muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14519, Karar No: 2017/266, Tarih: 17.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/14519 E.  ,  2017/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı asıl işveren belediyeye ait işyerinde, değişen alt işverenler bünyesinde ve en son davalı alt işveren şirket işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, davacının, hizmet döküm cetvelinde kayıtlı olan, aralıklı üç dönem halinde çalıştığı kabul edilmiştir. Ne var ki, dosya kapsamında, hizmet döküm cetvelinde kayıtlı bulunan işyerlerinden sadece, 1064570 (alt işveren ... Tic. Ltd. Şti. ile Huzur Dayanıklı ...Tic. Ltd. Şti.’ye ait) tescil numaralı ile 1070527 ( davalı alt işveren şirkete ait) tescil numaralı işyerlerinin bilgileri bulunmakta olup, diğer tescil numaralı işyerlerinin hangi işverene ait olduğu ve hakkında bilgi bulunmayan işyerlerinin ait olduğu işverenlerin davalı belediyenin alt işvereni olup olmadığı hususları araştırılmamıştur. Bu halde, öncelikle bu yön usulünce araştırma yapılarak aydınlatılmalıdır.

Diğer taraftan, davalı alt işveren şirketin sorumlu olduğu çalışma süresinin belirlenmesinde, bu şirkette geçen çalışma süresi ile birlikte, işyeri devri hükümlerine göre kesintisiz olarak bu şirketten önceki alt işverenler nezdinde geçen çalışma süresinin dikkate alınması gereklidir. Mahkemece, davacının kesintili çalıştığının kabul edilmesine rağmen, davalı alt işveren şirketin sorumluluğunun belirlenmesinde belirtilen hususa dikkat edilmemesi hatalı olmuştur.

Kabule göre de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, alacaklar brüt tutarda hesaplanmıştır. Mahkemece talep doğrultusunda, net miktarlar üzerinden hüküm tesis edilmiş ise de, net miktarlara nasıl ulaşıldığı hususunda denetime açık bir hesaplama yapılmaması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17153, Karar No: 2012/20646, Tarih: 31.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17153 E.  ,  2012/20646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35248, Karar No: 2018/19274, Tarih: 20.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/35248 E.  ,  2018/19274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin bünyesinde çalışan sözleşmeli işçi olduğunu, davalı şirket ile Sosyal Güvenlik Kurumu arasında yapılan sözleşme gereği davacının 01/04/2008 tarihinden itibaren güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, maaşının kurum tarafından ödendiğini, müvekkilinin saat 08.00-17.00 arasında çalıştığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde mesai yaptığını, 31/12/2012 tarihinde davalı kurum yetkilisinin müvekkilinin işine sözlü olarak son verdiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili, müvekkili kurum ile diğer davalı arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığı, kurumun davacının işvereni olmadığını, hizmet sözleşmesi ile davacının çalıştırıldığını, bu nedenle husumetin oluşmadığını, teknik şartname gereğince davalı şirketin çalıştırdığı elemanların her türlü özlük haklarını karşılamak ve ödemek zorunda olduğunu, davacının maddi taleplerinin müvekkili kuruma karşı yöneltilemeyeceğini, fazla çalışma yapılmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi, şirketin aracı firma olduğunu, çalışanların her türlü sosyal haklarının işveren Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılandığını, fatura karşılığı hizmet verildiğini, hak edişlerin tamamen kurum tarafından çalışanların hesabına aktarıldığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili temyiz etmiştir.

Davalı asıl işveren Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı olduğundan, “1-Sosyal Güvenlik Kurumu Denizli İl Müdürlüğü”nün gerekçeli karar başlığında davalı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının kıdem tazminatından davalı şirketin sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının kıdem tazminatından davalı şirketin sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 112. maddesine 6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile eklenen fıkralarda, 04.01.2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 62. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında alt işverenler tarafından çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatları bakımından; alt işverenlerinin değişip değişmediğine bakılmaksızın aralıksız olarak aynı kamu kurum veya kuruluşuna ait işyerlerinde çalışmış olanların bu şekilde çalışmış oldukları sürelere ilişkin kıdem tazminatına esas hizmet sürelerinin, aynı kamu kurum veya kuruluşuna ait işyerlerinde geçen toplam çalışma süreleri esas alınarak tespit olunacağı, bunlardan son alt işverenleri ile yapılmış olan iş sözleşmelerinin 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesine göre kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona ermiş olanların kıdem tazminatlarının ilgili kamu kurum veya kuruluşları tarafından, işçinin banka hesabına yatırılmak sureti ile ödeneceği hususları düzenlenmiştir.

6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 4857 sayılı Kanun'un 112. maddesinde kamu işverenleri arasındaki rücu işlemi düzenlenmiş olmakla birlikte, kamu asıl işvereninin alt işverenlere rücu işlemine dair herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği anlaşılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 2/6. maddesi hala yürürlükte olup, anılan kanun hükmü gereğince asıl işveren alt işveren ilişkisinde asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

Bu çerçevede, İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Yargıtay ilke kararlarında işçilik alacaklarından kıdem tazminatına ilişkin işverenlerin sorumlulukları yukarıda belirtildiği üzere kabul edilmektedir. 6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 4857 sayılı Kanun’un 112. maddesine eklenen son fıkra ile Kamu İhale Kanunu kapsamında alt işverene bırakılan işlerde çalışan işçilerin, kıdem tazminatına esas hizmet sürelerinin birleştirileceği ve son kamu kurum ve kuruluşu tarafından kıdem tazminatının ödeneceği düzenlemesi getirilmiştir.

Buradaki asıl sorun, 112. maddeye eklenen fıkralarla, kamu kurumları açısından kıdem tazminatından sorumluluğun salt son işveren kamu kurumu ile sınırlandırılıp sınırlandırılmadığıdır.

4857 sayılı Kanun’un 2. maddesi hükmüne göre kıdem tazminatından asıl işveren ve alt işverenin birlikte sorumluluğunun söz konusu olduğu ve sözü edilen hükümde bir değişiklik yapılmadığı halde, Kamu İhale Mevzuatına tabi alt işverenlik sözleşmeleri kapsamında çalışanların kıdem tazminatının salt son kamu kurumunda ödeneceğinin öngörülmesi, işçi açısından seçimlik hakkı bertaraf etmeyeceği gibi davalı asıl işverenin rücü hakkını da ortadan kaldırmayacaktır.

4857 sayılı Kanun’un 2. maddesi hükmüne göre kıdem tazminatından asıl işveren ve alt işverenin birlikte sorumluluğunun söz konusu olduğu ve sözü edilen hükümde bir değişiklik yapılmadığı halde, Kamu İhale Mevzuatına tabi alt işverenlik sözleşmeleri kapsamında çalışanların kıdem tazminatının salt son kamu kurumunda ödeneceğinin öngörülmesi, işçi açısından seçimlik hakkı bertaraf etmeyeceği gibi davalı asıl işverenin rücü hakkını da ortadan kaldırmayacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı şirketin son alt işveren olması nedeniyle ihbar tazminatı, ulusal bayram genel tatil, fazla mesai alacağından davalı asıl işveren kurum ile beraber müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Mahkemece, 6552 sayılı Torba Kanun'un 8. maddesi ile alt işverenler tarafından çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatlarının ilgili kamu kurum ve kuruluşu tarafından ödenecek olduğu bildirildiği gerekçesiyle sadece davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının sorumlu olduğu kabul edilmiştir. Ne var ki, 4857 sayılı Kanun'un 112. maddesindeki yeni düzenleme, aynı Kanun'un 2/6. maddesinde yer alan asıl işveren ve alt işverenin işçiye karşı birlikte sorumlu olduğuna ilişkin hükmü ortadan kaldırmamaktadır.Bu yön nazara alınmadan, kıdem tazminatından sadece davalı asıl işveren kurumun sorumlu olduğunun kabul edilerek hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bu husus hükmü temyiz eden davalı kurumunda hak alanını ilgilendirmektedir. Açıklanan nedenle davalı son alt işveren şirketin tüm çalışma döneminden davalı asıl işveren kurum ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gözetilmeden hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 20.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/991, Karar No: 2007/3908, Tarih: 05.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/991 E.  ,  2007/3908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu S. K.  hakkında 28.11.2005 tarihli çeke dayalı olarak yapılan kambiyo takibine, süresinde adı geçen tarafından imza itirazında bulunulmuştur. İcra mahkemesi takip dayanağı çekin TTK'nun 711/3.maddesi gereğince arkasına men talimatı verildiğinden bahisle takibe konulamayacağı gerekçesi ile takibi iptal etmiştir.

TTK'nun 711/3.maddesi "keşideci çekin kendisinin veya 3.bir kimsenin elinden rızası olmaksızın çıkmış olduğu iddiasında ise, muhatabı çeki ödemekten men edilir" hükmü yer almaktadır. TTK'da yer alan bu ödemeden men talimatı alacaklının takip yapmasını engelleyici bir neden değildir. Çekin üzerinde talimatın verildiğini bildiren tarih çekin ibraz tarihi sayılır. Mahkemece bahsedilen kurallar gözönünde tutularak işin esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2318, Karar No: 2017/7630, Tarih: 11.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2318 E.  ,  2017/7630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-birleştirilen dosya davacısı Hazine ve birleştirilen dosya davacısı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 103 ada 5, 102 ada 37 ve 102 ada 198 parsel sayılı taşınmazlar tarla vasfıyla senetsizden davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı-birleştirilen dosya davacısı Hazine taşınmazların kaçak-yitik kişilerden kaldığı, birleştirilen dosya davacısı Orman Yönetimi ise 103 ada 5 ve 102 ada 37 parsel sayılı taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, mahkemece asıl davanın kısmen kabul kısmen reddine, birleşen 2008/215 ve 2015/14 Esas sayılı dosyalara ilişkin talebin kabulüne, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü, köy etrafı mevkiinde kain 103 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu 102 ada 37 parsel sayılı taşınmazın orman-harita ortak bilirkişi raporunda 37-A harfi ile gösterilen 1.181,31 m2 yüzölçümündeki bölümünün kadastro tespitinin iptali ile aynı adanın son parsel numarası verilerek orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 102 ada 37 parsel sayılı taşınmazın ekli orman-harita ortak bilirkişi raporunda 37-B harfi ile gösterilen 2.300,79, m2 yüzölçümündeki bölümünün kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu 102 ada 198 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı-birleştirilen dosya davacısı Hazine ve birleştirilen dosya davacısı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi ve orman kadastrosu çalışmaları 5304 sayılı Kanuna göre birlikte gerçekleştirilmiştir.

1) Davacı/birleştirilen dosya davacısı Hazinenin 103 ada 5 parsel ve 102 ada 198 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yönünden:

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 103 ada 5 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, çekişmeli 102 ada 198 parsel sayılı taşınmazın kaçak-yitik kişilerden kalmadığı ve davalı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu anlaşıldığına

ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına,

2) Davacı/birleştirilen dosya davacısı Hazinenin 102 ada 37 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazları yönünden:

ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına,

2) Davacı/birleştirilen dosya davacısı Hazinenin 102 ada 37 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazları yönünden:

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 102 ada 37 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine

3) Davacı-birleştirilen dosya davacısı Hazinenin ve birleştirilen dosya davacısı Orman Yönetiminin 102 ada 37 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazları yönünden:

Mahkemece 102 ada 37 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik davanın reddine karar verilmiş ise de anılan karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Şöyleki; taşınmazın sınırında aktif dere olmasına rağmen taşınmazın jeolog bilirkişi eliyle taşkın sahasında kalıp kalmadığı ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı yönünden inceleme yapılmamıştır. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Mahkemece 102 ada 37 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik davanın reddine karar verilmiş ise de anılan karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Şöyleki; taşınmazın sınırında aktif dere olmasına rağmen taşınmazın jeolog bilirkişi eliyle taşkın sahasında kalıp kalmadığı ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı yönünden inceleme yapılmamıştır. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, çekişmeli taşınmazın öncesinin orman niteliğinin ve hukuki durumunun belirlenmesi için, yöreye ait bulunabilecek en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı, hava fotoğrafı ile 1984 yılına ait hava fotoğrafları bulundukları yerden getirtilerek mahallinde, taraflarla husumet ya da menfaat ilişkisi bulunmayan yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ile önceki keşiflerde görev almayan halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman bir orman mühendisi, toprak konusunda uzman bir ziraat mühendisi ve bir jeoloji mühendisi ile bir harita - jeodezi ve fotogrametri uzmanı mühendisten oluşan bilirkişi heyeti marifetiyle yeniden keşif yapılmalı, getirtilen belgeler dava konusu taşınmazlarla birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle dava konusu taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; bilirkişilerden, hava fotoğraflarının ve memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve haritaların ölçeğine çevrilip, ölçekleri denkleştirildikten sonra, birbiri üzerine aplike edilmeli, hava fotoğrafları stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilmeli, taşınmazların üzerinde varsa ağaçların sayısı yaşı, cinsi ve kapalılık durumunu, taşınmazın niteliğini, üzerindeki bitki örtüsünü, orman içi açıklık olup olmadığını, orman sayılan yerlerden olup olmadığını, tasarruf sınırlarını, kullanım durumunu, imar ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığını, tamamlandı ise tarihini, zilyetliğin türünü, bu belgelerde derenin durumun gösterecekleri müşterek imzalı, krokili, gerekçeli rapor alınmalı; taşınmazların 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3/3/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli;