muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9156, Karar No: 2014/4833, Tarih: 10.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9156 E.  ,  2014/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/205167

MAHKEMESİ : Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27.01.2011

NUMARASI : 2010/503 Esas, 2011/39 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 18.05.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, bu hususun mahallinde araştırılıp kesin olarak belirlenmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12133, Karar No: 2012/17448, Tarih: 25.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12133 E.  ,  2012/17448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Su İşleri Genel Müdürlüğü 2.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı ... Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13679, Karar No: 2008/12247, Tarih: 09.10.2008

10. Hukuk Dairesi 2008/13679 E., 2008/12247 K.

**10. Hukuk Dairesi 2008/13679 E., 2008/12247 K.**

**- SİGORTALILIĞIN TESPİTİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 185 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 409 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 7 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 36 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 5 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ürün bedelinden yapılan tevkifat nedeniyle 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davacının 01.03.1996-17.08.2006 dönemine yönelik kısım yönünden davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ve fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi T.. Ö.. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, teslim edilen ürün bedellerinden 2926 sayılı Kanunun 36 ncı maddesine göre Bakanlar Kurulu kararı ile prime karşılık gelmek üzere yapılan tevkifatlara dayanılarak 01.05.1995 - 07.08.2006 (dava) tarihleri arasında zorunlu tarım Bağ - Kur sigortalısı olunduğunun tespiti istemine ilişkin olup; mahkemece yürütülen yargılama sonunda, 01.03.1996 - 17.08.2006 dönemi yönünden Kurumca gerçekleştirilen geriye dönük tescil işlemi nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, geri kalan dönem yönünden ise davacı vekilinin feragatı nedeniyle istemin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun "Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu" başlığını taşıyan 5 inci maddesinin birinci fıkrasında, "2 inci madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7 nci maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.", ikinci fıkrasında, "Bu suretle sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemez ve kaçınılamaz." hükmü öngörülmüş olup; sigortalı olmak, kamu düzenine ilişkin, kişiye bağlı, vazgeçilemez ve kaçınılamaz hak ve yükümlülük doğuran bir hukuksal statü meydana getirmektedir. Kişilerin ve sosyal güvenlik kuruluşlarının bu statünün oluşumundaki rolü, yenilik doğurucu ve iradi bir durum değil, kanun gereği kendiliğinden oluşan statüyü belirlemekten ibarettir. Dolayısıyla, sosyal güvenlik hakkından Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 inci maddesi kapsamında feragat olanaksızdır ve açılan sigortalılığın ve sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davadan da vazgeçilemez. Davacı, ancak, anılan Kanunun 185 inci maddesinde düzenlenen hakkını kullanabilir ve ileride yeniden dava açabilme hakkını saklı tutarak, davalının rızası ile davanın takibinden vazgeçebilir veya Kanunun 409 uncu maddesi hükmü gereğince davayı takip etmeyerek yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılması ve giderek davanın açılmamış sayılması sonucunu elde edebilir.

Bu nedenle; inceleme konusu davada mahkemece 01.05.1995 - 01.03.1996 dönemine ilişkin olarak davadan vazgeçilemeyeceği davacı vekiline bildirilmeli, feragat beyanının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 185 veya 409. maddelerinde düzenlenen haklardan birinin kullanımı niteliğinde olup olmadığı kendisine sorulmak suretiyle belirlenmeli, beyanın anılan anlamlarda kullanıldığı saptandığı takdirde duruma göre 185 veya 409. maddesinde öngörülen prosedür işletilmeli, aksi durumda ise, elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yukarıda anılan döneme ilişkin olarak feragat nedeniyle istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5161, Karar No: 2016/2430, Tarih: 18.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5161 E.  ,  2016/2430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin...İcra Müdürlüğü'nün 2010/3084 esas sayılı dosyası ile takip başlattığını, takibe konu alacağın işçilik alacağı olduğunu ve sıra cetvelinde birinci sırada yer alması gerektiğini, aksine düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, ilama dayanan ve işçi alacağı niteliğinde olan müvekkilinin alacağının ilk sıraya kaydı yönünde işlem yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İİK'nın 140/3. maddesinde ilk üç sıraya kayıt için muteber olan tarihin haciz talebi tarihi olduğunun belirtildiği, İİK'nın 206. maddesi uyarınca işçilik alacaklarının 1. sırada imtiyazlı olduğu, ancak bu durumun hacze iştirak halinde mümkün olabileceği, haciz tarihi daha önce olan kamu alacağına ise iştirak edilemeyeceği, ilk haczin... Sigorta İl Müdürlüğü tarafından 04.04.2008 tarihinde konulduğu, bu durumda icra müdürlüğünün 12.03.2015 tarihli sıra cetveli kararında bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4838, Karar No: 2012/10664, Tarih: 31.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/4838 E.  ,  2012/10664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet, mahkümiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

... Mesleki Eğitim Merkezinde döner sermayeden sorumlu müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, katılan ...'nun kursa katıldığı süreleri fazla göstererek ve katılanın haberi olmadan onun adına sahte puantaj cetvelleri düzenleyip yine aynı şekilde sahte olarak düzenlediği bordroyla saymanlıktan çektiği parayı adı geçene ... gibi yerine sahte imza atarak maledinmesi şeklinde gerçekleştiği kabul olunması karşısında, sanığın eylemlerinin görevinin normal fonksiyonu icabı kanuna uygun olarak kendisine tevdi edilmiş, koruma ve gözetimi altında bulunan paraya yönelik olmadığı, kendisine usulsüz olarak ödeme yapılmasına olanak sağlayan belgeler düzenleyerek kullanmak suretiyle çıkar sağlama eylemlerinin belgelerin aldatıcı nitelikte olması durumunda zincirleme kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık ve

sahtecilik, aldatıcılığın bulunmaması durumunda ise zincirleme kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık ve görevi kötüye kullanma suçlarını oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21836, Karar No: 2010/5947, Tarih: 21.04.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/21836 E.  ,  2010/5947 K.**

**"İçtihat Metni"**

... (devredilen ...) adına Av.... ile 1-... 2-... aralarındaki dava hakkında.... tarafından verilen 04.06.2008 günlü ve 263/179 sayılı hükmün, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2008 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.250,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece, icra takibinin reddine karar verilen alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı ...’ün temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı ...’ün temyiz dilekçesinin REDDİNE, 21.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2019/5451, Karar No: 2020/3826, Tarih: 04.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/5451 E.  ,  2020/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçluların İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kredi borcunu ödemelerine rağmen alacaklı bankanın ihtarda bulunmaksızın icra takibi başlattığını, dayanak bononun sonradan doldurulduğunu, takibe konu bononun dava dışı ... Özdemir’in alacaklı bankadan aldığı kredinin teminatı olduğunu ve kambiyo vasfı bulunmadığını belirterek takibin iptalini talep ettikleri, mahkemece davanın reddi ile icra inkar tazminatı verilmesine karar verildiği, borçluların istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2017/157 Esas -2018/70 Karar sayılı ilamının HMK 353/1/b/3. maddesi gereğince 2 nolu bendi ortadan kaldırılarak tazminat talebinin reddine karar verildiği, alacaklının temyiz başvurusunda bulunduğu anlaşılmaktadır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinde yapılan yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Buna göre Bölge Adliye Mahkemesi, ilk derece mahkemesince verilen kararı denetleyip, gerektiği takdirde asıl dava hakkında bir karar verir. İlk derece mahkemesinin kararı yanlış olmakla birlikte, bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmiyorsa, Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; “düzelterek yeniden esas hakkında" karar verilmesi gerekecektir.

Somut olayda borçluların istinaf başvurusu üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kısmen kabulüne karar verilerek;

“1-Davacıların istinaf talebinin kısmen kabulü ile ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2017/157 Esas 2018/70 Karar sayılı ilamının HMK 353/1/b/3. maddesi gereğince 2 nolu bendinin ortadan kaldırılmasına,

2-Tazminat talebinin reddine,

3-Davacıların bakiye istinaf taleplerinin HMK 353/1/b/1 maddesi gereğince esastan reddine,...” şeklinde karar verildiği görülmektedir.

“1-Davacıların istinaf talebinin kısmen kabulü ile ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2017/157 Esas 2018/70 Karar sayılı ilamının HMK 353/1/b/3. maddesi gereğince 2 nolu bendinin ortadan kaldırılmasına,

2-Tazminat talebinin reddine,

3-Davacıların bakiye istinaf taleplerinin HMK 353/1/b/1 maddesi gereğince esastan reddine,...” şeklinde karar verildiği görülmektedir.

O halde Bölge Adliye Mahkemesince, HMK’nun 353/1-b-2. maddesi gereğince; borçlunun istinaf talebi kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verildiğine göre, davanın esası hakkında yeniden karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesi kararının bir kısmı muhafaza edilmek suretiyle infazda tereddüt oluşturacak ve “hüküm” sonucunu doğurmayacak şekilde, istinafın kısmen kabulü ile bir kısım istinaf sebepleri yönünden ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve bir kısım istinaf sebepleri yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru olmayıp, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nin 11/12/2018 tarih ve 2018/1949 E. - 2018/2762 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re'sen BOZULMASINA, bozma nedenine göre borçluların esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3367, Karar No: 2022/1024, Tarih: 24.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3367 E.  ,  2022/1024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı iş sahibi asıl davasında, taraflar arasındaki eser sözleşmesi uyarınca davalı yüklenicinin sera yapım işini üstlendiğini, ancak işi tamamlamayarak eksik bıraktığını iddia ederek eksik işler bedeli ile işin süresinde yapılmaması nedeniyle oluşan zararının giderilmesini talep etmiştir.

Davalı yüklenici birleşen davasında, sözleşme uyarınca iş bedelinin 280.000,00TL olduğunu, işin %75’in ifa edilmesine rağmen 210.000TL iş bedelinin ödenmediğinden bahisle şimdilik 10.000,00TL’nin tahsilini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda, asıl davanın kısmen, birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiş, kararın davalı-birleşen dosya davacısı yüklenici tarafından istinaf edilmesi sonucunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi 2018/1611 Esas – 2021/175 Karar ve 26.01.2021 günlü ilamı ile davalı yüklenicinin istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı – birleşen dosya davalısı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK’nın 81. maddesi uyarınca, vekilin azli ya da istifasının mahkeme ve karşı taraf bakımından hüküm ifade edebilmesi için bu konudaki beyanın dilekçe ile bildirilmesi veya tutanağa geçirilmesi ve gerektiğinde ilgilisine yapılacak tebligat giderinin de peşin olarak yatırılması zorunludur. Bu maddenin sonucu olarak taraflardan biri vekilini azletmiş ve bunu vekiline bildirmiş olsa da azilin varlığı mahkemeye bildirilmedikçe mahkeme ve karşı taraf için azil hüküm ifade etmez ve vekile yapılan işlemler geçerliliğini korur.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda somut uyuşmazlıkta; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ilamın davacı vekili Av. ...’a 03.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği, tebliğden sonra vekilin, davacı asilin azilname ile vekillik görevini sonlandırması nedeniyle vekillikten çekildiğine ve ilamın asile tebliğ edilmesi gerektiğine dair 10.03.2021 tarihli dilekçeyi sunduğu, dilekçe ekinde Tekirdağ 3. Noterliğince düzenlenen 29.01.2020 tarih ve 620 yevmiye numaralı azilnameyi dosyaya ibraz ettiği anlaşılmıştır. Bu dilekçeden sonra istinaf mahkemesinin ilamı ve vekilin çekilme dilekçesini davacı asile tebliğe çıkarttığı, 24.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği, 07.04.2021 tarihinde dosyaya vekalet ibraz eden davacı avukatı Av. ... tarafından kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır. Açıklandığı üzere HMK’nun 83. maddesi asilin vekili azli halinde, asile hem azil durumunu mahkemeye bildirme hem de iki hafta içinde yeni bir vekil tayin etme yükümlülüğü getirmiş aksi halde tarafın yokluğuna ilişkin hükümlerin uygulanacağını kabul etmiştir. Somut olayda, davacı asil vekilini kendisi azlettiğinden azil durumundan haberdar durumdadır. Mahkemeye vekilini azlettiğini, tebligatın kendisine yapılmasını bildirmemiştir. Mahkemenin azil durumunu kendisine bildirilince bunu, sonuç doğurabilmesi bakımından karşı tarafa tebliğ etmesi gerekir. Zaten vekilini azleden asile gerekmediği halde yapılan tebligat ile işlemeye başlayan temyiz süresi bittikten sonra davacıya yapılan tebligat davacıya yeni bir hak bahşetmez. Davacı kanundaki gereklilikleri yerine getirmemekle kusurlu olduğundan kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemez. Süresinde yapılmayan temyiz başvurusunun reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı birleşen davada davalı vekilinin süresinden sonra yapmış olduğu temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 24.02.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/65488, Karar No: 2013/9513, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65488 E.  ,  2013/9513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın müştekiden 5.100.TL.lik erkek kabanı aldığı ve karşılığında keşidecisi ...olan 0119266 seri numaralı Ziraat Bankası ... Şubesinden ait 5.000.TL bedelli keşide edilmiş çekin arkasını ciro ederek verdiği, müştekinin çeki bankaya ibrazında çekin tamamen sahte olduğunun belirlendiği anlaşılmakla mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;