muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/940, Karar No: 2018/617, Tarih: 06.12.2018

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Seyhan İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerince, 17.03.2013 tarihinde saat 22.00 sıralarında Yeşilyurt Mahallesi, 71114 Sokakta gerçekleştirilen devriye görevi sırasında durumundan şüphelenilen sanık ...'in durdurulduğu, adı geçenin üzerindeki montun ön kısmında kabarıklık bulunduğunun fark edilmesi üzerine yapılan üst yoklamasında toplam (29) fişek hâlinde uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda;

2559 sayılı PVSK'nın Ek 4. maddesi uyarınca, bir suçla karşılaştığında hizmet branşına bağlı olmaksızın suça el koymak ve delilleri tespit edip, muhafaza altına almak ile görevli ve yetkili olan kolluk görevlilerinin, gerçekleştirdikleri devriye görevi esnasında, mesleki tecrübelerinden ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenimden kaynaklanan makul sebebe dayalı olarak şüpheli davranışlar sergileyen sanık ...'i durdurma, üzerindeki montunun ön kısmında kabarıklık olduğu görülen adı geçene müdahalede bulunma hak ve gerekliliğinin ortaya çıktığı, bu bağlamda PVSK'nın 4/A maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak alınması gereken tedbirler kapsamında kaçmasını, kendisine veya başkalarına zarar vermesini önlemek ve silah ya da tehlike oluşturan diğer bir eşyadan arındırmak amacıyla görevlilerce sanığın üzerinde yoklama biçiminde kontrol yapıldığında suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, belirtilen sakıncaların önlenmesi için durdurulan sanığın kontrol edilmesinin zorunlu olması nedeniyle gerçekleştirilen yoklamanın arama işlemi olarak değerlendirilemeyeceği, ayrıca bu yoklama işleminin arama boyutuna varmaması nedeniyle haklı ve ölçülü olduğu, durdurulduğu ana kadar açık kimlik bilgileri bilinmeyen sanık ... hakkında CMK'nın 119. maddesi uyarınca adli arama kararı ya da yazılı arama emri ile talebini gerektirecek şartların bulunmadığı, önceden alınmış hiçbir istihbarat bilgisi ya da ihbar olmaksızın asayiş uygulaması gerçekleştiren görevlilerin, işlenmekte olan bir suçla, diğer bir anlatımla “suçüstü” hâli ile karşılaşması nedeniyle CMK'nın 90/4. maddesi ile PVSK'nın 13/1-A ve Ek 6. maddelerinin verdiği yetkiye dayanarak, suç delillerinin kaybolmaması için derhâl gerekli tedbirleri alıp uyuşturucu maddeyi muhafaza altına aldıktan sonra, uyguladıkları tedbirler ile somut olay hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verdikleri, müteakiben alınan emirler doğrultusunda soruşturma işlemlerinin sürdürüldüğü, yine PVSK'nın Ek 6. maddesini açıklayıcı nitelikte olan Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 8. maddesinin (f) bendindeki düzenlemeye göre de; suçüstü hâlinde ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan uyuşturucu maddenin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, Özel Daire bozma kararında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla Özel Daire bozma kararı isabetsiz olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar vermek gerekir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 26.01.2016 tarihli ve 4495-232 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 06.12.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9670, Karar No: 2015/2500, Tarih: 18.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9670 E.  ,  2015/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TARSUS 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/468-2013/667

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; taraflar arasındaki Tarsus 2.Aile Mahkemesinin 2013/239 esas sayılı dosyasında; davalı B.. K..'ın açtığı boşanma, maddi ve manevi tazminat davasına karşı açtığı karşılık davada evliliğin iptalini, mümkün olmadığı takdirde boşanmaya, manevi tazminata ve işbu dava konusu nişan hediyeleri, takı, kıyafet ve salon kirasından oluşan 10.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesini talep etmiş, yargılama sırasında 17/09/2013 tarihli 8.celsede verilen ara karar üzerine davacı tarafın nişan hediyeleri, takı, kıyafet ve salon kirasından oluşan 10.000,00 TL maddi tazminat talebinin tefrik edilmesiyle temyize konu 2013/468 sayılı esas numarasına kaydedilmiştir.

Davalı vekili; Aile Mahkemesinin görevli olduğu kanaatinde olduklarını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının ziynetlerle ilgili isteğinin bağışlananın geri alınması, tören için yapılmış hediye, kıyafet ve salon kirası gibi masrafların sebepsiz zenginleşmeye dayandığı, genel hükümlere dayalı taleplere ilişkin davada Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda uyuşmazlık; evlilik için yapılan nişan hediyeleri, takı, kıyafet ve salon kirasına ilişkin masraf kalemlerinin davalıdan tahsiline ilişkindir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesi uyarınca; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun ikinci kitabı ile (3.kısım hariç) 4722 sayılı Türk Medeni Kanunun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler Aile Mahkemelerinde görülür.

Tarafların 28/03/2011 tarihinde evlendikleri, Tarsus 2. Aile Mahkemesinin 2013/239 esas sayılı dosyasında karşı dava olarak açılan ve temyize konu edilen talepler yönünden tefrik edilerek yeni esasa kaydedilen işbu davanın ise 24/04/2012 tarihinde açıldığı, dava tarihi itibariyle tarafların evli oldukları ve evlilik birliğinin devam ettiği görülmektedir.

Davacının talebi Aile Hukukundan kaynaklandığına göre, davanın 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesi uyarınca Türk Medeni Kanunun 2.Kitabı kapsamında Aile Mahkemelerinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiğinden, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Davacının talebi Aile Hukukundan kaynaklandığına göre, davanın 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesi uyarınca Türk Medeni Kanunun 2.Kitabı kapsamında Aile Mahkemelerinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiğinden, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11843, Karar No: 2012/2986, Tarih: 01.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11843 E.  ,  2012/2986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09/07/2009 tarih ve 2009/49-2009/324 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yurtdışında işçi olarak çalışan müvekkilinin şirket kurma konusunda davalılar tarafından ikna edildiğini, müvekkili ve davalılardan ...’ın ortak olduğu limitet şirkete davalı ...’ın müdür olarak atandığını, davalıların şirket için para talepleri üzerine müvekkilince değişik tarihlerde 250.000,00 TL tutarında para verildiği halde şirketin hiçbir faaliyetinin olmadığını ileri sürerek, şimdilik 50.000,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, yetki itirazında bulunmuş ve gönderilen paraların şirket adına harcandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüyle, davacı tarafından davalı ...’a gönderilen 2.874,00 TL ile davalı ...’a gönderilen 9.477,38 TL’nin gönderme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ve değişiklikleriyle davalılardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 566,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2181, Karar No: 2021/973, Tarih: 08.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2016/2181 E.  ,  2021/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye yardım etme

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle atılı suçtan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında rüşvet vermeye yardım etme suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela Hazineye davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6296, Karar No: 2013/2686, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6296 E.  ,  2013/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanıklar ..., ..., ...; çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve fuhuş suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların cinsel istismar suçlarının reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulüyle şikâyetten vazgeçme nedeniyle açılan kamu davalarının düşürülmesine, sanıklar ... ve ...'ın fuhuş suçundan mahkûmiyetlerine dair Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.04.2007 gün ve 2006/2 Esas, 2007/152 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili, mağdurenin babası ... vekili ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Bursa Çocuk Mahkemesinin 25.11.2005 gün ve 2005/35 Müt. sayılı Kararı ile koruma altına alınan mağdurenin, Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 08.12.2006 gün ve 2006/284 Müt. sayılı Kararı ile koruma kararının kaldırılarak kurumla ilişiğinin kesildiğinin belirtilmesi karşısında, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK)'nun katılan sıfatının ortadan kalktığı gözetilerek hükümleri temyiz etmeye anılan gerekçelerle hakkı bulunmadığından, mağdurenin babası ...'in 14.09.2006 tarihli oturumda şikâyetten vazgeçip usulüne uygun katılan sıfatını almadığı anlaşıldığından, vâki temyiz taleplerin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı reddiyle incelemenin bir kısım sanıklar müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 15.07.2011 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Sanık ...'nin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 15.07.2011 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Dosya kapsamına getirtilen Mernis doğum tutanağı ve bu tutanağa dayanak yapılan Karacabey Devlet Hastanesinin 02.07.1992 tarihli doğum raporunda belirtildiği üzere, 669 protokol numarası ile hastahaneye yatırılan ...'nin 02.07.1992 tarihinde bir kız çocuk doğurduğunun belirtilmesi ve mağdurenin nüfus kaydı ile uyumlu bu tarihe göre 16.11.2005 tarihinde 14 yaşı içerisinde olduğu, radyoloji uzmanı bulunmayan Eskişehir Devlet Hastanesi Sağlık Kurulunca düzenlenen 21.04.2006 tarihli raporunda mağdurenin onsekiz yaşında olduğunun belirtildiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 06.10.2006 tarihli raporunda ise olay tarihi olan 16.11.2005 tarihinde 17 yaşı içerisinde olduğunun belirtilmesi karşısında, suçun oluşumuna etkisi bakımından mağdurenin yaşı üzerinde durularak ve gerekirse yeniden kemik grafileri çektirilerek dosya ile birlikte mağdurenin Adli Tıp Kurumu Kanunun 15/f maddesi uyarınca Adli Tıp Genel Kuruluna sevki sağlanarak, yaşa ilişkin raporlar ile nüfus kaydına göre hesaplanan yaşı arasında 3-4 yıl gibi büyük bir farkın bulunmasının tıbben mümkün olup olmadığının sorularak, mümkün ise sebeplerinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde, bilimsel olarak açıklattırılmasının istenmesinden sonra ve 18.11.2005 tarihli iki sosyal hizmet uzmanı tarafından düzenlenen raporda düzensiz ve sağlıksız bir aile ortamı içinde yaşayan ...'ın sağlıklı bir ruh yapısına sahip olmadığı, yapılan görüşmede sürekli tutarsız bilgiler verdiği, bir sonraki cümlesinin önceki ile çeliştiği, davranışları ve konuşmaları ile zeka seviyesinin düşük olabileceği izlenimini uyandırdığının belirtilmesi ve yine 21.02.2006 tarihli psikolog bilirkişi raporuna göre yaşamını ev içerisinde geçirip uygun olmayan rol modelleri ile yaşantısını sürdürmesi sonucunda küçük yaşta pek çok olumsuz durum ile karşılaşmış, yeterli bilişsel yapıya sahip olamadığı için karşısına çıkan bu olumsuz durumlarla başetmede yeterli direnci göstermediğinin belirtilememesi karşısında, mağdurenin Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kuruluna gönderilerek kendisinde maruz kaldığı fiile mukavemet edemeyecek derecede zeka geriliği veya akıl hastalığı bulunup bulunmadığı, mevcutsa bu durumun hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği ve fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmiş olup olmadığı hususlarında açıklayıcı mütalaa alındıktan sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik tahkikatla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri temyiz itirazları bu itibarla yerince görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18101, Karar No: 2021/19896, Tarih: 25.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/18101 E.  ,  2021/19896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 28/09/2020 tarihinde temyiz eden ve müdafiiden de haberi olan suça sürüklenen çocuğun süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 25.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5060, Karar No: 2006/6309, Tarih: 05.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/5060 E.  ,  2006/6309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 29.08.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Toplam 7 adet tapu kaydında davacının murisi ...'ın "..." yazılı baba adının "Hacı" olarak düzeltilmesi istenmiş, mahkeme davayı kabul etmiş ve hüküm davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapuda isim düzeltilmesi istemine ilişkindir.

I- Davalı İdare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

II- Yerel mahkeme, malikin baba adının düzeltilmesinin yanı sıra, doğum tarihinin de tapu kütüğüne yazılmasına karar vermiştir. Davacının talebi bulunmamasına rağmen doğum tarihinin kütüğe yazılmasına ilişkin bu karar HUMK.nun 74.maddesine aykırı olduğu gibi, " Mülkiyet hakkının tescili " başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki, bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hatanın, Tüzüğün 87.maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki kusurlar araştırılarak idarece düzeltilmesi gerekir. Belirtilen bu hususlar gözardı edilerek doğum tarihinin tapu kütüğüne yazılması doğru olmayıp bozmayı gerektirmekte ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden HUMK.nun 438/VII. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, I.bent uyarınca davalı idare temsilcisinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, II.hüküm fıkrasının 1.bendinden "1902 doğumlu" ibaresinin çıkartılmasına ve hükmün bu DÜZELTİLMİŞ biçimiyle ONANMASINA, 05.06.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1507, Karar No: 2018/2031, Tarih: 20.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/1507 E.  ,  2018/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11863, Karar No: 2023/6487, Tarih: 25.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11863 E.  ,  2023/6487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2170 E., 2022/1195 K.

SUÇ : Tasarlayarak öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2018/602 Esas, 2021/199 Karar sayılı kararı;

a. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği sanığın beraatine,

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2021/2170 Esas, 2022/1195 Karar sayılı kararı;

a. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

b. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına; sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanık ...'in suça iştirak ettiğine, beraatin hatalı olduğuna, sanık ... hakkında takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,