muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9939, Karar No: 2016/3411, Tarih: 02.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/9939 E.  ,  2016/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacılar vekili, sahibi bulundukları binanın 1999 depreminde ağır hasar gördüğünü ve kullanılmaz hale geldiğini, bu durumdan davalı müteahhidin sorumlu olduğunu ileri sürerek, 30.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Asli müdahiller vekili, müvekkillerinin davalının yapmış olduğu binada daire sahibi olduklarını ileri sürerek şimdilik 2.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; müdahillerin, davalıdan konut amaçlı daire almaları nedeniyle davalı aleyhine açtıkları dava yönünden mahkemenin görevsizliğine, davac... açtığı davanın kısmen kabulü ile 5.372,40 TL'nin tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile 17.08.1999 tarihinden itibaren işleyecek reskont faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Mahkemece verilen ilk kararın... sayılı ilamı ile bozulmasından sonra, 27.12.2010 tarihinde davacı vekilince dava dilekçesindeki talep ıslah edilerek arttırılmış, mahkemece de ıslah dikkate alınarak karar verilmiştir. Ancak...lı kararlarında ilk derece mahkemesi hükmünün... bozulmasından sonra tarafların ıslah yoluna başvurmalarının HUMK'un 84. maddesine (HMK'nın 177/1. maddesi) açıkça aykırı olduğuna karar vermiştir... karar sayılı kararı) Bu nedenle Mahkemece, bozma sonrası ıslah talebi dikate alınmadan karar verilmesi gerekirken bu hususa dikkat edilmeden yazılı şakilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Kabule göre; vekalet ücretinin HMK'nın 330. maddesine aykırı olarak vekalet ücretinin taraf vekilleri lehine hükmedilmesi de yerinde olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8490, Karar No: 2016/3062, Tarih: 21.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8490 E.  ,  2016/3062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/03/2015 tarih ve 2014/977-2015/109 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 05/03/2008 tarihinde hizmet sözleşmesi ve rekabet yasağı ve sır saklama sözleşmesi imzalandığını, davalının 07/12/2010 tarihinde müvekkili şirketten istifa ederek müvekkilin ticari rakibi olan ve aynı alan faaliyet gösteren bir şirkette çalışmaya başladığını, davalının müvekkiline ait ticari sırlara vakıf olduğunu, bazı şirketleri arayarak müvekkilinden daha düşük fiyatlar teklif ettiğini, bu durumun taraflarca imzalanan rekabet yasağı ve sır saklama sözleşmesine aykırı olduğunu ileri sürerek rekabet yasağının ihlali durumunda sözleşmede belirlenen cezai şart ve tazminat ilişkin şimdilik 1.000,00 TL cezai şart ve 1.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle cezai şarta ilişkin talebini 11.144,00 TL'ye olarak belirlemiştir.

Davalı vekili; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin anlaşma ile sona erdirildiğini, coğrafi sınır belirtilmeksizin rekabet yasağı öngörülmesinin geçersizlik nedeni olduğunu, ayrıca davacıya ait sırların paylaşılmadığını ve zararın doğmadığını savunarak davanın reddine istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında imzalanan rekabet yasağı ve sır saklama sözleşmesinde rekabet yasağının kapsamının yer bakımından sınırlama getirmeden belirlendiği, bu durumun işçinin ekonomik anlamda yıkımına sebebiyet vereceğinden söz konusu sözleşmenin geçersiz olduğu, rekabet yasağı ve sır saklama sözleşmesinin geçersizliği karşısında davalının çalışmaya başladığı şirket için bir kısım müşterilere düşük fiyat teklifinin ticari sırrın paylaşılması suretiyle haksız rekabet olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16446, Karar No: 2023/22789, Tarih: 18.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16446 E.  ,  2023/22789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/433 E., 2016/164 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi, sanığın duruşmadaki davranışları, mağdur doktorun, sanığın psikolojik rahatsızlığı bulunduğuna dair beyanı ve sanık hakkında daha önce Adli Tıp Kurumu ve Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen raporlar dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması, açıklanan ve resen dikkate alınacak nedenlerle usul ve Yasa'ya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Devlet Hastanesi'nde doktor ve hemşire olarak görev yapan mağdurların Ceza İnfaz Kurumu'ndan gelen sanığa tedavi gereği sakinleştirici iğne yaptıkları, sanığın sakinleştiriciyi az bularak biraz daha yapılmasını istediği, mağdur doktorun bu talebi kabul etmemesi üzerine sanığın mağdurlara hitaben ''Doktorun da hemşirenin de anasını avrasını sinkaf ederim.'' diyerek hakaret ettiği, iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, mağdurların birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanları, tanık A. A.'nın olayı doğrular nitelikteki beyanı, olay tutanağı ve Adli Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 20.01.2016 tarihli rapor içeriği, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı hakaret suçunu işlediğine ve mahkûmiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanan ilam nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğu, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi, 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesi gereğince sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2600, Karar No: 2019/7271, Tarih: 18.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2600 E.  ,  2019/7271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 22/03/2016 gün ve 2013/348 - 2016/197 sayılı kararı onayan Daire'nin 21/03/2018 gün ve 2016/11530 - 2018/2159 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı ... şirketine 31/12/2005 tarihinden bu yana yenilenerek devam eden endüstriyel paket sigortası yaptırdığını, poliçeye işçilerin uğrayabileceği her nevi iş kazaları veya meslek hastalıkları nedeniyle talep edilebilecek maddi-manevi tazminat miktarlarını teminat altına alan işveren mali sorumluluk riskleri ve özellikle bu kapsamda meslek hastalıklarından doğacak riskleri de 31/12/2006 yılında poliçeye ek prim yatırmak suretiyle eklediğini, davacı firma işçilerinden Mehmet Saçkesen'in meslek hastalığına yakalandığı gerekçesiyle Ankara 10. İş Mahkemesinde açtığı davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, icra masrafları ile birlikte 31.114,43 TL'nin 11/01/2013 tarihinde takip dosyasına ödendiğini, yapılan ödemenin poliçe çerçevesinde davalıdan istendiğini, ancak davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek 31.114,43 TL'nin davalıdan ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9943, Karar No: 2023/9240, Tarih: 04.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9943 E.  ,  2023/9240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3301 E., 2023/1956 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/409 E., 2022/450 K.

Taraflar arasındaki (1) gün süre ile sigortalı olarak çalıştığının ve sigorta başlangıcının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili ile davalılardan ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalı işveren ...'ın yanında 20.03.1989 tarihinde işe girdiğini, halı dokuma üretim işçisi olarak çalıştığını, başlangıcının SGK' ya bildirildiğini, sigortalı Tescil ve Hizmet Daire Başkanlığının 30.01.2010 tarihli yazısı ile sigortalılık tescil kaydının olduğunun tespit edildiğini, işverenin müvekkiline ait primlerini ödemediğini, Pendik SGM' ye sigorta başlangıcının hatalı olarak belirlenmiş olması nedeniyle bu durumun düzeltilmesi amacıyla 18.06.2013 tarih ve 10176635 sayılı dilekçe ile başvurduklarını, ancak davalı işyerine ait 1989/1-2 dönemlerine ait bordro verilmediğinden işlem yapılmadığının bildirildiğini beyanla, müvekkilinin işe giriş tarihinin 20.03.1989 olarak tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... ve ... vekili; davanın hak düşürücü süreye uğradığını, davacının işyerinde iş sıfatıyla değil kursiyer olarak bulunduğunu, kursun 1988 yılı itibariyle faaliyetlerine son verdiğini, işe giriş bildirgesinin varlığının çalışmanın ispatı olamayacağını, hizmet sözleşmesinin resmi, yazılı ve somut deliller ile ispatlanması gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 554296 sicil numaralı işyerinde 20.03.1989 tarihinde işe başladığının tespitine, sigorta başlangıcının bu şekilde düzeltilmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalılardan ... ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 554296 sicil numaralı işyerinde 20.03.1989 tarihinde işe başladığının tespitine, sigorta başlangıcının bu şekilde düzeltilmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalılardan ... ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalılar ... ve ... vekili; davacının, davasını aynı dönem bordro tanığı ve komşu tanık ile dahi ispat edemediğini, davacının, müvekkilinin babası müteveffa ...'ın işvereni olduğu "Şehli Ve Kurtköy Beceri Kazandırma Kursları'nda" işçi olarak değil kursiyer olarak bulunduğunu, Müvekkilin babası müteveffa ...'ın işyerinde çalışan ve Vali yardımcısı tarafından imzalanarak mevzuata göre düzenlenmiş işçilerin listesinin ekte sunulmakta olup davacının isminin işbu listede yer almadığını, kursa ait Vali yardımcısı tarafından imzalanarak mevzuata göre düzenlenmiş kursiyer listesi de ekte sunulmakta olup davacının söz konusu kursta kursiyer olarak bulunduğunun işbu belge ile sabit olduğunu, Mevzuat gereği işbu davacının da dahil olduğu kursiyerlerin sigorta girişlerinin yapılmadığını, davacının işyerinde devamlı olarak hizmet akdiyle çalışmış olduğunun tanık beyanları dışında resmi, yazılı ve somut deliller ile ispatlanması gerektiğini, davacının tanık beyanları ve işe giriş bildirgesi dışında iddiasını ispatlamaya elverişli hiçbir yazılı belge sunamamış olup iddialarının soyut nitelikte olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirterek,

2.Davalı Kurum vekili; fiili çalışmanın ispat edilemediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuşlardır.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile"...uyuşmazlık konusu dönemde davacının, işverene bağlı olarak yerine getirdiği faaliyetin “el halıcılığı dokuma işi” niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre yukarıda açıklanan Kanun Maddeleri gereğince işe giriş bildirgesinin verildiği tarih itibariyle el halıcılığı dokuma işinde 1 günlük fiili çalışmanın 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır..." gerekçesiyle istinaf taleplerinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili davanın reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğundan bahisle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili davanın reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğundan bahisle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 20.03.1989 tarihinde (1) gün süre ile sigortalı çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.506 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendi şu şekildedir.

“ Mülga 506 sayılı Kanun'un 3/II-D maddesinde, (Ek alt bent: 20.06.1987 - 3395/1 md.) “ El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” hükmü yer alırken, söz konusu maddede yer alan el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında kısa vadeli sigorta kollarının uygulanacağına ilişkin düzenleme, 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57 nci maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7270, Karar No: 2021/15383, Tarih: 03.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/7270 E.  ,  2021/15383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen 18.03.2014 tarihli hükmün, sanığın duruşmada bildirdiği son adres olan “Nusretiye mah. Mavilibahçe Sok Gökçüoğlu Apt.no: 44/8 Çorlu Tekirdağ” adresine tebliğ edildiği, 13.05.2014 tarihli tebliğ mazbatasına göre “adresin kapalı olması sebebiyle komşusuna soruldu. Verilen beyanda geçici olarak hastaneye gittiğinden beyan edilmesi üzerine tebliğ evrakı komşusu Süleyman Şiş’e haber verilerek Nusretiye Mahallesi muhtarlığına teslim edildi 2. No.lu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırıldı. Haber verilen kişi imza etmedi” ibarelerine yer verildiği görülmekle gerekçeli kararın TCK'nın 21. maddesine göre usul ve yasaya uygun olarak tebliğ edildiği; sanık her ne kadar tebligatın psikolojik sorunları olan üvey annesi tarafından alındığını bildirerek eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunmuş ise de; yoklukta verilen hükmün sanığın iddia ettiği şekilde üvey annesine tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Sanığın usulüne uygun tebliğ olunan hükmü, yasal süresinden sonra 14.12.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen eski hale getirme talebi ile süresinden sonra vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6318, Karar No: 2014/12933, Tarih: 11.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6318 E.  ,  2014/12933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :07.02.2013

NUMARASI :Esas no:2012/268 Karar no:2013/177

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Ingiliz Mahkemesince verilen ve 14.1.1993 tarihinde kesinleşen boşanma kararının tanınması isteğine ilişkindir.

Davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmiş olup, davalı 5718 sayılı kanunun 54/ç maddesi uyarınca itiraz ileri sürmemiştir.

Tanınması istenen kararın davacısı, bu davanın davalısıdır. Ortada kesinleşmiş bir mahkeme kararı olduğu için, Türk Yargıcının yabancı ilamın esasını inceleme yetkisi yoktur. Boşanma, münhasıran Türk Mahkemelerinin yetkisi içinde olan bir konu olmadığından kamu düzenine açık bir aykırılıktan söz edilemez. Hal böyle olunca davanın kabulü ile yabancı mahkeme kararının tanınmasına karar verilmesi gerekirken “dosyaya ibraz edilen belgenin mahkeme ilamı niteliğinde olmadığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.06.2014(Çrş.)