muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8825, Karar No: 2014/23549, Tarih: 24.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8825 E.  ,  2014/23549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Çocukla Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine ilişkin talebin münhasıran 2013 yılına yönelik olup, inceleme tarihi itibarıyla, bu yıl geçmiş olduğundan davanın konusunun kalmadığının anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.11.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2208, Karar No: 2015/3222, Tarih: 02.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/2208 E.  ,  2015/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAKOCA ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2012/510-2013/503

Taraflar arasındaki tedbir-iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının, .. oğlu T..'e vasi atandığını, ortak çocuğun masraflarının olduğunu,davalı annenin yardımının gerektiğini ileri sürerek aylık 500.00.- TL tedbir/iştirak nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; talep edilirse, çocuk için, Devletin ücret ödeyeceğini belirterek; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ve davalının ortak çocukları T.. A..'ın 13.09.1987 doğumlu olduğu, dava tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal ettiği, dolayısıyla müşterek çocuk-kısıtlı T.. A..'ın zihinsel özürlü olsa da vesayet altında bulunduğu babası lehine tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33.maddesi (mülga 1086 sayılı HUMK’nun 76.maddesi) uyarınca; davanın esası olan maddi olayların ileri sürülmesi taraflara ait ise de, dava dilekçesini bir bütün olarak değerlendirerek, davayı nitelendirmek ve uygulanacak kanun maddesini belirlemek hakime aittir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 30.10.2013 gün, 2013/5-603 esas, 2013/1503 karar sayılı ilamı.)

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde ise; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemeleri yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi, bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Somut olayda; dosyadaki belgelerden, 13/09/1987 doğumlu ortak çocuğun rahatsızlığı nedeni ile kısıtlandığı,davacı babasının vesayeti altında bırakıldığı, davacının emekli olduğu, emekli maaşı aldığı, çocuk için bakım ücreti aldığı, evi ve fındıklığı olduğu, yeniden evlenmediği; davalının ise, emekli olduğu, evi olduğu, yeniden evlendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı babanın oğluna velayeten talep ettiği nafakanın; yardım nafakası olduğu nitelemesi yapılarak, uyuşmazlığın buna göre çözülmesi gerekmektedir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; tarafların ekonomik sosyal durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, ortak çocuğun giderleri, mirasçılıkta da aynı sırada yer alan davacı babanın da nafakaya katılma yükümlülüğü değerlendirilerek ve hakkaniyet ilkesi(TMK 4. maddesi)de gözetilerek uygun bir yardım nafakası takdir etmekten ibarettir.

Mahkemece, anılan yasal düzenlemeler ve ilkeler, gözardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6892, Karar No: 2021/3895, Tarih: 14.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/6892 E.  ,  2021/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı kayyım ... ve diğerleri kayyımı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.03.2011 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı kayyım tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, vekil edenin dava konusu 6 parsel sayılı taşınmazda paydaş olan ..., ..., ... (... oğlu), ... (... Kızı), ... (... kızı), ... (... oğlu), ..., ..., ..., ..., Hacı ..., ..., ..., Hacı ..., ...’ya kayyım olarak atandığını ve dava konusu taşınmazın 54.525,12 m2’lik kısmının davalı tarafından haksız olarak kullanıldığını belirterek, 20.02.2000-20.02.2010 tarihleri arası için 24.082,60TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, aktif husumet ve hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı kayyım vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden dava konusu 6 parsel sayılı taşınmazda ..., ...,... (... oğlu) ... (... Kızı) ... (... kızı) ... (... oğlu) ..., ..., ..., ..., Hacı ..., ..., ..., Hacı ..., ..., davalı ve dava dışı Cevdet Akçalı’nın paylı malik olduğu, ..., ..., ... (... oğlu), ... (... Kızı), ... (... kızı), ... (... oğlu), ..., ..., ..., ..., Hacı ..., ..., ..., Hacı ... ve ...’ya 3561 sayılı Yasa uyarınca davacının kayyım olarak atandığı, karar tarihi itibariyle kayyımlığının kaldırılmasına yönelik bir kararın da bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu şekli ile, davacının aktif dava ehliyetinin bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca, davalı tarafından tapu maliklerinden ..., Hacı ... ve ...’in yazılmayan baba isimlerinin nüfus kaydına uygun "Molla ..."; ......, ... ve 21. sıradaki...’nın yazılmayan baba isimlerinin nüfus kaydına uygun "..."; ...’nin yazılmayan baba isminin nüfus kaydına uygun "..."; 10. sıradaki...’nın yazılmayan baba isminin nüfus kaydına uygun "Mehmet" olarak düzeltilmesine dair Tapu Sicil Müdürlüğü aleyhine tapu kaydında düzeltim davası açılmış olup, Kozan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.12.2015 tarih ve 2015/193 Esas, 2015/767 Karar sayılı ilamı ile; (hakkında kayyım tayin edilen) “...’nın "...oğlu ... Tetik", Hacı ...’ın "...oğlu ... Tetik", ...’in "...kızı ... ...", ......’nin, “... oğlu ...... Pazarcı", ...’nun "... kızı ... ...", 10. Sıradaki...’nın "... kızı... Kokulu" ile aynı kişi olduğunun tespitine, “... kızı ...” ve 21. sırada "..." yönünden açılan davanın reddine” karar verildiği, ilgili kararın Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 21.06.2018 tarih ve 2016/9064 Esas, 2018/11392 Karar sayılı ilamı ile onandığı görülmektedir.

Hal böyle olunca; ecrimisil talebi yönünden (Kozan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.12.2015 tarih ve 2015/193 Esas, 2015/767 sayılı Kararı da dikkate alınmak suretiyle) paydaşlar arası ecrimisil ilkelerine göre işin esasına girilerek, dosya kapsamına uygun bir karar verilmesi gerekirken aktif husumet ve hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 14.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18039, Karar No: 2014/18990, Tarih: 09.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/18039 E.  ,  2014/18990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/345577

MAHKEMESİ : Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2012

NUMARASI : 2012/36 (E) ve 2012/111 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1 -Sanık hakkında, ... köyü Kızıldağ Milli Tabiat Parkı sınırları içinde bulunan yere tecavüzden dava açılması, keşifte görüşüne başvurulan teknik bilir- kişisinin raporunda suça konu yerin göl boşluğu içerisinde kaldığı ayrıca dosya içerisinde mevcut olan 1/50.000 ölçekli haritaya göre de Kızıldağ Milli Park alanında bulunduğunu belirtmesi, karşısında; köylünün ortak kullanımında olmayan göl boşluğuna tecavüzün, 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası kapsa- mındaki suçu oluşturmayacağı gözetilerek, suça konu yerin 2873 sayılı Yasa kapsamında Milli Park niteliğinde olup olmadığı saptanıp, yer Milli Park niteliğinde ise buna ilişkin belgeler de getirtilip, sonucuna göre anılan Yasanın 21. maddesine göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Yargılamada, sanığın suça konu yeri kullanmaya devam ettiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 25.12.2006 yerine 09.11.2006 olarak gösterilmesi,

b) Bozmadan önce sanığa verilen adli para cezasının TCK.nun 52/4 mad- desi gereğince 24 taksitte tahsiline karar verildiği ve hüküm yalnız sanık tarafından temyiz edildiği halde kazanılmış hak gözetilmeksizin 5 taksitte tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11640, Karar No: 2017/24083, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11640 E.  ,  2017/24083 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10067, Karar No: 2013/6334, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10067 E.  ,  2013/6334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı (2 kez) ve cinsel taciz suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2008 gün ve 2008/394 Esas, 2008/484 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureler ... ve...’in nüfus kayıtları Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) aracılığıyla alındığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18760, Karar No: 2017/1527, Tarih: 16.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18760 E.  ,  2017/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının maliki ve sürücüsü olup, trafik sigortası bulunmayan motosikletiyle 22.05.2008 tarihinde yaptığı kazada motosiklette yolcu ....'ın maluliyetine sebebiyet verdiğini, yetersiz sürücü ehliyeti bulunan davalının kazada 6/8 oranında asli kusurlu olduğunu, ....’in maluliyeti nedeniyle 60.966,00 TL tazminat ödemesi yaptıklarını, tazminatın rücuen tahsili için başlattıkları icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, kazanın olay yerine bırakılmış ve uyarı levhası bulunmayan parke taşları nedeniyle olduğunu, hakkında takipsizlik kararı verildiğini, hiçbir kusuru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Yapılan yargılama sonucu, meydana gelen kazada davalının %60, zarar gören yolcu ....'ın %20, yol üzerine bırakılmış parke taş yığınının işaretlenmemiş oluşunun %20 oranında etkili olduğu, zarar gören .....’in 47.227,81 TL sürekli iş göremezlik zararının bulunduğu, hatır taşımacığı da olduğu, zarar görenin kusuru (kask takmaması, sürücü ile sohbet ederek sürücünün dikkatini dağıtması vs.) ve olayın oluş şekli ile takdiren %40 oranında indirim yapıldığı gerekçesiyle 28.336,68 TL yönünden itirazın iptaline dair verilen hüküm, Dairemizin 2012/12741 Esas 2013/9355 Karar Sayılı 18.06.2013 tarihli ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı,

toplanan delillere göre; davanın kısmen kabul kısmen reddine, davacının talebinin 47.227,81 TL üzerinden kabulüne ve itirazın iptaline, bu kısım için .... İcra Müdürlüğünün 2010/565E.sayılı dosyasındaki icra takibinin devamına, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.420,63 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2030, Karar No: 2023/1514, Tarih: 17.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/2030 E.  ,  2023/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 06.02.2023

SAYISI : 2022/2427 E., 2022/1800 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 4. Asliye Hukuk(Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2021/169 E., 2022/366 K.

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince hakem heyeti kararının kısmen iptaline karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine dair verilen ek kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 06.02.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyize konu kararın kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 06.02.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 70 inci maddesinin 5 inci fıkrasında, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı itiraz üzerine verilen tüketici mahkemesi kararları kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 06.02.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/23984, Karar No: 2020/13927, Tarih: 23.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/23984 E.  ,  2020/13927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun 04.11.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 13.11.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz istemlerinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2314, Karar No: 2022/7643, Tarih: 01.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2314 E.  ,  2022/7643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Banaz Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.10.2020 tarih ve 2017/292 E. - 2020/339 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 01.11.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili hakkında icra takibine konu edilen 78.000,00 TL'lik senet üzerindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin takip alacaklısına böyle bir bono vermediğini, davalının müvekkiline bu kadar yüksek meblağlı borç verebilecek ekonomik güce sahip olmadığını, senedin bedel hanesinde tahrifat yapılarak 8.000,00 TL olan bedel hanesine 7 rakamının sonradan eklenerek bedelin 78.000.-TL'ye yükseltildiğini, senet metninde malen kaydı bulanmasına rağmen, davalının Savcılıkta verdiği ifadede senedi ödünç para karşılığı aldığını savunarak ispat külfetini üzerine aldığını, müvekkilinin hakkındaki icra takibi ve takibe konu senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu senet üzerindeki imzanın savcılık dosyasında alınan kriminal polis raporu ile davacının eli ürünü olduğunun anlaşıldığını, müvekkilinin verdiği borç karşılığı senedi aldığını, tahrifat iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddi ile %20 tazminata karar verilmesini istemiştir.