muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30887, Karar No: 2018/3539, Tarih: 24.04.2018

Somut olayda, borçlu vekili tarafından 10.02.2015 havale tarihli dilekçe ile borçlunun imza incelemesine esas olacak imza örneklerinin bulunduğu resmi ve özel mercilerin bildirildiği, bunun üzerine, mahkemece, ilgili yerlerden, borçlunun karşılaştırma yapmaya elverişli imzalarının getirtilmesine karar verildiği, akabinde, ... Bank A.Ş., ... Bankası ... Şubesi, ... İlçe Seçim Kurulu Başkanlığı nezdinde bulunan borçluya ait mukayeseye esas imzaların bulunduğu belgelerin celbedildiği görülmektedir.

O halde, mahkemece, yukarıda değinilen yasal düzenleme ve ilkeler gözetilerek, öncelikle, ilgili yerlerden getirtilen ve dosya kapsamında bulunan borçluya ait karşılaştırma yapmaya elverişli imzaların esas alınması suretiyle usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılması, bilirkişi tarafından, dosyaya celbedilen imza örneklerinin rapor tanzimine yeterli görülmediğinin belirtilmesi durumunda ise, borçluya İİK'nun 68a/5. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek, geldiğinde, imza ve yazı örnekleri alınıp bilirkişi incelemesi yaptırılmak sureti ile sonuca gidilmesi gerekirken, mahkemece yasanın öngördüğü bu usule uyulmadan doğrudan borçluya meşruhatlı davetiye gönderilerek, gelmediğinden bahisle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21290, Karar No: 2012/18004, Tarih: 31.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21290 E.  ,  2012/18004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

01.04.2010 günü sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, 09.04.2010 günü dosyaya vekaletnamesini sunan sanık müdafiinin yasal süresinden sonra aynı tarihte temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1418, Karar No: 2014/9164, Tarih: 26.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1418 E.  ,  2014/9164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/396-2013/211

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya elektronik ortamda Dairemize gönderilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Vakıf senedinin vakfın amacını açıklayan 3. maddesinin, 3294 sayılı Kanuna uygun olarak "Bu vakfın amacı, 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun amaç ve kapsamına giren faaliyet ve çalışmalar yapmak, diğer kanun ve bu doğrultuda düzenlenmiş mevzuatla vakıflara açıkça tevdi edilmiş görevleri ifa etmektir’ şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2-3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesinin (c) bendinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları yapacakları tüm muameleler dolayısıyla her türlü harçtan muaf tutulmuş olup, bu muafiyet vakfın doğrudan yapacağı işlemleri kapsamaktadır. Vakfın yargı harcından muaf tutulabilmesi için bunun yasada açıkça belirtilmiş olması gerekir. Anılan Yasa maddesinde vakfın yargı harcından muaf tutulmadığı gözetilerek davacı vakıftan 492 Sayılı Harçlar Yasasına bağlı 1 sayılı Tarifede öngörülen başvurma ve karar harcı alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kabule göre de; vakfın sadece değiştirilmesi istenilen maddeler dışında gerekli olmadığı halde vakıf senedinin tamamının yeniden düzenleme şeklinde noterden düzenlenmiş olması, bu düzenleme yapılırken maddi hatalar yapılması ve gerek olmadığı halde kurucu iradeye aykırı olacak şekilde vakfın mavarlığını düzenleyen 4. maddede değişiklik yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacı tarafa yukarıda belirtilen hususların yerine getirilmesi için süre verilip yeniden düzenleme şeklinde noter senedi hazırlatılması ve Türk Medeni Kanunu’nun 112-113 ve Vakıflar Yönetmeliği’nin 14. maddeleri gereğince Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün de görüşü alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermektir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3900, Karar No: 2022/11621, Tarih: 23.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3900 E.  ,  2022/11621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

2-...

Taraflar arasında görülen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 17. Maddesi uyarınca taşınmazın Hazine adına tescili davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davalılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Temyiz dilekçesinde adı geçen davalı ...'ın Avukat ...'ye vermiş olduğu vekaletname bulunması halinde, dosya arasına alındıktan,

2-Dava konusu taşınmaza ilişkin kıymet takdir raporu ile tespit edilen (367.414-TL) çekişmesiz bedelin bankaya bloke edilip edilmediği tespit edilerek, bloke edilmiş ise bloke edildiğine ilişkin makbuz, dekont vs. ilişkin belgeler ilgili idareden ve ilgili Bankadan getirtildikten,

3-Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1977/220 E, 1978/117 K sayılı kararının kesinleşip kesinleşmediği ve bedel arttırım davası sonucu arttırılan bedelin bankaya bloke edildip edilmediği, davacılar murisine ödenip ödenmediği, ödenmişse ödemeye ilişkin bilgi ve belgeler davalı idareden ve ilgili bankalardan araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13359, Karar No: 2024/22346, Tarih: 16.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13359 E.  ,  2024/22346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

İstanbul Anadolu 24.Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 03.11.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2023/7934 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61487 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61487 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23.12.2019 tarihli ve 2019/5427 Esas, 2019/8638 Karar sayılı ve aynı Dairenin 05.10.2020 tarihli ve 2020/3684 Esas, 2020/4900 Karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda, şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar tebliğ edilmiş ise de, söz konusu karara karşı itiraz yoluna başvuru süresi ve başvuru yolu ile ilgili usûlüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 26.10.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2017 tarihli ve 2017/10527 Soruşturma, 2017/1949 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, kararın 06.04.2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edilerek infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin 18.12.2017 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2018 tarihli ve 2018/175126 Soruşturma, 2018/41697 Esas, 2018/34119 sayılı iddianamesi ile İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2019 tarihli ve 2018/554 Esas, 2019/290 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 12.04.2019 tarihinde kesinleştiği,

D. Sanığın denetim süresi içerisinde 13.06.2021 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, İstanbul Anadolu 24.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 22.09.2022 tarihli ve 2022/537 Esas, 2022/622 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Sanığın denetim süresi içerisinde 13.06.2021 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, İstanbul Anadolu 24.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 22.09.2022 tarihli ve 2022/537 Esas, 2022/622 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, somut olayda şüpheli hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21.03.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararda, kararın itiraz yoluna tabi olduğunun gösterilmediği, şüpheliye karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, erteleme kararı usulûne uygun şekilde kesinleşmeden tedbirin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle ihlâl kabul edilen 18.12.2017 tarihli eylemin erteleme süresi içerisinde işlendiğinden söz edilemeyeceği, mahkemesince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı

CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usûlüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usûlüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/537 Esas, 2022/622 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9523, Karar No: 2011/13748, Tarih: 05.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9523 E.  ,  2011/13748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Gerekçeli kararının ..., ... (...), ... (... ve ... oğlu), ... (... ve ... oğlu), ... (... ve ... oğlu), ... (... ve ... kızı)'a tebliğ edildiğine dair tebligat parçası dosya içerisinde bulunmamaktadır. Adı geçen davalılara tebligat yapılmış ise tebligat parçasının dosya içerisine alınması, tebligat yapılmamış ise usulüne uygun gerekçeli karar tebliğ edilmesi, ayrıca davaya konu 204 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydında ... oğlu ... adında paydaş olduğu gözükmektedir. Adı geçen paydaşın baba adının Tapu Müdürlüğünce malik bilgilerinin bilgisayar ortamına kayıt edilirken yanlışlık sonucu meydana gelip gelmediği anlaşılamamaktadır. Bu nedenle Tapu Müdürlüğüne müzekkere yazılarak 204 parsel paydaşlarından ... oğlu ...'ın baba adında tapu kütüğünde bir farklılık olup olmadığı hususu sorularak, tapu kütüğünün ilgili sayfasının suretinin istenerek dosya içerisine alınmasına, bundan sonra gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.12.2011 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2571, Karar No: 2021/6576, Tarih: 22.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/2571 E.  ,  2021/6576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalıya ait işyerinde itfaiyeci olarak 09.04.2007 - 31.12.2009 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, sendika üyesi olmasına rağmen toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamadığını belirterek, fazla mesai ücreti, ikramiye, sosyal yardım, gece zammı, ücret alacağı ile kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar İsteminin Özeti:

Davalı ... vekili; zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, davacının iş akdini kendisinin feshettiğini, fazla mesai alacağının olmadığını, ayda toplam çalışma suresinin 220,5 saat olmasına rağmen davacıya 245 saat üzerinden ödeme yapıldığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Peyzaj İnşaat Müşavirlik Teknik Hizmet Sanayi Ticaret A.Ş. vekili; davalı ... ile aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğunu, davacının Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlanmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalılar arasında muvazaalı ilişki olduğu ve davacının başından beri davalı ... Belediyesi çalışanı olduğu, davacının 20.03.2009 tarihinde sendika üyesi olması nedeni ile bu tarihten itibaren Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlanabileceği belirtilerek davacı lehine kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, ikramiye, gece zammı, sosyal yardım alacakları ile fazla mesai ücretine karar verilmiştir.

Davalılar tarafından temyiz edilen karar Dairemizin 2016/2877 esas, 2019/12128 karar sayılı ilamı ile taraflar arasında yapılan 2009 tarihli iş sözleşmesinde haftalık çalışma süresinin 48 saat olarak kararlaştırıldığı ve haftalık 3 saatlik fazla çalışmanın da ücrete dahil olduğu, fazla mesai hesaplamasında bu hususun değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyma kararı verilmiş ve bozma kapsamında ek bilirkişi raporu alınmıştır. Hükme esas alınan rapora göre 09.04.2007-20.03.2009 tarihleri arasında davacının 2 gün çalıştığı haftalarda 3 saat ve yine aynı tarih aralığında haftada 3 gün çalışılan zamanlarda ise haftalık 6 saatlik fazla mesai yaptığının kabulü ile hesaplama yapılmıştır. 20.03.2009 tarihi sonrası ise fazla mesai hesaplamasında değişiklik yapılmadan bozma öncesi gibi hesaplama yapılmış ve mahkemece hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Karar süresinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Karar süresinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında fazla mesai alacağı uyuşmazlık konusudur.

20.11.2015 tarihli mahkeme kararına karşı Dairemizce verilen bozma kararında 2009 yılında yapılan iş sözleşmesinde çalışma süresinin 48 saat olarak kararlaştırıldığı ve fazla mesai hesaplamasında bunun değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Öncelikle dosya kapsamında mevcut, taraflar arasında akdedilen 2007 ve 2008 yıllarına ait iş sözleşmelerinde 45 saat çalışma karşılığı ücret belirlemesi yapılırken, 01.01.2009-31.12.2009 tarihleri arası geçerli iş sözleşmesinde ise haftalık 48 saat karşılığı ücret belirlemesi yapılmıştır.

Görüldüğü üzere 2009 yılında yapılan iş sözleşmesinde haftalık 48 saatlik çalışma süresi karşılığı ücret 1.597,00 TL olarak kararlaştırılmış iken, bu tarih öncesi yapılan iş sözleşmelerinde çalışma süresi 45 saat olarak belirlenmiştir. Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda ise 2007 ve 2008 yılları için fazla çalışma süresinden 3 saatlik tenzilat yapılarak bozma kapsamı dışına çıkılmıştır. 2009 yılı için ise 48 saatlik çalışma süresi karşılığı ücret verildiği ve fazla mesai hesaplamasında bu hususun değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, değişiklik yapılmayarak bozma öncesindeki gibi aynı yöntemle hesaplama yapılmış ve karar verilmiştir.

Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkemece bozma kararına uyma kararına rağmen bozma kapsamında karar verilmemesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11776, Karar No: 2020/257, Tarih: 09.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/11776 E.  ,  2020/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 03.08.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.