muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10343, Karar No: 2023/2958, Tarih: 10.05.2023

Yüzde sabit iz hususundaki raporun tekrar gözden geçirilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinin hatalı olduğuna, hem 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, hem de 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanık ile mağdurun suç tarihinde evli olup, ailevi meseleler nedeniyle aralarında anlaşmazlık bulunduğu, mağdurun çocukları ile birlikte 02.07.2014 tarihinde evi terk ettiği, sanığın eşine ve çocuklarına ulaşamadığı, olay tarihinde mağdurun facebook sayfasında konumunu tespit ettiği, bunun üzerine mağdurun bulunduğu Balat sahiline gittiği, yolda mağdur ... çocukları ile karşılaştığı, sanığı gören mağdurun sanığı görür görmez bağırmaya başladığı, bunun üzerine sanığın üzerinde taşıdığı maket bıçağını çıkararak mağduru yüzünden ve ellerinden hayat fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkiler nitelikte kemik kırığına ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen;

a. İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 10.12.2014 tarihli ve 2014/21213 sayılı;

"...Kişide 5. parmakta kırığa neden olan yaralanmasının...hayat fonksiyonlarını HAFİF (1) derecede etkileyecek nitelikte olduğu...yüz sınırları içerisinde tespit edilen yara izinin belirli bir mesafeden belirgin bir dikkat sarf etmeden ilk bakışta dikkat çektiğine göre yüzde sabit iz niteliğinde OLDUĞU...",

b. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun, 28.09.2020 tarihli ve 12443 karar numaralı;

"...Kişi hakkında düzenlenmiş tıbbi belgelerde tarif edilen ve kişinin 23/09/2020 tarihinde kurulumuzda yapılan muayenesinde yüz sınırları içerisinde alın bölgesinde ve sol bukkal bölgede tespit edilen yara izlerinin belirli bir mesafeden, belirgin bir dikkat sarf etmeden, ilk bakışta fark edildiğine göre, yüzde sabit iz niteliğinde OLDUĞU..Organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde herhangi bir anatomik eksiklik veya fonksiyonel bozukluk tarif ve tespit edilmediği..."

Görüşlerini içeren raporları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunması, mağdur beyanı, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün, 18.08.2014 tarihli uzmanlık raporu, sanığın nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Görüşlerini içeren raporları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunması, mağdur beyanı, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün, 18.08.2014 tarihli uzmanlık raporu, sanığın nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan Kurum vekilinin; üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, sanık müdafiinin; yüzde sabit iz hususundaki raporun tekrar gözden geçirilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinin hatalı olduğuna,

hem 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, hem de 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Bozmaya uyularak aldırılan raporun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyasının tekemmül ettirilmesi neticesinde sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, birden fazla nitelikli halin (5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri ile 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve aynı maddenin üçüncü fıkrası) ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca teşdiden belirlenen cezanın isabetli olduğu, üst sınırdan ceza verilmesinin 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine aykırı olacağı, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiğinden, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2017/610 Esas, 2021/598 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekilince ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3567, Karar No: 2008/5338, Tarih: 21.04.2008

11. Hukuk Dairesi 2007/3567 E., 2008/5338 K.

**11. Hukuk Dairesi 2007/3567 E., 2008/5338 K.**

**- ANASÖZLEŞME DEĞİŞİKLİKLERİ

- LİMİTED ŞİRKET**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 543 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 549 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 551 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 161 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 513 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada ( Kadıköy İkinci Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25.09.2006 tarih ve 2004/319-2006/598 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin %50 hissesinin sahibi olan müvekkilinin dava dışı eşinin de ana sözleşme ile şirket müdürü olarak tayin edildiğini, daha sonra şirketteki %15 payını dava dışı Murafa devrettiğini, birbirinin kardeşi olan diğer ortakların, müvekkilinin katılmadığı 17.02.2004 tarihli ortaklar kurulu kararı ile davalı şirketin adresinin değiştirildiğini ve eşinin müdürlükten azledildiğini, müvekkilinin şirkete alınmadığını ve şirketin mali durumu hakkında müvekkiline bilgi verilmediğini ileri sürerek, TTK'nın 549/4. maddesi uyarınca haklı nedenlerle davalı şirketin fesih ve tasfiyesini, bu talebin kabul edilmemesi halinde TTK'nın 551/2. maddesi uyarınca, müvekkilinin davalı şirketten çıkmasına izin verilmesini, müvekkilinin şirkete borç olarak verdiği (4.000.000.000) TL'nin ve çıkma payının müvekkiline verilmesini, 17.02.2004 tarihli ortaklar kurulu kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı ile diğer ortaklar arasında güven ilişkisinin temelinden sarsıldığı ve birlik çalışmalarının kendilerinden beklenemeyeceği, ancak davalı şirketin feshini gerektirir bir durumun olmadığı, davacının tasfiye payının 31.10.2005 tarihi itibariyle (-4.790,10) YTL olduğu, davalı şirketin esas sermayesinin tamamının karşılıksız kaldığı ve alacaklarının borçlarını karşılamaya yetmediği gerekçesiyle, davacının davalı şirketten çıkma isteminin kabulüne, yerinde bulunmayan ve kanıtlanamayan diğer istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak dava, davalı şirketin haklı nedenlerle fesih ve tasfiyesi, bu mümkün olmazsa davacının davalı şirket ortaklığından çıkmasına izin verilmesi, ayrıca davalı şirkete borç olarak verilen paranın tahsili ve 17.02.2004 tarihli ortaklar kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Dava konusu 17.02.2004 tarihli ortaklar kurulu toplantısında, dava dışı İsmail'in müdürlük görevine son verilip, şirketle ilgisinin kesilmesine, şirket adresinin de değiştirilmesine karar verilmiştir.

TTK'nın 513/1. maddesine göre, şirket ana sözleşmesi ancak, sermayenin üçte ikisini temsil eden ortakların kararıyla değiştirilebilir. Burada ortak sayısının nazara alınmayacağı da tabiidir. Somut uyuşmazlıkta da, davalı şirket adresinin değiştirilmesinin bir ana sözleşme değişikliği olduğu açıktır. Buna rağmen anılan ortaklar kurulu kararı, sermayenin %65'ini temsil eden ortaklarca alınmıştır. Bu durumda, şirket adresinin değiştirilmesi ile ilgili ortaklar kurulu kararı yoklukla maluldür.

Yine, TTK'nın 543. maddesi yollamasıyla olaya uygulanması gereken aynı Yasa'nın 161. maddesi uyarınca, ana sözleşmeyle atanmış bir müdür, haklı nedenlerle ve ortaklardan birinin talebi üzerine, ancak "mahkeme kararı ile" idare hak ve görevi tahdit veya nez'olunabilir. Yasa'nın emredici nitelikteki bu hükmüne aykırı olan kararlar yok hükmündedir. Somut uyuşmazlıkta da, dava dışı İsmail, davalı şirket ana sözleşmesinin 8. maddesi ile tayin edilmiş bir müdür olduğundan, İsmail'in müdürlük görevinden azline ilişkin dava konusu ortaklar kurulu karan da yok hükmündedir.

Bu durum karşısında mahkemece, anılan ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, hiçbir gerekçe gösterilmeden, bu konudaki talebin yerinde bulunmadığı belirtilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

3- Yine davacının taleplerinden birisi de, davalı şirkete borç olarak verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporlarında, bu hususta hiçbir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Bu durum karşısında mahkemece, anılan talep yönünden, karar yerinde hiçbir gerekçe gösterilmeden, bu konudaki talebin kanıtlanamadığı belirtilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması dahi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

3- Yine davacının taleplerinden birisi de, davalı şirkete borç olarak verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporlarında, bu hususta hiçbir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Bu durum karşısında mahkemece, anılan talep yönünden, karar yerinde hiçbir gerekçe gösterilmeden, bu konudaki talebin kanıtlanamadığı belirtilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması dahi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) no'lu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın davacı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.04.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13716, Karar No: 2014/13175, Tarih: 13.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13716 E.  ,  2014/13175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2012/345-2014/113

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıya ait aracın davacıların eşi/babası ve destekleri T. A.'a çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek, davacı eş Ferdanur için 6.900,00 TL., davacı Ceren için 100,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın taleple bağlı kalınarak kabulüne dair verilen hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi'nin 05.4.2012 tarihli bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, bilahare; aynı davacılar vekilince davalı aleyhine 40.000,00'er TL. manevi tazminatın tahsili için Ankara 26.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/526 Esas sayılı dosyası ile açılan dava dosyası eldeki dava ile birleştirilmiş ve yapılan yargılama sonunda; asıl davada; davacıların maddi tazminat taleplerinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla taleple bağlı kalınarak kabulüne, birleştirilen davada; manevi tazminat taleplerinin davacı Ferdanur için 5.000,00 TL., davacı Ceren için 4.000,00 TL. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Asıl dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin olup, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl dava yönünden davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Davacılar vekilinin birleştirilen davada kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-) Asıl dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin olup, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl dava yönünden davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Davacılar vekilinin birleştirilen davada kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkin olup, BK.'nın 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı BK. md. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Mahkemece davacıların manevi tazminat talepleri yönünden yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; somut olayda, davalı tarafa ait aracın eşit kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazasında davacıların eşi/babası 53 yaşındaki T.. A. vefat etmiş olup, meydana gelen olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalının sorumluluğun niteliği de göz önünde tutularak, davacılar için olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşecek şekilde hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek oranda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan düşük manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin asıl dava yönünden yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin birleştirilen davada kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21658, Karar No: 2014/25636, Tarih: 31.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/21658 E.  ,  2014/25636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/409-2014/224

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra ve iflas hukuku, icra ve iflas takiplerinin usul hukuku niteliğindedir. Bu hukuk dalının amacı, bir yandan takip alacaklısının alacağına kavuşması için borçlu veya üçüncü kişilerin çıkarabilecekleri zorlukları ortadan kaldırmak, diğer yandan kötüniyetli takiplere karşı takip borçlusunun kendisini korumasını sağlayacak hukuki çareler bulmak, bu arada takipten etkilenen üçüncü kişilerin menfaatlerini korumak, takip işlemlerinin yapılması sırasında insan hak ve hürriyetlerinin ihlal edilmesini önlemektir. İcra iflas hukukunun en önemli kaynağı İcra ve İflas Kanunu olup, bu Kanun, icra ve iflas takibinden, tahsile kadar uygulanması gereken usul hükümlerini düzenlemektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, İcra ve İflas Kanunu'nda bir hüküm olmayan hallerde, ancak İcra ve İflas Kanunu'nda açıkça gönderme olması (İİK 50, 68/a-4 gibi) veya bu kanunun özel veya genel hükümlerine aykırı olmaması (zorunlu dava arkadaşlığı) hallerinde uygulanabilir. Bu ilkeler ışığında HMK'nun 209/1. maddesinin ilamsız icra takiplerine etkisi değerlendirilmelidir. Bu maddeye göre “adi bir senetteki yazı veya imza inkar edildiğinde, bu konuda bir karar verilinceye kadar, o senet herhangi bir işleme esas alınamaz.” Bu maddenin icra takiplerinde uygulanması gerektiğine ilişkin olarak İcra ve İflas Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır.

Kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan takipte, takibe konu kambiyo senedi altındaki imzaya itiraz, İİK'nun 170. maddesinde özel olarak düzenlendiğinden, imza inkarı nedenine dayalı sahtelik iddiası hakkında, sonraki genel kanun olan HUMK'nun 209. maddesi uygulanamaz. İmza itirazı, İİK'nun 170/1. maddesi uyarınca satıştan başka icra takip muamelelerini durdurmaz. Ancak icra mahkemesi itirazla ilgili kararına kadar takibin geçici olarak durdurulmasına karar verebilir (İİK 170/2).

Öte yandan sahtelik iddiasının imza itirazı dışındaki bir nedene (yazıda sahtelik) dayanması halinde Dairemiz, İcra ve İflas Kanunu'nda bir düzenleme bulunmadığından HMK'nun 209. maddesinin uygulanması gerektiği görüşünde iken, daha sonra içtihat değişikliğine gidilerek, senet üzerinde bulunan yazıdaki sahtelik iddiasının borca itiraz niteliğinde olup, bu konunun da İİK'nun 169/a maddesinde düzenlenmiş olması nedeniyle, HMK'nun 209. maddesinin bu yönden de uygulama yerinin olmadığı görüşü benimsenmiştir.

İcra mahkemesi, önüne gelen itiraz ve şikayetleri, İcra ve İflas Kanunu'nda düzenlenen özel usul kurallarını uygulayarak takip hukuku bakımından kesin hükme bağladığından, anılan mahkemenin kararları kural olarak maddi anlamda kesin hüküm niteliği taşımaz. Bu nedenle borca veya imzaya itirazın incelenmesi sırasında sahtelik iddiasına dayalı olarak genel mahkemelerde açılan davaları bekletici mesele yapamayacağı gibi takibin durdurulmasına da karar veremez. Sadece İİK.nun 169/a-2. maddesi uyarınca itirazın esası hakkındaki kararına kadar icra takibinin muvakkaten durdurulmasına karar verebilir. İcra mahkemesince takibe konu alacakla ilgili bir karar verilmiş olması, aynı alacak hakkında genel mahkemelerde dava açılmasına engel oluşturmaz.

Borçlunun sahtelik nedenine dayalı olarak açtığı menfi tespit davası, İİK'nun 72. maddesi kapsamında bir dava olup, anılan maddedeki usule göre mahkemeden alınacak ihtiyati tedbir kararı ile icra takibi durdurulabilir. Sahtelik nedeniyle açılan menfi tespit davası gibi, cumhuriyet savcılığına aynı nedenle yapılan şikayet ve ceza mahkemesinde açılan dava da kendiliğinden icra takibini durdurmaz ve bekletici mesele yapılamaz. Ancak cumhuriyet savcılığı veya ceza mahkemesince tedbir kararı verilirse icra takibi durdurulabilir.

Yukarıda açıklanan ilke ve kurallar ışığında, takibin kesinleşmesi öncesi veya sonrasında takibe konu senedin sahteliğinin iddia edilmesi, HMK'nun 209. maddesi uyarınca takibin durdurulması sonucunu doğurmaz. Anılan hüküm, genel mahkemelerde açılan davalarla ilgili olarak senedin hiçbir işleme esas alınamayacağını, başka bir anlatımla delil olarak kullanılamayacağını öngörmekte olup, icra takibine etkisi yoktur.

Somut olayda alacaklının borçlu aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip başlattığı, ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu vekilinin yasal süresi içinde icra mahkemesine yaptığı başvurusunda, senetteki imzanın müvekkiline ait olmadığını, alacaklıya senetli, senetsiz hiçbir borcu bulunmadığını ileri sürerek itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Borçlunun bu iddiası, imzaya ve borca itiraz niteliğinde olup, icra mahkemesi bu itirazı incelemekle görevlidir. Mahkemece, İİK'nun 169/a ve 170. maddeleri kapsamında borçlunun itirazının esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, senedin borçlunun başka amaçla attığı imzalı boş belge üzerine sahte olarak bilgisayar ortamında oluşturulduğu yolunda İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülmekte olan 2014/56 Esas No’lu ceza davası gerekçe gösterilerek, HMK'nun 209. maddesi uyarınca anılan ceza davası sonuçlanıncaya kadar icra takibinin durdurulması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.