muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1299, Karar No: 2020/4545, Tarih: 24.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/1299 E.  ,  2020/4545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2006/5686 E. sayılı dosyasında tanzim olunan 02.04.2012 tarihli sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmamasının hatalı olduğunu ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ..., cevap vermemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 26.01.2017 tarih, 2016/2861 E., 2017/196 K. sayılı ilamıyla şikayet olunan vergi dairesi yönünden bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, bedeli paylaşıma konu taşınmaz maliki ...'nın mükellefiyetinin 31.05.1993 tarihinde sonlandırıldığı, buna göre vergi borcunun doğduğu tarih itibariyle ...'nın şirkete ve şirketin alacaklılarına karşı sorumluluğu bulunmadığından kişisel olarak takip olunamayacağı gerekçesiyle, şikayetin şikayet olunan vergi dairesi yönünden kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi uyarınca temyiz şikayet olunan ... Kurumlar Vergi Dairesinden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4532, Karar No: 2024/7466, Tarih: 12.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/4532 E.  ,  2024/7466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/888 E., 2023/681 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/208 E., 2021/360 K.

Taraflar arasında Gaziantep 9. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ..., ... ve ...'a velayeten açılan davada, davacıların Gaziantep'de kurulu mülhak ... Ağa Bin Mehmed Efendi Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmesi istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davacılar ..., ... ve ...'ın babalarının ..., ...'ın annesinin ... 'ın olduğu, ... 'ın Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/426 Esas ve 1997/729 Karar sayılı kesinleşmiş ilamı ile ... Ağa Bin Mehmet Efendi Vakfının vakıf evladı olduğunun tespit edildiği, ... 'ın Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından dosyaya sunulan vakıf evladı listesinde yer aldığı, bilirkişi raporu ve nüfus kayıtlarından ..., ... ve ...'ın ile vakıf kurucusu arasında soy bağının bulunduğunun ispatlandığı, vakıf senedinde batın şartının aranmadığı, bu sebeple vakfın bütün evlatlarının galle fazlasından yararlacaklarının açık olduğu gerekçesi ile açılan davanın kabulü ile davacıların ... Ağa Bin Mehmet Efendi Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden ve toplanan delillerden, Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.05.1998 tarihinde kesinleşen 27.11.1997 tarihli ve 1997/426-729 E, K sayılı kararı ile davacıların babası ...’ın ve babaanneleri ... ’ın davalı vakfın galle fazlasına müstehak evladı olduklarına karar verildiği ve bu kararın derecattan geçerek kesinleştiği, bu şekilde davacılar ile vakıf kurucusu arasında ilamlı evlatlık bağının kurulduğu; vakıf senedinin 3.sayfasında galleden yararlanma şartlarının anlatıldığı kısımdaki “zükur (erkek evlat) ve inas (kız evlat)” ile “batnı evvel ve sani itibar etmeyin” tabirleri kız–erkek ayrımı yapılmadığı ve batın tertibi olmadığı anlamına geldiği, bu itibarla bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş olmasında her hangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalı tarafın yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek iddianın gerçekliği çok iyi araştırılma gerektiğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, raporun davacıların vakfeden ile olan soybağını ve vakfiye şartlarına göre galle fazlasından faydalanmaya ehil olduklarına dair şartlara sahip olup olmadıklarını açıklamaktan uzak olduğunu, sunulan ve re’sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Peşin harcın istek halinde Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7638, Karar No: 2016/5525, Tarih: 02.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7638 E.  ,  2016/5525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 100 TL adli para cezası, hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...`in, borçlusu... olan 800 TL ve 2.000 TL bedelli iki adet senedi ciro ederek borcuna karşılık katılan ...`e verdiği ancak senet üzerindeki imzanın ...'e ait olmadığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın sahte tanzim edilmiş senetleri kullanarak dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/03/1998 gün ve 6/8 – 69 sayılı kararında açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2370, Karar No: 2014/13656, Tarih: 03.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2370 E.  ,  2014/13656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5916, Karar No: 2011/22002, Tarih: 17.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/5916 E.  ,  2011/22002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2010 gün ve 2010/641 E. 2010/1362 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10252, Karar No: 2022/419, Tarih: 09.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10252 E.  ,  2022/419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarih ve 2017/90 - 2018/197 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 Sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-3 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına yönelik istanaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

1-Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddelerinin delalet maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanığın yardım mahiyetindeki son eylem tarihi yerine yakalanma tarihinin yazılması,

3-İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç adının, “Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” yerine “Silahlı terör örgütüne üye olma” olarak yazılması,

4-TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

3-İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç adının, “Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” yerine “Silahlı terör örgütüne üye olma” olarak yazılması,

4-TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların 5271 sayılı CMK'nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün ikinci maddesinin birinci fıkrasındaki "TCK’nun 314/2" ibaresinin çıkarılıp yerine “TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2” ibaresinin yazılması, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi karar başlıklarındaki suç tarihi olarak gösterilen "22/04/2017" çıkarılıp yerine "05/02/2015" yazılması, İlk Derece Mahkemesi karar başlığındaki suç adı olarak gösterilen "Silahlı terör örgütüne üye olma" çıkarılıp yerine “Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” yazılması, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma ile ilgili paragrafların bütünüyle çıkarılarak yerine, "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36517, Karar No: 2014/39968, Tarih: 03.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/36517 E.  ,  2014/39968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı 10.02.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 19.02.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1443, Karar No: 2022/12945, Tarih: 21.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/1443 E.  ,  2022/12945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMES İ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın kendisi tarafından kullanılan arazide anız yaktığı ve dosya içerisindeki bilirkişi raporu ile belirlendiği üzere; alevin rüzgarın etkisiyle tarlanın hemen yanındaki katılana ait bahçeye sıçraması sebebiyle 42 adet ağacın yanarak zarar gördüğü somut olayda; oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanığın, söz konusu ağaçlara zarar verme hususunda suç kastının bulunmaması nedeniyle mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 12. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 75. maddesi uyarınca ön ödemeye ve basit yargılama usulüne tabi olan 5237 sayılı 171/1-a maddesinde düzenlenen genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanığın eyleminin yakarak mala zarar verme suçunu oluşturduğu halde tayin olunan cezadan TCK’nın 152/2-a maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5269, Karar No: 2020/6279, Tarih: 09.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/5269 E.  ,  2020/6279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından ortak çocuk Arda'nın velayeti ile kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken, çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar veren makamındaki kişinin de aynı yönde karar vermesi gerekir, yani karar verilirken çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır.

Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re’sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle, yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir.

Birleşmiş Milletler Çocuk Haklan Sözleşmesinin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir.

Mahkemece, ortak çocuk Arda’nın velayeti, babaya verilmiştir. Ancak dosyada ortak çocuğun velayetine ilişkin birbiri ile çelişkili iki ayrı rapor bulunmaktadır. Bu çelişkinin giderilmesi için üç uzman tarafından anne baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını değerlendirir İçerikte özellikle anne baba ortamında görüşülerek sosyal inceleme raporu alınması, ortak çocuk Arda’nın idrak çağına geldiği de gözetilerek mahkemece dinlenilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilip sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.12.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/7757, Karar No: 2012/6713, Tarih: 21.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/7757 E.  ,  2012/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, iftira

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın talimatla alınan 24.03.2010 ve 21.05.2010 tarihli beyanlarında savunma yapmayacağını, hakimin reddini talep ettiğini, bu konu hakkında karar verildikten sonra savunma yapacağını beyan etmesi karşısında, sanığın savunma hakkını kullanmaktan vazgeçmediği anlaşıldığı halde, usulüne göre savunması alınmadan, karar verilmesi,

2- Sanık ... ve müdafiine usulüne göre haber verilmeden 24.11.2009 ve 28.12.2009 tarihlerinde resen celse açılarak, ve açılan celsede müştekilerin katılanlığına karar verilmesi ve sanık ...'nin ifadesinin alınması suretiyle, sanık ...'nın soru sorma ve savunma hakkının ihlal edilmesi,

3- CYY'nın 231/5 maddesi uyarınca, mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için: sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması gerektiği, ayrıca TCY'nın 51.maddesinde düzenlenen erteleme açısından da, yukarıda sayılanlar dışında daha önce kasıtlı bir suçtan 3 ay’dan fazla ceza almamış olması gerektiği, somut olayda ise mahkeme tarafından sabıkasız olan ve huzurda ifadesi alınmayan sanık hakkında, mahkemeye sunulan raporlar konusunda herhangi bir araştırma yapılmadan "sanığın kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları, duruşma günlerini kapsar şekilde rapor kullanmak suretiyle yargılamadan kaçtığı ve savunma yapmak yerine hakimin reddi talebinde bulunduğu” biçimindeki yasal olmayan gerekçelerle söz konusu yasa maddelerinin uygulanmaması,

4- Sanığa haber verilmeden, yokluğunda, sonucu hakkında da bilgi verilmeden ve bilgisayarda yedekleme yapılmadan, CYY 120, 121, 134/3 ve 134/4 maddelerine aykırı olarak arama yapılması ve yasal olmayan arama sonucunda elde edilen delilerin hükme esas alınması,

5- Kabule göre de;