muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8804, Karar No: 2019/7621, Tarih: 04.04.2019

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu Kanun'un 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. Maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.Sonuç olarak, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmühaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamayacağı, nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33078, Karar No: 2016/9114, Tarih: 29.03.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/33078 E.  ,  2016/9114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal süresi içerisinde icra müdürlüğüne verdiği dilekçe ile borca itiraz etmesi sonucu takibin durduğu, alacaklının duran takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine yaptığı başvurunun mahkemece evrak üzerinde incelenerek sonuçlandırıldığı anlaşılmıştır.

Başvuru İİK'nun 68. maddesine dayalı itirazın kaldırılması istemi olup, aynı Kanun'un 70. maddesi uyarınca icra mahkemesince incelemenin mutlaka duruşmalı olarak yapılması zorunludur.

Bu durumda mahkemece duruşma açılıp taraf teşkili sağlanarak tarafların iddia ve delilleri alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken İİK'nun 70. maddesinin amir hükmüne aykırılık teşkil eder biçimde evrak üzerinde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12354, Karar No: 2013/6699, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12354 E.  ,  2013/6699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.05.2009 gün ve 2009/47 Esas, 2009/345 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin nüfus kaydı, dosyada mevcut değilsede, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alındığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16975, Karar No: 2021/12882, Tarih: 02.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/16975 E.  ,  2021/12882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet: Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesi, 16.03.2021 tarih, 2020/234 esas ve 2021/92 karar İstinaf başvurusunun esastan reddi: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi, 01.07.2021 tarih, 2021/2204 esas ve 2021/1703 karar

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden gönderdiği 01.10.2021 ve 19.11.2021 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesine, karardan bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 02/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10518, Karar No: 2014/8208, Tarih: 11.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10518 E.  ,  2014/8208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARADENİZ EREĞLİ KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2008/501-2013/94

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ç.Köyü . ada . parsel sayılı 29.745,68 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle B. İnş. Tah. Mad. Ltd. Şti. adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, çekişmeli taşınmazın bir kısmının dere yatağı bir kısmının ise devletin hüküm ve tasarrufu altında olması gereken yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında R.. O.. ve müşterekleri kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda Hazinenin davasının reddine, müdahil davacıların davasının kabulüne, . ada . parsel sayılı taşınmazla ilgili tespitin iptali ile kadastro bilirkişisi rapor ve krokisinde (A) ile gösterilen 3500 metrekarelik kısmın bu parselden ifrazı ile müdahil davacılar R. O., A. İ. O., K. Okur, C.. O.. ve Y.. O.., N. O. adına eşit hisselerle ayrı bir parsel numarası verilerek tapuya kayıt ve tesciline, bakiye kalan 26.245,68 metrekare taşınmazın B. İnş. Pz. Org. San. Tic. Ltd. Şti adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamı dışında zilyetlikle iktisap edilebilir ve yirmi yılı aşkın süredir davalı taraf ve satın aldığı kişilerce kullanılan taşınmazlardan olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Dava konusu taşınmazın niteliği ve üzerinde sürdürülen zilyetlik konusunda mahalli bilirkişi ve tanık beyanları hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi, uyuşmazlığın çözümünde hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için; kadastro tespit tarihi olan 2007 yılından önceki zilyetlik durumunun tespiti amacıyla bu tarihten geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin hava fotoğrafları getirtildikten sonra, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, 3 kişiden oluşan ziraat, 3 kişiden oluşacak jeolog ve fotogrametri ile harita mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Taşınmazın başında yapılacak keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve

tanıklardan taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, çekişme konusu taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla uydu ve hava fotoğraflarına aktarılmalı, dava konusu edilen bu yerin 2007 tarihinden 20 yıl önceki ve hali hazırdaki niteliği, konumunu, bitki örtüsü, ekonomik amacına uygun olarak zilyetliğin var olup olmadığı var ise ne zaman başlayıp ne zamandır devam ettiğinin belirlenmesine çalışılmalı, fotogrametri uzmanına belirtilen tarihlerde çekilmiş hava fotoğrafı üzerinde stereoskop aleti ile inceleme yaptırılmalı, ziraat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın belirtilen dönem içindeki niteliği ve kullanım durumunu kesin olarak belirleyen raporlar alınmalı, jeolog bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın öncesinin dere yatağı olup olmadığı, özel mülke konu edilip edilemeyeceği hususunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6320, Karar No: 2024/1671, Tarih: 13.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6320 E.  ,  2024/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2022 tarihli ve 2021/116 Esas, 2022/920 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/2220 Esas, 2023/525 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, sanığın beraat etmesi gerektiğine ve zamanaşımına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ve katılanın, ... 2 No'lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu/hükümlü olup aynı koğuşta kaldıkları, olay günü sanığın, katılan uyurken meyve bıçağı ile saldırarak katılanın yüzünün çeşitli yerlerinden sabit iz ve yüz sinir felci oluşturarak organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı belirlenmiştir.

2. Katılan anlatımı, sanık savunması, ... ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 22.12.2020 tarihli raporu, ... 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 07.02.2022 tarihli raporu, disiplin soruşturması evrakı, nüfus kayıtları, adlî sicil kayıtları ve tüm evrak dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Katılan anlatımı, sanık savunması, ... ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 22.12.2020 tarihli raporu, ... 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 07.02.2022 tarihli raporu, disiplin soruşturması evrakı, nüfus kayıtları, adlî sicil kayıtları ve tüm evrak dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiince sunulan 07.03.2023 tarihli temyiz dilekçesindeki hukuki nedenlerin, sanığın beraat etmesi gerektiğine ve zamanaşımına ilişkin olduğundan, temyiz dilekçesinin, 5237 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesi uyarınca temyiz sebebi içermediğinden reddine ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 66 ve 67 ... maddeleri uyarınca davanın zamanaşımına uğramadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/2220 Esas, 2023/525 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... ... 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11076, Karar No: 2016/10579, Tarih: 14.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/11076 E.  ,  2016/10579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk ve ... İcra Mahkemelerinin ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ise istemin şikayete ilişkin olduğu, alacağın varlığına ilişkin olmadığı gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... İcra Mahkemesince, itirazın sıra ve alacağın varlığına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İcra ve İflas Kanununun 142. maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları, kural olarak genel mahkemede görülür; itiraz, sadece sıraya ve icra müdürünün icra hukuku kurallarına uygun davranmadığına ilişkin ise görev icra mahkemesindedir (İİK m. 142/son).

Somut olayda davacı vekili, ... 2. İcra Müdürlüğünün 2011/298 Esas sayılı dosyasından olan alacakları için borçlu.... aleyhine yaptıkları takipte, borçlunun ... plakalı aracını haczettirdikten sonra satışını talep ettiklerini ve icra kanalıyla bu aracın satıldığını, ancak aracın üzerinde kendi hacizlerinden önce davalı ... Bankasının rehni olduğu için satılan aracın bedelinin satış masrafları dışında rehin alacaklısına ayrıldığını, ancak 30/6/2008 tarihli bu rehnin, araç alınırken esnaf kefalet kooperatifi kanalıyla bankadan kullanılan kredi nedeni ile 17/7/2008 tarihinde .../... Noterliğince konulduğunu, ancak rehin borcu ödenmesine ve... Kooperatifinin rehnini kaldırmasına rağmen davalı bankanın bu rehni kaldırmadığını, davalı bankanın başkaca alacaklarının olabileceğini, ancak sadece bu aracın alınması için çekilen kredi nedeni ile doğan borcun kapanmasına rağmen bankanın rehni kaldırmamasının müvekkilinin alacağına ulaşmasına da engel olduğunu, açmış oldukları bu davanın İİK'nın 138 ve devamı maddelerine göre sıra cetveline itiraz davası ve 1. sırada gözüken davalının alacağının esasına ilişkin itiraz davası olduğunu belirterek ... 2. İcra Müdürlüğünün 2011/298 Esas sayılı 27/11/2014 tarihli sıra derece kararında 1. sırada alacaklılık durumunun itirazen iptali ile müvekkilinin 1. sırada alacaklı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı, davalının alacağının olmadığını ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiş olup alacağın esasına ilişkin de itirazda bulunduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34728, Karar No: 2018/15375, Tarih: 20.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/34728 E.  ,  2018/15375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlğı vekili ve ... İnş. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı kurumun müvekkilini haksız bir şekilde işten çıkardığını beyanla bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan Bakanlık ve ... Ltd. Şirketi temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

Dava T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı aleyhine açılmış olup, davalı asıl işveren T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı olduğundan, “1- ...” nün gerekçeli karar başlığında davalı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

1-Davacı temyizi bakımından;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Davalılar temyizi bakımından;

a-Davacının kıdem tazminatından davalı şirketlerin sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 112. maddesine 6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile eklenen fıkralarda, 04.01.2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 62. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında alt işverenler tarafından çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatları bakımından; alt işverenlerinin değişip değişmediğine bakılmaksızın aralıksız olarak aynı kamu kurum veya kuruluşuna ait işyerlerinde çalışmış olanların bu şekilde çalışmış oldukları sürelere ilişkin kıdem tazminatına esas hizmet sürelerinin, aynı kamu kurum veya kuruluşuna ait işyerlerinde geçen toplam çalışma süreleri esas alınarak tespit olunacağı, bunlardan son alt işverenleri ile yapılmış olan iş sözleşmelerinin 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesine göre kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona ermiş olanların kıdem tazminatlarının ilgili kamu kurum veya kuruluşları tarafından, işçinin banka hesabına yatırılmak sureti ile ödeneceği hususları düzenlenmiştir.