muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1004, Karar No: 2019/1431, Tarih: 28.02.2019

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

1- Maluliyetin tespiti açısından davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek ...... kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili ...... hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan ...... kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen ...... hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun ...... kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş ...... kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum ...... Sigorta Yüksek ...... Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, ...... Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili ...... mevzuatının 5510 sayılı Yasaya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) ...... Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda ...... Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, ...... Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum ...... Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek ...... Kulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek ...... Kurulunca verilen karar ...... Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de; diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek ...... Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme ...... Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek ...... Kurulunca verilen karar ...... Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de; diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek ...... Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme ...... Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

...... 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek ...... Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın ...... 2. Üst Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davacıda meydana gelen sürekli iş göremezlik derecesinin Kurum tarafından % 13,1 olarak belirlendiği, davacının Kurum'dan maluliyetinin arttığını belirterek oranının yeniden belirlenmesini istediği, bunun üzerine Kurum tarafından davacıda meydana gelen sürekli iş göremezlik derecesinin % 29,2 olarak belirlendiği, davalı tarafın bu oranlara itiraz etmesine rağmen yukarıda açıklanan prosedürün izlenmediği anlaşılmaktadır.

2- Davacının sürekli iş göremezlik derecesinin % 29,2 olarak kabulü ile zarar hesabı yapılıp hüküm kurulmasına belirlenen zarardan % 29,2 oranındaki iş gücü kayıp oranına göre belirlenecek ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir kısmının tenzil edilmesi gerekirken % 13,1 oranındaki iş gücü kaybına göre bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin % 90'ının tenzil edilmesi ile sonuca gidilmesi isabetli değildir.

3-Yerel Mahkemece kurulan hükmün gerekçesinde davalı vekilinin cevap dilekçesinin özetlenmesinde davalı vekilinin cevap dilekçesinnde belirtilmeyen, dava ile ilgisi olmayan husuların belirtilmesi de hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacıda meydana gelen sürekli iş göremezlik derecesini yukarda belirtilen prosedüre göre belirlemek, bu oran üzerinden, davacıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücuya kabil kısmının tazminat alacağından tenzil edilerek hesaplamanın yapıldığı yeni bir rapor almak ve fakat hükme esas teşkil eden rapordaki veriler dikkate alınarak ve davalı lehine oluşan usulü kazanılmış haklara riayet edilerek rapor neticesine göre bir karar vermektir.

O halde, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G)Sonuç:

O halde, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G)Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3386, Karar No: 2023/4320, Tarih: 08.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/3386 E.  ,  2023/4320 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/256 E., 2022/224 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarihli ve 2015/727 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5846 sayılı Kanun'un 71 ... maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 81 ... maddesinin onüçüncü fıkrası uyarınca neticeten 8.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 01.06.2021 tarihli ve 2021/1369 Esas, 2021/5949 Karar sayılı kararı ile, soruşturma aşamasında şikâyetçi vekili tarafından yasal süresi içerisinde hak sahipliğini ispatlamaya yönelik hukuken geçerli belgelerin sunulup sunulmadığının araştırılarak, sunulmaması halinde eylemin 5846 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin dördüncü fıkrasına uyacağının gözetilmesi ve Anayasa Mahkemesinin 12.06.2020 tarih ve 2019/74 Esas, 2020/29 Karar sayılı kararı ile, 5846 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin onüçüncü fıkrası hükmünün iptal edilmesi karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesi gereğince sanık hakkında en ağır cezayı gerektiren bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçundan hüküm kurularak sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli ve 2021/256 Esas, 2022/224 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 71 ... maddesinin birinci fıkrası ve 81 ... maddesinin onüçüncü fıkrası uyarınca neticeten 8.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3.İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli ve 2021/256 Esas, 2022/224 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 71 ... maddesinin birinci fıkrası ve 81 ... maddesinin onüçüncü fıkrası uyarınca neticeten 8.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, arama kararının usule uygun olmadığına ve sanığın son savunması alınmadan mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığa ait iş yerinde bandrolsüz ve korsan basım CD satışı yapıldığının güvenlik güçlerince tespit edilmesi üzerine, Pendik 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/483 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada, 1.800 adet film ve oyun CD'si ele geçirilmiştir.

2.Şikâyetçi vekili tarafından hak sahipliğini ispatlamaya yönelik belgeler arasında, yalnızca şikâyetçi vekiline ait vekâletname sureti ve şikâyet dilekçesinin bulunduğu, başkaca bir belgenin sunulmadığı görülmüştür.

3.Ele geçirilen ürünlere ilişkin bilirkişi raporu dosya arasına alınmıştır.

4.Sanık aşamalardaki savunmalarında, ele geçen CD'leri çantacı tabir edilen şahıslardan satın aldığını ve bunları satmanın suç olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular bölümünde açıklanan olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, sanık müdafinin aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 01.06.2021 tarihli ve 2021/1369 Esas, 2021/5949 Karar sayılı bozma ilâmında da belirtildiği üzere, şikâyetçi vekili tarafından dosyaya sunulan şikâyet dilekçesi ve ekindeki vekâletnameden ibaret olan belgelerin hak sahipliğini ispatlamaya yeterli olmadığı ve bozma ilâmında belirtilmesine karşın soruşturma aşamasında yasal süresi içerisinde hak sahipliğini ispatlamaya yönelik hukuken geçerli belgelerin dosyaya sunulup sunulmadığının mahkemece araştırılmayarak, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile sunulan evrakların

hak sahipliğini ispatlamaya yeterli kabul edilmesi karşısında, bu haliyle şikâyetçi vekili tarafından yasal süresi içerisinde hak sahipliğini ispatlamaya yönelik hukuken geçerli belgelerin 6 aylık kanunî şikayet süresi içerisinde dosya arasına sunulmadığının kabulü gerekeceği cihetle sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin dördüncü fıkrası gereğince hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

hak sahipliğini ispatlamaya yeterli kabul edilmesi karşısında, bu haliyle şikâyetçi vekili tarafından yasal süresi içerisinde hak sahipliğini ispatlamaya yönelik hukuken geçerli belgelerin 6 aylık kanunî şikayet süresi içerisinde dosya arasına sunulmadığının kabulü gerekeceği cihetle sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin dördüncü fıkrası gereğince hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli ve 2021/256 Esas, 2022/224 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına göre sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6288, Karar No: 2013/8325, Tarih: 16.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6288 E.  ,  2013/8325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı ... ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ...'nin abonelerinden birine ait dam direğine davalı... yetkililerince çelik hat bağlandığını, zamanla yıpranan elektrik kablolarının bu hat ile teması sonucunda çelik hat akım verilmesine sebep olduğu, akımın köy genelinde görüldüğü ve müvekkiline ait ineğinde bu hatta kapılarak ölümüne sebebiyet verildiği iddia edilerek şimdilik 3000 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı ... vekili ile davalı... AŞ vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece; olayın, davalı ...... AŞ'ye ait telefon kablosunun izinsiz ve haksız olarak diğer davalı ...'nin abone direğine bağlanması nedeniyle oluştuğu, olayın meydana gelmesinde davalı ...... AŞ'nin tam kusurlu olduğu belirtilerek, ... ... AŞ aleyhine açılan davanın kabulü, ... aleyhine açılan davanın ise husumetten reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı ...... AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılardan ... ... AŞ tarafından yapılan işin yüksek risk içermesi nedeni ile ağır özen yükümlülüğü altında bulunduğu, sürekli gözetim ve denetim sorumluluğu bulunduğu kuşkusuzdur. Bu nedenle zararın oluşumunda ve artmasında davalı ...'ninde kusurlu olup olmadığının tespiti gerekmektedir. Ancak, mahkemece zararın oluşumunda ve artmasında tarafların kusurlu olup olmadığının tespiti amacıyla keşif yapılmadığı gibi bilirkişiden rapor da alınmamıştır.

6100 Sayılı HMK’ nun 266. maddesi “Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz.” hükmünü içermektedir. Buna göre sonucu açık ve belli durumlar ayrık olmak üzere,olayın meydana gelmesinde, tarafların kusur oranlarının uzman bilirkişiler aracılığıyla saptanması gerekmektedir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş; mahallinde keşif icrasıyla, elektrik akımına kapılma olayında ...'ında kusurlu olup olmadığının uzman bilirkişiler aracılığıyla tespit edilerek, neticesine göre hüküm kurmak olmalıdır. Eksik inceleme ile belirtilen şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2234, Karar No: 2016/5432, Tarih: 02.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/2234 E.  ,  2016/5432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.1100,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının anılan Kanun'un 52/4. maddesi gereğince 20 eşit aylık taksit halinde tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2014 tarihli ve 2014/432 esas, 2014/735 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 12.11.2015 tarih ve 2015/23409 – 73768 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.12.2015 tarih ve 2015/377094 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1) Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmayarak, suça sürüklenen çocuk aleyhine sonuç doğuracak şekilde fazla cezaya hükmedilmesinde,

2) 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi gereğince çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenememesi halinde, bu cezanın hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2) 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi gereğince çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenememesi halinde, bu cezanın hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2014 tarihli ve 2014/432 esas, 2014/735 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 86/3-e maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 35. maddesi gereğince cezasında ½ indirim yapılarak 90 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nin 29. maddesi gereğince cezasında 1/4 indirim yapılarak 67 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nin 31/3. maddesi gereğince cezasında 1/3 oranında indirim yapılarak 44 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1.maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 36 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 720 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümden “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ibarelerinin çıkartılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 02.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3470, Karar No: 2012/3225, Tarih: 15.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/3470 E.  ,  2012/3225 K.**

**"İçtihat Metni"**

5072 sayılı Dernek ve Vakıfların Kamu Kurum ve Kuruluşları ile İlişkilerine Dair Kanuna muhalefet suçundan sanık ...'nın, 5072 sayılı Kanunun 3/1 (üç kez), 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1 (üç kez), 50/1-a (üç kez) maddeleri gereğince 1.500 Türk lirası, 1.500 Türk lirası ve 1.500 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Siirt Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2010 tarihli ve 2009/135 Esas, 2010/138 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.02.2011 gün ve 10048 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2011 gün ve KYB. 2011-110029 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, ... eski Valisi olan sanık hakkında, ... İli ve İlçelerini Geliştirme Vakfı Başkanı olarak görev yaptığı sırada;

1)Mülkiyeti İl Özel İdaresine ait Silopi İlçesi ... Sınır Kapısı yolu üzerindeki tır parkı içerisine 10 yıl süre ile "yap işlet devret" modeli ile 4 adet dükkan yaptırılıp, 2006 yılından itibaren ...Tankerciler ve Kamyoncular Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifleri Birliğine kiraya verilerek tasarrufta bulunulduğu ve mülkiyeti bir kamu kurumuna ait olan arsanın Vakıf tarafından hiçbir bedel ödenmeksizin kullanıldığı, bu şekilde idarenin muhtemel bir gelirden mahrum edildiği;

2)Söz konusu Vakfın, kamu gücünü kullanarak ... Sınır Kapısından yurda giriş çıkış yapan kamyon sürücülerinden hizmet bedeli ve park ücreti adı altında 20 Türk lirası para aldığı;

3)Söz konusu Vakfa, İl Özel İdaresi bütçesinden kaynak aktarıldığı; şeklindeki üç ayrı eylemden dolayı ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de;

(1) ve (3) numaralı iddiaların görev suçu kapsamında bulunması sebebiyle, bu iddialarla ilgili olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından inceleme yapıldığı ve her iki eylemden dolayı İçişleri Bakanlığınca soruşturma izni verilmemesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2008 tarihli ve 2008/205 (Z.E) hazırlık, 2008/70 sayılı kararı ile kayıttan düşürme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında sadece (2) numaralı eylemden dolayı yargılama yapılarak hüküm kurulabileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Siirt Ağır Ceza mahkemesinin 24.06.2010 gün ve 2009/135 Esas , 2010/138 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309 maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği sanık hakkında hükmolunan mülkiyeti bir kamu kuruluşuna ait olan arsanın Vakıf tarafından hiç bir bedel ödenmeksizin kullanılması ve bu nedenle idarenin muhtemel gelirden mahrum edilmesi nedeniyle 5072 sayılı Kanunun 2/a maddesi uyarınca verilen 1500 TL adli para cezası ile Vakfa İl Özel İdaresi bütçesinden kaynak aktarıldığından bahisle 5072 sayılı Kanunun 2/g maddesi uyarınca verilen 1500 TL adli para cezasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına 15.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.