muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11750, Karar No: 2012/5181, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11750 E.  ,  2012/5181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Beykoz 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 24.03.2009 gün ve 2008/100 Esas, 2009/197 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık tarafından temyiz dilekçesi ekinde sunulan Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 15.09.2004 tarihli raporunda sanığın cezai ehliyetini ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede "rezidüel şizofreni" denilen akıl hastalığına düçar bulunduğunun ve 05.10.2003 tarihinde işlediği ızrar, tehdit ve darp suçlarına karşı cezai ehliyetinin olmadığının tespit edilmesi ve ayrıca, Haydarpaşa Numune Hastanesinin 22.09.2000 tarihli sağlık kurulu raporunda da "tedaviyle çalışamayan şizofrenik bozukluk ve yüzde seksen işgücü kaybı" tespit edilmesi karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK.nın 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına engel veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak bir akıl hastalığına düçar olup olmadığının raporla tespiti ile gerektiğinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan mütalaa alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3036, Karar No: 2025/285, Tarih: 03.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3036 E.  ,  2025/285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/27 E., 2024/96 K.

DAVA TARİHİ : 15.01.2019

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar, davacı tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373/5 hükmü gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

14.11.2013 tarihli ve 2022/4467 Esas, 2023/3847 Karar sayılı Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Hukuk sistemimizde taşınmaz mülkiyeti edinmek ancak tapu sicili ile mümkündür. Tapu sicili herkese açıktır. İlgili herkes, tapu kütüğündeki ilgili sayfa ve belgelerin kendisine gösterilmesini veya bunların örneklerinin verilmesini tapu memurundan isteyebilir. Tapu kütüğüne yapılmış her tescil, bir ayni hakkı karşılar. Geçerli bir tescil, sicil dışı meydana gelen bir değişiklik sonucu sonradan yolsuz tescil haline gelebilir. Bu durumda bile iyi niyetli üçüncü kişiler bakımından, tescilin olumlu hükmü uygulanır. Yani, iyi niyetli üçüncü kişilerin böyle bir tescile güvenerek kazandıkları ayni haklar korunur.(M.K.m.1023)

Üçüncü kişinin yolsuz kayda dayanarak ayni hak kazanımının korunabilmesi için tescilin yolsuzluğunu bilmemesi veya bilebilecek durumda olmaması gerekir. Bu bağlamda, üçüncü kişilerin Medeni Kanun’un 3. maddesi çerçevesinde iyiniyetli olması esastır. Buna göre, kendisinden beklenen özeni göstermeyen, tescilin yolsuz olduğunu bilen veya bilebilecek durumda olan üçüncü kişiler iyi niyet iddiasında bulunamazlar. Burada aranan iyi niyet, tescil isteminin yevmiye defterine kaydı esnasında mevcut olmalıdır. Ancak, kütükteki tescilin belgelerle çeliştiğini bilmesine ya da şüphelenmesine rağmen bunu incelemekten veya gerekli özeni göstermekten kaçınır ise, iyiniyet iddiasında bulunamaz. Üçüncü kişinin iyiniyetli olmadığını ispat etme yükü, iddia eden tarafa aittir. Ancak iyiniyetin olmadığını kanıtlamak zor olduğundan bunu iddia eden bazı fiili karinelerden yararlanabilir. Örneğin, ayni hak kazanan kişiyle yakın bir ilişkinin bulunması, malın kısa sürede el değiştirmesi veya düşük bir bedelle el değiştirmesi durumlarında iyiniyet iddiasında bulunulamayacağı karine olarak kabul edilebilir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, bünyesinde gayrimenkul satış vaadi ve eser sözleşmesini barındıran bir sözleşmedir. Bu sözleşmede arsa sahibi, sözleşmeye uygun koşullarda arsasını yükleniciye teslim etmek; yüklenici kendisine karşı edimini yerine getirdiğinde ise yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tapusunu ona devretmek ile yükümlüdür. Sözleşmenin diğer tarafı olan yüklenicinin edim borcu ise sözleşmede kararlaştırılan koşullarda binayı yapıp arsa sahibine teslim etmektir. Aynı zamanda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ani edimli bir sözleşmedir. Ani edimli sözleşmenin kural olarak geriye etkili feshi ve tasfiyesi mümkündür. Geriye etkili fesihte sözleşmenin tarafları verdiklerini sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebilirler. Uygulamada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldıktan sonra yüklenici henüz edimlerini yerine getirmeden; arsa sahibi, arsa veya kat irtifak tapularını veya bir kısmını yüklenici adına tescil ettirmekte ve yüklenici finans ihtiyacını karşılamak için devredilen bağımsız bölüm veya arsa hisselerini üçüncü kişilere satmaktadır. Arsa payı veya bağımsız bölümlerin satılmasından sonra yüklenici edimlerini yerine getirmediği için sözleşmenin geriye etkili feshedildiği bir realitedir.

Yukarıda izah edildiği gibi, yükleniciden arsa hissesi veya bağımsız bölüm satın alan veya ipotek tesis eden iyi niyetli üçüncü kişinin TMK nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iktisabının korunması gerekir. Bu ilkeden ancak üçüncü kişinin ipotek tesis ederken kötü niyetli olduğunun ispatlanması halinde vazgeçilebilir. Yüklenici adına yapılan tescil işlemini her halde "yolsuz tescil" kabul etmek, toplumda onarılmaz zararlara sebep olmakta ve adalet duygusuna zarar vermektedir.

Her arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden tapu intikali yapılan yükleniciden tamamen iyi niyetli olarak arsa payı veya bağımsız bölüm satın alanın veya ipotek tesis edenin bu iktisabını geçersiz saymak TMK nın 1023. maddesi karşısında açıkça Kanuna aykırı davranmak olacaktır. Arsa sahibi iyi niyetli ve risk almak istemiyorsa; tapu devrinin, sözleşme nedeniyle yapıldığını tapunun beyanlar hanesine şerh vermek suretiyle üçüncü kişilerin iyi niyet iddialarını bertaraf edebilir. Tapu siciline basit bir şerh vermekten kaçınan arsa sahibinin tamamen iyi niyetli üçüncü kişiler karşısında ve onların zararına sebep olacak şekilde korunması menfaatler dengesine aykırıdır.

Sayın çoğunluk, üçüncü kişilerden arsa sahibi ile yüklenici arasında tapu sicili dışında esas borç ilişkisinden doğan sorunları bilmesini beklemekte, buna göre iyiniyetli olmadıkları kabul edilerek adeta bir kötü niyet karinesi icat edilmektedir. Oysa TMK nın 1023. maddesi, iyi niyetle taşınmaz üzerinde aynî hak edinen üçüncü kişilerin tapu siciline olan güvenini yolsuz tescile rağmen korumaktadır. Bir başka deyişle, hukuki işlem güvenliği ve tapuya güven ilkesini gerçek hak sahipliğine tercih etmektedir. Kaldı ki, ticari bir risk alarak ve yükleniciye güvenerek arsanın mülkiyetini intikal ettiren, yüklenici seçiminde gerekli özeni göstermeyen, peşin ifa yükümlülüğü olmamasına rağmen arsa tapusunu teminat almadan yükleniciye devreden arsa sahibinin, tapuya güvenmiş olan üçüncü kişiler karşısında korunmaya değer bir yanı da bulunmamaktadır. Keza, arsa sahibinin tapuyu yükleniciye devretmesinin “avans” niteliğinde olduğu, mülkiyetin ancak yüklenicinin tüm borcunu ifa ettikten sonra geçeceğini kabul edilmesi de hukuki dayanağı olan bir kabul değildir. Zira hukukumuzda “yolsuz tescil” terimi mevcut olmasına rağmen “avans tapu” terimi mevcut değildir.

Somut olayda, arsa sahibi davacılar ile davalı ... arasında 19.10. 2019 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış ve bu sözleşme gereğince arsa sahipleri taşınmazlarını yükleniciye tapuda devretmiştir. Yüklenici kat irtifakı kurduktan sonra bir kısım bağımsız bölümleri davalılara tapuda satmıştır ve bir kısım bağımsız bölümler için de bankalardan kullandığı krediler karşılığında ipotekler tesis etmiştir. Arsa sahiplerinin açtığı sözleşmenin geriye etkili feshi ve tapu iptali-tescil ve ipoteklerin kaldırılması talebi, ilk derece mahkemesince reddedilmiştir. Bu kararın istinaf edilmesi üzerine istinaf istemi de reddedilmiştir. Davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin Sayın Çoğunluğu kararın bozulmasına karar vermişse de; davalı/üçüncü kişiler, yargılamanın tüm aşamalarında tapuya güvenerek taşınmazı satın aldıklarını ve ipotek tesis ettiklerini ileri sürmeleri karşısında İlk Derece Mahkemesi kararının doğru olması ve bu kararın onanması gerekirken bozulmasına karar verilmesi TMK’nın 1023. maddesinde düzenlenen "tapuya güven ilkesine" aykırı olmuştur. Anılan ilkeye göre tapuya güvenen kişinin iyi niyetli olduğu karine olarak kabul edilir. Bu karinenin aksini, yani davalıların kötü niyetli olduğunu davacı tarafın ispatlaması gerekir. Somut olayda davacı taraf, “afaki” iddialar dışında davalıların kötü niyetli olduğuna dair hiçbir delil sunamamıştır. Bu nedenle, davalıların mülkiyet ve ipotek hakkının TMK nın 1023. maddesi gereğince korunması gerekir. Yerel mahkeme ve istinaf mahkemesinin TMK nın 1023. maddesinin amaç ve koruduğu yarar doğrultusundaki direnme ve davanın reddine dair kararının onanması gerektiği düşüncesiyle, Dairemizin Sayın çoğunluğunun temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine dair kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2020/3921, Karar No: 2021/594, Tarih: 28.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/3921 E.  ,  2021/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalı ... mirasçıları karar başlığında gösterilmemişse de HMK 304 ‘‘Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya tarafların birinin talebi üzerine düzeltilebilir.’’ maddesi gereğince davalı mirasçıların karar başlığında yazılmaması maddi hata olup, mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 59,30 TL bakiye temyiz harcının davalıdan mahallinde alınmasına, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8657, Karar No: 2021/545, Tarih: 02.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/8657 E.  ,  2021/545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili dosya istinaf incelemesine gönderildikten sonra 25.11.2020 tarihli dilekçe ile davalı tarafla sulh olduklarını bu dava dosyasına konu başvurularından feragat ettiğini bildirdiğinden davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE 02/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17264, Karar No: 2011/11332, Tarih: 25.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/17264 E.  ,  2011/11332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müessir fiil suçundan sanık ...'in 765 sayılı TCK.nun 456/4.maddesi gereğince 489 yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına aynı Kanunun 457/1, 61/1, 81/1, 59/2.maddelerinin tatbiki suretiyle sonuç olarak 210 yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2007 tarihli ve 2005/262 esas, 2007/12 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28.03.2011 gün ve 2011/3404-16385 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2011 gün ve 2011/156354 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2-3-e, 35/1-2.maddelerinin uygulanması ve adli para cezasının tercih edilmesi halinde anılan Kanun uyarınca tekerrürden dolayı cezanın artırılmasının mümkün olmaması sebebiyle 5237 sayılı Kanun hükümlerinin daha lehe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

Suç tarihi itibariyle 765 sayılı Kanun'un 456/4.maddesinde öngörülen adli para cezasının 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5/2.maddesi uyarınca 450 Türk lirasını geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayinininde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihi itibariyle 765 sayılı Kanun'un 456/4.maddesinde öngörülen adli para cezasının 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5/2.maddesi uyarınca 450 Türk lirasını geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayinininde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün gerekçesinde 765 sayılı TCK.’nın sanığın lehine olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, seçenek cezalardan adli para cezası tercih edilip alt sınırdan ceza belirlenmesi ve sonuç adli para cezasının ertelenmemesi karşısında, 5237 sayılı yasa hükümlerinin daha lehe olacağının gözetilmemesi nedeniyle (1) no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (...) 2.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 25.01.2007 gün ve 2005/262, 2007/12 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın, kasten yaralama suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nın 86/2. maddesi uyarınca, mahkemenin adli para cezasının tercih edilmesi yönündeki takdiri gözetilerek, adli para cezasında gün sayısının 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı maddenin, 3.fıkra (e) bendi uyarınca yarı oranında artırım ile 7 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 35.maddesi uyarınca ¾ oranında indirim yapılarak, sanığın bir gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK.'nın 62/1.maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu bulunan adli para cezasının yine bir gün olarak belirlenmesine, aynı yasanın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20,00 TL.'den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, bozmanın niteliğine göre (2) no'lu bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 25.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5970, Karar No: 2016/2429, Tarih: 07.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5970 E.  ,  2016/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Kovuşturma aşamasında katılan vekili sanıklar ... ve ... yönünden şikayetçi olmadığını beyan ettiğinden CMK'nın 243/1 maddesi uyarınca bu sanıklar yönünden katılma kararının hükümsüz kaldığının anlaşılması karşısında; katılan vekilinin bu sanıklar yönünden temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ;

Sanık ...'nın olay tarihinde katılan şirkete ait ... irtibat bürosunda müdür olarak görev yaptığı ve olay tarihinde katılan kuruma ait 2-3 adet çatı sacı, büyük bir koli içerisinde sayısı tespit edilemeyen kapı kolu, 1 adet masa, 1 adet avizeyi kendi işinde kullanmak üzere ... İlçesinde bulunan köyüne götürdüğü ve kullandığı, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen somut olayda, sanığın suça konu malların kendisine ait olduğunu beyan ettiği, bu beyanı karşısında demirbaş eşya listesinde suça konu malların olmadığı gibi bu malların üçüncü bir kişiye aidiyetine ilişkin katılan tarafından bir belge sunulmadığının anlaşılması karşısında sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6787, Karar No: 2012/2424, Tarih: 20.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/6787 E.  ,  2012/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz kararına itirazın incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati haciz talebinin kabulüne yönelik olarak verilen karara itiraz edilmesi, mahkemece 8.10.2010 tarihli ek kararla itirazın reddine karar verilmesi bu kararın da süresi içinde ihtiyati hacze itiraz edenler vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, irsaliyeli fatura ve çeklere isitinaden ihtiyati haciz isteminde bulunmuş, talep uygun görülerek mahkemece ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz edenler vekilleri, mahkemenin yetkili olmadığını, ihtiyati hacze dayanak yapılan çeklerin keşide yerinin,muhatap banka şubesinin ve borçlunun ikâmetgahının Tekirdağ ilinde bulunduğunu, ihtiyati haciz kararının yetki yönünden kaldırılmasını, çeklerin ibraz edilmediğini, ciro silsilesinde bozukluk bulunduğunu bildirerek, ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, itiraz sebeplerinin İİK'nun 265.maddesi kapsamına girmediği, alacaklının kendi ikametgahında ihtiyati haciz talep edilebileceği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiş, karar ihtiyati haciz kararına itiraz edenler vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ihtiyati hacze itiraz edenler vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30529, Karar No: 2015/35520, Tarih: 15.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/30529 E.  ,  2015/35520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekil, davalı şirket yönetim kurulunun 16.06.2014 tarihli kararı ile şirket bünyesindeki bir kısım işletmelerin kira bedeli alınarak kullanım hakkının devredilerek özelleştirilmesi uygulamasına başlandığını, bu kapsamda şirket bünyesindeki davacı ve diğer arkadaşlarının çalışmış oldukları bazı işletmelerin özelleştirildiğini, bu özelleştirilen işletmelerde çalışan kişilerin görev ve unvanlarına uygun çalıştırılabilecekleri müvekkil şirket bünyesinde başka bir işletme ve birim bulunmadığından diğer işletme ve birimlerde bu kişilerin unvan ve görevlerine uygun eleman ihtiyacı olmadığından davacı ve diğer arkadaşlarının şirket bünyesindeki diğer işletmelerde çalıştırılmaya devam ettirilmedikleri, özelleştirilen işletmelerde çalışanlardan sadece üçünün çalışabileceği kadro açığının bulunduğunu, diğer çalışanların çalıştırılabilecekleri herhangi bir yer bulunamadığından iş akitlerinin haklı ve geçerli bir sebeple feshedildiğini, feshin haklı ve geçerli olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: