muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14754, Karar No: 2011/20454, Tarih: 13.12.2011

3. Hukuk Dairesi 2011/14754 E., 2011/20454 K.

**3. Hukuk Dairesi 2011/14754 E., 2011/20454 K.**

**- ÖLÜME BAĞLI TASARRUF

- VASİYETNAMENİN İPTALİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 560 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 561 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde vasiyetnamenin iptali istenilmiştir. Islah dilekçesi ile de; aksi halde, ölüme bağlı bu tasarruf, saklı payı zedelediğinden tenkis hükümlerinin uygulanması talep edilmiştir. Mahkemece vasiyetnamenin iptali ve tenkis taleplerinin reddine karar verilmiştir. Hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacılar vekili tarafından istenilmekle; dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dilekçesinde; müvekkillerinin, murisin kendisinden önce ölen oğlu İlhan'ın çocukları olduğunu; muris, 09.09.1998 tarihli vasiyetnamesi ile, 29 parsel nolu taşınmazdaki 20/550 hissesinin 3/4'ünü oğlu Orhan'a, 1/4'ünü ise kızı Nuran'a bıraktığını, davacıları ise mirastan mahrum ettiğini; vasiyetçinin ölüme bağlı tasarrufu, yanılma ve davalıların zorlaması sonucu yaptığını iddia ederek; vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Islah dilekçesi ile de; aksi halde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, vasiyetnamede davacıları mirastan ıskata yönelik bir ibare olmadığını, murisin irili ufaklı başkaca taşınmaz malları mevcut olup bu taşınmazların dava konusu vasiyete konu yapılmadığını, bir iptal sebebi bulunmadığını savunarak; da-vanın reddini istemiştir.

Mahkemece; "…

…Noterlikçe düzenleme şeklinde tanzim edilen vasiyetname geçerli bulunduğundan, vasiyetnamenin iptali talebinin reddi cihetine gidilmesi uygun görülmüştür. Vasiyetname, murisin ölümünden önceki bir yıl dışında tanzim edilmiştir. Bu bakımdan ölüme bağlı tasarruf, mutlak olarak tenkise tabi tasarruflardan değildir. Ölümden bir yıldan fazla bir süre önce yapılan ölüme bağlı tasarruflarda murisin saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla yaptığı açık olan tasarruflar TMK 565/4. maddesi uyarınca tenkise tabi olacaktır. Murisin saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla kazandırma yaptığının kesin ve net olarak ispat edilmesi gerekmektedir. Dinlenen tanık ifadeleri saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla kazandırma yapıldığını ispata yeterli değildir. Vasiyete konu taşınmaz dışında murisin başkaca tapulu taşınmazları bulunmaktadır. Böylece, murisin saklı pay kurallarını etkisiz kılmak, mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla vasiyetname düzenlediği açıkça ispat edilememiştir. Bu durumlar karşısında tenkis talebinin de reddi cihetine gidilmesi uygun görülmüştür. Gerekçesiyle" vasiyetnamenin iptali ve tenkis taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, vasiyetçi, düzenlediği vasiyetnamesi ile gayrimenkullerinden birini davalılara vasiyet ederek, ölüme bağlı tasarrufta bulunmuştur. TMK'nın 560/1. maddesine göre "Saklı paylarının karşılığını alamayan mirasçılar, mirasbırakanın tasarruf edebileceği kısmı aşan tasarruflarının tenkisini dava edebilirler." Aynı Kanun'un 561/1. maddesine göre ise; "Saklı pay sahibi mirasçılara ölüme bağlı tasarrufla yapılan ve tasarruf edilebilir kısmı aşan kazandırmaların onların saklı paylarını aşan kısmı orantılı olarak tenkise tabi olur" hükmüne amirdir.

Mahkemece; murisin vasiyetname ile yaptığı tasarrufun, sağlararası bir tasarruf olmayıp, ölüme bağlı bir tasarruf olduğu ve mutlak tenkise tabi olduğu gözetilmemiştir. Ayrıca, vasiyete konu taşınmaz dışında başkaca taşınmazların bulunması da tenkis talebinin reddi için gerekçe gösterilmiştir.

Tenkisin gerekip gerekmeyeceği, gerekiyorsa ne oranda ve ne miktarda gerekeceği önceden bilinemez. Bunun için, mahkemece; öncelikle tereke mal varlığı tespit edilmeli, uzman bilirkişi heyetine tenkisle ilgili ayrıntılı bir hesap yaptırılmalı; davacılara, belirlenen değer üzerinden noksan harcı yatırmaları için süre verilerek, harç tamamlattırılmalı; bundan sonra tenkis hükümleri doğrultusunda bir inceleme ve araştırma yapılarak, oluşacak sonuç dairesinde tenkis talebiyle ilgili bir hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2639, Karar No: 2014/18764, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2639 E.  ,  2014/18764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan şirketten Beşiktaş 1.Noterliği'nin 12/07/2005 tarihli finansal kiralama sözleşmesi ile teslim aldığı malları, borcun ödenmemesi üzerine kendisine tebliğ olunan ihtarnameye rağmen süresi içinde katılan şirkete iade etmediğinin anlaşıldığı olayda, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında tayin olunan gün para cezası ile adli para cezasının toplanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından gün para ve adli para cezasına ilişkin kısımların çıkartılarak yerine, "sanığın 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli hapis cezasının aynı kanunun 50/1-a maddesi uyarınca 365 gün adli para cezasına çevrilmesine, nihayet aynı kanunun 52. maddesi uyarınca gün para ve adli para cezalarının günlüğü 20 TL'den olmak üzere 7.300 ve 100 TL adli para cezası olarak belirlenmesine" ibareleri eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8129, Karar No: 2010/7295, Tarih: 28.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8129 E.  ,  2010/7295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal satışı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, “... ... Evleri Satış Sözleşmesi” ile davalıdan ... Blok,... kat, ... numaralı daireyi satın aldığını, davalı tarafından verilen ilanlarda, satış maketlerinde ve planlarda basketbol sahaları, tenis sahaları, çocuk oyun alanları, büfe, çocuk kulübü, personel yeri, otoparklar, yüzme havuzları, jimnastik salonu, kafe ve diğer peyzaj ve sosyal alanların etrafı çevrili site içinde gösterildiğini, ancak yapılan araştırma sonucunda da bu sosyal tesislerin kamuya ait arazi içerisinde bulunduğunun anlaşıldığını, sözleşmenin gereği gibi ifa edilmediğini, bu durumun eksik ve ayıplı işler kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, açıklanan nedenle konutunun değer kaybettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00- TL tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş., talebin zaman aşımına uğradığını, davacıya satılan malda herhangi bir ayıbın bulunmadığını, 27 parselin mülkiyet alanının baştan beri 44.078,94 m2 olduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

2009/8129-2010/7295

Mahkemece, taraflar arasında yapılan sözleşmede sosyal tesislerin davalının maliki olduğu parsellerin üzerinde kurulacağı hususunda bir taahhüdünün bulunmadığı, T.M.K’nun 1020. maddesi hükmüne göre tapu kaydının herkese açık olması nedeniyle kaydın bilinmediğinin ileri sürülemeyeceği, bu durumun açık ayıp olması nedeniyle yasal sürelerde yapılmış bir ayıp ihbarı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2009/8129-2010/7295

Mahkemece, taraflar arasında yapılan sözleşmede sosyal tesislerin davalının maliki olduğu parsellerin üzerinde kurulacağı hususunda bir taahhüdünün bulunmadığı, T.M.K’nun 1020. maddesi hükmüne göre tapu kaydının herkese açık olması nedeniyle kaydın bilinmediğinin ileri sürülemeyeceği, bu durumun açık ayıp olması nedeniyle yasal sürelerde yapılmış bir ayıp ihbarı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. ”... ... Evleri” adlı proje kapsamında yapılacak konutların satışına ilişkin ilanlarda, reklam ve tanıtım broşürlerinde, satış maketlerinde, otopark, futbol, voleybol, basketbol sahaları ve tenis kortu, çocuk oyun parkı, kapalı çocuk kulübü, büfe ve lokal olmak üzere çeşitli tesislerin etrafı çevrili site içinde bulunacağının belirtildiği, ne var ki taahhüt edilen bu sosyal tesislerin mülkiyeti... Belediyesi’ne ait 189 ada 14 parsel üzerinde inşa edildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davalı ...Ş., her ne kadar vaat ettiği sosyal tesisleri taahhüdüne uygun biçimde tam ve eksiksiz inşa ettiğini, davacının yararlanmasına hiçbir engel bulunmadığını, bu spor kompleksinin sadece site sakinlerine özel ve münhasıran onların kullanımına açık olacağı taahhüdünde bulunmadıklarını savunmuşsa da; “... ... Evleri” projesinin vaziyet planında, ilanlarında, tanıtım maketlerinde ve broşürlerinde sosyal tesislerin etrafı çevrili site içinde gösterilmesi ve inşa edildikten sonrada etrafı çevrilerek site alanına dahil edilmesi sureti ile davacıda bu yerlerin siteye ait olduğu intibaı uyandırılmıştır. Dolayısıyla, söz konusu sosyal tesislerin, mülkiyeti... Belediyesi’ne ait olan 189 ada 14 parsel üzerinde yapılmış olması, alıcının satın alma kararını etkileyen, taşınmazın değerini azaltan bir husus olup, edimin ifasındaki bu yöne ilişkin eksiklik nedeniyle satıcının alıcıya karşı sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, sosyal tesislerin... Belediyesi’ne ait taşınmaz üzerine yapılmış olması, “açık ayıp” olarak nitelendirilip, davacının konutu teslim aldıktan sonra BK. 198. maddesinde öngörülen sürelerde davalıya yapılmış ayıp ihbarı bulunmadığından davanın reddine karar verilmişse de, dava konusu olayda 4077 sayılı yasada düzenlenen “ayıplı ifa” değil “eksik ifa” söz konusu olup, 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki dava konusu eksiklikler

2009/8129-2010/7295

2009/8129-2010/7295

nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir. O halde mahkemece işin esası incelenerek, konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyeti aracılığı ile, dava konusu sosyal tesislerin siteye dahili halinde davacının satın aldığı dairenin değeri ile siteye dahil edilmemesi halindeki değerinin belirlenmesi, yapılacak oran sonrası davacının isteyebileceği bedel indirimi miktarının taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli raporla tespit edilmesi ve bu değer farkının ödetilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 28.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11450, Karar No: 2019/13484, Tarih: 23.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/11450 E.  ,  2019/13484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 25.01.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8026, Karar No: 2016/6755, Tarih: 17.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8026 E.  ,  2016/6755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19/11/2014 tarih ve 2014/149-2014/395 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait emtianın ...’teki alıcısına havayolu ile gönderilmek üzere davalının işlettiği antrepoya bırakıldığını, ancak 24.05.2006 tarihinde havalimanında çıkan yangın nedeniyle davalının deposunda bulunan emtianın yanarak zayi olduğunu ileri sürerek, 29.070,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, davalının hava taşıyıcısının ifa yardımcısı olduğu, taşıyıcının kendisinin ve adamlarının bu yangını önlemek için tedbir alma olasılıklarının bulunmadığı, hatta her ne tedbir alınır ise alınsın bu zararın önüne geçilmesinin mümkün olmadığı, konvansiyon hükümlerine göre sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıyıcının ifa yardımcısı olan davalıya teslim edildiği iddia edilen emtianın ambarda çıkan yangın nedeniyle zayi olduğu iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Olay tarihi olan 24.05.2006 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 1955'te ... ve 1975'te 4 sayılı ... Protokolü ile değiştirilen ... Anlaşmasının 20. maddesi "Yolcu ve bagaj taşımasında ve yük taşımasındaki gecikme nedeni ile zarar meydana gelmesi halinde, taşıyıcı, kendisinin ve adamlarının zararı önlemek için gerekli bütün tedbirleri almış olduklarını veya bu tedbirleri alma olanağı bulunmadığını ispatlarsa, sorumlu olmayacaktır." hükmünü haizdir.

Olay tarihi olan 24.05.2006 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 1955'te ... ve 1975'te 4 sayılı ... Protokolü ile değiştirilen ... Anlaşmasının 20. maddesi "Yolcu ve bagaj taşımasında ve yük taşımasındaki gecikme nedeni ile zarar meydana gelmesi halinde, taşıyıcı, kendisinin ve adamlarının zararı önlemek için gerekli bütün tedbirleri almış olduklarını veya bu tedbirleri alma olanağı bulunmadığını ispatlarsa, sorumlu olmayacaktır." hükmünü haizdir.

"4 Sayılı ... Protokolü'nün ... Sözleşmesi/ ... Protokol'ün 20. maddesinde değişiklik yapan V maddesinin Türkçe metninde(çeviri) olduğu gibi orjinal metinlerde de (bak:md.XXV) "gecikme" sadece yük taşımasına yönelik olarak kullanılmıştır ve hal böyle olunca mezkur V madde yolcu ve bagaj taşımasında her halde(ölüm/cismani zarar-ziya ve/veya hasar-gecikme), yük taşımasında ise sadece gecikme halinde işlerliğe sahip olacaktır. Bu durumda hava taşıyıcı yolcu ve bagaj taşımasında ölüm/cismani zarar-ziya ve/veya hasar-gecikme, yük taşımasında ise sadece gecikme halinde kurtuluş beyyinesi ikame edebilecek, yük taşımasında ziya ve/veya hasar halinde kurtuluş beyyinesi ikame etmesine imkan olmayacaktır. Pek tabii olarak bu sonuç ... Sözleşleşmesi md. 20 bakımından sözkonusudur. Şu hale nazaran, ... Sözleşmesi düzeninde son değişiklikle yük taşımasında taşıyıcının ziya ve/veya hasar sorumluluğu ile ilgili olarak mutlak sorumluluk ilkesi kabul edilmiştir." (Kocayusufpaşaoğlu Armağanı, Prof. Dr. Hüseyin Ülgen, s. 562)

Somut olaya gelince, davacıya ait emtianın ...'dan ...'e ... Havayolları Şirketi ile gönderilmek üzere davalının işlettiği ... Hava Limanı'ında bulunan antrepoya bırakıldığı ve emtia burada iken çıkan yangın nedeniyle emtianın yanarak zayi olduğu hususlarında taraflar arasında ihtilaf yoktur. Emtia taşınmak için davalı antreposuna konulmuş olup, davalı ile ... Havayolları arasında yer hizmetleri sözleşmesi mevcuttur. Nitekim, Dairemizin uyulan bozma ilamında davalının ifa yardımcısı (taşıyıcının adamları) olduğu, bu durumda meydana gelen zararın .../... Sözleşmesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece, taşıyıcının kendisinin ve adamlarının bu yangını önlemek için tedbir alma olasılıklarının bulunmadığı, hatta ne tedbir alınır ise alınsın bu zararın önüne geçilmesinin mümkün olmadığı, konvansiyon hükümlerine göre sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de az yukarıda açıklandığı üzere dava tarihinde yürürlükte olan .../... Konvansiyonu'nun 20. maddesinde yük taşımaları için sadece gecikme halinde taşıyıcıya kurtuluş beyyinesi getirilmiş, ziya ve/veya hasar halinde kurtuluş beyyinesi öngörülmemiş olduğundan ziya ve/veya hasar sorumluluğu yönünden mutlak sorumluluk ilkesi bulunduğu gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2638, Karar No: 2021/22418, Tarih: 09.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/2638 E.  ,  2021/22418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 14.03.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 23.03.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 09.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20114, Karar No: 2014/21929, Tarih: 02.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20114 E.  ,  2014/21929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20985, Karar No: 2016/2427, Tarih: 02.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/20985 E.  ,  2016/2427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., açılan ihaleler sonucunda davalı işverenlerle hizmet sözleşmeleri yapıldığını, davalıların çalıştırmış oldukları işçilerden...’nun işçilik alacakları nedeniyle iş mahkemesinde açmış olduğu davanın Belediye aleyhine sonuçlandığını, başlatılan icra takibi üzerine ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere dava dışı işçiye yapılan 21.165,83 TL ödemenin, davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece ilk hükümde davalılardan ... ve Kensan Şirketine yönelik davanın reddine, diğer davalılar Adana Büyükşehir Belediyesi ve Seyhan İmar Şirketi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, temyiz edilen hüküm Dairemizce, davalılardan Adana Büyükşehir Belediyesi yönünden görev, diğer davalılar yönünden ise araştırmaya yönelik olarak bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez, davalılar ... ve Kensan Şirketine yönelik davanın reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 11.339,55 TL’nin adı geçen davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince karar verilmiş olmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, asıl işveren davacı Belediyenin, davalılar tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Dosya kapsamına göre, davacı Kurumun temizlik işlerini davalı ...’e, dava dışı . .. Şirketine ve davacı Belediyenin iştiraki olan davalı ....ne ihale ettiği, ....’nin daha sonra unvan değişikliği ile.... ismini aldığı anlaşılmaktadır.