muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20253, Karar No: 2015/42192, Tarih: 01.07.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/20253 E.  ,  2015/42192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2011

NUMARASI : 2010/107 (E) ve 2011/165 (K)

SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama-Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar A.. E.., S.. E.., İ.. E.. hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet kararlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar A.. E.., S.. E.., İ.. E.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar A.. E.., S.. E.., İ.. E.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat kararlarının incelenmesinde;

Sanıklar, yağma suçunu gerçekleştirirken mağduru çevre yolundan alıp T.. Beldesinde bulunan atık su arıtma tesisinin karşısındaki boş inşaat halindeki binaya götürdükleri, mağdur yukarı çıkmak istemediği halde inşaatın ikinci katına çıkarıp burada ellerini iple bağlayıp odanın kapısını kilitleyerek 30-40 dakika bıraktıkları, sanığın bir ara balkona çıkıp temyiz konusu olmayan sanıkların babası sanık M.. E..' yi gördüğü, kapıyı açmasını istediği, ancak sanık Mustafa' nın kapının anahtarının oğlu İsmayıl' de olduğunu belirterek kapıyı açmadığı, daha sonra sanıkların tekrar mağduru darp ederek araca götürdükleri Belediyenin su arıtma işinde

görevli tanık M.. Ç..'in kendilerini gördüğü, buradan da 25 mt.lik yol üzerindeki O... K... isimli işyerine giderek aracı park edip kırtasiye dükkanından aldıkları bir adet boş senedi müştekiye zorla imzalattırdıkları şeklindeki mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanı, temyiz konusu olmayan sanık M.. E.. ve tanık M.. Ç..' in beyanları ile sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu işlediği anlaşıldığı halde, sanıkların kaçamaklı savunmalarına dayanmak suretiyle kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek sanıklar A.. E.., S.. E.., İ.. E..' nin beraatlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22608, Karar No: 2012/24663, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/22608 E.  ,  2012/24663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan hizmet tespiti davalarında,davacının tespitini istediği çalışmanın geçtiği işyerinin sahibi olan gerçek ya da tüzelkişi işveren yanında Sosyal Güvenlik Kurumu da zorunlu dava arkadaşıdır. Hal böyle olunca, mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumu'nun yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız yürütmek, hizmet tespiti davasında Sosyal Güvenlik Kurumunu davaya dahil etmek ve adına davetiye çıkartmak üzere davacıya önel vermek ve sonucuna göre yargılamaya devam ederek bir karar vermekten ibarettir.

O halde;davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6759, Karar No: 2016/2960, Tarih: 29.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/6759 E.  ,  2016/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı ve 09.10.2012 gün 2011/8 – 335 esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği gibi, muhatabın dikkatide belge üzerinde var olan aldatma yeteneğini ortadan kaldırıcı etkiye sahip olmayıp sınav gözetmenlerinin dikkati nedeniyle sınav giriş belgesi ve cevap kağıdındaki fotoğrafların sanığın yerine sınava giren ...'e ait olmadığını anlamalarının tek başına belgenin aldatma yeteneğine sahip bulunmadığını göstermeyeceği cihetle; heyetimizce dosya arasında bulunan sahteciliğe konu Motorlu Taşıt Sürücü Adayları Sınavı Cevap Kağıdı üzerinde yapılan gözlemde aldatma kabiliyetinin bulunduğu belirlenmesine göre tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde başka bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1) Sahteciliğe konu Motorlu Taşıt Sürücü Adayları Sınavı Cevap Kağıdının, özel belge niteliğinde olduğu, bu haliyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 207. maddesinde tanımlanan özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgı ile yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Hakkındaki hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hapis cezası ertelenen sanık hakkında hüküm fıkrasında 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karşılık, hükmün gerekçesinde 1 yıl denetim süresine tabi tutulacağı belirtilmek suretiyle çelişkiye yol açılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 29.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10743, Karar No: 2016/17428, Tarih: 21.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/10743 E.  ,  2016/17428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Aboneliği iptal edilerek enerjisi kesilen abonenin enerjiyi kendisinin açarak kullandığının tespit edildiği, sanığın kaçak elektrik kullanmadığını, enerjinin sayaçtan geçtiğini savunması karşısında, tutanak öncesi ve sonrası döneme ilişkin 1 yıllık tüketim belgeleri getirtilerek, suç tutanağında belirlenen meskendeki kurulu güç ile tutanak öncesi ve sonrası tüketimler karşılaştırılarak, suç tarihinden sonra tüketimlerde belirgin bir artış olup olmadığı ve tüketimlerin kurulu güç ile uyumlu olup olmadığı hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılarak, suç tarihi sonrası tüketimlerde bariz artış varsa bunun nedeni sanığa sorulup açıklattırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7374, Karar No: 2020/2500, Tarih: 07.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7374 E.  ,  2020/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçludan olan alacaklarının tahsili amacıyla icra takibi yaparak borçlunun menkullerinin haciz altına alındığını, menkullerin satışı sonrasında icra müdürlüğü tarafından sıra cetveli düzenlendiğini, müvekkiline ait icra dosyasına sıra cetvelinin 4.sırasında yer verildiğini, 1.sırada yer alan davalının alacağının muvazaalı olduğunu; 2 ve 3.sırada yer alan diğer davalıların ise bedeli paylaşıma konu mallar üzerinde haczi bulunmadığını öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili ayrı ayrı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına davalılardan ... yönünden alacağın muvazaalı olduğundan bahisle davanın kabulü ile diğer davalıların bedeli paylaşıma konu mallar üzerinde haczi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, muvazaa davasında davacı tarafın 1.sıraya yükseleceği ve diğer davalılara para kalmayacağı nazara alınarak temyizinde hukuki yarar bulunmayan davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/708, Karar No: 2018/3202, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/708 E.  ,  2018/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkemece kurulan ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği ilgili personel veya meslekle ilişiğinin kesilmesi halinde yerine yetkili makamca görevlendirilecek başka bir zabit katibi tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/77, Karar No: 2021/13157, Tarih: 08.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/77 E.  ,  2021/13157 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.800,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/05/2014 tarihli ve 2013/194 esas, 2014/189 karar sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesi gereğince hükmolunan 120 gün karşılığı adli para cezası üzerinden, anılan Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığında 80 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, sanığa fazla ceza tayini ile 90 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 1.600,00 Türk Lirası yerine, 1.800,00 Türk Lirası adlî para cezasına çevrilmesi suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/10/2020 gün ve 94660652-105-16-7755-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ... Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suçu işlediği tarihte 15 yaşından büyük ancak 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nin 151/1. maddesine göre belirlenen 120 gün adlî para cezasından, yaş küçüklüğü nedeniyle TCK’nin 31/3. maddesine göre (1/3) oranında indirim yapılırken hesaplama hatası yapılarak 80 gün adlî para cezası yerine, 90 gün adlî para cezasına hükmedilmesi ve aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk Lirası üzerinden 1.600,00 Türk Lirası yerine 1.800,00 Türk Lirası şeklinde fazla belirlenmesi usul ve yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebine dayanılarak ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2014 tarihli ve 2013/194 esas, 2014/189 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK’nin 151/1. maddesi
Yargıtay — Esas No: 2013/7315, Karar No: 2014/1070, Tarih: 22.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7315 E.  ,  2014/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/216, Karar No: 2023/591, Tarih: 08.11.2023

**Ceza Genel Kurulu         2019/216 E.  ,  2023/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 339-914

I. HUKUKİ SÜREÇ

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 134/1-2. cümle, 62/1, 52/2-4, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 6.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, mahsuba ve müsadereye ilişkin Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesince 21.12.2009 tarih ve 339-914 sayı ile verilen hükmün, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 13.02.2014 tarihli ve 2950-1651 sayılı, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin ise 22.12.2014 tarihli ve 9439-26259 sayılı karşılıklı görevsizlik kararları üzerine görev uyuşmazlığını çözümleyen Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 13.09.2018 tarihli ve 110-172 sayılı kararıyla dosyanın intikal ettiği Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 13.11.2018 tarih, 8071-6663 sayı ve oy çokluğuyla; "Sanığın, mağdurenin çıplak görüntülerini cep telefonuna kaydetmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 226/3-c.1. maddesinde düzenlenen müstehcenlik ve 134/1. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını oluşturduğu; tek eylemle birden fazla suçun oluşması nedeniyle sanık hakkında aynı Kanun'un 44. maddesinde yer alan fikri içtima hükmüne göre bu suçlara ilişkin en ağır cezayı öngören TCK'nın 226/3-c.1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 134/1. maddesi ile mahkûmiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Daire Üyesi M. Çorumlu; "TCK'nın 226/3. maddesinde suçun konusu çocuğun kullanıldığı müstehcen üründür. Kanunda müstehcen görüntü, yazı ve sözleri içeren ürünlerin üretiminde çocukları kullanan şeklinde ifade edilmiştir. Kanun gerekçesine baktığımızda '3. fıkrada çocukları korumaya yönelik iki suç tanımına yer verildiği, bunlardan bir tanesinin 'müstehcen görüntü, yazı ve sözleri içeren ürünlerin üretiminde çocukların kullanılması', ikinci suçun ise 'ürünlerin ülkeye sokulması, çoğaltılması, satışa arzı, satışı, nakli, depolanması, ihracı bulundurulması ya da başkalarının kullanımına sunulması' fiillerinden birinin işlenmesi ile oluşacağı anlaşılmaktadır.

Türk Dil Kurumu Sözlüğüne göre 'üretim' ekonomik bir etkinlik sonucu ürün elde etmek, oluşturmak, yaratmak, meydana getirmek anlamlarına gelmektedir. (Çocuğun kullanıldığı müstehcen film çekmek) 'Ürün' (Ekonomi) insan ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik, üretilen, maddi olan (mal) ve maddi olmayan (hizmet) üretilmiş unsurların genel adı olarak değerlendirilir.

Kanunumuzda müstehcenlik kavramı tanımlanmamıştır. Müstehcenlik kavramının İngilizce karşılığı 'Obscenity' olan hukuki bir terim olup halk arasında 'porno' veya 'çocuk pornografisi' olarak bilinen bir suç tipidir.

Kanunumuzda müstehcenlik kavramı tanımlanmamıştır. Müstehcenlik kavramının İngilizce karşılığı 'Obscenity' olan hukuki bir terim olup halk arasında 'porno' veya 'çocuk pornografisi' olarak bilinen bir suç tipidir.

Bizim uygulamamızda bu kavramın Arapça karşılığı olan 'Hücnet' kelimesi ile karşılığını bulan 'edep ve ahlaka aykırı, haya duygularını incitici' eylem ve davranışlar olarak tanımlanmıştır.

Ülkemizin taraf olduğu Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 34/e maddesiyle 'çocukların pornografik nitelikteki gösterilerde ve malzemede kullanılarak sömürülmesini önlemek amacıyla her türlü önlemi alma', Uluslararası Çalışma Örgütünce kabul edilen 182 sayılı Kötü Şartlardaki Çocuk İşçiliğinin Yasaklanması ve Ortadan Kaldırılmasına İlişkin Acil Önlemler Sözleşmesi'nin 1 ve 3/b maddeleriyle 'pornografik yayınların üretiminde veya pornografik gösterilerde kullanılmasını, bunlar için tedarikini ya da sunumunun yasaklanmasını ve ortadan kaldırılmasını temin edecek ivedi ve etkin tedbirler alma', ayrıca Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye Ek Çocuk Satışı, Çocuk Fahişeliği ve Çocuk Pornografisi ile ilgili İhtiyari Protokol'ün 1. 2/c. 3/1. 3/1-c ve 3/3. maddeleriyle de, 'ülke içinde veya ülke dışında veya ferdi veya örgütlü bir biçimde işlenmiş olup olmadığına bakılmaksızın çocuk pornografisinin üretimi, dağıtımı, yayılması, ithali, ihracı, sunumu, satışı veya kasıtlı zilyetliğini suç ve ceza yasalarının tam anlamıyla kapsamı içine girdiğini garanti etme ve fiillerin vahametini dikkate alan uygun cezalarla cezalandırılabilir suçlar haline getirmeyi kabul ettiği, bu uluslararası yükümlülükler paralelinde düzenlenen 5237 sayılı TCK'nın 226/3. maddesinde çocukların kullanıldığı müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin ülkeye sokulması çoğaltılması, satışa arzı, satışı, nakli, ihracı veya başkalarının kullanımına sunulmasının yanında, bu ürünlere olan talebin azaltılmasının da çocuklara dolaylı koruma sağlayacağı düşünülerek, kasıtlı olarak yapılan kişisel amaçlı bulundurma ve depolamanın da suç sayıldığı, müstehcen görüntülerin miktarına, niteliğine ve oluşturulma biçimine göre uzun süre içerisinde ve kasten yapıldığı anlaşılan çocuk pornografisine ilişkin çok sayıda görüntüyü bilgisayar sistemi vasıtasıyla temin edip bilgisayarına ve CD'ye sistematik biçimde depolama ve bulundurma fiilinin kişisel amaçlı dahi olsa 5237 sayılı TCK'nın 226/3. maddesine uyan suçu oluşturacağını kabul etmiştir.