muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12401, Karar No: 2011/18658, Tarih: 23.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12401 E.  ,  2011/18658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6584, Karar No: 2014/3357, Tarih: 17.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6584 E.  ,  2014/3357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/8202, Karar No: 2022/1627, Tarih: 08.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8202 E.  ,  2022/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

12. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kabulüne dair verilen 30.09.2020 tarih ve 2020/607 E. - 2020/912 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %50 oranında payı sahibi olduğunu, şirketin son genel kurul toplantısının 06/04/2012 tarihinde yapıldığını, müvekkili ile birlikte ... ve Yaşar Güney'in 1 yıl süre ile şirket müdürlüklerine seçildiğini, 06/04/2013 tarihinde görev sürelerinin dolduğunu ve şirketin yönetimsiz kaldığını, ...'in 01/04/2015 günü saat 14:00'de şirket merkezinde olağanüstü genel kurul toplantısı kararı aldığını, müvekkilinin belirlenen gün ve saatte şirket merkezinde yanında avukatı, şirket muhasebecisi, arkadaşı ve Sample City sakinlerinden ... ile birlikte hazır olduklarını, ...'in toplantının yapılacağı şirket merkezine geldiğini, müvekkili ile yanındaki kişileri gördükten sonra geri dönerek uzaklaştığını, bir müddet daha bekledikten sonra müvekkilinin toplantıyı açarak gündem maddelerini görüşerek karar aldığını, alınan kararları tescil ettirmek için Sicil Müdürlüğüne gidildiğinde, şirketin vergi kaydının aktif olmaması nedeniyle tescil yapamadıklarını, ...'in karar defterine 01/04/2015 tarihinde şirket merkezinde genel kurul toplantısı yapılmış gibi karar aldığını, oysa ki müvekkilinin belirlenen gün ve saatte şirket merkezinde hazır bulunduğunu, ...'in şirket merkezi dışında yasaya aykırı olarak toplantı tutanağı hazırladığını ve kendisini 5 yıllığına şirket müdürü atadığını, ...'in müvekkilinden önce toplantı tutanağını götürüp tescil ettirdiğinin anlaşıldığını, müvekkilinin yaptığı yasal toplantıya ait tutanağın tescil edilmediğini, ...'in tanzim ettiği sahte olağanüstü genel kurul toplantı tutanağı ve sonucunda alınan 01/04/2015 tarih 2015/2 nolu kararın 10/04/2015 tarihinde Ticaret sicilinde tescil edilip 16/04/2015 tarihli Sicil Gazetesinde yayınladığını belirterek bu genel kurulda alınan (1) numaralı kararın TTK 622 ve 447 maddeleri gereğince butlanına, yok hükmünde olduğunun tespitine, şirkete kayyım atanmasına, müvekkilinin aldığı 01/04/2015 tarih 2015/2 numaralı kararın Ticaret Sicil Müdürlüğü'nde tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirket ortağı sıfatı ile diğer ortak ...'e gönderdiği 26/06/2014 ve 23/07/2014 tarihli çağrı yazılarının yasal olmadığını, bu nedenle ...'in toplantılara katılmadığını, davacının 01/04/2015 günü yapılan toplantıya davet edildiği, ancak davacının bu toplantıya katılmadığını, usulüne uygun çağrı ile belirtilen gün ve saatte alınan karar ile ...'in müdür olarak tayin edildiğini, davacı tarafça dosyaya sunulan ve el yazısı ile üzerine "şirket merkezi" ibaresi yazılan resimlerdeki yerin şirket merkezi olmayıp satış ofisi olarak kullanılan A-4 villası olduğunu, dolayısıyla ortak ...'in orada olmamasının doğal olduğunu, şirket merkezinin B-8 numaralı villa olup, ...'in toplantı gün ve saatinde şirket merkezinde hazır bulunduğunu, buna rağmen davacının şirket merkezindeki toplantıya katılmadığının noter onaylı tutanak ile sabit olduğunu, davacının yaptığı işlemlerin usulsüz ve geçersiz olduğunu, aldığı kararın yazıldığı Genel Kurul Toplantı ve Müzakere Defterinin 01/04/2015 günü Üsküdar 15.Noterliğine onaylatıldığını, şirketin zaten bir karar defterinin mevcut olup bu defterin bitmesi ve kaybı dışında yeni bir defter onaylatılmasının mümkün olmadığını, davacının kendi yaptığı toplantıda bir değil iki karar aldığını, 1 numaralı karar ile kendisini süresiz olarak şirketi temsil ve ilzama yetkili kıldığını, bu kararı da Üsküdar 15.Noterliğine onaylattırdığını, davacının şirket merkezi olmayan bir yerde usulüne uygun çağrı ve ilan yaptırmadan henüz noter onaylı bir defter ortada yokken yasal olmayan kararlar aldığı için söz konusu kararları tescil ve ilan ettiremediğini, 3.750.000-USD tutarındaki borcun teminatı olarak davacıya şirketten %50 oranında hisse devri yapıldığını, davacının müvekkili şirket ve ortakları aleyhine davranışlarda bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, Dairemizin 2019/1202-2020/878 sayılı ve 03/02/2020 tarihli ilamıyla “..şirket ortaklarının 01/04/2015 tarih saat 14.00'te şirket merkezi Taşdelen, ...B-8 Çekmeköy/İstanbul adresinde olağanüstü genel kurulun yapılması konusunda 02/03/2015 tarihli müdürler kurulu kararı alındığı, alınan bu karar uyarınca genel kurulun yapılacağı şirket merkezine şirket ortağı ...'in geldiği ve hazır bulunduğu, diğer ortak olan davacı ...'ın ise şirket merkezine gelmediği ve aynı adreste bulunan....numaralı şirket merkezi olmayan yerde toplantı yaptığı, böylece aynı gün içerisinde iki ayrı genel kurul toplantısının yapıldığı, TTK'nın 409/3 maddesi nazara alındığında ..çağrı ilanında belirtilen ve şirket merkezi olan .., No.... Çekmeköy/İstanbul'da yapılan genel kurul kararına değer vermek gerekeceği, 6102 sayılı TT K'nun 620. maddesi uyarınca kanun ve şirket esas sözleşmesinde daha ağır bir nisap öngörülmediği takdirde seçim kararları da dahil tüm genel kurul kararlarının toplantıda temsil edilen oyların salt çoğunluğuyla alınacağının düzenlendiği, öncelikle bu yönü ile somut olayda şirket merkezi olan Taşdelen, Aydınlar Mah. Cumhuriyet Cad., No...-8 Çekmeköy/İstanbul'da yapılan genel kurul toplantısında nisabın gerçekleştiği, dosya kapsamı ve genel kurul toplantı tutanağı karşısında bu hususun kabulünün mümkün görülmediği, bu nedenlerle tüm dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken uygun olmayan ve yasal dayanağı bulunmayan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle bozulmasına” karar verildiği, hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamı gereği davalı şirket ortağı ...'in müdür seçimine ilişkin alınan ve tescil edilen karara değer verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353(1)b-2 maddesi gereği kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince HMK'nın 373/3. maddesi uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı ve davalı vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı ve davalı vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalılardan ayrı ayrı alınmasına,

08/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15391, Karar No: 2018/26554, Tarih: 10.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/15391 E.  ,  2018/26554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılmadığı noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Kanun ile birlikte belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Dava tarihi itibariyle Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Yukarıda yapılan açıklamalar göz önüne alındığında, işbu dosyada, dava dilekçesinin içeriğinden davanın “kısmi dava” olarak açıldığı anlaşılmakla, davacı tarafın davanın belirsiz alacak olduğu yönündeki temyiz itirazının yerinde olmadığı anlaşıldığından, tarafların temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan kararın bu ilave değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 10.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15120, Karar No: 2014/976, Tarih: 23.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/15120 E.  ,  2014/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 1150 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının "..." olarak yer aldığını gerçekte nüfus kaydında baba adının "..." olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazın tapu kayıtlarında eksik yazılan kimlik bilgisinin tapu kaydında ilave edilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24401, Karar No: 2015/4119, Tarih: 10.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/24401 E.  ,  2015/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyiz aşamasında gönderdiği dilekçesinde, sanığın suç tarihinden önce psikiyatri tedavisi gördüğünü beyan edip,..... Hastanesinin, ... Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin ve .... Hastanesinin tıbbi tedavi belgelerinin fotokopisini eklediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1286, Karar No: 2007/4044, Tarih: 08.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1286 E.  ,  2007/4044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı Vek.Av.... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaz malın tarım arazisi olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından davalılar vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulması gerekir. Somut olayda idarece belgelerin mahkemeye verildiği güne göre 2006 yılı verilerinin getirtilip buna göre bedel tespiti yapılması gerektiğinde kuşku yoktur. Her ne kadar taşınmazın yerinde yapılan inceleme ve bilirkişi kurulunun raporunu düzenlediği tarihte 2006 verilerinin henüz belli olmadığı gerekçesiyle bir önceki yılın verileri üzerinden hesaplama yapılmış ise de hüküm tarihinde 2006 yılı verilerinin saptanmış bulunması olasılığı gözönünde tutularak bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlere ilişkin 2006 yılı resmi verilerinin getirtilip raporların denetlenmesi ve bu yönden ek rapor alınması gerektiğinin dikkate alınmaması,

Kabule göre;

2-Yargıtay uygulamalarında, Tarım Müdürlüklerinin resmi veri cetvellerinde asgari ve azami rakamların bildirildiği hallerde bunların aritmetik ortalamalarının esas alınarak değerlendirme yapılması gerektiği kabul edilmektedir. Dosyada mevcut İl Tarım Müdürlüğü resmi verilerinde (resmi verilerin ait olduğu yıl ile ilgili olarak yukarıdaki bentteki bozma nedeni saklıdır) ortalama verim miktarları buğdayda 525 kg/dk. ve yeşil soğanda 1500 kg/dk. olduğu halde, sırasıyla 400 ve 1000 kg üzerinden değerlendirme yapılmak suretiyle eksik bedel tespit edilmiş olması,

3-Karşılık dava yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması,

4-T.C. ... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

3-Karşılık dava yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması,

4-T.C. ... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı ve davalı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa, davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 08.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/84, Karar No: 2007/88, Tarih: 10.04.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/9-84 E., 2007/88 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/9-84 E., 2007/88 K.**

**- AĞIR PARA CEZASININ DÖNÜŞTÜRÜLMESİ

- CEZANIN BELİRLENMESİ

- TAKDİRİ İNDİRİM NEDENLERİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 22 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü Mehmet U.....'ın tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya neden olmak suçundan 5237 sayılı TCY.nın 89/1, 89/2-b, 22/3 ve 62. maddeleri uyarınca 750 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, bu cezasının 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 5 eşit taksitte alınmasına ilişkin Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesince 13.07.2006 gün ve 73-106 sayı ile verilen karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Adalet Bakanlığınca 04.01.2007 gün ve 258 sayı ile yasa yararına bozma isteminde bulunulması üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 22.02.2007 gün ve 943-1410 sayı ile;

"Tüm dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun adli para cezası başlıklı 52. maddesinde;

(1) Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.

(2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adli para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.

(3) Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir, düzenlemesi karşısında öncelikle sanık hakkında tayin edilecek temel cezanın gün üzerinden belirlenerek daha sonra artırım ve indirim maddelerinin uygulanması suretiyle ceza tayini yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde fazla ceza verilmek suretiyle hüküm tesisinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 4.1.2007 gün ve 258 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay C.Başsavcılığının 25.01.2007 gün ve 2007/4572 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nu Adli Para Cezası başlıklı 52. maddesi uyarınca, hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde adli para cezasına ilişkin gün biriminin alt sınırının o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az olamayacağı da nazara alındığında, sonuç itibariyle sanık hakkında fazla değil eksik ceza tayin edildiği anlaşılmış olup, kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen bozma isteği bu nedenle yerinde görüldüğünden Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2006 tarih ve 2005/73 esas 2006/106 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere bozulmasına" karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise, 28.03.2007 gün ve 4572 sayı ve özetle;

"Taksirle yaralama suçu 5237 sayılı TCK.nun 89. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin 1, 2 ve 3. fıkralarında özgürlüğü bağlayıcı ceza ile adli para cezası seçenek yaptırım olarak öngörülmüştür.

Somut olayda, taksirle yaralama eylemi 17.07.2005 tarihinde işlenmiştir. Suçun işlendiği tarih itibariyle adli para cezasına ilişkin gün biriminin alt sınırı 5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinde yazılı genel kural uyarınca 5 gündür Suç tarihi ve sanık aleyhine olması itibariyle 5237 sayılı TCK.nun (5560 sayılı Kanunun 1. maddesi ile eklenen) 61. maddesinin 9. fıkrası olayımızda uygulama yeteneği de bulunmamaktadır.

Yerel Mahkemece, adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 89/1. maddesi uyarınca mahkemenin kabul ve takdirine göre alt sınırdan (5) gün olarak tayini, artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması (sırasıyla m. 89/2 uyarınca 1/2 artırımla 7 gün, m. 22/3 gereğince 1/3 nispetinde artırımla 9 gün, m. 62/1 uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 7 gün) sonucu bulunan (7) gün sayısının beher gün karşılığı olarak 20.00 YTL üzerinden çarpılması neticesinde sanığın 140.00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken; TCK.nun 89/1. maddesi uyarınca alt sınırdan olmak üzere (5237 sayılı TCK açısından uygulama olanağı bulunmayan 5252 sayılı Kanunun 5. maddesi hükmü dikkate alınarak belirlendiği düşünülen) 450 YTL adli para cezasına hükmedilmiş, artırım ve indirimler bu miktar üzerinden yapılarak sonuç ceza saptanmıştır.

Adli para cezasının belirlenmesindeki sıra ve esasları gözetilmeden ve adli para cezasına esas temel gün ile hükümlünün bir gün karşılığı ödeyeceği miktar somut olarak belirlenmeden, denetime olanak tanımayacak biçimde (fazla) ceza tayini yasaya aykırıdır. Bu itibarla, kanun yararına bozma istemi yerindedir.

Kanun yararına bozma istemi, davanın esasını çözümleyen mahkumiyet hükmüne yöneliktir. Bozma nedeni ise, hükümlüye daha hafif ceza verilmesini gerektirmektedir.