muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8242, Karar No: 2010/2267, Tarih: 23.02.2010

Davacının davalıya ait işyerindeki şaryoların merdivenden kayma sonucu davacının yaralanıp, yaralanmadığı konusunda uyuşmazlık vardır. Davacı, şaryoların merdivenden kayması sonucu yaralandığını iddia etmekte, davalı ise şaryoların merdivenden kaymasının teknik olarak mümkün olmadığını savunmaktadır. Mahkemece, yapılan bilirkişi incelemesi sonucu, şaryoların kayması mümkün olamayacağı anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

HUMK, tarafların iddia ve savunmasını kanıtlayabilmek için takdiri ve kesin deliller öngürülmüştür. Kesin deliller hakimi ve tarafları bağlar. Hakimin kesin delillerin takdir yetkisi yoktur. (İkrar, Yemin, Senet Kesin hüküm kesin delillerdir. Buna karşılık takdiri delilleri hakim serbestçe değerlendirir. Bilirkişi, tanık, keşif, takdiri delillerdendir. Mahkemece takdiri delillerden şahit ve bilirkişi raporu esas alınarak şaryoların merdivenden kaymadığı kabul edilmiştir. Ne varki hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, “…. alışveriş sepetlerinin aşağı istikamete doğru kaymasının mümkün olmadığı” belirtilmiştir. Ancak bu raporlarda “Normal şartlar” altında alışveriş sepetlerinin aşağı kaymayacağı vurgulanmıştır. Bu açıklama kesinliği ifade etmemektedir. Normal Şartlar dışında alışveriş sepetlerinin aşağı kayma ihtimalini açık bırakmıştır. Dinlenen davacı tanıkları ..., ... ve ... 4.3.2004 tarihli celsede birbirini doğrulayan ve tamamlayan ifadelerinde olayı günü alışveriş arabalarının merdivenden kaydığını ve davacıyı yaraladığını açıklamışlardır. Yapılan keşif esnasında dinlenen davalı tanıkları ... ve ..., olay sonrası haber verilmesi üzerine merdiveni yanına gittiklerinde bir adamın alışveriş arabasına ayağını sıkıştırdığını ayağında kanama olduğunu gördüklerin ifade etmişlerdir. Aksi kanıtlanmadıkça tanıkların doğru söylediğinin kabulü gerekir.

Davacı ve davalı tanıklarının birbirini doğrulayan ve tamamlayan ifadeleri gözetildiğinde, alışveriş arabaların merdivenden kayarak davacıya çarptığına ilişkin maddi vakianın sabit olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, olay nedeniyle kolundan yaralandığını, ancak sıra olmadığı için ayın gün film ve MR çektiremediğini; ağrıları olduğunu daha sonraki bir tarihte film ve tetkiklerin yapılması için randevu verildiğini, belirtilen tarihlerde yapılan tetkik ve çekilen filmlerden olay nedeniyle yaralandığının anlaşıldığını iddia etmiştir. Dosya içerisinde bulunan muhtelif tarihli rapor ve filmlerde davacının kolunda bir rahatsızlık olduğu saptanmıştır. Ancak bu rahatsızlık ile olay arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı konusunda bir açıklık bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar gözetildiğinde mahkemece davacının kolunda mevcut olduğu saptanan rahatsızlığının olay nedeniyle meydana gelip gelemiyeceği hakkında, konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu açıklamalar gözetildiğinde mahkemece davacının kolunda mevcut olduğu saptanan rahatsızlığının olay nedeniyle meydana gelip gelemiyeceği hakkında, konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı lehine BOZULMASINA,750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 23.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4784, Karar No: 2012/7050, Tarih: 11.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4784 E.  ,  2012/7050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖYNÜK SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/12/2011

Yanlar arasında görülen. elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davalı C. A. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı C. A.hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalı M.A. bakımından ise pasif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı HUMY'nın 388, 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMY'nın 389., yine 6100 sayılı HMK.'nın 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMY'nın 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK.'nın 294. Maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 14l. maddesi ile HUMY.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda "davanın kabulüne" karar verildiği halde gerekçeli kararda "davalı C.A. bakımından davanın kabulüne, diğer davalı M. A.bakımından ise pasif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddine " hükmedilmesi suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 gün,1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalı C. A.'ın, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.6.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4444, Karar No: 2021/2481, Tarih: 03.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/4444 E.  ,  2021/2481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, sıra cetvelindeki sıraya şikayet davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın taraflar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2021/1239 Esas, 2021/407 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı ... Inc. vekili ile diğer davalılar vekilince ayrı ayrı karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, yatırılması gereken karar düzeltme harçları peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 490,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 03.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26442, Karar No: 2013/35867, Tarih: 13.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/26442 E.  ,  2013/35867 K.**

* İŞ KANUNUNDA ÖNGÖRÜLEN İDARİ PARA CEZALARININ TAHSİLİ

* KAMU ALACAKLARININ TAHSİLİ USULÜ

* GENEL HACİZ YOLU

* BORCA İTİRAZ

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 60

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 62

* İŞ KANUNU (4857) Madde 30

* İŞ KANUNU (4857) Madde 101

* İŞ KANUNU (4857) Madde 106

* İŞ KANUNU (4857) Madde 108

* KABAHATLER KANUNU (5326) Madde 17

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından idari para cezası nedeniyle genel haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, idari para cezasının 6183 sayılı kanuna göre tahsil edilebileceği, takibe konu edilen idari para cezasının kesinleşmediği ve ödeme emrinin İİK'nun 60. maddesinde sayılan muhtevaya haiz olmadığı, ödeme emrine takip dayanagı belgelerin eklenip kendisine tebliğ edilmediğini belirterek ödeme emrinin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 108.maddesine göre, aynı yasanın 101 ve 106.maddeleri kapsamındaki idari para cezaları hariç diğer para cezalarının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürünce verileceği belirtilmiştir. 02/11/2011 tarihli Resmi Gazetede  yayınlanan 665 sayılı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname”ile  Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürlükleri lağvedilerek, illerde bulunan İş Kur İl Müdürlüklerinin ismi Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü olarak değiştirildiğinden bakanlık bölge müdürlükleri tarafından yürütülen iş ve işlemler de dahil bakanlığın mevzuattan kaynaklanan ve taşrada yürütülmesi gereken görevlerini artık bu il müdürlükleri yürütecektir. Dolayısıyla 4857 sayılı İş Kanununda öngörülen para cezalarının tümü  Türkiye İş Kurumu ilgili müdürlüklerince verilecek ve madde gerekçesinde belirtildiği üzere  Türkiye İş Kurumu 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanuna tabi olmadığından ve bu kanuna göre takip ve tahsil yetkisi bulunmadığından verilen idari para cezaları genel esaslara göre tahsil edilecektir.

Somut olayda, 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 92.maddesine aykırılık nedeniyle aynı yasanın 107/a. maddesi gereğince Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü  Bursa Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü tarafından 02/10/2012 tarihinde borçlu hakkında idari para cezası uygulanmış ve aynı yasanın 108.maddesi gereğince de para cezasının genel esaslara göre tahsili için genel haciz yoluyla icra takibi yapılmıştır.

Somut olayda, 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 92.maddesine aykırılık nedeniyle aynı yasanın 107/a. maddesi gereğince Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü  Bursa Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü tarafından 02/10/2012 tarihinde borçlu hakkında idari para cezası uygulanmış ve aynı yasanın 108.maddesi gereğince de para cezasının genel esaslara göre tahsili için genel haciz yoluyla icra takibi yapılmıştır.

Yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, Türkiye İş Kurumunun ilgili müdürlükleri tarafından 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında verilen idari para cezalarının 6183  Sayılı  Amme  Alacaklarının  Tahsili  Usulü  Hakkında  Kanuna  göre tahsili mümkün olmadığından alacaklı kurumun genel esaslar çerçevesinde genel haciz yoluyla icra takibi yapmasında yasaya uymayan bir yön yoktur.

O halde, Mahkemece, idari para cezasının kesinleşmediği yönündeki iddia, borca itiraz niteliğinde olup, takip şekline göre İİK.nun 62/1.maddesi gereğince icra müdürlüğüne yapılması gerekeceğinden, borçlunun bu hususlardaki istemleri reddedilerek, borçlunun ödeme emrinin İİK'nun 60. maddesinde sayılan muhtevaya haiz olmadığı ve ödeme emrine dayanak belgenin eklenerek kendisine tebliğ edilmediğine  yönelik şikayetinin  esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar  verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile borçlu tarafından başvuru dilekçesinde ödeme emrinin iptali istendiği halde HMK.nun 26.maddesine aykırı olarak talep de aşılmak suretiyle takibin iptaline hükmedilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6375, Karar No: 2014/14356, Tarih: 04.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6375 E.  ,  2014/14356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2.TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2012/2868-2013/3470

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili Dava dilekçesinde; davacının Ankara İli, .. İlçesi, .. Mahallesi, 61598 ada, 1 parsel üzerinde yer alan A 4 blok 8 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, su aboneliği için başvuru yaptığını, ASKİ'nin müvekkilinden kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli adı altında 7.780 TL talep ve tahsil ettiğini, bu şekilde bedel alınmasının haksız olduğunu belirterek tahsil edilen bedelin yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87 ve 88.maddeleri ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği talep edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiş; davalı vekilince temyiz edilen karar, Yüksek Yargıtayımızın 13.Hukuk Dairesince; bilirkişi raporları arasında çelişki nedeniyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez. Denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsapayı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6014, Karar No: 2021/741, Tarih: 04.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/6014 E.  ,  2021/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Başvuru sahibi vekili 10.12.2020 tarihli dilekçe ile karşı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden, itiraz hakem heyetince taraf vekillerinin vekaletnamesinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın itiraz hakem heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE 04/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2178, Karar No: 2019/4437, Tarih: 23.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/2178 E.  ,  2019/4437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince sıra cetvelindeki sıraya şikayet davası sonucunda mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayetçi vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK'nın 366. maddesi ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, yatırılması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 23.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1715, Karar No: 2012/20114, Tarih: 27.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/1715 E.  ,  2012/20114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında Beraat

2-Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 85/1 62 51/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'un beraatine sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkındaki hükmün temyizen incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki hükmün temyizen incelenmesine gelince

Kooperatif inşaatında çalışan işçinin ikinci katta el arabası ile sıva harcını taşıdığı sırada merdiven ve kat boşluğu üzerine konmuş kalas üzerinden el arabası ile geçerken boşluktan düşerek ölmesi şeklinde kabul edilen olayda,kooperatif başkanı olan, işçileri işe alan, işyerinde gerekli baret ve kemerleri bulundurduklarını söyleyen, maaşları ödediği gibi kooperatifin her türlü işlemlerine bakan sanığın şantiye şefi bulundursa da fiili denetimini sürdürdüğünün saptanması karşısında yaptırım yetkisinin kullanılmaması nedeniyle tali de olsa kusurunun bulunduğu gözetilmeyerek oluşa uygun düşmeyen kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporuna dayanılarak sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4708, Karar No: 2024/4387, Tarih: 17.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4708 E.  ,  2024/4387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/5 E., 2023/162 K.

Taraflar arasında itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalının kardeş olduklarını, davalının ödemesi gereken kredi kartı harcamalarını, doğalgaz, elektrik, su faturalarını, kooperatif üyelik ödemelerini, sigorta poliçelerini, motorlu taşıt vergilerini bizzat ödediğini, ödemelerin vekaletsiz iş görme hükümlerine tabi olduğunu, yapılan tüm ödemelerin kendisine ait banka hesabından yapıldığını, davalının bunları kendisine geri ödememesi nedeniyle davalı hakkında yaptığı icra takibinin davalının itirazı ile durduğunu ileri sürerek; itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin davacı kardeşi ile şirket ortağı olduklarını, davacının şirket mal varlığı üzerinde usulsüz işlemler yaptığını, müvekkilinin şirketten uzun yıllardır maaş veya kar payı almadığını buna karşılık şahsi ve ailevi harcamalarının şirketçe karşılandığını, müvekkili adına davacı tarafından yapılmış olan ödemelerin aslında ödenmeyen şirket kazancının bir bölümü olduğunu ve davacı ile müvekkili arasında şirketin tasfiyesine yönelik dava bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.09.2014 tarihli ve 2012/615 E., 2014/533 K. sayılı kararıyla; davacı ile davalının şirket ortağı oldukları, bu ilişki dikkate alındığında ödemelerin davalının bilgisi çerçevesinde gerçekleştiğinin kabulü gerektiği ve bu nedenle vekaletsiz iş görme hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı, uyuşmazlığın şirketin tasfiyesine ilişkin ticari davada çözülmesi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemece davanın reddine ilişkin verilen karara yönelik süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.