muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5671, Karar No: 2006/8317, Tarih: 31.10.2006

Somut olayda ise, üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasına ve çeşitli giderler adı altında giderler dahil edilerek hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

4-Buğday, arpa ve nohut samanının dekar başına verimini ve kg/satış fiyatını gösterir veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmemesi, bu suretle bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 31.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15955, Karar No: 2010/1701, Tarih: 15.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/15955 E.  ,  2010/1701 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava; davacının, birikmiş prim borçlarını ödemede yeniden yapılandırma düzenlemelerinden yararlandırılması istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyarak davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre ve özellikle; davacının, birikmiş prim borçlarını ödemede 5510 sayılı Kanunun geçici 25. maddesinden yararlanması gerektiğinin hükmün infazında davalı Kurum tarafından gözetilmesinin mümkün olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2005/11512, Karar No: 2006/2057, Tarih: 02.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2005/11512 E.  ,  2006/2057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-.... 3-.... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında Ankara 10.İcra Mahkemesinden verilen 23.6.2005 gün ve 140-457 sayılı hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen itiraz konusu sıra cetvelinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 2.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/768, Karar No: 2015/10744, Tarih: 18.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/768 E.  ,  2015/10744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/205978

MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10.05.2012

NUMARASI : 2011/462 Esas, 2012/337 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyettinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 06.01.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4348, Karar No: 2014/6177, Tarih: 09.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4348 E.  ,  2014/6177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7019 ada 51 parsel sayılı taşınmaz, orman kadastrosu sırasında orman olarak tesbit edilmiştir. Davacı OS 952, 953, 954 ve 955 numaralı sınırlar içerisinde kalan, içerisinde evi bulunan yaklaşık 1700 m² büyüklüğündeki kısmı ...'dan satın alarak 50 yıldır bağ olarak kullandığını belirtmiş, orman sınırları dışına çıkarılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile;... Mahallesindeki taşınmazla ilgili fen bilirkişisi raporunda (A1) ile gösterilen OS 952, 953, 954 ve 955 noktaları içinde kalan 2343,87 m² yüzölçümündeki bölümün orman sınırları dışına çıkarılmasına, taşınmazın ... adına tapuya tesciline; (A2) harfi ile gösterilen bölüm bakımından davanın reddine karar verilmiş, davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.11.2011 gün ve 2011/11758-12459 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [ 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanunla değişik 9/son maddesi "İlân tarihinden itibaren otuz gün içinde düzeltmenin kaldırılması amacıyla sulh hukuk mahkemesine dava açılmadığı takdirde yapılan düzeltme kesinleşir." şeklinde olup, anılan maddeye göre yapılan düzeltme işlemlerine ilişkin itirazlar hakkındaki davalara bakma görevi kadastro mahkemesine ait olmayıp, sulh hukuk mahkemesine aittir. Somut olayda, dava konusu taşınmazla ilgili 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanunla değişik 9. maddesi gereğince çalışma yapılmış olup, bu nedenle davaya bakmakta, 6831 sayılı Kanunun 9/son maddesi gereğince kadastro mahkemesinin görevli olmadığı, Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu]na değinilmiştir.Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, görevsizlik kararı verilerek, dosya sulh hukuk mahkemesine gönderilmiş, mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu,... İli,...Mahallesi, ... Mevkiinde 6831 sayılı Orman Kanununun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. Maddesi uyarınca Orman Bölge Müdürlüğü Kahramanmaraş Orman İşletme Müdürlüğünün bilgisi ve denetimi dahilinde 60 nolu Orman Kadastro Komisyonunca 2010 yılında yapılan düzeltim işleminin iptaline karar verilmiş, davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.06.2013 gün ve 2013/2772-7220 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "İncelenen dosya kapsamına göre, davacı sadece krokide (A1) ve (A2) ile gösterilen bölümler hakkında dava açmış, keşif ve inceleme de bu bölümlerde yapılmıştır. Hükme dayanak alınan orman bilirkişi tarafından düzenlenen 17.05.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre, dava konusu olan ve krokide (A1) ve (A2) ile gösterilen bölümlerin orman tahdit tutanaklarına göre orman tahdit sınırları dışında kaldığı anlaşıldığından, davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, mahkeme gerekçesine göre, (A1) ve (A2) ile gösterilen kısımlarda orman tahdidinin iptaline karar verildiği halde, hüküm kısmında "60 nolu Orman Kadastro Komisyonunca 2010 yılında yapılan düzeltim işleminin iptaline" denilerek, Orman Kadastro Komisyonunca yörede yapılan bütün düzeltim işlemlerinin iptali sonucunu doğuracak şekilde, karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece, (A1) ve (A2) ile gösterilen bölümlere yönelik davanın kabulü ile orman tahdidi dışına çıkarılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının usûl ve kanuna aykırı olduğu"na değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, ... İli, ... İlçesi,... Mh., ... Mevkiinde 6831 sayılı Orman Kanununun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesi uyarınca Orman Bölge Müdürlüğü ... Orman İşletme Müdürlüğünün bilgisi ve denetiminde 60 nolu Orman Kadastro Komisyonunca 2010 yılında yapılan düzeltim işlemi ile ilgili olarak, fen bilirkişi ...ve Orman Mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen 10/05/2011 tarihli rapor ve krokide "A1" ve "A2" harfleri ile gösterilen bölümlere yönelik olarak davanın kabulü ile bu bölümlerin orman tahdidi dışına çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, 4999 sayılı Kanuna göre yapılan düzeltim işlemine itiraza ilişkindir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmış, 16.07.1999 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesi gereğince çalışma yapılmış, 07/09/2010 tarihinde ilân edilmiştir. Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/06/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4498, Karar No: 2013/8534, Tarih: 27.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4498 E.  ,  2013/8534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYIT DÜZELTİMİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı olan...'in kayden malik olduğu 198,199 ve 310 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında malikin baba adının yanlışlıkla ''....'' olarak yazıldığını, bu nedenle tapuda intikal işlemlerini yaptıramadıklarını ileri sürerek, tapu kayıtlarında malik olan murisinin baba adının ''...'' olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, nüfus kayıtlarına uygun olarak tapu kayıtlarının düzeltilmesinin doğru bulunmasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 27.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3192, Karar No: 2017/1943, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3192 E.  ,  2017/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçi alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 2. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 04.07.2014 gün ve 2014/61 E., 2014/455 K. sayılı kararın temyiz incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 15.12.2014 gün ve 2014/18329 E., 2014/22659 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1’inci maddesinin ikinci fıkrası ile Mersin Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin beşinci fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1’nci maddesinin birinci fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36’ncı maddesinin birinci fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak 6360 sayılı Kanun’un 36’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Samsun İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek direnme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Yukarıda (2) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı olarak yargılamayı takip ettiği görülen Samsun Büyükşehir Belediyesi vekiline ait vekaletname ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesi dosya arasında bulunamamış, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9952, Karar No: 2018/8967, Tarih: 06.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/9952 E.  ,  2018/8967 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, Kurumca düzenlenen 2015/10205-10206-10207 ve 10209 sayılı ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

5510 sayılı Kanunun 102’nci (506 sayılı Kanunun 140) maddesinde davalı Kurum tarafından verilen idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; idari para cezasını gerektiren şartlar oluştuğunda Kurum tarafından verilecek idari para cezası ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde, idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Ne var ki; Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmayacaktır.

Burada söz konusu olan idari para cezasının kendisinin iptali olup, tahsili nedeniyle tanzim edilen ödeme emrinin iptali ya da borçlu olmadığının tespiti talepleri iş mahkemesinin görev alanındadır. Bu nedenle 5510 sayılı Kanun’un 102. maddesi uyarınca davaya konu idari para cezalarını içeren ödeme emirlerinin dayanağını oluşturan idari para cezası kararlarının iptali için davacı tarafından idare mahkemelerinde dava açılıp açılmadığı araştırılmalı, dava açılmış ve sonuçlanmış ise kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında idari para cezalarının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak, elde edilecek sonuca göre davacının idari para cezalarından sorumlu olup olmayacağı saptanmalı ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik araştırma ve incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2024/5483, Karar No: 2024/10549, Tarih: 24.09.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/5483 E.  ,  2024/10549 K.**

**"İçtihat Metni"**

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi

silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ayrı ayrı; TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53, 58/9, 63. Maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararları

2- Sanıklar ..., ..., ..., ...

, ..., ..., ... hakkında

silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan ayrı ayrı; TCK’nın 314/3

ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7-2. cümlesi,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53. maddeleri uyarınca

mahkûmiyet kararları

3- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme

suçundan; TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK’nın

314/2, 220/7-2.cümlesi, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 221/4-5,

62/1, 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararları

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafiileri ve sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2024 tarihli ve KD-2024/23040 sayılı yazısı ile “Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 07.11.2023 tarihli ve 2023/6353 Esas, 2023/8902 Karar sayılı bozma ilamına göre ...’nun eyleminin silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturduğunun kabul edilmesine karşın, anılan sanık yönünden suç tarihinin yardım mahiyetindeki eylem tarihi olan ‘30.12.2015’ yerine ‘24.07.2016’ olarak yazılması suretiyle maddi hata yapıldığı” belirtilerek tavzih talebinde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle;

GEREGİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dairemizin 07.11.2023 tarih ve 2023/6353 Esas, 2023/8902 Karar sayılı ilamının suç tarihi bölümünde yer alan ... ibaresinin çıkartılarak yerine “30.12.2015; (...)” ibaresinin eklenmesi suretiyle ilamın TAVZİHİNE, ilamın diğer kısımlarının aynen muhafaza edilmesine,

24.09.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10898, Karar No: 2014/16122, Tarih: 21.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10898 E.  ,  2014/16122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/03/2013 gün ve 2012/48-2013/49 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/03/2014 gün ve 2013/14665-2014/4030 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü, OHİM ve 2005/33187 sayı ile TPE nezdinde tescilli "..." ibareli markasının bulunduğunu, yapılan araştırmalar sonucu davalı şirketin 2005/33147 sayı ile "...", 2009/33485 sayı ile "...+ŞEKİL", 2009/33490 sayı ile "...+ŞEKİL" ibareli markalarının TPE'de tescil edildiğinin öğrenildiğini, müvekkilinin markasına iltibas oluşturacak derecede benzeyen bu markaların 556 sayılı KHK'nın 8/4-b ve 42'inci maddeleri uyarınca tescilinin mümkün olmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüklerinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b ve 42/1-b maddesine dayalı davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Mahkemece, taraflara ait markaların İngilizce ve Türkçe anlamları bakımından benzer olmalarına rağmen üzerinde kullanılacakları ürün tüketicilerinin bilinçli ve dikkatli tüketici vasfında oldukları gerekçesiyle markalar arasındaki benzerliğin iltibas tehlikesine yol açmayacağı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.