muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11990, Karar No: 2022/6275, Tarih: 17.10.2022

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

a- ... ve ... yönünden;

a- ... ve ... yönünden;

Sanık ... hakkında ek Kyok evrakına ekli raporun ayrıntılı ve denetime elverişli olmadığı anlaşılmakla, sanıkların savunmalarının da denetlenmesi bakımından temin edilen banka hesap kayıtlarının konusunda uzman bilirkişiye tevdii ile mutad hesap hareketleri dışında örgüt liderinin talimatları doğrultusunda, talimat tarihleri ve sonrasında para yatırma ya da sair bankacılık hizmetlerinin yapılıp yapılmadığının tespiti ile temyiz aşamasında gelen sanık ... hakkında beyanda bulunan Mevlüt Yıldız ve Mustafa İnan’ın tanık sıfatıyla usulüne uygun biçimde dinlenmelerinden ve sanık ... hakkında özellikle tanık olarak dinlenen abisi Halit Gezezoğlu’nun ikrar içeren beyanları da dikkate alınarak MASAK raporunda belirtilen JP Morgan Chase Bank üzerinden örgütle irtibatlı Texas Gulf Foundation isimli kuruluşa yapılan para transferlerine ve Bankasya nezdindeki sanığa ait hesaba yatırılan paralara ilişkin dekont asıllarındaki imzalar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra iletişimin tespiti kayıtları ve buna bağlı olarak gerçekleştirildikleri iddia olunan toplantıların ne suretle örgütsel amaç ve faaliyet kapsamında yapıldığı da açıklanmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan sanıklar ile ilgili olarak ilk derece ve bölge adliye mahkemesi karar başlıklarında suç tarihinin, yardım niteliğindeki en son eylem tarihi yerine 12.05.2017 olarak yazılması,

b) ... yönünden;

Silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına organik bağla dahil olduğu yönünde yeterli delil elde edilemeyen, örgütle iltisaklı Bankasya da örgüt liderinin talimatı doğrultusunda kızı ve eşi adına hesap açtırıp para yatıran ve ortağı olduğu aile şirketinde babası diğer sanık ... ile birlikte çalışmakta iken örgüte himmet adı altında nakdi yardımda bulunduğu kabul edilen sanığın eyleminin örgüte yardım suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin hatalı değerlendirilmesi suretiyle suç vasfında yanılgıya düşülmesi,

c) Sanık ... yönünden;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sair nedenler yerinde görülmediğinden reddine. Ancak;

Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi ve kasta dayalı kusurun ağırlığı bağlamında, sanığın örgütteki konumu, kaldığı süre, faaliyetlerinin önem ve yoğunluğu göz önünde bulundurularak dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun adil bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

d) Sanık ... yönünden;

Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir (TCK madde 21/1). Fiilin icrası sırasında suçun kanuni tanımındaki maddi unsurları bilmeyen bir kimse, kasten hareket etmiş olmaz(TCK madde 30/1). 5237 sayılı TCK’nın, “Hata” kenar başlıklı 30/1.maddesinde düzenlenen suçun maddi unsurlarında hata şartlarının gerçekleştiği durumlarda, sanığın kasten hareket ettiğinden bahsedilemeyecek ve somut olayda tipik eylem gerçekleşmiş olsa da 5271 sayılı CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilecektir.

Hata (yanılma); kişinin tasavvuru, zihninden geçirdikleri ile gerçeğin birbirine uymaması anlamına gelen bir kavramdır. Hata kural olarak iradenin oluşum sürecine etki eder ve gerçeğin yanlış biçimde tasavvuru veya bilinmesi nedeniyle irade bozulmuş olarak doğar. Failin tasavvurunun konusu dış dünyaya ait bir şeye ilişkin olabileceği gibi, normatif dünyaya (kurallar alanına) dair de olabilir. Dış dünyayla ilgili şey olduğundan farklı bir biçimde algılanması halinde unsur yanılgısından (tipiklik hatası), normatif dünyaya ait gerçekliğin farklı biçimde değerlendirilmesi halinde ise yasak hatasından bahsedilir. Kısaca unsur hatası bir algılama hatası olduğu halde, yasak hatası bir değerlendirme hatasıdır.

Dairemizin 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı dosyasında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; FETÖ/PDY terör örgütünün, başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanında büyük bir kesimce böylece algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce erişinceye kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında, örgütün ustaca gizlenen amacını bilenler ve bu amaçla örgütte görev alanlar açısından, suç tarihine bakılmaksızın ve suç tarihinden önce anılan yapının terör örgütü olduğuna ilişkin bir mahkeme kararı verilmiş olması da aranmaksızın hata savunmalarına itibar edilemeyeceğinde kuşku bulunmamakta ise de; terör örgütü olduğunu bilmeksizin içinde yer alan veya yardım eden sanıklar yönünden mensup olduğu ya da yardım ettiği yapının Anayasal düzeni zorla değiştirme, Anayasaya uygun olmayan yöntemlerle iktidarı ele geçirmeyi amaçlayan bir terör örgütü olduğunu veya terör örgütüne dönüştüğünü anladığı veyahut expost bir değerlendirme ile dış aleme yansıyan olay ve olgular itibariyle kendisinden anlamasının beklendiği tarihten itibaren davranışları ile bu örgütten ayrılma iradesini ortaya koyup koymadığı ve bu bağlamda TCK’nın 30/1. maddesinde düzenlenen suçun maddi unsurlarında hata şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği somut olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; safahattaki savunma ve dilekçelerinde bir süre esnaf toplantısı olarak bildiği yapının sohbetlerine bu saikle katıldığını, burs/himmet adı altında maddi yardımda bulunmadığını, ancak örgütün nihai amaçlarını açıkça ortaya koyan dış aleme yansıyan olay ve olguların yaşandığı dönemden itibaren anılan yapı ile irtibatını kestiğine ilişkin savunmasının, tanık ...’nin beyanı ile teyit edilmesine, bu dönemden sonra örgütle irtibatını ortaya koyan herhangi bir delilin ikame olunamamasına, özellikle sanığın 29.04.2016 tarihinde kendiliğinden yetkili merciilere müracaat ederek bir takım örgütsel faaliyetler ve örgüt mensupları hakkında bilgiler verdiğine dair tutanaklar ibraz edildiğinin anlaşılması karşısında, bu durum da araştırılarak dikey şekilde 7 katlı piramit biçimde gerçekleşen ve hiyerarşik yapılanmasındaki tabaka sistemi kat sistemine dayanan FETÖ/PDY'nin Birinci Katında (Örgütle iman ve gönül bağı ile bağlı olanlar, fiili ve maddi destek sağlayanlardan oluşur.) yer alan sanık hakkında TCK’nın 30/1. maddesinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılmasında zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de; 29.04.2016 tarihli bilgi alma tutanağı araştırılarak müsnet suçtan hakkında başlatılmış bir ceza soruşturması bulunmadan yetkili merciilere müracaat edip, gönüllü olarak örgütten ayrıldığını bildirdiğinin anlaşılması halinde 5237 sayılı TCK’nın 221/2 maddesinin, başlatılan ceza soruşturmasından sonra kendiliğinden gelerek ya da yakalanarak getirilmesinden sonra bir takım örgütsel faaliyetler ve örgüt mensupları hakkında bilgiler verdiğinin anlaşılması halinde ise sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 221/4 maddesinin tatbik edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri ile bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...’ın tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara

Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8398, Karar No: 2023/1216, Tarih: 28.02.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8398 E.  ,  2023/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki borca itiraz uyuşmazlığından dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince itirazın reddi ile alacaklıların tazminat isteminin koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine hükmedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ

Şikayetçi borçlu itiraz dilekçesinde; davaya konu icra takibinin yetkili icra dairesinde açılmadığını, icra dairesinin yetkisine itiraz ettiklerini, borçlu görünen şirketin adresinin ... Mah. ... Cad. No:157 .../... olduğunu yetkili mahkeme ve icra dairelerinin ... Mahkemeleri ve icra daireleri olduğundan kaldı ki keşide yerinin ... yazmasından dolayı ... Mahkemelerinin ve icra dairelerinin de yetkili olduğundan yetki itirazlarının kabulüne ve alacaklının takibe konu çekte yer alan ciro imzasının sahte olduğunu ve çekte lehtar olarak yer alan alacaklıya takip konusu çek bedelini ödediğini belirterek yetki itirazlarının kabulü ile davanın kabulü ve takibin durdurulmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Temlik eden alacaklı cevap dilekçesinde; çek arkasındaki yazı ve imzaların kendisine ait olduğunu, cironun kendisi tarafından yapıldığını, çekin bankaya ibrazı için başvurunun bizzat kendisi tarafından yapıldığını, bununla birlikte borçlunun alacaklının imzasına itiraz etme hak ve yetkisi bulunmadığını, borçlunun İİK'nun 169/a/1 maddesine göre borçlunun borcunu ödediğine dair yazılı bir belge sunamadığını, davacının söz konusu iddiasını ispatının ancak yazılı delil ile mümkün olabileceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Temlik alan alacaklı cevap dilekçesinde, çek arkasındaki yazı ve imzaların ...'a ait olduğunu, cironun ... tarafından yapıldığını, çekin bankaya ibrazı için başvurunun ... tarafından bizzat yapıldığını, bununla birlikte borçlunun kendi imzasına itiraz usulü düzenlendiğini, borçlunun alacaklının imzasına itiraz etme hak ve yetkisi bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Temlik alan alacaklı cevap dilekçesinde, çek arkasındaki yazı ve imzaların ...'a ait olduğunu, cironun ... tarafından yapıldığını, çekin bankaya ibrazı için başvurunun ... tarafından bizzat yapıldığını, bununla birlikte borçlunun kendi imzasına itiraz usulü düzenlendiğini, borçlunun alacaklının imzasına itiraz etme hak ve yetkisi bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile takibin diğer borçlusu şirket yönünden ... İcra Müdürlüğünün yetkisi kesinleştiğinden HMK’nın 7/1 maddesi kapsamında davacı şirket yönünden de yetkili icra müdürlüğünün ... İcra Müdürlüğü olduğunu, davacının çekin arkasındaki ciranta imzasının davalı alacaklıya ait olmadığına dair itirazın ancak ilgilisi tarafından ileri sürülebileceğini kaldı ki çek bedelinin ödendiğine dair banka dekontu sunulmuş ise de bunun iyiniyetli hamile karşı ileri sürülemeyeceğini belirterek davanın reddi ile alacaklıların tazminat taleplerinin yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu, dava dilekçesinde ileri sürdüğü hususlarla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; birden fazla yetkili icra dairesinin bildirilerek yetki itirazında bulunulmasının doğru olmadığı gibi adresi ... olan diğer takip borçlusu yönünden yetkili icra dairesinin ... İcra Dairesi olduğu kesinleştikten sonra ... bu yetki itirazı yapıldığından yetki itirazının reddine karar verilmesi gerekeceğini, geçerli imzaların sahiplerinin, başkasının imzasının geçersiz olduğunu ileri sürerek kambiyo sorumluluğundan kurtulamayacağını, poliçeler bakımından getirilmiş olan bu ilkenin 6762 sayılı TTK'nun 730/3 maddesi yollamasıyla çekler hakkında da uygulanacağını, dolayısıyla, davacı tarafın bu iddiasına dayalı olarak takibin iptaline karar verilmesinin mümkün olmadığını,İİK'nun 169/a maddesi uyarınca; borca itiraz halinde, borcun olmadığının veya itfa veya imhal edildiğinin, resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispat külfetinin borçluya ait olduğunu davacı tarafından, çekin hamili olan takip alacaklısına (takibe konu çekten kaynaklı) borcun ödendiğinin bu nitelikte bir belge ile ispatlanamadığından borca itirazın reddine karar verilmesinin yerinde olduğundan bahisle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi borçlu, dava ve istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususlarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi borçlu, dava ve istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususlarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık çeke dayalı kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takipte borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK m. 169, 169/a. ve TTK m. 687/1, 818/1-e

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlunun temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/20535, Karar No: 2010/2153, Tarih: 09.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/20535 E.  ,  2010/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.9.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

3-Davacının dava dilekçesindeki maddi tazminat talebinin ne kadarının "boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatinin zedelenmesi karşılığı olarak, ne kadarının "çeyiz eşyalarına" ilişkin olduğunun davacıya sorulup açıklattırılması, Türk Medeni Kanununun 174/1.maddesi kapsamındaki miktar gözönüne alınarak, davacı yararına uygun maddi tazminata hükmedilmesi, Türk Medeni Kanununun 174/1.maddesi kapsamı dışındaki tazminat bölümü için nispi harcın ikmal ettirilmesi ve bu talep ile ilgili taraf delillerinin toplanıp değerlendirerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölemlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.02.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/20075, Karar No: 2014/19930, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20075 E.  ,  2014/19930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2014

NUMARASI : 2013/747-2014/89

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.801,75 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 05.03.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.801,75 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 05.03.2014 tarih ve 2013/747 esas 2014/89 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki 16.7.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.