muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20151, Karar No: 2015/41417, Tarih: 09.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/20151 E.  ,  2015/41417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/184356

MAHKEMESİ : İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2009

NUMARASI : 2009/443 (E) ve 2009/453 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; mağdur Ö.. Ç..’ın 04.10.2007 tarihinde alınan ifadesinde, “28.09.2007 günü evde bulunduğu sırada kardeşi Ahmet’in gelerek, ‘S.. Ç.. seni çağırıyor ağabey, meydanda bekleyecekmiş’ dediğini, Ahmet ile birlikte .. meydanına gittiklerini, burada Savaş’ın, ‘Ben yola gideceğim, bana para lazım, yol paramı sen çekeceksin” diye söylediğini, parasının olmadığını belirttiğinde ise, ‘Telefonları çıkartın’ diye ısrar ettiğini, vermek istemediğini, ancak Savaş’ın sert ve tehditvari bir şekilde yeniden telefonu istediğini, korkup çekindiği için cep telefonunu verdiğini, ‘Ben bu telefonu aldım, artık satacağım, babana benim aldığımı söyleme, ben satacağım sen telefonu bulursun’ deyip kendilerini gönderdiğini, eve geldiklerinde Savaş’tan korktuğu için babasına bir şey diyemediğini, ancak kardeşi Ahmet’in telefonun kaybolduğunu söylediğini, babasının kızması üzerine Ahmet’in Savaş’ın yanına giderek telefonu istediğini, Savaş’ın da ‘Bir daha gözüme gözükmeyin’ deyip telefonu iade ettiğini” beyan ettiği; sanık S.. Ç..’ın 09.10.2007 günü polis merkezinde avukat huzurunda alınan ifadesinde, “28.09.2007 günü öğle saatlerinde meydanda bulunan kahvehanede oturduğu sırada Ömer ile Ahmet’i gördüğünü, ailevi problemlerinin olduğunu ve evden kaçacağını söyleyerek onlardan cep telefonlarını istediğini, Ömer’in babası kızacağı için telefonu veremeyeceğini söylediğini, telefonları almadan oradan ayrıldığını, suçlamayı kabul etmediğini” iddia ettiği; mağdura yönelik eylemi nedeniyle sanık S.. Ç..’ın, Mahkemenin 24.03.2008 günlü kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 149/1-c, 168/3,62 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezasına mahkum edildiği; sanık savunmanı tarafından temyiz edilen kararın, Dairemizin 01.10.2009 gün, 2008/24783 Esas – 2009/12886 Karar sayılı ilamı ve “Olayın tanığı olduğu anlaşılan mağdurun kardeşi tanık A.. Ç.. dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı biçimde karar verildiği” gerekçesi ile bozulduğu; 28.12.2009 günlü oturumda ifadesine başvurulan tanık A.. Ç..’ın, “S.. Ç..’ın mağdura ait cep telefonunu ‘Bir iki saat kullanayım’ diyerek aldığını, 1,5 saat sonra kendisinin gidip telefonu geri aldığını” belirttiği ve sanığın yakınana yönelik yağma suçunun unsurunu oluşturacak tehdit, cebir ve şiddet teşkil edecek fiil ve davranışının olmadığı olayda; sanığın yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. Ç.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5969, Karar No: 2011/16413, Tarih: 05.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5969 E.  ,  2011/16413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/01/2010 tarih ve 2008/9-2010/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı dairenin binanın 4. katındaki davalıya ait dairenin ana su tesisatının su saatinden sonra daire tarafında kalan kısmından patlaması sonucunda hasar gördüğünü, zarardan davalının sorumlu olduğunu, 5.718,20 TL zararın sigortalıya ödendiğini ileri sürerek bu miktarın 07.08.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasara sebep olduğu iddia edilen su tesisatı borusunun 2002 yılı Mayıs ayı içinde apartman yönetiminin aldığı karar üzerine merkezi su tesisatı durumunda iken her dairenin saati ayrılıp su saatlerinin her katın merdiven boşluğuna yerleştirilmiş, daire bağlantılarının merdiven sahanlığından ve havalandırma boşluğundan geçirilerek dairelerin wc bağlantı noktasında bir vana ile daire ana tesisatına bağlantısının apartman yönetimi tarafından yaptırılmış olduğunu, müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sigortalı dairede meydana gelen gerçek hasar bedelinin 990,80 TL olduğu, davalının sorumluluğunun sadece hissesi kadar olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 55,00 TL'nin 07.08.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesine dayalı tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir. BK.'nın 58. maddesinde, “Bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur. Bu cihetten dolayı kendisine karşı mesul olan şahıslar aleyhindeki rücu hakkı mahfuzdur” hükmü mevcut olup, bu maddedeki sorumluluk, objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan "ağırlaştırılmış" bir kusursuz sorumluluk halidir. Zararın, hukuka aykırı bir davranıştan doğması, yani objektif koşulun gerçekleşmesi yeterli olup, ayrıca subjektif koşula diğer anlatımla kusura ihtiyaç yoktur.

Somut olayda, su borusunun davalıya ait su saatinden sonra havalandırma boşluğuna girdiği duvar üzerinde patlaması sonucu sigortalı dairede hasarın meydana geldiği, su borusunun davalıya ait olduğu belirlenmiştir. Bina içindeki su borusu BK.'nın 58. maddesinde açıklanan "imal olunan şey" kavramına dahildir. Bu anlamda davalının su borusunda bakım kusuru bulunduğuna ve sigortalının dairesindeki zarardan sorumlu olduğuna göre, belirtilen şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13667, Karar No: 2012/3047, Tarih: 05.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/13667 E.  ,  2012/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için:

1) Çekişmeli ... köyü 102 ada 1 parsele ait kadastro tespit tutanağı ile kadastro sonucu oluşan tapu kaydının,

2) Yörede 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmü gereğince orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı Orman Yönetiminden sorularak alınacak cevabi yazının dosya içinde yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16630, Karar No: 2025/2254, Tarih: 11.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/16630 E.  ,  2025/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ : 12.05.2015

EK KARAR TARİHİ : 08.01.2016

SAYISI : 2013/1003 E., 2015/1318 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

ASIL KARAR : Birleştirme

EK KARAR : Nakil aracı üzerindeki şerhin kaldırılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yerel Mahkemece verilen 08.01.2016 tarihli ek kararın, suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Mahkemenin 12.05.2015 tarihinde birleştirme kararı verdiği, ardından malen sorumlu ...'ün araç üzerindeki şerhin kaldırılması talepli dilekçesi üzerine 08.01.2016 tarihinde nakil aracı üzerindeki şerhin kaldırılmasına ilişkin ek karar verildiği, Mahkemece verilen 08.01.2016 tarihli ek kararının itiraza tabi olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15824, Karar No: 2017/11649, Tarih: 23.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/15824 E.  ,  2017/11649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 10.04.2014 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 18.04.2014 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5092, Karar No: 2011/15139, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/5092 E.  ,  2011/15139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında bayilik sözleşmesi olduğunu, bu sözleşme gereğince davalının davacıdan mal aldığını, davalının bakiye borcunu ödememesi nedeniyle İstanbul 5. İcra Müdürlüğü'nün 2008/20672 esas sayılı dosyasında davalı aleyhine ilamsız takip yapıldığını, takibe davalının yetki ve borç yönünden itiraz ettiğini ve takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline ve %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz yer mahkemesinde açıldığını, davacı ile davalı arasında alışveriş ilişkisi bulunmakla birlikte davalının takibe konu bir borcunun bulunmadığını, takibe konu sipariş formu ve faturalar ile diğer belgeler üzerindeki imzanın davalı şirkete ait olmadığını, bayilik sözleşmesinin sona erdiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının defterleri usulüne uygun olarak tutulmadığından sahibi aleyhine delil teşkil edeceği, davacının defterlerinin ise usulüne uygun tutulması nedeniyle sahibi lehine delil olacağı gerekçesiyle hükme esas alınan bilirkişi raporu ve taleple bağlı kalınarak davacının davasının kabulüne, alacak likit olduğundan %40 tazminata karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39363, Karar No: 2017/17132, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39363 E.  ,  2017/17132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların davalı tarafça temyizi halinde, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri tutarında meblağ, temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Kararı temyiz eden davalı vekilinin, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri tutarında meblağı, temyiz (nispi) karar harcı olarak yatırması gerekirken, 31,40 TL maktu tutarda temyiz karar harcı yatırdığı, bakiye temyiz karar harcının ise ödenmediği ve mahkemece de muhtıra tebliğ edilmediği anlaşılmakla, davalı vekiline, bakiye ödenmesi gereken temyiz (nispi) karar harcını kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22839, Karar No: 2017/12100, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22839 E.  ,  2017/12100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1729, Karar No: 2016/9111, Tarih: 02.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/1729 E.  ,  2016/9111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz ödenen primlerden kaynaklı faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davacıy...hizmetleri gözetilmeksizin yaşlılık aylığı bağlanması nedeniyle 03.07.2001-18.12.2007 tarihleri arasında ödenen primlerin faizi iş bu dava ile istenilmekte olup, mahkemece, 1479 sayılı yasanın 55. Maddesinde faize ilişkin bir hüküm bulunmadığından bahisle 01.10.2008 tarihinden itibaren fark faiz alacağına hükmedildiği anlaşılmış ise de, “yersiz olarak alınan primlerin geri verilmesi” başlığını taşıyan 1479 sayılı Kanunun 55. maddesinin; Borçlar Kanunu’nun 61-66. maddelerinde düzenlenmiş bulunan sebepsiz zenginleşmenin özel bir türü olarak, "özel hüküm" niteliği arzetmesi nedeniyle Borçlar Kanunu’na göre uygulama önceliği taşıması; düzenleme boşluğunun söz konusu olduğu durumlarda, bu boşluğun; Borçlar Kanunu’nun ilgili hükümleri ile doldurulması gerekmekte olup; sebepsiz zenginleşmenin gerçekleştiği, bir başka anlatımla yersiz tahsil edilmiş primlerin Kuruma ödediği tarihten başlayarak yasal faiziyle ödenmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10454, Karar No: 2020/8230, Tarih: 08.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/10454 E.  ,  2020/8230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310 “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderilmeden önce 20.07.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat etmiş olup, itiraz hakem heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13976, Karar No: 2023/5626, Tarih: 27.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/13976 E.  ,  2023/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/8 E., 2016/33 K

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜMLER : Düşme,mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/2521 soruşturma numaralı ve 24.12.2014 tarihli iddianamesi

ile sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davaları açılmıştır.

2. Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/8 Esas, 2016/33 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevirili 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, mahkumiyet kararının yerinde olmadığına ve sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle sanıklar hakkında iddianameye uygun şekilde karar verilmesi gerekirken düşme ve para cezası verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR