muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10634, Karar No: 2015/3255, Tarih: 02.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/10634 E.  ,  2015/3255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamından, nüfus kaydına göre 20.4.1996 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun, 16.1.2011 olan suç tarihi itibariyle TCK'nın 31/2. maddesi kapsamında bulunduğu ve işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığına dair rapor alınması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında aldırılan sosyal inceleme raporunda bu hususta açık bir değerlendirme yapılmadığı da dikkate alınarak, 6.6.2011 tarihinde talimat yoluyla Asliye Ceza Mahkemesinde dinlenen suça sürüklenen çocuk hakkında ne şekilde bu yönde bir kanaat edinildiği de belirtilmeksizin, karar yerinde suça sürüklenen çocuğun farik mümeyyiz olduğu kanaati ile yazılı şekilde karar tesisi,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın “malın değerinin az olması” madde başlığı altındaki 145. maddesinde, “Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılabileceği gibi, suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” denilmektedir.

Maddenin metnindeki tatbik mecburiyeti içermeyen “yapılabileceği gibi” ve ”vazgeçilebilir” sözcükleri hâkime tanınan takdir hakkını ortaya koymaktadır. Maddenin gerekçesinde de “Madde metninde, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle cezadan indirim yapılması veya ceza vermekten sarfınazar edilmesi konusunda hâkime takdir yetkisi tanınmıştır.” denilmektedir.

Dolayısıyla maddenin içeriğinden kolayca anlaşıldığı gibi, suç konusu eşyanın değerinin çok fazla olmaması, o durumun sanığın lehine TCK’nın 145. maddesinin mutlaka uygulanmasını gerektirmez.

Öncelikle hatırlamakta yarar var ki 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi 765 sayılı TCK’nın 522. maddesine karşılık olarak kabul edilmemiştir. Yine yürürlükteki TCK’nın 145. maddesinin hırsızlık suçunda daha az ceza gerektiren veya ceza verilmemesine yol açan nitelikte bir hâl olduğu dikkate alınmalıdır. Dolayısıyla suçun konusu, bu madde kapsamında ele alınırken suçla ilgili maddi ve manevi unsurlar belirleyici konuma sahiptir.

Öncelikle hatırlamakta yarar var ki 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi 765 sayılı TCK’nın 522. maddesine karşılık olarak kabul edilmemiştir. Yine yürürlükteki TCK’nın 145. maddesinin hırsızlık suçunda daha az ceza gerektiren veya ceza verilmemesine yol açan nitelikte bir hâl olduğu dikkate alınmalıdır. Dolayısıyla suçun konusu, bu madde kapsamında ele alınırken suçla ilgili maddi ve manevi unsurlar belirleyici konuma sahiptir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.11.2007 tarih 210 E-234 K; 15.12.2009 tarih 242 E-291 K; 30.03.2010 tarih 17E-65 K sayılı kararları ile yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri uyarınca “malın değerin azlığı hükmü” ihlâl edilen hukukî değerden failin kastından, amacından, fiilinden ve fiil karşılığında umduğu neticeden, mağdurun zararından ve suçun işleniş şekli ile özelliklerinden bağımsız olarak, peşinen ve mutlak şekilde kazanılmış bir hak değildir.

Açıkça görülüyor ki “suçun işleniş şekli ve özellikleri” hem ceza vermekten vazgeçilmesinde hem de cezada indirim yapılmasında gözetilmesi zorunlu bir husustur.

Dosya kapsamından, suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait anahtar ve anahtarlığı çantasına atarak evin içini karıştırmaya devam ettiği sırada, müştekinin gelen sesler üzerine hole çıktığında, suça sürüklenen çocuğu görerek, çantasını açtırdığı, çantadan anahtar ve anahtarlığın çıktığı, bu sırada müştekinin çocuklarına seslendiği, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun henüz bir şey alamadan olay yerinden kaçıp gittiğinin anlaşılması karşısında, yasal koşulları oluşmadığı halde, teşebbüs halinde kalan eylem nedeniyle TCK'nın 145. maddesine sevk amacının dışında yorumlar getirilmek suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı yerine ceza verilmesine yer olmadığına dair yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün, açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.06.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10884, Karar No: 2016/117, Tarih: 19.01.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/10884 E.  ,  2016/117 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/786-2013/841

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacı ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, peşin olarak çeklerle ödenen kira bedeli 37.000 TL nin tahsili ve henüz vadesi gelmeyen 09.09.2012 ve 09.10.2012 keşide tarihli 37.000 TL lik çekler yönünden borçlu olmadıklarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 09/09/2012 keşide 37.000 TL bedelli, 09/10/2012 keşide tarihli 37.000 TL bedelli çekler yönünden davacının borçlu olmadığının tespiti ve 1.233 TL'nin tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Davacı vekili dilekçesinde, taraflar arasında 15.11.2011 tarihli, 3 yıl süreli aylık 37.000 TL bedelli kira sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmenin 9. maddesinde “kiracının kiralananı boşaltmak istediği takdirde en az 1 ay evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde bildirmeyi taahhüt eder” şeklinde hüküm bulunduğunu, düzenlemeye uygun olarak 27.06.2012 tarihinde ihtar çekip ihtarın tebliğinden itibaren 1 ay sonrasında sözleşmeyi feshedip kiralananı tahliye edeceğini bildirdiğini, ihtarın 29.06.2012 tarihinde tebliğ edildiğini, anahtarı 15.08.2012 tarihinde notere teslim ettiğini ve anahtarın notere teslim edildiğine ilişkin ihtarın davalılara 17.08.2012 tarihinde tebliğ edildiğini, bu nedenlerle haksız olarak tahsil edilen 2012 Eylül ayı kirası 37.000 TL nin iadesi ile davalıların elinde olan 09.09.2012 ve 09.10.2012 keşide tarihli çekler yönünden borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Davalılar vekili; sözleşmenin süresinden önce feshedilemeyeceğinden feshin geçersiz olduğunu ve anahtarların noterden 14.09.2012 tarihinde alındığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece anahtarın davalı kiraya verenlere 14.09.2012 tarihinde teslim edildiği, bu tarihe kadar kira parasının 35.767 TL olduğu, bakiye1.233 TL kaldığı belirtilerek bu miktarın tahsili ve 09.09.2012 ve 09.10.2012 keşide tarihli çekler yönünden borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir

Davacı kiracı anahtarı 15.08.2012 tarihinde notere teslim etmiş, bu durum davalı kiraya verenlere 17.08.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Bu durumda yasal anahtar teslimi için bu tarih esas alınmak gerekirken kiraya verenin tevdi mahallinden anahtarı teslim aldığı tarih olan14.09.2012 tarihi esas alınıp bu tarihe kadar kira parasından davacı kiracının sorumlu tutulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Davacı kiracı anahtarı 15.08.2012 tarihinde notere teslim etmiş, bu durum davalı kiraya verenlere 17.08.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Bu durumda yasal anahtar teslimi için bu tarih esas alınmak gerekirken kiraya verenin tevdi mahallinden anahtarı teslim aldığı tarih olan14.09.2012 tarihi esas alınıp bu tarihe kadar kira parasından davacı kiracının sorumlu tutulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3941, Karar No: 2014/2746, Tarih: 29.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/3941 E.  ,  2014/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/258425

MAHKEMESİ : Hadim Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2012

NUMARASI : 2012/7 (E) ve 2012/47 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların arasında hukuksal menfaat çatışması olduğu gözetilmeden, atanan aynı müdafii tarafından savunulması suretiyle, 5271 sayılı CMK.nun 152. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar İ.. Ç.., S.. S.. müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 29.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/37395, Karar No: 2013/28511, Tarih: 07.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/37395 E.  ,  2013/28511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 1998-2005 yılları arasında davalı işyerinde çalıştığını, çalışırken hastaneye yatmak zorunda kaldığını , hastaneden çıktıktan sonra iş başı yapmak için davalı iş yerine gittiğinde iş akdinin sözlü olarak fesh edildiğini, herhangi bir tazminat ödenmediğini, ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı isteklerinin hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yapması üzerine tutanak tutulduğunu, şirketi arayarak işten ayrılığını beyan ettiğini, iş akdini istifa ile davacının sonlandırdığını, gerekçe olarakta sağlık sorunları olduğunu ifade ettiğini, işverenin iyiniyetli davranarak işçinin bu haksız feshine karşılık tazminat vs yola başvurmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş aktinin devamsızlık nedeni ile fesh edildiği ve 4857 sayılı kanunun 25/2-g maddesi gereğince devamsızlık halinde iş aktinin fesh edilebileceği ve iş aktinin bu maddeye göre fesh edilmesi halinde ve fesihin haklı olması halinde davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş akdinin kimin tarafından feshedildiği ve feshin haklılığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriğinde yazılı bir fesih bildirimi bulunmamakta işverence tutulan 17.3.2005 tarihli bir tutanak bulunmaktadır.Söz konusu tutanakta davacının personel müdürü Kadir' i arayarak rahatsızlığı nedeniyle işten ayrılacağını kendisi hakkında devamsızlık nedeni ile tutulan tutanaklardan haberdar olduğunu çalışan arkadaşlarından çıkışının verileceğini duyduğunu bu nedenle şirketin çıkarması yerine kendisinin istifa ettiğini söylediği istifa dilekçesi yerine geçmek üzere bu tutanağın düzenlendiği belirtilmiştir.

Dosya içeriğinde yazılı bir istifa dilekçesi mevcut değildir.

... Adıyaman Hastanesi ve işgöremezlik belgelerine göre davacı 12.2.2005- 07.03.2005 tarihleri arasında raporludur. Davalı işveren tarafından 2005 yılı şubat ayında 19 gün istirahatli olması sebebiyle ... ya 11 gün çalışma bildirilmiştir. ... eksik gün

bildirimi formunda Şubat ayı için istirahatli olması nedeniyle 19 eksik gün bildirimi yapılmış, bordrdsunda da 11 gün çalışma gösterilmiştir.

Dosya içeriğinde yazılı bir istifa dilekçesi mevcut değildir.

... Adıyaman Hastanesi ve işgöremezlik belgelerine göre davacı 12.2.2005- 07.03.2005 tarihleri arasında raporludur. Davalı işveren tarafından 2005 yılı şubat ayında 19 gün istirahatli olması sebebiyle ... ya 11 gün çalışma bildirilmiştir. ... eksik gün

bildirimi formunda Şubat ayı için istirahatli olması nedeniyle 19 eksik gün bildirimi yapılmış, bordrdsunda da 11 gün çalışma gösterilmiştir.

Mart ayı hesap pusulasında 7 gün istirahat, 9 gün çalışma 1 gün tatil gösterilerek 10 gün üzerinden ücret tahakkuku yapılmış, ... eksik gün bildirimi formunda Mart ayı için istirahatlı olması sebebiyle 7 gün eksik bildirim yapılmıştır.

Davacının ... çıkışı 17.03.2005 tarihinde yapılmış, çıkış bildirim formunda çıkış kodu “ 16 ” olarak bildirilmiştir. 16 kodu “ sözleşme sona ermeden sigortalının aynı işverene ait diğer işyerine nakli ” olup, bu durum davalının savunması ile çelişmektedir.

Dosya içeriği itibariyle davacının 1 aya yakın bir süre istirahatlı kalması, iş göremezlik belgesindeki rapor bitim tarihinin 07.03.2005 olup, işverenin Mart ayında 10 gün çalışma bildirmesi, devamsızlık tutanak tarihlerinin 14.3.2005 den itibaren tutulması, işverenin istifa belgesi sunmayıp, davacının kendilerine istifa ettiğini söylediğini belirtir tutanak ibraz etmesi, çıkış bildirim formunda çıkış kodunun 16 olarak gösterilmesi ve hizmet süresi dikkate alınarak yapılan değerlendirme sonucunda davacının hizmet akdinin haklı nedenlerle fesh edildiği hususunun davalı işveren tarafından ispatlanamadığı anlaşılmıştır. İşveren feshin haklı nedenle yapıldığını kanıtlayamadığından mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddedilmesi hatalıdır.

2-Dosya içeriğinde mevcut bilirkişi raporunda davacının 14.09.2000- 17.03.2005 tarihleri arasında aralıklı çalıştığı ve toplam 503 gün hizmet süresi bulunduğu belirtilerek dava konusu istekler hesaplanmıştır. Sigortalı hizmet döküm cetvelinde ise 16.2.2001- 01.01.2004 tarihleri arasında 1102184 sicil nolu İnterteks Gıda adlı davalı şirket ile aynı adres, telefon ve faks numaralarını kullanan şirketten bildirim yapıldıktan sonra tekrar davalı şirketten çalışma gösterilmiştir. Bu sebeple bilirkişinin 503 gün üzerinden hesap yapması dosya içeriğine uygun düşmemiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/570, Karar No: 2021/1071, Tarih: 04.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/570 E.  ,  2021/1071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, davacı, adli yardım talebini mali durumunu göstermeye yeterli önceki aşamalardan farklı somut bir belgeye dayandırmadığından ve yargılama safahatında adli yardım talebi kesin olarak reddedildiğinden, temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davacı tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1011, Karar No: 2010/1113, Tarih: 18.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1011 E.  ,  2010/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 08.10.2009 tarihli geri çevirme kararının 1. bendinde ... ve ......in verasete esas olacak şekilde, 2. bendinde ...’ın anne, baba ve kardeşlerini gösterecek şekilde aile nüfus kayıt tabloları istendiği halde kararın gereği eksiksiz yerine getirilmediğinden;

1-103 ada 68 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliklerinden ... ...ve ......in verasete esas olacak şekilde aile nüfus kayıt tablolarının getirtilerek dosya içine konulması,

2-Yine aynı parselde verasette iştirak halinde pay sahibi olan şahısların miras bırakanları babaları ...’ın anne, baba ve kardeşlerini de gösterecek şekilde aile nüfus kayıt tablosunun getirtilerek dosya içine konulması, geri çevirme kararının dikkatlice okunarak karar gereğinin yerine getirilmesi hususunda gerekli özen ve titizliğin gösterilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20362, Karar No: 2014/11937, Tarih: 15.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20362 E.  ,  2014/11937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki oto ile gece saat 22:30 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatma bulunan ancak tanık beyanına göre olay gecesi yanmayan, her iki tarafında da yola paralel vaziyette park halinde araçların bulunduğu, 14 m. genişliğinde, iki yönlü, hafif eğimli, düz yolda seyir halinde iken, seyir yönüne göre yolun solunda yol üzerinde duran araçtan inen ve karşıya geçmek için aniden yola çıkan müşteki ve katılana, yolun sağ kenarına 5 m mesafede çarpması sonucu müşteki ve katılanın 2. ve 3. derece kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralanmaları ile sonuçlanan olayda; gece vakti yaya geçidi bulunmayan yerde, yol üzerinde duran araçtan inerek, yeminli tanık ...'in beyanına göre karşıya geçmek için aniden yola çıkan ve yaklaşan araca ilk geçiş hakkını bırakmayan müşteki ve katılanın asli kusurlu olduğu, sanığın gece vakti seyri sırasında yola gerekli dikkatini vermemesi nedeniyle tali kusurlu olduğu, bu kabulle düzenlenen ve hükme esas alınan 25.01.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nden alınan kusur raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli ve olayın oluş şekline uygun kusur kabulüne uygun olduğu, ancak, her ne kadar sanık olayda tali kusurlu ise de, TCK'nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütler ve bu bağlamda sanığın eylemi sonucu oluşan zararın derecesinin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir şekilde asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden teblignamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusur durumuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına; katılan vekilinin kusur durumuna, dosya kapsamındaki bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15/05/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15832, Karar No: 2013/13229, Tarih: 25.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15832 E.  ,  2013/13229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Samsun 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/04/2012 tarih ve 2011/345-2012/175 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Samsun 4. Noterliği'nin 19/10/2006 tarih ve 22262 yevmiye sayılı limited şirket hisse devir sözleşmesi kapsamında davalının dava dışı limited şirkete ait tüm hisselerinin 32.750,00 TL bedelle müvekkiline devredildiğini, ancak davalının sözleşme gereğince ortaya çıkan taahhüdünü yerine getirmediğini, hisselerin ticaret sicil memurluğu nezdinde devrinin gerçekleştirilmediğini, bu kapsamda hisse devri sebebiyle ödenen bedelin tahsili için müvekkili tarafından icra takibi başlatılmış ise de, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek itirazının iptaline, takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile şirket ortağı olan davacının babası arasında hisselerin davacıya devrine ilişkin imzalanan 18.10.2006 tarihli sözleşme kapsamında karşı tarafın edimlerini tam olarak yerine getirmediğini, buna rağmen müvekkilinin noterde hisse devrini gerçekleştirdiğini, devrin şirketin pay defterine işlenmemesinde ve bu konuda ortaklar kurulu kararı alınamamasında müvekkilinin hiçbir kusurunun bulunmadığını, müvekkilinin ticaret sicil memurluğu nezdinde hisseleri devretmeye hazır olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.