muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7303, Karar No: 2011/6912, Tarih: 21.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/7303 E.  ,  2011/6912 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/ 2011/228049

Adam öldürmek ve izinsiz silah taşımak suçlarından sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81,29,81,29 ve 765 sayılı TCK.nun 71, 75/2 ve 77.maddeleri gereğince hükümlülüğüne, izinsiz silah taşımaktan yeniden hüküm kurulmasına ve CMK.nun 231.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/02/2011 gün ve 370/42 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 448, 51/1, 31, 33, 448, 51/1, 31, 33 ve 6136 sayılı Kanunun 13/1.maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden hükümlü müdafiinin takdiri indirim hükmünün uygulanması, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen ceza yönünden 5237 sayılı TCK.nun 50 ve 51 maddeleri ile CMK.nun 231.maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 18.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5349 sayılı Kanunun 2.maddesi ile değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 6.maddesinin 1. fıkrasına göre, hüküm fıkrasındaki “ağır hapis” ibaresinin “hapis” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEREK hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 21/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13552, Karar No: 2024/2042, Tarih: 26.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/13552 E.  ,  2024/2042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1473 E., 2021/3156 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2020 tarihli ve 2020/164 Esas, 2020/334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2020/1473 Esas, 2021/3156 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına,

2. Sanık Müdafiinin temyiz istemi, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ...'in, sanık ...'in ablası tanık ... ile evli olduğu, ancak 7 yıldır ayrı yaşadığı tanıkla arasındaki boşanma davasının devam ettiği, mağdur ...'in bu süreçte tanık ...'nin ve çocuğunun geçimi için ödemesi gereken nafakayı verme konusunda istekli davranmadığı, sanığın da bu konuda mağdura tepkili olduğu,olay tarihinden bir gün önce tanık ...'nin kendisine tehdit ve hakaret edildiğinden bahisle başvurusu üzerine mağdur ... ile ilgili olarak 6284 sayılı Kanun gereğince koruma kararı alındığı, olay günü sanığın, tanık ...'ın evinin yakınına giderek, o esnada tanığın evinde bulunan mağduru telefonla arayarak evin dışına çağırdığı, mağdurun ikametten dışarı çıktığı sırada sokak üzerinde beklemekte olan sanık ile mağdurun çok kısa süren konuşmalarının ardından sokakta park halindeki iki araç içinden yüzleri maskeli ellerinde sopalar bulunan ve kimliği tespit edilemeyen şahısların indiği, sanığın elinde de ele geçirilemeyen bıçak ve sopa bulunduğu, sanık ve yanında bulunan şahısların mağduru darp etmeye başladıkları, mağdur yere düştükten sonra da defalarca vurmaya devam ettikleri, sonrasında sanık ve yanındakilerin olay yerinden ayrılması ile eylemin sona erdiği anlaşılan

olayda, mağdurun yaralanmasının yaşamsal tehlikeye neden olduğu, kullanılan araçların (sopa, bıçak) elverişliliği, darbe sayısı, görüntü kayıtlarıyla sabit olduğu üzere darbelerin şiddeti ve hedef alınan bölgeler dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu kabul edilerek sanğın kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı tespit edilmiştir.

2. Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımı, görüntü izleme tutanakları, Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 31.01.2020 tarihli adli muayene raporu, kollukça tutulan tutanaklar, sanığın adli sicil kaydı ve nüfus kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak suçun vasıflandırılması yönünden yapılan değerlendirmede, mağdurda meydana gelen yaralanmaların niteliği, hayati bölgelerin doğrudan hedef alınmamış olması, sanığın yanında getirdiği kesici aleti öldürücü biçimde kullanmamış olması, kafa bölgesindeki sopa darbelerinin şiddeti, sanığın mani durum bulunmamasına rağmen eylemine kendisinin son vermesi hususları bir arada değerlendirilerek sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu kabul edilerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, eylemin sanık ve kimliği belirlenemeyen diğer şahıslar tarafından birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ve yanındaki kişilerin sokak üzerinde sopalarla darp ettikleri katılanın yere düşürek tümüyle hareketsiz kalması üzerine olay yerinden ayrıldıklarının anlaşılması karşısında, suçta kullanılan araçlar, hedef alınan bölgeler ve darbe sayısı ile şiddeti yanında katılanda meydana gelen ve özellikle kafa bölgesinde kırıklara ve yaşamsal tehlikeye neden olan yaralanmanın ağırlığı nazara alındığında sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin suçun vasıflandırmasında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) nolu bölümde açıklanan nedenle sanık müdafi ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza

Dairesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2020/1473 Esas, 2021/3156 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/632, Karar No: 2023/3421, Tarih: 17.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/632 E.  ,  2023/3421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Yokluğunda 22.02.2008 tarihli mahkûmiyet hükmünün tebligat tarihinde sanığın Tekirdağ 1 nolu F tipi Kapalı Ceza Evinde bulunduğu halde 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtildiği üzere, yoklukta verilen hakim veya mahkeme kararlarının, ceza infaz kurumunda tutuklu veya hükümlü olarak bulunan kişiye bizzat tebliği yeterli olmayıp, kararın ayrıca kendisine okunup anlatılması da zorunludur. Bu durumda yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu tespit edilmiş ise de; hüküm sürecinde temyiz edilmemesi üzerine mahkemece kesinleştirme yapıldığı, mahsup talebinde bulunulduğu ve ilamın infazının tamamlandığı, sanığın hükümden haberdar olduktan uzun bir süre sonra temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla,

Yokluğunda verilen hükmü karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'un (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ ile Ek kararın ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6207, Karar No: 2017/1060, Tarih: 23.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/6207 E.  ,  2017/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 151 ada 14 parsel sayılı 2.553,11 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı, harici satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., aynı tapu kaydına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda temyize konu çekişmeli 151 ada 14 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyize konu çekişmeli 151 ada 14 parsel sayılı taşınmaz 27.06.1989 tarih, 65 sıra numaralı tapu kaydı, harici satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ...; maliki olduğu aynı tapu kaydına dayanarak dava açmış, davalı ...; dava konusu taşınmazı 12.09.2001 tarihli senetle davacıdan satın aldığını, o zamandan beri de kendi zilyetliğinde bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın 12.09.2001 tarihli senetle davacı tarafından davalıya satıldığı, o zamandan beri davalı zilyetliğinde bulunduğu kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, verilen karar Yasa'ya uygun bulunmamaktadır. Dava konusu 151 ada 14 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören davacı ... adına kayıtlı 27.06.1989 tarih, 65 sıra numaralı tapu kaydının dava konusu taşınmaza ait olduğu hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Dosya kapsamında yapılan inceleme ve araştırma sonucu davalının tapu dışı satın alma olgusu sabit olmadığı gibi, davalının davacıdan satın aldığını ve zilyetliğe başladığını iddia ettiği 12.09.2001 tarihi ile tespitin yapıldığı 10.01.2009 tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-b maddesi gereğince öngörülen 10 yıllık zilyetlik süresi dolmadığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine,

23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7117, Karar No: 2020/1828, Tarih: 24.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/7117 E.  ,  2020/1828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/16367 sayılı iddianamesine konu eylemde tanık Bayram Çelik'in beyanında Mehmet Çelik'in su kuyusundaki dinamoya hat çekip dinamoyu çalıştırmasının ardından alevlerin çıktığının ifade edilmesi karşısında adı geçen hakkında zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması olanaklı görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3646, Karar No: 2019/3375, Tarih: 02.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3646 E.  ,  2019/3375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Sanık ...’nın temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 12.05.2014 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti hâlinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

B) Sanık ...’ın temyiz talebinin incelenmesi:

1- Nenc Tekstil Üretim Pazarlama Tic. Ltd. Şti.nin ortağı olan sanık hakkında, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve Nenc Tekstil Üretim Pazarlama Tic. Ltd. Şti.nin bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Başkanlıklarından sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının temin edilememesi hâlinde ise;

aa) Nenc Tekstil Üretim Pazarlama Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen 13.06.2011 tarih ve ...... sayılı vergi tekniği raporunun 21. sayfasının VII. bölümünde bahsi geçen ve Vergi Denetmeni ... ...... tarafından düzenlenen 23.12.2008 tarih ve ...... sayılı vergi tekniği raporunun getirtilip incelenmesi,

bb) Sanığın işletmenin faaliyeti ile ilgili beyanname, işletmeye ait bir belge düzenleyip düzenlemediğinin araştırılması, vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları getirtilip belgelerdeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

cc) Nenc Tekstil Üretim Pazarlama Tic. Ltd. Şti. adına basımı yapılan ve vergi suçu raporunun 2. sayfasında basım bilgileri açıklanan irsaliyeli faturaların kim tarafından sipariş edilip teslim alındığının ilgili matbaadan sorulması, varsa teslim tutanağının getirtilip dosya içine konulması,

dd) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

dd) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre;

a) Kararın gerekçe bölümünde sanığın “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği” kabul edildiği hâlde, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından hükümler kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

b) Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin son olarak düzenlenen fatura tarihi olduğu dikkate alındığında; her takvim yılı için düzenlenen en son fatura tarihinin tespit edilmesinden sonra suç tarihlerinin belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, hatalı değerlendirme sonucu suç tarihlerinin 2008 ve 2009 olarak yanlış belirlenmesi,

c) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve ...... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 02.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12201, Karar No: 2010/2362, Tarih: 23.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/12201 E.  ,  2010/2362 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar Avukatlarınca istenilmesi ve davalı Avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23/02/2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalı adına Av. ... ile karşı taraf adına Av. Birsen Meriç geldiler. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Taraflarca sunulan kanıtlar, iş kazası nedeniyle yapılan müfettiş incelemesindeki tespitler, sigortalı tarafından açılmış olan tazminat davasındaki bulgularla; mahkemece kazanın gerçekleştiği iş kolu ile işçi sağlı ve işgüvenliği alanında uzman kişilerden oluşturulan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda, sigortalının işyerindeki çalışma süresi konusunda yazım yanlışı bulunmasına karşın, kusur aidiyeti konusunda 506 sayılı Yasanın 26. maddesine uygun irdeleme içerdiği gözetilerek; ...... Başkanlığı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Davalı işveren vekili, davaya yanıtlarını içeren dilekçesi ile yargılamanın sonraki aşamalarında, sigortalının Kurum tarafından belirlenen sürekli işgöremezlik oranına itirazda bulunarak, sigortalının kazadan kısa süre sonra çalışabileceği yönünde rapor düzenlenmesine karşın, farklı hastalıklara bağlı olarak çalışma gücünü kaybettiğini ileri sürmüş olup; davalı vekilinin itirazlarının dayanağı kanıtlar toplandıktan sonra, 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür doğrultusunda inceleme yapılarak, öncelikle ......dan rapor alınması, anılan kurul tarafından verilen raporun davacı Kurum açısından bağlayıcı olmasına karşın davalı işverenin bu rapora da itiraz hakkı bulunduğundan, itirazı halinde ....veya tıp fakültelerinin konuya ilişkin anabilim dalı uzmanlarından oluşturulan kurullardan rapor alınmak suretiyle, uğradığı iş kazasına bağlı olarak sigortalının sürekli işgöremezlik oranının kesin biçimde belirlenmesi; işgöremezlik oranı konusunda değişikliğin ortaya çıkması durumunda, bu değişikliğin dava konusu ilk peşin sermaye değerli gelir ile davalının tazmin sorumluluğu üzerindeki etkisinin belirlenmesi gereği gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

./..

-2-

./..

-2-

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı avukatı yararına takdir edilen 750,00.- lira duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....