muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/57, Karar No: 2016/374, Tarih: 18.10.2016

Somut olayımızda önleme araması kararı da bulunmakla beraber, bu karara konu olay ve arama kararında belirtilen mahal, sanığın yakalandığı yerden farklıdır. Bu itibarla, olayımızda önleme araması kararının infazından da söz edilemez. Kaldı ki; olayımızda işlemlerin ihbardan hareket edilerek yapıldığı kabul edilmektedir.

VI-Değerlendirme ve Sonuç

-2559 sayılı Yasanın Ek Madde 6/2’deki düzenlemeye göre, 'Polis, bir suça ilişkin olarak kendisine yapılan sözlü ihbar ve şikâyetleri ve görevi sırasında öğrendiği suça ilişkin bilgileri yazılı hale getirir'. Somut olayımızda güvenlik görevlilerinin, yakalama sonrası tuttukları tutanakta belirttikleri ihbar üzerine, bu maddede belirtildiği gibi önce yazılı tutanak düzenleyip, sonra yakalama ve arama işlemlerini gerçekleştirmeleri gerekirdi. Delil elde etmede objektifliği sağlayacak olan bu yöntemden hareket edilmemesi, elde edilen delili etkisiz hale getirmiştir.

-Alınan ihbar üzerine delil elde edilmeye çalışılması, 2559 sayılı Yasa’nın Ek Madde 6’nın 2 nci fıkrasında yer alan, 'Edinilen bilgi veya alınan ihbar veya şikâyet üzerine veya kendiliğinden bir suçla karşılaşan polis, olay yerinde kişilerin ve toplumun sağlığına, vücut bütünlüğüne veya malvarlığına zarar gelmemesi ve suçun delillerinin kaybolmaması ya da bozulmaması için derhal gerekli tedbirleri alır' düzenlemesi kapsamında olmadığı gibi; suçüstü halinden de söz edilemez.

-Dosya içerisinde bulunan 15.12.2014 günlü tutanakta yakalamanın normal koşullarda olduğunun belirlenmesi ve yakalama emrini veren Cumhuriyet savcısının ismine yer verilmesi ve sonrası 7 ve 10 dizi numaralı yazılarda aynı savcının isminin yer alması gözetilerek, özel daire bozma kararında adli arama kararı olup olmadığının araştırılmasına yer verilmesi karşısında, bu eksikliğin giderilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirdi.

-Dosyada arama delilinden başka delil bulunmamaktadır. Tek delilin arama sonucu elde edilen delil olması nedeniyle, bu delilin iç mevzuatımıza uygun olarak elde edilmiş olması gerekir. Anayasanın 38/6 ncı; 5271 sayılı Yasa’nın 206/2 ve 217/2 nci maddelerindeki düzenlemeler ile 289/1-j maddesinde yer alan 'Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması'nın mutlak bozma nedeni olarak kabul edilmesi hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

-Dosyada arama delilinden başka delil bulunmamaktadır. Tek delilin arama sonucu elde edilen delil olması nedeniyle, bu delilin iç mevzuatımıza uygun olarak elde edilmiş olması gerekir. Anayasanın 38/6 ncı; 5271 sayılı Yasa’nın 206/2 ve 217/2 nci maddelerindeki düzenlemeler ile 289/1-j maddesinde yer alan 'Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması'nın mutlak bozma nedeni olarak kabul edilmesi hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

-Suçüstü hali olmayan; önleme araması koşulları bulunmayan; ihbar üzerine yakalama ve üst araması yapıldığı ifade edilen somut olayla ilgili delilin yasaya uygun elde edilmediği düşünülmektedir. İlkesel özellik taşıyan bu konunun, tüm özgürlükleri ilgilendirmesi nedeniyle, kolluğun veya vatandaşın kendiliğinden yakaladığı kimselerin üst araması konusunda açık düzenleme olmadığı hale, bu tür yakalamalarda, diğer yakalamalarda olduğu gibi, da yetkili makamlardan karar veya yazılı emir alınmadan arama yapılması özgürlükler için tehlike oluşturur. Kaldı ki; yasada açıkça bu tür yakalamalarda delil elde etme amaçlı arama yapılabileceği konusunda açık düzenleme olmadığı halde, arama yapılabileceğinin kabulü, özgürlük aleyhine yorumdur.

-Arama ya yakalama araması şeklinde ya delil araması şeklinde olabilir. Somut olayımızda delil araması amaçlı yakalama söz konusu olduğundan, yakalama üzerine üst araması kararı veya yazılı emrinin alınması gerekirdi.

-Yasada yer alan kolluk görevlilerinin, 'tutuklama kararı veya yakalama emri düzenlenmesini gerektiren ve gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde; Cumhuriyet savcısına veya âmirlerine derhâl başvurma olanağı bulunmadığı takdirde, yakalama yetkisine sahiptirler' (m.90/2) düzenlemesi, yakalamayla ilgilidir. Benzeri bir düzenleme de, Arama yönetmeliğinin 4 ncü maddesinde 'gecikmesinde sakınca bulunan hal' biçiminde yer almaktadır. Gecikmesinde sakınca bulunan hal, yargıca ulaşılamamasını ifade etmektedir.[Özbek-Bacaksız, 2006, s.181. Alman hukukunda savcı ve kolluk arama emri vermeden önce yetkili yargıca telefonla ulaşılabilmesi mümkün ise, savcı ve kolluğun arama emri vermesinin mümkün olmadığı şeklinde değerlendirilmektedir.(s.187) 'Arama ile ihlal edilebilecek olan temel hak ve özgürlükler anayasa ile garanti altına alındığına göre, bu ihlale olanak vermeyecek kurumların oluşturulması da bir anayasal yükümlülüktür' (m.188)] Yasa koyucu yargıca ulaşılamaması halinde savcı ve kolluk amirine ulaşılabileceğini öngörmüştür. Kolluğun amirsiz çalışmadığı düşünüldüğünde, hangi amir söz konusu ise ondan yazılı emir alınması mümkündür.

Bu nedenlerle yüksek çoğunluğun yazılı gerekçelerle itirazın kabulüne ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir" düşüncesiyle karşıoy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 26.10.2015 tarih ve 4053-32671 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

Bu nedenlerle yüksek çoğunluğun yazılı gerekçelerle itirazın kabulüne ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir" düşüncesiyle karşıoy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 26.10.2015 tarih ve 4053-32671 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2016 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7516, Karar No: 2012/6315, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/7516 E.  ,  2012/6315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin davacının ücret alacağına ilişkin talebinin konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, geriye kalan taleplerinin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Oto Lastik Takoz San. Tic.A.Ş.'ne iadesine, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3510, Karar No: 2009/3147, Tarih: 15.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3510 E.  ,  2009/3147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde rehin alacaklısı sıfatıyla üst sıraya alınan davalının, esasen aracın satın alınması sırasında kullandırılan banka kredisine müşterek borçlu sıfatıyla imza koyan kişi olduğunu ve yaptığı ödemenin kefil sıfatıyla değil borçlu sıfatıyla gerçekleştiğini; bu nedenle adı geçenin kefile tanınan halefiyet imkanından yararlanamayacağını ve ödemeyle sona ermiş borcu temin eden rehnin de ortadan kalktığını; aksi düşünülse bile ancak ödediği miktar kadar sıra cetveline dahil edilmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili müvekkilinin dava dışı borçlunun, bedeli paylaşıma konu aracı satın alırken kullandığı krediye kefil sıfatıyla imza koyduğunu ve yaptığı ödeme nedeniyle Borçlar Kanunu’nun 496 ve 499 ncu maddelerinde gösterilen halefiyet ilkesi gereğince rehni temlik aldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalının Borçlar Kanunu’nun 496 ncı maddesi uyarınca ödeme ile dava dışı bankanın halefi haline geldiği ve rehni temlik aldığı, takibe ödeme miktarı üzerinden girişilmesinden sonra fer’ilerin de eklendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 15.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8738, Karar No: 2010/17464, Tarih: 22.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/8738 E.  ,  2010/17464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

18.04.2006 tarihinde sanık ...’a tebliğ edilen kararda; Anayasanın 40/2, CMK’un 34/2, 231/1 ve 232/6.maddelerinin açık hükmüne göre başvurulacak kanun yolunun hangisi olduğu, süresi, merci ve şekli tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıkça belirtilmeden sadece “7 günlük Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere” ifadesinin yeterli olmadığı anlaşıldığından 03.05.2006 tarihli sanık savunmanı tarafından yapılan temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası uyarınca, CMK.nın 231/5,14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenlerle istem gibi BOZULMASINA,22 / 11 /2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3503, Karar No: 2009/4208, Tarih: 12.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3503 E.  ,  2009/4208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada Bozkır Kadastro ve Bozkır Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Kadastro Mahkemesi; dava konusu taşınmazın yol boşluğu olması ve yol boşlukları için kadastro tutanağı düzenlenmediğini belirterek, Sulh Hukuk Mahkemesi de, dava edilen yerle ilgili olarak kadastro tutanağı düzenlendiği gerekçesiyle karşılıklı olarak görevsizlik kararı vermişlerdir.

Somut olayda, kadastro çalışmaları sonucu köy tüzel kişiliğine ait olduğu belirtilen yolun davalı adına tespit edildiği iddia edilerek, kadastro tespitine itiraz edilmiş, dava konusu olan yerle ilgili olarak kadastro tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

3402 Sayılı Yasanın 16/B-son maddesinde "yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir" hükmüne yer verilmiştir. 3402 Sayılı Yasanın 26. maddesinde ise Kadastro Mahkemesinin yetkisinin her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlayacağı hüküm altına alınmıştır.

O halde; dava konusu edilen taşınmazla ilgili olarak kadastro tutanağı düzenlendiği anlaşıldığından, Kadastro Kanununun 26. maddesi uyarınca uyuşmazlığın Kadastro Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bozkır Kadastro Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10881, Karar No: 2023/127, Tarih: 18.01.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/10881 E.  ,  2023/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1314 E., 2018/2068 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2018 tarihli ve 2017/356 Esas, 2018/90 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele

Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 3 ve 5 inci maddesi ve 5327 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.12.2018 tarihli ve 2018/1314 Esas, 2018/2068 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.05.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; tanık beyanlarının kendi içinde tutarsız olduğuna ve söz konusu beyanların 2007-2011 yıllarına ilişkin olduğuna, sanığın ByLock konuşma içeriklerinin dosyada bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.05.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; tanık beyanlarının kendi içinde tutarsız olduğuna ve söz konusu beyanların 2007-2011 yıllarına ilişkin olduğuna, sanığın ByLock konuşma içeriklerinin dosyada bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olduğu iddiasıyla Mardin Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan iddianameler kapsamında mahkemece yapılan yargılama sonunda: Tüm kovuşturma evrakı ile delillerin bir bütün olarak değerlendirilmesi suretiyle "Her ne kadar mahkememizdeki savunmalarında (0507) (...) (..) (..) numaralı hattın kendisine ait olduğunu, ancak iddia edildiği gibi ByLock isimli programı kullanmadığını beyan etmiş ise de, sanığın ByLock programını (0507) (...) (..) (..) numaralı hat ile kullandığına dair ByLock sorgu tespit tutanağı, bu tutanakta tespit edilen programın kullanıldığı İMEİ numarasıyla BTK'dan gönderilen cevabi yazıda sanığa ait (0507) (...) (..) (..) numaralı hat ile kullanılan İMEİ numarasının aynı olması, BTK'dan gönderilen CGNAT kayıtları incelendiğinde daha önce Ankara CBS tarafından tespit edilen ve ByLock programına erişimi sağlayan IP numaralarına 11.03.2015 - 08.04.2015 tarihleri arasında toplam 342 sinyal bağlantısı olduğuna dair tespit ile tanık . Ö.'nün sanık hakkındaki bu yapıya bağlı evlerde kaldığı ve sohbet adı altındaki toplantılara katıldığına dair beyanı birlikte değerlendirildiğinde sanığın bu savunmasına itibar edilmemiştir.

Bu özel iletişim ağını sadece belirli kişilerin kullanabilmesi ve bu ağa girebilmesi için, ağı kullanan bir veya birçok kişinin referansına gerek bulunması, başlı başına suç oluşturmaz. Ancak, bu iletişim ağının suç işlemek amacıyla oluşturulmuş ve münhasıran bir suç örgütünün mensupları tarafından kullanılmakta olan bir ağ olduğunu somut delillere dayanması halinde, kişinin, iletişim içerikleri tespit edilmese bile, suç örgütü ile bağlantısını gösterir bir delil olarak kabul etmek gerekir.

Yapılan tespitler ve yukarıdaki açıklamalar dikkate alındığında sanık ...'in FETÖ silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün mensupları tarafından kullanılan ByLock isimli programı kullanmak suretiyle bu terör örgütü ile arasında organik bağın oluştuğu, bu şekilde örgüt hiyerarşisi içerisine girdiği ve atılı suçu işlediği kabul edilerek eylemine uyan TCK'nın 314/2 inci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına,

3713 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 5 inci maddesi uyarınca sanığın cezasının yarı oranında arttırılmasına karar verilmiştir.

3713 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 5 inci maddesi uyarınca sanığın cezasının yarı oranında arttırılmasına karar verilmiştir.

"Sanığa verilen hapis cezasının geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak TCK'nın 62 nci maddesi uyarınca cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verilmiştir" şeklinde hüküm tesis edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge adliye mahkemesince, incelenen dosya kapsamına ve gerekçeye göre İlk derece mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki vasıflandırma ve cezanın kişiselleştirilmesi yönünden hükümde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriklerine göre yapılan incelemede;

1-)Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararında "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olduğu"nun kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının getirtilmesi, ayrıca emniyet mensubu olarak görev yaptığı bildirilen sanık hakkında emniyet mahrem yapılanmasına dair soruşturma kapsamında düzenlenen Veri İnceleme Raporu bulunup bulunmadığı ilgili birimlerden sorularak, sonucuna göre varsa getirtilip, buna ilişkin gizli tanık garson beyanları ile mahkeme kararları da temin edilmesi, yine ilk derece aşamasında dosyaya gelen . A. ile temyiz aşamasında dosyaya girdiği anlaşılan ... G., . K. isimli şahısların beyanlarının 5271 sayılı Kanun'un 217/1 inci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak, gerekirse beyan yahut ifade sahipleri tanık olarak dinlenildikten sonra deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

2-)Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında belirlenen temel cezanın, suçun niteliği gereği artırılırken artırım oranı doğru yapıldığı halde uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi yerine fıkra belirtilmeksizin 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.