muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/462, Karar No: 2013/4712, Tarih: 25.03.2013

O halde bir çocuğa soyadı verilmesi için o çocuğun doğum tarihinde annesi ile babasının evli olup olmadığına bakmak gerekir. Doğum gününde anne ve baba evli ise çocuk babanın, diğer bir anlatımla ailenin soyadını alacaktır. Çocuğun soyadı bu surette belirlendikten sonra onun soyadını velayet hakkına vesair nedenlere dayanarak değiştirmek Türk Medeni Kanununun 321. maddesindeki düzenleme karşısında mümkün değildir. Ancak çocuk, ergin olduktan sonra Türk Medeni Kanununun 27. maddesindeki koşulların varlığı halinde soyadını her zaman değiştirmek hakkına sahiptir. Velayet hakkı anne ve baba için normal şartlarda çocuğun ergin olmasına yani onsekiz yaşını tamamlamasına kadar devam eden geçici bir haktır. Evliliğin sonradan boşanma gibi nedenlerle ortadan kalkması hallerinde velayet hakkının sırf anneye verilmiş olması onun soyadının değiştirilmesi için haklı bir neden sayılmadığı gibi hukuki mevzuat da buna cevaz vermemektedir. Bir an için mevzuatın böyle bir duruma izin verdiğini düşünmüş olsak dahi bilhassa kız çocuklarının velayetinin anneye verilmesi halinde annenin kendi soyadını çocuğa verdikten sonra evlenmesi veya haysiyetsiz bir hayat sürmesi ya da sonradan gelişen sebeplerden dolayı çocuğun yararı açısından velayetin babaya yeniden verilmesi hallerinde bu kez baba, velayet hakkına dayanarak tekrar çocuğun soyadını değiştirmek isteyecektir. Madem ki velayet kimde ise çocuk onun soyadını taşıyacaktır o halde baba bu haktan mahrum edilemez. Böyle bir uygulamanın nüfus kütüklerindeki kaydın güvenilirliği ve istikrarı zedeleyeceği gibi asıl bu gibi uygulamalar çocuğun ruh hali üzerinde çok derin ve etkili travmalar yaratacaktır. Yargı mercileri bu durumu gözeterek anne ile babanın ya da ailelerin çocuk üzerinden inatlaşarak onun yararlarını hiçe sayıp, hukuken oluşmuş statüleri gerçek dışı ve yapay sebeplerle değiştirmeye çalışmalarına müsaade etmemeleri söz konusu istemlerine alet olmamaları gerekir.

Somut olaya gelince; soyadının değiştirilmesi istenen ...'in doğum günü olan 25.02.1999 tarihinde anne ve babası resmen evlidir. Çocuk evlilik içinde doğmuştur ve Türk Medeni Kanununun 321. maddesine göre ailenin diğer bir deyimle babanın soyadını almıştır. Böylece bu çocuk reşit oluncaya kadar veya baba Türk Medeni Kanununun 27. maddesindeki koşulları kanıtlayarak soyadını değiştirmedikçe soyadı değiştirme konusu yasal olarak kapanmıştır. Bu çocuğun anne ve babasının sonradan 30.10.2003 tarihinde boşanmış olması sadece boşanma ve velayet hakkı nedeniyle anneye böyle bir dava açma hakkı bahşetmez. Boşanma ilamı uyarınca babasının çocukla kişisel ilişki tesis etme hakkı bulunması ve bu nedenle anne ve babanın ister istemez karşılaşması, evlilik dışı doğan çocukların annelerinin soyadlarını yasal olarak taşımalarının toplum içinde yaratabileceği muhtemel algı dikkate alındığında davacının dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların hukuki bir dayanağı bulunmadığı gibi soyadı değişikliğinin çocuğun evlilik içinde doğmakla kazandığı meşru statüye ve onun menfaatlerine zarar vereceği gerçeği karşısında mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7696, Karar No: 2012/15623, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/7696 E.  ,  2012/15623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacı işçinin maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, meslek hastalığının oluşumunda davalı işverenin % 40,87, davacı işçinin % 29,13 kusurlu olduğu ve % 30 oranında da kaçınılmazlık bulunduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulü ile 6.786,09 TL maddi ve 35.000,00 TL manevi tazminatın 26.2.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Meslek hastalığının oluşumunda davalı işverenin kusuru belirlenirken davacının bu işyerinde geçen çalışma süresi doğru belirlenmelidir. Bilirkişi kurulunca hazırlanan ve hükme esas alınan 7.3.2009 tarihli raporda davacının davalı işyerinde 1.8.1994-19.3.2004 tarihleri arasında ( 1995 yılındaki 59 gün hariç ) 3459 gün çalışması bulunduğu kabul edilerek kusur oranları belirlenmiş ise de davacının davalı işyerinde geçen çalışma süresinin yanlış belirlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının 1.3.1981 tarihinde çalışmaya başladığı ... isimli işyerinin polisaj (cilalama) işi yaptığı, davalı işyerinden verilen sigortalı işe giriş bildirgesine göre bu işyerinde 22.9.1998 tarihinde çalışmaya başladığı, müfettiş raporuna göre davacının davalı işyerinde bu tarihten önce çalışmasına rastlanılmadığı ve böylece davacının 1.3.1981 tarihinden itibaren askerlik süresi dışında polisaj (cilalama) işinde çalıştığı ve kazancını bu yolla sağladığı, davalı işyerindeki çalışma süresinin işe başlama tarihi olan 22.9.1998 ile meslek hastalığının tespit tarihi olan 19.3.2004 tarihleri arasındaki dönem olarak kabulünün gerektiği halde mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda 1.8.1994-19.3.2004 tarihleri arasındaki dönem kabul edilmek suretiyle kusur oranlarının yanlış belirlenmesi suretiyle maddi tazminat hesabı yaptırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre, meslek hastalığına dayalı maddi ve manevi tazminata uygulanacak yasal faizin başlangıcının rapor tarihi olan 19.3.2004 olarak belirlenmesi gerekirken 26.2.2004 olarak belirlenmesi de doğru değildir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Kabule göre, meslek hastalığına dayalı maddi ve manevi tazminata uygulanacak yasal faizin başlangıcının rapor tarihi olan 19.3.2004 olarak belirlenmesi gerekirken 26.2.2004 olarak belirlenmesi de doğru değildir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15825, Karar No: 2015/17912, Tarih: 13.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15825 E.  ,  2015/17912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların apartman boşluğuna girerek bisiklet çalmaları biçimindeki eylemleri nedeniyle konut dokunulmazlığını ihlal suçunun oluştuğu gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1637, Karar No: 2017/5884, Tarih: 06.07.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/1637 E.  ,  2017/5884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Birleştirilen 18.12.2012 tarih, 2011/195 E., 2012/1162 K. numaralı dava dosyasında sanığın 17.01.2011 suç tarihli eylemi ayrı suç oluşturduğu 14.01.20111 tarihli iddianame ile hukuki kesinti meydana geldiğine dikkat edilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

1-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanıktan toplam 1.026 paket kaçak sigara ele geçtiği halde 1.108 paket sigaranın müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1-Sanık hakkında kurulan hükümlerden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması, yerlerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1...3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2-Hükmün dava konusu kaçak sigaraların müsaderesine ilişkin İ bendinden “1108” ifadesinin çıkarılması yerine “1026” ifadesinin yazılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5503, Karar No: 2014/33383, Tarih: 18.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/5503 E.  ,  2014/33383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/4551

MAHKEMESİ : Eskil Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2010

NUMARASI : 2009/70 (E) ve 2010/26 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, mağdurun cep telefonuna gönderdiği mesajda yer alan “bak beni aramazsan senin resmini cümle aleme göstermezsem, allah canımı alsın, bu son uyarım, sen bilin, Murat'a da göstereceğim, ona göre düşün” şeklindeki sözleri ile evinin bahçesine bıraktığı aynı içerikli kağıdın kim tarafından gönderildiğinin hemen anlaşılması karşısında eylemin TCK'nın 107/2. maddesinde düzenlenen şantaj suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek TCK'nın 106/2-b maddesi uyarınca tehdit suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık L.. S..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan V.

E. S. YALÇIN ERTUĞRUL

Üye

DOÇ.DR. İ. ŞAHBAZ

Üye

N. DERE

Üye

N. MERAN

Üye

M. A. COŞ

BD
Yargıtay — Esas No: 2020/9569, Karar No: 2021/3552, Tarih: 13.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/9569 E.  ,  2021/3552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2002 doğumlu ... ve 2005 doğumlu Kadir'in birlikte keçileri otlatırken, sanığın ilçe işletme şefliğini yaptığı ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin sorumluluğunda bulunan elektrik direklerinden gelen akıma kapılmaları sonucu ikisinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda; sanığın kusuru bulunmadığından bahisle mahkemece beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin genel usul ve yasaya aykırılık dışında özel bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7307, Karar No: 2016/5526, Tarih: 07.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/7307 E.  ,  2016/5526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 6111 sayılı Yasa kapsamında 2011 yılının Ekim ayında dava dışı bakanlığa atamasının yapıldığını, sendika üyesi olduğunu ve devir tarihi itibari ile Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ve ödenmesi gereken işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek bazı ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının idareleriyle herhangi bir ilgisinin olmadığını, idarelerine devredilen işçiler arasında davacının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının .... Belediyesi'nde çalışmakta iken 6111 sayılı Yasa kapsamında 24.10.2011 tarihinde ilgili Bakanlığa atamasının yapıldığı, karar tarihinden sonra .... Belediyesi'nin 6360 sayılı Yasa uyarınca kapatıldığı ve bu nedenle mahkemece gerekçeli kararın .... Belediyesi'ne tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Dairemizce temyiz incelemesi yapılan ve konusu aynı olan 2015/39757 Esas sayılı dosyasında yer alan ..... İli Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun 27.03.2014 tarihli kararı uyarınca .... Belde Belediyesi'nde çalışan işçilerin bir kısmının .... Belediyesi'ne bir kısmının ise ..... Büyükşehir Belediyesi'ne devirlerinin yapıldığı görülmüştür. Bu itibarla mahkemece yapılacak iş, davacının halihazırda görev yaptığı Bakanlığa atamasının yapılmasından önce çalışmasını sürdürdüğü .... Belediyesi'nde hangi müdürlüğe bağlı olarak çalıştığının araştırılarak davacının çalıştığı birim tespit edilmeli ve bu ilgili birimin .... Belediyesi kapandıktan sonra Valilik İl Koordinasyon Kurulu'nca .... Belediyesi'ne mi yoksa ..... Büyükşehir Belediyesi'ne mi devredildiği belirlenerek taraf teşkilinin buna göre sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15461, Karar No: 2012/2124, Tarih: 14.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/15461 E.  ,  2012/2124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelir ile yapılan ödemenin, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişinin sorumluluğu konusunda yeni düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Anılan maddede “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22'nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı ... Kurumca işverene ödettirilir.” hükmü yer almaktadır. Hangi hallerde sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı ise; Yasanın 19. Maddesinde düzenlenmiş olup, buna göre; iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü en az %10 azalmış bulunduğu Kurumca tesbit edilen sigortalıya, sürekli iş göremezlik geliri bağlanır.

Sigortalı tarafından işveren aleyhine açılan ve kesinleşen .... 2. İş Mahkemesinin 2009/91 Esas 2010/46 Karar sayılı tazminat davasında alınan ....Genel Kurulunun 12.11.2009 tarihli raporlarında; “.... meslek hastalığı olup, malüliyet oran tayinine mahal olmadığı” belirtilmiştir.

Sigortalıdaki meslekte kazanma güç kaybı oranının % 0 olduğu, malüliyet tayinine yer olmadığı, bu durumda sürekli iş göremezlik geliri bağlanma koşullarının oluşmadığının belirgin olması karşısında, sigortalıya bağlanan gelirlerin tahsiline ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken, davalıdan tahsiline karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Sigortalıdaki meslekte kazanma güç kaybı oranının % 0 olduğu, malüliyet tayinine yer olmadığı, bu durumda sürekli iş göremezlik geliri bağlanma koşullarının oluşmadığının belirgin olması karşısında, sigortalıya bağlanan gelirlerin tahsiline ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken, davalıdan tahsiline karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

b)Kabule göre de; 10.616,24 TL olan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının 10.935,83 olarak belirlenmesi, 60,94 TL hastane masrafının kusur karşılığı olan miktarının 14,96 TL olmasına karşın 15,23 TL olarak belirlenmesi sonucu, fazla alacağın hüküm altına alınmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6483, Karar No: 2019/16077, Tarih: 13.11.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/6483 E.  ,  2019/16077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19. maddesindeki “Mevkuf ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder” hükmü ile CMK'nın 35/3. maddesindeki “İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır.” hükmü karşısında, cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanığa gerekçeli kararın tebliğine ilişkin evrakta, bu kararın sanığa okunduğuna dair herhangi bir ifadeye yer verilmemesi nedeniyle gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüne karar verilerek, temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...’ın ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki görüşe uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 13/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4855, Karar No: 2019/8655, Tarih: 04.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/4855 E.  ,  2019/8655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında davanın reddine dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra , dosya içerisindeki betün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; kendilerine ait bağımsız bölümlerin de bulunduğu binanın kentsel dönüşüm kapsamında yıkılarak yeniden inşa edildiğini, bu kapsamda 02/04/2014 tarih ve 07745 yevmiye numarası ile kayıtlı düzenleme şeklinde satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin imzalandığını; sözleşme uyarınca "eski daire maliklerinin oturduğu dairenin yerini alacağının, katlardaki daire paylaşımının ise eşite yakın metrakarelerde yapılacağının" kararlaştırıldığını; binaya ait yapı kullanım izin belgesinin 31/12/2015 tarihinde alındığını, dairelerin teslimiyle birlikte bağımsız bölümler arasında gerek metrekare gerekse oda sayısı bakımından eşitsizlik meydana getirildiğini, önceden ise aynı katta bulunan dairelerin, metrekare, oda sayısı ve diğer unsurlar yönünden birebir aynı olduğunu; yeni bina için hazırlanan 26/11/2015 tarihli değerlendirme raporu ile eski daire maliklerine ait dairelerin aynı oranda değerlenmediğinin görüldüğünü, bu orantısız değerlendirme nedeniyle bağımsız bölüm maliklerinden davalıların sebepsiz zenginleştiklerini; davaya konu binada keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılması suretiyle hangi dairede ne miktarda sebepsiz değer artışı olduğunun tespit edilebileceğini, davalıların tespit edilecek bedelden sorumlu olduklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 1.200,00 TL nin davalıların her birinden sorumlu oldukları miktarla sınırlı olmak üzere faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.