muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6537, Karar No: 2017/8840, Tarih: 14.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/6537 E.  ,  2017/8840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir" açık hükmü karşısında, taksirli suçlarda sürücü belgesinin alınması kararı hakimin takdirinde olup, hakimin anılan güvenlik tedbirini hiç uygulamaması da mümkün bulunmaktadır. Somut olayda bir kişinin ölümünden sorumlu tutularak alt sınıra yakın bir temel ceza ile cezalandırılıp bu cezası da adli para cezasına çevrilen, hakkında TCK'nun 62. maddesi uygulanırken "duruşmalardaki uyumlu hali, pişmanlığı, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkisi ve yargılama sürecine katkısı" gibi olumlu gerekçeler belirtilen, dosya arasındaki protokole göre mağdur tarafa toplam 790.00,00 TL ödeme taahhüdünde bulunan, bir otomotiv firmasında satış danışmanı olarak görev yapan ve otomotiv firmasının “şirket araçları tahsis ve kullanım prosedürü” adlı belgenin 4.7.3.maddesinde “....sürücünün kaza yapması veya ehliyetine el konulması ile sonuçlanan durumlarda bu konu şirket disiplin komitesi tarafından incelenecek ve gerekli görülmesi halinde işveren tarafından iş akdi feshi gerçekleştirilebilecektir” ibaresi karşısında; işi gereği sürücü belgesiz çalışması mümkün olmayan sanık hakkında anılan yasa hükmü uyarınca, sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

2-Hükümden sonra, katılanlar ... ve ...’in 18.03.2013 tarihli vekaletname içeriğine göre feragate yetkili vekilinin, 03.06.2015 havale tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçtiği anlaşılmakla, CMK'nın 243. maddesi gereğince katılma kararı hükümsüz kaldığından, katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1084, Karar No: 2016/3090, Tarih: 30.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1084 E.  ,  2016/3090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık ... hakkındaki hükümlerin temyiz edilmediğinin anlaşılması karşısında, incelemenin sanık ... hakkındaki Ek karar ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11158, Karar No: 2023/18441, Tarih: 16.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/11158 E.  ,  2023/18441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2015/577 Esas, 2016/73 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası yollaması ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58 inci maddesi gözetilerek hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın isteminin özetle; hakkında verilen hapis cezasının temyiz edilmesine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın isteminin özetle; hakkında verilen hapis cezasının temyiz edilmesine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın dava dışı bir eylemi nedeni ile yargılamasının yapıldığı mahkemede hakkında verilen karar açıklandıktan sonra duruşma salonundan çıkartılırken mahkeme heyetine hitaben "Önemli değil yatarız, 15 yıl cezamız var, bunu da yatarız, sizin adaletiniz bu kadar, adalet bu mu, ben de ...'i vurayım bana da aynısını yapın, a... koyduğum dölleri." dediği ve sinkaflı küfürler ettiği, devamında "Ben yarın, bir gün dışarı çıkınca bunları öldürüp öyle karşınıza çıkacağım bakalım aynı cezayı verebilecek misiniz, adaletinizi sinkaf edeyim, sizde adalet mi var." dediği, bu sırada uyarılmasına rağmen "Savcı olmuşsun ama adam olamamışsın, sizin ananızı bacınızı sinkaf edeyim, adaletinizi sinkaf edeyim, devletsiniz sinkaf edeyim, adamsınız siz, sizin a... koyacağım." diyerek hakaret ve inceleme dışı tehdit suçlarından cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanığın bir anlık sinirle sözleri söylediği ancak sonra hepsinden özür dilediği, amacının tehdit olmadığı sadece hakaret ettiği yönündeki kısmi ikrarı, tutanaklar, şikayetçiler ve katılan anlatımı ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek; sanığın yargılamasının yapıldığı sırada hakkında karar açıklandıktan sonra duruşma salonundan çıkarılırken mahkeme heyetine hitaben "Önemli değil yatarız, 15 yıl cezamız var, bunu da yatarız, sizin adaletiniz bu kadar, adalet bu mu, ben de ...'i vurayım bana da aynısını yapın, a... koyduğum dölleri." şeklinde sözler söylediği ve sinkaflı küfürler ettiği, devamında "Ben yarın, bir gün dışarı çıkınca bunları öldürüp öyle karşınıza çıkacağım bakalım aynı cezayı verebilecek misiniz, adaletinizi sinkaf edeyim, sizde adalet mi var." dediği, bu sırada uyarılmasına rağmen "Savcı olmuşsun ama adam olamamışsın, sizin ananızı bacınızı sinkaf edeyim, adaletinizi sinkaf edeyim, devletsiniz sinkaf edeyim, adamsınız siz, sizin a... koyacağım." şeklinde konuştuğunun sabit olduğu, sanığın tüm sözleri genel manada incelendiğinde sanığın kastının hakaret olduğu, sözlerinden mahkeme heyetine karşı bir tehdit anlamı çıkarılamayacağı kanaatine varılmakla inceleme dışı tehdit suçundan beraatine, hakaret suçundan ise mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; olay tutanakları, katılan ve şikayetçi anlatımları, sanığın tevilli ikrarı ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; olay tutanakları, katılan ve şikayetçi anlatımları, sanığın tevilli ikrarı ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3251, Karar No: 2019/6559, Tarih: 26.06.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/3251 E.  ,  2019/6559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 26/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7728, Karar No: 2011/13436, Tarih: 12.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7728 E.  ,  2011/13436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2827, Karar No: 2015/3962, Tarih: 03.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/2827 E.  ,  2015/3962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, usta öğretici olarak 1989 yılından itibaren ayda 30 gün üzerinden çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı Milli Eğitim Bakanlığına Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğünde usta öğretici sıfatıyla hizmet akdine dayalı olarak çalıştığını belirterek, Kuruma bildirilen işe giriş ve çıkış tarihleri arasında her ay 30 gün çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik inceleme ve araştırma ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; Mahkemece 09.12.2009 tarihinde, 2008/608 E. - 2009/763 K. sayılı karar ile; “davacının ay içinde aldığı ek ders ücretleri prime esas günlük kazanç alt sınırına bölünerek, bulunan miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne” karar verilmiştir. Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Dairemiz tarafından 12.04.2011 tarihinde, 2010/2737 E. - 2011/3456 K. sayılı ilam ile; “davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığını ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığını ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığını belirlemek için davalı işyerinden davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin de getirtilerek, dosyada bulunan puantaj kayıtları ve ücret belgeleri ile birlikte değerlendirilmek suretiyle, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekirken, mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu,” belirtilerek hükmün bozulduğu görülmüştür.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

Bozmadan sonra, bozma ilamında belirtilen şekilde yazışmalar yapılmış, ilgili Halk Eğitim Merkezi Müdürlüklerinden bozma ilamında belirtilen evraklar getirtilmiş ve dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fiili çalışma günleri hesaplanırken, günde 6-7 saat girilen günler tam gün, daha az derse girilen günlerde 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesaplama yapıldığı, saklama yükümlülüğünün sona ermesi nedeniyle evrak bulunmayan dönemler yönünden hesaplama yapılmadığı” görülmüştür.

Buna göre; bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Uyulmasına karar verilen bozma ilamında açıkça, “davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerektiği” belirtilmiştir. Buna rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosyada mevcut belgelere göre davacının günlük 6-7 saat derse girdiği günlerin tam gün olarak kabul edilerek hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır.

Buna göre uyulmasına karar verilen bozma ilamından farklı bir hesaplama yöntemi ile hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olmuştur.

Öte yandan, Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların Mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

İş bu davada, Mahkeme kararının gerekçe kısmında, “davacının davalı nezdindeki, giriş ve çıkış tarihleri arasında, bildirim yapılmış çalışmaları haricinde, günün asgari ücreti ile toplam 116 günlük hizmetinin tespiti ile ihtilaf dışı hizmetleri ile birleştirilmesine geriye kalan talebin ise reddi gerektiği” belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında, “daha önce bildirim yapılan davalı iş yerlerinde, giriş ve çıkış tarihleri aralarında, toplam; 113 gün süre ile günün asgari ücreti ile, hizmet akdine dayalı olarak çalışmış olduğunun tespitine karar verilerek, gerekçe ve hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu durumda, gerekçe ile hüküm fıkrası arasındaki bu çelişkinin giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Ayrıca, HMK’nın 323. maddesi uyarınca yargılama giderleri; celse, karar ve ilam harçları, dava nedeniyle yapılan tebliğ ve posta giderleri, dosya ve sair evrak giderleri, geçici hukuki koruma tedbirleri ve protesto, ihbar, ihtarname ve vekâletname düzenlenmesine ilişkin giderler, keşif giderleri, tanık ile bilirkişiye ödenen ücret ve giderler, resmî dairelerden alınan belgeler için ödenen harç, vergi, ücret ve sair giderler, vekil ile takip edilmeyen davalarda tarafların hazır bulundukları günlere ait gündelik, seyahat ve konaklama giderlerine karşılık hâkimin takdir edeceği miktar; vekili bulunduğu hâlde mahkemece bizzat dinlenmek, isticvap olunmak veya yemin etmek üzere çağrılan taraf için takdir edilecek gündelik, yol ve konaklama giderleri, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti ve yargılama sırasında yapılan diğer giderlerden oluşur. Yargılama giderlerinden sorumluluk da HMK’nın 326. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebilir. HMK’nın 332. maddesi de; yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümünün hüküm altında gösterileceği, hükümden sonraki yargılama giderlerini hangi tarafın ödeyeceği, miktarı ve dökümü ile bu giderlerin hangi tarafa yükletileceği, mahkemece ilamın altına yazılacağı belirtilmiştir.

Buna rağmen Mahkemece yazılı hükümlere aykırı olarak, yargılama giderlerinin hesaplama yöntemi ve dayanağı gösterilmeksizin iş bu dosyanın da içinde bulunduğu bir takım seri dosyanın tamamında her bir dosya için 200,00 TL yargılama gideri olduğu kabul edilerek bunun 125,00 TL’sinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Buna rağmen Mahkemece yazılı hükümlere aykırı olarak, yargılama giderlerinin hesaplama yöntemi ve dayanağı gösterilmeksizin iş bu dosyanın da içinde bulunduğu bir takım seri dosyanın tamamında her bir dosya için 200,00 TL yargılama gideri olduğu kabul edilerek bunun 125,00 TL’sinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, Dairemizin 12.04.2011 tarih, 2010/2737 E. - 2011/3456 K. sayılı ilamında belirtilen şekilde davacının 1 günlük mesaisinin tamamının davalı işyerine hasredilmediği zamanlar yönünden tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğini göz önünde bulundurarak, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapmak, yargılama giderlerinin hesaplama yöntemi ve dayanağını göstererek buna göre tarafların bu giderlerden sorumluluğunu belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1170, Karar No: 2016/8323, Tarih: 22.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/1170 E.  ,  2016/8323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre, sanığın yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Köy yoluna tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine dilekçe yazım ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden dilekçe yazım ücretine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 22.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.