muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/834, Karar No: 2017/121, Tarih: 28.02.2017

14.11.2014 günü saat 14.45 sıralarında Bağcılar Güven Timlerince yapılan devriye görevi sırasında, haber merkezinden ... Mahallesi .....Caddesi No: 144 sayılı iş yerinin arka kısmında bulunan yeşil alanda uyuşturucu madde satışı yapıldığının anons edildiği, ancak bu bilgiyi destekleyen emarelerin bulunmaması nedeniyle doğruluğunun araştırılması için görevlilerce aynı anda söz konusu yere gidildiği, bu nedenle suç şüphesinin henüz Cumhuriyet savcısına bildirilmediği ve soruşturma evresinin başlamadığı aşamada çevrede gözlem yapıldığı sırada; sanık ... ile tanık ...'in görüldüğü, sanık ...'in sağ cebinde bulunan poşetten çıkardığı beyaz kağıt parçasını tokalaşarak tanık ...'e verdiğinin, karşılığında ise 20 Lira aldığının görülmesi üzerine, uyuşturucu madde alışverişi yapıldığı değerlendirilerek, sanık ... ve tanık ...'in durdurulduğu, yapılan üst yoklamalarında sanık ...'in montunun sağ cebinde bulunan poşette 135, tanık ...'in pantolonunun çakmaklık cebinde ise 2 paket halinde uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği olayda; 2559 sayılı PVSK'nun Ek 5. maddesi uyarınca, uyuşturucu madde suçlarıyla daha etkin mücadele etmek amacıyla olayları takip etmekle görevlendirilen kolluk görevlilerinin uyuşturucu madde satıldığı belirtilen yerde araştırma yaptıkları sırada, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan edindikleri izlenime göre, tedirgin davranışları nedeniyle dikkat çeken sanık ... ve tanık ...'i suç işleyecekleri ya da işlemekte oldukları şüphesine ve bu makul sebebe dayanarak takibe aldıkları, bir süre sonra sanık ...'in tanık ...'e para karşılığında suç konusu uyuşturucu maddeleri verdiğinin görüldüğü, somut emarelere dayanmayan bilgi hakkında olay yerinde araştırma yapan ve bu kapsamda şüpheli davranışları nedeniyle sanık ... ve tanık ...'i izlemekte olan görevlilerin, sanık ...'in uyuşturucu madde satmasıyla işlenmekte olan bir suçla diğer bir anlatımla “suçüstü” hali ile karşılaştıkları ve buna bağlı olarak da suç işlerken rastlanan tanık ... ile sanık ...'i, CMK'nun 90. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile aynı maddenin 4. fıkrası ve PVSK'nun 13. maddesinin 1. fıkrasının (A) bendi ile Ek 6. maddesi gereğince yakaladıkları, ardından bu maddelerin verdiği yetkiye dayanarak, kaçmalarını veya kendilerine ya da başkalarına zarar vermelerini engellemek ve yine işlenmiş olan suçun delilinin tespit edilmesi ve karartılmasını önlemek amacıyla derhal gerekli tedbirleri alarak, bu kapsamda tanık ... ile sanık ...'in üst yoklamalarını yapıp suç konusu uyuşturucu maddeleri muhafaza altına aldıktan sonra uyguladıkları tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi vererek, aldıkları emirler doğrultusunda soruşturma işlemlerine başladıkları, yine PVSK'nun Ek 6. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8

... ile sanık ...'in üst yoklamalarını yapıp suç konusu uyuşturucu maddeleri muhafaza altına aldıktan sonra uyguladıkları tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi vererek, aldıkları emirler doğrultusunda soruşturma işlemlerine başladıkları, yine PVSK'nun Ek 6. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (f) bendindeki düzenlemeye göre de; suçüstü halinde ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan uyuşturucu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, Özel Daire bozma kararında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 08.03.2016 gün ve 15981-1368 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6364, Karar No: 2014/436, Tarih: 27.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6364 E.  ,  2014/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2011/913-2012/860

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 24.05.2013 gün ve 2013/2341 Esas, 2013/3455 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi birleşen dosyada şikayetçi TMSF tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl dosya şikâyetçisi S. K. vekili, borçluya ait taşınmaz hissesinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde kendilerine pay ayrılan kurumların alacaklarının, taşınmazın aynından kaynaklanan alacakların satış aşamasında ödenmiş olması nedeniyle imtiyazlı olmadığını, vergi alacaklarının borçlunun ortağı olduğu şirketin borçlarından oluştuğunu ve ortağın mal varlığına haciz konulmasının yasaya aykırı olduğunu, işçi alacaklısı olan müvekkilinin alacağının imtiyazının dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya şikâyetçisi TMSF vekili, müvekkilinin Mersin 7. İcra Müdürlüğü'nün 2001/1417 ve Mersin 8. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3510 sayılı takip dosyalarının alacaklısı olduğunu, Vergi Dairesi alacaklarının taşınmazın aynından kaynaklanmadığını ve şirketin vergi borcu için ortağın mal varlığına konulan haczin yasaya uygun bulunmadığını, müvekkilinin alacağından dolayı konulan haczin 05.03.1999 tarihli olup, vergi alacakları için konulan hacizlerden önce olduğunu, TMSF alacaklarının takip ve tahsilinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğini, bu itibarla paranın müvekkilinin alacaklı olduğu iki dosya arasında garameten paylaştırılmasını sağlayacak şekilde sıra cetveli düzenlenmesini teminen mevcut sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunanlar şikâyetin reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İcra Mahkemesi'nce iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikâyetçi S. K. şikâyetinin kendisinden önceki kamu hacizlerine iştirak edemeyeceği gerekçesiyle reddine, şikâyetçi TMSF’nin şikâyetinin haciz tarihlerinin önceliğine ve satış tarihinde ayakta bulunduklarının anlaşılmasına göre kabulüne dair verilen karar şikayetçi Seval ve şikayet olunan A.. B.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 24.05.2013 tarih ve 2013/2341 Esas, 2013/3455 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, asıl dosyada şikayet olunan, birleşen dosyada şikayetçi TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, asıl dosyada şikayet olunan, birleşen dosyada şikayetçi TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen dosyada şikayetçi (TMSF) vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34508, Karar No: 2019/5805, Tarih: 14.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/34508 E.  ,  2019/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde garson olarak çalıştığını, emekli olarak işten ayrıldığını iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram-genel tatil, yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıya işçilik alacakları ve kıdem tazminatı olarak 14.881,68 TL ödeme yapıldığını, bahşiş konusunda müvekkilinin bilgisinin olmadığını, davacının kural olarak genel tatillerde çalışmadığını, fazla çalışması var ise bordrolarda tahakkuk ettirilip ücretinin ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını, izin formlarının bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının iddiası bahşiş dahil net 2300 TL ücretle çalışma olup bu husus mahkemenin de kabulünde olduğu gibi dosya kapsamına da uygundur.

Bu şekilde bahşişle çalışılan işyerlerinde fazla mesainin zamsız saat ücretinin bahşişle ödendiği bu nedenle fazla mesainin saat ücretinin 0,5 katı olarak hesaplanması gerektiği dairemizin yerleşik uygulamasıdır. Bu nedenle fazla mesainin tamamının sadece 0.5 katsayıyla hesaplanması gerekirken bir kısmının 1.5, bir kısmının da 0.5 katsayıyla hesaplanması hatalıdır.

Yeniden bozmaya uygun hesap yapılıp hüküm kurulurken kararı sadece davalının temyiz ettiği dikkate alınarak takdiri indirim oranı aynen korunup miktar açısından usulü kazanılmış hakka da dikkat edilmesi gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

3- Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK.nun 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/739, Karar No: 2017/12239, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/739 E.  ,  2017/12239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11044, Karar No: 2017/1412, Tarih: 21.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2015/11044 E.  ,  2017/1412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiği veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranılmadığı takdirde dosyanın yeniden ele alınması durumunda, sanığa ihbar evrakı da eklenerek dosyanın yeniden ele alındığı ve duruşmaya gelinmemesi durumunda karar verileceğine dair açıklamalı tebligat gönderilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın eşinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11770, Karar No: 2023/2663, Tarih: 07.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/11770 E.  ,  2023/2663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/378 E., 2016/43 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/378 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.11.2020 tarihli ve 2016/217431 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği;

1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

3.Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.11.2020 tarihli ve 2016/217431 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği;

1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

3.Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1."Sanık ... hakkında yüklenen kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı veya sondaj yapmak suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanık aşamalarda suçlamayı kabul etmediğini savunmuş, tanıklar ... ve ... sanığı tanımadıklarını ve kazı yapılan yerde görmediklerini beyan etmişlerdir. Sanığın inkar yollu savunmaları ile tanıkların beyanları dikkate alındığında sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli, inandırıcı ve kesin delil elde edilemediği kanaatine varılarak sanığın yüklenen suçu işleyip işlemediği hususunda mahkememizce yoğun şüpheye düşülmüştür. Ceza Muhakemesi Hukukunun temel prensiplerinden olan ve her hukuk devletinde kabul edilip masumluk karinesi ile yakından ilgisi olan ''şüpheden sanığın yararlanacağı'' ilkesi ışığında; yapılan ceza muhakemesi sonunda fiilin sanık tarafından işlendiği % 100 sübuta ermediği taktirde beraat kararı verilecektir. Böyle bir ilkenin kabul edilmesinin sebebi, bir suçlunun cezasız kalmasının, bir masumun mahkum olmasına tercih edilmesidir; başka bir ifade ile masumluk karinesidir. Somut olayda sanık ...'nin yüklenen suçu işlediğine dair her tür şüpheden uzak, yeterli, inandırıcı ve kesin delil elde edilemediği, bu noktada ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi ve masumluk karinesi için uygulama alanı doğduğu anlaşılmakla CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmektedir.

2. Sanık ... savunmasında; "Ben üzerime atılı suçu kabul etmiyorum, bana okumuş olduğunuz iddianamede ismi geçen sanıklardan sadece ...'ı tanırım, kendisi de benim gibi güvenlik görevlisidir. Ben kesinlikle iddianamede belirtildiği şekilde define bulmak amacıyla kazı yapmadım kazı yapıldığına şahit olmadım böyle bir eylemin varlığından da haberim yoktur, neden benim ismimin geçtiğini de halen anlamış değilim. Bu nedenle öncelikle beraatime, mahkeme aksi kanaatte ise lehime olan hükümlerin uygulanmasını talep ediyorum, Ben atılı suçu işlemediğim için hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine muvafakatim yoktur." demiştir.

3. Temyiz dışı sanık ... savunmasında; "Üzerime atılı suçu anladım. Olaya ilişkin karakolda vermiş olduğum ifademi aynen tekrar ederim. Benim söz konusu kazı olayı ile hiçbir ilgim yoktur. Olay tarihinde TİGEM'in soğuk hava deposunda görev yapmaktaydım. Tüm gün depodan ayrılmam söz konusu olmadı. Ekmek ve yiyecek dağıtımı yaptığım için ve bunu devamlı olarak açık olması gerektiğinden depodan ayrılmam mümkün değildir. Olay tarihinden sonra emekliliğim geldiği için iş yerinden ayrıldım. Emekliye ayrılmamın suçlamayla bir ilgisi yoktur. Diğer sanıkları iş yeri arkadaşı olarak tanırım. Ancak sanıklarla birlikte kazı yapmamız söz konusu değildir. Suçsuzum beraatime karar verilmesini talep ederim. Mahkemenin aksi kanaate varması halinde lehime olan kanun maddelerinden yararlanmak istiyorum. Mahiyetini tarafıma açıklamış olduğunuz hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin hakkımda uygulanmasını talep ederim Jandarma karakolunda ifade verirken avukatım eşliğinde ifade vermiştim. Ancak şuan avukatım yoktur." demiştir.

4.Temyiz dışı sanık ... savunmasında; "Üzerime atılı suçu anladım. Benim jandarma karakolunda vermiş olduğum ifadem geçerli değildir. Çünkü bende panik atak rahatsızlığı bulunmaktadır ve ifadem alındığı esnada karakoldaki görevlilerin söylediklerine evet şeklinde cevaplar verdim. Aslında olaya ilişkin benim herhangi bir anlatımım olmamıştır. Rahatsızlığım nedeniyle o şekilde ifade söz konusu olmuştur. TİGEM arazisinde diğer sanıklarla birlikte kazı yapmam söz konusu değildir. Olay günü ben tüm gün idari binanın önünde görev yaptım. İdari binanın bulunduğu yerden hiç ayrılmadım. Mevcut kazıların kimin tarafından yapıldığını bilmiyorum. Maaşım yetersiz olduğu için işimden ayrıldım ve başka bir işe girdim. Ayrıca sanıklardan sadece ...'yu işim gereği tanıyordum. Diğer sanıkları tanımam. Suçlamayı kabul etmiyorum. Suçsuzum beraatime karar verilmesini talep ederim. Mahkemenin aksi kanaate varması halinde lehime olan kanun maddelerinden yararlanmak istiyorum. Mahiyetini tarafıma açıklamış olduğunuz hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin hakkımda uygulanmasını talep ederim." demiştir.

5. Temyiz dışı sanık ... savunmasında; "Ben üzerime atılı suçlamaları kesinlikle kabul etmiyorum, olay tarihinde ben zaten resmi olarak izinliydim ve kesinlikle kazı yapmadım iddianamede adı geçen ... isimli şahsı tanımam ancak diğer kişiler benim mesai arkadaşlarım olurlar, bu kazı işlemi ile benim herhangi bir alakam yoktur ancak neden bu şekilde bir isnatta bulunduğu konusunda bir bilgim yoktur, o dönem güvenlik amiri olmam sebebiyle sürtüştüğüm kişiler bulunmaktaydı, bu durum onların iftirasıda olabilir, olay görgü tutanağında adı geçen... isimli şahsı tanımıyorum ve neden bu şekilde olayı gördüklerini beyan etmişlerdir bunuda bilemiyorum suçsuz olduğumdan beraatimi talep ediyorum, ayrıca diğer mesai arkadaşlarımında bu olay ile ilgileri yoktur. Üzerime yüklenen suçun sübut bulması ve hakkımda mahkumiyet kararı verilmesi halinde hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine muvafakatim vardır." demiştir.

6.Tanık ... beyanında; "Ben halen TİGEM işletme müdür yardımcısı olarak görev yapmaktayım. Olay tarihinde de aynı görevdeydim. Ben olaydan hayvancılık şefi ...'ın bana bilgi vermesi üzerine haberdar oldum. TİGEM arazisi içerisinde kazı yapıldığını ve bu kazının işletmeye ait kepçenin izinsiz götürülmesi yönünde yapıldığını söyledi. Kazıyı kimlerin yaptığını bana söylemedi. Anladığım kadarıyla o da kimin yaptığını bilmiyordu. Çünkü kazı olayından yaklaşık iki hafta kadar sonra bilgimiz oldu. Olayla ilgili Jandarmaya şikayetçi olduktan sonra Jandarma tarafından yapılan tespitler neticesinde kimlerin kazı yaptığı ortaya çıktı. Konuyla ilgili işletme müdürümüz ...'a bilgi verdim. Biz işletme olarak sanıklar hakkında kepçenin izinsiz kullanılması ile ilgili olarak idari işlem yaptık. Kazı yapılan yere baktığımızda herhangi bir tarihi eser ya da benzeri bir şey yoktu. Kazının yapıldığı yerin yakınında taş ocağı bulunmaktaydı. Benim bilgim ve görgüm bundan ibarettir." demiştir.

7.Tanık ... beyanında; "Ben halen TİGEM işletme müdür yardımcısı olarak görev yapmaktayım. Olay tarihinde müdür yardımcılığı görevine yeni atanmıştım. Bu nedenle olayla ilgili çok fazla bilgim yoktur. İşletmemize ait kepçenin izinsiz alınarak işletme arazisinde kazı yapıldığını öğrendim. Bu bilgiyi diğer müdür yardımcımız Şevket Bey'den öğrendim. Olaydan uzun süre sonra kazı yapılan yere gittim. Beyan ettiğim gibi o dönemde yeni atandığım için olayla ben ilgilenmemiştim. Benim bilgim ve görgüm bundan ibarettir." demiştir.