muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7054, Karar No: 2019/4320, Tarih: 13.06.2019

Bu açıklamalar ışığında dosyanın incelenmesinden; Dairemiz Geri Çevirme kararı uyarınca Mahkemece tanzim edilen eksik nispi harca dair muhtıranın kanun yoluna başvurmuş bulunan vekaletname sahibi davalı vekili Av. ... adına ve adresine değil, 16/02/2015 tarihli yetki belgesine istinaden Av....’a tebliğe çıkartıldığı ve vekillerin Baroya kayıtlı adreslerinin farklı olduğu anlaşıldığından, anılan davalı şirket vekili Av. ...’e yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eksik nispi harca dair muhtıranın yöntemince tebliği sağlandıktan sonra, 6100 sayılı HMK'nın 366.maddesi delaletiyle aynı kanunun 344. maddesi uyarınca davalıya bir haftalık kesin süre verilmesi, süresi içinde eksik harç ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi; süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde ise kararın temyiz harcını yatırmayan davalı ve/veya davalılar yönünden temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek, ek kararın ilgiliye yöntemince tebliğ edilmesi amacıyla, yargılamanın sürüncemede kalmaması açısından eksiklerin titizlikle ve ivedilikle yerine getirilmesi, aksi halde suç duyurusunda bulunulabileceğinin gözetilmesi gerektiği ile eksik hususun ikmali için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11881, Karar No: 2021/4516, Tarih: 24.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/11881 E.  ,  2021/4516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 10.12.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 18.12.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10719, Karar No: 2019/560, Tarih: 10.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/10719 E.  ,  2019/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMES

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, Davacı vekili müvekkilinin davacı 05/09/2006 tarihinde davalı ... şubesinde servis elemanı olarak çalışmaya başladığını ve çalışmasının kesintisiz ve aralıksız olduğunu, ancak sonradan öğrendiği kadarıyla davalılardan... Gıdanın bu şirketle organik fiili ve hukuki bağı olan diğer kardeş şirketin davacının çalıştığı esenlerdeki işyerini Franchising anlaşması ile diğer davalı ...’a devrettiğini ve müvekkilinin sigorta primlerinin de devir tarihi olan 2010 yılı 10. Ay itibari ile bu firma tarafından yatırılmaya başlandığını, müvekkilinin çalıştığı 5 yıl boyunca davalı işyerinde devamlı fazla mesai yaptığını, dini ve milli bayramlarda tüm genel tatillerde çalıştığını ancak tüm taleplerine rağmen gerek fazla mesai ücretlerinin gerekse genel tatil alacaklarının ödenmediğini, müvekkilinin haklarını araması işveren davalının müvekkili işçi üzerinde baskı ve haksızlık yapmasını beraberinde getirdiğini ve işveren tarafından müvekkilinin çalışma saatlerinde esaslı değişiklik yapıldığını bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve kötüniyet tazminatı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili, dava dışı ... Ltd. Şti. İle diğer davalı arasında 15/09/2010 tarihli bir Franchising Sözleşmesi aktedildiğini, müvekkil şirket ile organik bağı bulunan dava dışı Hacıoğlu ile diğer davalı arasında 15/09/2011 tarihli 5 yıl süreli bir franchising sözleşmesi aktedildiğini, iş bu sözleşme kapsamında Hacıoğlu markası altında ayrı bir tüzel kişilik ve vergi levhası ile restoran işletmesi için işyerinin diğer davalıya devredildiğini, davacının dava dilekçesindeki iddialarının asla kabul edilmediğini, bir an için haklı olduğu düşünülse bile kullanılmayan izin ücretleri ve ihbar tazminatından sorumluluğun son işverene ait olduğunu, ayrıca devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işverenin tek başına sorumlu olduğunu, işyerinin veya bir bölümünün devrinde, devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçlarıyla devralana geçtiğini, bu nedenle müvekkil şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Tektat Şirketi vekili, diğer davalı... Gıda vekilince ibraz edilen cevap dilekçesinde iş yerinin devredildiği Ekim 2010 tarihine kadar davacının tüm ücret ve alacakları müvekkil şirket tarafından davacıya ödendiğinin belirtildiğini, fakat bu iddianın gerçeği yansıtmadığını, delillerle ispatı gerektiğini, şayet bu tarihe kalan olan tüm ödemelerin davalı... Gıda tarafından davacı ...'a ödenmesi gerekirken diğer davalı Ekim 2010'a kadar olan ücret ödemesi, kıdem tazminatı, ihbar tazminatının davacı tarafa ödenmediğini, davacının talep ettiği tazminatın kabul edilemeyeceğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne yönelik verilen ilk kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2014/18811 Esassayılı kararı ile " 4857 sayılı yasanın 6. Maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen 2 yıllık süre sınırlamasının kıdem tazminatı bakımından söz konusu olamayacağı, kıdem tazminatının devir öncesi ve sonrası sürenin tamamı için hesaplanması, devreden işveren için kendi dönemleri ve devir tarihlerindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmesi, feshe bağlı diğer haklar olar ihbar tazminatı ve izin ücretinden son işverenin sorumlu olduğu, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğunun bulunmadığı, iş yerinin devredildiği tarihe kadar dolmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ücretlerinden devreden ve devralan işverenin müteselsil sorumlu oldukları, devreden açısından bu sürenin devirden itibaren 2 yıl ile sınırlı olduğu, devirden sonraki çalışmalar sebebi ile devredenin sorumluluğunun olmadığı, fazla mesai ücreti ücreti alacağı hesaplanırken 2011 Mayıs için fazla çalışılan kısmın, zamsız miktarı alındığı kabul edilerek yalnızca o ayın zamlı kısmının hesaplanması gerektiği" gerekçesi ile bozulduğu, bozma ilamına uyulduğu, taraf beyanları, davacıya ait sigorta hizmet cetveli, davacının iş yeri şahsi dosyası, ihtarnameler, tanık anlatımları, dosyaya ibraz edilen belge ve bilgiler, bilirkişi raporu, yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından; davacının 05/09/2006-03/08/2011 tarihleri arasında çalıştığı, davacı vekili haksız fesih olgusuna, davalı taraf ise devamsızlık olgusuna tutunduğu, davacı tarafından davalılara gönderilen 07/07/2011 tarihli ihtarname ile davacının sigortalarının eksik yatırıldığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, eksik sigortaların tamamlanması ve fazla mesai ücretlerinin ödenmesini ihtar ettiği, tanık beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının iş bu ihtarnamesinden sonra iş yerine gittiğinde işe alınmadığı ve dolayısı ile iş akdinin işverenlikçe feshedildiği, feshin haksız olduğu, toplanan deliller ışığında iş akdinin davalı işverenlik tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle haksız olarak feshedildiği ,bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı kabul edildiği, usul ve yasaya uygun ve kabul gören 27/04/2017 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, dini ve milli bayram ücret alacağı, ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacağının davalılardan tahsiline karar verildiği, davalı Tektat şirketi dava konusu alacakların tamamından sorumlu tutulduğu, davalı..

... gıda şirketi ise kendi dönemi ile ilgili fesih tarihinde muaccel olan alacak kalemlerinden sorumlu tutulduğu, fazla mesai ve dini ve milli bayram ücret alacaklarından taktiren %30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı, iş akdinin kötü niyetle feshedildiği ispatlanamadığından bu talebin ise reddine karar vermek gerektiği gerekçesi ile kötüniyet tazminatı haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Tic. Ltd. Şti.nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, bozma sonrasında hükme esas alınan 27/04/2017 düzenleme tarihli bilirkişi raporunda davalı... Şirketi’nin fazla mesai ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun devir tarihine dek hesaplanmış ve Mahkeme’nin gerekçeli kararında bu bilirkişi raporunun benimsendiği ve davalı ... Tic. Ltd. Şti.’nin kendi dönemi ile sorumlu tutulduğu belirtmiş ise de Mahkeme’nin hizmet süresinin sonuna dek hesaplanan fazla mesai ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacağından davalı ... Tic. Ltd. Şti.’nin diğer davalı ile birlikte sorumlu tutması hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5980, Karar No: 2012/3304, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/5980 E.  ,  2012/3304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı SS ... Köyü Sulama Kooperatifi ile davalı DSİ Genel Müdürlüğü'ne izafeten DSİ XL Bölge Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 28.12.2009 gün ve 2009/402-2009/430 sayılı hükmü bozan Dairemizin 21.07.2011 gün ve 2010/1537-2011/4840 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

... ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 215,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 10.05.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY YAZISI-

Bozma kararına ekli muhalefet şerhinde açıklanan nedenlerle karara katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/9412, Karar No: 2014/6132, Tarih: 06.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9412 E.  ,  2014/6132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2011/127078

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22.06.2010

NUMARASI : 2009/879 Esas, 2010/385 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 15.11.2000 doğumlu olup mahkemece beyanının alındığı 02.02.2010 tarihinde 10 yaşı içerisinde bulunan mağdur E..'ın velisi olan babası İsmail'in kovuşturma evresinde sanıktan şikâyetçi olup davaya katılmak istemediğini bildirmesi karşısında hükmü temyize hakkı bulunmayan mağdur E.. vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurlara, '' sizi başka bir yere yüzmeye götüreyim, orada kaydıraklar var, orası kalabalık'' diyerek ailelerinden habersiz dere kenarına yüzmeye götüren sanığın eyleminin TCK.nın 234. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmaksızın yazılı gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar E.. ve S....C..vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/144, Karar No: 2017/5584, Tarih: 19.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/144 E.  ,  2017/5584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dosya içerisinde bulunan ... ... İşletme Müdürlüğünün 23.07.2012 tarih ve 2144 sayılı sayılı çekişmeli taşınmazın tahsisi istemine ilişkin yazının sonucunun araştırılması, tahsis işlemi gerçekleşmiş ise tahsise ilişkin tüm kararlar, yazılar ve bilgi ve belgelerin bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/06/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8125, Karar No: 2018/600, Tarih: 24.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8125 E.  ,  2018/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanık ...’in atılı suçtan mahkumiyeti ile sanık ...’nin beraatine dair Karaman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.02.2017 gün ve 2016/159 Esas, 2017/10 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 10.02.2017 günlü duruşma tutanağı ile gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14753, Karar No: 2018/10650, Tarih: 13.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/14753 E.  ,  2018/10650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yurtdışında çalışan ... vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Yasa hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

2-Yurtdışında çalışan ... vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Yasa hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23. maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2. maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6. maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14. maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malûllük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Somut olayda; davacıya ait 3.2.2000 tarihli TR-4 belgesine göre, davacının tahsis talebinin 23.2.1993 tarihi olmasına rağmen, yurtdışında 30.6.1995 tarihinde en son çalışması ve 1.7.1995 tarihinde aylık almaya başladığı belirgin olup, 3201 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince, borçlanılan süreler gözetilerek yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için, yurtdışındaki çalışma veya çalışmaya dayalı yardım ilişkisinin sona ermesi gerektiğinden; Mahkemece, yaşlılık aylığının 1.7.1995 tarihi itibariyle bağlanması gerekirken, yazılı şekilde yaşlılık aylığına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün 1. fıkrasında yer alan “1.12.1996” tarihinin silinerek yerine “1.7.1995” tarihinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/185, Karar No: 2022/393, Tarih: 26.05.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/185 E.  ,  2022/393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

Hükümlü ... hakkında mağdureye yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1-2. cümlesi, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.11.2017 tarihli ve 815-369 sayılı hükmün hükümlü müdafisi ve katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince 19.12.2018 tarih ve 173-2165 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve hüküm kesinleşmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden sonra hükümlü müdafisinin, yargılamanın yenilenmesi ve infazın durdurulmasına ilişkin talebinin ... 2. Asliye Ceza Mahkemesince 14.02.2019 tarih ve 815-369 sayılı Ek kararı ile usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hükümlü müdafisinin bu karara yönelik itirazının, itiraz mercisi ... Ağır Ceza Mahkemesince 18.02.2019 tarih ve 2019/601 Değişik ... sayı ile reddine karar verilmiştir.

Merci kararına karşı ... Bakanlığınca 12.06.2019 tarih ve 5625 sayı ile kanun yararına bozma isteminde bulunulması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.06.2019 tarih ve 64435 sayı ile;

"...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan 'Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz' şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki 'Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.' biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda mahkûmiyet hükmünü veren Hakim Hülya Özdemir'in yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararın da verdiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." düşüncesiyle hükmün kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 28.11.2019 tarih ve 5782-12854 sayı ile;

"...CMK'nın 23. maddesi '(1) Bir karar veya hükme katılan hakim, yüksek görevli mahkemece bu hükme ilişkin olarak verilecek karar veya hükme katılamaz.

(2) Aynı işte soruşturma evresinde görev yapmış bulunan hakim, kovuşturma evresinde görev yapamaz.

(3) Yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hakim, aynı işte görev alamaz.' şeklindedir.