muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/940, Karar No: 2015/4919, Tarih: 09.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/940 E.  ,  2015/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Yardımcı B..Pref.Yap.Elemanları San.Tic.A.Ş. ile davalılar C.. D..vs. arasındaki davadan dolayı Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 18.07.2014 gün ve 2014/138-2014/403 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı C..D.. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkeme kararı davalılardan H..S..'a imzadan kaçınması sebebiyle mahalle muhtarına teslim edilip keyfiyet muhattaba bizzat bildirildi meşruhatıyla tebliğ edilmiş ise de;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinde kendisine tebligat yapılacak kimsenin tebellüğden imtina etmesi halinde tebliğ olunacak evrakın o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti arasından birine yahut zabıta amir ve memurlarına imza karşılığında teslim edilip, tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnamenin gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırılmakla beraber adreste bulunmaması halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesi için mümkün oldukça en yakın komşulardan birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirileceği belirtilmiştir.

Buna rağmen davalı H..S..'a yapılan karar tebliği evrakında tebellüğden kaçınma nedeniyle evrak teslim edilen muhtar veya ihtiyar heyeti azası, yahut zabıta amir ve memurlarının isim ve adresini ihtiva eden ihtarname tebligat yapılacak binanın kapısına yapıştırıldığı belirtilmediğinden geçersizdir.

Bu durumda mahkemece, mahkeme kararının davalı H..S..a Tebligat Kanunu ve Yönetmeliği'ndeki usullere uygun olarak tebliği sağlanıp, temyiz süresi geçmesi beklendikten ve temyiz halinde de gerekli işlemler tamamlandıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7720, Karar No: 2017/8286, Tarih: 19.09.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/7720 E.  ,  2017/8286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

KARAR

Taraflar arasında sözleşme ilişkisi yoktur. Dava, ... Ajansı Yardım Sandığı Tüzüğünün 10. ve 21.maddelerine göre yapılan yardım sandığı kesinti ve temettülerinin tahsili istemine ilişkin olup, özel yasadan kaynaklanmaktadır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14934, Karar No: 2011/7890, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/14934 E.  ,  2011/7890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin 01.06.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalıdan taşınmazını 5 yıllığına dershane olarak kiraladığını ve tadilatlar yaptığını, bu yerin dershane olarak kullanılması için ruhsat almak istediğinde, imar mevzuatına aykırı yapılması sebebiyle tavan yüksekliği 2.40 metreden aşağı olduğu için ruhsat verilmediğini, davalıya 08.12.2007 tarihinde ihtarname çekerek durumu düzeltmesini isteğini, ama yanıt alamadığını ileri sürerek kira sözleşmesinin haklı sebeple feshi sebebi ile 25.12.2007 tarihinden itibaren geçersiz olduğunun ve kira karşılığı verilen çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla yaptığı tadilatların ve uğradığı işletmesel zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, bilirkişi raporundan sonra tadilatlar ve işletmesel zarar yönünden talebini artırarak davasını ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının binayı gezerek kiraladığını, binanın davacıya teslimin 2007 yılı 4. ayında olduğunu, sözleşmenin 3. ve 23. maddelerine göre, iç tadilatın kiracıya ait olup, bedelini isteyemeyeceğinin kararlaştırıldığını, davacının dershanecilik sıfatıyla basiretli tacir gibi davranmadığını, mecuru halen kullandığını, teslim etmediğini, ruhsat aşamasında müvekkilinin kusuru bulunmadığını, kira sözleşmesinin dershane ruhsatı alınması şartına bağlanamayacağını, mecurda ayıp olmadığını, ayıp olsa bile açık ayıp olup, davacının görmemesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı, Milli Eğitim Müdürlüğü yazısı, keşif bilirkişi kurulunun ek raporları karşısında, davalı kiralayanın kiralananı sözleşmeye uygun biçimde kullanmaya elverişli olarak kiracı davacıya teslim etme yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle davacının kira sözleşmesini haklı olarak feshettiği için davanın kabulüne dava konusu Akbank ... şubesine ait 15.12.2007 keşide tarihli 5.000 TL’lik, 15.1.2008 keşideli 10.000 TL’lik 15.2.2008 tarihli 10.000 TL’lik, 15.3.2008 tarihli 10.000 TL’lik 15.4.2008 tarihli 10.000 TL’lik, 15.5.2008 tarihli 10.000 TL’lik 6 adet toplam 55.000 TL’lik çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine davacının borçlu olmadığı halde 17.12.2007 tarihinde 5.000 TL’lik 15.1.2008 tarihinde 10.000 TL’lik ve 15.2.2008 tarihinde 10.000 TL’lik dava konusu 3 çekle ilgili ödemelerinin ödeme tarihinden itibaren davalıdan istirdadına, 7.000 TL. tazminatın davalıdan tahsiline, ıslahla artırılan 128.000 TL tazminatın da ıslah tarihi olan 23.9.2009 tarihinden itibaren değişecek oranlarda avans faizi oranları uygulanmak üzere davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalıya ait Kadıköy Küçükyalı ... İş Merkezinde bulunan iş yeri olarak yapılan binanın tamamı davacı tarafça 1.6.2007 başlangıç tarihli olarak aylık 10.000 TL. bedelle 5 yıl süreli dershane olarak işletilmek üzere kiralandığı Kira Sözleşmesinin taraflarca imzalanıp kiralananın, 10.4.2007 tarihinde fiilen kiracı davacıya teslim edilmiş olduğu dosya içeriği ile sabittir. Davacı yan, kiraladığı binanın, imara aykırı yapılaşma ve kaçak kat bulunması ve projeye aykırı olarak yapılmış olması nedeniyle işletme ruhsatı alamamasını 08.11.2007 tarihli ihtarında belirterek iddia etmiş ise de, İstanbul Milli Eğitim Müdürlüğünün 15.11.2007 tarihli yazısında, “…ilgi (b) Bayındırlık raporunda, Dersliklerin tavan yüksekliğinin 2.40 metreden aşağıda olduğu belirtilmektedir. Bu nedenle, Özel Eğitim Kurumlarına Ait Standartlar Yönergesinin 96. maddesi son parağrafında yer alan “Özel Dershane olarak kullanılacak binaların tavan yüksekliği o ilin imar mevzuatında konutlar için tespit edilen tavan yüksekliğinden az olamaz” denilmekte olup, İstanbul İmar Yönetmeliğinde “binaların yüksekliği 2.40 metre’den aşağı düşmemek üzere indirilebilir” hükmü gereği dikkate alınarak yukarıdaki adreste açılması istenen Özel Dershaneye kurum açma izni verilememiştir..” şeklinde bildirilmiştir.

Hal böyle olunca, uyuşmazlığın çözümü kiralamaya konu binanın tavan yüksekliğinin İstanbul Milli Eğitim Müdürlüğünün 05.11.2007 tarihli yazısında belirtildiği gibi 2.40 metreden yüksek olmamasından mı, yoksa binanın projeye aykırı yapılmış bulunmasından mı kaynaklandığının tespit edilmesi ile mümkündür.

Hal böyle olunca, uyuşmazlığın çözümü kiralamaya konu binanın tavan yüksekliğinin İstanbul Milli Eğitim Müdürlüğünün 05.11.2007 tarihli yazısında belirtildiği gibi 2.40 metreden yüksek olmamasından mı, yoksa binanın projeye aykırı yapılmış bulunmasından mı kaynaklandığının tespit edilmesi ile mümkündür.

Bu durumda mahkemece konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden anılan İstanbul Milli Eğitim Müdürlüğü yazısı da gözetilmek suretiyle gerekli görüldüğünde mahallinde keşif yapılarak keza, binanın iskan ruhsatı alıp almadığı yönü de araştırılıp, bu hususlar karar yerinde tartışılıp, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 825,00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5955, Karar No: 2006/8621, Tarih: 06.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5955 E.  ,  2006/8621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-5263 Sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe bağlı kalınarak vakıf senedinin mütevelli heyet başlığını taşıyan 9.maddesinin “Mülki idare amiri vakfın tabii başkanı olup, Belediye Başkanı, Mal Müdürü, İlçe Milli Eğitim Müdürü, ... Bakanlığının İlçe Üst görevlisi, varsa İlçe Tarım Müdürü ve İlçe Müftüsü vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından İl Genel Meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde hayırsever vatandaşlar arasından İl Genel Meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar.” şeklinde hazırlanması gerekirken bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişiklik senedinin tesciline karar verilmesi,

2-Kararın hüküm fıkrasında değişiklik senedini düzenleyen noterliğin adı ile değişiklik senedinin tarih ve yevmiye numarasının gösterilmemiş olması,

3-5263 Sayılı Kanunun 19. maddesi ile vakıf senedinin 9. maddesi değiştirildiği halde, tesciline karar verilen ve noterde düzenlenen değişiklik senedinde değiştirilen maddenin yanlışlıkla 19. madde olarak gösterilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4185, Karar No: 2018/3117, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4185 E.  ,  2018/3117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında müştekiler ... ile ...'in istinabe yoluyla beyanlarının alınmasına ilişkin Van 1. Ağır Ceza Mahkemesince düzenlenen 2011/277 Talimat sayılı, 24.01.2012, 17.04.2012, 03.07.2012 tarihli duruşma tutanaklarında mahkeme başkanı, üye hakimler ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri ilgilileri veya meslekle ilişikleri kesildiği takirde yerlerine yetkili makamca görevlendirilecek diğer personel tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1764, Karar No: 2007/1528, Tarih: 02.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1764 E.  ,  2007/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Ödeme şartını ihlal suçundan sanıklar ... ... ve ... ... haklarında yapılan yargılama sonucunda, sanıklara ceza tertibine yer olmadığına dair Kozan İcra Mahkemesinin 18.01.2007 tarihli ve 2006/213 esas, 2007/4 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2007 tarihli ve 2007/26 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 28.09.2006 tarihli ve 2006/4173-7374 sayılı benzer bir ilamında da belirtildiği üzere, Kozan İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 30.03.2007 gün ve 17594 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 16.4.2007 gün ve K.Y.B.2007/68055 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; Kozan İcra Mahkemesince borçlu sanıkların taahhüdünün geçersiz olması nedeniyle haklarında ceza tertibine yer olmadığına dair, verilen karara yönelik itiraza bakan Kozan Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, itirazın kabulü ile Kozan İcra Mahkemesinin kararının borçlu sanıklara isnat edilen suçun oluşması nedeniyle kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın icra mahkemesine tevdiine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade

.../.

SH:2

2007/1764-1528

.../.

SH:2

2007/1764-1528

eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanunu’nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu’ndaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanıklara ait nüfus kaydı getirtilmeden verilen bir ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanıkların ödeme şartını ihlal suçundan dolayı İİK.nun 340. maddesi gereğince üç aya kadar tazyik hapsi cezası ile cezalandırılmalarına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanıkların nüfus kaydını getirtmesi gerekecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın

./..

SH:3

2007/1764-1528

reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanıkların savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi nüfus kaydı eksikliği gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin 26.1.2007 tarih ve 2007/26 değişik iş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2.5.2007 gününde oybirliğiyle karar veril
Yargıtay — Esas No: 2016/31355, Karar No: 2017/8790, Tarih: 05.06.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/31355 E.  ,  2017/8790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi tarafından sair sebeplerle ihalenin feshi talep edildiği mahkemece davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, "Davacının davasının reddine" karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda "Davacının davasının reddine, davacının ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına mahkum edilmesine" karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için yeni bir karar vermekten ibaret olup, hükmün belirtilen nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre şikayetçinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.