muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/841, Karar No: 2014/19918, Tarih: 24.11.2014

1-Sanık ...'ın ...Tic. Ltd.şirketinin yetkilisi, sanık ...'nun muhasebecisi, sanıklar ..., ... ve ...'un ise sanık ... ile ticari ilişkide bulunan kişiler olduğunun, sanık ...'ın, katılan bankadan aldığı kredi karşılığında suça konu çekleri teminat-ödeme aracı olarak verdiğinin, çek bedellerinin ödenmemesi üzerine yapılan icra takiplerinde çalıntı veya sahte olarak düzenlenmiş olduklarının anlaşıldığının iddia olunması, sanık ... tarafından suça konu çeklerde cirosu bulunan kişiler adına mal satıldığına dair fatura suretlerinin delil olarak biraz edilmesi, sahteliği kabul edilen çeklerden bir kısmının arkasında sanık ...'in cirosunun bulunması, suça konu çek hesabı sahipleri ... Tic. Ltd. Şti, ... Tic. Ltd. Şti, ... ve... hakkında başlatılan icra takiplerine yapılan itirazlar sonucunda çekler üzerindeki atılı imzaların bu kişilerin eli ürünü olmadığının tespit edilmesine rağmen adlarına çek keşide edilen şirket yetkilileri ile gerçek kişilerin beyanları alınmadan, suça konu çeklerde ciroları bulunan... ve ... ile ilgili araştırma yapılmadan ve gerekçeli kararda suça konu çeklerden hangisinin çalıntı, kayıp veya tamamen sahte düzenlendikleri, sahtelikleri kabul edilen çeklerin hangileri olduğu belirtilmeden kararın verilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;... Tic. Ltd. şirketinin ticari defter ve kayıtları getirtilip incelenerek ibraz edilen fatura içeriklerindeki malların teslim edilip edilmediği , suça konu çeklerin şirket kayıtlarına işlenip işlenmediği , suç tarihlerinde sanık ...'ın yanında pazarlamacı olarak kimlerin çalıştığı, suça konu çeklerde ciroları bulunan ..., ...ve ...'ın gerçek kişiler olup olmadığı araştırılıp, tanık olarak beyanlarının alınması, sanık ... ve suça konu çek sahibi şirket veya gerçek kişiler ile aralarında ticari ilişki olup olmadığının sorulması, çek hesabı sahibi şirket yetkilileri ile gerçek kişilerin beyanları alınıp çeklerde ciroları bulunan kişiler ile aralarında ticari ilişki bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, suça konu çekler üzerindeki tanzim ile ilgili yazı, keşideci ve ciranta imza ve yazılarının kimin eli ürünü olduğunun tespiti bakımından, sanıkların, çek hesabı sahibi şirket yetkilileri ile gerçek kişilerin, çeklerde ciroları bulunan kişiler ile sanık ...'ın yanında pazarlamacı olarak çalışan kişilerin imza ve yazı örnekleri temin edilip ayrıntılı bilirkişi incelemesi yaptırılması, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, emanette kayıtlı suça konu sahte belgeler getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve belge asıllarının denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının taktir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Sanık ...'ın, katılan banka ile yetkilisi olduğu şirket arasındaki kredi sözleşmesi uyarınca aldığı kredinin teminatı olmak üzere 14.01.2005 ve 28.01.2005 tarihlerinde katılan bankaya suça konu çekleri vererek kullandığının iddia ve kabul olunması,suç tarihinin 28.01.2005 olması ve sanığın birden fazla tüzelkişi şirket ve gerçek kişi adına düzenlenmiş suça konu çekleri farklı zamanlarda katılan kuruma karşı kullanması nedeniyle eyleminin zincirleme şekilde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın 342/1, 80, 59 ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 204/1, 43/1, 62/1, 53/1. maddelerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden ve uygulamalı karşılaştırma da yapılmadan sanık hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi gereğince 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11777, Karar No: 2015/994, Tarih: 12.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11777 E.  ,  2015/994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra temyiz aşamasında sanık ...'nın 20.09.2013 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteme (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece adı geçen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4872, Karar No: 2010/6955, Tarih: 08.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/4872 E.  ,  2010/6955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11.Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.10.2008
Yargıtay — Esas No: 2020/985, Karar No: 2020/3339, Tarih: 28.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/985 E.  ,  2020/3339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, ... 1. İcra Müdürlüğünün 2012/1928 esas sayılı icra dosyasında hazırlanan 09.12.2014 tarihli derece kararında 1. sırasında bulunan davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek sıra cetveline yapılan itizarın kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin 02.06.2015 tarih ve 2014/366 E., 2015/255 K . sayılı ilamı ile davanın kabulüne, dair kararının davalı vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemizin 05.12.2018 tarih ve 2016/229 E., 2018/5680K. Sayılı ilamı ile 25.04.1989 tarihli sözleşmeye konu gayrimenkulle ilgili açılan tasarrufun iptali davasında mahkemece davalı ile Yusuf arasındaki ilişkiye değer verilerek davanın kabulüne karar verildiği ve bunun sonrasında tarafların tekrar bir araya gelerek 30.06.2011 tarihli ikinci sözleşmeyi yaptığı, davalı takibinin dayanağının yargı önünde kabul gören ilk sözleşmede belirlenen bedelin uyarlanması amacıyla yapılan 30.06.2011 tarihli ikinci sözleşmeye dayandığı ve yapılan takibinde davacının takibinden önce olduğu, davalı alacağının muvazaalı olmadığı gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davalı takibinin dayanağının yargı önünde kabul gören ilk sözleşmede belirlenen bedelin uyarlanması amacıyla yapılan 30.06.2011 tarihli ikinci sözleşmeye dayandığı ve yapılan takibinde davacının takibinden önce olduğu, davalı alacağının muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, yatırılması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5293, Karar No: 2020/2998, Tarih: 17.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/5293 E.  ,  2020/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... (...) hakkındaki Afyonkarahisar 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 07/03/2019 tarihli, 2018/672 esas ve 2019/201 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 25/10/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 26/11/2018 tarihli, 2018/16289 soruşturma, 2018/4384 esas ve 2018/ 3372 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1-6 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile Afyonkarahisar 6.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2- Kanun yararına bozma istemine konu Afyonkarahisar 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 07/03/2019 tarihli, 2018/672 esas ve 2019/201 sayılı kararı ile, sanık hakkında daha önce erteleme kararı verilmediği ve sanık hakkında öncelikle 6545 sayılı yasa ile değişik TCK.nın 191/2 maddesi gereğince işlem yapılması gerektiği, kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8 maddesi gereğince düşmesine karar verildiği, kararın 20/03/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

3- Dosya arasında bulunan adli sicil kaydı ve dosya suretleri incelendiğinde; sanık hakkında daha önceden iki ayrı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olduğu;

a-) Şüphelinin 29/08/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığınca 2014/8803 soruşturma ve 2014/34 sayılı karar ile kamu davası açılmasının ertelenmesine karar verildikten sonra 20/10/2014 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine erteleme kararı kaldırılarak Afyon 2.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Afyon 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2015 tarihli, 2014/660 esas ve 2015/553 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 10/09/2016 tarihinde İzmir ilinde yine uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine İzmir 12.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, mahkemenin 2016/794 esas ve 2017/63 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1,62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 12/04/2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

b-) Şüphelinin 21/04/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığınca 01/03/2016 tarihli 2015/4263 soruşturma ve 2016/22 sayılı karar ile beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın infazı için Afyonkarahisar Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,denetimli serbestlik kararını ihlal etmesi ve ayrıca 08/05/2016 tarihinde İzmir ilinde 4 adet uyuşturucu hap ile yakalanması nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2016 tarihli, 2015/4263 soruşturma, 2016/3718 esas ve 2016/3345 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 58.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Afyonkarahisar 5.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Afyonkarahisar 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2017 tarihli, 2016/652 esas ve 2017/667 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 22/02/2018 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun yararına Bozma İstemi:

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine dair Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/03/2019 tarihli ve 2018/672 esas, 2019/201 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun yararına Bozma İstemi:

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine dair Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/03/2019 tarihli ve 2018/672 esas, 2019/201 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve 191/4. maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır..” şeklinde ve anılan maddenin 6. fıkrasında yer alan, "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmez" şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanık hakkında daha önceden 21/04/2015 tarihli aynı suç nedeniyle Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığınca 2015/4263 soruşturma, 2016/22 sayılı karar ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, ihlal üzerine sanık hakkında kamu davası açılarak Afyonkarahisar 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2017 tarih, 2016/652 esas, 2017/667 sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla, kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Kabule göre de; 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davasında kovuşturma şartının gerçekleşmediği düşünülüyorsa dava hakkında durma kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde,isabet görülmemiştir.” denilerek Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/03/2019 tarihli ve 2018/672 esas, 2019/201 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Karar:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında, sanık ... hakkında kanun yararına bozma istendiği, dosyanın incelenmesinde sanığın ... olduğu, sanığın adının maddi hata sonucu “...” olarak yazıldığı anlaşıldığından, kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısındaki maddi hatanın düzeltilmesi için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine,

17/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1725, Karar No: 2017/13324, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1725 E.  ,  2017/13324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6121, Karar No: 2021/10058, Tarih: 22.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/6121 E.  ,  2021/10058 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-2.cümle, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 620,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/02/2020 tarihli ve 2019/513 esas, 2020/175 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine esas tehdit suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2.cümlesi gereğince 30 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, aynı Kanun’un 43/1. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılarak, 37 gün adli para cezasına, anılan Kanun'un 62/1. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken 30 gün adli para cezası yerine, 31 gün adli para cezasına karar verilmek suretiyle sonuç cezanın 600,00 Türk lirası yerine, 620,00 Türk lirası olarak belirlenmesi şeklinde fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

İnceleme konusu somut olayda; sanığın tehdit suçundan mahkumiyetine karar verildiği, TCK’nın 106/1-2. cümlesi uyarınca temel hapis cezasının 30 gün adli para cezası olarak belirlendiği, akabinde, TCK’nın 43/1. maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapılarak 37 gün adli para cezasına, aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması ile sanığın cezasında (1/6) oranında indirim yapılmasına karar verilerek, cezanın 30 gün adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken, hesap hatası ile 31 gün adli para cezası olarak fazla tayin edildiği anlaşıldığından kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği talep yerinde görüldüğünden;

1) Tehdit suçundan sanık ... hakkında,... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/02/2020 tarihli ve 2019/513 esas, 2020/175 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2) Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı kanun maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, sanık hakkında TCK’nın 106/1-2. Cümle, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca, belirlenen 30 gün adli para cezasının,TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın 600,00 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 22/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.