muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/39692, Karar No: 2012/8649, Tarih: 04.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/39692 E.  ,  2012/8649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/115677

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2008

NUMARASI : 2006/708 (E) ve 2008/815 (K)

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

03/12/2005 tarihli suç tutanağı ile sanığın evinde bulunan elektrik sayacının içerisindeki akım güçlerini kısa devre yapmak suretiyle kaçak elektrik kullanıldığının tespit edildiği, incelenen tüketim ekstresinden suç tarihi sonrası tüketimin suç tarihine oranla yüksek oranda artış gösterdiğinin anlaşılması karşısında subut bulan suçtan sanığın mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde beraatine karar verilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2557, Karar No: 2006/3757, Tarih: 30.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2557 E.  ,  2006/3757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 9.5.2001 gününde verilen dilekçe ile köy boşluğuna yapılan müdahalenin önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.9.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava köy boşluğu ve köy yoluna elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Taşınmaz malın ayni ile ilgili bu tür davalarda dava değeri 1000 YTL'yi geçmese bile verilen nihai kararlar Yargıtay incelemesine tabidir. Zira H.U.M.K. nun 427/4.maddesindeki kesinlik sınırı taşınır mal ve alacak davalarında uygulanır. Mahkemenin verdiği 5.9.2005 tarihli karara karşı davalı süresinde harcını ödeyerek temyiz isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtay'ın ilgili Dairesine gönderilmesi gerekirken temyiz isteminin dava konusunu kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilerek reddedilmesi yasaya aykırı ve mahkemenin 27.9.2005 tarihli ve 2001/164-2005/389 sayılı ek kararı yoklukla malüldür.

Davalının süresinde verdiği dilekçedeki temyiz isteminin incelenmesi gerekmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçelerle usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8152, Karar No: 2016/5386, Tarih: 27.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8152 E.  ,  2016/5386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın fatura tahsilatı yapan iş yeri işlettiği, katılandan... ’a ait elektrik faturasını tahsil etmesine rağmen ilgili kuruma ödemediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6515, Karar No: 2019/4788, Tarih: 03.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/6515 E.  ,  2019/4788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulu'nun 2006/44, 2006/54 sayılı kararında da belirtildiği gibi gerek öğretide gerekse yerleşmiş yargısal kararlarda, yeni yürürlüğe giren yargılama kurallarına ilişkin değişikliklerin, yapılacak yargılama işlemlerinde derhal uygulanması ilkesi benimsenmiştir. Bu ilke usule ilişkin yeni Yasanın eskisinden daha yeterli ve daha yararlı olduğu ön kabulüne ve ülkede aynı anda birden çok yargılama yasasının geçerli olmaması ilkesine, yasaların yürürlükte kalış süreleri içerisinde, düzenledikleri alanlarda uygulanacağı görüşüne dayanmaktadır. Açıklanan ilkenin istisnası da ancak yeni yürürlüğe konulan yasada geçici maddelerle yapılan düzenlemeler ile ayrık tutulan hallerde ortaya çıkmaktadır.

Derhal uygulanırlık ilkesinin doğal sonucu olarak, usul işlemleri, yapıldığı sırada yürürlükte bulunan yargılama yasası hükümlerine tâbi olacak ve ceza yargılaması sırasında, yasada değişiklik olduğunda yeni yasa hemen uygulanacak, ancak, bu durum, önceki yasanın yürürlükte bulunduğu dönemde, o yasaya uygun biçimde yapılmış işlemlerin geçersizliği sonucunu doğurmayacağı gibi yenilenmesini de gerektirmeyecektir.

Bu ilkenin sonucu olarak;

1- Usul işlemleri mutlaka yürürlükteki yasaya göre yapılacaktır.

2- Yürürlükteki yasaya göre yapılmış işlemler, sonradan yürürlüğe giren yasa nedeniyle geçerliliğini yitirmeyecektir.

3- Yeni yasanın yürürlüğünden sonra yapılması gereken usul işlemleri yeni yasaya tâbi olacaktır.

4- Yeni yasanın uygulanmasında, sanığın leh veya aleyhinde sonuç doğurmasına bakılmayacaktır.

Açıklanan bu ilke doğrultusunda, uzlaşma konusundaki yasal düzenlemeler incelendiğinde; 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren ve 5560 sayılı Yasa ile değiştirilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değiştirilmiş ve uzlaştırma kapsamına giren suçların kapsamı genişletilmiş ve yöntemi de kısmen değiştirilmiştir. Hırsızlık, dolandırıcılık ve tehdit gibi suçlar açıkça sayılmak suretiyle uzlaştırma kapsamına alınmıştır. Bununla birlikte önceki düzenlemede etkin pişmanlık kapsamında olduğu için uzlaştırma kapsamı dışında kalan şikayete bağlı suçlar, etkin pişmanlığa dair hükmün kaldırılması nedeniyle uzlaştırma kapsamına girmiştir.

Yapılan açıklamalar ve yasal düzenlemeler nazara alındığında, 6763 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.12.2016 tarihinde sonuçlandırılan uzlaşma işlemlerinin o tarihte yürürlükte olan usul hükümlerine uygun olarak yapılmış olması yeterlidir. Uzlaşma o tarihte yürürlükteki usul hükümlerine göre başarı ile sonuçlandırılamamış olması halinde ise sonradan 6763 sayılı Yasanın yürürlüğe girmiş olması sanığa yeniden uzlaşma hükümlerinin uygulanması olanağının verilmesini gerektirmez. Yukarıda anlatılan gerekçelerle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine,incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Katılanlara ait taşınmazları aynı suç işleme kararı çerçevesinde birden fazla kez eken sanığın eyleminin temadi eden tek suç oluşturması karşısında TCK.nun 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12351, Karar No: 2014/17960, Tarih: 18.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12351 E.  ,  2014/17960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve

2- Davalı şirketin yokluğunda verilen karar, vekili olarak Av. ...'a tebliğ olunmuş ise de, anılan vekil adına düzenlenmiş vekaletnameye dosya içerisinde rastlanılmadığından, vekaletname eksikliği giderildikten, şayet vekaletname ibraz edilemez ise, yokluğunda verilen kararın davalı şirkete yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5274, Karar No: 2011/4164, Tarih: 29.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/5274 E.  ,  2011/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama yapılmasına yer olmadığına dair (AKŞEHİR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2010 gün ve 246/222 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 59. Maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak uyarlama talebinin reddine dair kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, resen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 29.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14728, Karar No: 2016/11800, Tarih: 22.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/14728 E.  ,  2016/11800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 02/03/2012 tarihinde davalının sevk ve idaresinde bulunan ... plaka sayılı araç ile kaldırımda bulunan ... ve ...'e çarpması sonucunda ..'in hayatını kaybettiğini, ...'in ise ağır şekilde yaralandığını, müvekkili ...'in kazadan dolayı okuluna devam edemediğini, davalının meydana gelen kazada %100 kusurlu olduğunu, müvekkillerinin kazada bir kusurlarının bulunmadığını, müvekkillerinin maddi konuda zor durumda olduklarını,... plaka sayılı aracın üzerine ihtiyati tedbir konulmasını, adli yardım talebinde bulunduklarını, bu nedenle de; davacı anne ve baba için ayrı ayrı 35.000,00 TL, davacı ...'in yaralanması ve kardeşi ..'in vefatı nedeniyle ... için 15.000,00 TL, ..'in vefatından dolayı diğer müvekkilleri lehine ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 105.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacılar vekili; davalının meydana gelen kazada %100 kusurlu olduğunu, davalı ... aleyhine ... 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/138 Esas sayılı dosya da kamu davası açıldığını, davalı ... şirketine başvuruda bulunduklarını, davalı ... şirketine yapılan başvuruya rağmen zararın tamamını karşılamaması ve diğer davalının tazmini şarta bağlaması nedeniyle davacıların mağduriyetlerinin giderilmediğini, fazlaya dair hak ve davalarının saklı kalmak kaydıyla şimdilik davacı anne ve baba her biri için ayrı ayrı 4.000,00 TL maddi tazminat ve cenaze gideri olarak 1.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL maddi tazminatın davalı ... yönünden temerrüt tarihinden diğer davalı yönünden kaza tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacılar vekili, davacı anne ve baba yönünden maddi tazminat talebini toplam 11.178,69 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı/çocukların kaldırım yerine yolda yürümesinden dolayı kazanın meydana geldiğini, havanın kar yağışlı olması nedeniyle yolun tek şeride düştüğünü, müvekkilinin kazadan sonra davacılar ile yakından ilgilendiğini, müvekkilinin kazadan sonra hemen 112 acili arayarak çocukların hastaneye sevkini ve gerekli tedavilerin başlanmasına yardımcı olduğunu, müteveffa ..'in tüm cenaze masraflarını karşıladığını, müvekkilinin maddi ve manevi her türlü yardımda bulunduğunu, davacı ...'in tedavisinden hemen sonra taburcu edildiğini, davacıların manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu, savcılık aşamasındaki raporu da kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; “... plakalı davalı ...'a ait aracın Trafik Sigortası 146087112 nolu poliçe ile 10/02/2012-10/02/2013 tarihleri arasındaki rizikolara karşı müvekkil şirket tarafından yapıldığını, davadan önce müvekkil şirkete davacı tarafından başvuruda bulunulduğunu, anne ... için 15.808,27 TL İşbankası Necatibey şubesine, baba ... için 13.843,00 TL 12/04/2012 tarihinde İşbankası Necatibey Şubesinden ödendiğini, davadan önce ödeme yapan müvekkil şirket hakkında davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, Asıl davada; davacıların davasının kısmen kabulü ile davacı/baba ... için 15.000,00 TL, davacı/anne ... için 15.000,00 TL, davacı/kardeş ... için 10.000,00 TL, davacı/kardeş ... için 2.000,00 TL, davacı/kardeş ... için 2.000,00 TL, davacı/kardeş ... için 2.000,00 TL, davacı/kardeş ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın haksız eylem tarihi 02/03/2012 tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar değişken orandaki yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine, davacıların fazlaya ilişkin talebinin reddine, Birleşen davada; davacıların davasının kısmen kabulüne, davacı/anne ... için 3.735,78 TL, davacı/baba ... için 5.192,91 TL ve cenaze gideri için 2.250,00 TL tazminatın davalı ... yönünden haksız eylem tarihi 02/03/2014 tarihinden itibaren, davalı ... yönünden temerrüt tarihi 12/04/2012 tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar değişken orandaki yasal faiz ile birlikte davalılardan tahsili ile davacılara ödenmesine, davacıların fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve birleşen dava, trafik kazası nedeni maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, 6098 sayılı B.K.’nun 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Somut olayda; kaza tarihi, kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumu dikkate alındığında, davacılar için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7171, Karar No: 2024/2935, Tarih: 04.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/7171 E.  ,  2024/2935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2144 E., 2020/1740 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9.Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihi 2019/2144 Esas, 2020/1740 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2016 tarihli ve 2016/4576 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 63 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Tekirdağ 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2019 tarih, 2016/140 Esas, 2019/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a),(d) ve (h) bentleri,168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9.Ceza Dairesi'nin 30.09.2020 tarihli ve 2019/2144 Esas, 2020/1740 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Mahkûmiyete yeter nitelikte delil bulunmadığına,

2.Yağma suçunun silahla işlendiğine dair delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9.Ceza Dairesi'nin 30.09.2020 tarihli ve 2019/2144 Esas, 2020/1740 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Mahkûmiyete yeter nitelikte delil bulunmadığına,

2.Yağma suçunun silahla işlendiğine dair delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın ayrıca yanlarında bulunan temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte iken, yolda yürümekte olan katılan ... isimli şahsı gördükleri, sanık ...'ın katılana " kardeşim, karnımız aç bozukluk atar mısın " dediği, katılanın " 1 Liram var " diyerek bu parayı sanık ...'a verdiği akabinde sanık ...'ın katılana " çevrede bulunanlar yanlış anlarlar kamyonetin arkasına gelsene " diye hitap ettiği o an için sanıklar ve suça sürüklenen çocukla birlikte katılanın kamyonetin arkasına geçtiği, bu sırada suça sürüklenen çocuk ... ve sanıklar ... ile ...'ın karınlarının aç olduğundan bahisle katılanın başka parasının da olabileceğini söyleyerek katılanın pantolon ceplerini aradıkları, suça sürüklenen çocuk ...'ın katılana " sana inanmıyorum cüzdanını göster " dediği, katılanın buna rıza göstermemesi üzerine yanında taşıdığı ve ele geçirilemeyen ancak rambo bıçağı da diye tabir edilen bıçağı gösterdiği, katılanın bu baskı ve korku sonucunda cüzdanını çıkartarak içerisinde bulunan toplamda 15,00 TL olan parayı teslim ettiği, sanıklardan ...'ın parayı aldığı, cüzdanı boş olarak katılana iade ettiği, sanıkların olay yerinden kaçarak uzaklaştıkları anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamında, olay, CD ve teslim tutanağı olaya ilişkin kolluk tutanakları mevcuttur.

3.Sanık aşamalarda tevil yollu ikrar içeren savunmalarda bulunmuştur.

4.Katılanın aşamalarda oluş ve diğer delillerle örtüşen istikrarlı beyanları mevcuttur.

5.Zarar giderimine ilişkin 22.09.2016 tarihli PTT dekontu bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Katılandan yağmalanan paranın toplam değeri dikkate alındığında verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen değer azlığı nedeniyle indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Yağma suçunun birden fazla nitelikli halinin varlığı nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 61/1. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınır aşılarak uygulanması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Zarar giderimine ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 168/3. maddesi uygulanırken indirim oranının hükümde "1/3" yerine "yarı oranında" yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR