muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5167, Karar No: 2019/10275, Tarih: 11.06.2019

Somut olayda yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere aykırı şekilde, kolluk görevlilerinin yapılan ihbar üzerine Cumhuriyet Savcısının CMK'nın 160 vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın, sanığın yetkilisi olduğu otele giderek 1774 sayılı Kimlik Bildirme Kanunu’na istinaden denetim yaptıkları, sanık tarafında müşteri listesi teslim edildikten sonra otel odaları kontrol edilerek, mağdur ve tanıkların bulunduğu otel odalarının kapılarının çalındığı, bir kısım mağdur ve tanıkların yarı çıplak vaziyette oldukları belirlendiği, akabinde mağdur ve tanıkların ifadelerine başvurulduğu görülmektedir.

Olay kapsamında yapılan işlemler arama niteliğinde olup, CMK'nın 116 vd. maddelerine aykırı olduğu, bu nedenle elde edilen delillerin de hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde bulunduğunun anlaşıldığı, yine mağdurların ve tanıkların kolluk ifadelerine de yukarıda sözü edilen açıklamalar nazara alındığında, Cumhuriyet Savcısının CMK'nın 160 vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın yapılan işlemler sonucu ulaşıldığından, bu ifadelere de itibar edilemeyeceği, kaldı ki sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediği, bilerek menfaat temini için fuhuş amacı ile oda tahsisi yapmadığını ifade ettiği, yapılan kontrol sırasında mağdur ve tanıkların bulundukları odalarda kayıtlı olduklarının anlaşıldığı, dosya kapsamı itibariyle gelen müşterilere fuhuş amacı ile kısa süreli (saatlik) oda tahsis edildiğine ilişkin başkaca bir delil de bulunmadığı, mağdur ve tanıkların fuhuş amacıyla da olsa kayıtlı odalarda bulundukları dikkate alındığında sanığın aksi kanıtlanamayan inkara yönelik savunmasına itibar edilmesi gerektiği, dosya kapsamı itibariyle sanığın üzerine atılı suç şüphesinin cezalandırılmalarına yetecek ölçüde kesin ve somut delillerle giderilemediği dikkate alındığında, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğinden haklı nedenlere dayalı itirazın kabulü yerine reddi yönündeki sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2017/784, Karar No: 2017/2045, Tarih: 22.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/784 E.  ,  2017/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

SEGBİS aracılığı ile hazır edilen sanığın yüzüne karşı verilen 23.06.2016 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 01.07.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 22.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20389, Karar No: 2017/3123, Tarih: 13.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20389 E.  ,  2017/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, maluliyet aylığının ve tedavi yardımının kesilmesine ilişkin işlemin iptali ile 16.05.2008 tarihinde durdurulan malulluk aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17470, Karar No: 2016/3722, Tarih: 29.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/17470 E.  ,  2016/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.06.2004 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 13.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 29.03.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan bir kısım davalılar vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak kendilerini vekille temsil ettiren davalılara verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2454, Karar No: 2012/12116, Tarih: 06.11.2012

Mahkemenin ikinci red gerekçesi yaptığı tasarrufun 3. Kişi ...'in eşi ...'e olan borca karşılık yapılmış olmasının İİK.nun 279/2 maddesine aykırı olması ve ayrıca tarafların kardeş olması nedeniyle aralarındaki tasarrufun İİK 278/3-1 kapsamında iyiniyet ve bedel farkına bakılmaksızın bağışlama hükmünde olup iptale tabi olması, İİK 280/1-2 madde kapsamında da davalı ...'in borçlunun durumunu ve amacını bilebilecek kişilerden olması nedeniyle iptale tabi tasarruf olması nedeniyle isabetli görülmemiştir.

O halde, mahkemece borcun doğum tarihinin 19.7.2007 tarihli kredi sözleşmesi olduğu kabul edilerek diğer dava koşullarının mevcut olup olmadığı belirlendikten sonra tasarrufun İİK.nun 277, 278, 279 ve 280.maddeler gereğince iptale tabi olup olmadığını belirlemekten ibarettir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 6.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1494, Karar No: 2014/2556, Tarih: 13.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1494 E.  ,  2014/2556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİPAZAR KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/04/2013

NUMARASI : 2011/1-2013/4

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında B. Köyü çalışma alanında bulunan ... ada 3 parsel sayılı 1406.62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Sulh Hukuk Mahkemesinde dava konusu olmasına rağmen 07.07.2003 tarih ve 2 sıra nolu tapu kaydı nedeniyle H.. A.. adına tespit edilmiştir. Davacı B.. A.. tarafından H.. A.. aleyhine Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptal ve tescil davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 112 ada 3 parsel sayılı taşınmazın H.. A.. mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı B.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Çekişmeli ... ada 3 parsel sayılı 1406.62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tespit tarihinde Sulh Hukuk Mahkemesinde dava konusu olmasına rağmen 07.07.2003 tarih ve 2 sıra nolu tapu kaydı nedeniyle H.. A.. adına tespit edilmiştir. Davacı; Sulh Hukuk Mahkemesinde, çekişmeli taşınmazın yaklaşık 600 metrekarelik bölümünün kendisinin kullanımında olduğunu iddia ederek davalı adına tescil ilamı ile oluşmuş 07.07.2003 tarih ve 2 sıra nolu tapu kaydının kısmen iptali için dava açmıştır. Tapu maliki H.. A.. yargılama devam ederken vefat etmiş ve vefat etmeden önce çekişmeli taşınmazın tescil ilamı ile adına tapulu olduğunu savunmasıyla davanın reddini istemiştir. Mahkemece dava konusu taşınmazın davalı tarafın dayandığı tapu kaydı kapsamında kaldığı, çekişmeli taşınmazın davacıya haricen satıldığına dair herhangi bir delil bulunmadığı kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli değildir. Mahkemece tapu dayanağı tescil ilamı ve krokisi uygulanarak davalı tarafın dayanağı tapu kaydının kapsamı yöntemince belirlenmemiştir. Davacı dava dilekçesinde çekişmeli taşınmazın 600 metrekarelik bölümünün kendisine ait olduğunu iddia etmesine rağmen, 17.11.2011 tarihli dilekçesi ile tamamının adına tescilini istemiş buna rağmen mahkemece davacıya talebi açıklattırılmamıştır. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Öncelikle davacıya çekişmeli taşınmazın tamamında mı yoksa bir bölümünde mi hak iddia ettiği sorulup talebi açıklattırılmalıdır. Davalı tarafın dayanağını oluşturan 1300 metrekare miktarındaki 07.07.2003 tarih ve 2 sıra nolu tapu kaydı, tescil ilamı ile oluşmuş olup ilamda davacı B.. A.. taraf değildir. Bu nedenle tescil ilamı davacı B.. A..'ı bağlayıcı nitelikte değildir. O halde doğru sonuca varılabilmesi için; mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve teknik bilirkişi huzuru ile yeniden keşif yapılmalı, teknik bilirkişi aracılığı ile tescil krokisi kadastro paftası ölçekleri eşitlenmek suretiyle çakıştırılıp tapu kaydının kapsamı belirlenmeli, tapu kaydı kapsamında kalan bölüm açısından tapu kaydının oluştuğu tarihe kadar, tapu kaydı kapsamı dışında kalan bölüm yönünden ise kadastro tespit tarihine kadar davacının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen 20 yıllık malik sıfatıyla zilyetliğinin bulunup bulunmadığı hususunda yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden keşfi izlemeye elverişli rapor istenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı B.. A..'ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31626, Karar No: 2016/23248, Tarih: 14.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/31626 E.  ,  2016/23248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, asıl dava ile, murisleri ... ’nin 15.03.2006 tarihinde genel cerrah olan davalı Doktor ... tarafından, diğer davalıya ait hastanede laproskopik safra kesesi ameliyatı olduğunu, hatalı ameliyat ve sonrasında gerekli tedavi ve bakımın yapılmaması sebebi ile 03.04.2006 tarihinde vefat ettiğini ileri sürerek, maddi tazminat isteme haklarını saklı tutmak kaydıyla, murislerinin basit bir ameliyat sonrası ölmesi nedeniyle duydukları üzüntü karşılığı her biri için ayrı ayrı 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile davalılardan tahsilini istemişler; birleşen dava ile de, 7.236,00 TL maddi tazminatın ölüm tarihinden itibaren başlayacak yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hüküm, dairemizin 2007/14545 Esas, 2008/3803 Karar sayılı 18.03.2008 ilamıyla bozulmuş; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda ise; asıl dava yönünden davacının davasının kısmen kabulü ile; her bir davacı için 1.000,00'er TL manevi tazminatın 03.04.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen dava yönünden maddi tazminat talebinin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar, asıl ve birleşen dava ile, davalı hastanede diğer davalı doktor tarafından gerçekleştirilen hatalı ameliyat nedeniyle murislerinin öldüğünü ileri sürerek, maddi-manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır. Uyuşmazlık, uygulanan tedavi ve ameliyatta davalı doktorun herhangi bir kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle, vekil konumunda olan doktorların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmeleri gerekir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutularak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yolu seçmek gerekir. Gerçekten de hasta mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, TBK 510. md (Eski BK 394. md) hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Ancak, tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktorun bu kez sorumlu tutulmaması gerekir.

Somut olayda, mahkemece, davalıların kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm tesis edilmiş; manevi tazminat şartlarının oluştuğu gerekçesiyle de davacılar yararına ayrı ayrı manevi tazminata hükmedilmiştir. Dairemizce yapılan değerlendirmede, manevi tazminat isteme şartlarının oluştuğu açık olmakla birlikte davacıların yakınlarını kaybetmesi sebebiyle yaşadıkları elem ve üzüntü karşılığı takdir edilen tazminat miktarının çok düşük kaldığı, bu haliyle davacıların zararlarının giderilmediği, düşünülmüştür. O halde, mahkemece, açıklanan nedenden dolayı, daha yüksek makul düzeyde manevi tazminat takdiri gerekirken, açıklanan hususlara uyulmadan karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davacı tarafından 17.03.2014 havale tarihli dilekçe ile, aynı olay nedeniyle maddi tazminat istemi ile ayrı bir dava açılmış; 07.04.2014 tarihli kararla, asıl dava ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Mahkemece, maddi tazminat dava tarihi ve taraflar arasında vekalet ilişkisinin kurulduğu tarih karşılaştırıldığında, zamanaşımı süresi olan 5 yılın geçmiş olması ve davalı tarafça da zamanaşımı itirazında bulunulmuş olması gerekçe gösterilerek, maddi tazminat talebinin zamanaşımından reddine karar verilmiştir. Davacıların murisi Rıfat'ın 15.03.2006 tarihinde davalı şirkete ait hastanede davalı doktor tarafından ameliyat edildiği taraflar arasında çekişmesizdir. Uyuşmazlık, maddi tazminata ilişkin dava tarihi itibariyle dava zamanaşımı süresinin dolup dolmadığı noktasındadır. Yargıtayın yerleşik uygulaması gereğince taraflar arasındaki ilişkinin vekalet sözleşmesinden kaynaklandığı hususunda duraksama yoktur. 818 sayılı B.K.nun 126.(6098 sayılı T.B.K.nun 147.) maddesi gereğince vekalet sözleşmesinde zamanaşımı süresi 5 yıldır. Ne var ki taraflar arasındaki vekalet ilişkisi meydana gelen ölüm olayı sonucu haksız fiili de içermektedir. Bu kapsamda dava konusu olayla ilgili olarak ceza davası açıldığı anlaşılmaktadır. 818 sayılı B.K.nun 60/II.maddesinde(6098 sayılı T.B.K.nun 72.m.) "....şu kadar ki, zarar ve ziyan davası, ceza kanunları mucibince müddeti daha uzun müruruzamana tabi cezayı müstelzim bir fiilden neşet etmiş olursa, şahsi davaya da o müruruzaman tatbik olunur...." denilmek suretiyle zamanaşımı süresi için Ceza Kanununa atıfta bulunulmuş olup, anılan hükme göre tazminat davasının, ceza kanunları gereğince süresi daha uzun zamanaşımı süresine tabi cezayı gerektiren bir eylemden doğmuş olması halinde, ceza zamanaşımı süresinin uygulanacağı açıktır. Kaldı ki bu maddenin uygulanması için, ceza davasında tazminat istenmesi gerekmediği gibi, eylemi işleyen hakkında ceza davası açılmış olması ya da mahkumiyet kararı verilmiş olması da gerekli değildir. Sadece eylemin suç niteliğini taşıması yeterlidir. Buna göre somut olay değerlendirildiğinde olayda maddi tazminata ilişkin dava tarihi itibariyle ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki, davalılardan ... zamanaşımı itirazında dahi bulunmamıştır. Öyle olunca, mahkemece maddi tazminat bakımından her iki davalı açısından, işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın, davacılar yararına BOZULMASINA, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacılara ödenmesine, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davacılara iadesine, 1.338,75 TL kalan harcın davalı ... Ltd. Şti.'nden, 1.757,30 TL harcın davalı ...'ndan alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10975, Karar No: 2017/23987, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10975 E.  ,  2017/23987 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.