muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2315, Karar No: 2024/2030, Tarih: 25.06.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda (6098 sayılı Kanun) müteselsil kefalet için aranan şartların ticari işler bakımından uygulanmasının mümkün olmadığını, bu nedenle diğer davalıların da kefalet gereği dava konusu tutardan sorumluluklarının bulunduğunu, masraf ve komisyon tutarlarının da tahsili gerekirken buna dair red kararının yerinde olmadığını, davacının bu olay nedeniyle kredibilite karşılığı sıfır olarak belirtildiğinden zarara uğradığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalılar vekili; davanın davalı A Altyapı Şirketi ile davalı ... hakkında reddine karar verilmesi nedeniyle bu davalılar yönünden karar gerekçesine göre nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığını, 11 adet teminat mektubunun iade edilmesi nedeniyle cezai şart alacağının da konusuz kaldığını, davacının ihtirazi kayıt koymadan teminat mektuplarını teslim aldığını, bu nedenle cezai şart talep edemeyeceğini, davacının yaptığı ihale konusu iş kapsamında tahsil ettiği hakediş bedellerinin %5'ini nakit olarak davalı Elektromed'e ödemesi gerekirken ödeme yapmadığından davacının borçlandığını, davalının ise işin devamı ve davacının maddi dengesini bozmamak adına nakit alacağından vazgeçerek bu alacağa karşılık teminat mektubu verilmesini kabul ettiğini, teminat mektuplarının iade edilmemesinin davalı Elektromed'in kusurundan kaynaklanmadığını, cezai şart miktarının davalının mahvına yol açıp açmadığının detaylı olarak incelenmediğini, davalı Elektromed'in aleyhine açılan dava sebebiyle borçlu konumuna düşürüldüğünü, vergi dairesi yazısında hakediş faturalarında stopaj kesintisi yapılmadığının bildirildiğini, buna dair vergi cezaları için açılan davanın reddine karar verildiğini, damga vergisi için de dava açıldığının öğrenildiğini, alt yüklenici uhdesinde çalışanlar tarafından işçilik alacakları davalarının açıldığını, neticeten davalının davacı şirket ve yetkilisinin iş ortaklığı sözleşmesi ve protokollere uymaması nedeniyle gecikme cezaları da dahil olmak üzere 2.000.000,00 TL'nin üzerinde kamu borcu ve cezai sorumluluk altına sokulduğunu, bunun yanında işçi alacakları karşısında borçlu duruma getirildiğinden kamu nezdinde itibarının sarsıldığını, bu dosyalar göz önünde bulundurularak takas/mahsup taleplerinin değerlendirilmesi gerekirken bu dosyalar incelenmeden doğrudan davalı Elektromed aleyhine cezai şarta hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında imzalanan 27.05.2015 tarihli protokol ile tarihsiz protokolün ortadan kaldırıldığı, bu protokol hükümlerine göre; davalı Elektromed Şirketi, davacıdan almış olduğu teminat mektuplarını, en geç protokolün akdedildiği tarihten (27.05.2015) 1 yıl sonraki tarihte (27.05.2016) iade etmekle yükümlü olup sözleşmede belirlenen bu tarihte iade etmediği takdirde, davacıya 2.000.000,00 TL cezai şart ödemekle yükümlü olacağı, davalı Elektromed'e söz konusu 11 adet teminat mektubunu dava devam ederken davacıya teslim etmiş ise de teminat mektuplarının geç tesliminde kusurlu olmadığını ispatlayamadığından sözleşmedeki cezai şart maddesi gereği davacıya 2.000.000,00 TL tutarında cezai şart ödemesi gerektiği ve bu tutarın tacir olan davalının mahvına yol açmayacağı açık olup bu konuda ayrıca inceleme yapılmasına gerek bulunmadığı, davalı Elekromed'in bu nedenle zarara uğradığının da ispatlanamadığı, bu şirketin iş gereği alt yüklenici ile iç ilişkisinden kaynaklanan vergi ve işçilik alacakları nedeniyle davcıya karşı takas/mahsup talebinde bulunmasının da mümkün olmadığı, ayrıca davacının dava devam ederken teminat mektuplarını davalıdan teslim alması sırasında ihtirazi kayıt koymamasının, sözleşme hükümleri gereği zamanında teslim edilmeyen teminat mektupları açısından cezai şart talebinden feragat ettiği anlamını taşımadığı, davalı A Altyapı Şirketi ve diğer davalı ...'e husumet yöneltilemeyeceği, bu davalılar yönünden davanın husumetten reddi gerektiği anlaşılmakla maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde de aykırılık görülmediği, davacı hakkında hükmedilen cezai şart içinde davacının teminat mektupları giderlerinin de bulunduğu, ayrıca başkaca zararının ispatlanamadığı açıklığa kavuştuğundan, bu talebin reddi yerinde olduğu gibi yine davacının teminat mektuplarının iade edilmemesi sebebiyle ticari itibarı açısından sıkıntı yaşadığının da ispatlanamadığı gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı şirkete verdiği ve süresi içerisinde iade edilmeyen teminat mektuplarının iadesi veya nakti karşılığının ödenmesi ile süresinde iade edilmeyen teminat mektupları nedeniyle cezai şart bedeli yanında teminat mektupları için faiz, komisyon ve banka giderlerinin de ticari faiziyle davalılardan tahsili, ayrıca manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 29.06.2021 tarihli ve 2017/(13)3-2245 E., 2021/880 K. sayılı ilamı,

2. 6098 sayılı Kanun'un 583 inci maddesinin birinci fıkrası.

3.Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 29.06.2021 tarihli ve 2017/(13)3-2245 E., 2021/880 K. sayılı ilamı,

2. 6098 sayılı Kanun'un 583 inci maddesinin birinci fıkrası.

3.Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle cezai şart talebi yönünden devam eden dava olması nedeniyle teminat mektuplarının teslimi sırasında davacı tarafça çekince konmasına gerek olmamasına, davalının cevap dilekçesinde takas ve mahsubunu talep ettiği cezai şart alacağının ispatlanamamasına, davaya konu cezai şartın tacir olan davalının mahvına sebep olmayacağının bilirkişi raporu ile değerlendirilmiş olmasına, davacının diğer masrafa ilişkin zarar talebinin yerinde bulunmamasına, manevi tazminat koşullarının oluşmamasına, ayrıca kefaletleri geçersiz olduğu tespit edilen davalılar lehine hükmedilen vekalet ücretinin de yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6224, Karar No: 2012/4012, Tarih: 29.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6224 E.  ,  2012/4012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 187 ada 1 parsel sayılı 1153,97 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve bağışlamaya dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiş, yapılan tespit ise 16.10.2007 gününde kesinleşmiştir. Davacı ... 07.01.2010 günü tapu kaydına ve mahkeme ilamına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı ...'ın tutunduğu 21.01.1981 tarih 31 sayılı tapu kaydının dava konusu taşınmazı kapsadığı, yine Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 10.05.2002 tarih 2001/71-2002/105 E.K. sayılı ilamının eldeki davada kuvvetli delil niteliğinde olduğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Davacı tarafın tutunduğu 21.01.1981 tarih 31 sayılı tapu kaydının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri soyut ve gerekçesiz uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki harita keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersiz olduğu gibi davalı tarafın dayandığı 16.07.1976 tarih 30 tapu kaydı yapılan keşifte yerine uygulanmamış, dava konusu taşınmaza komşu parsel tutanakları getirtilerek yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu denetlenmemiş, bundan ayrı olarak dayanak Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/71 Esas sayılı dosyasında tanzim edilen uzman bilirkişi krokisi de yapılan keşif sırasında yerine uygulanmamıştır.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı tarafın tutunduğu 21.01.1981 tarih 31 sayılı tapu kaydı ile davalı tarafın tutunduğu 16.07.1976 tarih 30 sayılı tapu kaydının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte varsa haritaları da Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kayıtları ve davacı ile davalının murisi ...'ın taraf olduğu ve Yargıtay denetiminden geçen Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/71 Esas sayılı dosyasında düzenlenen uzman bilirkişi krokisi yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, somut olayın özelliğine göre davacı dayanağı tapu kaydının güney yönünde okunan ... tarlası zeminde belirlenmeli, uzman bilirkişiden tapu kayıtları uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye, dayanılan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/71 Esas sayılı dosyasında düzenlenen uzman bilirkişi haritasının kapsamını izlemeye ve yapılan keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın davacı ve davalı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarından hangisinin kapsamında kaldığı haritaları esas alınarak ve özellikle davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının dayanağı tescil krokisinde kenar uzunlukları da mevcut bulunduğuna göre haritası esas alınıp kapsam belirlenmeli, taşınmazın tutunulan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, tespit gününde zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kısıtlamalar da dikkate alınarak taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat niteliğindeki yapıların kimin tarafından meydana getirildiğinin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesi hükmü uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmemesi dahi isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 29.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16252, Karar No: 2016/20818, Tarih: 26.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16252 E.  ,  2016/20818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, maaş nakil ilmuhaberinin yeniden düzenlenmesine ile ek ödeme ve denge tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı .... bünyesinde kamu kurumuna nakil hakkını saklı tutarak ikinci tip sözleşme ile çalıştığını, 2010 yılında kamu kurumuna nakledildiğini ancak ücretlerinde sözleşmedeki hüküm gereği kamudaki memur maaş artış oranında artış yapılması gerekirken 2006 yılından itibaren memur ve sözleşmelilere her yıl yansıtılan zamların davacı ücretine uygulanmadığını belirterek; davalı kurumda çalıştığı süre içerisinde hak ettiği, ek ödeme, denge tazminatı ve ikramiye tutarları eklenerek maaş nakil ilmühaberinin yeniden düzenlenmesini, anılan alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ücretlerinin mevzuata uygun olarak ödendiğini ve maaş nakil ilmühaberinin bu doğrultuda düzenlendiğini belirterek davanın husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda toplu iş sözleşmesi 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında. 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmak ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

Davalı kurum, taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda artış yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı, kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7. maddesine göre, davacının ücretinde yapılacak artış, memur maaşlarına yapılan artış oranından az olamaz. Buna göre davalı şirketçe davacının ücretine yapılan artışlar kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan az ise aradaki fark alacak hüküm altına alınmalıdır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı. 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir. Şu halde davacı için 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen unvanda görev yapanların 5473 sayılı Kanun ile öngörülen ek ödeme kapsamında olup olmadığı önem arz etmektedir. Bunun için öncelikle davacının belirlenmiş olan unvanı itibariyle ek ödeme yapılması gereken kamu görevlilerinden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile aynı unvanda görev yapan kamu görevlilerinin belirtilen ek ödemelerden yararlanması söz konusu ise davacının da ek ödemeden yararlandırılması ve varsa bundan kaynaklanan fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacı, maaş nakil ilmühaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanun'a uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına, bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmühaberinde belirtilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, mahkemece, davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların temini için davalıya müzekkere yazılmış ve toplanan belgeler doğrultusunda bilirkişi raporu alınmıştır. Davacıya ek ödeme yapıldığı gönderilen belgeler ve maaş nakil ilmühaberinden tespit edilemediğinden, talep konusu alacak hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ancak, yapılan araştırma ve alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Bu sebeple, öncelikle davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda‘çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı, yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde denetime açık bilirkişi raporu ile tespit edilmeli; ek ödemeden yararlanabileceğinin anlaşılması durumunda, buna bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağı bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektinniştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZUL,MASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.