muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10565, Karar No: 2024/4707, Tarih: 14.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/10565 E.  ,  2024/4707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/180 E., 2023/221 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen 6183 sayılı Yasa'dan kaynaklanan tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/18155 Esas, 2022/3657 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin kararı davalı ..., ... vekili

tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı...Kimya Metal Tekstil Deri Kimya San. Ltd. Şti.'nin vergi borcundan dolayı şirket ortağı ... aleyhine takip yaptıklarını, takibin sonuçsuz kaldığını, dava konusu taşınmazın ... tarafından 24.07.2007 tarihinde, şirketin diğer ortağı ...’ın çocukları davalı ... ve ...'a devrettiğinden, bu tasarrufların iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçelerinde; davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 27.10.2021 tarihli ve 2019/166 Esas, 2021/22 Karar sayılı kararı ile; asıl kamu borçlusu şirket hakkında tasfiye kararı olmadığı ve tahsil imkanı kalmadığının belgelenmeden davalı ... hakkında ödeme emri düzenlendiği, şirket hakkındaki takibin halen devam ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 23.02.2022 tarihli ve 2021/18155 Esas, 2022/3657 Karar sayılı ilamı ile;

"..Dosya içerisindeki belgelerden, davalı ...’ın asıl kamu borçlusu ... Kimya Metal Tekstil Deri Kimya San. Ltd. Şti'nin kuruluş tarihi 29.08.2003 tarihinden itibaren, münferit imzaya yetkili %95 hisseye sahip ortak olduğu, borçlu şirketin 24.07.2007 tarihinde resen ticaret sicilden terk edildiği, şirket ortağı davalı ...’a ödeme emrinin 28.07.2008 tarihinde tebliğ edildiği ve takibin kesinleştiği sabittir. Asıl borçlu şirketin 24.07.2007 tarihinde resen terk edildiği belgelenmiş ve borç tahsil edilmemiş olduğundan, artık şirket ortağı ... hakkında takip yapılmasında isabetsizlik olmayıp, hakkındaki takipte kesinleşmiş olduğundan, davanın esasına girilerek, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.. " gerekçesi ile karar bozularak dosya kararı veren Mahkemeye gönderilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... ...ile ...'ın davalı borçlu ...'ün çocukları oldukları, dolayısıyla dava konusu taşınmazda tasarruf yapan davalılar... ile ...'ın borçlu davalı ...'ün durumunu bilecek kişilerden oldukları, resmi akitte gösterilen satış bedelinin tespit edilen miktardan çok düşük olduğu, yapılan tasarrufun gerçek bir satış işlemi olmayıp mal kaçırma kastı ile yapıldığı, davalı ...’ın asıl kamu borçlusu ... Kimya Metal Tekstil Deri Kimya San. Ltd. Şti'nin kuruluş tarihi 29.08.2003 tarihinden itibaren münferit imzaya yetkili %95 hisseye sahip ortak olduğu, borçlu şirketin 24.07.2007 tarihinde resen ticaret sicilden terk edildiği, şirket ortağı davalı ...’a ödeme emrinin 28.07.2008 tarihinde tebliğ edildiği ve takibin kesinleştiği, asıl borçlu şirketin 24.07.2007 tarihinde resen terk edildiği belgelenmiş ve borç tahsil edilmemiş olduğundan şirket ortağı ... hakkında takip yapılmasında isabetsizlik olmayıp ... hakkındaki takipin kesinleşmiş olduğu, davacı tarafın davasını tazminata özgülediği, davalılar... ve ...'ın taşınmazı devrettikleri 04.06.2010 tarihindeki taşınmaz değerinden sorumlu oldukları, taşınmazın bu tarihteki değerinin 75.000 TL olduğu ancak davacı vekilince davanın bu miktara ıslah edilmediği anlaşıldığından davacının davasının taleple bağlı kalınarak dava değeri olan 64.500 TL yönünden davacının davasının kabulüne karar vermek " gerekçesi ile davanın kabulü ile 64.500 TL nin davalı üçüncü kişilerden tahsiline karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde; davalı ... için tasarruf tarihinin borcun doğumundan önce olduğunu; öncelikle asıl borçlu şirketin mal varlığının borcu karşılayıp karşılamadığının araştırılmadığı raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, İİK'nın 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunun'un 277 ve devamı maddeleri hükümleri

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı, anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan mahkeme kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılar ... ve ve ...'a yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3253, Karar No: 2021/4459, Tarih: 03.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3253 E.  ,  2021/4459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddi ve manevi tazminat yönünden; davalı kadın tarafından ise tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre tarafların yersiz görülen temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.03.06.2021 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/4926, Karar No: 2012/22712, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4926 E.  ,  2012/22712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1992 tarihinden itibaren geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1992 yılından- Şubat 2009'a kadar davalıya ait çiftlikte çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davalıya ait çiftlikte kira, ... su parası ödemeksizin oturduğu, kendisine ait hayvanlara bakarken davalının hayvanlarına da baktığı ve davalının çiftliğinde ... meyve yetiştirip satarak geçimini sağladığından bahisle hizmet tespitine dayalı bir çalışmanın varlığı tespit edilemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davalı işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamına alınmadığı, Kurumda işyeri kaydının bulunmadığı, bu nedenle bordro tanığı ya da Kuruma verilmiş dönem bordrosu, işe giriş bildirgesi ya da başka hiçbir belgenin olmadığı, Kurum tarafından yapılmış bir teftişin de olmadığı, davalıya ait limon bahçesine ait tapu kayıtlarının dosyada olduğu ve yapılan zabıta araştırmasına göre davalıya ait fiilen var olan 39 dönümlük limon bahçesi, içinde 1000 m2 açık ahır ve davalıya ait 25-30 kadar büyükbaş hayvan ile davacıya ait 2 adet büyükbaş hayvan bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının, davalıya ait 39 dönüm bahçede bahçe bakımı, sulanması, gübrelenmesi, açık ahırda bulanan hayvanların yaz kış bakımı ile ücreti karşılığında baktığını iddia ile açtığı davada dinlenilen tüm tanıkların davacının 1992 yılından beri ailesi ile birlikte davalıya ait çiftlik evinde kira vermeksizin oturduğu, ...-su parasını davalının ödediği, davacının 39 dönüm limon bahçesinin her türlü bakımı ve meyvelerin yetiştirilip toplanması işi ile ilgilendiği ve gerekli durumlarda işçi tutarak tüm işleri yaptırdığı, davalıya ait 1000 m2 açık ahırda bulanan sayıları 25-30 arasında değişen hayvanlarına baktığı ve bu arada kendisine ait iki adet büyük baş hayvanına da bu ahırda baktığı, her ne kadar davalı işverence davacının kendilerine ait çiftlik evinin alt katına kendiliğinden oturup, ev kirası ... su

parası vermediği, bahçeyi ekip ... meyve yetiştirdiği ve kendi hayvanlarına bakarken arada davalının hayvanların da baktığı taraflar arasında bir hizmet akdinin olmadığını savunmuş ise de, kendisi ile hiçbir bağlantısı olmayan birinin evinde kira vermeksizin oturmasına izin vermesi, hatta onun tükettiği elekrik-su parasını ödemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunun kabulü gerekmektedir. Davacının 2006 yılında tanıkların bir dönem davalı işyerinden ayrılarak dava dışı ...'ın evinde kaldığı yolundaki beyanlarına göre, Mahkemece bu süre belirlenerek davalı işyerinde çalışma dönemleri buna göre değerlendirilip hüküm kurulması gerekirken davanın reddi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/953, Karar No: 2024/1242, Tarih: 14.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/953 E.  ,  2024/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/56 E., 2022/465 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki yapılan hizmet tespiti davasından dolayı bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Mahkemece davacı vekilinin 14.02.2023 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde sunulmadığı gerekçesiyle verilen, temyiz dilekçesinin reddine dair 15.02.2023 tarihli ve 2019/56 Esas 2022/465 Karar sayılı ek kararı davacı vekili tarafından 06.12.2023 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz edilmiştir.

Temyize konu mahkemenin ek kararında, davacı vekilince 14.02.2023 tarihinde verilen temyiz dilekçesine ek olarak verdiği 15.11.2022 tarihli temyiz dilekçesinin 15.11.2022 tarihinde saat 23:01'de 11061638845 iş emir numarası ile UYAP sistemi üzerinden temyiz kanun yoluna başvurma dilekçesi gönderdiği yönündeki beyanı ile ilgili olarak UYAP sisteminde söz konusu tarihte gönderilen bir temyiz başvuru dilekçesi bulunmadığının tespit edildiği ve 18.07.2022 tarih 2019/56 E. 2022/465 K. sayılı kararın davacı vekiline 06.11.2022 tarihinde tebliğ edilmiş olduğu belirtilerek 14.02.2023 tarihli dilekçe ekinde bulunan 15.11.2023 tarihli temyiz başvuru dilekçesinin süresinde sunulmadığı gerekçesiyle HMK'nun 346 ncı maddesi uyarınca davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemenin ek kararında belirtilen ve davacı vekilinin 15.11.2022 tarihli temyiz dilekçesini 1061638845 iş emir numarası ile UYAP sistemine gönderdiği yönündeki beyanı ile Mahkemece verilen ek kararın temyizine ilişkin 06.12.2023 tarihli dilekçesi ekinde fotokopisini eklediği ve 15.11.2022 tarihli dilekçeye ait olduğunu belirttiği QR kodu ile ilgili olarak Mahkemece,

1..... iş emir numarasının hangi konulu işe ait olduğuna ilişkin tüm bilgi ve belgeler ile

2.Davacı vekilinin 06.12.2023 tarihli ek kararının temyizine ilişkin dilekçesi ekinde yer alan ve 15.11.2022 tarihli dilekçenin ait olduğunu beyan ettiği QR kodunun hangi işe ilişkin olduğunu belirtir tüm bilgi ve belgelerin istenmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla sözü geçen eksikliklerin giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8410, Karar No: 2020/9988, Tarih: 10.03.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/8410 E.  ,  2020/9988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belge var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27611, Karar No: 2023/248, Tarih: 17.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/27611 E.  ,  2023/248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/59 Esas, 2016/6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz isteği, haksız tahrik ile lehine olan erteleme hükümlerinin uygulanmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, yeterli gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılması ve koşulları oluştuğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

06.02.2015 tarihinde sanığın annesi olan katılandan para istediği, annesinin kendisinde para olmadığını söylemesi üzerine aralarında tartışma çıktığı ve tartışmanın devamında; katılan ve olayı ihbar eden tanık ...'nin beyanlarında belirttikleri şekilde sanığın, sobanın üzerinde bulunan ele geçirilemeyen demir kapağı alarak katılana hitaben "Seni bununla keseceğim, doğrayacağım" şeklinde tehditte bulunduğu, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Haksız Tahrik Hükümlerinin Uygulanmasına Yönelik Temyizinde

Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığı,

B. Sanığın Lehe Hükümleri Uygulanmasına Yönelik Temyizinde

Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulandığı, diğer lehe hükümler yönünden ise sanık hakkında verilen sonuç ceza miktarı itibarıyla Kanuni koşulların oluşmadığı anlaşıldığından, lehe hükümlerin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına dair kararda hukuka aykırılık bulunmadığı,

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Yeterli Gerekçe Gösterilmeden Alt Sınırdan Uzaklaşıldığına Yönelik Temyizinde

Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulandığı, diğer lehe hükümler yönünden ise sanık hakkında verilen sonuç ceza miktarı itibarıyla Kanuni koşulların oluşmadığı anlaşıldığından, lehe hükümlerin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına dair kararda hukuka aykırılık bulunmadığı,

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Yeterli Gerekçe Gösterilmeden Alt Sınırdan Uzaklaşıldığına Yönelik Temyizinde

Yerel mahkemenin "Suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullandığı ancak ele geçirilemeyen ve suçta kullanıldığı takdirde 5237 s. TCK'nın 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan demir kapak, sanığın suça meyilli kişilik yapısı mahkememizde yapılan yargılama sonucunda çeşitli dosyalardan sanığa ceza hükmü verildiği, sanığın eylemini kısa aralıklarla tekrar ettirdiği, dosya arasında mevcut adli sicil kaydı ve buna konu ilamlardan sanığın suç işlemekten pişmanlık duymadığı ve eylemlerini tekrar ettirdiği" şeklindeki gerekçesi karşısında Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

D. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. Tanık ...'nin, sanığın şizofren hastası olduğu ve ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğüne yönelik anlatımı karşısında, sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2. Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/59 Esas, 2016/6 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.