muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/947, Karar No: 2023/9329, Tarih: 01.11.2023

Bu sorunun cevabı tabiki denetim yükümlülükleri yerine getirilmediği için dava açılması olacaktır.

TCK’nın 191. Maddesinin metni içinde 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin süre de yapılması gereken yükümlülükler yerine getirilmese bile süre geçirildiğinde, düşme kararı verileceğine ilişkin hiç bir hüküm veya atıf da yoktur.

Kamu görevlilerinin veya şüphelinin, hata ya da kasten yaptığı işlemler/eylemler üzerine davanın düşmesine mi karar verilecektir.?

Eğer böyle bir uygulama kabul edilirse, denetim yükümlülüklerini yerine getirmeyene prim verilmiş olacaktır. Bu durum TCK’nın 191. maddesinin amacına, lafzına ve ruhuna uymaz. Kanun bu durumu himaye etmez. Madde gerekçesine göre de hasta olduğu kabul edilen kişilerin, tedavisi yapılmadan geçen süre nedeniyle yaptırımda uygulanamayacağı için bir anlamda ödüllendirilmesi sonucu doğar.

\*TCK’nın 191/7. maddesinde ‘‘Şüpheli erteleme süresi zarfında dördüncü fıkrada belirtilen yükümlülüklere aykırı davranmadığı ve yasakları ihlal etmediği takdirde hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilir. Şeklindeki düzenlemesinin yorumlanmasından, şüpheli erteleme süresi zarfında dördüncü fıkrada belirtilen yükümlülüklere aykırı davrandığı ve yasakları ihlal ettiği takdirde (TCK’nın 191/5. fıkrasında belirtilen hâl saklı kalmak üzere) hakkında TCK’nın 191/4. maddesi gereğince kamu davası açılır.

Buradaki 5 yıllık süre, denetim yükümlülüklerinin yerine getirilebilmesi içindir, maddenin 3. fıkrasında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır, Bu süre üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi gerek görülmesi halinde tedaviye tabi tutulabilir.

Bu hükümlerin tamamı değerlendirildiğinde, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenme süresi, yükümlülüklerini getirmeyenler için öngörülmüş değildir.

Aynı zamanda

CMK’nın 223/8. maddesine göre;

‘‘Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir’’. Şeklindedir.

5271 Sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrasına göre, davanın düşmesine karar verilmesi için soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.

Bu duruma ilişkin örnekler vermek gerekirse;

5271 Sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrasına göre, davanın düşmesine karar verilmesi için soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.

Bu duruma ilişkin örnekler vermek gerekirse;

a) Yasama dokunulmazlığı, Cumhuriyet savcılıklarının bazı suçlar hakkında ceza davası açabilmesini sınırlayan sürenin geçmiş olması, izin, şikayet, yeni delil bulunması, açık dava bulunmaması, suçun işlenmesinden sonra ortaya çıkan akıl hastalığı, ön ödemenin yerine getirilmemesi, uzlaşmanın bulunmaması gibi durumlar soruşturma ve kovuşturma şartı olarak gösterilebilir. Yine şikayete bağlı bir suçta şikayetten vazgeçilmesi ya da şikayet süresinin kaçırılmış olması, soruşturma izni alınmadan memur hakkında işlem yapılamayacağı durumunda, soruşturma izni verilmemesi, düşme kararı verilmesini gerektirir.

Halbuki bu suçla ilgili olarak beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenme süresi, şüphelinin 5 yıllık süre içinde yükümlülüklere uyması halinde dava açılmasının önlenmesi için verilen bir imkandır. Şüpheliyi, sanık olup cezalandırılmasından koruyan bir hükümdür. Buradaki 5 yıllık süre KOVUŞTURMAMA ŞARTIDIR. Aksi halde şüpheli/sanık hakkında dava açılacaktır.

Yukarıda da belirttiğim CMK’nın 223/8. maddesine göre;

... Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Demektedir.

Bir başka deyişle, 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresi kovuşturmama süresidir, bu 5 yıllık erteleme süresinde yükümlü, yükümlülüklerini yerine getirdiğinde dava açılmayacaktır. Yükümlü 5 yıl içinde yükümlülüklerini yerine getirmeme halinde kovuşturmaya başlanacak kısaca dava açılacaktır, bu durum kovuşturma şartının gerçekleşmiş olması halidir. Bu nedenle kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahsedilerek düşme kararı verilemez.

b) 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunumuza göre öngörülen düşme sebeplerinin varlığı hallerinde de davanın düşmesine karar verilir. Bu hallerde TCK’nın 64. maddesine göre sanığın ölümü, TCK’nın 65. maddesinde yer alan, genel af (özel af halinde kamu davası hakkında düşme kararı verilemez) ve TCK’nın 66. maddesine göre zamanaşımıdır.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle CMK’nın ve TCK’nın bu hükümleri dışında, düşme kararı verilemez.

Uygulama yeri olmadığı halde, düşme kararı verilmesi nedeniyle, TCK’nın 191. maddesindeki suça ilişkin dava zamanaşımı süresi düzenlemesinin önüne geçilerek zamanaşımı kurumu uygulanamaz hale gelir.

Açıkladığım tüm bu nedenlerle; Dairemizin 2023/9329 sayılı kararının gerekçesinde (1-b) bölümünde yer alan Kamu Davası Açılmasının Ertelenmesi süresi sona ermiş olması nedeniyle, davanın düşmesine karar verilemeyeceği gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun bu bozma gerekçesine katılmıyorum. 01.11.2023
Yargıtay — Esas No: 2019/13430, Karar No: 2019/15428, Tarih: 19.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/13430 E.  ,  2019/15428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair MANİSA (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/01/2013 tarihli ve 2012/462 esas, 2013/8 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, kısa kararın verildiği 25/09/2012 tarihli oturumda başka suçtan Balıkesir L Tipi Kapalı Cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196. maddesi uyarınca duruşmalardan vareste tutulmaya yönelik talebi bulunmadığı hâlde, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.05.2019 gün ve 498 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2019 gün ve KYB/2019-54892 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih ve 2018/339-536 sayılı kararı gözetilerek yapılan incelemede, kısa karar tarihinde, başka suçtan İvrindi K2 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olan ve kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan, sorgusu sırasında duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulma hakkı hatırlatılmayan ve bu yönde talebi de bulunmayan hükümlünün, kısa kararın okunduğu 10.01.2013 tarihli oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Manisa (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 10.01.2013 gün ve 2012/462 esas, 2013/8 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8079, Karar No: 2015/10444, Tarih: 16.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/8079 E.  ,  2015/10444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi atanması talep edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm kısıtlı adayı ve vasi adayı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kısıtlı adayı ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde; akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her erginin kısıtlanacağı, 408. maddesinde; yaşlılığı, engelliliği, deneyimsizliği veya ağır hastalığı sebebiyle işlerini gerektiği gibi yönetemediğini ispat eden her erginin kısıtlanmasını isteyebileceği, 409. maddesinde ise; akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle kısıtlamaya ancak resmi sağlık kurulu raporu üzerine karar verileceği hükme bağlanmıştır.

Davada, mahkemece sağlık durumunu tespit için ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinden aldırılan 11.05.2012 tarihli raporda kısıtlanması talep edilen ...’ın yapılan ruhsal değerlendirmesi sonucunda özbakımının hafif azalmış olduğu ancak ekonomik ve kültürel durumu ile uyumlu olduğu, belirgin düşünce bozukluğu göstermediği, psikoz ön tanısıyla vasi tayin edilmesi gektiği belirtildikten sonra vasi muavenetiyle ayrıca tanı ve tedavisinin mahallinde yapıldıktan sonra gerekirse yeniden vesayet açısından değerlendirilmesinin uygun olacağı belirtilmiş olup, rapor kendi içinde çelişki oluşturmaktadır. Bu çelişkinin giderilmesi için alınan rapor da eklenerek ilgilinin Adli Tıp ilgili İhtisas Kuruluna sevk edilmesi ve muayenesi yapılarak Türk Medeni Kanunu'nun 405.vd. maddelerinde yer alan kısıtlama sebeplerinin bulunup bulunmadığının tespiti ile oluşacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,

2-Vasi Adayı ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,

2-Vasi Adayı ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Türk Medeni Kanununun 422. maddesi gereğince vasinin şahsına-sıfatına karşı yapılan itirazları veya vasinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini (özürleri) inceleme görevi, öncelikle vesayet makamı olan sulh hukuk mahkemesine, onun kabul etmemesi halinde denetim makamına aittir. Türk Medeni Kanununun 397. maddesinde de denetim makamı görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu hükme bağlanmıştır. Açıklanan bu hukuki düzenlemelere göre; temyiz dilekçesinin vesayet makamının atadığı vasinin, vasilik görevinden kaçınma sebebleri olarak kabul edilip ileri sürülen sebeplerin öncelikle sulh hukuk mahkemesince değerlendirilmesi, kaçınma sebepleri yerinde görülmediği takdirde buna ilişkin kararla birlikte evrakın denetim makamı olan asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi ve denetim makamınca bu konuda kesin bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine İADESİNE, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4527, Karar No: 2024/8436, Tarih: 11.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/4527 E.  ,  2024/8436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 51. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3785 E., 2022/1830 K.

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 30. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/27 E., 2020/222 K.

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe giren sigortalının maddi tazminat ile manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılardan ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... vekilinin başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalılardan Sağlık Bakanlığına bağlı olan Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim Araştırma Hastanesinde diğer davalı taşeron firmanın işçisi olarak tekniker sıfatıyla çalıştığını, 05.10.2015 tarihinde müvekkilinin çalıştığı firmanın sorumluluğu alanında olmayan bir işin hastane yetkilileri tarafından kendisine yaptırıldığını, müvekkilin işin teknik olarak mümkün olmadığını belirtmesine rağmen zorla yaptırıldığını, yapılan işin 2. Kat yoğun bakım birimindeki izole odanın tavan müdahale kapağının takılması işi olduğunu, işin hastanede görevli olan diğer taşeron firmanın yapması gerektiğini, müvekkilin söz konusu tavan kapağının taşıyıcılara denk geldiğini bu nedenle takılamayacağını yetkililere söylemesine rağmen yetkililerin işi yapılmasını söylediğini, kapak takılma işinin müvekkil tarafından matkap kullanmak suretiyle yapıldığı sırada vidanın yerinden sıçraması sonucu müvekkilin sağ gözüne battığını, kazanın meydana gelmesinde müvekkilin herhangi bir kusurunun olmadığını, davalı işverenin %100 kusurlu olduğunu beyan ederek,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı için 500 TL maddi tazminat ile 25.000 TL manevi tazminat tutarının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalılardan tahsili talebinde bulunmuştur.

Davacı vekili,16.10.2020 tarihli bedel artırım dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini 192.294,87 TL artırarak haksız fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren işletilecek bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faiz ile birlikte müvekkiline ödenmesine, karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davacı vekili,16.10.2020 tarihli bedel artırım dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini 192.294,87 TL artırarak haksız fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren işletilecek bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faiz ile birlikte müvekkiline ödenmesine, karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davacının müvekkil firmanın çalışanı olarak böyle bir görevi olmamasına rağmen hastane yetkililerin zorlaması ile söz konusu işi yaptığını, işin yapılması için müvekkil firmaya bilgi verilmediğini, somut olayda müvekkil şirketin herhangi bir kusurunun olmadığını zira işin asıl işveren yetkilileri tarafından ... dışı yaptırıldığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı T.C. ... vekili cevap dilekçesinde, hastane tarafından davacı da dahil 21 kişiye 05.07.2014 tarihinde iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verildiğini, yapılan iş esnasında kişisel koruyucu donanımların takılması hususunun bildirildiğini, buna rağmen davacının kullanması gereken koruyucu ekipmanı kullanmayarak kazaya sebebiyet verdiğini, davaya konu müdahale kapağı montaj işinin hastane genelinde süreklilik arz eden bir iş olduğunu, davacının iddia ettiği gibi başka bir firma tarafından yapılması gereken bir iş olmadığını, söz konusu olayda her türlü tedbir alınmasına rağmen davacının kendi kusuru ile kazanın meydana geldiği, teknik şartnameden de görüleceği üzere inşaat, iklimlendirme, medikal gaz, telekomünikasyon, metal işleri ve mekanik işlerin davacıya tanımlı işler olduğunu, kazanın meydana gelmesi ile ilgili müvekkil idarenin herhangi bir sorumluluğun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini cevaben talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Tahkikat aşamasında alınan maluliyet raporları, kusur tespit raporu, hesap raporu, tanık beyanları, SGK kayıtları ve tüm dosya kapsamından davacının 20.11.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle %33,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğu, olayın meydana gelmesinde davalı Bakanlığın %30, davalı şirketin %60 ve davacı işçinin %10 oranında kusurlu olduğu, davalıların sorumluluğuna karşılık gelen gerçek maddi zararın 15.06.2020 teslim tarihli ek rapor ile hesap edilen tutarda olduğu kanaatiyle davacının gerçek maddi zararının davalılardan tahsili gerektiği sonucuna ulaşılmıştır...

... davacının, kaza tarihi itibariyle 43 yaşında olması, olay sonucu % 33,2 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalmış olması, olay nedeniyle büyük elem ve ızdırap çektiğinin kabul edilmesi nedeniyle davacı yararına tarafların mali içtimai durumu, paranın alım gücü, olayın meydana geliş şekli, olay tarihindeki rayiçler, kusur durumu, manevi tazminatın niteliği dikkate alınarak hakkaniyete uygun takdiren manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak davacının manevi tazminat talebinin kabulüne dair aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.

" gerekçesiyle

" gerekçesiyle

Davanın kabulü ile

1)Davacının iş göremezlik nedeniyle maddi tazminat talebinin kabulüyle bilirkişi raporunda hesaplanan 192.294,87 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 05.10.2015 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

2)Davacının manevi tazminat talebinin kabulü ile 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 05.10.2015 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde, öncelikle iş bu davanın muhatabının müvekkil Kurum olmadığını, muhatabın davacının çalıştığı firma olan "... Temizlik Turizm Gıda İnşaat Ve Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti." olduğunu, davanın müvekkil idare yönünden sıfat (pasif husumet) yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, dava konusu hak ve alacakların hak düşürücü süre/zamanaşımına uğradığını, 13.11.2019 tarihli duruşma zaptında taraf vekillerinin maluliyet oranına itirazda bulunmadığının görüldüğü belirtilmiş ise de maluliyet oranına ilişkin herhangi bir yazı tebliğ edilmediğini, ayrıca tespit edilen maluliyet oranını da kabul etmediğini, kazanın meydana gelmesinde özellikle davacı işçinin tam kusurunun mevcut olduğunu, zararın oluşmasında müvekkil idarenin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, hastane ile yüklenici diğer davalı firma arasında yapılan hizmet alım sözleşmesi gereğince hastanenin ihaleyi veren konumunda olduğunu, Sağlık Bakanlığına bağlı olarak hizmet veren hastanenin, 506 sayılı Kanun'un 87 nci maddesi anlamında asıl işveren olmadığını, ihale makamı konumunda olduğunu, davacınin iş kazası sonucu yaralanmasıyla ilgili hukuki sorumluluğun yüklenici firmada olduğunun açık olduğunu,

tazmin müessesesi, bir zenginleşme vasıtası olmayıp, gerçekten uğranılmış olan zararların tazmini gayesine yönelik olduğunu, diğer taraftan talep edilen maddi tazminat kalemleri arasında yapılmış sağlık harcaması bakımından, tedavi giderlerinin bir sosyal güvenlik kurumunca karşılanmış olup olmadığı araştırılarak bu kalem bakımından talebin reddi veya istenen meblağın tenkise tabi tutulması gerektiğini, ayrıca asla kabul anlamına gelmemek kaydıyla maddi tazminata hükmedilmesi halinde yasal faizin idareye müracaat tarihinden itibaren işletilmesi gerektiğini, manevi tazminatın türü için faiz talebinin tamamen mesnetsiz olduğunu, zira manevi tazminata niteliği itibariyle faiz yürütülemeyeceğini,

Borçlar Kanunu'nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında talep edilen meblağın indirilmesi gerektiğini, Mahkemece müvekkil bakanlığın 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13./j mad. gereği harçtan muaf olduğunun dikkate alınmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Borçlar Kanunu'nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında talep edilen meblağın indirilmesi gerektiğini, Mahkemece müvekkil bakanlığın 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13./j mad. gereği harçtan muaf olduğunun dikkate alınmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... davacının SGK kayıtlarına göre davalı ... Temizlik Turizm Gıda İnşaat ve Otomotiv Sanayi Ticaret Limited Şirketinin işçisi olarak diğer davalı ... Bakanlığına bağlı hastanede inşaat teknikeri olarak çalıştığı, davalı ... Bakanlığının asıl işveren, davalı ... İnş. Şirketinin alt işveren olduğu, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 ncı maddesi uyarınca dava konusu iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminattan her iki davalının birlikte sorumlu olduğu anlaşılmakla davalının husumete yönelik istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin zamanaşımına ilişkin istinaf talebi incelendiğinde; kaza tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı TBK'nın 72 nci maddesinde 2 ve 10 yıllık zamanaşımı süresi düzenlenmiş olup kazanın meydana geldiği 05.10.2015 tarihinden itibaren zamanaşımı süresi geçmeden 20.01.2016 tarihinde eldeki davanın açıldığı görülmekle zamanaşımına ilişkin istinaf talebinin reddi gerekmiştir.

Davalının diğer istinaf talepleri incelendiğinde; yerel Mahkemece tarafların kusur oranlarının tespiti için bilirkişi heyetinden alınan raporda davacının %10, davalı ... Bakanlığının %30, davalı ... Şirketinin %60 oranında kusurlu oldukları belirlenmiş olup bilirkişi raporunun yasal mevzuata ve dosya kapsamına uygun hazırlandığı, kusur oranlarına ilişkin bilirkişi tespitinde ve bu rapora göre verilen yerel Mahkeme kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, dava konusu kaza nedeniyle davacının maluliyet oranına ilişkin 21.06.2019 tarihli SGK Kurum Sağlık Raporunda belirtilen davacının %33,2 maluliyet oranının ve kontrol muayenesinin gerekmediğine ilişkin tespitin dosya kapsamına uygun olduğu, davacının maluliyet oranı ve tarafların kusur durumu esas alınarak hazırlanan bilirkişi raporundaki maddi tazminat tutarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, davaya konu kazanın haksız fiile ilişkin olması nedeniyle hükmolunan tazminatlara haksız fiil tarihinden faiz işletilmesinin yerinde olduğu kanaatine varılmış, davalının istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Davalının manevi tazminat ile ilgili istinaf talepleri incelendiğinde; ...Somut olayda; kaza tarihi itibarı ile davacının yaşı, maluliyet oranı, davacının kaza ve sonrası tedavi sürecinde duyabileceği elem ve ızdırap, sosyal ve ekonomik durumu, kaza tarihi itibarı ile paranın alım gücü, kaza tarihi ile davanın açıldığı tarih hep birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemece takdir olunan 25.000 TL manevi tazminat miktarının yerinde olduğu sonucuna varılmış, davalının bu yöndeki istinaf taleplerinin de reddine karar verilmiştir.