muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9020, Karar No: 2017/5497, Tarih: 03.04.2017

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davalı işveren tarafından düzenlenen 03.11.2014 tarihli fesih bildiriminde; 12.10.2014 tarihinde akşam bar servisinde 1 adet margarita ve 1 adet punch siparişinin karşılığında nakit ödenen 100 TL’nin davacıya verildiği, ancak bu tutarın sisteme davacı tarafından girilmediği, davacının 31.10.2014 tarihli savunmasında siparişi başka içki ismiyle girdiğini belirttiği, ancak sistem kayıtları üzerinde yapılan denetimde savunmada geçen içkinin de sisteme girilmediğinin tespit edildiği anlaşılmıştır. Davacının feshe konu olan ve tevilli olarak savunulan olay üzerine davalı işverenin davacının doğruluk ve bağlılığa aykırı davranışı nedeniyle gerçekleştirdiği feshin haklı nedene dayandığı anlaşılmakla, mahkemece feshin geçersiz olduğunun kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davalı tarafından yapılan feshin haklı nedenle yapıldığı kabul edilerek, davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 328.00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 03.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7301, Karar No: 2006/9605, Tarih: 13.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/7301 E.  ,  2006/9605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı hastanede safra kesesinden ameliyat olduğunu, ameliyat sonrası iyileşmemesi üzerine, ikinci kez ameliyat edildiğini ve bilahare iyileşmediği halde taburcu edildiğini, daha sonra başvurduğu ... Üniversitesi Tıp Fakültesinde, davalı hastanede yapılan ameliyat sonrasında sağ hepatik arter yaralanmasına maruz kaldığı ve bu yüzden iyileşemediği gibi karaciğer yetmezliği meydana geldiğini öğrendiğini bildirerek, 10.000 YTL maddi, 20.000 YTL manevi tazminatın davaldan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı hastanede 2.10.1998 tarihinde safra kesesi ameliyatı olduğunu, ameliyat sırasında sağ hepatik arter yaralanması nedeniyle yeniden ameliyat edildiği, bilahare iyileşmediği halde taburcu edildiğini, hastalığı ve durumu, uyugulanan ameliyat tekniği ve ikinci kez ameliyat edilmesi konusunda bilgilendirilmediğini, durumu yeniden tedavi için başvurduğu ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde öğrendiğini, halen tedavisinin devam edip, karaciğer yetmezliğine maruz kaldığını bildirerek zararının tazmin edilmesini talep etmiştir. Davalı davacı iddialarını reddederek, ameliyat ve sonuçları konusunda bilgi- lendirildiğini savunmuştur. Mahkemece Yüksek ... Şurasından rapor alınmış, bu rapora göre davanın reddine karar verilmiştir. Hükme esas Yüksek ... Şurası raporunda davacının tedavi sürecine ilişkin evraklar, raporlar tekrarlanarak, davacının rahatsızlığının tıbbi komplikasyon olduğunu bildirilmiş, bu konuda başka bir açıklama ve gerekçe bildirilmemiştir.

Hükme esas bilirkişi raporunda tarafların tedavi sürecine ilişkin iddia ve savunmaları değerlendirilmediği gibi herhangi bir gerekçede taşımamakla, karar vermeye yeterli değildir. Buna göre, davacının davalı hastanede yapılan ameliyatı sonrasını sağ hepatik arter yaralanması nedeniyle ikinci bir ameliyata alınıp alınmadığı, bu ameliyat sonucunda da davacının devam eden rahatsızlığından doğrudan bir etkisi yada katkısı olup olmadığı, alınabilecek önlemlerin neler olduğu, bu önlemler alınsa dahi bu sonucun meydana gelip gelmeyeceği ve davacı iddiasına göre, davalı hastanedeki hatalı tedavi görmesi nedeniyle karaciğer yetmezliğine maruz kalıp kalmadığı hususunda ayrıntılı ve gerekçeli bilirkişi raporu alınması gerekir. Mahkemece Adli Tıp Kurumu yada Üniversitelerin Tıp Fakulütelerinde görevli konusunda uzman öğretim görevlisi doktarlardan bilirkişi heyeti oluşturularak, az yukarıda bahsedilen hususları içerir şekilde, taraf ve Yargıtay denetimine açık, hüküm vermeye elverişli bilirkişi raporu aldırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4246, Karar No: 2016/585, Tarih: 08.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4246 E.  ,  2016/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı müflis şirkete farklı tarihlerde unlu mamüller sattığını ve karşılığında faturalar keserek müflis şirkete verdiğini, fakat bu faturalara itiraz etmediği gibi fatura bedellerini de bugüne kadar ödemediğini, bunun üzerine şirket hakkında ... ... ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/2847 esas sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi başlattıklarını ve ödeme emri davalı şirkete tebliğ edildiğini, takibe herhangi bir itirazın olmadığını takibin kesinleştiğini, haciz işleminden sonra .... .... ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/865 esas no'lu dosyası ile müflis şirket hakkında iflas kararı verildiğini, iflas müdürlüğünce alacak kaydı talebin reddedildiğini beyan ederek, reddedilen 10.840,34 TL alacağının sıra cetveline kaydını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın müflis şirket yetkilisi tarafından kabul edilmesinin iflas idaresini bağlamayacağı ibraz edilen belgelerin talep edilen alacağın varlığını kesin olarak kanıtlayacak nitelikte olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalıdan 31.12.2012 tarihi itibariyle 8.752,23 TL alacağının bulunduğu, bu miktara takip tarihinden iflas tarihine kadar %9 yasal faiz işletilmesi suretiyle 584,84 TL'lik faizinde eklenmesiyle 9.337,07 TL alacağın sıra cetveline kaydedilmesinin gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava'nın kısmen kabulüne karar verilerek 1503,27 TL miktar yönünden reddedildiği halde davalı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2293, Karar No: 2024/260, Tarih: 18.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2293 E.  ,  2024/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1792 E., 2023/370 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zile Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2017/499 E., 2022/635 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvrusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı Bankadan ayrı ayrı 07.09.2010, 22.09.2010 ve 25.10.2010 tarihlerinde konut kredisi kullandıklarını, Rekabet Kurulunun 08.03.2013 tarihli kararı ile aralarında davalı bankanın da bulunduğu 12 adet bankanın 12.08.2007 - 22.09.2011 tarihleri arasında kartel oluşturarak bankalar arasındaki rekabeti engellediklerinin belirlendiği, davalı bankanın da bu oluşumun içinde yer alarak müvekkilerinden fazla faiz aldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere müvekkillerinin her biri için 3.000 TL haksız alınan fazla faiz tutarlarının ayrı ayrı ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, görev ve yetki itirazında bulunarak, bankacılık sektöründe faaliyet gösteren on iki teşebbüsün mevduat, kredi ve kredi kartı hizmetleri konularında uyumlu eylem içerisinde bulunmak suretiyle 4054 Sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanunun 4 üncü maddesini ihlal ettikleri iddiası ile Rekabet Kurulu tarafından başlatılan inceleme neticesinde on iki bankaya değişen oranlarda idari para cezası tahakkuk ettirildiğini, kurul kararının iptali için müvekkil bankaca gerekli yasal müracaatların yapıldığını, henüz idari yargı kanun yolu aşamasının tamamlanmadığını, dava tarihi itibariyle Rekabet Kurulunun idari para cezası tahakkukuna idari işlemi hukuken kesinleşmediğini, somut olayda hangi finansal üründen hangi şekilde zarar uğrandığının da ispatlanmasının gerektiğini, Rekabet Kurulu kararına karşı İdari Yargı'da açılmış olan ve henüz kesinleşmemiş iptal davasının bekletici mesele yapılmasını savunarak davanın reddini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile ; her ne kadar davacılar vekili tarafından, davalı bankanın haksız rekabet teşkil eden eylemleri nedeniyle zarara uğradığı ileri sürülmüş ise de anılan Danıştay İDDK kararı çerçevesinde kredinin kullanıldığı tarihte bankanın davaya konu kredi yönünden rekabetin ihlal edildiği sonucunu doğuran somut her hangi bir eyleminin tespit edilememesi nedeniyle davacının kullanmış olduğu kredi nedeniyle rekabetin ihlal edilmesi iddiasına dayalı bir zararın varlığından bahsedilemeyceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili, henüz İdari Rekabet Kurulu makamının tesis edeceği işlemin devam ettiğini, nitekim Danıştay İDDK kararınca "İlgili bankalar hakkında ihlâle dâhil oldukları her bir hizmet yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapılması" gerektiğini, mahkemenin bu işlemlerin sonucunu beklemek yerine, dava açılma tarihinde haklı hukuksal olgulara dayanan ve de davaya konu krediler yönünden bankaların o tarihte kartel anlaşması yapıp yapmadıkları, rekabetin ihlal edilip edilmediği sonucunu doğuran somut eylemin olup olmadığı tespitine devam edilmesi yerine, iş bu davanın bekletici mesele yapması gerekirken, ret yoluyla kapatılmasının hak arama özgürlüğüne bir kısıtlama olduğunu, Amasya İcra Müdürlüğünün 2022/10357,10358,10359, dosyalarında çekince konularak; aynı borç/alacak sebebine dayalı ayrı ayrı ilam vekalet ücreti takdiri nedeniyle ayrı ayrı açılan iş bu icra takip dosyalarında, ayrı ayrı icra vekalet ücreti talebinin, içtihada, hakkaniyete ve dürüstlük kuralına uyulmadığını, açıklanan nedenlerle yerel mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Yargıtay 3. HD'nin 30.05.2022 gün ve 2022/2942 E.-2022/5202 K.; Yargıtay 11. HD'nin 09.06.2022 gün ve 2021/455 E.-2022/4679 K., Yargıtay 11. HD'nin 28/04/2022 gün ve 2020/8414 E.-2022/3556 K., Yargıtay 11. HD'nin 08.03.2022 gün ve 2020/7124 E.-2022/1618 K. vb. kararlarında aynı yöndeki uyuşmazlıklardan kaynaklı davalar ile ilgili olarak davanın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığına dair değerlendirmeleri içerir hususlar da dikkate alındığında, dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklara ve dairemizce de benimsenen gerekçe içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, inceleme konusu davanın reddine dair kararın neticesi itibarı ile usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, istinaf dilekçesindeki hususları tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak usul ve yasaya aykırı İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafın davalı bankadan kullandığı krediye uygulanan kartel faizi nedeniyle zarara uğradığı iddiasıyla 4054 Sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun gereğince zararının 3 katı tutarında tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'un 57 nci maddesi

2. Aynı Kanun'un 58 inci maddesi

3.Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle zarar iddiasının değerlendirildiği, Rekabet Kurulunun 08.03.2013 tarihli ve 13-13/198-100 sayılı kararının iptaline ilişkin Ankara 2. İdare Mahkemesince açılan davada davanın reddine karar verilmiş, karar düzeltme aşamasında Danıştay 13. Dairesinin 21.05.2019 tarihli ve 2016/4017 E., 2019/1779 K. sayılı kararı ile bozulması üzerine Ankara 2. İdare Mahkemesinin 19.07.2019 tarihli ve 2019/1108 E, 2019/1463 K. sayılı "Israr-Ret" kararı Danıştay İdari Dava Daireleri 31.05.2021 tarihli ve 2019/2656 E., 2021/1104 K. sayılı kararı ile bozulmuş ve yeniden yapılan yargılama neticesinde Ankara 2. İdare Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli ve 2022/920 E., 2022/855 K. sayılı kararıyla idari işlemin iptaline karar verilmiş olmasına böylece Kurul kararının hukuka aykırı olduğunun idari yargı kararı ile tespit edilmiş olduğu ve davacının zararı ve zarar miktarını da ispatlayamadığının anlaşılmasına göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20555, Karar No: 2015/4957, Tarih: 12.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/20555 E.  ,  2015/4957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı tarihin Türkiye içinde sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespitine, yaşlılık aylığı hak kazandığı tarih ile birikmiş aylıklarının faiziyle birlikte ödenmesine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Alev Bulut tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20515, Karar No: 2014/27321, Tarih: 17.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20515 E.  ,  2014/27321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2012/551-2014/44

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Haciz tarihi itibari ile uygulanması gereken, İİK.nun 106.maddesinde; “Alacaklı, haczolunan mal taşınır ise hacizden nihayet bir sene ve taşınmaz ise nihayet iki sene içinde satılmasını isteyebilir” hükmüne yer verilmiştir. Aynı kanunun 110.maddesinde ise, “bir malın satılması kanuni müddet içinde istenmez veya talep geri alınıp da, bu müddet içinde yenilenmezse o mal üzerindeki haciz kalkar” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda alacaklı tarafından borçlu şirket aleyhine Ankara 6. İcra Müdürlüğü'nün 2012/9507 Esas ( 2007/8572 Eski Esas) sayılı takip dosyasında kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takip yapılmış, şikayete konu araçlar üzerine haciz konulmuş, bir başka dosyada alacaklı konumunda olan 3. kişi tarafından diğer iddiaları ile birlikte İİK'nun 106-110. maddeleri uyarınca süresinde satış istenmemesi sebebiyle, araçlar üzerindeki hacizlerin düştüğü belirtilerek hacizlerin kaldırılması talep edilmiş, mahkemece istemin kısmen kabulüne ve hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Şikayetçi icra takibinin tarafı olmayıp 3. kişidir. İcra takibinin tarafı olmayan 3. kişiler, tarafı olmadıkları icra takibindeki hacizlerin kaldırılmasını şikayet yoluyla icra mahkemesinden isteyemezler. Takipte taraf olmayıp 3. kişi konumunda olan başka takip dosyası alacaklısı şikayetçinin talebi; araçlar üzerinde birden fazla haciz bulunması durumunda İİK'nun 140. maddesine göre sıra cetveli düzenlenmesi ve sıra cetveline itiraz edilmesi halinde değerlendirilecektir.

Belirtilen sebeplerle mahkemece üçüncü kişinin hacizlerin kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8854, Karar No: 2013/12874, Tarih: 03.10.2013

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının “Kamulaştırma Bedelinin Tespiti Esasları”nı düzenleyen 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca; arsalarda kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlar dikkate alınarak, taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ayrı ayrı değerinin bu bağlamda bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçülerin ve varsa vergi beyanlarının esas tutulması yoluyla raporda tüm bu unsurların yanıtlarının ayrı ayrı belirtilmek suretiyle ve ilgililerin beyanları da gözetilip gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmazın değerinin tespiti gerekir. Anılan Yasa maddesi hükmü doğrultusunda Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da gözönünde bulundurulduğunda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazın ya da taşınmazlardan her birinin ayrı ayrı cadde veya sokak üzerinde oluşları, konut ya da ticaret alanlarında yer alıp almadıkları, imar durumları, buna göre inşaat yapılabilme ve yapılacak inşaatın kat sayısı, bitişik ya da ayrık düzende yapılaşma alanlarından hangisinde bulundukları hususlarının açıkça belirlenmesi, bu ve benzeri tüm nitelik ve unsurların tek tek açıklanmasından sonra buna göre dava konusu taşınmazın emsal alınan taşınmazlara nazaran üstün ve eksik yönleri ile bunun yüzde oranları saptanıp bu oranlar çerçevesinde dava konusu taşınmazın ulaştığı değer tespit edilmelidir.Somut olayda bilirkişi kurulunca düzenlenen ve hükme esas alınan raporda; dava konusu ile emsal olarak alınan taşınmazların nitelik ve özelliklerinin belirtilmesi ile yetinilmiş, ancak yukarıda değinilen esaslar çerçevesinde birbiriyle karşılaştırılması yapılıp eksik ve üstün yönleri -denetime elverişli biçimde- belirtilmeden taşınmazın m² birim fiyatı gösterilmiş ve genel sözlerle değerlendirme yapılarak kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Bilirkişilerin değinilen ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyen bu nitelikteki değer tespitlerinde Dairemizce temyiz incelemesi yapılan aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza yakın bulunan başka taşınmazlar için takdir olunan değerler arasında da dikkat çekecek oranda tutarsızlıklar bulunduğu da gözlenmiştir. Oysa, kamulaştırma bedeli tespit edilirken 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinde, taşınmazın emsalle karşılaştırmasının yapılması sırasında değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve bedelin tespitinde etkili olacak diğer tüm objektif ölçülerin gözönünde tutulması öngörüldüğünden; bu objektif ölçütler çerçevesinde dava konusu taşınmazın bitişiğindeki ya da yakınındaki komşu taşınmazlara takdir edilen değerler arasında dikkat çekecek oranda farklılıkların bulunmaması, böylece taşınmaz mal sahiplerinin değer tespitine ilişkin aynı yargı yerinde verilen kararlara dolayısıyla yargıya güven duygularının zedelenmemesine de özen gösterilmelidir.