muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1335, Karar No: 2012/7789, Tarih: 18.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1335 E.  ,  2012/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAĞDURLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası, TCK.nun 86/2, 86/3-e, 21/2, 62/1 maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve sanık müdafiinin suçun vasfına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine vesaireye, Cumhuriyet Savcısının suçun vasfına, CMK'nun 226 maddesine aykırı davranıldığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanığın, mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs etmesi suçunda kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanığın mağdur ...'ye karşı eylemi nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, mağdur ...'ı bıçakla yaralaması olayı sırasında, olaya engel olmaya çalışan, mağdur ...'yi, sağ diz iç yüzde 3 cm, dış yüzde 1 cm

.../...

s-2-

yüzeysel olarak kesici alet ile doğrudan hedef alarak, basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı olayda, doğrudan kast nedeniyle kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerekirken vasıfta hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazının bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/2592, Karar No: 2015/10250, Tarih: 07.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2592 E.  ,  2015/10250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2012/321-2013/398

Dosyanın incelemesinde;

1-Davalı, A.. S.. A.Ş. ye gerekçeli karar’ın tebliğ edildiği yazılı 04.11.2013 tarihli tebligat evrakında adı geçen davalı imzasının bulunmadığı, 4000692391871 barkod numaralı tebligatın PTT İnternet adresinden sorgusundan, her ne kadar “alıcıya bizzat teslim edildi” bilgisi olsa da 7201 sayılı Tebligat Kanununa göre ilgiliye yeniden gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmelidir.

2-Davalılar, S.. Y.. ve Ü.. Y..’ın temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de, temyiz harcının yatırıldığına ilişkin bir makbuza rastlanmamıştır.

3-Davalı, A.. A.. nin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de, temyiz harcının 3.842,42-TL yerine 3.818,13-TL eksiğiyle 24.30-TL yatırılmıştır.

21.05.1985 gün ve 1984/5 esas,1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nun 434/3. (yeni 6100 sayılı HMK.’nun 344. maddesi) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı A.. S.. A.Ş. ye gerekçeli kararın tebliği, diğer davalıların harç yatırılmış ise makbuzu dosyaya konulmak, aksi takdirde belirtilen işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15968, Karar No: 2016/3464, Tarih: 17.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/15968 E.  ,  2016/3464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 11/06/2014 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 17/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki belgeler incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9132, Karar No: 2016/3243, Tarih: 08.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/9132 E.  ,  2016/3243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı şirkete ait Hastanede murisleri ...'in, uzun yıllar boyunca periyodik kontrollerinin yapıldığı bir sırada murislerine pankreas kanseri teşhisi konulduğunu, davalılardan Prof. Dr. ... aracılığı ile 29.12.2009 tarihinde Whipple amaliyeatı yapılmasına karar verildiği ve tedavisinin üstlenildiğini, işlemin dördüncü günden itibaren murislerinin fenalaşmaya başladığını, davalıların gereken ilgi ve ihtimamı göstermediklerini, özellikle 72 yaşındaki hastanın ameliyat sonrası izlenmesi için monitörize edilmemesi, yüksek ateş ve potasyum değerinin düşüklüğünün gözetilmemesi nedeniyle 10.1.2010 günü kalp krizi geçirmesi üzerine yoğun bakıma alındığı, hastane enfeksiyonuna maruz kalması ve nihayetinde davalıların kusurlu ve özensiz davranışları ile murislerinin 11.2.2010 tarihinde ölümüne sebebiyet vermeleri ve ölümü meydana getiren birleşen şartları hazırlamaları sonucu ölümün meydana geldiğini belirterek toplam 60.000,00.-TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı doktor, pankreas kanseri cerrahisinin %20'lere varan mortalitesi olan ve cerrahi tedavi yapılamadığında ortalama 6 ay gibi kısa yaşam beklentisi olan bir hastalık olduğunu, buna rağmen hastanın ameliyat sonrası döneminde cerrahi alanda ve sonrasındaki bakım ve tedavisi sırasında da hiçbir komplikasyon gelişmediğini, doktor olarak herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı şirket (Hastane) ise, davacıların murisine sunulan sağlık hizmetinin modern tıbbın gereklerine uygun ve eksiksiz yapıldığını, ailesinin de onayı ile tüm risklerin bilinerek ameliyat edildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu raporu esas alınarak davanın kısmen kabulü ile davacı muris in eşi için 10.000,00.-TL, davacı muris 2 çocuğu için ayrı ayrı 4.000,00.-TL olmak üzere toplam 18.000,00.-TL manevi tazminatın, yasal fazi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline , fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar murislerinin, davalı doktorun özensizliği ve özellikle ameliyat sonrası takibinin yöntemince yapılmamasının kalp krizine yol açtığı, devamında da hastane enfeksiyonuna maruz kaldığı ve nihayetinde ölümüne neden olduğu, bu durumdan davalı hastanenin de sorumlu olduğunu ileri sürerek manevi zararının tazmini istemi ile eldeki davayı açmışlardır.

1-Davacılar murislerinin, davalı doktorun özensizliği ve özellikle ameliyat sonrası takibinin yöntemince yapılmamasının kalp krizine yol açtığı, devamında da hastane enfeksiyonuna maruz kaldığı ve nihayetinde ölümüne neden olduğu, bu durumdan davalı hastanenin de sorumlu olduğunu ileri sürerek manevi zararının tazmini istemi ile eldeki davayı açmışlardır.

Dava bu hali ile doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. (1086 sayılı HUMK. 76. md.; 6100 sayılı HMK. 33. md.). Dava, davalı doktorların vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır (B.K. 386, 390 md). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır (B.K. 390/II). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur (B.K. 321/1 md). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir(Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçektende mesleki bir işgören doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Adli Tıp Kurumu 1.İhtisas Kurulu'ndan alınan 13.3.2013 tarihli raporda sonuç olarak; “Kişinin 25.12.2009 tarihinde Acıbadem Hastanesinde yatırıldıktan sonra şikayetlerine yönelik yapılan tetkiklerin ve kişiye konulan tanının uygun olduğu kişiden istenen preop tetkiklerin uygun olduğu ve yapılan Whipple ameliyatının uygun olduğu, ancak kişinin daha önce adrenalleriyle ilgili ameliyatı yapılmadıysa panhipupitiuturazimdeki hakim elektrolit bozukluğunun hiponatremi olduğu hipopatasemi beklenmeyeceği dolayısıyla potasyum düşüklüğünün tedavisinin de Astonin H (6-flutrokortizon) kullanılma endikasyonunun olmadığı, bu cihetle ameliyattan sonra ortaya çıkan hipopotasemi de böbrekten potasyumu atıcı olan bu ilacın kesilerek potasyum replasmanı yapılması (sadece 2 gün yapılmış) gerektiği ve bunun yapılmadığı, hastada 10.02.2009 tarihinde aritmi ve arrestin ortaya çıkmasında potasyum eksikliğinin de katkısı bulunabileceği dikkate alındığında; Kişiye pre-op endokrinoloji konsültasyonunda astonin-H'ın devamının önerilmesinin eksiklik olduğu, Kişinin post op K değerinin düzeltilmemesi ve kişiye post op endokrin konsültasyonu istenmemesinin eksiklik olduğu ancak kişinin resüsitasyon sonrası yoğun bakımda yattığı ve tedavi sonrası şuurunun açılıp servise çıkarıldığı, ayrıca kişinin kendisinde hipertansiyon diyabetes mellitus hipofiz yetersizliği, hiperlipidemi ve hiponetremi hastalıkları ve pankreas başı kanseri nedeniyle whipple ameliyatı geçirmiş olduğu dikkate alındığında; bu eksikliğin ölüme katkısının ne düzeyde olduğunun bilinemediği oy birliği ile mütalaa olunmuştur.” Mahkemece, bu rapor hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Oysa ki, Adli Tıp Kurumu raporunda davacıların murislerinin ölüm nedeni tam olarak belirlenemediği gibi, davalı doktor tarafından yapılan whipple ameliyatının yöntemine uygun olarak yapıldığı belirtildiği halde, ameliyat sonrası yapılan uygulamaların tıp kurallarına uygun olup olmadığı ve kişinin ölümünün davalı doktorun uygulamaları nedeniyle meydana gelip gelmediği hususlarında bir irdeleme yapılmadığı gibi, bu rapor ayrıntılı bilgi vermekten uzaktır ve soyut ifadeler içermektedir. Hâl böyle olunca salt Adli Tıp Kurumu 1.İhtisas Kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, üniversitelerin ana bilim dallarından seçilecek uzmanlardan oluşacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalıların açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle ve raporlarla birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hâsıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 307,50 TL harcın davalı-...'e, 508,00 TL harcın davalı-Acıbadem Sağlık Hizm. A.Ş.'ne iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6342, Karar No: 2017/13229, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6342 E.  ,  2017/13229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6322, Karar No: 2006/12359, Tarih: 22.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6322 E.  ,  2006/12359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı-davalı vekilince duruşmasız, davalı-davacı vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. ......gelmiş, davacı tarftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin siparişi üzerine 20.6.1998 tarih 84.000 USD; 15.6.1998 tarih 170.420 USD bedelli faturalara konu ham deriyi Türkiye'ye gönderdiklerini, mal bedelinin ödenmediğini, alacağın tahsili için yapılan icra takibine itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında davacıdan 8448 ve 8482 nolu sözleşmelere istinaden %90 oranında birinci kalite deri alımı için anlaştıklarını 6.8.1988 tarihinde teslim alınan 78.400 USD' lik birinci parti malın ayıplı çıkması üzerine ikinci partinin alınmayacağının davacının Türkiye acentesine bildirildiğini beyan ederek davanın reddini istemiş, karşı davası ile ayıplı mal bedeli, masraflar toplamı 79.204 USD ile 478.560.000 TL' nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davalının siparişi üzerine Türkiye'ye gelen ikinci parti mal üzerinde herhangi bir ayıp incelemesi yapılmadığı, davalının malı gümrükten çekmeyerek millileştirilmesine neden olduğu gerekçesiyle, ikinci parti malın 170.420 USD bedelinden sorumlu olduğu, karşı davada birinci parti malın ayıplı olması nedeniyle semenden tenzilat yapılarak 49.649 USD ve 470,56 YTL' nin karşı davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 6.8.1998 tarihinde teslim alınan 78.400 USD tutarlı birinci parti derinin ayıplı olduğunun, ancak davalı yanca kullanılmış olması sebebiyle iadesinin mümkün olmadığı gözetilerek semenden indirim yapılmasında, ikinci parti malda ayıp bulunduğu tespit edilmeden, malı gümrükten çekmeyen davalının malın millileştirilmesine neden olduğundan bedelinden sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacının ve davacı-karşı davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itiazlarının reddi gerekmiştir.

2- Asıl davada talep, 15.6.1998 tarih 170.420 USD ve 20.6.1998 tarih 84.000 USD' lik faturalara yöneliktir. Sözkonusu faturalara ilişkin malların Gümrüğe geldiği ve davalı yanca gümrükten çekilmemesi veya mahrecine iade edilmemesi nedeniyle millileştirildiği anlaşılmaktadır. Ne varki mahkemece 15.6.1998 tarihli fatura yönünden hüküm kurulduğu halde 20.6.1998 tarihli fatura için olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

3- Davacı alacağının yıllık %4 oranında faizi ile tahsilini talep etmiş olduğu halde mahkemece HUMK 74. maddesine aykırı olarak alacağın devlet bankalarınca uygulanan en yüksek faiz oranı ile tahsiline karar verilmesi isabetsizdir.

4- HUMK 388. maddesi hükmüne göre, hükümde taraflara tanınan hak ile yükümlülükler mümkünse birer sıra numarası altında, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı gözetilmesi gerekir.

Somut olayda asıl dava ve buna mukabil olarak açılan karşı dava bulunmaktadır.

Bu durumda mahkemece herbir davada tarafların hak ve yükümlülükleri (kabul ve red edilen yönler, harçlar, vekalet ücreti vs.) ayrı ayrı gösterilmelidir. Hüküm tesisinde anılan yasaya uyulmamış olması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) sayılı bendde açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2) sayılı bendde açıklanan nedenle davacı, (3) sayılı bendde açıklanan nedenle davalı, (4) sayılı bentte açıklanan nedenle taraflar yararına BOZULMASINA, davalı-karşı davacı vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunduğundan takdiren 500.00.-YTL. duruşma vekalet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.