muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30760, Karar No: 2014/4642, Tarih: 13.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30760 E.  ,  2014/4642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/134499

MAHKEMESİ : Adana 2. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2011/508 (E) ve 2011/1348 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

1- Ticareti usulüne aykırı terk etmek fiili, her takip için ayrı şikayet olsa dahi koşulları bulunduğu takdirde tek suç oluşturacağı cihetle, Mersin 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1287 Esas, 2012/46 karar sayılı dosyasının mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması açısından mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyadan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden en son beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8920, Karar No: 2006/11482, Tarih: 30.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/8920 E.  ,  2006/11482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK’nun 82/12. maddesinde; borçlunun haline münasip evinin haczolunamayacağı belirlendikten sonra, aynı maddede ancak evin kıymeti fazla ise “bedelinden haline münasip bir yer alabilecek miktarı borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satılır” hükmüne yer vermiştir. Bir meskenin borçlunun haline münasip olup olmadığı haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi geniş anlamlı olup borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Borçlunun birden ziyade konutunun olması haczedilen bu meskeni yönünden şikayetinin incelenmesine engel teşkil etmez. Mahkemenin bu yöndeki red gerekçesi doğru bulunmamaktadır. Bilirkişice borçlunun haline münasip bir evi 30.000 YTL’ye alabileceği ve haczedilen meskenin de 50.000YTL  değerinde olduğu belirlenmiştir. Bu durum karşısında haczedilmezlik şikayetinin bilirkişi raporu doğrultusunda sonuçlandırılması gerekmektedir. O halde, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı gerekçe ile borçlunun meskeniyet itirazının reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4294, Karar No: 2017/8916, Tarih: 06.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4294 E.  ,  2017/8916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, tapuda... ili, ... ilçesi,... beldesi, ... mevkii ...ada 1 sayılı parselde kayıtlı arsa üzerine toplu yapı kapsamında A-B-C-D olarak 4 ayrı blok bina, 37 bağımsız bölüm inşa edildiğini, davacı ve davalıların kat maliki olduklarını,... Belediyesince hazırlatılan bağımsız bölümler ile ilgili arsa paylarını bağımsız bölümlerin değerleriyle oranlı tahsis yapılmadığını, arsa paylarının tahsisinde bağımsız bölümlerin büyüklük ve değerleriyle oranlı tahsis olmadığından arsa payının yeniden düzenlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın davacı...İnşaat Turizm Akaryakıt Sanayi Ltd. Şti. yönünden reddine, davanın davacı ... (...) yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi,...lanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulduğu 2000 yılında; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 2000 yılında kat irtifakının kurulduğu dikkate alındığında, aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde

kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/11/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19227, Karar No: 2018/4594, Tarih: 15.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/19227 E.  ,  2018/4594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Münavebeye alınan ürünlerin il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden değerlendirme (dava ) tarihi olan 2014 yılına ait verileri getirtilip hükme esas alınan bilirkişi rapor denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde dördünü geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

3) İrtifak alanı olan 54.467,84 m²'lik yer üzerinde davacı kurum adına davacıların payları oranında irtifak hakkı tesisi yerine tüm irtifak alanı esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

4)Asıl dava ve birleşen davaların dava tarihleri ile vekilleri aynı olduğundan hükmedilen toplam bedel üzerinden nispi olarak tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10112, Karar No: 2014/6939, Tarih: 26.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10112 E.  ,  2014/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/214673

MAHKEMESİ : Bor Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22.03.2011

NUMARASI : 2010/200 Esas, 2011/103 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden hükümlerden sonra 23.01.2012 tarihinde öldüğü görülmekle, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7561, Karar No: 2016/11527, Tarih: 21.06.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/7561 E.  ,  2016/11527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinde, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerine hak sahibinin rızasına aykırı olarak girmek veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmamak suretiyle atılı suçun oluşabileceği gözetilmeden halka açık olduğu zaman diliminde işyerine giren suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6141, Karar No: 2013/781, Tarih: 13.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6141 E.  ,  2013/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalılardan ... ve ..., kararı süresi içerisinde temyiz etmişlerse de, ....09.2012 havale tarihli, kimlik tespiti yapılmış, dilekçeleriyle, temyiz istemlerinden feragat etmişlerdir.

Bu itibarla, davalıların temyiz istemlerinin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalılar ... ve ...'nun temyiz istemlerinin feragat nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/730, Karar No: 2021/11307, Tarih: 14.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/730 E.  ,  2021/11307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın adli sicil kaydında ikinci kez mükerrir olan Mersin 8. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/477 esas 2013/158 karar sayılı ilamının, tekerrüre esas olması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde tekerrüre esas alınmış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın, Kardiyoloji polikliniği dersliğinde bulunan çantalardaki parayı alması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-a. maddesi gereğince hüküm kurulması;

2.Sanığın mağdurlara yönelik eyleminden dolayı yapılan yargılamada Mersin(Kapatılan) 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2016 tarih 2016/177 esas- 2016/468 karar , Mersin12. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarih 2016/168 esas- 2016/208 karar, Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2016 tarih 2016/286 esas- 2016/341 karar sayılı ilamları ile mahkumiyet kararları verildiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkındaki ilgili dosyaların getirtilip birleştirilmesine karar verilerek sanığın eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesi gereği zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 14.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/123, Karar No: 2014/4210, Tarih: 29.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/123 E.  ,  2014/4210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşini öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-d, 35, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası,

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 59, 52/2, 53/1-2, 63, 54 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1500.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya içeriğine göre; sanığın kardeşi olan mağdura, tabanca ile üç el ateş ederek sağ kolda ulnar arter yaralanmasına ve hayati tehlike geçirmesine, sol dirsekte yaralanmaya neden olan iki mermi isabetiyle öldürmeye teşebbüs ettiği, silahının tutukluk yapması ve mağdurun kaçması nedeniyle eylemine devam edemediği olayda; 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre makul bir ceza verilmesi yerine, alt sınırdan ceza verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kardeşe yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki suç vasfına, haksız tahrik bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a) 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde takdiri indirim uygulanırken madde numarası hatalı olarak gösterildiğinden, hüküm fıkrasının mahsus bölümünden "59. madde" ibaresinin çıkarılarak yerine "62.madde " ibaresinin eklenmesine,

b) T.C. Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ...Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki sanığa kovuşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret toplam 1.025,00.TL'lik kısmın çıkarılmasına, yargılama gideri toplamının “9,50.TL” olarak değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 29/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

29/09/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nin huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ün yokluğunda 02/10/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/15654, Karar No: 2015/11513, Tarih: 23.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/15654 E.  ,  2015/11513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Ceza verilmesine yer olmadığına

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İkametgahının önündeki asfalt yolun havaların ısınması ile eridiğini, ziftin çocukların ellerine ve ayaklarına bulaştığını, asfaltın erimesine karşı Karayolları’nın yola kum ve çakıl attığını, toz oluştuğunu, çakılın ise tehlike yarattığını, yetkilileri aramalarına rağmen bir sonuç alamadıklarını bildiren ev hanımı sanığın olay günü saat 15:00 sıralarında komşularına da haber vererek yolun sağ şeridi üzerinde iki adet lastik yaktığı, kısa süre içinde olay yerine gelen itfaiyenin yangını söndürdüğü ve ertesi gün belediyenin yolda uygun asfaltlama yaptığı olay nedeniyle yapılan yargılama sonunda CMK’nın 223/4-d maddesi uyarınca işlenen fiilde haksızlığın azlığı nedeniyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, sanığın üzerine atılı TCK’nın 179/1. maddesindeki suçun oluştuğunun, suç oluşturan eylemin gösteri ve yürüyüş hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16203, Karar No: 2014/17703, Tarih: 04.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16203 E.  ,  2014/17703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 7. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, 5464 sayılı Kanunun 44.maddesi gereğince uyuşmazlığın genel görevli mahkemede görüleceği belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.