muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6384, Karar No: 2012/8045, Tarih: 15.10.2012

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 10.10.2011 tarih ve 2010/8968 Esas, 2011/5396 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanıkların ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyete bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10526, Karar No: 2019/18749, Tarih: 21.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10526 E.  ,  2019/18749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 1654 ada 11 parsel ile 1655 ada 32 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlara 2015 yılı emlak vergisine esas arsa metrekare rayiç değeri olan 1.263,00-TL'nin dahi altında kalacak şekilde değer biçildiğinden rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlara 2015 yılı emlak vergisine esas arsa metrekare rayiç değeri olan 1.263,00-TL'nin dahi altında kalacak şekilde değer biçildiğinden rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak 1654 ada 13 parsel bakımından alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/810, Karar No: 2019/4168, Tarih: 07.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/810 E.  ,  2019/4168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 07.05.2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; davacı vekili Av. ...,... ile davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 190.748,70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2011/5561, Karar No: 2011/11793, Tarih: 27.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/5561 E.  ,  2011/11793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5271 sayılı CMK.nun 231/6-b madde, fıkra ve bendi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davaranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre verilen hapis cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gere- kirken, sanığın sabıkasında yer alan Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 2003/1022-919 esas-karar sayılı mahkumiyet hükmüne konu eylemine ilişkin 2821 sayılı Yasanın 59/1. maddesinin 5728 sayılı Yasanın 386. maddesi ile idari para cezasına dönüştürüldüğü ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği nazara alındığında "sa- nığın daha önce kasıtlı bir suçtan para cezasına mahkumiyetinin bulunması" gibi yeterli ve yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö- rülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3501, Karar No: 2016/2271, Tarih: 02.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/3501 E.  ,  2016/2271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1) Katılan ...'a yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 7.000 TL adli para cezası

2) Katılan ......'ye yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 7.000TL adli para cezası

3) Katılan ...'a yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 1.855 TL adli para cezası

4) Katılan ...'ya yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 9.216TL adli para cezası

5) Katılan ...'a yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 1.621TL adli para cezası

6) Katılan ...'e yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 1.516 TL adli para cezası

7) Katılan ...'e yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 2.858TL adli para cezası

8) Katılan ...'e yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 1.516TL adli para cezası

9) Katılan ...'e yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/ madde uyarınca 1 yıl hapis ve 275 TL adli para cezası

10) Katılan ...'ye yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 1.166 TL adli para cezası

11) Katılan ...'e yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 1.050TL adli para cezası

12) Katılan ...'ye yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 1.283 TL adli para cezası

13) Katılan ...'a yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 1.283TL adli para cezası

14) Katılan ...'e yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 3.791 TL adli para cezası

15) Katılan ...'a yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 700TL adli para cezası

16) Katılan ...'a yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1 madde uyarınca 1 yıl hapis ve 300TL adli para cezası

17) Katılan ...'e yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 4.900TL adli para cezası

18) Katılan ...'a yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 6.533TL adli para cezası

16) Katılan ...'a yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1 madde uyarınca 1 yıl hapis ve 300TL adli para cezası

17) Katılan ...'e yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 4.900TL adli para cezası

18) Katılan ...'a yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 6.533TL adli para cezası

19) Katılan ...'ya yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 2.333TL adli para cezası

20) Katılan ...'a yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 3.500 TL adli para cezası

21) Katılan ...'a yönelik fiili nedeniyle, lehine kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 503/1, 522 maddeler uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 4.666.-TL adli para cezası

(Sonuç Olarak)

Sanık ...'na verilen tüm cezalar 765 sayılı TCK'nın 71 ve 77. maddeler gereğince toplanarak neticeten 21 yıl 38 ay hapis ve 64.362 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü'nü düzenleyen II numaralı bölümün, ortak hükümler başlığını taşıyan 5. bendinde “Ceza daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar. Ancak; bu işbölümüyle konusu bakımından başka daireye verilen ve bozma veya başka nedenlerle Yargıtay incelemesinden geçmiş bulunan dosyaların tekrar Yargıtay'a gelmesi hâlinde yeni işbölümüne göre görevli daire tarafından incelenir.” hükmüne yer verildiği ve aynı işbölümü kararında Dairemizin görevinin, konusu bakımından değil de 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan dosyaların sayı bakımından bölünmesiyle belirlendiği anlaşılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre;...Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/90 Esas, 2010/61 Karar sayılı, 27/05/2010 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen hüküm, Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 06/05/2013 tarih, 2011/24424 Esas ve 2013/8312 Karar sayılı kararı ile bozularak mahalline gönderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesinin 15. Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye gönderilmesine, 02/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1888, Karar No: 2017/3378, Tarih: 22.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/1888 E.  ,  2017/3378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, dava konusu sıra cetvelinde kendilerinden önce yer alan davalı alacağının muvazaaya dayandığını, bu nedenle kendilerinden altta yer alması gerektiğini, ayrıca garameten paylaşımın yanlış yapıldığını, zamanında satış istenmemesi nedeniyle düşmesi gerektiğini ve davalının alacağının hesaplamasının yanlış yapıldığını ileri sürerek, davalıya ayrılan satış bedelinin davacı dosyasındaki alacaklara ödenmesine ve diğer itirazlarının dikkate alınarak karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, kendi alacağının doğduğu ve haczin uygulandığı tarih itibari ile önde olduğunu, bu itibarla garameten paylaştırma kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu paylaştırmanın yasaya uygun olduğu düşünülse bile satış masraflarını tahsil eden davalının diğer davalıdan alacaklı olamayacağını ileri sürerek, garameten paylaştırmaya dair sıra cetveli kararının kaldırılarak ihale bedelinin tamamının kendisine ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada ve birleşen davada davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının dava konusu icra dosyasındaki haczinin ayakta olduğu, dolayısıyla itiraz etmekte hukuki yararının bulunduğu, sıra cetvelinin yasal usullere uygun olduğu, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı (muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri iddiasına dayandığı, ispat yükü, davalı alacaklıda olup, davalının alacağının gerçek bir alacak olduğunu birbirini teyit eden ve takipten önce düzenlenmiş usulüne uygun delillerle ispatlaması gerektiği, davalı-karşı davacıya verilen süreye rağmen, alacaklarının gerçek bir alacak olduğunu ispat yönünde sunulmuş herhangi bir delil mevcut olmadığı belirtilerek, asıl davanın kabulüne, sıra cetvelinin yasal usullere uygun düzenlendiği gerekçesiyle, birleşen dosyadaki karşı davanın da reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29225, Karar No: 2020/1847, Tarih: 11.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2016/29225 E.  ,  2020/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl dosyada maddi ve manevi tazminat, birleşen dosyada manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın asıl ve birleşen dosyada reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyada davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davacılardan ...’ın 2012 yılı Haziran ayında menenjit rahatsızlığı geçirdiğini, tedavi sonrası bu rahatsızlığın tekrarının önüne geçilmesi için amelityat olması bilgisinin kendisine verildiğini ve bu ameliyata sağlıklı olarak giren davacının operasyon sırasında uygulanan hatalı ve gereksiz enhjeksiyonlar nedeniyle ameliyattan engelli bir insan olarak çıktığını, sağ ayağının tamamen sakat kaldığını ve sol ayağında otaya çıkan uyuşukluğu ise fizik tedaviye rağmen giderilemediğini, bu sonucun davalı doktorun kusuru sonucu ortaya çıktığını ileri sürerek asıl ve birleşen davada fazlaya dair haklarını saklı tutmak suretiyle 10.000,00-TL maddi ve davacılardan Elisabet için 30.000,00-TL diğer davacı ... için 10.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, açılan asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalı hastanede diğer davalı doktor tarafından gerçekleştirilen ameliyat sonrası davacılardan ...’ın sağlığına kavuşamamasına neden olunmasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle, vekil konumunda olan doktorların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmeleri gerekir.

Mahkemece, dosyaya kazandırılan ve hükme esas alınan Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu'nun 10.02.2016 tarihli raporunda, dava konusu olayda kişinin 03.07.2012 tarihinde KBB ve Beyin Cerrahi tarafından operasoyona alındığı, sağ endoskopik endonazal BOS rinore defekt onarımı ameliyatı yapıldığı, bahse konu defekt için yapılan cerrahi girişimler arasında söz konusu ameliyat şeklinin uygulanan yöntemlerden biri olduğu, bunun yanı sıra ameliyat sonrasında ortaya çıkan nörolojik tablonun (sağda belirgin, her iki bacakta güçsüzlük) bu tür ameliyatlardan sonra nadir de olsa ortaya çıkabilen, ön görülemeyen, herhangi bir tıbbi kusur ya da ihmalden kaynaklanmayan “komplikasyon” olarak nitelendirildiği, bahse konu komplikasyon erken dönemde tespit edilerek, gerekli konsultasyonların ve tedavi girişimlerinin yapılmış olduğu, komplikasyon yönetiminin uygun olduğu cihetle; davalı ... görevlilerinin uygulamalarının tıp bilimince genel kabul görmüş ilke ve kurallara uygun olduğu, dolayısıyla ilgili ... çalışanlarına atfı-kabil kusur bulunmadığı mütalaasında bulunulmuştur.

Mahkemece, Adli Tıp raporunda ileri sürülen görüşe itibar edilerek, yerinde olmayan maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; yukarıda da yazıldığı gibi Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu'nun 10.02.2016 tarihli raporu ile ortaya çıkan sonucun komplikasyon olduğu nitelendirilerek davalılara kusur izafesi yapılmamış ise de davacı yanın dava dilekçesi davanın başından beri ileri sürdüğü üzere ameliyat esnasında daha rahat ameliyat yapılması için davacı asil ...’ın belinden yapılan 9-10 tane iğnenin uygulanıp uygulanmadığı, niteliği, amacı ve yapılan ameliyat prosedürü içindeki gerekliliği ve iğnelerin hatalı yapılıp yapılmadığı ile olası hata halinin bu davacı üzerinde ortaya çıkan sonuca etkisi değerlendirilmemiştir. Yine, gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve gerekse Anayasa Mahkemesi'nce benzer olaylarda yapılan bireysel başvurular sonucu alınan kararların incelenmesinde, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurulu raporunda ifade edildiği gibi "komplikasyon" genel sonucuna varan raporlara dayalı mahkeme kararları ısrarla eleştirilmekte ve ortaya çıkan sonucun bireyselleştirilmesi gereğinin altı çizilmektedir.

Buna göre mahkemece, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden seçilecek konularında uzmanların, özellikle beyin ve sinir cerrahisi, nöroloji ve kbb tedavi uzmanının da bulunduğu akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, davalı hastane çalışanlarının gerçekleştirdiği operasyon ve bu operasyonda uygulanan işlemlerin sonuca etkileri ayrıntılı değerlendirilmek suretiyle, dava konusu olayda davalıya atfı kabil bir kusur olup olmadığı hususunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli, taraf itirazlarına açıklayıcı cevap verir nitelikte rapor alınarak bir karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu asıl dosya yönünden kapalı, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu birleşen dosya yönünden açık olmak üzere, 11/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.