muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3782, Karar No: 2013/6411, Tarih: 09.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/3782 E.  ,  2013/6411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesine dair kararın Dairemizin 05.12.2012 gün ve ....-... sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, bu kararın tashihen tetkiki davalı tarafından süresi içinde istenilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Kiracı Aleyhine Düzenleme Yasağı başlıklı 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde, ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı Kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin .19 maddesinde ”bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiralar muacceliyet kespeder. Gelecek kiraların tahsiline gidilir” koşuluna yer verildiği görülmekte olup, yeni yasal düzenleme karşısında, bu koşulun davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.

Davalı borçlu hakkında başlatılan icra takibinde ödenmeyen 2011 yılı Kasım ayı kirası ile muacceliyet koşulu uyarınca 2011 Aralık-2012 Temmuz aylar arası kirasının da tahsili istenildiğine göre değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağı üzerinden yapılması gerekirken, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirasının da değerlendirmeye tabi tutulması yeni yasal düzenleme karşısında doğru görülmemiştir.

Davalı borçlu hakkında başlatılan icra takibinde ödenmeyen 2011 yılı Kasım ayı kirası ile muacceliyet koşulu uyarınca 2011 Aralık-2012 Temmuz aylar arası kirasının da tahsili istenildiğine göre değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağı üzerinden yapılması gerekirken, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirasının da değerlendirmeye tabi tutulması yeni yasal düzenleme karşısında doğru görülmemiştir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 5.12.2012 gün ve 13917-1605 sayılı onama ilamının kaldırılarak mahalli mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/396, Karar No: 2025/1550, Tarih: 17.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/396 E.  ,  2025/1550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/286 E., 2023/401 K.

Davacı vekilince açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2024/1748 Esas, 2024/3251 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı taraf vekillerince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’un 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 3.000,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, davalı harçtan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

17.04.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17997, Karar No: 2021/14437, Tarih: 28.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/17997 E.  ,  2021/14437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/01/2017 tarih, 2016/21 esas ve 2017/7 sayılı kararı

b) Asıl karar : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

c) 14/04/2017 tarihli ek karar : Temyiz talebinin reddi

d) 27/04/2017 tarihli ek karar : Karar verilmesine yer olmadığı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen 21.02.2017 tarihli düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmün sanık müdafiine 02.03.2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği; 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde belirtilen yedi günlük yasal temyiz süresi içinde temyiz edilmediğinden hükmün 10.03.2017 tarihinde kesinleştirildiği;

Sanık müdafiinin yasal temyiz süresinden sonra 28.03.2017 tarihinde eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, bölge adliye mahkemesinin 14.04.2017 tarihli ek karar ile CMK'nın 296/1. maddesi uyarınca süre yönünden temyiz talebinin reddine karar verdiği, ek kararın sanık müdafiine 27.04.2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık müdafiinin yedi günlük yasal temyiz süresinden sonra 08.05.2017 tarihinde 14.04.2017 tarihli ek karara yönelik eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu;

Sanığın 26.04.2017 tarihli temyiz talebi üzerine, 27.04.2017 tarihli ek karar ile 14.04.2017 tarihli ek karar nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, 27.04.2017 tarihli ek kararın usulüne uygun olarak 15.05.2017 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın 16.05.2017 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, 27.04.2017 tarihli ek kararda sanığın temyiz talebi hususunda bir karar verilmemesi nedeniyle sanığın 16.05.2017 tarihli temyiz talebinin 21.02.2017 tarihli asıl karara yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede:

7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesinde "Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır" şeklinde açık hüküm bulunması karşısında, temyiz süresinin başlangıcı olarak sanık müdafiine yapılan 02.03.2017 tarihli tebligatın esas alınması gerektiği, 21.02.2017 tarihli asıl karara yönelik sanık tarafından 16.05.2017 tarihinde yapılan temyiz başvurusunun CMK’nın 291. maddesinde belirtilen yedi günlük kanuni temyiz süresinden sonra olduğu; 14.04.2017 tarihli ek karara yönelik sanık müdafii tarafından 08.05.2017 tarihinde yapılan eski hale getirme ve temyiz başvurusu yönünden ise temyiz süresinin başlangıcı olarak sanık müdafiine yapılan 27.04.2017 tarihli tebligatın esas alınması gerektiği, 14.04.2017 tarihli ek karara yönelik sanık müdafii tarafından 08.05.2017 tarihinde yapılan eski hale getirme ve temyiz başvurusunun da CMK’nın 291. maddesinde belirtilen yedi günlük kanuni temyiz süresinden sonra olduğu anlaşıldığından sanık ve müdafiinin temyiz istekleri ile sanık müdafiinin eski hale getirme isteğinin CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak uyarınca gereğince dosyanın Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1355, Karar No: 2025/7218, Tarih: 14.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2025/1355 E.  ,  2025/7218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/165 E., 2022/751 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu

ŞİKAYETÇİ : Gümrük İdaresi

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM :Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın eyleminin 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 5271 sayılı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE , 14.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7656, Karar No: 2012/11509, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/7656 E.  ,  2012/11509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık ...'a yüklenen hırsızlık suçundan yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA;

II) Sanık ...'ye yüklenen hırsızlık suçundan yapılan incelemede ;

Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu, Tekirdağ Devlet Hastahanesi Baştabipliği'nin 18/09/2006 tarihli rapor fotokopisinde; hafif derecede mental retardasyon rahatsızlığı olduğu belirtilen sanığın mevcut hastalığının akıl hastalığı sayılıp sayılamayacağının, akıl hastası ise 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi uyarınca ceza sorumluluğunu tamamen yada kısmen kaldıracak biçimde, işlediği suçun hukuki sonuçlarını algılama veya davranışlarına yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak nitelikte olup olmadığının Adli Tıp Kurumu'ndan görüş sorularak saptanmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/05/2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15932, Karar No: 2023/2832, Tarih: 08.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15932 E.  ,  2023/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 14.04.2015 tarihli ve 2015/757 numaralı iddianame ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dava açılmıştır.

2. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/230 Esas, 2016/96 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; sanık lehine kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile ilgili olarak beraat kararı verilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, hata hükümlerinin uygulanması durumunda beraat kararı verilmesi gerektiğini, sanığın atılı suçları işlemediğini, kararın bozulmasını ve sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmesini talep etmiştir.

B. Katılan Mağdure Vekillerinin Temyiz İstemi

Özetle; sanığın hata hükümlerinden yararlanamayacağını, sanığın başka bir çocuğa da nitelikli cinsel istismardan dolayı dosyası bulunduğunu, buna rağmen cezasında indirim yapıldığını, mağdurenin cinsel birlikteliğe kendi iradesi dahilinde girmediğini, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile alakalı olarak mahkemenin değerlendirmesinin eksik olduğunu, sanık hakkında bu suçtan da mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğini, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; ''Mağdur ... \*\*\*'ın, facebook.com adlı internet sitesinde sanık ... \*\*\*'ı gördüğü ve sanığa arkadaşlık daveti gönderdiği, bir müddet arkadaşlıktan sonra sanıkla sevgili olduğu, mağdurenin sanıkla görüşmek istemesi üzerine 26/12/2014 tarihinde gündüz vakti sanıkla mağdurenin buluştuğu, sanığın mağdureyi yaşamış olduğu evine götürdüğü, burada mağdureyle rızası dahilinde cinsel ilişkiye girdikleri, sonrasında mağdurenin kendi evine gittiği, bu olaydan 2-3 gün sonra mağdurenin sanığın telefonuna mesaj atarak yanına gelmek istediğini söylediği, sanığın da kabul ettiği, eve gelmeden önce yağmur yağdığı için mağdurenin ıslandığı, sanığın evinin civarındaki markete gelince mağdurenin sanığı aradığı, sanık ve tanığın markete geldikleri, mağdureye geri dönmesini evine gitmesini söyledikleri, mağdurenin ise evde sıkıntı olur diye dönmek istemediği, sanığın mağdureye kurulanması gerektiğini söyleyerek evine gizlice götürdüğü, sanığın odasında önce hep beraber oturdukları, evde sanığın babası tanık ... \*\*\*'ın da olduğu fakat mağdurenin geldiğinden haberi olmadığı, tanık ...'in bir müddet sonra sanıkla mağdurenin yanlarından ayrılıp diğer odaya gittiği, sanık ile mağdurenin aynı yatakta birlikte sabaha kadar uyudukları, sabah olunca cinsel ilişkiye girdikleri sübut bulmuştur.

Mağdure İrem hakkında Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk İzlem Merkezi Adli Tıp Uzmanı Tarafından tanzim edilen 29/12/2014 tarihli raporda, mağdurenin jinekolojik pozisyonda yapılan muayenesinde kızlık zarının annüler yapıda olduğu, erişkin bir erkeğe ait erekte bir penisin duhulüne uygun olduğu, kızlık zarında saat kadranına göre 8 hizasında vajen duvarına kadar inen eski yırtık ve 6 hizasında taze ekimoz saptandığı, vücuduna organ sokulduğuna dair eski ve yeni bulgulara rastlandığı belirtilmiş olup, bu hususun da mağdure anlatımlarını doğrular nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavclığı tarafından Çocuğun Cinsel İstismarı suçundan kamu davası açılmışsa da, sanığın mağdureyle internet üzerinden tanıştığı, mağdurenin yaşını internet üzerinde 17 olarak belirttiği, bu hususun mağdure tarafından da doğrulandığı, sanık ile mağdurenin sevgili olduğu süre ve cinsel ilişkiye girdikleri zamanın tanışmalarından itibaren 15 günlük sürede gerçekleştiği dikkate alındığında, sanığın, mağdurenin gerçek yaşını bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı görülmediği, mağdurenin cinsel ilişkileri rızası doğrultusunda yaşadığını kabul ettiği gibi, olayın anlatımından da bu hususun anlaşılabileceği görülmekle, Türk Ceza Kanunun 30. maddesinde düzenlemesini bulan Hata hükümleri gereği, mağdurenin yaşında yanılması sonucu suçun kanuni tanımındaki maddi unsurları bilmeyen sanığın TCK 103. maddesinden sorumlu tutulamayacağı, fakat mağdurenin 17 yaşında olduğunu sanan sanığın, rızası dahilinde mağdureyle cinsel ilişkiye girmesinin TCK 104. maddesindeki suçu oluşturduğu anlaşılmakla, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, işlendiği yer ve zaman nazara alınarak asgari hadden cezası belirlenmiş, suçun, aynı mağdura karşı iki kez işlendiğinden TCK 43. maddesine göre artırıma gidilmiş, cezanın olası etkileri, sanığın sabıkasız geçmişi, sanığın duruşmalardaki iyi halli tutumu nazara alınarak takdiri indirime gidilmiştir.

Yine sanık hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçundan açılan kamu davasında, mağdurenin rızası dahilinde eylemlerin gerçekleştiğinin mahkememizce kabul edildiği, mağdurenin suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olmakla beraber, bu hususta sanığın hataya düşürüldüğü, bu suç bakımından da sanığın 17 yaşında olan mağdureye karşı işlenmiş Hürriyeti Yoksun Kılma suçundan muhakeme yapılması gerektiği, mağdurenin 17 yaşında olduğu varsayıldığında göstermiş olduğu rızanın hukuka uygun olacağı, bu halde ise düzenlemesini TCK'nın 234/3. maddesinde bulan Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması suçunun oluştuğu, katılan ...'ın bu suç açısından da şikayetçi olduğu nazara alınarak, sanığın cezası,suçun işlenmesindeki özellikler, işlenndiği yer ve zaman göz önünde bulundurularak asgari hadden belirlenmiş'' hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Sanık Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun anne ve babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması, somut olayda mağdurenin anne-babası olan kanuni temsilcilerinin hiçbir aşamada ifadelerine başvurulmayıp şikayete dair beyanlarının bulunmaması nedeniyle kovuşturma şartı gerçekleşmediği halde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırıdır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/230 Esas, 2016/96 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/230 Esas, 2016/96 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2748, Karar No: 2012/611, Tarih: 01.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/2748 E.  ,  2012/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin silinmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı iken kendisine tahsis edilen 2.Blok zemin kat 6 no.lu dairesini ....'e sattığını, kooperatifin üyeliğinin devam ettiğini bildirmesi üzerine 06/11/2009 tarihinde davalı kooperatifle ilgisinin kalmadığına ilişkin dilekçe verdiğini, ardından da 08/12/2009 tarihinde kooperatife ihtarname gönderdiğini, buna rağmen üyeliğinin devam ettiğini, genel kurula çağrıldığını belirterek kooperatif üyeliğinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ortaklığının devrinin sonuç doğurması için noterde düzenlenen hisse devir sözleşmesi ardından devralanın bu sözleşmeyle birlikte yazılı olarak kooperatife üyelik başvurusu yapması ve yönetim kurulunun da şartları varsa kabulü gerektiğini, istifa halinde de istifa iradesinin açıkça belirtilmesi gerektiğini, davacının kooperatife gönderdiği ihtarnamede kooperatif ortaklığından çıkma iradesinin gösterilmediğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, dosya kapsamına göre, davacının kooperatife gönderdiği ihtarnamede istifa iradesini bildirmediği gibi ortaklık payını 3. kişiye devrettiğini bildirdiğini, ancak kooperatife usulüne uygun olarak devir bildirilmediğinden davacının taşınmazını 3. kişiye satışının kooperatif üyeliğini devir sonucu doğurmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.02.2012 tarihinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.