muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/464, Karar No: 2019/477, Tarih: 18.06.2019

Yapılan araştırmalar ve istihbari çalışmalarda, Hakan Akşut’un uyuşturucu madde sevkiyatını Van’a gelerek Beşir Bakar’a teslim ettiği ... plaka sayılı Fiat marka Doblo tipi araçla gerçekleştireceği bilgisinin elde edildiği,

İletişimin tespiti çalışmaları sırasında gerçekleşen telefon görüşmelerinden; Hakan Akşut’un, irtibata geçtiği inceleme dışı sanık ...’den uyuşturucu maddenin naklini yapmak için bir kişi bulmasını istediği, adı geçen inceleme dışı sanığın da İstanbul’da bulunan sanık ... ile bağlantı kurup, Hakan Akşut’un telefon numarasını vererek görüşmesini istemek suretiyle şahsa yönlendirdiği, Hakan Akşut’un uyuşturucu maddenin nakli sırasında sanık ...'den yanına bir bayan almasını isteyip bulamaması durumunda tek başına yola çıkacağını söylediği, Hakan Akşut ve Beşir Bakar’ın uyuşturucu maddeyi açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen Mesut isimli bir şahıstan veya bu şahıs aracılığıyla temin edecekleri, adı geçen şahısların telefon görüşmelerinde şifreli konuştuklarının tespit edildiği,

Şüpheliler hakkında iletişimin tespiti ve kayda alınması tedbirinin uygulanmasına devam edildiği sırada, 06.03.2014 tarihli ve 28933 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Terörle Mücadele Kanunu ve Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına dair 6526 sayılı Kanun’la CMK’nın 135. maddesinde yapılan iletişimin tespiti ve kayda alınması tedbirinin süresi koşullarındaki değişiklik nedeniyle Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının talimatı üzerine 06.03.2014 tarihinde iletişimin tespiti ve kayda alınması tedbirinin sonlandırıldığı,

Antalya İl Emniyet Müdürlüğünün 11.03.2014 tarihli, 165068 sayılı ve “Dağıtımdaki Yerlere” başlıklı yazısı ile; sanık ...'nin ... plaka sayılı Fiat marka Doblo tipi araçla Van ilinden İstanbul’a yüklü miktarda uyuşturucu madde sevkiyatı yapacağı bilgisinin elde edilmesi nedeniyle bahse konu araç hakkında duyarlı olunması, çalışmaların gizlilik içerisinde yürütülmesi ve yakalanması durumunda KOM Şube Müdürlüğüne bilgi verilmesinin Umum Emniyet Müdürlüklerinden istenildiği,

Antalya İl Emniyet Müdürlüğünün söz konusu yazısı üzerine, Trabzon ili KOM Şube Müdürlüğü görevlilerinin bahsi geçen araç plakasının MOBESE kayıtlarına yazılması için 12.03.2014 tarihinde Muhabere ve Elektronik Şube Müdürlüğünden talepte bulundukları, 13.03.2014 tarihinde söz konusu aracın “Plaka Tanıma Sistemi”ne kaydedildiği,

Antalya İl Emniyet Müdürlüğünün söz konusu yazısı üzerine, Trabzon ili KOM Şube Müdürlüğü görevlilerinin bahsi geçen araç plakasının MOBESE kayıtlarına yazılması için 12.03.2014 tarihinde Muhabere ve Elektronik Şube Müdürlüğünden talepte bulundukları, 13.03.2014 tarihinde söz konusu aracın “Plaka Tanıma Sistemi”ne kaydedildiği,

22.03.2014 tarihinde, ... plaka sayılı aracın saat 14.46’da Trabzon il merkezinden Akçaabat ilçesi istikametine doğru gittiğinin Muhabere ve Elektronik Şube Müdürlüğü görevlilerince bildirilmesi üzerine KOM Şube Müdürlüğü Narkotik Büro Amirliği ekiplerinin, aracın yakalanması için hareket edip, konuyla alakalı olarak Vakfıkebir İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlileriyle irtibata geçerek söz konusu aracın görülmesi durumunda gerekli incelemenin yapılmasını istedikleri, ... plaka sayılı aracın Vakfıkebir ilçesine girişi sırasında Narkotik Büro Amirliği ekiplerinin de araca yetiştikleri, Vakfıkebir İlçe Emniyet Müdürlüğü ve Narkotik Büro Amirliği ekiplerinin saat 15.45 sıralarında Kemaliye Mahallesi, Otogar kavşağı, Sahilyolu üzerinde aracı durdurdukları, yapılan kimlik kontrolünde sürücünün sanık ... olduğunu tespit ettikleri,

... plaka sayılı araç ile sanığın üzerinde gerekli aramanın yapılabilmesi için görevlilerce nöbetçi Cumhuriyet savcısının telefonla arandığı, Antalya İl Emniyet Müdürlüğünün 11.03.2014 tarihli ve 165068 sayılı yazısı içeriği okunup şahsın GBT sorgusunda eroin kaçakçılığından sabıkasının olduğu da söylenilerek arama kararı talebinde bulunulduğu, ancak Cumhuriyet savcısının sanığın aranan kişilerden olmadığı ve konuyla ilgili somut delil bulunmadığı için arama kararı talebinde bulunamayacağını bildirmesi üzerine, sanığın görevlilerce 22.03.2014 tarihi saat 16.30 sıralarında Vakfıkebir ilçesinde serbest bırakıldığı,

Muhabere ve Elektronik Şube Müdürlüğü görevlilerince aynı gün saat 18.04 sıralarında ... plaka sayılı aracın Akçaabat ilçesinden Trabzon il merkezine giriş yaptığının bildirilmesi üzerine, Trabzon 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.03.2014 tarihli ve 2014/163 değişik iş sayılı önleme araması kararına istinaden Beşirli Mahallesi, şehir merkezi istikametinde uygulama yapan ekiplere konuyla alakalı bilgi verilerek saat 18.10 sıralarında aracın durdurulmasının sağlandığı, yapılan kimlik kontrolünde sürücünün sanık ... olduğunun anlaşıldığı, araçta gizli bölmeler içerisine konulmuş uyuşturucu maddeler olabileceğini değerlendiren görevlilerin narkotik köpeği ile yaptıkları kontrol sırasında köpeğin araca yoğun şekilde tepki vermesi nedeniyle detaylı şekilde arama yapılmak amacıyla aracı Bakım Onarım Şube Müdürlüğü tamirhanesine çektikleri, önleme araması kararına istinaden saat 18.30 sıralarında başlayan arama sonucunda, aracın sağ ön koltuk alt kısmında sonradan yapıldığı anlaşılan bölmeye gizlenmiş şekilde toplam (60) paket içerisinde suç konusu eroinin ele geçirildiği olayda;

Sanığın kullandığı ... plaka sayılı aracın, Trabzon Emniyet Müdürlüğü KOM Şube Müdürlüğü Narkotik Suçlar Büro Amirliği görevlilerinin bildirmesi üzerine ilk önce Vakfıkebir ilçesi sınırları içerisinde durdurulması, Vakfıkebir İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerince nöbetçi Cumhuriyet savcısından arama kararı verilmesinin talep edildiği sırada Trabzon Emniyet Müdürlüğü KOM Şube Müdürlüğü Narkotik Suçlar Büro Amirliği görevlilerinin de aracın durdurulduğu yerde bulunmaları, nöbetçi Cumhuriyet savcısının koşulları bulunmadığı gerekçesiyle arama kararı talebinde bulunmayacağını bildirmesi sonrasında sanığın saat 16.30 sıralarında serbest bırakılması, Van ilinden gelip Trabzon üzerinden İstanbul istikametine gitmekte olan aracın, yoluna devam etmeyerek Vakfıkebir ilçesinden geri dönmek suretiyle Trabzon il merkezine geldiğinin saat 18.04 sıralarında plaka tanıma sisteminden görülmesi, durumun uygulama yapmakta olan görevlilere bildirilerek aracın ikinci defa durdurulmasının sağlanması, Trabzon Emniyet Müdürlüğü KOM Şube Müdürlüğü Narkotik Suçlar Büro Amirliği görevlileri eşliğinde önleme araması kararına istinaden yapılan kontrolde narkotik köpeğin araca tepki vermesi sonrasında yapılan aramada araca gizlenmiş şekilde suç konusu eroinin ele geçirilmesi, sanığın savunmalarında Vakfıkebir ilçesinde durdurulmasının ardından serbest bırakıldığını, ancak görevlilerden birisinin yaptığı telefon görüşmesi sonrasında kendilerini takip etmesi gerektiğini söylemesi üzerine kendi aracı ile görevli polis memurlarının bulunduğu aracı takip ettiğini, Trabzon il merkezinde tekrardan aracının durdurulduğunu, burada yapılan aramada suç konusu uyuşturucu maddenin bulunduğunu söylemesi ile Vakfıkebir Cumhuriyet savcısının somut delil olmaması nedeniyle ... plaka sayılı araç ile sanık hakkında arama emri vermemesi üzerine sanığın aracıyla birlikte Trabzon Bölge Trafik Müdürlüğü önünde bulunan arama noktasına götürüp burada arama işlemini gerçekleştiren Trabzon Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlar Şube Müdürlüğü görevlileri hakkında "Görevi kötüye kullanma" ve "Hürriyeti Tahdit" suçlarından Trabzon Valiliğinden soruşturma izni istenildiğinin anlaşılması karşısında; bahsi geçen ve arama işlemini gerçekleştiren görevliler hakkında soruşturma izni verilip verilmediğinin, verilmiş ise dava açılıp açılmadığının ve açılmış ise dava sonucunun araştırılarak, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; eksik araştırma ile hüküm kurulmadığı görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; eksik araştırma ile hüküm kurulmadığı görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 09.11.2015 tarihli ve 15010-4561 sayılı kararındaki bozma nedeninin ÇIKARILMASINA, ve yerine "Arama işlemini gerçekleştiren Trabzon Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlar Şube Müdürlüğü görevlileri hakkında 'Görevi kötüye kullanma' ve 'Hürriyeti Tahdit' suçlarından Trabzon Valiliğinden soruşturma izni istenildiğinin anlaşılması karşısında, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2014 tarihli ve 6195 soruşturma sayılı dosyasının akıbetinin sorulması, görevliler hakkında soruşturma izni verilip verilmediğinin, verilmiş ise dava açılıp açılmadığının ve açılmış ise dava sonucunun araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla hüküm kurulması” şeklindeki ibarenin EKLENMESİNE,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.06.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16043, Karar No: 2019/9732, Tarih: 11.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16043 E.  ,  2019/9732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü müştekinin alışveriş yapıp evine döndüğü bir sırada apartman girişinde önceden hiç görmediği sanığın yardım bahanesi ile yanına geldiği, müştekinin elindeki el arabasını çantasını aldığı, yukarıya doğru hızlı bir şekilde çıktığı, müştekinin geride kaldığı, daha sonra sanığın, müştekinin çantasından deri cüzdanı ile içerisindeki nüfus cüzdanı, kredi kartı ile 50 TL para ve biraz da bozuk parasını hırsızladığı ve daha sonra aşağıya inip hızla olay yerinden uzaklaştığı olayda; suç tarihi itibariyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı kanunun 141/1. maddesinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca gerekçesi farklı olmak üzere tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 11/06/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8464, Karar No: 2016/3614, Tarih: 04.05.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/8464 E.  ,  2016/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşen takip nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK.nın 27. maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Mahkemece gerekli uyarıyı taşıyan çağrı kâğıdının usulüne uygun şekilde davalılara tebliğ edilmesinden ve yasaya uygun taraf teşkilinin gerçekleşmesinden sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekir. Nitekim taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır.

Tebligat Kanun'unun 20-21 ve Tebligat Kanun'unun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30-31. maddelerine göre muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir.

Öte yandan Tebligat Kanun'unun 21.maddesinin birinci fıkrasından sonra gelmek üzere bir fıkra ilave edilmesine ilişkin 6099 Sayılı Kanun 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş olup maddeye ilave edilen bu fıkra hükmüne göre gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına teslim edeceği ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştıracağı, ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihin tebliğ tarihi sayılacağı öngörülmüştür. Ne var ki tebliğ işleminin Tebligat Kanun'unun değişik 21/2.maddesinde belirtilen bu usule uygun olup olmadığının denetlenmesi bakımından tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde belirtilen adres ile aynı olup olmadığının tebliğ zarfına yazılması zorunludur.

Olayımıza gelince; Davalıya dava dilekçesi ve duruşma günü Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği bildirilmiş ise de tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde gösterilen adres ile aynı olup olmadığı belirtilmemiştir. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat Kanun'unun değişik 21/2.maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez. Öte yandan tebligat parçasında tahkik beyanı alınan komşunun imzası ya da imzadan imtinaya ilişkin bir kayıt da bulunmamaktadır. Bu durumda davalıya yapılan tebligat işlemi Tebligat Kanun'unun 21.maddesinde belirtilen usule uygun değildir.

Bu nedenle yapılan tebligat usulsüz olup, davalının hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek taraf teşkili sağlanmadan işin esası incelenerek sonuca gidilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18443, Karar No: 2013/21741, Tarih: 05.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/18443 E.  ,  2013/21741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

...) Fen bilirkişi raporunda (B) ve (C) ile gösterilen kamulaştırmadan arta kalan kısımların, davalı vekilinin aksi yöndeki beyanları gözetilmeksizin tüm bedellerine hükmedilmesi,

...- Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapının yaşı ve niteliğine göre yıpranma payının yüzde ... yerine, yüzde ... alınması neticesi fazlaya hükmedilmesi,

...-Değerlendirme tarihi olan 2012 yılı yapı m2 birim fiyatlarının bir sonraki yıl yapı m2 birim fiyatlarını geçmeyecek şekilde dava tarihine eskale edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

...- Kamulaştırılan taşınmazın terkini için ilgili ... Müdürlüğüne derhal müzekkere yazılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kamulaştırma şerhinin işlenmesi için yazı yazılmasına karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

...-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine 6459 sayılı Yasanın .... maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, ödenmesine karar verilen ek kamulaştırma bedeline ....09.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7120, Karar No: 2024/3263, Tarih: 08.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7120 E.  ,  2024/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/105 E., 2023/655 K.

SUÇ : Olası kastla öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2020/137 Esas, 2021/664 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı

Kanun) 30/2, 81/1, 21/2, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2022/105 Esas, 2023/655 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; olası kast hükümlerinin uygulanamayacağına, sanığın eylemini doğrudan kastla işlediğine, kabule göre de olası kastla az ceza verildiğine, yargılama giderlerinin fazla hesaplandığına,

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; savunma ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın öldürme kastı bulunmadığına, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; savunma ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın öldürme kastı bulunmadığına, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ile torunu olan maktulün ikamet ettikleri İstanbul'dan Tekirdağ'a birlikte geldikleri, sanığın aldığı bağ evi ve tarla ile ilgilenmek üzere bağ evine gittiği, maktulün de yüksek lisans öğrencisi olması nedeniyle dedesine bağ evine gelmeyeceğini söyleyerek yanından ayrıldığı, sanığın bağ evinde akşam saatlerinde tek başına uyuduğu, saat 23:30 civarlarında maktulün dedesinin bağ evine geldiği, bağ evinin dışında telefon ışığını gören sanığın korktuğu, yaşı nedeniyle kullandığı işitme cihazının kulağında takılı olmadığı, gelen şahsın kim olduğunu duyamadığı, gözüne de ışık gelmesi nedeniyle gelen şahsın kötü niyetli biri olabileceği düşüncesi ile ruhsatlı tabancası ile karşıdan gelen şahsa hedef gözeterek birden fazla el ateş ettiği, vücuduna üç mermi isabet eden maktulün tedavi gördüğü hastanede olay tarihinden 6 gün sonra ateşli silah mermi çekirdeği isabetine bağlı iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanığın uzaktan gelen şahsın torunu olduğunu bilmediği, gece vakti olması, olay yerinin aydınlatmanın bulunmadığı ıssız bir alan olması, sanığın işitme cihazının takılı olmaması nedeniyle torununun sesini duyamamış olması hususları nazara alındığında 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesi gereği şahısta hata hükümlerinin uygulama olanağı bulunduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d maddesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 81/1 maddesi gereği kasten öldürme suçundan hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmemiş, sanığın savunma hakkı ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine dair dosya kapsamında iş ve işleme rastlanmamış, meşru savunma koşullarının da oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya içeriğine göre; sanığın kalmakta olduğu bağ evinde tek başına bulunduğu sırada dışarıdan ses

3. Dosya içeriğine göre; sanığın kalmakta olduğu bağ evinde tek başına bulunduğu sırada dışarıdan ses

duyması üzerine kapıya yöneldiği, daha önce yaşadığı tartışmalar nedeniyle korkup tabancasını yanına aldığını beyan ettiği, yaşı nedeniyle kullandığı işitme cihazını uyurken çıkardığı için olay anında kulağında işitme cihazının bulunmadığı, bağ evinin kapısından dışarıdan tarla içinden gelmekte olan şahsa seslendiği, "gelen şahsın ışık tuttuğunu, ses vermediğini, ses verse bile işitme cihazı takılı olmadığı için duymamış olabileceğini" beyan ettiği, telefonun ışığıyla şahsın yaklaşması sonucu şahsa hedef gözeterek birden fazla el ateş edip öldürdüğü olayda; sanığın gelen kişiyi görüp ateş ettiğine dair beyanları, birden fazla el ateş etmesi dikkate alınarak sanığın eylemini doğrudan kastla işlediği anlaşıldığından, kasten öldürme suçundan cezalandırılması yerine sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen cezadan indirim yapılarak olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Yargılama giderlerinin toplamının 964,79 TL yerine 1314,79 TL olarak fazla hesaplanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) ve (4) numarada açıklanan "olası kast hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığının gözetilmemesi" ve "yargılama giderlerinde hesap hatası" nedenleriyle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2022/105 Esas, 2023/655 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.