muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3460, Karar No: 2010/9100, Tarih: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3460 E.  ,  2010/9100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11718, Karar No: 2011/12390, Tarih: 20.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11718 E.  ,  2011/12390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki muarazanın önlenmesi ve tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 13.06.2011 gün ve 2011/5918-7728 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, 2269 ada 28 sayılı parselin maliki olduğunu, taşınmazın yola cephesi bulunduğunu, davalının 28 sayılı parselin bir bölümünde kiracı iken tahliye edildiğini, ancak tahliyeden sonra 28 sayılı parselin yol bölümüne tezgah açarak çiçek sattığını, dolayısıyla taşınmazının yolla bağlantısının kesildiğini, tahliye edilen kısmı üçüncü bir kişiye kiraya veremediğini, ortaya çıkan muarazanın giderilmesini ve tazminat olarak 12.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, üzerinde çekişme çıkartılan yerde davacının mülkiyet hakkı bulunmadığını, işgal ettiği bölümün karayollarının yol boşluğu olduğunu, burada kendisi gibi başkalarının da tezgahlarının bulunduğunu, esasen davacı taşınmazının yola cepheli olduğunu, davacının zararına bir eylemi bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, davacının maliki olduğu 28 sayılı parsel önünde bulunan ve karayollarına ait yol boşluğu üzerindeki krokide (A) harfi ile işaretlenen bölümdeki malzemenin davalı tarafından kaldırılmasına, taraflar arasındaki çekişmenin bu şekilde giderilmesine, davacının taşınmazının çap kaydı içindeki bir bölümünü davalının eylemi sebebiyle kiraya veremediği tespit edildiğinden, 7.200,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalının temyizi üzerine karar Dairemizce "Krokide (A) harfli çekişmeli bölümün karayolu ile davacı taşınmazı arasında kalan yol boşluğu olduğu saptanmıştır. Davacının yoldan yararlanamadığı iddiasını ileri sürerek yola haksız elatmanın önlenmesi iddiasıyla açtığı bir dava da bulunmamaktadır. Eldeki uyuşmazlığa komşuluk hukukuna ilişkin Türk Medeni Kanununun 737. vd. maddelerinin uygulanması da olanaksızdır. Açıklanan nedenlerle davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü doğru olmadığı" gerekçesiyle bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı, İzmir 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/23-381 sayılı kararı ile davalıyı taşınmazından tahliye ettirmiştir. Davalı bu defa davacının taşınmazının güneyindeki yola cephesini kapatacak şekilde yolu işgal ederek davacının taşınmazını kullanmasına engel olmaktadır. Davalının tahliye kararından beklenen amacı bertaraf etmek amacıyla davacının taşınmazının önünü kapattığı, bu suretle davacının taşınmazından ve yoldan istifadesine engel olduğu anlaşıldığından bu şekilde çıkarmış bulunduğu muarazanın giderilmesi suretiyle davanın kabulüne dair verilen mahkeme kararı usul ve yasaya uygundur. Davacı vekilinin bu hususları amaçlayan karar düzeltme istemi yerinde olduğundan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle Dairemizce verilen 13.06.2011 tarihli, 2011/5918 Esas 7728 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin yatırılan karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 20.10.2011 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava konusu, bilirkişi raporu ve krokisinde (A) ile gösterilen çekişmeli yerin davacının mülkiyet hakkı kapsamı dışında (çap kaydı kapsamı dışında) kaldığı tartışma konusu değildir. Dolayısıyla davacı, mülkiyet hakkına dayanarak eldeki davayı açamaz.

Yolların hukuki niteliğine gelince;

Türk Medeni Kanununun 715. ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16.maddeleri hükmüne göre yollar ya tahsis yoluyla kamunun yararlanmasına

bırakılan veya kadimden beri kamunun yararlandığı taşınmazlardır. Yukarıda belirtildiği üzere (A) ile gösterilen çekişmeli yerin karayolu ile davacı taşınmazı arasında kalan yol boşluğu olduğu saptanmıştır. Davacının yoldan yararlanamadığı iddiasını ileri sürerek yola haksız elatmanın önlenmesi iddiasıyla açtığı bir dava da bulunmamaktadır. Eldeki uyuşmazlığa komşuluk hukukuna ilişkin Türk Medeni Kanununun 737. vd. maddelerinin uygulanması da olanaksızdır.

Açıklanan nedenlerle Dairemizin yerel mahkeme kararının bozulmasına ilişkin ilamın yerinde olduğu görüşündeyim. Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekir. Sayın çoğunluğun kabul-onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/1829, Karar No: 2020/2717, Tarih: 10.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1829 E.  ,  2020/2717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlunun banka hesabında bulunan 29.069,18 TL üzerine haciz konulduğunu, ancak sıra cetvelinin 20.937,00 TL üzerinden yapıldıını, bu bedelin vergi dairesine olan borç miktarı olduğunu, ayrıca garame hesabının yanlış yapıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar, şikayetin reddibi istemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddi ile Ankara 12. İcra Müdürlüğü’nün 2014/5408 E. sayılı dosyasına 9.434,56, 2014/5409 E. sayılı dosyasına 8.242,38 TL, şikayetçi kuruma 11.392 TL ödenmesine karar verilmiş, kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2015/6237 E.- 2016/3739 K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Yasa'nın 13/j maddesi uyarınca şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8348, Karar No: 2010/10125, Tarih: 25.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/8348 E.  ,  2010/10125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bandırma Aile Mahkemesi

TARİHİ :3.7.2008
Yargıtay — Esas No: 2012/2620, Karar No: 2014/11265, Tarih: 04.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/2620 E.  ,  2014/11265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

İddianamedeki anlatım ve nitelendirilmeye göre sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarının yanı sıra işyeri dokunulmazlığını bozma suçuna kalkışmadan da kamu davası açıldığı halde bu suçtan hüküm kurulmaması; zamanaşımı süresi içerisinde karar vermek olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

2-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “müteselsilen ve mütesaviyen tahsiline” biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “yargılama giderinin müteselsilen ve mütesaviyen tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” karar verilmesi suretiyle ve yine hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre; suç tarihinde T...e ait güvenlik alarmının çalması üzerine olay yerine intikal eden polis ekibi, market önünde gri renkli ... marka bir aracı süratle olay yerinden kaçarken gördüğü, takip neticesinde aracın yakalanamadığı, olaydan 4 gün sonra bir başka süparmarkette hırsızlık yapıldığı ve olay yerinde yine aynı renk ve marka aracın görüldüğüne dair ihbar üzerine harekete geçen polis ekiplerince bahsi geçen araç olay mahallinde görülerek takibe alındığı ve araçtan inerek kaçmaya çalışan sanıklar kovalamaca sonucu yakalandığı, ekipte görevli polis memuru tanık ..., ... önünde gördüğü aracın şöfor koltuğunda oturan kişinin sanık ... olduğunu söyleyip adı geçen sanığı kollukta canlı olarak teşhis ettiği ve mahkemede de huzurda bulunan sanıkla ilgili bu teşhisini sürdürdüğü, ancak; aşamalarda .... meydana gelen hırsızlık suçuna karışmadığını savunan sanık ...'a yönelik bir teşhisin ve olayla ilgisi olmadığını ifade eden diğer sanık tarafından da kendisine atfedilen bir eylemin bulunmadığı, bu nedenlerle sanığın atılı suçu işlediği yönünde kuvvetli şüphenin mevcut olduğu ancak suçu işlediğini gösterir dosyaya yansıyan

somut bir delilin bulunmadığı da dikkate alındığında; sanığın 16.02.2009 günü ... meydana gelen hırsızlık suçunu işlediğine ilişkin hükümlüğüne yeterli kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yerine ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/5412, Karar No: 2015/12049, Tarih: 24.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5412 E.  ,  2015/12049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi, temyiz isteminin reddi

DÜŞÜNCE : Ek karar onama

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11515, Karar No: 2014/20863, Tarih: 25.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/11515 E.  ,  2014/20863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/268818

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2010

NUMARASI : 2005/20 (E) ve 2010/41 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 22.11.2007 tarihli mahkemede alınan savunmasında, mağduru tanımadığını, kendisinin bıçak tehdidiyle mağdurun cep telefonunu gasp etmediğini, mağdurun 02.12.2009 tarihli mahkeme huzurundaki ifadesinde ise; olay günü saat 19:40 sıralarında evine doğru giderken telefon ile görüştüğü sırada, yanına yaklaşan ve sonradan isminin S.. B.. olduğunu yaptığı araştırma sonucu öğrendiği sanığın bir kişi ile birlikte yanına gelerek birisinin kendisine bıçak çektiğini bunun üzerine mağdurun korktuğunu, bu kişilerin cep telefonunu kendisinden alıp kaçtıklarını, peşlerinden gidemediğini, daha sonra yaptığı araştırmada cep telefonunu alan kişinin S.. B.. olduğunu öğrenip evini bulduğunu, evine giderek durumu ailesine anlattığını, ailesinin çocuklarının böyle bir şey yapmayacağını bir araştıracaklarını söylediklerini, iki hafta kadar sonra tekrar S.. B..’nin evine gittiğinde, gasp edilen telefonunun ailesi tarafından kendisine iade edildiğini, olaydan sonra da sanık ile herhangi bir şekilde yüzleştirilmediğini, yüzleştirilse bile aradan 6 yıla yakın süre geçtiğini, teşhis yapıp yapamayacağını bilemediğini, zaten olay sırasında olay yerinin karanlık olduğunu ifade ettiğinin anlaşılması karşısında;

1-Yağmalanan cep telefonunun suç tarihi olan 09.12.2003 tarihinden itibaren iki haftalık sürede hangi hatlarla kullanıldığının ve bu hatları kullanan kişilerin sanıkla irtibatının olup olmadığının belirlenmesi,

2-Mağdurun olay sonrası yaptığı teşhis ile gittiği adres sorulup, gereğinde olay zamanı burada kim ve/veya kimlerin oturduğu saptanıp, belirlenmesi halinde ise, konu ile ilgili antlı beyanlarının saptanıp, sanıkla mağdurun aynı oturumda dinlenerek yüzleştirme yapılması, yüzleştirme yapılamaz ise, sanığın olay tarihindeki ilgisiz resimleri ile olay sonrasındaki teşhise elverişli olan resimleri elde edilip mağdura gösterilerek, kendisine yönelik eylemi gerçekleştiren kişinin sanık olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. B.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5344, Karar No: 2014/2382, Tarih: 26.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5344 E.  ,  2014/2382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet (üç kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15052, Karar No: 2013/17797, Tarih: 12.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/15052 E.  ,  2013/17797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesinde 400 TL tedbir nafakasına hükmolunmasını istemiş, yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü cihetine gidilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27.maddesinde "Hukuki dinlenilme hakkı" düzenlenmiştir. Buna göre davanın taraflarının yargılama ile ilgili bilgi sahibi olma, açıklama ve ispat hakkı bulunmaktadır. Maddenin gerekçesinde açıklandığı üzere bu hak Anayasanın 36.maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6.maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. İddia ve savunma hakkı olarak da bilinen bu hak, tarafların yargılama konusunda tam bilgi sahibi olmalarını, açıklama ve ispat hakkını tam ve eşit olarak kullanabilmelerini, yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermelerini zorunlu kılmaktadır. Hakim tarafları dinlemeden veya açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez. (YHGK.'nun 2009/52 Esas, 2009/105 Karar sayılı ilamı)

Taraf teşkili dava şartı olup, davanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir. Mahkemenin, dava dilekçesini ve duruşma gününü taraflara kendiliğinden tebliğ edip taraf teşkilini sağlaması, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun amir hükmü gereğidir. Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, itirazların yapılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırılabilmesi, öncelikle tarafların duruşma gününden haberdar edilmesi ile mümkün olur. Kişinin hangi yargı merciinde duruşması bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilmesi, 7201 Sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğünde açıklanan usule uygun tebligat yapılması ile sağlanabilir.

Somut olayda; tebligat belgesinde; "Adrese gidildi. Adresde kimsenin olmaması sebebiyle Tebligat Kanunu'nun 21.maddesine göre işlem yapılarak, mahalle muhtarı Ali Haydar Sabancı imzasına tebliğ edildi. 2 nolu örnek doldurularak muhatabın kapısına yapıştırıldı. Komşusu Belen Yıldız a haberdar edildi. Komşusu imzadan imtina etti" şeklinde açıklama yapılmıştır.

Somut olayda; tebligat belgesinde; "Adrese gidildi. Adresde kimsenin olmaması sebebiyle Tebligat Kanunu'nun 21.maddesine göre işlem yapılarak, mahalle muhtarı Ali Haydar Sabancı imzasına tebliğ edildi. 2 nolu örnek doldurularak muhatabın kapısına yapıştırıldı. Komşusu Belen Yıldız a haberdar edildi. Komşusu imzadan imtina etti" şeklinde açıklama yapılmıştır.

Kendisine tebligat yapılacak kimse veya muhatap namına kendisine tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbirisinin adreste bulunmamaları veya tebellüğden imtina etmeleri durumunda yapılacak işlemler ve uygulanacak tebliğ usulü, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 ve Tebligat Yönetmeliği'nin 29. ve 30.maddelerinde düzenlenmiş olup, 30.madde metninde "...muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclis üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırılarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalanması gerektiği" hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, davalıya duruşma gününü bildirir tebligat mazbatasında, muhatabın adreste bulunmama sebeplerini bilmesi muhtemel kişilerden sorulup, yapılan araştırma sonucunu tebligat parçasına yazmadığı görülmüştür. Bu sebeple mahkemece, yapılan yargılama usul ve yasaya ve özellikle açıklanan HMK’nun 27.maddesine uygun değildir. Mahkemece, davalının usulüne uygun şekilde dava dilekçesi ve duruşma gün ve saatinden haberdar edilmesi gerekirken, yokluğunda yargılamaya devam edilerek, davalıya savunma hakkı tanınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş, davalının mernis adresine, (bilinen en son adresine davetiye çıkartılıp) usule uygun şekilde tebliğ yapılarak, taraf delilleri toplanıp, hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm kurmak olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5173, Karar No: 2015/5923, Tarih: 14.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5173 E.  ,  2015/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalılar .. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, davalı borçlu şirket aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak mal bulunamadığını ileri sürerek borçluların dava konusu taşınmazlarını diğer davalılara satışına ilişkin tasarrufların iptalini talep etmiştir.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 6100 sayılı HMK’nin ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girmesine, tasarrufun iptali davalarının mutlak ticari dava niteliğinde olmayıp şahsi nitelikte ve borçlunun tasarruflarına yönelik bulunmasına bundan dolayı da asliye ticaret mahkemelerinde

değil asliye hukuk mahkemelerinde görülmesinin gerekmesine, 01/07/2012 tarihinden itibaren açılan davaların, asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasında artık işbölümü değil görev ilişkisinin bulunmasına somut olayda da davanın 24.11.2014 tarihinde İİK.nin 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış olmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 55,40 TL fazla alınan temyiz peşin harcının temyiz eden davalılar ..., .. verilmesine 14.4.2015 gününde karar düzeltme yolu kapalı olarak oybirliğiyle karar verildi.