muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/84, Karar No: 2020/192, Tarih: 07.05.2020

Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun 01.02.2011 tarihli ve 2011/041743 sayılı müzekkere cevabında; iletişimin tespiti talebine ilişkin olarak hedef numaranın açıkça belirtilerek yeniden gönderilmesi hâlinde Yerel Mahkemenin talebinin yerine getirileceğinin belirtildiği,

Turkcell İletişim Hizmetleri AŞ’nin 16.01.2015 tarihli ve 4615712 sayılı yazısında; 8990010707240133134 numaralı SIM kartın 0 534 791 \*\* \*\* numara ile Ahmet Öztaş isimli şahıs adına kayıtlı olduğunun, abone başlangıç tarihinin 05.06.2008, bitiş tarihinin ise 30.11.2010 olduğunun belirtildiği,

Bilgi Teknolojileri İletişim Başkanlığının 27.02.2015 tarihli ve 2015/091492 sayılı yazısı ekinde yer alan CD’nin incelenmesinde 89900107072401331% numaralı SIM kartın 0 534 791 \*\* \*\* numara ile Mahmut Koç adına kayıtlı olduğunun, abone başlangıç tarihinin 06.06.2008, sorgu aralığının 02/2015-02/2015 olduğunun belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Tanık ... Felahiye (Kapatılan) Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığı tarafından yapılan idari tahkikat sırasında; infaz koruma memuru olarak görev yaptığını, olay tarihinde saat 10.00 sıralarında sanığın bulunduğu koğuşa dış kapı penceresinden baktığını, söz konusu koğuşta üç hükümlünün kaldığını, diğer iki hükümlünün yataklarında uyumalarına rağmen sanığın yatağında bulunmadığını, koğuşa girip tuvalet kapısının önüne geldiğinde birinci kapıyı açarak sessizce ikinci kapının önüne doğru ilerlediğini, 2-3 dakika burada beklediğini, sanığın kısık sesle birisiyle konuştuğunu duyduğunu, diğer hükümlülerin koğuşta olması nedeniyle sanığın telefonla konuştuğundan şüphelenerek kapıyı açtığını, sanığın bu sırada tuvaletini yaptığını, kapıyı açtığında sanığın kendisini hükümlülerden biri zannederek "Hop hop dolu!" diyerek tepki gösterdiğini, akabinde ise gelen kişinin kendisi olduğunu fark edince elindeki cep telefonunu tuvaletin giderine attığını, yapılan aramalara rağmen cep telefonunun bulunamadığını,

Savcılıkta; olay günü cezaevinde nöbetçi olduğunu, daha önceki bir tarihte sanığı ziyarete gelen tanık ...’ın üzerinde SIM kart yakalandığını, bu olay üzerine sanıktan şüphelenerek kaldığı koğuşu sabaha kadar gözetlediğini, sabah 09.00-10.00 sıralarında koğuşun kapı penceresinden baktığında diğer iki hükümlünün yataklarında yatmalarına rağmen sanığın yatağında bulunmadığını, koğuşa girerek mutfağa baktığını, sanığı göremeyince tuvaletin ilk kapısını açıp ikinci kapının önüne geldiğini, 2-3 dakika orada beklediğini, sanığın tuvalette kısık sesle birisi ile konuştuğunu, boşanma konularından bahsettiğini, kapıyı açarak içeriye girmeye çalıştığını, sanığın kendisini diğer arkadaşlarından biri zannederek "Hop hop, ne oluyor, dolu!" şeklinde tepki gösterdiğini, kendisini fark edince ayağa kalkarak elindeki cep telefonunu tuvaletin giderine attığını, içeri girdiği sırada sanığın tuvaletini yapıyor vaziyette olduğunu, kendisini görünce de heyecanlanarak ses tonunun değiştiğini, sanıktan cep telefonunu vermesini istediğini, ilk olarak sanığın çıplak eli ile tuvaletin giderinden cep telefonunu çıkarmaya çalıştığını, olmayınca da eline poşet geçirerek tekrar giderde cep telefonunu aradığını, kendisinin savcıya haber vereceğini söylemesi üzerine "Abi ne olur yapma, çoluğum çocuğum var, beni yakma!" dediğini, sanığa cep telefonunu bulması hâlinde savcıya haber vermeyeceğini belirttiğini, ancak sanığın cep telefonunu bulamadığını söylemesi üzerine savcıya haber vermek üzere koğuştan ayrıldığını, daha sonra savcıdan aldığı talimat doğrultusunda üçüncü koğuşta bulunan hükümlüleri ikinci koğuşa yerleştirdiğini, koğuştan ayrılması ile şahısların koğuşlarını değiştirmesi arasında 15 dakikalık bir zaman geçtiğini, ardından yaptıkları aramalara rağmen cep telefonunu bulamadıklarını,

Mahkemede; Felahiye Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz koruma memuru olarak görev yaptığını, inceleme konusu olaydan birkaç gün öncesinde sanığı ziyarete gelen tanık ...'ın üzerinde cezaevine girişi sırasında SIM kart yakalandığını, bu nedenle sanıktan şüphelendiklerini ve sanığın bulunduğu koğuşu gözetlemeye başladıklarını, olay günü cezaevinde nöbetçi olduğunu, sabah saat 08.00 sıralarında söz konusu koğuşun kapısından içeri baktığında diğer iki hükümlünün yataklarında olmalarına karşın sanığın yatağında olmadığını gördüğünü, bunun üzerine koğuşa girdiğini, ilk olarak mutfak kısmını kontrol ettiğini, sanığı görememesi üzerine tuvalete doğru yöneldiğini, tuvaletin iki kapısının bulunduğunu, önce ilk kapıyı açtığını, ikinci kapının önüne doğru geldiğini, bu sırada tuvalette bulanan sanığın “Bugünler de geçer.” şeklinde sözler söylediğini duyduğunu, kapıyı açıp içeriye girince sanığın kendisini koğuş arkadaşlarından biri zannederek önce “Dolu dolu!” diyerek kapıyı kapatmaya çalıştığını, daha sonra kendisi olduğunu anlayınca heyecanlanarak elindeki cep telefonunu tuvaletin giderine doğru attığını, sanıktan cep telefonunu vermesini istediğini, önce biraz direndiğini daha sonra ise “Tamam çıkartayım.” diyerek eli ile tuvaletin giderini kurcalamaya başladığını, savcıya haber vereceğini söyleyince de “Abi ne olur yapma, çoluğum çocuğum var.” dediğini, ardından tüm aramalarına rağmen cep telefonunu tuvaletin giderinde bulamadıklarını, savcıyı arayarak durumu bildirdiğini, akabinde yapılan aramalarda da cep telefonunu bulamadıklarını,

Tanık ... Felahiye (Kapatılan) Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığı tarafından yapılan idari tahkikat sırasında; yaklaşık bir ay önce sanığın bulunduğu koğuşa hükümlü olarak geldiğini, olayın olduğu saatte koğuşta uyuduğunu, sanığın cep telefonu bulundurduğunu bilmediğini, sanıkla fazla muhatap olmadığını, ancak sanığın sık sık tuvalete gitmesinin dikkatini çektiğini, neden böyle bir şey yaptığını sorduğunda rahatsız olduğunu söylediğini, cep telefonunun cezaevine nasıl girdiğini bilmediğini,

Savcılıkta; olay günü sabah saatlerinde birtakım sesler duyması üzerine uyandığını, bu sırada sanığın koğuş kapısının önünde infaz koruma memuruna "Abi yapma, çoluğum çocuğum var." dediğini duyduğunu, ardından infaz koruma memurunun sinirli bir şekilde "Bu kadar hadiseden sonra bu yaptığın oluyor mu?" diyerek koğuş kapısını kilitleyip gittiğini, yaklaşık 10 dakika sonra tekrar geri gelen infaz koruma memurunun kendisi ile diğer koğuş arkadaşları olan tanık Engin ve sanık ...’yı koğuştan çıkartarak ikinci koğuşa aldığını, burada sanık ...'ya ne olduğunu sorduğunda kendisine "İnfaz koruma memuru bende cep telefonu olduğunu söylüyor." şeklinde cevap verdiğini, bunun üzerine sanığa "Sende cep telefonu mu var?" dediğinde sanığın olmadığını belirttikten sonra tuvalette kendi kendisine şarkı söylediğini beyan ettiğini, ayrıca kendisinin de kaldığı koğuşta cep telefonu görmediğini,

İstinabe olunan Mahkemede; sanıkla aynı koğuşta kaldıklarını, olay günü cezaevine cep telefonu soktuğu iddiası ile sanık ve infaz koruma memurunun tartıştıklarını, sanığa sorduğunda cep telefonu olmadığını söylediğini, öncesinde de sanıkta cep telefonu görmediğini,

Tanık ... Felahiye (Kapatılan) Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığı tarafından yapılan idari tahkikat sırasında; yaklaşık iki hafta önce söz konusu koğuşa hükümlü olarak geldiğini, olay saatinde koğuşta uyduğunu, sanığın cep telefonu bulundurduğu ve bu telefonla görüştüğüne ilişkin bilgisi olmadığını, cep telefonunun cezaevine nasıl girdiğini bilmediğini,

Savcılıkta; sanık ... ile iki haftadır aynı koğuşta kaldığını, olay günü sabah saatlerinde sesler duyması üzerine uyandığını, sanık ...’nın infaz koruma memuruna "Öyle bir şey yok, yakma bizi." dediğini duyduğunu, infaz koruma memurunun ise sanıktan cep telefonunu vermesini istediğini,

Tanık ... Savcılıkta; Felahiye Cezaevinde hükümlü olarak bulunduğunu, olayın kendi kaldığı koğuşun bitişiğindeki koğuşta meydana geldiğini, sabah saat 10.00 sıralarında sanığın bulunduğu koğuştan bazı sesler duyduğunu, daha sonra koridordan sesler gelmeye başladığını, koğuşunun kapısına giderek konuşulanları dinlediğini, bu sırada sanık ...’nın infaz koruma memuru olan tanık ...’ye hitaben "Abi ne olur tutanak falan tutma, benim çoluğum çocuğum var." dediğini, tanık ...’nin de "Senin çocuğun varsa benim de çocuğum var, telefonu ver, savcıya haber vermeyeceğim." demesi üzerine sanığın cep telefonunun kendisinde olmadığını, attığını söylediğini, nereye attığı konusunda bir şey duymadığını, daha sonra tanık ...’nin savcıyı aramak için ayrılmadan önce kendisini koğuşundan çıkartarak sanığın tuvaletin giderine attığını söylediği cep telefonunu oradan alıp başka bir yere atmaması için sanığın kaldığı koğuşa bakmasını istediğini, tanık ...’nin koğuştan çıkması ile hükümlülerin karşı koğuşa alınması arasında yaklaşık yarım saate yakın bir zaman geçtiğini, sanık ...’nın geçici olarak konulduğu koğuşta kalan tanık ...’in kendisine söylediğine göre sanık ...’nın, cep telefonunu koğuşun bahçesinden dışarıya attığını,

İstinabe olunan Mahkemede; olay tarihinde Felahiye Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğunu, cezaevinde başmemurlukta, meydanda görev yaptığını, tam olarak hatırlamadığı bir tarihte sanık ...’de cep telefonu gördüğünü, o tarihte görevli olan başmemura bu durumu ilettiğini, ertesi gün jandarmanın koğuşlarda arama yaptığını ancak cep telefonunun bulunamadığını, bu olaydan 3-5 gün sonra bu kez infaz koruma memurunun sanığı tuvalette konuşurken yakaladığını, sanık tarafından tuvaletin giderine atıldığı belirtilen bu cep telefonuna ilişkin olarak Cumhuriyet savcısının arama yapmak amacıyla koğuşlara girdiğini, tuvalet taşının kırıldığını, ancak bahsi geçen telefonun bulunamadığını, yine inceleme konusu olaydan birkaç gün öncesinde sanığın kendisine SIM kart geleceğini söyleyerek bu SIM kartı getirecek kadını içeri almasını istediğini, kendisinin de “Tamam gelsin bakarız.” dediğini, daha sonra bu durumu başmemura söylediğini, yapılan detaylı aramada da kadının ayakkabısının içerisinde SIM kart çıktığını,

Tanık ... Savcılıkta; olay günü sanık ...’nın koğuşundan çıkarılarak kendi kaldığı ikinci koğuşa getirildiğini, sanığın koğuştaki konuşmalarında telefonu koğuşun bahçesinden dışarı attığını, kendisine bir şey yapılamayacağını, ortada delilin olmadığını ve kendisini her hafta ziyarete gelen dostunun SIM kart getirdiğini söylediğini, telefonu nasıl temin ettiği konusunda bir şey söylemediğini,

İstinabe olunan Mahkemede; olay tarihinde sanığın koğuşundan çıkartılarak kendi kaldığı ikinci koğuşa getirildiğini, koğuştaki konuşmalarında cep telefonunu koğuşun bahçesinden dışarı attığını ayrıca kendisini her hafta ziyarete gelen kadının SIM kart getirdiğini söylediğini,

Tanık... istinabe olunan Mahkemede; sanığı tanıdığını, suç tarihinden önce sanıkla yaklaşık bir ay aynı koğuşta kaldıklarını ancak sonrasında oradan ayrıldığını, olayın olduğu tarihte söz konusu cezaevinde bulunmadığını, inceleme konusu olayla ilgili bir bilgisinin de olmadığını,

Tanık... istinabe olunan Mahkemede; sanığı tanıdığını, suç tarihinden önce sanıkla yaklaşık bir ay aynı koğuşta kaldıklarını ancak sonrasında oradan ayrıldığını, olayın olduğu tarihte söz konusu cezaevinde bulunmadığını, inceleme konusu olayla ilgili bir bilgisinin de olmadığını,

Tanık ... Mahkemede; sanık ...’in başka birisiyle evli olduğunu, daha sonra eşinden boşanamadığını, ancak kendisinin sanık ile gayri resmî olarak 2005 yılında evlendiğini, tahmini olarak 2010 yılında da ayrıldıklarını, sanığın çok kıskanç olması nedeniyle cep telefonu numarasını arayan birisi olduğunda sürekli olarak numarasını değiştirmek zorunda kaldığını, bu nedenle telefon numarasını hatırlamadığını, ceza infaz kurumuna girerken üzerinde bulunan SIM kartın aboneliğinin kendi adına mı yoksa açık hat mı olduğunu da hatırlamadığını, Felahiye Ceza İnfaz Kurumunda sanık ...'i ziyarete gittiğinde hemşirelerin üzerini araması sonucunda bir adet SIM kart bulunduğunu, bu nedenle hakkında dava açıldığını ve para cezası aldığını, ayrıca ceza infaz kurumunda sanık ile telefonla görüşme yapıldığı için kendisine SIM kartı ulaştırma imkânı da bulunmadığını, amacının bu SIM kartı sanık ...'ya vermek olmadığını, hatta yapılan aramada SIM kart bulununca şaşırdığını, telefon abonesi olarak görülen Ahmet Öztaş isimli şahsı tanımadığını, söz konusu SIM kartı kullanıp kullanmadığını hatırlamadığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Felahiye (Kapatılan) Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığı tarafından yapılan idari tahkikat sırasında; atılı iddiaları kabul etmediğini, olay tarihinde sabah saatlerinde tuvalete gittiğini, tuvaletten çıktığında infaz koruma memuru olan ...’in koğuşta beklediğini gördüğünü, kendisine “Bana ver.” dediğini, neyi vereceğini sorduğunda koğuşu aramaya sokacağını söylediğini, bunun üzerine ona “Sok zaten bir şey yok.” dediğini, o sırada koğuşta bulunan diğer hükümlülerin uyuduklarını, kendisinin de yeni uykudan uyanması nedeni ile ne olduğunu anlamadığını,

Savcılıkta; olay günü sabah saatlerinde tuvalete gittiğini, yaşamış olduğu ailevi meselelerden dolayı psikolojik sıkıntı içerisinde olduğunu, bu nedenle tuvalette kendi kendine konuştuğunu, uykudan yeni kalkmış olduğu için yüksek sesle ya da kısık sesle, ne kadar süre konuştuğunu hatırlamadığını, bu sürede tuvaletin kapısının açıldığını, oturur vaziyette olduğu için dengesini kaybederek yere düştüğünü, infaz koruma memurunun kendisinden cep telefonunu vermesini istediğini, ona cep telefonunun olmadığını söylediğini, “O zaman tuvaletin deliğine atmışsındır.” dediğini, bunun üzerine koluna poşet geçirerek tuvaletin giderine baktığını, bu sırada infaz koruma memurunun da yanında olduğunu, ardından infaz koruma memuruna cep telefonunun olmadığını söylediğini, zaten cep telefonu olsa idi tesisat borusu deve boynu şeklinde olduğu için orada kalacağını, daha sonra infaz koruma memurunun kendisini alarak başka bir koğuşa geçirdiğini, gardiyanların son zamanlarda yaşanan cep telefonu hadiselerinden dolayı aşırı tepki gösterdiklerini, hiç olmadık şeylerde hükümlülerin cep telefonu ile görüştüklerini sandıklarını, olay anında da infaz koruma memurunun bu psikoloji içerisinde hareket ettiğini, 12.06.2008 tarihinde tanık ...’ın üzerinde ele geçirilen SIM kart ile ilgili olarak herhangi bir şey söylemek istemediğini,

İstinabe olunan Mahkemede; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, iddianamede anlatıldığı şekilde infaz koruma memurunun kendisini tuvalette cep telefonu ile konuşurken yakalamadığını, o sırada kendi kendine konuştuğunu, eşi ile boşanmasından dolayı psikolojik rahatsızlığı olduğunu, olay tarihinde infaz koruma memuru ile birlikte tuvaletin giderini aradıklarını, giderde telefonun olmadığını infaz koruma memurunun da gördüğünü, olay sonrası kendisinin kaldığı üçüncü koğuşta kalan tüm mahkûmların ikinci koğuşa alındığını, arama ekibinin gelerek her yeri aradıklarını, hatta koğuşu ve tuvaleti dahi kırarak kullanılmaz hâle getirinceye kadar aramaya devam ettiklerini ancak hiçbir şey bulamadıklarını, tanık Uğur'un beyan ettiği şekilde telefonu cezaevi bahçesine atsaydı orada bulunacağını, ayrıca tanık Ugur ile aynı koğuşta kalmadığından cep telefonunu attığını da görmesinin mümkün olmadığını, cep telefonu ile konuşabildiğine göre tanık ...'ın kendisine SIM kart getirmesinin de anlamsız olduğunu, olayın tamamen iftira niteliğinde olduğunu, gardiyanlarla ve cezaevi savcısı ile arası iyi olmadığı için hakkında böyle bir dava açıldığını,

Mahkemede; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, olay tarihinde tuvalette şarkı söyleyip bir yandan da kendi kendine konuştuğu sırada infaz koruma memurunun birden içeriye girerek kendisine cep telefonu ile konuştuğunu söylediğini, konuşmadığını belirtmesine rağmen infaz koruma memurunun cep telefonunu tuvaletin içine attığını iddia ederek kendisine tuvaletin giderini arattırdığını, daha sonra diğer arkadaşları ile birlikte kendisini koğuştan çıkarttıklarını, ardından tuvalet kısmında arama yapıldığını ancak herhangi bir şey bulunamadığını, olay öncesinde cezaevinde cep telefonu bulunması nedeniyle gardiyanların bu konuda hassaslaştıklarını, kendilerinden sürekli şüphe ettiklerini, söz konusu infaz koruma memuru ile herhangi bir probleminin olmadığını, ancak neden bu şekilde bir ifade verdiğini bilmediğini, kendisini ziyarete gelen tanık ...’ın arkadaşı olduğunu, bu şahsın cezaevine girerken üzerinde SIM kart bulunduğu gerekçesi ile ceza aldığını ancak bu SIM kartı kendisine getirmediğini, sadece içeriye girerken birden fazla SIM kart olduğu için bir tanesini üzerinde unutmuş olduğunu, kendisinin cezaevindeki koğuş arkadaşlarına ya da başka birisine üzerinde cep telefonu olduğunu ya da camdan attığını söylemediğini,

Savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nın "İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak" başlıklı 297. maddesinin birinci fıkrası;

"İnfaz kurumuna veya tutukevine silah, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı sokan veya bulunduran kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun konusunu oluşturan eşyanın, temin edilmesi veya bulundurulması ayrı bir suç oluşturduğu takdirde; fikri içtima hükümlerine göre belirlenecek ceza yarı oranında artırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeye göre suçun oluşabilmesi için iki seçimlik hareket öngörülmüş olup bunlardan birincisi; infaz kurumuna veya tutukevine silah, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı sokma, ikincisi ise infaz kurumunda veya tutukevinde silah, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı bulundurmadır. TCK'nın 297. maddesinin birinci fıkrasındaki suçun oluşabilmesi için bu iki seçimlik hareketten birisinin gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

Bu düzenlemeye göre suçun oluşabilmesi için iki seçimlik hareket öngörülmüş olup bunlardan birincisi; infaz kurumuna veya tutukevine silah, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı sokma, ikincisi ise infaz kurumunda veya tutukevinde silah, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı bulundurmadır. TCK'nın 297. maddesinin birinci fıkrasındaki suçun oluşabilmesi için bu iki seçimlik hareketten birisinin gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

"Bulundurma" kavramı, maddede sayılan eşyanın kişinin üzerinde veya hâkimiyet alanında tutulması anlamına gelmektedir. Ancak bulundurmanın kabul edilebilmesi için kişinin yasak eşyayı üzerinde veya hâkimiyet alanında tutma fiilinin makul bir süre devam etmesi gerekmektedir. Başka bir kişi tarafından üstte veya hâkimiyet alanında bulundurulan yasak eşyanın sadece kullanılması eylemi tek başına bulundurma olarak kabul edilemeyecektir (Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, 2. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2014, C. 6, s. 8591.). "Yasak eşya sokma" biçimindeki seçimlik hareket ise belirtilen yasak eşyanın çeşitli yol ve yöntemlerle dışarıdan infaz kurumuna veya tutukevinin içine sokulması suretiyle gerçekleştirilebilecektir.

TCK'nın 297. maddesinin birinci fıkrasında sayılan eşyaların temin edilmesi veya bulundurulmasının ayrı bir suç oluşturması hâlinde ise TCK'nın 44. maddesi gereğince fikri içtima hükümleri uyarınca belirlenecek cezanın yarı oranında artırılacağı belirtilmiştir.

Öte yandan, amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

15.06.2008 tarihinde saat 10.00 sıralarında Felahiye Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz koruma memuru olarak görev yapan tanık ...’in cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanık ...’in kaldığı koğuşun dış kapı penceresinden baktığı, sanık ile aynı koğuşta kalan tanıklar ... ve ...’ın yataklarında olmalarına karşın sanığın yatağında olmadığını görünce koğuşa girdiği, ilk olarak koğuşun mutfak kısmına yöneldiği, sanığın orada bulunmadığını tespit etmesi üzerine koğuş tuvaletini kontrol etmek amacıyla tuvaletin birinci kapısını açarak içeri girip ikinci kapısının önünde bir süre beklediği, bu sırada sanığın kısık sesle cep telefonu ile konuştuğunu değerlendirip içeri girmesinin ardından sanığın elinde bulunan cep telefonunu tuvaletin giderine attığı, tanık ...'nin sanıktan cep telefonunu kendisine vermesini istemesi üzerine eli ile tuvaletin giderini arayan sanığın söz konusu cep telefonunu bulamadığını belirttiği, tanık ...’nin durumu Cumhuriyet savcısına bildireceğini söyleyerek koğuştan ayrılmak istediği sırada sanığın "Abi ne olur, çoluğum çocuğum var, beni yakma." dediği, olayın Cumhuriyet savcısına bildirmesinden sonra yapılan aramalar sonucunda da suça konu cep telefonunun bulunamadığı iddia edilen somut olayda; tanık ...'ın Savcılık ifadesinde yer almamasına karşın istinabe olunan Mahkemede inceleme konusu olay tarihinden birkaç gün öncesinde de sanığın elinde cep telefonu gördüğünü ve bu durumu o tarihte görevli başmemura bildirdiğini belirtse de aynı ifadesinden sözü edilen olaya ilişkin jandarma tarafından yapılan arama sonucunda bahsi geçen cep telefonunun bulunamadığının anlaşılması, tanık...'ın ifadesinin aksine sanık ile aynı koğuşta kalan tanıklar ... ile ...’ın sanıkta cep telefonu görmediklerine yönelik aşamalarda değişmeyen beyanları, tanık ...'in sanığın cep telefonu bulundurduğuna ilişkin görgüye dayalı bir bilgisinin olmaması, tanık ...'nin olay sırasında sanığın elinde cep telefonu gördüğünü beyan etmesine rağmen sanığın olay sonrası koğuş arkadaşları olan tanıklar ... ve ... ile birlikte bulundukları koğuştan alınarak başka bir koğuşa götürülmesi ve akabinde yapılan kapsamlı arama işlemleri sonucunda da söz konusu cep telefonunun bulunamaması ayrıca sanık tarafından cep telefonu ile görüşme yapıldığının da tespit edilememesi karşısında sanığın cezaevinde cep telefonu bulundurduğu hususunda şüphe oluştuğu, ceza mahkûmiyetinin de toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmasının, bu ispatın da hiçbir şüpheye ya da başka türlü bir oluşa imkân vermemesinin gerektiği ve yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmanın ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına geleceği anlaşılmakla inkara yönelik savunmasının aksine sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığının kabulü gerekmektedir.