muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4505, Karar No: 2013/6418, Tarih: 16.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4505 E.  ,  2013/6418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin, (... ili, ... ilçesi, ... mahallesi iş ......No:.../...'de bulunan) bağımsız bölüme istinaden, su aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu; söz konusu binanın iskan izni alınmasına ve kanal ve şebeke altıyapısı önceden oluşturulmuş olmasına rağmen; müvekkilinden, işçilik ücreti, Su Tesisleri Harcamalarına Katılma Payı, plaka satış gelirleri, Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı isimleri altında toplamda ....600 TL talep edildiğini; ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinin müvekkili hakkında uygulanmasının Anayasa ve Kanunlara aykırı olduğunu iddia ederek; taraflar arasında oluşan muarazanın men'i ile, kanal katılım ve şebeke hissesi bedelinden müvekkilinin sorumlu olmadığının tespitine; su aboneliği için ödemekle yükümlü olduğu bir bedel var ise mahkemece tesbiti ile bu bedel üzerinden abonelik tesis edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; idarece haksız olarak kanal katılım bedeli ve şebeke ücreti talep edildiği iddiasının yerinde olmadığını savunup, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile, davacının konutuna (404.93 TL kanal katılım bedeli, ....333,47 TL şebeke hisse bedeli ve diğer abonelik giderleri davacı tarafından karşılandığında) su aboneliği tesisine; taraflar arasındaki çekişmenin bu şekilde giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %...'sini geçemez. Denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsapayı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6796, Karar No: 2014/11, Tarih: 13.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6796 E.  ,  2014/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2012/125-2012/619

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 13.05.2013 gün ve 2013/1553 Esas, 2013/3134 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin davacı sıfatı ile yer aldığı Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/42 esas ve 2010/587 karar sayılı dosyasında 380.000,00 TL'lik alacağın dayanağının davalı tarafça ispatlanamamış olması sebebiyle davalı tarafça yapılan icra takibinin muvazaalı olduğu ve sıra cetvelinden çıkartılması gerektiğinin tesbit edildiğini, taleple bağlı kalınarak Diyarbakır 6. İcra Müdürlüğü'nün 2006/1843 sayılı dosyası üzerinden düzenlenen 15.05.2007 tarihli sıra cetvelinin, 2. sırada yer alan 6. İcra Müdürlüğü'nün 2007/1508 sayılı dosya alacağının 1. sıraya, 1. sırada yer alan Diyarbakır 6. İcra Müdürlüğü'nün 2006/1843 sayılı takip alacağının 2. sıraya getirilmek sureti ile düzeltilmesine karar verildiğini, icra müdürlüğünce müvekkili şirketin alacağı için 21.244,70 TL, davalı tarafa ise 2. sırada olmasına karşın 74.759,06 TL pay ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetvelindeki garameten paylaştırma kararı uyarınca ayrılmış olan payın, kesinleşen muvazaa nedeni ile garameten paylaştırmanın iptali ve alacağı oranında müvekkiline ödenmesine, sıra cetvelinin buna göre düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının açtığı dava sonucu, Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/42 esas, 2010/587 karar sayılı ilamı ile davalı olan 1. sıra alacaklısı ile borçlu arasında muvazaya dayalı alacak - borç ilişkisi oluşturulduğunun tespitine karar verildiği, davalının muvazaa nedeniyle alacağının iptaline karar verilmeyip davacının 1. sıraya, davalının 2. sıraya getirilmesi suretiyle sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verildiği, icra dairesince garameten ödenmek suretiyle dosyaya yatan paranın taraflara verildiği, ancak Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/42 esas, 2010/587 karar sayılı ilamına göre davacının alacaklarını tamamen aldıktan sonra kalan paranın 2. sıra alacaklısına verilmesi gerektiği, ilgili icra dairesinin Yargıtay kararını yanlış yorumlamak suretiyle davaya konu olan parayı garameten dağıttığı, bu işlemin kesinleşen mahkeme kararına rağmen yanlış bir işlem olduğu gerekçesiyle, Diyarbakır 6. İcra Müdürlüğü'nün 2006/1843 (2007/1508) sayılı dosyası üzerinden yapılan garamaten paylaştırmanın iptali ile dosyaya yatırılan paranın alacağı oranında davacıya ödenmesine dair verilen karar, Dairemizin 13.05.2013 tarih ve 2013/1553 esas, 2013/3134 karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7836, Karar No: 2011/12967, Tarih: 24.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/7836 E.  ,  2011/12967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, üç adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece satış suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalıların dava konusu 21 ve 11 No’lu parsellere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıların dava konusu 18 No’lu parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Olayımıza gelince dava konusu 18 nolu parselin tapu kaydında “A harfi ile gösterilen yapının İsmail Kutlucan, B harfi ile gösterilen yapının Müveddet Salı tarafından inşa edildiğine” dair şerh bulunmaktadır. Mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde söz konusu şerh üzerinde durularak belirtilen yapıların değerinin toplam değere oranının belirlenerek bu kısma isabet eden satış bedelinin adı geçen kişilerin mirasçılarına ödenmesine, kalan kısmın tapu kaydı ve mirasçılık belgelerine göre paylaştırılmasına karar verilmesi gerekirken bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenle dava konusu 21 ve 11 Parsel nolu taşınmazlara ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenle 18 Parsel nolu taşınmaza ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 24.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3456, Karar No: 2016/1913, Tarih: 12.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3456 E.  ,  2016/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık .. hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz hak ve yetkisi bulunmayan katılanlar vekili ile gerekçeye yönelik olmayan sanık müdafiinin temyiz taleplerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .,., maktul .kasten öldürme, sanık. ayrıca 6136 sayılı Kanuna Muhalefet, sanık . maktulü kasten öldürmeye yardım etme suçları ile sanık . maktule yönelik eyleminin sübutu kabul, sanık . eylemi dışında oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, bütün suçlar yönünden takdire, kasten öldürme ve bu suça yardım suçları yönünden ayrıca tahrike ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık.. ve müdafii ile diğer sanıklar müdafilerinin sübuta, katılanlar vekilinin tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanıklar,.,. hakkında kasten öldürme, sanık . hakkında bu fiile yardım etme, sanık . hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanıklar hakkında bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık . hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

. ile tanık . arasında husumet bulunduğu, . tarafları biraraya getirmeye karar vererek ormanlık alana gitmek üzere ticari taksisi ile önce. elindeki beze sarılı tüfeği aracın bagajına koyduktan sonra yola çıktığı, .,., de bilahare araca bindiği, hep birlikte ormanlık alana geldikleri,.,., bir tabanca vererek ağacın arkasına saklanmasını istediği, ayrıca beze sarılı tüfeği alarak çalıların arasına gizlediği,. bu esnada araçla geri dönerek maktul .ile tanıklar

. ile tanık . arasında husumet bulunduğu, . tarafları biraraya getirmeye karar vererek ormanlık alana gitmek üzere ticari taksisi ile önce. elindeki beze sarılı tüfeği aracın bagajına koyduktan sonra yola çıktığı, .,., de bilahare araca bindiği, hep birlikte ormanlık alana geldikleri,.,., bir tabanca vererek ağacın arkasına saklanmasını istediği, ayrıca beze sarılı tüfeği alarak çalıların arasına gizlediği,. bu esnada araçla geri dönerek maktul .ile tanıklar

alarak olay yerine getirdiği, tanıklardan .,., arasında başlayan tartışmaya maktul ile . de dahil olduğu, maktulün bıçak çıkartarak çevresine salladığı, bunun üzerine sanığın daha önce. tarafından çalılık alana bırakılan av tüfeğini alarak maktul ve arkadaşlarına doğru ateş ettiği, . da saklandığı yerden tabancasıyla birden fazla ateş ederek maktulün ölümüne neden olduğu, sonrasında tarafların olay yerinden kaçtıkları anlaşılan olayda;

1- Sanık . olay yerine araçta av tüfeği olduğunu bilerek diğer sanıklarla birlikte gelmesi, taraflar arasında başlayan tartışmanın büyümesi üzerine av tüfeğini gizledikleri yerden alarak maktul ve arkadaşlarının üzerine doğru ateş edip dirençlerini kırıp korkutması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme katkısının yardım etme boyutunu aştığı, kasten öldürme fiili üzerinde .,., ile birlikte hakimiyet kurduğu, TCK'nun 37/1. maddesi delaletiyle 81, 29, 62. maddeleri gereğince fail sıfatıyla sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yardım eden olarak kabulüyle eksik ceza tayini,

2- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 12/04/2016 gününde diğer yönlerden oybirliğiyle, sanık .yönünden Üye . hükmün onanması gerektiği yönündeki karşıoyu ve oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27586, Karar No: 2016/7758, Tarih: 10.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/27586 E.  ,  2016/7758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık tarafından verilen 27.03.2014 tarihli temyiz dilekçesi sonrası mahkemece 01.04.2014 tarih, 2011/569 Esas ve 2014/110 Karar sayılı ek karar ile süresinde yapılmayan temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın sanığa Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre 27.03.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın bu kararı 20.08.2015 tarihinde temyiz etmesi üzerine mahkemece 01.04.2014 tarihli karara yönelik temyiz isteminin yasal süresinde yapılmadığı gerekçesiyle 21.08.2015 tarihli ek kararla temyiz isteğinin reddine dair ikinci kez ek karar verilmiş ise de, 01.04.2014 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik itiraz mahiyeti niteliğinde olan istem hakkında karar verme yetkisi 1412 sayılı CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca, Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan, sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin Mahkemenin 21.08.2015 tarih, 2011/569 Esas ve 2014/110 Karar sayılı ek kararının hukuki dayanaktan yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin 01.04.2014 tarih, 2011/569 Esas ve 2014/110 ek karar sayılı karara yönelik itirazının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen ve 19.03.2014 tarihinde bizzat tebliğ edilen hükmü yasal süreden sonra 27.03.2014 tarihinde temyiz etmesi sebebiyle mahkemece verilen ve sanığa Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca 16.04.2014 tarihinde usule uygun olarak tebliğ edilen temyiz isteminin reddine dair 01.04.2014 tarihli ek kararı da 1412 sayılı CMUK'nun 315/2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 20.08.2015 tarihinde itiraz ettiği anlaşıldığından; sanığın 01.04.2014 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nun 315/2. maddeleri uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 10/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9282, Karar No: 2022/844, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/9282 E.  ,  2022/844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAMEDE DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 09.07.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8737, Karar No: 2021/23281, Tarih: 21.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/8737 E.  ,  2021/23281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 10.05.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 25.05.2016 tarihinde temyiz eden sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 21.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15837, Karar No: 2011/1628, Tarih: 22.03.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/15837 E.  ,  2011/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 2001/260 karar sayılı ilamda yazıl cezaların aynen infazına

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafiinin lehe yasanın belirlenmesinde yapılan karşılaştırmanın yeterli olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Kesinleşmiş hükmün yeniden değerlendirilmesi için yapılan giderlerin yargılamaya neden olmayan hükümlüye yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlüye yargılama gideri yükleyen hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/768, Karar No: 2011/342, Tarih: 15.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/768 E.  ,  2011/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Hisar Veraset ve Harçlar Müdürlüğü' nün harç tahsil müzekkeresine dayalı 8.776,01 TL alacağın iflas dairesince sıra cetvelinin 4. sırasına kaydedildiğini, oysa alacağın mahkeme harcı olup, devlet alacağı olması nedeniyle 3. sıraya kaydının gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan, özel borç ilişkisinden kaynaklanan, tahakkuku tahsile bağlı harç tahsil müzekkeresine dayalı alacak isteminin vergi niteliği taşımadığından 4. sıraya kaydının yapıldığını belirtmiştir.

İcra Mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının alacağının dayanağının harç tahsil müzekkeresi olduğu, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 28/a maddesinin ( ... Karar ve ilam harcı ödenmedikçe ilgiliye ilam verilmez..) tümcesinin Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edildiği, Anayasa Mahkemesi' nin iptal kararı dikkate alındığında ilam harcının taraflarca ödenmesinde ilamın uygulanması bakımından bir zorunluluk kalmadığı, özel borç ilişkisinden kaynaklanan tahakkuku tahsile bağlı harç tahsil müzekkeresine dayalı alacak isteminin vergi niteliğini taşımadığı ve sıra cetvelinin 4. Sıraya alınmasında bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, iflas idaresince düzenlenen sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Şikayetçi idarenin harç tahsil müzekkeresine dayalı harç alacağı iflas idaresince sıra cetvelinin 4. sırasına kaydedilmiş, idare, alacağın imtiyazlı alacak olması nedeniyle 3. sıraya kaydedilmesi gerektiği iddiası ile eldeki davayı açmıştır.

Uyuşmazlık “harç” alacağının İİK 206. maddesinin 3.sırasına yazılması gereken “imtiyazlı alacak”olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

6183 sayılı Kanun'un 21/3. maddesi, amme alacağının imtiyazlı alacak olduğunu, aynı Kanun'un 1. maddesi ise harcın amme alacağı olduğunu düzenlemektedir.

Harcın doktrinde çeşitli tarifleri bulunmakla birlikte “idarenin ifa ettiği bazı hizmetler veya bu hizmetlerin idareye yüklediği masraflar dolayısıyla alınan özel nitelikli vergi” olduğunda birleşilmektedir.

Anayasa Mahkemesi çeşitli kararlarında harcı tanımlarken “harç idarece yapılan bir hizmetten yararlananlardan bu hizmet dolayısıyla alınan para,diğer bir deyimle verginin özel ve ayrık bir türü” ifadesini kullanmıştır. (Anayasa Mahkemesi'nin 17.12.1968 gün ve 1968/12 E ve 1968/65 K sayılı ilamı ile 14.01.2010 gün ve 2009/27E ve 2010/9K sayılı ilamı bu yöndedir)