muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6804, Karar No: 2017/3402, Tarih: 23.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6804 E.  ,  2017/3402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 14.05.2015 gün ve 2014/4764 Esas, 2015/3708 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili tarafından satın alınan davalı ...’a ait taşınmaz üzerinde, davalı ...’ın borcu nedeniyle, davalı banka lehine ipotek bulunduğunu, davalı bankaca başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takipte taşınmazın satıldığını, satış bedelinden davalı bankanın alacağı ödendikten sonra bakiye meblağın müvekkiline ödenmesi gerekirken, sıra cetveli yapılarak, müvekkilinin satın aldığı tarihten sonra başlatılan başka bir takip nedeniyle, yine davalı bankaya ödeme yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile bakiye meblağın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, ipoteğin doğmuş ve doğacak tüm alacakları teminat altına aldığını, satış sonrası icra dosyasında bakiye kalan meblağ üzerine de haciz uygulattıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, İİK’nın 142. maddesi uyarınca alacaklı olmayan davacının sıra cetveline karşı itiraz hakkı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın usulden reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 14.05.2015 tarih ve 2014/4764 E., 2015/3708 K. sayılı ilamıyla, icra memur muamelesini şikayet niteliğinde olan uyuşmazlığı inceleme görevinin icra mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeksizin, işin esası hakkında karar verilmesinin doğru görülmediği belirtilerek bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21162, Karar No: 2017/7621, Tarih: 06.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/21162 E.  ,  2017/7621 K.**

**"İçtihat Metni"**

...........

Dava, trafik kazasında yaralanan sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesince tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21/4. maddesidir.

Dava konusu somut olayda; 09.12.2011 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu sigortalının yaralandığı; Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin davalılardan tahsili için eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalı sürücünün % 87,5 oranında kusurlu, sigortalı sürücünün % 12,5 oranında kusurlu olduğunu belirten 24.12.2014 tarihli tek kişilik kusur bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Mahkemece, trafik alanında uzman kişilerden seçilecek 3 kişilik bilirkişi heyetinden maddi oluşa ve kanuna uygun olarak kusur oran ve aidiyeti yönünden yeniden kusur raporu alınmalı ve dosya içeriğine uygunluğu denetlendikten sonra bir karar verilmelidir.

2- İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine)

./..

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine)

./..

göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği "gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı" sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Bu kapsamda, eldeki davada Mahkemece hükme esas alınan kusur bilirkişi raporunda davacı Kurumun 3. kişi konumunda olan davalı sürücü ...'tan isteyebileceği zarar miktarı, sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin yarısının davalı sürücünün kusur karşılığı olarak belirlenmiştir. Belirlenen bu yöntem, 5510 sayılı Kanunun 21/4. maddesine göre hatalıdır.

Açıklanan gerekçelerle hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bunun yanında davacı vekilinin 04.12.2013 havale tarihli ıslah dilekçesinde talebini 964,89 TL artırmak suretiyle 2.964,89 TL'ye çıkardığı gözetilmeksizin, Mahkemece dava dilekçesinde belirtilen ilk talep miktarı olan 2.000,00 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu, kusura ilişkin yetersiz inceleme içeren bilirkişi raporunun esas alınması suretiyle karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu, kusura ilişkin yetersiz inceleme içeren bilirkişi raporunun esas alınması suretiyle karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

..........
Yargıtay — Esas No: 2013/3068, Karar No: 2014/5552, Tarih: 25.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3068 E.  ,  2014/5552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 82/1-d, 35, 29/1, 31/3, 62/1, 51, 51/3 maddeleri uyarınca; 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1 Oluş ve dosya kapsamına göre Suça Sürüklenen Çocuk ...'ün av tüfeğiyle mağdurun yüzde, saçlı deri içinde, beyin parankiminde sol kol ve ön kolda muhtelif sayıda saçma giriş deliği oluşturup sol göz perforasyonuna neden olup hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 13-20 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK'nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında daha makul bir ceza yerine, yazılı şekilde 15 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe bozma olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, Suça Sürüklenen Çocuk ...'ün mağdur ...’ü kasten öldürmeye teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlanna uygun şekilde suç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden yaş küçüklüğünün nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan suça sürüklenen çocuk müdafıinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8148, Karar No: 2025/3334, Tarih: 26.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/8148 E.  ,  2025/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1142 Esas., 2019/2669 Karar

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi ile Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek Karara Yönelik Temyiz İsteminin Esastan Reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29.11.2019 tarihli ve 2018/1142 Esas, 2019/2669 Karar sayılı ek kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine; yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, sanık müdafi ve katılan vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsubuna kesin olarak karar verilmiş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin kesin kararına yönelik sanık müdafi tarafından temyiz talebinde bulunması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 29.11.2019 tarihli ek kararı ile temyiz başvurusunun reddine dair karar verildiği, sanık müdafinin ek karara yönelik temyiz istemine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin, sanığa fazla ceza verildiğine, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, kararın kesin olarak verilmesinin Anayasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin, sanığa fazla ceza verildiğine, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, kararın kesin olarak verilmesinin Anayasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 22.10.2017 günü saat 18.15 sıralarında sanık sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobille Battalgazi Bulvarı üzerinde seyri sırasında olay yerine geldiğinde solunda kalan orta refüj tarafından gelip sağ karşı tarafa geçmek isteyen yayaya aracının sol ön-yan kısımları ile çarpması sonucu yayanın ölümüyle sonuçlanan trafik kazasında, kaza tespit tutanağında; sürücünün hızını şartlara göre ayarlamamasından dolayı, yayanın da karşıdan karşıya geçerken gelen aracın hız ve uzaklığını dikkate almamasından dolayı kusurlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 02.01.2018 tarihli adli raporunda: sanık sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki otomobille seyri sırasında yola gereken dikkatini verip mahaldeki hız limitini dikkate alarak seyretmesi, zamanında sert fren tatbiki ve uygun direksiyon manevrası ile kazayı önlemeye çalışması gerektiği halde bahsedilen bu hususlara riayet etmemiş olup tali kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece bir kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın tali kusurlu olduğu ve yapılan ölçümde kaza anında 1,86 promil alkollü olması nedeniyle bilinçli taksir koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanık ...'nun oluşa uygun görülen ATK raporuna göre sanığın yola gereken dikkatini verip mahaldeki 30 Km olan hız limitini dikkate alarak seyretmesi, zamanında sert fren tatbiki ve uygun direksiyon manevrası ile kazayı önlemeye çalışması gerektiği halde bahsedilen bu hususlara riayet etmemiş olması nedeniyle olayda tali kusurlu olduğu kabul edilerek bir kişinin ölümü ile sonuçlanan olayda teşdidin bir miktar azaltılmasına ve sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin yalnızca sanığın alkollü olarak araç kullanmasından ibaret bulunduğu gözetilerek, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın 1/2 oranı yerine 1/3 oranı uygulanmak üzerine mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde düzenlenen, "İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları" nın t temyizi mümkün olmaması karşısında hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle istinaf başvurusu sonucu verilen kararın kesin olması sebebiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle sanık müdafinin temyiz isteminin reddine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 29.11.2019 tarihli ve 2018/1142 Esas, 2019/2669 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 296/2 maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7137, Karar No: 2015/8015, Tarih: 09.09.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/7137 E.  ,  2015/8015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2015

NUMARASI : 2012/411-2015/82

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.04.2012 gününde verilen dilekçe ile taşınmazdaki ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; ortaklığın satış yoluyla giderilmesine dair verilen 27.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı S.. U.. vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı S.. U.. 18.05.2015 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmiş olmakla, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı üzere feragat nedeniyle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 09.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar veridi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6534, Karar No: 2020/11374, Tarih: 10.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/6534 E.  ,  2020/11374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ... Belediye Başkanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve adı geçen kurumun duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye ve ilgili kuruma bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29924, Karar No: 2015/32822, Tarih: 24.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/29924 E.  ,  2015/32822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 10.09.2015 tarih ve 2015/8962-20562 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 170/a-2 maddesine göre; İcra mahkemesinin müddetinde yapılan şikayet ve itiraz dolayısıyla, usulüne uygun olarak kendisine intikal eden işlerde takibin dayanağı olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re’sen nazara alarak bu fasıla göre yapılan takibi iptal edebilir.

Takip konusu senet fotokopisinin arka yüzünde, “İş bu senet ... ile ...arasında sözleşme gereği düzenlenmiş olup, kimseye ciro etmemesi şartıyla sadece kendisine ödenmek üzere teminat amaçlı bir senettir.” ibarelerinin yer aldığı görülmektedir. Mevcut duruma göre, senet tanzim tarihinde yürürlükte bulunan mülga 6762 Sayılı Kanunun 688/2. maddesine (6102 Sayılı TTK'nun 776/1-b maddesine) göre "kayıtsız şartsız muayyen bir bedeli ödeme vaadi" unsurunu taşımadığı, alacağın varlığı ve miktarının yargılamayı gerektirdiği açıktır. Diğer taraftan senet lehdarı olan takip yapan alacaklının senedi bu suretle iktisap ve senede bu şekli ile hamil olması nedeni ile bu kayıtları bilerek senedi aldığının kabulü gerekeceğinden senet arkasında yer alan hususların tarafların imzasını taşımaması sonuca etkili değildir.

Hal böyle olunca, söz konusu senet bono vasfında olmadığından bu senede dayalı kambiyo senetlerine özgü takip yapılamaz. Senet keşidecisi olan borçlu, itiraz dilekçesinde imza itirazı ile birlikte takibin İİK'nun 170/a maddesi gereğince iptalini de istediğine göre mahkemece anılan madde gereğince re'sen takibin iptaline karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile imzaya itiraz kabul edilerek takibin durdurulmasına karar verilmesi isabetsiz ise de, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak, bu durumda iptalin dayanağı İİK'nun 170/a maddesi olacağından ve bu maddede tazminat öngörülmediğinden alacaklının %20 tazminat ile sorumlu tutulması isabetsiz ve hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

Ancak, bu durumda iptalin dayanağı İİK'nun 170/a maddesi olacağından ve bu maddede tazminat öngörülmediğinden alacaklının %20 tazminat ile sorumlu tutulması isabetsiz ve hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile ....İcra Mahkemesi'nin 15.01.2015 tarih ve 2014/243 Esas, 2015/20 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün 3. paragrafında yer alan tazminat ile ilgili “Davalının %20 icra inkar tazminatına mahkumiyetine,” cümlesinin tamamının silinerek karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34244, Karar No: 2017/1420, Tarih: 16.01.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/34244 E.  ,  2017/1420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen mahkumiyet kararına yönelik 29.03.2013 tarihli temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’nın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 16/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.