muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/829, Karar No: 2020/471, Tarih: 24.06.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/829 E.  ,  2020/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “menfi tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 18.02.2013 tarihli dilekçesinde, davalı tarafından müvekkili şirket aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi yapıldığını ancak borca dayanak gösterilen 28.02.2012 tarihli ve 15.000TL bedelli senetteki imzanın müvekkili şirket temsilcisi ...’e ait olmadığını, şirket yetkilisi tarafından savcılığa suç duyurusunda bulunulduğunu, senedin diğer borçlusu...’ın borcun kendisine ait olduğunu kabul ettiğini ancak gereğini yerine getirmediğini, dava dışı...’ın şirketi zarara uğratmak kastı ile sahtecilik suçu işlediğini ileri sürerek, senetteki imzanın şirket adına yetkili olmayan kişi tarafından imzalandığının tespiti ile icra takibinin iptaline ve %20 oranında kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili 22.05.2013 tarihli dilekçesinde, davacıya ödeme emri tebliğ edilmesine rağmen imzaya ve borca itiraz etmediğini, davacı ile diğer senet borçluları arasında ticari ilişki bulunduğunu, icra takibine konu senedin bizzat... tarafından getirildiğini, senet borçluları arasındaki ticari ilişki müvekkili tarafından bilindiğinden senedi getiren kişiye başka bir şey sorulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili 22.05.2013 tarihli dilekçesinde, davacıya ödeme emri tebliğ edilmesine rağmen imzaya ve borca itiraz etmediğini, davacı ile diğer senet borçluları arasında ticari ilişki bulunduğunu, icra takibine konu senedin bizzat... tarafından getirildiğini, senet borçluları arasındaki ticari ilişki müvekkili tarafından bilindiğinden senedi getiren kişiye başka bir şey sorulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 07.05.2014 tarihli ve 2013/95 E., 2014/263 K. sayılı kararı ile; dava konusu senet altında davacı şirket adına atılmış imzaya ilişkin sahtelik iddiasında bulunulduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 211. maddesi uyarınca imzayı inkâr eden davacı şirket yetkilisinin isticvabına, isticvaptan bir kanaat edinilememesi hâlinde münkir tarafın huzurda yazı ve imza örneklerinin alınmasına, sahtelik konusunda başkaca bir incelemeye gerek olup olmadığının diğer delillerle birlikte değerlendirilerek senedin sahteliği hakkında karar verilmesine, buna rağmen sahtelik konusunda kesin bir kanaate varılamadığı takdirde karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaların ilgili yerlerden getirtilmesi suretiyle bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği, verilen karar uyarınca isticvap uygulamasının gerçekleştirilmesi için Kahramanmaraş Asliye Ticaret Mahkemesine talimat yazıldığı, davacı şirket yetkilisinin meşruhatlı isticvap davetiyesi tebliğine rağmen duruşmaya katılmadığı, davacının isticvaptan kaçınmış olmakla sahtelik konusunda başkaca bir incelemeye gerek görülmediği gerekçesiyle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 19. Hukuk Dairesince 25.12.2014 tarihli ve 2014/14271 E., 2014/18750 K. sayılı kararı ile;

"İmzanın, davacının yetkilisine ait olduğunu ispat külfetinin davalı lehtarda olduğu, bu durumda davalı lehtarın, imzanın davacı şirketin yetkilisine ait olduğunu kanıtlamakla yükümlü olduğu, bu yön gözetilmeden ispat külfeti tersine çevrilerek usulsüz isticvap davetiyesine göre yazılı şekilde karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle" kararın bozulmasına, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Direnme Kararı:

"İmzanın, davacının yetkilisine ait olduğunu ispat külfetinin davalı lehtarda olduğu, bu durumda davalı lehtarın, imzanın davacı şirketin yetkilisine ait olduğunu kanıtlamakla yükümlü olduğu, bu yön gözetilmeden ispat külfeti tersine çevrilerek usulsüz isticvap davetiyesine göre yazılı şekilde karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle" kararın bozulmasına, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Direnme Kararı:

9. Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 01.06.2015 tarihli ve 2015/249 E., 2015/492 K. sayılı kararı ile; sahtelik iddiasına ilişkin davada nasıl bir inceleme yapılması gerektiğinin 6100 sayılı HMK'nın 211. maddesinde belirlendiği, anılan maddeye uygun araştırma ve inceleme yapılacağının 24.02.2014 tarihli duruşmada karara bağlanarak araştırma ve incelemenin sırası ve şeklinin gösterildiği, bu doğrultuda isticvap uygulaması için talimat yazıldığı ve talimat mahkemesince de davacıya meşruhatlı isticvap davetiyesi çıkartılarak duruşmaya davet edildiği hâlde davacının duruşmaya katılmadığı, davacının tebligatın usulsüz olduğuna yönelik bir iddia ve itirazının ne yargılama sırasında ne de temyiz dilekçesinde olmadığı, imzanın kendisine ait olduğu ileri sürülen tarafın isticvap hükümlerine göre çağırıldığı hâlde gelmediği takdirde kendisine ait olduğu bildirilen senetteki imzayı ikrar etmiş sayılacağı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Somut olayda davacı şirket yetkilisinin senetteki imzayı inkâr etmesi üzerine imzanın davacı şirket yetkilisine ait olup olmadığı noktasında ispat yükünün davacıda mı yoksa davalıda mı olduğu noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Öncelikle, konuyla ilgisi bakımından “ispat yükü”ne ilişkin açıklama yapılmasında yarar vardır.

13. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddesi:

“Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. ”

14. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun “İspat yükü” başlığını taşıyan 190. maddesi:

“(1) İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

(2) Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.”

hükmünü içermektedir.

15. Yukarıda belirtilen maddenin birinci fıkrasında, ispat yükünün belirlenmesine ilişkin temel kural vurgulanmıştır. Buna göre, bir vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran taraf ispat yükünü taşıyacaktır.

(2) Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.”

hükmünü içermektedir.

15. Yukarıda belirtilen maddenin birinci fıkrasında, ispat yükünün belirlenmesine ilişkin temel kural vurgulanmıştır. Buna göre, bir vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran taraf ispat yükünü taşıyacaktır.

16. İspat yükünün belirlenebilmesi için önce ilgili maddi hukuk kuralındaki koşul vakıaların doğru bir şekilde tespit edilmiş olması ve buna uygun somut vakıaların ortaya konulmuş olması gerekir. Her bir vakıa bakımından lehine hak çıkarma çerçevesinde ispat yükü kuralları belirlenir. Ancak kanunda özel olarak ispat yükünün belirlendiği hâllerde, genel kurala göre değil, kanunda belirtilen şekilde ispat yükü belirlenecektir.

17. İkinci fıkrada ise, karinelerin varlığı hâlinde ispat yükünün nasıl belirleneceği düzenlenmiştir.

18. Karine belli bir olaydan, belli olmayan diğer bir olay için çıkarılan sonuçtur. Karineler ispat yükünün bir istisnasını oluşturur. Lehine karine olan taraf ispat yükünden kısmen veya tamamen kurtulur. Karine söz konusu olduğunda, karine temeli ile karine sonucunu birbirinden ayırt etmek gerekir. Karineye dayanan taraf, sadece karine sonucunu ispat yükünden kurtulmuş olur, ancak karine temelini ispat etmek yükü altındadır. Bu durumu vurgulamak için, fıkrada açık düzenleme yapılmıştır. Kesin kanuni karineler dışında, karşı taraf karinenin aksini ispat edebilir. Fıkrada, özellikle aksini ispat kavramına yer verilmiştir. Zira aksini ispat ve karşı ispat farklı kavramlardır. Karine söz konusu olduğunda, karşı ispat faaliyeti yerine karine ile kabul edilen durumun aksinin ispat edilmesi söz konusu olur.

19. Bir senette yer alan yazının veya imzanın inkâr edilmesi durumunda, 6100 sayılı HMK’nın 208. maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası anlamında bir “sahtelik iddiası” söz konusu olur. 6100 sayılı HMK’nın 208. maddesine ilişkin gerekçede bu husus “Maddenin kenar başlığında “Yazı veya imza inkârı” ibaresi birlikte kullanılmıştır. Her iki husus uygulamada sahtelik iddiası olarak adlandırılan durumu ifade etmektedir” şeklinde belirtilmiştir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Korkmaz H.T.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt II, İstanbul 2017, s. 1792).

20. Öte yandan, bir senetteki imzanın inkâr edilmesi hâlinde, mahkemenin imzanın sahte olup olmadığı konusunda kendiliğinden araştırma yapması gerekir. Bu araştırma ve incelemenin sırası ise 6100 sayılı HMK’nın 211. maddesinde düzenlenmiştir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Korkmaz H.T., s. 1794).

21. Buna göre; bir senedin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda bu hususta karşı tarafın açıklamaları da dikkate alınarak ve aşağıdaki sıra ile inceleme yapılarak karar verilir (m. 211/1).

20. Öte yandan, bir senetteki imzanın inkâr edilmesi hâlinde, mahkemenin imzanın sahte olup olmadığı konusunda kendiliğinden araştırma yapması gerekir. Bu araştırma ve incelemenin sırası ise 6100 sayılı HMK’nın 211. maddesinde düzenlenmiştir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Korkmaz H.T., s. 1794).

21. Buna göre; bir senedin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda bu hususta karşı tarafın açıklamaları da dikkate alınarak ve aşağıdaki sıra ile inceleme yapılarak karar verilir (m. 211/1).

22. Hâkim ilk önce inkâr edilen imza hakkında tarafları dinler ve tarafların gösterdikleri delillerle bir kanaat edinmeye çalışır. Bu şekilde yeterli kanaat sahibi olması hâlinde senedin kabul veya reddine karar verir.

23. İmzayı inkâr eden taraf duruşmada hazır değilse, hâkim imzayı inkâr eden tarafı isticvap eder. İsticvap için mahkemeye davet edilen taraf belirtilen günde hazır bulunmadığı takdirde, inkâr etmiş olduğu belgedeki yazı veya imzayı ikrar etmiş sayılır; bu husus kendisine çıkartılacak davetiyede ayrıca ihtar edilir.

24. Hâkim, yazı veya imzayı inkâr eden tarafı isticvap ettikten sonra bir kanaat edinememişse huzurda bu kişiye yazı yazdırıp imza attırmak suretiyle başka bir incelemeye gerek duymadan karar verebilecek durumda ise gerekçesini açıkça belirtmek suretiyle senedin sahteliği hakkında bir karar verir (m. 211/a.c.1 ve 2).

25. Yukarıdaki şekilde yapılan incelemeye rağmen sahtecilik konusunda kesin bir kanaat oluşmamışsa hâkim bilirkişi incelemesine karar verir (m.211/b.c.1). Bilirkişi incelemesi yapılmadan önce mevcutsa, o tarafa ait karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar ilgili yerlerden getirtilir (m.211/b,c. 2).

26. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir (m. 211/b), (Kuru B.: İstinaf Sistemine Göre Yazılmış Medeni Usul Hukuku, İstanbul 2016, s 350 vd.).

27. 6100 sayılı HMK’nın 211. maddesinde yer alan ve imza incelemesi konusunda getirilen bu sıraya uyulması zorunludur. Buna göre hâkim imzayı inkâr eden tarafın isticvap edilmesine karar verdiği hâlde, bu davete icabet edilmemesi imzanın ikrar edilmiş sayılması sonucunu doğuracak ve bilirkişi incelemesi yapılmasına ihtiyaç kalmayacaktır. Aynı şekilde inkâr edilen imza ile karşılaştırılan imzanın birbirine benzemediğinin ilk bakışta tespit edilebildiği hâllerde bilirkişi incelemesi yapılmasına gerek yoktur (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Korkmaz H.T., s. 1795).

28. Nitekim aynı ilkeler, Hukuk Genel Kurulunun 09.05.2019 tarihli ve 2017/19-1656 E., 2019/548 K., sayılı kararında da benimsenmiştir.

28. Nitekim aynı ilkeler, Hukuk Genel Kurulunun 09.05.2019 tarihli ve 2017/19-1656 E., 2019/548 K., sayılı kararında da benimsenmiştir.

29. Bu ilke ve açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; kambiyo senedindeki imzanın davacı borçluya ait olduğu yönündeki ispat yükü, senedi elinde bulundurup icra takibine girişen ve senette yer alan imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden davalı alacaklıya düşmektedir. Bu durumda mahkemece bonoda yer alan imzanın inkârı hâlinde az önce yukarıda anılan 6100 sayılı HMK’nın 211. maddesinde belirtilen yöntem izlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

30. Somut olayda her ne kadar mahkemece 6100 sayılı HMK’nın 211. maddesi uyarınca imzayı inkâr eden davacı şirket yetkilisinin isticvabına karar verilmiş ve bulunduğu yer mahkemesine talimat yazılmış ise de, talimat mahkemesince davacı şirket yetkilisine çıkarılan talimat duruşma gününü bildirir meşruhatlı tebligatta “Geçerli bir özrünüz olmaksızın duruşmaya gelmediğiniz, gelip de sorulara cevap vermediğiniz takdirde HMK’nun 171. Maddesi uyarınca isticvap konusu vakıayı ikrar etmiş sayılacağınız, tebliğ olunan mutabakat belgesindeki adınıza atfen atılı imzanın şahsınıza ait olduğunun mahkemece kabul edileceği hususu İHTAR OLUNUR” şerhi yazıldığı anlaşılmaktadır.

31. Talimat mahkemesince davacı şirket yetkilisine çıkarılan tebligatta, isticvaba konu “senet örneği” yerine “mutabakat belgesi” bulunduğunun yazıldığı anlaşılması karşısında, çıkarılan isticvap davetiyesinin usulsüz olduğunun kabulü gerekir.

32. Mahkemece, davacı şirket yetkilisine usulsüz isticvap davetiyesi gönderilmesi nedeniyle, yeniden isticvap davetiyesi çıkarılarak az önce yukarıda anılan 6100 sayılı HMK’nın 211. maddesinde belirtilen yöntem izlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

33. Açıklanan bu değişik gerekçe ile direnme kararının bozulması gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. gereğince BOZULMASINA,

Bozma neden ve kapsamına göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun'un 440-III/1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 24.06.2020 gününde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15754, Karar No: 2017/7944, Tarih: 30.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/15754 E.  ,  2017/7944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

1-... 2. Noterliği'nce düzenlendiği anlaşılan 08.8.2007 tarih ve 15652 yevmiye numaralı; ... 1. Noterliği'nce düzenlendiği anlaşılan 10.9.2012 tarih ve 18421 yevmiye numaralı Finansal Kiralama Sözleşmelerinin düzenlendiği tarih itibari ile kiracının ticaret sicildeki faaliyet adresinin bulunduğu yer Noterliği'nde tescil edilip edilmediğinin sorularak buna ilişkin yazı cevabının,

2- Finansal kiralama sözleşmesine konu menkullerle ilgili; 08.8.2007 tarihli sözleşmede kiralayan konumunda olan Türkiye Finans Katılım Bankası AŞ'den, 10.9.2012 tarihli sözleşmede kiralayan konumunda olan Kuveyt Türk Katılım Bankası AŞ'den mahcuzlarla ilgili kira bedellerinin tamanının ödenip ödenmediği, üçüncü kişinin satın alma hakkını kullanıp kullanmadığı ve mülkiyetin kimde olduğu hususlarının sorularak buna ilişkin yazı cevabının, temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1267, Karar No: 2012/6788, Tarih: 04.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1267 E.  ,  2012/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın Irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... Kurulu yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; Dava konusu taşınmazın, EPDK'nun 26.08.2010 tarihli ve 2704 sayılı kamulaştırma kararı ile mülkiyet ve irtifak hakkı kamulaştırması yapılan listede bulunduğu ve ... Elektrik Dağıtım A.Ş. yararına, 16.03.20011 tarihinde acele el koyma kararı verildiği ve bedelinde, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından Kamulaştırma Kanununun 27.maddesi uyarınca, 15.03.2011 tarihinde bloke edildiği, aynı yasanın 8.maddesi uyarınca uzlaşma çalışmalarının halen devam ettiği anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Kararını alan davalı idare tarafından, Kamulaştırma Kanununun 27.maddesi uyarınca alınan acele elkoyma kararından itibaren makul sürede Kamulaştırma Bedelinin Tespiti ve irtifak hakkının tescili davasının açılmadığı anlaşıldığından, açılmış alan Kamulaştırmasız el atma davasında işin esasına girilmesi, işbu dava devam ederken idare tarafından kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın idare adına tescili davası açılması halinde bekletici mesele yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçelerle davanın husumet nedeniyle reddi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18707, Karar No: 2023/2873, Tarih: 30.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18707 E.  ,  2023/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/114 Esas, 2016/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca suçun işleniş biçimi göz önüne alınarak takdiren alt sınırdan uzaklaşılmaksızın 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri takdiri indirim sebebi kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığa verilen cezadan takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince takdiren 1 yıl 8 ay süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, söz konusu tedbire uymaması durumunda verilen cezanın aynen infaz edileceği hususunun sanığa ihtarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 09.02.2015 tarihli dilekçesi ile pişman olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 09.02.2015 tarihli dilekçesi ile pişman olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

05.08.2013 günü Dörtyol İlçe Jandarma Komutanlığının yapmış olduğu çalışmalar sonucu şüpheli ...'ın uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği ve bunun üzerine şüpheli ....'ın alınan ifadesinde uyuşturucu madde kullandığını kabul ettiği, sanık hakkında bu soruşturma devam ederken; 03.11.2015 günü saat 19:15 sularında içende bulunduğu (31 YK ...) plaka sayılı araç içerisinde kolluk kuvvetlerinin yapmış olduğu arama neticesinde siyah bir poşet içerisinde bulunan uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, sanığın alınan ifadesinde bu uyuşturucu maddeyi kullanmak için aldığını beyan edip üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği, her iki olaya ilişkin dosya birleştirilerek yürütülen tahkikat kapsamında, sanık ...'ın 05.08.2013 tarihinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sanık hakkında soruşturma devam ederken sanığın 03.11.2015 tarihinde tekrar uyuşturucu madde ile yakalandığı, alınan 04.11.2015 tarihli raporda da; sanığın uyuşturucu madde kullandığının mevcut olduğunun belirtildiği, böylelikle sanığın atılı suçu işlemekte ısrar ettiğinin değerlendirildiği ve kullanmak amacı ile uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği anlaşılarak mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 inci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 inci maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;