muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14370, Karar No: 2018/534, Tarih: 29.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/14370 E.  ,  2018/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “Açığa Atılan İmzanın Kötüye Kullanılması” suçunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 209. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, aynı kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 13.06.2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2113, Karar No: 2025/4711, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2113 E.  ,  2025/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın Kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Atezolizumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Atezolizumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1532, Karar No: 2013/10525, Tarih: 21.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/1532 E.  ,  2013/10525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2-  6100 Sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı kanunun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı kanunun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; borçlu tarafından imzaya itiraz ile birlikte senette tahrifat iddiası ileri sürüldüğü, mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, yalnızca davanın kısmen kabulü ile tahrifat şikayetine yönelik hüküm kurularak asıl alacağın 499.500,00 TL olan kısmının iptal edilmesine ve fazlaya ilişkin talebin reddedilmesine karşın, gerekçeli kararda imzaya itirazın reddi nedeniyle borçlu aleyhine ve tahrifat nedeniyle de alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir. 10.4.1992 tarih ve 1991/7E.-1992/4K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için  vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir. Bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrası gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması  da doğru bulunmamıştır.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrası gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması  da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu maddede yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3179, Karar No: 2010/22092, Tarih: 05.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/3179 E.  ,  2010/22092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen kararda temyiz süresinin hükmün tefhimi yerine tebliği tarihinden itibaren başlayacağı belirtilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla; sanığa hükmü temyiz ... edemeyeceği hususu meşruhatlı davetiye ile tebliğ edilerek verdiği taktirde temyiz dilekçesiyle birlikte incelenmek üzere dosyanın Dairemize iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 05/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18164, Karar No: 2023/25639, Tarih: 13.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/18164 E.  ,  2023/25639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/481 E., 2016/201 K.

SUÇLAR : Hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Yerel Mahkemece sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Tebliğname'de karar tarihinden sonra yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde düzenlenen basit yargılama usulüne ilişkin düzenleme ve Anayasa Mahkemesi kararı çerçevesinde hükümlerin bozulması gerektiği görüşü belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakaretin karşılıklı olduğuna, katılanların şikâyetten vazgeçtiklerine, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılan ... A.'nın resmi nikahlı olarak evli olup ayrı yaşadıkları ve aralarında görülmekte olan bir boşanma davası bulunduğu, sanığın, katılanların bulunduğu evin önünden alkollü olarak kullandığı aracıyla 3-4 defa geçtiği, pencere önünde oturmakta olan katılanları gördüğü ve her geçişinde "O...lar, k...peler" sözleriyle hakaret ettiği, bunun üzerine katılan ... A.'nın eline oklava alıp dışarı çıktığı, sanığın ise "Oklavayı alır bir tarafına sokarım." dediği, daha sonra tarafların karakola gittiği, sanığın burada da her üç katılana hitaben "O...lar, hepsinin anasını sinkaf edeceğim." şeklinde sözler sarf ettiği ve bir elinin baş parmağını işaret parmağı ile orta parmağı arasına alarak hakaret içeren bir hareket yaptığı Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname'deki Bozma Düşüncesine İlişkin

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname'deki Bozma Düşüncesine İlişkin

Hakaret suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin sekizinci fıkrası dikkate alınarak Tebliğname'deki basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

i. 29.11.2014 tarihli sanığın polis merkezinde hakaret ettiğine ilişkin "tutanak" başlıklı tutanak içeriği, katılan beyanları ve sanık savunması çerçevesinde sanığın üzerine atılı hakaret suçunun sübut bulduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

ii. Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik ve karşılıklı hakaret hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmıştır.

iii. Katılanların şikâyetçi olup davaya katılmak istedikleri anlaşılmış ve şikâyetten vazgeçtiklerine ilişkin bir beyanda bulunmadıkları belirlenmekle sanığın temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

2. Sair Sebepler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C. Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçuna İlişkin

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın alkollü olarak araç kullandığını kabul ettiği, olayın üzerinden bir saatten fazla bir zaman geçtikten sonra saat 14:23'te alkolmetre ile yapılan ölçümde sanığın 1.97 promil alkollü olduğunun anlaşıldığı, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca olay anında yaklaşık 2.10 promil alkollü olduğunun kabulü gerektiği, bu suretle sanığın üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun sübut bulduğu şeklindeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sair Sebepler Yönünden

2. Sair Sebepler Yönünden

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde Seri Muhakeme Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararıyla "seri muhakeme usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi ve 14.07.2021 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun’un 22 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddenin on birinci fıkrasına eklenen "Seri muhakeme usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz" şeklindeki hükmün, ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilerek, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üçüncü alt bendi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 250 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10957, Karar No: 2015/5087, Tarih: 30.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/10957 E.  ,  2015/5087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez)

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 28.05.2013 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece adı geçen sanık hakkında mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5524, Karar No: 2023/2077, Tarih: 05.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/5524 E.  ,  2023/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bir Adet Ateşli Silah ve Mutat Sayıdaki Mermileri Bulundurma

HÜKÜM : Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Karar

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elbistan Cumhuriyet Başşsavcılığının 11.06.2015 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına aykırılık suçundan dava açılmıştır.

2. Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya bulundurma veya taşıma suçundan, ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

3. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın alınan sağlık raporu göz önünde bulundurularak 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32 inci maddesinin birinci fıkrası gereği cezai ehliyetinin bulunmadığı gerekçesi ile 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmekle beraber 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi,

Müvekkili aleyhine verilen koruma ve tedavi altına alınmasına ilişkin hukuka ve kanuna aykırı olduğunu, müvekkili ...' ün Adana Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesine her üç ayda bir giderek tedavi gördüğünü dolayısıyla mahkemece koruma ve tedavi altına alınması kararının hukuka aykırı olduğu gerekçesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; Sanık ... hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/1173 Soruşturma Numarasıyla suç işlemek amacı ile örgüt kurma suçu kapsamında başlatılan soruşturmada sanığın adresinde, müştemilatında ve aracında 02.03.2011 günü saat 06:00 ila saat 12:00 arasında gündüzleyin bir defaya mahsus arama yapılmasına Elbistan 1. Sulh Ceza Mahkemesinin kararıyla izin verilmiştir. Sanığın evinde yapılan aramada ruhsatsız 24 adet 7.65 mm çaplı fişek, 2 adet 9 mm çaplı fişek ve 90 adet kuru sıkı boş kovanı ele geçirilmesi suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Davaya konu boş kovanlar ve fişeklere ilişkin olarak 13.05.2015 tarihli Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 13.05.2015 tarihli raporuna göre 24 adet 7.65 mm çaplı fişek, 2 adet 9 mm çaplı fişek 6136 Sayılı Kanun kapsamına giren ateşli silahlardan olduğu geriye kalan 90 adet kuru sıkı boş kovan hakkında ise değerlendirilme yapılamadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın usulüne uygun yapılan ev aramasında 26 adet merminin ele geçirildiği bu eylemin 6136 Sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında kaldığı, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete' de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 Sayılı Kanun' un 12 inci maddesi ile değişik 5237 Sayılı Türk Ceza Kanun'un 75 inci maddesi gereği sanığa yüklenen yasak niteliği haiz mermi bulundurma suçunun temas ettiği, 6136 Sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen suçunu oluşturduğu ve bu suçunda ön ödemeye tabi olduğu anlaşılmakta ise de yukarıda söz edilen sanığa ilişkin rapora nazaran sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elbistan 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2016 tarihli ve 2015/530 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının ve Yargıtay ilamının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ellbistan 1.Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11228, Karar No: 2019/13343, Tarih: 16.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11228 E.  ,  2019/13343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı verilen karara karşı 02/02/2015 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, bu talebinin ilk olarak 12/02/2015 tarihli ek karar ile reddedildiği ve kararın 17/02/2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, söz konusu tebliğ işlemi sonrası Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının mahkemeye gönderdiği 03/03/2015 tarihli yazısında, sanığın 18/02/2015 tarihli dilekçesi ile mahkemenin kararına karşı kanun yararına bozma talebinde bulunduğu belirtilerek dosya aslının talep edildiği, dosyanın gönderildiği Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 14/04/2015 tarihli yazısında ise, sanığın 18/02/2015 tarihli dilekçesinin, 12/02/2015 tarihli ek karar aleyhine süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabulü ile talebin merciince değerlendirilmesi gerektiği düşüncesiyle kanun yararına bozma yoluna gidilmediği belirtildiği, ancak o tarihte sanığın söz konusu dilekçesi de dosya içerisine alınarak ek kararın temyiz incelemesine gönderilmesi gerektiği halde, mahkemece bu yönde herhangi bir işlem yapılmayarak, sanığın daha sonraki dilekçeleri hakkında da yine temyiz talebinin reddine dair farklı ek kararlar verildiğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin temyizin reddine dair verdiği 12/02/2015 tarihli ilk ek karara yönelik sanık tarafından Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığına sunulan 18/02/2015 tarihli talep dilekçesi aslı veya onaylı sureti temin edilip dosyaya eklendikten sonra, 12/02/2015 tarihli ek karara yönelik sanık tarafından yapılan temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin sağlanması için, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.