muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6235, Karar No: 2024/6411, Tarih: 18.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/6235 E.  ,  2024/6411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/34. E., 2021/126 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin uzun tutukluluk ve tutukluluğun devamına ilişkin kararların hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle 100.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin dört yıl tutuklu kaldığı, adli kontrol şartı değerlendirilmeksizin tutukluluk halinin devamına karar verildiği, uzun süre tutuklu kalmasının ve tutukluluğun devamı kararlarının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin dört yıl tutuklu kaldığı, adli kontrol şartı değerlendirilmeksizin tutukluluk halinin devamına karar verildiği, uzun süre tutuklu kalmasının ve tutukluluğun devamı kararlarının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/496 Esas – 2020/368 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma ve terör örgütü propagandası yapmak suçlarından yargılandığı, bu kapsamda 10.10.2016 - 31.10.2016 tarihleri arasında gözaltında kaldığı, 31.10.2016 tarihinde tutuklandığı, Mahkemenin 17.09.2020 tarihli kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 8 yıl 1 ay 15 gün hapis, terör örgütü propagandası yapmak suçundan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek davacının hükmen tutukluluk halinin devamına hükmedildiği, kararın istinafı üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 09.12.2020 tarih, 2020/1543 Esas - 2020/1398 Karar sayılı ilamıyla istinaf başvurusunun esastan reddine ve davacının tutukluluk halinin devamına karar verildiği, yargılama kapsamında davacı hakkındaki yürütülen birden çok soruşturma olduğu ve bunların akıbetlerinin sorulmasına karar verildiği, nihayetinde 17.02.2020 tarihli birleştirme talepli iddianame düzenlendiği ve tazminata konu ceza dosyasıyla birleştirilmesine karar verildiği, birleşen dosya yönünden davacının savunmasının alındığı, tüm dosya kapsamlı olarak incelendiğinde, davacı hakkında CMK 102/2 maddesi uyarınca beş yıllık azami tutukluluk süresi dolmadan mahkumiyet hükmü kurulduğu, terör örgütü üyeliği suçlarının kesintisiz suçlardan olduğu, bu suretle davacı hakkındaki açık soruşturma dosyalarının akıbetlerinin beklenilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu, davacının tutuklu kaldığı süre yönünden; davanın kapsamı, dosyadaki delillerin çokluğu ve davanın karmaşıklığı, davacının kovuşturulmasına neden eylemlerin sayısı ve ağırlığı gibi hususlar dikkate alındığında tutukluluk süresinin makul olduğu, tutukluluğun devamı kararlarının da açıklanan hususlar göz önüne alındığında, mahkemenin dayanılan delillere göre atılı suçların işlendiğine ilişkin kuvvetli belirti ve tutuklama nedenlerinin varlığının devamına dair gerekçesinin olay ve olgulara dayandırılmış olduğu, Kanunda düzenlenen azami tutukluluk süresini aşmadan ilk derece mahkemesindeki sürecin tamamlandığı, istinaf tarafından tutukluluk halinin devamına ilişkin kurulan hükmün temyiz incelemesi üzere Yargıtay'a gönderildiği, bu itibarla davacının kanunda belirtilen koşullar kapsamında tutuklandığı ve tutukluluk halinin devamına karar verildiği, ayrıca kanuna uygun olarak tutuklandıktan sonra makul süre içinde yargılama merciine çıkarıldığı, bu haliyle makul sürede yargılanma hakkı yönünden bir hak ihlalinin de bulunmadığı gerekçesiyle yasal şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8438, Karar No: 2008/13585, Tarih: 17.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8438 E.  ,  2008/13585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'ını gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalı ile 29.12.2003 tarihinde 2000 adet bilgisayar ve 700 adet ... alımına ilişkin sözleşme imzaladıklarını, sözleşme kapsamındaki tüm ürünleri davalıya teslim etmiş oldukları halde ihale bedelinin eksik ödendiğini, Sözleşmenin 50. maddesinde bulunan “Sözleşme konusu malzeme, Yatırım Teşvik Uygulaması kapsamında alınabileceğinden yüklenici fatura tahakkuk aşamasında bu hususu idareden soracaktır.” Hükmü gereğince 12.2.2004 tarihli yazı ile davalıya başvurarak, yatırım teşvik belgesinin alınmaması nedeniyle, bu eksikliğin tamamlanması ve bu nedenle de teslim tarihinin ertelenmesini talep ettiklerini, davalı tarafından 19.2.2004 tarihinde gönderilen cevabi yazıda, 18.2.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2004/1 no’lu tebliğ gereğince, kurum adına düzenlenen yatırım teşvik belgesinin, yatırım süresinin bitiş tarihini izleyen 4 ay içinde de geçerli olduğunun belirtildiğini, söz konusu belge ile ilgili bu belirsizlik nedeniyle, 23.2.2004 tarihli yazı ile, 50 günlük ek sürenin sözleşme süresine eklenmesini talep etmelerine rağmen cevap verilmediğini, 7.4.2004 tarihli yazı ile aynı nedenden dolayı yinelemiş oldukları ilave süre taleplerine karşı davalı tarafından 14.5.2004’de tebliğ edilen 11.5.2004 tarihli ihtarla 14 günlük ek süre

2008/8438-13585

verildiğini, bu durumda teslim süresinin 29.5.2004 tarihinde sona ermesine rağmen davalının, son teslim tarihini 12.3.2004 tarihi kabul ederek, 26.5.2004 tarihinde gerçekleştirilen teslime rağmen, gecikme cezası uygulamak suretiyle ihale bedelinden 260.308.946.306 TL eksik ödemede bulunduğunu ileri sürerek, anılan miktarın 5.7.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödetilmesine, bu miktarın, gecikme cezası adı altında alacaklarından kesilmesi dolayısıyla, alıkonulduğu 5.7.2004 tarihinden dava tarihine kadarki süre içinde uğramış oldukları munzam zarar nedeniyle de fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 3.000.000.000 TL’nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsiline, ayrıca ihale ödemelerinin sözleşmede öngörülen programa uygun olarak yapılmaması nedeniyle de yasal gecikme faizinin tespiti ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 29.12.2003 tarihli sözleşmenin imzalanmasından sonra davacı şirketin, yatırım teşvik belgesinin eksikliğinden dolayı ek süre talebinde bulunduğunu, verilen cevapta yatırım teşvik belgesinin, bitiş tarihini izleyen 4 ay içinde de geçerli olduğunun bildirildiğini, bununla beraber 11.5.2004 tarihli ihtarla davacıya 14 günlük ilave süre verildiğini, ek sürenin de ilavesiyle teslim süresinin 12.3.2004 tarihi olması itibariyle bu tarihten sonra gecikme cezasının uygulanacağının, 11.5.2004 tarihli ihtarla davacıya bildirildiğini, davacı şirketin teslimatları 74 gün gecikmeli olarak 26.5.2004 tarihinde gerçekleştirmesi nedeniyle, sözleşmenin 17.1. maddesi hükmüne göre haklı olarak gecikme cezası uygulandığını, ihale bedeline ilişkin ödemelerin de davacı iddiasının aksine zamanında yapıldığını, herhangi bir şekilde sözleşmeye aykırılık bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmenin 50. maddesine göre, yatırım teşvik belgesinin alınmasının, tahakkuk aşaması ile ilgili olup teslimle ilgili bulunmadığı, tacir olan davacının, iki aylık teslim süresi içinde ne şekilde teslimat yapabileceğini, teşvik belgesinin durumunu, stoklarında yeterli malzeme olup olmadığını sözleşmeyi imzalamadan önce araştırmış olması gerektiği, bu nedenle davacının ek süre talebinin yerinde olmadığı, buna rağmen davalı idare tarafından 14 günlük ek süre verilmesinin, gecikme cezası uygulanmamasını gerektirmediği, ayrıca ihale bedeline ilişkin ödemelerin de zamanında yapıldığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin

2008/8438-13585

takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin

2008/8438-13585

takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında 29.12.2003 tarihli sözleşme ile davacı şirket tarafından davalının ihtiyacı olan 2000 adet bilgisayar ve 700 adet ...’ün, sözleşmenin eki niteliğindeki teknik şartnamenin 5.3.maddesi gereğince “en geç iki ay içinde” tesliminin taahhüt edildiği, buna göre son teslim süresinin 29.2.2004 tarihi olduğu, sözleşmenin 17. maddesine göre, bilgisayarların zamanında teslim edilmemesi halinde, ayrıca protesto çekmeye gerek kalmaksızın geçen her takvim günü için yükleniciye yapılacak ödemelerden sözleşme bedeli üzerinden %2 oranında gecikme cezası kesileceğinin, gecikme ihtarının tebliğinden itibaren 30 günü geçtiği takdirde ise idarenin sözleşmeyi feshedeceğinin kararlaştırıldığı, davacı şirketçe 12.2.2004 tarihli yazı ile, davalı tarafından yatırım teşvik belgesinin yenilenmemesi nedeniyle söz konusu belgenin alınması ve bilgi verilmesi için teslim tarihlerinin ertelenmesinin talep edildiği, İdarenin 19.2.2004 tarihli “yatırım teşvik belgesinin, yatırım süresinin bitiş tarihini izleyen 4 ay içinde de geçerli olduğuna” ilişkin yazısı üzerine davacı şirket tarafından teşvik belgesi ile ilgili yaşanan belirsizlik nedeniyle 23.2.2004 tarihli ihtarla 50 günlük ek süre talep edildiği, herhangi bir cevap verilmemesi üzerine de aynı talebin 7.4.2004 tarihli ihtarla yinelenmesi sonrasında ise davalı tarafından 11.5.2004 tarihli ihtarla, idareden kaynaklanan nedenlerle 14 günlük ilave süre verildiğinin bildirildiği, taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir.

Davacı şirket, davalıya gönderdiği 25.5.2004 tarihli yazı ile, ek süre verilmesine ilişkin 11.5.2004 tarihli yazının, kendilerine 14.5.2004 tarihinde tebliğ edilmiş olması nedeniyle ek sürenin, tebliğ tarihinden itibaren başlaması gerektiğini, buna göre cezalı sürenin 29.5.2004 tarihinden itibaren başlayarak 28.6.2004 tarihinde son bulacağını bildirmiş, davalı İdare ise 4.6.2004 tarihli yazı ile, verilen ek süre dahil son teslim tarihinin 12.3.2004 olduğunu, bu tarihten teslim tarihine kadar geçen sürenin ise cezalı süre olduğunu belirtmiştir. Görüldüğü üzere taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı İdare tarafından verilen 14 günlük ek sürenin hangi tarihten itibaren başlayacağı noktasında toplanmaktadır. Davacı şirket ek sürenin, ilgili yazının tebliğinden itibaren başlaması gerektiğini ileri sürerken, davalı ise sözleşmeye göre ihale konusu malzemelerin iki aylık normal teslim tarihi olan 29.2.2004 tarihinden itibaren başlaması gerektiğini savunmaktadır. Davalı İdare tarafından davacı şirkete gönderilen 11.5.2004

2008/8438-13585

2008/8438-13585

tarihli yazıda, “Teslimat yapabilmek için ilave süre talebinize idareden kaynaklanan sebepler hükmüne istinaden 14 gün ilave süre verilmesi uygun görülmüştür.” Açıklaması bulunmakta olup, sürenin hangi tarihten itibaren başlayacağı ise belirtilmemiştir. Söz konusu yazıda sürenin açıkça “teslimat yapılması” için verilmiş olduğu belirtildiğinden, sözleşmeye göre malzemelerin normal teslim süresinin, 29.2.2004 tarihi olması itibariyle, bu süreye 14 günlük ek sürenin ilave edilmesi halinde, yazının gönderildiği 11.5.2004 tarihinde, normal ve ek sürenin toplamından oluşan yeni sürenin dahi çoktan geçmiş olduğu dikkate alındığında, davalı İdarenin savunmasında olduğu gibi, ek süre dahil son teslim süresinin 12.3.2004 tarihi olduğunu kabule olanak bulunmamaktadır. Bu durumda, 11.5.2004 tarihli ihtarla verilen 14 günlük ek sürenin, söz konusu ihtarın tebliğ tarihi olan 14.5.2004 tarihinden itibaren başlayacağının, buna göre malzemelerin ek süre ile birlikte belirlenen son teslim tarihinin de 29.5.2004 tarihi olduğunun kabulü gerekir. O halde davacı şirket tarafından ihale konusu malzemelerin tesliminin 26.5.2004 tarihi itibariyle tamamlanmış olması karşısında, davalı İdare gecikme cezası talep edemeyeceğinden, davacıya “gecikme cezası” adı altında ödenmeyen ihale bedelinin tespiti ile, tespit edilecek bu miktar üzerinden davanın kabulüne, davacının diğer taleplerine ilişkin deliller toplanıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın tümüyle reddedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1.bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 550 YTL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 17.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17524, Karar No: 2021/1245, Tarih: 18.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/17524 E.  ,  2021/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; sanığın TCK'nin 32. maddesinden yararlanmayacağına dair tek hekim tarafından düzenlenen rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına 18.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4656, Karar No: 2015/12161, Tarih: 01.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4656 E.  ,  2015/12161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERBAA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/10/2014

NUMARASI : 2013/671-2014/359

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı velisi dilekçesinde; kızı Sümeyra'nın eğitiminin devam ettiğini ileri sürerek; davalının kızı Sümeyra'ya aylık 300 TL yardım nafakası ödemesine karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında ergin olan davacı davaya muvafakat ettiğini bildirmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetkili mahkemenin müekkilinin yerleşim yeri mahkemesi olduğunu, esas yönünden ise davacı tarafın ekonomik ve sosyal durumunun müvekkilinden daha iyi olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, aylık 200 TL yoksulluk nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın tüm, davalı tarafın ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davada yargılama sırasında ergin olan ve davaya devam eden davacı Sümeyra'nın eğitimine devam etmesi nedeniyle nafaka talebinde bulunulmuş olduğuna göre; mahiyeti itibariyle (TMK. nun 364/1 mad.) istenilen nafaka yardım nafakası niteliğindedir. Mahkemece, yanlış nitelendirme sonucu "yoksulluk nafakası" olarak hüküm oluşturulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Kanuna aykırı olan bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan "...yoksulluk..." ifadesinin çıkarılarak yerine "yardım" ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6226, Karar No: 2012/10303, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/6226 E.  ,  2012/10303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline kasko sigortalı, davalı şirket tarafından LPG sistemi montajı yapılan aracın alev alarak yandığını belirterek sigortalıya ödedikleri hasar bedelinin davalıdan tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu aracın LPG sisteminin müvekkili tarafından yapılmadığı gibi kazanın aracın LPG sisteminden kaynaklandığına dair delil bulunmadığını bildirerek LPG sistemine ait fatura tarihi ile yangın tarihi arasında 6 ayı aşkın bir sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre araçta meydana gelen zararın davalı tarafından LPG sisteminin hatalı olarak takılmasından kaynaklandığı belirtilip, davanın 19.400,00 TL asıl alacak, 932,79 TL işlemiş faiz yönünden kabulüne, itirazın iptaline, bu miktar üzerinden takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilin aşağıdaki bendin kapsamı içinde kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Dava, zarar gören aracın kasko sigortası şirketi tarafından halefiyet ilkesine dayanılarak itirazının iptali şeklinde açılan rücuan tazminat istemine ilişkindir. 6100

../...

- 2 -

2012/6226

2012/10303

sayılı HMK’nun 266. maddesi gereğince “ Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.”

2. Dava, zarar gören aracın kasko sigortası şirketi tarafından halefiyet ilkesine dayanılarak itirazının iptali şeklinde açılan rücuan tazminat istemine ilişkindir. 6100

../...

- 2 -

2012/6226

2012/10303

sayılı HMK’nun 266. maddesi gereğince “ Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.”

Somut olayda davacı vekili, davalı şirket tarafından LPG sistem montajı yapılan aracın alev alarak yandığını, aracın pert olduğunu, 20.000 TL araç bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek davalının 19.400 TL asıl alacak ve ferileri yönünden aleyhinde yapılan takibe itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir. Olaya ilişkin 20.11.2008 tarihli yangın raporunda, aracın, seyir esnasında motor üstünden geçen LPG gaz hortumunun bağlantı yerinden çıkması ve motor ısısından alev alarak tutuşması nedeniyle yangının çıktığı kanaati bildirilmiştir. Mahkemece makine yüksek mühendisi ve sigorta hukukçusu bilirkişilerden rapor alınmış, 12.04.2011 tarihli makine yüksek mühendisi bilirkişi raporunda yangının çıkış sebebi ve araçta meydana gelen hasar bedeli konusunda inceleme yapılıp görüş bildirilmediği gibi sigorta hukukçusu bilirkişi raporunda da yangının çıkış sebebinin anlaşılamadığı belirtilerek aracın değerinin 20000 TL olduğu tespit edilmiş, davalı vekilinin yangının çıkış sebebinin tespitinin gerektiği yönündeki itirazları değerlendirilmeksizin; yangın raporunda belirlenen sebeple yangının çıktığı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Eksik incelemeyle hüküm kurulamaz. Sigorta hukukçusu bilirkişi araç hasarın tespiti hususunda uzman olmadığından bu bilirkişi tarafından düzenlenen rapora göre hüküm kurulamayacağı gibi yangının çıkış sebebi konunun uzmanı bilirkişi tarafından incelenip tespit edilmeden karar vermeye elverişli olmayan, yetersiz raporlara istinaden hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, İstanbul Teknik Üniversitesi makine kürsüsü motor bölümünden seçilecek araçtaki yangının çıkış sebebi ve neden kaynaklandığı ve araç hasarı konularında uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan dosyadaki mevcut delil durumuna göre sigortalı araçtaki yangının çıkış sebebi, neden kaynaklandığı, aracın onarımının mümkün ve ekonomik olup olmadığı, aracın pertinin uygun bulunması halinde olay tarihindeki 2. el piyasa rayiç değeriyle sovtaj değeri hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli yangın raporu, önceki bilirkişi

../...

- 3 -

2012/6226

2012/10303

raporları ile ekspertiz raporunun irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.