muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15153, Karar No: 2012/3687, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/15153 E.  ,  2012/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.12.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 12.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ve duruşmasız olarak davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.03.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av.... ile karşı tarafan davalı ... vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi, ne davacılar ile ne de yüklenici olduğu söylenen davalı ... ... ile akti ilişkisi bulunmadığını, esasen eserin de tamamlanmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, geçerli bir eser sözleşmesi kurulmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar ile avukatlık ücreti noktasından da davalı arsa sahibi ... temyiz etmiştir.

Davacılar, davalı arsa sahibi ile yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşme uyarınca üzerinde inşaat yapılacak 45 sayılı parseldeki 2 ve 3 numaralı bağımsız bölümlerin yükleniciye bırakılmasının kararlaştırıldığını, yükleniciden şahsi hakkı ayrı ayrı 30.11.2004 tarihli sözleşmelerle temlik aldıklarını ileri sürmüştür. Gerçekten, 30.11.2004 tarihli sözleşmeler bir temlik sözleşmesidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir.

Ne var ki, davalı arsa sahibi yükleniciyle yapıldığı iddia edilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini kabul etmemiştir. Dosyaya bildirilen 25.09.2003 tarihli sözleşmede, arsa sahibinin ve yüklenicinin imzası yoktur. Kaldı ki bu belge, adi yazılı düzenlenmiştir. arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenici, bina yapım işini yüklenmekte, finansı kendisi tarafından sağlanarak arsa sahibine ait arsa üzerine bir bina yapmaktadır. Buna karşılık da arsa sahibi yükleniciye arsa payı mülkiyetini geçirmektedir. Bu niteliği itibariyle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri iki tipli karma sözleşmelerdendir. Burada eser sözleşmesinin konusu olan inşaat yapma edimi ile taşınmaz satım sözleşmesindeki mülkiyet nakli edimi bir araya gelir. Eser sözleşmesi bir şekle bağlı olmasa da, arsa sahibi taşınmazdaki bir bölüm mülkiyeti yükleniciye geçirmek zorunda kalacağından bu tür sözleşmelerin Türk Medeni Kanununun 706., Borçlar Kanununun 213., Tapu Kanununun 26. ve Noterlik Kanununun 60.maddeleri uyarınca tapu sicil müdürlüğünde veya noterlerde düzenleme şekilde yapılması zorunludur. Kanunun bu tür sözleşmelerin geçerliliği (sıhhati) için aradığı şekil koşulu resmi şekil koşulu olduğundan, emredici kural gereği resmi şekle uyulmadan yapılan sözleşmeler geçersizdir. Kaldı ki, adi yazılı sözleşmenin varlığını kabul edebilmek için sözleşmede tarafların imzalarının bulunması gerekir. Bundan dolayı da olayda 30.09.1988 tarih ve 2/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtilen şartların incelenebilmesi de gerekmez.

Yapılan bu saptamalara göre davacılar, davalılar arasında biçimine uygun yapılmış sözleşmenin bulunduğu ve bu sözleşme gereğince dava konusu bağımsız bölümlerin yükleniciye bırakıldığını kanıtlayamadıklarından, davanın reddi doğrudur.

Avukatlık ücretinin bildirilen değere göre yazılı olduğu şekilde takdir edilmesinde de yanılgı bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine davacıların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 900,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak vekille temyiz olunan davalı ...’a, 900,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin de temyiz eden davalı ...’tan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 13.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15658, Karar No: 2012/19044, Tarih: 09.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15658 E.  ,  2012/19044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

.... Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7376, Karar No: 2016/2582, Tarih: 21.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/7376 E.  ,  2016/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVALILAR : 1- ... Vek. Av. ...

2- ... Vek. Av. ...

3- ... 4- ... 5- ...

6- ... 7- ...

Vekilleri Av. ... 8- ... 9- ...

-KARAR-

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesi davalı ... vekiline tebliğe çıkartılmış, gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi davalı ... vekiline tebliğe çıkarılmış ve daimi çalışanına (sekreterine) tebligat yapılmış ise de, tebliğ belgelerinde muhatabın tevziat saatinde işyerinde bulunmadığına ve aynı gün döneceğine ilişkin bir tespite yer verilmediği görülmüştür. Tebligat Kanunu'nun tevziat saatinde o yerde bulunmayıp, aynı gün tevziat saatinden sonra dönmeyeceği belirlenen muhataplar için düzenleme içeren 20. ve Yönetmeliğin 29. maddesinde aranan, anılan belirlemeye ilişkin bir açıklamada tebliğ belgesinde bulunmamaktadır. Bu tebligatlar da, Tebligat Kanunu'nun 17 ve 20; tebliğ tarihinde yürürlükte olan Yönetmeliğin 26 ve 29. madde hükümlerine uygun yapılmış değildir.

Bu durumda, gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı ... vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, temyiz süresinin beklenmesi davacı vekilinin temyiz dilekçesinin ise davalı ... vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, temyize cevap ve katılma yoluyla temyiz süresinin beklenmesi, hükmü temyiz etmeleri halinde, temyiz dilekçelerinin dosyaya eklenmesi,

2-Davalılardan ...'e gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi ise Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de davalının.... sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunup bulunmadığı varsa bu adresin .... adresi olup olmadığı tespit edilememiştir.

Tebligat Kanunu'nun 35/1. maddesinde kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu, bu takdirde bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı, 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesiyle değişik Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinin 2. fıkrasında ise, adresini değiştiren kimsenin yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı öngörülmüştür.

Somut olayda davalının, adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bulunup bulunmadığı yani Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesindeki şartların oluşup oluşmadığı araştırılmadan gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin anılan maddeye göre usulsüz olarak davalıya tebliğ edildiği görülmüştür. Anılan Kanun'un 11.01.2011 tarihinde 6099 sayılı .../...

S.2

Somut olayda davalının, adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bulunup bulunmadığı yani Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesindeki şartların oluşup oluşmadığı araştırılmadan gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin anılan maddeye göre usulsüz olarak davalıya tebliğ edildiği görülmüştür. Anılan Kanun'un 11.01.2011 tarihinde 6099 sayılı .../...

S.2

Kanun'un 9. maddesi ile değişik 35/2. maddesi hükmü uyarınca anılan davalının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin tespit edilmesi ile adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinin yeni bir adres olması halinde bu adrese gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu'nun, 6099 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile değişik 21/2. maddesince ve Yönetmeliğin ilgili hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmesi; adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi bulunmadığının tespiti halinde ise, işlem yapılmaksızın dosyanın gönderilmesi,

3-Davaya esas arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu olan 461 ada 3 ve 4 parsel ve 459 ada 8 ve 11 parsel sayılı taşınmazların tedavülüyle birlikte tapu kayıtlarının celbedilmesi için, dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3640, Karar No: 2012/18032, Tarih: 28.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/3640 E.  ,  2012/18032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/3. madde uyarınca gün adli para cezası belirlenerek fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ile ilgili hükmün 1. fıkrasındaki ''25 gün adli para cezası'' ibaresinin yerine '450 TL adli para cezası' ibaresinin eklenmesi ve gün para cezasının adli para cezasına çevrildiği 2. fıkranın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12150, Karar No: 2017/25397, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12150 E.  ,  2017/25397 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8994, Karar No: 2015/15747, Tarih: 05.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/8994 E.  ,  2015/15747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 9. İş Mahkemesi

Tarihi :11.02.2015

No :2014/165-2015/72

Dava, 15.12.1991- 27.12.2003 tarihleri arasında eksik bildirilen hizmet ve prime esas kazançların tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu olayda uyuşmazlık, kuruma eksik bildirilen hizmet süresinin ve sigortalıya ödenen bayram harçlıklarının mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 77. maddesi uyarınca sigorta primine esas kazanca dahil edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece sigortalının kuruma eksik bildrilen hizmet süresinin tespitine ilişkin kurulan hükümde isabetsizlik bulunmamakla birlikte, tahakkuk dönemleri itibarıyla yürürlükte bulunan ve davanın da yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın “Prime esas ücretler” başlıklı 77. maddesi; “Sigortalılarla işverenlerin bir ay için ödeyecekleri primlerin hesabında: a) Sigortalıların o ay için hakettikleri ücretlerin, b) Prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin, c) İdare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin, brüt toplamı esas alınır. Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, aynî yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” düzenlemesini içermektedir. Anılan madde de bahsedilen “ayni yardımlardan” amaç, sosyal veya kişisel bir ihtiyacın karşılanması yolunda yapılan yardım niteliğinde olmasıdır. Yardımın ayni veya parasal olarak yapılmasının bir önemini bulunmamaktadır. Somut biçimde belli edilmiş bir ihtiyaca yönelik yardımlar ayni yardım olarak kabul edilmeli ve prim hesabında dikkate alınmamalıdır. Bu anlamda sigortalılara ödenen “bayram harçlığı” anılan yasa hükmü kapsamında ayni yardım özelliğinde olması nedeniyle, sigortalının (ücret) gelirine dahil değildir ve prime esas kazanca dahil edilmez.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, Mahkemece, prime esas kazaçların tespitine yönelik davanın kabulüne dair yanılgılı değerlendirme sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları nazara alınmalı ve hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, Mahkemece, prime esas kazaçların tespitine yönelik davanın kabulüne dair yanılgılı değerlendirme sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları nazara alınmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan .... Loj. Yönt. Kurulu Başk.'na iadesine, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11112, Karar No: 2025/693, Tarih: 16.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/11112 E.  ,  2025/693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/5 E., 2021/361 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Saray (Tekirdağ) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2021/5 Esas, 2021/361 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18039, Karar No: 2023/147, Tarih: 10.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/18039 E.  ,  2023/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, suça konu eşyaların müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.