muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15597, Karar No: 2013/73, Tarih: 07.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15597 E.  ,  2013/73 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/10/2011 tarih ve 2010/326-2011/318 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...’un, diğer davalı şirketin % 50- %50 ortakları olduklarını, her ikisinin de şirket müdürü olarak müştereken veya münferiden şirketi temsil yetkileri ve imza yetkilerinin bulunduğunu, davacının başka işleri nedeniyle şirketin iç işleyişine karışamadığını, davalı ...’ın yetki ve görevini kötüye kullanarak aşırı kredi çekmek suretiyle şirketi çok fazla borçlandırdığını ve çekilen krediler nedeniyle şirketi aşırı faiz yükü altında bıraktığını, kâr için kurulan şirketin sürekli az kâr veya zarar içinde olduğunu, davalının gelir ve giderleri müvekkilinden kaçırdığını ileri sürerek, davalının temsil ve ilzam yetkisinin kaldırılması veya imza yetkisinin müştereken ve müteselsilen olmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ve davalı gerçek kişilerin, davalı şirkette eşit oranda hisseye malik oldukları, her birinin şirketi münferiden temsile yetkili oldukları, şirketin temsil yetkisinin sınırlandırılmasının ana sözleşmenin değiştirilmesi mahiyetinde olduğu ve bunun ise ancak 2/3 oranında pay sahiplerinin talepleri ile mümkün olabileceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9147, Karar No: 2019/10686, Tarih: 14.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/9147 E.  ,  2019/10686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, yeni temyiz vaki olması durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 14/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6131, Karar No: 2014/7586, Tarih: 26.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/6131 E.  ,  2014/7586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 14.03.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık süreden sonra 23.06.2013 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17911, Karar No: 2013/30428, Tarih: 05.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/17911 E.  ,  2013/30428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı ...ın bankaları nezdinde asıl kredi kartı sahibi, kızı ... 'ın da ek kart sahibi iken...'ın 24.04.2006 tarihinde öldüğünü, ek kartın kayıp ve çalıntığı olduğuna dair ihbar yapılmadığını, asıl kart sahibi ... tarafından 24.02.2006 tarihinde davacı banka aleyhine "Ek kart limitinin asıl kredi kartı limitinin % 25'i ve nakit avans çekimine kapalı olması gerektiği, ek karttan sözleşmeye aykırı olarak ek kart limiti üzerinde harcamalar ve nakit avans ödemeleri yapıldığı" gerekçesiyle 32.112,33 TL nin tahsili ve henüz vadesi gelmeyen 5.000,00 TL borçlu olmadığının tespiti amacıyla ... 4. Tüketici Mahkemesinde açılan davanın "Ek kart nakit çekim limitinin arttırılması yönünde davacının herhangi bir talebinin bulunmadığı halde ek kredi kartı ile yapılan işlemlerle toplamda 10.000,00 TL lik nakit çekimin yapılmış olmasının sözleşmeye aykırı olduğu, kredi kartı limitinin ise 29.06.2003 tarihinde 33.000,00 TL'ye yükseltildiği, bu tarihten dava tarihine kadar 3 yılı aşkın süre ek kart limitine asıl kart hamili tarafından itiraz edilmediği, ek kartın nakit çekim limitinin asıl kart ile aynı seviyeye getirilmesine yönelik davacının usulüne uygun onay verdiği bu sebeple davacının alışveriş işlem tutarının tarafımıza iadesi ile taksit tutarı olan 5.000,00 TL davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine yönelik isteminin yasal dayanaktan yoksun olduğu " gerekçesiyle ek kart ile yapılan çekim tutarı olan 10.000,00 TL nin müvekkili bankadan tahsiline karar verildiğini; söz konusu kararın Yargıtay denetiminden geçerek onandığını, bu nedenle dava dışı ...'a 15.12.2010 tarihinde 17.982,15 TL ödeme zorunda kaldıklarını bu ödemenin ...'a ait karttan yapılan harcamalara ilişkin bulunduğunu, bu sebeple ...'ın varislerinin sebepsiz olarak zenginleştiğini belirterek sonuç itibariyle bu miktarın ...'ın varisleri olan davalılardan ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dava, banka tarafından tüketiciye verilen ek kart nakit avansından doğan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, kredi kartından kullanılan nakit avans 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 10. maddesi gereğince tüketici kredisi mahiyetindedir. 4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birince bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 5.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20701, Karar No: 2017/10799, Tarih: 11.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/20701 E.  ,  2017/10799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan; beraat

Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 62, 53, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine, resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın müdürü ve yetkilisi bulunduğu STL Deri Mamulleri Şirketine ait 08/07/2006 tarihli, 11.425.00 TL bedelli çeki üçüncü bir kişiye sahte olarak düzenletip ciro ettikten sonra aralarındaki devam eden ticari ilişki nedeni ile katılana verdiği, katılanın çek ödenmeyince sanık hakkında icra takibi başlattığı, sanığın imza inkarında bulunarak takibi durdurduğu olayda,

Sanığın süregelen bir ticari ilişki nedeniyle satın aldığı malzemelere ilişkin var olan borcuna karşılık sahte oluşturulmuş çek vermesi nedeniyle mahkemenin önceden doğan borcun varlığı gerekçesiyle vermiş olduğu beraat hükmünde ve resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünde isabetsizlik görülmemiş, mahkemenin vermiş olduğu kısa kararda sanık ile ilgili kişilik değerlendirilmesi yapıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden beraat yönünde mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 11/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22550, Karar No: 2012/28545, Tarih: 25.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/22550 E.  ,  2012/28545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı ... tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. H.U.M.K'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1990, Karar No: 2024/1594, Tarih: 20.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1990 E.  ,  2024/1594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2094 E., 2023/120 K.

DAVA TARİHİ : 24.12.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/338 E., 2021/524 K.

KARAR

1-İlk derece mahkemesince, sıra cetveline itiraz davasında, davalı tarafın alacağının muvazaalı olmadığını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde, davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; ihtiyati haczine istinaden sıra cetvelinde yer alan davacının sıra cetveline karşı itiraz davası açmakta hukuki yararının bulunduğu, alacağının esasına ilişkin olarak, ihtiyati haciz kararından sonra İİK’nın 264/1 inci maddesi uyarınca Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2018/510 Esas sayılı dosyasında açtığı davanın, 30.01.2020 tarihinde kabulü ile ihtiyati haczinin kesin hacze dönüştüğü, davalı tarafın ise sıra cetveline konu alacağını ve miktarını birbirine doğrulayan ve sonradan düzenlenmesi mümkün olmayan delillerle ispatlayamadığı, ilk derece mahkemesince, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın, davacının alacaklarını karşılamak üzere davacıya ödenmesine karar verilmiş ise de, davalıya ayrılan tüm payın değil, davacının, ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasında belirtilen yargılama giderleri ve vekalet ücreti alacağı da dahil olmak üzere, takibe konu tüm alacağına yetecek kadar olan payın davacıya ödenmesine, artan kısmın davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerektiği, bu husunun, icra dairesince hükmün infazı sırasında gözetileceğinin tabii bulunduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20.05.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1845, Karar No: 2018/9381, Tarih: 16.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/1845 E.  ,  2018/9381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak asıl ve birleştirilen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Ecrimisil bedelinin tespitinde genel idare giderleri, arazi kirası ve sermaye faizi üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle eksik bedele hükmedildiği gibi, davacının uğradığı gelir kaybının hesaplanmasında yerinde olmayan gerekçe ile net gelirin yarısı esas alınmak suretiyle eksik bedel tespiti,

2- Yerel mahkeme kararı, bozma kararı ile birlikte ortadan kalkıp hukuki geçerliliğini yitirmekte olup, bozulan karar sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bu nedenle, bozma kararından sonra mahkemece kurulacak yeni hüküm HMK'nın 297. maddesine uygun olarak oluşturulmalıdır. Mahkemece hüküm fıkrasında yer alan ve bozmaya konu yapılmayan bölüm yönüyle de ilk hükümdeki gibi karar vermesi gerekmektedir. (Hukuk Genel Kurulu’nun 2017/3-3005 Esas, 2017/1491 Karar sayılı kararı)

Açıklanan nedenlerle mahkemece bozmadan sonra verilen nihai kararda tazminat talebi ve tapu kaydının iptali ile terkin yönünden yeniden karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ilk kararın kesinleştiğinden bahisle tazminat talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması ve tapu kaydının iptali ile terkin yönünden karar verilmemesi,

3-Asıl ve birleştirilen davada hükmedilen toplam ecrimisil bedeli için kabul ve reddedilen miktar yönünden kendini vekille temsil ettirmiş bulunan taraflar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca tek ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4- Dava konusu taşınmaz tek olup asıl dava ile birleştirilen dava tek bir hukuki nedene dayalı olarak açıldığından, davacılar lehine toplam tazminat bedeli için kabul ve reddedilen miktar yönünden kendini vekille temsil ettirmiş bulunan taraflar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca tek ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi,

5- Kabule göre de;

Asıl ve birleştirilen davada kabul edilen toplam tazminat ve ecrimisil bedeli 654.874,37-TL ve reddedilen toplam tazminat ve ecrimisil bedeli 32.212,59-TL olduğu halde, hükmün harç ve vekalet ücretine ilişkin bentlerinde yanlış gösterilmesi,

Doğru görülmediği gibi,

5- Kabule göre de;

Asıl ve birleştirilen davada kabul edilen toplam tazminat ve ecrimisil bedeli 654.874,37-TL ve reddedilen toplam tazminat ve ecrimisil bedeli 32.212,59-TL olduğu halde, hükmün harç ve vekalet ücretine ilişkin bentlerinde yanlış gösterilmesi,

Doğru görülmediği gibi,

6- 28.04.2018 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun ile ... Genel Müdürlüğü harçtan muaf hale geldiği ve bu nedenle harçtan muafiyetine karar verilmesi gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3358, Karar No: 2018/4281, Tarih: 06.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3358 E.  ,  2018/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle tebliğnamede sanık olarak gösterilen... hakkında temyiz yoluna başvurulmadığı gözetilerek yapılan dosya incelemesinde gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 30.03.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/38, Karar No: 2020/3444, Tarih: 15.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/38 E.  ,  2020/3444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki bedensel zarar nedeniyle açılan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir.

Davacı tarafça, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 100.000,00'er TL, kardeşler için ayrı ayrı 50.000,00'er TL manevi tazminat talep edilmiş, davacı baba ... için 25.000,00 TL, davacı anne ... için 25.000,00 TL, davacı kardeş ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Maddi tazminata ilişkin talep ise davacılar vekili tarafından 03/11/2016 tarihli dilekçe ile bilirkişi raporu doğrultusunda davacı baba ... için 28.296,53 TL ve davacı ... için 28.296,53 TL olarak ıslah

edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 28.296,53 TL maddi tazminata ve davacı ... için 28.296,53 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, yerel mahkemenin kararına karşı davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatlara ilişkin temyize konu karar, anılan tarihten sonra verildiğinden davalı ... yönünden ayrı ayrı kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin kararın davalı ... yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 15/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.