muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/685, Karar No: 2014/19283, Tarih: 22.10.2014

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin yaz aylarında 07:00-18:00, kış aylarında ise 07:00-17:00 saatleri arasında haftada 6 gün çalıştığını ileri sürerek fazla mesai ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ise çalışma saatleri hususunda tasarruf yetkisi olmadığını, davacının da fazla mesai yapmadığını savunmuştur.

Davacı tanığı M.. S.. yazın 07.00-18.30, kışın 07.00-17.30 saatleri arasında çalıştıklarını beyan etmiştir. Davacı tanığı H.. Ö.. yazın 07.00-18.00, kışın ise 07.00-17.00 saatleri arasında çalıştıklarını beyan etmiştir.

Davalı tanıkları N.. A.. yaz kış mesai saatlerinin değişmediğini, 08.00-17.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi ile çalıştıklarını beyan etmişlerdir.

Davalı ise çalışma saatleri hususunda tasarruf yetkisi olmadığını, davacının da fazla mesai yapmadığını savunmuştur.

Davacı tanığı M.. S.. yazın 07.00-18.30, kışın 07.00-17.30 saatleri arasında çalıştıklarını beyan etmiştir. Davacı tanığı H.. Ö.. yazın 07.00-18.00, kışın ise 07.00-17.00 saatleri arasında çalıştıklarını beyan etmiştir.

Davalı tanıkları N.. A.. yaz kış mesai saatlerinin değişmediğini, 08.00-17.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi ile çalıştıklarını beyan etmişlerdir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada 6 gün 1,5 saat ara dinlenmesi ile günde ortalama 9 saat üzerinden haftada 54 saat çalıştığı, haftada 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş, yaz ve kış ayrımı yapılmamıştır. Ancak davacı tanıkları yaz ve kış çalışmaları için farklı saatlerde çalışıldığını beyan etmişlerdir. Bilirkişi raporunda davacının hangi saatler arasında çalıştığının kabul edildiği de net değildir. Aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan dosyalarda dinlenen tanıkların yazın vardiyalı çalışma olduğundan bahsettikleri de anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda ayrıca davacı ve davalı tanık beyanlarına göre kış aylarında fazla mesai yapılmadığı kabul edilmiştir. Mahkemece öncelikle davalı işyerinden ve ihbar olunan Antalya B.. B..ndan puantaj kayıtları varsa getirtilmeli, tanıklar yeniden dinlenerek yaz ve kış aylarının hangi aylar olduğu konusunda beyanları alınmalı, vardiyalı çalışma olup olmadığı sorgulanmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Dava dilekçesinde davacı vekili 2012 Ocak ayına ait 372,00 TL ücretinin eksik ödendiğini beyanla ücret talebinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücret alacağının ödendiği kabul edilmiş ise de dosyada bulunan aynı gün Dairemizce incelenen emsal dosyalarda son aya ilişkin ücret bordrolarında yol ve yemek ücreti tahakkuku olmadığı belirlenerek yol ve yemek ücreti alacağı hesaplanmış ve mahkemece hüküm altına alınmıştır. Dosyaya sunulan 2012 Ocak ayına ait ücret bordrosunda yol ve yemek ücreti tahakkuku olmadığı görülmektedir. Ayrıca ücret bordrosunda davacı imzası olmadığı gibi banka kaydı da sunulmamıştır. Mahkemece öncelikle banka kayıtları getirtilmeli, davacının yol ve yemek ücretinin ödenip ödenmediği de belirlenerek fark ücretin nereden kaynaklandığı tespit edilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

4-Davacı dava dilekçesinde ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ücret bordroları ile zamlı olarak tahakkuk ettirilerek ödendiği kabul edilmiştir. Ancak bordrolar imzasız olup dosyada banka kayıtları da bulunmamaktadır. Mahkemece banka kayıtları getirtilmeli, bilirkişiden ek rapor alınarak tahakkuk olan ayların ödenip ödenmediği belirlenmeli, tahakkuk olan aylar hesaplamada dışlanmalıdır. Tahakkuk olan ayların ödenmediğinin tespiti halinde tanık beyanlarına göre davacının alacağı hesaplanmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 22/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16684, Karar No: 2013/16138, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/16684 E.  ,  2013/16138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5765, Karar No: 2016/1076, Tarih: 28.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/5765 E.  ,  2016/1076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Fal işleri ile uğraşan sanığın, oğlunun psikolojik rahatsızlığının giderilmesi için ikametine gelen katılan ...'ye, ''senin oğlunda büyü var, bu büyüyü çözmem için ... ili ... ilçesinde derin bir hocam var, onu oraya götüreceğim ve çocuğu tamamen iyileştirip bir işe sokacağım'' diyerek, katılandan 4.000 TL aldığının, iddia ve kabul edilmesi karşısında; sübutu halinde eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı kanunun 326. maddesi gereğince sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 28.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/282, Karar No: 2025/1398, Tarih: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/282 E.  ,  2025/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/213 E., 2016/450 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Somut olayda sanık hakkında hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, sanığın aşamalarda alınan beyanlarında mağazadan çıkarken dalgınlıkla ayağında ayakkabıyı unutarak çıktığını belirterek suçu işlemediğine ilişkin savunmada bulunduğu, dosya içerisinde bulunan kamera kayıtlarının sanığın anlatımıyla uyumlu olduğu gözetilerek, sanığın hırsızlık kastıyla hareket ettiğine dair mahkûmiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil olmadığından sanığın beraatı yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16949, Karar No: 2023/15990, Tarih: 13.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/16949 E.  ,  2023/15990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci, 86 ncı maddesinin ikinci, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 2 ay 15 gün ve 1 yıl 13 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve anılan Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2019 tarihli ve 2018/564 Esas, 2019/800 Karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2022 gün ve 2022/133087 sayılı Tebliğname'si ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre,

1. Mahkemenin 17.12.2019 tarihli kararının gerekçe kısmında, sanığın mağdur ...'a ve şikâyetçi ...'a elleriyle vurmak suretiyle yaraladığı, silahtan sayılan bıçağı doğrultmak suretiyle "Sizi öldüreceğim." şeklinde sözlerle tehditte bulunduğunun kabul edilmesine rağmen, hüküm kısmında 2 ve 3 nolu bölümlerde kasten yaralamadan karar verilmesine karşın 4 nolu bölümde ise tehdit suçundan hüküm kurulması gerekirken tehdit suçuna ilişkin bir karar verilmemesinde,

2. Kabule göre de, sanığın katılan ...'a yönelik sinkaflı sözler ile hakaret etmesinin ardından silahtan sayılan meyve bıçağı ile mağdur ...'a ve şikâyetçi ...'a silahtan sayılan bıçağı doğrultmak suretiyle "Sizi öldüreceğim." şeklinde sözlerle tehditte bulunması şeklinde gerçekleşen eylemin bir bütün halinde tehdit suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, ayrıca hakaret suçundan da ceza verilmesinde, isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca, hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlar ve esasa etkili usul yanılgılarının, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır.

Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlar ve esasa etkili usul yanılgılarının, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır.

Kanun yararına bozma yasa yoluna, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14.11.1977 gün ve 3-2 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bu yasa yolunun olağanüstü bir yasa yolu olması nedeniyle, her türlü hukuka aykırılık iddiası, yasa yararına bozma konusu yapılamayacak, bu kapsamda hâkimlerin takdir hakkı alanına giren ve suç işleyenler için bir hak teşkil etmeyen hususlar ile mahkemenin takdirine bağlı istekler ve uygulamadaki takdir yanılgıları veya takdirin yerinde olup olmadığının denetlenmesine ilişkin başvurular, temyiz yasa yolundan farklı olarak yasa yararına bozma konusu yapılamayacağından, bu yolla denetlenemeyecektir. (Ceza Genel Kurulunun 23.03.2010 tarih ve 2/29-56 sayılı kararı da bu doğrultudadır.)

Ceza Genel Kurulunun 25.10.1993 gün ve 260/281 sayılı kararında ise, olaya ilişkin tüm deliller toplanıp, değerlendirilip suçun oluştuğu kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulduğuna göre, delil takdiri yapılarak verilen karar aleyhine, takdirde yanılgıya düşüldüğünden ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle, kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacağı belirtilmiştir.

İncelenen dosyada; (1) numaralı istem yönünden; Yerel Mahkemenin gerekçeli kararında eylemin silahla tehdit suçunu oluşturduğu yönündeki anlatımı, hüküm kurulurken cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "2 yıl" hapis cezasına hükmedilmesi, kasten yaralama suçunda 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanamayacağı, sanık hakkında mağdur ve katılana yönelik kasten yaralama eylemlerinden ayrıca hüküm kurulmuş olması birlikte değerlendirildiğinde uygulama maddesinin hüküm fıkrasında sehven "106/2-a" yerine "86/2" olarak gösterilmesinin maddi hata niteliğinde olduğu, bu yazım hatasının mahallinde mahkemesince her aşamada düzeltilebileceği, konunun ciddi hukuka aykırılıkların incelenerek ülke sathında uygulama birliğinin sağlanmasını amaçlayan ve olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılamayacağı anlaşılmıştır.

(2) numaralı istem yönünden; sanığın katılana yönelik "o...pu, k...pe" şeklinde hakaret sözleri söyledikten sonra katılan ve mağdura silahtan sayılan meyve bıçağını doğrultarak "Sizi öldüreceğim." şeklinde tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, delil takdiri yapılarak her iki suçtan verilen mahkumiyet hükümleri aleyhine, takdirde yanılgıya düşüldüğünden bahisle, kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacağından, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

III. KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen Tebliğname'de yer alan düşünceler yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE,

Dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5439, Karar No: 2024/15757, Tarih: 07.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/5439 E.  ,  2024/15757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1627 E., 2016/174 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 25.03.2015 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı tebliğ edilmeden başka bir soruşturma dosyası kapsamında 05.03.2015 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturma ile arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunması nedeniyle kamu davsının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak 03.06.2015 tarihinde yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, erteleme süresi zarfında 16.10.2015 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının anlaşılması üzerine, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/1627 Esas, 2016/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; usul ve kanuna aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; usul ve kanuna aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanığın 25.03.2015 tarihinde park yanında yaya olarak yürüdüğü esnasında polis memurlarınca yapılan üst aramasında sol elinde eroin maddesinin bulunduğu, sanığın bu maddeyi tanımadığı kişilerden içmek için satın aldığını belirtmesi üzerine sanık hakkında 20.04.2015 tarihinde Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, devamında Adana Cumhuriyet Başsavcılığının soruşturma dosyaları incelendiğinde sanık hakkında 05.03.2015 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan soruşturma başlatıldığının ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının

verilmediğinin anlaşılması üzerine sistemden işlem yapılamadığından usulen önceki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak her iki dosyanın birleştirildiği ve yeniden 03.06.2015 tarihinde usulen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, kararın her iki eylem yönü ile yani 05.03.2015 ve 25.03.2015 tarihli eylemler yönü ile verildiği, dosyanın incelenmesinde sanığın 05.03.2015 tarihinde de polisler tarafından sanığın üzerinin arandığı ve sanığın üzerinde eroin olduğu anlaşılan maddenin ele geçirildiği, sanığın bu maddeyi de kullanmak için aldığını belirttiği anlaşılmış olup, 03.06.2015 tarihinde sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra sanığın bu kez 16.10.2015 tarihinde arama kararı üzerine evinde yapılan aramada sanıkta Adana Polis Kriminal Laborutavarı Müdürlüğünün uzmanlık raporundan eroin olduğu anlaşılan maddelerin ele geçirildiği ve sanık hakkında Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesine uyuşturucu madde ticareti suçundan kamu davası açıldığı, yine 16.10.2015 tarihinde sanığın kan ve idrar örneğinin alındığı ve kan ve idrarında uyuşturucu maddelerin pozitif olduğunun böylece sanığın uyuşturucu madde kullanmış olduğunun tespit edildiği anlaşıldığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE