muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2852, Karar No: 2012/4746, Tarih: 09.07.2012

Birleşen 2009/506 esas sayılı davada davacı vekili, müvekkili kooperatifin davalı birliğin üyesi olduğunu, 28.06.2009 tarihli genel kurulda 5, 6, 7, 8, 9 ve 10. maddelerde alınan kararlara olumsuz oy kullanıp bu maddelere ilişkin muhalefet şerhi de koyduğunu, genel kurul toplantısının 5, 6, 7 ve 10. maddelerinde alınan kararların Kooperatifler Kanunu'na, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, bu maddelerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2009/615 esas sayılı davada davacı vekili, davalı üst birlik tarafından 06.09.2009 tarihinde üst birlik anasözleşmesinin 11. maddesinin tadili amaçlı genel kurul yapıldığını, 3. maddede görüşülen üst birlik anasözleşmesinin 11. maddesinin tadiline ilişkin karara temsilcisinin olumsuz oy kullandığını, muhalefet şerhinin de tutanağa geçirildiğini, alınan kararın kanuna, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 28.06.2009 tarihli genel kurul toplantısında gündemin 5. maddesinin davalı üst birlik anasözleşmesinin 11. maddesinin tadil edilmesine ilişkin olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 3. maddesine göre tadil ile ilgili bakanlıktan izin alınması gerekirken, ön izin alınmadan genel kurulda bu yönde yasaya aykırı karar alındığı, gündemin 6. maddesinin ek ödeme adı altında alınan ödemelerin ödeyen kooperatiflere ödendiği miktar kadarının yönetim kurulunun uygun göreceği şekilde iade edilmesine ilişkin olup, ödeme esaslarının tespiti genel kurulun yetkisinde olmasına rağmen kanuna ve anasözleşmeye aykırı olarak karar alındığı, gündemin 7. maddesi ile alınan arsa yatırımı ve giderler için ödeme yapılması, ödeme yapmayan ortakların tahsislerinin iptal edilmesine yönelik kararın yasaya aykırı olduğu, gündemin 10. maddesinde ise, iyiniyet kurallarına aykırı olarak geçmişte alınan ve satılan tahsisler konusunda geçmiş yönetim kurullarının bu konu ile almış oldukları kararların ibrasına yönelik kararın iyiniyet kurallarına aykırı olduğu, gündemin 8. ve 9. maddesiyle alınan kararların yasaya, anasözlemeye ve iyiniyet kurallarına aykırılığı bulunmadığı, 06.09.2009 tarihli genel kurulun 3. maddesiyle yapılan anasözleşme tadilatının, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 42. maddesine göre birliğin tahsis işleminin iptali söz konusu olmadığından kanuna aykırı olduğu gerekçeleriyle asıl davada ve birleşen 2009/506 esas sayılı dosyada 28.06.2009 tarihli genel kurulda gündemin 5, 6, 7 ve 10. maddesinde alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespitine, iptaline, gündemin 3, 4, 8 ve 9. maddeler ile ilgili taleplerin reddine, davacının diğer taleplerinin reddine, birleşen 2009/615 esas sayılı dosyasında 06.09.2009 tarihli genel kurulda gündemin 3. maddesinde alınan kararın yok hükmünde olduğunun tespitine, iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Dava, kooperatif genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir. 28.06.2009 tarihli genel kurulun 7. maddesiyle arsa yatırımı ve giderleri için ödeme çıkarılmasına ve ödeme yapmayan birlik ortağın tahsisinin iptaline karar verilmiştir. Gündemin 2. maddesiyle 7. maddedeki "ek arsa alımı" ibaresi "arsa yatırımı" olarak düzeltilmiş olduğuna göre hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu hükmün taşınmaz alımı olarak yorumlanarak, iptali gerektiği sonucuna varılması doğru olmamıştır.

Öte yandan, 06.09.2009 tarihli genel kurulun 3. maddesiyle yapılan anasözleşmenin 11. maddesindeki tadilatın yasada bulunmayan "tahsis işleminin iptali" imkanını getirdiği gerekçesiyle mahkemece, iptaline karar verilmiştir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 42/1. maddesinde bütün ortakları temsil eden en yetkili organ olduğu açıklanan genel kurul, kanuna ve iyiniyete aykırı olmadıkça anasözleşmeyi değiştirebilir. Ancak kanunun izin verdiği konularda anasözleşme değişikliği yapılabileceğine yönelik bir yasal düzenleme bulunmamakta olup, yasada engelleyici bir hükmün olmaması yeterlidir. Anılan Kanun'un 51/2. ve kooperatif anasözleşmenin 33. maddesiyle getirilen ağırlaştırılmış nisabla bu kararın alınmış olmasına, kanun ve iyiniyet kurallarına aykırı bir hal olmamasına göre belirtilen maddenin iptali talebinin reddi yerine yazılı şekilde, soyut gerekçelerle kabulü doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre de, 6100 sayılı HMK'nın 267. ve 1086 sayılı HUMK'un 276. maddelerine aykırı olarak iki kişiden oluşturulan bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonuca ulaşılması doğru olmadığı gibi genel kurul kararları hakkında mahkemece, butlan sebebiyle yokluğunun tespiti veya iptal kararlarından sadece birisinin verilebileceği, yok hükmünde olduğu tespit edilen bir kararın iptalinin mümkün olmayacağı düşünülmeden çelişkili bir şekilde "kararların yok hükmünde olduğunun tespitine, iptaline" karar verilmesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10162, Karar No: 2012/14664, Tarih: 10.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/10162 E.  ,  2012/14664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Şikayetçi : Hakan CEREN

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

05.05.2009 tarihli duruşmada şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini bildiren şikayetçi vekilinin katılma istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemişse de, suçtan zarar gördüğü ve davaya katılma hakkı olduğu anlaşılan şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/425, Karar No: 2013/1234, Tarih: 29.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2013/425 E.  ,  2013/1234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, davacının babasının....... olduğunun tespiti ile baba isminin ....... olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Baba adının düzeltilmesine karar verilen ...'ın ve babası olduğunun tespitine karar verilen ......'nun ...... kararda yazılmamış olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının birinci bendinin dördüncü satırında ".../.../.....doğumlu" ibaresinden sonra gelmek üzere "...... T.C. Kimlik nolu" ibaresinin ve yedinci satırında ....... doğumlu" ibaresinden sonra gelmek üzere "........ T.C. Kimlik nolu" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3032, Karar No: 2021/1013, Tarih: 24.02.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/3032 E.  ,  2021/1013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL-BEDEL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...11. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.06.2016 gün ve 631-324 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalılar/birleştirilen davada davalılar ... ve ... ile birleştirilen davada davacı ... tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Dairenin 02.06.2020 tarih 2016/16891 Esas 2020/2050 Karar sayılı geri çevirme kararı ile; hükmü temyiz eden davalı ... v.d. vekilinin eksik temyiz harç ve masraflarını 7 günlük kesin süre geçtikten sonra yatırması nedeniyle HUMK 434/3. (HMK 344) maddesi uyarınca, muhtıranın sonucu yönünden ek karar verilmesi, bu kararın talep halinde taraflara tebliği ile temyiz edilmesi halinde Yargıtay'a gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verildiği, Dairenin geri çevirme kararı üzerine mahkemece, hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin olarak verilen 28.07.2020 tarihli ek kararın davalılar ... v.d. vekiline tebliğ edildiği, davalılar ... v.d. vekilinin temyiz harç ve masraflarının yatırılması konusundaki muhtıranın kendisine tebliğinin usulsüz olduğundan bahisle itiraz etmesi üzerine bu kez mahkemece, 16.09.2020 tarihli ek karar ile önceki ek karardan vazgeçilmesiyle temyiz talebinin kabulüne karar verildiği; ne var ki, 16.09.2020 tarihli ikinci ek kararın, tereke temsilcisi atanmak suretiyle görülen eldeki davada tereke temsilcisine ve birleştirilen davanın davacısı ...’e tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; “28.07.2020 tarihli ek karardan vazgeçilmesine” ilişkin olarak verilen 16.09.2020 tarihli ikinci ek kararın tereke temsilcisi ile birleşen davanın davacısı ...’e usulüne uygun şekilde tebliği ile yasal temyiz sürelerinin beklenilmesi, tebliğ mazbatalarının evrakına eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1841, Karar No: 2021/827, Tarih: 28.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1841 E.  ,  2021/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle ölüme veya yaralanmaya neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11/04/2019 tarihli ve 2018/1045 soruşturma, 2019/440 esas, 2019/37 sayılı iddianamenin iadesine dair Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 02/05/2019 tarihli ve 2019/36 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin 21/05/2019 tarihli ve 2019/238 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Her ne kadar "şüpheli ...'ın işlemiş olduğu suçun TCK'nın 85/2 maddesinde düzenlenen, taksirle en az bir kişinin ölümüne bir kişinin de yaralanmasına neden olma suçunu değil, taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturacağını, eylemin bu haliyle Asliye Ceza Mahkemesi'nin görev alanına girdiği" gerekçesi ile şüpheli hakkında düzenlenen iddianamenin iadesine yapılan itirazın reddine karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170. maddesinde, iddianamede bulunması gereken hususların neler olacağının gösterildiği, aynı Kanunun 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hâllerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, anılan Kanunun 174/2. maddesinde suçun hukuki nitelendirilmesi sebebiyle iddianamenin iade edilemeyeceğinin düzenlendiği, yine söz konusu Kanunun 170/2. maddesinde yer alan "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukukî nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği gibi mahkemenin de hukuki nitelendirme ile bağlı olmadığı gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 16.09.2019 gün ve 94660652-105-42-12203-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2020 gün ve 2019/93199 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

02.02.2018 tarihinde, şüpheli ...’ın idaresindeki araç ile meskun mahalde, tek yönlü yolun sol şeridinde seyir halinde iken, seyrine göre sağ taraftan kaplamaya giren ... ile ...’nin kucağında bulunan 1 yaşındaki oğlu ...’e çaptığı, ağır yaralanan ...’in 18.04.2018 tarihinde tedavi gördüğü hastaneden sol hemiplejik olarak, aspiratöre bağlı, oral gıda alımı yetersiz olması nedeni ile trakeostami açılmak suretiyle, konuşma yetisinin kaybı, sinir hasarı nedeni ile hayatını normal bir şekilde idame ettiremeyecek şekilde, yatağa bağımlı olarak taburcu edildiği, 10.08.2018 tarihinde de evinde öldüğü, oğlu ...’un ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 73/1-2. maddesinde yer alan "(1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz. (2) Zamanaşımı süresini geçmemek koşuluyla bu süre şikayet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlar." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, taksirle yaralama suçu için şikayet tarihinin müştekinin fiil ve faili öğrendiği tarihten itibaren başlatılması gerektiği, mağdur ...'un yaşı göz önüne alındığında, şikayet hakkını nüfus kaydında annesi olan ölen ... ve kayden babası olan ... tarafından kullanılması gerektiği, ölenin 5 yıldır ayrı yaşadığı eşi ...'in olay günü olan 02.02.2018 tarihi itibariyle patronunun araması üzerine kaza olayını öğrendiği, failin kim olduğuna ilişkin herhangi bir bilgisi ve görgüsünün bulunmadığı bu sebeple TCK'nın 73/1. maddesinde belirtilen hak düşürücü sürenin suç tarihi itibariyle işlemeye başlamayacağı, müştekinin fiili ve faili birlikte öğrenmesi veya bilmesi sonrasında hak düşürücü sürenin işlemeye başlayacağı, müştekinin 20.11.2018 tarihinde kollukta alınan beyanında, konuya ilişkin bilgi ve görgüsünün, eşinin kaza yaptığını olay günü patronundan öğrendiğini sonrasında, Akşehir’e gittiğini, eşinin 1 ay yoğun bakımda yattığını sonrasında ise vefat ettiğini öğrendiğini bütün bildiklerinin bu şekilde olduğunu beyan ettiği, devamında ise "eşime çarparak hayatını kaybetmesine yol açan, çocuklarımı annesiz bırakan sürücü kimse şikayetçiyim" şeklinde beyanda bulunduğu, 17.09.2018 tarihinde ise Avukat İpek Kaplan Anahtarcıoğlu'na kendi adına ve mağdur ... adına vekalet verdiği, vekaletname ile yetki verilen avukatın 03.10.2018 tarihinde müşteki sıfatıyla ... ve ... adına Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığına şikayet dilekçesi verdiği, kaldı ki ağır yaralanan ...’nin ölmeden önce aynı avukata vekalet verdiği ve avukatın 03.07.2018 tarihinde Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığına kaza nedeni ile ağır yaralanan müvekkili ... adına şikayetçi olduğu, şikayet dilekçesinde her ne kadar açık olarak mağdur ... yönünden şikayet talebi olmasa da ...'nin şikayetinin hayatın olağan akışına uygun olarak 1 yaşında olan oğluna yönelik eylem için de kapsadığı, mağdur ... yönünden anne ... vekili ve baba ... ile ... vekili tarafından yapılan şikayetlerin süresinde olduğu anlaşılmakla;

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin 21/05/2019 tarihli ve 2019/238 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12573, Karar No: 2014/18755, Tarih: 24.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12573 E.  ,  2014/18755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2014/121-2014/107

Dava, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız sebebe dayalı olarak feshedildiği iddiası ile açmış olduğu kıdem ve ihbar tazminatları ve yıllık izin ücret alacağı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, hükmün Dairemizce 19.11.2013 tarih 2013/28603 esas ve 2013/25205 karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28603 esas ve 2013/25205 karar sayılı bozma ilamına mahkemece direnilmesi üzerine, direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28603 esas ve 2013/25205 karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G ITAY K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1699, Karar No: 2024/7094, Tarih: 07.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1699 E.  ,  2024/7094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/344 Esas, 2023/194 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı alacaklı ... İnşaat Turizm San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından ... Belde Belediye Başkanlığı'na yapılan işlerle ilgili olarak Sarıyer İcra Müdürlüğünün 2009/1064 E. sayılı dosyası ile 19.942,00 TL ve 2009/669 E. sayılı dosyası ile 247.179,00 TL faturaya dayalı ilamsız icra takibi yapıldığını, davalı alacaklı firmanın ... Belediyesi'nden devredilen faturalı alacağının 131.306,78 TL gözüktüğünü, bunun dışında alacağının kayıtlarda gözükmediğini, devir alınan faturalarda da alacağın belirsiz olduğunu, davalı firmaya karşı idarelerince belirlenen ve devralınan ve ödemesi yapıldıktan sonra kalan 121.777,85 TL borçlarının bulunduğunu, bunun dışında borçlarının bulunmadığını bu nedenle icra takibine konu faturalar nedeniyle davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ... bünyesine katılan ... Belde Belediye Başkanlığı'na araç kiralama, nakliye ve işçi temini hizmeti verildiğini, davalının alacağının bu hizmetlerin ödenmeyen kısmından kaynaklandığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı tarafından kesilen fatura bedelleri toplamında muavin defter kayıtlarına göre davacının davalıya 45.840,41 TL borcu bulunduğunun tespit edildiği, hazırlanan bilirkişi raporunun denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mahkemece benimsenen bilirkişi raporu kapsamında açılan davanın haksız olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Menfi tespit davalarında kural olarak ispat yükü alacaklı olduğunu iddia eden davalıdadır. Davalı icra takibine konu faturalar nedeniyle alacaklı olduğunu iddia etmekte olup bu kapsamda faturalara konu hizmetleri yerine getirdiğini ispat etmesi gereken de davalıdır. Mahkemece alınan Bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalı defterlerinin kapanış tasdikleri bulunmayıp defterler usulüne uygun tutulmadığından sahibi lehine delil teşkil etmesi mümkün değildir. Davalı tarafça dava konusu faturalara ilişkin hizmetlerin verildiğine ilişkin faturalardan başka davacı tarafın imzasını taşıyan bir belge sunulmadığı gibi davacı ...'nin kayıtlarında da bu hizmetlerin alındığına ilişkin bir bulguya rastlanmamıştır. Bu itibarla davalı tarafın alacağını ispat edemediği dikkate alınarak davacının kabulündeki borç tutarını aşan kısım yönünden menfi tespit davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken sahibi lehine delil teşkil etmesi mümkün olmayan defterlere itibar edilerek davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

V.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.