muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/270, Karar No: 2015/12, Tarih: 24.02.2015

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılanın mimar olan ağabeyi Y. S.in yanında çalıştığı, sanık B.'ın arsasında yapılacak inşaatın projesinde değişiklik yapmak istemesi nedeniyle olay öncesi sanık B. ile maktul arasında tartışmalar yaşandığı, olay günü de sanık Bektaş'ın maktulü arayarak hakaretlerde bulunması üzerine katılanı da yanına alan maktulün sanıkla görüşmek için sanığın işyerine geldiği, burada başlayan tartışma ve küfürleşmenin kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanık B.'ın tabancayla katılanı hedef alarak ateş ettiği, katılanın sakınması üzerine merminin tavanla duvarın birleştiği yere isabet ettiği, bu kez katılanın kasık bölgesine ateş ederek femoral ven yaralanmasına sebebiyet verip hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, yere düşen katılanı bırakarak maktul Yavuz S'in göğüs, kalça ve ayak bölgelerine üç el ateş ederek öldürdüğü, akabinde işyeri kapısı önünde durup "öldü mü bu o... çocukları" diye bağırdığı olayda; katılanın aşamalardaki anlatımının dosyadaki delillerle uyumlu olması, kullanılan vasıtanın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, yaranın niteliği, katılanın yere düşmesi üzerine onun yönünden istediği sonucu aldığını düşünen sanığın katılanın ağabeyi olan maktule de üç el ateş ederek öldürmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, eylemin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2013 gün ve 270-58 sayılı direnme hükmünün, sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğu gözetilmeden, kasten yaralama suçundan hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2015 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17898, Karar No: 2015/29015, Tarih: 23.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/17898 E.  ,  2015/29015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Alacaklı tarafından borçlu hakkında bir adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun süresinde icra mahkemesine başvurusunda; takip konusu senedin arka yüzündeki şirket kaşesi üzerinde mevcut ciro imzasının yetkili temsilcisine ait olmadığını belirterek takibin durdurulmasını talep ettiği, mahkemece, istemin reddine ve tazminata yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu borca itiraz niteliğinde olup, İİK'nun 169/a-6. maddesi gereğince itirazın reddi halinde borçlu, ancak takip muvakkaten durdurulmuş ise diğer tarafın isteği üzerine, takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir.Somut olayda; 15.04.2014 tarihli tensip ara kararının 10. bendi uyarınca tedbiren takibin geçici olarak durdurulmasına karar verildiği, 21.10.2014 tarihli duruşmada da ara kararla tedbirin kaldırıldığı anlaşılmaktadır. Takibin geçici olarak durdurulmasına karar verildikten sonra tedbirin kaldırılması, borca itirazın esasa ilişkin nedenlerle reddi ve alacaklının talebi halinde tazminata hükmedilmesine engel teşkil etmez.Mahkemece, borçlunun borca itirazı esasa ilişkin nedenlerle reddedildiğine ve takip de muvakkaten durdurulduğuna göre, alacaklının talebi de gözetilerek alacaklı yararına anılan yasal düzenleme uyarınca tazminata hükmedilmesi gerekirken, alacaklının tazminat isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10783, Karar No: 2015/16130, Tarih: 05.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/10783 E.  ,  2015/16130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının sigortalı hizmet cetvelinin ilgili ...celbi ile dosyaya eklenmesi ve sigortalı hizmet cetvelinde 22.09.2014 tarihinden sonra işe giriş kaydı bulunduğunun anlaşılması halinde, işe giriş kaydı olan işyerinin dava dışı....'ne ait olup olmadığının tespitine yarar her türlü delil ve belge eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17658, Karar No: 2023/7990, Tarih: 21.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17658 E.  ,  2023/7990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1270 E., 2021/1102 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun eleştirilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/63 Esas, 2021/116 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası, 63 üncü madde ve 58 inci maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis ve 75.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2021/1270 Esas, 2021/1102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Hakkında iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması tedbiri bulunan sanık ...'nun;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Hakkında iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması tedbiri bulunan sanık ...'nun;

Kollukça düzenlenen 10.10.2020 gün 15:45 saatli fiziki takip tutanağında, kendisini ...olarak tanıtan bir şahsın aradığını buluşacaklarının anlaşılması üzerine belirtilen adrese geçilerek şahısların beklenmeye başlandığı, ...'nun ...’nun ikametinin önünde beklemeye başladığı, ...’nun ikametinden çıkarak ikamet önünde sokak içerisinde bekleyen ...'nun yanına geldiği ve şahısların ayakta sokak üzerinde konuşmaya başladıkları ...'nun cebinden çıkartmış olduğu para olduğu değerlendirilen kağıdı ...’ya verdiği, ...’nun alarak kot pantolonunun sol cebine koyduğu ve pantolonunun sağ cebinden bir şey çıkartarak ...’na uzattığı sırada şahsın elinin içerisinde küçük bir bükülmüş halde beyaz kağıdın gözüktüğü ...'nun etrafa bakarak ...’nun kendisine uzattığı küçük bükülmüş haldeki kağıdı alarak sol cebine koyduğu ve ...'nun ...’nun yanından ayrıldığı, ...'nun üst kontrolü yapılmadan sol elinde birleştirdiği cisimler kontrol edildiğinde sol el avuç içinde bir adet içerisinde toz halinde, Kriminal Polis Laboratuvarının 26.11.2020 günlü raporunda net 0,5 gram ağırlığındaki sentetik kannabinoidler grubunda yer alan MDMB-4EN- PINACA (5CI-ADB-A) etken maddesini içerdiği, uyuşturucu madde ele geçen olayda; tanık ...'nun hükme esas alınan soruşturma aşamasındaki savcılık beyanı, fiziki takip tutanağı, bu tutanağı doğrular mahiyetteki tutanak mümzi tanıkların anlatımları, tanık ...den ele geçirilen uyuşturucu madde uzmanlık raporu, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirilerek, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı değerlendirilmiştir gerekçesi ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği görülmüştür.

Kollukça düzenlenen 19.10.2020 gün 19:40 saatli fiziki takip tutanağında, ...'nun, ...'yu aradığı buluşacaklarının anlaşılması üzerine belirtilen adrese geçilerek şahısların beklenmeye başlandığı, ...'nun motosiklet ile gelerek sokak üzerinde beklemekte olan ...’nun yanına vararak durduğu, ...’nun motosiklet üzerinde bulunan ... isimli şahsa elinin içerisinde bir şey verdiği ...’nun da ...’nun kendisine uzattığı şeyi aldığı ve cebine koyduğu ve cebinden çıkartmış olduğu para olduğu değerlendirilen kağıdı ...’ya verdiği, ... isimli şahsın kaçmaya çalıştığı sırada yere atmış olduğu şeffaf poşet içerisinde bir miktar toz halinde uyuşturucu esrar maddesi olduğu değerlendirilen yabancı madde elde edildiği, Kriminal Polis Laboratuvarının 10.12.2020 günlü raporunda net 0,7 gram sentetik kannabinoidler grubunda yer alan MDMB-4En-PINACA maddelerini içerdiği, olayda, tanık ...nun hükme esas alınan soruşturma aşamasındaki savcılık beyanı, fiziki takip tutanağı, bu tutanağı doğrular mahiyetteki tutanak mümzi tanıkların anlatımları, tanık ...'den ele geçirilen uyuşturucu madde uzmanlık raporu, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirilerek, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı değerlendirilmiştir gerekçesi ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, emanet eşyalar hakkında bir karar verilmemiş olmasına ilişkin hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında suç tarihinin "10.10.2020" ve "19.10.2020" yerine "10.10.2020" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2021/1270 Esas, 2021/1102 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kozan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26693, Karar No: 2022/23106, Tarih: 21.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/26693 E.  ,  2022/23106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

2) 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/835, Karar No: 2013/17101, Tarih: 03.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/835 E.  ,  2013/17101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eğitim ve öğretimin engellenmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen eğitim ve öğretimin engellenmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, bir suç işleme kararı kapsamında, değişik zamanlarda katılanın eğitim ve öğretim hakkını engellemesi nedeniyle, TCK’nın 43/1 ve atılı suçu kamu görevinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanarak işlemesi dolayısıyla da, aynı Kanunun 119/1-e maddeleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindekilerle sınırlı olmak üzere koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 03.06.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY: Sanık, üniversitede öğretim üyesi olup, diğer öğretim üyeleri gibi, mahkemelerin kararlarına göre, eğitim-öğretimin yapıldığı dersliklerle sınırlı olmak üzere, mahkeme kararına aykırı kıyafetle derslere giren öğrenciler hakkında tutanak tutup, durumu ilgililere iletmekle yetkili ve görevli kılınmıştır.

KARŞIOY: Sanık, üniversitede öğretim üyesi olup, diğer öğretim üyeleri gibi, mahkemelerin kararlarına göre, eğitim-öğretimin yapıldığı dersliklerle sınırlı olmak üzere, mahkeme kararına aykırı kıyafetle derslere giren öğrenciler hakkında tutanak tutup, durumu ilgililere iletmekle yetkili ve görevli kılınmıştır.

Suçun işlendiği tarihlerde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Anayasa Mahkemesi ve Danıştay'ın konuyla ilgili kararları yürürlüktedir. Yasağın devam ettiği yönünde ilgili Üniversite Rektörlüğünün, Fakülte Dekanlıkları ile Yüksek Okullara gönderdiği 23 Mart 2011 tarihli yazılarından anlaşılmaktadır. Daha önce de, Fen Fakültesi Dekanlığının 16.4.2009 günlü yazısında aynı husus dile getirilmiştir.

Türkiye bir hukuk devleti olup (Anayasa, m.2); bu husus Anayasanın değiştirilemez temel ilkelerinden biridir (Anayasa, m.4). Hukuk devletinde mahkeme kararlarına uyulması zorunludur (Anayasa, m.138/son). Anayasada kuvvetler ayrılığı ilkesi yer almakta olup (Anayasa Başlangıç, paragraf 4), yargı yetkisi (Anayasa, m.9) ilgili yargı organlarına göre ayrı ayrı belirlenmiştir. Yasaların Anayasaya uygunluk denetimini yapma yetkisi Anayasa Mahkemesine ait olup (Anayasa, m.148), Anayasa Mahkemesinin bu konuda verdiği kararlar, hüküm mahkemeleri dahil, herkesi bağlayıcıdır (Anayasa, m. 153/son). Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 46 ncı maddesi gereğince Avrupa İnsan Hakları mahkemesi kararları da üye ülkeler bakımından bağlayıcıdır. Anayasa Mahkemesinin bir parti kapatma davasında gerekçesine aldığı konuya ilişkin değerlendirmesinde AİHM, ihlal iddiasını yerinde bulmayarak, başvuruyu reddetmiştir. Danıştay da değişik vesilelerle verdiği kararlarda, aynı hususa işaret etmiştir.

Yasaların anayasaya aykırılığı konusunda tek yetkili mahkeme Anayasa Mahkemesi olup (iptal davası için, Anayasa, m.150; somut norm davası için, m.152), diğer mahkemelerin bu konuda yetkileri olmadığı gibi, diğer mahkemeler sadece somut norm denetimi yoluyla konuyu Anayasa Mahkemesinin önüne götürebilirler. Bu denetim yolunda da, Anayasa Mahkemesinin kararı anayasada öngörülen beş aylık süre içerisinde verilmemiş olursa, esas mahkemeleri yürürlükteki yasayı uygulamakla yükümlüdürler (Anayasa, m.152). Hal böyle iken, anayasaya aykırılık konusunda nihai karar veremeyecek olan bir mahkemenin, konuyla ilgili olarak yetkili olan Anayasa Mahkemesinin birden çok kararını etkisiz kılacak bir yorum ve gerekçeye dayanması hukuka uygun kabul edilemez. Dolayısıyla, hüküm mahkemesinin, yetkili mahkemelerin kararlarını etkisiz kılarak, bu kararlara uygun danranılmasını yasaya uygun olmayan bir davranış biçiminde değerlendirmesi yerinde değildir.

Diğer yandan, Anayasada, "yasama ve yürütme organları ile idare, yargı kararlarına uymak zorundadır; bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez" (Anayasa, m.138/son) düzenlemesi yer almaktadır.

Diğer yandan, Anayasada, "yasama ve yürütme organları ile idare, yargı kararlarına uymak zorundadır; bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez" (Anayasa, m.138/son) düzenlemesi yer almaktadır.

Anayasa Mahkemesi dışında kalan yargı kararları ise, adli yargı kararları bakımından Anayasanın 154 ncü maddesindeki düzenleme gereğince Yargıtayca; idari yargı kararları bakımından ise, Anayasanın 155 nci maddesi gereğince Danıştayca denetlenebilir. Somut olayımızda, Danıştay idari yargının en üst mahkemesi olup, suç tarihinden önce verdiği karar henüz yürürlükte olduğundan, bu karara herkesin uygun davranmak mecburiyeti bulunmaktadır.

Dolayısıyla, pozitif hukuk bakımından, Anayasa Mahkemesi ve Danıştay'ın verdiği ve suç tarihi itibariyle halen yürülükte olan kararların yerindeliğini tartışararak/geçersizliğini ilan ederek karar verilmesi mümkün değildir. Çünkü, mevcut hukuk sistemi içerisinde, bu iki yüksek mahkemenin kararlarını geçersiz ilan etmek, bir başka yargı organının görev ve yetkisi içerisinde değildir. Kaldı ki, AİHM'nin bu konudaki kararlarına uyulması zorunluluğu da bulunmaktadır. Ceza mahkemesi, sadece kendi görev alanına giren bir konuda karar verebilir; kendi görev alanıyla ilgili olmayan bir konuda, o mahkemelerin kararlarını geçersiz sayarak, karar veremez. Ceza mahkemesi, mahkeme kararlarına uygun davranılmasını cezalandıramaz. Böyle bir yaklaşım, kamu görevlilerini, mahkeme kararlarına uygun davranmaları halinde haklarında işlem yapılacağı korkusuyla görev yapamaz hale getirir. Hukuk devletinde hukuka uygun davranmanın yaptırımla karşılaşması, "kanunsuz suç ve ceza olmaz" ilkesinin ihlali olur (Anayasa, m.38/3; 5237, m.2).

Oysa hüküm mahkemesi, Anayasa Mahkemesi ile Danıştay'ın bu konuda karar vermeye yetkili olmadıkları şeklinde bir gerekçeyle, Yüksek Mahkemelerin kararlarını etkisiz kılıcı bir yorumda bulunarak yasal yetkisinin sınırlarını aşmıştır. Hukuk devleti bir kurallar devletidir. Anayasa ve yasalarla yetkili ve görevli olan mahkemelerin verdikleri kararları etkisiz kılacak biçimde bir yorum yolunun tercih edilmesi karşısında, böyle bir mahkeme kararının onanması, söz konusu Yüksek Mahkemelerin kararlarının Anayasaya aykırı biçimde geçersiz kılınması sonucunu doğurur. Teorik olarak savunulabilecek yaklaşım ve değerlendirmelerin, ceza hukuku gibi, yasallık ilkesine sıkı sıkıya bağlı bir alanda kabul edilmesi mümkün değildir. Kuşkusuz ceza mahkemesi, kararını hukuka uygun vermek zorundadır; ancak, bu zorunluluk, mevzuat veya içtihat değişikliği gerçekleşene kadar, kendisi açısından bağlayıcı olan bir kararı geçersiz sayamaz. Böyle bir uygulama, hukukta istikrarı ortadan kaldırır. O nedenle, hüküm mahkemesinin kararının gerekçesinde yer alan bu yaklaşım biçimi Anayasanın yukarıda belirttiğim hükümlerine açıkça aykırıdır.