muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/22, Karar No: 2020/413, Tarih: 13.10.2020

Sanığa soruşturma aşamasında yöneltilen suçlamaların; FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi ve bu örgütün yargı yapılanmasında yer aldığına ilişkin olduğu, bu suçlamanın içeriğinin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan ifade alma işlemi sırasında sanığa açıklandığı ve sanığın farklı tarihlerde gönderdiği savunma dilekçelerinde anılan suçlamayla ilgili ayrıntılı beyanlarda bulunduğu, öte yandan, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.07.2016 tarihinde düzenlenen tutuklama talep yazısında, sanığa isnat edilen suçlamalara ilişkin ayrıntılı şekilde açıklamalara yer verildiği, bu bağlamda, suça konu edilen olaylarla ilgili bilgi ve delillere yer verildiği, bu eylemlerin hukuki niteliğine yönelik olarak da değerlendirmelerde bulunulduğu, anılan talep yazısının sorgu işlemi öncesinde Ankara 5. Sulh Ceza Hâkimliği tarafından sanığa okunduğu, ayrıca sorgu tutanağında sanığa isnat edilen suçun okunup anlatıldığı, sanığın sorgu sırasında suçlama konusu olaylarla ilgili anlatımda bulunduğu, ayrıca sanığın tutukluluğa itiraz dilekçesinde de usul ve esasa ilişkin ayrıntılı bir biçimde beyanda bulunduğu, dolayısıyla sanık ve müdafisinin isnat edilen suçlamalara ve tutukluluğa temel teşkil eden bilgilere gerek sorgu öncesinde gerekse sorgu sonrasında erişimlerinin olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla suçlamalara dayanak olan temel unsurların ve tutuklamanın hukukiliğinin değerlendirilmesi için esas olan bilgilerin sanığa veya müdafisine bildirilmiş ve sanığa bunlara karşı savunma ve itirazlarını ileri sürme imkânı verilmiş olması dikkate alındığında; sanığın genel olarak soruşturma aşamasında savunma hakkının kısıtlanmadığı kabul edilmelidir.

Kovuşturma aşamasında ise sanığa ve müdafisine geniş bir şekilde savunma yapma imkân ve fırsatı tanındığı, zira kovuşturma evresinde yapılan oturumlarda ayrıntıları SEGBİS kayıtlarından da anlaşılacağı üzere sanık ve müdafisinin ayrıntılı bir şekilde savunmalarını yaptıkları, tüm iddia, argüman ve delillere karşı etkin bir şekilde itiraz etme, tanık beyanlarına karşı savunma yapma ve tanıklara soru sorma haklarının tanındığı, mahkemece sanık ve müdafisinin tanık dinletme talepleri ve sanığın yokluğunda dinlenen tanıkların yeniden dinlenmesi taleplerinin reddine karar verilirken, tanıkların dinlendiği celsede sanık müdafisinin hazır olması, soru sorma imkânının tanınması, sanığa da tanıkların beyanlarına karşı savunma hakkının verilmesi ile kovuşturmada dinlenen tanıkların beyanları ve elde edilen diğer deliller itibarıyla aynı hususlarda yeniden tanık dinlenilmesine ilişkin taleplerin dosyaya yenilik getirmeyeceği ve sonuca etkili olmayacağına ilişkin gerekçe de gösterildiğinden, hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile sanığın savunma hakkının sınırlandırılmadığı, böylelikle adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği anlaşılmaktadır.

7- Sanık, TCK’nın 62. madesinin uygulanmamasının yerinde olmadığını ve buna ilişkin gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli gerekçe içermediğini ileri sürmüştür.

7- Sanık, TCK’nın 62. madesinin uygulanmamasının yerinde olmadığını ve buna ilişkin gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli gerekçe içermediğini ileri sürmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Takdiri indirim nedenleri" başlıklı 62. maddesi;

"1) Fail yararına cezayı hafifletecek takdiri nedenlerin varlığı halinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine, müebbet hapis; müebbet hapis cezası yerine, yirmibeş yıl hapis cezası verilir. Diğer cezaların altıda birine kadarı indirilir.

2) Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir. Takdiri indirim nedenleri kararda gösterilir" şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin ikinci fıkrasında takdiri indirim nedenleri sayıldıktan sonra "gibi" denilmek suretiyle takdiri indirim nedenlerinin kanunda sayılanlarla sınırlı bulunmadığı, aksine bunların örnek olarak belirtildiği açıkça vurgulanmıştır. Kanunda sayılan; "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonra ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri" gibi nedenler, uygulamada hâkimi sınırlayıcı değil, yol gösterici nitelikteki gerekçelerdir.

Serbest takdir sisteminin sonucu olarak, sanık yararına takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasını gerektiren nedenlerin varlığını veya yokluğunu belirleme yetkisi yargılamayı yapan hâkime ait olacaktır. Zira yargılama süreci boyunca maddi gerçeğe ulaşma ve adaleti sağlama yolunda çaba harcayan hâkim, sanığı bire bir gözlemleyen ve bu bağlamda takdiri indirim nedenlerinin varlığı ya da yokluğunu en iyi tespit edebilecek konumda olan kişidir. Hâkim; "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonra ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri"nin yanında, somut olaya göre değişebilecek ve önceden öngörülemeyecek nedenleri de birlikte değerlendirerek bu hususta hak, adalet ve nasafet kurallarına uygun biçimde uygulama yapacaktır.

07.06.1976 tarihli ve 3–4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile bu doğrultudaki birçok Ceza Genel Kurulu kararında açıkça vurgulandığı üzere; kanun koyucu, hâkime takdiri indirim hükmünün uygulanması konusunda geniş bir takdir yetkisi tanıyarak uygulamada çıkabilecek olan ve önceden öngörülme imkânı bulunmayan çeşitli hâlleri kapsayacak bir kalıp bulmanın zorluğu karşısında hâkimin bu yetkisini sınırlamaktan özenle kaçınmış, bu tavrını 5237 sayılı TCK’da da devam ettirmiştir.

Ancak hâkimin bu konudaki takdir yetkisi sınırsız değildir. Bütün kararlarda olduğu gibi takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararlar da gerekçeli olmalıdır. Bununla birlikte gösterilen gerekçelerin hak, adalet ve nasafet kuralları ile dosya içeriğine uygunluğunun Yargıtay denetimine tabi olacağında da şüphe bulunmamaktadır.

Ancak hâkimin bu konudaki takdir yetkisi sınırsız değildir. Bütün kararlarda olduğu gibi takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararlar da gerekçeli olmalıdır. Bununla birlikte gösterilen gerekçelerin hak, adalet ve nasafet kuralları ile dosya içeriğine uygunluğunun Yargıtay denetimine tabi olacağında da şüphe bulunmamaktadır.

Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının gerekçeli yazılması zorunludur. Gerekçe, verilen hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun olarak izah edilmesidir. Yasal ve yeterli olmayan, dosya içeriğine uymayan bir gerekçeyle karar verilmesi hem kanun koyucunun amacına uygun düşmeyecek, hem de tarafları tatmin etmeyerek keyfiliğe yol açacaktır.

Bu açıklamalar ışığında temyiz itirazı değerlendirildiğinde;

Özel Dairece TCK’nın 62. maddesinin uygulanmamasına ilişkin olarak “Sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki tutum ve davranışları, pişmanlığının gözlemlenmemesi” şeklindeki gerekçenin dosya kapsamına uygun, yasal ve yeterli gerekçeyi içerdiği kabul edilmelidir.

III- SANIK ... HAKKINDA KURULAN MAHKÛMİYET HÜKMÜNÜN İSABETLİ OLUP OLMADIĞINA DAİR SANIĞIN 31.10.2019 TARİHLİ EK DİLEKÇESİNDEKİ TEMYİZ İTİRAZLARIYLA BİRLİKTE MADDİ HUKUKA YÖNELİK OLARAK YAPILAN İNCELEMEDE;

Sanık ...’ın daha önce sırasıyla Mersin Vergi Mahkemesi ve Ankara İdare Mahkemesinde üye olarak görev yaptığı, Adalet ve HSYK müfettişliği görevlerinden sonra 24.02.2011 yılında Danıştay üyesi seçildiği, 23.07.2016 tarihli ve 29779 sayılı ikinci mükerrer Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 12. maddesi uyarınca Danıştay üyeliğinin sona erdiği, HSYK Genel Kurulunca 24.08.2016 tarih ve 426 sayı ile; FETÖ/PDY silahlı terör örgütüyle iltisak ve irtibatının sabit görüldüğünden bahisle meslekten çıkarılmasına karar verildiği,

Sanığın örgütün mahrem sınıfında yer alan Yargı teşkilatında görev aldığı,

Tanıklar ..., ... ve ...’in, sanığın cemaatçi olduğuna dair genel bir kanaat içerisinde olduklarını ifade ettikleri, önceden yargı teşkilatında aktif ve önemli görev alan bu tanıklar tarafından sanığın örgüte olan yakınlığının vurgulandığı, bu bağlamda 37 bin sicilli hâkim ve Cumhuriyet savcılarının mesleki kıdemlerinin az olmaları nedeniyle 2011 yılında Yargıtay ve Danıştay üyesi olarak seçilmelerine karşı çıkılmasına rağmen örgüt mensuplarının Danıştayda kadrolaşmalarının sağlanması amacıyla 37785 sicilli olan sanık ...’ın da terör örgütünün listesinden Danıştay üyesi olarak seçildiği,

Sanıkla arasında önceye dayalı husumet bulunmayan, aşamalarda birbirleriyle istikrarlı olan ve usulüne uygun olarak ifadelerine başvurulan tanık ifadelerinden;

Sanıkla arasında önceye dayalı husumet bulunmayan, aşamalarda birbirleriyle istikrarlı olan ve usulüne uygun olarak ifadelerine başvurulan tanık ifadelerinden;

Danıştay eski üyesi olan tanık ...'ın beyanına göre; FETÖ mensubu olan sanığın Danıştay içerisinde etkin olan 8. Dairede görev yaptığı, 2012 yılında düzenlenen Türkçe Olimpiyatları sırasında İstanbul'a bir gezi düzenlendiği, Danıştay üyelerinden oluşan örgüt mensuplarının katıldığı bu gezide sanığın da bulunduğu, gezinin son gününde örgüt lideri ...'in yurt dışına çıkmadan önce Altunizade'deki bir dershanenin üst katında kaldığı yerin de ziyaret edildiği, bu gezinin örgüt üyelerinin moral ve motivasyonlarının artırılması amacıyla yapıldığı, örgüt içi faaliyetlere yönelik bilgilendirme çalışmalarını içerdiği ve gizliliğe önem verilerek yapıldığı gözetildiğinde geziye iştirak eden sanığın örgüte fiilen bağlılık gösterdiği,

Kovuşturma aşamasında önceki ifadelerinden dönen Tanık ...’in, soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı huzurunda ve müdafi eşliğinde verdiği ifadelerine göre; sanığın staj döneminden beri bu yapıya dâhil olduğu, Danıştay üyesi seçildikten sonra ... ... isimli kişinin evinde bir sohbete katıldığı, sohbette sanık ...’ın da yer aldığı, sohbette himmet verilmesinden bahsedildiği, 15 günde bir sohbet kararı alındığı, sohbetlerde Danıştayda yapılacak seçimlerde kimlerin aday olacağı, oylamaların nasıl yapılacağı konusunda örgütten gelen talimatların aktarıldığı, Danıştayda 8. Dairenin sorumlusunun sanık ... olduğu,

Tanık ...’un, 2005 yılında sanık ... ile birlikte Teftiş Kurulunda çalışmaya başladığını, kendisinin 2011 yılına kadar bu yapıya dâhil olduğunu, Teftiş Kurulunda çalıştığı süre içerisinde sanığın da bu yapıdan olduğunu anladığını beyan ettiği,

Tanık ...’ın beyanları ve fotoğraf teşhisine göre; 2014 yılında yapılacak HSYK seçimleri öncesinde Ankara’da özel bir şirketin ofisinde örgüt tarafından gerçekleştirilen sohbetlere sanık ...’ın da katıldığı,

Tanık ...’in beyanlarına göre; hâkim adaylığı döneminde sanığın örgütün sohbetleri ve genel toplantılarına katıldığı, sohbetlerde zaman zaman dini konuların ve güncel olayların konuşulduğu, vaazların seyredildiği, kitapların okunduğu, katılanların himmet parası verdikleri, ayrıca teftiş için bir yere gidileceği zaman orada görevli yargı mensuplarından hangilerinin örgüte dâhil olduklarının mutlaka öğrenilmesi gerektiği, sanığın teftiş sonrasında bu yapıdan olan hâkimlerin notlarını yükselttiği, olmayanların notlarını ise düşürdüğü, ayrıca 2011 yılında sanığın Danıştay üyesi seçilmeden önce Altınpark’ta yapılan bir yemekte örgüt tarafından sanığın Danıştay üyesi seçileceğinin belirtildiği,

Tanık ...’in ifadesine göre, sanığın müfettiş olarak görev yaptığı sırada, teftiş sonrasında yapıya dâhil bazı hâkimlerin notlarını yükselttiği, önceden kararlaştırılan notları, hâl kağıtlarında değişiklik yaparak arttırdığı,

Tanık ...’in ifadesine göre, sanığın müfettiş olarak görev yaptığı sırada, teftiş sonrasında yapıya dâhil bazı hâkimlerin notlarını yükselttiği, önceden kararlaştırılan notları, hâl kağıtlarında değişiklik yaparak arttırdığı,

Sanığa ait olduğu anlaşılan cep telefonu hattına ilişkin getirtilen HTS kayıtlarının incelenmesi sonucunda düzenlenen bilirkişi raporlarından;

Ankesörlü veya sabit telefon hatlardan ardışık ve periyodik bir şekilde aranan sanığın, örgütün uyguladığı iletişimin gizliliğine ilişkin tedbir ve yöntem hakkında bilgisinin bulunduğu, örgütsel toplantı ve faaliyetlere katılım gösterdiği, bu hususun da sanığın örgütle bağlantısının ortaya çıkmaması için dikkatli davranıldığına ve örgüt içerisinde önemli bir pozisyonda bulunduğuna işaret ettiği, örgüt ile arasında organik ve sıkı bir bağın olduğu,

Anlaşılmıştır.

Yukarıda belirtilen deliller ışığında tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın 2011 yılında yapılan Danıştay üyeliği seçimleri nedeniyle örgüt tarafından üzerinde ısrar edilen kişilerden biri olduğu, sanığın örgütün üyesi sıfatıyla ve örgüt üyeliğinden kaynaklanan hiyerarşi içerisinde hareket ederek örgütün Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin tüm Anayasal kurumlarını ele geçirmeye yönelik herhangi bir kamu göreviyle bağdaşmayan nihai amacına ulaşmak için bir süreç ve basamak olarak gördüğü yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında Danıştay üyeliğine yerleştirildikten sonra Danıştay 8. Dairede görev verildiği ve bu dairede örgütün sorumlusu olduğu, hâkim adaylığından beri örgüt tarafından düzenli olarak gerçekleştirilen sohbetlere ve toplantılara katıldığı, aidat (himmet) ödediği, örgüt liderinin yurt dışına gitmeden önce kaldığı son yerin de ziyaret edildiği ve sadece örgüt mensubu Danıştay eski üyelerinin katılabildiği geziye iştirak ettiği, örgütsel amaçların gerçekleştirilmesine yönelik örgütsel motivasyon ile hareket ederek örgüt adına çalışmalar yaptığı, bu suretle sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dâhil olduğu ve böylelikle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği anlaşılmıştır.

Suç tarihi itibarıyla FETÖ/PDY'nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmaması, neticeyi bilerek ve isteyerek tipik hareketi gerçekleştiren sanığın kanuni yönden sorumlu tutulmasına engel teşkil etmeyecektir. Ayrıca örgüt piramidi içindeki konumu itibarıyla "mahrem alan" kapsamında yer alması ve sanığın eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi ve tecrübeleri ile örgütteki konumu itibarıyla bu oluşumun bir silahlı terör örgütü olduğunu bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında TCK’nın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hata hükmünün uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bu sebeplerle, sanık ... yönünden TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen silahlı terör örgütüne üye olma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bu sebeplerle, sanık ... yönünden TCK'nın 314. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen silahlı terör örgütüne üye olma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Öte yandan, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Danıştay gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle gerçekleştirdiği eylemlerin niteliği, işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde; alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren bu suçta temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak altı yıl olarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK’nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen “orantılılık” ilkesine de aykırılık oluşturmamaktadır.

Bu itibarla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanığın temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçesinde ileri sürdüğü usule ve maddi hukuka ilişkin temyiz itirazları kapsamında yapılan inceleme sonucunda, Özel Daire kararı isabetli olup sanık ve müdafisinin salıverilme talepleri, maddi hukuka ve usule ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin usul ve yasaya uygun bulunan 01.10.2019 tarihli ve 4-140 sayılı sanık ... Duman hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

2- Onama kararı ve sanığın tutuklukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme isteklerinin REDDİNE,

3- Dosyanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 13.10.2020 tarihinde yapılan müzakerede, her iki ön soruna ilişkin uyuşmazlık konuları bakımından oy çokluğuyla, mahkûmiyet hükmünün isabetli olup olmadığına ilişkin inceleme konusu ile sanık hakkındaki salıverilme istekleri bakımından oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10119, Karar No: 2018/3825, Tarih: 04.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10119 E.  ,  2018/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekili ile davalılar ... ve ... Lojistik Petrol İnşaat Tarım Ve Gıda Ürünleri San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 12/08/2013 tarihinde, davacıların murisinin, davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu hayatını kaybettiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün asli kusurlu olduğunu beyanla; HMK 107.maddesi gereğince belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatının davacı anne ... için 1.000,00 TL, baba Rifat için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminat ile davacı anne için 20.000,00 TL, davacı baba için 20.000,00 TL olmak üzere toplam 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini davacı anne için 9.407,68 TL ve davacı baba için 6.746,40 TL olarak artırmıştır.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile;Davacı (baba) ... için 6.746,40 TL, davacı (anne) ... için 9.407,68 TL olmak üzere toplam 16.154,08 TL maddi tazminatın, davalılar ... ve ... Lojistik Petrol İnşaat Tarım Ve Gıda Ürünleri San. ve Tic.Ltd.Şti. yönünden kaza tarihi olan 12/08/2013 tarihinden, davalı ... şirketi yönünden (taleple bağlı kalınarak) dava tarihi olan 01/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ve de davalı ... şirketi yönünden poliçe teminat limiti ile sınırlı olmak üzere, tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, Davacı (baba) Rifat için 17.500,00 TL, davacı (anne) ... için 17.500,00 TL olmak üzere toplam 35.000,00 TL manevi tazminatın, kaza tarihi olan 12/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalılar ... ve ... Lojistik Petrol İnşaat Tarım Ve Gıda Ürünleri San. ve Tic.Ltd.Şti.'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, bu hususta fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş. vekili ile davalılar ... ve ... Lojistik Petrol İnşaat Tarım Ve Gıda Ürünleri San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ...ş. vekili ile davalılar ... ve ... Lojistik Petrol İnşaat Tarım Ve Gıda Ürünleri San. ve Tic.Ltd.Şti. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar yararına takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3- Maddi tazminat yönünden, 19.09.2014 havale tarihli hesap bilirkişi raporunda, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanmasında 2015-2031 bilinmeyen dönem zararında toplama hatası yapılarak fazla tazminat hesaplandığı, ilgili bilirkişi raporu hükme esas alınarak davacılar yararına fazla destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekili ile davalılar ... ve ... Lojistik Petrol İnşaat Tarım Ve Gıda Ürünleri San. ve Tic.Ltd.Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekili ile davalılar ... ve ... Lojistik Petrol İnşaat Tarım Ve Gıda Ürünleri San. ve Tic.Ltd.Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.