muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6317, Karar No: 2023/11705, Tarih: 27.11.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki İstanbul ili, Maltepe ilçesi, ... Mahallesi 41 ada 42 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2493, Karar No: 2015/168, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/2493 E.  ,  2015/168 K.**

* KISA KARARDA MEVZUATA UYGUN HÜKÜM FIKRASI OLUŞTURULMAMASI

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 297

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/02/2012 gün ve 2004/290 E., 2012/36 K. sayılı kararın incelenmesi davacı H.. Ö.. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 29/05/2013 gün ve 2012/9603 E., 2013/10198 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 14/01/2015 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6600, Karar No: 2014/10794, Tarih: 01.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6600 E.  ,  2014/10794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/14296

MAHKEMESİ : Ayvacık Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19.04.2012 (Asıl Karar), 04.09.2012 (Ek Karar)

NUMARASI : 2010/182 Esas, 2012/71 Karar

SUÇ : Cinsel taciz, hakaret

Mahalli mahkemece verilen sanığın temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 04.09.2012 tarihli Ek Kararın ONANMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13743, Karar No: 2012/20744, Tarih: 13.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13743 E.  ,  2012/20744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Orhangazi Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/06/2011 tarih ve 2007/120-2011/270 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirkette müdür olduğunu, ancak şirket işlerini yürütmede yeterli dikkat ve özeni göstermediğinden müdürlük görevinden azledildiğini, usulüne uygun bir şekilde toplantılara çağrıldığı halde katılmadığnı, şirkette huzursuzluk yarattığını ve şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek, davalıya ait %10 tutarındaki payın diğer ortaklara payları oranında devri ile payın değerinin şirket sermayesinin azaltılarak karşılanması ya da diğer ortaklar tarafından karşılanması suretiyle davalının şirket ortaklığından çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, haklı sebep oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, açılan davanın kabülü ile davalının şirketteki ortaklıktan çıkartılmasına, davalıya ait davacı şirketteki %10 tutarındaki ortaklık payının karşılığı olan 450.420.00 TL'nin davacı şirket sermayesinin azaltılması yoluyla karşılanıp davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Uyuşmazlık, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği nitelikte olup, mahkemece davanın esası hakkında kabul kararı verilmesinden sonra henüz gerekçeli karar yazılmadan önce davacı vekilince 19.07.2011 havale tarihli dilekçe ile davadan feragat beyanında bulunulmuştur. Davacı vekili, davadan feragat taleplerine istinaden kararın bozulması için kararı temyiz etmiştir. Davadan feragat dilekçesi HUMK’nun 91 vd. maddeleri uyarınca sonuç doğurucu niteliktedir. Bu durumda vaki feragatin değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabülü ile feragat konusunda bir karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelemesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8341, Karar No: 2019/4541, Tarih: 05.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/8341 E.  ,  2019/4541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka sabıkasının bulunmadığı da gözetildiğinde, sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK'nin 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin olduğu, 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, tekerürre esas alınan ilamla ilgili ihbarda bulunarak uzlaştırma işleminin uygulanması sağlanarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinin zorunlu olması,

b) Sanığın annesi olan mağduru silahtan sayılan bıçak ile yaralamaya teşebbüs ettiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a-e bentlerini ihlal etmesi ve sanık hakkında aynı olayda iki ağırlaştırıcı neden bulunması gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Oluşa, dosya içeriğine ve sanığın mağdur ile tartışma esnasında bir anlık sinir ile bıçağı eline aldığına yönelik ikrarlı beyanlarına göre, ilk haksız hareketin sanıktan geldiği anlaşıldığı halde sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

d) Sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun’un 61/5. maddesine aykırı olarak önce TCK'nin 29. maddesi uygulanarak hükmolunan cezadan (1/2) oranında indirim yapılmasının ardından 35 maddesi gereğince indirim yapılması,

e) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka sabıkasının bulunmadığı da gözetildiğinde, sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK'nin 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin olduğu, 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, tekerürre esas alınan ilamla ilgili ihbarda bulunarak uzlaştırma işleminin uygulanması sağlanarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinin zorunlu olması,

Kabule göre de;

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8564, Karar No: 2014/15254, Tarih: 09.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/8564 E.  ,  2014/15254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2012/287-2012/750

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2012 tarih ve 2012/287-2012/750 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26/09/2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların aynı alanda faaliyette bulunduklarını, davalının fabrika binasının girişine BU İŞ YERİNE SEYYAR SATICILARIN VE B. CNC ÇALIŞANLARININ GİRMESİ YASAKTIR ibareli tabela astığını, eyleminin 6762 sayılı TTK'nın 5 ve 10. maddeleri uyarınca haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, haksız rekabetin tespitini, menini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile aynı alanda faaliyette bulunduklarını, müşteri isimlerinin, AR-GE çalışmalarının ve ticari sırlarının öğrenilmesini engellemek için tabelayı astıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, asılan tabelanın davacının kendisini, emtiasını, iş mahsullerini incitici, kötüleyici mahiyette bulunmadığı, aynı alanda faaliyet gösteren davacı çalışanlarının iş sırlarını öğrenmelerini önlemek amacıyla asıldığı, haksız rekabet şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız rekabetin tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece davalının fabrika binasının girişine astığı BU İŞ YERİNE SEYYAR SATICILARIN VE B. CNC ÇALIŞANLARININ GİRMESİ YASAKTIR ibaresinin haksız rekabet teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Haksız rekabet, aldatıcı hareket veya hüsnüniyet kaidelerine aykırı sair suretlerle rekabetin her türlü suistimalidir. 6762 sayılı TTK'nın 57/1. maddesinde ise hüsnüniyet kaidelerine aykırı hareketler olarak, başkalarını veya onların emtiasını, iş mahsullerini, faaliyetlerini yahut ticari işlerini yanlış, yanıltıcı veya lüzumsuz yere incitici beyanlarla kötülemek hususu hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, davalının yukarıda anılan ibareyi iş yerine asması davacı açısından 6762 sayılı TTK'nın 57/1. maddesi anlamında lüzumsuz yere incitici beyan niteliğinde olup, davalının eylemi hüsnüniyet kaidelerine aykırı davranış teşkil etmektedir, kaldı ki mahkemenin gerekçesinde belirttiği taraflar arasındaki davada alım satım ilişkisinden kaynaklanmakta olup, ticari sırların davacı çalışanlarınca ele geçirilmesi hususuna ilişkin de değildir.

Somut olayda, davalının yukarıda anılan ibareyi iş yerine asması davacı açısından 6762 sayılı TTK'nın 57/1. maddesi anlamında lüzumsuz yere incitici beyan niteliğinde olup, davalının eylemi hüsnüniyet kaidelerine aykırı davranış teşkil etmektedir, kaldı ki mahkemenin gerekçesinde belirttiği taraflar arasındaki davada alım satım ilişkisinden kaynaklanmakta olup, ticari sırların davacı çalışanlarınca ele geçirilmesi hususuna ilişkin de değildir.

Bu itibarla, mahkemece davalının eyleminin haksız rekabet teşkil ettiği kabul edilerek, neticesine göre karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5220, Karar No: 2016/914, Tarih: 28.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/5220 E.  ,  2016/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.05.2013 gün ve 2010/583-2013/284 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.11.2014 gün ve 2010/583-2013/284 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tüm havayolu firmalarının biletlerinin pazarlama ve satışını yaptığını, bu satışların sistemin kurucusu olan dava dışı ... firmasının sisteme dahil ettiği ve sözleşme akdettiği acenteler vasıtasıyla gerçekleştiğini, davalı şirketin de bu şekilde acente olarak müvekkilinden değişik havayolu firmalarına ait toplam 467.267,60 TL tutarında uçak biletini farklı kişilere ait kredi kartları ile satın aldığını, ancak bir süre sonra kullanılan kredi kartlarının sahiplerinin yapılan işlemlerin sahte olduğu iddiası ile itiraz ederek kartlarından çekilen uçak bileti bedellerinin iadesini istediklerini ve müvekkilinin hesabından anılan işlemlere ilişkin bedellerin kart hamillerinin hesaplarına gönderildiğini, meydana gelen zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak 390.015,50 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı defi ile birlikte davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı tarafından sahte kredi kartı bilgileri ile davacıdan uçak bileti satın alındığı, kredi kartı sahiplerinin hesaplarından çekilen paraları davacının çalıştığı bankadan tahsil ettikleri, davalı tarafından kredi kartı sahiplerinin kimlik bilgilerinin ve ıslak imzalarının alınmadığı, bu nedenle meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 390.015,50 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04/11/2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21226, Karar No: 2012/26892, Tarih: 17.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21226 E.  ,  2012/26892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.