muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9325, Karar No: 2021/11373, Tarih: 29.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9325 E.  ,  2021/11373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı hakaret eylemi nedeniyle kurulan düşme hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereği hükmolunan "240 gün" adli para cezasından TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapılırken "360 gün" adli para cezası yerine hesap hatası yapılarak "480 gün" adli para cezasına hükmedilmesi ve devamında TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılırken "270 gün" adli para cezası yerine hesap hatası yapılarak "360 gün" adli para cezasına hükmedilmesi ve devamında TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken "225 gün" adli para cezası yerine hesap hatası yapılarak "300 gün" adli para cezasına hükmedilmesi ve devamında 5271 sayılı CMK'nin 251/3. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılırken "168 gün" adli para cezası yerine hesap hatası yapılarak "225 gün" adli para cezasına hükmedilmesi ve devamında TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca sonuç adli para cezasına hükmedilirken "3.360 TL adli para cezası yerine "4.500 TL" adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulandığı kısımdan "480 gün" ibaresi çıkartılarak yerine "360 gün" ibaresinin eklenmesi, devamında TCK'nin 29. maddesinin uygulandığı kısımdan "360 gün" ibaresi çıkartılarak yerine "270 gün" ibaresinin eklenmesi, devamında TCK'nin 62. maddesinin uygulandığı kısımdan "300 gün" ibaresi çıkartılarak yerine "225 gün" ibaresinin eklenmesi, devamında CMK'nin 251/3. maddesinin uygulandığı kısımdan "225 gün" ibaresi çıkartılarak yerine "168 gün" ibaresinin eklenmesi, devamında TCK'nin 52/2. maddesinin uygulandığı kısımdan "4.500 TL" ibaresi çıkartılarak yerine "3.360 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7622, Karar No: 2024/8847, Tarih: 20.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7622 E.  ,  2024/8847 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/918 E., 2024/1587 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 11. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/777 E., 2023/996 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişki davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ile davalının 6 yıldır dini nikahlı evli olduğunu tanıma yoluyla ... ve ...'ın dünyaya geldiğini, müvekkil, davalı, ortak 2 çocuk ve davalının annesi ile kepez Antalya'da bulunan adreste ikamet ettiklerini, ancak 11 Eylül 2021 tarihinde müvekkilinin eşi ve eşinin annesi ansızın hiçbir sebep göstermeden ve herhangi bir olay yaşanmaksızın ortak çocukları da alıp evinden kaçtığını, davacının bu tarihten beri çocukları ile görüşmediğini, davalı taraf ve annesinin sürekli alkol aldığını, ortak çocukların sağlıklı gelişimi içinde açıkça yetersiz bulunduğunu belirterek ortak çocuklarla ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddialarının asılsız olduğunu, davacının resmi nikahlı olarak başka biri ile evli olduğunu, kadın ve annesinin davacı tarafından darp edildiğini, canını kurtarmak için memleketine gittiğini, çenesini kırdığını, davacı ile çocuklar arasındaki bağın güçlü olmadığını, davacının devamlı şiddet uygulayan biri olduğunu belirterek kişisel ilişki kurulmasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar hazırlanan SİR raporunda çocuklar ve anne ile görüşme yapılamadığı bildirilmiş ise de davacı baba ile yapılan görüşmede kişisel ilişki kurulmasına engel bir durum olmadığı, davalı annenin de baba ile çocukların görüşmesinden yana olduğu, çocukların üstün yararı gereği baba ile kişisel ilişki kurmaları gerektiği, ancak tarafların farklı ülkede yaşadıkları, internet üzerinden yapılan araştırmada çocukların okul tatil günlerinin hangi zamana geldiği tespit edilği ve davacı baba ile ortak çocuk arasında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki tesis edilmesi. gerekçesi ile; davanın kabulü ile; davacı ile ortak çocuklar arasında her yıl temmuz ayının 1. günü saat 10:00 ile 31. günü saat 17:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına, karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili hükmün tamamı yönünden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dosyası içeriğine, dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davalı kadının tüm istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanı kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuk ile arasında kurulan kişisel ilişki süresinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16365, Karar No: 2014/6758, Tarih: 03.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16365 E.  ,  2014/6758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen yaşlılık aylığının yeniden bağlanmasına, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5455, Karar No: 2015/12400, Tarih: 23.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5455 E.  ,  2015/12400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 49. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2014/68-2014/166

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/06/2014 tarih ve 2014/68-2014/166 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 454 paya sahip olduğunu, 2008 ve 2009 faaliyet yıllarına ilişkin 04.05.2009 ve 03.05.2010 tarihli toplantılarına müvekkilinin davet edilmediğini, bu toplantıların hazirun cetvellerinde müvekkiline ortak olarak yer verilmediğini, oysa müvekkilinin kimseye hisse devretmediğini, müvekkilinin çağrılmadan ve yokluğunda yapılan genel kurullarının nisap açısından yok hükmünde olduğunu ileri sürerek müvekkilinin davalıda 454 pay sahipliğinin tespiti ile pay defterine yazılmasını, 04.05.2009 ve 03.05.2010 tarihli toplantıların yoklukla malul olduğunun tespitini, davalı şirkete kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Asıl davada, davalı vekili, 5 adet ortak olması zorunluluğu nedeniyle davacıya 454 adet nama yazılı hisse senedinin inançlı işlem ile verildiğini, hisselerin asıl sahibinin 31.08.2009 tarihinde vefat eden R.S.Y.olduğunu, 09.05.2008 tarihinde hisselerini gerçek sahibine iade ettiğini, vefattan sonra mirasçıların mülkiyetine geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, asıl davadaki iddialarını tekrar ederek müvekkilinin 1 TL nominal değerde 2.500 payı olduğunun tespitini, hükmün pay defterine yazılmasını, 04.05.2009 ve 03.05.2010 tarihli toplantıların yoklukla malul olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, asıl davadaki iddialarını tekrar ederek müvekkilinin 1 TL nominal değerde 2.500 payı olduğunun tespitini, hükmün pay defterine yazılmasını, 04.05.2009 ve 03.05.2010 tarihli toplantıların yoklukla malul olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, 01.05.2008 tarihli genel kurulun yapıldığı tarih itibariyle davacının, davalı şirkette 454 hisseli ortak olduğunun pay defteri ve ilgili hazirun cetvelinden anlaşıldığı, sonraki genel kurullara davacının çağrılmadığı, TTK'nın 416. maddesine göre, nama yazılı hissenin devrinin ciro edilmiş senedin devralana teslimi ile gerçekleştirileceği, pay defterinde, davacıya ait 454 hissenin 09.05.2008'de R. S. Y.ya satıldığının kaydedildiği, devrin davalı tarafından ispatının gerektiği, ancak payın ciro ve teslim edildiğinin kanıtlanamadığı, davacının "...davalı şirketin hissedarı olduğu, hissenin inançlı işlemle devredilmediği..." yönünde yemin ettiği, bu tespitlere göre davacının davalı şirketin ortağı olduğunun kabul edildiği, dava konusu genel kurul toplantılarının çağrısız yapıldığı, çağrısız toplantı yapılabilmesinin tüm ortakların asaleten veya vekaleten hazır bulunması ve toplantıya itiraz edilmemiş olması koşuluna bağlandığı, ortak olduğu sonucuna ulaşılan davacıya çağrı yapılmadan, onun veya vekilinin katılımı olmadan yapılan genel kurulların yok hükmünde, alınan kararların da yoklukla malûl olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile davacının, davalı şirkette 454 pay sahibi olduğunun ve davalı şirketin 04.05.2009 ve 03.05.2010 tarihli genel kurul toplantılarının yoklukla malûl olduklarının tesbitine, diğer taleplerin reddine, birleşen davada davanın kısmen kabulü ile davacının davalı şirkette 454 pay sahibi olduğunun tesbiti ile davalıların murisi R. S. Y. adına kayıtlı mevcut paylardan 454 payın terkini ile davacı adına kayıt ve tesciline, Genel Kurul Kararlarının iptali talebinin pasif husumet yokluğundan reddine, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dava davalıları vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/437, Karar No: 2025/139, Tarih: 20.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/437 E.  ,  2025/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1647 E., 2023/1180 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahk. Sıft.)

SAYISI : 2019/156 E., 2020/110 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirket ile davalı taraf arasında Tekirdağ İli, ... İlçesi, ... Caddesi, ... Yol Yapım İşi için 19.10.2017 tarihli 2017/... ihale kayıt no.lu 13.423.000,00 TL bedel ile anahtar teslimi götürü bedel sözleşmesine akdedildiğini, davalının sözleşmede öngörülen işin davacı tarafından başlanılmadığına yönelik haksız ve hukuki dayanaktan yoksun gerekçeler ile davaya dayanak sözleşmeyi feshettiğini, davacı şirketin davalı taraftan kaynaklanan nedenlerden dolayı fiilen işe başlamadığını, davacının sözleşme konusu iş için çalışmalara başlandığında proje ve zemin etütlerinde eksiklik tespit ettiğini, davalı tarafın sözleşmede öngörülen yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle müvekkili davacının zarara uğradığını, davalı ... tarafından sözleşme haksız olarak feshedildiğinden müvekkili şirketin maddi zararının doğduğunu belirterek davacı şirketin uğradığı zarar ve mahrum kaldığı kazanç kaybının tazmini için (fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla) 20.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; imza altına alınan dava konusu sözleşme akabinde, 13.12.2017 tarihli işyeri teslim tutanağı ile davacı şirkete işyeri teslimi yapıldığını, davacı yüklenici tarafindan hiçbir surette işe başlanmadığını, ihale özel teknik şartnamesi ile çalışmalar esnasında gerek duyulduğunda tüm diğer kurum ve kuruluşlarla koordinasyon sağlanması, kurum ve kuruluşlardan gereken onay izinlerinin alınması işlemlerinin yüklenici tarafından yapılacağını, kurum ve kuruluşlar ile koordinasyon sağlanması sorumluluğunun yükleniciye ait olduğunu, yüklenici firma çalışmalara başlamadığından TREDAŞ'a her hangi bir bildirim de yapmadığını, yüklenici firmanın herhangi bir çalışma yapmadığını ve iş termin programı sunmadığını, süre uzatımı talebinde bulunmadığını, yüklenicinin ilgili kurum ve kuruluşlardan gerekli izinleri almadığını, kurumlarla iletişimin idare tarafindan sağlandığını, fiyat farkı verilmeyeceği hususunun sözleşmede açık ve net bir hüküm olarak bulunduğunu, Yapım İşleri Genel Şartnamesi 47. maddesinde belirtilen sözleşmenin feshi ve tasfiye durumları hükümleri doğrultusunda ihalenin Başkanlık Oluru ile feshedildiğini belirterek davanın usul ve esastan reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince; davacı şirket ile davalı taraf arasında Tekirdağ İli, ... İlçesi, ... Caddesi, ... Yol Yapım İşi için 08.12.2017 tarihinde anahtar teslimi götürü bedel sözleşme imzalandığı, 13.12.2017 tarihinde işyeri teslim tutanağı ve aynı tarihli işe başlama tutanağı imzalandığı, davacı firma tarafından işe hiç başlanmadığı ve iş sahasının çalışmaya uygun olmadığının iddia edildiği, ancak davacı firmanın sözleşme kapsamında hiçbir yükümlülüğünü yerine getirmediği, ileri sürdüğü iddiaların bir kısmının ihale aşamasında veya sözleşme aşamasında dile getirilmesi gerektiği, diğer hususların ise işe başlayarak işin devamı esnasında çözülebilir işlemler olduğu ancak firmanın işe başlamadığı, süre uzatımı talebinde bulunmadığı ve davalı idare tarafından ihale konusu sözleşmenin mevzuata uygun olarak feshedildiği, davacı şirketin, davalı ...'ndan tazminat talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davacının maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bu karara karşı süresi içinde temyiz isteminde bulunan davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı tarafın kendi kusuru neticesinde 8 ay süresince işe başlanamamasına neden olduğunu, bu sürede döviz kurundaki sürekli yükseliş nedeni ile işin yapım maliyetinde çok ciddi artış meydana geldiğini, bunun sonucunda ihale tarihindeki bedeller üzerinden işlerin yapılabilmesinin imkansız hale geldiğini, mahkeme dosyasına celpedilen bilirkişi raporlarının eksik inceleme ile hazırlandığını ve hatalı olduğunu, bilirkişilerin dava konusu hakkında bilgisiz ve yetersiz olduğunu, bilirkişilerin hazırladığı rapora dayanarak davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470. ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine,

20.01.2025 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7054, Karar No: 2019/4320, Tarih: 13.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/7054 E.  ,  2019/4320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

7201 sayılı Tebligat Kanunun 11.maddesine göre vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı; aynı kanunun 17. maddesinde belli bir yerde devamlı olarak meslek icra edenlere yapılacak tebligatın, o yerde geçici olarak bulunmadıkları takdirde, aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı; 20. Maddesinde 13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanmak suretiyle tebliğ memurunun tebliğ evrakını bu kişilere vereceği hususunun düzenlendiği; bu kişilerin tebliğ evrakını kabule mecbur oldukları, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka bir yere gittiğini belirten kimsenin beyanını imzadan imtina etmesi halinde tebliğ edenin bu beyanı şerh ve imza ederek, tebligatın 21. maddeye göre yapılması öngörülmüştür. Bu maddeye göre yapılacak tebligatların, tebliğ evrakının 13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı kişilere verildiği tarihte veya ihbarname kapıya yapıştırılmışsa bu tarihten itibaren onbeş gün sonra yapılmış sayılacağı düzenlemesi yer almaktadır. Aynı Kanunun 35/1 ila 4. fıkralarında ise; “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.” düzenlemesi yer almaktadır.