muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4537, Karar No: 2012/8271, Tarih: 14.11.2012

A)Sanık ... yönünden;

Sanığın eylemlerini, sanık ...'ın mağdur ...'nın vücut bütünlüğüne yönelen haksız saldırısını, o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme

zorunluluğu ile meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği anlaşıldığından, sanık hakkında mağdur ...'a ateş edip onu yaralamaktan ibaret eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 25 ve CMK.nun 223. maddeleri uyarınca öldürmeye teşebbüs ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine karar verilmesi yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi,

B)Sanık ... yönünden;

aa)Sanığın mağdur ...'ya yönelik eyleminde, hedef alınan vücut bölgeleri, kullanılan aletin elverişliliği ve engel durumun varlığı dikkate alındığında, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

bb)Sanığın mağdur ...'ya ateş etmekten ibaret eylemiyle, işlediği bir fiille hem mağduru öldürmeye teşebbüs ettiği, hem de genel güvenliği kasten tehlikeye soktuğu olayda, TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen "fikri içtima" kuralı uyarınca, daha ağır cezayı gerektiren kasten yaralama suçundan hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan da mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanık ...'ın kazanılmış hakkının korunmasına, 14/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12018, Karar No: 2012/8171, Tarih: 11.07.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/12018 E.  ,  2012/8171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit zimmet

HÜKÜM : Görevi kötüye kullanma suçundan mahkümiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 12/02/2008 gün ve 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararı ve hükmolunan ceza miktarı gereğince sanık ve müdafiin yasal süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 92. maddesindeki “Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşlerine Ait Yönetmeliğin, bu Yönetmeliğe aykırı olmayan hükümleri adli yargı ilk derece ceza mahkemeleri yazı işlerinde de uygulanır.” şeklindeki düzenleme gözetilerek, zabıt katiplerinin parasal konulara ilişkin hukuki statülerini düzenleyen Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 16/1. maddesindeki “Tutanak yazıcıları, mübaşirler bir muamelenin yapılması için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahiplerinden alamazlar”, aynı Yönetmeliğin 17. maddesinde ise “Harç ve yargılama masraflarının tahsili işi kendisine verilmiş olan kalem şefi (yazı işleri müdürü) veya muavini vazife sebebiyle yerlerinden ayrıldıkları zaman iş sahiplerinin beklememesi için tedbir alırlar, bu tedbirleri reis veya hakimin tasvibine arz ederler.” hükmü karşısında zabıt katiplerinin mahkeme hakimince görevlendirilmedikleri sürece harç ve masraf alma yetkilerinin bulunmadığı, zimmet suçunun faile görevi nedeniyle tevdi olunan veya koruma ve gözetim sorumluluğu altında bulunan para, mal ve sair kıymetleri kendisi veya başkası yararına mal edinmesiyle oluştuğu, dava konusu olayda ise sanığın, 2802 sayılı Yasanın 114. maddesi gereğince Osmaniye Adli Yargı Adalet Komisyonu tarafından mutemet olarak görevlendirilmediği anlaşıldığından, soruşturma evresinde alınan ve samimi görülen savunmasıyla, herhangi bir itirazda bulunmadığı 14/02/2007 tarihli bilirkişi raporunda uhdesinde bulunduğu belirtilen ve hakkında dava konusu edilen 15.743,96 TL tutarındaki para görevi nedeniyle kendisine tevdi edilmiş sayılamayacağından, muhafaza ve denetim görevi bulunmadığı bu paraları mal edinmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin zincirleme biçimde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden hatalı nitelendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yasal koşulları bulunduğu halde sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de;

Yasal koşulları bulunduğu halde sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması,

19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi, bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kanuna aykırı, C.Savcısı, katılan vekili ve sanık ile sanık müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28090, Karar No: 2024/14666, Tarih: 04.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/28090 E.  ,  2024/14666 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 24.02.2025

SAYISI : 2019/325 Esas, 2019/522 Karar

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hüküm ile sanık ... hakkında verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... Hakkında Verilen 24.02.2025 Tarihli Ek Karara Yönelik Sanığın, Sanık ... Hakkında Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Sanık ve Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden;

Sanık ...'in üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;sanık ...'ün yokluğunda verilip 03.07.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesindeki bir haftalık yasal süresinden sonra temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 24.02.2025 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, sanık ... hakkında ise bozmaya uyularak yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık ... tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanunî takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ... ile sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ve temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname' ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2444, Karar No: 2018/7187, Tarih: 27.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/2444 E.  ,  2018/7187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

Dava rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı miracıları avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anayasamızın 141. maddesinde, yargılamanın aleniyeti ilkesi benimsenmiştir. Bunun anlamı yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 149. (HMK’nun 28.) maddesinde de bu husus belirtilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafları iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az aynı Kanunun 297. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun tutanağa geçirilerek okunması suretiyle olur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/1-c. maddesinde, bir mahkeme hükmünün kapsamının ne şekilde olması gerektiği açıklanmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinde ise:

“(1) Hüküm "... Milleti Adına" verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

(2)Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

d)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

(2)Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Yine Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Bu hükümden anlaşılacağı gibi, mahkeme hükmünü gerekçesi ile birlikte tam olarak yazmış olsa bile, bunu duruşma tutanağına tamamen yazdırması ve okunması gerekir. Bir başka ifade ile mahkeme hükmünün hukuki varlık kazanabilmesi için onun tefhim edilmesi, verilen kararla, ne şekilde tefhim edildiğinin duruşma tutanağına yazılması zorunludur. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür.

Kısa karar, bir davayı sona erdiren (Niha-i) temyizi mümkün olan son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Asıl olan kısa karardır. Bu gibi hallerde de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararında buna uygun olarak düzenlenmesi gereklidir. (10.04.1992 gün ve 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı) Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu'nun 2011/21-23E 268 K, 2012/6–97 E 203 K, 2012/10–149 E 291K sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Eldeki davada, mahkemece tefhim edilen kısa kararda; “açılan davanın kabulü ile a) 115,17 TL'nin 24/03/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davalıya verilmesine, b) 47.588,19 TL'nin 22/03/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davalıya verilmesine”, şeklinde karar tesis edilmiş iken, gerekçeli kararda; “açılan davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile, a) 115,17 TL'nin 24.03.2005 tarihinde itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, b) 47.588,19 TL'nin 22.03.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine”, şeklinde hüküm kurularak, gerekçeli kararın hüküm fıkrasına kısa karar da olmayan hususlar eklenmiş ve çelişki yaratılmıştır. Açıklanan sebeple mahkemece HMK’nın 297’nci maddesi kapsamında çelişki içermeyen, taraflar hakkında infazı mümkün ve usule uygun bir kısa kırar ile bu kısa karara uygun şekildeki bir gerekçe yazarak hüküm kurması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı mirascıları avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı mirascılarına iadesine, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20254, Karar No: 2014/7772, Tarih: 20.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20254 E.  ,  2014/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/163733

MAHKEMESİ : İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2011/631 (E) ve 2012/204 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Aynı eylem nedeniyle yaşı küçük suça sürüklenen çocuklar Nazlı ve Ceren haklarında ayrı yürütülen soruşturmanın sonucu araştırılarak dava açılmış ve olanaklı ise davaların birleştirilmesi değilse denetim olanağı sağlanması bakımından dosyada bulunan bütün belgelerin onaylı suretleri ile birlikte bu dosya içerisine konulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/905, Karar No: 2025/156, Tarih: 08.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/905 E.  ,  2025/156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2635 E., 2023/2033 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstinaf bozması üzerine Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2023 tarihli ve 2023/181 Esas, 2023/385 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/2635 Esas, 2023/2033 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle: sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, ceza miktarına, yapılan indirimlerin hatalı olduğuna,

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, ceza miktarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ve babası ile katılan arasında hayvan alımı satımı konusunda alacak verecek nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, katılanın sanığın babasına borcu bulunduğu, bu borcun bir süredir ödenmediğini iddia eden sanığın olay günü av tüfeği ile katılanın bulunduğu kahveye geldiği, etkili mesafeden katılana doğru hedef gözeterek üç el ateş ettiği, bir atışın katılana isabet ettiği, ayak bileğine aldığı isabet sonucu katılanın hayati tehlike, ağır (6.) derece kemik kırığı ve işlev zayıflaması meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik inceleme bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılandan kaynaklanan haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Aralarındaki alacak verecek meselesi nedeniyle katılanı hedef alan sanığın etkili mesafeden üç el av tüfeği ile ateş ettiği, neticesinde katılanın Balıkesir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 25.10.2021 ve 04.05.2023 tarihli raporlarına göre; sol ayak bileğinde ateşi silah yaralanması nedeniyle ayak bileğinde iki yerde 20X20 ve 10X10 cm lik açık yara ve damar hasarına neden olduğu, neticesinde hayati tehlike, ağır (6.) derece kemik kırığı ve işlev zayıflaması meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda;

Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle, somut olayda kullanılan av tüfeğinin etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, 2-3 metrelik atış mesafesinden yapılan atış sonucu sol ayak bileğinde 20X20 ve 10X10 cm lik açık yara meydana getirmesi, doku içerisinde çok sayıda metalik cisim kalması, yaralanmasının damar hasarına neden olması ve taraflar arasındaki husumet ile derecesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden kasten yaralama suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı bentte açıklanan "sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/2635 Esas, 2023/2033 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12578, Karar No: 2014/18760, Tarih: 24.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12578 E.  ,  2014/18760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2014/117-2014/104

Dava, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız sebebe dayalı olarak feshedildiği iddiası ile açmış olduğu kıdem ve ihbar tazminatları ve yıllık izin ücret alacağı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, hükmün Dairemizce 19.11.2013 tarih 2013/28604 esas ve 2013/25206 karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28604 esas ve 2013/25206 karar sayılı bozma ilamına mahkemece direnilmesi üzerine, direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Dairemizin 19.11.2013 tarih 2013/28604 esas ve 2013/25206 karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G ITAY K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.