muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15832, Karar No: 2015/21952, Tarih: 17.06.2015

Aynı dava dilekçesinde birden fazla işçilik alacaklarının talep edildiği durumlarda davaların yığılmasından söz edilir ki, alacağın belirli olup olmadığı her bir alacak kalemi bakımından somut olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.10.2012 gün, 2012/ 9-838 E, 2012/ 715 K sayılı kararı da bu yöndedir.

Davacının, aynı davalıya karşı olan birbirinden bağımsız birden fazla talebini, aralarında bir derecelendirme ilişkisi yani aslîlik–ferîlik ilişkisi kurmadan aynı dava dilekçesinde ileri sürmesine davaların yığılması dendiği yukarıda belirtilmiştir(HMK. Mad.110). Birden fazla istemin yer aldığı ve işçi-işveren uyuşmazlıklarında işçinin işçilik alacakları için açtığı davanın örnek teşkil ettiği bir dava türüdür. Davacı birçok talebini, tek bir dava dilekçesi ile talep etmektedir. Aslında kural olarak talep sayısınca dava mevcuttur. Davacı her bir talebi için dava dilekçesinde olguları (vakıaları) ayrı ayrı belirtilmek ve ispat yükü kendisinde ise ispat etmek zorundadır. Yapılan yargılamada her bir talep hakkında ayrı ayrı inceleme yapılır. Yargılama sonunda da her biri hakkında olumlu veya olumsuz karar verilir. İşte davaların yığılması halinde, davacının isteklerinin bir kısmi belirli bir kısmi belirsiz alacak davası konusu olabilir. Bu durumda talep edilen alacaklardan açıkça belirli olan ve tartışmalı olmayanlar için belirsiz alacak davası veya kısmi dava ile talepte bulunulamaz. Bu nedenle dava şartlarının da her talep açısından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekir. Bir talep için dava şartının yokluğu, dava şartı olan ve gerçekleşen talepler içinde davanın usulden reddini gerektirmez.

Davaya konu işçilik alacaklarının bir kısmının ya da bazılarının belirsiz alacak davasına konu olamayacağı belirlendiği taktirde, hakim hemen davayı reddetmemeli, HMK.’nun 115/2 maddesi uyarınca eksikliği tamamlaması yani alacağını belirleyerek buna göre talepte bulunması için davacıya kesin süre vermeli, gereğinin yerine getirilmemesi halinde dava şartı eksikliğinden dava reddedilmelidir. Dairemiz kararları ile Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin kararları bu yöndedir(Yargıtay 9.HD. 26.01.2014 gün, 2014/1962 E, 2014/6034 K. ; Yargıtay 9.HD. 27.02.2012 gün ve 2012/1757 E, 2012/5742 K. ; Yargıtay 19. HD. 16.01.2014 gün, 2013/ 17491 E, 2014/ 1332 K. Yargıtay 19. HD, 16.01.2014 gün, 2013/ 17366 e, 2014/ 1329 K.).

Alacağın belirsiz olması halinde alacaklı, belirsiz alacak davası açabileceği gibi kısmi dava olarak da alacağın tahsilini talep edebilir.

Alacağın belirsiz olması halinde alacaklı, belirsiz alacak davası açabileceği gibi kısmi dava olarak da alacağın tahsilini talep edebilir.

Dava dilekçesinde alacağın belirsiz olduğundan söz edilmiş olsa da, kısmi dava açıldığının ifade edilmesi halinde davanın türünün kısmi dava olarak kabulü gerekir. Zira alacak belirsiz ise kısmi dava yoluyla alacağın istenmesine engel bir durum yoktur. Bu ihtimalde kısmi dava ancak talep edilen kısım itibarıyla zamanaşımını keser. Yargılama ile alacağın belirlenen kalan kısmı ıslah veya ek dava ile talep edildiğinde arttırılan miktarlar bakımından faiz başlangıcı -kural olarak- talep tarihidir. Bu nedenle davanın türünün belirsiz alacak davası veya kısmi dava oluşunun sonuçları farklı olup, tereddüt halinde hakim tarafından bu husus davacıya açıklatılmalı ve davanın türü ön inceleme tutanağına yazılarak tahkikat aşamasına geçilmelidir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde, davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alcağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

HMK’nun 107. maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde artırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez artırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

HMK’nun 107. maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde artırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez artırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacak için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

6100 sayılı HMK.’un 114 üncü maddesinde davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması, dava şartı olarak belirtilmiştir. Aynı yasanın 115 inci maddesinde ise;

"(1) Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler.

(2) Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder.

(3) Dava şartı noksanlığı, mahkemece, davanın esasına girilmesinden önce fark edilmemiş, taraflarca ileri sürülmemiş ve fakat hüküm anında bu noksanlık giderilmişse, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, dava usulden reddedilemez. " şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

Belirsiz alacak ve tespit davasında, kanun açıkça alacak miktarının veya değerinin belirlenememesi veya olanaksız olması halinde, davacının belirsiz alacak davası açmasında hukuki yararının varsayılacağını öngörmüştür. Kısaca dava açıldığında alacak belirli değil veya tartışmalı ise, belirsiz alacak ve tespit davası açılması için hukuki yarar vardır.

Belirsiz alacak ve tespit davasında, kanun açıkça alacak miktarının veya değerinin belirlenememesi veya olanaksız olması halinde, davacının belirsiz alacak davası açmasında hukuki yararının varsayılacağını öngörmüştür. Kısaca dava açıldığında alacak belirli değil veya tartışmalı ise, belirsiz alacak ve tespit davası açılması için hukuki yarar vardır.

Somut olayda davacı vekili, davacının davalı şirkete ait işyerinde 07/04/2012 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının maaşlarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini 15/04/2013 tarihinde haklı olarak feshettiğini, davacının pres işçisi olarak çalıştığını, son maaşının 800 TL olduğunu, dava açıldığı aşamada talep edilen alacakların miktar ve değerinin tam ve kesin olarak belirlenmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek ve fazlaya dair haklarını saklı tutarak, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, izin ücreti ve ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalı şirketin davaya cevap vermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece;

1- Kıdem tazminatı, izin ücreti ve ücret alacağı davaları (talepleri) hakkında, davacının bu alacakları belirsiz alacak davası yoluyla talep etmesinde hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, taleplerin ayrı ayrı reddine,

2- Hafta tatili ücreti talebinin (davasının) esastan reddine,

3- Fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti taleplerinin (davalarının) ise kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, davacı tanıklarının dinlendiği, SGK kayıtlarının celbedildiği, davacı vekilinin diğer tüm delillerinin toplandığı, mahkemece hesap bilirkişisinden rapor aldırıldığı, davacı vekilinin dava dilekçesinde talep ettiği alacak miktarlarını rapor kapsamında arttırdığı, belirli hale getirdiği anlaşılmıştır.

3- Fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti taleplerinin (davalarının) ise kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, davacı tanıklarının dinlendiği, SGK kayıtlarının celbedildiği, davacı vekilinin diğer tüm delillerinin toplandığı, mahkemece hesap bilirkişisinden rapor aldırıldığı, davacı vekilinin dava dilekçesinde talep ettiği alacak miktarlarını rapor kapsamında arttırdığı, belirli hale getirdiği anlaşılmıştır.

Öncelikle yukarıdaki ilke kararımızda da açıkça belirtildiği üzere, kıdem tazminatı hesabı için, işçinin çalıştığı süre, fasılalı çalışma olup olmadığı, bu süre içinde ihbar önelini altı hafta aşan istirahat raporu alınıp alınmadığı, ücretsiz izin uygulaması olup olmadığı, grevde geçen sürenin varlığı, işçinin son ücreti, ücretin eki niteliğindeki ödemelerin son bir yıllık toplamı, işçiye sağlanan ayni hakların parasal değeri ve son bir yıllık ortalaması, ücretin eki mahiyetindeki ödemelerin devamlılık arz edip etmediği gibi konuların net olarak bilinebilmesi gerekir. Bu yüzden işçinin hesabın unsurlarına dair sözü edilen bir veya birkaç konuda belirsizlik halinde kıdem tazminatının başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün olamaz. HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde belirtildiği üzere alacaklının “alacağının tamamını tam olarak” tespiti mümkün değildir. Bu nedenle hesabın unsurlarındaki tartışma ve belirsizlik, alacağın da belirsiz olması sonucunu doğurur. Bu bağlamda, tazminatlara esas ücret miktarının ve davacının hizmet süresinin davacı tarafca davanın açıldığı anda tam olarak belirlenebilmesinin mümkün olmadığı açıkça anlaşılmıştır. Ücret ve hizmet süresi konularındaki bu belirsizlik alacakları da belirsiz kılmaktadır. Dolayısıyla davacının diğer alacak talepleri yanında, kıdem tazminatı, izin ücreti ve ücret alacakları açısından da belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararı vardır. Mahkemenin aksi yöndeki tespit ve değerlendirmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

İkinci bir husus, 6100 sayılı HMK'nun 115 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği, hüküm anında başlangıçtaki dava şartı noksanlığı giderilmişse artık başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü mahkemece davanın usulden reddine karar verilemez. Yukarıda yapılan tespitlerden de açıkça anlaşılacağı üzere, davacı bilirkişi raporu doğrultusunda alacaklarını ıslah ederek, bir başka ifadeyle alacaklarını belirli hale getirerek, dava şartı noksanlığını gidermiştir. Bu aşamadan sonra, mahkemece hukuki yarar yokluğundan (dava şartı noksanlığından) davanın reddine karar verilmesi isabetli değildir.

Son olarak, 6100 sayılı HMK'nun 115 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, dava şartlarının bulunmaması durumunda ya da verilen kesin süre içerisinde dava şartı noksanlığının giderilmemesi durumunda mahkemece davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece verilen hükmün incelenmesinde, gerekçe kısmında kıdem tazminatı, izin ücreti ve ücret alacağı taleplerinin (davalarının) usulden reddedildiğine dair bir tespit ve değerlendirme bulunmadığı gibi hüküm fıkrasında da bu davaların usulden reddedildiği belirtilmeksizin "...davanın reddine..." dair karar verilmiştir. Karar bu açıdan da hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/369, Karar No: 2017/5409, Tarih: 18.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/369 E.  ,  2017/5409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki İtirazın İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı tarafından istenilmekle, daha önceden belirtilen 18.04.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi.Aleyhine temyiz olunan davacı ve vekili adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.163.45.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26982, Karar No: 2018/7803, Tarih: 27.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/26982 E.  ,  2018/7803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-Davacının, hizmet döküm cetvelinin ilgili kurumdan getirilmesi,

2-Hizmet döküm cetvelinde geçen işyerleri ile ilgili bilgilerin yanısıra, aralarında yapılmış olan ihale sözleşme ve şartnamelerinin olup olmadığının davalılardan sorularak bu belge ve bilgilerin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7194, Karar No: 2013/21140, Tarih: 03.07.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/7194 E.  ,  2013/21140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/02/2013 gün ve 362143 sayılı maddi hatanın düzeltilmesi istemli yazısında;

“İzmir 10 Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; imar kirliliğine neden olma suçundan verilen beraat kararı bozulmuş olmakla;

Yüksek Daire kararında, temyiz konusu edilen beraat kararı yerine ilamın hüküm bölümüne "mahkûmiyet" yazmıştır. Gerçekte yerel mahkemece verilen kararın beraat olduğu anlaşıldığından bu maddi hata dilekçesinin verilmesi zorunluluğu doğmuştur.

Bu nedenle; Dairenin 20.11.2012 tarihli ilamının hüküm bölümüne beraat yazılması gerektiği değerlendirilmektedir.

Yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle Yüksek Dairenizce verilen maruz kararda, belirtilen maddi hatanın düzeltilmesi hususu takdirlerinize saygıyla arz olunur. ” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1 maddesine 5560 sayılı Kanun ile eklenen son cümlesinde "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/362143 sayılı tebliğnamesiyle temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen, İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.05.2011 tarih ve 2010/752 esas, 2011/410 karar sayılı dosyasında, tebliğnamedeki istek yerinde görülmeyerek, Dairemizin 20.11.2012 tarih ve 2012/20200 esas, 2012/25997 sayılı kararı ile bozma kararı verildiği, ancak kararın başlık bölümünün hüküm kısmına maddi hata sonucu “beraat” yerine, “mahkumiyet” yazılmış olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca,

Dairemizin 20.11.2012 tarih ve 2012/20200 esas, 2012/25997 karar sayılı ilamındaki başlık bölümünün hüküm kısmına ilişkin yazım hatasının, “mahkumiyet” yerine, “beraat” olarak DÜZELTİLMESİNE, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1279, Karar No: 2010/3907, Tarih: 13.07.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1279 E.  ,  2010/3907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 21.05.2009 gün ve 646/305 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi taraından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, miras yolu ile intikal ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenlerine dayanarak 262 ada 9 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliler, tüm dosya kapsamından; davacı taraf beyanı ile dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıklarının anlatımlarına göre; dava konusu taşınmazın davacıya murisinden kaldığı ve taksim-satış–bağış konusunda da bir açıklama getirilmediği anlaşılmakla öncelikle davacıdan murisine ait mirasçılık belgesinin istenilmesi, kendisi dışında başka mirasçıların bulunduğu ve miras bırakanın ölüm tarihine göre terekesinin elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğu belirlendiği takdirde taşınmaz başında yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve davacı tanıklarından taksim satış yada bağış yapılıp yapılmadığının sorulması, taksim satış yada bağış yoluyla dava konusu taşınmazın davacıya özgülendiğinin belirlenmesi halinde şimdiki gibi davanın kabulüne karar verilmesi; aksi takdirde dava konusu taşınmazın terekeye dahil bir mal olması, elbirliği mülkiyetinde TMK.nun 701. ve 702. maddeleri uyarınca ortakların belirlenmiş paylarının bulunmaması, her birinin hakkının ortaklığa giren malların tamamına yaygın olması ve topluluk devam ettiği sürece tasarrufi işlemlerinde ortakların oybirliği ile karar vermeleri gereğinin bir sonucu olarak dava açmanın da tasarrufi bir işlem olması nedeniyle bir mirasçının elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi bir taşınmaz üzerinde tasarruf yetkisinin bulunmadığı gözönünde bulundurularak davanın reddi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan gerekçeler nedeniyle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme kararının HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.