muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6644, Karar No: 2018/15794, Tarih: 13.09.2018

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dava ve cevap dilekçesinden celp olunan işçi hizmet dosyasından özlük dosyasından tanık beyanlarından aldırılan bilirkişi raporundan ... 2. İş Mahkemesinin 2014/582 Esas sayılı dosyası ile ... 3. İş Mahkemesinin 2012/332 Esas sayılı dava dosyasından, ... hizmet cetvelinden bilirkişi raporuna karşı beyanlardan ıslah beyanından ve tomar dosya kapsamından davacının 1475 sayılı Yasa'nın 4447 sayılı Yasa ile eklenen 5. madde ile getirilen olanaktan yararlanmak istediği, buna göre "506 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. fıkrasının A( benindin (a) ve (b) altı bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı kanunun geçici 81 maddesine göre laşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle "işçilerin kıdem tazinatına hak kazanabileceği hükme bağlandığı, düzenlemenin amacının prim ödeme ve sigortalılık süresi yönünden emeklilik hakkını kazanmış olsa da diğer bir ölçüt olan emeklilik yaşını beklemek zorunda olan işçilerin, bundan böyle çalışma olmaksızın işyerinden ayrılmaları halinde kıdem tazminatı alabilmelerini sağlamak olduğu şüphesiz işçinin bu ayrılmasından sonra yeniden çalışması gündeme gelebilir ve anayasal temeli olan çalışma hakkının ortaya çıktığı, bu itibarla işçinin ilk ayrıldığı anda iradesinin tespiti önem kazandığı, işçinin başka bir işyerinde çalışmak için işyerinden ayrıldığı anlaşıldığı taktirde 1475 sayılı Yasa'ya 4447 sayılı Yasa ile eklenen 5. bent hükmü uyarınca kıdem tazminatına hak kazanılması söz konusu olamayacağı, davacının 24/01/2003 tarihine işverene vermiş olduğu yazılı dilekçesinde özel nedenlerle aynı tarihte işyerinden ayrılmak istediğini bildirdiği, davalı işveren yetkili dilekçe altına davacının 23/02/2003 tarihinde ayrılabileceğine dair bir açıklama eklemiş ve tarafların bu yönde anlaşmaları üzerine davacı işçi bir süre daha çalıştığı, davacının 23/02/2003 tarihine işyerinden ayrıldığı ve bir gün sonra da başka bir işverene ait işyerinde çalışmak üzere işe başladığı, somut olayda davacı işçi iş sözleşmesini 1475 sayılı Yasa'ya 4447 sayılı Yasa ile eklenen 5. bent hükmü uyarınca feshetmediği, başka bir işyerinde çalışmaya başladıktan çok sonra sosyal sigortalar kurumuna bu yönde bir yazı almak için başvuruda bulunduğu, bu durumda yasa ile korunan hukuki menfaatin teminine yönelik bir davranış içine girilmemiş ve davacı işçi olayların gelişimine göre başka bir işyerinde çalışma için işyerinden ayrıldığı, davacı tanıklarının da davacının 1475 sayılı Yasa'ya 4447 sayılı Yasa ile eklenen 5. bent hükmü uyarınca iş sözleşmesini feshettiğinden söz etmediği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun en son içtihatının da bu noktada olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Davalı Bakanlık temyizi açısından;

Davacının davası reddedildiğinden davalı Bakanlığın kararı temyizde hukuki yararı bulunmadığı için TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE,

2-Davacı temyizi açısından;

Dosya kapsamında yapılan incelemeden, ...’nın ... Şirketine hitaben yazdığı yazıda davacının dilekçe tarihi olan 10/12/2013 itibari ile sigortalılık süresinin 26 yıl, prim ödeme gün sayısının 6178 olduğunu belirttiği, davacının ...’na verdiği 10/12/2013 tarihli dilekçede 15 yıl ve 3600 prim günü şartına ilişikin olarak "18/11/2013 tarihinde işten ayrılacağını" belirttiği, davacının ayrılış dilekçesinin 18/11/2013 tarihili olup, "Kamu Hastaneleri Birliği Gazi Hastanesine" hitaben yazıldığı, bu dilekçesinde, ilk sigorta girişinin 1987 olup, 6000'in üzerinde prim ödemesi bulunduğu, emeklilikle ilgili prim ve hizmet yılı şartlarını oluşturduğundan sadece yaş şartını beklediğinden 12 yıllık hizmetiyle ilgili kıdem tazminatının ödenerek 18/11/2013 itibariyle iş aktinin sona erdirilmesini belirttiği, Devlet Hastanesinin 20/11/2013 tarihli cevabında 18/11/2013 tarihli dilekçe ile ilgili olarak hastane ile yüklenici firmalar arasındaki sözleşme hükümlerine göre her türlü hak ve alacağıyla ilgili olarak Hastane ile bir iş akti olmadığından Hastane tarafından işlem yapılamayacağından, ... Şirketi başta olmak üzere iş akti imzaladığın şirketlere başvurması gerektiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme gerekçesindeki “davacının 2003 yılında işyerinde ayrıldığı" şeklindeki açıklamalar hatalıdır, zira, Mahkeme gerekçesinin bu kısmının, bilirkişi raporunda emsal olarak yazılmış bulunan bir Yargıtay kararının bir parçası olduğu ve eldeki davacı ile bir ilgisi olmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı Devlet Hastanesine hitaben verdiği 18/11/2013 tarihli dilekçe ile yaş hariç emeklilik koşullarını tamamlaması nedeni ile kıdem tazminatı alarak ayrılmak istediğini belirtmiştir. Bu dilekçe tarihinde davacının sigortalılığı 26 yıl ve prim ödeme gün sayısı 6100 günden fazladır. Fesih tarihi de 18/11/2013 tarihidir. Davacının taşıdığı koşullar karşısında fesih haklıdır. Davacı yasal hakkını kullanmıştır. Buna ilişkin ... belgesinin olmaması ya da sonradan temin edilmesinin feshin haklılığına etkisi de bulunmamaktadır. Davalıya bu belgenin verilmemesi veya veriliş tarihi sadece faiz başlangıç tarihi bakımından önem taşır.

Açıklanan nedenler ile davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü ile bilirkişi raporu hesaplamanın doğruluğu bakımından bir denetlemeye tabi tutularak kıdem tazminatı talebinin hüküm altına alınması gerekirken reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alının temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2718, Karar No: 2016/13319, Tarih: 13.10.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/2718 E.  ,  2016/13319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl dava davacısı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ... ile davalı şirket arasında akdedilen hat ve araç devir sözleşmesi ile davalı şirket adına kayıtlı bulunan ve bu isim altında ... arası yolcu taşımacılığında kullanılan aracı hattı ile müvekkili ile dava dışı ...'a devir etmeyi, müvekkilininde araç ile hattın % 40'na karşılık 24.000,00 TL ödemeyi taahhüt ettiklerini, bedelin ödendiğini, ancak davalı tarafından sözleşme şartlarına aykırı davranıldığını ileri sürerek, aracın fiilen teslimine, 12.02.2013 tarihinden bu yana günlük kazanç hissesinin ticari faizi ile tahsiline, aracın rehinsiz ve hacizsiz olarak % 40 hissesinin müvekkili adına tesciline, aksi halde sözleşmenin feshi, ödenen 24.000,00 TL'nin ticari faizi ile iadesi ile 12.02.2013 tarihinden bu yana günlük kazanç hissesinin ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya dayanak yapılan sözleşmeyi kabul etmediklerini, noter haricinde yapılan araç satışlarının geçersiz olduğunu, davacının müvekkiline ait aracı işletmesi ve kullanması nedeniyle kulanım bedeli bulunduğundan takas talepleri bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin aracını davalıya kiraladığını, davalının aracı beş yıla yakın süredir kullanmasına rağmen kullanım bedeli ödemediğini, ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalak kaydıyla 1.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin hat ve araç devir sözleşmesi olup, kira sözleşmesi olmadığını, kulanım bedeli istenmesinin kötüniyetli ve hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin hat ve araç devir sözleşmesi olup, kira sözleşmesi olmadığını, kulanım bedeli istenmesinin kötüniyetli ve hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, taraflar arasında kanuni şekil şartına uygun yapılmayan araç devrine ilişkin sözleşmenin geçersiz olduğu, bu nedenle tarafları yönünden herhangi bir hak ve borç doğurmayacağı, tarafların sadece aldıklarını karşı tarafa geri vermek yükümlülüğünde olduğu, davacının hattan ve araçtan beş yıl boyunca elde ettiği gelirin denkleştirici adalet ilkesi gereğince ödediği bedelden düşülmesi gerektiği, birleşen davacı yönünden ise, davacı şirketin sözleşme gereği aracı davalıya teslim ettiği, karşılığında aldığı 24.00,00 TL'yi beş yıl boyunca kullandığı, ecrimisil talep edemeyeceği, taraflar arasındaki sözleşme şekil eksikliği nedeniyle geçersiz olduğundan tarafların sadece aldıklarını iade ile yükümlü olduğu, dava konusu aracın davadan önce davacı şirkete teslim edildiği, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabul kısmen reddine, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl dava davacısı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, taraflar arasında düzenlenen tarihsiz Hat ve Araç Devir Sözleşmesi uyarınca davalının edimini yerine getirmediğini aracın devrini vermediğini belirterek alacak isteminde bulunmuştur. Tarafların ve mahkemenin kabulünde olan hat ve araç devir sözleşmesi trafiğe tescilli aracın devrini taahhüt eden bir sözleşmedir. 2918 sayılı KTK'u 20/d. maddesi uyarınca trafiğe tescilli araçların satışını öngören sözleşmelerin noterde düzenlenmiş olması gerekir. Yanlar arasında adi şekilde düzenlenen sözleşme yasal olarak araç devrini talep hakkını sağlayan geçerli bir sözleşme olarak kabul edilemez. Geçersiz sözleşme uyarınca taraflar verdiklerinin iadesini isteyebilirler. Somut olayda davacının 24.000 TL ödeme yaptığı, bunun karşılığında da aracı fiilen kullandığı mahkemenin ve tarafların kabulündedir.

Mahkemece tarafların verdiklerinin iadesini isteyebilecekleri kabul edilerek bu yönde bir inceleme ve değerlendirme yapılıp ayrıca aracı kullandığı süre içinde faiz talebinin yerinde olmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 13/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/67, Karar No: 2007/600, Tarih: 29.01.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/67 E.  ,  2007/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 03.07.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, ortak murisleri ...'ın 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "... kızı ..." yazılı kimlik bilgilerinin "... (...): ... karısı" şeklinde düzeltilmesini istemişler, davalı idare vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapuda yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

"Mülkiyet hakkının tescili" başlıklı Tapu Sicil Tüzüğü'nün 25.maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki, bunların arasında malikin eşinin adı yer almamıştır. Dolayısıyle tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa bu hatanın Tüzüğün 87.maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki kusurlar araştırılarak idarece düzeltilmesi gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında; davacılar murisleri ...'ın tapu kütüğünde "... kızı ..." yazılı kimlik bilgilerinin "...

karısı ... (...)" şeklinde düzeltilmesini istemişler, mahkeme HUMK.nun 74.maddesinde yazılı açık hükme aykırı olarak murisin kimlik bilgilerinin "... kızı ..." şeklinde düzeltilmesine karar vermiştir. Oysa, davacıların murisin baba adının ... olarak düzeltilmesi ve ... soyadının eklenmesi yolunda bir talepleri de yoktur.

Buna göre; mahkemece yapılması gereken iş, davacıların murisin "... kızı ..." yazılı kimliğinin "... karısı ..." şeklinde düzeltilmesi talebinin reddine karar vermekten ibaretken, talep dışına çıkılarak baba adının "..." olarak düzeltilmesine ve tapuda yazılı olmayan I. ve II. evliliklerinde kazandığı her iki soyadının (... ve ...) beraberce tapuya yazılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Davalı İdare vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12896, Karar No: 2011/3351, Tarih: 21.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12896 E.  ,  2011/3351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 2.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne itirazın 8.249,63-TL asıl alacak 162,73-TL işlemiş faiz üzerinden kaldırılmasına, takibin bu miktar üzerinden devamına, temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davalı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı vekili dava dilekçesinde davalının 01.04.2007 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, davalının aylık 1.728.-TL'den 2009 yılı Ekim, Kasım, Aralık 2010 yılı Ocak, Şubat ve Mart ayları kira bedeli toplam 10.368.-TL'yi ödemediğinden hakkında icra takibi yapıldığını, davalının 5.140-TL ödeme yaptığını, bu miktarın talepten düşülerek 5.228.-TL ana para ve 1.987,20-TL işlemiş faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili kira bedellerinin aylık 1.440-TL üzerinden tamamının ödendiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.04.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı 08.02.2010 tarihinde ... İcra Müdürlüğünün 2010/1577 esas sayılı takip dosyasında tahliye istekli olarak yapmış olduğu icra takibinde 2009 yılı Ekim, Kasım, Aralık 2010 yılı Ocak, Şubat ve Mart ayları kirası aylık 1.728.-TL üzerinden toplam 10.368.-TL kira parasının tahsilini istemiştir. Ödeme emri davalıya 05.03.2010 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu yasal süresinde yaptığı itirazında kira parasının aylık 1.728.-TL olmayıp 1.440.-TL olduğunu, tüm kira paralarının bu bedel üzerinden ödendiğini bildirmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde, talep konusu miktarın 10.368.-TL olduğunu, ancak davalının değişik tarihlerde 5.140-TL ödeme yaptığını, bu ödemelerin mahsubu ile 5.228.-TL ana para ve 1.987,20-TL işlemiş faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına, takibin devamına ve temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Hakim HUMK 74. maddesine göre taleple bağlıdır. Talep dışına çıkılarak karar verilemez. Davacı dava dilekçesinde talep ettiği 5.228.-TL asıl alacak ve 1.987,20-TL işlemiş faiz talebi olduğuna göre bu miktar kira borcu olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle kararın tahliye ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 no'lu bentte yazılı nedenle kararın alacağa ilişkin kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4208, Karar No: 2013/18078, Tarih: 13.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4208 E.  ,  2013/18078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, suç kastı bulunmadığına yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirildiği gözetilmeden, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin belirtilmesi,

3- Sanığa verilen birim gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hükümde hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 6 gün yerine ''5 gün'', TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 5 gün yerine ''4 gün'' ve 52. madde uyarınca tayin olunan 100 TL. adli para cezası yerine de ''80 TL.'' yazılması; hükümden seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğine yönelik fıkranın çıka- rılması ve hükme ''birim gün para cezasının 52/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2293, Karar No: 2015/4588, Tarih: 01.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2293 E.  ,  2015/4588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanık ...'in, almış olduğu gıda maddeleri karşılığı katılan ...'e 15.300 TL bedelli sahte çeki ciro ederek vermek suretiyle çek bedeli miktarınca haksız menfaat elde ederek nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Sanığın savunmasında suça konu çeki ... İnşaat isimli firmanın yetkilisi ...'a sattığı mal karşılığı aldığını savunmuş ve bu konuda adı geçen kişiden yaptığı alım-satımla ilgili fatura ibraz etmiş olması ve suça konu çekin keşidecisinin ... olduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle ... şubesinden keşideci ...'na ait çek hesabı olup olmadığının ve suça konu çekin bu hesaba ait olup olmadığı sorulup saptandıktan sonra, hesap sahibi ... ile çekte lehtar ve birinci ciranta durumunda olan ...'ın ticaret sicil memurluğundaki kayıtlardan yararlanılmak suretiyle adreslerinin tespit edilerek duruşmaya çağrılmaları sağlanarak ...ndan söz konusu çeki keşide edip etmediğinin ve çekin hangi şekilde elinden çıktığının sorulması, ...'tan ise, sanığın ibraz ettiği fatura gösterilip bu faturadaki malların alımı nedeniyle suça konu çeki sanığa verip vermediğinin ve sorulması, suça konu çekin ön yüzündeki yazı rakam ve keşideci imzası ile arka yüzündeki ilk ciranta imzalarının kendilerine ait olmadığını beyan etmeleri durumunda yazı ve imza örneklerinin alınarak çekteki yazı, rakam ve keşideci imzası ile karşılaştırılması suretiyle bilirkişi incelemesi yaptırılarak çekin sahte olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1439, Karar No: 2010/2461, Tarih: 22.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1439 E.  ,  2010/2461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Vakıf senedinin 3. maddesinin değiştirilmesi yasa gereği olduğundan, değişikliğin yasa metnine uygun olarak "Bu vakfın amacı; fakru zaruret içinde ve muhtaç durumda bulunan kanunla kurulan sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olmayan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir almayan vatandaşlar ile geçici olarak küçük bir yardım veya eğitim ve öğretim imkanı sağlanması halinde topluma faydalı hale getirilecek, üretken duruma geçirilebilecek kişilere yardım etmek, gerektiğinde her ne suretle olursa olsun Türkiye'ye kabul edilmiş veya gelmiş kişilere yardım etmek ve sosyal adaleti pekiştirici tedbirler almak suretiyle, gelir dağıtımının adilane bir şekilde tevzi edilmesini sağlamak, sosyal yardımlaşma ve dayanışmayı teşvik etmektir. Sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir alan özürlülerin, tedavi giderleri ile fonksiyon kazandırıcı ortopedik ve diğer yardımcı araç ve gereçlerin kurumlarca karşılanamayan kısmı vakıfça karşılanabilir." şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususa dikkat edilmeden değişikliğin tescili,

2-3294 Sayılı Kanun ile değişik 9. maddesinin (c) bendinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları yapacakları tüm muameleler dolayısıyla her türlü harçtan muaf tutulmuş olup, bu muafiyet vakfın doğrudan yapacağı işlemleri kapsamaktadır. Vakfın yargı harcından bağışık tutulabilmesi için bunun yasada açıkça belirtilmiş olması gerekir. Anılan yasa maddesinde vakfın yargı harcından bağışık tutulmadığı gözetilerek davacı vakıftan 492 Sayılı Harçlar Kanununa bağlı 1 Sayılı tarifede öngörülen başvurma ve karar harcı alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Kararın hüküm fıkrasında değişiklik senedini düzenleyen noterliğin adı ile değişiklik senedinin tarih ve yevmiye numarasının yazılmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.