muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8483, Karar No: 2016/9199, Tarih: 05.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/8483 E.  ,  2016/9199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık ve bedelsiz kalan senedi kullanma suçlarından sanıkların ayrı ayrı beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık ... hakkında düzenlenen iddianamede bedelsiz senedi kullanma suçundan kamu davası açılmadığı halde, anılan suçtan sanığın beraatine dair kararın hukuki geçerliliği bulunmadığından yok hükmünde sayılarak yapılan incelemede;

Katılan ile sanık ...’ın aile arasında yapılan bir merasimle nişanlandığı, katılanın babasının vefatından dolayı yaşadığı ruhsal sorunlar nedeniyle, kendisine destek olan sanığa karşı duyduğu güven nedeniyle sanığa başta gayrimenkul satışı olmak üzere bir çok işlemi yapma konusunda düzenleme şeklinde özel vekaletname verdiği, sanığın vekaletnameyi alırken katılana birçok üstü yazısız bono imzalattığı, müştekiye sormadan ve onayını almadan herhangi bir işlem yapmayacağını vekaletnameyi kullanmayacağını beyan ederek söz verdiği, vekaletnamenin alındığı bir gün sonrası olan 30.03.2005 tarihinde katılanın kardeşi ile hissedar olduğu gayrimenkuldeki hissesini diğer sanık olan... üzerine geçirdiği, katılanın bu durumdan sonradan haberdar olduğu ve yaptığı araştırmada sanıkların evli ve iki çocuk sahibi olduklarını öğrendiği, sanık ... ...'ın tapuya diğer sanık ... ile evlenmeden önce sahip olduğu kimliğini ibraz ettiği, bu şekilde satış işleminde sadece kızlık soyadı olan ...soyismini kullanarak, ...'ın karısı olduğunu gizlediği, sanık ...'ın 05.10.2006 tarihinde... İcra Müdürlüğünün 2006/11610 E. sayılı dosya ile katılan aleyhine katılanın vermiş olduğu 14.000 TL bedelli bonoyu dayanak göstererek icra takibine giriştiği ve ödeme emrini 08.08.2007 tarihinde katılanın tebellüğ ederek bu durumu öğrendiği iddia edildiği olayda;

1- Dolandırıcılık suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçu açısından; suç tarihi olan 30.03.2005 tarihinden temyiz inceleme gününe kadar, lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmesi karşısında kamu davalarının düşürülmelerinde zorunluluk bulunması,

2- Bedelsiz senedi kullanma suçuna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... tarafından boş olarak düzenlenen senedi, anlaşmaya aykırı olarak doldurması şeklindeki eyleminin, sübutu halinde şikayete bağlı olan 5237 sayılı TCK'nın 209/1.maddesindeki açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturacağı ve katılanın olayı öğrendiği 09.10.2006 tarihinden itibaren 6 aylık hak düşürücü süre dolduktan sonra, 08.08.2007 günü şikayetçi olduğu gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının aynı kanunun 73/1 maddesi uyarınca düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan açılan davaların zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmesi dolayısıyla; açığa atılan imzanın kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davasının ise şikayetin TCK'nın 73. maddesinde belirlenen altı aylık yasal süresi içinde yapılmaması nedeniyle CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca ayrı ayrı DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6412, Karar No: 2020/8215, Tarih: 25.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/6412 E.  ,  2020/8215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-Dosya içerisinde CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının ve teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir kararın bulunmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanları da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

4-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

5-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanık ... hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren sosyal inceleme raporu alınmaması ya da alınmama gerekçesinin hükümde gösterilmemesi,

6-5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi yerine, 54. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi,

7-Hükmedilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi yerine, sadece 52. maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6237, Karar No: 2012/1071, Tarih: 10.02.2012

**16. Hukuk Dairesi         2011/6237 E.  ,  2012/1071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 115 ada 11 parsel sayılı 1940,49 m2 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazının yüzölçümünün gerçekte olduğu gibi 3540 m2 olarak düzeltilerek adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, fen bilirkişilerinin 23.5.2011 tarihli raporunda (C) harfiyle gösterilen temyize konu bölümün, özel mülkiyete konu olmayan, kamu malı niteliğindeki taşınmaz olduğu, 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde aranan zilyetlikle kazanma şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle reddedilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya aykırı bulunmaktadır. Kadastro mahkemeleri, hakkında kadastro tutanağı düzenlenmiş olan taşınmazlar hakkındaki uyuşmazlıkları çözmekle görevlidir. Temyize konu bölüm kadastro sırasında dere olarak tespit harici bırakılmış ve hakkında tutanak düzenlenmemiş olduğuna göre bu bölüm hakkındaki dava yönünden genel mahkemelerin görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 10.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8431, Karar No: 2014/12771, Tarih: 17.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8431 E.  ,  2014/12771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/272237

MAHKEMESİ : Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05.10.2010

NUMARASI : 2009/537 Esas, 2010/484 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 23.07.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, bu hususun mahallinde araştırılıp kesin olarak belirlenmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1785, Karar No: 2023/2035, Tarih: 06.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1785 E.  ,  2023/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İcra ve İflas Kanunu'nun 121'inci maddesi gereğince yetki belgesine dayalı olarak açılan ortaklığın giderilmesi davasında yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkiline borçlu olan davalı ...'ın hissesinin bulunduğu Tekirdağ ili, Muratlı ilçesi, Muradiye Mahallesi, 239 ada 43 ve 270 ada 7 parselde kayıtlı taşınmazların ortaklığının satış yolu ile giderilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ...; tapuda kendi hissesinin belli olduğunu, sadece kendi hissesinin satışı mümkün iken tüm taşınmazın satışının talep edilmesinin diğer paydaşları da mağdur edeceğini beyan ederek; yerinde olmayan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, "...Raporlarda dava konusu taşınmazlardan 239 ada, 43 parselde borçlunun hissesine 16.349,244 TL, 270 ada 7 parselde ise borçlunun hissesine 73.274,80 TL düştüğü, borcun 13.143,14 TL olduğu, bu sebeple 239 ada 43 parselin satışından gelebilecek para miktarının borç miktarını karşıladığı, dava konusu taşınmazların aynen taksiminin mümkün olmadığı, ortaklığın satış yoluyla giderilebileceği belirtilmiş ise de; dava konusu 239 ada 43 parselin icra kanalı ile satışa çıkarıldığında ilk ihalesinin %50 üzerinden olduğu, dava konusu taşınmazın bu oran üzerinden satılması halinde borcun ve icra-satış masraflarının karşılanamayacağı bu durumda diğer taşınmazın da satışa çıkma ihtimalinin bulunduğu, davaya konu taşınmazlardan 270 ada 7 parselin alacaklının alacağını ve icra-satış masraflarını karşıladığı, diğer taşınmazın ise bu aşamada satışında hukuki yarar bulunmadığı..." gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, Tekirdağ ili, Muratlı ilçesi, Fatih Mahallesi, 270 ada, 7 parselde kayıtlı taşınmazın aynen taksimi mümkün olmadığından umuma açık satış yolu ile ortaklığının giderilmesine, Tekirdağ ili, Muratlı ilçesi, Muradiye Mahallesi, 239 ada 43 parselde kayıtlı taşınmaz yönünden ise fazlaya ilişkin istem olduğundan davanın reddine, satış parasının tapu kaydına ve veraset ilamlarına göre hissedarlara verilmesine, borçlu ...'ın hissesi açısından borcu karşılayacak miktarda Çorlu 2. İcra Müdürlüğünün 2009/1219 Esas sayılı icra dosyasına gönderilmesine, karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ...; tanık beyanlarının mahkemece gerekçeli olarak değerlendirilmediğini, takdir hakkının aleyhlerine kullanıldığını, kararın usule ve yasalara aykırı olduğunu beyan ederek ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İcra ve İflas Kanunu'nun 121 inci maddesi gereğince yetki belgesine dayalı olarak açılan ortaklığın giderilmesi davasıdır.

2. İlgili Hukuk

Borçlunun elbirliği halinde ortak olduğu taşınmazlarda borçlu ortağın alacaklısı İcra Hakimliğinden İcra İflas Kanunu'nun 121 inci maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir. Bunun için icra hakiminden yetki belgesi alınması zorunludur. İcra hakiminden yetki belgesi almadan doğrudan doğruya veya yetkisi olmayan icra müdürünün verdiği yetki belgesine dayanılarak dava açılması halinde dava hemen reddedilmeyip davacı tarafa icra hakiminden yetki belgesi almak üzere süre verilmelidir.

İcra mahkemesinden alınan yetkiye dayalı olarak açılan davalarda kural olarak borçlu ortağın mülkiyet hakkının elbirliği mülkiyetine konu olması gerekir.

Borçlu ortağın alacaklısı tarafından açılan davalarda birden fazla taşınmaz dava konusu edilmiş ise icra takibine konu borç miktarına göre dava tarihi itibariyle taşınmazlardan borçlu ortağın payına düşecek değerin tespit edilerek borca yetecek kadar (sayıda) taşınmazın ortaklığının giderilmesine karar verilmesi, fazlaya ilişkin istemin reddi gerekir.

Bu şekilde açılacak davalarda borçlu ortak (paydaş) dahil tüm ortakların (paydaşların) davaya dahil edilmeleri zorunludur.

Ancak; 5578 sayılı Kanunla değiştirilen 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 8 inci maddesi gereğince bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne sebeple gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların 3 üncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği hükmü mevcut iken; 5403 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinde 30.04.2014 tarihli ve 6537 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile yapılan ve 15.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle "Tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez. Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz...." şeklinde düzenleme yapıldığından, artık asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin altındaki arazilerde de payın üçüncü şahıslara satışı ve devri mümkün hale gelmiştir. Somut uyuşmazlıkta, borcun miktarı itibariyle de davalı ...'in payının satılarak borcun kapatılması mümkündür.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; borçlu ...'ın dava konusu 270 ada, 7 parsel sayılı taşınmazda 6/12 hissesi bulunup bu payının müstakilen satışı mümkün olduğundan bu parsel yönünden yasal koşulları oluşmadığı halde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. 5403 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinde, 6537 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile yapılan değişiklikle asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin altındaki arazilerde de payın üçüncü şahıslara satışı ve devri mümkün hale geldiğinden ve davacı alacaklının artık ortaklığın giderilmesini istemekte hukuki yararı kalmadığından mahkemece, davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Peşin yatırılan harcın yatırana iadesine,

Dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/481, Karar No: 2019/652, Tarih: 07.11.2019

**Ceza Genel Kurulu         2019/481 E.  ,  2019/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 222-220

Sanık ...'ın nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK'nın 102/2, 102/3-a, 43/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08.11.2013 tarihli ve 42-299 sayılı hükümlerin sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 31.03.2014 tarih ve 1381-4149 sayı ile;

"Mağdurenin kolluktaki anlatımında, sanığın bıçak göstererek kendisini pencereleri kırık bir eve götürdüğünü, üç gün boyunca burada kaldıklarını ve üç kez anal yoldan organ soktuğunu, bu olaydan önce de yaklaşık beş aydır anal yoldan nitelikli cinsel saldırıda bulunduğunu ancak bu eylemlerinde tehdit edilmediğini söylediği, mahkemede ise sanığın bıçaklayacağını söyleyerek kendisini metruk bir eve götürdüğünü, burada dört gün kaldıklarını, hemen her gün anal yoldan vücuduna organ soktuğunu, yaklaşık beş aydır da bu şekilde tehdit ederek ters ilişkiye girdiğini anlattığı, sanığın ise aşamalardaki savunmalarında mağdurenin isteği üzerine birlikte gittiklerini, çalıştığı yerin üst katında bir odada kaldıklarını ancak cinsel ilişkide bulunmadıklarını, mağdurenin kendisini geri götürmesini istemesi üzerine ağabeyi ...'ı arayarak yerini söylediğini savunduğu, sanığın savunmalarını doğrular mahiyette mağdurenin olaydan hemen sonra alınan Mersin Devlet Hastanesinin 06.11.2012 tarihli raporunda 'Akut fiili livata belirtilerinin bulunmadığına' dair raporun bulunduğu, mağdurenin annesi ... ...'in kolluktaki beyanında, ayrıldığı günün akşam saatlerinde mağdurenin kıyafetlerini toplayıp bir poşete yerleştirdikten sonra koridora bıraktığını ve üzerine örttüğü kilimle sakladığını, mağdurenin planlı bir şekilde evden ayrıldığını tahmin ettiğini söylemesi karşısında, Mersin Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinin 24.01.2013 tarihli, 1 sayılı raporu ile 'Orta derecede mental retardasyon' tanısı konulup, beyanlarına itibar edilemeyeceği tespit edilen mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları dışında, sanığın üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğine dair sanığın savunmalarının aksine kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığından sanığın bu suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Mağdurenin amcasının oğlu olan sanığın yaklaşık beş aydır mağdurelerin evinde birlikte yaşadığı, mağdurenin nüfusa kaydı sırasında idari tahkikat aşamasında dinlenen tanıklar ... ve Kasım Bozkurt'un mağdurenin zihinsel rahatsızlığı olan birisi olduklarına dair beyanlarının da bulunması karşısında, sanığın orta düzeyde mental retardasyon belirlenen mağdurenin durumunu bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yukarıda tarih ve numarası yazılı raporla ruhsal olarak kendisini savunamayacak olan mağdureyi rızasıyla da olsa metruk bir evde üç gün alıkoyan sanığın mağdureyi cinsel amaçla alıkoyduğuna ilişkin şüpheden uzak, inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, sanığın TCK'nın 109/1, 109/3-f maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine cezasının ayrıca 109/5. maddesi uyarınca arttırılması," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesince ise 16.07.2014 tarih ve 222-220 sayı ile;

"Her ne kadar mağdurenin mental retardasyon tanısı konulmuş olması nedeniyle beyanlarına itibar edilemeyeceği belirtilmiş ise de bu hususun tek başına sonuca varılması için yeterli olamayacağı, mağdurenin anlatımlarının olayın gerçekleşme şekli ve dosya kapsamına göre denetlenmek suretiyle beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği sonucuna varılmalıdır. Nitekim mağdure aşamalarda genel hatlarıyla sanığın kendisine yönelik cinsel istismar eylemini istikrarlı bir şekilde anlatmış ve ifade etmiştir. Mağdurenin sanığın kendisine cinsel istismarda bulunduğunu isnat etmesini gerektirecek herhangi bir husumeti olmadığı gibi, sanığın olay öncesinde birkaç aydan beri de mağdure ile aynı evde kaldığı, gerek sanığın beyanları gerek mağdur ve tanık anlatımları ile sabittir. Öncelikle arada her hangi bir gönül ilişkisi ve yakınlaşma olmayan sanık ile mağdurenin her hangi bir gerekçe veya amaç olmaksızın evden birlikte kaçıp metruk bir binada 3 gün boyunca arada hiçbir cinsel yakınlaşma geçmeden kalmaları olayın gelişimi nazara alındığında mahkememizce mümkün görülmemektedir.

Nitekim, sanık hiçbir aşamada mağdureyi neden ve niçin metruk binaya götürüp orada üç gün tuttuğunu açıklayamamıştır. Kaldı ki Yargıtay bozma ilamında bu hususa değinilmemiş herhangi bir açıklama getirilerek bunun nedeni karşılanmamıştır.