muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14564, Karar No: 2022/10408, Tarih: 18.10.2022

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gibi, sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin 7 gün olarak gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 17/04/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3) Kabule göre de;

a) UYAP’tan yapılan incelemede; sanığın 22/04/2014 tarihinde işlediği uyuşturucu madde kullanma eylemi nedeniyle 23/02/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmaması nedeniyle 17/04/2015 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2015 gün, 2015/265 esas ve 2015/969 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, temyiz istemi üzerine kararın Dairemizin 01/03/2022 gün, 2020/17726 esas ve 2022/2269 sayılı kararı ile bozulması üzerine dosyanın 2022/651 esas sayısı ile derdest olduğu anlaşılmakla;

Her iki eylem nedeniyle ayrı ayrı kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmiş ise de, suç ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi karar tarihleri itibariyle sanık hakkında birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceği, her iki eylem bakımından kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararları ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine müracaatta bulunmayan sanığa, ikinci uyarı yapılmadan kamu davaları açıldığı gibi dava konusu 23/09/2014 tarihli eylem yönünden verilen kararda aynı zamanda itiraz süresinin 7

gün olarak gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi de yapılmadığından kovuşturma şartlarının gerçekleşmemesi nedeniyle kamu davasını açma koşulları oluşmadan davalar açıldığı da dikkate alınarak her iki eyleme ilişkin davaların birleştirilmesi ve delillerin tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,  18/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17603, Karar No: 2017/15121, Tarih: 22.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/17603 E.  ,  2017/15121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-b-e (iki kez), 35/1-2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.240,00 Türk lirası ve 4.500,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/05/2017 tarihli ve 2016/743 esas, 2017/372 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 17.10.2017 tarih ve 2017/8803 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.10.2017 tarih ve 2017/58980 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1) Sanığın araç tamiri nedeniyle tartıştığı mağdur ... ele geçirilemeyen ve silahtan sayılan penseyi atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması ve sonrasında ele geçirilemeyen levye ile mağduru kovalayarak yaralamaya teşebbüs etmesi şeklinde iddia ve kabul edilen olayda, sanığın mağdur İsa'ya yönelik gerçekleştirdiği müstakil tamamlanmış yaralama eylemine ilişkin Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-b-e, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince uygulama yapılması gerekirken, sanığın mağduru levye ile kovalamasının da ayrı suç kabul edilerek kasten yaralamaya teşebbüs suçundan ayrıca cezalandırılmasına karar verilmesinde,

2) Kabule göre de;

Sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesinden verilen 150 gün adli para cezasından, anılan Kanun’un 86/3-b-e maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapıldığında 225 gün adli para cezası, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında da 187 gün adli para cezası karşılığı 3740,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesinde,

Sanık hakkında silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesinden verilen 150 gün adli para cezasından, anılan Kanun’un 86/3-b-e maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapıldığında 225 gün adli para cezası, aynı Kanun’un 35/1-2. maddesi uyarınca 1/2 indirim yapıldığında 112 gün adli para cezası cezası, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında da 93 gün adli para cezası karşılığı 1860,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/05/2017 tarihli ve 2016/743 esas, 2017/372 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında İsa Demirel'i yaralamaya teşebbüsten verilen cezanın kaldırılmasına, hükmün 2 no'lu paragrafının hükümden çıkartılmasına, sanık hakkında İsa Demirel'i yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 86/3-b-e maddeleri gereğince cezasında ½ artırım yapılarak 225 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nin 62/1.maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 3740,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 22.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12356, Karar No: 2012/13479, Tarih: 24.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/12356 E.  ,  2012/13479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10281, Karar No: 2019/5042, Tarih: 07.05.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/10281 E.  ,  2019/5042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Tarım ve Orman Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine ile ilgili Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile Tarım ve Orman Bakanlığına bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelemeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 07/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14419, Karar No: 2011/27247, Tarih: 28.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/14419 E.  ,  2011/27247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Gazipaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 31.03.2009 tarihli ve 2009/404 soruşturma, 2009/274 esas, 2009/110 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 174/1.maddesi gereğince iadesine dair Gazipaşa Sulh Ceza Mahkemesinin 14.04.2009 tarihli ve 2009/108 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2009 tarihli ve 2009/89 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.05.2009 gün ve 32632 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2009 gün ve KYB. 2009-161050 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Gazipaşa Sulh Ceza Mahkemesince şüphelinin ürettiği ürün gıda kodeksine aykırı olsa da, bu durumun insan sağlığına zarar verecek muhteviyatta olduğuna ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor aldırılmaması iddianamenin iadesi sebebi olarak gösterilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170/3.maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı kanunun 174/1.maddesinde ise iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, 5271 sayılı kanunun 170/2. maddesinde yer alan "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." hükmü uyarınca Cumhuriyet Savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek diğer deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verileceği, mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılıp, rapor alınabileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, Yargıtay Kanununun 14.maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 10. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan Daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/425, Karar No: 2020/2731, Tarih: 05.03.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/425 E.  ,  2020/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araçta meydana gelen 19.951,00 TL. hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalıya ait binanın çatısından ve yıkılan duvarından düşen tuğla parçalarının, aracın içinde olduğu garaj çatısına düşerek çatının çökmesine ve aracın hasarlanmasına sebebiyet verdiğini belirterek şimdilik 19.951,00 TL.'nin ödeme tarihinden işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, kendisine ait binanın çatısından rüzgar nedeniyle düşen bir parçanın davacının sigortalısına ait garaj çatısının üzerine düşmesi sonucu çöken garaj çatısının altında kalan aracın hasarlandığını, garaj parçalarının da aracı hasarladığını, garajın üstünün gelişigüzel kapatıldığını, kusuru bulunmadığını, belirterek davanın reddini savunmuş, davalı vekili de olay tarihinde afet şeklinde kuvvetli rüzgar olduğunu, bu nedenle kazanın meydana geldiğini, çatıda imalat ve işçilik hatası olmadığını savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyizi üzerine Daire'nin 30.04.2015 tarih ve 2015/11 E. 2015/6217 K. sayılı ilamında özetle; "önceki raporu hazırlayan aynı bilirkişi kurulundan; davalı tarafa ait binada incelenerek, tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait binanın inşaat ve yapım tekniğine uygun şekilde yapılıp yapılmadığı, binanın bakım, onarımının zamanında ve gereğince yapılıp yapılmadığı, davalının binanın yapılmasında ve muhafazasında kusuru olup olmadığı ayrıca davacıya ait araç garajda olduğundan, bu durumun araçta meydana gelen zararın artmasına sebebiyet verip vermediği tarafların kusur

durumunun tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçeleri ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tarafların %50 şer oranda kusurlu olduğu kabul edilerek Davanın %50 kusur oranı doğrulutusunda kısmen kabulu ile 9.975,50 TL'nin davalıdan ödeme tarihi 04/07/2008 tarihi itibariyle talep gibi banka reeskont faizi ile tahsiline, Fazla talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesine ve halefiyete dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesine ve halefiyete dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, bozma öncesi mahkemece aldırılan bilirkişi heyet raporunda ruhsatsız garaj çatısının gelişigüzel kapatıldığı, inşaat fennine uygun yapılmamış olduğu ancak bu durumun zararın doğmasına yada artmasına neden olmadığı, aracın açıkça garajda değil sokakta olsaydı dahi zarara uğrayacağı bildirilmiş bozma sonrası aldırılan ek raporda ise bozma ilamı uyarınca davalıya ait bina çatısının inşaat ve yapım tekniğine uygun yapılmamış olduğu bu sebeple somut olaya etkili olduğu, aracın park edildiği garajın iki bina arasına bu tür olaylardan etkilenebilecek konumda olduğu garajın ruhsatsız olduğu ve çatısının olay tarihinde gelişigüzel ondilin ile kapatıldığı bu sebeple inşaat tekniğine uygun olmadığından davacı sigortalısının da olayda %50 kusurlu bulunduğu belirtilmiştir. Böylelikle ilk raporda davacıya sigortalı garajın inşaat fennine uygun yapılmamasının zarara herhangi bir etkisinin olmadığı belirtilmişken ikinci raporda bu durumun olaya %50 etkisi olduğu kabul edilerek çelişki oluşturulmuştur. Çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Sigortalıya kusur verilse dahi bu oranda kusurlu olduğu kabul edilemez. O halde mahkemece, daha önce aldırılan bilirkişi heyetinden başka 3 kişilik uzman bir bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünden gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 05/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20864, Karar No: 2013/5132, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20864 E.  ,  2013/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararın başlık bölümünde müşteki olarak "... Ltd. Şti"nin gösterilmesi gerekirken, şirket yetkilisi olmayan ...'nın müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;müşteki şirketin Etlik şubesinde bulunan mobilya mağazasında müdür yardımcısı olarak çalışan sanığın suç tarihinde mağazanın hasılatı olan 2.010 TL yi şirkete vermeyerek kendi ihtiyaçları için harcadığı anlaşıldığından,eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydındaki sabıkalarının 3167 sayılı yasanın 13/1. maddesinde düzenlenen ve suç olmaktan çıkarılan çek defterini geri vermeme eylemine ilişkin olduğu anlaşılmakla ,sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşup oluşmadığının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6644, Karar No: 2018/15794, Tarih: 13.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/6644 E.  ,  2018/15794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı avukatı ve davalı Bakanlık vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, davacının 1475 sayılı Yasa’nın 14. maddesinin 5. bendine göre emeklilik sebebi ile iş akdini feshettiğini, bu hususta davalı T.C. Sağlık Bakanlığına dilekçe ile başvurup, kıdem tazminatının ödenmesini talep ettiğini, Bakanlığı'nın 20/11/2013 tarihli yazı ile hastane ile imzalanmış iş akti olmadığından başvurunun ... Şirketi olmak üzere diğer firmalara yapılmasını belirttiğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı Bakanlık vekili, yargı yoluna, Mahkemenin görevine, müvekkiline husumet yöneltilmesine itiraz ettiklerini, taleplerin zamanaşımına uğradığını, emeklilik nedeni ile ayrıldıktan sonra davacının başka yerde çalışmaya başlamış olabileceğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, zamanaşımı itirazında bulunduğunu, davacının her ne kadar müvekkili olan şirket işçisi gibi görünse de aslında davalı T.C. Sağlık Bakanlığının asıl işçisi olduğunu, muvazaa bulunduğunu, davacının kıdem tazminatı talebi için yasal dayanağı bulunmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti: