muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11921, Karar No: 2022/15581, Tarih: 07.12.2022

Eldeki davada davacının, ...'a ait ... sıra numaralı işyerinden bildirilen 11.03.2004-20.12.2004 tarihleri arasındaki, ...'a ait ... sıra numaralı işyerinden 20.12.2004-31.03.2005 tarihleri arasındaki, ...'a ait ... sıra numaralı işyerinden bildirilen 26.04.2005-28.05.2005 ve 23.09.2005-30.09.2005 tarihleri arasındaki, ... San. ve Tic. Ltd. Şti.ye ait ... sıra numaralı işyerinden bildirilen 28.09.2005-30.11.2005 ve 03.06.2006-31.01.2007 tarihleri arasındaki ve ...'a ait ... sıra numaralı işyerinden bildirilen 01.12.2005-02.06.2006 tarihleri arasındaki hizmet akdine tâbi sigortalılık hizmetlerinin, sosyal güvenlik denetmenlerince yapılan denetim sonucunda düzenlenen 16.07.2012 tarihli ve 2012/96 sayılı rapora dayanılarak iptal edildiği,raporda; ...'a ait ... sıra numaralı dikiş atölyesi işyerinin, ...'a ait ... sıra numaralı fason dikiş atölyesi işyerinin, ...'a ait ... sıra numaralı fason dikiş ve paketleme işyerinin ve ...'a ait ... sıra numaralı fason konfeksiyon dikimi işyerinin fiiliyatta tamamen ... ... ve ... isimli kişilere ait olarak faaliyet göstermesine rağmen işverenlerin resmiyette bu şahıslar gibi gösterildiğinin, ... sıra numarası ile işlem görmekte olup ortakları ... ... ve ... olan ... San. ve Tic. Ltd. Şti.ye ait işyerinin tüm bu işyerlerinin gerçek işvereni olduğunun belirtildiği,davalı Kurumca yapılan suç duyurusu üzerine aralarında davacının da olduğu adına yukarıda anılan işyerlerinden sahte sigortalılık bildirimi yapılan kişiler aleyhine yapılan soruşturma sonucunda, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05/02/2016 tarihli, 2014/10393 Soruşturma ve 2016/2162 Karar sayılı kararı ile “...dolandırıcılık suçunu unsurları itibariyle oluşturmadığı, ..., ..., ... ve ...'a ait işyerlerinin ... ... ve ... tarafından işletildiği ve bu suretle suç işledikleri belirtilmişse de bu hususun TCK yada ceza hükmü içeren özel yasalara göre suç olarak düzenlenmediği, tarafların resmi-özel hatta sözlü vekalet yada kiralama yoluyla bu şekilde hareket etmelerinin önünde yasal bir engel bulunmadığı,

Fiilen çalışmadığı halde sigortalı olarak gösterilen 119 şüphelinin sigortalıklarının iptal edildiği, bu kişilerin sigortalı olarak gösterilmesi nedeniyle kurumun herhangi bir zararının bulunmadığı, bu nedenle atılı suçun yasal unsurlarının olayda oluşmadığı.."gerekçesiyle kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği,anlaşılmaktadır.

Fiilen çalışmadığı halde sigortalı olarak gösterilen 119 şüphelinin sigortalıklarının iptal edildiği, bu kişilerin sigortalı olarak gösterilmesi nedeniyle kurumun herhangi bir zararının bulunmadığı, bu nedenle atılı suçun yasal unsurlarının olayda oluşmadığı.."gerekçesiyle kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği,anlaşılmaktadır.

Buna göre, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar eksik incelemeye dayalıdır. Sigortalılığın tespiti istemini içeren bu tür davalarda yukarıda belirtilen ilkelere göre araştırma yapılması gerekir. Bu bağlamda,öncelikle davacının davalı işyerlerinde ne iş yaptığı tam olarak belirlenmeli,davaya konu 4 işyerinin varlığı,kapsamları,faaliyet alanları ve dönemleri araştırılmalı,ayrıca davacının ... Ltd.Şti.deki çalışmalarının varlığı ve gerçekliği bu işyerinden bildirimleri iptal edilmeyen bordro tanıkları dinlenmek suretiyle araştırılmalı,davaya konu çalışmaların geçtiği işyerlerinin dava konusu dönemlere ilişkin elektrik, su, doğalgaz, tüketimi olup olmadığı araştırılmalı, usulüne uygun şekilde tespit edilecek bu işyerlerine komşu işyeri tanıkları dinlenmeli ve davacının bu işyerlerindeki çalışmalarının fiili olup olmadığı hususu,ceza dosyası ve kurum denetmen raporu da değerlendirilmek suretiyle hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip sonucuna göre bir karar verilmelidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 07/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6719, Karar No: 2020/9153, Tarih: 08.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/6719 E.  ,  2020/9153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde levha fırın operatörü olarak çalıştığını, davalı işyerinin sahibi olduğu fabrika yönetiminin 1,5 yıl önce değişip işyerindeki şefin tüm işçiler üzerinde sistematik psikolojik baskı uyguladığını, günde zorunlu olarak 16 saat çalıştırıldığını, davacının görevi dışında da çalıştırıldığını, çalışma saatinin 18 saate kadar çıktığını, çalışma şartlarının ağırlığı ve iş stresinden dolayı sağlık problemleri yaşadığını, 25.04.2013 tarihinde ağır psikolojik baskıyla sinir krizi geçirdiği, devam eden psikolojik baskı ile ruh ve beden sağlığındaki sorunlar nedeniyle istem dışı istifa belgesi imzalamak zorunda kaldığını, psikolojik baskıyla istifaya zorlandığını ileri sürerek, kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsilini istemiştir. Davacı vekili birleşen davada ise, davacının işyerindeki çalışma koşulları ve psikolojik baskı nedeniyle tedavi görüp manevi zarara uğradığını beyan ederek manevi tazminat alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, davacıya ait yargılama sırasında aldırılan sağlık kurulu raporuyla davacıdaki majör depresif bozukluğun işyerindeki çalışma koşullarından oluşup, bu hastalığın davalı işyerinde yapılan işte çalışmasına engel olduğunun belirtildiği, tanık anlatımlarıyla da davacının işyerindeki çalışma koşulları ve baskılar nedeniyle sağlık sorunları yaşadığının belirtildiği, bu haliyle davalı işyerinde davacıya baskı yapıldığı, çalışma koşullarının ağırlaştığı, buna dayalı olarak sağlığının bozulmasıyla iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle kıdem tazminatı isteğinin kabulüne, manevi tazminat isteği yönünden ise, dosya kapsamına göre, tanık anlatımları, toplanan deliller ve özellikle yargılama sırasında aldırılan sağlık kurulu raporuyla davacıdaki majör depresif bozukluğun işyerindeki çalışma koşullarından oluşup, bu hastalığın davalı işyerinde yapılan işte çalışmasına engel olduğunun belirtildiği, bu haliyle davacının hedef kişi seçilip kendisine karşı sistematik biçimde yıldırma hareketleri ve psikolojik baskı yapıldığı, kişilik hakları veya sağlığının bozulduğunun sağlık raporuyla yeterince ortaya konulduğu gerekçesiyle, manevi tazminat isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.Taraflar arasında davalı işveren vekilince davacıya mobbing uygulanıp uygulanmadığı ve davacının kişilik haklarına saldırı olup olmadığı hususu tartışmalıdır.Aynı ortamda bulunan veya aynı organizasyona bağlı olan bir veya birden fazla kimsenin, bir kişiye belli bir amaçla, sistematik bir şekilde, yılgınlık, korku, tedirginlik, endişe, bunalım, bıkkınlık, sıkıntı veya kaygı oluşturacak söz, tutum veya davranışlarla psikolojik ve duygusal baskı kurarak onu belli şekilde davranmaya ya da davranmamaya, ortak alandan uzaklaştırmaya, güçsüzleştirmeye, değersizleştirmeye, aşağılamaya, küçük düşürmeye veya pasifize etmeye yönelik çabalarına mobbing denilir.

İşyerinde mobbing, belirli kişi ya da kişilerin zarar verici söz, tutum ve davranışlarına maruz kalınmasıyla başlayan yıldırma, yıpratma, sindirme, bıktırma ve belli şekilde davranmaya mecbur bırakma sürecini içermektedir. Bu sürecin başından sonuna kadar hedef alınan kişi veya kişilere sistemli bir şekilde psikolojik, duygusal ve sosyal saldırı gerçekleştirilmektedir. Hedef alınan kişinin şeref, kişilik, karakter, inanç, değer, yetenek, tecrübe, düşünce, tercih, yaşam biçimi ve kültür gibi yönlerine topluca bir saldırı söz konusudur. Bu saldırı, dedikodu ve söylenti çıkarma, iftira atma, çalışanlar önünde küçük düşürme, hafife alma, karalama, kötüleme ve yok sayma gibi kişiyi zihinsel, ruhsal, fiziksel ve bedensel olarak etkileyebilecek eylemlerle yapılmaktadır.Uluslararası Çalışma Örgütü’ne göre mobbing, “bir veya bir grup işçiyi sabote etmek için yapılan, zalimce, kötü niyetli, intikamcı, aşağılayıcı ve eleştirici tavırlarla kendini gösteren davranış biçimi” şeklinde tanımlanmaktadır.Mobbingi; stres, tükenmişlik sendromu, işyeri kabalığı, iş tatminsizliği ya da doyumsuzluğu gibi olgulardan ayıran husus, belli kişinin belli bir amaca yönelik olarak hedef alınması, yapılan haksızlığın sürekli, sistematik ve sık oluşudur.

Süreklilik göstermeyen, belli aralıklarla sık sık tekrarlanmayan, haksız, kaba, nezaketsiz veya etik dışı davranış mobbing olarak nitelendirilemez.Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı işyerinde yönetimin değişmesinden sonra görevlendirilen yeni üretim şefiyle bazı problemler yaşadığı, iş şartlarında aleyhe değişiklikler olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden sabittir ancak doğrudan davacıyı hedef alan, sürekli ve sistematik baskıdan bir diğer anlatımla mobbing olarak nitelendirilebilecek durumdan bahsetmek ise mümkün değildir. Bu itibarla davacının mobbing iddiasına dayalı tazminat talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 08.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16043, Karar No: 2015/12030, Tarih: 26.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16043 E.  ,  2015/12030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-d maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanuun’un “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179'uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 1,00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.01 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1162, Karar No: 2019/152, Tarih: 05.03.2019

**Ceza Genel Kurulu         2016/1162 E.  ,  2019/152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 307-311

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 52, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadere ve mahsuba ilişkin İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.09.2015 tarihli ve 307-311 sayılı hükmün, sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 03.06.2016 tarih ve 5731-1736 sayı ile;

"2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun 9. maddesine göre 'önleme araması', suç işlenmesinin veya bir tehlikenin önlenmesi için yapılan aramadır. Önleme aramasının muhatapları suç şüphesi altında olmayan kişilerdir.

CMK'nın 116 ve 117. maddelerine göre 'adlî arama' ise, şüphelinin veya sanığın yakalanması ya da suç delillerinin elde edilmesi için yapılan aramadır. Somut bir suçun işlendiği şüphesi varsa önleme araması değil ancak adlî arama yapılabilir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512, 2013/841-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adlî arama kararı gerektiren bir olayda önleme araması kararına dayanılarak ya da koşullarına uygun olmayan arama kararı üzerine yapılan arama hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan deliller ya da suçun maddi konusu 'hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş' olacağından, Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ve 289. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Somut olayda, ..... plaka sayılı beyaz renkli araçla, sanık ...'ın, uyuşturucu madde ticareti yaptığının ihbar edilmesi karşısında; niteliği ve faili belli olan bir suçun işlendiği konusunda şüphe oluşmuştur. CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde 'adlî arama kararı' alınmadan, olaydan önce Gaziosmanpaşa Sulh Ceza Hakimliği tarafından verilen 'önleme araması kararına' dayanılarak sanığın kullandığı araçta arama yapılması hukuka aykırıdır. Bu arama sonucu araçta bulunan uyuşturucu maddeler ise hem 'suçun maddî konusu' hem de 'suçun delili' olup hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden hükme esas alınamaz.

Açıklanan nedenlere göre; suç konusu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği ve sanığın bulunduğu ..... plakalı araçta arama yapılması konusunda, yazılı olarak verilmiş 'adli arama kararı' olup olmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirtilerek duruşmada okunup tartışılmasının sağlanması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 23.06.2016 tarih ve 361232 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 23.06.2016 tarih ve 361232 sayı ile;

"...Dosya incelendiğinde, sanığın ..... plakalı araçla uyuşturucu sattığına dair kolluğa ihbar geldiği, bu ihbarın adli arama kararı alınabilmesi için gerekli makul şüphe şartını içermediği, salt bu ihbara dayalı olarak mercinden adli arama kararı istenilse Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 6. maddesi gereğince ihbar ve şikâyeti destekleyen emarelerin yokluğundan bahisle arama talebinin reddedileceği bir gerçektir. İhbarı alan kolluğun ihbarı destekleyen emare arayışına girmesi hukuki zorunluluktur. Bu arayış esnasında Yönetmeliğin 4. maddesine uygun şekilde suçüstü hâli ile karşılaşması hâlinde herhangi bir yerden izin almaksızın arama yapması da Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında yasal imkân dahilindedir.

Olayımızda da suça konu uyuşturucuların ele geçiriliş şekli yukarıdaki parağrafta yasal dayanakları açıklandığı şekildedir. Buna göre suçun konusu ve delili olan uyuşturucular yasal yöntemle ele geçirilmişlerdir. Yasa dışı yöntemle elde edilmiş delil hukukuna tabi değildirler. Bu verilerle Yerel Mahkemenin mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmesi gerekirken bozulmasına karar verilmiş olmasının usul ve yasalara aykırı olduğu" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 10. Ceza Dairesince 01.07.2016 tarih ve 2675-2102 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığının, bu bağlamda eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığının, bu bağlamda eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

23.05.2015 olay, yakalama, muhafaza altına alma tutanağına göre; 18.05.2015 tarihinde saat 18.00 sıralarında Arnavutköy Asayiş Büro Amirliğine yapılan ihbarda, ... isimli şahsın narkotik madde sattığının, söz konusu maddeyi arabasıyla Gaziosmanpaşa'dan getirdiğinin; 20.05.2015 tarihinde saat 21.00 sıralarında yapılan ihbarda ise lakabı “Hortum Ömer” olan ... isimli şahsın ..... plaka sayılı aracıyla düzenli olarak Gaziosmanpaşa'dan getirdiği uyuşturucu maddeleri Arnavutköy'de sattığının bildirildiği, söz konusu büroya bağlı görevlilerce 22.05.2015 tarihinde Karlıbayır Mahallesinde gerçekleştirilen devriye görevi sırasında, kimlik bilgilerini vermek istemeyen bir şahsın ekip aracını durdurarak, ..... plaka sayılı, beyaz renkli, Linea marka araç ile gezen Tokat'lı ...'ın narkotik madde sattığını beyan edip uzaklaştığı, aynı gün görevlilerce yapılan araştırmada söz konusu şahsın genellikle saat 21.00 ile 22.00 arasında Arnavutköy'den çıkıp uyuşturucu almaya gittiğinin tespit edilmesi üzerine, saat 21.00 sıralarında Merkez Mahallesi, Devlet Hastanesi önünde ..... plaka sayılı aracın geçişinin beklenilmeye başlandığı, saat 21.50 sıralarında söz konusu aracın Sultangazi istikametine doğru seyir hâlinde olduğunun görülüp Arnavutköy’e dönüşte kullanacağı muhtemel güzergâh üzerinde tertibat alındığı, saat 23.45 sıralarında ..... plaka sayılı aracın Sultangazi istikametinden Arnavutköy’e doğru geldiğinin görülmesi üzerine, takibe alınıp Eski Edirne Asfaltı Caddesinde bulunan Devlet Hastanesi önünde durdurulduğu, görevlilerce yapılan kimlik kontrolünde, aracın şoför koltuğunda sanık ...’ın, sağ ön yolcu koltuğunda ise tanık ...’nün oturduğunun tespit edildiği, ardından Gaziosmanpaşa Sulh Ceza Hakimliğinin önleme araması kararına istinaden araçta yapılan aramada; sağ ön kapı kol kısmında bulunan cam açma ve kapama mekanizması söküldüğünde, buraya zulalanmış poşet içerisinde alüminyum folyoya sarılı hâlde toplam (12) fişek uyuşturucu maddenin, yine aynı yerde bulunan diğer poşette ise toplam (112) adet tabletin ele geçirildiği, konu hakkında Cumhuriyet savcısına bilgi verildiğinde sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan işlem yapılması talimatı alındığı,

Gaziosmanpaşa Sulh Ceza Hakimliğinin 20.05.2015 tarihli ve 2145 sayılı önleme araması kararının olay tarihi ve yerini kapsadığı,

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen rapora göre; ele geçirilen (12) fişek halindeki yeşil renkli toz maddenin net 2 gram esrar olduğu, toplam (112) adet tabletin ise “MDMA” etken maddesini içerdiği,

Anlaşılmıştır.

Gaziosmanpaşa Sulh Ceza Hakimliğinin 20.05.2015 tarihli ve 2145 sayılı önleme araması kararının olay tarihi ve yerini kapsadığı,

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen rapora göre; ele geçirilen (12) fişek halindeki yeşil renkli toz maddenin net 2 gram esrar olduğu, toplam (112) adet tabletin ise “MDMA” etken maddesini içerdiği,

Anlaşılmıştır.

Tanık ... kollukta; uyuşturucu madde kullanmadığını, Arnavutköy’de ikamet ettiğini, erkek arkadaşı olan sanığı yaklaşık 10 yıldır tanıdığını, olay günü saat 21.30 sıralarında sanık ile Arnavutköy’de buluştuklarını, daha sonra 500 Evlerde oturan Reyhan Gür isimli arkadaşını ziyaret etmek için sanığın kullandığı araç ile söz konusu yere gittiklerini, adı geçenle görüştükten sonra Arnavutköy’e dönmek için hareket ettiklerini, Arnavutköy’e geldiklerinde devlet hastanesinin önünde polisler tarafından durdurulduklarını, araçta yapılan aramada suç konusu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiğini, esrar ile tabletlerin kendisine ait olmadığını, sanığın uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığını bilmediğini, mahkemede ise; kolluktaki ifadesini tekrar ettiğini, sanığın geçmişte uyuşturucu madde kullandığını ve madde bağımlılığından kurtulmak için tedavi gördüğünü bildiğini ifade etmiştir.

Sanık ...; esrar ve hap kullandığını, günde ortalama (15) adet hap içtiğini, madde bağımlılığından kurtulmak için geçmişte tedavi gördüğünü, ancak uyuşturucuyu bırakamadığını, olay günü kullanmak amacıyla uyuşturucu madde almak için kendisine ait olan araç ile saat 21.30 sıralarında Gaziosmanpaşa ilçesinde bulunan Bursa Mahallesine gittiğini, burada açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği bir şahıstan, üvey dedesi Ömer Tok’a ait olan tabanca karşılığında suç konusu tabletler ile esrarı aldığını, polis çevirmelerinde ele geçmesini önlemek için söz konusu maddeleri aracın sağ ön kapısındaki cam açma ve kapama düğmelerinin bulunduğu döşemenin içine yerleştirdiğini, kaportacı olduğu için bu işin çok vaktini almadığını, ardından kız arkadaşı tanık Cansu ile buluşmak için Arnavutköy’e gittiğini, buradan da tanık Cansu’nun bir arkadaşını ziyaret etmek için adı geçenle birlikte 500 Evlere gittiklerini, tanık Cansu’nun arkadaşı ile görüşmesinden sonra Arnavutköy’e dönmek için yola çıktıklarını, devlet hastanesinin önünde görevlilerce durdurulduklarını, yapılan aramada suç konusu maddelerin ele geçtiğini, atılı suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının isabetli bir biçimde çözümlenmesi için "arama" tedbirinin hukuki niteliği ile bu tedbire hâkim olan genel ilkelere değindikten sonra konuya ilişkin anayasal ve kanuni düzenlemelerin incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

A- Genel Olarak Koruma Tedbiri: