muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6578, Karar No: 2012/8241, Tarih: 18.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6578 E.  ,  2012/8241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ...'nun beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 14.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 05.01.2012 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0064 Esas, 2012/751 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 14.11.2011 tarih ve 2011/2994 Esas, 2011/7020 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanığın borçlu şirket yetkilisi olup olmadığı kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan öğrenilmeden, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanıkların ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1244, Karar No: 2006/3389, Tarih: 24.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1244 E.  ,  2006/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-5263 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile 3294 Sayılı Yasanın 7.maddesinde yapılan değişikliğe uygun olarak, vakıf mütevelli heyetinin yeni oluşumunun senette düzenlenmesine değişiklikten önceki mütevelli heyetin karar vermesi gerekir. Buna göre, somut olayda değişiklikten önce mütevelli heyette yer alan İlçe Emniyet Müdürü yerine, İlçe Tarım Müdürünün katılımı ile değişiklik kararı alınmış olması,

2-5263 Sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe bağlı kalınarak vakıf senedinin mütevelli heyet başlığını taşıyan 9.maddesinin “Mülki idare amiri vakfın tabii başkanı olup, Belediye Başkanı, Mal Müdürü, İlçe Milli Eğitim Müdürü, Sağlık Bakanlığının İlçe Üst görevlisi, varsa İlçe Tarım Müdürü ve İlçe Müftüsü vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından İl Genel Meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev

alırlar. İlçede kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde hayırsever vatandaşlar arasından İl Genel Meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar.” şeklinde hazırlanması gerekirken bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişiklik senedinin tesciline karar verilmesi,

3-Kararın hüküm fıkrasında değişiklik senedini düzenleyen noterin adı ile değişiklik senedinin tarih ve yevmiye numarasının gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4017, Karar No: 2022/2863, Tarih: 24.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/4017 E.  ,  2022/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili ile dahili davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8.maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmaları sırasında, dava konusu ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 127 ada 9 ve 12 parsel sayılı taşınmazlar ham toprak niteliğinde, 101 ada 136, 133 ada 4, 134 ada 32 ve 135 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar edinme sebebinde ayrı ayrı şahısların kullanımında olduğu belirtilerek tarla niteliğinde dahili davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... dava konusu taşınmazların tescil harici yer olarak bırakılmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın, dava konusu ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 127 ada 9 parsel, 127 ada 12 parsel, 133 ada 4 parsel, 134 ada 32 parsel, 135 ada 10 sayılı parseller yönünden kabulü ile; dava konusu ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 127 ada 9 parsel,127 ada 12 parsel,133 ada 4 parsel, 134 ada 32 parsel, 135 ada 10 parsel nolu taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile; taşınmazların aktif dere yatağında olduklarının tespitine ve haritasında dere olarak gösterilmesine, davacının davasının dava konusu ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 101 ada 136 sayılı parsel yönünden reddi ile; dava konusu ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 101 ada 136 sayılı parsel hakkında Mahkemenin 2017/47 Esas 2017/74 Karar sayılı hüküm ile tespit gibi tecil kararı verilerek verilen hüküm temyiz edilmeden kesinleştiğinden bu parsel hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, verilen hükme karşı davacı ... vekili ile dahili davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince, davacı ... vekilinin istinaf başvuru talebinin reddine, davalı Hazine vekilinin istinaf başvuru talebinin kabulüne, ... ... Kadastro Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2017/48 Esas, 2019/38 Karar sayılı kararının HMK'nin 353/(1)-b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın HMK'un 114 ve 115. maddesi gereğince aktif ve pasif taraf sıfatı yokluğundan usulden reddine, dava konusu ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 127 ada 9 parsel, 127 ada 12 parsel, 133 ada 4 parsel, 134 ada 32 parsel ve 135 ada 10 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 101 ada 136 sayılı parsel hakkında ... ... Kadastro Mahkemesinin 2017/47 Esas, 2017/74 Karar sayılı hüküm ile tespit gibi tescil kararı verilerek verilen hüküm kesinleştiğinden bu parsel hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4105, Karar No: 2022/7944, Tarih: 26.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4105 E.  ,  2022/7944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2020/11-2022/154

İlk Derece

Mahkemesi : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34.Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34.Hukuk Dairesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Karar ilamının feri müdahilin vekili ile aynı ismi taşıyan başka bir avukata tebliğ edildiği, eldeki dava dosyasında feri müdahil Kurumun yetkili olan vekiline tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Buna göre Mahkemece gerekçeli kararın belirtilen taraf vekiline Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca usule uygun bir şekilde tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3591, Karar No: 2024/3742, Tarih: 20.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3591 E.  ,  2024/3742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 19.07.2024

Taraflar arasındaki menfi tespit, alacak ve tazminat davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 24.01.2024 tarih ve 2023/1213 E., 2024/378 K. sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuş olup Mahkemece 19.07.2024 tarihli ek karar ile harç ve giderlerinin ödenmemesi sebebiyle karar düzeltme başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Karar düzeltme istemi, başvuru için gerekli harç ve giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle davacılar vekilinin karar düzeltme başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Mahkemenin 19.07.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434 üncü maddesinin 3 üncü fıkrası uyarınca, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, başvuru yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre Mahkemece ödenmeyen harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davacılar vekiline 02.07.2024 tarihinde tebliğ edilmiştir. Karar düzeltme harç ve giderleri, davacılar tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Başvurunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 19.07.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12391, Karar No: 2013/14158, Tarih: 21.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/12391 E.  ,  2013/14158 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Davacı, davalı işveren nezdinde 15.02.2004-15.02.2008 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı işyerinden 29.02.2008-01.04.2008 tarihleri arasında 32 günlük çalışmasının bildirildiği, 29.02.2008 tarihli işe giriş bildirgesinde imzasının bulunduğu, 14.01.2005 ve 21.04.2005 tarihli yerel denetim tutanaklarında, davacının isminin bulunmadığı, dosyada mevcut davacının imzasının da bulunduğu matbu belirsiz süreli iş sözleşmesinde işe başlangıç tarihinin 29.02.2008 olarak belirtildiği, yine, dosyada mevcut imzalı 01.04.2008 tarihli matbu ibranamede, davacının 29.02.2008-01.04.2008 tarihleri arasında davacının davalı işyerinde çalıştığını belirttiği anlaşılmaktadır.

Dairemizin bozma ilamında, “ ... ibraname, belirsiz süreli iş sözleşmesi ve işe giriş bildirgesindeki imzanın kendisine ait olup olmadığı hakkında davacının beyanının alınarak gerekirse uzman bilirkişilere imza incelemesi yaptırılması gerektiği ifade edilerek, Mahkemece re'sen tespit edilecek bordro ve komşu işyeri tanıkları dinlenip tüm delilller toplandıktan sonra hasıl olacak neticeye göre karar verilmesi gerektiği” belirtilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmakla, bozma kararı lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar ve mahkemece de bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi gerekir. (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İBK) O halde Mahkemece bozma ilamına uyulduğuna göre, bozma kapsamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, bozma sonrasında yürütülen yargılama sürecinde, yazılı belgelerde yer alan imzalarla ilgili davacının beyanı alınmamış, herhangi bir inceleme yapılmamıştır. Dinlenen bir kısım davacı tanıklarının net beyanda bulunmamakla birlikte davacının 2004 yılında çalıştığını beyan ettikleri anlaşılmakta olup, Mahkeme hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespit davasının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında, güçlü delil olmaları itibariyle, sonuca etkili olur. Ne varki bu tür kanıtlar salt bu nedene dayanarak istemin reddine neden olmaz; aksi durumun ispatı olanaklıdır. Somut bilgilere

./..

-2-

506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespit davasının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında, güçlü delil olmaları itibariyle, sonuca etkili olur. Ne varki bu tür kanıtlar salt bu nedene dayanarak istemin reddine neden olmaz; aksi durumun ispatı olanaklıdır. Somut bilgilere

./..

-2-

dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı çalışanları gibi, kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Mahkemenin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiğini göz önünde tutarak gerektiğinde; doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplaması gerekmektedir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır.

Mahkemece, yapılması gereken iş, ihtilaflı dönemin tamamında bildirimi ve çalışması bulunan yeni bordro tanıkları dinlenerek davacının çalışmasının hiç bir kuşku ve tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit olunması, bordro tanıklarının ifadeleri ile yetinilmemesi, yada bordro tanıklarının adresine ulaşılamaması durumunda zabıta marifetiyle tespit edilecek, işyerine o tarihte komşu olan, kayıtlı iş yeri sahiplerini ve adreslerini açık ve net olarak belirleyip, Belediyeden ve Vergi Dairesinden bu iş yerlerinin kayıtlarını getirip, komşu ve yakınlıklarını tespit etmek, sonrasında bu işyerlerinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının kayıtları ........’dan getirtilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, ayrıca, ibraname, belirsiz süreli iş sözleşmesi ve işe giriş bildirgesindeki imzanın kendisine ait olup olmadığı hakkında davacının beyanını alarak gerekirse uzman bilirkişilere imza incelemesi yaptırmak ve elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 21.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.........
Yargıtay — Esas No: 2023/11941, Karar No: 2025/1040, Tarih: 23.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/11941 E.  ,  2025/1040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/23 E., 2021/145 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Projesinden alınan nüfus kaydına göre, sanık ...’ın 14.01.2025 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.