muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8190, Karar No: 2015/4725, Tarih: 11.05.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/8190 E.  ,  2015/4725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2012/68-2014/441

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 3.250 TL üzerinden davalı kiracının itirazının iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 01.09.2009 tarihli sözlü kira ilişkisine dayanarak, 17.10.2011 tarihinde başlattığı icra takibi ile aylık 650 TL den, 2011 yılı Mart ayı ile 2011 yılı Ağustos ayları arası toplam 3.900 TL kira parasının tahsili isteminde bulunmuş, davalı süresinde yaptığı itirazında 2011 yılı Mart ayı kirasını yatırdığını ve bu ay sonunda kiralananı tahliye ettiğini bildirmiştir. Mahkemece davalı tarafından Mart ayı kira bedeli ödendiğinden diğer aylar bakımından davalının itirazının iptaline karar verilmiştir.

Taraflar arasında kira ilişkisi ve bedel konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiracı taşınmazı 2011 yılı Mart ayı sonunda tahliye ettiğini bildirmiş ise de bu savunmasını yazılı delillerle ispatlayamamıştır. Davacı vekili 06.11.2012 tarihli beyan dilekçesi ile davalı kiracının mecuru Mayıs 2011 sonu itibari ile tahliye ettiğini, buna muvafakatlarının olmadığını, davacı kiraya verenin erken tahliye neticesinde kira döneminin bitim tarihine kadar mecuru yeniden kiraya veremediğini ve kira alacağından mahrum kalarak zarara uğradığını bildirmiştir. Bu açıklamalardan davacı kiraya verenin dönem sonuna kadar kira bedellerinin tahsilini istediği anlaşılmaktadır. Davalı kiracı, süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte Borçlar Kanunun 96. (TBK 112.) maddesi göndermesi ile aynı kanunun 44. (TBK 52.) maddesi uyarınca, davacı kiralayanın bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasının önlemesi için kendisine düşen ödevi yapmak durumundadır. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Aksi takdirde hakim tarafından tenkise tabi tutulur. Bunun için mahkemece yerinde uzman bilirkişi ile keşif yapılarak kiralananın aynı koşullarda ne kadar sürede kiraya verileceğinin tespit edilmesi, kiracının sorumlu olacağı makul süre belirlenerek sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekir. Bu durumda davacı vekilinin tahliye tarihi olarak bildirdiği 2011 yılı Mayıs ayı sonundan itibaren bilirkişi marifetiyle makul süre kirası belirlenip sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

./..

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2786, Karar No: 2021/648, Tarih: 01.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2786 E.  ,  2021/648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 24.05.2011 tarih ve 2009/430-2011/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacıya ait çek koçanının çalındığını, çeklerin iptali için açılan çek iptali davasının sonuçlanarak çeklerin iptal edildiğini, hırsızlık olayından 3 ay sonra çeklerden birine dayanılarak Adana 3. İcra Müdürlüğünün 2009/2341 esas sayılı dosyası üzerinden davalılardan ... tarafından davacı aleyhine icra takibi başlatıldığını, çekteki imzanın davacıya ait olmadığını, davalılar hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunulduğunu ileri sürerek, davacının çekten dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitini ve davalılar aleyhine tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, takibe dayanak teşkil eden çekteki imzanın davacının eli ürünü olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüyle davacının Adana 3. İcra Müdürlüğünün 2009/2341 esas sayılı dosyasından borçlu olmadığının tespitine, davalılar aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece, 22.04.2019 tarihli ek kararla, süresinde olmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davalı ... vekili tarafından ek karar temyiz edilmiştir.

Mahkemece 04.05.2010 tarihli celsede davalı ...’ya dava dilekçesinin mernis adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğine karar verilmiş ve davalıya tebligat Tebligat Kanunun 35. maddesine göre yapılmıştır. Tebligat Kanununun 35/1. maddesinde kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yeni adresini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu, bu takdirde bundan sonraki tebliğlerin bildirilen adrese yapılacağı, anılan maddenin 2. fıkrasında ise adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı düzenlenmiştir. Dolayısıyla davalıya daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmadan doğrudan Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılması usulsüzdür.

Ayrıca gerekçeli karar tebliği de davalıya Tebligat Kanun'unun 35. maddesine göre yapılmıştır. 7201 sayılı Tebligat Kanununda 11.01.2011 gün ve 6099 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan Tebligat Kanun'unun 10 ve 21/2. maddelerine göre bu tebliğ de usulsüz olduğundan esas hakkında temyiz incelemesine geçilmemiştir.

Davalının savunma hakkı kısıtlanarak, delilleri toplanmadan karar verildiğinden, davalıya dava dilekçesinin usulüne uygun tebliği ile iddia ve savunma doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken taraf delilleri toplanmadan karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı ...'ya iadesine, 01.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12840, Karar No: 2010/9640, Tarih: 11.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/12840 E.  ,  2010/9640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde dava tarihinden 3 yıl öncesinden çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı şirkete ait iş yerinde dava tarihi olan 01.10.2003 tarihine kadar üç yıl süre ile hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığını ileri sürerek eksik bildirilen çalışma süresinin tesbitini istemiştir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile davacının davalı şirket adına tescilli iki farklı iş yerinde kuruma bildirilen süreler dışında 15.04.2002-31.12.2002 tarihleri arasında 172 gün, 01.01.2003-26.09.2003 tarihleri arasında 58 gün süre ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının uyuşmazlık konusu dönem içinde davaılı şirket adına tescilli ...sicil nolu iş yerinden 15.04.2002-31.10.2002 tarihleri arasında 2002/1 döneminde 4 gün, 2002/2 döneminde 34 gün, 2002/3 döneminde 22 gün, 1064333.16 sicil nolu iş yerinden 01.11.2002-30.04.2003 tarihleri arasında 2002/3 dönem 23 gün, 2003/1 dönem 34 gün, 27.09.2003-30.11.2003 tarihleri arasında 2003/3 dönem 13 gün, 11089452 sicil nolu iş yerinde de 01.05.2003-26.08.2003 tarihleri arasında 2003/2 dönemde 85 gün, 2003/3 dönemde 15 günlük çalışmalarının Kuruma bildirildiği, davalı şirkete ait iş yerinde 2002 yılı Nisan ayında 4 gün, Mayıs ayında 11 gün, Haziran ayında 10 gün, Temmuz ayında 12 gün, Ağustos ayında 1 gün, Eylül ayında 9 gün, Ekim ayında 13 gün, Kasım ayında 13 gün. Aralık ayında 10 gün, 2003 yılı Şubat ayında 4 gün, Mart ayında 11 gün, Nisan ayında 11 gün çalışması ile ilgili davacının imzasını taşıyan puantaj cetvelleri bulunduğu, davacının puantaj cetvelindeki imzaların kendisine ait olduğunu ancak imzalarken içeriğinin gösterilmediğini beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Öte yandan işe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Bu gibi durumlarda çalışma olgusunu ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlar aranmalı, kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Mahkemece imzalı puantaj cetvelleri bulunmayan süreler ile ilgili olarak verilen tespit kararı doğrudur. Ne var ki; imzalı puantaj cetvellerinin bulunduğu aylarda puantajlarda gösterilen süre dışında davacının çalıştığı yazılı belge ile kanıtlanamadığından puantaj cetvelinin düzenlendiği aylarda puantaj cetvelinde gösterilen günlerin dışında kalan sürenin reddi yerine kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, davacının davalı şirkete ait iş yerlerindeki 15.04.2002-31.12.2002 ile 1.2.2003-30.4.2003 çalışma dönemi yönünden davalı işverence düzenlenen puantaj cetvellerinde davacının imzalarının bulunması ve imzaların davacı tarafından kabul edilmiş ve aksinin yazılı belge ile ısbatlanamamış olduğu da gözetilerek davacının imzasını içeren bu puantaj cetvellerine geçmiş sürelerin dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine, karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacı ile davalılardan işverene yükletilmesine,

11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

HARÇ

Davacı Davalı-İşveren

17.15-TL O.H. 17.15-TL O.H.

15.60-TL P.H 15.60-TL P.H.

1.55-TL Kalan 1.55-TL Kalan
Yargıtay — Esas No: 2022/37901, Karar No: 2025/643, Tarih: 08.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/37901 E.  ,  2025/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ :İzmir 21. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek

ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM :Sanığın TCK 220/7 yollamasıyla TCK 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun 5,TCK 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyetine

yapılan, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre

yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken TCK'nın 314/3 maddesinin de delalet maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 21. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3182, Karar No: 2017/1933, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3182 E.  ,  2017/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçi alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 2. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 04.07.2014 gün ve 2014/103 E., 2014/468 K. sayılı kararın temyiz incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 15.12.2014 gün ve 2014/18326 E., 2014/22656 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1’inci maddesinin ikinci fıkrası ile Mersin Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin beşinci fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1’nci maddesinin birinci fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36’ncı maddesinin birinci fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak 6360 sayılı Kanun’un 36’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Samsun İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek direnme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Yukarıda (2) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı olarak yargılamayı takip ettiği görülen Samsun Büyükşehir Belediyesi vekiline ait vekaletname ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesi dosya arasında bulunamamış, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14025, Karar No: 2017/16086, Tarih: 04.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/14025 E.  ,  2017/16086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili, davalılar vekili ve feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, dava konusu edilen 168 ada 55 parsel sayılı davalı adına kayıtlı iki katlı işyeri vasfındaki taşınmazın,1970’li yıllarda... Belediyesi tarafından buradan geçen... Deresinin üstü kapatılarak zemin üzerine inşaat yapıldığını, altından dere akmaya devam ettiğini, belediye tarafından bina inşa edildikten sonra, Kadastro Müdürlüğü tarafından belediye adına tescil edildiğini, sonrasında davacıya hibe yoluyla satıldığını; derelerin devletin hüküm ve tasarrufunda bulanan yerlerden olduğunu, verilen tapunun yok hükmünde olduğunu, tapu kaydı yok hükmünde olduğundan davalının taşınmazı tapu kaydına güvenerek satın aldığını ileri süremeyeceğini belirterek; taşınmazın tapu kaydının iptali ile paftasında dere yatağı olarak gösterilmesini, müdahalenin menini ve derenin üzerini kapatan beton zemin ile binanın kalini, kal masraflarının davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin taşınmazı ihale yoluyla belediyeden satın aldığını, tescil tarihinden çok zaman geçtikten sonra dava açılması nedeniyle zamanaşımı itirazında bulunduklarını, tapu kaydına güvenerek taşınmazı satın aldıklarını, MK.nın 1020. maddesi uyarınca müvekkilinin iyiniyetli olduğunu, kal masraflarının alınmasının icra aşamasında dikkate alınacağını, davanın reddini ve davacının davayı kazanması halinde zararın tahsili için belediye aleyhine kanuni yollara başvuracaklarından, davanın... Belediyesine ihbarını istemiştir.

Mahkemece dava... Belediyesine ihbar edilmiş,... Belediyesi feri müdahil sıfatıyla davada yer almış,... Belediyesi vekili; tescilin 2613 sayılı kanunun 22/E maddesi gereğince usulüne uygun olarak yapıldığını, kadastro tutanağının ilan edildiğini, davacı idare tarafından tutanağa itirazda bulunulmadığını ve idarenin kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.