muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21675, Karar No: 2015/22050, Tarih: 11.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/21675 E.  ,  2015/22050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde 01.07.2008-31.10.2012 tarihleri arasında satış temsilcisi olarak çalıştığını, iş akdinin kendisi tarafından feshedildiğini, bayram çalışması, hafta tatili ve fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini bildirerek bu mesailerinin karşılığı olarak toplam 28.500,00 TL nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine verilmiştir.

Davacı 06.03.2013 havale tarihli dava dilekçesinde davacının fazla mesai yapmasına, dini bayramlardan önceki hafta sonları çalışmasına ve bir kısım dini ve milli bayramlarda çalışmasına rağmen bunlara ilişkin mesai ücretlerinin ödenmediğinden bahisle toplam 28.500,00 TL nin tahsilini talep etmiştir. Bunun anlamı davacının her bir alacak için ayrı ayrı miktar belirtmeksizin fazla mesai ücretinin yanı sıra, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının da davalıdan tahsilini talep ettiğidir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu sadece fazla mesai ücretine ilişkin inceleme yapılmış ve kurulan hükmün gerekçesinde dava konusu diğer alacaklardan bahsedilmeksizin fazla mesai ücretine ilişkin bir kısım gerekçeler belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir. 6100 sayılı HMK 297/2. maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmü düzenlenmiş olup, buna göre hakim önüne gelen bir davada, dava dilekçesinde talep edilen her bir alacak hakkında olumlu veya olumsuz bir karar vermek zorundadır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davacı tarafından dava dilekçesi ile talep edilen hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları hakkında herhangi bir inceleme yapılmaması ve olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamış olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16678, Karar No: 2017/12067, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16678 E.  ,  2017/12067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14874, Karar No: 2016/8913, Tarih: 25.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/14874 E.  ,  2016/8913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacılar murisinin 02/11/2006 tarihinde davalı işyerinde geçirdiği ölümlü kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine dair hüküm kurulmuştur.

Uyuşmazlık meydana gelen ölüm olayının, 506 sayılı Yasa'nın 11. maddesi hükümleri gereği “iş kazası” sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

İş kazasının tespiti istemine ilişkin bu tür davalar 506 sayılı Yasa'nın 11. ve 5510 sayılı Yasa'nın 13.maddesinden kaynaklanmaktadır. Anılan maddelere göre, iş kazası;

a) sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla,

c) sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) sigortalıların işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan olaylardır. . Zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası sayılması için, 1) sigorta olayına maruz kalan kişinin sigortalı olması, 2) sigorta olayının maddede sayılı sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, sigorta olayının, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı adına davalı işyerince 02/01/2006 tarihinde davacılar murisi adına 1 günlük Kurum'a hizmet bildiriminde bulunulduğu, kaza olayının 02/11/2006 tarihinde davalı işyerinin çatı kısmında eternit tuğlaları tamir eder iken davacılar murisi sigortalının basmış olduğu eternit tuğlasının kırılması sonrası yaklaşık 7,7 metre yükseklikten deponun iç kısmındaki beton zemin üzerine düşerek hayatını kaybetmesi şeklinde meydana geldiği, davalı işyerine ait 2006/11. ay dönem bordrosunun getirtildiği, Tekirdağ Karar sayılı dosyası ile Tekirdağ Esas sayılı dosyasına ait bilirkişi raporunun dosyaya sunulmuş olduğu, duruşmalarda davalı işyeri çalışanlarının dinlenmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; ölüm olayı tarihi olan 02/11/2006 tarihinde de davalı işyerince davacılar murisi sigortalı adına Kurum'a hizmet bildiriminde bulunulduğu ve davalı işyeri sahibi tarafından davacılar murisi ile aralarında akdolunmuş istisna sözleşmesinin varlığına dair herhangi bir belgenin dosyaya ibraz edilememesine göre davacılar murisinin kaza anında davalı işyeri nezdinde geçen çalışması sabit olup davalı işyerinde meydana gelen kaza olayının iş kazası olduğunun kabulü gerekir iken Mahkemece yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

Yapılacak iş, davacılar murisinin ölümü ile sonuçlanan olayın iş kazası olduğunun kabulüne dair Mahkemece bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14849, Karar No: 2013/6638, Tarih: 26.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14849 E.  ,  2013/6638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suç kesintisiz suçlardan olup, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan "21.07.2010" olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "17.06.2010" olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. TCK.nun 52. maddesi gözetilerek adli para cezasının tayini için öncelikle para cezasına esas alınan birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. maddesi gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi sonuç ceza doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığına, suç kastı bulunmadığına, eksik incelemeye yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği hususunun eklenmesi ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3819, Karar No: 2019/5972, Tarih: 10.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3819 E.  ,  2019/5972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. İBK 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı Kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

İlk derece mahkemesince yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin kararının, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Dava dosyasında 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belgeye rastlanılmadığı, diğer bir ifadeyle, söz konusu hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakla, iş bu karara karşı yapılacak kanun yolu başvurusu, istinaf yoludur.

Bu nedenle karar tarihi itibarı ile temyize tabi olmayıp, istinaf denetimine tabi olan karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunun değerlendirilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 10.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9279, Karar No: 2022/5398, Tarih: 07.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/9279 E.  ,  2022/5398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili ...'nun Vartan ve ...dan olma, 1876 doğumlu İvak'ın torunu olduğunu, muris İvak'ın isminin tapuda Avak olarak geçtiğini, ... İli ... İlçesi ... Köyünde kain tapunun 60 sıra, 319 defter numaralarında kayıtlı, 6 dönüm miktarlı ve ... İli ... İlçesi ... Köyüne kain tapunun, 61 sıra no, 319 defter numaralarına kayıtlı taşınmazların maliki olduğunu, müvekkilinin murisi İvak'ın eşhası gaip kişilerden sayılarak, taşınmazlara Hazinece el konularak ...'ya tahsis edildiğini, muris İvak'ın eşhası gayip kişilerden olmadığı gibi Osmanlı Devleti kimliğine sahip ve Türk vatandaşı olduğunu, ayrıca İvak'ın 10.05.1919 yılında vefat eden bir kişinin 1931 yılında gaip sayılmasının mümkün olmayacağını, müvekkilinin, tesadüfen eline geçen tapu senetlerinin Türkçe'ye çevrilmesi sonucu murisinin taşınmazın maliki olduğunu ve kendisine miras kaldığını öğrendiğini, yasal olmayan yollarla mirasa el konulduğunu, taşınmazalara el konulup başkasına tahsis edilmemiş olsaydı kadastro tespitlerinde tapu kaydı nazara alınarak müvekkili adına tescil edileceğini, bu nedenlerle müvekkilinin miras ... olan taşınmazların değerinin belirlenerek tazminat olarak müvekkiline ödenmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçıları ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 53,00 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 07.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13858, Karar No: 2015/19001, Tarih: 03.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13858 E.  ,  2015/19001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile mağdur vekilinin yüzüne karşı tefhim olunmasına karşılık, karara karşı taraflarca temyiz başvurusunda bulunulmadığı ve re'sen de temyize tabi bulunmayan hükümle ilgili olarak temyiz incelemesi yapılması mümkün bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8323, Karar No: 2022/4351, Tarih: 02.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/8323 E.  ,  2022/4351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28/02/2019 tarihli ve 30700 sayılı Resmi Gazete'de yayılan Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 7165 sayılı Kanunun 9.maddesi ile eklenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 307. maddesinin 3.fıkrasının: ''Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir.'' şeklinde düzenlendiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki incelenmeksizin iade görüşüne iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre; 21/02/2016 günü saat 21:50 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal içi, aydınlatmanın mevcut olduğu, 8.3 metre genişliğinde, yaya kaldırımı olmayan, hafif eğimli yolda seyir halindeyken, istikametine göre yolun sağında yürümekte olan yayaya kamyonetin sağ ön kısımları ile çarpması sonucu yayanın genel beden travmasına bağlı seri kot ve omur kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, küçük ve orta çaplı damar yaralanmasından gelişen iç kanama ve yaygın doku içi kanaması sonucu öldüğü olayda,

Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 01/08/2016 tarihli raporda: sanığın, sevk ve idaresindeki kamyonetle seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, hızını mahal şartlarına göre ayarlaması, yolun sağında yürümekte olan yayanın güvenli mesafe solundan geçerek kazayı önlemesi gerektiği halde bahsedilen bu hususlara riayet etmemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, yayanın ise gidişine göre yolun sol kenarından, karşıdan gelen araçları görecek şekilde, yürümesi gerektiği halde bahsedilen bu hususa riayet etmemesi sebebiyle alt düzeyde tali kusurlu olduğu belirtildiği, hükme esas alınan bu raporun oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, yerel mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozma ilamına uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin ise kusur durumuna, ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6044, Karar No: 2013/8852, Tarih: 29.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6044 E.  ,  2013/8852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYIT DÜZELTİMİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 174 parsel sayılı taşınmazda tapuda "...oğlu ... ..." olarak yazılı isminin ve baba adının nüfus kaydına uygun olarak ½ şer hisse ile "... oğlu ... ve... "olarak ayrıca paydaş olduğu 220 parsel sayılı taşınmazda tapuda "..." olarak yazılı baba isminin nüfus kaydına uygun olarak "..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 174 parsel sayılı taşınmaz bakımından tapu iptal ve tescil davası açılması gerektiği gerekçesi ile reddine; 220 parsel sayılı taşınmaz bakımından davanın sabit olduğu gerekçesi ile kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3994, Karar No: 2014/13569, Tarih: 02.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3994 E.  ,  2014/13569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve mala zarar verme

HÜKÜM : -Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından;

-Sanık ... hakkında mala zarar verme ve mağdur Yusuf Akın'a karşı kasten yaralama suçlarından açılan kamu davasının TCK.nun 73/4. madde ve fıkrası uyarınca düşürülmesine, mağdur Bülent Özmen'e karşı yaralama suçundan hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1Sanık ... hakkında "mala zarar verme" ve "mağdur Yusuf Akın'ı yaralama" suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme ve yaralama suçundan verilen düşme kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yarar bulunmadığından, sanık müdafiinin bu hükümlere yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2Sanık ... ve ... hakkında mağdur .'e yönelik yaralama, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun,

yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... müdafiinin, bir nedene dayanmayan; sanık ... müdafiinin, teşdiden ceza tayinine, haksız tahrik hükümlerinin tatbiki gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine kadar hak yoksunluğuna hükmolunurken sanıkların, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.