muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6631, Karar No: 2017/7418, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6631 E.  ,  2017/7418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8703, Karar No: 2023/8672, Tarih: 25.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8703 E.  ,  2023/8672 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 18.04.2017

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki maluliyetin tespiti davasında İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine dair karara karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine davacı vekilinin temyiz istemi hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl dava dilekçesinde; hastalığından dolayı davalı Kuruma malulen emeklilik için başvurduğunu, Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesinin 18.06.2012 tarihli raporu baz alınarak 01.04.2013 tarihinden itibaren malulen emekliliğine karar verildiğini, periyodik kontrollerinin yapılarak yeni raporları Kuruma ulaştırdığını, hastalığının son evrede olduğunu, tüm bu raporlara rağmen SGK'nın 19.04.2016 tarihli yazısı ile Bölge Sağlık Kurulunun maluliyetinin kaldırıldığını ve fazladan ödenen 4.733,18 TL'nin iadesinin istendiğini, karara itiraz ettiğini, ancak Pendik Sosyal Güvenlik Merkezinin 02.06.2016 tarihli yazısı ile Yüksek Sağlık Kurulunun verdiği karar ile çalışma gücünün % 60'ını kaybetmediği belirtilerek talebinin reddedildiğini, kendisinde hiç bir iyileşme olmamasına rağmen bu kararın kanun ve yönetmeliklere aykırı olduğunu beyanla maluliyet oranının yeniden tespitini, malulen emekliliğinin kaldırılması kararının iptali ile emeklilik aylığının yeniden bağlanmasını, ödenmemiş aylıkların gecikme zammı ile birlikte davalı kurumdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; mahkemenin yetkisiz olduğunu, müvekkili kurum tarafından davacının aylığının kesilmesi işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu, üç yıl boyunca maluliyet aylığı alan davacının 01.12.2015 tarihinde sağlık kuruluna gitmesi üzerine 26.04.2016 tarihinde maluliyetin kaldırılmasına karar verilerek aylık ödemelerin kesildiğini ve haksız ödemelerin iadesinin talep edildiğini, 5510 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesi gereğince davacı tarafından Yüksek Sağlık Kuruluna yapılan itirazda çalışma gücünü % 60 oranında kaybetmediğinin belirlenmesi üzerine kurumca red kararı verildiğini beyanla müvekkili kurumun yaptığı işlemin hukuka uygun davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli ve 2017/821 Esas, 2019/132 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli ve 2017/821 Esas, 2019/132 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli ve 2019/2271 Esas, 2021/1101 Karar sayılı kararıyla; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 24.01.2022 tarihli 2021/11784 - 2022/910 sayılı kararında; "...Yargılama safhasında yürürlüğe giren söz konusu mevzuat kapsamında da değerlendirme yapılması gerektiğinden, mahkemece 28.09.2021 tarihli Maluliyet ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği kapsamında, maluliyetin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu’ndan rapor alınıp (maluliyetin varlığına dair tespit yapıldığı takdirde, daha sonraki bir tarih belirtilmediği sürece, maluliyet başlangıcının yönetmeliğin yürürlük tarihi olduğu gözetilmek kaydıyla) sonucuna göre karar verilmelidir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının maluliyet oranının tespitine dair alınan üç raporun birbiri ile uyumlu olduğu, raporlar arasında herhangi bir çelişki bulunmadığı, raporlar dikkate alındığında davacının çalışma gücünün en az %60'ının kaybedilmediği, dolayısıyla Kurum işleminde mevzuata aykırı bir halin mevcut olmadığı anlaşılmakla; davacının davasının reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyizi; bozma ilamı gereğince Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesince düzenlenen raporun eksik incelemeye dayalı olduğunu, raporda davacının kanser hastalığı ve diğer rahatsızlıkları ayrı ayrı puanlanıp topluca değerlendirilmediğini, sadece kalp rahatsızlığı sebebiyle malul sayılamayacağının belirlendiğini, davacının maluliyetinin ortaya çıktığı tarih dikkate alınarak 11.10.2008 tarihli Yönetmeliğe göre inceleme yapılması gerektiğini, raporda davacının hangi meslek grubunda sayıldığının belirtilmediğini, sonuca eksik inceleme gidildiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının maluliyetinin tespiti ile maluliyet aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının maluliyetinin tespiti ile maluliyet aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19236, Karar No: 2014/18438, Tarih: 26.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/19236 E.  ,  2014/18438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, murisi "..."'in 29253 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının yazılmadığını belirterek nüfus kaydına uygun biçimde malikin baba adının "..." olarak yazılmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi, Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere,hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, nüfus kaydına uygun olarak tapu kaydında düzeltme yapılması doğru olduğuna göre; davalı ... Müdürlüğünün temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20691, Karar No: 2013/26221, Tarih: 20.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/20691 E.  ,  2013/26221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Maddi tazminat isteminin reddine, 10000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacının Ankaradaki bir sağlık merkezinde pratisyen hekim olarak çalıştğı sırada basit cinsel saldırı suçundan hakkındaki şikayet üzerine 16.03.2011 tarihinde yapılan sorgusu sonunda tutuklandığı ve Ankara 10. Asliye ceza Mahkemesinin 2011/241 esas sayılı ceza dava dosyasındaki yargılama sırasında 21.04.2011 tarihinde tahliyesine ve 18.05.2011 tarihli karar ile "sanığın suç kastı bulunmadığı" gerekçesiyle beraatine karar verilmiş, beraat hükmünün 13.06.2011 tarihinde kesinleşmesi ve hükmün 10.08.2011 tarihinde davacıya tebliği üzerine davacı tarafından 21.11.2011 tarihli dilekçesi ile 50000 TL maddi, 50000 TL manevi tazminat istemi ile dava açılmıştır.

Dava dosyası ekinde bulunan ve tazminat davasının dayanağı olan Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyası ile davacı ile ilgili yapılan idari soruşturmaya ilişkin dosya ve davacı hakkında nitelikli cinsel istismar suçundan Sivas Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/263 -189 esas ve karar sayılı ceza dava dosyası sonunda verilen beraat kararı üzerine açılan tazminat dava dosyası ile ilgili Dairemizin 06.11.2013 tarihli ilamı birlikte incelendiğinde; davacının Sivas ve Ankara illerinde görev yaptığı sırada yargılandığı basit ve nitelikli cinsel istismar suçları ile ilgili olarak yapılan idari tahkikatlar sonucu düzenlenen soruşturma raporlarında davacının " hekimlik uygulamalarının tıp teamülleriyle örtüşmediği, yapmış olduğu muayenelerin, mesleğinin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğünden yoksun olduğu; davacının koyduğu teşhis ile tedavilerinin tıbbi açıdan uygun olmadığı yolundaki tespitler ile muhakkik raporlarının içeriği ve uygulanan disiplin cezalarının benzer nitelikte olduğu dikkate alındığında; nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte hükmedilecek manevi tazminatın davacının üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar gözetilmek suretiyle hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken davacı lehine hükmolunan manevi tazminatın bu ölçütlere uygun olmayıp çok fazla miktarda tayini,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1874, Karar No: 2020/9291, Tarih: 04.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/1874 E.  ,  2020/9291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırma bedelinin arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda; davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Yargılama sırasında öldüğü anlaşılan davacı ...'nun mirasçıları davaya devam ettiği halde, mirasçılar yerine ölü ...'nun gerekçeli karar başlığında davacı olarak belirtilmesi ve davacı olan mirasçılarının davalı olarak yazılması,

2-Davalı ... Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı olduğu halde, gerekçeli karar başlığında ... olarak gösterilmesi,

3- Davalı ... harçtan muaf olduğu halde idare aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a- Gerekçeli karar başlığında davacı olarak belirtilen “...” ad, ve soyadının çıkartılarak, yerine davalı olarak 3, 4, 5, 6, 7 nolu sıra numarası ile gösterilen ..., ..., ..., ..., ... ad ve soyadlarının yazılmasına,

b- Gerekçeli karar başlığında 2 nolu sıra numarası ile gösterilen (Davalı ...) ibaresinden sonra gelmek üzere (Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı) ibaresinin eklenmesine,

c- Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 2 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davalı ... Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça yatırılan harçların talep halinde yatırana iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4051, Karar No: 2015/4833, Tarih: 09.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4051 E.  ,  2015/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/129950

MAHKEMESİ : Muğla 2.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2012/23 (E) ve 2012/215 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinde yer alan, “değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” ifadesi nedeniyle, zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için, aynı suçların mutlaka değişik zamanlarda işlenmesi gerekli olup somut olayda, suça konu sahte muayene işlemlerinin farklı zamanlarda yapıldığına ilişkin yeterli delil bulunmadığı cihetle; zincirleme suç hükümleri uygulanamayacağından sanığın eyleminin kül halinde 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde düzenlenen tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağının, ancak birden çok sahte muayene düzenlenmesi olgusunun aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 09.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3598, Karar No: 2019/5275, Tarih: 11.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3598 E.  ,  2019/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12/09/2017 tarih ve 2014/1363 E- 2017/986 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 17/04/2018 tarih ve 2018/144 Esas - 2018/193 K. sayılı ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kullandığı kredilerden komisyon ve dosya masrafı adı altında toplam 83.675,00 TL kesinti yapıldığını, kesintilerin haksız olduğunu ileri sürerek şimdilik 3.000.- TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalı tarafça davacıdan 1.118,25 TL haksız kesinti yapıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 1.118,25 TL’nin tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince 05/12/2017 tarihli ek karar ile, hüküm altına alınan meblağ bakımından kararın kesin olduğu, HMK'nın 341/2 maddesi gereğince davalı vekilinin istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karara karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf incelemesine konu edilen miktar HMK'nın 341/2. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı kapsamında kaldığı, gerekçesi ile istinaf isteminin HMK’nın 352. maddesi hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 17/04/2018 tarihli ek karar ile hüküm altına alınan alacak bakımından kararın kesin olduğu, gerekçesi ile HMK 366. maddesi atfıyla 346. maddesi gereğince temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeblere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi gereğince dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.