muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2875, Karar No: 2023/10757, Tarih: 07.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2875 E.  ,  2023/10757 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2022/1451 esas sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un

310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Dinar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 07.04.2015 tarihli ve 2015/359 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın 11.11.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Dinar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 11.12.2015 tarihli ve 2015/727 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/833 Esas, 2016/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

A. Olay tutanağı ve tüm dosya içeriğine göre; 17.02.2015 tarihli olayda, hakkında Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına Yer Olmadığına Dair Karar verilen Serdar Ülker'in içinde bulunduğu araçta uyuşturucu

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

A. Olay tutanağı ve tüm dosya içeriğine göre; 17.02.2015 tarihli olayda, hakkında Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına Yer Olmadığına Dair Karar verilen Serdar Ülker'in içinde bulunduğu araçta uyuşturucu

madde tüketiminde kullanılan düzeneğin ele geçirildiği, sanığın, düzeneğin kendisine ait olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, emanetin 2015/48 sırasına kayıtlı düzenek üzerinde eroin kalıntısı bulunup bulunmadığına ilişkin ekspertiz raporu alınarak, tüm deliller birlikte değerlendirilip sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

B. (A) numaralı bozma sebebinin sonucuna göre;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sorgulamasında sanık hakkında, daha önce 16.11.2014 tarihli eylemi nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriği, tebliği ya da kesinleşme tarihine ilişkin herhangi bir bilgiye yer verilmediği ve bu evrakın incelenen dosya arasında da bulunmadığı, söz konusu 16.11.2014 tarihli eyleme ilişkin Isparta 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2015/95 Esas, 2015/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmışıtr.

Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlali üzerine açılan kamu davasında verilen hüküm, aynı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı yönünden yapılacak değerlendirmede inceleme konusu davada verilecek kararı da etkileyeceğinden, söz konusu 16.11.2014 tarihli eyleme ilişkin dava dosyasının aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulup, incelenen 17.02.2015 tarihli suç yönünden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan dava açma koşulunun bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

C. (A ve B) numaralı bozma sebeplerinin sonucuna göre;

C. (A ve B) numaralı bozma sebeplerinin sonucuna göre;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 03.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak,

sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 11.11.2015 tarihli eylemi, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği gibi bu eylemde, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen, suç tarihinde uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanamayan sanığın soyut beyanı dışında, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetildiğinde,11.11.2015 tarihli eylem 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince ihlal olarak da nitelendirilemeyeceği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/833 Esas, 2016/69 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22376, Karar No: 2020/13860, Tarih: 30.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/22376 E.  ,  2020/13860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı SEGBİS yolu ile 18/09/2019 tarihinde verilen hükmü, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süreden sonra 10/10/2019 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 298/1. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 30.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7933, Karar No: 2006/7161, Tarih: 29.06.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/7933 E.  ,  2006/7161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen aylığının yeniden bağlanmasına ve kendisinden tahsi edilen 5220 USD.’nin yasal faiziyle tahsiline, borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8598, Karar No: 2020/2430, Tarih: 19.02.2020

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2017/8598 E.  ,  2020/2430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 2015/170 esas 2016/399 karar sayılı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulüne dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'nin 2017/648-2017/819 karar sayılı kararının süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının ... Bankası A.Ş. ... Şubesi’ndeki T... IBAN numaralı hesabından bilgisi ve talimatı dışında, bir şekilde aldığı ... 4.Noterliğinin 23/05/2014 tarih 15957 yevmiye numaralı, bankalarda işlem yapma yetkisini de içeren vekaletnamesine dayanarak 20/06/2014 tarihinde 90.000,00 TL ve 27/06/2014 tarihinde de 83.950,00 TL olmak üzere toplam 173.950,00 TL para çektiğini, davalının bankadan çektiği paraları bugüne kadar iade etmediğini, bu nedenlerle davanın özelliği ve değerinin yüksek olması sebebiyle davalının davadan haberdar olması durumunda mal kaçırması kuvvetli bir ihtimal olduğundan ve takdiren teminatsız olarak, davalı adına kayıtlı taşınmaz varsa 3.kişilere devrinin önlenmesi bakımından ihtiyati tedbir kararı verilmesine, 173.950,00 TL’nin çekildiği tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece Mahkemesince, davalının, 20/06/2014 tarihinde davacı hesabından çektiği 90.000,00 TL'nin 50.000,00 TL'sini, duruşmada dinlenen tanık ... , davacının rızasını almak suretiyle, geçici bir süre ile ödünç olarak verdiğinin belirlendiği, ancak, davalının kalan 40.000,00 TL'yi davacıya ne suretle ödediğini kanıtlayamadığı, davalının, davacının vekili olarak davacıya hesap verme ve davacı adına çektiği parayı ödeme yükümlülüğünü getirmediği anlaşılmakla, davanın kısmen kabulüne, 40.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline, bu miktara dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince, dava konusu edilen miktar içinde kalan 83.950,00 TL'nin bankadan gelen 30/10/2015 tarihli cevabi yazısı ile davacı tarafından çekildiğinin anlaşıldığı, vekilin ise vekaletnameye dayanarak 90.000,00 TL para çektiğinin 22/04/2015 tarihli bankanın cevabi yazısı ile anlaşıldığı, davalı olan vekilin, vekalete dayanarak çektiği 90.000,00 TL'nin 50.000,00 TL'sini her ne kadar dosyaya sunulan 30/06/2014 tarihli tutanak ile davacının talimatı ile dava dışı İsmet Ilgın'a verdiğini iddia etmiş ise de, vekil edenin bu tutanakta imzası bulunmadığı, resmi nitelikte olmayan bu belgenin her zaman için taraflar arasında düzenlenebilecek bir nitelikte olduğu, talimatla bu bedelin davacının üçüncü kişiye olan borcunun ödenmesinde kullanıldığı iddia edilmiş ise de, sunulan banka dekontunda bu konuda açıklayıcı bir beyan bulunmadığının tespit edildiği, davalının vekil olarak vermiş olduğu hizmete ilişkin hesap verme sorumluluğunu ve vekil adına tahsil ettiği bedelleri vekil edene verdiğini ispatlayamadığı sonucu ile, davacının istinaf talebinin kabulüne, ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 17/11/2016 tarihli, 2015/170 Esas, 2016/399 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davacının davasının kısmen kabulü İle, 90.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline, bu miktara dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6.116,50 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 19/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1920, Karar No: 2014/10031, Tarih: 15.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1920 E.  ,  2014/10031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan “İsmail kızı ...’in” maliki olduğu 1175 ve 1176 parsel sayılı taşınmazlarda sehven baba adının “...” olarak yer aldığını ileri sürerek tapu kaydının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, 14. Hukuk Dairesince; " taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Tapuda isim düzeltilmesi davalarında amaç tapudaki kayıtların, nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesidir. Somut olayda; dava konusu taşınmazların tapulama tutanaklarının tespit tarihinin 12-13.5.1977 tarihleri olduğu, davacıların murisinin ise 04.09.1975 tarihinde vefat ettiği ancak tapulama tutanaklarında tespit malikinin “ölü” olduğunun belirtilmediği görülmektedir. Mahkemece, dosyadaki veraset ilamına göre... Köyü, Cilt:26, Hane:45’de nüfusa kayıtlı olduğu anlaşılan davacıların murisi ...’in eş ve çocukları ve tüm kardeşleri ile anne-baba ve bunların üst soylarını gösterir nüfus aile kayıtları getirtilmeli, tapu kayıtlarında malik görünen “... kızı, ...” ile aynı kimlik bilgilerine sahip kişi veya kişilerin mevcut olup olmadığı nüfus müdürlüğünden yeniden sorulup araştırmalı, hala tereddütler giderilemediği takdirde mahallinde keşif yapılarak tanıklar ve bilirkişiler de taşınmaz başında dinlenerek bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma sonucu mülkiyet nakline sebep olacak şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir” gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10968, Karar No: 2019/11872, Tarih: 17.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2016/10968 E.  ,  2019/11872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 17/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10593, Karar No: 2011/21343, Tarih: 02.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/10593 E.  ,  2011/21343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Lehe olduğu değerlendirilen 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59/2 maddeleri gereğince sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

1-Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme dayanak alınan soruşturma evrakı onaylatılmadan onaysız fotokopileri ile yetinilerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın aşamalarda suça konu çekin çalıştığı gazinoda eğlenen ... tarafından hizmet bedeli olarak huzurunda ciro edilerek verildiğini, işletmenin sahibi olan patronu ...’ın bunu kabul etmeyerek bedelinin de maaşından kesilmesi nedeniyle kendisinde kalan çeki, haklarında beraat kararı verilen ve akrabası olan diğer sanıklara tahsil etmeleri için verdiğini, bankadan bedelinin tahsil edilmek istenmesi sırasında şikayetçi ...’ın daha önce çalınan çeklerinden olduğunun anlaşılması nedeniyle ödenmediğini savunmasına, dosyada mevcut bilirkişi raporundan çekteki yazı ve imzaların hiç birinin haklarında dava açılan sanıkların eli ürünü olmadığının belirtilmesine, çekin ikinci cirantasının savunmada geçen ... olduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; sanığın patronu ... ile savunma ve temyiz dilekçesinde isim ve adresi bildirilen ciranta ...’ın olay hakkındaki bilgisine başvurulup, bu şahsın imza ve yazı örnekleri alınarak bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Çalıntı çekin sahte düzenlenip kullanıldığı tarihin suç tarihi olduğu gözetilmeden keşidecinin aracından gerçekleştirilen hırsızlık tarihinin gerekçeli karar başlığına suç tarihi olarak yazılıp CMK.nun 232/2-c madde ve bendine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3124, Karar No: 2013/5012, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/3124 E.  ,  2013/5012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 18. maddesinde aylık kira bedeli ödenmediği takdirde muacceliyet (ceza) koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya içeriğinden kiracının TTK kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında