muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1016, Karar No: 2018/603, Tarih: 04.12.2018

. maddesi ile PVSK'nın 13/1-A ve Ek 6. maddelerinin verdiği yetkiye dayanarak sanığı yakaladıkları ve suç delillerinin kaybolmaması için derhâl gerekli tedbirleri alıp, suç konusu uyuşturucu maddeleri muhafaza altına aldıkları, yine PVSK'nın Ek 6. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 8. maddesinin (f) bendindeki düzenlemeye göre de; suçüstü hâlinde ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, yakalandığı yerde yapılan mülakatta sanığın kolluk görevlilerine evinde uyuşturucu madde ile hassas terazi olduğunu söylemesi üzerine uygulanan tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verildiği ve müteakiben emirleri doğrultusunda soruşturma işlemlerinin sürdürüldüğü, alınan talimat gereğince ikametine gidildiğinde sanığın diğer suç konusu uyuşturucu madde ile hassas teraziyi görevlilere rızası ile teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın üzerinde ele geçen (7) fişek hâlindeki suçun delili ve konusunu oluşturan esrarın ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği kabul edilmelidir.

Özel Dairece, somut olayda adli arama kararı ya da yazılı arama emri bulunup bulunmadığının araştırılması, böyle bir karar ya da emir bulunmaması durumunda sanığın üzerinde ele geçirilen (7) fişek hâlindeki uyuşturucu maddenin hükme esas alınamayacağı, rızası ile teslim ettiği uyuşturucu madde ve hassas terazinin ise hükme esas alınabileceği belirtilerek, sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozma kararı verilmiş ise de; yukarıda ayrıntıları ile anlatılan oluş ve kabule göre, sanığın üzerinde yapılan arama işleminin hukuka uygun olduğu sonucuna ulaşıldığından, hukuka uygun olarak ele geçirilen bu uyuşturucu maddelerin hükme esas alınabileceği, Yerel Mahkemenin “...Sanığın kaçması üzerine yakalandığı sırada üzerinden uyuşturucu ticareti suçunu işlediğine kanaat oluşturacak miktarda esrar ele geçirilmiştir... sanık söylemese de evinde de arama yapılacağı için sanığın bu beyanı etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanması için yeterli görülmemiştir...” şeklindeki gerekçe ile etkin pişmanlık hükümlerinin somut olayda uygulanma şartlarının bulunmadığını belirtip tartıştığı da gözetildiğinde, sanığın üzerinde hukuka uygun olarak ele geçirilen (7) fişek hâlindeki uyuşturucu maddenin tek başına suçun niteliğini belirlemeye yeterli olup olmadığının, yeterli olmadığının değerlendirilmesi durumunda ise yakalandığında suç konusu uyuşturucu maddeleri sattığını söyleyen sanığın, bu beyanı ile suç vasfının ortaya çıkarılmasını sağlayıp sağlamadığının, bu noktadan sonra sanığın evinde bulunan uyuşturucu madde ile hassas teraziyi rızası ile görevlilere teslim etmesinin TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasını gerektirip gerektirmediğinin Özel Dairece yeniden değerlendirilmesi ve buna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinden, Özel Daire bozma kararında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 06.04.2016 tarihli ve 132-1891 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 04.12.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4362, Karar No: 2019/11702, Tarih: 24.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/4362 E.  ,  2019/11702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı asıl, davacı vekili ve asli müdahil tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ..., Malatya Büyükşehir Yol ve Alt Yapı Daire Başkanlığınca gerçekleştirilen ... arası yol yapım çalışmalarında moloz ve toprak yığınlarının su kaynağının üzerine ve dere yatağına önlemsiz bir şekilde atılması sonucu su kaynağının ve dikmiş olduğu değişik türde ağaçların zarar gördüğünü, kendilerine ait su kaynağının kapandığını, bunun yanı sıra evlerinin ve bahçelerinin de afet tehlikesi ile karşı karşıya olduğunu, Malatya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/117 D.İş sayılı dosyası ile bu hususta tespit yaptırdığını belirterek, davalı belediyece dere yatağının eski hale getirilip muhafaza altına alınmasını, yığıntı taşların altında kalan 50'den fazla ağaçların bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiş, dava değeri fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 16.000,00 TL olarak bildirilmiştir.

Davalı ... Belediyesi vekili; davacının kendisi ile ilgisi olmayan bir alandaki çalışmalardan rahatsız olup olmamasının mülkiyet hakkı kapsamında bir öneminin bulunmadığını, söz konusu çalışmanın bir bütün olduğunu, davacının iddialarının bir kısmının mahkemece değerlendirilemeyecek olan ancak bir idare mahkemesi dava dosyasına konu edilebilecek türden bulunduğunu, söz konusu suyun davacıya ait olmadığını, bu açıdan görev itirazında bulunduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Feri müdahiller Çerkez ..., ..., ..., ..., ...; davacı tarafından üzerinde hak iddiasında bulunan kaynak suyunun uzun yıllardan bu yana köy halkı tarafından sulama ve içme suyu olarak kullanıldığını, kaynak suyunun tek bir kişiye verilmesi halinde tüm köy halkının mağdur olacağını, 1985 yılında köy karar defterinde alınan karar gereği iş bu kaynak suyun da köyün ortak kullanımı olduğunun belirtildiğini belirterek davanın reddini talep etmişlerdir.

Asli müdahil ..., aynı zamanda abisi olan davacı ...’nın açmış olduğu davaya müdahil olmak istediğini, zarar gören taşınmazda pay sahibi olduğunu belirterek davanın kabulünü talep etmiştir.

Asli müdahil ..., aynı zamanda abisi olan davacı ...’nın açmış olduğu davaya müdahil olmak istediğini, zarar gören taşınmazda pay sahibi olduğunu belirterek davanın kabulünü talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; Malatya Büyükşehir Yol ve Alt Yapı Daire Başkanlığının ...- Buzluk arasındaki yol çalışması sırasında moloz ve toprak yığınlarının su kaynağının üzerine ve dere yatağına önlemsiz bir şekilde atılması sonucu davacıya ait değişik türde ağaçların ve su kaynağının zarar gördüğü iddiası ile meydana gelen zararın davalı ... Başkanlığından tahsili istemi ile derdest davanın açıldığı, davacı tarafça ön inceleme aşamasından sonra çeşitli tarihlerde verilen dilekçelerle, dava dilekçesindeki talebine ek olarak, davalının idari eylemi sonucu gördüğü zararın yanında, su kaynağı ile ilgili taleplerde bulunulduğu, HMK'nin 141/1. maddesi uyarınca, davalının, iddianın genişletilmesine/değiştirilmesine açık muvafakatının bulunmadığı, bu nedenle aşamalardaki muhtelif taleplerinin hukuki bir değer taşımadığı, kaldı ki; su üzerindeki hakkına dair taleplerinin muhatabının davalı ... olmaması nedeniyle bu taleplerle ilgili hukuki yarar koşulunun da bulunmadığı, kamu hizmeti görmekle yükümlü olan belediyelerin, kamu hizmeti sırasında verdikleri zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi olmadıkları, kamu tüzel kişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkilerin kullanılması sırasında oluşan zararların niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olduğu, bu itibarla idarenin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-b maddesi gereğince idareye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerektiği sonucuna varılarak, açılan davanın yargı yolu (dava şartı eksikliği) nedeniyle reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı, davacı vekili ve asli müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2 nci maddesine göre, idari eylem ve işlemlerden dolayı zarar gören kişiler tarafından açılacak "tam yargı" davaları, idari yargı yerinde görülür ve çözümlenir. İdari eylem, kamu idare ve kurumlarının kamu görevine ilişkin, idare hukuku kural ve gereklerine göre yaptığı olumlu veya olumsuz davranış ve fiillerden ibarettir. İdari işlem ise, idari kanunlara dayanılarak yapılan muamelelerdir. İdarenin eylem ve işlemleri, onun kamu hukuku alanındaki kamu gücünü (kamu otoritesini) kullanarak, idare hukuku kural ve gerekleri uyarınca yaptığı faaliyetlerin, hukuki ve maddi hayattaki görünümleridir.

Kamu tüzel kişilerinin, kamu hizmetlerine ilişkin olmakla beraber özel hukuk kuralları altında, özel hukuk tüzel kişisi gibi yaptığı eylem ve işlemler ise özel hukuk alanına ilişkin olduğundan, bunlar idari eylem ve işlem olarak nitelendirilemezler.

Kamu tüzel kişilerinin, kamu hizmetlerine ilişkin olmakla beraber özel hukuk kuralları altında, özel hukuk tüzel kişisi gibi yaptığı eylem ve işlemler ise özel hukuk alanına ilişkin olduğundan, bunlar idari eylem ve işlem olarak nitelendirilemezler.

Kamu idare ve kurumlarının, kamu otoritesinin (egemenlik hakkının) bir temsilcisi olarak yaptığı faaliyetlerinde veya ondan doğan eylemlerinde hizmet unsuru söz konusu olduğu halde, özel hukuk tüzel kişisi olarak yürütülen faaliyetler sırasında meydana gelen zararlardan ötürü ilgili kamu tüzel kişisinin sorumluluğunun özel hukuk hükümleri ve ilkeleri uyarınca belirlenmesi gerekir.

Davalı idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu yol yapım çalışması sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görülmesi ve çözümünün, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları muhtel olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerine ait olduğu; idarece herhangi bir ayni hakka müdahalede bulunulduğu, özel mülkiyete konu taşınmaza kamulaştırmasız el atıldığı veya plan ve projeye aykırı iş görüldüğü iddiasıyla açılacak müdahalenin men’i ve meydana gelen zararın tazmini davalarının ise, mülkiyete tecavüzün önlenmesine ve haksız fiillere ilişkin özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerinde çözümleneceği, yerleşik yargısal içtihatlarla kabul edilmiş bulunmaktadır.

Bu durumda, yol yapım çalışmaları sırasında moloz ve taş yığınlarının atılması sebebiyle su kaynağının ve ağaçlarının zarar gördüğü, su kaynağının kapandığı, evlerinin ve bahçelerinin afet tehlikesi ile karşı karşıya olduğu iddiasıyla elatmanm önlenmesi, eski hale getirme ve tazminat istemiyle açılan davada uyuşmazlığın özünü davalı idarece izinsiz ve hukuka aykırı olarak davacının taşınmazına fiili elatılması oluşturduğuna göre, mahkemece, davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu gözetilerek, işin esasına girilmesi, taraf delilleri toplanarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/501, Karar No: 2015/6003, Tarih: 28.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/501 E.  ,  2015/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2014/666-2014/838

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, İzmir 13. İcra Müdürlüğü'nün 2009/2406 Esas sayılı takip dosyasından yapılan garameten paylaştırmanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, sıra cetvelindeki sıraya ve garameten paylaştırmaya itiraz ettiklerini, 24.06.2014 tarihli haczin 16.07.2012 tarihli haczin güncellenmiş hali olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, 16.07.2012 tarihli haczin bulunduğu sıranın mevzuata uygun olduğunu, satış tarihi itibariyle 24.06.2014 tarihli haczin satışa iştirakinin mümkün olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 6183 Sayılı Yasanın 21. maddesi ile mal üzerine satıştan evvel, amme alacağı için haciz konulduğu takdirde, bu alacağın da hacze iştirak edeceğinin hükme bağlandığı, satışın 15.04.2014 tarihinde yapıldığı, vergi dairesinin haczinin ise 24.06.2014 tarihli olup, satıştan sonra konulduğu, bu nedenle 24.06.2014 tarihli dava konusu haczin iştirakinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayet sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir.

Haciz konusu bir malın satış tutarı kural olarak, İİK'nın 138. madde hükmü uyarıca haciz tarihindeki alacakla bu alacağa satışa kadar işleyen faiz miktarının toplamını karşılar. Bir diğer anlatımla, haciz tarihinden sonra oluşan alacaklar, önceki hacizden yararlanamaz. Somut olayda, şikayetçi Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün haczinin konulmasından sonra doğan vergi alacakları, bu haciz kapsamında değildir. İcra mahkemesince, 16.07.2012 olan haciz tarihi itibariyle alacak miktarı ile ilgili bilgi ve belgeler vergi dairesi müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi aracılığıyla haciz tarihi itibariyle şikayetçinin alacağının hesaplanması, belirlenen bu alacağa 15.04.2014 olan satış tarihine kadar işleyecek faizin de eklenmesi ve toplam tutarın sıra cetvelinde dikkate alınması gerekirken şikayetçinin bu yöndeki şikayeti ile ilgili hesaplama içermeyen bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16214, Karar No: 2015/6692, Tarih: 20.10.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/16214 E.  ,  2015/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK'nın 151/1, 152/2-a, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet 2 şer kez

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin incelemede;

Hükmolunan adli para cezalarının miktarı ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesindeki temyiz sınırı karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle katılanlar vekili ile sanıklar müdafiinin temyiz taleplerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Katılan ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden, yasal gerekçeden yoksun hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekili ile sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18229, Karar No: 2020/3041, Tarih: 26.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/18229 E.  ,  2020/3041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı 23.09.2009 tarihinde işe başladığını, sigorta başlangıcının ise 03.10.2009 tarihinde yapıldığını, işe ilk başladığı dönemde ilk 2 ay işyerinde çalışmakta olan ve 15 gün sonra işten ayrılan ... isimli işçinin bilgisayar sistemi şifresi ile çalıştığım, işyerinde 24.08.2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığım, ücretinin daha yüksek olmasına rağmen asgari ücret üzerinden bildirimlerinin yapıldığı, banka hesabına asgari ücret yatırıldığını, ancak ücretin kalan kısmının elden ödendiğini, kış döneminde 09:00-18:30 saatleri arasında, yaz döneminde ise 20:30-21:30 saatlerine kadar çalıştığım, hafta tatillerinde çalıştığını, genel tatillerde ise dini bayramların birinci günü hariç çalışmaya devam ettiğini, günlük çalışma süresi 9 saat olmasına rağmen bunun üzerinde çalışıldığını, kendisine fazla mesai ücreti ödenmediğini, kullandırılmayan yıllık ücretli izin sürelerinin olduğunu 24.08.2011 tarihinde otogardaki işyerine çağrıldığım, müdür ... ve ... ile görüştüğünü, görüşme sonrasında ve devamında diğer çalışanların önünde hakarete maruz kaldığını, yaşananların kamera kayıtlarında mevcut olduğunu, olaylar üzerine otogardaki polis merkezine başvurduğunu, memurların darp bulunmadığı için ifadesini almadığını, bunun üzerine polis nezaretinde işyerine gittiğini, müdürlerin olayları inkar ederek kendisini suçladığını, 25.08.2011 tarihinde bölge çalışma memuruyla görüştüğünü, işyerine gittiğinde satış sorumlusu ... isimli çalışanın kendisini işyerine kabul etmediğini, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde 03.10.2009 tarihinde işe başladığını, 24.08.2011 tarihine kadar bilet satış yazıhanesinde uçak biletleri satışı ile ilgili çalıştığını, müvekkil firmadan asgari ücret aldığını, yaptığı işin ortalama bir kişinin yapabileceğini, uzmanlık gerektirmeyen bir iş olduğunu, asgari ücretle çalışmasının normal olduğunu, bu işte çalışan tüm personele asgari ücret ödenmekte olduğunu, bakiye ücretin elden ödendiğine ilişkin davacı beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, çalışma sürelerinin sabah saat 09:00 ile 12:00 arası, öğlen ise saat 13:00 ile 18:00 arası olduğunu, işyerinde öğle yemeği verilmediğini, çalışanlara servis hizmeti verilmediğini, bu hususun davacı tanıklarının beyanlarıyla da sabit olduğunu, işin mahiyeti gereği fazla çalışma yapılmasının mümkün olmadığını, fazla çalışma yapıldığına ilişkin davacı beyanlarının dayanaksız olduğunu, davacının çalışma saatleri içinde interneti özel işleri için kullanarak çalışmasını ihmal ettiğini, bu konuda daha önce uyarıldığını, şirket yetkilileri tarafından rutin olarak yapılan kontrollerde davacının çalıştığı ofisin dağınık ve kirli olması ayrıca evrakların düzensiz tutulması nedenleriyle uyarıldığını, bu durumdan mesai arkadaşı ... Hanımı sorumlu tutan davacının söz konusu kişiye hakaret ettiğini, çalışma disiplininin bozulmasını istemeyen şirket yetkililerinin savunmasını almak üzere 24.08.2011 tarihinde davacıyı şirket merkezine çağırdığını, kısa görüşmeden sonra sinirlerine hâkim olamayan davacının bağırmaya ve küfür etmeye başladığını, kendisini engellemeye çalışan amirlerine de hakaret ederek üzerlerine yürüdüğünü, müteakiben şirket merkezini terk ettiğini ve bir daha dönmediğini ve huzurdaki davayı açtığını, bu durum nedeni ile .... Noterliği 12898 yevmiye numaralı ihtarname ile 21.09.2011 tarihinde kendisine iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin 2. fıkrasının (d) ve (h) bentleri uyarınca sona erdirildiğinin keşide edildiğini, iş sözleşmesine işçinin kusurlu hareketleri nedeniyle son verildiğini, davacı tanıklarının davacının kendi iddialarını destekler mahiyette beyanları olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Her kısmi dava alacağın tamamına yönelik olarak tespit hükmü içermek zorundadır.

Dava kısmi dava olarak açılmış ve ıslah edilmemiş olsa dahi mahkemece hüküm altına alınan alacakların tam miktarı belirlenmeli, daha sonra taleple bağlı kalınarak karar verilmelidir.

Mahkemenin hüküm altına alınan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti için bilirkişinin yaptığı iki ayrı hesaptan hangisine itibar ettiğini açıklamadan ve alacağın miktarını belirlemeden doğrudan dava dilekçesindeki miktarlar üzerinden hüküm kurması hatalıdır.

F) SONUÇ:
Yargıtay — Esas No: 2015/13092, Karar No: 2015/11081, Tarih: 01.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/13092 E.  ,  2015/11081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2015

NUMARASI : 2014/123-2015/108

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.03.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 01.12.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili ..ile karşı taraftan davacı vekili .. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6464, Karar No: 2012/8609, Tarih: 01.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6464 E.  ,  2012/8609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 7. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’in beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 10.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 06/12/2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/624 Esas, 2012/435 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: