muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/95, Karar No: 2015/4586, Tarih: 04.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/95 E.  ,  2015/4586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/77106

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

NUMARASI : 2009/538 (E) ve 2011/669 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik,4708 sayılı Kanuna muhalefet

Sanık Ö.. S.. hakkında 4708 sayılı kanunun 9/2.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nın 204/1.maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle sahtecilik suçundan açılan kamu davasında zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülmüş ve sanık M.. Ö.. hakkında tayin olunan ceza miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

I- Sanıklar H.. A.., T.. Ü.. ve Y.. K.. hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar H.. S.., M.. P.., O.. A.. ve A.. S.. hakkında kurulan hükümlere ilişkin müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre katılan vekili ve sanıklar müdafiilerinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendilerini vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “ Sanıklardan H.. S.., M.. P.., O.. A.. ve A.. S..’ın, kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.100 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklara verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanıklar Ö.. S.., M.. Ö.., T.. T.. , Y.. G.., A.. C.. ve B.. Ş.. hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak:

III- Sanıklar Ö.. S.., M.. Ö.., T.. T.. , Y.. G.., A.. C.. ve B.. Ş.. hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak:

1- 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde yer alan “lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında, suç tarihinde yürürlükte olan 4708 sayılı Kanunun 9/1. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 5237 sayılı TCK. nun 257/1-2. maddelerinin 08/12/2010 tarih ve 6086 sayılı Yasayla değişiklikten önceki hali ile 4708 Sayılı Kanunun 23/01/2008 tarih ve 5728 sayılı Yasayla değişik 9/1. maddesinin ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan ve denetime olanak vermeyecek şekilde 4708 Sayılı Yasa hükümleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde sanıklar Ö.. S.. ve M.. Ö.. hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de;

a)- Sanık M.. Ö.. hakkında hak yoksunluğuna karar verilirken TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki 'velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun' sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b)-Sanık M.. Ö..’nun tekerrüre esas alınan sabıkasının kesin nitelikte olması, ayrıca suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedenleriyle tekerrüre esas olmayacağı , adli sicil kaydındaki diğer sabıkalarının da tekerrüre esas olmadığı gözetilmeden hakkında TCK.nın 58.maddesinin uygulanması,

3- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanık T.. T..'un bazı konutlara yenileme ruhsatı alınması için iş takipçiliği yaptığı sırada yetkili Laboratuvardan alındığını gösteren sahte karot raporlarını proje müellifi ve yapı denetim kuruluşlarına verdiği, diğer sanık Y.. G..'ün de proje müellifi olarak sanık T.. T.. tarafından kendisine getirilen sahte karot raporlarını yapı denetim kuruluşuna ilettiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların üzerlerine atılı zincirleme biçimde sahtecilik suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle yazılı yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

4-UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra sanık A.. C..’un 06.01.2014 tarihinde, sanık B.. Ş..’ın ise 14.10.2014 tarihinde öldükleri anlaşıldığından, sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıklar Ö.. S.. ve M.. Ö.. yönünden bozulmuş haklarının saklı tutulmasına, 04.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4462, Karar No: 2018/5800, Tarih: 25.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4462 E.  ,  2018/5800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mercan Gıda Poşet Amb.San.TicLtd.Şti’nin yetkilisi olan sanığın, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği, 12.10.2011 tarihinde yapılan tebligata rağmen defter ve belgelerini ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, 03.02.2006 tarihinde şirket hissesini devrettiğini, bu tarihten sonra şirketle ilgisinin kalmadığını, tutulması gereken tüm defter ve makbuzları yeni ortaklara teslim ettiğini, sahte fatura düzenleyen kişilerin şirket ortakları olarak görünen ... ve ... olduğunu beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

A) Sahte fatura düzenleme suçu yönünden;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; 2006 ve 2007 takvim yıllarına ilişkin suç konusu faturaların dosya içerisinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006 ve 2007 takvim yıllarında düzenlediği iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ... ve ...’e ait olduğunu söylemesi halinde; bu kişilerin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmeleri ve faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) ... ve ...’ün de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişilere ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, ... ve ...’e ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da belirtilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, ... ve ...’e ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da belirtilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen faturaların, bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden ve TCK‘nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri de uygulanmayarak tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b) TCK'nın 51/3. maddesine göre, cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin alt sınırının hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeden, ceza miktarından daha az denetim süresi belirlenmesi,

c) Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B) Defter ve belgeleri gizleme suçu yönünden;

a)Defter ve belgeleri gizleme suçu yönünden temel cezanın suç tarihi itibarıyla 5904 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/a-2. maddesi uyarınca 18 ay olduğu gözetilmeyerek sanık hakkında temel cezanın 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

B) Defter ve belgeleri gizleme suçu yönünden;

a)Defter ve belgeleri gizleme suçu yönünden temel cezanın suç tarihi itibarıyla 5904 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/a-2. maddesi uyarınca 18 ay olduğu gözetilmeyerek sanık hakkında temel cezanın 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b)5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada, defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı halde, sabıkası bulunmayan ve hakkında takdiri indirim uygulanarak cezası ertelenen sanık hakkında yasal ve yeterli bir gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9564, Karar No: 2015/5292, Tarih: 06.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9564 E.  ,  2015/5292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait aracın satılması sonucunda .... İcra Müdürlüğünün 2010/3046 esas sayılı dosyasında düzenlenen 03.04.2014 tarihli sıra cetvelinde, haciz tarihleri sonra olmasına ve hacze iştirak koşulları bulunmamasına rağmen elde edilen paranın şikayet olunanların dosyasına ödenmesine karar verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunanlar vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; müştekinin haczinin daha önce tarihli olduğu, 2004 sayılı İİK'nın 100. maddesi gereğince ilk haciz ilamsız takibe müstenit ise takip talebinden önce yapılmış bir takip üzerine alınan aciz vesikasına veya ilk takip tarihinden önce açılmış bir dava üzerine alınan ilama dayalı alacağın hacze iştirak edebileceği, müşteki dosyasında yapılan takip tarihinin 29.01.2010, şikayet olunanların alacağına dayanak ilamın dava tarihinin ise 04.02.2011 olduğu, bu nedenle alacaklarının hacze iştirak koşullarını taşımadığı gerekçesiyle, şikayetin kabulüne ve .... İcra Müdürlüğü'nün 2010/3046 esas sayılı dosyasında 03.04.2014 tarihinde tanzim edilen sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1793, Karar No: 2018/857, Tarih: 13.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/1793 E.  ,  2018/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanıklar ..., ... , ..., ..., ... hakkında verilen beraat hükümlerine dair temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların katılan şirkete ait Çayyolu Burger King şubesinde müdür ve servis super vizoru olarak çalıştıkları ve iştirak halinde envanter kayıtlarına hayali ürün girişi yaptıkları ve satılmayan ürünleri satıldı göstererek şirkete zarar verdikleri, bunları da fişsiz satışlarla ya da illegal fişlerle kapatmaya çalıştıkları, bu şekilde uhdelerine para geçirdikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların savunmaları, bilirkişi raporu, katılan beyanı, iç denetim raporu içeriği, tanık beyanları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçları işlediklerine dair somut, kesin ve her türlü şüpheden uzak delil bulunmaması nedeniyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurları itibari ile oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne dair temyiz taleplerinin incelenmesinde;

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın 31/12/2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/509, Karar No: 2016/316, Tarih: 20.09.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/509 E.  ,  2016/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 06.11.2014

Sayısı : 297-386

Temyiz Edenler : Sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı

Kasten öldürme suçundan sanık ...'un, TCK'nun 81/1, 29, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.02.2013 gün ve 181-58 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 27.06.2014 gün ve 1583-3656 sayı ile;

"...Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktul ...'ün, sanık ...'in eşi ....'nin kızı .... ile evli olduğu, maktulün, eşi, eşinin annesi ve sanık ile arasında sorunlar olduğu, olay öncesinde maktulün, eşini, eşinin annesini ve sanığı farklı zamanlarda darp ettiği, sanığın evinin camını kırdığı, maktulün, eşine yönelik davranışları nedeniyle 4320 ve 6284 sayılı Kanunlar gereğince tedbir kararları verildiği, maktulün eşinin sanığın evinde kalmaya başladığı, maktulün olay günü gece saat 00.10 sıralarında sanığın evine, camı kırık pencereden girerek, sanığa 'seni öldüreceğim, seni yaşatmayacağım' diyerek saldırıp elindeki bıçak ile iki kez vurarak sanığı sol kolundan yaralaması üzerine, sanığın odada bulunan av tüfeğini alıp saldırısına devam eden maktule bir kez ateş ederek vurup öldürdüğü olayda; sanığın, kendisine yönelmiş gerçekleşen ve devam eden haksız bir saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile eylemini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, TCK'nun 25/1 ve CMK'nun 223/2-d maddeleri gereğince sanığın beraatine karar verilmesi yerine, delillerin takdirinde hata ile yazılı şekilde tahrik altında kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi..." isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi ise 06.11.2014 gün ve 297-386 sayı ile;

"...Sanığın üvey oğlu Mahmut'un polis karakolundaki beyanları ile bundan sonraki beyanları arasında esaslı çelişki bulunduğu, maktulün elinde bulunduğu iddia edilen bıçağın sanığın evinde kullanılmakta olan bir bıçak olduğu, sanığın eşinin; bu bıçağı babasının evinden eşiyle birlikte kalmakta olduğu eve götürdüğü, eşinin bu bıçağı kendi evlerinden alarak olay yerine geldiğini beyan ettiği, bu hususun şüpheye yer vermeyecek şekilde net olmadığı, maktulün sanığa bıçakla saldırıp saldırmadığı hususunda tam bir kanaata sahip olunamadığı ancak uzun bir süreden bu yana, sanığın maktule yönelik süreklilik arz eden eylemler içerisinde bulunduğu, olay öncesi evlerinin camını kırdığı, sanığı defalarca dövdüğü, sanığın üvey kızı olan ve kendi eşi olan ....'u sürekli dövdüğü, o gün tekrar ....'u almak için sanığın evine geldiği, muhtemelen sanık ile maktul arasında tartışmalar yaşandığı, bu tartışmalar nedeniyle maktulün sanığa saldırmış olması ihtimalinin kuvvetle muhtemel olduğu, sanığın oğlu ...'un karakoldaki beyanı ile diğer beyanlarının çelişmesi, saldırıyı def etme imkanı varken yakın mesafeden ölüm sonucunu meydana getirecek bölgeyi hedef alarak atış yapması, hatta silahı maktule doğrultarak oğlu da maktulü geri çekmişse atış yapmadan onu ikaz ederek bertaraf etme imkanı varken, en fazla maktulün bacak bölgesine doğru atış yaparak koridora doğru koşma imkanı varken bunu yapmaması, kısaca eylemde orantısızlık bulunması, maktûlün, kendisinin vücut dokunulmazlığına yönelik saldırısı karşısında, sanığın savunma hakkının doğduğunun kabulü mümkün ise de; sanığın maktulün elinde bulunan bıçak ile kendisine saldırmasından sonra, sanığın oğlu Mahmut'un 27.03.2012 tarihli ifadesinde, 'ben ....'ün arkasından hafifçe çektiğim sırada babam kanapenin kenarında dayalı olan av tüfeğini alıp ....'e doğrulttu ve hedef gözetmeksizin bir el ateş etti' şeklindeki beyanı karşısında savunma ile saldırı arasındaki dengenin savunma lehine bozulmuş olduğu, dolayısıyla ölçülülük ilkesinin ihlal edilmiş olması nedenine dayalı olarak yasal savunma koşullarının oluşmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın maktulü ardı arkası kesilmeyen maruz kaldığı haksız eylemler nedeniyle ağır tahrik altında kalarak öldürdüğü ancak TCK'nun 25 ve 27. maddelerinin uygulama şartlarının oluşmadığı, yukarıda izah olunduğu şekilde, sanığı ve ailesini olay öncesinde sürekli rahatsız eden maktulün sanığın evinin penceresinden girerek, sanığa karşı bıçakla saldırıda bulunmuş olması, olayın sanığın kendi ikameti içerisinde gerçekleşmiş olması gibi hususlar dikkate alınarak, sanığın eylemini haksız tahrik altında işlediği anlaşıldığından; tahrikin sanık üzerinde meydana getirdiği öfke ve elemin ağırlığı gibi hususlar, tahrikin niteliği ve derecesi göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK'nun 29/1

. maddesi gereğince verilen cezadan indirim yapılması gerektiği, bu nedenlerle mahkememizin 2012/181 Esas, 2013/58 Karar sayılı ilamının usul ve yasaya uygun olduğu" şeklindeki gerekçeyle direnerek önceki hükümde olduğu gibi sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.