muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2879, Karar No: 2016/7584, Tarih: 12.05.2016

Dosya içerisinde mevcut 20.11.2015 tarihli araştırma tutanağında ise davalının belirtilen adresinde eşi ait '',,,'' isimli işyerinin bulunduğu belirtilmiştir.

TMK.'nun 328/2.maddesinde; "Çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler",

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür",

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemeleri yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece; davalının ekononomik durumu hakkında yeterli araştırma yapılarak, yetkilisi olduğu şirketlerin faal olup olmadığı ilgili ticaret sicil müdürlüklerinden sorulmalı, sözkonusu şirketlerden elde ettiği bir gelir olup olmadığı da kapsamlı bir şekilde araştırılmalı ve sonucu dairesinde, davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsü davalı babanın geliriyle orantılı olacak şekilde, TMK'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, davaya konu nafaka istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7596, Karar No: 2016/8196, Tarih: 09.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/7596 E.  ,  2016/8196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaline, kesilen aylığın yeniden bağlanmasına, biriken aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12679, Karar No: 2013/13115, Tarih: 01.10.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/12679 E.  ,  2013/13115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı alacaklı ... Turizm. Ltd. ile davalı 3.kişi ..., 3.kişi ... İnş. Malz. Tic. Ltd.Şti ve davalı borçlu ... Yapı Müm. Müş. Tic. Ltd. Şti aralarındaki dava hakkında Niksar İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 7.3.2012 gün ve 2012/7-2012/10 sayılı hükmün Dairenin 27.12.2012 gün ve 2012/14243-2012/14899 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı 3.kişi ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı alacaklı vekili, Niksar 2.İcra Müdürlüğünün 2009/180 sayılı takip dosyasından, borçlu tarfından yapımı üstlenilen ... ait işhanı inşaat alanında bulunan borçluya ait malzemelerin haczi sırasında 3.kişi lehine istihkak iddiasında bulunulduğunu belirterek, İİK'nun 99 maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi, hacizli malların bedelinin ödendiğini, haksız açılan davanın reddini savunmuştur,

Mahkemenin, davanın kabulüne ilişkin karar dairemizin 27.12.2012 tarih 2012/14243 Esas ve 2012/14899 Karar sayılı ilamı ile onanmış, davalı 3.kişi vekili tarafından anılan onama kararının hatalı olduğundan bahisle karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonucunda:

Dava konusu haciz 01.02.2010 tarihinde borçlu şirketin 3.kişi adına yapımını üstlendiği vakıf işhanı inşaat alanında yapılmıştır. Davalı 3.kişi haczedilen malzeme bedeli de dahil tüm inşaat bedelinin 13 nolu hakediş ile borçlu şirkete ödendiğini dolayısı ile mülkiyetin kendilerine ait olduğunu ileri sürmektedir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda da tüm hakedişin borçluya ödendiği tesbiti yapılmıştır. Uyuşmazlık haczili malların bu hak ediş kapsamında kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karara esas olan ve dosya üzerinden yapılan inceleme ile alınan bilirkişi raporunda hak edişin ödendiği, inşaatın teslim edildiği ve haczedilen malzemenin artık malzeme olarak borçluya ait olacağı tesbiti yapılmıştır. Oysa dosya içerisinde mevcut davalı 3.kişiye ait teknik raporda inşaat bitim tarihinin ek sözleşme ile 01.05.2010 tarihi olarak belirlendiği, haczin ise 01.02.2010 tarihinde yapıldığı,haczin yapıldığı tarihte inşaatın henüz %89-90 oranında tamamlandığı %100 tamamlanmadığı tesbiti vardır.

Yapılacak iş, haciz tarihi itibari ile inşaatın %100 tamamlanıp davalı 3.kişiye tesliminin yapılıp yapılmadığı, yapılmamış ise haczedilen malzeminin hakediş kapsamında bulunup bulunmadığı borçlu ve 3.kişi arasındaki sözleşme ekleri ve tüm deliller dikkate alınarak yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece,bu maddi ve hukuku olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, dairemizin onama ilamının maddi yanılgıya dayalı olduğu anlaşıldığıdan karar düzeltim isteminin kabulü gerekmiştir.

Mahkemece,bu maddi ve hukuku olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, dairemizin onama ilamının maddi yanılgıya dayalı olduğu anlaşıldığıdan karar düzeltim isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı 3.kişi ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile 07.03.2012 tarihli mahkeme kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcı ile tashihi karar peşin harcın davalı 3. Kişiye geri verilmesine 1.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17266, Karar No: 2011/11333, Tarih: 25.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/17266 E.  ,  2011/11333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2.maddesi uyarınca 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezası 62/1.maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezası 52/2.maddesi uyarınca günlüğü 20,00 yeni Türk lirasından paraya çevrilerek neticeden sanığın 2.000,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, (...) (Yenihisar) Sulh Ceza Mahkemesinin 27/04/2009 tarihli ve 2007/318 esas, 2009/373 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/03/2011 gün ve 2010/3207/15908 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2011 gün ve 2011/160348 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında sonuç olarak 2.000,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılması şekilnde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe ve hüküm kısmında alt sınırdan ceza verildiğine ilişkin ibare bulunmasına rağmen, suçun işlendiği 30/03/2006 tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği cihetle, para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2.maddesi uyarınca beş gün adli para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı TCK.’nun 61.maddesinin 9. fıkrasının, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunmaması karşısında, adli para cezasının alt sınırının, anılan yasanın 52.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 5 gün olduğu gözetilmeden, cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtildiği halde temel cezanın 120 gün adli para cezası olarak fazla hükmolunması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (...) Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 27.04.2009 gün ve 2007/318, 2009/373 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın, kasten yaralama suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi uyarınca, mahkemenin adli para cezasının tercih edilmesi yönündeki takdiri gözetilerek, adli para cezasında gün sayısının 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1.maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu bulunan adli para cezasının 4 gün olarak belirlenmesine, aynı yasanın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı, takdir edilen 20,00 TL.'den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 25.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22494, Karar No: 2014/34786, Tarih: 20.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/22494 E.  ,  2014/34786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 13. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2014/161-2014/156

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, yetkisizlik kararı vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalıların ikametgahının MarmaraEreğlisi/ Tekirdağ olduğu belirtilerek Tekirdağ İş Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, yetkili mahkemenin hangi iş mahkemesi olduğu uyuşmazlık konusudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5 inci maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanununun 19 uncu maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49 uncu maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir (Yargıtay 9. H.D. 23.06.2008 gün ve 2008/17468 Esas, 2008/17262 Karar sayılı ilamı).

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2 inci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

Deniz İş Kanununun 46 ncı maddesi uyarınca, adı geçen Yasa kapsamına giren gemiadamlariyle bunların işveren veya işveren vekilleri arasında bu Kanundan veya iş sözleşmesinden doğan davalar hakkında da, 5521 sayılı kanun hükümleri uygulanır. İş sözleşmesinde ayrıca bir hüküm yoksa dava, geminin bağlama limanında iş davalarını bakmaya yetkili mahkemede görülür”.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir (Dairemizin 26.05.2008 gün ve 2008/20378 Esas, 2008/12778 Karar sayılı ilamı).

5521 sayılı Yasanın yetkiyle ilgili bu düzenlemesi yanında, diğer bir kısım yasalarda da uyuşmazlığın çözümü için hangi iş mahkemelerinin yetkili olduğu konusunda düzenlemeler bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanunun 79 uncu maddesinde, komisyon kararı ile iş güvenliği yönünden işin durdurulması veya işyerinin kapatılması kararına karşı, işverenin yerel iş mahkemesine,

2821 sayılı Sendikalar Kanununun 28 inci maddesinde, uluslararası nitelikteki bir kuruluşa üyeliğin iptali davasında, sendika veya konfederasyon merkezinin bulunduğu iş mahkemesine,

2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununun 12 nci maddesi uyarınca, iş kolu istatistiklerine karşı Ankara iş mahkemesine,

Aynı Yasanın 15 inci maddesine göre, sendika yetki çoğunluğu tespitine dair kararlara, 16 ncı madde uyarınca Toplu İş Sözleşmelerinin hükümsüzlüğü, 46 ncı maddeye göre, uygulanmakta olan bir grev ve lokavtın kanun dışı olup olmadığının tespiti, 47 nci madde uyarınca, gereği grev ve lokavtın durdurulması, 51/4 maddesi gereğince, grevin sona erdirilmesi, 60 ıncı madde uyarınca Toplu İş Sözleşmesinin yorumu istemlerinin, işyerinin bağlı olduğu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürlüğünün bulunduğu yerdeki iş davalarına bakmakla görevli mahkemeye,

Başvurulabileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda hem davalıların ikametgahı hem de işin yapıldığı yer Marmara Ereğlisi dir.Tarafların, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir. Mahkemece Marmara Ereğlisi İş Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile Tekirdağ İş Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmesi isabetli değildir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6448, Karar No: 2012/8018, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6448 E.  ,  2012/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edildiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 10.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih, ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca kararı itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin tarih ve ... sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanıkların yetkilisi olduğu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu şirketin ünvanı (... Plastik Tekstil ve İnşaat Sanayi Ticaret LTD. ŞTİ) doğru şekilde, belirtilmek suretiyle sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9706, Karar No: 2014/7536, Tarih: 24.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/9706 E.  ,  2014/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Dairemizin 10.03.2014 tarihli geri çevirme kararı üzerine, ... Barosu Başkanlığı'nca müflis davalı şirket iflas idare memuru vekili Av. ... ... Kınık'ın 30.01.2014 tarihinde baro levhasından silinmiş olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

1- Müflis davalı şirketin iflas idaresine yazı yazılarak, iflas idaresini münferiden temsile yetkili iflas idare memuru ... tarafından 26.07.2011 tarihli vekaletname ile yetkili kılınan Av.... ... Kınık'ın vekillik görevinden istifa edip etmediğinin sorulması, vekillik görevinden istifa etmiş ise istifaya ilişkin dilekçe örneğinin gönderilmesinin istenilmesi,

2- Anılan vekilin istifa etmemiş olduğunun bildirilmesi halinde, ... Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğü'nden ... ... Kınık'ın hakimlik stajına başlama tarihinin sorularak, yazı cevabının dosya içerisine konulması, İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10046, Karar No: 2018/1044, Tarih: 14.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/10046 E.  ,  2018/1044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (iki kez), tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit, basit cinsel saldırı, şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen ikinci celseye ait duruşma tutanağında mahkeme başkanının ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.