muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7203, Karar No: 2019/2173, Tarih: 19.03.2019

İstinaf Başvurusu :

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalının zamanaşı def'inde bulunmaması sebebiyle gelirin 01.10.2018 tarihinden itibaren bağlanması gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurdu.

Davalı Kurum vekili ise; ölümün meslek hastalığına bağlı olmadığını, ölüm tarihi sebebiyle 506 sayılı Kanunun uygulanması gerektiğini ileri sürerek istinaf kanun yoluna başvurdu.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

İstinaf gerekçesinde " ... Somut olayda, yargısal içtihatlarla da sabit olduğu üzere, davalı tarafın zamanaşımı hususunda bir uyarısına gerek olmaksızın, mahkemece re'sen gözetilmesi gereken, 5510 sayılı Kanunun 97. Madde uygulamasının yerinde bulunduğu, ancak davacının eşi ...'nın, meslek hastalığı sebebiyle, % 30,56 iş göremezlik oranı üzerinden daimi işgöremezlik geliri almakta iken 23.5.1998 tarihinde vefat ettiği, davacı vekilinin 25.9.2017 günlü dilekçesi ile gelir bağlanmasını talep ettiği, gelir bağlanması isteminin 20.10.2017 günü reddedildiği, davacının 01.7.1998 tarihinden itibaren ölüm aylığı aldığı, ölümün meslek hastalığına dayalı olmaması nedeniyle 506 sayılı Kanun'un 23'üncü maddesine göre davacıya ölüm geliri bağlanmadığı ve 5510 sayılı Kanun'un 20'nci maddesinin 01.10.2008 tarihinden önce vefat edenlere uygulanmayacağının belirtildiği, 5510 sayılı Kanun'un 20'inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre ve aynı Yasa'nın 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılmaksızın, ancak, üçüncü fıkrasında belirtilen alt sınır gözetilerek, 34'üncü madde hükümlerine göre ölüm geliri bağlanması gerektiğinin ve bağlanan gelirde davacının ölüm aylığı alması nedeniyle 5510 sayılı Kanun'un 54’üncü maddesinin de dikkate alınması gerektiğinin tespitine (Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 12.12.2013 gün ve 2012/20644 E. 2013/23654 K.sayılı kararı ve Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 23.03.2015 gün ve 2014/19155 E. 2015/5435 K.sayılı kararı da aynı yöndedir) karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde "...güncelleme işlemi yapılarak..." davacıya gelir olarak bağlanması gerektiğinin tespitine" karar verilmesi usul ve yasaya aykırı "olduğu gerekçesiyle "1-Davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/ 1-b.1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2-Davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca KABULÜ ile, Zonguldak 1. İş Mahkemesinin 22.02.2018 gün ve 2017/ 354 E. 2017/ 81 K.sayılı kararının KALDIRILMASINA, yerine,

3-Davanın KABULÜ ile, davacının eşi ...'nın iş kazasına bağlı % 30,56 işgöremezlik oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 01/10/2008 tarihinden önce (23.5.1998 tarihinde) ölmesi nedeniyle sağlığında almakta olduğu sürekli iş göremezlik gelirinin, 5510 sayılı Kanunun 34. maddesi ve 54. maddesi dikkate alınarak 5510 sayılı Kanun'un 55/2 maddesindeki güncelleme işlemi yapılmaksızın 01/10/2012 tarihinden itibaren davacıya gelir olarak bağlanması gerektiğinin tespitine, " karar verilmiştir.

E)Temyiz :

E)Temyiz :

Davalı Kurum temyiz nedenleri : Yetkisiz mahkemede dava açıldığı, davanın süresinde açılmadığı, davacının önce kuruma müracaat şartını yerine getirmediği, ölümü meslek hastalığından olmadığından gelir bağlanmadığı, 5510 sayılı Kanunda daha önce gerçekleşen ölümlerde uygulanacağına dair hüküm olmadığı ve resen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davacı vekili ise; Davacıya 01/10/2008 tarihinden itibaren aylığın bağlanması gerektiği ve güncelleme işlemi yapılarak aylığın bağlanması gerektiğini ileri sürmektedir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı kurum vekilinin temyiz itirazının reddine, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, karar verilmiştir.

2- 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 20/3 maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir.5510 sayılı Yasanın 17.maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililere ödenecek ödenekler ve bağlanacak gelire esas teşkil edecek günlük kazancın hesaplama yöntemini düzenlemiştir. Aynı Yasanın 19.maddesinde ise, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurullarınca meslekte kazanma gücünü en az %10 oranında kaybetmiş olanlara, sürekli işgöremezlik geliri bağlanacağı, sigortalının işgücünü tam kaybetmesi halinde, 17.maddeye göre hesaplanan aylık kazancının %70'i oranında, kısmi kaybetmesi halinde ise, tam aylığının hesap edilerek, bunun işgöremezlik derecesi oranındaki tutarının ödeneceği, başka birinin bakımına muhtaç ise, hesap edilen gelirin %100'nün bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, 20.maddenin birinci ve ikinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu ölen sigortalılarla, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 veya daha fazla oranda kaybetmesi nedeniyle gelir bağlanan sigortalıların ölmesi halinde, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, sigortalının 17.maddeye göre tespit edilen aylık kazancının 55'inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34.madde hükümlerine göre aylık bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, davanın yasal dayanağı olan 20'nci maddenin üçüncü fıkrasında ise, 55 inci maddenin ikinci fıkrasındaki güncellemeye ilişkin bir istisna getirilmeden sigortalının almakta olduğu sürekli işgöremezlik gelirinin 34.madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanacağı hükme bağlanmıştır.

5510 Sayılı Yasanın, Gelir ve aylıkların düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesi ve yoklama işlemleri başlıklı 55.maddenin ikinci fıkrası, “Bu Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıklar, her yılın Ocak ve Temmuz ödeme tarihlerinden geçerli olmak üzere, bir önceki altı aylık döneme göre Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan en son temel yıllı tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak belirlenir,” düzenlemesini getirmiş, anılan maddenin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, bağlanacak gelir ve aylıkların alt sınırlarına ilişkin hükümler getirmiştir.Sonuç olarak; gelir ve aylığın düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesine ilişkin genel düzenlemeler içeren söz konusu maddede genel olarak gelir ve aylıklar için güncelleme yapılacağı açıkça düzenlendiğinden, gelir ve aylıklara ilişkin diğer maddelerde istisna getirilmediği takdirde bu kanuna göre bağlanan tüm gelir ve aylıklarda güncelleme yapılması gerekmektedir. Dava konusu gelire ilişkin 5510 Sayılı Yasanın 20/3 maddesinde de güncelleme yapılmasına ilişkin açık bir sınırlama mevcut olmadığından bu çerçevede bağlanacak gelirler için de güncelleme yapılması gerekmektedir.Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesi kararında; dava konusu gelirin bağlanmasına ve bağlandığı tarihe ilişkin kararda isabetsizlik olmadığı anlaşılmakta ise de; sigortalı ...' nın meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 23/05/1998 tarihinde meslek hastalığına bağlı olmayan bir nedenle ölmesi nedeniyle 5510 sayılı Yasanın 20'inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, aynı Yasanın 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılarak ve üçüncü fıkrasında belirtilen alt sınır gözetilerek, gelir bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi' nce yazılı şekilde, güncelleme yapılmaksızın gelir bağlanmasına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASI gerekmiştir.

G)SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23553, Karar No: 2013/21832, Tarih: 10.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/23553 E.  ,  2013/21832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bir kısım belgelerde davalı ... Dayanıklı Tüketim Maddeleri ... Şirketi vekilinden davalı ... Limited Şirketi vekili olarak da söz edildiği anlaşıldığından, davalı ... Limited Şirketi'nin vekili varsa vekaletnamesi ile vekile gerekçeli kararın tebliğine dair belgenin, davalı ... Limited Şirketi'nin vekili vekili yok ise gerekçeli kararın bizzat davalıya edildiğine dair belgenin ve kısa karar davacı vekili olarak yüzüne tefhim edilen Av ... 'in vekaletnamesinin veya yetki belgesinin gönderilmesi için dosyanın yerel Mahkeme'sine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9947, Karar No: 2016/587, Tarih: 27.01.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/9947 E.  ,  2016/587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/190046

MAHKEMESİ : İnebolu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2008/3 (E) ve 2012/42 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden önce 01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı kanun ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 50 ve 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu; doğrudan verilen adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının infazları arasındaki farklılığın ortadan kaldırıldığı gözetilmeden, para cezalarının ayrı ayrı infazlarına karar verilmesi de hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

Doğrudan verilen adli para cezası ile hapisten çevrilerek verilen adli para cezalarının ayrı ayrı infazına ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin kısımların hükümden çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9233, Karar No: 2010/13103, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/9233 E.  ,  2010/13103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1962 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında hangi nedenle tesbit harici bırakıldığı Kadastro Müdürlüğünden sorularak bu konuda alınacak cevabi yazının,

2) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri de gösterir kadastro paftası örneğinin yine Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek, dava dosyasının ... bilirkişiye verilmesi ve taşınmazın bu paftadaki konumunu gösterir ek rapor alınarak,

bu dosya içine konulması; Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 26/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6018, Karar No: 2019/9813, Tarih: 16.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/6018 E.  ,  2019/9813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet verme

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet verme suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye ve adı geçen Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 16/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10646, Karar No: 2013/5918, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10646 E.  ,  2013/5918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Çocuk Mahkemesinden verilen 14.04.2010 gün ve 2010/70 Esas, 2010/140 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun nüfus kaydı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alındığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5174, Karar No: 2009/5572, Tarih: 10.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5174 E.  ,  2009/5572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Mersin 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava haciz tarihinin önceliğine ve alacağın imtiyazlı olduğu iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı banka vekili davacı yanın öncelik iddia ettiği haczin düştüğünü ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, alacağın kredi kartı alacağı olduğu, 26.12.2003 tarihinden önce doğmadığı ve davacı haczinin 09.08.2005 tarihinde konulduğu ve bu nedenle imtiyazdan yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle sıra cetvelinde hacizlerin tarihlerine göre sıralanmış bulunmasına, davacının önceki tarihli haczinin düştüğünün anlaşılmasına göre, davacı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA,10.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/263, Karar No: 2011/6197, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/263 E.  ,  2011/6197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle, "davalı Hazinenin tutunduğu 22.08.1962 tarih 166 sıra numaralı tapu kaydı tesisine esas tescil ilamı ve krokisinin getirtilmesi, bundan sonra çekişmeli taşınmaz başında, komşu köylerden seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, belirtmelik bilirkişileri ve teknik bilirkişi huzuruyla yeniden keşif yapılarak davalı Hazinenin tutunduğu 22.08.1962 tarih 166 ve 01.02.1966 tarih 48 sıra numaralı tapu kayıtlarının kapsamlarının belirlenmesi, çekişmeli taşınmazı kapsadıklarının anlaşılması halinde, 1962 tarihli tapu kaydının tesisine esas tescil ilamı dosyasında davacıların murisi ...'in taraf olması nedeniyle ilam, taraflar arasında kesin hüküm teşkil edeceğinden, çekişmeli 180 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tescil ilamı krokisi kapsamında kalan bölümünün kesin hüküm nedeniyle, geriye kalan bölümünün ise kesin hüküm karşısında davacıların zilyetliğinin en erken başlamış kabul edilebileceği 1956 yılı ile 4753 sayılı Yasa uyarınca Hazine adına Şubat 1966 tarih 48 sıra numaralı tapu kaydının oluştuğu tarih arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin geçmemesi nedeniyle Hazine adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, çekişmeli taşınmazın hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 23.806,44 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davacılar adına, taşınmazın geriye kalan ve (B) harfiyle gösterilen 9.115 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ise tespit gibi Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, Dairemizin yukarıda özetlenen bozma ilamına uyulduğu halde, bozma ilamında açıklanan şekilde hüküm tesis edilmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla, taraflar yararına usuli müktesep hak oluşur ve bu hakkın zedelenmemesi için bozma ilamında işaret edilen hususların eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Dairemizin, hükmüne uyulan 17.04.2009 tarihli bozma ilamında, Hazine tapularının yöntemince mahalline uygulanarak kapsamlarının belirlenmesi, bu kayıtların çekişmeli taşınmaza ait olduklarının anlaşılması halinde, çekişmeli taşınmazın Ağustos 1962 tarih 166 sıra numaralı tapu kaydına ait tescil krokisinin kapsamında kalan bölümünün, taraflar arasında kesin hüküm oluşturan tescil ilamı nedeniyle, geriye kalan bölümün ise Hazineye ait ve Şubat 1966 tarih 48 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalıp tescil ilamının kesinleştiği 1956 yılı ile Hazine adına 4753 sayılı yasa uyarınca tapu kaydının oluştuğu 1966 yılları arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin geçmemiş bulunması karşısında davacılar yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmaması nedeniyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gereğine işaret edilmiştir. Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda mahallinde yapılan keşif ve uygulama sonucunda çekişmeli taşınmazın, Hazineye ait ve 4753 sayılı Yasa uyarınca tesis edilen Şubat 1966 tarih 48 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen bölümünün ise yine Hazineye ait ve yukarıda işaret olunan tescil ilamı sonucu oluşan Ağustos 1962 tarih 166 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı doğru olarak belirlenmiştir. Bu nedenlerle, hükmüne uyulan bozma ilamında da işaret edildiği üzere; çekişmeli taşınmazın (B) harfiyle gösterilen bölümünün, taraflar arasında kesin hüküm oluşturan tescil ilamı uyarınca tesis edilen Hazineye ait Ağustos 1962 tarih 166 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalması nedeniyle davacıların zilyetliklerine itibar edilemeyeceğinin, taşınmazın geriye kalan bölümü yönünden ise, Şubat 1966 tarih 48 sıra numaralı Hazine tapusu kapsamında kalması ve bu bölüm yönünden davacıların zilyetliğinin hukuken en erken başlamış sayılabileceği 1956 yılı ile tapunun tesis edildiği 1966 yılı arasında 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin geçmemiş olduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır. Hal bölyle olunca, mahkemece, davacıların davasının reddi ile çekişmeli taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, hükmüne uyulan bozma ilamına yanlış anlam verilerek yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

G/K
Yargıtay — Esas No: 2016/960, Karar No: 2016/13028, Tarih: 06.10.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/960 E.  ,  2016/13028 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhtiyati haciz isteyen ... Fide Ür. Paz. San. A.Ş. vek. Av. ... ile karşı taraf ... Meyve Amb. Nak. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vek. av. ... aralarındaki ihtiyati haciz talebinin incelenmesi hakkında .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 01.10.2014 gün ve 2014/2370 E. sayılı hükmün ve 20.10.2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemenin 01.10.2014 gün ve 2014/2370 E. sayılı hükmün ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından temyiz edildiği, mahkemece 20.10.2014 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, iş bu ek kararın ihtiyati haciz isteyen vekile 26.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, ihtiyati haciz isteyen vekilin ek kararı 04.12.2014 tarihinde temyiz ettiği, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 432. maddesine göre temyiz isteminin reddine ilişkin kararların temyiz süresi 7 gün olduğundan, ek kararın süresi içinde temyiz edilmediği anlaşılmakla ihtiyati haciz isteyen vekilin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen vekilin 20.10.2014 tarihli ek kararı temyiz talebinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.