muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13187, Karar No: 2012/7769, Tarih: 10.05.2012

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda davacının 6.5.2005 tarihinde gerçekleşen trafik iş kazasında yaralanarak kalçasının kırıldığı ancak aynı trafik iş kazasında yaralanan çok sayıda işçinin tedavi evraklarının iç içe girdiği ve davacıya ilişkin tedavi evraklarını dosyada yer almadığı birleşen dava dosyası ... AHM(İş)2008/32 E sayılı dosyasında 1712.2009 tarihli bilirkişi Nurdane Kara tarafından verilen raporda ... Şanlıurfa İl Müdürlüğünün 5.5.2008 tarihli raporundan davacını iş göremezlik oranının %0 olarak tespit edildiği bildirilmiş isede dosyada yazı cevabının bulunmadığı anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca davacının kaza sonrası yaralanması nedeniyle tedavi gördüğü açıktır.Mahkemece davacıdaki iş göremezlik oranı tespit edilmeden davanın sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacıya işvereni ve hak alanını ilgilendirdiği için .... Başkanlığını hasım göstererek geçirdiği iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranının ve bu maluliyetinin iş kazası ile illiyetinin tespiti için dava açması için önel vermek, tespit davasını tazminat davası için bekletici mesele saymak, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş; davacıya işvereni ve hak alanını ilgilendirdiği için .... Başkanlığını hasım göstererek geçirdiği iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranının ve bu maluliyetinin iş kazası ile illiyetinin tespiti için dava açması için önel vermek, tespit davasını tazminat davası için bekletici mesele saymak, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de % 0 maluliyetin tespiti durumunda bile davacının uğradığı iş kazası sonucu kalçasının kırıldığı iş müfettiş raporu ile bildirilmiş olmakla davacıya ilişkin tüm tedavi evrakları getirtilerek bu durumun sabit olması halinde hayatın olağan akışı gereği bundan dolayı elem ve ızdırap duyduğu kabul edilerek uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi yerine davacının olay sebebi ile cismani zarara uğramadığı kaza nedeniyle ruhsal olarak acı duyduğunu kanıtlayamadığı gerekçeleri ile manevi tazminat talebinin tamamının reddi doğru olmamıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. Bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 10/5/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6338, Karar No: 2020/1036, Tarih: 12.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/6338 E.  ,  2020/1036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. İBK 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı Kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

İlk derece mahkemesince yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin kararının, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Dava dosyasında 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belgeye rastlanılmadığı, diğer bir ifadeyle, söz konusu hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakla, iş bu karara karşı yapılacak kanun yolu başvurusu, istinaf yoludur.

Bu nedenle karar tarihi itibarı ile temyize tabi olmayıp, istinaf denetimine tabi olan karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunun değerlendirilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 12/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4643, Karar No: 2013/10376, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4643 E.  ,  2013/10376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum, ... San Tic Ltd Şti ile ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. K A R A R

Dava; davacının 01/12/1995-01/10/2003 tarihleri arasında davalılar yanında asgari ücretle sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, davacının 01/12/1995 - 01/10/2003 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz olarak Büyükşehir Belediye Başkanlığı Mezarlıklar Müdürlüğünde ihaleyi alan şirketlerde Büyükşehir Belediyesi adına çalıştığının tespiti ile, belirtilen tarihlerde ihaleyi alan ... San. Tic. Ltd. Şti.'de yazılı sürelerde çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; ...'nın her yıl açtığı ihale ile; lahit inşası, kapak açma, ... mezar kazısı, cenaze gömü ve nakli kubur işini değişik şirketlere verdiği, davalı ... San. Tic. Ltd. Şti.'nin 22/08/1995-23/07/1996, 01/07/1997-02/06/1998, 08/06/2000-05/09/2001 tarihleri arasında ve 16/01/2003 tarihinden itibaren davalı belediyeden ihaleyi aldığı, davalı ... San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait 1028057 ve 1028058 sicil numaralı işyerlerinin 29/09/1995 tarihinde, 1077631 sicil numaralı işyerinin 23/11/1997 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, 1028057 ve 1028058 sicil numaralı davalı işyerinden davacının 01/12/1995 – 05/01/1996 ve 08/01/1996 - 01/03/1996 tarihleri arasındaki çalışmasının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık taraflar arasında hizmet aktinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık taraflar arasında hizmet aktinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Sigortalılığın oluşması yönünden ilk koşul, taraflar arasında hizmet akdinin varlığına ilişkindir. Hizmet akdi 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 313. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 393.) maddesinde belirlendiği üzere iş sahibi ile işçi arasında yapılan belli veya belli olmayan bir süre için görülen iş karşılığı ücret ödenmesini gerektiren bir sözleşmedir. Bu sözleşmede ana unsur iş ve ücrettir. 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdini sadece bu unsurlara bağlı olarak kabul etmek mümkün değildir. Zaman ve bağımlılık unsurları hizmet akdinin ana koşulları olmak üzere 506 sayılı Yasa'nın öngördüğü hizmet sözleşmesi "bir veya birden fazla işveren ile çalıştırılan arasında oluşturulan, süreli veya süresiz belli bir zaman dilimi içerisinde, işveren ... ve gözetimi altında, iş görmeyi hüküm altına alan hukuksal ilişkidir. Sigortalılığın oluşumu yönünden ilk unsur iş görecek kişinin belli bir zaman dilimi içerisinde, hizmetini işverenin emrine hasretmesidir. Bu zaman dilimi günün tüm süresini kapsayabileceği gibi, günün veya haftanın belli saatlerine de hasredilebilir. Haftanın veya ayın belli gün ve saatlerinde dahi çalışma söz konusu olabilir.

Önemli olan düzenli bir çalışma ilişkisinin varlığıdır. Düzenli çalışma ilişkisinin varlığı iş akdinin zaman unsurunu ortaya koyar. Çalışanın, hizmetini belli zaman dilimi içerisinde, işveren emrinde ve onun vereceği direktif doğrultusunda gerçekleştirilmesi, hizmet akdinin ikinci unsuru olan bağımlılık unsurunu oluşturur. Hizmetin fiilen verilmesi her durumda, zorunlu değildir. İşverenin ... ve gözetim altında hazır beklemek durumunda dahi bağımlılık unsuru gerçekleşmiş sayılır. Öte yandan, işverence gösterilen işlerin, çalışan tarafından, işveren ... ve direktiflerine uygun olarak görülmesi gerekir. Belirtilen bu iki ana unsurun birlikte gerçekleşmesi durumunda 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdinin dolayısıyla sigortalılığın ilk koşulunun oluştuğu sonucuna varılır.

Sigortalılığın ikinci koşulu, 506 sayılı Yasa'nın 5. ve 8. maddelerinde öngörülen işin görüldüğü bir işyerinin bulunmasıdır. Bir işyerinin varlığının saptanamaması durumunda sigortalılığın gerçekleştiğinden söz edilemez.

Üçüncü koşul, eylemli çalışmanın varlığıdır. Yasal sigortalılıktan söz edebilmek için sigortalının işveren ... ve direktifleri altında, bir fiil, gösterilen işi yapması zorunludur. Çalışmanın, kimi durumlarda, görülen işin, nitelik ve kapsamına göre devamlı sürmesi mümkün olmayabilir. Sigortalının, işveren ... ve nezareti altında verilecek işi yapmaya hazır bir şekilde beklemesi dahi bu koşulun gerçekleşmesi için yeterlidir.

506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasa'nın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasa'nın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

Sigortalı sayılabilme yönünden gerek ücretin kendisi, gerekse ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Parça başına ücret, götürü ücret, part-time çalışma karşılığı yapılan ödeme biçimleri sigortalılık koşullarını etkilemez.

Sigortalılık statüsünün oluşumu için herhangi bir şekil koşulu öngörülmemiştir. Resmi veya yazılı bir sözleşme biçimi şart değildir. Asıl olan sigortalının çalışmaya başlama durumudur. Eylemli olarak gerçekleşen bu durum sonucu sigortalılık statüsü kendiliğinden

oluşur.Somut olayda; davacının çalışmasının geçtiğini iddia ettiği ... Mezarlığının davalı ... ile şirketlerin hizmet verdikleri yer olduğu, ancak bu yerlerin bu işverenlerin hakimiyeti altında olan yerlerden olmadığı, isteyen herkesin istediği zamanda girip çıktığı umuma açık yerlerden olduğu, davalı ...'nin bu yerlerde yerine getirmesi gerekli olan işlerinin olduğu, davalı ...'nın bu yerdeki bir kısım işleri kendisi yaptığı gibi bir kısım işleri de ihale ile başka şirketlere verdiği, her yıl açtığı ihale ile lahit inşası, kapak açma, ... mezar kazısı, cenaze gömü ve nakli kubur işini de değişik şirketlere verdiği, ihaleyi alan şirketlerin kendisine ait çok sayıda kadrolu personelinin bulunduğu, 06/01/2004 tarihli müfettiş tutanağında da davalı şirketin bu işler için 10 işçi çalıştırdığının tespit edildiği, personelin yapacağı işlerin ihale sözleşmesinde belirtilenlerle sınırlı olduğu, davacının ve başka dosyalarda aynı davalılara karşı dava açan bir kısım davacıların defin işlemleri sırasında cenaze sahiplerine yardım ederek karşılığında bahşiş aldığı, bu işleri yaparken işverenlerden talimat almadığı, davacının çalışmalarının geçtiği yer umuma açık yerlerden olduğundan davacının gelip gelmediği, çalışma saatlerinin kontrol altında olmadığı, davalı ... San. Tic. Ltd. Şti.'nin kadrolu çalışanı olduğu anlaşılan tanıkların beyanlarında; davalı şirketin Belediyeden aldığı işin şirketin kadrolu elamanları tarafından yerine getirildiğini, başka kişiler tarafından bu işlerin yapılmadığını, davacının ve arkadaşlarının arasıra mezarlığa gelip cenaze sahiplerine yardım ederek bahşiş aldıklarını" beyan ettikleri, davacı ile birlikte hareket eden ve aynı davalılara karşı aynı konuda dava açan Kartal 2. İş Mahkemesi'nin 2007/259 E. - 2011/827 K. sayılı dosyasının davacısı olan ... ...'nun beyanında; "mezarlıkta kazıcı olarak çalıştıklarını, ihaleyi hangi şirket alırsa o şirketin elamanı olarak çalıştıklarını, aldıkları bahşişler ile geçindiklerini" beyan ettiği görülmüştür.

Toplanan delillerden; davacının, davalı işverenlere bağlı olmaksızın ve talimat almaksızın cenaze sahiplerine yardım ettiği, karşılığında da cenaze sahiplerinden bahşiş aldığı, çalışmasının umuma açık bir alan olan mezarlıkta "zaman ve bağımlılık" unsurları gerçekleşmeyecek biçimde gerçekleştiği açıktır.

Bu durumda davacı işçi ile davalı işverenler arasındaki hukuki ilişkinin hizmet akdine dayanmadığı kabul edilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar, ..., ... San. Tic. Ltd. Şti. ve Sosyal Güvenlik Kurumunun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 21/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4065, Karar No: 2021/3395, Tarih: 05.04.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/4065 E.  ,  2021/3395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310 “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...’nın dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 29/03/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE 05/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21054, Karar No: 2014/6616, Tarih: 27.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21054 E.  ,  2014/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan annesi "... kızı ..."'nin kayden paydaşı olduğu 128 ve 129 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında baba adının "...", olarak yer aldığını ayrıca anılan taşınmazlar ile paydaşı olduğu 835, 836 ve 837 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında soyadının yer almadığını, gerçekte nüfus kaydına göre murisinin baba adının "..." soyadının ise ..." olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazların tapu kayıtlarında yanlış ve eksik yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilerek tapu kayıtlarına ilave edilmesi istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1648, Karar No: 2016/4366, Tarih: 04.04.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/1648 E.  ,  2016/4366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya göre; ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 13.11.2012 tarihli raporunda “davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtilmesi, Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'nın söz konusu tabancayla ilgili ellerinde kayıt bulunmadığına dair yazısı, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 10.10.2014 tarihli raporunda, namlusunun iç kısmında ortasında boşluk bulunan gaz ayırım parçasının bulunduğu, özel yapım mermileri de atabildiği, tabancaya ait aynı seriden fabrikasyon orjinal örneklerinin dairelerinde bulunmaması nedeniyle tabanca üzerinde değişiklik yapılıp yapılmadığı hususunda mütalaa verilemeyeceğinin belirtilmesi ve sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması karşısında; sanığın tüm aşamalarda suça konu silahın kuru-sıkı tabanca olduğunu bildiği savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanıkta ayrıca 1 adet 6136 sayılı Yasa kapsamında fişek ele geçirilmesi nedeniyle sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması ve bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi gerektiği gözetilmeden, sanığın aynı yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326/son maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1105, Karar No: 2008/1481, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1105 E.  ,  2008/1481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 07.09.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacılara ait 1697 parsel yararına, davalı ...’a ait 1698 parsel aleyhine Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Mahkemece, 1698 parsel üzerinden 12.12.2006 tarihli fen bilirkişisi rapor ve krokisinde “B” harfi ile gösterilen 129 m2’lik kısımdan geçit hakkı tesisine karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Geçit hakkı davalarında, mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olayda; 1698 parselin kuzey bölümünde “A” harfi ile gösterilen 65 m2’lik kısmındaki alternatif daha kısa ve davalının da kabulünde bulunduğundan, “A” harfi ile gösterilen yerden geçit kurulması gerekirken, esaslı neden gösterilmeden davacıların istemine değer verilerek daha uzun ve masraflı olacak “B” harfi ile gösterilen alternatiften geçit hakkı kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; geçit davalarında yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılması gerekirken, davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 11.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi