muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21099, Karar No: 2015/1802, Tarih: 29.01.2015

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; 25.03.2013 tarihli haciz esnasında hazır bulunan ve .... ortağı olan ..., takip borçlusunun oğlu olduğunu ve haciz yapılan işyeri ile ilgisinin bulunmadığını, kaldı ki haczedilen malların da takip dışı ....'dan kiralandığını iddia etmiştir.

İİK'nun 85/2. maddesi uyarınca; borçlu yahut borçlu ile birlikte malı elinde bulunduran şahısların, taşınır mal üzerinde üçüncü bir şahsın mülkiyet veya rehin hakkı gibi sınırlı bir ayni hakkının bulunması veya taşınır malın üçüncü şahıs tarafından haczedilmiş olması halinde bu hususu haciz yapan memura beyan etmek ve beyanının haciz tutanağına geçirilmesini talep etmek zorunda olduğu ve haczi yapan memurun da borçluyu yahut borçlu ile birlikte malı elinde bulunduran şahısları bu beyana davet etmek zorunda olduğu kabul edilmiştir. Hal böyle iken, limited şirket ortağının istihkak iddiasında bulunmasında hukuken bir engel bulunmadığına göre; Mahkemece, duruşma açılarak .... ve ....i'nin davaya davalı olarak dahil edilmesinin sağlanması, varsa cevap ve delillerinin belirlenerek, toplanan ve toplanacak tüm delillerin tarafların iddia ve savunmaları kapsamında birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Kabule göre de; ... kendi adına istihkak iddiasında bulunmadığı ve davada husumet yöneltilmediği halde, gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilerek, kendisine hüküm tebliğ yapılması isabetsiz olmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... ve ..... vekili temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/15387, Karar No: 2013/804, Tarih: 16.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15387 E.  ,  2013/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ (ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/06/2011 tarih ve 2009/346-2011/238 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacı ...’ın hissedarı olduğu diğer davacı şirketin hisselerinin devri için dava dışı ... isimli kişi ile anlaştığını ancak bu kişinin davacıların bilgilerini elde ederek davalı banka nezdinde hesap açtığını, kredi kartı ve çek koçanı aldığını, davalı Banka'nın gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, bu durum nedeniyle müvekkilleri hakkında icra takipleri yapıldığını, müvekkili ...’ın ...’dan ...’a gidiş gelişleri sırasında masraf yaptığını ileri sürerek, 500 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminatın davalı Banka'dan olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ...’ın diğer davacı şirketin yönetimini dava dışı ...’a teslim ettiği ve bu kişinin gerekli bilgi ve belgeleri elde ettiği, davacı ...’ın bu sebeple %80 oranında kusurlu olduğu, davalı Banka'nın ise hesap açılması sırasında imza incelemesini gerektiği şekilde yapmadığı, davacılar hakkındaki icra dosyalarında haciz işlemi yapılmadığı, bu nedenle davacılar lehine manevi tazminat verilmesine yer olmadığı, davacı ortak tarafından yapılan masrafların 1.000 TL olarak kabulünün mümkün olduğu ve bu miktarın da şirket ve ortağı tarafından yarı yarıya yapılmış olduğunun kabul edilmesinin gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile her bir davacı için 100 TL olmak üzere toplam 200 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28710, Karar No: 2020/13492, Tarih: 16.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/28710 E.  ,  2020/13492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

30.05.2019 tarihli duruşmada sanığın yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 10.06.2019 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21600, Karar No: 2014/1631, Tarih: 30.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21600 E.  ,  2014/1631 K.**

* MURİS MUVAZAASI NEDENİYLE TAPU İPTALİ VE TESCİL

* HAKKIN KÖTÜYE KULLANILMASI

* HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜREYE VE ZAMANAŞIMINA TABİ OLMAYAN DAVANIN SENELER SONRA AÇILMASI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 2

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 09.07.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat H. Ö. ile temyiz edilenler vekili Avukat R. I.r geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve miras payı oranında tescil, mümkün olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve miras payı oranında tescil, mümkün olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişmeye konu taşınmazlardan 546 parsel sayılı taşınmazın senetsizden H.. K.. adına tespit edildiği ve kadastro tutanağının 15.03.1982 tarihinde kesinleştiği, 419 parsel sayılı taşınmazın ise Şubat 1954 tarihli 60 nolu tapu kaydı ile miras bırakan adına kayıtlı iken 1969 yılında oğlu H.K.l'a bedeli mukabilinde devrettiği belirtilmek suretiyle kadastroda Hamdi adına tespitinin yapıldığı ve kadastro tutanağının 15.03.1982 tarihinde kesinleştiği, diğer çekişmeye konu 59 ve 159 nolu parsellerin ise kadastro tespiti sırasında yarı payının Mart 1335 tarihli 71 ve 72 sıra nolu tapu kayıtları ile A.oğlu Y., yarı payının da Mayıs 1950 tarihli 68 ve 69 sıra nolu tapu kayıtları ile 24 hisse itibariyle 6 hissesinin Ö. karısı Z. ve 3'erden 18 payının Ö. evlatları Pe., F., Z., M., N. ve E. adlarına kayıtlı olup, adı geçenlerin aralarında yapmış oldukları harici ve rızai taksimde 59 ve 159 nolu parsellerin Z. ile onun çocukları olan Penbe, F., Z., M., N.ve E.'ye isabet ettiği, Z. 1959 yılında dul olarak ölümü ile anılan çocuklarının mirasçı olarak kaldıkları, paydaşlardan miras bırakan F.nın kendi adına asaleten N., P., Z. ve M. vekaleten hareket ederek paylarını Silivri Noterliği'nin 22.01.1979 tarihli 2008 yevmiye numaralı satış vaadi sözleşmesi ile bedeli mukabilinde H.. K..'a sattığı belirtilerek ¾ payının H. K.adına, ¼ payının ise Ö.kızı E.adına tespitinin yapıldığı ve miras bırakan F.'nın bu yerleri sattığına ve tespite muvafakat ettiğine dair imzasının alındığı, kadastro tutanaklarının ise itiraz edilmeden 15.03.1982 tarihinde kesinleştiği, paydaş H. K.l'ın bu taşınmalardaki E.ye ait olan ¼ payları da 31.12.2001 tarihinde satın alarak parsellerin tamamına malik olduğu, 1911 doğumlu olan kök miras bırakan F. K.ın 06.04.1991 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı çocukları E. M. N. 26.03.2005 tarihinde ölen oğlu H.'in eşi olan davacı gelini C. torunları H. ve C. ile 07.04.2003 tarihinde ölen oğlu H.'nin eşi davalı N. ile torunları olan diğer davalıların kaldığı görülmektedir.

Davacılar, mirasbırakanları F.K. tarafından davalıların murisi olan H. K.a yapılan temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Mahkemece; miras bırakanın diğer çocuklarından mal kaçırmak amacıyla çekişme konusu taşınmazlarını davalıların murisi olan oğlu H.'ye muvazaalı olarak devrettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar, mirasbırakanları F.K. tarafından davalıların murisi olan H. K.a yapılan temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Mahkemece; miras bırakanın diğer çocuklarından mal kaçırmak amacıyla çekişme konusu taşınmazlarını davalıların murisi olan oğlu H.'ye muvazaalı olarak devrettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki; yargılama sırasında davacı taraf 16.05.2011 havale tarihli dilekçesi ile çekişme konusu taşınmazlardan 546 parsel yönünden davalarını atiye terkettiklerini bildirdiği ve davalı vekilinin hazır olduğu 22.06.2011 tarihli oturumda bu dilekçe okunmasına rağmen 546 parselle ilgili davanın atiye terkedilmesine davalı tarafça karşı çıkılmadığına göre anılan parselle ilgili olarak atiye terk nedeniyle hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken anılan taşınmazın kabul kapsamına alınmış olması doğru değildir.

Çekişmeye konu yapılan diğer taşınmazlar yönünden ise; 419 nolu parselin tamamı ile 59 ve 159 nolu parsellerin ¾ payının kadastro tespiti sırasında davalılarında murisi olan H.. K..adına tespit edildiği ve kadastro tespitlerinin 15.03.1982 tarihinde kesinleştiği, kök miras bırakan F. K. ise öldüğü 06.04.1991 tarihinden dava tarihi olan 10.02.2010 tarihine kadar dava açılmadığı, her ne kadar muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı açılan davalarda zamanaşımı ve hak düşürücü süre sözkonusu değil ise de; aradan bunca zaman geçtikten sonra dava açılmasının Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesi hükmü ile bağdaşmadığı açıktır.

Hal böyle olunca; 546 parsel yönünden atiye terk nedeniyle hüküm tesisine yer olmadığına, diğer taşınmazlar yönünden ise davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 990.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenlerden alınmasına, 30.01.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

1)-Dava konusu 546 parsel sayılı taşınmaz yönünden Dairenin bozma kararına iştirak ediyorum.

2)-Ancak; 59, 159 ve 419 parsel sayılı taşınmazlar yönünden dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre mahkemenin temliklerin muvazaalı olduğu yönündeki tespiti doğrudur.

-KARŞI OY YAZISI-

1)-Dava konusu 546 parsel sayılı taşınmaz yönünden Dairenin bozma kararına iştirak ediyorum.

2)-Ancak; 59, 159 ve 419 parsel sayılı taşınmazlar yönünden dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre mahkemenin temliklerin muvazaalı olduğu yönündeki tespiti doğrudur.

Olayda davalılar murisi adına oluşan tapu kayıtları muvazaa ile illetlidir. Muvazaa en kısa olarak irade ile beyan arasında üçüncü kişileri aldatmak amacıyla kasten yaratılan aykırılıktır. Muvazaanın müeyyidesi sözleşmenin butlanıdır. O itibarla da sözleşmenin icra olunduğu tarihten itibaren muayyen bir sürenin geçmiş olması veya sözleşmeye icazet verilmesi veya akitlerin yükümlülüklerini ifa etmeleri muvazaalı sözleşmeye geçerlilik kazandırmaz. Bu nedenle, muvazaa hukuksal sebebine dayalı tapu iptal davalarının açılması herhangi bir süreye tabi değildir.

Ancak, bir hakkın doğduğu anda hemen veya kısa bir süre sonra kullanılması, talep veya dava olunması zorunlu değildir. Hakkın kullanılması bir zamanaşımı veya hak düşürücü bir süreye bağlıysa bu sürenin dolmasından önce harekete geçilmesi yeterlidir. Böyle bir sürenin bulunmadığı hallerde ise hak sahibi hakkını her zaman, hatta uzun yıllar geçtikten sonra dahi kullanabilir. Davacılar hukuk düzeninin kendilerine tanıdığı bir hakkı kullanmışlardır.

Dolayısıyla TMK 2.maddeye aykırılık yoktur. İşin esası yönünden sayın çoğunluğun bozma görüşüne iştirak etmiyorum.

Ne var ki; 59 ve 159 parsel sayılı taşınmazlarda miras bırakandan intikal etmeyen paylarında kabul kapsamına alınması doğru olmadığından davalıların temyizi 59 ve 159 parsel sayılı taşınmazlar yönünden bu nedene hasren kabul edilmelidir.
Yargıtay — Esas No: 2020/5794, Karar No: 2021/685, Tarih: 18.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/5794 E.  ,  2021/685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada ilgili bakanlığın ve Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün adı geçen bakanlığa ve Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 18/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4019, Karar No: 2021/2297, Tarih: 01.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4019 E.  ,  2021/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemli davada verilen kararın tavzihi talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda: Talebin reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin temyizi üzerine ek karar ile 30/06/2015 tarihli kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup, uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiş, irtifak hakkının ... adına tescil edilmesine yönelik tavzih talebinin 15.08.2019 tarihli ek karar ile reddine karar verilmiş, ek kararın temyizi üzerine mahkemece 26.11.2019 tarihli ek karar ile kararın kesin olduğu gerekçesi ile temyiz talebi reddedilmiş, bu ek karar süresi içinde davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece tespit edilen bedel karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı içinde olup, temyize tabi olmadığından, mahkemece verilen ek karar usul ve yasaya uygundur.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8794, Karar No: 2012/22040, Tarih: 15.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8794 E.  ,  2012/22040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :410-44

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının haksahibine bağlanan gelirlerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... Kimya San. ve Tic. A.Ş., ...ve ...avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Kimya San. ve Tic. A.Ş., ...ve Azmi Aktan'dan alınmasına, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6581, Karar No: 2025/3750, Tarih: 08.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/6581 E.  ,  2025/3750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1364 E., 2024/1174 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2024 tarihli ve 2023/420 Esas, 2024/48 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.06.2024 tarihli ve 2024/1364 Esas, 2024/1174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın öldürme kastının olmadığına, eylemin kasten yaralama kapsamında kaldığına, meşru savunmanın varlığına, haksız tahrikin derecesine, ceza miktarına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın öldürme kastının olmadığına, eylemin kasten yaralama kapsamında kaldığına, meşru savunmanın varlığına, haksız tahrikin derecesine, ceza miktarına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, eksik incelemenin olmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mağdur ...'in bıçak yaralanmasına maruz kaldığı, katılanın sol yüz yarımında temporal bölgeden bukkal bölgeye uzanan 20 cm kesi, göğüs ön yüzünde oblik uzanan 20 cm kesi, sağ lomber bölgede oblik uzanan 10 cm kesi olduğu, kesici delici alet ile meydana gelen superfisyal temporal arter yaralanması, kas kesisi ve fasial sinir yaralanması nedeniyle katılanın hayati tehlike geçirecek ve yüzde sabit iz olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda; Katılanda oluşan yaralanmaların nitelikleri dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle (9) yıldan (15) yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında cezanın makulden uzaklaşılarak tayini yerine, (12) yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi teşebbüsün derecesinin makulden uzaklaşılarak verilmesi gerektiği yönünden yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.06.2024 tarihli ve 2024/1364 Esas, 2024/1174 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,