muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19517, Karar No: 2017/1740, Tarih: 07.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/19517 E.  ,  2017/1740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 462.427,33 TL. maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacılar vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar ... vs. vekili Av. ... ile davalılardan ... vekili Avukat ..., ...... Mak. San. Tic. A.Ş. vekili Av. ... ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve eksikliğin ikmali açısından geri çevrilmesine karar verilen dava dosyası yeniden Dairemize gelmiş ve 07/11/2016 tarihinde esasa kaydedilmiş olmakla dosya üzerinde yeniden yapılan inceleme sonucunda aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere, temyiz edenin sıfatına ve temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, sigortalı ..., anne, baba ve kardeşlerinin iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacı sigortalı lehine 127.325,76 TL iş göremezlik, 230.101,57 TL bakıcı gideri alacağı ile 70.000 TL manevi tazminat, davacı anne lehine 15.000 TL manevi tazminat, davacı kardeşlerin her biri lehine ise 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 24.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından sigortalının 24.11.2012 tarihinde, davacı babası ... ile beraber, Davalı ... ... Makina San A.Ş ‘ye ait binada diğer davalı yüklenici ... işçisi olarak çatı kaplaması işinde çalışırken, sigortalının elindeki sacın çatıdan geçen yüksek gerilim hattına teması neticesinde elektirik akımına kapılarak iş kazası geçirdiği ve %76 oranında malul kaldığı, kazanın gerçekleşmesinde davalı ... şirketinin %20, davalı ...’un %50 ve kazalı sigortalının %30 kusurlu olduğunun kabul edildiği, mahkemece yaptırılan hesaba göre bakıcı gideri alacağından %50 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Haksız fiil ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 56. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. 818 sayılı Borçlar Kanunu dönemindeki kabule göre, Zarar kavramına ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmekte, öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmekteydi. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olunup özetle "ağır bedensel zarar yada ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebilineceği"hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanununun yürürlük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuş ve yaralanan sigortalının yakınlarının manevi tazminat davası bakımından hak sahipliği durumu ön şartı olarak "ağır bedensel" zarar koşulunu getirmiştir.

Bu açıklamalardan, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda iş kazası nedeniyle ağır bedensel zarara uğrayan sigortalının yakınlarının manevi tazminat talep etme haklarının bulunduğu hususunda tartışma bulunmamaktadır. O halde davacı baba lehine uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; davacı babanın olayın gerçekleşmesinde kusurlu olduğu kabul edilerek, itibar edilen bilirkişi raporuyla çelişki oluşturacak şekilde davacı baba lehine manevi tazminat takdir edilmemesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacılar yararına takdir olunan 1.350.00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 07.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2016/438, Karar No: 2017/4315, Tarih: 24.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/438 E.  ,  2017/4315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, bilirkişi raporuna, kusur tespitine, tayin edilen cezaya, lehe olan hükümlerin uygulanmamasına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında kanun maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle de, TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edilmesine” karar verilmesi ve hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlar aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4.paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın kişiliği ve suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak sanığa verilen 7 ay 15 gün hapis cezasının TCK nun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 225 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın, ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4.500.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması, hükmün 5.paragrafındaki "tahsil edilmesine" ibaresinin çıkartılarak yerine, “tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun sanığa ihtarına” ibarelerinin getirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4640, Karar No: 2007/4640, Tarih: 21.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4640 E.  ,  2007/4640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın 2000 yılı itibariyle Belediye Başkanlığınca belirlenen asgari emlak vergisi değerinin Belediye Başkanlığından sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulması için dosya daha önce geri çevrilmişse de gereği yerine getirilmeyip malik tarafından bildirilen emlak vergisi beyan değeri belediyeden getirilmekle yetinilmiştir.

Bu nedenle yargılamanın sürüncemede kalmaması için dava konusu 103 Ada 24 Parsel numaralı taşınmazın cadde ve sokak bazında Belediye Başkanlığınca belirlenen 2000 yılı itibariyle asgari emlak vergisi beyan değerinin sorulup, alınacak yazı cevabının mahkemece de denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11419, Karar No: 2017/1754, Tarih: 06.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/11419 E.  ,  2017/1754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi olup, davalıların sorumluluğu kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 506 sayılı Yasa'nın 26/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücû alacağından sorumluluğu olanağı tanınmıştır. Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise “İş kazası veya meslek hastalığı, 3 üncü bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3 üncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” hükmü getirilmiştir.

506 sayılı Yasa'nın 26. maddesindeki sorumluluğun kusur sorumluluğuna dayandığı dikkate alındığında kusur raporlarının 506 sayılı Yasa'nın 26., 4857 sayılı Yasa'nın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasa'nın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için

koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Somut olayda, kazalının, 05.04.2005 tarihinde, hızar atölyesinde çalıştığı sırada, çalışır vaziyette bulunan hızar tarafından ve tomruk üzerinden atlayarak geçmeye çalıştığı ve sol ayağının kayması sonucu ayağını bıçkıya kaptırdığı ve %43,20 oranında sürekli iş göremezlik oranı üzerinden malul kaldığı iş kazasında, Mahkemece alınan, ilk kusur raporunda, %40 oranında işverene, %60 oranında kazalıya kusur yüklendiği, 2. ve 3. alınan kusur raporlarında ise, %70 işverene, % 30 kazalıya kusur yüklendiği, % 70 kusur üzerinden yazılı şekilde hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır. Kusur raporlarının gerekçesiz olduğu ve Kurum raporundaki tespitlerle uyumlu olmadığı belirgindir.

Mahkemece öncelikle meydana gelen iş kazası ile ilgili işverene yönelik açılmış maddi ve manevi tazminat davaları bulunup bulunmadığı hususu araştırılmalı, varlığı halinde ilgili mahkemelerinden iş bu dosyaya getirtilmeli, ardından iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişilerden, 5510 sayılı Kanunun 21., 1475 sayılı Kanunun 73., 4857 sayılı Kanunun 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün 2. ve devamı maddelerine uygun olarak düzenlenmiş, sigortalının iş kazasının gerçekleştiği işyerindeki görev ve sorumlulukları ile bu sorumlulukların yerine getirilmemesinin kazaya etkisini somut verilerek dayalı ayrıntılı irdeleme içeren kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25181, Karar No: 2022/8337, Tarih: 28.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/25181 E.  ,  2022/8337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 01.08.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10047, Karar No: 2012/4724, Tarih: 07.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10047 E.  ,  2012/4724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 07/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10940, Karar No: 2017/2651, Tarih: 24.02.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/10940 E.  ,  2017/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından yapılan kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takibinde, haczedilen taşınmazın 18.08.2014 tarihinde yapılan açık artırmada alacağa mahsuben alacaklıya ihale edildiği, alacaklının tescil talebinin icra müdürlüğünün 19.10.2015 tarihli kararıyla; taşınmazın son takyidatının istenmesi ve geldikten sonra sıra cetveli yaptırılması gerektiğinden bu aşamada tescil işlemi talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle reddedildiği, alacaklının söz konusu memurluk kararının iptali talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır. İhale alıcısı adına taşınmazın tapuya tescili için, İİK 134/son hükmüne göre ihalenin kesinleşmesi, İİK 135/1 hükmüne göre ise ihale alıcısının ihale bedelini ödemesi gerekir. Somut olayda ihalenin kesinleştiği çekişmesiz olup, alıcı ihaleyi alacağa mahsuben satın aldığı ve satış bedelinin 10 gün içinde ödenmesine yönelik muhtıranın icra mahkemesi tarafından iptal edildiği gözönüne alındığında, taşınmazın alıcı adına tescili için alıcının ihale bedelini ödeme zorunluluğu da bulunmamaktadır.

Somut olayda, mahcuz taşınmazın 18.08.2014 tarihinde alacaklıya alacağa mahsuben ihale edildiği, borçlu tarafından açılan ihalenin feshi davasının reddedildiği, icra müdürlüğünce alacaklıya, ihale bedelinin ödenmesi için gönderilen muhtıranın ise ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2014/630 Esas, 2015/6 Karar sayılı dosyasında verilen kararla iptal edildiği her iki kararın da kesinleştiği anlaşılmaktadır. Bu duruma göre İİK'nun 135/7. maddesinde yazılı koşullar gerçekleştiğinden mahkemece şikayetin kabulüne ve icra müdürlüğünün, tescil işlemini sıra cetveli yapılması şartına bağlayan şikayete konu işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçi alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8600, Karar No: 2019/8884, Tarih: 23.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8600 E.  ,  2019/8884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sözleşmeli avukat bulundurmama eyleminden dolayı ... Orman Ür. San. Ve Tic. A.ş hakkında 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 35/3. maddesi uyarınca 39.528,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Cide Cumhuriyet Başsavcılığının 22/02/2018 tarihli ve 2018/1 kabahat, 2018/1 sayılı idarî yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Cide Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/07/2018 tarihli ve 2018/71 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İnebolu Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/09/2018 tarihli ve 2018/976 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 13/12/2018 gün ve 15821 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/12/2018 gün ve KYB-2018-102668 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 17/01/2012 tarihli ve 2010/2180 esas, 2012/397 karar sayılı ilâmında yer alan ".... söz konusu şirket yetkililerince Ankara 18. Noterliğince düzenlenen 18.07.2003 tarihli ve 26886 sayılı vekâletname ve Ankara 6. Noterliğince düzenlenen 12.09.2003 tarihli ve 27284 sayılı vekâletname ile Avukat ..., Avukat Mehmet ... ve Avukat ...'un şirket adına vekil tayin edilmesi, bu vekâletnamelerden sonraki tarihlerde adı geçen Avukatlar tarafından anılan şirket adına kesilmiş serbest meslek makbuzlarının dosya içinde bulunması ve şirketin muavin defteri ile avukatlara yapılan ödemelerin doğrulanması, keza Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesince aldırılan bilirkişi raporunun da bu yönde olması karşısında, itirazın kabulü yerine reddine ilişkin karara karşı itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ..." şeklindeki açıklamalara nazaran, somut olayda adı geçen şirket yetkililerince Kastamonu 1. Noterliğince düzenlenen 24.09.2012 tarihli ve 9024 sayılı vekâletname ile Avukat ... ve Avukat ...’ın şirket adına vekil tayin edilmesi, bu vekâletnamelerden sonraki tarihlerde adı geçen avukatlar tarafından anılan şirket adına kesildiği belirtilerek dosyaya ibraz edilen 3 adet serbest meslek makbuzlarının asılları veya onaylı suretleri ile belirtilen tarihlerdeki şirketin muhasebe kayıtlarının temin edilerek, şirket kayıtlarında adı geçen avukatlara bahse konu serbest meslek makbuzlarında belirtilen şekilde ödeme yapılıp yapılmadığının tespitine yönelik bilirkişi raporu aldırılmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyanın tetkikinde muteriz şirketin kabahat tarihleri itibarı ile esas sermaye miktarının ne kadar olduğunun dosya içerisindeki belgelerden anlaşılamaması karşısında, anılan eksikliğin giderilmesi adına dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.