muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18143, Karar No: 2017/478, Tarih: 05.01.2017

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Olay:

Sanık ... ... hakkında şantaj suçundan açılan davada, İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2015 tarih ve 2015/528 esas, 2015/750 karar sayılı ile TCK'nın 107/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca sonuç olarak 10 ay hapis, 1.660 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına dair temyiz edilmeyerek kesinleşen kararında, hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde ayrıca gerekçe gösterilmeden adli para cezasının alt sınır olan 5 günün üzerine çıkılarak 100 gün olarak belirlenmesinin ve TCK’nın 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak adli para cezasının takside bağlanmaması ve ödenmeme durumunda geri kalan kısmın tamamının tahsiline dair ihtarda bulunulmamasının usul ve kanuna aykırı bulunduğundan kanun yararına bozulmasının istenildiği anlaşılmaktadır.

2-Hukuksal Değerlendirme:

Dosya kapsamı ve kanun yararına bozma istemi incelenerek birlikte değerlendirildiğinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, kanun maddesinin hapis cezası yanında adli para cezası da öngörmesi durumunda, hapis cezası alt sınırdan belirlenirken, adli para cezasının alt sınırdan verilmesi zorunlu değilse de bunun için yasal gerekçe gösterilmesinin zorunlu olduğu, olayda, sanığa TCK'nın 107/1. maddesine göre alt sınırdan 1 yıl hapis cezası verilirken ayrıca gerekçe gösterilmeden, adli para cezasının alt sınır olan 5 gün yerine 100 gün olarak belirlenmesi, ikinci olarak da, TCK'nın 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak adli para cezasının 4 aydan iki yıla kadar aylık taksitlerle ödenmesine karar verilmesi ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin sanığa ihtar edilmeyerek usul ve kanuna aykırı davranılmış bulunmasına göre, kanun yararına bozma isteminin yerinde olduğu anlaşılmakla,

3-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 29/12/2015 gün ve 2015/528-750 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 4. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, ancak, bozma nedenine göre bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMK'nın 309. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, kararda TCK'nın 107/1. maddesine göre adli para cezasına ilişkin uygulamanın hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine TCK'nın 107/1. maddesi gereğince 5 gün, adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 62 madde ile 1/6 indirimle 4 gün ve 52/2 madde ile bir günü 20 TL hesabıyla 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasın, 52/4 madde gereğince, 4 eşit ve aylık taksitlerle ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin (mahkemesince) sanığa ihtarına, adli para cezasına ilişkin infazın buna göre yapılmasına, karardaki diğer hususların aynen bırakılmasına, 05.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12398, Karar No: 2013/13945, Tarih: 03.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/12398 E.  ,  2013/13945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PERŞEMBE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/12/1990

Yanlar arasında görülen tapu iptal davası sonunda yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacının mirasçıları tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu,açıklamaarı dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; tapu iptal isteğine ilişkindir. Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazla ilgili olarak    eksiğin tamamlatılması yoluyla getirtilen Tapu Müdürlüğünün 21/06/2013 tarihli, cevabi yazısında; Saray Köyü, Cevizlik Mevkiinde, kadastro çalışmalarının 27/05/2009 tarihinde başladığı, Ocak 1972 tarih, 174 sıra ve Mayıs 1976 tarih, 136 sıra nolu tapu kaydının 277 ada, 13 parsel, 283 ada, 4-8-9 parsel, 284 ada, 8 sayılı parsellere revizyon gördüğü,  kadastro tespit tutanaklarının düzenlendiği ve davalı olduğu gözetilerek malik hanesinin de açık bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; 3402 sayılı Kadastro Yasasının 25. maddesi hükmünde çekişme konusu taşınmazla ilgili olarak kadastro tutanağıtanzim edilmiş olması ile çekişmenin niteliği gözetilerek genel mahkemenin görevinin son bulacağı ve taraflar arasındaki çekişmenin aynı yasanın 30. maddesi hükmü gereğince devredilen davadaki taraflarla bağlı kalınmaksızın gerçek malikin tespit edilmek suretiyle onun adına sicil kaydının Kadastro Mahkemesince oluşturulacağı tartışmasızdır.

O halde; mahkemece aynı Yasanın 27. maddesi hükmü gereğince; görevsiz olduğu gözetilerek dava dosyası hakkında Kadastro Mahkemesine devir kararı verilmesi gerekirken, kamu düzeni ile ilgili olan görev kuralı gözardı edilerek işin esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı  yanın temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.10.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5172, Karar No: 2015/5362, Tarih: 30.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/5172 E.  ,  2015/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 17/06/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/04/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davalılardan ... olay tarihi olan 24/01/2006 tarihinde henüz 16 yaşında iken davacıların çocuğunu kasten öldürdüğünden davacılar, ... haricinde babası ..., annesi ... aleyhine maddi ve manevi tazminat davası açmıştır.

Davacılar, baba ... ile Anne ...'ı veli sıfatı ile (velayeten) hasım göstermedikleri gibi, maddi başlıkları ile davalı gösterdiklerinden TMK'nın 369'uncu maddesine göre bu davalılar yönünden aile başkanının sorumluluğundan hareketle dava açıldığının kabulü gerekir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine ilişkin Kanunu'un 4/1. maddesine göre TMK'nın ikinci kitabındaki düzenlemelerden kaynaklanan dava ve işlerin Aile Mahkemesinde bakılması gerekir.

Görev, kamu düzeni ile ilgili olduğundan tarafların talep ve kabullerine bağlı olmaksızın yargılamanın her safhasında mahkemece re'sen nazara alınıp gerekli kararın verilmesi gerekir.

Haklarında velayeten dava açılmayan baba ve anne yönünden olayda kusurlu olup olmadıkları veya sorumlu olup-olmayacaklarına ancak yasa gereği görevli olan Aile Mahkemesince değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekir. Görevli olmayan Asliye Mahkemenin esastan inceleme ve değerlendirme yapması usulen doğru değildir.

Dolayısıyla davalılardan baba ..., anne ... yönünden açılan dava TMK'nın ikinci kitabında yer olan 369'uncu maddede düzenlenen aile başkanının sorumluluğuna ilişkin bir dava olup, görevli mahkeme Aile Mahkemesi olduğundan sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyorum. 30/04/2015
Yargıtay — Esas No: 2016/2978, Karar No: 2016/3912, Tarih: 14.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/2978 E.  ,  2016/3912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : TCK.nun 106/2-a, 43/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun kararları ile Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle değişik 14 ve aynı Kanunla eklenen geçici 13. maddeleri uyarınca; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27.10.2015 tarih, 2015/21399 Esas, 2015/36709 Karar sayılı ilamıyla kısmen bozma kararı verilmiş olmasına göre, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Akın'ı silahla tehdit suçundan kurulan hükümle ilgili olarak temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye GÖNDERİLMESİNE, 14/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6291, Karar No: 2021/5032, Tarih: 22.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/6291 E.  ,  2021/5032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanık hakkında teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, bu nedenle CMK’nın Teknik araçlara izlemeye ilişkin kararın aslı ve onaylı suretinin dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmediği,

Mahkemece suçun sübutu sanığın uyuşturucu madde sattığını açıkça kabul ettiği gibi, dosyadaki olaylar, fiziki takip ve muhafaza altına alma tutanakları, CD görüntü çözüm tutanakları, uzmanlık raporları, sanığın alışveriş sırasında gizli soruşturmacılar tarafından alınan görüntülerinden elde edilen fotoğraflara dayandırılmıştır.

CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1)Dosya kapsamı itibariyle teknik araçlarla izlemeye ilişkin kararın aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/04/2014 tarih 2014/331 D.İş sayılı ve Bursa 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/12/2013 tarih 2013/1078 D.İş sayılı kararlarının aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemlerini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise,CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4)Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5)Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacılar tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

6)Gerekçeli karar başlığına; suç tarihinin 14/12/2013 yerine 01/01/2014 olarak yazılması,

7)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29853, Karar No: 2015/11064, Tarih: 30.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/29853 E.  ,  2015/11064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/68450

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2012

NUMARASI : 2012/176 (E) ve 2012/388 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca müştekinin adli raporu kapsamı itibariyle meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca tayin olunan temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenecek temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi zorunluluğundan bahsedilemeyeceğinden tebliğnamede bu yönde bildirilen bozma düşüncesine, yine dosya kapsamına göre ilk haksız hareketin müşteki Kadir'in aracına tekme atmak suretiyle sanıktan geldiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Müşteki Kadir hakkında, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 14.09.2012 tarihli raporda, boyun solda cilt cilt altı seyirli olduğu tanımlanan yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda görüş bildirilebilmesi için kişinin muayene edilmek üzere Kuruma gönderilmesi gerektiğinin bildirilmesi karşısında, müştekinin Adli Tıp Kurumuna gönderilerek yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1831, Karar No: 2017/13327, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1831 E.  ,  2017/13327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11751, Karar No: 2012/5271, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11751 E.  ,  2012/5271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı davalı adına kayıtlı aracın, dava dışı alkollü sürücü yönetiminde iken karıştığı trafik kazasında karşı aracın hasarlandığını ve sürücüsünün yaralandığını, poliçe limitine göre 12.500 TL hasar bedelinin karşı aracın kasko sigortacı şirketine, 555 TL tedavi giderinin SSK Pendik İl Sağlık Müdürlüğü’ne ödendiğini, olayın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini belirterek toplam 13.055 TL’nın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalı sigortalıdan tahsilini talep etmiş; 23.11.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile sigortalı aracın davacı tarafından olay tarihinden çok önce haricen dava dışı ... isimli şahsa satıldığının ceza dosyası kapsamından öğrenildiğini, bu durumda işletenin değiştiğini, işleten değişikliğinin müvekkiline bildirilmediğini, poliçenin geçerli olmadığını, müvekkilinin işleten değişikliğinden habersiz olarak sorumlu olmadığı halde 3.kişiye ait zararları karşıladığını belirterek 13.055 TL’nın sigorta aktinin tarafı davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, 2918 sayılı KTK’nun 20/d maddesi gereğince noterlerce yapılmayan her türlü araç satış ve devir işlemlerinin geçersiz olduğunu, geçerli bir satış olmadığından işleten değişikliği yapılmadığını, poliçenin geçerli ve davalının da zararlardan sorumlu olduğunu, aracın sürücü tarafından çalınmasında kendisinin kusurunun bulunmadığını, sürücü hakkında Kartal 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/806 Esas sayılı dosyasında hırsızlık suçundan ceza verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 2918 sayılı KTK’nun 20/d maddesi gereğince noterlerce yapılmayan her türlü araç satış ve devir işlemlerinin geçersiz olmasına, bu nedenle işleten değişikliğinden söz edilememesine ve taraflar arasında düzenlenen poliçenin geçerli olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, ZMSS sözleşmesine dayanılarak sigorta şirketi tarafından zarar gören 3.kişiye ait araçta meydana gelen ve davacı tarafından ödenen hasar bedeli ile tedavi giderinin sigortalıdan rücuen tazmini istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK’nun 48.maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.