muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/30203, Karar No: 2021/23157, Tarih: 30.09.2021

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, hakaret suçundan, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının düzeltilerek onanmasına dair, Dairemizin 25/02/2021 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 25/02/2021 tarih ve 2020/12893 esas, 2021/6766 karar sayılı ilamında, hakaret suçuna ilişkin verilen düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

... 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07/05/2015 tarih, 2015/20 esas, 2015/222 karar sayılı mahkumiyet hükmünü içeren dosya yeniden görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.

Ancak;

1- Sanık hakkında TCK’nın 125//4. madde ve fıkrasının uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak “425 gün adli para cezası” yerine “456 gün adli para cezası” neticeten de “7080.00 TL adli para cezası” yerine “7600.00 TL adli para cezasına” hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

2- 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

2- 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, bu nedenle HÜKMÜN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükümde adli para cezasının belirlendiği kısımlarda “456 gün adli para cezası” yerine “425 gün adli para cezası” “380 gün adli para cezası” yerine “354 gün adli para cezası” ve “7600.00 TL adli para cezası” yerine de “7080.00 TL adli para cezası” yazılması ve hüküm fıkrasından TCK'nın 52/4. maddesi gereği "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine" ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7126, Karar No: 2013/12164, Tarih: 10.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7126 E.  ,  2013/12164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir

Mahkemece, 81, 92 ve 444 parsel numaralı taşınmazlar hakkında açılan davanın el atma olmadığından reddine, 5, 160 ve 230 parsel numaralı taşınmazlar yönünden dava atiye terk edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına, 252, 254 ve 277 parsel numaralı taşınmazlar için açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazların dava tarihindeki bedelinin, tespit edilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalılar , ... ve ...'nın pay oranları hatalı hesaplandığından fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2040, Karar No: 2008/2145, Tarih: 04.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2040 E.  ,  2008/2145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Geri çevirme kararının 1. ve 4. maddesinde istenilen hususların tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır. Buna göre 2319 sayılı parselin ifraz olunduğu 5 sayılı kadastro parseline uygulanan Mart 1323 tarih 117 sıra numaralı tapu kaydı ile 2140 sayılı parselin ifraz olunduğu 801 sayılı kadastro parseline uygulanan Ekim 1930 tarih 18 sıra numaralı tapu kayıtlarının başlangıcından itibaren tüm tedavüllerinin, müdahil tarafın dayanağı olan tapu kaydının kök kaydı olan T.Evvel 1296 Y. tarih 11 sıra numaralı tapu kaydının gitti kaydı olan Mart 1948 tarih 457 sıra numaralı tapu kaydının ve tedavüllerinin eksiksiz olarak getirtilmesi, geri çevirme kararı gereklerinin tam olarak yerine getirilip getirilmediğinin mahkeme hâkimi tarafından bir daha geri çevirmeye sebebiyet vermeyecek şekilde kontrol edilmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8184, Karar No: 2013/10133, Tarih: 03.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8184 E.  ,  2013/10133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanmakta olup, daha önce açılan kısmi davanın temyiz incelemesinin Yüksek 3.Hukuk Dairesi tarafından yapılmış olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6329, Karar No: 2009/2286, Tarih: 17.04.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6329 E.  ,  2009/2286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Makine San.Tic.A.Ş. + Nor Skilt Trafikksikring Ortak Girişimi arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.10.2005 gün ve 2003/334-2005/467 sayılı hükmü bozan Dairemizin 20.06.2008 gün ve 2008/733-4122 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında tarafların HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 195,00 TL para cezası ile bakiye 3,40 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya, 195,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davacı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 17.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/203, Karar No: 2025/553, Tarih: 17.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/203 E.  ,  2025/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1361 E., 2024/218 K.

ŞİKAYETÇİ : ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1-... vekili Avukat ...

2- ... vekilleri Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/14 E., 2023/130 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; ... İcra Müdürlüğü'nün 2018/22008 esas sayılı icra dosyasından sıra cetveli düzenlendiğini ve sıra cetvelinde paraya çevrilen borçlu ...'a ait dört adet taşınmazın gösterildiğini, sıra cetvelinde yanılgıya düşüldüğünü, taşınmazların toplulaştırma ile oluşturulduğunu ve taşınmazda haciz ve satış isteme sürelerinin önceki parsellerin tamamı dikkate alınarak yapılması gerektiği ve bu hususta ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2021/288 esas sayılı dava dosyasında karar verildiğini belirterek ihale edilen ... ili Merkez ilçesi ... Köyü, 110 ada, 2 parsel ve 114 ada, 6 parsel taşınmazlara ilişkin sıra cetvelinin iptalini talep ettiği anlaşılmıştır.

II. CEVAP

Şikayet olunan İstanbul Varlık Şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle, toplulaştırma öncesi taşınmazların tamamında haciz ve satış istendiğini ve şikayetin reddini talep ettiği anlaşılmıştır.

Şikayet olunan Akbank vekili cevap dilekçesinde özetle, taşınmazlarda haczinin ve satış talebinin bulunduğunu belirterek şikayetin reddini talep ettiği anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Şikayet olunan İstanbul Varlık Şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle, toplulaştırma öncesi taşınmazların tamamında haciz ve satış istendiğini ve şikayetin reddini talep ettiği anlaşılmıştır.

Şikayet olunan Akbank vekili cevap dilekçesinde özetle, taşınmazlarda haczinin ve satış talebinin bulunduğunu belirterek şikayetin reddini talep ettiği anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... İcra Müdürlüğünün 2018/22008 (eski 2. İcra Müdürlüğü'nün 2017/3658) esas sayılı icra dosyasından 23/05/2018 tarihinde borçlu ... adına kayıtlı ... ili Merkez ilçesi, ... Köyü, 5 parsel taşınmazın satışının talep edildiği ve satış talebi tarihinde mevcut haczin borçlu ...'ın ... ili Merkez ilçesi, ... Köyü, 5 ve 9 parsel hissesinde 22/05/2017 tarihli ihtiyati haciz olduğu ve takibin 03/06/2017 tarihinde kesinleştiği, ancak alacaklının 9 parselin satışını talep etmediği, alacaklının daha sonra 08/06/2021 tarihinde ... ili Merkez ilçesi, ... Köyü, 112 ada, 2 parseldeki borçlu hissesine haciz koydurduğu ve taşınmazın satışını 23/03/2022 tarihinde talep ettiği, ... İcra Müdürlüğü'nün 2018/24839 (eski 2. İcra Müdürlüğü'nün 2017/8007) esas sayılı icra dosyasından 23/10/2018 tarihli satış talebinde ... ili Merkez ilçesi, ... Köyü, 9 parselin satışının talep edilmediğinden bu parseldeki 26/10/2017 tarihli haczin düştüğü ve alacaklının 13/01/2022 tarihinde ... ili Merkez ilçesi, ... Köyü, 110 ada, 2 parsel ve 114 ada, 6 parsel sayılı taşınmazlara yeniden haciz koydurduğu, bu hali ile haciz ve satış talebi tarihleri dikkate alındığında düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde;

a. Birleşen parseller yönünden metre karelerin ne kadar olduğu hususunun araştırılmadığını,

b. Müvekkili tarafın hakkında icra takibi yapılan diğer borçlu ...a ait 4 no'lu taşınmaz üzerine haciz konulmasının ve satış talebinde bulunulmasının toplulaştırma sonucu yeni oluşan taşınmaz yönünden de yeterli olacağını ve sıra cetveli hazırlanması sırasında bu tarihlerin esas alınması gerektiğini,

c. Sıra cetvelindeki diğer alacaklıların ...ın hisselerine de haciz koydurup satış talep etmeleri gerektiğini, birleşen parsellerde hak sahibi olan Recep Kanar yönünden alacaklıların hacizlerinin bulunmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sıra cetveline ilişkin şikayete ilişkindir.

c. Sıra cetvelindeki diğer alacaklıların ...ın hisselerine de haciz koydurup satış talep etmeleri gerektiğini, birleşen parsellerde hak sahibi olan Recep Kanar yönünden alacaklıların hacizlerinin bulunmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sıra cetveline ilişkin şikayete ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Şikayetçinin şikayet olunan sıra cetveline konu 5 ve 9 no'lu parseller için 22.05.2017 tarihli ihtiyati haczinin icrai hacze dönüşüp kesinleştiği 03.06.2017 tarihinde yasal süresi içerisinde yalnızca 5 no'lu parsel için 23.05.2018 tarihinde satış istediği ancak 9 no'lu parsel ile ilgili satış istemediği nazara alınarak İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirme ve tespitlerde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9834, Karar No: 2020/8288, Tarih: 10.12.2020

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2020/9834 E.  ,  2020/8288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili 08.10.2020 tarihli dilekçe ile karşı tarafla sulh olduklarını bildirdiklerinden itiraz hakem heyetince taraf vekillerinin vekaletnamesinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın itiraz hakem heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25763, Karar No: 2015/14159, Tarih: 18.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/25763 E.  ,  2015/14159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen kazalı dışındaki davacıların vekili Av... ile davaya davalı ...'in yanında Fer'i müdahil olarak katılan ... vekiline yöntemince gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı ... vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince kazalı dışındaki davacıların vekili Av.. .e yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9571, Karar No: 2025/193, Tarih: 14.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/9571 E.  ,  2025/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1423 E., 2024/1620 K.

DAVA TÜRÜ : Nafaka-Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/184 E., 2021/813 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince bozmaya uyularak verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı- davalı kadın vekili tarafından nafakaların ve tazminatların miktarı ve kişisel ilişki yönünden; davalı- davacı erkek vekili tarafından ise tedbir nafakasına yönelik asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, kişisel ilişkinin süresi, tazminatlar, nafakalar, velâyet, ortak konutun kadın yararına tahsisi yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı- davalı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğe kusur olarak yüklenen “sadakatsizlik” vakıasından sonra bir süre daha evliliğin devam ettiği bu nedenle kadın tarafından affedildiği en azından hoşgörü ile karşılandığı, affedilen ya da hoş görü ile karşılanan vakıalarının taraflara kusur olarak yüklenilmeyeceği; velayeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki düzenlemesi yapılmasının doğru olduğu, ancak düzenleme içinde “babalar gününde” yazılması gerekirken hataen “anneler günü” olarak yazıldığının, bu yanlışlığın mahallinde her zaman düzeltilebilir maddî hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı- davacı erkek vekilinin tüm, davacı- davalı kadın vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücü ile kişisel haklarına yapılan saldırının ağırlığına nazaran, kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (3) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı- davalı kadın yararına manevi tazminat miktarı yönünden BOZULMASINA,

2.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı- davacı erkek vekilinin tüm, davacı- davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ...'e iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.