muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6379, Karar No: 2017/1212, Tarih: 30.03.2017

vekilinin temyiz taleplerinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin Maliye Bakanlığı, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı adına Hazine vekili, sanıklar .. ve... müdafiilerin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında hatalı yazılan sanık ... müdafiin bilgilerinin mahallince düzeltilmesi olanaklı görülmüş, 5237 sayılı TCK'nın 6352 sayılı Yasa değişikliği öncesinde rüşveti tanımlayan 252/3. maddesinde “rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır.” denilerek sadece nitelikli rüşvete yer verildiği, kamu görevlisinin yapması gereken işi yapması ya da yapmaması gereken işi yapmaması için yarar sağlanmasının veya kişilerin bu şekildeki iş için kamu görevlisine çıkar temin etmelerinin rüşvet tanımından çıkarılması, UYAP kayıtlarında yapılan incelemede Tekirdağ C.Başsavcılığının 2008/4344 soruşturma sayılı dosyası ile ... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2010 gün ve 2010/159 sayılı kararıyla sanığın beraatine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin 16/12/2010 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması, Gemi Sörvey Kurulu Uzmanı... . tarafından kurum müfettişliğine yazılan 16/04/2008 günlü cevabi yazı içeriği nazara alındığında, bu durumda diğer koşulların ve sübutun varlığı halinde sanıkların üzerine atılı eylemin görevi kötüye kullanma ve iştirak suçunu oluşturabileceği, görevi kötüye kullanma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesine göre 8 yıl asli zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanıkların ilk savunmalarının alındığı 22/09/2008 tarihi ile inceleme günü arasında belirtilen sürenin gerçekleştiği, başkaca zamanaşımını kesen sebebin bulunmadığı anlaşıldığından ve temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle hakkında verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle hakkında verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında rüşvet suçundan kukullanıldığının anlaşıldığı, 22/04/2013 günlü bilirkişi raporunda; “1. Martaş limanında palamar botunun batmasında sanıkların sorumluluklarının bulunmadığı, işlenen fiillerde somut olarak herhangi bir usulsüzlük görülmediği, 2. Çok küçük ebattaki palamar botunun gemilerin yanaştırılmasında sadece halat alıp verme işlemini yapmış olduğu, gemileri yanaştırmak veya kaldırmak için kesinlikle itme gücüne sahip olmadıkları anlaşılmakla, bu fiilde de herhangi bir usulsüzlük öngörülmediği, 3. Martaş iskelesindeki doldurulmuş alana yapılan 5. Nolu iskele olarak anılan rıhtımda, gemilerin tahliye ve yükleme yapmayıp sıra beklemek amacıyla bekletildiklerinin” mütalaa edildiği, Tekirdağ Liman Başkanlığının 02/07/2013 gün ve 586 sayılı yazısında bilirkişi raporunun birinci ve ikinci maddesindeki konulara ilişkin itirazlarının olmadığının ancak üçüncü maddede belirtilen tespitin hatalı olduğunun, usulsüz kullanım olduğunun ve kamu zararı teşkil etmediğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle iddia edilen eylemlere ilişkin olarak sanık ...’in sorumluluğunun ve mevzuat gereğince yapması gereken uygulamaların ne olduğunun açıklığa kavuşturulması, rüşvet suçunun kanıtı kabul edilen telefon kayıtlarındaki sözlerin yorumu gerektirmeyecek biçimde rüşvet suçunun anlaşma da dahil tüm unsurlarını ne şekilde ortaya koyduğu açıklanıp, para verme fiiline ilişkin ilk görüşme tarihinin 14/04/2007 olduğu nazara alındığında, 19/05/2007 tarihinde (kullanım amacına aykırı şekilde gemi çektirilirken) batan palamar botu için yasal işlem yapmama karşılığında 2.500 TL nakit parayı banka aracılığıyla alma fiilinin bu eylemle örtüştürülemeyeceği gözetilip, bütün deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle görevin gereklerine aykırı hareket edilmesi için hangi iş ve işlem nedeniyle menfaat temin edildiği ya da rüşvet anlaşmasına varıldığı karar yerinde denetime imkan verecek biçimde gerekçeleriyle gösterilerek sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ve yetersiz gerekçelerle, dava konusu suç nedeniyle haklarında soruşturma yapılarak şüpheli olarak beyanları alınan tanıkların yemin verilmeden dinlenilmeleri gerektiği gözetilmeden 5271 sayılı CMK'nın 50/1-c maddesine de aykırı hareket edilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Ayrı ayrı rüşvet anlaşması yapılmadığı müddetçe başlangıçta kararlaştırılan menfaatlerin farklı zamanlarda sağlanmasının birden fazla rüşvet suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, rüşvet anlaşmalarının farklı zamanlarda yapıldığına ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan sanıklar hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan ...Denizcilik ve Ticaret A.Ş.,...Liman İşletme A.Ş., ... A.Ş.’nin usulsüz olarak kamu davasına katılmasına ve lehlerine vekalet ücreti takdirine karar verilmesi,

Sanık ... hakkında TCK’nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilirken infaz edilecek süre belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararın Resmi Gazetenin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş

olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8501, Karar No: 2016/9433, Tarih: 07.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/8501 E.  ,  2016/9433 K.**

**"İçtihat Metni"**

B... T... adına Av. ... ile S... Başkanlığı adına Av. ... aralarındaki dava hakkındaİş Mahkemesi’nden verilen 20.10.2015 tarihli .../... E. - .../...K. sayılı karar Dairemizin 16.02.2016 tarihli .../...–.../... Karar ilâmı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacı vekilince bu kez Dairemizin anılan kararının düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8’inci maddesinin son fıkrasında, iş mahkemelerinden verilen hükümlerin Yargıtay tarafından incelenip karara bağlanmasından sonra bu ilâmlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı öngörülmüş olup, onama ilâmında herhangi bir maddi hata da bulunmadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5564, Karar No: 2017/13212, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5564 E.  ,  2017/13212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1951, Karar No: 2018/7620, Tarih: 04.07.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/1951 E.  ,  2018/7620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, asıl ve birleşen davalar ile, davalıdan gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca aldıkları taşınmazların, teslim süresi ve taahhüt edilen inşai faaliyetler bakımından, ayıplı ve eksik ifalar nedeniyle maddi-manevi tazminat ve gecikme bedeli talebinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 1-a-2014/3 dava dosyasında 2010/86E sayılı, 2009/1014E sayılı, 2009/1018E sayılı dava dosyaları ile ilgili davanın kısmen kabulü ile 8.585,00TL’nin davalıdan alınarak davacılara dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine, b-Birleşen 2009/1012E sayılı dava dosyası ile ilgili davanın kısmen kabulü ile 8.282,00TL’nin davalıdan alınarak davacılara dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine, c-Birleşen 2009/1013 E sayılı dava dosyası ile ilgili davanın kısmen kabulü ile 8.484,00TL’nin davalıdan alınarak davacılara dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine, d-Birleşen 2009/1015E sayılı dava dosyası ile ilgili davanın kısmen kabulü ile 8.282,00TL’nin davalıdan alınarak davacılara dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine, e-Birleşen 2009/1016E sayılı dava dosyası ile ilgili davanın kısmen kabulü ile 8.686,00TL’nin davalıdan alınarak davacılara dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine, f-Birleşen 2009/1017E sayılı dava dosyası ile ilgili davanın kısmen kabulü ile 8.787,00TL’nin davalıdan alınarak davacılara dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine, g-Birleşen 2009/1140E sayılı dava dosyası ile ilgili davanın kısmen kabulü ile 8.686,00TL’nin davalıdan alınarak davacılara dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine, 2-Davacıların manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294. ve 297. (Eski HUMK 381, 388. ve 389. mad.) maddelerinde düzenlenmiş olup, hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 297. maddesinin son fıkrası(eski HUMK 388/son) ile "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmü getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, 26.02.2015 tarihinde yapılan son celse zaptı ile birlikte kısa karar tefhim edilmiş; bu zaptın bir çıktısının davacı vekiline verildiği aynı gün mahkemece tutulan tutanakla tespit edilmiş ancak hakim imzasına sunulan kısa kararın eksik olduğu anlaşılmakla imzalanmamış; kısa karar tamamlanarak yeniden oluşturulan son celse zaptı ve kısa karar imzalanarak, buna uyumlu gerekçeli karar yazıldığı anlaşılmıştır. Bu şekilde tefhim edilen kısa kararla, gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu açıktır. Benzer durum, Hukuk Genel Kurulu’nun 2015/22-548E-2017/133K. sayılı ilamı ile de bozma nedeni sayılmıştır. O halde, açıklanan bu durum, HMK'nun 297/son(eski HUMK 388/son) madde ve fıkrası gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 1.341,98 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9590, Karar No: 2024/5196, Tarih: 09.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/9590 E.  ,  2024/5196 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

D U R U Ş M A T A L E P L İ

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1937 E., 2023/2125 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; katılanlar vekiline 15.10.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291. maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 15.11.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1 maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/348 Esas, 2023/25 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1 ve 53 maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.09.2023 tarihli ve 2023/1937 Esas, 2023/2125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, haksız tahrik derecesine, takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Maktulün sanıktan ceza parası adı altında para istemesi üzerine maktul ile sanık arasında tartışma çıktığı, tartışma esnasında sanığın yanında... ve ...ın bulunduğu, ...'nin ...'a sinkaflı küfürler ettiği, sanık ...'ın da buna karşılık olarak bir anlık sinir ile belinden tabancayı çıkararak maktule hedef gözerek birden fazla kez ateş ettiği, maktulün ölüm nedeninin ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı batın iç kanama ve organ (mesane) hasarı olduğu olayda;

III. GEREKÇE

1. Maktulün sanıktan ceza parası adı altında para istemesi üzerine maktul ile sanık arasında tartışma çıktığı, tartışma esnasında sanığın yanında... ve ...ın bulunduğu, ...'nin ...'a sinkaflı küfürler ettiği, sanık ...'ın da buna karşılık olarak bir anlık sinir ile belinden tabancayı çıkararak maktule hedef gözerek birden fazla kez ateş ettiği, maktulün ölüm nedeninin ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı batın iç kanama ve organ (mesane) hasarı olduğu olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A.Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Katılanlar vekilinin yasal süresi içerisinde temyiz isteminde bulunmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.09.2023 tarihli ve 2023/1937 Esas, 2023/2125 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8020, Karar No: 2024/9686, Tarih: 08.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8020 E.  ,  2024/9686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/143 E., 2024/540 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/98 E., 2023/245 K.

Taraflar arasındaki aksi Kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA