muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5145, Karar No: 2023/350, Tarih: 28.02.2023

II. CEVAP

Davalılar; davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.11.2018 tarihli ve 2017/429 E., 2018/641 K. sayılı kararıyla; her ne kadar davalı doktorun somut olay bakımından kusurlu ve hukuka aykırı fiilleri mevcut ise de; uygun tanı ve tedavinin yapılması durumunda da ölümün meydana gelebileceği, eksik müdahalenin doğrudan hastanın ölümü nedeni sayılamayacağı, zarar ile hukuka aykırı eylem arasında illiyet bağının kurulamadığı, tazminat talebinin kabul edilmesi için haksız fiil ile illiyet bağı unsurlarının bir arada gerçekleşmesi gerektiği, gerek yargılama sürecinde gerekse ceza dosyasında alınan raporlarda da olay ile zarar arasında illiyet bağının kurulamadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; davalı doktorun kusurlu eylemi ile davacıların murisinin ölümü arasında illiyet bağı bulunmaması nedeni ile ceza yargılamasında beraat kararı verilmiş ise de ceza mahkemesi kararının hukuk hakimini bağlamayacağını, davalı doktorun davacılar murisinin tedavisi sürecinde tıbbi gereklere uygun hareket etmediğinin, dosyada mevcut tüm raporlar ile sabit olup, Mahkeme kararı gerekçesinde de davalı doktorun kusurlu olduğunun kabul edildiğini, doktorun sorumluluğunun kusur sorumluluğundan daha ağır olan bir özen sorumluluğu olduğunu, özen sorumluluğunda kişinin hafif kusurundan dahi sorumlu tutulduğunu, Mahkeme kararında, adam çalıştıran, gözetim ve denetim görevi yapmakla sorumlu olan diğer davalılar yönünden bir irdeleme, tespit ve değerlendirme mevcut olmadığını, tazminat talebini davalı doktor yönünden TBK m.56 gereğince haksız fiil nedenine, diğer davalılar yönünden ise TBK m.66 uyarınca adam çalıştıran kişinin sorumluluğu nedenine dayandıklarını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyada mevcut ATK ve bilirkişi raporları, davalı doktorun ceza yargılamasının yapıldığı Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/344 E. sayılı dosyasında alınan ATK raporları, ceza dosyasında verilen kesinleşmiş karar ve diğer tüm deliller hep birlikte değerlendirildiğinde; davacıların murisinin kalp krizi geçirerek ölümü ile davalı doktorların ve hastane ile yöneticilerinin eylemleri arasında illiyet bağının varlığı tespit edilemediğinden verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. (TBK md. 506/2) Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. (TBK md. 400/1) O nedenle vekilin meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir. (Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd) Gerçekten de mesleki bir işgören; vekilden ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

2.Gerek maddi gerekse manevi tazminata hükmedilebilmesi için ortada hukuka aykırı bir eylem, bir zarar, bu zarar ile eylem arasında illiyet bağı ve kusur bulunmalıdır.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru şekilde belirlendiği, davalı doktorun kusurlu davranışı ile iddia edilen zarar arasında illiyet bağı bulunmadığının bilirkişi raporları ile belirlenmiş olduğu, buna bağlı olarak davalı hastanenin meydana gelen zararı tazmin etmekle yükümlü olmadığı anlaşılmakla, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22322, Karar No: 2025/6501, Tarih: 26.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/22322 E.  ,  2025/6501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/24 E., 2015/464 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, kamu kurum ve kuruluşlarının

zararına olarak dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

Yargılama konusu resmi belgede sahtecilik suçu için 5237 sayılı TCK’nın 204/1 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı TCK’nın 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.03.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle, katılan Kurum vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK’un 321/1 maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

II. Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Suçu Yönünden

... adlı kişinin, 13.04.2012 ve 07.05.2012 tarihlerinde doktora muayene olmadığı halde adına 28 No'lu Aile Sağlığı Merkezinde 2 adet reçete düzenlenip her bir reçetede 15 kutu ketosteril isimli ilaç yazıldığı, bu ilaçların sanığın sahibi ve yetkilisi olduğu eczaneden alınmış gibi faturalandırılıp ilacın toplam bedeli olan 2.397 TL’nin katılan Kurumdan kurumdan tahsil edildiği, ilaçları teslim alan kişi olarak tanık ...'nın adı yazılıp imza atıldığı olayda,

Hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ve tanık sıfatıyla beyanı tespit olunan ... adına her iki reçete arkasında hasta yakını sıfatıyla atılı bulunan yazı ve imzaların incelenmesine ilişkin Ekspertiz Raporunda, yazı ve imzaların ... elinden çıktığını gösterir yeterlikte kaligrafik uygunluğun tespit edilemediğinin belirtilmesi, ...'ın sanığı tanımaması ve sanığın eczanesinden hiç ilaç almadığını beyan etmesi, tanık ...'nin de ilaçları kendisinin almadığını beyan etmesi karşısında sanığın, sübut bulan atılı suç sebebiyle kamunun uğradığı zararı giderip gidermediği belirlendikten sonra 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulama imkânı bulunup bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Kurum vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 26.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2209, Karar No: 2012/3213, Tarih: 25.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/2209 E.  ,  2012/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81, 62/1 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Adli emanetin 2009/3163 sırasında kayıtlı olan "naylon zarf içindeki deri parçası ve kan analiz artıklarının" delil niteliği taşıması nedeniyle dosyada muhafazasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede yer alan düzeltilerek onanması yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2- Sanık ... müdafiinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin maktül ...'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

CMUK.nun 322. maddesi gereğince;

Maktülün annesi olan ...'in müdahilliğine karar verildiği, babası olan müşteki ...'in müdahilliğine karar verilmediği, ...

vekili tarafından da hükmün temyiz edilmediği anlaşılmakla, davaya müdahilliğine karar verilmeyen müşteki ...lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin düşünülmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan "2000 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınıp ...'e verilmesine" ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleri ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 25.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3014, Karar No: 2013/2492, Tarih: 01.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/3014 E.  ,  2013/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ün yapılan yargılanması sırasında; Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/05/2011 gün ve 2011/212 E. 2011/178 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/12270, Karar No: 2024/6201, Tarih: 06.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/12270 E.  ,  2024/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/289 E., 2016/262 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 54/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkında atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı, beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin temyiz sebepleri ise; sanık hakkında kasten öldürme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkında atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı, beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin temyiz sebepleri ise; sanık hakkında kasten öldürme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ile ölen ... 'un karı koca oldukları, tanık ....'nın ise sanığın kayınpederi olduğu ve aynı evde ikamet etmeleri nedeniyle sanıkla tanık arasında sürekli tartışma yaşandığı, sanığın, tanığın evden gitmesini istemesine rağmen gitmediği, olay günü akşam saatlerinde tanığın eve geldiğinde sanığın kapıyı açmadığı, bunun üzerine tanığın ölenin çalıştığı yere giderek birlikte eve geldikleri, evde sanıkla ölen arasında yine tartışma yaşandığı, ölenin sanığa hitaben ''seni benzin döker yakarım'' diyerek evden çıktığı ve elinde benzin dolu bir pet şişe ile geldiği, ölenin benzini kendi üzerine döktüğü, bu sırada sanığın üzerine de serptiği ve elindeki çakmağı gösterdiği, sanığı korkutmak amacıyla elindeki çakmağı göstererek birkaç kez yaktığı, bu sırada sanığın ölenin elindeki çakmağı alarak yaktığı, bunun üzerine hem sanığın hem de ölenin yanmaya başladıkları, kendi çabaları ile üzerilerindeki yangını söndürdükleri, daha sonra eve komşuların yardımıyla şahısların hastaneye götürüldüğü, ölenin tedavisi sırasında hastanede öldüğü, düzenlenen ölü muayene tutanağına göre ''ölenin maruz kaldığı alev yanığı eylemi husulü mümkün tüm vücudun %41'inde 2-3 derece yanık ve inhalasyon yanığı sonrası'' kesin ölümün meydana geldiği olayda, ölenin tartıştığı sanığı seni yakarım diyerek yangın malzemelerini getirmesi, sanığın olay öncesinde öleni yakma ya da öldürme gibi bir düşüncesinin olmaması, ölüme yol açan tüm eylemlerin ölen tarafından hazırlanması, sanığın kendi üzerinde de benzin dökülmüş olması, sanığın da hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması ve tüm dosya kapsamı itibariyle kendi üzerine de benzin dökülmüş olan sanığın ''neticeyi istememesine rağmen ölenin ya da kendisinin alev alacağını öngördüğü halde'' bir anlık öfke ve refleks sonucu ölenin elinden çakmağı alarak çaktığı, kendisinin ve ölenin alev almasına yol açtığı ve netice olarak eşinin ölümüne neden olduğu olayda eyleminin bilinçli taksir kapsamında olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Taksirli suçlarda uygulanma koşulları bulunmadığı halde, dosyada delil olarak saklanması yerine adli emanette kayıtlı bulunan suç eşyalarının müsaderesine karar verilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği suç eşyasının müsaderesine ilişkin hükmün 3. numaralı paragrafında yer alan "Adli emanetin 2014/188 esas sırasında kayıtlı çakmağın 5237 Sayılı TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine," cümlesinin hükümden çıkarılması ile yerine "Adli emanetin 2014/188 esas sırasında kayıtlı çakmağın dosyada delil olarak saklanmasına," cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15594, Karar No: 2016/17727, Tarih: 19.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/15594 E.  ,  2016/17727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4282, Karar No: 2006/7148, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4282 E.  ,  2006/7148 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 165 ada 13 parsel sayılı 7347.66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı hazine taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden hazineye intikal eden yerlerden olduğu sebebine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalan yada devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığının, tesbit günü itibariyle davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı mülk edinme koşullarının gerçekleştiğinin yerinde yapılan keşif, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ve ziraatçi bilirkişi raporlarıyla saptanmasına, bilirkişi ve tanıklarca taşınmazın davalıya miras bırakanlarından kaldığının vede tesbit gününe kadar 20 yılı aşkın süre ile zilyetliklerinde bulunduğunun haber verilmesine taşınmazın bulunduğu köy yada mahallede daha önce Ermenilerin yaşamış olmasının tek başına taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığının kabulüne yeterli olmamasına ayrıca taşınmaz yönünü kaçak ve yitik kişi okuyan herhangi bir komşu parsel kaydıda olmamasına, mahkemece bu

../...

- 2 -

2006/4282

2006/7148

olgular gözetilerek yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı hazinenin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 21.9.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.