muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2495, Karar No: 2011/3799, Tarih: 24.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2495 E.  ,  2011/3799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.09.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayalı geçit irtifakı kurulması istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve krokisinde kırmızı renkle gösterilen ve (A) harfi ile işaretlenen 10 sayılı parsel üzerinden davacının 126 ada 20 sayılı parseli yararına geçit kurulmuştur.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Ne var ki, eldeki davada kurulan geçit güzergahı davalıların 10 sayılı parselini bölmekte ise de, mahkemece doğru olarak saptandığı üzere geçit için en uygun alternatiftir. Ancak bu gibi durumlarda, kurulan geçit sebebiyle taşınmazın geometrik şekli ve kullanma bütünlüğü bozulduğundan, geçit için ödenmesi gereken bedel, sadece geçit alanının bedeli değil, kullanma bütünlüğü bozulduğundan taşınmazda bu sebeple oluşan değer kaybı da olmalıdır.

Mahkemece, yapılan bu saptama gözetilmemiş, sadece geçit güzergahı için takdir edilen bedel depo ettirilerek davacı parseli lehine geçit tesis edilmiştir.

Yapılması gereken iş, yerinde yeniden keşif yapılarak bilirkişilere davalıların taşınmazında kullanma bütünlüğünün bozulması sebebiyle uğranılan zararı da hesaplatmak, bu miktarı da davacıya depo ettirerek istemi sonuca bağlamak olmalıdır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 24.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3624, Karar No: 2008/5411, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3624 E.  ,  2008/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ...’ın alacağının fahiş hesaplandığını, müvekkil bankanın da 6183 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca ilk hacze garameten iştirak etmesi gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Mahkemece davacı alacağının Bankalar Kanununun Ek. 5. maddesi uyarınca fon lehine girişilen hükümlerden yararlandığı, bu nedenle 6183 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca ilk hacze garameten iştirak etmesi gerektiği belirtilerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

SGK (Sosyal Güvenlik Kurumu) Başkanlığı vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı SGK Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 15.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7188, Karar No: 2014/4143, Tarih: 27.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7188 E.  ,  2014/4143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi 2. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in adli sicil kaydına esas teşkil eden ilamın onaylı örneği temin edilerek hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

Adli para cezasının hesabında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve bulunan sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği, buna göre belirlenen 45 gün üzerinden TCK.nın 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim uygulanarak ulaşılan 37 gün karşılığı 740 TL'ye hükmedilmesi gerekirken, mahkemece 45 gün karşılığı 900 TL. adli para cezası tayin edilerek, bu adli para cezasından aynı kanunun 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle 750 TL'ye hükmedilerek, 5237 Sayılı TCK.nın 61/8. maddesine muhalefet edilmesi,

Sanık hakkında adli para cezası için belirlenen gün sayısı, adli para cezasına çevrilirken dayanak Kanun maddesi olan TCK.nın 52/2. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmeyerek CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli hükmün 1. fıkrasında yer alan "... sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak günlüğü 20,00 TL den hesap edilerek 45 gün karşılığı, 900,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "...45 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına," yazılması, izleyen 2. fıkrada yer alan "...750,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkartılarak yerine ".. 37 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına," yazılması ve 3. fıkra olacak şekilde "Sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak tayin edilen 37 gün adli para cezası TCK.nın 52/2. maddesi gereğince 1 gün karşılığı 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın 740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4317, Karar No: 2025/2604, Tarih: 26.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/4317 E.  ,  2025/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2023/29 E., 2024/32 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen uygulama kadastrosu davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Sivas ili Merkez ilçesi ... (...) köyü çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/2-A maddesi uyarınca 2019 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında, tapuda ... ve müşterekleri adına kayıtlı bulunan eski 112 ada 1 parsel sayılı ve 6.658,62 metrekarelik yüzölçümündeki taşınmaz, 6383 ada 1 parsel numarasıyla ve 8.449,29 metrekarelik yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

İtirazı kadastro komisyonu tarafından reddedilen davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında davalıya ait 6383 ada 1 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümündeki artışın, taşınmazın batısındaki tescil harici kısımdan kazanıldığını öne sürerek hukuka aykırı miktar fazlası tescilin iptali ile terkinine, bunun mümkün görülmemesi halinde aynı ada son parsel numarası verilerek Hazine adına tesciline, sınırlandırma, güncelleme, yüzölçümü hatalarının giderilmesine ve düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili yargılama sürecindeki beyanlarında; taşınmazın sınırlarında değişiklik olmadığını ve taşınmazın sınırının dereye kadar olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalılar tarafından cevap dilekçesi verilmemiştir.

Davalı ... vekili yargılama sürecindeki beyanlarında; taşınmazın sınırlarında değişiklik olmadığını ve taşınmazın sınırının dereye kadar olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalılar tarafından cevap dilekçesi verilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda "mahalli bilirkişi taşınmazın batı sınırının ırmağa kadar olduğunu jeolog bilirkişisi de taşınmazın taşkın sahasında kalmadığını belirtmiş ise de tesis kadastrosu paftası ve tesis ölçü krokisinde taşınmazın dereye kadar sınırlandırılmadığı, dere(ırmak) ile taşınmaz arasında ırmak yatağı olan tescil harici kısmın bulunduğu, bu kısmın 6383 ada 1 parsel zeminde bir bütün olarak kullanılmakta olup aralarında sınır bulunmadığı, uygulama kadastrosunun ise taşınmazın fiili kullanım durumuna göre yapılarak ırmak sınırın sabit sınır olarak alındığını, ancak sınırlandırma hatası yapıldığını, sınırın geçerli sınır olduğunu, tesis kadastrosu sırasında da ekli 276 ve 297 numaralı köşe noktaları arasında tersimat hatası yapıldığı" gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 6381 ada 1 parselin uygulama kadastro tespitinin iptaline, fen bilirkişilerinin 16.12.2020 havale tarihli raporunda 6381 ada 1 parsel sınırları içerisinde kalan (A) harfi ile gösterilen 889,73 metrekarelik alanın tescil harici dere sınırları içerisine dahil edilmesine, böylelikle 6381 ada 1 parselin 7.559,56 metrekarelik yüzölçümüyle tapuya tesciline karar verilmiş, bilahare hüküm kurulan parselin 6383 ada 1 parsel olarak yazılması gerekirken parsel numarasının 6381 ada 1 parsel olarak sehven yazıldığı belirtilerek hüküm yerindeki parsel numarasının 6383 ada 1 parsel olarak düzeltilmesi hususunda tashih şerhi düzenlenmiş; hükmün, davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince "İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve kanuna uygun olduğu" gerekçesiyle davacı ... vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvuruları esastan reddedilmiş; kararın davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 02.05.2023 tarihli ve 2021/16573 Esas, 2023/2623 Karar sayılı kararıyla "İlk Derece Mahkemesince yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı belirtilerek yöntemine uygun bir şekilde araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda "bilirkişiler tarafından tanzim edilen raporlarda da belirlendiği üzere dava konusu edilen taşınmaz yönünden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/2-a maddesi uyarınca oluşturulan uygulama tutanağının yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun yapıldığı" gerekçesiyle davanın reddine, 6383 ada 1 parselin uygulama kadastro komisyon tutanağındaki tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından esasa yönelik, davalı ... vekili tarafından ise vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

1. Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığından davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yukarıda yazılı şekilde karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki, taşınmazın uygulama kadastrosu tutanağında, tescil harici olan Tecer Irmağı ile ara sınırının değişebilir sınır olduğu, tesis kadastrosu ile taşınmazda sınırlandırma hatası yapıldığı; Kadastro Komisyon Kararında ise, uygulama kadastrosunun yönetmelik hükümlerine uygun olarak yapıldığı belirtilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı öncesi ve sonrasında yapılan keşifler sırasında dinlenen mahalli bilirkişi, taşınmazın güney sınırının dereye kadar olduğunu, dere ile taşınmazın arasında herhangi bir sabit sınır bulunmadığını ve derede sonradan ıslah çalışması yapıldığını beyan etmiştir. Taşınmazın tesis ve uygulama kadastrosunda yapılan ölçü krokisi ile paftalarında güneyinde Tecer Irmağı bulunduğu ve mahalli bilirkişi beyanı ve bilirkişi raporlarına ekli olan fotoğraflara göre dere ile taşınmazın ara sınırı öncesinde değişebilir sınır niteliktedir. Taşınmazın ırmak ile arasında herhangi bir sabit nitelikte sınır bulunmadığı gibi taşınmazın ırmak ile olan sınırı, teknik belgeler olan tesis ölçü krokisi ve paftasında da tam olarak çakışmamaktadır. Taşınmazın tesis ölçü krokisinin incelenmesi ise kırık noktaları olarak 296, 297, 276 ve 282 numaralar olduğu anlaşılmış olup bozma ilamı öncesi ve sonrasında alınan bilirkişi raporlarına göre de taşınmazın tesis kadastrosu sırasında 297 ve 296 numaralı köşe noktalarında hatalı tersimat ve 296 ve 282 numaralı nokta ile arasında ise sınırlandırma hatası yapıldığı anlaşılmıştır. Ne var ki, belirtilen noktalara ek olarak 273 ve 275 kırık numaraları da eklenmek suretiyle taşınmazın uygulama kadastrosu yapılmış olup bilirkişi raporları ile teknik belgelerin incelenmesinde de taşınmazın tesis kadastrosu sırasında kırık noktalarının belirlenmesinde hata yapıldığına ilişkin bir durumun da bulunmadığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı, uygulama kadastrosu ile eldeki mevcut tesis kadastrosu paftasından hareketle yeni pafta oluşturulacağı, tesis kadastrosu sırasında taraflara ait taşınmazlar arasında sabit kabul edilebilecek herhangi bir sınırın mevcudiyetinin tespit edilemediği, tesis kadastrosu tarihinden sonraki tarihli memleket haritasının uygulama kadastrosunun değerlendirilmesinde esas alınamayacağı, buna göre, eldeki davada, tesis kadastrosu sonucu oluşan sınırlardan ayrılmayı gerektiren bir durumun bulunmadığı ve tesis kadastrosu ile oluşan sınırların esas alınması gerektiği gözetilerek, 10.03.2024 tarihli ek bilirkişi raporuna ekli rapor ekindeki "şekil-1" numaralı krokide tespit edilen ve tesis kadastrosundan farklı olarak, uygulama kadastrosu ile davalıya ait taşınmazın "kırmızı" renk ile gösterilen kısım ile "açık mavi" renk ile gösterilen kısım arasında kalan kısımlar harflendirilerek bu kısımlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin yanılgılı değerlendirmesi sonucunda davanın tümden reddine karar verilmiş olması, usul ve kanuna uygun bulunmadığından, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

(2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL'nin temyiz eden davalı ... Başkanlığından alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2747, Karar No: 2021/14480, Tarih: 18.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2747 E.  ,  2021/14480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2019/216-2020/1632

İlk Derece

Mahkemesi : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

No : 2018/40-2018/504

Dava, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle, HMK’da belirtilen yargılamanın yenilenmesi sebepleri sınırlı sayıda olup, somut uyuşmazlık esas alındığında bu şartların gerçekleşmediği anlaşılmakla davanın reddine dair mahkeme kararının bu gerekçe ile yerinde olmasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 18.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10248, Karar No: 2012/217, Tarih: 17.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10248 E.  ,  2012/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Hukuk Dairelerinin görevlerini düzenleyen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinde "Nüfus kütüğü ve yaş kayıtlarının düzeltilmesi, öz ve soyadının değiştirilmesi" davalarının Yargıtay 18. Hukuk Dairesi görevi kapsamında bulunduğu hüküm altına alınmış, 12.05.2011 tarih ve 1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına göre de nüfus kayıt düzeltilmesine ilişkin davaların 01.07.2011 tarihinden itibaren sadece 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ile sınırlı olmak üzere temyiz incelemesinin 18. Hukuk Dairesince yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Davada, nüfus kaydında babası ile soybağı kurulmamış olan davacının babaannesi ...'in baba kütüğü olan ... İli ... İlçesi, ... Mah. Cilt 6, Hane 20'deki kütüğe kaydının yapılması istenmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca baba ile soybağının kurulması istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1573, Karar No: 2021/9100, Tarih: 12.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/1573 E.  ,  2021/9100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

28.04.2016 tarihinde yüze karşı verilen hükmün CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra sanık tarafından 06.05.2016 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin REDDİNE, 12.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8621, Karar No: 2014/16084, Tarih: 21.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8621 E.  ,  2014/16084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 45. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2014

NUMARASI : 2011/409-2014/19

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 45. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/02/2014 tarih ve 2011/409-2014/19 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı banka nezdindeki hesaplarından şirket yetkililerinin imzaları taklit edilerek üçüncü kişilere, muhtelif tarihlerde EFT ve/veya havale yolu ile paralar gönderildiğinin tespit edildiğini, bu kapsamda suç duyurusunda bulunularak müvekkilinin uğradığı zararın davalıdan talep edildiğini ancak müspet sonuç alınamadığını belirterek 92.500,00 TL anapara ve işbu alacağın, hesaptan çekilen her bir meblağ için temerrüt tarihine kadar reeskont, temerrüt tarihi olan 16.08.2011 tarihinden itibaren temerrüt faiz oranı üzerinden hesap edilen 29.572,97 TL faizi olmak üzere toplam 122.072,97 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan tüm işlemlerin davacının bilgisi dahilinde ve bizzat davacıya ait faks talimatları ile ve hep aynı çalışanı tarafından gönderilen talimatlar ile gerçekleştirildiğini, davacının yapılan işlemlere, hesaplarına ve bu hesapların işleyişi ile bakiyesine vakıf olduğunu, aksi durumun hayatın olağan akışına aykırı bulunduğunu, dava konusu işlemlerden sonra yapılan bir çok işleme ihtirazi kayıt konulmamış olmakla yapılan işlemlere onay verildiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.