muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3641, Karar No: 2021/11994, Tarih: 26.10.2021

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Ankara 10.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/351 E 2017/228 K sayılı kararının incelenmesinde;

Talep kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, tamamının kullanılmaz hale geldiğinden bahisle mülkiyet bedelinin tahsili istemine ilişkin olsa da; 6100 sayılı HMK’nun 33. maddesi gereğince; maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir.

Davacının talebinin; mülkiyet hakkının kısıtlanmasından kaynaklı tazminat talebine ilişkin olduğu muhakkak olup, taşınmazın geçirilen hat sebebiyle değer kaybına uğrayacağı ve çok olan talebin içinde az olanın da olacağı tartışmasızdır.

Kamulaştırma Kanununun 25.maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi mal sahibi açısından usulüne uygun olarak yapılan tebligatla başlar. Ayrıca, tebligat geçersiz olsa dahi; bankaya bloke edilen kamulaştırma bedelinin kamulaştırma tarihindeki maliklerine ödenip ödenmediği, davalı idare ve ilgili banka şubesi ve Genel Müdürlüğü'nden araştırılıp, ödeme yapıldığının tespiti halinde Tebligat Kanununun 32. maddesi gereğince tebligat geçerli hale gelir.

Bu itibarla; mahkemece, davacının dava konusu taşınmazı ediniminin dayanağına ilişkin (satış, trampa vs.) resmi akit tablosu tüm belgeler getirtilerek, davacının hissesi bakımından, kamulaştırma tarihindeki malik tespit edilerek, bu kişinin taşınmazın geldisi olan kök 1958 ve 3616 parsel sayılı taşınmazlarda hissedar olup olmadığı belirlendikten sonra, hissedar ise bu kişiye kadastral parsellerden geçen enerji nakil hatları nedeniyle yapılan kamulaştırma işlemlerinin usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, çekişmesiz bedelin ödenip ödenmediği, bu kişi bakımından kamulaştırma işleminin tamamlanıp tamamlanmadığı araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle HMK’nun 371. maddesi gereğince BOZULMASINA,HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 26/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1152, Karar No: 2017/13401, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1152 E.  ,  2017/13401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3005, Karar No: 2024/8475, Tarih: 07.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/3005 E.  ,  2024/8475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/469 E., 2023/845 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.03.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/189 Esas, 2022/663 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 06/04/2023 tarihli ve 2023/469 Esas, 2023/845 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, tanık F.nin kovuşturma aşamasında döndüğü kolluk savunmasına itibar edilemeyeceğine ve iş yerinde bulunan bonzainin iş yerine bakan bekçi ya da alışveriş için gelip gidenler tarafından da bırakılabileceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Dava konusu olay, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...'e sanık tarafından uyuşturucu satıldığı ve sanığın ikamet ve iş yerinde ele geçen uyuşturucuların sanık tarafından ticaret amacıyla bulundurulduğu iddialarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Dava konusu olay, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...'e sanık tarafından uyuşturucu satıldığı ve sanığın ikamet ve iş yerinde ele geçen uyuşturucuların sanık tarafından ticaret amacıyla bulundurulduğu iddialarına ilişkindir.

2. Hakkında Bahçelievler Mahallesi, No: 13/A Pendik İstanbul sayılı iş yeri adresinde uyuşturucu madde sattığı ve uyuşturucu kullanıcılarının zaman zaman sanıktan aldıkları uyuşturucuları yine bu adreste kullandıkları istihbari bilgileri alınan sanığın suç tarihinde iş yeri çevresinde yapılan fiziki takipte, sanığın iş yerine yaya olarak gelen iki kişinin girdiği ve yaklaşık 5-6 dakika sonra çıktıkları, Zevkli Sokak üzerinde durdurulan ... Ç.nin üzerinden daralı 0,7 gram uyuşturucu olduğu değerlendirilen maddenin görülerek muhafaza altına alındığı, devam eden çalışmalarda bahse konu iş yerine bir kişinin daha girdiğinin görülerek iş yeri girişi önüne gidilerek içeride bulunan şahıslara polis tanıtım kartları gösterilerek dükkan dışına davet edildiği, iş yerine sonradan gelen ...nın yapılan üst aramasında şeffaf naylon poşet içerisinde daralı 0,4 gram uyuşturucu olduğu değerlendirilen madde olduğunun anlaşıldığı, sanığın üzerinden uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiği değerlendirilen 2775 TL, telefon ve SİM kartın muhafaza altına alındığı, bu esnada görevlilerin polis olduğunu anlamayan ... isimli şahsın da iş yerine gelerek sanığa hal hatır sorduğu, yapılan üst aramasında montunun sol iç cebinde uyuşturucu içiminde kullanılan cam tüpün ele geçirilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

3. Sanığın alınan yazılı arama emrine istinaden No:13/A sayılı iş yerinde yapılan aramada; 1 adet hassas terazi, 3 paket uyuşturucu olduğu değerlendirilen madde, cigara olarak tabir edilen 1,2 gram gelen uyuşturucu madde ile 3 paket uyuşturucu olduğu değerlendirilen maddeler ile ikametinde yapılan aramada jöle kutusu içerisinde daralı 21,6 gram gelen afyon sakızının ele geçirildiği belirlenmiştir.

4. Sanığın müdafii huzurunda kollukça alınan savunmasında özetle; iş yerinde ele geçen 3 parça metanfetaminin kendisine ait olduğunu, diğer maddelerin kendisine ait olmadığını, kime ait olduklarını bilmediğini, dükkanının hurdacı olması nedeniyle terazinin de bulunduğunu ancak çalışmadığını, ... ... ve ... isimli kişilerin daha önce minibüs şoförlüğü yaptığı dönemden arkadaşları olduğunu, kimseye uyuşturucu madde satmadığını, uyuşturucu madde bağımlısı olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Sanığın müdafii huzurunda kollukça alınan savunmasında özetle; iş yerinde ele geçen 3 parça metanfetaminin kendisine ait olduğunu, diğer maddelerin kendisine ait olmadığını, kime ait olduklarını bilmediğini, dükkanının hurdacı olması nedeniyle terazinin de bulunduğunu ancak çalışmadığını, ... ... ve ... isimli kişilerin daha önce minibüs şoförlüğü yaptığı dönemden arkadaşları olduğunu, kimseye uyuşturucu madde satmadığını, uyuşturucu madde bağımlısı olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

5. Aramalarda ele geçirilen maddelerle ilgili düzenlenen İST-KİM-21-31109 sayılı uzmanlık raporunda; sanığın iş yerinden ele geçen maddelerin 0,4 gr metamfetamin kalıntısı ile MDMB-4EN-PINACA, 1,5 gr metamfetamin, çoğu içilmiş el sarımı sigarada 0,3 gr MDMB-4EN-PINACA ile 1 adet plaka şeklinde 3 gr esrar ve üzerinde uyuşturucu kalıntısı bulunmayan ve bozuk olup çalışmayan 1 adet hassas terazi ile ikametinden, net 0,7 gr afyon sakızının ele geçirildiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın uyuşturucu ticareti yaptığına dair kolluk tarafından somut ve ayrıntılı bilgiler içeren ihbar alınmış olması, kolluk görevlilerince yapılan gözleme dayalı takip işlemleri ve bu işlemlerin tutanak mümzii tanıklarca duruşma esnasında doğrulanması, sanığın iş yerine kısa süre girip çıkan 2 tanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçirilmesi, tanıkların üzerinde ele geçen maddenin muhtevası ile sanığın işyerinde ele geçen maddenin muhtevasının aynı olduğunun kriminal raporu ile sabit olması, bilhassa iş yerinden çıkan tanık B.nin üzerinden ele geçen maddenin görülmeye alışkın olunmayan biçimde metamfetamin ve sentetik kannobinoid türü maddeleri birlikte içermesi, sanığın iş yerinde yapılan aramada da aynı şekilde metamfetamin ve sentetik kannobinoid türü maddelerin birlikte ambalajlanması, tanık B.nin aşamalarda verdiği beyanlarında maddenin nereden geldiği hususunda çelişkiye düşmesi, tanık F.nin kolluk aşamasında aşınan beyanı, sanığın iş yerinde ve ikametinde bulunan maddelerin ayrı yerlerde, bazılarının özellikle eski teybin kaset koyma bölümü ve jöle kutusunun içi gibi yerlere özenle gizlenmiş olması, küçük gramajlarda paketlenmiş olması bir arada değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu ticareti yaptığı, sanığın işlediği sabit görülen suçun konusunun sentetik kannabinoid cinsi uyuşturucu madde olduğu anlaşılmakla cezasında cezasında yarı oranında artırım yapıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, suç tarihi yönünden hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, suç tarihi yönünden hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli kararda suç tarihinin "14.10.2021" olarak gösterilmesi gerekirken, İlk Derece Mahkemesince "2021" olarak gösterilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesince suç tarihinin "04.10.2021" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde alınan bilgi, fiziki takip ve yakalama tutanakları ile sanığın iş yerinde ve ikametinde yapılan aramalara ilişkin tutanaklar ile sanığın iş yerinde ve ikametinde birden fazla çeşitte hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen ...'de ele uyuşturucunun ele geçmesi nedenleriyle sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2023/469 Esas, 2023/845 karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde karar verildİ.
Yargıtay — Esas No: 2012/4444, Karar No: 2014/3784, Tarih: 24.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4444 E.  ,  2014/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4774, Karar No: 2014/7172, Tarih: 14.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/4774 E.  ,  2014/7172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ...'daki "..." isimli mağazayı içindeki mallarıyla birlikte 12.10.2003 tarihinde sözleşme ile davalıya devrettiğini, sözleşmeye göre 30.06.2002 ile devir tarihi dahil devredilen işletmenin her türlü vergi, sigorta, kira, elektrik ve su borçlarının devir alana ait olduğunu, buna rağmen 2003 yılının 10. ayına ait vergi borcu ödenmediğinden müvekkilinin faizi ile 18.631,71 TL. ödemek zorunda kaldığını, ayrıca müvekkilinin 747,75 TL. su parasını da ödediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iddiaya konu devir tarihinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı öğretmen olarak çalıştığını, sözleşmenin asıl borçlusunun iş yerini devralanın ... olduğunu, müvekkilinin sözleşmeye tanık olarak imza attığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde davacıya ait işyerinin 12.10.2003 tarihinde davalı ve arkadaşı ...'e devredildiği, taraflar arasında yapılan sözleşme gereği devralana ait vergi borcunun davacı tarafından vergi dairesine ödendiği, davacının su parası ödeme iddiasını ispatlayamadığı gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne, icra takibinin 18.631,71 TL. üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin ve icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/779, Karar No: 2008/1110, Tarih: 29.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/779 E.  ,  2008/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2007

Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı ile tescil tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun  ve 5458 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı olan 01.08.1994 ile 01.03.2001  tescil tarihleri arasında 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, sigortalılık tespitine ilişkin olarak, dava açıldıktan sonra, davalı kurum tarafından davacının tescil tarihinin 01.08.1994  tarihine çekilmesi nedeniyle, “Davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5458 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespitine yönelik taleple ilgili olarak ise, “Davacının 5458 sayılı yasanın ilgili hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmiş ve karar süresinde davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Sigortalılık tespitine yönelik taleple ilgili mahkemenin kararı yerindedir. Ancak davacının 5458 sayılı yasadan yararlanma koşullarında mahkemece yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının 30.06.2006 tarihinde davalı kuruma verdiği dilekçe tarım Bağ-Kur sigortalılığının ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşına çekilmesini istediği ve anılan dilekçesinde 5458 sayılı yasadan yararlanma doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık geriye yönelik tescil talebinin 5458 sayılı yasadan yararlanma talebini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece, davacının 5458 sayılı yasanın öngördüğü 3 aylık süre içerisinde kuruma tescil için başvuruda bulunduğu, ve bu başvurunun anılan 3 aylık sürenin dolmasından sonra reddedildiği ve dava açıldıktan sonra da kurumun tescil tarihin geriye çektiğinden, Sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri ve hakkaniyet gereği davacının 5458 sayılı yasanın hükümlerinden yararlandırılmasının uygun olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir.

Bu duruma göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.