muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7389, Karar No: 2009/9397, Tarih: 02.11.2009

3-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcına ve davalılardan tahsiline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 02.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10968, Karar No: 2012/14036, Tarih: 26.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10968 E.  ,  2012/14036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11178, Karar No: 2020/11207, Tarih: 21.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/11178 E.  ,  2020/11207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten basit yaralama suçundan sanık ... ...in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a-e, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.800,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2018 tarihli ve 2016/801 Esas, 2018/615 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 26.02.2020 tarihli ve 2019/18275 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2020 tarihli ve 2020/29434 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi gereğince hükmolunan 150 gün karşılığı adli para cezası üzerinden, anılan Kanun’un 86/3-a-e maddesi uyarınca (1/2) oranında arttırım yapıldığında bulunan 225 gün adli para cezası üzerinden, aynı Kanun'un 29/1. maddesi gereği (1/2) oranında indirim yapıldığında 112 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, sanığa fazla ceza tayini ile 168 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve sonrasında bu rakam üzerinden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapıldığında 140 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve bu rakam üzerinden anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirası üzerinden 1.860,00 Türk Lirası yerine, 2.800,00 Türk Lirası adlî para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden;... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2018 tarihli ve 2016/801 Esas, 2018/615 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a, e maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 225 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 93 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 1.860,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/673, Karar No: 2013/1613, Tarih: 15.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/673 E.  ,  2013/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağı nedeniyle dava dışı borçlular aleyhine ihtiyati haciz kararı alarak ... takibi başlattığını, müvekkilince ilk haczin ....02.2009 tarihinde konulmasına rağmen, şikayet olunanın ... takibi başlattığı ... dairesince sıra cetveli düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, ilk kesin haczin müvekkilinin haczi olduğunu savunarak, istemin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin kabulüne ilişkin verilen karar şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin ........2011 tarih 586 Esas 2891 Karar sayılı ilamıyla, ilk kesin haczin şikayet olunan dosyasında olduğu gözetilerek, istemin reddine karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen kesin bozma ilamı doğrultusunda ilk kesin haczi koyan ... .... ... Müdürlüğü tarafından sıra cetveli yapılmasında usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ... Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13159, Karar No: 2024/1357, Tarih: 07.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/13159 E.  ,  2024/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMELERİ KARARLARI ARASINDAKİ

UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE DAİR

I. KARAR UYUŞMAZLIĞININ GİDERİLMESİNE DAİR BAŞVURU

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu tarafından, 05.05.2023 tarihli ve 2023/3 sayılı kararıyla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarih ve 2022/1972 Esas, 2022/2784 Karar sayılı ilamı, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.11.2022 tarih ve 2022/148 D.İş sayılı kararı, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.02.2023 tarih ve 2022/3779 Esas, 2023/450 Karar sayılı ilamı ve Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 22.03.2023 tarih ve 2023/35 D.İş sayılı kararı arasında "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının esas yönünden kaldırılması halinde hükmü verecek mahkemenin, itiraz merciinin esas yönünden değerlendirmesine bağlı kalıp kalmayacağına" ilişkin aynı yer bölge adliye mahkemeleri ceza daireleri arasında çıkan içtihat aykırılığının giderilmesi, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un (5235 sayılı Kanun) "Başkanlar Kurulunun Görevleri" başlıklı 35. maddesi gereğince talep olunmuştur.

II. KARAR UYUŞMAZLIĞI HAKKINDA YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞININ GÖRÜŞÜ VE TALEBİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2023/65929 sayılı uyuşmazlığın giderilmesi talebinde, Ceza Genel Kurulu kararları çerçevesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 271/4 üncü maddesi kapsamında değerlendirme yapılarak uyuşmazlığın çözülebilmesinin mümkün olduğu ve bölge adliye mahkemesi ceza daireleri arasında oluşan bu uyuşmazlığın, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 22/03/2023 gün ve 2023/35 D.İş sayılı kararındaki gerekçeler doğrultusunda giderilmesinin yasal ve yerinde olacağı görüşü belirtilmiştir.

III. KARAR UYUŞMAZLIĞININ GİDERİLMESİNE KONU KARARLAR

1. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarih ve 2022/1972 Esas, 2022/2784 Karar sayılı kararı,

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.11.2022 tarih ve 2022/148 D.İş sayılı kararı,

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.02.2023 tarih ve 2022/3779 Esas, 2023/450 Karar sayılı kararı,

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 22.03.2023 tarih ve 2023/35 D.İş sayılı kararı,

IV. HUKUKİ SÜREÇ

1. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarih ve 2022/1972 Esas, 2022/2784 Karar sayılı kararı,

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.11.2022 tarih ve 2022/148 D.İş sayılı kararı,

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.02.2023 tarih ve 2022/3779 Esas, 2023/450 Karar sayılı kararı,

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 22.03.2023 tarih ve 2023/35 D.İş sayılı kararı,

IV. HUKUKİ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/22436 Esas numaralı iddianamesiyle sanık Erhan Daşgın'ın katılan Kenan Akkoyun'a karşı hakaret suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/1-4 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasına ilişkin Antalya 35 inci Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2022 tarih ve 2021/603 Esas, 2022/229 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2 inci madde ve fıkrasının (a) bendi uyarınca verilen beraat kararına yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarih ve 2022/1972 Esas, 2022/2784 Karar sayılı kararı ile, sanığa atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğundan ve sanığın cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle Cumhuriyet savcısının istinaf isteminin kabulüyle, ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmü kaldırılarak, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125/1-4, 62 ve 52 inci maddeleri uyarınca 1740 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5-6-7 inci madde ve fıkraları uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarih ve 2022/1972 Esas, 2022/2784 Karar sayılı kararına sanık müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.11.2022 tarih ve 2022/148 D.İş sayılı kararı ile "...Sanık tarafından sarf edilen 'çakallık yapma, çakal' şeklindeki sözlerin halk ağızında açıkgöz, kurnaz, fırsatçı için çakal tanımlaması sık kullanılan bir tabirdir. Bu tabir, daha ziyade fırsatçı ve açıkgöz olanlar için kullanılmaktadır. Bu sözlerin somut olayda söylendiği ortam dikkate alındığında tahkir kastı ile söylenmediği, sanık tarafından müşterisinin kaçak yollarla alınmasına kızgınlık olarak ifade edildiği, yani mağdurun eylemini niteliği, dolayısıyla bu sözlerin kişilerin toplum içerisindeki onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek boyuta ulaşmadığı, bu sözlerin belki kaba ve nezaketsiz sözler olarak değerlendirilmesinin mümkün olduğu, bu itibarla atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı, ilk derece mahkemesi hükmünün yerinde olduğu anlaşılmakla, itiraz edenin itirazının kabulü ile sanık hakkında kurulan hükmün kaldırılmasına..." şeklindeki gerekçeyle bölge adliye Mahkemesi ceza dairesinin kararının kaldırılmasına ve gerekçe doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmesine,

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.02.2023 tarih ve 2022/3779 Esas, 2023/450 Karar sayılı kararı ile "...CMK'nın 231 maddesi uyarınca, itiraz mercinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarını itirazen incelerken, 'sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olup olmadığı, Mahkemece sanığın kişilik özellikleriyle, duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşup oluşmadığı, belirlenen ceza süresinin 2 yıl veya daha az olup olmadığı, ayrıca sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isteyip istemediği' hususlarında değerlendirme yapabilececeği, bunun dışında değerlendirme yapamayacağı açıktır. Ancak uygulamada, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, itiraz merciince yasa dışına çıkılarak, diğer yönlerden incelense de, bu husus yasaya aykırıdır. İtiraz merci, suç vasfındaki hatalı değerlendirme ya da ceza hesabındaki hata nedeniyle belirlenen cezanın 2 yılın üzerinde kalması gibi hususları değerlendirebilir, diğer yönden suçun sübutu ya da unsurları itibariyle oluşup oluşmadığı hususlarını değerlendirmesi de söz konusu olamaz. İtiraz mercinin Dairemiz kararını kaldırması usul ve yasaya aykırı olup, suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına ilişkin değerlendirmesi de yerinde değildir." biçimindeki gerekçeyle sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1-4, 62 ve 52 inci maddeleri uyarınca 1740 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5-6-7 inci madde ve fıkraları uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.02.2023 tarih, 2022/3779 Esas ve 2023/450 Karar sayılı ilamıyla verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 22.03.2023 tarih ve 2023/35 D.İş sayılı kararı ile "...Ceza Muhakemesi Kanununa göre mercii tarafından verilen kararın kesin nitelikte olmasına rağmen 1. Ceza Dairesi tarafından uyulmaması hususunu bir anlık bir tarafa bırakarak buradaki tartışma konusunun merciinin işin esasına girip değerlendirme yapıp yapamayacağı hususunda toplanmaktadır.

HAGB kararlarına itiraz edilmesi halinde itiraz mercii hem şekli olarak: sanığın daha önce başka bir suçtan sabıka kaydının olup olmadığının, suç nedeniyle ortaya çıkan zararın karşılanıp karşılanmadığının, sanık hakkında daha önce verilen bir HAGB kararının bulunup bulunmadığını, işlenen suçun kasıtlı bir suç olup olmadığını, sanığın tutum ve davranışları bakımından sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesinin hukuka uygun olup olmadığının,

Hem de esasa ilişkin olarak atılı suçun sanık tarafından işlenip işlenmediği yargılamada hukuka aykırı bir durum olup olmadığı vs. inceleyerek itiraza ilişkin bir karar verecektir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.01.2013 tarih ve 2012/10-534 Esas 2013/15 Karar sayılı kararında '...itiraz mercii sadece CMK nın 231 inci maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda sınırlı bir inceleme yapmayacaktır. İtiraz mercii bu inceleme kapsamında sübuta ilişkin değerlendirme de yapabilecektir...' denilerek itiraz mercii tarafından sadece CMK'nın 231 inci maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği hususuyla sınırlı bir inceleme yapılmayacağı ve suçun sübutu ve vasfına yönelik inceleme yapabileceği açıkça düzenlenmiştir. Dairemizce Yargıtay Ceza Genel Kurulunun bu kararına dayanarak sadece koşul yönünden değil sübut yönünden de bir değerlendirme yapmış ve 2022/148 Değişik iş sayılı kararımızdaki gerekçeler ışığında suçun sübut yönünden de değerlendirmesi yapılarak suça konu söylemin hakaret suçunu oluşturmadığı değerlendirilmiş olup esastan red kararı verilmesi gerekirken 1. Ceza Dairesi tarafından verilen mahkûmiyet kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bu açıklamalarımız ışığında 1. Ceza Dairesinin, Dairemizin sadece şekil yönünden değerlendirme yapması gerektiği gerekçelendirilerek kesin olan kararımıza uyulmayarak yeniden duruşma açılıp aynı kararın tekrar verilmesinin yukarıda ayrıntılı olarak açıklanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu çerçevesinde 1. Ceza Dairesinin gerekçesinin yerinde olmadığı Dairemizin kararının yasa dışına çıkılarak ve yasaya aykırı olmadığı açıkça anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalarımız ışığında 1. Ceza Dairesinin, Dairemizin sadece şekil yönünden değerlendirme yapması gerektiği gerekçelendirilerek kesin olan kararımıza uyulmayarak yeniden duruşma açılıp aynı kararın tekrar verilmesinin yukarıda ayrıntılı olarak açıklanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu çerçevesinde 1. Ceza Dairesinin gerekçesinin yerinde olmadığı Dairemizin kararının yasa dışına çıkılarak ve yasaya aykırı olmadığı açıkça anlaşılmaktadır.

Bu itibarla mercii tarafından verilen kararın kesin nitelikte olması da gözetilerek..." şeklindeki gerekçeyle sanık müdafiinin itirazının kabulüne, gerekçe doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılmak üzere dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmesine,

5. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.04.2023 tarihli yazısı ile "Dairemiz ile 2. Ceza Dairesi arasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz edilmesi halinde itiraz merciinin esas yönünden inceleme yapıp yapamayacağı, yaptığı takdirde, kararı veren Dairenin bu karara uyma zorunluluğunun bulunup bulunmadığı hususlarında uyuşmazlık doğduğu" belirtilerek dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 05.05.2023 tarih ve 2023/3 tarihli kararı ile "...Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi itiraz üzerine esas yönünden yapılan inceleme ile hükmün kaldırılması halinde davaya bakacak mahkemenin itiraz mercinin değerlendirmesine bağlı olmaksızın karar verilebileceğini, itiraz mercinin kararıyla bağlı olmadığını belirtmiş olup, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını esas yönünden inceleyip hükmün bu yönden kaldırılması halinde tekrar davaya bakacak mahkemenin bu karara uyması gerektiğini bildirmiştir. Bu nedenle iki daire arasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararının esas yönünden kaldırılması halinde hükmü verecek mahkemenin itiraz mercinin esas yönünden değerlendirilmesine bağlı kalıp kalmayacağı yönünden uyuşmazlık bulunmaktadır.

Şöyle ki, CMK 231/6 ncı maddesindeki koşullar gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde, bu kararın itiraza tabi olduğu, itiraz mercinin CMK'nın 231/12 nci maddesi gereğince itiraz konusu ile ilgili usul ve esas yönünden değerlendirme yapabilecektir. Ancak esas yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması halinde, davaya bakacak mahkemenin itiraz mercinin esasa ilişkin değerlendirmesi ile bağlı kalmasının yasal olmadığı, söz konusu düzenlemenin hükmü veren mahkemeye bir kez daha değerlendirme yapmasını sağlamaya yönelik olduğu, aksi bir düşüncede itiraz mercine uyuşmazlığı esastan kesin olarak çözme yetkisinin verildiğinin kabulü gerektiği, ancak buna ilişkin CMK da herhangi bir düzenleme bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İtiraz merci kararları CMK'nın 271/4 üncü maddesi gereğince kesinse de, bu durum ancak itiraz merci tarafından kaldırılan kararın yerine karar verilmesi durumlarında geçerlidir.

Tüm bu nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin uyuşmazlık konusundaki görüşü yerinde olmakla, uyuşmazlığın giderilmesi için ilgili Yargıtay Dairesinden bir karar verilmek üzere istemde bulunulması değerlendirilerek talebinin kabulüne dair karar vermek gerekmiş" şeklindeki gerekçeyle bölge adliye mahkemesi 1. ve 2. ceza dairelerinin anılan kararları arasında içtihat aykırılığı bulunduğunun ve 1. ceza dairesinin görüşü doğrultusunda uyuşmazlığın giderilmesi için 5235 sayılı Kanun'un 35/3. maddesi uyarınca dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi,

V. İNCELEME, DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükme yönelik istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin istinaf incelemesi sonucunda sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin itiraz mercii olarak verdiği karar ve devamla yukarıda anlatılan safahat kapsamında yapılan incelemede,

Ceza Genel Kurulunun 21.06.2023 tarihli ve 2019/148 Esas, 2023/361 Karar sayılı ilamında, "CMK'nın 231 inci maddesinde düzenlenen ve Ceza Genel Kurulunun birçok kararında açıkça belirtildiği üzere, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibarıyla karma bir özelliğe sahip olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, denetim süresi içinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlülüklere uygun davranılması hâlinde, açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak kamu davasının aynı Kanun'un 223/8 inci maddesi uyarınca düşmesi sonucunu doğurduğundan, bu niteliğiyle sanık ile devlet arasındaki cezai nitelikteki ilişkiyi sona erdiren düşme nedenlerinden birisini oluşturmaktadır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, esas itibarıyla bünyesinde iki karar barındıran bir kurumdur. İlk karar teknik anlamda hüküm sayılan, ancak açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle hukuken varlık kazanamayan bu nedenle hüküm ifade etmeyen, koşullara uyulması hâlinde düşme hükmüne dönüşecek, koşullara uyulmaması hâlinde ise varlık kazanacak olan mahkûmiyet hükmü, ikinci karar ise bu ön hükmün üzerine inşa edilen ve önceki hükmün varlık kazanmasını engelleyen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararıdır. Bu ikinci kararın en temel ve belirgin özelliği varlığı devam ettiği sürece, ön hükmün hukuken sonuç doğurma özelliği kazanamamasıdır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı başvurulabilecek kanun yolu, CMK'nın 231 inci maddesinin 12 nci fıkrasında açıkça itiraz olarak belirtilmiştir.