muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4147, Karar No: 2025/2085, Tarih: 25.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4147 E.  ,  2025/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/172 Esas, 2024/384 Karar

KARAR : YİDK kararı yönünden davanın reddine, hükümsüzlük yönünden davanın kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/425E., 2020/21K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye genelinde “...” ibareli markasını seri bir şekilde üreterek piyasada yer edindiğini, davalının “...” markası ile müvekkilinin “...” markası arasında ayniyet derecesinde benzerlik olduğunu, markaların logolarının nerdeyse aynı görüntüye sahip bulunduğunu, müvekkilinin markasının iki B harfinin düz şekilde yan yana kullanımı olduğunu, davalının ise iki B harfini müvekkili gibi yan yana, birbirine ters döndürülmüş şekilde kullanmasının müvekkiline ait markanın taklit edildiğini gösterdiğini, orta bilinç düzeyindeki bir tüketicinin davalı markasını, müvekkiline ait yeni bir marka veya alt serisi gibi algılayacağını, markaların logolarının her ikisinin çiziminin de kare şeklinde olduğunu, logoların farklı renkte olmasının iltibası ortadan kaldırmayacağını, müvekkiline ait “...” markasından esinlenilerek oluşturulan “...” markasının Türkçe’de bir anlam ifade etmemesi nedeniyle tını olarak iki markanın da aynı etkiyi bırakacağını, bu nedenle işitsel anlamda da ayniyet olduğunu, davalının markasını, müvekkilin markasının da tescilli olduğu 25. ve 35. sınıflarda tescil ettirmek istemesinin hukuka aykırılık taşıdığını ileri sürerek 2017/13605 sayılı “...” ibareli marka başvurusu hakkında verilen 2018-M-8324 sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptaliyle, tescili halinde anılan markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının şekil+... ibareli başvuru markası ile davacının şekil ibareli markası arasında 2017/113605 sayılı markanın kapsamında yer alan 25. sınıftaki tüm mallar ile 35. sınıftaki ''Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler. Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler. Baş giysileri: şapkalar, kasketler, bereler, takkeler, kepler. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)'' hizmetleri yönünden görsel olarak ortalama (hedef) tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1. maddesindeki iltibas koşullarının oluştuğu, iltibas oluşturmayan kısımlar yönünden ise, bu mal/hizmetlerde davalının marka başvurusu dolayısıyla davacının markasının tanınmışlığından haksız bir yararın sağlanabileceğinin, markanın itibarının zarar görebileceğinin veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceğinin kanıtlanmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 2018-M-8324 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2017/113605 sayılı markanın kapsamında yer alan 25. sınıftaki tüm mallar ile 35. sınıftaki ''Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler. Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler. Baş giysileri: şapkalar, kasketler, bereler, takkeler, kepler. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)'' hizmetleri yönünden iptaline, bu mallar ve hizmetler yönünden markanın hükümsüzlüğüne, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı Kurum vekili ile davacı vekilince ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının itirazına mesnet "...+Şekil" ibareli markası ile davalının başvurusuna konu "...+şekil" ibareli marka arasında SMK'nın 6/1 hükmü anlamında benzerlik bulunmadığı, davacı vekilinin istinaf itirazlarının esas yönünden reddi gerektiği, davacının itirazına mesnet markaları ile davalının dava konusu olan başvurusu arasında, fonetik ve görsel olarak bir bütün halinde değerlendirme yapıldığında SMK'nın 6/1 hükmü anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, zira taraf markalarındaki ibarelerin ve şekillerin farklılık taşıdığı, mahkemece verilen karar ile davalı şirket adına tescil edildiği anlaşılan markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş olup, bu karara yönelik olarak davanın ilgili tarafınca istinaf kanun yoluna başvurulmadığı anlaşıldığından, hükümsüzlük kararına yönelik olarak davacı aleyhine bir inceleme yapılmadığı, gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, TÜRKPATENT 2018-M-8324 sayılı YİDK Kararının iptaline ilişkin davanın reddine, dava konusu edilen 2017/113605 sayılı markanın, kapsamında yer alan 25. sınıftaki tüm mallar ile 35. sınıftaki ''Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler. Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler. Baş giysileri: şapkalar, kasketler, bereler, takkeler, kepler. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)'' hizmetleri yönünden hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.03.2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19401, Karar No: 2024/15448, Tarih: 12.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/19401 E.  ,  2024/15448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/77 E., 2015/39 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılanın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 21.10.2016 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1968, Karar No: 2014/10661, Tarih: 29.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1968 E.  ,  2014/10661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 125 parsel sayılı taşınmazdaki tripleks mesken vasıflı B-Blok 6 nolu bağısımz bölümün tapu kaydında baba adının yer almadığını, gerçekte nüfus kaydında baba adının ".....," olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazın tapu kaydında eksik yazılan kimlik bilgilerinin ilave edilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesi tarafından eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği gerekçesiyle bozulmuş mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5720, Karar No: 2010/8283, Tarih: 09.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/5720 E.  ,  2010/8283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten sanık ...’nun yapılan yargılanması sonunda; eyleminin beden ve ruh sağılığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçuna teşebbüsü oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.06.2009 gün ve 2008/150 Esas, 2009/95 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalarda istikrar arz eden beyanları, sanığın ikrarı havi ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın mağdureyi gece 22.40 sıralarında ve bıçak tehdidine eşlik edilen cebirle birlikte yoldan geçenlerin dikkatini çekmemek ve engellemelerine maruz kalmamak amacıyla yolun kenarındaki çukur araziye doğru sürüklemesi, mağdurenin yoldan geçen bir arabayı görüp “imdat” şeklinde çığlıklar atması sonucu aracın biraz ileride durması ve mağdurenin de aralıksız süren direnmeleri sonucuna bağlı olarak engel nedenle eylemini tamamlayamaması nazara alınıp olayın başlangıç ve gelişimi, mağdurenin yolun ıssız ve görünmeyen tarafına doğru çekilmesi, suç saati ve olay yerinin konumu nazara alındığında sanığın eyleminin organ sokmak suretiyle cinsel saldırı suçuna teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.12.1989 gün ve 1989/314 Esas, 1989/399 ve 20.11.2007 gün, 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı kararlarında vurgulandığı gibi; sonucun gerçekleşmiş olması nedeniyle neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlara teşebbüsün olanaklı bulunmadığı gözetilip, 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin aynı Yasanın 61/5. maddesindeki sıraya uygun olarak ancak 102/1. madde ile tayin edilen ceza üzerinden uygulanıp daha sonra 102/5. madde ile sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4942, Karar No: 2009/5864, Tarih: 17.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4942 E.  ,  2009/5864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Elektronik Paz.San.Tic.Ltd.Şti vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 193 üncü maddesine göre görevsizlik kararının kesinleşmesi tarihinden itibaren on ... içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden ... kâğıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır.

Somut olayda İcra Mahkemesinin görevsizlik kararı 25.10.2005 günü kesinleşmiş, yasal on günlük sürenin geçmesinden sonra 16.11.2005 günü dosyanın gönderilmesi talep edilmiştir.

Bu durumda mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, esasa girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı yanın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine YER OLMADIĞINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1844, Karar No: 2024/5131, Tarih: 08.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1844 E.  ,  2024/5131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/208 E., 2023/1717 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde belirlenmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2022 tarihli ve 2021/358 Esas, 2022/478 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.12.2023 tarihli ve 2023/208 Esas, 2023/1717 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın, eylemi suça sürüklenen çocuk ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek gerçekleştirdiğinden mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın, eylemi suça sürüklenen çocuk ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek gerçekleştirdiğinden mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdur ile ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... arasında motosikletin kime ait olduğu hususunda anlaşmazlık bulunduğu, olay günü,...'ta bulunan motosikleti mağdurun alıp götürmeye çalıştığı,...'ın da vermek istememesi üzerine mağdurun,...'a eliyle vurup motosikleti aldığı, evine dönen...'ı, tanık...'in arayarak mağdurun bulunduğu yeri bildirdiği,... ve babası sanığın arabayla çıkıp,...'i de alarak olay yerine giderek mağdurla tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında mağdurun motosiklete binerek uzaklaşmaya çalıştığı sırada...'ın yanında taşıdığı bıçağı 3 kez vurduğu mağduru, şakak, karın ve bacak bölgelerinden hayati tehlike geçirmesine, yaşam fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyecek kemik kırıklarına, kranial sinir paralizisi ve sağ gözdeki görme kaybı nedeniyle duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına sebep olacak şekilde yaralayıp, olay yerinden kaçtığı anlaşılan olayda,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin hakkında ölüm sebebiyle düşme kararı verilen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın, mağdur ile oğlu... arasındaki meseleyi görüşmek üzere olay yerine gittiği, sanık her ne kadar elinde sopayla gittiğini kabul etse de, mağdurun akrabalarının elindeki sopayı alarak sanığı darp edip burun kemiğini kırdıklarının alınan doktor raporları, tanıklar ve mağdurun anlatımlarıyla da teyit edildiği, olay mahallinden motosikletle kaçmaya çalışan mağdura yönelik sanığın herhangi bir eylemi bulunmadığı gibi,...'ın da ani şekilde cebinden çıkardığı bıçak ile eylemini gerçekleştirdiği, bu haliyle sanık ve...'ın fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte hareket edip, fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurduklarına ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.12.2023 tarihli ve 2023/208 Esas, 2023/1717 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.

MT/YY/TH(...Y)
Yargıtay — Esas No: 2017/11812, Karar No: 2018/8170, Tarih: 29.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11812 E.  ,  2018/8170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının nakil sırasında düzenlenen maaş nakil ilmühaberinde yapılması gereken ek ödemelerin ilave edilmediği, maaş nakil ilmühaberinin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi ve 406 sayılı Yasanın ek 29 ve 9. maddelerine uygun düzenlenmediğinin tespiti ile maaşına esas olmak üzere bildirilen ücrete belirlenen ek ödemenin eklenerek yeniden düzenlenmesi ve kuruma bildirilmesi ile davalı kurumda çalışmış olduğu süreler içinde mahrum bırakıldığı denge tazminatı ve ek ödemelerin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 399 sayılı KHK hükümlerine göre çalışmaya devam ettiği,davacının 406 sayılı Yasanın ek-29. ve 4046 sayılı Yasanın 22. maddesine göre Devlet Personel Başkanlığı'na bildirildiği, davacının maaş ilmühaberinin yasaya uygun olarak tanzim edildiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.