muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10034, Karar No: 2024/5517, Tarih: 07.05.2024

4. Buna karşın; Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı öncesi ilk kararla belirlenen bedelin davalı tarafa derhal ödendiği gözetildiğinde, yalnızca bozma ilamı sonrası bloke edilen ve davalı ...'a ödenmesine karar verilen bedele 27.09.2017 tarihinden son karar tarihi olan 08.02.2023 tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken, tüm bedele son bloke tarihine kadar faiz uygulanması hatalıdır.

5. Fazla yatırılan 200.509,70 TL bedelin davalı ... dışındaki davalılara ödeme yapılmamış ise davacı kuruma iadesine, şayet ödeme yapılmış ise bankadan çekilme tarihine kadar varsa işlemiş neması ile birlikte davalı ... dışındaki davalılardan mirasçılık belgesindeki miras payları oranında alınarak davacı idareye verilmesine karar verilmesi gerekirken hüküm fıkrasında yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile;

2. İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının;

a) 5 numaralı bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine “Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı öncesi ilk kararla belirlenen 1015.891.30 TL bedelin davalı tarafa derhal ödendiği gözetildiğinde, iş bu bedele 27.09.2017 tarihinden İlk Derece Mahkemesinin ilk karar tarihi 26.07.2018 tarihine kadar, bozma ilamı sonrası bloke edilen ve davalı ...'a ödenmesine karar verilen 200.509,70 TL bedele ise 27.09.2017 tarihinden son karar tarihi 08.02.2023 tarihine kadar faiz uygulanmasına” cümlesinin yazılmasına,

b) 4 numaralı bendinin (a) harfi ile gösterilen bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine “Fazla yatırılan 200.509,70 TL bedel davalı ... dışındaki davalılara ödeme yapılmamış ise davacı kuruma iadesine, şayet ödeme yapılmış ise bankadan çekilme tarihine kadar varsa işlemiş neması ile birlikte davalı ... dışındaki davalılardan mirasçılık belgesindeki miras payları oranında alınarak davacı idareye verilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı ve davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 21.09.2023 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 17.100,00 TL vekâlet ücretinin davalı ...'dan alınarak davacıya, 17.100,00 TL vekâlet ücretinin de davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine,

Taraflardan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10542, Karar No: 2012/17806, Tarih: 27.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10542 E.  ,  2012/17806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11599, Karar No: 2018/3655, Tarih: 16.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11599 E.  ,  2018/3655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.01.2016 tarih ve 2014/374-2016/58 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette hissedar olduğunu, 26.03.2013 tarihli genel kurulda, 3,4,6, 8 ve 11 numaralı gündem maddeleriyle alınan kararlara muhalif kaldığını ve muhalefet şerhini tutanağa yazdırdığını, şirkete ait üç adet taşınmazın şirket ortaklarından ....A.Ş’ye 1.000.000 TL bedelle satışına karar verildiğini, anılan gayrimenkullerin şirketin hakim hissedarına, rayiçlerin çok altında bir bedelle satılmasının şirketi ciddi boyutlarda zarara uğratacağını, 2012 yılına ilişkin yönetim kurulu ve denetçi raporlarının usul ve yasaya aykırı olduğunu, pay sahiplerinin hiçbirisinin kendisi veya karı veya kocası yahut usul füru bakımından genel kurul görüşmelerinde oy kullanabilmelerinin mümkün bulunmadığını, buna rağmen bilanço ve kar zarar hesaplarına ilişkin yapılan oylamada ve ibra kararlarında bu kurala riayet edilmediğini, taşınmazların satışına ilişkin olarak yönetim kurulu üyelerine verilen iznin de yasaya aykırı olduğunu, yönetim kurulu üyelerine afaki ücret bağlanmasına ilişkin kararın da iptal edilmesi gerektiğini ileri sürerek genel kurul toplantısının 3, 4, 6, 8 ve 11 nolu kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette %2,51 taşınmazın satımının kararlaştırıldığı ....’te ise %22,77 oranla paya sahip olduğunu, ....’in müvekkili şirketin %50,77 oranla pay sahibi olduğunu, taşınmazın hakim hissedara düşük bir bedelle satıldığı kabul edilse dahi satın alan şirkette daha yüksek oranda pay sahibi olan davacının huzurdaki davasının hukuki menfaat yokluğundan reddedilmesi gerektiğini, davaya konu taşınmazın fon yaratmak ve elde edilecek nakit ile borçlarını ödemek amacıyla satılmak istendiğini, davacının iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin kuvvetli mali yapısına rağmen şirkete ait taşınmazları yaklaşık %32 daha altında bir değerle satım kararı aldığı, taşınmaz satışının gerekli olmadığı, yönetim kurulu faaliyet ve denetçi raporlarının onaylanmasına ilişkin gündemin 3. maddesi, bilanço ve kâr-zarar hesaplarının onaylanmasına ilişkin gündemin 4. maddesi, yönetim kurulu üyelerine ücret ödenmesine ilişkin gündemin 8. maddesinde alınan kararlar yönünden davalı şirketin ticari defterlerinin usulüne uygun olarak tutulduğu, şirket öz varlığının önceki yıllara göre %23 oranında arttırdığı, mali tablo ve raporların

gerçeği yansıtmadığı konusunda herhangi bir iddia ve somut veriye rastlanılmadığı, dava konusu genel kurulda bilançonun onaylanmasına ilişkin gündem maddeleri ile yönetim kurulu üyelerinin ibrasına ilişkin gündem maddelerinin ayrı ayrı yer alması nedeniyle bilançonun onaylanmasının ibra sonucunu doğurmayacağından yönetim kurulu üyelerinin oy kullanmalarında herhangi bir yasal engel bulunmadığı, yönetim kurulu üyelerinin kullandıkları oy oranlarının sonuca etkili olmadığı, yönetim kurulu üyeleri için tespit edilen ücretin makul olduğu, gayrimenkulün satışına ilişkin genel kurulca alınan 11 nolu kararın iptali gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 26/03/2013 tarihinde yapılan genel kurulda gayrimenkulün satışına ilişkin alınan 11. maddenin iptaline, diğer iptal taleplerinin ise reddine karar verilmiştir,

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/784, Karar No: 2008/1115, Tarih: 29.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/784 E.  ,  2008/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Çanakkale İş Mahkemesi

Tarih               :  31.10.2007

Davacı  teslim ettiği ürün  bedelinden ilk tevkifat  tarihini takip eden aybaşı ile tescil  tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı Yasa'dan yararlanması  gerektiğinin tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı olan 1.7.1995 ile  1.6.2006 tescil tarihleri arasında 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, sigortalılık tespitine ilişkin olarak, dava açıldıktan sonra, davalı kurum tarafından davacının tescil tarihinin 1.7.1995 tarihine çekilmesi nedeniyle, “Davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5458 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespitine yönelik taleple ilgili olarak ise, “Davacının 5458 sayılı yasanın ilgili hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmiş ve karar süresinde davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Sigortalılık tespitine yönelik taleple ilgili mahkemenin kararı yerindedir. Ancak davacının 5458 sayılı yasadan yararlanma koşullarında mahkemece yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının 05.06.2006 tarihinde davalı kuruma verdiği dilekçe tarım Bağ-Kur sigortalılığının ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşına çekilmesini istediği ve anılan dilekçesinde 5458 sayılı yasadan yararlanma doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık geriye yönelik tescil talebinin 5458 sayılı yasadan yararlanma talebini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece, davacının 5458 sayılı yasanın öngördüğü 3 aylık süre içerisinde kuruma tescil için başvuruda bulunduğu, ve bu başvurunun anılan 3 aylık sürenin dolmasından sonra reddedildiği ve dava açıldıktan sonra da kurumun tescil tarihin geriye çektiğinden, Sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri ve hakkaniyet gereği davacının 5458 sayılı yasanın hükümlerinden yararlandırılmasının uygun olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir  ay  süre  ile  uzatılmasına,” karar  verilmiştir. Bu duruma   göre

Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39760, Karar No: 2015/25567, Tarih: 16.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/39760 E.  ,  2015/25567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 6111 sayılı Yasa kapsamında 2011 yılının Ekim ayında dava dışı bakanlığa atamasının yapıldığını, sendika üyesi olduğunu ve devir tarihi itibari ile Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ve ödenmesi gereken işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek bazı ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının idareleriyle herhangi bir ilgisinin olmadığını, idarelerine devredilen işçiler arasında davacının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının ... Belediyesi'nde çalışmakta iken 6111 sayılı Yasa kapsamında 24.10.2011 tarihinde ilgili Bakanlığa atamasının yapıldığı, karar tarihinden sonra ... Belediyesi'nin 6360 sayılı Yasa uyarınca kapatıldığı ve bu nedenle mahkemece gerekçeli kararın ... Belediyesi'ne tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve konusu aynı olan 2015/39757 Esas sayılı dosyanın içerisinde yer alan ... İli Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun 27.03.2014 tarihli kararı uyarınca ... Belde Belediyesi'nde çalışan işçilerin bir kısmının ... Belediyesi'ne bir kısmının ise ... Büyükşehir Belediyesi'ne devirlerinin yapıldığı görülmüştür. Bu itibarla mahkemece yapılacak iş, davacının halihazırda görev yaptığı Bakanlığa atamasının yapılmasından önce çalışmasını sürdürdüğü ... Belediyesi'nde hangi müdürlüğe bağlı olarak çalıştığının araştırılarak davacının çalıştığı birim tespit edilmeli ve bu ilgili birimin ... Belediyesi kapandıktan sonra Valilik İl Koordinasyon Kurulu'nca ... Belediyesi'ne mi yoksa ... Büyükşehir Belediyesi'ne mi devredildiği belirlenerek taraf teşkilinin buna göre sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5354, Karar No: 2018/11162, Tarih: 26.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/5354 E.  ,  2018/11162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 150 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm ve davacı vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek karar

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm ve davacı vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427 ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün davacı taraf açısından kesin olması nedeniyle, davacı vekilinin temyiz talebinin reddine dair Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2018 tarih ve 2015/24-2015/116 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6582, Karar No: 2013/1585, Tarih: 14.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6582 E.  ,  2013/1585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanın haczinin ilk haciz olduğunu, artan bir bedel olmadığı gerekçesiyle satış bedelinin tamamının şikayet olunana verildiğini, oysa müvekkili kurum alacağının, kamu alacağı niteliğinde olduğunu, taşınmaz üzerine kamu alacağının tahsili amacıyla haciz konulduğunu, 6183 sayılı Yasanın .... maddesine göre, müvekkil kurum alacağının ilk sıra alacağı ile garameten paylaşıma tabi tutulması gerekirken şikayetçi idareye pay verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, 5020 sayılı Kanun'un .... maddesi ile 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'na göre müvekkil alacağının 6183 sayılı Yasa hükümlerine tabi olduğunu, 6183 sayılı Kanun'un 69 .maddesine göre, bedeli paylaşıma konu mal üzerinde birden çok amme alacağı haczinin bulunması halinde, tarih sırasının esas alınacağını, müvekkil alacağının haciz tarihi ....06.1999 iken şikayetçi kurumun haciz tarihi ........2001 olduğunu, buna göre sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamına göre,satış yapılan taşınmaza şikayet olunan banka tarafından ....06.1999 tarihinde, şikayetçi Maliye Hazinesi (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) tarafından ise ........2001 tarihinde haciz konulduğu, ilk haczi uygulayanın şikayet olunan banka olduğu, 6183 sayılı Kanun'un 69.maddesine göre, satış parasının tamamının şikayet olunan bankaya verilmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.Tasfiye Halinde ... ... A.Ş, ...ye devredilmiş bankalardan değildir. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun geçici .... maddesinden yararlanması ise ancak diğer alacakların muvazaadan ari hakları aleyhine sonuç doğurmamak şartına bağlanmıştır.Somut olayda bu hükmün uygulanması, aleyhe sonuç doğurduğundan, bankanın bu düzenlemeden yararlanması yasal olarak mümkün bulunmamaktadır.

Bu durumda, bedeli paylaşıma konu taşınmazın üzerindeki ilk haciz .Tasfiye Halinde ...nin haczi olduğuna göre, vergi dairesinin, 6183 sayılı Kanun'un .../... maddesine göre,satıştan önce haciz konulduğundan ilk hacze iştirak etmesi ve satış bedelinin bu iki alacaklı arasında garameten paylaştırılması gerekirken, yanılgılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Bu durumda, bedeli paylaşıma konu taşınmazın üzerindeki ilk haciz .Tasfiye Halinde ...nin haczi olduğuna göre, vergi dairesinin, 6183 sayılı Kanun'un .../... maddesine göre,satıştan önce haciz konulduğundan ilk hacze iştirak etmesi ve satış bedelinin bu iki alacaklı arasında garameten paylaştırılması gerekirken, yanılgılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27547, Karar No: 2013/3071, Tarih: 26.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27547 E.  ,  2013/3071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28746, Karar No: 2015/8809, Tarih: 22.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28746 E.  ,  2015/8809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2014

NUMARASI : 2013/523-2014/325

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.