muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/761, Karar No: 2020/2729, Tarih: 06.07.2020

. Mahallinde yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, taşınmazın imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; komşu taşınmazların varsa dayanak kayıtlarının dava konusu taşınmazların yönünü ne okuduğu belirlenmeli; bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli; dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeye çalışılmalı; teknik bilirkişiden keşfi takibe elverişli, krokili rapor alınmalı; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazın imar-ihyaya konu olabilecek yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir, önceki ziraat bilirkişi raporunu irdeleyen, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; taşınmazın sınırında dere bulunması nedeniyle dere yatağı olup olmadığına dair jeolog bilirkişiden rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, taşınmazda imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcı, şekli ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; 3402 sayılı Kanun'un 17. maddesi göz önüne alınarak taşınmaz imar planı kapsamında ise imar planının onay tarihinden önce, imar planı kapsamı dışındaysa dava tarihine kadar 3402 sayılı Yasa'nın 14. ve 17. maddesinde öngörülen koşulların davacı taraf yararına gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, davacı adına aynı çalışma alanı içerisinde kadastro sırasında belgesiz zilyetlik nedeniyle tespit edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Adliye Yazı İşleri Müdürlüğü, Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden (senetsiz defteri) sorularak varsa bu taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının kesinleşip kesinleşmediklerini gösterir şekilde onaylı örnekleri getirtilmeli ve tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9853, Karar No: 2014/23712, Tarih: 07.07.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9853 E.  ,  2014/23712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/191785

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2013/40 (E) ve 2013/165 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay ve yakalama tutanağı içeriğine göre, suça sürüklenen çocuklar yakalandığında motosiklete ait plakayı sakladığı yeri gösterip müştekiye iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesinin tatbiki gerektiğinin gözetilmemesi,

2–Müştekiye ait yol üzerinde park halinde bulunan motosikleti çalma eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1 maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar E.. K.. ve G.. K.. müdafilerinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, ceza süresi yönünden suça sürüklenen çocukların kazanılmış hakkının gözetilmesine, 07/07/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4741, Karar No: 2021/4874, Tarih: 21.10.2021

**5. Ceza Dairesi         2019/4741 E.  ,  2021/4874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ... İzmir Vakıflar Bölge Müdürlüğü bünyesinde mimar olarak görev yaptığı, söz konusu Müdürlükçe düzenlenen “...-Merkez- ... Cami Onarımı (Restorasyonu)” işinin ediminin ifası sürecinde kontrol ile görevlendirildiği, ...'nın müşavirlik hizmeti alınan ... Mim. Müh. Müş. Hiz. Ltd. Şti'nin, ...'in ise suça konu işin yüklenicisi ... Yapı Turizm Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin yetkilisi oldukları, bahse konu işte yaklaşık maliyet cetvelinde yapılması mümkün olmayan imalatlara yer verilmek, ediminin ifası sırasında bazı imalat kalemlerinin metrajı yüksek olarak gösterilmek ve yerine getirilmeyen imalatlar yerine getirilmiş gibi hak ediş düzenlenmek suretiyle kurumun zarara uğratıldığı, böylelikle edimin ifasına fesat karıştırıldığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların tüm aşamalarda suçlamayı reddederek eksik ve hatalı iş yapılmadığını, yapılan imalatların sözleşmeye aykırı olmadığını, bu nedenle fazla ödeme yapılmadığını savunmaları karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması açısından, kamu görevlisi olan sanık ...'in görevine ilişkin detaylı bilgi alınarak, sanıklar aleyhlerine açılan tazminat dava dosyaları ile suça konu işlere ilişkin tüm ihale evrakının bu kapsamda plan, proje, metraj cetvelleri, hak ediş raporları ve harcamalara dair belgelerin, ... Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı'nın 03/03/2009 tarihli ve 03 sayılı inceleme raporunun eklerinin eksiksiz olarak temini ile daha önceden hukuk ve ceza mahkemelerince keşif yapılmış olması halinde alınan teknik bilirkişi raporlarının

temini, yapılmamış olması halinde ise mimari, restorasyon ve inşaat hususlarında uzman bilirkişilerin katılımıyla mahallinde keşif yapılıp suç tarihi itibarıyla yapılan onarım işlerinin projeye ve sözleşme hükümlerine uygun olup olmadığı, projeye göre yapılan işlerle varsa proje harici işlerin belirlenmesi, proje harici fazladan yapılan işler olup olmadığının, fazla imalat yapılmış olması halinde yapılan işin gereği olarak yapılması gerekip gerekmediğinin, yapılan işin toplam maliyetinin, ayrıca yapılmayan veya eksik yapılan işler varsa bunların da değerinin tespitinden sonra dosyanın Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak bilirkişi heyetine tevdi edilerek sözleşme ve ekleri detaylıca incelenerek edimin sözleşme hükümlerine uygun şekilde ifa edilip edilmediği, yüklenicinin sözleşme ile eki ihale dokümanlarına göre yaptığı işlerle varsa proje harici işlerin belirlenmesi ve yapılan işin toplam maliyetinin, yapımını üstlendiği halde hiç yapmadığı ya da eksik yaptığı ve proje harici fazladan yapılan işler olup olmadığının, fazla imalat yapılmış olması halinde yapılan işin gereği olarak yapılması gerekip gerekmediği, tüm sözleşme bedelinin ödenip ödenmediği, fazla ödeme yapılıp yapılmadığı, fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde sanıkların görevleri ile muayene ve kabul sürecinde yaptıkları işlerin niteliği de gözetilmek suretiyle her birinin sorumluluğunu belirler nitelikte bilirkişi raporu alınması sonrasında,

Kamu davasına konu edimin yapım ihalelerine ilişkin olması nedeniyle sanıkların eylemlerinin TCK'nin 236/2-d maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, ancak; 5237 sayılı TCK'nin 236. maddesinde edimin ifasına fesat karıştırma halleri yasa koyucu tarafından tahdidi olarak sayılmış olup, maddede sayılan seçimlik hareketlerin ya da faillik durumunun genişletilmesinin anılan Yasa'nın 2. maddesindeki kanunilik ilkesine aykırılık teşkil edeceğinde bir kuşku bulunmadığından, her ne kadar bir kısım öğretide özgü suç olarak kabul edilmese de madde metni gerekçesiyle birlikte incelendiğinde; 2. fıkranın “a” ve “b” bentlerinde yüklenici konumundaki kişiler ve temsilcileri ile edimin ifası sürecinde görev alan ilgili kamu görevlileri, “c”, “d” ve “e” bentlerinde ise edimin ifası sürecinde görev alan ilgili kamu görevlileri suçun faili olabileceğinden, dolayısıyla söz konusu suçun özel faillik niteliği taşıyan kimselerce işlenebileceğinde bir tereddüt bulunmadığının kabulü gerektiğinden, 5237 sayılı TCK'nin 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğinde olan ve edimin ifası sürecinde görev alan kamu görevlisi tarafından işlenebilen edimin ifasına fesat karıştırma suçuna iştirak eden diğer kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri nazara alındığında, kesin kabul komisyonunda görev almayan sanık ...'in bu suçun faili olamayacağı gözetilerek, işin kesin kabulünün yapılıp yapılmadığının, kesin kabulün yapılmış olması halinde kesin kabul komisyonunda görev alan kişiler hakkında kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, dava açıldığının tespiti ve mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, kesinleşmesi veya birleştirme olanağının ortadan kalkması durumunda ise aslı veya onaylı bir sureti bu dosya arasına konularak delillerin birlikte değerlendirilmesi, dava açılmadığının anlaşılması halinde ise faili bulunmayan suça şerikliğin mümkün olmadığı nazara alınmak suretiyle suç vasfının ve sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeler sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA 21/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yzl. İşl. Md.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/7271, Karar No: 2021/3981, Tarih: 01.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2019/7271 E.  ,  2021/3981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 12.07.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12298, Karar No: 2021/12728, Tarih: 26.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/12298 E.  ,  2021/12728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve itiraz merciince de bir karar verildiğinden; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması ve katılan baba ...'a hükmün usulüne uygun tefhim edilmesine rağmen hükmü temyiz etmemesi karşısında, çocuğa yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5230 sayılı Kanunun 8/1, maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 26.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12477, Karar No: 2011/1385, Tarih: 01.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/12477 E.  ,  2011/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 01.03.2004 tanzim ve 03.03.2004 vade tarihli bono ile 7.400 USD alacaklı olduğunu, tahsili amacı ile yaptığı icra takibinde davalının alacağın 400 USD kısmını kabul ederek, kalan kısma itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatı ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, bir kooperatif kurduğunu, davacının da bu kooperatife üye olduğunu, çeşitli sebeplerle kooperatifin devam etmeyeceğinin anlaşılması üzerine davacının aidatına karşılık olarak 1.400 USD bedelli senet düzenleyerek verdiğini, senedin sadece isim, adres kısmı ile bedel kısmını rakamla yazarak doldurduğunu ve imzaladığını, diğer kısımları boş bıraktığını, davacının rakamlarda oynama yaparak değer ve tarihinde değişiklik yaparak senedi tahsile koyduğunu, borcun 1.400 USD'lik kısmını kabul ettiğini,1.000 USD'lik kısmı da elden ödediğini, bakiye kısma ilişkin davanın reddini dilemiştir.

Mahkemenin, davanın kabulüne dair 23.12.2008 tarihli kararının davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine "davacı hakkında özel evrakta tahrifat suretiyle sahtecilik suçundan dolayı Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/295 Esas sayılı dosyası ile yapılan yargılama sonucu verilen kararın gerekçesinde, senedin 1.400 USD iken 7.400 USD olarak tahrif edildiği, maddi vakıanın bu şekilde olduğu kabul edilmiş ancak tahrifatın kimin tarafından yapıldığı kesin olarak belirlenemediği için beraat kararı verilmiştir. Karar bu haliyle kesinleştiği takdirde ceza hakiminin senette tahrifat yapıldığına dair maddi vakıaya ilişkin bu tespiti hukuk hakimini de bağlayıcı niteliktedir. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi sonuca etkili değildir. Bu durumda ceza mahkemesi kararının kesinleşip kesinleşmediği dosya içeriğinden anlaşılamadığından bu haliyle kesinleşmiş ise senedin 1.400 USD bedel üzerinden düzenlendiğinin kabulü" gerektiğinden bahisle Dairemizce bozulması

2010/12477-2011/1385

üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece, kısa kararda, “davacının davasının kısmen kabulü ile, davalının Nazilli 1. İcra Müdürlüğü' nün 2004/1234 Esas sayılı takip dosyasında 1.000. USD yönünden itirazın iptali ile takibin 1.4000 USD üzerinden devamına” ; gerekçeli kararda ise, “davacının davasının kısmen kabulü ile, davalının Nazilli 1. İcra Müdürlüğü' nün 2004/1234 Esas sayılı takip dosyasında 1.000. USD yönünden itirazın iptali ile takibin 1.4000 USD üzerinden devamına, red edilen 6.000. doların %40' ı oranında tazminatın davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine” karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. HUMK.' nun 381. maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.' nun 388/son. maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.' nun 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.' nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir

2010/12477-2011/1385

durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

2010/12477-2011/1385

durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, kısa kararda, “davacının davasının kısmen kabulü ile, davalının Nazilli 1. İcra Müdürlüğü' nün 2004/1234 Esas sayılı takip dosyasında 1.000. USD yönünden itirazın iptali ile takibin 1.4000 USD üzerinden devamına” belirtilmesine rağmen gerekçeli kararda ise, “davacının davasının kısmen kabulü ile, davalının Nazilli 1. İcra Müdürlüğü' nün 2004/1234 Esas sayılı takip dosyasında 1.000. USD yönünden itirazın iptali ile takibin 1.4000 USD üzerinden devamına, red edilen 6.000. doların %40' ı oranında tazminatın davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine” karar verilmiş olması, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

Alacaklı, davalı borçluya karşı icra takibinde bulunurken, takib döviz üzerinden başlatıldığına göre mahkemece kötüniyet tazminatına hükmedilirken 6.000 USD' nın takip tarihi itibariyle TL. karşılığının %40 oranına tekabül eden tazminatın TL. olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken, dolar üzerinden kötüniyet tazminatına hükmedilmesi de hatalıdır.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 1.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/39297, Karar No: 2015/31907, Tarih: 23.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/39297 E.  ,  2015/31907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/169158

MAHKEMESİ : Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2010/129 (E) ve 2012/140 (K)

SUÇLAR : Hakaret ve tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan S.. S.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8832, Karar No: 2018/7922, Tarih: 11.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8832 E.  ,  2018/7922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

A) 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile rapor değerlendirme komisyonunun verdiği mütalaaya uygun olarak Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2012 tarih ve 2012/3101 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, sanık ... hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, "sahte fatura düzenlemek" ile "sahte fatura kullanmak" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan “sahte fatura kullanmak” suçundan yazılı şekilde hükümler kurulması,

B) Kabule göre de;

1) Sanıkların suçlamaları kabul etmemesi ve vergi raporlarında suça konu faturalardan somut olarak söz edilmemesi, sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı VUK'nin 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,