muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19848, Karar No: 2015/8065, Tarih: 13.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19848 E.  ,  2015/8065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b,62, 51, 51/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığın asli kusurlu olduğuna, ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dosya içindeki 31.07.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu .... Şube Müdürlüğünden alınan raporda, olay nedeniyle mağdurda meydana gelen yaralanmanın yaşamını tehlikeye soktuğu, vücudunda meydana gelen kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (6 ) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, katılan tarafından dosyaya sunulan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/608- 2012/728 sayılı 15.6.2012 tarihli kararı içeriğinden .... Araştırma Hastanesi 07.06.2012 tarih ve 2881 sayılı raporunda organik beyin sendromu hastalığı bulunduğu bu nedenle vasi atandığının anlaşıldığı ancak anılan raporun dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla; mağdura ait raporlar getirtilip mağdurdaki yaralanmanın TCK'nın 89/3. maddesi kapsamında iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine, yahut duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenirken uygulanan Kanun maddesinin TCK'nın 51/3 yerine TCK'nın 51/6. olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13093, Karar No: 2023/691, Tarih: 08.02.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13093 E.  ,  2023/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1713 E., 2022/2889 K.

DAVALILAR : ..., Pendik Avm Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi

DAVA TARİHİ : 07.02.2020

HÜKÜM/KARAR : Ret/Kısmen kabul/İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması/Yeniden hüküm

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 16. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/205 E., 2021/1361 K.

Taraflar arasındaki istihkak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı alacaklı ve davalı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,davalının temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı alacaklı vekili dava dilekçesinde; hacze konu malların davacı tarafından borçluya satılan menkuller olduğunu, borçlu ile üçüncü kişi arasında yapıldığı iddia edilen satışın danışıklı olduğunu ileri sürerek davanın kabulü ile üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı üçüncü kişi vekili cevap dilekçesinde; hacze konu jenaratörleri 25.11.2019 tarihli sözleşme uyarınca davadışı .. Plastik -...'den satın aldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; haczin borçlu şirketin ticaret sicilde kayıtlı adresinde yapılmadığı, ispat yükünün davacı alacaklıda olduğu, davalı tarafından sunulan fatura ve satış sözleşmesinin haczedilen menkul mallarla uyumlu olduğu, davalı 3. kişi ile borçlu şirket arasında organik bağ bulunduğunun tespit edilemediği gerekçesi ile davanın ve tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı alacaklı vekili ile davalı üçüncü kişi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı alacaklı vekili, üçüncü kişinin tanzimi her zaman mümkün belgelere dayanılmasının ispata yetersiz olduğunu, borçlu ile satışı yaptığı iddia edilen davadışı Cemal Özen arasında organik bağ olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir

2. Davalı üçüncü kişi vekili, nisbi vekalet ücreti ile tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı alacaklı vekili, üçüncü kişinin tanzimi her zaman mümkün belgelere dayanılmasının ispata yetersiz olduğunu, borçlu ile satışı yaptığı iddia edilen davadışı Cemal Özen arasında organik bağ olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir

2. Davalı üçüncü kişi vekili, nisbi vekalet ücreti ile tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hacze konu adresin borçlunun ticaret sicilde kayıtlı ya da ödeme emri tebliğ edilen adresi olmadığı, haciz sırasında borçlunun yetkilisi ya da vekilinin hazır bulunmadığı, haciz gerçekleştirilen yediemin deposu sahibi tarafından hacze konu menkullerin üçüncü kişi tarafından kira karşılığı bırakıldığının beyan edilmiş olması karşısında, mülkiyet karinesinin üçüncü kişiden yana olduğu, her ne kadar davalı üçüncü kişi tarafından sunulan deliller adi yazılı nitelikte olsa da ispat yükünün alacaklıda olduğu ve mülkiyet karinesinin aksinin alacaklı tarafından ispat edilemediğinden davacı alacaklının istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiği, alacaklının kötüniyeti tespit edilemediğinden ise davalı üçüncü kişinin tazminat talebinin reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu, ancak davalı üçüncü kişi lehine nisbi vekalet ücreti verilmesi gerekirken maktu vekalet ücreti verildiği gerekçesi ile başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine, davalı üçüncü kişi lehine nisbi vekalet ücreti takdirine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı alacaklı vekili, istinaf dilekçesini tekrarla hacze konu mahcuzlar üzerinde alacaklının markası olduğunu, borçlunun muvazaalı işlemler yaptığını, bilirkişi raporunda tahsilat makbuzu ile çek tarihlerinin uyumlu olmadığı belirtilmesine rağmen Mahkemece dikkate alınmadığını belirterek kararı bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, alacaklının İİK’nın 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 97 ve 99. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, alacaklının İİK’nın 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 97 ve 99. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, borçlu ile üçüncü kişi arasında danışıklı işlemler yapıldığı iddiasını ispatlamaya yeterli delil sunulmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı alacaklı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10972, Karar No: 2013/22963, Tarih: 28.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/10972 E.  ,  2013/22963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-2004/933 esas sayılı dosyada sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu kitaplar, hükümden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunun 138. maddesiyle değişik 71. maddesinin 1. fıkrasının 1.bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı kanun, 5237 sayılı TCK.nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine,

2-Birleşen 2005/471 esas sayılı dosyada sanık ... hakkında kurulan, birleşen 2005/528 esas sayılı dosyada sanık ... hakkında kurulan ve birleşen 2006/175 esas sayılı dosyada sanık ... hakkında kurulan hükümlere gelince;

5237 sayılı TCK.nun 5560 sayılı yasa ile değişik 61/9 maddesi gereğince "Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da

hapis cezasının üst sınırından fazla olamayacağı" na dair düzenleme 19.12.2006 tarih 26381 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olup, bu tarihten önce işlenen suçlarda 5846 sayılı yasanın 71/1. maddesinde yer alan seçimlik adli para cezasının alt sınırının 5237 sayılı TCK.nun 52/1.maddesi gereğince 5 gün adli para cezası olduğu ve dava konusu suçların 03.10.2005, 19.07.2005 ve 13.02.2006 tarihlerinde işlendiği, mahkemece seçimlik yaptırımlardan adli para cezasının tercih edildiği ve hükümlerin gerekçesinde alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektiren bir neden görülmediğinden temel cezaların alt sınırdan tayin edildiği belirtildiği halde, 5 gün adli para cezaları yerine, 365 gün adli para cezalarına hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, "hükümlerin 1.fıkralarından ... 365 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2.fıkralarından ...486 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 3.fıkralarından ...405 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4.fıkralarından ... 405x20 = 8.100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine "1.fıkralara ...5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2.fıkralara ...6 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 3.fıkralara ...5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 4.fıkralara ... 5x20 = 100,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " ifadelerinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bira/kılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3285, Karar No: 2009/3208, Tarih: 15.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3285 E.  ,  2009/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraza ilişkin davada Kemalpaşa 2.Asliye (İcra Mahkemesi sıfatıyla) Hukuk ve Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İcra Müdürlüğünce düzenlenen sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Kemalpaşa 2. Asliye (İcra Mahkemesi sıfatıyla) Hukuk Mahkemesince, itirazın alacağın esasına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, takip dayanağı senedin kambiyo senedi vasfına haiz olmadığından kambiyo senetlerine mahsus yolla yapılan takibin geçersiz olduğu yönündeki itirazın takip hukukuna ilişkin olduğunu belirterek, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, Kemalpaşa İcra Müdürlüğünün 2007/448 sayılı icra dosyasında, kambiyo senedi niteliği taşımayan senetle, kambiyo senelerine mahsus haciz yolu ile yapılan takibin iptali gerektiği iddiasıyla sıra cetveline itiraz edildiği anlaşılmıştır. Uyuşmazlık, alacağın esas ve miktarına ilişkin olmayıp, davalı yanın takip dayanağı yaptığı kambiyo senedinin yasal unsurları taşımadığı hususuna ilişkindir. İİK.’nun 142. maddesinde, “ İtiraz alacağın esas ve miktarına taallük etmeyip yalnız sıraya dairse şikayet yoluyla icra mahkemesine arzolunur.” hükmüne yer verilmiştir. Bu durumda, yalnızca sıra cetveline itiraza ilişkin olan, alacağın varlığıyla ilgili olmayan uyuşmazlığın İcra Mahkemesi sıfatıyla Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk (İcra Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/601, Karar No: 2025/1345, Tarih: 07.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/601 E.  ,  2025/1345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/395 E., 2023/616 K.

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetveline şikayet sonucunda mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2024/613 Esas, 2024/613 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayet olunan ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’un 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, karar düzeltme harcı karar düzeltme talep eden tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 3.000,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 07.04.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11086, Karar No: 2022/10401, Tarih: 18.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11086 E.  ,  2022/10401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 16. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanığın bulunduğu aracın torpido gözünde uyuşturucu madde ele geçirilmiş olması karşısında, olay tarihinde sanığın bulunduğu araca yönelik olarak 2559 sayılı PVSK'nın 9. maddesi gereğince alınmış “önleme araması kararı” veya CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" bulunup bulunmadığının araştırılarak varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve

kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3) 21/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının 03/02/2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ancak kesinleşmesi beklenmeden infazı için dosyanın 22/01/2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı gibi, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gibi, sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 21/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

4) Kabule göre de;

a) Adli sicil kaydına göre mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.