muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/21196, Karar No: 2010/27768, Tarih: 07.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/21196 E.  ,  2010/27768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurum vekilinin oturumlarda hazır bulunmadığı, sadece katılma istemini içeren dilekçe verdiğinin anlaşılması karşısında; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre dilekçe yazım ücreti yerine yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

“500,00 YTL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine” ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına ve 130,00 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine karar verilmek suretiyle,

Sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24655, Karar No: 2015/32975, Tarih: 30.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/24655 E.  ,  2015/32975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ceylanpınar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2015

NUMARASI : 2014/208-2015/204

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-Davacının, dava tarihine kadar olan süreyi kapsayacak şekilde hizmet döküm cetvelinin ve hizmet döküm cetvelinde yer alan işyerlerine ait işe giriş ve çıkış bildirgelerinin, Sosyal Güvenlik Kurumundan,

2-Hizmet döküm cetvelinde dava tarihine kadar, davacı için sigortalı hizmet bildirimi yapmış olan işyerlerinin isimlerinin, bu işyerleriyle ilgili bilgilerin yanısıra alt işveren olup olmadığının değerlendirilmesi için varsa ihale sözleşme ve şartnamelerinin olup olmadığının davalı T.. T..'den sorularak bu belge ve bilgilerin eklenerek gönderilmesi için dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3185, Karar No: 2013/5158, Tarih: 03.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/3185 E.  ,  2013/5158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.01.2007 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, paylı mülkiyete konu dava konusu taşınmazlardaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalıların bir kısmı aynen taksim, olmadığı takdirde ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemişler, bir kısım davalılar ise davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmiş olup, hükmü davalılardan ... temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nun “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere;

“Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.”

Aynı yasanın  “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince;

“Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

ve, “Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de;

“Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

10.4.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut uyuşmazlığa gelince;

08.12.2011 günlü kısa kararda "...dava konusu 99 parsel, 123 ada 1 parsel ve 431 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar yönünden dava atiye terk edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına; diğer parseller yönünden davanın kabulüne, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine" şeklinde hüküm kurulmuştur.

Gerekçeli kararda ise, "...121 ada 2, 3 ve 4 parsellerde davacı veya murisi hissesi olmadığından karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilerek kısa kararda değinilmeyen parseller bakımından da hüküm kurulmuştur.

Bu itibarla temyiz edilen gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olduğu görülmüş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Gerekçeli kararda ise, "...121 ada 2, 3 ve 4 parsellerde davacı veya murisi hissesi olmadığından karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilerek kısa kararda değinilmeyen parseller bakımından da hüküm kurulmuştur.

Bu itibarla temyiz edilen gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olduğu görülmüş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 03.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1776, Karar No: 2012/2054, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1776 E.  ,  2012/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2006 gün ve 2005/384 Esas, 2006/154 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nın 414/2, 61, 417. maddelerinde düzenlenen ırza geçmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilerek hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı kanun hükümlerinin olaya ilişkin olarak lehe ve aleyhe değerlendirilmesi yapılarak lehe kanun hükümlerinin belirlenip, uygulanması ve sonuçta ulaşılan cezanın kazanılmış hak sebebiyle CMUK.nın 326. maddesine göre tayini gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20384, Karar No: 2013/25460, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/20384 E.  ,  2013/25460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24333, Karar No: 2014/15427, Tarih: 02.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24333 E.  ,  2014/15427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma, Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık,konut dokunulmazlığını bozma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük sanığın adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin bölümlerin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

a-Hırsızlık suçundan uygulama yapılırken TCK.nun 142/1-b, 35. ve 31/3 maddeleri uyarınca belirlenen 8 ay hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 6 ay 20 gün yerine 7 ay 20 gün hapis cezasına hükmolunup belirlenen bu ceza üzerinden

yine aynı Yasanın 50/1-a. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevirirken 4000 TL yerine 4600 TL Adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini ,

b-Konut dokunulmazlığını bozma suçundan uygulama yapılırken TCK.nun 116/1,119/1-c ve 31/3 maddeleri uyarınca belirlenen 8 ay hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 6 ay 20 gün yerine 7 ay 20 gün hapis cezasına hükmolunup belirlenen bu ceza üzerinden yine aynı Yasanın 50/1-a. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevirirken 4000 TL yerine 4600 TL Adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini ,

c-Kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/2,86/3-e,31/3 ve 62 maddeleri uyarınca hükmolunan 3 ay 10 gün hapis cezası aynı Yasanın 50/1-a. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevirirken 2000 TL yerine 1400 TL Adli para cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

d-5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük sanığın adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

d-5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük sanığın adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan TCK.nun 142/1-b, 35. ve 31/3 ve 62 maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6 ay 20 gün hapis cezasının aynı Yasanın 50/1-a. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den 4000 TL adli para cezasına çevrilmesine,konut dokunulmazlığını bozma suçundan suça sürüklenen çocuğun TCK.nun 116/1,119/1-c ve 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6 ay 20 gün hapis cezasının aynı Yasanın 50/1-a. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den

4000 TL Adli para cezasına çevrilmesine,kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun TCK.nun 86/2,86/3-e,31/3 ve 62 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3 ay 10 gün hapis cezasının aynı

Yasanın 50/1-a. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den 2000 TL Adli para cezasına çevrilmesine,

Ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğine ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,02/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5625, Karar No: 2008/18631, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/5625 E.  ,  2008/18631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının %7 iş göremezlik oranına, davanın geç açılmış olgusuna, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, ülkenin ekonomik durumuna tarafların sosyal ve ekonomik durumuna 26.6.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre hükmedilen tazminat çoktur. Bu nedenle 7000,00-YTL manevi tazminat yerine 10.000.00-YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine;

1-7000,00-YTL manevi tazminatın 14.12.2000 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine.

2-Pesin alınan 675.00-YTL harç alınması gereken 378.00-YTL ilam harcını karşıladığından ayrıca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde fazla harcın davacıya iadesine, davacı tarafından yapılan 13.10-YTL Başvuru Harcı ve 378.00-YTL ilam harcı ki toplam 391.10-YTL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık ücret tarifesi gereğince kabul edilen miktar üzerinden 840,00-YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, reddedilen miktar yönünden 3.540.00-YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

4-Davacının sarf ettiği 16,90-YTL yargılama giderinden kabul ve red orana göre takdiren 4.91-YTL yargı giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına; rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 1.12.2008 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Düzelterek Onama yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki nedenlerle karşıyım:

4-Davacının sarf ettiği 16,90-YTL yargılama giderinden kabul ve red orana göre takdiren 4.91-YTL yargı giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına; rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 1.12.2008 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Düzelterek Onama yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki nedenlerle karşıyım:

1-Yüksek Mahkeme, bir inceleme mahkemesidir. Hüküm mahkemesi değildir. Denetim makamı, temel olarak hükmü bozma veya onama ile yetkilidir. Düzeltilerek Onama, istisnai bir yetkidir. İstisnai yetkiler yorumla genişletilemez. Manevi tazminatta düzelterek onama yetkisi genel olarak başvurulan bir yetki değildir. Nitekim dairemizin önceki uygulaması ve diğer tazminat dairelerinin uygulamaları manevi tazminatta düzelterek onama yetkisini işletme biçiminde olmamıştır. İstikrarlı uygulamada bu şekilde teşekkül etmiştir.

2-Manevi tazminatı takdir hakkı, hüküm mahkemesinindir (BK.45.47.49 ve MK. 24). Yasa koyucunun bu yetkiyi alt mahkemeye vermesinin temel nedeni alt mahkemenin hukukun yanında vakıaları değerlendiren bir mahkeme oluşudur. Yargı makamlarından olaya ve maddi delillere en yakın olan organ alt mahkemedir. Manevi tazminat çoğunlukla olayların takdirinden kaynaklanan bir tazminat şeklidir. Yüksek Mahkeme elbette alt mahkemenin takdirini inceleyebilecektir. Ancak alt mahkemenin yerine geçerek takdiri bizzat kendisi yapamayacaktır.

3-Düzelterek onama Prof. Kuru’nun isabetle vurguladığı gibi hukuk kuralının uygulanmasında hata edilmiş olması ön şartına bağlıdır. Yeniden yargılamayı gerektirmemek gerekli ve fakat yeterli olmayan bir şarttır. Takdir hakkının az veya çok kullanılması bir hukuk hatası anlamına gelmez. Bu bir tercih meselesidir.

4- 3 nolu gerekçemin doğal uzantısı, bu tür bir uygulamanın hakimin direnme hakkını ve bozma aleyhinde olan tarafın direnmeyi isteme imkanını ortadan kaldırmaktadır. Usul dengesi, HUMK. 438 hükmü yanlış yorumlanarak bozulmaktadır.

5-Düzeltilen miktar ile hükmedilen miktar arasında büyük bir fark yoktur. Özellikle enflasyonun para değerini hızlı bir şekilde çökertmesi karşısında her ikisi arasındaki fark önemsenemez. Takdir ve hakkaniyet hukuku terimiyle, Yargıtay’ın müdahalesini haklı kılacak fahiş bir hata yoktur. Bu yönden düzelterek onama gerekçesinin hakkaniyet ve hak temelinde de dayanağı bulunmamaktadır. Daha ötesi olayın niteliğine, manevi tazminatın amacına ve para değerinin azaltıcı karakterine göre hükmedilen tazminat dahi azdır. Ne var ki davacı temyizi olmaksızın Yüksek Mahkemenin böyle bir gerekçe ile davacı lehine dokunma hakkı yoktur.

6-Çağımızın hukuk anlayışında manevi tazminatın belirlenmesinde keyfilikler eşitsizlikler aşılmakta, ortak ve somut bir ölçü bulmak gerektiği kabul görmektedir. Kimilerine göre manevi tazminat acı ve üzüntüyü giderme ve öfkeyi yatıştırma parasıdır. Yargıtay’ın 22.06.1966 gün 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında benimsenen ve dairemizin çoğu kararında yenilenen bu görüş, eski çağların öç almayı önlemek ve toplumda huzur ve barışı sağlamak adına konulan kısas kuralını ve uzantısı olan “diyet” uygulamasını çağrıştırmaktadır. Dünyada hiçbir aletin dozunu saptayamayacağı bir acının, üzüntünün, bunalımın ve sıkıntının manevi tazminatın dayanağı ve ölçüsü sayılması akla uygun olmadığı gibi aynı zamanda sakıncalıdır.

Bu olumsuzluğu aşmada alınması gereken ölçülerin neler olması lazım geldiği noktasında; şu saptamalarda bulunmayı uygun görmekteyiz.

Manevi tazminatın, maddi tazminat ödenmesinin imkansızlığı durumunda tamamlayıcı ve denkleştirici işlevini göz ardı etmemek gerekir. Hiç maluliyet olmasa bile, bedensel zarara uğrayan kişinin manevi tazminat isteyebileceğini artık Yargıtay da benimsemiştir. Öyleyse manevi tazminatın acı, üzüntü, öfke, kin gibi duygusal işleminden arındırılıp maddi tazminatın yetersiz kaldığı durumlarda onun eksiğini ve açığını kapatıcı, zararı denkleştirici somut gerçekçi ve toplumsal bir işlevinin olduğuna inanmaktayız. Ayrıca “sosyal ve ekonomik durum ölçütü” zengine daha çok, yoksula daha az manevi tazminat ödenmesini amaçlayan bir anlayışın izlenimini vermektedir. Oysa kişilerin onuru, saygınlığı, kişilik ve yaşam hakları, bedensel bütünlükleri onların varlıklı veya yoksul, mevki ve makam sahibi veya sıradan yurttaş oluşlarına göre değerlendirilmemeli, cana gelen zarar için manevi tazminat miktarı belirlenirken de, zengin-yoksul, maddeci-emekçi, şehirli-köylü, eğitimli-eğitimsiz, ayrımı yapılmadan, zararın azlığına çokluğuna, haksız eylemin ve hukuka aykırılığın niteliğine, kusurun ve sorumluluğun derecesine göre değerlendirme yapılmalı, hüküm altına alınacak manevi tazminat, maddi tazminatı tamamlayıcı ve zarar vereni caydırıcı bir işlev görmelidir. Giderek vardığımız bu sonuç YHGK.’nun 23.06.2004 gün ve E:2004/13-291, K:2004/370 sayılı kararı ile de desteklenmektedir. Bu anlayış bir bakıma da, Anayasamızın 10.maddesinde ifadesini bulan “eşitlik ilkesi” ne de uygun düşecektir.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle manevi tazminatın çokluğu gerekçesine dayalı olarak miktarın azaltılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanması yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmamaktayım. 1.12.2008