muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5822, Karar No: 2019/4222, Tarih: 10.07.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5822 E.  ,  2019/4222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/11/2017 tarihli ve 2017/948 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 21/11/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda 09/02/2016 tarihli 2016/20100 soruşturma, 2016/458 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği,

2- Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca kararın gereğinin ifası için 10/04/2016 tarihinde Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği, Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 21/04/2016 tarihli çağrı yazısının şüpheliye 29/04/2016 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmadığı, 03/06/2016 tarihli uyarı yazısının 20/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle evrakın kapatılarak 13/10/2016 tarihinde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği,

3- Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca şüpheli hakkında, dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 13/02/2017 tarihli, 2016/20100 soruşturma,2017/3912 esas ve 2017/3295 sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

4-Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/10/2017 tarihli, 2017/476 esas ve 2017/1724 sayılı kararı ile; denetimli serbestlik kararının kaldığı yerden devamına,karardan bir örneğin savcılığa gönderilmesine” karar verildiği, karara sanık tarafından itiraz edildiği,

5-İtiraz mercii Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/11//2017 tarihli 2017/948 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

4-Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/10/2017 tarihli, 2017/476 esas ve 2017/1724 sayılı kararı ile; denetimli serbestlik kararının kaldığı yerden devamına,karardan bir örneğin savcılığa gönderilmesine” karar verildiği, karara sanık tarafından itiraz edildiği,

5-İtiraz mercii Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/11//2017 tarihli 2017/948 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

6- Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/10/2017 tarihli, 2017/476 esas ve 2017/1724 sayılı kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi üzerine Yargıtay 10.Ceza Dairesi’nin 17/09/2018 tarihli, 2018/3556 esas ve 2018/6157 karar sayılı ilamı ile; “…Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/11/2017 tarihli ve 2017/948 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiş olması karşısında, nihai karar olan mercii kararına karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulması gerektiğinden, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13/11/2017 tarihli ve 2017/948 değişik iş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine” karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/02/2016 tarihli ve 2016/20100 soruşturma, 2016/458 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13/02/2017 tarihli ve 2016/20100 soruşturma, 2017/3912 esas, 2017/3295 sayılı iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine sanığa kanunî gereklere uygun ve yeterlilikte bildirim koşullarının sağlanamamış olduğu ve ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle tedavi ve denetimli serbestlik işleminin kaldığı yerden devamına ilişkin Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/10/2017 tarihli ve 2017/476 esas, 2017/1724 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/11/2017 tarihli ve 2017/948 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen tedavi ve denetimli serbestlik işleminin infazının kaldığı yerden devamına dair karar verilmesi karşısında, itirazın bu yönden kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca mercii Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/11/2017 tarihli ve 2017/948 değişik iş sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-) Karar:

6572 sayılı Kanun ile değişik Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi hükmü ile 31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 30/01/2019 tarih ve 2019/1 sayılı kararında Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler II/A(4)'de yer alan "Ceza Daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır" hükmüne göre, dosyayı inceleme görevi, kanun yararına bozma istemi üzerine 17/09/2018 tarihli, 2018/3556 esas ve 2018/6157 karar sayılı ilam ile karar veren Yüksek 10. Ceza Dairesi’ne ait olmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine,

10/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2216, Karar No: 2021/3593, Tarih: 04.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/2216 E.  ,  2021/3593 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 25. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 7. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiş olmakla; dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı şirket vekili, davalı Bakanlığın, davalı işyerinde 20.07.2018- 15.08.2018 tarihleri arası işin yürütümü için ilk teftişi yapması sonrası 15.10.2018 tarihinde ikinci teftiş yapıldığını, 15.10.2018 tarihinde düzenlenen tutanakta aile yardımına ilişkin iş müfettişi beyanlarına Toplu İş Sözleşmesi ve eki olarak çıkarılan ek protokol uyarınca katılmalarının mümkün olmadığını, tutanağın hukuka aykırı olduğunun tespiti ve iptalini istediklerini, aile durum formlarında eşleri çalışan işçilerin bilgilerinin sehven çalışmıyor olarak bordro hesaplama programında tanımlanması üzerine ocak 2018 tarihine kadar hatalı şekilde 64 işçiye aile yardımı yapıldığını, Türk Gıda ve Yardımcıları İşçi Sendikası (Tek Gıda İş Sendikası) arasında Pendik fabrika işçileri için işyeri düzeyinde 01.01.2017- 31.12.2018 tarihleri arası geçerli olmak üzere Toplu iş sözleşmesi imzalandığını, 46. maddesinde işçilere 657 sayılı Devlet Memurları Kanunun hükümleri uyarınca ve bu kanunla belirlenen tutarda çocuk yardımı ödeneceği, B (Aile Yardımı) maddesinde ise işçilere 657 sayılı Devlet Memurları Kanunun hükümleri uyarınca ve bu kanunla belirlenen tutarda brüt aile yardımı ödeneceğinin düzenlendiğini, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 202. maddesinde bu yardım her ne şekilde olursa olsun menfaat karşılığı çalışmayan veya herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşundan aylık almayan eş için 1500, çoçuklarından her biri için 250 gösterge rakamının aylık katsayı ile çarpılması sonucu elde edilecek miktar üzerinden hesaplanır hükmüne amir olduğunu, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişinin 24.04.2014 tarihli ve 10127/İnc/50 sayılı inceleme raporunun iptalini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı bakanlık cevabında, raporlar ile şikayetçi işçiler lehine aile yardımının hak edildiğinin tespit edildiğini, bunları ödenmesi gereğinin işverene bildirildiğini, bakanlığın bu davalarda davalı olarak yer almasının mümkün olmadığını, bölge müdürlüğü memurları tarafından tutulan tuttanakların aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli olduğunu, tespitlerinin aksinin ispatla yükümlü olduğunu, husumet yönünden ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, uyuşmazlığa konu teftiş raporu davacı işverenlikte çalışan işçilerin vakî şikâyeti üzerine tanzim edildiği, raporda davalı şikâyetçi işçilerin aile yardımı alacaklarına ilişkin tespitlerin TİS 46. Maddesi uyarınca mevcut olmadığının tespitinin talep edildiğini, iş müfettişi raporlarının işçilerin alacaklarına yönelik kısımlarına karşı işçi ya da işveren tarafından açılacak davalarda bu davaların taraflarının her halükarda işçi ve işveren olduğu, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğünün bu davalarda taraf sıfatı bulunmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya içeriği ve mevcut delil durumu ile kamu düzenine aykırılık halleri de bulunmadığı hususları göz önüne alınarak, İlk Derece Mahkemesinin kararındaki gerekçenin, dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun olduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, yasal süresi içinde davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğünün Müfettişleri tarafından düzenlenen 10127/İnc/50 nolu raporun iptalinin gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 92. maddesine göre “91 inci madde hükmünün uygulanması için iş hayatının izlenmesi, denetlenmesi ve teftişiyle ödevli olan iş müfettişleri, işyerlerini ve eklentilerini, işin yürütülmesi tarzını ve ilgili belgeleri, araç ve gereçleri, cihaz ve makineleri, ham ve işlenmiş maddelerle, iş için gerekli olan malzemeyi 93. maddede yazılı esaslara uyarak gerektiği zamanlarda ve işçilerin yaşamına, sağlığına, güvenliğine, eğitimine, dinlenmesine veya oturup yatmasına ilişkin tesis ve tertipleri her zaman görmek, araştırmak ve incelemek ve bu Kanunla suç sayılan eylemlere rastladığı zaman bu hususta ... tarafından çıkarılacak İş Teftişi Tüzüğünde açıklanan şekillerde bu halleri önlemek yetkisine sahiptirler.

Teftiş, denetleme ve incelemeler sırasında işverenler, işçiler ve bu işle ilgili görülen başka kişiler izleme, denetleme ve teftişle görevli iş müfettişleri ve işçi şikayetlerini inceleyen bölge müdürlüğü memurları tarafından çağrıldıkları zaman gelmek, ifade ve bilgi vermek, gerekli olan belge ve delilleri getirip göstermek ve vermek; iş müfettişlerinin birinci fıkrada yazılı görevlerini yapmaları için kendilerine her çeşit kolaylığı göstermek, bu yoldaki isteklerini geciktirmeksizin yerine getirmekle yükümlüdürler.

Çalışma hayatını izleme, denetleme ve teftişe yetkili iş müfettişleri ile işçi şikayetlerini incelemekle görevli bölge müdürlüğü memurları tarafından tutulan tutanaklar aksi kanıtlanıncaya kadar geçerlidir. İş müfettişleri tarafından düzenlenen raporların ve tutulan tutanakların işçi alacaklarına ilişkin kısımlarına karşı taraflarca otuz gün içerisinde yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir”.

Anılan kanuni hükümler ile çalışma ilişkilerini korumak ve geliştirmek, ortam ve koşullarını denetlemek görevi iş müfettişlerine verilmiştir. Buna göre iş müfettişleri işyerinde genel, kontrol ve inceleme denetimi yaparlar.

İşyerinde işin yürütümü yönünden çalışma hayatı ile ilgili tüm mevzuat hükümlerine ve işçi sağlığı ve iş güvenliği açısından ise; işçi sağlığı ve güvenliğine ilişkin mevzuat hükümlerinin uyulup uyulmadığının tespiti, genel denetimdir. Genel denetim ise yargısal faaliyet olarak nitelendirilemez.

Kontrol denetimi ise, genel denetim sonrası (işin yürütümü veya işçi sağlığı ve güvenliğine ilişkin) mevzuata aykırılık ve eksiklik olarak tespit edilen olguların, verilen süre içinde giderilip giderilmediğini kontrol edilmesidir.

İnceleme denetimi, bir kişinin ya da kurumun başvurusu üzerine yapılan denetimdir.

Dairemizce daha önce genel denetim sırasında yapılan müfettiş tespitlerine karşı taraflarca dava açılamayacağı yönünde uygulama yapılmakta idi.Ancak konunun yeniden değerlendirilmesi sonucunda, bu tür tespitlere karşı da dava açılmasında hukuki yararın bulunduğu sonucuna varılmıştır. Bu bağlamda genel denetim sonucu yapılan tespitlere karşı sadece Bakanlığa karşı; işçinin şikayeti üzerine yapılan denetim sonucu bir tespit yapılmışsa Bakanlık ile birlikte şikayette bulanan işçiye karşı dava açılması gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114/1.d maddesi uyarınca “Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları” dava şartıdır. Aynı Kanunun devam eden 115/2 maddesine göre ise “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder”.

Somut olayda uyuşmazlık konusu rapor inceleme raporu olup, genel denetim raporu değildir. Davalı Bakanlığın İş Müfettiş raporu, şikayet üzerine düzenlenmiştir. Düzenlenen raporda, işçilerin aile yardım alacağının ödenmediği tespiti doğrudan işçilerin hak alanını ilgilendirmektedir. Şikayet eden işçilere aile yardım alacağının ödenmesi gerektiği belirtildiğinden davacının bu haliyle 4857 sayılı Kanun’un 92. maddesinin 3. fıkrası kapsamında dava açmakta hukukî yararı bulunmakla birlikte davanın tarafının davacı işveren davalı ise Bakanlık ve şikayet eden işçiler olması gerekmektedir.

Bu durumda yapılacak iş, davanın iptali istenen inceleme raporunda ismi zikredilen işçilere 6100 sayılı HMK.nun 124 üncü maddesi kapsamında yöneltilmesi için süre verilmeli, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında karar verilmelidir. Mahkemece usulünce taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi hatalı olup, temyiz edilen kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf talebini esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9318, Karar No: 2011/13451, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/9318 E.  ,  2011/13451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 2426 ada 1, 2, 3, 10 ve 14, 2427 ada 1, 2 ve 3, 2428 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8, 2429 ada 1, 2430 ada 1, 2449 ada 1, 2450 ada 1, nolu parsellere ilişkin dava açılıp açılmadığı, açılmış ve kesinleşmiş ise kesinleşme şerhli onaylı karar örneklerinin,

2) 2426, 2427, 2428, 2449 nolu adaların batısındaki (farklı köye ait çalışma alanı ise ilgili köyün kadastro paftası kenarlaştırılarak belirlenecek) parsel/parselleri gösterir birleşik kadastro paftasının (ada ve parsel tutanakları okunacak şekilde) getirtilerek varsa batısındaki parsellerin kadastro tespit tutanakları, dava açılmış ve kesinleşmiş ise kesinleşme şerhli karar örneklerinin,

3) Davalıdan önceki malik ...'e ait aile nüfus kayıt örneği dosya arasına getirtilerek kendisi, eşi ve çocukları adına aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu sicil ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabi yazı ile belgesizden tespit gören parsel/parsellerin tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/11/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33340, Karar No: 2013/6222, Tarih: 18.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/33340 E.  ,  2013/6222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar o yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin hakim tarafından havalesi yapılmamış ise de; celp edilen ve dosya içerisinde yer alan temyiz defterinin onaylı suretinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin 18/05/2010 tarihinde temyiz defterine kayıt edildiği, anlaşılmakla karara süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine,

1) 20.01.2010 tarihli olay ve görgü tespit tutanağında, “...'ın yapılan sözlü sorgusunda kendisini bıçaklayanın kardeşi ... olduğunu ve olay yerinden ayrıldığını beyan ettiği” belirtilmesi karşısında, sözkonusu tutanağı düzenleyen polis memurlarının kovuşturma aşamasında dinlenilmeden eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

2) Sanığın velisi ... duruşmada “kızım eve geldiğinde elinden kan akıyordu, bana köşebaşında kavga vardı aralarında geçeyim derken beni yaraladılar dedi” yönünde beyanda bulunduğu, oysa mağdurenin kendisini kardeşinin yaraladığına ilişkin 20.01.2010 tarihli olay ve görgü tespit tutanağının ... tarafından da imzalandığı, tutanak içeriği ile ...'ın duruşmadaki beyanı arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesi,

3) Mağdure hakkında kesin adli rapor aldırılmadan geçici raporla karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 18/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29183, Karar No: 2012/10240, Tarih: 29.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/29183 E.  ,  2012/10240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İcra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararı yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2) İİK. nun 134/2.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 38/A maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan konut finansmanından kaynaklanan alacaklar ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığının rehinle temin edilmiş alacaklarının takibinde, ikinci fıkrada yer alan oran yüzde yirmi olarak uygulanacağı düzenlemesi yer almaktadır. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, takibe konu alacağın konut finansmanından kaynaklandığı da dikkate alınarak, mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen borçlu aleyhine %20 para cezasına hükmedilmesi gerekirken, para cezasının %10 olarak tayini yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ  : Mahkeme kararının yukarıda (2). maddede yazılı nedenlerle para cezasına hasren İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.