muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17209, Karar No: 2018/2835, Tarih: 26.03.2018

Sigortalılık statüsünün oluşumu için herhangi bir şekil koşulu öngörülmemiştir. Resmi veya yazılı bir sözleşme biçimi şart değildir. Asıl olan sigortalının çalışmaya başlama durumudur. Eylemli olarak gerçekleşen bu durum sonucu sigortalılık statüsü kendiliğinden oluşur.

Somut olayda, davacının serbest piyasa hamalı mı yoksa işyerinde devamlı çalışan hamal mı olduğu açıklığa kavuşturulmadan eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; öncelikle davacıya davalı işyerinde geçen çalışmasını açıklatmak , dinlenen tanık beyanlarının hüküm kurmaya elverişsiz olması nedeniyle ihtilaflı dönemde çalışması bulunan bordro tanıkları ile talep edilen dönemdeki komşu işyeri sahipleri ile bu işyerlerindeki çalışmaları kayıtlara geçmiş kişileri belediye,...,kolluk vasıtasıyla tespit ederek davalıya ait işyerinde işlerin iş yerine bağlı sürekli hamallarla mı yoksa piyasa hamallarıyla mı yapıldığı, çalışmanın varlığı ve kesintili olup olmadığı, tam zamanlı mı kısmi zamanlı mı olduğu, davacının çalıştığını iddia ettiği işin her yıl talep edilen sürenin tamamında yapılıp yapılmadığı, yılın hangi aylarında bu işin yapıldığı, çalışmanın yapıldığı aylarda eksiksiz tam gün olarak (her ay 30 gün üzerinden) bu işin yapılıp yapılmadığı, ayda kaç gün anılan faaliyette bulunulduğu, ücretin kim tarafından ödendiği ve ödenen ücret miktarı ve nasıl ödendiği (günlük, haftalık, aylık) hususları belirlenmeli, davalı işyerlerine ait ihtilaf konusu dönem puantaj kayıtları, ücret tediye bordroları, hasta sevk kağıtları, yaptığı işe göre davacının isim ve imzasını taşıyan fatura ve benzeri her türlü belge getirtilmeli; ilgili meslek/ticaret odasından davalı işyerlerine ait kapasite raporu celbedilmeli, tüm vergi beyannameleri (gerektiğinde keşif yapılarak tespit edilecek) işyeri mekan ve büyüklüğü/fiziki şartları, ciro, elektrik, su tüketimi ve her türlü veri gözetilmek suretiyle çalışması gereken sigortalı sayısı, gerektiğinde alanında uzman bilirkişiden rapor alınarak belirlenmeli, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, davacı ile işveren arasında bağımlılık unsuru tespit edilememesi,davacının piyasa hamalı olarak çalıştığının belirlenmesi durumunda davanın reddi gerektiği gözetilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde temyiz eden davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, 26.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10987, Karar No: 2011/16620, Tarih: 27.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/10987 E.  ,  2011/16620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.678 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davacı idareye ait 2476 ada 12 parsel sayılı taşınmazın bir kısmına davalı tarafından ikametgah yapılarak işgal edildiği belirtilerek 01.11.2004-30.04.2009 tarihleri için 4.678 TL ecrimisilin tahsili, bu dava ile birleşen 2009/997 E sayılı davada ise 2476 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 260/330 hissesinin davacıya ait olduğu belirtilerek yine davalı tarafından bir kısmına ikametgah yapılarak işgal edilmesi nedeniyle 01.11.2004-31.05.2009 tarihleri için toplam 1.857 TL ecrimisilin tahsili talep edilmiştir.

Davalı vekili cevabında; davalıya ait binanın bulunduğu 12 ve 13 nolu parsellerin, tarafların hissedar bulunduğu eski 1109 ada 29 parselde yapılan imar uygulaması ile meydana geldiğini, davalıya ise binasının bulunduğu parselde değil 2477 ada 1 parselde hisse verildiğini ve bu parselde de başkasının binasının bulunduğunu, davalının kötüniyetli olmadığını, idarece davalı hakkında açılan müdahalenin önlenmesi ve kal davasının aleyhe sonuçlandığını ve temyiz edilmeden kesinleştiğini, bu nedenle delil olarak değerlendirilmeyip bu davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; eski 1109 ada 29 parselde tarafların hissedar oldukları ancak, 1989 yılında yapılan imar uygulaması ve şuyulandırma sonucunda buranın parsellere ayrılarak 2476 ada 12 parselin tamamı ile 13 parselin 260/330 payının davacıya verildiği, davalıya ise 2477 ada 1 parselin 1/2 payının tapusunun verildiği, 3194 sayılı yasanın 18/9.maddesine göre, davalının binasının imar uygulaması sonunda 12 ve 13 parsellerde bırakılarak kendisine başka parselden yer verildiği, bu hususun davalının iradesinden kaynaklanmadığı, bina bedeli davalıya ödenmeden ecrimisil istenemeyeceği ve taraflar arasında görülen 204/391 E sayılı davada müdahalenin men'i, kal ve ecrimisile hükmedilmişse de, bu kararın mahkemeye bağlamayacağı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davacı idare tarafından 2476 ada 12 ve 13 parsele ilişkin olarak açılan müdahalenin önlenmesi, kal ve ecrimisile ilişkin ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/391-2008/233 sayılı dosyasında, davaya konu parsellerin imar uygulanması sonucu oluştuğu, bu uygulama ile davalıya başka bir parselden hisse verildiği, dava konusu taşınmaz üzerindeki binanın ise imar uygulaması başladıktan sonra yapıldığının anlaşıldığından iyiniyet iddiasının dinlenemeyeceği, taraflar arasındaki tapu iptali davasının da kuvvetli delil kabul edilmesi gerektiği belirtilerek, davalının müdahalesinin önlenmesi ve binanın kal'ine, ecrimisil isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş olup, temyiz edilmeksizin 06.05.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

Bu durum karşısında yukarıda sözügeçen dava kesin delil kabul edilerek, davalının iyiniyetinden sözedilemeyeceği ve İmar Kanunu 18/9.maddesinin olayda uygulanamayacağı gözetilmeden ve davalının müdahalesinin önlenmesi, ecrimisil ve binanın kal'ine dair kesinleşmiş kararın mahkemeyi bağlamayacağından sözedilerek yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9389, Karar No: 2011/9345, Tarih: 14.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/9389 E.  ,  2011/9345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2010/5290-9212 sayılı 29.06.2010 günlü bozma kararında özetle: [Çekişmeli ... KÖYÜ, 242 parsel sayılı 19520 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tespit dayanağı, Temmuz 1941 tarih 4 ve Nisan 1950 tarih 12 sıra numaralı tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza uymadığı, uyduğu düşünülse dahi, tapu kaydının kuzey sınırında dere bulunmakla, zeminde kuzey yönde yer alan dere sabit sınır kabul edildiğinde, krokide 242/B ile gösterilen bölümün orman içinde kaldığı gözlenmektedir. Mahkemece çekişmeli taşınmazın teknik bilirkişi ...'ın 21.07.2006 tarihli raporunda parsel sayılı taşınmazın 242/A ile gösterilen 11.520 m2 yüzölçümündeki bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verildiği, 242/B ile gösterilen 8.000 m2 yüzölçümündeki bölümüne de tapu kaydı uymayıp, yüksek eğimli olduğu ve tüm yönlerinin de öncesi itibarıyla orman sayılan yerlerden olduğu, bu hali ile 242 parsel sayıl taşınmazın tamamının 6831 sayılı Yasanın 17/2. madde hükmüne göre orman içi açıklık niteliğinde, orman sayılan yerlerden olduğu ve bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu bulunduğundan orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi] gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu ... köyü, 3 pafta 358 parsel ile 4 pafta 242 parsellerin tespitlerinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 31/07/1997 tarihinde ilan edilen ancak eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 31/07/1997 tarihinde ilan edilen ancak eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine eklenen (a) fıkrası ile Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesine göre; bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükmü gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama

yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2, 3, ve 4. bentlerinin kaldırılarak, bunun yerine “6099 sayılı Yasa ile 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine eklenen (a) fıkrası gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile getirilen 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 14/07/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7048, Karar No: 2012/7351, Tarih: 01.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/7048 E.  ,  2012/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ..., ... mirasçısı ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemenin gerekçeli kararı ve temyiz dilekçesinin davalı ...'a tebliğine ilişkin mazbatada, kararın adı geçenin imzasına tebliğ edildiğine dair kaşe basılmış olmasına rağmen muhatap yerine başka kişinin isminin yazılmış olması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmaktadır. Davalı ..., Dairemizin onama kararının kendisine tebliği üzerine karardan yeni bilgi sahibi olduğunu ileri sürerek duruşma talepli olarak karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Karar düzeltme istemi özünde, mahkeme kararına karşı temyiz isteklerini içerdiğinden istemin temyiz talebi olarak değerlendirilebilmesi için mahkeme kararının yöntemince davalıya tebliğ edilmesi, ek temyiz dilekçesi verebilmesi ve temyiz harcının tamamlanması yönünden gerekli sürenin beklenilmesi, bundan sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23548, Karar No: 2023/8823, Tarih: 16.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23548 E.  ,  2023/8823 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu silahla tehdit suçunun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine, yağma suçuna ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2017 tarihli 2017/4032 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri, 109 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2017/78 Esas, 2017/443 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci maddesi, üçüncü fıkrasının (f) bendi , 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.03.2018 tarihli ve 2018/152 Esas, 2018/508 Karar sayılı kararı ile;

''... Sanık atılı yağma suçunu aynı zamanda silahtan sayılan sopa ile işlediği halde, sanık hakkında TCK'nun 149/1-a maddesinin uygulanmaması aleyhe istinaf başvurusu olmadığı için yeniden yargılama konusu yapılmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında TCK'nun 53. maddesi kapsamında güvenlik tedbiri uygulanırken Seçme hakkının cezanın fiilen ceza infaz kurumunda infaz edildiği dönemde kısıtlanması, seçilme hakkının süresiz kısıtlanması ve Sanık hakkında diğer siyasi haklar yönünden bir kısıtlama getirilmemesi yönünde karar verilmesi gerekirken, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı yanlış yorumlanarak yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı olmakla birlikte;

Verilen mahkûmiyetin kanuni sonucu olması sebebiyle bu hususun yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün olmakla;

Her iki hükümde TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nun 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına”

İbaresinin yazılması suretiyle sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi,

1. Dosyadaki çelişkili beyanlarının giderilmediğine,

2. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği yağma suçunun oluşmadığı eylemin sadece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Uzun süredir evine gitmeyen yeğeni ...'i mağdur ...'ın yanında gören sanık ...'ın şahısların yanına gelerek mağdur ...'a, " senin yüzünden ... eve gelmiyor " diyerek yanındaki bir şahıs ile mağduru ve tanık ...'i, Ben u Sen mezarlığı alt kısmındaki ve Dicle Nehri kenarındaki boş arazide bulunan metruk binaya götürdüğü ve mağdurun ayaklarını ve ellerini zincirle orada bulunan motora bağladığı ve tekme ve yumruk atarak darp ettiği, sopayla başına ve ayağına vurduğu, bu sırada ...'ın yanında bulunan diğer şahsın sanığı engellemeye çalıştığı, ancak engelleyemediği; bu arada sanığın, mağdurun 15,00 TL parasını, şarj cihazını ve botlarını alıp mağduru o şekilde bırakarak olay yerinden ayrıldığı; sıkı bağlamadıkları için mağdurun, kendi imkanlarıyla zinciri çözerek en yakınındaki polis uygulama noktasına gidip olayı bütün samimiyetiyle ve oluşa uygun bir şekilde polise anlattığı ve mahkemece sanığın yağma suçunu işlediği sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilerek buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık ...'ın olayın akabinde yeğeni tanık H.Ç ile birlikteyken polislerce yakalandıkları 30.01.2017 tarihli tutanak içeriğinden anlaşılmıştır.

3. Dosya içerisinde mevcut 30.01.2017 tarihli Canlı Teşhis tutanağında mağdurun sanığı teşhis ettiği anlaşılmıştır.

4. Sanığın atılı suçu kabul etmemekle sadece mağdura ... attığına dair beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Selahaddin ... Devlet hastanesinin 30.01.2017 tarihli saat 00:30 sıralarında gerçekleşen muayane raporunda; '' mağdurda frontal bölgede 5 cm lik skalp kesisi mevcut olduğu ve basit tıbbi müdehale ile giderilir ölçüde hafif nitelikte olduğunun '' bildirildiği anlaşılmıştır.

6. Tanık H.Ç nin arkadaşı olan mağduru, dayısı olan sanığın Dicle Nehri kenarındaki boş arazide bulunan metruk binaya götürdüğü ve ayaklarını ve ellerini zincirle orada bulunan motora bağladığı ve tekme ve yumruk atarak darp ettiği, sopayla başına ve ayağına vurduğu sonra da mağdurun botlarını aldığına dair mağdurla uyumlu beyanlarda bulunduğu ancak mahkeme de dayısı olan sanık lehine beyanda bulunduğu tespit edilmiştir.

7. Kovuşturma aşamasında zararın giderildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hüküm yönünden mahkeme gerekçesi ve Olay ve Olgular bölümünde anlatılan delillere göre, olayın tanığı olan ve sanığın yeğeni ve mağdurunda arkadaşı olan tanık H.Ç'nin beyanlarındaki çelişki giderilmeye çalışılmış ise de giderilemediği ancak mahkemece sanığın, yeğeni olan ...'i saat 20.30 sıralarında mağdur ...'ın yanından aldıktan sonra hiç yanından ayırmamış olması ve saat 03.50 sıralarında sanık yakalandığında da ...'in, sanığın yanında bulunması dikkate alındığında, ...'in duruşmadaki; mağdurun, kendisine bıçak çekip dayısı aleyhine ifade vermesi hususunda zorladığına yönelik beyanlarının oluşa uygun düşmediği, aradan geçen zaman ve ... ile sanığın yakınlığı itibariyle muhtemel bir çevre baskısı yada yakınlık nedeniyle etkilenerek çocuğun beyanını değiştirmiş olabileceği ve bir çocuğun başka bir çocuğa 10 gün boyunca evine gitmemesi hususunda aralıksız baskı yapmasının, hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve mağdurun olaydan hemen sonra Ben u sen mezarlığının yanındaki polis uygulama noktasına giderek olayı bütün ayrıntılarıyla ve samimi bir şekilde anlattığı ve anlatıma uygun olarak mağdurun vücudunda yaraların tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın sırf suçtan kurtulmaya yönelik ve aşamalarda kendi içinde çelişkili beyanlarına itibar edilmediği... yönündeki gerekçesi yerinde görülmekle sanığın yağma eyleminin sübut bulduğu anlaşılmakla bu husustaki temyiz sebepleri yönünden kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oybirliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.03.2018 tarihli ve 2018/152 Esas, 2018/508 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13288, Karar No: 2018/5141, Tarih: 25.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/13288 E.  ,  2018/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükmü 12.02.2014 tarihinde temyiz ettiği, mahkemece 14.02.2014 tarih ve 2012/92 Esas, 2013/103 Karar sayılı ek karar ile sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığından reddine karar verildiği, sanığın 27.02.2014 tarihinde temyiz isteminin reddine dair ek karara karşı temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, söz konusu ek kararın sanığa tebliğ edildiğine ilişkin tebligat evrakına dosyada rastlanılmadığından, sanığın 14.02.2014 tarihli ek karara karşı temyiz isteminin süresinde olup olmadığının denetimi bakımından temyiz isteminin reddine dair 14.02.2014 tarihli ek kararın sanığa tebliğ edildiğine dair tebliğ evrakının varsa dosya içerisine konulduktan sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 25/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.