muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6097, Karar No: 2016/21087, Tarih: 05.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/6097 E.  ,  2016/21087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, seyyar satıcılık yapmak için ormana bitişik yol kenarında açtığı tezgahının yanında kullandığı piknik tüpünün aniden alev alması ve yanmaya başlaması sonucu tüpün patlamasından korkarak kendisine yönelen ağır ve mevcut tehlikeden kurtulmak amacıyla yanan tüpü ormanlık alana atması eyleminin, TCK'nın 25/2. maddesinde düzenlenen zaruret halini oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde gerekçeleriyle birlikte tartışılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13219, Karar No: 2022/3244, Tarih: 02.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13219 E.  ,  2022/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.04.2018 tarih ve 2017/422 - 2018/105 sayılı kararı

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik istinaf isteminin süreden dolayı reddine dair Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.04.2018 tarihli ek kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun bölgeadliye mahkemesince esastan reddi kararına yönelik temyiz başvurusun 05.11.2019 tarihli ek karar ile CMK'nın 296/1 maddesi gereğince reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.04.2018 tarih, 2017/422 esas, 2018/105 karar sayılı ilamı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkeme kararının 16.04.2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği, verilen kararın yasal süre bittikten sonra 27.04.2018 tarihinde istinaf edildiği, mahkemece 30.04.2018 tarihinde ek karar ile sanığın 7 günlük yasal süre geçtikten sonra mahkemenin söz konusu kararını istinaf ettiğinin anlaşılması sebepleriyle sanığın 27.04.2018 tarihli istinaf talebinin süre yönünden reddine şeklinde karar verildiği, 30.04.2018 tarihinde verilen ek kararın da istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 25.05.2018 tarih 2018/609 esas 2018/154 sayılı ilamı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş akabinde sanık müdafinin bu karara yönelik de temyiz başvurusu bölge adliye mahkemesi 05.11.2019 tarihli ek karar ile reddine karar verilmiş olmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 05.11.2019 tarihli ek kararı usul ve kanuna uygun bulunduğundan, temyizin isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18683, Karar No: 2010/3716, Tarih: 11.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18683 E.  ,  2010/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1128, Karar No: 2010/6846, Tarih: 14.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1128 E.  ,  2010/6846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Dava, tacirler arası haksız eylemden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkin olup, Yargıtay 20.Hukuk Dairesince de yargı yeri belirlemesi bu nitelemeye göre yapılmıştır.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi, Yüksek Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 14.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66834, Karar No: 2013/9855, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66834 E.  ,  2013/9855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın katılandan inşaat malzemeleri satın alıp karşılığında Türkiye Finans Katılım Bankası ... Şubesine ait keşidecisi... olan...numaralı hesaba tanımlı olan ...nolu hamiline yazılı, 16/02/2007 tarihli ve 4.000 TL meblağlı sahte olduğunu bildiği çeki verdiği iddia edilen olayda,

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK.nu sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK.nun 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK.nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK.nun 61.maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK.nun 61.maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli

para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümde adli para cezasına ilişkin uygulama çıkartılarak yerine, "TCK'nın 158/1-f, son maddesi uyarınca 400 gün, aynı yasanın 62/1.maddesi ile 1/6 oranında indirilerek 333 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2.maddesi ile 1 gün karşılığı 20 TL'den hesaplanarak para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç olarak 6.660,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17265, Karar No: 2018/9340, Tarih: 22.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17265 E.  ,  2018/9340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıların eşi/annesi Şekernaz'ın yolcu olduğu araca çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını, yapılan başvuru üzerine 74.268,00 TL. tazminat ödenmişse de bu bedelin gerçek zararı karşılamadığını belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada sonradan artırılmak üzere 3.000,00 TL. maddi tazminatın davalının kısmi ödeme yaptığı tarihten işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 08.04.2015 tarihli artırım dilekçesiyle, toplam taleplerini 103.126,36 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davadan önce yapılan başvuru üzerine 74.268,00 TL. tazminatı ödeyip ibraname aldıklarını, poliçeden doğan sorumluluklarının son bulduğunu, ibranamenin iptali şartlarının bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve bakiye poliçe limitiyle sınırlı biçimde zarardan sorumlu olduklarını, SGK tarafından yapılmış ödemelerin tazminattan düşülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davacı ... için 69.193,45 TL, Hatice için 4.995,88 TL, Ceylan için 11.050,49 TL. ve Ceren için 17.886,54 TL. olmak üzere toplam 103.126,36 TL. tazminatın 04.03.2013 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davaya konu kazada ölen davacıların yakını Şekernaz'ın, kazaya karışan araçlardan birinde yolcu olduğu ve kazanın oluşumunda bir kusuru bulunmasının mümkün olmadığı; birlikte zarara sebep olanların zarar görene karşı müteselsilen sorumlu olduklarına dair 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 88/1. maddesi gereği, davacılar desteğinin yolcu olduğu araç sürücüsünün kazada kusuru bulunsa dahi, davalı sigortacının müteselsil sorumluluk esasına göre zararın tamamından sorumlu olduğu dikkate alındığında, kusur oranlarının belirlenmesi konusunda rapor alınmayışında bir usulsüzlük bulunmaması nedeniyle; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının, 6098 sayılı TBK'nun 53. maddesi gereği, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının, 6098 sayılı TBK'nun 53. maddesi gereği, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

TBK'nun 53. maddesi gereği, ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların bu zararını da tazmin etmek lazım gelir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların, desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir.

Destekten yoksun kalma tazminatının mahiyeti ve amacı, ölenin eylemli yardımını alanların, desteğin ölümünden sonra da bu yardımdan mahrum kalmaması olduğuna göre; destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilebilmesi için, herşeyden önce, destek alma hakkı olan kişinin destek alma ihtiyacının devam etmesi gerekir. Bu itibarla; ölenden eş sıfatıyla destek alan kişinin yeniden evlenmesi halinde, desteğinden yararlandığı kişinin yardımından yoksun kaldığından bahsedilemeyeceği ve desteği olan eşinden dolayı destek tazminatına hak kazanamayacağı açıktır.

Somut olaya bakıldığında; davaya konu kazada ölen Şekernaz'ın eşi olan davacı ...'nin, ölen eşinin desteğinden yoksun kaldığı iddiası ile tazminat talep ettiği; ancak, davacının dava açılmasından önce (22.10.2013 tarihinde) yeniden evlenmiş olduğu, mahkemenin hükme esas aldığı 09.03.2015 tarihli hesap raporunda ise, davacı eş Fevzi'nin muhtemel bakiye ömür süresi olarak belirlenen 27 yıl 2 ay 6 günün tamamı için tazminat hesabı yapıldığı;

mahkemenin de davacı eş Fevzi için bu raporla hesaplanan bedeli, davacı eş lehine hüküm altına aldığı görülmektedir.

Oysa, destekten yoksun kalma tazminatının yukarıda ifade edilen amaç ve kapsamı; somut gerçeğin bulunduğu durumda varsayımlara dayalı hesaplama yapılamayacağı; destek alacaklısı davacı eş Fevzi'nin ancak eşinin ölümü ile kendisinin yeniden evlendiği tarihe kadar tazminata hak kazanabileceği gözetilip hesaplama yapılmalıdır.

Bu durumda mahkemece; davacı ... için, davaya konu kaza tarihi ile davacı ...'nin yeniden evlendiği tarih arasındaki süre için tazminatın hesaplanması konusunda, daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13392, Karar No: 2010/1374, Tarih: 22.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13392 E.  ,  2010/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak ve 2313 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından sanık ...'nın yargılanması sırasında; Burdur Asliye Ceza Mahkemesiyle, Burdur Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Burdur Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2009 gün ve 2009/176 E. 2009/153 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8035, Karar No: 2011/9236, Tarih: 13.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8035 E.  ,  2011/9236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... VD.

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 01.09.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, dava konusu taşınmazda murisi “... oğlu ...’ın” adının tapu kaydında “...” ve yine murisi “... oğlu ...’ın” adının “...” yazıldığını belirterek düzeltilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Tapulama tespit tutanağında ve veraset ilamında tapu maliki olarak bildirilen kişilerden “... oğlu ...’nın” 1330(1915) yılında öldüğü yazılıdır. Böylece tapuda malik gözüken kişinin 25.6.1934 tarihli ve 2525 sayılı Soyadı Kanununun yürürlüğe girmesinden önce öldüğü anlaşıldığından tapu kaydına soyadı ilave edilmesi söz konusu olamaz. Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davacılar vekilinin ... oğlu ...’nın adının tapu kaydında soyadı ilavesi suretiyle düzeltilmesi isteminin mahkemece reddine ilişkin kararın davacı tarafından temyizi yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

./..

2011/8035 - 9236 - 2 -

2-Dava konusu taşınmazın tapulama tutanağında edinme sebebi olarak “taşınmazın 302 Eylül 1107 numaralı tapu kaydı ile ... adına kayıtlı iken ...’in ölümüyle çocukları ...,...,... ’ya kaldığı, ...'nın hissesini ...’e sattığı ve taşınmazın ...,..., ... adına tespit ve tescil edildiğinin” yazılı olduğu anlaşılmaktadır. Tutanak iktisap sütununda adı geçenlerin ...,... Mahallesinde nüfusa kayıtlı olup, baba adlarının nüfus kaydında ... olarak yazıldığı görülmektedir.İlk tapu kaydı ... adına düzenlendiğinden tapu kayıt malikleri “...’in” baba adının “...” ve “...’in” baba adının “...” soyadının ...” olarak düzeltilmesine karar vermek gerekir iken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte yazılı nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte yazılı nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 13.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...