muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7408, Karar No: 2024/3387, Tarih: 30.04.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece dava konusu genel kurul hazirun cetvelinde davacının isminin ve imzasının yer almasının yeterli kabul edildiğini, genel kurul toplantı tutanağında imzasının olmasını aramadığını, bu hususu tartışmadığını, sırf bir an için yer aldığı kabul edilse dahi hazirun cetvelinde yer alan veya mahkemenin tanımı ile toplantıya katılan bir ortağın toplantıda alınan genel kurul kararlarını onayladığını veya genel kurul kararından haberdar olduğunu kabul etmenin, hele yabancı uyruklu ve Türkçe problemi olan bir yabancı şahsın, içeriğini bilebilecek durumda olmadığı bir genel kurul tutanağının içeriğini bildiğinin kabulünün mümkün olmadığını, davacının genel kurul toplantısında karar alındığını dahi bilmediği düşünüldüğünde sonradan alınan bir karar ile diğer ortakların ve şirketin bağladığını düşünmenin objektif olmayacağını, hazirun cetvelindeki imzanın dahi davacıya ait olup olmadığından aslını görmedikleri için emin olamadıklarını, ...'nun tutanağı tek taraflı şekilde düzenlemesi, imzalaması, ticaret siciline kaydına ilişkin hiçbir inceleme yapılmadığını, toplantı tutanağında sadece müdürün imzasının bulunduğunu, toplantı da şirket ortağı ve müdürü dışında başka bir ortağın imzasının olmadığını, kararın ticaret kanununa aykırı olduğunu, bilirkişi raporuna itirazlarına rağmen hatalı rapor doğrultusunda karar verildiğini, müvekkilinin toplantı tutanağı ve diğer tescil işlemlerini yapmadığını, hisse devrine yönelik işlemleri yaptığını düşünerek tescil işlemleri yaptığını, alınan genel kurul kararının şirketin tüm aktifinin yok olmasına sebebiyet vereceğini, bu nitelikteki bir genel kurulun müvekkilinin bilgisinde ve onayında yapıldığının düşünülmesinin objektif olmadığını, şirket müdürü dışındaki diğer ortakların tamamının yabancı şahıs olduğunu, toplantıya katılımlarının sağlanmadığını, tutanakta imzalarının bulunmadığını, genel kurul gündeminin şirket ortaklarına tebliğine ilişkin hiçbir bilgi ve belge bulunmadığını, kararın yoklukla malul olduğunu, şirketin tek aktifi ve şirketin Türkiye'de açılmasının ana amacı ve faaliyeti olan Mermer Fabrikasının arazisiyle birlikte şirket müdürünün kendisine devrine ve kiralanmasına yönelik karar verilmiş gibi gösterildiğini, bu kararın diğer hissedarlar tarafından kabul edilebilecek bir işlem olmadığını, bu işlemi yapan müdür hakkında ceza davası açıldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, genel kurul kararının yoklukla malul olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11499, Karar No: 2020/2597, Tarih: 10.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/11499 E.  ,  2020/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 51/1-3-6-7-8, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü gece vakti aydınlatmalı iki şeritli bölünmüş asfalt Devlet karayolunda sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile 1.50 promil alkollü olarak seyri sırasında aynı şeritte önünde seyreden katılanların bulunduğu otomobile arkadan çarpması neticesinde bir katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek 3. derece kemik kırığı ile, diğer katılanın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, bilinçli taksirle hareket eden sanığın tam kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem E sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde sanığa ait her iki sürücü belgesinin de geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4 nolu bendinde yer alan "A2" ibaresinin çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/03/2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9239, Karar No: 2017/7060, Tarih: 02.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/9239 E.  ,  2017/7060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamının incelenmesinde, 130 ada 34, 38, 62, 64, 65 ve 85 parsel sayılı taşınmazların uzantısı olan U1, Ü1, S1, Ş1, T1 ve V1 ile gösterilen kısmen aktif kısmen de pasif dere yatağı içerisinde olduklarından tespit harici bırakıldığı ve bu tescil harici alanların dava konusu yapıldığı, davada Orman Yönetimi taraf olmadığı gibi orman araştırmasını da gerektirir bir durumun bulunmadığı, mahkemece dava konusu tescil harici alanlar hakkında orman araştırması yapılmamış olduğu gibi hükmü temyiz eden Hazine vekilinin orman iddiasında da bulunmadığı, orman araştırması yapılması gerektiğine dair itirazının bulunmadığı anlaşılmıştır. Dava bu hali ile orman araştırması gerektirmeyen tescil istemine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 20.01.2017 gün ve 2017/1 sayılı İşbölümü Kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 16. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21. maddesiyle değişik 60/3 maddesi uyarınca dosya Yargıtay 16. Hukuk Dairesinden aidiyet kararı ile geldiğinden görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE 02/10/2017gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17175, Karar No: 2015/31084, Tarih: 10.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17175 E.  ,  2015/31084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/402863

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Manisa 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2011

NUMARASI : 2009/290 (E) ve 2011/591 (K)

SANIK : H.. K..

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar gerekçeli kararın sonuç kısmında sonuç ceza 5 ay hapis ve 3.000 TL olarak belirtilmiş ise de, sanığa temel ceza olarak 6 ay hapis ve 6 ay gün para cezası verildiği, takdiren herhangi bir artırım ve indirim yapılmadığı, 6 ay gün para cezasının ise günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrildiğinde sonuç cezanın kısa karardaki gibi 6 ay hapis ve 3.600 TL adli para cezası olacağı, 5 ay hapis ve 3.000 TL adli para cezasının sehven yazılmış olduğu, bu yanlışlığın mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılanın işletmeciliğini yaptığı oto kiralama firmasından araç kiraladığı, bu amaçla kira sözleşmesi imzaladığı, ancak sanığın aracı teslim etmesi gereken tarihte geri getirmediği, daha sonra aracın bir başka şahsa satılmak istendiği, alıcı şahsın ruhsat sahibini araştırması üzerine durumun ortaya çıktığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında aşağıda belirtilen neden dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Her ne kadar gerekçeli kararın sonuç kısmında sonuç ceza 5 ay hapis ve 3.000 TL olarak belirtilmiş ise de, sanığa temel ceza olarak 6 ay hapis ve 6 ay gün para cezası verildiği, takdiren herhangi bir artırım ve indirim yapılmadığı, 6 ay gün para cezasının ise günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrildiğinde sonuç cezanın kısa karardaki gibi 6 ay hapis ve 3.600 TL adli para cezası olacağı, 5 ay hapis ve 3.000 TL adli para cezasının sehven yazılmış olduğu, bu yanlışlığın mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''180 gün'' ve ''3600 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün'' ve ''100 TL'' adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5115, Karar No: 2012/6669, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5115 E.  ,  2012/6669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dahili davalı ...‘a davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. İlgiliye davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip cevap süresinin beklenmesinden,

2-Davalılardan ...’in baba adının tapu kaydında “Mehmet Ali” olduğu ancak kendisine karar ve temyiz dilekçesi tebliğ edilen ...’in baba adının tebligat başlığında “Bekir“ olduğu anlaşılmıştır.

Tapu maliki Mehmet Ali Kızı ...’e karar ve davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip, temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14208, Karar No: 2013/14491, Tarih: 08.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14208 E.  ,  2013/14491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/06/2012 tarih ve 2011/206-2012/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'ün maliki, diğer davalı ...'ın sürücüsü olduğu... plakalı araçla nakliyesi yapılan yağ cinsi emtianın müvekkili tarafından nakliyat emtia sigortası ile sigortalandığını, davalılara teslim edilen emtianın davalı ...'ın beyanına göre 15.03.2009 tarihinde çalındığını, 25.03.2009 tarihinde kasası boş bir şekilde bulunduğunu, olay nedeniyle 36.926,00 TL hasar tazminatının 11.06.2009 tarihinde sigortalısına ödendiğini ileri sürülerek, 36.926,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren uygulanacak avans faiziyle birlikte müteselsil olarak davalılardan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin sahibi bulunduğu 34 DE 9930 plakalı aracı 30.09.2009 tarihinde diğer davalı ...'a haricen satıp, teslim ettiğini, teslimden birkaç gün sonra müvekkilinin Cumhuriyet Savcılığınca telefonla arandığını, bu görüşmeden birkaç gün sonra aracın Nusaybin'de yakalandığını, davalı ...'ın araç bedelini ödememesi nedeniyle müvekkilinin yetkili makamlara başvurarak aracı teslim aldığını, müvekkilinin taşıma işiyle alakasının bulunmadığını, davalı ...'ın müvekkilini dolandırarak aracı satın alıp, daha sonra yük hırsızlığı yaptığı savunarak davanın reddi talep edilmiştir.

Davalı ... usulüne uygun tebligata rağmen yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, davacı tarafından sigortalanan emtianın 14.03.2009 tarihinde şoförü ... olan taşıyıcı ...'e ait... plakalı kamyona yüklendiği, davalı ... 'in belirtilen kamyonu Hasan'a haricen satması nedeniyle taşıma işiyle bağlantısının olmadığını savunmakta ise de, araçla yurtiçi taşımacılık yapma yetkisi veren K1 belgesinin, taşıma işine konu emtiaya ilişkin düzenlenen fatura ve sevk irsaliyesinin, vergi kaydının ve motorlu araç tescil belgesinin davalı ... adına olması sebebiyle bu savunmasına itibar edilmediği, davalı taşıyıcının TTK 784. maddesi gereğince ziyadan sorumlu olduğu, davalı ...' ın ise haksız fiil hükümleri gereğince zarardan sorumluluğunun bulunduğu

gerekçesiyle davanın kabulü ile 36.926,00 TL'nin müteselsil olarak davalılardan tahsiline ve alacağa dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

gerekçesiyle davanın kabulü ile 36.926,00 TL'nin müteselsil olarak davalılardan tahsiline ve alacağa dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mümeyyiz davalı taşıyıcı olmadığını, aracı olay tarihinden önce haricen ...'a sattığını savunmuş ve bunun delili olarak da olay tarihinden önce ...'a verdiği vekaletnameye ve ceza dosyası içeriğine dayanmıştır. Her ne kadar 2918 sayılı Yasa uyarınca harici satım işletenin değişmesi sonucunu doğurmaz ise de; somut uyuşmazlıkta araçta taşınan yük hasarı dava konusu edildiğinden ve bu durumda mümeyyiz davalının sorumluluğu 2918 sayılı Yasa'ya değil, genel hükümlere tabi bulunduğundan, mümeyyiz davalının tazminattan sorumlu tutulabilmesi için taşıyıcı olduğunun davacı tarafça kanıtlanması gerekir. Mümeyyiz davalının delil olarak dayandığı Kızılcahamam Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/180 Esas, 2010/77 Karar sayılı ilamında ...'ın kendi aracı ile söz konusu eylemi gerçekleştirdiği sonucuna varıldığından mahkemece o davada verilen kararın işbu dava bakımından bağlayıcı olacağı, daha doğru bir deyişle ile kuvvetli delil niteliğinde olacağı gözönünde bulundurularak, ceza davasının neticesinin kesinleşmesinin beklenilmesi ve ona göre mümeyyiz davalı hakkındaki davayı neticelendirmek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün mümeyyiz davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25271, Karar No: 2017/25880, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25271 E.  ,  2017/25880 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.