muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3637, Karar No: 2023/8813, Tarih: 11.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3637 E.  ,  2023/8813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1715 Esas, 2022/3081 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 32. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1128 Esas, 2021/861 Karar

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın tapusunun Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan dava sonucunda iptal edilerek orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verildiğini, mahkeme kararının 26.11.2004 tarihinde kesinleştiğini, uğramış olduğu zararın mahkeme kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımı nedeni ile reddinin gerektiğini, dava konusu 761 parselin tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline ilişkin kararın kesinleşme tarihi olan 26.11.2004 olduğu dikkate alındığında davanın süresinde açılmamış olması nedeniyle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın tapu kaydının orman vasfında olması nedeniyle iptal edildiğini, Milli Emlak Dairesi Başkanlığınca taşınmazın 6292 sayılı Kanun’un 7 nci maddesi kapsamında iade edilecek taşınmazlardan olmadığının değerlendirildiğini, taşınmaz Hazine adına tescil edilmiş ise de müvekkillerine ilanen tebligat yapıldığını, müvekkillerinin durumdan 2016 yılında haberdar olduklarını belirterek verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili Hazine aleyhine açılan davanın reddedilmiş olması sebebiyle nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine ve nispi vekâlet ücretine hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların dava konusu taşınmazdaki mülkiyet haklarını 1999 yılında dava dışı kişilere satış yoluyla devrettiklerini, dava konusu taşınmazın Yılmaz Şişman adına kayıtlı iken tapusu iptal edilerek Hazine adına tescil edildiğini, davacıların dava konusu taşınmazda hak sahibi olmadıklarını, kaldı ki hak sahibi Yılmaz Şişman lehine tazminata hükmedildiği, davacıların aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığı, mahkemece davanın usulden reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, davacılar vekilinin istinaf itirazlarının reddine karar verilmiş bununla birlikte; davalı Hazine vekili tarafından nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle istinaf yoluna başvurulmuş ise de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesi uyarınca maddi tazminat davalarının reddi halinde maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği düzenlenmiş olup, mahkemece davalı Hazine yararına maktu vekâlet ücreti takdir edilmesinde de herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı Hazine vekilinin de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

2.Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2.4721 sayılı Kanun'un “Sorumluluk” başlıklı 1007 nci maddesinin birinci fıkrası.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2.4721 sayılı Kanun'un “Sorumluluk” başlıklı 1007 nci maddesinin birinci fıkrası.

3.Yargıtay Büyük Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4-383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4.Anayasa Mahkemesinin 2014/6673 Başvuru No.lu 25.07.2017 tarihli, 29.09.2017 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan ... kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Mevki 761 parsel sayılı taşınmaz davacılar murisi adına kayıtlı iken, 06.05.1999 tarihli ve 1249 yevmiye nosu ile hisselerini satış yapmak suretiyle devrettikleri, son malik ... adına kayıtlı olan taşınmaz için davalı ... tarafından tapu iptal tescil davası açıldığı, Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.11.2003 tarihli ve 2002/131 Esas, 2003/750 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucu dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verildiği, söz konusu kararın Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin denetiminden geçerek 26.11.2004 tarihinde kesinleştiği, son malik ... tarafından tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereği İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde tazminat davası açtığı, bu davanın kesinleştiği, ... tarafından tazminatın tahsili için Beykoz İcra Müdürlüğüne 2019/3377 Esas sayılı dosyada takip başlatıldığı, ödeme yapıldığını anlaşılmakla eldeki davanın davacıların aktif dava ehliyeti bulunmaması nedeniyle usulden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4482, Karar No: 2013/5836, Tarih: 27.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4482 E.  ,  2013/5836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar, niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin ilama dayalı işçi alacağı yasa gereği imtiyazlı alacaklardan olduğu ve haciz tarihleri davalının haciz tarihlerinden daha önce olduğu halde, düzenlenen sıra cetvelinde, satış bedelinin hukuka aykırı olarak davalı ile müvekkili arasında garameten pay edildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin garameten paylaşıma ve davalıya pay ayrılmasına ilişkin maddelerinin iptalini, davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kurum alacağının 6183 sayılı Yasa'nın .... maddesi uyarınca hacze iştirak ettirildiğini, sıra cetvelinin bu açıdan yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı ... alacağının 6183 sayılı Yasa'nın .../.... maddesi uyarınca hacze iştirak etmesinin yerinde olduğu, iflas tasfiyesine ilişkin İİK'nın 206. maddesinin somut olayda uygulama yeri bulunmadığı, ayrıca sıra cetvelinin alacaklıya tebliğ edildiği tarih ile dava tarihi arasında, dava açılması için yasada öngörülen ... günlük sürenin sona erdiği gerekçesiyle, davanın süreden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

...-Dava, sıra cetvelinde garameten paylaşıma itiraza ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 118/.... maddesi uyarınca dava, dava dilekçesinin kaydedildiği tarihte açılmış sayılır. UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, davacı vekilinin, ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi aracılığıyla gönderdiği dava dilekçesinin ........2012 tarihinde kaydedildiği anlaşılmıştır. Buna göre dava, sıra cetvelinin davacı tarafa tebliği edildiği 07.....2012 tarihinden itibaren, ... günlük yasal sürede açılmış olduğu halde, tevzi formu üzerindeki ........2012 tarihinin dava tarihi olarak kabulü ile davanın süreden reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Borçluya ait mahçuz malın satış bedelinin tüm alacaklıların alacağını karşılanamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK'nın m.142/...), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla ... mahkemesinde (İİK'nın m.142/son) ileri sürülmelidir.

Bu durumda, mahkemece, davanın süresinde açıldığının kabulü ile davacının, alacağının işçi alacağı olduğunu ileri sürerek Vergi Dairesi alacağı ile garameten paylaştırma

Borçluya ait mahçuz malın satış bedelinin tüm alacaklıların alacağını karşılanamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK'nın m.142/...), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla ... mahkemesinde (İİK'nın m.142/son) ileri sürülmelidir.

Bu durumda, mahkemece, davanın süresinde açıldığının kabulü ile davacının, alacağının işçi alacağı olduğunu ileri sürerek Vergi Dairesi alacağı ile garameten paylaştırma

yapılmasına, yani sıraya itiraz ettiği, diğer anlatımla alacağın doğumuna (esasına) ve miktarına yönelik bir iddiada bulunmadığı gözönünde bulundurularak, takibin ... edildiği yerdeki ... Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle, işin esasına girilmeden, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan HMK'nın 114/c ve 115/.... maddeleri uyarınca dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

...-Kabule göre, mahkemece, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm bölümünde davanın süre yönünden reddine karar verildiği halde, gerekçe bölümünde uyuşmazlığın esası da tartışılarak itirazın yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır. HMK'nın 297/...-c maddesinde hükmün gerekçe bölümünün, .... fıkrada ise hükmün sonuç bölümünün kapsayacağı hususlar düzenlenmiştir. Anılan 297/...-c maddesinde, hükmün, iki tarafın iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri de kapsaması gerektiği öngörülmüştür. HMK'nın 297/.... maddesinde, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu öngörülmüştür. Kararın hüküm fıkrası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, arasında çelişki bulunmaması gerekmektedir. Mahkeme kararının gerekçe bölümü ile hüküm sonucunun çelişkili olması, mahkeme kararlarının tereddüt doğurmayacak şekilde açık olması kuralına aykırılık oluşturur. Anılan yasal düzenlemeler dikkate alındığında, mahkemece oluşturulan gerekçe ile hüküm sonucu arasında çelişki doğmuş olup, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, adli yardım talebinin kabulü nedeniyle davacıdan temyiz harcı alınmadığından, harç konusunda karar verilmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7160, Karar No: 2009/8548, Tarih: 16.07.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/7160 E.  ,  2009/8548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YEŞİLYURT(MALATYA) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak açtığı dava sonucunda 1258.95 m2’lik taşınmazın adına tesciline dair verilen kararın kesinleştiğini, ancak ilamın infazı için başvurduğunda, anılan tescil davasının yargılaması sırasında  yapılan toplulaştırma çalışmaları ile 1003 m2’lik bölümünün 185 ada 2 sayılı parsel olarak Hazine adına tescil edildiğini, kalan kısmının ise köy boşluğu içerisinde bırakıldığını öğrendiğini, oysa hakkının toplulaştırma çalışmalarından önceye ve kesinleşmiş yargı kararına dayandığını ileri sürüp, Hazine adına kayıtlı parsel yönünden iptal ve tescil, köy boşluğunda kalan bölüm hakkında ise tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı Hazine vekili, toplulaştırma işleminin iptali için idari yargı yerinde dava açılması gerektiğini, çekişmeli taşınmazın Hazinenin tapulu yeri olup, bu yer üzerinde davacının herhangi bir hakkının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuş, diğer davalı köy muhtarlığı davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davacının toplulaştırma öncesi bir hakka dayalı olarak iş bu tapu iptal ve tescil davasını açtığı ve çekişmeli taşınmazın, kesinleşmiş mahkeme kararında davacı adına tesciline karar verilen yer ile aynı yer olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 185 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 1003 m2 miktarlı olup, 03.02.2003 tarihinde ve toplulaştırma suretiyle davalı Hazine adına kayıtlı bulunduğu, davacının davalılar aleyhine 29.01.2002 tarihinde açmış olduğu dava sonucunda 1258.95 m2 yüzölçümlü taşınmazın Türk Medeni Kanununun 713 (MK 639) maddesi gereğince davacı adına tesciline dair verilen Yeşilyurt Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.11.2002 tarih 21-203 sayılı kararın14.05.2003 tarihinde kesinleştiği, davacının anılan tescil ilamının 185 ada 2 sayılı parsel ile köy boşluğunu kapsadığını ileri sürerek, eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; Hazinenin taraf olduğu dava sonucunda verilen tescil hükmünün Hazineyi bağlayacağı kuşkusuzdur. Öyleyse, davacının dayandığı tescil ilam ve krokisinin kapsamının belirlenerek, bu kapsamda kalan bölüm yönünden davanın kabulü gerekeceği de açıktır. Esasen, anılan bu husus, mahkemenin de kabulündedir.

Ancak, mahkemece, yapılan uygulama sonucu alınan fen bilirkişi raporunun hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Tescil krokisinin, eldeki dosyada düzenlenen kroki ile kısmen uyumsuz olduğu açıkça görülmektedir.

Ancak, mahkemece, yapılan uygulama sonucu alınan fen bilirkişi raporunun hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Tescil krokisinin, eldeki dosyada düzenlenen kroki ile kısmen uyumsuz olduğu açıkça görülmektedir.

Hal böyle olunca, içlerinde harita mühendisinin de bulunduğu üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla yerinde yeniden keşif yapılmak suretiyle tescil krokisinin uygulanarak kapsamının belirlenmesi ve bu kapsam içerisinde kalan taşınmaz bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, noksan incelemeyle yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davalı Hazinenin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.07.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21889, Karar No: 2010/21752, Tarih: 30.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/21889 E.  ,  2010/21752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nün, 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 29, 62/1, 52.maddeleri gereğince 1.000 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin AYDIN 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 26.02.2008 tarih ve 2007/736 esas-2008/147 sayılı karar aleyhine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.06.2010 gün ve 2008/227662 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosyanın yapılan incelenmesinde:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 29, 62/1.maddeleri gereğince hükmolunan 25 gün adli para cezasının, aynı yasanın 52.maddesi uyarınca adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında hesap hatası yapılarak 500 YTL yerine, 1.000 YTL adli para cezasının belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, TCK.nun 86/2, 29, 62/1.maddeleri uyarınca hükmolunan 25 gün adli para cezasının, aynı yasanın 52.maddesi uyarınca günlüğü 20,00TL.'den paraya çevrildiği belirtildiği halde, 500,00TL.yerine, 1,000,00TL. olarak fazla adli para cezası belirlenmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (AYDIN) 1.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 26.02.2008 gün ve 2007/736, 2008/147 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesi uyarınca, mahkemenin takdiri gözetilerek adli para cezasında gün sayısının, 40 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı yasanın 29.maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 30 güne indirilmesine, TCK.'nın 62.maddesi uyarınca 1/6 indirim ile belirlenen 25 gün adli para cezasının, aynı yasanın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığının 20,00 TL.’den hesaplanması suretiyle, sanığın, 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 30.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13428, Karar No: 2024/1406, Tarih: 24.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/13428 E.  ,  2024/1406 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2010/269 E., 2010/471 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

SUÇLAR TARİHİ : 14.05.2010

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

EK KARAR : Eski hale getirme ve temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın; sanığın 30.06.2010 tarihli sorgusunda bildirdiği bilinen son adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre "muhatapın hazır olmamasından dolayı aynı konutta tebliği almaya ehil olan kardeşi Rojda Girçek imzasına" 17.08.2010 tarihinde tebliğ edildiği; ancak UYAP kayıtlarına göre sanığın kardeşi Rojda Girçek'in tebliğ tarihinde 18 yaşını doldurmadığı ve dolayısıyla reşit olmadığı bu sebeple söz konusu tebligatın geçersiz ve karar tebliği işleminin usûlsüz olduğu anlaşılmış ise de, fiziki dosya UYAP'ta yapılan incelemede sanığın 21.12.2021 tarihli dilekçesinden karardan haberdar olduğunun anlaşıldığı, ancak yasal süresi zarfında sanığın temyiz talebinde bulunmadığı, 10.01.2022 ve sonraki tarihli dilekçeleri ile eski hâle getirme ve temyiz taleplerinde bulunduğu, bu talep üzerine Mahkemenin 28.11.2022 tarihli ek kararı ile sanığın eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın sanığa tebliği üzerine sanığın anılan ek kararı süresinde temyizi akabinde, bu istem itiraz olarak değerlendirilip kanun yolunda yanılınarak Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2022 tarihli ve 2022/149 D.İş sayılı kararı ile Mahkemenin 28.11.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, dosyanın gönderilmesi akabinde Mahkemenin 13.12.2023 tarihli ek kararıyla da infazın durdurulmasına karar verildiği, bunun üzerine dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu, bu sebeple Mahkemenin bu yöndeki 28.11.2022 tarihli ek kararı ile (Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin ve Ağır Ceza Mahkemesinin) diğer ek kararların hukuki değerden yoksun olması nedeniyle yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve 17.08.2010 tarihinde usûlsüz olarak tebliğ edilen hükümleri sanığın, 21.12.2021 tarihinde öğrendiği, fakat 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10.01.2022 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın süresinde olmayan eski hâle getirme ve temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.