muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14409, Karar No: 2012/2580, Tarih: 08.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14409 E.  ,  2012/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : GAİPLİK VE SATIŞ DOSYASINDAKİ

PARANIN HAZİNEYE İNTİKALİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, Çeşme Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1997/107 Esas, 1998/83 Karar sayılı ortaklığın giderilmesi davasında, 8 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından olan...'ün bulunamaması sebebi ile 3561 Sayılı Yasa uyarınca kayyım tayin edildiğini, satış dosyasından gerçekleştirilen ihale neticesinde ...'un payına isabet eden bedelin bankaya yatırıldığını, 10 yıllık kayyımla idare süresinin dolduğunu ileri sürerek, TMK'nın 588. maddesi gereğince...'ün gaipliğine ve Çeşme Satış Memurluğu'nun 1998/25 nolu satış dosyasından intikal eden taşınmaz satış bedelinin Hazine'ye intikaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, açılan davaya bir itirazının olmadığını bildirmiştir.

İhbar olunanlar, ortaklığın giderilmesi davasının ölü kişi aleyhine açılmış olması sebebi ile mutlak butlanla batıl olduğunu, yargılamanın yenilenmesi ve ihalenin feshi için dava açtıklarını, neticesinin beklenmesi gerektiğini ileri sürmüşlerdir.

Mahkemece, Gaipliğine karar verilmesi talep edilen...'ün 1984 tarihinde öldüğü gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1470, Karar No: 2019/3577, Tarih: 12.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/1470 E.  ,  2019/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetvelinin iptali istemine ilişkin dava sonucunda mahkemece şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın şikayet olunanlar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayet olunan ... Müh. Elk. Proje. Taah. vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan ... Müh. Elk. Proje Taah. ve San. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, yatırılması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç olunmasına yer olmadığına ve takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 12.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7640, Karar No: 2018/11956, Tarih: 02.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/7640 E.  ,  2018/11956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Babalık

KARAR

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 301.maddesinde; "Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet Savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir." hükümleri yer almaktadır.

Mahkeme kararı, Cumhuriyet Savcısına usulüne uygun tebliğ edilmemiştir. Cumhuriyet Savcısına yapılacak tebligatın usulü 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 43. ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 65. maddesinde gösterilmiştir. Buna göre “Cumhuriyet Savcılığına yapılacak tebligat tebliğ olunacak varaka aslının kendisine gösterilmesi suretiyle olur. Bu tebliğ bir mehile başlangıç olacaksa, Cumhuriyet Savcısı, gösterildiği günü varakanın aslına işaret ve imza eder.” Tebligatın gösterilen usule göre yapılması geçerlilik koşuludur. Bu bakımdan Cumhuriyet Savcısına gösterilen usulde tebligat yapılması zorunludur. Bu şekilde yapılmayan tebligat usulsüzdür. Bu sebeple mahkeme kararının Cumhuriyet Savcılığına “görüldü” için gönderilmesi, Cumhuriyet Savcısının kararın üzerine “görüldü” açıklamasını verdikten sonra adı, soyadı ve sicil numarasını yazıp görüldü tarihini yazması ve onun yönünden de temyiz süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17967, Karar No: 2013/22838, Tarih: 16.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/17967 E.  ,  2013/22838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

...) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %...’ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

...) Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan takyidatların hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

...) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde değişiklik yapan ve ....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın ....maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2017/7353, Karar No: 2020/7240, Tarih: 17.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/7353 E.  ,  2020/7240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK’nın 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar

2863 sayılı kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafii tarafından 05.03.2015 tarihli vekaletnameye istinaden sunulan eski hale getirme talepli dilekçesi üzerine verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın sanık müdafii yerine sanığa 22.06.2015 tarihinde tebliğ edilmiş olması karşısında sanık müdafii tarafından sunulan ek karara yönelik 02.07.2015 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen hüküm, sanık ...'e dosyaya beyan ettiği ve aynı zamanda mernis sisteminde kayıtlı bulunan adresine, Tebligat Kanunun 21/2. maddesinde belirtilen usule uygun olarak 23/01/2015 tarihinde tebliğ edildiği halde, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 06/03/2015 tarihinde hükmün temyiz edildiği ve mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararının kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, 17/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15109, Karar No: 2010/11317, Tarih: 07.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/15109 E.  ,  2010/11317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığın piyasaya sahte para süreceği ihbarı üzerine içinde bulunduğu 07 ... 30 plakalı aracın takibe alındığı ve araçta yakalanan sanığın emniyete götürülmek üzere bindirildiği ekip otosunda paspas altına 4 tane sahte 10 milyonluğu gizlerken görüldüğü, bu oluş içerisinde sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 316/3 (5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrasında yazılı) sahte parayı muhafaza etmek suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı TCK.nun 197/2. madde ve fıkrasıyla uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan ceza miktarı yönünden kazanılmış haklar saklı kalmak koşuluyla hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 6.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29664, Karar No: 2015/33399, Tarih: 02.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/29664 E.  ,  2015/33399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kütahya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/08/2015

NUMARASI : 2015/568-2015/586

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı kurumda değişen alt işverenler nezdinde kesintisiz çalıştığını, davalı kurum ile bu alt işverenler arasında işçi temini bulunduğunu, daha sonra davacının çalıştığı işyerinin özelleştirme yoluyla diğer davalı şirkete devredildiğini, iş sözleşmesinin haklı bir sebep yokken feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı kurum ile dava dışı şirketler arasında alt işverenlik ilişkisi olduğu, davalılar arasında ise özelleştirme sebebiyle işyeri devri bulunduğu ve davalıların davacının taleplerinden müteselsilen, müştereken sorumlu buludukları, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Ç. Şirketi'nin tüm, diğer davalılar T. İşletmeleri ve Anonim Şirketi'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıların davacıların taleplerinden sorumlu olup olmadıkları ve sorumlu iseler sorumluluklarının hangi esasa göre belirleneceği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. fıkrasında alt işverenlik düzenlenmiştir. Buna göre, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde ise işyeri devri ve bunun iş sözleşmesi ile işçilik alacakları üzerindeki etkisi düzenlenmiştir. Söz konusu maddeye göre; işyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.

Somut olayda; davacının önce T. İşletmeleri sonra Anonim Şirketi ve nihayet Ç. Şirketi nezdinde alt işveren işçisi olarak kesintisiz çalıştığı görülmektedir. Mahkemece muvazaa iddiasının kabul edilmemesi ve davacı tarafın kararı temyiz etmemesi karşısında Anonim Şirketi ve T. İşletmeleri'nin asıl işveren konumunda olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda ifade edildiği üzere işyeri devrine ilişkin kurallar, işverenler arasında gerçekleşen ve hukuki işleme dayalı olarak işyerinin bir işverenden diğerine geçmesine sebep devirler için uygulama kabiliyetine sahiptir. Asıl işverenin işyerini devretmesi alt işverenin işçileri açısından işyeri devrine ilişkin 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinin uygulanmasına sebep olmaz. Zira asıl işveren kanun gereği sorumlu olan ve alt işverenin işçisinin işvereni olmayan bir işveren olup, söz konusu madde kapsamında bir işveren olmadığı gibi asıl işverenin işyeri de bu kapsamda bir işyeri niteliği taşımaz. Asıl işverenin işyerini devretmesi sadece kendi işçileri açısından İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenen işyeri devri kurallarının uygulanmasını gerektirir. Bu durumda işyerini devreden asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı sadece kendi döneminde doğan alacaklar bakımından İş Kanunu'nun 2. maddesi sebebiyle asıl işveren sıfatıyla sorumlu olacak, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca işyeri devri kurallarına göre sorumlu tutulamayacaktır.

Somut olaya dönüldüğünde, davalı T. İşletmeleri'nin işyerini Anonim Şirketi'ne devrettiği, davalı Anonim Şirketi'nin ise aynı işyerini özelleştirme suretiyle diğer davalı Ç. Şirketi'ne devrettiği görülmektedir. Bu itibarla iş sözleşmesinin sona ermesine bağlı alacaklar bakımından davalılar Anonim Şirketi ve T.İşletmeleri'nin asıl işveren oldukları dönemde doğmadıkları da dikkate alınarak anılan davalıların sorumlulukları olmadığı göz önününe alınmaksızın davacının talepleri bakımından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6923, Karar No: 2015/7154, Tarih: 11.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6923 E.  ,  2015/7154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1093, Karar No: 2020/3537, Tarih: 19.10.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/1093 E.  ,  2020/3537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu ile ilgili verilen beraat kararına yönelik O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'nin yüzü sargı bezleri ile sarılı ve başında şapka olduğu halde müşteki ...'in müdür olarak görev yaptığı ... Mahallesi ... Caddesinde bulunan BİM markete geldiği, burada bir kaç ürün alıp kasaya yöneldiği, kasada görevli olan mağdur ...'a para uzatıp, mağdurun para üstünü vermek için kasayı açtığı sırada, üzerinde bulunan Atmaca 2004 Light ibareli tabancayı mağdurun başına dayayıp, ittirdikten sonra “Kasayı aç paraları ver” diye bağırdığı, itme sonucu mağdurun düşmesi üzerine sanığın kasada bulunan 210 TL

parayı alarak kaçtığı olayda; sanığın gerçekleştirdiği yağma eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesi ile eksik ceza tayini,

2-Olayda meydana gelen zararın Sanık ...’nin ailesi tarafından karşılandığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nin 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA,19/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33731, Karar No: 2016/10856, Tarih: 12.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/33731 E.  ,  2016/10856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek (7) numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra müdürlüğüne verdiği dilekçe ile borca itirazı üzerine, duran takibin devamını sağlamak amacıyla alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine yaptığı başvurunun mahkemece evrak üzerinde incelenerek şikayetin kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Alacaklının icra mahkemesine başvurusu, icra müdürlüğü işlemini şikayet niteliğinde olmayıp, İİK'nun 68. maddesine dayalı itirazın kesin kaldırılması talebine ilişkindir. Hal böyle olunca İİK'nun 70. maddesi uyarınca icra mahkemesince incelemenin mutlaka duruşmalı olarak yapılması zorunludur.

O halde mahkemece duruşma açılıp taraf teşkili sağlanarak, tarafların iddia ve delilleri toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, istemin şikayet olarak değerlendirilip evrak üzerinde yapılan inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25333, Karar No: 2022/6310, Tarih: 01.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25333 E.  ,  2022/6310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-CMK’nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz sebepleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ...tarihinde oy birliğiyle karar verildi.