muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16068, Karar No: 2014/16816, Tarih: 04.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16068 E.  ,  2014/16816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/05/2013 tarih ve 2010/583-2013/284 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04/11/2014 günü hazır bulunan davacı vekilie davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tüm havayolu firmalarının biletlerinin pazarlama ve satışını yaptığını, bu satışların sistemin kurucusu olan dava dışı Dominat firmasının sisteme dahil ettiği ve sözleşme akdettiği acenteler vasıtasıyla gerçekleştiğini, davalı şirketin de bu şekilde acente olarak müvekkilinden değişik havayolu firmalarına ait toplam 467.267,60 TL. tutarında uçak biletini farklı kişilere ait kredi kartları ile satın aldığını, ancak bir süre sonra kullanılan kredi kartlarının sahiplerinin yapılan işlemlerin sahte olduğu iddiası ile itiraz ederek kartlarından çekilen uçak bileti bedellerinin iadesini istediklerini ve müvekkilinin hesabından anılan işlemlere ilişkin bedellerin kart hamillerinin hesaplarına gönderildiğini, meydana gelen zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak 390.015,50 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı defi ile birlikte davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından sahte kredi kartı bilgileri ile davacından uçak bileti satın alındığı, kredi kartı sahiplerinin hesaplarından çekilen paraları davacının çalıştığı bankadan tahsil ettikleri, davalı tarafından kredi kartı sahiplerinin kimlik bilgilerinin ve ıslak imzalarının alınmadığı, bu nedenle meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 390.015,50 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 19,971,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/840, Karar No: 2014/837, Tarih: 05.11.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/840 E.  ,  2014/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/434 E-2013/669 K.

Taraflar arasındaki "tapu iptali ve tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne verilen 06.07.2011 gün ve 2009/185 E- 2011/419 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8.Hukuk Dairesi'nin 23.05.2013 gün ve 2013/2717 E.-2013/7770 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine ve davanın kabulüne denilmekle” yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 26.11.2014 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8100, Karar No: 2014/15927, Tarih: 04.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/8100 E.  ,  2014/15927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/24-2013/416

Taraflar arasında görülen harici taşınmaz sözleşmesinden kaynaklanan alacak (sebepsiz zenginleşme) davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı M.. E.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili; davalıların, Denizli ili H.. ilçesi Karateke köyü .. parselde kayıtlı... m2.tarla vasfındaki taşınmazdaki 1/5 oranındaki hisselerini, ayrı ayrı bedellerle ve ayrı ayrı davacıya satma konusunda harici arsa satış sözleşmesi yaptıklarını, davalı A.. ile 28.01.2003 tarihli, diğer davalılar ile 13.11.2003 tarihli sözleşmenin tanzim edildiğini, her bir davalının, hisse bedeli olarak 20.000 Alman markı aldığını; ancak, aradan uzun süre geçmesine rağmen sözleşme yükümlülüklerini yerine getirmediklerini, davacıya satmayı vadettikleri hisseleri tapuda davacı adına devir ve tescil yaptırmadıklarını; sözleşmeden dönen tarafın, satış bedelinin %50 fazlasını karşı tarafa ödemekle yükümlü olduğunu; davalıların sattıkları hisselerin keşfen tespit edilecek bedelinin, davalılardan ayrı ayrı tahsili ile, her bir davalıdan ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte 15.000,00'şer TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı A.. K.. vekili dilekçesinde; müvekkili ile yapılan sözleşmenin gerçekte tarihinin 28.01.2000 tarihi olduğunu, zira sözleşmede belirtilen Alman markının tedavülden kalktığı tarihin de bunu doğruladığını, buna göre de, davanın zamanaşımına uğradığını savunup; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar M.. K.. ve İ.. K.. vekili dilekçesinde; davacı tarafından dayanılan belgedeki imzanın, davalılara ait olduğunu; ancak, bu sözleşmenin düzenlendiği kağıdın imzalı ve boş olarak güven duyularak davacıya verildiğini, hisselerinin 1999 yılında davacıya satıldığını ve aynı tarihte de hisselerin devri için M.. E..'nin talimatı ile ortağı olan S.. Ç.. ve yeğeni V.. Y..'a devir için vekaletname verdiklerini, taşınmazın da M.. E..'nin talimatı ile daha sonra satıldığını, sözleşme tarihi olarak gösterilen 13.11.2003 tarihinde sözleşmede belirtilen Alman markının tedavülde olmadığını; müvekkillerinin 3.000-4.000 Alman markı civarında para aldıklarını; davanın, zamanaşımına uğradığını belirtip; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; Alman Markının 31.12.2001 tarihinde tedavülden kalktığı, bu tarihten sonra tedavülde Alman Markı bulunmadığından kişilerin Alman Markı vererek bir şeyler almaları ve ödeme yapmalarının mümkün bulunmadığı, harici sözleşmelerin, 31.12.2001 tarihinden önce düzenlendiği, taşınmazların teslimi söz konusu olmadığından, davanın 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, 31.12.2001 tarihinden itibaren on yıllık zamanaşımı süresinin 31.12.2011 tarihinde dolduğundan bahisle; zamanaşımı nedeni ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık; taraflar arasındaki tapulu taşınmaza ilişkin adi yazılı taşınmaz satış sözleşmesinden kaynaklı alacağın, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre, iadesi talebine ilişkindir.

Sebepsiz zenginleşmeden söz edilebilmesi için; bir taraf zenginleşirken diğerinin fakirleşmesi, zenginleşme ve fakirleşme arasında uygun nedensellik bağının bulunması ve zenginleşmenin hukuken geçerli bir nedene dayalı olmaması gerekir.

Borçlar Kanunu'nun konuya ilişkin 61 ve ardından gelen maddelerindeki (TBK'nın 77 ve ardından gelen maddelerindeki) düzenlemelere göre, sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan veya tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir.

Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı, geri verme borcu altındadır.

Tapulu taşınmazın satışına ilişkin sözleşme, resmi biçimde yapılmadığından, hukuken geçersizdir (TMK'nun md.706, BK.md.213, Tapu Kanunu md.26 ve Noterlik Kanunu md.60). O nedenle, geçerli sözleşmelerde olduğu gibi taraflarına hak ve borç doğurmaz. Bu durumda taraflar, verdiklerini haksız iktisap kuralları gereğince geri isteyebilirler. Ancak, taraflar arasında harici de olsa bir sözleşme olduğundan dava BK.nun 125.maddesine (6098 sayılı BK.'nun 146.maddesine) göre 10 yıllık zamanaşımına tabidir. Ayrıca, zamanaşımı borcun muaccel olması ya da ifanın imkansız hale geldiği tarihte başlar.

07.06.1939 tarih, 1936/31 Esas ve 1939/47 Karar sayılı, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre; tapulu taşınmazın, harici satış sözleşmesine konu edilerek ödenen satış bedelinin, sözleşmenin geçersiz olması nedeniyle geri iadesine ilişkin BK'nun 125. maddesine (6098 sayılı BK.nun 146.maddesine) göre, 10 yıllık zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi; satış bedeline ilişkin paranın verildiği tarih değil, sözleşme geçersiz olsa da satıcının rıza ve ihtiyariyle taahhüdünü her zaman yerine getirebileceği gözönüne alınarak bunun ifasını beklemek durumunda bulunan alıcı için; ancak, davaya konu taşınmazın tapuda ferağ ümidinin ortadan kalktığı veya ifanın imkansız hale geldiği tarihtir.

Somut olayda; davacının, davalılardan A.. K.. ile 191 parsel sayılı taşınmazdaki hissesini satın alma konusunda 28.01.2003 tarihli sözleşmeyi ve diğer davalılar İ.. K.. ve M.. K.. ile 13.11.2003 tarihli sözleşmeyi imzaladıkları, davalılardan A.. K.. adına uyuşmazlık konusu taşınmazdaki hissenin 14.12.2010 tarihinde dava dışı üçüncü kişiye, aynı taşınmazdaki M.. K.. adına kayıtlı hissenin yine dava dışı üçüncü kişiye 19.12.2011 tarihinde satıldığı; davanın ise, 25.01.2013 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

Buna göre; davacı ile davalılardan A.. K.. arasındaki harici satım sözleşmesinin ifasının imkansız hale geldiği tarih, dava konusu A.. K..'in hissesinin dava dışı üçüncü kişiye satış tarihi olan 14.12.2010 tarihi olup; yine, davacı ile diğer davalılar İ.. K.. ve M.. K.. arasındaki harici satım sözleşmesinin ifasının imkansız hale geldiği tarih, dava konusu M.. K..'in hissesinin dava dışı üçüncü kişiye satış tarihi olan 19.12.2011 tarihidir.

Mahkemece; taraflar arasındaki harici satım sözleşmesinin ifasının imkansız hale geldiği 14.12.2010 ve 19.12.2011 tarihlerinden itibaren, 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde, davanın açıldığı gözetilerek; işin esasına girilip, toplanacak deliller doğrultusunda hasıl olacak sonucu göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçelerle davanın zamanaşımından reddine ilişkin hüküm verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan, mahkemece; taraflar arasındaki sözleşme tarihlerinde Alman Markının tedavülde olmadığı ve 31.12.2001 tarihinden sonra Alman Markının tedavülden kalktığından bahisle, taraflar arasındaki sözleşmenin 31.12.2001 tarihi öncesi olup, alacağın zamanaşımına uğradığı kabul edilmiş ise de; harici satım sözleşmesinin yazılı belge olduğu ve yazılı belgenin aksinin yine yazılı belge ile ispat olunacağı düşünülmeden; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19796, Karar No: 2013/19630, Tarih: 02.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/19796 E.  ,  2013/19630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Yargılama aşamasında tecavüzün devam ettiğinin anlaşılması karşısın- da, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 21.07.2010 olduğunun gözetilmemesi,

2- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olu- nan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

3- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 21.07.2010 olarak yazılması, hükmün birinci fıkrasından ''Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00 TL olmak üzere 100,00 TL'', ikinci fıkrasından ''Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00 TL olmak üzere 80,00 TL'' ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahkemenin taktiri doğrultusunda ''Sanığa verilen 4 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından ''adli para cezalarının içtimaına'' ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2395, Karar No: 2025/4734, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2395 E.  ,  2025/4734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilaçlara ilişkin SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan davaya konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4180, Karar No: 2024/2506, Tarih: 23.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4180 E.  ,  2024/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1886 E., 2023/1773 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2016/822 E., 2022/276 K.

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili adına kayıtlı ... plaka sayılı 2012 model Nissan Marka Qashgai 1.5 DCI TEKNA tipi aracın dava dışı ...'nin sevk ve idaresinde iken 15.11.2015 tarihinde aniden yol ortasında kaldığını, araç sürücüsü Sude'nin araçtan inip aracı kontrol ettiğinde motor kısmının alt tarafında motor yağının yere dökülmüş olduğunu fark ettiğini, bunun üzerine aracı çekici ile davalı şirketin servisine götürdüğünü, aracın arıza yaptığı günün pazar günü olduğundan aracın servise giriş tarihinin 16.11.2015 olarak geçtiğini, davalı şirketin yetkili servis çalışanlarının 17.11.2015 tarihinde aracın yağ filtresindeki arıza nedeni ile yağ boşalttığını ve aracın da bu nedenle yolda kaldığını belirttiklerini, 1.039,91 TL karşılığında filtre değişimi ve diğer bakımların yapılarak dava konusu aracın 17.11.2015 tarihinde araç sürücüsü Sude'ye teslim edildiğini, Sude'nin araçla yola çıktıktan 4-5 km sonra yeniden yolda kaldığını ve aynı servise götürdüğünü, serviste motorun 40.000,00 TL onarım ücreti ile motor değişiminin gerektiğinin söylendiğini, ücretin yüksek bulunması nedeniyle aracın davacı tarafça ikinci olarak Pendik'te özel bir servise götürüldüğünü, aracın orjinal parçaları ile onarımının yaklaşık 30-35.000,00 TL olacağının kendilerine söylendiğini, bunun üzerine aracın yürür hale gelmesi için yan sanayi parçalar ile 20.175,00 TL karşılığında onarımının yapıldığını, araçta katalizör değişimi yapılmadığını, motor ve turbonun yan sanayi parçalar ile tamir edildiğini, söz konusu arızanın 15.11.2015 tarihinde yağ kaçağı sorunu ile gitmiş olduğu yetkili servis tarafından tespit edilemediğini, aracın teslim alındıktan sonraki 4-5 km'lik kullanımda büyük masraf gerektiren motor arızasının yetkili servisin kusurundan kaynaklandığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin ödemiş olduğu 20.175,00 TL ve aracın orijinal parçalar ile tam ve eksiksiz olarak tamir edilmesi halinde tespit edilecek masrafların tamamının davalı taraftan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP