muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/707, Karar No: 2013/303, Tarih: 06.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/707 E.  ,  2013/303 K.**

* BOŞANMADA MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT

* EŞE ŞİDDET UYGULANMASI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 4

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 174

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 185

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 186

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 42

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 44

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 41

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “boşanma, nafaka, maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 9.Aile Mahkemesi'nce (Devren Fatih 1.Aile Mah.) davanın kabulüne dair verilen 31.05.2011 gün ve E:2005/460, K:2011/372 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesi'nin 13.10.2011 gün ve 15588 - 15785 sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur.Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.…)

gerekçesiyle hüküm maddi ve manevi tazminat yönüyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; maddi ve manevi tazminat yönünden mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; boşanma, maddi-manevi tazminat ve yoksulluk nafakası isteğine ilişkindir.

Davacı (kadın) vekili, davalının akıl zayıflığının etkisi ile dışarıdaki çöpleri evine biriktirdiği, davalının evlilik birliğinin edimlerini yerine getirmediği, annesi ve kız kardeşlerinin etkisinde kalarak davacıya ve kızına kötü davranıp, hakaret ettiği, müvekkili için evlilik hayatının dayanılmaz hal aldığını belirterek, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarını, müşterek çocuğun velayetinin davacı anneye verilmesi ile davacı ve müşterek çocuk için tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, yargılama aşamasında sunduğu dilekçesiyle de, 20.000 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı (koca) vekili, boşanma dışındaki talepleri kabul etmediklerini belirtip; nafaka ile maddi ve manevi tazminat istemlerin reddine karar verilmesini savunmuştur.
Yargıtay — Esas No: 2015/9247, Karar No: 2015/10127, Tarih: 27.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/9247 E.  ,  2015/10127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında temizlik işi alımı için ihale yapılmadığını, ancak kendisinin ve diğer işçilerin kesintisiz çalışmaya devam ettiklerini, buna rağmen bu dönemde ödenmesi gereken alacaklarının ödenmediğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, bu aylarda ihale boşluğu olduğunu, ancak tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı Belediye Başkanlığında 2009 yılının Haziran ve Temmuz aylarında yaklaşık 50 günlük ihale boşluğu olduğu, ancak bu dönemde temizlik elemanlarının çalışmalarına devam ettiği de tüm dosya kapsamı ve açılan emsal davalardan anlaşılmaktadır. Ayrıca emsal dosyalarda görüldüğü üzere bu dönemde, ....'den 09.07.2009-20.07.2009 tarihleri arasında geçici temin usulü ile alım yapıldığı ve bazı işçilerin çalışmalarının bildirildiği de görülmektedir. Mahkemece bu husus hiç araştırılmamıştır. Yapılacak iş, ......'nin kayıtları incelenerek davacının dava konusu dönemde çalışmasının olup olmadığı belirlenmeli, varsa bu çalışma süresi ücret, yol ve yemek, asgari geçim indirim alacaklarına ilişkin hesaplamalarda dışlanarak davacının alacak miktarı belirlenmelidir. Eksik araştırma ile hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11845, Karar No: 2009/2428, Tarih: 30.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11845 E.  ,  2009/2428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek.Av. ... ile davalı vek.Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete olan borcuna karşılık ... plakalı aracını rehin verdiğini, borcun ödenmemesi üzerine davalının 2006/6876 esas sayılı rehinin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yaptığını, tarafların 02.11.2006 tarihinde bir araya gelerek borcun .... ve ... plakalı araçların davalıya devri suretiyle ödenmesinin kararlaştırıldığını, devir edimlerini yerine getirdikleri halde davalının ... plakalı araçtaki rehini kaldırmadığını iddia ederek, borçlu olmadıklarının tespitini, araç üzerindeki rehinin fekkini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, davacının satın aldığı mal için verdiği çeklerin karşılıksız çıktığını, bunun üzerine teminata müracaat edildiğini, kendilerine 22.00 TL karşılığı devir edilen .... plakalı araç dışında başka araç verilmediğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, rehinli bulunan ... plakalı araca karşılık ... plakalı aracın devir edilerek borcun ödenmesinin 02.11.2006 tarihli protokol ile kararlaştırıldığı ve davacının edimini yerine getirdiği ve rehin borcunu ödediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle rehin konusu ....plakalı aracın rehin borcunun 02.11.2006 tarihli protokol kapsamında ödendiğinin anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılar yararına takdir edilen 625.00.-TL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak, davacılara ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5715, Karar No: 2021/5309, Tarih: 17.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5715 E.  ,  2021/5309 K.**

**"İçtihat Metni"**

1072 sayılı Rulet, Tilt, Langırt ve Benzeri Oyun Alet ve Makinaları Hakkında Kanun'a muhalefet ve kumar oynanması için yer ve imkan sağlamak suçlarından sanık ...’in, 1072 sayılı Kanun’un 2/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 228/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis, 2.320,00 Türk lirası adli para, 1 yıl 15 gün hapis ve 4.160,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2019 tarihli ve 2018/462 esas, 2019/701 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 14/09/2020 gün ve 94660652-105-34-9594-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2020 gün ve KYB-2020/82098 sayılı ihbarnamesi ile daireye gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1) Sanık hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlamak suçu nedeniyle, 5237 sayılı Kanun’un 228/1. maddesi uyarınca tayin edilen 1 yıl hapis ve 200 gün adli para cezasından anılan Kanun’un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 10 ay hapis ve 166 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, sözü edilen Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden adli para cezasına çevrildiğinde 3.320,00 Türk lirası yerine, 2.320,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde,

2) Sanık hakkında 1072 sayılı Rulet, Tilt, Langırt ve Benzeri Oyun Alet ve Makinaları Hakkında Kanun'a muhalefet suçu nedeniyle, 1072 sayılı Kanun'un 1/2. maddesi uyarınca tayin olunan 1 yıl hapis ve 100 gün adli para cezasından 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapılırken hesap hatası yapılarak 1 yıl 3 ay hapis ve 125 gün adli para cezası yerine 1 yıl 3 ay hapis ve 250 gün adli para cezasını müteakip, anılan Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde 1 yıl 15 gün hapis ve 104 gün adli para cezası yerine, 1 yıl 15 gün hapis ve 208 gün adli para cezasını müteakip, aynı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden adli para cezasına çevrildiğinde 2.080,00 Türk lirası yerine, 4.160,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesinin içeriği yerinde görüldüğünden, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2019 tarihli ve 2018/462 esas, 2019/701 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 17/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2779, Karar No: 2018/14966, Tarih: 24.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/2779 E.  ,  2018/14966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın suça konu 6...015323 seri no'lu tabanca nedeniyle mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'ne ait raporda namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun çapta özel şekil ve nitelikteki saçma, kurşun ve metal küre gibi cisimlerin geçebileceği, silahın orjinal haline göre değişiklik yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu ve emareden bahsedilmemesi, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın raporunda namlu içinde bulunan gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği dolayısıyla ses ya da gaz fişeği atabileceği gibi namlu iç çapından geçebilecek çapta saçma tanesi veya özel şekil ve nitelikteki benzeri maddelerin konulması suretiyle elde edilen özel nitelikli fişekleri de atabilecek özellikte bulunan tabancanın üretim aşamasında mı bu şekilde üretildiği, yoksa sonradan mı üzerinde değişiklik yapıldığı hususunda bir değerlendirme yapılamayacağını, fabrikasyon üretiminin bu şekilde olup olmadığı hususunda üretici firmadan görüş alınmasının uygun olduğunun belirtilmesi, üretici firmanın belirtilen seri numarasına ait bir tabanca üretmediklerini bildirmesi ve sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması karşısında; bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ile tüm aşamalarda suça konu silahın kuru...sıkı tabanca olduğunu savunan ve ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/695, Karar No: 2025/3847, Tarih: 13.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/695 E.  ,  2025/3847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/806 E., 2023/284 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Hükümlerin açıklanması suretiyle mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin, 20.06.2014 tarihli ve 2013/885 Esas, 2014/786 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2016/1897 Esas, 2016/6238 Karar sayılı ilâmı ile özetle; yaşı küçük mağdurlara 5271 sayılı Kanun'un 234/2 maddesi uyarınca vekil atandıktan sonra mağdurların duruşmaya celp edilip aynı Kanun'un 236/3. ve 52/3. maddeleri gereğince görüntü ve sesler kayda alınarak uzman kişi eşliğinde ve vekil huzurunda olaya ilişkin beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, kabule göre de; mahkum olduğu kısa süreli hapis cezalarının gösterdiği pişmanlık dolayısıyla bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkemede olumlu kanaat oluştuğundan bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilen sanığın işlediği suç tarihinin 6545 sayılı yasanın yürürlük tarihinden önce olduğu anlaşılmakla, sanığın adli sicil belgesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına engel teşkil etmemesi karşısında, 231/6. maddesindeki diğer şartlar açısından da bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerekirken sanık hakkında "sanığın daha önceki aynı suçtan mahkumiyeti nedeniyle şartları oluşmadığından " şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2016/254 Esas, 2019/997 Karar sayılı kararı ile;

2. Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2016/254 Esas, 2019/997 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a-e, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına,

b) Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına,

Karar verildiği, bu kararın 03.07.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2022/806 Esas, 2023/284 Karar sayılı kararı ile sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde 24.03.2022 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükümlerin açıklanması ile;

a) Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; atılı suçlamayı kabul etmediğine, beraatine karar verilmediğine, lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

a) Sanığın suç tarihinde 10 yaşında olup, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan oğlu mağduru silahtan sayılan pense ile kasten yaraladığı olayda, sanığa 5237 sayılı Kanun'un 86/3. maddesinin (b) bendinin uygulanması için ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında kurulan hükümde aynı Kanun'un 86/3. maddesinin (a) bendi ile birlikte (b) ve (e) bentlerinin de gösterilmesi ve birden fazla ağırlaştırıcı nedenin (5237 sayılı Kanun'un 86/3. maddesinin (a), (b) ve (e) bentleri) bir arada bulunması nedeniyle temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

b) Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

c) Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2016/1897 Esas, 2016/6238 Karar sayılı bozma ilâmı öncesi 20.06.2014 tarihli karar ile hapis cezasının ertelenmesine ve 3 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, anılan hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması karşısında sanık lehine 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma ilâmı sonrası yapılan yargılamada erteleme hükümlerinin uygulanmaması suretiyle kazanılmış hakkının ihlal edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

2. Sanık Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

a) Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç

vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b) Dosya kapsamı ve gerekçeli karar içeriğine göre, sanığın mağdur....'a yönelik eylemini silahtan sayılan herhangi bir alet ile işlememiş olmasına karşın 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

c) Sanığın, suç tarihinde 7 yaşında olup, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan oğlu mağduru kasten yaraladığı olayda, sanığa 5237 sayılı Kanun'un 86/3. maddesinin (b) bendinin uygulanması için ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında kurulan hükümde aynı Kanun'un 86/3. maddesinin (a) bendi ile birlikte (b) bendinin de gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

c) Sanığın, suç tarihinde 7 yaşında olup, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan oğlu mağduru kasten yaraladığı olayda, sanığa 5237 sayılı Kanun'un 86/3. maddesinin (b) bendinin uygulanması için ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında kurulan hükümde aynı Kanun'un 86/3. maddesinin (a) bendi ile birlikte (b) bendinin de gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

d) Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2016/1897 Esas, 2016/6238 Karar sayılı bozma ilâmı öncesi 20.06.2014 tarihli karar ile hapis cezasının ertelenmesine ve 3 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, anılan hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması karşısında sanık lehine 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma ilâmı sonrası yapılan yargılamada erteleme hükümlerinin uygulanmaması suretiyle kazanılmış hakkının ihlal edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Sanık Hakkında Mağdur ....a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe başlığı altında (1-c) numaralı paragrafta açıklanan nedenle, Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2022/806 Esas, 2023/284 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca hükmün 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere "Ancak ilk hüküm sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olup aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak oluşturduğundan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine, sanık hakkında aynı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca 3 yıl denetim süresi belirlenmesine, 51/6. maddesi uyarınca sanığın kişiliği ve sosyal durumu göz önünde bulundurularak, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine, 51/7. maddesi uyarınca sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve 51/8. maddesi uyarınca denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa ihtarına" cümlesinin eklenmesi, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında uygulanması mümkün olmadığından hak yoksunluklarına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2. Sanık Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden