muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4737, Karar No: 2010/6296, Tarih: 02.06.2010

Gerek anılan bu durum ve gerekse davacı taşınmazı ile buna komşu 41 no'lu parsel arasındaki kalan boşluğun 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 4,16 ve 19. maddeleri hükümleri gereğince ortak yer olduğu ve dava dışı bağımsız bölüm maliklerinin de bu yerlerde mülkiyetten kaynaklanan sebeple hak sahibi bulundukları sabittir.

Öyle ise, davada yıkım isteği de bulunduğuna göre dava dışı maliklerin de davada yer almalarının gerekeceği açıktır. O halde, husumette yanılgı değil eksiklik bulunduğu gözetilerek, davacıya, diğer malikler hakkında da dava açma olanağı verilmeli ve dava açıldığı takdirde HUMK'nun 45.maddesi hükmü uyarınca eldeki dava ile birleştirilmesi, ondan sonra tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delillerinin toplanması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, komşuluk hukukundan kaynaklanan zararın giderilmesi de istenildiğine göre, Türk Medeni Kanununun 737 ve takip eden maddelerinde öngörülen düzenlemeler gözetilerek çevre ve gürültü yönetmeliği hükümleri çerçevesinde içlerinde fen bilirkişi yanında çevre mühendisi ve çevre sağlığından temin edilecek bilirkişilerin de bulunduğu heyet marifetiyle mahallinde HUMK'nun 259.maddesi hükmü uyarınca keşif yapılarak, tanıklar da dinlenmek suretiyle zararın niteliği ve giderim önlemlerini de kapsar şekilde bilirkişilerden temin edilecek raporda gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.06.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15021, Karar No: 2018/19802, Tarih: 06.12.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/15021 E.  ,  2018/19802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş, ek kararla nispi temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş ve ek kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü .

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu 20 nolu bağımsız bölümün kayden maliki olduğunu, davalının taşınmaza tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek müdahalenin men’ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur .

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş, ek kararla nispi temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş ve ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir .

Dava; elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece 22.06.2018 tarihli ek kararla davalının temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

SONUÇ:Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 06.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4864, Karar No: 2018/4469, Tarih: 20.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4864 E.  ,  2018/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Eylem reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında tanıklar ... ile ...'ın istinabe yoluyla beyanlarının alınmasına ilişkin Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesince düzenlenen 10.07.2012 günlü, 2012/458 Talimat sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/907, Karar No: 2012/2432, Tarih: 21.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/907 E.  ,  2012/2432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... mahallesi 287 ada 1 sayılı orman parseline dahil olması gereken ve ekli krokide 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8 sıra numaralı gösterilen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, 287 ada 1 parselin orman niteliğiyle tespit edildiği belirtilerek, davacının dava açmada hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve 287 ada 1 parselin tespit gibi orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından esas, davalı Hazine tarafından ise vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1744 sayılı Yasaya göre 20.10.1978 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece, dava dilekçesine ekli ön inceleme raporlarından davacı ... Yönetiminin esasen 287 ada 1 parsel sayılı taşınmazın içerisinde irili ufaklı 8 adet ayrı numara ile belirtilen taşınmazlara karşı dava açılmasını istediği ancak, davacı ... Yönetimi temsilcisinin 287 ada 1 sayılı parsele karşı dava açtığını ve 287 ada 1 parselin orman olarak tespit gördüğü belirtilerek, açılan davada hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Şöyle ki; dava dilekçesiyle ekli krokide 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8 sıra numaralarıyla gösterilen alanların orman sayılan yerlerden olduğu iddia edilmiştir. Nitekim mahkeme gerekçesinde de davanın, esasen ekli krokide gösterilen yerlere karşı açıldığı ifade edilmiştir. Hal böyle iken, mahkeme hâkimince dava dilekçesinde ada ve parsel sayısı itibariyle maddi hatadan kaynaklanan hatalı ifadeye değer verilerek, asıl dava edilen taşınmazlar hakkında taraf teşkili sağlanmadan ve işin esasına girilmeden davanın 287 ada 1 sayılı orman parseline açıldığına dair kabulü doğru değildir.

O halde; mahkemece yapılacak iş, dava dilekçesine ekli krokide 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8 sıra numaralarıyla gösterilen taşınmazlar hakkında kısmi ilandan sonra kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği ve kadastro tutanağı düzenlenmiş ise, taşınmazların ada ve parsel sayılarının kadastro müdürlüğünden sorularak tespit edilmesi ve kısmi ilandan sonra Orman Yönetiminin dava dilekçesine ekli krokide 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8 sıra numaralarıyla gösterdiği taşınmazlara karşı dava açıp açmadığı, dava açılmayan taşınmaz veya taşınmazlar bulunduğu takdirde davalı şerhi ile taşınmazların tutanak aslının dosyaya getirtilmesi, ekli krokide

gösterilen taşınmazlara karşı kısmi ilan tarihinden sonra Orman Yönetimi tarafından açılmış dava var ise, dava açılan taşınmaz veya taşınmazlar yönünden şayet dosyalar derdest ise, dosyanın tefrik edilerek H.Y.U.Y.'nın 45. (6100 sayılı H.M.K’nun  166.) maddesi uyarınca kadastro davalarında, aynı parsele yönelik olarak açılan tüm davaların birlikte görülerek sonuçlandırılması gerekeceğinden, aynı parsele yönelik olarak açılan davaların birleştirilmesi ve taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilmesi, şayet aynı taşınmazlar hakkında açılan dava var ve taşınmazlar hakkında açılan davalarda karar verilmiş ve verilen kararlar kesinleşmiş olduğu tespit edilirse, bu durumda kesinleşen kararlardaki taraflara göre hükmün kesin hüküm niteliğinde olup olmadığı değerlendirilmeli, kesin hükmün varlığı halinde aynı konuda ya da aynı konulardaki sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunlu olduğu düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 21/02/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10227, Karar No: 2012/14995, Tarih: 14.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/10227 E.  ,  2012/14995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a,4, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölenin doğum tarihinin karar başlığında 1985 yerine 1984 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bir senenin 365 gün yerine 360 gün kabulü ile, sanıklara verilen hapis cezasının paraya çevrilmesinde sonuç adli para cezasının 12.100.00 TL yerine 12.000.00 TL olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin, sanığın kusurunun olmadığına, sanığa daha az kusur veren rapora göre karar verilmesi gerektiğine, cezanın fazla olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi Ankara İnşaat Ticaret ve Sanayi Limited Şirketinde çalışan ölenin, yol inşaatı sırasında, trafiğin akışını ve güvenliğini sağlamak üzere bayrakçı olarak görev yaptığı, olay günü, paydos saatine kısa bir süre kala, tanıklar ve silindir operatörü olan sanık ... ile birlikte iş sahasında silindirin yanında kavun yiyip bir süre sohbet ettikleri, daha sonra sanık ...'in işine devam etmek için silindirin üzerine çıktığı, ölenin silindirin yanında kaldığı, sanığın çevresine dikkatli bir şekilde bakmadan aracı hareket ettirince yakınında bulunan maktule çarparak ölümüne neden olduğu, kazanın oluşumunda, bayrakçı olmasına rağmen dikkatsiz ve tedbirsiz davranarak kendi yaşamını

tehlikeye atan ölen ile ölenin silindirin yanından ayrılmasını sağlamadan gerekli dikkat, tedbir ve özeni göstermeden çalıştıran sanık ...'e kusur izafesinde isabetsizlik olmadığı, ancak bu şekilde meydana gelen olayda, ölenin çalıştığı firma yetkilisi olan sanık ...'ın görev ve sorumlulukları ile ölüm olayı arasında illiyet bulunmadığı ve sanığa kusur izafesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2672, Karar No: 2015/2887, Tarih: 26.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/2672 E.  ,  2015/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİĞDE SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/680-2014/519

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı "Ömer ve Hidayet kızı........"'ün kayden paydaşı olduğu 2976 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının "Raşit" şeklinde yer aldığını, soyadının ise bulunmadığını, gerçekte murisinin nüfus kayıtlarında baba adının "Ömer", soyadının "Soytürk" olduğunu ileri sürerek, kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Soyadı Kanunundan önce ölen ve soyismi almayan kişinin tapu kaydında soyismi eklemesinin yapılamayacağı gerekçesiyle aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .......... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10195, Karar No: 2011/15959, Tarih: 03.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/10195 E.  ,  2011/15959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı ...’ün davalı ile imzalamış olduğu 16.5.2005 tarihli sözleşmeden kaynaklanan tüm hak ve alacaklarını kendisine temlik ettiğini, temlik konusu olan Toplu Konut projesi kapsamındaki gayrimenkul satış sözleşmesinin 3. Maddesine göre, gayrimenkulün teslim süresi 12 ay olup, davalı idarenin konutu, 16.5.2006 tarihinde teslim etmesi gerekirken, 30 ay gecikme ile 15.11.2008 tarihinde teslim ettiğini, davalıdan kira kaybına ilişkin tazminat alacağı bulunduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL miktarındaki kira kaybına dayanan maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 16.5.2005 tarihinde dava dışı 3.kişi ile davalı arasında davaya konu gayrimenkulün satımına yönelik sözleşme aktedildiği ve dairenin 15.11.2008 tarihinde alıcıya teslim edildiği, davacıya konutun bu tarihten sonra 19.10.2009 tarihinde devredilmiş olması ve taşınmazı devir protokolü ile devraldığından davacının kira geliri yoksunluğunun doğmayacağı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 16.5.2005 tarihinde dava dışı 3.kişi ile davalı arasında davaya konu gayrimenkulün satımına yönelik sözleşme aktedildiği ve dairenin 15.11.2008 tarihinde alıcıya teslim edildiği, davacıya konutun bu tarihten sonra 19.10.2009 tarihinde devredilmiş olması ve taşınmazı devir protokolü ile devraldığından davacının kira geliri yoksunluğunun doğmayacağı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacağın temliki sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Genel olarak borç ilişkisi kimler arasında meydana gelmişse, alacaklılık ve borçluluk sıfatları da bu kişilere ait olup, bunun doğal sonucu olarak, borçlu kime karşı ifa yükümü altına girmişse, alacak hakkı da o kişiye aittir. Bununla beraber, alacaklının alacağını üçüncü bir kişiye devretmesi mümkün olup alacağın temliki, alacağı devreden alacaklı ile devralan kişi (yeni alacaklı) arasında yapılacak yazılı bir sözleşme ile meydana gelir. Alacağın temlikinde alacaklı, halen sahip olduğu bir hakkını devredebileceği gibi, henüz mevcut olmayan, müstakbel bir alacağını da devredebilir. Temlik edenin, temlik anında sahip olduğu bir hakkını devrettiği durumlarda yapılan bu tasarruf işlemi ile alacaklı, malvarlığının aktifindeki mevcut haklarda başkası lehine bir azalmayı kabul etmektedir. Böylece, temlik akdi yapılır yapılmaz alacak, alacağa bağlı olan bütün imtiyazlar ve fer’i haklarla beraber devralana geçmektedir. (Borçlar Kanununun 168. maddesi) Bu nedenle gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacaklar yeni alacaklıya ait olmaktadır. Nitekim, temlik eden kişinin temlikle birlikte borçlu ile hukuki ilişkisi kesildiğinden, alacağın tahsilinin dava ve talep hakkının da onun maliki durumuna geçmiş olan temellük edene geçmesi alacağın temlikinin doğal bir sonucudur. Kural olarak, alacağın temlikinde borçlunun hukuki durumunda herhangi bir değişiklik olmamakta sadece, muhatap olacağı kişi (alacaklı) değişmektedir. Borçlar Kanununun 167/1. maddesinde de, borçlunun temlik edene karşı haiz olduğu def’ileri, temellük edene karşı da ileri sürebileceği belirtilmekle, alacağın temlik sırasındaki durumu ile yeni alacaklıya geçeceği ifade edilmektedir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa; Dava dışı Göksal ile dava dışı İsmail arasında aktedilen 16.5.2006 tarihli, yine davacı ile dava dışı İsmail arasında imzalanmış olan 19.10.2009 tarihli, davalının vekili olarak hareket eden dava dışı ... Bankasının da onay verdiği “Devir Protokolü” başlıklı her iki sözleşmenin ilk paragrafında, “Göksal Toksoy’un’, TOKİ idaresiyle akdeylediği 16.5.2005 tarihli Gayrimenkul Satış Sözleşmesinden doğan her türlü hakların ve bu sözleşmeye göre protokol tarihine kadar yapılan ödemeler tutarının devir alan kişiye temlik edildiği” hükmü mevcut olup alacağın temliki-borcun nakli niteliğinde olan böyle bir sözleşme ile dava dışı önceki malik, temlik tarihi itibariyle her türlü hak ve alacaklarını davacıya devretmiş olduğundan, devredilen hak ve alacaklar içinde temlik tarihi itibariyle devredenin borçluya karşı sahip olduğu geç teslim nedeniyle kira kaybından doğan alacaklarının da bulunduğu tartışmasızdır. Temlik edenin, daha önce borçluya karşı kira kaybına ilişkin herhangi bir tazminat talebinde bulunmamış olması da bu konuda açık bir feragat söz konusu olmadığından sonuca etkili değildir. Zira kira kaybından doğan tazminat talebi, temlik tarihi itibariyle sona ermeyip hukuken varlığını devam 2011/10195-15959

ettirmektedir. Davacı, önceki malikin bu konudaki alacağını, alacağın temliki hükümlerine göre temellük etmiş olduğundan, devir işleminin satılanın önceki malike teslim edilmesinden sonra yapılmış olması dolayısıyla yeni malik davacının devirden itibaren satılanı zilyetliğinde bulundurmuş olması da mahkemenin kabulünün aksine sonucu değiştirmeyecektir. Az yukarda da açıklandığı üzere, söz konusu “alacağın temliki” sözleşmesi ile, gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacaklar, alacağı temellük eden davacıya geçmektedir.

Sonuç olarak davacının, dava dışı İsmail ile imzalamış olduğu 19.10.2009 tarihli “Devir Protokolü” ve bu protokolün ayrılmaz bir parçası olarak kabul edilen, davalı ile dava dışı Göksal arasında imzalanmış olan 16.5.2005 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesi gereğince, alacağın temliki hükümlerine göre taşınmazın geç tesliminden kaynaklanan kira bedeli alacağı yönünden davalı-satıcıya karşı dava ve talep hakkı mevcut olup, mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksinin kabulü ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2206, Karar No: 2014/3004, Tarih: 04.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/2206 E.  ,  2014/3004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 günlü ve 1 sayılı kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki maddi ve manevi tazminat ile birlikte işçilik alacakları taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin 27.12.2013 tarih ve 2013/22269 – 25078 sayılı kararı ile inceleme konusu kararın işçilik alacaklarına ilişkin olduğu gerekçesiyle dosya Dairemize gönderilmiştir.

Ancak dava dilekçesi ile meslek hastalığından kaynaklanan maddi tazminat ile kıdem ve ihbar tazminatı işçilik alacakları birlikte talep edilmiş ve mahkemece talepler kısmen hüküm altına alınmıştır.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın meslek hastalığından kaynaklanması ve yukarıda açıklanan nedenle temyiz incelemesinin yapılması için dosya Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin kararı üzerine Dairemize gönderildiğinden inceleme merciinin belirlenmesi açısından dosyanın Başkanlar Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10161, Karar No: 2012/6848, Tarih: 18.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10161 E.  ,  2012/6848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2012/8541, Karar No: 2012/11458, Tarih: 30.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8541 E.  ,  2012/11458 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...

2-...

Nüfus kaydında düzeltim istemine ilişkin davada Bakırköy 3. Asliye Hukuk ve Bakırköy 5. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kayıt düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın evlenmenin iptaline ilişkin olduğu ve yargılama görevinin aile mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 5. Aile Mahkemesi ise açılan davanın nüfusta kayıt düzeltim davası olduğu ve aile mahkemesinin görevine girmediği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Kağızman C. Başsavcılığınca düzenlenen 17.02.2010 tarihli davaname ile nüfus kayıtlarına göre amca yeğen olduğu anlaşılan kişiler arasında gerçekleşen evliliğin TMK’nın 145-146 maddeleri uyarınca iptali talep edilmiştir.

Dava bu niteliğiyle evliliğin iptali yahut butlanı davası olmayıp hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 145. maddesinde düzenlenen mutlak butlan ve evlenmenin iptali ile ilgisi bulunmayan bu davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/319, Karar No: 2022/160, Tarih: 10.03.2022

**Ceza Genel Kurulu         2018/319 E.  ,  2022/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi