muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/373, Karar No: 2024/155, Tarih: 03.04.2024

CMK'nın 217. maddesinde;

"1) Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir.

(2) Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir." şeklindeki düzenlemeyle hâkimin ancak hukukun izin verdiği yöntemlerle elde edilen delilleri dikkate alabileceği hüküm altına alınmıştır.

Anılan Kanun'un 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde de, ortaya konulmak istenen delilin kanuna aykırı olarak elde edilmiş olması hâlinde reddolunacağı ifade edilerek hukuka uygun olarak elde edilmeyen delillerin ispat aracı olarak kabul edilmeyeceği ve hükme esas alınmayacağı açıklanmıştır. Kaldı ki aynı Kanun'un 230. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi de zorunludur.

Hukuka aykırı aramanın maddi ceza hukuku bakımından yaptırımı ise eylemin suç teşkil etmesidir. TCK'nın "Haksız arama" başlıklı 120. maddesinde hukuka aykırı olarak bir kimsenin üstünü veya eşyasını arayan kamu görevlisinin üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacağı öngörülmüştür. Konut ve iş yerleri bakımından hukuka aykırı aramalar ise TCK'nın 116 ve 119/1-e maddeleri kapsamında değerlendirilecektir.

Nihayet, aramadaki hukuka aykırılıklar gerek Devletin, gerekse arama kararını veren veya uygulayan kamu görevlilerinin tazminat sorumluluğunu gündeme getirebilecektir. Bu kapsamda CMK'nın 141/1. maddesinde aramanın amacıyla orantılı olmayacak biçimde ölçüsüz gerçekleştirilmesi durumunda kişilerin maddi ve manevi her türlü zararlarını Devletten isteyebilecekleri öngörülmüştür.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

09.07.2014 tarihinde Güzelyalı Mahallesi, İstasyon Caddesi üzerinde yer alan tütüncü dükkânında kaçak sigara satıldığına dair gelen ihbar üzerine, adı geçen iş yerine giden kolluk görevlilerinin kendilerini tanıttıktan sonra sanığa iş yerinde kaçak sigara satıp satmadığını sordukları, sanığın da kendisi için aldığını belirterek toplam 12 karton kaçak sigarayı rızaen kolluk görevlilerine teslim ettiği olayda;

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

09.07.2014 tarihinde Güzelyalı Mahallesi, İstasyon Caddesi üzerinde yer alan tütüncü dükkânında kaçak sigara satıldığına dair gelen ihbar üzerine, adı geçen iş yerine giden kolluk görevlilerinin kendilerini tanıttıktan sonra sanığa iş yerinde kaçak sigara satıp satmadığını sordukları, sanığın da kendisi için aldığını belirterek toplam 12 karton kaçak sigarayı rızaen kolluk görevlilerine teslim ettiği olayda;

Sanığın iş yerinde kaçak sigara sattığına ilişkin gelen ihbar üzerine mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri bulunmadığı, iş yerindeki suç delillerinin tespiti ve teslimine ilişkin rızanın hukuken geçerli olmadığının kabulünün gerektiği, bu nedenle usulüne uygun yazılı arama emri veya adli arama kararı bulunmaksızın iş yerinde yapılan arama sonucunda ele geçirilen kaçak sigaraların yasak delil niteliğinde olduğu ve CMK’nın 217. maddesine aykırı olan bu delilin de hükme esas alınamayacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu üyesi; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 18.01.2023 tarihli ve 9129-602 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 143-633 sayılı hükmünün, CMK'nın 116 ve 119. maddeleri uyarınca usulüne uygun verilmiş bir yazılı arama emri veya adli arama kararı bulunmadan ele geçirilen suça konu eşyanın, hukuka aykırı olarak elde edilen delil niteliğinde bulunduğu gözetilmeden söz konusu delile dayanılarak hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

##
Yargıtay — Esas No: 2014/24054, Karar No: 2015/10074, Tarih: 13.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24054 E.  ,  2015/10074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kişisel ilişki, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden; davalı kadın tarafından ise, nafakalar ve tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti davalı anneye bırakılan müşterek çocuk ... 2009 doğumludur. Mahkemece davacı baba ile müşterek çocuk arasında tesis edilen kişisel ilişki analık-babalık duygusunu tatmin etmekten uzak olup, yetersizdir. Müşterek çocuk ile davacı baba arasında kişisel ilişkiden beklenen amaca uygun şekilde kişisel ilişki tesisi gereklidir. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 4.paragrafın tamamen çıkarılmasına, yerine “müşterek çocuk ile davacı baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü sabah saat 10.00 ile Pazar günü akşam 17.00, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00 ile 3. günü sabah saat 10.00, sömestr tatilinin ilk Pazar sabahı saat 10.00 ile takip eden Pazar günü saat 17.00, Temmuz ayının 1. günü saat 10.00 ve 20. günü saat 10.00 arası, babalar gününde saat 10.00 ile 17.00 arası kişisel ilişki tesisine” cümlesinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün gösterilen sebeple düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.05.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/1373, Karar No: 2008/3337, Tarih: 18.06.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1373 E.  ,  2008/3337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın tam kusurlu çarparak hasara neden olduğunu, bu kaza nedeni ile araçta taşınan CD'lerden 224 tanesinin zarar gördüğünü, zarar gören CD'lerin bedeli olan 1.753.50 YTL ile 2.220 YTL araç kirası, 500 YTL çekici ve 250 YTL ekspertiz masrafı olmak üzere toplam 4.723.50 YTL'nın tahsili için başlatılan icra takibinin davalıların itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatı talep etmiştir. Davasını daha sonra ıslah ederek toplam 5.203.50 YTL'nın kaza tarihinden işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevabında, davacının ıslahla dava türünü değiştiremeyeceğini, buna muvafakatlarının olmadığını, 40 adet CD'nin zarar gördüğünü, kusurlarının olmadığının savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin 7.4.2005 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmiş, verilen karar Dairemizin 24.10.2005 gün ve 2005/9155-9989 sayılı ilamı ile davacı zararının belirlenmesi gerekliliği nedeni ile bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak, dosya kapsamına göre sübut bulan davanın kısmen kabulü ile 5.198.50 YTL tazminatın 30.4.2004 olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda araç mahrumiyetine(kiralanmasına) ilişkin alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

Davacı dava dilekçesinde aracın pert olduğunu ifade ederek araç mahrumiyeti (kiralama) bedelini talep etmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı aracının kaza sonucu hurdaya (pert) ayrıldığı sabittir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 90. maddesinde, trafik kazası sonucu oluşan maddi tazminatın biçimi ve kapsamı konusunda, Borçlar Kanunun haksız fiile ilişkin hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir. Borçlar Kanunun haksız fiile ilişkin 41 ve takip eden maddelerine göre, kişi mal varlığındaki eksilme nedeni ile uğradığı zararı isteyebileceği gibi araç mahrumiyeti (kiralama) bedelini de istemeyebilir.

Bu durumda, davacının aracı pert olduğuna göre, yeni bir araç satın alana kadar makul ve yeterli bir süre için araç mahrumiyeti (kira) bedelinin uzman bilirkişi aracılığıyla hesap ettirilmelidir. Mahkemece farklı bir değerlendirme ile iki ay gibi uzun bir süre için araç mahrumiyeti (kiralaması) tazminatına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir, 2 nolu bentde açıklanan nedenle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 14.00 YTL peşin harcın onama harcından mahsubuna ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 18.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3416, Karar No: 2020/4316, Tarih: 11.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/3416 E.  ,  2020/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Sağlık Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6823, Karar No: 2019/1210, Tarih: 11.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/6823 E.  ,  2019/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün tavzihine dair 30.03.2015 tarihli ek kararın temyiz edilmesi üzerine, temyiz talebinin reddine dair 10.03.2016 tarihli ek kararın süresi içinde davacı... ... Yönetim AŞ. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davalı ... İnş. Tur. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin 27/03/2015 havale tarihli tavzih dilekçesinde; tasarrufun iptali davasında mahkemece yapılan yargılama sonunda taşınmazlarla ilgili tasarrufun iptali davasının reddedildiği, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmediği, davacı lehine hükmedilen 21.193,23 TL vekalet ücretinin davalılardan tahsiline karar verildiği, aleyhlerine hükmedilen vekalet ücretinin de taşınmazlar yönünden dava reddedildiği için hatalı olduğunu belirterek, tavzihen lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesini ve kabul edilen kısım için davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin müvekkili haricindeki diğer davalılar yönünden hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Tavzih istemli dilekçe, davacı vekiline tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece, tavzih talebi, vekalet ücretine hükmedilmemesi/hatalı hükmedilmesi maddi hata kabul edilerek, davalı ... İnş. Tur. San. ve Tic. A.Ş. lehine vekalet ücreti takdir edilmiş, yine davalı ... İnş. Tur. San. ve Tic. A.Ş. ve diğer davalılar aleyhine hükmedilen vekalet ücretinden davalı ... İnş. Tur. San. ve Tic. ...nin sorumlu olmadığı yönündeki 30.03.2015 tarihli ek kararla, davalı ... İnş. Tur. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin tavzih istemi kabul edilmiş, hüküm davacı... ... Yönetim A.Ş. vekilince ek karara yönelik olarak temyiz edilmiş, mahkemece 10.03.2016 tarih ve 2005/114 E-2014/437 K sayılı karar ile; mahkemenin 30/10/2014 tarih, 2005/114 E- 2014/437 sayılı kararının davacı vekili tarafından 07/05/2015 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği, davacı vekiline gerekçeli karar 13/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği ve temyiz süresinin 31/03/2015 tarihinde sona erdiği, temyizin süresi içinde yapılmadığı anlaşıldığından HMK 432-426/F maddelerine göre temyiz talebinin reddine, ek kararın taraflara tebliğine karar verilmiş, iş bu ek karar 24.03.2016 tarihinde davacı... ... Yönetim A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece; 30.10.2014 tarihinde tasarrufun iptali davasının kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazlar yönünden davanın reddine, davalı ...Ş ile borçlu arasındaki yatın satışı ile ilgili olmak üzere ( Kütük no: 18237, bağlama limanı İzmir 1982, yeni sicil 3175 İzmir) yatın İstanbul 14. İcra Müdürlüğünün 2014/5873 sayılı takip dosyasından tasarrufun iptali ile bu tekne üzerinden haczin uygulanmasına, alacak defterine geçmemek üzere nakden tazmin ile yükümlü tutulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece; 30.10.2014 tarihinde tasarrufun iptali davasının kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazlar yönünden davanın reddine, davalı ...Ş ile borçlu arasındaki yatın satışı ile ilgili olmak üzere ( Kütük no: 18237, bağlama limanı İzmir 1982, yeni sicil 3175 İzmir) yatın İstanbul 14. İcra Müdürlüğünün 2014/5873 sayılı takip dosyasından tasarrufun iptali ile bu tekne üzerinden haczin uygulanmasına, alacak defterine geçmemek üzere nakden tazmin ile yükümlü tutulmasına karar verilmiştir.

Karar davalı ... İnş. Tur. San. ve Tic. A.Ş. vekiline 12.03.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, adı geçen davalı vekilince 27/03/2015 havale tarihli dilekçe ile vekalet ücreti yönünden hükmün tavzihi talep edilmiştir.

Davalı ... İnş. Tur. San. ve Tic. AŞ tarafından verilen tavzih dilekçesine istinaden hüküm tavzih edilerek adı geçen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş, aleyhine hükmedilen vekalet ücretinden de sorumlu olmadığı yönünde hüküm tesis edilmiş, iş bu ek karar davacı vekilince temyiz edilmiş, temyiz talebi mahkeme tarafından; tasarrufun iptali davası ile ilgili 30.10.2014 tarih ve 2005/114 E-2014/437 K sayılı kararın davacı vekiline 13.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve temyizin süresi içinde yapılmadığı gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek karar süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmün tavzihine dair ek kararın 20.05.2015 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği, davacı vekilince bu ek kararın icra marifeti ile 04.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği belirtilerek, 07.05.2015 tarihli temyiz dilekçesi ile hükmün esası ve tavzih ek kararı ile düzeltilen vekalet ücretleri yönünden temyiz edildiği, mahkemece hükmün esasının temyizi şeklinde kabul edilen ek kararın temyiz talebinin 10.03.2016 tarihli ek karar ile reddedildiği, bu ek kararın da süresi içerisinde davacı vekilince temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Kısmen kabulüne karar verilen davada, asıl karara karşı davacı vekilinin süresinde temyiz yoluna başvurmadığı, ek kararın temyizine ilişkin talepleri içerisinde ise, asıl karara yönelik temyiz istemlerinin de bulunduğu, mahkemece, temyiz isteminin süresinde olmadığı belirtilerek 10.03.2016 tarihli karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, kısmen kabulüne karar verilen asıl karara karşı davacı vekilinin süresinde temyiz yoluna başvurmadığı ve mahkemece temyiz isteminin bu nedenle reddine karar verildiği anlaşılmakla birlikte, süresinde temyiz edilen ek kararın tavzih ile düzeltilen vekalet ücretlerine yönelik temyiz taleplerini de kapsadığı görülmektedir. Bu nedenle davacı vekilinin bu yönden temyizinin kabulü ile ek kararın kaldırılmasına karar verildi.

Somut olayda, kısmen kabulüne karar verilen asıl karara karşı davacı vekilinin süresinde temyiz yoluna başvurmadığı ve mahkemece temyiz isteminin bu nedenle reddine karar verildiği anlaşılmakla birlikte, süresinde temyiz edilen ek kararın tavzih ile düzeltilen vekalet ücretlerine yönelik temyiz taleplerini de kapsadığı görülmektedir. Bu nedenle davacı vekilinin bu yönden temyizinin kabulü ile ek kararın kaldırılmasına karar verildi.

1-Davacı vekilinin süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı vekili tarafından süresinden sonra asıl kararın temyizi taleplerini içeren ek karara yönelik temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin tavzih talebinin kabulüne yönelik ek kararın temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;

HMK 305. maddesi; “(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.(2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” hükmünü öngörmektedir. HMK 306.maddesinde ise ise tavzih talebi ve usulünün ne olması gerektiği belirlenmiştir.

Somut olayda; mahkemece dava konusu taşınmazlar yönünden tasarrufun iptali davasının reddine, davalı ...Ş ile borçlu arasındaki yatın satışı ile ilgili olmak üzere yatın İstanbul 14. İcra Müdürlüğünün 2014/5873 sayılı takip dosyasından tasarrufun iptali ile bu tekne üzerinden haczin uygulanmasına, alacak defterine geçmemek üzere nakden tazmini ile yükümlü tutulmasına karar verilmiş, hakkındaki dava reddedilen davalı ... ...AŞ yönünden vekalet ücretine hükmedilmemiş, yine kabul edilen talep yönünden sorumlu olmadığı halde davalı ... ...AŞ.nin vekalet ücretinden sorumlu olduğu yönünde hüküm tesis edilmiştir. Davalı ... ...AŞ lehine vekalet ücreti hükmedilmesi ve adı geçen şirket aleyhine hükmedilen vekalet ücretinden sorumlu olmadığı yönünde hüküm fıkrasına ekleme yapılması suretiyle tavzih kararı verilmesi davacı aleyhine yeni bir durum olması sebebi ile HMK 305 ve 306/2 maddelerine aykırılık oluşturmuştur.

Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgulara göre mahkemece kısmen kabulüne karar verilen davada; davalı ... ...AŞ yönünden talep reddolduğundan lehine vekalet ücretleri takdir edilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmediği ve kabul edilen talep yönünden hükmedilen vekalet ücretinden davalı ... ...AŞ. sorumlu olmadığı halde sorumlu tutulduğu anlaşılmakla, bu hususların maddi hata olduğu kabul edilerek tavzih kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgulara göre mahkemece kısmen kabulüne karar verilen davada; davalı ... ...AŞ yönünden talep reddolduğundan lehine vekalet ücretleri takdir edilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmediği ve kabul edilen talep yönünden hükmedilen vekalet ücretinden davalı ... ...AŞ. sorumlu olmadığı halde sorumlu tutulduğu anlaşılmakla, bu hususların maddi hata olduğu kabul edilerek tavzih kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı... ... Yönetim A.Ş. vekilinin asıl kararın temyizine yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı... ... Yönetim A.Ş. vekilinin tavzih kararının temyizinin reddine ilişkin ek kararın KALDIRILMASINA, tavzih kararına karşı temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin 30.03.2015 tarihli ek kararının BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 11/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18152, Karar No: 2008/14535, Tarih: 04.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/18152 E.  ,  2008/14535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün boşanma davası ve vekalet ücreti yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden ... geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Usulüne uygun olarak dava veya karşı dava şeklinde harcı yatırılarak açılmış ziynet eşyasının iadesi isteği bulunmadığı halde; "davalının ziynet eşya isteğinin reddine" şeklinde hüküm kurulması doğru değilse de; davalının temyizi bulunmadığından bozma sebebi sayılmayarak yanlışlığa işaret olunmakla yetinilmiştir.

2-Hükmün temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılan incelemesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* terk hukuki nedenine dayalı bir dava bulunmadığı gibi eşya iadesi hakkında usulüne uygun bir dava olmadığından, buna yönelik vekalet ücreti de sözkonusu olamaycağına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın 2 nolu bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 04.11.2008 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* ziynet eşyası konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;