muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/52, Karar No: 2019/429, Tarih: 14.05.2019

Özel Dairece, ele geçirilen kaçak sigaralara ilişkin aramanın hukuka aykırı olduğu, bu arama sonucu ele geçirilen kaçak sigaraların yasak delil niteliğinde olduğu, hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükümlerin bozulmasına karar verilmiş ise de; ticari araçta yapılan arama işleminin hukuka aykırı, araca dışarıdan bakıldığında görülen sağ arka koltuk üzerindeki kaçak sigaralara el konulması işleminin ise hukuka uygun olduğu sonucuna ulaşıldığından, hukuka uygun olarak ele geçirilen kaçak sigaraların hükme esas alınabileceği, bu bağlamda sanıkların hukuki durumunun hukuka uygun şekilde ele geçirilen kaçak sigaralar ve dosyadaki diğer deliller ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının ticari aracın; bagajında yapılan arama işlemi bakımından reddine; arka koltuğunda yapılan arama işlemi bakımından ise kabulüne, dosyanın suçun sübutunun yeniden değerlendirilmesi ve uygulamanın denetlenmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Ticari aracın bagajında yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusunda çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurul Üyesi; "itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği", ticari aracın arka koltuğunda yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık konusunda çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurul Üyesi ise; "itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının,

a- Ticari aracın bagajında yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından REDDİNE,

b- Ticari aracın arka koltuğunda yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından KABULÜNE,

2- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13.11.2015 tarihli ve 14148-9217 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, suçun sübutunun yeniden değerlendirilmesi ve uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 14.05.2019 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık bakımından oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14791, Karar No: 2017/9972, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14791 E.  ,  2017/9972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27645, Karar No: 2013/2879, Tarih: 25.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27645 E.  ,  2013/2879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idarelerden ... Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1316, Karar No: 2019/6398, Tarih: 16.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2016/1316 E.  ,  2019/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hüküm tarihinden önce 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen 6. maddesinin 3. fıkrası yollamasıyla 7. maddesinin 2. fıkrasına göre, 18 yaşını doldurmamış kişilere alkollü içki satılması veya sunulması sonucunda;

a) Çocuğun sağlığının tehlikeye sokulması halinde, 4250 sayılı Kanunun 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendindeki idari para cezası ile birlikte, ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 194. maddesinde öngörülen cezaya hükmolunması,

b) Çocuğun sağlığının tehlikeye sokulmaması halinde ise 4250 sayılı Kanunun 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince münhasıran idari para cezası verilmesi,

Gerektiğinden, sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdirinin yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 16.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9130, Karar No: 2012/17765, Tarih: 24.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9130 E.  ,  2012/17765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezası TCK.nun 50/1-b maddesindeki tedbire çevrilirken, suçtan önceki hale getirme suretiyle zararın giderilmesine karar verilmesiyle yetinilmesine karar verilmesi gerekirken, “sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b. maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ...’in 05.06.2009 havale tarihli rapor ve krokisinde "A" harfiyle gösterdiği 30.00 m²'ik betondan yarım bodrum, "B" harfiyle gösterdiği 5.50 m²'lik betondan yapılmış ek yapı, "C" harfiyle gösterdiği etrafı çitle çevrili bahçe olmak üzere toplam 63,50 m² köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine,” karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, “sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b. maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ...’in 05.06.2009 havale tarihli rapor ve krokisinde "A" harfiyle gösterdiği 30.00 m²'lik betondan yarım bodrum, "B" harfiyle gösterdiği 5.50 m²'lik betondan yapılmış ek yapı, "C" harfiyle gösterdiği etrafı çitle çevrili bahçe olmak üzere toplam 63,50 m²'lik köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine," ibaresinin çıkarılıp yerine "sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca suçtan önceki hale getirilmesi suretiyle zararın giderilmesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6515, Karar No: 2009/7866, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6515 E.  ,  2009/7866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

2. ... Deri A.Ş.

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Kemer Asliye Hukuk ve Kemer Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kira alacağı istemine ilişkindir.

Kemer Asliye Hukuk Mahkemesince, gayrimenkulün satın alınmasının kira akdini etkilemeyeceğini, kira akdinin devam ettiğini, bundan meydana gelen alacağa ilişkin davaların ecrimisil olarak değerlendirilemeyeceğini, kira alacağından kaynaklanan davalara bakma görevinin sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kemer Sulh Hukuk Mahkemesi de, davanın sadece kira alacağına ilişkin olduğunu ve değer itibariyle görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davalılar kira sözleşmesine dayanmakta olup, gayrimenkulün davacı tarafından satın alınması kira akdini etkilemeyecektir. Dava kira alacağının tahsiline ilişkindir. Akdin feshi ve tahliye istemi ile birlikte açılmayan kira alacağı davalarında mahkemenin görevi HUMK’nun 8/1. maddesine göre alacak miktarı esas alınarak belirlenir. Dava tarihi itibariyle dava değerinin Sulh Hukuk Mahkemesinin görev sınırı olan 5.910,00 TL’yi aştığının anlaşılmasına göre uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Kemer Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/11414, Karar No: 2019/6926, Tarih: 02.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11414 E.  ,  2019/6926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca birden fazla nitelikli hal nedeni ile (TCK'nin 87/1-d ve 87/1-c maddeleri) alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenen temel cezada, mağdurun hayati tehlike geçirmesi ve yüzde sabit iz oluşması nedeniyle TCK'nin 87/1-c-d maddeleri uyarınca bir kat artırım yapılması sonucu belirlenen cezanın 3 yılın altında kalması halinde TCK'nin 87/1-son hükmü gereği netice olarak 3 yıl hapis cezasına yükseltilmesi gerektiği gözetilmeyerek, doğrudan TCK'nin 86/1, 87/1-c-d maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2) Mağdura ait doktor raporunda mağdurun yüzünde kesi meydana geldiğinin belirtilmesine ve sanığın da soruşturma aşamasında alınan beyanında kırık bira şişesi ile vurduğunu ikrar etmesine göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 02.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10928, Karar No: 2012/2994, Tarih: 07.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/10928 E.  ,  2012/2994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte özel evrak tanzimi

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 345, 59, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri gereğince 3.300 YTL apc

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 sayılı TCK ile olaya uygulanması gereken 5237 sayılı Yasa hükümlerinin denetime olanak verecek şekilde olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenip sonucuna göre hüküm kurulmuş, CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama nedenlerinin gösterilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın aşamalardaki ısrarlı ve tutarlı savunmalarında niza konusu gecekonduyu emlakçılık yapan ...'dan kiraladığını, 100 TL kaparo ve aynı miktarda ilk kira bedelini adı geçen emlakçıya verdiğini, sonraki 4-5 aylık kira bedelini de yanında bulunan tanığı ile birlikte emlakçıya ödediğini, kira sözleşmesinin emlakçı tarafından hazırlanıp kendisine imzalatıldığı, ev sahibinin şehir dışından geldiğinde sözleşmeyi imzalayacağını söylediğini, her kirayı ödemeye gittiğinde emlakçının ev sahibinin gelmediği bahanesi ile sözleşmeyi kiralayana imzalatmadığını, elektriklerin kesik olması ve açılabilmesi için de Bedaş'ın kira sözleşmesi istemesi nedeniyle taşınmazın önceki maliklerinden birinin adını kiraya veren olarak yazıp yerinde de imza atarak elektrik aboneliğini kendi üzerine yaptırdığını, kira sözleşmesi imzalanıp kendisine verilmediği için bunu yapmaya mecbur bırakıldığını savunmasına, katılanın sanığın taşınmazı işgal ettiğini beyan etmesine karşın, duruşmada dinlenilmeyen ancak tahkikat aşamasında ifadesi alınan emlakçı ...'ın sanığı ve katılanı tanıdığını, katılanın talebi üzerine işyerine gelen sanığa gecekonduyu kiraladığını, ilk bir aylık kira parasının sanık tarafından kendisine verildiğini, kendisinin de katılanın oğlu olan ...'e teslim ettiğini sanığın kira sözleşmesi yapılmadan taşınmaza yerleştiğini beyan etmesine, katılanın nizalı yeri 22.06.2004 tarihinde alıp, elektrik aboneliğinin ise 10.11.2004 günlü sahte kira sözleşmesine göre 22.11.2004 tarihinde yaptırılmış olmasına, kiraya verilmeyen bir yer için emlakçının kira parası almasının hayatın olağan deneyimlerine ve tarafların beyanlarıyla da uyuşmamasına göre sanığın hukuki durumunun tayini ve gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; öncelikle savunmada ismi geçen emlakçı ile sanığın gösterildiği tanığı ve katılanın oğlu ... duruşmada dinenip, nizalı yerin sanığa kiralanıp kiralanmadığı belirlenerek, kira sözleşmesinin kim tarafından düzenlendiği, kiraya veren dışındaki “ortak zincirleme-kefil borçlu” imzasının kime ait olduğu araştırılıp, taşınmazın sanığa kiralandığının, depozito, emlakçı komisyonu ve kira paralarının bir kısmının ödendiğinin sübuta ermesi halinde, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 347. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı irdelenmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7627, Karar No: 2017/12672, Tarih: 26.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/7627 E.  ,  2017/12672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalı ... vekili ve davalılar ... ve ... vekili, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av.... geldi. Diğer taraflardan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 8.002.30 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1401, Karar No: 2013/425, Tarih: 03.04.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/1401 E.  ,  2013/425 K.**

* TEMERRÜT SEBEBİYLE TAHLİYE

* İCRA MAHKEMESİNİN KİRA SÖZLEŞMESİNİ BELİRLEME YETKİSİ

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 62

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 63

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 68

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 269

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 269/c

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “itirazın kaldırılması ve tahliye” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Pendik 1.İcra Hukuk Mahkemesi’nce davanın reddine dair verilen 08.06.2011 gün ve 2010/331 E. 2011/261 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 07.12.2011 gün ve 2011/10490 E. 2011/13977 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava, itirazın kaldırılması ve temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece uyuşmazlık yargılamayı gerektirdiğinden istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 15.07.2010 tarihinde başlattığı icra takibinde 01.06.2009 başlangıç tarihli bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 01.06.2009-01.07.2010 tarihleri arası ödenmeyen sözleşme şartlarına göre %50 indirimli kira bedeli olan 46.131,91-TL kira parasının tahsili ile kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı ödeme emrinin 27.07.2010 tarihinde tebliği üzerine süresinde yaptığı itirazında kira sözleşmesine karşı çıkmamış, kira paralarının düzenli bir şekilde elden ödendiğini, istenen kira parasının fahiş olduğunu, kira parasının istenen miktardan daha az olduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece, davacının sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirip getirmediği, aylık kiranın belirlenmesinin farklı kıstaslara tabi tutulması nedeniyle tam olarak tespitinin yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle talebin reddine karar vermiştir.

İcra takibine dayanak 01.06.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin aylık kira bedelini düzenleyen özel 61.maddesinde 1.kira yılında aylık kira bedelinin 6150.-TL +KDV olduğu, 2.kira yılında kiraya %25 artış yapılacağı, sonraki yıllarda ise her kira yılı başında bir önceki kira yılının aylık kira bedeline TÜİK tarafından ilan edilen TÜFE oranı+kiranın %8'i oranında artırılacağı düzenlenmiş, 62.maddesinde ise doluluk oranının %75'in altında olduğu hallerde kiracının kira bedelinin %50'sini ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Nitekim davacı alacaklı vekili de 15.07.2010 tarihinde başlattığı icra takibiyle sözleşmenin bu özel hükümlerine dayanarak icra takibine konu kira bedellerinin %50 indirimli olarak tahsilini istemiştir. Bu açık düzenlemeler karşısında uyuşmazlıkta yargılamayı gerektiren bir hal bulunmamaktadır. Davalı kiracı icra takibine konu kira parasını ödediğini İİK.nın 269/c maddesinde sayılan belgelerden biriyle kanıtlayamadığına göre itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar vermek gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin reddine karar verilmesi hatalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır...)