muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12929, Karar No: 2023/21959, Tarih: 04.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12929 E.  ,  2023/21959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/27 E., 2016/148 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararı temyiz etmek istediğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın işleten, sanık ... S.'nin de mesul müdür olduğu masaj salonunda, sanıklarca fuhşa aracılık edildiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre her iki sanığın fuhuş suçundan cezalandırılmasına karar verirken, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararı temyiz etmek istediğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın işleten, sanık ... S.'nin de mesul müdür olduğu masaj salonunda, sanıklarca fuhşa aracılık edildiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre her iki sanığın fuhuş suçundan cezalandırılmasına karar verirken, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun'un 160 vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın, ihbar üzerine sanığa ait masaj salonuna bir kolluk görevlisinin müşteri olarak gönderildiği, kapıyı ... A. isimli çalışanın açtığı, mesul müdür olan sanık ...'in yönlendirmesiyle mağdur ... A. ile kolluk görevlisinin masaj için odaya geçtikleri, odada mağdur ile 200,00 TL karşılığında cinsel ilişki için anlaşıldıktan sonra polis kimliğini açıkladığı, masaj salonunda bulunanların kimlik tespitlerinin yapılmasından sonra konu ile ilgili Cumhuriyet Savcısına bilgi verilerek, sanık ...'in fuhuş suçundan ifadesinin alınarak salıverilmesi talimatının alındığı, sanık ...'ın ise bu süreçte iş yerinde olmadığı somut olayda, adli kolluk görevlileri tarafından yapılan işlemlerin, 5271 sayılı Kanun'un 116 vd. ile 123 ve 127 nci maddelerine aykırı olduğu, bu nedenle elde edilen delillerin de hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde bulunduğu, kaldı ki sanığın fuhşa aracılık ettiği iddiasının, sanıklar ile mağdurlar tarafından doğrulanmadığı, masaj salonunda bulunan ve tanık olarak ifadelerine başvurulan G. K. ile A. T.'nin de sanığa dair bir beyanlarının olmadığı, kolluk görevlisinin masaj salonuna müşteri olarak gittiği, bu süreçte sanığın masaj salonunda olmadığı, yapılan ihbarda sanığın isminden söz edilmediği, yerleşik Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında belirtildiği üzere, gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisinin hiç bir zaman kışkırtıcı ajan gibi hareket edemeyeceği, önceden failde bulunmayan suç işleme kastı oluşturarak, faili suç işlemeye azmettiremeyeceği, dolayısıyla sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediğine ilişkin, hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre de,

Sanık hakkında, mağdur sayısınca fuhuş suçunun oluşacağı dikkate alınmadan fuhuş suçundan tek hüküm kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

2. Kabule göre de,

Sanık hakkında, mağdur sayısınca fuhuş suçunun oluşacağı dikkate alınmadan fuhuş suçundan tek hüküm kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/371, Karar No: 2014/4424, Tarih: 02.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/371 E.  ,  2014/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/234347

MAHKEMESİ : İstanbul 21. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05.04.2011

NUMARASI : 2010/1412 Esas, 2011/517 Karar

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tutanaklar kendisine okunduktan sonra kabul etmediğini beyan eden sanık savunması karşısında, tanıklar M. S., Y. G. S. B. ve U. Y. ile tutanak mümzileri dinlenmeksizin eksik incelemeyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12787, Karar No: 2022/14959, Tarih: 26.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/12787 E.  ,  2022/14959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekili ve sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 Esas ve 2007/152 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, nitelikli dolandırıcılık suçundan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenmesi,

2) Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

3) "10.06.2011" olan suç tarihinin gerekçeli kararda "06.06.2011" şeklinde yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihi kısmından "06.06.2011" ibaresinin çıkartılarak yerine "10.06.2011" ibaresinin eklenmesi, adli para cezasına ilişkin hüküm fıkrasından "300 gün", "250 gün" ve "5.000 TL adli para cezası" ile "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsili ile ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin bildirilmesine" şeklindeki ibarelerin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5 gün", " 4 gün" ve "80 TL adli para cezası" ile "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla değişik 106/3. maddesi gereğince infazına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22464, Karar No: 2019/20223, Tarih: 05.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/22464 E.  ,  2019/20223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin 22/05/2008 tarihinden iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği 25/11/2014 tarihine kadar davalı işyerinde aralıksız olarak çalıştığını, iş akdine son verildiği gün ... ismindeki şefin müvekkilinin yanına gelerek "çuvalları çabuk aç" diye bağırması üzerine müvekkilinin de "açıyoruz" dediğini, bunun üzerine şefin sinkaflı küfür ederek müvekkiline diğer işçilerin yanında hakarette bulunduğunu, müvekkilinin de kendisine "elimden geleni yapıyorum, niye bağırıyorsun" demesi üzerine şefin "ben sana göstereceğim" diyerek müvekkilinin yanında şirketin insan kaynaklarını arayarak "bunun çıkışını tazminatsız olarak verin" dediğini ve müvekkilini insan kaynaklarına gönderdiğini, müvekkilinin savunmasını yazarken yaşanan olayın üzüntüsünden, işyerinden atılma korkusundan ve sinirinden şef ile arasında geçen olayı doğru düzgün bir şekilde yazamadığını, müvekkilinin iş akdinin haksız ve tek taraflı olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işyerinde birim şefi ...'e karşı küfür içeren söz sarfettiğini, davacının savunmasında şefine karşı kötü davranış sergilediğini ikrar ettiğini, İş Kanunu'nun 25/II-b maddesi gereğince iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, yıllık izinlerinin kullandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının işyerinde birim şefi ...'e karşı küfür içeren söz sarfettiği, davacının bu konu hakkında yazılı savunmasının istendiği, bunun üzerine davacının 25/11/2014 tarihinde yazılı savunmasının alındığı, davacının yazılı savunmasında şefine karşı kötü davranış sergilediğini ikrar ettiği ve imzalı beyanının alındığı, dolayısıyla işverence gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshedilip edilmediği, dolayısı ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshedilip edilmediği, dolayısı ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-b,d maddesi uyarınca, işçinin işverene veya ailesine karşı şeref ve namusuna dokunacak sözler söylemesi veya davranışlarda bulunması ya da işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunması veya işçinin işverene, aile üyelerinden birine veya işverenin diğer bir işçisine sataşması haklı fesih nedeni olarak sayılmıştır. Maddede işçinin işverenin diğer bir işçisine sataşmasının haklı neden olacağı açıkça belirtilmiştir. Sataşma niteliğindeki davranışlar tehdit ve hakaret içeren sözler söyleme, etkili eylem(darp)de bulunma gibi davranışlar olarak ortaya çıkar. Sataşma niteliğinde olmadığı sürece, diğer işçilerle devamlı ve gereksiz tartışmaya girişmek, iş arkadaşları ile ciddi geçimsizlik göstermek geçerli fesih nedenidir.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, iş hukuku bakımından işverene işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı işyerinde çalışan işçiler arasında keyfi biçimde ayrım yapılmasını yasaklamaktadır.Somut olayda, davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürmüş, davalı işveren ise davacının şefi ...’e hakaret etmesi sonucu iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur. Ancak tanık beyanıyla sabit olduğu üzere davacıya karşı küfürlü konuşan ve sözlü tartışmayı başlatan kişi şef ...’dur.Bu bağlamda, tüm beyanlar bir arada değerlendirildiğinde; her ne kadar şefine küfürlü konuşan davacı işçinin bu eylemi işverene iş akdini haklı olarak feshetme hak ve yetkisi verse de işveren bu hakkını eşit davranma borcuna aykırı şekilde kullanamayacaktır. Bir başka anlatımla, işveren tarafından sadece davacı işçinin iş akdinin feshedilmesi, diğer işçi şefin iş aktinin feshedilmemesi işverenin eşit davranma borcuna aykırı olup işveren tarafından gerçekleştirilen feshi haksız hale getirecektir. Bu nedenle, iş akdi işveren tarafından haksız olarak feshedilen davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar vermek gerekirken taleplerin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Bu nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/736, Karar No: 2025/2459, Tarih: 19.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/736 E.  ,  2025/2459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/305 E., 2024/696 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının, sigortalılık başlangıç tarihinin 10.09.1990 olarak tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.12.2019 tarihli kararı ile davanın kabulü ile davacı ...’ın, dava dışı işveren...’a ait 2751.... sicil numaralı işyerinde 10.09.1990 günü 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamında hizmet akdine tabi sigortalı olarak asgari ücretle 1 gün süreyle çalıştığının ve 10.09.1990 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 26.12.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 10.07.2020 tarihli kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.07.2020 tarihli kararının süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, 30.06.2021 tarihli kararı ile "Dosya kapsamında her ne kadar kurum tarafından, iş yeri dosyası imha edildiğnden dönem bordrosuna rastlanmadığı bildirilmiş olduğu ve Mahkemece dinlenen davacı tanık beyanları esas alınmak suretiyle karar verildiği anlaşılmakta ise de davacının çalışmasının geçtiği iddia edilen iş yerine o tarihte komşu olan ve dava konusu dönemi kapsar diğer işyerlerinin sahipleri, kapsama alınış tarihleri ve bildirge tarihinde anılan iş yeri çalışanları, davalı Kurumdan sorulmak suretiyle tespit edilerek, bilgi ve görgülerine başvurulmalı, gerekirse davacının beyanına başvurulmak suretiyle davacı ile birlikte başkaca çalışan varsa tespiti ile bilgi ve görgüsüne başvurulmalı, davacı tanıklarının da hizmet döküm cetvelleri getirtilerek denetim sağlanmalı, tüm bu araştırmalara rağmen beyanına başvurulacak hiçbir tanığın tespit edilememesi halinde, dosya kapsamında yer alan dava dışı işverenlikten verilmiş, imzalı, 10.09.1990 tarihli işe giriş bildirgesi üzerinde bilirkişi marifetiyle imza incelemesi yaptırılmak suretiyle aidiyeti saptanarak eylemli çalışmanın var olup olmadığı, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince verilen 15.12.2022 tarihli karar ile "...Yargıtay bozma ilamı gereğince imza incelemesi yapılmış, imza bilirkişisi 14.03.2022 tarihli raporunda 10.09.1990 tarihli işe giriş bildirgesindeki ... adına atılmış imzanın davacının eli olduğunu gösteren benzerlik ve uygunluk tespit edilemediği yönünde görüş bildirilmiştir. Dosyanın mevcut hali ile davacının 10.09.1990 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiği... isimli iş yerinde 10.09.1990 tarihinde çalıştığına yönelik bordro tanığı ve komşu iş yeri tanığı tespit edilmediği, işe giriş bildirgesindeki imzanın davacıya ait olmadığı, bu nedenle davacının iddiasını ispatlayamadığı anlaşıldığından..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2022 tarihli kararının davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.04.2023 tarihli kararı ile "...Mahkemece, kolluk vasıtasıyla komşu iş yeri tanık araştırması yapılarak tespit edilecek kişilerin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmalı, bozma ilamı öncesi dinlenen davacı tanığı ...'ın davacının babasının dükkanına yakın mermer dükkanı olduğunu beyan etmesi karşısında; ilgili mermer dükkanı sahip ve dönem çalışanları tespit edilerek tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmalı eylemli çalışmanın var olup olmadığı, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir...." gerekçesiyle anılan karar bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma öncesi dinlenen ...'ın babası ...'a ait mermer atölyesi işyerinin komşu işyeri niteliğinde olduğu ve dava konusu dönemde faal olduğunun tespit edildiği,bozma öncesi dinlenen ... ile diğer tanık beyanlarına ve diğer delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda çalışmanın varlığına kanaat getirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının dava dışı işveren...'a ait 275113.35 sicil numaralı işyerinde 10.09.1990 günü 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamında hizmet akdine tabi sigortalı olarak asgari ücretle 1 gün süreyle çalıştığının ve 10.09.1990 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın ispatlanamadığından dolayı reddinin gerektiği belirtilerek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, sigorta başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın ispatlanamadığından dolayı reddinin gerektiği belirtilerek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, sigorta başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.