muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17809, Karar No: 2022/8209, Tarih: 22.06.2022

Ancak,

İnceleme konusu olayda;

Birleşen Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/158 esas ve 2019/500 karar sayılı dosyasında, şüphelinin 11/12/2017, 09/01/2018, 23/01/2018, 21/05/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 03/10/2018 tarihli ve 2017/107229 soruşturma, 2018/2485 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar

verildiği, Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 16/11/2018 tarihli tahlilde uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi nedeniyle dosyanın kapatılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 14/02/2019 tarihli ve 2017/107229 soruşturma, 2019/5514 esas,2019/4362 sayılı iddianamesi ile Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yine şüphelinin 09/01/2019 tarihinde uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 13/03/2019 tarihli ve 2019/2731 soruşturma, 2019/8774 esas, 2019/6907 sayılı iddianamesi ile Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesine birleştirme talepli kamu davası açıldığı, Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2019 tarihli ve 2019/261 esas,2019/265 sayılı kararı ile, davanın Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/158 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği, Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2019 tarihli ve 2019/158 esas, 2019/500 sayılı kararı ile, davanın Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/146 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

Sanık hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmiş ve erteleme süresi içerisinde yeniden aynı nev’iden suçu işleyerek erteleme kararını ihlal ettiğinden kamu davası açılmış ve işbu dava ile birleştirilmesine karar verilerek Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın birleşen dosyadaki eylemleri de sabit görülerek zincirleme suç hükümlerine ilişkin TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle, Cumhuriyet savcısı, kanun yararına bozma incelemesine konu 19/01/2019 tarihli eylemi baştan beri “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu olarak nitelendirmiş olsaydı dahi, 19/01/2019 tarihli suçun, erteleme kararının ihlali niteliğindeki 16/11/2018 tarihli suçtan sonra işlenmesi nedeniyle eylemin, erteleme kararının ihlali değil zincirleme suç kabul edileceği de gözetildiğinde, TCK’nın 191/6. maddesi gereğince yeni bir erteleme kararı veremeyeceğinden ve doğrudan kamu davası açması gerekeceğinden, sanık hakkında bir kez tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanması kural olduğundan somut olayda TCK’nın 191/8-a maddesinin uygulanamayacağı anlaşılmakla, Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesince TCK’nın 191/8. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi kanuna aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, mercii kararı sonuç olarak kanuna uygun olmakla birlikte “netice olarak 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve sabıkasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı bulunması nedeniyle koşulları oluşmadığı" şeklindeki gerekçesi kanuna aykırı olduğundan mercii kararının gerekçesine yönelik olarak bozulmasına karar vermek gerekmiş ve kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D-) Karar :

Açıklanan nedenlerle, Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2020 tarihli ve 2020/58 değişik iş sayılı “itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına” dair kararı sonuç olarak doğru olmakla birlikte gerekçe yönünden kanuna aykırı olduğundan, Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2020 tarihli ve 2020/58 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince gerekçe yönünden kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 22/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17096, Karar No: 2013/14033, Tarih: 24.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/17096 E.  ,  2013/14033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 50 ve 5275 sayılı CGTİK'nun 106. maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazları arasındaki farklılık ortadan kalkmış olduğu cihetle, hapis cezasından çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verildiği halde, doğrudan tayin edilen adli para cezasında taksitlendirme yapılmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hükmün 6. ve 7.fıkralarında yer alan "sanığa verilen para cezalarının ayrı ayrı tamamen infazına ve sanığın hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 3000 YTL Adli Para Cezası bakımından" ibareleri çıkartılarak, yerine "sanık hakkında tayin olunan doğrudan ve hapisten çevrili adli para cezalarının birer ay ara ile 20 eşit taksitle tahsili" ibaresi eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/06/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5740, Karar No: 2018/1607, Tarih: 05.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/5740 E.  ,  2018/1607 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dairemizin 18.10.2017 tarihli ve 2015/16866 Esas, 2017/7706 Karar sayılı mahalline iade kararının 1. ve 2. fıkralarının yerine getirilmediği anlaşıldığından, bu defa mahalline iade kararımız özenle okunarak ve aksine davranışın cezai sorumluluk gerektireceği de dikkate alınarak yeni bir yazışmaya sebebiyet verilmeksizin en kısa zamanda yerine getirildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 05.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15545, Karar No: 2025/1787, Tarih: 17.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/15545 E.  ,  2025/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2222 E. 2022/2858 K.

KATILANLAR : ..., Gülizar Baş

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2021/2222 Esas, 2022/2858 Karar sayılı kararının, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafiileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1.Sanıkların yabancı uyruklu olması nedeniyle,kimliğinin tespiti amacıyla parmak izlerinin usulune uygun şekilde alındığına dair evrakın dosyasına eklenmesi,

2.Temyiz incelemesine konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan katılan ... vekiline tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen katılana tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılan ... vekiline tebliği ile tebliğ-tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7061, Karar No: 2016/381, Tarih: 22.01.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7061 E.  ,  2016/381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 52/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın, işçi olarak çalıştığı işyerinde yapılan haciz işlemi sonrasında yediemin sıfatıyla teslim edilen malların işyeri sahibi tarafından ... isimli şahsın evine taşınarak orada bulunduğunu, kendisinin de işten ayrıldığını savunmuş, hüküm tarihinden sonra verdiği dilekçede de Toshiba marka dizüstü bilgisayarın kendinde olduğunu bildirmiş ve mahkemenin 06.11.2013 tarihli duruşma tutanağında İstanbul ... Müdürlüğünün 2008/... sayılı dosyasıyla aynı isimli işyerinden bir kısım menkullerin 11.12.2009 tarihinde muhafaza altına alındığının belirtilmiş olması karşısında; söz konusu icra dosyasının aslı veya onaylı örneği denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine getirtilerek 07.07.2009 tarihli haciz tutanağında mahcuzlardan hangilerinin muhafaza altına alındığının, alınmayanlar yönünden ise sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp mahcuzların teslim edildiği şekliyle suç tarihinde mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucunda bozulmasına veya kaybolmasına neden olup olmadığı, belirlendikten sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre; 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle TCK'nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan ''seçenek yaptırımın'' ibaresinin ''seçenek tedbirin'' olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının ''a'' bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi ''seçenek yaptırım'', diğer bentlerde düzenlenen hususların ise ''seçenek tedbir'' niteliğinde olduğu; TCK'nın 50/6. maddesinin, hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarını düzenlediği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesi gereğince adli para cezasını içeren ilamın Cumhuriyet Başsavcılığına verileceği ve infazın bu maddeye göre Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılacağı hususları gözetilmeden, infazı kısıtlayacak şekilde sanık hakkında hükmedilen adli para cezasına ilişkin olarak TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20226, Karar No: 2007/15039, Tarih: 05.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/20226 E.  ,  2007/15039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Zonguldak 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :27.9.2006
Yargıtay — Esas No: 2016/4285, Karar No: 2020/5148, Tarih: 19.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/4285 E.  ,  2020/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yokluğunda verilen hükmün inceleme tarihinde ... olup, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından kararın temyiz edildiğinden haberdar olmayan mağdure ...’ya tebliğine dair belgeye dosyada rastlanılmadığından, varsa buna ilişkin belgenin temini, aksi halde "Sanığın gerçekleştirdiği eylemle ilgili yapılan yargılama neticesinde yokluğunuzda kurulan hüküm ile ek kararın tarafınıza baroca görevlendirilen vekil tarafından temyiz edilmesine karşılık anılan hükümden haberdar olmadığınız anlaşıldığından, ekte gönderilen gerekçeli hükümle ek karara ilişkin evrakın tarafınıza tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde vekilin temyizine muvafakat edip etmediğiniz hususunda en yakın mahkeme aracılığıyla Yargıtay 14. Ceza Dairesine yazılı şekilde bilgi verilmesi, aksi takdirde muvafakat etmediğinizin kabul edileceği hususunda bilgi edinilmesi ihtar olunur” şeklinde tebliğ şerhi içeren gerekçeli hükümle ek kararın usulünce tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, mağdure tarafından temyiz yoluna başvurulması halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4362, Karar No: 2024/112, Tarih: 08.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/4362 E.  ,  2024/112 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/521 E., 2016/295 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Tekirdağ 1 numaralı T tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükümlerin açıklandığı 24.05.2016 tarihli duruşmada SEGBİS yoluyla veya bizzat hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2274, Karar No: 2017/3656, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2274 E.  ,  2017/3656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uygulanırken hangi ilamın tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de, adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek tek hükümlülüğün bulunması karşısında belirtilen eksikliğin infaz aşamasında dikkat alınması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK 43/1. maddesi gereğince temel cezada 3/4 artırım yapılırken netice olarak 1 yıl 16 ay hapis ve 87 gün adli para cezasına hükmedildikten sonra hükmolunan 87 gün süreli adli para cezasının bir gün karşılığı 20 TL'den paraya çevrilip 1 yıl 16 ay hapis ve 1740 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken hesap hatası sonucu 1 yıl 12 ay hapis ve 1720 TL adli para cezasına hükmolunmuş ise de, kazanılmış haklar korunarak bozmadan önceki hükümlerdeki cezaya hükmedilmesi sebebiyle sonuç ceza değişmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Ceza muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla,

sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı ilkesi benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 03/05/2011 ve 18/08/2011 tarihlerinde yapılan aramalarda CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanları ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15802, Karar No: 2018/10475, Tarih: 13.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15802 E.  ,  2018/10475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 13.11.2018 Salı günü davacılar vekili Av. ... geldi.Davalı tarafından gelen olmadı.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, 12.09.2009 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucunda müvekkili...'nin eşi,...'nin ise babası ...'nın vefat ettiğini, kazanın oluşumunda araç sürücüsünün kusurlu bulunduğunu, müvekkillerinin desteğinin yolcu olarak seyahat etmesi nedeniyle herhangi bir mütefarik kusuru bulunmadığını, kazaya karışan zorunlu mali mesuliyet sigortası bulunmadığını, bu nedenle Karayolları Trafik ... Yönetmeliği gereğince anılan tarihteki teminat limiti olan 150.000,00 TL'nin müvekillerine ödenmesi gerektiğini, davalıya ödeme yapması için ihtarname gönderildiğini ve ihtarnamenin 12.09.2009 tarihinde tebliğ edildiğini, davalının 8 günlük yasal sürede ödeme yapmayarak temerrüde düştüğünü ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının, 23/10/2009 tarihinden itibaren

ticari temerrüt (avans) faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini toplam 105.921,38 TL ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile; davacı ... için 101.427,80 TL, davacı... için 4.493,58 TL olmak üzere toplam 105.921,38 TL maddi tazminatın davalı tarafın temerrüt tarihi olan 23/10/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, karar verilmiş,hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.