muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19050, Karar No: 2012/16237, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19050 E.  ,  2012/16237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/07/1987-31/12/2006 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında geçen süreler hariç Tarım ... sigortalısı olduğunun ve bu süreler yönünden 6111 sayılı Yasadan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1.7.1987-31.12.2006 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalı çalışmaları dışında 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım ... sigortalısı olduğunun ve 6111 sayılı Yasa'dan yararlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, gerek 506 ve gerekse 1479 sayılı Yasa'lar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa'nın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 ve 1479 sayılı Yasa'lar kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 ve 1479 sayılı Yasa'lar kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve anılan çalışmaların sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden prim kesintisi yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Öte yandan, Tarım ... sigortalılığının temel koşulu 2926 sayılı Yasa'nın 2/1 ve 3/b maddelerinde belirtildiği gibi, tarımsal faaliyette bulunmaktır. Tarımsal faaliyetin saptanması bakımından, ürünlerin ne şekilde değerlendirdiğini ortaya koymak, davacının tarımsal faaliyete elverişli taşınmazlarının bulunup bulunmadığını araştırmak, tarımsal faaliyetin taşınmazların kiralanması suretiyle yürütüldüğü iddia ediliyor ise, bu konuda taşınmazların kimden, hangi yıllar için kiralandığı, hangi tarımsal ürünlerin üretimi için faaliyette bulunulduğu, kiralayan kişinin Tarım ... sigortalılığının bulunup bulunmadığı, kiracının kiralama yoluyla tarımsal faaliyetini yürütmeye elverişli tarımsal alet edevatının bulunup bulunmadığı gibi ayrıntılı araştırma yapmak, gerektiğinde tarımsal faaliyetin yapıldığı iddia edilen dönemdeki muhtar ve azaların bilgilerine başvurmak, özetle, tarım faaliyetinin devam edip etmediğini hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde ortaya koymak ve sonucuna göre hüküm kurmak gerekir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 4.6.1987 tarihinde Kurum kayıtlarına giren bildirge doğrultusunda 1.7.1987 tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, 2.4.2011 tarihinde 6111 sayılı Yasa'dan yararlanmak için süresinde başvurusunun bulunduğu, davacının 1.5.1990-30.9.1990, 1.7.1997-2.9.1997 tarihleri arasında ve 15.12.2006 ve sonrasında 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı çalışmalarının bulunduğu, Kurumun 1.5.1990 tarihinde başlayan sigortalı çalışmalar nedeniyle davacının sigortalılık süresini 1.7.1987 - 30.4.1990 tarihleri arasındaki dönemle sınırlı olarak kabul ettiği, davacının 1.5.1990-30.9.1990, 1.7.1997-2.9.1997 tarihleri arasındaki sigortalı çalışmalarının kısa süreli olması nedeniyle tarımsal faaliyetinin devam etmesi koşuluyla kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, ne varki mahkemece davacının kısa süreli sigortalı çalışmaları dışındaki dönemlerde tarımsal faaliyetinin devam edip etmediğinin sağlıklı bir biçimde araştırılmadığı, öte yandan köy muhtarının beyanı ve kolluk araştırmasının davacının iddiasını doğruladığı gibi bir kısım tanıkların da davacının 1995 yılına kadar köyde tarımsal faaliyette bulunduğunu ifade ettikleri, davacının kendi adına kayıtlı tarım arazisi bulunmamakla birlikte başkalarına ait arazileri ortaklık yoluyla ekip biçtiğine yönelik iddiasının da yeterince araştırılmadığı ve böylece davacının 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaları dışında tarımsal faaliyette bulunup bulunmadığının yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yukarıda yer alan maddi ve hukuki olgular gözetilmeden, 1.7.1987-31.12.2006 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalı çalışmaları dışında davacının tarımsal faaliyetinin devam edip etmediği sağlıklı bir biçimde araştırılmadan eksik inceleme ve araştırma sonucunda yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3691, Karar No: 2007/3499, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3691 E.  ,  2007/3499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda hukuka uygunluk sebebiyle sanığa ceza tertibine yer olmadığına dair İstanbul 11. İcra Mahkemesinin 8.3.2006 tarihli ve 2005/3482-2006/912 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın İstanbul 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2006 tarihli ve 2006/259 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, delillerin takdiri ve bu suretle ceza tayini bakımından yargılamayı gerekli kıldığından bahisle dosyanın ait olduğu mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 04.07.2007 gün ve 35550 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 9.8.2007 gün ve K.Y.B.2007/151830 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince borçlu sanığın hukuka uygunluk nedeniyle hakkında ceza tertibine yer olmadığına dair verilen karara yönelik itiraza bakan İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde itirazın kabulü ile İstanbul 11. İcra Mahkemesinin kararının borçlu sanığa isnat edilen suçun oluşması nedeniyle kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere, dosyanın İcra Mahkemesine tevdiine karar verildiği, anlaşılmıştır.

.

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince borçlu sanığın hukuka uygunluk nedeniyle hakkında ceza tertibine yer olmadığına dair verilen karara yönelik itiraza bakan İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde itirazın kabulü ile İstanbul 11. İcra Mahkemesinin kararının borçlu sanığa isnat edilen suçun oluşması nedeniyle kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere, dosyanın İcra Mahkemesine tevdiine karar verildiği, anlaşılmıştır.

.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanunu’nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu’ndaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa ait nüfus kaydı getirtilmeden ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığın nüfus kaydını getirtmesi gerekecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi, nüfus kaydı eksikliği gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2006 tarih ve 2006/259 değişik iş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 3.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24597, Karar No: 2016/8965, Tarih: 04.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24597 E.  ,  2016/8965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3572, Karar No: 2019/4983, Tarih: 18.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3572 E.  ,  2019/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım

HÜKÜM : Mardin Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2018 tarih ve 2018/580 esas, 2018/559 karar sayılı ilamı ile;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

1- Kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29/1. 31/3. maddeleri uyarınca 11 yıl 4 ay hapis cezası;

2- Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35, 31/3. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası;

Sanık ... hakkında;

1- Kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nin 81/1, 39/2-a,c, 29, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası,

2- Kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan TCK'nin 81/1, 35, 39/2-a,c, 29, 53, 54. maddeleri uyarınca 4 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçları yönünden Mardin Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2018 tarih, 2018/580 esas, 2018/559 karar sayılı mahkumiyet hükümleri, Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe istinaf edildiği halde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince, Cumhuriyet savcısının anılan hükümlere yönelik istinaf talebi hususunda bir karar verilmemesi,

Usul ve yasaya aykırı olup, katılan ... ve sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek aynı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın takdiren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16846, Karar No: 2011/23688, Tarih: 12.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/16846 E.  ,  2011/23688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat, hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Katılan sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hüküm tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca katılan sanıklar Binnaz Kurt, Alev Banu Kurt, ..., ...,..., ... ve ..... müdafilerinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Tehdit ve hakaret suçlarından beraate dair hükümlerin incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan sanıklar , ..., ..., , ... ve ..... müdafiilerinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/44136, Karar No: 2019/3285, Tarih: 28.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/44136 E.  ,  2019/3285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜMLER : Düşme , beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanığın mağdurlar Yalçın Karakaya, Yasemin Çicek ve Ceren Karakaya'ya karşı tehdit eylemlerine ve yükletilen suçlara ilişkin beraat hükümlerine yönelik, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B- Sanık hakkında mağdur Ferdane Karakaya'ya karşı tehdit ve trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak,

1-Kolluk tarafından düzenlenen 03/11/2012 tarihli olay yeri tespit tutanağına göre, aracın hareket halinde olduğu görülünce aracın kolluk tarafından durdurulduğu, sürücüsünün sanık ... olduğu ve alınan adli rapora göre sanığın 115 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi karşısında, trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokma suçundan yerinde görülmeyen gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2-Sanığın, kayınvalidesi mağdur Ferdane'yi de arayarak söylediği kabul edilen "kızın gelmezse Eşme'yi size dar edeceğim, evinizi başınıza yıkacağım" şeklindeki sözlerin mağdurların vücut dokunulmazlığına yönelik tehdit niteliğinde olduğu ve TCK’nın 106/1 maddesinin 1. cümlesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, eylem sair tehdit olarak nitelendirilip, şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilmesi,

3-Tehdit suçu yönünden bozma kararına uyulması halinde; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6631, Karar No: 2025/6262, Tarih: 17.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/6631 E.  ,  2025/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/576 E., 2024/768 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Burdur 1. Asliye Hukuk (iŞ)Mahkemesi

SAYISI : 2018/491 E., 2023/789 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekilleri tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin işçi olarak davalı şirkete ait Burdur Merkez OSB Milli Egemenlik Cd. No:137'de bulunan Mermer Fabrikasında 03.08.2005 tarihinde işe başladığını, işe başladığında Mermer Fabrikasının Taşkesme (ESTE) Bölümünde 5 yıl süreyle çalıştığını, daha sonra portal vinç operatörü olarak çalıştığını, müvekkilinin 2013 yılında göğüs ve kalp rahatsızlığı geçirdiğini, yapılan hastane tedkiklerinde tanı olarak SİLİKOZİS ILO konulduğu ve hastanın tozsuz ve dumansız ortamlarda çalışmasına şeklinde oy birliğiyle karar verildiğini, müvekkilinin sağlık raporu doğrultusunda iş vereninden tozsuz ve dumansız ortamda iş verilmesini talep ettiğini, buna uygun iş bulunmasına rağmen işverence aynı işi yapmaya devam etmesinin önerildiğini ve müvekkilinin bunu kabul etmemesi üzerine iş akdinin feshedildiğini, davalı işveren tarafından iş akdinin haksız fesih edilmesi nedeniyle fazlaya ilişkin hakkı sakkıl tutularak 10.000,00 TL maddi tazminat, ve 50.000,00 TL manevi tazminatın akdin feshi tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödettirilmesine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.