muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22973, Karar No: 2016/12090, Tarih: 16.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22973 E.  ,  2016/12090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındakikamulaştırılan taşınmaz bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırılan taşınmaz bedelinin arttırılması istemine ilişkindir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 25. maddesinde "Hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi mal sahibi için yasa uyarınca yapılan tebligatla başlar" hükmü yer almaktadır.

Davacılara yada murislerine usulüne uygun olarak kamulaştırma işlemi tebliğ edilmediği gibi dava konusu taşınmaza da fiilen el atılmıştır. Bu durumda davanın kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili olarak nitelendirilmesi gerekir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu taşınmaza değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı idareden alınarak davacılara verilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30078, Karar No: 2015/13098, Tarih: 14.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/30078 E.  ,  2015/13098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/165765

MAHKEMESİ : Hani(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2013

NUMARASI : 2009/85 (E) ve 2013/43 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Tüm dosya kapsamına göre, sanığın akıl hastası olduğunun iddia edildiği, dosyada mevcut İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 22.11.2012 tarihli sağlık kurulu raporuna göre; sanığa şizofreni teşhisi konulduğu ve hastalığının davranışları üzerinde ciddi olumsuz etkisinin olduğu, tanı koymak amacıyla resmi bir sağlık kurumunda gözlem altına alınmasına gerek bulunmadığının bildirildiği ancak; söz konusu raporda sanığın suç tarihinde ve halen cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığına ilişkin bir belirlemenin bulunmadığı anlaşılmakla, iddiaları destekler nitelikteki rapor doğrultusunda; sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespitinin gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2) Sanığın kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağı gözetilmeden, ayrım yapılmaksızın tüm kişiler yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

3) Mükerrir olan sanık hakkında hüküm kurulurken tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7642, Karar No: 2019/2238, Tarih: 19.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/7642 E.  ,  2019/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2018/50529

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 25 gün adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair KARS 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2018 tarihli ve 2017/493 esas, 2018/23 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın işlediği suçtan dolayı 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis ve 30 gün adlî para cezaları ile cezalandırılmasını müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince yapılan indirim sonucunda 10 ay hapis ve 25 gün adlî para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilerek, adlî para cezasının bir gün karşılığı takdir edilen miktar ile çarpılmayarak hüküm neticelendirilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddesinin 3. ve 4. fıkraları gereğince adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın ayrı ayrı gösterileceği, ekonomik ve şahsî haller göz önünde bulundurularak hükmedilen adlî para cezasının taksitlendirme süresi iki yılı geçmemek kaydı ile belirli taksitler halinde ödenmesine karar verilebileceği, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve adlî para cezasının ödenmemesi halinde karşılaşabileceği muhtemel durumun sanığa ihtar edilmemiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07.06.2018 gün ve 6652 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2018 gün ve KYB/2018-50529 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62/1. maddeleri uyarınca hapis cezası yanında hükmedilen 25 gün adli para cezasının TCK.nun 52/1. madde ve fıkrasına aykırı olarak adlî para cezasının bir gün karşılığı takdir edilen miktar ile çarpılması gerektiği gözetilmeyerek hüküm neticelendirilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddesinin 3. ve 4. fıkraları gereğince adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın ayrı ayrı gösterileceği, ekonomik ve şahsî haller göz önünde bulundurularak hükmedilen adlî para cezasının taksitlendirme süresi iki yılı geçmemek kaydı ile belirli taksitler halinde ödenmesine karar verilebileceği, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve adlî para cezasının ödenmemesi halindeki hukuki sonuçlarının usulüne uygun şekilde bildirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.01.2018 gün, 2017/493- esas-2018/23 karar sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükümdeki sair hususların aynen korunmasına, ancak; sanık hakkında TCK.nun 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 62. maddeleri uyarınca tayin edilen hapis cezası yanında tayin olunan 25 gün adli para cezasının TCK.nun 52/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak günlüğü 20 TL'den 500 TL adli para cezasına çevrilmesine, adli para cezasının TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 5 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden biri ödenmediğinde kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine ve adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Yasanın 106/4-11 maddeleri uyarınca işlem yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1725, Karar No: 2010/5726, Tarih: 14.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1725 E.  ,  2010/5726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı N.’in kayden maliki bulunduğu 1459 ada 24 parsel sayılı taşınmazını mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalılardan O.’a satış suretiyle devrettiğini, taşınmazda murisin oğlu Y.ve kardeşi H.in oturduğunu, davalının alım gücünün olmadığını ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılardan O., satışın gerçek olduğunu, taşınmaza masraf yaptığını, murisin ricası üzerine taşınmazda oğlunun oturmasına izin verdiğini savunmuş, davalılardan Y.ise tapuda malik olmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece, miras bırakan tarafından davalıya yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davacının miras payı oranında tapunun iptal ve tesciline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.05.2010 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat M.D. geldi, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Kısa kararda davalı Y.B.’ye yönelik davanın husumetten reddine denildiği halde gerekçeli kararda davalı Y.bakımından herhangi bir hüküm kurulmamış ve bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye düşülmüştür.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraflardan davalı vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının karşı taraftan alınmasına, 14.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6277, Karar No: 2019/7305, Tarih: 10.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6277 E.  ,  2019/7305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Asıl dosya ile birleşen ...... sayılı dosyasında davacı ...'in yargılama sırasında vefat ettiği, murise ait nüfus kayıtlarından mirasçılarının ..., ..., ... ve ... olarak tespit edildiği, mirasçıların davaya dahil edildikleri, davalılar ....İşletme Müdürlüğü ve .... Müdürlüğünün temyiz başvuru dilekçelerinin dahili davacılara usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle; dahili davacılar ..., ..., ... ve ...'a gerekçeli kararın tebliği sağlanıp temyiz süresinin beklenmesi, tebligat evrakları ve alınacak bütün cevabi yazıların dosya arasına konulması,

2-Dosya kapsamında mevcut kadastro müdürlüğünün 20/06/2008 ve 27/08/2008 tarihli yazı cevaplarında; .... köyünde yapılarak 20/06/2008-21/07/2008 tarihleri arasında askı ilanına çıktığı bildirilen orman kadastro çalışmalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin (renkli-fotokopi), varsa 2/B madde uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile ilk kadastro/tapulama paftasının Orman Yönetimi ve kadastro müdürlüklerinden getirilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 10/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24299, Karar No: 2018/8568, Tarih: 12.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/24299 E.  ,  2018/8568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 29. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin esas hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1833, Karar No: 2017/13409, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1833 E.  ,  2017/13409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20501, Karar No: 2022/4829, Tarih: 14.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/20501 E.  ,  2022/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 32. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ..hakkında 392,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair İslahiye Kaymakamlığının bila tarihli ve 2020/2 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin İslahiye Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/10/2020 tarihli ve 2020/409 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 07.04.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2021 tarihli ve KYB. 2021-50738 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

A) 1-5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 11/1. maddesindeki "Fiili işlediği sırada onbeş yaşını doldurmamış çocuk hakkında idarî para cezası uygulanamaz." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, somut olayda kabahatin işlendiği 05/04/2020 tarihinde kayden 29/05/2008 doğumlu olan kabahatli hakkında idari para cezası uygulanamayacağı gözetilmeksizin, itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

Kabule göre de,

2-Kabahatlinin dosya arasında bulunan Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi Baştabipliğinin 01/03/2016 tarihli ve 8535 sayılı adli sağlık kurulu raporuna göre "hafif derecede mental reterdasyon" hastalığı teşhisi konulduğu belirtildiğinden, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 11/2. maddesinde yer alan "Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişi hakkında idari para cezası uygulanmaz." şeklindeki hüküm gereğince, eylem tarihi itibariyle kabahatlinin halen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde başvurunun reddine karar verilmesinde,