muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17746, Karar No: 2017/21890, Tarih: 16.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/17746 E.  ,  2017/21890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğinden; davalı ... ... Oğulları İnşaat Taah. Tur. ve Pet. Ürn. San. Tic. A.Ş. vekili olan Av. ...’nın yargılama aşamasında her iki davalı adına dilekçe verdiği, süre tutum dilekçesinde de daval... Oğulları İnşaat Taah. Tur. ve Pet. Ürn. San. Tic. A.Ş. ile Üstün-el İnş. Petrol Ürünleri ve Turizm San. ve Tic. A.Ş. adına kararı temyiz ettiği, bir adet maktu temyiz karar harcı ile temyiz yoluna başvurma harcının Av. ...’nın adı yazılarak alındığı, bir adet nispi temyiz harcının da... Oğulları İnşaat Taah. Tur. Ve Pet. Ürn. San. Tic. A.Ş. vekili olarak Av. ...’nın adı yazılarak alındığı, diğer davalı Üstün-el İnş. Petrol Ürünleri ve Turizm San. ve Tic. A.Ş. adına vekaletnamesinin dosyada bulunmadığı ve herhangi bir temyiz harcı yatırılmadığı anlaşılmaktadır.

Diğer yandan dosya içeriğinden, davacı tarafa temyiz dilekçesinin (süre tutum) tebliğ edilmediği görülmektedir.

Bunun yanısıra, Hekimhan Asliye Hukuk Mahkemesi talimat evraklarının dosya içeriğinde fiziken bulunmadığı, UYAP’ta ise boş sayfa olarak açıldığı görülmektedir.

Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Öncelikle Av. ...’nın davalı ... İnş. Petrol Ürünleri ve Turizm San. ve Tic. A.Ş. adına düzenlenmiş usulüne uygun vekaletnamesinin dosyaya eklenmesini, eklenmediği takdirde davalı asile gerekçeli kararın tebliğ edilmesini ve temyize muvafakat verip vermediği hususunda gerekli işlemlerin yapılmasını müteakip neticesine göre daval...İnş. Petrol Ürünleri ve Turizm San. ve Tic. A.Ş.’nin dava ve harç türlerine de dikkat edilerek temyiz yoluna ilişkin harçları usulünce yatırması için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434. maddesi uyarınca gerekli işlemler yerine getirilerek eksiklik giderildikten,

2-Davalı tarafın temyiz dilekçesinin (süre tutum) hukuki dinlenme hakkının sağlanması açısından davacı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlandıktan,

3-Hekimhan Asliye Hukuk Mahkemesi talimat evrakları eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2166, Karar No: 2010/8603, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2166 E.  ,  2010/8603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/564, Karar No: 2012/2011, Tarih: 15.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/564 E.  ,  2012/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili kuruma 4. sırada yer verildiğini, müvekkili kurumun alacağı kamu alacağı olması nedeniyle 1. sıra alacaklısı ile garameye dahil olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekilleri, şikayetin reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İİK'nun 206. maddesinde özel kanunlarda imtiyaz olduğu belirtilen alacakların sıra cetvelinde 3. sıraya alınması hususu düzenlenmiş ise de dava konusu kamu alacağının imtiyazlı olduğunu düzenleyen özel bir kanun hükmü olmadığı ve 6183 sayılı yasanın kamu alacaklarında bir imtiyaz sağlamadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre "3. şahıslar tarafından haczedilen mallar paraya çevrilmeden evvel, o mal üzerinde amme alacağı için de haciz konulursa, bu alacakta hacze iştirak eder ve aralarında satış bedeli garameten taksim olunur". Bu nedenle kamu alacaklarından dolayı konulan haciz ile diğer şahısların arasındaki ilişki genel kural olarak İİK'nun iflastaki sırayı düzenleyen 206. maddesine göre değil, anılan kanun hükmüne göre belirlenir. Bu nedenle mahkemenin yanılgılı gerekçeyle, yazılı şekilde karar vermesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8455, Karar No: 2014/5161, Tarih: 16.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8455 E.  ,  2014/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM :Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6484, Karar No: 2012/8207, Tarih: 18.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6484 E.  ,  2012/8207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş,Dairemizin mahkeme hükmünün onanmasına ilişkin 17.10.2011 tarihli kararına Yargıtay C.Başsavcılığının 08.12.2011 tarihli itirazı üzerine Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/685 Esas, 2012/496 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca öncelikle Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 2010/9418 Esas, 2011/5766 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, somut olayda ... Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğünün 23/03/2010 tarih ve 11659 sayılı yazına göre, borçlu şirketin 31.12.2008 tarihinde gayrifaal olması nedeni ile re'sen terk ettirildiğinin bildirilmesi, ticaret sicilinde kayıtlı adresinde zabıta marifetiyle yapılan araştırma sonunda da, şirketin adresinin bilinmediğinin tespit edilmesine göre, borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin kabulünün gerekmesi karşısında, yetkilisi sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi, isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2498, Karar No: 2015/3282, Tarih: 05.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/2498 E.  ,  2015/3282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/66-2014/146

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları M.. A..'nun davalılar lehine yaptığı kazandırmalar ile ilgili muris muvazaası hukuksal nedenine dayanarak Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları 2000/1083 E-2004/294 K sayılı davanın reddedilerek kararın kesinleştiğini, murisin terekesine dahil olan ve Isparta ilinde bulunan taşınmazlar yönünden Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/337 Esasında açtıkları tapu iptali ve tescil-tenkis davasının Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2011/3629 E-9007 K sayılı ilamı ile tenkis isteği bakımından bozulduğunu ve mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya devam edildiğini, bu nedenle tarafları ve konusu aynı olan davalarda iki farklı hüküm ortaya çıkabileceğini ileri sürerek yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 6100 s. HMK'nun 375/1-ı bendinde düzenlenen koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde, davalılar vekili tarafından süresinden sonra temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Yerel mahkeme kararının davalılar vekiline 30.06.2014 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz başvurusunun 18/07/2014 tarihinde yasal süre geçtikten sonra yapıldığı, harcın ise noksanın giderilmesi suretiyle 30.01.2015 tarihinde yatırıldığı, bu durumda 1086 s. HUMK'nun 432. maddesi gereğince 15 günlük temyiz süresinin geçirildiği anlaşılmakla 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değişik 432. maddesi ve 1.6.1990 tarih, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 1086 s. HUMK'nun 445 ve 6100 s. HMK'nun 375. maddelerinde düzenlenen koşulların oluşmadığı saptanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/661, Karar No: 2012/9995, Tarih: 26.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/661 E.  ,  2012/9995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/7102

MAHKEMESİ : Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 27/05/2009, 2008/333 (E) ve 2009/187 (K)

SUÇ : Kastın aşılması suretiyle kastenöldürme.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mustafa'nın maktul Gökhan'a yönelik eyleminin sübutu kabul, haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunmaya, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik soruşturmaya, katılan Ömer'in haksız tahrikin bulunmadığına, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Ancak;

a) Dosya kapsamına göre; maktul G.. E.. ile arkadaşı G.. A..'ın olay gecesi 06.00 sıralarında hırsızlık yapmak amacıyla bir apartmana girdikleri, sanıkların mağdur Cengiz'in evinin balkonunda olduğunu gören aynı sitede oturan tanık İsmail'in polisi araması üzerine olay yerine sanık Mustafa ile birlikte iki polis memurunun sevkedildiği, sanık Mustafa'nın ekip amiri Resul'ün talimatı ile sanıkların kaçmasını önlemek amacıyla apartmanın giriş kapısı önünde beklemeye başladığı, diğer iki polisin arka taraftaki yangın merdivenlerinden binaya tırmanarak maktul ve arkadaşını yakalamaya çalıştıkları, bu sırada polis telsizlerinin sesini duyan maktul ve arkadaşının apartmanın dış kapısından çıkmak istedikleri, ancak olay yerine yardıma gelen apartman kapıcısı tanık Hüseyin'in dış kapıyı kilitlemesi üzerine bunu başaramadıkları, bunun üzerine havalandırma boşluğundan kapının üstündeki sundurmaya çıkarak, kapının önünde bekleyen sanık polis memurunun tam önüne atlayarak kaçmaya çalıştıkları, sanığın "Durun Polis"şeklinde uyarıda bulunup teslim olmalarını isteyerek havaya bir el uyarı ateşi yaptığı, maktul ve arkadaşının kaçmaya çalışması üzerine sanığın maktulü tutarak yakalamaya çalıştığı, aralarında başlayan boğuşmada maktulün sanığın boğazına sarılarak sanıkla birlikte yere düştükleri, tekrar ayağa kalktıklarında maktulün sanığı itekleyerek elinden kurtulduğu ve kaçmaya başladığı, bu sırada sanığın bahçe duvarından öbür tarafa atlayan maktulün arkadaşı olan şahsın sağ elini belinin hizasından kaldırarak kendisine dönmesi üzerine şahsın sağ elinde siyah bir cisim gördüğü, havanın karanlık olmasından dolayı silah zannedip kendisine ateş edebileceğini düşünerek, elindeki silahla kendisini korumak için kendisini sol tarafına doğru atarken "dur teslim ol Polis" diyerek ikazda bulunup bir el ateş etmesi sonucu, bahçe duvarının üstündeki korkuluğu aşarak dışarı çıkmaya çalışan maktulün sol kasık bölgesinden yaralanıp, kurşunun vena ilyaka communis, sol böbrek, dalak ve sol akciğerde meydana getirdiği yaralanma sonucu öldüğü olayda; sanığın Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun 16. maddesine göre doğan silah kullanma yetkisini taksirle aştığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK.nun 24. maddesi delaletiyle 27/1 maddesi gereğince işlem yapılması yerine yazılı şekilde uygulama yapılarak sanığa fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

b) Görevi nedeniyle kendisinde bulunan silahı olayda kullanan sanık hakkında TCK.nun 266.maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 26.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33339, Karar No: 2017/15909, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/33339 E.  ,  2017/15909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen ilk hükmün temyiz incelemesi için Dairemize seri halde gönderilmiş dava dosyalarının üç adet çuval ekinin bulunmasına rağmen, bozmadan sonraki verilen hükmün temyiz incelemesi için gönderilen seri dosyaların ekinde bahsi geçen üç çuval halindeki eklerin bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu üç çuval halindeki eklerin dosyaya eklendikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/595, Karar No: 2021/58, Tarih: 25.02.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/595 E.  ,  2021/58 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Sulh Ceza

Sayısı : 123-600

İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin Nazilli (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 04.06.2013 tarihli ve 123-600 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 29.05.2015 tarih ve 1101-5891 sayı ile;

"Akbank T.A.Ş.'nin özel hukuk statüsüne tabi olması nedeniyle Ceza hukuku uygulamasında 'kamu görevlisi' sayılmayan ve 'kamu görevlisi gibi' cezalandırılması olanağı bulunmayan sanığın, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2012 tarihli müzekkeresine cevap vermemesi üzerine yetkilisi olduğu ilgili banka şubesine 06.09.2012 ve 04.12.2012 tarihlerinde tekit yazıları yazıldığı, yazılarda CMK'nın 332. maddesi şerhine yer verilmesine rağmen gereğinin yerine getirmemesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 15/3. maddesine göre bir fiil hem kabahat hem de suç olarak tanımlanmış ise sadece suçtan dolayı yaptırım uygulanabileceği ancak suçtan dolayı yaptırım uygulanamayan hâllerde kabahat dolayısıyla yaptırım uygulanabileceği nazara alındığında fiilin aynı Kanun'un 32. maddesinde düzenlenen emre aykırı davranış niteliğinde olduğu, anılan maddede öngörülen idari para cezasının miktarına göre eylem tarihi ile inceleme günü arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen 3 yıllık soruşturma zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bozulmasına, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca bu hususta bir karar verilmesi mümkün olduğundan gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına" oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyeleri İ. Çelik ve Ç. Akkaya; "Sanığın eyleminin TCK'nın 257 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı kanaatiyle eylemin 5326 sayılı Kabahatlar Kanunu'nun 32. maddesinde düzenlenen emre aykırı davranış fiilini oluşturacağı yönündeki sayın çoğunluğun düşüncesine iştirak edilmemiştir.

CMK'nın bilgi isteme başlıklı 332. maddesi '(1) Suçların soruşturma ve kovuşturması sırasında Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından yazılı olarak istenilen bilgilere on gün içinde cevap verilmesi zorunludur. Eğer bu süre içinde istenen bilgilerin verilmesi imkânsız ise, sebebi ve en geç hangi tarihte cevap verilebileceği aynı süre içinde bildirilir.

CMK'nın bilgi isteme başlıklı 332. maddesi '(1) Suçların soruşturma ve kovuşturması sırasında Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından yazılı olarak istenilen bilgilere on gün içinde cevap verilmesi zorunludur. Eğer bu süre içinde istenen bilgilerin verilmesi imkânsız ise, sebebi ve en geç hangi tarihte cevap verilebileceği aynı süre içinde bildirilir.

(2) Bilgi istenen yazıda yukarıdaki fıkra hükmü ile buna aykırı hareket etmenin Türk Ceza Kanunu'nun 257. maddesine aykırılık oluşturabileceği yazılır. Bu durumda haklarında kamu davasının açılması, izin veya karar alınmasına bağlı bulunan kişiler hakkında, yasama dokunulmazlığı saklı kalmak üzere, doğrudan soruşturma yapılır' hükmünü içermektedir.

Maddenin Adalet Komisyonuna sunulan teklif gerekçesinde ise 'suçların soruşturulması ve kovuşturulmasının etkin bir şekilde yürütülmesinin sağlanması amacıyla söz konusu önergenin verildiği' belirtilmiştir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesi 'Her şahıs... bir mahkeme tarafından davasının makûl bir süre içinde hakkaniyete uygun ve alenî surette dinlenmesini istemek hakkına haizdir' hükmünü içermekte; Anayasamızın 141. maddesi, davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasının, yargının görevi olduğunu vurgulamaktadır. Ceza muhakemesinin, hukuk devleti ilkesinden vazgeçmeksizin hızlandırılabilmesi için CMK ile öngörülen yenilik ve düzenlemelerin birisi de CMK'nın 332. maddesidir.

CMK'nın 332. maddesi ile suçların soruşturulması ve kovuşturulması sırasında Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından istenilen bilgilere süresinde cevap verilmemesi hâlinin TCK'nın 257. maddesine aykırılık oluşturacağı öngörülmüştür.

TCK'nın 257. maddesinde karşılığını bulan ve CMK'nın 332. maddesinde düzenlenen yükümlülüğün ihlali hâlinde oluşacak olan görevi kötüye kullanma suçu kamu idaresi aleyhine işlenen ve sadece kamu görevlileri tarafından işlenebilecek olan özgü bir suçtur.

CMK'nın 332. maddesinin uygulanmasında karşılaşılan ve çözümlenmesi gereken sorun suçların soruşturulması ve kovuşturulması sırasında Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından bilgi istenilen muhatabın gerçek ve/veya özel hukuk tüzel kişisi olması durumunda bu kişilerin özgü suç niteliğinde olan ve sadece kamu görevlileri tarafından işlenebilen TCK'nın 257. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunun faili olup olmayacaklarıdır.

CMK'nın 332. maddesinde düzenlenen yükümlülüğün muhatabı ve maddenin atfı ile oluşacak olan görevi kötüye kullanma suçunun şüphelisi suçların soruşturulması ve kovuşturulması sırasında Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından kendisinden bilgi istenilen herkestir.