muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/799, Karar No: 2022/826, Tarih: 02.06.2022

23. Görüldüğü üzere Bölge Adliye Mahkemesi bozmadan esinlenerek gerekçesini kısmen değiştirip daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek Özel Daire denetiminden geçmemiş yeni ve değişik gerekçe ile yeni bir karar vermiştir.

24. Bu durumda ortada Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenmesi gereken direnme kararı değil yeni hüküm bulunmaktadır.

25. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında verilen kararın yeni hüküm olarak kabul edilemeyeceği, bu nedenle ön sorun bulunmadığı ve temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca yapılması gerektiği ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

26. Hâl böyle olunca yeni hükme yönelik temyiz itirazları Özel Dairece incelenmelidir.

27. Bu nedenle dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı ... ile fer'î müdahil ... vekillerinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 02.06.2022 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18394, Karar No: 2018/15175, Tarih: 27.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/18394 E.  ,  2018/15175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan; TCK'nın 142/2-h, 168/1, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının kısa süreli olmaması karşısında, ertelenmesi halinde TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)18,00 TL yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar dahilinde olduğu, mahkeme kararında “Bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, terkin sınırının aşılması durumunda resen dikkate alınmasına” ibaresi yerine yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerektiği halde bu hususa dikkat edilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğunda hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca sanık hakkında Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrasına göre, uzun süreli hapis cezası ertelenenler hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğu uygulanamayacağı ancak TCK’nın 53/1. maddesinde yer alan diğer hak yoksunluklarının uygulanması gerektiği hususunun infaz aşamasında dikkate alınabileceği ve 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, kararın ilgili kısmına “6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3305, Karar No: 2025/4836, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3305 E.  ,  2025/4836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34471, Karar No: 2014/29176, Tarih: 08.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/34471 E.  ,  2014/29176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 26.02.2014 tarihli ek kararda, temyiz süresinin hangi andan itibaren başlayacağı belirtilmemek suretiyle yanıltmaya neden olunduğundan sanığın, 26.02.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 26.02.2014 gün ve 2013/80 – 2013/169 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 08/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7354, Karar No: 2014/13053, Tarih: 11.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7354 E.  ,  2014/13053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 27/03/2014

Numarası : 2013/388-2014/122

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf davacının işveren vekili olması sebebiyle iş güvencesi hükümlerinden faydalanamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının işletme müdürü olarak bu işletme ve işyerinin bütünü sevk ve idare eden ve de aynı zamanda işçi alıp, çıkarma ve mesai saatlerini belirleme yetkisine sahip bulunan işveren vekili olduğu bu nedenle de işe iade davası açma hakkı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre,işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütünü sevk ve idare edenlerin 18'nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisine haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu'nun 18'nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta, davacının iş sözleşmesinde işveren vekili olduğuna yönelik hiçbir ibarenin bulunmadığı, görev tanımında ise; İdari görevleri düzenleyen kısım 17. maddesinde: Tıp merkezi büntesinde çalışacak idari personelin ön görüşmelerine katılarak uygun olan adayın belirlenmesi ile ilgili karar vermek , 19. madde: İK sorumlusu tarafından bildirlen 2 aylık Deneme süresi dolmuş personel ile ilgili değerlendirmeyi bölüm yöneticisi ile birlikte yapmak ve İK Sorumlusuna bildirmek, Yönetsel Yetkiler kısmında 3. Uygunsuz durumlarda yazılı savunma alma yetkisi, 7. Şirket/iş ve toplumsal etik kurallarına, prensiplerine uygun olmayan davranışlar karşısında sözlü uyarıda bulunma ve savunma alma yetkisi, 8. Birlikte çalıştığı personelin performansını değerlendirmek, olarak belirtilmiş olup işe alma ve işten çıkartma yetkisinin tek başına bulunmadığı, davalı tarafça Sunulan işe alma formlarında 2. görüşme yapan olarak görüldüğü, anlaşılmaktadır.

Davacının görev tanımında Burtom Sağlık Grubu şirketlerinden bahsedildiği ve tanık beyanlarında Rentıp, Burfiz, Biyofiz, Burtom Sağlık şirket veya işletmeleri arasında organik bağın varlığından bahsedilmektedir. B.. Sağlık grubu veya Burfiz şirketinin içinde bulunduğu üst yönetim organizasyonunu da içerecek şekilde organizasyon şemaları getirtildikten sonra tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek davacının işveren vekili konumunda bulunup bulunmadığının tespiti ile sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçeyle karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7320, Karar No: 2016/929, Tarih: 19.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/7320 E.  ,  2016/929 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########İcra Hukuk Mahkemesi

##########

##########

ŞİKAYETÇİ : ... Vek. Av. ...

ŞİKAYET OLUNAN : ... Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... .... .... .. ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/12819 esas numaralı icra takip dosyasında düzenlenen 19.11.2013 tarihli sıra cetvelinde ilk sırada pay ayrılan şikayet olunanın 02.04.2009 tarihli haczi üzerine 11.4.2011 tarihinde yaptığı satış talebinin icra müdürünce reddedildiğini, bu red kararı aleyhine şikayet yoluna başvurulmadığını, bu nedenle satış talebinde bulunmamış sayılacağını, İİK'nın 106 ve 110. maddelerince iki yıllık süresi içerisinde satış talep edilmeyen mahcuz taşınmazlar üzerindeki haczin düştüğünü, bu nedenle sıra cetvelinde pay ayrılmaması gerektiğini ileri sürerek, şikayet olunana ayrılan sıranın iptaliyle payının müvekkiline ödenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili ise, kendilerine yasanın yüklediği tüm yükümlülükleri yerine getirdiklerini, haciz tarihinden itibaren yasal süresi içerisinde avans yatırarak satış talep ettiklerini, icra müdürünün avansı icra dosyasına kabul ettiğini, tüm satış işlemlerini yerine getirdiklerini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan vekili ise, kendilerine yasanın yüklediği tüm yükümlülükleri yerine getirdiklerini, haciz tarihinden itibaren yasal süresi içerisinde avans yatırarak satış talep ettiklerini, icra müdürünün avansı icra dosyasına kabul ettiğini, tüm satış işlemlerini yerine getirdiklerini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; icra takibinde mahcuz taşınmazlar yönünden alacaklının iki yıllık süre içeresinde, alacaklının bir an evvel satışa yönelik iradesini icra dosyasına yansıtmak zorunda olduğu ve isteğini İcra Müdürlüğüne ileterek İİK'nın 59. madde karşısında geçerli bir satış talebinde bulunduğu, bundan sonra satışın da aynı iki yıllık süre içerisinde yapılması yönünde bir zorunluluk bulunmadığı, söz konusu haczin de geçerliliğini kaybettiğinden söz edilemeyeceği, aynı Kanun'un 59. maddesi uyarınca, bir işlemin yapılmasını isteyen tarafca, o işlemin yapılması için gerekli masrafları avans olarak (peşin ) yatırılması ve İcra ve İflas Kanunun Yönetmeliği'nin 6. maddesine göre, bu masrafların tahsilat makbuzu karşılığında para olarak alınmasının gerektiği, aksi takdirde talebin yapılmamış sayılacağı, cüz'i de olsa satış avansının yatırılmış olmasının, usulüne uygun bir satış talebinin bulunduğu anlamına geleceği, yatırılan masrafın yetmeyeceği sonradan anlaşılırsa, bunun tamamlanması istenebilirse de, masraf hiç yatırılmamışsa geçerli bir talebin varlığından söz edilemeyeceği, öte yandan icra müdürlüğünce satış talebinin reddi kararı alacaklının yasa ile doğan hakkın özünü ortadan kaldıran bir karar olması nedeniyle, süresiz şikayete tabi olan bu karara yönelik şikayetin iş bu dava ile yine şikayete bakmakla görevli İcra Mahkemesi'nin önüne getirildiğinin de kabulü gerektiğinden satış talebinin reddi kararının takip hukuku bakımından kesinleştiği sonucuna varılmaması gerektiği, alacaklı-şikayet olunanın süresinde satış istendiğinden, taşınmazların satışının yapıldığından , iki yıl içinde satış istendiği ve avans yattığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2021/8307, Karar No: 2021/9670, Tarih: 16.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/8307 E.  ,  2021/9670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Aile Konutu Şerhinin Terkini

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödenmesi gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi uyarınca "Aile Konutu"; eşlerin varsa çocuklarının bütün yaşam faaliyetlerini gerçekleştirdiği, yaşantısına buna göre yön verdikleri, acı ve tatlı günlerin içinde yaşandığı anılarını taşıyan konuttur. Eşlerden birinin haklı bir sebep olmaksızın birlikte yaşamaktan kaçınması, boşanma veya ayrılık davası açılması veya başka bir sebeple ortak hayatın olanaksız hale gelmesi hali dahi konutun aile konutu vasfını ortadan kaldırmaz. Toplanan delillerden tarafların 1995 tarihinde evlendikleri, dava konusu taşınmazda yaşadıkları ve daha sonra yaşanan olaylar sonucu önce davalı erkek eşin evi terk ettiği, daha sonra kadın eşin bu evi terk ettiği ancak davalı erkek eşin evi terk etmesine kadar burada birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır. Evlilik halen devam etmektedir ancak taraflar anlaşmazlık nedeniyle ayrı yaşamaktadırlar. Tarafların en son olarak birlikte oturdukları konutun davaya konu edilen konut olması karşısında; aile konutu olma vasfını yitirmediği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece dava konusu taşınmazın aile konutu vasfının devam ettiği göz önüne alınarak delillerin bu çerçevede değerlendirilerek aile konutu şerhinin terkini talebinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalının adli yardım talebinin KABULÜNE, temyiz edilen hükmün yukarıda 2. gösterilen sebeple BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 16.12.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/530, Karar No: 2020/12117, Tarih: 08.09.2020

**5. Ceza Dairesi         2017/530 E.  ,  2020/12117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme nitelikli zimmet, suç uydurma

HÜKÜM : Zincirleme basit zimmet ve atılı diğer suçtan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21215, Karar No: 2012/26891, Tarih: 17.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21215 E.  ,  2012/26891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.