muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/621, Karar No: 2020/326, Tarih: 30.06.2020

Sanık ile birlikte derste bulundukları esnada sınıfın kapısını hızla çarparak "Zaten beni sevmiyorsun." şeklinde söylenip yürüyen katılan mağdurenin, bu davranışını gören müdür yardımcısı tanık ...'ün sorularına rağmen "Boşver hocam." diyerek iddia konusu eylemlerden bahsetmemesi, ...'in söz konusu olay hakkında konuştuğu sanığın, katılan mağdurenin başka bir öğrenciyi kıskandığını ifade etmesi, bu olaydan yaklaşık bir hafta sonra 2009 yılı Mart ayında tanık ...'nun babası tanık ...'nun, ...'i telefonla arayıp sanık ve katılan mağdure arasında bir ilişki olduğunu ima etmesi üzerine...in görüşme yaptığı katılan mağdureye, sanıkla aralarında ilişki olup olmadığı, sanığın kendisine karşı öpme, okşama veya ilişkiye girme gibi davranışları sergileyip sergilemediği hususlarında sorular sormasına karşın katılan mağdurenin bu tür bir şey yaşanmadığını belirterek iddialara şiddetle karşı çıkması, katılan mağdurenin aşamalarda sanığın eylemlerinin 2009 yılının Mart ayının başından Mayıs ayının ortalarına kadar devam ettiğini beyan etmesine rağmen müdür yardımcısı tanık ... ve okul müdürü tanık ...'ün olayı Mart ayında ...'ten öğrenmeleri üzerine iki hafta boyunca sanık ve katılan mağdurenin davranışlarını gözlemleyip herhangi olumsuz bir duruma rastlamadıklarını ifade etmeleri, tanık ...'nın, sanığın ilgi göstermemesi nedeniyle katılan mağdurenin kolunu iğneyle çizdiğini gördüğünü ifade etmesi, tanık ...'in, katılan mağdurenin kolundaki çizikleri gördüğünü belirtmesi, katılan mağdurenin bacağının ön kısmında oluşan ve ... ile ...'ın gördüklerini söyledikleri morlukların ise ne şekilde meydana geldiğine yönelik tanıkların bir görgülerinin bulunmaması, söz konusu morlukların cinsel istismar eylemi sonucunda oluştuğu iddiasının şüphede kalması, isimsiz ve imzasız ihbar mektubunun adli makamlara gerçekleştiği iddia edilen olaydan bir yıl sonra gönderilmesi, ihbar üzerine katılan mağdure hakkında düzenlenen raporlarda katılan mağdurenin cinsel istismara maruz kaldığına dair herhangi bir bulguya rastlanılmaması, katılan mağdurenin savcılıktaki ilk ifadesini müteakip müşteki ... ve katılan ... ... tarafından imzalanıp savcılığa sunulan dilekçede kızları olan katılan mağdurenin iddia ettiği olayların yaşanmadığını anlattığını, katılan mağdurenin aşırı sevgi ve kıskançlık nedeniyle sanığın kendisine karşı cinsel istismarda bulunduğunu dile getirdiğini belirtmeleri ve sanığın tüm aşamalarda katılan mağdureye cinsel istismarda bulunmadığına, onun ilgisine karşılık vermediği için kendisine iftira attığına dair aksi kanıtlanamayan savunmaları birlikte göz önüne alındığında; sanığın katılan mağdureye karşı cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirdiğini gösteren kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayıp, iddiasının şüphede kalması ve bu şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiğinden, sanığa atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli istismarı suçunun işlendiğinin sabit olmadığı kabul edilmelidir.

Bu nedenle haklı neden dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı; "Katılan mağdurenin aşamalarda istikrarlı olarak, sanığın kendisini ilk kez kütüphanede dudağından bir defa, bu olaydan birkaç gün sonra yine kütüphanede kapıyı kilitleyerek birden fazla kez öptüğünü, zamanla göğüslerini, bacaklarını ve vücudunun birçok yerini kütüphanede ellemeye başladığını, sanığın isteği üzerine, kendisinin de onun cinsel organını ellediğini, sanığın toplam üç kez kendisiyle anal yoldan cinsel ilişkiye girerek dışarı boşaldığını, anal yoldan ilk kez ilişkiye girdiklerinde kendisinin de istekli olduğunu ancak canının acıması nedeniyle sonraki ilişkilerin sanığın zorlamasıyla gerçekleştiğini, sanıkla ilişkisi sonucunda bacağında oluştuğunu belirttiği morlukları arkadaşlarına gösterdiğini beyan etmesi, tanık ...’nın aşamalarda katılan mağdureyle sanığın birçok kez kütüphaneye yalnız başlarına girdikleri ve orada kaldıklarına, tanık ...’ın aşamalarda kütüphaneye gittiği bir gün katılan mağdurenin kendisini dışarı çıkarıp kapıyı kilitlediğine ve sanıkla içeride yalnız kaldıklarına ilişkin görgülerinin bulunması, tanıklar ... ve ...’in aşamalarda katılan mağdurenin bacağındaki morlukları gördüklerini ifade etmeleri, tanık ...’ın ise katılan mağdurenin bacağında morluk olduğunu söylediğini ancak kendisinin bakmadığını belirtmesi, tanık ...’nın katılan mağdurenin kendisine sanıkla ilişkiye girdiğini ve sanığın cinsel organını gördüğünü söylediğine ilişkin beyanda bulunması, katılan mağdurenin olayların örgüsü bakımından tutarlı anlatımlarının tanıklar ..., ... ve ...’nın somut ve net beyanlarıyla desteklenmesi, soruşturmanın olayın gerçekleşmesinden yaklaşık bir yıl sonra gönderilen bir ihbar mektubu üzerine başlaması, katılan mağdurenin ve ailesinin olayın ortaya çıkmasının ardından olayların kapanması için savcılığa dilekçe vermelerine rağmen katılan mağdurenin bu dilekçe üzerine alınan ifadelerinde önceki anlatımlarının doğru olduğunu belirtmesi ve sanıkla aralarında bir husumetlerinin de bulunmaması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın kendisine iftira atmasını gerektirecek bir nedeni bulunmayan katılan mağdureye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun sabit olduğu kabul edilmelidir.",

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 10.02.2015 tarihli ve 5752-886 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 10.02.2015 tarihli ve 5752-886 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Ünye Ağır Ceza Mahkemesince verilen 31.01.2012 tarihli ve 255-15 sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabul edilip, Özel Daire onama kararının kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle cezanın İNFAZININ DURDURULMASINA ve sanığın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde derhal salıverilmesi için YAZI YAZILMASINA,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 30.06.2020 tarihinde yapılan müzakerede sanığa atılı suçun sabit olmadığı yönünden oy çokluğuyla, ulaşılan sonuca göre infazın durdurulması bakımından ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26818, Karar No: 2013/23668, Tarih: 28.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/26818 E.  ,  2013/23668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm :Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olaydan yaklaşık yarım saat kadar sonra kolluk görevlilerince alkolmetreyle yapılan ölçümde 108 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hükmün gerekçesinde, suçun unsurlarının oluşmadığının kabul edilmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığından bahisle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3075, Karar No: 2021/3652, Tarih: 01.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/3075 E.  ,  2021/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 18/04/2003 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 27/12/2018 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davaclar vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 01/06/2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden bir kısım davacılar vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11250, Karar No: 2018/5927, Tarih: 02.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/11250 E.  ,  2018/5927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde yakalama yoluyla elde edilen savunması ve eksik savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

2)Sanığın cezasından, "ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenememesi" şeklindeki gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi dikkate alınarak (1/4) oranında indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden, (1/2) oranında indirim uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

3)Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 02.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2059, Karar No: 2019/12597, Tarih: 19.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2059 E.  ,  2019/12597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 09.10.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11367, Karar No: 2017/24037, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11367 E.  ,  2017/24037 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2777, Karar No: 2018/8960, Tarih: 04.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2777 E.  ,  2018/8960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın158/1-f, 158/1son, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hayvan alım satım işiyle uğraştığı, olay tarihinde kopyalanmak suretiyle oluşturulmuş 7.500,00 TL bedelli sahte çeki katılandan almış olduğu hayvanların karşılığında arkasını ciro etmek suretiyle verdiği, suça konu çekin bankaya ibrazında sahteliğinin tespit edildiği, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; katılan beyanı, sanığın çeki aldığını iddia ettiği İsmail Kaya isimli kişinin açık kimlik bilgilerini ve açık adresini bilmediğini beyan etmesi karşısında; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17272, Karar No: 2014/19699, Tarih: 28.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/17272 E.  ,  2014/19699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü :Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle başka mahkemelerce verilen red kararlarının onanmasına karşı Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru talebinde bulunulmuş ise de, bireysel başvuru sonucu verilen kararın sadece başvuru sahibi hakkında hüküm ifade edeceğinin anlaşılmasına, bu başvuru sonuçlarının beklenmesine gerek olmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26739, Karar No: 2014/33363, Tarih: 29.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/26739 E.  ,  2014/33363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 06.03.2014 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 20.05.2014 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 29.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10730, Karar No: 2015/22395, Tarih: 29.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/10730 E.  ,  2015/22395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında iki adet bonoya dayalı kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte, borçlunun süresi içinde imzaya itiraz ederek takibin durdurulması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu mahkemece davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, "Davanın reddine" karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda “davanın reddine, takip itirazla durduğundan İİK 170/3 maddesi gereği asıl alacak olan 150.000,00 TL'nin % 20'si olan 30.000,00 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine, % 10'u olan 15.000,00 TL para cezasının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine" şeklinde karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.