muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/134, Karar No: 2010/217, Tarih: 26.10.2010

Dördüncü fıkrada niteliği belirtilen ateşli silahlar ile benzerlerinin miktar bakımından vahim olması halinde 1, 2 ve 3 üncü fıkralarda yazılı cezalar bir kat artırılarak hükmolunur.

Ateşli silahlar ile mermiler ve bunların yapımında veya taşınmasında bilerek kullanılan her türlü araç ve gereçlerin başkasına ait olsa ve başka amaçla kullanılmak üzere verilmiş bulunsa bile zoralımına hükmolunur”

Bu hüküm, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 5728 sayılı Yasanın 155. maddesiyle değiştirilmiş ve “Her kim bu Kanunun kapsamına giren ateşli silahlarla bunlara ait mermileri ülkeye sokar veya sokmaya kalkışır veya bunların ülkeye sokulmasına aracılık eder veya bunları 29/6/2004 tarihli ve 5201 sayılı Harp Araç ve Gereçleri ile Silâh, Mühimmat ve Patlayıcı Madde Üreten Sanayi Kuruluşlarının Denetimi Hakkında Kanun hükümleri dışında ülkede yapar veya bu suretle ülkeye sokulmuş ve ülkede yapılmış olan ateşli silahları veya mermileri bir yerden diğer bir yere taşır veya yollar veya taşımaya bilerek aracılık eder, satar veya satmaya aracılık ederse veya bu amaçla bulundurursa beş yıldan oniki yıla kadar hapis ve beşyüz günden beşbin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır.

Birinci fıkrada yazılı suçları üçüncü fıkradaki hal dışında iki veya daha çok kişinin birlikte işlemeleri halinde, failler hakkında sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis ve bin günden onbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

Birinci fıkradaki fiillerin, suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde, verilecek cezalar bir kat artırılır.

Ateşli silahın tüfek veya seri ateşli kısa sürede çok sayıda ve etkili biçimde mermi atabilen tam otomatik veya dürbünlü tabanca veya bu fıkrada sayılanların benzerleri olması ya da bu niteliği taşımayan ateşli silahlar veya her türlü mermilerin miktar bakımından vahim olması halinde yukarıdaki fıkralarda yazılı cezalar yarı oranında artırılarak hükmolunur.

Dördüncü fıkrada niteliği belirtilen ateşli silahlar ile benzerlerinin miktar bakımından vahim olması halinde birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarda yazılı cezalar bir kat artırılarak hükmolunur” şekline dönüştürülmüştür.

6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesi gereğince, ateşli silahlarla, bunlara ait mermilerin ülkeye sokulması veya sokmaya teşebbüs ya da aracılık edilmesi, ateşli silahlarla, bunlara ait mermilerin 5201 sayılı Yasa hükümleri dışında ülkede yapılması veya bu suretle ülkeye sokulmuş ve ülkede yapılmış olan ateşli silahlar veya mermilerin bir yerden diğer bir yere taşınması, ya da yollanması veya taşımaya bilerek aracılık edilmesi, satılması, satmaya aracılık edilmesi veya bu amaçla bulundurulması yasaklanmış,

12/1. maddesinde yazılı olan suçun iki ya da daha fazla kişi tarafından işlenmesi halinde ise, suçun bireysel olarak işlenmesine göre daha ağır bir yaptırım ile cezalandırılması kararlaştırılmıştır.

Somut olay bu bilgi ve açıklamalar ışığında ele alındığında;

12/1. maddesinde yazılı olan suçun iki ya da daha fazla kişi tarafından işlenmesi halinde ise, suçun bireysel olarak işlenmesine göre daha ağır bir yaptırım ile cezalandırılması kararlaştırılmıştır.

Somut olay bu bilgi ve açıklamalar ışığında ele alındığında;

Sanık N...S...'a ait olup, olay günü sanık tarafından sevk ve idare edilen ..... plakalı kamyonda ele geçirilen 27 adet 7,65 mm. çapında farklı marka ve seri numaralı tabancanın Kuzey Irak’ta yaşayan ve açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen C..ve C..isimli kişilerden, Gaziantep Nakliyeciler Sitesinde M....isimli kişiye teslim edilmek üzere alındığı sabit ise de, sanığın yakalanamayan ve kesin kimlik bilgileri de belirlenemeyen kişilerle başlangıçtan itibaren aralarında topluluk oluşturacak boyutta bir ortaklık ve birliktelik ile silah kaçakçılığı konusunda düşünce ve eylem birliği içinde ortak çıkar sağlamak iradesiyle hareket ettiğine ilişkin yeterli kanıt bulunmadığı, kanıtlanan eyleminin 6136 sayılı Yasanın 12/1. madde ve fıkrasında düzenlenen bireysel silah ticareti olarak değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, sanık N...S...hakkında Özel Daire bozma kararı doğrultusunda bireysel silah ticareti suçundan hükümlülük kararı verilmesi gerekirken, yerel mahkemece eski hükümde direnilmesinde isabet bulunmadığından, direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı ve sekiz Genel Kurul Üyesi; “Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2009 gün ve 263-142 sayılı kararında belirtildiği üzere, sanıkların dışında suçun işlenmesine katılan diğer kişilerin açık kimlik bilgilerinin tespit edilememiş olması suçun 6136 sayılı Yasanın 12/2. maddesi kapsamında toplu olarak işlendiğinin kabulüne engel teşkil etmemektedir. Başka bir anlatımla dosya içeriğindeki kanıtlardan, suçun başka kişilerin de katılımıyla işlendiğinin kesin olarak belirlenmiş olması halinde, suçun toplu olarak işlendiğinin kabulü için ayrıca bu kişilerin açık kimlik bilgilerinin tespit edilmiş olması zorunluluğu bulunmamaktadır.

Dosya içeriğinden; Sanık N....S...'ın suça konu 27 adet tabanca ve eklerini satmak amacıyla. Irak'ta yaşayan, C...ve C... ismini kullanan ve açik kimlik bilgileri tespit edilemeyen sanıklardan aldığının, 5271 sayılı CYY'nın 135. maddesi uyarınca alınan mahkeme kararı kapsamında yapılan iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi işlemleri sonucu düzenlenen telefon dinleme kayıtları, bu kayıtları doğrulayan sanığın aşamalardaki savunmaları ve tüm dosya içeriği ile sabit olduğu, buna göre Ceza Genel Kurulunun ‘dosya içeriğindeki kanıtlardan, suçun başka kişilerin de katılımıyla işlendiğinin kesin olarak belirlenmiş olması halinde, suçun toplu olarak işlendiğinin kabulü için ayrıca bu kişilerin açık kimlik bilgilerinin tespit edilmesinin zorunlu olmadığı’ şeklindeki 02.06.2009 gün 263-142 sayılı kararı karşısında, sanık Nezir'in yüklenen suçu başka sanıklarla birlikte işlediğinin, dolayısıyla eyleminin 6136 sayılı Yasanın 12/2. maddesi kapsamında toplu silah kaçakçılığı suçunu oluşturduğunun kabulü gerekmektedir. Bu itibarla, sanık N... S...'ın eyleminin toplu silah kaçakçılığı suçunu oluşturduğuna ilişkin usul ve yasaya uygun bulunan yerel mahkeme direnme kararının onanması gerektiği” görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2009 gün ve 302-474 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere, Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, birinci uyuşmazlık konusu yönünden 26.10.2010, ikinci uyuşmazlık konusu yönünden ise 26.10.2010 günü yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 09.11.2010 günü yapılan ikinci müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oyçokluğuyla karar verildi.

1- Sanık İ...Y....yönünden 26.10.2010 tarihinde yapılan oylama:
Yargıtay — Esas No: 2020/8721, Karar No: 2020/11675, Tarih: 23.11.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/8721 E.  ,  2020/11675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü 1412 Sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10.03.2016 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 23.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16361, Karar No: 2013/24805, Tarih: 25.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/16361 E.  ,  2013/24805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

A- Davalı temyizi yönünden;

Mahkemece, ölen işçi ... eşi davacı ... için 118.583,98TL. maddi, 35.000.00TL manevi, davacı anne ... için 20.000.00TL manevi, kardeşlerinden ... için 5.000.00TL, Güllü Salma için 5.000.00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 183.583,98TL.alacağının; olay tarihi olan 30/08/2009 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizleriyle birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, davacı tarafın maddi ve manevi tazminat alacağı ile ilgili fazlaya ilişkin taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; SGK Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, olayın meydana gelmesinde, müteveffa işçinin % 30, davalı işverenin % 70 oranında kusurlu bulundukları, hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda ... Sendikasının bildirdiği emsal ücretin 2.325,00 TL olduğu belirtilerek dava dilekçesinde sigortalının ekskavatör operatörü olduğu, aylık net 1.500,00 TL ücret ile çalıştığı belirtildiğinden taleple bağlı kalınıp bu miktar esas alınarak asgari ücretin 2.74 katı üzerinden maddi zarar hesabı yapıldığı, Mahkemece yapılan hesaplama sonucunda tespit edilen zarar miktarlarının hükme esas alındığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının, maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin

aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Yapılacak iş; ölen sigortalının yaptığı iş, yaşı, kıdemi belirtilmek suretiyle ilgili meslek odasından hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak saptamak ve yukarıda açıklanan esaslara göre bilirkişiye zarar hesabı yaptırılarak çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

B- Davacılar vekilinin temyizine gelince;

aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Yapılacak iş; ölen sigortalının yaptığı iş, yaşı, kıdemi belirtilmek suretiyle ilgili meslek odasından hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak saptamak ve yukarıda açıklanan esaslara göre bilirkişiye zarar hesabı yaptırılarak çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

B- Davacılar vekilinin temyizine gelince;

Kurum tarafından karşılanmayan maddi zararın tahsiline yönelik davada, haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin tüm peşin sermaye değerinin belirlenen tazminattan düşürülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş, yerleşmiş görüşlerindendir. Bu bakımdan, davanın niteliği gözönünde tutularak öncelikle ölen işcinin babasına Kurum tarafından iş kazası nedeniyle gelir bağlanıp bağlanmadığının araştırılması, gelir bağlanmış ise bildirilen miktarın tazminattan düşülmesi, gelir bağlanmamış ise bu yön, ölen işcinin annesinin tazminat hakkını doğrudan etkileyeceğinden hak sahiplerine gelir bağlanması için Kuruma başvurmaları giderek dava açmaları yönünden önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş; davacı anneye yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gereğince iş kazası sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması için Kuruma başvurması giderek dava açması yönünde önel vermek, davacı anneye gelir bağlandığı takdirde maddi zararın hesaplanması için bilirkişi incelemesi de yaptırarak çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4549, Karar No: 2009/5217, Tarih: 03.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4549 E.  ,  2009/5217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı Hazine vekili dava dışı borçluya ait taşınmaz hissesinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk haczin müvekkili Vergi Dairesine ait olmasına rağmen, davalının garameye alınmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili alacaklarının Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 ve 136 ncı maddeleri uyarınca imtiyazlı olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre Bankacılık Kanunu’nun 136 ncı maddesine, 5472 sayılı yasa ile “devletin alacaklarından sonra gelmek üzere” ibaresinin eklendiği gerekçesiyle birinci sıranın davacıya verilmesi suretiyle yeniden sıra cetveli düzenlenmek üzere davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.10.2006 ... ve 19-649/661 E. K. sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesi hükmündeki açık düzenleme karşısında, diğer alacaklıların muvazaadan ari haklarının etkilendiği durumlarda, maddede belirtilen bankalar yönünden TMSF ve kamu alacaklarının tahsili ile ilgili hükümlerin uygulanamayacak olmasına göre, davalı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 03.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11054, Karar No: 2016/12450, Tarih: 30.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/11054 E.  ,  2016/12450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 14/03/2016 tarihli dilekçesi ile 25/06/2014 tarihli hükmü temyiz etmesi üzerine, mahkemenin 15/03/2016 tarihli ek kararın hüküm kısmında infazın durdurulması talebinin reddine demesine rağmen, kararın gerekçe kısmında sanığın temyiz isteminin de değerlendirildiği ve reddine karar verildiği, bu ek kararın sanık tarafından 17/03/2016 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz isteminin değerlendirilmesine ilişkin kararların temyizen inceleme yetkisinin Yargıtay'a ait olması nedeniyle bu ek karardan sonra verilen kararların hukuken yok hükmüne olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine ilişkin 15/03/2016 gün ve 2013/326 esas sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 30/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1890, Karar No: 2019/3919, Tarih: 11.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1890 E.  ,  2019/3919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; 634 sayıl Kanuna dayalı ve site kuruluş belgeleri arasında muhafaza olunan (09.01.1992 tarihli) mülga yönetim planı esas alınarak yapılmış bulunan 24.06.2012 ve 07.07.2013 tarihli site malikleri genel kurul toplantılarının yok ve alınan tüm kararların mutlak butlan hükmünde olduğu, sitede toplu yapı yönetimine geçiş ve 2008, 2009, 2010, 2012 ve 2013 yıllarına ait tüm hukuki işlem ve site faaliyetlerinin genel kanun hükümleri doğrultusunda denetimini sağlamak üzere kayyum heyetinin görevlendirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün temyizi üzerine, Dairemizin 30/04/2018 gün ve 2018/580 E- 2018/3199 K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafında temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşinen alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 11/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9241, Karar No: 2014/4438, Tarih: 11.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2012/9241 E.  ,  2014/4438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/331085

Mahkemesi : İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03.05.2011

Numarası : 2008/49 - 2011/118

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezaların süresine göre şartları bulunmadığından, sanık S.. B.. müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

1-Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, mala zarar verme ve sanıklar H.. A.. ve Y.. E.. hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Sanıkların örgüt adına işledikleri mala zarar verme suçunun hükümden sonra 30.04.2013 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3713 sayılı Kanunun 7. maddesine eklenen 4. fıkra kapsamında sayılan suçlardan olmadığı ve suç için gereken saik de nazara alındığında; 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkrasına 6459 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle örgüt propagandası ile oluşacak tehlikeyi somutlaştırmak amacıyla getirilen unsurun, aynı fıkrasının (a) bendinde düzenlenen suç için öngörülmediği ve 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklaması yöntemi olarak kabul edilemeyecek olan 3713 sayılı Kanunun 7/2-a maddesine uygun "terör örgütünün propagandasına dönüştürülen gösteri yürüyüşünde, kimliğin gizlenmesi amacıyla yüzün kapatılması" eyleminden dolayı sanıklar H.. A.. ve Y.. E.. hakkında açılan davaya ilişkin dosyanın 6352 sayılı Kanunun geçici 2/1. maddesi uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmeyip incelenmesi gerektiği anlaşılmakla,

Cumhuriyet Savcısının tüm, sanıklar ve müdafilerinin ise yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemekten kurulan hüküm yönünden, hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/6. maddesinde yapılan değişiklik ve silahlı terör örgütünün propagandasını yapma ile mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden ise anılan Kanunun 105/2-b maddesiyle 3713 sayılı Kanunun 13. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması nedeniyle, sanıkların hukuki durumlarının yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2- Sanıklar M.. K.., T.. A.., S.. B.. ve M.. S.. hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

2- Sanıklar M.. K.., T.. A.., S.. B.. ve M.. S.. hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanıklara yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanıkların hukuki durumlarının yeniden takdir ve tayininin gerekmesi,

Bozmayı icabettirmiş, sanıklar H.. A.., Y.. E.., T.. A.. ve müdafileri ile sanıklar M.. K.., M.. S.., S.. B.. müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4577, Karar No: 2020/6301, Tarih: 10.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4577 E.  ,  2020/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 11.05.2012 tarihinde parmağını bıçak kesmesi nedeni ile davalı hastaneye gittiğini, orada acil doktoru olan diğer davalı Dr. ...’ın kendisi estetik plastik cerrahı olmadığı halde, kesikle ilgili hiçbir inceleme ve araştırma yapmadan, estetik plastik cerraha yönlendirmeden hatalı müdahale ederek kesiği diktiğini, tendon bağlarının kesik olup olmadığına bakmadığını, ilk müdahaleyi tendon bağlarının tedavisine yönelik yapmayarak tendon bağları kopukluğun giderilemez hale gelmesine sebebiyet vermiş olduğunu, dikişler alınınca tendon bağlarının kopuk olduğunun anlaşıldığını, parmağını oynatamaz ve hissedemez hale geldiğini, daha sonra ameliyat olduğunu ancak tedavi yapılamadığını, tendonun tutmadığını, halen fizik tedavisinin yeni sonuçlandığını ileri sürerek , fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, 1.000,00 TL maddi, geçici ve sürekli iş göremezlik ve tedavi giderleri ile 30.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 31.000,00 TL tazminatın 11.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 6098 sayılı Borçlar Kanunu 76. madde gereğince davalıların 20.000,00 TL geçici ödeme yapmalarına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, davalı hastane ve davalı doktorun özen yükümlülüğüne aykırı davranması iddiası nedeniyle istenilen maddi - manevi tazminata ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK 386-390)(TBK 502.506)