muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/82, Karar No: 2008/181, Tarih: 24.06.2008

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun vermiş olduğu bu kararın aşağıda arz ettiğim gerekçelerle usul ve yasaya uygun olmadığı kanaatindeyim.

Şöyle ki;

- Yargıtay C.Başsavcılığının Yargıtay Ceza Dairelerinden birinin kararına karşı gerek CMK.289.maddesinde gösterilen hukuka kesin aykırılık sebeplerinden birisiyle ve gerekse diğer hukuka aykırılık sebepleriyle itiraz yasa yoluna başvurma hak ve yetkisinin olduğu Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış uygulamaları ile sabittir.

2- Gene 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi hükmü gereğince halen yürürlüğünü sürdüren 1412 sayılı CMK.nun 320 maddesinin verdiği yetkiye dayanarak itiraz yasa yolu üzerine hükmü inceleyen Yargıtay Ceza Gene Kurulunun itirazın ilişkin olduğu sanık ve suçla sınırlı olmak kaydıyla itirazda ileri sürülsün, sürülmesin dosyayı her yönüyle incelemek ve tespit ettiği tüm hukuka aykırılıkları bozma nedeni yapmak yetkisine sahip olduğunda bir tereddüt yoktur. (CGK.nun 22.2.1998 gün ve sayı 18)

Yargıtay’ın görevi; yasaların Türkiye genelinde hukuka uygun olarak uygulanıp uygulanmadığını denetlemek ve içtihatları ile ülkede yasa ve hukuk kurallarının uygulanmasında birliği sağlamaktır. Bu görev gözetildiğinde temyiz (veya itiraz) incelemesine konu olan hükümde suç vasfında bir isabetsizlik saptandığı takdirde aleyhe temyiz olmasa dahi bu hususunun bozma nedeni yapılacağı Yargıtay’ın işlerlik kazanmış içtihatlarındandır. (CGK.nun 19.6.2001 gün, 9/125-128 E.K.)

3- Ankara 2. No.lu DGM.nin sanık hakkında 4616 sayılı Yasa gereğince vermiş olduğu “

“davanın (5 yıl süre ile) kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine”

” ilişkin kararı her ne kadar sanık müdafii ve C.Savcısının itirazı Ankara 1.no’lu DGM’ce reddedilmek suretiyle kesinleşmiş görünmekte ise de, burada şekli anlamda bir kesinleşme söz konusudur. Yoksa hukuki anlamda bir kesin hükümden söz etmek olanaklı değildir. Çünkü 4616 sayılı Yasaya göre verilen bu karar kamu davasının hükme bağlanmasının ertelenmesine dairdir. Yani ortada verilmiş bir hüküm yoktur. Hüküm kurma aşaması atiye bırakılmıştır. Mahkeme davanın esası hakkında bir karar vermeden işten el çekmiştir. Bu kararlar yasa uyarınca mahkemelerin davayı sonuçlandırmadan askıya alma kararlarıdır. 5 yıl içinde yeni bir suç işlenmediği takdirde açılan dava yasa gereği ortadan kaldırılacaktır. Bu nedenledir ki nev-i şahsına münhasır, kendine özgü, sui-generis kararlardandır. Yoksa 5271 sayılı Yasanın 223.maddesinde tek, tek sayılan türden bir “

“hüküm”

” değildir. Dolayısı ile burada kesin nitelikte bir hükümden ve kesin hüküm otoritesinden söz etmek olanaklı değildir. Böyle olunca da “

“olağanüstü yasa yolu ile ortadan kaldırılmadıkça bu kesin hüküm niteliğini ve otoritesini sürdürmeye devam etmektedir”

” diyen görüşün isabetli olmadığı açıkça ortaya çıkmaktadır.

“hüküm”

” değildir. Dolayısı ile burada kesin nitelikte bir hükümden ve kesin hüküm otoritesinden söz etmek olanaklı değildir. Böyle olunca da “

“olağanüstü yasa yolu ile ortadan kaldırılmadıkça bu kesin hüküm niteliğini ve otoritesini sürdürmeye devam etmektedir”

” diyen görüşün isabetli olmadığı açıkça ortaya çıkmaktadır.

Bundan dolayıdır ki halen kesinliğini sürdürdüğü iddia edilen bu hüküm sanık müdafiinin lehe yasa uygulaması talebini içeren 7.3.2006 tarihli dilekçesi üzerine Ankara 11.Ağır Ceza Mahkemesinin 5.5.2006 gün ve 124-20 E.K. sayılı hükmü ile kaldırılmış ve esastan inceleme ile sanığın beraatı yönünde bir hüküm kurulmuştur. Yani bu hüküm nakz olunmuştur, bozulmuştur, artık ortadan kalmıştır. Eğer kesin nitelikte bir hüküm olsa idi Ankara 11.Ağır Ceza Mahkeme¬

¬sinin böyle bir karar verme olanağı olmamalıydı. Oysa ortada verilmiş bir beraat kararı bulunmaktadır. Bu durumda hükmün kesin nitelikte olduğunun kabul edilmesi halinde Ankara 11.Ağır Ceza Mahkemesinin 5.5.2006 tarihli beraat kararının da, onun temyiz incelemesi sonunda verilen Yargıtay 9.Ceza Dairesinin 5.3.2008 tarihli onama kararının da hukukun geçersiz ve yok hükmünde birer karar olduğunu kabul etmek zorunluluğu doğacaktır.

Hâlbuki Ankara 11.Ceza Mahkemesinin hükmü hukuken geçerli bir karardır. Ancak eylemin suç teşkil etmediği hususundaki belirlemesi ve gerekçesi yasal ve yerinde değildir. Çünkü İddianamede tarif ve tavsif edilen suç bir örgüt suçudur. 3713 sayılı Yasanın 1/son maddesinde “

“örgüt”

” teriminin TCK ile ceza hükümleri içeren özel kanunlarda geçen teşekkül, cemiyet, silahlı cemiyet, çete veya silahlı çeteyi de kapsadığına işaret edilmiştir. Dolayısı ile her ne kadar iddianamede uygulanması istenen yasa maddesi 3713 sayılı yasanın 7/1. maddesi olarak gösterilmiş ise de tarif edilen eylemlerin 765 sayılı TCK.nun 313. maddesinde yazlı suçun unsurlarını da içerdiğinde kuşku yoktur.

1412 sayılı CMK.nun 257 ve 5271 sayılı CMK. 225. maddelerinde “

“Hükmün mevzuu iddianamede gösterilen fiilden ibarettir. Fiili takdirde mahkemeler iddia ve müdafaa ile bağlı değildir”

” hükmü yer almaktadır. Mahkemelerin bu doğrultuda hüküm kurmaları gerektiği ve açılmayan bir davadan dolayı hükmün kuramayacakları da Yargıtay’ın karar kılmış uygulamalarındandır. (CGK.nun 20.4.1999 2/70-68 E.K)

1412 sayılı CMK.nun 257 ve 5271 sayılı CMK. 225. maddelerinde “

“Hükmün mevzuu iddianamede gösterilen fiilden ibarettir. Fiili takdirde mahkemeler iddia ve müdafaa ile bağlı değildir”

” hükmü yer almaktadır. Mahkemelerin bu doğrultuda hüküm kurmaları gerektiği ve açılmayan bir davadan dolayı hükmün kuramayacakları da Yargıtay’ın karar kılmış uygulamalarındandır. (CGK.nun 20.4.1999 2/70-68 E.K)

Bu yasal zorunluluk göz önü edilerek iddianame içeriği incelendiğinde; sanığın belirtilen yöntemlerle gerek yurtiçinden ve gerekse yurtdışından çeşitli yollarla edindiği büyük ekonomik gelir desteği ile, Işık evleri diye nitelendirilen evlerde, beyin yıkama yolu ile kurduğu sinsice bir örgütlenme yapısı içinde; Türkiye Cumhuriyetinin, Anayasamızın 2. maddesinde tanımlanan Demokratik, laik ve sosyal hukuk düzenini yıkmak, onun yerine aklı, akılcılığı, bilimi ve tekniği esasta dışlayan ancak savunuyormuş görünen, kendi dar dünya anlayışları doğrultusunda, şer-i düzene dayalı bir yönetim biçimini dayatma amaç ve güdüsüyle faaliyetlerini sürdürdüğünün ifade edildiği görülmektedir. Örgütün cebir, şiddet, baskı, korkutma, yıldırma, sindirme ve tehdit uygulandığına ilişkin bir ifadeye yer verilmemiştir. Bu nedenle iddianameye konu edilen eylemlerin 3713 sayılı yasanın 7/1 maddesinden ziyade 765 sayılı Yasanın 313/1-4. maddelerinde yazılı somut tehlike suçunun yasal unsurlarına temas ettiği açıkça anlaşılmaktadır.

Tespiti gereken bir diğer husus da suç tarihinin ne olduğu hususudur. Bilindiği üzere örgüt suçları yapıları itibarıyla devamlılık gösteren (temadi eden) suçlardandır. 765 sayılı yasanın 103.maddesi gereğince temadi eden suçlarda zamanaşımı temadinin bittiği günden başlar. Gene Yargıtay’ın müstakar içtihatlarına göre temadi iddianame ile kesilir ve iddianame tarihinden sonraki eylemler ayrı bir suç teşkil eder. Temadi eden ve halen de varlığını sürdürdüğü bilinen bir örgütü (teşekkülü) kuran ve yöneten sanığın şu ya da bu sebeple yurt dışına çıkmış olması o suçta temadinin bittiği anlamında kabul edilemez.

Hele bu örgütün faaliyetlerini yurtdışında 35 ülkede sürdürdüğünün biliniyor olması karşısında Ankara 2.No.lu DGM’nin 10.3.2002 tarihli kararında suç tarihinin sanığın yurt dışına çıktığı 19.l3.1999 tarihli olduğuna dair tespiti ile gerekçesinin de gerçeği yansıtmadığı ve hukuka uygun olmadığı kendiliğinden ortaya çıkmaktadır.

Sonuç olarak: Yargıtay C.Başsavcılığının itiraz yasa yolu ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun önüne getirdiği incelemeye konu karar Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 5.3.2008 tarihli onama kararıdır. Onama kararının ilişkin olduğu hüküm ise Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 5.5.2006 tarihli beraat hükmüdür. Yapılması gereken husus esasa girilerek beraat kararının hukuka uygun olup olmadığını dolayısı ile 9. Ceza Dairesinin onama kararının yasaya uygun olup olmadığını belirlemek olmalıdır.

11.Ağır Ceza Mahkemesi, Ankara 2 no’lu DGM.nin 10.3.2002 tarihli “

“davanın kesin hükme ve bağlanmasının ertelenmesine”

11.Ağır Ceza Mahkemesi, Ankara 2 no’lu DGM.nin 10.3.2002 tarihli “

“davanın kesin hükme ve bağlanmasının ertelenmesine”

” ilişkin kararını kaldırarak yerine yeni bir hüküm kurmuş ve sanığın beraatına karar vermiştir. Dolayısı ile Ankara 2 no’lu DGM.nin kararı artık hukuken ortadan kalkmıştır. Bu nedenle kesinleşmiş bir hükmün varlığından ve kesin hüküm otoritesinden söz etme olanağı yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay C.Başsavcılığının sanığa atılı (TCK.nun 313/1-4 maddesinde yazılı) suçun sübuta erdiği yönündeki itirazının hükmün esasına yönelik ve sanığın aleyhine olduğu gözetilerek hüküm esastan incelenmek suretiyle usul ve yasaya uygun olmayan Yargıtay 9.Ceza Dairesinin onama kararının kaldırılmasına ve Ankara 11.Ağır Ceza Mahkemesinin beraata ilişkin kararının bozulmasına, ancak inceleme tarihi itibariyle gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun Yargıtay C.Başsavcılığının itirazının usul yönünden reddine ilişkin görüşüne katılmıyorum”

” görüşüyle,

Bir kısım Kurul Üyesi de, “

“Yargıtay C.Başsavcılığının itirazının usul yönünden reddedilmeyip esas yönünden incelenmesi gerektiği”

” görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının usul yönünden REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.008 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3848, Karar No: 2019/6045, Tarih: 11.06.2019

**5. Ceza Dairesi         2014/3848 E.  ,  2019/6045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete

neden olma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ... hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13291, Karar No: 2008/13517, Tarih: 12.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/13291 E.  ,  2008/13517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.11.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında baba isminin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.6.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava tapu kaydında baba isminin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme davanın reddine karar vermiştir.

Davacı hükmü dava konusu 1000 ada 20 parsel yönünden temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti yada tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik yada hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

2-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

3-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı kendisine ait olan dava konusu 1000 ada 20 parselde baba isminin ... olarak yazdığını ancak nüfus kayıtlarında ... ... olarak geçtiğini ileri sürerek tapu kaydının ... ... oğlu ... olarak düzeltilmesini talep etmiştir. Mahkemece davacının 12.06.2008 tarihli celsedeki beyanında ... oğlu ... isminde akrabasının olduğu bildirildiğinden bahisle 1000 ada 20 parselin malikinin davacı olmadığı sonucuna varılmış bu nedenle mülkiyet nakline sebebiyet vereceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda 1000 ada 20 parsel maliki ... oğlu ... isminde başka kişilerin olup olmadığı nüfus müdürlüğünden detaylı olarak araştırılmalı, davacının son celsede bahsettiği tapu maliki ile aynı isimde olduğu iddia edilen şahıs dinlenmeli, keşif yapılarak davacı tanıkları ve yaşıyorsa tespit bilirkişileri keşifte dinlendikten sonra oluşacak sonucu göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 12.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7837, Karar No: 2018/1818, Tarih: 08.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7837 E.  ,  2018/1818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 18/.../2014 gün ve 2014/278 - 2014/683 sayılı kararı reddeden Daire'nin 20/01/2016 gün ve 2015/13342 - 2016/495 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında ....07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7...., 7...., 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/476 esas 2005/193 karar sayılı dava dosyasında, davacı ... A.Ş. tarafından davalılar ... ve ... ... Müessese Müdürlüğü aleyhine, elektrik direğinin yerinin değiştirilmesi sırasında yeraltı kablosunun zarar görmesi nedeniyle açılan tazminat davasının kabulüne karar verildiğini, kararın kesinleşmesi sonrasında müvekkilinin toplam ....059,00 TL ödediğini ileri sürerek, ....059,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ....059,00 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizce davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ....059,00 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizce davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Mahkemenin 18/.../2014 tarihli 2014/278 Esas 2014/683 Karar sayılı ilamı ile ....059,00 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Mahkeme kararının davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 20/01/2016 tarihli 2015/13342 Esas 2016/495 Karar sayılı ilamıyla davalı aleyhine hükmedilen tutarın temyiz sınırının altında kaldığı gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmişse de HUMK'nin .../07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/.... maddesi hükmüne göre miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesin olup, anılan miktar 01/01/2014 tarihi itibariyle 1.893,60 TL’ye çıkarılmıştır. Dolayısıyla davalı aleyhine hükmedilen tutar karar tarihi itibariyle yukarıda anılan kanun hükmü uyarınca temyiz sınırının altında kalmadığından mahkemece verilen kararın temyizi kabildir. Bu suretle, Dairemizin 20/01/2016 tarihli 2015/13342 Esas 2016/495 Karar sayılı davalı vekilinin temyiz isteminin reddine dair ilamının kaldırılarak davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmesi gerekmiştir.

...- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 20/01/2016 tarihli 2015/13342 Esas 2016/495 Karar sayılı davalı vekilinin temyiz isteminin reddine dair ilamının kaldırılarak davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin harcın onama harcından mahsubuyla 104,65 TL'nin davalıdan alınmasına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 08/03/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Davalı şirketin, 02.04.2004 tarih, 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, özelleştirmenin işletme hakkı devri ve hak sahibi şirketlerin hisselerinin blok satışının yapılması kararı benimsendikten sonra, ...'ın 20 ayrı dağıtım şirketi oluşturduğu, davacı şirketin de bu 20 şirket arasında yer aldığı, dağıtım şirketlerinin dağıtım lisansına sahip olmaları yanında sermayesinin tamamınında davalı kuruma ait olduğu, ancak davalı kurumdan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak dağıtım şirketlerinin faaliyet gösterdiği, Özelleştirme İdaresince görüşüne başvurulan, Danıştay 1. Dairesinin kararları uyarınca, ...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme varlıkları üzerinde, mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydı ile işletme hakkının devri suretiyle özelleştirmenin yapıldığı, bu bağlamda, öncelikle, davalı ... ile %100 hisselerine sahip olduğu 20 elektrik dağıtım şirketi arasında dağıtım varlıklarının işletilmesine ilişkin “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” imzalandığı, 4628 sayılı Kanun'un 14.maddesine 5496 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen “...'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile ... ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir” hükmüne istinaden ... ile %100 kamu hissesine sahip davacı arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığı, daha sonra %100 kamu hissesinin blok satış yöntemiyle özelleştirilmesi amacıyla ihaleye çıkarıldığı, davacı şirket için ihale şartnamesi çerçevesinde dava dışı şirketin teklif verdiği ve davacı şirketin devrinin imzalanan HSS ile gerçekleştiği, böylece davacı şirketin özelleştirilmesinde hisse satış modelinin uygulandığı, böylece, davacı şirketin tüzel kişiliğine bağlı hukuki statüsü korunarak, davacı şirketin tüm kamu hisselerinin dava dışı şirkete devredildiği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi ile anlaşılmıştır.

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmıyacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (, ... ..., Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir anlamda teminatını oluşturan aktiflerle birlikte bir bütün olarak devredilmesidir. (Bk m.179, TBK m.202, ... 11/...)

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir anlamda teminatını oluşturan aktiflerle birlikte bir bütün olarak devredilmesidir. (Bk m.179, TBK m.202, ... 11/...)

Yukarıda yapılan tespit ve açıklamalardan sonra, somut olaya gelindiğinde; İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi bağıtlandığında, davacı şirketin %100 hissesi davalı ...'a ait olup, ...'nin %100 davalı hissesini ihaleye çıkarması üzerine, dava dışı şirketce hisselerin tümü satın alınarak, hisse satış sözleşmesi imzalanmıştır. Bu bağlamda uyuşmazlığın hisselerin %100 devrini sağlayan ticari işletme devri niteliğinde olan, hisse satış sözleşmesine göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Belirttiğim nedenlerle, 29/.../2010 tarihli hisse satım sözleşmesine göre davanın reddi gerekirken,davalı ile yine davalının %100 hisseye sahip olduğu dönemde bağıtlanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine göre uyuşmazlığı ele alıp çözümleyen çoğunluk görüşüne karşıyız.