muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1023, Karar No: 2020/4093, Tarih: 14.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1023 E.  ,  2020/4093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 07.11.2018 tarih ve 2018/1095-2018/1377 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 13.10.2020 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı şirket vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacı ...'ın davalı şirketteki %4 oranındaki payını 03/03/2014 tarihinde diğer davacı ...'a sattığını, pay devir işleminin şirket pay defterine kaydedilmesi için davalı şirket yönetim kuruluna başvuruda bulunduğunu, yönetim kurulunun 28.04.2014 tarihli ve 1 nolu kararıyla söz konusu pay devir işleminin tescilinin reddedildiğini, yönetim kurulunun 06.05.2014 tarihinde 28.04.2014 tarihli ve 1 nolu kararın görüşülmesi için toplandığını, toplantıda davacı ...'ın %4 oranındaki payının şirket ortaklarından ...'a %1 ...'e %1 ...'ya %1 ve... 'e %1 oranında devredilmesi halinde muvafakat verileceğine oyçokluğu ile karar verildiğini, davacı ...'ın şirket ortaklık yapısı dengesinin korunması ve şirket içinde belirli bir grubun ağırlık kazanmaması amacıyla ...'a ait %4 payın %2'nin diğer ortaklardan akrabalık bağı olmayan ...'ya devredilebileceği konusunda bir öneri getirdiğini, ancak yönetim kurulunun müvekkili ...'ın iyi niyetle yapmış olduğu söz konusu öneriyi reddettiğini, daha önce şirketin eski ortağı ...'ın %4 payının devrine onay verildiğini, bu nedenle eşit işlem ilkelerine de aykırı davranıldığını ileri sürerek davacılardan ...'ın davalı şirkette sahip olduğu %4 payının pay defterine diğer davacı ... adına işlenmesi talebinin reddine dair 28.04.2014 tarihli yönetim kurulu kararının iptalini, söz konusu pay devir işleminin pay devir tarihi olan 03.03.2014 tarihi itibariyle pay defterine kaydedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, şirketin almış olduğu kararlarda hakkın kötüye kullanılmasından söz edilemeyeceğini, dava dilekçesinde iddia edilenin aksine 28/04/2014 tarihli yönetim kurulu kararının haksız ve hukuka aykırı olmayıp ortaklar arasındaki eşitlik nedeni ile ahenkli ve uyumlu çalışmanın bozulması sonucunun doğmamasına çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davalı şirketçe yapılmış geçerli bir önerinin olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davalı şirketçe yapılmış geçerli bir önerinin olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4840, Karar No: 2022/3469, Tarih: 17.05.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4840 E.  ,  2022/3469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Yayladağı Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27/10/2017 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 12/12/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17/05/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ... vekili Av. ..., davalı ... Kor. Der. vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 3.815,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 17/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5794, Karar No: 2020/11370, Tarih: 10.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/5794 E.  ,  2020/11370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet alma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Karayolları Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve adı geçen kurumun duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye ve ilgili kuruma bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/764, Karar No: 2012/6824, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/764 E.  ,  2012/6824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 07.06.2010 tarihli dilekçesiyle, .... köyü sınırları dahilinde kalan orman kadastro çalışmasına göre 57, 58, 59 ve 60 numaralı orman sınır noktalarının güneyinde yer alan ve 2859 sayılı tapulama ve kadastro paftalarının yenilenmesi hakkındaki kanuna göre yapılan çalışmada boşluk olarak gösterilen çekişmeli taşınmaz ile ilgili olarak Hendek Kadastro Mahkemesinin 2008/92 - 2008/237 sayılı dosyasıyla yargılama yapıldığını ve görevsizlik kararı verildiğini, boşluk olarak görünen taşınmazın orman kadastro haritasına göre orman niteliği taşıdığı ve orman olarak sınırlandırıldığı iddiasıyla, taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, Hendek Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/303 - 2009/44 sayılı kararı ile dava konusu edilen taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği ve kararın 12.10.2009 tarihinde dava tarihinden önce kesinleştiği belirtilerek kesin hüküm gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman savına dayalı tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 05.04.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve orman niteliğiyle Hazine adına tescil talep edilen çekişmeli taşınmazın Hendek Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/303 - 2009/44 sayılı kararı ile orman niteliğiyle tesciline karar verildiği ve bu kararın taraflar yönünden maddi hukuk itibariyle kesin hüküm niteliğinde olduğu ve davacı ... Yönetiminin iş bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığına göre, davacı ... Yönetiminin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3262, Karar No: 2020/1222, Tarih: 11.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3262 E.  ,  2020/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20/11/2013 tarih ve 2013/110-2013/213 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 101491, 90091, 2005/01410, 2005/01411, 2005/01412, 2005/01413 ve 2009/49487 sayılı “ETİ PUF”, 134296 ve 2008/64515 sayılı “PUF”, 89193 sayılı “PUFİ ETİ”, 2000/03875 sayılı “PUFİ”, 89888 sayılı “ETİ PUFO”, 2008/68566 sayılı “PUFTA PASTİ” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin müvekkili şirketin markalarının ayırt edilemeyecek ve iltibas yaratacak kadar benzeri olan “SARVAN BUFFY+ŞEKİL” ibareli markanın adına tescili için 2011/13371 sayısı ile diğer davalı Kuruma başvurduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK’in 05/07/2013 tarih 2013-M-1816 sayılı kararı ile reddedildiğini, markaların emtia listesinin de aynı ve/veya benzer olduğunu, davalı şirketin kötü niyetli olduğunu, davalı şirketin “SARVAN” ibareli bir çok markası bulunup, “SARVAN” ibaresinin davalı şirketin seri markası ve aynı zamanda şirket ünvanının çekirdek unsuru olduğunu, dava konusu markadaki esas unsurun “BUFFY” ibaresi olduğunu, dava konusu markadaki şekil unsurunun da ayırt ediciliğinin bulunmadığını, davalı şirket başvurusunun seri marka imajına sebep olduğunu ileri sürerek YİDK’in 05/07/2013 tarih 2013-M-1816 sayılı kararının 556 sayılı KHK 7, 8 ve 9. maddeleri ile TTK’nın haksız rekabete ilişkin hükümleri ile TMK’nın iyiniyet ve dürüstlük kurallarına ilişkin maddeleri gereğince iptaline, davalı şirketin 2011/13371 sayılı markasının tescili halinde hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir, 09/09/2013 tarihli dilekçesi ile taraflar arasında yapılan protokol uyarınca davayı atiye bıraktıklarını beyan etmiştir.

Davalı Kurum vekili, dava konusu marka ile davacı markaları arasında ayniyet veya ayırt edilemeyecek benzerlik bulunması gerektiğine dair koşulun sağlanamadığını, esas unsurların karşılaştırılmasında herhangi bir benzerlik bulunmadığını, markalardaki tek benzerliğin “U” harfi olduğunu, “BUFFY” ve “PUF” ibarelerinin kurgusal sözcükler olup ortalama tüketici nezdinde işitsel, görsel ve kavramsal bakımından iltibasa neden olabilecek bir benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının markalarının davalı başvurusunu kapsamında yer alan 30.sınıftaki bir kısım ürünleri içerdiği, ancak davacının "PUF" ibareli markalarıyla davalının "SARVAN BUFFY+ŞEKİL" ibareli başvurusu arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, markaların bir bütün olarak korunabileceği, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu ürün ve hizmetler için ayırdığı satın alım süresi içinde "SARVAN BUFFY+ŞEKİL" ibare ve biçimli işareti gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden bunun "PUF" ibareli davacı markalarından farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, özellikle 30

.sınıf ürünlerin hitap ettiği tüketici kesiminin sahip olduğu nitelik ve bu ürünlerin satın alınması için ayrılacak zaman ile dikkat ve özen gözetildiğinde bu iki işareti karıştıracak olan kişilerin ortalama tüketici olarak nazara alınmasının olanaksız olduğu, başvuru konusu işaret ile davacı markaları arasında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun bulunmadığı, gerek bütünsel ve gerekse içerisinde bulunan unsurlar itibariyle başvuru konusu işaretin davacı markalarını sunan işletmeyle idarî ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme tarafından piyasaya sunulduğu biçimde bir algılama oluşturmasının mümkün olmadığı, belli bir bilinirlik elde etmiş de olsa bir markanın kendisinin aynısı veya benzerine karşı korunabileceği, oysa davacı markası ile davalı başvurusu arasında bu yönde bir benzerlik bulunmadığı, davacının "PUF" ibareli markasının uzun zamandan bu yana şekerleme ve benzeri gıda ürünleri için kullanılmış ve belli bir bilinirlik elde etmiş olmasının da varılan bu sonucu değiştirmeyeceği, davalı işaretinin davacı markasından farklı olması, farklılığın kapsamındaki ürün ve hizmetlerin alıcı ve yararlanıcıları tarafından derhâl algılanabilecek durumda olması nedeniyle davalının başvurusunun tescilinin davacıya ait belli bir bilinirlik elde etmiş markanın itibarından haksız biçimde yararlanma sağlayabileceğinin düşünülmesinin olanaksız olduğu, davalının davacı markasının bilinirliğinden istifade etmek suretiyle toplumun dikkatini çekmek ve onun temsil ettiği imaj ve güvenin hiç bir masraf ve çaba harcanmadan kendi ürün veya hizmetlerine devrini sağlama olanağının bulunmadığı, diğer taraftan marka ve işaretlerin farklılığının bir an için bilinir olduğu kabul edilen davacı markasının gücünün ve etkileme alanının zayıflamasına asla neden olmayacağı, tescilli bir marka ile iltibas yaratmayan işaretin marka tescil başvurusunda bulunmanın kötü niyetli bir yaklaşım olarak değerlendirilemeyeceği, davalı şirketin şu veya bu sebeple davacı şirket ile anlaşmasının ve başvuruyu geri almasının mahkememizin yargılama yapması ve farklı bir kanaate vararak hüküm tesisini engelleyemeyeceği, zira tesis olunan ve işbu davada iptali istenen YİDK kararının TPMK tarafından tesis edildiği, yargılamada da kararın verildiği tarihteki hukuki durum itibariyle hukuka uygun olup olmadığının tahkik edilebileceği, geri alma ve buna davalı şirketin rızası gözetilerek hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadı gerekçesi ile hükümsüzlük istemiyle davalı şirkete karşı açılan dava geri alındığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığı, YİDK kararının iptali istemiyle davalı Kurum ve şirkete karşı açılan dava bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3013, Karar No: 2022/855, Tarih: 16.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3013 E.  ,  2022/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemiyle başlatılan ilâmsız icra takibine yapılan itirazın iptâli istemine ilişkindir. Davacı yüklenici, davalı ise işsahibidir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 05.12.2017 T. ve 2016/3256 E., 2017/4273 K. sayılı ilamı ile asliye hukuk mahkemesinde davanın görülmesi gerektiğinden davalı vekilinin temyiz itirazları incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak görevsizlik kararı verildiği, dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda yerel mahkemece görevsiz asliye ticaret mahkemesinde bilirkişiden alınan 22.12.2014 tarihli rapor uyarınca davacının ticari defterlerinde iddia konusu alacağı kanıtlamaya yeterli bir kayıt olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İşbu karara karşı davacı vekili süresinde temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

İşbu karara karşı davacı vekili süresinde temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Taraflar arasında eser sözleşmesi yapıldığı ihtilafsız olup, yerel mahkemece bozma ilamı öncesi yapılan bilirkişi incelemesinde, keşif mahallinde davacının iddia ettiği ve takibe dayanak faturaya konu işlerin yapılmış olduğu tespit edilmekle davalı her ne kadar davacının bir kısım işleri eksik yaptığı ve eksikliklerin sunulan faturalar ile dava dışı 3. kişilere tamamlatıldığını ileri sürmüşse de fatura her zaman düzenlenebilecek belge olup, bu hususta dosya kapsamında herhangi bir tespit bulunmadığı ve dava dilekçesi ekinde sunulan teslim tutanaklarına göre davalı işsahibinin işi teslim aldığı anlaşıldığından karinenin aksi davalı işsahibi tarafından ispat edilemediğinden işlerin davacı yüklenici tarafından yapıldığı sabit olup, davacının ticari defterleri üzerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen 1. bilirkişi raporu ile mahallinde keşif yapılarak tanzim olunan 2. ve ek bilirkişi raporunda davacı yüklenicinin dava konusu alacaktan daha fazla alacağı bulunduğunun tespit edildiği, buna karşılık davalı işsahibi tarafından ödemelerin yapıldığı ve ödemenin kalmadığına dair savunması doğrultusunda görevli mahkemeye ibraz ettiği “kalan ödeme bulunmamaktadır” ibareli belge üzerindeki yazı ve imzayı davacı şirket yetkilisinin isticvabında kabul etmemesi üzerine davalı tarafın talebiyle yapılan imza incelemesi sonucunda tanzim olunan bilirkişi raporunda belgedeki imza, rakam ve yazının davacı şirket sahibine ait olmadığı da tespit edildiğine göre davanın kabulü gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28187, Karar No: 2015/38808, Tarih: 30.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/28187 E.  ,  2015/38808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/362399

MAHKEMESİ : Aliağa(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2011

NUMARASI : 2010/388 (E) ve 2011/23 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Sanık M.. A.. hakkında katılanlara yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelik katılanlar M.. Ö.. ve S.. A.. vekilinin temyizi hakkında, tebliğnamede görüş bildirilmemiş olduğu,

Anlaşıldığından, katılanlar M.. Ö.. ve S.. A.. vekilinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1307, Karar No: 2022/3279, Tarih: 20.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/1307 E.  ,  2022/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK' ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla " basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17705, Karar No: 2013/14787, Tarih: 31.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/17705 E.  ,  2013/14787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: