muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/248, Karar No: 2019/537, Tarih: 12.09.2019

Nihayet, aramadaki hukuka aykırılıklar gerek Devletin, gerekse arama kararını veren veya uygulayan kamu görevlilerinin tazminat sorumluluğunu gündeme getirebilecektir. Bu kapsamda 5271 sayılı CMK'nın 141/1. maddesinde aramanın amacıyla orantılı olmayacak biçimde ölçüsüz gerçekleştirilmesi durumunda kişilerin maddî ve manevî her türlü zararlarını Devletten isteyebilecekleri öngörülmüştür.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Esenler İlçe Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Büro Amirliğini 06.07.2014 tarihinde ve öncesinde arayan ve açık kimlik bilgilerini vermek istemeyen şahısların, “Oruç Reis Mahallesi, Barbaros Caddesi üzerinde bulunan... Pastanesi ve ... Pizza adlı iş yerlerinin önünde uyuşturucu madde satılıyor, uyuşturucu madde satan şahıslardan olan ve bugün üzerinde yeşil renkli çizgili tişört ile mavi kot pantolon bulunan kişi Uzun Apo lakaplı... isimli şahıstır, ... numaralı GSM hattı aranıp ‘Miraç Pastanesinin önünde misin, bana acil lazım’ denilmesi hâlinde söz konusu şahıs uyuşturucu maddeyi istenilen yere getirir” şeklinde ihbarda bulunmaları üzerine, aynı gün görevlilerce söz konusu iş yerlerinin çevresinde tertibat alındıktan sonra... numaralı GSM hattının arandığı, telefona cevap veren sanığa “Miraç Pastanesinin önünde misin, bana acil lazım” şeklinde beyanda bulunulduğu, görüşmenin devamı sırasında Oruç Reis Mahallesi, 542. Sokağa gelen görevlilerin burada cep telefonu ile görüşme yapan sanıkla karşılaştıkları, görevlileri fark eden sanığın görevlilerce yakalandığı, ardından sanığın yapılan üst aramasında; iç çamaşırının iç kısmında, şeffaf jelatine sarılı hâlde eroinin ele geçirildiği, görevlilerce sanığın telefonunda incelemede çok sayıda mesaj gönderildiğinin tespit edildiği, Cumhuriyet savcısının talimatları doğrultusunda yapılan araştırma neticesinde sanığa mesaj gönderen ve arayan şahısların görevlilerce yakalandığı olayda;

Sanığın iç çamaşırı içerisinde yapılan arama işleminin, PVSK'nın 4/A maddesi kapsamında yoklama ve kontrol olarak değerlendirilemeyeceği, dosya kapsamı itibarıyla sanığın üzerinde arama yapılmasına olanak sağlayan arama kararı ya da yazılı arama emri ile derhâl işlem yapılmadığı takdirde işlendiği iddia edilen suçun iz, eser, emare ve delillerinin kaybolacağına diğer bir anlatımla gecikmesinde sakınca bulunduğuna ilişkin hiçbir bilgi ve belgenin de bulunmadığı, dolayısıyla suçüstü hâlinin de söz konusu olmadığı, sanığın üzerinde yapılan arama işleminin PVSK'nın 4/A maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak alınması gereken tedbirler kapsamında kaçmasını, kendisine veya başkalarına zarar vermesini önlemek ve silah ya da tehlike oluşturan diğer bir eşyadan arındırmak amacıyla kişiler üzerinde yapılabilecek yoklama düzeyini aşan nitelikte ve orantısız olduğu, suç konusu uyuşturucu maddenin hukuka aykırı olarak elde edilen delil niteliğinde olması durumunda Anayasanın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamayacağı dikkate alındığında; sanığın iç çamaşırının iç kısmında arama yapılmasına olanak sağlayan bir adli arama kararı veya yazılı arama emri ya da olay tarihi ve yerini kapsayan bir önleme araması kararı bulunup bulunmadığının araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı bir nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.09.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21201, Karar No: 2012/26888, Tarih: 17.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21201 E.  ,  2012/26888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20877, Karar No: 2014/30106, Tarih: 08.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/20877 E.  ,  2014/30106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru ... olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesi'nin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olması da hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden; Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4240, Karar No: 2008/5105, Tarih: 14.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4240 E.  ,  2008/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ile mer'a olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 28.12.2007 gün ve 2007/15377 - 16520 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mer’adan kazanıldığı iddia edilen 33 parsel sayılı taşınmazın kayıt miktar fazlasını mer’a olarak sınırlandırılması istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi krokisinde “B” harfi ile gösterilen ve revizyon kayıt miktar fazlası olan taşınmaza ilişkin davalı tapusunun iptaline, bu bölümün mer’a olarak sınırlandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiş, karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Tapulama sırasında 2967 m2 yüzölçümlü 38 ada 33 parsel sayılı taşınmazın 06.11.1969 tarih 10 numaralı tapu kaydı ile 1938 yıllı 626 numaralı vergi kaydına dayanılarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve harici satın alma yolu ile davalı adına tespit ve tescil edildiği görülmektedir. 06.11.1969 tarih 10 numaralı kayıt Ayvacık Asliye Hukuk Mahkemesinin 1968/142 esasında kayıtlı tescil davası sonucu davalının bayii olan....adına oluşturulmuştur. Taşınmazın krokisi bulunduğu görülmektedir. 626 numaralı vergi kaydı ise 5 Ar yüzölçümünde olup, yine davacının bayii olan ... adınadır. Görülüyor ki, 33 parselin revizyon kaydı sadece 10 sıra numaralı tapu değil, 626 sayılı vergi kaydıdır. Uygulamada da bilirkişiler 33 parselin 2 ayrı parselden meydana geldiğini, tapu kaydının 33 parselin güneyine, vergi kaydının ise kuzeyine ait olduğunu söylemiştir. O yüzden mahkemece, sadece 06.11.1969 tarih ve 10 sıra numaralı kaydın uygulanarak kayıt kapsamının buna göre tayini doğru olmamıştır. Kaldı ki, az önce sözü edildiği üzere 10 sıra numaralı tapu kaydı krokiye bağlanmıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20 ve Türk Medeni Kanununun 719. maddeleri uyarınca harita, plan ve krokiye dayanan kayıtların kapsamının bunların yerlerine uygulanması mümkün ise, kroki sınırları itibar alınarak saptanması gerekir. Mahkemece bu yön üzerinde de durulmamıştır.

Bütün bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, yerinde yeniden keşif suretiyle bilirkişi incelemesi yapmak 06.11.1969 tarih 10 numaralı tapu kayıt kapsamını krokisine veya kenar uzunlukları dikkate alınarak tayin etmek, bu arada 626 numaralı vergi kaydını da yerine uygulamak, miktar itibariyle varsa fazlalığı bunun sonucuna göre tayin etmek, miktar fazlası hakkındaki istemi bu şekilde kabul etmek, aksi halde istemi reddetmek olmalıdır.

Bütün bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, yerinde yeniden keşif suretiyle bilirkişi incelemesi yapmak 06.11.1969 tarih 10 numaralı tapu kayıt kapsamını krokisine veya kenar uzunlukları dikkate alınarak tayin etmek, bu arada 626 numaralı vergi kaydını da yerine uygulamak, miktar itibariyle varsa fazlalığı bunun sonucuna göre tayin etmek, miktar fazlası hakkındaki istemi bu şekilde kabul etmek, aksi halde istemi reddetmek olmalıdır.

Mahkemenin eksik inceleme ve araştırmayla karar verdiği, bu defa yapılan değerlendirmede ortaya çıktığından davalının bütün bu yönleri amaçlayan karar düzeltme istemi yerindedir.

Karar açıklanan bütün bu sebeplerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda yazılan nedenlerle davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile onamaya ilişkin Dairemizin 28.12.2007 tarih 2007/15377 – 16520 sayılı ilamının kaldırılmasına, hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/22561, Karar No: 2025/397, Tarih: 07.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/22561 E.  ,  2025/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/781 E., 2020/922 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/467 E., 2019/59 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek yardım etmek

HÜKÜM : TCK’nın 314/3, 220/7. maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 3. maddesi delaletiyle, 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 63, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107. maddesinin dördüncü fıkrası ile 108. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

a-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm verilirken uygulama yeri olmayacak şekilde "sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107. maddesinin dördüncü fıkrası ile 108. maddesi hükümleri gereğince cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" uygulanmasına karar verilmesi,

b-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçunda suç tarihinin yardım oluşturan en son eylem tarihi olan "16.06.2014" tarihi olarak gösterilmesi gerekirken, gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin hatalı şekilde "18.04.2017" olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/515, Karar No: 2011/7200, Tarih: 06.12.2011

15. Hukuk Dairesi 2011/515 E., 2011/7200 K.

**15. Hukuk Dairesi 2011/515 E., 2011/7200 K.**

**- ARSA PAYI İNŞAAT YAPIM SÖZLEŞMESİ

- HAKKIN KÖTÜYE KULLANILMASI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 2 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 96 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 106 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca gecikme tazminatı ve eksik işler bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece eksik iş bedeli ile ilgili davanın açılmamış sayılmasına, gecikme tazminatı isteminin ıslahla artırılan miktarla birlikte kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin varlığı, davalı yüklenicinin sözleşmeye göre edimini süresinde yerine getirmediği uyuşmazlık konusu değildir. İhtilâf sözleşmenin 7. sayfa 8. maddesindeki düzenlemenin yorumu, gecikmenin uzun süre devam etmesi halinde sözleşmede kararlaştırılan maktu gecikme tazminatının değiştirilip değiştirilemeyeceği, bu miktarla tarafların ne kadar süre ile bağlı olacakları, değiştirilebilecekse yöntemin nasıl olması gerektiği noktalarında toplanmaktadır.

Sözleşmenin 7. sayfa 8. maddesinde aynen "verilen süre ve ek süre içerisinde kooperatif inşaatın teslim tarihi gecikirse geçen her ay için arsa sahiplerinin toplam dairelerinin tamamı için aylık 500.000.000 TL (sözleşme tarihinde geçerli olan) ödemeyeceklerdir." şeklinde yazılmıştır. Cümlenin başlangıcı ve gelişme bölümüne bakıldığı ve tüm daireler için 500.000.000 TL (500,00 TL) ibaresi de dikkate alındığında gecikme halinde herhangi bir tazminat ödenmeyecekse rakam yazılmasına gerek olmadığından cümlenin sonundaki kelimenin ödeyeceklerdir olarak yazılması gerekirken hata sonucu o şekilde yazıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin bu maddenin gecikme halinde kararlaştırılan gecikme tazminatı olduğunu kabulünde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Sözleşmedeki süre ve verilen ek sürelere rağmen inşaatın teslim edilmemesi halinde arsa sahiplerinin tüm daireleri için yüklenicinin ödeyeceği kabul edilen aylık 500,00 TL gecikme tazminatı niteliğinde olduğundan sözleşme hukukundaki ahde vefa kuralı uyarınca taraflar için bağlayıcıdır. Dairemizin öteden beri devam eden uygulamalarında maktu tazminatın değiştirilmeksizin uygulanması benimsenmekle birlikte son zamanlarda gecikmenin uzun süre devam etmesi halinde dahi değiştirilip değiştirilmeyeceği, bu miktarla tarafların hangi süreyle bağlı olacakları değiştirilebilecekse süre ve miktarın belirlenmesinde yöntemin nasıl olması gerektiği tartışılmaya başlamıştır.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri karşılıklı taahhütleri ihtiva eden, iki tarafa da borç yükleyen eser yapımı ile satış vaadinden oluşan karma bir sözleşmedir. Bu sözleşmelerde yüklenicinin asli edimi finansmanı kendisi tarafından sağlanarak arsa sahibinin arsası üzerinde sözleşme ve ekleri, tasdikli projesi, ruhsatı ve imara uygun olmak üzere inşaat yapıp teslim etmek, arsa sahibinin borcu da bedel olarak kararlaştırılan bağımsız bölüm-bölümler ya da arsa payının mülkiyetini yükleniciye devretmektir.

Bütün sözleşmelerde olduğu gibi kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde de taraflar sözleşmenin kendilerine yüklediği borçları belirlenen zaman ve biçimde ifa etmek zorundadır. Buna göre borçlunun edimini süresinde yerine getirmemesi halinde gecikmede kusuru bulunmadığını kanıtlamadıkça ve alacaklının seçimlik hakkını BK'nın 106/II. maddesinde belirtildiği gibi ifayı beklemek ve gecikmeden doğan zararlarını istemek şeklinde kullanması durumunda sözleşmede kararlaştırılan gecikme tazminatından sorumludur ve aksine düzenleme yoksa bu miktarın değiştirilmeksizin uygulanması gerekir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin edimini süresinde yerine getirmemesi halinde arsa sahibinin gecikmeden doğan tazminatı talep hakkı Kanundan doğan bir haktır (BK. madde 106/II). İstenebilecek gecikme tazminatı ise gecikme sebebiyle arsa sahibinin uğradığı tüm zararlar olup uygulamada asgari olarak gecikilen her ay için mahrum kalınan rayiç kira geliri karşılığı bir miktar para olarak kabul edilmektedir. Sözleşmede gecikme tazminatı belirlenmemiş olsa dahi en az aylık rayiç kira seviyesinde gecikme tazminatının istenmesi mümkündür (BK.96. madde).

Sözleşmeye konulan maktu gecikme tazminatının amaçlarından birisi de (genellikle sözleşme yapılırken tatmin edici görülen) tazminat tehdidiyle yüklenicinin edimini süresinde ifaya zorlamaktır.

Gecikme tazminatı sözleşmede hiç kararlaştırılmamış olsa bile teslimde gecikme halinde arsa sahibi en az piyasa rayiçlerine göre belirlenecek kirayı gecikme tazminatı olarak isteyebileceğinden, bu halde arsa sahibi daha iyi konumda olacaksa şartın amacına ulaştığından sözedilemez.

Sözleşmeye konulan maktu gecikme tazminatının amaçlarından birisi de (genellikle sözleşme yapılırken tatmin edici görülen) tazminat tehdidiyle yüklenicinin edimini süresinde ifaya zorlamaktır.

Gecikme tazminatı sözleşmede hiç kararlaştırılmamış olsa bile teslimde gecikme halinde arsa sahibi en az piyasa rayiçlerine göre belirlenecek kirayı gecikme tazminatı olarak isteyebileceğinden, bu halde arsa sahibi daha iyi konumda olacaksa şartın amacına ulaştığından sözedilemez.

Gecikme süresine bakılmaksızın arsa sahibinin bağlı tutulması hakkaniyete uygun olmadığı gibi yüklenicinin bu yöndeki savunmaları iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz, hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir ve hukuk tarafından korunmaz (TMK'nın 2. maddesi).

Bu halde maktu olarak kararlaştırılan gecikme tazminatı miktarının uzun süreli gecikmelerde dahi taraflar için bağlayıcı olacağının kabul edilmesi sözleşmeyle beklenen yarara, tazminatın konuluş amacıyla iyiniyet kuralları ve hakkaniyete aykırı olacağı kanaati oluştuğundan, Dairemizin maktu gecikme tazminatının değiştirilmeksizin uygulanması gerektiğine dair uygulamasından vazgeçilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Kararlaştırılan tazminatın süresiz uygulanamayacağı bu şekilde kabul edildikten sonra maktu tazminatın ne kadar süreyle tarafları bağlayacağı ve bu süreden sonra da tüm daireler için toplu gecikme tazminatı hesaplanıp hesaplanmayacağı konusuna gelince; bu süre sözleşmedeki teslim süresi, gecikilen sürenin uzunluğu, öngörülen tazminat miktarı, geçen süre içinde gerçekleşen enflasyon, fiyat artışları, döviz fiyatları ve faiz oranlarındaki artış ve eksilişler ve rayiçlere göre istenebilecek miktar ile maktu tazminatın ödenmeye devam edilmesi halinde arsa sahibinin elde edeceği miktarlar da gözönünde tutulmak suretiyle bu hususta bilirkişi görüşünden de yararlanılarak, sözleşmedeki düzenleme ve miktarın en az 1 yıl süreyle mutlak bağlayıcı olacağı ve maktuen belirlenen miktar ile rayiçlere göre saptanacak miktar arasında en az bir misli fark bulunması gerektiği de dikkate alınarak hakkaniyete uygun biçimde hakim tarafından takdir edilmelidir. Hakim tarafından belirlenen makul süreden sonraki gecikme tazminatı miktarının da; her bir bağımsız bölüm için taşınmazın mevkii, konumu, ülkenin ve inşaatın yapıldığı yerin sosyo ekonomik koşulları da gözönünde tutulmak suretiyle ve sözleşmede kararlaştırılmış gecikme tazminatı yokmuş gibi gecikme tazminatının en az mahalli piyasa rayiçlerine göre mahrum kalınan kira bedeli kadar olacağı ilkesine göre bilirkişiye hesaplattırılması gerekir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince, mahkemece az yukarıda açıklanan Dairemizin yeni görüş ve uygulamaları doğrultusunda inceleme yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, hüküm fıkrasının 7. maddesindeki vekâlet ücretinin davalıya ait olması gerekirken maddi hata sonucu davacıya verilmesine şeklinde yazılması da usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince, mahkemece az yukarıda açıklanan Dairemizin yeni görüş ve uygulamaları doğrultusunda inceleme yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, hüküm fıkrasının 7. maddesindeki vekâlet ücretinin davalıya ait olması gerekirken maddi hata sonucu davacıya verilmesine şeklinde yazılması da usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 06.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.