muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11623, Karar No: 2013/16832, Tarih: 08.07.2013

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının çalıştığı Sivas İl Özel İdaresinin iş kolunun değişmesi üzerine Türkiye Yol İş Sendikasına üye olması sonrası daha önceki çalışmalarının kademe ve derece ilerlemesinde dikkate alınıp alınmayacağı ve buna bağlı olarak ücret ve ikramiye alacağı farkı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının davalı ... Genel Sekreterliği ve bağlı işyerlerinin 15 sıra no'lu İnşaat işkoluna girdiğire dair tespit kararı verildiği,bu karara karşı açılanda davanın yargılaması sonucunda davanın takip edilmemesi üzerine davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, işyerinde kesinleşen işkolu değişikliğine ilişkin işkolu tespit kararı sonrasında işyerinde yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesin hükümlerinden sendikaya üyelik tarihinden itibaren yararlandırıldığı, ücret hesaplanmasında TİS'in ekinde bulunan Ek 1/B tablosunun dikkate alındığını, oysa TİS'e göre davacının sürekli kadroya geçmeden önceki kıdemi nazara alınarak TİS'in ekinde bulunan Ek 1/A tablosuna göre ücretinin tespit edilmesini gerektiğini ve bu tespite göre ücret ve ikramiye alacağı farkı alacağına hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı taraf davacının ücretinin Ek 1/A cetveline göre yapıldığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya Ek 1/A cetvelinden ücret verildiğini,ancak davacının Ek 1/A cetveline göre ücreti tespit edilirken daha önceki çalışmasına ait kademe ve derecesinin nazara alınmadığını, davacının önceki çalışmaları nazara alınarak uygun derece ve kademeden ücretinin Ek 1/A cetveline göre ücretinin ödenmesi gerektiğini belirterek buna göre davacının ücretini tespit ederek fark ücret ve ikramiye alacağı hesaplaması yapmıştır. Davalı işyerinde geçerli olan 3. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 4. Maddesinde “Başka kamu kurumlarından kanunla devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerindeki geçen çalışma süresi bu işyerinde geçmiş gibi dikkate alınır(yıllık ücretli izin hakkı,kıdem ve ihbar tazminatının hesaplanmasında dikkate alınan çalışma süresi,pozusyon değişikliği sınavında aranan çalışma süreleri vb.)Ancak, bu maddeye dayanılarak başka işverenin veya aynı işveren olmakla birlikte Yol-İş Sendikası üyeliğinden önce başka işkolunda çalışılan çalışma süreleri için derece-kademe ilerlemesi talebinde bulunumaz.” hükmünün düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bu açık düzenlemeden de anlaşılacağı üzere davacının işkolu değişikliği öncesi çalışmalarının derece ve kademe hesaplamasında dikkate alınmaması gereklidir. Hal böyle olunca davacının fark ücret ve ikramiye alacağının bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talep edilen alacaklara hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğundan sayın çoğunluğu bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.08.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2012/23155, Karar No: 2013/15593, Tarih: 05.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/23155 E.  ,  2013/15593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Maddi ve Manevi Tazminat (Boşanmadan Sonra Açılan)

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; maddi tazminatın miktarı ve hükmedilen tazminatlara faiz uygulanması yönünden, davalı tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına ve özellikle, dava tarihinin 14.07.2008 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 03.05.2012 yazılmasının mahkemesince düzeltilebilir açık maddi yazım hatası olduğunun anlaşılmasına; davacının bozmadan önceki temyizinde faiz yönünden bir temyizinin bulunmadığı ve bu sebeple bu hususun davalı bakımından usulü kazanılmış hak oluşturduğundan, bozma sebebi yapılmasının mümkün bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50'şer TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.06.2013(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/12803, Karar No: 2017/1136, Tarih: 17.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/12803 E.  ,  2017/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1,62,53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmün 3 yıl 4 ay hapis cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Ölen bebeğin Özel ... ... Hastanesi'nde 28.09.2009 tarihide sezeryan ile 3400 gr ve apgar 8-9 olarak hakkında ek takipsizlik kararı verilen Kadın Doğum uzmanı ... ... tarafından doğurtulduğu, doğum sonrası sanık Çocuk Hastalıkları Uzmanı Dr. ...'a teslim edilerek gebelikte polihidroamnios, yani amnio sıvı fazlalığı olması ve gebelik esnasında ultrasonda bebeğin midesinin fazla değerlendirilememiş olması nedeniyle, doğum sonrası bebeğin akciğer filmi çekilerek mideyi değerlendirmek için kuvöze alındığı, ayni gün çekilen akciğer filminde, sağ akciğer apeksde sağ klavikula mediali seviyesine uzanan hat izlendiği, görünümün timus konturuna ait olabileceği ve klinik ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği tespitlerine yer verildiği, takiplerinde inleme olması üzerine yeni doğan ünitesine alındığı, oksijen satürasyonuna bağlandığı, intravenöz mayi takıldığı, sanık tarafından yeni doğanın solunum distressi tanısı konularak durumunun iyi seyretmesi, vücut ısınının yükseltilmesi, saturasyonlarının iyi seyretmesi ve genel durumunun iyi olması, arama yakalama ve mor reflekslerinin olması üzerine 4 gün sonra kontrole çağrılarak taburcu edildiği, bebeğin evde emzirdikten sonra uyuduğu, hırıltılı nefes alışı verişi kesildiği ve ölü olarak 29.09.2009 günü saat 22.30 da ... Hastanesi'ne getirildiği, burada mide içeriğinin akciğerlere kaçması sonucu pulmoner arrest geliştiğinin tespit edildiği;

Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu'nun 26.12.2012 tarihli raporunda; bebeğin ölümünün hyalen membran hastalığı ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu...Hastanesi'nde yeni doğan distresi tanısıyla izlendiği halde bebeğin solunum sistemine ait bulguların düzenli bakılarak kayıt altına alınmamış olmasının eksiklik olduğu, çekilen akciğer grafisinde hafif dansite artışı olması ve klinik bulgular birlikte değerlendirildiğinde evre I RDS düşünülmesi gerektiği, ayrıca akciğer grafisinde minimal pnömotoraks olduğu, böyle bir hastanın taburcu edilmesinin tıp kurallarına uygun olmadığı, zamanında müdahale edilmiş olması halinde kurtulmasının mümkün olduğu, görüşüne yer verildiği; Sanık tarafından ibraz edilen ve .... Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı uzmanları tarafından düzenlenen raporda sanığın kusurunun bulunmadığının belirtilmesi üzerine, çelişkinin giderilmesi amacı ile Adli Tıp Genel Kurulu'ndan alınan 14.08.2014 tarihli raporda da; Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu'ndaki tespitler ile benzer tespitlere yer verilerek, böyle bir hastanın taburcu edilmesinin tıp kurallarına uygun olmadığı, ilgili hekimin kusurlu olduğu, ancak kişinin klinik durumu itibariyle hastaneye yatırılarak uygun takip ve tedavisinin yapılmasının durumunda da kurtulmasının kesin olmadığı görüşünün belirtildiği;

Tüm bu tespitler karşısında,

1-Mesleğinin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranıp bebeğin ölümüne kusurlu hareketleri ile sebebiyet veren sanığın mahkumiyetine karar verilmesine ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı; ancak; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olayda sanık asli kusurlu olmakla birlikte, Adli Tıp Genel Kurulu raporunda, kişinin klinik durumu itibariyle hastaneye yatırılarak uygun takip ve tedavisinin yapılmasının durumunda da kurtulmasının kesin olmadığının belirtilmesi, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini; yine aynı gerekçeler ile sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi hükümleri uygulanırken ilgili maddenin üst sınırı da nazara alınarak söz konusu güvenlik tedbirinin adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında en üst sınırdan uygulama yapılması;

2-5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; olayın meydana geliş şekli, sanığın kusur durumu dikkate alınarak, dosyaya olumsuz bir tavrı da yansımayan ve hakkında takdiri indirim nedenleri uygulanan sanık hakkında TCK'nın 50. maddesindeki paraya çevirme hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA;17.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4177, Karar No: 2011/3885, Tarih: 25.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4177 E.  ,  2011/3885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ..... vek.Av.... ile davalı ... vek.Av...... arasında görülen dava hakkında Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.06.2009 gün ve 157-172 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 06.12.2010 gün ve 9174-13807 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK’un 440/3-I maddesindeki parasal sınır, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2009 yılı için 8.510.-TL'dir.

Davacı vekili, toplam 3.536.-TL alacağın tahsili için yapılan takibe vaki itirazın iptali isteminde bulunmuş, mahkemece 25.06.2009 gününde 1.536.-TL üzerinden itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen bozma kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

HUMK’un değişik 440/III-1.maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınırın altında olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz.

Bu nedenlerle davacı vekilinin hükme bağlanan 1.536.-TL’ye yönelik ilâm ile ilgili karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42178, Karar No: 2015/25204, Tarih: 10.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/42178 E.  ,  2015/25204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/305377

MAHKEMESİ : Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2011/46 (E) ve 2013/56 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanlar vekilinin 05/07/2013 havale tarihli süresindeki temyiz dilekçesi ile Sanık R.. A.. hakkında katılan S.. A..'a karşı işlemiş olduğu yaralama suçundan verilen düşme ve Sanık T.. A.. hakkında katılan S.. A..'a karşı işlemiş olduğu yaralama suçundan verilen beraat kararını temyiz ettiği ve bu konularda tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından bu suçlar yönüyle ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/09/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19897, Karar No: 2021/10983, Tarih: 01.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/19897 E.  ,  2021/10983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilinin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında 22/06/2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu 07/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın mernis adresine doğrudan Tebligat Kanunu 21/2 maddesine göre 24/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın ihlal sayılan 03/07/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eyleminin sözü edilen 07/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği için, henüz erteleme süresi başlamadığından kamu davasını açma koşulları oluşmadığı anlaşılmakla, şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,

3) Suç tarihi olan 17/05/2013 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik

TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibariyle sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibariyle sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

4) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve

tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 01/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9970, Karar No: 2019/11442, Tarih: 25.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9970 E.  ,  2019/11442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan suça sürüklenen çocuk hakkında 14/11/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

2-Hüküm tarihinde ... (Kapatılan) ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 22/10/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.