muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4910, Karar No: 2015/6590, Tarih: 04.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/4910 E.  ,  2015/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı.... Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 06.06.2014 gün ve 43-129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1-Dava konusu 577 ve 578 parsellerin (eski 252 sayılı parselden ifrazen oluşan) kadastro tespitine esas Nisan 959 tarih ve 21 sıra numaralı dayanak tapu kaydının,

2- Dava konusu 132 parselin kadastro tespitine esas Nisan 959 tarih ve 17 sıra numaralı dayanak tapu kaydının,

3- Dava konusu 297 parselin kadastro tespitine esas Nisan 959 tarih ve 13 ve 15 sıra numaralı dayanak tapu kaydının,

4- Dava konusu 255 parselin kadastro tespitine esas Nisan 949 tarih ve 20 sıra numaralı tapu kaydının,

5- Dava konusu 520-521-522 parsellerin (eski 319 sayılı parselden ifrazen oluşan) kadastro tespitine esas Nisan 959 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kaydının ,

6- Tapulama sonucu oluştuğu çap kaydından anlaşılan dava konusu 137, 251, 253, 292, 293, 294, 306, 314, 458 parsel sayılı taşınmazların tapulama tutanaklarının ve varsa düzeltmeye konu kayıt malikini ilgilendiren dayanak belgelerinin tüm tedavülleri ile birlikte,

7- İfrazen oluştuğu çap kaydından anlaşılan dava konusu 575, 576, 579 ve 580 parsel sayılı taşınmazların, ifraz gören kaynak parsele ait tapulama tutanakları ve varsa düzeltmeye konu kayıt malikini ilgilendiren dayanak belgelerinin tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Müdürlüğü'nden istenerek evrak arasına eklenmesi,

8- Kayıt maliki ...'nın ilk eşi olduğu iddia edilen ...'un anne, baba ve kardeşlerini aynı zamanda .... ile evliliğini de kapsar şekilde nüfus kayıt örneklerinin Nüfus Müdürlüğü'nden temini ile dosya arasına alınması

İstenilen kayıtların eksiksiz evrak arasına alınıp alınmadığı mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7289, Karar No: 2018/9603, Tarih: 17.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/7289 E.  ,  2018/9603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 35, 62 ve 52. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 1.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı kanunun 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2017 tarih ve 2016/462-2017/282 sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14.09.2018 gün ve 94660652-105-48-7624-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2018 gün ve 2018/76286 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 49/2. maddesinde “ Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır.” hükmünün yer alması, aynı Kanun’un 50/1. maddesine göre “Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; a) Adlî para cezasına, ... çevrilebilir” biçimindeki emredici düzenleme karşısında, dosya kapsamına göre, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 157/1, 35 ve 62. maddeleri gereğince belirlenmesi gereken 7 ay 15 gün hapis cezası karşılığı, 225 gün adli para cezasının 52/1-2. maddesi uyarınca bir günü 20,00 Türk Lirası ile çarpılması sonucunda 4.500,00 Türk Lirası adli para cezası yerine, hesap hatası yapılarak belirlenen 5 ay 75 gün hapis cezasının sadece 75 günlük kısmının bir günü 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucunda 1.500,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesine, 5 ay hapis cezasının ise anılan Kanun'un 51. maddesine göre ertelenmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-TCK’nın 157. maddesi gereğince hapis cezası yanında adli para cezasına hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Adli para cezasına hükmolunmadığı halde hapis cezasının 75 günlük kısmının para cezası olduğu kabul edilerek, günlüğü 20,00 TL’den sonuç adli para cezasına çevrilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

3-Temel cezanın belirlenmesi sırasında sanık hakkında adli para cezasına hükmolunmamasına rağmen, TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, 7 ay 15 gün yerine, 5 ay 75 gün hapis cezasına karar verilip, 75 günlük kısmının adli para cezası olarak esas alınması nedeniyle ertelenen hapis cezası süresinin 7 ay 15 gün yerine 5 ay olarak kabul edilmesi,

Hususlarında da kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24659, Karar No: 2018/5256, Tarih: 22.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/24659 E.  ,  2018/5256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Köyü 153 ada 33 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4091, Karar No: 2014/3902, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4091 E.  ,  2014/3902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı kurum ise davacının alt işveren işçisi olduğunu, davanın alt işverene yöneltilerek açılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin feshinden bir süre sonra davacının yeniden işe başlatıldığı gerekçesiyle işe iade davasının konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ve boşta geçen süre ücreti ile diğer hakların tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki, mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme (rücu) olanaklı olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 esas; ve 1992/4 karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçekten de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Gerçekten de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. maddesinde de tekrarlanmış; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edilikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının iş sözleşmesinin 02.01.2012 tarihinde feshedildiği, 03.07.2012 tarihinde ise tekrar işe başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece davanın kısa kararında, davacının boşta geçen süresi isabetli olarak dört (4) ay olarak belirtilmesine rağmen, gerekçeli kararda, boşta geçen süre 1 ay 13 gün olarak belirlenmiştir.

Bu durumda, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu belirgindir.

Hal böyle olunca, mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294, 297. ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.02.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/466, Karar No: 2013/2661, Tarih: 01.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/466 E.  ,  2013/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs -Kasten yaralama - 6136 Sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-Sanık ...'un,

a-5237 sayılı TCK.nun 81, 35, 29, 62, CMUK.nun 326/son maddeleri uyarınca; 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b-6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan; 6136 Sayılı Kanunun 13/1, 765 sayılı TCK.nun 59. maddeleri uyarınca; 1 yıl 15 gün hapis ve 500 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına,

2-Sanık ...'in,

a- 765 sayılı TCK.nun 456/1, 457/1, 59. maddeleri uyarınca, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b-6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan; 6136 Sayılı Kanunun 13/1, 765 sayılı TCK.nun 59. maddeleri uyarınca; 1 yıl 15 gün hapis ve 500 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan hüküm yönünden;

a-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın ruhsatsız tabancası ile yedi el atışı sonucu mağduru sol omuz ve sağ ayak bölgesinden isabetle sol humerus üst uçta ağır derecede açık parçalı kırığa, sağ ayakta derin doku hasarına neden olacak, basit bir tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek, 60 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaraladığı, bir merminin ise sol scapula üstünden sıyrık şeklinde yara oluşturduğu olayda; 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 Sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine üst sınırdan hapis cezası belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulması, CMUK.nun 326/son maddesinin uygulanması nedeniyle netice ceza bakımından sonuca etkili görülmediğinden,

b-) 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de, bu husus mahkumiyetin yasal sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görüldüğünden;

Bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten silahla yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ve öldürmeye teşebbüs suçu yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya yönelen, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a-) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan hüküm yönünden; sanığa verilen cezada TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken oran gösterilmemesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında TCK.nun 62 maddesinin uygulandığı bölüme "1/6 oranında indirim yapılarak" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

b-) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten silahla yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanıkların eylemlerine uyan kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının 22.11.2004 tarihinde işlendiği dikkate alındığında, temyiz incelemesınin yapıldığı tarihe kadar lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresi geçtiğinden, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülerek, hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesine dayanarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 01/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5112, Karar No: 2022/5936, Tarih: 13.10.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/5112 E.  ,  2022/5936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından davalılar aleyhine 25/03/2019 tarihinde verilen dilekçeyle geçit ... tesisi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/09/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 01/07/2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı geçit ... tesisi talebinde bulunmuştur.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 26/05/2022 tarihinde davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin temyiz talebi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 01/07/2022 tarihli ek kararı ile davalılar vekilinin 01/07/2022 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nin 366. maddesinin yollaması ile HMK'nin 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 26/05/2022 tarihli Kararı kesin nitelikte olduğundan davalılar vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 01/07/2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 13/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10820, Karar No: 2019/28934, Tarih: 02.04.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/10820 E.  ,  2019/28934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum adına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın ve Tarım, Gıda ve Hayvancılık Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının katılan kurum lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin bölümden "245,00TL dilekçe yazma" ibaresinin çıkartılarak yerine "2.180,00TL maktu vekalet" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10858, Karar No: 2012/13131, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10858 E.  ,  2012/13131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 21.02.2010 tarihli kat malikleri kurulu toplantısı ve alınan kararların iptali, müdahalenin men'i, alev ağacı bitkisinin sökülmesi ve 1.000 TL maddi, 500 TL manevi tazminat istenilmiştir. Mahkemece kat malikleri kurulu kararının iptali ve müdahalenin men'ine, tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Maddi ve manevi tazminat yönünden;

Davacı vekili ve davalılar vekilinin temyize konu ettiği miktar 1.690 TL sını geçmemektedir.

HUMK nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.690 TL yı geçirmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden davacı vekili ve davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Kat malikleri kurulu kararının iptali, müdahalenin önlenmesi ve kal istemi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı vekili dava dilekçesinde, kat malikleri kurulunun 21 Şubat 2010 tarihli toplantısında, salonunun önüne ortak alana dikilen alev ağacının manzarasını kapattığı, kendisine zarar verdiği gerekçesi ile bu toplantıda sözü edilen ağaçların kalması yönünde alınan kat malikleri kurulu kararının iptalini istediği halde, kat malikleri kurulunda alınan kararların tamamının iptaline hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.