muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6354, Karar No: 2012/1067, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6354 E.  ,  2012/1067 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 10/03/2004-12/07/2005 tarihleri arasında sigortalı çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi davalılardan ... Turizm Ltd Şti vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Nagehan Kaleli tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalı SGK ve davalı şirketin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Turizm Ltd Şti'ne iadesine, 06/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9533, Karar No: 2014/11223, Tarih: 24.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9533 E.  ,  2014/11223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2011/376-2013/46

Dava dilekçesinde, 374.790,53 TL faiz alacağının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davacılar vekili dava dilekçesinde; Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davasında ıslah dilekçesi ile artırılan bedele faiz istenmediği için mahkemece ıslah ile artırılan bedele faiz hükmedilmediğini belirterek davacı M.. I.. için 199.434,30 TL, davacı R.. Ç.. için 76.718,42 TL, davacı K. S. A.için 76.718,42 TL, davacı Z.. A.. için 21.919,39 TL olmak üzere toplam 374.790,53 TL faiz alacağı istemiş, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadığı halde 06.02.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile dosyada yaptırılan bilirkişi incelemesi doğrultusunda talebini davacı M.. I.. için toplam 290.118,43 TL'ye çıkarmış diğer davacılar yönünden talebini daraltarak davacı R.. Ç.. ve davacı K. S.A.için ayrı ayrı 39.503,37 TL, davacı Z.. A.. için ise 11.286,68 TL olmak üzere toplam 380.411,85 TL istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmadığı gibi her bir davacı için istenilen faiz alacağı miktarını belirlemek suretiyle talepte bulunmuş olup sadece davacı M.. I.. yönünden talep edilen miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken, talep aşılmak suretiyle ıslah talebi esas alınarak fazlaya hükmedilmesi,

2-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

3-Ayrıca 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19397, Karar No: 2021/11613, Tarih: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/19397 E.  ,  2021/11613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ‘’çalıştırmak’’ veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ‘’çalıştırmak’’ suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11295, Karar No: 2021/6494, Tarih: 18.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11295 E.  ,  2021/6494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Dava, iş kazası sonucu sigortalının sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalıların istinaf başvurularının ise kabulü ile yeniden esas hakkında kısmen kabul ve redde ilişkin karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesince verilen kararın taraf vekilleri tarafından süresi içersinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili asıl dava dosyasının 23.10.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin 13.12.2013 tarihli iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığı iddiasıyla belirsiz alacak davası niteliğinde 100,00 TL maddi tazminatın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili talep artırım dilekçesiyle maddi tazminat istemini 194.832,10 TL’ye arttırmıştır.

Davacı vekili birleşen dosyanın 17.01.2018 tarihli dava dilekçesinde 500.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili birleşen diğer dosyanın 06.01.2020 tarihli dava dilekçesinde ise 123.941,88 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı .... vekili cevap dilekçesinde özetle: yetki, zaman aşımı, husumet itirazında bulunduklarını meydana gelen kazada işçinin sorumlu olduğunu, müvekkilinin hiç bir kusurunun olmadığını aksine davacının kendi kusurlu hareketleri ile kazanın meydana geldiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

II-CEVAP

Davalı .... vekili cevap dilekçesinde özetle: yetki, zaman aşımı, husumet itirazında bulunduklarını meydana gelen kazada işçinin sorumlu olduğunu, müvekkilinin hiç bir kusurunun olmadığını aksine davacının kendi kusurlu hareketleri ile kazanın meydana geldiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Yapı Grup Elektrik İnşaat Taahhüt Ve Ticaret Sanayi Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle: Davacının platform ile direğe çıkıp, çalışma yaptığı sırada enerjisini kesmediği hattan dolayı akıma kapılarak kaza geçirdiğini, davacının müşterek direk olduğu için hem AG'nin hem de OG' nin enerjisini keserek her iki hattın aynı zamanda topraklanmasını yapması gerektiğini, davacının hayatını elektrik teknisyenliği yaparak kazandığını, ehil biri olduğunu, davacının EKAT belgesi sahibi olduğunu, hatta kazadan önce belgesini yenilediğini, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri yönetmeliğinde EKAT eğitim müfredatının ne şekilde yapılacağı ve ayrıca nasıl çalışılacağının düzenlendiğini, davacının bu düzenlemelere aykırı hareket ettiğini, olayda davacının tamamen kusurlu olduğunu, bu kusurun alınan rapor ile sabit olduğunu, müvekkili firmanın hiç bir kusuru olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“A) Davanın kabulü ile; 194.832,01 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 13/12/2013 tarihinden itirabaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

B) Birleşen ... 43. İş Mahkemesi’nin 2020/9 Esas sayılı dava dosyasındaki davacının davasının kabulü ile; 123.941,88 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 13/12/2013 tarihinden itirabaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

C) Birleşen ... 29. İş Mahkemesi’nin 2018/19 Esas sayılı dava dosyasındaki davacının davasının kısmen kabulü ile; 200.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 13/12/2013 tarihinden itirabaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine,” şeklindedir.

B-BAM KARARI:

I-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun; HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince; esastan reddine,

II-Davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.2 maddesi gereğince ayrı ayrı kabulü ile İlk Derece Mahkemesi Kararının Kaldırılmasına,

1) Davacının maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 194.832,01 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 13/12/2013 tarihinden itirabaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

2)Davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 200.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 13/12/2013 tarihinden itirabaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine,” şeklindedir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

2)Davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 200.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 13/12/2013 tarihinden itirabaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine,” şeklindedir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, müvekkili lehine hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu, maddi tazminat yönünden ilk kararı kendilerinin de maddi tazminat yönünden istinaf ettiğini, asgari ücretim kamu düzeninden olduğunu, asgari ücretteki değişiklikler nedeniyle, yeniden hesaba dair haklarını saklı tuttuklarını dikkate alarak birleşen davanın Bölge Adliye Mahkemesince reddinin hatalı olduğunu kusur ve hesap raporlarına itirazların karşılanmadığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı .... vekili temyiz dilekçesinde özetle, diğer davalı ile aralarında asıl- alt işveren ilişkisi olmadığını işin sözleşme gereği anahtar teslim olarak verildiğini, kazanın gerçekleştiği bölgenin asıl sorumlusunun diğer davalı ... Yapı Şirketi çalışanı Fahrettin Tursun olduğunu, kusur raporunun hatalı olduğunu, Davacının EKAT belgeli çalışan olduğunu aynı direkte OG hattındaki elektriği kesmesi gerekirken kesilmemesi nedeniyle asli kusurlu olduğunu, olay günü elektrik kesimiyle görevli kişinin ekip şefi olan davacı olduğunu Ceza dosyasında ve SGK müfettiş raporunda da asli kusurun davacıya verildiğini, Müvekkiline kusur verilmeyeceğini, iş sağlığı ve güvenliği eğitiminin verildiğini, ekipmanın eksiksiz olarak teslim edildiğini, hesap raporunda İşlemiş devre hesabının rapor tarihi olan 04.01.2018 tarihine kadar yapılması gerekirken 31.12.2018 tarihi olarak esas alınmasının hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik devresi hesabının raporlu olduğu 25.03.2015 tarihine kadar yapılması gerektiğini, 60 yaş sonrası dönemin aktif devre olarak belirtilmesinin hatalı olduğunu,, emsal ücretin TÜİK’den sorulması gerektiğini, davacının çalışmaya devam edip etmediğinin araştırılması gerektiğini, maluliyet oranının kesinleştirilmesi için Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması gerekirken alınmadığını, yardıma muhtaç olup olmadığının açıkça tespit edilmediğini, asıl ve birleşen davalar için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiğini, manevi tazminat hükmünün fahiş olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı .... Yapı Grup Elektrik İnşaat Taahhüt ve Ticaret Sanayi Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde özetle, kusur raporlarının çelişkili olduğunu, koruyucu malzemelerin davacıya teslim edildiğini diğer davalının elektriği kesmemesi nedeniyle müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, bu olguları tespit eden son raporda müvekkiline kusur verilmemesi gerektiğini Üniversite Öğretim Görevlilerinden kusur raporu alınması yönündeki talebinin hukuki dinlenilme hakkı ortadan kaldırılacak şekilde yok sayıldığını, SGK ve Ceza dosyası raporlarına neden itibar edilmemesi gerektiğinin raporda belirtilmediğini, davacının ekip şefi olarak elektrik direğindeki hem AG hem OG hattını kesmekle yükümlü olduğu halde, sadece tek hattı kestiğinden asli kusurlu olduğunu, elektriğin kesilmesine izin verecek kişinin de diğer davalı çalışanı olduğundan müvekkiline kusur verilmeyeceğini, kusur raporlarının kendi içeriğinde çeliştiğini, Ceza dosyasında müvekkili çalışanın beraat ettiğini, manevi tazminat hükmünün fahiş olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalılar vekilinin tüm; davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, bu tür davalar nitelikçe Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan davacı zararlarının giderilmesine ilişkindir.

Uygulamada, (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin kabulüne göre de; sigortalının veya hak sahibinin bakiye ömürlerinin tespiti noktasında 1931 tarihli “PMF (Population Masculine et Feminine)” Fransız yaşam tablosundan yararlanılmakta ise de; Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin ortak çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına geçilmiştir.

Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda, Dairemizin kurum tarafından açılan rücu davalarında da istikrarlı bir şekilde uyguladığı üzere, ülkemize özgü ve güncel verileri içeren, “TRH 2010” tablosunun iş kazası ve meslek hastalığından kaynaklı maddi tazminat davalarında da bakiye ömrün belirlenmesinde nazara alınması gerektiği açıktır.
Yargıtay — Esas No: 2024/9476, Karar No: 2024/10830, Tarih: 11.07.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9476 E.  ,  2024/10830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/520 E., 2024/226 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı, Dairemizce yapılan değerlendirme de "... davacı, temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispata yarar herhangi bir bilgi ve belgeyi temyiz dilekçe ekinde dosyaya sunmamış olup bu şekli ile davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ..." gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekilince adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmiş olup itirazı inceleme görevi Yargıtay 10. Hukuk Dairesine ait olduğundan gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

11.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6638, Karar No: 2012/24956, Tarih: 26.09.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/6638 E.  ,  2012/24956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüklerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/8.maddesi uyarınca sanıklar hakkında öncelikle gün adli para cezası belirlenmesi ve artırım ve indirimlerin gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra sonuç gün para cezasının bir gün için tayin olunan miktar ile çarpımı ile belirlenmesi gerektiği gözetilmemesi,

2-Sanıklar hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının infaz rejimlerinin farklı olması sebebiyle içtima ettirilemeyecekleri gözetilmeden her iki cezanın içtimaına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8. Maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. Maddesi gereğince,

Sanık ... hakkındaki hükmün, 1 numaralı bendindeki “….günlüğü 30 YTL den olmak üzere….” ve “…..karşılığı 6750 YTL ..” ibareleri çıkartılmak, 2 numaralı bendindeki “…5625 YTL..” ibaresi çıkartılarak yerine “……187 gün ..” ibaresi yazılmak ve 2 numaralı bentten sonra gelmek üzere, 5237 Sayılı TCK’nun 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik sosyal durumu dikkate alınarak gün adli para cezasının günlüğü 30,00 YTL den 5610,00 YTL adli para cezasına çevrilmesine “cümlesi eklenmek ve hükümdeki adli para cezalarının içtimaı ile ilgili “4 “ numaralı hüküm fıkrasının hükümden çıkartılmak suretiyle,

Sanık ... hakkındaki hükmün adli para cezalarının içtimaı ile ilgili “4 “ numaralı hüküm fıkrasının hükümden çıkartılarak sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.