muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13422, Karar No: 2014/18136, Tarih: 21.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13422 E.  ,  2014/18136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/09/2013 gün ve 2012/212-2013/253 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/04/2014 gün ve 2013/18389-20147522 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2007 yılında dava dışı ... firmasına oto yedek parçası satarak karşılığında ... Şubesi'ne ait 19.000 TL değerli iki çek aldığını, çeklerin karşılıksız çıkması üzerine yapılan suç duyurusu sonunda çek keşidecisi gözüken .... 1980 yılında öldüğünün tespit edildiği, 3167 sayılı Yasa'nın 2. maddesi gereği bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermeden çek karnesi verdiğini ileri sürerek 19.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin üzerine düşen bütün yükümlülükleri yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davalı bankanın kusur oranına karşılık gelen miktar olan 14.250,00 TL'nin davalıdan tahsiline, manevi tazminat istemi yönünden karar kesinleşmiş olmakla birlikte infazda tereddüt oluşmaması için manevi tazminat talebinin reddine ilişkin karara aynı şekilde hüküm fıkrasında yer verilmesi gerektiğinden manevi tazminat isteminin reddine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 21/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12, Karar No: 2010/11910, Tarih: 22.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/12 E.  ,  2010/11910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/09/2005 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne ilişkin 24/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; Davacı, davalının taşınmazının bitişiğindeki derenin taşması nedeniyle evi ve serası zarara uğrayan davalının, meydana gelen zarardan kendisini sorumlu tutarak Balçova Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığı'na başvurduğunu; 12.123,40 TL zararı ödemesi yönünde Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı'nın verdiği 02.03.2004 gün ve 04/2004 sayılı karar uyarınca hakkında başlatılan icra takibine kurum içi yazışmaların uzun sürmesi nedeni ile süresi içinde itiraz edemediğini, zarar gören malların çiftçi malı olmaması nedeni ile Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı’nın böyle bir karar veremeyeceğini, zarara neden olan dere ıslahı işinin ... AŞ tarafından yapıldığını belirterek, davalıya borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı ise, icra takibinin dayanağı olan Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığı kararının itiraz edilmeden kesinleşerek kesin karar niteliği kazandığını ileri sürerek, istemin kesin hüküm nedeni ile reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, keşif yapılarak alınan bilirkişi raporu benimsenerek, zararın bir bölümünün davacı tarafından yerinde giderilmiş olduğu saptanarak, kalan zararın davalıya ait yıkılan evin onarımı, badana, iç ve dış yalıtım işlerine ilişkin olduğu, bunlardan 1.225,00 TL tutarındaki onarım bedeli ile 800,00 TL tutarındaki badana işlerine ilişkin zararın ödetilmesi gerektiği sonucuna varılıp davacının davalıya toplam 2.025,00 TL borçlu olduğu, diğer isteklerden ötürü borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden; dava dışı ... AŞ tarafından Balçova Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığı'nın 04/2004 sayılı kararına itiraz edilmesi üzerine; Başkanlık tarafından belirlenen zararın var olduğu ve tutarının değiştirilmesine yer olmadığına ilişkin ... 2. Sulh Hukuk Hakimliği kararının Yargıtay 3. Hukuk Dairesince onandığı anlaşılmıştır.

2010/12-2010/11910

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden; dava dışı ... AŞ tarafından Balçova Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığı'nın 04/2004 sayılı kararına itiraz edilmesi üzerine; Başkanlık tarafından belirlenen zararın var olduğu ve tutarının değiştirilmesine yer olmadığına ilişkin ... 2. Sulh Hukuk Hakimliği kararının Yargıtay 3. Hukuk Dairesince onandığı anlaşılmıştır.

2010/12-2010/11910

Yerel mahkemece, Çiftçi Mallarını Koruma Başkanlığı'nca belirlenen istinat perdesi yapımı, dere tabanının ıslah edilmesi, toprak kaybı ve kamulaştırmasız bedel kalemlerine ilişkin 8.025,00 TL tutarındaki zararın yerine getirildiği keşif sırasında saptanarak bunlar yönünden borçlu olunmadığının ve evin onarımı, badana, iç ve dış yalıtım işlerine ilişkin zarar yönünden ise toplam 4.098,40TL borçlu olunduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, gerekçe gösterilmeden bilirkişi raporundan ayrılınıp yalnızca evin onarım ve badana işleri nedeniyle 2.025,00TL borçlu olunduğunun tespitine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3)Davacının diğer temyiz itirazı incelendiğinde; Avukatlık Yasası ve karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesi uyarınca; dava konusunun para veya para ile değerlendirilebilir olması durumunda, avukatlık ücreti Tarife’nin üçüncü kısmına göre (nispi olarak) belirlenir.

Yerel mahkemece uyuşmazlığın esasının çözümlenmesine karşın; kabul ve reddedilen maddi tazminat tutarları üzerinden davacı yararına hesap ve takdir edilmesi gereken avukatlık ücretinin davalı yararına, davalı yararına hesap ve takdir olunması gereken avukatlık ücretinin de davacı yararına takdir edilmesi, kararın yerine getirilmesi aşamasında karışıklığa yol açacağından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 22/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19276, Karar No: 2020/3178, Tarih: 18.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/19276 E.  ,  2020/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

13.04.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardan sonra sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle dosya yeniden ele alınıp hüküm kurulurken, Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 230. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9240, Karar No: 2013/16720, Tarih: 03.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9240 E.  ,  2013/16720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ...ye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18898, Karar No: 2009/22486, Tarih: 24.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/18898 E.  ,  2009/22486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edildiğine dair dosyada bilgi ve belge bulunmamaktadır. Tebligat yapıldı ise eklenmesi, yapılmadı ise usulüne uygun tebliğinin sağlanması için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 24.12.2009 (prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/3985, Karar No: 2018/14939, Tarih: 19.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3985 E.  ,  2018/14939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece verilen ilk hüküm, Dairemizin 10.04.2017 tarih ve 2015-26299 esas, 2017-4110 karar sayılı ilamı ile “davacı kadının maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden faiz talebi olduğu ve tazminatlar için yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerektiği, kadın yararına verilen manevi tazminatın az olduğu, ortak çocuk ... lehine iştirak nafakasına hükmedilemeyeceği ve davalı erkek yararına vekalet ücretine hükmedilemeyeceği" gerekçeleriyle bozulmuş, diğer yönlerden ise onanmıştır. Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamının kapsamı ile sınırlı olarak bir karar verilmesi gerekirken, temyizin ve bozma ilamının kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerden yeniden hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1, 2, 3, 4, 5, ve 7. bentlerin tamamen 6. bentten ise "ve 20.000 TL maddi tazminatın" sözcüklerinin çıkarılmasına, 1. bent olarak "Kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin eklenmesine, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.12.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/10568, Karar No: 2014/17709, Tarih: 28.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/10568 E.  ,  2014/17709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Suça konu tamamen sahte üretilmiş çeki kira borcuna kaşılık olmak üzere katılana vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın, çeki muhasebe işlemlerinden kaynaklanan alacağına mahsuben... İnş. Nak. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. yetkilileri ... ve ...'dan alıp katılana verdiğini savunması, anılan şirket yetkilisi ...'nın, sanığın savunmasının doğru olmadığını, çeki sanığa vermediğini, şirket adına atılan ciranta imzasının kedisine ait olmadığını beyan etmesi, 03.03.2009 tarihli Kriminal Raporu göre, tamamen sahte üretilen çekin ön yüzünde bulunan yazılar ile arka yüzünde “... İnş. Nak. Taah. San. Tic. Ltd. Şti” içerikli kaşe üzerinde atılı bulunan ciranta imzasının ...'nın eli ürünü olmadığının tespit edilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, sanığın savunmasında geçen ...'nın tanık olarak beyanının alınması, gerektiğinde suça konu belge üzerinde bulunan yazı/rakamlar ile keşideci imzası ve...şirketi adına atılı bulunan ciranta imzasının ...'nın eli ürün olup olmadığı konusunda kriminal inceleme yaptırılması, olay tarihinde sanığın yaptığı muhasebecilik işlemleri karşılığında gerçekten anılan şirketten alacaklı olup olmadığı hususunun şirkete ait defter ve belgeler üzerinde inceleme yapılarak tespit edilmesi, belge üzerinde ... ... şirketi adına basılı bulunan kaşenin şirkete ait kaşe olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16693, Karar No: 2008/1917, Tarih: 07.02.2008

2. Ceza Dairesi 2007/16693 E., 2008/1917 K.

**2. Ceza Dairesi 2007/16693 E., 2008/1917 K.**

**- SİLAHLA KASTEN YARALAMA

- SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR

- UZLAŞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Silahla kasten yaralama suçundan sanık Necmettin'in yapılan yargılaması sonucunda; kamu davasının düşürülmesine dair (Sivas İkinci Sulh Ceza Mahkemesi)'nden verilen 11.06.2007 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi o yer C.Savcısı tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay C.Baş-savcılığı'nın 23.10.2007 tarihli tebliğnamesiyle Dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Suç tarihi ve hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa'nın 41. maddesi ile değişik 5395 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde; Ceza Yargılaması Yasası'nın uzlaşmaya ilişkin hükümlerinin, suça sürüklenen çocuklar bakımından da uygulanacağını belirtmesi karşısında; suç tarihi itibariyle 11-15 yaş grubunda bulunan sanığa yüklenen silahla kasten yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı suçlardan olmadığı gibi, silahla kasten yaralama eyleminin 5237 sayılı TCY'nin 86. maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinde yazılı suçu oluşturduğundan, 5271 sayılı CYY'nin 253. maddesinin 5560 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ile değişik birinci fıkrasının (b) bendinin (1) nolu alt bendi uyarınca, atılı suçtan sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde uzlaşma nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 07.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11214, Karar No: 2015/14957, Tarih: 14.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/11214 E.  ,  2015/14957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ... sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

... sigortasına giriş tarihi olan 01.02.1982 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıcı olarak tespiti istemiyle açılan eldeki davada Mahkemece, tefhim olunan kısa kararda "1-Davanın kabulüne, davacının yurtdışı rant sigortasına zorunlu giriş tarihi olan 01.02.1982 tarihinin Türkiye sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine, karar verilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise; "1-Davanın kabulüne, davacının yurtdışı rant sigortasına zorunlu giriş tarihi olan 01/02/1980 tarihinin Türkiye sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine," karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa, son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu yukarıda belirtildiği gibi zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan, konuyla ilgili 10.04.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece, kısa karadaki gibi davacının yurtdışı rant sigortasına zorunlu giriş tarihi olan 01.02.1982 tarihinin Türkiye sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “01.02.1980" rakamlarının silinerek yerine “01.02.1982” rakamlarının yazılarak, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12540, Karar No: 2025/496, Tarih: 13.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12540 E.  ,  2025/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2674 E., 2023/2525 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 36. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/224 E., 2023/415 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk