muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19841, Karar No: 2015/32722, Tarih: 24.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/19841 E.  ,  2015/32722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Şikayetçi vekilinin; kesinleşen ihale ve sonrasında düzenlenen kesinleşmiş sıra cetveline göre payına düşen ve haciz alacaklısı müvekkiline ödenen paranın icra takip dosyasına iadesi ile paranın borçluya verilmesi işleminin iptaline karar verilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK’nun 361. maddesi ise; ”İcra dairelerince borçludan fazla para tahsil olunarak alacaklıya verildiği yahut yanlışlıkla bir tarafa para tediye olunduğu hesap neticesinde anlaşılırsa verilen para ayrıca hükme hacet kalmaksızın o kimseden geri alınır.” şeklinde emredici bir düzenlemeyi içermektedir.

Kaldı ki TBK'nun 78/2. maddesine göre eğer borçlu zamanaşımına uğramış bir borcu zamanaşımına uğradığını bilmeksizin ödemişse böyle bir ödeme geçerli olup, alacaklı için sebepsiz zenginleşme oluşturmaz ve buna dayanarak borçlu ödediğini geri isteyemez.

Zamanaşımı, borcu kendiliğinden yalnız başına sona erdiren bir neden değildir. Zamanaşımı süresinin dolmasıyla hak ve alacak ortadan kalkmaz, eksik bir borç olarak varlığını sürdürür.

Somut olayda ... İcra Müdürlüğü'nün 2005/932 Esas sayılı dosyasından 07.10.2008 tarihinde taşınmazların ihalesinin yapıldığı, ihalenin kesinleşmesi üzerine 20.02.2009 tarihinde yapılan sıra cetveli ile ihalesi yapılan taşınmazın tapu kaydında 2. sırada haczi bulunan Serik İcra Müdürlüğü'nün 2005/1104 Esas sayılı 75.476,39 TL'nin ödenmesine karar verildiği, 13.05.2009 tarihinde bu paranın alcaklıya ödendiği ancak borçlu tarafından takibin kesinleşmesinden sonraki zamanaşımı itirazı nedeni ile Serik İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/105, 220 E. K. sayılı kararı ile ...İcra Müdürlüğü'nün 2005/1104 Esas sayılı icra dosyasındaki 23.02.2005 tarihinde yapılan tüm usuli işlemlerin iptaline karar verildiği, borçlular vekilin bu kararı ibraz ederek İİK'nun 361. maddesi gereğince alacaklının tahsil ettiği miktarın iadesini talep ettiği ve talebin kabulüne karar verildiği, alacaklının parayı icra dosyasına iade ettiği, iade edilen paranın sıra cetvelini yapan ... İcra Müdürlüğü'nün 2005/932 Esas sayılı dosyasına aktarıldığı, ...İcra Hukuk Mahkemesi'nin

2012/105, 220 E., K. sayılı kararının Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 18.03.2013 tarihli kararı ile borçlunun icranın geri bırakılması talebinin de kabulü gerektiğinden bozulduğu ve akabinde aynı mahkemenin 2013/199, 252 E., K. sayılı kararı ile bozmaya uyularak ... İcra Müdürlüğü'nün 2005/1104 Esas sayılı icranın geri bırakılmasına karar verildiği görülmüştür.

Şikayete konu 26.11.2013 tarihli icra müdürlüğü kararı ile; ... İcra Müdürlüğü'nün 2005/1104 Esas sayılı icra dosyasındaki 23.02.2005 tarihinde yapılan tüm usuli işlemlerin iptaline karar verildiği ve yapılan ihalelerin 07.10.2008 tarihinde yapıldığı dolayısıyla sıra cetveline giremeyeceği anlaşıldığından iade edilen paranın borçluya iadesine karar verilmiştir.

Bu durumda, borçluya paranın iadesinin gerekçesi, ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/105, 220 E. K. sayılı kararı ile ... İcra Müdürlüğü'nün 2005/1104 Esas sayılı icra dosyasındaki 23.02.2005 tarihinde yapılan tüm usuli işlemlerin iptaline karar verilmesi olup İİK’nun 361. maddesi koşullarının oluşmadığı açıktır. Dolayısı ile bu madde gereğince de şikayetçiye ödenen paranın geri alınması imkanı yoktur.

O halde mahkemece; açıklanan bu maddi ve hukuki olgular ile yasal düzenlemeler karşısında şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine yönelik hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15715, Karar No: 2014/4561, Tarih: 04.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/15715 E.  ,  2014/4561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.5.2013

NUMARASI :Esas no:2013/199 Karar no:2013/356

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 4.3.2014 günü temyiz eden Ü.. G.. geldi. Karşı taraf davalı H.. G.. ile vekili gelmediler. Açık duruşmaya başlandı. Gelmeyen davalı vekilinin yokluğunda karar verilmesini isteyen mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.03.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/10192, Karar No: 2014/15071, Tarih: 17.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/10192 E.  ,  2014/15071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 29.01.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 06.06.2013 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 17.06.2014 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11694, Karar No: 2017/24070, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11694 E.  ,  2017/24070 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19272, Karar No: 2015/22538, Tarih: 29.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/19272 E.  ,  2015/22538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile onun Bayisi olan diğer davalı ... Pazarlamadan kampanya kapsamında dokuz adet ürün satınaldığını, ancak iş yerinin iflas etmekle kapandığını ve ürünlerin teslim edilemediğini ileri sürerek mümkünse ürünlerin teslimini değilse ödediği 6350 TL nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., firmalarınca bir kampanya yapılmadığını bu nedenle sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, her iki davalı yönünden de davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kampanya kapsamında satın aldığı ürünlerin teslim edilmemesi nedeni ile 4077 sayılı Tüketici Yasasının Kampanyalı satışlara özgü düzenlenen 7. maddesi kapsamında eldeki davayı açmıştır. Davalı ... kendi firmalarına ait bir kampanya olmadığını savunmuştur. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketici Yasasının 7. maddesinde ilan ve taahüt edilen mal veya hizmetin teslimatının veya ifasının hiç veya gereği gibi yapılmaması durumunda satıcı, sağlayıcı, bayi, acente, imalatçı üretici ve ithalatçının müteselsilen sorumlu olduğu düzenlenmiştir. Mahkemece, ürünlerin bu madde kapsamında belirtilen kampanyalı satış statüsünde satıldığı kanaati ile dava kabul edilmiştir. Ne varki, Dosya kapsamında ... firmasının bir kampanyasının olmadığı ancak bayisi olan diğer davalı şirketin kampanya adı altında ürünleri sattığı anlaşılmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun benzer uyuşmazlığa ilişkin 2009/4-101 E ve 2009/139 K numaralı ilamında da, üreticinin de satıcı ile sorumlu olabilmesi hususunun sadece kampanyalı satışlara özgü olduğu belirtilmiştir. Somut olayda ise davalı ... tarafından düzenlenen bir kampanya olmadığına göre davanın temyiz eden davalı yönünden reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı ... lehine BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 409,46 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 29/06/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı ... lehine BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 409,46 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 29/06/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Uyuşmazlık davacının 22.2.2012 tarihinde davalı şirketten satın alıp bedelini satıcıya ödediği beyaz eşyanın satıcı/bayii tarafından kararlaştırılan teslim tarihinde hiç teslim ve ifa edilmemesi nedeni ile diğer davalı sağlayıcı ... nin sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de Dairemizin sayın çoğunluğu tarafından kampanyanın sağlayıcı/tedarikçi tarafından düzenlenmediği, sağlayıcının satıcı gibi sorumlu olmayacağı gerekçesiyle hüküm tüketici aleyhine bozulmuştur. Hemen belirtilmelidir ki borçlar hukuku ilkelerine göre sözleşmenin nisbiliği ilkesi gereğince alıcıya teslim edilmeyen maldan sadece satıcının sorumlu olması, sözleşmede taraf olmayan sağlayıcının sorumlu olmaması gerekir. Ne varki davaya konu satış 4077 sayılı Yasa ile 6502 sayılı Tüketicinin korunmasıyla ilgili yasalarda düzenlendiği için bir tüketici işlemi olup tüketici mevzuatına göre sağlayıcı da sözleşmede yer almasa bile ayıptan sorumlu olduğu gibi teslim edilmeyen malların aynen iadesinden sorumlu olması gerekir. Taraflar arasındaki işlem hukuki yapısı itibariyle ön ödemeli kampanyalı satış olup bu sözleşme tipi dava tarihinde yürürlükte olan 4077 sayılı Kanunun 7. maddesinde düzenlenmiştir. 4077 sayılı Kanunun 7/3. maddesine göre '... ilan ve taahhüt edilen mal ve hizmetin teslimatının ve ifasının hiç yapılmamasından satıcı sağlayıcı bayi acente imalatçı üretici ithalatçı ve hatta 10. maddenin 5. fıkrasına göre kredi veren banka bile müteselsilen sorumlu tutulmuşlardır.' Aynı Kanunun 4. maddesinde sözleşmeye konu mallar davacıya teslim edilmiş olsaydı malın gereği gibi teslim edilmemesinden yani ayıbından satıcı ile birlikte sağlayıcının sorumlu olacağı düzenlenmişken aynı malın ayıbından sorumlu olan sağlayıcının malın hiç teslim edilmemesinden sorumlu tutulmaması tüketicileri koruyan Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun ruhuna aykırı olduğu gibi yasanın amacını anlatan 1. maddesi ile kampanyalı satışı düzenleyen 7. maddesi ve hatta 4. maddesine de aykırıdır. Esasen tüketici hukukunda bedeli ödenen malın hiç teslim edilmemesi olgusu hukuki bir ayıptır, rehinli malın teslimi de (kısmi teslim) gereği gibi bir ifa sayılmadığı için ayıp kavramına dahildir. Hal böyle olunca ayıba karşı tekeffülden sorumlu olan sağlayıcı teslim edilmeyen maldan da sorumlu tutulmalıdır. Nitekim 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı yasanın 8. maddesi malın sözleşmede belirtilen süre içinde teslim edilmemesini ayıp kavramı içinde mütalaa etmiştir. Öyleyse gerek eski yasanın 4. maddesi ve gerekse 6502 sayılı yasanın geçici 1. maddenin 2a bendi delaletiyle 8. ve 11.maddesi uyarınca sağlayıcı bedelden olmasa bile aynen iadeyle yükümlü olmalıdır.

Somut olayda davalı sağlayıcı, bahsi geçen mallara ilişkin kampanya düzenlemediğini bildirmiş ise de dosya içinde mevcut '...' adını ve logosunu taşıyan kitapçıkta davaya konu malların nasıl satılacağını, uygulama esaslarını, malların ilan ve reklamını, ödemenin şeklini, kredi kullanılacak bankaları, malın teslimine kadar bir kampanyada olması gereken tüm hususları gösteren 'ocak şubat 2012' kampanya broşürünü yayınlayıp satıcıya göndermiştir. Bu haliyle satıcı tarafından tüketiciye sunulan bu broşür kampanyaya davet niteliğinde olup tüketicinin de bu broşürde yazan bilgiler dahilinde yaptığı alışverişin kampanyalı satış veya kampanya niteliğindeki diğer satış (Kampanyalı satışlara ilişkin yönetmelik m.16) niteliğinde olduğunun kabulünde zorunluluk vardır. Öyleyse sağlayıcının kampanya düzenlenmediğine ilişkin savunmasına itibar edilemez. Nitekim sözleşmenin kurulduğu, bedelin ödendiği ve malların teslim edilmediği konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık ta yoktur. Tüketici hukukunda kabul edilen ilkelere göre tüketici eğer edimini yerine getirmiş ve satıcı sağlayıcının edimini yerine getirmekten kaçınmak için yazılı sözleşmenin bulunmadığı ya da sözleşmenin unsurlarının eksik olduğu bu yüzden sözleşmenin geçersizliğini ileri sürmesine yönelik savunması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup dinlenemez. Öte yandan yukarıda belirtilen kanuna aykırılığı saptanmayan yönetmelikte kampanya için yazılı izin şartının varlığı bu sözleşmenin oluşması için kurucu bir unsur olmayıp bildirici mahiyettedir. Esasen bayii ile sağlayıcı arasındaki kampanya gibi düzenlemeler bir iç ilişki olup iç ilişkinin içeriğini tüketiciden bilmesini beklemek yararsızdır. Kaldı ki, kampanyalı satışların geçerliliği satıcının bayisi olduğunu inkar etmeyen ...'nin bundan haberdar olmamasına bağlanamaz. Bir imalatçı sağlayıcının bayisi olan diğer taciri sürekli denetlemesi beklenemez ise de davaya konu satışı yapılan malları sağlayıcının bayisi olan davalı tarafından satılması bu satıştan ürünü pazarlanan sağlayıcının menfaatinin olması, tüketicinin taraf olduğu işlemin tüketici işlemi olması, sağlayıcıya ait malın markasının tüketici üzerinde bıraktığı güven ilişkisi nedeniyle tüketicilerin mala ait güvenini boşa çıkartmamak için sağlayıcının bayisi üzerinde gözetim ilişkisinin varlığı tüketici hukuku açısından aranmalı ve sağlayıcının teslimi yapılmayan maldan sorumlu olduğunu kabulde zorunluk bulunmaktadır. (Dairemizin konut satışına ilişkin 7. madde uygulamasıyla ilgili 2013/12961-23343 sayılı Kararı, yine dava konusu aracın satışının yapılmasına rağmen araç üzerinde rehin olması, bayinin işi terk etmesi nedeniyle teslim yapılmamasını hukuki ayıplı olarak görüp ithalatçı ve bayiyi müteselsilen sorumlu tutup bedel iadesine hükmeden mahkeme kararını onayan 2014/18935 E. 2015/10576 K. sayılı kararları) Tüm bu nedenlerle yerel mahkeme kararının onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2018/8296, Karar No: 2019/151, Tarih: 09.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/8296 E.  ,  2019/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.12.2017 gün ve 2017/237 Esas, 2017/382 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen üçüncü celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5602, Karar No: 2022/6466, Tarih: 29.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5602 E.  ,  2022/6466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kişisel ilişki, hükmedilen iştirak nafakasının miktarı ve üfeye hükmedilmemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda, ilk derece mahkemesince karşı davanın reddine, asıl davanın kabulü ile boşanma ve boşanmanın ferilerine hükmedilmiş; ortak çocuğun velayeti anneye verilerek baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesis edilmiştir. İlk derece mahkemesince, velayeti anneye verilen çocuk ile baba arasında “her ayın 1.,2. ve 4. haftasının Cuma günleri saat 17.00’den Pazar günü akşam saat 17.00’ye kadar baba yanında yatılı kalacak şekilde, bayram günleri bayramın 2. günü,saat 09.00’dan 3. gün saat 17.00’ye kadar yatılı kalacak şekilde, her yıl sömestr tatilinin birinci haftası Pazartesi günü saat 09.00’dan itibaren başlayıp Cuma günü saat 17.00’ye kadar yatılı, her yıl 1 Temmuz saat 09.00’dan 30 Temmuz saat 17.00’ye kadar yatılı” olacak şekilde kişisel ilişki kurulmuş olup, her ayın üç hafta sonu Cuma gününden Pazar gününe kadar kişisel ilişki kurulması ile annenin velayet hakkı engellenebileceği gibi küçüğün hafta sonu annesi ile paylaştığı zaman da kısıtlanmaktadır. Bu nedenle hafta sonu kişisel ilişki süresinin her ayda iki hafta sonu ve Cumartesi gününden Pazar gününe olacak şekilde düzenlenmesi gerekmektedir. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple, bölge adliye mahkemesinin kişisel ilişkiye dair esastan red kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesinin “hüküm sonucu” bölümünün “A) Erkeğin asıl boşanma davası yönünden” başlığının altında 3. bendindeki ve “B) Kadının karşı boşanma davası yönünden” başlığının altında 2. bendin 3. fıkrasındaki “her ayın 1.,2. ve 4. haftasının Cuma günleri saat 17.00’den Pazar günü akşam saat 17.00’ye kadar baba yanında yatılı kalacak şekilde” sözcüklerinin hükümden çıkarılmasına ve yerine “ her ayın 2. ve 4. haftasının Cumartesi günü saat 09.00’dan Pazar günü akşam 18.00’e kadar yatılı kalacak şekilde” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK; diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 29.06.2022 (Çrş.)