muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4798, Karar No: 2019/3784, Tarih: 18.04.2019

TCK'nın 309. maddesinde düzenlenen suç bir somut tehlike suçu olduğundan suçun oluşması için ayrıca bir neticenin gerçekleşmesi aranmamaktadır. Bu itibarla sanığın amaca matuf eylemi ve/veya işlediği elverişli araç suç ile suçun konusu üzerinde meydana gelen somut tehlike arasında illiyet bağının bulunması gerekli ve yeterlidir. Suça teşebbüsün kabulü için aranan elverişli vasıtalarla cebri eylemlere başlanıp başlanmadığı araştırılırken ve vasıtanın elverişliliği takdir edilirken tek tek yapılan eylemlerle amaçlanan hedefler arasında doğrudan doğruya bağ kurmak yoluna gidilemez. Ancak her halükarda ülke genelinde gerçekleştirilmek istenen amaca matuf cebri/icrai fiilin, sanığın bulunduğu mahalde/sorumluluk sahasında da doğrudan doğruya ya da araç suçlar yönünden icrasına başlanması aranmalıdır. Sanığın bu icrai fiile yine icrai bir hareketle katılması mümkün olduğu gibi garantörlük yükümlülüğünü ihmal etmek suretiyle de iştirak edebileceği görülmektedir.

Şayet emrin konusu suç teşkil ediyorsa, Anayasanın 137/2 ve TCK'nın 24/3 maddeleri gereğince böyle bir emrin yerine getirilmesinden emri veren azmettiren, yerine getiren ise fail olarak sorumlu tutulacaktır (Dairenin 2017/1443-4758 sayılı kararı). Azmettirenin sorumluluğu, kanunda hazırlık hareketleri ayrıca suç olarak düzenlenmemişse failin eyleminin en azından teşebbüs aşamasına ulaşmasına bağlıdır. Konusu suç teşkil eden emirle azmettirilenden garantörlük yükümlülüğünü yerine getirmemesi isteniyorsa, eylemin teşebbüs aşamasına ulaşması için yasaklayıcı normun ihlaline yönelen icrai bir hareketin gerçekleşmesi, failin de neticeyi önleme hukuki yükümlülüğünü yerine getirmemesi gerekmektedir.

Bölge Adliye Mahkemesince de isabetli görülen ... Ağır Ceza Mahkemesi’nin gerekçeli kararına göre; 15 Temmuz 2016 günü, ... İl Jandarma Komutanı vekili olarak görev yapan, saat 21:30 sıralarında alaydaki harekat merkezinde görevli bir astsubayın, o gün gerçekleşen yaralamalı bir trafik kazasını genel komutanlık harekat merkezine bildirmek için aradığında “şimdi kazanın sırası değil, TSK yönetime el koydu, sıkıyönetim ilan edildi, sıkıyönetim Kanunundaki görevlerinizi yapın” şeklindeki talimatı kendisine iletmesi üzerine darbe girişiminden haberdar olan, saat 22:31’de PER:26702250-192097480-16/PER.PL.YNT.D. GEN.AMİRAL/1 sayılı, "Sıkıyönetim Direktifi" konulu Kurmay Albay ... ve Personel Plan ve Yönetim Daire Başkanı Tuğgeneral .... tarafından imzalandığı anlaşılan ve MEDAS sistemi üzerinden ... İl Jandarma Komutanlığına gönderilen mesaj emir ve eklerini, saat 22:47’de geldiği, alayda diğer mesajlarla birlikte teslim aldıktan sonra ...'ye “.... ’dan bir general gelecek, beraberinde getireceği albay, yüzbaşı, personel, ilçe jandarma komutanlarını atayacak”diyen, ne yapmaları gerektiğini soran.... ye “yapacak bir şey yok” diyerek yasa dışı mesaj emir ve eklerini de saat 23:15'de bağlı ilçe jandarma komutanlıklarına çektiren, mesaj gönderilen birliklerin kendisinin bilgisi dışında bir iş yapmamalarını ilettirdikten sonra Birliğinden ayrılarak İl Valisi olan eşi ile birlikte bir kamu kurumuna ait tesise giderek kalkışmanın seyrini takip eden, gönderilen mesajlarla ilgili bilgi almak için defaatle yaptığı aramalara rağmen İl Başsavcısının telefonlarına çıkmayan sanık Kurmay Albay ...'nın,

Saat 22:16’da Anayasanın 122. maddesinde düzenlenen usule ve yürürlükteki mevzuata açıkça aykırı olan Genel Kurmay Başkanlığı’nın 15.07.2016 tarihli YSK:26702250-1920-97470-16/SKKHMA sayılı “Hazırlık İkazı ve Birlik İntikali” konulu tüm birlik ve karargahların en kısa sürede hazırlıklarını tamamlaması, Genel Kurmay Başkanlığınca verilecek emirleri icra etmek maksadıyla hazır halde bulundurulması emrini havi mesajı, saat 22:18’de YSK:26702250-1920-97471-16/ PER.PL. ve YNT.D.GEN.AMİRAL/1 sayılı “Karargah Sorumlularının Belirlenmesi” ve saat 22:31’de de YSK:26702250-1920-97475-16/PER.PL. ve YNT.D.GEN.AMİRAL/1 sayılı “Katılışlar” konulu Kurmay Albay ... ve Personel Plan ve Yönetim Daire Başkanı Tuğgeneral ... tarafından imzalandığı anlaşılan mesaj emirlerinin MEDAS sistemi üzerinden ... İl Jandarma Komutanlığı’na gönderilmesi üzerine mesajları alan ilgili personelin Personel Şube Müdürünü arayarak haber verdiği sırada Şube Müdürünün yanında bulunması nedeniyle olayı öğrenen, birliğe gelerek sanık ...’yı arayıp bilgilendirerek ve gelen mesajların ilçelere çekilmesi emrini vererek saat 22:47 itibariyle bağlı ilçe jandarma komutanlıklarına mesajların çekilmesini temin eden ve nihayet bilahere gelen “Sıkıyönetim Direktifi” konulu yasa dışı mesaj emir ve eklerini de sanık ... ile yaptıkları değerlendirme neticesinde saat 23:15'de bağlı ilçe jandarma komutanlıklarına çektiren ve aynı yerde görevli sanık MEBS Şube Müdürü Kıdemli Başçavuş ...’nin,

... İl Jandarma Komutanlığı’na bağlı ... İlçe Jandarma Komutanı olarak görev yapan, il jandarma komutanlığından gönderilen “Hazırlık İkazı ve Birlik İntikali”, “Karargah Sorumlularının Belirlenmesi” ve “Katılışlar” konulu yasa dışı ilk üç mesaj emrini ilçe jandarma komutanlığına ulaşması üzerine nöbetçi Uzman Jandarma Çavuş ...'nden, il jandarmadan görüştüğü bir kişinin tüm personeli toplamaları yönündeki emri ile birlikte öğrenerek tüm personeli birlikte toplatan ve gelen mesajları, bilahere gelen “Sıkıyönetim Direktifi” konulu yasa dışı mesaj emir ve eklerini ... İlçe Jandarma Komutanlığına bağlı Güzelkent Karakolu’na gönderten, rütbeli personele “Ankara’da oluk oluk kan akmaya başladı, darbelerle yaşamaya alışın, yarın buraya bir tane yüzbaşı gönderirler ve emirleri talimatları ondan alırız” şeklinde sözler söyleyen, “whatsapp” isimli mesaj paylaşım uygulaması üzerinden oluşturulan gruptan darbe girişimini destekleyici içerikli emirleri paylaşan, 16 Temmuz günü darbe girişiminin başarısızlığa uğraması üzerine ...’ne “whatsapp” üzerinden attığı mesajlarda önceki emirlerini gizlemeye ve onu savcılıkta vereceği ifadesi için yönlendirmeye çalışan, gelen yasa dışı sıkıyönetim mesajların kaydedilmiş olduğu Asayiş Ceridesi Defterinin ilgili bölümlerine 16 Temmuz günü “görmedim” şeklinde şerh düşen sanık Kıdemli Başçavuş ...'nın sübut bulan eylemlerinin;

Örgütsel bağları kesin olarak ortaya konamayan sanıkların, icra hareketlerinden önce örgütsel organizasyon içinde yer alarak darbe girişiminden haberdar oldukları, suç işleme karar ve iradesine katıldıkları da kanıtlanamamış olmasına, elverişli nitelikteki icra hareketlerine katkı sunmakla birlikte, sundukları katkının tek başına vahamet arz etmediği gibi, fiilin işlenişi üzerinde müşterek hakimiyet kurduklarından da bahsedilemeyeceğinin anlaşılmasına nazaran, emir ve eylemin suç teşkil ettiği açıkça belli olmasına rağmen, emir doğrultusunda hazırlık yapıp beklemeye geçerek ve bağlı birlik/karakol komutanlarına aynı mesajları iletmekten ibaret, zarar tehlikesi bakımından illi bir değer taşıdığında kuşku bulunmayan eylemlerinin, işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak (TCK madde 39/2-c) suretiyle Anayasayı ihlal suçuna yardım etmek kapsamında kaldığının kabulü gerektiği gözetilmeden Daire içtihadına da yanlış anlam yüklenip yasal olmayan gerekçe ile suç vasfında yanılgıya düşülerek Silahlı terör örgütüne üye olma ve Silahlı terör örgütüne yardım etme suçlarından mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, suç vasfı, atılı suç için kanun maddelerinde ön görülen ceza miktarı ve sanık ...’nın tutuklulukta geçirdiği süre gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22161, Karar No: 2014/15483, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22161 E.  ,  2014/15483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2011/1207-2013/878

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11368, Karar No: 2017/24038, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11368 E.  ,  2017/24038 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17759, Karar No: 2010/9930, Tarih: 06.07.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/17759 E.  ,  2010/9930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Sanık ...'ın hükümlülüğüne ve ertelemeye, sanık ...'nın beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... haklarındaki 27.12.2004 tarihli hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, diğer sanık ... Kırlangıç hakkındaki hükmün ise temyiz edilmesi nedeniyle Yargıtay C.Başsavcılığının 17.1.2006 gün, 2005/41578 sayılı kararı ile "sanığın hukuki durumunun 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 ve 5326 sayılı Yasalara göre yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu" gerekçesiyle iadesi üzerine, sanıklar . ve ... hakkında ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep üzerine yada re'sen uyarlama yargılaması yapılması mümkün iken, haklarında tekrar yargılama yapılıp yeniden hüküm kurulmuş olması hukuki değerden yoksun fazlalık olup, temyize tabi bulunmadığı cihetle sanık ... ve katılan vekilinin sanık ...'ya yönelik temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE), 6.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4404, Karar No: 2022/5546, Tarih: 06.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/4404 E.  ,  2022/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

19. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 13.07.2018 tarih ve 2017/411 E. - 2018/378 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.10.2020 tarih ve 2018/3147 E. - 2020/1407 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline geri çevrilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edildiği anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ile ING Bank ile arasında düzenlenen kredi sözleşmelerine istinaden davalı şirkete kredi kullandırdığını, bu sözleşmede müvekkilinin kefil sıfatıyla yer aldığını, krediden yararlanan asli borçlu davalı şirketin kredi borcunu ödemeyerek temerrüde düşmesi sonucu kredi alacaklısı banka tarafından müvekkiline temerrüt ihtarı gönderildiğini, bu ihtarla icra tehdidi altında kalan müvekkilinin, kefili olduğu davalıya ait borcun 72.001,75 TL'sini ödeyerek kredi borcunu kapattığını, TBK'nın 596. maddesinde düzenlenen halefiyet ilkesi uyarınca davalı/borçlu hakkında Tekirdağ İcra Müdürlüğü’nün 72.001,75 TL Esas alacak ve 8.734,90 TL birikmiş faiz olmak üzere toplam 80.736,65 TL'lik icra takibi başlattığını takibin tamamına yapılan itiraz sonucu takibin durduğunu, takipte haklı olduğunu, rehinle temin edilmemiş alacağı nedeniyle borçlunun elinde kalan araçlar üzerine İİK'nın 257. maddesi uyarınca ihtiyati haciz konulmasına, borçlunun itirazının iptaline, takibin devamına, borçlunun itirazında haksız olması nedeniyle takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin borçlu olmadığını, kullanılan kredi bedelinin davalı şirket uhdesine girmediğini, kredinin tamamının davacı tarafça alındığını, kullanılan kredi yapılandırmalarında ve talimatlarda imzasının bulunmadığını, bu kredilerin kullanılmasına ilişkin kararın alınmasında sahtecilik yapıldığı iddiasıyla suç duyurusunda bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalı Memişler İnş. Ltd. Şti. ile ING Bank A.Ş. arasında Genel Kredi Sözleşmesi ve Kredi Borcunun Geri Ödenmesine Dair Protokol ve Eki Geri Ödeme Planı düzenlendiği, davacı ...'in ilgili sözleşmelerde kefalet

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalı Memişler İnş. Ltd. Şti. ile ING Bank A.Ş. arasında Genel Kredi Sözleşmesi ve Kredi Borcunun Geri Ödenmesine Dair Protokol ve Eki Geri Ödeme Planı düzenlendiği, davacı ...'in ilgili sözleşmelerde kefalet

imzalarının bulunduğu, ilgili protokolde Maliki ... adına kayıtlı gayrimenkullerin davalının ING BANK A.Ş'den kullandığı kredilere teminat olarak ING BANK A.Ş. lehine ipotek verildiği, Memişler İnş. Tic. Ltd. Şti.'nin ING BANK A.Ş. nezdindeki kredileri kapatılarak, toplam 79.000.- TL'lik tutarda yapılandırma kredisi olarak kullandığı, yapılandırma kredisinin ödenmemesi üzerine ING BANK A.Ş tarafından, davalı ve davacı aleyhinde noter aracılığı ile ihtarname gönderildiği ve müteakiben takip başlatıldığı, takibe konu yapılandırma kredisinden kaynaklı borcun, toplam 68.720,93 TL olarak davacı tarafından ödenerek, Memişler İnş. Ltd. Şti.'nin ING BANK A.Ş. nezdindeki takibe konu kredi borcunun kapatıldığı, banka dekont ve hesap ekstrelerinde davalının ING BANK A.Ş. nezdindeki takibe konu borçlarının ... tarafından ödendiğine dair açıklama kısımlarında açıkça bir ibare bulunmadığı, ancak ING BANK A.Ş. tarafından davacı ...'e hitaben verilen 14/03/2016 tarihli yazıda, ilgili ihtarnamelere konu kredi borcunun ... tarafından ödendiğinin tespit edildiği, davacının davalıdan 68.720,93 TL asıl alacak, 8.452,67 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 77.173,60 TL alacağı olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle borçlu davalının Tekirdağ İcra Müdürlüğü'nün takip dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile takibe 68.720,93 TL asıl alacak, 8.452,67 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 77.173,60 TL üzerinden devamına, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine, dava konusu talep yargılamayı gerektirdiğinden ve yasal şartları oluşmadığından, icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı kullanılan kredinin şirketle alakası olmadığını ileri sürülmüş ise de, 22/03/2018 tarihli duruşmada şirket temsilcisinin alınan beyanında kredi sözleşmesindeki imzaların ve şirket kaşesinin kendisine ait olduğunu ileri sürmesi ve davacı kefilin davalı şirkete ait kredi borcunu ödediğine dair dava dışı bankanın yazılarından krediyi davalının kullandığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf itirazının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.953,32 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.