muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/162, Karar No: 2010/179, Tarih: 28.09.2010

Gözaltına alındığı ana kadar silahlı terör örgütüne üye olmayı sürdürdüğü ve yakalandığı anda örgüte üye olma suçunu işlediği iddia edilen sanığın yakalanmasının CMK'nun 2/j-l maddesindeki "işlenmekte olan suç" kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle suçüstü hükümlerine göre genel usulün uygulanması gerekmektedir.

Sonuç olarak çeşitli nedenlerden dolayı bu dava ve bu davaya konu gelişmeler basın tarafından Yargıtay'ın kamuoyu nezdinde yıpratılmasına sebep olmuştur. Üzülerek söylemek gerekir ki Yargıtay Ceza Genel Kurulu bu kararı ile bu kapıyı kapatamamış aksine derin sorunlara ve tartışmalara kapı açmıştır. O nedenle bugün burada verilen karar "millet adına" görev yapan yüksek yargının itibarını tekrar kazanmaya başlaması adına bir dönüm noktası olamamıştır.

Yukarıda açıkladığımız nedenlerden dolayı Ceza Genel Kurulu'nun gerekçeli kararını görmeden sunduğumuz bu görüşlerimizden dolayı çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.”

Gerekçeleriyle,

Kurul Üyesi A.İ..;

“Halen Yargıtay 11. Ceza Dairesinde yargılaması devam eden Erzincan C.Başsavcısı sanık İlhan Cihaner hakkında soruşturmaya nasıl başlandığı ve hangi suçlardan dolayı yargılama aşamasına geçildiğine öncelikli olarak bakacak olursak;

Erzincan adalet Daireleri ve mahkemelerinin adalet müfettişlerince mutad denetimi yapılırken Avukat T. N., İ. Ç., Ş. T..imzalı ayrı ayrı verilen dilekçeler, H.V. M.. isimli tarihsiz dilekçe, Ilıç C.Savcısı B.B..’un dilekçesi ve Erzurum C.Başsavcılığının 15.05.2009 tarihli suç duyuru yazıları üzerine Adalet Müfettişlerinin inceleme ve soruşturmaya geçtikleri görülmektedir.

Müfettişlerce yapılan inceleme sırasında; bir kısım iddiaların teeyyüt etmediği, bir kısmının ise disiplin suçunu gerektirdiğinden soruşturma aşamasına geçilmediği, Ancak bir kısım iddiaların toplanan delillerin değerlendirilmesi sonucu adı geçen hakkında kovuşturmaya geçilmesinin uygun olacağı kanaatıyla Adalet Bakanlığından kovuşturma izni talep edilmiş, bakanlığın “olur”u da alınarak, hazırlanan müfettiş raporu Erzincan’a en yakın olan Tunceli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş, Tunceli C.Başsavcılığının 11.10.2009 tarih ve 2009/22 sayılı iddianamesiyle sanık İ..C.. hakkında, görevi kötüye kullanmak, resmi belgede sahtecilik ve bu suça azmettirme, imar kirliliğine neden olmak suçlarından yargılanmak üzere, Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinden “son soruşturmanın açılması” ve adı geçenin birinci sınıfa ayrılmasından ötürü Yargıtay İlgili Ceza Dairesinde yargılanmasının talep edildiği, iddianame ve dosyayı inceleyen Tunceli Ağır Ceza Mahkemesi 24.12.2009 tarih ve 2009/106 sayılı “Son Soruşturmanın açılması” kararını vererek, iddia edilen suçlamalardan sanığın yargılanması için dosyanın yetkili ve görevli Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

Adı geçen sanığın Yargıtay 11. Ceza Dairesinde hangi suçlardan ve hangi usule göre yargılanması yapıldığına bakacak olursak;

Adı geçen sanığın Yargıtay 11. Ceza Dairesinde hangi suçlardan ve hangi usule göre yargılanması yapıldığına bakacak olursak;

1)- Erzincan C.Başsavcısı olarak görev yapan sanığın; “İ... Ağa Cemaati” ve “F.. G...Cemaati” aleyhinde Erzincan C.Başsavcılığının 2007/6526 ve 2009/138 hazırlık sayılı dosyalarının soruşturması sırasında, Erzurum, Van, Kelkit, Iğdır, Bayburt, Doğubeyazıt, Kars, Aşkale, Sarıkamış, Gümüşhaneye talimatlar yazarak, saptanan şüphelilerin evlerinin aramaları yapılıp, mevcutlu olarak Erzincan’a getirilmelerinin istendiği, liste halinde isimleri hazırlanan İstanbul’dan 32, Erzurum’dan 9, Gümüşhane’den 4, Kars’dan 3, Bayburt, Kayseri, Van, Trabzon, Bursa, Çankırı, Sakarya’dan 21 kişinin yapılacak operasyonla gözaltına alınmaları için yazışma çalışmalarına başladığı, Ankara C.Başsavcılığına yazdığı 18.05.2008 tarihli talimatla F..G.. hakkında yapılan yargılama dosyasının fotokopisini istediği, MİT eski müsteşarının tanık olarak ifadesine başvurmak için, MİT müsteşarlığına talimat yazdığı, İstanbul C.Başsavcılığına yazdığı 15.06.2009 tarihli talimatla F.G..aleyhine yapılan soruşturma kapsamından dinlenen bir kişinin gerekirse “gizli tanık” olarak dinlenmek üzere adresini istediği, Ankara Hava Kuvvetleri Komutanlığına yazdığı 26.05.2009 tarihli talimatta F..G..cemaati ile ilgili Askeri Savcılıkça yapılan soruşturma evrakından örnek istediği, buna rağmen Erzurum Özel Yetkili C.Başsavcılığından “İ...Ağa” Cemaatiyle ilgili bir soruşturmaya esas olmak üzere Erzincan C.Başsavcılığında bununla ve başka örgütlerle ilgili soruşturma evrakı bulunup bulunmadığı, varsa Erzurum’a gönderilmesi yönündeki talimatlara “yoktur” diyerek, yetkili olmadığı halde Türkiye genelinde başlattığı soruşturmaları gizlemeye yönelik bir tutum sergileyerek, görevini kötüye kullandığından ve yetki alanı dışındaki yerlere hukuka aykırı olarak bizzat kolluk kuvvetlerini göndererek arama ve gözaltı icra ettirerek TCK.nun 120. maddesini ihlal ettiğinden,

2)- 2008 yılı izin dönüşü ve göreve başlama tarihi 22 Eylül 2008 Pazartesi olduğu halde 20 Eylül Cumartesi günü gelip görevine başladığını, yine 28 Şubat 2009 günü Ankara’ya gelmek üzere görevinden ayrıldığı halde 02.03.2009 tarihinde ayrılmış gibi sahte resmi evrak düzenleyip Bakanlığa bildirdiğinden,

3)- Resmi ödenek olmadığı halde, Erzincan mahkemelerinde haklarında kamu davası açılan kişilere lojmanların bulunduğu yere imar prosedürüne aykırı olarak 101 m2lik kamelya yaptırdığından, imar kirliliğine neden olmak suçlarından,

Yargılandığı görülmektedir.

Sanığa atfedilen ve yargılaması devam eden bu suçlamaların tümünün genel usul hükümlerine göre yargılamasının yapılmasında farklı bir görüş olmadığı kanaatindeyim.

Diğer taraftan,

3)- Resmi ödenek olmadığı halde, Erzincan mahkemelerinde haklarında kamu davası açılan kişilere lojmanların bulunduğu yere imar prosedürüne aykırı olarak 101 m2lik kamelya yaptırdığından, imar kirliliğine neden olmak suçlarından,

Yargılandığı görülmektedir.

Sanığa atfedilen ve yargılaması devam eden bu suçlamaların tümünün genel usul hükümlerine göre yargılamasının yapılmasında farklı bir görüş olmadığı kanaatindeyim.

Diğer taraftan,

Erzurum özel yetkili C.Başsavcılığınca yapılan bir soruşturmada, örgütsel faaliyetlerde bulunarak, buna bağlı olarak TCK.nun değişik hükümlerini ihlal ettikleri ileri sürülen Erzurum 3. Ordu Komutanı, Orgeneral S.B...ve 13 şüpheli hakkında Erzurum özel yetkili ağır ceza mahkemesine açılan davada; sanık İ..C.. hakkında da, silahlı terör örgütüne üye olmak, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, birden fazla kişi ile müştekilerin tehdit edilmesinden 26.02.2010 tarihinde düzenlenen iddianameyle cezalandırılmasının istendiği görülmektedir. Bu iddianamedeki resmi belgede sahtecilik suçunun, Erzurum Özel Yetkili C.Savcısı O..Ş..’a yönelik sahte ifade tutanakları düzenlettiği iddiasını içerdiği görülmüştür.

Bu iddianame içeriğinde, şüphelilere atfedilen cürümlerin, İstanbul C.Başsavcılığınca yürütülen Ergenekon silahlı terör örgütü üyeleriyle bağlantılı ve “İrticayla Mücadele Eylem Planı” şüphelisi D.. Ç.. ile irtibatlı olduğu, hatta Erzincan’da birkaç kez toplantı yaptıkları da vurgulanarak, bu planın sanıklarca Erzincan’da uygulanmaya geçildiğini; dinlenen tanıklar, toplanan belge ve diğer tüm delillerle ortaya konularak iddianamenin düzenlendiği görülmüş,

Hakkında umumi hükümlere göre Yargıtay 11. Ceza Dairesinde açılan “Resmi evrakta sahtecilik suç tarihleri 22.09.2008, 23.02.2009 tarihleri olup ”, Erzurum özel yetkili C.Başsavcılığınca düzenlenen iddianamedeki sahtecilik suçunun 07.01.2010 tarihli olduğu, dolayısıyla zaman bakımından TCK.nun 43. maddesinin uygulanamayacağı gibi sanıklar ve atfedilen suç yönünden de bir ilgi ve bağlantısı bulunmadığı, her iki iddianame içeriğinden anlaşılmaktadır.

Dosyayı inceleyen Erzurum Özel Yetkili Ağır Ceza Mahkemesi iddianame içeriğine göre, sanıkların işledikleri ileri sürülen suçları, Ergenekon Silahlı Terör Örgütü Faaliyeti çerçevesinde işlendiğinden bahisle 10.05.2010 tarihli kararıyla İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesindeki ana dosya ile birleştirilmesine hükmetmiş, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 02.04.2010 tarihli dosyanında incelenmek üzere kurye ile gönderilme yazısına istinaden de hazırladığı CD.leri Yargıtaya, dosyayı da İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesine göndermiştir. İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi dosyayı yeterince inceleyerek, her iki dosya arasında irtibat ve bağlantıları bulunduğunu saptayıp, birleştirme kabul gerekçelerini de ayrı ayrı açıklayarak 25.06.2010 tarihli ve 2010/421 Değişik iş sayılı kararıyla her iki dosyanın birleştirilmesine karar vermiştir. Ancak bu karara karşı Yargıtay 11. Ceza Dairesinin vermiş olduğu bir karar bulunmamaktadır.

Dosyanın İstanbul Özel Yetkili 13. Ağır Ceza Mahkemesine birleştirme kararıyla birlikte gönderildiğini öğrenen Yargıtay 11. Dairesi 14.05.2010 tarihli faks yazısıyla dosyayı İstanbul’dan istediği, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi de kendi birleştirme kararını da içeren mahkemesinin 2010/106 esas sayılı dosyasını 26.05.2010 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmıştır.

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 18.06.2010 tarihli duruşmada; sanık İ..C...’in tutuklu olmadığı halde, asıl tutuklu bulunduğu silahlı örgüt dosyasının henüz kendilerine intikalini beklemeden, Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinden kendilerine gönderilen CD.leri kağıt ortamına aktararak, eksik olan bir kısım duruşma tutanaklarını da dosya içeriğinden anlaşıldığı üzere sanık müdafilerinden temin edip, 28 klasörden oluşan Erzurum dosyasının aslını görmeden, duruşmaya kısa bir ara verip, sonrada her iki dosya arasında irtibat bulunduğundan bahisle Ceza Genel Kurulunun istikrar sağlamış kararlarına rağmen, onaysız fotokopileri esas alarak birleştirme kararı vererek, sanıkların tümünün tahliyelerini gerçekleştirmiştir.

Hepimizin malumu olduğu üzere, önümüzde çözülmesi gereken sorun; silahlı terör örgütü kurmak ve buna üye olmak suçlarından, Erzurum Özel yetkili Ağır Ceza Mahkemesinde yargılamasına başlanan ve içlerinde halen görevi devam eden bir orgeneral ile sanık İ.. C..’in de bulunduğu 14 sanıklı dava dosyasının, Umumi hükümlere tabi olan ve sadece bir sanık (İlhan Cihaner) hakkında Yargıtay 11. C.Dairesinde görülmekte olan davayla mı, yoksa ana dosyası İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinde bulunan silahlı terör örgüt dosyasıyla mı birleştirileceği hususunda, öncelikle bir ön sorun var mı yok mu, şayet yoksa bu dosyaların hangi mahkemede birleştirilmesi gerekeceği hususudur.

Değerli Meslektaşlarım; İnternette ve Basın yayın organlarında, hatta Yargıtay kulislerinde yer alan, hukuka aykırı yoldan elde edildiği anlaşılan fakat ne yazıkki bir vakıayı ortaya koyduğu görülen ses kayıtlarında, soruşturması ve kovuşturması normal seyrinden çıkarılmak istenen ve hukuki zeminden ziyade fiili durum yaratılan bu dosyalar dolayısıyla, bir kısım meslektaşlarımızın soruşturma ve yargılamaya müdahale etme gayretleri, hatta mahkeme üyelerine hakarete varacak sözleri, bir kısmına da ulufe dağıtacak vaadleri yer almaktadır. “Bağımsızlık ve tarafsızlık ilkesi, olmazsa olmazı olan” yargının ve Yargıtayımızın hak etmediği bir gerçekle karşı karşıya olduğunu üzülerek görmekteyiz.

Ya; her şeye rağmen hukukun etik kurallarını ön plana çıkarıp, yargılanan kişilerin sıfat ve konumunu, siyasi düşünce ve dini değerlerini bir tarafa bırakıp, her düşünce ve inanca eşit mesafede kalmasını bilerek, bağımsız, tarafsız ve tam bir vicdani sorumluluk içinde, düşünce ve kanaatimizi açıklayacağız, ya da bugüne kadar Yargıtayda uygulanması teamül haline gelmiş bütün kriterleri bir tarafa itip, hukuki yolları zorlayarak, yaratılmak istenen fiili duruma destek vermiş olacağız.

Ya; her şeye rağmen hukukun etik kurallarını ön plana çıkarıp, yargılanan kişilerin sıfat ve konumunu, siyasi düşünce ve dini değerlerini bir tarafa bırakıp, her düşünce ve inanca eşit mesafede kalmasını bilerek, bağımsız, tarafsız ve tam bir vicdani sorumluluk içinde, düşünce ve kanaatimizi açıklayacağız, ya da bugüne kadar Yargıtayda uygulanması teamül haline gelmiş bütün kriterleri bir tarafa itip, hukuki yolları zorlayarak, yaratılmak istenen fiili duruma destek vermiş olacağız.

Bilmenizi isterimki; bugün burdan çıkacak olan kararla, hakkı ve adaleti tecelli ettirmek için yıllardır fedakarca çalışan, emek veren, bizlerin mensubu olmaktan onur duyduğumuz Yargıtay'ımızın zedelenmekte olan itibarını biraz daha tartışılır hale getirmiş, Ya da yüceltmiş olacağız.

Açıklamaların ışığı altında; Ceza Muhakemesi Kanunumuzun özel ve genel hükümlerinin yanında, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ve Askeri Ceza Kanunu, Askeri Mahkemelerin Kuruluş ve Yargılama Usulü Kanunu (AsMKYUK.)nun ilgili hükümlerini hep birlikte değerlendirdiğimizde;

1) Erzurum Özel yetkili Ağır Ceza Mahkemesinde silahlı terör örgütü faaliyetinde bulunmak suçlarından yargılanan sanıkların işledikleri ileri sürülen suçlamalarla, İstanbul Özel yetkili 13. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanan sanıkların işledikleri ileri sürülen suçlar arasında, faillerde ve fiilerde bağlantı görerek 10.05.2010 tarihinde CMK 8/2. maddesine göre verdiği birleştirme kararını, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi gerekçesini de göstererek iki dosyanın kendi mahkemesinde 25.06.2010 tarih ve 2010/421 Değişik İş sayılı kararıyla birleştirilmesini uygun görerek, bu yönde kendisi de birleştirme kararı vermiştir.

İstanbul Özel yetkili 13. Ağır Ceza Mahkemesinin bu kararına karşı Yargıtay 11. Ceza Dairesinin vermiş olduğu bir kararı bulunmadığı gibi, tek taraflı bir kararla İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin dosyasını ayırıp gönderme yetkisi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla ortada henüz oluşmuş bir görev ihtilafı doğmamıştır.

2) Yargıtay 11. Ceza Dairesi; Erzurum Özel yetkili Ağır Ceza Mahkemesinin verdiği birleştirme kararını CMK.nun 16. maddesine göre verdiğini yorumlayarak, tek taraflı verilen birleştirme kararının geçersizliğinden bahsederken, Erzurum Ağır Ceza Mahkemesinin CMK.nun 8/2. maddesine göre verdiği bu kararının tek taraflı da olsa, hukuki sonuç doğuracağını her halde gözden kaçırmış olacaktır.

Diğer taraftan Yargıtay 11. Ceza Dairesi birleştirme kararını CMK.nun 8 ve 9. maddelerine göre vermiş olup, CMK.nun 10/1 maddesine göre bir karar verme yetkisi varmış gibi ilk derece mahkemeleri arasındaki eşitlik ilkesine aykırı bir yol izleyerek, çok önemli sonuçlar doğuracak tek taraflı hukuki tasarruflarda bulunmuştur.

Diğer taraftan Yargıtay 11. Ceza Dairesi birleştirme kararını CMK.nun 8 ve 9. maddelerine göre vermiş olup, CMK.nun 10/1 maddesine göre bir karar verme yetkisi varmış gibi ilk derece mahkemeleri arasındaki eşitlik ilkesine aykırı bir yol izleyerek, çok önemli sonuçlar doğuracak tek taraflı hukuki tasarruflarda bulunmuştur.

3) Özel görevli mahkemelerin görev alanına giren suçların değerlendirilmesi ve buna göre bir karar verme yetkisi Yargıtay 11. Ceza Dairesinde değil, Yargıtay 9. Ceza İhtisas Dairesinde olduğu halde, Özel görevli Ağır Cezalık mevattan sayılan Erzurum dosyasının 11. Ceza Dairesince esasına girip bakma yetkisi bulunmamaktadır.

4) Sanık İ..C.., Yargıtay 11. Ceza Dairesinde görev sırasında işlediği resmi evrakta sahtecilik, görevi kötüye kullanma, imar kirliliğine neden olma ve haksız arama suçlarından umumi hükümlere göre yargılanmaktadır. Erzurum özel yetkili Ağır Ceza Mahkemesindeki yargılama konusu suçlar tamamen CMK.nun 250-251-252. maddelerinde zikredilen ve soruşturması, kovuşturması özel hükümlere tabi suçlardır. Bu iki dosyanın birleştirilmesi durumunda, 11. Ceza Dairesinde genel hükümlere göre yargılanan sanık İ.. C..’in birleştirme nedeniyle işledikleri iddia olunan suçlamalardan dolayı yargılanmaları tamamen özel hükümlere tabi olan 14 sanığın Yargıtay 11. Ceza Dairesinde yargılanmaları, Özel Yetkili Ağır Ceza Mahkemelerinin görev ve yetkilerini düzenleyen CMK.nun 250/1. maddesi ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 3, 4 ve 9. maddelerine kesin aykırılık teşkil edecektir. Zira bu maddelerin içeriğine baktığımızda, Erzurum dosyasında yargılaması devam eden 14 sanığa atfedilen suçlamaların yargılamalarının özel yetkili Ağır Ceza Mahkemesinde yapılmasını kesin biçimde öngörmektedir. Yargıtay 9. Ceza Dairesi üyeleri A.Ö. ve A.D..’da “ Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevi kapsamındaki suçlar” başlıklı kitabının 22. sayfasında aynı düşünceyi paylaşmışlardır.

5) Erzurum dosyasında örgütsel faaliyetlerinden dolayı yargılanan sanıklardan birisi orgeneral, bazıları da alt kademede asker kökenli kişilerdir. CMK.nun 250. maddesi ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun ilgili hükümleri çerçevesinde durum değerlendirmesi yapacak olursak, Asker kişilerin sivillerle müştereken örgütsel terör suçu işlemeleri durumunda, sivillerle birlikte Özel Görevlendirilmiş Ağır Ceza Mahkemelerinde, sivillerle birlikte olmadıkları takdirde AsMKYUK.nun 9. maddesine göre askeri mahkemelerde yargılanacakları öngörülmüşken, Anayasamızda yapılan yeni değişiklikle birlikte CMK.nu, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunun mevcut yürürlükteki hükümleriyle, Askerlerin sivillerle birlikte veya tek başlarına işledikleri bu tür suçlarda yargılamalarının özel görevli Ağır Ceza Mahkemelerinde yapılması kanunilik ilkesi olarak kabul edilmiştir.

6) Yargıtay 11. Ceza Dairesince de yargılanan sanık C...’e atfedilen suçlamalarla, Erzurum dosyasından yargılanan 13 sanığa atfedilen suçlamaların hiçbir bağlantısı olmadığı gibi, sanıklarla da irtibatı yoktur, kaldı ki her iki dosyadaki soruşturma usulleri ve kovuşturma şekilleri farklı olup, ilk derece mahkemesi olarak her iki mahkemenin de bakabileceği suçlar kanunla belirlenmiştir.Özel mahkemelerde farklı usullere göre görülmesi gereken davalar, genel mahkemedeki davayla birleştirilemez. İsmail Malkoç’da CMUK’nun cilt 1. sayfa 53’de aynı görüşü vurgularken, Kunter-Yenisey-Nuhoğlu da CMK.nuyla ilgili kitabının 387 sayfasında aynı düşünceyi paylaşmışlardır.

7) Yargıtay Ceza Dairelerimizin ve Yüksek Ceza Genel Kurulumuzun yerleşik içtihatlarında; yargılama dosyası içinde bulunan onaysız fotokopilerin resmi evrak olarak kabul edilmeyeceği, bunlara dayalı verilen hükümlerin geçersiz olduğu kabul edildiğine göre; Yargıtay 11. Ceza Dairesince CD.lerin yazım ortamına geçirilip, eksik olan bir kısım duruşma tutanaklarını da sanık vekillerinden temin ederek, onaysız fotokopi sayılacak bu belgelere dayanılarak verilen birleştirme kararı, Dairelerimizce verilen kararlarla ve Genel Kurul kararlarıyla bağdaşmamaktadır.

8) Bu güne kadar Yargıtayımızda görülmekte olan davalarla ilgili Daireler arasında olumlu görev uyuşmazlığı doğduğu vaki olmadığı gibi, ilk derece mahkemesi sıfatıyla bakılan davalarda da olumlu görev uyuşmazlığı zannediyorum yaşanmamıştır. Yoğun iş yükü altında çalışan Dairelerimizde yasal zorunluluk bulunmadıkça, bağlantısı ve irtibatı tartışılır olan yargılama dosyalarını almaktan ziyade gönderme yolu izlenirken, hukuki zorlamalarla bu dosya ile özel hükümlere göre yargılaması yapılacak Erzurum dosyasının birleştirilmesi yoluna gidilmiş ve 11. Ceza Dairesindeki dosyayla irtibat ve bağlantısı bulunmayan C.. dışındaki tüm sanıkların hukukiliği tartışılır bir kararla tahliyeleri gerçekleştirilmiştir.

9) Erzurum Özel yetkili Ağır Ceza Mahkemesine 26.02.2010 tarihinde düzenlenip gönderilen iddianame içeriğinin incelenmesinde; dinlenen tanık anlatımları toplanan deliller ve delillerin değerlendirilmesinde, atfedilen silahlı örgüt kurma ve buna yönelik suçlamaların” irticayla mücadele eylem planı” çerçevesinde işlendiği; asıl bu suçlamalarla ilgili yargılama dosyasının İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinde olduğunu, Erzurum Özel yetkili Ağır Ceza Mahkemesi ve İstanbul Özel yetkili 13. Ağır Ceza Mahkemesi kabul edip birleştirme kararı vermelerine rağmen, asıl ve ana dosyası 1500 civarında klasör ve 300 civarında sanıktan oluşan D..Ç..ve arkadaşlarının yargılanma dosyasından ayrık tutulmasının makul ve geçerli bir hukuki zeminin bulunmadığı, dolayısıyla; Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, suçlarda ve sanıklarda irtibat ve bağlantısı olmayan Erzurum dosyasındaki 14 sanıktan birinin ismiyle bağlantı kurup, alakası olmayan diğer suçlamalardan birleştirme kararı verip; Erzurum dosyasıyla asıl bağlantılı olan İstanbul dosyasından ayrık tutulmasını anlamakta güçlük çekiyorum.

10) Bir kısım sanıklara ulaşılamadığı için, Erzurum soruşturma dosyasının tefrik edilerek tahkikatının orada hala devam ettiği de nazara alındığında, özel koğuşturma ve usullerine tabi olan o dosyanın da Yargıtay 11. Ceza Dairesi'ne gelme ihtimali de sorunu iyice çözümsüz bir kördüğüm haline getirecektir.

İnternete düşen ses kayıtları ve yazılı basında çıkan haberlerde, kamu vicdanını rahatsız edecek boyuta varan bu yargılama dosyasından Yüksek Yargıtay’ımızın 11. Ceza Dairesi çekilme kararı verip, davadan el çekmesi yerine, bugüne kadar Yargıtay’ımızda izlenen teamül kurallarının dışına çıkarak, kendilerinin de önceki diğer dosyalarında izlemedikleri bir yol izleyerek, aciliyeti olmadığı halde özel kuryelerle dosya temini yoluna gitmesi, istenilen sürede 28 klasörlük dosyayı temin edemeyince, yine Ceza Genel Kurul Kararlarına rağmen, fotokopi sayılacak evraklar üzerinden, bir kısmını da sanık taraflarından temin ederek, duruşmaya kısa bir aradan sonra birleştirme kararı vererek C...birlikte diğer sanıkların da tümünün alel acele salıverilmesi hukuki açıdan beni rahatsız ettiği gibi, inanıyorum ki sizleri de rahatsız etmiştir.

Değerli Meslektaşlarım;

Değerli Meslektaşlarım;

Mesleki taassubiyetten arınarak, kişilerin sıfat ve konumunu, siyasi düşünce ve dini değerlerini bir tarafa bırakıp, her düşünce ve inanca eşit mesafede kalmasını bilerek, birleştirilmesi düşünülen bu dosyalardaki atılı suçlamalarla ilgili yargılama usulleri, fiiller ve failler arasındaki irtibat, mahkemelerin yetki ve görevleri de nazara alındığında, Erzurum dosyasının İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesindeki asıl ve ana dosyayla birleştirilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, aksi halde özel görevli kılınmayan ve ilk derece mahkemesi sıfatıyla bu davaya bakacak olan Yargıtay 11. Ceza Dairesince Asker sanıklarla birlikte diğer sanıkları, binlerce klasörden oluşan İstanbuldaki asıl ve ana dosyadan ayrık tutularak yargılanmaları, aşılması zor hukuki ihtilaflar doğuracağı gibi, Yargıtayımızda emsal teşkil edecek bu karar, bizi gelecekte aşılması zor sorunlara iteceğinden Erzurum dosyasının, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi dosyasıyla birleştirilmesinin kaçınılmaz olduğunu düşünüyorum.”

Gerekçeleriyle;

Önsorun yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan diğer iki Kurul Üyesi ise “fotokopi belge ile birleştirme kararı verilemeyeceği, dolayısıyla verilen kararın yok hükmünde sayılması gerektiği” görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin yüksek görevli mahkeme olduğuna,

2- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin yüksek görevli mahkeme olması nedeniyle 5271 sayılı CYY’nın 10. maddesi uyarınca verdiği birleştirme kararı isabetli bulunduğundan, Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2010 gün ve 108-165, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2010 gün ve 2010/106 esas sayılı birleştirme kararlarının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın Yargıtay 11. Ceza Dairesini gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2010 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oyçokluğuyla karar verildi.