muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12935, Karar No: 2012/16942, Tarih: 13.07.2012

Mahkemece davalı işverence iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshe­dildiğinin kanıtlanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı bankada son olarak müdür olarak çalış­makta iken davalı işverence 4603 sayılı Kanun’un geçici 6/4. maddesi ge­reğince ihtiyaç fazlası olduğu belirtilerek başka bir kamu kurumuna nak­ledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığı’na bildirilmiştir.

4603 sayılı Kanun’a 4743 sayılı Kanun’la eklenen geçici 6/4. maddesinde “25.11.2000 tarihinde bu bankalarda çalışan personelden özel hukuk hü­kümlerine geçirilenlerin hizmet sözleşmelerinin 31.12.2003 tarihine kadar, bankaların disiplin yönetmelikleri hükümleri saklı kalmak kaydıyla 1475 sayılı İş Kanunu’nun 17. maddesi dışında kalan sebeplerle bankalar tarafından feshedilmesi halinde söz konusu personel hakkında bu Kanun’un geçici 1. maddesinin (3) numaralı fıkrası uyarınca işlem tesis edilmek üzere Devlet Personel Başkanlığı’na bildirilir. Bu kapsamda olan personele sözleşmenin feshi sebebiyle ihbar ve kıdem tazminatı ödenmez. Bankaların kurduğu, kuracağı ve iştirak ettiği veya edeceği bilgi sistemleri ve/veya alternatif dağıtım kanalları amaçlı şirketlere bu bankalardan geçen ve T.C. Emekli Sandığı ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun geçici 20. maddesi uyarınca kurulan Türkiye Emlak Bankası Anonim Şirketi Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı ile irtibatları devam eden personelden isteyenlerin anılan sosyal güvenlik kurumları ile irtibatları devam eder. Bu fıkra hükümleri bu personel hakkında da uygulanır” kuralına yer verilmiştir.

Davalı bankaca yapılan işlem anılan kanuni düzenlemeye dayandı­ğından, fesih için geçerli sebebin mevcut olduğu kabul edilmelidir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bo­zulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerek­miştir.

H ü k ü m: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1- Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZU­LARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davanın REDDİNE,

3- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4- Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 280,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 13.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14869, Karar No: 2015/18966, Tarih: 03.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14869 E.  ,  2015/18966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 11.10.2013 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 21.10.2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5667, Karar No: 2022/5911, Tarih: 26.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5667 E.  ,  2022/5911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/422 soruşturma sayılı ve 22.07.2009 tarihli iddianamesi ile soruşturmayı yürüten Cumhuriyet savcısının hukuk kurallarına uygun olmayan iddianame düzenlenerek davacının yargılanmasına neden olunarak, şirketlerinin yasaklı hale düşürüldüğü, maddi ve manevi kayıplarının ciddi boyutta olduğu, haksız ve hukuk dışı olarak sanık durumuna düşürüldüğü, telafisi imkansız bir şekilde kişilik haklarının yara aldığı, olayın şikayetçilerce duyurulması üzerine şirketlerinin tüzel kişiliği yaşadığı maddi kayıpların yanı sıra belediyeleri kandıran, sözleşme ve şartname dışı mal veren damgası yediğini, yirmi yıllık saygınlığını ve güvenilirliliğini, ticari itibarını ortadan kaldırdığını, ticari faaliyetlerini devam ettiremeyen yeterli düzeyde gelir elde edemeyen şirketlerinin kredilerinin aksamasına neden olunduğu gerekçeleri ile 10.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile talebinde yerel mahkemece,

Kamu davasını açma görevi” başlıklı CMK’nın 170 maddesinin 2. fıkrasında “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü yer almaktadır. Buna göre soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa Cumhuriyet savcısı bir iddianame düzenleyerek dava açmak durumundadır. Cumhuriyet savcısının yeterli şüphenin varlığı halinde dava açıp açmama konusunda takdir hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Tabi ki kişilerin haksız yere dava süreciyle karşı karşıya bırakılmaları kabul edilemez. Kişi hakkında dava açılınca masumiyet karinesi de olsa elbette görev yaptığı kurum veya çalıştığı ... çevresinde hakkında olumsuz bir algı oluşacaktır. Bu amaçla 5237 saylı Ceza Muhakemesi Kanununda iddianamenin iadesi imkanı getirilmiştir. Buna rağmen hakkında her dava açılan kişiye de ceza verilmemektedir. Soruşturma evresinde dava açmak için yeterli şüphenin varlığı halinde ilgili şüpheli hakkında dava açılabilmektedir. Kovuşturma evresinde ise kişilere ceza verebilmek için dava açmak için yeterli olan şüpheden öte kesin kabul edilebilir delillerin varlığı aranır. Bu sebeple hakkında her dava açılan elbette ceza almayacaktır. Bu hem kovuşturma evresinin eylemle ilgili daha detaylı araştırma yapması hemde cezalandırmayı gerekli kılan kesin deliller aramasından kaynaklanmaktadır. Cumhuriyet savcısının yeterli şüphe halinde dava açma görevi varken, kovuşturma evresinde kuvvetli şüphe dahi olsa sanığa ceza verilemez. Sanığın beraat etmesi Cumhuriyet savcısının görevini yaparken kusurlu veya kasıtlı olarak eksik veya yanlış yaptığı anlamına gelmemektedir.

Yapılan suç duyurusu üzerine ... bölümü gereği kendisine düşen soruşturma evrakında, daha önce Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan tespit dosyasını, ilgili belediyeden ihale dosyasını ve ihaleyi alan firmanın yetkili temsilcisini tespit edip gerekli ifadeleri temin ettikten sonra tespit raporundaki ihale şartnamesine aykırılık ve yapılması gereken işin yapılış şekli ve miktarına ilişkin belirtilen eksiklikler nedeniyle soruşturma evresinin gerektirdiği dava açmaya yeterli şüphe kavramı da dikkate alındığında davacı hakkında edimin ifasına fesat karıştırmak suçundan iddianame düzenlenmesinde, kasıtlı veya hukuka aykırı bir şekilde dava açılmasından bahsetmek mümkün görülmediği yasal görevi kapsamında olduğu, CMK 170 maddesine göre bu konuda bir takdir hakkınında bulunmadığı, bilirkişi incelemesinin de kendisince yaptırılmadığı Asliye Hukuk Mahkemesince yapıldığı, dava sonunda ilgilinin delil yetersizliğinden beraat etmesinin Cumhuriyet savcısının kusurlu olduğu anlamına gelmeyeceği, HMK 46 vd. maddeleri ile CMK 141 vd. maddelerinde belirtilen hallerin mevcut olmadığı, nazara alındığında ilgili savcının her hangi bir kasıt veya kusurunun, devletin sorumluluğunu gerektirir herhangi bir hizmet kusuru da bulunmadığından davanın reddine karar verilmesinde;

Davacı tarafından ilgili Cumhuriyet savcısının eylemleri nedeniyle 15.06.2010 tarihinde açılan tazminat davasının açılmamış sayılmasına karar verilmesi ve bu kararın 27.01.2014 tarihinden kesinleşmesi üzerine, 22.07.2009 tarihli iddianame hakkında 28.02.2014 tarihinde açılan davanın 1 yıllık yasal süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesi ile davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın esas yönünden reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahkemece davanın reddine karar verilmesinde eleştirilen husus dışında usule ve kanuna aykırı yön bulunmadığından, davacı vekilinin davanın kabul edilmesi gerektiğine ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2417, Karar No: 2010/6425, Tarih: 13.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/2417 E.  ,  2010/6425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 13.000.00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların, dava konusu taşınmazda (ev ve fındık bahçesinde) müşterek malik olduklarını; davalının, taşınmazı tek başına kullandığını, davacının kullanımına engel olduğunu iddia ederek; 2003-2007 yılları arası için 8.000 TL ana para ve 5.000 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 13.000 TL ecrimisil alacağının yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 13.000 TL ecrimisil tazminatının dava tarihinden itibaren anaparaya işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paydaşlar kural olarak intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. Dava konusu fındık bahçesi için intifadan men şartı aranmaz ise de; evin davalı tarafından kullanımı ile ilgili olarak intifadan men şartı aranmalıdır. Mahkemece, bu hususta bir inceleme ve araştırma yapılmamıştır. İntifadan men şartı dava şartlarından olduğundan gerçekleşip gerçekleşmediği re'sen araştırılmalıdır. Öte yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; taşınmazın tamamı için ecrimisil hesaplanmıştır. Mahkemece, davacıdan veraset belgesi istenip taşınmazdaki hissesi tesbit edilmeli, bundan sonra hissesi oranında ecrimisil hesabı yapılmalı ve bulunan bu miktardan davalı sorumlu tutulmalıdır.

Diğer yandan, davacının ecrimisil talebi; 2003/2007 yıllarına ilişkin bulunmaktadır. Oysa, bilirkişi raporunda dava tarihi gözetilerek 2008 yılı için de ecrimisil hesabı yapılmıştır. HUMK'nun 74.maddesine aykırı olarak talep aşılmak suretiyle hüküm kurulmuş olması da doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/55, Karar No: 2022/4538, Tarih: 28.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/55 E.  ,  2022/4538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.02.2009 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil veya tazminat istenmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair verilen 15.09.2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili; diğer taraftan duruşmasız incelenmesi bir kısım davalı vekili tarafından ve davalı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 28.06.2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden taraf gelmedi. Karşı taraftan davalı ... vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, fazla alınan onama harcının davacıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.06.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7193, Karar No: 2013/21141, Tarih: 03.07.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/7193 E.  ,  2013/21141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/02/2013 gün ve 132609 sayılı maddi hatanın düzeltilmesi istemli yazısında;

“İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; imar kirliliğine neden olma suçundan verilen beraat kararı onanmış olmakla;

Yüksek Daire kararında, temyiz konusu edilen beraat kararı yerine ilamın hüküm bölümüne "mahkûmiyet" yazmıştır. Gerçekte yerel mahkemece verilen kararın beraat olduğu anlaşıldığından bu maddi hata dilekçesinin verilmesi zorunluluğu doğmuştur.

Bu nedenle; Dairenin 12.11.2012 tarihli ilamının hüküm bölümüne beraat yazılması gerektiği değerlendirilmektedir.

Yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle Yüksek Dairenizce verilen maruz kararda, belirtilen maddi hatanın düzeltilmesi hususu takdirlerinize saygıyla arz olunur.” denilmektedir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesine 5560 sayılı Kanun ile eklenen son cümlesinde "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/132609 sayılı tebliğnamesiyle temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen, İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.12.2008 tarih ve 2008/347 esas, 2008/888 karar sayılı dosyasında, tebliğnamedeki istek yerinde görülmeyerek, Dairemizin 12.11.2012 tarih ve 2011/9820 esas, 2012/24286 sayılı kararı ile onama kararı verildiği, ancak kararın başlık bölümünün hüküm kısmına maddi hata sonucu “beraat” yerine, “mahkumiyet” yazılmış olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca,

Dairemizin 12.11.2012 tarih ve 2011/9820 esas, 2012/24286 karar sayılı ilamındaki başlık bölümünün hüküm kısmına ilişkin yazım hatasının, “mahkumiyet” yerine, “beraat” olarak DÜZELTİLMESİNE, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14168, Karar No: 2011/25781, Tarih: 26.12.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/14168 E.  ,  2011/25781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2011 gün ve 2011/220 E. 2011/237 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4884, Karar No: 2016/11629, Tarih: 20.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/4884 E.  ,  2016/11629 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 30.12.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2014 gün ve 2014/245 esas, 2014/104 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3, CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince oybirliğiyle BOZULMASINA, 20.12.2016 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12930, Karar No: 2012/4879, Tarih: 18.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12930 E.  ,  2012/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

Davalılar Murat ve Emrah'ın sigortalı hizmet cetvellerine göre davalı borçlu şirkette veya her iki davalının aynı işletmede çalışıp çalışmadıklarının belirlenmesi için davalı borçlu şirket ... Galvaniz Demir Döküm Tic. ve San. A.Ş.'nin SGK işyeri sicil numarasının ve davalılar ... ve ...'nun sigortalı hizmet cetvelinin ilgili kurumlardan getirtilerek dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/37908, Karar No: 2011/23766, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/37908 E.  ,  2011/23766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık ... Deri Konf. San. Tic. Ltd. Şti. Hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış ve adına karşılıksız çek düzenlenen tüzel kişiler hakkında sadece güvenlik tedbiri olarak “çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı” öngörülmüş ise de; 20.12.2009 tarihinden önce işlenen karşılıksız çek keşide etme fiilinden dolayı TCK’nın 5 ve 20/2. maddeleri ile 5560 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca tüzel kişiler hakkında yaptırım uygulanmasına olanak kalmaması nedeniyle, sanık şirketin beraatine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11847, Karar No: 2025/3443, Tarih: 06.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/11847 E.  ,  2025/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/870 E., 2020/384 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/124 E., 2019/59K .

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 221/4-5, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun esasatan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen cezanın süresine göre yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 tarih ve 9-18-78 sayılı Kararında açıklandığı üzere; etkin pişmanlık hükümlerinin amacı, bir yandan terör ve örgütlü suçlarla mücadele bakımından stratejik önemi nedeniyle en etkili bilgi edinme ve mücadele araçlarından olan örgütün kendi mensuplarını kullanmak, diğer taraftan da suç işlemeyi önlemek, mensup olduğu kanun dışı örgütün amaçladığı suçun işlenmesine engel olanları ve işlediği suçtan pişmanlık duyanları cezalandırmayarak ya da cezalarında belli oranlarda indirim yaparak yeniden topluma kazandırmaktır. 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesinden yararlanabilmek için; failin yakalandıktan sonra bilgisi ölçüsünde örgüt içerisindeki konumuyla uyumlu şekilde kendisinin ve diğer örgüt üyelerinin eylemleri, örgütün yapısı ve faaliyetleriyle ilgili yeterli ve samimi bilgi vererek suçtan pişmanlığını söz ve davranışlarıyla göstermesi gerekmektedir. Bu bilgi maddenin üçüncü fıkrasında aranan, örgütü çökertecek nitelikteki bilgi değildir. Verilen bilginin önemi cezanın belirlenmesinde dikkate alınmalıdır (Dairemizin 12.05.2015 tarih ve 2015/1426 Esas, 2015/1292 Karar 26.10.2015 tarih, 2015/1565-3464 K.). 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında etkin pişmanlıkta bulunulduğunun kabulü halinde bu suçtan dolayı verilecek cezada 1/3’ten 3/4’e kadar bir indirim yapılacağı öngörülmektedir. Buna göre belirlenen cezadan en az 1/3, en fazla 3/4 oranında bir indirim yapılacaktır. Bu iki sınır arasında yapılacak indirim, verilen bilginin niteliği, örgütün yapısı ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ya da diğer örgüt mensuplarının tespiti ile ilgili olmak üzere elverişlilik ve faydalılık derecesi nazara alınarak mahkeme tarafından takdir ve tayin edilecektir.

Bu açıklamalar ışığında, somut olay değerlendirildiğinde;