muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/38071, Karar No: 2015/25563, Tarih: 16.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38071 E.  ,  2015/25563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 6111 sayılı Yasa kapsamında 2011 yılının Ekim ayında dava dışı bakanlığa atamasının yapıldığını, sendika üyesi olduğunu ve devir tarihi itibari ile Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ve ödenmesi gereken işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek bazı ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının idareleriyle herhangi bir ilgisinin olmadığını, idarelerine devredilen işçiler arasında davacının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının ... Belediyesi'nde çalışmakta iken 6111 sayılı Yasa kapsamında 24.10.2011 tarihinde ilgili Bakanlığa atamasının yapıldığı, karar tarihinden sonra ... Belediyesi'nin 6360 sayılı Yasa uyarınca kapatıldığı ve bu nedenle mahkemece gerekçeli kararın ... Belediyesi'ne tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve konusu aynı olan 2015/39757 Esas sayılı dosyanın içerisinde yer alan ... İli Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun 27.03.2014 tarihli kararı uyarınca ... Belde Belediyesi'nde çalışan işçilerin bir kısmının ... Belediyesi'ne bir kısmının ise ... Büyükşehir Belediyesi'ne devirlerinin yapıldığı görülmüştür. Bu itibarla mahkemece yapılacak iş, davacının halihazırda görev yaptığı Bakanlığa atamasının yapılmasından önce çalışmasını sürdürdüğü ... Belediyesi'nde hangi müdürlüğe bağlı olarak çalıştığının araştırılarak davacının çalıştığı birim tespit edilmeli ve bu ilgili birimin ... Belediyesi kapandıktan sonra Valilik İl Koordinasyon Kurulu'nca ... Belediyesi'ne mi yoksa ... Büyükşehir Belediyesi'ne mi devredildiği belirlenerek taraf teşkilinin buna göre sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/780, Karar No: 2008/1111, Tarih: 29.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/780 E.  ,  2008/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2007

Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı ile tescil tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı olan 1.7.1995 ile 1.5.2006 tescil tarihleri arasında 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, sigortalılık tespitine ilişkin olarak, dava açıldıktan sonra, davalı kurum tarafından davacının tescil tarihinin 1.7.1995 tarihine çekilmesi nedeniyle, “Davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5458 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespitine yönelik taleple ilgili olarak ise, “Davacının 5458 sayılı yasanın ilgili hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmiş ve karar süresinde davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Sigortalılık tespitine yönelik taleple ilgili mahkemenin kararı yerindedir. Ancak davacının 5458 sayılı yasadan yararlanma koşullarında mahkemece yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının 05.06.2006 tarihinde davalı kuruma verdiği dilekçe tarım Bağ-Kur sigortalılığının ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşına çekilmesini istediği ve anılan dilekçesinde 5458 sayılı yasadan yararlanma doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık geriye yönelik tescil talebinin 5458 sayılı yasadan yararlanma talebini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece, davacının 5458 sayılı yasanın öngördüğü 3 aylık süre içerisinde kuruma tescil için başvuruda bulunduğu, ve bu başvurunun anılan 3 aylık sürenin dolmasından sonra reddedildiği ve dava açıldıktan sonra da kurumun tescil tarihin geriye çektiğinden, Sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri ve hakkaniyet gereği davacının 5458 sayılı yasanın hükümlerinden yararlandırılmasının uygun olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir. Bu duruma göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18071, Karar No: 2021/9627, Tarih: 02.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18071 E.  ,  2021/9627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ..., dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 25/11/2021 tarihli dilekçe ile davalı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden, sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 02/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4856, Karar No: 2010/6807, Tarih: 07.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/4856 E.  ,  2010/6807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.12.2008
Yargıtay — Esas No: 2014/4453, Karar No: 2014/7441, Tarih: 11.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/4453 E.  ,  2014/7441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/268907

Mahkeme : İSTANBUL (Kapatılan) 11. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası: 21.06.2013- 2008/236 esas ve 2013/129 karar

Suç : Uyuşturucu madde ihraç etme

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 29.04.2013 tarihli raporunda; afyon sakızı olduğu bildirilen suça konu maddenin morfin içerdiğinin belirtilmesine karşın; 3298 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında "ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbi afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır" denilerek, afyonun başlı başına uyuşturucu madde olarak kabul edildiği, içerdiği morfinin dikkate alınamayacağı; öte yandan, 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında afyon sakızının yer almadığı gözetilmeyerek, sanık hakkında TCK'nın 188/4. maddesinin uygulanması sonucu fazla cezaya hükmedilmesi,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18533, Karar No: 2013/18713, Tarih: 08.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/18533 E.  ,  2013/18713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında, mağdur ...'i yaralaması suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde,

Tayin edilen adli para cezasının tür ve miktarına göre, hükmün 1412 sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında, mağdur ...'yi yaralaması suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın mağdurun yüzünde sabit ize yol açan fiilinin 5237 sayılı TCK'nin 86/2. madde kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, buna göre temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilmeksizin hüküm kurulması,

b) Sanığın mağdura yönelik, 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4. maddesi kapsamında kalan demir çubukla yüzde sabit iz oluşturacak şekilde yaralama eyleminde uygulanan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildikten sonra cezanın 5 yılın altında kalması nedeniyle TCK'nin 87/1-son. maddesi hükmü gereğince 5 yıl hapis cezasına yükseltilip bu miktar üzerinden indirimlerin uygulanması gerekirken, hatalı uygulama yapılarak yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11706, Karar No: 2014/8293, Tarih: 18.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11706 E.  ,  2014/8293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13694, Karar No: 2012/17588, Tarih: 26.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13694 E.  ,  2012/17588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı ... Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/146, Karar No: 2009/606, Tarih: 12.02.2009

16. Hukuk Dairesi 2009/146 E., 2009/606 K.

**16. Hukuk Dairesi 2009/146 E., 2009/606 K.**

**- HARÇTAN MUAFİYET

- İCRA MAHKEMESİ KARARLARINA İTİRAZ

- TEMYİZ VE İTİRAZ HARCI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 353 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 267 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 268 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 29 ]

- 492 S. HARÇLAR KANUNU [ Madde 1 ]

- 492 S. HARÇLAR KANUNU [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Ödeme şartını ihlal eyleminden borçlu Vural'ın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile ceza-landırılmasına dair, (Denizli Üçüncü İcra Mahkemesi)'nin 16.07.2008 tarihli ve 2008/1660-2191 sayılı kararına karşı sanık tarafından yapılan itiraz üzerine, 5766 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunda ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un İl/d maddesi ile değişik 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı tarifesinin "A) Mahkeme Harçları" bölümünün (IV) numaralı bölümünde düzenlenen itiraz harcını ya-tırmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına ve itiraz harcının tamamlanmasını müteakip itirazın incelenmesine ilişkin Denizli Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.08.2008 tarihli ve 2008/726 D.iş sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine Adalet Bakanlığı'ndan verilen 26.11.2008 gün ve 60147 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 25.12.2008 gün ve K.Y.B.2008/261989 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi.

Tebliğname ile, mercii mahkemece itiraz harcı yatırılmadığından bahisle itiraz konusu hakkında bir karar verilmemiş ise de; 492 sayılı Kanun'un 13. maddesinin (f) bendindeki düzenleme uyarınca icra tetkik mercilerinin cezaya

mütedair kararıyla, bu kararların temyizi işlemlerinin harçtan muaf tutulduğu nazara alınmaksızın, Denizli Üçüncü İcra Mahkemesi'nin 16.07.2008 tarihli ve 2008/1660-2191 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine mercii mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 271/2. maddesi gereğince işin esasına girilerek, ihtilaf konusunu halledecek şekilde itirazın mevzuunu teşkil edecek mesele hakkında da bir karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz oldu-ğundan, anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. mad-desi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir.

Gereği görüşüldü:

Gereği görüşüldü:

06.06.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5766 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunda ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un İl/d maddesi ile değişik 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı Tarifesinin "A) Mahkeme Harçları" bölümünün sonuna (IV) numaralı bölüm eklenmiş olup, buna göre "IV. Temyiz ve itiraz harçları" başlıklı bölümün (c) bendinde "Ağır Ceza Mahkemelerine itirazen yapılacak başvurularda 30 TL" harç alınacağı hükme bağlanmış ise de, bu durum 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 267-271. maddelerinde ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 29. maddesinde işaret edilen itiraz hallerine ilişkindir. İcra mahkemesinden verilen disiplin veya tazyik hapsine dair kararlara karşı itiraz, İcra ve İflas Kanunu'nun 353. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenmiştir. Diğer yandan, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun "Harçtan müstesna işlemler" başlıklı 13. maddesinin (f) bendinde, "İcra mahkemelerinin cezaya mütedair kararlarıyla bu kararların temyizi işlemleri" harçtan muaf tutulmuştur. Daha kapsamlı bir incelemeyi gerektiren "temyiz" işleminin harçtan istisna tutulmasına karşın, "itirazın" harca tabi bulunduğu düşüncesi yerinde değildir. Hal böyle olunca, icra mahkemesinin itiraza tabi kararlarına itiraz harca tabi olmayıp, İcra ve İflas Kanunu'nun 353. maddesinin birinci fıkrası uyarınca itirazın incelenmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay C.Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle, Denizli Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.08.2008 gün ve 2008/726 değişik iş sayılı kararının (BOZULMASINA), sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcıiığı'na tevdiine, 12.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5033, Karar No: 2023/3468, Tarih: 06.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/5033 E.  ,  2023/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1960 E., 2022/1348 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü

kaldırılarak esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/117 E., 2021/121 K.

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davanın davacısı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kullanım kadastrosu sırasında, ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 7520 ada 30 ve 31 parsel sayılı sırasıyla 191,72 ve 178,37 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldıkları, 7520 ada 30 parsel sayılı taşınmazın 1991 yılından beri ...'nin kullanımında olduğu, 7520 ada 31 parsel sayılı taşınmazın ise kullanıcısının tespit edilemediği şerhi yazılarak arsa vasfıyla davalı Hazine adına tespit edilmişlerdir.

2. Asıl davada davacı ... dava dilekçesinde; lehine kullanıcı şerhi verilen 7520 ada 30 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün dava konusu 7520 ada 31 parsel sayılı taşınmaza dahil edilerek tespit edildiğini ileri sürerek, bu bölümün kadastro tespitinin iptali ile adına kullanıcı şerhi verilmek suretiyle 7520 ada 30 parsel sayılı taşınmaza eklenmesi istemiyle dava açmıştır.

2. Asıl davada davacı ... dava dilekçesinde; lehine kullanıcı şerhi verilen 7520 ada 30 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün dava konusu 7520 ada 31 parsel sayılı taşınmaza dahil edilerek tespit edildiğini ileri sürerek, bu bölümün kadastro tespitinin iptali ile adına kullanıcı şerhi verilmek suretiyle 7520 ada 30 parsel sayılı taşınmaza eklenmesi istemiyle dava açmıştır.

3. Birleşen davada davacı ... vekili dava dilekçesinde; dava konusu 7520 ada 30 ve 31 parsel sayılı taşınmazların geldisi olan 709 parsel sayılı taşınmazın 1967 tarihinde yapılan kadastro tespiti sonucunda, tapu kayıtları ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarına tespit ve tescil edildikten sonra Hazine tarafından Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/1293 Esasına kayden dava açıldığını, 1744 sayılı 6831 Sayılı Kanunun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna 3 Ek Madde ile Bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanun (1744 sayılı Kanun) gereği 1981 yılında kadastro çalışması yapılarak taşınmazın 2/B vasfı ile orman dışına çıkartıldığını, taşınmazın 1985 tarihinde kayıt malikleri tarafından müvekkiline satış vaadi sözleşmesi ile satıldığını ve tapu kaydına müvekkilinin malik lehdar olarak adının yazıldığını ancak, Pendik Kadastro Mahkemesinin 2008 yılında Yargıtay onamasından geçerek kesinleşen kararı ile şahıslar adına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına orman olarak tapuya tesciline karar verildiğini, taşınmazın 2008 yılına kadar hukuken müvekkilinin zilyetliğinde olduğunu, emlak vergilerinin 1985 tarihinden önce tapu malikleri tarafından, 1985 tarihinden 2018 tarihine kadar müvekkili tarafından ödendiğini ve taşınmazlar üzerinde müvekkilinin zilyetliğinin kesilmediğini ileri sürerek, çekişmeli taşınmazların kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine müvekkili lehine kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 119 ve devamı maddelerinde yazılı şekilde düzenlenmediğini, delillerin taraflarına tebliğ edilmediğini, taşınmazın 2/B vasfında olması nedeniyle Orman İdaresinin davaya dahil edilmesi gerektiğini belirterek, davanın müvekkili idare yönünden husumet yokluğu nedeniyle, aksi durumda ise esastan reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI