muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16243, Karar No: 2016/20809, Tarih: 26.09.2016

Davalı kurum, taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda artış yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı, kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7. maddesine göre, davacının ücretinde yapılacak artış, memur maaşlarına yapılan artış oranından az olamaz. Buna göre davalı şirketçe davacının ücretine yapılan artışlar kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan az ise aradaki fark alacak hüküm altına alınmalıdır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı. 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir. Şu halde davacı için 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen unvanda görev yapanların 5473 sayılı Kanun ile öngörülen ek ödeme kapsamında olup olmadığı önem arz etmektedir. Bunun için öncelikle davacının belirlenmiş olan unvanı itibariyle ek ödeme yapılması gereken kamu görevlilerinden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile aynı unvanda görev yapan kamu görevlilerinin belirtilen ek ödemelerden yararlanması söz konusu ise davacının da ek ödemeden yararlandırılması ve varsa bundan kaynaklanan fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacı, maaş nakil ilmühaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanun'a uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına, bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmühaberinde belirtilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, mahkemece, davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların temini için davalıya müzekkere yazılmış ve toplanan belgeler doğrultusunda bilirkişi raporu alınmıştır. Davacıya ek ödeme yapıldığı gönderilen belgeler ve maaş nakil ilmühaberinden tespit edilemediğinden, talep konusu alacak hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ancak, yapılan araştırma ve alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Bu sebeple, öncelikle davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda‘çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı, yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde denetime açık bilirkişi raporu ile tespit edilmeli; ek ödemeden yararlanabileceğinin anlaşılması durumunda, buna bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağı bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektinniştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZUL,MASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7532, Karar No: 2007/7619, Tarih: 28.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7532 E.  ,  2007/7619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... müdahil vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının ve müdahilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı yüklenici, davalı idare iş sahibidir. Yanlar arasında düzenlenen “Bursa Gürsu Atatürk İlköğretim Okulu 18 Derslik Ek Bina İnşaatı” işine ait 14.07.1999 tarihli sözleşme uyuşmazlık konusu değildir. Sözleşmenin 2/F maddesinde Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi’nin (B.İ.G.Ş) sözleşmenin eki olduğu belirtilmiştir. Anılan şartnamenin 40.maddesi “Kesin Hakediş Raporu ve Hesap Kesilmesi” başlığını taşımakta olup, kesin hakedişin yükleniciye ödenmesi ile ilgili olarak, şartnamenin 39.maddesine atıfla, "hakediş raporunun müteahhitçe imzalandığı tarihten başlamak üzere en geç sözleşmesinde yazılı sürenin sonunda, eğer sözleşmede bu hususta bir kayıt yoksa 30 gün içinde tahakkuka bağlanacağı, bu tarihten başlamak üzere 30 gün içinde de yükleniciye ödeme yapılacağı" hükmüne yer verilmiştir. Bu hüküm Daire’mizin kararlılık kazanmış içtihatlarına göre kesin ve belli ödeme gününü değil, alacağın muaccel (istenebilir) hale geldiği zamanı gösterir. Başka bir deyişle, ödeme için öngörülen süre kesin bir vadeye bağlanmamış, kesin vadeli işlem değilse, bu sürenin geçmiş olması borçluyu kendiliğinden temerrüde düşürmez. Borçlunun temerrüdü için, ayrıca alacaklının ödeme ihtarında bulunması zorunludur (BK.101/I.m).

Somut olayda; yüklenicinin kesin hesap alacağı olarak saptanan 31.011.976.955 lira yönünden, davalı iş sahibinin usulen temerrüde düşürülüp düşürülmediği araştırılmadan, muacceliyeti gösteren şartname hükmüne göre 60 günlük süre sonundan başlayarak temerrüt faizine hükmedilmiş olması doğru olmamıştır. Diğer yandan, 19.12.2000 tarihinde, yüklenicinin 5 nolu hakedişinden kesilerek emanete alınan 5.400.000.000 lira yönünden, davacı, 01.05.2001 tarihinde idareye verdiği dilekçe ile ödeme talebinde bulunduğundan, 01.05.2001 tarihi temerrüde esas alınarak, bu tarihten ödemenin yapıldığı 07.10.2002 tarihine kadar geçen süre için hesaplanacak temerrüt faizi hüküm altına alınmalıdır. Kesin hesap alacağı 31.011.976.955 lira yönünden ise, idarenin usulen temerrüde düşürülüp düşürülmediği araştırılarak, ıslah talebi ile ek davadaki talep de gözetilmek suretiyle, temerrüde düşürülmüş ise, temerrüt tarihinden kısmi ödemenin yapıldığı 31.12.2002 tarihine kadar, temerrüde düşürülmemiş ise, dava açılmakla idare temerrüde düşmüş olacağından, davanın açıldığı 03.07.2002 tarihinden ödemenin yapıldığı 31.12.2002 tarihine kadar işlemiş temerrüt faizine hükmedilmelidir.

Tüm bu yönler gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davalının ve müdahilin sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte yazılı nedenlerle kararın temyiz eden davalı ... müdahil yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden müdahile geri verilmesine, 28.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25475, Karar No: 2025/223, Tarih: 14.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/25475 E.  ,  2025/223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/834 E., 2023/871 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2023/834 Esas, 2023/871 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanık ve müdafiinin istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince, ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü hükümden çıkartılmak ve yerine "sanığın üzerine atılı suç sabit görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine" ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararını temyizde hukuki menfaatleri bulunmadığından, CMK'nın 298. maddesi gereğince sanık ve müdafiinin temyiz nedenlerinin Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8218, Karar No: 2021/2776, Tarih: 16.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8218 E.  ,  2021/2776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 16/03/2021 tarihinde Davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

4.361,15TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1703, Karar No: 2021/9015, Tarih: 08.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1703 E.  ,  2021/9015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 03.08.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16788, Karar No: 2014/18108, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16788 E.  ,  2014/18108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/753-2014/401

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.467,10 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 18.03.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.467,10 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 18.03.2014 tarih ve 2013/753 esas 2014/401 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki 31.05.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı 2014/16788-18108

nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 18.03.2014 tarih ve 2013/753 esas 2014/401 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26357, Karar No: 2015/2627, Tarih: 17.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26357 E.  ,  2015/2627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/651-2013/341

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu taşınmaza komşu tarafodan çıkan elektrik kablolarının taşınmazdan geçerek komşu parselde bulunan tarfoya taşındığı dava konusu taşınmazın tapu kaydı üzerinde de 1966 tarihli enerji nakil hattı için istimlak kararı vardır'' şerhinin bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda;

1-Dava konusu taşınmazın altından geçen davaya konu enerji nakil hattının tapu kaydı üzerindeki şerhte sözü edilen enerji nakil hattı olup olmadığı, buna ilişkin kamulaştırma işlemi bulunup bulunmadığı varsa kamulaştırma işleminin kesinleşip kesinleşmediği, taşınmaza hangi tarihte fiilen el atıldığı tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmaza 24.07.2006 tarihinden önce el atılmasının tespiti halinde, bu tarih itibariyle imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7/2-4 ve 6. maddeleri gereğince T.. M.. sorumlu olacağından, söz konusu idare davaya dahil edilip bu idare yönünden karar verilmesi, davalı E.. A...hakkındaki davanın ise pasif husumet ehliyeti bulunmadığından reddine yönelik hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı şirket vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13639, Karar No: 2015/15858, Tarih: 06.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/13639 E.  ,  2015/15858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 10. İş Mahkemesi

Tarihi : 18.11.2014

No : 2013/1539-2014/1145

Dava, sandık tazminatı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde kabul kararı verilmiştir.

Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunup, temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına dair davalıların avukatlarının isteklerinin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

29/06/1956 tarih ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun “Müstahdem ve işçiler lehine yardım akçesi” başlıklı 468. maddesi hükmü uyarınca; “Esas mukavelede şirketin müstahdem ve işçileri için yardım sandıkları ve sair yardım teşkilatı kurulması ve idamesi maksadiyle akçe ayrılması derpiş olunabilir. Yardım maksadına tahsis olunan para ve diğer mallar, şirket mallarından ayrılarak bunlarla Medeni Kanun hükümleri dairesinde bir tesis (vakıf) meydana getirilir.”

13/07/1967 tarih ve 903 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi’ne eklenen “İstihdam Edilenlere ve İşçilere Yardım Vakıfları” başlıklı 77/A maddesi ile getirilen düzenleme uyarınca; “Türk Ticaret Kanununun 468 inci maddesi gereğince kurulan istihdam edilenler ve işçilere yardım vakıfları ayrıca aşağıdaki hükümlere tabidirler.” denmekte olup, maddenin son fıkrasında “Faydalananlar vakfa aidat ödedikleri veya vakfı düzenleyen hükümler onlara edayı talep hususunda bir hak bahşettiği takdirde, vakfın edalarını dava yoliyle…” talep edebilecekleri hükme bağlanmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Çalıştırılanlara ve işçilere yardım vakfı” başlıklı 110. maddesi de benzer bir düzenleme içermekte olup; “Yararlananların, vakfın edimlerinin yerine getirilmesini dava yoluyla” isteyebilecekleri belirtilmektedir.