muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8884, Karar No: 2017/686, Tarih: 25.01.2017

Mağdura ait kartla rızası dışında alışveriş yapıldığından bahisle yapılan suçlamaları kabul etmeyerek, suça konu kartın kullanımının gereçekleştirildiği telefon hatlarının kendileri tarafından ilgili GSM şirketlerinden alınmadığını, kimliklerinin kullanıldığını, ayrıca sanık ...'ın ... Ticarette çalışırken sorunlu olarak 07.04.2012 tarihinde bu iş yerinden ayrıldığını, bu nedenle kimlik bilgilerinin anılan firmada olduğunu belirten sanıkların savunmaları, 15.06.2012 tarihinde gerçekleşen fatura ödemesinin sesli yanıt sistemi ile yapıldığının, ilgili GSM operatörlerinden gönderilen abone sözleşmelerinin dosya içinde mevcut olduğunun anlaşılması karşısında, cep telefon abone sözleşmeleri sanıklara gösterilip kendilerine ait olup olmadığının sorulması, ekindeki nüfus cüzdanlarında bulunan resimlerle de karşılaştırılması, kabul etmedikleri takdirde yazı-rakam-imza incelemesi ve sözleşmede belirtilen adreslerin de araştırılması, 15.06.2012 tarihinde gerçekleşen fatura ödemesinin TURKCELL sesli yanıt sistemi ile yapılması nedeniyle ilgili operatörden ses kaydının istenmesi, sanıklarla karşılaştırılması, Vodafone şirketine ait 0 ... no'lu telefonun fatura ödemesinin de gerçekleştiği saptanmakla, abone sahibi ...'ün bu konuda ifadesine başvurulması, sanıklarla bağlantısının tespit edilmesi, ayrıca suça konu kartla ... Ticaret adlı firmada yapılan 27.06.2012 tarihinde yapılan 1200 liralık alışverişe ilişkin slip örneği ibraz edilmiş ancak bankaya verilen örnekte imza olup olmadığı araştırılmadığından bu hususun üye işyeri ve kartın bağlı olduğu bankalardan sorulması, imzalı örneği varsa üzerinde imza incelemesi yaptırılması, ayrıca sanık ...'ın bu işyerinde hangi tarihlerde çalışıp ayrıldığının tespiti açısından, bağlı bulunduğu sigorta müdürlüğüne bu hususun sorulması, alışverişe ilişkin fatura ve defter kaydı olup olmadığının da firmasından sorularak istenmesi, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28571, Karar No: 2015/30207, Tarih: 15.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/28571 E.  ,  2015/30207 K.**

**"İçtihat Metni"**

S.. K.. vekili avukat E..K.. ile U.. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti vekili avukat E.. S.. aralarındaki dava hakkında Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 25.10.2013 gün ve 648-278 sayılı hükmün Dairemizin 18.5.2015 tarih ve 24609-15913 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14662, Karar No: 2014/21454, Tarih: 26.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/14662 E.  ,  2014/21454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sabahattin Alev vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.10.2012 tarih ve 43-480 sayılı hükmün Dairenin 12.02.2014 tarih ve 27438-3671 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 228.00 (ikiyüzyirmisekiz) Lira para cezası ile karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8633, Karar No: 2007/8340, Tarih: 24.10.2007

4. Ceza Dairesi 2007/8633 E., 2007/8340 K.

**4. Ceza Dairesi 2007/8633 E., 2007/8340 K.**

**- ETKİN DİRENME SUÇU

- KANUN YARARINA BOZMA

- SÖVME SUÇU**- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 258 ]

**"İçtihat Metni"**

Etkin direnme suçundan sanıklar S ve F 'nin 765 sayılı Türk Ceza Yasasının 258/1-3, 59. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis ve görevliye sövme suçundan sanık Sedat 'in ise 1 ay 20 gün hapis ve 180 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve her iki sanığın cezalarının 647 Sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin Ç Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 01.03.2007 günlü kara aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 25.062007 gün ve 33436 Sayılı Yasa yararına bozma isteğini içeren, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.08.2007 gün ve 148809 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi ve gereği görüşüldü:

Tebliğnamede " 1- Evvelce bir suçtan mahkumiyet hükmü bulunmayan sanıklar hakkında verilen 1 ay 20 gün hapis cezalarının 647 Sayılı Yasanın 4/2. maddesi delaletiyle, aynı maddenin 1. fıkrası bentlerindeki ceza veya tedbirlerden birine çevrilmemiş bulunulmasında,

2- Ç Asliye Ceza Mahkemesinin gerekçeli kararının giriş bölümünde ve delillerin değerlendirilmesi ve kabul bölümünde müşteki sanıklardan S hakkında yalnızca memura etkin direnme suçlarından dolayı sübut bulduğundan bahisle değerlendirme yapıldığı ayrıca hüküm bölümünün 1-2-3 numaralar olmak üzere üç kesime ayrıldığı birinci bölümün N ve Y, ikinci bölümünün S , üçüncü bölümün F'e hasredildiği, üçüncü bölümünde kendi içinde Fatihin memura mukavemet suçu ve ayrıca hakaret suçu olmak üzere A) ve B) olarak ikiye ayrılarak hüküm kurulduğu, ancak müşteki sanık F in memura hakaret suçunun düzenlendiği B fıkrasında müşteki sanıklardan F yerine diğer sanık Sedat 'ın isminin yazılmasında karar verilmesinde isabet görülmemiştir" denilmektedir.

Yasa Yararına Bozma isteğinin, her iki neden yönünden ayrı ayrı irdelenmesinde yarar vardır.

Yasa Yararına Bozma isteğinin, her iki neden yönünden ayrı ayrı irdelenmesinde yarar vardır.

1- Sanıklar hakkında 647 Sayılı Yasanın 4. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin bozma nedeni incelenirken anılan yasa hükmünün gözetilmesi gerekir. 647 Sayılı Yasanın 4. maddesinin 2. fıkrasında " Suç tarihinden önce, para cezasına veya tedbire çevrilmiş olsa dahi, hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edilmemiş olanlar hakkında hükmolunan otuz güne kadar (Otuz gün dahil ) hürriyeti bağlayıcı cezalarla, suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmemiş olanların mahkum edildikleri kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezalar yukarıdaki bentlerde yazılı ceza veya tedbirlerden birine çevrilir." Hükmü yer almaktadır. Özgürlüğü bağlayıcı cezanın anılan Yasanın 4/1. maddesinde öngörülen ceza ve tedbirlere çevrilme zorunluluğu için bazı şartların gerçekleşmesi gerekmektedir. Birinci durumda suç tarihinden önce, para cezasına veya tedbire çevrilmiş olsa dahi, hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edilmemiş olan sanıklar açısından, hükmedilen sonuç cezanın otuz gün ve daha az olması ikinci olarak ise suç tarihinde 18 yaşını tamamlamayan sanıklar hakkında kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezaya hükmedilmesidir. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde 647 Sayılı Yasanın 4/2. maddesinin uygulama olanağının bulunmadığı görülmektedir. Çünkü sanıklar hakkında hükmolunan 1 ay 20 gün hapis cezası 30 günün üzerinde olduğu gibi sanıklar suç tarihinde 18 yaşlarını da tamamlamışlardır.

2- Sanık Sedat hakkında görevliye sövme suçundan kurulan hükümde maddi hata yapıldığına ilişkin bozma nedenine gelince; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 tarih ve 227-228 sayılı kararı ışığı altında irdelenmesi hukuken isabetli sonuca ulaşılmasını kolaylaştıracaktır. Anılan kararda "..... Esasen olağan bir dikkat ve özenin gösterilmesi halinde gerçekleşmeyecek olan isim, yaş ve hesap hataları, yargı kararlarında " maddi yanılgı " veya " yazım hatası" diye isimlendirilen beşeri hatalardır. Yargılama araçlarının belirli biçimde takdir edilmelerinden kaynaklanan değerlendirme hataları ise hukuki yanılgılardır. Hukuki yanılgılar, ancak başka bir merci tarafından ve yasa yolu başvurusuyla açılan bir tali muhakeme ile giderilebilir. Yargı karalarındaki maddi yanılgıların düzetilmesi ise herhangi bir yöntem ve zamanla sınırlı değildir. Bu yanılgılar, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından, kendiliğinden veya bir yasa yolu başvurusu üzerine verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilebilir...." biçiminde açıklamalara yer verilmiştir. İncelenen dosyada, Ç Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık Fatih hakkında etkin direnme ve görevliye sövme eylemleri nedeniyle 765 sayılı Türk Ceza Yasasının 258/1-3, 266/1, sanık Sedat hakkında ise etkin direnme suçundan ötürü 765 sayılı Türk Ceza Yasasının 258/1-3. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları için kamu davası açıldığı mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucu verilen kararın gerekçe kısmında oluşun, Yargıtay tarafından bozulan 15.10.2003 tarihli kararda belirtildiği biçiminde gerçekleştiği ve sanıkların kendilerine iddianamede yükletilen suçları işledikleri kabul edilmesine karşın hüküm fıkrasında görevliye sövme suçu açısından sanıkların adları karıştırılarak sanık Sedat 'in mahkumiyetine karar verildiği görülmektedir. Mahkemece gerekli dikkat ve özenin gösterilmemesinden kaynaklanan bu durumun maddi yanılgı olduğunda kuşku yoktur. Maddi yanılgının ise Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere herhangi bir zaman ve yöntemle sınırlı olmaksızın hatayı yapan merci tarafından düzeltilmesi olanaklıdır. Bu çözümün yasa koyucu tarafından da benimsendiği 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 Sayılı Yasayla eklenen son cümlesi hükmünden anlaşılmaktadır. Bu düzenlemeyle yasa koyucunun, yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi amacıyla olağanüstü yasa yollarının kullanılarak yetkili kurulların emek ve zamanının harcanmasını önlemek isteği sonucuna ulaşmak yerinde bir değerlendirme olacaktır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görülmediğinden, Adalet Bakanlığının, Yasa Yararına Bozma isteğinin REDDİNE 24.10 .2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3196, Karar No: 2017/12179, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3196 E.  ,  2017/12179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25054, Karar No: 2022/703, Tarih: 04.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25054 E.  ,  2022/703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçu uzlaştırma kapsama alınmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak sair hususlar incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14723, Karar No: 2022/1726, Tarih: 07.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/14723 E.  ,  2022/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Karar tarihinde 18 yaşını bitirmiş olan suça sürüklenen çocuk ...'in yüzüne karşı usulüne uygun tefhim olunan hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal sürede temyiz etmediği, karar kendisine tebliğ edilen müdafinin süreden sonra 12.04.2021 tarihinde yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 07.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/725, Karar No: 2019/6096, Tarih: 21.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/725 E.  ,  2019/6096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52, 53, 63 ve 204/1, 43/1, 53, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ...'ye ait nüfus cüzdanı üzerine kendi fotoğrafını yapıştırıp kullanarak katılan ... 'ya ait iş yerinden satın aldığı epilasyon aleti, tablet bilgisayar, TV ünitesi, kanepe ve deri zigondan ibaret eşyaların bedelinin ödenmesi amacıyla hazırlanan iki adet sözleşme ve üç adet fatura ile 1.112 ve 1.152 TL tutarındaki iki adet senede suça konu nüfus cüzdanını kullanıp ... ismiyle imza atmak suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın kamu kurumunun maddi varlığı olan nüfus cüzdanını sahte olarak kullanarak haksız menfaat temin ettiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, sanığın bu eyleminin TCK'nın 158/1-d maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25688, Karar No: 2013/40817, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/25688 E.  ,  2013/40817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekilere ait işyerlerinde hırsızlık eylemlerinin gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış; sanıkların yaşı küçük Ceren'i suçun işlenmesinde araç olarak kullandıkları bu nedenle haklarında TCK'nın 37/2. maddesi yerine 38/2. maddesinin uygulanmış olması, artırım oranlarının aynı olması nedeniyle sonuç cezayı değiştirmeyeceğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmaması suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hüküm fıkrası çıkarılarak yerine ‘‘TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5100, Karar No: 2023/776, Tarih: 28.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/5100 E.  ,  2023/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmiş olup incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı kadın vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 28.02.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... ile vekili Av. ... Ökten ve karşı taraf temyiz eden ... vekili Av. ... Sezar geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesi ile süresinde verdiği cevaba cevap dilekçesinde; davalı kadının aşırı kıskanç ve baskıcı olduğunu, müvekkilinin rızası olmadan ortak konutu ...'ye taşıdığını, müvekkiline hediye ettiği İ-watch saate yüklediği program ile kendisinin kullandığı İphone marka telefonundan müvekkilinin konumuna erişerek sürekli bulunduğu konumu takibe aldığını ve sürekli olarak müvekkile mesaj göndererek “Neredesin, ne yapıyorsun, yanında kimler var?” gibi soruları içeren mesajlar gönderdiğini, müvekkilinin ameliyatını yaptığı kadın hastalarını takip ederek ev adreslerine varana kadar öğrendiğini, müvekkilinin davalı kadın tarafından takip edildiğini üzücü bir olay ile öğrendiğini, bu olayda davalı kadının müvekkiline saldırdığını ve müvekkilini darp ettiğini, müvekkilinin gözlüğünü kırdığını, sinir krizi geçirdiğini, daha sonra ortak konutun kilidini değiştirdiğini ve evi müvekkilinin oluru olmaksızın farklı adrese taşıdığını, aşırı harcamalarda bulunarak müvekkilini zor duruma düşürdüğünü, müvekkili ameliyat olduğunda ve sonrasında müvekkili ile ilgilenmediğini ve müvekkilini ziyarete gelmediğini, onur kırıcı ve küçük düşürücü davranışlarda bulunduğunu, müvekkilinin ailesini sahiplenmediğini ve istemediğii iddia ederek davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin ortak olarak kullanılmasına, müvekkili lehine 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP