muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9378, Karar No: 2016/9199, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9378 E.  ,  2016/9199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, muhasebe evraklarının ve faturalarının, Özel ... Lisesi derslikleri ve arşiv olarak kullanılan odanın 23/09/2015 tarihinde aşırı yağış nedeniyle yaşanan sel felaketinde sular altında kaldığı sırada kaybolması nedeniyle, zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, uyuşmazlığın çekişmesiz yargı işi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ise uyuşmazlığın ticari nitelikte olduğunu ve ticaret mahkemesi sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiğini belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut uyuşmazlık, muhasebe evraklarının ve faturalarının zayi sebebiyle TTK'nın 82/7. maddesi kapsamında zayi belgesi verilmesi istemine ilişkin olup, bu nitelikteki davalar ve/veya işler, TTK’nın 4 ve 5. maddeleri uyarınca ticari dava ve/veya iş niteliğinde bulunmaktadır. Bu durumda, TTK’nın 5. maddesi başlığı ile birlikte nazara alındığında, ticaret hukukunda yer alan çekişmesiz yargı işleri bakımından asıl görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi, ticaret mahkemesinin bulunmadığı yerler bakımından ise asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğunun kabul edilmesi gerektiği açıktır.

Bu durumda, zayi belgesi verilmesine ilişkin uyuşmazlık, TTK kapsamında çekişmesiz yargı işi niteliğinde olup, ticaret mahkemesi sıfatıyla ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25754, Karar No: 2013/8744, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25754 E.  ,  2013/8744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurundurumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda, sanığın, 14/11/1994 tarihinde anneannesinin öldüğü ancak bankaya başka yaşlı kadınlar götürerek 01/08/2006 tarihine kadar anneannesinin emeklilik maaşını çekerek kullandığı şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükümde 5237 sayılı TCK’nın 43/1 maddesi uyarınca ½ artırım yapılırken adli para cezasından artırım yapılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde

de 5237 Sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının tayini,

2)TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2)TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükümde yer alan 45.765,00 TL para cezası ibaresinin çıkarılarak yerine "2745 gün adli para cezası, TCK'nın 62/2 maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirilerek 2287 gün adli para cezası 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilerek sonuç olarak 45.750 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “ Sanığın TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6445, Karar No: 2020/4178, Tarih: 20.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/6445 E.  ,  2020/4178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı, hakaret, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 03.12.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21528, Karar No: 2011/21103, Tarih: 06.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/21528 E.  ,  2011/21103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.06.12.2011 (Salı.)

KARŞI OY YAZISI

Anlaşmalı boşanma hükmünün "boşanma bölümünün" fer'i hükümler dışında kesinleşmesi mümkün değildir. Bir yandan fer'i hükümlerin kesinleşmediğini temyizi "nafakalar yönünden" sınırlayarak açıklamak bir yandan da sanki nafakalar yönünden bir çekişme yokmuş gibi boşanma hükmünün kesinleştiğini örtülü açıklamak açık bir çelişki oluşturur. Davalının iradesi anlaşmalı boşanmadan dönme şeklinde gerçekleştiğine göre davaya Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi hükmüne göre devam edilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2011/2400, Karar No: -, Tarih: 03.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/2400 E.  ,  20112/8123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.11.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 3.4.2012 günü temyiz eden davalı N.. İ. A. vekili Av. S. Y. ve karşı taraf davacı B. İ. vekili Av. Ö. B.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalının Hepatit B hastası olduğu anlaşılmaktadır. Eşlerden birinde bu hastalığın varlığı başlı başına bir boşanma sebebi değildir. Davalının hastalığının tedavisinden kaçındığına dair bir delil de bulunmamaktadır. Davalının hasta olması dışında, evlilik birliğini temelinden sarsacak ve müşterek hayatın devamına imkan bırakmayacak nitelikte başkaca somut bir hadisenin varlığı da ortaya konulmamıştır. O halde, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde boşanmaya karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 900.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.04.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/28685, Karar No: 2014/39960, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/28685 E.  ,  2014/39960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2013/153-2014/531

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1,803,98 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 29.04.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1,803,98 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 29.04.2014 tarih ve 2013/153 esas 2014/531 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki 31.05.2014 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de;Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır.Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 29.04.2014 tarih ve 2013/153 esas 2014/531 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3351, Karar No: 2016/8023, Tarih: 27.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/3351 E.  ,  2016/8023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'un sağlık güvencesi olmaması ve kürtaj yaptıracak olması nedeniyle, sosyal güvencesi bulunan diğer sanık ...'ten eşi ...'ya ait kimlik belgesini istediği, bunun üzerine sanık ...'ın da eşine ait kimlik belgesini alarak sanık ...'e verdiği, sanıkların birlikte... Kadın Doğum Hastanesi'ne gittikleri, burada sanık ...'in,...'e ait kimlik belgesini ibraz ederek ve kendisini... olarak tanıtmak suretiyle hastanede tahlil, tetkik ve tedavilerini yaptırdığı, bu kapsamda olmak üzere 21/11/2011 tarihinde ayakta tetkik ve tedavilerinin yapıldığı, 25/11/2011 tarihinde de yedi hafta gebeliği olan sanık hakkında kürtaj uygulandığı, sanıkların bu şekilde katılan kurumu zarara uğrattıkları iddia edilen olayda;

Sanıklardan...'in eşinin cezaevinde olması nedeni ile devlet yardımı ile geçindiği, diğer sanığın eşine ait kimlik belgesi ile kürtaj işlemi yaptırdığı, 5510 sayılı Kanun'un 67/1. maddesi ve bu maddedeki yollama doğrultusunda 63/1-c maddesindeki düzenlemeye göre, hamile kadınların tetkik ve tedavilerinin devlet tarafından bedelsiz olarak yerine getirileceğinin hükme bağlandığı, bu duruma göre sosyal güvencesi bulunmayan sanık ...'in, sosyal devlet ilkesine göre gerekli tedavi masrafının devlet tarafından karşılanması gerektiği ve bu nedenle kurumun bir zararı oluşmadığı anlaşıldığından, sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 27/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28377, Karar No: 2019/3047, Tarih: 28.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/28377 E.  ,  2019/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52, 50. maddeleri uyarınca

mahkumiyet, kazanılmış hakkının korunmasına

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

15.12.2010 günü saat 14.00 sıralarında müşteki ...'nun mesul müdür olduğu şirkette tır şöforü olarak çalışan sanık ...'den şüphelenerek takibe aldığı ve Karşıyaka otobanı üzerinde Elit sitesi mevkiinde, servis alanında, temyize gelmeyen sanık Serdar Ağır'la birlikte, şoförlüğünü yaptığı tırın yakıt deposuna kurduğu düzenekle tenekeye yakıt aktarırken yakaladığı, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin kabul edildiği olayda; sanık savunması ve tüm dosya kapsamından, sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Sanığın, yargılamaya konu benzini elinden çıkaramadan ve takip sonucu yakalanması nedeniyle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının gözetilmemesi,

2-)Kazanılmış hakkın gözetilmesi sırasında uygulama maddesinin “5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi delaletiyle uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi” olarak hüküm fıkrasında gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17022, Karar No: 2017/560, Tarih: 24.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/17022 E.  ,  2017/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.12.2013 ve 17.11.2014 ve 23.03.2015 gününde verilen dilekçeler ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine davaların birleştirilerek yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 27.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ve birleştirilen dosyaların davacısı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.01.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.