muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1075, Karar No: 2008/3448, Tarih: 04.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1075 E.  ,  2008/3448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Konya 1. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılardan ... İl Müdl. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İcra ve İflâs Kanunu'nun 100,I hükmüne göre, ilk haciz üzerine satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar aynı derecede hacze iştirak edilebilir. Burada zaman ölçüsü olarak gün tayin edilmiş değildir. Aynı gün içinde yapılan haczin diğer alacaklıların haczinden önce uygulandığı tespit edilebildiği takdirde bunu ilk haciz olarak kabul etmek gerekir. İlk haczin uygulandığı dosya, saat ve dakika olarak tespit edilebilmişse, bu haczin sahibi derece kararında ilk haciz olarak yerini alır. Ancak, hangi haczin daha önce uygulandığı tespit edilemiyorsa, aynı gün icra edilmiş hacizler nedeni ile satış bedeli aynı derecede ve garameten dağıtılır. Bu açıklamalar çerçevesinde şikâyet edenin aşağıda (1) no’lu bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1- Şikâyet edenin alacaklı olduğu icra dosyasında Konya 5’nci icra müdürlüğü aracılığıyla saat:10.45’te borçlu hakkında haciz işlemi yapılarak menkul malların yediemin deposuna kaldırılmasından sonra, sıra cetvelinin 2,3 ve 4’üncü sırasında kayıtlı şikâyet edilen ... Petrol Ürünleri Ltd. Şti’nin alacaklı olduğu icra dosyalarından saat : 19.30’da yediemin deposundaki menkul malların haczedildiği ilgili haciz tutanaklarından anlaşılmaktadır. Bilirkişi tarafından da yapılan bu tespite rağmen, dosya içeriğine uymayacak şekilde, haciz tutanaklarında haciz saatinin yazılmadığı belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Sosyal Güvenlik Kurumu alacağının, kamu alacağı olması nedeniyle 6183 sayılı Kanunun 21,I hükmü uyarınca ilk hacze iştirak ... bulunduğundan, satış bedelinden garameten yararlandırılmasında bir isabetsizlik olmayıp, sonucu itibariyle Sosyal Güvenlik Kurumu hakkındaki şikayetin reddi doğrudur. Ancak mahkemece söz konusu kurum hakkında şikayetin reddine karar verilmesine rağmen, vekili lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle şikâyet eden vekilinin, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle şikâyet edilen Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7349, Karar No: 2010/6043, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/7349 E.  ,  2010/6043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 28.02.1997-29.03.2006 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 28.02.1997-29.03.2006 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 05.03.1997 tarihinde ... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'na başvurarak, muhtaçlığına karar verilip yardım yapılmasını talep ettiği ve talebinin kabul edildiği, kendisine yardım niteliğinde olmak üzere banka kayıtlarında belirtilen ödemelerin yapıldığı, aynı şekilde birçok kişiye de bu ödemelerin yapıldığı, davacının kendisine yapılan yardımların devamını sağlamak için ara sıra vakıf işlerinde gönüllü olarak çalıştığı, davalı Vakıf'ın valilik bünyesinde bir tüzel kişilik olup bu kuruluşlarda görev yapacak kişilerin usul ve esaslarının yazılı koşullara tabi bulunduğu, taraflar arasında yazılı veya sözlü bir hizmet sözleşmesinin bulunmadığı, hizmet akdinin bağımlılık ve devamlılık unsurlarının oluşmadığı, davacının talebinin Medeni Kanun'un 2. maddesine de aykırı olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının davalı işyerinde çaycı ve odacı olarak çalıştığı iddiasıyla ilgili olarak Kuruma bildirim yapılmadığı, davacının 05.03.1997 tarihinde davalı ... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'na başvurarak muhtaçlığına karar verilmesini ve vakıfça yardım yapılmasını istediği, ... Emniyet Müdürlüğü'nün davalı ... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'na hitaben yazdığı 13.03.1997 tarihli yazısında, davacı hakkında yapılan araştırmada, ailesiyle birlikte kendi evlerinde ikamet ettiğinin, kira vermediklerinin, “yaklaşık onbeş gün önce işe girdiğinin, valilikte çaycılık yaptığının,” bekar olduğunun, geçimini ailesinin temin ettiğinin bildirildiği, davacıya davalı Vakıf'tan 31.03.1997-31.03.2006 tarihleri arasında her ay düzenli olarak banka aracılığı ile yardım olarak belli miktarlarda ödeme yapıldığı, ayrıca bazı tarihlerde nakdi yardım da aldığı, davalı Vakıf tarafından davacıya verilen yardımların sona erdirilmesi gerekçesi ile ilgili bir bilgi ve belge sunulmamış olduğu, işyeri dönem bordrolarının dosyada bulunduğu anlaşılmaktadır.

Sigortalılığın oluşması yönünden ilk koşul, taraflar arasında hizmet akdinin varlığına ilişkindir. Hizmet akdi Borçlar Kanunu'nun 313. maddesinde belirlendiği üzere ... sahibi ile işçi arasında yapılan belli veya belli olmayan bir süre için görülen ... karşılığı ücret ödenmesini gerektiren bir sözleşmedir. Bu sözleşmede ana unsur ... ve ücrettir. 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdini sadece bu unsurlara bağlı olarak kabul etmek mümkün değildir. Zaman ve bağımlılık unsurları hizmet akdinin ana koşulları olmak üzere 506 sayılı Yasa'nın öngördüğü hizmet sözleşmesi bir veya birden fazla işveren ile çalıştırılan arasında oluşturulan, süreli veya süresiz belli bir zaman dilimi içersinde, işveren emir ve gözetimi altında, ... görmeyi hüküm altına alan hukuksal ilişkidir. Sigortalılığın oluşumu yönünden ilk unsur ... görecek kişinin belli bir zaman dilimi içerisinde, hizmetini işverenin emrine hasretmesidir. Bu zaman dilimi günün tüm süresini kapsayabileceği gibi, günün veya haftanın belli saatlerine de hasredilebilir. Haftanın veya ayın belli gün ve saatlerinde dahi çalışma söz konusu olabilir.

Önemli olan düzenli bir çalışma ilişkisinin varlığıdır. Düzenli çalışma ilişkisinin varlığı ... akdinin zaman unsurunu ortaya koyar. Çalışanın, hizmetini belli zaman dilimi içerisinde, işveren emrinde ve onun vereceği direktif doğrultusunda gerçekleştirilmesi, hizmet akdinin ikinci unsuru olan bağımlılık unsurunu oluşturur. Hizmetin fiilen verilmesi her durumda, zorunlu değildir. İşverenin emir ve gözetim altında hazır beklemek durumunda dahi bağımlılık unsuru gerçekleşmiş sayılır. Öte yandan, işverence gösterilen işlerin, çalışan tarafından, işveren emir ve direktiflerine uygun olarak görülmesi gerekir. Belirtilen bu iki ana unsurun birlikte gerçekleşmesi durumunda 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdinin dolayısıyla sigortalılığın ilk koşulunun oluştuğu sonucuna varılır.

Sigortalılığın ikinci koşulu, 506 sayılı Yasa'nın 5. ve 8. maddelerinde öngörülen işin görüldüğü bir işyerinin bulunmasıdır. Bir işyerinin varlığının saptanamaması durumunda sigortalılığın gerçekleştiğinden söz edilemez.

Üçüncü koşul, eylemli çalışmanın varlığıdır. Yasal sigortalılıktan söz edebilmek için sigortalının işveren emir ve direktifleri altında, bir fiil, gösterilen işi yapması zorunludur. Çalışmanın, kimi durumlarda, görülen işin, nitelik ve kapsamına göre devamlı sürmesi mümkün olmayabilir. Sigortalının, işveren emir ve nezareti altında verilecek işi yapmaya hazır bir şekilde beklemesi dahi bu koşulun gerçekleşmesi için yeterlidir.

506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasa'nın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasa'nın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

Sigortalı sayılabilme yönünden gerek ücretin kendisi, gerekse ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Parça başına ücret, götürü ücret, part-time çalışma karşılığı yapılan ödeme biçimleri sigortalılık koşullarını etkilemez.

Sigortalılık statüsünün oluşumu için herhangi bir şekil koşulu öngörülmemiştir. Resmi veya yazılı bir sözleşme biçimi şart değildir. Asıl olan sigortalının çalışmaya başlama durumudur. Eylemli olarak gerçekleşen bu durum sonucu sigortalılık statüsü kendiliğinden oluşur.

Öte yandan, davanın 5510 sayılı Yasa'nın 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde “bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesidir. Anılan maddede, bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar.

Ne var ki, bu tür kanıtların bulunmaması, salt bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları tanıkları veya ... ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Ne var ki, bu tür kanıtların bulunmaması, salt bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları tanıkları veya ... ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Somut olayda, çalışmaların geçtiği iddia edilen işyeri kamu kuruluşu olup, kamu kuruluşlarında çalıştırılanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Davalı ... Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı tarafından, vakıf bünyesinde, davacının işçi statüsünde çalışmaya başlamasına dair bir onay veya başlayış yazısı olmayıp, bordro üzerinden bir ücret verilmediği ve ödeme yapılmadığı, vakıftan yardım talebi üzerine yardım yapıldığı bildirilmiş ise de, tüm dosya kapsamından davacının vakıftan yardım aldığı hükme konu sürelerde çalıştığı, yaptığı çalışmaların ... görme ve bağımlılık unsurlarını içerdiği görülmektedir. Bu durumda, davacının, tesbiti istenilen 28.02.1997-29.03.2006 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdiyle çalıştığı, bordro tanıkları ifadesi, her ay davacıya düzenli ödeme yapıldığına ilişkin banka kayıtları ve tüm dosya kapsamı ile sabittir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4274, Karar No: 2006/7140, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4274 E.  ,  2006/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 238 ada 10 parsel sayılı 215.91 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intiktal kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı hazine taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden hazineye intikal eden yerlerden olduğu sebebine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı ... ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalan yada devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığının, tesbit günü itibariyle davalı taraf yararına 3402 sayılı kadastro Yasasının 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı mülk edinme koşullarının gerçekleştiğinin yerinde yapılan keşif, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ve ziraatçi bilirkişi raporlarıyla saptanmasına, bilirkişi ve tanıklarca taşınmazın davalıya miras bırakanlarından kaldığının vede tesbit gününe kadar 20 yılı aşkın süre ile zilyetliklerinde bulunduğunun haber verilmesine taşınmazın bulunduğu köy yada mahallede daha önce Ermenilerin yaşamış olmasının tek başına taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığının kabulüne yeterli olmamasına ayrıca taşınmaz yönünü kaçak ve yitik kişi okuyan herhangi bir komşu parsel kaydıda olmamasına, mahkemece bu

../...

- 2 -

2006/4274

2006/7140

olgular gözetilerek yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı hazinenin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 21.9.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12746, Karar No: 2023/20229, Tarih: 03.07.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12746 E.  ,  2023/20229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, kızı ile katılan arasındaki nişanı bozması nedeniyle katılanın kendisine husumet duyduğuna, tanıkların doğruyu söylemediğine, sabıkalı olduğu için cezalandırıldığına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılanın olay tarihinde hükümlü olarak aynı koğuşta bulundukları, katılanın, sanığın kızı ile nişanlandığı ve sanığın kızına, katılanın ailesinin hediyeler aldığı daha sonra nişanın bozulduğu ve aralarında husumet oluştuğu ve bu nedenle sanığın koğuşta katılana " Alevi, kızılbaş, seni sinkaf ederim ." gibi sözlerle hakaretlerde bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece katılan ve tanık beyanlarına göre sanığın katılanı tahkir etmek amacıyla "Alevi, kızılbaş, sen mum söndürüp yakmasını iyi bilirsin." şeklindeki ifadeleri kullanmak suretiyle hakaret ettiği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, duruşmadan bağışık tutulma talebinin bulunmaması karşısında, hükmün açıklandığı 03.12.2015 tarihli son oturumda Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) yoluyla veya bizzat duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2709, Karar No: 2013/4595, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/2709 E.  ,  2013/4595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanmadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalının müvekkillerinin 10 senelik kiracısı olduğunu, sırt sırta cepheli iki adet dükkan kiraladığını dükkanlardan birinin .....’e diğerinin ...e ait olduğunu, belirterek hasar bedeli olarak 10974 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili kira sözleşmesinde davacı ... in adının geçmediğini, ....in adının geçtiğini, davacıların paylarına düşen oranda tazminat talebinde bulunmadıklarından ve .... de davacı olmadığından davanın reddi gerektiğini, dava konusu yerin 20/05/1999 tarihinden itibaren 3. Kişilerle birlikte müvekkili tarafından, 2003 yılından itibaren müvekkili tarafından kullanıldığını, kiralanın teslim sırasında kötü durumda olduğunu, hasarın diğer kiracılardan da istenmesi gerektiğini, kiralanandaki hasarın giderildiğini savunmuştur.

Dosya kapsamında taraflarca sunulan ve karşı çıkılmayan sözleşmelere göre I.... adresindeki dükkanın 20/05/2003 başlangıç tarihli 3 yıl süreli sözleşme ile kiralayanlar ..., ..., ...tarafından kiracı ...’a kiralandığı, 20/05/1999 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile ...adresindeki dükkanın ... tarafından ... ...’a kiralandığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davacılar vekili tarafından sırt sırta iki dükkanın ara bölmeleri kaldırılarak tek dükkan olarak kiraya verildiği belirtilmiş ise de sunulan kira sözleşmelerine göre 3 ve 4 nolu dükkanların ayrı ayrı kira sözleşmeleri ile kiralandığı anlaşıldığından kiralanan 3 ve 4 nolu dükkanlarda meydana gelen hasarların ayrı ayrı nelerden ibaret olduğu ve ayrı ayrı hasarların giderilmesi için yapılacak harcamaların belirlenmesi için bilirkişilerden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 18/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7305, Karar No: 2010/16558, Tarih: 14.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/7305 E.  ,  2010/16558 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, davalı işverenlere ait işyerinde 01.02.1997-30.04.2003 tarihleri arası dönemde gerçekleşen çalışmanın, itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçtiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ....... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, davalılara ait işyerinde elektrik teknisyeni konumunda geçen çalışması nedeniyle 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi uyarınca itibari hizmet süresinden yararlanma gereğinin tespiti istemli davası; keşfe katılan emekli sigorta müfettişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporundaki değerlendirmeye dayalı olarak kabul edilmiştir.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yorumla sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. Alt Bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Dava konusu çalışmada, bu iki koşulun varlığı açısından; işyerinin kapsamı, çalışma düzeni, bölümleri ve bu bölümlerin taşıdıkları özellikler yönünden yeterli inceleme içermeyen; elektrik teknisyeni olarak çalışan sigortalının, hangi bölümlerdeki çalışmalarında anılan fiziksel dış etkenlere nasıl maruz kaldığını ayrıntılı olarak inceleyip bireyselleştirmeyen bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

.......