muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14571, Karar No: 2017/12056, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14571 E.  ,  2017/12056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2319, Karar No: 2014/22436, Tarih: 15.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/2319 E.  ,  2014/22436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM :Sanıklar ..., ..., ... haklarında hükümlülük;

Sanık ... hakkında beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köy boşluğuna ve meraya tecavüz suçundan açılan davada suçtan zarar gören köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen köy halkından ...'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olmasının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanıklar ..., ... ve ...'ın temyizleri üzerine yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, suçun manevi unsuruna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

Köy boşluğuna ve mera parseline tecavüz suçundan açılan davada köy halkından olan şikayetçi ...'ın suçtan doğrudan zarar görme ihtimali ve açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8144, Karar No: 2012/13789, Tarih: 04.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/8144 E.  ,  2012/13789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ... Enüstekin'in,5237 sayılı sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 29/1, 62 ve 52/2. Maddeleri gereğince 1500 yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Sivas 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2008 tarihli ve 2007/676- 2008/843 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 13.02.2012 tarih ve 2012/2222- 8653 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.02.2012 tarih ve 2012/53786 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanığın basit yaralama olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza kanununun 86/2. Maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 120 ... adli para cezası üzerinden hesaplama yapılarak sonuçta 1500 türk lirası adli para cezasına hükmedilmiş ise de; kararın gerekçe bölümünde cezanın asgari hadden tayin edildiğinin belirtilmesi karşısında, 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Kanunun 52/2. Maddesi uyarınca temel cezanın 5 ... olarak belirlenmesi ve aynı Kanunun 61/8. maddesi gereğince artırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılarak, belirlenen sonuç ... ile kişinin bir ... karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanacak adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden cezalandırma yoluna gidildiğinin belirtilmesi karşısında,suçun işlendiği 21.04.2006 tarihi itibariyle 5560 sayılı Kanunun henüz yürürlüğe girmediğinden ,para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/2.maddesi uyarınca beş ... adli para cezası üzerinden hüküm kurulması gerekmektedir. Bu nedenle;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden cezalandırma yoluna gidildiğinin belirtilmesi karşısında,suçun işlendiği 21.04.2006 tarihi itibariyle 5560 sayılı Kanunun henüz yürürlüğe girmediğinden ,para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/2.maddesi uyarınca beş ... adli para cezası üzerinden hüküm kurulması gerekmektedir. Bu nedenle;

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen hususlar yerinde görüldüğünden, Sivas 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2008 tarih ve 2007/676 esas, 2008/843 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, Sanığın 5237 sayılı TCK'nun 86/2. Maddesi gereğince takdiren 5 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 86/3-e. maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 7 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına,anılan kanunun 29/1. Maddesi gereğince cezası ½ oranında indirilerek 3 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1.maddesi gereğince cezası 1/6 oranında indirilerek 2 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından hesaplanarak toplam 40 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına; infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10087, Karar No: 2008/1590, Tarih: 22.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/10087 E.  ,  2008/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt- kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İcra ve İflâs Kanunu'nun 235,I hükmüne göre, “Sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilanından itibaren onbeş gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdurlar. 223 üncü maddenin üçüncü fıkrası hükmü mahfuzdur. …” Aynı Kanun’un 223’üncü maddesinin 3’üncü fıkrasında ise “… İflas masasına alacaklı olarak müracaat eden alacaklılar, tebligata elverişli adres göstermek ve Adalet Bakanlığınca çıkarılacak tarifede gösterilecek yazı ve tebliğ masrafları için avans vermek suretiyle iflas idaresince alınacak kararların kendilerine tebliğini isteyebilirler. Bu muameleyi yaptırmış alacaklılar hakkında iflas idare memurunun kararlarına karşı kanun yolları kendilerine tebliğ tarihinden itibaren işlemeye başlar.” hükmü yer almaktadır. Sıra cetveline itiraz davasında davanın süresinde açılıp açılmadığı bu hükümler dikkate alınarak tespit edilir. İcra ve İflâs Kanunu'nun 234’üncü maddesinin 2’nci fıkrası uyarınca iflâs idaresinin yaptığı bildirimler, hangi biçimde yapılırsa yapılsın dava açma süresinin başlangıç tarihini etkilemez. Bu itibarla, dava açma süresinin, tebliğ giderleri için avans vermeyen davacı açısından sıra cetvelinin ilanından itibaren başlatılması usul ve yasaya uygun olduğundan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle yukarıda açıklanan sebeplere göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6597, Karar No: 2012/8792, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6597 E.  ,  2012/8792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 14.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 05.01.2012 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0068 Esas, 2012/755 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple anonim şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda anonim şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine

göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 14.11.2011 tarih ve 2011/3570 Esas, 2011/7024 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanıkların borçlu şirket yetkilisi olup olmadıkları kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan öğrenilmeden ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16970, Karar No: 2015/11773, Tarih: 10.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16970 E.  ,  2015/11773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2011/208-2014/425

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/07/2014 tarih ve 2011/208-2014/425 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/11/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ........ile davalı vekili Av. ............dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 22.01.2011 günü saat 18.30 sıralarında yolcu olarak Kazlıçeşme Tren İstasyonundan, evine gitmek üzere davalıya ait trene bindiği anda, trenin kapıları açık olarak, hiçbir uyarıda bulunmadan birden hareket etmesi üzerine dengesini kaybederek, trenle-peron arasındaki boşluğa sağ ayağının sıkışması ve makinistlerinin durumu fark etmeyerek, treni durdurmamaları üzerine, trenin demir tekerlerinin müvekkilin sıkışan sağ ayağını ezerek koparması sonucu malül kaldığını, davalı kurumun % 100 kusurlu ve sorumlu olduğunu, müvekkilinin kazadan önce inşaatlarda kalıpçı ustası olarak çalıştığını, mesleğini bu kazadan sonra bir daha yapabilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 8.000 TL cismani zarara ilişkin maddi tazminatın olay tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında 02.04.2014 tarihli tavzih dilekçesi ile talep miktarının 4.000 TL'sinin geçici işgöremezlik nedeniyle, 4.000 TL'sinin ise sürekli işgöremezlik nedeniyle talep edildiğini açıklamıştır.

Davalı vekili, olayın Zeytinburnu istasyonunda meydana geldiğini, davacının ani bir hareketle dönerek hareket halindeki trenin son vagonuna atlamasıyla, dengesini kaybederek trenle peron arasına düştüğünü, davacının eyleminin, illiyet bağını kesecek derecede ağır bir kusur ve ihmal içermekte olduğunu, davacının tam kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, olayın Zeytinburnu istasyonunda meydana geldiğini, davacının ani bir hareketle dönerek hareket halindeki trenin son vagonuna atlamasıyla, dengesini kaybederek trenle peron arasına düştüğünü, davacının eyleminin, illiyet bağını kesecek derecede ağır bir kusur ve ihmal içermekte olduğunu, davacının tam kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının açık olan vagon kapısından tren hareket etmeden önce vagona bindiği, vagona bindiğinde vagon içerisinin yolcular ile dolu olduğu ve kendisinin kapı ağzında bulunduğu, tren hareket ettiği sırada tren kapılarının açık olduğu, tren makinisti N.. Ö..'ün kapıların kapanmadığını, tren sevk kabininde bulunan butondan görebildiği halde kapıları kapanmayan treni hareket ettirdiği, hareket memuru Y.. H..'nun trenin kapıları kapanmadan, tren kalkış için tam güvenli olmadan hareket sinyalini verdiği, davacının tren kapısına çok yakın olması ve kapının açık olmasını göz önüne alarak, güvenli şekilde tutunup korunmadığı, can güvenliğini tam olarak gözetmediği, bu nedenle davalının asli kusurlu davacının ise tali kusurlu olduğu, davacının bu kaza nedeniyle % 51 oranında vücut kazanma oranında kaybettiği ve dört ay süreyle geçici ile olarak işgöremez durumda kaldığı, buna göre belirlenen tazminatın yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 4.000 TL geçici işgöremezlik tazminatı ile 4.000 TL sürekli işgöremezlik tazminatının 22.01.2011 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 25,22 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33331, Karar No: 2017/15901, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/33331 E.  ,  2017/15901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen ilk hükmün temyiz incelemesi için Dairemize seri halde gönderilmiş dava dosyalarının üç adet çuval ekinin bulunmasına rağmen, bozmadan sonraki verilen hükmün temyiz incelemesi için gönderilen seri dosyaların ekinde bahsi geçen üç çuval halindeki eklerin bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu üç çuval halindeki eklerin dosyaya eklendikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8939, Karar No: 2014/22127, Tarih: 24.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8939 E.  ,  2014/22127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.