muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35309, Karar No: 2016/18390, Tarih: 24.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/35309 E.  ,  2016/18390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 04/06/2007 tarihinden itibaren davalı bankada ''Şube Operasyon Uzmanı'' olarak çalışmakta iken, davalı işveren tarafından 09/09/2014 tarihinde işten çıkartıldığı, davalı bankanın çalışanları arasında kendi görüşlerine yakın olmayan kişileri belirlenerek ve bu kişilere işten çıkartılacaklarını, ücretsiz izinde gösterileceklerini, eğer kendileri bankanın göstereceği haklı nedenle fesih yazısını imzalamazlarsa işçilik haklarını ve tazminatlarını alamayacaklarını, başka yerlerde iş bulabilmeleri için referans olunmayacağını, bankanın gösterdiği dilekçeyi ve protokolü imzalarlar ise kıdem tazminatlarının kendilerine ödeneceğini söyleyerek çalışanları baskı altına alarak fesih yazısı ile ikale sözleşmesi imzalattığını, davalı bankanın Türkiye'deki tüm şubelerinde, işten çıkaracağı kişilerden aynı yazıyı el yazısı ile aynı belgeyi imzalattıklarını ileri sürerek iş sözleşmesinin feshinin geçersizliği ile işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının Bankaları bünyesinde çalışmakta iken Bankanın ihtiyaçları doğrultusunda 15/09/2014 tarihinden başlamak üzere 30/11/2014 tarihine kadar ücretsiz izne çıkartılmasına karar verildiği, ücretsiz izin yazısını 05/09/2014 tarihinde tebliğ alan davacının 08/09/2014 tarihinde yazdığı dilekçeyle sözleşmeyi feshettiğini bildirdiği, taraflar arasında akdedilen 09/09/2014 tarihli protokole göre; iş sözleşmesinin personel tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem tazminatı ödeneceği, kıdem tazminatının yanında personele ücret, ikramiye, fazla mesai ve izin alacaklarının ödeneceği karar altına alındığı, Bankalarının feshin son çare olması ilkesini ve personelinin menfaatini göz önünde tutarak ve iş sözleşmelerinin feshedilmesi yerine personeline ücretsiz izin teklifinde bulunulduğu, bu sebeple yapılan ücret indirimi, tayin ve ücretsiz izin tekliflerinin personelin bir kısmı tarafından kabul edildiği, Bankanın içinde bulunduğu mali durumdan dolayı personeline ücretsiz izin teklif edilmek zorunda kalındığı, normal koşullarda 2,5 ay gibi makul ücretsiz izin teklifinin davacı tarafça kabul edilmesi gerekirken iş sözleşmesinin feshedilmesi yolunu tercih ettiğini, ancak Bankanın davacının mağdur olmaması adına kıdem ve diğer ücret alacaklarını kendisine ödediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece iş akdinin davacı işçinin talebi üzerine fesihedildiğinin anlaşıldığı, bu haliyle işe iade hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; iş sözleşmesi feshinin işçi tarafından mı yoksa işveren tarafından mı yapıldığı, işverence yapıldıysa feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının 15/09/2014-30/11/2014 tarihleri arasında ücretsiz izne çıkarıldığı, bunun üzerine davacının iş sözleşmesini esaslı değişiklik nedeniyle haklı nedenle feshettiğini belirtir dilekçesini vermesini müteakiben davacıyla protokol yapıldığı, protokolde davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ikramiye ve izin alacaklarının ödeneceğinin kararlaştırıldığı görülmektedir.

Davalı tanıkları protokolün baskı altında imzalandığının doğru olmadığını, çalışanların gelecekteki iş yaşamlarını hem de Bankanın imajına zarar gelmemesi açısından bu şekilde protokol ile ayrılmalarının daha uygun görüldüğünü beyan etmiştir. Uyuşmazlıkta davacının kendisine teklif edilen ücretsiz izni yalnızca reddedip feshin işverence gerçekleşmesini beklemek yerine esaslı değişiklikten bahsederek kıdem ve ihbar tazminatı ile iş güvencesi hükümlerinden faydalanmayı bertaraf edecek şekilde iş sözleşmesinin feshini kendi üzerine alması hayatın olağan akışına aykırıdır. Davalı işverenlikte aynı şekilde kendilerine ücretsiz izin teklif edilip, ücretsiz izni kabul etmeyen ve iş sözleşmelerini esaslı değişiklik nedeniyle sonlandırdığı yönünde dilekçe veren işçilerin açtıkları işe iade davalarında da feshin işverence gerçekleştiği ve geçerli olmadığı yönündeki yerel mahkeme kararları Dairemizce onanmıştır. (Dairemizin 27/05/2015 Gün, 2015/11913 Esas 2015/19386 Karar; 23/06/2015 Gün, 2015/16255 Esas, 2015/22856 Karar). Yine benzer şekilde işçilere başka bir şubeye tayin edildikleri konusunda teklif yapılarak işçilerden görevlendirmeyi kabul etmedikleri iş sözleşmelerini kendilerinin haklı nedenle feshettiği yönünde dilekçe alınan işçilerin açtıkları işe iade davalarında feshin işverence gerçekleştiği ve geçerli olmadığı yönündeki yerel mahkeme kararları Dairemizce onanmıştır (2015/9183 Es. 2015/12554 Es. 2015/10650 Es. sayılı dosyalar).

Sonuç olarak; davalı Bankanın davacıya ücretsiz izin teklif edip davacıdan iş sözleşmesini kendisinin haklı feshettiği yönünde dilekçe alıp, ardından davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirten bir protokol imzalanmasının, davalı Bankanın kendi fesih bildirimi ve dolayısı ile işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanmasını bertaraf etmek için bu yola başvurduğu anlaşılmakla, feshin davalı banka tarafından gerçekleştirildiği, ancak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19/1. maddesine uygun şekilde yazılı fesih bildirimi yapılmadığı için feshin geçerli olmadığı anlaşıldığından davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 194.20 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 24.10.2016 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10458, Karar No: 2022/1414, Tarih: 23.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/10458 E.  ,  2022/1414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli hırsızlık, nitelikli cinsel saldırı, nitelikli kasten öldürmeye yardım ve nitelikli yağmaya yardım.

HÜKÜMLER : 1) ...17. Ağır Ceza Mahkemesinin11/02/2020 tarih, 2019/357 Esas ve 2020/87 Karar sayılı ilamı ile;

A) Sanık ... hakkında;

a) Maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-h, 53, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine,

b) Sanık hakkında maktul ...'e yönelik "nitelikli cinsel saldırı" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 102/2, 102/3-c, 53, 63. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

c) Sanık hakkında maktul ...'e yönelik "nitelikli yağma" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 149/1-d, 53, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapsi cezası ile mahkumiyetine,

B) Sanık ... hakkında;

Maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürmeye yardım" ve "nitelikli yağmaya yardım" suçlarından ayrı ayrı 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/12/2020 tarih, 2020/743 Esas ve 2020/1460 Karar sayılı kararı ile;

A) Sanık ... hakkında;

../..

S/2

a) Nitelikli kasten öldürme, nitelikli cinsel saldırı suçlarından 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a maddesi gereğince "istinaf başvurusunun esastan reddine",

b) Nitelikli yağma suçundan istinaf isteminin kabulüyle 5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca buna ilişkin hükmün kaldırılarak; 5237 sayılı TCK'nin 142/2-a, 53, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

B) Sanık ... hakkında;

Nitelikli kasten öldürmeye yardım ve nitelikli yağmaya yardım suçlarından 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a maddesi gereğince "istinaf başvurusunun esastan reddine"dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii ve katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/12/2020 tarih, 2020/743 Esas ve 2020/1460 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelenmesinde;

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii ve katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/12/2020 tarih, 2020/743 Esas ve 2020/1460 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelenmesinde;

Sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak sanık müdafiinin süresinde istinaf başvurusunda bulunduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından, nitelikli kasten öldürme, nitelikli cinsel saldırı suçlarından istinaf isteminin esastan reddine, nitelikli yağma suçundan istinaf başvurusunun kabulü ile nitelikli hırsızlık suçundan karar verildiği, sanık müdafii tarafından bu kararın yasal süresi içerisinde temyiz edildiği, daha sonra sanığın, cezaevinden gönderdiği 09/03/2021 ve 22/03/2021 tarihli dilekçeleri ile hükümlerin onanmasını talep ettiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/02/2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı Kararı uyarınca, "cezanın onanması" talebinin temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde olduğu ve hükmün re'sen temyize tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nin 298. maddesi gereğince REDDİNE karar verilerek hüküm, katılan Bakanlık vekilinin temyiz talepleri ile sınırlı olarak incelenmiştir.

2) Katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazlarının yapılan incelenmesinde;

Sanık ...'e isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 82/1-b-c, 39, ve 149/ 1-e, 39 maddelerinde düzenlenen "nitelikli kasten öldürmeye yardım" ve "nitelikli yağmaya yardım" suçları için yasada öngörülen hapis cezalarının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi gereğince temyizi kabil olduğu,

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/12/2020 tarih, 2020/743 Esas ve 2020/1460 Karar sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan Bakanlık vekilinin; sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "...17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine" gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3996, Karar No: 2015/6581, Tarih: 16.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3996 E.  ,  2015/6581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/61156

MAHKEMESİ : Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2007/481 (E) ve 2011/915 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 20.08.2007

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun işyerine gelerek, yan taraftaki konfeksiyon dükkanının sahibi olarak kendisini tanıtan ve bozuk paraya ihtiyacı olduğuna dair yalan söyleyen sanığın, iade etmek üzere 100 TL bozuk parayı mağdurdan teslim aldıktan sonra mağdurun çırağıyla birlikte sözde konfeksiyon dükkanına gitmek üzere işyerinden ayrılıp, bir daha dönmeyen sanığın, bu şekilde haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, mağdurun beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi; ve ayrıca sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulama maddesi olarak TCK'nun 52/2 maddesinin gösterilmemesi, suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan '' 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 168/2, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 15 gün adli para cezası karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine "5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 168/2 maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 52/2 maddeleri gereğince, verilen 2 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 40.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılması; ve ayrıca hüküm fıkrasındaki adli para cezasının miktarının belirlenmesine ilişkin kısımda sanığa tayin olunan adli para cezasının cümlesinden sonra gelmek üzere “TCK'nun 52/2 maddesi gereğince” ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18256, Karar No: 2014/20887, Tarih: 24.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/18256 E.  ,  2014/20887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalı bankadan Konut Kredisi kullandığını, kendisinden dosya masrafı ve komisyon bedeli adı altında kesilen bedellerin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2-İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurların bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, 2014/18256-20887

borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMK'nun 370.maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bent gereğince davacının temyiz itirazının kabulü ile temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümünden (1) nolu bendinde yer alan “Alacak bilirkişi incelemesi ile belirlendiğinden davacının inkar tazminatı talebinin REDDİNE,” ifadesinin çıkartılarak yerine "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” söz ve rakamlarının yazılarak kararın düzeltilmesine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5834, Karar No: 2023/5495, Tarih: 21.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5834 E.  ,  2023/5495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/56 E., 2014/262 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Şikâyetçi Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/56 Esas, 2014/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 15 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.06.2018 tarihli Tebliğname ile şikâyetçi Bakanlık vekilinin katılmasına karar verilebileceği gözetilerek, onama görüşlü olarak Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Şikâyetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Alt sınırdan uygulama yapılmasına ve takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İsteği

Sübuta, mahkûmiyet için yeterli delil olmadığına, eksik incelemeye, mağdure beyanının çelişkili olmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurenin halasının eşi olan sanık tarafından, gerek mağdurenin evinde ve gerekse mağdurenin ailesinin koruma ve gözetim altında bıraktığı sanığın ikametinde pek çok kez mağdureye vajinal yoldan cinsel organını sokması şeklinde kabul edilen eyleminde, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verildiği,