muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3213, Karar No: 2017/1964, Tarih: 20.12.2017

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’ni ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak 6360 sayılı Kanun’un 36’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Samsun İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek direnme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Yukarıda (2) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı olarak yargılamayı takip ettiği görülen Samsun Büyükşehir Belediyesi vekiline ait vekaletname ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesi dosya arasında bulunamamış, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16923, Karar No: 2012/20654, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16923 E.  ,  2012/20654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2183, Karar No: 2021/711, Tarih: 22.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/2183 E.  ,  2021/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma ve edimin ifasına fesat karıştırma suçlarından kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçların zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1419, Karar No: 2016/3084, Tarih: 04.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/1419 E.  ,  2016/3084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarından sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ayrıca Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17777, Karar No: 2013/15409, Tarih: 07.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/17777 E.  ,  2013/15409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, HACİZ ŞERHİNİN TERKİNİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 15.03.2012 günlü ve 2008/35 Esas, 2012/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılarca istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

492 sayılı Harçlar Yasasına bağlı I sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı Yasanın 16. maddesi düzenlemesi ile de temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Öte yandan, HUMK'nun 434. 6100 S.K. 366.maddeleri yollamasıyla 344.md.) maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi, 10.05.1965 tarih 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının; karar altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, HUMK'nun 434/III.(6100 S.K. 368, 344 md.) fıkrasında ise, harcın tamamının ödenmemesi halinde ne gibi işlem yapılacağı usul ve esasları gösterilmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece nihai kararla birlikte 1.663,20.-TL karar ilam harcının hüküm altına alındığı, kararı temyiz eden davalı ...'ndan temyize esas harcın (karar ve ilam harcının dörtte biri) alınmadan, 21,15.-TL maktu temyiz harcı alınarak dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, HUMK'nun 434.( 6100 S.K. 368, 344. md.) maddesi hükmü gözetilmek suretiyle temyiz eden davalı ...'ndan temyiz harcının tahsil edilmesi (alınması gereken 1.663,20.- TL'nin 1/4'ü olan 415,80 - 21,15 = 394,65.-TL)

Diğer taraftan; çekişmeye konu 2241 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağına dayanak belgeler ile, 27.11.1990 tarihli resmi akitte belirtilen dayanak vekaletname ile belediyeye ait iken davalılara trampa edilen taşınmazların tedavüllü tapu kayıtları ile kadastro tutanaklarının evrak arasına alınmadığı görülmekle;

Diğer taraftan; çekişmeye konu 2241 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağına dayanak belgeler ile, 27.11.1990 tarihli resmi akitte belirtilen dayanak vekaletname ile belediyeye ait iken davalılara trampa edilen taşınmazların tedavüllü tapu kayıtları ile kadastro tutanaklarının evrak arasına alınmadığı görülmekle;

... Köyü, 2241 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağına dayanak tüm belgeler ile bu taşınmazın davacı Belediyeye devrine esas 27.11.1990 tarihli resmi senette belirtilen ... Noterliği'nin 14.11.1990 gün, 51617 yevmiye numaralı ve ... Noterliği'nin 14.11.1990 gün ve 82617 yevmiye numaralı (vekil ... ile ilgili) vekaletnameleri ile davacı belediyeye aitken davalılara devredilen ... 29.09.1987 tarih, ... sıra nolu zeytinlik, aynı köy, kavurmacılar mevkii, aynı tarih, 76 sahife, 42 sıra nolu zeytinlik, aynı köy, ... Mevkii, aynı tarih ve cilt, 81 sahife, 62 sıra nolu, tapulamaca 1956 ve 1957 nolu parsellere tespit görmüş zeytinlik vasfındaki taşınmazların kadastro tutanakları, kadastro tutanaklarına dayanak belgeler, devirlerine esas resmi akitler ile tedavüllü tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden temin edilerek evrak arasına alınması,

Geri çevirmeye konu hususların eksiksiz yerine getirilip getirilmediği denetlendikten sonra dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5339, Karar No: 2015/3468, Tarih: 28.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5339 E.  ,  2015/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/329336

MAHKEMESİ : Kars Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 16/04/2013, 2012/223 (E) ve 2013/134 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

Sanıklar S.. G.., Ö.. G.., A.. D.., A.. G.., İ.. D.., M.. D.., hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan davada, mağdur S.. A.. vekili tarafından usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunulmadığı ve katılan sıfatını almadığı, mağdur vekilinin sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararlarını temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17964, Karar No: 2024/11542, Tarih: 25.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17964 E.  ,  2024/11542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/102 E., 2015/340 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, o yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine, atılı diğer suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, sanığın cinsel saldırı suçunu işlediğinin sabit olduğuna, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle, sanığın cinsel saldırıda bulunduğu sabit olmakla verilen beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, somut delil bulunmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre Mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun olup, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonucuna uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, inceleme dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tanık ifadeleri, adli rapor ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın mağdureyi cinsel amaçla alıkoyduğuna dair dosya kapsamında delil bulunmadığı, dolayısı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109/5. maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararlarında katılan mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararlarında katılan mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğunca sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün suçun cinsel amaçla işlendiği hususunda şüphe bulunduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre mağdurenin sağır ve dilsiz olup, ayrıca orta derecede mental retardasyon rahatsızlığı nedeniyle beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğu, mağdurenin bu akıl hastalığı nedeniyle köyde sürekli olarak dolaştığı, olay tarihinde de saat 19:00 sıralarında sanığın kendisine ait siyah renkli Fiat Doblo marka aracıyla giderken mağdureyi yolda yürürken gördüğü, aracı ile mağdurenin yanında durarak mağdureyi kucaklayıp aracın arkasına bindirip Havuzbaşı Köyü istikametine doğru hareket ettiği, bu sırada tanık ...'ın olayı gördüğü ve olayı arkadaşı olan tanık ...'e anlattığı, tanık ...'ın da olayı haber vermek için mağdurenin evine gittiği, tanık ...'ın yanına mağdurenin abisi olan müşteki ... ile tanık ...'ı da alarak kendi aracı ile sanığın gittiği istikamete doğru hareket ettiği, sanığın aracını Bayındır ilçesi Çınarlık Mevkii ve Alagöl Mevkisinde bulunan tenha bir toprak yola götürdüğü, tanıklar ... ve ... ile müşteki ...'nin sanığın aracının bulunduğu bölgeye geldikleri, jandarma görevlilerine ihbarda bulundukları, bu sırada mağdurenin araçtan çıkarak abisi olan müşteki ...'nin yanına geldiği, olay yerine jandarma ekiplerinin gelmesi üzerine sanığın, aracını çalıştırarak jandarma görevlilerinin yanına geldiği, jandarma görevlilerinin mağdureye kendisini kimin kaçırdığını sorması üzerine mağdurenin sanığı gösterdiği sabit olmuştur.

Sayın çoğunluk ile aramızdaki ihtilaf olayda sanığın cinsel saikle hareket edip etmediği hususundadır. Çoğunluk görüşüne göre sanığın hangi saikle mağdureyi kaçırdığının bilinemeyeceği ve cinsel amaçla hareket ettiğinin şüphede kaldığı belirtilmiş olup, her ne kadar mağdure sağır/dilsiz olması ve orta derecede mental retardasyon rahatsızlığı nedeniyle sanığın kendisine yönelik cinsel davranışta bulunup bulunmadığını soruşturma ve kovuşturma aşamasında açıklayamamış ise de, sanığın gece vakti mağdureyi kaçırıp tenha bir yere götürmesinin cinsel amaç dışında başkaca bir sebebinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Sanığın arkasından başka insanların gelmesi veya başka bir engel nedeniyle cinsel saldırı eylemine başlamamış olması ya da cinsel saldırıda bulunduğunun ispatlanamaması alıkoyma eyleminin cinsel amaçla işlendiği gerçeğini ortadan kaldırmaz.

Hedef suçun işlenememiş olması ya da işlenmesine rağmen işlendiğinin ispatlanamaması halinde araç suçun hangi saikle işlendiği olayın bütününe bakarak değerlendirilmelidir. Örneğin gece vakti eve giren failin hırsızlık kastıyla mı yoksa suikast, cinsel saldırı gibi başka bir amaçla mı hareket ettiği olayın bütününe bakarak anlaşılabilir. Failin aralarında kan davası ya da ciddi husumet bulunan bir şahsın evine girmesi ve üzerinde silah bulunması halinde adam öldürme kastıyla girdiği, yine failin sürekli cinsel tacizde bulunduğu bir kadının evine girmesi halinde ise cinsel saldırı amacıyla girdiği kabul edilmelidir. Failin hiç tanımadığı bir şahsın evine girmesi ve üzerinde tornavida, pense gibi aletlerin bulunması halinde ise hırsızlık amacıyla girdiği kabul edilmelidir. Nitekim uygulamada gece vakti eve giren failin henüz bir suç işleyemeden yakalanması halinde, başka bir amaçla girdiğine dair bir delil yoksa hırsızlık amacıyla girdiği kabul edilmekte ve konut dokunulmazlığını ihlalin yanında hırsızlığa teşebbüs suçundan da mahkum edilmektedir (örn: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2014/484 E. 2016/108 K. 2016/67 E. 2017/160 K.). Failin eve girme amacını gösteren delil ve emareler yoksa hayat tecrübeleri ve yaşamın olağan akışına göre akla en yatkın olan amaçla hareket ettiği kabul edilmektedir. Aksinin kabulü halinde eve giren failin herhangi bir suç işleyemeden yakalandığı ve ifadesinde hangi amaçla eve girdiğini söylemediği hallerde failin sanki amaçsız şekilde eve girmesi söz konusuymuş gibi sadece konut dokunulmazlığını ihlal suçundan cezalandırılması gerekir ki böyle bir kabul hukuk mantığına ve yerleşik uygulamaya ters bir durumdur.

Anlatılan hususlar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, her ne kadar sanık suçunu inkara yöneldiği için hangi amaçla mağdureyi kaçırdığını ifade etmemiş ise de, sanığın cinsel amaç dışında (fidye isteme, intikam alma vs.) mağduru kaçırdığını gösteren delil ve emareler de mevcut olmadığından gece vakti mağdureyi kaçırıp tenha bir yere götürmesinin cinsel amaçla gerçekleştiği kabul edilmelidir.

Anlatılan hususlar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, her ne kadar sanık suçunu inkara yöneldiği için hangi amaçla mağdureyi kaçırdığını ifade etmemiş ise de, sanığın cinsel amaç dışında (fidye isteme, intikam alma vs.) mağduru kaçırdığını gösteren delil ve emareler de mevcut olmadığından gece vakti mağdureyi kaçırıp tenha bir yere götürmesinin cinsel amaçla gerçekleştiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla sanık hakkında cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün yerinde olup onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan sanık hakkında TCK'nun 109/5. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelik bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/29603, Karar No: 2016/11289, Tarih: 25.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/29603 E.  ,  2016/11289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı hastanede çalışan diğer davalı doktor tarafından hamilelik sürecinin takip edilerek bu kapsamda en son 03.06.2012 tarihinde davalı doktora başvurduğunu, doktor tarafından kontrollerinin yapılarak 09.06.2012 tarihinde hastaneye tekrar gelmesinin söylendiğini, belirtilen tarihte hastaneye başvurduğunu, davalı doktor tarafından saat 13.00 ‘te yapılan kontrolde her şeyin normal olduğunun söylendiğini, bu saatten doğumun gerçekleştiği 23.00 saatine kadar anne karnındaki suyun bittiği bildirilmesine rağmen hiç bir kontrolün yapılmadığını, bebeğin uzun süre susuz kalması nedeniyle dışkılayarak dışkısını yutması nedeniyle davalı tarafların ihmali sonucu vefat ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100 TL maddi tazminat, davacı anne için 50.000 TL ve baba için 30.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraflar savunmalarında, gerekli tıbbi müdahalenin yapıldığını kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, kendisinin hamilelik sürecini takip eden davalı doktorun hatalı ve eksik teşhis ve tedavi sonucunda bebeğinin ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı taraflar savunmalarında, gerekli tıbbi müdahalenin yapıldığını kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, kendisinin hamilelik sürecini takip eden davalı doktorun hatalı ve eksik teşhis ve tedavi sonucunda bebeğinin ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Dava, davalı doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davrandığı iddiasına dayanmaktadır ( B.K. 386, 390 md ). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır ( B.K. 390/II ). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur ( B.K. 321/1 md ). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları ( hafif de olsa ) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, özen yükümlülüğü kapsamında en ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir ( Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçektende mesleki bir işgören; doktor olan vekilden ona güvenen muvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.