muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/886, Karar No: 2022/799, Tarih: 13.12.2022

Mahkemede 09.04.2009 tarihli oturumda; "Bizim inşaat şirketimiz vardır....isimli plastik doğrama işi yapan bir şahsa 15-16 bin TL civarında senetli borcumuz vardı, daha sonra göndeririz dedikleri için senedimizi almadan kendilerine ödemede bulunduk, kendilerine borcumuz olmamasına rağmen sanıklardan ...’a göndermişler, ....da bizi çağırıp senedi ödememizi söylediler, telefonda bir iki kez tehdit ettiler, döveriz söveriz şeklinde tehditlerde bulundular, tehditler üzerine ben korkmadım ancak Savcılığa şikâyette bulundum, hâlâ Savcılıktan bilgi bekliyorum, ben borcumu elden ödemiştim, biz ödemeyi elden makbuz karşılığında yapmıştık, bu makbuzu mahkemenize daha sonra ibraz edebilirim, ben .... isimli şahıstan şikâyetçiyim, katılmak istemiyorum. Önceki ifadesi okunup sorulduğunda da okumuş olduğunuz ifadem doğrudur altındaki imza bana aittir.",

06.04.2010 tarihli oturumda; "Ben huzurdaki ... isimli şahsı tanımıyorum. Bize gelip tehditte bulunan şahıs sanıklar arasında yoktur, emniyette bizim ifademizi hızlı olarak acele ile aldılar, ... isimli şahıstan şikâyetçi değilim, ben zaten başka bir yerde çalışıyorum, ...’in yakalandığında geldim, şimdi huzurda bulunan ...’i tanımıyorum, bana gelip beni tehdit eden şahıs bu değildir, bu şahıstan şikâyetçi değilim. Ben ...'ı tanımıyorum. Ben sanık ...’yı tanımıyorum, hakkında şikâyetim yoktur. Ben sanık ...’yü tanımıyorum, hakkında şikayetim yoktur.",

Şeklinde ifadede bulunmuşlardır.

Sanık ... Mahkemede; "Ben ...’ı 2006 yılında Kocaelinde üniversitede okuyordum, servislere öğrenci ayarlardım, komutan lakaplı ... isimli şahıs o dönemde bize telefon açtı, kendisinin İzmit’te... Turizm diye bir şirket kurduğunu, bütün servislerin de kendisine bağlandığını söyledi, dayının haberi var diyerek ... ’ı kastetti, siz de ayarladığınız öğrenciden yüzde 10 komisyon alırsınız dedi, ben ...’la birlikte ...’ın yanına gittik, ... bize benim servislerle ilgim yok, kim sizi tehdit ediyorsa ya da benim ismimi kullanıyorsa şikâyetçi olabilirsiniz dedi, ben 2006 yılı Ekim ayında İzmit’ten ayrıldım, 2006 yılı 12. ayından sonra Kıbrıs’a nişanlımın yanına gittim, 2007 Haziran ayında Malatya’ya nişanlımla birlikte döndük, 21 Haziranda düğünüm olmuştu, ben internet cafe açmıştım, benim daha sonra Kocaelinden hiçbir bilgim yoktur, ben suç örgütü üyesi değilim, ben dosyada müşteki bulunan ... ve ...’yı tanımıyorum, bu şahısların yağma edilmesi olayını bilmiyorum, böyle bir olaya da karışmadım, sanık ...’ta aslında bizi bu olayda tehdit etti, biz onunla tersiz, ben herhangi bir suç örgütü üyesi değilim, suçlamayı kabul etmiyorum." şeklinde savunmada bulunmuştur.

Ceza yargılamasının amacı maddi gerçeğe ulaşmaktır. Bu amaca ulaşılmasını olanaklı kılmak için de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu delil serbestisi dolayısıyla da bu delillerin hâkimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edileceği esasını benimsemiş, ancak duruşmanın ve delillerin doğrudan doğruyalığı ile duruşmaların sözlülüğü ilkelerinin zorunlu sonucu olarak da hâkimin kararını, ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırılabileceği diğer bir anlatımla duruşmada okunmamış ve tartışılmamış belge ve delillerin hükme esas alınamayacağını belirtilmek suretiyle de bir bakıma bu ilkeye sınırlama getirmiştir.

Bu nedenle duruşma sırasında, kanıt aracı olan belge okunmalı, tarafların belge içeriği hakkında bilgi sahibi olmaları sağlanmalı ve söz konusu belgeye karşı bir diyecekleri olup olmadığı sorulmalıdır.

Bu konuya ilişkin olarak CMK'nın "Duruşmada Okunması Zorunlu Belge ve Tutanaklar" başlıklı 209/1. maddesinde;

"Naip veya istinabe yoluyla sorgusu yapılan sanığa ait sorgu tutanakları, naip veya istinabe yoluyla dinlenen tanığın ifade tutanakları ile muayene ve keşif tutanakları gibi delil olarak kullanılacak belgeler ve diğer yazılar, adlî sicil özetleri ve sanığın kişisel ve ekonomik durumuna ilişkin bilgilerin yer aldığı belgeler, duruşmada okunur.",

"Delilleri Takdir Yetkisi" başlıklı 217/1. maddesinde;

"Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir." şeklinde düzenlemeler yer almaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması" başlıklı 141. maddesinin üçüncü fıkrası; "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Kararların gerekçeli olması" başlıklı 34. maddesinin birinci fıkrasında; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230. madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir.",

"Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar" başlıklı 230. maddesinde de;

"(1) Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir:

a) İddia ve savunmada ileri sürülen görüşler.

b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi.

c) Ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi; bu hususta ileri sürülen istemleri de dikkate alarak, Türk Ceza Kanunu'nun 61 ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi; yine aynı Kanun'un 53 ve devamı maddelerine göre, cezaya mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi.

c) Ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi; bu hususta ileri sürülen istemleri de dikkate alarak, Türk Ceza Kanunu'nun 61 ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi; yine aynı Kanun'un 53 ve devamı maddelerine göre, cezaya mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi.

d) Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar.

(2) Beraat hükmünün gerekçesinde, 223. maddenin ikinci fıkrasında belirtilen hâllerden hangisine dayanıldığının gösterilmesi gerekir.

(3) Ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın gerekçesinde, 223. maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarında belirtilen hâllerden hangisine dayanıldığının gösterilmesi gerekir.

(4) Yukarıdaki fıkralarda belirtilen hükümlerin dışında başka bir karar veya hükmün verilmesi hâlinde bunun nedenleri gerekçede gösterilir.",

"Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar" başlıklı 232. maddesinde ise;

"(1) Hükmün başına, 'Türk Milleti adına' verildiği yazılır.

(2) Hükmün başında;

a) Hükmü veren mahkemenin adı,

b) Hükmü veren mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet savcısının ve zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, vekilinin, kanunî temsilcisinin ve müdafiin adı ve soyadı ile sanığın açık kimliği,

c) Beraat kararı dışında, suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi,

d) Sanığın gözaltında veya tutuklu kaldığı tarih ve süre ile halen tutuklu olup olmadığı,

Yazılır.

(3) Hükmün gerekçesi, tümüyle tutanağa geçirilmemişse açıklanmasından itibaren en geç onbeş gün içinde dava dosyasına konulur.

(4) Karar ve hükümler bunlara katılan hâkimler tarafından imzalanır.

(5) Hâkimlerden biri hükmü imza edemeyecek hâle gelirse, bunun nedeni mahkeme başkanı veya hükümde bulunan hâkimlerin en kıdemlisi tarafından hükmün altına yazılır.

(6) Hüküm fıkrasında, 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

(7) Hükümlerin nüshaları ve özetleri mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır ve mühürlenir.",

Hükümlerine yer verilmiştir.

(6) Hüküm fıkrasında, 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

(7) Hükümlerin nüshaları ve özetleri mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır ve mühürlenir.",

Hükümlerine yer verilmiştir.

Buna göre, Anayasa'nın 141 ve CMK'nın 34, 230 ve 232. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının karşı oy da dâhil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunlu olup hüküm; başlık, sorun, gerekçe ve sonuç (hüküm) bölümlerinden oluşmalıdır. "Başlık" bölümünde; hükmü veren mahkemenin adı, mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet savcısının, zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, varsa vekilinin ve kanuni temsilcisinin adı ve soyadı, sanığın açık kimliği ile varsa müdafisinin adı ve soyadı, beraat kararı dışında suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi, sanığın gözaltında veya tutuklu kaldığı tarih ve süre ile hâlen tutuklu olup olmadığı belirtilmeli, "sorun" bölümünde; iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ortaya konulmalı, "gerekçe" kısmında; mevcut deliller tartışılıp değerlendirildikten sonra, hükme esas alınan ve reddedilen deliller belirlenmeli, delillerle sonuç arasındaki bağ üzerinde durularak, niçin bu sonuca ulaşıldığı anlatılmak suretiyle hukuki nitelendirmeye yer verilmeli ve sonuç bölümünde açıklanan uygulamaların dayanaklarına değinilmeli, "sonuç (hüküm)" kısmında ise CMK’nın 230 ve 232. maddeleri uyarınca aynı Kanun'un 223. maddesine göre verilen kararın ne olduğu, TCK’nın 61. ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre uygulanan kanun maddeleri ve hükmolunan ceza miktarı, yine aynı Kanun'un 53. ve devamı maddelerine göre, mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbiri, cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanaklar, kanun yollarına başvurma ve tazminat talep etme imkânının bulunup bulunmadığı, kanun yoluna başvurma mümkün ise kanun yolunun ne olduğu, şekli, süresi ve mercisi tereddüde yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmelidir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi açısından mahkeme kararlarının "gerekçe" bölümü üzerinde ayrıca durulması gerekmektedir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi açısından mahkeme kararlarının "gerekçe" bölümü üzerinde ayrıca durulması gerekmektedir.

CMK'nın 230. maddesi uyarınca, hükmün gerekçe bölümünde, suç oluşturduğu kabul edilen fiilin gösterilmesi, nitelendirilmesi ve sonuç (hüküm) bölümünde yer alan uygulamaların dayanaklarının gösterilmesi zorunludur. Gerekçe, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya muhtevasına uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçe bölümünde hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da geçerli, yeterli ve kanuni olması gerekmektedir. Kanuni, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, kanun koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada da keyfiliğe yol açacaktır. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime imkân sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Ayrıca, hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi, CMK'nın 289/1-9 ve CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 308/7. maddeleri uyarınca hukuka kesin aykırılık hâllerinden birini oluşturacaktır.

Diğer taraftan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM); bir yargılamada hak ve özgürlüklerin gerçek anlamda korunabilmesi için davaya bakan mahkemelerin, tarafların dayanaklarını, iddialarını ve delillerini etkili bir biçimde inceleme görevi olduğunu belirtmektedir (Dulaurans/Fransa, B. No: 34553/97, 21/3/2000, § 33). AİHM; mahkemelerin davaya yaklaşma yönteminin, başvurucuların iddialarına yanıt vermekten ve temel şikâyetlerini incelemekten kaçınmaya neden olduğunu tespit ettiği durumları, davanın hakkaniyete uygun bir biçimde incelenme hakkı yönünden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) 6. maddesinin ihlali olarak nitelendirmektedir (Kuznetsov/Rusya, B. No: 184/02, 11/4/2007, §§ 84, 85).

AİHM ayrıca, derece mahkemelerinin, kararların yapısı ve içeriği ile ilgili olarak özellikle delillerin kabulü ve değerlendirilmesinde geniş bir takdir yetkisine sahip olduğunu pek çok kararında yinelemiştir (Van Mechelen ve diğerleri/Hollanda, B. No: 21363/93, 21364/93, 21427/93 ve 22056/93, 23/4/1997, § 50; Barbera Messegue ve Jabardo/İspanya, B. No: 10590/83, 6/12/1988, § 68). Bu bağlamda, temel hak ve özgürlüklerin ihlali sonucunu doğuracak derecede ve keyfî olmadıkça belirli bir kanıt türünün (tanık beyanı, bilirkişi raporu veya uzman mütalaası) kabul edilebilir olup olmadığına, değerlendirme şekline veya aslında başvurucunun suçlu olup olmadığına karar vermenin ilk derece mahkemelerinin görevi olduğunu vurgulamaktadır (Garcia Ruiz/İspanya, B. No: 30544/96, 21/1/1996, § 28; S.N./İsveç, B. No: 34209/96, 2/7/2002, § 44).

Bunun yanı sıra AİHM; derece mahkemelerinin kendilerine sunulan tüm iddialara yanıt vermek zorunda olmamakla birlikte somut davanın özelliğine göre esas sorunları incelemiş olduğunun, açık ya da zımni anlaşılabilir bir şekilde gerekçeli kararında yer almasına önem vermektedir (Boldea/Romanya, B. No: 19997/02, 15/2/2007, § 30; Hiro Balani/İspanya, B. No: 18064/91, 9/12/1994, § 27). Zira mahkemelerin, tarafların temyiz hakkını kullanabilmeleri için gerekli olan "kararlarını hukuken geçerli hangi temele dayandırdıklarını yeterince açıklama" yükümlülüğü altında bulunduklarını belirtmektedir (Hadjianastassiou/Yunanistan, B. No: 12945/87, 16/12/1992, § 33).

Gerekçeli karar hakkı, kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlamakta; tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri ve ayrıca demokratik bir toplumda, kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması için de gerekli olmaktadır (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34).

Bir kararda tam olarak hangi unsurların bulunması gerektiği davanın niteliğine ve koşullarına bağlıdır. Muhakeme sırasında açık ve somut bir biçimde öne sürülen iddia ve savunmaların davanın sonucuna etkili olması, başka bir deyişle davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte bulunması hâlinde, davayla doğrudan ilgili olan bu hususlara mahkemelerce makul bir gerekçe ile yanıt verilmesi gerekir (Sencer Başat ve diğerleri, § 35).

Aksi bir tutumla mahkemenin, davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında "ilgili ve yeterli bir yanıt" vermemesi veya yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmış olması hak ihlaline neden olabilecektir (Sencer Başat ve diğerleri, § 39).

Nitekim Anayasa Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve 11798 sayılı kararında da aynı hususlar vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin yapılan değerlendirmede;

Aksi bir tutumla mahkemenin, davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında "ilgili ve yeterli bir yanıt" vermemesi veya yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmış olması hak ihlaline neden olabilecektir (Sencer Başat ve diğerleri, § 39).

Nitekim Anayasa Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve 11798 sayılı kararında da aynı hususlar vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin yapılan değerlendirmede;

Sanık ...’in suç işlemek amacıyla kurulmuş silahlı örgüte üye olma ve teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli yağma suçlarını işlediği iddia olunan olayda; Yerel Mahkemece; "Sanık ...'ın kurup yönettiği örgütün faal üyelerinden olduğu ve örgütün faaliyetlerinin bizzat gerçekleştirilmesinde rol aldığı gibi organizasyonunda da çalıştığı, lider ile direkt irtibatlı olduğu, iddianamedeki 7 nolu eylemden mahkûmiyetine karar verildiği ve bu eylemdeki konumu ve iletişim tespiti tutanakları (özellikle/ -sanık ... ile 23.12.2006 tarihinde 14.28.19'daki ve 04.11.2006 tarihinde 21.46.13'teki görüşmelerinde bağlılığını bildirmesi ve dayıdan -..- habersiz eylemde bulunmayacağını bildirmesi; -sanıklar ..., ... ile üçüncü kişinin 19.02.2007 tarihinde 17.44.16'daki görüşmesinde de bu hususun teyit edilmesi) dikkate alındığında örgüt içerisinde hiyerarşiye dahil olduğu hususunun açık olduğu anlaşılmakla; atılı suçtan mahkûmiyetine dair hüküm kurmak gerekmiştir." şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş silahlı örgüte üye olma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu ancak kararda belirtildiği gibi sanık hakkında 7 numaralı eylemden dolayı değil 4 numaralı eylemden dolayı mahkûmiyet hükmü kurulduğu, gerekçedeki en önemli delil olarak da iletişimin tespiti tutanaklarının gösterilmesine karşın belirtilen görüşmelerin içeriği kararda yer almadığı gibi konuşmanın hangi kısmından dolayı sanığın örgüt liderine bağlılığını bildirdiğinin tartışılmadığı, ayrıca Kocaeli (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince verilen iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararlarına istinaden düzenlenen iletişimin tespiti tutanaklarının ilgili kısımlarının sanığa okunarak bunlara ilişkin savunması alınmayıp CMK’nın 209 ve 217. maddelerine aykırı davranıldığı,

Yerel Mahkemece sanık hakkında teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli yağma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulurken gerekçede öncelikle "İddia, sanıkların savunmaları, mağdurların anlatımları, tutanaklar ve raporlar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde" şeklinde deliller genel olarak sayıldıktan sonra olayın kabulünün yapıldığı, ardından "Bu şekilde sanıklarla mağdurların arasında hukuki bir alacak verecek meselesi olmadığı halde başkasının alacağının tahsilinin yasa dışı yolla üstlenilmesi sonrasında; sanık ...'ın örgüt lideri, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in bir çok kez mağdurları, bu alacak bahanesi ile tehdit ettikleri, eylemin tek kasıt altında işlenmesi nedeniyle tek yağma suçunu oluşturduğu ve menfaat temin edilemediğinden teşebbüs aşamasında kaldığı, sanıklar ..., ... ve ...'nün eyleme katıldıklarının kanıtlamadığı kanaatine varılmakla; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in mahkûmiyetlerine; sanıklar ..., ... ve ...'nün beraatlerine dair hüküm kurmak gerekmiştir. Her ne kadar mahkûmiyetlerine hükmolunan sanıklar yüklenen suçları işlemediklerini savunmuş iseler de; yukarıda ve aşağıda gösterilen deliller (özellikle aşamalarda tekrarlanan teşhisler) dikkate alındığında; bu savunmalarına itibar edilmemiştir." denildiği, daha sonra iletişimin tespiti tutanaklarının yazıldığı, "17- 04.11.2006 günü saat 22.57 de 0538816....-0555745.... numaralı telefonları kullanarak ... isimli şahıs ile yapmış olduğun görüşmede; ... (Onları şey yapın işte yüzde 10 yüzde 10 şey yapın) ....(Hı hı öyle yapacağız zaten ha ben söyledim dayıya yüzde 10 yüzde 10 dedimya yarı yarıya kırışçağız dedim tamam dedi) ... (Tamam ... ayarlasın ki grup bulurum)" şeklindeki iletişimin tespiti tutanağının sanık ile ilgili olduğu ancak söz konusu görüşmenin tarihi ve içeriği dikkate alındığında incelemeye konu teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli yağma suçu ile söz konusu görüşme arasında ne şekilde ilişki kurulduğunun açıklanmadığı, deliller arasında aşamalarda tekrarlanan teşhisler özellikle belirtildiği hâlde sanık ...'in atılı suçu işlediğine dair herhangi bir teşhisin olmaması, aksine mağdur ...'nın sanık ile yüz yüze geldiği 06.04.2010 tarihli oturumda; sanık ...'i tanımadığını ve kendisini tehdit eden şahsın sanık olmadığını beyan etmesi, gerekçenin giriş kısmında da delillerin genel olarak sayılmasından sonra sanığın üzerine atılı suç ile ilişkilendirilip tartışılmadığı, delillerle sonuç arasındaki bağın ne olduğunun ve niçin bu sonuca varıldığının gösterilmediği,

Bu nedenlerle Yerel Mahkemece hükümler kurulurken CMK’nın 230. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi," düzenlemesine muhalefet edildiği, dolayısıyla itiraza konu hükümlerin, Anayasa'nın 141 ve CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde kanuni ve yeterli gerekçeyi içermediği, ayrıca söz konusu iletişimin tespiti tutanakları sanığa okunup bunlara ilişkin savunması alınmayarak CMK’nın 209 ve 217. maddelerine aykırı davranılıp sanığın savunma hakkının kısıtlandığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yerel Mahkemenin gerekçesinin yeterli olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Ulaşılan sonuç karşısında, sanık ...’e atılı nitelikli yağma ve suç işlemek amacıyla kurulmuş silahlı örgüte üye olma suçlarının sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bu aşamada değerlendirilmemiştir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının DEĞİŞİK GEREKÇEYLE KABULÜNE,

2- Sanık ... hakkında teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli yağma ve suç işlemek amacıyla kurulmuş silahlı örgüte üye olma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 04.11.2015 tarihli ve 1283-44576 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- İstanbul (Kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK’nın 250. maddesi ile görevli) 23.07.2013 tarihli ve 221-163 sayılı sanık ... hakkında teşebbüs aşamasında kalmış nitelikli yağma ve suç işlemek amacıyla kurulmuş silahlı örgüte üye olma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, Anayasa'nın 141 ve CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde kanuni ve yeterli gerekçe içermemesi, ayrıca söz konusu iletişimin tespiti tutanaklarının sanığa okunup bunlara ilişkin savunması alınmayarak CMK’nın 209 ve 217. maddelerine aykırı davranılıp sanığın savunma hakkının kısıtlanması isabetsizliklerinden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 01.12.2022 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 13.12.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20440, Karar No: 2017/981, Tarih: 09.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20440 E.  ,  2017/981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici .... madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 07/05/2013 tarih 2013/4593 Esas 2013/8336 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici .... madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.