muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5996, Karar No: 2013/7392, Tarih: 16.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/5996 E.  ,  2013/7392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 5. Asliye Ticaret (... 5. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen ....11.2010 tarih ve 2009/600-2010/1097 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16.04.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ...ile davalı vekili Av...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı işyerinde çıkan yangın sonrasında sigorta ettirene tazminat ödendiğini, yangının çıkış nedenin ütü buhar kazanın ısıtılmasında kullanılan LPG tüpünün bağlantı hortumunda zamanla oluşan çatlak veya delikten sızan gazın, yanan ocak alevinden etkilenerek parlaması olarak belirlendiğini, bu zarardan tüpgaz zorunlu sorumluluk sigortacısı davalının sorumlu bulunduğunu, rucu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, şimdilik 30.000.00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı ....'nin müvekkili nezdinde tüpgaz zorunlu sorumluluk sigorta poliçesiyle sigortalı olduğunu, yangına neden olan tüpün ....'ye ait olup olmadığı yönünde kanıt bulunmadığını, esasen yangının nasıl meydana geldiğinin tespit edilemediğini, tazminat tutarının fahiş bulunduğunu açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, her ne kadar yangın raporunda yangının çıkış sebebi olarak LPG tüpünün bağlantı hortumunda oluşan çatlak ve delikten sızan gazın ocak alevinden etkilenerek parlamasıyla yangının meydana geldiği belirtilmiş ise de, söz konusu tüp ya da tüpün bağlantı hortumuna dair tespit yapılmadığı, belge, bilgi ve fotoğraf bulunmadığı, tüp ve hortuma el konulmadığı, raporda yangının oluş nedeninin buhar kazanının yanma odasında meydana getirdiği bir ateşleme gecikmesi veya pilotun sönmesi sonucu etrafa dağılan gazın parlaması olabileceği, buhar kazanı ile ilgili bakım ve kullanım koşullarının etkili bulunduğu, atölye sahibi, sorumlusu ve buhar kazan sorumlusunun kusurlu olduklarının kabul edilebileceği, davacının ispat yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesi uyarınca ödenen tazminatın rucuan tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesi uyarınca ödenen tazminatın rucuan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı taraf, nezdinde sigortalı işyerinin yangına maruz kaldığını, sigorta ettirene tazminat ödediğini, yangının ise davalının tüp gaz zorunlu sorumluluk sigortacısı bulunduğu LPG tüpünün bağlantı hortumundan zamanla oluşan çatlak veya delikten sızan gazın yanan ocak alevinden etkilenerek parlamasıyla meydana geldiğini ileri sürmüştür. Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı gerekçeler ile davanın reddine karar verilmiştir.

Petrol gazı tüpleyen firmalar doldurdukları tüplerin kullanılmak üzere bulundukları yerde infilakı, gaz kaçırması ve yangın çıkarması sonucu üçüncü kişilerde meydana gelebilecek bedeni/ve /veya maddi zararları teminat altına almak üzere tüp gaz sorumluk sigortası yaptırmakla zorunlu tutulmuşlardır. Bu rizikonun oluşmasında tüpü kullananın kusurlu olup olmaması sonuca etkili değildir ve riziko sigorta güvencesi kapsamındadır.

Tüpgaz Zorunlu Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın sigortanın kapsamını belirleyen 1. maddesi bu sigortanın, likit petrol gazını (LPG gazını) tüpleyen firmaların doldurdukları veya doldurttukları ve yetkili bayileri vasıtasıyla veya doğrudan doğruya tüketiciye intikal ettirdikleri tüplerin kullanılmak üzere bulunduruldukları yerlerde infilakı, gaz kaçırması, yangın çıkarması sonucu kusurları olsun veya olmasın .... şahıslara verecekleri bedeni ve maddi zararlara karşı sorumluluklarını temin edeceği hükmünü içermektedir. Anılan genel şartların 1/son maddesinde zarar meydana geldiğinde sigorta ettirenin kusurlu olup olmadığına bakılmadan zarara uğrayan üçüncü şahıslar tazminat ödeneceği düzenlenmiştir. Zararın LPG tüpünün takılması sırasında servis hatasından, kullanıcının kullanma hatasından, tüpün imalat hatasından, dolum hatasından, hortum, kelepçe, dedantör, cihaz, musluk hatalarından meydana gelmesi durumu değiştirmeyecektir.

Öte yandan, aynı genel şartların .... maddesinde de hangi hallerin sigorta teminatı kapsamı dışında kaldığı tek tek sayılmıştır. 5684 sayılı Kanunu'n sigorta sözleşmeleri başlıklı 11. maddesinde de açıkça vurgulandığı üzere, sigorta sözleşmelerinde kapsam dahiline alınmış olan riskler haricinde, kapsam dışı bırakılmış risklerin açıkça belirtilmesi gerekir. Aksi halde belirtilmemiş olan riskler teminat kapsamında sayılacaktır.

Yukarıda anılan düzenlemeler ve yapılan açıklamalar çerçevesinde somut olaya gelince, sigortalı işyerinde buhar kazanının ısıtılmasında kullanılan davalının sigorta ettiği tüpe izafe edilecek herhangi bir kusurun ve ayıplı imalatın olup olmamasının, zararın bağlantı hortumundan kaynaklanıp kaynaklanmamasının sonuca etkisi bulunmamaktadır. Davalının sorumluluktan kurtulabilmesi için, belirtilen genel şartların .... maddesinde sayılan hallerden birinin varlığını iddia edip kanıtlaması gerekmektedir.

Bu durum karşısında, mahkemece davalının uyuşmazlığa konu zarardan sorumlu olduğunun kural olarak kabulü ile yukarıda açıklanan hususlar çerçevesinde işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5768, Karar No: 2009/7073, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5768 E.  ,  2009/7073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında, kooperatif üyeliğinin tespiti ve tazminat istemine ilişkin dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili, davalı ...'ın maliki olduğu diğer davalı kooperatife hissesini devraldığını, davalı kooperatif tarafından 27.12.2001 tarihinde üyeliğe kabul edildiğini, müvekkilinin bu üyelikle ilgili ödemeler ve bina ile ilgili işler yaptığını, hisse devir bedeli kapsamında müvekkilinden tahsilat yapıldığını, ancak daha sonra davalılardan ...'nın açtığı bir başka davada anılan davalının üye olduğuna karar verildiğini ileri sürerek, müvekkilinin üye olduğunun tespitini, bu mümkün olmaz ise üyelik bedelinin davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı kooperatif vekili, davalı ...'ın kendilerinin bilgisi dışında 02.02.2001'de üyeliğini davalı ...'ya devrettiğini öğrendiklerini, bu nedenle başlangıçta davacıyı üye olarak kabul ettiklerini, ancak davalı ...'nın daha sonra mahkeme kararı ile üyeliğinin tespitine karar verilince bu kararı uyguladıklarını savunmuştur. Davalı ... ... vekili, müvekkilinin kooperatif hissesini devraldığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili, hissesini davacıya devrettiğini ve davalı ...'ya yapılan devrin iptali için dava açtıklarını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, dava konusu kooperatif üyeliğinin daha önce ...'ya devredildiği, bu nedenle daha sonra davacıya yapılan devrin geçersiz olduğu, davacı üye olmadığı için kendisine tazminat da verilemeyeceği, bu davanın kooperatife karşı açılması gerekip, gerçek kişilere karşı açılamayacağından tazminat istemlerinin bu davada ele alınamayacağı, davacının kooperatife yaptığı ödemelerin de esasen ... adına yapıldığının kabulünün gerektiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere göre, diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, öncelikle kooperatif üyeliğinin tespiti davalarında, iddia olunan üyeliğin daha sonra bir başkasına devredilmiş olması halinde kural olarak son malike ve hukuki durumunu etkileyecek ise, devreden eski üyeye karşı dava açılmasının sağlanması ve davaların birlikte görülmesi gerekli olduğundan mahkemenin üyelik tespiti davasının gerçek kişilere karşı dava açılamayacağı şeklindeki gerekçesi ilke olarak doğru değil ise de; üyeliğin tespiti isteminin reddine ilişkin diğer gerekçeler nedeniyle buna ilişkin hüküm sonucu itibarıyla yerinde olmakla beraber; davada, kooperatif üyeliğinin tespitine ilişkin talebin yerinde görülmemesi halinde terditli istem olarak üyelik bedelinin davalılardan tahsili istenilmiş olup, mahkemece bu ikinci istemin değerlendirilmemiş olması isabetsizdir. Davacı; kooperatife üye olduğu düşüncesiyle kooperatife ödeme yaptığını, sonuçta davalı ...'ya tahsis edilen daire için bir kısım harcamalar yaptığını ve son olarak da davalı ...'a hisse devir bedeli olarak ödeme yaptığını ileri sürerek; kooperatif üyeliğinin tespitine karar verilmemesi halinde, bu ödeme ve giderleri de kapsayacak şekilde kooperatif üyelik bedelinin kendisine ödenmesini istemiştir. Bu durumda mahkemece; üye olunduğu inancıyla kooperatife yapılan ödemelerin kooperatiften ve binaya yapılan masrafların da davalı ...'dan sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre, hisse devir bedeli olarak ödenen paranın ise devir sözleşmesine aykırılık nedeniyle davalı ...'dan, istenmiş olduğu gözönünde tutularak davacının bu istemlerinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın tümüyle reddedilmiş olması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/301, Karar No: 2011/195, Tarih: 21.01.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/301 E.  ,  2011/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Gerçek kişi tarafından açılan tescil istemli davada taşınmazın sınırında orman olması nedeniyle orman incelemesi yapılmış bulunduğundan 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3129, Karar No: 2009/3184, Tarih: 15.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3129 E.  ,  2009/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, İzmir 4. İcra Müdürlüğü’nün 1999/727 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde müvekkil alacağının satış tarihi itibariyle hesaplanması gerekirken takip tarihi itibariyle hesaplandığını belirterek sıra cetvelinin düzeltilmesini asıl ve birleşen dosyalarda talep etmiştir.

Şikayet edilenler vekilleri, asıl ve birleşen dosyalarda ayrı ayrı şikayetin reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davacı vekilinin itirazının sıra cetveline alınan alacağın hesaplanış şekline ilişkin olup, İcra Müdürlüğü’nün işleminin takip hukukuna aykırı olduğu iddiasından kaynaklandığı, alacağın satış tarihi yerine takip tarihi itibariyle hesaplanmasının hatalı olduğunun belirtildiği, bu nedenle icra mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Mahkemece görevsizlik kararı ile birlikte, ayrıca hükmün kesinleşmesinden sonra talep hâlinde dosyanın yetkili ve görevli icra hukuk mahkemesine gönderilmesine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 2’nci satırındaki “Görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine” cümlesinin devamı olarak “hükmün kesinleşmesinden sonra talep hâlinde dosyanın yetkili ve görevli Nöbetçi İzmir İcra Hukuk Mahkemesine gönderilmesine” ifadesinin eklenmesine, kararın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438,VII hükmü uyarınca bu şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, hüküm fıkrasının 2’nci satırındaki “Görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine” cümlesinin devamı olarak “hükmün kesinleşmesinden sonra talep hâlinde dosyanın yetkili ve görevli Nöbetçi İzmir İcra Hukuk Mahkemesine gönderilmesine” ifadesinin eklenmesine, hükmün bu şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, 15.4.2009 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/3460, Karar No: 2018/8972, Tarih: 12.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/3460 E.  ,  2018/8972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.11.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, tarafların ... İli, ... İlçesinde bulunan 1323 parsel sayılı taşınmazda elbirliği ile malik olduklarını beyanla, taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmişlerdir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Muhdesat sahibi olarak paydaşa dava açmak için verilen sürenin kesin süre olduğuna da mahkemece karar verilebilir. Kesin süre içerisinde öngörülen işlem yerine getirilmez ise 6100 sayılı HMK’nin 94. maddesi gereğince, işlemi süresinde yapmayan tarafın o işlemi yapma hakkı ortadan kalkar. Ancak anılan bu madde hükmünün uygulanabilmesi için davacının davayı sürüncemede bırakacak davranışta bulunması gerekir.

Bir davanın açılmasıyla başlayan yargılama faaliyetinde, karara ulaşmak bakımından, mahkeme ve taraflarca yapılması gereken belirli işlemler bulunmakta olup, her işlemin belli bir zaman aralığında yapılması gerekmektedir. Usul hükümleri ile normatif bir değer kazanan bu zaman aralıklarına süre denilmektedir. Böylece usul işlemleri tarafların ya da mahkemenin arzularına, inisiyatifine bırakılmamış olmaktadır.

Hakimin tespit ettiği süreler kural olarak kesin değildir.

Hakim, kendi tayin etmiş olduğu süreyi, HMK’nin 90/2. maddesine göre iki tarafı dinledikten sonra haklı nedenlere dayanarak, azaltıp çoğaltabilir ve bu sürenin, kesin olduğuna da karar verebilir (HMK m.94/2, HUMK m.159).

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nin 94. maddesi uyarınca kesin süreye ilişkin ara kararının hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık olması taraflara yüklenen yükümlülüklerin, yapılması gereken işlerin neler olduğunun hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde açıklanması gerekir.

Ayrıca verilen sürenin amaca uygun, yeterli ve elverişli olması, kesin süreye uymamanın doğuracağı hukuki sonuçların açık olarak anlatılması ve anlatılanların tutanağa geçirilmesi, bunlara uyulmaması durumunda mevcut kanıtlara göre karar verilip, gerektiğinde davanın reddedileceğinin açıkça bildirilmesi suretiyle ilgili tarafın uyarılması gerektiği her türlü duraksamadan uzaktır. Davaların uzamasını veya uzatılmak istenmesini engellemek üzere getirilen kesin süre kuralı, kanunun amacına uygun olarak kullanılmalı, davanın reddi için bir araç sayılmamalıdır. Bu cümleden olarak, kesin sürenin amacına uygun olarak kullanılması ve yeterli uzunlukta olmasının yanı sıra, tarafların yargılamadaki tutumları ile süreye konu işlemin özelliğinin de göz önünde bulundurulması gerekir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; 02.04.2015 tarihli celsede dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan bağ yönünden bir kısım davalılar vekili tarafından muhdesat iddiasında bulunulmuştur. Bu iddia karşısında mahkemece, taşınmaz üzerinde bulunan muhtesadın aidiyeti hususunda dava açmak üzere bir kısım davalılar vekiline 10 günlük kesin süre verilmiş ise de HMK'nin 165. maddesi uyarınca verilen sürenin işlemleri yürütmek için makul olmadığı anlaşıldığından, davalı taraf talepleri dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18318, Karar No: 2014/24064, Tarih: 16.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18318 E.  ,  2014/24064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2011/1113-2014/163

Hüküm süresi içinde davalılar 1-Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş., 2-Y.. Ş.. ve 3-T.. A. Ş. Genel Müdürlüğü avukatları tarafından temyiz edilmiş Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş. ile Y.. Ş.. avukatlarınca duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14281, Karar No: 2024/4730, Tarih: 03.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14281 E.  ,  2024/4730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/83 Esas, 2017/401 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2017 tarihli ve 2017/83 Esas, 2017/401 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 13.06.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/31958 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/31958 sayılı kanun yararına bozma isteminin;