muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14383, Karar No: 2009/13951, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14383 E.  ,  2009/13951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, 1-... 2-... 3-...Vekilleri Av.... ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu Vekili Av.... aralarındaki iptal davası hakkında Giresun 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 19.06.2008 günlü ve 245-431 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.000.000.TL (1.000,00-YTL)’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2007 yılında bu parasal sınır 1.170,00YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar,19.06.2008 tarihinde verilmiş ve davacı yanın 308.90-YTL lik ödeme emrinden dolayı, davalı Kuruma borçlu olmadıklarının tespitine ilişkin olup, kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönününde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 02.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4844, Karar No: 2014/9334, Tarih: 30.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/4844 E.  ,  2014/9334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29798, Karar No: 2018/3146, Tarih: 16.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/29798 E.  ,  2018/3146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2015/6628 E. sayılı takip dosyasında borçluya ait işyerinde 25.03.3015 tarihinde menkul mal haczi yapıldığı, ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2015/6333 E. sayılı takip dosyasından gönderilen 26.03.2015 tarihli müzekkere ile, 25.03.2015 tarihinde haczedilen menkul malların bu dosyadan 19.03.2015 tarihinde haczedilmesi sebebiyle birinci sıradaki haczin dosyaya işlenerek satış olması halinde birinci sırada dikkate alınmasının talep olunduğu, ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2015/6628 E. sayılı takip dosyasında dosyaya birinci sırada haciz işlendiğine dair 09.04.2015 tarihli memur işlemi üzerine takip alacaklısı olan şikayetçi ... Sebze Meyve Taşımacılık Soğuk Hava Deposu ve Komisyonculuk San. Tic. Ltd. Şti.’nin, ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2015/6333 E. sayılı takip dosyasından yapılan menkul mal haczi işlemlerinin usulüne uygun olmadığını ileri sürerek 09.04.2015 tarihli memur işleminin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2015/6333 E. sayılı dosyadaki haczin daha önce yapıldığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 140. maddesi gereğince, “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan İcra Dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas İcra Dairesince düzenlenmesi gerekir.

Alacaklının, tarafı olmadığı ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2015/6333 E. sayılı takip dosyasındaki haczin usulsüz olduğuna ilişkin şikayetini, ancak İİK'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılmasından sonra aynı Kanunun 142. maddesine göre şikayet yolu ile ileri sürebilir. Bunun yanı sıra, alacaklı olduğu ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2015/6628 E. sayılı takip dosyasında verilen 09.04.2015 tarihli kararın anılan yasa hükümleri karşısında bu sonuca etkisi bulunmayıp, alacaklının, tarafı olmadığı takip dosyasındaki hacizle ilgili olarak sıra cetveli yapılmadan şikayette bulunmasında hukuki yararı yoktur.

O halde; mahkemece, belirtilen nedenlerle alacaklının isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru olan mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

O halde; mahkemece, belirtilen nedenlerle alacaklının isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru olan mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 35,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/31594, Karar No: 2020/308, Tarih: 23.01.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/31594 E.  ,  2020/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1436, Karar No: 2011/15082, Tarih: 07.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/1436 E.  ,  2011/15082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı tefhim olunan hükümde, temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağının belirtilmesi karşısında, öğrenme üzerine vaki temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede:

Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 gün ve 108/152 sayılı kararında belir- tildiği üzere, hapis cezası ile birlikte adli para cezasının öngörüldüğü hallerde, her iki cezaya aynı oranda hükmedilmesi zorunluluğu olmayıp farklı cezalar tayini mümkün bulunduğundan, sorgusu sırasında serbest çalıştığını söyleyen, cep telefonunu veren ve 1000 TL teminatı derhal yatıran sanığın ekonomik durumu ile uslanmaz kişiliğini değer- lendiren mahkemece cezanın caydırıcı ve etkili olması amacı gözetilerek tayin olunan ve infazda taksit olanağıda bulunan para cezasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekir- ken, infaz yetkisinin kısıtlanması sonucunu doğuracak biçimde şartla tahliyeden sonra başlamak üzere sanığın "1 yıl" denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "şartlı tahliyeden sonra başlamak üzere sanığın "1 yıl" denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi ve 5237 sayılı ...nun 53/1. maddesinin

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "şartlı tahliyeden sonra başlamak üzere sanığın "1 yıl" denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi ve 5237 sayılı ...nun 53/1. maddesinin

uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "...nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkın- dan, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4398, Karar No: 2018/11423, Tarih: 13.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/4398 E.  ,  2018/11423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : ... 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen asıl davada alacak, karşı davada uyarlama davasının, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen karar hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; tarafların asıl davaya yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, karşı davaya yönelik istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak hüküm, asıl dava yönünden duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 13.11.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, taraflar arasında 04/06/1998 tarihli, 49 yıllık kira sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeye göre kiracı şirketin belirlenen kira bedeli dışında taşınmaz üzerine yapılacak turistik tesisten elde edilecek gayri safi hasıla üzerinden kar payı ödemesinin de öngörüldüğünü, davalının 2007 yılı sonuna kadar olan dönem için 170.194,70 TL kâr payı, 562.991,43 TL gecikme cezası olmak üzere toplam 733.186,00 TL borcunun olduğunun belirlendiğini, davalının kâr payına yönelik ödemelerinin olduğunu ancak BK. 84 maddesi uyarınca ödemelerin öncelikle faize sayılması gerektiğini belirterek 170.194,70 TL kâr payı alacağı ile 562.991,43 TL gecikme cezası olmak üzere toplam 733.186,00 TL alacağın davalıdan tahsiline, asıl alacak üzerine 2008 yılı başından başlamak üzere aylık %10 gecikme faizi uygulanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kira bedelleri ve kâr payının sözleşmeye uygun olarak ödendiğini, yapılan ödemelerin davacı tarafından kimi zaman kira bedeli kimi zaman da kâr payı olarak kayda aldığını ve doğru olmayan bir alacak belirlediğini, davacı tarafın etaplara ilişkin kâr payı dönemlerini yanlış yorumladığını, davacının ödemeleri öncelikle faize saymasının doğru olmadığını beyanla davanın reddini istemiş; karşı davasında ise, kira sözleşmesinin aylık % 10 oranındaki gecikme faizine ilişkin hükmünün yasal faiz oranı olarak uyarlanmasını talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne 170.194,70 TL kar payı alacağının 2008 yılı başından itibaren aylık %10 gecikme zammı ile birlikte davalıdan tahsiline, 443.376,94TL aylık %10 gecikme zammının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalının açtığı karşı davasının da reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; dava dilekçesinde istek kalemlerini açıkça belirterek, 170.194,70 TL kar payı ve 562.991,43 TL faiz alacağı olmak üzere toplam 733.186,00 TL talep edildiği, bilirkişi raporunda; 266.922,92 TL asıl alacak, 443.376,94 TL faiz alacağı olmak üzere toplam 710.299,86 TL alacak olduğu belirtildiği, mahkemece 170.194,70 TL kar payı 443.376,94 TL faiz alacağı olmak üzere 613.571,64 TL’nin tahsiline karar verildiği, dava dilekçesinde asıl alacak ve faiz alacağı açıkça gösterildiğine göre, bu istek kalemleri aşılarak karar verilemeyeceği, Mahkemece toplam istenilen miktarın değil, istek kalemlerinin ayrı ayrı gözetilerek karar verilmesi usul ve yasaya uygun olduğu, taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinde ödeme günü açıkça belirlendiğine göre o günün geçmesi ile temerrüdün oluşacağı, davalı kiracının temerrüde düştüğü dosya kapsamından açıkça anlaşıldığından yapılan ödemelerin öncelikle faize sayılması doğru olduğu, kira sözleşmesinde aylık % 10 faiz oranı kararlaştırıldığı, davalının sözleşmedeki faiz oranı ile bağlı olduğu, TTK’nun 8.maddesine göre tacirlerin faiz oranını serbestçe kararlaştırabilecekleri, Mahkemece, aylık % 10 faiz oranı üzerinden yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi doğru olduğu, Mahkemece, davalı karşı davacının uyarlama davası bakımından delillerinin toplanmadığı, bilirkişi incelemesinin yapılmadığı, red sebeplerinin gerekçeli kararda gösterilmediği, bu nedenle, uyarlama davasının eldeki davadan tefriki ile ayrı bir esasa kayıt edilerek delillerinin toplanması ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, HMK’nun 355.maddesine göre kamu düzenine ilişkin haller ayrık olmak üzere istinaf incelemesinin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle yapılacağı düzenlendiğinden, mahkemece tahsiline karar verilen asıl alacağa yönelik istinaf olmadığından kamu düzenine aykırılıkta bulunmadığından raporun bu yönü ile incelendiği, dava tarihi 09.05.2008 tarihi olduğu halde, mahkeme kararında 2008 yılı başından itibaren aylık % 10 faiz uygulanmasına karar verildiği, bu hususun kamu düzeninden olmadığı ve davalı tarafça istinaf edilmediğinden dokunulmadığı belirtilerek davacı-karşı davalının ve davalı-karşı davacının asıl davaya ilişkin istinaf kanun yolu başvurularının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı-karşı davacının uyarlama davasına yönelik istinaf kanun yolu başvurusunun kabulü ile, ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.11.2016 tarihli 2008/244 Esas 2016/663 Karar sayılı mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/a-6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, dosyanın yeniden görülmek üzere mahkemesine iadesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından asıl dava yönünden temyiz edilmiştir.

1-) Kural olarak; bir davada hüküm verilmesi, başka bir davada incelenmekte ve kesin olarak karara bağlanacak bir hukuki durumun mevcut olup olmadığına, kısmen veya tamamen bağlı ise; mahkeme, o davanın sonuçlanmasını beklemek üzere yargılamayı erteleyebilir.

Hukuk mahkemesinde, görülen bir davanın incelenmesi ve sonuçlandırılması, başka bir mahkemenin görevi içindeki bir hususun çözümüne bağlı ise; o hususun görüldüğü davanın sonuçlanmasını, kendisi için bekletici sorun yapabilir. Görülmekte olan bir davanın sonuçlanmasını başka bir davada bekletici sorun yapılabilmesi için bekletici sorun yapılacak davanın başka bir mahkemede görülmekte olması, iki dava arasında bağlantı bulunması gerekir. Davalardan biri hakkında verilecek kararın, diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde iki dava arasında bağlantı varsayılır ve biri diğeri için bekletici mesele yapılır.

Somut olayda; davacı kira alacağı ile birlikte aylık % 10 gecikme zammının tahsilini ve asıl alacağa aylık % 10 gecikme faizi uygulanmasını talep etmiştir. Davalı ise karşı davasında, kira sözleşmesinin aylık % 10 oranındaki gecikme faizine ilişkin hükmünün yasal faiz oranı olarak uyarlanmasını talep etmiştir. Yerel Mahkemece, uyarlama davasının reddine karar verilmiş ise de istinaf başvurusu sonucunda, davalı-karşı davacının uyarlama davasına yönelik istinaf kanun yolu başvurusunun kabulü ile mahkeme kararı kaldırılarak, dosyanın yeniden görülmek üzere mahkemesine iadesine karar verilmiştir. Kiracı tarafından açılan uyarlama davasında verilecek kararın alacak davasında verilecek hükmü etkileyeceği açıktır.

Hâl böyle olunca mahkemece; uyarlama davasının eldeki dava açısından bekletici mesele yapılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmekte olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 13/11/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3594, Karar No: 2011/3158, Tarih: 01.06.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3594 E.  ,  2011/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı ... Bozan ile öldüğü bildirilerek tebligatı iade edilen ... oğlu ... mirasçılarına mahkeme kararının usulen tebliğ olunması, temyiz süresinin beklenilmesi, temyiz süresi geçtikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

2- Davacı mirasçılarından ... 'in Almanya'da yaşadığı bildirildiğinden adı geçen şahsa mahkeme kararının yöntemine uygun şekilde usulen tebliğ olunması, temyiz süresinin beklenilmesi, temyiz süresi geçtikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

3- Davalılar ... , ... , ... , ... , ... , ... , ..., ... ve ... 'ın tüm mirasçıları gösterir şekilde tam aile nüfus kayıt tablolarının getirtilmesi;

4- Davacı dayanağı Nisan 1288 tarih 644 sayılı tapu kaydı ile davalı dayanağı Şubat 1934 tarih 3 sıra numaralı ve Kasım 932 tarih 20 sıra numaralı tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin mahalli Tapu Sicil Müdürlüğü ile Tapu Arşiv Daire Başkanlığından ayrı ayrı getirtilmesi,

5- Davacı dayanağı Nisan 1288 tarih 644 sayılı tapu kaydı ile davalı dayanağı Şubat 1934 tarih 3 sıra numaralı ve Kasım 1932 tarih 20 sıra numaralı tapu kayıtlarının ve bu kayıtların tüm tedavüllerinin kadastro sırasında revizyon görüp görmediğinin mercilerinden sorulması, varsa revizyon gördükleri taşınmazlara ait kesinleşme durumunu gösterir şekilde onaylı kadastro tutanak örneklerinin ve tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.