muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4695, Karar No: 2022/3318, Tarih: 14.06.2022

HMK’ nın 114/1 – h maddesi gereğince, bir davada hukuki yarar dava şartıdır. Aynı kanunun 115. maddesine göre, dava şartları yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilir. Bir davada, dava şartı yoksa dava, dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddedilir.

Mahkemece taraflar arasında düzenlenmiş bulunan eser sözleşmesi gereğince, inşaat sözleşmesi kapsamında davacı şirkete önceden verilen 60 günlük ve sonradan verilen 44 günlük ek süreye ek olarak çalışılmayacak günler için 34 günlük daha ek süre daha verilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir. Bir inşaat sözleşmesinde yükleniciye daha kaç gün verilmesinin gerekeceğinin tespiti, taraflar arasında açılacak bir eda davasında her halükarda tartışılacaktır. HMK’ nın 106/2. bendine göre, tespit davası açanın, kanunlarda belirtilen istisnai durumlar dışında, bu davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararı bulunmalıdır. Aynı Kanunun 106/2. bendine göre, maddi vakıalar, tek başlarına tespit davasının konusunu oluşturamaz.

Tüm bu hususlar dışında mahkemeler idareyi bağlayıcı kararlar veremezler. Açılan davada idarenin yükleniciye ifayı tamamlaması için ek süre vermesi ve bu bağlamda idareyi bağlayıcı karar vermesi amaçlandığı için eldeki tesbit davasının bu nedenle de açılması kabul edilemez.

Açıklanan tüm bu nedenlerden dolayı somut olayda, davacı vekili tarafından açılan davanın hukuki yararı bulunmadığından reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olduğundan, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair kararın onanması yönündeki Yüksek Özel Daire Sayın Çoğunluğunun kararına katılmıyoruz. 14.6.2022
Yargıtay — Esas No: 2011/2060, Karar No: 2011/1714, Tarih: 15.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2060 E.  ,  2011/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET OLUNAN : ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde rehin alacaklısına ödeme yapıldıktan sonra geri kalan kısmın müvekkiline ayrılması gerekirken ikinci sıradaki davalıya pay verildiğini, davalı ile garameye girmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve toplanan delillere göre, davanın 7 günlük şikayet süresi içinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9278, Karar No: 2019/16799, Tarih: 25.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9278 E.  ,  2019/16799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9720, Karar No: 2020/6365, Tarih: 22.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9720 E.  ,  2020/6365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının eksiklik yazısı üzerine suçtan zarar görme ihtimali bulunan Mardin İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak hükmü temyiz etmedikleri belirlenerek yapılan incelemede;

Etkin pişmanlığın kovuşturma aşamasında gerçekleştiğinin kabul edilmiş olması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapıldığı halde uygulama maddesinin 168/1. olarak sehven yanlış yazıldığı anlaşıldığından bu husus mahalinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Nusaybin Atatürk Lisesinde müdür olarak görev yapan şikayetçi ... 24.01.2013 tarihli celsede görev yaptığı okulun giriş katının 4-5 camının kırıldığını ve olaya karışan çocukların velilerinin zararı karşılayarak camı taktırdıklarını belirtmiş ise de; zararın hangi aşamada karşılandığını belirtmediğinin anlaşılması karşısında; zararın soruşturma aşamasında mı yoksa kovuşturma aşamasında mı karşılandığının şikayetçiye sorularak sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168.maddenin birinci veya ikinci fıkrası uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden mahkemece zararın kovuşturma aşamasında giderildiği kabul edilerek TCK'nın 168/2.maddesinin uygulanması ,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9073, Karar No: 2024/1376, Tarih: 04.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/9073 E.  ,  2024/1376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2021/146 Esas, 2021/761 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 17.09.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.10.2023 tarihli ve 2022/16485 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108672 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108672 sayılı kanun yararına bozma isteminin; hesaplama hatası yapılarak hükümlü hakkında fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediği şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenen 120 gün adlî para cezasından, aynı Kanun'un 35 ... maddesinin ikinci fıkrasına göre (1/4) oranında indirim yapılırken 90 gün adlî para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 135 gün adlî para cezasına, 29 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre (1/2) oranında indirim yapılırken 45 gün adlî para cezası yerine 67 gün adlî para cezasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrasına göre (1/6) oranında indirim yapılırken 37 gün adlî para cezası yerine 55 gün adlî para cezasına, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den çevrilirken 740,00 TL adlî para cezası yerine 1.100,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza belirlendiği anlaşılmıştır.

2. Hükümlü hakkında fazla ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenlenme uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2021/146 Esas, 2021/761 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 120 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemi teşebbüs aşamasında kaldığından teşebbüsün derecesine göre sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 35 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 90 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemi tahrik altında gerçekleştirmesi nedeniyle haksız tahrik indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği (1/2) oranında indirim uygulanarak 45 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 37 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2315, Karar No: 2024/2030, Tarih: 25.06.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2315 E.  ,  2024/2030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki teminat mektubunun iadesi, cezai şart alacağı ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekili tarafından talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 25.06.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davalı asıl ... ile davalılar vekili Avukat ...'un sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Belli edilen günde gelen davalı asıl ... ile davalılar vekili Avukat ...'un sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının, davalı Elektromed ile Kadıköy 27. Noterliğinin 30.12.2013 tarihli ve 45133 yevmiye sayılı ortak girişim ana sözleşmesi ile bir iş ortaklığı kurduğunu, iç ilişkiyi düzenlemek amacıyla da 27.05.2015 tarihli protokolün tanzim edildiğini, davalı A Altyapı Şirketi ile diğer davalı ...'in ise, davalı Elektromed'in protokol uyarınca müşterek borçlu ve müteselsil kefili olduğunu, protokol kapsamında davacı şirketin davalılara çeşitli kazandırmalarda bulunduğunu, protokolün (3.3) maddesi gereği davacı şirketin, davalı Elektromed'e 885.000,00 TL tutarında 12 adet çek tanzim ederek verdiğini, bunun yanı sıra yapılacak ortak işten bağımsız olarak protokolün (3.4) maddesinde belirtildiği şekilde davalılara geçici kabulleri yapılmış olmak şartıyla, kendi ihalelerinde kullanmak ve sadece İSTON'a veya İstanbul Büyükşehir Belediyesine verilmek üzere toplam 1.175.500,00 TL tutarlı kesin ve süresiz teminat mektuplarını verdiğini, protokolle bu teminatların hepsinin bir yıl sonra iade edileceğinin düzenlendiğini, bir yıl geçmesine rağmen teminat mektuplarının iade edilmediğini, protokolün (5.) maddesi ile “Cezai Şart” başlığı altında teminat mektuplarının nakde dönüştürülmesi veya bir yıl içinde iade edilmemesi halinde 2.000.000,00 TL cezai şartın ödeneceğinin düzenlendiğini, davalı Elektromed'e Üsküdar 9. Noterliğinden çekilen 06.05.2016 tarihli ihtarnameyle bu durumun ikaz edildiğini ancak teminat mektuplarının iade edilmediğini, davacının iade edilmeyen toplam 1.175.000,00 TL tutarlı teminat mektuplarından kaynaklı komisyon, faiz, masraf vb. giderler ödemek yükümlülüğü altında bırakıldığını ileri sürerek; 1.175.000,00 TL tutarlı 11 adet teminat mektubunun bankasına iadesinin sağlanması veya nakit karşılıklarının nemalandırılacak şekilde davacı şirket hesabına depo edilmesine, mektuplardan kaynaklı giderlerin tespiti ile çıkacak bedelin 27.05.2016 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline, teslim edilmeyen mektuplardan dolayı, ticari riskinin arttığı ve kredibilitesinin düştüğü, ticari itibarının zedelendiği nazara alınarak 100.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline, ayrıca 27.05.2015 tarihli sözleşmenin (5) maddesi uyarınca 2.000.000,00 TL cezai şartın 27.05.2016 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili; davalı Elektromed ile davacı arasında adi ortaklık kurulduğunu, ana sözleşmeye ek bila tarihli protokolünün 1. paragrafı gereğince işin, tüm hak ve yükümlülüklerinin davacı şirkete devredildiğini, bunun karşılığında da davacı şirketin, her hakediş raporunda belirtilen hakediş tutarından yalnızca gelir vergisi tevkifatı yapıldıktan sonra bulunan bedelin %5'ini davalı Elektromed'e şartsız ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalı şirkete %5 kâr ödemesinin yapılmadığını, Kadıköy 10. Noterliğinin 05.05.2015 tarihli ihtarnamesiyle davacıya ödeme ihtarında bulunulduğunu ancak ödemeye yanaşılmamakla beraber bir takım teklifler öne sürüldüğünü, davalının ise ihtilafın sürmemesi adına yüksek miktardaki alacağından fedakarlık ederek teklifi kısmen kabul ettiğini ve taraflar arasında 27.05.2015 tarihli protokolün akdedildiğini, protokol ile davalı şirketin üstlendiği edimlerin iyi niyetle yerine getirildiğini, protokol gereği İBB ve İSTON A.Ş.ye teslim edilen mektupların iadesi için üstüne düşen tüm işlemlerin yapıldığını ancak davacının davalı ile kurmak istediği bir ortaklığın ihale mevzuatı gereği gerçekleşmemesi sebebiyle bu davayı ikame ettiğini, davalılar A Altyapı ve Dursun Şanver'in kefaletlerinin kanuni unsurları taşımadığından geçersiz olduğunu, cezai şartın doğumu için edimin ifasının kusurlu olarak yerine getirilmemesi şart olup, teminat mektuplarının iade edilmemesinin davalı şirketin kusuruna dayanmadığını, bu nedenle cezai şart alacağı, ayrıca teminat mektuplarından kaynaklanan masraf vs. gider alacağının doğmadığını, Mahkemece, davacı alacağına kanaat getirilmesi halinde davacının protokolün (3.5) maddesindeki “PM ortaklığın defter ve kayıtlarını Elektromed incelemek istediği zaman kendisine yardımcı olacaktır.” hükmü gereği davalının defter ve kayıtları incelemek üzere şifahen taleplerinin sonuçsuz kalması üzerine Kadıköy 27.Noterliği aracılıyla çektiği ihtardan da sonuç alamadığını, bu nedenle prtokolün 5. maddesi uyarınca davalı lehine doğan 2.000.000,00 TL cezai şart alacağı ile takas ve mahsup talep ettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında noterde düzenlenen “Ortak Girişim Ana Sözleşmesi” gereği Pendik ilçesi, Dolayoba Mah. 3939 parselde 379 adet konut, Adaiçi altyapı ve çevre düzenleme inşaatı işinin müşterek yapılması için iş ortaklığı kurulduğu ve sözleşme eki bila tarihli protokolün ise mali ve idari düzenlemeleri içeren 27.05.2015 tarihli protokokolle geçersiz hale getirildiği, davalının %5 oranında kâr payı ödemesinin yapılmadığı yönündeki iddialarının yerinde olmadığı, bu kâr payı ödeme yükümlülüğünün, bila tarihli protokol ile düzenlenmiş olduğu ve 27.05.2015 tarihli protokol ile de ortadan kaldırıldığı, davalı A Altyapı Şirketi ve davalı ...'in davalı Elektromed'in 27.05.2015 tarihli potokolden kaynaklanan borçlarına şahsen kefil (müteselsil kefil) oldukları ancak kefalet sözleşmesinin geçerli olması için, yazılı şekilde yapılması ve kefilin sorumlu olacağı azami miktarın, kefalet tarihinin ve müteselsil kefil olması durumunda bu hususun, kefalet sözleşmesinde kefilin kendi el yazısı ile belirtilmiş olmasının şart olduğu, söz konusu protokolde yer alan kefalet anlaşmalarının ise, bu şekle uygun olarak akdedilmediklerinden geçersiz olduğu ve dolayısıyla da davalı kefiller A Altyapı Şirketi ile Dursun Şanver'in davacının alacaklarından dolayı sorumluluklarının bulunmadığı, 27.05.2015 tarihli protokolün (3.4) nolu maddesi hükmüne göre; davacının, davalı Elektromed'e, geçici kabulleri yapılmış olmak şartıyla kendi ihalelerinde kullanması ve sadece İSTON'a veya İstanbul Büyük Şehir Belediyesine verilmek üzere, toplam 1.175.000,00 TL tutarında muhtelif tutarlı kesin ve süresiz teminat mektupları vereceği, bu teminat mektuplarının hepsinin 1 yıl sonra iade edileceği, teminat mektuplarının; davalıların kendilerine ait A Altyapı Şirketinin, İBB'nin kuruluşu olan İSTON A.Ş.nin ihalelerine katılmak için, davacı şirketin kefil olduğu hesabından ve dolayısıyla da davacı şirketin münhasır kefaletiyle verilmiş 1.175.000,00 TL tutarlı kesin teminat mektupları olduğu, davalı A Altyapının ticari defterlerinin incelenmesinde dava konusu teminat mektuplarını kullandığının anlaşıldığı, dava tarihine kadar da davacı şirkete iade olunmadığının belirlendiği, protokolün (5) nolu maddesinde; çeklerin karşılıksız çıkması, teminat mektuplarının kısmen veya tamamen nakde dönüştürülmesi veya 1 yıl içinde iade edilmemesi, inşaatın bitirilmesi ve tasfiyesi konusunda, daha önce keşide edilen ihtarnamede olduğu gibi yeniden bazı zorluklar ve ihtilaflar çıkarılması halinde, bu ihtilafları çıkaran tarafın 2.000.000,00 TL cezai şart ödemekle yükümlü olacağı yönünde hüküm bulunduğu, buna göre davalı Elektromed'in davacıdan almış olduğu teminat mektuplarını, en geç protokolün akdedildiği tarihten (27.05.2015) 1 yıl sonraki tarihte (27.05.2016) iade etmekle yükümlü olduğu, aksi takdirde davacıya 2.000

.000.000,00 TL cezai şart ödemekle yükümlü olacağı yönünde hüküm bulunduğu, buna göre davalı Elektromed'in davacıdan almış olduğu teminat mektuplarını, en geç protokolün akdedildiği tarihten (27.05.2015) 1 yıl sonraki tarihte (27.05.2016) iade etmekle yükümlü olduğu, aksi takdirde davacıya 2.000.000,00 TL cezai şart ödemekle yükümlü olacağı, davalı Elekromed'in dava tarihinde hala teminatları iade etmediği, davalı Elektromed'in bu teminatları diğer firmadan alamamasınını kendi kusuru olduğu, 2.000.000,00 TL'lik cezai şart bu davalının mahvına yol açmayacağından, indirim yapılmasına gerek olmadığı, davacının teminat mektuplarının iade edilmesi (asıl borç) ile birlikte 2.000.000,00 TL'lik cezai şartın ifasını da talebe hak kazandığı, ancak davadan sonra yargılama aşamasında dava konusu teminat mektupları davacıya iade edildiğinden teminat mektuplarının iade veya bedelinin depo edilmesine ilişkin talep yönünden davanın konusuz kaldığı, davacı teminat mektuplarının zamanında iade edilmemesi nedeniyle 2.000.000,00 TL'lik cezai şart alacağına hak kazandığı için, kural olarak ayrıca bir de uğradığı zararların tazminine ilişkin alacağa (tazminat alacağına) hak kazanmayacağı, daha yüksek zararın ispatlanamadığı, bu nedenle davacının dava konusu teminat mektupları için ödediği komisyon bedellerinin tahsilini ayrıca talep edemeyeceği, davacının manevi tazminata esas olmak üzere teminat mektuplarının zamanında iade edilmemesi nedeniyle itibar kaybına uğradığını ispat edemediği, davacının ticari defterleri ibrazdan kaçındığının da ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı A Altyapı ve Dursun Şanver aleyhine açılan davanın reddine, davalı Elektromed aleyhine açılan dava yönünden; dava konusu teminat mektupları yargılama aşamasında davacıya teslim edildiğinden iş bu teminat mektuplarının iadesi veya bedellerinin depo edilmesine ilişkin talepler yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacının teminat mektuplarından kaynaklanan masraf ve komisyon vs. giderlerine ilişkin talebinin reddine, 2.000.000,00 TL cezai şartın 27.05.2016 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, koşulları oluşmayan manevi tazminat talebi ile davalının takas/mahsup talebinin reddine karar verilmiştir.