muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5636, Karar No: 2024/8371, Tarih: 06.11.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar temyiz başvuru dilekçesinde özetle; aşamalardaki beyanlarını tekrarlamakla birlikte, dava dışı olan oğullarının yılın belirli zamanında geldiğini, torunlarını bu nedenle çok kısa gördüklerini, boşanma ilamında taraf olmadıkları için baba ile kurulan kişisel ilişki süresinden yararlanamadıklarını, davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, büyükanne ve büyük baba ile torun arasında kişisel ilişki kurulması davasının reddine karar verilmesinin hatalı olup olmadığı, verilen kararın çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 325 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6503, Karar No: 2015/3270, Tarih: 04.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6503 E.  ,  2015/3270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/1317 ve 2013/1383 takip sayılı icra dosyalarından alacaklı olduğunu, davalının alacaklı olarak göründüğü .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/1405 takip sayılı icra dosyasından borçluya ait gayrimenkullerin icra kanalıyla satıldığını, yapılan sıra cetveli neticesinde .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/1405 takip sayılı icra dosyasında alacaklı olan davalının satış bedelinin ödenmesi konusunda 1. sırada olduğunu belirtir sıra cetveli tanzim edildiğini ve tarafına tebliğ edildiğini, .... İcra Müdürlüğünün 2012/1405 sayılı icra dosyasında alacaklı olan davalının alacağının muvazaalı olduğunu, ileri sürerek .... İcra Müdürlüğünün 2012/1405 takip sayılı icra dosyasında tanzim edilen 19/07/2013 tarihli sıra cetveline itirazın kabulü ile davalı alacaklının sıra cetvelinden çıkarılarak satış bedelinin müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyalarına ödenmesine, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borçlu aleyhine .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/1405 sayılı dosyası ile yaptıkları takibin kambiyo senetlerine özgü takip olduğunu, borca konu senedin 15/10/2011 düzenleme tarihli olduğunu ödeme tarihinin de 15/01/2012 olduğunu, davacı tarafın .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/1317 sayılı dosyası ile yaptıkların takibin de kambiyo senetlerine özgü takip olduğunu, bononun düzenleme tarihinin 09/05/2010 ödeme tarihinin ise 05/04/2012 olduğunu, bu dosyanın takip tarihinin 13/04/2012 olduğunu, müvekkil davacının borçludan bir borç ilişkisi nedeniyle alacaklı olduğunu alacağın gerçek bir alacak olduğunu ve muvazaalı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, sıra cetveline itiraz davasında ispat yükü davalı alacaklıda olduğu, davalı alacaklının takip konusu alacağının gerçek olduğunu ve miktarını usulüne uygun delillerle kanıtlaması gerektiği, davacı alacaklı borçlu aleyhine 13/04/2012 tarihinde takibe geçtiği, takibin başlangıç tarihi davalı alacaklının takip tarihi olan 19/04/2012 tarihinden önce olduğu, davalının takibin dayanağı olarak gösterilen bono başlıklı belgede 15/10/2011 tarihinde keşide edildiği ve vadesinin 15/01/2012 olduğu yazılı ise de; HUMK’nun 299 ve HMK'nın 215. maddesi uyarınca belgedeki bu tarih belgenin tarafı olmayan kişileri bağlamayacağı, davalı takip konusu meblağ kadar alacaklı olduğunu kanıtlaması gerektiği her zaman düzenlenmesi mümkün kambiyo senedi ile alacağın varlığı davacı yönünden kabul edilemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/35749, Karar No: 2011/4435, Tarih: 07.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/35749 E.  ,  2011/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin, 22.10.2008 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, yasal bir haftalık temyiz süresinin son günü tatile geldiğinden, 30.10.2008 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4019, Karar No: 2015/2776, Tarih: 21.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4019 E.  ,  2015/2776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın ...Vergi Dairesi ve ... yönünden kabulüne,...Vergi Dairesi yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı, davalılar ... ve Yüreğir Vergi Dairesi vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların alacaklarının zamanaşımına uğradığını ve ilk hacze iştirak etmelerinin mümkün bulunmadığını, sıra cetvelinin usulüne uygun olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinde davalılara ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalıların alacakları için 6183 sayılı Yasa kapsamında, belli bir süre işlem yapılmaması halinde haczin düşeceği hususunun düzenlenmediği fakat, 102. maddede alacağın zamanaşımına uğrayacağının belirtildiği, zamanaşımını kesen hususları idarenin ispat etmesi gerektiği, davalı ... ve SGK'nın alacaklarının zamanaşımına uğradığı, hacze iştirak kurallarının uygulanmasında bir usulsüzlük bulunmadığı, 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesine göre malın paraya çevrilmesinden evvel haciz konulduğu takdirde garameten paylaşım kurallarının uygulanacağı gerekçesiyle, davanın, davalılar Yüreğir Vergi Dairesi ve SGK yönünden kabulüne, davalılara isabet eden payın davacıya ödenmesine, Seyhan Vergi Dairesi yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı, davalılar SGK ve Yüreğir Vergi Dairesi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yönünden;

5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK’nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2013 yılı için 1.820,00 TL'dir.

Dava dilekçesinde, satış bedelinin dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde, davalılardan...'nın hacze iştirak hakkı bulunmadığı halde 1.350,00 TL pay ayrıldığı ileri sürülmüş olup, mahkemece, bu davalı yönünden davanın kabulüne dair verilen karar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da verilebileceğinden, davacı vekilinin, anılan davalıya yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Vergi alacakları için konulan hacizler, haciz tarihindeki alacak ile bu alacağa satışa kadar işleyecek faiz miktarı yönünden sonuç doğurur. Bir diğer ifade ile haciz tarihinden sonra tahakkuk eden vergi alacakları ve fer'ilerinin bu hacizden tatmin edilmesi mümkün değildir. Öte yandan vergi alacaklarının ne şekilde zamanaşımına uğrayacağı da 6183 sayılı AATUHK'nun 102 vd. maddelerinde gösterilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde mahkemece, vergi ve muhasebe konularında uzman bir bilirkişi seçilerek, davalı ...'nin kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle vergi alacağının miktarı ve hacizlerin kapsamı, miktarı ve tarihleri de saptanarak denetime ve hüküm kurmaya elverişli, açıklamalı rapor aldırılarak oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayalı ve yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin, temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Yüreğir Vergi Dairesi vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, davalı ... ve ...Vergi Dairesi hakkında verilen hüküm yönünden karar düzeltme yolu kapalı, davalı ... yönünden kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/20169, Karar No: 2022/3548, Tarih: 15.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/20169 E.  ,  2022/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2019 tarih ve 2018/74 - 2019/170 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek Sanık ... için; 25.09.2014

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 220/7, 62, 53/1-2-3, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de

gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği gözetilerek;

I-Sanık ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın dosya kapsamına temin edilen Bank ... hesap hareketlerinin incelenmesinde; her ne kadar talimat dönemlerine uygun düşen katılım hesabı açma işlemleri olduğu görülmüşse de; sanığın savunmasında bankacılık işlemleriyle eşi ...’in ilgilendiğini söylediği, bu hususta dilekçe verdiği anlaşılan ...’in beyanlarıyla doğrulandığı görüldüğünden, eşi ...’in ceza dava dosyasının getirtilip ve sanığın bu dosya doğrultusunda beyanının alınarak, ayrıca para yatırma işleminin kim tarafından yapıldığının tespiti açısından 25.09.2014 tarihli işlem dekontunun getirtilerek hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma yapılması neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması;

II-Sanık ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

II-Sanık ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Bank ...'da hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, Bank ...'da 2014 yılında açmış olduğu hesabındaki para yatırma ve çekme işlemleri ve 17.06.2015 tarihine kadar açmış olduğu katılım hesaplarının örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelmediği gözetilerek sanığın Bank ... nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğu, sanığın örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

III-Kabul ve uygulamaya göre;

1-Bölge adliye mahkemesi ve ilk derece mahkemesi karar başlıklarında suç tarihinin yardım mahiyetindeki son eylem tarihi olan sanık ... için ‘17.06.2015’, sanık ... için 25.09.2014 yerine iki sanık için de ‘27.12.2017’ olarak yazılması,

2-Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddeleri olan TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddelerinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm verilirken uygulama yeri olmayan TCK'nın 58/9 maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kastamonu Ağır Ceza

Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11720, Karar No: 2019/4006, Tarih: 06.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11720 E.  ,  2019/4006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 27.06.2014 ve 27.02.2015 gününde verilen dilekçeler ile asıl ve birleştirilen davada geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ve birleştirilen dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacı, maliki olduğu ... İlçesi, 1730 parsel sayılı taşınmaz lehine, 1721, 1723 ve 1726 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar, davacıya ait taşınmazın geçit ihtiyacının bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacıya ait ... Mahallesi,... Mevkii, 1730 parsel numaralı taşınmaz lehine, 24/02/2015 tarihli bilirkişi heyetinin 1. alternatif yol olarak belirlediği ... Mevkii, 1723, 1726, 1721 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine "mutlak geçit ihtiyacı" veya "geçit yoksunluğu", ikincisine de "nispi geçit ihtiyacı" ya da "geçit yetersizliği" denilmektedir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacı maliki olduğu 1730 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı tesisi istemiştir. Mahkemece yapılan 16.01.2015 tarihli keşif sonucunda alınan 24.02.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporuna göre davacının yola çıkışı bulunmakta, ancak 1726, 1723 ve 1712 parsel sayılı taşınmazların tecavüzü bulunduğundan yolun genişliği bir kısım yerlerde 3 metrenin altına inmektedir. Bilirkişi raporu ekindeki krokiye göre yol geçişe uygundur. Davacıya ait 1730 parsel sayılı taşınmazın yola sıfır noktasından çıkışı bulunmaktadır. 1721 parsel sayılı taşınmazda bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen yerden 1730 parsel lehine geçit hakkı tesisi doğrudur. 1726, 1723 ve 1712 parsel sayılı taşınmazların yola tecavüzü bulunduğundan mahkemece 1723 ve 1726 parsel sayılı taşınmazlardan da geçit hakkı tesisi uygun görülmüş ise de davacının yola müdahalede bulunan parseller aleyhine yola vaki elatmanın önlenmesi ve kal davası açması gerekirken geçit hakkı tesisi talebi yerinde görülmemiştir.

Belirtilen husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bir kısım davalıların temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3493, Karar No: 2013/3774, Tarih: 04.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3493 E.  ,  2013/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına, birleşen şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen dosyada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi kooperatif vekili, ... ... Müdürlüğü'nün 2007/585 Esas sayılı takip dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde ilk sırada pay verilen şikayet olunanın alacağından evvel kendi alacaklarının doğduğunu, haciz tarihlerinin önceki tarihli olduğunu, ücreti için takip yaptıklarını ve alacaklarının rüçhanlı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin alacağının birinci sıraya yerleştirilmesini talep ve şikayet etmiş, ....02.2012 tarihli dilekçeyle alacaklarının ödendiğini şikayetin konusuz kaldığını bildirmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili, sıra cetveline esas paylaşıma konu taşınmaz üzerine satıştan evvel haciz koydurdukları halde sıra cetveline alınmadıklarını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekili, müvekkilinin haczinin, şikayetçilerin hacizlerinden önceki tarihi taşıdığını, Vergi Dairesi'nin haczinin geçersiz olduğunu savunarak, asıl ve birleşen şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl dosyada şikayetin kabulüne, birleşen dosyada şikayetin kısmen kabulüne dair verilen karar, birleşen dosyada şikayetçi Vergi Dairesi vekilince temyiz edilmekle ... .... Hukuk Dairesi'nin ........2010 tarih, 7728 Esas, 11682 Karar sayılı ilamı ile; vergi alacağı için şirket ortağı ya da yöneticisinin mal varlığına ne şekilde haciz konabileceğinin Amme Alacaklarının Tahsil Usulu Hakkında Kanun'un ..., 35 ve mükerrer 35. maddeleri ile Vergi Usul Kanunu'nun .... maddelerinde gösterildiği, bu hükümlere uygun biçimde konulan kamu hacizlerinin ise anılan yasanın .../.... maddesi uyarınca ilk hacze iştirak edebileceğinin tartışmasız olduğu, mahkemece usulüne uygun bir kamu haczi olup olmadığının tespiti ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, bu kez şikayetçi kooperatifin alacağını tahsil ettiği gerekçesiyle, bu şikayetçi yönünden konusuz kalan asıl dosyadaki şikayetin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, şikayetçi Vergi Dairesinin şirket ortağına müracaat için şirkete karşı 6183 sayılı Yasa'nın ..., 35 ve mükerrer 35 maddeleri ve Vergi Usul Kanunu'nun .... madde hükümlerince usulüne uygun bir kamu haczi olmadığı, ilk hacze iştirak edemeyeceğiyle gerekçesiyle, birleşen dosyada şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, birleşen dosyada şikayetçi Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Kararı, birleşen dosyada şikayetçi Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ... Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, birleşen dosyada şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen dosyada şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.