muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14289, Karar No: 2014/19333, Tarih: 26.06.2014

6100 sayılı Kanunun 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, ... 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı görülmektedir. Mahkemece, bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılmadan sonuca gidilmiştir. Bilirkişi raporunun sunulmasının ardından davacının 6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesine uygun olarak iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın dava dilekçesiyle talep edilen miktarı artırmasına imkan tanınmıştır. Davacı tarafından yapılan bu ıslah dikkate alarak hüküm kurulmuştur.

Dava dilekçesinde, davacının 15/03/2008-14/12/2011 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı, iki ayda bir hafta tatili yapabildiği, haftalık izinlerini kullanmadığı ve ücretlerinin de ödenmediği, alt kademede bir görev verildiği sebebiyle iş sözleşmesini feshetmek zorunda kaldığı, ayrıca ödenmemiş iki aylık maaşı olduğu gerekçesiyle kıdem tazminatı ile ödenmeyen hafta tatili, yıllık izin ve maaş alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Davalı da cevap dilekçesinde aylık ücretin ne kadar olduğunu belirtmemiş. Bilirkişi tarafından ; sigorta kayıtlarında belirtilen ücret ile davalı tanık beyanına göreve davacı tanık beyanına göre üç alternatifli hesaplama yapmıştır. Mahkemece, davalı tanık anlatımlarına göre belirlenen ücret esas alınarak sonuca gidilmiştir.

Davalı da cevap dilekçesinde aylık ücretin ne kadar olduğunu belirtmemiş. Bilirkişi tarafından ; sigorta kayıtlarında belirtilen ücret ile davalı tanık beyanına göreve davacı tanık beyanına göre üç alternatifli hesaplama yapmıştır. Mahkemece, davalı tanık anlatımlarına göre belirlenen ücret esas alınarak sonuca gidilmiştir.

Öncelikle, ücret miktarı konusunda sigorta kayıtlarındaki ile aynı işyerinde çalışnların beyanlarındaki tutar birbirini tutmuyorsa da, salt söz konusu çelişkinin varlığı alacağı belirsiz hale getirmez. Keza davacı, ücretini belirleyebilmektedir. Davacının ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi aynı zamanda hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacı işçinin kendisinin bilmediği, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususu mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukukdan doğan yükümlülüklerini(belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkâr etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkânını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, eldeki davada taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesine gelince:

Kıdem tazminatı alacağı bakımından, davacı aldığı ücret konusunda herhangi bir beyanda bulunmadan kıdem tazminatının çalışma süresinin kesintisiz kabul edilmesiyle yapılacak hesaplamaya göre hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Yukarıda açıklandığı üzere, davacı çalışma süresini, en son ödenen ücreti, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını belirleyebilmektedir. Bu halde kıdem tazminatı alacağı, belirsiz alacak değildir.

Belirtildiği üzere, davacı kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, anılan alacaklar da belirsiz alacak değildir. Nitekim, davacı işçinin kendisinin bilmediği, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususu mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirlenebilir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirlenebilir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4319, Karar No: 2011/8340, Tarih: 14.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/4319 E.  ,  2011/8340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-İdari para cezası yönünden yapılan incelemede,

5326 sayılı Kabahatler Kanunun 29.maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesinin verdiği karara karşı yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceğinden, gereğinin merciince yerine getirilmek üzere incelenmeksizin C.Başsavcılığına İADESİNE,

2-6136 sayılı yasaya muhalefet suçu yönünden yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddile hükmün ONANMASINA, 3-Yaralam suçu yönünden yapılan incelemede ise,

Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünün 13.6.2005 tarihli raporuna göre, mağdurun yaralanması sonucu sol ayak 3.4. metatars kemiklerinde kırık meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın ... fonksiyonlarına etkisinin orta (3) derecede olduğun, 25 gün ... ve gücüne engel olacağı belirtilmesi karşısında, TCK nun 7/2.maddesi hükmüne göre, denetime imkan verecek şekilde eyleme uyan 765 Sayılı TCK'nun 456/2, 457/1 ile 5237 sayılı TCK'nun 87/3 ve 5560 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle TCK'nun 86/1,86/3-e,87/3 maddeleri ayrı ayrı uygulanıp, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle sanık lehine bulunan yasa belirlenerek, buna göre ceza uygulaması yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenlerle BOZULMASINA, 14.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11877, Karar No: 2008/11868, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11877 E.  ,  2008/11868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, Köylere Hizmet Götürme Birliği' nin zarara uğratıldığı iddiasından kaynaklanmasına, tarafların tacir olmamasına ve dosyanın temyiz incelemesinin daha önce Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığı' nca yapılmış olmasına göre dosyanın anılan daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 02.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15072, Karar No: 2014/16285, Tarih: 19.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15072 E.  ,  2014/16285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul 32. Asliye Ticaret Mahkemesi ve İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, davanın ticari mahiyetinin bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 32. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8819, Karar No: 2018/6733, Tarih: 11.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8819 E.  ,  2018/6733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan: Beraat

Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan: Beraat; 2007, 2008, 2009, 2010, 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan: Mahkumiyet

A- Sanıklar ... ve ... hakkında “2007, 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamada, yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında “2007, 2008, 2009, 2010 ve 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanığın; “2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, şirketi kendisinin işlettiğini, işlerinin bozulduğunu, faturaların çalındığını, sahte fatura düzenlemediğini savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Sanık faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Sanık faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1116, Karar No: 2012/775, Tarih: 26.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/1116 E.  ,  2012/775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

DAVALILAR :1-BKS Basınçlı Kaplar Sanayii A.Ş.

2-...

VEKİLİ : Av. ...

3-...

4-...

Taraflar arasında görülen davada Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.11.2009 tarih ve 2006/311-2009/711 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24.01.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekilleri Av. ... ve Av. Hüseyin Ulus dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile gerçek kişi davalıların davalı şirketin ortakları olup, şirket ortaklarından müvekkilinin babası İbrahim Akaydın’ın 13.06.2001 tarihinde ölümüyle mirasçılarına kalan payların mirasçılar tarafından müvekkiline devredilmesi üzerine sözkonusu payların şirket pay defterine müvekkili adına kaydının yapılması yönündeki istemin müvekkili dışındaki mirasçıların paylarının davalı gerçek kişiler adına pay defterine kaydedilmiş olması nedeniyle yerine getirilmediğini, yapılan kaydın hukuki bir dayanağı olmadığını ileri sürerek, ölen ortak İbrahim Akaydın’dan mirasçılarına intikal eden şirket paylarının gerçek kişi davalılar adına şirket pay defterine yapılan kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın murisin diğer mirasçıları ile birlikte açılmasının zorunlu dava arkadaşlığı bulunması nedeniyle gerekli olduğundan davanın öncelikle bu yönden reddinin gerektiğini, şirket anasözleşmesinde pay devirleri konusunda özel düzenleme getirildiğini, pay devri sözkonusu olduğunda öncelikle şirket yönetim kurulunun bu hususu kabulünün gerektiğini, davacı dışındaki mirasçıların şirket pay defterine kaydolmuş ortaklar olmadıklarını, fiilen sahip olmadıkları şirket paylarının davacıya satışına ilişkin işlemin hukuken geçersiz bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kardeşlerine müteveffa babalarından intikal eden payları satın aldığı, tüzel kişi ortak dışındaki davalıların açmış oldukları payların kendilerine satılmasına ilişkin davanın da reddedildiği, tüzel kişi ortak dışındaki davalıların pay defterindeki kayıtlarının silinerek yerine davacının pay sahibi olarak yazılmasının gerektiği sonucuna varılarak, davanın kabulü ile BKS. Basınçlı Kaplar San. ve A.Ş.’ye ilişkin öncesinde davacının miras bırakanı İbrahim Akaydın’a ait davalı şirket paylarının diğer davalılar ..., ŞahinÜnlü ve ... payları olarak şirket pay defterine kayıt işleminin iptali ile şirket pay defterinden terkinine, terkinine karar verilen payların davacı adına şirket pay defterine kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

./...

2010/1116

2012/775 S-2

Kararı,davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacının davalı şirketin ortağı olan babasının ölümü sonucu mirasçılarına kalan payların mirasçılar tarafından kendisine devredilmesi nedeniyle sözkonusu şirket paylarının gerçek kişi davalılar adına pay defterine yapılan kaydının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece, davacının kardeşlerine müteveffa babalarından intikal eden payları satın aldığı, tüzel kişi ortak dışındaki davalıların açmış oldukları payların kendilerine satılmasına ilişkin davanın da reddedildiği, tüzel kişi ortak dışındaki davalıların pay defterindeki kayıtlarının silinerek yerine davacının pay sahibi olarak yazılmasının gerektiği belirtilerek davacının istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.Bu davadan önce davalı gerçek kişiler tarafından davacının da aralarında bulunduğu ölen şirket ortağı İbrahim Akaydın mirasçılarına karşı açılan mirasçılara murislerinden intikal eden nama yazılı payların kendileri adına şirket pay defterine kaydının yapılması istemine ilişkin davada mahkemece davanın reddine karar verilmiş, kararın temyizi üzerine de Dairemizce yapılan incelemede ölen ortağın mirasçıları olan davalıların (bu davadaki davacının da aralarında bulunduğu ölen İbrahim mirasçıları) TTK’nun 418/4. maddesi kapsamında henüz şirkete başvurmadan ve şirkete husumet yöneltilmeden bu davanın açılmış olması nedeniyle davacıların (bu davadaki davalı gerçek kişiler) tüm temyiz itirazları reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir. Dairemizce davanın reddine ilişkin olarak verilen karara eklenen gerekçe incelendiğinde yönetim kurulu üyeleri veya diğer pay sahiplerinin TTK’nun 418/4, c.2. maddesinde düzenlenen kanuni önalım hakkını kullanabilmesi için öncelikle mirasçıların paylarının tescili için şirkete başvurmalarının gerekli olduğu belirtilmiştir.Buna göre anılan davanın TTK’nun 418/4.maddesinde düzenlenen kanuni önalım hakkının kullanılması sürecinin henüz başlamadığı, bir başka anlatımla, davanın erken açıldığı gerekçesiyle reddedilmiş olmasına göre verilen karar işbu dava için kesin hüküm oluşturmaz.Bu itibarla, mahkemece davalı gerçek kişilerin açtığı anılan davanın reddine karar verilmesi nedeniyle bu davanın kabulü doğru olmadığı gibi sözkonusu davadan ayrı olarak yine gerçek kişi davalılar ..., ... ve ... tarafından ... ve diğer mirasçılar ile şirkete karşı açılan Baki tarafından diğer mirasçıların paylarının haricen satın alınmasına ilişkin devir işleminin geçerli olmadığının tespiti ile miras yoluyla intikal eden paylardan Baki’ye düşecek pay dışındaki payların kendileri adına tescili istemine ilişkin 2006/284 Esas sayılı davada mahkemece verilen ret kararının Dairemizce bozulduğunun anlaşılmasına ve anılan davanın da bu dava ile aynı hukuki konuda olup, aralarında bağlantı bulunmasına, biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyecek olmasına göre mahkemece gerek eski HUMK’nun 45. maddesi, gerekse yürürlükte bulunan HMK’nın 166

. maddesi, gerekse yürürlükte bulunan HMK’nın 166. maddesi hükmü uyarınca davaların birleştirilmesine karar verilerek her iki davanın birlikte görülmesi gerekirken davalılar tarafından bu hususun ileri sürülmesine ve dosya kapsamından da anlaşılmasına rağmen birleştirme kararı verilmemesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle verilen kararın davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

2-Yukarıda açıklanan bozma neden ve şekline göre de davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, takdir edilen 900,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 26.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

06.04.2012-RK