muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/931, Karar No: 2020/700, Tarih: 30.09.2020

b) (a) bendi hükmüne göre yaptığı incelemeye rağmen, hâkimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamışsa, bilirkişi incelemesine karar verir. Bilirkişi incelemesinden önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir”.

Şeklinde düzenlemeler içermektedir.

22. Buna göre, 6100 sayılı HMK’nın 211/a maddesine göre yapılan incelemeye rağmen hâkimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamış ise 6100 sayılı HMK’nın 266. ve devamı maddelerine göre çözümü özel veya teknik bilgi gerektirdiğinden bilirkişi incelemesine karar verilir. Aynı Kanun’un 211/b maddesine göre bilirkişi incelemesinden önce mevcutsa o tarafa ait karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar ilgili yerlerden getirilir. Bilirkişi o mahkemede elde edilen yazı ve imzalarla inceleme yapar. Bu husus maddenin gerekçesinde "...Bilirkişi incelemesinde, bu yazı ve imzalarla mahkemece elde edilen yazı ve imzalar esas alınır. Bilirkişi inceleme için gerekli görürse kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir..." şeklinde açıklanmıştır. Bu hükümden anlaşılacağı üzere takibe dayanak senedin sahteliğinin bilirkişi raporu ile ispatlanması gerekir. Bilirkişi incelemesinde kullanılacak belgeler mahkeme veya bilirkişi huzurunda alınan imza örnekleri ve mukayeseye esas belgelerdir.

23. İmza incelemesinde öncelikle senedin düzenleme tarihinden öncesine ilişkin borçluya ait olduğu muhakkak olan karşılaştırmaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişi tarafından mukayeseye esas alınmalıdır. Yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Nitekim bu ilkeler, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2019 tarihli ve 2017/12-2692 E., 2019/1003 K. sayılı kararında da benimsenmiştir.

24. 6100 sayılı HMK'nın 211.maddesinde yer alan ve imza incelemesi konusunda getirilen bu sıraya uyulması zorunludur. Buna göre hâkim imzayı inkâr eden tarafın isticvap edilmesine karar verdiği hâlde, bu davete icabet edilmemesi imzanın ikrar edilmiş sayılması sonucunu doğuracak ve bilirkişi incelemesi yapılmasına ihtiyaç kalmayacaktır. Aynı şekilde inkâr edilen imza ile karşılaştırılan imzanın birbirine benzemediğinin ilk bakışta tespit edilebildiği hâllerde bilirkişi incelemesi yapılmasına gerek yoktur ( Pekcanıtez, H./ Özekes, M./ Akkan, M./ Korkmaz, H.T.:Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt II, İstanbul 2017, s. 1795).

25. Diğer taraftan adli bilimler disiplininin bir dalı olan kriminalistiğin özel bir sahası olan adli grafoloji ve belge sahteciliği dalı, el yazısı ve imzaların grafolojik açıdan kişinin samimi yazı ve imzalarının karakteristik yazım özelliklerinin tespitini ve belirlenen karakteristiklerin, araştırılan (incelemeye konu olan) yazı ve imzalarda da var olup olmadığının incelenmesini içerir. Bilirkişi inceleme sonucunda senette borçluya atfen atılı bulunan imzanın borçluya ait olup olmadığına ilişkin bir kanaate ulaşır. Mahkemece bilirkişi raporu yeterli görülür ise bu rapora göre, yeterli görülmez ise ek rapor alarak veya yeniden bilirkişi incelemesi yaptırarak sonucuna göre karar verilir.

26. Tüm açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

27. Eldeki menfi tespit ve istirdat davasına esas Boyabat İcra Müdürlüğünün 2010/750 E. sayılı dosyasının incelenmesinde; alacaklının davalı, borçlunun davacı bulunduğu, icra takibinin 55.000TL asıl alacak, 3.206,58TL işlemiş faiz olmak üzere toplamda 58.206,58TL alacağa ilişkin ve dayanağının davaya konu bono olduğu, ödeme emrinin borçluya 17.03.2011 tarihinde tebliğ edildiği, icra takibinin geçici veya tamamen durdurulmasının veya iptalinin söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

27. Eldeki menfi tespit ve istirdat davasına esas Boyabat İcra Müdürlüğünün 2010/750 E. sayılı dosyasının incelenmesinde; alacaklının davalı, borçlunun davacı bulunduğu, icra takibinin 55.000TL asıl alacak, 3.206,58TL işlemiş faiz olmak üzere toplamda 58.206,58TL alacağa ilişkin ve dayanağının davaya konu bono olduğu, ödeme emrinin borçluya 17.03.2011 tarihinde tebliğ edildiği, icra takibinin geçici veya tamamen durdurulmasının veya iptalinin söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

28. Boyabat İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/72 E. sayılı dosyasında, davacısının ..., davalısının ...; dava konusunun yetkiye, imzaya ve borca itiraz olduğu, mahkemece dosyanın İstanbul Adli Tıp Kurumu Fizik ve Grafoloji bölümüne senet aslı ile birlikte tevdii suretiyle senet üzerinde herhangi bir tahribat bulunup bulunmadığı, senetteki imzanın davacıya(borçluya) ait olup olmadığı, senedin renkli fotokopiden çoğaltmak suretiyle oluşturulup oluşturulmadığı, senette göze çarpan bir sahte tanzim unsurunun yer alıp almadığı hususunda inceleme yapılarak rapor tanzim edilmesinin istenildiği, bunun üzerine Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesinin 30.12.2011 tarihli raporunda inceleme konusu senetteki borçlu imzası ile Sabiha Soyaslan'ın mukayese imzaları arasında; tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu, sehir, hız ve baskı derecesi bakımından uygunluk ve benzerlikler saptandığından söz konusu imzanın Sabiha Soyaslan'ın eli ürünü olduğu, inceleme konusu senedin, renkli fotokopi ile oluşturulmadığı, matbu senet olduğu ve söz konusu senette yer alan ''Boyabat'' yazısının senede sonradan yazıldığını gösterir nitelik ve yeterlilikte bulgu saptanmadığı, inceleme konusu senet üzerinde iddialar doğrultusunda tahrifat yapıldığını gösterir nitelik ve yeterlilikte bulgu saptanmadığı sonucuna varıldığı bildirilmiştir. Belirtilen mahkemece davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine karar Yargıtay 12. Hukuk Dairesince onanmış, davacı tarafın karar düzeltme isteminin reddi üzerine de kesinleşmiştir.

29. Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/341 Soruşturma sayılı dosyasında ise, müşteki ... tarafından şüpheli ... hakkında icra takibine konu bono nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan suç duyurusunda bulunulması üzerine Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığınca müşteki ile şüpheliye ait imza ve yazı örnekleri üzerinde Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğüne inceleme yaptırılmış, ilgili kurum tarafından tanzim edilen 20.06.2013 tarihli ve BLG-2013/1229 Uzmanlık Numaralı raporda; tetkik konusu senedin ön yüzü ''Ödeyecek'' hanesindeki ''Sabiha Soyaslan Natoyolu ege mah. 218 Sok no:104'' ibareli el yazılarının ve bir adet borçlu imzasının Sabiha (Soyaslan) Altındal eli ürünü olduğu kanaatine varıldığı, tetkik konusu senedin ön yüzündeki diğer el yazıları ile ... ve Sabiha (Soyaslan) Altındal isimli şahısların mevcut mukayeseleri arasında, aynı şahıs eli ürünü olduklarını gösterir nitelikte uygun kalgrafik ve grafolojik bulguların tespit olunamadığı bildirilmiştir. Bunun üzerine Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olup; anılan karara müşteki ... vekili itiraz etmiş ise de itirazının Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2013 tarihli ve 2013/326 D.İş sayılı kararı ile reddine karar verilmiştir.

30. Yerel Mahkemece düzenlettirilen Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Bölümü öğretim görevlilerince hazırlanan 21.03.2013 tarihli bilirkişi heyeti raporunda ise, dava konusu bono üzerindeki imzanın, baskı izleri, tersimi, tekrarları, motor hareketleri açısından "..." orjinal imzaları ile benzerlikler gösterdiği, senedin iki farklı el ürünü olduğu, imza ve ödeyecek kısmının senet boşken oluşturulduğu, miktar ve senedin üst kısmının ise imza atıldıktan sonra, farklı bir el ve mürekkepli kalem ile farklı bir zaman diliminde eklemlendiğinin bildirildiği görülmüştür.

31. Özel Dairece mahkemece alınan 21.03.2013 havale tarihli bilirkişi kurulu raporunda senet üzerindeki imzanın, baskı izleri, tersimi, tekrarları, motor hareketleri açısından davacı ... orijinal imzaları ile benzerlikler gösterdiği şeklinde düzenlenmiş olduğu ve ...'a ait olduğu yönünde açık bir görüş bildirilmediğinden yeni bir bilirkişi kurulundan imzanın davacıya ait olup olmadığını kesin olarak belirleyen bir rapor alınıp uygun sonuç dairesinde karar verilmesi gerektiğinden bahisle yerel mahkeme kararı bozulmuş ise de, yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında hem Boyabat İcra Hukuk Mahkemesince Adli Tıp Kurumu Başkanlığına yaptırılan imza incelemesinin 6100 sayılı HMK’nın 211. maddesine göre yapılarak bonodaki imzanın davacı borçlu eli ürünü olduğunun tespit edildiği gibi aynı yönde davalı alacaklı hakkındaki “Resmi belgede sahtecilik” iddiası ile yapılan soruşturma sırasında Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen raporda da dava konusu bono altındaki imzanın davacı borçlunun eli ürünü olduğu belirlenmiştir. Eldeki davada alınan bilirkişi heyeti raporu da bu raporlarla çelişmeyip aksine bonodaki imzanın davacı borçlunun orijinal imzaları ile benzerlikler taşıdığını açık bir şekilde göstermektedir.

32. Bu durumda mahkemeden yeniden bilirkişi raporu alınmasını gerektiğini istemek, 6100 sayılı HMK’nın 30. maddesinde belirtilen usul ekonomisi ilkesine aykırılık oluşturacağı gibi, kanun hükümlerine uygun olarak alınan ve birbirini tamamlayan raporlarla bono altındaki imzanın davacının eli ürünü olduğu ortaya çıkmıştır.

33. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılan görüşmeler sırasında, mahkemece bilirkişi incelemesine karar verilip rapor alınmış ve bu raporda senetteki imzanın davacının orijinal imzaları ile benzerlikler gösterdiği belirtilmiş ise de imzanın davacıya ait olduğunu belirten kesin bir sonucun bulunmadığı, ayrıca raporun açıklama bölümünde imzayı bitirişten sonra yapılan noktalama işaretinin şahsın birçok imzasında görülmediği, motor hareketler açısından bu farklılığın önem arz ettiğinin de açıklandığı, bu hâliyle bilirkişi raporunun imzanın davacıya ait olduğunu belirleyen kesin bir teknik bilgiyi içermediği ve hükme esas alınabilecek yeterlilikte olmadığı, böyle olunca yeni bir rapor alınarak karar verilmesi gerektiği; ayrıca yerel mahkemece bilirkişi raporu alınmasına karar verdiği sırada icra mahkemesi ve savcılıkta alınan bilirkişi raporlarının dosyada mevcut olduğu, bu raporları yeterli görmesi hâlinde yeniden rapor almaması gerektiği, ancak buna rağmen rapor alınmasına karar verdiğine göre bu raporların hükme esas alınamayacağını da kabul etmiş anlamına geleceği, bu kabulden sonra geri dönülüp bu raporların hükme esas alınmasının usule aykırı olduğu belirtilerek direnme kararının bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüşse de bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

34. Diğer taraftan gerekçeli karar başlığında, dava tarihi 14.05.2012 olduğu hâlde 29.12.2014 olarak gösterilmesine ilişkin yanlışlık, mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde bulunduğundan ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

35. Hâl böyle olunca, Yerel Mahkemenin yeniden bilirkişi raporu alınmasına gerek olmadığını kabul eden direnme kararı yerindedir.

36. Tüm bu nedenlerle yerel mahkemenin yazılı şekilde karar vermesinde bir isabetsizlik görülmediğinden usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

Gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesine uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.09.2020 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemece yapılacak sahtelik incelemesi HMK 211/1. maddede düzenlenmiş olup maddede yer alan (a) ve (b) bentlerinde düzenlenmiş iki aşamalı bir incelemeyi gerektirmektedir. (a) bendine göre yapılan incelemeden bir sonuç alınamamış ise (b) bendine göre incelemeye geçilecek ve bilirkişi raporu alınacaktır.

İcra hukuk mahkemesinde, sahtelik iddiası niteliğini taşıyan imza itirazının incelenmesi kısmen farklı kurala bağlanmıştır. Bunun nedeni İcra İflas Kanununda bu konuda inceleme usulüne ilişkin özel kural getirilmiş olmasıdır. İcra ve İflas Kanunu 170. maddede imza itirazı düzenlenmiş ve 3. fıkrasında incelemenin 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapılacağı belirtilmiştir. Bu maddede, "İmza tatbikında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun bilirkişiye ait hükümleri ile 309 uncu maddesinin 2 nci, 3 üncü ve 4 üncü fıkraları ve 310, 311 ve 312 nci maddeleri hükümleri uygulanır." hükmü yer almaktadır.

Bu maddede yollama yapılan HUMK yürürlükten kalkmış ise de 6100 sayılı HMK 447/2. madde gereğince HUMK'na yapılan yollamalar HMK'ya yapılmış sayılacağından HMK'da yer alan karşılığı maddeler uygulanacaktır. Karşılığı maddelere bakıldığında uygulanması gereken maddeler HMK 211/1-b, 208/2 ve 217. maddelerdir.

Bu durumda genel mahkeme HMK 211. maddedeki iki aşamayı da gözeterek inceleme yapıp sonuca varacak iken icra hukuk mahkemesi sadece (b) bendindeki düzenleme gereği bilirkişi raporu alarak bir sonuca varacaktır. Ayrıca genel mahkeme bilirkişi raporu almadan da huzurda yazı ve imzaları alıp belge ve diğer delilleri değerlendirerek karar verebileceğinden bu konuda daha detaylı bir yetkiye sahip olduğu da açıkça görülmektedir.

Bu farklılık dahi tek başına icra mahkemesinin yapacağı incelemede genel mahkemeye göre dar yetkili olduğunu göstermektedir.

Bu farklılık dahi tek başına icra mahkemesinin yapacağı incelemede genel mahkemeye göre dar yetkili olduğunu göstermektedir.

İcra hukuk mahkemesinin takip hukuku anlamında verdiği kararlar kesin hüküm oluşturmaz. İcra hukuk mahkemesinin imza itirazı hakkında verdiği kararlarla takibe devam edilebilir ise de bu kararları hükümden düşürecek şekilde genel mahkemeye başvurulması mümkündür. Takibin kesinleşmesi üzerine açılabilecek menfi tespit ve istirdat davaları da bir yönüyle icra hukuk mahkemesi kararlarının kesin hüküm oluşturmadığını gösterir. İİK'da takibe devam edilmesine rağmen genel mahkemeye gidilebilecek yollar açık tutulmuş ve gösterilmiş ise icra hukuk mahkemesinin bu kararı kesin hüküm oluşturmayacaktır.

İcra mahkemesi kararı kesin hüküm oluşturmaz iken bu mahkemenin aldığı rapor genel mahkemede bağlayıcı bir delil olabilecek midir? İcra mahkemesi de rapor alırken HMK hükümlerini uygulayacak ise de bu durum genel mahkemenin bu raporu doğrudan hükmüne esas alabilmesini mümkün kılmaz. HMK 282/1. maddede hâkimin bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle serbestçe değerlendireceği belirtilmiş ise de bu değerlendirme raporun alındığı dosyadaki davaya bakan hâkim tarafından yapılacaktır. Bu nedenle bir dosyada alınan rapor hiçbir şekilde o dosyada verilen karardan bağımsız değildir. Bu ise başka dosyadaki raporun varlığının değil bu rapora dayanılarak verilen kararın ne olduğunun önemli olduğunu ve raporun değil, delil olma koşulları var ise o dosyadaki hükmün dikkate alınması gerektiğini gösterir.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece bilirkişi incelemesine karar verilip rapor alınmış ve bu raporda senetteki imzanın davacının orijinal imzaları ile benzerlikler gösterdiği belirtilmiş ancak imzanın davacıya ait olduğunu belirten kesin bir sonuç belirtilmemiştir. Ayrıca raporun açıklama bölümünde imzayı bitirişten sonra yapılan noktalama işaretinin şahsın bir çok imzasında görülmediği, motor hareketler açısından bu farklılığın önem arzettiği de açıklanmıştır. Bu hâliyle rapor, imzanın davacıya ait olduğunu belirleyen kesin bir teknik bilgiyi içermediğinden hükme esas alınabilecek yeterlilikte değildir. Bu nedenle yeni bir rapor alınarak karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece icra hukuk mahkemesinde alınan rapor ve mahkemece verilen kararın onanmış olmasından da söz edilerek imzanın davacıya ait olduğu sonucuna varılmış ise de icra hukuk mahkemesi yapacağı incelemede dar yetkili olduğu gibi verdiği karar da kesin hüküm oluşturmaz. Verdiği karar kesin hüküm ve kesin delil oluşturmayan mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunun da genel mahkemede doğrudan delil oluşturması ve yeni rapor alınmasına gerek olmaksızın hükme esas alınması mümkün değildir.

Mahkemece icra hukuk mahkemesinde alınan rapor ve mahkemece verilen kararın onanmış olmasından da söz edilerek imzanın davacıya ait olduğu sonucuna varılmış ise de icra hukuk mahkemesi yapacağı incelemede dar yetkili olduğu gibi verdiği karar da kesin hüküm oluşturmaz. Verdiği karar kesin hüküm ve kesin delil oluşturmayan mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunun da genel mahkemede doğrudan delil oluşturması ve yeni rapor alınmasına gerek olmaksızın hükme esas alınması mümkün değildir.

Mahkemece Boyabat Cumhuriyet Savcılığının 2013/341 soruşturma sayılı dosyasında alınan rapor da hükme esas alınmıştır. Oysa ki bu raporun alındığı dosyada kovuşturmaya yer olmadığına karar verilirken salt bu rapora göre karar verilmiş olmayıp icra hukuk mahkemesinde alınan rapor verilen karar da gerekçe yapılmıştır. Bu ise raporun tek başına esas alınmadığını göstermektedir. Ayrıca HMK 214/2. maddede ceza mahkemesince belgeyi düzenleyen hakkında ceza verilmesine yer olmadığı ya da beraat kararı verilmiş olması, hukuk mahkemesinin belgenin sahteliğini incelemesini engellemeyeceği düzenlenmiştir. Bu hüküm TBK 74. maddeyle birlikte değerlendirilmelidir. Bu nedenle ceza mahkemesinin sabit kabul ettiği olgularla hukuk mahkemesi bağlı olacaktır. Somut olayda ceza davası olmayıp kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiş olduğundan raporun kovuşturmaya yer olmadığı kararına esas alınması hukuk mahkemesinin de bu raporla bağlı olmasını gerektirmez.

Kaldı ki mahkeme bilirkişi raporu alınmasına karar verdiğinde bu raporlar mevcut olup bu raporları yeterli görecek ise rapor almaması gerekirdi. Ancak mahkeme buna rağmen rapor alınmasına karar verdiğine göre bu raporların hükme esas alınamayacağını da kabul etmiş demektir. Bu şekilde bir kabulden sonra geri dönülüp bu raporların hükme esas alınması usule aykırıdır.

Tüm bu nedenlerle mahkemece yeniden bilirkişi raporu alınması gereğine değinen bozma kararı yerinde olup hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan hükmün onanması yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/8002, Karar No: 2013/10084, Tarih: 02.07.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8002 E.  ,  2013/10084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11/04/2012 gününde verilen dilekçe ile elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/11/2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili ile davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne, duruşma isteğinin davanın mahiyeti gereği reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar vekili, taraflar arasında uzlaşmanın mümkün olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, Karatarla Mahallesi 558 ada 6 parsel sayılı taşınmazdaki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili ile davalı ... temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2 maddesinde hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu düzenlenmiştir.

Davacı vekili, ... Mahallesi 928 ada 6, ... Mahallesi 1048 ada 279, Karatarla Mahallesi 558 ada 6, ... Köyü 114 ada 236 ve ... mevkii 31 parsel sayılı taşınmazlardaki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesini talep etmiş ise de mahkemece Karatarla Mahallesi 558 ada 6 parsel sayılı taşınmaz yönünden hüküm kurulmuş, diğer taşınmazlar yönünden olumlu-olumsuz bir karar verilmemiştir.

Dosyanın incelenmesinden, ... Köyü 114 ada 236 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında muris ... adına kayıtlı elbirliği mülkiyetine tabi hisse bulunmadığı, tapu müdürlüğünün 11.12.2012 tarihli yazısından ... Mahallesi 928 ada 26 parsel, ... Mahallesi 1048 ada 279 parsel sayılı taşınmazların kayıtlarına rastlanamadığı belirtilmiş, Sam Mahallesi ... mevkii 31 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına göre de muris ... adına kayıtlı hisse bulunduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, Karatarla Mahallesi 558 ada 6 parsel sayılı taşınmaz dışındaki diğer dava konusu parseller hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmediğinden kurulan hüküm 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi hükmüne aykırılık teşkil edeceğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesine karar verilen 558 ada 6 parsel sayılı taşınmazın maliki ...'nın mirasçılarından Peran'ın soyadı nüfus kaydında "Mermi" olduğu halde hükümde "Nermin" olarak yazılması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesine karar verilen 558 ada 6 parsel sayılı taşınmazın maliki ...'nın mirasçılarından Peran'ın soyadı nüfus kaydında "Mermi" olduğu halde hükümde "Nermin" olarak yazılması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma niteliğine göre bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının, davalı ...'nın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.