muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4714, Karar No: 2023/3244, Tarih: 15.06.2023

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde çocuklar hakkında verilen tedbir kararının kaldırılmasına, küçüklerin aileye dönüşlerinin sağlanmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... vekili kararın görevsiz mahkemede verilmesinin ve davanın hasımsız olarak görülmesinin hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu (2828 sayılı Kanun) ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu (5395 sayılı Kanun) uyarınca daha önce çocuk hakkında verilen korunma kararının kaldırılması şartlarının oluşup oluşmadığı, mahkemenin görevli olup olmadığı ve davanın hasımsız görülüp görülemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 2828 sayılı Kanun`un 24 üncü maddesi, 5395 sayılı Kanun`un 5inci, 7 inci maddeleri ve geçici 1 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun`un 27 nci maddesi

3. Değerlendirme

Davacı kurumun 2012 yılında ... hakkında alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına yönelik isteği, korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle de ilgilidir. Bu nedenle, davanın hakkında korunma kararı alınmış olan çocuğa, çocuk ... değilse yasal temsilcisine (veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların da göstereceği deliller varsa toplanıp, sonucu uyarınca karar verilmesi gerekir. Somut davada, korunma kararı, davacı kurumun başvurusu üzerine kaldırılmış, ancak çocuğun yasal temsilcisine husumet yöneltilmediği gibi, karar da yasal temsilciye tebliğ edilmemiştir. Taraf teşkili sağlanmadan, hukuki dinlenilme hakkı tanınmadan verilen karar usul ve kanuna aykırıdır. Hakkında korunma kararı alınmış olan ... ... olduğuna göre, husumetin hakkındaki korunma kararı kaldırılması istenen ...`ye yöneltilmesi, onun da göstereceği deliller varsa toplanıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuç uyarınca karar oluşturulması gerekir. Taraf teşkili sağlanmadan, eksik hasım ve eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer bölümlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

İş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

15.06.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22162, Karar No: 2014/15484, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22162 E.  ,  2014/15484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2011/1209-2013/879

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekili ve davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1532, Karar No: 2006/3302, Tarih: 30.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1532 E.  ,  2006/3302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı ... vekili sıra cevtilinin 4353 sayılı Yasaya aykırı olarak Milli Eğitim Bakanlığı'na tebliğinin usulsüz olduğunu, öte yandan hazine alacaklarının 6183 sayılı Yasanın 21/I nci maddesi uyarınca ilk hacze iştirak ettirilmesi ve satış bedelinin garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hükü davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra İflas Kanununun 142/son maddesi hükmüne göre yalnız sıraya ilişkin şikayetleri inceleme görevi icra mahkemesine aittir. Davacının istemi hacizlerinin ilk hacze iştirak ettirilmesi ve paylaşım tutarlarının buna göre belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Açıklanan durum karşısında mahkemece görevsizlik kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6333, Karar No: 2012/7512, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6333 E.  ,  2012/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının

44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile, Dairemizin 01.11.2011 tarih ve 2011/5806 Esas, 2011/6853 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; şikayete dayanak yapılan .... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı icra dosyasının onaysız örneği içinde ödeme emrinin borçlu şirkete usulüne uygun olarak tebliğine ilişkin tebligat parçasının bulunmaması karşısında, ödeme emrinin tebligat tarihindeki yasal düzenlemeye göre usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği denetlenmeden eksik inceleme ile beraat verilmesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 02.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1500, Karar No: 2018/2651, Tarih: 30.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1500 E.  ,  2018/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Eşi kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d, 87/4, 29/1, 62/1, 53/1-2, 63. maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 22.09.2017 gün ve 2017/1313 esas, 2017/1684 sayılı Kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının eylemin olası kastla gerçekleştirildiğine, katılan ... Politikalar Bakanlığı vekilinin haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mutlak isabet söz konusu olmaması, sanığın öldürme kastına yönelik yeterli delil bulunmaması, engel bir durum bulunmamasına rağmen sanığın eylemine kendiliğinden son vererek ölüm neticesinin gerçekleşmesini önlemeye yönelik davranışlarda bulunması da dikkate alındığında, sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından TCK'nun 87/4. maddesi uyarınca üst sınırdan ceza tayini suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli kasten öldürme suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/05/2018 gününde Üyeler ... ve ...'in temyiz isteminin esastan reddi gerektiğine ilişkin karşı oyları ve oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2988, Karar No: 2012/7706, Tarih: 02.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/2988 E.  ,  2012/7706 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı (devredilen SSK) adına Av. ..., 2-Tasfiye Halinde ... Ltd. Şti. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında Bakırköy 6. İş Mahkemesi tarafından verilen 28.12.2010 günlü ve 1263/813 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davalılar avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-04.10.2007 tarihinde tasfiyeye giren davalı şirketin tasfiye halinin sonuçlanıp sicilden terkin edilip edilmediğinin, edilmişse terkin tarihinin Ticaret Sicil Memurluğundan sorulup cevabi yazının eklenmesi,

2-Davacının Bağ-Kur sicil dosyasının Kurumdan istenip eklenmesi,

3-Davacının vergi mükellefiyet durumunun ilgili vergi dairesinden sorulup cevabi yazının eklenmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalılar avukatlarının temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4992, Karar No: 2014/17226, Tarih: 02.07.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/4992 E.  ,  2014/17226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyizin kapsamına göre inceleme vekalet ücretine hasren yapılmıştır.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10618, Karar No: 2008/461, Tarih: 21.01.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/10618 E.  ,  2008/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/03/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakan anneleri K.’nin 1480 parsel sayılı taşınmazının 1000/2194 payını davalı oğlu H.’a, 1144/2194 payınıda davalı kızı E...’e mirastan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak temlik ettiğini, bu temliklere diğer davalılar H.... ve S....’nin itiraz etmesi üzerine murisin talimatıyla E...’in maliki olduğu 1144m2’lik paydan 350m2’lik bölümü davalı H.....’ye, 200m2’lik bölümü de diğer davalı S...’ye muvazaalı olarak devrettiğini ileri sürerek, payı oranında iptal ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalılardan H...., 220m2’lik bölümü davacıya vermeyi kabul ettiğini, davalı Hayriye de 30m2lik bölümü vermeyi kabul ettiğini belirtmiş, davalı Emsal ise murisin davacıya miras payını altın olarak verdiğini, taşınmazdaki payını muristen satın aldığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar H...., S.... ve Emsal aleyhine açılanan davaların ispatlanamadığından reddine; davalı H.... aleyhine açılan davanın ise 30m2’lik bölüm yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma istemi değerden reddedilerek, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların ortak miras bırakanı Katibe'nin çekişme konusu taşınmazdaki malik olduğu payından 1000/2194 payını Hasan'a, 1144/2194 payını da Emsal'e satış suretiyle temlik ettiği, davalı Emsal'in edindiği bu payın bir kısmını davalılar H.... ve S.....'ye aynı sebeple intikal ettirdiği anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakanın yapmış olduğu bu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davacılar H. ve H.....'ın davayı kısmen kabul ettiği gözetilmek suretiyle mahkemece kabul gereğince Hayriye hakkındaki davanın kabulüne karar verildiği; ancak, davalı H....'ında davayı kabul ettiği halde bu kabul beyanı gözardı edilmek suretiyle diğer davalılar S..... ve Emsal hakkındaki davanın da subut bulmadığı gerekçesiyle reddine karar verildiği görülmektedir.

Esasen mahkemece yapılan araştırma ve incelemede miras bırakanın davalılar Hasan ve Emsal'e yapmış olduğu pay temliklerinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu diğer davalılarında muvazaalı işlem bilecek konumda bulundukları dosya kapsamı ile sabittir.

O halde, davacının payı oranında tüm davalılar bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Esasen mahkemece yapılan araştırma ve incelemede miras bırakanın davalılar Hasan ve Emsal'e yapmış olduğu pay temliklerinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu diğer davalılarında muvazaalı işlem bilecek konumda bulundukları dosya kapsamı ile sabittir.

O halde, davacının payı oranında tüm davalılar bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Diğer taraftan mahkemenin kabul tarzı itibariyle pay oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken infazı olanaksız şekilde ve infazda tereddüt yaratacak biçimde taşınmazın yüzölçümü ve miktarı üzerinden tescil kararı verilmiş olmasıda isabetli değildir.

Öyle ise, davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.''nun 428.maddesi gereğince HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.1.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8318, Karar No: 2012/14964, Tarih: 12.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8318 E.  ,  2012/14964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ   : ELMADAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ   : 15/03/2012

Yanlar arasında birleştirilerek görülen asıl dava elatmanın önlenmesi, yıkım, tazminat,birleşen dava komşuluk hukukundan kaynaklanan muarazaanın giderilmesi ve tazminat isteğine  ilişkin  olup, yerel mahkemece asıl davanın  kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı  tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu,açıklamaarı dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, elatmanın önlenmesi, yıkım, tazminat, birleşen dava komşuluk hukukundan kaynaklanan muarazaanın giderilmesi ve tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı HUMY'nın 388, 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMY'nın 389., yine 6100 sayılı HMK.'nın 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMY'nın 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK.'nın 294. Maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 14l. maddesi ile HUMY.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda, asıl davanın kabulüne karar verildiği halde birleşen dava bakımından hüküm kurulmadığı, gerekçeli kararda ise asıl davanın kabulüne, birleşen davanın da esası hakkında hüküm kurulmayıp sadece yargılama giderleri ve avukatlık ücretine hükmedilmesi suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 gün,1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 gün,1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalı şirketin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususlar bakımından şimdilik karar verilmesine yer olmadığına, alınan peşin  harcın  temyiz  edene geri  verilmesine,12.12.2012  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8487, Karar No: 2021/23285, Tarih: 21.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/8487 E.  ,  2021/23285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 14.04.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 08.02.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 21.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.