muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11696, Karar No: 2007/11173, Tarih: 01.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11696 E.  ,  2007/11173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 28.02.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kayıtlarında yanlış yazılan malik bilgilerinin düzeltilmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece 11962, 10426,9168, 6385, 9239 ve 2721 parsellerdeki davacının ... ve ... olan baba adının ... ... olarak 10650 ve 12938 parsellerde annesinin baba adı ve soyadını ... Kızı ... 11691, 11692, 11406 ve 12011 parsellerde ise eşinin baba adının ... oğlu ... ... olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... Müdürlüğü temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Tapu kayıtlarında malik bilgilerinin düzeltilmesi davalarında amaç kayıtlardaki malik bilgilerinin nüfus bilgilerine uygun hale getirilmesi böylelikle güvenilir ve doğru tapu sicillerinin oluşturulmasıdır. Görülüyor ki, bu tür davalar genellikle nüfus bilgilerine aykırı olarak kütüğün malik hanesine bilgi geçirilmesinden diğer bir deyişle maddi hatadan kaynaklanır. Davanın niteliği hiçbir zaman mülkiyet nakline elverişli değildir.

Somut olayda, eski 11962, yeni 7 parsel ile eski 11426, yeni 89 parsellerin maliki davacıdan ayrı bir kişiliği olan ve davada davalı olarak gösterilen ... Kızı ...’dür. Malikin kimlik bilgilerinde bir yanılgının varlığı ileri sürülüp dava açılmadığından, tapuda isim düzeltimi davası yoluyla mülkiyet nakli yapılamaz. Zira mülkiyet nakline ilişkin davada kaydın düzeltilmesi değil, yolsuz tescil dava konusu yapılır. Tapu sicillerinin güvenilir ve doğru tutulmasında Devlet sorumlu olduğundan kayıt malikinin davayı kabul etmesinin de önemi yoktur. O yüzden mahkemece 11962 ve 11426 parsellere ilişkin davanın reddi yerine bu istemin de hüküm altına alınması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün BOZULMASINA, 01.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17543, Karar No: 2013/26206, Tarih: 04.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/17543 E.  ,  2013/26206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 04.03.2013 gün ve 2012/23660 esas, 2013/7229 karar sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi karşısında, sanık hakkında TCK.nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1693, Karar No: 2014/11760, Tarih: 28.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1693 E.  ,  2014/11760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/343, Karar No: 2014/15121, Tarih: 30.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/343 E.  ,  2014/15121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞİLE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2011/174-2013/247

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin tenkisi davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılardan N.. U.. vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, vasiyetnamenin tenkisi isteğine ilişkindir.

Davacılar; mirasbırakan Naciye Uymaz'ın kayden maliki olduğu 231 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 3 katlı binayı davalılara vasiyetname ile bıraktığını, vasiyetnamenin 02.05.2011 tarihinde açıldığını, vasiyetname nedeniyle saklı paylarının ihlal edildiğini ileri sürerek vasiyetnamenin tenkisi isteğinde bulunmuşlardır.

Mahkemece; gerekçe yazılmaksızın davanın kabulüne, vasiyetnamede saklı paya ihlali olan kısımların iptali ile yasal saklı payların korunmasına karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, mirasbırakan N. U.'ın 26.11.2010 tarihinde ölümü ile mirasçıları olarak davanın taraflarının kaldığı, mirasbırakanın, Kadıköy 17. Noterliğinde düzenlediği 18/05/2007 tarihli ve 8481 yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki vasiyetnameyle, İstanbul Ş. K. Köyünde bulunan .. parsel sayılı bahçe cinsi ile tapuda kayıtlı taşınmazın üzerinde bulunan 3 katlı binanın ilk iki katını kızı Nevin'e, üçüncü katını 01.10.1990 tarihinde ölen oğlu Hayati'den olma torunu Tanju'ya ölümünden sonra hüküm ifade etmek üzere vasiyet ettiği, 02.05.2011 tarihinde vasiyetnamenin açıldığı, .. parsel sayılı taşınmazın halen muris Naciye adına tapuda kayıtlı olduğu, davacıların vasiyetname nedeniyle saklı paylarının ihlâl edildiğini ileri sürerek yasal süre içerisinde tenkis isteğiyle eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Mirasbırakanın vasiyetname ile yaptığı temlikler mutlak suretle tenkise tabidir. Ancak mahkemece, mirasbırakanın tüm malvarlığı tespit edilmeden ve tenkis yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılmadan eksik incelemeyle karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tenkis davaları ihlâl edilen saklı payın temin edilmesi amacını taşımaktadır. Tenkis hesabı uzmanlık gerektiren bir iş olup, taraflardan saklı payların ihlal edilip edilmediğini, ihlâl edilmiş ise bunun miktarını bilmelerini beklemek hayatın olağan akışına aykırıdır.

Mirasçılık ve mirasın geçişi miras bırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir (4722 s. Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 17) Miras bırakan 1.1.2002 tarihinden önce ölmüşse 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin, 1.1.2002 tarihinden sonra ölmüşse 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ilgili hükümleri uygulanır.

Mirasçılık ve mirasın geçişi miras bırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir (4722 s. Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 17) Miras bırakan 1.1.2002 tarihinden önce ölmüşse 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin, 1.1.2002 tarihinden sonra ölmüşse 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ilgili hükümleri uygulanır.

Tenkis (indirim) davası, miras bırakanın saklı payları zedeleyen ölüme bağlı veya sağlar arası kazandırmaların (bağış) yasal sınıra çekilmesini amaçlayan, öncesine etkili, yenilik doğurucu (inşai) davalardandır. Tenkis davasının dinlenebilmesi için öncelikli koşul;miras bırakanın ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarını zedelemiş olmasıdır. Saklı payların zedelendiğinden söz edilmesi ise kazandırma konusu tereke ile kazandırma (temlik ) dışı terekenin tümü ile bilinmesiyle mümkündür. Tereke miras bırakanın ölüm tarihinde bırakmış olduğu malvarlığı kıymetleri ile iadeye ve tenkise tabi olarak yaptığı kazandırmalardır. Bunlar terekenin aktifini oluşturur. Miras bırakanın borçları, bakmakla yükümlü olduğu kişilerin 743 sayılı Kanun uygulanacaksa bir aylık 4721 sayılı Kanun uygulanacaksa üç aylık nafakası, terekenin defterinin tutulması, mühürlenmesi, cenaze masrafları gibi giderler de pasifidir. Aktiften belirtilen borçların indirilmesi net terekeyi oluşturur. Tereke bu şekilde tesbit edildikten sonra mirasın açıldığı tarihteki fiyatlara göre değerlendirilmesi yapılarak parasal olarak miktarının tespiti gerekir. (TMK m.565) Miras bırakanın TMK'nin 564. maddesinde belirlenen saklı paya tecavüz edip etmediği bulunan bu rakam üzerinden hesaplanır. Tasarruf oranı aşılmış ise tasarrufun niteliğine göre icap ederse kazandırma işleminde, saklı payları zedeleme kastının bulunup bulunmadığı objektif (nesnel) ve sübjektif (öznel) unsurlar dikkate alınarak belirlenmelidir. Zira tasarruf oranını aşan her kazandırmada saklı payları zedelenen kastının varlığından söz edilemez.

Mutlak olarak tenkise tabi tasarruflarda (ölüme bağlı tasarruflar veya Medeni Kanunun 565. maddesinin 1, 2 ve 3 bentlerinde gösterilenler) veya saklı payın ihlal kastının varlığı kesin olarak anlaşılan diğerlerinde özellikle muayyen mal hakkında tenkis uygulanırken Medeni Kanunun 570. maddesindeki sıralamaya dikkat etmek davalı mahfuz hisseli mirasçılardan ise aynı kanunun 561. maddesinde yer alan mahfuz hisseden fazla olarak alınanla sorumluluk ilkesini gözetmek, dava konusu olup olmadığına bakılmayarak önce ölüme bağlı tasarruflarla davacının saklı payını tamamlamak, sonra sağlar arası tasarrufları dikkate almak gerekir. Bu işlem sırasında dava edilmeyen kişi veya tasarrufların tenkisi gerekeceği sonucu çıkarsa davacının onlardaki hakkını dava etmemesinin davalıyı etkilemeyeceği ve birden çok kişiye yapılan teberru tenkise tabi olursa 563. maddede yer alan, alınanla mütenasip sorumluluk kuralı gözetilmelidir.

Davalıya yapılan tasarrufun tenkisine sıra geldiği takdirde tasarrufun tümünün değeri ile davalıya yapılan fazla teberru arasında kurulan oranda (Sabit Tenkis Oranı) tasarrufa konu malın paylaşılmasının mümkün olup olamayacağı (TMK m.564) araştırılmalıdır. Bu araştırma sonunda tasarrufa konu mal sabit tenkis oranında bölünebilirse bu kısımların bağımsız bölüm halinde taraflar adına tesciline karar verilmelidir.

Tasarrufa konu malın sabit tenkis oranında bölünmezliği ortaya çıktığı takdirde sözü geçen 564. maddedeki tercih hakkı gündeme gelecektir. Böyle bir durum ortaya çıkmadan davalının tercih hakkı doğmadan davalının tercihinin kullanması söz konusu olamaz. Daha önce bir tercihten söz edilmişse sonuç doğurmaz. O zaman davalıdan tercihi sorulmak ve 11.11.1994 günlü 4/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca sür'atle dava konusu olup sabit tenkis oranına göre bölünemeyen malın, karar tarihindeki rayice göre değeri belirlenmeli ve bu değerin sabit tenkis oranıyla çarpımından bulunacak naktin ödetilmesine karar verilmelidir.

Öte yandan, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 297. maddesine göre mahkeme kararı gerekçeli ve Yargıtay kontrolüne imkân verecek şekilde yazılmalıdır. Oysa, kararda delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri irdelenmediği gibi hükümde taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmemiştir.

Hâl böyle olunca, mirasbırakanın tüm malvarlığı saptanarak yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalılardan N.. U.. vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/655, Karar No: 2015/152, Tarih: 12.05.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/655 E.  ,  2015/152 K.**

* TEFECİLİK SUÇU

* KARŞILIKSIZ BORÇ PARA VERME

* ALACAK BORÇ İLİŞKİSİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 241

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 43

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 52

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* ÖDÜNÇ PARA VERME İŞLERİ KANUNU (MÜLGA) (2279) Madde 14

**"İçtihat Metni"**

Tefecilik suçundan sanık H.. A..'un 5237 sayılı TCK'nun 241, 43, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 80 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Gölyaka Asliye Ceza Mahkemesince verilen 31.03.2011 gün ve 38-56 sayılı hükmün sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 25.02.2013 gün ve 18034-5180 sayı ile; hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 19.11.2013 gün ve 282850 sayı ile;

"...Sanık H.. A.. kuyumculuk işi ile iştigal etmekte olup, aşamalardaki tüm savunmalarında müşteki D...a çek karşılığı bir çok kez altın sattığını savunmuş, müşteki D.. A.. da beyanında sanıktan altın satın aldığını bilahare de hurda olarak bozdurduğunu söylemiştir.

Diğer müşteki Z..B.. ise beyanında; sıkıntıya girdiğinde sanıktan altın aldığını, karşılığında çek verdiğini, bir keresinde ise altınları alıp Düzce’ye bozdurmaya gittiğini ancak bozduramayınca gelip sanığa sattığını, altınları hurda fiyatına aldığını söylemiştir.

Sanığın savunması, müşteki beyanları tanık ifadeleri ile Emniyet Müdürlüğünün 24.12.2007 tarihli sanığın faiz karşılığı borç para vermediğine ilişkin zabıta araştırması sonucu düzenlediği tutanak içeriği ve tüm dosya içeriğine göre sanığın çek karşılığı altın sattığı, altın alanların bazen kendisine, bazen de başka kuyumculara altın bozdurarak nakite çevirdikleri anlaşılmaktadır. Bu oluş karşısında sanığın kazanç elde etmek amacıyla borç para vermediği, alım satımların gerçek bir anlaşmaya dayandığı görülmektedir. Satılan altınların hurda altın olarak geri alınması hususu da sanığın kuyumculuk mesleğinin gereğidir ki zaten tüm kuyumcular bu şekilde para kazanmaktadır. Borç para verilmesi söz konusu olmadığı gibi elde edilen bedel de mesleğinin gereği olup madde tanımındaki 'kazanç' olarak kabul edilebilmesi mümkün değildir. Bu itibarla suçun yasal unsurları oluşmadığı gibi sanığın suç işleme kastı da bulunmadığından beraatına karar verilmesi gerekir" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvururarak, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince 11.09.2014 gün ve 36581-25399 sayı ile; itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince 11.09.2014 gün ve 36581-25399 sayı ile; itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine atılı tefecilik suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine İlişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık H.. Düzce İli Gölyaka İlçesinde kuyumculuk yaptığı, mağdur Z... şikayet öncesine kadar ilçede sanığın komşusu olup market işlettiği, mağdur D..’un ise babası ile birlikte şikayet öncesi ilçede restoran ve büfe işlettikleri, mağdurların kolluğa başvurarak sanığın tefecilik yaptığından bahisle şikayetçi olmaları üzerine soruşturma başlatıldığı,

02.07.2007 tarihinde sanığın işyerinde yapılan aramada; bazı isimler ve para miktarlarının yazılı olduğu çok sayıda defter ile içerisinde 2001 tarihinden başlayan ve çeşitli kişiler adına düzenlenmiş 32 sayfası kullanılmış senet defterinin ele geçirildiği,

11.06.2006 tarihli Gölyaka İcra Müdürlüğü yazısına göre, sanığın mağdurlar hakkında icra takibinde bulunduğu bir dosyanın olmadığı,

24.12.2007 tarihli kolluk tarafından düzenlenen tutanağa göre; “sanık HA..’ın, A..Kuyumculuk isimli işyerini işlettiği ve kendisinden para isteyen kişilere ödünç para verdiği, faiz karşılığı para vermediği, ödünç para verme işini devamlı yaptığı” şeklinde tespite yer verildiği,

Mağdur Z.... Akbank, Oyakbank, Denizbank ve Halk Bankasında çek hesabının bulunduğu, mağdur D..’un adına çek hesabının bulunmadığı,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur Z...l kollukta; yaklaşık 3 aydır herhangi bir işle uğraşmadığını, 2004 yılında babasının katkısı ile M... işlettiği marketi devraldığını, bir süre sonra Halkbank, Denizbank, Ziraat bankası ve Oyakbank ile çalıştığını, bu bankalardan kendi adına çek karnesi alarak kullandığını, 2006 yılının ortalarında ticari olarak sıkıntıya düşünce ticari itibarının zedeleneceğini düşünerek Gölyaka'da çek kırdıklarını duyduğu H.. A.. ve R...isimli şahıslara giderek zaman zaman çeklerini kırdırdığını, A.. Kuyumculuk'un sahibi olan sanık HA..'ın kendisinden istenen para tutarında altını satıyormuş gibi hesap yaparak altın vermeden daha sonra geri almış gibi para verdiğini, aradaki farkın % 20 ile 30 arasında değiştiğini, 3-4 kez bu şekilde sanık ile para ilişkisinin olduğunu, 6.000 Lira nakit elden alıp 6.750 Liralık çeki kendisine verdiğini, son olarak 6.750 Liralık çek ile 6.100 Euroluk Ziraat ve Halk Bankası çeklerini verdiğini, 6.750 Lira çekinin karşılığında elden 2.000 Lira verdiğini, kalan 4.750 Lirayı da işyerini sattığı Şaban Horoz'un ödediğini, tefecilik yapan sanıktan şikayetçi olduğunu ifade etmiş,

07.02.2008 tarihli duruşmada; sıkıntıya girdiği dönemlerde sanıktan altın alarak karşılığında çek verdiğini, aldığı altınları Düzce'ye bozdurmaya gittiğini, bozduramayınca tekrar sanığa sattığını, altınları hurda altın fiyatından geri aldığını söylemiş, 10.06.2010 tarihli duruşmada ise; sanıktan faiz karşılığında sürekli ve düzenli olarak ayda bir borç para aldığını, dava açılmadan önce borçlarını ödediği halde sanığın çeklerini geri vermediğini, çevreden sanığın etrafa faiz karşılığı borç para verdiğini sürekli duyduğunu beyan etmiş,

Mağdur D.. kollukta; 2005 yılının Haziran ayında babası olan İ....n şirket işletmeciliğini devraldığını, Gölyaka Ziraat Bankasından babası .... adına çek aldığını, 2006 yılının başlarındaki yaşadığı nakit sıkıntısından dolayı babası adına aldığı bazı çekleri Gölyaka'da ikamet eden sanık H.. A..’a kırdırdığını, sanığın kuyumcu olduğunu, çek senet kırarak faizle para sattığını, bu işlemi kendisinden para talep eden kişilerin getirdiği çek ya da senedin üzerindeki rakamdan müşteriye altın satıyormuş gibi gramını tespit edip bu tespit edilen altın miktarını da kendisi hurda altın alıyormuş gibi hesaplayarak ve aradaki farkı düşerek nakit parayı borç talep edene vererek yaptığını, aslında bu işlem sırasında geçerli bir altın alışverişi olmadığını sadece hesaplamayı altın alışverişi varmış gibi yaptığını, sanığın yaklaşık % 20- 30 kâr ile bu işi yürüttüğünü, defalarca sanığa babası adına düzenlenmiş çekleri kırdırdığını, çek bedellerini ve tarihlerini tam olarak hatırlamadığını, sanığa 10.000 Lira civarında faiz ödediğini, 2006 yılının ilk aylarından itibaren sanığa 15-20 adet çek verdiğini, yaklaşık bir yıl bu olayın devam ettiğini, çeklerin ödemesini bankaya yaptığını, sanığın kendisine altın satıyormuş gibi gösterdiği altınlar ile ilgili herhangi bir fatura ya da belge vermediğini beyan etmiş,

07.02.2008 tarihli duruşmada; sanık ile altın alışverişi yaptığını, altınları kuyumculuk yapan sanığa bozdurduğunu, sanığın altınları hurda olarak bozduğunu, ancak altın satarken işlenmiş altın olarak sattığını, aradaki fiyat farkının % 15-20 arasında değiştiğini, emniyette verdiği ifadesinin doğru olduğunu, sanığa herhangi bir borcunun bulunmadığını, şikayetçi olmadığını söylemiş, 10.06.2010 tarihli duruşmada ise; sanıktan bir seneye kadar aylık olmak üzere sürekli faiz karşılığında para aldığını, borçlarını ödediği halde sanığın senetlerini iade etmediğini, sanığın altın satmadığı halde hurda altın satar gibi borç para verdiğini, çek düzenlediklerini, "faizle para alıyorum" derken bunu kastettiğini ifade etmiş,

Tanık İsmail; oğlu olan mağdur D..'un sanık HA..'dan çek karşılığında hurda altın satın alıp başka bir kuyumcuya bu altınları satarak para aldığını, sanığın piyasada herkese bu şekilde altın sattığını duyduğunu, hurda altından kastettiğinin % 20 oranında tenzilat yapılmış altın fiyatı olduğunu, satarken kuyumcu normal altın fiyatından satar gibi hurda altın sattığını, karşılığında da çek aldığını, aradaki % 20 farkı sanık kuyumcunun kullandığını dile getirmiş,

Tanık Şaban; mağdur Z..'in dükkanını 135.000 Liraya satın aldığını, paranın bir miktarını nakit olarak ödediğini, kalan kısmı için anlaştıkları arsayı mağdurun isteği üzerine Ramazan'a devrettiğini, sanığın tefecilik yaptığı konusunda bilgisinin olmadığını beyan etmiş,

Sanığın işyerinde yapılan arama sırasında ele geçen senetler üzerinde isimleri bulunan A...... alınan beyanlarında; düğün için sanıktan altın aldıklarını, nakit olarak ödeyemedikleri için senet verdiklerini, zamanı gelince de borçlarını ödediklerini, faiz ödemediklerini ifade etmişler,

Senette imzası olan tanıklardan ..... hastası olması nedeni ile sürekli paraya ihtiyacı olduğunu, kimseden para bulamadığı için sanıktan alarak karşıladığını, bu dönem de sanıktan aldığı paranın karşılığını aynen kendisine ödediğini, herhangi bir şekilde faiz ödemediğini, sanıkla herhangi bir akrabalığının olmadığını söylemiş,

Tanık Y..... kuyumcu olan sanık ile zaman zaman alışverişinin olduğunu, yaklaşık beş senedir parası bittikçe, 300-400 Lira sanıktan borç para aldığını, faizsiz olarak parayı geri ödediğini sanığın çevreye borç para verdiğini bildiğini, ancak faiz aldığını duymadığını beyan etmiş,

Sanık kollukta; 1997 yılından bu yana kuyumculuk yaptığını, işyerinde ele geçen defterlerin gelir gider durumunu gösteren geçmiş yıllara ait, el yazısı ile doldurduğu defterler olduğunu, mağdurlar Z.. ve D..’u ilçe merkezinde esnaf olmalarından dolayı tanıdığını, ticari bir ilişkilerinin olmadığını, işi gereği altın alım satımı konusunda zaman zaman müşterisi olduklarını, beyanlarını kabul etmediğini, tefecilik yapmadığını beyan etmiş,

Duruşmada ise; alışverişlerde kredi kartı, çek ve senet karşılığı satış yaptığını, 1-1,5 yıldır D..'a çek karşılığı altın sattığını, çek üzerinde D..'un babası olan İ.... isminin yazdığını, kesinlikle faizle para vermediğini, Z..'le de altın alış verişlerinin olduğunu, kendisinden iki çek aldığını hatırladığını, Z.. ve D..'dan herhangi bir alacağı olmadığını, Z.. ve D..'un neden kendisini şikayet ettiklerini bilmediğini, amacının onlara yardım etmek olduğunu savunmuştur.

Tefecilik suçu, 5237 sayılı TCK'nun "Topluma Karşı Suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "Ekonomi, Sanayi ve Ticarete İlişkin Suçlar" başlıklı dokuzuncu bölümününde yer alan 241. maddesinde; "Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır" biçiminde düzenlenmiş,