muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/839, Karar No: 2013/1986, Tarih: 06.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/839 E.  ,  2013/1986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11...2011 tarih ve 2010/298-2011/292 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı anonim şirketteki hisselerini davalı ve dava dışı .... kişilere toplam 1.209.000 TL karşılığında devrettiğini, devir karşılığında borçlusu davalı olan bonoların verildiğini, bonoların cüzi bir kısmının ödenip kalan borca karşılık da yine borçlusu davalı olan 200.000 TL bedelli bonoların verildiğini, davalı tarafından ödeme yapılacağı gerekçesiyle bonoların istendiği, ancak bonoların davalı tarafından ödenmeyip yırtıldığını, müvekkilinin bu bonoların bedelinin tahsili için başlattığı icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait hisselerin 1.054.000 TL bedelle müvekkiline ve dava dışı .... kişilere devredildiğini, devir karşılığında borçlusu müvekkili olan bonoların tamamının ödendiğini, davacının takip dayanağı yaptığı senetlerin devir bedeline karşılık verilen bonoların teminatı olduğunu, davacının borç ödendiği halde icra takibi yapmasında kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini ve %40 kötüniyet tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dava dışı şirketteki 1054 hissesini 1.054.000,00 TL'ye devrettiği, davalı tarafından davacıya 1.413.000,00 TL ödeme yapıldığı, yapılan ödeme miktarının hisse devir bedelinden fazla olduğu, davalının takibe konu her biri 200.000,00 TL'den toplam 400,000,00 TL olan senetleri yırtıp attığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

l-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

...-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dava değeri 400.000 TL olup, mahkemece bu değer üzerinden davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ....570,00 TL vekalet ücretine hükmetmek gerekirken, 200.000 TL üzerinden vekalet

ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (...) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının hüküm bölümünde yer alan "Davalı vekilinin hizmet ve mesaisine karşılık hesap edilen taktiren 16.070,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" cümlesindeki "16.070,00 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "....570,00 TL" yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8758, Karar No: 2017/17029, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8758 E.  ,  2017/17029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4277, Karar No: 2006/7143, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4277 E.  ,  2006/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 308 ada 46 parsel sayılı 13684.57 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intiktal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı hazine taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden hazineye intikal eden yerlerden olduğu sebebine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalan yada devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığının, tesbit günü itibariyle davalı taraf yararına 3402 sayılı kadastro Yasasının 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı mülk edinme koşullarının gerçekleştiğinin yerinde yapılan keşif, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ve ziraatçi bilirkişi raporlarıyla saptanmasına, bilirkişi ve tanıklarca taşınmazın davalıya miras bırakanlarından kaldığının vede tesbit gününe kadar 20 yılı aşkın süre ile zilyetliklerinde bulunduğunun haber verilmesine taşınmazın bulunduğu köy yada mahallede daha önce Ermenilerin yaşamış olmasının tek başına taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığının kabulüne yeterli olmamasına ayrıca taşınmaz yönünü kaçak ve yitik kişi okuyan herhangi bir komşu parsel kaydıda olmamasına, mahkemece bu

../...

- 2 -

2006/4277

2006/7143

olgular gözetilerek yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı hazinenin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 21.9.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16138, Karar No: 2014/20224, Tarih: 21.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16138 E.  ,  2014/20224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 01.04.2014

No : 2012/449-2014/212

Trafik kazasında yaralanan sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımlarının 506 sayılı Kanun'un 39. maddesince tazmini istemli davanın yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle isteğin kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen ve duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan N.. İnş. Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. avukatınca istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.10.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. F.. L.. ile karşı taraf adına Av. A.. B.. geldiler. Diğer davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 sayılı Kanunun 39’uncu maddesinde, “Kasdi veya suç sayılır hareketi ile sigortalının hastalanmasına sebep olan kimseye, bu Kanun gereğince hastalık sigortasından yapılan her türlü giderler tazmin ettirilir.” hükmü öngörülmüş olup, madde kusur sorumluluğu esasına dayanmaktadır. Rücu davalarında kusurun belirlenmesinde, zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, ilgili mevzuatı açısından uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Somut olayda, bölünmüş tek yönlü yolda, seyir halinde araçları kontrol edip, ters yönden gelebilecek araç beklentisi olmaksızın, yolun karşısına geçtiği sırada, kurallara aykırı biçimde yol üzerinde durup geri manevra yapan araç sürücüsünü

%100 kusurlu bulan Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesinin 08.3.2011 tarihli raporundan hareketle, davalı şirket araç maliki sıfatı ile Kurum zararından sorumlu tutulmuş ise de; zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde herhangi bir kusuru bulunmadığı anlaşılan davalı araç maliki şirket yönünden davanın reddi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O hâlde, davalılardan N.. İnş. Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan N.. İnş. Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, davalı N.. İnş. Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. Avukatı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine 21.10.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/905, Karar No: 2019/146, Tarih: 05.03.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/905 E.  ,  2019/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 335-191

Sanık ...'in canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçundan TCK'nın 82/1-b, 62, 53/1, 58 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.06.2014 tarihli ve 335-191 sayılı resen temyize tabi hükmün katılanlar ... ve ... vekili, katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ile sanık müdafisi tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 20.03.2017 tarih ve 6284-836 sayı ile hak yoksunluğu, tekerrür ve vekâlet ücreti yönünden düzeltilmesi suretiyle onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 27.04.2017 tarih ve 341916 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 27.04.2017 tarih ve 341916 sayı ile;

“...Hükümlü ...’in evli olmasına rağmen maktule ... ile duygusal birlikteliğe varan bir arkadaşlık içinde olduğu, olay tarihi olan 22.08.2013'ten bir hafta önce hükümlü, maktule ... kız kardeşi ... ile rüşvetten hükümlü ...'ın birlikte tatil yapmak için .....'nin kullandığı araçla Ankara'dan Antalya ili, Çıralı beldesine tatil yapmaya geldikleri, olaydan iki gün önce ..... ve Ziya'nın iş nedeni ile Ankara'ya geldikten bir gün sonra .....'nin tekrar Çıralı'ya dönüp Ziya'nın Ankara'da kaldığı, hükümlü ... ile maktule arasında maktulenin 'Facebook' sosyal paylaşım sitesi üzerinden ..... isimli şahısla görüşmelerini öğrenmesi nedeniyle tartışma başladığı, bu tartışma nedeniyle .....'nin tatili bitirerek Ankara'ya dönmek istediği ancak Çilem’in kardeşi ..... gelmek istemeyince tartışmanın daha da büyüdüğü, .....'nın Kemer'de kalıp hükümlünün, içinde maktulenin de bulunduğu yönetimindeki araçla yola çıktıkları, yolda da tartışmanın sürdüğü, hükümlünün saat 19.00 sıralarında Ankara-Burdur kara yolunun 27. kilometresinde aracı yolun kenarındaki park alanına çektiği, her ikisinin de araçtan inerek tartışmaya devam ettikleri, maktulenin aracın bagajında bulunan çantasını almak istediği, ancak hükümlünün maktuleye sarılarak engellediği, sonrasında aracın açılan bagajındaki içerisinde benzin bulunan bidonu alarak benzini maktulenin üzerine serptikten sonra da tartışmaya devam ettikleri, tartışma sırasında hükümlünün elindeki çakmakla peçete ya da bez benzeri nesneyi yakarak maktulenin üstüne doğru attığı, yanan nesnenin isabet etmeyip yere düştüğü, önünde kısa bir süre yanan ateşi maktulenin ayaklarıyla basarak söndürdüğü, karşılıklı tartışma devam ederken hükümlünün maktuleyi arabaya bindirmek istediği fakat maktulenin binmediği, bunun üzerine hükümlünün yeniden yaktığı peçete ya da benzeri nesneyi maktulenin üzerine fırlattığı, maktulenin birden alev alarak yanmaya başladığı, hükümlünün bu durumu görünce panikle yanmakta olan maktulenin üzerindeki ateşi söndürebilmek için araçtan paspasları alıp üzerine kapatarak ve maktuleye sarılıp yerde yuvarlanarak ateşi söndürmek için yoğun çaba harcamak suretiyle ateşi söndürmeyi başardığı, ancak maktulenin üzerindeki giysilerin hemen hemen tamamının yandığı, hükümlünün de elleri ve kollarının yandığı, hükümlünün, yanma sonucu ağır şekilde yaralanan maktuleyi alıp aracına bindirerek Antalya Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine götürdüğü, burada yapılan müdahalenin ardından 23.08.2013 günü saat 10.00 sıralarında ambulans uçakla İzmir Bozyaka Hastanesine sevk edilen maktulenin, aynı gün saat 17.20'de vefat ettiği değerlendirildiğinde;

Hükümlünün, maktulenin alev almasından sonra, yanmasını beklemek, durup seyretmek veya maktuleyi kendi hâlinde bırakarak gitmek yerine, o anda pişmanlık duyup büyük çaba göstererek maktuleyi söndürmek ve sonrasında hastaneye götürüp tedavi ettirmeye çalışmak suretiyle yoğun çaba harcadığının anlaşılması karşısında, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme kastıyla hareket ettiğinin kabulüne olanak bulunmadığı gibi başkaca canavarca hisle hareket ederek maktulenin ölüme sebebiyet verdiği yönünde cezalandırılmasını gerektirir yeterli kanıt bulunmadığı, bu yönüyle eyleminin TCK'nın 82/1-b maddesindeki canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçunu değil TCK'nın 81/1. maddesindeki kasten öldürme suçunu oluşturduğu dikkate alınarak hükümlünün eylemini nitelikli kasten öldürme olarak vasıflandıran Yerel Mahkeme kararının bozulması yerine onanmasına karar verilmesinin Yasa'ya aykırı olduğu" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 15.05.2017 tarih ve 1253-1699 sayı ile itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve ... hakkında rüşvet suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş, sanıklar ... ve ... hakkında rüşvet ve yalan tanıklık suçlarından kurulan mahkûmiyet kararları ise Özel Dairece bozulmuş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin, TCK'nın 81/1. maddesi kapsamındaki kasten öldürme suçunu mu, yoksa TCK'nın 82/1-b maddesi kapsamındaki canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

22.08.2013 tarihinde Kemer Polis Merkezince saat 18.15'te düzenlenen tutanakta; aynı gün saat 17.45 sıralarında Yunus Gösteri Merkezi önünde bulunan katılan ...'in polise müracaat etmek istediğinin öğrenilmesi üzerine, görevlilerce ekip aracıyla katılanın yanına gidildiği, katılan ...'in, görevlilere ablası maktul ...'in erkek arkadaşı sanık Abdullah Gazi Göçer ile birlikte Antalya ili, Çıralı beldesine tatil amaçlı geldiklerini, 22.08.2013 tarihinde ise saat 06.00 sıralarında 06 AL 0231 plaka sayılı araçla Kemer ilçesine geldiklerini, burada ablasının erkek arkadaşı tarafından zorla araca bindirilerek götürüldüğünü, ablasının hayatından endişe ettiğini beyan etmesi üzerine katılanın polis merkezine getirilerek ifadesi alındığının belirtildiği,

22.08.2013 tarihli olay yeri tespit tutanağında; aynı gün saat 19.00 sıralarında Antalya-Burdur kara yolu 35. km’de Antmos Asfalt Taş Ocağı mevkisinde 06 AL 0321 plakalı Volkswagen marka aracın yol kenarına park ettiği, araçtan inen sanık ... ile kız arkadaşı ...'in aralarında tartıştıkları, tartışmanın büyümesiyle sanık ...’ın eline aldığı bidonun içindeki benzini kız arkadaşının üzerine döktüğü ve ateşe vererek yanmasına neden olduğu, alevlerin Çilem Hülya’nın her tarafını sardığı, yangına müdahale etmek isteyen sanık ...’ın da ellerinin yandığı, daha sonra sanığın, kız arkadaşını da yanına alarak aynı araçla olay yerinden ayrıldığı, o anda olay yerinde olan görgü şahitleri ... ve ...’nın 112 ile 156 hatlarını arayarak ihbarda bulundukları, ambulansın olay yerine geldiği fakat olay yerinde kimse olmadığından geri gittiği, yapılan araştırmada sanık ile maktulün Antalya Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Acil Servisine giriş yaptıkları, maktul ...’nın vücudunun başından aşağı kısmının büyük derecede yanığa maruz kaldığı ve hayati tehlikesinin olduğu, sanık ...’ın ise her iki elinin yandığı, hayati tehlikesinin bulunmadığının tespit edildiği,

09.09.2013 tarihli ek olay yeri tespit tutanağında; aynı gün saat 12.45'te olay yerine gidildiği, olayın meydana geldiği yer ile tanıkların bulundukları yer arasına ip çekilmek suretiyle kuş bakışı yapılan ölçümde 235 metre mesafenin bulunduğu, olayın meydana geldiği yere bırakılan iki kişiye, tanıkların bulundukları yerden çıplak gözle bakıldığında el ve ayak hareketlerinin belli olduğu, ancak şahısların teşhisinin yapılamadığı, tanık ... tarafından kullanıldığı belirtilen ve refakate alınan dürbün ile bakıldığında olay yerinde bulunan şahısların teşhisinin net olarak yapıldığı, ayrıca olay yerine park edilen araç plakasının net olarak okunduğunun belirtildiği,

22.08.2013 tarihinde Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Acil Servis Polikliniğinde saat 18.30'da sanık ... hakkında düzenlenen raporda; sanığın vücudunda ve ellerinde 1-2-3. derece yanıklar olduğu, göğüs ön bölgede 8-10 cm çaplı alandaki kılların yanmış olduğu, sanığın genel durumun iyi, bilincinin açık, 2,14 promil alkollü olduğu, yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte olmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin bildirildiği,

İzmir Bozyaka Eğitim Araştırma Hastanesince düzenlenen 23.08.2013 tarihli epikriz raporunda; dış merkezden entübe hâlde nakil alınan maktul ...'in genel durumunun kötü, vücut yüzey alanının yaklaşık %95'inin 2. ve 3. derecede yanık olduğu, vital bulguları stabil hâlde olan maktulde hipotansiyon ve bradikardi mevcut olduğu, gün içerisinde 3 kere kardiyak arreste giren maktulün ileri yaşam desteği ile döndürüldüğü, 4. defa arrest olan maktulün ileri yaşam desteğine yanıt vermediği, saat 16.40 itibarıyla eks kabul edildiği bilgilerine yer verildiği,