muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1326, Karar No: 2024/2480, Tarih: 26.03.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde özetle, 1928 doğumlu olduğunu, gabine maruz bırakıldığını, sağlık kurulu raporu olmaksızın dava konusu taşınmazdaki payının rızası fesada uğratılarak devredildiğini, emlakçı ...'ya dava konusu taşınmazı satmak istediğini bildirdiğini, emlakçı diğer ortakları taşınmazını asla vermeyeceğini anladığı için galerici ... diye bilinen davalı ...'ye taşınmazın satıldığını, kendisine bedel ödenmediğini, Ziraat Bankasındaki 35.000,00 TL tutarındaki borcunu ödediklerini, ödemeyi gerçekte ..., ... ve ...'un verdiğini, emlakçının Kurt kardeşlerden büyük komisyon almak için onlarla beraber iradesini fesada uğrattıklarını, satış işleminin hileli olduğunu, yapılan yasal değişikliklerle adli yardım kapsamının genişletildiğini, adli yardım talep eden kişinin haklılığı kriteri ortadan kaldırıldığını, adli yardım talebinin reddinin hak ihlali sayıldığına ilişkin Anayasa Mahkemesinin emsal kararı olduğunu, adli yardım talebini kabul kararının harç ödemekten muafiyeti de kapsadığını, mahkemece bunun gözardı edildiğini, özel durumu, dosyaya yansıyan sosyal durum raporları, tutanaklar ve mağduriyeti dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı, istinaf dilekçesindeki nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK’nın 150 nci ve 334 üncü maddeleri, 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 30 uncu ve 32 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. 6100 sayılı HMK’nın 336/3 ve 334 üncü maddeleri gereğince, davacı vekilinin yerinde bulunan adli yardım talebinin kabulüne karar verilmiştir.

2. Dosya içeriğinden, davacının dava dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince tensip zaptı ile evrak sunulmadığı gerekçesiyle adli yardım talebin reddine karar verildiği, bunun üzerine davacı tarafın başvuru harcı ve peşin harcı yatırdığı, 09.04.2019 tarihli celsede ..., ... ve ... aleyhine açılan davanın eldeki davadan tefrik edildiği, aşamada dava konusu taşınmazın 1/3 payının keşfen saptanan dava tarihindeki değerinin 313.473,33 TL olduğu, 01.10.2020 tarihli celsede eksik harcın tamamlanması için usulünce ara karar kurulduğu, 03.11.2020 tarihli celsede de dosyanın işlemden kaldırıldığı anlaşılmıştır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin adli yardım talebinin kabulüne;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı kararı adli yardım talepli temyiz ettiğinden ve adli yardım talebi kabul edildiğinden; başlangıçta alınmayan 2.107,80 TL temyiz başvuru harcı ile 427,60 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9539, Karar No: 2014/21712, Tarih: 08.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/9539 E.  ,  2014/21712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/197626

MAHKEMESİ : Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2014/88 (E) ve 2014/145 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın evinde yalnız uyuduğu sırada, ayağına dokunma hissi ile uyandığı, evin içerisinde elinde büyük bir ekmek bıçağı olan sanığı gördüğü ve katılanın kendisine zarar vermemesi konusunda sanığa yalvardığı, bilgisayar ve cep telefonunu göstererek alabileceğini söylediği, sanığın ise para istediği, katılanın 650 TL parayı sanığa verdiği, sanığın ise bu paranın 50 TL’sini katılana geri iade ettiği, daha sonra sanığın evden ayrıldığı, katılanın evinden sanığın ayrılmasından sonra Iphone 4s marka ....MEI numaralı cep telefonunun da alınmış olduğunu görmesi şeklinde gelişen eylemde; suç konusu eşya kapsamında kalan 650 TL paradan, 50 TL’sinin hiçbir etki altında kalmadan iade edildiği dikkate alındığında, katılan’ın kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesiyle uygulama yapılıp, yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. H.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/78, Karar No: 2019/783, Tarih: 06.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/78 E.  ,  2019/783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden önce 16.09.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2277, Karar No: 2013/21042, Tarih: 25.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2277 E.  ,  2013/21042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır .Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun, kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlardan yararlanmak suretiyle işlenmesi TCK'nın 158/1-b bendinde, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak kabul edilmiştir. Kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlar, başkalarına güven duymaya, sığınmaya en fazla ihtiyaç duyduğu anlardır. Kişinin örneğin doğal bir afete veya trafik kazasına maruz kalmasından ya da hastalığı yüzünden içine düştüğü çaresizlikten yararlanılarak aldatılması daha kolaydır. Zor ve tehlikeli durumda olduğunu söyleyerek menfaat sağlanması, acıma ve yardım duygularının kötüye kullanılması suretiyle suçun işlenmesindeki kolaylık nedeniyle bu hâl ağırlaştırıcı neden sayılmıştır. Bir yakınının hastanede, karakolda, cezaevinde, vb, zor veya tehlikeli bir durumda olduğundan bahisle, ona götürülmek üzere para ve eşya olarak mağduru dolandıran kimse, onun, merhamet, acıma, yardıma koşma, korku ve telaşa kapılma duygularını sömürmektedir. Tehlikeli durumun gerçekte var olmadığı halde mağdurun buna inandırılmış olması nitelikli halin uygulanması için yeterlidir. Yalan da olsa mağdur gerçekte düşmüş olabileceği tehlikeli durum veya zor şartlar içine düşmekte ve o durumun gerektirdiği ruhsal ve psikolojik tepkilerle hareket etmektedir.

Sanıklardan ...in eşi olan diğer sanık ... ile birlikte katılanın köyüne giderek kendilerini doktor ve hemşire olarak tanıttıkları, sanık ... 'in dosya içerisindeki rapora göre yatalak hasta olan katılanı tedavi edeceklerini, kendisini devletin görevlendirdiğini söyleyerek yanında getirdiği masaj aletini katılanın ayaklarına bağlayarak çalıştırdığı, katılanın bir an için vücuduna his geldiğini düşünerek sözlerine güvenmeye başladığı sanığın kendisini yürütebileceğini iddia edip, 500,00 TL parasını aldığı, bir ay sonra gelerek devlete ait olduğunu söylediği makineyi alıp yerine başka bir makine vereceğini ve paranın kalanını da katılanı yürümeye başlayınca alacağını söylediği, kendisinden kartvizit istenince de diğer sanık ...'in kartvizitlerinin bittiğini söylediği, bunun üzerine iki adet numaranın yazılı olduğu bir kağıdı verdiği, katılanın aradığı numaralardan birisinin gerçek dışı olduğunu, diğerinin ise başka birisine ait olduğunu fark ettiğinin iddia edildiği somut olayda; katılanın uzun zamandan beri yatalak olması, hastalığının niteliği ve bu konuda bilgisinin bulunması karşısında, hastalığına yönelik hilenin sağlıklı düşünmesini ve denetleme imkanını ortadan kaldırmadığı gözetilerek sanıkların TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun temel şekli yerine, suçun hukuki vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde TCK'nın 158/1-b maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3011, Karar No: 2025/389, Tarih: 04.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/3011 E.  ,  2025/389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/407 E., 2023/241 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/98 E., 2019/369 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,04.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 13.03.2015 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davacının sözleşme ile üzerine düşen tüm edimleri yerine getirmiş olmasına rağmen davalı yüklenicinin karşı edimin ifasında temerrüde düştüğünü, sözleşmede belirlenen sürelerin dolmasına rağmen yapı ruhsatı dahi alınmadığını ileri sürerek, 13.03.2015 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sözleşemeye aykırı davrandığını, taşınmaz üzerinde 1.500.000,00 TL'lik ipotek bulunduğunu, davalı tarafça arsa sahibine borç verilerek ipoteğin kaldırıldığını, ancak bu borcun ödenmediğini, sözleşmeye göre arsa sahibinin ödemesi gereken ve arsaya ilişkin borçların da davalı şirket tarafından ödendiğini, arsa üzerinde bulunan bir çok takyidatın zamanında kaldırılmadığını, yüklenicinin talep etmesine rağmen sözleşmeye konu taşınmazın boş ve yazılı olarak teslim edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davasında ise; davalı arsa sahibi ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesine binaen arsa üzerindeki ipoteklerin çözülmesi için muhtelif tarihlerde geri ödenmek üzere davalı arsa sahibine borç para verildiğini, bu para ile arsa üzerindeki ipoteklerin kaldırıldığını, davalının borç verilen parayı ödemediği gibi inşaatın yapılması için arsayı da yüklenici firmaya teslim etmediğini ileri sürerek, ödünç olarak verilen 1.405.000,00 TL ile birlikte yine davacı tarafından arsa borçları için yapılan diğer ödemeler tutarı 79.479,05 TL olmak üzere toplam 1.484.479,05 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, sözleşmenin üzerinden dava tarihine kadar 22 ay geçtiği ve sözleşme ile belirlenen inşaat süresinin bittiği, ancak yapı ruhsatının dahi alınmadığı dolayısıyla asıl davada davacı arsa sahibinin sözleşmenin geriye etkili feshini istemekte haklı olduğu, sözleşmenin geriye etkili feshi ile tarafların sözleşme kapsamında verdiklerini geri isteyebilecekleri, dosyaya ibraz edilen belgeler uyarınca yapılan tüm ödemelerin sözleşme kapsamında kaldığı, sözleşme geriye etkili feshedildiğinden yüklenicinin sözleşmeye istinaden yaptığı ödemeleri talep edebileceği gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile sözleşmenin geriye etkili feshine, birleşen davanın kısmen kabulü ile toplam 1.470.941,72 TL'nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Birleşen davada davalı; yüklenici şirket ortaklarından Süleyman Karahan vefat ettiğinden mirasçıları davaya dahil edilmeden yargılamaya devam edilemeyeceği, tacir olan birleşen davada davacının ticari defterleri incelenmeden karar verildiği, 13.03.2015 tarihli ve 430.000,00 TL bedelli ödeme bulunmadığı, yüklenici tarafından bildirilen kişilere üç ayrı vekaletname verildiği, vekaletten azlin söz konusu olmadığı, su, doğalgaz ya da emlak vergisi borçları bulunmadığı, İstanbul Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/87 E. sayılı dosyası ile yıkılan binanın değerini talep eden dava açtıkları ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle, birleşen dava bakımından Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Asıl ve birleşen davalarda uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi ile alacak istemlerine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Asıl ve birleşen davalarda uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi ile alacak istemlerine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, asıl davada davalı- birleşen davada davacı şirket adına tanzim edilen vekaletnamenin, 22.02.2018 tarihli imza sirküleri uyarınca şirketi müşterek imzaları ile temsile yetkili ortaklar , ve tarafından verilmiş olması, vefat eden ortak ın vefatı öncesinde şirketi temsile yetkili olmaması ve asıl davada sözleşmenin geriye etkili feshine ilişkin olarak verilen mahkeme kararı temyize konu edilmeksizin kesinleştiğinden, tarafların sözleşme uyarınca verdiklerini sebepsiz zenginleşme hükümleri gözetilerek geri alabileceklerinin tabi bulunmasına göre, usul ve kanuna uygun olup, birleşen davada davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10226, Karar No: 2016/6938, Tarih: 21.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10226 E.  ,  2016/6938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... İli Türkeli İlçesi Yeşiloba köyü sınırları dahilinde taş ocağı işletmesi olarak faaliyet göstermekte olan ...İnşaat Limited Şirketi’nde mühendis olan sanık ...’un şirket yetkilisi olduğu, temyiz dışı sanık ...'ın aynı şirkette patlayıcı madde ateşleme görevlisi, temyiz dışı sanık ...'ın ise inşaat teknikeri olarak görev yaptığı, olay tarihinde taş çıkarmak amacı ile saat 16:15 sıralarında dinamit ile yapılan patlatma esnasında etrafa fırlayan taşların olay sırasında ikametine doğru yürümekte olan ...'a isabet ederek ölümüne yol açtığı olayda; asli kusurlu olan sanık hakkında katılanların şikayetlerinin devam ettiği de dikkate alınarak tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın şantiye şefi olmadığı, alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği ve fıkra uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği gözetilmeksizin dosya içeriğine göre sanığın, şirket ortağı ve yetkilisi olarak taş ocağı işletmesi ile uğraşmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde soyut ifadelerle 2 yıl süreyle meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 3.bendinin tamamen çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4432, Karar No: 2011/7689, Tarih: 02.06.2011

3. Ceza Dairesi 2010/4432 E., 2011/7689 K.

**3. Ceza Dairesi 2010/4432 E., 2011/7689 K.**

**- İŞGAL VE FAYDALANMA

- ZORALIM**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 2 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 93 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 54 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi raporları ile 1964 yılında yapılıp kesinleşen tahdit sınırları içinde kalan, 1977 yılında 1744 sayılı Kanun uyarınca yapılan 2. madde uygulamaları sonucunda 1986'da kesinleşen 8 nolu ko-misyon çalışması sonrasında da orman olan kısımda bulunduğu belirlenen suç yerinde sanığın inşaat yapmasında, yerin aynı zamanda yenileme çalışması sırasında 2002 yılında O…

… Belediyesi tüzel kişiliğine tescil edilen 5624 ada 2 nolu kadastro parselinde de kaldığının anlaşılması ve mahkemenin de kabulü gibi emlak vergileri ödenip belediye tarafından da tamirat izni verilmesi karşısında suç kastının bulunmadığının kabulü ile beraat hükmü kurulmasında yasaya aykırı bir yön görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Ancak;

Yukarıda açıklandığı üzere 1964 ve 1986 tarihinde kesinleşen tahdit çalışmaları sonrası yerin kesinleşen orman sınırları içinde kaldığının belirlenmesi nedeniyle sonradan 2002 yılında tesis edilen tapunun hukuken geçersiz olacağı gözetilerek orman olduğu kesinlik kazanan suç sahası üzerine yapılan tesis nitelikli binanın 6831 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik 933. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.