muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10642, Karar No: 2014/2392, Tarih: 12.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/10642 E.  ,  2014/2392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 10. İş Mahkemesi

Tarihi : 05.03.2013

No : 2010/338-2013/96

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 19.09.2005 tarihinde Gezi Parkında meydana gelen patlama sonucu sürekli iş göremez duruma giren davalı Ö..Madencilik İnşaat San. Tic. A.Ş. sigortalısı M.. Y..'a bağlanan gelirler ile yapılan sosyal sigorta yardımları sonucu meydana gelen Kurum zararının 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesi uyarınca rücuen ödetilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece; davalıların her biri %20 oranında, bombayı parka bırakan kimliği belirsiz kişi veya kişiler de %40 oranında kusurlu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, hükme dayanak alınan bilirkişi raporu oluşa uygun olmamakla birlikte yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Davanın yasal dayanağı olan, 506 sayılı Kanunun 26. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir davranışı sonucu olmuşsa, sigortalı/hak sahipleri için yapılan harcamalardan doğan zararın Kurumca işverene ödettirileceği, işçi ve işveren sorumluluğunun saptanmasında kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı bildirilmiştir. Her ne kadar anılan madde “İşverenin sorumluluğu” başlığını taşımakta ise de, maddenin ikinci fıkrasında, iş kazası veya meslek hastalığı, üçüncü bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden meydana gelmişse, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla birlikte zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edileceği hüküm altına alınarak üçüncü kişilerin de sorumluluk durum ve koşulları belirlenmiştir.

Diğer taraftan; kazanın gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan 1475 sayılı İş Kanununun “Sağlık ve güvenlik şartları” başlıklı 73. maddesinde, her işverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki koşulları sağlamak ve araçları eksiksiz bulundurmakla, işçilerin de, işçi sağlığı ve iş güvenliği hakkındaki usul ve şartlara uymakla yükümlü oldukları, işverenlerin, makinelerin kullanılmasından doğacak tehlikelerden ve bu hususta önceden alınabilecek önlemlerden işçileri uygun bir şekilde haberdar etmek zorunda oldukları açıklanmıştır.

Kurumca açılan rücuan tazminat davalarının temeli olan 506 sayılı Kanunun 26. maddesinde kusura dayalı sorumluluk esası benimsenmiş olup, işverenin zarardan (rücu alacağından) sorumlu tutulabilmesi için, kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir davranışı sonucu kazanın meydana geldiğinin kanıtlanmış olması gerektiği gibi, sorumluluğun üçüncü kişiler yönünden doğabilmesi için de kasıtlı veya kusurlu hareket zorunludur. Haksız fiil sorumluluğu için hukuka aykırı eylem, kusurun varlığı, meydana gelmiş zarar, olay ile zarar arasında uygun nedensellik bağı bulunmalı, verilen zararın tazmin borcunu doğurabilmesi içinse zarar, eylemin bir sonucu olarak ortaya çıkmalıdır. Sorumluluk, zararla olay arasında uygun nedensellik bağının bulunmasına ve bu bağın kesilmemiş olmasına bağlıdır. Zarar görenin veya üçüncü kişinin ağır kusuru veya mücbir sebep nedensellik bağını kestiğinden sorumluluğu ortadan kaldırmakta, ancak, davalının munzam (ek) kusuru varsa bu bağın kesilmesi söz konusu olmamaktadır.

Ayrıca Borçlar Kanununun 51.maddesine dayanarak dayanışmalı sorumluluk esasları çevresinde teröristlerin eyleminin kasta dayandığı bu gibi durumlarda ; “hal ve mevkiin icabı” olarak hükmedilecek tazminattan Borçlar Kanununun 44.maddesi hükümlerine göre takdir edilecek oranda hakkaniyet indirimi yapılmalıdır.

Bu nedenle meydana gelen patlama olayı ile davaya konu iş kazası arasında illiyet bağı gözetilerek davalıların ihmalinin bulunup bulunmadığını değerlendirecek kazanın meydana geldiği iş kolunda, iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişilerden oluşacak kuruldan, 506 sayılı Kanunun 26, 4857 sayılı Kanunun 77, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 ve devamı maddelerine uygun olarak düzenlenmiş kusur raporu alınarak, terör olayı olması nedeniyle belli bir oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği göz önüne alınarak, kusur oran ve aidiyetlerinin gerçeğe uygun olarak tespiti gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve oluşa uygun olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraflar avukatlarının temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18323, Karar No: 2015/4869, Tarih: 06.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/18323 E.  ,  2015/4869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/152036

MAHKEMESİ : Soma 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2015

NUMARASI : 2014/648 (E) ve 2015/207 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan tayin edilen sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün olması gerekirken 2 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik belirlenmesi karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar S.. S.., E.. K.. ve müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16964, Karar No: 2020/639, Tarih: 19.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/16964 E.  ,  2020/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan yüzölçümleri kadastro tutanaklarında yazılı 121 ada ...,... ada 4, 124 ada 16, 125 ada 2, 3, 4, 127 ada 5, 160 ada 36, 37, 38, 39, 41, 118, 122, 123, 168 ada 95, 96, 123, 125, 126, 133 ve 134 parsel sayılı taşınmazlar, satın alma, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, ayrı ayrı davalı ... ve arkadaşları adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak, tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlar yönünden muris muvazaasına ilişkin iddianın dinlenemeyeceği, koşullarının varlığı halinde 4721 sayılı TMK'nın 560 ila 571. maddelerinde öngörülen tenkis davasına konu edilebileceği ve davada tenkis isteği bulunmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların müşterek muris ...’dan intikal ettiğini ve bir kısım taşınmazların tespitine dayanak yapılan Karadeniz Ereğli 1. Noterliği’nin 20.6.1967 tarih ve 5952 yevmiye numaralı re’sen zilyetlik devir senedinin geçersiz olduğunu belirterek, miras payı oranında tapu iptali ve adına tescil kararı verilmesi için dava açmıştır. Davalı ... ve arkadaşları ise, müşterek muris ...’ın çekişmeli taşınmazları Karadeniz Ereğli 1. Noterliği’nin 20.06.1967 tarih ve 5952 yevmiye numaralı re’sen zilyetlik devir senedi ile kendi murisleri ... oğlu ...’e sattığını ve taşınmazlarda kendilerinin zilyet olduğunu savunmuşlardır. Mahkemece, davacının iddialarının araştırılması yönünden mahallinde keşif yapılmadığı gibi, davalı tarafın dayandığı re’sen zilyetlik devir senedi de uygulanmadan davanın reddine karar verilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmemektedir.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve tarafların bildireceği tanıkların katılımıyla keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, her bir çekişmeli taşınmazın ayrı ayrı öncesinde kime ait olduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, davalı tarafın dayandığı re’sen zilyetlik devir senedi mahalinde uygulanıp senede konu taşınmazlar belirlenerek senedin çekişmeli taşınmazların tamamını veya bir kısmını kapsayıp kapsamadığı üzerinde durulmalı; fen bilirkişisinden keşfi ve uygulamayı izleyip denetlemeye elverişli ayrıntılı ve krokili rapor düzenlemesi istenmeli, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, bu husus gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7487, Karar No: 2016/6166, Tarih: 02.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7487 E.  ,  2016/6166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/12/2011 tarih ve 2011/129-2011/133 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 31.05.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. ..., birleşen davada asil ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada, müvekkili bankanın genel müdür, yönetim kurulu üyesi, krediler daire başkanı ve şube müdürü görevlerinde bulunan davalıların, bankacılık teamüllerine aykırı olarak, kredi alma şartlarını taşımayan firmalara kredi tesis edip kullandırılmasını sağlamak ve banka öz kaynaklarını riske atmak suretiyle müvekkilinin zararına yol açtıklarını ileri sürerek, 02.10.2002 tarihi itibariyle 19.942.245.319.490 TL ve 25.698.133 USD tutarındaki zararın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ..., ..., ... ve ... dışındaki diğer davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacı vekilinin 10/05/2011 tarihli 1 no'lu ara kararı ile TTK.'nın 341. maddesine göre yönetici ve denetçiler hakkında sorumluluk davası açılmasına ilişkin bir genel kurul kararı varsa ibraz etmesi, yoksa genel kurulu toplayarak bir karar alması ve buna göre denetçilerden alacağı vekaletnameleri ibraz etmesi için kesin süre verilmesine rağmen, 12/12/2011 tarihli celsede denetçilerden sadece ...'dan vekaletname aldığını, diğer denetçilerden vekaletname almasının mümkün olmayacağını beyan ettiği, böylece kesin süre gereğinin yerine gelmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen dava, davacı bankanın önceki dönemde yöneticiliğini yapan davalıların zarara neden oldukları iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen dava, davacı bankanın önceki dönemde yöneticiliğini yapan davalıların zarara neden oldukları iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de dava açıldığı tarihte yürürlükte bulunan mülga TTK'nın 341. maddesi hükmü uyarınca davacı bankanın yöneticileri hakkında böyle bir davanın açılabilmesi için genel kurulda dava açılması yönünde karar alınması ve davanın, denetçiler tarafından bizzat veya onların atadıkları vekillerce açılması gerekmektedir. Ancak açıklanan koşullar, sonradan da tamamlanması mümkün usulü bir eksiklik niteliğinde olduğundan bu usulü eksiklik, hemen davanın reddini gerektiren bir durum değildir. Bunların eksik olması halinde mahkemece, davacı tarafa “uygun süre” veya “süreler” verilerek genel kurulda yukarıda açıklanan şekilde bir karar alınmasının sağlanması ve davacı şirketin denetçilerinin davaya iştiraki veya onlardan vekaletname alınması olanağı tanınması, verilen süreye rağmen belirtilen hususlar yerine getirilmez ise davanın reddine karar verilmesi gerekir. Davaya iştiraki sağlanması istenen denetçiler, dava açıldığı tarihteki veya sorumlu davalıların görev yaptıkları dönem itibariyle görevli olan denetçiler değil, hali hazırdaki denetçilerdir. Başka bir ifadeyle, mevcut denetçilerin katılımı veya onların verdiği vekaletname ile davaya devam edilmesi yeterlidir. Öte yandan, temyiz aşamasında yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK hükümleri arasında mülga TKK'nın 341. maddesi gibi açık bir düzenleme olmamakla birlikte 6102 sayılı TTK 479/3-a maddesindeki düzenleme karşısında anonim şirket yöneticileri hakkında sorumluluk davası açılabilmesi için, şirket genel kurulunda karar alınması gerekli olup, bu davanın denetçiler veya onların verdiği vekaletnameler uyarınca atanan vekiller tarafından takip edilmesi şartı da kaldırılmış, artık sorumluluk davasında şirket tüzel kişiliğinin temsili konusundaki sınırlama kaldırılmıştır(Dairemizin 30.09.2014 tarih, 2014/5386 E.. 2014/14890 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere).

Somut uyuşmazlıkta mahkemece, 10.05.2011 tarihli celse 1 nolu ara karar ile davacı vekiline sorumluluk davası açılmasına ilişkin genel kurul kararı varsa ibrazı, yoksa bir dahaki duruşma gününe kadar genel kurulu toplayıp karar alması buna göre denetçilerden alacağı vekaletnameyi ibraz etmesi için kesin süre verilmesine karar verilmiştir. Davacı vekilinin 04.10.2011 tarihli dileçesi ile yönetici ve genel müdürler hakkında sorumluluk davası açılmasına ilişkin 04.05.2009 tarihli genel kurul kararı ve bu genel kurulda denetim kurulu üyesi olarak seçilen ... ve ... 'ın verdiği vekaletnameyi dosyaya sunduğu görülmüştür. Bu durum karşısında yukarıda açıklanan hususlar çerçevesinde değerlendirme yapılarak işin esasına girilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, 02/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/325, Karar No: 2020/35, Tarih: 13.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/325 E.  ,  2020/35 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; dava dışı işçi tarafından işçi alacaklarının tahsili istemli açılan dava sonucu kesinleşen kararın takibe konulduğu, müvekkili idarece takip dosyasına 18.292,66 TL ödeme yapıldığını, işçinin çalıştığı dönemlerde ihaleyi alan davalı şirket ile yapılmış olan sözleşme ve şartnamelerde işçi alacaklarının ihaleyi alan şirketin kendi sorumluluğunda olduğunun düzenlendiğini ileri sürerek 18.292,66 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; ihale sözleşme ve şartnameleri kapsamında taşeron firmaların çalıştırdıkları işçiler nedeniyle doğan ve kesinleşen davacının ödediği tazminatın davalıya rücu hakkına sahip olduğu ve işçinin davalının yanında çalıştığı süreler göz önüne alınarak bilirkişi raporunda hesaplanan miktarlara göre yüklenicinin işçiye ödenen alacağın yanında çalıştığı süreye tekamül eden ücretin tamamından sorumlu olduğu ancak dava dışı işçinin Ceren şirketinde çalışması olduğundan bu şirketteki çalışmalarını davalıya rücu edemeyeceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Yasa'nın 13/j maddesi uyarınca temyiz eden davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 13.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13507, Karar No: 2013/11577, Tarih: 03.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13507 E.  ,  2013/11577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.03.2012 tarih ve 2008/278-2012/121 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri (davacı vekili katılma yoluyla) tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İşyeri Sigorta Poliçesi ile sigortalısı ... Malz. İm. Mon. İnş. Taah. Tur. San. A.Ş.'nin maliki olduğu işyerinde davalının yaptığı izolasyon işleri esnasında oksijen kaynağı ile kaynak yapılırken straforların alev almasıyla yangın çıktığını, sigortalı dükkanında meydana gelen 10.277,06 TL hasarın sigortalıya ödendiğini, ayrıca itfaiyenin çalışması sırasında kullandığı suyun da komşu işyerine sirayeti neticesi, o işyerinin sigortacısının sigortalısına yaptığı hasar ödemesini müvekkiline rücu etmesi sonucu anılan sigortacıya da 8.238,00 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek 10.277,00 TL'nin ödeme tarihi olan 28.01.2008 tarihinden, 8.238,00 TL'nin de yine ödeme tarihi olan 02.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile sigortalı arasında aktedilen sözleşme uyarınca sigortalının müvekkilinin yaptığı işin ihale bedelinin tamamını kapsayan ... ... sigortasını müvekkili hesabına yaptırmayı üstlenmesine rağmen anılan sigortayı yaptırmadığını, davayı zarar gören sigortalının açmış olması halinde sözleşmeye aykırılık nedeniyle bir hak kazanamayacağından onun halefi olan davacının da bir talepte bulunamayacağını, yangında esas kusurlunun işyerindeki dış cephe kaplama malzemesinin altında alev alabilen türden malzemenin bulundurulması sebebiyle sigortalı olduğunu, nitekim arkada kalması nedeniyle görülemeyen bu malzemenin birden alev aldığını, sigortalının imalat gereklerine ve yönetmelik hükümlerine uygun davranmadığını, ödenen miktarların fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının üstlendiği işin teknik kurallarını bilen bir tacir olarak işe başlamadan önce, sözleşmenin 3. maddesinde de belirtildiği üzere gerekli incelemeyi yapmış olduğunun kabulü ile kullanılan malzeme yönünden bilgilendirilmediği şeklindeki savunmasına ve ... ... sigortasının 3. şahısların maruz kalacağı zararları teminat kapsamına almaması nedeniyle buna ilişkin savunmasına itibar edilmediği, dosyaya sunulan belgelere göre, davacı tarafından kendi sigortalısına ve dava dışı ... Sigorta A.Ş.'nin sigortalısına ödediği ve davacıdan tahsil ettiği miktarlar yönünden yasal halefiyet ilkesine göre istemin yerinde görüldüğü gerekçesiyle davanın kabulüne, 18.605,00 TL'nin 10.277,00 TL'ye 28.01.2008, 8.238,00 TL'ye 02.04.2008 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri (davacı vekili katılma yoluyla) temyiz etmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz dilekçesi, davacı vekiline 19.06.2012 günü tebliğ edilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından HUMK'nın 433. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra, 04.07.2012 günü katılma yolu ile temyiz edilmiştir. 01.03.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında, bu gibi hallerde Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği öngörüldüğünden, davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nın 432/4. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 660,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.