muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13326, Karar No: 2013/7094, Tarih: 09.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/13326 E.  ,  2013/7094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum zararının rücuen tazminine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişinin sorumluluğu konusunda yeni düzenleme getirilmiş ise de, anılan kanunda söz konusu düzenlemenin yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir hüküm bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir. Anılan madde uyarınca davalıların Kurumun rücu alacağından sorumlulukları ancak kusurlarının varlığı halinde mümkündür.

506 sayılı Yasanın 26. maddesine dayanan rücu davalarında kusurun belirlenmesinde mahkemece, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak ve varsa çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Bilirkişilerce kusur durumu saptanırken, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca inceleme yapılarak, işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceğini, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığını ve dayanağı mevzuat hükümlerinin ayrıntılarıyla irdelenerek gösterilmesi, soyut ifadelerin kullanımı ile yetinilmemesi gerektiği de belirtilmelidir.

4857 sayılı İş Kanununun 77. maddesi gereğince işveren işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar.

İşçinin beden ve ruh sağlığının korunmasında önemli olan yön, bu tedbirin alınmasının hakkaniyet ölçüleri içinde işverenden istenip istenemeyeceği değil, aklın, ilmin, fen ve tekniğin böyle bir tedbirin alınmasını gerekli görüp görmediği hususlarıdır. Bu itibarla işveren, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı taktirde gerekmeyeceği gibi, bir düşünce ile almaktan çekinemeyecektir.

İşçinin beden ve ruh sağlığının korunmasında önemli olan yön, bu tedbirin alınmasının hakkaniyet ölçüleri içinde işverenden istenip istenemeyeceği değil, aklın, ilmin, fen ve tekniğin böyle bir tedbirin alınmasını gerekli görüp görmediği hususlarıdır. Bu itibarla işveren, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı taktirde gerekmeyeceği gibi, bir düşünce ile almaktan çekinemeyecektir.

Çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığı, işverenin önlem alma ödevini etkilemez. İşveren, iş disiplinini sağlamak, çalıştırdığı sigortalının beden ve ruh tamlığını korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak, uygulatmak ve denetlemekle yükümlüdür.

Kusur oranlarının saptanmasında, ihlal edilen mevzuat hükümleri belirlenirken, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkatin de neler olduğunun eksiksiz bilinmesinde, kusur raporuna ve dava dosyasına yansıtılmasında yasal zorunluluk vardır.

Somut olayda,davalı ... Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şirketinde servis danışmanı olarak görevli bulunan ...'in olay günü, ...yarış pistinde, ... ve ... isimli iki bayan müşteriye test sürüşü yaptırdığı sırada, müşteri ...'in aracı kullandığı sırada, test yolu dışına hendeğe düşmesi sonucu, Kurum sigortalısı ...'in yaralandığı; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ,olayın meydana gelişinde davalı ... Otomotiv Bilişim inşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketine ve herhangi bir elemanına kusur izafe edilmediği , davalı araç sürücüsü ...'ın % 100 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği ,mahkemece,davalı şirket yönünden davanın reddine,davalı ... yönünden ise davanın kabulüne karar verilerek hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, Mahkemece , araçtaki diğer kişi olan ... 'ın da beyanı alınmak suretiyle ,iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile, işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan,ilgili mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı, varsa, üçüncü kişilerin sorumlulukları, yargısal denetime elverir biçimde irdelenip, kusur raporu alınmaksızın, eksik ve yetersiz inceleme ile sonuca varılması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan ... vekillerinin ,bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22824, Karar No: 2016/4419, Tarih: 18.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/22824 E.  ,  2016/4419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu şirket vekili icra mahkemesine başvurusunda, takibe dayanak senetteki yazıların, şirket kaşesinin ve imzanın müvekkili şirkete ve şirketin yetkili temsilcisine ait olmadığını, senet lehtarı ve yetkili hamil ile aralarında senet düzenlenmesini gerektirici hiç bir mal ya da hizmet alımının söz konusu olmadığını, sahte senedin bilgisayar vasıtası ile kopya edilerek şirket yetkilisinin imzası taklit edilmek suretiyle düzenlendiğini ileri sürerek, takibin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, 29.04.2015 havale tarihli Jandarma Genel Komutanlığı... Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından düzenlenen rapora istinaden takibe dayanak senedin; baskı tekniği, kullanılan kağıt ve mürekkekep kalitesi gibi özellikler yönünden matbu basım senetlerden farklılık gösterdiğinin tespit edildiği, senedin sahte düzenlendiğinin sabit olduğu, bu haliyle takibe konu senedin kambiyo senedi vasfı taşımadığı gerekçesiyle takibin iptaline karar verilmiştir.

İcra mahkemeleri şikâyet ve itirazları belli bir usule uyarak yargılayan ve objektif hukuk kurallarını şikayet ve itirazlara uygulamak suretiyle bunları takip hukuku bakımından kesin hükme bağlayan mahkemelerdir. Bu mahkemeler, takip hukukuna ilişkin uyuşmazlıkları çözme görevini yerine getirirken kural olarak tanık dinleyemeyeceklerinden dar (sınırlı) yetkili olup, sahtelik iddiasını inceleme yetkileri de genel mahkemeye göre daha kısıtlıdır.

Genel mahkemeler, senetteki sahtelik iddiasını Hukuk Muhakemeleri Kanununun verdiği yetkiyle daha detaylı bir biçimde inceleme olanağına sahiptir.

Somut olayda, takip konusu senetteki imzanın borçlu ...Yapı Denetim Limited Şirketi'ni temsile yetkili ...'in eli ürünü olduğu icra mahkemesince yaptırılan bilirkişi raporlarından anlaşılmaktadır. Takip konosu senedin; “orijinal bir senet örneğinin tarayıcı yardımıyla bilgisayar ortamına yüklendiği ve daha sonra renkli bir yazıcı kullanılarak mevcut belge üzerine çıktı alınarak ilgili hanelerinin doldurulması suretiyle oluşturulduğuna” yönelik sahtelik iddiası ise yargılamayı gerektirdiğinden, dar yetkili icra mahkemesinde incelenmesi mümkün değildir.

Bu nedenle takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz olup, borçlunun imzaya ve borca itirazı konusunda karar mahallinde herhangi bir değerlendirilmede bulunulmadığından borçlunun bu yöndeki itiraz nedenleri incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçeyle takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

Bu nedenle takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz olup, borçlunun imzaya ve borca itirazı konusunda karar mahallinde herhangi bir değerlendirilmede bulunulmadığından borçlunun bu yöndeki itiraz nedenleri incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçeyle takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

GB
Yargıtay — Esas No: 2018/8451, Karar No: 2020/11306, Tarih: 09.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/8451 E.  ,  2020/11306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet verme, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına ve koruma ve tedavi amaçlı güvenlik tedbiri uygulanmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet verme suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2165, Karar No: 2012/5758, Tarih: 04.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2165 E.  ,  2012/5758 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davasının sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 04.10.2012 gün ve 2011/386 Esas 2011/341 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, .... harç tahsil müzekkeresine dayalı 10.270,81 TL alacağın iflas dairesince sıra cetvelinin 4. sırasına kaydedildiğini, oysa alacağın mahkeme harcı olup, devlet alacağı olması nedeniyle 3. sıraya kaydının gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan, özel borç ilişkisinden kaynaklanan, tahakkuku tahsile bağlı harç tahsil müzekkeresine dayalı alacak isteminin, vergi niteliği taşımadığından 4. sıraya kaydının yapıldığını savunarak, istemin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesince, davacının alacağının dayanağının harç tahsil müzekkeresi olduğu, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 28/a maddesinin ( ... Karar ve ilam harcı ödenmedikçe ilgiliye ilam verilmez...) tümcesinin Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edildiği, ... Mahkemesi iptal kararı dikkate alındığında ilam harcının taraflarca ödenmesinde ilamın uygulanması bakımından bir zorunluluk kalmadığı, özel borç ilişkisinden kaynaklanan tahakkuku tahsile bağlı harç tahsil müzekkeresine dayalı alacak isteminin vergi niteliğini taşımadığı ve sıra cetvelinin 4. sırasına alınmasında bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 15.09.2011 tarih ... sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,70 TL harç ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak ... gelir kaydedilmesine, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3781, Karar No: 2019/15290, Tarih: 05.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3781 E.  ,  2019/15290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davalı avukatının temyiz talebini 05/03/2019 tarihli ek kararla reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin 05/03/2019 tarihli ek kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili ilave tediye ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Bursa 9. İş Mahkemesi’nin 18.10.2018 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne, 3.292,56 TL ilave tediye ücreti alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bursa 9. İş Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin 07.02.2019 tarihli kararı ile davalı vekilinin istinaf talebi, “6100 Sayılı HMK'nın 341. maddesi gereğince; İlk derece mahkemelerinde verilen nihaî kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Şu kadar ki, para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararlar hariç, miktar veya değeri karar tarihi itibariyle 3.560,00 Türk lirasını geçmeyen davalar hakkındaki nihaî kararlar kesin olup iş bu dava dosyasında kabul edilen tutarlar bu kesinlik sınırının altında kaldığı” şeklinde gerekçelendirilerek, HMK’nın 341/2, 346. ve 352. maddeleri gereğince kesin olmak üzere reddedilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle 05.03.2019 tarihli ek karar ile HMK’nın 346/1 ve 366. maddelerine göre temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından verilen 05.03.2019 tarihli ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı tarafından istinaf incelemesine konu edilen miktar 3.292,56 TL ilave tediye ücreti alacağı, ilk derece mahkemesinin karar tarihi itibariyle 3.560,00 TL istinaf kesinlik sınırı kapsamında kaldığından Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf isteminin reddine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuş ve 05.03.2019 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz isteminin de reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı tarafından istinaf incelemesine konu edilen miktar 3.292,56 TL ilave tediye ücreti alacağı, ilk derece mahkemesinin karar tarihi itibariyle 3.560,00 TL istinaf kesinlik sınırı kapsamında kaldığından Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf isteminin reddine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuş ve 05.03.2019 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz isteminin de reddine karar verilmiştir.

Temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.03.2019 tarihli ek karar HMK'nın 362/1-a ve 362/2 maddelerine uygun olduğundan bu karara yönelik temyiz isteminin reddi ile EK KARARIN ONANMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 05/09/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2078, Karar No: 2021/5761, Tarih: 29.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/2078 E.  ,  2021/5761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen muvazaaya dayalı tasarrufun iptali ve haciz ve satış yetkisi verilmesi davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalılardan ..., ...’e velayeten ... vekilinin başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalılardan ..., ...’e velayeten ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davalılardan ... aleyhine 30/06/2016 tarihinde Gaziantep 13. İcra Müdürlüğü'nün 2016/138669 esas sayılı dosyasında kambiyo senetlerine mahsus icra takibi başlatıldığını, anılan davalının borcunu ödememek için üzerine kayıtlı Gaziantep ili ... ilçesi ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazı 10/09/2015 tarihinde önce eşinin kardeşi olan davalılardan ...'e 53.000,00 TL bedelle, ardından ... tarafından 16/09/2015 tarihinde borçlu davalı ...'in kızı 2005 doğumlu diğer davalı ...'e 55.000,00 TL değerle muvazaalı bir şekilde devrettiğini beyan ederek, dava konusu taşınmazın devrine dair yapılan tasarrufun iptali ile Gaziantep 13. İcra Müdürlüğü'nün 2016/138669 sayılı dosyasındaki alacağı tahsil yönünden haciz ve satış isteme yetkisinin tanınmasını talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın devir tarihindeki gerçek satış değeri ile tapudaki satış bedeli arasında açık fark bulunması, devir yapılan ...’in devir tarihinde henüz 10 yaşında olması ve devir tarihleri arasında 6 gün gibi çok kısa süre bulunması hususları bir arada değerlendirilerek davalılar arasında yapılan satış işlemlerinin davacı bankaya olan kredi söleşmesinden doğan borcun ödenmesini önlemek amacıyla muvazaalı olarak yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulü ile Gaziantep ili, ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın, 10/09/2015 ve 16/09/2015 tarihlerinde yapılan satışına ilişkin tasarrufun iptali ile davacıya, alacaklı olduğu Gaziantep 13. İcra Müdürlüğünün 2016/138669 sayılı dosyasındaki alacak ve ferilerinin tahsili amacıyla taşınmaz üzerinde cebri icra yoluyla haciz ve satış yetkisi tanınmasına karar verilmiş; karara karşı ..., ...’e velayeten ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, ..., ...’e velayeten ...’in istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar ..., ...’e velayeten ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalılar ..., ...’e velayeten ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 17.351,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ..., ...’e velayeten ...'den alınmasına 29/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7628, Karar No: 2015/9378, Tarih: 30.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/7628 E.  ,  2015/9378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/263921

MAHKEMESİ : Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2012

NUMARASI : 2012/664 (E) ve 2012/755 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanık H.. S..'nin yakını H. S.'nin 01/08/2012 tarihli duruşmada suça konu cep telefonunun bedeli olan 140 TL'yi müştekiye ödediği, müştekinin ise aynı duruşmada zararının karşılandığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 168/2 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2622, Karar No: 2024/3624, Tarih: 03.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/2622 E.  ,  2024/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/539 E., 2017/1046 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kusur tespitine, eksik inceleme ile karar verildiğine, ölenin ebeveynlerinin de müteferrik kusurları olduğuna, bu nedenle ortak kusur durumuna göre cezanın belirlenmesi gerektiğine, kazada oluşan ağır sonuçta yeterli illiyet bağının olmadığına, kararın sanık lehine bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, sanığın HTS kayıtlarında kaza saatlerinde 8 ayrı telefon görüşmesi bulunduğunun belirlenmiş olduğuna bu nedenle eylemin bilinçli taksirle işlendiğine, kararın yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR