muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8153, Karar No: 2024/12264, Tarih: 03.12.2024

a)Mesleki risklerin önlenmesi, eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun ... getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b)İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c)Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

ç)Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğunu gözönüne alır.

d)Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışında ki çalışanların ... ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır." hükmü düzenlenmiştir.

Aynı Kanun’un 5. maddesinde de risklerden korunma ilkeleri düzenlenmiştir. Buna göre maddede, "İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler göz önünde bulundurulur:

a)Risklerden kaçınmak,

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek,

c)Risklerle kaynağında mücadele etmek,

ç)İşin kişilere uygun ... getirilmesi için iş yerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı, çalışma şekli ve üretim metotlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek,

d)Teknik gelişmelere uyum sağlamak,

e)Tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek,

f)Teknoloji, iş organizasyonu çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek,

g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine öncelik vermek,

ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek." hükmü yer almaktadır.

Görüldüğü üzere, işverenin çalışanlarla ilgili sağlık ve güvenliği sağlama yükümünün genel çerçevesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 4. maddesinde çizilmiştir. Bu çerçevede işverenin, “çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü” olduğu belirtildikten sonra, yapacağı ve uymakla yükümlü bulunacağı birtakım esaslara yer verilmiştir. Bunun gibi 5 inci maddede, işverenin anılan yükümlülükle gerçekleştireceği korunma sırasında uyacağı ilkeler belirlenmiştir. 10 uncu maddede ise, işyerinde sağlık ve güvenlik sağlanırken, işverenin yapacağı risk değerlendirmesi çalışmasında dikkate almakla yükümlü bulunduğu hususlar belirlenmiştir (Hukuk Genel Kurulunun 09.10.2013 tarih 2013/21-102 Esas 2013/1456 sayılı kararı).

6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 4 ve 5. maddeleri ile bunu uygun olarak çıkarılan iş güvenliği yönetmelikleri hükümleri, işverenin sorumluluğunu objektifleştiren kriterler olarak değerlendirilmelidir. Bu sebeple mevzuatta yer alan teknik iş güvenliği kurallarına uyulmaması işverenin kusurlu davranışı olarak kabul edilmelidir. Ancak işveren sadece anılan yazılı kurallara değil, yazılı olmayan ve teknolojinin gerekli kıldığı önlemlere aykırı davrandığında da kusurlu görülerek oluşan zararı karşılamalıdır.

Öte yandan, objektifleştirilen kusur, kusur sorumluluğunu kusursuz sorumluluğa yaklaştırsa da, onu kusursuz sorumluluk haline dönüştürmez. Çünkü bu halde dahi işverenin sorumluluğu için kusurun varlığı şarttır. Kusurun objektifleştirilmesi kriterinin yanısıra, Türk Borçlar Kanunu’nun 417/2. Maddesinin, Anayasa hükümleri ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 4. maddesi kapsamında yorumlanması da işverenin sorumluluğunu oldukça genişletecektir.

Yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda; işvereni zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluk halinden kurtaracak olan durum iş sağlığı ve güvenliği alanındaki ihmalleri ile oluşan zarar arasındaki uygun nedensellik bağının kesildiğini ispat etmekten ibarettir. Hukuk Genel Kurulunun 20.03.2013 tarih 2012/21-1121 E. 2013/386 sayılı kararında da belirtildiği üzere uygun nedensellik bağı üç durumda kesilebilir. Bunlar mücbir sebep, zarar görenin kusuru ve üçüncü kişinin kusurudur. Bu hallerden birinin varlığı halinde işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir.

İş kazası hukuki sebebine dayalı tazminat davalarında olayın gerçekleşme şeklinin tarafların gösterdiği deliller dikkate alınarak her türlü şüpheden uzak bir şekilde ortaya konulması ve giderek kusur oranlarının bu olaya uygun şekilde belirlenmesi gerektiği açıktır.

İş kazası hukuki sebebine dayalı tazminat davalarında olayın gerçekleşme şeklinin tarafların gösterdiği deliller dikkate alınarak her türlü şüpheden uzak bir şekilde ortaya konulması ve giderek kusur oranlarının bu olaya uygun şekilde belirlenmesi gerektiği açıktır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; işletme şefi olarak çalışan davacının, işyerinde bulunan karışım makinesinin arıza yapması nedeniyle normalde makineye sabit halde bulunan, olay günü ise vidaları sökülmüş halde olan merdivene arızaya müdahale etmek üzere çıktığı sırada merdivenden düşerek yaralandığı, SGK'nın denetim raporunda, işverene %70, işletme şefi olarak elyaf makinasında meydana gelen arızayı giderme yükümlülüğü olmadığı, bakım sorumlusunu çağırması gerektiği, monteli merdivenin başka bir işte kullanıldıktan sonra yerine takılmasını bizzat kendisinin söylediği ve merdivenin sabitlenip sabitlenmediğini kontrol etmeden çıktığı gerekçesiyle sigortalıya %30 oranında kusur verildiği; halen yargılaması devam eden rücuen tazminat dosyasında alınan bilirkişi raporunda davalının %60 oranında, davacının ise 38 yaşında aklı ... bir kişi olup işletme şefi olarak görev yaptığı makineyi başka iş için söktürdükten sonra kullanmak için üzerine çıkarken sabitlenip sabitlenmediğini kontrol etmediği gerekçesiyle %40 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği; Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesi 2015/182 Esas sayılı dosyasında görülen ceza davasında işveren vekili olarak yargılanan ... 'ın kazanın oluşumunda %60 kusurlu olduğunun belirlendiği ve cezalandırılmasına karar verildiği; eldeki dosyada alınan 13.05.2015 tarihli asıl ve 21.05.2015 tarihli ek raporlarda davalı işveren ... A.Ş. 'nin %60, dava dışı işveren vekili ...'ın %20 ve davacının %20 kusurlu olduğu yönünde kanaat bildirildiği; tarafların itirazı üzerine 3 kişilik heyetten alınan 18.1.2016 tarihli kusur raporunda, merdivenin bir makineden sökülüp diğer makineye götürülmesinin araç ve gereçlerin noksan olduğu sonucunu doğurduğu, iş yerinde araç ve gereçleri noksansız bulundurmanın işverenin sorumluluğu olduğu, işçi sağlığı ve güvenliğine ilişkin tedbirlerin işçinin insiyatifine terk edilemeyeceği, işletme şefi olarak davacıya verilen görevin üretim, kalite ve koordinasyon işi ile ilgili olduğu, işçi sağlığı ve güvenliğine ilişkin temsil yetkisi bulunmadığı, kazanın işverenin gerekli önlemlerin alınmasına dair ihmalinden doğduğu gerekçesiyle davalı işverenin %70 oranında kusurlu olduğu, davacının ise işletme şefi olarak yeterli deneyimi bulunduğu, arızayı giderme yükümlülüğü olmadığı bu durumda sorumlulara haber vermesi gerektiği, kişisel güvenliğini sağlamada gerekli dikkat ve özeni göstermediği belirtilerek %30 kusurlu olduğu tespitine yer verildiği, Mahkemece işbu rapora itibar edilerek hüküm kurulduğu, raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmediği anlaşılmaktadır.

O halde gerek ceza dosyası gerek rücu dosyasındaki deliller ile dosya kapsamında toplanan deliller değerlendirilip, sigortalının olayın gerçekleşmesinde asli kusurunun bulunduğuna dair tespit ve iddiaları karşılar mahiyette ve çelişkileri giderecek surette rapor alınması için dosyanın alanında uzman A sınıf iş güvenliği uzmanlarından teşkil edilecek heyete tevdi edilerek kusur oran ve aidiyetlerinin tespitinin sağlanması gerekmektedir.

3. Gerek destek kaybından kaynaklı hak sahiplerinin, gerekse iş göremezlikten kaynaklı sigortalının maddi tazminat alacağının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması ön koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödemek amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir.

Gerçek ücretin ise öncelikle toplu iş sözleşmesi ile imzalı bordrolara, bunların yokluğu halinde ise işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücrete göre tespit edileceği, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş olan miktarın ücret olarak değerlendirilemeyeceği, Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir.

Öte yandan taraflar arasında işçi alacağına ilişkin görülen davada tespit edilen ücretin tazminat davasında hesaba esas alınacak ücret açısından kesin delil mahiyetinde olmayıp, kuvvetli delil mahiyetinde olup davacının yaptığı işe göre alacağı ücretin TÜİK, Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı rayiç ücretleri ile ilgili meslek odasından bildirilecek ücret gözetilerek belirlenmesi gerektiği, sendikasız işçi için sendikalardan bildirilen ücretin de dikkate alınamayacağı gözden kaçırılmamalıdır.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının aylık net 2.750 TL ücret aldığının beyan edildiği, hizmet döküm cetvelinde asgari ücretin üzerinde bildirim yapıldığı, ücret bordrolarının imzalı olmadığı, Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmış ise de yeterli bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince davacının Kuruma bildirilen ücreti esas alınarak yapılan hesaplamaya göre karar verildiği, bölge adliye Mahkemesince ise davacının iddiası gibi 2.750 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek yapılan maddi tazminat hesabı esas alınarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; sigortalının olay tarihinde yaptığı iş, mesleğindeki kıdemi dikkate alınarak TÜİK, Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı rayiç ücretleri ile ilgili meslek odalarından (sendikalı olmadığının anlaşılması halinde sendikalardan bildirilen ücretlerin dikkate alınamayacağını da gözeterek) araştırmak ve bu ücrete göre yapılacak hesabı hükme esas alarak davacıların tazminat istemleri hakkında usule uygun karar vermek gereğinin gözetilmemesi bozma sebebidir.

Somut olayda; sigortalının olay tarihinde yaptığı iş, mesleğindeki kıdemi dikkate alınarak TÜİK, Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı rayiç ücretleri ile ilgili meslek odalarından (sendikalı olmadığının anlaşılması halinde sendikalardan bildirilen ücretlerin dikkate alınamayacağını da gözeterek) araştırmak ve bu ücrete göre yapılacak hesabı hükme esas alarak davacıların tazminat istemleri hakkında usule uygun karar vermek gereğinin gözetilmemesi bozma sebebidir.

4. Yukarıdaki açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde Mahkemece yapılacak iş; 23.03.2016 tarihli kök hesap raporunun tebliği üzerine davacı vekilinin 25.04.2016 tarihli dilekçesi ile "bilirkişi raporunu oluşturan unsurlarda değişiklik olması veya maddi hatadan kaynaklanan nedenlerle doğacak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere bilirkişi raporunda yapılan maddi tazminat hesap ve miktarlarına itirazı bulunmadığını " belirterek aynı dilekçe ile rapora göre talebini arttırdığı, takip eden celsede "ıslah dilekçesi doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesini" talep ettiği dikkate alındığında davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek, bu raporda esas alınan işlemiş devre tarihinden sonra yürürlüğe giren asgari ücret değişikliklerini rapora yansıtmamak, yukarıda açıklanan şekilde belirlenecek kusur oranını ve ücreti 23.03.2016 tarihli kök rapora uygulamak ve ilk pesin sermaye değerli gelirin davalı kusuruna isabet eden miktarını tenzil ederek düzenlenecek hesabı hükme esas alarak davacıların tazminat istemleri hakkında usule uygun karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları dikkate alınarak Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8437, Karar No: 2011/4556, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8437 E.  ,  2011/4556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Hazinenin dayanağını oluşturan 08.11.1963 tarih ve 406 sıra numaralı tapu kaydının,

2- Belirtmelik tutanağında uygulanan 6.10.1954 tarih 272 ve 7.10.1954 tarih 287 sıra numaralı tapu kayıtlarının dayanağını oluşturan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.12.1952 tarih ve 1952/42-63 sayılı tescil ilamı ile tescil haritasının,

3- 6.10.1964 tarih ve 272 sıra numaralı ve 07.10.1954 tarih 287 sıra numaralı tapu kayıtlarının kadastro tespiti sırasında her hangi bir parsele revizyon görüp görmediğinin Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak varsa kayıtların revizyon gördükleri parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin,

4- Şubat 325 tarih 9-45 sayılı tapu kayıtlarının,

5- Keşif sonucu dosyaya ibraz edilen 30.05.2010 tarihli teknik bilirkişi raporu ve eki krokisinde Hazinenin tapu kaydı kapsamı olarak ve kırmızı çizgi ile gösterilen alanın içinde kalan parsellerin ve bu alanı dıştan çevreleyen tüm komşu parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile varsa dayanağını oluşturan kayıtların, kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının hükmen kesinleşenler varsa mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin dairesinden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14807, Karar No: 2013/11194, Tarih: 21.11.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/14807 E.  ,  2013/11194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5848, Karar No: 2024/333, Tarih: 11.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/5848 E.  ,  2024/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/935 E., 2015/1368 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında silahla tehdit, hakaret, kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.06.2015 tarihli ve 2015/3138 Esas No.lu iddianamesiyle; sanık hakkında, silahla tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

B. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/935 Esas, 2015/1368 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında;

1. Silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Adnan ... Üniversitesi 302 No.lu derslikte ... ve Şakir'in tartıştıkları, sanık ...'ın elindeki bıçak ile ...'i basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve ...'e hitaben "şerefsiz" dediği, elinde bıçak olduğu halde ..., ... ve ...'ye yönelik olarak "hepiniz ile tek tek dışarıda görüşürüm" dediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığa atılı silahla tehdit, hakaret, kasten yaralama suçlarından eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkralarının (e) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/935 Esas, 2015/1368 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki suçlara yönelik kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5430, Karar No: 2025/1484, Tarih: 03.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/5430 E.  ,  2025/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/478 E., 2021/358 K.

İlk Derece Mahkemesi kararı asıl dosya davalısı ... Turizm Ve Yönetim Hizmetleri Tic. A.Ş tarafından duruşma istemli olarak, fer'i müdahil ... vekili tarafından duruşma istemsiz temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 24.12.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir..

Belli edilen gün ve saatte davacılar vekili Avukat ... geldi. Davalı ... Tur. Yön. Hizm. Tic. A.Ş. ve fer'i müdahil ... tarafından gelen olmadı. Davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 03.02.2025 gününde tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçesinde; 03.07.2012 tarihinde Samsun da meydana gelen kuvvetli yağış ve sel neticesinde davacı ... Sigorta A.Ş tarafından İş Yeri Paket Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunan Canik ilçesindeki ... Alışveriş Merkezinde bulunan ... Mağazası'nda büyük hasar meydana geldiğini, teminat konusu işyerinin faaliyet gösterdği ... AVM içinde faaliyet gösteren işyerinin bulunduğu lokasyon dereyatağı üzerine kurulduğunu, AVM içinden ıslah edilmiş dere aktığını, derenin bir kısmının üzerinin kapatıldığını, bir kısmının ise açıkta olduğunu, derenin çıkışının kanallarla denize uzatıldığını, ... AVM içinden geçen Derbent Deresinin 03-04 Temmuz 2012 tarihinde meydana gelen aşırı sağanak yağışlar neticesinde debisinin arttığını, dere üzerinde bulunan bentlerin yetersiz olması nedeniyle taşan suların dere yatağı ve çevresinde bulunan cüruflarla birlikte AVM'nin bulunduğu lokasyona aktığını, yatağın AVM tarafından ıslah edilmiş olmasına rağmen taşmalara karşı yetersiz önlem alınması nedeniyle tüm su, çamur ve cürufun AVM sahasına dağıldığını, işyerinin yaklaşık 1-1,5 metre yüksekliğinde çamur vs. ile dolduğunu, iş yerinin kullanılamaz (pert) olduğunu, yapılan tespit ve inceleme neticesinde Derbent Deresinin üzerinde 2 adet bent yapılması için DSİ'nin veya Samsun Büyükşehir Belediyesinin AVM yetkililerinden talepte bulunduklarını, DSİ'nin AVM'nin inşası için olumsuz rapor verdiğini, raporun Belediye yetkilileri tarafından göz ardı edildiğini, ayrıca AVM yetkililerinin Dereyatağı üzerinde bent yapmak yerine kaya koymak gibi kısmi önlemler alındığının tespit edildiğini, meydana gelen zarar kalemleri ekspertiz raporuyla tespit edilen 403.735,19 TL tazminat miktarının 17.08.2012 tarihinde sigortalıya ödendiğini, davalıların hasarlandırıcı olayda kusurlu bulunduklarından fazlaya dair haklarının saklı kalmak kaydıyla 403.735,19 TL'nin ödeme tarihi olan 17.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP