muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10804, Karar No: 2023/9606, Tarih: 08.11.2023

bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, delillerin hukuka uygun ve tam olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/664 Esas, 2022/155 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16579, Karar No: 2016/1011, Tarih: 27.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16579 E.  ,  2016/1011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/11/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı şirket vekili, davalı işletmenin protesto eylemi nedeniyle kendi otobüsünü yaktığı esnada gerekli dikkat ve özeni göstermemiş olması nedeniyle, müvekkili şirkete ait saha dolabının tamamen yanmasına sebep olduğunu belirterek, uğramış oldukları zararın tahsilini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili davanın, eylemden zarar gören davalı otobüs firmasına yöneltilmesinin yasal dayanağının olmadığını beyanla, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, olayla ilgli yürütülen soruşturma evrakından, otobüsü yakan şahsın dava dışı ... olduğu gerekçesiyle, husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu olayla ilgili olarak .. yürütülen 2014/589 sayılı soruşturma dosyasında, iddianame tanzim edilerek ... 2014/469 Esas sayılı dosyasına kamu davası açıldığı, iddianamede davalı şirket temsilcisinin müşteki sıfatıyla, dava dışı .. adlı kişinin ise müşteki şüpheli sıfatıyla yer aldığı anlaşılmaktadır.

6098 sayıl.. 74. maddesi ( 818 sayılı BK 53 ) uyarınca ceza mahkemesinin kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, somut olayın özelliği itibariyle maddi olgunun ve davalının sorumluluğunun tespiti açısından ceza davasının sonucu önem arz etmektedir. Şu durumda mahkemece, ceza dosyasının getirtilerek incelenmesi, dava konusu edilen zarar ile davalı şirketin ilgili olduğu sonucuna varılması halinde sonucunun beklenmesi, dava dışı .. davalı şirketin çalışanı olup olmadığının, ... kayıtlarından tespit edilmesi ve sonrasında dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1912, Karar No: 2008/2392, Tarih: 27.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/1912 E.  ,  2008/2392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlat Edinme

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlıgının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılıgı tarafından istenilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesi, kesin olarak verilen hükümlerle niteliği bakımından yürürlükteki hukuka aykırı bir sonucu ihtiva eden ve Yargıtayca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan hükümlerin, Adalet Bakanlığının göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz olunabileceğini hükme bağlamıştır. Davalıya hükmün tebliğine ilişkin tebliğ mazbatasında komşu imzası bulunmadığından tebligat geçersizdir. (Tebligat Kanunu m.21) Gerçekleşen bu durum karşısında hükmün kesinleşmediği ve Türk Medeni Kanununun 318/1. maddesi uyarınca, esasa ilişkin noksanlıklardan biriyle sakat olması halinde Cumhuriyet Savcısının evlatlık ilişkisinin kaldırılmasını isteyebileceği de gözönüne alınarak, kanun yararına bozma isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeple Cumhuriyet Savcılığının kanun yararına temyiz isteğinin REDDİNE, oyçokluğuyla karar verildi.27.02.2008 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Açıklanan sebeple Cumhuriyet Savcılığının kanun yararına temyiz isteğinin REDDİNE, oyçokluğuyla karar verildi.27.02.2008 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Kararın taraflara tebliğ edildiği ve süresi içinde temyiz edilmeyerek 13.9.2006 tarihinde kesinleştiği, bu hususun hakim tarafından kararın altına şerh konulmak suretiyle belirtildiği anlaşılmaktadır. Taraflara yapılmış bir tebligat vardır ve tebliğle ilgili bir usulsüzlük iddiası da bulunmamaktadır. Kaldı ki, tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. (Tebligat K.m.32/1) Karar, davalının da isteğine uygun olduğuna göre, artık, kararın davalıya tebliğinin usulüne uygun mu değil mi olduğu, davalının bu yönde bir başvurusu olursa incelenebilir. Ortada, niteliği bakımından yürürlükteki hukuka aykırı bir sonucu ifade eden ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş olan bir hüküm mevcuttur. Kanun yararına temyizin koşulu gerçekleşmiştir. Bu bakımdan, sayın çoğunluğun “davalıya yapılmış olan tebliği geçersiz sayan ve bunun sonucu olarak kararı kesinleşmemiş kabul eden” görüşüne katılmıyorum. Diğer taraftan; Yargıtay, kanun yararına temyiz talebiyle önüne gelmiş bir kararı, bozma sebebinin yerinde olup olmadığıyla sınırlı olarak inceleyebilir. Gösterilen bozma sebebini yerinde görürse hükmü, sonuca etkili olmamak üzere bozar. Görmezse temyiz istemini reddeder. Bunun dışında inceleme yapamaz veya hükmü başka bir sebepten dolayı bozamaz. Yerel Cumhuriyet Savcılığının, Türk Medeni Kanununun 318/1. maddesi uyarınca “evlatlık ilişkisinin kaldırılması davası” açabilecek olması, kanun yararına temyize başvurmaya engel olmadığı gibi, bu temyizle elde edilmek istenen, verilmiş ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bir hükmün “yürürlükteki hukuka aykırılığını” ortadan kaldırmayacaktır. Çünkü, Cumhuriyet Savcısının Türk Medeni Kanununun 318/1. maddesine dayanarak açacağı dava sonucunda elde edeceği hüküm, kesinleşmiş olan evlatlık ilişkisini, bütün hukuki sonuçlarıyla birlikte kurulduğu andan itibaren değil, ancak ileriye dönük olarak ortadan kaldıracaktır. Bu bakımdan; gerekçedeki “yerel Cumhuriyet Savcılığının 30.10.2006 günlü isteminin, yerel mahkemece Türk Medeni Kanununun 318/1. maddesi hükmü çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğine” ilişkin sayın çoğunluk görüşüne de katılmıyorum. Sonuç olarak temyiz dilekçesinde gösterilen bozma isteği yerindedir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesi gereğince, sonuca etkili olmamak üzere, gösterilen sebep doğrultusunda kanun yararına bozulmasına karar verilmelidir.
Yargıtay — Esas No: 2010/9681, Karar No: 2012/11790, Tarih: 03.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9681 E.  ,  2012/11790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/12/2008 tarih ve 2007/221-2008/612 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/07/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili şirketin önceki dönemde yönetim ve denetim kurulu üyesi olarak görev yaptıklarını, şirket anasözleşmesine göre 30.06.2003 tarihinde ödenmesi gerekli apel borcu için zamanında ortaklara çağrı yapmadıklarını, gecikme faizi ve cezai şart talep etmediklerini, denetim kurulunun gerekli uyarıda bulunmadığını, ayrıca dönemlerine ilişkin kasa açığının tespit edildiğini ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, 376.974.68 YTL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin şirkette işçi olduğunu, hakim ortaklara talimat veremeyeceğini, denetçi olan müvekkiline husumet düşmeyeceğini, iş mahkemesinin görevli olduğunu, esasen, apel borcundan ortakların sorumlu bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin 20.07.2000 tarihinde tescil edilerek tüzel kişilik kazandığı, 13.02.2004 tarihinde TMSF tarafından el konulduğu, davalı yönetim kurulu üyeleri ortak ..., ... ve ...’ın apel alacaklarının belirlendiği, dörtte birinin şirketin kuruluşunun tescili tarihinden itibaren 3 ay içinde, ana sermayenin ise, 31.06.2003 tarihinde ödeneceğinin belirlendiği, apel borcunun son ödeme tarihi olan 31.06.2003 tarihinde

ortakların temerrüde düşecekleri, sermaye borcunun zamanında tahsil edilmemesiyle davacı zararının doğduğu, aksi halde, sermayesi yüksek olan şirketin ticari itibari ve güvenilirliğinin daha yüksek olacağı, davalıların görevlerini ihmal ettiği, kasa açığının varlığının saptanamadığı, ve bir kasa açığına da rastlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 375.000 YTL apel alacağının 31.06.2003 tarihinden itibarin işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ile ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacı şirketin eski yönetim ve denetim kurulu üyeleri olan davalılar aleyhine açılan sorumluluk davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir. Davalı ... vekili temyiz dilekçesi ile adli yardım talebinde de bulunmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Yasa’nın 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/3. maddesi, bu Kanun’un yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla anılan davalılar vekilinin temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Dairemizdir.

Bu çerçevede davalı ... vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 SK.’nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise anılan davalı vekilince sunulan adli yardım talebine ilişkin dilekçesinin ekinde, taleplerini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmemiştir. Bu durum karşısında Dairemizce davalı ... vekilinin adli yardım talebinin HMK’nun 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddine, temyiz harcını yatırdığı için de esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin adli yardım talebinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, davacı taraf harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına,aşağıda yazılı bakiye 22.257,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 03/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/491, Karar No: 2018/8979, Tarih: 12.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/491 E.  ,  2018/8979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 12.05.2011 tarihinde verilen, hapis cezasının ertelenmesine dair karar 13.06.2011 tarihinde kesinleşmiş olup, denetim süresinde suç işlenmesi nedeniyle yeniden ele alınan dosyada TCK.nun 51/7 maddesi uyarınca cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verilmesi gerekirken dosyanın ele alınarak yeniden hüküm kurulması kanuna aykırı olup kesinleşmiş hükümle ilgili verilen kararlar 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkında Kanunun 98. ve 101. maddeleri uyarınca itiraza tabi olmakla bu kararın temyizi mümkün olmayıp 5271 sayılı CMK.nun 264. maddesine göre kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvurunun hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 12.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13355, Karar No: 2012/33581, Tarih: 08.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/13355 E.  ,  2012/33581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), emanete kayıtlı bizatihi suç teşkil etmeyen iki adet deri kaplama kın ile ekmek bıçağının sahibine iadesine, dört adet kama ve iki adet kılıcın 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesine, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/263, Karar No: 2017/9771, Tarih: 30.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/263 E.  ,  2017/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davaya konu muris ... adına düzenlenen hayat sigortası poliçesinde ...T.A.Ş. ... Şubesi'nin dain-mürtehin ve lehdar olduğu belirtilmekte olup dain-mürtehin hakkı sahibi bankanın davanın açılmasına muvafakatı olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu nedenle;

Poliçede lehdar olarak görünen ... ... Şubesi'ne yazı yazılarak;

1-Davaya ve tazminatın davacılara ödenmesine muvafakat edip etmediği,

2-Sigortalı muris ...'nin kredi borcunun vefat tarihi olan 20/12/2011 tarihi itibariyle kaç TL olduğu, kredi borcunun tamamının ödenip ödenmediği, dain-mürtehin kaydının devam edip etmediği, ödeme varsa ölümden sonra ne kadarının kim tarafından ödendiği, ödenmeyen taksitler var ise hangi aylara ilişkin ve ne kadar olduğunun sorulup belgelendirilmesi istenerek, verilecek cevabi yazının dosya içerisine alınması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15060, Karar No: 2012/16884, Tarih: 20.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/15060 E.  ,  2012/16884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı, 03.04.2006 tarihinde kurulan mahkumiyet kararını, 1412 Sayılı CMUK’nın 310.maddesinde belirtilen yasal bir haftalık süreden sonra 06.01.2010 tarihinde, gerekmediği halde gerekçeli kararın kendisine tebliği üzerine temyiz eden ve müdafiinden haberdar olan sanığın temyiz isteminin aynı Kanun’un 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12166, Karar No: 2014/14997, Tarih: 03.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12166 E.  ,  2014/14997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2008/469-2013/231

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının sürücüsü olduğu, trafik sigortası bulunmayan aracın, dava dışı G..S..'in kullandığı motosiklete çarparak yaralanmasına neden olduğunu, müvekkili tarafından G.. S..'e 31.540,00 TL işgöremezlik tazminatı ve tedavi gideri ödemesi yapıldığını, ödenen bedelin davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve davalının %40 icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, kazada yaralanan G..S..'in, tedavi gördüğü hastaneden iyileşerek taburcu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davalının icra takibine yönelik vaki itirazının iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, zorunlu trafik sigortası bulunmayan araç nedeniyle ödenen tazminatın rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Davalı, araç işleteni olup sorumluluğu kusur oranı ile sınırlıdır. Bu nedenle, kazanın meydana gelmesinde tarafların kusur oranlarının belirlenmesi için konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının işgöremezlik tazminatı ödemesi yaptığı mağdurun maluliyet oranının belirlenmesi yönünden rapor alınmadan karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, mağdur G.. S..'in, daimi ve geçici işgücü kaybının olay tarihinde geçerli Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri esas alınarak belirlenmesi için en yakın üniversitenin Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'ndan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

4-Davalı işleten gerçek zarardan sorumlu olup davacı G.. H..'nın mağdur G.. S..'e ödeme yaptığı tarihteki veriler esas alınarak aktüer hesabı yaptırılıp belirlenen zarardan davalının sorumlu tutulması gerekirken rapor tarihindeki verileri esas alan aktüerya raporuna göre karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

4-Davalı işleten gerçek zarardan sorumlu olup davacı G.. H..'nın mağdur G.. S..'e ödeme yaptığı tarihteki veriler esas alınarak aktüer hesabı yaptırılıp belirlenen zarardan davalının sorumlu tutulması gerekirken rapor tarihindeki verileri esas alan aktüerya raporuna göre karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 03/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.