muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9532, Karar No: 2017/16351, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9532 E.  ,  2017/16351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11598, Karar No: 2014/12828, Tarih: 20.11.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/11598 E.  ,  2014/12828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece borçlunun itirazının kaldırılarak 12000. TL üzerinden icra takibin devamına, kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1)- Dosya kapsama, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalının, kiralananın tahliyesine ilişkin karara yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2)- Davalının itirazın kaldırılmasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davalı alacaklı, haciz ve tahliye istemli olarak 23.10.2012 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile 01.12.2010 ile 01.10.2012 dönemi arasında ödenmediği iddia olunan 19.239.00 TL kira alacağının davalıdan tahsilini istemiştir. Ödeme emrinin davalıya tebliğ edilmesinden sonra davalı süresinde icra takibine itiraz etmiş ve aylar kira parası 500.00 TL den 24 aylık kira borcunun varlığını kabul etmiş, fazlaya ilişkin kısma yönelik borcu kabul etmemiştir. İcra Müdürlüğü tarafından 19.12.2012 tarihinde alınan karar ile kabul edilen 12.000 TL.lik kısım alacak için takibin devamına, geriye kalan kısım için itiraz edildiğinden, itiraz edilen kısım için takibin durdurulmasına karar verilmiş, davacıda dava dilekçesinde şimdilik borçlu kiracının kabul ettiği 12.000.00 TL.lik 24 aylık kira bedelinin tahsiline, kiralananın tahliyesine, itirazın kaldırılmasına karar verilmesini istemiş, 16.07.2013 günlü celsede de 12.000 TL üzerinden takibin devamına fazlaya ilişkin kısım üzerindeki kira alacağından feragat ettiklerini beyan etmiştir.

Bu durumda davacı; davalının kabulü dışında kalan fazlaya ilişkin alacak için, itirazın kaldırılması talebinde bulunmadığına göre, davanın İ.İ.K.nun 269/a maddesi gereğince kesinleşen takip sebebiyle açıldığının kabulü gerekir.

Kabul edilen kira bedeli için takip kesinleştiğinden itirazın mahkemece kabul edilen 12.000 TL üzerinden kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece davacının kısmi itirazının kaldırılması talebinin feragat sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken, itirazın kabul edilen ve kesinleşen 12.000 TL üzerinden kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Kabul edilen kira bedeli için takip kesinleştiğinden itirazın mahkemece kabul edilen 12.000 TL üzerinden kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece davacının kısmi itirazının kaldırılması talebinin feragat sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken, itirazın kabul edilen ve kesinleşen 12.000 TL üzerinden kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte yazılı nedenlerle kararın tahliye ilişkin kısmının ONANMASINA, 2. bentte yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366. Maddesi uyarınca kararın itirazın kaldırılmasına ilişkin kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13528, Karar No: 2006/14082, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13528 E.  ,  2006/14082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1- Dava konusu taşınmaza kadastroca uygulanan 4.3.1988 tarih 2 sıra numaralı tapu kaydı tedavülleri, krokisi ve varsa tescil dava dosyası,

2- Kadastroca uygulanan 22.2.1988 tarih 5 sıra numaralı tapunun geldiği 13.1.1953 tarih 10 sıra numaralı tapunun tesciline esas 12.9.1952 tarih 74-93 sayılı ilamının dava dosyası getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 30.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17972, Karar No: 2014/16638, Tarih: 16.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/17972 E.  ,  2014/16638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin yüzüne karşı tefhim olunan 03.12.2012 tarihli beraat hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı,11.12.2012 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31776, Karar No: 2013/7973, Tarih: 07.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/31776 E.  ,  2013/7973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvalık İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili mahkemeye başvurusunda, yapılan ihale sonucu taşınmazın alacağa mahsuben taraflarına 556.000.00 TL 'ye ihale olunduğunu, ancak icra müdürlüğünce, ihale bedelini yatırmak üzere kendilerine 10 günlük süre verildiğini, sözkonusu taşınmaz üzerinde kendilerinden önce yer alan 79.540,06 TL tutarında bir haczin bulunduğunu, hal böyleyken 1. sırada yer alan haciz alacağı tutarı dışında kalan 476.459,94 TL yi ödemekten kaçınabilmeleri mümkün iken icra müdürlüğünce ihale bedelinin tamamının dosyaya yatırılması için süre verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek buna ilişkin işlemin iptalini talep ettiği, mahkemece, her ne kadar taşınmaz üzerindeki diğer hacizlerin düştüğü bildirilmiş ise de bunun bir icra müdürlüğü işlemi olduğu ve aleyhine yasa yoluna gidilebileceği, bu durumda ihale bedelinin  alacakları karşılamaması durumunda sıra cetvelinin hazırlanması ve bunun için de ihale bedelinin icra veznesine yatırılması gerektiğinden bahisle icra müdürlüğü işleminin iptaline yönelik şikayetin reddine karar  verildiği anlaşılmıştır.

İcra İflas Kanunu'nun 140. maddesinde; "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" hükmü yer almaktadır. Başkaca hacizlerin de bulunduğu taşınmazın 26.01.2010 tarihli arttırmada alacaklıya ihale edildiği görülmektedir. İcra müdürlüğünce öncelikle İİK'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediğinin belirlenmesi gerekir.

Haciz koyduran alacaklının taşınırı (taşınmazı) ihale ile satın alması ve kendisinden önce gelen başka alacaklı bulunmaması halinde, alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabileceği, satış bedelini, alacağına mahsup edebileceği, taşınır (taşınmaz) üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden önce konulmuş, başka haciz bulunması halinde ise ileride sıra cetveli yapılması gerekeceğinden ve henüz sıra cetveli yapılmamış olduğundan, alacaklının alacağının ihale bedelini karşılayıp karşılamadığı saptanıp alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilmeden ve alıcıdan önce haciz koyduran 3.kişilerin alacaklarının miktarlarının ne olduğu dahi belirlenmeden alıcı alacaklıya ihale bedelinin tamamını yatırması için süre verilmesi yönündeki icra müdürlüğü kararı doğru değildir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle İİK.nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediği belirlendikten sonra alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise alacaklıya ihale

bedelini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6307, Karar No: 2024/15496, Tarih: 21.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/6307 E.  ,  2024/15496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1597 E., 2020/24 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2019/226 E., 2019/330 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince CMK 223/2-e uyarınca verilen beraat kararının kaldırılarak TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53ve 63. maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet kararına ilişkin

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak oy çokluğuyla BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Konya 9.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluğun “Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” gerekçesine tarafımızdan iştirak edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

KARŞI OY

Sayın çoğunluğun “Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” gerekçesine tarafımızdan iştirak edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2019 tarih ve 2019/5953 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında “örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2019 tarih ve 2019/226 E. - 2019/330 K. sayılı ilamıyla sanık hakkında “örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” suçundan mahkumiyetine karar verildiği, bu karara karşı süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 08.01.2020 tarih ve 2019/1597 E. - 2020/24 K. sayılı kararıyla “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair karar verildiği, sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde anılan kararı temyiz ettiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlığı oluşturan tartışmanın konusunu; “sanığın dosya kapsamına yansıyan eyleminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturup oluşturmayacağı" hususu oluşturmaktadır.

Somut olay irdelendiğinde;

Oluş, mahkeme kabulü, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna yönelik tam olarak şüpheleri ortadan kaldıracak kanaat edinilemeyen ancak dinlenen tanık beyanlarından FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile sempati düzeyinde bağlantısı olan sanığın, "örgüt liderinin talimatına uyar şekilde, örgütsel amaçla örgütle iltisaklı Asya Katılım Bankasına (Bankasya) para yatırma ve örgüt içi tayin şeklindeki eylemlerinin bugüne kadar Yargıtay 16. Ceza Dairesi(kapatılan) ve 3. Ceza Dairesinin istikrarlı ve süreklilik gösteren kararlarından da görüleceği üzere "örgüte yardım suçunu" oluşturacağından sayın çoğunluğun “beraate yönelik” bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2009/4380, Karar No: 2010/8392, Tarih: 24.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/4380 E.  ,  2010/8392 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/71460

...'ü ... tehlike geçirecek şekilde yaralamaktan, ...'ı da kasten yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., ...'u kasten yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (TEKİRDAĞ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15/10/2008 ... ve 21/95 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ile sanık ... taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında katılan-mağdur ...'ı kasten bıçakla yaralamak, ...'i kasten bıçakla yaralamak ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından, sanık ... hakkında ... ...'i kasten bıçakla yaralamak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, suç vasfına, yasal savunmaya, teşdiden ceza verilmesine vesaireye yönelen, sanık ...'in sübuta, şikayet yokluğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 24/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29215, Karar No: 2015/39949, Tarih: 14.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/29215 E.  ,  2015/39949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/126452

MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2012

NUMARASI : 2009/231 (E) ve 2012/158 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık S.. T..’a yükletilen tehdit ve yaralama, sanık G.. C..’a yükletilen yaralama ve sanık S.. T..’ya yükletilen 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanık G.. C.. hakkında kurulan hükümde cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptaline karar verilmiş, ayrıca aynı bentte yer alan “seçme ve seçilme” ehliyetleri ile ilgili olarak da, hükümlünün, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakılması uygulamasını engelleyici nitelikte iptal kararları verilmiş olması ve doğan boşluk nedeniyle bu hususta yeni bir yasal düzenleme yapılması ihtiyacının ortaya çıkması karşısında, yerel mahkeme hükmünde bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakmaya ilişkin uygulamanın dayanaksız kalması,

2-TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

2-TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. T.. ve G.. C.. ile S.. T..’nun vasisi S.. T..’nun temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükümde TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan (b) ibaresi çıkartılmak ve “sanık hakkında TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” ibaresi eklenmek, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.