muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9316, Karar No: 2022/13375, Tarih: 31.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9316 E.  ,  2022/13375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No :

Dava, Kurum işleminin iptali ve kesilen yaşlılık aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacıya mülga 506 ve 1479 sayılı Yasalara göre geçen çalışmaları sonucunda 2829 sayılı Yasaya göre birleştirilen sigortalılık süreleri ve prim ödeme gün sayıları üzerinden 01.06.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığını, kurum tarafından 18.03.2015 tarihinde yeniden yapılan işlem sonucunda, davacının işveren ... ve ...'a ait özel bina inşaatı işyerinde 01.07.2003-10.04.2008 tarihleri arasında geçen çalışmaların fiili çalışma olmadığı gerekçesi ile sigortalılığının iptal edildiğini, buna bağlı olarak yaşlılık aylıklarının da başlangıç tarihi itibariyle iptal edildiğini, oysa ki işyerinin özel bina inşaatı olup denetlenmesi mümkün olan herhangi bir işyeri olmadığını, inşaatın para temin edildikçe yapıldığını, durduğu zamanlarda da binanın bakımı ve gözetiminden davacının sorumlu olduğunu, yazılı bir hizmet akdinin bulunmadığını, işverene bağımlı olarak verilen görevlerini yerine getirdiğini, maaşından vergi kesintisi yapılarak ödendiğini, yersiz ödemeye ilişkin olarak davacıdan 67.404,82 TL yaşlılık aylığının iadesinin talep edildiğini belirterek, davacının 01.07.2003-10.04.2008 tarihleri arasında geçen ve primi ödenmiş olan sigortalılık süresinin iptaline dair Kurum işleminin iptaline, 01.06.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine ve önceden bağlanmış olan aylıkların 22.04.2015 tarihinden itibaren ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

“Davanın reddine” karar vermiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

“Davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, inşaatın sahiplerinin dahi mahkemede davacının çalıştığını beyan ettikleri, davacıdan başka çalışan yoksa inşaatın nasıl yapılmış olabileceği, kurum raporunun aksinin kanıtlandığı ve sair gerekçelerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

“Davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, inşaatın sahiplerinin dahi mahkemede davacının çalıştığını beyan ettikleri, davacıdan başka çalışan yoksa inşaatın nasıl yapılmış olabileceği, kurum raporunun aksinin kanıtlandığı ve sair gerekçelerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davacının 01.07.2003 – 10.04.2008 arası toplam 1320 gün yapılan bildirimlerinin kurum denetim raporuna istinaden iptal edilerek yaşlılık aylığının kesildiği, bunun üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Soruşturma raporundaki işveren beyanlarıyla inşaat mevsimi olmayan aylarda da bildirim yapılmış olması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de verilen karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Davacı adına 2005/7. döneme kadar yapılan bildirimler tam ve kesintisiz olup, 2005/8. dönem itibariyle 6 ve 7 eksik gün kodlarıyla kısmi çalışmaları bulunmaktadır. Bordroda sadece davacı adına bildirim yapılmış olup, zemin + 3 kat inşaatın 2010 yılında bitirildiği tespit edilmiştir.

12.06.2013 tarihinde bildirim yapılan inşaat işyerine giden kurum denetmeni inşaat sahiplerinin beyanlarını alarak davacının çalışmalarının fiili olmadığına kanaat getirmiştir.

Mahkemece inşaata komşu tanıklar ve denetmene ifade veren inşaat sahipleri tanık olarak dinlenmiş ve davacının fiilen inşaatta çalıştığına dair beyanda bulunmuşlardır. Hatta açılan ceza davasında da işverenler davacının çalıştığını ifade etmişlerdir. İşverenlerin uyuşmazlık konusu dönemde devam eden inşaatlarının bulunduğu açık olup sadece davacının bildirimleri yapılmış olması karşısında inşaatın nasıl bitirildiği açıklığa kavuşturulamamıştır.

Mahkemece, inşaatta çalıştığı ifade edilen diğer kişilerin de beyanları alınarak ve dinlenen tüm tanık beyanları birlikte değerlendirilerek, mevsimsel çalışma olup olmadığı da gözetilmek suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 31.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42651, Karar No: 2022/9516, Tarih: 23.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/42651 E.  ,  2022/9516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 14.01.2021 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 25.01.2021 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 23.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37710, Karar No: 2015/11129, Tarih: 08.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/37710 E.  ,  2015/11129 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... Tüketici Mahkemesinden verilen 15.07.2013 gün ve 2012/2908 2013/1032 sayılı hükmün Dairemizin 04.06.2014 tarih ve 2014/1575-17585 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, eşi ...'nun 17.07.2009 tarihinde vefat ettiğini, müteveffanın mirası borca batık olduğundan mirasçıların mirası reddettiklerini, ...'nun sağlığında davalı bankadan kredi kartı ve ek kredi kartı çıkartarak kullandığını, kart borçlarını ödeyememesi üzerine de, davalı bankanın kendisi aleyhinde ilamsız icra takibi başlattığını, davalıya borcunun bulunmadığını,bankadan kredi kartı almadığını ve ek kart çıkartılması için herhangi bir talepte de bulunmadığını ileri sürerek, borçlu olmadığının tespitine,haksız takip nedeniyle % 40'dan az olmamak üzere davalı aleyhine tazminata karar verilmesi istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ...11. İcra Dairesi' nin 2010/10757 Esas sayılı dosyası ile davacı ... hakkında başlatılan icra takibinde davacının davalı bankaya borcu bulunmadığının tespitine, İ.İ.K'nun 67/2. Maddesi gereğince asıl alacak miktarı olan (11.768,14 TL) üzerinden hesaplanacak % 40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.06.2014 tarih ve 2014/1575 Esas 2014/17585 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş, bu kez davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici nedenlere göre, davacının 2. bentte belirtilen husus dışında kalan sair karar düzeltme talebinin reddi gerekir.

2-Her ne kadar Dairemizin 04.06.2014 tarih ve 2014/1575 Esas 2014/17585 Karar sayılı bozma ilamında aynen “Ancak davalının temyiz dilekçesine eklediği 7.6.2008 tarihli teslimat detay belgesi ile davacıya ek kartın teslim edildiği anlaşılmaktadır.” şeklinde bir cümle kurulmuş ise de bahse konu 07.06.2008 tarihli teslimat detayı belgesi ile ... adına gönderilen ek kartın asıl kart sahibi olan ve vefat eden eş ...' ya teslim edildiği bu sefer yapılan inceleme sonucunda anlaşılmıştır.

2-Her ne kadar Dairemizin 04.06.2014 tarih ve 2014/1575 Esas 2014/17585 Karar sayılı bozma ilamında aynen “Ancak davalının temyiz dilekçesine eklediği 7.6.2008 tarihli teslimat detay belgesi ile davacıya ek kartın teslim edildiği anlaşılmaktadır.” şeklinde bir cümle kurulmuş ise de bahse konu 07.06.2008 tarihli teslimat detayı belgesi ile ... adına gönderilen ek kartın asıl kart sahibi olan ve vefat eden eş ...' ya teslim edildiği bu sefer yapılan inceleme sonucunda anlaşılmıştır.

Bu husus dikkate alınarak mahkeme ilamının “1-Davacı, ölen eşinin asıl kredi kart sahibi kendisinin ise ek kart hamili olarak davalı banka tarfından kredi kart borcunun ödenmemesi nedeniyle başlattığı takibe karşı,bankadan kredi kartı almadığı ve ek kart çıkartılması için herhangi bir talepte de bulunmadığını ileri sürerek, borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Davalı, davacı adına gönderilen ek kartın davacı tarafından kullanıldığını savunmuştur. Mahkemece, kredi kartı sözleşmesinin müteveffa ... ile davalı banka arasında imzalandığı, davacı tarafından imzalanmış kredi kartı veya ek kredi kartı sözleşmesi bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Öncelikle belirtmek gerekirse davacının ölen eşinin mirasını reddettiği ...4.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/1731-2093 Esas ve Karar sayılı ilamı ile sabit olduğuna göre ölen eşine ait kredi kart borcundan sorumlu tutulamaz. Yine ... adına gönderilen ek kartın 07.06.2008 tarihli teslimat detayı belgesi ile asıl kart sahibi olan ve vefat eden eş ...' ya teslim edilmesi nedeniyle ek kart ile ilgili harcamaların bizzat davacı tarafından veya onun bilgisi ve izni ile yapıldığı davalı tarafından ispatlanamadığı takdirde davacı ek kartın kullanılmasından dolayı da sorumlu tutulamaz Ancak ek kart ile ilgili bu hususların tespiti yönünde mahkemece yapılan araştırma ve inceleme yetersiz olup, eksik soruşturmaya dayalı olarak hüküm kurulamaz. Öyle olunca, öncelikle davacı adına çıkarılan ek kart ile ilgili tüm kayıtlar getirtilerek, ek kartın kim tarafından ne şekilde kullanıldığı ve özellikle slip imzalanarak mı yoksa şifre kullanılarak mı kullanıldığı kesin biçimde saptanıp imzaya itiraz edildiği takdirde bilirkişi incelemesi yapılmalı ve yine harcamalara ilişkin olarak da aralarında bankacılık kredi kartları uzmanının bulunduğu bilirkişi kurulundan rapor alınmalı, tarafların müterafik kusurlu olup olmadığı ve alacak miktarı belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Mahkeme kararı bu gerekçeyle bozulması gerekirken, zuhulen farklı gerekçe ile bozulduğu bu kez yeniden yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin bozma ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının yeniden bozulmasına karar verilmek gerekmiştir.

3-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent gereğince davacının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 04.06.2014 tarih ve 2014/1575 Esas 2014/17585 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının BOZULMASINA, 3. bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 08.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2349, Karar No: 2020/3546, Tarih: 01.07.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2349 E.  ,  2020/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadın 10.02.2020 tarihinde temyiz dilekçesi vermiş ve temyize ilişkin talepleri yanında temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı-karşı davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı-karşı davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı-karşı davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalı-karşı davacı kadına yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2020 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2011/489, Karar No: 2011/4794, Tarih: 03.10.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/489 E.  ,  2011/4794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ... ve Hazine aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ...Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 25.02.2010 gün ve 207/63 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 154 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların batısındaki yerin yol boşluğu olarak bırakıldığını, yerin kadimden beri davacının babası tarafından kullanıldığını ve babasının ölümüyle davacıya kaldığını, bu yerin 154 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlara eklenmesi suretiyle davacı adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

Davalı, Hazine temsilcisi davanın reddi ile taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... temsilcisi olan köy muhtarı takdirin mahkemeye ait olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece, dava konusu olan ve yol içerisinde boşluk olarak gösterilen yerin zeminde davacıya ait 154 ada 6 parsel sayılı taşınmazın devamı görünümünde olduğu ve davacı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 154 ada 6 parsel sayılı taşınmazın batı kısmında bulunan, 17.07.2009 havale tarihli kadastro bilirkişi raporunda kırmızı renk ile boyalı olarak gösterilen 44,54 m2'lik tescil harici bırakılan yerin 154 ada 6 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Kadastro çalışmaları sırasında 154 ada 6 nolu parsel davacı ...oğlu ... adına 26.11.1998 tarihinde tespit edilmiştir. Teknik bilirkişilerin krokisinde işaret ettikleri ve kırmızı renk ile gösterilen taşınmaz bölümünün de aynı tarihte paftasında yol boşluğu olarak gösterildiğinin kabulü gerekir. Dava dilekçesine göre, davacının kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayalı olarak davayı açtığı belirlenmiştir. Herhangi bir vergi ve tapu kaydına dayandığını açıklamamıştır. Dilekçenin deliller kısmında kadastro tutanakları, tanık, keşif, bilirkişi, diğer yasal deliller denilmek suretiyle açıklamada bulunmuştur. Bu bakımdan davanın TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açıldığının kabulü gerekmektedir. Kadastro işleminin yapılmasıyla kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan 20 yıllık süre kesintiye uğrar ve kadastro tespitinden sonra başlayacak süreye eklenmez. Taşınmazın paftasında yol olarak gösterildiği 1998 yılından itibaren 20 yıllık kazanma süresi yeniden işlemeye başlar.

Şu halde taşınmaz, davacıya ait 154 ada 6 sayılı parselin tespitinin yapıldığı 26.11.1998 tarihinden davanın açıldığı 03.07.2008 tarihine kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolmadığı belirlendiğine göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması usul, kanun ve Yargıtay uygulamasına aykırıdır.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK'nun 428.maddesi gereğince ve açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16840, Karar No: 2014/1515, Tarih: 30.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/16840 E.  ,  2014/1515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan annesi "Uso kızı Güllü Kas"'ın kayden paydaşı olduğu 830 ada 18 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının "Rıza", olarak yer aldığını, gerçekte murisinin nüfus kaydında baba adının "Uso", olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazın tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3495, Karar No: 2020/17233, Tarih: 20.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/3495 E.  ,  2020/17233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümde, hükmün açıklanmasına neden olan ve denetim süresi içinde işlemiş olduğu TCK.nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçu uzlaşma kapsamında olup, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğundan, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre hükmün açıklanıp açıklanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/634, Karar No: 2017/1121, Tarih: 06.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/634 E.  ,  2017/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, itirazın kaldırılması ile takibin devamına ve tahliyeye karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

1-Davalının tahliyeye yönelik temyizi yönünden;

Alacaklı 16.07.2015 tarihinde icra takibi başlatmış olup bu tarih itibariyle sözleşmedeki peşin ödeme koşuluna dayalı olarak, sözleşme başlangıcından itibaren 2014 yılı Eylül, Ekim, Kasım, Aralık-2015 yılı Ocak ve Şubat olan ilk 6 ayın kirası 13.200 TL ile bu tarihten sonra 2015 Mart ayı başında muaccel hale geldiğini iddia ettiği 2015 yılı Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ikinci 6 aylık dönem kira bedelleri yine 13.200’den borç toplamının 26.400 TL olduğunu bu miktardan davalı ödemelerinin mahsubu ile eksik ödeme sonucu oluşan 5.367,00 TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir. İcra takibine dayanak yapılan 10.09.2014 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesinin ön yüzünde kiranın ne şekilde ödeneceği başlığı karşısında “6 aylık peşin ödemeli” ibaresi yer almaktadır. Bu beyan ile sözleşmenin 3, 4 ve 5. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde kira bedellerinin sözleşmenin yapıldığı tarihten itibaren altı ay için peşin ve devamında aylık ödemeler şeklinde düzenlendiğinin kabulü gerekir. Davacı yukarıdaki açıklama ve ödemelerin 6 ay için peşin diğer ödemelerin aylık olarak ödenmesi koşulu doğrultusunda ilk dönem 6 aylık kira bedeli ile takip tarihine kadar aylık ödeme ile gerçekleşecek 2015 yılı Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ayları kira paralarını davalıdan isteyebilecektir. İcra takip talepnamesinde davacı tarafça gösterilen ödemelere davalı tarafça itiraz edilmemiştir. İbraz edilen ödeme belgelerinde, ilk altı aylık dönem için 13.200 TL ödenmesi gerekirken, 12.400 TL’nin ödendiği, Mart, Nisan, Mayıs 2015 ayları için ihtilafsız kira bedeli olan 2.200 TL yerine 2.190’ar TL ödendiği anlaşıldığından, davalının eksik ödemeler sebebiyle temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. Bu durumda, davalı vekilinin tahliye davasının kabulüne ilişkin karara yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin itirazın kaldırılmasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yukarıda açıklandığı üzere takip tarihinde istenebilir aylar kira paralarının Mahkemece belirlenerek, yapılan ödemeler mahsup edildikten sonra bakiye alacak için itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken kira sözleşmesindeki şartın “ 6’şar aylık ödeme” olarak kabulü ile ikinci altı ay kiraları için de muaccel hale geldiği düşüncesiyle tüm kira bedelleri üzerinden yapılan hesaba dayalı olarak itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmadığından bozmayı gerektirmiştir.