muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10389, Karar No: 2016/4900, Tarih: 02.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10389 E.  ,  2016/4900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2014/111-2015/45

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/03/2015 tarih ve 2014/111-2015/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, ayakkabı makinesi ile iki adet deri ceketini ve bir tabaka köseleyi davalılardan H.. Ö..'dan izin alarak işyeri deposuna koyduğunu ve anahtarı da tarafına verdiğini, eşyalarını almak için depoya gittiğinde kapının arkadan çivilenmiş ve kapatılmış olduğunu gördüğünü, diğer davalıların eşyalarını almayı engellediğini ileri sürerek, eşyalarının aynen iade edilmesini, olmadığı takdirde bedelleri tutan 4.000 TL'nin faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar C.. B.. ve C.. B.., diğer davalı H.. Ö..’ın kulübeyi kullanmasına karşılık cüzi bir kira ödemeyi kabul ettiğini ve taraflarınca H.. Ö..’ın kulübesine ayrı kapı açtıklarını, yaklaşık 8 ay önce kira ödememeye ve kulübeye gelmemeye başladığını, sonrasında davacının kulübenin anahtarını H.. Ö..'dan aldığını, uzun süre kira ödemeyince H.. Ö..’ın kullandığı kapıyı kilitlediklerini, kulübenin kapısını kilitlerken içinde ne olduğuna dikkat etmediklerini, davacının iddia ettiği eşyaların kulübede olup olmadığını bilmediklerini, davacının eğer isterse diğer davalı H.. Ö.. ile istediği zaman gelip varsa kulübedeki eşyalarını tutanak karşılığı ve şahitler huzurunda alabileceğini beyanla davacının davasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Diğer davalı H.. Ö.. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından belirtilen yerin izin alınararak ya da kiracı olarak kullandığına dair herhangi bir belge sunulmadığı, ispat yükünün davacıda olduğu gerekçesiyle, ispat edilmeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5972, Karar No: 2019/2259, Tarih: 11.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/5972 E.  ,  2019/2259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz ve infazın durdurulması taleplerinin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkındaki 20/12/2013 tarihli ve 2013/528 E - 2013/1059 K sayılı ve 07/03/2014 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştirilen mahkumiyet kararı ile ilgili olarak, sanık müdafii tarafından 08/02/2016 tarihinde temyiz ve infazın durdurulması talebinde bulunulduğu, mahkemece bu taleplerin 08/02/2016 tarihli ek kararla reddedildiği ve söz konusu ek karar sanık müdafii tarafından temyiz edildiği halde, tebliğnamede mahkemenin 07/03/2016 tarihli "yeniden karar verilmesine yer olmadığına" dair ek kararı hakkında görüş belirtildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin 08/02/2016 tarihli ek karara yönelik temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 11/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20550, Karar No: 2014/5096, Tarih: 31.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20550 E.  ,  2014/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2012/2907-2013/2909

Taraflar arasında görülen kanal katılım ve şebeke bedeli iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin Ankara İli Yenimahalle İlçesi, Mehmet Akif Ersoy Mahallesi (.... ada ... parsel) .. M... Sit. .. Blok zemin .. Nolu bağımsız bölümün su aboneliği için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, davalı kurumca şebeke hisse bedeli ve kanal katılım bedeli olmak üzere toplam 3.177,00 TL talep edildiğini, müvekkilinin abone olmak için bu bedeli ödediğini, istenen bedelin yerinde olmadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.200 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; idarece haksız olarak kanal katılım bedeli ve şebeke ücreti talep edildiği iddiasının yerinde olmadığını savunup, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulü ile, 2.753,07 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine; hükmedilen miktarın 1.200,00 TL'sine dava tarihinden, bakiye miktarına ıslah tarihi olan 27.09.2013 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez. Denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsa payı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2479, Karar No: 2019/4306, Tarih: 16.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/2479 E.  ,  2019/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Asıl ve birleşen şikayetçiler vekilince açılan sıra cetveline şikayet davası sonucunda mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı asıl dosyada şikayetçi vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl dosyada şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, yatırılması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 16.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23540, Karar No: 2012/5533, Tarih: 12.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/23540 E.  ,  2012/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlenmenin Butlanı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Cumhuriyet Savcısı tarafından Türk Medeni Kanununun 145/1. maddesi gereğince açılmış evlenmenin mutlak butlanı nedeniyle iptal davasıdır. Kararı temyiz eden ... bu davaya davacı yanında fer'i müdahil olarak katılmıştır. Davanın asıl tarafı hükmü temyiz etmediği takdirde, fer'i müdahilin tek başına hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Gösterilen sebeple temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.12.03.2012

KARŞI OY YAZISI

Dava, Cumhuriyet Savcısı tarafından açılmış, davaname ile 23.08.2007 tarihinde aktedilen evliliğin Türk Medeni Kanununun 145/1. maddesinde yer alan sebeple iptali istenmiştir.

Önceki evlilikteki eş, davaya "davacı yanında" müdahale talebinde bulunmuş, müdahale isteği mahkemece kabul edilmiştir.

Dava, davacı ... Savcısının talebi üzerine reddedilmiştir. Bu ret kararı işin esasıyla ilgili olmayıp sorunu çözmemiştir. Davanın kabulüne karar verilmesinde müdahilin hukuki yararı vardır. Bu nedenle yanında yer aldığı davacıdan bağımsız olarak hükmü temyiz edebilir. Temyizin incelenmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

3-AÇ/HA/MO
Yargıtay — Esas No: 2014/6534, Karar No: 2014/8246, Tarih: 13.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6534 E.  ,  2014/8246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2010/207-2014/169

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi, davalı Hazine ve P.. B.. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İstanbul İli, Pendik İlçesi, Y. Köyü (sonradan mahallesi) .parsel sayılı 37.600 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham toprak niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiş, Y. Köy Tüzel Kişiliği, Kartal Kadastro Mahkemesinde taşınmazların kadim mera olduğu iddiası ile dava açmış ve Kartal Kadastro Mahkemesinin 12.07.1962 gün 1961/28 esas 1992/56 karar sayılı ilâmında diğer temyize konu dava konusu olmayan Yayalar Köyü .nolu parseller ile birlikte dava konusu . sayılı parselin Y. Köyü Tüzelkişiliği kadim merası olduğundan köy merası olarak sınırlandırılmasına dair kararın kesinleşmesi sonrasında taşınmazın tapu kaydı kapatılmış, beyanlar hanesine "10.01.1995 günü 122 yevmiye numarası ile 6831 sayılı Kanun gereğince tamamının orman sınırları içinde kaldığı" şerhi verilmiştir.

Orman Yönetimi dava dilekçesi ile; Kartal Kadastro Hâkimliğinin 12/07/1962 tarih 1961/29 E. - 1962/56 karar sayılı ilâmı ile mera olarak sınırlandırılan Y. Mahallesi.parsel sayılı taşınmazın 1984 yılında 24 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından orman vasfı tesbit ile Yayalar Devlet Ormanı olarak sınırlandırıldığını iddia ederek, dava konusu taşınmazın mera kaydının iptali, müdahalenin önlenmesi ve taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi R.Ç.'ın 03/11/2011 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 5750 m2'lik kısmı dışında kalan 31.850 m2'lik kısmının orman olduğunun tesbitine, orman vasfıyla Hazine adına tapuda tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi, davalı Hazine ve davalı P.. B.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mera komisyon kararının iptali, tapu kaydının iptali ve tescili niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde; 6831 sayılı Kanununa göre orman kadastrosu ve 2896 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulama çalışmaları 21.11.1985 günü ilân edilerek kesinleşmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın zeminde yol ve konut olarak kullanılan fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 5750,00 m2'lik kısmı dışında kalan 31.850 m2'lik kısmına ilişkin davanın kabulü ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş ise de; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın zeminde yol ve konut olarak kullanılan fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 5750,00 m2'lik kısmı dışında kalan 31.850 m2'lik kısmına ilişkin davanın kabulü ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş ise de; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki; davacı Orman Yönetimi kesinleşmiş tahdite dayalı olarak dava açtığına göre , mahkemenin istemle bağlı kalarak kesinleşen orman kadastro sınırını dikkate alıp karar vermesi gerekir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede yapılan çalışmalara ait belge ve kayıtların tümü dosya arasına alınmadığı gibi, keşfe orman bilirkişi olarak katılan Yrd. Doç. Dr. S. D.mahkemeye sunduğu 16.12.2011 havale tarihli raporunda dosya ile ilgili verilen yardımcı belgelerde (harita, hava fotoğrafları) eksiklik ve yanlışlıklar tesbit ettiğinden bir kısım belgelerin temin edilmesi halinde taşınmaza ilişkin raporunu ibraz edebileceğini bildirmesi sonrasında mahkemece istenilen belgeler tedarik edilmiş, ancak, bilirkişiye ulaşılamaması nedeniyle yeniden keşif yapılarak zeminde inceleme yapılmaksızın re'sen seçtiği orman bilirkişisine dosyayı tevdii edilerek bilirkişice düzenlenen raporu hükme dayanak almıştır. Keşfe katılmayan bilirkişinin düzenlediği rapor hükme dayanak alınamayacağı gibi kesinleşen tahdit haritasına göre fen bilirkişi ile orman bilirkişi raporlarının birbirleri ile çeliştiği görülmüştür.

Ayrıca; Hazine ile Köy Tüzel Kişiliği arasında görülüp kesinleşen, Kartal Kadastro Hâkimliğinin 1961/29 Esas, 1962/56 karar sayılı dosyasında, ham toprak vasfıyla Hazine adına tesbit edilen taşınmazın kadastro tesbitine itiraz edilmesi üzerine, taşınmazın Y.Köyü Tüzelkişiliği kadim merası olduğundan köy merası olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş, kararın kesinleşmesi sonrasında tapu kaydı kapatılmıştır. Bahsi geçen dosyada Orman Yönetimi taraf olmadığından kesinleşen bu hükmün davacı Orman Yönetimini bağlayacağı düşünülemez.

O halde, doğru sonuca varılabilmesi için mahkemece; dava konusu taşınmazın bulunduğu yeröre daha önce yapılan 1942, 1979, 1886 ve 1992 tarihli tahdid ve aplikasyon çalışmalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin ve dava konusu taşınmazın bulunduğu alanı komşuları ile birlikte gösterir kadastro paftasının dosya arasına alınmasından sonra daha önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle gösterecekleri rapor düzenlemeleri sağlanmalı, taşınmazın kesinleşen orman sınırı içinde kalıp kalmadığı belirlenerek yörede yapılıp 1986 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 2896 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulama çalışmalarına karşı dava açılması için öngörülen hak düşürücü sürelerin geçmiş oması nedeniyle kesinleştiği hususu da dikkate alınarak oluşacak sonucu göre karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin ve böylesine bir araştırma yapılmadan yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetimi ile davalı Hazine ve P.. B..nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 13/10/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11994, Karar No: 2017/24062, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11994 E.  ,  2017/24062 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3412, Karar No: 2012/8326, Tarih: 15.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3412 E.  ,  2012/8326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Sanık ...'in mağdur ...'ı, 29 bıçak darbesi vurmak suretiyle, alt ekstremitede muhtelif yerlerde sağda 6 adet, solda 4 adet, sol dirsekte 2 adet, sağ aksillada 2 adet, sağ üst kadranda 3 adet, sırtta 12 adet delici-kesici alet yarası ile yaraladığı, her iki taraftan göğüs boşluğuna girerek her iki tarafta pnömotoraksa, batın boşluğuna girerek diyafram kesisine ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında , meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, 13 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini yasaya aykırı ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'a karşı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya

göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru müdafaaya, haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 15/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.