muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4394, Karar No: 2013/23902, Tarih: 30.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4394 E.  ,  2013/23902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b-e; 62/1, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın olayda kusuru bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-28.12.2010 günü gece saat 17:00 sıralarında yönetimindeki kamyonet ile 8,5 metre genişliğinde, tek yönlü, refüjle bölünmüş, düz, aydınlatması bulunan, meskun mahal içi yolda seyri sırasında, olay yeri olan ışık kontrolsüz 4 yönlü dönel kavşağa geldiğinde, yola gereken dikkatini vermeyerek, kavşak başındaki yaya geçiş aralığından karşıdan karşıya geçmek isteyen ve ilk geçiş hakkına haiz olan katılan yayaya ilk geçiş hakkını bırakmayarak 10 metre fren yapmasına rağmen duramayarak orta refüje 2 metre uzaklıkta çarpmasıyla, katılanın, hayati tehlike geçirecek ve vücudunda sol temporal bölgede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasına sebep olması şeklinde gerçekleşen olayda, dosyadaki tüm bilirkişi raporlarında asli kusurlu olduğu belirtilen sanık hakkında temel cezanın tayininde suçun işleniş biçimi, sanığın asli kusurlu olması, mağdurun yaralanmasının niteliği ve maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde alt sınırdan temel ceza tayini,

2-TCK'nın 89/1. maddesinde adli para cezası ile hapis cezasının seçimlik olarak düzenlendiği ve TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca hapis cezası tercih edildikten sonra bu cezanın paraya çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle TCK'nın 50/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3495, Karar No: 2022/16375, Tarih: 06.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3495 E.  ,  2022/16375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin park haldeki aracının çalındıktan yaklaşık 3 ay sonra, Tekirdağ il merkezinde, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen Hande Tunca’nın kullanımında, kolluk tarafından şüphe üzerine yakalandığı olayda, Hande Tunca’nın yargılama aşamasında da tanık sıfatıyla dinlenmesinin, dosyaya bir katkı sağlamayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosyada mevcut 04.01.2014 tarihli Araç, Görgü Tespit,Takdiri Kıymet ve Teslim Tutanağı içeriğine göre, aracın çamurluk ve tamponunda sürtünme izleri, çizik ve çökmeler dışında herhangi bir hasarının bulunmadığı, müştekinin, tespit edilen hasarın araç onun yedinde iken meydana geldiğini beyan ettiği aracın kapı ve kontak kilit sisteminde zorlama vb. tespit edilmemesi ve aracın müştekide bulunan orijinal kontak anahtarı ile aracın kullanımında yakalandığı Hande Tunca’dan elde edilen anahtarın farklı olduğu, ancak bu anahtarın da aracı çalıştırdığının belirtilmesi karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 06/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20958, Karar No: 2014/11037, Tarih: 03.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20958 E.  ,  2014/11037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuk ...'in, hakkında ayrı soruşturma yürütülen ağabeyi Emrah Sürget ile birlikte, 24/06/2007 günü saat 12:30 sıralarında Konak Levent mahallesinde bulunan Barbaros Hayrettin Paşa İlköğretim Okulu'na ait derslik binasının arkasında yer alan tuvaletin pencere demir parmaklığını söküp camı kırmak suretiyle tuvalete girdikleri, önce duvara monteli sifon rezervuarı üzerine basarak kırdıkları, daha sonra da üç adet tuvalet kapısının orta kısımlarında yer alan toplam değeri 165 TL olan 55 adet alüminyum parçayı yerlerinden sökerek yanlarında getirdikleri çuvallara doldurdukları, okulun bahçe duvarından atlayarak inmek istedikleri sırada devriye görevini gerçekleştiren Konak Asayiş Ekipler Amirliği'nde görevli polis memurları tarafından fark edilmeleri üzerine Emrah'ın yakalandığı, kaçmayı başaran suça sürüklenen çocuk ...'nin ise daha sonradan kendiliğinden teslim olduğu anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs ve kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 03/06//2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21984, Karar No: 2022/5747, Tarih: 24.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21984 E.  ,  2022/5747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av ... 02/02/2022 tarihli dilekçesi ile, davalı tarafla sulh olunduğundan esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesini talep etmiş olmakla; İtiraz Hakem Heyetince bu hususta ek karar verilmesi için dosyanın hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 24/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5017, Karar No: 2013/6996, Tarih: 05.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5017 E.  ,  2013/6996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.02.2013 tarih ve 2013/42 esas sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların davadışı Elsa Elektrik İletim Tesisleri Ltd. Şti.'nin ortakları olduğunu, davalının aynı zamanda şirketi tek başına temsil ve ilzama yetkili müdür olarak atandığını ancak davalının kötüniyetli hareketlerle şirketi borçlandırıp mal varlığını erittiğini ileri sürerek davalının şirket müdürlüğünden azlini talep ve dava etmiş, dava sonuçlanıncaya kadar davalının temsil yetkisinin tedbiren durdurulmasını veya şirkete kayyım atanmasını istemiştir.

Mahkemece, 18.02.2013 tarihli ara kararı ile davalının şirketin banka hesaplarındaki tasarruf yetkisinin kısıtlanmasına dair ihtiyati tedbir kararı verilmiştir.

Davalı vekili, davanın haklı ve yerinde olmadığını savunmuş, kendisi dinlenmeden verilen ihtiyati tedbir kararına itiraz etmiştir.

Mahkemece 28.02.2013 tarihinde davalının itirazının kabulüne, ihtiyati tedbirin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı(ihtiyati tedbir isteyen) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati tedbir isteyen vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati tedbir isteyen vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 119,00 TL temyiz başvuru harcı ile ...,30 TL temyiz ilam harcının ihtiyati tedbir isteyenden alınmasına, 05.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10122, Karar No: 2013/7827, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/10122 E.  ,  2013/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Nitelikli dolandırıcılık ve resmî belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ... ve ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37, 204/1, 62, 158/1-j, 168/1, 52/2 ve 158/son maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis, 10 ay hapis ve 5.400,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince hapis cezalarının ertelenmesine dair, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/11/2011 tarihli ve 2009/478 esas, 2011/717 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04.03.2013 gün ve 2013/3636/15231 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2013 gün ve 2013/91014 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında adlî para cezasına hükmolunurken haksız menfaatin iki katı olan 5.400,00 Türk lirası adlî para cezasına yükseltilmesine suretiyle hüküm kurulmuş ise de; Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 19/12/2012 tarihli ve 2011/17889 esas, 2012/45974 sayılı kararında da belirtildiği üzere: "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158.maddesinin 1.fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde, suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması durumunda, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52.maddesi uyarınca, 20 ilâ 100 Türk lirası arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği "biçimindeki açıklamalar karşısında, somut olayda doğrudan haksız elde edilen yararın iki katı esas alınmak suretiyle sanıklar hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 Sayılı Yasa'da 765 Sayılı Yasa'dan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK. nun sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile değişik TCK.nun 158/1.fıkrasına eklenen "...Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158.maddenin 1.fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52.maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61.maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır.Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK.nun 158.maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK.nun 61.maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK.nun 61.maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.11.2011 gün ve 2009/478 esas 2011/717 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4. fıkrasının “d” bendi uyarınca BOZULMASINA, mahkemenin suçu kabul ve takdirine bağlı kalınıp hükümlerdeki adli para cezasına ilişkin 100, gün, 33 gün, 27 gün 540 gün ve 5.400 TL uygulamasının tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla 270 gün, 90 gün, 75 gün ve 1.500. TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına“ ibarelerinin eklenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2581, Karar No: 2019/5413, Tarih: 09.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/2581 E.  ,  2019/5413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, kasten öldürmeye azmettirme.

HÜKÜM : 1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında;

... ve ...'ı kasten öldürmeye azmettirme suçundan; TCK'nin 38, 81, 53. maddeleri uyarınca (2'şer kez) müebbet hapis cezası yerine, 765 sayılı TCK'nin 70. maddesi gereğince, içtima ettirilerek, 1'er yıl geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle infaz edilmesine.

2- Sanıklar ... ve ... hakkında;

...'i kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; TCK'nin 81, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 4 ay hapis cezası.

3- Sanık ... hakkında;

...'ı kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; TCK'nin 81, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.

4- Sanık ... hakkında;

a- ...'yı kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; TCK'nin 81, 39, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

b- ...'ı kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; TCK'nin 81, 39, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

c- ...'yi kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; TCK'nin 81, 39, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık ...'in, hazır bulunduğu 12.01.2017 tarihli oturumda tefhim olunan hükme karşı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 06.03.2017 tarihinde yapmış bulunduğu temyiz isteminin CMUK'un 310-317. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiş, ancak bu sanık hakkında maktuller ... ve ...'ı kasten öldürme suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ceza miktarı dikkate alınarak re'sen incelenmiştir.

2-) Sanık ... müdafiinin yasal süresi içerisinde duruşmalı temyiz isteminde bulunması nedeniyle bu sanık hakkında üç ayrı kasten öldürmeye yardım suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerindeki ceza miktarları ayrı ayrı dikkate alınarak temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına karar verildiği, belirlenen duruşma gün, yer ve saatinin usulüne uygun şekilde kendisine tebliğ edildiği ancak belirlenen yer, gün ve saatte hazır olmadığı gibi duruşmaya katılmasına engel nitelikte geçerli bir mazerette bildirmediği anlaşılmakla, temyiz incelemesinin bu sanık yönünden de duruşmasız yapılmasına karar verilmiştir.

3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, maktuller ... ve ...'ı kasten öldürmeye azmettirme, sanıklar ... ve ...'in, maktuller ... ve ...'ı kasten öldürme, sanıklar ... ve... (1975 doğumlu)'in, maktul ...'i kasten öldürmeye yardım, sanık ...'ın, maktul ...'yi kasten öldürmeye yardım, sanık ...'in, maktuller ... , ... ve ...'yi kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in suçları yönünden cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı, sanıklar ... ve...

(1975 doğumlu)'in suçları yönünden cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin, sübuta vesaireye, sanık ...'in, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hakkında pişmanlık yasası hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kendi özgür iradesiyle değil örgüt liderinin baskı ve tehditleri sonucu yargılamaya konu suçları işlemek zorunda kaldığına vesaireye yönelen, sanıklar ..., ..., ... (1975 doğumlu), ... müdafilerinin, bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Sanık ...'in, maktuller ... ... ve ...'ı kasten öldürmeye azmettirme, sanıklar ... ve ...'in, maktuller ... ... ve ...'ı kasten öldürme suçları ile ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK.nin 68-77. maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerektiği, buna göre somut olayda sanık ...'in, her bir maktule yönelik kasten öldürmeye azmettirme, sanıklar ... ve ...'in, her bir maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1. maddesi uygulanması suretiyle verilen iki ayrı müebbet hapis cezasının suç tarihi dikkate alındığında 765 sayılı TCK'nin 70. maddesi uyarınca toplanmasına karar verilmesi gerektiğinden sonuçta alacağı cezanın hücreli müebbet hapis olacağı ve bu cezanın 765 sayılı TCK'nin 450/5. maddesi uygulanması suretiyle verilebilecek olan ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına göre lehe olduğu anlaşılmakla, 22.11.2010 tarihli ve 2010/1731 esas, 2010/7454 karar sayılı Dairemizin bozma ilamına uyularak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 53, 81/1, 53. maddeleri uygulanmak suretiyle hüküm kurulması ve verilen cezaların 765 sayılı TCK'nin 70. maddesi uyarınca toplanmasına karar verilmesi yerinde ise de, 765 sayılı TCK'nin 70. maddesi gereğince yapılan uygulama sırasında sanıklar hakkında hükmolunan müebbet hapis cezalarından biri esas alınarak diğer müebbet hapis cezası için hücre süresi belirlenmesi gerektiği düşünülmeksizin, infazda tereddüte neden olacak şekilde "sanığa verilen birden çok müebbet hapis cezalarının uyma kararı verilen Yargıtay bozma ilamında açıklandığı üzere 765 sayılı TCK.nin 70. madde gereğince içtima ettirilerek, takdiren sanığın 1 yıl geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle infaz edilmesine" şeklinde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı

gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında 765 sayılı TCK'nin 70. maddesi ile yapılan uygulamanın bulunduğu bölümlerin "sanığa maktuller ... ... ve ...'ı öldürme suçundan iki ayrı müebbet hapis cezası verildiğinden, suç tarihi dikkate alınarak sanığa verilen müebbet hapis cezalarının 765 sayılı TCK'nin 70. maddesi uyarınca toplanmasına karar verilmesi gerektiğinden, sanık hakkında ... ...'yı öldürme suçundan verilen müebbet hapis cezası esas alınarak, ...'ı öldürme suçundan verilen müebbet hapis cezası için 1 yıl hücre süresi belirlenmesine ve sanık hakkında hükmolunan cezanın 1 yıl geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet hapis cezası olarak infaz edilmesine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen re'sen de temyize tabi bulunan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 09/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.