muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2918, Karar No: 2018/5192, Tarih: 28.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/2918 E.  ,  2018/5192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı ... İnş.A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 01/12/2011 tarihinde geçirdiği işkazası sonucu, vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan ödemeler nedeniyle oluşan kurum zararının 5510 sayılı Yasanın 21’inci madde kapsamında davalılardan tazmini istemine ilişkindir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin işveren(ler) kusuru karşılığı ile ilk peşin değerli gelirin yarısının üçüncü kişi kusuru karşılığını oluşturan tutar toplamından işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri x işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı x üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalara göre dava değerlendirildiğinde, davalı ... İnş.A.Ş.’nin asıl işveren, davalı ...’un alt işveren diğer davalı ...üçüncü kişi olup, asıl ve alt işveren 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasına, üçüncü kişi ise anılan kanunun 21.maddesinin 4. fıkrasına göre sorumlu olup, davalı işveren ve 3. kişinin teselsül sorumluluğunun anılan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, öngörülen ilkeler çerçevesinde gerçek zarar hesabı yapılmak suretiyle tespiti gerekmekte ise de ;

Mahkemece, açılan ceza davasında belirlenen maddi olgulara göre, yukarıda açıklanan ilkelere uygun şekilde,davalı işverenlerin ve 3. kişinin sorumluluklarının belirlenmesi için, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı, ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan kusur raporu alınarak ayrıca ceza davasında mahkum olanlara da bir miktar kusur verilmesi gerektiği gözetilerek, ceza davasında alınan raporlarla arasındaki çelişki de giderilmek suretiyle, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile hüküm kurulması isabetsizdir.

Ayrıca kararın davalılardan ... ve Abdülkadir Kazez tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hakkın da gözetilmesi gerekmektedir.

O halde, davacı Kurum ile davalı ... İnş.A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... İnş.A.Ş.'ye iadesine, 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9017, Karar No: 2008/1486, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9017 E.  ,  2008/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kayseri 2. İcra Mahkemesi

Davacı-Davalı : ... vek. Av. ...

Davalı-Davacı :...vek. Av. ...

Taraflar arasındaki karşılıklı sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın reddine, karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı- davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleşen dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı Hazine vekili dava dışı borçlu şirkete ait teminat tutarının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde garame hesabının hatalı yapıldığını ve kamu alacağı niteliğindeki alacağın ilk sırada ödenmesi gerekirken bunun gözden kaçırıldığını;

Birleşen dosya davacısı...vekili ise vergi dairesinin paylaşım konusu para üzerinde haczinin bulunmadığını ve kamu alacaklarına tanınan imtiyazın kaldırıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

İcra Mahkemesince kamu alacaklarına tanınan imtiyazın kaldırıldığı ve paylaşım konusu para üzerinde Hazine tarafından konulmuş bir haciz bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kabulü ile bütün paranın Kayseri 3. İcra Müdürlüğü’nün 2004/6341 sayılı icra dosyasına ödenmesine karar verilmiş; hüküm davacı-birleşen dosya davalısı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesi uyarınca kamu alacakları için konulan hacizlerin ilk hacze iştirak hakkı bulunmaktadır. Dava ve takip dosyalarının incelenmesinde TC. Ziraat Bankası AŞ.nce icra müdürlüğüne hitaben yazılan 02.02.2006 gün ve 447/27 sayılı yazı ile vergi dairesince teminat üzerine 01.02.2006 günü haciz konulduğu bildirilmiştir. Bu durumda mahkemece anılan yasa hükmü ve haciz yazısı dikkate alınarak bir karar verilmek gerekirken, eksik araştırmaya dayalı ve hatalı gerekçe içerir şekilde hüküm oluşturulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 21.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8246, Karar No: 2014/17029, Tarih: 12.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8246 E.  ,  2014/17029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uzunköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2013/249-2013/86

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/564, Karar No: 2013/11294, Tarih: 04.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/564 E.  ,  2013/11294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 245/1, 62, 52, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve haklarında hak yoksunlukları uygulanmasına ilişkin.

I- Katılan ... ...'ya ait kredi kartını kuryeden teslim alan sanık ...'in kartı harcama yapmaları için diğer sanıklara verdiği, sanıklar ... ve ...'ın katılanın rızası olmaksızın alışveriş yapmak suretiyle kredi kartının kötüye kullanılması suçunu işlediklerinin iddia olunması, olay tarihi itibariyle katılan ... ...'nun sanık ...'la gayri resmi karı-koca hayatı yaşayıp sanıklarla aynı yerde ikamet ettiğinin ve olay tarihinden sonra sanık ... ile arasının bozulması üzerine anılan yerden ayrıldığının anlaşılması, sanıkların tüm aşamalarda, kredi kartının...'ın isteği doğrultusunda sanık ... tarafından teslim alındığını, harcamaların bizzat katılan ... ...'nun sanık ... ile birlikte yaptığını savunmaları, katılan ... ...'nun iddianamedeki anlatım doğrultusundan beyanda bulunması, tanık ...'ın ise, söz konusu alışverişlerin sanıklar ... ve ... tarafından katılan ...'ın bilgisi olmadan yapıldığını belirtmesi ancak tanık ile sanık ... arasında husumetin olduğuna dair dosya içinde belgenin bulunması, alışveriş yapılan işyerleri çalışanlarının alışveriş sırasında sanık ...'nın yanındaki bayanın kim olduğunu teşhis edememeleri, bu işyeri sahiplerinden ...'nun soruşturma safhasında alınan ifadesinde, kredi kartını veren bayanın kart slipini imzaladığını belirtmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; alışverişin kim tarafından yapıldığını açıklığa kavuşturacak şekilde alışveriş yapılan iş yeri çalışanlarının beyanlarının alınması, katılan ... ... ile sanıklar ... ve ...'ın suç tarihine yakın dönemde resmi kurumlarda ve bankalarda atılı bulunan mukayese elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilip bu belgelerdeki imzalar ile sliplerdeki imzaların aynı olup olmadığının tespiti için usulüne uygun şekilde bilirkişiden rapor alınması, mahkemenin hangi delillere dayanarak ve bunlara üstünlük tanıma sebepleri de kararda gösterilmesi suretiyle sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabule göre de,

1- Sanıkların, katılana ait kredi kartıyla birden fazla işyerinden alışveriş yapmaktan ibaret eylemlerinin zincirleme olarak gerçekleştiği ve haklarında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

II- Kabule göre de,

1- Sanıkların, katılana ait kredi kartıyla birden fazla işyerinden alışveriş yapmaktan ibaret eylemlerinin zincirleme olarak gerçekleştiği ve haklarında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanıkların sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15525, Karar No: 2012/19270, Tarih: 13.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/15525 E.  ,  2012/19270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 09/04/2012 gün ve 2011/3686-2012/5917 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine 13/12/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu yazıda "HSYK, ...'nın bitmesini niye istemez? başlığı kullanılmak suretiyle HSYK'nın o tarihteki kararname krizi hakkında yorumlar yapılarak "...siz olsanız bu konuyu iyi niyetli olarak yorumlar mısınız? bazı çevreleri bu kadar rahatsız ettiğine göre bu operasyonlardan sonra ...'nın arkasından kimler çıkarcak doğrusu çok merak ediyorum" şeklinde devam eden yazıda davacı ... şehir yapılanmasını oluşturan ... örgütünü koruyan, derin devlet yapılanması içinde yer aldığı izlenimini uyandıran ifadelerle öz ve biçim arasındaki denge bozulmuş ve davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulmuştur.

Bu nedenle davacı yararına uygun bir manevi tazminat hükmedilmesi gerekirken davanın reddi doğru olmadığından karar tashihi talebi kabul edilmeli ve yerel mahkeme kararı bozulmalıdır. Bu nedenle çoğunluk görüşüne karşıyım. 13/12/2012
Yargıtay — Esas No: 2015/15249, Karar No: 2015/31564, Tarih: 02.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/15249 E.  ,  2015/31564 K.**

**"İçtihat Metni"**

M.. Ç.. ve 4 arkadaşı vekili avukat M.N.. Ş.. ile N.. S.. ve 4 arkadaşı vekili avukat S..A.. aralarındaki dava hakkında Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.09.2013 gün ve 2011/200 2013/361 sayılı hükmün Dairemizin 04.12.2014 tarih ve 2014/7685-38391 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5317, Karar No: 2019/1953, Tarih: 11.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5317 E.  ,  2019/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19/07/2017 tarih ve 2014/1497-2017/609 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı karşı davalı vekili asıl davada, müvekkilinin davalı şirket nezdinde belirli süreli iş sözleşmesiyle genel müdür sıfatıyla çalıştığını, ayrıca şirket yönetim kurulu kararıyla yönetim kurulu üyesi olarak da görev yaptığını, genel müdür sıfatıyla, işe alınma ve işten çıkarılma yetkisi yönetim kurulunda olan pazarlama ve iş geliştirme direktörünü şirketi zarara sokan eylemleri ve işteki düşük performansı nedeniyle bir uyarı yazısı ile uyardığını ve akabinde adı geçen şahıstan savunma istediğini, ardından anılan çalışan tarafından müvekkili hakkında başlatılan asılsız ağır isnat ve hakaretlere karşı müvekkilince yönetim kuruluna müracaat edilerek gereğinin yapılmasının istenildiğini ancak, yönetim kurulunca söz konusu çalışan hakkında herhangi bir işlem yapılmadığını, belirtilen nedenlerle iş akdinin devamı müvekkili için çekilmez hale geldiğinden iş sözleşmesini haklı sebeple tek taraflı olarak feshettiğini ileri sürerek, toplam 1.000 TL tutarında ücret, ikramiye, izin ve huzur hakkı ile 1.000 TL kıdem tazminatı alacaklarının temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, akabinde, 13.04.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle, talebini, kıdem tazminatı bakımından 3.809,85 TL, bakiye ücret alacağı bakımından 28.967,00 TL ve ikramiye alacağı bakımından 5.937,00 TL olarak ıslah etmiş, birleşen davanın reddini talep etmiştir.

Davalı karşı davacı vekili birleşen davada, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı yanca hiç bir haklı ve gerekçeli sebep gösterilmeksizin ve sözleşmede belirlenen önel süresine uyulmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, sözleşmeyle öngörülen cezai şarttan şimdilik 3.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini istemiş, akabinde, 24.03.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini, 33.000,00 TL olarak ıslah etmiş, asıl davanın reddini istemiştir.

Davalı karşı davacı vekili birleşen davada, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı yanca hiç bir haklı ve gerekçeli sebep gösterilmeksizin ve sözleşmede belirlenen önel süresine uyulmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, sözleşmeyle öngörülen cezai şarttan şimdilik 3.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini istemiş, akabinde, 24.03.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini, 33.000,00 TL olarak ıslah etmiş, asıl davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl dava bakımından, bilirkişilerin şirket içi yazışmaları gerekçe göstererek feshin haklı olduğu kanaatine vardıklarını ancak, dosya kapsamında alınan tanık beyanları göz önüne alındığında bu görüşe itibar etmenin mümkün olmadığı, zira, bilgi ve görgüsüne başvurulan davacı tanığının bizzat kendi görgüsüne dayalı bir bilgisi bulunmadığı, davalı tanıklarının ise davacı iddialarını ispata yarar bir bayanda bulunmadıkları, bu nedenle davacı yanca feshin haklı sebeple yapıldığının ispatlanamadığı, birleşen davadaki talebin, feshin haklı sebeple yapıldığı ispatlanamadığından haklı olduğu ve buna göre, şirketin davacı işçiden sözleşmeyle cezai şart olarak öngörülen 33.000,00 TL’yi talep edebileceği ancak kısmi dava olarak açılan işbu davada davacı talebinin 3.000,00 TL olduğu gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne, 3.000,00 TL'nin 16/09/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte asıl dosya davacısından tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı karşı davalı vekilinin asıl ve karşı davaya ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle asıl dava ile ilgili hükmün onanması gerekmiştir.

2- Davalı karşı davacı vekilinin karşı davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince, karşı dava, taraflar arasındaki sözleşmeyle öngörülen cezai şartın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilerek, davacı lehine 3.000 TL cezai şarta hükmedilmiştir. Ancak, davacı, dava dilekçesiyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 3.000,00 TL talep etmiş, akabinde 24.03.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 30.000,00 TL artırarak 33.000,00 TL’ye yükseltmiştir. Mahkemece, davacı yanca usulüne uygun olarak yapılan ıslah gözetilerek hüküm tesisi gerekirken, ıslah yapılmamış gibi hüküm tesisi yoluna gidilmesi doğru görülememiş, karşı davada verilen hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle asıl dava ile ilgili kararın ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, karşı davada verilen hükmün davalı karşı davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 173,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-karşı davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı-karşı davacıya iadesine, 11/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3292, Karar No: 2016/1069, Tarih: 10.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3292 E.  ,  2016/1069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

(Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 29.06.2013 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4817, Karar No: 2015/9901, Tarih: 28.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4817 E.  ,  2015/9901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.