muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11770, Karar No: 2023/2663, Tarih: 07.09.2023

8. Tanık ... beyanında; "Ben halen TİGEM'de hayvancılık bölümünde koyunculuk çiftliğinde çalışmaktayım. Olay tarihinde de aynı yerde çalışıyordum. ..., ... ve ...'ın kepçe ile TİGEM arazisinde kazı yaptıklarını gördüm. Güvenlikçi ... ile konuştum ve ne yaptıklarını sordum. Bana birşey yapmadıklarını söylediler. Ayrıca kimseye söylemememi istediler. Ben de bir daha gelip kazı yaparsanız sizi şikayet ederim, dedim ve bu ilk gördüğüm olayı kimseye söylemedim. Yaklaşık on gün sonra bu kişilerin araçla aynı yere gelip dolandıklarını gördüm. Yine kazı yapacaklarını anlayınca yanlarına gitmeden koyunculuk şube şefimiz olan ...'a haber verdim. İlk kazı yaptıklarında yanlarına gittiğimde herhangi bir tarihi eser yada başka birşey görmedim. Kepçe ilk geldiğinde yanımda ... da vardı. Biraz önce ifade verirken bunu söylemeyi unuttum. Karakoldaki ifademde...ın da yanımda olduğunu söylemiştim. İlk kazı olduğunda konuşmak için yanlarına gittiğimde yol üzerinde konuştuk. Kepçenin kazı yaptığı yer ise yolun bir kaç metre üst tarafındaydı. Kepçenin hemen yanına gitmediğim için kepçeyi kullanan başka bir şahıs olup olmadığını görmedim. Ben sadece ..., ... ve ...'ı gördüm. İkinci kez kazı yerine gelineceği zaman ... bana telefon etmedi. Arkadaşım olan ve diğer çiftlikte çalışan ... Gün'ün geleceklerinden haberi olmuş. Arkadaşım ... bana telefon ederek haber verdi. Ben de ...'a "gelirlerse bu kez şikayet ederim" dedim. ...'un ne şekilde haberi olduğunu bilmiyorum. Çünkü ...'u nasıl haberi olduğunu sormamıştım. Daha önce ifade verirken ...'un bu şekilde beni aradığını söylememiştim. İkinci kez araçla kazı yapılan yere gelindiğinde aracın içerisinde kimler olduğunu görmedim. Arkadaşım ... arayıp haber verdiği için sanıkların geldiğini düşündüm. Sanık ...'yi tanımıyorum. Olay yerinde kendisini görmedim." demiştir.

9. Tanık ... beyanında; "Ben halen TİGEM'de hayvancılık bölümünde koyunculuk çiftliğinde çalışmaktayım. Olay tarihinde de aynı yerde çalışıyordum. ..., ... ve ...'ın kepçe ile TİGEM arazisinde kazı yaptıklarını... ile birlikte gördük. Yanlarına gidip tekrar kazı yaparlarsa şikayet edeceğimizi söyledik. ...'ın güenlikçi olması nedeniyle çekindik ve kimseye bu durumdan bahsetmedik. Ancak bir hafta on gün kadar sonra tekrar aynı yere kazı yapmak için geldiklerini gördük. Bu nedenle birim şefimiz ...e durumu bildirdik. İkinci kez gelmemem için ..., ...'u telefonla arayıp kazı yapmaya geleceklerini söyledi. ... de "gelmeyin şikayet ederiz" dedi. Ancak kazının olduğu yere tekrar gelince biz de şikayetçi olduk. İkinci geldiklerinde yanlarına gitmedik, bu nedenle kepçeyi görmedik, araçla geldiklerini görünce gidip ...e haber verdik. Araçtakilerin kimler olduğunu görmedik. Ancak kazı yapılan yere gelmesi nedeniyle ilk kazı yapan sanıkların geldiklerini düşündük. İlk kazı yapıldığında yanlarına gittiğimizde kepçeyi ...dışında başka bir şahıs kullanıyordu, ancak ben bu şahsı tanımıyorum, daha doğrusu TİGEM'de birkaç kez gördüğüm için simaen biliyorum ancak ismen bilmiyorum, kepçeyi kullanan şahısta TİGEM çalışanıydı. Sanık ...'yi tanımıyorum. Kepçeyi kullandığını gördüğüm şahsın o olup olmadığını bilmiyorum." demiştir.

10. Tanık ... beyanında; "Benim olaydan işletme müdür yardımcısı ...'in bana bilgi vermesi üzerine haberim oldu. Kazı yapılan yer sit alanına uzak olduğu için biz define başka bir şey bulmak amacıyla kazı yapıldığını düşünmemiştik. Ancak akşam geç saatte kuruma ait kepçe izinsiz olarak kazıda kullanıldığı ve bu konuda kuruma bilgi verilmediği için bu durumu genel müdürlüğe bildirmemiz gerekti. Sonrasında Jandarma tarafından define yada başka kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yapıldığıyla ilgili soruşturma yürütüldüğünü öğrendiğimizde TİGEM'e ait arazide kazı yapılmış olduğu için genel müdürlüğün talimatı ile biz de şikayetçi olduk ve katılma talebinde bulunduk. Benim konuyla ilgili bildiklerim bundan ibarettir." demiştir.

11.Müze Müdürlüğü raporunda, kazı yapılan alanın sit alanı ya da 2863 sayılı Kanun kapsamında kalan yerlerden olmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

11.Müze Müdürlüğü raporunda, kazı yapılan alanın sit alanı ya da 2863 sayılı Kanun kapsamında kalan yerlerden olmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Olay günü kolluğa TİGEM'de çalışan kepçe operatörü ..., kantinci ... ve güvenlik görevlisi ...'ın sit alanı olan arazide izinsiz kazı yaptıkları yönünde gelen ihbar üzerine kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, olay yerinde 3 metre derinliğinde çukur ile üzeri sonradan kapatılmış bir çukur daha tespit edildiği, sanık ... ...'nın aşamalardaki beyanlarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, diğer sanıkların sanık ... ...'ı suçlar mahiyette herhangi bir beyanı olmadığı, kazı olayını gören tanıklar ... ve ...'nin de beyanlarında sanık ... ...'ı görmediklerini belirttikleri dosya kapsamında, sanığın kazı yaparken suç üstü yakalanmadığı, üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmasının aksine, şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin delil mevcut olmadığı anlaşıldığından, mahkemece sanığın beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/378 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2215, Karar No: 2015/1487, Tarih: 05.06.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2215 E.  ,  2015/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7.İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2013/370 E-2013/491 K.

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Anadolu 7. İş (kapatılan Kartal 3. İş) Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.12.2012 gün 2012/360 E.-2012/1085 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 26.03.2013 gün ve 2013/2058 E.-2013/5677 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava, davacıların eş, baba ve oğulları olan sigortalı İ....geçirdiği iş kazası nedeniyle eş, anne babası ile çocuklarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava dışı sigortalı İ.... davalı şirkete ait iş yerinde bekçi olarak çalışmakta iken, 08.08.2004 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle ezilme suretiyle oluşan meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının % 38.2 olduğu açıktır.

818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişimidir? Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Somut olaya gelince; yukarıda açıklanan ilkeler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları ışığında, iş kazası nedeniyle sağlık bütünlüğü bozulan sigortalının eş, anne ve baba ile çocuklarının manevi tazminat talep etme haklarının bulunduğu düşünülse dahi, olayın özelliğine, yaralanmanın niteliğine, meslekte kazanma gücündeki kayıp oranına ve özellikle ağır bedensel zarar oluşmaması nedenleriyle davacı eş, anne ve baba ile çocuklar lehine yansıma yolu ile manevi tazminat verilemeyeceğinin anlaşılmasına göre davacıların manevi tazminat istemlerinin reddine karar vermek gerekirken, manevi tazminat takdir edilmesi doğru değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; davacıların eş, baba ve oğulları olan sigortalının geçirdiği iş kazası nedeniyle eş, anne, baba ile çocuklarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinden M.. A.. ve Ş.. A..'ın oğlu, C.. A..'ın eşi, Ş.. C.. ve M.. A..'ın babaları olan dava dışı İ... davalı işverenin işçisi olarak çalışmakta iken, 08.08.2004 tarihinde üzerine demir kapı düşmesi şeklinde oluşan iş kazası sonucu ayağından ve belinden sakatlanarak % 38,2 oranında malul kaldığını, bu kazanın meydana gelmesinde davalı tarafın %70 oranında kusurlu bulunduğunu, müvekkillerinin kaza nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüklerinin bozulduğunu ileri sürerek, her bir müvekkili için ayrı ayrı 20.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000.00 TL manevi tazminat alacağın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talep hakkının sadece beden bütünlüğü ihlal edilen kişiye ait bulunduğunu, olaydan sonra sekiz yıla yakın bir zamanın geçtiğini, istenen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kusur ve tazminat bilirkişi raporları ile dava konusu iş kazası nedeniyle davacıların duyduğu elem ve acı da dikkate alınarak, davanın kısmen kabulü ile sigortalının anne ve babası için ayrı ayrı 12.000.00 TL,, eşi ve iki çocuğu için ayrı ayrı 17.000,00 TL olmak üzere toplam 75.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece, önceki kararındaki gerekçelerle direnilmiş, direnme kararını davalı vekili temyize getirmiştir.

Mahkemece, önceki kararındaki gerekçelerle direnilmiş, direnme kararını davalı vekili temyize getirmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, dava konusu olay nedeni ile davacı eş, anne ve baba ile çocuklar lehine yansıma yolu ile manevi tazminat verilip verilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Manevi tazminat, manevi zararın giderim biçimidir. Herkese karşı korunan kişilik hakkının kapsamına giren değerlerden birinin ihmali halinde doğan mutlak bir haktır (HATEMİ, Hüseyin: Sözleşme Dışı Sorumluluk, C II, sh 102, İstanbul 1993). Temelinde, karşı tarafın haksız eylemi yatmaktadır. Zarar görenin kişilik değerlerinde iradesi dışında meydana gelen bir eksilmedir. Tazminat bu eksilmeyi giderir (EREN, Fikret: Borçlar Hukuku, Genel Hükümler, C I, B. 6, İstanbul 1998 (Kısaltılmış Genel), sh. 772). Tazminatın hareket noktası, “manevi zarar ve gerçekleşmesi” koşuludur (KILIÇOĞLU, Mehmet: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’na Uyarlı Tazminat Hukuku, 4. Baskı, sh. 1171, Bilge Yayınevi, Ankara Nisan 2014).

Manevi tazminat ediminin tesbiti ve takdirinde yargıcın önemli bir takdir yetkisi vardır. Bu bağlamda her şeyden önce ihlalin türü, ağırlığı, zararın yoğunluğu ve süresi, kusurun ağırlığı önem taşır. Maddi tazminatın takdirine ilişkin kriterler ve indirim sebepleri manevi tazminatta da dikkate alınır (KILIÇOĞLU, Mehmet: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’na Uyarlı Tazminat Hukuku, 4. Baskı, sh. 1191, Bilge Yayınevi, Ankara Nisan 2014).

Öte yandan, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)’nun 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.) maddesinde düzenlenen manevi tazminatta kusurun takdirde etkili olabileceği, 22.06.1966 tarih ve 1966/7 Esas 1966/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bu kararın gerekçesinde, taktir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda taktir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Zarar görenin kişisel kusuru zarar verenden ağır veya ona denk olsa dahi manevi tazminatta indirim yapılarak hükmedilir (EREN, Fikret: Borçlar Hukuku, Genel Hükümler, C I, B. 6, İstanbul 1998 (Kısaltılmış Genel), sh. 789).

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 58/II. maddesine göre, ağır bedensel zarar veya ölüm hallerinde, zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir paranın ödenmesine karar verilebilir. Yansıma zararı ise, hukuka aykırı eylemden zarar gören kişinin dışında bir başkasının zarar görmesidir. İlliyet bağı ve hukuka aykırılık koşullarının gerçekleşmesi, özel bir koruma normunun ihlali gerekir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 58/II. maddesine göre, ağır bedensel zarar veya ölüm hallerinde, zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir paranın ödenmesine karar verilebilir. Yansıma zararı ise, hukuka aykırı eylemden zarar gören kişinin dışında bir başkasının zarar görmesidir. İlliyet bağı ve hukuka aykırılık koşullarının gerçekleşmesi, özel bir koruma normunun ihlali gerekir.

Cismani zarar kavramına, "ruhi bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı", "ruhi ve asabi sağlık bütünlüğü" gibi hallerin de girdiği kabul edildiğine göre; eğer bir kimsenin cismani zarara maruz kalması sonucunda, onun ana, baba, eşi, çocukları gibi çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle hukuken korunan ruhi ve asabi sağlık bütünlüğü ağır bir şekilde haleldar olmuşsa onlar da manevi tazminat talep edebilirler. Çünkü bu durumda olanların zararları ile haksız eylem arasında uygun illiyet bağı vardır ve zararlarının niteliği itibariyle onların da ihlal edilen normun (818 sayılı BK. m.47) koruma amacı içinde bulunduklarının ve hukuka aykırılık bağının gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Başka bir anlatımla, böyle hallerde, yansıma yoluyla değil, doğrudan doğruya zarara maruz kalma söz konusudur. Nitekim İsviçre Federal Mahkemesi (BGE 112 II 222 vd; Jdt 1986 I 456) failin yol açtığı kaza sonucu karısının sakatlanmasında aile hayatı bozulan kocanın, bu durum sebebiyle manevi tazminat talebini haklı görmüştür (Prof. Dr. M. Kemal Oğuzman- Doç. Dr. M. Turgut Öz, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, İstanbul 1995, Sh: 645, Dipnot 26).

Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 28.03.2014 gün ve 2013/21-2219 Esas 2014/411 Karar sayılı kararında da açıkça ifade edilmiştir.

Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Bu açıklamaların ışığı altında somut uyuşmazlığa dönüldüğünde; davalının işyerinde meydana gelen iş kazası nedeniyle ayağından ve belinden sakatlanarak % 38 oranında malul kalan sigortalının anne ve babası, eşi ile çocukları olan davacıların olayın özelliğine, yaralanmanın niteliğine, meslekte kazanma gücündeki kayıp oranına ve özellikle ağır bedensel zarar oluşmaması durumu dikkate alındığında ruhi ve asabi sağlık bütünlüklerinin ağır bir şekilde ihlal edilmediği, bu nedenle davacılar lehine yansıma yolu ile manevi tazminat verilemeyeceği kabul edilmelidir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında bir kısım üyelerce davacılar lehine yansıma yolu ile manevi tazminat kararı verilmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de yukarıda açıklanan nedenlerle çoğunluk tarafından bu görüş benimsenmemiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında bir kısım üyelerce davacılar lehine yansıma yolu ile manevi tazminat kararı verilmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de yukarıda açıklanan nedenlerle çoğunluk tarafından bu görüş benimsenmemiştir.

O halde Hukuk Genel Kurulunca benimsenen Özel Daire bozma ilamında belirtilen açıklamalar dikkate alınarak yerel mahkemece davacıların manevi tazminat istemlerinin reddine karar vermek gerekirken, manevi tazminat takdir edilmesi doğru olmamış, direnme kararının bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesime, 05.06.2015 günü yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/950, Karar No: 2015/506, Tarih: 22.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/950 E.  ,  2015/506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla mağdurenin nüfus kayıt örneği temin edildiğinden ve dosyadaki bilgilere uygun olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1537, Karar No: 2017/9925, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1537 E.  ,  2017/9925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1351, Karar No: 2021/5545, Tarih: 04.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1351 E.  ,  2021/5545 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 32. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalıların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden davalılardan ... Tur. Mad. Enerji İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Enerji Tur. Tem. Mad. İth. ve İhr. Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 04/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.