muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6668, Karar No: 2022/6656, Tarih: 07.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6668 E.  ,  2022/6656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre; davacılar murislerinin, 02.04.1943 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydı ile, 27.570,00 m², 02.04.1943 tarih ve 4 sıra numaralı tapu kaydı ile de, 34.922,00 m² olmak üzere, toplam da 62.492,00 m² yerleri var iken, 3 ve 4 numaralı tapunun 1955 yılında yapılan tapulama çalışmalarında 17.728,00 m² miktarlı, 393 sayılı parsele revizyon gördüğü, 17.728,00 m² miktarlı, 393 sayılı parsel sayılı taşınmazdan, yola giden 838,00 m² çıkarıldığında, kadastro çalışmaları sırasında davacıların murislerine, 43.926,00 m² eksik yer verildiği, bu eksik yerlerin (miktarlar) başka parsellerde kaldığının iddiasıyla davacıların 399 parsel içerisinde kalan yerleri için, Menderes Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açtıkları davanın 22/10/2002 tarih ve 1999/9 Esas, 2002/696 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, kararın 06/11/2006 tarihinde kesinleştiği, yörede yapılan arazi kadastro çalışmalarının 27/03/1956 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 19/10/2018 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi

dolduktan sonra açıldığı anlaşıldığından davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine,07/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11202, Karar No: 2011/13151, Tarih: 22.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/11202 E.  ,  2011/13151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın sahibi olduğu işyerinde oto kaporta işi ile uğraştığı, tamir için işyerine bırakılan ... plakalı aracın alt kısmındaki çürüyen kaportanın değişimi için kaynak yaparken aracın arka kısmından birden alev aldığı, araçta çıkan yangının itfaiye yardımı ile söndürüldüğü, sanığın mesleğini icra ederken gerekli önlemleri almayarak tedbirsiz ve dikkatsiz davrandığı, oluşan yangında mağdura ait aracın yandığı, taksirle yangına neden olma suçunun unsurları oluştuğu halde sanığın mahkumiyeti yerine beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3440, Karar No: 2013/8221, Tarih: 16.09.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/3440 E.  ,  2013/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Cami Mahallesi çalışma alanı içinde bulunan 261 ada 17 parsel sayılı 1372,42 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı ve irsen intikal nedenleriyle davalılar ..., ... ve ... adlarına verasette iştirak halinde tescil edilmiştir. ... ve müştereklerinin miras bırakanı olup yargılama sırasında ölen davacı ..., adına tescil edilen aynı ada 18 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün dayanak tapu kaydındaki yüzölçümünden eksik tescil edildiği iddiasına dayanarak 17 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile 18 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün dayanak tapu kaydındaki gibi 1600 metrekareye çıkarılması istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 261 ada 17 parsel sayılı taşınmazın uzman fen bilirkişinin krokisinde (A) harfi ile gösterilen 435.10 metrekarelik kısmının tapu kaydının iptali ile 18 parsel sayılı taşınmaza ilavesi sureti ile tapuya kayıt ve tesciline, evvelce 17 parsel sayılı taşınmaz içerisinde yer alan evin davalı ...'ye ait olduğunun tespiti ile, bu hususun 261 ada 18 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve çekişmeli 261 ada 17 parsel sayılı taşınmazın davaya konu bölümünün davacı dayanağı Eylül 1955 tarih ve 293 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlendiğine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak davacı dayanağı Eylül 1955 tarih ve 293 sıra numaralı tapu kayıt maliki ...'in ölüm tarihinden tespit tarihine kadar zilyetliğin nizasız olarak davalı tarafta olduğunun kabul edilmiş olması karşısında, tapu kaydının hukuki değerinin 3402 sayılı Yasa'nın 13/B-c maddesi kapsamında müktesep haklar da nazara alınarak tartışılıp değerlendirilmemesi isabetsiz olup, davalı ... ve ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalılara iadesine, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18974, Karar No: 2015/26010, Tarih: 17.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18974 E.  ,  2015/26010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2015/168111

MAHKEMESİ : İncesu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2012/128 (E) ve 2013/159 (K)

Yaralama suçundan sanık C.. K.. hakkında yapılan duruşma sonunda; yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin İncesu Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11/09/2013 tarih 2012/128 esas, 2013/159 sayılı hükmün sanığın temyizi üzerine Dairemizin 18/12/2014 gün ve 2014/14924-42323 sayılı oy birliği ile sanık hakkındaki hükmün onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29.05.2015 tarih ve 2015/168111 sayılı yazısı ile verilen kararın bozulması yönünde Dairemize itiraz talebinde bulunularak itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,

29.05.2015 tarih ve 2015/168111 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 18/12/2014 tarihli 2014/14924-42323 E.K. sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6941, Karar No: 2024/15678, Tarih: 05.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/6941 E.  ,  2024/15678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/171 E., 2016/402 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 24.07.2015 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Germencik Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın 30.01.2016 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek Germencik Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Germencik Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.03.2016 tarih, 2016/171 Esas, 2016/402 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

C. Germencik Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.03.2016 tarih, 2016/171 Esas, 2016/402 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 24.07.2015 tarihinde uyuşturucu madde bulundurduğu bilgisi üzerine Germencik Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilmiş usulüne uygun arama kararına binaen sanığın ikametinde yapılan aramada esrar ele geçirildiği, sanığın 27.07.2015 tarihinde aldırılan idrar tahlinine göre uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sanık hakkında 03.09.2015 günü kamu davası açılmasının ertelenmesi kararı verilerek sanığın tekrar uyuşturucu madde kullanmaması satın almaması hususlarının ihtar edildiği, kararın sanığa 09.09.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve Aydın Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği, sanığın 5 yıllık erteleme süresi içerisinde 30.01.2016 tarihinde başka suçlardan yakalandığı sırada uyuşturucu madde kullanmış olabileceğinin şüphesi nedeni ile aldırılan idrar tahlilinde uyuşturucu madde kullandığı ve yükümlülüğüne uymadığının tespit edildiği, sanığın eylemini ikrar ettiği, böylelikle üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma suçunu işlemiş olduğunun sabit olduğu görülerek açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında 04.12.2013 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2014 tarihli ve 2014/362 Esas, 2014/516 Karar sayılı kararıyla 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 07.01.2015 tarihinde kesinleştiği,

Daha sonra, sanık hakkında, temyize konu olan 24.07.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda kamu avsının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın 30.01.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi ihlal kabul edilerek kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine karar verildiği görülmekle,

Daha sonra, sanık hakkında, temyize konu olan 24.07.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda kamu avsının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın 30.01.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi ihlal kabul edilerek kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine karar verildiği görülmekle,

Bu kapsamda yargılama konusu olan 24.07.2015 tarihli suçun, daha önce Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesince 6545 sayılı Kanun kapsamında verilmiş olan 15.12.2014 tarihli ve 2014/362 Esas, 2014/516 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olup olmadığı tespit edilerek 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kovuşturma şartı bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra, önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde işlendiğinin tespit edilmesi halinde ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapılmasına yasal engel bulunacağından;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olan önceki davanın akıbeti araştırılarak hükmün açıklanıp açıklanmadığının tespit edilmesi, henüz hüküm açıklanmamışsa birleştirme talepli ihbarda bulunarak davanın derdest hale gelmesi sağlandıktan sonra bu suça ilişkin davanın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olan önceki dava ile birleştirilmesine karar verilmesi; açıklanması geri bırakılan hüküm daha önce başka bir nedenle açıklanmışsa artık birleştirme imkanı kalmadığından, 6545 sayılı Kanun kapsamında verilmiş olan önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olan bu suç bakımından 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmesi gerekirken, bu hususlar araştırılmadan yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre;

Sanık hakkında, 24.07.2015 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde itiraz süresinin 7 gün olarak belirtildiği, sanığın bu karara 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin

2. Kabule göre;

Sanık hakkında, 24.07.2015 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde itiraz süresinin 7 gün olarak belirtildiği, sanığın bu karara 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin

ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 03.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmama şeklinde gerçekleştirdiği eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği dolayısıyla sanık hakkında kovuşturma şartının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Germencik Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.03.2016 tarihli ve 2016/171 Esas, 2016/402 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18959, Karar No: 2010/1095, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18959 E.  ,  2010/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7692, Karar No: 2023/42, Tarih: 18.01.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/7692 E.  ,  2023/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/2819 E., 2022/2191 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/636 E., 2017/378 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit ve istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacı yönünden esastan reddine, davalı yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 2007 yılının 1. ayından 12. ayına kadar davalı kurum mensubu hastalara vermiş olduğu sağlık hizmeti bedellerinden davalı tarafın hiçbir haklı gerekçe ve sebep göstermeden, sözleşmeye ve yasal mevzuata aykırı olarak örnekleme metoduyla toplam 1.163.422,23 TL kesinti yaptığını, ayrıca davacı tarafından sözleşmeye aykırı işlem yapıldığı gerekçesi ile 2007 yılında toplam 66.000 TL'lik cezai işlem uyguladığını, Kurumun uyguladığı işlemlerin hatalı olması nedeniyle davacının toplam 1.229.422,23 TL davalıya borçlu olmadığının tespitini, uygulanan kesinti ve cezai işlemlerin davalı tarafından mahsup yoluyla tahsil edilmesi halinde mahsup tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz ile davalıdan istirdadını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya ait Özel Avrupa Şafak Hastanesi'nde Dr. Sacide Tanseli Özer'in 12/04/2007 tarihinde radyoloji uzmanı olarak göreve başlamasına rağmen sözleşme gereği 30 günlük süre içerisinde ruhsat belgesinin Kuruma iletilmemesi nedeniyle 2006 yılı sözleşme metinlerinin konuya ilişkin 4.20 ve 5.2. maddelerine istinaden davacı hakkında Kurumun toplam 30.000 YTL'nin %20'si oranında 6.000 YTL ceza-i şart uyguladığını, ayrıca adı geçen merkeze ait KVC faturalarının incelenmesi sırasında 34 hastanın aynı tanı ile göğüs hastalıkları polikliniğinde de muayene edilmiş gibi faturalandırmasının yapıldığının anlaşıldığı ve Sabriye İnce isimli hastaya 02/06/2007 tarihinde takılan stentin son kullanma tarihinin 05/07/2007 olması sebebiyle miadı geçmiş malzeme kullanıldığının tespit edildiği, bu nedenlerle davalının Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alma sözleşmesinin 5.1.2. maddesi gereğince ilk fiil için 10.000 YTL ve ikinci fiil için aynı sözleşmenin 5.1.9. maddesi gereğince 50.000 YTL cezai şart olmak üzere toplam 60.000 YTL cezai şart uygulanmasının doğru olduğunu savunarak davanın reddini istemiş ve 14/07/2016 tarihli dilekçeyle de ıslah yoluyla zamanaşımı itirazında bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının zamanaşımı itirazının, 10 yıllık genel zamanaşımı süresinin dolmamış olması nedeniyle kabul edilmediği, davacı Özel Maya Sağlık Hizmetleri ve Tic. A.Ş. sahipliğindeki Özel Avrupa Şafak Hastanesi tarafından KVC'ye başvuran otuz dört hastanın Medula üzerinde aynı zamanda göğüs hastalıkları bölümünde muayene edildikleri gösterildiğinden ve radyoloji uzmanı Dr. Sacide Tanseli Özer adına tanzim edilen ruhsat belgesinin sözleşme gereği tanınan 30 günlük süre sonunda Kuruma iletilmediğinden ceza-i işlem uygulanmasının yerinde olduğu, hastaya miadı geçmiş malzeme kullanıldığı yönündeki iddianın işlemi yapan uzman doktor ve özellikle hastanın oğlu Turan İnce'nin 15/08/2007 tarihli tutanaktaki ifadesine göre yerinde olmadığı anlaşıldığından, davanın kısmen kabulü ile 16.000 TL ceza-i şart uygulanmasına ilişkin açılan davanın reddine, 50.000 TL ceza-i şart ve 932.494,73 TL kesinti bedeli uygulanmasına ilişkin açılan davanın kabulü ile bu miktarların dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; kurumun haksız ve tek taraflı olarak kesinti yaptığını beyanla davanın tamamen kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.