muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10722, Karar No: 2021/16683, Tarih: 27.12.2021

Yukarıda sayılan düzenlemeler birlikte irdelendiğinde; mahkemece, 2829 sayılı Yasa kapsamında hizmetleri birleştirilen ve 506 sayılı Yasa kapsamında tahsis koşulları uyuşmazlık konusu olan, davacının 5434 sayılı Yasanın 32. vd. maddeleri hükümlerince hak kazandığı “fiili hizmet zammının” tahsis koşullarından olan yaş haddinden indirilmesine ilişkin kabul, 506 sayılı Yasanın Ek 39'uncu maddesi karşısında yerinde ise de, 5434 sayılı Yasada yer alan “fiili hizmet zammının”, iştirakçilerin görev yaptıkları süreler boyunca ve tam kesenek vermek suretiyle geçirdiği sürelere ilişkin olarak yapılan ek bir zam niteliğinde olduğu ve fiili hizmet süresine eklenmesi gerektiği, buna göre eklenen bu hizmetin, iştirakçilerin fiili hizmet süresini, emeklilik ikramiye miktarını ve emekli aylığı bağlama oranını artırdığı ve yaş haddinden de 8 yıla kadar indirim sağladığı, 5434 sayılı Yasanın 11. kısmında 35 vd. maddelerinde ayrıca düzenlenmiş olan “itibari hizmet” sürelerinin de, istekle emekliye ayrılmak için gerekli olan, kadınlarda 20, erkeklerde 25 hizmet yılının hesabı ve emekli ikramiyesinin hesaplanmasında bu sürenin dikkate alınmayacağı, ancak keseneklerin iadesinde, toptan ödeme yapılmasında ödenecek paranın ve aylık bağlanmasına hak kazanılması halinde bağlanacak aylığın oranının artmasına etki ettiği dikkate alınarak, 5434 sayılı Yasanın 32.vd. maddelerinde düzenlenmiş “fiili hizmet zammının”, 506 sayılı Yasadaki ve içtihadı birleştirme kararı gereğince sadece sigortalılık süresine eklenmesi gereken “itibari hizmet” süresinden farklı bir kavram olduğu açıkça anlaşılmakta olduğundan, bu sürenin 506 sayılı Yasa kapsamında tahsise esas sigortalılığın başlangıç tarihinden geriye çekilmesi mümkün değildir. Başka bir deyişle, 5434 sayılı Yasa kapsamında hak kazanılan “fiili hizmet zammının” kişilerin fiili hizmetine eklenmesi gerektiği söylenebilir ise de, birleşen hizmetler sonrasında, 506 sayılı Yasanın 60. ve geçici 81. maddesindeki yaşlılık aylığı bağlanmasına ilişkin koşullar bakımından uygulama yapılırken, sigortalılık süresi yönünden, kişinin sigortalılık başlangıç tarihinden geriye doğru ekleme yapılması ile sigortalılık başlangıç tarihinin geriye çekilmesi suretiyle, ek bir sigortalılık süresine veya başkaca bir uygulama yapılmasına imkân vermediği hususu dikkate alınmalı ve buna göre tahsis koşulları yeniden irdelenmeli, sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, mahkemece yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi... Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararı bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, mahkemece yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi... Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesi ile kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7878, Karar No: 2022/455, Tarih: 20.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7878 E.  ,  2022/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.07.2020 tarih ve 2020/117 E. - 2020/215 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının TPMK nezdinde “DAPSAN+Şekil” ibareli markalarının olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2012/17077 sayılı “DABLAN ASANSÖR+ Şekil” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere kötüniyetli başvuruda bulunduğunu, başvurunun ilanı üzerine davacı tarafından itiraz edildiğini, davacının itirazlarının reddedildiğini, oysa başvurunun davacının markaları ile benzer olduğunu ve davacının tanınmış markaları ile iltibas yaratma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili YİDK kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davalı başvurusu ile davacı markasının iltibas yaratmadığını, kötüniyet yönündeki iddiaların zeminsiz olduğu, marka başvurusunun davalının soy ismi olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davacıya ait “DAPSAN+Şekil” markası ile davalıya ait “DABLAN ASANSÖR+Şekil” markasında dikkat çeken benzer nitelikteki baskın unsurların “DAPSAN” ve “DABLAN” ibareleri olduğu, taraf markaları bütün olarak karşılaştırıldığında da tescilli oldukları mal ve hizmet sınıflarının bilinç düzeyi yüksek olan ortalama tüketici kitlesi nezdinde 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca iltibas ihtimali bulunmadığı, taraflara ait markaların ilişkilendirme ve karıştırma ihtimalinin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3925, Karar No: 2023/10215, Tarih: 02.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3925 E.  ,  2023/10215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/580 Esas, 2023/212 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 32. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/133 Esas, 2021/137 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idareler vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın ... Genel Müdürlüğü yönünden husumetten reddine, davalı ... yönünden ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu Ankara ili, Çankaya ilçesi, ... Mahallesi, 118 ada 1, 63 ada 1 ve 31 ada 9 parsel sayılı taşınmazlara davalı idarece kamulaştırmasız el atıldığını, üç parselden 118 ada 1 parsel ile 63 ada 1 parselin kısmen kamulaştırılması ve trafo yerinin ifrazen ayrılarak kamulaştırmasız el atma tazminatı ödenmesini, kalan kısmın ise davacı kurum uhdesinde kalması uygun olacağını, 31 ada 9 parselin tamamının kamulaştırmasının zorunlu olduğunu, çünkü bütünlüğün kesin olarak bozulduğunu beyanla şimdilik 1.000 TL tazminatın faiziyle birlikte dava tarihindeki değerinin ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle;müvekkili şirket kayıtlarında yapılan incelemede, kooperatif sahası içerisindeki 11 adet trafo binasının kooperatif tarafından tesis edilerek işletme hizmetleri karşılığında mülga TEK'e devir talebinde bulunulduğunu, buna istinaden onaylanan protokol ile trafo binalarının TEK'e devredildiğinin tespit edildiğini, devir protokolü ve kira sözleşmesi suretinin dilekçe ekinde sunulduğunu, daha sonra ise müvekkili şirketin 2014 yılı yatırım programı kapsamında mevcut elektrik şebekesinde yaşanan sorunların çözümlenmesi amacıyla söz konusu trafo binalarının yerine köşk tipi monoblok trafolarının tesis edildiğini ve trafoların yenilendiğini, davacının başvurusu üzerine yapılan kayıt incelemelerinde, kira sözleşmesindeki taşınmazların kooperatif tarafından tesis edilerek TEK'e devredilen mevcut trafoların isabet ettiği taşınmazların farklı konumlarda bulunduğunu, dolayısıyla taşınmazlar üzerinde kira şerhinin bulunmadığının tespit edildiğini, açılan davanın haksız olduğunu belirterek reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile 250.500,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, taşınmazlardaki davacı payının iptali ile davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idareler vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; 2004 ve 2006 tarihli devir protokolleri gereğince sorumluluğun ...’ta olduğunu, 6446 sayılı Enerji Piyasası Kanunu’nun 19 uncu maddesi uyarınca husumetten davanın reddi gerektiğini, kararın hatalı olduğunu, bedelin ...’tan alınması gerektiğini, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulamayacakları ileri sürmüştür.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; tüm yargılama boyunca tebligatların ...’a yapıldığını, kurumlarına herhangi bir tebligat yapılmadığını, savunma haklarının kısıtlandığını, Anayasa'nın 36 ncı maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 27 nci maddesine aykırı hüküm kurulduğunu, bu nedenlerle kararın bozulması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; tüm yargılama boyunca tebligatların ...’a yapıldığını, kurumlarına herhangi bir tebligat yapılmadığını, savunma haklarının kısıtlandığını, Anayasa'nın 36 ncı maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 27 nci maddesine aykırı hüküm kurulduğunu, bu nedenlerle kararın bozulması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarihli ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan keşif sonucu alınan teknik bilirkişi raporuna göre 24.01.1992 tarihli ve 1776 sayılı Ö.K.Y.Kooperatifi tarafından yaptırılan TEK tarafından onaylanan ... elektirik tadilat projesinde dava konusu edilen parsellerin de bulunduğunun, 20.08.1992 tarihli geçici kabul ile teslim alınan ve dava konusu edilen trafolar ile elektirik tadilat projesinde gösterilen trafoların aynı yerde olduğunun, TEK ile Kooperatif arasında 01.08.1994 tarihinde imzalanan ve 11.08.1994 tarihli ve 7428 yevmiye numarası ile tapuda tescil edilen kira sözleşmesindeki taşınmazlar (143/1, 144/1, 145/1, 146/1, 147/1, 148/1, 149/1, 150/1, 151/1, 152/1) ile Kooperatif tarafından tesis edilerek TEK’e devredilen mevcut trafoların isabet ettiği taşınmazların farklı konumlarda bulunduğunun bildirildiği ve proje ile devir protokolünün karşılıklı çakıştırmalı yerlerinin gösterildiği anlaşılmakla, bilirkişi raporları, mevcut tesis projesi, geçici kabul tutanakları, tadilat projeleri, devir protokolü dikkate alındığında, davaya konu 118 ada 1 parsel, 63 ada 1 parsel ve 31 ada 9 parseldeki sözü edilen 3 adet trafo binasının 30.05.1994 tarihli devir protokolü kapsamında TEK Genel Müdürlüğüne devrine karar verilen yerlerden olduğu; ancak devir protokolü çerçevesinde devrinin gerçekleşmediği, protokol çerçevesinde bedelinin istenemeyeceği dikkate alındığında, davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan, davalı ... yönünden ise davanın esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün kaldırılarak yeniden hüküm kurulması suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların protokol kapsamında TEK'e devredilen yerlerden olmadığını, işlemlerin resmi şekilde yapılması gerektiğini, davalı tarafın tapuda hiçbir şerh ve beyanın olmadığını kabul ettiğini, taşınmazı sonradan kazanan kişinin iyiniyetinin korunması gerektiğini, davacı vakıfın taşınmazı iyiniyetle hiçbir takyidat olmadan taşınmazı elde ettiğini ancak kullanım hakkının engellendiğini, taşınmaza fiili olarak el atıldığından davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf incelemesi neticesinde verilen kararda ilk derece mahkemesi kararını istinaf ederken 15.02.2022 tarihinde yatırdıkları 6.387,00 TL bakiye karar harcının iadesine ilişkin bir hüküm kurulmadığından kararın harç yönünden düzeltilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlâk muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlâk muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4.2942 sayılı Kamulaştırma Kanun'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya kapsamındaki bilirkişi raporları, mevcut tesis projesi, geçici kabul tutanakları, tadilat projeleri, devir protokolü dikkate alındığında, davaya konu 118 ada 1 parsel, 63 ada 1 parsel ve 31 ada 9 parseldeki sözü edilen 3 adet trafo binasının 30.05.1994 tarihli devir protokolü kapsamında TEK Genel Müdürlüğüne devrine karar verilen yerlerden olduğu ancak devir protokolü çerçevesinde devrinin gerçekleşmediği, protokol çerçevesinde bedelinin istenemeyeceği dikkate alındığında, davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan, davalı ... yönünden ise davanın esastan reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir,

3. Davalı ...'a Bölge Adliye Mahkemesi kararında istinaf karar harçlarının iadesine karar verildiğinden temyiz itirazı yerinden görülmemiştir.

3. Davalı ...'a Bölge Adliye Mahkemesi kararında istinaf karar harçlarının iadesine karar verildiğinden temyiz itirazı yerinden görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ve davalı ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı ve davalı ...'tan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12148, Karar No: 2017/9873, Tarih: 06.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/12148 E.  ,  2017/9873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri ile mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kararın hukuka aykırı olduğuna,hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşdit uygulanmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve bir tam gün karşılığı takdir edilen adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6, 5237 sayılı TCK'nın 52/2, 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine, sanık adli para cezasını ödemediği takdirde kalan cezanın TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca hapse çevrilmesine'' karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının dördüncü bendinin "Sanığa verilen cezanın kısa süreli hapis cezası olması, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 225 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20,00 TL olarak hesabıyla 4.500,00- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde değiştirilmesine, hüküm fıkrasının 5. ve 6. paragraflarındaki ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine, sanık adli para cezasını ödemediği takdirde kalan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca hapse çevrilmesine'' ibaresi hükümden çıkarılarak yerine ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/971, Karar No: 2014/10081, Tarih: 15.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/971 E.  ,  2014/10081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MURADİYE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/10/2007

NUMARASI : 2006/45-2007/139

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil, elatmanın önlenmesi, yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, adına tespit ve tescil edilen 173 ada 1 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 2.10.1984 tarih ve 6 sıra nolu tapu kaydı içinde kalan taşınmazının bir bölümünün kadastro tespiti sırasında davalıya ait 173 ada 5 parsel sayılı taşınmaz içinde bırakıldığını, öte yandan davalılara ait duvarların taşınmazına tecavüzlü olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesi istemiş, yargılama sırasında çekişmeye konu 5 nolu parselin eldeğiştirmesi sebebi ile davasını yeni malike yöneltmiştir.

Mahkemece, Hazine yönünden pasif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise yapılan uygulama neticesinde bilirkişi raporunda C harfi ile gösterilen 135,85 m2'lik bölümün davacının dayandığı 6 sıra nolu tapu kaydı içinde kalmasına rağmen yolsuz olarak 5 nolu parsel içinde tespit ve tescil edildiği, ancak son kayıt maliki Van İl Özel İdaresinin kötüniyetli olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 173 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1141/1253 payının ipka suretiyle davacı adına, komşu 173 ada 5 nolu parselin ise 13.02.1998 tarihinde kadastroya istinaden davalı Şeker Fabrikası A.Ş. adına kayıtlı olup, yargılama sırasında satış suretiyle Van İl Özel İdaresine devredildiği, taşınmazlardan 1 nolu parsele 27.04.1973 tarih, 18 sıra nolu tapu kaydı, 5 nolu parsele ise 04.04.1075 tarih, 4 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak tespit ve tescillerinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki, mahkemece davacının dayandığı tapu kaydı ile, 5 nolu parsele revizyon gören tapu kaydının uygulanması yönünde yapılan araştırma, inceleme ve soruşturmanın hükme yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere; Harita ve krokisi bulunan tapu kayıtlarına 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 719, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi uyarınca kapsam belirleneceği kuşkusuzdur. Ancak böyle bir harita ve kroki yoksa veya uygulanabilir nitelik taşımıyorsa öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte tapu müdürlüğünden istenilmesi, gitti kayıtlarının yüzölçümlerinde veya sınırlarında bir değişiklik varsa dayandığı belgelerin incelenip, doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması, doğru esasa