muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4120, Karar No: 2013/4116, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/4120 E.  ,  2013/4116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ...'nın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş, Dairemizin mahkeme hükmünün onanmasına ilişkin 17.11.2011 tarihli kararına Yargıtay C.Başsavcılığının 03.01.2011 tarihli itirazı üzerine Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0035 Esas, 2012/723 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasa'nın 99 ve 101. maddeleri uyarınca öncelikle Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının göz önüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanun'un 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanun'un 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine

./....

2013/4120-4116 S/2

./....

2013/4120-4116 S/2

göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17.11.2011 tarih ve 2011/5775 Esas, 2011/7460 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Borçlu ticaret şirketinin yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili müdürlüğüne bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmekte olup, somut olayda, Yüreğir/Adana Vergi Dairesi Müdürlüğünün 07/03/2010 tarihli ve 10620 sayılı yazısına göre, 31.12.2008 tarihi itibarı ile re'sen terk ettirildiğinin bildirilmesi, ticaret sicilinde kayıtlı adresinde zabıta marifetiyle yapılan araştırma sonunda da şirketin 4-5 ay kadar faaliyet gösterip 1 yıl kadar önce bu adresten ayrıldığı, ancak adresini bilenin olmadığı tespit edildiğine göre, borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin kabulünün gerekmesi karşısında, yetkilisi sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 22.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/10320, Karar No: 2022/3137, Tarih: 22.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10320 E.  ,  2022/3137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkındaki Sigorta Tahkim Komisyonu Hakem Heyetinin 2016/İHK-3562 Karar sayılı ve 23/01/2017 tarihli kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; davacı ...’ın 17/02/2016 tarihinde boyun ve bel ağrısı nedeni ile hastaneye müracaat ettiğini, 17/03/2016 tarihinde yapılan beyinden biyopsi ve patoloji sonucunda düzensiz doku parçaları tespit edildiğini, ... Hastanesi radyoloji raporuna göre “serebral meninksler benign neoplazmı” teşhisi konulduğunu ve ameliyata karar verildiğini, operasyon neticesinde ... Hastanesi tarafından 45.000,00 TL miktarlı fatura düzenlendiğini, davacının daha önce bu veya başka bir rahatsızlıktan dolayı herhangi bir şikayetinin olmadığını ve bu şekilde doğumsal anomali ve hastalık sahibi olduğunu öğrendiğini, davalı ... şirketi tarafından 15/10/2014 başlangıç tarihli grup özel sağlık sigortası poliçesi tanzim edildiğini, müvekkilinin sisteme 31/12/2015 tarihinde dahil olduğunu, 21/03/2016 tarihinde kesin tanı konulduğunu, davalı ... şirketi tarafından “doğumsal anomali ve hastalıkların teşhis, tedavi ve kontrol giderleri teminat dışı” olduğu gerekçesi ile başvurunun reddedildiğini, bu nedenle 45.000,00 TL tedavi giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; “doğumsal anomali ve hastalıkların teşhis, tedavi ve kontrol giderlerinin” söz konusu hastalık sigorta poliçesinin tanzim tarihinden sonra tespit edilmiş bile olsa teminat kapsamında yer almayacağının sigorta poliçesi özel şartlarında belirlendiğini, bu nedenle başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre başvurunun kabulüne, 45.000,00 TL’nin davalı ... şirketinden alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş, İtiraz Hakem Heyeti’nce davalı vekilinin itirazlarının kabulü ile; “Hazine Müsteşarlığının 23/10/2013 tarihli 28800 sayılı RG’de yayınlanan Özel Sağlık Sigortaları Yönetmelik'i 12. maddesi doğrultusunda Sağlık Sigortaları Genel Şartlar içinde yer alan “Teminat Dışı Haller”i belirleyen 2(h) maddesine göre “Poliçe özel şartlarında düzenlenecek sair teminat dışı haller” şeklindeki hüküm ile sigortacının özel şart yolu ile bazı halleri teminat dışında bırakabileceği, belirtilmektedir. Sigorta şirketi tarafından tanzim edilen poliçenin 19. sayfasında yer alan “5- Teminat dışı kalan haller ve istisnalar” bölümünde “Doğumsal

anomali sigorta poliçesinin tanzim tarihinden sonra tespit edilmiş bile olsa teminat kapsamında yer almayacağı” belirlenmiştir.” şeklindeki gerekçesi ile başvurunun reddine karar verilmiş, İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

anomali sigorta poliçesinin tanzim tarihinden sonra tespit edilmiş bile olsa teminat kapsamında yer almayacağı” belirlenmiştir.” şeklindeki gerekçesi ile başvurunun reddine karar verilmiş, İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile, usul ve yasaya uygun olan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 44,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 22/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/645, Karar No: 2019/2574, Tarih: 26.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/645 E.  ,  2019/2574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 26/03/2019 tarihinde davalı vekili Av.... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.048,30 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan V.
Yargıtay — Esas No: 2014/37967, Karar No: 2016/2625, Tarih: 22.02.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/37967 E.  ,  2016/2625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/20499

MAHKEMESİ : Kınık Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2012/168 (E) ve 2013/256 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın savunmasında rahatsızlığı nedeniyle anti depresan ilaç kullandığını beyan etmesi ve 31.12.2013 tarihli temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Karacabey İlçe Devlet Hastanesi raporunda sanığın "majör depresyon ve yaygın anxiete bozukluğu" tanısıyla takip edildiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın TCK'nın 32. maddesi uyarınca hırsızlık suçunu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekliliği,

2) Sanığın bir adet sodanın parasını ödemek için katılana 100 TL para verdiği, katılanın bozuk para isteyerek 100 TL'yi iade ettiği, sanığın bu sefer katılandan 100 TL parayı bozmasını istediği, katılanın sanığa iki adet 50 TL para verdiği sırada sanığın sürekli konuşup çakmak fiyatlarını da sorarak katılanın dikkatini dağıttıktan sonra 100 TL parayı vermeyip katılandan aldığı 50 TL'yi geri uzatarak sodanın ücretini ödeyip 48,30 TL para üzeri aldığı ve bu şekilde toplamda 98,30 TL para ve 1 adet sodayı çaldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/2-b maddesi ile hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9143, Karar No: 2010/11011, Tarih: 25.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9143 E.  ,  2010/11011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İPTAL-TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakanları ...’un kayden malik olduğu 52 ada, 15 parsel sayılı taşınmazda yer alan 5 nolu bağımsız bölümün ½ payını kızı İlhan’a , ½ payını da damadı ......’e satış yoluyla temlik etiğini, temlik işlemlerinin muvazaalı olduğunu, aynı taşınmaz hakkında mirasçılardan... tarafından Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan iptal tescil davasının kabulle sonuçlandığını, kesinleşen mahkeme ilamı ile temlik işlemlerinin muvazaalı olduğunun kanıtlandığını ileri sürerek tapu kaydının miras payı oranında iptal ve tescilini istemiştir.

Davalılar, alım güçleri bulunduğunu, rayiç bedeli üzerinden satın aldıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; temlikin muvazaalı yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 304,03 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan hissesi oranında alınmasına, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12222, Karar No: 2014/20492, Tarih: 01.07.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/12222 E.  ,  2014/20492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2008/560-2013/98

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 10.01.1999 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, günlük on saat çalışmasına karşılık fazla mesai, milli bayramlarda çalışma ücreti ödenmediğini, yıllık izin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, yıllık ücretli izin alacağı, genel tatil ve hafta tatili alacağı ve ücret alacağının ödenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Davacı işçi, yaz kış ayrımı yapmadan günde on saat çalıştığını belirterek fazla mesai alacağı isteminde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının yaz döneminde ara dinlenmesinin mahsubu ile günde on buçuk saat çalıştığı kabul edilerek fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Yaz dönemine ilişkin taleple bağlılık kuralına aykırı olarak fazla mesai alacağı bakımından hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 01.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15922, Karar No: 2015/6677, Tarih: 20.10.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/15922 E.  ,  2015/6677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : TCK'nın 188/3, 297/1-son cümle, 62, 52/2, 53/1, 58/6, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Suç tarihinde .. Açık Ceza İnfaz Kurumuna paket atıldığının ihbar edilmesi üzerine sayım bahçesine bakan çatı kısmında suça konu uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi olayında;

a) Cezaevine ilişkin varsa kamera kayıtları getirtilip incelenmeden,

b) Cezaevinin yola mesafesine göre dışarıdan cezaevine herhangi bir madde atılıp atılamayacağı hususunda mahallinde keşif yapılmadan,

c) Suça ilişkin tutanağı düzenleyen infaz koruma memurları dinlenmeden,

Eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanık müdafiinin ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

20.10.2015 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av....'ın yokluğunda 21.10.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2017/20762, Karar No: 2019/5059, Tarih: 05.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20762 E.  ,  2019/5059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bakanlığa ait 2003/Ağustos ayında ... ... Lisesinde çalışmaya başladığı, kesintisiz çalıştığı, maaşının Okul Aile Birliği tarafından ödendiği, iş akdinin 05/07/2014 tarihinde feshedildiği, asgari ücretle çalıştığı, fazla mesai ve genel tatil çalışması yaptığı halde ücretinin ödenmediği iddiası ile kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, kabulüne karar verilen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına ilişkin davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılamayacağı noktasındadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

İş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz.

İş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz.

İş hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası olarak açılmıştır. Bilirkişi raporunun alınmasından sonra usulüne uygun talep artırımı yada ıslah dilekçesi de verilmeksizin 01.12.2015 tarihinde tamamlama harcı yatırmıştır.

Davacı, çalışma süresi ve ücretini bilmektedir. Bu halde, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

2-Taraflar arasında bir diğer uyuşmazlık konusu ise fazla mesai çalışmasının bulunup bulunmadığı hususundadır.