muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3727, Karar No: 2024/8978, Tarih: 25.06.2024

Yukarıda yer verilen kanuni düzenlemelere göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık, bu karar usulüne uygun bir şekilde kesinleştikten sonra, 5 yıl süreyle denetime tabi tutulacak ve bu süre içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirlerine riayet etmemesi halinde hüküm açıklanacaktır.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın yokluğunda verilen kararın duruşmada bildirdiği en son adrese tebliğe çıkartılıp iade geldiği, MERNİS adresi bulunup bulunmadığı araştırılmadan bilinen en son adresine Tebligat Kanunu'nun 35 nci maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmediği, denetim süresinin başlamadığı ve 5271 sayılı Kanun'un 231 nci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmü açıklama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "1" numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2021 tarihli ve 2021/420 Esas, 2021/642 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. "1" numaralı isteme ilişkin kararın içeriğine göre, "2" numaralı istemle ilgili olarak KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

4. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5873, Karar No: 2009/1608, Tarih: 13.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5873 E.  ,  2009/1608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı dayanağı 20.07.2004 tarih, 4 sıra nolu tapu kaydının dayanağı olan Haziran 1312 tarih, 7 sıra nolu tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte Tapu Sicil Müdürlüğü ve Başbakanlık Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından celbi,

2- Davacı ve müdahil davacılar murisi ... ve tüm mirasçıları adına Hacıhalit Köyü kadastro çalışma alanında kayıt ve belgeye dayanmaksızın tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığının, varsa miktarının Kadastro Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4436, Karar No: 2017/2625, Tarih: 11.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4436 E.  ,  2017/2625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl ve birleşen davada davacı vekilince ve birleşen davada davalılar ... ile ... tarafından duruşmasız, ... ve ... dışındaki asıl ve birleşen davada davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl ve birleşen davada bir kısım davalılar vekili Av. ... ile birleşen davada davalı ... vekili Av. ... gelmiş, diğer taraflardan gelen olmadığından, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, müvekkillerinin yeni yönetim kuruluna seçildikleri, eski yönetimin kooperatifi zarara uğrattığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 10.000,00 YTL maddi tazminat talep ve dava etmişlerdir.

Asıl davada davalılar, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, eski yönetim kurulu üyeleri ve denetim kurulu üyelerinin görevlerini kötüye kullanmaları, zimmete para geçirdiklerini savunarak 800.000,00 TL olan zararın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 487.285,00 TL'nin 30.05.2001 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte her kalem zararın oluştuğu tarihte görevde olan yönetim ve denetim kurulu üyesi davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalıların kendilerinin görevde oldukları dönemde oluşan zararlardan sorumlu tutulmalarına, davalılardan ..., ..., ... ve ...'ın sadece 805295 no'lu fatura tutarı olan 5.673,18 TL tazminatın 30.05.2001 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizinden müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada bir kısım davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, ...u, ..., ..., ... ve ... aleyhine açılan davanın

kabulüne, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...ı aleyhine açılan birleşen davanın reddine, ...ve ... aleyhine açılan birleşen davanın kabulüne, ..., ..., ..., ..., ... aleyhine açılan birleşen davanın kısmen kabulüne, 5.673,18 TL'nin 13.06.2008'den itibaren yasal faizi ile birlikte ..., ..., ..., ... ve ...'ndan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, 2.400,00 TL'nin 13.06.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ...'ndan alınarak davacı tarafa verilmesine, 413.529,55 TL'nin 13.06.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ..., ..., ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmştir.

Kararı, davacı kooperatif vekili ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı kooperatif vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı kooperatif vekili ile bir kısım davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11610, Karar No: 2013/12258, Tarih: 26.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11610 E.  ,  2013/12258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava dilekçesinde, baba adı ve soyadının düzeltilmesine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece, baba adı değiştirilmesi istemi yönünden davanın reddine, soyadı değiştirilmesi istemi yönünden ise davada görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Soyadı değiştirilmesi istemi hakkında asliye hukuk mahkemesinin görevli olması ve mahkemeler arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığına ilişkin kararın temyiz edilmesi nedeniyle henüz kesinleşmeyen dosyanın merci tayini amacıyla Yargıtay’a gönderilmesine karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üç nolu bendinin tamamen metinden çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2031, Karar No: 2017/618, Tarih: 28.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/2031 E.  ,  2017/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın şikayet olunanlar ... Ltd. Şti. ve ... yönünden reddine, Vergi Dairesi Müdürlüğü yönünden kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi ile şikayet olunan Vergi Dairesi vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin şikayet olunan borçlu şirketten olan prim alacakları nedeniyle borçlunun araçlarına 27.03.2009 tarihinde haciz konulduğunu, şikayet olunan Vergi Dairesi'nin haczinin daha sonra olduğunu, ancak hazırlanan sıra cetvelinde 6183 sayılı Kanun'un 69. maddesi hükmüne aykırı olarak müvekkili ile Vergi Dairesi arasında garameten paylaştırma yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan borçlu şirket cevap vermemiştir.

Şikayete dahil edilen Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili ise, şikayetin süresinde yapılmadığı gibi paraya çevrilen altı adet araçtan dördünde kendi hacizlerinin önceki tarihi, sadece iki araçtaki hacizlerinin sonraki tarihli olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bedeli paylaşıma konu ..., ..., ... ve ... plakalı dört araç üzerinde SGK'nın haczinin bulunmadığı bu itibarla satış bedellerinin tamamının alacaklı Vergi Dairesi'ne ödenmesine, buna karşılık ... ve ... plakalı araçların satış bedellerinin ise 6183 sayılı Kanun'un 69. maddesi uyarınca dağıtılması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi SGK vekili ile şikayet olunan Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan Vergi Dairesi vekilinin tüm şikayetçi SGK vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayete konu olayda düzenlenen sıra cetvelinde 6 araç satılmış ve satım bedelleri SGK ile Vergi Dairesi arasında garameten paylaştırılmıştır. Vergi Dairesinin yapılan garame hesabına bir şikayeti bulunmadığından, şikayetten önceki halden daha iyi duruma gelmesi mümkün değildir. Bu durumda mahkemece; SGK'nın haciz önceliği olan iki araç ile ilgili satış bedellerinin öncelikle SGK'ya ödenmesi ve SGK'nın haczi bulunmayan dört araç ile ilgili garame hesabına vergi dairesinin yukarıda belirtildiği şekilde şikayeti olmadığından, bu dört araç ile ilgili garame hesabı yapılması hususu muhafaza edilerek sıra cetveli düzenlenmesinin sağlanması şeklinde karar verilmesi gerekirken, vergi dairesinin şikayetçi olmadığı gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Kabule göre; hüküm kısmında sadece sıra cetvelinin iptali ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması da hatalıdır.

4-Bozma nedenine göre; şikayetçi SGK vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan Vergi Dairesi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi SGK vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın şikayetçi SGK yararına BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi SGK vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17130, Karar No: 2015/999, Tarih: 02.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/17130 E.  ,  2015/999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.06.2012 gününde, birleştirilen dosyada davalı Hazine aleyhine 19.02.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi birleştirilen dosya davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, geçit hakkı talebine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Somut olayda; dosya içerisindeki pafta sureti ve krokiye göre 242 parsel sayılı taşınmazın aleyhine geçit kurulan 244 ve 243 parsel sayılı taşınmazlardan daha büyük olduğu görülmektedir.

Ayrıca yüzölçümü oldukça küçük olan 243 parsel sayılı taşınmazdan geçit kurulması, 243 parsel sayılı taşınmazın ekonomik olarak kullanılmasını daha da zorlaştıracağından mahkemece diğer alternatifler de değerlendirilerek geçidin yüzölçümü büyük olan parsellerden kurulmasının mümkün olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle birleştirilen dosya davalı vekili temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/12335, Karar No: 2003/230, Tarih: 04.02.2003

16. Hukuk Dairesi 2002/12335 E., 2003/230 K.

**16. Hukuk Dairesi 2002/12335 E., 2003/230 K.**

**- KADASTRO TESBİTİNE İTİRAZ

- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ

- MİRASÇILAR ARASINDA ZAMANAŞIMI İŞLEMEZ

- MİRASÇILAR ARASINDAKİ HİSSE SATIŞININ İSPATI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 639 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 13 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 46 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 111 ada 77 parsel sayılı 15974 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz toprak tevzi komisyonunun 1958 yılında adına belirtmesi ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü Ahmet adına tesbit edilmiştir. Davacı Halil, taşınmazın taksimen kendisine kaldığı, davalının fer'i zilyed olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin davalı Ahmet adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalı taraf yararına zilyetlikle iktisap şartlarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, mahkemenin kabulü dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Çekişmeli parselin öncesinin tarafların kök miras bırakanı Halil'den intikal ettiği, 1938 yılında ölümüyle mirasçılar arasında yapılan paylaşım sonucu çekişmeli taşınmazın gayri resmi eşi olan Ayşe ile müşterek çocukları Halil ve Fatma'ya isabet ettiği, Ayşe'nin daha sonra küçük çocukları Halil ve Fatma'yı yanına alarak Ahmet ile resmen evlendiği, bu evliliklerinden Hasan ile Vahide'nin olduğu ve taşınmaza davalı taraf zilyet bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Ahmet ve oğlu Hasan'ın zilyetliklerinin malik sıfatıyla olup olmadığı ve bu zilyetliğin iktisap sağlayıp sağlamayacağı konusundadır.

Gayri resmi eşi öldükten sonra Ayşe, Ahmet'le evlenmiş ve taşınmaza kocası olan Ahmet zilyet olmuştur. Buradaki Ahmet'in zilyetliği eşi olan Ayşe'ye tebandır. Bir başka anlatımla zilyetlik eşi adınadır. Bu tür zilyetlik fer'i niteliktedir. Fer'i zilyetlik ise iktisap sağlamaz. Davalı tarafın dayandığı belirtmeliğin "belirtilmesi yapılan arazinin" bölümünde yedinci sırada zilyet olarak Ayşe, buna karşılık tablen dikatif bölümünde ise 48 numaralı parsel zilyedi olarak ""Ahmet" gösterilmiştir. Belirtmelik tutanağında zilyedin Ayşe veya Ahmet olarak gösterilmesi sonuca etkili değildir. Zira yapılan işlem 3402 sayılı Kadastro Kanununun 46/2. maddesinin uygulanmasını gerektiren hukuki bir durum yaratmamaktadır. Ahmet'in ölümünden sonra taşınmaza Hasan zilyettir. Davacı ile Hasan, ana bir kardeş olup her ikisi de Ayşe'nin mirasçılarıdır. Mirasçılar arasında ise zamanaşımıyla mülk edinilmesi mümkün değildir. Bu nedenle Hasan'ın zilyetliğine de değer verilemez. Davacı, kız kardeşi Fatma'nın payını satın aldığını ileri sürmüştür. Satın alma olgusuyla ilgili delil bildirmesi istenmeli, bildirdiği ve bildirileceği deliller toplanarak bu yön değerlendirilmeli, satım kanıtlandığı takdirde Fatma'nın babasından intikal eden payıda Halil'e ilave edilerek aksi takdirde payları ayrı ayrı olarak adlarına yazılmalı, Ayşe'nin önceki eşinden intikal eden 1/3 payı ise iştirak halinde mülkiyet şeklinde tüm mirasçıları adlarına ve payları oranında tescil olunmalıdır. Temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulüyle hükmün (BOZULMASINA), Yargıtay duruşması için belirlenen 275.000.000.-TL vekalet ücretinin davalılardan müteselsilen alınarak kendisini duruşmada vekil ile temsil ettiren davacıya verilmesine, 4.2.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5047, Karar No: 2017/16536, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5047 E.  ,  2017/16536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.