muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4785, Karar No: 2016/7400, Tarih: 10.03.2016

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3, maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

Davalı kurum, taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda artış yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı, kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7. maddesine göre, davacının ücretinde yapılacak artış, memur maaşlarına yapılan artış oranından az olamaz. Buna göre davalı şirketçe davacının ücretine yapılan artışlar kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan az ise aradaki fark alacak hüküm altına alınmalıdır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir. Şu halde davacı için 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen unvanda görev yapanların 5473 sayılı Kanun ile öngörülen ek ödeme kapsamında olup olmadığı önem arz etmektedir. Bunun için öncelikle davacının belirlenmiş olan unvanı itibariyle ek ödeme yapılması gereken kamu görevlilerinden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile aynı unvanda görev yapan kamu görevlilerinin belirtilen ek ödemelerden yararlanması söz konusu ise davacının da ek ödemeden yararlandırılması ve varsa bundan kaynaklanan fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacı, maaş nakil ilmuhaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanuna uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer malî haklarına, bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde  kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmuhaberinde belirtilmesi gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de, davacının maaşına esas olmak üzere bildirilen net ücrete 2006 yılı şef teknisyen ünvanları için belirlenen ek ödeme oranlarının eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiş olup, mahkeme hükmü belirsizlik içermektedir. Hüküm fıkrasında, davacının 2006 yılı Mayıs ayı maaşına esas olmak üzere; yeni maaş nakil ilmuhaberine eklenmesi gerektiği belirtilen 189,52 TL ek ödeme miktarının açık olarak belirtilmemesi de hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/989, Karar No: 2018/656, Tarih: 18.12.2018

**Ceza Genel Kurulu         2016/989 E.  ,  2018/656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Çocuk Ağır Ceza

Sayısı : 397-11

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar ... ve ...'nın 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 31/3, 62, 52, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 2100 TL hapis cezası ile cezalandırılmalarına, müsadereye ve mahsuba ilişkin Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.10.2008 tarihli ve 90-163 sayılı hükümlerin, sanıkların müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 20.10.2009 tarih ve 13596-15887 sayı ile;

"1- Sanıkların 5271 sayılı CMUK’nın 147. ve 191. maddelerine uygun sorguları yapılıp, savunmaları alınmadan yazılı biçimde karar verilmesi,

2- 19.08.2008 günlü oturumda bu dosya içerisine konulduğu bildirilen ve sanık ... ile ilgili olduğu anlaşılan, Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/20 esas sayılı dosyasının veya dosyanın onaylı bir suretinin denetime olanak sağlaması açısından dosya içerisine konulmaması" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince 14.01.2010 tarih ve 397-11 sayı ile; sanıklar ... ve ...'nın 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 31/3, 62, 52, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 2100 TL hapis cezası ile cezalandırılmasına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiş, bu hükümlerin de sanıkların müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 11.03.2016 tarih ve 415-752 sayı ile;

"...Olay tutanağında, ring görevini ifa eden kolluk görevlilerinin durumundan şüphelenerek durdukları ticari aracın bagajında, yolcu olarak bulunan sanıklara ait çuval içerisinde suç konusu esrarın ele geçirildiğinin belirtildiği, dosya içinde arama kararının bulunmadığı dikkate alınarak; bu konuda arama kararı olup olmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirtilerek duruşmada okunup tartışılmasının sağlanması, sonucuna göre sanıkların hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar vermiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 14.04.2016 tarih ve 224313 sayı ile;

"...Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Yüksek Yargıtay 10. Ceza Dairesi arasındaki uyuşmazlık; somut olayda ring görevini ifa eden kolluk görevlilerinin durumundan şüphelenerek durdurdukları ticari aracın bagajında, yolcu olarak bulunan sanıklara ait çuval içerisinde ele geçen, uzmanlık raporuna göre net 4604 gram toz esrar elde edilebileceği hesaplanan hint keneviri bitkisinin hukuka aykırı yöntemle elde edilip edilmediği, buna bağlı olarak hükme esas alınıp alınmayacağı ve suçun unsurlarının oluşup, oluşmayacağı noktalarında toplanmaktadır.

24.04.2008 tarihli olay tutanağı ile dosya içeriğine göre somut olay şu şekilde meydana gelmiştir; 24.04.2008 tarihinde saat 01.00 sıralarında, Kadıköy Rasimpaşa Mahallesi, Dr. Macit Erbudak Sokak içerisinde ring görevini ifa ederken durumundan şüphelenilerek durdurulan 34 ... plaka sayılı ticari taksi içerisinde bulunan ... ile, kimliksiz kendi beyanına göre ismini ... olarak bildiren şahısların kimlik sorguları yapılmış, bagajları olup olmadığı sorulduğunda, şahısların bagajlarının olmadığını söylemişler, ancak taksi şoförünün şahısların bagajı olduğunun söylemesi üzerine aracın bagajında çuval içerisinde toplam ağırlığı 14300 gram olan hint keneviri bitkisi elde edilmiştir.

Aşağıda arz etmeye çalıştığımız nedenlerle suç konusu ve delili olan uyuşturucu maddelerin, hukuka uygun yöntemlerle elde edildiği, buna bağlı olarak hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı değerlendirilmiştir.

1- Kolluğun bir arama emri veya kararı gerekmeden arama yapabileceği haller bulunmaktadır. Bunlar Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin karar alınmadan yapılacak arama başlıklı 8, 9, 25 ve 27. maddelerinde sayılmıştır.

'...Suçüstü halinde yapılan aramalarda, ... suç işlenen yerlerde delillerin aranması, bulunması, el konulması için..., ...5237 sayılı TCK'nun 24. maddesindeki kanunun hükmü ve amirin emrini yerine getirme, 25. maddesindeki meşru savunma ve zorunluluk hali ve 26. maddesindeki hakkın kullanılması ile diğer kanunların öngördüğü hukuka uygunluk sebepleri halinde yapılan aramalarda, toplum için veya kişiler bakımından hayati tehlikeyi ortadan kaldırmak amacıyla veya kapalı yerlerden gelen yardım çağrıları üzerine, konut, iş yeri ve yerleşim yeri ile eklentilerine girmek için', hakim veya savcı kararı alınmasına gerek bulunmamaktadır.

5271 Sayılı CMK'nun m. 2/1-j bendi; suçüstü halini, o sırada işlenmekte olan suçla sınırlı tutmamıştır; ayrıca suçüstü sayılan halleri de tamamlamıştır. Bu maddeye göre suçüstü hali; işlenmekte olan suç yanında, henüz işlenmiş olan suç ile suçun işlenmesinden hemen sonra takip edilen veya suçun az önce işlendiğine dair eşya ya da delille yakalanan kimsenin işlediği suçu da içermektedir. CMK md. 90/1-2 ile md. 2/1-(j) bendi ile birlikte değerlendirildiğinde, bu gibi hallerde herhangi bir kişi veya makama yazılı emrine gerek bulunmamaktadır.

Nitekim bozma kararına konu somut olayda, kolluk görevlileri ring görevini yaparken şüphe üzerine ticari taksiyi durdurmuşlar, sanıklardan ... kimliğini ibraz edememiş, bagajları olmadığını söylemişler, ancak taksi şoförünün bagajları yönündeki beyanı üzerine aracın bagajı açılıp çuval içerisindeki uyuşturucu madde elde edilmiştir.

Nitekim bozma kararına konu somut olayda, kolluk görevlileri ring görevini yaparken şüphe üzerine ticari taksiyi durdurmuşlar, sanıklardan ... kimliğini ibraz edememiş, bagajları olmadığını söylemişler, ancak taksi şoförünün bagajları yönündeki beyanı üzerine aracın bagajı açılıp çuval içerisindeki uyuşturucu madde elde edilmiştir.

Bu haliyle sanıkların suçüstü halinde yakalandığı ve yapılan aramanın da suçüstü hükümlerine göre yapıldığının kabulünde zorunluluk bulunmaktadır. Artık suçüstü halinin bulunduğu ve sanıkların suç delillerini yok etmeleri söz konusu olabileceğinden suç delilleri görevliler tarafından tespit edilip sanığın yakalanmasından sonra, kolluk görevlileri Cumhuriyet savcısına derhal bilgi vermişlerdir.

2- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de 'İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerek usulü güvenceleri sağlanmış olması ve materyalin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz.' (Chalkley/Birleşik Krallık (kk) B.No: 6383/100, 26.09.2002) ve 'Bir delillin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delillin çok kuvvetli olması ve güvenirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delilleri olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenirliği konusunda bir takım şüpheler bulunan bir delilin suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdanı kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir.' (Güllüzar Erman, B.No: 2012/542- 04/11/2014) şeklinde kararlar vermiştir.

Bu kararlar ışığında somut olaya baktığımızda; suç konusu uyuşturucu maddelerin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı yöntemlerle elde edilmediği ve güvenirliği konusunda herhangi bir risk ve şüphe bulunmadığı dikkate alındığında, hükme esas alınmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

3- 5271 Sayılı CMK'nun 230/1-b maddesinde; 'mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka ayrı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça gösterilir' denilmek suretiyle, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

3- 5271 Sayılı CMK'nun 230/1-b maddesinde; 'mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka ayrı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça gösterilir' denilmek suretiyle, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, somut olayda ticari aracın bagajında taşınırken ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddenin hukuka uygun yöntemle elde edildiği, buna bağlı olarak hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı; hukuka aykırı yöntemle elde edildiği kabul edilse dahi, bu delilin, sanıkların arama işlemine, arama yapılırken haklarının ihlal edildiğine yönelik bir itiraz ile yakınmasının bulunmaması, arama sonucunda elde edilen delillerin sıhhatini şüpheli hale getiren bir durumun söz konusu olmaması, suç konusu uyuşturucu maddenin miktarı, hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında, suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu itibarla Yüksek Yargıtay 10. Ceza Dairesinin bozma gerekçesi yerinde olmadığından yerel mahkeme kararının onanması gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 10. Ceza Dairesince 31.05.2016 tarih ve 1730-1710 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik sanıkların müdafisi tarafından yapılan itirazın mercisince inlenmesine karar verilmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme sanıklar ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığı, bu bağlamda eksik araştırma sonucu hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığı, bu bağlamda eksik araştırma sonucu hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay tutanağına göre; 24.04.2008 tarihinde saat 01.00 sıralarında kolluk görevlilerince Rasimpaşa Mahallesi, Prof. Dr. Macit Erbudak Sokak içerisinde gerçekleştirilen devriye görevi sırasında, durumundan şüphelenilen 34 ... .. plakalı ticari taksinin durdurulduğu, araç içerisinde bulunan sanıklar ... ve...'nın yapılan kaba üst aramalarında herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, adı geçenlere bagajları bulunup bulunmadığı sorulduğunda olmadığını söyledikleri, bu sırada ticari taksinin şoförü olan tanık ....'nun sanıkların eşyası olduğunu söyleyip aracın bagajını açtığında beyaz çuval içerisinde bulunan ve siyah poşete sarılı (4) adet kolide daralı ağırlığı 14.300 gram gelen suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, konu hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verildiğinde sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan işlem yapılması talimatının alındığı,

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen 28.04.2008 tarihli uzmanlık raporuna göre; net 11.510 gram kenevirden 4604 gram esrar elde edilebileceği,

Tanık .... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

Tanık .... kollukta şüpheli sıfatıyla; taksi şoförü olduğunu, saat 00.30 sıralarında Haydarpaşa Tren İstasyonunda beklediği sırada sanıkların yanında başka bir kişi ile birlikte müşteri olarak geldiklerini, sanıkların yanlarında gelen şahsın ayrıldığını, sanıkların ise Unkapanı'na gitmek istediklerini söylemeleri üzerine ellerindeki çuvalı alıp bagaja koyduğunu, Prof. Dr. Macit Erbudak Sokak üzerinde polislerin aracı durdurup kimlik kontrolü yaptıklarını ve sanıkların üzerlerini arayıp bagajları olup olmadığını sorduklarını, sanıkların bagajları olmadığını söylemeleri üzerine kendisinin “Şahısların bagajları var” diyerek bagaj kapağını açtığını, yapılan kontrolde uyuşturucu madde bulunduğunu ifade etmiştir.