muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2284, Karar No: 2021/984, Tarih: 08.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/2284 E.  ,  2021/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile edimin ifasına fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13008, Karar No: 2024/8230, Tarih: 31.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13008 E.  ,  2024/8230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/557 E., 2019/842 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca, 07.04.2017 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2017 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2018 tarihli ve 2017/912 Esas, 2018/250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

D. Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 14.06.2019 tarih, 2018/557 Esas, 2019/842 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakkında verilen cezanın adli para cezasına çevrilmesine veya ertelenmesine karar verilmesini için temyiz ettiğine, denetime tabi tutulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakkında verilen cezanın adli para cezasına çevrilmesine veya ertelenmesine karar verilmesini için temyiz ettiğine, denetime tabi tutulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dosyada mevcut yakalama tutanağı çerçevesinde sanığın hakkında herhangi bir soruşturma olmaksızın kimlik tespiti esnasında suçunu ikrar edip suça konu eşyayı da rızası ile teslim ettiği sabit olduğundan ceza tayinine yer olmadığına sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

20/03/2017 tarihinde kollukça şüphe üzerine durdurulan ve kimlik tespiti yapılan sanığın üzerinde bulunan eroini teslim ettiği, yapılan vücut analizi sonucu opiyatın pozitif çıktığı, böylece sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğu ve kullandığı hususunun sabit olduğu, ilk derece mahkemesi kimlik tespiti sırasında sanığın üzerindeki uyuşturucuyu teslim etmesini gerekçe göstererek bunu cezasızlık hali saymış ise de, Türk Ceza Kanunu'nun 192 nci maddesi ikinci fıkrasında kişinin resmi makamlar tarafından haber alınmadan önce maddeyi kimden, nerede ve ne zaman temin ettiğini bildirerek suçluların yakalanmasını veya uyuşturucu maddenin bulunmasını temin etmesinden söz edildiği, davaya konu olayda sözü edilen bu hususların gerçekleşmediği, tutanağa yansıyan halinden de anlaşılacağı üzere sanığın şüphe üzerine durdurulduğu, kimlik tespitine müteakip gerekli arama işleminin yapılmasının mutat uygulamalardan olduğu, sanık söylemese bile üzerinde yapılacak aramayla davaya konu uyuşturucu maddenin ele geçirileceğinin açık bulunduğu, bu haliyle sanığın etkin pişmanlığından söz edilemeyeceği ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanunu'nun 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının 12.04.2017 tarihinde doğrudan mernis adresine yapıldığı, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve 07.04.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 14.06.2019 tarih, 2018/557 Esas, 2019/842 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/967, Karar No: 2025/1287, Tarih: 26.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/967 E.  ,  2025/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1225 E., 2024/305 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/396 E., 2020/112 K.

İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı kabulüne, Denizli 5. İcra Müdürlüğü’nün 2018/1407 E. sayılı dosyasında hazırlanın 05.05.2019 tarihli sıra cetvelindeki 1. sıradaki davalı alacağının iptaline karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davalarda davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm tesisi ile asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı kabulüne, Denizli 5. İcra Müdürlüğü'nün 2018/1407 Esas sayılı dosyasından düzenlenen 05.05.2019 tarihli sıra cetvelinde 1. sıradaki davalıya ayrılan payın sıra cetvelinin 2 ve 3. sırasında bulunan davacılara yargılama masrafları ve vekalet ücreti dahil olmak üzere garameten ödenmesine artarsa kalanın davalıya bırakılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davalarda davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; Dairemiz'in 16.10.2024 tarihli ve 2024/2345 Esas ve 2024/3487 Karar sayılı ilamıyla temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar verilmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekilince maddi hata düzeltim iradesini içeren karar düzeltme dilekçesi sunulması üzerine dosyanın Dairemiz'e gönderildiği anlaşılmakla; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nda Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi istemine Yargıtay'ca verilen kararlara ve yine HMK'nın 373/4'üncü maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulduğu ve İlk Derece Mahkemesince yeniden verilen kararlar üzerine yapılan temyiz incelemesi sonucundaki kararlara karşı karar düzeltme kanun yolu düzenlenmemiş olup, Yargıtay ilamında maddi hata bulunması halinde bunun düzeltilmesinin talep edilmesi mümkündür. Anılan Kanun’un "Hükmün tashihi" kenar başlıklı 304 üncü maddesinin birinci fıkrası: " (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ... " hükmünü içermektedir.

Yapılan inceleme neticesinde Dairemiz'in onama ilamında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304. maddesi uyarınca tespit edilmiş bir maddi hata bulunmadığı, davalı vekilinin talebinin karar düzeltme kanun yolu istemi mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin yerinde olmayan isteminin reddi gerekmiştir.

Yapılan inceleme neticesinde Dairemiz'in onama ilamında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304. maddesi uyarınca tespit edilmiş bir maddi hata bulunmadığı, davalı vekilinin talebinin karar düzeltme kanun yolu istemi mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin yerinde olmayan isteminin reddi gerekmiştir.

2-Bunun yanında, davalı vekilince sunulan maddi hata – karar düzeltme istemli dilekçe içeriğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne hitaben yazıldığı ve anılan mahkemenin kararına yönelik maddi hata isteminde bulunulduğu görülmüştür. Bu itibarla, davalı vekilinin işbu dilekçesine istinaden gerekli incelemenin yapılabilmesi amacıyla dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi'ne iadesi gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

1-Davalı vekilinin maddi hata - karar düzeltme talebinin REDDİNE,

2-Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin maddi hata istemi yönünden gerekli

incelemenin yapılması amacıyla dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi'ne İADESİNE,

Peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgilisine iadesine,

26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1830, Karar No: 2025/4673, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1830 E.  ,  2025/4673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilaçlara ilişkin SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu'ndan davaya konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbİ araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32955, Karar No: 2011/13603, Tarih: 29.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/32955 E.  ,  2011/13603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı S... S.. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 29/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3415, Karar No: 2010/14126, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/3415 E.  ,  2010/14126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., eşi ...’un davalı şirkete ait Kartal Özel Umut Hastanesi’nde düzenli olarak kontrole gittiğini, gebeliğinin normal olduğu bildirilmesine rağmen yedi aylıkken doğuma alındığını, bebeğin küveze maskesiz yerleştirilmesi nedeniyle kör kaldığını, anne karnındayken hidrosefali olduğunun teşhis edilemediğini, davalı şirketin kusurlu olduğunu, bebeğin ömür boyu özürlü kalacağını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 30.000-TL maddi, 30.000-TL manevi tazminat isteminde bulunmuş, birleşen dosyada davacı ... ve küçük ....’e velayeten ... aynı gerekçelerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 30.000-TL maddi, 200.000-TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı tarafa kesin süre verilmiş olmakla, HUMK 163. maddesi gereğince delil bildirme hakları düşmüş olduğundan açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Baro tarafından adli yardım talebi uyarınca atanan davacılar vekili, dava dilekçelerinde adli yardım isteminde bulunmuş, mahkemece, tensiple bu konunun duruşmada düşünülmesine karar verilmiş, 10.04.2007 ve 22.04.2008 tarihli oturumlarda ilgili kurumlara yazılan müzekkere cevapları geldikten sonra adli yardım talebinin değerlendirileceği belirtilmiş, 10.03.2009 tarihli oturumda,davacı vekilinin delil listesinde bildirdiği hastanelerden davacıya ilişkin tedavi evraklarının istenmesine, masrafın davacı yanca karşılanmasına karar verilmiş, 14.05.2009 tarihli oturumda, davacılar vekiline aynı hususta kesin süre verilmiş ve müzekkere masrafları olan 36-TL’nin yatırılmadığı takdirde davacı tarafın delil bildirme hakkının düşmüş kabul edileceği ihtar edilmiş ise de; davacıların adli yardım talebi ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu durumda mahkemece, davacıların adli yardım talebi ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verildikten sonra işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde ve yanlış değerlendirme ile HUMK 163. maddesi gereğince davacıların delil bildirme hakları düşmüş olduğundan açılan davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 15.60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6417, Karar No: 2012/24363, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/6417 E.  ,  2012/24363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacılar, ... kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ... kazası nedeniyle sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi ile yakınlarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sigortalının maddi tazminat isteminin SGK tarafından bağlanan gelirlerle karşılandığından reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı eş ... ve davacı çocuklar ... ve ...’ın manevi tazminat istemlerinin sübut bulmadığından reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; ... kazası sonucu davacı işçinin sürekli ... göremezlik oranının % 37 olduğu, mahkemece hükme esas alınan ... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2008/376 esas sayılı dosyasında alınan 24.04.2009 tarihli kusur raporunda, davalı işveren şirketin ortağı ve yetkilisi davalı... ile şirketin yetkili genel müdürü davalı ...’ün % 43 oranında, ustabaşı davalı... ...’ın % 19 oranında, davacı işçinin % 38 oranında kusurlu bulunduklarının belirtildiği, mahkemece davalı işveren şirketin yetkilileri ve ustabaşının kusurları toplamı olan % 62 kusur oranının davalı işveren şirketin kusur oranı kabul edilerek sonucu gidildiği anlaşılmaktadır.

3- Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişimidir? Cismani zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık