muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17167, Karar No: 2021/20282, Tarih: 01.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17167 E.  ,  2021/20282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, 5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca, hakkındaki hüküm ilk şekliyle açıklanır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar, temyiz veya kanun yararına bozma yoluyla Yargıtayca yapılacak inceleme sonucunda giderilir. Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmeyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükümde, yasal zorunluluklar dışında, mahkemece bir değişiklik yapma imkanı bulunmamaktadır. Hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık bakımından ise, yerine getirememe sebebi başta olmak üzere durumu değerlendirilip cezanın bir kısmının infaz edilmemesine, hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin yeni bir hüküm kurulabilir.

Somut olayda, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki hükmün ilk şekliyle aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair önceki kararda 5237 sayılı TCK’nın 165. maddesinde hapis cezasının yanı sıra adli para cezası da öngörülmesine rağmen sadece 6 ay hapis cezasına, bu cezanın aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmek suretiyle 5 ay hapis cezasına hükmedildiği, açıklanan hükümde ise TCK’nın 165. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezasının yanı sıra 5 gün adli para cezasına hükmedilerek, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca da cezanın 5 ay hapis ve 4 gün adli para cezası olarak belirlemesi ve 5 gün adli para cezasının TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca 80 TL adli adli para cezasına çevrilmesi suretiyle, bu kez doğru uygulama yapılmış da olsa hükmün değiştirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8757, Karar No: 2017/17028, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8757 E.  ,  2017/17028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12556, Karar No: 2015/12433, Tarih: 02.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/12556 E.  ,  2015/12433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARDAHAN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/07/2015

NUMARASI : 2015/237-2015/341

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .......................'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.Davacı, 18 ada 8 parsel sayılı taşınmazın dayanak kaydının 938 tarih, cilt 22, sayfa 46, sıra no 657 de kayıtlı eski tapu olduğunu, dayanak kayıtta paydaşın isminin “Ramazan oğlu Balaca” olarak yanlış yazıldığını ileri sürerek, her iki tapu kaydının, nüfus kaydına uygun biçimde “Ramazan oğlu ....................” olarak düzeltilmesini istemiştir.Mahkemece, 2007 yılında yapılan kadastro çalışması esnasında, cilt 22, sayfa 46, sıra no 657 de kayıtlı tapunun, hudut ve mevkii itibari ile uygulanamadığı tespit edildiğinden revizyona uğradığı, halihazırda 118 ada 8 parsel sayılı taşınmazın dava dışı 3. kişi adına kayıtlı olduğu, bu haliyle davacının tapu kaydında düzeltim davası açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, dava konusu yapılan No:657, Tarihi: 2.ci Teş 938, C:22, Sah:46 nolu eski tapu maliklerinin; Memet oğlu Ramazan ve Ahmet oğlu Peri ve İlyas kızı Menekşe ve Ramazan evlatları Balaca, Kasım, Tavus, Tosun, Binali ve Yasin olduğu, davacı Metin' in babası Kasım' ın 22/3/1982 tarihinde, dedesi Ramazan' ın ise 10/2/1981 tarihinde öldükleri, bu şekilde davacının R....... C.......' in mirasçısı olduğu, hudut ve mevkii itibari ile uygulanamayan eski tapunun delil niteliği taşıdığı, çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, düzeltim isteyen davacının talebinin tespit olarak değerlendirilmesi gerektiği ve davacının davayı açmada hukuki yararının bulunduğu anlaşılmış olup, mahkemenin işin esasına girmesi ve devamında talebi uygun görüyorsa tespit kararı vermesi, uygun görmüyorsa davayı esastan reddetmesi gerekirken, davanın usulden reddine yönelik olarak yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenle yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7012, Karar No: 2011/2538, Tarih: 28.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7012 E.  ,  2011/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(Ticaret) Mahkemesi

Tarih : 17.07.2008

No : 513/406

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait otele gönderdiği müşterilerin konaklama bedelini ödememesi nedeniyle başlatılan takibin davalının borca kısmi itirazı üzerine durduğunu bildirerek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile söz konusu otelin önceki sahibi Astral Otelcilik arasında konaklama tesisinin pazarlanması konusunda yapılan anlaşma gereğince faaliyetler devam ederken otelin muvazaalı olarak devredildiğini, daha sonra davacı tarafından davalı şirkete gönderilen yazı ile 06.08.2005 tarihinden sonra yapılacak satışlarda muhatabın kendilerinin olduğunun bildirildiğini, davacının oteli devir almasından sonraki rezervasyon bedellerinin ödendiğini, davacının oteli devir almasından önce yapılan rezervasyonlar için gönderilen faturaların iade edildiğini, davacıya borçlu olmadıklarını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davacı şirketin işletmeyi devir aldığı 06.08.2005 tarihinden sonra yapılan rezervasyonlar nedeni ile davalıdan 4.735,20 TL alacağının bulunduğu, 05.08.2005 tarihinden önceki rezervasyonlardan kaynaklanan alacakların dava dışı önceki işletmecilere ait olduğu ve önceki işletmeler ile davacı şirket arasında devir öncesi rezervasyondan kaynaklanan alacaklarının temlikine ilişkin bir sözleşme bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile takibin 4.735,20 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, itirazın iptaline karar verilen asıl alacağın %40’ı olan 1.894 TL inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi halinde tarafların yaptığı yargılama giderlerinin kabul ve red oranlarına göre taraflara yükletilmesi gerekir. Mahkemece bu yön gözetilmeden karar verilmesi isabetli değilse de yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

2-Davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi halinde tarafların yaptığı yargılama giderlerinin kabul ve red oranlarına göre taraflara yükletilmesi gerekir. Mahkemece bu yön gözetilmeden karar verilmesi isabetli değilse de yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (6) nolu bendinin hükümden çıkarılarak yerine “davacı tarafından yapılan 185,80 YTL ilk masraf, 11.00 YTL davetiye masrafı, 253 YTL 1.bilirkişi ücreti ve posta gideri ve toplamı 449,80 YTL masrafın kabul ve red oranlarına göre takdiren 161,92 YTL’sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan 159 YTL 2.bilirkişi ücreti ve posta giderinden oluşan yargılama masrafından kabul ve red oranına göre takdiren 101,76 YTL’sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” sözcük ve rakamlarının yazılarak, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12928, Karar No: 2020/1610, Tarih: 06.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/12928 E.  ,  2020/1610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan,TCK'nın 158/1-j, son, 62/1, 52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet (4 kez)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, olay tarihlerinde açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilememesi nedeniyle haklarında tefrik kararı verilen ... ve ... isimli arkadaşları tarafından bir şekilde ele geçirdikleri katılan ...'in nüfus cüzdanına kendi resmini yapıştırdığı, bu nedenle içeriği itibariyle sahte olan ve ele geçmeyen nüfus cüzdanını kullanarak, ilk olarak 05/06/2013 tarihinde İng Bank Karşıyaka Girne Bulvarı şubesine kredi başvurusunda bulunduğu, özel evrak niteliğindeki kredi sözleşmesini imzalayarak 20.000 TL kredi kullandığı ve ödemede bulunmadığı;daha sonra aynı nüfus cüzdanı ile 06/06/2013 tarihinde Denizbank Bostanlı şubesine kredi başvurusunda bulunduğu, özel evrak niteliğindeki kredi sözleşmesini imzalayarak 15.000 TL kredi kullandığı ve ödemede bulunmadığı; yine aynı tarihte ...ye kredi başvurusunda bulunduğu, özel evrak niteliğindeki kredi sözleşmesini imzalayarak 20.000 TL kredi kullandığı ve ödemede bulunmadığı; bu kez sanığın katılan ...'un kimlik bilgilerini içeren ancak kendi resmini taşıyan ve bu nedenle içeriği itibariyle sahte olan ve ele geçmeyen nüfus cüzdanını kullanarak, 25/06/2013 tarihinde Türk Ekonomi Bankası Girne Bulvarı şubesine kredi başvurusunda bulunduğu, özel evrak niteliğindeki kredi sözleşmesini imzalayarak 7.000 TL kredi kullandığı ve ödemede bulunmadığı; katılan ...'in maaşının tamamen kredi borcuna kesilmiş olması, katılan ...'un da imza eksikliğini tamamlamak üzere banka görevlisi tarafından aranması üzerine olayın ortaya çıktığı, bu surette sanığın katılanlar Denizbank, İng Bank, Aktif Yatırım Bankası ve Türk Ekonomi Bankası'na yönelik nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Sanık ikrarı, katılan ve müşteki beyanları, kredi evrakları, banka kayıtları ile dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafisinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanık ikrarı, katılan ve müşteki beyanları, kredi evrakları, banka kayıtları ile dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafisinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-j maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 2013/542 E. sayılı ana dosyada adli para cezasının uygulanmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak, yerine, “Haksız menfaat miktarına göre sanığın 1500 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 1250 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 25.000.TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına”; birleşen 2013/543 E. sayılı dosyada adli para cezasının uygulanmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak, yerine, “Haksız menfaat miktarına göre sanığın 2000 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 1666 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 33.320.TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına”; birleşen 2013/565 E. sayılı dosyada adli para cezasının uygulanmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak, yerine, “Haksız menfaat miktarına göre sanığın 700 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 583 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 11.660.TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına”; birleşen 2014/8 E. sayılı dosyada adli para cezasının uygulanmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak, yerine, “Haksız menfaat miktarına göre sanığın 2000 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 1666 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 33.320.TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4710, Karar No: 2022/6016, Tarih: 19.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4710 E.  ,  2022/6016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08.02.2021 tarih ve 2020/457 E. - 2021/101 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığını, 27/10/2006 tarihinden itibaren genel müdür olarak çalışmaya başladığını, 16/06/2009 tarihinde yönetim kurulu kararı ile haksız olarak iş akdine son verildiğini, iş sözleşmesinin 20/03/2012 tarihinden önce sona erdirilmesi halinde kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinin ayrıca ödenmesinin karar altına alındığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, cezai şart, ücret, ikramiye ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının usulsüz harcamalar yaptığını ve harcırahlar aldığını, bu şekilde şirketi zarara uğrattığını, ayrıca 20.03.2008 tarihli yönetim kurulu karar tutanağına görev süresinin uzatılması yönünde sonradan bir ilave yapıldığının tanık beyanları ile sabit olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılamanın sonunda, davacı hakkında Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinde görevi kötüye kullanma suçu nedeniyle davanın açıldığı, davacının 20.03.2008 tarihli yönetim kurulu toplantı tutanağına "genel müdür ...'nun hizmet akdi 20.03.2012 tarihine kadar uzatılmıştır. Bu tarihten önce genel müdürün hizmet akdinin sona erdirilmesi halinde görev süresinin sonuna kadar tahakkuk edecek ücretlerinin hiçbir ihtara lüzum kalmadan toplam tazminat olarak kendisine ödenmesine ayrıca hizmette geçen sürelere ait ihbar tazminatı, kıdem tazminatı ve yıllık ücretinin bu tazminata dahil edilmeden ödenmesine karar verilmiştir." paragrafını eklediği ve bu şekilde özel evrakta sahtecilik suçunu işlediği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, bu nedenle davacının 20.03.2008 tarihli yönetim kurulu kararı doğrultusunda cezai şart ve kötü niyet tazminatı talebinde bulunamayacağının tespit edildiği, ayrıca anonim şirketlerde yönetim kurulu üyesi ile ortaklık arasındaki ilişkinin vekalet ilişkisi olduğu, taraflar arasındaki uyuşmazlıkta vekalet ilişkisinin mevcut olduğu, bu nedenle iş sözleşmesinden kaynaklanan bir uyuşmazlığın olmadığına karar verildiği ve davacı tarafın işçilik alacağı da talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.