muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3848, Karar No: 2013/4182, Tarih: 06.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3848 E.  ,  2013/4182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.11.2011 tarih ve 2008/97-2011/248 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin saatçilik sektöründe faaliyet gösterdiğini, ... esas unsurlu markasının dünyaca tanındığını, davalı şirketin ise ... ibareli markayı 01, 02, 03, 04, 05 ve 17. sınıflarda bir kısım emtialar bakımından tescil ettirdiğini, başvuru aşamasında itiraz edilmiş ise emtia sınıflarının ilişki kurulamayacak derecede farklı olduğundan bahisle itirazın reddedildiğini, oysa, davalının markası ile müvekkili markalarının ayırt edilemeyecek kadar benzer olup, davalının markasının iltibas yarattığını, davalının tescilinin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, davalı adına 2005/30427 sayı ile tescilli "..." markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının markasının tanınmış marka olmadığını, markaların kapsadığı emtialar ilgisiz ve hedef kitlesi de farklı olup, davalının haksız çıkar sağlamasının mümkün bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, 14/09/2011 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına dayanılarak, davacı markası ile davalının markasının işaret olarak aynı olduğu, ancak kapsadıkları emtiaların benzer bulunmadığı, davacının markasının dünya çapında belli bir bilinirliğe ulaştığı, sektörde tanınmış marka olduğu, bununla birlikte davacının markasındaki saat ve saat parçaları ürünleri ile davalının kimsayal nitelikli ürünleri arasında bağlantı bulunmadığı, bu nedenle davalının davacı markasının tanınmışlığından faydalanmasının söz konusu olmadığı, hükümsüzlük koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın redine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak,556 KHK’nın 8/4 maddesi "Marka, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu daha önce yapılmış bir markanın aynı veya benzeri olmakla birlikte, farklı mallar veya hizmetlerde kullanılabilir. Ancak, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın, toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği,

Dava, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak,556 KHK’nın 8/4 maddesi "Marka, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu daha önce yapılmış bir markanın aynı veya benzeri olmakla birlikte, farklı mallar veya hizmetlerde kullanılabilir. Ancak, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın, toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği,

markanın itibarına zarar verebileceği veya tescil için başvurusu yapılmış markanın ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği durumda, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu daha önce yapılmış bir marka sahibinin itirazı üzerine, farklı mal veya hizmetlerde kullanılacak olsa bile, sonraki markanın tescil başvurusu red edilir." hükmünü havidir.Anılan düzenleme gereğince, tanınmış markanın aynısı veya benzerenin farklı mal ve hizmetlerde başkası tarafından tescili tanınmış markanın itibarına zedeleyecek nitelikte ise sonraki markanın hükümsüzlüğü istenebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tanınmış markasının aynısının davalı yanca kendi adına tescil ettirildiğini, bu durumun tanınmış markanın itibarını zedelediğini ileri sürmüştür. Mahkemece benimsenip hükme esas alınan bilirkişi raporunda, markaların ayniyet derecesinde benzer bulunduğu, davacının markasının tanınmış marka olduğu, bununla birlikte davalının markası farklı mal ve hizmetlerde tescil edilmiş olup, davacının markası kapsamındaki emtialarla en ufak bir yakınlığın bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesinde 3. şartın gerçekleştiğinin ispat edilemediği yönünde görüş bildirilmiştir. Davacının markasının tanınmış marka olduğu bilirkişi raporunda açıklandığı gibi, mahkemenin de kabulündedir. Bu durumda, sonraki markanın, tanınmış markanın itibarını zedeleyip zedelemediği tescilin sınıfsal farklılığından ziyade, markaların kapsadıkları emtiaların karşılaştırılması suretiyle değerlendirilmelidir. Oysa, hükme esas alınan bilirkişi raporunda "..markanın itibarına zarar verilmesi ise, markanın düşük kaliteli, tanınmış markanın kapsamı ile bağdaşmayan ürünlerde ve markanın küçük düşürücü bir şekilde kullanılması durumunda ortaya çıkar." değerlendirilmesi yapıldığı halde, bu değerlendirmeye uygun olarak bir emtia karşılaştırılması yapılmamış, davalının markası kapsamındaki emtialar genel olarak kimyasal ürünler olarak nitelendirilmiştir.

Öte yandan davacı vekilince bilirkişi raporuna yapılan itiraz dilekçesine ekli mahkeme kararlarında, davacının tanınmış markasıyla aynı veya benzer markaların farklı mal ve hizmetlerde de olsa hükümsüz kılındığı, bu kararların bir kısmının Daire'mizce onandığı da görülmektedir.

Öte yandan davacı vekilince bilirkişi raporuna yapılan itiraz dilekçesine ekli mahkeme kararlarında, davacının tanınmış markasıyla aynı veya benzer markaların farklı mal ve hizmetlerde de olsa hükümsüz kılındığı, bu kararların bir kısmının Daire'mizce onandığı da görülmektedir.

Bu itibarla, davacının tanınmış markasının saat ve saat parçaları emtialarında tescilli olduğu, davalının hükümsüzlüğü istenen markasının ise kişişel temizlik ürünleri dahil olmak üzere bir çok temizlik maddesini de kapsadığı, bu durumda davalı markasının tescilli olduğu emtialar bakımından davacının tanınmış markasının itibarını zedeleyeceğinin kabulünün gerektiği gözetilmeksizin, yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10360, Karar No: 2022/2907, Tarih: 28.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/10360 E.  ,  2022/2907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında, ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından ek kararla, davanın değeri itibariyle kararın kesin olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiş, bu ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş, davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmakla, aynı Dairenin 28.05.2019 tarihli ek kararıyla, davacı vekilinin temyiz dilekçesi, HMK'nin 361 ve 362. maddeleri gereğince reddedilmiş ve ... bu ek karar, davacı vekili tarafından edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... İli ... İlçesi ... Beldesi/Hürmüzlü Köyü çalışma alanında bulunan 368 ada 10 parsel sayılı 100,34 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bahçe vasfıyla ... adına tespit edilmiştir.

İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı Hazine vekili, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğuna dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespitinin iptaline, ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit ve tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın beyanlar hanesine ...’un kullanımındadır ifadesinin yazılmasına karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından ek kararla, davanın değeri itibariyle kararın kesin olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiş, bu ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş, davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmakla, aynı Dairenin 28.05.2019 tarihli ek kararıyla, davacı vekilinin temyiz dilekçesi, HMK'nin 361 ve 362. maddeleri gereğince reddedilmiş ve ... bu ek ve esas karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasa'nın 36. maddesinin 1. fıkrası uyarınca herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Mahkemeye erişim hakkı, Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir unsurudur. ... İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde de herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmıştır. Buna göre, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamındadır.

28.07.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53.maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesi ile "Kadastro Mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar ve değere bakılmaksızın 12.1.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'u hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hükmü getirilmiştir. Hükmün gerekçesinde belirtildiği üzere, bu madde ile söz konusu davaların miktar veya değerine göre istinaf veya temyiz yoluna tabi olup olmadığıyla ilgili uygulamada oluşan tereddütlerin giderilmesi amaçlanmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yukarıda açıklandığı üzere Anayasa ve ... İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, hukuk güvenliği ile hukuki belirlilik ilkesi, 28.07.2020 tarihli ve Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53.maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesi karşısında, tereddüte yol açan usul kurallarının hakkaniyete halel getirecek kadar aşırı şekilci olarak uygulanmaması ve adalet duygusunun rencide edilmemesi gerektiği de gözetildiğinde, ... Kadastro Mahkemesinin 30.01.2018 tarihli kararına karşı istinaf yoluna başvurulabileceği kabul edilmelidir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin İlk Derece Mahkemesinin istinaf isteminin reddine ilişkin kararının yerinde olduğuna ilişkin değerlendirmesi ve temyiz isteminin miktar itibariyle reddine ilişkin 28.05.2019 tarihli ek kararı doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı Hazine vekilinin, Bölge Adliye Mahkemesinin 28.05.2019 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan gerekçeyle kabulüyle temyiz isteminin reddine dair 28.05.2019 tarihli ek kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesinin istinaf isteminin reddine ilişkin 24.04.2018 tarihli ek kararının kaldırılması suretiyle esastan istinaf incelemesi yapılmak üzere HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin 13.02.2019 tarihli kararının BOZULMASINA, dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/22591, Karar No: 2017/202, Tarih: 18.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22591 E.  ,  2017/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı ... lehine aylık 200 TL iştirak nafakası takdiri ile dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı göre olayları izah taraflara, kanunları resen uygulamak ve dolayısıyla hukuki nitelendirmede bulunmak hakime ait bir görevdir.

Somut olayda; davacı, dilekçesinde iştirak nafakası talebinde bulunmuş ise de davacı 18 yaşını doldurmuş olup talep ettiği nafakanın niteliği ‘’yardım nafakası’’dır. Mahkemece hükümde davacı yönünden kabul edilen nafakanın iştirak olarak nitelendirilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

./..

-2-

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hükümün birinci fıkrasında yer alan " iştirak nafakası" ifadesinin çıkartılarak yerine "yardım nafakası" sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı tarafa iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6013, Karar No: 2011/12259, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6013 E.  ,  2011/12259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5096, Karar No: 2019/7710, Tarih: 21.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/5096 E.  ,  2019/7710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2014/183-2016/136

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirttiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalılardan .... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 06.03.2007 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle oluşan kurum zararının davalılardan müştereken müteselsilen tahsili istemine ilişkin olup, açılan davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı yasanın 26. maddesidir.

Mahkemece, zararlandırıcı olay nedeniyle oluşa uygun bir kusur raporu alınmaksızın, yasanın 26. maddesine göre kusurun varlığına göre oluşan sorumluluk durumları tartışılıp belirlenmeksizin, ceza davasında sanıklara kusur verilmesi gerekçesiyle, eksik inceleme ve araştırma ile davanın kabulü yönünde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Kusurun belirlenmesinde, zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza dosyaları varsa, bu dosyalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Mahkemece kusur raporu alınmadığından; 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasa'nın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün 2 vd. maddelerine uygun olarak, iş kazasının oluşumuna etken olan sebepler, ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalı, tarafların hukuki durumları ve sorumlulukları belirlenmeli, oluşacak sonuca göre kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan .... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ....'ye iadesine, 21.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9470, Karar No: 2020/254, Tarih: 09.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/9470 E.  ,  2020/254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 25.05.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2472, Karar No: 2015/16466, Tarih: 08.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/2472 E.  ,  2015/16466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ............. T.A.O. Genel Müdürlüğü vek.Av. S.. Ü.. ile davalılar 1- A.. Y.. 2- E.. K.. 3- S.. K.. 4- F.. K.. 5- A.. K.. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Seydişehir Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.09.2014 gün ve 2007/445 E. 2014/693 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dosyada davalı A.. K..'ya gerekçeli kararın tebliğine ilişkin belge bulunmadığından, gerekçeli kararın davalı A.. K..'ya tebliğ edilerek temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12190, Karar No: 2013/15896, Tarih: 14.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/12190 E.  ,  2013/15896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDININ DÜZELTİLMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı babası oğlu ...'in kayden paydaşı olduğu 528 ve 529 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında baba adının yer alması gerekirken, sicil kaydında " eşi", olarak aktarıldığını gerçekte nüfus kaydında baba adının "" olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazların tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.