muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10903, Karar No: 2013/12925, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/10903 E.  ,  2013/12925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra takibine itirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kabulü ile itirazın kaldırılmasına, takibin devamına ve davalı borçlunun % 20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre temyiz eden davalı borçlu vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı borçlu vekilinin karar altına alınan faize ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

İcra takibinde ve davada dayanılan ve karara esas alınan 1.8.2010 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli ve 30.8.2010 başlangıç, 30.2.2015 bitim tarihli kira sözleşmeleri konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmelerde kira paralarının her ayın beşine kadar banka hesabına ödeneceği düzenlenmiştir. Sözleşmelerin özel şartlar bölümü 4 / C maddelerinde de süresinde ödenmeyen kira bedelleri için günlük % 0.3 gecikme faizi ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2012 / 20015 sayılı dosyasında 1.10.2012 tarihinde başlatılan icra takibinde aylık 8.525 TL'den Şubat- Temmuz 2012 arası aylar kirası 51.150 TL'nin 4.540.44 TL işlemiş faizi ile tahsili istenmiştir. Davalı borçlunun takibe yasal süresi içinde itiraz etmesi üzerine açılan işbu davada mahkemece uyuşmazlığa ilişkin olarak bilirkişi raporunda hesaplandığı üzere kira alacağına akdi günlük % 0.3 oranı uygulanması sonucu belirlenen alacak miktarı üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmiştir. Bununla birlikte 1.7.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğü ve uygulama şekli hakkındaki 6101 Sayılı Kanun'un 7. maddesinde Türk Borçlar Kanunu'nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76. faize ilişkin 88. temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddelerinin görülmekte olan davalarda da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Bu durumda icra takibine konu edilen temerrüt faizi konusunun davanın halen derdest olması karşısında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 120. maddesi çerçevesinde değerlendirilerek bir karar verilmesi yönünden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda ( 2 ) No'lu bentte yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3978, Karar No: 2022/6188, Tarih: 22.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3978 E.  ,  2022/6188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340 ıncı maddelerinde düzenlenmiş olup adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtayca incelenir ve talep hakkında duruşma yapmaksızın karar verilebilir. Dosyanın incelenmesinde; sosyal ve ekonomik durum araştırmasında davalı erkeğin ekonomik durumu, temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olduğu anlaşıldığından adli yardım talebi yerinde görülmemiş, reddine karar verilmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davalı erkek temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından, noksan harçların Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesinin yollaması ile 344 üncü maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının ilgili bölge adliye mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

3- İncelenmesi gerekli görülen;

Mustafakemalpaşa 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/1038 esas sayılı boşanma dava dosyasının aslı ya da kronolojik sıraya uygun oluşturulmuş, okunaklı, onaylı örneğinin, dosya arasına alındıktan sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın bölge adliye mahkemesine İADESİNE

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalı erkeğin adli yardım talebinin REDDİNE, yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi.22.06.2022(Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2009/15430, Karar No: 2010/1556, Tarih: 11.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/15430 E.  ,  2010/1556 K.**

**"İçtihat Metni"**

..... 2-... 3-... adına ....arasındaki dava hakkında......verilen 11.06.2008 günlü ve 1271/533 sayılı hükmün, davacı avukatı ile davalılardan ... ve ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432’nci maddesinin dördüncü fıkrasında; temyiz, yasal süre geçtikten sonra yapılır veya temyiz edilemeyen bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkemece temyiz isteminin reddine karar verileceği ve Yargıtay’a gönderme için yatırılan para kullanılarak ret kararının kendiliğinden ilgiliye tebliğ edileceği, beşinci ve son fıkrasında; ret kararının, tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebileceği, temyiz edildiği ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosyanın, kararı veren mahkemece Yargıtay’a yollanacağı, Yargıtay’ın ilgili dairesince temyiz isteminin reddine ilişkin karar bozulursa ilk temyiz dilekçesine göre temyiz isteminin inceleneceği belirtilmiş; 434’üncü maddesinde ise; temyiz dilekçesinin hangi mahkemeye verilmiş ise o mahkemece temyiz defterine kaydedileceği ve temyiz edene ücretsiz bir alındığı kâğıdı verileceği, temyiz isteğinin, harcın yatırıldığı, harca tabi olmadığı takdirde ise dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılacağı, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tümünün ödenmesi gerektiği, bunların eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde eksikliğin tamamlanmasının, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağının temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen sürede harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkemece kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği, anılan kararın da temyiz edilmesi durumunda 432’nci maddenin son fıkrası hükmünün kıyas yoluyla uygulanacağı açıklanmıştır.

Diğer taraftan Yargıtay Kanununun “İçtihadların Birleştirilmesini İstemek Yetkisi ve Bağlayıcılığı” başlığını taşıyan 45’inci maddesinde; içtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, dairelerini ve adliye mahkemelerini bağlayacağı hüküm altına alınmış olup, konuyla ilgili 25.01.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda; harca

./...

-2-

Diğer taraftan Yargıtay Kanununun “İçtihadların Birleştirilmesini İstemek Yetkisi ve Bağlayıcılığı” başlığını taşıyan 45’inci maddesinde; içtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, dairelerini ve adliye mahkemelerini bağlayacağı hüküm altına alınmış olup, konuyla ilgili 25.01.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda; harca

./...

-2-

tabi olmasına karşın, mahkeme kalemince harcı hesaplanıp ilgilisinden istenmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434’üncü maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen "eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın" benzetme yoluyla uygulanacağı ve bu durumda temyiz isteğinin, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılacağı, ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp ilgilisinden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekeceği belirtilmiştir. Ayrıca; Hukuk ve Ticaret Mahkemelerinin Yazı İşleri Yönetmeliği’nin “Mahkeme defterleri” başlıklı 7’nci maddesinde; temyiz defterine, temyiz yoluna başvurulması durumunda ilgililerce verilen lâyiha ve dilekçelerin kaydedildiğinin, “Davanın açılma tarihi ile temyiz tarihinin tespiti” başlığını taşıyan 18’inci maddesinde; temyiz dilekçesinin, verildiği mahkeme temyiz defterine kaydolunacağının ve temyiz edene bir alındı belgesi verileceğinin, temyiz isteğinin, harca tabi değilse dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği, harca tabi ise yatırıldığı tarihte yapılmış sayılacağının, alındı belgesinin verildiği tarihin temyiz dilekçesine de yazılacağının, “Temyiz Mahkemesine müracaata yapılacak muameleler” başlıklı 53’üncü maddesinde; mahkeme hüküm ve kararları temyiz edilmesine karşın yasal temyiz harç ve resimleri temyiz eden tarafından ödenmemiş olursa Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434’üncü maddesi gereğince işlem yapılacağı yönünde düzenleme yapılmıştır.

Anılan karar ve yasal düzenlemeler ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; davalı ... tarafından sunulan ve 16.06.2008 günü hakim tarafından havale edilen temyiz dilekçesinde, mahkeme temyiz defterine kayda ilişkin herhangi bir ibare bulunmadığı gibi, temyiz harcının da ödenmediği anlaşılmaktadır. Bu bakımdan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 04.10.2006 gün ve 2006/7 – 662 Esas, 2006/611 Karar sayılı ilâmı gözetilerek ve özellikle, Dairemizin ilk geri çevirme ilâmı üzerine mahkemece yönteme aykırı olarak yapılan tebliğ işlemine dayalı verilen ek kararın usul ve yasaya uygun olmadığı dikkate alınarak gerekli inceleme yapılıp;

1-) Dilekçenin temyiz defterine kaydedilmediği saptanırsa buna ilişkin bilgi yazısı eklenerek geri gönderilmek üzere;

1-) Dilekçenin temyiz defterine kaydedilmediği saptanırsa buna ilişkin bilgi yazısı eklenerek geri gönderilmek üzere;

2-) Temyiz defterinde dilekçenin kayıtlı olduğu belirlendiği takdirde bu yönde kayıt tarihini de içeren açıklayıcı yazı eklendikten, sonrasında harç eksikliğinin tamamlanmasına ilişkin olarak söz konusu Kanunun 434’üncü maddesinde öngörülen prosedür, Kayseri Büyükşehir Belediyesi Fuar Müdürlüğü veya Numarataj Amirliği adresi esas alınıp işletilerek;

../...

-3-

a-) Yedi günlük sürede eksiklik tamamlanırsa doğrudan;

b-) Gerekli harç tutarı, yasal süresinde ödenmezse hükmün temyiz edilmemiş sayılması yönünde verilecek karar davalı ...’e tebliğ edilip, Kanunun 432’nci maddesinin son fıkrası uygulandıktan sonra geri gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2013/27813, Karar No: 2013/39807, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/27813 E.  ,  2013/39807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza tayinine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararda ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği halde, hükmün esasını oluşturan ve duruşmada açıklanan kısa kararda hükümlülük kararı verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2017/8753, Karar No: 2018/1026, Tarih: 14.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8753 E.  ,  2018/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Karaman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.04.2017 gün ve 2016/166 Esas, 2017/41Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen ikinci-üçüncü-dördüncü-beşinci-altıncı celselere ait duruşma tutanakları ve 05.04.2017 tarihli gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3188, Karar No: 2017/1939, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3188 E.  ,  2017/1939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçi alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 2. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 04.07.2014 gün ve 2014/286 E., 2014/473 K. sayılı kararın temyiz incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 22.12.2014 gün ve 2014/15684 E., 2014/23024 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1’inci maddesinin ikinci fıkrası ile Mersin Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin beşinci fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1’nci maddesinin birinci fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36’ncı maddesinin birinci fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak 6360 sayılı Kanun’un 36’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Samsun İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek direnme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Yukarıda (2) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı olarak yargılamayı takip ettiği görülen Samsun Büyükşehir Belediyesi vekiline ait vekaletname ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesi dosya arasında bulunamamış, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12896, Karar No: 2015/13262, Tarih: 14.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/12896 E.  ,  2015/13262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2015/236107

Mahkemesi : Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 16/04/2015

Numarası : 2015/114 - 2015/373

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan S.. Ç..'in vekilleri olarak duruşmayı takip eden avukatlar H.. E.. ve B.. A.. dosya kapsamında katılan S.. Ç.. yönünden vekaletnamelerinin bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu avukatların vekaletname veya yetki belgeleri olup olmadığı araştırılarak, varsa eklenmesinden sonra dosyanın gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6547, Karar No: 2012/8443, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6547 E.  ,  2012/8443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 29.11.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/559 Esas, 2012/378 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.