muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8565, Karar No: 2014/16406, Tarih: 23.10.2014

Kararı, davalı Ulustrans Uluslarası Nak. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava, antrepo sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, antrepo ücretinden davalı taşıyıcının sorumlu olduğu kabul edilmişse de, dosyada mevcut Halkalı Gümrük Müdürlüğü'nün 05.07.2006 tarihli yazısında eşyaların M. Dış Tic. Ltd. Şti. adına geldiği ve mezkur eşyalar için anılan firma adına tescilli 20.04.2000 tarih ve ...sayılı antrepo beyannamesinin tanzim edildiği belirtilmiştir. Sözkonusu belgenin verilmesi davalı taşıtan şirketin malların mülkiyet sahibi olduğu anlamına gelmektedir. Ancak davalı şirket tarafından belge altındaki imzanın diğer davalı taşıyıcı yetkilileri tarafından atıldığı savunulmuştur. Bu durumda mahkemece, gerektiğinde imza incelemesi de yaptırılarak, bahsedilen belge altındaki imzanın davalı taşıtan adına hareket etmiş yetkili kişilere ait olup olmadığının araştırılması, imzanın davalı taşıtanın yetkililerine ait olduğunun saptanması halinde antrepo ücretinden bu davalı sorumlu olacağından, diğer davalı taşıyana sorumluluk düşmeyeceğinin kabulü ile bu kez malın tasfiye edilmeksizin çok uzun süre antrepoda bırakılması nedeniyle davacının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı U. Uluslararası Nak. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı U.. Ş..'ne iadesine, 23/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9020, Karar No: 2010/803, Tarih: 04.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/9020 E.  ,  2010/803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Hidropar Hidrolik Parça Aksam Donanım Paz.San.ve Tic.Ltd.Şti. ile davalı ...Ş. arasındaki dava hakkında ... Asliye 3.Ticaret Mahkemesinden verilen 19.12.2008 gün ve 2008/740-829 sayılı hüküm Dairemizin 23.6.2009 gün ve 2009/3321-4547 sayılı kararı onanmasına ... verilmişti.Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla,dosya incelendi,gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan ... düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 172.00.-YTL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 3.20.-YTL kalan red harcının ... düzeltme isteyen davacıdan alınmasına 4.2.2010 tarihinde oybirliğiyle ... verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22943, Karar No: 2014/6806, Tarih: 09.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22943 E.  ,  2014/6806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/273848

MAHKEMESİ : Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2011

NUMARASI : 2010/726 (E) ve 2011/376 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

Sanığın sahibi ve yetkilisi olduğu şirket namına gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması, vergi tekniği raporunda, mükellefe işyerinde ve diğer adreslerinde ulaşılamadığı, merniste kaydının olmadığı, 20 metrekare büyüklüğünde bir dükkanı işyeri olarak kullandığı, işçi çalıştırmadığı, buna karşın cirosunun çok yüksek olduğu ve mükellefiyeti kısa sürdüğü halde çok kısa sürede milyonluk iş hacmine ulaştığı, mükellefiyet ile ilgili ödevlerini yerine getirmediği, ba ve bs formlarını vermediği, mal alımına ilişkin bir kaydının bulunmadığı, mükellefiyet kaydının resen silindiği 06.12.2006 tarihinden sonra da fatura düzenlemeye devam ettiği ve kendisinin verdiği 31.12.2007 tarihli işi bırakma bildiriminden sonra dahi 10/01-11/01/-14/01/2008 tarihli faturaları düzenlediğinin belirtilmesi, VEDOP sorgulamaları ve Bs analizi sonucunda sanığın düzenlediği faturaları kullandığı anlaşılan bir kısım şirketler hakkındaki karşıt incelemelerin sonuçlanıp vergi raporlarının dosyaya konulmasına karşın bazı şirketlere ilişkin karşıt incelemelerin halen devam ettiğinin bildirilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, incelemesi devam eden karşıt incelemelerin de sonuçlanması beklenerek, söz konusu faturaları kullanan şirketlerin tamamı hakkındaki tüm vergi inceleme raporları getirtilip, suça konu faturalar yönünden soruşturma/kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılıp, kamu davası açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3787, Karar No: 2015/6788, Tarih: 09.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/3787 E.  ,  2015/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... Rant sigortasına giriş tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Türkiye’de 18.05.2013-31.05.2013 tarihleri arasında 14 gün 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında çalışması bulunan davacı, 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan ... Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun hükümlerinden yararlanmak üzere davalı Kuruma yaptığı 17.01.2014 tarihli başvuru ve ödemeyle, ...’da geçen 02.10.1982-21.08.1996 tarihleri arası 5.000 günlük yurt dışı hizmetlerini 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında borçlanmıştır. Davacının 21.01.2014 günlü tahsis başvurusunun, Kurumca sigortalılık başlangıç tarihi, borçlarını tamamen ödediği tarihten borçlanılan gün sayısı kadar geriye götürülüp 28.06.1999 olarak belirlenmesi sonucu koşulların tümüyle gerçekleşmediği gerekçesiyle reddedilmesi üzerine de eldeki bu davanın açıldığı anlaşılmakta olup, sigortalılık başlangıç tarihinin 02.10.1982 olduğunun ve 01.02.2014 gününden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespitine ilişkin davada istemler aynen hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece, davacının sigorta başlangıcı yönünden verilen karar isabetli ise de, kesin dönüş koşulları usulune uygun araştırılmadan yaşlılık aylığı talebinin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Yurtdışında çalışan ... vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Yasa hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Yurtdışında çalışan ... vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Yasa hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23. maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2. maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6. Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14. maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Bu bağlamda, 3201 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince, borçlanılan süreler gözetilerek yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için, yurtdışındaki çalışma veya çalışmaya dayalı yardım ilişkisinin sona ermesi gerekmekte olup; Mahkemece, yaşlılık aylığı

talebinde bulunduğu 21.01.2014 tarihi ve sonrası süre yönünden davacı için kesin dönüş şartının belirlenmesiyle ilgili olarak yurtdışından aylık alıp-almadığı veya yurtdışında çalışıp-çalışmadığı veyahut da çalışmaya dayalı olarak yardım alıp-almadığı resmi belgeler, yeni tarihli TR-4 belgesi vs. ile kesin dönüş şartı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-) Kabule göre de; davalı Kurumun, taraf olduğu davalarda, 5502 sayılı Yasanın 36. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin, peşin harçtan sorumluluğuna hükmedilmesi isabetsizdir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23246, Karar No: 2017/2550, Tarih: 09.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23246 E.  ,  2017/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27, HMK m. 297/1-b). Mahkemece; hükümde tarafların adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgilerine yer verilmemiştir. İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde, Nüfus Hizmetleri Kanununun 27. maddesi hükmüne aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerinin ise incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.03.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/10264, Karar No: 2012/14845, Tarih: 10.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10264 E.  ,  2012/14845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, köy boşluğuna elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 14.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 14.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7980, Karar No: 2014/14787, Tarih: 16.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/7980 E.  ,  2014/14787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:

1- Sanık ...'ın isminin hüküm fıkrasında, infazda karışıklığa yol açacak şekilde... olarak gösterilmesi,

2- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirilmesi sonucu 2 yıl 11 ay hapis cezasına hükmedilmeleri gerektiği gözetilmeden, hesap hatası sonucu 3 yıl olarak tayini,

3- Suça sürüklenen çocuk ...'ın, tekerrüre esas alınan mahkumi- yetinin, çocukken işlediği suça ilişkin olması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 58/5. madde ve fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

4- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi' nin 6. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuk savunmanı olarak 5271 sayılı CMK.nun 150/2. maddesi uyarınca ata- nan zorunlu müdafii için suça sürüklenen çocuk ...'dan vekalet ücreti alınma- sına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkra- sında yer alan “Mustafa Tultar” ibaresinin, “...” ibaresiyle değiştirilmesi”, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu hükmedilen 3 yıl hapis cezasının 2 yıl 11 ay hapis cezasına indirilmesi, suça sürüklenen çocuk ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı bölümün ve vekalet ücreti alınmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması, suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMA- SINA), 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18730, Karar No: 2022/17240, Tarih: 29.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/18730 E.  ,  2022/17240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra ... Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “... pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir ... pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1. maddesi yerine, 61/A-c maddesi olarak gösterilmesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.03.2016 yerine 29.02.2016 olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4447, Karar No: 2010/5003, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4447 E.  ,  2010/5003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın sözleşmenin feshi ile tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, yetkisiz mahkemede verilen kararın temyiz incelemesinin de Yüksek 1.Hukuk Dairesi tarafından yapılmış bulunmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 1.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 26.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5319, Karar No: 2016/2239, Tarih: 11.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5319 E.  ,  2016/2239 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

1- Dava konusu sıra cetvelinin düzenlendiği İstanbul 13. İcra Müdürlüğü'nün 2007/5161 sayılı takip dosyası içerisinde bu sıra cetvelinin taraflara tebliğine ilişkin tebligat parçalarının bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle Dairemize gönderilen klasör dışında, tebligatların yer aldığı başkaca bir eki olup olmadığı ilgili İcra Müdürlüğü'nden sorularak, varsa dosya içerisine konulması, anılan İcra Müdürlüğü'nden, sıra cetvelinin şikayetçilere tebliğe çıkarılıp çıkarılmadığı da sorularak, çıkarılmış ise tebliğ belgesinin istenmesi, temin edilemez ise İcra Müdürlüğü ve posta idaresi kayıtlarından tebliğ tarihinin araştırılarak mahkemeye bildirilmesinin, tebliğe çıkarılmamış ise bu durumun tutulacak tutanak ile tespit edilip cevabi yazının mahkemeye gönderilmesinin istenmesi,

.../...

2-Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/139 Esas sayılı dosyasının akıbetinin ilgili mahkemesden sorulması, karar verilmiş olması halinde kesinleşme şerhini de ihtiva eder kararın onaylı bir suretinin istenilmesi.

3-Bakırköy 15. İcra Müdürlüğü'nün 2011/20925 sayılı ve 2011/21375 sayılı takip dosyalarının aslının veya okunaklı, düzenli, dizi pusulasına bağlanmış ve onaylı bir suretinin eklenerek gönderilmesi, için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14197, Karar No: 2012/4420, Tarih: 08.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/14197 E.  ,  2012/4420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; 23.06.2010 günlü karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı "Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun" ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, dava açılan 1.386,02 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 03.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.