muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15816, Karar No: 2014/16265, Tarih: 26.05.2014

2013/15816-2014/16265

kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir (Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçektende mesleki bir işgören doktor olan vekilden, ona güvenen muvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olaya baktığımız da, davacı N.. Ç..'ın, davalı şirkette ait hastanede davalı doktor tarafından kalpteki deliklerin kapatılması için ameliyat edildiği tartışmasızdır. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu’nun raporunda, davacı N.. Ç..'ın 26/12/2005 tarihinde A. Hastanesinde yapılan sekundum ASD onarımı ameliyatında tarif edilen 4x2 cm büyüklüğündeki ASD'nin primer sütürden ziyade patch (yama) ile kapatılması gerektiği, Dr.C.. Ö..'ün eylemlerinin tıp kurallarına uygun olmadığı şeklinde rapor düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Ancak söz konusu raporda mevcut ameliyat sonucu deliklerin kapatılıp kapatılmadığı yeni delik oluşup oluşmadığı, mevcut deliklerin ameliyatın hatalı yapılmasından kaynaklı devam edip edilmediği hususunda yeterli açıklama yapılmamıştır. Bu nedenle, Adli Tıp Kurumu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde mahkemece yapılacak iş, Üniversitelerin ana bilim dallarından seçilecek uzman kalp damar cerrahlarından oluşan bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalıların açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 741,25 TL. temyiz harcının istek halinde A. Sağlık A.Ş ile C.. Ö..'e iadesine, 26.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2015, Karar No: 2020/4753, Tarih: 22.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/2015 E.  ,  2020/4753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet, beraat

Ek karar: Temyiz talebinin reddi

A) Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanığın temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın; sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Gerekçeli kararın öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkarılarak, sanığın adreste bulunmaması nedeninin araştırılması, adreste bulunmaması halinde ise tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim ederek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekirken; bu işlemler yapılmadan, sanığın MERNİS adresine doğrudan çıkarılan tebligat uyarınca aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre işlem yapılarak muhtara teslim edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanık ...'un öğrenme üzerine hükümleri süresinde temyiz ettiği kabul edilip mahkemenin 25.05.2018 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

1-... İnşaat Yapı Malz.Met. ve Kim.Mad.San.Tic.Ltd.Şti.'nin ortakları olan sanıkların 2009, 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...'nın savunmasında gemide çalıştığını, işçi olduğunu, adı geçen şirketin ortağı olmadığını, diğer sanığı tanımadığını söylemesi; diğer sanık ...'un ise savunmasında ve aşamalarda verdiği dilekçelerinde diğer sanık olan ...'yı iyi tanıdığını, onun aracılığı ile iddianamede adı geçen şirkette işe başladığını ancak şirketin sahibinin ... ve ... (...) oğlu 1974 doğumlu ... olduğunu,...'un ve kendisinin burada işçi olarak çalıştıklarını söylemesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; dosyada bulunan fatura asılları sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile söz konusu belgelerdeki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaları kullandığı belirlenen ve karşıt inceleme raporları düzenlenen ... Elek. ... ile ... Plastik ve İnş.San.Tic.Ltd.Şti.'nin yetkili temsilcileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması, sanık ...'un savunmasında ismi geçen ... isimli kişinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden sanıkları tanıyıp tanımadığının söz konusu şirketle bir ilgisinin olup olmadığının ve faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, gerekirse yazı ve imzaların eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişiden rapor alınması, mükellef şirkete ait beyannamelerin ne şekilde verildiği araştırılarak varsa muhasebecisinin tanık olarak dinlenmesi, kendisinden beyannamelere konu faturaları getiren kişinin sanıklar olup olmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi yasaya aykırı,

2-Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık ... hakkında her bir yıl için TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık ... hakkında her bir yıl için TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanık ...'un kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2056, Karar No: 2025/6878, Tarih: 16.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2025/2056 E.  ,  2025/6878 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/354 E., 2020/1528 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2013 tarihli ve 2013/219 Esas, 2013/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, sanık ve müdafiine tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde tebligat parçasına rastlanılmadığı ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde de söz konusu tebligatın bulunmadığınının anlaşılması karşısında; tebligat parçasının aslının ya da onaylı örneklerinin temini ile dosya içine alındıktan sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 16.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1710, Karar No: 2023/4360, Tarih: 03.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1710 E.  ,  2023/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1023 E., 2020/1305 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/240 E., 2018/410 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, İstanbul-Pendik ... Mah. 1036 ve 1037 parsel ... taşınmazları davalıların murisi ... Ceylan’dan 1991 yılında senetle aldığını, yolsuz tescil sonucu 1036 parselin davalılardan ... ve ... adına, 1037 parselin ise ... Gıda Ltd. Şti. adına tespit olduğunu açıklayarak, tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... ... ve ... ... vekili, davalıların tapu siciline güvenerek taşınmazı satın aldığını, TMK’nın 1023 üncü maddesi gereğince iyiniyetli olduklarını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... Gıda Ltd. Şti. vekili, 1036 parsel yönünden husumet nedeniyle davanın reddini, 1037 parsel ... taşınmaz yönünden ise davalı tarafından taşınmazın resmi akitle satın alındığını, 10 yıllık hakdüşürücü sürenin dolduğunu, tapulu taşınmazın zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını, TMK’nın 1023 üncü maddesi gereğince iyiniyetli olunduğunu, harcın tamamlatılması gerektiğini bildirerek, davanın hak düşürücü süre ve zamanaşımından, sözleşmenin TMK’nın 706 ncı maddesine aykırı olması nedeniyle davanın esastan reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 31/05/2018 tarihli duruşmada davacı vekiline keşifte tespit edilen değer üzerinden eksik peşin harcı bir dahaki oturuma kadar tamamlaması için kesin süre verildiği, davacı tarafça verilen kesin süre içinde peşin harç tamamlanmadığından, 03/07/2018 tarihli oturumda dava dosyasının HMK 150 nci maddesi uyarınca yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına, dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren 3 aylık süre geçmesine rağmen taraflarca harç yatırılarak dosya yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın 50.000,00 TL dava değerinden açıldığını, ıslah talepleri de dikkate alınmayarak dosyanın işlemden kaldırıldığını, ıslah dilekçesi ile rapora itirazların dikkate alınmama ihtimali karşısında davanın terditli olarak öncelikle tespit davası olarak kabul edilmesini, dava konusu yerle ilgili derdest olan başka bir dava daha olduğunu, İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/514 Esas ... dosyasının incelenmesi ve re'sen birleştirme kararı verilmesi gerektiğini, Hazine'nin davaya dahil edilmesinin yasal zorunluluk olduğunu, harçlandırılmış 50.000,00 TL dava değeri üzerinden terditli tespit ve kısmî dava talepleri hakkında karar verilmeden dosyanın işlemden kaldırıldığını bildirerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın verilen kesin süreye rağmen eksik harcı tamamlamaması karşısında dosyanın işlemden kaldırılmasında ve HMK'nın 150 nci maddesi gereğince üç ay içinde eksik harcı tamamlanarak yeniden işleme alınmayan dosyada, yerel mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki hususları tekrar ederek ve adli yardım talebinin kabul edilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ve 150 inci maddesinin beşinci fıkrası, Harçlar Kanunu'nun 30 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. 6100 ... HMK’nun 90 ıncı maddesi gereğince; süreler, kanunda belirtilir veya hakim tarafından tespit edilir. Kanunda belirtilen istisnai durumlar dışında, hakim kanundaki süreleri artıramaz veya eksiltemez. Hakim, kendisinin tespit ettiği süreleri, haklı sebeplerle artırabilir veya eksiltebilir; gerekli gördüğü takdirde, bu konudaki kararından önce tarafları da dinler.

Aynı Yasa'nın 94 üncü maddesi gereğince; kanunun belirlediği süreler kesindir. Hâkim, tayin ettiği sürenin kesin olduğuna karar verebilir. Aksi halde, belirlenen süreyi geçirmiş olan taraf yeniden süre isteyebilir. Bu şekilde verilecek ikinci süre kesindir ve yeniden süre verilemez. Kesin süre içinde yapılması gereken işlemi, süresinde yapmayan tarafın, o işlemi yapma ... ortadan kalkar.

Aynı Yasa'nın 94 üncü maddesi gereğince; kanunun belirlediği süreler kesindir. Hâkim, tayin ettiği sürenin kesin olduğuna karar verebilir. Aksi halde, belirlenen süreyi geçirmiş olan taraf yeniden süre isteyebilir. Bu şekilde verilecek ikinci süre kesindir ve yeniden süre verilemez. Kesin süre içinde yapılması gereken işlemi, süresinde yapmayan tarafın, o işlemi yapma ... ortadan kalkar.

Kanun ya da hakim tarafından tayin edilmiş olan kesin süre içerisinde yerine getirilmeyen bir işlemin bu süre geçtikten sonra yerine getirilmesine yasal olanak bulunmamaktadır. Kesin süre içerisinde yerine getirilmeyen işlem bazen davanın kaybedilmesi sonuçlarını da doğurmaktadır.

2. Davaların uzamasını veya uzatılmak istenmesini engellemek üzere konan kesin süre kuralı, kanunun amacına uygun olarak kullanılmalı, davanın reddi için bir araç sayılmamalıdır. Bu nedenle de hakim tarafından kesin süre verilirken;

a. Kesin süreye konu işlemin gerekli ve tarafların yerine getirebileceği bir işlem olması,

b. Verilen sürenin işlemin yapılması için yeterli ve makul bir süre olması, duruşma gününe kadar kesin süre nedeniyle yapılacak işlem sonrası başka bir işleme gerek yok ise bu sürenin takip eden duruşma gününe kadar verilmesi,

c. Yapılacak iş veya işlemler birer birer, varsa masraflarının da miktarıyla birlikte açıkça gösterilmesi,

3. Sürenin kesin olduğu ve sonuçlarının tarafa açıklanması zorunludur.

4. Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince; mahkemece 31.05.2018 tarihli 10 numaralı celsede davacıya keşifte belirlenen değerden eksik peşin harcı tamamlanması için ara karar kurularak bir süre verilmiş ise de verilen sürenin, yatırılması gereken harç miktarının açıkça belirtilmemiş olması nedeniyle usulüne uygun değildir.

5. Usulüne uygun ara karar kurulmadan verilen davanın açılmamış sayılmasına dair hüküm doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9328, Karar No: 2012/10389, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9328 E.  ,  2012/10389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir.

Somut olayda ise, taşınmaz üzerindeki meyve ağacı sayısına göre taşınmazın kapama bahçe kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak ağaç başına verim hesabı yanıltıcı olabileceği gibi sağlıklı bir şekilde Yargıtay denetimi de mümkün olmayacaktır. Dava konusu taşınmazın kapama bahçe olarak değerinin tespitinde yukarıda açıklandığı gibi değerlendirme –dava- tarihi itibariyle üzerindeki meyve ağaçlarının dekar başına ortalama verimleri, üretim giderleri (üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir) ve kilogram başına ortalama satış fiyatı esas alınması gerekirken ağaç başına verim miktarının üzerindeki ağaç sayısı ile çarpılması ve brüt gelirin belli orandaki kesiminin üretim gideri olarak alınması suretiyle değer belirleyen bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerine göre münavebeye alınan ürünlerden samanın dekar başına ortalama verimi 300 kg ve toptan satış fiyatının 0,03 TL/kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda ortalama verim ve ortalama satış fiyatının ne kadar alındığı belirtilmeksizin, 30 TL net gelir üzerinden daha yüksek değerin tespit edilmiş olması,

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerine göre münavebeye alınan ürünlerden samanın dekar başına ortalama verimi 300 kg ve toptan satış fiyatının 0,03 TL/kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda ortalama verim ve ortalama satış fiyatının ne kadar alındığı belirtilmeksizin, 30 TL net gelir üzerinden daha yüksek değerin tespit edilmiş olması,

3-Dava konusu 69,75 m² lik kısmen taş kısmen briket duvarlı ev Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nca yayımlanan yapı yaklaşık birim fiyat listesine göre 3. sınıf A grubuna dahil olduğu halde, 2. sınıf B grubu olarak kabul edilip değerinin belirlenmesi,

4-Davalılar yararına tek avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken her bir davalı yararına ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12321, Karar No: 2013/18388, Tarih: 04.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12321 E.  ,  2013/18388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yüzüne karşı 13.05.2010 tarihinde verilen mahkumiyet hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 21.05.2010 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiğinden vaki istemin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/295, Karar No: 2019/10149, Tarih: 16.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/295 E.  ,  2019/10149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : BURSA 5. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinde ; taraflarca delil olarak dayanılan;

1.Bursa 10. İcra Müdürlüğü 2010/1678 E sayılı takip dosyasının,

2.Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi 2014/58 D.iş numaralı tespit dosyasının,

3.Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi 2014/28 D.iş numaralı tespit dosyasının,

4.Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 2015/41 D.iş numaralı tespit dosyasının,

5. Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi 2015/966 E sayılı dosyasının,

6. Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesi 2015/794 E 2016/918 K sayılı dosyasının, temyiz incelemesine konu dosya arasında bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, yukarıda belirtilen dosyaların ilgili yerlerden getirtilerek eksikliklerin tamamlanması sonrasında temyiz incelemesi yapılması için dosyanın gönderilmesi için Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.