muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1929, Karar No: 2011/6610, Tarih: 13.09.2011

--/--

-2-

Önemli olan düzenli bir çalışma ilişkisinin varlığıdır. Düzenli çalışma ilişkisinin varlığı iş akdinin zaman unsurunu ortaya koyar. Çalışanın, hizmetini belli zaman dilimi içerisinde, işveren emrinde ve onun vereceği direktif doğrultusunda gerçekleştirilmesi, hizmet akdinin ikinci unsuru olan bağımlılık unsurunu oluşturur. Hizmetin fiilen verilmesi her durumda, zorunlu değildir. İşverenin emir ve gözetim altında hazır beklemek durumunda dahi bağımlılık unsuru gerçekleşmiş sayılır. Öte yandan, işverence gösterilen işlerin, çalışan tarafından, işveren emir ve direktiflerine uygun olarak görülmesi gerekir. Belirtilen bu iki ana unsurun birlikte gerçekleşmesi durumunda 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdinin dolayısıyla sigortalılığın ilk koşulunun oluştuğu sonucuna varılır. Somut olayda davacının çalışması bakımından zaman ve bağımlılık unsurunun gerçekleştiği ortadadır.

Sigortalılığın ikinci koşulu, 506 sayılı Yasa'nın 5. ve 8. maddelerinde öngörülen işin görüldüğü bir işyerinin bulunmasıdır. Bir işyerinin varlığının saptanamaması durumunda sigortalılığın gerçekleştiğinden söz edilemez.

Üçüncü koşul, eylemli çalışmanın varlığıdır. Yasal sigortalılıktan söz edebilmek için sigortalının işveren emir ve direktifleri altında, bir fiil, gösterilen işi yapması zorunludur. Çalışmanın, kimi durumlarda, görülen işin, nitelik ve kapsamına göre devamlı sürmesi mümkün olmayabilir. Sigortalının, işveren emir ve nezareti altında verilecek işi yapmaya hazır bir şekilde beklemesi dahi bu koşulun gerçekleşmesi için yeterlidir.

506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasa'nın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

Sigortalı sayılabilme yönünden gerek ücretin kendisi, gerekse ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Parça başına ücret, götürü ücret, part-time çalışma karşılığı yapılan ödeme biçimleri sigortalılık koşullarını etkilemez.

Sigortalılık statüsünün oluşumu için herhangi bir şekil koşulu öngörülmemiştir. Resmi veya yazılı bir sözleşme biçimi şart değildir. Asıl olan sigortalının çalışmaya başlama durumudur. Eylemli olarak gerçekleşen bu durum sonucu sigortalılık statüsü kendiliğinden oluşur.

“Sigortalı olmak”, kişi bakımından salt bir hak değil, aynı zamanda bir yükümlülüktür ve bu nedenle, kişinin isteğine, ediminin sosyal, toplumsal, etik niteliğine bırakılmamıştır. Bir başka anlatımla, kişi, yasanın sigortalı sayılmak için belirlediği duruma dahil olmakla kendiliğinden sigortalı olacaktır.

Öte yandan, davanın 5510 sayılı Yasa'nın geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince eldeki uyuşmazlığın çözümünde 506 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanacağı açıktır.

“Sigortalı olmak”, kişi bakımından salt bir hak değil, aynı zamanda bir yükümlülüktür ve bu nedenle, kişinin isteğine, ediminin sosyal, toplumsal, etik niteliğine bırakılmamıştır. Bir başka anlatımla, kişi, yasanın sigortalı sayılmak için belirlediği duruma dahil olmakla kendiliğinden sigortalı olacaktır.

Öte yandan, davanın 5510 sayılı Yasa'nın geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince eldeki uyuşmazlığın çözümünde 506 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanacağı açıktır.

Kural olarak Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Ne var ki bunun aksinin kanıtlanması her zaman mümkündür. Somut olayda davacının Bismil 1 Nolu Sağlık Ocağında bir süre çalıştığı ve ücretinin elden ödendiği, bir kısmı dava konusu dönemde sağlık gurup başkanlığı da yaptıkları anlaşılan tanık beyanları ile sabittir. Hal böyle olunca da davanın tümden reddinin isabetsiz olduğu açık ve seçiktir.

Yapılacak iş, tanık anlatımlarına göre davacıya elden ödendiği anlaşılan ücretin dernek, vakıf gibi kuruluşlar aracılığıyla ödenip ödenmediği araştırılmak, dosya içiresinde rastlanmayan ancak gerek davacı ve gerekse tanık beyanlarında geçen, sağlık gurup başkanı olarak görev yapan tanığın da imzasını doğruladığı kimlik belgesi davacıdan istenerek, işe başlama tarihine ilişkin olarak bilgi bulunup bulunmadığı araştırılmak, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek, hizmet süresini belirlemek, bu belirlemeye göre işçilik alacağına yönelik talebi değerlendirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

--/--

-3-

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmün bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13483, Karar No: 2010/7407, Tarih: 12.05.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/13483 E.  ,  2010/7407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen itirazların raddine, ancak:

1- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve sabıkası bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasında tam gün karşılığı adli para cezasının suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı gözetilmeden sanığa 450 TL. adli para cezası yerine 30 gün para cezası karşılığı 600 TL. adli para cezası tayini,

3- 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeyerek hapis cezasından çevrilme adli para cezası ile doğrudan hükmedilen adli para cezalarının toplanması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmü bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 12.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16141, Karar No: 2015/14605, Tarih: 14.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16141 E.  ,  2015/14605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Susurluk Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2012

NUMARASI : 2009/366-2012/236

Davacı B.. İ.. vekili Avukat H.. E.. tarafından, davalı S.. Y.. aleyhine 15/10/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 05/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, muhafaza görevini kötüye kullanmadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, yapılan denetimlerde kaçak olduğu tespit edilen akaryakıtla ilgili olarak sorumlular hakkında kamu davası açıldığını, dava sonuçlanana kadar B..İ..saklama imkanı olmadığından akaryakıtın işletme sorumlusu davalıya hukuki ve cezai sonuçları anlatılarak yediemin olarak bırakıldığını, ancak söz konusu ürün teslim alınmak üzere gidildiğinde, yeraltı tankında bulunan akaryakıtın yerinde su bulunduğunun anlaşıldığını iddia ederek, uğranılan zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, kendisine teslim edilen akaryakıtı olduğu gibi muhafaza ettiğini, hiçbir değişiklik ve yedieminliği tehlikeye düşürecek davranışta bulunmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, İ..İ.., teslim edilen ürünleri analiz sonuçları gelinceye kadar nevi ve niteliği değişmeyecek, diğer ürünlerle karışmayacak, değerini ve kanıt olma özelliğini kaybetmeyecek şekilde saklamak, korumak ve bunların temini için her türlü tedbiri almakla yükümlü olduğundan davacının kendi kusurundan kaynaklanan zararı başkasından tazmin edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı hakkında S.. M.. 2009/267 esas sayılı dosyasında kaçak petrol satışı yapmak suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı ve yine davalı hakkında S..M.. 2011/60 esas sayılı dosyasında muhafaza görevini kötüye kullanma ve mühür bozma suçlarından kamu davası açıldığı ve dosyaların halen derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Kural olarak, 818 sayılı B.. K.. 53. (TBK.74) madde gereği; ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacaktır. Davaya konu olayda; ceza yargılaması sonucunda verilecek kararın eldeki davayı etkileyecek nitelikte olması nedeni ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri

Kural olarak, 818 sayılı B.. K.. 53. (TBK.74) madde gereği; ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacaktır. Davaya konu olayda; ceza yargılaması sonucunda verilecek kararın eldeki davayı etkileyecek nitelikte olması nedeni ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri

Kanununun 165. maddesi gereğince, davalı hakkında açılmış olan S.. M.. 2009/267 esas ve S.. M.. 2011/60 esas sayılı ceza dosyalarının dosya içine alınıp incelenerek, gerekirse bekletici sorun yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Şu halde; her ne kadar karar tarihinden sonra yürürlüğe girdiği için bozmaya konu yapılmamışsa da taraf teşkili yönünden davacı İ..İ..tüzel kişiliğini sona erdiren 6360 sayılı Kanun ilgili maddeleri de göz önünde bulundurulmak üzere, yukarıda belirtilen hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7239, Karar No: 2012/7938, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7239 E.  ,  2012/7938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar dava dilekçesinde, kızları ...'ın 01.06.1996 olan doğum tarihinin 01.06.1993 olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece ... ve ...'nın doğum tarihlerinin düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar dava dilekçesinde kızları ...'ın, davacı baba ... duruşmadaki beyanı ile de oğlu ...'nın doğum tarihlerinin düzeltilmesini istemiş, mahkemece ... ve ...'nın doğum tarihlerinin düzeltilmesine karar verilmiştir.

Doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin davalar, diğer kayıt düzeltme davaları gibi kamu düzeni ile yakından ilgili bulunduğundan, hakim, taleple bağlı kalmayarak re'sen de yapacağı araştırma ile elde ettiği bulgulara göre ve öteki kayıtlarla çelişki meydana getirmeyecek şekilde usulüne uygun olarak açılmış bir dava sonunda kayıt düzeltimine karar verebilir.

Dosyada bulunan ... Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 01.12.2011 tarihli raporunda, doğum tarihinin düzeltilmesi istenilen ...'ın 21 yaş sonu ile uyumlu olduğu bildirildiğine göre ...'ın doğum tarihinin aynı anneden olan diğer kardeşleri ile çelişki yaratmayacak şekilde düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, taleple bağlı kalınarak raporla uyumlu olmayacak şekilde doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi doğru değildir.

Bundan ayrı doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilen ...'nın, yaşının düzeltilmesi istemiyle usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı halde davacı ...'nin duruşmadaki istemi dikkate alınarak ...'nın da doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilen Yakup ile aynı anneden doğduğu anlaşılan kardeşi 25.06.1995 doğumlu Tuğba arasında düzeltilen doğum tarihine göre 2 günlük bir zaman farkı bulunmaktadır. Bir kadının bu süre içerisinde iki kere doğum yapmasının tıbben mümkün olmadığı açık olup, hakim nüfus kayıtlarında düzeltme yaparken bu kayıtların diğerleri ile çelişik olmamasına özen göstermeli, böyle bir sonucu doğuracak karar vermemelidir. Mahkemece belirtilen hususlara dikkat edilmeden hüküm kurulması da yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3139, Karar No: 2018/8213, Tarih: 28.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3139 E.  ,  2018/8213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 08.03.2011 tarihinde verilen erteli mahkumiyet hükmünün 12.04.2011 tarihinde kesinleştirildiği, bilahare Tekirdağ Çocuk Mahkemesince yapılan ihbar üzerine erteli cezanın 21.05.2014 tarihli ek kararla aynen infazına karar verildiği, suça sürüklenen çocuk tarafından ek karara itiraz edilmesi üzerine, Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesince 08.03.2011 tarihli asıl kararda temyiz başvuru merciinin ve usulünün açıkça gösterilmediği, mahkemece söz konusu eksikliği gidermeye yeterli meşruhatlı duyuru ile tarafların bilgilendirmesi ile sonucuna göre kesinleştirme işlemi yapılması gerekirken eksiklik giderilmeksizin kesinleştirme işleminin yapıldığından bahisle 14.08.2014 tarihinde itiraz kabul edilmek suretiyle ek kararın kaldırılmasına karar verilmesinin ardından, suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın 02.09.2014 tarihinde cezaevinde tebliğ edilmesi üzerine 05.09.2014 tarihli dilekçesi ile asıl kararı temyiz ettiği anlaşılmakla; dosya kapsamındaki diğer suça sürüklenen çocuk ...’a yokluğunda verilen 08.03.2011 tarihli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 28/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20728, Karar No: 2014/12054, Tarih: 17.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20728 E.  ,  2014/12054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran katılan sanık ... vekilinin haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-Sanık ... ve ... hakkında mala zarar verme, sanık ... hakkında mala zarar verme, tehdit, kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz

duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanıklar ..., ... ve ... kardeş oldukları, sanıklardan ... sanık ...'in kızı ile evli olduğu, ... ile eşi arasındaki anlaşmazlıklar nedeniyle sanıklar arasında sorunlar bulunduğu, olay günü sanıklardan ... ve ... bu sorunlar nedeniyle sanık ...'e ait iş yerinin önünde ...'in ortağı olan tanık ... ile konuştukları sırada sanık ...'in hakaret ederek geldiği ve sanıklardan ...'a vurduğu, taraflar arasında kavga başladığı, sanık ...’in olay yerinden ele geçirdiği anten ayağı ile sanık ...'a ve yumrukla ... vurduğu, eline aldığı anten ayağını sağa sola savurduğu sırada kendine ait işyerinin camını kırdığı, kavga sırasında sanıklar ... ve ... da sanık ...'e vurdukları, sanık ...'un kavga yatıştıktan sonra olay yerine geldiği ve herhangi bir eylemde bulunmadığı, sanık ...'un mala zarar verme, sanık ...'un mala zarar verme, tehdit ve yaralama, sanık ...'un mala zarar verme suçlarını işlemedikleri sabit olduğundan bu suçlar nedeniyle sanıkların beraatlarına,

sanık ...'un kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğundan bu suçtan mahkumiyetine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafi ve katılan sanık ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19734, Karar No: 2013/1436, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/19734 E.  ,  2013/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.05.2009 gün ve 2007/139 Esas, 2009/538 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara ait onaylı nüfus kayıt örneklerinin getirtilmemesi, bu kayıtlar Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/51, Karar No: 2013/57, Tarih: 14.05.2013

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2013/51 E.  ,  2013/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 8 ve 12. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 31.05.2011

Sayısı : 119-241

İadesi İstenen : Mahmoud Allani

İadesi istenen Mahmoud Allani hakkında Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2010 gün ve 5329 sayılı talepnamesiyle; Tunus Devleti Tarihi ve Arkeolojik Eserlerin Korunması ve Sahtecilik Tekniklerine Dair Kanunun 54, 55, 59, 61, 80, 81, 82, 83 ve 93. maddelerine ve Tunus Ceza Kanunu'nun 32, 182,187, 258, 264, 131, 132 ve 162. maddelerine göre menkul mallara yönelik suç örgütü kurmak ve örgütte aktif olarak faaliyette bulunmak, hırsızlık, tarihi yapıların görüntü ve şeklini değiştirmek, yıkmak, yürürlükteki mevzuatı dikkate almaksızın tarihi sikke/para ve parçaların ticaretini yapmak, koruma altındaki bazı taşınırların emanet yerlerini değiştirmek, arkeolojik ve tarihi eserleri yetkili makamlara bilgi vermeksizin edinmek, ruhsatsız olarak tarihi eser ve mekanlarda faaliyette bulunmak ve bunların dış görünümlerini kasten değiştirmeye teşebbüs etmek, izinsiz olarak taşınır tarihi eserlerin sahte taklitlerini yapmak, taşınır ve sabit tarihi eselerde izinsiz kazı yapmak ve bu işe ortaklık etmek, milli ve yabancı paraların sahtesini basmak, bunları Tunus şehirlerine sokmak ya da bunların piyasaya sürülmesine ortak olmak suçlarından, 5237 sayılı TCK'nun 18/4. maddesi ve "Türkiye Cumhuriyeti ile Tunus Cumhuriyeti arasında Cezai konularda Adli Yardımlaşma ve Suçluların Geri Verilmesi Sözleşmesi" hükümlerine göre adı geçenin kovuşturması yapılmak üzere Tunus Cumhuriyetine iadesi konusunda karar verilmesinin talep edilmesi üzerine, Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesince 31.05.2011 gün ve 119-241 sayı ile; "5237 sayılı TCK'nun 18/4. maddesi ve Tunus Cumhuriyeti ile Türkiye Cumhuriyeti arasında Cezai Konularda Adli Yardımlaşma ve Suçluların Geri Verilmesi Sözleşmesi hükümlerine göre Tunus adli makamlarına geri verme talebinin kabul edilebilir olduğuna" karar verilmiştir.

Kararın iadesi istenen kişi müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesince 29.03.2012 gün ve 1427-10624 sayı ile;

“Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca muhtelif suçlara ait temyiz incelemesinin suçlardan en ağırını incelemeye yetkili Daireye ait bulunmasına ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevinin Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesine ait olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 12. Ceza Dairesince 05.12.2012 gün ve 24277-26217 sayı ile;