muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4752, Karar No: 2022/11099, Tarih: 27.09.2022

TCK'nın 212. maddesindeki hüküm nedeniyle aynı Kanun'un 247. maddesinin 2. fıkrasında bileşik suç olarak düzenlenen nitelikli zimmet suçunun işlenmesi sırasında sahte evrak düzenlenmiş olması halinde ayrıca bu suçtan hüküm kurulması gerektiği, bileşik suç hükümlerinin uygulanabileceği bu hale dair sahtecilik suçuna ilişkin olarak özel gerçek içtima kuralına yer verildiği, bu suç dışında gerçek içtima hükümlerinin uygulanmasının olanaklı olmadığı gibi ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/11/2017 tarihli, 2017/866 Esas ve 2017/466 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 205. maddesindeki "resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek" suçunun oluşabilmesi için resmi bir belgenin içeriğindeki bilgilerin anlaşılamaz, kullanılamaz hale getirilmekle birlikte maddi varlığına dokunulmaksızın ondan faydalanma olanağının imkansız hale getirilmesi suretiyle bozulması veya belgenin maddi varlığına son verilerek yok edilmesi ya da belgenin bütünlüğüne dokunmaksızın hak sahibinin ondan yararlanmasını engelleyecek şekilde gizlenmesi gerektiği, bununla birlikte belgenin başkaca aslı veya suretinin bulunduğu hallerde de, hak sahibinin o belgeden yararlanma olanağının ortadan kaldırıldığından söz edilemeyeceği için TCK’nın 205. maddesinde tanımlanan suçun unsurlarının da oluşmayacağı, dava konusu somut olayda ise sanığın dosyaları saklama amacının gereği için mahalline göndermediği dosyalardaki bu eksikliğin farkedilmesini ve işlemiş olduğu suçun ortaya çıkarılmasını engellemek olduğu ve UYAP kayıtlarından bahse konu dosyaların görülebileceği de nazara alındığında sanık hakkında TCK'nın 205. maddesinde düzenlenen resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 247/1, 43/1-2, 248/2 ve 62. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılarak TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Zimmet miktarının sanık tarafından mal edinilen 6.341,50 TL olduğu, faizin zimmet tutarına ilave edilemeyeceği, Dairemiz uygulamalarına ve günün ekonomik koşullarına göre bu miktarın değer azlığı sınırında kaldığı halde zimmete konu miktara faiz eklemek suretiyle 7.050 TL'nin zimmete geçirildiği kabul edilerek sanık hakkında TCK'nın 249. maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 27/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17405, Karar No: 2013/3471, Tarih: 14.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/17405 E.  ,  2013/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.04.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; tazminatlar, velayet ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın, eşinin anne ve babasına "davacı-davalı kadının bir daha çocuğunun olmayacağını, bu yüzden eşinden ayrılıp yeniden fakülte bitirmiş bir kızla evleneceğini, gürbüz çocuk sahibi olacağını" söyleyerek eşine hakaret edip aşağıladığı anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı-davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 TBK. md. 50, 51, 52, 58) dikkate alınarak davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.02.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/23327, Karar No: 2014/18206, Tarih: 11.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/23327 E.  ,  2014/18206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... A.Ş. aleyhine ... takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak mal bulunamadığını ileri sürerek borçlunun dava konusu taşınmazını davalı ...ne, aracını ise diğer davalı ...ne satışına ilişkin tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın görev yönünden reddine karar verilerek dosyanın talep halinde asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş hüküm davalı ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 6100 sayılı HMK’nin ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girmesine, tasarrufun iptali davalarının mutlak ticari dava niteliğinde olmayıp şahsi nitelikte ve borçlunun tasarruflarına yönelik bulunmasına bundan dolayı da asliye ticaret mahkemesinde değil asliye hukuk mahkemesinde görülmesinin gerekmesine, 01/07/2012 tarihinden itibaren açılan davaların, asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasında artık işbölümü değil görev ilişkisinin bulunmasına somut olayda da davanın 06/03/2014 tarihinde İİK.nin 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış olmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13735, Karar No: 2011/2733, Tarih: 15.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/13735 E.  ,  2011/2733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.11.2008 gün ve 2007/308-2008/617 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.07.2010 gün ve 2009/2188-2010/8273 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin Öncü Holding A.Ş.’nin hissedarları olduğunu, davalı gerçek kişilerin bu şirketin temsilcileri bulunduğunu, dava dışı hissedar oldukları şirketin yine dava dışı iki anonim şirketin hisselerine sahip bulunduğunu, bu şirketlerin Öncü Holding A.Ş. bünyesinde faaliyet gösterdiğini, yapılan araştırmalarda davalı şirket temsilcilerinin 12.04.2007 tarihinde şirket devir ön sözleşmesi adı altında bir sözleşme imzaladıklarını, bu sözleşme ile dava dışı anonim şirketlerdeki tüm hisselerin ve adı geçen iki şirketin hisselerinin tamamının davalı ... Tic.A.Ş.'ye devredildiğini, bu hisse devirleri ile birlikte şirketlerin tüm malvarlığını oluşturan maden işletmeleri ile bu işletmelerde bulunan mamul ve yarı mamul tüm malların şirketlere ait demirbaş ve makine ekipmanlarının tamamının devredildiğini, ancak bu devir işleminin ve sözleşmenin hükümsüz olduğunu, yöneticilerin şirketin malvarlığını azaltıcı bir takım faaliyetlerde bulunamayacaklarını, bunun için genel kuruldan yetki almak zorunluluğu olduğunu, şirketin sahip olduğu tüm menkul ve gayrimenkul malları ile şirketin ticari faaliyeti içerisinde bulunan tüm iktisadi hakları genel kuruldan hiçbir yetki almaksızın iyiniyet kurallarına da aykırı şekilde sözleşme ile devrettiklerini, yapılan bu işlemle davalıların yetkilerini aştıklarını, yetkisiz şekilde bu sözleşmenin yapıldığını ileri sürerek, 12.04.2007 tarihli şirket devir ön sözleşmesinin hukuken hükümsüz ve batıl olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, dava konusu sözleşmenin taraflarının tüzel kişilikler olduğu, davacıların ise dava dışı Öncü Holding A.Ş' nin ortakları bulunduğu, sözleşmenin tarafı olmadıkları, dava dışı şirket tüzel kişiliğinin yasal temsilcilerinin şirket tüzel kişiliği adına yaptıkları bir sözleşmenin hükümsüzlüğünün tespitini talep haklarının ortaklarda bulunmadığı, şirketin taraf olduğu bir işlemde hükümsüzlüğün tespitini ancak şirketi temsile ve ilzama yetkili olanların isteyebileceği, davacıların yöneticiler aleyhine sorumluluk davası açılması yoluna başvurabilecekleri gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair tesis ettiği karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6481, Karar No: 2014/3202, Tarih: 12.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6481 E.  ,  2014/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet (üç kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1788, Karar No: 2014/16618, Tarih: 04.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/1788 E.  ,  2014/16618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/02/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca davalı incelenmesi davalı tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, kararı adli yardım talepli olarak temyiz etmiştir. HMK’nın 336/2. maddesi uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kişi, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri sunmak zorundadır. Ancak davalı tarafından adli yardım talebine dayanak olacak, mali durumunu gösterir herhangi bir belge sunulmamıştır. Açıklanan nedenle adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle ve yukarıda bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE 04/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15644, Karar No: 2019/1970, Tarih: 05.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/15644 E.  ,  2019/1970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, idari para cezasının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda ilamında belirtildiği şekilde davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu olayda, davacı aleyhine işyeri kaza ve meslek hastalığı kaza bildirim formunun davalı kuruma geç verildiği iddiası ile tahakkuk ettirilen idari para cezasının iptali istemi ile dava açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinde, işverenin kanunla düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde idari para cezası ile sorumlu olacağı düzenlenmiştir. “Kurumca verilecek idari para cezaları” başlığını taşıyan 140’ıncı madde, idari para cezaları, cezayı uygulayacak makam, cezaya itiraz ve itirazı inceleyecek merci ile itiraz üzerine verilen karara karşı ilgililerce başvurulacak yargı yolu ve zamanaşımı konusunda düzenleme içermektedir. İdari para cezasına karşı fiilin işlendiği tarihteki yasal düzenlemeye göre süresi içinde kuruma itiraz edilmemesi veya itirazın reddine karar verilmesi halinde yine süresi içinde ilgili mahkemeye dava açılmaması ya da ilgili mahkemece itirazın reddine karar verilmesi hallerinde idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Kesinleşen idari para cezasına karşı İş Mahkemesi'nde menfi tespit ve itiraz davası açılamaz. Burada söz konusu olan idari para cezasının kendisinin iptali olup, tahsili nedeniyle tanzim edilen ödeme emrinin iptali ya da borçlu olmadığının tespiti talepleri iş mahkemesinin görev alanındadır.

Mahkemece, davaya konu idari para cezasının iptali istemi ile açılan davada, 5510 sayılı yasanın 102. maddesi gereğince dava konusu idari para cezasına itirazı inceleme ve karara bağlama görevinin İdare Mahkemesi'nin olduğu gözetilmeden işin esasına girilerek karar verilmiştir.

Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce re'sen gözetilmesi gerekir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106’ncı maddesi ile mülga 506 sayılı Kanun'un 134. maddesinde bu Kanunların uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101’inci maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

Tüm bu açıklamalar çerçevesinde ;mahkemece, davaya bakma görevinin idare mahkemeleri olduğu gözetilmeksizin işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Tüm bu açıklamalar çerçevesinde ;mahkemece, davaya bakma görevinin idare mahkemeleri olduğu gözetilmeksizin işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7756, Karar No: 2009/9127, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/7756 E.  ,  2009/9127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen 2008 yılı İl Tarım Müdürlüğü cetvelinde şeker pancarının dekara verimi 6000 kg, dekar başına üretim gideri 492 YTL olarak bildirildiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda verimin daha fazla üretim giderinin ise daha az alınmak suretiyle taşınmazın değerinin yüksek tespit edilmesi,

2-Bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş, davalı ...’e ait kısımda 13, davalı ...’a ait kısımda 8 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar zaten davalı tarafından kesilip nakledileceğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan zemine artı değer katkıları yoktur. Bu nedenle sözü edilen kavak ağaçlarına herhangi bir değer verilmesinin söz konusu olamayacağı gözetilmeden değer takdir edilerek zemin değerine eklenmesi,

3-Kıymet takdir komisyonu raporuna göre enkaz mal sahibine bırakıldığı halde elma bahçesinden makul oranda enkaz bedeli indirilmemiş olması,

Kabule göre de;

3-Kıymet takdir komisyonu raporuna göre enkaz mal sahibine bırakıldığı halde elma bahçesinden makul oranda enkaz bedeli indirilmemiş olması,

Kabule göre de;

4-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

5-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan şeker pancarının dekar başına verimi ile kilogram başına toptan satış fiyatının çarpılması sonucu brüt geliri 697,6 YTL olması gerektiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesap hatası sonucu 716,8 YTL tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6688, Karar No: 2025/3579, Tarih: 03.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/6688 E.  ,  2025/3579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/228 D.İş, 2023/243 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 23.04.2018 tarihinde davalıya ZMSS ile sigortalı aracın, davacının yolcu konumunda olduğu araçla karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu davacı yolcunun yaralanarak %5 oranında malul kaldığını, karşı aracın kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu, davalıya yapılan başvuruya cevap verilmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL sürekli ve 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 500,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 5.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının geçirdiği operasyondan sonra herhangi bir komplikasyon geliştiği ile ilgili tıbbi veri bulunmadığını, kalıcı maluliyet yaratacak bir araz için dosyada yeterli kanıt olmadığını, engelli sağlık kurulu bulunan bir hastanede plastik cerrahi kliniğinde ağız açıklığı, oklüzyon muayenesinin yapılması ve varsa kalıcı maluliyetinin saptanmasının gerekli olduğunu, davacının sunduğu raporun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmediği gözetildiğinde başvurunun usulden reddi gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri taleplerinden davalının sorumlu olmadığını, ceza dosyasından davacının kazadan bir ay sonra çalışmaya başladığının anlaşıldığını, kusur raporu alınması gerektiğini, SGK'dan ödeme alınıp alınmadığının araştırılmasını talep ettiklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya üzerinden ara kararıyla dosyadaki tüm tıbbi evrak, davacının sunduğu rapor ile davalının medikal raporu karşılaştırılarak aradaki çelişkilerin giderilmesi, maluliyet oranının tespit edilmesine karar verilmesi üzerine alınan 12.05.2022 tarihli raporun gerekçeli ve denetime açık olduğu, anılan rapora göre nöropatik ağrıların doku ağrılarından farklı olarak sinir sisteminin herhangi bir yerindeki hasar ya da hastalıktan kaynaklanan ağrılar olduğu, davacının sübjektif ağrı şikayetlerinin ise doku ağrısı olduğu, nöropatik ağrı olmadığı, böylece başvuranın kazayla illiyet içeren bir maluliyetinin oluşmadığı, ispat külfetinin başvuru sahibinde olduğu gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ