muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12531, Karar No: 2024/2720, Tarih: 25.03.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanık üzerinde söz konusu maddenin ele geçmediğini savunmuş olup, sanığın savunmasının dosyada mevcut 26.06.2019 tarihli tutanak içeriği, yine suç tarihini kapsayan İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 2019/4943 D. İş sayılı önleme arama kararı içeriği, özellikle tutanak içeriğinde sanığın üst aramasında suça konu maddenin ele geçirilmiş olmasının yazılı olması karşısında sanığın beyanının gerçeği yansıtmadığı, ifadesinin suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik olduğu, söz konusu maddenin sanığın üzerinde ele geçmiş olması nedeniyle üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği anlaşılmakla, ilk derece mahkemesinin sanık hakkında vermiş olduğu beraat kararının hatalı olduğu, bu nedenle bahsi geçen beraat kararının kaldırılmasına ve sanığın uyuşturucu madde kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

26.06.2019 tarihli olay tutanağı ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan sanığın, atılı suçu kabul etmemesi karşısında tutanak tanıklarının duruşmaya usulüne uygun olarak çağrılıp, bilgi ve görgülerine başvurularak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2021/172 Esas, 2023/105 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5678, Karar No: 2006/8499, Tarih: 20.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/5678 E.  ,  2006/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlar Kanunu’nun 133. maddesine nazaran daha özel nitelikte bulunan ve TTK’nun 730/18 maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken aynı kanunun 662. maddesi çeklere uygulanan zamanaşımının hangi sebeplerle kesileceğini sınırlı bir şekilde açıklamıştır. Bu sebeplerden biride dava açılmasıdır. Anılan maddede mücerret dava açılmasından sözedilmekte, bu davanın kimin tarafından açılacak bir dava olduğu hususunda açıklık bulunmamakta ise de; borçlu tarafından açılacak menfi tespit davasında alacaklı durumundaki davalı asıl iddiasını def’i yoluyla ileri sürdüğü cihetle, bu davanın da, zamanaşımını kestiği kabul edilmelidir. (H.G.K.22.2.1984 T 1981/11-716 E. 1984/141 K.) (H.G.K.nun 20.11.1996 T. Ve 1996/12-654 E. – 1996/805 K.)

Bu durumda menfi tespit davası sırasında tedbir kararı verilip verilmemesi veya teminatın yatırılıp yatırılmaması sonuca etkili bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece yukarıdaki kurallar esas alınıp inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15815, Karar No: 2017/9979, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15815 E.  ,  2017/9979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2985, Karar No: 2022/9644, Tarih: 20.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2985 E.  ,  2022/9644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm; davalı tarafından duruşmasız, davacı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 20/12/2022 tarihinde davalı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, 4.250,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5408, Karar No: 2010/6644, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5408 E.  ,  2010/6644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ilköğretim okul inşaatı yapımından kaynaklanan alacağın fiyat artış katsayısı uygulanarak tahsili istemine ilişkindir. Davalı sözleşme dışında yapılan fazla imalât bedelinin ödenemeyeceğini, kaldı ki 1997 yılında yapıldığından buna göre hesap edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre, 9 derslikli olarak yapımı öngörülen ilköğretim okul inşaatı daha sonra 12 dersliğe çıkartılmış ve 1997 yılında tamamlanarak geçici kabulü yapılmıştır. Esasen bu husus uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, sözleşmenin %30'u dışında kalan fazla imalât bedelinin ödenip ödenmeyeceği ve fiyatı konusundadır. Sözleşme hükümlerine göre davalı idarenin sözleşme fiyatlarıyla %30 fazla iş yaptırma yetkisi vardır. Ancak %30'u aşan fazla imalât yapıldığı da ortadadır. Bu durumda davacı, Borçlar Kanunu'nun 413. maddesi uyarınca iş sahibi yararına yapılmış, zorunlu ve yararlı olan harcamaların tümünü isteyebilir. Fazla imalât 1997 yılında yapıldığından ve bilirkişi raporunda da 1997 yılı piyasa fiyatlarına göre fazla iş bedelinin 1.158,83 TL olduğu hesaplanmış olduğundan saptanan bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, sözleşmede yer almadığı halde 2002 yılı fiyat artış katsayısı uygulanarak hesaplanan bedelin hüküm altına alınması usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18726, Karar No: 2013/25599, Tarih: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/18726 E.  ,  2013/25599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No : 2012/442-2013/319

Dava, borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, davacı tarafından davanın bir kez yenilendikten sonra 27.06.2013 tarihinde ikinci kez kez takipsiz bırakıldığı gerekçeleriyle HMK'nun 150/6'ncı maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 154/3-a hükmüne göre, “Mahkemenin adı, duruşmanın açıldığı yer, gün ve saat” mutlaka duruşma tutanağına yazılması gereken hususlardır. Somut olayda 25.04.2013 tarihli celsede duruşma 27.06.2013 tarihinde saat:10.00’a bırakılmış olup, mahkemece davacıya çıkartılan davetiyede duruşma saatinin 13:40 şeklinde yazıldığı, ancak 27.06.2013 tarihindeki duruşmanın davetiye kağıdında yazıldığı şekilde saat 13:40 yerine saat:11:08’:14’de yapıldığı duruşma tutanağından anlaşılmaktadır. HMK’nun 156’ncı maddesi uyarınca yargılama işlemleri ancak tutanakla ispat olunur. Duruşmanın taraflara bildirilen vakitten önce yapılması nedeniyle bu durumda davacının duruşmaya gelmemiş sayılması olanaklı olmadığından, davayı ikinci kez takipsiz bıraktığı kabul edilemez. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6063, Karar No: 2016/3133, Tarih: 29.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6063 E.  ,  2016/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Ek Karar Tarihi : 17.02.2015

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 200 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak

davacıya verilmesine dair hükme yönelik davalı

vekilinin temyiz talebinin reddi

Davalının temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre, hükmün kesin nitelikte olması ve mahkemece davalı vekilinin ilk temyiz talebinin hükmün kesin nitelikte verilmiş olduğu gerekçesi ile reddine ilişkin 17.02.2015 gün ve 2014/244 esas, 2015/29 sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13052, Karar No: 2010/2505, Tarih: 09.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/13052 E.  ,  2010/2505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, karar davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Tebligat Yasasının 12 ve 13, Tebligat Tüzüğünün 17 ve 18. maddeleri tüzel kişilerce yapılacak tebligat hususunu düzenlemiş olup, anılan madde hükümlere göre tebligatın tüzel kişinin selahiyetli mümessillerine yapılması tebligat yapılacak kimselerin herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğin tüzel kişinin o yerdeki memur ve müstahdemlerinden birine yapılması gerekir.

Olayımızda, davalı kiracı ... Gıda İnş.Taah.Tekstil Orman Ürünleri Nakliyat Ticaret Sanayi Paz.Ltd.Şirketine dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir tebligat, "aynı adreste birlikte çalışanı ...'e tebliğ edildi" şerhiyle tebliğ edilmiş ise de teblilgatta şirketin yetkili müdür veya mümessilinin işyerinde bulunmama sebebi açıklanmadığı gibi tebliğ yapılan kişinin sıfatı da belirtilmemiştir.

Bu nedenle bu tebligatın 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 12 ve 13. Tüzüğünün 17 ve 18. maddelerine uygun olduğu ve taraf teşkilinin sağlandığı söylenemez. Adı geçen davalı şirkete usulüne uygun şekilde dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir tebligat yapılması ve taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14767, Karar No: 2014/18036, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/14767 E.  ,  2014/18036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/757-2014/180

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1,799,42 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 02.04.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1,799,42 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 02.04.2014 tarih ve 2013/757 esas 2014/180 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki 31.05.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır. Mahkemece, Ocak-Haziran 2008 döneminde memurların tamamına 2,91 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 24.06.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Ocak-Haziran döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 4,5 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 02.04.2014 tarih ve 2013/757 esas 2014/180 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 122,95 TL. harcın istek halinde iadesine,HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9665, Karar No: 2013/28929, Tarih: 11.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/9665 E.  ,  2013/28929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köydeki yol boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan Hazinenin, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığından ve katılma kararı verilmiş olması da kararı temyiz hakkı vermeyeceğinden, Maliye Hazinesi vekilinin kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7908, Karar No: 2023/7216, Tarih: 27.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/7908 E.  ,  2023/7216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2022/158 E., 2023/102 K.

SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bodrum 7. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla), 01.03.2023 tarihli ve 2022/158 Esas, 2023/102 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.680,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 01.03.2023 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 2023/10192 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.09.2023 tarihli ve KYB-2023/92446 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.09.2023 tarihli ve KYB-2023/92446 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e ve 35. maddeleri gereğince belirlenen 135 gün adlî para cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 90 gün adlî para cezası yerine, 101 gün adlî para cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanarak 75 gün adlî para cezası yerine 84 gün adlî para cezasına ve aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden paraya çevrilmesi sonucu 1.500,00 Türk lirası yerine, 1.680,00 Türk lirası adlî para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.