muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13302, Karar No: 2025/1283, Tarih: 03.02.2025

.), .... Metastatik Pankreas Kanserinde faz çalışması bulunmadığından kullanım endikasyonun bulunmadığını, ...iki basamak kemoterapi yetersiz kaldığında üçüncü basamak olarak tek ajan şeklinde uygulanmasının sağ kalıma katkısı bulunmadığı(Prof.Dr....,Prof.Dr.... ve Prof Dr. ... tarafından düzenlenen 8.2.2021 tarihli rapor.),....yaşam süresini uzatması konusunda fayda görebileceği ancak bilinen mevcut tedavi yöntemlerine göre daha etkin olup olmayacağının önceden bilinemeyeceği, bu nedenle davaya konu ilacın kullanımı uygundur ancak zorunlu olmadığı,(Gazi Üniversitesi Onkoloji Bilim Dalı Başakanlığı 11.1.2023 tarihli hayat raporu), ...Yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemi olan kemoterapiye eklenmesinin şifa ya da uzun süreli sağ kalım elde edildiğine dair bir bilgi bulunmadığı için daha etkin, daha güvenli ve daha yararlı olduğunu söylemek mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı 19.10.2023 tarihli heyet raporu.), ....davacının tıbbi durumundaki hastalarda ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresi elde edildiği bilimsel olarak ispatlanmış olup tamamen iyileşmenin mümkün olmadığı, bu kanserde dava konusu ilaç ile elde edilebilecek ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresinin hayati öneme haiz olup olmadığı konusunun mahkemenin takdirine sunulduğu(Prof.Dr...., Prof.Dr.....ve Prof.Dr.....tarafından düzenlenen bila tarihli heyet raporu)" belirtilmiş olup bu bağlamda, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığın tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen hastanın iyileşmesine (tam iyileşme aranmaksızın mevcut durumdan sürekli olarak daha iyi hale gelmesi) katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin tıbbi onkoloji anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H)Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mevcut tedavi yöntemlerine göre ilacın yan etkilerinin az olması, kısa süreli fayda sağlaması, mevcudun kontrol altında tutulması, yaşam kalitesinin artırılması gibi vs. şeklinde faydasının bulunması durumunda idarenin, kendisine tanınan yasal sınırlar dahilinde her zaman ilaçları SUT kapsamına alabileceği gözetilerek, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için, ilacın tıbben ve fennen zorunlu, hayati öneme haiz ve özellikle kısa süreli etkinliğin ötesinde sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbı otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumunun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11419, Karar No: 2014/13140, Tarih: 12.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11419 E.  ,  2014/13140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.11.2013

NUMARASI :Esas no:2013/321 Karar no:2013/767

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, 2007 doğumlu müşterek çocuk Kasım'ın velayeti, çocuğun dört yıldır babasının yanında kaldığı ve bulunduğu ortama alıştığı, babanın velayet görevini kötüye kullandığına ilişkin delil olmadığı ve velayetinin babaya verilmesinin çocuğun menfaatine olduğu gerekçesi ile anneden alınarak babaya verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden: davalı anne tarafından 11.09.2009 tarihinde açılan boşanma davası sırasında müşterek çocuğun baba yanında olduğu belirtilerek tedbiren velayetinin istendiği, boşanma davasını gören mahkemece 14.09.2009 tarihli tensip tutanağı ile çocuğun velayetinin tedbiren anneye verildiği, davalının bu ara karar gereğince Konya 14. İcra Müdürlüğünün 2009/8938 sayılı dosyasında takip başlattığı, davacı babanın belirlenen adreslerine müşterek çocuğun teslimi için gidildiğinde belirtilen adreslerde davacı baba ve çocuğun bulunamadığı, babanın söz konusu adreslerde bir kaç ay oturup adresini değiştirdiğinin anlaşıldığı ve çocuk tesliminin sağlanamadığı, boşanma davası sonucu çocuğun velayeti davalı anneye verilmesine rağmen babanın yine çocuğu anneye teslim etmediği, boşanma kararı ve feri hükümlerin velayet de dahil olmak üzere davacı baba tarafından temyiz edildiği ve kararın Yargıtay incelemesinden geçerek onandığı ve 20.07.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Davalı annenin 25.03.2013 tarihinde yeniden Konya 10. İcra Müdürlüğüne başvurarak çocuk teslimini sağlamaya yönelik olarak takip talebinde bulunmasından sonra davacı babanın 22.04.2013 tarihinde velayetin değiştirilmesi için dava açtığı, davacı babanın Konya 3.İcra Ceza Mahkemesinin 2013/579 esas ve 2013/871 sayılı dosyasında çocuk teslimi emrine muhalefet suçundan yargılandığı ancak açtığı velayetin değiştirilmesi davasında ara karar ile çocuğun velayeti geçici olarak kendisine verildiğinden beraat ettiği anlaşılmaktadır. Davacı babanın davalı tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere çocuğu anneden alıp, velayet görevini kullanmasını fiilen engellediği sabit olmuştur. O halde davanın reddi gerekirken kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.06.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2007/12110, Karar No: 2008/1808, Tarih: 28.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/12110 E.  ,  2008/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kadıköy 4.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu ... ...’in alacaklısı bulunduğu icra dosyasına yatırılan paranın dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili bankaya ait alacağın takip çıkışı üzerinden değerlendirildiğini; davalı Vergi Dairesinin adı geçen borçludan alacağı olmayıp, borcun ... Mot. Arç. Tic. San. Ltd.Şti.ne ait olduğunu, ... ...’in şirketteki hissesi % 25 olmakla davalı alacağının bu orana göre belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili dava dışı borçlu ... ...’in vergi borçlusu şirketin yöneticisi olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacının alacak tutarının 1.488.040,51 YTL. olarak dikkate alınması gerektiği ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 35 nci maddesi uyarınca şirket ortağının vergi borcundan dolayı şirketteki payı oranı olan % 25 oranında sorumlu olduğu gerekçesiyle sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 35 nci maddesi limited şirket ortaklarının vergi borçlarından sorumluluğunu, mükerrer 35 nci maddesi ise kanuni temsilcilerin sorumluluğunu düzenlemektedir. Davalı vekili dava dışı ... ...’in vergi borçlusu şirketin yöneticisi olduğunu iddia ederek, savunmasını anılan yasanın mükerrer 35 nci maddesine dayandırmıştır. Bu durumda mahkemece adı geçen şirketin ticaret sicil kayıtlarının celbiyle davalı yanın savunması kapsamında inceleme yapılmak ve varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak ve yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19832, Karar No: 2010/6149, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19832 E.  ,  2010/6149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dva, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/3538, Karar No: 2023/11549, Tarih: 21.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/3538 E.  ,  2023/11549 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. 1. Sanık hakkında 03.02.2015 tarihli eyleme ilişkin 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 27.03.2015 tarihli ve 2015/3210 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2. Sanık hakkında 13.07.2015 tarihli eyleme ilişkin 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 15.10.2015 tarihli ve 2015/10728 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanık hakkında daha önce işlediği 03.02.2015 tarihli eylem nedeniyle 27.03.2015 tarihli Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı verildiğinin anlaşılması üzerine 13.07.2015 tarihli eyleme ilişkin 15.10.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı,

3. Sanık hakkında 04.09.2015 tarihli eyleme ilişkin 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 17.09.2015 tarihli ve 2015/14271 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanık hakkında daha önce işlediği 03.02.2015 tarihli eylem nedeniyle 27.03.2015 tarihli Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı verildiğinin anlaşılması üzerine 04.09.2015 tarihli eyleme ilişkin 17.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı,

Sanığın 13.07.2015 ve 04.09.2015 tarihli eylemleri işlediğinin bildirilmesi üzerine soruşturma dosyaları birleştirilerek 03.02.2015 tarihli eyleme ilişkin 27.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılmış ve Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 07.12.2015 tarihli ve 2015/4966 esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/677 Esas, 2016/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci

maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, "... yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASI," yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk derece mahkemesinin kabulüne göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu ve kullandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Dairemizin, 13.09.2023 tarihli ve 2021/303 Esas, 2023/7673 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan yürütülen soruşturmalarda, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmü gereği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sadece bir kez verilebileceği şeklindeki amir hükme aykırı olarak, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu nedeniyle farklı tarihlerde işlediği eylemlerden dolayı birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş ise, bunlardan usulüne uygun olarak verilip kesinleşen ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının esas alınması gerektiği kabul edildiğinden ve somut olayda 03.02.2015 ve 13.07.2015 tarihli eylemlere ilişkin Kamu davasının Açılmasının Ertelenmesi kararlarında itiraz süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için kararlar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 03.02.2015 ve 13.07.2015 tarihli eylemlere ilişkin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararlarının kesinleşmediği, 04.09.2015 tarihli

eyleme ilişkin 17.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz süre ve merciinin gösterildiği ve bu erteleme kararının sanığa, usulüne uygun olarak 05.10.2015 tarihinde tebliğ edildiği anlaşıldığından, 17.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı esas alınarak, 03.02.2015 ve 13.07.2015 tarihli eylemlerin de 17.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden önce işlenmesi nedeniyle tek suça konu olacağı kabul edilerek yapılan incelemede;

A. 03.02.2015, 13.07.2015 ve 04.09.2015 tarihli eylemlere ilişkin, 5271 sayılı Kanun'un 75 inci maddesi uyarınca usulüne uygun verilmiş bir karar olup olmadığının araştırılarak, varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

B. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

1. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanunu'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

2. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası

2. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası

uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise;

Sanığın 04.09.2015 tarihli eylemi nedeniyle 17.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun kanun yolu bildirimi yapıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 05.10.2015 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, erteleme kararının 20.10.2015 tarihinde kesinleşmesinin ardından, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, ancak henüz infazına başlanılmadan, daha önce işlediği 03.02.2015 tarihli eylem nedeniyle de kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının verildiğinin anlaşılması üzerine 17.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı , kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı anlaşılmakla;

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b ve c) bentlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 04.09.2015 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 20.10.2015 tarihinden itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,