevk edildiğinin " belirtildiği gözetilerek, sanığın, gümrük görevlilerinin müdahalesinden önce eşyayı gümrüğe beyanda bulunma imkanı olup olmadığının tespiti açısından tutanak tanıkları dinlenerek , bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3813, Karar No: 2019/620, Tarih: 06.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3813 E.  ,  2019/620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... vek. Av. ... ile davalılar 1- ... 2- ... ... Mak. ve Press San. ve Tic. Ltd. Şti. 3- ... 4- ... vek. Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 18/12/2013 gün ve 2012/145 E. - 2013/317 K. sayılı hükmün davalı ... ... Mak. ve Press San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından adli yardım istemli temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25.04.2017 gün ve 2017/2008 E. - 2017/3266 K. sayılı adli yardım isteminin reddine yönelik ilamına karşı davalı ... ... Mak. ve Press San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve adli yardım isteminin reddine yönelik kararlara karşı karar düzeltme yolunun kapalı olması ve itiraz yolununu açık olmasına göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı ... ... Mak. ve Press San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyen davalı ... ... Mak. ve Press San. ve Tic. Ltd. Şti.ne iadesine, 06/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2439, Karar No: 2017/6988, Tarih: 03.05.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/2439 E.  ,  2017/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

HMK'nun 294/3. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Diğer taraftan, HMK'nun 298/2. maddesinde de; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141.maddesi ile HMK.'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece, tefhim edilen kısa kararda, yetkiye ve imzaya itirazın reddine karar verilmiş, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise, ayrıca borca ve faize itirazın reddine de hükmedilmiştir. Dolayısıyla, kısa kararda yer almayan bir hususun gerekçeli kararın hüküm kısmında yer alması ile çelişki meydana getirilmiştir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş, HMK'nun 298/2. maddesi çerçevesinde çelişkiyi giderecek şekilde bir karar vermekten ibaret olup usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre şikayetçi borçluların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.