muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1771, Karar No: 2017/3570, Tarih: 04.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/1771 E.  ,  2017/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen tüketici tarafından açılan malın ayıplı olmasından kaynaklanan ayıbın giderilmesi davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 13.10.2015 gün ve 2014/9553 Esas, 2015/6508 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi bir kısım davacılar vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin gerçek kişi ortağı olduklarını, konutların inşasından sonra çekiliş yapılarak üyelerin dairelerinin belli olduğunu, ardından tapuların üyelere devredilip, dairelerin teslim edildiğini, müvekkillerinin, kur'a sonucu blokların en üst katları isabet eden üyeler olduklarını, dairelerde oturmaya başlandıktan kısa bir süre sonra, dairelerin en üst kat olması sebebiyle damında su sızıntısı olmaya başladığını, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malların 4077 sayılı Tüketici Kanun'un 3/c maddesi kapsamına alındığını, 5582 sayılı Yasa ile yapılan değişikliklere göre, konut yapı kooperatiflerinin gerçek kişi ortaklarının da tüketici olarak kabul edildiğini, dairelerin ayıplı olduğunu, bu ayıbın müvekkilllerince bilinmesine imkân olmadığını, bu ayıbın ağır kusur ve hile ile gizlendiğini, bu ayıbın çatı yapılmak suretiyle giderilebileceğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazlar üzerine davalı tarafça çatı yapılmak suretiyle müvekkillerinin evlerine su akıntısının önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Tüketici Mahkemelerinin görevli olmadığını, müvekkili Kooperatifin 1998 yılında kurulduğunu, 2010 yılı Eylül ayı itibariyle de üyelere dairelerin tesliminin tamamlandığını, kat mülkiyeti tesis edilip tapuların verildiğini, kooperatifin üyelerine çatı yapılması yönünde bir taahhüdü olmadığını, kooperatifçe çatı yapılmak istense dahi artık bu aşamada projelerde tadilat yapılması imkânının bulunmadığını, davacıların iyiniyetli olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporuna göre, avan projeye aykırılık teşkil etmemek kaydı ile masrafın tüm kooperatif üyelerinden ve kooperatif hisse katılım oranlarında alınmak suretiyle davacılara ait bina çatı katında oluşan akıntının giderilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararı davalı vekili ve ... dışında kalan davacılar vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemiz'in 2014/9553 E., 2015/6508 K., sayılı ilamı ile dava bir kısım davacılar yönünden kooperatif üyeliğine dayalı olup, 01.07.2012 tarihinden önce açılan ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 99. maddesi uyarınca ticari dava niteliğini haiz işbu davaya iş bölümü itirazında bulunulmadığından, bu davacılar yönünden Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği, mahkemece, davacıların, davalı kooperatifin devir

../..

S.2.

../..

S.2.

yoluyla olmaksızın ilk kez ya da üyelik devri yoluyla üyesi olup olmadıklarının re'sen araştırılması, üye olmadıkları tespit edilen davacılar yönünden davanın tefriki ile ayrı bir esasa kaydedilmesi ve Tüketici Mahkemesi sıfatıyla davaya bakılması, esas ya da usulden gerekli kararın verilmesi, kooperatif üyesi olduğu tespit edilen davacılarla ilgili olarak da dava tarihi itibariyle Asliye Hukuk Mahkemesi'nce genel hükümlere göre uyuşmazlığın inceleneceğinin kabulü ile, davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması, davacılardan karar ve ilam harcının alınması ve uyuşmazlığın incelenmesi gerekirken, kooperatif üyesi olan davacılar ile üyesi oldukları kooperatif arasındaki uyuşmazlığın da Tüketici Mahkemesi görevi kapsamında olduğunun kabulü ile uyuşmazlığın esasının incelenerek karar verilmesi doğru olmadığı belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez bir kısım davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen bir kısım davacılardan alınarak ... gelir kaydedilmesine, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8508, Karar No: 2016/110, Tarih: 19.01.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/8508 E.  ,  2016/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2014

NUMARASI : 2014/996-2014/708

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davalı S.. S.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 19/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17464, Karar No: 2015/3884, Tarih: 10.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17464 E.  ,  2015/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2012/134-2014/420

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulü kısmen reddine yönelik olarak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 10.03.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılardan N.. K.. ile davacılar vekili Av. Ş.. O.. geldi. Karşı taraf davalılar vekili Av.G.. Ş.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde; paydaş olarak müşterek maliki bulundukları atalarından intikal eden tarihi eser niteliğindeki meskenin, bitişik parseldeki binada ikamet eden davalılardan F.. B..'nun kusurlu hareketiyle sebep olduğu yangın nedeniyle kendi binalarına da bu yangının sıçraması sonucu evlerinin ve eşyalarının yandığını, çoğunun kullanılamaz hale geldiğini, müvekkillerinden Zehra'nın yanma tehlikesi geçirdiğini, büyük korku ve panik yaşadığını, komşularının yardımı ile yanmaktan son anda kurtarıldığını ileri sürerek, ahşap evin eski hale getirilmesi için hasar giderim bedeli 357.579,00 TL, yanarak yok olan veya kullanılamaz hale gelen eşyalardan değeri belirlenebilenler için 5.775,00 TL, belirlenemeyenlerden de dava sırasında bilirkişilerce belirlenecek olanlar için 36.646,00 TL olmak üzere toplam 400.000,00 TL maddi tazminat ile davacılardan Zehra Kocakaya için 35.000,00 TL, B.. T.., N.. K.. ve K.. K.. için de 5.000,00 'er TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan 08.01.2012 yangın tarihinden itibaren en yüksek faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir..

Mahkemece; davacıların maddi tazminat taleplerinin, taleple sınırlı olarak kabulü ile 400.000,00 TL'nin davalıların payları oranında müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara payları oranında ödenmesine, olayın meydana geldiği 08.01.2012 tarihinden itibaren karar altına alınan miktara yasal faiz yürütülmesine, davacıların manevi tazminat isteklerinin reddine karar verilmiştir.

Hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların tüm, davacıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)- Davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir.

Hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların tüm, davacıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)- Davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir.

Manevi tazminat, bozulan manevi dengenin yerine gelmesi için kanunun öngördüğü bir telafi şeklidir. Bir yönüyle de insanlardaki kırgınlık ve kızgınlığı, hatta intikam duygusunu tatmin etmek aracıdır. Amacı, olaydan duyulan acı, ızdırap elem ve kızgınlığı kısmen olsun dindirmek, olayı unutturarak tekrar normal hayata dönüşü sağlamaktır. Hükmedilecek para, zarara uğrayanda manevi huzur doğurmayı gerçekleştirerek, tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır ve bir ceza olmadığı gibi bir zararın giderilmesini de amaç edinmemiştir. (YİBK. 22.06.1966- 7/7)

Sayılan bu ana özellikleri nedeniyle de manevi tazminatın bir taraf için zenginleşme, diğer taraf için de fakirleşme aracı olarak görülmemesi gerekir. Manevi tazminatın miktarının belirlenmesinde, saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur durumu, sıfatı, işgal ettiği makam, diğer sosyal ve ekonomik durumlarının dikkate alınması, bunun yanında da olaya göre değişebilecek hal ve şartların bulunacağının gözetilmesi, sonuçta takdir hakkının tüm bu unsurlar nazara alınarak kullanılması gereği de unutulmamalıdır.

Somut olayda; davalıların maliki bulunduğu meskende meydana gelen yangın nedeniyle davacıların tarihi eser niteliğindeki evlerinin de yandığı, bu olay nedeniyle büyük korku ve panik yaşadıkları, huzur ve sükunlarının bozulduğu, sinir sistemlerinin sarsıldığının kabulü ile, davacılar yararına yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçelerle manevi tazminat istemlerinin tümden reddedilmiş olması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince; davalıların tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan kararın 2.bentte açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine,

ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10403, Karar No: 2023/4890, Tarih: 30.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/10403 E.  ,  2023/4890 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2022/1414 E., 2022/1970 K.

SUÇ : 1-) Uyuşturucu madde ticareti yapma

2-) Kenevir ekme

HÜKÜMLER : 1-) Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden kurulan

mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

2-) Kenevir ekme suçu yönünden kurulan mahkûmiyet hükmünün

kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Dairemizin 28.03.2023 tarihli ve 2023/526 Esas, 2023/2691 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KD-2022/151561 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde "İtiraza konu olan husus; sanık müdafii tarafından sunulan temyiz dilekçesinin gerekçe ihtiva edip etmediği, esastan inceleme yapılıp yapılamayacağına ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden; Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde; " Mahkemenin müvekkil aleyhine vermiş olduğu kararı kanun ve hukuka aykırıdır. Bu nedenle ilgili kararın bozulması gerekmektedir. Sayın mahkemenin kanun ve hukuka aykırı olarak 21.06.2022 tarihinde verdiği kararı temyiz ediyor ve gerekçeli karar tarafımıza tebliğ edildiğinde gerekçelerimizi de sunmak üzere temyiz istemimizin kabulüne arz ve talep ediyorum."; sanığın ise 22.06.2022 tarihli dilekçesinde; " ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi tarafından ekicilikten 4 yıl 8 ay, uyuşturucu ticareti suçundan 8 yıl 4 ay ceza verildi. Gerekçeli karar tarafıma ulaştığında detaylı ek savunma göndereceğim, itiraz süremin başlatılmasını istiyorum. Gereğinin yapılmasını arz ve talep ederim" şeklindeki gerekçeleri ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 21.06.2022 tarihli 2022/1414 Esas, 2022/1970 sayılı kararına yönelik olarak temyiz talebinde bulundukları,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2022 tarih ve 2022/116443 sayılı "Hükümde CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin kararın tebliğinden itibaren (7) gün içeresinde verilmesi gerektiğinin belirtilmediği, bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanık ve müdafiine usulüne uygun şekilde "CMK'nun 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği" hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, tebligat belgesi ve verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesinin eklendikten sonra dosyanın iadesinin temini rica olunur." şeklindeki yazısı ile dosyanın sanık ve müdafiine ihtaratlı olarak gerekçeli kararın tebliği için mahalline gönderildiği, ihtaratlı tebligatın sanık müdafiine 14.11.2022, sanığa ise 21.11.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık müdafiinin gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz etmediği, sanığın tebligatın yapılmasından sonra 7 günlük süre geçtikten sonra 05.12.2022 tarihli dilekçe ile temyiz nedenlerini bildirdiği,

Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 31.12.2022 tarihli tebliğname ile "5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır ve temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklindeki düzenleme karşısında, sanık ve müdafiinin 15 günlük yasal süre içindeki temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 294/1 ve 295/1. maddeleri uyarınca temyiz sebebi içermediği, sanığın temyiz sebeplerini içeren dilekçesinin de 7 günlük yasal süreden sonra verildiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca reddi" nin talep edildiği, tebliğname düzenlendikten sonra sanık tarafından 20.02.2023 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinin gönderildiği,

Yüksek Yargıtay 10. Ceza Dairesince; "... Karar kanun ve hukuka aykırıdır." şeklindeki gerekçenin CMK'nun 288 ve 294. maddeleri uyarınca bir temyiz nedeni olduğu kabul edilerek hükmün esastan incelenerek temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına" karar verildiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir çözüme ulaşılabilmesi bakımından temyiz başvuru usulü ve başvuru üzerine yapılacak işlemlerin ayrıntılı bir şekilde irdelenmesi gerekmektedir.

1412 sayılı CMUK’un “Temyiz istidası ve ihtiva edeceği noktalar” başlığını taşıyan 313. maddesi;

“Temyiz eden taraf hükmün hangi cihetine itiraz ve neden dolayı bozulmasını talep etmekte olduğunu temyiz istidasında veya beyanında veyahut layihasında gösterir.

Temyiz için istinad edilen sebeplerde muhakeme usulüne müteallik hukuki bir kaideye mi yoksa kanuni diğer hükümlere mi, muhalefet etmiş olmasından dolayı itiraz olunduğu gösterilir.

1412 sayılı CMUK’un “Temyiz istidası ve ihtiva edeceği noktalar” başlığını taşıyan 313. maddesi;

“Temyiz eden taraf hükmün hangi cihetine itiraz ve neden dolayı bozulmasını talep etmekte olduğunu temyiz istidasında veya beyanında veyahut layihasında gösterir.

Temyiz için istinad edilen sebeplerde muhakeme usulüne müteallik hukuki bir kaideye mi yoksa kanuni diğer hükümlere mi, muhalefet etmiş olmasından dolayı itiraz olunduğu gösterilir.

Birinci hâlde kanuna muhalif olan vak’alar izah olunur.”,

5271 sayılı CMK’nın “Temyiz başvurusunun içeriği” başlığını taşıyan 294. maddesi ise;

“1-Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

2- Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.”

Şeklinde düzenlenmiştir.

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından

sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK’dan farklı şekilde, re’sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür.

Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir. 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin, örneğin; "Hükmü temyiz ediyorum." şeklindeki dilekçelerde olduğu gibi herhangi bir temyiz sebebi içermemesi durumunda tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkının bulunmaması hâllerinde olduğu üzere usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin reddi gerekir.

1412 sayılı CMUK’un “Temyiz sebebi” başlığını taşıyan 307. maddesi; “Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur. Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesi kanuna muhalefettir.” düzenlemesini taşımaktadır.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinde ise temyiz nedenleri;

“1- Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

2- Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” şeklinde belirtilmiş, maddenin Hükümet Tasarısı'ndaki Gerekçesinde de;

“Madde, 1412 sayılı Kanun'dan ayrılarak 'kanuna aykırılık' yerine daha geniş anlamlı ve amaca uygun olan 'hukuka aykırılık' sözcüklerine yer vermiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinde ise temyiz nedenleri;

“1- Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

2- Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” şeklinde belirtilmiş, maddenin Hükümet Tasarısı'ndaki Gerekçesinde de;

“Madde, 1412 sayılı Kanun'dan ayrılarak 'kanuna aykırılık' yerine daha geniş anlamlı ve amaca uygun olan 'hukuka aykırılık' sözcüklerine yer vermiştir.

Yargılamanın konusunu oluşturan cezai uyuşmazlık çözüldükten ve maddi gerçeğe ulaşıldıktan sonra ilgili hukuk kuralının eksik veya yanlış uygulanması veya hiç uygulanmaması hukuka aykırılığı oluşturur.

Hukuk kuralı deyimi, temel hukuk ilkelerini, yazılı olan veya olmayan hukuk kurallarını, yargılama hukukuna ilişkin kurallarla maddi hukuka ilişkin kuralların tümünü kapsar.

Temyiz başvurusunun, hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayandırılması gerekir. Delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde elbetteki hukuka aykırılık oluşturur.” açıklamalarına yer verilmiştir.

Mülga CMUK’da temyiz sebebi “kanuna aykırılık” olarak belirlenirken, 5271 sayılı CMK’da “hukuka aykırılık” olarak belirlenmiştir. Ancak her iki Kanun’a bakıldığında bu iki farklı kavramın aynı şekilde anlaşılmasının istendiği sonucuna varılmaktadır. Zira her iki Kanun'un ilgili hükümlerinde bu kavramlar, “bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması” şeklinde tanımlanmış olup öğretide de geçmişten bu yana kanuna aykırılık kavramı geniş yorumlanmış ve bu ifadenin yazılı hukukla sınırlı anlaşılmaması gerektiği, bu nedenle yazılı hukuka ek olarak; içtihada aykırılık, tecrübe ve mantık kurallarına aykırılık, öğretiye aykırılık, maruf ve meşhur olan şahsi bilgilerdeki hataların da kanuna aykırılık kapsamında denetlenebileceği, ayrıca uluslararası hukuka ve evrensel hukuki değerlere aykırılığın da temyiz nedeni olarak ileri sürülebileceği ifade edilmiştir.

Temyiz nedenleri bakımından iki Kanun arasındaki esas farklılık, 5271 sayılı CMK’nın temyiz başvurusunun içeriği başlıklı 294. maddesinden kaynaklanmaktadır. 1412 sayılı CMUK'un 313. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinin ilk fıkraları temyiz sebeplerinin gösterilmesi hususuna ilişkindir ve arada ciddi bir fark yoktur. Oysa her iki maddenin ikinci fıkraları birbirinden tamamen farklıdır. 5271 sayılı Kanun’un 294. maddesinin ikinci fıkrasında temyiz sebebinin ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabileceği açıkça belirlenmiştir.