muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13132, Karar No: 2018/4635, Tarih: 09.05.2018

Yapılacak iş, davalı işverene ait Şereflikoçhisar'da bulunan ... sicil numaralı ve ...'da bulunan 1069240 sicil numaralı işyerlerinin ne zaman kanun kapsamına alındıklarını belirlemek, bu işyerlerinin dava konusu döneme ait dönem bordrolarını getirtip bordrolarda ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak ve dinlenen tanıkların hizmet döküm cetvellerini Kurumdan getirtmek, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle söz konusu işyerlerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davacının yaptığı işin hamallık olduğu anlaşıldığından piyasa hamalının sigortalı olamayacağını göz önünde bulundurarak davalıya ait işyerinde işlerin iş yerine bağlı sürekli hamallarla mı yoksa piyasa hamallarıyla mı yapıldığı hususunu, hergün hamala ihtiyaç olup olmadığını, davacıya her gün iş verilip verilmediğini, çalışmanın tam zamanlı çalışmaya dayanıp dayanmadığını, ücretin kim tarafından ödendiğini ve ödenen ücret miktarı ile nasıl ödendiğini (günlük, haftalık, aylık) belirlemek, davalı işyerine ait ihtilaf konusu dönem puantaj kayıtlarını, ücret tediye bordrolarını, hasta sevk kağıtlarını, yaptığı işe göre davacının isim ve imzasını taşıyan fatura, sevk ve irsaliye belgesi ile benzeri her türlü belgeyi getirtmek, ilgili meslek/ticaret odasından davalı işyerine ait kapasite raporunu, tüm vergi beyannamelerini getirtip gerektiğinde keşif yaparak işyerinin mekan ve büyüklüğünü/fiziki şartlarını, ciro, elektrik, su tüketimi ve her türlü veri gözetilmek suretiyle çalışması gereken sigortalı sayısını, alanında uzman ilgili meslek mensubu, mali müşavir ve hukukçudan oluşan bilirkişi heyetinden rapor alarak belirlemek, bu raporda dava konusu dönemdeki dönem bordrolarında çalıştığı bildirilen sigortalı sayısı ile de karşılaştırma yapılmasını sağlamak, davacının serbest meslek erbaplığından dolayı vergi veya Bağ-Kur kaydının bulunup bulunmadığını araştırmak, bu yönde piyasa hamallarının bağlı bulunduğu ...Odası vs. gibi bir oda veya dernek varsa davacının kaydı olup olmadığını sormak, yapılan işin niteliği dikkate alındığında kısmi çalışma yapılması mümkün olduğundan çalışmanın varlığını, süresini ve sürekliliğini, çalışmanın kısmi ya da tam gün olup olmadığını belirleyip bu konuda gerekli tüm soruşturmayı yapmak ve uyuşmazlık konusu hususu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümleyip tüm delilleri hep birlikte değerlendirip varılacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11744, Karar No: 2015/20593, Tarih: 15.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11744 E.  ,  2015/20593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/318293

MAHKEMESİ : Saray(Van) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2010/133 (E) ve 2013/59 (K)

Mahalli mahkemece   verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın savunmasında olay günü ot topladıkları esnada katılanın yanlarına küfrederek geldiğini ve niye ot topluyorsunuz diyerek saldırdığını ve taş attığını beyan etmesi, katılanın mahkemece alınan beyanında olay günü ot toplama meselesinden sanık Zülküf ile aralarında tartışma çıktığını ve kavgaya dönüştüğünü açıkça belirtmesi karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı uyarınca ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilip edilmeyeceği araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesinde haksız tahrikin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın katılanı yüzünde sabit iz oluşturacak ve vücudunda kemik kırılmasına neden olacak şekilde şekilde yaralaması eyleminden dolayı, birden fazla nitelikli halin aynı olayda birleşmesi halinde bu hususun 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel ceza tayininde nazara alınabileceği gözetilerek daha ağır netice olan müştekinin yüzünde sabit ize neden olan yaralanmadan dolayı 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/1-c-son maddelerinin tatbiki ile ceza tayin gerektiği gözetilmeyerek ayrıca yazılı şeklide 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin tatbiki,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/18845, Karar No: 2015/34192, Tarih: 28.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/18845 E.  ,  2015/34192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/248653

MAHKEMESİ : Devrekani(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2010/140 (E) ve 2011/53 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hayvanların su içtiği pınarla ilgili olarak taraflar arasında meydana gelen tartışma neticesinde, sanığın iddianamede belirtildiği şekilde katılan M.. D..’a yönelik gerçekleştirdiği kabul edilen tehdit ve yaralama eylemlerinin, katılan Y.. Ç..’un savcılıktaki “M.. D.. da siz de hayvanlarınız da buradan su içmeyeceksiniz. Yoksa hepinizin a...k... dedi. Bunun üzerine M.. S.., M.. D..'a ‘seni buraya tıpa yaparım’ şeklinde bir söz söyledi. Akabinde M.. D.. bu söz üzerine yerden taş alarak bize doğru fırlatmaya başladı. M.. S.. de yerden taş alarak M.. D..'a taşı fırlattı.” şeklindeki ifadesiyle doğrulanması karşısında, katılan Yaşar’ın ifadesi ile söz konusu husumetin ayrıntıları ve olaydaki haksızlık payı araştırılıp, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık M.. S..’in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12377, Karar No: 2012/1160, Tarih: 31.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/12377 E.  ,  2012/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ve karşı davalı, aksine kurum işleminin iptali ile 506 sayılı Yasa’nın 41. Maddesi kapsamında borçlu olmadığının tespitini istemiş, davalı ve karşı davacı kurum ise birleşen davada; sigortalıya yapılan tedavi gideri ile ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin 506 sayılı Yasa’nın 41. maddesine göre tahsilini talep etmiştir

Mahkeme, asıl davanın reddine, birleşen kurum davasının kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve karşı davalı ..... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve.....tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 41. maddesidir. Anılan yasa maddesine göre,işverenin Kuruma karşı parasal sorumluluğunun doğması için,çalışma mevzuatı uyarınca,işçi yönünden sağlık raporu alınması gerektiği halde böyle bir rapor alınmaksızın veya eldeki rapora aykırı olarak bünyece elverişli bulunmadığı işte sigortalı çalıştırılmış olması,ve sigortalının hastalığının bu işe girişinden önce var olduğunun saptanması veya böyle bir işte çalıştırılması sonucu meydana gelmesi gibi koşulların yanında, ayrıca, bu hastalık nedeniyle Kurumca 506 sayılı Yasanın 32 ve devamındaki maddelerde düzenlenmiş bulunan Hastalık Sigortası hükümleri gereğince masraf yapılmış olması ve nihayet Kurumun bu giderlerine neden olan hastalık olayı ile işverenin anılan rapor alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi arasında uygun illiyet (neden-sonuç) bağlantısı bulunması şartı vardır.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ve özellikle de müfettiş raporu içeriği itibariyle somut olaya baktığımızda, işverenin, dava dışı “.....” olup, yapımını üstlendiği, “........”’nin 13.08.1998’de kapsama alındığı, işe başlama tarihinin 13.08.1998, geçici ve kesin kabul tarihinin ise, 20.09.1999 tarihi olduğu, dava dışı sigortalı.....için anılan işyerinden 10.05.1999-31.08.1999 arası dönemde 111 gün bildirim yapıldığı, söz konusu şirketten düzenlenen 07.09.1999 tarihli vizite kağıdına

istinaden dava dışı sigortalının.......07.09.1999-21.09.1999 arası dönemde yatarak tedavi gördüğü ve kendisine davaya konu edilen 2754,98 TL harcama yapıldığı, bildirime konu işyerinin inşaat işi olup ağır ve tehlikeli işler kapsamında bulunduğu ve sigortalıya ilişkin olarak “işe elverişli ve dayanıklı” olduğuna dair rapor alınmadığı anlaşılmaktadır.Bilindiği üzere, çalışma mevzuatı uyarınca, özellikle, 1475 sayılı Yasanın 79. maddesinde de öngörüldüğü üzere,işverenin ağır ve tehlikeli işte çalıştıracağı işçiyi işe alırken sağlık muayenesinden geçirerek, bu “işlere elverişli ve dayanıklı” olduğuna, diğer bir anlatımla, çalışmasına engel, herhangibir hastalığının bulunup bulunmadığına ilişkin rapor almadan işe kabulü ve çalıştırması yasaktır.

Anılan maddedeki yasağın, yani, işverenin, belirtildiği üzere, rapor alma yükümünü yerine getirmeyerek, sözü edilen yasa maddesine aykırı davranışının müeyyidesi ise, 506 sayılı Yasanın 41. maddesinde düzenlenmiş olup, yasaya aykırı davranışının yaptırımının söz konusu olduğu bu halde, kusura dayalı sorumluluk ilkesi yer almamıştır.

Gerçekten de 41. maddenin içeriğine baktığımızda, bu gibi durumlarda “... rapor alınması gerektiği halde, böyle bir rapor alınmaksızın... bünyece elverişli bulunmadığı işte çalıştırılan sigortalının, işe girişinden önce var olduğu tespit edilen... hastalığı için Kurumca yapılan hastalık sigortası masraflarının tümü işverence ödettirilir.” Hükmünün yer aldığı ve kusur indiriminin yapılmayacağı açıkça görülmektedir. Öyleyse, işveren tamamen kusursuz olsa bile, Kurumca yapılan masrafların tümünden sorumlu olacaktır. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetildiğinde, bu konudaki yükümlülüğün ve uyulmamasının sorumluluğunun işverene ait olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davac........’nın işveren, ya da, işveren vekili sıfatının bulunup bulunmadığı yönünde bir araştırma yapmaksızın, yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve karşı davalı ...... avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve karşı davalıya iadesine, 31.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20157, Karar No: 2014/21498, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20157 E.  ,  2014/21498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2014

NUMARASI : 2013/449-2014/10

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.369,34 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 05.03.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.369,34 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 05.03.2014 tarih ve 2013/449 esas 2014/10 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki 28.6.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 05.03.2014 tarih ve 2013/449 esas 2014/10 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3820, Karar No: 2023/8776, Tarih: 20.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/3820 E.  ,  2023/8776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/683 E., 2021/1463 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı (Beraat)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli kararının, katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz yoluna konu gerekçeli kararın; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 07.12.2021 tarihinde katılanın vefat ettiğinin anlaşılması karşısında; katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla,

Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8939, Karar No: 2021/27327, Tarih: 23.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/8939 E.  ,  2021/27327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Uzlaştırmanın sağlanamaması halinde ise,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, sair yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11988, Karar No: 2023/4943, Tarih: 07.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/11988 E.  ,  2023/4943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli ve 2015/85 Esas, 2015/550 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 51 ... maddesi uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;suçun sübutuna, yasal unsurlarının oluşmadığına ve HAGB hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'in, "Buca İlçesi, İnönü Mahallesi, 10675 ada 2 nolu parsel" de bulunan taşınmaza katılan ve 5 kişi (..., ... ..., ..., ... ... ve ... ...) ile birlikte farklı hisselerle müştereken malik oldukları, katılanın bilgisi dışında söz konusu taşınmazın ifrazı için Buca Belediyesi Etüt Proje Müdürlüğüne dilekçe verildiği, katılan adına atılan imzanın katılana ait olmadığının anlaşıldığı, bu surette sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2.Sanık ... aşamalarda alınan savunmasında özetle, üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek, İzmir'de ... mimar olarak görev yaptığını, suça konu taşınmazda katılan ile birlikte müştereken hissedar olduklarını, ifraz yapılmasını istediklerinden diğer hissedarlara durumu bildirdiklerini, harita teknisyeni ... ile görüştüklerini, onun da haritayı çizdiğini, Buca Belediyesi Etüt Proje Müdürlüğüne hitaben yazılan dilekçe ve dosyanın ... tarafından çalışma ofisine çalışan elemanınca gönderildiğini, belge kendisine geldiğinde kendi ismi olan yeri imzaladığını, katılanın imzasının bulunmadığını, belgeyi eniştesi ... ...'ya onun da ...'in ofisine götürüp elemanına bıraktığını, daha sonrada dilekçenin Buca Belediyesine sunulduğunu, katılan adına imza atmadığını ve suçsuz olduğunu beyan etmiştir.