muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12530, Karar No: 2012/5168, Tarih: 28.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/12530 E.  ,  2012/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davanın davalısı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki hesabında bulunan paranın müvekkilinin tanımadığı kişi veya kişilerce davalı bankanın güvenlik şifreleri kırılarak müvekkilinin bilgisi sözlü veya yazılı talimatı olmaksızın internet bankacılığı yoluyla toplam 40.736,50 TL nin davalı bankanın çeşitli hesaplarına aktarıldığını, davalı banka tarafından 3.136,50.-TL nin müvekkil hesabına geçirildiğini, ancak geri kalan 37.423,50.-TL nin ödenmediğini, bu miktarın ödenmesi için keşide edilen ihtarnamenin sonuçsuz kalması üzerine davalı banka aleyhine girişilen icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davacı hesabındaki paranın 3.şahısların eline geçtiği iddia edildiğinden bu havale neticesi havale alıcısı kişilerin sebepsiz zenginleştiklerini, dolayısıyla müvekkili bankaya husumet yöneltilemeyeceğini, davacının şifre parolalarını özenli olarak korumadığını, üçüncü kişiler tarafından ele geçirilmesine sebep olduğunu, bu olaydan müvekkilinin bir kusuru bulunmadığını öne sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada, davacı vekili, müvekkili hesabından bilgisi dışında 3. kişiler tarafından internet yolu ile EFT yapıldığını, davalı bankaca müvekkil hesabına aktarılan ancak ödenmeyen 3.156,00 TL nin tahsili için davalı aleyhine girişilen icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada, davacı vekili, müvekkili hesabından bilgisi dışında 3. kişiler tarafından internet yolu ile EFT yapıldığını, davalı bankaca müvekkil hesabına aktarılan ancak ödenmeyen 3.156,00 TL nin tahsili için davalı aleyhine girişilen icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporları doğrultusunda, davacının banka nezdinde hesabının bulunduğu, hesabındaki paranın davacının yazılı veya sözlü talimatı olmaksızın 19.02.2007 tarihinde 01.43-03.27 saatleri arasında internet yolu ile 55 ayrı havale yapılarak davalı bankanın farklı şubelerine aktarıldığı, basiretli bir tacir ve güven kurumu olarak bankanın tüm güvenlik önlemlerini almak zorunda olup üzerine düşen yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmediğinden kusurlu olduğu, davalı banka tarafından davacıya verilen şifre, güvenlik kodu ve müşteri numarası gibi kişiye özel bilgilerin davacının kusurlu davranışları sonucu 3. kişilerin eline geçtiğinin kanıtlanmadığı, davalı bankaca, davacı hesabına iade edilen ancak bloke konulan 3.156,50 TL. nin tahsili için başlatılan icra takibinden sonra blokenin kaldırıldığı, bu durumda blokenin kaldırıldığı tarih ile takip tarihi arasında işlemiş faiz alacağının doğduğu gerekçeleriyle asıl dava yönünden davanın kısmen kabulüne davalı itirazının 37.423.50 TL asıl alacak, 106.57 TL işlemiş faiz ve 73.50 TL ihtarname masrafı olmak üzere toplam 37.603.57 TL üzerinden itirazın iptali ile ; asıl alacağa takip tarihinden itibaren % 25 geçmemek üzere değişen oranlarda avans faizi uygulanmak üzere takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine ve icra inkar tazminatına birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulüne, davalı tarafından takipten sonra asıl alacak üzerindeki bloke kaldırıldığından bu alacak hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 30.51 TL işlemiş faiz ve 104.96 TL ihtarname gideri olmak üzere toplam 135,47 TL üzerinden davalının itirazının iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen davanın davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle bankaların hafif kusurlarından dahi sorumlu olmalarına göre, asıl ve birleşen davanın davalısı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.03.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Bilgi teknolojisindeki gelişmeler; finans dünyasınca sunulan hizmet ve ürünlerde de çeşitliliğe yol açarak hesap sahiplerine farklı ürün seçenekleri sunulmasına yol açmış bu kapsamda geniş kitlelere internet bankacılığına erişim imkanı getirmiştir.

-KARŞI OY YAZISI-

Bilgi teknolojisindeki gelişmeler; finans dünyasınca sunulan hizmet ve ürünlerde de çeşitliliğe yol açarak hesap sahiplerine farklı ürün seçenekleri sunulmasına yol açmış bu kapsamda geniş kitlelere internet bankacılığına erişim imkanı getirmiştir.

Bu tür bir bankacılık hizmeti sunan finans kuruluşları fiziki mekan ve personel gibi önemli gider kalemlerinden tasarruf ederek daha rekabetçi bir yapıya kavuştukları gibi, müşteriler de; şubeye kadar gidip bankolar önünde sıra beklemek gibi zaman kayıpları yaşamadan oturdukları yerden bir çok bankacılık işlemini gerçekleştirme imkanına kavuşmaktadırlar.

Sunulan bir çok hizmet çeşidinde olduğu gibi internet bankacılığından yararlanılması da müşterinin tercihine bırakılmış ise de; gerek müşteri bakımından, gerekse ilgili banka yönünden bir kazan-kazan pozisyonundan bahsetmek yanlış olmayacaktır.

O halde nimet ve imkanın paylaşıldığı yerde riskin de paylaşılması işin doğası gereğidir. Yaygın uygulamalardan da görüleceği üzere işlem güvenliği basamakları çoğunlukla müşteri tercihleri doğrultusunda oluşturulmaktadır. Gereğinden fazla güvenli giriş seçeneğini tercih edecek müşterinin internet bankacılığına erişim hızı, bizzat şubeye gidip işlem yaptırmadan daha zor hale geleceğinden, çoğu kez daha hızlı işlem tercihinden dolayı güvenlikten bir parça taviz verildiği müşahede edilmektedir.

Bankaların “yüzde yüz güvenli internet bankacılığı yapacağım” iddiasıyla büyük erişim zorlukları çıkaran güvenlik koruma duvarları getirmesi halinde, internet bankacılığına erişim hızı çoğu kez şubeye fiziken gitme zorluğuyla paralel bir sürece dönüşeceğinden pratikte bir fayda getirmeyecektir.

Zaten güvenlik unsurunu gereğinden fazla abartan bir çok hesap sahibi zaman, zaman basında yer alan dolandırıcılık haberlerinden de etkilenerek (tüm sıkıntılarına rağmen) konvansiyonel bankacılık enstrümanlarından vazgeçmemektedirler. Dolayısıyla internet bankacılığı yöntemini seçen müşteri için “bir parça risk algısını göze almış kişi” diye nitelendirmek yanlış bir tespit olmayacaktır.

Klasik bankacılık türünde bile zaman, zaman bir takım usulsüzlük ve dolandırıcılık vakıalarına rastlanırken, elektronik bankacılıkta mutlak güvenlikten bahsetmek elbette ki mümkün olmayacaktır. Bu durumda bankaların; parola, şifre, SMS vs. gibi asgari bir giriş güvenliğini temin ettikten sonra, ilave güvenlik seçenekleri ve bunların muhtemel sonuçları hakkında müşterilerini bilgilendirip bilgilendirmedikleri noktasında, ihmal ve kusurlarının bulunup bulunmadığının tespiti ile varsa kusuru oranında sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken, aksi bir kanaatle; bankaların birer güven kurumu olduklarından bahisle adeta kusursuz sorumluluk derecesine varan bir oranda sorumlulukları yoluna gitmek, kötüniyetli bir takım eylem ve davranışlara kapı aralama potansiyeli taşıdığından hukuki çözümlemelerdeki hassas dengelerin göz ardı edilmesi sonucunu doğurabilecektir.

Bununla birlikte bankaların birer güven kurumu olmaları yanında, kar amaçlı ticari kuruluşlar olduğu da göz önünde bulundurulduğunda; bu tür riskleri haklı haksız üstlenmek zorunda bırakılan bankaların neticede bir kar, zarar ve maliyet analizi yapmak suretiyle işlerini düzgün bir şekilde yürüten sair müşterilerine durumu birer maliyet kalemi olarak yansıtmak zorunda kalacakları kuvvetle muhtemel bir iktisadi gerçeklik olarak karşımıza çıkacaktır.

Öte yandan davaya dayanak teşkil eden olayda, davalı bankanın internet bankacılığı altyapı sisteminin yeterli koruma ve güvenli giriş seçeneği sunmaması nedeniyle 3/5 oranında kusurlu olduğu bilirkişi raporuyla anlaşılmış olup, bu husus ancak yargılamayla açıklığa kavuştuğundan bu durumda likit (bilinebilir) bir alacak tutarından da bahsedilemeyeceğinden davalının ayrıca icra inkar tazminatıyla sorumlu tutulması da isabetli bulunmamıştır

Sonuç olarak; bankanın bilgi işlem merkezindeki bir güvenlik açığından değil de müşterinin güvenlik alanındaki bir bilgisayardan yada müşterinin şifre parola gibi güvenlik enstrümanlarının elde edilmesi sonucunda başka bir kanaldan erişilmek usulsüzlük yapılması halinde bankanın sorumluluktan kurtulma şartlarının tamamıyla oluşmaması halinde; davacının müterafik kusuru da nazara alınarak buna tekabül eden miktar yönünden tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kusur araştırmasına rağmen davanın tümden kabulü ile ayrıca icra inkar tazminatına hükmedilmesinin bozmayı gerektireceği kanaatiyle, kararın onanması şeklinde tezahür eden sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/7061, Karar No: 2011/10718, Tarih: 22.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/7061 E.  ,  2011/10718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/07/2009 gün ve 2008/434-2009/257 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.02.2011 gün ve 2009/13480 - 2011/1271 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının dava dışı Bir Nefes Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.’ndeki hissesinin % 25’ini 500.000,00 TL karşılığında devralmak için 13.10.2008 tarihli hisse devir sözleşmesi imzaladığını, müvekkilinin hisse devri sebebiyle 05.09.2008 tarihinde 250.000,00 TL ve 26.09.2008 tarihinde 150.000,00 TL’nı banka kanalıyla 100.000,00 TL’nı da devir sırasında elden ödediğini, ancak hisse devrinin gerçekleşmediğini, hisse devir bedeli, noter masrafı ve faizinin tahsili için başlatılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek, tavzihle 500.000,00 YTL asıl alacak, 172,32 YTL ihtar masrafı, 3.250,00 YTL noter masrafı, 09.12.2008 tarihinden takip tarihine kadar işlemiş faiz 1.125,00 YTL olmak üzere toplam 504.548,32 YTL için itirazın iptaline ve inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının banka kanalıyla ödediği 400.000 YTL’nın müvekkilinin verdiği paradan ödendiğini, 100.000 YTL’nın de şirket hesabına gönderildiğini, bu paranın şirkete borç olarak gönderilmeyip hisse devri için gönderildiğini, müvekkili ile davacı arasında hastane yapımı konusunda sözleşme yapılıp davacının bu işte müvekkilini büyük zarara uğrattığını, sebepsiz zenginleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, noterde düzenlenen hisse devir sözleşmesinde davalının davacıdan nakden 500.000,00 TL aldığı yazılı bulunmasına rağmen sözleşmedeki davalı ediminin ifa edilmediği, hisse devrine ilişkin sözleşme resmi şekilde yapılıp sahteliği veya geçersizliği davalı tarafça iddia ve ispat edilmediğinden geçerli ve bağlayıcı olduğu, davalının hisse devrine karşılık davacıdan 500.000,00 TL aldığını kabul ve ikrar etmesine rağmen davacının şirket ortaklığına kabul edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile asıl alacağa itirazın iptaline, ihtarname masrafına itirazın iptaline, noter masrafı olarak talep edilen alacağa yönelik itirazın 3.127,50 TL üzerinden kısmen iptaline, işlemiş faize itirazın 1.000,00 TL üzerinden kısmen iptaline, takibin bu miktarlar üzerinden devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15921, Karar No: 2013/20719, Tarih: 14.11.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/15921 E.  ,  2013/20719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden dolayı yetim aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, anne ve babanın iş kazası sonucu ölen sigortalı çocukları nedeni ile iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesinde öngörülen 5 yıllık hak düşürücü süre ile BK’nun 125.maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresinin fazlasıyla geçtiği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiş ise de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacılar murisinin 1.3.1995 tarihinde ... San.Koll.Şti.nezdinde Marmara adasında bulunan mermer çıkarma işinde çalışırken geçirdiği iş kazası sonucu 23 yaşında iken bekar olarak öldüğü, 28.8.1995 tarihli SSK müfettiş raporu ile olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, davacılar tarafından gelir bağlanması istemi ile Sosyal Güvenlik Kurumu'na yapılan başvuru üzerine 1.3.1995 tarihinde iş kazası sonucu ölen ... sağlığında davacıların geçimine sürekli katkıda bulunmadığı ve davacı baba ...'ın sigortalı işte çalıştığı gerekçesi ile gelir bağlanmasının mümkün olmadığının bildirildiği, aynı mahkemenin 2005/792 Esas ve 2006/792 Karar sayılı dosyası ile 07.11.2005 tarihinde ... ve ... Aleyhine sigortalı ... mirasçılarına aylık bağlanması istemli olarak açılan davanın süresi içerisinde yenilenmediğinden açılmamış sayılmasına karar verildiği, bu dosya kapsamında bulunan; Eyüp 4. Noterliğinde 6907 yevmiye nolu 06.04.1995 tarihinde düzenlenmiş feragat ve ibraname ile davacıların davalı ...'nden 15.000,00 TL alarak anılan şirketi bu olay nedeniyle doğan tüm alacak ve haklarından ibra ile feragat ettikleri,aynı mahkemenin 2006/611 ve 2008/315 Esasına kayıtlı dosyalar ile davacılar vekili tarafından davalılar aleyhine aynı mahiyetli iki davanın açıldığı, davaların takipsiz bırakılarak açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacılardan ...'ın 1.8.2001 tarihinden itibaren 506 Sayılı Yasaya tabi yaşlılık aylığı aldığı,davacı ...'ın ise herhangi bir gelir ve aylık almadığı,yapılan kolluk araştırmasında davacılara sağlığında sigortalı ...'ın baktığının tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 24 maddesinde, sigortalının ölümü tarihinde eşine ve çocuklarına bağlanması gereken gelirlerin toplamı, sigortalının yıllık kazancının % 70 inden aşağı ise artanı, eşit hisseler halinde sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çalışmayan veya 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç olmak üzere buralardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almayan ana ve babasına gelir olarak verileceği, ancak bunların her birinin hissesi sigortalının yıllık kazancının % 70 inin dörtte birini geçemeyeceği bildirilmiştir.

4958 sayılı Yasa'nın 35. maddesi ile 06.08.2003 tarihinde yapılan değişikten önceki 506 sayılı Yasa’nın 69. maddesinde, geçimi sigortalı tarafından sağlandığı belgelenen ana ve babasına ölüm aylığı bağlanacağı hüküm altına alınmıştır. 4958 sayılı Yasa'nın 35. maddesi ile 506 sayılı Yasa'nın 24. maddesindeki “ geçimi sigortalı tarafından sağlandığı belgelenen” ibarelerinin değiştirilip yerine” Sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çalışmayan veya 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç olmak üzere bunlardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almayan” ibarelerinin getirtilmiş olması, bu tür yeni yasaların yürürlüğe girmeleri ile birlikte derhal tesirini husule getireceği tartışmasızdır. Bu gibi durumlarda kanunların geriye yürümesi değil, ani etkisi söz konusudur.

506 sayılı Yasa’nın 99. maddesinde zamanaşımı ve hakkın düşmesi ile ilgili düzenleme yer almaktadır.Bu maddeye göre, “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları, yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar.İş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından kazanılan diğer haklar ile hastalık ve analık sigortalarından doğan haklar ise, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse düşer.Geçici iş göremezlik ödeneğini veya herhangi bir döneme ilişkin gelir veya aylığını beş yıl içinde almayanların, söz konusu ödenek, gelir veya aylıkları ödenmez.”

5510 Sayılı Yasanın 97/1.fıkrasında "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar. (Mülga cümle:17.04.2008-5754 S.K./57.mad)

5510 Sayılı Yasanın 97/1.fıkrasında "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar. (Mülga cümle:17.04.2008-5754 S.K./57.mad)

Buna göre söz konusu yasal düzenlemelerde gelir ve aylıklar ile kazanılan diğer haklarla ilgili zamanaşımı ve hak düşürücü süreden söz edilmiş ise de iş kazası,meslek hastalığı ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıkların hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmez ise zamanaşımına uğrayacağı,bu durumda olanların gelir ve aylıklarının yazılı istek tarihini takip eden aybaşından başlayacağı bildirilmekle olayın iş kazası olması halinde şartları var ise hak sahiplerine yazılı talebini takip eden aybaşından itibaren iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması mümkündür.

Somut olayda,yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda işin esasına girilerek karar vermek gerekirken hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan; gelir bağlanması konusunda sorumluluğu bulunmayan davalı işveren hakkında davanın husumet yokluğundan reddine karar vermek yerine Sosyal Güvenlik Kurumu dışında kalan davalı hakkında da hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; Sosyal Güvenlik Kurumu dışında kalan davalıların gelir bağlanması ile ilgili sorumluluğu bulunmadığından haklarında açılan davanın reddine karar vermek,davacıların yazılı talep tarihine göre,davacı anne ve babanın geçimini sağlığında sigortalı tarafından sağlandığı anlaşılmakla 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç olmak üzere sosyal güvenlik kurumlarından gelir alıp almadıklarını araştırmak,sonucuna göre davacılara bekar olarak ölen sigortalının sağlığında desteğinden yararlandıklarının kabulü halinde yazılı talep tarihini takip eden aybaşından itibaren iş kazası sigorta kolundan ölüm geliri bağlanmasına karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4240, Karar No: 2024/909, Tarih: 15.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4240 E.  ,  2024/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1427 E., 2023/282 K.

DAVA TARİHİ : 05.09.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/658 E., 2020/148 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin ilgisiz olduğunu, eve geç geldiğini, bazı geceler hiç gelmediğini, Nisan-Mayıs 2018 tarihinde Alev isminde bir kadınla yazışmalarını gördüğünü ve kendisini aldattığını öğrendiğini iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, mesajları hukuka aykırı elde ettiğini, Alev isimli kişinin hastasının yakını olduğunu, aralarında bir ilişki olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkek ile dava dışı Alev arasındaki mesajlaşmaların hasta yakını doktor arasındaki konuşmalar olmadığı, zaten hastanın da 3-4 sene önce vefat ettiği anlaşıldığından erkeğin hareketinin güven sarsıcı davranış niteliğinde olduğu anlaşıldığından davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; mesajların erkeğe ait olmadığını, karara gerekçe olarak gösterilebilmesi için öncelikle erkeğe aidiyetinin ispatlanmasının gerektiğini, zaman ve içerik doğruluğunun araştırılmadığını, mesajların erkeğe ait olduğunun kabul edilmesi durumunda dahi mesaj içeriklerinin güven sarsıcı davranış olarak nitelendirilemeyeceğini, mesajların hukuka aykırı olarak elde edildiğinden hükme esas alınamayacağını belirterek hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç