muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9995, Karar No: 2011/28620, Tarih: 08.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/9995 E.  ,  2011/28620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından başlatılan çeke dayalı kambiyo senetIerine mahsus haciz yoluyla takipte davacı, İİİK nun 89/1. maddesine göre 3. kişiye 1. haciz ihbarnamesi çıkarıldığını, 3. kişinin borçluların kendilerinden hiç bir hak ve alacağının olmadığından itiraz ettiğini,davalı 3. kişinin 1. haciz ihbarnamesine ilişkin haksız itirazın reddi ile davalıların İİİK nun, 89/1. maddesi gereğince tazminat ödemesine karar verilmesi isteğiyle İcra Mahkemesine başvurmuştur. Mahkemece icra dosyasında iki farklı örneği bulunan 89/1 haciz ihbarnamelerinden birinin dava açıldıktan sonra yeniden göndermiş olması karşısında birinci haciz ihbarnamesine yapılan itirazı üçüncü şahıs şirketin tekrarladığı,alacaklı yanın dilekçesinde ilk gönderilen birinci haciz ihbarnamesine İtiraz nedeniyle dava açıldığı, ancak alacaklı yanın bu işlemden dönerek yeniden 89/1 haciz ihbarnamesini üçüncü şahsa gönderdiği gibi dava dilekçesinde tüm delilleri bildirmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra dosyasından 1. haciz ihbarnamesinin 17.04.2009 tarihinde çıkarıldığı, 20.04.2009 tarihinde üçüncü şahsa tebliğ edildiği ve üçüncü şahsın 27.04.2009 tarihinde itiraz ettiği anlaşılmaktadır. 3. şahsa yeniden İİK.nun 89/1 ihbarının çıkarılması bu haktan vazgeçildiği anlamına gelmez. Bu nedenle yapılan itirazın esası incelenerek tazmınat davası hakkında bir karar vermek gerekırken yazılı gerekçeler ile davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3486, Karar No: 2015/2972, Tarih: 18.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3486 E.  ,  2015/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/319940

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

NUMARASI : 2012/263 (E) ve 2012/503 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle sanıkların yetkili temsilci olup olmadığı hususunun belirlenmesi için ticeret sicil kaydının istenmesi, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16492, Karar No: 2024/13758, Tarih: 25.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/16492 E.  ,  2024/13758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/931 - 2022/931

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 12.08.2020 tarihinde dava dışı araçla karıştığı trafik kazası sonucu sigortalı araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını, geçici ve sürekli iş göremezliğe uğradığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 410.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kabulü ile 410.000,00 TL’nin yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itiraz eden sigorta kuruluşunun Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 02.08.2022 ve K-2022/194452 sayılı kararına yaptığı itirazın kısmen kabulü ile 5. KARAR kısmının (3) nolu bendindeki “6.273,27 TL vekalet ücretinin” ibaresinin karardan çıkarılması ile yerine “5.100,00 TL vekalet ücretinin” ibaresinin eklenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun usule uygun olmadığını, maluliyet raporunun ve hesap raporunun hatalı olduğunu, rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından varsa geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Bu belirleme için ise ilgili mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastanelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıkları ve benzeri kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre sağlık kurulu raporu alınmalıdır.

Somut olayda hükme esas alınan İstanbul Medeniyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen 27.10.2021 tarihli sağlık kurulu raporunda, davacının trafik kazası sonrası meydana gelen skarla birlikte epilepsi nedeniyle sürekli iş göremezlik oranı %10 olarak hesaplanmış, İtiraz Hakem Heyetince bu rapor hükme esas alınmıştır.

Davacının sürekli iş göremezliğinin dava konusu kaza sonucu oluştuğunun, yani illiyet bağı bulunduğunun belirlenmesi sorumluluk açısından zorunludur. Dosya içerisindeki sağlık kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli olmayıp eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda, davacının fiziksel bulgularının yanında tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakı temin edildikten sonra muayenesi de yapılarak kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yetkili sağlık kurulundan rapor alınmalıdır. Raporda; özellikle kazadan sonra oluştuğu belirtilen “nöbeti olmayan ancak nöbet geçirme riski olanlar” olarak nitelendirilen rahatsızlık nedeniyle davacıda sürekli iş göremezliğin oluşup oluşmadığı veya bu bulgunun, sürekli iş göremezlik oranını artırıp artırmadığı, kaza ile illiyet bağının bulunup bulunmadığı, ömür boyu sürüp sürmeyeceği, sürekli değilse ne kadar devam edeceği hususlarına yer verilerek ve bizzat muayene edilmek suretiyle yukarıda açıklandığı üzere içerisinde nöroloji uzmanı ile beyin ve sinir cerrahi uzmanı , skar yönünden ise uzman dermatolog ve plastik cerrahi uzmanı da bulunan yetkili sağlık kurulundan gerekçeli, denetime elverişli rapor alınıp davacı tarafından kararın temyiz edilmediği göz önüne alındığında davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/378, Karar No: 2014/83, Tarih: 05.02.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/378 E.  ,  2014/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya (Kapatılan) 6.Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI :2012/448 - 2012/683

Taraflar arasındaki “tahliye” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Antalya 6.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 19.09.2011 gün ve 2011/128 E.-2011/1302 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 20.02.2012 gün ve 2011/14473 E.-2012/2588 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı kiracısının; kirası altında bulunan C blokta mutfak olarak kullanılan bölümde ve zemin katta bulunan tuvalette imar planına aykırı birçok ilave ve binada ruhsatlı projesine aykırı uygulama yaptığını, B ve C bloklar arasında kalan ve ortak kullanım alanı olan otoparkın üstünü kapatmak suretiyle lokantaya dönüştürdüğünü, ihtarın tebliğine rağmen davalının akde aykırı kullanıma devam ettiğini belirterek sözleşmeye uymayan kiracı davalının kiralanandan tahliyesini istemiştir. Davalı , davacının C Blok'un tamamını lokanta olarak kiraya verdiğini, taşınmazın tadilatı bitinceye kadar ortak kullanım alanı olan oto parkın lokanta olarak kullanılmaya başladığını, davacının akde aykırılığın giderilmesi için süre vermesi gerekirken doğrudan tahliye etmesini bildirir ihtarname gönderdiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiştir.

Akde aykırılık nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için akde aykırılığın, kiralananın doğrudan kullanımı ile ilgili olması gerekir. Kira akdi ile kiralanan kısım dışında kalan yerlerin kullanımı, bu yerler ile ilgili kiracının tasarrufta bulunması akde aykırılık oluşturmaz. Ayrıca kira sözleşmesinde kiracının kabul ettiği şartlardan birinin yerine getirilmemesi tahliyeyi gerektirmez.

Akde aykırılık nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için akde aykırılığın, kiralananın doğrudan kullanımı ile ilgili olması gerekir. Kira akdi ile kiralanan kısım dışında kalan yerlerin kullanımı, bu yerler ile ilgili kiracının tasarrufta bulunması akde aykırılık oluşturmaz. Ayrıca kira sözleşmesinde kiracının kabul ettiği şartlardan birinin yerine getirilmemesi tahliyeyi gerektirmez.

Olayımıza gelince;Mahkeme gerekçesinde kiraya verilen C blokta bulunan zemin katın bir bölümünün mutfağa, bir bölümünün tuvalete çevrilmesi hususu, davalıya gönderilen ihtarda verilecek süre sonunda giderilecek imalatlar olup, akde aykırılıkların giderilmesi yönünden davacı kiraya veren tarafından davalıya gönderilen süreli ihtarname bulunmamaktadır.Davalıya tebliğ edilen ihtar tahliye isteğine ilişkindir.Kiraya verilen C Blok ile dava dışı üçüncü kişiye kiralanan B blok arasındaki otoparkın üstü ve etrafı kapatılarak tek katlı bir yapıya dönüştürülerek lokanta olarak işletildiği iddiasına gelince; Bu yer mahkemenin de kabul ettiği gibi ortak kullanım alanında kalıp kiralananın dışındadır. Bu bölümlerin imara aykırı olarak yapılması bizatihi kiralananın kullanımıyla ilgili olmadığından kira sözleşmesinden kaynaklanan kira sözleşmesine aykırılık ve açıktan fena kullanım olgusunu oluşturmaz. Bu hususlar gözetilerek istemin reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur…)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, akde aykırılık ve açıktan fena kullanım nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

Davacı, davalı kiracının, kirası altında bulunan C blokta mutfak olarak kullanılan bölümde ve zemin katta bulunan tuvalette imar planına aykırı ilave ve uygulamalar yaptığını, B ve C bloklar arasındaki ortak kullanım alanı olan otoparkın üstünü kapatmak suretiyle lokantaya dönüştürdüğünü belirterek, davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, C bloğun tamamının lokanta olarak kiralandığını, taşınmazın tadilatı bitinceye kadar ortak kullanım alanı olan oto parkın lokanta olarak kullanılmaya başladığını, davacının akde aykırılığın giderilmesi için süre vermesi gerekirken doğrudan tahliye etmesini bildirir ihtarname gönderdiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının yaptığı iddia edilen değişikliklerin açıktan fena kullanım olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne davalının kiralanandan tahliyesine dair verilen karar; davalının temyizi üzerine, Özel Daire’ce metni aynen yukarıda başlık bölümüne alınan ilam ile bozulmuş; mahkemece, önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyize getirmektedir.

Mahkemece, davalının yaptığı iddia edilen değişikliklerin açıktan fena kullanım olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne davalının kiralanandan tahliyesine dair verilen karar; davalının temyizi üzerine, Özel Daire’ce metni aynen yukarıda başlık bölümüne alınan ilam ile bozulmuş; mahkemece, önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyize getirmektedir.

Yerel mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık, somut olayda, davacı tarafından davalıya kiraya verilen C Blok ile dava dışı üçüncü kişiye kiralanan B Blok arasındaki otopark niteliğindeki ortak kullanım alanının üstünün ve etrafının kapatılarak lokanta olarak kullanılmasının akte aykırılık veya pek fena kullanım olarak kabul edilip edilmeyeceği; buradan varılacak sonuca göre davalının tahliyesine karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Taraflar arasında 15.06.2010 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi düzenlenmiş, kira sözleşmesine göre, davalı Güzeloba mah., Barınaklar Bulvarı, No:234 adresinde bulunan “Depolu Bina” cinsindeki C bloğun tamamını kiralamıştır.

Davalının kiraladığı C blokta bulunan zemin katın bir bölümünü mutfağa, bir bölümünü tuvalete çevirdiği, B blok ile C blok arasında bulunan otoparkın üstünü kapatmak suretiyle lokanta olarak kullandığı hususlarında çekişme bulunmamaktadır.

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 256.maddesinin ikinci fıkrasında, “Müstecir vukubulan ihtara rağmen bu mükellefiyete daimi surette muhalefet eder yahut açıktan açığa fena kullanarak mecura daimi bir zarar iras eylerse mucir tazminat ile birlikte icar akdinin hemen feshini talep edebilir.” denilmiştir. Madde metninden de açıkça anlaşıldığı üzere, akde aykırılık nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için, akde aykırılığın giderilmesi istemi ile kiralayan tarafından kiracıya gönderilmiş ihtarnamenin bulunması ve verilen süreye rağmen akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekmektedir.

Eldeki davada kiraya verilen C bloğun zemin katındaki değişikliklerin giderilmesi yönünden davacı kiraya veren tarafından davalıya gönderilen süreli ihtarname bulunmadığı mahkemenin ve Özel Dairenin kabulündedir.

İlke olarak, akde aykırılık veya pek fena kullanım ancak kira konusu yapılan ve kullanmaya terk edilen taşınmaz kısmı ile ilgili olabilir. Oysa, davalı kiracı tarafından C blok ile dava dışı üçüncü kişiye kiralanan B blok arasındaki otoparkın üstü ve etrafı kapatılarak tek katlı bir yapıya dönüştürülerek lokanta olarak kullanılan kısım sözleşme kapsamı dışında kalmaktadır. Sözleşme kapsamı dışında kalan taşınmaz kısmı hakkında akde aykırılık veya pek fena kullanım nedeniyle taşınmazın tahliyesi istenemez.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 19.09.1990 gün ve 1990/6-267-421 sayılı kararında da aynı ilke benimsenmiştir.

Bu hususlar gözetilerek istemin reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 19.09.1990 gün ve 1990/6-267-421 sayılı kararında da aynı ilke benimsenmiştir.

Bu hususlar gözetilerek istemin reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “ Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı kanunun 440.maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28715, Karar No: 2014/21796, Tarih: 23.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28715 E.  ,  2014/21796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; inşaat halindeki yerin asansör boşluğundaki kabloların çalındığının anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6271, Karar No: 2019/2462, Tarih: 29.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6271 E.  ,  2019/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince ek karar yönünden temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ıslah dilekçesi de dikkate alınarak 1.580 TL. alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle 01.06.2016 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyiz etmiştir.

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 Sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-4 maddede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2016 yılı için 2.190 TL.dir.

Temyize konu edilen miktarın 1.580 TL. olması nedeniyle 16.02.2016 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 01.06.2016 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 01.06.2016 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 29.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6975, Karar No: 2010/8599, Tarih: 07.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6975 E.  ,  2010/8599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bankası A.Ş. vek.Av.... ile davalı ... 1.İflas Müdürlüğü 2004/18 sayılı dosya İflas İdaresi aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında ... 2.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 3.12.2009 gün ve 1819-2485 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

4949 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu 2004 sayılı İcra İflas Kanununun (İİK) 363. Maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 Sayılı Kanun'un 102.maddesiyle İİK.ya eklenen Ek madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2009 yılı için 4.030.-TLdir.

Sırası itiraza uğrayan alacak tutarının 3.960.00.-TL.olması nedeniyle 3.12.2009 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu sebeplerle kararı temyiz eden şikayet eden vekilinin temyiz istemi İİK.nun değişik 365/Son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ . Yukarıda yazılı nedenlerle şikayet eden vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 7.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.