muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6954, Karar No: 2014/4354, Tarih: 21.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/6954 E.  ,  2014/4354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/215081

Mahkemesi : Sincan 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 20/12/2010

Numarası : 2010/113 - 2010/801

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıklar M.. Ü.., A.. E.. ve S.. A..'nın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık M.. K.. hakkında kurulmuş bir hüküm bulunmadığı, adı geçen sanık hakkında zamanaşımı süresince karar verilebileceği belirlenerek, adı geçen sanık hakkında temyiz incelemesine konu bir hüküm bulunmadığına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklardan M.. Ü..'ın Sincan Belediyesinde, fen işleri müdürü, S.. A..'nın garaj amiri, M.. K..'un asfalt şefi olarak, A.. E.. S.. Sincan Y.. B..D.. Satışları Gıda ve İhtiyaçları İnş. Eğitim Turizm ve Basın Yayıncılık San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin müdürü olarak görev yaptıkları, ölenin ise adı geçen şirketin işçisi olarak Sincan Belediyesi emrinde çalıştığı, işçi İ.. Y..'ın, Sincan Belediyesi'nde asfalt biriminde asfalt kesim işinde çalıştığı, olay günü sanık M.. K..'un talimatı ile Büyükşehir Belediyesi'nin asfalt formeni olarak çalışan M..Y.. isimli şahsın yanında çalıştığı, aynı gün Sincan Belediyesine ait garajda bulunan ve P.. Limited Şirketine ait forklift aracına binerek, sokak üzerinde seyir halinde iken virajda direksiyon hakimiyetini kaybederek ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda; Sincan Belediyesi ile S.. Ltd Şti arasında ihale ile park bahçe bakım hizmet alım sözleşmesi bulunduğu, sözleşme ekindeki teknik şartnameye göre: yüklenicinin şartname doğrultusunda hizmetlerin ifası için görevlendireceği personelin, idarenin denetim ve koordinasyonunda, ilgili mevzuat hükümlerine ve idarenin belirleyeceği talimat ve prensiplere göre çalışmakla yükümlü olduğunun belirtildiği dikkate alındığında; sanık A.. E..'e yüklenebilecek kusur bulunmadığı, ölenin doğrudan doğruya asfalt şefi sanık M.. K..'a bağlı olarak çalıştığı, asfalt işleri biriminin fen işleri müdürlüğünün alt birimi olduğu ve ölen işçi üzerindeki denetim ve gözetim yükümlülüğünün M.. K..'ta olduğu dikkate alındığında; sanık M.. Ü..'ın öleni doğrudan doğruya denetleyemeyeceği, bu nedenle adı geçen sanığa yüklenebilecek kusur bulunmadığı, sanık S.. A..'nın garaj amiri olarak görev yaptığı ancak; savunmasında, kendisinin garaj dışında iken olayın gerçekleştiğini beyan ettiği, sanığın söz konusu forklifti ölene teslim ettiğine dair bilgi belge bulunmadığı gibi ölenin forklift kullanma belgesine sahip olup olmadığını denetleme imkanı olmadığı da dikkate alındığında; adı geçen sanığa yüklenebilecek kusur bulunmadığı gözetilmeksizin sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6118, Karar No: 2016/8841, Tarih: 30.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/6118 E.  ,  2016/8841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, yersiz ödenen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içeriğinden, davacıya 4380 gün yurtdışı borçlanmasıyla birlikte 01.11.1998 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, Kurumca davacının 19.05.2007-18.08.2010 tarihleri arası aylıklarının, yurda kesin dönüş yapmaması gerekçesiyle yersiz olduğundan bahisle borç çıkarıldığı, davacının Alman sigorta merciine ait 24.04.2010 tarihli yurtdışı belgesi incelendiğinde, 29.05.2007-30.04.2010 tarihleri arası “pflegetatigkeit” sigorta dalında kayıtlı göründüğü, 26.11.2012 tarihli yurtdışı belgesi incelendiğinde ise, 29.05.2007-30.04.2008 tarihleri arası “pflichtbeitragszeit für pflegetatigkeit” sigorta dalında kayıtlı göründüğü, Mahkemece, davacının 29.05.2007-30.04.2008 tarihleri arası yardıma hak kazandıran sigortalılık süresinin bulunduğundan bahisle davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı

nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23'üncü maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2'nci maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6'ncı Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14'üncü maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Mahkemece; 24.04.2010 ve 26.11.2012 tarihli Alman sigorta merciine ait yurtdışı belgeleri arasındaki çelişkinin neden kaynaklandığı araştırılmalı, ayrıca dava konusu dönemde “pflichtbeitragszeit für pflegetatigkeit” veya “pflegetatigkeit” süresinin ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğinde olup olmadığı usulünce araştırılmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15629, Karar No: 2014/7313, Tarih: 02.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15629 E.  ,  2014/7313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş (üç kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (üç kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7366, Karar No: 2015/7043, Tarih: 13.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7366 E.  ,  2015/7043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın, kesilme tarihi itibariyle yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5469, Karar No: 2013/7172, Tarih: 18.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5469 E.  ,  2013/7172 K.**

* SIRA CETVELİNDE SIRAYA VE ALACAĞIN ESASINA İTİRAZ

* KIYMET TAKDİRİ

* SATIŞ İSTEMİ

* GİDER AVANSI

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 142

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 114

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 115

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 106

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 110

**"İçtihat Metni"**

Şikayetçiler vekili, müvekkillerinin ilama dayalı alacağının tahsili için borçlu A.. K..'ye ait araca haciz konulduğunu, şikayet olunan şirketin bu dosyadaki alacağını R... K...'dan temlik aldığını, sıra cetvelinde müvekkillerine ait alacağın, şikayet olunan şirketin haczinden sonra gösterildiğini, şikayet olunanın haczinin düştüğünü ve ayrıca alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan şirket vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayet olunan şirketin alacaklı olduğu icra dosyasında 03.11.2010 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine girişildiği, aracın kaydına 24.11.2010 tarihinde haciz konulduğu, servis plakası üzerine de Büyükşehir Belediyesi'ne yazılan müzekkere ile 02.12.2010 tarihinde haciz konulduğu, 28.06.2011 tarihinde satış talebi ile birlikte 100,00 TL masraf yatırıldığı, 03.01.2012 tarihinde yeniden 100,00 TL avans yatırılıp, satış talep edildiği, 25.01.2012 tarihinde de 1.000,00 TL avans alındığı, 02.08.2012 tarihinde alacaklının satıştan vazgeçtiği, 08.11.2012 tarihinde satış talebi yapıldığı, 29.11.2012 tarihinde aracın satışının yapıldığı, şikayetçilerin alacaklı olduğu icra dosyasında ise 17.11.2006 tarihinde açılan dava üzerine alınan ilama dayanılarak, 18.02.2009 tarihinde takibe girişildiği, dava konusu aynı aracın kaydına 23.03.2009 tarihinde haciz şerhi konulduğu, 14.05.2010 tarihinde aracın yakalandığı, 21.05.2010 tarihinde fiili haciz ve kıymet takdiri yapıldığı, 24.02.2012 tarihinde haciz şerhinin Belediye'ye servis plakası üzerine yazılan müzekkere ile konulduğu, 07.08.2012 tarihinde avans yatırılıp satış istendiği, İİK'nın 100. maddesine göre ilk haciz ilamsız takibe dayanıyor ise buna ilişkin takip talebinden önce açılmış bir dava üzerine alınan ilama dayalı ikinci takibin ilk hacze aynı derecede iştirak edebileceği, somut olayda şikayetçinin takip dayanağı ilama konu davanın 17.11.2006 tarihinde açıldığından İİK'nın 100. maddesi gereğince ilk hacze iştirakinin mümkün olduğu, 24.02.2012 tarihinde "S plaka" üzerine haciz konulup, 07.08.2012 tarihinde avans yatırılarak, satış istenmesi nedeniyle satışın yapıldığı 29.11.2012 tarihinde şikayetçinin haczinin düşmediği, satış sonunda elde edilen bedelin garameten paylaştırılması gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulü ile 11.01.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan şirket vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayet olunan şirket vekili temyiz etmiştir.

İtiraz, sıra cetvelinde sıraya ve alacağın esasına ilişkindir.

Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına ya da hem sıraya hem alacağın esasına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK m. 142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla icra mahkemesinde (İİK m. 142/son) ileri sürülmelidir. Hem sıraya ve hem de alacağın esas ve miktarına yönelik itirazların birlikte ileri sürülmesi halinde mahkemece kural olarak, önce sıraya yönelik uyuşmazlığın çözülmesi, bu itirazın yerinde olmadığının anlaşılması halinde ise davalı alacağının varlığına ve miktarına yönelik itirazın incelenmesi gerekir.

Somut olayda, şikayetçi tarafça şikayet olunanın haczinin düştüğü ileri sürülerek, sıraya; şikayet olunana temlik edilen alacağın muvazaalı olduğu iddia edilerek, alacağın esasına yönelik olarak sıra cetveline itiraz edilmiştir. İddianın ileri sürülüş biçimine göre mahkemece, 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle itirazın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, sadece sıraya ilişkin şikayet incelenerek, yazılı şekilde sonuca ulaşılması doğru olmamış ise de, şikayetçi kararı temyiz etmeyerek, sadece sıraya ilişkin karar verilmesini benimsediğinden, göreve ilişkin bozma yapılmamıştır.

Öte yandan, İİK'nın 106. ve 110. maddelerine göre taşınır haczini izleyen bir ve taşınmaz haczini izleyen iki yıl içerisinde satış istenmezse o mal üzerindeki haciz düşer. Taşınmaza kıymet takdirine dair istem ve muameleler satışa hazırlık niteliğinde olup, açıkça satış istemi ve bu istemin ifası için gerekli gider avansı ödenmedikçe İİK'nın 106. maddesindeki süre kesilmez. "Satışa esas olmak üzere" ibaresiyle başlayan kıymet takdiri talebi ve bu kıymet takdiri için masraf yatırılması satış talebi ve bunun için yatırılmış bir avans olarak kabul edilemez.

Somut olayda, paylaşıma konu para, araç satışından değil "plaka" daha doğru bir deyişle, taşıma hattı satışından elde edilmiştir. Bu nedenle araç takyidatına değil, İcra Müdürlükleri'nce yazılan haciz yazıları üzerine taşıma izni veren kurum kayıtlarına bakılarak, haciz tarihlerinin belirlenmesi gerekecektir. Şikayet olunanca, hat üzerine 24.11.2010 tarihinde konulan haciz sonrasında 28.06.2011 tarihinde kıymet takdiri istenerek, 100,00 TL avans yatırılmıştır. Bu avansa ilişkin makbuzda paranın satış ve kıymet takdiri için olduğu yazılı ise de açıkça satış talebinde bulunulmadığından geçerli bir satış talebinin varlığından söz edilemez. Anılan haciz sonrasında da bir yıllık sürede şikayet olunanca usulüne uygun olarak yapılan bir satış talebine rastlanmamıştır. Buna göre, mahkemece, şikayet olunanın haczinin düştüğü gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, aynı sonuca şikayet olunanın haczinin düşmediği gerekçesiyle varılıp, satış bedelinin garameten paylaştırılmasını sağlamak üzere, şikayetin kabulü doğru görülmemiştir. Ne var ki, şikayetçi garameten paylaştırma, aleyhine bir sonuç olduğu halde kararı temyiz etmediğinden temyiz edenin sıfatı karşısında, bu yönden de bozma yapılmamıştır.

Bu açıklamalara, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan şirket vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan şirket vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2043, Karar No: 2020/2751, Tarih: 15.09.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/2043 E.  ,  2020/2751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Muhakemesinin asıl amacı maddi gerçeği ortaya çıkarmak, buna ulaşacak olan ise delillerdir. Deliller; samimi açıklamalar, tanık beyanları, sanık ve tanıklardan başka kişilerin açıklamaları, tutanaklar, özel yazılı görüntü ve/veya ses kayıt eden açıklama ve belirtiler şeklinde ayrıma tabi tutulabilir. Bütün isnat araçları delildir. Soyut olarak deliller eşdeğerdedir. Eylem veya eylemlerin bir suç olup olmadığı delillerin yorumu ile saptanır. Hakim hangi kanıtı nasıl yorumladığını sonuca ulaştığını gerekçedeki mantıksal kronolojik dizi ise iddia, savunma, kanıtlar ve kanıtların yorumu ile sabit görülen eylem, ihlal edilen norm ve bunun yorumu ile ulaşılan sonuçla hüküm şeklinde olmalıdır.

Ceza yargılamasında doğrudan doğruyalık ilkesi gereği yakınan ve/veya tanığın gaip, vefat etmiş, adresi meçhul veya ulaşılamaz olduğu mahkemece açıkça saptanmadığı durumlarda mutlaka mahkeme huzurunda beyanlarının alınması gerekir.

Hal böyle olunca; öncelikle tanık ...’ın adresi resen araştırılıp saptandıktan sonra mahkeme huzurunda olay ile ilgili ayrıntılı beyanları alınıp, hazırlık beyanı ve/veya diğer deliller arasında herhangi bir aykırılık oluşursa anılan aykırılığın da usulünce giderilmesi sağlandıktan sonra, sonucuna göre tüm delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilip, duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ... (...) vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,15/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11037, Karar No: 2019/19982, Tarih: 28.02.2019

**7. Ceza Dairesi         2017/11037 E.  ,  2019/19982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hakkında mahkumiyet hükmü verilen sanık ...'in, ceza infaz kurumundan gönderdiği 29.01.2015 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği, temyiz isteminin mahkemece 05.02.2015 tarihli ek kararla süreden sonra temyiz edildiğinden bahisle reddedildiği ancak ek kararın sanığa tebliğine ilişkin tebligat parçasının dosyada bulunmadığı, UYAP kayıtlarında da tebliğe ilişkin belgeye rastlanmadığı anlaşılmakla ek kararın sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi, ek kararın temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23386, Karar No: 2024/14793, Tarih: 05.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/23386 E.  ,  2024/14793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/222 E., 2016/150 K.

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılanın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 16.05.2024 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8993, Karar No: 2014/5623, Tarih: 25.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8993 E.  ,  2014/5623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.