muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2157, Karar No: 2019/7089, Tarih: 10.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2157 E.  ,  2019/7089 K.**

**"İçtihat Metni"**

3039 sayılı Çeltik Ekim Kanunu'na muhalefet eyleminden dolayı kabahatli ...'in, anılan Kanun’un 11 ve 21. maddeleri gereğince 2.067,35 Türk lirası idarî para cezası ile cezalandırılmasına dair Hayrabolu Kaymakamlığı Çeltik Komisyon Başkanlığının 26/07/2016 tarihli ve 57 sayılı idarî yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin Hayrabolu Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/03/2017 tarihli ve 2016/141 Değişik İş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/04/2017 tarihli ve 2017/1956 Değişik İş sayılı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/02/2018 gün ve 12554 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/02/2018 gün ve KYB-2018-14433 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun, "Başvurunun incelenmesi" başlıklı 28. maddesinin 2. fıkrasında "Başvurunun usulden kabulü hâlinde mahkeme dilekçenin bir örneğini ilgili kamu kurum ve kuruluşuna tebliğ eder." 3. fıkrasında "İlgili kamu kurum ve kuruluşu, başvuru dilekçesinin tebliği tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde mahkemeye cevap verir." 4. fıkrasında "Mahkeme, başvuruda bulunan kişilere cevap dilekçesinin bir örneğini tebliğ eder; talep üzerine veya re'sen tarafları çağırarak belli bir gün ve saatte dinleyebilir." 7. fıkrasında "Mahkeme ilgilileri dinledikten ve bütün delilleri ortaya koyduktan sonra aleyhinde idarî yaptırım kararı verilen ve hazır bulunan tarafa son sözünü sorar. Son söz hakkı, aleyhinde idarî yaptırım kararı verilen tarafın kanunî temsilcisi veya avukatı tarafından da kullanılabilir. Mahkeme son kararını hazır bulunan tarafların huzurunda açıklar." şeklindeki düzenlemeler karşısında, dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında Hayrabolu ilçesi, Çıkırıkçı Mahallesinde yer alan 403 parsel sayılı taşınmazda 3039 sayılı Kanun'a aykırı davrandığının tespit edilmesi üzerine idarî para cezası karar tutanağı düzenlenmiş ise de, idarî para cezasının dayanağı olan 13/07/2016 tarihli tutanak içeriğinde sadece kabahatlinin 3039 sayılı Kanun'un 21. maddesine aykırı davrandığı hususunun belirtildiği, ancak aykırılığın içeriğinin belirtilmediği, yine Hayrabolu Kaymakamlığı Çeltik Komisyonu Başkanlığının 26/07/2016 tarihli ve 57 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile anılan Kanun'un 11 ve 21. maddelerine göre idarî para cezasının düzenlendiği ve idarî para cezasının hesaplamasının ne şekilde yapıldığının anlaşılamadığı ve belirtilen hususların Hayrabolu Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/03/2017 tarihli kararı ile de açıklığa kavuşturulmaması karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Hayrabolu Kaymakamlığı Çeltik Komisyon Başkanlığının 26/07/2016 tarihli ve 57 sayılı idarî yaptırım kararı uyarınca kabahatli hakkında 2.067,35 Türk lirası idarî para cezası uygulandığı, başvuruyu inceleyen Hayrabolu Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/03/2017 tarihli ve 2016/141 Değişik İş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/04/2017 tarihli ve 2017/1956 Değişik İş sayılı kararı bakımından kanun yararına bozma talep edilmiş ise de, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 28/10. maddesi uyarınca Üçbin Türk Lirası dahil idari para cezalarına karşı başvuru üzerine verilen kararların kesin olduğunun anlaşılması karşısında, yapılan başvuruyu kesin olarak karara bağlayan Hayrabolu Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/03/2017 tarihli ve 2016/141 Değişik İş sayılı kararı aleyhine de kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceğinin takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1730, Karar No: 2012/2281, Tarih: 20.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/1730 E.  ,  2012/2281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri Ceza Kanununa muhalefet suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sırasında; Burdur Asliye Ceza Mahkemesi ile Burdur Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Burdur Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2011 gün ve 2011/207 E. 2011/304 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5718, Karar No: 2017/14716, Tarih: 14.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/5718 E.  ,  2017/14716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 04.07.2017 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 14/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/400, Karar No: 2022/7084, Tarih: 27.09.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/400 E.  ,  2022/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı tarafından duruşmasız, davacı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 27/09/2022 tarihinde davacı ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 80,70

TL bakiye temyiz harcının mahallinde davacıdan alınmasına, 1.713,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10534, Karar No: 2011/1801, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/10534 E.  ,  2011/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan 10 ada 2 nolu parseldeki taşınmazın 1500 metrekaresini 12.4.1988 tarihli harici sözleşme ile satın alıp bedeli olan 10,00 TL:nı ödediğini, tapu ferağını vermeyince aynı taşınmazı 14.1.1997 tarihli sözleşme ile ikinci kez satın alarak 100.000 DM. Bedeli nakden ödediğini ancak tapu devrinin verilmediğini ileri sürerek, ilk sözleşme ile ödediği bedelin güncelleşmiş değerinin tesbit edilerek, fazla hakları saklı 10.000 TL.nin yasal faizi ile ve ikinci sözleşme ile ödenen bedelden de şimdilik 10.000 DM.nin karşılığı 6.000 euronun fiili ödeme günündeki TL. karşılığının 14.1.1997 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince yabancı para alacağına uygulanan faizi ile ödetilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalı, davacı kardeşinin ilk satıştan sonra 12.4.1988 tarihli harici sözleşmeyi kaybettiğini, bildirince kendisine güvenerek getirdiği ikinci sözleşmeyi imzaladığını, 14.1.1997 tarihli bu sözleşmeden dolayı bir bedel almadığını, imar uygulamasından sonra davacıya tapu devrini verdiğini bu nedenle sözleşmelerin hükümsüz kaldığını, hiçbir borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 27.247,35 euronun fiili ödeme tarihindeki TL. karşılığının davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının alıcı, davalının satıcı olarak imzaladığı 12.4.1988 tarihli haricen düzenlenen sözleşmede, 10 ada 2 nolu 2010/10534 2011/1801

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının alıcı, davalının satıcı olarak imzaladığı 12.4.1988 tarihli haricen düzenlenen sözleşmede, 10 ada 2 nolu 2010/10534 2011/1801

parselde davalı adına kayıtlı taşınmazdan hissesine düşen 1,5 dönümlük taşınmazı 10,00 TL. bedelle davacıya satılıp bedelinin ödendiğinin yazılı olduğu, yine davacı ve davalının imzaladığı 14.1.1997 tarihli harici sözleşmede de; 2 nolu parselde kayıtlı 1500 metrekarelik taşınmazın 100.000 DM. Bedelle davacıya satılıp zilyedliğinin devir edildiği ve bedelinin nakden ödendiğinin yazılı olduğu anlaşılmaktadır. Davacı, davalının ilk satıştan sonra arazi değerinin arttığı ve 1988 tarihinde ödenen bedelin çok düşük kaldığı bu nedenle tapu devri için 100.000 DM.nin ödenmesini talep edince ikinci sözleşmenin yapıldığını ileri sürmüş, davalı da, ikinci sözleşme ile kendisine bir bedel ödenmediğini, ayrıca tapu devri yapıldığından sözleşmenin de hükümsüz kaldığını savunmuştur. Mahkemece, ikinci sözleşme ile ilk sözleşmenin yenilendiğinden bahisle davacının ilk sözleşme nedeni ile talep ettiği bedelin reddine, tapu kayıtlarından sözleşmeye konu taşınmazın davalı tarafından 700,18 metrekarelik kısmının tapuda davacıya devir edildiği , ödenen satış bedeli 100.000 DM.nin , devir edilmeyen 799,82 metrekareye isabet eden 27.247,35 euronun fiili ödeme tarihindeki TL. karşılığının tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, taşınmaz satışından kaynaklanmaktadır. Yasanın aradığı şekil şartlarına uyularak, resmi merciler önünde yapılmış bir satış sözleşmesi olmadığından, yapılan satış işlemi MK.706,BK.213 Tapu Kanunun 26.maddesi hükmüne göre geçersizdir. Bu nedenle taraflar ancak verdiklerini isteyebilirler. Bu durumda taraflar arasındaki uyuşmazlığın haksız iktisap kurallarına uygun çözümlenmesi ve tasfiye edilmesi gerekir.

Taraflar arasındaki 12.4.1988 tarihli sözleşmeden sonra düzenlenen 14.1.1997 tarihli sözleşmede, ilk sözleşmeye bir atıf bulunmadığı gibi, ikinci sözleşme ile ilk sözleşmenin yenilendiği ve hükümsüz kaldığına ilişkin bir düzenleme de bulunmamaktadır. O halde aynı taşınmaza ilişkin olarak taraflar arasında iki ayrı sözleşmenin yapıldığı ve ayrı ayrı bedellerinin ödendiğinin kabulü gerekir.

Taraflar arasındaki 12.4.1988 tarihli sözleşmeden sonra düzenlenen 14.1.1997 tarihli sözleşmede, ilk sözleşmeye bir atıf bulunmadığı gibi, ikinci sözleşme ile ilk sözleşmenin yenilendiği ve hükümsüz kaldığına ilişkin bir düzenleme de bulunmamaktadır. O halde aynı taşınmaza ilişkin olarak taraflar arasında iki ayrı sözleşmenin yapıldığı ve ayrı ayrı bedellerinin ödendiğinin kabulü gerekir.

Ayrıca sözleşmeye konu, 10 ada 2 nolu parselin imar uygulaması ile değişik parsellere ayrıldığı, taşınmazdaki davalı ...'e ait 2/160 hissenin 11.3.2003 tarihli resmi senet ile davacıya satışının yapıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Mahkemece, tapu kayıtlarından harici sözleşmeye konu 1500 metrekarelik kısmın 700,18 metrekarelik kısmının davacıya tapuda devir edildiği kabul edilmiş, ancak yargılamada alınan 17.10.2008 tarihli bilirkişi raporunda ise, davacıya tapu devri yapılan kısmın 154.59 metrekareye isabet ettiği açıklanmıştır. Bu nedenle, mahkemece hangi gerekçe ile devir edilen taşınmaz miktarının 700,18 TL. olduğu hususu anlaşılamamaktadır.

Bu durum karşısında kural olarak mahkemece yapılacak ..., davacının, ilk sözleşme ile 12.4.1988 tarihinde ödediği 10,00 TL.nin çeşitli ekonomik etkenler nedeniyle (azalan alım gücünün) (enflasyon, tüketici eşya fiyat endeksi, altın ve döviz kurlarındaki artışlar, memur maaş ve işçi ücretlerindeki artışlar vs.) ortalamaları alınmak suretiyle davacının taşınmazın tapusunun

2010/10534 2011/1801

kendisine verilmeyeceğini öğrendiği yani ifanın imkansız hale geldiği tarihte ulaşacağı alım gücü, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar altında ve gerektiğinde bu konuda uzman bilirkişi veya kurulundan nedenlerini açıklayıcı taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak belirlenmeli, bu yolla belirlenecek miktarla, ikinci sözleşme ile ödenen satış bedelinin toplamına yine sözleşmeye konu 1500 metrekarelik taşınmazın ne miktarının davacıya tapuda devir edildiği hususu ayrıntılı olarak araştırılarak devir edilmeyen miktara oranlanarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacı, dava dilekçesinde ilk sözleşmeden kaynaklanan alacağına yasal faiz, ikinci sözleşmeden kaynaklanan alacağına da sözleşme tarihinden itibaren fiili ödeme günündeki TL. karşılığının 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince yabancı para alacağına uygulanan faizi ile ödetilmesini istemiştir. 14.1.1997 tarihli sözleşmede de, tapu devrinin verilemediği durumda alınan bedelin aynen satım tarihinden itibaren kısa vadeli mevduata uygulanan faizi ile ödeneceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. O halde sözleşme hükmü de gözetilerek davacının faiz isteği konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının dtemyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bent gereğince temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.366.97 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 10.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7340, Karar No: 2006/10204, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7340 E.  ,  2006/10204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında ... 2. İcra mahkemesinden verilen 10.5.2006 gün ve 534-595 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen ve iptali istenen ... 4.İcra Müdürlüğü'nün 2000/5258 sayılı takip dosyasından 22.02.2005 günü düzenlenmiş bulunan sıra cetvelinin onaylı bir örneğinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 2.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10435, Karar No: 2014/6289, Tarih: 08.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10435 E.  ,  2014/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar ...ve ... müdafileri ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9608, Karar No: 2020/12091, Tarih: 29.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/9608 E.  ,  2020/12091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması sureti ile mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27340, Karar No: 2017/2164, Tarih: 20.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2014/27340 E.  ,  2017/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılardan ... ve müşterekleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, 339 parselde kayıtlı bulanan taşınmazın 1.500 m2'lik bölümünün, tarafların ortak mirasbırakanı... tarafından kendisine haricen satılıp teslim edildiğini, buna karşılık mirasbırakana ölünceye kadar tarafından bakıldığını, 1975 yılından beri kullanmakta olduğu taşınmaza bina, sera ve müştemilat yaptığını açıklayarak, 339 parselin 1.500 m2'lik kısmının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... (yargılama sırasında ölmekle, davaya dahil edilen ..., ..., ... ve ... murisi); satın alındığı iddia edilen tarihte taşınmazın tapulu olduğunu, resmi şekilde yapılmayan satışın geçersiz olduğunu, sözleşmenin hukukça hükme haiz belgelerden olmadığını, davacının murise ölünceye kadar baktığı iddialarının doğru olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiş, davalılardan, ..., ..., ..., ..., ..., ...,...., ..., ...,...., ..., ..., ..., ...,...., ..., .. ... (...) davayı kabul etmiş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ..., ..., ... ve ... tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, 27.03.1975 tarihli sözleşmeye dayalı olarak açılmış tapu iptal ve tescil talebine ilişkindir.

Her ne kadar mahkemece; davacının, 1975 tarihli ölünceye kadar bakma akdi ile dava konusu taşınmazı muris ....'den alıp kullandığı, kendi edimini yerine getirdiği, dosyaya sunulan belgelerden ve dinlenen tanık ifadelerinden davanın sübuta erdiği, bir kısım davalıların davayı kabul ettiği gerekçeleri ile kabul kararı verilmiş ise de mahkemenin bu görüşüne katılmak mümkün değildir.

Şöyle ki;

Davacı tarafından 27.03.1975 tarihli sözleşmeye dayanılarak tapu iptal ve tescil talebinde bulunulmuş ve mahkemece iş bu belge ölünceye kadar bakma akdi olarak değerlendirilerek hüküm tesis edilmiş ise de, bilindiği üzere, ölünceye kadar bakım akitlerinin geçerli olabilmesi için Sulh Hukuk Mahkemesi, Noter veya Tapu Müdürlüğü tarafından düzenlenmesi zorunludur. Eldeki davada bu koşullara uygun olarak düzenlenmiş bir sözleşme bulunmamaktadır.

Şöyle ki;

Davacı tarafından 27.03.1975 tarihli sözleşmeye dayanılarak tapu iptal ve tescil talebinde bulunulmuş ve mahkemece iş bu belge ölünceye kadar bakma akdi olarak değerlendirilerek hüküm tesis edilmiş ise de, bilindiği üzere, ölünceye kadar bakım akitlerinin geçerli olabilmesi için Sulh Hukuk Mahkemesi, Noter veya Tapu Müdürlüğü tarafından düzenlenmesi zorunludur. Eldeki davada bu koşullara uygun olarak düzenlenmiş bir sözleşme bulunmamaktadır.

Ayrıca, imza atmaya muktedir olmayan veya yazı bilmeyen bir kimse, senedi imza edemeyeceğinden, imza yerine el ile yapılmış bir işaret (mesela parmak izi) veya mühür kullanabilir. Yalnız, senetteki bu işaretin (parmak izinin) veya mühürün, köy veya mahalle ihtiyar heyeti ve iki tanık tarafından onaylanması gerekir. (H.U.M.K 297) Köylerde, köy muhtarı ve ihtiyar meclisi HUMK'nun 297. c.2'ye göre, imza atamayan veya yazı bilmeyen kişinin kullanacağı mühürü veya el ile yapacağı işareti (parmak izini) onama yetkisine sahiptir. Köy ihtiyar meclisinin ekseriyetinin onayı yeterlidir. Köy muhtarı ihtiyar meclisinin başıdır. (Köy K.m.20) Bu nedenle, onaylayanlar arasında köy muhtarının (veya vekilinin) her halde bulunması gerekir. İmza atamayan veya yazı bilmeyenlerin mühürünü veya parmak izini taşıyan senetlerin geçerli olabilmesi için, muhtar ve ihtiyar heyetinin çoğunluğundan başka, ayrıca o yerde tanınan (mahallinde maruf ) iki kişi (tanık) tarafından da onaylanması gerekir (m.297.c.2). Davaya konu sözleşmenin incelenmesinden, satıcı...'ın sözleşmeye mühür bastığı, sözleşmede iki şahit imzası haricinde az yukarıda açıklanan şekilde muhtar ve ihtiyar heyeti imzalarının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca dava konusu senedin geçerliliğinden bahsedilemez.

Aynı şekilde, tapuda kayıtlı taşınmazların harici satışı TMK'nun 706, 6098 sayılı TBK'nun 237, 818 sayılı BK'nun 213, 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 26 ve Noterlik Kanunu'nun 60 ve 89. maddeleri gereğince resmi şekilde yapılmadıkça hukuken geçerli bir sonuç doğurmaz ve satın alana herhangi bir hak bahşetmez. TMK'nun 706. maddesinde öngörülen resmi şekil bir ispat şartı olmayıp bir geçerlilik şekil şartıdır. Bu sebeple resmi memur önünde yapılmayan harici satış senetlerine değer verilemez ve buna dayalı olarak iptal ve tescil isteğinde bulunulamaz. Davaya konu 339 parsel; 27.07.1968 tarihinde muris .... ve çocukları adına tapulama ile tespit edilmiş ve tespit 09.05.1969 yılında kesinleşmiş olup, sözleşme tarihi olan 1975 yılında taşınmaz tapulu bulunduğundan, haricen satışın geçerli olduğundan bahsedilemez.

Ayrıca, mahkemece, bir kısım davalıların davayı kabul beyanları karara gerekçe yapılmıştır. Eldeki dava, mirasçılar arasında görülen bir dava olup mirasçılar arasında görülen davalarda birlikte hareket etme zorunluluğu bulunmamaktadır. Bu haliyle davayı kabul eden davalılar açısından kabul beyanları hüküm doğursa da, kararı temyiz eden ...., ..., ... ve....'in yargılama aşamasında davayı kabulleri bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, davanın adı geçen davalılar yönünenden de kabulünde isabet bulunmamaktadır.

Tüm bu açıklamalar göz önüne alınarak; mahkemece, hükmü temyiz eden davalılar yönünden ret kararı verilmesi gerekirken, kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalılar ..., ..., ... ve ...'nın temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 20.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.