muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1431, Karar No: 2019/481, Tarih: 18.06.2019

Kanun; anayasal ilkelere uygun olarak yasama organınca yapılan nesnel ve gayri şahsi kurallardır. "Yönetmelik" Anayasamızın 124. maddesi gereğince; Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla çıkardıkları yazılı hukuk kurallarıdır. Bu hâlde yönetmelikler kanunların uygulanma şeklini göstermek amacıyla kanunun sınırlarını genişletmemek şartıyla çıkarılabilir. Bu kapsamda aramanın usul ve esaslarını göstermek üzere Adalet Bakanlığı tarafından Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği çıkarılmıştır. Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 8. maddesinin (a) ve (c) bentleri ile yine aynı maddenin (f) bendindeki "ilgilinin rızası ile" ibaresinin ve 27. maddesi ile 30. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılan davada, yönetmeliklerin kanuna aykırı olup olmadığını denetlemeye yetkili Danıştay Onuncu Dairesince 13.03.2007 tarih ve 6392-948 sayı ile Yönetmeliğin 8. maddesinin (a) bendindeki "...yakalanması amacıyla konutunda, işyerinde, yerleşim yerinde, bunların eklentilerinde ve aracında yapılacak aramada..." ibaresi, aynı maddenin (f) bendindeki "ilgilinin rızası" ibaresi ile 30. maddesinin 1. fıkrasının iptaline ve 8. maddesinin (c) bendi ile 27. maddesinin iptali isteminin reddine ilişkin verilen kararın temyizi üzerine inceleme yapan Danıştay İdari Dava Daireler Kurulu 14.09.2012 tarih ve 2257-1117 sayı ile iptal kararlarının onanmasına karar vermiştir. Bu anlamda sözü edilen Yönetmeliğin 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu'na, 2803 sayılı Jandarma Teşkilât, Görev ve Yetkileri Kanunu'na, 2692 sayılı Sahil Güvenlik Komutanlığı Kanunu'na, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na, 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu'na, 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'a, 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'a, 5253 sayılı Dernekler Kanunu'na, 2935 sayılı Olağanüstü Hâl Kanunu'na, 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanunu'na, 485 sayılı Gümrük Müsteşarlığının Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye ve diğer ilgili mevzuat hükümlerine aykırı olmadığı, bu düzenlemeleri açıklayıcı ve uygulamaları kolaylaştırıcı nitelikte olduğu görülmektedir. Yönetmeliğin kamu düzeninin sağlanmasında ortaya çıkan sorunların çözümü için kanunlara aykırı olmamak şartıyla söz konusu kanunların uygulanmasını göstermek amacıyla çıkartılabileceği ve adli arama konusunda Adalet Bakanlığının idare hukuku kuralları çerçevesinde yönetmelikle düzenleme yetkisinin bulunduğu gözetildiğinde söz konusu Yönetmeliğin 8. maddesinin karar alınamadan yapılacak arama işlemini somut olgulara bağladığı ve kanuna aykırı olmadığı anlaşılmaktadır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin "Karar alınmadan yapılacak arama" başlıklı 8. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hâli;

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin "Karar alınmadan yapılacak arama" başlıklı 8. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hâli;

“a) Hakkında tutuklama kararı veya yakalama emri veya zorla getirme kararı bulunan kişi ile hakkında gıyabî tutuklama kararı verilen kaçak yakalandığında üstünde,

b) Hâkim kararı veya Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile veya kolluk tarafından doğrudan yakalanan kişinin, kendisine, başkalarına veya yakalama işlemini yapan kolluk görevlilerine zarar vermesini önlemek amacıyla yapılacak kaba üst aramasında,

c) Gözaltına alınan kişinin, nezarethaneye konmadan önce yapılan üst aramasında,

d) Herhangi bir sebeple hukuka uygun şekilde yakalandıktan sonra kolluk güçlerinin elinden kaçmakta olan kişilerin veya işlenmekte olan veya henüz işlenmiş olan veya pek az önce işlendiğini gösteren belirtilerin olduğu suçun failinin yakalanması amacıyla takibi sırasında girdikleri araç, bina ve eklentilerinde yakalanması amacıyla yapılacak aramalarda,

e) 1) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında, kaçak eşya, her türlü silâh, mühimmat, patlayıcı ve uyuşturucu maddelerin bulunduğu şüphe edilen her türlü kap, ambalaj veya taşımaya yarayan diğer araçlarda hemen yapılan aramalarda,

2) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17 nci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında gümrük salonları ve gümrük kapılarında kaçak eşya sakladığından kuşkulanılan kişilerin gümrük kontrolü amacıyla gümrük görevlilerince aranmasında;

3) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 18 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu gereğince belirlenen kapı ve yollardan başka yerlerden gümrük bölgesine girmek, çıkmak veya geçmek ve bu yerlerde rastlanacak kişi ve her nevi taşıma araçlarının yetkili memurlar tarafından durdurulmasında ve bu kişilerin eşya, yük ve üzerleri ile varsa taşıma araçlarının aranmasında,

f) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 24 üncü maddesindeki kanunun hükmü ve âmirin emrini yerine getirme, 25 inci maddesindeki meşru savunma ve zorunluluk hâli ve 26 ncı maddesindeki hakkın kullanılması ve diğer kanunların öngördüğü hukuka uygunluk sebepleri ve suçüstü hâlinde yapılan aramalarda, toplum için veya kişiler bakımından hayatî tehlikeyi ortadan kaldırmak amacıyla veya kapalı yerlerden gelen yardım çağrıları üzerine, konut, işyeri ve yerleşim yeri ile eklentilerine girmek için” şeklinde olup bu durumlarda arama kararı alınmasına gerek yoktur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

18.01.2015 tarihinde saat 16.17 sıralarında Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünü arayan ve ismini vermek istemeyen bir şahsın “Diyarbakırlı ..., ...plakalı arabasıyla Sincan’da Saray’a esrar getiriyor, kendisi de Sincan’da oturuyor, yanında ... ile ... isminde iki kişi daha var” şeklinde ihbarda bulunması üzerine yapılan çalışmalarda; ...plaka sayılı aracın sanık ... adına kayıtlı olduğunun ve adı geçenin 0 538 ... numaralı GSM hattını kullandığının tespit edildiği, ihbarda geçen diğer kişiler hakkında yapılan araştırmalarda sanıklar... ile ...’ın açık kimlik bilgilerinin belirlendiği, devam eden araştırmalarda sanık ...’in, 30.12.2014 tarihinde saat 23.42 sıralarında Diyarbakır’da bulunan ... Otele giriş yapıp 505 numaralı odada, sanık ...’ın ise aynı otele saat 23.45 sıralarında gelip 502 numaralı odada kaldıklarının belirlendiği, devam eden çalışmalarda sanık ...’ın, 15.01.2015 tarihinde de Gül Otel’de kaldığının anlaşıldığı, ...plaka sayılı aracın plaka tanıma sisteminden yapılan sorgulamasında değişik tarihlerde Ankara’dan Diyarbakır’a gidip kısa bir süre Diyarbakır’da kaldıktan sonra her defasında değişik güzergâhlar kullanarak Ankara’ya dönüş yaptığı ve uyuşturucu madde satışının yoğun olarak yapıldığı yerler civarlarında bulunduğunun tespit edildiği, devam eden çalışmalarda sanık ...’in Diyarbakır’da bulunan bağlantılarından temin ettiği uyuşturucu maddeleri sanıklar... ve ... ile birlikte Ankara’ya getirip uyuşturucu madde ticareti yapan diğer şahıslara sattıkları bilgisinin de edinilmesi üzerine, sanıklar ... ve...’in kullandıkları GSM hatları hakkında iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi ve mobil telefonun yerinin tespitinin yapılabilmesi kararlarının alındığı,

İletişimin tespiti tutanakları içeriğinde geçen görüşmelerden sanık ...’in uyuşturucu madde temini için Diyarbakır’a gittiği, burada ... vasıtasıyla ... ve İlamettin Yalçın ile görüştüğü, temin edilen uyuşturucu maddenin Ankara’ya nakledilebilmesi için sanık ...’a verildiği, adı geçenin yolcu otobüsü ile Ankara’ya geldiği, sanık ...’in, sanık ...’ı karşılaması için sanık ...’i Gölbaşı ilçesine yönlendirmek istediği, ancak sanık ...’de araç olmaması nedeniyle kendisinin buluşma noktasına gittiği, otobüsten inen sanık ...’ın bulunduğu yer ile ilgili sanık ...’e bilgi verdiği, adı geçenin de bildirilen yere ...plaka sayılı araç ile gittiğinin anlaşıldığı, kolluk görevlilerince yapılan çalışmalarda 25.01.2015 tarihinde Harikalar Diyarı önünde görülerek takip edilmeye başlanan söz konusu aracın Gazi Mustafa Kemal Caddesi üzerindeki Özburak Sitesi önünde durdurulduğu, Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hakimliğinin önleme araması kararına istinaden araçta yapılan aramada, aracın sol arka yolcu koltuğu üzerinde bulunan valizin içerisinde suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda;

Suç konusu uyuşturucu maddelerin içerisinde ele geçirildiği valizde gerçekleştirilecek arama işlemi için, CMK'nın 116 ve devamı maddeleri uyarınca hâkimden karar veya Cumhuriyet savcısından yazılı emir alınması ya da PVSK'nın 9. maddesi gereğince usulüne uygun olarak alınmış bir önleme araması kararının gerekli olduğu, ancak dosya kapsamında bu tür bir adli arama kararı ya da yazılı arama emri bulunmadığı gibi olay tutanağında geçen ve valizde yapılan arama işlemine dayanak oluşturan Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 19.01.2015 tarihli ve 163 değişik iş sayılı önleme araması kararının dosya içerisinde yer almadığı, böyle bir karar ya da emir olmaksızın yapılan arama işlemi sonucunda ele geçirilen uyuşturucu maddenin suçun konusu ve delili olamayacağı, buna bağlı olarak suç konusu uyuşturucu maddelerin hukuka aykırı olarak elde edilen delil niteliğinde olması hâlinde Anayasanın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca bu maddenin hükme esas alınamayacağı da dikkate alındığında; suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği valizde arama yapılmasına olanak sağlayan bir adli arama kararı veya yazılı arama emri bulunup bulunmadığının araştırılması, Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 19.01.2015 tarihli ve 163 değişik iş sayılı önleme araması kararının arama işleminin yapıldığı yer ve tarihi kapsayıp kapsamadığının belirlenebilmesi için denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içerisine getirtilmesi, suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği araç üzerinde önleme araması kararı uyarınca arama işlemi yapılıp yapılamayacağının tartışılması, sonucuna göre suç konusu uyuşturucu maddenin hukuka uygun şekilde elde edilip edilmediği değerlendirilerek, sanıkların hukuki durumlarının yeniden belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile KABULÜNE,

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 07.06.2016 tarihli ve 1512-3494 sayılı bozma kararının ikinci paragrafının, üçüncü paragrafta yer alan ve "karşısında" ibaresinden sonra gelen "sanığı ve niteliği belli olan bir suçun işlendiği konusunda şüphe oluşmuştur. CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde 'adlî arama kararı' alınmadan, sanıkların üzerinde ve içinde bulunduğu aracın içerisinde arama yapılması hukuka aykırıdır. Bu aramalar sonucu bulunan uyuşturucu madde ise hem 'suçun maddî konusu' hem de 'suçun delili' olup hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden hükme esas alınamaz." ibaresi ile dördüncü paragrafta yer alan "açıklanan nedenlere göre" şeklindeki ibarelerin ilamdan ÇIKARILMASINA, dördüncü paragrafta yer alan "örneğinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ya da olay tutanağında arama işlemine dayanak teşkil ettiği belirtilen Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 19.01.2015 tarihli ve 163 değişik iş sayılı önleme araması kararının dosya içerisine" şeklindeki cümlenin EKLENMESİNE, diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.06.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2545, Karar No: 2011/2195, Tarih: 12.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2545 E.  ,  2011/2195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81, 29, 62. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.06.2010 gün ve 198/204 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK. gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kasten öldürme suçundan kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden, re’sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 12.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14687, Karar No: 2018/4065, Tarih: 28.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14687 E.  ,  2018/4065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre, taraflar dava veya cevap dilekçelerinde (HMK m.119/1-e-f, HMK m.129/1-e-f) iddiasının ve savunmasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini ve iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğini göstermek zorundadır.

Davacı kadın dava dilekçesinde tanık deliline dayanmamıştır. Dilekçelerin karşılıklı olarak verilmesi aşamasında dayanılmayan delilin ön inceleme duruşmasında ibrazı için tarafa mehil verilemez. Süre verilse dahi bildirilen delil de dikkate alınamaz. O halde, mahkemece davacı kadına ön inceleme duruşmasında delillerini bildirmesi için mehil verilmesi ve bildirilen tanıkların dinlenerek beyanlarının hükme esas alınıp, davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/5647, Karar No: 2021/5887, Tarih: 25.11.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/5647 E.  ,  2021/5887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık ve muhtelif suçlardan Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2018 tarihli ve 2018/166 değişik iş sayılı içtima kararı ile 33 ay 10 gün hapis cezasına ve Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/07/2018 tarihli ve 2018/293 değişik iş sayılı içtima kararı ile 1 yıl 10 ay hapis cezasına hükümlü ... hakkında Burdur Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 07/08/2018 tarihli ve 2018/2543-4619 sayılı ile 07/08/2018 tarihli ve 2018/1906-1907-1908-1909-1910-1911 sayılı müddetnamelere hükümlü tarafından yapılan itiraz üzerine mahkemenin yetkisizlik ve görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine ilişkin Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2018 tarihli ve 2018/180 Değişik iş sayılı Kararına yönelik Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair merci Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 15/11/2018 tarihli ve 2018/1214 değişik iş sayılı kararını müteakip, dosyanın tekrar ele alınması akabinde hükümlünün anılan müddetnameye itirazının reddine ilişkin Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/180 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, hükümlünün Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2018 tarihli ve 2018/166 değişik iş sayılı içtima kararına istinaden Burdur Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 07/08/2018 tarihli ve 2018/1906-1907-1908-1909-1910-1911 sayılı müddetnameye karşı yaptığı itiraz hakkında herhangi bir karar verilmemiş ise de, söz konusu itirazın yetkili ve görevli Mahkeme tarafından değerlendirilebileceği gözetilerek yapılan incelemede;

1)Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 15/11/2018 tarihli ve 2018/1214 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/12334 esas, 2018/9189 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, her ne kadar söz konusu müddetname Burdur Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenmiş ise de, hükümlünün talebinin müddetnameye itiraz niteliğinde olması karşısında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98/1. maddesinde yer alan, "Mahkûmiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama olursa, cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceği ileri sürülür ya da sonradan yürürlüğe giren kanun, hükümlünün lehinde olursa, duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi için hükmü veren mahkemeden karar istenir." şeklindeki düzenleme uyarınca, hükümlü hakkında tanzim edilen müddetname ile tespit edilmiş olan infaza konu hapis cezalarına karşı yapılan itiraz hakkında karar verme görev ve yetkisinin içtima kararını veren Bursa 3.Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

2)Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/180 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 15/11/2018 tarihli ve 2018/1214 değişik iş sayılı kararı ile görevsizlik kararı kaldırılan Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyayı tekrar ele alarak 20/11/2018 tarihli ve 2018/180 değişik iş sayılı kararıyla hükümlünün itirazının reddine karar verdiği, bahse konu müddetnameye itirazın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1. maddesi uyarınca içtima kararını veren mahkemece incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 09/04/2021 gün ve 94660652-105-15-2324-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Burdur Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15/11/2018 tarihli ve 2018/1214 Değişik iş ile Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20/11/2018 tarihli ve 2018/180 Değişik iş sayılı Kararların CMK'nin 309. maddesi uyarınca ayrı ayrı BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 25/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/89, Karar No: 2007/15621, Tarih: 13.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/89 E.  ,  2007/15621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :18.9.2006
Yargıtay — Esas No: 2022/11571, Karar No: 2023/2575, Tarih: 23.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11571 E.  ,  2023/2575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1537 E., 2022/1591 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Giresun Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/228 E., 2022/397 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin son 2-3 aydan beri ortak konuta gelmediğini, başka kadınlarla kendisini aldattığını duyduğunu, doğuma giderken çantasındaki bankamatik kartını aldığını, bu kart üzerinden kredi çekerek kendisini borçlandırdığını, zorla cinsel birliktelik kurmak istemesi nedeni ile Mart 2021 tarihinde karakola şikayette bulunduğunu iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin kendisine verilmesine, çocuk için 500,00 TL, kendisi için 1.000,00 TL nafaka hükmedilmesine, 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminatı ile evlilik süresi içinde alınan aracın yarısının kendisine verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı karşı davalı kadın vekili süresinde verdiği cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; davacı karşı davalı kadının evlendikten sonra eşinin baskısı nedeni ile işinden ayrılmak zorunda kaldığını, davalı karşı davacı erkeğin tazminatını ve ziynet eşyalarını elinden aldığını, yükümlülüklerini yerine getirmediğini, annesinin evliliğe müdahale ettiğini, davalı karşı davacı erkeğin hakaret ve küfür ettiğini, ailesini arayıp müvekkilini şikayet ettiğini, ilgisiz olduğunu, eve geç gelmeye başladığını, telefonda gizli gizli konuştuğunu, duygusal, sosyal, ekonomik ve cinsel şiddette bulunduğunu iddia etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı karşı davacı erkek vekili süresinde verdiği cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı karşı davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacı karşı davalı kadının iddialarının ... olmadığını, davacı karşı davalı kadının annesine aşırı düşkün olduğunu, annesinin yönlendirmesi ile hareket ettiğini, davalı karşı davacı erkeğe ve ailesine karşı tepkili davrandığını, sözlü ve fiziksel hakaret ettiğini, şiddet uyguladığını, davalı karşı davacı erkeğin annesinin üzerine yürüdüğünü, cinsel ve kadınlık görevlerini yerine getirmediğini, mahrem hayatlarını başkalarına anlattığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davalı karşı davacı babaya verilmesine, faizi ile 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminatın davacı karşı davalı kadından alınarak davalı karşı davacı erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI