muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8381, Karar No: 2024/8680, Tarih: 19.12.2024

2. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna, sanığın cezasında takdiri indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığında sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ile katılanın teyze çocukları olduğu, annelerine miras yoluyla intikal eden araziyi sanık ile katılanın zeytin ağacı dikmek suretiyle kullanmaya başladıkları, taraflar arasında arazinin kullanımı konusunda süregelen anlaşmazlık bulunduğu, olaydan dört gün önce de sanığın annesinin, katılanı kendilerine ait zeytinleri topladığından bahisle şikayet ettiği, olay günü tarafların arazisine yakın yerde bulunan tanık Süleyman'a ait araziye önce katılanın geldiği, ardından sanığın gelerek “Niye geldin lan buraya” dediği ve yanında bulunan av tüfeği ile katılana 4-5 metre mesafeden üç el ateş ettiği, atışlardan bir tanesinin katılanın sağ uyluk ön bölgesine isabet ettiği, katılanın yere düştüğü, sanığın 155'i arayarak kendisini ihbar ettiği, katılandaki yaralanmanın femoral arter ve ven ile siyatik sinir hasarına neden olup yaşamını tehlikeye soktuğu ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olduğu olayda, av tüfeğinin etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi ve sayısı, yaralanmanın niteliği ile meydana gelen zararın ağırlığına göre sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ancak sanığın aşamalardaki savunmalarında 155 ve 112 hatlarını kendisinin aradığını beyan etmesine göre 155 ve 112 hatlarının olay gününe ilişkin kayıtları ve görüşme içerikleri getirtilerek sanığın sonucu önlemeye yönelik yeterli çaba içerisine girip girmediği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 36/1. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme koşullarının oluşup oluşmadığı hususu tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2021/1783 Esas, 2023/450 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21574, Karar No: 2024/14368, Tarih: 28.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/21574 E.  ,  2024/14368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/684 E., 2015/599 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 18.07.2019 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12970, Karar No: 2022/543, Tarih: 17.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12970 E.  ,  2022/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2019/104-2021/87

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada; 18.08.2008 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen gelir ve tedavi giderinin tahsilinin talep edildiği, mahkemece sigortalının kaza tarihindeki işvereni tespit edilemediğinden davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi 1. fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş olup, 21. maddenin 4. fıkrası ise 3. kişilerin sorumluluğu" İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Somut davada; Sigortalı ... yönetimindeki arka kısmında vinç takılı olan kamyon Bölmepınar-Karaköy yolu Belen mevkisinde iniş eğimli yolda hareket halindeyken frenlerinin tutmaması neticesinde duramayarak aynı mevkide yola yaklaşık 20 metre mesafede atıl vaziyette duran iş makinasına arkadan çarparak kaza meydana gelmiş ve sigortalı yaralanmıştır. Sigortalının, 01.07.2008 - 17.08.2008 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinden bildirimi yapılmış, sigortalı adına 18.08.2008 ve 20.08.2008 tarihli işveren imzalı vizite kağıdı düzenlenmiştir. Kurum raporu ile de kaza olayının hemen ardından sigortalının işten çıkışının yapıldığı ancak işveren tarafından 20.08.2008 tarihli vizite kağıdı düzenlenmesinden sigortalının halen çalışmakta olduğunun anlaşıldığı belirtilerek işveren hakkında 506 sayılı Yasanın 10. maddesine göre işlem yapılması gerektiği ve olayın iş kazası olduğu tespit edilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgelerden davalı ... ile Akdeniz Edaş Burdur İl Müdürlüğü arasında enerji nakil hatlarının yapım işiyle ilgili sözleşmeler yapıldığı, sigortalının 14.05.2009 tarihinde kuruma verdiği dilekçede TEDAŞ’dan ihale almak suretiyle iş yapan Elektron Enerji şirketi adına Burdur İli, Çavdır İlçesi, Kayacık Köyü enerji nakil hattında ve civar köylerde bakım onarım çalışması yaparken Bölmepınar Köyünde 18.08.2008 tarihinde, çalıştığı firma tarafından Doğuş Vinç...Ltd. Şti.’nden kiralanan vinç kamyonu ile kaza yaptığını, müşteki ifade tutanağında ise Elektron Enerji şirket sahibi ...’ın talimatıyla aracı kullandığını, aslında aracı kullanmak için yeterli ehliyetinin olmadığını belirttiği görülmektedir. Mahkemece tanık olarak dinlenen ... da ...’ın firmasında şantiye şefi olarak çalıştığını, sigortalının bir vinç kiralayarak özel işler yaptığını öğrenince bunu tutanağa bağlayarak işine son verdiklerini beyan etmektedir.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden 02.06.2008 tarihinde davalı ... ile Akdeniz Edaş Burdur İl Müdürlüğü arasında enerji nakil hattı yapım işi için sözleşme yapıldığı ve davacının bildirimlerinin bu iş yerinden yapıldığı görülmektedir. Diğer yandan düzenleme tarihi 18.08.2008 olan, davalının imzasının ve kaşesinin bulunduğu vizite kağıdında, iş kazasının trafik kazası olduğunun, kazanın 18.08.2008 tarihinde saat 18.00 de meydana geldiğinin belirtildiği, ayrıca davalının imzasının ve kaşesinin bulunduğu 20.08.2008 tarihli vizite kağıdının da bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut dosyada davalı işveren sigortalının 17.08.2008 tarihinde işten çıkışının yapıldığını iddia etmekte ise de dosya içerisinde bulunan 18.08.2008 ve 20.08.2008 tarihli davalı imzalı vizite kağıtlarının varlığı karşısında; sigortalının davalı nezdindeki çalışmasının devam ettiği, dolayısıyla iş kazasının davalı nezdinde çalışırken meydana geldiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, dosya içerisinde yer alan söz konusu bilgi ve belgeler incelenmek ve yukarıda belirtilen kapsamda irdeleme ve değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26258, Karar No: 2013/12019, Tarih: 16.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26258 E.  ,  2013/12019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçundan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan köy halkından ...'ın, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığından ve katılma kararı verilmiş olması temyiz hakkı vermeyeceğinden katılanın kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3653, Karar No: 2016/259, Tarih: 02.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3653 E.  ,  2016/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2015/5-3653

KARAR NO : 2016/259

T.C.

YARGITAY

Hukuk Genel Kurulu

ESAS NO : 2015/5-3653

KARAR NO : 2016/259 Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :.....Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "bedel artırımı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;.....Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 08.05.2013 gün ve 2012/335 E. 2013/225 K. sayılı kararın incelenmesi ................tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay.....Hukuk Dairesinin 24.02.2014 gün ve 2013/20775 E. 2014/4582 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

...............

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine davanın kabulüne" şeklinde kısa karar oluşturulmakla” yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır. .

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 02.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22358, Karar No: 2024/11419, Tarih: 10.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/22358 E.  ,  2024/11419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. ancak;

1. 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesi gereğince temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

2. 5237 sayılı Kanun'da cezaların içtimaı düzenlenmediği halde, sanık hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezası ile hapis cezasından çevrilme para cezasının toplanması suretiyle karar verilmesi,

3. Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan, 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü paragraflarından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün", "15 gün", "12 gün" ve "240 TL" ibarelerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "2 gün", "1 gün" ve "20,00 TL" ibarelerinin eklenmesi, hüküm fıkrasında yer alan, doğrudan hükmolunan adli para cezası ile hapis cezasından çevrilme para cezasının toplanmasına ilişkin altıncı paragrafın hüküm metninden çıkartılması ve "ödenmeyen adli para cezasının hapise çevrileceğinin ihtarına (ihtar yapıldı)” ibaresi çıkartılarak yerine, "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla değişik 106/3 maddesi gereğince infazına.." ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1947, Karar No: 2015/10443, Tarih: 10.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1947 E.  ,  2015/10443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/38209

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20.11.2014 (Asıl karar), 24.12.2014 (Ek karar)

NUMARASI : 2014/370 Esas, 2014/602 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5800, Karar No: 2015/6860, Tarih: 26.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/5800 E.  ,  2015/6860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, Tarsus 1.İcra Müdürlüğü'nün 2012/3299 Esas sayılı dosyasından düzenlenen 28.05.2014 tarihli sıra cetvelinde 1. sırada bulunan şikayet olunan alacaklının haczinin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunan vekili tarafından 14.01.2013 tarihli hacizden sonra 1 yıl içerisinde mahcuz taşınmazların kıymetinin takdir edilmesinin ve satışının 25.09.2013 tarihinde talep edildiği, kendisine icra müdürlüğünce 28.10.2013 tarihli yazıda bildirilen 500.00 TL kıymet takdir avansının da İİK'nın 110. maddesi uyarınca bildirim tarihinden itibaren 15 günlük süre içerisinde 31.10.2013 tarihinde depo edildiği, talebin usulüne uygun bir satış talebi olduğu, icra müdürünün kıymet takdiri ve satış avansını eksik bildirmiş olması nedeniyle eksik avansın icra müdürlüğünce her zaman tamamlatılmasının mümkün olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Aksaray 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/436 Talimat sayılı dosyasından düzenlenen 12.11.2013 tarihli Gayrimenkul Kıymet Takdir Tutanağında; 500,00 TL kıymet takdiri avansından, 100,00 TL kadastro bilirkişisi ücreti, 120,00 TL inşaat bilirkişisi ücreti, 40,00 TL araç ve şoför ücreti ve 56,85 TL harç olmak üzere toplam 316,85 TL'nin harcandığı anlaşıldığından, kalan kısmın satış avansı olarak yatırılmış olduğunun kabulü gerekmektedir. Şikayet olunan satış talebine rağmen satış avansı yatırmamış olup, buna rağmen icra müdürünün, İİK'nın 110. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle 28.10.2013 tarihli yazıda satış avansı da istemesi ya da yeni bir yazıyla satış avansı istemesi gerekirken bu yapılmamıştır. Yasa değişikliğinden önceki dönemde Dairemizin "Aynı Kanun'un 59. maddesi uyarınca, bir işlemin yapılmasını isteyen taraf, o işlemin yapılması için gerekli masrafları avans olarak (peşin) yatırmalıdır. İcra ve İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 6. ve 61. maddesine göre, bu masrafların, tahsilat makbuzu karşılığında para olarak alınması gerekir. Aksi takdirde talep yapılmamış sayılır. Cüz’i de olsa satış avansının yatırılmış olması, usulüne uygun bir satış talebinin bulunduğu anlamına gelir. Yatırılan masrafın yetmeyeceği sonradan anlaşılırsa, bunun tamamlanması istenebilirse de, masraf hiç yatırılmamışsa geçerli bir talebin varlığından söz edilemez." şeklindeki uygulamasının yasa değişikliği karşısında devamı mümkün değildir. Anılan önceki uygulamaya göre yapılan temyiz itirazı isabetsizdir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1290, Karar No: 2013/3714, Tarih: 28.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1290 E.  ,  2013/3714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/04/2011 gün ve 2011/101-2011/149 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.11.2012 gün ve 2011/10537 - 2012/17549 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, Türk Silahlı Kuvvetleri bünyesinde subay olarak görev yaparken 30.04.2001 tarihli sigorta poliçesi ile "Mehmetçik Ferdi Kaza ve Maluliyet Sigortası" yaptırdığını, vazifesini ifa ederken bir kısım usulsüzlük ve yolsuzluklarla karşılaştığını, bunlarla mücadele ettiğini, bu esnada baskı gördüğünü, haksız cezalar aldığını, ruh sağlığının bozulduğunu, TSK'da görev yapamaz raporu üzerine malulen emekli edildiğini, poliçe kapsamında maluliyet teminatını almak için yaptığı başvurunun "rahatsızlığının kaza sonucu oluşmadığı" gerekçesiyle reddedildiğini belirterek ....000,00 TL maluliyet teminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının maluliyetinin kaza sonucu oluşmadığı, tedricen devam eden hastalığının bir neticesi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının hastalığının uzun bir süre seyrettiği, Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları'nın .... maddesinde gösterilen "ani ve harici bir hadisenin" tesiri ile değil, Genel Şartların 4. maddesi uyarınca teminat dışında bırakılan, poliçe tanziminden önce başlayıp uzunca bir süreçte gelişen hastalık sebebiyle maluliyetin gerçekleştiği, dolayısıyla hasarın teminat dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 06.11.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.