muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6324, Karar No: 2019/15458, Tarih: 05.11.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/6324 E.  ,  2019/15458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Olay günü sanığın, infaz hakimliğine hitaben yazdığı dilekçede mağdura yönelik söylediği kabul edilen sözlerin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Sanığın infaz hakimliğine hitaben yazdığı dilekçede yer alan "bu yatırılan haksız cezaların diyetini siz de ödeyeceksiniz" şeklindeki sözler ile, dilekçenin tamamı dikkate alındığında Anayasal şikayet hakkını kullanması neticesinde mağdur ve katılanların hukuksal olarak ödeyecekleri bedeli ifade ettiği gözetilmeden, sanık hakkında tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

3- Her ne kadar sanık hakkında ... heyetine yönelik eylemi hakaret olarak kabul edilmiş ise de sanığın hakaret eylemlerini aynı olay ve zaman dilimi içerisinde ve aynı suç işleme kararı kapsamında infaz hakimliği ve ağır ceza mahkemesine hitaben yazdığı aynı tarihli diekçeler ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında TCK'nın 125/3-a. maddesi ile belirlenecek cezanın anılan Kanunun 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekirken 2 ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

4- Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri süresinin de belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmekle, tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

Kanuna aykırı ve sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmekle, tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY

Sanığın aynı tarihte yazdığı dilekçelerle Kırıkkale infaz Hakimine hakaret ve tehdit ettiği, ... Heyetine ise hakaret ettiğinden bahisle açılan kamu davası neticesinde mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verilmiş Dairemizce bu karar bozulmuştur.

Dairemizin bozma gerekçelerine aynen iştirak etmekle birlikte ... Heyetine yönelik söylenilen sözlerin hakaret suçunu oluşturduğu görüşüne katılmıyoruz. Şöyle ki sanık yazmış olduğu dilekçede cezaevi idaresi tarafından kendisine yapılan haksız hareketlerden dolayı şikayetçi olmuş ve kendisine haksız ceza verildiği düşüncesiyle söz konusu dilekçeleri yazmıştır. Dilekçenin en sonunda ise Ağır Ceza Mahkemesi Heyetine yönelik "sizce şeref nedir? namus nedir?" şeklinde yazmış olduğu sözler mahkemece ve Dairemizce hakaret kabul edilmiştir. Hakaret fiilinin cezalandırılmasında korunan hukuki değer kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup bu suçun oluşabilmesi için davranışın kişi veya kişileri küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirmesi gerekir. Sanığın yazmış olduğu sözler soru niteliğinde olup kişileri bu şekilde olduklarına dair bir itham içermemektedir. Bu sebeple sanığın yazmış olduğu "şeref nedir?, namus nedir?" şeklindeki sözleri muhattapların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, kaba, nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu anlaşıldığından sanığın ... Heyetine karşı söylediği sözlerden dolayı mahkumiyeti yerine beraat etmesi gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/3435, Karar No: 2009/3144, Tarih: 15.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3435 E.  ,  2009/3144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı vekili takip dayanağı çekin gerçek bir alacak ilişkisi nedeniyle verildiğini, çekin karşılıksız çıkması üzerine yapılan ceza yargılamasında dava dışı borçlunun mahkum olduğunu ve hakkında yakalama kararı çıkartıldığını; borçludan tahsilat yapılabilmesi için her türlü icra işleminin yapıldığını, dava dışı borçlunun satış tutarının müvekkiline değil dava dışı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’na olan borçlarının ödenmesi için girişimde bulunduğunu ve kendilerinin de usulsüz işlem yapan döner sermaye saymanlık yetkilisi hakkında suç duyurusunda bulunduklarını; müvekkili ile borçlunun arkadaşlık ilişkisinin bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalının çekin ihdas nedenini açıklamadığı, her zaman düzenlenmesi mümkün olan bir protokole dayandığı ve dava dışı borçlu şirketin defter ibrazından kaçındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yanın iddiası dava dışı borçlu ile davalı alacaklının, müvekkilinden mal kaçırmak maksadıyla danışıklı borçlandıklarına ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde davalı tarafından dava dışı borçlu hakkında karşılıksız çek keşide etmekten dolayı suç duyurusunda bulunulduğu ve borçlu hakkında mahkumiyet hükmü verildikten sonra yakalama kararı çıkartıldığı; davalı ile borçlunun takip süresince çekişmeli şekilde davrandığı, davalı yanca sunulan protokole göre aralarında başka alacak ilişkilerinin ve takiplerin de bulunduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan davalının iddiasına göre davacı bankanın hesabı kat etmesi, davalı yanca gönderilen birinci haciz ihbarnamesinin tebliğine dayalıdır.

Gerek protokolde sözü geçen dosyalar ve gerek davacı banka alacağının doğum tarihi ile davalının alacağının doğum tarihi arasındaki öncelik mahkemece irdelenmemiştir. Bu durumda mahkemece yukarıdan beri sayılan olaylar çerçevesinde davalı ile dava dışı borçlunun danışıklı davranıp davranmadıkları incelenmek gerekirken, ispat yükünün davalıda olduğu; üçüncü kişinin defter ibraz etmediği ve dayanak protokolün her zaman düzenlenebileceği şeklindeki gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2554, Karar No: 2018/4165, Tarih: 31.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2554 E.  ,  2018/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (üç kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureler vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,

Kovuşturma evresinde ifadelerinin alındığı tarihte on beş yaşından küçük olan mağdurelerin kanuni temsilcilerinin sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında mağdureler Sinem ile Ceren'e yönelik atılı suçtan (iki kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure...'e yönelik atılı suçtan (bir kez) kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalarda sanığın kendisine yönelik cinsel eyleminden bahsetmemesi, sanığın ise savunmalarında komşularının kızı olan mağdureye "terlemişsin, koşma" dedikten sonra omzu ile sırtına dokunduğunu belirtmesine rağmen bu dokunuşların cinsel amaç taşıyıp taşımadığı hususunun şüphede kalıp mevcut haliyle sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3694, Karar No: 2023/10340, Tarih: 30.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/3694 E.  ,  2023/10340 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/523 E., 2016/111 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.03.2015 tarihli ve 2014/18634 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.10.2015 tarihli ve 2015/5365 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Hatay (Kapatılan) 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/523 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ilişkin hükmün ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk derece mahkemesinin kabulüne göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

A. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/18634 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararının tebliğine ilişkin evrakın fiziki olarak aslı ya da onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

III. OLAY VE OLGULAR (İlk derece mahkemesinin kabulüne göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

A. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/18634 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararının tebliğine ilişkin evrakın fiziki olarak aslı ya da onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

B. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için

19.03.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdı yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

C. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanunu'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

1. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

2. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanunu'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi

ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre;

D. 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

D. 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hatay (Kapatılan) 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/523 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4292, Karar No: 2010/11370, Tarih: 24.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/4292 E.  ,  2010/11370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde vasiyetnamenin iptali, olmazsa tenkisi istenilmiştir. Mahkemece vasiyetnamenin iptali isteminin reddi, tenkis isteminin 96/666 E. Dava yönünden kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflardan ... ile ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Esas ve birleşen davada davacıların murisi tarafından düzenlenen resmi vasiyetnamenin, resmi şekil şartlarına aykırılığı ve ayrıca muris'in yaşı ve de hastalığı nedeniyle tasarruf ehliyetinin bulunmaması, lehlerine vasiyet edilen 2.eşi ve arkadaşı tarafından irade fesadına uğratılması nedeniyle öncelikle iptali, olmazsa saklı pay oranında tenkisi istenilmiş; mahkemece, mümzi tanıklar da dahil tüm tanık beyanlarına göre vasiyetnamenin resmi şekle uygun düzenlendiği, mevcut devlet hastanesi raporu da değerlendirilerek murisin tasarruf ehliyetinin bulunduğu böylece vasiyetnamenin iptali isteminin reddi gerektiğine karar verilmiş, tenkis talepleri yönünden davacılar ... ve ...'nın saklı paylarının ihlal edilmediği sadece davacı ...'un saklı payına tecavüz bulunduğu belirtilerek, bilirkişi raporu doğrultusunda davacı ... yönünden tenkis'e karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, vasiyetname tarihinde 84 yaşında olan ve prostat kanseri ameliyatından hemen sonra, ölümünden sadece 12 gün önce vasiyetname yapan murisin, vasiyet tarihi itibariyle tasarruf ehliyetinin bulunduğu tek başına tanık beyanları ve mevcut hastane hekimi raporu Ile kanıtlanmış kabul edilemez. Hal böyle olunca murisin tüm hastane kayıt ve belgeleri- film ve grafileri, raporları getirtilip dosya tümüyle Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, vasiyetname tarihinde murisin tasarruf ehliyetinin bulunup bulunmadığı her türlü kuşkudan uzak şekilde rapor halinde tespit edilerek, öncelikle vasiyetnamenin iptali gerekip gerekmediği araştırılmadan, eksik incelemeye dayalı ve delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucu iptal isteminin reddi bozmayı gerektirmiştir.

Tenkise ilişkin olarak da, bilirkişi raporu, davacıların somut itirazlarını karşılamadığı gibi denetime de elverişli olmadığından önceki raporlarla çelişkili olduğu gözetildiğinde kabule şayan olmadığı halde hükme asas alınması doğru görülmemiştir.

Tenkise ilişkin olarak da, bilirkişi raporu, davacıların somut itirazlarını karşılamadığı gibi denetime de elverişli olmadığından önceki raporlarla çelişkili olduğu gözetildiğinde kabule şayan olmadığı halde hükme asas alınması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu rapor sonucuna göre, vasiyetnamenin iptali istemi öncelikle değerlendirilip, murisin fiil ehliyetinin bulunduğunun tespiti halinde, tenkis yönünden somut itirazları karşılayacak denetime elverişli olacak şekilde uzlaştırıcı (3 uzman bilirkişiden oluşturulacak heyet) raporu doğrultusunda tenkise karar verilmeli, aksi taktirde murisin (fiil ehliyeti bulunmaz ise) vasiyetnamenin iptali yönünde hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.