muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10839, Karar No: 2013/10324, Tarih: 20.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10839 E.  ,  2013/10324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.03.2012 tarih ve 2010/721-2012/154 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalının 2008 yılında, davalıya bir adet tekne yapmak üzere sözleşme imzaladıklarını, teknenin yapımı sürerken davalı ve davacının yarı yarıya ortak oldukları davalı şirketi kurduklarını, davalı şirket ana sözleşmesinin 8. maddesi ile şirketin çift imza ile temsil edildiğini, davacının işletmeci ve imalatçı olarak emek ve birikimini ayrıca bir miktar para yanında eski şahsi işletmesini koyduğunu, davalının ise sermaye yanında şirketi finanse etmeyi, tekne satışlarında finanse ettiği miktarları almayı kabul ettiğini, şirket kuruluşunda davacının şahsi işletmesinde yapımı süren 2 adet tekne gövdesinin yeni kurulan şirkete fatura edildiğini, halen şirkette % 40 tamamlanmış 3. bir teknenin kızakta olduğunu, ilk iki teknenin yapımının tamamlanıp, teknelerin tarafların eşit paya sahip olarak Amerika’da kurdukları yabancı uyruklu şirkete ihracının yapılarak fatura edildiğini, ortakların aynı kişiler ve aynı oranlı paydaş olması nedeniyle tekne bedellerinin ödenmediğini, davalının şirket aleyhine icra takibi başlattığını, çift imza ile yetkili iki ortaktan biri olması nedeniyle ilamsız takiplere itiraz edilemediğini, teknelerin yapımlarının 3-4 ay önce tamamlanmasına rağmen satışlarının yapılamamış olması nedeniyle davalının sözleşme ilişkisine uymadığını, haksız olarak şirketi ve davacıyı zor duruma düşürmek için işlemler başlattığını, sözleşmenin teminatı olan teminat senedini icraya koymak suretiyle davacı hakkında takip yaptığını, davacının muhasebe kayıtlarından haberdar olmadığını ileri sürerek, davalının temsil yetkisinin kaldırılmasına ve şirkete kayyım atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı ortağın şahsi alacaklarının ve üçüncü bir tüzel kişi şirketin alacaklarının tahsili yönünde yapılan icra takiplerinde usule ve yasaya aykırı bir durum olmadığını, şirket adına yapılması gereken tüm işlemlerin bizzat davacının müşterek imzaları ile yapıldığını, davacının şirket faaliyetlerinden haberdar olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının müdürlük görevinden azlini gerektirir idarede basiretsizlik hususunda somut veriler elde edilemediği gibi davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilerek tasfiye memuru atandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının müdürlük görevinden azlini gerektirir idarede basiretsizlik hususunda somut veriler elde edilemediği gibi davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilerek tasfiye memuru atandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2630, Karar No: 2022/239, Tarih: 20.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/2630 E.  ,  2022/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 20/01/2022 tarihinde davacılar vekili Av. ... geldi. Davalı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3897, Karar No: 2011/3003, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/3897 E.  ,  2011/3003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının kooperatifin (11) no lu üyesi olduğunu, borcun üyelik aidatlarının ödenmemesinden kaynaklandığını, kooperatif genel kurulunun üyelik aidatlarını ödemeyenler hakkında gecikme cezası uygulama kararı aldığını, aidat ve gecikme cezalarının tahsili amacıyla başlatılan takibe haksız bir şekilde itiraz edildiğini, gayrimenkulün sadece satın alma tarihinden değil, satın alma tarihinden önceki borçlardan da sorumlu olduğunu, tüm sosyal tesislerden yararlandığını ileri sürerek, itirazın iptali ile %40' tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı, ikametgah adresinin Mersin olduğunu, dava konusu gayrimenkul ile kooperatifin de Mersin’de olduğunu, bu nedenle mahkemenin yetkisiz olduğunu, söz konusu daireyi 15.09.2006 tarihinde Erdemli İcra Müdürlüğü'nden aldığını, bu tarihten sonraki aidatları ödediğini, gayrimenkulün önceki borçlarından sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, aidat borcunun aranılacak borçlardan olup alacaklının ikametgahında ödenmesi gerektiği, kooperatif kayıtlarında davalının üye olduğuna ilişkin bir kaydın olmadığı, dava dışı ...’ın üyelik devir sözleşmesinin olmadığı, açık artırma ilanında alacaklar ile diğer ilgililerin haklarını belgeleriyle birlikte 15 gün içinde bildirmelerinin belirtildiği, buna rağmen taşınmazı devir alanın eski borçlardan sorumlu olacağının şart konulmadığı, üye olmayan satın alanın taşınmaza ilişkin aidatlardan sorumluluğunun ancak satın alma tarihinden itibaren doğacağı, dava konusu aidat alacaklarının ise satın alma tarihi olan 15.09.2006 tarihinden önce Ocak 2004-Eylül 2006 yıllarına ilişkin olduğu gerekçesiyle, yetki itirazının ve davanın reddine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davalı yetki itirazında bulunmuştur. Mahkeme yetki itirazını reddetmiştir. HUMK'nın 17. maddesi hükmü gereğince, tüzel kişi olan kooperatif ile üyeleri arasındaki davaların, kooperatifin ikametgahı addolunan mahal mahkemesinde görülmesi gerekir. TMK'nın 51. maddesine göre de hükmi şahsın ikametgahı, kuruluş belgesinde aksine bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yer olarak belirtilmiştir. HUMK'nın 17. maddesindeki bu yetki kuralı, kamu düzenine ilişkin kesin yetki kuralı olup, mahkemece re'sen dikkate alınması gerekir. Mahkemece bu konuda bir araştırma yapılmamıştır. Dava tarihi itibariyle kooperatif merkezinin Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne sorularak sonucuna göre karar verilmelidir.

2-Kabule göre, davalı, gayrimenkulü ihale ile satın almış ise de, kooperatife bazı ödentilerde bulunduğunu savunmuştur. Mahkemece, bu ödentilerin genel giderlere katılma payı mı yoksa aidat borcuna mı ilişkin olduğu, davalının taşınmazı ihale ile satın aldıktan sonra kooperatife üye olup olmadığı hususlarının araştırılması gerekir.

Kooperatif tip sözleşmesinin 17/3. maddesi “Devir halinde eski ortağın kooperatife karşı tüm hak ve yükümlülükleri yeni ortağa geçer, kooperatifçe bu devir sebebiyle taraflardan ayrıca bir ödemede bulunmaları istenemez.” hükmünü içermektedir. Mahkemece, kooperatif anasözleşmesinin celbedilerek, bu hükmün karşılığı varsa değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyizi itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7600, Karar No: 2020/11615, Tarih: 23.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/7600 E.  ,  2020/11615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet almaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet almaya teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ...Belediye Başkanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye ve adı geçen Belediyeye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 23/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6006, Karar No: 2021/8470, Tarih: 17.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/6006 E.  ,  2021/8470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında “...Somut olayda; 27.3.2012 tarihinde davalı işyeri işçilerinden ... pres makinasına elini kaptırmak suretiyle yararlandığı, hükme esas alınan temyiz edilmeden kesinleşen tazminat dosyasındaki kusur raporunda ise, davalı işveren %60, kazalı sigortalı %40, kurum tahkikat raporunda davalı işveren %90, kazalı sigortalıya %10 kusur verildiği, dosya kapsamında kusur raporu alınmadığı anlaşılmıştır. Sigortalının açtığı tazminat dosyasında verilen karar, rücuan tazminat davalarında kesin hüküm teşkil etmeyip, o dosyada alınan kusur raporu da eldeki davada kesin delil teşkil etmemektedir. Mahkemece, 5510 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamındaki belirleme isabetli ise de tahkikat kusur raporu ve tazminat kusur raporu arasındaki çelişki giderilmeksizin dosya kapsamında rapor alınmaksızın karar verilmesi hatalı olup, yapılması gereken iş, iş güvenliği önlemleri açısından tarafların kusur oran ve adiyetlerini irdeleyecek şekilde iş kazasının meydana geldiği konuda uzman bilirkişi kurulundan kusur raporu almak, Borçlar Kanununun 50. ve 51. maddeleri uyarınca hakkaniyet indirimi yapılarak davalı işverenin sorumluluğuna karar vermekten ibaret olduğu” belirtilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunun 23. maddesidir. Anılan maddede; “ Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen hallerde, Kurumca yapılan ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri tutarı, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” hükmü yer almakta olup, maddede “ilk peşin sermaye değeri tutarı” dendiğine göre yasanın buyurucu nitelikte olan bu açık hükmü karşısında; gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmamaktadır.

Anılan maddeye göre davalı işverenin sorumluluğu kusursuzluk ilkesine dayanmakta olup, zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe giriş bildirgesi yasal süre içerisinde Kuruma verilmemişse ve zararlandırıcı sigorta olayı bu yasal süreden sonra meydana gelmişse Kurumca yapılan sigorta yardımlarından 23. maddeye göre sorumlu tutulması gerekir. Ancak işverenin, 5510 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamındaki sorumluluk sınırını oluşturan miktar belirlenirken, işkazasında işverenin kabul edilmesi gereken % 100 oranında kusurundan, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50. ve 51. maddeleri uyarınca, zarar görenin/sigortalının müterafik kusurunun %50 sinden az olmamak üzere belirlenen hakkaniyet indirimi oranı nedeniyle bir indirim yapılabilir.Bu kapsamda davalı işverenin tazmin ile sorumlu olacağı kurum zararının belirlenmesi için 5510 sayılı Kanunun 21. Maddesindeki belirtilen hususları irdeleyen, kusur incelemesi yapılması gereklidir.

Somut olayda; 27.3.2012 tarihinde davalı işyeri işçilerinden ... pres makinasına elini kaptırmak suretiyle yararlandığı, bozma sonrası alınan bilirkişi kurulu raporlarında sırasıyla işveren %80 ve %100 işçi ise %20 ve kusursuz olarak belirlendiği, Mahkemece, davalı işverenin %100 kusurlu olduğu yönündeki rapor hükme esas alınarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Temyiz edilmeden kesinleşen tazminat dosyasındaki kusur raporunda ise, davalı işveren %60, kazalı sigortalı %40, kurum tahkikat raporunda davalı işveren %90, kazalı sigortalıya %10 kusur verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda kazalının pres makinesinde görevli olduğunun belirlendiği, tazminat bilirkişi raporunda ise kazalı işçinin merak saiki ile görevi olmadığı halde pres makinasını çalıştırması nedeniyle kazanın meydana geldiğinin belirtildiği bu bağlamda öncelikle maddi olgunun belirlenmesi için kazalının teftiş raporundaki ve hazırlık dosyasında verdiği ifadeler ile tanık beyanları ve tüm raporlar gözetilerek gerekirse kazalının tekrar beyanı alınarak, kazalının pres makinesinde görevli mi olduğu yoksa çaycı olarak görevli olup kendi insiyatifi ile pres makinesini çalıştırdığı maddi gerçeğin saptanarak çelişkileri giderici oluşa uygun rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17/06/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16327, Karar No: 2015/14496, Tarih: 14.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/16327 E.  ,  2015/14496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2015

NUMARASI : 2013/22-2015/326

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, 569 parsel sayılı taşınmaz maliki mirasbırakanı “K.. A..” ın tapu kaydına “Ada” olan baba adının “Adem”, “Maron” olan anne adının ise “Mahrume” olarak yanlış yazıldığını ileri sürerek, nüfus kaydına uygun şekilde tapu malik kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davacının mirasbırakanın baba adının nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesi isteğinin kabulüne, anne adının eklenmesine dair istek hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.Hüküm ve ikinci tavzih kararı, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ......................'in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13807, Karar No: 2018/4538, Tarih: 28.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13807 E.  ,  2018/4538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/12/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 18/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/34941, Karar No: 2023/16814, Tarih: 04.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/34941 E.  ,  2023/16814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 2012/57 Esas sayılı dosyasında sanık hakkında ...'ün hatırasına alenen hakaret suçundan 5816 sayılı Kanun'un 1 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... Sulh Ceza Mahkemesinin, 14.11.2012 tarihli 2012/154 Esas, 2012/111 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddenin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasının ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/57 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2013 tarihli 2012/57 Esas, 2013/7 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddenin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresinin uygulanmasına karar verilmiş, karar 25.04.2013 tarihinde kesinleşmiş, sanığın denetim süresi içerisinde 29.06.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğundan bahisle ihbar yapılmıştır.

4. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/129 Esas, 2015/6201 Karar sayılı ilamı ile açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin özetle; talep edildiği ve şartları oluştuğu halde Mahkemece haksız tahrik hükümlerinin uygulanmayarak sanık hakkında fazla ceza tayin edildiği bu nedenle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR