muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3188, Karar No: 2019/2319, Tarih: 17.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/3188 E.  ,  2019/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, bu suça yardım, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; ...'ı öldürmek suçundan TCK.nin 81/1, 29/1, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası,

...'yı yaralama suçundan TCK.nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası,

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 15/1, TCK.nin 62/1, 50/1-a, 52, 54/1. maddeleri uyarınca 4500 TL adli para cezası, 500 TL adli para cezası,

2- Sanık ... hakkında; ...'ı öldürmesi suçunda yardım ederek iştirak etmekten TCK.nin 81/1, 39/2-c yollamasıyla 39/1, 29, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası,

3- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında; ...'ı öldürmesi suçunda yardım ederek iştirak etmekten TCK.nin 81/1, 39/2-c yollamasıyla 39/1, 29, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası,

4- Sanık ... hakkında; ...'ı öldürmesi suçunda yardım ederek iştirak etmekten TCK.nin 81/1, 39/2-c yollamasıyla 39/1, 29, 62/1, 53, 58/6-7, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası,

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 15/1, TCK.nin 62/1, 50/1-a, 52, 54/1. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası, 400 TL adli para cezası,

5- Sanık ... hakkında; ...'ı öldürmesi suçunda yardım ederek iştirak etmekten TCK.nin 81/1, 39/2-c yollamasıyla 39/1, 29, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası,

6- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; ...'ı öldürmesi suçunda yardım ederek iştirak etmekten TCK.nin 81/1, 39/2-c yollamasıyla 39/1, 29, 31/3, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 9 ay 23 gün hapis cezası,

7- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; ...'ı öldürmesi suçunda yardım ederek iştirak etmekten TCK.nin 81/1, 39/2-c yollamasıyla 39/1, 29, 31/3, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 9 ay 23 gün hapis cezası,

8- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında: Kasten öldürme suçundan kamu davası açılmış ise de; CMK’nin 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraat,

9- Sanık ... hakkında; mağdur ... ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kamu davası açılmış ise de; CMK’nin 223/2-e maddesi gereğince beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı Kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; kasten öldürme ve bu suça iştirak etme suçlarından yargılanan ve suçlamaları inkar eden sanıklar arasında menfaat çatışması oluştuğu anlaşılmakla; ayrı ayrı müdafiler yerine sanıklar ..., ..., ..., ..., suça sürüklenen çocuk ...'ın ortak müdafii; sanıklar ..., ..., ..., suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın ortak müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 152. maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanık ...'nın suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğunun gözetilmemesi,

Usule aykırı olup; Cumhuriyet savcısının, sanıklar müdafilerinin, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükümler ile aralarındaki irtibat nedeniyle diğer sanıklar hakkında kurulan hükümlerin de, tebliğnamedeye kısmen aykırı olarak ve farklı gerekçeyle BOZULMASINA, 17.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1352, Karar No: 2014/2015, Tarih: 10.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1352 E.  ,  2014/2015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mirasçılık belgesinin iptali ve yenisinin verilmesi

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki mirasçılık belgesinin iptali ve yenisinin verilmesi davasının yapılan yargılamasında Mahkemenin görevsizliğine dair ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.10.2012 gün ve 390/725 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 4,05 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17186, Karar No: 2013/18554, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/17186 E.  ,  2013/18554 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Tüketici Mahkemesinden verilen 28.6.2012 tarih ve 524-834 sayılı hükmün Dairenin 19.4.2013 tarih ve 27879-10253 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, ... ili Keçiören ilçesi Bademlik mahallesi, 1144 sokak 4 nolu apartmanın 4 nolu bölümün maliki olduğunu, su aboneliği için davalı kuruma müracaat ettiğini ancak binanın eksikliklerinden dolayı talebinin kabul edilmediğini, mağdur olduklarını belirterek abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.04.2013 tarih ve 2012/27879 esas 2013/10253 karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce 26.7.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren ‘5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11. madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb. gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre

yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz” hükmü getirilmiştir.

yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz” hükmü getirilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.maddesi uyarınca dosyada dava konusu binanın yapı ruhsatının bulunduğu, dava konusu daireye elektrik ve doğalgaz abonesi olunduğu yönünde faturaların bulunduğu, yapı ruhsatının süresi dolduktan sonra yenilenmediği ve iskan ruhsatı alınmadığı için abonelik işleminin yapılmadığı anlaşılmaktadır. Dava konusu binaya ilişkin olarak düzenlenen 24.04.2012 tarihli statik rapora göre bina usulüne uygun olarak yapıldığı, yapı denetim uygunluk belgesi düzenlendiği, yıl sonu tespit tutanağına göre binanın %85 oranında tamamlandığı belirlenmiştir.O halde, bu husus da dikkate alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, yanılma sonucu yazılı şekilde onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve yukarıda açıklandığı şekilde bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 19.04.2013 tarih ve 2012/27879 esas 2013/10253 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının belirtilen gerekçe ile davacı yararına BOZULMASINA, 4.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3425, Karar No: 2020/5501, Tarih: 07.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3425 E.  ,  2020/5501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının ... İli Tufanbeyli İlçesinde doktor olarak görev yaptığı sırada, mülkiyeti hazineye ait kaloriferli lojmanda ikamet ettiğini, ancak lojman kirasının kalorifersiz lojman kirasıymış gibi eksik tahsil edildiğini, bu durumun daha sonra tespit edildiğini, eksik ödenen bedel nedeniyle kurumun zarara uğradığını, davalının eksik olarak ödediği tespit edilen 1.780,04 TL tutarındaki lojman kira fark alacağının kesintinin yapılacağı tarihlerden itibaren işleyecek gecikme zammı ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yazılı beyanda bulunmadığı gibi duruşmalara da katılmayarak açılan davayı reddetmiş sayılmıştır.

Mahkemece; lojmanda bizzat oturan kurum çalışanından eksik ödenen kira bedelinin tahsiline ilişkin davada kurum zararından bahsedilemeyeceği ve bu nedenle uyuşmazlığın idari yargı merci tarafından çözülmesi gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte olan HUMK'nun 8/I maddesine göre sulh hukuk mahkemesi, iflas davalarıyla vakfa ilişkin davalar hariç olmak üzere, mamelek hukukundan doğan değer veya miktarı beşmilyar lirayı geçmeyen davaları görür (Dava tarihi itibariyle bu değer 7.230 TL dir.). Aynı maddenin ikinci fıkrasının birinci bendine göre ise kira sözleşmesine dayanan her türlü tahliye, akdin feshi yahut tespit davaları, bu davalarla birlikte açılmış kira alacağı davaları, değerine bakılmaksızın, sulh hukuk mahkemesinin görevi içerisindedir.

Somut olayda, uyuşmazlık kira ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Kira alacağı davası anılan hükümdeki davalarla (tahliye, akdin feshi, kira tespiti davalarıyla) "birlikte" açılmadığına göre, kira alacağı miktarı görevi belli edecektir. İstenilen kira alacağı miktarı 7.230 TL'yi geçmediğinden HUMK.'un 1. ve 8. maddelerine göre, davaya bakmakla sulh hukuk mahkemesi görevlidir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip karara bağlamalıdır.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeden, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeden, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. Madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428. maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11538, Karar No: 2011/17435, Tarih: 31.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/11538 E.  ,  2011/17435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :22.10.2008
Yargıtay — Esas No: 2012/15468, Karar No: 2013/4815, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/15468 E.  ,  2013/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, kızı ...'nın "..." olan soyadının "..." olarak değiştirilmesini ve tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, eşinden boşandığını, çocuğunun velayetinin kendisine verildiğini, müşterek çocukları ...'ın "..." olan soyadının "..." olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davacı ile ...'ın evliliklerinden 24.07.2007 tarihinde soyadının değiştirilmesi istenen ...'ın dünyaya geldiği, davacının ... Aile Mahkemesinin 25.03.2008 tarih ve 2008/280Esas- 2008/233Karar sayılı kararı ile boşandığı ve kızı ...'ın velayetinin davacı anneye bırakıldığı anlaşılmaktadır.

2525 sayılı Soyadı Kanununun 4. maddesinin ikinci fıkrasının “evliliğin feshi veya boşanma hallerinde çocuk anasına tevdi edilmiş olsa bile babasının seçtiği veya seçeceği soyadı alır” şeklindeki birinci cümlesinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesinden sonra bilhassa boşanmalar sebebiyle somut olayda olduğu gibi zaruri nedenlerle velayetin anneye bırakılması hallerinde velayet hakkına sahip annelerin çocuklarına kendi soyadlarını vermek için bir çaba içine girip bu tür soyadı değişikliği davalarını açtıkları görülmektedir.

2525 sayılı Kanunun 4.maddesindeki düzenlemenin, Yasanın genel gerekçesinden de anlaşılacağı gibi Soyadı Kanununun, ilk defa soyadı alınması ile ilgili olduğu ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 321. maddesindeki hüküm karşısında, bu kuralın günümüzde sadece bazı istisnai durumlarda uygulanabilmesinin söz konusu olduğu Anayasa Mahkemesince de kabul edilmektedir. Yüksek Mahkeme sözü edilen maddeyi Türk Medeni Kanununun 335 ve 366. maddeleriyle Anayasanın 10. ve 41. maddelerine aykırılığı nedeniyle iptal etmiştir. Tüm bu maddeler, velayet hakkının kullanılmasında kadın ve erkeğin birbirlerine eşit oldukları ilkesini ön plana çıkarmaktadır. Eski 743 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun eşitliğe aykırı hükümleri, bu yasanın yürürlükten kaldırılmasıyla son bulmuştur.

Birleşmiş Milletler Siyasi ve Medeni Haklar Sözleşmesi hükümleri ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında da çok geçerli nedenlerin varlığı dışında yalnızca cinsiyete dayalı bir farklı muamelenin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 14. maddesinde düzenlenen ayrımcılık yasağını ihlal ettiği kabul edilmektedir. Eşitlik ilkesi, Anayasa Mahkemesinin kararında da değinildiği gibi aynı konumda bulunan kadın ve erkeğin yasalar önünde eşit haklara sahip olmasını gerektirir. Durumdan vazife çıkartarak ya da geçici elde edilmiş bazı hak ve imkanlardan yararlanarak kadın veya erkeğin kendi lehine bir üstünlük yarışına girmesine yasalar milli ve evrensel hukuk düzeni izin vermez. İptal kararına konu olan yasa maddesi Kanunun kabul edildiği 21.06.1934 tarihinin koşullarına göre misyonunu tamamlamış bulunmaktadır. Aradan geçen zaman içinde yukarıda kısmen değinilen hukuki gelişmeler karşısında iptalinden başka bir çare de kalmamıştır. Bununla birlikte 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 321. maddesi Anayasa Mahkemesinin incelemesinden geçmiş olup “çocuk, ana ve baba evli ise ailenin” soyadını taşıyacağı hükmünün anayasaya aykırı olmadığına karar vermiştir. Buradaki “aile” deyiminden babanın anlaşılacağı Anayasa Mahkemesince de kabul edilmiştir (Anayasa Mahkemesinin 02.07.2009 gün ve 2005/114-2009/105 sayılı kararı). Buna karşılık Türk Medeni Kanununun sözü edilen bu maddesindeki “evli değilse ananın” ibaresi Anayasanın 10 ve 41. maddelerine aykırı bulunarak baba lehine iptal edilmiştir. Bu madde iptal edilmezden önce anne ve babanın sonradan evlenmesi (Türk Medeni Kanununun 292. maddesi) ile yine, aynı Kanunun 27. maddesine bağlı haklı nedenlerden dolayı soyadının değiştirilmesi halleri dışında çocuk babanın soyadını tanıma vs. sebeplerle alamamakta idi.

O halde bir çocuğa soyadı verilmesi için o çocuğun doğum tarihinde annesi ile babasının evli olup olmadığına bakmak gerekir. Doğum tarihinde anne ve baba evli ise çocuk babanın, diğer bir anlatımla ailenin soyadını alacaktır. Çocuğun soyadı bu surette belirlendikten sonra onun soyadını velayet hakkına vesair nedenlere dayanarak değiştirmek Türk Medeni Kanununun 321. maddesindeki düzenleme karşısında mümkün değildir. Ancak çocuk, ergin olduktan sonra Türk Medeni Kanununun 27. maddesindeki koşulların varlığı halinde soyadını her zaman değiştirmek hakkına sahiptir. Velayet hakkı anne ve baba için normal şartlarda çocuğun ergin olmasına yani onsekiz yaşını tamamlamasına kadar devam eden geçici bir haktır. Evliliğin sonradan boşanma gibi nedenlerle ortadan kalkması hallerinde velayet hakkının sırf anneye verilmiş olması onun soyadının değiştirilmesi için haklı bir neden sayılmadığı gibi hukuki mevzuat da buna cevaz vermemektedir. Bir an için mevzuatın böyle bir duruma izin verdiği kabul edilse dahi sonradan gelişen sebeplerden dolayı çocuğun yararı açısından velayetin babaya yeniden verilmesi hallerinde bu kez baba, velayet hakkına dayanarak tekrar çocuğun soyadını değiştirmek isteyecektir. Madem ki velayet kimde ise çocuk onun soyadını taşıyacaktır o halde baba bu haktan mahrum edilemez. Böyle bir uygulamanın nüfus kütüklerindeki kaydın güvenilirliği ve istikrarı zedeleyeceği gibi

asıl bu gibi uygulamalar çocuğun ruh hali üzerinde çok derin ve etkili travma yaratacaktır. Yargı mercileri bu durumu gözeterek anne ile babanın ya da ailelerin çocuk üzerinden inatlaşarak onun yararlarını hiçe sayıp, hukuken oluşmuş statüleri gerçek dışı ve yapay sebeplerle değiştirmeye çalışmalarına izin vermemeleri, söz konusu istemlerine alet olmamaları gerekir.

Somut olaya gelince; soyadının değiştirilmesi istenen küçük ...'ın doğum günü olan 24.07.2007 tarihinde anna ve babası resmen evlidir. Çocuk evlilik içinde doğmuştur ve Türk Medeni Kanununun 321.maddesine göre ailenin diğer bir deyimle babanın soyadını almıştır. Böylece bu çocuk reşit oluncaya kadar veya baba Türk Medeni Kanununun 27.maddesindeki koşulları kanıtlayarak soyadını değiştirmedikçe soyadı değiştirme konusu yasal olarak kapanmıştır. Bu çocuğun anne ve babasının sonradan 25.03.2008 tarihinde boşanmış olması sadece boşanma ve velayet hakkı nedeniyle anneye böyle bir dava açma hakkı bahşetmez. Boşanma ilamı uyarınca babasının çocukla kişisel ilişki tesis etme hakkı bulunması ve bu nedenle anne ve babanın ister istemez karşılaşması dikkate alındığında davacının dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların hukuki bir dayanağı bulunmadığı gibi soyadı değişikliğinin çocuğun evlilik içinde doğmakla kazandığı meşru statüye ve onun menfaatlerine zarar vereceği gerçeği karşısında mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3832, Karar No: 2017/8676, Tarih: 21.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/3832 E.  ,  2017/8676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüze karşı 17.02.2017 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 28/02/2017 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/478, Karar No: 2020/431, Tarih: 22.10.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/478 E.  ,  2020/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 72-93

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 11.06.2019 tarih ve 72-93 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 53, 62, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca teşdiden 8 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "Onama" istemli 26.08.2019 tarihli ve 84497 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunca sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmününe ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

Temyiz incelemesine geçilmeden önce bir kısım Ceza Genel Kurulu Üyelerince;

1- Süresi içerisinde verdikleri temyiz dilekçelerinde gerekçeli kararın tebliğini talep eden sanık ve müdafisine, 5271 sayılı CMK'nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmesinin zorunlu olup olmadığı,

2- Sanık ve müdafisinin temyiz dilekçelerinin bir temyiz nedeni içerip içermedikleri, bu bağlamda; sanığın 11.06.2019 havale tarihli temyiz dilekçesinde "mahkûmiyet kararını hukuka aykırı olduğundan temyiz ediyorum", sanık müdafisinin 13.06.2019 tarihli temyiz dilekçesinde ise "hakka, yasaya ve usule açıkça aykırı olan karar için yasal süresi içinde temyiz yoluna başvuruyoruz" şeklinde yer alan ibarelerin CMK'nın 288 ve 294. maddeleri bakımından geçerli bir temyiz nedeni sayılıp sayılamayacağı, sayılması hâlinde de temyiz denetiminin ne şekilde yapılacağı,

3- Özel Dairece yapılan yargılama sırasında bazı oturumlarda heyetteki en kıdemli üye yerine kıdemsiz üyenin heyet başkanlığı yapmasının usul ve yasaya uygun olup olmadığı,

Hususlarının değerlendirilmesi gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine bu hususlar öncelikle değerlendirilmiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonucunda kısa kararın, oturumda hazır bulunan sanık ve müdafisine, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Bu karara karşı sanık ve müdafisinin kanuni süresi içerisinde sundukları 11.06.2019 ve 13.06.2019 tarihli dilekçelerle temyiz isteğinde bulundukları,