muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/661, Karar No: 2024/2648, Tarih: 21.03.2024

Kabule göre de;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi gereğince hapis cezası yanında hükmolunan 450,00 Türk lirası adlî para cezası üzerinden, 5237 sayılı Kanunu'nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 375,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi sonrası, tayin olunan 375,00 Türk lirası adlî para cezasının hataen 275 gün olarak kabulü ile, anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmesi sonucunda, 5.500,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde, İsabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun (5252 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası;

“(2) Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, (…)4 alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır. Bu fıkra hükümleri, nispî nitelikteki adli para cezaları hakkında uygulanmaz.”

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) geçici 1 inci maddesi;

''...26.9.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki diğer kanunlarda yer alan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, hükümlüler bir gün yüz Türk Lirası hesabı ile hapsedilirler.''

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

3. İnceleme konusu hükümde, suç tarihinin 06.05.2005 olduğu ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında öngörülen temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 450,00 TL adli para cezası olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılacak indirim ile 375,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, 375,00 TL adli para cezasının 275 gün adli para cezası olarak kabulü ile günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilerek 5.500,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hükümden, "Sanığa verilen 275 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2.maddesi gereğince sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak günlüğü taktiren 20TL ile hesap edilerek (20X275=5.500TL) 5.500 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," şeklinde düzenlenen üçüncü paragrafının çıkarılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3948, Karar No: 2024/1547, Tarih: 14.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/3948 E.  ,  2024/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/1188 E., 2021/2068 K.

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 16.01.2018 (birleşen dava), 07.01.2015 (asıl dava)

BİRLEŞEN SAMSUN 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

SAYISI : 2018/86 E., 2021/432 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddine

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda davanın reddine dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve asıl davada davalı ..... Eğitim Kurumlar Ltd Şti vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl dosyada davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline KOBİ paket sigorta poliçesi ile sigortalı olan iş yerinde, davalının dersliğinden geçen kalorifer tesisatının su sızdırması nedeniyle zarar meydana geldiğini, zarar bedeli olarak sigortalıya 11.773,50 TL ödendiğini belirterek ödenen bu bedelin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Birleşen dosyada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline sigortalı bulunan işyerinde 24.08.2013 tarihinde davalının dersliğinden geçen kalorifer tesisatının patlaması sonucunda meydana gelen su kaçağı nedeniyle sızan suyun sigortalı iş yerinde hasar meydana getirdiğini, davalı ...'in kat maliki olduğunu, hasar sebebiyle 09.10.2013 tarihinde 11.773,50 TL hasar bedeli ödendiğini belirterek 11,773,50 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde, kalorifer tesisatının patladığı iddia edilen taşınmazda müvekkilinin kiracı olduğunu, dava dilekçesinde belirtildiği üzere taşınmazda birden patlama meydana geldiğini bu hususta müvekkiline önlem alması için malik tarafından bildirim yapılmadığını, olayın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurlu olmadığını, malikin sorumlu olduğunu, görevli mahkemelerin Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde, kalorifer tesisatının patladığı iddia edilen taşınmazda müvekkilinin kiracı olduğunu, dava dilekçesinde belirtildiği üzere taşınmazda birden patlama meydana geldiğini bu hususta müvekkiline önlem alması için malik tarafından bildirim yapılmadığını, olayın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurlu olmadığını, malikin sorumlu olduğunu, görevli mahkemelerin Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde, taleplerin zamanaşımına uğradığını, aynı talep ile ilgili olarak kiracı Uğur Dershanesine karşı Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2015/18 Esas, 2015/1394 Karar sayılı dosyasında davanın reddine karar verildiğini, dosyanın Yargıtay incelemesinde olduğunu ve kesinleşmediğini, sonucunun bekletici mesele yapılmasını talep ettiklerini, yine Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2017/1054 Esas, 2017/1547 Karar sayılı dosyasında kat malikine karşı dava açıldığını ve davanın husumet yokluğundan reddine karar verildiğini, kararın kesinleşmediğini, sonucunun bekletici mesele yapılmasını talep ettiklerini, malikin kusursuz sorumluluğuna gidilemeyeceğini, davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesini, TBK'nın 318. maddesi gereğince kiracı Uğur Dershanesinin taşınmazda oluşan arızayı müvekkiline bildirmediğini, TBK 69. maddesine göre müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın zaman aşımı sebebiyle ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir .

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.12.2015 tarihli ve 2015/18 Esas, 2015/1394 Karar sayılı kararı ile; oluşan zararda kiracı konumunda bulunan davalının kusurunun olmadığı, tesisatın bakım, kontrol ve onarımının yapılmasının malike ait olduğu, davalı kiracının kusursuz sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17.Hukuk Dairesinin 07.07.2020 tarih ve 2019/4892 Esas, 2020/4468 Karar sayılı ilamında;

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17.Hukuk Dairesinin 07.07.2020 tarih ve 2019/4892 Esas, 2020/4468 Karar sayılı ilamında;

"Mahkemece hükme esas alınan 01.12.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, davacının sigortalısının iş yerinde meydana gelen hasarın nedeni olarak, "davalı ...'nin dersliğinden geçen kalorifer tesisatının patlaması sonucunda meydana gelen su kaçağı nedeniyle sızan suyun binanın 2. ve 3. katlarından sızarak, sigortalı işyerinin alçıpan asma tavanı üzerinde yer alan klima ve spot aralarından sigortalı işyerine sızması" gösterilmiştir. Anılan bilirkişi raporunda derslik içerisinde yer alan kalorifer tesisatının patlamasına neden olan aksaklığın, yapımından ve esaslı bakım gibi bina malikinin sorumluluğu olan (T.B.K. 69. mad.) tesisattan mı yoksa davalı dersanenin rutin bakım yaptırma kapsamına giren ihmalden mi kaynaklandığı TBK. 299 ve devamı maddelerine göre açık ve anlaşılır bir biçimde belirlenmemiş, yalnızca kat içerisinde bulunan tesisatın patlaması sonucu olayın meydana geldiği anlatılmıştır. Meydana gelen zararlardan davalının sorumluluğunun bulunup bulunmadığının tespiti açısından bu hususun açıkça değerlendirilmesi gerekmektedir. Hal böyleyken mahkemece, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir. " gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava halefiyet ilkesine dayalı açılmış olduğundan davacının öncelikle sigorta poliçesi kapsamında zarar bedelini ödediğini ve dava dışı sigortalının haklarına halef olduğunu ispatlaması gerektiğini, dosyaya zararın ödendiğine ilişkin ödeme belgesi sunulmadığı, yine dava dışı sigortalıdan alınmış ibraname de sunulmadığı, dava dilekçesi ekinde sunulan ödeme listelerinin davacı ... şirketi tarafından tek yanlı hazırlanan listeler olduğu ve kesin şekilde ödeme hususunu ispatlamaya elverişli olmadığı, birleşen dosyada da dava dilekçesi ekinde ödeme belgesi/makbuzu bulunmadığı, bozma ilamı öncesi ve birleşen Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/86 Esas sayılı dosyasından davacı vekiline sunulmayan delilleri sunmak üzere kesin süre verildiği, kesin sürenin sonuçlarının ihtar edildiği, davacının zarar bedelini ödediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve asıl davada davalı ..... Eğitim Kurumlar Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve asıl davada davalı ..... Eğitim Kurumlar Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesi ekinde tüm hasar dosyası ile birlikte ödeme bilgileri ve ihbar föyünün sunulduğu, zarara ilişkin davacı şirket tarafından ödeme yapıldığının aşikar olduğu, birleşen dosyada ön inceleme yapılmış ise de Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/1188 esas sayılı işbu dava dosyasında ön inceleme duruşması yapılmadığını, delilleri bildirmek için taraflarına süre verilmediğini, birleşen dosyada dava dilekçesi ekinde sigortalının başvuru dilekçesinde iban numarasının ve banka bilgilerinin mevcut olduğu, davacının belirtilen iban numarasına ödeme yaptığı, mahkemece bu hususun araştırılmadığı, ödeme dekontunun sunulduğuna dair taraflarına kesin süre verilmediğini, bozma ilamı sonrası keşif dahi yapılmadan rapor alındığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Asıl davada davalı ..... Eğitim Kurumlar Ltd Şti vekili temyiz dilekçesinde; iki ayrı dava bulunmakta olup asıl ve birleşen dava yönünden davalılar aleyhine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; işyeri sigorta poliçesi nedeniyle dava dışı sigortalıya ödeme yapan davacı sigortacının ödediği bedelin rücuen tazmini talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1472 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı 6100 sayılı Kanun'un 119 ve 120 nci maddeleri gereğince davacının davaya konu vakıalara ilişkin delillerini sunmak zorunda olması, dosya içerisinde dava dışı sigortalısına ödeme yaptığına ilişkin dekont ya da imza içerir belge bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin tüm, davalı ..... Eğitim Kurumları Ltd Şti vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Asıl ve birleşen davalar ayrı dava olup vekalet ücretine karar verilirken davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek vekalet ücreti verilmiş olması bozmayı gerektirir. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı ..... Eğitim Kurumları Ltd Şti vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, davalı ..... Eğitim Kurumları Ltd Şti vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, mahkeme kararının hüküm fıkrasının 6 nolu bendinin çıkarılarak aynı bendin yerine gelmek üzere "Davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümleri gereğince hesaplanan 1.740.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarakher biri için ayrı ayrı davalılara verilmesine " ibaresinin yazılması suretiyle kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12809, Karar No: 2015/8521, Tarih: 06.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12809 E.  ,  2015/8521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2014/25-2014/445

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.01.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 28.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 06.10.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan davalı vekili Av. T.. U.. geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklaması dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.10. 2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4251, Karar No: 2020/4206, Tarih: 21.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/4251 E.  ,  2020/4206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 04.02.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18611, Karar No: 2014/10400, Tarih: 29.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18611 E.  ,  2014/10400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 53/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın saat 13:45 sıralarında tek yönlü cadde üzerinde geri manevra yaptığı sırada yolun karşısına geçişini tamamlamak üzere olan yaya ...’e çarparak hayat fonksiyonlarını 3. derecede etkileyen kemik kırığı(sağ ayak bileği trimaller kırık) oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda TCK’nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklaırna hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (2.) bendinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9376, Karar No: 2015/8520, Tarih: 06.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/9376 E.  ,  2015/8520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ünye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2013/276-2014/32

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.07.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı M.. K.. tarafından istenilmekle tayin olunan 06.10.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı M.. K.. ile karşı taraftan davacı vekili Av. A.. P.. ile davalı İ.. K.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece uyulan Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı M.. K..'den alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15526, Karar No: 2012/14097, Tarih: 06.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/15526 E.  ,  2012/14097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :784-328

Dava, aidiyetin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, baba adı ve doğum tarihi farklı olarak belirtilen ve farklı sicil numarasında geçen çalışmaların kendisine ait olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece, aidiyetin tespitine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, davacı... ve ... oğlu, 15.06.1941 Palu/... köyü doğumlu ...'ın, 1135.... sicil numarasında geçen çalışmanın kendisine ait olduğunun tespitini talep ettiği, belirtilen sicil numarasında baba adının ..., doğum tarihinin 01.07.1941, doğum yerinin ise, ... olarak belirtildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yapılan araştırma neticesinde; ... köyünün eski isminin ... olduğu ve nüfus kayıtlarında ... oğlu 01.07.1941 doğumlu ... adlı şahsın kaydına rastlanmadığı görülmektedir.

Bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ve aidiyete ilişkin davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan, özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur.

Mahkemece, davacı ile, aynı dönemde birlikte çalıştığı işveren ve Kurum kayıtları esas alınarak belirlenecek ve çalışmanın kime ait olduğunu bilebilecek durumda bulunan çalışma arkadaşları, müdür, şef gibi kişiler tanık sıfatıyla dinlenip tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle, çekişme konusu hizmetlerin, gerçekte kime ait olduğu hiçbir şüphe ve tereddüde yer bırakmayacak biçimde belirlendikten sonra, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.