muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/72, Karar No: 2022/596, Tarih: 29.09.2022

Diğer taraftan, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 487-151 sayılı kararında; "CMK'nın 231/5. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık hakkında hukuki bir sonuç doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de; sanığın belirli sürelerle denetime tabi tutulmasını öngörmesi, adli sicile işlenmese dahi kendisine mahsus bir sisteme kaydedilmesi, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra ikinci kez hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmesi, yine müsadere, yargılama giderleri ve bu kapsamda vekâlet ücretinin sanığa yüklenmesi bakımından hukuki etkilerinin bulunması nedenleriyle bu karar, esasında kesin bir hükmün bir kısım hukuki sonuçlarını doğurmaktadır. Bu bağlamda temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği kabul edilmelidir." şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilip itiraz edilmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının şikâyetçinin şikâyetinden vazgeçmiş olması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğinden bahisle kanun yararına bozma konusu yapılması üzerine Özel Dairece TCK’nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının düşmesine dair kararının isabetli olduğu sonucuna ulaşılmış ise de, henüz hukuki varlık kazanmayan bir hükmü, ancak kesinleşmiş hükümlere karşı son yasal çare olarak başvurulabilecek bir yasa yolu denetimine tabi kılmak, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 5. fıkrasının; "…Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.",

11. fıkrasının; "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.",

10. fıkrasının; "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verilir.",

8. fıkrasının; "Denetim süresi içinde dava zamanaşımı durur.",

Şeklindeki düzenlemelerine açıkça aykırı olduğu gibi, bir kararın olağan denetim yolları ile incelenmeksizin doğrudan olağanüstü yasa yoluna tabi kılınması sonucunu doğuracağından, yasa yollarındaki sisteme de aykırılık oluşturur. Ayrıca, bir kararın biri olağanüstü diğeri olağan olmak üzere iki kez aynı temyiz mercisince farklı yöntemlerle incelenmesi usul karmaşasına yol açacak ve böyle bir uygulama yasa yollarının konuluş amacına da aykırılık teşkil edecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

... Bakanlığının kanun yararına bozma istemi, TCK'nın 7. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan; "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki düzenlemeye rağmen, suç tarihi itibarıyla TCK'nın 158. maddesinin üçüncü fıkrası yürürlükte olmayıp suç tarihinden sonra 24.11.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile ceza miktarını ağırlaştırıcı neden olarak öngörüldüğü ancak suç tarihinin 07.03.2016 olması karşısında aleyhe kanun değişikliğinin sanıklar hakkında uygulanamayacağı nedenine dayanmakta ise de; belirtilen hukuka aykırılığın objektif nitelikteki hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşulları kapsamında bulunmaması ve hükmün içeriğinin denetlenmesini gerektirmesi nedeniyle "kanun yararına bozma" konusu yapılması olanaklı görülmediğinden, Özel Dairece, "kanun yararına bozma isteminin reddi" yerine, kabulü ile bozma kararı verilmesi isabetli değildir.

Bu itibarla, açıklanması geri bırakılan hükmün içeriğine ilişkin olan her türlü hukuka aykırılıkların değil, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşma amaçlarını hedeflemesi gerektiği, objektif koşullar dışında olağan kanun yolunda giderilebilecek aykırılıkların olağanüstü kanun yolu ile denetleme imkanının bulunmaması karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına ve kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/1. maddesi gereğince olağanüstü kanun yolu olarak düzenlenen kanun yararına bozma kanun yoluna başvurabilmenin ilk ve temel koşulu, verilen hüküm veya kararın istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş olmasıdır. Anayasa Mahkemesinin 23.09.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 20.07.2022 tarihli ve 2021/121 esas, 2022/88 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı için, olağan kanun yolu olarak itiraz kanun yolunu düzenleyen CMK'nın 231/12. bendi, etkin bir denetim yolu olmadığı tespit edilerek Anayasa'nın 40. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle iptal edilmiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, gerek itiraz edilerek gerekse itiraz kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşmesi hâlinde, CMK'nın 309. maddesinde düzenlenen ve olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabilmesini engelleyici bir düzenleme olmadığı gibi, olağan kanun yolu olan itiraz kanun yolunun etkinliği sürekli tartışma konusu olmuş ve ilgili düzenlemenin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali sonucunu doğurmuştur. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2019/7-90 esas, 2022/98 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, CMK'nın 231/5. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık hakkında hukuki bir sonuç doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de, sanığın belirli sürelerle denetime tabi tutulmasını öngörmesi, adli sicile işlenmese dahi kendisine mahsus bir sisteme kaydedilmesi, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra ikinci kez hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmesi, yargılama giderleri ve bu kapsamda vekâlet ücretinin sanığa yüklenmesi bakımından hukuki etkilerinin bulunması nedenleriyle bu karar, esasında kesin bir hükmün bir kısım hukuki sonuçlarını doğurmaktadır. Bu bağlamda temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin ya da itiraz kanun yolundan geçerek kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararı için, ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği kabul edilmelidir.

Açıklanan sebeple sanıklar hakkında ... Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.02.2019 tarihli ve 2018/223 esas, 2019/69 karar sayılı hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kanun yararına bozma yoluyla incelenmeleri gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum."

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin dolandırıcılık suçundan bir kısım sanıklar hakkında verdiği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarında, sanıklar hakkında suç tarihinden sonra yürürlüğe giren TCK'nın 158/3. maddesindeki düzenlemenin uygulanması nedeniyle kanunun yanlış uygulandığı gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı kanun yararına bozma kanun yoluna başvurulmuştur. Başvuruyu inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan kanun yararına bozma yasa yolu başvurusunu kabul ederek ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin dolandırıcılık suçundan verdiği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının bozulmasına karar vermiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kanun yararına bozma yasa yolu ile incelenemeyeceği görüşü ile Yargıtay 15. Ceza Dairesi kararına itirazda bulunmuştur. Yargıtay Ceza Genel Kurulunda oy çokluğu ile itirazın kabulüne karar verilmiştir. Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kanun yararına bozma yasa yolu ile incelenip incelenemeyeceğine ilişkindir.

Kanun yararına bozma yoluna kimlerin, ne şekilde başvurabileceği CMK'nın 309. maddesinde belirtilmiştir. 309. maddenin 3. fıkrasında, 'Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse hükmü kanun yararına bozar.' denilmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde hüküm altına alınan 'adil yargılanma hakkı' hukukun üstünlüğü ile adalete erişimi koruyan ve kişilerin ceza muhakemesinin ilk aşaması olan soruşturmanın başından itibaren açık ve adil bir şekilde yargılanmalarını teminat altına alan mutlak bir hak olup kişilerin hukuk devleti kuralları içinde makul sürede yargılanmasını öngörür. Adil yargılanma hakkı hukuk devleti ilkesinin bir gereği olup bireyler için bir hak, devlet için ise bir görevdir. Adil yargılanma hakkının amacı, yargılamanın doğru, hakkaniyete uygun ve adil bir biçimde yerine getirilmesini sağlamaktır.

Anayasa Mahkemesi 2021/121 esas, 2022/88 karar sayılı ve 20.07.2022 tarihli kararı ile HAGB kararlarına itirazı düzenleyen CMK'nın 231. maddesinin 12. fıkrasını itiraz kanun yolunun etkin, yeterli ve tatmin edici bir başvuru yolu olmadığı gerekçesi ile iptal etmiştir. İptal kararının yürürlük tarihini dokuz ay sonraya bırakmıştır. Dokuz ay içinde HAGB kararlarına karşı yasa yolu başvurusu konusunda yeni düzenleme yapılmazsa, HAGB kararlarının da istinaf kanun yoluna tabi olma ihtimalî vardır.

İncelenen ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin dolandırıcılık suçundan verdiği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarında, sanıklar hakkında suç tarihinden sonra yürürlüğe giren TCK'nın 158/3. maddesindeki düzenlemenin yanlış uygulanması nedeniyle fazla cezaya hükmetmiştir. Bu nedenle kanunun yanlış uygulanması nedeniyle fazla ceza verilerek hak ihlaline neden olunmuş, kesinleşmiş bir mahkeme kararı bulunmaktadır.

HAGB kararlarına karşı kanun yararına bozma kanun yoluna başvurabilmenin ilk ve temel koşulu CMK'nın 309. maddesinde belirtilen şekilde verilen hüküm veya kararın istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş olmasıdır. Bu kapsamda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz kanun yoluna tabi bulunması nedeniyle, gerek itiraz edilerek gerekse itiraz kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşmesi hâlinde olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceğinde kuşku bulunmamaktadır.

Benzer olaylarla ilgili daha önce Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2014/15-487 esas, 2018/151 karar sayılı ve 10.04.2018 tarihli kararında, yine Ceza Genel Kurulunun 2019/07-90 esas, 2022/98 karar sayılı ve 07.02.2022 tarihli kararında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kanun yararına bozma yasa yolu ile incelenebileceğine karar vermiştir. Ceza Genel Kurulunun aynı konuda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kanun yararına bozma yasa yolu ile incelenemeyeceğine dair önceki yerleşmiş içtihatlarının aksi yönde karar vermesi benzer konularda hukukun nasıl uygulanacağı konusunda karışıklık ve karmaşaya neden olmakta ve hukuk güvenliğine zarar vermektedir.

Bu itibarla, Özel Dairenin kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.02.2019 tarihli ve 223-69 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince bozulmasına dair Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin bozma kararının isabetli olduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yaptığı itirazın kabulüne karar veren Ceza Genel Kurulu sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum." gerekçesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 13.01.2020 tarihli ve 9012-20 sayılı kanun yararına bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- ... Bakanlığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.09.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/916, Karar No: 2018/3201, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/916 E.  ,  2018/3201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkemece kurulan ilk hükümlerin temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen üçüncü celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği ilgili personel veya meslekle ilişiğinin kesilmesi halinde yerine yetkili makamca görevlendirilecek başka bir zabıt katibi tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4398, Karar No: 2022/6471, Tarih: 29.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4398 E.  ,  2022/6471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.12.2020 tarih ve 2020/145 E. - 2020/467 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin BLACK GOLD markasını 2000 yılından bu yana tescilli ve gerçek hak sahibi olduğunu, 2000/24569 sayılı BLACK GOLD ibareli markanın müvekkili adına tescil edildiğini ve yenilemesinin yapıldığını, 2014/107002 sayılı "BLACK GOLD denim" ibaresiyle 25. ve 35. sınıflarda yaptıkları başvurunun, 2008/46582 sayılı "DİESEL BLACK GOLD" ibareli markaya dayanılarak davalı Kurum tarafından reddedildiğini, bu markada yer alan sınıfların müvekkilinin markasında yer alan sınıflar ile ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek, YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan red kararının davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Davalı TPMK vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan red kararının davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamınına göre davacının BLACK GOLD denim+şekil" ibareli 2014/107002 sayılı marka başvurusu ile davalının "DIESEL BLACK GOLD" ibareli tescilli markası arasında işaret benzerliği oluştuğu, dava konusu markanın 25. Sınıfta yer alan "koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. Ayak giysileri. Baş giysileri." malları ile davalı firmanın 2008/46582 sayılı markanın kapsamında yer alan 18. Sınıftaki deriden ve suni deriden mamül diğer sınıflarda yer almayan mallar karşılaştırıldığında 18. Sınıftaki bu malların deri/suni deriden mamül çantaları da kapsaması, söz konusu malların çoğunlukla giyim ürünleriyle aynı satış yerinde satılması, söz konusu ürünler giyim ürünlerinin aksesuarı olarak kullanıldığından özellikle ayak giysileriyle tamamlayıcı nitelikte arz ettiği, aynı tüketici kesimine hitap ettiklerinden 18 ve 25. Sınıftaki bu malların benzer, birbirleri ile ilişkili ve bağlantılı olduğu, başvuru kapsamındaki 25. Sınıftaki mallar yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1 maddesindeki iltibas ilişkilendirme koşulu oluştuğu tespit edilmiş ise de davacı tarafın 2000/24569 sayılı BLACK GOLD+şekil ibareli tescilli, korunan markası olduğu ve hükümsüz kılınmadığı gözetildiğinde önceki marka ve sonraki başvurunun işaretsel açıdan benzer olduğu, 2014/107002 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan 25. Sınıftaki ''koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç- dış giysiler, çoraplar, baş giysileri'' açısından müktesep hak koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu TPMK’nın 2016-m-11685 sayılı YİDK kararının dava konusu markanın kapsamında yer alan 25. sınıftaki ''koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, baş giysileri'' yönünden YİDK kararının iptaline, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPMK vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 29/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5546, Karar No: 2021/3807, Tarih: 07.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/5546 E.  ,  2021/3807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.04.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil mümkün olmadığı takdirde tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine; ek karar ile dosyanın adli yardım konusunda bir karar verilmesi ve temyiz incelemesinin değerlendirilmesi hususunda Yargıtaya gönderilmesine dair verilen 26.11.2018 tarihli ek kararın süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil mümkün olmadığı takdirde alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan ... aleyhine açılan davanın, pasif husumet ehliyeti bulunmadığından reddine; diğer davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne, 80.000,00TL'nin, dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı ... 22.03.2016 havale tarihli dilekçesiyle iadeyi muhakeme ve davanın reddini, 05.12.2017 havale tarihli dilekçesiyle adli yardım talebi ile birlikte kısmi kesinleşme ve kısmi temyiz talep etmiştir.

Mahkemece 26.11.2018 tarihli ek karar ile dosyanın adli yardım konusunda bir karar verilmesi ve temyiz incelemesinin değerlendirilmesi hususunda Yargıtaya gönderilmesine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiş olup 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabileceği belirtilmiş, 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın istem hakkında bir karar verilebileceği hüküm altına alınmıştır. Dolayısıyla, ...’nin adli yardım talepleri hakkında temyiz incelemesini yapacak daire tarafından bir karar verilecektir.

Davalı ...’nin adli yardım istemi hakkında HMK’nın 336/3 maddesi uyarınca Dairemizce bir karar verilmesi gerektiğinden adli yardım isteminin incelenmesine geçildi:

Davalı ... kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, başka bir deyişle HMK’nın 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleştiği anlaşılmakla, davalı ...’nin adli yardım isteminin kabulüne karar verilerek davalı ...’nin temyiz itirazlarının incelemesine geçildi:

Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırılabilmesi, öncelikle tarafların yargılama gününden haberdar edilmesi ile mümkündür. Kişinin, hangi yargı merciinde duruşmasının bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilebilmesi, usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir.