muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7820, Karar No: 2021/8036, Tarih: 08.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/7820 E.  ,  2021/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkumiyetine dair Şiran Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10/04/2019 tarih ve 2018/143 esas, 2019/24 karar sayılı hükmü hakkında kanun yararına bozma talep edilmesi üzerine,

Dairemizin 23/11/2020 tarih ve 2020/18487 esas, 2020/17452 karar sayılı kararıyla;

“Hakaret suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.800.00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Şiran Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/04/2019 tarihli ve 2018/143 esas, 2019/24 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

“1- Şiran Asliye Ceza Mahkemesi'nce sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi gereğince hükmolunan temel ceza adlî para cezası olarak belirlendiği halde aynı Kanun'un 62. maddesi uygulanırken hapis cezası olarak hükmedilmesi suretiyle hükmün karıştırılmasında,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca hükmolunan 90 gün adlî para cezası üzerinden aynı Kanun'un 125/4 ve 62/1. maddeleri uyarınca yapılacak 1/6 oranında artırım ve indirim sonucunda belirlenecek 87 gün adlî para cezasına bağlı olarak sonuç cezanın ''1.740.00'' Türk lirası adlî para cezası olması gerekirken ''1.800.00'' Türk lirası adlî para cezası olarak tespiti suretiyle fazla ceza tayininde,

3-5237 sayılı Kanun'un 61/8. maddesine göre adlî para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken takdir edilen adlî para cezasının gün üzerinden belirleme yapılması gerekirken ay üzerinden tayin edilmesinde,

İsabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1-4, ve 62. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmü kurulurken, adlî para cezasının hesaplamasının gün üzerinden yapılmaması, sonuç cezanın “1.740.00 TL” yerine hatalı hesapla, “1.800.00 TL” olarak belirlenmesi ve seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesine rağmen TCK’nın 62/1. maddesinin uygulaması sırasında, adli para cezası yerine hapis cezası yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Şiran Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/04/2019 tarihli, 2018/143 esas, 2019/24 sayılı kararının, sanığın hakaret suçu yönünden CMK’nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Şiran Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/04/2019 tarihli, 2018/143 esas, 2019/24 sayılı kararının, sanığın hakaret suçu yönünden CMK’nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA,

2-Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı Yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, Yerel Mahkemece yapılan uygulama da gözetilerek sanığın, TCK'nın 125/1. maddesi gereğince 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3-Sanığın hakaret suçunu alenen işlediği anlaşıldığından, cezasında TCK’nın 125/4. maddesi uyarında 1/6 oranında artırım yapılarak 105 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

4-TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek, sanığın 87 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

5-TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın 1.870.00 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

6-İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 23/11/2020 tarihinde oy birliğiyle” karar verilmiştir.

İtiraz Nedenleri:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/02/2021 tarih ve KD-2020/25619 sayılı yazısı ile;

“Yüksek Dairece, Şiran Asliye Ceza Mahkemesi'nin; 10/04/2019 tarihli ve 2018/143 esas, 2019/24 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bozulmasına karar verdikten sonra yeniden uygulama yapılarak, sanık hakkında TCK'nın 125/1, 125/4, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 87 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca belirlenen gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması suretiyle 1740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, hesap hatası yapılarak cezanın 1.870.00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi Kanuna aykırı görüldüğünden 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca olağanüstü itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

Sonuç ve İstem: Açıklanan gerekçelerle;

1)Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin, 23/11/2020 gün ve 2020/18487 esas, 2020/17452 karar sayılı ilamının kaldırılması,

2)5271 sayılı CMK'nın 39/4-d maddesi uyarınca yeniden kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 125/1, 125/4, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 87 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca belirlenen gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20 TL ile çarpılması suretiyle 1.740.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

3)Yüksek Daireniz aksi kanaatte ise dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” denilerek, itirazda bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

Hukuksal Değerlendirme:

3)Yüksek Daireniz aksi kanaatte ise dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” denilerek, itirazda bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

Hukuksal Değerlendirme:

Kanun yararına bozma talebi üzerine talebin kabulü ile CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirdiğinden Dairemiz tarafından kurulan hükümde, hesap hatası yapıldığı anlaşıldığından sanık lehine olan karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 23/11/2020 tarih ve 2020/18487 esas, 2020/17452 karar sayılı, sanık ...’ın hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin verilen bozma kararının KALDIRILMASINA,

Şiran Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/04/2019 tarih ve 2018/143 esas, 2019/24 karar sayılı hükmünün yeniden incelenmesi sonucu;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

“Hakaret suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.800.00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Şiran Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/04/2019 tarihli ve 2018/143 esas, 2019/24 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

“1-Şiran Asliye Ceza Mahkemesi'nce sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi gereğince hükmolunan temel ceza adlî para cezası olarak belirlendiği halde aynı Kanun'un 62. maddesi uygulanırken hapis cezası olarak hükmedilmesi suretiyle hükmün karıştırılmasında,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca hükmolunan 90 gün adlî para cezası üzerinden aynı Kanun'un 125/4 ve 62/1. maddeleri uyarınca yapılacak 1/6 oranında artırım ve indirim sonucunda belirlenecek 87 gün adlî para cezasına bağlı olarak sonuç cezanın ''1.740.00'' Türk lirası adlî para cezası olması gerekirken ''1.800.00'' Türk lirası adlî para cezası olarak tespiti suretiyle fazla ceza tayininde,

3-5237 sayılı Kanun'un 61/8. maddesine göre adlî para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken takdir edilen adlî para cezasının gün üzerinden belirleme yapılması gerekirken ay üzerinden tayin edilmesinde,

İsabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

İsabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1-4, ve 62. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmü kurulurken, adlî para cezasının hesaplamasının gün üzerinden yapılmaması, sonuç cezanın “1.740.00 TL” yerine hatalı hesapla, “1.800.00 TL” olarak belirlenmesi ve seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesine rağmen TCK’nın 62/1. maddesinin uygulaması sırasında, adli para cezası yerine hapis cezası yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Şiran Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/04/2019 tarihli, 2018/143 esas, 2019/24 sayılı kararının, sanığın hakaret suçu yönünden CMK’nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA,

2-Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı Yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, Yerel Mahkemece yapılan uygulama da gözetilerek sanığın, TCK'nın 125/1. maddesi gereğince 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3-Sanığın hakaret suçunu alenen işlediği anlaşıldığından, cezasında TCK’nın 125/4. maddesi uyarında 1/6 oranında artırım yapılarak 105 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

4-TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek, sanığın 87 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

5-TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın 1.740,00 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

6-İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20515, Karar No: 2014/18783, Tarih: 29.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20515 E.  ,  2014/18783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı iddiasıyla kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali ve aylığın yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11389, Karar No: 2006/11988, Tarih: 19.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11389 E.  ,  2006/11988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro tesbitinde dava konusu taşınmaza uygulanan 22.01.1976 tarih 1 sıra numaralı, 06.07.1983 tarih 2 ve 4 sıra numaralı, 27.08.1979 tarih 31 sıra numaralı tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri, krokisi ve mahkeme kararı ile tescil edilmiş ise buna ilişkin dava dosyasının merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 19.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12014, Karar No: 2014/14621, Tarih: 23.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12014 E.  ,  2014/14621 K.**

**"İçtihat Metni"**

AHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2014/205-2014/553

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10848, Karar No: 2014/4721, Tarih: 08.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10848 E.  ,  2014/4721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19905, Karar No: 2024/15452, Tarih: 12.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/19905 E.  ,  2024/15452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/562 E., 2015/266 K.

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 29.11.2018 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26967, Karar No: 2013/25275, Tarih: 23.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26967 E.  ,  2013/25275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyada mevcut teknik bilirkişi raporunda köy boşluğuna olan tecavüzün 34 parsel maliki tarafından gerçekleştirildiğinin ve davaya konu yerin zeminen doğru olup krokide yanlış gösterildiğinin rapor edildiği, adli ve idari soruşturmada suça konu yerin yol ve mera olarak anıldığı ve tecavüz eden parselin ise 32 parsel olarak belirtildiği, 32 parselin de esasen sanıkların suç tarihi itibarıyla hayatta olan babalarına ait olduğu, sanıkların tacavüzle ilgileri olmadıklarını savunduklarının anlaşılması karşısında suça konu yerin niteliği ve suçun fail veya failleri kuşkuya yer bırakmayacak şekilde kesin olarak saptanıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

A- Suçun kesintisiz suçlardan olması sebebiyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği 16.02.2010 iddianame tarihi olacağı gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 04.12.2009 olarak yazılması,

B- Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının aynı gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

C- Köy boşluğuna tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25546, Karar No: 2017/25979, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25546 E.  ,  2017/25979 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11372, Karar No: 2006/11979, Tarih: 19.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11372 E.  ,  2006/11979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro tesbitinde dava konusu taşınmaza uygulanan 22.01.1976 tarih 1 sıra numaralı 06.07.1983 tarih 2 ve 4 sıra numaralı, 27.08.1979 tarih 31 sıra numaralı tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri, krokisi ve mahkeme kararı ile tescil edilmiş ise buna ilişkin dava dosyasının merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 19.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.