muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11904, Karar No: 2013/9985, Tarih: 25.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/11904 E.  ,  2013/9985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Davacı dava dilekçesinde; dilekçe ekinde sunduğu ... Merkez ... pafta 1 ada 133 parsel A olarak ... imzalı krokide gösterilen 363 m2'lik alanın 30.06.1981 tarihinde yapılan ve 03.09.1992 tarihinde kesinleşen kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığını, bu yere ait 30.06.1981 tarih, cilt 57, sayfa 45, 8 sıra nolu tapu kaydının bulunduğunu açıklayarak tapu kaydına dayalı olarak tespit dışı bırakılan yerin kendisiyle müşterekleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Dilekçe kapsamında 30.06.1981 tarih, 8 sıra nolu tapu kaydından söz ettiği gibi dilekçenin alt kısmında ekleri bölümünde de tapu kaydına işaret etmiş ve dilekçe ekinde sunduğu 30.06.1981 tarih, cilt 57, sayfa 45, 8 sıra nolu tapu kaydının geldisinin 26.12.1973 tarih 5 sıra nolu tapu kaydı olduğu ve kadastroda revizyon görmediği belirlenmiştir.

Davacı kadastroda revizyon görmeyen tapu kaydına dayalı olarak kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan taşınmazın kendisiyle müşterekleri adına tapuya kayıt ve tescilini istediğine göre hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26735, Karar No: 2013/23150, Tarih: 24.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/26735 E.  ,  2013/23150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili davacının, davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı ve davalı vekillerinin temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi'nin 05/03/2013 tarihli ilamı ile özetle, davalı işverenin haklı feshi ispat edememesi nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulü gerekirken reddi ve davacının haftanın 3 günü gündüz, 3 günü gece vardiyasında çalışmasına, kabulün de bu yönde olmasına rağmen fazla mesai hesabında davacının haftanın çalışılan tüm günü hem gündüz hem gece vardiyasında çalışılmış gibi hesaplama yapılmasının hatalı olduğu gerekçeleri ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan Mahkeme ek hesap raporu aldıktan sonra yeniden davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurmuştur.

Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Davadaki taleplerden biri veya birkaçı hakkındaki kararın Yargıtay'ın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde mahkemenin kısmi bozma kararı üzerine yaptığı inceleme sonucu verdiği yeni kararında, infazda tereddüt oluşmaması açısından eski kararının kesinleşen bölümünün de aynen tekrarlanarak “bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” diye belirtilmek suretiyle yeni hükümde yer alması gerekmektedir

Somut olayda; bozma öncesi mahkeme kararında 323,00 TL brüt yıllık izin ücreti ve 219,00 TL brüt tatil ücreti alacakları kabul edildiği ve bu alacaklara ilişkin hüküm bölümleri bozma kararı kapsamı dışında kalarak kesinleştiği halde bozma sonrası kurulan hükümde bu alacaklardan hiç bahsedilmemesi, infazda tereddütlerin önlenmesi bakımından tespit hükmü kurulmaması, harç konusunda bu alacakların dikkate alınmaması hatalıdır.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nun 370/2.maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nun 370/2.maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanana nedenlerle, hükmün fıkrasının;

1 numaralı bendine 4. paragraf olarak;

“323,00 TL brüt yıllık izin ücreti, 219,00 TL brüt tatil ücreti dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” ilişkin mahkeme kararı bozma kapsamı dışında kalıp kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına," rakam ve sözcüklerinin eklenmesine, 2 numaralı bendinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerine;

“Bozma kararı kapsamı dışında kalıp kesinleşen alacaklar dahil hüküm altına alınan miktar üzerinden hesap edilen 658,29 TL nispi karar ve ilam harcından davacının yatırdığı 20,30 TL peşin harç ve 160,30 TL ıslah harcının mahsubu ile bakiye 477,69 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5125, Karar No: 2015/4613, Tarih: 17.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5125 E.  ,  2015/4613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/107158

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2012

NUMARASI : 2011/754 (E) ve 2012/137 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir? Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde  ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde  ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda arama sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, sanığın arama işlemine herhangi bir itirazının bulunmaması ve mahkeme huzurunda da suçunu ikrar etmesi karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/042/014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında Bakırköy 1. Fikri Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2011/774 Esas ve 2012/141 Karar sayılı, Dairemizde aynı gün incelenen ve bozulmasına karar verilen 2015/5624 Esasında kayıtlı dosyasının mevcut olduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosya getirtilip incelenerek birleştirilmesi, suç ve idianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddanamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle,sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13050, Karar No: 2011/156, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13050 E.  ,  2011/156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davacı vekili dava dilekçesinde, Yahyalı İlçesi sınırları içinde kurulacak olan Çamlıca III Hidro Elektrik Santralı Üretim Tesisi için gerekli olan taşınmaz malların kamulaştırılması amacıyla davalıya ait Yahyalı İlçesi, Yeşilköy Köyü 101 ada 129 nolu parselin Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi uyarınca bedelinin tespiti ile Hazine adına müvekkili kurum yararına tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne taşınmaz malın bedelinin tespitine, kamulaştırılan taşınmaz malın davalı adına olan tapusunun iptaline, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmazın Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş. adına Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırıldığı, Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş.’ye 49 yıl süreyle üretim faaliyeti göstermek üzere lisans verildiği, bu kurumun (Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş.nin) özel hukuk tüzel kişisi statüsüne sahip olduğu anlaşılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 15/c maddesine göre elektrik piyasasında üretim veya dağıtım faaliyetlerinde bulunan lisans sahibi özel hukuk tüzel kişilerinin kamulaştırma talepleri kurum tarafından değerlendirilir ve uygun görülmesi durumunda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nda belirtilen esaslar dahilinde kurumca kamulaştırma yapılır… Kamulaştırılan taşınmazın mülkiyeti üretim veya dağıtım tesislerinin mülkiyetine sahip olan ilgili kamu kurum veya kuruluşuna, bunların bulunmaması halinde ise Hazineye ait olur. Hazine adına tescil edilen taşınmazlar üzerinde Maliye Bakanlığı'nca kamulaştırma bedelini ödeyen lisans sahibi özel hukuk tüzel kişileri lehine bedelsiz irtifak hakkı tesis edilir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Bu yasa hükmünden de anlaşılacağı gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından kamulaştırma talepleri değerlendirilip, uygun görülen özel hukuk tüzel kişileri adına yapılan kamulaştırmalar sonucu kamulaştırılan taşınmaz malın mülkiyetinin ve daimi irtifak hakkının Hazine adına, salt kullanım hakkının ise adına kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tescil edilmesi gerekir.

Somut olayda Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından lisans verilen Çamlıca Elektrik Üretim A.Ş. adına yapılan kamulaştırma ile ilgili olarak 2942 sayılı Yasanın 10. maddesine göre açılan davada kamulaştırma bedeli tespit edilen kamulaştırılan malın mülkiyetinin Hazine adına, kullanım hakkının ise lisans süresince lehine kamulaştırma yapılan özel hukuk tüzel kişisi adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile kamulaştırılan taşınmazın kamulaştırmadan önceki maliki üzerinde bulunan tapu kaydının iptali ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu adına tapuya tesciline karar verilmesi,

2-Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, fasulye samanının herhangi bir ekonomik değeri olmadığı halde, bu samana değer belirlenerek yüksek bedele hükmedilmesi,

3-Kamulaştırılan taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların değerinin belirlenmesinde İlçe Tarım Müdürlüğü ve Orman İşletme Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekirken, fazla bedele hükmedilmesi,

4-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3738, Karar No: 2014/12658, Tarih: 15.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/3738 E.  ,  2014/12658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/223231

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

NUMARASI : 2009/165 Esas, 2012/1419 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğinden suça konu 29/08/2006 tarihli tadil tasarısında imzası bulunan İsmail Hakkı Gül ve Raşit Duran ile üzerine arsa devri yapılan Mehmet Lütfü Gül ve yerine sahte imza atılan Yunus Murat Kaba haklarında dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; ilgili dosyanın akıbeti araştırılıp, kesinleşmemişse davaların birleştirilmesi cihetine gidilmesi, hükme bağlanmış ise onaylı suretlerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içine getirtilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suç tarihinde Büyükçekmece 1. Noter Başkatibi olarak görev yapan sanığın Hoş Yapı Adi Komandit Şirketi adına düzenlenen tadil tasarısında şirket ortaklarından Yunus Murat Kaba'nın gerek asil gerekse de vekil sıfatıyla attığı imzaların huzurumda imzalandığını onaylarım şeklinde onayı bulunmasına rağmen imzaların Yunus'un eli ürünü olmadığının anlaşıldığı böylece sanığın görevinin gereklerini yapmakta gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek düzenleyip onayladığı belgeyle şirket aktifindeki arsanın satılması sonucu F.. K..'nın ve diğer ortakların mağduriyetine neden olmak biçiminde gerçekleştiği kabul edilen eyleminin TCK'nın 257/2. maddesi uyarınca ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 257/1. maddesi ile hüküm kurulması,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle suçu işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1948, Karar No: 2007/1829, Tarih: 21.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1948 E.  ,  2007/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu parsele dayanak yapılan ve komşu 56 parsele uygulanan 57500 metrekare yüzölçümlü 31 Tahrir numaralı vergi kaydı, 170 parsele uygulanan 17.11.1960 tarih 11 sıra numaralı tapu kaydı, 59 parsele uygulanan 27.7.1953 tarih 220 sıra numaralı tapu kaydı ve 33 tahrir numaralı vergi kaydı, 166 parsele uygulanan 10.2.1954 tarih ve 26 sıra numaralı ve 13.11.1957 tarih 26 sıra numaralı tapu kayıtlarının dairelerinden getirtilerek dosyasına konulması,

2- Komşu 181 parselin iktisap sebebini de gösterir kadastro tespit tutanağının onaylı sureti ile kesinleşmiş ise tapu kaydının celp edilerek, davalı ise dava dosyasının getirtilerek dosyasına konulması,

3- Davacının dayanağı 29 ve 38 tahrir numaralı vergi kayıtlarının dairesinden celbi ile dosyasına konulması,

4-Hazinenin temyiz dilekçesinde geçen Birecik Kadastro Mahkemesinin 1976/95 esas ve 1992/7 karar sayılı ilamına ilişkin dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek, dosyanın bulunamaması halinde kesinleşme şerhli tastikli birer ilam suretinin dosyasına konulması, bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5918, Karar No: 2014/5321, Tarih: 25.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/5918 E.  ,  2014/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şarkışla Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2012

NUMARASI : 2011/514-2012/748

Ş.. K.. ve S.. Ç.. aralarındki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen kabulüne dair Şarkışla Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 07.11.2012 gün ve 514/748 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde, 57, 78, 114, 205, 221, 222, 225, 276, 280, 392, 427, 450, 451, 522, 523, 716, 751 ve 753 parsel sayılı taşınmazlarda S. T.’nun paylarının bulunduğunu, 14.09.1979 tarihinden bu yana aralıksız çekişmesiz malik sıfatı ile vekil edenleri tarafından kullanıldığını, S. T.’nun 1979 yılında öldüğünü, tapu kayıtlarının Süleyman adına bulunan kayıtlar bakımından hukuki değerlerini yitirdiğini, Süleyman tarafından 14.09.1979 yılında harici satımla taşınmazları vekil edenlerine sattığını açıklayarak Süleyman payları bakımından anılan parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile vekil edenleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.T. tek mirasçısı S.. Ç.. davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; “… dava konusu 280, 427, 450, 225, 522, 57, 523, 753 sayılı parseller bakımından davanın kabulü ile bu taşınmazlarda bulunan S. T.’ya ait payların iptaline ve payları oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tescillerinin 205; 221, 222, 276, 716 ve 751 sayılı parseller hakkındaki dava kanıtlanamadığından reddine, 78, 114 ve 451 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki davanın ise feragat nedeniyle reddine…” karar verilmesi üzerine hüküm, davalı vekili tarafından yalnızca kabulüne karar verilen parseller yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nun 713/2. fıkrası kapsamında yer alan maliki 20 yıl önce ölmüş ve bu nedenle tapu kayıtlarının hukuki değerini yitirmiş hukuksal sebebine dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 2. fıkraları gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescili davasıdır.

Dava, TMK'nun 713/2. fıkrası kapsamında yer alan maliki 20 yıl önce ölmüş ve bu nedenle tapu kayıtlarının hukuki değerini yitirmiş hukuksal sebebine dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 2. fıkraları gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescili davasıdır.

Mahkemece kazanma koşulları ve süresinin davacılar yararına oluştuğu gerekçesiyle 8 adet parsel yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Dosya arasında bulunan muris S. T.’nun Şarkışla Sulh Hukuk Mahkemesi'ne verilen 27.01.2012 tarih 2012/30 Esas, 2012/57 Karar sayılı veraset belgesine göre S. T.’nun 25.11.1979 tarihinde öldüğü ve tek mirasçısının davalı S. T. (Ç.) olduğu belirlenmiştir. Dava konusu ve kabulüne karar verilen 280, 427, 450, 225, 522 ve 57 sayılı parsellerin tapu kayıtlarının hükmen paylı mülkiyet biçiminde pay sahibi ve miras bırakan S. T. ile diğer paydaşları adına 1955 yılında tapuya tescil edildikleri, 523 sayılı parselin itiraz edilmeksizin kadastro tutanağının kesinleştiği ve tapulama yoluyla 07.01.1954 tarihinde tam pay olarak Süleyman Tulumcu adına tapuda kayıtlı bulunduğu, 753 sayılı parselin gelen tapu kaydına göre 1962 yılında kamulaştırma nedeniyle ifraz gördüğü, 07.02.1962'den beri 247/1280 payın Süleyman adına kayıtlı bulunduğu, tapu kayıtlarının belirtilen tarihlerden sonra dava tarihine kadar ve halende mirasçısı adına intikal görmedikleri belirlenmiştir. 280, 427, 450, 225 ve 753 sayılı parselin 9 ile 10 paydaş adına paylı mülkiyet biçiminde tapuda kayıtlı bulundukları, 522 ve 57 sayılı parselin 2 paydaş adına paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı bulundukları tapu kayıtları ile sabittir.

11.07.2012 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar 280 sayılı parselin 15 yıl süreyle her üç davacı tarafından kullanıldığını, son 15 yılda ise Şit ve Kazım tarafından ekilip biçildiğini, 427 sayılı parselin yarısını G. T. bir kısım bilirkişilerin ise Kazım ve Şit’in kullandığını, bazı tanıkların ise bu parselin Gazi ve M. P.tarafından, 450 sayılı parselin yarısının davacılar yarısını ise G. T., 225 sayılı parselin Reşit ve Kazım tarafından kullanıldığını, bir kısmının ise 30 yıldan beri boş olduğunu, 522 sayılı parselin tamamının Şit ve Kazım’ın ekip biçtiklerini, (bir kısım kişiler ise 30 yıldan beri Gazi tarafından kullanıldığını), 57 parsel sayılı taşınmazın davacılar Şit ve Kazım, 523 sayılı parsel ilk 15 yıl sadece Şit, Kazım ve Kadim son 15 yılda Kadim’in kullanmadığını, 753 sayılı parselin ise Şit ve Kazım tarafından tasarruf edildiğini ancak bazı kişilere göre ise 30 yıldan beri yarısını Şit ve Kazım yarısını ise G. T. tarafından kullanıldığını bildirmişlerdir.