muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23075, Karar No: 2015/27950, Tarih: 08.10.2015

Somut uyuşmazlıkta, davalının kiraladığı kafelerden bir kısmının kira sözleşmelerinin bitiş tarihine kadar kira bedeli alınarak kullanım hakkının devri ve demirbaşlarının satışının yapılması kararı, işyerinin bir bölümün devridir. Zira işyerini kiralayacak kişi işletmeye devam etmektedir. Devir ise kural olarak fesih hakkı vermez. Diğer taraftan bir an için devir nedeni ile işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiği kabul edilse dahi, dosyaya göre işveren fesih dışındaki çözüm yollarına başvurmamış, örneğin fazla mesailerin veya gündelikçi işçilerin istihdamına son verilmesi gibi, feshin son çare olması ilkesine aykırı davranmıştır. Fesih geçerli nedene dayanmamaktadır. Davanın kabulü yerine reddi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 194.00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 08/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8511, Karar No: 2019/4371, Tarih: 02.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8511 E.  ,  2019/4371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 89/1, 89/2-b, 51/1, 3, 7, 8. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Katılan ...'ın sokakta arkadaşlarıyla oyun oynarken ayağının kayması sonucu yaklaşık bir metrelik inşaat çukuruna düşerek vücudunda ağır (4) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, sanıkların beyanına göre her ne kadar Kırklardağı İnşaat isimli iş yeri sanık ... adına kayıtlı ise de, inşaat işiyle eşi olan sanık ...’ın ilgilendiği, sanık ...’ın meydana gelen kaza açısından cezai sorumluluğunun olmadığı dikkate alındığında, yüklenen suç açısından sanığın kusuru bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelere dayanılarak yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/40265, Karar No: 2023/403, Tarih: 08.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/40265 E.  ,  2023/403 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1771 E., 2021/1406 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.11.2019 tarihli ve 2019/175 Esas, 2019/433 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5271 Sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2019/1771 Esas, 2021/1406 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.11.2022 tarihli, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi banka hesabına ilişkin hesap hareketleri ve SGK kayıtları ile sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu işlediğinin sabit olduğuna, bu nedenle sanık hakkında verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi banka hesabına ilişkin hesap hareketleri ve SGK kayıtları ile sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu işlediğinin sabit olduğuna, bu nedenle sanık hakkında verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.11.2019 tarihli ve 2019/175 Esas, 2019/433 Karar sayılı kararı ile sanığın Bank ... hesap hareketlerinin incelenmesinde; 10.09.2014 tarihinde sözde örgüt liderinin talimatından 9 ay sonra katılım hesabı açtırarak parasını Bankasya'ya yatırdığı, bankanın tamamının yönetimine TMSF tarafından el konulduğu tarihten sonra da bankada mevduat birikimini tutmaya devam ettiği, sanığın örgütün söz konusu bankada paranın yatırılmasına ve çekilmesine yönelik örgüt liderinin talimatına tamamen uygun şekilde hareketler sergilemediği, sanığın örgüte yardım kastı olması halinde parasını talimatın hemen akabinde yatırıp yönetime elkoyulmasından sonra da hemen çekmesinin gerektiği, aynı tarihlerde başka faizsiz bankada da mevduatının olduğu, hesap hareketlerinin olağan dışı hareketler olmadığı, dolayısıyla sanığın tüm hesap hareketlerine bakıldığında sanığın örgütsel amaçlar ile söz konusu bankaya para yatırdığı hususunun her türlü kuşkudan uzak bir şekilde tespit edilemediği, yine sanığın o dönemde varlığına karşı çıkılmayan okulda çalışma kaydının olmasının suç olarak kabul edilemeyeceği, bu hususun tek başına terör örgütüne yardım etme suçunun unsurlarından olmadığı, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeterli, kanuni ve takdiri, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleriyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2019/1771 Esas, 2021/1406 Karar sayılı kararı ile yapılan yargılamaya, dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, karar yerinde gösterilip incelenerek tartışılan delillerin hükümlülüğe yeter nitelikte bulunmadığına, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, Cumhuriyet Savcısının temyizi ve tüm dosya kapsamına göre;

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, Cumhuriyet Savcısının temyizi ve tüm dosya kapsamına göre;

1.BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; sanık adına kayıtlı banka hesap hareketleri ve sanığın savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, sanık tarafından FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği,

2.Yine sanığın bir dönem örgütle iltisaklı şirkette çalışma kaydı bulunmasının dosyaya yansıyan kişisel özellikleri ve hükme esas alınan savunması ile olay ve olguların nitelik ve mahiyetleri nazara alındığında örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği,

Tüm bu nedenlerle sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmaması karşısında; sanık hakkında verilen beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2019/1771 Esas, 2021/1406 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay İlamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19624, Karar No: 2017/6042, Tarih: 22.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/19624 E.  ,  2017/6042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda kanuna uygun olarak verilen arama kararının yerine getirilmesi sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak,

Katılanların vekilleri ve sanık aşamalarda uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını kabul etmediklerini belirtmişlerse de, o tarihte yüklenen suç nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığından bir hakkın doğmadan önce kullanılması söz konusu olmayacağı cihetle, uzlaşma teklifinin hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27653, Karar No: 2014/10572, Tarih: 14.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27653 E.  ,  2014/10572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/07/2013

NUMARASI : 2012/331-2013/422

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacılar vekilinin tüm, davalı idare vekilinin aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarından; TEK lehine irtifak hakkı tescil edildiği anlaşılmakla, ilgili kurumlardan buna ilişkin kayıt ve belgeler getirtilip, gerekiyorsa bu enerji nakil hattının alanı, izdüşümü ve güzergahının tespiti için fen bilirkişi marifetiyle yeniden keşif yapıldıktan sonra, taşınmaz üzerindeki eski irtifak hakkı nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün hesaplamada dikkate alınması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının beyanlar hanesinde"Sultan Beyazıt Vakfı veya SBV" şerhi bulunduğu anlaşıldığından, vakfın türünün ve taviz bedeline tabi olup olmadığının, Vakıflar Genel Müdürlüğünden sorulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5007, Karar No: 2017/7848, Tarih: 21.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/5007 E.  ,  2017/7848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Asıl dava dosyasında davacı, davalı ... ile arasında ... ... Toplu Konut Projesi G Menkul Satış Sözleşmesi’nin 30.07.2007 tarihinde imzalandığını, bu sözleşme ile 61461 ada B2,26 numaralı bağımsız bölümün satın alındığını, satın alınan konutta davalının satış sırasında yaptıkları projede bir adet 32 dairelik lise+kapalı spor salonu, iki adet 24 derslik ilköğretim okulu+kapalı spor salonu, iki adet kreş, bir adet büyük alışveriş merkezi, dört adet ticaret lisesi,bir adet spor kompleksi, iki adet dini tesisten oluşan sosyal donatı yapıları ile peyzaj ve çevre düzenlemesi bulunduğunu, şeklinde reklam kampanyası yapılıp broşür dağıtıldığını, bunların proje kapsamında alıcılara eksiksiz teslim edilip edilmediğinin tespitini, bu nedenle uğradığı zararın giderilmesi ve fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.100,00 TL’nin taşınmazın teslim tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsil edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen dava dosyasında davacı, ... Vadisi isimli kent projesi kapsamında yapılan konutların aşama aşama alıcılarına teslim edildiğini, konutların tesliminden bir süre sonra ... tarafından yüklenici şirkete yaptırılan konutlar ve konutlara ait ortak yer ve tesislerin eksik ve ayıplı imalatlar ortaya çıktığını, bu eksik ve ayıplı iş bedellerinin tespit raporu ile belirlendiğini belirterek, tespit dosyasında belirlenen eksik ve ayıplı işler tespit dosyasında belirtilmeyen ayıplı işler ile projesinde olup da yapılmayan eksik ve ayıplı işlere karşılık olmak üzere, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik 25.000,00 TL ’nin avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, yönetimin aktif dava ehliyetinin kabul görmesi halinde söz konusu ayıplı ve eksik iş bedelinin arsa payı oranında olmak üzere kat maliki davacı yönetici lehine hüküm altına alınmasına ve avans faizi ile birlikte davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Asıl ve birleşen dosyada davalı ...,birleşen dosyada davalı ... İnş....A.Ş davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, asıl dosyada davanın reddine,birleşen dosyada ise aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada davalı ...,birleşen dosyada davalı ... İnş....A.Ş davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, asıl dosyada davanın reddine,birleşen dosyada ise aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-14.07.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK’un 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.02.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL'yi geçmediğinden HUMK’un 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin asıl dava yönünden reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan davacının birleşen dosyadaki bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle asıl dava yönünden davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlere göre birleşen dosyada davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.