muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5586, Karar No: 2019/6929, Tarih: 06.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5586 E.  ,  2019/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/06/2016 tarih ve 2015/17-2016/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı TPMK vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Müvekkilinin 99 011064 (şahin), 2000/07009 (i.s.f şahin), 2005 08421 (şahin melek), 2011/37638 (… şahin), 2011/09142 (şahin) tescil numaralı markalarının 29. ve 30. sınıfta tescilli olduğunu, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, itiraza konu “...” markası ile müvekkilinin markaları arasında halk tarafından bağlantı kurulması ihtimalinin bulunduğunu, müvekkilinin “ŞAHİN” ibareli markasının ülke çapında tanınan bir marka olduğunu, davalı markasının müvekkilinin tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, taraf markalarının aynı seri içinde algılanabileceğini iddia ederek 2014-M-18663 sayılı YİDK kararının iptaline, davalı markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında bir tescil engelinin bulunmadığını, taraf markalarının ve emtiasının birbirlerinden farklı olduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığından tanınmışlık iddialarının yerinde olmadığını, 556 sayılı KHK’nın 8/4’üncü maddesi şartlarının sağlanmadığı, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Davalı TPMK vekili 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında bir tescil engelinin bulunmadığını, taraf markalarının ve emtiasının birbirlerinden farklı olduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığından tanınmışlık iddialarının yerinde olmadığını, 556 sayılı KHK’nın 8/4’üncü maddesi şartlarının sağlanmadığı, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, bilirkişi raporları, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu markanın marka başvurusu yapan şahsın adı ve soyadından oluştuğu hususu da dikkate alındığında somut uyuşmazlık açısından kötüniyetin söz konusu olmadığı, dava konusu marka kapsamında yer alan 35. sınıfa dahil tüm hizmetler yönünden davacı markaları ile 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında iltibas ihtimali bulunduğu, davacı markalarından olan ŞAHİN şekil markalarının “işlenmiş et ürünleri” için tanınmış olduğu, somut uyuşmazlık açısından 556 sayılı KHK m. 8/4’den kaynaklanan bir tescil engelinin bulunmadığı, dava konusu marka başvurusunun kötü niyetli bir başvuru olduğu hususundaki iddianın ispat edilemediği, davaya konu edilen YİDK kararının kısmen (35. sınıfa dahil tüm hizmetler yönünden) iptali koşullarının oluştuğu, dava konusu markanın kısmen (35.sınıfa dahil tüm hizmetler yönünden) hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu gerekçesiyle DAVANIN KISMEN KABULÜYLE; TPMK YİDK'nın 24/11/2014 tarih 2014-M15829 sayılı kararının 35 sınıfın tamamı yönünden iptaline, Davalı asil adına tescilli 2013/16863 sayılı ... ibareli markanın 35 sınıfın tamamı yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka başvurusuna itirazın reddine dair YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

Davalı markası; “...” ibaresinden oluşan bir sözcük markasıdır ve herhangi bir yan unsur içermemektedir. Sözcük öbeği aynı zamanda davalı şahsın ad ve soyadıdır. Davacı markalarında ŞAHİN esas unsuru ile birlikte tescil kapsamında bulunan emtia ile ilişkili olduğu için ayırt ediciliği bulunmayan başkaca sözcük unsurları (pastırma, sucuk gibi) veya bu sözcüğün temsil ettiği şahin kuşunun kafasının görseli ile kullanılmıştır. Dava konusu marka kapsamında 18, 24, 25 ve 35. sınıftaki mal ve hizmetler yer alırken, itiraza dayanak markaların kapsamında 05, 19, 21, 29, 30, 31, 32, 35, 40, 43. sınıflara dâhil olan mal ve hizmetler bulunmaktadır.

556 sayılı KHK 8/1-b maddesine göre; tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa tescilli marka sahibinin itirazı halinde sonraki tarihli başvuru reddedilir.

Taraf markaları arasında ortalama tüketici nezdinde bıraktıkları genel izlenim itibariyle karıştırılma ihtimali bulunmadığının kabulü gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetli olmamış, temyiz eden davalı TPMK yararına YİDK Kararı iptali yönünden hükmün BOZULMASI gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı kurum vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ilk Derece Mahkemesince verilen kararın davalı kurum yararına YİDK Kararı iptali yönünden BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı TPMK'ya iadesine, 06/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3193, Karar No: 2017/1944, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3193 E.  ,  2017/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçi alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 2. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 04.07.2014 gün ve 2014/34 E., 2014/429 K. sayılı kararın temyiz incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 15.12.2014 gün ve 2014/18348 E., 2014/22678 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1’inci maddesinin ikinci fıkrası ile Mersin Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin beşinci fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1’nci maddesinin birinci fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36’ncı maddesinin birinci fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak 6360 sayılı Kanun’un 36’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Samsun İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek direnme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Yukarıda (2) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı olarak yargılamayı takip ettiği görülen Samsun Büyükşehir Belediyesi vekiline ait vekaletname ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesi dosya arasında bulunamamış, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25071, Karar No: 2013/8761, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/25071 E.  ,  2013/8761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda 5237 sayılı TCK'nın 143. ve 62. maddelerinin uygulanmamasına rağmen gerekçeli kararda anılan iki maddenin uygulanması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesine aykırı olarak kısa karar ile gerekçeli kararda çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak  BOZULMASINA, 28/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4885, Karar No: 2014/9840, Tarih: 14.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4885 E.  ,  2014/9840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı annesi Gülsüm Gürpınar'ın maliki olduğu dava konusu taşınmazların malik hanesinde baba adının "..." veya "..." olarak yanlış yazıldığını ileri sürüp, kayıt malikinin baba adının "Ali" olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu 730 nolu parsel yönünden iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 242 nolu parsel yönünden davacının dava açma ehliyeti (sıfatının) bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4680, Karar No: 2014/6384, Tarih: 31.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4680 E.  ,  2014/6384 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacı, yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen aylığın 16/09/2009 tarihinden itibaren yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 31/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/1399, Karar No: 2013/12969, Tarih: 25.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/1399 E.  ,  2013/12969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davacıya ait tarlayı 2008 yılında 1000 TL bedelle kiralayıp ve ekim yapan davalının, anlaşma gereği vermesi gereken 1000 TL yıllık kira bedelini ödemediği gibi 2009 yılında davacının yurt dışında yaşamasını fırsat bilerek izni ve rızası olmadığı halde davacıdan habersiz olarak tarlaya pancar ekimi yaptığını, 2009 yılında davacının tarlasını haksız olarak işgal edip tarladan yaklaşık olarak 130 ton pancar elde ettiğini belirterek bu bedelin haksız işgal tazminatı olarak belirlenmesini ve ecrimisil bedelinin kendisine ödenmesini istemiştir. Davalı vekili, dava konusu tarlanın 2008 yılında yıllık 400 TL bedelle kiralandığını, davacının yıllık 1.000 TL ye kiralandığı iddiasının ve 2009 yılı için taşınmazını habersiz, izinsiz ve rıza dışı ektiği, işgal ederek haksız kazanç elde ettiği iddialarının asılsız olduğunu, zira kendisinin davacı ile görüşerek iznini aldıktan sonra 2009 yılında dava konusu taşınmaza pancar ektiğini, bu işin karşılığı olarak da davacıya Türkiye'ye gelmediği için 2008 yılının parası olan 400 TL'ye ilaveten 2009 yılının tarlanın ekimi karşılığı 800 TL peşin olarak ve ayrıca 1 torba da şeker vereceğini söylediğini, davacının bunu kabul ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2008 yılı kira bedeli 400,00 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun ürün kirası başlıklı üçüncü ayırımda yer alan 367.maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre tarafların örtülü olarak sözleşmeyi sürdürmeleri halinde aksi kararlaştırılmadıkça kira sözleşmesi birer yıl için yenilenmiş sayılır düzenlemesi mevcuttur.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun ürün kirası başlıklı üçüncü ayırımda yer alan 367.maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre tarafların örtülü olarak sözleşmeyi sürdürmeleri halinde aksi kararlaştırılmadıkça kira sözleşmesi birer yıl için yenilenmiş sayılır düzenlemesi mevcuttur.

Taraflar arasında 2008 yılında dava konusu taşınmazın davalı tarafından kiralandığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı tarafından taşınmazın yalnız 2008 yılı için kiralandığı, 2009 yılında haksız ve habersiz olarak taşınmazın ekildiği iddia edilmişse de taraflarca sözleşmenin iradi olarak sona erdirildiğine ilişkin kabul olmadığı gibi sözleşmeyi sona erdiren yargı kararı da bulunmamaktadır. Bu durumda taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 2009 yılında da devam ettiğinin kabulü gerekir. Davacının 2009 yılı için talep ettiği ecrimisil kira alacağı olarak değerlendirilip buna göre bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19472, Karar No: 2010/13059, Tarih: 23.09.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/19472 E.  ,  2010/13059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Zamanaşımını kesen son işlem mahkumiyet hükmünün verildiği 10.12.2002 gününden itibaren karar tarihinde 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin tahakkuk ettiği gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm tesisi;

Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak zamanaşımını kesen son işlem olan mahkumiyet hükmünün verildiği 10.12.2002 gününden itibaren karar gününde 5237 sayılı TCK.nun 7.maddesine göre sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin tahakkuk ettiği anlaşıldığından, sanık hakkındaki kamu davasının anılan madde gereğince zamanaşımı sebebiyle ORTADAN KALDIRILMASINA, atılı eylem 01.01.2009 tarihinde 5252 sayılı kanunun geçici 1.maddesi ile TCK.nun 5 ve 2.maddeleri uyarınca suç olmaktan çıkarılmış ve bu nedenle el konulan eşya da suç konusu olmaktan çıktığından inceleme tarihinde dava konusu eşyanın bulundurulmasının da bizatihi suç olduğuna dair yasal bir düzenleme bulunmadığından sanığa İADESİNE, 23.09.2010 günü oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Ceza Hukukunun amacının; kişi hak ve özgürlüklerini, kamu düzen ve güvenliğini, hukuk devletini, kamunun sağlığını ve çevreyi, toplum barışını korumak, suç işlenmesini önlemek olduğu, hiçbir ceza yasasının, bu hedefe aykırı olarak düzenlendiğinin kabul edilemeyeceği ve yorumlanamayacağı açıktır.

Bu amacın gerçekleştirilmesi için kullanılan araçlar, ceza ve güvenlik tedbirleri olup, 5237 sayılı TCK. Müsadereyi güvenlik tedbirleri bölümünde düzenlemiştir.

Güvenlik tedbirinin, meydana gelen hukuka aykırılık nedeniyle kişinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, kişi hakkında ya da hukuka aykırılığın konusu veya bunun için hazırlanmış eşya hakkında uygulanabileceği,

Güvenlik tedbiri ile fiil veya failden meydana gelebilecek muhtemel tehlikeleri önlemek, kişiyi yeniden topluma kazandırmak ve özellikle yeni bir suç işlenmesine karşı toplumu korumanın amaçlandığı, geleceğin hedeflendiği,

Bir Güvenlik tedbiri olan müsadere ile eşyanın kişinin elinde bulunmasının yaratacağı tehlikeliliği bertaraf etmek, onda yaratacağı suç işleme potansiyelini yok etmek, yeni hukuka aykırılıkların önüne geçmek olduğu kabul edilmiştir.

Ceza Hukuku araçlarından olan cezanın uygulanabilmesi için mutlak surette kanun ile tanımlanan bir suçun işlenmesi gerektiği halde, güvenlik tedbiri için bir hukuka aykırılığın yeterli olduğu,

Bir Güvenlik tedbiri olan müsadere ile eşyanın kişinin elinde bulunmasının yaratacağı tehlikeliliği bertaraf etmek, onda yaratacağı suç işleme potansiyelini yok etmek, yeni hukuka aykırılıkların önüne geçmek olduğu kabul edilmiştir.

Ceza Hukuku araçlarından olan cezanın uygulanabilmesi için mutlak surette kanun ile tanımlanan bir suçun işlenmesi gerektiği halde, güvenlik tedbiri için bir hukuka aykırılığın yeterli olduğu,

TCK.nun 54.maddesinde “suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan, eşya kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir” hükmüyle açıklığa kavuşturulduğu,

Uzun çalışma, araştırma ve emek ile meydana getirilen markanın, hiçbir hak ve yetkisi bulunmayan kişilerce kullanılmasının haksız maddi, manevi menfaat elde etmeye yönelik olduğu, marka sahibinin ise bu eylemler sebebiyle müşteri, itibar, maddi kazanç gibi zarara uğradığı veya bu tehlikelerle karşı karşıya olduğu, tam bir hukuka aykırılığın oluştuğu,

Taklit ürünlerin sınıfına göre toplumun mutlak tehlike ile karşı karşıya bırakıldığı, örneğin taklit ilaç nedeniyle kamu sağlığının, yedek parçalar sebebiyle trafik güvenliğinin tehlikeye düşürüldüğü, bireylerin aldatıldığı, kalitesiz malların yüksek fiyatla satılmasıyla maddi kayba uğratıldığı,

Fail yönünden ise; taklit malın kendisine iadesiyle güvenlik tedbirinin esas amacı olan ileride suç işlenmesini önlemek gayesinin gözardı edilerek adeta yeniden suç işlemeye teşvik edileceği, keza 28.2.2009 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5833 sayılı Yasa ile iadeye konu eşyanın üretimi, satışı, satışa arzının suç olarak kabul edildiği, dolayısıyla kamu güvenliği, kamu sağlığı ve genel ahlak açısından tehlike yaratan bu tür eşyanın müsaderesinin gerektiği,

Tüm bu açıklamalar ile davanın ortadan kaldırılmasına dair karara katılmakla beraber, elkonulan ve tescilli markanın taklidi olduğu sabit olan eşyanın müsaderesi yerine iadesi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.