muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/427, Karar No: 2020/417, Tarih: 15.10.2020

... cemaati mensubu hâkim ve Cumhuriyet savcıları olduklarını anlamaya başladıklarını, çünkü tüm listenin bu kişilerden oluşmadığını, ancak seçilmesini istediklerinin kendi cemaatlerinden olduklarını anladıklarını, isim belirlemede ... cemaati mensubu olduğunu belirttiği Kurul Üyelerinin de sürece dahil olup onların da görüşlerini belirttiklerini, isimler belirlendikten sonra ... cemaati mensubu olan üyelerin, bu isimlerin sayısını belirlemek istediklerini, ancak onlara sayı konuşulmayacağını söyleyip "Bu nereden çıktı?" diye sorduğunu, belirlenen isimleri sayınca rakamın 80 civarında olduğunu, bu sırada Ahmet Berberoğlu ile birlikte Nazmi Dere ve Mehmet Kaya'nın salonun dışına çıkıp bir kaç dakika sonra geri geldiklerini, Ahmet Berberoğlu'nun orada bulunan kişilere hitaben "Bu konu hoca efendiyle konuşulmuş ve 140 denmiş, benim açımdan konu kapanmıştır, bu listede en az 140 kişi olacak." diye söz sarf ettiğini, bu toplantının ertesi günü ..., ... ve kendisinin, Müsteşar ...'la görüşmek için Hakimevi'ne gidip ona durumu anlattıklarını, bu görüşmenin sonunda Müsteşarın gidip uzlaşmalarını kendilerine söylediğini, bunun üzerine yeniden görüşmelere başladıklarını, iki kez daha aynı üyelerle Hakimevi’nde ve Bülent Çiçekli'nin evinde toplandıklarını, Bülent Çiçekli'nin evindeki toplantıya ... cemaati mensupları olan dönemin HSYK Üyeleri Teoman Gökçe, Nesibe Özer, Hüseyin Serter, Ahmet Kaya, Ahmet Berberoğlu, Resul Yıldırım, Bülent Çiçekli, ... ile birlikte ... ve kendisinin de katıldıklarını, o dönemde HSYK Genel Sekreteri olan Mehmet Kaya ile Genel Sekreter Yardımcıları olan Muzaffer Bayram ve Engin Durnagöl ile Yargıtaydan gelen Aydın Boşgelmez, Önder Aytaç, ... ve Nazmi Dere'nin de evde olduklarını, bu evde toplanmalarının amacının; Yargıtaya seçilecek ... cemaati mensuplarının isimlerinin belirlenmesi olduğunu, buradaki toplantıda 140 sayısı konusunda diretilmediğini, ancak en az 120 kişi olmasının istendiğini, daha önce belirledikleri 80'e yakın isim dışında bazı isimlerin de dile getirilmeye başlandığını, seçilmeleri hâlinde yaşanacak sıkıntıları dile getirdiğini, buna rağmen bu kişilerde ısrar edilerek isimlerin listeye yazılmasının istenildiğini, bu konuşmalardan sonra kendilerinin ve yüksek yargı üyeleri dışında Kurul Üyelerince verilen isimlerin görüşülmesini istediğini, bu görüşme esnasında bazı isimlere ... cemaati mensuplarınca itirazlar gelmeye başladığını, bu kişileri üçüncü seçimde çok ısrar ettiği için seçtirebildiğini, kendilerinin de belirledikleri isimlerle sayının 180'in üzerine çıktığını, bu sayı ortaya çıkınca ... cemaati mensuplarının kendi sayılarını 108'e kadar indirdiklerini, ardından kendilerinin de belli bir sayıya kadar indiklerini, dönemin HSYK Üyesi Ali Aydın'ın ...'u ısrarla Yargıtay Üyesi yaptırmak istemesi üzerine onu da listeye eklediklerini ve başka bir kişiyle birlikte ... cemaati mensuplarının sayısının 110'a çıktığını, sanık ...’ı ..

... cemaati mensuplarının kendi sayılarını 108'e kadar indirdiklerini, ardından kendilerinin de belli bir sayıya kadar indiklerini, dönemin HSYK Üyesi Ali Aydın'ın ...'u ısrarla Yargıtay Üyesi yaptırmak istemesi üzerine onu da listeye eklediklerini ve başka bir kişiyle birlikte ... cemaati mensuplarının sayısının 110'a çıktığını, sanık ...’ı ...’ın Adalet Bakanlığı İşyurtları Daire Başkanlığına getirdiğini, bilahare Ceza İşleri Genel Müdürlüğü yaptığını, daha sonra Yargıtay Üyeliğine seçildiğini, Fethullah Gülen cemaati mensuplarının desteklemiş olabileceğini, Bakanlık kontenjanından seçilmesi istenilen ..., ... ve Salih Çelik’in isimlerinin de ... cemaat mensuplarının cemaat adına girmesini istedikleri hâkim ve savcılar arasında olduğunu, ancak ...’ın da sanığın Yargıtay Üyesi olmasını istediğini, ... cemaatine yakın kişilerden olduğunu düşündüğünü,

Kovuşturma aşamasında tanık olarak alınan ifadesinde; sanığın ... döneminde ... tarafından bakanlığa getirilen bir kişi olduğunu, ...'ın Yargıtay Üyeliğine seçilmesini istediği kişilerden biri olduğunu, cemaat mensubu denilen arkadaşların da Yargıtay Üyeliğine seçilmesi için önerdiklerini, ... cemaatine yakın kişilerden olduğunu düşündüğünü, somut bilgiye sahip olmadığını,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında şüpheli olarak verdiği ifade ve ek ifadelerinde; ifade tarihi itibarıyla Adalet Bakanlığı Yüksek Müşaviri ve Başbakanlık Danışmanı olarak görev yaptığını, 2010 yılında HSYK Üyesi seçildiğini ve bir yıl görev yaptıktan sonra Adalet Bakanlığı Müsteşarlığına atandığını, FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütü ile mücadelesinin de bu aşamada başladığını, 7 Şubat 2012 tarihinde MİT Müsteşarının ifadeye çağrılması üzerine ortaya çıkan krizden sonra Adalet Bakanlığı ile Yargıtay ve Danıştay Üyeleri içerisinde bu yapıya mensup olduğuna inandığı kişileri tespit ederek hazırlamış olduğu listeleri HSYK, Adalet Bakanı, MİT Müsteşarı ve Başbakan’a bildirdiğini,

...2010 HSYK üyeliği seçimlerinde bu cemaat mensuplarının hile yapmak suretiyle beklenenin üzerinde bir sayıyla Kurulda temsil edildikleri görüldükten sonra daha o tarihte en azından Genel Sekreterlikte etkili olmamaları için Genel Sekreterin bu yapıdan olmaması gerektiğini düşündüğünü ve Kurul Genel Sekreterliğine Mustafa Erol’u önerdiğini, bu konuda ısrarcı olmasına rağmen sonuç alamadığını, Genel Sekreterlik için Mehmet Kaya’yı kimin önerdiğini bilmediğini ama Galip Tuncay Tutar, ... ve ... kanalından bu önerinin geldiğini düşündüğünü, Mehmet Kaya Genel Sekreter olunca işin daha çok cemaat kontrolüne girdiğini,

Tanık ... Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen 2016/104109 sayılı soruşturma kapsamında tanık olarak verdiği ifadesinde; 2010 yılında HSYK Genel Sekreterliği için Mehmet Kaya’nın önerildiğini, bu yönde özellikle ...’ın yakın hemşehrileri Galip Tuncay Tutar, ... ve ... devreye girerek Müsteşar bey nezdinde yoğun kulis yaptıklarını, HSYK 2. Dairesinde üye olarak görev yapmaktayken Yargıtayda 160, Danıştayda 50 civarında yeni Üye seçilmesi gündeme geldiğinde dönemin HSYK Genel Sekreteri olan Mehmet Kaya'nın kendisini arayarak seçimlerle ilgili bir ön görüşme yapmak için akşama kendi evinde yapılacak olan yemekli toplantıya davet ettiğini, bu toplantıya geç bir saatte katıldığını, geldiğinde evde bulunanların bir yansıtma cihazıyla duvara yansıttıkları isimleri değerlendirdiklerini, hatırladığı kadarıyla evde dönemin HSYK Üyeleri ..., Mehmet Kaya ve ...'nin, dönemin Genel Sekreteri Mehmet Kaya ile Genel Sekreter Yardımcısı Muzaffer Bayram ve genel sekreterlikten bir iki kişinin daha olduğunu, Mehmet Kaya'nın “Üyelik için düşündüğümüz arkadaşlara geçelim mi?” diye sorduğunu, ...'un önce itiraz ettiğini, ancak daha sonra tahminen kimleri öne süreceklerini öğrenmek istediğinden “Geçelim ama her hangi bir sayı vs. konuşmayalım.” dediğini, bunun üzerine daha önceden hazırlamış oldukları anlaşılan listeyi yansıtmaya başladıklarını, ...'un notlar aldığını, adli yargı için hazırladıkları liste bitince listede kaç kişinin olduğu üzerine konuşma yapıldığını, ...'un listeyi saydıktan sonra “Bu gösterdiğiniz isimlerin içinden benim olabileceğini düşündüğüm 80 kişi var. Bunları da daha sonra birlikte değerlendiririz.” dediğini, bunun üzerine orada bulunanların bundan rahatsız olduklarını, sonradan onların niyetinin farklı olduğunu ve örgüt lideri ...'den örgüt mensubu olan en az 140 kişinin seçilmesi gerektiği yönünde talimat aldıklarını anladığını, orada bulunanlara “İdari yargıya da çalıştınız mı?” diye sorup listeyi görmek istediğini, önce 32000 ve 33000 sicillilerden başladıklarını, 32000 ve 33000 sicilli çok fazla örgüt mensubu olmadığını, o yüzden idari yargıda kolay uzlaşılacağını, sıkıntı çıkacağını düşünmediğini, fakat 32000 ve 33000 sicilliler bitince birden 37000 sicilli kişilere geçtiklerini, böyle olunca “37000'liler nereden çıktı?” diye itiraz ettiğini, bunun üzerine sunum yapanların Ahmet Berberoğlu ve Resul Yıldırım'a dönüp ikisinin de mutlaka 37000 sicillilerin de olması gerektiğini söylediklerini belirttiklerini, bunun üzerine Ahmet Berberoğlu'nun idari yargıdan cemaati temsilen seçilen iki kişinin de 37000 sicilli olduğunu, kendilerine destek veren 37000 sicilli kişilerin büyük bir beklenti içinde olduklarını, bu seçimde mutlaka 37000 sicilli kişilerin de seçilmesini istediklerini söylediklerini, bu duruma itiraz etmesine rağmen Resul Yıldırım ve Ahmet Berberoğlu'nun çok ısrarcı olduklarını görünce zaman kazanmak için “Bu hususu biz idari yargıdan olan arkadaşlar ve genel sekreterlikteki arkadaşlarla ayrıca bir daha tartışalım

.” dediğini, ancak daha sonra görüştüğü Resul Yıldırım’ın bu konunun tartışma dışı olduğunu, “Eğer 37000 sicilliler olmayacaksa biz bu işte yokuz, konu beni aşıyor, arkadaşlar gelmeyecekler.” dediğini, durumu önce ... ve ...'a söylediğini, hafta içi dönemin Adalet Bakanlığı Müsteşarı ile bir araya gelerek bu kişilerin tavırlarını ve yaşadıklarını kendisine anlattığını, Müsteşarın da çok şaşırıp kızdığını, sonra da kendilerine “Bu kurulda yalnızca bu arkadaşlar yok, mutlaka herkesin seçtirmek istediği adaylar olacak, gidin diğer arkadaşlarla da konuşun, herkes önereceği isimleri belirlesin, sonra da gidin bu arkadaşları ikna edin. Bu işi kırıp dökmeden halletmemiz gerekir.” dediğini, bu tablo üzerine kurulda epey bir süre hem diğer kişilerle hem de örgüt mensupları olan bu kişilerle görüşmeler yaptıklarını, herkesin kendi adaylarını belirleme meselesi ortaya çıkınca tahminine göre seçtirmek istedikleri adayları aralarında paylaştıklarını, HSYK'ya yeni gelen bu yapıya mensup kişiler dışındakilerin onlar gibi geniş bir listesinin olmadığını, her birinin öncelikle seçilmesini istediği üçer beşer isim olduğunu, bu sefer yoğun bir şekilde özellikle onların da makul bildiği isimleri kendilerinden olmayan kişilere de pazarlamaya başladıklarını, dışarıdan etkileyebildikleri siyasilere, bürokratlara, Yargıtay ve Danıştay Üyelerine, bu kişilerin tanıdığı kendi arkadaşlarını refere ettirmeye başladıklarını, bu şekilde sayı üzerinden yapılan tartışmanın sona erdiğini, bütün Kurul Üyelerinin bu şekilde oluşturulmuş listeye kendi önerilerini kısmen aktarmış olduklarını ve zımni bir uzlaşmayla seçimleri yaptıklarını, sonradan saydıklarında adli yargıda ilk etapta 100 - 110 arası cemaat mensubu hâkim ve Cumhuriyet savcısının seçilmiş olduğunu gördüklerini, rakamı o zaman için çok net olarak vermemesinin nedeninin, sonradan örgütle beraber hareket ettiğini gördükleri 10-15 hâkim ve Cumhuriyet savcısı üzerinde kendi aralarında da bu kişilerin örgütten olup olmadıkları hususunda ihtilaf olduğunu, çünkü bazı kişilerin örgüt mensuplarıyla çok kısmi ve sınırlı ilişkileri olduğunu, ancak Yargıtay'a geldikten sonra özellikle “Sizi biz seçtirdik.” kozunu kullanarak bu ilişkilerini sıklaştırdıklarını ve onlarla beraber hareket etmelerini sağladıklarını anladıklarını, Yargıtay Üyeleri içerisinde yer alan cemaat mensuplarının organize şekilde hareket etmek suretiyle mevcut sayılarının üzerinde sonuçlar elde ettiklerini, bu durumun 2012 yılı sonu ve 2013 yılı Ocak aylarında Yargıtayda yapılan Yüksek Seçim Kurulu Üyelikleri seçimlerinden de açıkça ortaya çıktığını, Yargıtay ve Danıştayda bulunan ve cemaat mensubu olmayan yüksek yargı üyelerinin, cemaate mensup üyeler hakkında bilgilendirilmesi ve bu kurumlardaki yönetim işlerine müdahale edebilmelerini sağlamak adına ..

... ile çalışma yapmaya karar verdiklerini, bu amaçla Yargıtay ve Danıştayda görev yapan cemaat mensuplarının ve diğer üyelerin sayılarının, görev yaptıkları dairelerin belirlenmesi amacıyla çalışma yaptığını, 2013 yılı itibarıyla Yargıtayda eskiden kalan kıdemli üyelerin sayısının 131, cemaat mensuplarının sayısının 133, birlikte hareket edebileceklerini değerlendirdiği milliyetçi-muhafazakar ve demokrat üyelerin sayısının ise 123 kişi olduğunu, cemaat mensuplarının diğer gruplar arasındaki iletişim kopukluğundan da faydalanarak birlikte hareket edip etki altına aldıkları diğer üyeler vasıtasıyla Yüksek Seçim Kurulu Üyeliği ve Yargıtay Daire Başkanlığı seçimlerinde salt çoğunluğu sağladıklarını, ... ile birlikte cemaate mensup olmayan üyeler ile görüşüp birbirleri ile iletişim kurmalarını sağlamak suretiyle Yargıtay’ın yönetim ve seçim işlerine müdahale edebilmelerinin yolunu açtıklarını, özellikle 2011 yılında yapılan Yargıtay ve Danıştay Üyeliği seçimleri kapsamında tanıdığı veya bu seçimler nedeniyle kendi ifadeleriyle örgüte üye olduğunu öğrendiği kişilerden birinin de sanık ... olduğunu,

Kovuşturma aşamasında tanık olarak alınan ifadesinde; sanığı ...'ın isteği üzerine Yargıtay üyeliğine seçtiklerini, sanık hakkında o zamanki adıyla cemaat diye bilinen yapıya mensuptur şeklinde bir duyumu ve kanaati olduğunu, kendisiyle alakalı böyle bir kanaatinin olması ayrıca Yargıtay içindeki algının da öyle olması nedeniyle cemaat mensubu üyelerin karşısında oluşturmaya çalıştıkları toplantılara sanığı da çağırmadıklarını, HSYK Genel Sekreterliğine bu yapıdan olmayan Mustafa Erol'u önerdiğini, ısrarcı da olduğunu ancak değişik kanallardan Mehmet Kaya'nın refere edildiğini ve Mehmet Kaya'nın Genel Sekreter olduğunu, egeli olan Galip Tuncay Tutar, ... ve ...'ın ... ile aralarının çok iyi olduğunu, sanığın Mehmet Kaya'nın seçilmesi için böyle bir girişim yapıp yapmadığını somut olarak bilmediğini, ancak hemşehrileri kanalıyla biraz Mehmet Kaya lehine seçimin çevrildiğini düşündüğünü, soruşturma aşamasındaki bu yöndeki beyanlarının tahmine dayandığını,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında savcılıkta alınan ifadesinde; 18. Hukuk Dairesinde üye olarak göreve başladıktan sonra sohbet grubunda Yargıtay Üyeleri Osman Yurdakul, ..., Hüseyin Güngör Babacan ve kendisinin olduğunu, sohbet abiliğini Osman Yurdakul'un yaptığını, ayda toplanan parayı da Osman Yurdakul'un topladığını, Genel Müdür Yardımcılığı ve Genel Müdürlük yaptığı dönemde ... mensupları ile yapmış olduğu sohbetlere ilişkin sohbet grubunda olan kişileri belirttiğini, ancak bu şahıslar dışında Genel Müdürlük yaptığı dönemde sohbete Hukuk İşleri Genel Müdür Yardımcısı Nazım Kara'nın da katıldığını, Genel Müdür olduğu dönemde ise belirttiği isimler dışında ..., Ali Bilen, Akın Çakın'ın da katıldıklarını,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında alınan ifadesinde ve sanık hakkında görülen davada tanık olarak alınan beyanında; 2012 Ekim ayında Yargıtay Üyesi seçildiğini, 2014 Ekim ayında HSYK'ya üye seçilmesi nedeniyle Yargıtaydan fiilen ayrıldığını, Yargıtayda 18. Hukuk Dairesinde çalıştığını, bu dairede çalışırkenki grubunu da soruşturma aşamasında söylediğini, ancak bu ifadesinde yanlış geçen bir hususu düzeltmek istediğini, grup sorumluluğunu ve toplantılardaki para toplama işlerini Osman Yurdakul'un yaptığı yönündeki beyanının yanlış anlaşıldığını, orada grup abisinin ... olduğunu ve paraları da ...’ın topladığını, bu yanlışlığı da Yargıtay 9. Ceza Dairesinde Hüseyin Güngör Babacan'ın duruşmasındaki tanıklığı sırasında düzelttiğini, Yargıtaydaki genel yapılanmada üst heyetin kimlerden oluştuğunu bilmediğini, ama İlyas Şahin'in yargı imamı olduğunu bildiğini, ayrıca Yargıtay Ceza ve Hukuk bölümlerinin de imamları olduğunun söylendiğini, hukuk bölümünün sorumlusunun 4. Hukuk Dairesi Üyesi Ali Akın olduğunu bildiğini, hatta 18. Hukuk Dairesinin cemaat üyelerinin kendi aralarında yaptığı bir toplantıya Ali Akın'ın da geldiğini, gruplarında ..., Osman Yurdakul, Hüseyin Güngör Babacan ve kendisinin olduğunu, genel olarak Yargıtay içerisindeki seçimler öncesinde kimi destekleyecekleri konusunda kendilerine bilgi geldiğini, bazen de kimseye oy vermeyin seçim kitlensin şeklinde bildirimler iletildiğini, bu bildirimlerin çoğunlukla ... tarafından geitirilirdiğini, ancak kendisine bu hususlarda kimin bilgi verdiğini bilmediğini, ...'a da Ali Akın tarafından bu bildirimlerin iletildiğini zannettiğini,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında savcılıkta alınan ifadesinde; sanığı Bakanlıkta çalışmasından dolayı tanıdığını, cemaate yakın bir kişi olduğunu duyduğunu, Bakanlığın teklifi üzerine Kurul üyelerinin seçtiğini,

Kovuşturma aşamasında tanık olarak alınan ifadesinde; sanığın ...'ın hemşehrisi olduğunu, Adalet Bakanlığına da onun getirdiğini, 2011'de ki 160 kişilik seçimde değil de bir sonraki seçimde ... Bey'in isteğiyle sanığı Yargıtay Üyeliğine seçtiklerini, Mehmet Kaya'nın evinde yaptıkları görüşmede 160 ya da 350 kişilik listede sanığın isminin olmadığını, fakat ...'ın cemaatçi olduğunu duyduğunu, bunu ...'ın ağzından da duyduğunu, ...'ın ''Galip Tuncay Tutar, ... ve ... cemaatçi ama bunlar iyi çocuklar.'' diye konuştuğunu duyduğunu,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında savcılıkta alınan ifadesinde ve sanık hakkında görülen davada tanık olarak alınan beyanında; sanığın ... cemaati mensubu olduğunu zannettiğini, bunu da etraftan duyduğunu, fazla bir bilgisinin olmadığını,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında savcılıkta alınan ifadesinde ve sanık hakkında görülen davada tanık olarak alınan beyanında; sanığın ... cemaati mensubu olduğunu zannettiğini, bunu da etraftan duyduğunu, fazla bir bilgisinin olmadığını,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında savcılıkta alınan ifadesinde; 1994 yılı sonunda tayininin Siirt’ten, Rize’nin İkizdere ilçesine çıktığını, İkizdere'ye gittiğinde o dönem orada Cumhuriyet savcısı olarak görev yapan Şadan Sakınan'ın kendisini karşıladığını, Şadan'ın söylemesi üzerine Şadan'ın da bu yapıya mensup olduğunu öğrendiğini, Şadan ile birlikte yakın ilçelerde görev yapan yine bu yapıya mensup olan, sanık ... ve Süleyman Kul'u tanıdığını, İkizdere'de adı geçen bu şahıslarla genellikle cemaatin bir okulunun binasında toplanıp sohbet yaptıklarını, o dönem bu yapıya verdiği aidatları toplu olarak ya sanığa ya da Şadan Sakınan'a verdiğini, bu yapının Yargıtay’daki grup sorumlularından hatırladıkları arasında sanık ...’ın da olduğunu,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında alınan ifadesinde; 1994 yılı sonunda tayininin İkizdere ilçesine çıktığını, İkizdere'ye gittiğinde o dönem orada Cumhuriyet savcısı olarak görev yapan Şadan Sakınan'ın kendisini karşıladığını, Şadan Sakınan’ı daha önceden tanımadığını, Kalkandere’de görev yapan yargı mensupları sanık ... ve Süleyman Kul ile tanıştığını, her üç veya beş kişiden grup oluşturduklarını, Rize ili merkezindeki cemaate ait bir okulda sohbet yaptıklarını, sohbetler sırasında kitaplar okunduğunu, namazlar kılındığını, maaşlar alındıktan sonra yardım adı altında para toplandığını, sanığın üstündeki kişilerle görüşmek amacıyla birkaç kez Ankara'ya gidip geldiğini bildiğini, 1996 ya da 1997 yılında Hoca Efendi'ye İstanbul'da ziyaret yapılacağının söylendiğini, herkes gitsin denildiğini, kendisini tam onlardan hissetmediği için gitme ihtiyacı duymadığını, ancak Süleyman Kul ve sanığın daha sonradan gidip geldiklerini farkettiğini,

Kovuşturma aşamasında talimat Mahkemesince tanık olarak alınan ifadesinde; 1994-1997 yılları arasında İkizdere hâkimi iken sanığın da Kalkandere Cumhuriyet savcısı olarak görev yaptığını, o dönemde sanıkla birlikte sohbet toplantılarına katıldığını, o dönem bir sohbet toplantısında sanık ... ve Süleyman Kul’un ...’in ziyaret edileceğini söylediklerini, bu konuşma üzerine sanığın da ziyarete gitmiş olabileceğini tahmin ettiğini, 2011 yılında Yargıtay Üyeliğine seçildiğini, Yargıtay üyelerine yönelik yapılan sohbet toplantılarında kendi grubunda sanığın bulunmadığını, ancak sanık aktif yapıda bir insan olduğu için o dönemdeki sohbet gruplarından birisinin grup sorumlusunun sanık olduğunu tahmin ettiğini,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında savcılıkta alınan ifadesinde ve kovuşturma aşamasında tanık olarak alınan beyanında; daha önce Bakanlıkta Ceza Tevkif Evleri Genel Müdür Yardımcısı olarak görev yaptığını, sanığın da o dönemde İşyurtları Daire Başkanlığı görevi yaptığını, o nedenle kendisini tanıdığını, sanığın daha sonradan Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne atandığını, o süre zarfında aynı zamanda da Urankent Lojmanlarında aynı blokta oturduklarını, İzmirli olması sebebiyle de tanıdığını, sanığın Bakanlıktaki örgüt mensuplarıyla beraber hareket ettiğini, sanığın o örgütten o yapıdan olduğunu bildiğini, Ceza Tevkif Evlerinde Genel Müdür Yardımcısı iken Gazeteci ...'ın İstanbul'da bir yargılamaya getirilmediğini, o dönemde ...'ın bağımsız Bakan olduğunu, ...'ın Bakan olarak kendisini aradığını ve ''... bana araç yok diyorlar, bu işin esasını bir araştır.'' dediğini, kendisinin de direkt telefonu açıp ayrıntılı şekilde araştırıp o gün cezaevinde araç olduğunu, şoförde temin edilebileceğini ama ...'ın cezaevinden alınıp duruşmaya götürülmediğini öğrendiğini, bunun üzerine de ...'a bu şekilde bilgi vereceğini o zamanki Genel Müdür olan Sefa Mermerci’ye söylediğini, onun da ''... biz Bakan Beye araç yok diye cevap verdik.'' dediğini kendisinin de ''Ben araştırdım, bu şekilde bilgi vereceğim, Bakan Beye ileteceğim.'' dediğini, ...'a bilgi verdiğini, ...'ın ''Ceza işlerine suç duyurusunda bulun ....'' dediğini, kendisinin de suç duyurusunda bulunduğunu, bu olaydan kısa bir süre sonra o zaman Genel Müdür olan ...'ın kendisini aradığını ve kendisine ''... bu işi fazla karıştırma ben Bakan beye gerekli izahatı yapıyorum, bu olay kapandı, sen de Bakan Beye bu konuda bir şey söylemeyeceksin.'' dediğini, kendisinin de bu olayın bir cemaat operasyonu olduğunu, bunun çerçevesinde yapıldığını düşündüğünü, o dönemde ... cezaevinden duruşmaya götürülseydi muhtemelen tahliye olacağı konusunda bir beklenti olduğunu, Ceza Tevkif Evleri Genel Müdürü olduğu dönemde kısa olarak sohbetlere katıldığı için sanıkla beraber aynı toplantıya katılmadığını ama sanığın, ...'le ve diğer arkadaşların hepsiyle samimi olduğunu onlarla ayrı bir hukukunun olduğunu bildiğini ve gözlediğini, cemaatten olmayanlara karşı daha mesafeli ve daha resmî davrandığını, onlara karşı hatta mobing uygular tarzda davrandığını bildiğini,