muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3517, Karar No: 2015/10296, Tarih: 12.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3517 E.  ,  2015/10296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/11/2014

NUMARASI : 2014/12-2014/216

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/11/2014 tarih ve 2014/12-2014/216 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili; "S.M. A.+şekil" ibareli markanın müvekkili adına tescilli olduğunu, "S." markası ile üretim yapan C.C. Co. Ltd.'nin Türkiye distribütörü olan davalının piyasaya "S. Kolleksiyon Serisi" adı altında saat sürdüğünü ileri sürerek tecavüz teşkil eden bu fillerin durdurulmasını, tecavüz teşkil eden emteaların toplatılmasını, müvekkili lehine 50.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; husumetin müvekkiline değil C. C. Co. Ltd.'ye yöneltilmesi gerektiğini, "S." markasının C. C. Co. Ltd. tarafından ihdas ve istimal edildiğini, aynı marka ile 2001 yılından itibaren Türkiye'de saat satıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleştirilen davada davacı vekili; müvekkilinin 1999 yılında bayan kol saatleri için seçtiği "S." markası üzerinde 556 sayılı KHK'nın 8/3 maddesi anlamında eskiye dayalı kullanımının bulunduğunu, markayı müvekkilinin ihdas ve istimal ettiğini, 556 sayılı KHK'nın 8/3 ve 7/1-ı maddeleri uyarınca kazanılmış haklarının olduğunu, davalının 2001 yılından itibaren var olan kullanıma sessiz kaldığını, markalar arasındaki benzerliklerin iltibasa sebep verdiğini, davalının markasını saat emtiası için kullanmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli "S. M. A.+şekil" ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen dosyada davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Birleştirilen dosyada davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; bozma ilamı dışında kalan ve asıl dava yönünden verilen önceki hükmün kesinleştiği, birleştirilen dava yönünden bozma ilamı uyarınca bilirkişilerden ek rapor alındığı, alınan rapor uyarınca taraf markalarının kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil), altınlar, bilezikler, yüzükler, zincirler, takılar, mücevherler ve kıymetli taşlar, madalyonlar, kol düğmeleri, kravat iğneleri, yaka iğneleri, broşlar, saatler ve zaman ölçme cihazları, kronometreler, metronomlar ve parçaları, saat kordonları emtiaları yönünden benzer olduğu, davalı-davacının bu emtialar yönünden daha önceki kullanım nedeniyle öncelik hakkının bulunduğu, diğer emtialar yönünden benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle, bozma ilamı kapsamı dışında kalan asıl dava yönünden verilen önceki hüküm kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın kısmen kabulüyle davalı adına TPE nezdinde 14. sınıfta tescilli 2006/44732 no'lu “S. M.Al.+Şekil” ibareli markanın tescilli olduğu "Kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, bilezikler, yüzükler, zincirler, takılar, mücevherler ve kıymetli taşlar, madalyonlar, kol düğmeleri, kravat iğneleri, yaka iğneleri, broşlar... saatler ve zaman ölçme cihazları: kronometreler, metronomlar (rakkaslar) ve parçaları, saat kordonları..." emtiaları yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, diğer emtialar yönünden hükümsüzlük isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 27,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacı-birleşen davada davalıdan alınmasına, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6321, Karar No: 2017/12200, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6321 E.  ,  2017/12200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6826, Karar No: 2022/8049, Tarih: 26.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/6826 E.  ,  2022/8049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen ek kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin istinaf istemi üzerine 14.09.2021 tarihli ek kararla ilk derece mahkemesince, verilen süre içerisinde eksik istinaf harcının yatırılmadığı gerekçesiyle bir kısım davalılar vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

14.09.2021 tarihli ek karara karşı bir kısım davalılar vekilinin istinaf istemi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince "ilk derece mahkemesinin 14/09/2021 tarihli ek kararının usul ve esas yönünden yasaya uygun bulunduğu gerkçesiyle istinaf taleplerinin HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiş; adli yardım isteminde bulunulmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ilâ 340. maddelerinde yer almaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. maddesi gereğince kanun yollarına başvuru sırasında da adli yardım talebinde bulunulabilir.

Diğer taraftan, 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı Kanun'un 16. madde düzenlemesi ile de, temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Öte yandan, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi yollamasıyla 344. maddesinde, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği; 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte bir olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 368 ve 344. maddelerinde dörtte bir oranındaki harcın ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiştir.

1. Dairemizin 19.07.2022 tarih ve 2022/4266 Esas, 4858 Karar sayılı ilâmı ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesi ekinde müvekkillerinin temyiz harcını karşılayabilecek durumda olmadığına dair mali durumunu gösterir herhangi bir belge sunmadığı ve bu durumda mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda olduğu kanaatine varılamadığından, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davalıların adli yardım istemlerinin reddine karar verilmiştir.

2. Dava dosyasının mahalline geri çevrilmesinden sonra kararı temyiz eden bir kısım davalılar vekiline Bölge Adliye Mahkemesince 19.10.2022 tarihli muhtıra çıkartılarak 80,70 TL temyiz karar harcı ile 397,80 TL temyiz yoluna başvurma harcının yatırılması ihtar edilmiş ve yasal sürede muhtırada belirtilen tutarda temyiz harcı yatırılmış ise de, bu muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Dava değeri 850.000,00 TL'dir. Bu halde nispi temyiz harcının 14.515,75 TL olarak yatırılması gerekmektedir. Nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından HMK'nın 366. maddesi yollamasıyla, aynı Kanun'un 344. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE İADESİNE, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1708, Karar No: 2008/1881, Tarih: 12.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1708 E.  ,  2008/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2007

Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı ile tescil tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, teslim ettiği ürün bedelinden ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşı olan 1.8.1994 ile 1.2.2003 tescil tarihleri arasında 2926 Sayılı Yasa’ya göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 5458 sayılı yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, sigortalılık tespitine ilişkin olarak, dava açıldıktan sonra, davalı kurum tarafından davacının tescil tarihinin 1.8.1994 tarihine çekilmesi nedeniyle, “Davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5458 sayılı yasadan yararlanılması gerektiğinin tespitine yönelik taleple ilgili olarak ise, “Davacının 5458 sayılı yasanın ilgili hükümlerinden yararlandırılmasına karar verilmiş ve karar süresinde davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Sigortalılık tespitine yönelik taleple ilgili mahkemenin kararı yerindedir. Ancak davacının 5458 sayılı yasadan yararlanma koşullarında mahkemece yanılgıya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının 05.06.2006 tarihinde davalı kuruma verdiği dilekçe tarım Bağ-Kur sigortalılığının ilk tevkifat tarihini takip eden aybaşına çekilmesini istediği ve anılan dilekçesinde 5458 sayılı yasadan yararlanma doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık geriye yönelik tescil talebinin 5458 sayılı yasadan yararlanma talebini de kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel mahkemece, davacının 5458 sayılı yasanın öngördüğü 3 aylık süre içerisinde kuruma tescil için başvuruda bulunduğu, ve bu başvurunun anılan 3 aylık sürenin dolmasından sonra reddedildiği ve dava açıldıktan sonra da kurumun tescil tarihin geriye çektiğinden, Sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri ve hakkaniyet gereği davacının 5458 sayılı yasanın hükümlerinden yararlandırılmasının uygun olacağı sonucuna varılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı yasanın 2.maddesinde maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir. Bu duruma göre Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanundan yararlanmak için anılan yasadan yararlanma istemi de içeren dilekçe ile kuruma başvurulması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca da prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunmayan davacının bu yöne yönelik talebinin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15193, Karar No: 2016/1620, Tarih: 09.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/15193 E.  ,  2016/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.03.2010 gününde verilen dilekçe ile birleştirilen 2011/57 Esas sayılı dava ile davalı ... mirasçıları aleyhine tapu iptali ve tescil kabul edilmediği takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından, duruşmasız temyiz incelemesi davalı ... mirasçıları vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 09.02.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekâlet ücretinin davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10653, Karar No: 2019/7548, Tarih: 11.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/10653 E.  ,  2019/7548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 11.02.2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 172 ada 1 parsel ve ... ada 1 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde mahkeme kararının infazı için satış memuru görevlendirilmesi gerekli olmakla, “satış memuru olarak yazı işleri müdürünün görevlendirilmesi” ibaresi yeterli olup, isim belirtilmemesi gerekmektedir.

Somut olaya gelince; mahkemece hükümde satış memurunun ismen belirtilmiş olması doğru görülmemiş ise de; bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm sonucunun 3. bendindeki “yazı işleri müdürü ...'ın” ibaresinin çıkarılarak yerine "yazı işleri müdürünün" sözcüklerinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, 11/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/6133, Karar No: 2015/8622, Tarih: 30.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/6133 E.  ,  2015/8622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ...'nin ... dairesine olan borçları nedeniyle kanuni temsilcisi ...'a ait taşınmaza haciz konulduğunu, taşınmazın satışından elde edilen paranın tamamının müvekkili idareye aktarılması gerekirken, şikayet olunana da pay ayrılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile satıştan elde edilen bedelin tamamının müvekkili idareye verilmesi için yeniden sıra cetveli yapılmasına karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayetçi ... Dairesi Müdürlüğü'nün, hem bedeli paylaşıma konu taşınmazın maliki ...'ten, hem de bu kişinin kanuni temsilcisi olduğu ....'den alacaklı bulunduğu, 213 sayılı ... Usul Kanun ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun uyarınca, şirket borçlarından dolayı, şirket ortak ve yöneticilerinin sorumluluğuna gidilebilmesi için, borçlu şirket hakkında takip yapılmış olması, şirketin aciz halinde bulunması ve alacağın şirket malvarlığından tahsilinin mümkün olmaması gerektiği, her ne kadar şikayetçi idare tarafından şirketin malvarlığı bulunmadığı tespit edilmiş ise de, şirket hakkında usulüne uygun bir takip yapılmadığı, bu haliyle doğrudan kanuni temsilcisinin sorumluluğuna gidilemeyeceği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Sıra cetveline karşı şikayetlerde, İİK'nın 142. maddesi uyarınca sıra cetvelinde üst sırada ya da aynı sırada yer alan alacaklılara, diğer anlatımla kendisine pay ayrılan ve şikayet sonucundan etkilenecek olan alacaklılara husumet yöneltilmesi gerekir. Somut olayda, anılan hükme uygun olarak şikayet sonucundan etkilenecek olan ...'e husumet yöneltilmiş olup, HMK'nın 326/1. maddesi gereğince de, "Yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir." Bu durumda, mahkemece, şikayetçinin haklı olmadığının tespit edilmiş olmasına ve HMK'nın 312/2. maddesinde belirtilen koşulların da oluşmamış bulunmasına göre, şikayet olunan yararına maktu vekalet ücreti hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.