muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4311, Karar No: 2014/3001, Tarih: 30.04.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4311 E.  ,  2014/3001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 27.11.2012 gün ve 2009/51-2012/752 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Bilirkişi incelemesi yapılması için ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne yazılan16.02.2012 tarihli talimat yazısında, dava dosyasının "8 klasör eki" olduğu ve yine aynı yazıda "eki çuval var" yazılı olduğu anlaşılmakla anılan eklerin ve dava dosyasının tüm ekleriyle birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4069, Karar No: 2015/7322, Tarih: 30.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4069 E.  ,  2015/7322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/62301

MAHKEMESİ : Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2011

NUMARASI : 2010/607 (E) ve 2011/604 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın şikayetçiye kendisinin Ankara'da Büyükşehir Belediyesi'nde meclis üyesi olduğunu ve kendisini işe girdireceğini söyleyerek kandırıp toplam 1.300 TL parasını aldığının anlaşıldığı, böylece dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde "180 gün" olarak tayin edilmesi,

2)Sanık hakkında verilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında, "adli para cezası" yerine "hapis" cezası ile "5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesinin" yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, a)Hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "180 gün" ve "3.600 TL" ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" ibarelerinin eklenmesi, b)Gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin hükmün ikinci paragrafında yer alan "TCK'nın 50/1-a maddesi" ibarelerinin çıkartılması, yine aynı paragrafta "hapsin" kelimesi çıkartılarak yerine "adli para cezasının" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/520, Karar No: 2021/753, Tarih: 10.03.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/520 E.  ,  2021/753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlu müvekkiline ait taşınmazın satıldığını, sıra cetvelinin ilk haciz uygulayan icra dairesince hazırlanmadığını, vergi dairesine sıra cetvelinde yer verilmediğini, 1. sırada yer verilen Ziraat Bankasının haczinin, SGK haczinden sonra olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, İİK 142.maddesinde açıkça "her alacaklı" denilmek suretiyle şikayet hakkı borçluya teşmil edilmeyecek şekilde ifade edilmiş olduğundan, borçlunun şikayet hakkı bulunmadığı gibi bir alacaklının sırasına itiraz etmekte borçlunun hukuki yararı, dolayısıyla da şikayetçi-borçlunun aktif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir. Karara karşı şikayetçi vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince; ilk derece mahkemesi kararının şikayetçiye 11.05.2017 tarihinde tebliğ edildiği, 10 günlük sürenin 21.05.2017 günü tatil saatinde bittiği, şikayetçi tarafça istinaf başvuru dilekçesinin 10 günlük hak düşürücü sürenin bitiminden sonra 22.05.2017 tarihinde verildiği, istinaf başvurusunun HMK 346/1 ve 352/1 maddeleri uyarınca hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir. Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin şikayetin reddine ilişkin kararının istinaf yoluna başvuran şikayetçi vekiline 11.05.2017 tarihinde tebliğ edildiği ve şikayetçi vekilince, istinaf yoluna başvurma dilekçesinin 22.05.2017 tarihinde verildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiş ise de HMK 93. maddesi “Resmî tatil günleri, süreye dâhildir. Sürenin son gününün resmî tatil gününe rastlaması hâlinde, süre tatili takip eden ilk iş günü çalışma saati sonunda biter.” hükmünü içerir . İİK 19/3 “Bir müddetin sonuncu günü resmi bir tatil gününe rastlarsa, müddet tatili takibeden günde biter” hükmüne haizdir. Somut olayda hak düşürücü süreninin son günü olan 21.05.2017 tarihinin Pazar gününe rastladığı bu durumda 10 günlük hak düşürücü sürenin bitimi 22.05.2017 tarihi olacağından şikayetçi vekilinin istinaf isteminin süresinde olduğunun kabulüyle ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin, istinaf isteminin hak düşürücü süre yönünden reddine ilişkin 06.06.2018 tarih ve 2018/1022 Esas, 2018/1050 Karar sayılı ilamın bozulmasına, istinaf incelemesi yapılmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin, istinaf isteminin hak düşürücü süre yönünden reddine ilişkin 06.06.2018 tarih ve 2018/1022 Esas, 2018/1050 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, istinaf incelemesi yapılmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13428, Karar No: 2019/11992, Tarih: 26.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/13428 E.  ,  2019/11992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet (tüm sanıklar hakkında), 1163 sayılı Yasaya aykırılık (ayrıca sanık ... hakkında)

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 26/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4658, Karar No: 2023/6687, Tarih: 24.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/4658 E.  ,  2023/6687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/350 E., 2022/487 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2021 tarihli ve 2021/92 Esas, 2021/284 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dairemizin 19.04.2022 tarihli ve 2021/27439 Esas, 2022/3646 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun oluşan şüphe nedeni ile beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmiş olması nedeni ile bozma kararı verilmiştir.

3. Bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarih ve 2022/350 Esas, 2022/487 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.03.2023 tarihli ve 9-2023/23275 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun suçunun sabit olduğunu, cezalandırılması gerektiğini ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmı üzerine; "Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde mahallesinde ikamet eden küçük mağduru Beykoz Çamlıbahçe Mahallesi su deposu mevkiinde tenha bir yere götürerek burada mağdurun elbisesini çıkartarak kendi cinsel organını mağdurun ağzına ve cinsel organına sokmaya çalıştığı, böylelikle mağdura cinsel saldırıda bulunduğu, müştekilerin suça sürüklenen çocuktan şikayetçi oldukları adli mercilere intikal eden olayda;

Mahkememizce yapılan yargılama, toplanan deliller, SSÇ savunmaları, katılanlar ve katılan mağdur beyanları, dinlenen tanıkların anlatımları, Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 15/07/2013 tarihli 2013/60 Esas sayılı katılan mağdurenin ruh sağlığına ilişkin raporu, Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu Beykoz Şube Müdürlüğü'nün 2011/1532 Esas sayılı 16/09/2011 tarihli raporu, Kriminal Polis Laboratuvarı Dairesi Başkanlığı'nın 17/10/2011 tarihli Ekspertiz Raporu, Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu Beykoz Şube Müdürlüğü'nün 2011/1535 Esas sayılı 16/09/2011 tarihli katılan mağdurenin iç-dış beden muayene raporu, Yargıtay bozma ilamları ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde incelenmiş ve değerlendirilmiş, inceleme ve değerlendirme neticesinde; olay tarihinde dört yaşı içerisinde bulunan mağdurenin duruşmada alınan beyanında olay günü oyun oynamak için arkadaşlarının yanına giderken SSÇ ve ... ile karşılaştığını, kendisini kandırarak merdivenlerden aşağı su deposunun bulunduğu yere götürdüklerini beyan etmiş ise de, ...'ın tanık olarak verdiği ifadesinde olay günü SSÇ ile karşılaştığını, bakkala gittiklerini, bakkal sahibi ...'un isteği üzerine SSÇ ile birlikte çuvalları taşıyıp bakkala geri döndüklerini, burada mağdure ile karşılaştıklarında annesinin kucağında olduğunu, bakkalın önünde kadınların ... ... ...'e vurmaya başladıklarını, SSÇ'nin hiçbir şekilde yanından ayrılmadığını, ne kendisinin ne de SSÇ'nin mağdure ile karşılaşmadığını beyan ettiği, tanık beyanlarının katılan mağdurenin anlatımlarını doğrulamadığı, diğer tanıkların olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisinin olmadığı; her ne kadar SSÇ hakkında organ sokmak suretiyle cinsel istismara teşebbüs suçundan kamu davası açılmışsa da 20.11.2012 tarihli duruşmada mağdura bilirkişi tarafından ısrarla sorulmasına rağmen SSÇ hakkında cinsel istismar sayılabilecek ne gibi bir eylemde bulunduğunu açıklamadığı, bu husus tekrar sorulduğunda ise "hatırlamıyorum" dediği; Kriminal raporunda mağdurenin elbiseleri üzerinde herhangi bir kan ve meni lekesine rastlanmadığı, ATK raporunda da mağdurede darp cebir izi olmadığı, cinsel istismar ve fiili livata eyleminin tıbbi delillerinin bulunmadığı ve bakire olduğunun bildirildiği hususları ile Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 2021/27439 Esas ve 2022/3646 Karar sayılı 19/04/2022 tarihli bozma ilamı, Mahkememizce 22.12.2022 tarihli celsede bozma ilamına uyulmuş olması ve mağdurun olayın oluş şekline ilişkin detaylı anlatımlarının da bulunmadığı hususları hep birlikte değerlendirildiğinde mağdurun anlatımlarının doğruluğu hususunda şüphenin ortayı çıktığı ve Yargıtay C.G.K.'nun 31.03.2009 tarihli ve 2008/6-256- 2009/79 sayılı içtihatlarında da belirtildiği gibi; "Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “kuşkudan sanık yararlanır” kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır

.G.K.'nun 31.03.2009 tarihli ve 2008/6-256- 2009/79 sayılı içtihatlarında da belirtildiği gibi; "Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “kuşkudan sanık yararlanır” kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olan olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti, yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanarak ve diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir kuşku ve başka bir türlü oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir olasılığa dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan varsayıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına gelir. O halde, ceza yargılamasında mahkumiyet, büyük veya küçük bir olasılığa değil, her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır" kararı da Mahkememizce göz önünde bulundurularak suça sürüklenen çocuğun, atılı suçu işlediğini gösterecek bu suçtan ceza hükmü kurabilmeye elverişli ve itibar edilebilecek somut delil olmadığı, bu doğrultuda SSÇ'nin mahkûmiyetine yeterli, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği;

Sonuçlarına ulaşılarak Mahkememizde oybirliğiyle oluşan vicdanî kanaat ve takdire göre aşağıdaki şekilde hüküm tesisinin adalet ve hakkaniyete uygun düşeceği benimsenmiştir.

" gerekçeleriyle suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda ilk derece mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/350 Esas, 2022/487 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4749, Karar No: 2015/11325, Tarih: 02.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4749 E.  ,  2015/11325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 17. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/01/2015

NUMARASI : 2014/1331-2015/8

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15/01/2015 tarih ve 2014/1331-2015/8 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşıyıcı sıfatı ile İ. 1. D Mahkemesi'nin 2010/476 Esas, 2012/74 Karar sayılı dosyası üzerinden verilen kesin karar uyarınca A... Sigorta A.Ş'ye ödeme yapmak durumunda kaldığını, ödemenin İ.. 29. İcra Müdürlüğü'nün 2012/11657 Esas sayılı dosyasından infaz edildiğini, müvekkilinin fiili taşıyan olan davalının sorumlu olduğu taşıma zararını ödemek durumunda kaldığını ileri sürerek 2.491,00 TL'nin 29.06.2012 tarihi itibariyle avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taşıyan olmayıp sadece bir kısım yabancı donatanların acentesi olduğunu ve kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, donatanların yükün taşınmasında gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davalı şirket tarafından davacı adına navlun faturası düzenlendiği ve davacının üst taşıyan davalının ise fiili taşıyan olduğunun anlaşıldığı, mahkeme ilamı gereğince davacının yük sahibinin sigortacısı olan A.. Sigorta A.Ş'ye taşıyan olarak hasar bedeli olan 2.491,00 TL'yi icra kanalıyla ödediği, yükte meydana gelen hasardan 6762 sayılı TTK'nın 1061. maddesi kapsamında fiili taşıyan olan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle 2.491,00 TL'nin 05/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/466, Karar No: 2022/842, Tarih: 27.12.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/466 E.  ,  2022/842 K.**

**"İçtihat Metni"**

ararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 40-88

Temyiz Edenler : Sanıklar ve müdafileri

Devletin güvenliğine ve siyasal yararlarına ilişkin bilgileri açıklama suçundan sanıklar hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 29.05.2019 tarih ve 40-88 sayı ile, sanıkların yasaklanan bilgileri açıklama suçundan TCK'nın 336/3-1. cümlesi, 62, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezasıyla ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Hükmün sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istemli 10.08.2019 tarihli ve 82731 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

29.01.2019 tarihli dilekçesiyle kamu davasına katılma talebinde bulunup Özel Dairece bu talebi reddedilen Dursun Çiçek'in CMK'nın 260/1. maddesindeki düzenleme uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunmakta ise de Devlet sırlarına karşı işlenen suçlardan olup dolaylı mağdurunun toplumu oluşturan bütün bireylerin olduğu yasaklanan bilgileri açıklama suçu yönünden davaya katılma hakkının bulunmaması karşısında Özel Dairenin gerekçeli kararının anılan kişiye tebliğ edilmesinde zorunluluk görülmemiştir.

Ceza Genel Kurulunca, sanıklar hakkında Devletin güvenliğine ve siyasal yararlarına ilişkin bilgileri açıklama suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, yasaklanan bilgileri açıklama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.