muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18550, Karar No: 2014/27738, Tarih: 18.12.2014

Öte yandan Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Yapılacak iş; davacının hizmet tespitine yönelik talebinin hangi tarihlere ilişkin olduğunu açıklattırmak, hizmet tespiti davasını Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbar ettirmek, her iki davayı ayırarak eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Yapılacak iş; davacının hizmet tespitine yönelik talebinin hangi tarihlere ilişkin olduğunu açıklattırmak, hizmet tespiti davasını Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbar ettirmek, her iki davayı ayırarak eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

18/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/38005, Karar No: 2014/30205, Tarih: 20.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/38005 E.  ,  2014/30205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2012/240-2012/1667

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Bakanlığa ait işyerinde alt işverenlerin ve son olarak davalı şirketin işçisi olarak temizlik işinde çalışıp emekli olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davacı ile müvekkili kurum arasında imzalanmış bir sözleşmenin bulunmadığını, dolayısı ile talep edilen alacakların ödeme yükümlülüğünün davalı kuruma ait olmayıp diğer davalı firma üzerinde olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili ise, davacının tüm çalışmasından sorumlu olmadıklarını, kendilerinde 1/02/2004- 31/12/2011 arası çalıştığını ve emekli olduğunu, yıllık izinlerini kullandığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının aralarında asıl-alt işveren ilişkisi bulunan davalılar ile dava dışı O.. A.Ş. adlı firmada asgari ücretle çalıştığı ve emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı bakiye kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarına hak kazanacağı, alacaklardan davalıların birlikte sorumlu olduğu, gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde yıllık izin ücreti alacağı ile ilgili "çalıştığım sürece ilk 4 yıl 7 gün daha sonraki yıllarda ise 14 gün yıllık izin kullandım" şeklinde beyanda bulunmuş olup bu beyan davacıyı bağlar. Mahkemece, bu hususa dikkat etmeksizin hesaplama yapan rapora itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/492, Karar No: 2006/6392, Tarih: 27.04.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/492 E.  ,  2006/6392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                 :Sarıyer Aile Mahkemesi

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* tazminat ve yoksulluk nafakası  konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve  “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 ,  II. Cilt,  Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/8402, Karar No: 2019/4571, Tarih: 05.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/8402 E.  ,  2019/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mağdur ... hakkında, Düzce Atatürk Devlet Hastanesince tanzim olunan 15.04.2014 tarihli geçici adli muayene raporunda, mağdurda meydana gelen yaralanmanın “Sağ frontal bölgede 3 cm kesi, süture edildi , sol kaş lateralinde 1 cm kesi, süture edildi, sağ kaş altında 0.5 cm cilt kesisi, sol göz altında ödem ve ekimoz ” şeklinde belirtildiği, raporda belirtilen yaralanmanın niteliği gözetildiğinde, yaralamanın yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığı hususlarında olay tarihinden en erken altı ay sonra, mağdurun, tüm tedavi evrakları ile varsa grafilerinin de temini suretiyle Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanarak, yüz çevresi dahilinde olduğu anlaşılan yaralanmanın “yüzde sabit iz” niteliğinde olup olmadığı belirlenecek ve yaralanmanın niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği halde, eksik inceleme ile yetersiz raporla hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, mevcut ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınmak suretiyle, BOZULMASINA, 05.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6006, Karar No: 2013/5938, Tarih: 05.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/6006 E.  ,  2013/5938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1, 63, 54/1 maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya kapsamına göre; sanığın mağdura av tüfeği ile yaklaşık 10 metre mesafeden ... etmesi sonucu mağdurun saçlı deri ve alın kısmından hayati tehlike oluşturmayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığı anlaşılmakla, suça teşebbüs uygulamasını düzenleyen, 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK’nun 35. Maddesinin uygulanması sırasında hiç isabet bulunmayan olaylarda uygulama olanağı olacak şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 05.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8462, Karar No: 2016/7801, Tarih: 03.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8462 E.  ,  2016/7801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesi esnasında Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınarak dosyaya eklenen güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra, 14.08.2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 64/1. maddesi gereğince düşmesine karar verilmesi gerekeceğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/495, Karar No: 2014/10800, Tarih: 12.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/495 E.  ,  2014/10800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kocaeli 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :08.10.2013

NUMARASI :Esas no:2011/702 Karar no:2013/742

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; kusur belirlemesi, velayet, davalı-davacı kadın yararına verilen maddi tazminat, yoksulluk nafakası ve kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yaşı, ana ve babalık duygusunun tatmini, çocuğun yüksek yararı birlikte değerlendirilerek; çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Bütün bu öğeler değerlendirildiğinde; aynı şehirde yaşayan baba ve müşterek çocuk arasında ayın ilk hafta sonu, dini bayramların 2. günü ve temmuz ayının ilk onbeş günü kurulan kişisel ilişki yetersizdir. Ancak bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının, kişisel ilişki ile ilgili 9. paragrafının hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine 9. paragraf olarak "velayeti davalı- davacı anneye bırakılan müşterek çocuk Cemre ile davacı-davalı baba arasında, her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 09.00'dan Pazar günleri saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü saat 09.00'dan 3. günü saat 17.00'ye kadar her yıl 1 Temmuz saat 09.00'dan - 31 Temmuz saat 17.00'ye kadar davacı-davalı baba tarafından, yanına alınmak suretiyle kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLMİŞ şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.05.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/29420, Karar No: 2015/1268, Tarih: 27.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/29420 E.  ,  2015/1268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi ile boş senedin geçersizliğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini, işe girişte müvekkiline imzalatılan boş senedin de iade edilmediğini ileri sürerek, tazminat ve bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını ve senedin geçersizliğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesi uyarınca, hükmün sonuç kısmında, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olayda, dava dilekçesinde, diğer istemlerin yanı sıra, davacı işçiden işe girişte baskıyla boş bir senet alındığı, senedin geçersiz olduğu ileri sürülerek, senedin geçersizliğinin tespitine karar verilmesi talep edilmiş olup, mahkemece söz konusu tespit talebi hakkında bir karar verilmemesi, 6100 sayılı Kanunu'nun 297/2. maddesi amir hükmü uyarınca hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebepten, usul ve kanuna aykırı karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8063, Karar No: 2022/8537, Tarih: 02.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8063 E.  ,  2022/8537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TARİHİ VE NUMARASI : 26/04/2022, 2021/1649 (E) ve 2022/561 (K)

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER :1)Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2020 tarih ve 2015/429 Esas - 2020/50 Karar sayılı kararıyla;

A)Sanıklar hakkında mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan CMK'nin 223/2-b maddesi uyarınca beraatlerine,

B)Sanıkların maktule yönelik eylemleri sebebiyle TCK'nin 81/1, 21/2, 53. (sanık ... hakkında TCK'nin 58.) maddeleri uyarınca 23 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, bu kararların istinafı üzerine

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/11/2020 tarih ve 2020/899 Esas - 2020/1270 Karar sayılı kararıyla; verilen hükümler kaldırılarak;

A)Sanıkların maktule yönelik eylemleri sebebiyle TCK'nin 81/1, 53 (sanık ... hakkında TCK'nin 58.) maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

B)Sanıkların mağdur ...'a yönelik eylemleri sebebiyle TCK'nin 81/1, 35/2, 53. (sanık ... hakkında TCK'nin 58.) maddeleri uyarınca 9 yıl hapis ile cezalandırılmalarına karar verildiği, bu kararın temyizi üzerine

S/2

3)Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 06/10/2021 tarih ve 2021/6325 Esas - 2021/13098 Karar sayılı kararı ile istinafın kararı bozularak; dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmesi üzerine,

4)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/04/2022 tarih ve 2021/1649 Esas - 2022/561 Karar sayılı kararıyla;

A)Sanıkların maktule yönelik eylemleri sebebiyle TCK'nin 81/1, 53. (sanık ... hakkında TCK'nin 58.) maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

B)Sanıkların mağdur ...'a yönelik eylemleri sebebiyle TCK'nin 81/1, 35/2, 53. (sanık ... hakkında TCK'nin 58.) maddeleri uyarınca 9 yıl hapis ile cezalandırılmalarına dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/04/2022 tarih ve 2021/1649 Esas - 2022/561 Karar sayılı bozma üzerine verilen kararının sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/04/2022 tarih ve 2021/1649 Esas - 2022/561 Karar sayılı bozma üzerine verilen kararının sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçlarına ilişkin hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle verilen kararların CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince, sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik, 5237 sayılı TCK'nin 81 ve 35. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince sanıkların beraatine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise sanıkların atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/03/2018 tarih ve 2018/11-38 Esas - 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararları, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararları verilerek hüküm türü değiştirildiğinden temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

S/3

Sanıklar ... ve Vedat müdafiileri duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Maktul ...'ın isabet almasında hedefte mutlakiyet olduğu gerekçesiyle eylemin doğrudan kastla gerçekleştirildiğine ilişen, Bölge Adliye Mahkemesinin kabul, takdir ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamede ki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/04/2022 tarih ve 2021/1649 Esas - 2022/561 Karar sayılı istinaf başvurusunu kabul ederek yeniden kurulan hükümlerin tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin sübuta, suç vasfına, sanık ... müdafiinin sübuta, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/11/2022 gününde oy çokluğu karar verildi.

KARŞI OY