muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8509, Karar No: 2015/1683, Tarih: 17.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8509 E.  ,  2015/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 29.05.2014 gün ve 563 Esas, 4153 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı alacaklının borçlu ... hakkında başlattığı icra takibi kapsamında aracının satıldığını ve paranın paylaştırılması için 25.12.2009 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, müvekkilinin alacakları nedeniyle borçlu hakkında... İcra Müdürlüğü'nün 2009/21428 ve 2009/22296 E. sayılı dosyaları ile takip yapıldığını, 2009/21428 E. sayılı icra takibinin sıra cetvelinin beşinci sırasında olduğunu, diğer icra dosyasının kesinleşmesine rağmen, sıra cetvelinde bulunmadığını, sıra cetvelinin birinci sırasında olan davalı alacaklının muvazaalı takip başlattığını, takip tarihinin 22.04.2009 olduğunu, aynı gün ödeme emri tebliği ile bütün sürelerden feragat edildiğini, takip miktarının 450.000,00 TL olduğunu, borcun karşılığında...plakalı aracın haciz ve muhafazasının istendiğini, buna da borçlu tarafından muvafakat edildiğini, bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek, paranın müvekkilinin her iki icra dosyasında bulunan alacakları yönünden ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile borçlu arasında 06.03.2009 tarihli oto satış sözleşmesi düzenlendiğini, 450.000,00 TL'nin borçluya verildiğini, bu miktar alacağın ödenmesi zor olduğundan icra takibi kapsamında borçlunun hacze muvafakat ettiğini ve sürelerden vazgeçtiğini, davacının iddialarının soyut olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile borçlu arasında 06.03.2009 tarihli oto satış sözleşmesi düzenlendiğini, 450.000,00 TL'nin borçluya verildiğini, bu miktar alacağın ödenmesi zor olduğundan icra takibi kapsamında borçlunun hacze muvafakat ettiğini ve sürelerden vazgeçtiğini, davacının iddialarının soyut olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile,.... İcra Müdürlüğü'nün 2009/21428 Esas sayılı dosyasında takip miktarı kadar meblağın davalıya isabet eden paydan öncelikle ödenmesine,.... İcra Müdürlüğü'nün 2009/22296 E. sayılı dosyası yönünden davanın reddine dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 29.05.2014 tarih ve 563 E., 4153 K. sayılı ilamıyla davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddiyle, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında iddianın, kural olarak, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı (muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri noktasında olduğu, bunun için muvazaalı muamelenin borçlandırıcı işleme göre yapıldığı tarihin önem taşıdığı, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün davalı alacaklıda olduğu, davalının, alacağın varlığını ve miktarını takipten önce düzenlenen belgeler ve usulüne uygun diğer delillerle ispatlaması gerektiği, muvazaadan söz edilebilmesi için, kural olarak, muvazaalı olduğu ileri sürülen alacağın, kendisinden mal kaçırıldığı iddia edilen alacaktan daha sonra veya yakın tarihlerde doğmuş olması, diğer anlatımla kural olarak muvazaalı tasarrufun, diğer alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden sonraki tarihi .../...

taşıması gerektiği, davalının alacaklı olduğu... İcra Müdürlüğü'nün 2009/7830 E. sayılı icra dosyasında, davalı alacaklı tarafından, borçlu ....04.2009 tarihinde ilamsız icra takibine geçildiği, borçlunun aynı gün icra dairesine gelerek sürelerden feragat ederek ödeme emrini tebliğ aldığı, aynı gün bedeli paylaşıma konu araç üzerine haciz konulduğu, borçlunun sürelerden feragatinin üçüncü kişiler yönünden hüküm ifade etmemesi nedeniyle icra takibinin, yasal itiraz süresinin sonu olan 29.04.2009 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, davacının alacaklı olduğu... İcra Müdürlüğü'nün 2009/21248 Esas sayılı dosyasında, davacı alacaklı tarafından, dava dışı ... hakkında 15.06.2009 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus yolla takibe geçildiği, bedeli paylaşıma konu aracın maliki ...9 tarihinde icra kefili olduğu, icra emrinin ise kendisine 23.06.2009 tarihinde tebliğ edildiği, araç üzerindeki haciz tarihinin ise 21.07.2009 olduğunun anlaşıldığı, davacı alacaklının takip dosyasında,... 23.06.2009 tarihinde borçlu sıfatını almış olup; resmi şekle dönüşen bu tarihin, davalının takip ve kesinleşme tarihinden sonra olduğu, bu durumda, muvazaalı olduğu iddia edilen alacağın, davacının alacağından daha önce doğmuş olduğu, muvazaa koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davalı yararına bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, ...'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2425, Karar No: 2019/3566, Tarih: 27.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2425 E.  ,  2019/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı baba tarafından 08.12.2011 tarihinde ... 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinde açılan velayetin değiştirilmesi davasında mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı anne tarafından velayetin değiştirilmesi davası ile ilgili olarak 13.08.2012 tarihinde ... Aile Mahkemesinde yargılamanın iadesi talebinde bulunulmuş, mahkemece verilen 24.12.2014 tarihli ilk kararla annenin yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne ve velayetin değiştirilmesi davasının reddine karar verilmiş, baba tarafından temyiz olunan hüküm Dairemizin 26.05.2016 tarihli ilamı ile “Velayetin değiştirilmesi davasının kesinleşmediği, yargılamanın yenilenmesi talebinin kesinleşen hükümler yönünden mümkün olduğu, bu sebeple yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunan annenin bu dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabulü ile dosyanın Yargıtay’a gönderilmesinin gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak “Yargılamanın yenilenmesi davasının reddine, kararın kesinleşmesi halinde yargılamanın yenilenmesi talepli dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak nitelendirilerek ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/1129 esas 2012/309 karar sayılı dosyasının da içinde bulunduğu iş bu dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesine” karar verilmiş, davacı baba tarafından temyiz edilen hüküm Dairemizin 14.11.2018 tarihli ilamı ile onanmış, karar düzeltme isteğinin ise 18.02.2019 tarihli ilamla reddedilmesi üzerine yerel mahkemeye davalı anne vekili tarafından verilen 13.03.2019 tarihli dilekçeye istinaden dosya temyiz incelemesi yapılması amacıyla ... Aile Mahkemesinin 2016/215 esas ve 2017/41 karar sayılı dosyası üzerinden temyiz formu düzenlenerek Dairemize gönderilmiştir. Davalı annenin 08.12.2011 tarihli dilekçesinin ... 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2011/1129 esas ve 2012/309 karar sayılı ilamına karşı temyiz dilekçesi olarak kabul edilmesi gerektiği belirtildiğine ve bu yöndeki bozma ilamı kesinleştiğine göre, ... 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2011/1129 esas ve 2012/309 karar sayılı dosyası üzerinden temyiz formu düzenlenerek dosyanın Dairemize gönderilmesi halinde davalının temyiz itirazlarının incelenmesi imkan dahilinde olup, eldeki ... Aile Mahkemesinin 2016/215 esas ve 2017/41 karar sayılı dosyasında Dairemizce yapılacak bir işlem bulunmadığından dosyanın yerel mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeple dosyanın ... Aile Mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/1659, Karar No: 2013/2801, Tarih: 14.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1659 E.  ,  2013/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddine,

2-Davalı temyizine gelince; Davacı, 14.07.2005 tarihli yazı ile dağıtım memurluğundan terfi yapılarak kaynak yönetimi uzman yardımcılığı görevine getirildiğini, ücretinin aylık brüt 1.100,00 TL. olduğunun kendisine bildirildiğini, ücretinin nedensiz olarak Eylül 2005 tarihinde 800,00 TL'ye düşürüldüğünü, işten ayrılana kadar bu kesintinin devam ettiğini, 4 ayda 1 ödenen ikramiyesinin de buna göre düşük ödendiğini, diğer mesai arkadaşlarında bu kesintinin olmayıp sadece kendisinde yapıldığını, mali işlerle ilgili mesleki bilgi ve beceri ve eğitimi olmamasına rağmen müdürünün sözlü baskısı üzerine şirketin muhasebe bölümünün bazı fatura kontrollerinin yaptığını, kendisine yüklenen görevlerin artırıldığını, yabancı olduğu eğitimini almadığı muhasebe işlerinin verilmesine ve yapılan psikolojik baskılara dayanamayarak haklı olarak iş akdini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fark ikramiye ve fark ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının ücretinin 01.01.2004 tarihi itibari ile 560,00 TL iken terfi ettirilerek aylık brüt 1.100,00 TL ücret önerildiğini, iki ay bu miktar ücret ödendikten sonra şirket yetkililerince davacı ücretinin sehven yükseltildiğinin anlaşıldığını, davacının fazla ödenen miktarı iade ettiğini ve davacıya alması gereken brüt 800,00 TL üzerinden ödeme yapıldığını, her yıl ../..

2013/1659-2801 S.2

performansına göre ücret artışı yapıldığını, hatalı ödemenin davalı işyerinde çalışan başka işçilere de yapıldığını, davacıya eksik ödenen ücret ya da ikramiyenin olmadığını, davacının KPSS ile kamu kurumuna yerleştiğini ve iş akdini sonlandırdığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının görev tanımına aykırı iş yükü fazlalığı ve bilmediği muhasebe gibi işlerde görevlendirilmesi ile işveren tarafından mobbinge maruz kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Çağdaş iş hukuku bir yandan uluslararası sözleşmeler, diğer taraftan Avrupa normları işçinin huzur içerisinde işini görmesi, emeğinin karşılığını alması, çalışma ilişkisinin, karşılıklı güvene dayanan tam bir uyum içerisinde olmasını amaçlamıştır.

Çağdaş iş hukuku bir yandan uluslararası sözleşmeler, diğer taraftan Avrupa normları işçinin huzur içerisinde işini görmesi, emeğinin karşılığını alması, çalışma ilişkisinin, karşılıklı güvene dayanan tam bir uyum içerisinde olmasını amaçlamıştır.

İşyerinde psikolojik taciz (mobbing) çağdaş hukukun son zamanlarda mahkeme kararlarında ve öğretide dile getirdiği bir hukuki kurumdur. Örneğin Alman Federal İş Mahkemesi bir kararında bu kavramı; işçilerin birbirine sistematik olarak düşmanlık beslemesi, kasten güçlük çıkarması, eziyet etmesi veya bu eylemlerin işçinin başta işveren olmak üzere amirleri tarafından gerçekleştirilmesi olarak tanımlanmıştır. (BAG, 15.01.1997, NZA. 1997) Görüleceği üzere işçi bir taraftan diğer işçiye, diğer taraftan işverene karşı korunmaktadır. İşçinin anlattığı mobbing teşkil eden olayların tutarlık teşkil etmesi, kuvvetli bir emarenin bulunması gerekmektedir. Kişilik hakları ve sağlığın ağır saldırıya uğraması mobbingin varlığının tartışmasız kabulünü doğurur.

Öte yandan ispat kurallarının zorlanan sınırları usul hukukunda yeni arayışlara yol açmıştır. Olayın meydana geldiğine ilişkin emarelere itibar edilmesi bu anlayışın bir sonucudur. Olayların tipik akışı, tecrübe kuralları göz önüne alınarak varılacak sonuçla ispat gerçekleşir. Başka bir anlatımla bu ilk görünüş ispatıdır. (Üstündağ, Saim:Medeni Yargılama Hukuku B.6, İstanbul 1997 ;sh.622)

Somut olayda, davacının 14.07.2005 tarihli yazı ile 01.06.2005 tarihinden itibaren kontrat ve kaynak yönetimi bölümünde dağıtım memuru iken aynı bölümde kaynak yönetimi uzmanı olarak terfi ettirildiği, 17.03.2006 tarihli yazı ile de 01.04.2006 tarihi itibariyle mali ve idari işler müdürlüğünde idari işler uzman yardımcısı olarak görevlendirildiği, davacının bu görevlendirmeden iş akdinin fesih tarihine kadar aynı birimde çalıştığı, toplam

../..

2013/1659-2801 S.3

Somut olayda, davacının 14.07.2005 tarihli yazı ile 01.06.2005 tarihinden itibaren kontrat ve kaynak yönetimi bölümünde dağıtım memuru iken aynı bölümde kaynak yönetimi uzmanı olarak terfi ettirildiği, 17.03.2006 tarihli yazı ile de 01.04.2006 tarihi itibariyle mali ve idari işler müdürlüğünde idari işler uzman yardımcısı olarak görevlendirildiği, davacının bu görevlendirmeden iş akdinin fesih tarihine kadar aynı birimde çalıştığı, toplam

../..

2013/1659-2801 S.3

çalışma süresi itibariyle çalıştığı bölümde iş tecrübesinin olmadığından da söz edilemeyeceği, davacıya fatura ayıklama işi verilmesinin görev aldığı birimin işlerinden çok farklılık arz etmediği, tek başına işten yıldırma olarak nitelendirilemeyeceği, davacının 06.09.2010 tarihinde yani iş akdini fesihten 6 gün sonra Etimesgut İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nde memur olarak göreve başladığı ve bu görev için davalı işyerinde çalışırken bir takım idari prosedürlerin yerine getirilmesi gerektiği, davacının yeni başladığı işe girebilmek için önceden hazırlık yapıp sınavlara girdiği, davacı tanıklarının genel ifadelerle davacı iddiasını doğrulamakla beraber somut mobbing olarak nitelendirilebilecek davalı eylemlerinden bahsetmedikleri, tüm bu somut olgular birlikte değerlendirildiğinde davacının mobbinge maruz kaldığını, hiçbir tereddüde yer bırakmayacak şekilde ispat edemediği, davacının iş sözleşmesini M.E.B'da memur olarak çalışmak için feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazanamadığı halde mahkemece bu yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurularak kıdem tazminatına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16559, Karar No: 2014/10506, Tarih: 12.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/16559 E.  ,  2014/10506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında yaralama suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında tehdit suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur aşamalardaki beyanında “... arkadaşım ... ile birahaneden çıkıp giderken arkamızdan sanık geldi, cebinden bıçak çıkardı, seni öldüreceğim, ayağını denk al dedi, ben de sarhoşsun ne dediğini bilmiyorsun dedim, ittirdim, bıçağı cebine soktu, biz ayrıldık...” dediği; tanık ... soruşturma aşamasında “... dışarı çıktığımızda sanık bana ve mağdura vurmaya başladı, biz onu yere yatırdık, şahsın elinde bıçak gördüm ve biz kaçtık...”; duruşmada ise “dışarıda sanık üzerimize gelip vurmaya başlayınca onu ittik, yere düştü, bıçak çıkarmaya çalıştı, ancak belinde asılı olan bıçağı eline almadı, oradan kaçtık...” şeklinde olduğu tespit edilmekle tanığın ifadeleri ve mağdurla çelişkili ifadesi, sanığın suçlamayı kabul etmemesi karşısında ifadeler arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de sabıkası olmayan sanığa 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince talebe uygun olarak BOZULMASINA, 12.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2356, Karar No: 2018/344, Tarih: 16.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/2356 E.  ,  2018/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.09.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından duruşmasız olarak temyizi ise davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.01.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı Hazine vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1630 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı Hazine'ye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

16.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4146, Karar No: 2012/3831, Tarih: 17.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/4146 E.  ,  2012/3831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 2. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/08/2011 gün ve 2011/1776 E. 2011/1549 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2726, Karar No: 2020/5370, Tarih: 24.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2726 E.  ,  2020/5370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 01.12.2016 tarih ve 2014/461 E- 2016/291 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.11.2018 tarih ve 2017/1957 E- 2018/2420 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Karpa Gıda Pazarlama Ltd.'nin davalı Türkiye Finans'tan kredi kullandığını, davacının ise Tekirdağ'da bulanan taşınmazını kredi teminatı olarak ipotek verdiğini, ipoteğin, Karpa Gıda'nın kullandığı ilk kredi için verildiğini, kredinin tamamının Karpa şirketi tarafından geri ödendiğini, ancak geri ödeme sırasında davalı ile Karpa şirketi arasında yeni kredi sözleşmeleri imzalandığını, müvekkilinin verdiği ipotek, ilk kredi için verildiğinden sonraki kredileri kapsamadığını, sonraki kredilerde müvekkilinin imzasının bulunmadığını ve kefil olma, iradesinin de söz konusu olmadığını, ilk kredi borcu geri ödendiğinden, davacının teminat sorumluluğunun da sona erdiğini, bu nedenle ipoteğin fekki gerektiğini, 16.06.2009 tarihli resmi senetteki imzası nedeniyle davacının yeni kredilerden de sorumlu olduğunun kabul edilemeyeceğini ileri sürerek davacının davalıya herhangi bir borcu olmadığının tespitini, davalı banka lehine tesis edilmiş olan 16.06.2009 tarihli ipotek konusuz kaldığından fekkini istemiştir.

Davalı vekili, dava dışı Karpa Gıda Ltd. Şti. ve Oğuz Gıda Ltd. Şti,’ne dava dışı şahıs ve şirketlerin müteselsil kefaletleriyle GKS'ye istinaden nakdi ve gayrinakdi krediler kullandırıldığını, kredinin geri ödenmemesi nedeniyle hesaplar kat edilerek 2 gün içinde ödeme yapılmasının istendiğini, buna rağmen ödeme yapıldığı için takipte ve tahsilde tekerrür olmamak üzere takip başlatıldığını, İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2015/176 Esas no'lu dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi başlatıldığını, bu takipte ipotek borçlularının sorumluluğunun ipotek limiti ile sınırlı olduğunun belirtildiğini, borçlu şirketlerin bankaya olan borçlarının sona ermediğini, devam ettiğini, borç sona ermeden ipoteğin fekkinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının taşınmazını dava dışı şirketin davalı banka nezdinde kullandığı ve kullanacağı kredileri ve davalı bankaya karşı asaleten ve kefaleten doğmuş ve doğacak tüm borçlarını garanti etmek üzere verdiği, dava dışı firmanın kefil olduğu borçlar dışında borç tutarının 1.000.000.-TL üzerinde olduğu, davacının taşınmazını ipotek ettirerek garanti ettiği, borcun bulunduğu, ipoteğin konusuz kalmasının söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, ipotek senedinin birinci maddesinde açıkça belirtildiği üzere, davacının, adına kayıtlı taşınmazı, dava dışı Karpa şirketinin gerek asaleten gerekse kefaleten doğmuş ve doğacak borçlarını teminen ipotek gösterdiği, 200.000.-TL limitli bu ipoteğin, ilk kullanılan kredi borcu ile sınırlı olmadığı ve Karpa şirketinin kullandığı ilk krediden başka sonradan kullandığı kredileri de temin ettiği, davalı bankanın riski devam ettiğinden ipoteğin bu aşamada kaldırılması talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.