muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/36417, Karar No: 2014/2806, Tarih: 03.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/36417 E.  ,  2014/2806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2013

NUMARASI : 2013/82-2013/625

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlu K.. B.. aleyhinde 23/12/2011 tarihli temliknameden doğan alacağa dayalı olarak 23/02/2012 tarihinde genel haciz yoluyla ilamsız takibe başlanıldığı, takibin kesinleşmesi üzerine alacaklının talebi ile borçlu belediyenin Halkbankası Kartal Şubesi'nde mevcut hesaplarına haciz konulması için adı geçen banka şubesine 89/1 haciz ihbarnamesi yazıldığı, adı geçen banka şubesince haciz ihbarnamesi gereği borçlu belediyenin hesabına haciz konulduğunun bildirildiği, borçlu belediye vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; müvekkili belediyeye ait banka hesabında bulunan paranın haczedilemeyecek nitelikte olduğunu ileri sürerek adı geçen banka şubesine gönderilen 89/1 haciz ihbarnamesinin iptalini ve haczin kaldırılmasını talep ettiği; mahkemece, borçlu belediyeye ait banka hesabına ilişkin kayıt ve ekstrelerin getirtilerek bilirkişi incelemesi yaptırıldığı ve bilirkişi raporunda belediye hesabında vergi, resim ve harç gelirlerinin toplandığı ve hesaba havuz hesabı niteliği kazandıracak şekilde haczi kabil olan başkaca bir paranın hesapta bulunmadığının bildirildiği gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda şikayetin kabulü ile adı geçen banka şubesine gönderilen 89/1 haciz ihbarnamesinin iptaline ve borçlu belediyeye ait banka hesabındaki haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan mallar ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir.

5779 Sayılı İl Özel İdarelerine Ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde de; bu kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek l Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yaran gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ..." hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Haklan Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle AİHM'nin, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı Kranta - Türkiye davası ve 18 Ekim 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Somut olayda ise; mahkemece, borçlu belediyeye ait hesabın bulunduğu banka şubesinden ilgili hesap ekstrelerinin getirtilmediği, bilirkişi raporunun ise sadece ilgili banka şubesince icra müdürlüğüne yazılan müzekkere cevabına istinaden hazırlanmış olup banka şubesi müzekkere cevabının da borçlu belediye tarafından gönderilen yazılara dayalı olduğu, bilirkişi raporunun borçlu belediyeye ait haczedilen banka hesabı üzerinde yeterince inceleme yapılmadan ve hesap ekstreleri incelenmeden düzenlenmiş olması sebebiyle bu yönüyle eksik incelemeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, borçlu belediyeye ait hesabın bulunduğu banka şubesinden hesap ekstreleri getirtilerek gerekli görüldüğü taktirde yeniden alınacak bilirkişi raporu ile oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu doğrultusunda şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan, HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği, hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan

E. UZUNER

Üye

N. TANLIK

Üye

M. USLU

Üye

Z. TURANLI

Üye

A. TUNCAL

GB
Yargıtay — Esas No: 2018/1326, Karar No: 2018/6531, Tarih: 09.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1326 E.  ,  2018/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.12.2009 gününde verilen dilekçe ile mera komisyon kararının iptali talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.07.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava konusu yerlerin orman iken 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince ... adına orman dışına çıkarıldığını, Mera Komisyonunun 06.11.2009 tarihli ve 428 sayılı Kararı ile davalı köye mera olarak tahsis edildiğini belirterek, komisyon kararının iptali ile dava konusu 2394, 2419, 2420, 2516, 2577 ve 2578 parsellere ilişkin mera komisyon kararının iptali ile sözü edilen parsellerin ... adına tescilini istemiştir.

Mahkemece 01.11.2013 tarihinde davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizce 12.11.2015 tarihli, 2014/14377 Esas, 2015/10194 Karar sayılı ilamı ile 4342 sayılı Kanunun 3. ve ilgili diğer maddeleri gereğince "Taraflardan bildirecekleri delilleri istenip toplanmalı, bu arada çekişme konusu meraya ait mera komisyonunda mevcut işlem dosyası aslı veya onaylı örneği komisyondan eksiksiz getirtilmeli, konunun uzmanı olan ziraat mühendisleri ve hukukçu bilirkişiden oluşturulacak kurula komisyondan getirtilen mera, yaylak, kışlak, otlak, çayır tutanakları, tahsis için ihtiyaç tespit tutanağı, komisyon tahsis kararı raporu, çiftçi ve aile bildirim cetvelleri, geçim kaynağı tutanağı, hayvan varlığı cetveli, arazinin krokisi ve 1/5000 ölçekli haritası incelettirilmeli ve bu şekilde keşfe hazır olmaları sağlandıktan sonra yerinde keşif suretiyle inceleme yaptırılmalı, mera komisyonunun ihtiyaç tespitinde ve tahsiste Mera Kanununun 11. maddesindeki kıstaslara göre hata yapıp yapmadığı, hata varsa bunun nedenleri ve hangi kıstaslardan kaynaklandığı ayrıntılı ve gerekçeli olarak bilirkişilerce saptanmalı, hata yapıldığı ve çekişme konusu meraya kısmen ya da tamamen davalının ihtiyacı olmadığı belirlenirse davanın kabulüne aksi halde bu yön kanundaki yönteme uygun şekilde kanıtlanırsa yararlanma hakkı tamamen veya kısmen ya da müştereken davalı köye bırakılmalıdır. Mera Kanununun öngördüğü yönteme uygun inceleme ve araştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulasının doğru görülmediği" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulmak suretiyle yapılan bir kısım inceleme ve araştırmalar sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin bozma kararına uyulmakla birlikte bozmada yazılı hususlarda gereğinin tam olarak yerine getirilmediği görülmektedir.

Mahkemece, bozma kararına uyulmak suretiyle yapılan bir kısım inceleme ve araştırmalar sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin bozma kararına uyulmakla birlikte bozmada yazılı hususlarda gereğinin tam olarak yerine getirilmediği görülmektedir.

Öncelikle, mera komisyonunun mevcut işlem dosyasının ziraat mühendisleri ve hukukçu bilirkişiden oluşturulacak kurula incelettirilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen gerek keşifte gerekse keşif dışında bu işlerden anlar bir hukukçu dinlenmemiş ve görüşüne başvurulmamıştır. Yine, bozma kararında belirtildiği şekilde mera tahsisi ile ilgili yapılan işlemlerin incelenmediği ve Mera Kanununun 11. Maddesi açısından gerekli değerlendirmenin de yapılmadığı anlaşılmıştır. Diğer yandan, bozmadan sonra yapılan kesif sonucunda düzenlenen raporlar ile bozma öncesi yapılan keşifte düzenlenen raporlar arasında farklılık ve çelişkiler mevcut olup, bu çelişkiler giderilmemiştir.

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklama ve izah edilen eksiklikler ile 12.11.2015 tarihli bozma kararımız doğrultusunda mahallinde yeniden keşif yapılarak inceleme ve araştırma yapılmalı, keşfi izlemeye, infaza elverişli bilirkişi raporları alınmalı, tüm keşifler sonucunda düzenlenen ve düzenlenecek olan raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeli ve alınacak uzman bilirkişi raporları doğrultusunda infaza elverişli hüküm kurulmalıdır.

Bu yönler gözetilmeden, bozma kararında belirtilen yönler dikkate alınmaksızın ve Mera Kanununda öngörülen yönteme uyulmadan eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3956, Karar No: 2019/6749, Tarih: 23.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/3956 E.  ,  2019/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ..., ..., Ak Sigorta A.Ş. aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04/06/2014 gün ve 2007/152-2014/276 sayılı hükmün Dairenin 12/02/2018 gün ve 2015/6603-2018/794 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 440/III-1 maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı 01.01.2018 tarihinden itibaren 15.910,00.-TL olarak belirlenmiştir. Mahkeme hükmü anılan tarihten sonra incelenmekle, davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, tashihi karar peşin harcın karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine 23/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2212, Karar No: 2018/6336, Tarih: 27.09.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/2212 E.  ,  2018/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, açığa imzanın kötüye kullanılması, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Eylemlerin kül halinde zincirleme biçimde basit zimmet ve zincirleme biçimde özel belgede sahtecilik olarak kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma talebinde bulunma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlığın ve kooperatif tüzel kişiliğinin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile 910 sayılı ... Tarım Kredi Kooperatifi tüzel kişiliğine bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10514, Karar No: 2012/8512, Tarih: 26.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/10514 E.  ,  2012/8512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, bu kararların temyiz incelemesine tabi olduğu yönündeki İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.08.2008 tarih ve 2008/886 müt. sayılı kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçuyla ilgili olarak, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen ‘hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına’ ilişkin karara karşı, aynı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, sanık ... savunmanının bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 5271 sayılı CMK.nun 264/1. maddesi uyarınca sanık savunmanı yönünden yasa yolu ile merciinde yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 26/04/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22541, Karar No: 2011/4870, Tarih: 10.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/22541 E.  ,  2011/4870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurum vekilinin oturumlarda hazır bulunmadığı, sadece katılma istemini içeren dilekçeyi mahkemeye verdiğinin anlaşılması karşısında; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre dilekçe yazım ücreti yerine yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

“500,00 YTL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan tarafa verilmesine” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve 130,00 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine, karar verilmek suretiyle;

Diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/615, Karar No: 2020/152, Tarih: 05.03.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/615 E.  ,  2020/152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 67-137

Silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca atılı suçun sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine ilişkin ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 25.09.2019 tarih ve 67-137 sayı ile verilen hükmün katılma talepleri reddedilen ... vekili ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2019 tarihli ve 119534 sayılı “temyiz istemlerinin reddi” istemli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunca yapılacak inceleme; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan yargılamada davaya katılma talebi reddedilen ... ve ...'nun katılma haklarının ve bu bağlamda hükmü temyiz etme haklarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Trabzon İdare Mahkemesi Üyesi olarak göreve başlayan sanık ...’ın sırasıyla Adana Vergi Mahkemesi Üyeliği, Adalet Müfettişliği, Adalet Başmüfettişliği, İdari ve Mali İşler Dairesi Başkanlığı, Adalet Bakanlığı Müsteşar Yardımcılığı görevlerinde bulunduğu, 03.03.2011 tarihinde Cumhurbaşkanı tarafından Danıştay Üyesi olarak seçildiği, 09.06.2011 tarihinde Danıştay Genel Sekteri olarak görevlendirildiği, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 17.07.2016 tarih ve 2016/27 sayılı kararı ile mevcut yetkilerinin kaldırıldığı, sanık hakkında beyanlarına başvurulan tanıklar ..., ... ve ...'in alınan ifadeleri ve 10.02.2017 tarihli HTS analiz raporuna göre sanığın örgütün sivil imamı olduğu gerekçesiyle hakkında soruşturma bulunan Cem Saraç, Selçuk Ayhan,Yusuf Doğan, Cumali Şahin ve Hakan Ceylan ile çeşitli zaman aralıklarında aynı yerde bulunduğunun tespit edildiği belirtilerek sanık ...’ın FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı,

İlk derece sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince; sanığın, Danıştay üyeliğine örgüt mensubu olduğu iddia edilen kişilerce seçildiğine, örgüt üyeleri ile birlikte örgütün amaçlarını gerçekleştirmesini temin, örgüt mensuplarını koruma ve kadrolaşma hedefine hizmet edecek şekilde hareket ettiğine, terör örgütünün yapılanması ve faaliyetlerinde bulunup hiyerarşik yapısına dâhil olduğuna dair mahkûmiyetine yeterli delil elde edilemediği, sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyelerinin yoğun olarak kullandıkları haberleşme sistemini kullanmadığı, Yüksek Yargıya örgüt tarafından mahrem olarak sokulmadığı, örgütsel faaliyetler içersinde olduğu ya da örgütsel tavırla hareket ettiği yolunda kesin bir delilin bulunmadığı, Danıştayda Genel Sekreter olarak görev yaptığı süresinde Genel Sekreter Yardımcılığı ve Tetkik Hâkimliği görevlerine yapılan atamalar ile personel alımlarından kaynaklanan şüphenin, sanığın üzerine atılı terör örgütü üyesi olma suçundan cezalandırılması için yeterli delil oluşturmayacağı kanaatiyle CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince "yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması" nedeniyle sanığın beraatine karar verildiği,

Hükmün yargılama aşamasında katılma talepleri reddedilen ...'ın 07.11.2019 tarihli; ... vekilinin 01.11.2019 tarihli dilekçeleriyle temyiz edildiği,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın sağlıklı şekilde çözümlenmesi için terör kavramı, suç örgütü, terör örgütü ve silahlı terör örgütü kurma, yönetme ve üye olma suçları ile davaya katılma hükümlerine değinilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Terör Kavramı, Suç Örgütü, Terör Örgütü ve Silahlı Terör Örgütü Kurma, Yönetme ve Üye Olma Suçları

Terör konusunu özel bir kanunla düzenleme yoluna giden kanun koyucu, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 1. maddesinde terörü; “Cebir ve şiddet kullanarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerinden biriyle, Anayasada belirtilen Cumhuriyetin niteliklerini, siyasî, hukukî, sosyal, laik, ekonomik düzeni değiştirmek, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmak, Türk Devletinin ve Cumhuriyetin varlığını tehlikeye düşürmek, Devlet otoritesini zaafa uğratmak veya yıkmak veya ele geçirmek, temel hak ve hürriyetleri yok etmek, Devletin iç ve dış güvenliğini, kamu düzenini veya genel sağlığı bozmak amacıyla bir örgüte mensup kişi veya kişiler tarafından girişilecek her türlü suç teşkil eden eylemlerdir.”; aynı Kanun'un 2. maddesinin birinci fıkrasında terör suçlusunu, "Birinci maddede belirlenen amaçlara ulaşmak için meydana getirilmiş örgütlerin mensubu olup da, bu amaçlar doğrultusunda diğerleri ile beraber veya tek başına suç işleyen veya amaçlanan suçu işlemese dahi örgütlerin mensubu olan kişi..." şeklinde tanımlamış, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise, terör örgütüne mensup olmasa da örgüt adına suç işleyenlerin de terör suçlusu sayılacağını hüküm altına almıştır.