muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/920, Karar No: 2019/886, Tarih: 12.02.2019

2-Öte yandan, gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.Bu açıklamalar doğrultusunda somut olayda, % 0 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının sürekli iş göremez duruma gelmese dahi, üzüntü ve elem duyacağı, ruh bütünlüğünün ihlali, sinir bozukluğunun da bedensel zarar kavramına dahil bulunduğu gözetilerek, tedavi gördüğü süre dikkate alınarak uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, mahkemece manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2160, Karar No: 2019/8522, Tarih: 17.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2160 E.  ,  2019/8522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında katılan ...’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince belirlenen “8 ay hapis” cezasından TCK'nin 86/3...e. maddesine göre (1/2) oranında arttırım yapılırken hesaplama hatası yapılarak “12 ay hapis” cezası yerine “16 ay hapis" cezasına hükmedilmesi ve bunun üzerinden TCK’nin 29. maddesine göre (1/4) oranında indirim yapılırken “9 ay hapis” cezası yerine “12 ay hapis” cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı 86/3...e. maddesi ile ilgili kısmındaki “16 ay” ibaresinin “ 12 ay”, TCK’nin 29.maddesi ile ilgili kısmındaki “12 ay” ibaresinin “9 ay” şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2)Sanık hakkında katılan ...’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)... Devlet Hastanesince düzenlenen 06.10.2013 tarihli kesin raporda “sağ üst dudakta yaklaşık 2 cm derin kesi, sağ göz kapağında 2 adet 1 cm derin kesi, sağ üst kaşında 2 cm kesi mevcut. Sütüre edildi.basit tıbbi müdahale ile geçer" şeklinde belirtildiği, yüzde sabit iz konusunda değerlendirmeye yer verilmediği ve bu hususta başkaca rapor alınmadığı ancak belirtilen bulguların niteliği gözetildiğinde, katılanın tüm tedavi evrakları, raporları, varsa film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilerek yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

b)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince belirlenen “8 ay hapis” cezasından TCK'nin 86/3...e. maddesine göre (1/2) oranında arttırım yapılırken hesaplama hatası yapılarak “12 ay hapis” cezası yerine “16 ay hapis" cezasına hükmedilmesi ve bunun üzerinden TCK’nin 29. maddesine göre (1/4) oranında indirim yapılırken “9 ay hapis” cezası yerine “12 ay hapis” cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

c)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11250, Karar No: 2022/19496, Tarih: 12.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/11250 E.  ,  2022/19496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, babası olan katılana elindeki bıçağı göstererek "seni öldürürüm, oğullarını öldürürüm, bana tapuyu ver, noter senedi ver" şeklinde tehdit ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda;TCK'nın 150. maddesinde düzenlenen hukuki ilişkiden doğan alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunu oluşturabileceğinden, davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın en son bildirdiği adrese ''duruşmaya gelmediğiniz takdirde yokluğunuzda karar verilecek" biçiminde çıkarılan ihtarlı davetiyenin "ismen tanınmadığı" belirtilerek iadesi üzerine, MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca yeniden duruşma davetiyesi tebliğ edilmeden yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-Kabule göre de; mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5983, Karar No: 2015/3056, Tarih: 11.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5983 E.  ,  2015/3056 K.**

**"İçtihat Metni"**

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

1) Katılanların duruşmalı inceleme isteme yetkisi bulunmadığından, vekillerinin bu husustaki isteminin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .. maktül .. nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme ve temyiz dilekçesinde ceza ehliyeti yönünden Adli Tıp Genel Kurulundan da rapor alınması ve TCK'nun 34. maddesinin tartışılması gerektiğine, gerekçenin hatalı olduğuna, katılanlar vekilinin TCK'nun 62. maddesinin sanık hakkında uygulanamayacağına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A) Sanık her ne kadar soruşturma aşamasında kollukta, Cumhuriyet Savcılığında ve sorgudaki savunmalarında susma hakkını kullanmış, olaydan 4 aya yakın bir zaman geçtikten sonra 10.09.2012 tarihinde cezaevinden gönderdiği dilekçe ve devamındaki savunmalarında maktülün kendisine cinsel bir eylemde bulunması sebebiyle onu öldürdüğünü söylemiş ve bu husus mahkemece cezanın azaltılmasına yönelik sonradan geliştirilen bir savunma olarak değerlendirilip haksız tahrik hükümleri uygulanmamış ise de, .. ve .. isimli iki

polis memuru tarafından düzenlenen 20.05.2012 tarihli tutanakta, sanığın olay günü yakalandıktan hemen sonra polis otosuna alınarak yapılan şifahi görüşme sırasında maktülle birlikte alkol aldıklarını, gecenin ilerleyen saatlerinde alkolün de etkisiyle maktülün kendisine cinsel ilişki teklifinde bulunduğunu, bu nedenle çıkan tartışma sonucu onu öldürdüğünü söylediğinin belirtilmesi karşısında;

Bu tutanakta adı geçen polis memurlarının duruşmada tanık olarak dinlenmesinden ve olay sırasında sanığın cep telefonuyla kaydettiği görüntüler yeniden incelenerek özellikle “...bana yanlış yapacak adamın sonu budur kardeş...” biçimindeki bölüm üzerinde durulmasından sonra haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bu tutanakta adı geçen polis memurlarının duruşmada tanık olarak dinlenmesinden ve olay sırasında sanığın cep telefonuyla kaydettiği görüntüler yeniden incelenerek özellikle “...bana yanlış yapacak adamın sonu budur kardeş...” biçimindeki bölüm üzerinde durulmasından sonra haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

B) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin tahsiline karar verilmesi

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve temyiz incelemesi için geçen süre dışındaki tutukluluk süresi nazara alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 11/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

11/05/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... ... müdafii Avukat ...'ün yokluğunda 14/05/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/574, Karar No: 2016/11523, Tarih: 03.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/574 E.  ,  2016/11523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın tazminat istemenin koşulları başlığını taşıyan 142. maddesinde; ''Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde'' bulunulabileceği hükme bağlanmış ise de aynı Kanunun ''Tazminat istemi'' başlıklı 141. maddesi incelendiğinde, bir kısım tazminat nedenleri konusunda karar verilmesi için, davanın esasıyla ilgili bir karar verilmesi zorunluluğunun bulunmadığı dolayısıyla bu nedenlere dayalı istemlerde, davanın sonuçlanmasına gerek bulunmadığı yasal düzenlemeden anlaşılmaktadır. Asıl davanın sonucuna bağlı veya asıl davada verilecek kararları etkileyici talepler yönünden ise mutlaka davanın esasıyla ilgili verilen karar veya hükmün kesinleşmesi zorunludur. Bu kapsamda temyize konu tazminat dava dosyası incelendiğinde, davacının tazminat talebinin dayanağı olan iddialarının asıl davada verilecek kararı etkileyecek nitelikte olduğu ve davacı hakkında açılan ceza davasının Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin... esasında kayıtlı ve halen derdest olduğu anlaşıldığından, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, davanın tümüyle reddine karar verilmesi karşısında, yargılama giderlerinin davacıdan tahsil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1954, Karar No: 2016/149, Tarih: 18.01.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/1954 E.  ,  2016/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/197012

Mahkemesi : İzmir 8. Ağır Ceza

Tarihi : 29.12.2009

Numarası : 2009/74 - 2009/437

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar M.. E.., A.. E.., A.. S.. hakkında hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıklar M.. E.., A.. E.. ve A.. S..'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, sanık M.. E.. hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, sanıklar M.. Ç.., B.. B.., İ.. E.., A.. E.., A.. S.. hakkında hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, sanıklar B.. B.. ve M.. Ç.. ile İ.. E.. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından mahkumiyetlerine yeterli delil elde edilemediği kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısı, sanıklar M.. E.. ve A.. E..'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet ve beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11380, Karar No: 2023/7264, Tarih: 16.10.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/11380 E.  ,  2023/7264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1591E., 2019/1227K.

İLKDERECEMAHKEMESİ : Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2019 tarih ve 2017/51Esas, 2019/377 ... Kararı

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜMLER :1-Sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 314/2 ve 3713 ... Kanun'un 3, 5/1 inci maddeleri ile TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9 ve 63 üncü maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

2-Sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 314/2 ve 3713 ... Kanun'un 3, 5/1 inci maddeleri ile TCK'nın 221/4-5, 62/1, 53/1-2-3, 58/9 ve 63 üncü maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

3-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 314/3 üncü ve 220/7 inci maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 ... Kanun'un 3, 5/1 inci maddeleri ile TCK'nın 62/1, 53/1-2-3 ve 63 üncü maddeleri uyarınca verile mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... yönünden kesin olarak verilen hükümler, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 ... Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 ... CMK'nın 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, diğer sanıklar ..., ... yönünden ise temyiz yolu açık olarak verilen hükümler temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü:

I-Sanık ... yönünden;

24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7188 ... Ceza Muhakemesi Kanun'u ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 ... CMK'nın 286 ncı maddesine eklenen 3. fıkra uyarınca, hükümlü hakkında infazı devam eden suç için temyiz kanun yolunun açılmış olması, anılan Kanun'un 31 inci maddesi ile CMK'ya eklenen geçici 5/1-f maddesinde, bu Kanun'un 286 ncı maddesinde yapılan değişikliğin Bölge Adliye Mahkemelerince daha önce verilmiş kesin nitelikteki kararlar yönünden de uygulanabileceğinin hüküm altına alınması üzerine sanık müdafii tarafından 15.11.2019 tarihli temyiz dilekçesinin anılan Kanunun eklenen geçici 5 inci maddesinin 1/f bendinde belirtilen onbeş günlük süreden sonra verildiği anlaşılmakla; temyiz isteminin 5271 ... CMK'nın 298 inci maddesi uyarınca REDDİNE,

Diğer temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükmolunan cezaların süresine göre şartları bulunmadığından sanıklar ..., ..., ..., ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299 uncu maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Diğer temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükmolunan cezaların süresine göre şartları bulunmadığından sanıklar ..., ..., ..., ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299 uncu maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen esasa müessir iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1 inci maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II. Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talepleri yönünden;

A- Sanıklar ..., ..., ... ile ilgili olarak;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sair nedenler yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

1-Anayasa'nın 138/1 inci maddesi hükmü, TCK'nın 61 inci maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1 inci maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi ve kasta dayalı kusurun ağırlığı bağlamında, sanıklar ... ve ...'ın örgütteki konumları, kaldıkları süre, faaliyetlerinin önem ve yoğunluğu ile faaliyet alanı göz önünde bulundurularak dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun ... bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, suçun unsurları ayrıca teşdit sebebi yapılarak aynı Kanun'un 61/3 üncü maddesine muhalefet edilmek suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,