muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18944, Karar No: 2014/20081, Tarih: 23.06.2014

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 27.3.2014 tarih ve 2012/2196 esas 2014/276 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2039, Karar No: 2023/9247, Tarih: 31.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2039 E.  ,  2023/9247 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 24.01.2015 tarihli eylem nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 16.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanık hakkında, 18.03.2015 tarihli eylem nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, bu eylemin 16.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirildiği ve 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanabileceği gerekçesi ile soruşturma dosyalarının birleştirilebilmesi amacıyla 16.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılmasına ve soruşturma dosyalarının birleştirilmesinin ardından aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 24.01.2015 ve 18.03.2015 tarihli eylemler ile ilgili ikinci kez Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

C. Sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

D. Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/862 Esas, 2015/1573 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)

24.01.2015 tarihinde kolluk görevlilerinin Zahit Aktay Caddesi üzerinde yapmış olduğu denetimler sırasında sanık ...'nin bulunduğu yere yakın bir mesafede daralı ağırlığı 3,35 gram gelen 2 paket esrar maddesinin ele geçirildiği, usulünce muhafaza altına alınan maddenin niteliğine ilişkin olarak düzenlenen 30.01.2015 tarihli ekspertiz raporunda söz konusu maddelerin uyuşturucu maddelerden "Tetrahydrocannabinol" ihtiva eden esrar elde etmeye elverişli kenevir bitkisi parçaları olduğunun tespit edildiği, sanığın uyuşturucu kullandığını kabul ettiği, sanık hakkında 16.02.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, erteleme kararı sanığa tebliğ edildikten sonra 18.03.2015 tarihinde başka bir uyuşturucu kullanmak suçunu daha işlediği savcılık tarafından her iki suç hakkında yine 21.05.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verdiği, halbuki bu ikinci suçun erteleme zarfında işlenen suç olması nedeni ile erteleme kararı verilmeyip sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesinin kararının kaldırılması gerekirken bu yola başvurulmadığı, bu ikinci suçun 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde değerlendirilmesinin istendiği, sanığa hakkında verilen erteleme kararının niteliği ve erteleme kararını ihlal etmenin sonuçları hakkında Cumhuriyet Başsavcılığı ve Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından gerekli tebligatların yapıldığı, ancak sanığın yapılan tebligatlara rağmen denetimli serbestlik tedbirlerine uymadığı, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği, sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak ve uyuşturucu kullanmak suçunu işlediği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında, 24.01.2015 tarihli eylemi nedeniyle verilen 16.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriğinde itiraz süre ve merciinin gösterilmediği dolayısıyla usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile 16.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği; 24.01.2015 tarihli eylem ile 18.03.2015 tarihli eyleme ilişkin soruşturma dosyalarının birleştirilmesinin ardından yeniden verilen 21.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriğinde de itiraz süre ve merciinin gösterilmediği, dolayısıyla usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile 21.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının da kesinleşmediği; anlaşılmakla;

Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmü kapsamında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sadece bir kez verilebileceği şeklindeki amir hükme aykırı olarak verilen, aynı suç nedeniyle farklı tarihlerde işlediği eylemlerden dolayı birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş ise de, 16.02.2015 tarihli ve 21.05.2015 tarihli her iki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının da usulüne uygun olarak kesinleşmemesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanık lehine olması nedeniyle ilk verilen 16.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı esas alınarak, sanığın bu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarını içeren tebligat eksikliğinin tamamlattırılması için kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmama şeklinde gerçekleştirdiği eylemini ve 18.03.2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Soruşturma dosyası birleştirilen 18.03.2015 tarihli eyleme ilişkin iddianame içeriğinde anlatım bulunmadığının gözetilmemesi,

2. Soruşturma dosyası birleştirilen 18.03.2015 tarihli eyleme ilişkin iddianame içeriğinde anlatım bulunmadığının gözetilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/862 Esas, 2015/1573 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13381, Karar No: 2023/862, Tarih: 14.02.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13381 E.  ,  2023/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davalar yönünden ihalenin feshi şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen dosyalarda talep edilen ihalelerin feshi isteminin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararın borçlu vekili ve alacaklı banka vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı borçlu vekili dava dilekçesinde; asıl ve birleşen davalarda; Manisa 2. İcra Müdürlüğünün 2015/5614 Esas sayılı dosyası ile hakkında başlatılan takipte, maliki ve hissedarı olduğu ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 564 ada 13 parsel 3 nolu bağımsız bölümün ...'e, ... Mahallesi 3350 ada 2 parsel 8 blok 29 nolu bağımsız bölümün ...'a, ... Mahallesi 3350 ada 2 parsel 9 blok 4 nolu bağımsız bölümün ...'a, ... Mahallesi 1320 ada 105 parsel A blok 2 nolu bağımsız bölümün ...'a, ... Mahallesi 1320 ada 105 parsel A blok 38 nolu bağımsız bölümün ...'e, ... Mahallesi 1320 ada, 105 parsel A blok 42 nolu bağımsız bölümün ...'a ihale edildiğini, ihaleye yönelik tebligatların Tebligat Yasasının 21. maddesine aykırı olduğunu, taşınmazların kıymet takdirinin 2020 yılı içinde yapıldığını ve geçen 2 senelik süre içinde yaşanan ekonomik gelişmeler nedeniyle taşınmazların güncel değerinin çok altında ihale edildiğini, satış ilanının şeklinin de yasaya aykırı olduğunu, satış ilanının tirajı yüksek ve tüm yurtta yayınlanan bir gazetede yapılması gerekirken, mahalli gazetede yapılmasının yasaya aykırı olduğunu, takip borçlusu şirket ile ipotek veren arasında zorunlu takip arkadaşlığı olduğundan, haklarında birlikte takip yapılması gerektiğini, TMK'nın 873/3. maddesine göre toplu rehin durumunda, ipotek alacaklısının toplu rehin kurulan taşınmazların her birinin aynı zamanda satılmasını talep etmesinin zorunlu olduğunu, banka borcu teminatı olarak verilen iki adet taşınmazın satışının aynı anda yapılmadığını belirterek, ihalelerin feshine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı alacaklı banka vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının aksine, satış ilanı tebligatlarının Tebliğat Kanunu ve Tebligat Tüzüğüne uygun olarak yapıldığını, dosya borçlusu davacı şirket ve ipotek veren sıfatı ile ... hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatıldığını, takibe konu taşınmazlarda toplu ipotek olduğu ve birlikte satılması gerektiği yönündeki itirazın da haksız olduğunu, takibe konu ipoteklerin limit ipoteği olduğunu, usulüne uygun olarak satışların gerçekleştirildiğini, iki adet ipotekli taşınmazın adresinin Buca ve Menemen ilçeleri olduğunu, birlikte satış yapılmasının doğal olarak mümkün olmadığını belirterek, davanın reddi ile ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçi borçlu tarafından tüm taşınmaz ihalelerine yönelik olarak aynı nedenlere dayalı olarak ihalelerin feshinin istenildiğini, ortak bir değerlendirme yapılmasının gerektiğini, şikayetçinin ilk olarak yapılan tebligatların usulsüz olduğunu ileri sürdüğünü,şikayetçinin ancak kendisi açsından bunu ileri sürme hakkına sahip olup her ilgilinin bu durumu kendisinin şikayet konusu yapabileceğini, bu bağlamda kıymet takdiri ve satış ilanı tebligatlarının borçlu şirkete 21/1 maddesi uyarınca ticaret sicilinde kayıtlı adreslerine usulüne uygun olarak yapıldığını, borçlu şirket tarafından 3350 ada 2 parsel 4 ve 29 no.lu dairelere ilişkin olarak kıymet takdirine itiraz davası açıldığını ve davanın kabulüne karar verilerek taşınmazlara yeniden kıymet takdir edildiğini, bu halde kıymet takdirine itiraz davalarında verilen hükmün incelenebileceğini ancak ihalenin feshi sebebi olarak ileri sürülen sebebin geçen iki senedeki ekonomik gelişmeler olup bu durumda kıymet takdirine ilişkin olarak öne sürdüğü hususların esasa etkili olmayıp, yeniden kıymet takdiri işlemi yapılmasına gerek olmadığı gibi ( Yargıtay 08.11.2018 tarih 12 HD 2017/9190 E, 2018/11054K sayılı ilamı) satış ilanı tebliğine rağmen satışa hazırlık işlemi olan bu hususta şikayet konusu edilmediğinden bu aşamada incelenmesinin mümkün görülmediğini,(Yargıtay 12 HD 12.11.2019 tarih 2019/12589 E, 2019/16404K sayıl ilamı) diğer taşınmazlar açısından ise kıymet takdirine itiraz edilmediğini, bunun yanında gazete ilanı yapılan gazetenin trajı ve ihalenin yapılış şeklinde de ileri sürülen iddiaların da gelen yazı cevabı ve ihale tutanakları ile yerinde olmadığını, şikayetçi borçlu şirket hakkındaki iflas erteleme davasında verilen tedbir kararının diğer ipotekli taşınmazları da bağlayacağını ileri sürmüş iseler de 27.01.2020 tarihinde tüm tedbirlerin kaldırıldığını ve iflas erteleme davasının reddedildiğinden bu iddianın da yerinde olmadığını, şikayetçi borçlunun satışına gidilen taşınmazların toplu ipotek olduğunu ve tümünün birlikte satılması gerektiğini ileri sürdüğünü ancak alacaklı tarafından tüm ipotekli taşınmazların birlikte satışının istenildiği ancak Buca ve Menemen ilçelerinde bulunan taşınmazların fiilen birlikte satışlarının mümkün olmadığını,bu durumda yukarıda belirtilen taşınmazlara ilişkin muhammen ve satış bedelleri göz önüne alınarak, taşınmazlar muhammen bedelinin üzerinde satılmış olmakla zarar unsuru oluşmayacağından ihalenin feshi isteminin reddine, İİK m.134/2 (son cümlesinde) işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörüldüğünden, esasa girilmediğinden para cezası takdirine yer olmadığına karar karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili ve alacaklı banka vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

B-1-Davacı borçlu vekilinin istinaf sebeplerinin incelenmesinde;

Davacı borçlu vekili, satış ilanının davacıya tebliği ile satış tarihi arasında geçen 21 günlük sürenin müşteri bulma borcu ödeyebilmek için para temin etmek amacı ile hazırlık yapabilmek ve satışa katılımın artırılmasını sağlamak için makul süre olmadığını, taşınmazın değerinin ve borcun yüksek olduğunu, bu nedenle yapılacak hazırlıkların daha fazla zaman alacağını, icra emrinin davacıya tebliğinin usulsüz olduğunu, ihale salonu önünde katılımcı sıfatı ile 10-12 kişi olmasına rağmen sadece 5 kişinin ihaleye katıldığını, ihaleye katılanlar arasında yakın arkadaş ve hısımlık ilişkileri olduğundan birlikte hareket ederek taşınmazın gerçek değerinin altında satılmasını sağladıklarını, ihale katılımcısı Muhammet Karaca'nın pey sürmeye devam ederken ihale süresi dolmadan ihalenin kapatıldığını, bu kişinin tanık olarak beyanda bulunduğunu ancak ihale bittikten sonraki tavırları ile uyuşmayan çelişkili ifade verdiğini, mezat salonunun kapısında polis olduğunu bildirdiğini, oysa sadece bir adliye güvenlik personeli bulunduğunu, bu nedenle tanığın menfaat sağladığını düşündüklerinden beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini, tanık Kasım Yılmaz'ın beyanda bulunurken davalı ihale alıcısı avukatı ile zapta geçmeyen sözlü bir tartışma yaşadığını, tanığın adı geçen avukatın bakışlarından rahatsız olduğunu dile getirmesi üzerine tartışma başladığını, tanık Kasım'ın " 12-13 Milyonluk yeri 3,5 Milyona satın aldınız, ayıptır tüm bildiklerimi anlatayım mı" dediğini, bu tartışmanın bile akıllarda şüphe uyandırdığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B-2- Davalı alacaklı banka vekilinin istinaf sebeplerinin incelenmesinde;

Davalı alacaklı banka vekili, dava dilekçesine ve birleşen dava dosyalarına sundukları cevap dilekçelerinde haksız olarak dava açan davacının ihale bedeli üzerinden hesaplanacak para cezası ile cezalandırılmasının istenildiğini, mahkemece, tebligatların usulüne uygun olup olmadığı yönündeki itirazların usul yönünden inceleme kabul edildiği düşünülmüş olsa dahi; gazete ilanının hukuk, kanun ve usule uygun olup olmadığı, ipoteklerin toplu ipotek olup olmadığı ve toplu şekilde satışa çıkarılıp çıkarılmadığı, kıymet takdirine yönelik itirazlar usuli itiraz olarak kabul edilerek, dosyanın esası yönünden inceleme yapılmadığı yönündeki kabulün hatalı bir değerlendirme olduğunu, davacının tüm dosyalar yönünden taşınmazların ihale bedelinin %10'u oranında para cezası ile cezalandırılmaları gerektiğini belirterek, kararın para cezası yönünden kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile borçlunun iki taşınmaza ilişkin kıymet takdirine itiraz davası açtığını, onun dışında kalan taşınmazlara ilişkin kıymet takdirine itiraz edilmediğini, kıymet takdirine itiraz edilmeyen taşınmazlara ilişkin de değerlerinin düşük belirlendiğine dair bir itirazı olmadığını, kaldı ki diğer taşınmazlar yönünden de ihaleye fesat ve taşınmazların değerinin düşük belirlendiğine dair itirazları olmaması karşısında davanın hukuki yarar yokluğundan reddine dair kararın yerinde olduğunu, muhammen bedelin üzerinde satılan taşınmazlara ilişkin hukuki yarar yokluğundan reddine dair karar verilmesi halinde para cezasına hükmedilemeyeceğini belirterek tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı borçlu vekili istinaf sebebi olarak ileri sürülen hususlarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ihalenin feshi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK'nun 134.maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4599, Karar No: 2015/7938, Tarih: 29.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4599 E.  ,  2015/7938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında, ... Asliye Hukuk ve ... Asliye Ticaret Mahkemesilerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacı banka ile davalı arasında düzenlenen kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanan borç nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, Türk Ticaret Kanununun 4. maddesinin birinci fıkrası gereğince, davacı bankanın açtığı davaya bakma görevinin, asliye ticaret mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye ticaret mahkemesi tarafından ise, 5464 sayılı Kanunun 44/2. maddesi gereğince davaların genel mahkemelerde görülmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, davanın açıldığı 26/08/2013 tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince, davanın, mutlak ticari dava niteliğinde olduğu ve 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlüğe giriş tarihinden önce açıldığı anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.