muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9314, Karar No: 2011/9972, Tarih: 28.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/9314 E.  ,  2011/9972 K.**

**"İçtihat Metni"**

–

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Ümraniye 3.Sulh Hukuk ve İstanbul 4.Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının aracına monte edilen otogaz sisteminde bulunan ve garanti kapsamında değiştirilen regülatörün değiştirme işlemini yapan davalı servisin gereken özen ve itinayı göstermemesinden dolayı, görevini gereği gibi yapamaması nedeniyle aracın zarar görmesi üzerine uğranılan zararın tazmini isteminden kaynaklanmaktadır.

Ümraniye 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, davalılardan Atiker Şirketine ait otogaz sistemi ve içindeki regülatörün diğer davalı ... tarafından monte edildiği bildirilip, ortada istisna sözleşmenin bulunmadığı belirtilerek Tüketici Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 4. Tüketici Mahkemesi ise, uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklandığı ve Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Yasanın 3/d maddesinde hizmet, bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet olarak, 3/e maddesinde de, tüketici, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi olarak tanımlanmıştır.

Borçlar Yasasının 355. maddesinde ise, istisna akdi bir tarafın iş sahibi, diğer tarafın yüklenici konumunda olduğu ve bedel karşılığında bir şeyin imalinin yapılmasının sağlandığı sözleşme olarak tanımlanmıştır.

Hizmet sözleşmesi ve eser sözleşmesi birbirine çok yakın kavramlar olup; hizmette, ücret-bağımlılık ve devamlılık, eser sözleşmesinde ise, bir şeyin ücret karşılığı imali söz konusu olmaktadır.

Davacının aracına davalı Atiker Metal İthalat Ve İmalat San. Tic. A.Ş tarafından imal edilen otogaz sisteminin monte edilmesinden sonra sistemin regülatörünü değiştiren davalı ...'in gereken özen ve dikkati göstermemesi iddiasıyla, regülatörün görevini yapamaması üzerine araçta meydana gelen zararın tahsilinin istendiği somut olayda, hizmetten ziyade eser sözleşmesinin mevcut olduğu ve eser sözleşmesinin de genel hükümler ve Borçlar Yasasının 355. maddesinde düzenlendiği anlaşıldığından, 4077 Sayılı Kanunun 3/d maddesinde düzenlenen hizmet kavramı kapsamında bulunmayan uyuşmazlığın Ümraniye 3. Sulh Mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21.ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Ümraniye 3. Sulh Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6577, Karar No: 2015/10716, Tarih: 18.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6577 E.  ,  2015/10716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, yol, yemek alacağı, fazla mesai, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin yüklenici firma olarak üstlendiğprojelerinde,.. arşivlerinin otomasyona geçirilmesi işinde tercüman olarak çalıştığını, sigorta primlerini gerçek ücreti üzerinden yatırılmaması ve ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebebe dayalı feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının parça başı ücret esası ile çalıştığını, hak kazandığı tüm ücret alacaklarının ödendiğini, iş sözleşmesinin devamsızlık haklı sebebine dayalı feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davacı tarafça haklı sebebe dayalı feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece bozma kararına uygun olarak ilgili kurumlara yazı yazılmış, kurumlardan verilen yazı cevaplarında ... projede çalışanların özlük hakları ve ücretlerinin yüklenici firmaya ait olduğu ve projede çalıştırılan personelle ilgili bilgi bulunmadığını belirtmiş, ..

./..

ve ... yazı cevabında projede kaç adet belgenin çeviri ve kayıtlarının yapılması için anlaşma sağlandığı, işverene yapılacak çeviri ve kayıt başına personel gideri olarak hangi miktarda ödeme yapılacağına ilişkin şartname kapsamında hüküm bulunmadığı belirtilmiştir. Bu yazı cevaplarına görede davacının ücretinin miktarı net olarak belirlenememektedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının toplam ödenen prim tutarını çalışma süresine bölerek günlük ücreti ve buna göre aylık ücreti tespit edilmiş olup bu hesaplama şekli hatalıdır. Davacının dosyada iş sözleşmeleri bulunmaktadır. Hal böyle olunca davacının 2006 tarihli iş sözleşmesinde belirtilen ücretin asgari ücrete oranlanarak davacının ve seri halde açılan diğer dava dosyalarındaki davacıların fesih tarihindeki ücretinin tespit edilmesi gereklidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 18.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8975, Karar No: 2024/2666, Tarih: 18.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8975 E.  ,  2024/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1683 E., 2023/1724 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/273 E., 2023/607 K.

Taraflar arasındaki evliliğin mutlak butlanla iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından davanın kabulü, kadın lehine tazminat ve yoksulluk nafakasına hükmedilmemesi, vekâlet ücreti ve yargılama gideri, karşı boşanma davaları yönünden tefrik kararı verilmesi, tedbir nafakasının miktarı yönlerinden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından aynı yönlerden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 168 inci maddesinde “Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde görülmekte olan davalar yönünden verilen birleştirme ve ayırma hususundaki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna; bölge adliye mahkemesi kararları hakkında ise temyiz yoluna, ancak hükümle birlikte gidilebilir” şeklinde düzenleme yapılmıştır. Bu yasal düzenleme karşısında, davalı kadın vekilinin karşı boşanma davaları yönünden tefrik kararı verilmesine ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı kadın vekilinin reddedilen yön dışındaki itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalı kadının akli melekelerinin yerinde olmadığını, alınan sağlık kurulu raporunda da hafif mental retardasyon teşhisi konulduğunu, evlenmeden önce bu durumu bilmediğini belirterek evliliğin mutlak butlanla iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalı kadının akli melekelerinin yerinde olmadığını, alınan sağlık kurulu raporunda da hafif mental retardasyon teşhisi konulduğunu, evlenmeden önce bu durumu bilmediğini belirterek evliliğin mutlak butlanla iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; tarafların evlenmeden önce birbirlerini tanıdıklarını, davacı tarafa davalı kadının öğrenmede güçlük çektiğinin söylendiğini, davacı tarafın ve ailesinin bunu sorun etmediğini, evlenemeyecek derecede bir rahatsızlığı olmadığını, davacı erkeğin ayrı bir ev açmadığını, ailesinin müdahale ettiklerini, ailesinin ve erkeğin kadını aşağıladığını, hakaret ettiğini, sorumluluklarını yerine getirmediğini belirterek davacı erkeğin davasının reddine, kendi davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın ve 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasının davacı erkekten alınarak davalı kadına verilmesine, nafakaların her yıl arttırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, Mahkemece davalı kadının karşı boşanma davası bu davadan tefrik edilip ayrı esasa kaydedilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 17.02.2021 tarih ve 2020/85 Esas 2021/124 Karar sayılı kararı ile; tarafların arasında her ne kadar 30.04.2018 tarihinde evlilik akdi gerçekleştirilmişse de; davalı kadın hakkında aldırılan Kayseri Şehir Hastanesi'nin 05.02.2020 tarihli 2552 sayılı sağlık kurulu raporunda, davalı kadının mental retardasyon denilen akıl zayıflığının olduğu, bu rahatsızlığının tarafların evlilik tarihi olan 30.04.2018 tarihinde de mevcut olduğu, iyileşmesi mümkün olmayan ve kendisine vesayetin gerektiği akıl zayıflığının evlenmeye engel olacağı gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 145 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince evliliklerinin mutlak butlan nedeni ile iptaline, tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, yargılama giderlerinin davalı üzerine bırakılmasına, 4.080,00 TL maktu vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili davanın kabulü, kadın lehine tazminat ve yoksulluk nafakası hükmedilmemesi, vekâlet ücreti ve yargılama gideri, karşı boşanma davaları yönünden tefrik kararı verilmesi, tedbir nafakasının miktarı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili davanın kabulü, kadın lehine tazminat ve yoksulluk nafakası hükmedilmemesi, vekâlet ücreti ve yargılama gideri, karşı boşanma davaları yönünden tefrik kararı verilmesi, tedbir nafakasının miktarı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 06.04.2021 tarih ve 2021/490 Esas 2021/468 Karar sayılı kararı ile; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye elverişli olmadığı, davalının evlenme tarihi olan 30.04.2018 tarihinde ayırt etme gücünü ortadan kaldıracak ve evlenmeye engel olacak şekilde akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bulunup bulunmadığının duraksamaya yer verilmeyecek şekilde belirlenmesi için sağlık kurul raporu alınarak ve bunun sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, belirtilen yöntemlere göre inceleme yaparak oluşan kanaate göre yeniden hüküm kurulması için dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların arasında her ne kadar 30.04.2018 tarihinde evlilik akdi gerçekleştirilmişse de, Adli Tıp Kurumunun 20.03.2023 tarihli raporunda, davalı kadının halihazırda fiil ehliyetini müessir ve kişide şuur ve harekat serbestisi ile olayları kavrayıp onlardan sağlıklı sonuçlara varabilme yeteneğini azaltacak ve evliliğe engel teşkil edecek mahiyet ve derecede olan Hafif Zeka Geriliği denilen akıl zayıflığının saptandığı, kişide saptanan ve hayatın ilk yıllarından beri mevcut olup ömür boyu devam edecek bu zeka geriliğinin 30.04.2018 evlilik tarihinde de mevcut olduğu ve evliliği sürdürmesine engel teşkil edeceği, bu duruma göre ...’nın halihazır durumu fiil ehliyeti tam olmayıp yasal danışman atanmasının uygun olduğu, kendisinde mevcut hafif zeka geriliğinin evlilik birliğini sürdürmesine engel teşkil edeceği şeklinde düzenlendiği gerekçesi ile davacının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 145 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince evliliklerinin mutlak butlan nedeni ile iptaline, ara kararla hükmedilen tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, yargılama giderlerinin davalı üzerine bırakılmasına, 9.200,00 TL maktu vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili davanın kabulü, kadın lehine tazminat ve yoksulluk nafakasına hükmedilmemesi, vekâlet ücreti ve yargılama gideri, karşı boşanma davaları yönünden tefrik kararı verilmesi, tedbir nafakasının miktarı yönlerinden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili; davanın kabulü, kadın lehine tazminat ve yoksulluk nafakasına hükmedilmemesi, vekâlet ücreti ve yargılama gideri, karşı boşanma davaları yönünden tefrik kararı verilmesi ve tedbir nafakasının miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı kadının evliliğe engel olacak derecede akıl hastalığı bulunup bulunmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kadının karşı boşanma davası ile talep ettiği tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin tefrik edilen dosyada değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, bu dosyada hüküm kurulmamasının yerinde olup olmadığı, vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinin davalı üzerine bırakılmasının doğru olup olmadığı ve tedbir nafakasının miktarının uygun olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 145 inci maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı kadın vekilinin karşı boşanma davalarının tefrik edilmesi kararına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davalı kadın vekilinin diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı kadın vekilinin karşı boşanma davalarının tefrik edilmesi kararına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davalı kadın vekilinin diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.04.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35288, Karar No: 2021/30070, Tarih: 23.12.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/35288 E.  ,  2021/30070 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 62/1, 52/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 1.125,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/04/2021 tarihli ve 2019/1422 esas, 2021/493 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

"5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/8. maddesine göre adlî para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, hüküm kurulurken, anılan Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1 ve 62. maddeleri gereğince hükmolunan 75 gün karşılığı adli para cezasından, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak belirlenecek olan 56 gün adli para cezasının anılan Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden, 1.120,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, önce adli para cezasına çevrilip sonrasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

TCK'nın 61/8. maddesine göre adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerektiği, buna göre somut olay incelendiğinde; sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1, 62. maddeleri uyarınca verilen 75 gün adli para cezası üzerinden, basit yargılama usulü kapsamında CMK'nın 251/3. maddesine göre 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle belirlenen 56 gün adli para cezasının, TCK'nın 52/2. maddesi kapsamında günlüğü 20,00 Türk lirasıyla çarpımı sonucu sanığın 1.120,00 Türk lirası adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama sırasında hata yapılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarnamede yer alan düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Hakaret suçundan sanık ... hakkında kurulan, Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/04/2021 tarih ve 2019/1422 esas, 2021/493 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Karardaki hukuka aykırılık, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, Yerel Mahkemece tercih edilen seçimlik yaptırım türü de gözetilerek;

a-Sanığın, TCK'nın 125/1. maddesi gereğince 90 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2-Karardaki hukuka aykırılık, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, Yerel Mahkemece tercih edilen seçimlik yaptırım türü de gözetilerek;

a-Sanığın, TCK'nın 125/1. maddesi gereğince 90 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b-TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirilerek, sanığın 75 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

c-CMK'nın 251/3. maddesine göre cezada 1/4 oranında indirim yapılarak, sanığın 56 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

d-TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca, günlüğü takdiren 20 Türk lirasından paraya çevrilerek, sanığın 1.120,00 Türk lirası adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

3-İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23645, Karar No: 2014/6694, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23645 E.  ,  2014/6694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ümraniye 3.Aile Mahkemesi

TARİHİ :3.10.2012

NUMARASI :Esas no:2012/397 Karar no:2012/956

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadının, dosya içerisindeki belgelerden ödeme gücünden yoksun olduğunun anlaşılmasına göre Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/3. maddesi gereğince adli yardım talebinin kabulüne,

2-Davalı kadının temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının adli yardım talebinin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple kabulüne, temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardım sebebiyle başlangıçta alınmayan temyiz ilam harcının ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.03.2014 (Pzt.)