muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1971, Karar No: 2017/12168, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1971 E.  ,  2017/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5915, Karar No: 2014/12530, Tarih: 10.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5915 E.  ,  2014/12530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Buldan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2013/164-2013/296

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.04.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil terditli olarak tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin reddine, tazminat isteminin kabulüne dair verilen 09.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili Av. A.. S.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, murisinin, davalılardan Ş..(G..) D.. ve Ü.. (K..) Demirbaş ve bir kısım davalılar murisi A.. K.. ile yaptığı satış vaadi sözleşmesi uyarınca 7.. ada 21 parsel sayılı taşınmazda murisleri Ahmet oğlu S.. K..’den intikal eden paylarını satın aldığını, taşınmaz elbirliği mülkiyetine tabi olduğundan tapuya tescil edilemediğini, üzerinde bina inşa ettiği için Türk Medeni Kanununun 724. maddesi uyarınca taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tescilini mümkün olmadığı takdirde tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece temliken tescil isteminin reddine, tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili Av. A.. S.. temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacının murisi M.. H.. H..ın, S.. K..'nin bir kısım mirasçılarından Buldan ilçesi, Karşıyaka mahallesi, 7.. Ada 2.. Parsel sayılı taşınmazdaki hisselerini noterde düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile satın aldıktan sonra 1993 yılından itibaren murisi ile birlikte davacıların taşınmazı kullanmaya başladığı, murisin vefatı üzerine davacı tarafından mesken, ahır ve depo olarak kullanılmak üzere yapılar inşa edildiği, taşınmazın gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile satın alındığı tarihte tapuya kayıtlı ve çapa bağlı olması karşısında davacının TMK'nın 724. maddesinin uygulanması için aranan iyiniyet koşulunu taşımadığı anlaşıldığından tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 718. maddesi hükmüne göre arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu nedenle muhdesat bedelinin sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde tapu kayıt maliklerinin tümünden tahsil edilmesi gerekirken mahkemece sadece L.. K.., A.. Y.., S.. K.., Ş.. G.., Ü.. D..'tan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6101, Karar No: 2021/3883, Tarih: 24.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/6101 E.  ,  2021/3883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

Davacı, yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. İBK 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

İlk derece mahkemesinin, yargılamanın iadesi talebinin kabulü ile dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair kararının, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Dava dosyasında 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belgeye rastlanılmadığı, diğer bir ifadeyle, söz konusu hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakla, iş bu karara karşı yapılacak kanun yolu başvurusu, istinaf yoludur.

Bu nedenle karar tarihi itibarı ile temyize tabi olmayıp, istinaf denetimine tabi olan karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunun değerlendirilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 24.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4343, Karar No: 2021/275, Tarih: 13.01.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/4343 E.  ,  2021/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, davacı, adli yardım talebini mali durumunu göstermeye yeterli somut bir belgeye dayandırmadığından, temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 07.07.2020 tarihli, 173 sayılı kararı ile Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 02.09.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına karar verildiği anlaşıldığından, davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazını değerlendirmek üzere dosyanın Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine,

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davacı tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/160, Karar No: 2014/6480, Tarih: 08.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/160 E.  ,  2014/6480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/96225

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2009

NUMARASI : 2008/1357 (E) ve 2009/81 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP sisteminden alınan sanık N.. S..'a ait nüfus kaydına göre, sanığın hükümden sonra 19.10.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık N.. S.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4374, Karar No: 2015/7552, Tarih: 06.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/4374 E.  ,  2015/7552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bodrum üzeri 7 katlı betonarme binanın bodrum katında faaliyet gösteren ve fiilen sanık... tarafından işletilen türkü evinde itfaiye raporuna göre müzikhol bölümünde şark köşesinden başlayarak yangına dayanıksız şekilde döşeli ses yalıtım malzemelerine sıçrayarak hızla yayılan yangın ve gaz sıkışmasına bağlı patlama neticesi geceyi türkü evinde geçiren iki bayanın kaçmak için yöneldikleri barın arka tarafında bulunan sürgülü kapıyı açmayı başaramayınca hemen yanında bulunan tuvalete girip dumandan zehirlenerek ölümleri ile sonuçlanan olaya konu eğlence mekanının projesinin 4 adet dükkan, bir sığınak ve 2 adet tuvaleti kapsadığı, ancak projeye aykırı şekilde dükkan bölme duvarlarının kaldırılmış, sığınağın iptal edilmiş ve arka bina boşluğuna da ruhsatsız olarak yeterli havalandırma boşluğu bırakılmayan tuvalet bölümlerinin ilave edilmiş olduğu, projeye aykırı olarak tadil edilip eğlence mekanı olarak kullanılan bodrum katta yangına karşı gerekli önlemlerin alınmadığı, ses yalıtımı için yanmaz cam lifi içeren malzemeler yerine ısıya dayanıksız pramit süngerlerin kullanıldığı, olası bir yangında çıkışı kolaylaştıracak merdiven ve kapı yerine yeterli yükseklikte ve genişlikte olmayan ve çıkışı daha da zorlaştıracak çift sürgülü arka kapıların bulunduğu bu mekana canlı müzik kafe faaliyet konulu işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı veren yetkililer hakkında zamanaşımı süresi içinde işlem yapılabileceğinden, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna, eksik incelemeye, mahkumiyete yeter nitelikte delik bulunmadığına, illiyet bağına, erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38237, Karar No: 2017/10555, Tarih: 09.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/38237 E.  ,  2017/10555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

CMK’nın 225/1. maddesine göre hükmün konusunun iddianamede anlatılan eylemlerle sınırlı bulunması, somut olayda; Karadeniz Teknik Üniversitesi Rektörlüğünce oluşturulan Yetkili Kurulun 12/01/2012 tarih ve 2012/2 sayılı lüzum-u muhakeme kararının ve Danıştay 1.Dairesince 13/06/2012 tarih ve 2012/483 esas, 20121056 karar sayılı onama kararının, 2547 Sayılı Yüksek Öğretim Kanunu gereği iddianame yerine geçen belge olması ve iddianamenin hüküm ve sonuçlarını doğurması, anılan lüzum-u muhakeme kararında; sanık tarafından hakaret ifadesi olarak kullanıldığı iddia edilen ifadelerin yer almaması, dolayısı ile tanıklar tarafından kovuşturma aşamasında belirtilen ifadelerin iddianame yerine geçen belgeye konu olmaması, iddianame yerine geçen belgede belirtilen öğrencileri derse almama gibi eylemlerinde, Yerel Mahkemenin hüküm gerekçesinde de belirttiği gibi idari yönden disiplin soruşturması gerektirip gerektirmediğinin idari tasarruf olduğu, dolayısıyla atılı suçların, iddianame yerine geçen belgelerde belirtilen TCK'nın 125 ve 216/2 maddesinde belirtilen suçları oluşturmaması ve beraat gerekçesi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, Katılan ... Öksüz vekili ve Katılan ... Esma Gül Şahin'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 09/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17765, Karar No: 2014/1123, Tarih: 27.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17765 E.  ,  2014/1123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2013

NUMARASI : 2013/224-2013/430

Davacı-karşı davalı, 14/04/2000-09/09/2004 tarihleri arasında sigortalı çalıştığının tespitine,

Davalı-karşı davacı, fazlaya dair hakları saklı tutularak 500 TL ihbar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davacı-karşı davalının davasının kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 14.04.2000-09.09.2004 tarihleri arasında davalı işverenlere ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü 14.04.2000 tarihinden 09.09.2004 tarihine kadar sürekli ve kesintisiz bir şekilde davalı ve dahili davalıdan oluşan adi ortaklık nezdinde davacının çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 1025077.55 sicilli ve H.. Ç..-H.. Ç.. ünvanlı işyerinden davacının 13.04.2000-03.09.2004 tarihleri arasında geçen bir kısım çalışmalarının giriş-çıkış tarihleri ile Kuruma bildirildiği, davacı imzalarını içeren imzalı ücret bordrolarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, tanık beyanları hükme esas almaya elverişli değildir. Davalı işveren tarafından imzalı ücret bordrosu ibraz edilen, ancak davacı tarafından aksi yazılı delil sunulamayan süreler yönünden davacının ücret bordrolarında bildirilen süreden daha fazla çalıştığının kabul edilmesi mümkün değildir.

Somut olayda, tanık beyanları hükme esas almaya elverişli değildir. Davalı işveren tarafından imzalı ücret bordrosu ibraz edilen, ancak davacı tarafından aksi yazılı delil sunulamayan süreler yönünden davacının ücret bordrolarında bildirilen süreden daha fazla çalıştığının kabul edilmesi mümkün değildir.

Yapılacak iş; dava konusu yapılan çalışma döneminin tamamında, imzalı ücret bordrosu olan ve imzasının davacıya ait olduğu anlaşılan dönemlerde imzalı ücret bordrosu kadar, imzalı ücret bordrosu olmayan veya olup da imzaların davacıya ait olmadığı tespit edilen dönemlerde, dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar tespit edilerek beyanlarına başvurmak, zabıta marifetiyle tespit edilecek, işyerine o tarihte komşu olan, kayıtlı iş yeri sahiplerini ve adreslerini açık ve net olarak belirleyip, Belediyeden ve Vergi Dairesinden bu iş yerlerinin kayıtlarını getirip komşu ve yakınlıklarını tespit etmek, sonrasında bu işyerlerinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının kayıtları SGK’dan getirtilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, çalışma olgusu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince ortaya koyulduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.