muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/101, Karar No: 2018/306, Tarih: 26.06.2018

Öğretide; "Son söz sanığındır. Son sözün sanığa verilmesi, müdafaa bakımından çok önemlidir. Bunun içindir ki son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi mutlak temyiz sebebi, hukuka kesin aykırılık ve dolayısıyla bozma sebebi sayılmaktadır" (Nurullah Kunter-Feridun Yenisey-Ayşe Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, 18. Baskı, Beta Yayınları, İstanbul 2014, s. 1484); "Hüküm safhasına geçmeden önce son söz hazır olan sanığa verilmek zorundadır. Bu hüküm silahların eşitliği ve suçsuzluk karinesi ilkelerinin gereği olarak düzenlenmiş, uyulması zorunlu ve emredici bir hükümdür. Son sözün sanığa verilmesi bozmadan sonraki yargılamada da uyulması zorunlu bir usul kuralıdır" (Yener Ünver-Hakan Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku, 7. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2013, cilt: 2, s. 146–149) şeklinde görüşler ileri sürülmek suretiyle, hükmün tesis ve tefhim edildiği duruşmada hazır bulunan sanığa mutlaka son sözün verilmesi gerektiği düşüncesi ittifakla benimsenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında ön sorunlara ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Yerel mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılama aşamasında sanıklar .., ... ve ... ile müdafilerinin bozma ilamına ilişkin görüşleri alındıktan sonra, hazır bulunan sanıklara son sözleri sorulmadan yargılama bitirilmek suretiyle hükümlerin tesis ve tefhim edilmesi, CMK'nun 216/3. maddesine açıkça aykırılık oluşturduğundan, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuran bu usule aykırılık nedeniyle her üç sanık yönünden yerel mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 gün ve 53-15 sayılı direnme kararına konu hükümlerinin, hükümden önce son sözün hazır bulunan sanıklara verilmemesi isabetsizliğinden, direnmeye konu tüm sanıklar yönünden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2018 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7180, Karar No: 2013/4938, Tarih: 13.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7180 E.  ,  2013/4938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2145, Karar No: 2019/2751, Tarih: 05.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/2145 E.  ,  2019/2751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine ile İçişleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 05/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/136, Karar No: 2013/20539, Tarih: 18.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/136 E.  ,  2013/20539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’unun 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi halinde veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki şarttan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere önceki hükümde bir değişiklik yapılmayacağından, yeniden kurulan hüküm de önceden verilen hükmün infazını sağlamaya yöneliktir. Yeniden hüküm verilmesi ise yanlızca sanığın “kendisine yüklenen yükümlülüklerin yerine getirilememesi" halinde mümkündür. Bu şart gerçekleştiğinde, sanığa yeni bir imkan sağlamayı düşünen yasa koyucu, yükümlülüğün yerine getirilememesi haline münhasır olarak mahkemeye, sanığın durumunun değerlendirilmesi suretiyle, cezanın kısmen infazına yada önceki hükümde yasal zorunluluk nedeniyle tartışılamayan erteleme veya seçenek yaptırımlara çevirme kurumlarının değerlendirilmesi suretiyle yeniden hüküm kurması imkanını sağlamıştır. Bu son halde dahi mahkeme, sübut ve nitelendirmenin değiştirilmesi veya önceki uygulamadan dönme yönünden bir imkâna sahip olmamakta, yalnızca önceki hükmün varlığı kabul edilerek, belirli bir kısmının infaz edilmemesi ya da önceki hükümde değerlendirilemeyen TCK’nın 50 veya 51. maddelerinin uygulanması yetkisine sahip olabilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, Ilgın Asliye Ceza Mahkemesince, 13.01.2010 gün ve 2009/195-2010/9 sayı ile sanık ...'ın TCK’nın 85/1, 62 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içinde kasten işlediği yaralama suçundan 26.11.2010 tarihinde Niğde 1.Sulh Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün 20.12.2010 tarihinde kesinleşmesi üzerine, mahkemesine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan 18.01.2011 tarihli ihbar üzerine, dosya yeniden ele alınmıştır. Her ne kadar mahkemece yeniden hüküm tesis edilmeyip önceki verilen hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekiyor ise de, sanık hakkında önceki karar ile hükmedilen hapis cezasının, TCK'nın 50/4, 50/1-a gereği adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği, somut olayda ise sanığın sürücü belgesi örneğinin iddianamenin ekinde bulunduğu, böylece sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup ek savunma gerektirmediği anlaşıldığından, ayrıca; meydana gelen olay nedeniyle sanığın sürücü belgesinin 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi gereğince 2 yıl süreyle geri alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur kabulü ile ceza uygulamasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22754, Karar No: 2020/13939, Tarih: 19.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/22754 E.  ,  2020/13939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Katılanlar ..., ... ve ...’u basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3 kez 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli ve 2014/828 Esas, 2015/347 Karar sayılı kararının itiraz edilmeksizin 10.04.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 25/07/2015 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanarak 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3 kez 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli ve 2018/525 Esas, 2020/255 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 31.08.2020 tarihli ve 2020/5471 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2020 tarihli ve 2020/77279 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında üç mağdura yönelik eylemleri nedeniyle üzerine atılı suçtan ayrı ayrı, temel cezasının 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca 120 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, söz konusu cezadan anılan Kanun'un 29. maddesi gereğince (1/3)oranında indirim yapılarak 80 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 90 gün adli para cezasına karar verilmesini takiben, aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında 66 gün adli para cezası yerine, 75 gün adli para cezasına karar verilmesi sonrasında, anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk Lirasından üzerinden sonuç olarak 1.320,00 Türk Lirası adli para cezası yerine, 1.500,00 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; katılanlar ..., ... ve ...’u basit yaralama suçundan sanık hakkındaki Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli ve 2018/525 Esas, 2020/255 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 3 defa 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/3) oranında indirim yapılarak 3 defa 80 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 3 defa 66 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 3 defa 1.320,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9400, Karar No: 2016/7772, Tarih: 31.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9400 E.  ,  2016/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

1-Davalı işveren tarafından delil olarak dayanılan ancak dosya içerinde bulunmayan 28.02.2015 tarihli imalathane olarak adlandırılan işyerinde, işçilerden ....'in işten çıkarılması nedeniyle yaşanan arbedenin kolluk kuvvetlerinin müdahalesi ile önlendiği belirtilmiş olduğundan bu olaya ilişkin kolluk kuvveti tarafından tutulan tutanak ve varsa alınan ifadeler ile adli makamlarca ne gibi bir işlem yapıldığına ilişkin evrakların getirtilerek,

2-Fesih bildiriminde davacının 02.03.2015 günü iş başı yapmadığı ve rapor almaya gittiği beyan edildiğinden 02.03.2015 tarihinde davacının almış olduğu bir sağlık raporu olup olmadığı araştırılarak varsa sağlık raporunun,

3-İmalathane ve fabrika diye adlandırılan işyerlerindeki vardiya saatlerinin ve kaç vardiya halinde çalışma olduğunun davalı işverenden sorulup yazı cevabının,

4-Davalı işverenden işçilerin işi durdurması sonrasında üretimin devamı için başka bir firma ile anlaşıp anlaşmadığının ya da üretim için başka işçiler temin edilip edilmediğinin sorulup yazı cevabının,

5-Davalı işverenden işi bırakarak eylem yapan tüm işçilerin iş akdine son verilip verilmediğinin, iş akdine son verildiği halde tekrar işe alınan işçi olup olmadığının, iş akdine son verilmeyen ya da son verilip sonradan işe alınan işçilerin sendika üyesi olup olmadığının, iş akdi bu nedenle sona erdirilmesine karşın sendika üyesi olmayan işçilerin bulunup bulunmadığı nın sorularak listeler halinde verilmesi istenerek verilecek cevabın,

6-Davacının üyesi olduğu .... sendikasından açıkça isimleri belirterek verecekleri liste ile yetki tespitinden sonra kaç üyenin hangi tarihte istifa ettiği, istifa eden işçilerden kaçının çalışmaya devam ettiği, kaç üyenin hangi tarihte iş akdine son verildiği , müzekkereye cevap tarihi itibariyle kaç sendika üyesi çalışan işçilerinin bulunduğu, yetki tespitinden sonra sendikaya üye olan işçilerin bulunup bulunmadığı ve varsa üye olma tarihleri, yeni işçi alımı olup olmadığı ve varsa yeni alınan işçilerden sendikaya üye olanların bulunup bulunmadığı ve tarihleri sorulup verilecek yazı cevabının,

7- Davalı işverenden 3.3.2015 tarihinden sonra yeni işçi alımı yapıp yapmadığı, yapmış ise sayısı ve işe alma tarihleri bu işçilerin sendikaya üye olup olmadıkları ve olmuşlarsa tarihleri, 27.02.2015 tarihinden müzekkereye cevap verilecek tarihe kadar sendikalı olmadığı hald eiş akdine son verilen işçiler olup olmadığı, varsa tarihi ve nedeni sorularak liste halinde verilecek yazı cevabının,

8-İş ve Çalışma hürriyetinin ihlali nedeniyle .... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/433 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak dosyanın onaylı bir suretinin getirtilip,

8-İş ve Çalışma hürriyetinin ihlali nedeniyle .... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/433 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak dosyanın onaylı bir suretinin getirtilip,

9-Sendika hakların kullanılmasını engelleme suçu nedeniyle .... 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/710 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak onaylı bir suretinin getirtilip eklenerek, Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2523, Karar No: 2017/1260, Tarih: 27.04.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/2523 E.  ,  2017/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, kamu kurumu niteliğindeki müvekkili kurumun devam eden davalar nedeniyle müflis şirketten alacaklı olduğunu, sıra cetvelinde hukuka aykırı olarak müvekkili kuruma 4. sırada, müvekkili gibi kamu kurumu olan ... ve vergi dairesi müdürlüklerine ise 3. sırada pay ayrıldığını, oysaki imtiyazları bulunmayan bu alacaklılara 4. sırada pay verilmesi gerektiğini, ayrıca vergi alacaklarına ilişkin davaların halen derdest olduğunu ileri sürerek, şikayet olunan vergi dairesi müdürlükleri ile ...’nın sıra cetvelindeki sırasının iptalini ve müvekkilinin sırasının 3. sıra olarak değiştirilmesini istemiştir.

Şikayet olunanlar, şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayet olunan vergi dairesi müdürlüklerinin ve ...’nın alacağının kamu alacağı niteliğinde olduğu ve İİK’nın 206., 207. ve 230. maddeleri uyarınca 3. sıraya kaydedilmelerinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, şikayetçi kurumun alacağının henüz nizalı olduğu, ne kendi özel yasasında ne de 6183 sayılı Yasada söz konusu alacağın imtiyazlı olduğuna dair bir hüküme yer verilmediği, bu itibarla şikayete konu sıra cetvelinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25254, Karar No: 2011/8909, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/25254 E.  ,  2011/8909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Devletin veya umumun menfaatine ait eşya hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hüküm fıkrasının ilk maddesinde TCK 491/1 maddesi ile uygulama yapılırken sanığa 6 yıl hapis cezası verildiği yazılmış ise de, karar gerekçesi ve sonraki fıkralar gözetildiğinde bu husus mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın kamunun güvencesi altında bulunan turistik dinlenme tesislerini gösteren yön tabelasını çalmaya teşebbüs eyleminin 765 Sayılı TCK'nın 491/2 maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı yasanın 491/1 maddesiyle uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden; sanık hakkında uygulanan TCK'nın 491/1 maddesinin alt sınırının 1 yıl hapis cezasını gerektirdiği gözetilmeden, 6 ay hapis cezası ile uygulama yapılması ve sanığın yön gösteren tabelayı bulunduğu yerden söküp yolun karşısındaki bahçe içerisine götürdüğü ve bu yerde tabela ayağındaki beton bloku sökerken kollukça yakalandığının anlaşılması karşısında, eyleminin TCK'nın 62. maddesine göre tam teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, eksik teşebbüs aşamasında kaldığının kabulüyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından belirtilen hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5532, Karar No: 2023/394, Tarih: 23.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/5532 E.  ,  2023/394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne ilişkin karar Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karar, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müteveffa ...'nın, çekişmeli taşınmaz üzerinde 1960'lı yılların sonunda köy muhtarından izin alarak ikamet etmekte olduğu köy evini inşa ettiğini, dava konusu evi inşa edip bahçesini oluşturabilmesi için göstermiş olduğu yerin "köy boşluğu" vasfını taşıdığını, müteveffa ...'nın taşınmazı 1960'lı yılların sonundan beri aralıksız ve çekişmesiz olarak malik sıfatıyla zilyet olarak elinde bulundurduğunu, 2012 yılı içerisinde taşınmazın bulunduğu yerde kadastro çalışmalarının başladığını, dava konusu taşınmazın tapu sicilinde kayıtlı olmadığını, köy boşluğu vasfını taşıyan ve müteveffa ...'nın halen ailesi ile birlikte ikamet ettiği taşınmazın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 713. maddesi gereğince olağanüstü zamanaşımı nedeniyle ... adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine cevap dilekçesinde özetle; köy boşluğu niteliğindeki arazilerin Hazineye ait olduğunu, köy boşluklarının kadastro sırasında Hazine adına tescil edilmesi gerektiğini öne sürerek dava konusu taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.07.2016 tarihli ve 2013/847 Esas, 2016/288 sayılı kararı ile TMK'nın 713. maddesindeki yasal koşulların müteveffa davacı ve onun vefatı üzerine davaya devam eden mirasçıları yararına gerçekleştiği gerekçesiyle; davanın kabulü ile Bodrum İlçesi, Kemer Mahallesinde bulunan 28.12.2015 tarihli bilirkişi raporunun ekindeki krokide A harfi ile gösterilen 1200 m² arsa, B harfi ile gösterilen 121 m² ev, C harfi ile gösterilen 27 m² ahır ve D harfi ile gösterilen 10,81 m² havuz alanı olmak üzere, tapulama harici bırakılan bölümlerin davacı muris ...'nın, Bodrum 1.Noterliğinin 09.01.2015 tarihli ve 223 yevmiye numaralı veraset ilamındaki payları oranında muris ... mirasçıları adına son parsel numarası verilmek suretiyle kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMA SONRASI YARGILAMA SÜRECİ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ile davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı