muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12870, Karar No: 2017/7434, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12870 E.  ,  2017/7434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/402, Karar No: 2023/537, Tarih: 18.10.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/402 E.  ,  2023/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : Ceza Genel Kurulu

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 4-1

I. HUKUKİ SÜREÇ

Sanık ...'in görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 257/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince oy çokluğuyla verilen 11.05.2023 tarihli ve 4-1 sayılı hükmün, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma istemli 04.09.2023 tarihli ve 94362 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Yargıtay Cumhuriyet savcısı sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, atılı suçun sabit olmadığı gerekçeleriyle temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

III. İNCELEME KONUSU VE KAPSAMI

Temyizin kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında son soruşturmanın açılması kararının birinci fıkrasında belirtilen olay kapsamında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün isabetli olup olmadığına ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Hâkimler ve Savcılar Kurulu 3. Dairesince 24.02.2015 tarih ve 952 sayı ile sanık ... hakkında soruşturma izni verildiği, Hâkimler ve Savcılar Kurulu 2. Dairesince 08.03.2016 tarih ve 122 sayı ile kovuşturma izni verildiği,

Sanığın Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi hâkimi olduğu, 01.09.2011-17.06.2013 tarihleri arasında Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi hâkimi olarak müstemir yetkili olduğu,

Silivri Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2012 tarihli ve 2011/7454 soruşturma numaralı iddianamesi ve bu davanın kovuşturma evresi ve sonraki aşamalara göre; inceleme dışı sanık ... tarafından başlatılan soruşturma sonucunda düzenlenen iddianamede; mağdur ...'ün suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, nitelikli dolandırıcılık, rüşvet, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma, taşıma veya bulundurma, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından Silivri 7 Nolu Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutukluyken 23.11.2011 tarihinde babası Zeki'nin vefatı nedeniyle talep üzerine İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesince 23.11.2011 tarihli ve 2011/749 Değişik iş sayılı kararla 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 116/2. maddesine göre dış güvenlik görevlisinin refakatinde, yol süresi hariç iki gün süreyle cenazesine katılmasına izin verildiği, bu iznin kullanılması kapsamında 24.11.2011 tarihinde saat 08.50 sıralarında mağdurun bulunduğu ceza infaz kurumundan Silivri Cezaevi Tabur Komutanlığı görevlilerince alındığı ve cenazenin bulunduğu Tekirdağ ili Muratlı ilçesine cezaevi ring aracıyla götürüldüğü, Muratlı İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerinin de katılımıyla mağdurun Muratlı ilçe merkezindeki cenaze evine ve cenazenin defnedildiği mezarlığa götürüldüğü, saat 16.30 sıralarında, mağdura refakat eden jandarma görevlileri olan şüphelilerin mağduru güvenlik yönüyle zaafiyet yaşanacağı gerekçesiyle ve İstanbul İl Jandarma Komutanlığının yazılı emri gereğince cenaze evinden alarak ilçeye yaklaşık 30 km mesafedeki Tekirdağ F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna götürdükleri, mağdurun geceyi burada geçirdiği, şüphelilerin 25.11.2011 tarihinde saat 08.00 sıralarında mağduru tekrar Tekirdağ Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan alarak Muratlı ilçesindeki cenaze evine götürdükleri, saat 15.00 civarında Silivri 7 Nolu Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna teslim etmek üzere yola çıktıkları ve izin süresinin bitmesinden yaklaşık 15 saat önce, saat 17.35 sıralarında mağduru Silivri 7 Nolu Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna teslim ettikleri, 5275 sayılı Kanun’un 116/2

.11.2011 tarihinde saat 08.00 sıralarında mağduru tekrar Tekirdağ Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan alarak Muratlı ilçesindeki cenaze evine götürdükleri, saat 15.00 civarında Silivri 7 Nolu Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna teslim etmek üzere yola çıktıkları ve izin süresinin bitmesinden yaklaşık 15 saat önce, saat 17.35 sıralarında mağduru Silivri 7 Nolu Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna teslim ettikleri, 5275 sayılı Kanun’un 116/2. maddesinde, kendisine mahkemece cenazeye katılma izni verilen tutukluların geceleyin veya izin süresinin herhangi bir zaman dilimini ceza infaz kurumunda geçirebilecekleri yönünde bir düzenleme bulunmadığı, bu madde uyarınca tutukluya verilen izne ilişkin mahkeme kararında da iznin kullanımı sırasında bu tür bir hürriyeti kısıtlayıcı işlemin yapılmasının öngörülmediği, uygulamaya ilişkin Cumhuriyet Başsavcılığınca da ilgili dış güvenlik görevlilerine bu yönde bir talimat verilmediği hâlde, mağdura mahkemece verilen iki günlük iznin yalnızca 14 saatinin kullandırıldığı, mağdurun Kanun’un amir hükmü ve mahkeme kararı gereğince cenaze izni kapsamında kullanabileceği 34 saatlik sürede hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakıldığı, mağdura refakat eden şüphelilere, mahalli emniyet görevlilerince güvenlik desteği sağlandığı ve mağdurun evi ile evin bulunduğu ilçenin güvenlik yönünden özel bir sorun taşımadığı hâlde, şüphelilerin İstanbul İl Jandarma Komutanlığından aldıkları kanuna aykırı, konusu suç teşkil eden yazılı emir gereğince müsnet eylemi işledikleri, mağdura refakat eden şüpheliler ... ve ...’nın İstanbul İl Jandarma Komutanlığının emir ve talimatları doğrultusunda anılan eylemi gerçekleştirdikleri, İstanbul İl Jandarma Komutanı şüpheli ...’nun konusu suç teşkil eden emri, astı konumundaki diğer şüphelilere verdiği, şüphelilerden İl Jandarma Komutan Yardımcısı ...’nın suç teşkil eden emri mesaj formatında yazılı olarak Silivri Cezaevi Tabur Komutanlığına gönderdiği, şüphelilerden Silivri Cezaevi Tabur Komutanı Binbaşı ... ve Sevk Bölük Komutanı Yüzbaşı ...’in de anılan emir doğrultusunda emri uygulayacak olan ve mağdura refakatle görevlendirilen diğer şüphelilere emir ve talimat vermek suretiyle açıklanan Kanun'a aykırı konusu suç teşkil eden eylemin işlenmesine sebebiyet verdikleri, eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, 4483 sayılı Kanun’un 2. maddesinde, bu Kanun’un kamu görevlilerinin sadece görevleri sebebiyle işledikleri suçlar hakkında uygulanabileceği öngörüldüğü, görev sırasında işlenen suçların Kanun’un kapsamı dışında bırakıldığı, eylemi işledikleri sırada ifa ettikleri görevin, 4483 sayılı Kanun kapsamında ve idari görev niteliğinde de olmadığı, hakkında cenazeye katılma izni verilen tutukluya yine mahkeme kararı gereğince refakat edilmesi şeklindeki görevin tüm unsurlarıyla adli görev niteliğinde olduğu ve 2803 sayılı Kanun’un 7

. maddesinde mülki görev olarak belirtilen ceza infaz kurumları ve tutukevlerinin dış korumalarını yapmak kapsamında bulunmadığı, aynı zamanda 08.08.2011 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren söz konusu Kanun çerçevesinde verilen karar uyarınca ifa edilen "refakat" görevinin yerleşik Yargıtay içtihatlarına konu sevk ve nakil görevleriyle de bir ilgisinin bulunmadığı, şüphelilerden ... savunmasında eylemin idari görev olmadığı, adli görev olarak nitelendirilmesi hâlinde de kendisinin İstanbul İl Jandarma Komutanı olması nedeniyle, hakkında CMK'nın 161/5. maddesi gereğince 2802 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğini iddia etmiş ise de anılan şüphelinin, diğer tüm şüphelilerin komutanı olarak emir ve komuta imkân ve yetkisine sahip bulunduğu, konusu suç teşkil eden emri veren en üst dereceli kolluk amiri konumunda olduğu, diğer şüphelilerin, Anayasa'nın 137 ve Türk Ceza Kanunu'nun 24/3. maddelerindeki, "Konusu suç teşkil eden emir hiçbir surette yerine getirilmez." hükmüne rağmen müsnet eylemi işlemelerinde birinci derecede etken olduğu, ancak şüphelinin savunmasında belirttiği istisnanın adli görevler sebebiyle işlenen suçlarla ilgili olarak uygulanabileceği, müsnet eylemin ise yukarıda açıklandığı üzere, görev sebebiyle işlenen suçlar kapsamında bulunmadığı, kişisel suç kapsamında olduğu ve doğrudan soruşturulmasında yasal zorunluluk bulunduğu, TCK’nın 109. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temadi eden suçlardan olduğu, bu suçlarda yetkili mahkemenin CMK’nın 12/2. maddesi uyarınca, kesintinin gerçekleştiği yer mahkemesi olduğu, mağdurun 24.11.2011 tarihinde saat 17.00 sıralarında Tekirdağ Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna götürülmesiyle başlayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi, mağdurun 25.11.2011 tarihinde saat 08.00 sıralarında tekrar ......’daki cenaze evine götürülmesine kadar devam ettiği, aynı gün saat 16.00’da mağdurun Silivri’ye getirilme amacıyla cenaze evinden çıkarılmasıyla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin, mağdurun izninin bitmesinden yaklaşık 15 saat önce ve cenaze evinde ya da mahallinde bulunma hakkına sahip olduğu saat 17.35’te Silivri 7 Nolu Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna teslim edilme anına kadar sürdüğü, dolayısıyla, kesintinin gerçekleştiği yerin Silivri olduğu, suçun işlenmesinde şüpheliler ..., ..., ... ve ...’in kanuna aykırı konusu suç oluşturan emir vermek suretiyle azmettiren statüsünde oldukları, şüpheliler ... ve ...’nın ise konusu suç oluşturan emri uygulamak suretiyle doğrudan fail olduklarından ..., ..., ... ve ...’in TCK’nın 38. maddesi yollamasıyla 109/1-3.b-d, şüpheliler ... ve ...’nın ise 109/1-3.b-d maddesi uyarınca cezalandırılmasının talep ve iddia olunduğu, Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi hâkimi olan sanık ...’in 14.03.2012 tarihli karar ile söz konusu iddianameyi kabul ettiği, sanık ...’in yargılamanın 17.04.2012 tarihli ilk duruşmasına katıldığı, bu duruşmada ara kararla CMK’nın 12/2

... ve ...’nın ise konusu suç oluşturan emri uygulamak suretiyle doğrudan fail olduklarından ..., ..., ... ve ...’in TCK’nın 38. maddesi yollamasıyla 109/1-3.b-d, şüpheliler ... ve ...’nın ise 109/1-3.b-d maddesi uyarınca cezalandırılmasının talep ve iddia olunduğu, Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi hâkimi olan sanık ...’in 14.03.2012 tarihli karar ile söz konusu iddianameyi kabul ettiği, sanık ...’in yargılamanın 17.04.2012 tarihli ilk duruşmasına katıldığı, bu duruşmada ara kararla CMK’nın 12/2. maddesi uyarınca yetkisizlik itirazının reddine ve yine sanıkların davaya konu eylemlerinin mülki görev olmadığı, adli görevi ilgilendirmesi nedeniyle sanıklar müdafilerinin soruşturma izni için durma kararı verilmesi yönündeki taleplerinin reddine karar verdiği, yine bu duruşmada mahkeme hâkiminin Silivri Cumhuriyet Başsavcısının eşi olduğu ve tarafsız davranamayacağı gerekçesiyle hâkimin reddi taleplerini oturum arasında karara bağlanmasına, red hususundaki taleplerin mahkeme hâkiminin görüşü ile birlikte değerlendirilmek üzere Silivri Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verdiği, oturum arasında hâkimin reddi taleplerinin yerinde olmadığına dair görüş ile birlikte dosyanın Silivri Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Silivri Ağır Ceza Mahkemesince 30.04.2012 tarih ve 2012/511 Değişik iş sayı ile hâkimin reddi talepleri yerinde görülmediğinden talebin reddine karar verildiği, sonraki duruşmalara izinli veya raporlu olmasından yahut görevlendirme nedeniyle katılamadığı ve bu duruşmalar için adalet komisyonu başkanınca inceleme dışı sanık ...’nin görevlendirildiği, yapılan yargılama sonucunda Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesince 27.06.2012 tarih ve 88-408 sayı ile inceleme dışı sanık ... tarafından sanıklar ..., ..., ... ve ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya azmettirme suçundan TCK’nın 38. maddesi yollaması ile 109/1, 3-b, d ve 62/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar ... ve ...'nın aynı suçtan TCK’nın 109/1, 109/3-b, d, 62/1 ve 51. maddeleri gereğince ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, inceleme dışı sanık ... ... tarafından 10.07.2012 tarihinde kararın görüldü işleminin yapıldığı, hükmün sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesince 21.03.2013 tarih ve 259-3060 sayı ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen hükümlerin TCK’nın 53/1-c maddesi eleştirisi ile düzeltilerek, diğer sanıklar hakkında kurulan hükümlerin ise doğrudan onanmasına oy çokluğu ile karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 28.05.2013 tarih ve 266638 sayı ile anılan karara itiraz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesince 13.06.2013 tarih ve 6119-7594 sayı ile sanıklara atılı suçun unsurlarının oluşmaması ve suç işleme kastı ile hareket etmemeleri nedeniyle itirazın kabulüne, Yerel Mahkeme kararının bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesince 18.07

.05.2013 tarih ve 266638 sayı ile anılan karara itiraz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesince 13.06.2013 tarih ve 6119-7594 sayı ile sanıklara atılı suçun unsurlarının oluşmaması ve suç işleme kastı ile hareket etmemeleri nedeniyle itirazın kabulüne, Yerel Mahkeme kararının bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesince 18.07.2013 tarih ve 235-644 sayı ile bozma ilamına uyularak sanıkların beraatlerine karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; sanık ...'i tanımadığını, ilk defa duruşmada karşılaştıklarını, sanığın eşi olan Silivri Cumhuriyet Başsavcısı ... ile husumetli olduğunu, sanığın eşinin kurbanı olduğunu düşündüğünü, hakkında yasalara aykırı bir şekilde soruşturma yapılarak iddianame düzenlendiğini, bu iddianame ile ilgili olarak ilk duruşmada gerekli itirazları yaptıklarını, sanığın hiç duraksamaksızın itirazı reddettiğini, itirazın soruşturma ve yargılama usulüne ilişkin olduğunu, itirazlar reddedilince yargılanma yolunun açılmış olduğunu, yargılama sonrasında gelinen süreç de düşünüldüğünde hakkında yapılan işlemlerin örgütsel faaliyet kapsamında olduğu kanaatine vardığını,

Tanık ...; sanığı tanımadığını, olay tarihinde Silivri 7 Nolu Ceza İnfaz Kurumu 2. müdürü olarak görev yaptığını, kurumda tutuklu olarak bulunan ...'ün eşi ve ağabeyi savcılık izni ile ziyarete geldiğini, tutukluya babasının trafik kazasında vefat ettiği söylenince sakinleştirmek üzere yanlarına gittiğini, izin almak isteyip istemediğini sorduğunu, ailesi ve avukatının İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinden izin talebinde bulunduğunu, tutuklu ...'ün izin dilekçesini infaz kalemine götürdüğünü, mahkemenin izin kararı kendilerine ulaştıktan sonra inceleme dışı sanık ...'e mesai saatleri dışı olduğu için nasıl bir yol izleyecekleri hakkında telefonla görüş sorduğunu, onun talimatları doğrultusunda gerekli izin belgelerini infaz kalemindeki zabıt kâtibinin hazırladığını, Jandarmanın gerekli güvenlik önlemlerini alması için de belgelerin bir suretini jandarmaya faksladığını, sonrasında evrakı imzalaması için cezaevi şoförü ile inceleme dışı sanık ...'in evine gönderdiğini, belge imzalandıktan sonra evrakın jandarmaya teslim edildiğini, genel uygulamanın bu şekilde olduğunu, bahsettiği gibi hükümlü izin belgesinin Ceza İnfaz Kurumu Koruma Jandarma Tabur Komutanlığına faks yoluyla gönderildiğini, aldıkları talimat doğrultusunda izin dönüş saatinin 16.00 olarak belirtildiğini, ancak daha sonra inceleme dışı sanık ...'in evrakta yazan "saat 16.00" ibaresini çizip üzerini paraf ettiğini, evrakın bu şekilde jandarmaya teslim edildiğini,

İfade etmişlerdir.

Sanık ...; suça konu iddianamenin görevli olduğu 2. Asliye Ceza Mahkemesine tevzi edilerek gönderildiğini, yasal 15 günlük süre içerisinde iddianame üzerinde inceleme yaptığını ve Adalet Bakanlığı tarafından adliyelere gönderilen özel soruşturma usulleri isimli kitapta belirtildiği üzere kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun herkes tarafından işlenebilen ve ayrıca temadi eden suçlardan olması nedeniyle temadinin en son Silivri sınırlarında sona erdiğini gözeterek müstemir yetkili olduğu mahkemeyi yetkili ve görevli olarak gördüğünü, bahsettiği kitaba göre de soruşturmanın usulüne uygun olduğunu belirleyerek iddianamenin kabulüne karar verdiğini, yargılama başladığında sanık ve müdafiinin usule yönelik itirazlarını gerekçesini göstererek reddettiğini, bunun üzerine eşi olan Silivri Cumhuriyet Başsavcısıyla husumetli olduğu ve tarafsız olamayacağı iddiasıyla katılanın hâkimin reddi yoluna başvurduğunu, inceleme mercii tarafından talebin reddedildiğini, yapacağı yargılamaya güvenilmediğinin belirtilmesi karşısında dosyanın duruşmalarına çıkmama yönünde vicdani olarak bir karar aldığını, bu yargılamanın ondan sonraki aşamalarına izin, rapor gibi yasal sebeplerle katılmadığını, yargılama sonucunda mahkûmiyet kararı verildiğini, Yargıtay ilgili Ceza Dairesince verilen hem onama, hem de bozma ilamlarında görevi kötüye kullandığı iddia edilen usule ilişkin herhangi bir eksiklikten bahsedilmediğini, bir eleştiriye de yer verilmediğini, hangi hâkim olsa aynı kararı vereceğini, 15 Temmuz 2016 tarihinden sonra bu soruşturma gerekçe gösterilerek terör örgütü üyesi olduğunun iddia edildiğini, açığa alındığını ve hakkında ihraç kararı verildiğini, ilk işlem olarak görev yeri ve yetkisinin değiştirildiğini, daha sonra ihraca kadar giden işlemler yapıldığını, kasıtlı olsa ve terör örgütü üyesi olsa, daha önce Balyoz ve Ergenekon davalarında Silivri Cezaevi önünde açıklama yapan ve haklarında Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Hakkında Kanunu'na muhalefet etme suçundan dava açılan... ve ...'ın sanık olarak yargılandığı davada mahkûmiyet kararı vermesi gerekeceğini, oysaki hâkimlik mesleğinin gereği olarak tarafsız bir şekilde objektif olarak yargılama yaptığını, bu kişiler hakkında ifade özgürlüğü kapsamında demokratik haklarını kullandıkları gerekçesiyle beraat kararı verdiğini, Silivri Adliyesinde görevliyken söz konusu dosyanın mağdurunun ifadeye geldiğini, o gün Asliye Hukuk Mahkemesinin duruşmasında görevlendirilmesi ve dosya sayısının çokluğu sebebiyle mağdurun ifadesinin alınması için adalet komisyonu başkanlığına görevlendirme talebinde bulunduğunu, bunun üzerine bir başka hâkimin görevlendirildiğini ve mağdurun ifadesinin alındığını, o günkü duruşma şartları itibarıyla devam eden duruşmadan çıkıp mağdurun ifadesini almasının zaman anlamında mümkün olmadığını, mağdurun biran önce ifade verdikten sonra gitmek istemesi nedeniyle mağduriyete sebep olmaması için hâkim görevlendirilmesini talep ettiğini, katılan ..

...'nun sanık olarak yargılandığı dosyada usule yönelik olarak yapılan itirazlar nedeniyle kurduğu ara kararda suçlamanın adli görevi ilgilendirmesi ve adli görev sırasında olması nedeniyle şahsi suç olması sonucunu değiştirmeyeceği gerekçesi ile itirazı reddettiğini, hukuki kanaatinin bu yönde olduğunu, atılı suçun maddi ve manevi unsurunun oluşmadığını, iddianamenin kabulü kararının bir son karar olmadığını, esasa etkisinin bulunmadığını, aksinin düşünülmesi hâlinde usule ilişkin eksikliğin her aşamada giderilebileceğini, hâkimin reddi talebinin ilgili mahkeme tarafından reddedilmesine rağmen devam eden duruşmaların hiçbirine çıkmadığını savunmuştur.