muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3672, Karar No: 2017/12117, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3672 E.  ,  2017/12117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7586, Karar No: 2017/2613, Tarih: 19.04.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/7586 E.  ,  2017/2613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1992 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 875 parsel sayılı 1625 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı belirtilmek suretiyle, tutanağın beyanlar hanesinde; taşınmaz üzerindeki narenciye ağaçlarının ...'a ait olduğu ve 1980'den beri kendisinin kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak, narenciye bahçesi vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, 08.....2009 tarihinde 3402 sayılı Yasa'nın Ek-.... maddesi uyarınca kullanım kadastrosuna esas olmak üzere düzenlenen güncelleme listesi ile; taşınmaz, tarla vasfıyla, ...'un kullanımında olduğu şeklinde güncellenmiştir. Davacı ..., taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu ve davalıya devretmediği iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece özetle, çekişmeli 875 parsel sayılı taşınmazın uzun yıllardır davalı ...'un kullanımında bulunduğu, ecrimisillerin davalı tarafından ödendiği, davacının taşınmazın kullanımını uzun yıllar evvel bıraktığı gerekçesiyle davanın reddine dair hüküm kurulmuş ise de; verilen karar usul ve Yasa'ya uygun bulunmamaktadır. 1992 yılında yapılan kadastro sırasında çekişmeli taşınmaz tutanağının beyanlar hanesine, taşınmaz üzerindeki narenciye ağaçlarının davacı ...'a ait olduğu ve 1980 yılından beri kendisinin kullanımında bulunduğuna dair şerh verilmiş ve kadastro işlemi ........1992 tarihinde kesinleşmiştir. 3402 sayılı Yasa'nın Ek-.... maddesi uyarınca 2009 yılında yapılan güncelleme çalışmaları sırasında ise taşınmazın kullanıcısı davalı ... olarak güncellenmiştir. Güncelleme çalışmaları sırasında ilk şerh sahibinin değiştirilebilmesi için taşınmaz üzerindeki kullanıcı ve muhdesat sahibinin taşınmazı üçüncü kişiye devrettiğinin kanıtlanması gerekir. Somut olayda; davacı ..., güncelleme çalışmalarında ....06.2000 tarihli devir senedi bulunduğu gerekçesiyle davalı adına kullanıcı şerhi verildiğini ancak söz konusu senetteki imzanın kendisine ait olmadığını, senedin sahte olduğunu belirtmiş, davalı taraf ise, taşınmazı önceki şerh sahibi davacıdan devraldığı iddiasında bulunmamakla birlikte aksine dosya kapsamında sunduğu dilekçelerde, Hazine'ye ait taşınmazın senetle devrinin mümkün olmadığı, devir senedinin kullanıcıyı belirlemede hukuki değerinin bulunmadığı şeklinde beyanlarda bulunmuştur. Kaldı ki, yargılama sırasında dinlenen senet tanıklarının beyanları ile de senedin geçerliliği kanıtlanamamıştır. O halde; güncelleme çalışmalarından önceki şerh sahibi davacının açtığı davanın kabulü ile beyanlar hanesine taşınmazın davacı kullanımında bulunduğuna dair şerh verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, ....04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15264, Karar No: 2011/13636, Tarih: 16.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/15264 E.  ,  2011/13636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın özel yasa uyarınca yapılmış sözleşmeden doğan alacağa ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 16/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15014, Karar No: 2014/15468, Tarih: 07.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15014 E.  ,  2014/15468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...8. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ...8. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın ticari mahiyetinin bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ...8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7055, Karar No: 2022/3055, Tarih: 21.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7055 E.  ,  2022/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22/01/2014 gününde verilen dilekçe ile muhdesatın aidiyetinin tespiti talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/01/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, muhtesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu 7351 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 4 katlı binanın vekil edeni davacı tarafından inşa edildiğini belirterek, bahse konu binanın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... ile ... vekili, dava konusu edilen binanın davacı tarafından yapılmadığını, tarafların ortak mirasbırakanları olan anne ve babaları tarafından yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer bir kısım davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 7351 ada 2 nolu parsel (imar uygulaması öncesi 607 ada 98 nolu parsel) olarak tapuda kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan 4 katlı betonarme evin, bilirkişi kurulunun 19/01/2016 havale tarihli raporda belirtildiği gibi yeni yapı oranı olan 0,8374'lik kısmının davacı tarafından yaptırıldığı tespit edildiğinden, binanın 0,8374'lik kısmının davacının mülkiyetinde olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmün davalılar ... ve ... vekili ile davalılar ... ve müşterekleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 19/03/2019 tarih 2017/3181 Esas 2019/2920 Karar sayılı ilamı ile; ‘’Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dinlenen tanık beyanlarının yetersiz olduğu gibi, taraf tanıklarının taşınmazın bulunduğu yerde keşifte değil, duruşmada dinlenmeleri, diğer yandan beyanları arasındaki çelişkilerin de giderilmemesi hatalı olup, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarının yeniden yapılacak keşifte dinlenip çelişkiler giderilerek dava konusu binanın yapımı sırasında davacıya ait gelirlerin mi, yoksa davacı ile davalıların ortak murislerinin gelirlerinin mi kullanıldığı, ortak murislerin dava konusu binayı yapabilecek maddi gücü olup olmadığı hususları saptandıktan sonra bütün deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı’’ gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Hükmün kapsamı" başlıklı 297/2 maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu hükme bağlanmıştır.

Somut olayda; mahkemece davanın kısmen kabulü ile, dava konusu 7351 ada (imar öncesi 607 ada 98 parsel) 2 nolu parsel olarak tapuya kayıtlı arsa üzerinde bulunan ve tapuda kaydı bulunmayan zemin, 3 normal kat ile çatı katından oluşan betonarme (karkas) binanın zemin + 2. katta tek gözlü 2 bölümden oluşan, binanın 0,1626 lık kısmının taraf miras bırakanları ... tarafından yapıldığının, binanın zemin + zemin üstü tek odalık bölümünden oluşan yapı üzerinde bulunan katlar ile çatı katının 0,8374 lük kısmının ise davacı ... tarafından yapıldığının tespitine karar verilmiştir.

Davacının istemi muhtesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkin olup, bu konuda kurulacak hükümde oranlama yapılması gerekmediği gibi hükmün infazında da tereddüte neden olabileceğinden, hükmün sonuç kısmında muhtesat oranlaması yapılması doğru görülmemiş ve bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiş ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 1. paragrafında yer alan, “2. katta tek gözlü 2 bölümden oluşan binanın” ibarelerinden sonra gelen "0,1626 lık kısmının" ibareleriyle, “yapı üzerinde bulunan katlar ile çatı katının” ibarelerinden sonra gelen "0,8374 lük kısmının" ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33989, Karar No: 2016/2185, Tarih: 27.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/33989 E.  ,  2016/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin bildirimsiz ve haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem tazminatının, ihbar tazminatının, fazla mesai ücretinin, yıllık ücretli izin alacağının, ulusal bayram ve hafta tatili alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 26, 27, 28, 29. maddelerinde Sağlık Bakanlığına bağlı kuruluşlar düzenlenmiştir. Buna göre bakanlığa bağlı kuruluşlar olan Türkiye Halk Sağlığı Kurumu, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu kurulmuştur.

Türkiye Halk Sağlığı Kurumunun görevleri arasında, birinci basamak sağlık hizmetlerini yürütmek, bu hususta gerekli düzenlemeleri yapmak yer almaktadır.

659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname 6. maddesinde; “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir” hükmüne yer verilmiş, 2. maddesinde de idare teriminin 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idarelerini ifade ettiği belirtilmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Türkiye Halk Sağlığı Kurumu'nun yer aldığı görülmektedir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Türkiye Halk Sağlığı Kurumu'nun yer aldığı görülmektedir.

Somut olayda, dava doğrudan ... yöneltilerek açılmış, karar başlığında da davalı olarak ... gösterilmiştir. Davanın; yukarıda yer alan bağlı kuruluşlara ilişkin düzenlemeler çerçevesinde, ihaleleri gerçekleştiren ... bağlı bulunduğu dava takip ehliyeti olan Türkiye Halk Sağlığı Kurumuna karşı görülmesi gerekirken ... karşı sonuçlandırılması hatalıdır. Ancak bu durum temsilcide yanılma oluşturmakta olup, davanın Türkiye Halk Sağlığı Kurumuna yöneltilmesi için davacı tarafa mehil verilmeli, usulüne uygun bir şekilde taraf teşkili sağlanarak tarafların gösterdiği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usule aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair yönden incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2020/2302, Karar No: 2020/3364, Tarih: 13.10.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/2302 E.  ,  2020/3364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... İl Müdürlüğü aleyhine 28/05/2014 gününde verilen adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile menfi tespit talebi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine dair verilen 05/06/2014 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava menfi tespit istemine ilişkin olup, adli yardım istemli olarak açılmıştır. Mahkemece, davacı tarafından HMK 120 maddesine göre yatırılması gereken yargılama harç ve gider avansının dava açılırken dosyaya yatırılmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 114/1-g maddesinde "davacının yatırması gereken gider avansının yatırılmış olması"nın dava şartlarından olduğu belirtilmiştir. Aynı Kanun'un 115/2 maddesi uyarınca, mahkemece dava şartı noksanlığının tespit edilmesi halinde davanın usulden reddine karar verilir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise, bunun tamamlanması için kesin süre verilir. Bu süre içinde noksanlık giderilmezse, dava; dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddedilir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, davacıya noksan dava harcının ikmali için süre verilmeden, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın, dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Ayrıca davacı dava dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Ancak Mahkemece bu hususta bir karar verilmeksizin davanın usulden reddi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Mahkemece adli yardım talebi hususunda karar verilmeksizin ve noksan dava harcının ikmali için süre verilmeden davanın yazılı şekilde reddi usule aykırı olduğundan BOZULMASINA, bozma sebebiyle davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13094, Karar No: 2018/18587, Tarih: 13.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13094 E.  ,  2018/18587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, mahkemece verilen karar davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, davalılar adına tek nispi temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. maddesi gereğince davalı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliyesi Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.