muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19929, Karar No: 2014/16460, Tarih: 20.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19929 E.  ,  2014/16460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın motorundaki arıza sebebiyle park halinde iken alev alması sonucu, bu aracın yanında park halinde bulunan müvekkiline ait araca alevlerin sıçraması nedeniyle araçta 27.778,96 TL tutarında hasar oluştuğunu, davalı tarafın olayda kusurlu bulunduğunu belirterek 23.778,96 TL'nın yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin aracının park halinde iken sabah 05.30 sıralarında bilinmeyen bir nedenle yanmaya başladığını, davacı binanın zemin katında oturduğu için yangını müvekkili ile müvekkilinin kayınpederi olan evsahibi ... 'a haber verdiğini, müvekkilinin aracından dumanlar çıktığından diğer araç sahiplerinin, araçlarını olay mahallinden çekerek uzaklaştırdıklarını, müvekkili ile diğer araç sahiplerinin ikazına rağmen davacının aracını çekmediğini, davacının gerekli koruma, kurtarma tedbirini almadığından kusurlu olduğunu, hasar miktarının fahiş olduğunu, aracın 2.el değerinden bile fazla bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 16.375 TL araç bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 839,57 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9244, Karar No: 2014/16679, Tarih: 03.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9244 E.  ,  2014/16679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY (KAPATILAN) 20. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/253-2013/161

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy (Kapatılan) 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/12/2013 tarih ve 2013/253-2013/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya verilen taşıma hizmeti ücretinin ödenmediğini, faturaya ve muavin defter alacağına dayanılarak 2.000,00 TL asıl alacak için davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının yetkiye ve borca itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında en sonu 2011 yılında olmak üzere kurulmuş ticari ilişki bulunmaktaysa da bunlardan kaynaklanan tüm fatura karşılıklarının PTT Bank vasıtasıyla ve tediye makbuzu ile müvekkilince ödendiğini savunarak davanın reddini ve kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında kurulan ticari ilişki kapsamında davacının davalıya taşıma hizmeti verdiği, davacı defterlerine göre takip tarihi itibari ile davacı alacağının 2.000,00 TL olduğu, davalının ticari defterlerine göre ise takip tarihi itibari ile davacı alacağının bulunmadığı, dolayısıyla taraf defterlerini birbirini teyit etmedikleri, defter ve belgeler arasındaki uyuşmazlığın davalı tarafından davacıya yapılan 2.000,00 TL tutarlı ödemeye ilişkin dekontun davacı defterlerine işlenmemiş olmasından kaynaklandığı, bu 2.000,00 TL'lik ödemeyi gösteren dekontta davacının unvan ve imzasının bulunduğu, davacı tarafın işbu ödemeye ilişkin belgeye ise açık bir itirazının olmadığı, dolayısıyla bu belge ile yapılan ödemenin de kabul edilmesi gerektiği, o nedenle takip tarihi itibari ile davacı alacağının bulunmadığı, takibin haksız başlatıldığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine, Büyük Çekmece 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1834 sayılı dosyası ile başlatılan takibin iptaline, alacak likit olduğundan alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, navlun bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup takibe dayanak yapılan faturaların her iki tarafın ticari defterlerine kaydedildiği anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık davalı tarafından düzenlenen 2.000 TL tutarındaki tediye makbuzunun davacı kayıtlarına alınmamasından kaynaklanmaktadır. Davalı, 28.10.2011 tarihli tediye makbuzunu ibraz ederek uyuşmazlık konusu olan borcun da ödendiğini savunmuş, davacı ise makbuzda gösterilen ödemenin müvekkiline ulaşmadığını iddia etmiştir. Davalı, ödeme savunmasında bulunduğuna göre ispat külfeti davalı üzerinde olup ibraz ettiği ödeme belgesinde davacıya atfen atılan imzanın davacıya ait olduğunu kanıtlamakla mükelleftir. Davacı, ödemeyi inkar ettiğine göre ödeme belgesindeki imzanın kime ait olduğu araştırılmak suretiyle sonucuna bir karar verilmesi gerekirken davacının bu belgeye açık bir itirazının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2041, Karar No: 2021/2556, Tarih: 26.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/2041 E.  ,  2021/2556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) Sanıkların maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 37/1, 81/1, 29, 62, 63, 53, 54. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine dair; Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/05/2019 tarih ve 2019/46 Esas, 2019/151 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurularının esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11/10/2019 gün 2019/3247 Esas, 2019/2435 Karar sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.10.2019 tarih ve 2019/3247 Esas, 2019/2435 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle, kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi gereği ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminde, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

1)Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.10.2019 tarih ve 2019/3247 Esas, 2019/2435 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine" dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin suçun vasfına, 5237 sayılı TCK m:25 ve 27'nin şartlarının varlığına, TCK m:30 kapsamında hatanın uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

2)Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya kapsamına göre; maktul ... ile mağdurlar ... ve ...'nın sanık ...'ün bahçesinden hırsızlık yapmak için anlaştıkları, olay tarihinde gece 23:40 sıralarında ...'ün ikamet ettiği köye geldikleri, ...'ün evinin önündeki bahçeye geçerken köpeklerin havlaması üzerine sanık ...'ün komşusu olan sanık ...'ın hırsız geldiği düşüncesiyle 9mm tabancasını alarak dışarı çıktığı, gecenin karanlığında silüet halinde gördüğü maktul ve mağdurların ayaklarına doğru ateş ettiği, sanık ...'ın dışarı çıktığı sırada sanık ...'ün de evinin önüne çıktığı ve maktul ...'nin baş ve boyun bölgelerini hedef gözeterek av tüfeği ile ateş ederek ölümüne neden olduğu olayda; sanık ...'ın olayın seyri sırasında "anlık olarak" ... ile birlikte olduğu anlaşılmış ise de, öldürme fiili üzerinde müşterek hakimiyet kurulduğuna ve sanık ...'ın öldürme suçuna yönelik diğer sanık ile fikir ve eylem birliği içinde bulunduğuna ilişkin kesin bir delil olmadığı, sanık ...'ın eyleme bağlı olarak yaralama kastı içinde hareket ettiği, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'ya yönelik yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin kesinleştiği, aynı kast altında maktul ...'nin ayaklarına ateş etmesine rağmen isabet ettirememediği, sanık ...'ün av tüfeği ile ateş etmesinden sonra maktule karşı bir eyleminin de bulunmadığı anlaşıldığından ani gelişen olay neticesinde maktul ...'yi kasten yaralamaya teşebbüsten ceza verilmesi gerekirken yazılı şekilde kasten öldürme suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, tebliğnameye aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b maddesi gereğince “Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, bozma sebebi ve sanık ...'ın tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanığın TAHLİYESİNE, 26/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14329, Karar No: 2013/8637, Tarih: 16.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/14329 E.  ,  2013/8637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9587, Karar No: 2015/4596, Tarih: 15.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9587 E.  ,  2015/4596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

.

-KARAR-

... İcra Müdürlüğü'nün 2011/171 sayılı dosyasının Dairemize gönderilen dosya dışında, dava konusu 29.08.2013 tarihli sıra cetveline ilişkin tebligatların yeraldığı başkaca bir eki olup olmadığının tespiti ile sıra cetvelinin şikayetçiye tebliğini gösterir tebligat parçasının ilgili İcra Müdürlüğü'nden sorularak, varsa dosya içerisine konulması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevirilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22941, Karar No: 2015/35977, Tarih: 16.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/22941 E.  ,  2015/35977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/225390

MAHKEMESİ : Kocaeli 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2015

NUMARASI : 2014/642 (E) ve 2015/335 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK'nin 87/1-c yerine TCK'nin 89/1-c olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)İzmit Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 08/10/2014 tarihli raporunda şikayetçi E.. Z..'un yaralanmaya bağlı arızasının yüzde sabit iz yönünden değerlendirilmesi için olay tarihinden yaklaşık 6 ay sonrasına tekabül eden 2015 yılı Şubat ayında tekrar muayene edilmesi gerektiğinin belirtildiği halde; olay tarihinden yaklaşık 2,5 ay sonra Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nden alınan 19/11/2014 tarihli raporun hükme esas alınması suretiyle, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulması,

2)Kabule göre, yüzde sabit iz nedeniyle uygulanan kanun maddesinin TCK'nin 87/1-c yerine TCK'nin 89/1-c olarak yanlış yazılması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve E.2014/140-K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7479, Karar No: 2022/9894, Tarih: 12.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7479 E.  ,  2022/9894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TARİHİ VE NUMARASI : 14/02/2022 tarih, 2021/1736 E. 2022/124 K.

SUÇ : Üstsoya karşı kasten öldürme

HÜKÜM :1)İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2021 tarih, 2020/723 E. 2021/268 K. sayılı ilamı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 82/1-d, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

2)Bu kararın istinafı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/02/2022 tarih, 2021/1736 E. 2022/124 K. sayılı ilamı ile sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/02/2022 tarih, 2021/1736 Esas, 2022/124 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/02/2022 tarih, 2021/1736 Esas, 2022/124 Karar sayılı kararında bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafiinin; sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın annesi olan maktul ile aynı evde ikamet ettiği, olay tarihinden evvel evlenmek istediğini söyleyerek bu hususta annesinden yardım istemiş ise de iddia ve savunmalarına göre annesinin kendisinden yaşça büyük birisi ile evlenmesi hususunda ısrar etmesinden ötürü ona husumet duyduğu, suç tarihinden birkaç gün evvel uyumakta olan annesini öldürmeyi isteyip vazgeçtiği, olay günü de gece saatlerinde evden temin ettiği mutfak bıçağı ile uyumakta olup savunmasız durumdaki maktule birçok defa saldırarak vücudunda 110 adet kesici elici alet yarası ve 29 adet kesik vasıfta yara oluşturarak kaburga ve vertebra kesileri ile birlikte iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama nedeniyle hayatını kaybetmesine neden olduğu olayda;

1) 2659 sayılı Adli Tıp Kanununun İhtisas Kurullarının Görevleri başlıklı 16. maddesi ile "cezai ehliyet veya bunu kaldıran veya hafifleten sebepler ile hukuki ehliyetin tespiti hakkında bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmek" görev ve yetkisinin Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna verildiği, aynı Kanun'un 18. maddesi ile Gözlem İhtisas Dairesinin görevinin, "mahkemeler ve hakimlerce gözleme tabi tutulmasına karar verilenleri gözleme tabi tutmak ve gözlem sonucunu bir raporla tespit etmek" olduğu hususunun düzenlendiği,

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından %80 engel oranı tespit edilerek adına engelliler kimlik kartı düzenlenen sanığın, hayattaki başarısızlıklarını hep annesine yıktığını, kendisinden 10 yaş büyük ve çocuk yapma yeteneğinin olmadığını düşündüğü bir kadın ile annesinin kendisini yakıştırdığından ötürü içinde öfke biriktirdiğini, akıl sağılığının yerinde olmadığını, 2013 yılında Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde yatarak tedavi gördüğünü, suç tarihinde ve takip eden tarihlerde de antipskotik gruptan ilaç kullandığını savunmuş olmasına; sanık müdafiinin de sanığın suçu işleme saiki dikkate alındığında faili bulunduğu suç tarihinde cezai ehliyetinin bulunmadığını iddia etmesine göre; sanığın suçu işlediği sırada ve halen akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda, suç tarihi öncesine ilişkin tüm tedavi evrakları ve reçete dökümleri temin edilip Adli Tıp Gözlem İhtisas Raporu ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 6/2-d maddesi uyarınca karar vermeye yetkili 4. İhtisas Kurulundan 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi yönünden rapor aldırılması, raporlar arasında çelişki bulunması halinde ise Adli Tıp Kurumu ilgili Üst Kurulundan rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, Gözlem İhtisas Dairesinin 4. İhtisas Dairesine yönelik bir nevi hazırlanmış ön rapora ve mahkemede yapılan gözlemle yetinilerek eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

2)Sanığın eylemini gece vakti saat 02:40 sularında uykuda olup kendisini savunamayacak vaziyette bulunan maktule karşı gerçekleştirdiği anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 82/1-e maddesi uyarınca da uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı bulunduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun şekilde 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dosyanın 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince ''İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine'' gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4924, Karar No: 2021/10677, Tarih: 15.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/4924 E.  ,  2021/10677 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamında bulunan görüntü kayıtları ve görüntü inceleme ve tespit tutanağına göre; sanığın suç tarihinde, güvenlik güçleriyle girdiği çatışmada öldürülen...'ü anmak için düzenlenen toplantıya katıldığı, toplantı sırasındaki konuşmasının bir bölümünde "bugün bütün dünya o ihtilalci kadının ihtilaline, onların mücadelesine muhtaçtır." "bu gün buraya gelmemizin nedeni yüz akımıza sahip çıkmamızdır." sözlerini söylediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, konuşma içeriklerinin sanığa atılı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu sebepten dolayı yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 15.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13706, Karar No: 2012/2161, Tarih: 15.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/13706 E.  ,  2012/2161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Kemalettin İnanç aleyhine 29/03/2010 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş, mahkemenin 29/09/2010 tarihli ek kararı ile temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, bunun üzerine davalı vekili tarafından ek kararın da temyizi istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosya kapsamından, davalının süresinde adli yardım talepli olarak mahkeme kararını temyiz ettiği, davalının sadece temyiz yoluna başvurma harcını yatırdığı, Mahkemece 29.09.2010 tarihli ek karar ile karar tebliğinden sonra 15 günlük sürede temyiz harcı yatırılmadığından HUMK’nun 434/3 maddesi uyarınca kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verildiği, mahkemenin ek kararının da davalı tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

HUMK’nun 434/3. maddesinde Temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, eksik ödeme olduğu anlaşılırsa kararı veren mahkeme tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen sürede harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan düzenlemeye aykırı olarak gerekli harç ve giderlerin tamamlanmasına yönelik muhtıra çıkarılmaksızın karar tebliğinden sonra 15 günlük sürede temyiz masraflarının yatırılmadığı gerekçesi ile ek karar ile temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu nedenle 29.09.2010 günlü ek kararın kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenle 29.09.2010 tarihli ek kararın kaldırılmasına açıklanan şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine 15/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16061, Karar No: 2013/17617, Tarih: 13.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/16061 E.  ,  2013/17617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/01/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... bir kamu tüzel kişiliği olup; kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Somut olayda, davacıların çocukları.... ....'ya hatalı olarak yapılan iğne nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığı ileri sürülmüştür. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdarenin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi yerine işin esasının çözümlenmesi usul ve yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Karar açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.