muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/229, Karar No: 2019/366, Tarih: 02.05.2019

Kanun; anayasal ilkelere uygun olarak yasama organınca yapılan nesnel ve gayri şahsi kurallardır. "Yönetmelik" Anayasamızın 124. maddesi gereğince; Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla çıkardıkları yazılı hukuk kurallarıdır. Bu hâlde yönetmelikler kanunların uygulanma şeklini göstermek amacıyla kanunun sınırlarını genişletmemek şartıyla çıkarılabilir. Bu kapsamda aramanın usul ve esaslarını göstermek üzere Adalet Bakanlığı tarafından Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği çıkarılmıştır. Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8. maddesinin (a) ve (c) bentleri ile yine aynı maddenin (f) bendindeki "ilgilinin rızası ile" ibaresinin ve 27. maddesi ile 30. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılan davada, yönetmeliklerin kanuna aykırı olup olmadığını denetlemeye yetkili Danıştay Onuncu Dairesince 13.03.2007 tarih ve 6392-948 sayı ile Yönetmeliğin 8. maddesinin (a) bendindeki "...yakalanması amacıyla konutunda, işyerinde, yerleşim yerinde, bunların eklentilerinde ve aracında yapılacak aramada..." ibaresi, aynı maddenin (f) bendindeki "ilgilinin rızası" ibaresi ile 30. maddesinin 1. fıkrasının iptaline ve 8. maddesinin (c) bendi ile 27. maddesinin iptali isteminin reddine ilişkin verilen kararın temyizi üzerine inceleme yapan Danıştay İdari Dava Daireler Kurulu 14.09.2012 gün 2257-1117 sayı ile iptal kararlarının onanmasına karar vermiştir. Bu anlamda sözü edilen Yönetmeliğin 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanununa, 2803 sayılı Jandarma Teşkilât, Görev ve Yetkileri Kanununa, 2692 sayılı Sahil Güvenlik Komutanlığı Kanununa, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa, 5442 sayılı İl İdaresi Kanununa, 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanuna, 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanuna, 5253 sayılı Dernekler Kanununa, 2935 sayılı Olağanüstü Hâl Kanununa, 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanununa, 485 sayılı Gümrük Müsteşarlığının Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye ve diğer ilgili mevzuat hükümlerine aykırı olmadığı, bu düzenlemeleri açıklayıcı ve uygulamaları kolaylaştırıcı nitelikte olduğu görülmektedir. Yönetmeliğin kamu düzeninin sağlanmasında ortaya çıkan sorunların çözümü için kanunlara aykırı olmamak şartıyla söz konusu kanunların uygulanmasını göstermek amacıyla çıkartılabileceği ve adli arama konusunda Adalet Bakanlığının idare hukuku kuralları çerçevesinde yönetmelikle düzenleme yetkisinin bulunduğu gözetildiğinde söz konusu Yönetmeliğin 8. maddesinin karar alınamadan yapılacak arama işlemini somut olgulara bağladığı ve kanuna aykırı olmadığı anlaşılmaktadır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin "Karar alınmadan yapılacak arama" başlıklı 8. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hâli;

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin "Karar alınmadan yapılacak arama" başlıklı 8. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hâli;

“a) Hakkında tutuklama kararı veya yakalama emri veya zorla getirme kararı bulunan kişi ile hakkında gıyabî tutuklama kararı verilen kaçak yakalandığında üstünde,

b) Hâkim kararı veya Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile veya kolluk tarafından doğrudan yakalanan kişinin, kendisine, başkalarına veya yakalama işlemini yapan kolluk görevlilerine zarar vermesini önlemek amacıyla yapılacak kaba üst aramasında,

c) Gözaltına alınan kişinin, nezarethaneye konmadan önce yapılan üst aramasında,

d) Herhangi bir sebeple hukuka uygun şekilde yakalandıktan sonra kolluk güçlerinin elinden kaçmakta olan kişilerin veya işlenmekte olan veya henüz işlenmiş olan veya pek az önce işlendiğini gösteren belirtilerin olduğu suçun failinin yakalanması amacıyla takibi sırasında girdikleri araç, bina ve eklentilerinde yakalanması amacıyla yapılacak aramalarda,

e) 1) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında, kaçak eşya, her türlü silâh, mühimmat, patlayıcı ve uyuşturucu maddelerin bulunduğu şüphe edilen her türlü kap, ambalaj veya taşımaya yarayan diğer araçlarda hemen yapılan aramalarda,

2) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17 nci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında gümrük salonları ve gümrük kapılarında kaçak eşya sakladığından kuşkulanılan kişilerin gümrük kontrolü amacıyla gümrük görevlilerince aranmasında;

3) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 18 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu gereğince belirlenen kapı ve yollardan başka yerlerden gümrük bölgesine girmek, çıkmak veya geçmek ve bu yerlerde rastlanacak kişi ve her nevi taşıma araçlarının yetkili memurlar tarafından durdurulmasında ve bu kişilerin eşya, yük ve üzerleri ile varsa taşıma araçlarının aranmasında,

f) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 24 üncü maddesindeki kanunun hükmü ve âmirin emrini yerine getirme, 25 inci maddesindeki meşru savunma ve zorunluluk hâli ve 26 ncı maddesindeki hakkın kullanılması ve diğer kanunların öngördüğü hukuka uygunluk sebepleri ve suçüstü hâlinde yapılan aramalarda, toplum için veya kişiler bakımından hayatî tehlikeyi ortadan kaldırmak amacıyla veya kapalı yerlerden gelen yardım çağrıları üzerine, konut, işyeri ve yerleşim yeri ile eklentilerine girmek için” şeklinde olup bu durumlarda arama kararı alınmasına gerek yoktur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Siirt İl Emniyet Müdürlüğü görevlilerince 25.04.2006 tarihinde muhbir ile yapılan görüşmede, inceleme dışı sanık ...'ın uyarıcı nitelikteki hap sattığı bilgisinin alınması üzerine yapılan istihbarat çalışmalarında, adı geçenin 0 542 661 05 97 numaralı cep telefonunu kullandığının tespit edildiği, başka suretle delil elde etme imkânı bulunmadığından söz konusu GSM hattı hakkında mahkemeden karar alınıp iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi çalışmalarına başlanıldığı, devam eden soruşturma sırasında muhbir ile yapılan ikinci görüşmede inceleme dışı sanık ...'in Siirt ilindeki gençlere uyuşturucu hap sattığı, 0 544 487 59 11 numaralı GSM hattını kullandığı bilgisinin öğrenildiği, devam eden soruşturmada adı geçenin kullandığı GSM hattı hakkında da mahkemeden iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi kararının alındığı,

Yürütülen soruşturma kapsamında; inceleme dışı sanık ... ile sanık ... arasında 24.06.2006, 26.06.2006, 27.06.2006, 01.07.2006 ve 02.07.2006 tarihlerinde gerçekleşen görüşmelerden, İstanbul'da bulunan sanık ...'un inceleme dışı sanık ...'e uyarıcı nitelikte tablet göndereceğinin anlaşılması üzerine, yürütülen soruşturmanın deşifre olmaması için Cumhuriyet savcısından talimat istenip gerekli çalışmalara devam edildiği, 02.07.2006 tarihinde saat 09.30 sıralarında Kurtalan girişi Eruh yol ayrımında oluşturulan uygulama noktasında Siirt Petrol Şirketine ait yolcu otobüsün görevlilerce durdurulduğu, Siirt Sulh Ceza Mahkemesinden alınan önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, otobüsün bagajında bulunan poşetteki spor ayakkabı içerisinde suç konusu uyarıcı nitelikteki tabletlerin ele geçirildiği olayda;

İletişimin tespiti çalışmalarından, sanık ...'un inceleme dışı sanık ...'e, Siirt Petrol adlı firmaya ait otobüs ile uyarıcı nitelikte madde göndereceğinin değerlendirilmesine karşın söz konusu firmaya ait otobüsün plakasının bilinmemesi, sadece suç konusu tabletlerin otobüs ile gönderildiğini değerlendiren kolluk görevlilerinin söz konusu firmaya ait otobüsler üzerinde yaptıkları çalışmalar sırasında gördükleri 34 AV 3770 plaka sayılı otobüsü de durdurmaları, suç konusu tabletlerin içerisinde ele geçirildiği ayakkabının göndericisi ile alıcısının araçta bulunmaması, ayakkabıların bulunduğu poşet üzerinde, suç konusu maddeyi teslim alacağı değerlendirilen inceleme dışı sanık ...'e, iletişimin tespiti çalışmalarında suç konusu maddeyi gönderdiği değerlendirilen sanık ...'e ve suç konusu uyarıcı nitelikteki tabletlerin içerisinde bulunduğu ayakkabıların alıcısına verilmek üzere teslim edildiği otobüs muavini olan sanık ..

...'e, iletişimin tespiti çalışmalarında suç konusu maddeyi gönderdiği değerlendirilen sanık ...'e ve suç konusu uyarıcı nitelikteki tabletlerin içerisinde bulunduğu ayakkabıların alıcısına verilmek üzere teslim edildiği otobüs muavini olan sanık ...'ya ait olduğunu gösterir herhangi ibare bulunmadığı gibi poşet üzerinde bu kişilerden tamamen farklı olan “Bedri Çelik Siirt” ibaresinin yazılı olması dikkate alındığında; amacı tehlike ile suçun işlenmesinin önlenmesi, kamu düzeninin, başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, taşınması veya bulundurulması yasak her türlü silâh, patlayıcı madde veya eşyanın tespit edilmesi olan, aramanın yapıldığı yer ile zamanı kapsayıp icra ediliş şekli bakımından adli arama kararı ya da yazılı emrinden bir farkı bulunmayan ve hukuken geçerli olduğu anlaşılan Siirt Sulh Ceza Mahkemesi tarafından verilen önleme araması kararı uyarınca söz konusu aracın açık ve kapalı yerleri ile gizli bölmelerinde arama yapılabileceği, bu karara istinaden suç delillerinin kaybolmaması için derhâl alınması gereken tedbirler kapsamında gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda suç konusu maddenin ele geçirilmesinde hukuka aykırı bir durumun bulunmadığı, sanıkların Anayasa ve diğer kanunlar ile güvence altına alınan temel hak ve özgürlüklerinin ihlâl edilmediği, toplum sağlığı bakımından büyük bir tehlike teşkil eden suç konusu uyarıcı nitelikteki tabletlerin ele geçirilmesi nedeniyle kolluk görevlilerince uygulanan önleyici ve caydırıcı nitelikteki tedbirinin ölçülü olduğu, üzerinde “Bedri Çelik Siirt” ibaresi bulunan poşetin sahibinin açık kimlik bilgilerinin bilinmemesi nedeniyle CMK'nın 116 ve devamı maddeleri uyarınca adli arama kararı ya da yazılı arama emri talep edilmesini gerektirir bir durumun da olmadığı, görevlilerin bu önleme araması kararına istinaden yaptıkları arama sonucu ele geçirdikleri suç konusu uyuşturucu maddeyi muhafaza altına aldıktan sonra uygulanan tedbirler ile somut olay hakkında görevlilerce Cumhuriyet savcısına bilgi verdikleri, müteakiben emirleri doğrultusunda soruşturma işlemlerinin sürdürüldüğü, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan uyuşturucu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, Özel Daire bozma kararında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 08.12.2015 tarihli ve 14650-5045 sayılı sanıklar Mahsur Çelik ve ... hakkındaki bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükümlerin esasının incelenmesi için Yargıtay 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 02.05.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2025/425, Karar No: 2025/1213, Tarih: 24.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/425 E.  ,  2025/1213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1652 E., 2024/1466 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2010/459 E., 2022/130 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi...'in davalı kooperatif nezdinde üyeliği ve hisseli taşınmazı bulunduğunu öğrendiklerini, ancak kooperatifin müvekkillerinin müracaatlarını yerine getirmediğini belirterek davalı kooperatif adına kayıtlı Ankara ili, .......... ilçesi, 13740 ada, 4 parsel taşınmazdaki 1/10 hissenin iptali ile davacılar adına miras payları oranında tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaz hissesi ile ilgili olarak Ankara 23. Asliye Hukuk mahkemesi'nin 2007/478 Esasında açılmış dava olduğunu, dava konusu hissenin davacılar murisi tarafından, dava dışı ...'e satıldığına ilişkin kendilerine belge sunulduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacılar miras bırakanının hisse devir sözleşmesi ile devir olan ...'in Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/684 Esas ve 2015/160 Karar sayılı dosyasında eldeki davanın davacıları ile davalısına karşı açtığı hissenin kendisine ait olduğunun tespitine ilişkin davanın sonucunun beklendiği, ilgili dosyada mahkemenin bozma sonrası verdiği 11.09.2019 tarihli ve 2019/259 Esas - 761 Karar sayılı nihai kararında dava konusu 1/10 hissenin ... adına tesciline karar verilmiş olduğu ve bu kararın Yargıtay denetiminden de geçerek 12.11.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen karar gereğince dava konusu hissenin dava dışı ...'e davacılar miras bırakanları tarafından noter hisse devir sözleşmesi ile devredildiğinin tespit edildiği, kooperatif adına kayıtlı olan 1/10 hissenin ... adına tesciline karar verilmiş olduğu, davacıların dava konusu 1/10 hisse üzerinde bir haklarının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekilince tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekilince tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; dava dışı ...'in hisse devir sözleşmesini kendilerine 04.01.2011 tarihine kadar bildirilmediğini, 21 yıl sonra kooperatif tasfiye haline geçip noter huzurunda kur'alar çekilip üyelere taşınmazları devredildikten sonra yapılan bildirimin kötüniyetli olduğunu, hisse devir sözleşmesinin var olduğu düşünülse dahi Kooperatifler Kanunu'nun 5. maddesine göre kooperatife bildirildiği zaman geçerli olacağını, Kooperatif'e 21 yıl sonra yapılan bildirimin 10 yıllık zaman aşımına uğradığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kooperatif üyeliğine bağlı tapu iptal tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/326, Karar No: 2010/8621, Tarih: 07.07.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/326 E.  ,  2010/8621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 1.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :12.11.2009

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı kiracı ... Ekmek ve Unlu Gıda Tic.Ltd.Şti. ve müteselsil kefil ... hakkında aylık 3.300 Euro'dan 1.6.2009 kirası nedeniyle muaccel olan 1.5.2010 tarihine kadar kira parası toplamı olan 39.600 Euro'nun tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalıların itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece kira sözleşmesinde takipte istenen dönemin kira bedelinin ne kadar olacağının kararlaştırılmadığı, bu nedenle borçlunun kabulü olan aylık 3.000 Euro'dan toplam 36.000 Euro kira parası için itirazın kaldırılmasına, davacı lehine kaldırılan miktar üzerinden %40 oranında icra inkar tazminatı verilmesine, müteselsil kefil ...'in sorumluluğunun bulunmadığına karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davacı alacaklının müteselsil kefil yönünden temyiz itirazlarına gelince;davacı tarafından 3.6.2009 tarihinde başlatılan icra takibine dayanak yapılan ve karara esas alınan 1.6.2002 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinde aylık kira parasının 2.000 Euro olduğu ve her ayın 1'inci günü nakit ve peşin ödeneceği belirtilmiştir. Bu kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalılar vekili icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında aylık kira parasının 3.000 Euro olduğunu, 1.6.2009 tarihli kiranın ödendiğini bu nedenle muacceliyetin gerçekleşmediğini savunmuştur. Borçlar Kanununun kefaleti düzenleyen 483 ve takip eden maddeleri gereğince kefilin sorumlu tutulabilmesi için süre ve miktar itibariyle sorumluluk kapsam ve sınırını bilmesi veya bilebilecek durumda olması gerekmektedir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.3.2006 gün ve 2006/6-78 Esas, 2006/88 Karar sayılı kararlarında da kabul edildiği gibi Borçlar Kanunu'nun 484.maddesi hükmü gereğince yazılı şekilde düzenlenmiş süresi ve ödenecek kira paralarının miktarı açıkça gösterilmiş, bir kira sözleşmesini kiracının kefili sıfatıyla imzalayan kişi sözleşmede gösterilen kira süresi boyunca kiracının ödemekle yükümlü bulunduğu kira parasından kefil sıfatıyla kiralayana karşı sorumludur. Zira böylesi bir durumda kefilin sorumluluğu süre ve miktar itibariyle belirlidir. Kefil sorumluluğunun kapsam ve sınırlarını bilmektedir. Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan anılan sözleşmesinin kefalete ilişkin 15.maddesinde, kefilin müşterek ve müteselsil kefil olduğu ve müteselsil kefilin uzayan yıllar dahi olmak üzere sözleşmede yazılı ilk bir yıllık kiranın beş katı miktarı ve on yıl süre ile sorumlu olduğu kararlaştırılmıştır. Bu sözleşmenin 6.maddesinde bir ayın dahi kirasının zamanında ödenmezse diğer aylar kirasının muaccel olacağı belirtilmiş, 11.madde de, ikinci yıl kira bedelinin %5 oranında artırılacağı hüküm altına alınmıştır. Mahkemece, kefil yönünden istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın kefil yönünden BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 7.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24680, Karar No: 2013/3351, Tarih: 14.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/24680 E.  ,  2013/3351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı hastanenin reklamlarında şeker hastalarının iyileşmeyen yaralarının “Hiperbarik Oksijen tedavisi” ile iyileştirildiğini görerek davalı hastaneye başvurduğunu, ortopedi doktoru olan diğer davalı tarafından muayene edilerek oksijen tedavisine başlandığını, ancak her geçen gün bacağındaki ağrılarının arttığını, buna rağmen doktorun tedaviye devam ettiğini, sol ayak orta parmağının kangren olduğunu ve ameliyatla alındığını, buna rağmen doktorun ısrarla tedaviye ettiğini, kesilen parmağının enfeksiyon kaparak uzun süre iyileşmediğini, ayağının gittikçe kötüleşmesi üzerine başka bir hastaneye başvurduğunu, orada diğer ayak parmaklarının da alındığını, kendisine yanlış ve bilinçsizce bir tedavi uygulandığını, hastanenin bu tedaviyi uygulamak için ruhsatının bulunmadığını ve doktorun da konunun uzmanı olmadığını, tedavi nedeniyle hastaneye seans başı ücret ödediğini, araçla gidip gelmek hatta bazen şoför tutmak zorunda kaldığını, yeme içme vs harcamalarda bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ve manevi tazminata ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.000-TL maddi tazminatın faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, atardamar tıkanması olarak bilinen Buerger hastalığı bulunan davacıya başarılı bir tedavi uygulandığını, bu hastalıkta amputasyonun hastalığın gidişatında beklenen bir durum olduğunu, kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, yapılan tedavinin tıp kurallarına uygun olduğu, davalıların kusurlarının bulunmadığı yönünde görüş bildiren Yüksek Sağlık Şurası raporu hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, teşhis ve tedavi hizmetini üstlenen doktor ve özel teşhis merkezinin sorumluluğuna ilişkin olup, her ne kadar hasta, doktorunun önerisi ile de olsa bir özel teşhis merkezine teşhis ve tedavi için başvurmuş ve kabul edilmiş ise, taraflar arasında tam bir tedavi sözleşmesinin kurulduğu kabul edilmelidir. Hasta, özel teşhis merkezini tercih ederken o merkezde verilen hizmetin niteliğine ve kalitesine güvenerek gelmektedir. Teşhis merkezi de, teşhis ve tedavi ile ilgili hizmetin verilmesinde üst derecede özen ve sadakatle görevini yapmalıdır. Bu özen, başta doktor ve diğer yardımcı personeli seçme ve denetleme açısından yüksek oranda gösterilmeli, diğer şartların hazırlanmasında da aynı ilke unutulmamalıdır.