muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7966, Karar No: 2023/2795, Tarih: 04.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/7966 E.  ,  2023/2795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/331 E., 2017/27 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının her aşamada ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu, Bakanlık vekili tarafından sunulan dilekçe ile açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan ve vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2012 tarihli ve 2010/113 Esas, 2012/143 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2012 tarihli ve 2010/113 Esas, 2012/143 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 06.09.2016 tarihli ve 2016/5881 Esas, 2016/6511 Karar sayılı kararı ile mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının saptanmasından sonra hükme varılması gerekirken eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2017 tarihli ve 2016/331 Esas, 2017/27 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

3. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2017 tarihli ve 2016/331 Esas, 2017/27 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Eylemin nitelikli şekilde gerçekleşmediğine, mağdurenin gerçek yaşının tespitinin gerektiğine ve diğer sebeplere ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Bakanlığın kamu davasına katılmasının kanuni hakkı olduğuna ve diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece " Sanığın savunması, Katılan, Katılan mağdur beyanları, Sağlık Bakanlığı İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi 2009/823 sayılı 11/08/2009 tarihli sağlık kurulu raporu, Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu 20/12/2010 tarihli 2010/3544 sayılı raporu ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde incelenmiş ve değerlendirilmiş, inceleme ve değerlendirme neticesinde; 12/02/2009 tarihinde mağdure ..... \*\*\* ve arkadaşı .... \*\*\*'nın ....\*\*\*'ın Tuzla İçmelerdeki evine gittikleri, burada mağdure ile Sanık ...'in tanıştığı, ... ile mağdure ... \*\*\*'ün bir odada,... \*\*\* ile ....\*\*\*'ın başka bir odada kaldıkları, ...'in mağdure ...'ye anal yoldan cinsel organını soktuğu, boşaldıktan sonra oral seks yaptırdığı, öpüşürken resimlerini çektiği ve ilişkiye sürdürmek için ...'yi zorlamak amacıyla ... vasıtası ile şantaj yaptığı, mağdure ve Tanık ...'nın anlatımı ile sabit olduğu, olay nedeni ile mağdurenin ruh sağlığının kalıcı olarak bozulduğu, Sanığın 5237 sayılı TCK'nun 103/2 maddesinde tanımlanan cinsel istismar ve 107/2 maddesinde tanımlanan şantaj suçunu mağdureye karşı işlediği anlaşılmış, her iki suçunda işleniş biçimi gözönünde bulundurularak sanığın ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiş ancak mahkememizce verilen kararın sanık müdafii tarafından vaki temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2016/5881 Esas 2016/6511 Karar sayılı 06/09/2016 tarihli kararıyla,

"Suça Sürüklenen Çocuk hakkında şantaj suçundan dolayı 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, Suça Sürüklenen Çocuk müdafiin anılan hükme ilişkin temyiz isteminin aynı Kanunun 264. maddesine göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere, temyiz incelemesinin, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin Mernis doğum tutanağında hastane ya da diğer sağlık kuruluşunda doğduğuna dair ibare olmayıp, doğum şeklinin de "diğer" olarak gösterilmesi, suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadesinde ve müdafiin 21.06.2011 tarihli dilekçesinde yaşa itiraz mahiyetinde savunmalarda bulunmaları nazara alındığında, öncelikle mağdurenin resmi bir kurumda doğup doğmadığının araştırılması, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak şekilde kemik grafileri çektirilip tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra suçun niteliği ile suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bozulmasına" karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkememizce bozma sonrasında yapılan yargılamada: C. Savcısı bozma ilamına karşı direnilmesi yönünde, sanık ve müdafii ise uyulması yönünde talepte bulunmuşlardır.

Mahkememizce bozma sonrasında yapılan yargılamada: C. Savcısı bozma ilamına karşı direnilmesi yönünde, sanık ve müdafii ise uyulması yönünde talepte bulunmuşlardır.

Mağdurenin nüfus kaydına göre suç tarihinde 13 yaş 9 ayını tamamlamış olduğu, mağdurenin 15 yaşını tamamlamasından kısa bir süre sonra Mahkememizce 13/07/2010 tarihinde kayda dayalı dinleme esnasında gözlemlenen hali ile gelişim durumununun nüfus kaydındaki yaşı ile uyumlu olduğu, aksini düşündürecek şekilde Mahkememizde tereddüt ya da kuşku oluşmadığı, bugün (31/01/2017) itibarıyla mağdurenin 22 yaşını doldurmak üzere olduğu göz önüne alındığında yaş tespitine esas olacak şekilde kemik grafileri çektirilip tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınsa dahi yaşının kesin olarak belirlenemeyeceği, şantaj suretiyle cinsel istismara maruz kaldığı kabul edilen mağdura yönelen eylemin herhalükârda TCK'nın 103'üncü maddesi kapsamında kalacağı, sanık müdafiinin yaşa yönelik itirazının Mahkememizce araştırma yapılmasını gerektirmeyecek ölçüde soyut olduğu, mağdurenin yaş tespitine yönelik araştırmanın dosyayı gereksiz yere uzatarak sürüncemede bırakacağı değerlendirilmiştir. Yukarıda az önce belirtildiği gibi mağdurun suç tarihinde 13 yıl 9 ay yaşta olup SSÇ müdafiinin hiçbir somut delile dayanmayan bizatihi 'yaşına itiraz ediyoruz' savunması Mahkememizce kabule değer görülmediği, nüfus kayıtlarının resmi sicil ve senetlerden olduğu, aksi ispat edilinceye kadar geçerli kabul edilmesi gerektiği, yaş tespitinin her zaman doğru sonuçlar verdiğini kabul etmenin mümkün bulunmadığı; coğrafi şartlar, genetik özellikler, beslenme gibi birçok faktörün yaş tayinine etkili olduğu ve nihayet yaş tespitinin bir tahminden öteye gitmediği; kaldı ki, somut olayda mağdurun yaşının tespitini gerektirecek ve suçun subutuna etki edecek herhangi bir sebep bulunmadığı, aksinin kabulü halinde 15 yaş grubuna kadar her mağdurun yaşına itiraz ediyoruz biçiminde bir savunma karşısında yaş tespitine gidilmesine dair bir kural oluşacağı, diğer taraftan mağdurun SSÇ ile birlikte içinde bulunduğu durum ve kız arkadaşıyla birlikte okuldan kaçarak SSÇ'nin bulunduğu mahalle gelmesi ve onun baskısı karşısında ve 13 yıl 9 ay yaşında olduğu halde sanığın cinsel istismar teklifini kabul etmesinin yaşam gerçeklerine hiçbir şekilde uymayacağı ve mağdurenin baskı sonucu ve istemeyerek cinsel istismara maruz kaldığının kabul edildiği ve bu durumda da yaş konusunda inceleme yapılmasına gerek bulunmadığı ve eylemin zora dayalı, rızaya aykırı olarak işlenmesi fakat teknik olarak TCK'nın 103/4 maddesinin uygulanacağı nitelikli kasten müessir fiil ve benzeri durum bulunmaması karşısında yaş ile ilgili hususun sonuca etkili bulunmadığı vicdani kanaatine ulaşılmıştır.

Bu değerlendirme ışığında ve yapılan müzakere sonucunda, üye Hâkim Mehmet DENİZ'in karşı oyu ve oyçokluğuyla direnme kararı verilmiştir.

DİRENME KARARI SONRASI OLUŞAN HUKUKÎ DURUM, KANAAT ve GEREKÇE:

Bu değerlendirme ışığında ve yapılan müzakere sonucunda, üye Hâkim Mehmet DENİZ'in karşı oyu ve oyçokluğuyla direnme kararı verilmiştir.

DİRENME KARARI SONRASI OLUŞAN HUKUKÎ DURUM, KANAAT ve GEREKÇE:

Sanığın savunması, Katılan, Katılan mağdur beyanları, Sağlık Bakanlığı İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi 2009/823 sayılı 11/08/2009 tarihli sağlık kurulu raporu, Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulu 20/12/2010 tarihli 2010/3544 sayılı raporu ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde incelenmiş ve değerlendirilmiş, inceleme ve değerlendirme neticesinde; 12/02/2009 tarihinde mağdure ... \*\*\* ve arkadaşı ... \*\*\*'nın... \*\*\*'ın Tuzla İçmelerdeki evine gittikleri, burada mağdure ile Sanık ...'in tanıştığı, ... ile mağdure ... \*\*\*'ün bir odada, ... \*\*\* ile... \*\*\*'ın başka bir odada kaldıkları, ...'in mağdure ...'ye anal yoldan cinsel organını soktuğu, boşaldıktan sonra oral seks yaptırdığı, öpüşürken resimlerini çektiği ve ilişkiye sürdürmek için ...'yi zorlamak amacıyla ... vasıtası ile şantaj yaptığı, mağdure ve Tanık ...'nın anlatımı ile sabit olduğu, olay nedeni ile mağdurenin ruh sağlığının kalıcı olarak bozulduğu, Sanığın 5237 sayılı TCK'nun 103/2 maddesinde tanımlanan cinsel istismar ve 107/2 maddesinde tanımlanan şantaj suçunu mağdureye karşı işlediği anlaşılmıştır.

Şantaj suçundan verilen hükme karşı itiraz yolu açık olup henüz itiraz hususunda değerlendirme yapılmamış olmakla kesinleşmediğinden, bu dosyada şantaj şuçuna ilişkin hüküm oluşturulmamış; yalnızca cinsel istismar suçundan hüküm oluşturulması ile yetinilmiştir.

Direnme kararı verilmiş olması nedeniyle ve ayrıca 6545 sayılı Yasa ile getirilen değişikliklerin sanık aleyhine olması göz önünde bulundurularak önceki hüküm aşağıdaki şekilde yeniden aynen tesis edilmiştir." şeklindeki gerekçeyle kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdure hakkında düzenlenen raporda, perianal, ekimoz, hemoraji, anal fissür olmadığı ve anal tonusunun doğal olduğunun belirtilmesi, mağdurenin 06.02.2017 tarihli dilekçesi ile sanık ile nitelikli cinsel ilişkiye girmediğinin belirtilmesi, savunma ve tüm dosya içeriği karşısında, sanığın eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiği hususunun şüphede kalıp mevcut haliyle eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2017 tarihli ve 2016/331 Esas, 2017/27 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçelerle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4554, Karar No: 2011/2019, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4554 E.  ,  2011/2019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı şirkete Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalı aracın davacıların murisi idaresinde bulunan araç ile çarpışması sonucu davacıların murisinin öldüğünü davacıların desteklerini yitirmiş olmaları nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere Havva için 2.700 TL. Ceren için 1.200 TL. ...için 1.200 TL....i için 1.200 TL. Sükeyna için 1.200 TL. olmak üzere 7.500 TL. maddi tazminatın davalılardan tahsilini, talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 27.886 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davacıların tazminat hesabının yapılarak 15.765 TL. ödeme yapıldığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacıların maddi tazminat taleplerinin kabulü ile toplam 27.889 TL. tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.639,45 TL kalan harcın temyiz eden davalı ... şirketinden alınmasına 8.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3118, Karar No: 2011/3980, Tarih: 26.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3118 E.  ,  2011/3980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ... işyeri sicil numarası ile Kuruma tescil ettirdiği işyerinin, yeni işyeri olduğunun ve bu işyeri dosyası üzerinden Kuruma verilen çalışanlara ait bildirge ve bordroların geçerli olduğunun tesbitiyle ... işyeri sicil numarası ile Kuruma verilen ek bildirgelerin geçersiz sayılmasına ve iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı şirketin işyerini dava tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 82.maddesi (halen yürürlükte olan 5510 sayılı Yasa’nın 89/1.maddesi) anlamında devir almadığının, bu nedenle, iş yeri tescilinin iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali ve sataşmanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Bu yönü ile davanın yasal dayanağı dava tarihinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasanın 82.maddesi ile halen yürürlükte olan 5510 Sayılı Yasa’nın 89/1. maddesidir.Anılan maddede;sigortalıların çalıştırıldığı işyeri devredilir veya intikal ederse,eski işverenin kuruma olan sigorta primi ile geçikme zammı ve faiz borçlarından aynı zamanda yeni işverende müteselsilen sorumludur hükmü öngörülmüştür.Madde anlamında,"devir" ve "intikal" den bahsedilmek için;işyerinin işler bir halde sigortalıları ile birlikte yeni işverene geçmiş bulunması gerekir. İşyerinin devir ve intikalinde, gerçekte işyeri değil, onun işvereni değişmektedir ve yeni işveren eskisinin "halefi" olmaktadır. İşyerinin kapatılmasından sonra, yeni işveren tarafından yepyeni bir işyeri olarak açılmış bulunması işyerindeki işin işverenin kendi sorumluluğu altında başkasına yaptırılması, işyerinin kira sözleşmesine son verilip boşaltıldıktan sonra başkasına kiralanması, sadece işyerindeki malzemelerin satılması eski müteahhidin sözleşmesi feshedilip geriye kalan işin eksiltmeyle bir başka müteahhide ihale edilmesi gibi durumlarda devirden söz edilemiyeceği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda; ... adına tescilli ... Kurum sicil nolu elyaf-yorgan üretimi yapılan işyeri 25.12.2003 tarihinde vergi kaydı kapatılarak işin terkedildiği belirtiliyor ise de 07.01.2004 tarihli vergi yoklama tutanağı ile aynı adreste aynı iş ile davacı şirketin faaliyetine devam ettiği,...'nun davacı şirketin ortağı olup şirkete ait işyerinden Kuruma 12.01.2004 tarihinden itibaren bildirimleri yapılan işçilerinde eski işyeri çalışanları olup bu kişilerin Aralık 2003 ayı ile Ocak 2004 ayına ait ücretlerinin de eksiksiz olarak ödendiği ekli belge ve beyanlardan acıkça anlaşılmaktadır.Bu halde işyerinde aynı hizmetlerin aynı Sigortalılar tarafından yürütüldüğüne göre başka bir anlatımla, işyeri işler bir halde sigortalıları ile birlikte yeni işverene geçmiş bulunduğundan 506 sayılı Yasanın 82. maddenin öngördüğü koşulların davacı şirket yönünden oluştuğu açık- seçiktir.Hal böyle olunca, davacı şirketin eski işyerinin devamı olup şirket adına alınan işyeri tescilinin iptaline dair Kurum işleminin doğru olduğu ortadadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6535, Karar No: 2015/23763, Tarih: 29.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/6535 E.  ,  2015/23763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/142664

MAHKEMESİ : Tuzluca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2012

NUMARASI : 2011/126 (E) ve 2012/28 (K)

SUÇ : 4926 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin 12.03.2012 tarihli dilekçe ile sanık S.. Ş.. yönünden temyiz isteminde bulunduğu, anılan temyiz talebine ilişkin tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından, Gümrük İdaresi vekilinin sanık S.. Ş..'e yönelik temyiz istemine ilişkin olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 29.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20338, Karar No: 2024/14809, Tarih: 05.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/20338 E.  ,  2024/14809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/499 E., 2015/277 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 17.12.2020 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21773, Karar No: 2013/5175, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21773 E.  ,  2013/5175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme, Nitelikli Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5395 Sayılı Kanun’un 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için, “suça sürüklenen çocuk” ifadesinin kullanılması gerekirken “sanık” ibaresinin kullanılması ve karar başlığında gözaltı tarihinin yazılmamış olması mahallinde düzeltilebileceğinden, ayrıca suça sürüklenen çocuğun 18 yaşından küçük olması nedeniyle yargılamanın kapalı oturumlarda gerçekleştirilmesi gerekirken, bazı oturumların açık yapılması suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 25. ve CMK'nın 185 maddelerine muhalefet edilmesi telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gece sayılan saatte 19 Mayıs Çok Programlı Lisesi binasının penceresini kırmak suretiyle içeri girip merdivenlerden bir üst kata çıkarak müdür yardımcısı odasında masa çekmecesinde bulunan 300 TL'yi aldığı, sonra bu odadan çıkarak müdür odasına girdiği, burada bulunan okul demirbaşı olan digital fotograf makinasını alarak

okuldan ayrıldığı anlaşıldığından, kamu malına zarar verme ve kamuya ait binada hırsızlık suçlarının oluştuğuna yönelik mahkemenin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 Sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk için hükmedilen hapis cezası nedeniyle hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1. maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,