muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18233, Karar No: 2016/4081, Tarih: 05.04.2016

Mahkemece, taşınmazda devir yasağı bulunduğu gerekçesiyle tapu iptali tescil isteminin reddi ile asıl davada 114.639,00 TL bedelin davalı ...'den alınarak davacı ...'na; birleştirilen davada da 114.639,00 TL bedelin davalı ...'dan alınarak davacı ...'a verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili ile davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleştirilen dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil; ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re'sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

Satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan davaların kabulüne karar verebilmek için sözleşmenin ifa olanağı bulunmalıdır. Elbirliği mülkiyetine (TMK m. 701) konu bir taşınmazda elbirliği (iştirak halinde) ortaklarından birinin, ortaklık dışı bir kişiye satım vaadinde bulunması halinde, sözleşme bir taahhüt muamelesi olarak geçerli olmakla birlikte elbirliği ortaklığı çözülünceye kadar sözleşmenin ifa olanağının varlığından söz edilemez. Bu durum, satışı vaat edilen taşınmazın tapusunda temliki tasarrufu engelleyen bir kaydın bulunması ya da vaade konu taşınmazın bir başka mahkemede mülkiyet uyuşmazlığına konu olması halinde de geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ... 25.04.2011 tarihli dava dilekçesinde 116 ada 15 parsel sayılı taşınmazın satış vaadi sözleşmesine uyarınca adına tescilini ikinci kademede de rayiç değerinin tahsilini talep etmiştir. Tapu kayıtlarından ...., ...., ..... Mahallesi sicilinde kayıtlı dava konusu 116 ada 15 parsel sayılı taşınmaz tarla niteliğiyle dava dışı ...... Köyü adına kayıtlı iken 17.01.2003 günü satış yoluyla davalı ... adına tescil edilerek aynı tarihte 442 sayılı Köy Kanununun 3367 sayılı Kanun ile değişik ek 13/son maddesi uyarınca 10 yıl süreyle devir ve temlik yasağı getirilmiştir. Taşınmazda 01.06.2006 günü yapılan imar uygulaması sonucu 741 ada 16 parsel olarak 1726/2400 payı davalı ..., 674/2400 payı da Hazine adına tescil edilmiştir.

442 sayılı Köy Kanununa 6111 sayılı Kanunun 187. maddesi ile 13.02.2011 günü eklenen geçici 1. maddesinde "31.12.2009 tarihinden önce belediye haline dönüşmek veya başka bir belediyenin sınırlarına dahil olmak suretiyle tüzel kişiliğini kaybeden köylerde, kendilerine bu Kanunun ek 13. maddede öngörülen diğer şartlar uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle henüz kesinleşmemiş davalarda da bu madde hükmü uygulanır." hükmüne yer verilmiştir. 6360 sayılı Kanun ile de ...... Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisindeki taşınmazın bulunduğu ...... Köyünün tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle statüsü verilmiştir.

Davacı ...'ın dayandığı satış vaadi sözleşmesi sözleşmeye konu taşınmazın tapu kaydında bulunan 442 sayılı Kanunun ek 13. maddesi uyarınca devir ve temlik yasağı bulunmaktadır. Ancak dava açılmadan önce yürürlüğe giren 442 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca tapu kaydındaki devir ve temliki önleyen sınırlandırma hükümsüz duruma dönüşmüştür. Kaldı ki dava açılmasından sonra 17.01.2013 tarihinde sınırlandırma sona ermektedir. Bu nedenle davacı ...'ın dayandığı satış vaadi sözleşmesinin ifa olanağı bulunmaktadır. Dolayısıyla, taşınmazın devir ve temlikine engel olacak bir sınırlandırma bulunmadığından satış vaadi sözleşmesinin ifa olanağı bulunması nedeniyle davacı ...'ın öncelikli isteminin değerlendirilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle ikinci kademedeki isteminin hüküm altına alınması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı ... ve ...'den alınarak duruşmalı temyiz eden davalı ...’a verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2060, Karar No: 2012/8659, Tarih: 14.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2060 E.  ,  2012/8659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “açığa atılan imzanın kötüye kullanılması” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 09.11.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20422, Karar No: 2010/6198, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20422 E.  ,  2010/6198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/462, Karar No: 2016/6509, Tarih: 31.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/462 E.  ,  2016/6509 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2016 gün ve 15584 sayılı maddi hatanın düzeltilmesi istemli yazısında;

“Yüksek Dairenizin 12.11.2015 gün ve 2015/18224 esas, 2015/10971 sayılı kararının incelenmesinde; sanık ... hakkındaki sonuç cezanın 2340 TL yerine 2390 TL olara belirtildiği görülmüştür. 5560 Sayılı Yasanın 29. maddesi ile eklenen, 5320 Sayılı Yasanın 8. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca, Yüksek Dairenizin 2015/18224 Esas, 2015/10971 Karar sayılı ilamındaki yazıma ait maddi hatanın, sonuç cezanın 2390 TL yerine 2340 TL olarak değiştirilmek suretiyle düzeltilmesi arz ve talep olunur.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesine 5560 sayılı Kanun ile eklenen son cümlesinde "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/340104 sayılı tebliğnamesiyle temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen, Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2013 gün ve 2008/656 esas, 2008/802 karar sayılı dosyasında, tebliğnamedeki istek yerinde görülerek, Dairemizin 12.11.2015 gün ve 2015/18224 esas, 2015/10971 sayılı kararı ile düzeltilerek onama kararı verildiği, dosyanın UYAP kaydının da 24.12.2015 tarihinde kapatıldığı, ancak kararda maddi hata sonucu, sonuç cezanın 2340 TL yerine 2390 TL olarak yanlış yazılmış olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca,

Dairemizin 12.11.2015 gün ve 2015/18224 esas, 2015/10971 karar sayılı ilamındaki karar sonuç cezaya ilişkin yazım hatasının, 2390 TL yerine, 2340 TL olarak DÜZELTİLMESİNE, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 31.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6272, Karar No: 2023/70, Tarih: 10.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/6272 E.  ,  2023/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip istinaf başvurusunun

esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04/11/2020 tarihli ve 2020/314 Esas, 2020/322 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15/01/2021 tarihli ve 2020/3751 Esas, 2021/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri ;

1. Yeterli araştırma yapılmadan ve somut deliller olmadan karar verildiğine,

2.Arama kararının usulsüz olduğuna,

3.Sanığın isimlerini verdiği ... ve ... isimli şahıslar araştırılmadan hüküm verildiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğuna yönelik alınan ihbar üzerine usulüne uygun arama neticesinde sanığa ait ikamette kokain, kokain kalıntılı terazi ve materyaller ele geçirilmiş; ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı, çeşitliliği, suçun kuvvetli delili niteliğinde olan üzerinde uyuşturucu madde kalıntısı bulunan hassas terazi, folyo, kaşık ve bıçak, çok sayıda kilitli naylon poşet ve ambalajların bulunması gerekçesiyle sanığın teşdiden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, suçun konusunun önem ve değeri göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği ve adli emanette bulunan cep telefonu ve sim kartlar hakkında bir karar verilmediği hususlarındaki eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında yapılan ihbar sonrasında kolluk görevlileri tarafından tanzim edilen 18/02/2020 tarihli Tarassut Takip ve Tespit Tutanağına göre, sanığın ikamete giriş çıkış esnasında tedirgin hareketler sergilediği, çevresini kontrol ettiği tespit edilmiş olup arama kararının unsuru olan makul şüphenin sadece soyut ihbara dayanmadığı değerlendirilmekle; ihbar sonrası sanığın ikametinde usulüne uygun yapılan aramada kullanım sınırlarını aşacak miktarda kokain ve kokain kalıntılı terazinin ele geçtiği olayda, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15/01/2021 tarihli ve 2020/3751 Esas, 2021/95 karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10/01/2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13731, Karar No: 2018/9875, Tarih: 28.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/13731 E.  ,  2018/9875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki ... hakkında Tekirdağ Devlet Hastanesinin 12.07.2013 tarihli kati raporunun, ortopedi ve travmatoloji uzmanı tarafından düzenlendiği ve raporda müştekinin sağ el 5. parmak distal falanksta fraktür nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve hayati fonksiyonlarına etkisi hafif (1) derece kemik kırığı ile yaralandığının belirtildiği, rapordaki bulguların açık, anlaşılır ve raporun hüküm kurmaya yeterli olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine ve yine katılan ... ve müşteki ...'de meydana gelen yaralanma bulgularının vücutlarında yaygın bir şekilde bulunması, düşme neticesinde meydana gelecek türden yaralanmalar olmaması ve müştek...hakkında düzenlenen kati raporda, bulguların muhtemelen sopa ile oluşmuş olduğunun belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Katılan ...'in 10.07.2013 tarihli kolluk ifadesinde, sanık ...'in kendisine ve müşteki ...'e sopa ile vurduğunu, diğerlerinin daha çok gözetleme, kaçırmama ve sopa getirme işleri yaptıklarını, uzun boylu, sarışın, çakır gözlü, iri yapılı şahsın sol karın bölgesine sopayla birkaç defa vurduğunu belirttiği halde, yargılama aşamasında sanıkların birlikte, hem kendisini hem de müşteki ...'i sopalarla darp ettiklerini belirtmesi ve müşteki ...'in kolluk ifadesinde, sanık ...'in önce eline aldığı çoban sopası ile kendisine ve katılan ...'a vurduğunu, sonra sanık ... ve yanındaki 3 şahsın birlikte kendilerine saldırdıklarını belirtmesi karşısında; katılan ...'ın aşamalardaki ifadeleri arasındaki çelişki giderilerek ve müşteki ... duruşmaya çağırılıp, katılan ... ile ifadeleri arasındaki çelişki giderilerek, sanıkların müşteki ... ve katılan ...'ın yaralanması eylemlerine asli fail ya da yardım eden olarak katılıp katılmadıkları hususu tespit edilip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Tekirdağ Devlet Hastanesinin 12.07.2013 tarihli kati raporunda, katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı belirtildiği halde, sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi yerine TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca ceza tayini,

3) Sanıklar hakkında müşteki ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerde; sanıklar Naim ve Miraç hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi, sanıklar ... ve... hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3. maddeleri gösterilmediği halde, sanıklara ek savunma hakkı verilmeden uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

3) Sanıklar hakkında müşteki ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerde; sanıklar Naim ve Miraç hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi, sanıklar ... ve... hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3. maddeleri gösterilmediği halde, sanıklara ek savunma hakkı verilmeden uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

4) Sanık ...'in olay tarihinden birkaç gün önce hayvan satımı konusunda ... müşteki ... ve çoban... ile anlaştığı ve olay tarihinde teslim için katılan ...'ın aracıyla hayvanlarını Silivri'ye götürdüğü, parasını alamayacağını ve dolandırılacağını anlayınca, hayvanlarını teslim etmediği ve Pınarhisar'a aynı araçla geri döndükleri, bu araçta müşteki ... ve katılan ...'ın da bulunduğu, Pınarhisar'a dönüldüğünde taraflar arasında hayvanların taşınmasında tutulan aracın yol ve yakıt parasıyla ilgili tartışma yaşandığı, ayrıca araçtan hayvanların indirilmesi esnasında birkaç tanesinin ayaklarının aracın kamyon kasasının boşluğundaki araya sıkışması yüzünden kırıldığı ve bu şekilde hayvanların zarar görmesi üzerine çıkan kavgada; ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığı araştırılarak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...ve... müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6852, Karar No: 2022/1758, Tarih: 08.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/6852 E.  ,  2022/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05/11/2008 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2021 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı-karşı davacı vekili ve duruşmasız olarak davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08/03/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı-karşı davacı vekili Av. ... geldi, karşı taraftan gelen olmadı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/03/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/6262, Karar No: 2023/6257, Tarih: 06.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/6262 E.  ,  2023/6257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1161 E., 2023/271 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 09.09.2014 tarihli ve 2014/75714 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 17.02.2015 tarihli ve 2015/5202 esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/171 Esas, 2016/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/171 Esas, 2016/40 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.10.2022 tarihli ve 2021/3003 Esas, 2022/10390 Karar sayılı kararı ile;