muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16958, Karar No: 2023/16320, Tarih: 21.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/16958 E.  ,  2023/16320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile hükümlü hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.10.2022 tarih ve 94660652-105-12-14321-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/135419 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/135419 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125/1. maddesi uyarınca belirlenen temel 90 gün adli para cezası üzerinden, anılan Kanun'un 125/4. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılarak 105 gün adli para cezasına hükmedilmesi yerine, hatalı olarak 145 gün adli para cezasına karar verilmesini müteakip, belirlenen cezadan, aynı Kanun'un 43/2-1, 62/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri gereğince, sırasıyla 1/4 oranında artırım, 1/6 ve 1/4 oranlarında indirim yapılarak, esasen 81 gün adli para cezası yerine, 112 gün adli para cezasına karar verilmesini takiben, sonuç olarak 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından 1.620,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 2.240,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek sureti ile fazla ceza tayininde,

Kabule göre de, sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, belirlenen cezadan haksız tahrik hükümleri uyarınca indirim uygulaması sırasında, hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun’un 129. maddesi yerine, aynı Kanun'un genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanmasında, isabet görülmemiştir. "

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder."

şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder."

şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu kararda, hükümlü hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, dördüncü fıkrası uyarınca 1/6 artırım yapılırken hesap hatası sonucu 105 gün yerine 145 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası uyarınca 1/4 artırım yapılarak 131 gün yerine 181 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesi uyarınca 1/6 indirimle 109 gün yerine 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği 1/4 indirimle neticeten 81 gün adli para cezası ile cezalandırılması gerekirken 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, devamında 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince günlüğü 20,00 TL üzerinden 1.620,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 2.240,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm açısından, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamede ileri sürülen bu yöndeki kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin uygulanmasına ilişkin kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanunun 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının fazla ceza tayinine ilişkin kanun yararına bozma isteminin ise KABULÜNE,

3. Yerel Mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

4. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası gereği 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini aleni olarak işlemesi nedeniyle aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği 1/6 oranında artırım uygulanarak 105 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

4. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası gereği 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini aleni olarak işlemesi nedeniyle aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği 1/6 oranında artırım uygulanarak 105 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini tek bir fiille birden fazla kişiye karşı gerçekleştirdiğinden 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası uyarınca 1/4 artırımla 131 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın geleceği üzerindeki etkileri lehine değerlendirilerek, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi gereği cezasından 1/6 oranında indirim uygulanarak 109 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Basit yargılama usulü uygulandığından 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 1/4 indirimle 81 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen 81 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 TL üzerinden hesaplanarak, sanığın 1.620,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, karardaki diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1956, Karar No: 2017/13413, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1956 E.  ,  2017/13413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10763, Karar No: 2017/17089, Tarih: 05.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10763 E.  ,  2017/17089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki birleştirilerek görülen vasiyetnamenin iptali davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacılar vekili tarafından istenilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 05.12.2017 tarihinde asıl davada davacı vekili Av...., birleşen davada davacılar vekili Av... geldi. Davalılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18698, Karar No: 2015/33261, Tarih: 08.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/18698 E.  ,  2015/33261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/266236

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 25. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/795 (E) ve 2014/510 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurların 08.10.2013 tarihli duruşmada şikayetçi olmayarak, katılmak istemediklerini beyan etmeleri karşısında, temyiz edenin buna yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdurlar E.. S.. ve S.. G.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 08/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1109, Karar No: 2025/547, Tarih: 13.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/1109 E.  ,  2025/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1154 E., 2023/2312 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aliağa 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/678 E., 2022/65 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 25.04.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı olduğunu, kazanın işyerinde gerekli önlemlerin alınmamasından kaynaklandığını belirterek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminata ilişkin talebini 371.459,37 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazanın oluşumunda müvekkili firmanın kusuru bulunmadığını ve davacının kusurlu hareketi ile kazanın oluşumuna sebebiyet verdiğini, işverenin kusurlu eylemi ile zarar arasında uygun bir illiyet bağı yoksa işverenin sorumluluğundan söz edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazanın oluşumunda müvekkili firmanın kusuru bulunmadığını ve davacının kusurlu hareketi ile kazanın oluşumuna sebebiyet verdiğini, işverenin kusurlu eylemi ile zarar arasında uygun bir illiyet bağı yoksa işverenin sorumluluğundan söz edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kurum Sağlık Kurulu kararında kazalı ...'un E cetveline göre meslekte kazanma gücü kaybı oranının %38 olduğunun bildirildiği, 18.01.2019 tarihli celsede davalı vekiline Yüksek Sağlık Kurulu raporuna karşı beyanda bulunmak üzere kesin süre verildiği, davalının 22.01.2019 tarihli dilekçesinden maluliyet oranına karşı herhangi bir itirazda bulunmadığı maluliyet oranın bu şekilde kesinleştiği, 25.04.2013 günü davalı ... Haddecilik Sanayi ve Ticaret A.Ş.’ye ait işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışan davacı ...'un tavan vincinde elektrik arızası olduğunun bildirilmesi üzerine, arızalı vincin olduğu B holüne gitmesi, yaklaşık 15 metre yükseklikteki merdivenden çıkarak arızalı vincin bulunduğu kısma gelerek yürüme yolundan yürüyerek arızalı vince ulaşması, vinç arızasının elektrik kumandasında olduğunu tespit ettikten sonra tamirini yapması ve yukarı çıktığı merdivene doğru yürüme yolundan geri giderken, yürüme yolundan merdivene doğru yürüdüğü esnada, orada beklemekte olan diğer tavan vinci hareket ederek, üzerine doğru gelmeye başlaması ve kolonla vinç arasında sıkıştırması sonucu davacının malul kaldığı, davalı işverenin olayının yaşanmasında % 65 oranında, davacı işçinin %25 oranında, dava dışı vardiya amiri Kerim Ergün'ün %10 oranında kusurlu olduğunun kabul edildiği, işçiye yüklenen kusur oranı, olayın oluş şekli, kaza tarihi, uyap sistemi entegrasyon raporları üzerinden ve kollukça yapılan araştırma ile tespit olunan davacının ekonomik ve sosyal durumu, davacının yaşadığı üzüntü, acı mağduriyet göz önüne alınarak manevi tazminatın belirlendiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, "371.459,37 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 25.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 45.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 25.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan 18.11.2020 tarihli kusur heyet raporunda olayın meydana gelmesini önleme yönünden işverenin alması gerekli veya alabileceği önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri almadığı gibi hususların ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hususlarının duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptandığı davalı vekilinin kusur aidiyet ve oranlarına ilişkin istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği, meslekte kazanma güç kaybı oranı (%38), davacının kusur durumu (%25), kaza tarihi, dava dilekçesinde davalının tam kusurlu olduğunun iddia edilmesi ve özellikle davacının talep ettiği miktar dikkate alındığında, davacı için Mahkemece takdir olunan 45.000,00 TL manevi tazminat miktarı yetersiz olup hakkaniyete ve olayın özelliğine uygun görülmediği, bu açıdan davacı vekilinin istinaf başvurusunun yerinde olduğu ve 150.000,00 TL manevi tazminatın hakkaniyete uygun olacağı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının manevi tazminat yönünden düzeltilmek üzere kaldırılarak yeniden esas hakkında karar vermek suretiyle, davanın kısmen kabulü ile "maddi tazminat davasının kabulü ile 371.459,37 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 25.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 150.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 25.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, dava konusu kazanın B holünde B2 vinci elektrik bakımı arızasını giderirken başka bir elektrik arızası anonsu yapıldığını duyan kazazede davacının hızla aşağıya inmesi esnasında karşı taraftan gelen ışıklı ve siren sesli B2 vincini görmeyerek kolon ile vinç arasında kalması neticesinde kendi kusuru ve dikkatsizliği nedeniyle meydana geldiğini, bu olayda davalı şirket tarafından iş güvenliği tüzüğü ve ilgili mevzuat hükümleri dahilinde alınması gereken tüm önlemlerin alındığını, kazanın oluşmasında davalı şirketin sorumluluğu veya kusurunun bulunmadığını, davacının tüm taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken aksi yönde tesis edilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7893, Karar No: 2017/13305, Tarih: 27.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/7893 E.  ,  2017/13305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; davalı-davacı kadın tarafından açılmış boşanma davası olmadığı halde "... ve ...'nın birbirleri aleyhine karşılıklı açtıkları boşanma davasının kabulü ile, tarafların TMK'nun 166/1 maddesi gereğince boşanmalarına," karar verilmiş, davalı-davacı kadının birleşen nafaka davası ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmamıştır. Davalı-davacı kadının boşanma davası olmadığı halde davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmesi ve birleşen nafaka davası ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmaması kanunun açık ihlali mahiyetinde görüldüğünden, usul ve kanuna aykırı hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen erkeğin boşanma davasına yönelik temyiz itirazları ile sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2012/13448, Karar No: 2014/2394, Tarih: 06.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/13448 E.  ,  2014/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının ihaleye fesat karıştırma suçunun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili İçişleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine ve İçişleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ve temyiz haklarını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşılmakla; evvela davanın Hazine ve İçişleri Bakanlığına haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.