muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/20407, Karar No: 2011/1243, Tarih: 31.01.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/20407 E.  ,  2011/1243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : İÇİŞLERİ BAKANLIĞI VE DİĞERİ

Dava dilekçesinde 4443 lira tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılardan bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı bakanlığın genel bütçe kapsamında bulunması nedeniyle Harçlar Yasasının 13/j maddesine göre yargı harcından bağışık olmasına rağmen mahkemece harç yükletilmesi doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438.maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Bu itibarla mahkeme kararının hüküm fıkrasının dördüncü bendinde yazılı bulunan “...müştereken ve müteselsilen...” sözcüklerinin silinerek yerine “...... ...'dan...” sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 31.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8533, Karar No: 2020/2121, Tarih: 17.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8533 E.  ,  2020/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vergi dairesi vekili ve SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satıldığını, taşınmaz üzerinde dava dışı Ziraat Bankasının ipotek alacağı bulunmakta olup 72.802,17 TL ipotek hakkının şikayetçi müvekkiline temlik edildiğini, İcra müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin temlik alacağının sıraya alınmadığını ileri sürerek 30.03.2015 tarihli sıra cetvelinin iptali ile ihale bedelinin ipotek lehtarı müvekkiline ödenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayetçinin geçerli temlik sözleşmesi ile ipotek hakkını temlik aldığı anlaşılmakla şikayetin kabulü ile Sarayköy İcra Müdürlüğünün 2008/202 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 30.03.2015 tarihli sıra cetvelinin iptali ile temlik alacaklısı şikayetçi ...'in ipotek alacaklısı olarak sıraya alınmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vergi dairesi vekili ve SGK vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vergi dairesi vekili ve SGK vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vergi dairesi vekili ve SGK vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince şikayet olunanlar ... ile ...'nden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12214, Karar No: 2012/11033, Tarih: 08.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/12214 E.  ,  2012/11033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16676, Karar No: 2014/17634, Tarih: 14.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/16676 E.  ,  2014/17634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2011/45-2012/107

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/05/2012 tarih ve 2011/45-2012/107 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi borcu üstlenen TMSF vekili ile müdahale talep eden şirket vekili tarafından istenmiş olup, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 09/05/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. Ö.. S.., davalılardan TMSF vekili Av. C. K.. ile I.. A.. vekili Av. Emre Işık Yıldız dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 25.11.1999 tarihinde S.. Gazipaşa Şubesi'ne 50.000 DEM'i vadeli olarak yatırdığını, S... AŞ'nin yönetimine 21.12.1999 tarihinde el konularak bankanın TMSF'ye devredildiğini, yapılan araştırmada müvekkilinin bankaya yatırdığı mevduatın, Sümerbank yönetimi tarafından KKTC'de kurulan dava dışı .... Off-Shore Ltd. unvanlı paravan banka hesabına aktarıldığının, müvekkilinin bankalara olan güveninin kötüye kullanılarak ve iradesi sakatlanarak havale talimatı imzalatıldığının, bu şekilde toplanan paranın S... yönetimi tarafından grup şirketlerine ve hayali şirketlere usulsüz kredi verilmek suretiyle tüketildiğinin tespit edildiğini, bu nedenlerle müvekkilinin zararından davalı bankanın sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 25.564,59 EURO'nun vade sonuna kadar %20 akdi faizi, vade sonundan fiili ödeme tarihine kadar ise akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, off shore bankası ile farklı tüzel kişiliğe sahip bulunan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu hakkında kesin hüküm bulunduğunu, davanın zaman aşımına uğradığını, davacının daha fazla faiz getirisi elde etmek için parasını off-shore hesabına aktardığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Müdahale talep eden .... İplik Tekstil San. A.Ş. vekili, müvekkili şirketin hakim hissedarı olduğu S... A.Ş.'nin TMSF'ye olan borçlarının tümünün ödendiğini, dava konusu tutarın E...'tan tahsili olanağının olduğunu, bu nedenle TMSF ve bankaya husumet yöneltilmesinin yerinde olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Müdahale talep eden .... İplik Tekstil San. A.Ş. vekili, müvekkili şirketin hakim hissedarı olduğu S... A.Ş.'nin TMSF'ye olan borçlarının tümünün ödendiğini, dava konusu tutarın E...'tan tahsili olanağının olduğunu, bu nedenle TMSF ve bankaya husumet yöneltilmesinin yerinde olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, .... İplik Tekstil San. A.Ş’nin müdahale talebi reddedilerek, davacı tarafından 25.11.1999 tarihinde S... AŞ'nin Gazipaşa Şubesi'ne verilen talimata istinaden vadesiz hesabında bulunan 50.000 DEM'in ... Bank Off Shore Ltd'e transfer edildiği, 22.12.1999 tarihinde ise S... AŞ'nin yönetimine el konularak TMSF'ye devredildiği, ...Bank Off Shore Ltd. aleyhine alacaklılar tarafından icra takipleri yapıldığı ve kendilerine borç ödemeden aciz vesikaları verildiği, alacaklıların paralarının

ödenmediği ve ödenemeyeceğinin anlaşıldığı, davacı tarafından banka talimatı imzalanırken banka tarafından adı geçen mevduatın sigorta kapsamında olmadığına dair bilgilendirme yapılmadığı, davacının parasının off-shore hesabına aktarıldığını bankaya el konulduktan sonra öğrendiği, off-shore hesabına havale yapan müşterinin bilmediği çeşitli risklerin banka tarafından bilindiği taktirde bu konuda müşterinin uyarılması ve cevabına göre hareket edilmesi gerektiği, ancak bankanın bu yükümlülüklere uymadığı, ayrıca davalı banka yetkilileri hakkında ceza davası açıldığı, ceza yargılamasında toplanan mevduatın aslında odd-shore bankasına fiilen gönderilmediğinin, bankayla organik bağı bulunan çeşitli şirketlere kredi vermek suretiyle tüketildiğinin anlaşıldığı, bu durumda tüzel kişilik perdesinin aralanması teorisi gereğince davacının zararından davalı bankanın sorumlu bulunduğu, ancak yapılan devir sözleşmesi uyarınca TMSF'nin bu parayı ödemeyi üstlendiği, her ne kadar zaman aşımı savunmasında bulunulmuş ise de uzamış ceza zaman aşımı ve mevduat zaman aşımı süreleri gözetildiğinde bu savunmanın yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 25.564,59 EURO'nun vade sonuna kadar akdi faizi, bu tarihten sonra ise 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte borcu üstlenen TMSF'den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, borcu üstlenen TMSF vekili ile müdahale talep eden şirket vekili temyiz etmiştir.

Kararı, borcu üstlenen TMSF vekili ile müdahale talep eden şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı Banka'nın haksız eylemi nedeniyle davacı hesabında bulunan paranın ... Bank Off Shore Ltd'ye gönderilmesi nedeniyle uğranılan zararın tahsiline ilişkin olup, ... İplik San. ve Tic. A.Ş. vekili, davacının davasının kabul edilmesi sonucunda paranın borcu üstlenen TMSF tarafından ödenmesi halinde S... A.Ş'ye el konulmadan önce bu bankanın hakim ortağı olması ve TMSF ile sözleşme yapılması nedeniyle ödenecek para nedeniyle TMSF'nin kendisine rücu edeceğini bildirerek müdahale talebinde bulunmuştur. Mahkemece, bu durumda ... İplik San. ve Tic. A.Ş'nin davalı yanında müdahale talebinde hukuki yararının mevcut olduğunun kabulüyle, müdahale talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, müdahale talebinin reddi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, borcu üstlenen TMSF ve müdahale talebinde bulunan... İplik Teks. San. A.Ş. vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle müdahale talep eden vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borcu üstlenen TMSF ve müdahale talebinde bulunan ... İplik Teks. A.Ş. vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden müdahale talep eden ... İplik Teks. San. A.Ş'ye iadesine, 14/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9598, Karar No: 2014/19726, Tarih: 15.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9598 E.  ,  2014/19726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/10/2013 tarih ve 2004/257-2013/369 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada, 3093 Sayılı Yasa'nın 4/c maddesi uyarınca elektrik üretimi veya iletimi yapan kişi veya şirketlerin “tüketilen enerji miktarının birim bedeli ile çarpımı sonucu oluşan miktarın %3,5'i oranındaki miktarı” TRT'ye ödemesi gerektiğini, davalının 1997 yılı katkı payını ödemediğini ileri sürerek 400.000 TL'nin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1997 yılına ait 400.000 TL katkı payı alacağı için dava açtıklarını, yapılan bilirkişi incelemesi ile ortaya çıkan fark alacaklarının tahsili için bu kez icra takibi yaptıklarını, davalının haksız itirazı üzerine icra takibinin durdurulduğunu, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ve inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacağının dayandığı kanunun Anayasaya aykırı olduğunu, talep edilen alacağın fahiş olup, hesaplamanın brüt gelir üzerinden değil net aktif enerji satışından elde edilen gelir üzerinden yapılması gerektiğini, reeskont faizi oranında temerrüt faizi istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı alacağının hesaplanmasına esas olan matrahın davalı şirket tarafından teslim edilen enerji satışlarına ait bilgisayar çıktıları esas alınarak hesaplandığı için davalının matraha yönelik itirazlarının yerinde olmadığı, 1997 yılına ait enerji satışı içerisinde yer alan... ve ...'a yapılan satışların düşülmesi gerektiği, ayrıca reaktif enerji miktarının da katkı payının hesaplanmasında dikkate alınmayacağı gerekçesiyle ana alacak davası yönünden 400.000 TL'nin dava tarihi olan 10/02/1998 tarihinden itibaren hesaplanacak merkez bankasının kısa vadeli reeskont işlemlerine uyguladığı değişen oranlı faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, birleştirilerek yargılaması yapılan dava yönünden, davalının itirazının 489.125,59 TL asıl alacak, 2.011.353,60 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 2.500.479,19 TL üzerinden iptaline, takip tarihinden itibaren asıl alacağa merkez bankasının kısa vadeli

reeskont işlemlerine uyguladığı değişen oranlı faizi uygulanmak sureti ile takibin devamına, dava ve takip tarihinde yürürlükte bulunan İİK'nın 67. maddesindeki %40 oranı esas alınarak hüküm altına alınan 2.011.353,60 TL'nin %40'ına karşılık gelen 1.000.191,67 TL inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya ödenmesine fazla taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiş, mahkemece verilen 26/03/2014 tarihli ek kararla davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına hükmedilmiş, bu karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin 10/10/2013 tarihli asıl karara yönelik tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin 26/03/2014 tarihli temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılma kararına yönelik tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin 10/10/2013 tarihli asıl karara, davalı vekilinin ise 26/03/2014 tarihli ek karara yönelik bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12789, Karar No: 2019/9647, Tarih: 30.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/12789 E.  ,  2019/9647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Asıl ve birleşen dosya da davacı vekili; borçlu ile ilgisi olmayan müvekkiline ait otelde haciz yapılarak davacıya ait menkullerin haczedildiğini, dava açma yükümlülüğünün alacaklıya yüklenmesi gerekirken üçüncü kişiye yüklenmesinin doğru olmadığını, icra işleminin iptalini, mahcuzların iadesini ve istihkak iddialarının kabulünü, kötüniyetli alacaklı aleyhine %15 den az olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen dosya da davalı alacaklı vekili; davacının kötü niyetli niyetli olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın sunduğu faturalar ve dip koçanları getirtilerek, bilirkişiden alınan raporlar uyarınca davanın kısmen kabulüne, kabul edilen mahcuz değeri üzerinden üçüncü kişi lehine kötüniyet tazminatına karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekili ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kural olarak istihkak davalarında mülkiyet karinesi kurularak ispat yükü belirlenir ve deliller buna göre değerlendirilir ise de, borçlu ve üçüncü kişi arasında muvazaa olgusunu ortaya koyan delillerin dosyada bulunması halinde artık karineye göre değerlendirme yapılmasına gerek yoktur.

2. Davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kural olarak istihkak davalarında mülkiyet karinesi kurularak ispat yükü belirlenir ve deliller buna göre değerlendirilir ise de, borçlu ve üçüncü kişi arasında muvazaa olgusunu ortaya koyan delillerin dosyada bulunması halinde artık karineye göre değerlendirme yapılmasına gerek yoktur.

Borçlu ve üçüncü kişinin turizm sektöründe faaliyet gösterdiği, her ne kadar haciz adresi üçüncü kişinin şube adresi olarak 27.6.2011 tarihinde tescil edilmiş ise de, takibin dayanağı faturaların bu adrese ilişkin olarak düzenlenmiş olduğu ve borçlu aleyhine yapılan takipte de aynı adresin ödeme emrinde belirtildiği, üçüncü kişi şirketin hakim ortağı ...'un borçlu şirketin %50 ortağı olduğu, 16.09.2005 tarihinde borçlu aleyhine yapılan ilamsız takibe itiraz ederek durmasının ardından, 30.09.2005 tarihinde haciz adresinden ayrıldığı, 22.12.2011 tarihinde ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/135 Esas sayılı itirazın iptali talepli dosyada verilen kısmen kabul kararından sonra takibe devam edilerek hacizlerin yapıldığı, haciz adresinde borçlu şirketin ünvanı yazılı broşürlerin bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı üçüncü kişi vekili dava dilekçesinde borçlu ile aralarında sadece isim ortaklığı olduğunu belirtmesine rağmen borçlunun finansal kiralama sözleşmesinden kaynaklanan borcunu ödeyememesi nedeniyle otelin kapanmaması için finansal kiralama şirketi ile yaptıkları sözleşme ile mahcuzları ve finansal kiralama konusu tüm menkulleri aldıkları ve oteli aynı ad altında işletmeye devam ettikleri, aynı zamanda borçlunun 30.09.2005 tarihi itibariyle haciz adresinde kiracılık sıfatının sona ermesi nedeniyle adresten ayrılarak işlerini ...'da merkezden devam ettiğini belirtmiş olması hususları bir bütün halinde değerlendirildiğinde borçlu ile üçüncü kişinin beraber hareket ettikleri, ayrı ünvanlar altında kurulmuş olsa da aralarında kuvvetli bağ bulunduğu, alacaklılardan mal kaçırmak kastı ile muvazaalı işlemlerde bulundukları anlaşıldığından, davanın reddi gerekirken kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK’nin 366 ve HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddine, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 16,70 TL'nin temyiz eden davacı üçüncü kişiden alınmasına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya iadesine, 30/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8427, Karar No: 2020/8290, Tarih: 10.12.2020

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2020/8427 E.  ,  2020/8290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili 27.08.2020 tarihli dilekçe ile davalı vekili 24.09.2020 tarihli dilekçe ile karşı tarafla sulh olduklarını bildirdiklerinden itiraz hakem heyetince taraf vekillerinin vekaletnamesinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın itiraz hakem heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15186, Karar No: 2011/25468, Tarih: 28.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/15186 E.  ,  2011/25468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1 madde birinci ve ikinci cümleleri uyarınca 3 ay hapis ve 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2005 tarihli ve 2004/481 esas, 2005/45 sayılı ilamıyla ağır para cezasına mahkum edilmesi sebebiyle cezasının aynı Kanun'un 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Bünyan Sulh Ceza Mahkemesinin 23/06/2009 tarihli ve 2008/25 esas, 2009/140 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 15.06.2011 gün ve 34254 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2011 gün ve 233678 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Anılan kararın kesinleşmesini müteakip 90 gün adli para cezası olarak belirlenen adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından 1.800,00 Türk lirası olarak belirlenmesine dair aynı Mahkemece verilen 26/10/2009 tarihli ek kararın hukuken yok hükmünde bulunacağı cihetle, sadece Bünyan Sulh Ceza Mahkemesinin 23/06/2009 tarihli ve 2008/25 esas, 2009/140 sayılı karan üzerinde yapılan inceleme sonucunda ;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/1. maddesinin 1. bendinde yer alan, "ikimilyar liraya kadar (ikimilyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler... temyiz olunamaz" ve aynı maddesinin son cümlesindeki " bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz" şeklindeki hüküm karşısında, adı geçen sanığın Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2005 tarihli ve 2004/481 esas, 2005/45 sayılı ilamıyla mahkum olduğu 413.490.000 Türk lirası ağır para cezasına ilişkin kararın tekerrüre esas alınması ve hakkında hükmolunan 3 ay hapis ve 90 gün adli para cezasın infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yapılmasına karar verilmesinde,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun adli para cezalarının belirlenmesine dair 52. maddesi karşısında, sanık hakkında adli para cezasına ilişkin hüküm verilirken belirlenen tam gün sayısı bir gün karşılığı olarak taktir edilen miktar ile çarpmak suretiyle hesaplanması gerekirken sadece 90 gün olarak belirlenmesinde,

İsabet görülmemiştir." denilmektedir.

Gereği görüşüldü;