muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4131, Karar No: 2024/222, Tarih: 11.01.2024

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet kararının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İstinaf inceleme aşamasında sanığa ait gsm numaralarına ait hts kayıtları, baz ve sinyal bilgilerine ilişkin Bilgi Teknoloji Kurumu'nun cevabi yazı içeriği, sanık hakkındaki soruşturmanın, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen Veysel Ceren'in soyut beyanı ile başladığının görülmesi, katılan şirket tarafından ürünlerin teslimine dair düzenlenen irsaliye faturasının aslının dosyaya sunulamaması, imza incelemesinin fotokopi olarak sunulan irsaliye üzerinden yapılmış olmasına ve tüm dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından atılı suçunda sanık tarafından işlendiği konusunda somut ve inandırıcı delil elde edilemediği değerlendirilerek suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan şirket vekilinin temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 27.03.2023 tarihli kararında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 9.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2885, Karar No: 2017/13424, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2885 E.  ,  2017/13424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1234, Karar No: 2020/4274, Tarih: 09.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1234 E.  ,  2020/4274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 15.01.2014 tarihli “defter belge isteme” yazısının 22.01.2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın ibraz etmemek suretiyle defter ve belgeleri gizleme suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın tebligattan haberdar olmadığının savunması karşısında, Tebligat Kanunu'nun 51. maddesine göre, mali tebliğler kendi kanunlarında açık hüküm bulunmayan hallerde Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilecektir. Vergi Usul Kanunu'nun 94/1. maddesi hükmü uyarınca tebliğ, mükelleflere, bunların kanuni temsilcilerine, umumi vekillerine veya vergi cezası kesilenlere yapılır. Aynı Kanun'un, tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan, 28.11.2017 tarihli, 7061 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 102/6.7 maddelerinde "Muhatap tebellüğden imtina ederse tebliğ edilecek evrak önüne bırakılmak suretiyle tebliğ edilir "ve "... komşularından bir kişi veya muhtar veya ihtiyar heyeti üyelerinden biri veyahut bir zabıta memuru huzurunda icra ve keyfiyet taahhüt ilmühaberine yazılarak tarih ve imza vaz'edilmek ve hazır bulunanlara da imzalatılmak suretiyle tespit olunur" hükümlerine yer verilmiştir. Söz konusu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, somut olayda defter ve belgelerin ibrazı gerektiğine dair istek yazısının, “mükellef kapıyı açmıyor, imzadan imtina ediyor” şerhi düşülerek mahalle muhtarı imzasına teslim edilmek suretiyle yapılan tebliğ işlemi usulsüz olduğundan, sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması,

2- Kabule göre de;

a-) Suç tarihi itibarıyla sanığın adli sicil kaydında sadece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin bir karar mevcut olup, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.02.2008 tarihli ve 346-25 esas ve karar sayılı kararında vurgulandığı üzere, kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibarıyla karma bir özelliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir hüküm niteliğinde olmadığı, dolayısıyla suç tarihi itibarıyla sanığın kasten işlediği suçtan dolayı kesinleşmiş mahkûmiyet hükmünün bulunmadığı, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin 8. fıkrasına eklenen 2. cümle hükmünün suç tarihinden sonra 18.06.2014 tarihinde yürürlüğe girdiği gözetilmeden; alt sınırdan ceza tayin edilen ve bir daha suç işlemeyeceği kanaati oluşması nedeniyle cezası ertelenen sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasına karar verildiği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-) Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında, defter ve belgelerin ibrazı için tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 15 günlük sürenin sonu olan “06.02.2014” yerine, “25.03.2014” olarak yanlış yazılması,

b-) Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında, defter ve belgelerin ibrazı için tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 15 günlük sürenin sonu olan “06.02.2014” yerine, “25.03.2014” olarak yanlış yazılması,

c-) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3498, Karar No: 2018/9838, Tarih: 25.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3498 E.  ,  2018/9838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi S. S. Ünal tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olduğundna harç alınmasına yer olmadığına 25/04/2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8671, Karar No: 2015/23393, Tarih: 09.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/8671 E.  ,  2015/23393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

.. köyü Kent ... Bölgesi Arızlı yolu üzerindeki ...ne ait üç katlı ahşap gözetleme kulesinin üst katında, yılbaşı gecesi saat 02.40 sıralarında ateş yandığının önleyici hizmet görevini ifa eden jandarma ekibi tarafından görülüp olaya müdahalesini müteakip tutulan "olay yeri tespit ve görgü tutanağı" ve dosya kapsamına göre sanığın, (evrakı yaş küçüklüğü nedeniyle tefrik edilen arkadaşı ... ile birlikte) sözü geçen ahşap kule zemininde 1 metre boyunda alevler oluşacak biçimde ateş yakıp, zeminin kısmen yanmasına neden olması eyleminin "nitelikli (kamu malına yakarak) mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Yaş küçüklüğü nedeniyle soruşturma aşamasında tefrik kararı verilen sanığın arkadaşı ... yargılandığı ... Çocuk Mahkemesi'nin 2012/239 E sayılı dosyasının getirtilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi-belgelerin intikalinin sağlanması, davaların birleştirilip birleştirilmeyeceğinin tartışılması, jandarmanın olaya müdahale saati ile (gece 02.45 sıraları) müdahale anındaki alevlerin boyutu ile ateşin yanmakta olduğu alan ve ateşin çevresinde yakılmaya hazır tahta parçalarının olduğuna dair tespit ile tanık ...'nın "...aralarında odunların yetmeyeceği konusunda konuştular..." şeklindeki beyanının irdelenmesi, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma-kovuşturmayla yazılı şekilde "beraat" kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3618, Karar No: 2017/8473, Tarih: 07.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3618 E.  ,  2017/8473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Taksirle ölüme neden olma suçundan yürütülen soruşturma evresi sonucunda, Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/03/2017 tarihli ve 2016/9735 soruşturma, 2017/1181 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair mercii Fethiye Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/04/2017 tarihli ve 2017/1020 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, her ne kadar Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 22/02/2017 tarihli 101-01.02-17/19535/1079 sayılı raporu ile mevcut tıbbi belgelere göre kişinin muayene takip ve tedavisini yapan hekime atfı kabil kusur bulunmadığı bildirilmiş ise de, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Ana Bilim Dalı Adli Tıp Uzmanlarından oluşan bir heyetten alınan 07/04/2017 tarihli ve 369 sayılı raporda, ilgili hekimin, ayırıcı tanıyı yapamadığı, laboratuvar ve tomografi bulgularını yorumlayamadığı ve bu nedenle acil cerrahi endikasyonu koyamadığı, hastanın tedavisi sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermediği, dolayısıyla tanı, tedavi ve takip süreçlerinde kusurunun olduğu, otopsi bulguları dikkate alındığında hekim kusurunun kişinin ölümü ile ilişkili olduğunun bildirilmiş olması karşısında, kamu davası açılması için yeterli delil bulunduğu, mevcut delillerin ve toplanacak diğer delillerin yargılama aşamasında mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 03.07.2017 gün ve 94660652-105-48-6585-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2017 gün ve 2017/42557 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya kapsamına göre, şikayetçi ... kızı ve 26.03.1994 doğumlu olan 22 yaşındaki Seçil’in 01.10.2016 tarihinde şiddetli karın ağrısı şikayeti ile sabah 06.49 da Fethiye Özel Lokman Hekim Esnaf Hastanesi acil servisine götürüldüğü, acilde görevli pratisyen hekim ... tarafından hastaya damar yolu açılarak ağrı kesici ilaçlar verildiği, tam kan sayımı, idrar tetkiki ile birlikte tüm abdomen ultrason ile tüm abdomen tomografisinin çekildiği ve genel cerrahi konsültasyonu istendiği, hasta anamnezinde hastanın 6 yıl kadar önce aşırı kilolu olmasından dolayı Hacettepe üniversitesinde mide küçültme operasyonu (gastrik baypass) geçirdiği bilgilerinin yer aldığı, konsültasyon istenen genel cerrahi uzmanı doktor İhsan Pekru tarafından hastanın ağrılarının geçmemesi nedeni ile saat 10.30 sıralarında yatışının yapıldığı, çekilen batın tomografisinde ileus (bağırsak tıkanıklığı) ? şeklinde ifadeler yer verildiği, serviste yatan hastanın doktor İhsan Pekru tarafından akşama doğru ziyaret edildiği ve hastanın az miktarda gaita ve gaz çıkardığını söylemesi üzerine doktorun kendi ifadesine göre rahatladığı, ancak ağrıların aralıklı olarak devam ettiği ve 02.10.2016 gece 4.00 sıralarında mavi kod alarmı ile doktorun hastaneye geldiği, hastada saat 06.25 sıralarında kardiak arresti geliştiği, CPR uygulama sonucu kardiak ritmi normale dönen hastanın koroner yoğun bakım ünitesinde monitörize edildiği, hipotermi uygulamasının yapıldığı, dahiliye konsiltasyonu istendiği, hastanın 12.15 de tekrar arrest olduğu, CPR’ ya yanıt vermediği ve saat 12.45 de öldüğü olayda;

Her ne kadar Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 22/02/2017 tarihli 101-01.02-17/19535/1079 sayılı raporu ile mevcut tıbbi belgelere göre kişinin muayene takip ve tedavisini yapan hekime atfı kabil kusur bulunmadığı bildirilmiş ise de, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Ana Bilim Dalı Adli Tıp Uzmanlarından oluşan bir heyetten alınan 07/04/2017 tarihli ve 369 sayılı raporda, ilgili hekimin, ayırıcı tanıyı yapamadığı, laboratuvar ve tomografi bulgularını yorumlayamadığı ve bu nedenle acil cerrahi endikasyonu koyamadığı, hastanın tedavisi sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermediği, dolayısıyla tanı, tedavi ve takip süreçlerinde kusurunun olduğu, otopsi bulguları dikkate alındığında hekim kusurunun kişinin ölümü ile ilişkili olduğunun bildirilmiş olması karşısında, ...’ün ölümünde, tedaviyi yapan ve takip eden hekim ve sağlık personellerinin tıbbi açıdan kusurlarının bulunup bulunmadığı, kusurları varsa hangi eylemlerinden dolayı kusurlu oldukları ve gerekli tıbbi müdahale yapılsa dahi ölüm neticesinin gerçekleşip gerçekleşmeyeceği hususlarında Yüksek Sağlık Şurasından ya da üniversitelerin ilgili bölümünden yeniden rapor alınarak, ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.03.2017 tarihli, 2016/9735 soruşturma, 2017/1181 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği anlaşıldığından, anılan karara karşı yapılan itirazın belirtilen şekilde inceleme yapılmasından sonra sonuçlandırılması yerine reddine ilişkin Fethiye Sulh Ceza Hâkimliğinin 21.04.2017 tarihli ve 2017/1020 değişik iş sayılı kararında isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Fethiye Sulh Ceza Hâkimliğinin 21.04.2017 tarihli ve 2017/1020 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde Sulh Ceza Hâkimliğince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19939, Karar No: 2017/10704, Tarih: 20.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/19939 E.  ,  2017/10704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında, ... Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen 10.11.2014 tarih, 2014/E.3255.5-2014/K.3871 sayılı karara karşı yapılan itiraz üzerine, ... Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen, 19.01.2015 tarih, 2014/İ.920-İHK.2015/46 sayılı itirazın reddine dair kararın, süresi içinde başvuru sahibi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü

-K A R A R-

Başvuru sahibi vekili ... Tahkim Komisyonuna başvurusunda; 29.10.2013 tarihinde karşı tarafın kasko ... poliçesi ile sigortacısı olduğu aracın beton boşaltma esnasında yan tarafına devrilmesi sonucu oluşan 55.306,72 TL hasar bedelinin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile karşı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf ... şirketi vekili, hasarın aracın sol ayağının kırılması sonucu yan yatması ile oluştuğunu ve mekanik arıza olarak değerlendirildiği için teminat dışı olduğunu belirterek başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

... Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun reddine karar verilmiş, ... Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince başvuru sahibi tarafından yapılan itirazın reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, başvuru sahibi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, hakem heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre başvuru sahibi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun itiraz hakem heyeti kararının ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,70 TL kalan onama harcının temyiz eden başvuru sahibinden alınmasına, 20/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.