muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4710, Karar No: 2022/6016, Tarih: 19.09.2022

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6762 sayılı mülga Ticaret Kanunu 333. maddesi, "Aksine esas mukavelede hüküm olmadığı takdirde idare meclisi azalarına her toplantı günü için bir ücret verilir. Ücret miktarı esas mukavelede tayin edilmemişse umumi heyetçe tayin olunur.

" hükmünü haizdir.

Somut olayda, davacı ve davalı şirket arasında vekalet ilişkisi olmakla birlikte, aralarında akdedilen belirsiz süreli hizmet akdi çerçevesinde iş ilişkisinin de bulunduğu anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki iş sözleşmesi, davacının ceza yargılamasına da konu olan davranışları nedeniyle davalı şirketin yönetim kurulu kararı ile sona erdirilmiştir. Her ne kadar Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinde görülen davanın sonucunda davacının 20.03.2008 tarihli yönetim kurulu toplantı tutanağına eklemeler yaparak usulsüz davranışlarda bulunduğu tespit edilmişse de, bu husus davacının, davalı ile olan hizmet akdi çerçevesinde biriken ücret ve ikramiye alacak haklarını almasına engel teşkil etmemektedir.

Keza, bozma ilamı öncesinde Ankara 7. İş Mahkemesi'nin 2009/860 esas sayılı dava dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre bu alacak kalemleri hesaplanmış ve davacıya bu bedellerin ödenmediği tespit edilmiştir. Dosyaya kazandırılan bilirkişi raporunda belirtildiği gibi, davacının ücret ve ikramiye alacaklarının davalı tarafından ödenmediğinin tespiti halinde, mahkemece raporda belirtilen ücret ve ikramiye alacaklarının, taleple bağlı kalınarak, davacıya ödenmesine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 19/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/2899, Karar No: 2012/10305, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2899 E.  ,  2012/10305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum tarafından tarımsal sulama aboneliğine ilişkin olarak 2003 yılında herhangi bir tutanak düzenlenmediği halde,15.09.2003 tarihli 26.812 TL bedelli kaçak tahakkuk yapıldığını,sayacında 09.06.2004 tarihinde meydana gelen yanma sonucunda bu kaçak tespitin yapıldığını düşündüğünü,ancak kaçak bir kullanımının olmadığını belirterek kaçak tahakkukun haksız olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının sayacının değiştirildiğini,imha edilmeden önce yapılan kontrol sonucu düzenlenen ayar raporunda müdahale yapıldığının tespit edilmesi nedeniyle başka bir incelemeye gerek kalmaksızın kaçak tahakkuk yapıldığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece kaçak tespit tutanağının aksi ispat edilinceye kadar geçerli bir belge olduğu,davacının gerçeğe aykırı belge düzenlendiğini ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 24.12.2004 tarihli kaçak tahakkuka esas 13.05.2004 tarihli kaçak tespit tutanağında ,bu tutanağın 14.07.2004 tarihli ayar raporuna dayalı düzenlendiği belirtilmiş,kaçak tespit tutanağında atıf yapılan 14.07.2004 tarihli ... Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğü ölçüler ve ayar şube müdürlüğünün sayaç kontrol raporunda ise sayacın okuma ve tahakkuk hatası olmadığı,gerilim altında boşa dönmediği ancak sayaç kapağı üzerinde müdahale olduğu tespit

2012/2899-10305

Dava konusu 24.12.2004 tarihli kaçak tahakkuka esas 13.05.2004 tarihli kaçak tespit tutanağında ,bu tutanağın 14.07.2004 tarihli ayar raporuna dayalı düzenlendiği belirtilmiş,kaçak tespit tutanağında atıf yapılan 14.07.2004 tarihli ... Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğü ölçüler ve ayar şube müdürlüğünün sayaç kontrol raporunda ise sayacın okuma ve tahakkuk hatası olmadığı,gerilim altında boşa dönmediği ancak sayaç kapağı üzerinde müdahale olduğu tespit

2012/2899-10305

edilmiştir. Raporda her ne kadar sayaç kapağına müdahalede bulunulduğu belirtilmiş ise de bu hususa ilişkin olarak davalı idare görevlileri tarafından düzenlenen 30.04.2004 tarihli bilgilendirme tutanağında davacı abonenin dinamosundan kaynaklanan bir arıza sonucu abone panosunun alev aldığı,alevlerin söndürülmesi amacıyla panoya su verildiği sırada mühürlü bulunan kapağın mührünün istem dışı kırıldığı ancak sayacın mühürlerinin mevcut olduğu,ayrıca plastik mühürlerle sayacın mühürlü olduğu tespit edilmiştir. Nitekim mahkemece yapılan keşfe dayalı olarak düzenlenen bilirkişi raporunda da davacının elektrik panosunda çıkan yangın nedeniyle yanık ve erime izleri olduğu tespit edilmiştir. Yukarıda anlatılan tüm bu safahat dikkate alındığında davacının kaçak elektrik kullanmak amacıyla bir müdahalesinin olmadığı,davalı idare tarafından gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan kaçak tahakkuk işleminin yapıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece dava konusu kaçak tahakkuk bedeli içinde, tahakkuka konu dönemler itibariyle davacıdan tahsil edilmeyen normal kullanım bedeline ilişkin tahakkuklar olup olmadığı incelenerek, normal kullanım bedellerinin bulunduğunun tespiti halinde bu kısım bedellerin mahsubu ile kalan miktar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 16.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3638, Karar No: 2015/11236, Tarih: 28.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3638 E.  ,  2015/11236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2014/98-2014/155

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/04/2014 gün ve 2014/98-2014/155 sayılı kararı onayan Daire’nin 12/11/2014 gün ve 2014/9805-2014/17387 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 04/05/2010 - 27/04/2011 tarihleri arasında boya üretim müdürlüğü kısmında teknisyen olarak çalıştığını, ihbar önellerine uymadan ve hiçbir geçerli sebep bulunmaksızın işten ayrıldığını, sözleşmeye aykırı şekilde 2 yıl içinde rakip firma D.'da işe başladığını, davalının görevi nedeniyle teknik ve mesleki bilgi, donanım ve sırlara sahip olduğunu, müşterileri tanıdığını, davalının rekabet yasağına uymayarak iş akdini feshedip aynı sektörde faaliyet gösteren başka bir şirkete geçmekle edindiği tüm ticari bilgi ve sırları rakip firmada kullandığını, hizmet sözleşmesinde düzenlenen cezai şartı ödemesi gerektiğini ileri sürerek; 14.340,00 TL cezai şartın akdin feshi tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 28/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24623, Karar No: 2016/7713, Tarih: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24623 E.  ,  2016/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3212, Karar No: 2018/6820, Tarih: 19.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/3212 E.  ,  2018/6820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Dava,18.06.2006 tarihinde gerçekleşen trafik iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ve yapılan cenaze masrafının 506 sayılı Kanun uyarınca tahsili istemli olup; hükme esas alınan kusur raporunda, davalı işveren şirketin %70 oranında kusurlu olduğu, işveren vekili davalı ...'in kusurunun şirket kusuru içinde değerlendirildiği, sürücü kazalının ise %30 oranında kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle, Mahkemece davalı ... yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, davalı şirket yönünden ise kurum zararının %50 sine tekabül eden kısmı üzerinden talep gibi davanın kabulüne dair hüküm kurulduğu anlaşılmakta ise de, Mahkemece verilen kararın eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda davalı ...'in kusurunun davalı şirket kusuru içerisinde değerlendirildiğinin belirtilmesine rağmen, davalı ... yönünden kusur tespiti yapılmadığından bahisle, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

Kabule göre de; davalı ... yönünden kusur tespiti yapılmadığından reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

Mahkemece, davalı ...'in kusurunu da irdeleyecek şekilde olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden yeniden kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Kabule göre de; davalı ... yönünden kusur tespiti yapılmadığından reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

Mahkemece, davalı ...'in kusurunu da irdeleyecek şekilde olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden yeniden kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları dikkate almaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3695, Karar No: 2024/4058, Tarih: 24.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3695 E.  ,  2024/4058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki inançlı işlem hukuksal sebebine dayalı tapu iptali ve tescil ile tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 24.09.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden gelmedi. Davacılar vekili Av. ... ve Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle, davacıların murisi ... ile davalının kardeş olduğunu, muris hayatta iken davalı ile aralarındaki inanç ilişkisi gereğince murisin mülkiyetindeki dava konusu bir kısım taşınmazları davalı kardeşine devrettiğini, bir kısım taşınmazların da bedelini ödediği halde davalı adına tescil ettirdiğini, davacıların amcası olan davalının dava konusu 128 ada 19, 20, 21, 22 parsel ile 239 ada 6 parsel sayılı taşınmazları davacılara devretmesi gerekirken devir etmeye yanaşmadığını, 239 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davacıların murisi ...'un ölümünden sonra davalı tarafından dava dışı 3. kişiye satıldığının öğrenildiğini, yazılı belge bulunduğunu iddia ederek 128 ada 19, 20, 21 ve 22 parsel sayılı taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına miras payları oranında tesciline, 239 ada 6 parsel sayılı taşınmazın satış tarihindeki değerinin tespit edilerek davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, iddiaların gerçeğe aykırı olduğunu, davalının yazılı belgeden dava dilekçesinin tebliği ile haberdar olduğunu, müvekkilinin böyle bir belge düzenlemediğini, belgeye imza atmadığını, yazı ve imzaya itirazın ön sorun olarak incelenmesini gerektiğini, müvekkili ile davacıların murisinin birlikte ticaret yapmaları nedeniyle boşa imza atmış olabileceğini, müvekkili ile davacıların murisinin birbirine geniş yetkiler içeren vekaletnameler verdiğini, belgedeki yazının sonradan daktilo ile doldurulduğunun açık olduğunu, zamanaşımı def'inde bulunduğunu, inaçlı işlemin dayanağı olduğu iddia edilen belgenin tek taraflı irade açıklaması içerdiğini, inançlı işlemin belgesi olarak kabul edilebilmesi için karşılıklı irade beyanı içermesi gerektiğini, belgede dava dışı bir taşınmaz daha olmasına rağmen bu taşınmaz ile ilgili davacıların talebinin olmamasının kötüniyeti gösterdiğini, davacıların sonradan yaratılmış bir belge ile şanslarını denediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; inanç ilişkisini gösterir yazılı belge bulunduğu, belgede inananın imzasının bulunmasının gerekmediği, imzanın davalıya ait olduğunun ATK raporu ile sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın mülkiyet hakkı ve tapuya güven ilkesini ortadan kaldırdığını, davalının davaya konu bir belge imzalamadığını, davacıların murisi olan kardeşine vermediğini, belgenin sözleşme niteliği taşımadığını, tarafların karşılıklı irade beyanını içermediğini, belge sonradan hazırlandığı için davacıların murisinin imzasının bulunmadığını, davacıların annelerinin bir olmadığını, davacıların muris babalarının ölümünden sonra maddi sıkıntı içine girerek yıllarca davalı ile birlikte ticaret ile iştigal etmiş babaları ...'u aile mensuplarının tüm mal varlığının sahibi sanma yanılgı ve gafleti içine düştüklerini, yazılı belgenin içeriğini ve imzayı kabul etmemekle birlikte bir an için geçerli olduğu düşünülse bile ancak yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilmesi gerektiğini ve mutlaka görgüye dayalı tanık beyanları ile desteklenmesi gerektiğini, oysa ki davada yazılı delil başlangıcını destekler mahiyette tanık beyanı bulunmadığını, davacı tanıklarının davanın kabulünde menfaati bulunan kişiler olduğunu, davalının saygın bir iş adamı olduğunu, davalının dava konusu taşınmazları satın alabilecek maddi gücünün bulunduğunu, inançlı işlem yapılmasını gerektirir bir durumun bulunmadığını, davacı yanın davasını ispat edemediğini, davacı tarafın ödeme belgesi sunmadığını, 04.11.1996 tarihli vekaletname ile muris Memduh'un davalıya taşınmazları ile ilgili kendisinin yapabileceği her türlü hukuki ve idari işlemi tıpkı kendisi gibi kendi yerine yapma yetkisi verdiğini, dava konusu 30.10.1996 tarihli belge ile iş bu vekaletname tarihi arasında sadece 5 gün ara bulunduğunu, taşınmazların sahibi olmadığını zaten bilen bir kişinin bile bile vekaletname düzenleyerek davalıya satış ve satış bedeli tahsili dahil olmak üzere yetkiler vermesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ATK' da eksik inceleme yapıldığını, yazılı belgenin kağıt yaşı, imza yaşı, belgedeki yazının mürekkep yaşı hakkında inceleme yapılmadığını, ATK bu hususlarda bilimsel bir yöntem bulunmadığı şeklinde görüş bildirerek yardımcı tespite gitmediğini, ATK'nın görüşüne itibar edilmesi gereken tek ve son kurum olmadığını, belgenin... Polis Laboratuvarına gönderilmesi isteminin reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazlarla ilgili tüm işlemlerin ve vergi ödemelerinin 20 yılı aşkın bir süredir müvekkili tarafından yapıldığını, kardeşi dahi olsa hiç kimsenin taşınmazlarını 20 yıl süre boyunca başkasının üzerinde bırakmayacağını, zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını ve eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarına ilaveten istinaf başvurusunun duruşma istemli yapılmasına rağmen duruşma isteminin gerekçe belirtilmeksizin reddedildiğini, savunma ve gerekçeli karar hakkının kısıtlandığını belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, inançlı işlem hukuksal sebebine dayalı tapu iptali ve tescil ile tazminat istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu 05.02.1947 tarihli ve 1945/20 Esas, 1947/6 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

17.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.