muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8066, Karar No: 2007/10222, Tarih: 11.07.2007

O halde, öncelikle 2121 ve 2108 sayılı parsellerin tapu malikleri İ.. Özdemir ile H.. İnci ve İ.. İnci sağ iseler kendileri, ölmüş iseler mirasçıları davayı dahil edilerek taraf oluşturulmalı, davalı Süleyman'ın mirasçılarını gösteren veraset ilamı veya nüfus kayıt örnekleri dosyaya getirtilerek, taraf teşkili tamamlanmalı, çekişmeli taşınmazlara revizyon gören Ocak 1940 tarih 29 nolu tapu kaydının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile (revizyon gördüğü parseller de belirtilmek sureti ile) birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve yerel tapu idaresinde ayrı ayrı istenmeli, tapu kaydının revizyon parselleri ile bunları dıştan çevreleyen parselleri birarada gösteren geniş kadastro pafta örneği ile komşu taşınmazlara ilişkin kadastro tespit tutanakları revizyon kayıtları ve kadastroca oluşan tapu kayıt örnekleri ilgili kadastro ve tapu sicil müdürlüklerinden istenmeli, yörede orman kadastro çalışmalarının yapılıp yapılmadığı Orman İşletme Müdürlüğünden sorularak yapılmış ise buna ilişkin işe başlama, çalışma, iş bitirme ve askı ilan tutanakları ile orman kadastro haritalarının aslına uygun olarak çıkartılmış renkli onaylı örnekleri dosyaya getirtilmeli,çekişmeli taşınmazlara ilişkin kadastro mahkemesinin 1975/18 sayılı dosyasının Pendik Tapu Sicil Müdürlüğünün 24.12.1991 tarih 2539 sayılı yazısı ile bu dosya içine gönderildiği, Tuzla Tapu Sicil Müdürlüğünün 10.11.1999 tarih 1079 sayılı yazısı ile dosyanın 06.05.1992 tarihinde 734 sayılı yazı ekinde Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderildiği bildirildiği anlaşılmakla, bu dosya esaslı şekilde araştırılarak bulunduğu yerden getirtilip, bu dosya içine konulup dava dosyası keşfe hazır hale getirilmeli,

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde kesinleşmiş orman kadastrosu var ise, kural olarak bir yerin orman olup olmadığı kesinleşmiş tahdit haritasının uygulanmasıyla çözümlenir. Ancak, orman kadastrosu 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğünden önce yapılmışsa, 3116 Sayılı Yasa sadece devlet ormanlarının kadastrosunun yapılacağını öngördüğünden, 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden önce yapılan orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılan taşınmazların orman olup olmadığını belirlemekte yetersiz kalır. Bu halde, taşınmazın orman olup olmadığının 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar çerçevesinde çözümlenmesi gerekir. 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan iadeye tabi olacakların koşulları 5658 Sayılı Yasada gösterilmiştir.

Mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B Maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı "orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır." hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin "Teknik İşler" başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülmelidir

. 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğünden önce yapılmış orman kadastrosunun bulunması halinde, taşınmazlar tahdit dışı bırakılmış ya da yörede orman tahdidi yapılmış fakat kesinleşmemiş veya hiç yapılmamış ise, çekişmeli taşınmazların çevresindeki diğer parsellerinin eylemli durumları belirlenip, bu bölgede ve makiye ayırma işlemi iptal edildiği nazara alınarak, en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafı getirtilerek, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Yukarıda belirtildiği şekilde yapılacak uygulamalar sonucunda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro çalışmalarında veya resmi belgelerde orman sınırları içinde kaldığı ve orman sayılan yerlerden olduğu saptandığı takdirde öncesi orman olan yerlerde 4785 Sayılı Yasa karşısında tapu kayıtlarına değer verilemeyeceğinden, Ocak 1940 tarih 29 nolu (geldisi Mayıs 1331 tarih 50 nolu tapu olduğu anlaşılan) tapu kaydının yasal değerini yitirdiği düşünülerek, davacı Hazinenin davasının kabulüne karar verilmelidir. Yapılan uygulamada, çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman sınırı dışında ve 4785 Sayılı Yasa karşısında da orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiğinde yerel bilirkişiler ve tarafların gösterecekleri tanıklar huzuruyla tapu kaydı yerine uygulanmalı, tapu kaydı tesisinde 10 dönüm (9190 m2) yüzölçümünde olduğu; hasımsız açılan Kartal Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.11.1956 gün ve 1956/267-479 sayılı ilamı ile yüzölçümü 28.893 m2 ye çıkartılmış ise de, Hazineyi bağlamayacağı göz önünde bulundurularak 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince sınırlar Dimitri ve orman okuyan tapu kaydının miktarı ile geçerli olarak kapsamı belirlenmeli; miktar fazlası olan bölümün zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu düşünülerek fen bilirkişisine keşfi ve uygulamayı gösterir infaza elverişli birleşik kroki düzenlettirilmeli, toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 11.07.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12217, Karar No: 2014/20692, Tarih: 11.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12217 E.  ,  2014/20692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/377-2013/129

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden fındıklık niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu 434 parsel sayılı taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde ikisini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2- Davalılardan Çoruh Elektrik Dağıtım A.Ş'ti karar başlığında gösterilmediği gibi, hakkında açılan davanın husumet yönünden reddi ile lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22322, Karar No: 2023/5680, Tarih: 19.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/22322 E.  ,  2023/5680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/506 E., 2013/841 Ek K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. ... Sulh Ceza Mahkemesinin 11.12.2013 tarihli, 2013/560 Esas, 2013/652 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir. Karar 14.01.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile ... Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2016 tarihli, 2013/506 Esas, 2013/841 Ek karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi özetle: Sanıkta herhangi bir uyuşturucu madde ele geçirilmemiş olması, soruşturma ve kovuşturma aşamasında sanıktan kan örneği alınıp uyuşturucu madde kullandığı yönünde bilimsel bir tespit yapılmamış olması gözetildiğinde; sanığın isnad edilen suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine karar verilmesine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; Sanıkta herhangi bir uyuşturucu madde yakalanmadığı, kanında uyuşturucu madde bulunmadığı, sanığın isnad edilen suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; Sanıkta herhangi bir uyuşturucu madde yakalanmadığı, kanında uyuşturucu madde bulunmadığı, sanığın isnad edilen suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihi öncesinde ilçe kolluk görevlileri tarafından yapılan önleyici kolluk çalışmaları sırasında ... ilçesince bir takım kişilerin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yaptıkları yönünde kuvvetli duyum ve ihbar alındığı, bu kapsamda ...KOM Büro Amirliğinin katılımı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/452 soruşturma sayılı evrakı ile soruşturmaya başlanıldığı ve soruşturma kapsamında içerisinde...nin de bulunduğu şüphelilerin kullandıkları GSM hatları üzerinde iletişiminin dinlenmesi, tespiti, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin

değerlendirilmesi tedbirinin uygulanmaya başlanıldığı, sanık .....nın adı geçen...isimli satıcı ile yaptığı dosyada mübrez 19.04.2013, 01.05.2013 tarihli tape görüşmelerinde uyuşturucu madde temin ettiğinin anlaşıldığı, sanığın atılı suça ilişkin savunmasının örtülü biçimde ikrar içerdiği görülmekle sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği anlaşılmış; sanığın tedbirin yükümlülüklerine uymadığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Dosya kapsamına göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın, soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli delil olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.04.2016 tarihli, 2013/506 Esas, 2013/841 Ek karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3334, Karar No: 2013/12997, Tarih: 30.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/3334 E.  ,  2013/12997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin 27.10.2010 günlü kararının sanık ve savunmanın yüzüne karşı verildiği, yüze karşı verilen bu hükme karşı sanık savunmanının 04.11.2010 tarihli dilekçesi ile temyiz davası açtığı, sanığın ise herhangi bir temyiz talebinde bulunmadığı, mahkemenin 26.11.2010 günlü ek kararı ile sanık savunmanının 04.11.2010 tarihli temyiz talebinin reddine karar verdiği, anılan red kararını 06.12.2010 tarihinde öğrenen sanık savunmanının 08.12.2010 tarihinde bu red kararını temyiz ettiği, mahkemenin ise 13.12.2010 tarihinde ikinci bir ek karar vererek "ilk kararda yasa yolu belirtilirken zabıt katibine beyanda bulunarak tutanak tutulabileceğinin" belirtilmemesi gerekçesi ile "tebliğ/tefhimden başlayarak 7 gün içerisinde mahkememize verilecek bir dilekçe ile veya mahkeme kaleminde beyan üzerine tutulacak tutanak ile Yargıtaya temyizi olanaklı olmak üzere karar verildi. Açıklandı " açıklanması eklenerek, 27.10.2010 günlü ilk hükmün yeniden tebliğine karar verdiği, oysa temyiz istemi ile 26.11.2006 tarihinde bir red kararı verildiğine göre aynı kararın yeniden tebliğe çıkarılması ile yeni bir temyiz yolu ve süresinin başlatılamayacağı da gözönüne alındığında 13.12.2010 tarihli ikinci ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu ancak sanık savunmanının 26.11.2010 tarihli red kararına karşı da 08.12.2010 tarihli muteber bir temyiz isteminin olduğu anlaşılmakla Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.02.2011 gün ve 244/14 sayılı yasa yolunun sanık savunmanı tarafından bilinmesi gerektiği yönündeki kararı ışığında yapılan incelemede,

./..

-2-

Dosya ve duruşma tutanakları içeriği ile gerekçeye göre, sanık ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan İstanbul 1.Çocuk Mahkemesinin 26.11.2010 gün ve 2009/437 esas, 2010/345 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/32681, Karar No: 2013/20714, Tarih: 19.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32681 E.  ,  2013/20714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin, sanığın tam kusurlu olmadığına, katılanların olay nedeniyle yaralanmadıklarına ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına ve oluşa göre; sanığın, olay tarihinde aracı ile neden olduğu kazada, kavşaklarda geçiş önceliğine uymadığından asli kusurlu olduğu tespit edilmiş ise de, kaza nedeniyle katılanlardan birinin yüzeysel sıyrıklar oluşacak şekilde; diğer katılanın ise ayak bileğinde meydana gelen kırığın ameliyat ile düzeltilip başkaca bulgu oluşmayacak şekilde yaralandıkları, sanığa ceza tayin edilirken ve iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olay sonucunda katılanların yaralanmalarının niteliği ve maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle temel cezanın iki yıl olarak tespit edilmek suretiyle orantısız ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2445, Karar No: 2021/9854, Tarih: 02.11.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/2445 E.  ,  2021/9854 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 32. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.08.2019 tarih ve 2018/451 - 2019/472 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma ...; (07.08.2018)

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9. maddesi

yollamasıyla 58., 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının düzeltilerek

esastan reddi

Temyiz edenler : Sanıklar müdafileri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık ... müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-)Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Sanığın gözaltına alınıp adli kontrol ile serbest bırakıldığı hususu nazara alındığında suç tarihinin temadinin kesileceği iddianame tarihi olan "12.10.2018" tarihi yerine Bölge Adliye Mahmesi ve İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında "07.08.2018" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-)Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

a-)Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;