muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4404, Karar No: 2024/1602, Tarih: 20.02.2024

Karşı Oy Yazısı:

Şikâyetçi borçlu vekili, aleyhine başlatılan kambiyo senetlerine mahsus takibe dayanak bonoda imzanın müvekkiline ait olmadığını, müvekkili borçluyu borçlandırmak maksadı ile imzanın sahte olarak atıldığını, bonoda lehtar olan kişi ve takip alacaklısı ciranta ile aralarında ticari ve hukuki ilişki bulunmadığını senet altında imza olarak yer alan kaydın muhtemelen müvekkilinin ayaküstü adı ve soyadını yazarak parafladığı bir kargo, posta teslimat evrakından kopyalanarak gelişmiş bir teknik ile belge üzerine aktarılmış olabileceğini beyan ederek takibin iptalini alacaklının tazminat ve para cezasına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece imzaya itiraz yönünden Adli Tıp Kurumundan alınan bilirkişi raporunda imzanın borçluya ait olduğu kanaatine varıldığı, rapora itiraz edilmesi üzerine üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporda “...senet aslında sağ alt taraftaki isim-soyadı yazısı ve imzanın senedin onayı mahiyetinde oluşturulmadığı bu bağlamda ve tam açılımı yapmak gerekirse “Dolu veya boş senet başka bir belge veya boş senet, başka bir belge veya benzeri materyal altına yerleştirilip uygun yapıştırıcı ile senedi çağrıştırarak ögeleri görülmeyecek şekilde kapatılarak oluşturulan pencere (imza alanı) içine ...’a isim-soyadı yazdırılıp imzalatılarak haricen oluşturulduğu, başka bir anlatımla pencere yöntemi sahteciliği suretiyle senet meydana getirildiği hususu tamamen teknik bulgulara dayalı olmak üzere saptanmıştır”. ifadelerinin yer aldığı görülmektedir. Ancak mahkeme sahtelik iddiasının genel mahkemelerde yargılamayı gerektirdiği, dar yetkili icra mahkemesinde incelenmesinin mümkün olmadığı, borca itirazının da yazılı belgeler ile ispat edilmediği, imzanın borçluya ait olduğu bilirkişi raporları ile sabit bulunduğundan borçlu istemin reddi ile takip durdurulduğu için borçlu aleyhine takibe konu alacağın %20’si oranında icra inkar tazminatı ve para cezasına hükmedilmiştir. İlk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi sonrası Bölge Adliye Mahkemesince istemin esastan reddedildiği, bu kararın temyiz konusu yapıldığı görülmektedir

Şu hale göre, borçlunun borçlanma iradesi olmaksızın başka amaçlarla attığı imza kullanılarak elde edilen belgenin senet haline dönüştürüldüğü, bu hali ile takibe konu bononun kayıtsız şartsız borç ikrarı içermediği anlaşılmakla takibe konu senedin zorunlu olan bu unsurdan yoksun olması nedeniyle bono niteliğinde olmadığı görülmektedir. TTK’nın 659. maddesinin birinci bendinde yazılı senedin geçersizliğine ilişkin def’iler mutlak def’i niteliğinde olup, herkese karşı ileri sürülebilir. İİK’nın 170. maddesi imzaya itirazı İİK’nun 169/a maddesi borca itirazı düzenlenmiş olup, imzaya itiraz dışındaki itirazların borca itiraz sayıldığından borca itirazın İİK’nın 169/a-1 fıkrasında yazılı belgedeki ispatlanması gerektiği, bu konuda alınacak bilirkişi raporunun dar yetkili icra mahkemesinde dikkate alınamayacağı ileri sürülebilir. Ancak borçlunun senedin geçersizliğine ilişkin bu itirazının belge ile ispat mümkün değildir. Bu konuda açılan menfi tespit davasında sahtelik incelemesinin HMK 211 maddesi uyarınca bilirkişi incelemesi sureti ile yapılacağını, bilirkişi rapor sonucuna göre karar verileceği öngörülmektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu öncesinde 1086 sayılı HUMK'nun 317. maddesinde dava açılmış ve o davada sahteliği iddia edilen senet hakkında inkar edilen imzanın borçluya ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yapılmamsına ve senedin yazıldığını görenlerin tanık olarak dinlenmelerine karar verilmiş ise senedin dava sonuçlanıncaya kadar hiçbir işleme dayanak yapılamayacağı düzenlenmiştir. HUMK’nun 308,309 ve 316.maddelerinde yer alan sahtelik incelemesi HMK de 211 madde de düzenlenmiş olup HUMK 1086 sayılı Kanunda yer alan tanık dinlenmesi yeni düzenlemede kabul edilmemiştir. İİK’nun 170/3 fıkrasının göndermesi ile İİK’nın 68/a maddesinin 4.fıkrasına göre icra mahkemesince bilirkişi incelenmesinin yaptırılacağı düzenlenmiş olup İİK’nın 68/a-h fıkrasının göndermesine yaptığı HMK’nun 211 maddesi imza incelenmesinde de uygulama alanı bulmaktadır. İcra mahkemesi veya genel mahkemenin yaptıracağı bilirkişi incelemesi HMK’nın 211.maddesi çerçevesinde yapılacağı için alınacak raporlarda inceleme yöntemi olarak bir fark bulunmadığı gibi icra mahkemesi veya genel mahkemenin bilirkişi raporunda farklı anlam ve sonuçları çıkarması da mümkün değildir. Çünkü senedin yazıldığını görenlerin tanık olarak dinlenmesi HMK 211. maddede yasaklanmıştır. Bu durumda icra mahkemesinin dar yetkili olup inceleme yetkisinin kısıtlı olduğundan genel mahkemelerin daha geniş yetki ile sahtecilik iddialarını incelediğinden söz edilemez. Senette imza dışında yazıda sahtelik yapılıp yapılmadığının tespiti sadece bilirkişi incelemesi ile mümkün olmaktadır. Bilirkişi yaptığı inceleme sonucunda imzanın borçluya ait olduğunu, ancak bu imzanın senet ile borç altına girme iradesi olmaksızın başka amaçlarla atıldığını tespit eder ise genel mahkemeler tarafından borçlunun bu senetten dolayı borcunun olmadığının tespitine karar verilmektedir

. Senette imza dışında yazıda sahtelik yapılıp yapılmadığının tespiti sadece bilirkişi incelemesi ile mümkün olmaktadır. Bilirkişi yaptığı inceleme sonucunda imzanın borçluya ait olduğunu, ancak bu imzanın senet ile borç altına girme iradesi olmaksızın başka amaçlarla atıldığını tespit eder ise genel mahkemeler tarafından borçlunun bu senetten dolayı borcunun olmadığının tespitine karar verilmektedir. İcra mahkemesinin dar yetkili olması, İcra İflas Kanununda yazılı hallerde belli bazı kuvvetli belgeler ile alacak veya borçlunun iddiasının ispat edebileceği ve icra mahkemesinin bu belgeler dışında inceleme faaliyeti yapamayacağı anlamına gelir. Senedi tanzim eden kişinin tanzim tarihinde ehliyetsiz olduğu bilirkişi raporu ile ispatlanır ise icra mahkemesi bu rapora dayanak senedin geçersizliğine karar verebilmektedir. İİK’nın 170/a maddesi uyarınca icra mahkemesi süresi içindeki şikayet ve itiraz dolayısı ile kendisine intikal edecek işlerde takibe dayanak kambiyo senedinin bu niteliği haiz olmadığını veya alacaklının kambiyo senedi mucibince takip hakkına sahip bulunmadığını re’sen inceleyerek takibi iptal edebilir. İmza incelemesi sırasında alınan raporda senedin borçlanma iradesi olmaksızın başka amaçlarla atılan imza kullanılarak elde edilen belgenin bono haline dönüştürüldüğü sonucuna varır ise icra mahkemesinin bu raporu “dar yetkiliyim” diyerek göz ardı etmesi mümkün değildir. Alacaklı kambiyo senedine dayanak takip talebinde bulunduğunda, bu senedin kambiyo senedi olduğunu ve geçerli olduğunu iddia ediyor demektir. Genel kural herkes iddiasını ispat zorundadır. Takibe dayanak bononun sahtelikle oluşturulduğu rapor ile tespit edildiğinde, senedin kayıtsız şartsız borç ikrarı olma özelliği ortadan kalkacağından, ispat yükü kendisinde olan alacaklı alacağın varlığı ve miktarını genel mahkemelerde açacağı alacak davası ile ispatlayabilir. Nitekim HGK’nın 02.05.2007 tarih, 2007/12-234E., 2007/232 K. sayılı kararında; bononun ön yüzünün ve arka yüzünün ve imzalarının elektronik tarayıcılarla taranmak suretiyle oluşturulduğu dosyadaki raporlardan anlaşılmaktadır. Ortada üzerinde imza incelemesi yapılacak bir bono bulunmadığından borçlunun imzaya itirazının haklı olup olmadığının saptanmasına olanak yoktur. Dolayısı ile alacağın tahsili yargılamaya muhtaç hale gelmiştir. Burada genel hükümlere göre dava açmak ve alacağın varlığı ile miktarını kanıtlayıp hüküm altına aldırmak yükümlülüğü alacaklıya aittir. Nitekim Yargıtay HGK’nın 27.06.2001 gün ve 2001/12-545-548 sayılı kararlarında aynı yöndedir” şeklindeki açıklamalar yapıldıktan sonra icra mahkemesince İİK’nın 169/a ve 170/a maddesi gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerektiği vurgulanarak mahkeme kararı bozulmuştur.

Bilirkişi raporuna rağmen borçlunun borca ve imzaya itirazının reddedilmesi ve menfi tespit davası açmaya zorlanması İcra ve İflas Kanunun hükümleri, hukukun genel ilkeleri ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümleri ile bağdaşmamaktadır.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi yerleşik içtihatlarında bono metninde yazı veya rakamla bilirkişi raporunu dikkate alarak takibin kısmen veya tamamen durdurulması veya takibin iptaline karar verilmesi gerektiğini ifade etmektedir. Örneğin bono gerçekte 10.000 TL iken ‘000’ eklenerek 10.000.000 TL haline getirildiği bilirkişi raporu ile tespit edildiği halde takibin 10.000 TL üzerindeki kısmının durdurulmasına karar verilmektedir.

Borçlunun bu bonoda tahrifat nedeniyle borca kısmi itirazı İİK’nın 169/a-6 yazılı belgelerle değil, bilirkişi raporu ile ispatlanmakta, yerleşik Daire kararlarında bilirkişi raporu ile tahrifat sabit olduğu takdirde bu husus borca itiraz olarak değerlendirilerek takibin kısmen veya tamamen durdurulmasına karar verilmektedir. Aynı şekilde uygulamada “taşıma imza” olarak adlandırılan başka amaçlarla atılan imzadan faydalanılarak bu imzanın üstünün doldurulup borç haline getirildiğini tespit eden bilirkişi raporuna dayalı olarak İİK’nun 170/a maddesi uyarınca takibin iptaline karar verilmelidir. Bu halde borçlunun menfi tespit davası açmaya zorlanması ve yüksek miktarları bulan dava harcı ödemesi söz konusu olmadan takibi durdurma imkanına kavuşacaktır. Kaldı ki borçlu menfi tespit davası açsa bile bu sahteliğin farkına hakkında icra takibi yapılmasından sonra vardığından takipten sonra açılan menfi tespit davası ile icra takibinin durdurulmasına karar da verilemez. HMK’nın 209/1 madde hükmünün icra takiplerinde uygulama alanı olmadığı konusunda yerleşik Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin kararları olup, menfi tespit davasının açılması ile birlikte icra takibi durdurulamaz.Takibe konu bonolarda yazı ve imzada sahtelik iddiaları icra mahkemesinde yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucuna göre icra takibinin durdulmasına veya iptaline karar verilmesi gerekir.

Yukarıda yazılan nedenlerle mahkemece alınan raporlara göre takibe konu bononun kayıtsız şartsız borç ikrarı içermediği ve bono niteliğinde sayılamayacağı için alacağın varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirir hale geldiğinden alacaklının genel mahkemelerde alacak davası açmakta serbest bulunduğundan, takibin İİK 170/a maddesi uyarınca iptaline karar verilmesi ve bu nedenle bozulması görüşünde olduğumdan çoğunluğun kararın onanması yönündeki görüşüne katılamıyorum. 20.02.2024
Yargıtay — Esas No: 2018/2120, Karar No: 2020/1037, Tarih: 15.06.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/2120 E.  ,  2020/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülmekte olan menfi tespit davasının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22.Hukuk Dairesi tarafından verilen davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı şirket hakkında davalı tarafından takibe konmuş bulunan senetler nedeniyle davalıya borçlu bulunmadığını, davalının 1986 tarihinde kurulan aile şirketinin ortaklarından olduğunu ve 2010 tarihine kadar yönetim kurulu başkan yardımcısı olarak görev yaptığını, davalının bonoların tanzim tarihi olan 2002 yılında ve sonraki 8 yıl boyunca şirketin yönetim kurulu başkan yardımcısı olduğu halde bonoları şirket kayıtlarına işlememesinin, alacağını genel kurullarda gündeme getirmemesinin, gerçek bir borcun olmadığının delili olduğunu, benzer nedenlerle Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/528 esas sayılı ve Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/411 esas sayılı dosyalarında senetlerin düzenleniş nedeninin davalı tarafça açıklandığını, açıklaması itibari ile ispat yükünü üzerine aldığı gibi kendisinin bir alacağının bulunmadığını da kabul ettiğini belirterek takip konusu senetler nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının senetlerin lehdarı değil iyiniyetli hamili olduğunu, iddiaların davalıya karşı ileri sürülemeyeceğini, bonolardaki keşideci ve ciranta imzalarının davalının babası ve kardeşine ait bulunduğunu, bonoların kötüniyetle ele geçirildiği iddiasının dayanaksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, her üç bonoda da “nakden” şeklinde bedel kaydına yer verilmiş olduğu, davacı şirket ortakları ile davalı arasında akrabalık ilişkisi bulunsa da senede karşı olan iddiaların senetle ispatının gerektiği, davacı tarafın “talil” iddialarının ve iddialara konu davalı beyanlarının senetteki bedel kaydını hükümden düşürecek talil niteliğinde görülmediği, bedel kaydının ve senetlerin aksinin davacı tarafça yazılı delille ispatlanamamış olması, senetlerin şirket kayıtlarında yer almamasının başlıbaşına senetlerin karşılığının olmadığı anlamına gelmeyeceği, davalının, senetlerde cirantalardan iktisap eden hamil durumunda olduğu, senetleri kötüniyetle aldığı ve borçlunun zararına hareket ettiğine dair bir delile de rastlanmadığı, davalı lehine Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleşmiş bulunan mahkemenin 2011/528 esas sayılı dosyasının davalı yararına güçlü delil teşkil ettiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, dava konusu senetlerde borcun sebebinin “nakden” olarak gösterildiği ve nakit verildiğine karine olduğu, davaya konu her üç bononun da keşidecisinin davacı şirket, lehtarının ...,... 'in cirosu ile davalıya intikal ettiği, davalı tarafın yapmış olduğu savunmaların talil niteliğinde olmadığı, davacı tarafın bonoların bedelsizliğini iddia ettiği, bonolar üzerindeki nakden kaydı nedeni ile bunun aksinin davacı tarafın yazılı delil ile ispat etmesi gerektiği, davacı tarafın iddialarını usulüne uygun olarak ispat edemediği, nitekim aynı seri bonolar nedeni ile taraflar arasında görülen başka bir davada verilen ret kararının Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 30.04.2015 tarih 2014/8920 esas, 2015/6419 sayılı kararı ile onandığı, iddia ve savunmaların kapsamı tamamen aynı olan bu davada verilen kararın kuvvetli delil niteliğini taşıdığı, senetlerin de bedelsiz olduklarının ispat edilemediğinden davanın reddine dair mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 297/1-a maddesi gereğince hükmü veren mahkemenin başkan ve üyeleri ile zabıt katibinin karar başlığında bulunması gerekirken yazılmadığı, bunun bir eksiklik olduğu ancak başkan ve üyelerin isim ve imzalarının karar sonunda yer alması sebebiyle bu husus bozma nedeni olarak görülmemiş, eleştirilmekle yetinilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin bilgi için BAM'a gönderilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5696, Karar No: 2019/224, Tarih: 14.01.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/5696 E.  ,  2019/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 13/12/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, “Cumhuriyet Başsavcılığı Soruşturma Bürosunun 13/09/2017 tarihli 2017/5404 soruşturma, 2017/44 karar nolu kararının aynen infazına” dair Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2018 tarihli ve 2018/314 esas, 2018/631 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 20/12/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 28/06/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 13/09/2017 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca “yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması” halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Şüphelinin tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesine uyarak 26/09/2017 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ettiği ve kendisine burada yazılı olarak yükümlülüklerinin tebliğ edildiği ve yükümlülüklerini ihlal etmesi halinde hakkında kamu davası açılacağının ihtar edildiği,

3- Ancak tedbirin infazı esnasında şüphelinin 16/01/2018 tarihinde yükümlülüklerine aykırı davranması üzerine 27/01/2018 tarihinde meşruhatlı uyarı müzekkeresi tebliğ edildiği,

4- Yapılan bu uyarıya rağmen şüphelinin 15/02/2018 tarihinde tekrar yükümlülüklerine aykırı davranması üzerine TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca “...tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği...” gerekçesiyle kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı,

5- Yapılan yargılama sonucunda, Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2018 tarihli ve 2018/314 esas, 2018/631 sayılı kararı ile "sanığa yeniden tebligat yapılması bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde, hakkında dava açılması gerekmesi nedeni ile yargılama şartı olan ısrar koşulunun oluşmadığı” gerekçesi ile “Cumhuriyet Başsavcılığı Soruşturma Bürosunun 13/09/2017 tarihli 2017/5404 soruşturma, 2017/44 karar nolu kararının aynen infazına” karar verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1- Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar edeceği, somut olayda, 26/09/2017 tarihi itibari ile tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların hükümlüye tebliğ edilerek infazına başlanıldığı, hükümlünün 16/01/2018 tarihinde grup/seminer çalışması programına katılmadığının bildirilmesi üzerine, denetim planına uymadığından bahisle İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce düzenlenen 19/01/2018 tarihli ve 2017/557 DS sayılı uyarı müzekkeresinin 27/01/2018 tarihinde hükümlüye bizzat elden tebliğ edildiği, uyarı müzekkeresinde bir sonraki ihlalde tekrar uyarı yapılmayarak dosyanın kapatılacağının hükümlüye bildirilmesine rağmen hükümlünün belgelendirilebilir ve geçerli bir mazereti bulunmaksızın 15/02/2018 tarihindeki grup/seminer çalışmasına katılmaması üzerine dosyasının kapatılarak Silifke Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, böylece hükümlünün denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğü ikinci kez ihlâl ettiği ve bu halin ısrar niteliğinde olduğu anlaşılmakla, kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde

2- 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen erteleme kararının aynen infazına şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2018 tarihli ve 2018/314 esas, 2018/631 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ile birlikte denetimli serbestlik tedbirine hükmedilen şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne 26/09/2017 tarihinde müracaat etmesi üzerine burada kendisine yükümlülüklerinin yazılı olarak tebliğ edildiği, ayrıca yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi veya tekrar uyuşturucu madde kullanması halinde hakkında kamu davası açılacağının ihtar edildiği, dolayısı ile birinci uyarının doğrudan ilgili müdürlükçe yapılmış olduğu,

Ancak bu ihtar ve uyarıya rağmen, şüphelinin 16/01/2018 tarihinde yükümlülüklerini birinci kez ihlal etmesi üzerine, yine yazılı olarak uyarılmasına karar verildiği ve “yeniden yükümlülük ihlali halinde hakkında dava açılacağı” uyarısını içeren bu davetiyenin 27/01/2018 tarihinde tebliğ edildiği, bunun da ikinci uyarı olarak kabul edilmesi gerektiği, ancak şüphelinin 15/02/2018 tarihinde ikinci kez yükümlülüklerini ihlal ettiği,

Anlaşılmıştır.

Bu hali ile 2 kez uyarılmasına rağmen 2 defa yükümlülüklerini ihlal ettiği görüldüğünden, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulu"nun gerçekleştiği, anlaşıldığından, yargılamaya devam olunarak esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “erteleme kararının aynen infazına” dair karar verilmesi yasaya aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

D) Karar:

D) Karar:

Açıklanan nedenlere göre; Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2018 tarihli ve 2018/314 esas, 2018/631 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 14.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.