muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18694, Karar No: 2013/2416, Tarih: 11.02.2013

3- Sanıkların müştekiler ..., ...dan ve ... keşideli üç adet sahte çek keşide etmeleri nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi gereğince, "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1902, Karar No: 2015/1491, Tarih: 02.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/1902 E.  ,  2015/1491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Müdahil davacı ......'nin dayandığı Nisan 89 tarih ve 82 sıra numaralı tapu kaydının oluşum belgeleri ile birlikte tüm tedavüllerinin ve söz konusu tapu kaydı kadastro çalışmaları sırasında revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parsellerin tapu kayıtları ve kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin,

2- Çekişmeli taşınmaza komşu parsellere revizyon gören Ocak 1950 tarih ve 32, 49 ve 52 sıra numaralı tapu kayıtları ile Temmuz 302 tarih ve 111, 115 ve 117 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2252, Karar No: 2013/8905, Tarih: 08.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2252 E.  ,  2013/8905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Köyünde 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine ve Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 15. maddesine göre yapılan kadastro çalışmasında dava konusu 224 ada 8 sayılı parsel (eski parsel numarası 816) tapuda malikleri adına kayıtlıyken 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yapılan çalışma sonucu, Yönetmeliğin 15 ve Genelgenin 27. maddesine göre yeni parsel numarası ve yüzölçümü belirtilip eski ve yeni yüzölçümleri arasındaki miktar farklılığının ölçü ve hesaplama yöntemleri ile teknoloji farklılığından kaynaklandığı açıklanarak yeniden düzenlenmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğunun tesbiti ile orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmış; mahkemece, davanın 2859 sayılı Kanun gereğince pafta yenileme çalışmalarını kapsayacağı, tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesi ile davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş; davacı ... Yönetimi tarafından hükmün temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08/05/2012 gün ve 2012/5384 E. - 6729 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece, çekişmeli parselin yenilenmeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı, haritası ve tutanağı getirtilerek harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi vasıtasıyla keşif ve inceleme yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usûl ve Esaslara İlişkin Yönemelik hükümlerine uygun çalışma yapılıp yapılmadığı saptanarak bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınması, yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun belirlenmesi halinde, bu aykırılıkları giderecek hüküm kurulması, çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunun saptanması durumunda Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine karar verilmesi, dava dilekçesinde aynı zamanda taşınmazın orman vasfında olduğu iddia edildiğinden bu davada kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek mülkiyete ilişkin bu dava yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma kararı doğrultusunda 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itirazın reddine, dava konusu... Köyü, 224 ada 8 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağı gibi tesciline, taşınmazın orman olduğuna ilişkin dava yönünden mahkemenin görevsizliğine, usûlünce talep halinde, dava dosyasının görevli ve yetkili ...Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalara yönelik itirazın reddine, mülkiyete ilişkin dava yönünden görevsizliğe karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 08/10/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1577, Karar No: 2017/13315, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1577 E.  ,  2017/13315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6555, Karar No: 2018/13616, Tarih: 20.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/6555 E.  ,  2018/13616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sevk ve idaresindeki araç ile seyir halindeyken sanığın aracının alev alması sonucu çıkan yangının ormanlık alana sıçrayarak, orman yangınına neden olması şeklinde gelişen olayda; yeterli dikkat ve özeni göstermeden sevk ve idaresindeki aracın yanmasına neden olan sanığın, aracın kazaya neden olabileceğini ve bunun sonucunda zararlı bazı sonuçların doğabileceğini öngörmesi gerekirken, aracın yanması sonucunda alevlerin ormanlık alana sıçrayarak ağaçların yanması şeklinde gerçekleşen neticenin öngörülmesi mümkün değildir. Zira meydana gelen neticenin, insanın hükmedebileceği alanın dışında kaldığı hususunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Hükmedilebilirlik neticenin önemli oranda sevk ve idare edilebilirliği anlamına gelir. Bu itibarla fail hukuken önemli bir tehlike oluştursa bile, şayet tamamen atipik bir netice söz konusu ise yani olayın gelişimi hayatın olağan akışının ve genel hayat tecrübelerinin tamamen dışında olması nedeniyle netice kimse tarafından beklenebilir değilse, netice faile yüklenemez. Çünkü netice artık failin bir eseri değil, aksine tesadüfün bir sonucudur. Aracın yanmasının ve ayrıca çıkan yangının ormana sirayet etmesinin günlük hayat tecrübelerine göre beklenen bir sonuç olmadığı tartışmayı gerektirmeyecek kadar açıktır. Aksine düşünce; hukuk sistemimizde hukuken önemli bir tehlikenin bulunmadığı hallerde kabul edilmeyen objektif isnadiyet teorisinin kabulü anlamına gelir ki Böyle bir kabulün, ceza hukukunun vazgeçilmez ilkelerinden olan kanunilik ve hakkaniyet ilkelerine aykırı olacağı gibi yerleşik içtihatlara da aykırı olacağı açıktır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; aracın alev alması sonucu çıkan yangının ormana sirayet ederek ağaçlık alanın yanması ile sonuçlanan olayda neticenin sanık tarafından öngörülmediği gibi öngörülebilir nitelikte de olmaması nedeniyle unsurları bakımından oluşmayan suçtan dolayı sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4879, Karar No: 2015/6483, Tarih: 21.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4879 E.  ,  2015/6483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/78047

MAHKEMESİ : Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2008/342 (E) ve 2011/539 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, görevli memura direnme, hakaret, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53/1 madde hükümleri uygulanılmamış ise de, T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesinin bir kısım hükümlerinin iptaline ilişkin Resmi Gazetenin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı doğrultusunda bu durumun infaz sırasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanılmamasına ilişkin gerekçelere göre sanık hakkında hükmolunan hapis cezaları ertelenerek hüküm içinde çelişkiye düşülmesi ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında anılan Yasanın 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli emanetin ... sırasında kayıtlı suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenmesi isabetsizliği,

Yasaya aykırı; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında kısa süreli hapis cezalarına ilişkin olan kısımda denetim sürelerinin hüküm fıkrasından çıkartılması ile hüküm fıkrasına "Adli emanetin .. sırasında kayıtlı belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına ibaresi eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11006, Karar No: 2016/1187, Tarih: 21.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11006 E.  ,  2016/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı , soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur ( 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu md. 27 HMK.md.297/1-b). Mahkemece; hükümde tarafların adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi ile baba ve ana adlarına yer verilmemiştir. İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde, Nüfus Hizmetleri Kanununun 27. maddesi hükmüne aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.01.2016 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/7394, Karar No: 2012/8495, Tarih: 15.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7394 E.  ,  2012/8495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Suna ve diğeri tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 10/08/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar Kadir ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalılardan ...’nın temyizi yönünden:

Dava basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalılardan ... ve ... temyiz etmiştir.

Davacı, Söke Ekspres Gazetesinde “Muhalefete Bak” başlığı ile yazılan yazıda kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu söyleyerek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar, eleştiri hakkının kullanıldığını söyleyerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, eleştiri ve kınama hakkının sınırlarının aşıldığı, yazının kişilik haklarını ihlal eder nitelikte olduğu anlaşıldığından, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu haberin yayınlandığı tarihte yürürlükte bulunan 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 13. maddesi hükmüne göre; basın yoluyla işlenen haksız eylemlerden dolayı istenen maddi ve manevi zararlardan eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi müştereken ve müteselsilen sorumludur. Yazı İşleri müdürüne husumet yöneltilemez. Eldeki davada, haksız eylemin işlendiği gazete künyesindeki açıklamaya göre davalı ...’nın sorumlu yazı işleri müdürü olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davalıya yukarıda sözü geçen maddeye göre husumet düşmeyeceği ve davanın onun yönünden husumetten reddedilmesi gerekirken takdir edilen tazminattan sorumlu tutulmuş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Davalılardan ...'nın temyiz itirazlarına gelince:

Davacılardan ...'nın Söke de yayınlanan Gerçek gazetesinin sahibi olduğu ve günlerce gazetesinde “çocukların olduğu yerde içki satışı çocuklara zarar verir” şeklinde yayınlar yapıldığı, daha sonrada içki satışı olan yerde (restorantta) çocuklar için düzenlenen doğum günü partisine katıldığı dosyaya sunulan belgelerden anlaşılmaktadır. Dava konusu yazıda, çocukların bulunduğu yerde içki satışının yanlış bir şey olduğunu dile getiren bu konuda muhalefeti olan davacıların daha sonra söz konusu restorantta çocuklar için düzenlenmiş bir doğum günü partisine katılmadaki çelişkinin kaleme alındığı görülmektedir. Toplumu yönlendirme görevi yüklenenlerin bu yönlendirmeyi yaparken inandırıcı ve tutarlı olmaları gerektiği konusunda bir tereddüt yoktur. Söz konusu yazı 'haber verme hakkı, gerçeklik, kamu yararı, toplumsal ilgi, güncellik ve konu ile ifade arasındaki düşünsel bağlılık, ilkesine uygun düşmektedir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, davanın kısmen kabul edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı ... yararına, (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı ... yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1664, Karar No: 2014/2922, Tarih: 24.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1664 E.  ,  2014/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2009/168-2013/295

Davacı, davalı kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi S tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı G.. Genel Elektrik Makine San ve Tic Ltd Şti vekilince sunulan dava dilekçesinde, davalı Kurumun davacı şirkete ait “1025692” sicil sayılı işyeri ile ilgili olarak düzenlediği 03.11.2008 tarih ve 69076, 69077, 69078, 69079, 69085, 69098, 69099, 69100, 69103, 69104, 69105, 69106, 69107, 69108 sayılı 14 adet ödeme emirlerinin iptali talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, Kurumun Diyarbakir İl Müdürlüğünce “1025692.021” sayılı işyeri hakkında düzenlenen 03.11.2008 gün ve 2008/12572, 12573, 12574, 12575, 12576, 12577, 12578, 12582, 12586, 12588, 12589, 12590, 12591,12592 sayılı ödeme emirlerinin idari para cezasına ilişkin olduğu, idari para cezasının 2005/9,10,11,12.aylar, 2006/1,2,6,10,12.aylar, 2007/1,2,3,4.aylara ilişkin ek nitelikteki sosyal güvenlik destek primine tabi çalışanların ek bildirgesinin verilmemesi nedeniyle tahakkuk ettirildiği, 2008/12574 (69106) sayılı ödeme emrinde borçlu (muhatap) olarak davacı şirket yerine dava dışı Y. E. isminin yazıldığı, davacı şirketin Diyarbakır 1.İdare Mahkemesinde açtığı iptal davasının 05.12.2008 tarih ve 2008/2613 – 2269 E. K. Sayılı karar ile görev yönünden reddedildiği, davacı şirket tarafından 506 sayılı Kanun’un 140.maddesinin (a) fıkrasına göre düzenlenen 30.483,00 TL idari para cezasına ilişkin Kurumun 27.02.2008 tarih ve 12222 sayılı işlemin iptaline Diyarbakır 2.İş Mahkemesinin 30.11.2010 tarih ve 2008/1097 E. 2010/2431 K. Sayılı karar ile karar verildiği ve bu kararın Danıştay 15.Dairenin 25.01.2012 tarihli kararı ile onandığı, Diyarbakır 1.İdare Mahkemesinin 13.12.2012 gün ve 2008/1200 E. 2012/1620 K. Sayılı kararı ile 506 sayılı Kanun’un 140.maddesinin (a) fıkrasına göre düzenlenen 24.365,00 TL idari para cezasına ilişkin Kurumun 27.02.2008 tarih ve 12213 sayılı işlemin iptaline karar verildiği, Diyarbakır 1.İdare Mahkemesinin 13.12.2012 gün ve 2008/1201 E. 2012/1619 K. Sayılı kararı ile 506 sayılı Kanun’un 140.maddesinin (a) fıkrasına göre düzenlenen 36.474,00 TL idari para cezasına ilişkin Kurumun 27.02.2008 tarih ve 12218 sayılı işlemin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.