muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4009, Karar No: 2018/10979, Tarih: 18.06.2018

Sanık ...'nin adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü olduğu halde, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus sanıklar hakkında infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3) Sanıklar ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar ... hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesinlik sınırı içinde kalmakta ise de; Ceza Genel Kurulunun 29.09.2009 tarih ve 2009/5-173 Esas, 2009/209 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, doğru uygulama yapılmış olması halinde, adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi gereğince seçimlik cezalardan adli para cezası yerine hapis cezası tercih edileceği ve bu hükümlerin temyize tabi olacağı dikkate alınarak, o yer Cumhuriyet savcısının sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenebilir olduğu kabul edilmiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli sicil kayıtlarında tekerrüre esas mahkumiyetleri bulunan sanıklar hakkında TCK'nin 151/1. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan, TCK'nin 58/3. maddesi gereğince hapis cezası tercih edilerek, hükmolunan cezanın TCK'nin 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3034, Karar No: 2017/9939, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3034 E.  ,  2017/9939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2193, Karar No: 2014/9025, Tarih: 09.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/2193 E.  ,  2014/9025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 19.02.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 26.03.2013 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14205, Karar No: 2015/11077, Tarih: 12.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14205 E.  ,  2015/11077 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sarıkamış Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2015

NUMARASI : 2015/73 - 2015/104

TALEP EDEN : T.. K..

DAVALI : Hasımsız

KISITLI ADAYI : B.. Y..

VASİ ADAYI : M.. K..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Şarköy Sulh Hukuk ve Sarıkamış Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya kapsamından, Şarköy Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre "A..Y.. Kapı, No:.. Akkoz Sarıkamış/KARS” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, Sarıkamış Sulh Hukuk Mahkemesince ise hükümlünün cezaevine girmeden önceki MERNİS adresinin "İ.. Mah., K.. Sok., No: .. İç Kapı No: .. Şarköy/TEKİRDAĞ" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de mahkemece hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin tespiti amacıyla kolluk gücü ile araştırma yapılmadığı, cezaevine müzekkere yazılarak hükümlünün beyanının alınmadığı anlaşılmakla, hükümlünün ceza evine girmeden önceki adresinin kolluk gücü ile araştırılması, ceazevine müzekkere yazılarak hükümlüden cezaevine girmeden önceki adresinin sorulmak suretiyle tespit edilmesi, daha sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İADESİNE 12.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/379, Karar No: 2011/345, Tarih: 15.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/379 E.  ,  2011/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili ile onun müvekkilleri arasında imzalanan avukatlık ücret sözleşmesi gereğince hak ettikleri vekalet ücretinin tahsili için icra takibi yaptıklarını ve takibin kesinleşmesi üzerine Kadıköy 5. İcra Müdürlüğü'nün 2009- 25655 esas sayılı dosyasına haciz kararı gönderildiğini, İstanbul 8. İcra Müdürlüğü'nün 2008- 17300 esas sayılı dosyasında yapılan derece kararında hatalı olduğunu, zira müvekkilinin davalılardan sonra gelmek üzere son sıraya yazıldığını, yapılan sıra cetveli ile derece kararının yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin alacağı vekalet ücreti sözleşmesine dayalı ücret alacağı olduğu için Avukatlık Kanunu gereğince rüçhanlı alacak olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, müvekkilinin haczinin ilk haciz olması nedeniyle ilk derecede yer almasının doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddini talep etmiştir.

Şikayet olunan SGK Başkanlığı vekili, kamu alacağının 6183 sayılı yasayla yapılan düzenleme ile rehinli alacaklardan bile önde geldiğini, bu nedenle sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlendiğini savunarak, şikayetin reddini talep etmiştir.

İcra Mahkemesince, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, davacının vekalet ücreti alacağının müvekkili ile aralarında yaptıkları vekalet ücreti sözleşmesinden kaynaklandığı, ücret sözleşmesinin 21.03.2004 tarihli olup 30.04.2004 tarihinde açılan davaya ilişkin olduğu, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 23.01.2003 tarih 2002-6434 esas ve 2003-511 sayılı kararında da avukatlık ücret alacağının rüçhanlı alacak olarak kabul edildiği, aksi takdirde Avukatlık Kanunu'nun 166. maddesinin bertaraf edilmiş olacağı, bu nedenlerle davacı alacaklının alacağının İİK'nun 100. maddesi hükümleri gereğince hacze iştirak ettirilmesi İİK'nun 206. maddesi gereğince alacağına rüçhanlı alacak olarak yer verilmesi gerektiği gerekçesi ile şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektiği gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunanlar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalı ...' dan alınmasına, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6685, Karar No: 2017/6222, Tarih: 06.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/6685 E.  ,  2017/6222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçtan yapılan yargılama sonucunda kurulan ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından mahkemece gerçekleştirilen yargılamaya ilişkin olarak düzenlenen 13.10.2016 tarihli birinci celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2681, Karar No: 2014/4372, Tarih: 10.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2681 E.  ,  2014/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kaş Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/81-2012/232

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 27.08.2012 havale tarihli dava dilekçesinde; 1947 yılında 3116 sayılı Kanun kapsamında yapılmış orman tahdidi ile orman sınırları dışına çıkartılmış bulunan .....ada 8 ile .....ada 3 parselde kayıtlı taşınmazların 1987 yılında yapılan sınırlama ile orman sınırları içine alındığını ileri sürerek, ikinci tahdidin iptali ile 1947 yılındaki tahdidin geçerlilik kazanması istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK'nun 120/2. maddesi uyarınca dava açarken yatırmadığı gider avansını yatırmak üzere davacıya kesin süre verildiği, ancak; davacı tarafın gider avansı tarifesine göre tensip ara kararıyla belirlenen avansı usûlüne uygun tebliğe rağmen belirlenen kesin süre içinde yatırmadığı gerekçesiyle davanın, dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı vekiline çıkartılan ihtaratlı tebligat ile gerekçeli karar tebligatlarının usûlüne uygun ve uyapta görünen adresine tebliğ edildiği, avukatlara ait adres değişikliğinin mahkemece manuel yapılamadığı, ancak bağlı bulunduğu baro tarafından güncellenmesi gerektiğinden uyapta belirtilen adresine tebligat çıkartıldığından bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz talebinin reddi kararı temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosunun iptali istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına göre; davacılar vekili Av. E.. Ö..’un, 06.09.2012 havale tarihli dava dilekçesinde kendi adresinin “Ş...A...K.. Sok. No....., M... B....D Göztepe/Kadıköy” olarak belirtildiği, keza mahkemenin 13.09.2012 tarihli tensip tutanağında da aynı adresin yer aldığı; davacılar vekilinin dava dilekçesi ekinde sunduğu vekâletnamede ise “A.... İ....M...108/8 Beyoğlu/İstanbul” adresinin yazılı olduğu görülmektedir.

Mahkemece, dava dilekçesindeki talep sonucunun iki hafta içinde açık bir şekilde belirtilmesi, aksi hâlde davanın açılmamış sayılacağı ve gerekli gider avansını iki hafta içinde yatırması, aksi takdirde davanın usûlden reddedileceği ihtarlarını da içeren 13.09.2012 tarihli “Tensip Tutanağı” davacılar vekiline, vekâletnamede yazılı adrese tebliğe çıkarılmış ve işçisi olduğu belirtilen Özkan V... imzasına 05.10.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Mahkemece, dava dilekçesindeki talep sonucunun iki hafta içinde açık bir şekilde belirtilmesi, aksi hâlde davanın açılmamış sayılacağı ve gerekli gider avansını iki hafta içinde yatırması, aksi takdirde davanın usûlden reddedileceği ihtarlarını da içeren 13.09.2012 tarihli “Tensip Tutanağı” davacılar vekiline, vekâletnamede yazılı adrese tebliğe çıkarılmış ve işçisi olduğu belirtilen Özkan V... imzasına 05.10.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Mahkemece, tahkikat için duruşma günü belirlenmeksizin ve taraflar duruşmaya davet edilmeksizin 12.12.2012 tarihinde dosya üzerinde yapılan incelemeyle, gider avansının iki haftalık kesin süre içinde yatırılmadığından bahisle “davanın dava şartı yokluğundan reddine” karar verilmiş, bu karar, davacı vekiline tebliğe “İ.... Cad. A... İ.... M... Kat ....Beyoğlu/İstanbul” adresine çıkarılmış ve işçisi Levent S.... imzasına tebliğ edilmiş; kararın, yapılan tebligatın usûlsüz olduğu iddiasıyla temyiz edilmesi üzerine, mahkemece, 26.09.2013 tarihinde, tebligatın usûlüne uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin “temyiz talebinin reddine” dair ek karar verilmiş ve bu karar davacılar vekilinin dava dilekçesinde bildirdiği adrese tebliğe çıkarılmış ve (okunabildiği kadarıyla) 30.10.2013 tarihinde aynı konutta oturan eşi Kamuran Ö.... imzasına tebliğ edilmiştir.

Davacılar vekili, 06.11.2013 havale tarihli temyiz dilekçesiyle, tebligatların dava dilekçesinde ve tensip zaptında yazılı adreslerden başka adreslere çıkarıldığını ve yetkili olamayan kişilere yapıldığını ileri sürerek, mahkemenin 12.12.2012 tarihli kararı ile 26.09.2013 tarihli ek kararının bozulmasını talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Dava dilekçesinin içeriği” başlıklı 119. maddesinin birinci fıkrasında, bir hukuk davasına ilişkin dava dilekçesinde nelerin yer alacağı açıkça sayılmıştır. Buna göre, “Davacı ile davalının adı, soyadı ve adresleri” ve “Varsa tarafların kanuni temsilcilerinin ve davacı vekilinin adı, soyadı ve adresleri” dava dilekçesinin zorunlu unsurları arasında sayılmıştır. Aynı maddenin ikinci fıkrası hükmüne göre, dava dilekçesinde bulunması gereken zorunlu unsurlardan birinin veya birkaçının eksik olması durumunda, mahkemece, davacıya eksikliği tamamlaması için bir haftalık kesin süre verilir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması hâlinde, dava açılmamış sayılır.

Öte yandan, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, b) Açıklama ve ispat hakkını, c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir (HMK. m. 27). Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen “adil yargılanma hakkı”nın en önemli unsurudur. Zira, insan onurunun yargılamadaki zorunlu bir sonucu olarak, yargılama süjelerinin, yargılamada şeklen yer almaları dışında, tam olarak bilgi sahibi olmaları, kendilerini ilgilendiren yargılama konusunda açıklama ve ispat haklarını tam ve eşit olarak kullanmaları ve yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermesi gereklidir. Hukukî dinlenilme hakkı olarak maddede ifade edilen ve uluslararası metinlerde de yer bulan bu hak, çoğunlukla “iddia ve savunma hakkı” olarak bilinmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, iddia ve savunma hakkı kavramına göre daha geniş ve üst bir kavramdır.

Yukarıda da değinildiği üzere, hukukî dinlenilme hakkı, temel üç unsurdan oluşmaktadır. Bunlar, bilgilenme hakkı, açıklama hakkı ve dikkate alınma-değerlendirilme hakkıdır. Bunlar, hukukî dinlenilme hakkının üç aşaması olarak da ifade edilmektedir.

Taraflar, mahkeme işlemleri hakkında usûlüne uygun şekilde bilgi sahibi olmalıdır. Taraf, mahkemenin yaptığı işlemler hakkında bilgi sahibi olmazsa, onun gereğini yerine getiremez, karşı koyma imkânı varsa onu kullanamaz, değiştirilmesi veya düzeltilmesi mümkünse bu konudaki haklarını kullanamaz. Taraf, bilgi sahibi olmadığı bir mahkeme işlemi sebebiyle, yapması gereken bir işlemi yapmamışsa, kendisinden bunun sonuçlarına katlanması beklenmemelidir. Aynı şekilde, bir mahkeme işleminden haberdar olmayan tarafın, o işleme veya karara karşı başvurabileceği yollara ilişkin süreyi kaçırmasından da söz edilemez.

Tarafların mahkeme aracılığıyla bilgilendirilmeleri kural olarak tebligat ve davetiyeler yoluyla olur. Tebligat en genel anlamda, yargılamaya ilişkin işlemleri, yargılamayla ilgili kişilere kanunda belirtilen usûle uygun olarak bildirmek için yapılan belgelendirme işlemidir. Tebligatta asıl amaç, bir bildirimin yapılmasıdır. Hukukî dinlenilme hakkının ihlâl edilmemesi için, bildirimin tebligat hukukuna uygun olması gerekir.

Tarafların mahkeme aracılığıyla bilgilendirilmeleri kural olarak tebligat ve davetiyeler yoluyla olur. Tebligat en genel anlamda, yargılamaya ilişkin işlemleri, yargılamayla ilgili kişilere kanunda belirtilen usûle uygun olarak bildirmek için yapılan belgelendirme işlemidir. Tebligatta asıl amaç, bir bildirimin yapılmasıdır. Hukukî dinlenilme hakkının ihlâl edilmemesi için, bildirimin tebligat hukukuna uygun olması gerekir.

Mahkemece, dava dilekçesindeki talep sonucunun iki hafta içinde açık bir şekilde belirtilmesi, aksi hâlde davanın açılmamış sayılacağı ve gerekli gider avansını iki hafta içinde yatırması, aksi takdirde davanın usûlden reddedileceği ihtarlarını da içeren 13.09.2012 tarihli “Tensip Tutanağı”nın ve gider avansının iki haftalık kesin süre içinde yatırılmadığından bahisle “davanın dava şartı yokluğundan reddine” dair 12.12.2012 tarihli kararın davacılar vekiline, dava dilekçesinde bildirilen adrese değil de re’sen nazara alınan vekâletnamede yazılı adrese tebliğe çıkarılmış olması ve kendisinden bunun sonuçlarına katlanmasının beklenmesi, hukukî dinlenilme hakkının ihlâli sonucunu doğuracağından, davacılar vekilinin “temyiz talebinin reddine” dair 26.09.2013 tarihli ek kararın kaldırılarak, 12.12.2012 tarihli kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/04/2014 günü oy birliği ile karar verildi.