muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5966, Karar No: 2021/7105, Tarih: 13.12.2021

Birleşen davada davalı vekili, denkleştirme bedelinin istenebilmesi için, taraflar arasında acentelik ilişkisinin oluşması gerektiğini, davacı ile davalı arasında acentelik değil, bayilik sözleşmesi akdedildiğini, davacının da dava dilekçesinde taraflar arasında bayilik ilişkisinin var olduğunu ikrar ettiğini belirterek, haksız ve hukuki mesnetten yoksun davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 26/09/2017 tarihli bilirkişi raporuyla, davacının muavin kayıtlarında “BURDA” markalı firmaya ait faturaların da bulunduğu bunların kazanç kaybı hesabında dikkate alınamayacağı, bozma ilamına göre giderlerin düşülmesi suretiyle yapılan hesaplama sonucunda davacının kazanç kaybından bahsedilemeyeceği, denkleştirme tazminatı bakımından ise önceki müşteri portföyünün belirlenmesi halinde hesaplama yapılacağının belirtildiği, davacı vekiline 27/03/2018 tarihli duruşmada müşteri portföyüne ilişkin belgeleri sunmak üzere süre verildiği, davacı vekili tarafından sunulan belgeler dikkate alınmak üzere denkleştirme tazminatının hesabı için ek rapor tanziminin istenildiği, 26/09/2017 tarihli ön raporda eksik olduğu belirtilen belgeleri sunmak üzere 02/07/2019 tarihinde taraf vekillerine yeniden ihtaratlı süre verildiği, bu süre sonunda davalıya ait muavin kayıtların sunulduğu, ancak davacı tarafından dosyaya bir belge sunulmadığı, denkleştirme tazminatının hesaplanabilmesi için davacının önceki müşteri portföyüne ilişkin belgelerin, dosyaya ispat yükü kendi üzerinde olan davacı tarafından sunulması gerektiği, kesin ve ihtarlı süreye rağmen belgelerin sunulmadığı, mevcut duruma göre de denkleştirme tazminatının hesaplanmasının mümkün olmadığı, ek rapor alınması için yazılan talimat da bu sebeple iade edildiği, davacının kazanç kaybı ve denkleştirme tazminatı talepleri ispatlanamadığından asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı vekilinin asıl davaya ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece bozmadan sonra alınan 18.01.2016 tarihli bilirkişi ek raporunda davacının net kazanç kaybı 175.915 TL olarak hesaplanmış, bu rapora itiraz edilmesi üzerine yeni bir bilirkişi heyetinden alınan 26.09.2017 tarihli raporda davacının net kazanç kaybının eksi değer olarak tespit edildiği bildirilmiştir. Mahkemece iki ayrı bilirkişi heyetinden rapor alınmış olup, söz konusu raporlar yeterli gerekçe içermediği gibi birbirleri ile de çelişkilidir. Mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeksizin ve ikinci raporun hükme esas alınma sebebi gösterilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Davalı taraf süresinde fesih ihbarında bulunamayarak sözleşmeyi haksız feshettiğinden, davacının üç aylık süre için net kazanç kaybının hesaplanması gerekmektedir. Mahkemece yapılacak iş, yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak, davacının üç aylık süre için toplam brüt kazancı ve toplam gideri tespit edilerek, taraflar arasındaki sözleşmeye göre, davacı bayiinin, davalı şirkete ait ürünlerin satışından elde ettiği ortalama brüt kazancı bulunup, davacının toplam giderleri içinde, davalı şirkete ait ürünlerin satışı için yapılan harcama gideri kıstelyevm olarak hesaplattırılarak, bulunan gider düşüldükten sonra, davacının net kazanç kaybı hesaplattırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve çelişkili yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve bu sebeple asıl davaya ilişkin kararın bozulması gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Birleşen dava, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin davalı tarafından haksız feshi nedeniyle uğranılan müşteri (denkleştirme) tazminatının tahsili istemine ilişkindir. Sonradan yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 122. maddesinde denkleştirme tazminatı düzenlenmiş olup anılan maddenin 5. fıkrası “Bu hüküm, hakkaniyete aykırı düşmedikçe, tek satıcılık ile benzeri diğer tekel hakkı veren sürekli sözleşme ilişkilerinin sona ermesi halinde de uygulanır.” hükmü yer almakta ise de 6769 sayılı eTTK döneminde benzer yönde hüküm bulunmadığından ve bu sebeple davacı bayii denkleştirme tazminatı talep edemeyeceğinden davanın reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddedilmesi yerinde değilse de, karar yukarıda açıklanan gerekçe nedeniyle sonucu itibariyle doğru bulunduğundan davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile HUMK'nın 438. maddesinin son fıkrası uyarınca kararın gerekçesi düzeltilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin asıl davaya ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacının birleşen davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile HUMK'un 438/son maddesi uyarınca kararın gerekçesinin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 13/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4775, Karar No: 2015/1069, Tarih: 16.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/4775 E.  ,  2015/1069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (3 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurelerin nüfus kayıtları getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, bu eksiklik Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla anılan kayıtlar temin edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9550, Karar No: 2018/7407, Tarih: 11.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/9550 E.  ,  2018/7407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı ve 123. maddesinde yer alan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarının soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olup kamu davasına katılan müştekiler Nimet ile Ceren'in, mahkemece kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinin ardından inceleme safhasında dosyaya gönderdikleri 13.05.2015 havale tarihli dilekçeleriyle mevcut şikayetlerinden vazgeçtikleri anlaşıldığından sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorularak neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3661, Karar No: 2016/8935, Tarih: 21.09.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/3661 E.  ,  2016/8935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet Savcısının Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyizinin 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup, temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), merciide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek Cumhuriyet Savcısının isteminin itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

1- Sanıklar ..., ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede,

Hükümden sonra suçtan zarar gören ... Köy Muhtarlığına 17.03.2014 tarihinde gerekçeli karar tebliğ edilmesine karşın Köy Muhtarlığınca hükmün temyiz edilmediği, sanıkların dava konusu eylemlerinin aynı mevki olması ve kadastro tutanağı getirtilerek mahallinde yeminli fen ve mahalli bilirkişilerle birlikte keşif icra edilip, sanıkların köy boşluğuna tecavüzün saptanması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçelere göre Cumhuriyet Savcısının usule ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanığın aynı parselden taşma suretiyle köy boşluğuna ev ve ahır yapıp kullanmaktan ibaret eyleminde suçun zincirleme olarak işlendiğinden bahisle TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14281, Karar No: 2019/21552, Tarih: 26.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/14281 E.  ,  2019/21552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde taraflar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi ile sanığın da katılanı elleriyle vurmak suretiyle adli raporuna göre yüzün sağ tarafında tırnak izine bağlı 6 cm.'lik sıyrık ve ekimoz, sol yüzde kulak önünde sıyrık olacak şekilde yaraladığı olayda; sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olması karşısında, soruşturma ve kovuşturma aşamasında taraflara uzlaşmayı kabul edip etmediklerinin sorulmadığı anlaşılmakla, taraflar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde ise yargılamaya devamla, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin de tartışılarak sanık hakkında, üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken TCK'nin 25. maddesindeki saldırı ve savunmaya ilişkin koşulların ne şekilde gerçekleştiği de tartışılmadan eylemin meşru savunma sınırları içerisinde kaldığından söz edilerek beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2) Sanığın eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11933, Karar No: 2022/13802, Tarih: 08.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/11933 E.  ,  2022/13802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dilekçesiyle; müvekkilinin davalı ...'ye ait ... plakalı takside 25.08.2009 tarihinden, 04.08.2014 tarihine kadar ... olarak çalıştığını, çalıştığı süre boyunca günlük 65,00 TL ücret aldığını, çalışmasının işverence sonlandırıldığını, müvekkilinin davalıya ait bu ticari takside 25.08.2009 tarihinden 04.08.2014 tarihine kadar ... olarak çalıştığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; söz konusu taksinin müvekkiline mirasen intikal ettiğini, diğer mirasçıların feragati sonucu, müvekkili adına tescil edildiğini, müvekkilinin 14.05.2010 tarihinde yaptığı hizmet sözleşmesi sonucu ticari taksinin ... tarafından işletildiğini, aracın 04.08.2014 tarihinde satış sözleşmesiyle 3. Kişiye devredildiğini, ... ile olan iş ilişkisinin de bu tarih itibariyle sona erdiğini ...'ın müvekkilinin ticari taksisini işleten ... ... amcası olduğunu, davacıyı tanımadığını, davacının muhtelemen zaman zaman amcasının yerine işe çıkarak çalıştığını, ancak bu hususunun müvekkilinin bilgisi dışında gerçekleştiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil ... vekili cevap dilekçesinde; davacının ilk sigorta kaydının 04.09.1972 tarihinde gerçekleştiğini, davalı ...'ye ait ve kurumda ... sicil sayılı dosyada kayıtlı işyerine ait çalışma dönemlerini kapsar bildirimlere rastlanmadığını, davalıya ait işyerinin 14.05.2010 tarihinde yasa kapsamına alındığını, iddialarının kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle titizlikle araştırılması gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... plakalı aracın ruhsat bilgileri araştırılmış, aracın 21.04.1995 tarihinde ... ... 03.12.2009 tarihinde ..., 04.08.2014 tarihinde ... ... devrolduğu tespit edilmiştir. Söz konusu araçla ilgili ... cezaları araştırılmış, ... durağında çalışan şoförler tanık olarak dinlenmiş, bilirkişiden rapor alınmıştır.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... plakalı aracın ruhsat bilgileri araştırılmış, aracın 21.04.1995 tarihinde ... ... 03.12.2009 tarihinde ..., 04.08.2014 tarihinde ... ... devrolduğu tespit edilmiştir. Söz konusu araçla ilgili ... cezaları araştırılmış, ... durağında çalışan şoförler tanık olarak dinlenmiş, bilirkişiden rapor alınmıştır.

Davacı tarafça ... plakalı takside 25.08.2009-04.08.2014 tarihlerinde sigortası çalıştırıldığı iddia edilmektedir. Davalı ise aracın kendisine miras yoluyla eşinden intikal ettiğini, 14.05.2010 tarihli ticari ... sözleşmesi gereğince ... tarafından çalıştırıldığını, ... işletenin ... olduğunu, davacıyı tanımadığnı beyan ettiği görülmüştür. Her nekadar ... plakalı araç ... da 14.05.2010 tarihinde tescil edilmişse de davalı adına 16.07.2009 tarihinden itibaren ticari ... işletmesinden dolayı açılmış bir vergi kaydı bulunduğu görülmekle, dava konusu yapılan 25.08.2009-04.08.2014 tarihleri arasında faal bir katsi işletmesinin mevcut olduğu anlaşılmıştır. Davacının davalı işyerinden adına yapılmış bir hizmet bildirimi olmadığı 01.06.2013 tarihinden itibaren 30 günlük ... ve 30.08.2013-11.10.2013 tarihleri arasında ... sicil numaralı işyerinden çakışan toplam 73 günlük bildirimin bulunduğu görülmüştür.Davacının bu taksiyle adına verilen ... cezalarının ise 10.01.2010-11.03.2010 05.07.2010, 21.02.2011, 10.06.2011, 02.10.2011, 07.02.2012, 02.10.2012, 03.11.2012, 27.11.2012 ve 09.07.2014 tarihli olduğu ayrıca bu araç ile 21.01.2014 tarihinde ... kazası yaptığı tespit edilmiştir. Söz konusu işyerinin tek çalışanı olarak gözüken ...'ın davacıyla olan akrabalığı sebebiyle tanıklıktan çekinme hakkını kullandığı görülmekle, ... durağı çalışan ve sahiplerinin dinlenmesi yoluna gidilmiştir. Davacı tanığı ...; davacının yedek ... olarak değil haftada 6 gün daimi çalışan birisi olduğunu, bu aracı davacıyla birlikte davacının yeğeni ...'ın birlikte kullandıklarının, kendisinin bu durakta 2009 yılı Kurban bayramından 2 hafta önce işe başlayıp 2015 yılına kadar çalıştığını, çalıştığı dönem boyuncu davacının sürekli bu takside çalıştığını beyan ettiği görülmüştür.

Kamu tanığı ...; (2012/04-2014/02 ayları arasında ... ismi bulunan) kendisinin ... ... durağında ... ... yanında 15 yıl devamlı suretle ... ... olarak çalıştığını, ... beyin (davalının eşi) söz konusu ... durağında ... plaka sayılı aracının olduğunu, bu araçta soy ismini bilmediği ... isimli kişiyle ... beyin birlikte çalıştıklarını, ... beyin vefat etmesi üzerine ...'in yalnız kaldığını, ... beyin oğlu olan Mehmetin babasının vefatından bir hafta 10 gün sonra bu araca geldiğini ve ... birlikte ... yaptıklarını, ... bu şekilde 2-3 ay çalıştığını ... şoförlüğü bırakması üzerine takside yalnız kalan ... birlikte davacının çalışmaya başladığını, davacının çalışmasının 4-5 yıl sürdüğünü, aracın 24 saat seferde olduğunu, davacının 15.00 da aracı alıp 06:00 'a kadar ... yaptığını, haftanın her günü çalıştığını, beyan ettiği görülmüştür.

Dosyadaki ... cezaları, kamu tanığı ... ve davacı tanıklarının beyanlarından hareketle davacının davalıya ait ... plakalı takside 25.08.2009-04.08.2014 tarihleri arasında ... yaptığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar davalı tarafça 14.05.2010 tarihli ticari ... hizmet sözleşmesi sunulup bu tarihten sonra ... işletmesinin ...’a verilerek işten el çektiği ileri sürülmüşse de ...’ın bu tarihten çok önceleri davalının eşinin sağlığında da bu takside çalıştığı anlaşılmıştır. 5506 sayılı Yasanın 2. maddesi ve 5510 sayılı Yasanın 12. maddesinden hareketle davalı araç sahibine tescilli işyerinde çalıştığı anlaşılan davacının bu çalışmalardan dolayı davalının kuruma karşı yükümlü olduğu açıktır. Bu nedenle davalı tarafın bu yöndeki savunmasına itibar edilmemiştir.

Tüm bu deliller ışığında ve dosya kapsamına göre davacının kurumda ... sicil numaralı ... plakalı ticari ... işletmeciliği işyerinde 25.08.2009-04.08.2014 tarihleri arasında dava dışı işyerlerinden davacı adına yapılan 73 günlük bildirim dışlandıktan sonra 1708 gün asgari ücretle ve sürekli çalıştığı ve bu çalışma kuruma bildirilmediğinden tespitine karar vermek gerekeceği sonuç ve inancına varılmıştır.

HÜKÜM:

1-Hizmet tespit talebinin kabulüne, ... T.C. Nolu davacı ...'ın davalı işveren ...'ye ait ve kurumda ... sicil sayılı dosyada işlem gören ... plakalı ticari ... işletmeciliği işyerinde 25/08/2009-04/08/2014 tarihleri arasında (... sicil nolu işyerinden adına yapılan 73 günlük prim dışlandıktan sonra) asgari ücretle ve sürekli kesintisiz 1708 gün çalıştığı ve bu çalışmaların kuruma bildirilmediğini tespitine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

HÜKÜM:

1-Hizmet tespit talebinin kabulüne, ... T.C. Nolu davacı ...'ın davalı işveren ...'ye ait ve kurumda ... sicil sayılı dosyada işlem gören ... plakalı ticari ... işletmeciliği işyerinde 25/08/2009-04/08/2014 tarihleri arasında (... sicil nolu işyerinden adına yapılan 73 günlük prim dışlandıktan sonra) asgari ücretle ve sürekli kesintisiz 1708 gün çalıştığı ve bu çalışmaların kuruma bildirilmediğini tespitine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi, 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü gözetilerek yapılan incelemede; dava dosyasındaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, vakıa ve hukuki değerlendirme ile özellikle; her ne kadar davalıya ait ... işletmesi işyeri 14.05.2010 tarihinde Yasa kapsamına alınmışsa da davalının 16.07.2009–04.08.2014 tarihleri arasında ... ile yolcu taşımacılığından vergi kaydının bulunması, dava dışı ...'ın da davalıya ait ... işletmesinin Yasa kapsamına alınmasından itibaren 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi kapsamında davalıya ait işyerinden sigortalı olarak bildirilmiş olması, ... tarafından talep edilen dönemde davacı ile aynı durakta taksicilik yaptıkları tespit edilen komşu işyeri tanıklarınca davacının çalışmalarının doğrulanması, dosyada mevcut ... cezası tutanak tarihlerinin talep edilen dönem içerisinde kalması, ilk derece Mahkemesince talep edilen dönem içerisinde dava dışı işyerinde geçen çalışmaların dışlanmış olması, dava tarihi dikkate alındığında hak düşürücü süreye ilişkin hükümlerin uygulanma imkânının bulunmaması, davacının 30.08.2013-11.10.2013 tarihleri arasında çalışmasının bulunduğu dava dışı işyerinin çalışanı olan tanık ... ...'nın davacının dava dışı işyerindeki çalışmalarına ilişkin görgüye dayalı bilgisinin bulunmaması hep birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece Mahkemesinin davacı ile davalı arasında hizmet akdinin bulunduğu yönündeki kabulünde ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın yerinde olduğu belirgin olup ayrıca kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından; istinaf başvurularının esastan reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm fıkrası oluşturulmuştur.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-) ... 2. İş Mahkemesi'nce verilen 17.09.2019 Tarih ve 2016/39 E ve 2019/259 K sayılı karara yönelik davalı vekilinin ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayıulı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ: