muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1525, Karar No: 2020/5603, Tarih: 03.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/1525 E.  ,  2020/5603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müekkilinin ... İl Özel İdaresi bünyesinde 29/08/2012-31/12/2012, 24/04/2013-14/10/2013, 02/01/2014-26/03/2014 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, kazancı operatörü olarak görev yaptığını, müvekkilinin davalı işyerinde yapmış olduğu işi en iyi şekilde yerine getirirken ... İl Özel İdaresi ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildikten sonra müvekkilinin birdaha işe çağrılmadığını, 26/03/2014 tarihi itibarı ile iş akdine haksız ve usulüne uygun olarak son verildiğini, müvekkilinin haketmiş olduğu işçilik alacaklarının müvekkiline ödenmediğini, müvekkilinin ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsili için ... 2. İş Mahkemesi'nin 2014/793 Esas sayılı dosyası ile davalı ve ... Büyükşehir Belediyesi'ne dava ikame edildiğini, söz konusu dosyada düzenlenen 16/11/2015 tarihli ek rapor ile müvekkilinin işçilik alacaklarının hesaplandığını, kıdem tazminatı alacağının net 2.782,49 TL, ihbar tazminatı alacağının ise net 2.111,89 TL olarak hesaplandığını, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 17/03/2016 tarihli celsede davanın kabulünün istendiğini, mahkemece fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak net 10,00 TL kıdem tazminatı alacağının, net 10,00 TL ihbar tazminatı alacağının kabulüne, yıllık izin ücreti alacağının reddine karar verildiğini, ... Büyükşehir Belediyesi'ne yönelik davanın ise taraf sıfatı yokluğundan reddine karar verildiğini, bu kere rapor rakamları ile karar rakamları arasındaki farklar olan 2.772,49 TL kıdem tazminatı alacağının, net 2.101,89 TL ihbar tazminatı alacağının davalı ...'nden faizi ile birlikte tahsili için işbu davayı açma zorunluluğu doğduğunu beyan ederek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevap Özeti:

Davalı vekili, davacı tarafın dava dilekçesine konu alacak taleplerinin ... 2. İş Mahkemesi'nin 2014/793 esas - 2016/138 karar sayılı doyasına konu edilmiş olduğunu, davacı tarafından da temyiz edilecek olan anılan mahkeme kararının halen derdest olduğunu, bu nedenle davanın dava şartı noksanlığı nedeni ile reddini talep ettiklerini, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışanlar için sözleşmenin süre sonunda kendiliğinden sona ermesi veya süre bitmeden önce taraflardan birinin haklı ya da haksız nedenler ile feshetmesine bakılmaksızın kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddinin gerektiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ... 2. İş Mahkemesi'nin 2014/793 esas sayılı asıl dava dosyasındaki bilirkişi raporu ve diğer delillere göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır.

Dava konusu olayda davacı işçinin iş sözleşmesinin devir tarihinden önce sona erdiğinden, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarından kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Dosya kapsamında yer alan belgelerden ve özellikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararına istinaden davacının devir öncesi borçlarının devri konusunda alınmış bir karar bulunmadığı anlaşılmakla, borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği sabit olduğundan, borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekeceği dikkate alındığında, husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, tüzelkişiliği bulunmayan ... Valiliği hakkında hüküm kurulması bu sebeple de hatalı olmuştur. Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 03.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/951, Karar No: 2019/2796, Tarih: 09.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/951 E.  ,  2019/2796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 08/12/2016 tarih ve 2015/110 E. - 2016/321 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 14/12/2017 tarih ve 2017/1182-2017/1155 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “SUNGLASS HUT+ŞEKİL” ibareli TPE nezdinde 2007/65142 numaralı 9 ve 35. sınıflarda ve yine “SUNGLASS HUT+ŞEKİL” ibareli 2010/64338 numaralı 35. sınıfta tescilli markaların sahibi olduğunu, markalarının başta Amerika, Almanya, İngiltere, Fransa, İspanya, İtalya olmak üzere toplam 29 ülkede 9 ve 35. sınıflarda tescilli bulunduğunu, ayrıca müvekkili markalarının OHİM nezdinde de 9, 35 ve 42 sınıflar bakımından 1999 yılından beri tescilli bulunduğunu, markalarının Türkiye ve dünya çapında tanınmış marka statüsünde bulunduğunu, davalının “SUNGLASSES HIT” ibareli markasının 35. sınıfta tescili için 27/03/2013 tarihinde 2013/28120 numarası ile davalı kurum nezdinde yaptığı başvuruya karşı itiraz ettiklerini, inceleme sonucunda itiraza gerekçe olarak gösterilen markalar ile karıştırılabilecek düzeyde benzer olduğu gerekçesi ile itirazlarının kısmen kabul edildiğini, karara karşı YİDK’na yaptıkları itirazların ise yine kısmen kabul edilerek bir kısım hizmetlerin daha başvuru kapsamından çıkartıldığını, itirazlarının davalının başvurusunda kalan diğer hizmetler yönünden de reddedilmesi taleplerinin reddine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğunu, davalı başvurusunun 556 sayılı KHK 7/i, 8/1-b, 8/3, 8/4 ve 35. maddeleri gereğince tümden reddi gerektiğini, davalının müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, bu sebeple müvekkilinin markalarına benzer başvurularda bulunmasının kötü niyet teşkil ettiğini, Yargıtay tarafından kabul edilen kötü niyetin bölünmezliği prensibi gereğince davalının başvurusunun tümden reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek 29/12/2014 tarih 2014-M-16838 sayılı kararının iptaline, davalının markasının tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili cevap vermemiştir.Davalı Kurum vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili cevap vermemiştir.Davalı Kurum vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvurunun kapsamında kalan 35. sınıfa dahil olan hizmetlerin davacı taraf adına tescilli markalarda yer alan hizmetlerden farklı oldukları, işaretler arasında kuvvetli bir benzerlik mevcut ise de 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında bir iltibas tehlikesinden söz edilemeyeceği, davacının “Sunglass hut” ibareli markasının tanınmış olduğu, davalı marka başvurusunun 35. sınıfın diğer hizmetlerinde tescilinin davacı markasının itibarından yararlanma ve davacı markasının ayırt ediciliğine zarar verme sonucunu doğuracağı, öte yandan davalı şirketin, davacının tescilli markalarından haberdar olması, davacı markalarının çok benzerini başvuru konusu yapması ve böyle bir başvuru için haklı bir gerekçe ileri sürmemesi, daha öncesinde benzer başvuruları yapmış olup, bu başvuruların reddedilmiş olmaları, bu durumda dahi benzer başvurularına devam etmesi hususları gözetildiğinde davalı başvurusunun kötü niyetli olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK'in 29/12/2014 tarih 2014-M-16838 sayılı kararının iptaline, marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı Kurum vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, marka başvurusuna itirazın reddine dair YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük istemine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararının gerekçesinde, taraf markalarının işaretsel yönden benzer olduğu, ancak tescil kapsamındaki hizmetlerin farklı olması nedeniyle KHK 8/1-b anlamında karıştırma tehlikesi oluşmayacağı, ancak davacının “SUNGLASS HUT” markasının tanınmış marka olduğu, başvuru kapsamında kalan 35. sınıf hizmetler açısından da KHK 8/4 koşullarının oluştuğu, ayrıca davalı başvurusunun kötü niyetli olduğu, başvuru kapsamında kalan hizmetlerin de kötü niyet nedeniyle reddi gerektiği kabul edilmiştir.

Bir markanın tanınmış marka olarak kabul edilebilmesi için, markanın ilgili sektörde kaliteli üretim, kuvvetli ve yaygın tanıtımı sonucu, tanınmış marka zikredildiğinde veya görüldüğünde ilgili halk kitlesinde refleks halinde tanınmış markanın akla gelmesi, markanın o sektörde belirgin bir tanınmışlığa ve üne sahip olması gerekir. Diğer bir anlatımla başka markalara oranla tanınmış markanın reklam işlevi daha yüksektir.

Bir markanın tanınmış marka olarak kabul edilebilmesi için, markanın ilgili sektörde kaliteli üretim, kuvvetli ve yaygın tanıtımı sonucu, tanınmış marka zikredildiğinde veya görüldüğünde ilgili halk kitlesinde refleks halinde tanınmış markanın akla gelmesi, markanın o sektörde belirgin bir tanınmışlığa ve üne sahip olması gerekir. Diğer bir anlatımla başka markalara oranla tanınmış markanın reklam işlevi daha yüksektir.

Bir markanın tanınmış olduğunu kabul edebilmek için Türkiye’deki ilgili sektörde tanınmış olması gerekir. Bir markanın tek başına yurt dışında bir çok ülkede tescilli olması veya diğer başka markalarının tanınmış olması o markanında Türkiye’deki ilgili sektörde tanınmış olduğu anlamına gelmez. Bir markanın Türkiye sınırları içerisinde tanınmış olduğunu kabul edebilmek için markanın ayırt edici nitelik ve özellikleri, tanınmış markaya konu mal ve hizmetlerin ülke içerisinde reklam kampanyaları ile tanıtımının yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise miktar ve hacmi, satış hacmi, dağıtım ağı halen tanıtım etkisinin devam edip etmediği gibi hususlarının herbir somut dosyaya sunulan deliller değerlendirilerek ve tartışılarak belirlenmesi, tanınmış olduğunun tespiti halinde dahi, tanınmış markanın aynısı veya benzerinin bir başkası adına tescil olunmasının 556 sayılı KHK’nın 8/4. fıkrası uyarınca tanınmış markanın ayırt ediciliğine veya itibarına zarar verip vermeyeceği veya tanınmışlığından haksız istifadeye yol açıp açmayacağının sektörel ve ürün bazında ayrı ayrı değerlendirilmesi ve ancak risk doğuran mal ve hizmetler yönünden tescilinin engellenebileceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda mahkemece davacının itiraza gerekçe “ SUNGLASS HUT” markasının tanınmış olduğu kabul edilmiş ise de, mahkemece yetersiz ve soyut gerekçelerle ve yine eksik incelemeye dayalı davacı markasının tanınmış olduğu kabul edilerek ve keza KHK’nın 8/4 maddesindeki riskler somut şekilde değerlendirilmeden davanın tamamen kabulü doğru olmamış ve hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Kötü niyetle marka tescili 556 sayılı KHK’da doğrudan bir hükümsüzlük sebebi olarak sayılmasa da Dairemizin yerleşik uygulaması doğrultusunda bir hükümsüzlük sebebi olarak kabul edilmektedir. Kötü niyetle marka tescilinin varlığı için her somut olayın koşullarına göre inceleme ve değerlendirme yapılmalıdır.

Ancak, tek başına tanınmış markanın aynısı veya benzerinin tescil ettirilmek istenilmesi kötü niyetli marka başvurusu olarak nitelenemez. Zira tanınmış markanın aynısı veya benzerinin tescil olunmak istenilmesinin müeyyidesi KHK’nın 8/4 ve 42/c maddelerinde gösterilmiş olup, buna göre marka başvurusu sadece KHK 8/4. maddesindeki risklerin doğması muhtemel ilgili mal ve hizmetler yönünden reddedilecek ya da hükümsüz kılınacaktır. Oysa kötü niyetle marka başvurusunda bulunulduğunun tespiti halinde marka başvurusu ilgili, ilgisiz tescil kapsamındaki tüm mal ve hizmetler için reddedilecektir.

Kötü niyetle marka tescilinden bahsedebilmek için marka başvurusunda bulunan kişinin, markaya konu mal ve hizmeti üretip pazarlamaktan daha ziyade başkalarının ticaretine engel olmak, marka tescili yoluyla başkalarından haksız para koparmaya çalışmak veya vekalet, bayilik, dağıtıcılık, acentelik vb. ilişki nedeniyle kendisine duyulan güvene ve ticari dürüstlük kuralına aykırı davranış içerisinde bulunması gerekir.

Somut olayda, mahkemece, tanınmış olduğu ileri sürülen markanın benzerinin tescil ettirilmek istenilmesinin tek başına kötü niyetli marka başvurusunda bulunulması olarak kabulü doğru bulunmamış ve hükmün bu nedenle de davalı taraf yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1 ve 2.) bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı Kurum vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı TPMK'ya iadesine, 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6120, Karar No: 2021/14546, Tarih: 20.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/6120 E.  ,  2021/14546 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C. YARGITAY 4 . Ceza Dairesi

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2019 tarihli ve 2019/163 esas, 2019/719 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/01/2021 gün ve 2021/2598 sayılı istem yazısıyla dava dosyaları Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hakaret suçu nedeniyle, 5237 sayılı Kanun’un 125/1. maddesi uyarınca tayin edilen 90 gün adli para cezasından, aynı Kanun’un 125/4. maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapılması neticesinde 112 gün adli para cezası yerine 125 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca yapılan 1/6 oranındaki indirim neticesinde 93 gün adli para cezası yerine, 87 gün adli para cezasına hükmedilerek, bu cezanın aynı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden paraya çevrilmesi sonucu 1.860,00 Türk lirası yerine, 1.740,00 Türk lirası adlî para cezasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir..” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1, maddesi gereğince 90 gün adli para cezasına hükmedildiği, bu ceza miktarı üzerinden aynı Kanunun 125/4. maddesindeki emredici hükme aykırı şekilde "1/6" yerine "1/4" oranında artırım yapıldığı ve ayrıca hesap hatası sonucunda 105 gün yerine 125 gün adli para cezası belirlendiği, TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken de hesap hatası sonucu 87 gün adli para cezası belirlemek suretiyle 1.740 TL adli para cezası olarak sonuç ceza doğru belirlendiğinden Kanun yararına bozma yoluyla giderilmesi gereken bir hukuka aykırılık tespit edilmediği anlaşıldığından kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE,

Dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13428, Karar No: 2017/12509, Tarih: 09.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/13428 E.  ,  2017/12509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd.

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Aidiyetinin Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, dava konusu kısmen köy boşluğu, kısmen de 83, 84 ve 85 parsel sayılı taşınmazlarda DSİ tarafından kamulaştırma işlemleri yapılacağını açıklayarak, Kamulaştırma Kanununun 19/son maddesi gereğince dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan bahçe, istinat duvarı, ambar ve avlusu, havuz, su kuyusu, tandır ve evlerin vekil edenleri tarafından eşit olarak yapıldığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile fen bilirkişisi Harun Işık tarafından düzenlenen 24/06/2014 tarihli rapor ve krokide 4 numara ile gösterilen 85 nolu parsel içerisinde kalan 25.69 m2'lik tandır, 5 numara ile gösterilen 84 nolu parselin içerisinde kalan ve 5/1 numara ile gösterilen köy boşluğunda kalan 41.67 m2'lik ambar ile 6 ve 7 numara ile gösterilen 6 nolu kısmın 84 nolu parsel içerisinde 97.70 m2, 7 numaralı kısmın ise köy boşluğunda kalan 19.26 m2'lik kısım olmak üzere toplam 116.96 m2'lik iki katlı ev, 8 numara ile gösterilen 28.50 m2'lik bahçeyi çevreleyen tel çit, 9 numara ile gösterilen 1.50 metre yüksekliğinde 0.60 cm genişliğinde avluyu çevreleyen 12.65 m2'lik taş duvarların davacılar olan ... ile ... tarafından eşit olarak yapıldığının tespitine karar verilmiş; hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

1) 84 ve 85 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının incelenmesinde, 19.08.1965 tarihinde Hazine adına tescil edildiği, tapu kaydının beyanlar hanesinde ise "arsa üzerindeki bina inşaatı Şemsettin evlatları bedri ve osman yüknüye aittir" şerhinin mevcut olduğu, ...i'nin davada davalı olarak gösterilmediği, dolayısıyla taraf teşkilinin sağlanmadığı anlaşılmıştır.