muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5016, Karar No: 2014/23614, Tarih: 13.11.2014

gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23'üncü maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2'nci maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6'ncı Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14'üncü maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Davacı yönünden Türkiye’de aylık bağlanmasını gerektirecek şekilde kesin dönüş şartının yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, Mahkemece eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5429, Karar No: 2017/7884, Tarih: 21.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/5429 E.  ,  2017/7884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı otel işletmesinde tatil amaçlı kaldıkları sırada müteveffanın termal havuzda boğularak hayatını kaybettiği, davacı anne ve baba için 6100 S.Yasa 107 uyarınca belirlenecek maddi tazminata, davacı anne ve baba ve kardeşler için toplam 130.000,00 TL manevi tazminata olay tarihinden işletilecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı baba ... için 10.000,00 TL, anne ... için 5.000,00 TL, her bir kardeş için 5.000,00'er TL olmak üzere toplam 40.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacılar ve müteveffanın tatil amacıyla gittikleri otelde yakınları müteveffa ... ...’in ölümü nedeniyle davalıların hizmet kusuru olduğu iddiasına dayalı olarak açılan maddi-manevi tazminat davası olup, uyuşmazlığın niteliği itibariyle davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığı, aynı yasanın 23.maddesi gözetilerek davaya bakmaya Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece ayrı bir Tüketici Mahkemesi var ise görevsizlik kararı verilmesi yok ise ara kararıyla davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde davacıya, 570,75 TL harcın davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6520, Karar No: 2013/4476, Tarih: 06.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/6520 E.  ,  2013/4476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2013 gün ve 2013/90 E, 2013/59 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1802, Karar No: 2013/3776, Tarih: 18.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/1802 E.  ,  2013/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Saray/Tekirdağ Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :09.06.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, mirasbırakan babası A.intikal eden taşınmazlardaki kendisine ait miras payının ergin olmadığı dönemde, murisin eşi (annesi) E.tarafından 14.08.1981 tarihinde "velayeten" davalıya hiçbir bedel alınmaksızın satış gösterilmek suretiyle temlik edildiğini, annesi E.taşınmazlardaki kendisine ait miras payını davalıya muvazaalı olarak temlik etmekle, velayet görevini kötüye kullandığını ileri sürerek, davalı üzerindeki tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir. Davacı, temlikin velayet görevinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirildiğini ileri sürdüğüne göre dava, Türk Medeni Kanununun 363. maddesine dayanmaktadır. Davacıya ait babadan intikal eden miras payını, ergin olmadığı dönemde velayeten devreden annenin de davaya dahil edilmesi, gösterdiği takdirde delillerinin toplanarak, sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve eksik hasımla hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.02.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/11426, Karar No: 2014/13471, Tarih: 16.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11426 E.  ,  2014/13471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 9. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, konut ... sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın TTK.nin 1473 ve devamı maddelerinde yer alan sorumluluk sigortasına dayalı tazminat davası olup,mutlak ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın haksız fiile dayalı tazminat davası olduğunu belirterek görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda uyuşmazlık 6102 sayılı TTK.nin 1472 (6762 sayılı TTK.nin 1301) maddesi uyarınca ... şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın haksız fiile sebebiyet veren davalıdan rücuen tahsili isteminden ibarettir.

... İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.3.1944 tarih... Esas... Karar...sayılı kararında bu husus "sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava ... poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur." şeklinde vurgulanmaktadır. Davacı ... şirketi olup, uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun 21. Ve 22. Maddeleri gereğince ... 9.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/428, Karar No: 2017/5265, Tarih: 01.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/428 E.  ,  2017/5265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9124, Karar No: 2024/892, Tarih: 28.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/9124 E.  ,  2024/892 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62/1, 50/4, 52/2-4. maddeleri uyarınca 24.300TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın eylemi bilinçli taksirle işlediğine, daha fazla ceza verilmesi gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; hükme esas alınan kusurun dosya kapsamına uygun olmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kusur tespiti için keşif yapılmadığına, ölümün çarpılan araçtaki LPG arızasından kaynaklandığına, sanık yönünden mücbir sebep söz konusu olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü 24.07.2013 saat 10:00 sıralarında Uşak İl Özel İdaresine ait araçla Armutlu Köyüne asfalt yapmak için sanığın sevk ve idaresindeki 64 KK 193 plaka sayılı kamyonla seyri sırasında, Ahmetler beldesinden yokuştan aşağıya doğru inerken kamyonun frenlerinin tutmadığı, sanığın öndeki aracı da sollamak istediği ancak karşı yönden ... gelmesi nedeni ile sollayamayarak kendi şeridine tekrar girdiğinde ...'nin kullanmış olduğu otomobile çarpması sonucu otomobilin alev alarak yanması sonucu bir kişinin ölümü ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın arkadan çarparak asli ve tam kusurlu olduğunun kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin kabul ve uygulamasına göre, olay günü sanığın kullandığı kamyonun fren hidroliğinin boşalması neticesinde fren sisteminin devre dışı kalması ve frenlerin tutmaması sebebiyle, önündeki şeritte seyir halinde olan ölen sürücüye ait araca çarparak LPG tankının alev alması sonucu bir kişinin ölümü ile sonuçlanan trafik kazasının meydana geldiği olayda, sanığın idaresindeki kamyonda bakım kusurunun olup olmadığı, aracın bakımının ne zaman yapıldığı, aracın fren sisteminde öncesinde arıza durumu olup olmadığının araştırılmadığı, aracın teknik donanımında eksiklik ve arızaların bulunup bulunmadığı, sanığın bu arızayı bilip bilmediği, araçta bakım kusurunun tespiti halinde suç tarihi itibariyle kimin sorumlu olup olmadığı, sanık tarafından araca ait arıza bildiriminin kuruma yapılıp yapılmadığı, sanığın aracında yükleme miktarının aracın cins ve nevine uygun olup olmadığı, çarpılan araçtaki yangının çarpmayla meydana gelmesinin mümkün olup olmadığı hususları araştırılarak sonucuna göre kusur tespiti ve cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7037, Karar No: 2016/4663, Tarih: 18.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/7037 E.  ,  2016/4663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 27.02.2001 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.12.2008 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen cezanın 15.04.2013 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.12.2008'den itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 23.07.2009'a kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının (durma süreleri hariç), suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, hüküm tarihi itibariyle gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/635, Karar No: 2024/326, Tarih: 11.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/635 E.  ,  2024/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/895 E., 2016/18 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/895 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 ve 52 nci maddesi uyarınca, 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, bilirkişi incelemesi yapılmadan sadece katılanların soyut beyanları ile mahkûmiyet verilmesinin yanlış olduğuna, imza ve yazı örneği verildiği sırada rahatsız olduğundan usulüne uygun alınmadığından doğru bir karar verilemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ... imzası ile muhtar olan diğer katılan ... hakkında şikâyetleri içeren dilekçenin ... Valiliğine sunulması, işlem cevabının katılana haber verilmesi, katılanın dilekçeyi kendisini vermediğini beyan ederek savcılığa başvurması üzerine başlayan soruşturma kapsamında, suça konu dilekçenin sanık tarafından katılan adına imza atılarak düzenlenip kuruma sunulduğu iddiasıyla hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Sanığın, dilekçeyi kendisinin hazırlamadığını, rahatsız iken alınan imza ve yazı örneklerinin usulüne uygun olmadığını, iftira atıldığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, katılanların oğlunun girdiği muhtarlık seçimini kaybetmesi nedeniyle söz konusu eylemi sanığın gerçekleştirmiş olabileceğini beyan ettikleri, alınan bilirkişi raporunda dilekçede yer alan yazıların katılan ... ve sanığa ait olmadığının, katılan adına atılan imzanın ise sanığa ait olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanığın savunması, katılanların beyanları, rapor ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suça konu belgenin kuruma sunularak kullanıldığı tarih olan 25.11.2014 tarihinin suç tarihi olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Mahkeme tarafından sanığın savunması, katılanların beyanları, rapor ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suça konu belgenin kuruma sunularak kullanıldığı tarih olan 25.11.2014 tarihinin suç tarihi olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Katılanların alınan beyanlarında, daha önce oğlunun muhtar adayı olarak seçimlere katılıp kaybetmesi nedeniyle sanığın atılı suçu işlemiş olabileceğini söylemeleri ve bunun üzerine sanıktan alınan imza ve yazı örnekleri ile yaptırılan bilirkişi incelemesine göre suça konu belge üzerindeki imzanın sanığa ait olduğunun belirlenmesi karşısında sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/895 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.

Yazı İşl.Md.Y.

A/G
Yargıtay — Esas No: 2014/8331, Karar No: 2014/12607, Tarih: 25.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8331 E.  ,  2014/12607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...7. Asliye Ticaret Mahkemesi ile ...2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın haksız fiile dayalı tazminat davası olduğunu belirtilerek görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda uyuşmazlık 6102 sayılı TTK.nin 1472 (6762 sayılı TTK.nin 1301) maddesi uyarınca, kasko sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın hasara sebebiyet verdiği idda edilen rögar kapağını yola döşeyen davalıdan rücuen tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali isteminden ibarettir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.3.1944 tarih 37 Esas 9 Karar R.G.3.7.1944 sayılı kararında bu husus "sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur." şeklinde vurgulanmaktadır. Ancak, davacı ve davalı tacir olduğundan mutlak ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun 21. Ve 22. Maddeleri gereğince ...7. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8670, Karar No: 2010/8565, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8670 E.  ,  2010/8565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

1-Davacı 3.kişi ... İnş. Mak. Maden Tur. Nak. Otel Lok. Müh. İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti ile borçlu ... Turizm İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti ilk tescil tarihlerinden itibaren ortakları, yetkili temsilcileri, merkez ve varsa şube adresleri ile bunlarda meydana gelen değişikliklerin ticaret sicil memurluğundan sorulması,

2-Dava konusu aracın noter satış sözleşmesinde isimleri geçen ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, cilt No:0112, Aile Sıra ... ile ... ili, ... İlçesi, ... Köyü, Cilt... Aile Sıra No: 00025, Sıra No: 0043' de nüfusa kayıtlı, ... ve ... kızı, 21.11.1965 doğumlu ...'ın aile nüfus kayıtlarının ilgili nüfus müdürlüğünden getirtilerek dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.