muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/27430, Karar No: 2012/11012, Tarih: 04.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/27430 E.  ,  2012/11012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 170/3. maddesi gereğince, inkar edilen imzanın, borçluya ait olmadığı, mahkemece aynı kanunun 68/a maddesine göre yapılan inceleme sonucunda anlaşılmış ise, itirazın kabulü ile birlikte "takibin durdurulmasına" karar verilir. Mahkemece durma yerine iptal kararı verilmesi doğru değildir.

Yine aynı maddenin son fıkrasında; "İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı, senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminat ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder" hükmü getirilmiştir.

Somut olayda, takip, son ciranta tarafından yapılmaktadır. Bu durumda alacaklı, senetteki imzanın borçluya ait olup olmadığını bilebilecek konumda olmadığı gibi, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru kanıtlanamadığı halde, aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesi doğru olmayıp hükmün anılan nedenlerle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Erzincan 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 28.09.2011 tarih ve 2010/300 E., 2011/190 K. sayılı ilamının hüküm bölümünün 2. paragrafında yer alan "icra takibinin iptaline" sözcüklerinin silinerek yerine "icra takibinin durdurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, yine icra inkar tazminatı ile ilgili 3. paragrafın tümünün silinerek karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 04/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3928, Karar No: 2013/8048, Tarih: 06.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/3928 E.  ,  2013/8048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı tarafından müvekkili aleyhine keşideci olarak gözüktüğü kambiyo senedine dayanarak icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin takip alacaklısı davalıya herhangi bir borcunun olmadığını, söz konusu bonodaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, takibe konu senedin müvekkilinin kaynı ... tarafından sahte olarak düzenlendiğini ve takip alacaklısı ...'e ciro edildiğini, ayrıca bononun bedel kısmında tahrifat yapılarak 1.500 rakamının 40.500 rakamına dönüştürüldüğünü belirterek takip konusu bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine ve davalının %40'tan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıya duruşma gününü bildirir açıklamalı dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, ancak davalı duruşmalara katılmadığı gibi herhangi bir yanıt da vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; takip konusu bonodaki keşideci imzasının davacının eli ürünü olduğu, davacı vekilince ayrıca bonoda rakamla yazılan bedel üzerinde tahrifat yapıldığı iddiasında bulunulmuş ise de; davaya konu bonoda bedelin yazı ile de "kırkbinbeşyüz" olarak yazılmış olması ve TTK.'nın 676/1. maddesi (6762 sayılı TTK. m. 588/1) uyarınca yazıyla gösterilen bedele üstünlük tanınmış olması karşısında davacı tarafın tahrifat iddiaları üzerinde durulmasına gerek olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, takibe konu senet nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı iddiaları arasında, dava konusu senedin bedel hanesinde tahrifat yapıldığı hususu da yer almaktadır. Özellikle rakamla yazılı kısımdaki “1.500” rakamının sonradan “40.500” yapıldığı iddiası mevcuttur. Mahkemece bu iddia üzerinde inceleme ve değerlendirme yapılmadan davanın reddine karar verilmiştir. TTK.'nın 588. maddesine göre yazıyla ve rakamla yazılan bedeller arasında fark olması halinde yazı ile yazılı olana itibar edileceği kuralı bu iki bedelde de tahrifat olmaması durumu için geçerlidir. Mahkemece bu iddia üzerinde durulup bilirkişi incelemesi yaptırılarak tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10613, Karar No: 2014/7061, Tarih: 28.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10613 E.  ,  2014/7061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21596, Karar No: 2012/20289, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21596 E.  ,  2012/20289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ... sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı bankada tarafına korunması amacı ile bırakılmış olan paranın güvenliğini sağlayamadığı gibi söz konusu şubede yer alan paranın kaybolmasında da en kuvvetli şüpheli olarak bulunduğunu, güven kurumu olan bankada davacının ... yükümünü ihlal etmesi sonucu kendisine duyulan güven ortadan kalktığı için iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; feshin haklı sebebe dayandığının ispat ve yükümü işverene ait olup, dinlenen davacı ve davalı tanık beyanlarından feshin haksız olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş ilişkisinde işverenin işçisine karşı duyduğu şüphe, aralarındaki güven ilişkisinin zedelenmesine ... açmaktadır. İşverenden katlanması beklenemeyecek bir şüpheden dolayı işçinin iş ilişkisinin devamı için gerekli olan uygunluğu ortadan kalktığından, güven ilişkisinin sarsılmasına ... açan şüphe, işçinin kişiliğinde bulunan bir sebep olarak karşımıza çıkmaktadır. Ciddi, önemli ve somut olayların haklı kıldığı şüphe, güven potansiyeline sahip olmaksızın ifa edilemeyecek iş için işçinin uygunluğunu ortadan kaldırdığından, şüphe feshi, işçinin yeterliliğine ilişkin fesih türü olarak gündeme gelecektir. Şüphe, fesih anında mevcut belirli objektif vakıa ve emarelere dayanmalıdır. İşverenin sırf sübjektif değerlendirmesi yeterli olmayıp, yapılan incelemede işçinin şüphe edilen eylemi işlediğinin büyük bir ihtimal dahilinde olduğu sonucunun ortaya çıkması gerekir.

Somut olayda güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi davalı banka şubesi tarafından merkeze gönderilen paralarda çeşitli zamanlarda eksiklik çıkması üzerine yapılan soruşturma, en son noksan çıkan 2.000,00 TL paranın eksildiği günkü kamera kayıtlarında yedi buçuk dakika kamera kayıtlarında görülmemesi, alarm sisteminin bu dakikalarda yeniden ayarlandığı müfettiş kanaati üzerine banka tarafından davacıya duyulan güven unsurunun zedelenmiş olması sebebi ile geçerli sebeple tazminatları ödenerek feshedilmiştir. Davacı savunmasında kasa ve alarm sistemi şifrelerini bilmediğini ana kasa anahtarının kendisinde olmadığını, kamera kayıtlarında görünmediği yedi dakika boyunca rutin kontrolleri yaptığını beyan etmiştir.

İş sözleşmesinin devamı konusunda davacının fesih sebebi yapılan davranışı kesin şekilde kanıtlanamamış ise de teftiş raporu ve tanık beyanları ile ortaya çıkan olgulardan işverenden iş ilişkisini sürdürmesi beklenemez derecede şüphe meydana gelmiş olup bu durumda iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığı ... olmasa da geçerli sebebe dayandığı kabul edilmelidir. Bu sebeple davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM :Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 512,00 yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 28.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8278, Karar No: 2010/3933, Tarih: 08.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/8278 E.  ,  2010/3933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.11.2007 tarih ve 2006/430-2007/450 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 06.04.2010 gününde davalı avukatı ... gelip, davacı avukatı yapılan tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Yurt Dışı Seyahat Sağlık Sigorta Poliçesi ile davalı şirkete sigortalı olduğunu, Hollanda’da bulunduğu sırada rahatsızlanan davacının tedavi sonrası taburcu edildiğini, hastane masraflarının davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, 20.2206,35 Euro tedavi ve nakil giderinin 30.11.2004 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu Yurt Dışı Seyahat Sağlık Sigortası’nın vize amaçlı özel bir sigorta ürünü olduğunu, poliçenin özel şartlarına göre kronik hastalıklar ve bunların neticesi akut rahatsızlıkların teminat dışı olduğunu, davacının yaşadığı kalp krizinin de sigorta öncesi var olan kronik hastalıkların akut bir tezahürü olup, sigorta kapsamında olmadığını, ayrıca TTK’nun 1290. maddesi gereğince 16.03.2004 tarihinden beri süre gelen kronik ve ağır kalp damarı tıkanıklığı, diabet, hipertansiyon ve hiperlipidemi hastalıklarının varlığını sözleşme kurulduğu sırada müvekkiline bildirmeyen davacının sigortadan doğan haklarını zayi ettiğini, davacının muaccel bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıda önceden mevcut olan diyabet, hipertansiyon ve kan lipit düzeyi yüksekliği hastalıkları bulunanların bu hastalıkları taşımayan insanlara oranla kalp krizi geçirme ihtimalinin 10 yıl gibi süre içerisinde % 22 oranında daha fazla olmasına karşılık davacının geçirdiği kalp krizinin akut bir olay olarak değerlendirilmesi mümkün ise de, söz konusu var olan hastalıkların davacıda Hollanda’da bulunduğu sırada ortaya çıkan kalp krizine doğrudan yol açan etkileri olmadığı, bu nedenle gerçekleşen riskin poliçe teminat dışı olarak kabul edilemeyeceği sonucuna varılarak, 20.226,35 Euro’nun 24.11.2005 dava tarihinden itibaren Devlet Bankalarının 1 yıl vadeli Euro cinsi mevduat hesabına uyguladıkları en yüksek faiz oranı üzerinden temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı vekili duruşmaya gelmediğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 170,66 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11147, Karar No: 2014/629, Tarih: 03.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/11147 E.  ,  2014/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı dayanağı olan ve İskanen oluştuğu anlaşılan 07.06.1946 tarih, 14 sıra numaralı tapu kaydının haritasının bulunup bulunmadığının merciinden araştırılması, haritasının bulunduğu takdirde dosyasına konulması,

2- Dava konusu taşınmazlara komşu ... ada 2, 3 ve .. parsel sayılı taşınmazlara revizyon gördüğü anlaşılan 01.03.1943 tarih ... sıra ve 08.08.1994 tarih 11 sıra numaralı tapu kayıtlarının haritalarının bulunup bulunmadığının merciinden araştırılması, haritalarının bulunduğu takdirde dosyasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyasının Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2666, Karar No: 2023/584, Tarih: 09.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/2666 E.  ,  2023/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Asıl davanın reddine, birleşen 2008/55 Esas sayılı dosyada bir kısım davacılar yönünden davanın açılmamış sayılmasına, bir kısmı yönünden kabulüne, birleşen 2008/56 Esas sayılı dosyada bir kısım davacılar yönünden davanın açılmamış sayılmasına, bir kısmı yönünden kabulüne, birleşen 2008/57 ve 2008/58 Esas sayılı dosyalarda ise davanın kabulüne

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen 2008/55 Esas sayılı dosyada bir kısım davacılar yönünden davanın açılmamış sayılmasına, bir kısmı yönünden kabulüne, birleşen 2008/56 Esas sayılı dosyada bir kısım davacılar yönünden davanın açılmamış sayılmasına, bir kısmı yönünden kabulüne, birleşen 2008/57 ve 2008/58 Esas sayılı dosyalarda ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl dava davacısı/birleşen dava davalısı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi’nin 29.04.2019 tarihli ve 2019/926 Esas, 2019/2970 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Asıl dava davacısı/ birleşen dava davalısı Hazine vekili ile davalı ... Belediyesi vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 1.470,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenden ayrı ayrı alınarak Hazineye irad kaydına ve 98,90 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 276,20 TL’nin karar düzeltme isteyenlerden Altınordu Belediye Başkanlığından alınmasına, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/461, Karar No: 2019/40, Tarih: 22.01.2019

**Ceza Genel Kurulu         2016/461 E.  ,  2019/40 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 810-1242

Sanık ...'ın TCK'nın 44/1. maddesi delaletiyle 4733 sayılı Kanun'un 8/4, TCK'nın 62, 51, 52, 53/1, 54 ve 5607 sayılı Kanun'un 16. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 240 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, hak yoksunluğuna, suça konu eşyanın müsaderesine ve tasfiyesine ilişkin Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.12.2012 tarihli ve 810-1242 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 05.11.2015 tarih ve 19434-21329 sayı ile;

"Olay günü park halinde bulunan aracın bagajında kaçak sigara bulunduğu yönünde alınan ihbar üzerine '...şahıs biz görevlilere otosunun bagajını kendi rızası ile açarak çok miktarda sigara var bakabilirsiniz demesi üzerine bahse konu bagaj kontrol edildiğinde toplam 155 paket sigara olduğu tespit edilmiş...' şeklinde tutanak tutulan olayda, devletin kamu gücünü kullanan kolluk görevlilerinin, kontrol etme iradesi serdeden tavırları karşısında direnme gücü bulunmayan sanığın aramaya rıza yönünde serbest iradesinden bahsedilemeyeceği, sanık ... kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısı'na ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın sigaraları ticari amaçla aldığına dair herhangi bir ikrarı da bulunmadığı nazara alındığında Anayasanın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin katılan olarak kabulü hukuken geçersiz olup, lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.12.2015 tarih ve 42114 sayı ile;

"... İtirazın konusunu oluşturan uyuşmazlık;

Sanıktan elde edilen ve suç delili olarak kabul edilerek mahkumiyete esas alınan suça konu sigaraların hukuka uygun bir şekilde elde edilip edilmediğine ilişkindir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.12.2015 tarih ve 42114 sayı ile;

"... İtirazın konusunu oluşturan uyuşmazlık;

Sanıktan elde edilen ve suç delili olarak kabul edilerek mahkumiyete esas alınan suça konu sigaraların hukuka uygun bir şekilde elde edilip edilmediğine ilişkindir.

Dosyadaki 04/07/2012 tarihli olay ve yakalama tutanağında '04/07/2012 günü saat 16:30 sıralarında emniyet haber merkezine yapılan ihbar üzerine emniyet görevlileri tarafından ihbarda belirtilen adrese gidilerek 6182 sk. Köprükent Düğün salonu karşısında anonsta plakası bildirilen 35 ... .. plaka sayılı Beyaz renkli Fairway marka oto görülmesi üzerine çevreden sürücüsü araştırılarak araç sürücüsü şüpheli ...'a ulaşılmış ve şüphelinin rızası doğrultusunda araçta yapılan aramada 12 farklı marka toplam 155 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir'

Konuya ilişkin mevzuata bakıldığında;

Anayasanın 38/6. maddesi 'Kanuna aykırı elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilmez' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

CMK 'nın 116, 117, 118, 119, 120 121 ve devamı maddelerinde de arama ve elkoyma ile ilgili esaslar belirlenmiştir. Buna göre, 'Hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumuhriyet Savcısına ulaşlamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak konutta, işyerinde, ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama hakim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabilir. Kolluk amirinin yazılı emri ile yapılan arama sonuçları Cumhuriyet Başsavcılığına derhal bildirilir.' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının a bendi, 217. maddesinin 2. Fıkraları uyarınca hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin reddolunacağı ve yüklenen suçun hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş delille ispat edilebileceği hükümlerini amirdir.

2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunun 4/A maddesi 6. fıkrasında ise 'Polis durdurduğu kişi üzerinde veya aracında silah veya tehlike oluşturan diğer bir eşyanın bulunduğu hususunda yeterli şüphenin varlığı halinde kendisine ve başkalarına zarar verilmesini önlemek amacına yönelik gerekli tedbirleri alabilir. Bu amaçla kişinin üzerindeki elbisenin çıkarılması veya aracın dışarıdan bakıldığında içerisi görünmeyen bölümlerinin açılması istenemez. Ancak el ile dıştan kontrol hariç, kişinin üstü ve eşyası ile aracının dışarıdan bakıldığında içerisinin görünmeyen bölümlerinin aranması İçişleri Bakanlığı tarafından belirlenecek esaslar dahilinde mülki amirin görevlendireceği kolluk amirinin yazılı, acele hallerde sonradan yazıyla teyit edilmek üzere sözlü emriyle yapılabilir. Kolluk amirinin kararı yirmidört saat içinde görevli hakimin onayına sunulur. Bu fıkra kapsamında yapılan araç aramalarına ilişkin olarak kişiye, arama gerekçesini de içeren bir bir belge verilir.' şeklinde düzenleme yapılmıştır.