muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2833, Karar No: 2012/13198, Tarih: 03.07.2012

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3445, Karar No: 2007/4322, Tarih: 04.06.2007

5. Ceza Dairesi 2007/3445 E., 2007/4322 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/3445 E., 2007/4322 K.**

**- MAĞDUR İLE ŞİKAYETÇİNİN HAKLARI

- MÜDAHİL VEKİL ATANMASI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 234 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar Çağlar, Mustafa, Gökhan, Kadir ve Memiş'in yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar Çağlar, Mustafa, Kadir ve Memiş'in atılı suçlardan beraetlerine, sanık Gökhan'ın ise atılı suçlardan mahkümiyetine dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2006 gün ve 2006/175 Esas, 2006/433 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi O Yer C.Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nun 219/1 maddesine aykırı olarak esaslı işlemlerin yapıldığı, savunmaların ve C.Savcısının esas hakkında mütalaasının yer aldığı 02.11.2006 günlü oturuma ait duruşma tutanağının 1,2,3 ve 4.sayfalarının zabıt katibi tarafından imzalanmaması,

CMK.nun 234/2.maddesinin amir hükmü gereğince onsekiz yaşını doldurmadığı ve vekilinin de bulunmadığı anlaşılan mağdure Merve'ye istemi aranmaksızın bir vekil atanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hazırlıktaki anlatımları arasında farklılıklar bulunan mağdurenin dinlenmesinden sonra sanıkları suçlarının sübutunun ve niteliklerinin belirlenmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, O Yer C.Savcısının ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3640, Karar No: 2021/3918, Tarih: 14.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/3640 E.  ,  2021/3918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAŞINMAZ ALIM-SATIMI KAYNAKLI

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan babasının maliki olduğu 180 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki hissesini davalıya mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak devrettiğini, davalının da dava dışı üçüncü kişiye satış yoluyla devrettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalı tarafından üçüncü kişiye temlik edilen davaya konu taşınmazın miras payından kaynaklanan alacağının rayiç bedel üzerinden hesaplanarak şimdilik 3.000,00 TL'nin ödenmesin istemiş, yargılama sırasında talebini ıslah ederek 161.334.00 TL olduğunu bildirmiştir.

Davalı, bağış işleminin söz konusu olmadığını, taşınmazın bir kısmının devir tarihinden önce bir kısmının ise devir tarihinden sonra olmak üzere banka havaleleriyle bedeli karşılığı satın alındığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararı davacı vekilinin istinaf etmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, davalının satış karşılığında ödediğini savunduğu toplam 129.200.000,00 TL ödemenin neye ilişkin olduğunu ispatlayamadığı, taşınmazın satış tarihindeki değerinden oldukça düşük bedele satıldığı, murisin devirden sonra da dava konusu taşınmazda oturmaya devam ettiği, ekonomik olarak murisin bu satışı yapmaya ihtiyacının olmadığı, tanık beyanlarıyla davacının iddialarını ispatladığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2. maddesi gereğince hükmün ortadan kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 8.755,00. TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13862, Karar No: 2014/23090, Tarih: 02.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13862 E.  ,  2014/23090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2013

NUMARASI : 2012/492-2013/615

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir is abetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %37'sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti doğru olmadığ gibi,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16276, Karar No: 2012/24312, Tarih: 28.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16276 E.  ,  2012/24312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, ... Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz, tapuda 4595 m2 miktarlı olup, yapılan keşifte dere yatağı ve kullanılamaz hale gelen kısımlar ile birlikte tamamına el atıldığı ve el atılan alanın yüzölçümünün 4862,30 m2 olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda tapuda yüzölçüm düzeltilmesi yapılmadıkça 4595 m2'lik tapu miktarı ile bağlı kalınarak kamulaştırmasız el atma bedeline hükmedilmesi gerekirken 4862,30 m2'nin bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10681, Karar No: 2012/17541, Tarih: 06.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10681 E.  ,  2012/17541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.05.2011 gün ve 2011/62-2011/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket ile Özelleştirme İdaresi Başkanlığı arasında 07/03/2006 tarihli "Büyük Efes Varlık Sözleşmesi" imza edildiğini, bu sözleşme ile Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü'nün mülkiyetinde olan "Büyük Efes Oteli"nin tüm aktif ve pasifleri ile birlikte davacı şirkete satıldığını, davalı şirketin sözleşmenin imza edildiği tarihte kurulu bulunan Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü'nün iştiraki olduğunu, Büyük Efes Otelinin ayrılmaz bir parçası durumunda olan ve otelle özdeşleşen "şekil+GRAND HOTEL EFES" markasının da bu devir ile davacı şirkete geçtiğinin açık olduğunu, davalı şirketin marka sahibi olduğu iddiasında bulunduğunu, markanın üçüncü kişilere satışına hazırlandığını ileri sürerek 08/11/1999 tarih, 99018513 sayı ile davalı adına tescilli olan "GRAND HOTEL EFES" markasının davalı adına olan kaydının iptali ile anılan markanın 556 Sayılı KHK'nin 16/2. maddesi uyarınca davacı şirket adına tescilini, tescil talebi kabul edilmemesi halinde 556 Sayılı KHK'nin 14. maddesi gereğince markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine , terkin kararının TPE'ye bildirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aynı konuda Ankara 4. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2011/32 E sayılı dosyası ile davacı aleyhine marka tecavüzünün tespiti ve önlenmesi zararın tazminine yönelik dava açtıklarını, davacı şirketin, bu davada karşı dava yoluyla aynı taleplerde bulunduğunu, derdestlik nedeniyle davanın reddi gerektiğini, mahkemenin yetkisiz olduğunu, davanın esası yönünden ise işletmenin satıldığını markanın satılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, markanın hükümsüzlüğü davaları, 565 Sayılı KHK'nin 63/3. madde uyarınca, marka sahibinin oturduğu yerdeki mahkemede görülmesi gerektiği, davacının bu marka üzerinde önceye dayalı bir kullanımdan kaynaklanan hükümsüzlük talep etmediği, davanın sebep ve konusuna göre davacının, üçüncü kişi konumunda olduğu, davanın, davalı şirketin ikametgâhı mahkemesi olan Ankara FSHHM’de görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, markanın hükümsüzlüğü davaları, 565 Sayılı KHK'nin 63/3. madde uyarınca, marka sahibinin oturduğu yerdeki mahkemede görülmesi gerektiği, davacının bu marka üzerinde önceye dayalı bir kullanımdan kaynaklanan hükümsüzlük talep etmediği, davanın sebep ve konusuna göre davacının, üçüncü kişi konumunda olduğu, davanın, davalı şirketin ikametgâhı mahkemesi olan Ankara FSHHM’de görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, açıklanan gerekçeyle davanın yetki yönünden reddine karar verilmiştir. Ancak, 556 Sayılı KHK'nin 63/3. maddesindeki yetki kuralı kamu düzenine ilişkin yetki kuralı olmadığından esasa cevap süresi içinde yetki ilk itirazında bulunulmadan yetki konusunda değerlendirme yapılması ve karar verilmesi mümkün değildir. Davalı vekili cevap dilekçesinde herhangi bir yetki itirazında bulunmamıştır. Bu durumda, yetki yönünden davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmediğinden davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6820, Karar No: 2022/6855, Tarih: 18.10.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/6820 E.  ,  2022/6855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/293 -2015/209 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürme suçundan 28.05.2014- 04.02.2015 tarihleri arasında 252 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, kararın 23.11.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 50.000 TL maddi, 350.000 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 7.499,40 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın tahliye tarihi olan 04.02.2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tazminatların fazla olduğuna, eksik araştırmaya ve vekalet ücretine, davacı vekilinin ise tazminatların eksik olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6769, Karar No: 2020/4683, Tarih: 30.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6769 E.  ,  2020/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ÇORLU 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesinde, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı hususu düzenlenmiş olup, mahkemece sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan ilamda, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı ve bu nedenle sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığı halde, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenlerin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Yapılan soruşturma işlemleri, kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Yapılan soruşturma işlemleri, kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-Dosya içerisinde CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin sanık hakkında bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4-Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca takdiren para cezasının ödenmesi için mehil verilmesine ve taksitlendirilmesine yer olmadığına karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16372, Karar No: 2015/12006, Tarih: 15.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/16372 E.  ,  2015/12006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.,

2-Davacı, Uzungöl Belediyesinde işçi olarak çalışırken Belediyenin kapatılarak işçilerin davalı Belediyeye aktarılması üzerine, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının ücretinin doğru hesaplanıp hesaplanmadığıdır.

Somut olayda, davacının fark ücret alacağı talebi bulunmaktadır. Bilirkişi TİS’e göre ücret tespiti yaparak ödenen ve olması gereken ücret arasındaki farkı bularak bir hesaplama yapmıştır. Ancak bu hesaplama yapılırken dosyaya sunulu bordrolara dikkat edilmediği anlaşılmaktadır. Davalı tarafından birkaç ay gecikmeyle; örneğin 2009 Yılında Mart ayı yerine Mayıs ayında, Eylül ayı yerine Ekim ayında ücret artışlarının yapılmasına rağmen bilirkişi tarafından 6’şar aylık dönemler itibariyle fark ücret hesabı yapıldığı görülmektedir. Bilirkişi raporu bu haliyle hükme esas alınmaya elverişle ve yeterli değildir.

Ayrıca, davalının sunduğu belgelerden, bir kısım sosyal yardım alacaklarının tahakkukunun yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu tahakkukların ödemelerinin yapılıp yapılmadığı araştırılarak banka ve belediye kayıtları getirtilerek bir karar verilmesi gerekirken hiç ödenmediğinin kabulü ile hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş, önce tahakkuku bulunan sosyal yardımlara ilişkin ödeme belgelerini banka veya Belediye Başkanlığından getirterek ödeme hususunu belgelemek, sonra işinde uzman bir bilirkişi aracılığı ile sunulan bordrolar ve belgeler dikkatlice incelenerek alacağı bulunup bulunmadığını tespit etmek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine. 15.6.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.