muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/84, Karar No: 2007/88, Tarih: 10.04.2007

Adli para cezasının belirlenmesindeki sıra ve esasları gözetilmeden ve adli para cezasına esas temel gün ile hükümlünün bir gün karşılığı ödeyeceği miktar somut olarak belirlenmeden, denetime olanak tanımayacak biçimde (fazla) ceza tayini yasaya aykırıdır. Bu itibarla, kanun yararına bozma istemi yerindedir.

Kanun yararına bozma istemi, davanın esasını çözümleyen mahkumiyet hükmüne yöneliktir. Bozma nedeni ise, hükümlüye daha hafif ceza verilmesini gerektirmektedir.

Bu açıklamalar ışığında; Özel Dairece, kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenden dolayı Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına ve yukarıda açıkladığımız üzere hükümlünün daha hafif bir ceza ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle Yerel Mahkeme hükmünün aleyhe sonuç doğurmamak üzere bozulmasına karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu kanaatine varılmıştır" görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, Özel Daire kararının kaldırılmasına, yasa yararına bozma isteminin kabulü ile Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2006 gün ve 2005/73-2006/106 sayılı kararının bozulmasına ve hükümlü hakkında daha hafif ceza tayinine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya neden olmak suçundan cezalandırılmaya karar verilen olayda Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki hukuki uyuşmazlık, somut olayda taksirle yaralama suçundan alt sınırdan ve seçimlik olarak adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilen hükümlü hakkında, adli para cezasının ne şekilde tayin edilmesi gerektiğinin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada 13.07.2006 gün ve 73-106 sayı ile sanığın suçu sabit görülerek, suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak takdiren alt sınırdan olmak üzere, 5237 sayılı TCY.nın 89/1. maddesi uyarınca 450 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, kemik kırılması nedeniyle cezasının 89/2-b maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılarak 675 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirdiğinden 22/3 maddesi uyarınca cezasının 1/3 oranında artırılarak 900 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın geçmişteki hali, eylemden sonra ve yargılama aşamasındaki olumlu tutum ve davranışları lehine indirim nedeni kabul edilerek 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuçta 750 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, bu cezasının 52/4 maddesi uyarınca birer ay ara ile 5 eşit taksitte alınmasına karar verilmiştir.

Hükümlü hakkında uygulanan 5237 sayılı TCY.nın 89. maddesinde, 1. ve 2. fıkraları yönünden özgürlüğü bağlayıcı ceza ve adli para cezası seçimlik yaptırım olarak öngörülmüş, ancak adli para cezası yönünden alt ve üst sınırlar gösterilmemiştir.

Hükümlü hakkında uygulanan 5237 sayılı TCY.nın 89. maddesinde, 1. ve 2. fıkraları yönünden özgürlüğü bağlayıcı ceza ve adli para cezası seçimlik yaptırım olarak öngörülmüş, ancak adli para cezası yönünden alt ve üst sınırlar gösterilmemiştir.

Yerel Mahkemece bu yaptırımlardan adli para cezası seçilerek uygulama yapılmıştır. Ancak, temel ceza belirlenirken, kararda dayanağı gösterilmemekle birlikte, 5237 sayılı TCY. yönünden uygulanma olanağı bulunmayan 5252 sayılı Yasanın 5. maddesi hükmü nazara alınarak doğrudan 450 YTL adli para cezasına hükmedilmiştir. Bu uygulama yasaya aykırıdır.

Adli para cezasının ne şekilde belirleneceği 5237 sayılı TCY.nın 52 ve 61. maddelerinde gösterilmiştir. Anılan hükümlere göre, önce temel gün birimi belirlenecek, artırım ve indirim nedenleri ile ilgili uygulama gün birimi üzerinden yapılacak, daha sonra kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı ödenecek para cezası belirlenip, sonuç ceza bu ikisinin birbiriyle çarpılması ile elde edilen miktar olacaktır. Yine 52. madde hükmüne göre, yasada aksine hüküm bulunmayan hallerde gün birimi 5 günden az ve 730 günden fazla olamayacaktır.

Somut olayda, hükümlü hakkında uygulanan 5237 sayılı TCY.nın 89. maddesinde adli para cezasının alt ve üst sınırları gösterilmediğinden, Yerel Mahkemece alt sınırdan ceza verilmesinin kararlaştırıldığı da nazara alınarak, gün birimi 5 gün olarak belirlenmelidir. Artırım ve indirimler uygulandığında ki, sırasıyla 89/2-b maddesi uyarınca 1/2 oranında artırımla 7 gün, 22/3. madde gereğince 1/3 oranında artırımla 9 gün, 62/1. madde uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuçta 7 gün birimi belirlenmekte olup, bunun 20.00 YTL ile çarpılması sonucunda sanığın 140.00 YTL adli para cezasıyla cezalandırılması gerekecektir.

Her ne kadar Özel Dairece, 5237 sayılı TCY.nın 61. maddesinin 9. fıkrası uyarınca hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde adli para cezasına ilişkin gün biriminin alt sınırının o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az olamayacağı kabul edilmiş ise de anılan fıkra, 19.12.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile eklenmiş olup, suç tarihinin 17.07.2005 günü olması nedeniyle sanık aleyhine olduğundan uygulanma olanağı yoktur.

Bu itibarla haklı nedenlere dayanan Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılamayan Kurul Üyeleri ise, 5237 sayılı TCY.nın 61. maddesine 5560 sayılı Yasa ile eklenen 9. fıkranın uygulamaya açıklık kazandırmayı amaçladığını, bu değişiklik öncesinde de, hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde adli para cezasına ilişkin gün biriminin alt sınırının o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az olamayacağını, bu nedenle Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmadığından Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.02.2007 gün ve 943-1410 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3- Adalet Bakanının yasa yararına bozma isteminin KABULÜNE,

4- Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2006 gün ve 73-106 sayılı kesinleşmiş hükmünün, adli para cezasının belirlenmesinde yasaya aykırı davranılması isabetsizliğinden, 5271 sayılı CMY.nın 309/4-d maddesi uyarınca yasa yararına BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre hükümlü hakkında daha hafif bir ceza verilmesi gerektiğinden, Mehmet U.....'ın, tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya neden olmak eylemine uyan 5237 sayılı TCY.nın 89/1. maddesi uyarınca adli para cezası ile cezalandırılmasına esas olmak üzere gün biriminin 5 gün olarak belirlenmesine, anılan Yasanın 89/2-b maddesi uyarınca 1/2 oranında artırımla 7 gün, 22/3. maddesi gereğince 1/3 oranında artırımla 9 gün, 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuçta 7 gün birimi belirlenmesine, günlük para cezasının 20.00 YTL olarak takdirine ve gün birimi ile para cezasının çarpılması sonucunda 140.00 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,

5- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine 10.04.2007 günü oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4374, Karar No: 2023/9242, Tarih: 30.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/4374 E.  ,  2023/9242 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi 13.01.2022 tarihli ve 2021/87 Esas, 2022/13 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2022/1181 Esas, 2022/1151 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... yönünden, sanığın aşamalardaki savunmaları, güven alımı tutanağı, görüntü kaydı, ATK raporu, NGS205 kodlu gizli soruşturmacı görevli, 29.06.2020 günü Saat 20.20 sıralarında yaya olarak Beşiktaş İlçesi Dikilitaş Mahallesi... Caddesi içerisine geldiği esnada, bahse konu adreste beklemekte olan Yunus ...'yi görmüş, bir müddet bekledikten sonra Yunus ... görevlinin yanına gelerek görevliye "Kanka seni ilk defa görüyorum buralarda" demiş, bunun üzerine görevli Yunus ...'ye "Aynen abi yeni geldim memleketten buralara" demiş, Yunus ... görevliyi sınamak amacıyla çeşitli sorular sormuş, görevli daha önce oluşturmuş olduğu hayat hikayesine uygun cevaplar vermiş,

ardından Yunus ... görevliye "Dalgaya mı geldiniz burada güzel dalga var" demiş, bunun üzerine görevli Yunus ...'ye "He abi" demiş, Yunus ... görevliye "Peynir var ama ha haberin olsun" demiş, görevli Yunus ...'ye "Tamam abi olur" demiş, birtakım sıradan konuşmalardan sonra Yunus ... görevliye "Kaçlık alacaksın?" demiş, görevli Yunus ...'ye "200 (ikiyüz)lük alacam" demiş, ardından Yunus ... görevliye "Tamam eşya üstümde şu araya gidelim vereyim" demiş, bunun üzerine şahıs ile birlikte bahse konu cadde içerisinde ilerleyerek... Caddesi ile Barbaros Sokak kesişimine geldikleri esnada görevli Yunus ...'ye "Üstündeki 200(ikiyüz) lük değil mi?" demiş, Yunus ... görevliye "Tabi tabi. Bizde zaten yok 200 (ikiyüz) den hariç" demiş, görevli Yunus ...'ye "Tamam başkan şöyle al say paranı" diyerek uyuşturucu olduğu değerlendirilen madde karşılığı 200 (ikiyüz) TL para vermiş, Yunus ... de pantolonun sol iç kısmından çıkarmış olduğu kilitli şeffaf naylon poşet içerisinde daralı ağırlığı 3.3 gram maddeyi vermek suretiyle eylemin gerçekleştiği, sanığın da yine görüntüdeki şahsın kendisi olduğunu kabul ettiği ve gizli soruşturmacıya madde verdiğini de kabul ettiği hususları bir bütün olarak incelendiğinde, anlatımların olay tutanağı ile uyumlu olması ve sanığın tevil yolla eylemini ikrar ettiği anlaşılmakla sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilmekle sanık savunmalarına itibar edilmemiş olup, sanık ...'nin eylemleri ile üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 23.08.2022 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyada mevcut delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu

anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Sanık ... yönünden

V. KARAR

A. Sanık ... yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Sanık ... yönünden

Gerekçe bölümüde (B) bendinde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin kararına yönelik sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8472, Karar No: 2019/2898, Tarih: 13.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8472 E.  ,  2019/2898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı aracın, dava dışı ... yönetimindeyken gerçekleşen tek taraflı trafik kazası sonucunda hasara uğradığını ve sigortalıya 19.700,00 TL hasar bedeli ile 500,00 TL çekme bedeli ödendiğini, kazanın yolun yapım bakım ve onarımından sorumlu davalı kuruluşun yolun trafik düzeni ve güvenliğini sağlamaması, yolun bakımını yapmaması, su tahliye borularının temizlenmemesi sebebi ile meydana geldiğini, bu nedenle kazanın oluşumunda davalının %50 kusurlu olduğunu, 13.06.2013 tarihli yazı ile davalıya başvurulduğunu ancak davalı tarafça olumsuz cevap verildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalması kaydı ile 9.925,00 TL tazminatın 05/06/2013 ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin ... İdare Mahkemesi olduğunu, davanın hizmet kusuruna dayandığını, bu nedenle idari yargının görevli olduğunu, kaza tarihinin 15/04/2013 olduğunu ve müvekkili idarenin 12/07/2013 tarihinde red cevabı verdiğini, zaman aşımı nedeniyle davanın reddini, dava konusu yolun bölünmüş yol niteliğinde olduğu, kaplama cinsinin BSK olduğunu, kazanın meydana geldiği devlet yolu üzerinde standart düşey trafik işaretlemesi ile birlikte yatay işaretlemeler bulunduğunu, kaza tespit tutanağında kazanın meydana geldiği anda havanın kuvvetli sağanak yağmur yağışlı ve yol yüzeyinin ıslak olduğunun belirtildiğini, kazayı yapan sürücünün KTK'nın 52/b maddesini ihlal ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın

kısmen kabulü ile 7.940,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine, dair karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen kusur oranına ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, kaza sonrası meydana gelen hasar bedelini sigortalısına ödediğini belirterek bu bedelin davalıdan tahsilini talep etmiş, mahkemece, sigortacı-hukukçu bilirkişiden alınan 04.01.2016 tarihli rapora göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, kaza sonrası meydana gelen hasar bedelini sigortalısına ödediğini belirterek bu bedelin davalıdan tahsilini talep etmiş, mahkemece, sigortacı-hukukçu bilirkişiden alınan 04.01.2016 tarihli rapora göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya ve denetime elverişli değildir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu hasar konusunda uzman bilirkişi tarafından hazırlanmamıştır.

6100 Sayılı HMK'nun 266/1.maddesi "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" düzenlemesine yer vermiştir.

Mahkemece, dava konusu trafik kazasında hasarlanan araçtaki gerçek zarar miktarının belirlenmesi yönünden hasar konularında uzman bilirkişi(makina mühendisi)'den ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; sadece davacının sunduğu belgelere göre değerlendirme yapılması ve eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin kusura yönelik temyiz itrazının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 13/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22270, Karar No: 2017/24631, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22270 E.  ,  2017/24631 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/462, Karar No: 2020/2150, Tarih: 17.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/462 E.  ,  2020/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.