muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8411, Karar No: 2014/1054, Tarih: 14.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8411 E.  ,  2014/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2013/366-2013/533

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl dosyada şikayetin kabulüne, birleşen dosyada şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl dosyada şikayet olunan-birleşen dosyada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayeti vekili, borçluya ait taşınmazların satışı sonucu düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin alacaklı olduğu Uşak 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/ 1355 E. sayılı icra dosyasına, haczin düştüğü gerekçesiyle pay ayrılmamasının usulsüz olduğunu, haczin süresinde satış talep edilmekle ayakta olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, müvekkilinin haczinin ilk haciz olması nedeniyle sıra cetvelinde müvekkiline birinci sırada pay ayrılması gerektiğini, şikayet olunan Uşak Vergi Dairesi'nin alacağından borçlunun sorumluluğunun %2 oranındaki hisse ile sınırlı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl dosyada şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, birleşen dosyada şikayetin reddine dair verilen kararın, asıl dosyada şikayet olunan-birleşen dosyada şikayetçi N.. K.. vekili ve asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan U.. M.. vekili ile asıl dosyada şikayet olunan B.. Ü.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin; 07.12.2012 tarih ve 4414 E., 7244 K. sayılı ilamıyla, asıl dosyaya yönelik tüm temyiz itirazları ile birleşen dosyaya yönelik şikayetçi N.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, birleşen dosyaya yönelik şikayet olunan U.. M.. vekilinin temyiz itirazının ise kabulü ile birleşen dosyada şikayetin reddine karar verildiğine göre, vekille temsil edilen şikayet olunan U.. M.. lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiş; mahkemece Dairemiz'in uyulan bozma ilamı doğrultusunda, asıl dosyada şikayetin kabulüne, birleşen dosyada şikayetin reddine dair verilen kararların kesinleştiği gerekçesiyle bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, kendisini vekille temsil ettiren şikayet olunan Uşak Vergi Dairesi lehine karar tarihi itibarıyla 440,00 TL ücreti vekaletin birleşen dosya şikayetçisinden tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosyada şikayet olunan- birleşen dosyada şikayetçi vekili temyiz etmiştir

Kararı, asıl dosyada şikayet olunan- birleşen dosyada şikayetçi vekili temyiz etmiştir

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl dosyada şikayet olunan-birleşen dosyada şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dosyada şikayet olunan-birleşen dosyada şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9889, Karar No: 2014/2596, Tarih: 04.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9889 E.  ,  2014/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye ve kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği tarihin 20.10.2009 yerine 17.11.2009 olarak yazılması,

2.) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3.) 1 yıl 3 ay hapis cezasına mahkum edilen ve cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca tayin edilecek denetim süresinin, ceza süresinden az olamayacağına dikkat edilmemesi,

4.) Hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında ertelemeye dair TCK'nın 51. maddesinin 7. ve 8. fıkralarındaki ihtar ve açıklamalara hüküm fıkrasında yer verilmemesi,

İsabetsiz olup sanık müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu husuların CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 20.10.2009 olarak değiştirilmesi, hüküm fıkrasının ilk paragrafındaki "suç sebepleri ve saikleri" ibaresinin hükümden çıkartılması, hüküm fıkrasının 5. paragrafındaki "1 yıl" ibaresinin "1 yıl 3 ay" olarak değiştirilmesi, aynı paragrafın sonuna “Sanığın, TCK’nın 51/7 maddesi uyarınca denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ihtarına ve TCK'nın 51/8 maddesi gereğince sanık denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1298, Karar No: 2018/523, Tarih: 01.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/1298 E.  ,  2018/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kaldırımda yürüdüğü esnada 28/10/2011 tarihinde davalı ...'ın sevk ve idaresindeki, ... plakalı kamyonun arka kapağının savrulması neticesinde yüzünden yaralandığını, kaza sonrasında müvekkilinin gözünde doku kaybı ile yüzünde sabit iz kaldığını, davalının kullandığı kamyon üzerinde ...Süt logosu bulunduğunu, bu nedenle davalı şirketin KTK 85/1. Maddesi uyarınca teşebbüs sahibi olarak ortaya çıkan manevi zarardan davalı ... ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu belirterek müvekkilinin yaşamış olduğu manevi acıların telafisi amacıyla şimdilik 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile 7.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 28/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maluliyet oranının hükme esas alınmasında, ayrıca manevi tazminatın takdirinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddesindeki (eski BK 47) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 358,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 1.2.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10290, Karar No: 2022/9266, Tarih: 19.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10290 E.  ,  2022/9266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği 25/07/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğ mazbatası incelendiğinde; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği için henüz erteleme süresi başlamadığından, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2, 3. ve 4. fıkraları uyarınca, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmadığı halde yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilirve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısının doğrudan sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği ve usule uygun tebliğ yapılmadığı anlaşılmakla; tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine hükmolunması,

3) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendiuyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

4) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4410, Karar No: 2021/2336, Tarih: 01.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4410 E.  ,  2021/2336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/22 E. - 2018/719 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... İlçesi, ... mahallesi 1843 ada 8 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve aynı kanunun 11/son maddesi uyarınca taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1959, Karar No: 2014/4521, Tarih: 15.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1959 E.  ,  2014/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanık ... için; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 29, 62/2, 53/1, 63, 58/6, 54/4 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62/2, 52/2, 53/1, 63, 58/6 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1110.TL adli para cezası.

2- Sanıklar ... ve ... için; kasten öldürmeye yardım suçlarından beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna katılma mümkün olmadığından, katılanlar...in bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine;

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...’in kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar...’in kasten öldürmeye yardım suçundan haklarında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık... müdafiinin usule, eksik incelemeye, suç niteliğine, sair nedenlere yönelen, katılanların bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Kasten öldürmeye yardım suçundan haklarında beraat kararı verilen sanıklar... ve...için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii nedeniyle, sanıklar lehine, Hazine aleyhine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının mahsus bölümündeki vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesine dayanılarak DÜZELTİLEN, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 15/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2761, Karar No: 2013/3727, Tarih: 03.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2761 E.  ,  2013/3727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen dosyadaki şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen dosyada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi vekili, sıra cetvelinde .... sırada yer alan şikayet olunana paylaşıma konu paranın tamamının ayrılmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi Sosyal Güvenlik Kurumu vekili, borçluya ait menkul malları ........2009 tarihinde haczettirdiğini, müvekkilinin haciz ve takip tarihinin şikayet olunanların takip ve haczinden önce olmasına rağmen sıra cetvelinde müvekkiline yer verilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 08.....2012 tarih ve 4583 Esas, 5803 Karar sayılı takdir hakkının duruşma açılması yönünde kullanılması ve şikayet olunanlara şikayet dilekçesi ve duruşma gününün tebliğ edilerek tüm delillerin değerlendirilmesi gerektiğine işaret eden bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; 6183 sayılı Yasa'nın 84. maddesine göre ... aylık süre içinde satışa çıkarılmadığı için ...'nın 2009/10916 Esas sayılı takip dosyasından ........2009 tarihinde konan haczin kalktığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen dosyada şikayetlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, birleşen dosyada şikayetçi ... vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir. ... .... Hukuk Dairesi'nin ....09.1995 tarih ve 7341 Esas, 7301 Karar sayılı, ....05.1996 tarih ve 2453 Esas, 4978 Karar sayılı, Dairemizin ....05.2013 tarih ve 2775 Esas, 3511 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanun'un "Menkul Malların Satışı” başlıklı 84/.... maddesinde “Menkul mallar tahsil dairelerince, köylerde ihtiyar