muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/755, Karar No: 2023/11215, Tarih: 18.12.2023

3. Her ne kadar soruşturma aşamasında teşhis işlemi yapılmış ise de, hukuka aykırı delilin kabul edilemeyeceğine, tanık Arif'in mahkemede uyuşturucu maddeyi aldığında Bahtiyar'ın orada olmadığını beyan ettiğine,

4. Soruşturmanın eksik yapıldığına, kararın yanılgıya dayalı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Kararın usul ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanıkların Pendik Kavakpınar Mahallesi Barutçu sokak üzerinde bulunan boş bir inşaatın önünde bekleyerek 34 ZL 962 plaka sayılı aracı kullanan, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan Arif'e uyuşturucu ve uyarıcı madde sattıkları, Arif'in samimi ifadesi ile bu durumu doğruladığı, sanıkları teşhis ettiği, bunun üzerine bahse konu adreste sanıkların suç üstü olarak emniyet birimlerince yakalandıkları, üzerlerinden dosyada mevcut İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı raporunda belirtildiği şekilde uyuşturucu etken maddelerinin bulunduğu, böylelikle sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri anlaşılmakla mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde aşağıda belirtilen dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

26.03.2015 tarihli İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Raporuna göre 6 adet yeşil renkli tabletin şahit numune dolabında muhafaza altına alınması karşısında, şahit numunelerin müsadere edilmemesinin hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün İncelenmesinde;

Sanık ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 27.07.2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 27.07.2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ve 2015/212 Esas, 2016/256 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün;

Hüküm fıkrasına "İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan şahit numunelerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü fıkrasının dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ve 2015/212 Esas, 2016/256 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/1681, Karar No: 2019/3463, Tarih: 09.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/1681 E.  ,  2019/3463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince asıl ve birleşen davada açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş olup verilen kararın asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına asıl ve birleşen davada davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, karar düzeltlme harcı peşin ödendiğinden harç alınmamasına ve 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 09.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12713, Karar No: 2020/2295, Tarih: 18.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/12713 E.  ,  2020/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığa yükletilen 18,00 TL yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nun 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar dahilinde olduğu, mahkeme kararında “ 18,00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline” ibaresi yerine yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerektiği halde bu hususa dikkat edilmemesi,

2)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... İnal (Kaya)'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, kararın ilgili kısmına “18,00 TL yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi ve T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından TCK'nun 53. maddenin uygulanmasına yönelik bölümün çıkartılması ile yerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15250, Karar No: 2012/20049, Tarih: 06.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/15250 E.  ,  2012/20049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/11/2010 gün ve 2009/121-2010/303 sayılı kararı bozan Daire’nin 28/06/2012 gün ve 2011/3606-2012/11395 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin dava konusu çeki ciro yoluyla iktisap ettiğini, çeki bankaya ibraz ettiğinde çekin karşılığının olmadığının anlaşıldığını, çek bedelinin tahsili için dava dışı ... aleyhine icra takibi başlatıldığını, ancak çekteki imzanın bu kişiye ait olmadığının anlaşılması üzerine takibin iptal edildiğini, davalı Banka'nın dava dışı ...’nın yazılı talimatı ve vekaleti olmadan ilgilisi dışında çek koçanını teslim etmiş olması nedeniyle sorumlu olduğunu, çek bedelinin tahsil edilemediğini ileri sürerek çek bedeli karşılığı olan 14.200 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıvekili, çek imza tatbik föyünde dava dışı ...’nın imzası bulunduğundan dolayı çek koçanın bu kişiye teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı Banka'nın çek karnesini dava dışı hesap sahibi ...’nın yazılı onayı veya vekaletnamesi olmadan dava dışı ...’a teslim ederek çeklerin dolaşıma çıkmasında kusurlu davrandığı, davacının çekteki keşideci imzasının keşideciye ait olmaması nedeniyle alacağının tahsil edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 14.200 TL çek bedeli ve 753 TL çek tazminatı olmak üzere toplam 14.953 TL’nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.06.2012 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10290, Karar No: 2014/8489, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10290 E.  ,  2014/8489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9304, Karar No: 2013/10237, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/9304 E.  ,  2013/10237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 23.12.2008 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 26.04.2010 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3498, Karar No: 2018/8655, Tarih: 07.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3498 E.  ,  2018/8655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.Şöyle ki;

1)Kapama zeytin bahçesi niteliğindeki dava konusu taşınmazda zeytin ağaçlarının dekara verim miktarı ile değerlendirme tarihi olan 2013 yılı hasat dönemindeki kg toptan satış fiyatları ve üretim masraflarının İl ve İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip yıllık net gelir bulunup ve toplam dekara net gelire kapitalizasyon faiz oranı uygulanmak suretiyle m2 birim değeri bulunarak değer biçilmesi gerekirken, bilimsel olmayan yöntemle taşınmazın bulunduğu bölgede çevre parsellerin alım satım rayiç bedelleri göz önüne alınarak dava konusu taşınmazın m2 birim fiyatının 10,00 TL/m2 olduğundan bahisle değer biçen bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki ... Genel Müdürlüğü lehine 3590 m²'lik irtifak hakkı nedeniyle meydana gelecek değer düşüklüğü oranına göre belirlenecek miktarın, kamulaştırma bedelinden indirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Davalı idarece 16.08.2013 tarih ve 130467 sayılı yazısında dava konusu taşınmazın üzerinde bulunduğu yol güzergahının idarenin yol ağı dışında kaldığı ve herhangi bir işlem yapılmadığının bildirildiği gibi mahalli bilirkişi beyanında da köy yolu olarak el atıldığını belirtiği dikkate alındığında yol ağı gereği el atılan kısımdan sorumlu olan idarenin araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesis edilmesi,

4)Davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

5)Ecrimisilin dava tarihinden geriye doğru beş yıllık süre için, her yıl ekilebilen münavebe ürünlerinin net geliri esas alınarak hesaplanması gerekirken, 2013 yılı için hesaplanan net gelirin Maliye Bakanlığı tarafından yayınlanan Yeniden Değerleme Oranları esas alınarak dönüştürülmesi suretiyle ecrimisil bedelinin hatalı olarak tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13890, Karar No: 2010/21476, Tarih: 13.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13890 E.  ,  2010/21476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5446, Karar No: 2014/12425, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5446 E.  ,  2014/12425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2011/828-2013/748

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalı vekiline duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7403, Karar No: 2010/7308, Tarih: 22.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/7403 E.  ,  2010/7308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının geçirmiş olduğu iş kazası sonucu malul kaldığı için işverence iş aktinin feshedilmesi nedeniyle uğramış olduğu manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.