muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10100, Karar No: 2024/8021, Tarih: 02.07.2024

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tapu kaydının arsa sahibi ile yüklenici firma arasındaki sözleşmenin geriye dönük feshinden dolayı iptal edildiğini, zararın tapu sicilinin tutulmasından kaynaklanmadığı, nedensellik bağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece delillerin yeterince incelenmediğini, davanın tapudaki satış sırasında özensiz ve mevzuata aykırı eylemlerden kaynaklandığını, müvekkili davacının malik kooperatif adına hareket ettiğini sandığı kişilerin ve tapu sicil müdürlüğü çalışanlarının katkılarıyla düzenlenen sahte tapu nedeniyle mağdur olduğunu, sahte tapu kaydı düzenlenmiş olduğunu, Hazinenin sorumlu olduğunun kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Mahukemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı ilâmında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan ... duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; ... Konut Yapı Kooperatifi ve diğer arsa sahipleri arasında Ankara ili, ..., ... Mahallesi 46264 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine yapı yapılması yönünde yüklenici .... San. ve Tic. Ltd. Şti'yle Ankara 1. Noterliğinde düzenlenen 22.08.2001 tarihli ve 15254 yevmiye nolu kat karşılığı inşaat sözleşmesinin yapıldığı, 30.06.2003 tarihinde kat irtifakının kurulduğu, C Blok 30 nolu bağımsız bölümünün kat irtifakı yoluyla SS...Konut Yapı Kooperatifi adına tapuya tescil edildiği, bilahare satış yoluyla 26.04.2004 tarihinde davacıya geçtiği; ancak arsa maliki kooperatif tarafından açılan tapu iptali ve tescil davasının, Sincan Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/89 Esas, 2009/105 Karar sayılı kararıyla kabul edilerek, dava konusu bağımsız bölümün, dava konusu edilmiş olan diğer bağımsız bölümler ile birlikte tapu kaydının iptaline ve davacı kooperatif adına tescile karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 21.03.2013 tarihinde kesinleştiği ve dava konusu bağımsız bölümün hükmen Kooperatif adına tesçil edildiği anlaşılmıştır.

3. Dava konusu bağımsız bölüme ilişkin akit tablosundaki, kooperatif yetkilileri ... ve ... ın imzalarının, kooperatif tarafından bu kişilere verilmiş yetki belgesindeki imzalar ile aynı olup olmadığına ilişkin kriminal rapor ile dava konusu taşınmazın satış işlemine ilişkin olarak Tapu Müdürlüğü Başmüfettişliği tarafından düzenlenmiş raporların bulunup bulunmadığı ilgili kurumdan sorularak, bulunmaması halinde akit tablosundaki imzaların malik kooperatif yetkilileri ... ve ...’a ait olup olmadığına ilişkin usulüne uygun olarak inceleme yapılması, akit tablosundaki imzaların kooperatif yetkililerine ait olmadığının anlaşılması halinde, Hazine'nin 4021 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca sorumlu olduğunun kabulü ile tazminat istemine konu bağımsız bölümün bulunduğu 46264 ada 1 parsel sayılı taşınmazda 30.06.2003 tarihinde kat irtifakı kurulduğundan, 46264 ada 1 parsel sayılı taşınmazın zemin (arsa) değerinin emsal incelemesi ve karşılaştırması yöntemiyle, üzerindeki yapılmış ve yapılacak yapıların ise dava tarihindeki Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca yayımlanan resmi birim fiyatlarına göre 30.06.2003 tarihli kat irtifakının kurulması sırasında esas alınan mimari projede belirtilen özellikleri dikkate alınarak yapıların bedeli belirlenip, arsa bedeli ile yapı değerleri toplanıp tazminat istemine konu bağımsız bölümün tapu kaydında yazılı olan arsa payına oranlanmasıyla o bağımsız bölümün değerlendirme tarihindeki değerinin belirlenmesi gerekir.

4. Taraflara 46264 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile aynı bölgeden, bulunamaması halinde yakın bölgelerden ve değerlendirme tarihinden önce ve yakın tarihli satışı yapılan benzer nitelikli ve yüzölçümlü satışları bildirmeleri için olanak tanınması, gerekli görülürse resen emsal celbi yoluna gidilmesi, 46264 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kat irtifakının kurulduğu 30.06.2003 tarihinde esas alınan mimari projenin Belediye Başkanlığından getirtilmesi, yukarıda açıklanan şekilde tazminat istemine konu bağımsız bölümün anılan mimari projedeki özellikleri, bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçüler gözetilerek davacının değerlendirme tarihi itibarıyla gerçek zararının tespit edilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme neticesi davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan usul ve kanuna aykırı olan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6211, Karar No: 2018/254, Tarih: 15.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6211 E.  ,  2018/254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/12/2015 tarih ve 2014/42-2015/858 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin iki ortaklı davalı şirkette %50 hissesinin bulunduğunu, şirketin uzun zaman önce faaliyetine son verdiğini, devamının ve amacının gerçekleşmesinin mümkün olmadığını, aynı zamanda müdür de olan diğer davalı ile anlaşılamadığını, kendisine ulaşılamadığını, ortaklar arasında husumet bulunduğunu ileri sürerek haklı nedenlerle davalı şirketin feshini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, ...'nın 573/1. maddesi uyarınca limited şirketlerin tek ortaklı olarak tüzel kişiliklerini ve faaliyetlerini sürdürmelerinin mümkün olduğu, aynı Kanunun 636/3. maddesine göre haklı sebeplerin varlığı halinde ortaklarca şirketin feshinin istenebileceği, ancak, bu istem yerine davacı ortağa payının gerçek değerinin ödenmesine ve davacı ortağın şirketen çıkarılmasına veya duruma uygun ve kabul edilebilir diğer bir çözüme hükmedilebileceği, bu maddeler gereğince bir değerlendirme yapılması için bilirkişi raporu alınması gerektiği, bu hususta ara karar tesis edilip sonuçları da ihtar edilmek suretiyle davacı vekiline bilirkişi ücretini yatırması için kesin süre verildiği, verilen kesin süre içinde bilirkişi ücretinin yatırılmadığı, toplanan delillerin hüküm kurmaya yetmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, haklı nedenlerle davalı şirketin fesih ve tasfiyesi istemine ilişkindir. Haklı nedenle limited şirketin fesih ve tasfiyesine ilişkin davanın ortaklık tüzel kişiliğine karşı açılması gerekli ve yeterli olup, şirket ortak ve müdürüne de husumet yöneltilmesi doğru değildir. Bu durum karşısında, davalı ... (Atabek) hakkındaki davanın husumet nedeniyle ret edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değilse de mahkemece davalı müdür yönünden davanın reddine ilişkin olarak verilen karar sonucu itibariyle doğru olduğundan 6100 sayılı HMK.nın geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı HUMK 438. maddesinin son fıkrası uyarınca davalı ... (Atabek) hakkında verilen kararın gerekçesi düzeltilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davacının, davalı şirkete yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, kesin süre içinde bilirkişi ücretinin yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece 09.09.2015 tarihli celsede "Davacı vekiline, 3x500,00 TL= 1.500,00 TL bilirkişi ücretini yatırması için iki hafta kesin süre verilmesine, aksi halde bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağının ihtarına" dair ara karar tesis edilmişse de anılan ara kararda, bilirkişilerin hangi sıfatları haiz olacakları, hangi hususlarda inceleme yapıp rapor verecekleri belirtilmediğinden davacı vekiline verilen kesin mehil usulüne uygun olmamış, bu nedenle kesin süre içinde bilirkişi ücretinin yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Ayrıca, karar gerekçesinde, 6102 sayılı ... uyarınca artık tek ortaklı limited şirketlerin ticari hayatlarını sürdürebileceği, bu yönde bir bilirkişi incelemesi yapılmadan toplanan delillerin hüküm kurmaya yeterli olmadığı belirtilmişse de, davalı şirketin ticaret sicil kayıtlarında belirtilen adresinde bulunmadığı, bu adrese gönderilen tebligatların iade edildiği, kolluk tarafından düzenlenen tutanakta şirketin adresinden iki yıl önce ayrıldığının belirtildiği, vergi kaydının da 30.09.2012 tarihi itibariyle terkin edildiği gözetildiğinde de şirketin devamı ve haklı nedenle fesih koşullarının oluşup oluşmadığı yönlerinden değerlendirilerek hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davalı şirket yönünden bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin davalı şirket müdürü ... (Atabek) hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile HUMK 438/son maddesi uyarınca anılan davalı yönünden kararın gerekçesi düzeltilerek ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı şirkete yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1141, Karar No: 2007/2035, Tarih: 29.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1141 E.  ,  2007/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Nafaka borcunu ödememek suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın bearatine dair Karaman İcra Mahkemesinin 07.07.2006 tarihli ve 2006/239 esas ve 2006/239 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın Karaman İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 25.08.2006 tarihli ve 2006/699-671 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; Karaman İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 21.2.2007 gün ve 8711 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 09.03.2007 gün ve K.Y.B.2007/37003 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; Karaman İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkartılmadan başka adreste yaşayanlara talimat yazılmadan, talimat yazılmışsa cevabı beklenmeden gıyabında beraatine dair verilen karara yönelik itiraza bakan Karaman Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, Karaman İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK.nun 271/2. maddesi gereği soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın Karaman İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

2007/1141-2035 SH.2

2007/1141-2035 SH.2

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanunu’nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu’ndaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, itiraz hakkında İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1.maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa İİK.nun 349. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye çıkartılmadan gıyapta verilen bir beraat kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verdiğine göre; borçlu sanığın nafaka borcunu ödememe fiilinden dolayı İİK.nun 344/1. maddesi gereğince üç aya kadar tazyik hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi gerektiğinin kabul edilmesi halinde borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiye göndermesi, geldiğinde savunmasını almasını takiben, davetiye tebliğine rağmen gelmediği takdirde ise gıyabında anılan cezayı verebilecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

2007/1141-2035 SH.3

2007/1141-2035 SH.3

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması başka adreste bulunuyorsa talimat yoluyla aynı işlemin yapılması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 25.08.2006 tarih ve 2006/699-671 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3957, Karar No: 2021/1125, Tarih: 02.11.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/3957 E.  ,  2021/1125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetvelinde sıraya itiraz davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, verilen kararın şikayet olunanlar vekilince temyiz edilmesi üzerine, hükmün Kapatılan 15. Hukuk Dairesi'nin 09.03.2021 tarih, 1337-718 E.-K. onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez onama kararına karşı, şikayet olunanlar vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, İİK'nın 366. maddesi ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı şikayet olunanlar tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 02.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15050, Karar No: 2016/17031, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/15050 E.  ,  2016/17031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I