muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/264, Karar No: 2024/37, Tarih: 31.01.2024

10. Özel Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı yasal süresi içinde davacılardan ... Acun ve ... Bodur ile davalı ... vekilleri tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

11. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 08.04.2014 tarihli ve 2013/18769 Esas, 2014/7396 Karar sayılı kararı ile;

“…Bu durumda, temlike konu edilen ticari araç olduğuna göre olayda 1.4.1974 tarih, ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı gözetilerek, Türk Borçlar Kanunun 19. maddesi gereğince yapılacak araştırma ve inceleme neticesinde temlikin muvazaalı olduğu sonucuna varılır ise davacılardan ... ve ... yönünden miras payları oranında bedele hükmedilmesi, bu isteğin yerinde görülmemesi halinde tenkis isteğinin değerlendirilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Öte yandan miras bırakan tarafından davalı ...'ye yapılan temlikin muvazaalı olduğunun saptanması halinde davacılardan ... Bodur ve ... Acun'un ecrimisile de hak kazanacakları kuşkusuzdur. Kaldı ki ... ve ... yararına takdir edilen ecrimisil yönünden davalı ...'nin temyiz itirazı bulunmamaktadır. Dairece maddi yanılgıya dayalı olarak davanın mahiyeti gereği ecrimisil takdir edilemeyeceği yönünde bozma yapılmıştır.

Kabule göre de; miras bırakanın temlik dışı taşınmazları ve otomobili bulunduğu halde tenkis hesaplaması yapılırken bunlar terekeye dâhil edilmeden miras bırakanın terekesinde bulunan tüm aktif ve pasifler araştırılmadan tenkis hesaplaması yapılması da doğru değildir,...” gerekçesiyle ile davalı ...'nin karar düzeltme isteminin reddine, davacılardan ... Acun ve ... Bodur vekilinin karar düzeltme isteklerinin HUMK’nın 440 ncı maddesi gereğince kabulüyle Özel Dairenin 24.06.2013 tarihli ve 2013/6791 Esas, 2013/10498 Karar sayılı bozma kararının ortadan kaldırılmasına, Yerel Mahkemesi kararının açıklanan nedenden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.

Direnme Kararı

12. Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.04.2017 tarihli ve 2016/332 Esas, 2017/193 Karar sayılı kararı ile; Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 08.04.2014 tarihli ve 2013/18769 Esas, 2014/7396 Karar sayılı karar düzeltme ilâmına uyulmasına karar verildiği, karar düzeltme yoluna başvurmayan davacılar yönünden Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 24.06.2013 tarihli ve 2013/6791 Esas, 2013/10498 Karar sayılı bozma ilâmına uyulup uyulmayacağı yönünde herhangi bir karar verilmediği, diğer yandan Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 24.06.2013 tarihli bozma ilâmı ile karar düzeltme talebi üzerine verilen bozma kararının birbirinden farklı ve çelişkili olduğu, bu şekildeki farklı ve çelişkili kararların mahkemelere olan güven ilkesini zedeleyeceği gerekçesiyle 08.10.2012 tarihli ve 2008/383 Esas, 2012/543 Karar sayılı kararında direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi

13. Direnme kararına karşı yasal süresi davacılar ile davalı ... vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararının Temyizi

13. Direnme kararına karşı yasal süresi davacılar ile davalı ... vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

II. UYUŞMAZLIK

14. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; muris muvazaası nedeniyle iptal olmadığı takdirde tenkis ve ecrimisil istemli eldeki davada, asıl davanın mirasçılardan ... ve ..., birleşen davanın ise yine mirasçı olan ... ve... tarafından kardeşleri olan ... aleyhine açıldığı, tenkis ve ecrimisil isteğinin kabulüne dair verilen ilk kararın tüm davacılar ve davalı tarafından temyiz edildiği, Özel Dairenin 24.06.2013 tarihli kararıyla “davanın mahiyeti gereği davacılar yararına ecrimisile hükmedilemeyeceği ve tenkis talebi yönün de eksik araştırma yapıldığı” gerekçesiyle bozulduğu, bu karara karşı asıl davanın davacıları tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine Özel Dairenin 08.04.2014 tarihli kararıyla “karar düzeltme istemi kabul edilerek önceki bozma kararının ortadan kaldırılmasına ve hükmün karar düzeltme talebinde bulunanlar yararına” bozulmasına karar verilmesi karşısında; Özel Dairenin 24.06.2013 tarihli bozma kararına karşı karar düzeltme talebinde bulunmayan davacılar ... ve... bakımından, 24.06.2013 tarihli ilk bozma kararında benimsenen ilkeler yönünden davalı ... yararına usuli kazanılmış hak oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

15. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce; direnme adı altında verilen hükmün gerçekte yeni bir gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre temyiz itirazlarının Hukuk Genel Kurulunca mı, yoksa Özel Dairece mi incelenmesi gerektiği hususu ön sorun olarak ele alınıp incelenmiştir.

IV. GEREKÇE

16. Bilindiği üzere direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozma kararından esinlenerek yeni bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir.

17. Başka bir anlatımla, mahkemenin yeni bir delile dayanmak veya bozmadan esinlenmek suretiyle gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması hâlinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

18. İstikrar kazanmış Yargıtay içtihatlarında mahkemece direnme kararı verilse dahi bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak, bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme veya toplanan yeni delillere dayanmak, önceki kararda yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak suretiyle verilen karar direnme kararı olmayıp yeni hüküm olarak kabul edilmektedir.

18. İstikrar kazanmış Yargıtay içtihatlarında mahkemece direnme kararı verilse dahi bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak, bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme veya toplanan yeni delillere dayanmak, önceki kararda yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak suretiyle verilen karar direnme kararı olmayıp yeni hüküm olarak kabul edilmektedir.

19. Somut olayda; muris muvazaası nedeniyle iptal olmadığı takdirde tenkis ve ecrimisil istemli eldeki davanın asıl davanın mirasçılardan ... ve ..., birleşen davanın ise yine mirasçı olan ... ve... tarafından kardeşleri olan ... aleyhine açıldığı, tenkis ve ecrimisil isteğinin kabulüne dair verilen ilk kararın tüm davacılar ve davalı tarafından temyiz edildiği, Özel Dairenin 24.06.2013 tarihli kararıyla “davanın mahiyeti gereği davacılar yararına ecrimisile hükmedilemeyeceği ve tenkis talebi yönün de eksik araştırma yapıldığı” gerekçesiyle bozulduğu, bu karara karşı asıl davanın davacıları tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine Özel Dairenin 08.04.2014 tarihli kararıyla “karar düzeltme istemi kabul edilerek önceki bozma kararının ortadan kaldırılmasına ve hükmün karar düzeltme talebinde bulunanlar yararına” bozulmasına karar verildiği, Mahkemece karar düzeltme ilâmına uyulduğu ancak Özel Dairenin 24.06.2013 tarihli bozma kararına karşı karar düzeltme talebinde bulunmayan davacılar ... ve... bakımından davanın tefrik edildiği, tefrik edilen birleşen dava dosyası üzerinden yapılan yargılamada ilk hükümden farklı olarak “Özel Dairenin 24.06.2013 tarihli bozma ilamı ile 08.04.2014 tarihli karar düzeltme ilamının birbirinden farklı ve çelişkili olduğu, bu şekildeki farklı ve çelişkili kararların mahkemelere olan güven ilkesini zedeleyeceği” gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

20. Bu durumda, mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; ilk kararda tartışılıp, değerlendirilmemiş yeni bir gerekçe ve olguya dayalı olarak kurulan hükmün, yeni hüküm niteliğinde olduğu kabul edilmelidir.

21. Hâl böyle olunca, kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.

22. Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar ve davalı ... vekillerinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 1. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Ancak karar düzeltme yolunun açık olması sebebiyle öncelikle mahkemesince Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan YARGITAY 1. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar ve davalı ... vekillerinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 1. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Ancak karar düzeltme yolunun açık olması sebebiyle öncelikle mahkemesince Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan YARGITAY 1. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

31.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6439, Karar No: 2017/886, Tarih: 22.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6439 E.  ,  2017/886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 15.05.2015 gün ve 2014/5579 Esas, 2015/3804 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçlu ...Gıda Toprak ve Demir San. ve Tic. A.Ş.'nin borcundan dolayı yaptıkları takip içerisinde borçluya ait iki adet taşınmazın Kütahya 2. İcra Müdürlüğü'nün 1999/507 Esas sayılı dosyasından satışının yapıldığını, taşınmazların üzerinde toplam 6 adet haczin devam ettiğini, bu hacizlerden ilk iki sırada bulunan hacizlerin müvekkiline ait olduğunu, sıra cetvelindeki sıraların doğru ve geçerli olduğunu ancak, müvekkilinin haczi ilk sırada olmasına ve kamu haczi olmasına rağmen SGK ve iki vergi dairesinin bu satış bedeline garameten ortak olmalarının mümkün olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... Müdürlüğü ve ... Müdürlüğü vekili, 6183 sayılı Kanunun 21. maddesi hükmü gereğince şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ...Gıda Toprak ve Demir San. ve Tic. A.Ş., şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyiz itirazları sonucu Dairemiz’in 15.05.2015 tarih ve 2014/5579 E., 2015/3804 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Şikayetçi vekili, bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8243, Karar No: 2009/16529, Tarih: 21.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/8243 E.  ,  2009/16529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Gölbaşı/Ankara Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/232 esas - 2007/612 karar sayılı, 25.03.2008 tarihinde kesinleşen kararında, Ankara ili Gölbaşı İlçesi Çerkezhöyük (Gökçehöyük)  köyünde bulunan 689 parsel sayılı taşınmazın davalı H...Ö.... adına olan tapu kaydının iptaline, davacı SS S....Konut Yapı Kooperatifi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ise de, kayıt üzerinde bulunan 29.1.2003 tarihli haczin kaldırılması yönünde hüküm kurulmamıştır. Tapu Kanunu'nun 26.maddesine göre; sicile şerh verilen satış vaadi sözleşmesi 5 yıl süreyle 3.kişilere karşı ileri sürülebilir. Buna göre 24.6.1996 tarihinde konan şerh 5 yıl içerisinde dava açılmadığından 24.6.2001 tarihinden itibaren 3.şahısları bağlamaz. 29.1.2003 tarihinde taşınmaz borçlu adına kayıtlı olduğundan konan haciz geçerlidir. (HGK.nun 13.6.2001 tarih ve 2001/12-461 E. - 516 K.) Genel mahkemelerce kaldırılmadığı sürece sonuçları ile ayaktadır. İcra mahkemesince tapu iptal ve tescil ilamının kesinleştiğinden bahisle haczin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/07/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/713, Karar No: 2018/642, Tarih: 13.12.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/713 E.  ,  2018/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 502-525

2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin Pazar Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.11.2013 tarihli ve 335-803 sayılı hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 29.05.2015 tarih ve 18066-9264 sayı ile;

“2863 sayılı Kanun'un 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmî Gazete'de yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanun'un 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün 6498 sayılı Kanun'un amacına da ters düşeceği;

Diğer yandan, 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanun'un 7. maddesinde öngörülen 'maliklere tebliğ' usulünün, bölge bazındaki tescil işlemlerinde değil, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının tescili söz konusu olduğunda uygulanacağı, başka bir deyişle, bir bölgenin sit alanı olarak belirlenip tescil edilmesi hâlinde, o bölgede yaşayan tüm vatandaşlara tebligat yapılmak suretiyle tescil kararının duyurulması şeklinde bir yöntem izlenmeyeceği, karar Resmî Gazete'de yayımlanıp Bakanlığın internet sayfasında bir ay süre ile duyurularak, bölge halkının sit tescilinden haberdar olmasının sağlanacağı;

Sözü edilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; sanığın, Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 19.05.1998 tarih ve 3148 sayılı kararı ile tescilli 3. derece doğal sit alanı içerisinde yer alan ve Kaçkar Dağları Milli Parkı sınırları içerisinde kalan Çamlıhemşin ilçesi, Ayder Yaylası Yukarıambarlık mevkisinde yapılan kontroller sırasında, sanık tarafından profil sistem demir ve beton malzeme kullanarak 1,5 katlı yapı inşa ettiğinin tespit edildiği, her ne kadar dosya kapsamında anılan Kurul kararı ve ilan tutanakları mevcut değil ise de, Dairemizce incelemesi yapılan Pazar Asliye Ceza Mahkemesine ait 2014/17907 Esas sayılı dosyada Çamlıhemşin ilçesinde sit alanına ilişkin Kurul kararının ilan edildiği gibi, sanığın savunmasında davaya konu yerin sit alanında kaldığını beyan ettiği, bu itibarla söz konusu eksikliğin esasa etkili olmadığı, yine sanığın dava konusu yapıyı Anıtlar Kurulundan aldıkları projeye uygun olarak inşa ettiklerini savunduğu, inşaat bilirkişi raporunda yapının mevcut durumunun dosya kapsamında bulunan tasdikli projeye uymadığının tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın mahkûmiyeti yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesi ise 14.10.2015 tarih ve 502-525 sayı ile bozma kararına direnerek sanığın önceki hüküm gibi beraatine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2016 tarihli ve 29145 sayılı "ret" ve "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 298-914 sayı ile 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 19.04.2017 tarih ve 131-3307 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle;

1- Katılan vekilinin temyiz isteminin süresinde olup olmadığı,

2- Aleyhe olan bozma kararına karşı sanığın beyanı alınmadan direnme kararı verilip verilemeyeceği,

Hususlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ön sorunların sırayla değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

1- Katılan vekilinin temyiz isteminin süresinde olup olmadığı;

İncelenen dosya kapsamından;

Direnme kararına konu hükmün katılan vekilinin yokluğunda tefhim edildiği, gerekçeli kararın katılan vekiline 30.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği,

2- Aleyhe olan bozma kararına karşı sanığın beyanı alınmadan direnme kararı verilip verilemeyeceği,

Hususlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ön sorunların sırayla değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

1- Katılan vekilinin temyiz isteminin süresinde olup olmadığı;

İncelenen dosya kapsamından;

Direnme kararına konu hükmün katılan vekilinin yokluğunda tefhim edildiği, gerekçeli kararın katılan vekiline 30.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği,

UYAP sistemi kayıtlarına göre; katılan vekilinin 04.12.2015 tarihinde saat 11.02'de elektronik imza ile imzaladığı temyiz dilekçesinin oluşturulduktan sonra UYAP sistemine ilk kaydının 08.12.2015 tarihinde saat 08.37'de yapılarak elektronik olarak Yerel Mahkemeye gönderildiği, temyiz dilekçesinin aynı tarih itibarıyla Yerel Mahkemenin iş listesine düştüğü,

Katılan vekilinin söz konusu temyiz dilekçesinin fiziki dosyada mevcut nüshasının Mahkeme Yazı İşleri Müdürü tarafından 14.12.2015 tarihinde havale edildiği,

Anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK’nın, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 310. maddesinde, temyiz isteminin yüze karşı verilen kararlarda hükmün tefhiminden itibaren bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye verilecek bir dilekçe ile veya zabıt kâtibine yapılacak beyanla olacağı, bu takdirde, beyanın tutanağa geçirilerek hâkime tasdik ettirileceği, yoklukta verilen kararlarda ise temyiz süresinin tebliğle başlayacağı belirtilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP), Yüksek Mahkemeler de dâhil olmak üzere bütün yargı organları ile birlikte adli tıp ve icra daireleri arasında bilgi alışverişinin elektronik ortama taşınması, evrakın elektronik ortamda güvenli bir şekilde depolanması, kişilere internet üzerinden hizmet verilmesi, diğer kurumlarla elektronik ortamda hızlı, etkin ve güvenilir bilgi alışverişinin sağlanması ve bu kurumlardan istenilmesi gereken bilgilerin sistem tarafından hazır edilmesi, kısaca adalet hizmetlerinin daha hızlı ve güvenilir bir şekilde yerine getirilmesi amacıyla uygulamaya konulan bir bilişim sistemi projesidir.

Bu doğrultuda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Elektronik İşlemler” başlıklı 445. maddesinin birinci fıkrasındaki; “Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP), adalet hizmetlerinin elektronik ortamda yürütülmesi amacıyla oluşturulan bilişim sistemidir. Dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak veriler kaydedilir ve saklanır” şeklindeki düzenleme ile Ulusal Yargı Ağı Projesinin işlevi ve kullanılacağı alanlar tanımlanmıştır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, 05.07.2012 tarih ve 28344 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 95. maddesi ile eklenen "Elektronik işlemler" başlıklı 38/A maddesi ise;

"1) Her türlü ceza muhakemesi işlemlerinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılır. Bu işlemlere ilişkin her türlü veri, bilgi, belge ve karar, UYAP vasıtasıyla işlenir, kaydedilir ve saklanır.