muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/634, Karar No: 2017/1121, Tarih: 06.02.2017

Yukarıda açıklandığı üzere takip tarihinde istenebilir aylar kira paralarının Mahkemece belirlenerek, yapılan ödemeler mahsup edildikten sonra bakiye alacak için itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken kira sözleşmesindeki şartın “ 6’şar aylık ödeme” olarak kabulü ile ikinci altı ay kiraları için de muaccel hale geldiği düşüncesiyle tüm kira bedelleri üzerinden yapılan hesaba dayalı olarak itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmadığından bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte yazılı nedenle kararın itirazın kaldırılmasına ilişkin bölümünün BOZULMASINA, davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine,

06.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2058, Karar No: 2013/16254, Tarih: 23.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2058 E.  ,  2013/16254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.05.2011 tarih ve 2010/39-2011/112 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2008 yılında Türkiye’nin önde gelen sanayi ve ticaret topluluklarından biri olan ÜLKER grubuna katıldığını ve çok sayıda ...bareli tescilli markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin müvekkil şirkete ait ...bareli markalarla açıkça iltibasa yaratacak derecede benzer ... unsurlu markayı 5. Sınıfa giren emtialarda kullanmak üzere başvuruda bulunduğunu, TPE Markalar Dairesine yapılan ilk itirazda markaların benzer olduğu kararına varılarak davalı başvurusundan bazı malların çıkartıldığını, ancak TPE YİDK’in markaların benzer olmadığı gerekçesiyle marka başvurusuna ilişkin işlemlerin devamına karar verdiğini, TPE YİDK tarafından verilen bu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek TPE YİDK 15.01.2010 tarih ve 2009-M-6069 sayılı kararının iptali ve 2008/28317 kod no ile tescil başvurusu devam eden “...” ibareli markanın “tıbbi amaçlı diyet maddeleri, zayıflatıcı ürünler, bebek mamaları, tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler” yönünden hükümsüz sayılmasına sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu marka tescil başvurusu ile ilgili alınan kararların hukuka tamamen uygun bir şekilde verildiğini savunarak davanın reddiniistemiştir.

Diğer davalı Deresallar Gıda ve İhtiyaç Maddeleri Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekili, müvekkilinin bu ibare üzerinde öncelik hakkına sahip olduğunu, DER-AY Siyah Çay Filizi Markasının da 2007/58485 tescil numarası ile 30. Sınıftaki mallar için tescilli bulunduğunu, ... markasını taşıyan ambalaj ve ürünler için ayrıca Tasarım tescili yapıldığını, Dere ve Deresallar ibaresinin müvekkili şirketin KÖK markası ve seri markalarının uzantısı olduğunu, ayrıca DEREN ve ... ibarelerinin 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında benzer olmadığını ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

-/-

-2-

-/-

-2-

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalıya ait başvurunun davacıya ait tescilli markalarla benzer olduğu, davalının marka başvurusunda yer alan ve çıkarılması istenen ürünlerle davacının markalarının tescil listesinde yer alan ürünlerin aynı olduğu, davalıya ait başvurunun davacıya ait markalarla benzer olması ve davacının markalarında da yer alan “Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler.” ürünleri için tescil ettirmek istemesinden dolayı bu ürünler açısından 556 sayılı KHK’nın 8/1-b hükmü anlamında iltibas riskinin bulunduğu, dava konusu başvuru ile davalıya ait eski marka tescillerinin kapsamının genişletilmek istendiği, davalının “Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler.” ürünleri açısından müktesep hakkının bulunmadığı gererkçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi "Tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa" hükmünü haiz olup, madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere 8/1-b maddesinin uygulanabilmesi için başvurusu yapılan markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta tescili istenen "..." ibaresi ile davacının itiazına dayanak yaptığı "DEREN" ibareleri arasında 2 harf farklılığı olduğu gibi sescil benzerlik de söz konusu değildir. Bu itibarla mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

2- Davacı tarafından yapılan temyiz istemine gelince davacının ünvanı Milford Yıldız Gıda San. ve Tic. A.Ş. şeklinde değişmiş olduğu halde davacının ünvanını ...Gıda San. Ve Tic. A.Ş. şeklinde gösterilmesi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davaılılar vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün davalılar yararına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6259, Karar No: 2013/5, Tarih: 14.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6259 E.  ,  2013/5 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

Heyetçe incelenmesine gerek görülen sıra cetvelinin düzenlendiği ...11. İcra Müdürlüğü'nün 2005/14202 Esas sayılı dosyasının, 02.11.2011 tarihli sıra cetvelinin tüm sayfalarını içerir aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış bir suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3207, Karar No: 2017/1958, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3207 E.  ,  2017/1958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçi alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 2. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 04.07.2014 gün ve 2014/294 E., 2014/481 K. sayılı kararın temyiz incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 15.12.2014 gün ve 2014/18358 E., 2014/22688 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1’inci maddesinin ikinci fıkrası ile Mersin Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin beşinci fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1’nci maddesinin birinci fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36’ncı maddesinin birinci fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’ni ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nın 77’ni ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nın 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak 6360 sayılı Kanun’un 36’ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Samsun İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1’nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek direnme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği sağlanarak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Yukarıda (2) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı olarak yargılamayı takip ettiği görülen Samsun Büyükşehir Belediyesi vekiline ait vekaletname ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesi dosya arasında bulunamamış, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16076, Karar No: 2022/6772, Tarih: 29.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/16076 E.  ,  2022/6772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 07.01.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14589, Karar No: 2010/2320, Tarih: 23.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/14589 E.  ,  2010/2320 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemeden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalılar ... ve .........vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve ödemelerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi gerekirken, gelirdeki artışları da içerir şekilde hüküm kurulması,

2- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi uyarınca; “Kanunu Medeni ile muayyen hükümler mahfuz olmak üzere hâkim her iki tarafın iddia ve müdafaalarıyla mukayyet olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez”. Somut olayda; davacı Kurum dava dilekçesinde, “22.405,78 TL. alacağın 15.842,53 TL. sinin daval....... 6.563,25 TL. sinin ise tüm davalılardan müteselsilen” tahsilini istediği halde; taleple bağlılık ilkesinin ihlali ile “22.405,78 TL. nin ........sorumluluğu 15.842,53 TL. ile sınırlı olmak üzere” tahsiline karar verilmiş olması;

3- İş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinden.........yönünden bağlanan gelirin fiili ödemeye dönüştüğü anlaşılmaktadır. Bu durumda, fiili ödemenin kusura düşenine, anılan hak sahibi için Kurumca bağlanan ilk peşin değerin kusura isabet eden miktarı geçmemek üzere hükmedilmesi gereğinin gözetilmemesi,

./..

-2-

3- İş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinden.........yönünden bağlanan gelirin fiili ödemeye dönüştüğü anlaşılmaktadır. Bu durumda, fiili ödemenin kusura düşenine, anılan hak sahibi için Kurumca bağlanan ilk peşin değerin kusura isabet eden miktarı geçmemek üzere hükmedilmesi gereğinin gözetilmemesi,

./..

-2-

4- Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca sorumluluk, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, kusur oran ve aidiyetlerinin maddi olayla uyum içinde olması gerekir. Sigortalının, davalı işverene ait bina inşaatının üçüncü kat aydınlatma boşluğundaki iskeleye geçmek isterken, anılan boşluktan aşağı düşerek öldüğü anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında kazanın asıl sebebinin iş iskelesine geçiş için uygun bir platform veya geçit yapılmaması olarak kabul edildiği ve ceza yargılamasıyla da, bu oluş kesinleştiğine göre; geçiş için tehlikeli bir yol ve yöntem kullandığı gerekçesiyle sigortalının sorumluluğunun %40 olarak kabulü maddi olayla açıkça çelişmektedir. Yeniden, kazanın meydana geldiği iş kolunda uzman bilirkişilerden; sigortalının aydınlatma boşluğundaki iskeleye başka nasıl bir yol ve yöntem kullanarak çıkabileceğini tartışan kusur raporu alınarak, denetlendikten sonra hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekili ile davalılar ... ve ........vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davalılardan ... ve ..........adesine, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2015/1440, Karar No: 2015/17469, Tarih: 06.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/1440 E.  ,  2015/17469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma ve Ziynet Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, adli yardım talebinin reddi ile boşanma davasının reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.10.2015 günü temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı ... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Adli yardım talebinin kabul veya reddine ilişkin kararlara karşı kanun yoluna başvurulamayacağından (HMK.md.337/2) davacı kadının adli yardım talebinin reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği, eşine "geri zekalı, salak, Allah belanı versin" demek suretiyle hakaret ve beddua ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan ve adli yardım talebinin reddine yönelik temyizinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.10.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/21967, Karar No: 2014/10435, Tarih: 29.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/21967 E.  ,  2014/10435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, aylık ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebebe dayalı feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, işçi tarafından gerçekleştirilen feshin haklı sebebe dayanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davanın açıldığı tarih olan 19.10 2012 tarihinden sonra, işveren tarafından ücret alacağına ilişkin olarak 27.11.2012 ve 31.12.2012 tarihlerinde toplam 6.705.42 TL ödeme yapıldığı görülmektedir. Davanın açıldığı tarihten sonra ödenen bu miktar yönünden dava konusu kaldığından, anılan kısım için hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davanın reddi yönünde hüküm kurulması ve davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti miktarının da buna göre belirlenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Hüküm kısmının 1 -maddesinin ( b ) bendinde ve 3 ve 4 maddelerinde bentlerinde yazılı olan ...

“1-b) 10.262,01 TL brüt ücret alacağının dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin ise reddine,

3-Davacı yararına kabul edilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.961,01 TL vekalet ücreti takdiri ile davalıdan alınarak, davacıya verilmesine,

Davalı yararına reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 920,98 TL vekalet ücreti takdiri ile davacıdan alınarak, davalıya verilmesine,