muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3016, Karar No: 2012/820, Tarih: 08.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3016 E.  ,  2012/820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdalenin meni ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı tescil yönünden davanın kabulüne, müdalenin men'i isteminin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 22.06.2002 tarihinde çekilen kur’ada B. 2 Blok 5 nolu dairenin müvekkiline çıktığını, daha sonra dönemin kooperatif başkanı olan davalı ... ile müvekkili arasında 15.07.2002 tarihinde müvekkiline ait daire ile bu şahsa çıkan B.4 Blok 9 nolu dairenin karşılıklı olarak harici sözleşme ile değiştirildiğini, müvekkilinin halen iki yıldır bu dairede oturduğunu, müvekkilinin dairedeki kooperatif tarafından yapılması gereken eksiklikleri yaptığını, bu sözleşmede yapılacak masraflara 1.100,00 YTL bedel biçildiğini ve bu miktarın da müvekkilinin katılım payı hesabından düşüleceğinin kooperatif başkanı tarafından taahhüt edildiğini, tüm bunlara rağmen dairenin davalı ... tarafından diğer davalı ...’na devir edildiğini, devir işleminin kooperatif tarafından kabul edildiğini, müvekkilinin önceki dairesinin de davalı ... lehine satış vaadi yapıldığını ileri sürerek, 15.07.2002 tarihli daire/hisse değişim sözleşmesinin uygulanmasına, ... tarafından B.4 Blok 9 nolu daireye ait kooperatif hissesinin ...’na yapılan devir işleminin iptali ile daireye bağlı ortaklık hissesinin davacı adına tesciline, kur’a ile adına çıkmış B.2 Blok 5 nolu dairenin kooperatif kayıtlarında davacı adına tescil edilip edilmediğinin tesbiti ile haksız müdahalenin önlenmesine, mahkeme aksi kanaatte olursa, B.2 Blok 5 nolu dairenin davacı adına tescil edilip edilmediğinin tesbiti ile davalı ......’nın haksız müdahalesinin men’ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kooperatif vekili, 2002 yılında yapılan kur’a sonucu B.2 Blok 5 nolu dairenin davacıya çıktığını, dairenin davalı ...’a ait daire ile değiştirildiğini, ancak bu değişim işleminin kooperatife bildirilmediğini, ...'ın o dönem kooperatifin yönetim kurulu başkanı olduğunu, bu şahsın da kayıtlara bildirim yapmadığını, yapılan adi yazılı sözleşmenin yalnızca tarafları bağlayacağını, davalı ... ise daireyi ...’dan aldığını belirterek müracaat ettiğinden devir işleminin müvekkili tarafından yapıldığını, B.2 Blok 5 nolu dairenin halen dahi davacı adına kayıtlı olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, B.4 Blok 9 nolu dairenin müvekkiline ait olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., B.2 Blok 5 nolu dairenin kendisine ait olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., davaya yanıt vermemiştir.

Davalı ... vekili, B.4 Blok 9 nolu dairenin müvekkiline ait olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., B.2 Blok 5 nolu dairenin kendisine ait olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, B 2 Blok 5 nolu daireye yönelik talebin kabulüne dair verilen karar, Yargıtay 11.Hukuk Dairesince, “...davacıya çıkan dairenin adi yazılı belge ile davalı ...’a ait daire ile değiştirildiği, kooperatif anasözleşmesinde de bu değişimi engelleyen hüküm bulunmadığı, ortağın kendisine tahsis edilen konutu bir başkasına devrinin BK’nun alacağın temliki hükümlerine göre olacağı, tahsisten sonra ferdi mülkiyete geçene kadarki aşamada ortağın hakkı, şahsi hak niteliğinde iken, ferdileşme tamamlanıp ortak adına tapu tescili yapıldıktan sonra şahsi hakkın ayni hakka dönüştüğü,bu nedenle, kooperatif ortağının kendisine tahsis edilen konutu ferdileşmeden önce bir başka kişiye devredebileceği, bu konuda yasaların öngördüğü zorunlu şekil şartlarının aranmayacağı, bu itibarla, davacı ile davalı ... arasında düzenlenen belgelerde kooperatif kaşesinin bulunması ve ...’ın o tarihte kooperatif başkanı olması nedeniyle bu devirden kooperatifin haberdar olmadığının, dolayısıyla devrin geçersiz olduğunun ve kooperatife karşı ileri sürülemeyeceğinin kabulünün doğru olmadığı, taraflar arasında yapılan dairelerin değişimini öngören sözleşmenin geçerli olduğu, davacının halen içinde oturduğunu belirttiği B.4 Blok 9 nolu dairede hak sahibi olduğunu, davalı ...’ın sonradan diğer davalı ...’na yaptığı devrin, daha önce davacıya yaptığı devri etkilemeyeceği,bu itibarla, mahkemece davanın bu kapsam içinde değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi...”gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı ile davalı ... arasında düzenlenen belgelerde kooperatif kaşesinin bulunması ve ...'ın o tarihte kooperatif başkanı olması nedeniyle devirden kooperatifin haberdar olduğu, bu devrin kooperatife karşı ileri sürülebileceği, dairelerin değişimini öngören sözleşmenin geçerli olduğu gerekçesiyle, davacının B4 Blok 9 nolu daire yönünden açmış olduğu daireye bağlı ortaklık hissesinin adına tesciline B2 blok 5 nolu daire yönünden ... hakkında açılan müdahelenin meni davasının reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2915, Karar No: 2023/244, Tarih: 23.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/2915 E.  ,  2023/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2021 tarihli ve 2020/217 Esas, 2021/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 15.01.2021’de; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 50 nci maddeleri uyarınca 4.020,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün ise istinaf edilmeksizin 04.09.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.03.2022 tarihli ve 2021/25102 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.04.2022 tarihli ve KYB-2022/38333 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.04.2022 tarihli ve KYB-2022/38333 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Sanık hakkında dolandırıcılık suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinin uygulanması sonucunda tespit edilen 1 yıl hapis ve 6 gün adli para cezalarından, aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında yapılan indirim neticesinde, 4 ... hapis ve 2 gün adli para cezalarına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 8 ... hapis ve 2 gün adli para cezalarına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 3 ... 10 gün hapis ve 1 gün adli para cezaları yerine, 6 ... 20 gün hapis ve 1 gün adli para cezalarına hükmedilerek, belirlenen hapis cezasının da aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sonucu, 2.000,00 ... lirası ve 20,00 ... lirası adli para cezaları yerine, 4.020,00 ... lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinin uygulanması sonucunda tespit edilen 120 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında yapılan indirim neticesinde, 40 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 80 gün adli para cezasına, belirlenen bu cezadan da anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak 33 gün adli para cezası yerine 66 gün adli para cezasına hükmedilip, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca yapılan paraya çevirme işlemi sonucu, 660,00 ... lirası yerine 1.320,00 ... lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde, isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; sanığın, katılan ... ...'a ait motosikleti evin bahçesinden hırsızladıktan bir süre sonra katılana iade ettiği, katılan tarafından yapılan kontrolde motosikletin hasarlı olduğunun tespit edildiği, böylece sanığın hırsızladığı motosiklete zarar verdiğinin iddia ve kabul olunması karşısında; hırsızlık suçunun konusu olan eşyanın çalınması sırasında ya da sonrasında verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan da ceza verilemeyeceği, bu nedenle sanığın hırsızlık konusu eşyaya zarar vermesi eylemi nedeniyle mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün Kanun'a aykırı olduğu anlaşılmıştır.

2. İnceleme konusu hükümlerden mala zarar verme suçuna ilişkin belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 23.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19348, Karar No: 2014/19833, Tarih: 15.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/19348 E.  ,  2014/19833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Soma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :25.05.2011

NUMARASI :Esas no:2010/255 Karar no:2011/205

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalılardan S.. D.. ve G.. D..'ın S.. Ş..'ün çocukları olmasına rağmen, nüfus kayıtlarında baba adlarının T.. D.. (davacının eşi) olarak yazıldığını belirtilerek, çocukların nüfus kayıtlarında baba hanesinde görülen T.. D.. kaydının iptal edilip, gerçek babaları olan S.. Ş..'ün kayıt bilgilerine yer verilmesini istemiştir. Bu belirlemeye göre dava, soybağının reddi davasıdır.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5133 sayılı kanunla değişik 4/1. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç olmak üzere, ikinci kitabından kaynaklanan davalara aile mahkemelerinde bakılır. Görev, kamu düzenine ilişkin olup, hakim tarafından yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Gerçekleşen bu durum karşısında davaya aile mahkemesi sıfatı ile bakılması gerekirken, bu husus gözetilmeden yargılamaya asliye hukuk mahkemesi olarak devam edilip esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.10.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/231, Karar No: 2023/1972, Tarih: 03.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/231 E.  ,  2023/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/431 E., 2022/2118 K.

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 13.03.2019

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/71 E., 2021/12 K.

Taraflar arasındaki 5434 sayılı Kanun kapsamında hak kazanılan fiili hizmet zammı süresi nedeniyle 01.01.2018 tarihinden yaşlılık aylığı bağlanması e davalı Kurumdan yasal faizi ile birlikte tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının başvurunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 01.07.1970 doğumlu olup harp okuluna giriş tarihinin 01.10.1987 tarihi olduğunu mecburi hizmet süresi dolduktan sonra 01.03.2007 tarihinde Türk Silahlı Kuvvelerinden ayrıldığını akabinde özel sektörde pilot olarak göreve başladığını halen Türk Havayollarında görevine devam etmekte olduğunu müvekkilinin Türk Silahlı Kuvvetlerinde hizmet ettiği sürece 7 yıl, 9 ay, 1 gün FHZ nin 506 sayılı Kanunun Ek Madde 39'a uygun olarak yaştan da geriye doğru düşülmesi ve emekliliğine karar verilmesi için 27.12.2017 tarihinde davalı İdareye talepte bulunduğunu davalı İdarenin 16.01.2018 tarihli ... sayılı cevabı ile emekli olmayacağı, 01.07.2019 tarihinde emeklilik için yaşının dolacağını belirttiğini, müvekkilinin Türk Silahlı Kuvvetleri-Hava Kuvvetleri Komutanlığı ve sonrasındaki çalışmaları karşılığında 7 yıl, 9 ay, 1 gün fiili hizmet süreleri zammının (FHZ), yıpranma payının, itibari hizmet sürelerinin gözönünde bulundurularak, 506 sayılı Kanunun Ek Madde şartları ile yaş haddinden ve sigorta başlangıç tarihinden geriye götürülerek düşülmesine, emekliliğe hak kazandığı tarihin tespitine, davalıya ilk başvuru tarihi olan 27.12.2017 tarihinden itibaren birikmiş emekli aylıklarının bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, öncelikle yetki itirazında bulunmuş, esasa ilişkin beyanlarında ise 5434 sayılı Kanunun 32 nci maddesinde sayılan görevlerde bulunan iştirakçilere hizmet müddetlerinin her yılı için maddede belirtilen sürelerin fiili hizmet sürelerine eklendiğini, 08.09.1999 tarihinden önce göreve girenlerden geçici 205. madde gereği en fazla 8 yıl, 08.09.1999 tarihinden sonra göreve başlayanlar için ise 39. madde gereği en fazla 3 yılın emeklilik için aranan yaş hadlerinden düşüldüğünü, adı geçenin 4/a ve 4/c statülerinden herhangi birisinden aylık almadığı halde 37502.34 işyeri sicil numarası ile işlem gören Türk Havayolları A.Ş'deki 2016 yılı 3,4,5,6,7,8,9,10,11,12 ve 2017 yılı 1,2,3,4,5. dönem çalışmalarının, Sosyal Güvenlik Destek primi belge türü ile bildirildiğinin bu husustaki gerekli incelemelerin yapılarak bu çalışmaların tüm sigorta kollarına tabi belge türü olarak değiştirilmesi ve oluşacak prim farkının anılan işyerinden tahsilinin gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 506 sayılı Kanunun 60 ıncı ve geçici 81 inci maddelerinde yaşlılık aylığından yararlanmak için; maddede belirlenen yaş şartını yerine getirmek, belirli bir süre prim ödemek, işten ayrılmak ve yazılı talepte bulunmak şartlarının aranması gerektiği belirtilmiştir.

506 sayılı Kanun'un Ek 39 uncu maddesinde "Ek 5 ve Ek 6 maddeleri gereğince sigortalılık süresine ilave edilen gün sayıları, beş yıldan çok olmamak üzere bu Kanun'un 60 ve geçici 81 inci maddelerinde belirtilen yaş hadlerinden indirilir." hükmü mevcuttur. 5434 sayılı Kanunda da "fiili hizmet zammı" kavramına yer verilmiş olup, söz konusu fiili hizmet zammı; hizmet süresini, emeklilik ikramiye miktarı ve emekli aylığı bağlama oranını artırmakta ve yaş haddinden de 8 yıla kadar indirim sağlamaktadır. Bu nitelikleri nazara alındığında 5434 sayılı Kanundaki fiili hizmet zammının 506 sayılı Kanundaki itibari hizmetin karşılığı olup, buna bağlı olarak da; 5434 sayılı Kanun fiili hizmet zammının 506 sayılı Kanun kapsamındaki hizmetlerle birleştirilmeleri durumunda sigortalılık süresine eklenmesi ve yaş haddinden de indirilmesi gerekeceği hususu yerleşik Yargıtay içtihadı haline gelmiştir.

Bu itibarla tüm dosya münderecatı, yasalardaki hükümler ve Yargıtay içtihatlarına göre davacının 27.12.2017 tarihli tahsis talebi sırasında 5434 sayılı Kanun kapsamında 70221031 sicil numarasıyla 8115 prim ödeme gün sayısının bulunduğu, TSK'da muvazzaf subay olan davacının hizmetinin 5434 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamındaki subay, yedek subay, astsubay, uzman jandarma ve uzman erbaşlar için belirtilen her 360 günlük hizmeti için 90 günlük fiili hizmet zammından yararlanması şeklinde olduğu, davacının 15.09.1991 tarihinden itibaren ilişiğinin kesildiği, 14.03.2007 tarihine kadar hava subayı olarak hizmetinin bulunduğu ve fiili hizmet zammının da 3 yıl, 10 ay, 15 gün olduğu, davacının sigortalılık başlangıç tarihi 01.10.1987 olmasına rağmen bu tarihin 01.07.1970 doğumlu olan davacı bakımından 18 yaşını doldurduğu 01.07.1988 tarihi olacağı, 01.07.1988 tarihinden 3 yıl 10 ay 15 gün geriye götürülerek 18.08.1984 tarihi olacağı, bu halde ise 506 sayılı Kanunun geçici 81 inci maddesinin B-C bentlerine istinaden emeklilik şartlarının 24.11.1983-23.05.1985 tarihleri arasında işe başlayan erkek sigortalılar bakımından 25 yıl sigortalılık süresi, 5225 gün prim ödeme şartı ve 48 yaş olması, davacının ise 5434 sayılı yasa kapsamındaki hizmetlerinden sonra 506 sayılı yasa kapsamında 3815 gün hizmetinin bulunması ve 2829 sayılı Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkındaki Yasa hükümleri çerçevesinde 1260 gün şartını da yerine getirmiş olması karşısında 01.07.1970 doğumlu olan davacının 3 yıl, 10 ay, 15 gün fiili hizmet zammının yaştan düşürülmesiyle doğum tarihinin 16.08.1966 tarihi olarak kabul edilebileceği ve 48 yaşını 16.08.2014 tarihinde doldurmuş olduğu, sigortalılık başlangıcının 01.07.1988 tarihi olmasına göre 25 yıllık sigortalılık süresinin 2013 yılında doldurmuş olduğu, yine 5225 gün prim ödeme gün sayısı toplamının 11930 gün olduğu, tüm bu tespitlere göre de davacının tahsis talebinde bulunduğu 27.12.2017 tarihi gözönüne alınarak 01.01.2018 tarihinden itibaren yaşlılık yalığı bağlanması ve birikmiş aylıklarının ödenmesine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili, davacı hakkında kurumca uygulanan işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu esasen fiili hizmet süresi zammının davacının talebinde belirttiği şekli ile uygulanmasının mümkün olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili, davacı hakkında kurumca uygulanan işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu esasen fiili hizmet süresi zammının davacının talebinde belirttiği şekli ile uygulanmasının mümkün olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 01.07.1970 doğumlu davacının 15.07.1988-14.09.1991 tarihleri arasında 3 yıl 2 ay askeri okul öğrenciliği ve 15.09.1991-14.03.2007 tarihleri arasında 15 yıl 6 ay muvazzaf subaylık süresi olmak üzere 18 yıl 8 ay 5434 sayılı Kanun kapsamında süresinin bulunduğu, davacının askerlik hizmetinden ayrılmasından sonra 13.03.2007 tarihinden itibaren 4/1-a bendi kapsamında çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır.

Davacının 27.12.2017 "emeklilik tarihinin bildirilmesi istemli" tahsise hazırlık dilekçesine yanıt niteliğindeki Pendik SGM'nin 16.01.2018 tarihli yazısında; sigortalının 11.937 günü mevcut olmasına karşın 25 yıl 49 yaş ve 5300 gün koşullarını sağlaması halinde 01.07.2019 tarihinde tahsis başvurusunda bulanabileceğinin bildirildiği, davacının 11.02.2019 tarihli dilekçesi ile 27.12.2017 tarihinden itibaren emekliliği hak ettiği ve birikmiş aylıklarının faizi ile ödenmesi talebinde bulunduğu görülmüştür.

Sigortalının tahsise hazırlık dilekçesini sunduğu 27.12.2017 tarihine kadar 4/1-a bendi kapsamında 3815 gün hizmeti bulunmaktadır.

Fiili hizmet süresi zammının 3 yıl 10 ay 15 gün olduğu, fiili hizmet süresi zammının 23.05.2002 tarihine kadarki kısmının (muvazzaf subay olduğu döneme göre (2 yıl 8 ay 2 gün) olduğu, buna göre davacının 23.05.2002 tarihinden önceki toplam hizmet süresinin askeri öğrencilik nedeniyle hizmetten sayılan süresi ile birlikte (16 yıl 6 ay 10 gün) olduğu, 506 sayılı Kanun'un Geçici 81/B-(f) bendine göre 25 yıl sigortalılık süresi, 49 yaş ve 5300 gün koşullarına tabi olduğu anlaşılmaktadır.

Kurum da yaşlılık aylığı koşullarını, anılan mevzuat ve özellikle ... tarafından yayımlanan 2018/38 sayılı Genelge hükümlerine uygun olarak doğru belirlemiştir.

Somut olayda, davacının tahsise hazırlık dilekçesini sunduğu 27.12.2017 tarihi itibariyle sigortalılık süresi ve prim gün sayısı koşulunu sağladığı açıktır.

Davacı 49 yaşını 01.07.2019 tarihinde doldurmakta ise de fiili hizmet süresi zammının tamamı 3 yıl 10 ay 15 gün kadar yaş geriye çekileceğinden; 16.08.2015 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanabilecektir. Ne var ki davacının tahsise hazırlık dilekçesini sunduğu 27.12.2017, dava tarihi 13.03.2019 ve karar tarihi 12.01.2021 itibariyle aylık koşullarına sahip olduğu belirgindir.

Davacının tahsise hazırlık dilekçesine, Kurumun yanıtına ve dava dilekçesine göre;