muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1420, Karar No: 2024/21673, Tarih: 01.07.2024

Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan duruşma açılmaksızın hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, sanık müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, 2. 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapılan artırım miktarının fazla olduğuna, 3. 5237 sayılı Kanun’un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca yapılan indirim oranının eksik olduğuna, 4. Delillerin eksik toplandığına, 5. Bütün duruşmalara SEGBİS sistemi ile katılmış olduğundan internet ve ses kesintileri yüzünden duruşmaların sağlıklı geçmediğine, katıldığı duruşmalarda kendisini savunmadığına, 6. İletişim tespit kararı alınırken kuvvetli suç şüphesini oluşturan somut delilin olmadığına ilişkindir.

B. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın uyuşturucu madde sattığına veya tedarik ettiğine dair somut hiçbir delil bulunmadığına, 2. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. İletişimin tespiti kararı alınırken kuvvetli suç şüphesini oluşturan somut delilin olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı halde sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması hukuka aykırı ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın adli sicil kayıtlarında yer alan ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçuna ilişkin olması, İlk Derece Mahkemesinin kararından sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinde yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, belirlenen yasal düzenleme uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden belirlemek sureti ile hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1/2 oranında yapılan artırım işlenen eylem sayısı dikkate alınmakla yerinde olduğu anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Adli Emanetin 2020/1147 sırasında kayıtlı hassas terazinin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesi yerine dosyada delil olarak saklanılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince Bölge Adliye Mahkemesince "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilebileceği düzenlenmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince, eylemler hakkında delil değerlendirmesi yapılarak İlk Derece Mahkemesinin maddi vakıayı kabulüne ilişkin tespitini kabul etmeyip İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmünü, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin kaldırılması suretiyle düzelterek mahkûmiyet kararı verebilmesi için 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak, delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci

maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hüküm fıkrasının (I) bendi dijital terazinin dosyada delil olarak saklanılmasına ilişkin kısmından "dosyada delil olarak saklanılmasına" ibaresinin çıkartılması ve yerine "5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenilmesi,

maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hüküm fıkrasının (I) bendi dijital terazinin dosyada delil olarak saklanılmasına ilişkin kısmından "dosyada delil olarak saklanılmasına" ibaresinin çıkartılması ve yerine "5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenilmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Başka yönleri incelenmeksizin gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hakkındaki mahkûmiyet hükmü onanan Enis hakkında kararın infazı için ilamın Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/513, Karar No: 2021/2252, Tarih: 04.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/513 E.  ,  2021/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 08.02.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/03/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15008, Karar No: 2010/22170, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15008 E.  ,  2010/22170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10215, Karar No: 2021/105, Tarih: 19.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/10215 E.  ,  2021/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 19/01/2021 tarihinde davacı asil ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan taraf ile karşı taraf vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050,00 TL Yargıtay duruşması avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 4,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/53725, Karar No: 2014/3399, Tarih: 05.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/53725 E.  ,  2014/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YATAĞAN ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2011

NUMARASI : 2009/765-2011/523

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı kurumda 27.09.1994-26.10.2009 tarihleri arasında kesintisiz ustabaşı olarak çalıştığını, en son aldığı ücretin 1.285,91 TL olduğunu, üç ayda bir 250,00 TL ikramiye aldığını, 31.08.2009 ve 454 sayılı yazı ile bütçe yetersizliği sebebi ile iş aktinin 26.10.2009 tarihinde feshedileceğinin bildirildiğini, 26.10.2009 tarih ve 605 sayılı yazı ile 26.10.2009 tarihinden geçerli olmak üzere iş akdinin bütçe yetersizliğinden dolayı feshedildiği ve kıdem tazminatının ödeneceğinin bildirildiğini, iş akdinin yasaya aykırı ve haksız olarak feshedildiğini, yasadan kaynaklanan iş arama izninin verilmediğini, ihbar öneli içinde fiilen çalışmaya devam ettiğini, bu nedenle ihbar tazminatına hak kazanıldığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve ikramiye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Belediye adına usulüne uygun davetiye tebliğ olunmuş ancak davalı kurum kendisini vekil ile temsil ettirmemiş ve davaya da cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı kurumda 27.09.1994-26.10.2009 tarihleri arasında kesintisiz ustabaşı olarak çalıştığı, davalıya ait 31.08.2009 ve 454 sayılı yazı ile bütçe yetersizliği sebebi ile iş aktinin 26.10.2009 tarihinde feshedileceğinin bildirildiği, 26.10.2009 tarih ve 605 sayılı yazı ile 26.10.2009 tarihinden geçerli olmak üzere iş akdinin bütçe yetersizliğinden dolayı feshedildiği, yasadan kaynaklanan iş arama izninin verilmediği, ihbar öneli içinde davacının fiilen çalışmaya devam ettiği, 3 ayda bir ikramiye ödenmekteyken davalı kurumca ödenmediği gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bildirim süresi içinde işçiye iş arama izni verilip verilmediği ve ihbar önelinin geçerli olup olmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bildirim süresi içinde işçiye iş arama izni verilip verilmediği ve ihbar önelinin geçerli olup olmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 27 nci maddesinde, “Bildirim süreleri içinde işveren, işçiye yeni bir iş bulması için gerekli olan iş arama iznini iş saatleri içinde ve ücret kesintisi yapmadan vermeye mecburdur. İş arama izninin süresi günde iki saatten az olamaz ve işçi isterse iş arama izin saatlerini birleştirerek toplu kullanabilir. Ancak iş arama iznini toplu kullanmak isteyen işçi, bunu işten ayrılacağı günden evvelki günlere rastlatmak ve bu durumu işverene bildirmek zorundadır. İşveren yeni iş arama iznini vermez veya eksik kullandırırsa o süreye ilişkin ücret işçiye ödenir. İşveren, iş arama izni esnasında işçiyi çalıştırır ise işçinin izin kullanarak bir çalışma karşılığı olmaksızın alacağı ücrete ilaveten, çalıştırdığı sürenin ücretini yüzde yüz zamlı öder” şeklinde kurala yer verilmiştir.

Belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçinin iş sözleşmesinin feshinde işçiye tanınması gereken bildirim öneli, işçiyi fesihten sonraki hayata hazırlamak için önemlidir. Bildirim süresi sonunda işten ayrılacağını bilen işçi, bu süre içinde bir başka iş arayarak bir başka işyerinde çalışabilmek için girişimlerde bulunabilecektir. Ancak bu süre içinde iş görme borcunu eksiksiz yerine getirmesi gereken işçinin, yeni iş aramasının güçlükleri de ortadadır. Bu nedenle yasa koyucu, bildirim süresi içinde işverence işçiye yeni iş araması için izin verilmesini öngören düzenlemeye gitmiştir.

Yeni iş arama izni, bildirim süresi tanınarak yapılan fesihlerde söz konusu olur. İşverence Kanunun 25 inci maddesine dayanılarak yapılan fesihlerde böyle bir yükümlülük olmadığı gibi, belirsiz süreli iş sözleşmesinin bildirim süresi tanınmaksızın derhal fesihte ya da bildirim sürelerine ait ücretin veya ihbar tazminatının peşin ödendiği hallerde yeni iş arama izni verilmesi gerekmez.

Bildirim önelleri içinde işçiye verilmesi gereken iş arama izni kamu düzenini ilgilendirmektedir. İşverenin bu yükümünü azaltan ya da tamamen ortadan kaldıran sözleşme hükümleri geçersizdir.

İşçinin, bildirim süresi tanımak suretiyle fesih yoluna gitmesi halinde de, işverence yeni iş arama izni verilmesi gerekir. Gerçekten Yasada sadece bildirim süresinden söz edilmiş, bu süreyi işçinin ya da işverenin tanımış olması arasında ayrım yapılmamıştır. İşçinin ihbar öneli tanımak suretiyle feshinden sonra da iş arama ihtiyacı devam edebilecektir. Hatta işçi bu arada yeni bir iş bulmuş olsa dahi, iş arama ihtiyacı devam eder. Çünkü iş arama iznini değerlendirerek daha iyi bir iş bulma imkânına kavuşabilecektir.

Kanunda yeni iş arama süresinin günde iki saatten az olamayacağı kurala bağlanmıştır. Bu süre asgarî olup, işverence daha fazla verilmesi mümkün olduğu gibi, sözleşme ile daha fazla iş arama süresi kararlaştırılabilecektir.

Yeni iş arama süresi en az 4857 sayılı Kanunun 17 nci maddesinde sözü edilen bildirim gün sayısına göre belirlenir. Bu konuda sözleşme ile arttırılmış öneller de dikkate alınır. İşçinin toplu olarak kullanmayı istemesi halinde toplam saat sayısının bir iş günündeki çalışılan saate bölünmesi gerekir. İşçinin çalıştırılmadığı hafta tatili ile bayram ve genel tatil günleri için yeni iş arama izni verilmesi gerekmez.

Yasanın 27 nci maddesine göre, yeni iş arama izni vermeyen veya eksik kullandıran işveren, o süreye ait ücreti işçiye ödemekle yükümlüdür. Aynı maddenin üçüncü fıkrasında, işveren yeni iş arama izni esnasında işçiyi çalıştırırsa, işçinin çalışma karşılığı olmaksızın alacağı ücrete ilaveten çalıştırdığı sürenin ücretini yüzde yüz zamlı ödemesi gerektiği kuralı getirilmiştir. İşçinin çalıştırılmadığı bayram, genel tatil ve hafta tatili günleri için yeni iş arama izin ücreti hesaplanamaz (9. HD. 23.8.2008 gün 2008/30958 E, 2008/24254 K.).

İş arama izninin kullanılma zamanını işveren belirler. İşçinin kendiliğinden bu izni kullandığını belirterek ayrılması doğru değildir. Zira ihbar öneli içinde iş görme borcu eksiksiz devam etmektedir.

İşçiye bildirim süresi içinde yeni iş arama izninin kullandırılmamış olması, tanınan ihbar önelinin geçersiz olduğu sonucunu doğurmaz (Yargıtay 9.HD. 1.12.2009 gün 2008/11880 E, 2009/32502 K).

Somut olayda, ihbar öneli usulüne uygun olarak verilmiştir. İş arama izni ayrı bir alacak kalemi olup, iş arama izni verilmemesi ihbar önelinin geçerliliğini etkilemez. Yukarıdaki ilke kararı da gözönünde bulundurularak usulüne uygun verilen ihbar öneli nedeniyle ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9479, Karar No: 2011/12339, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9479 E.  ,  2011/12339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının yakınının meslek hastalığı sonucu öldüğü iddiasına dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade ederek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır”.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Yapılan incelemede; sigortalının kapıcılık yaparken 1990 tarihinde davalı işyerinden ayrıldığı,Sosyal Güvenlik Kurumu Maluliyet Daire Başkanlığının 15.4.2010 tarihli yazısında sigortalı ...'nun ölüm nedeninin meslek hastalığı olmadığını belirttiği, benzer şekilde Yüksek Sağlık Kurulunca düzenlenen 29.4.2011 tarihli raporla sigortalının meslek hastalığından ölmediğinin açıklandığı, sigortalıya 1986 yılında %26.20, 15.1.1997 tarihinde %44.20, 19.10.2006 tarihli raporla %54 oranındaki meslekte kazanma gücü kaybına göre sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, sigortalının ölüm nedenine ilişkin davacının Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılması yönünde itirazının olduğu ve sigortalının 31.1.2010 tarihinde 67 yaşında öldüğü anlaşılmıştır.

Somut olayda, sigortalı ...'nun ölüm nedeninin meslek hastalığı olup olmadığı hususunda Sosyal Güvenlik Kurumu Maluliyet Dairesi Başkanlığının 15.4.2010 tarihli kararına itiraz üzerine S.S. Yüksek Sağlık Kurulundan 29.4.2011 tarihinde rapor alındığı ve her iki raporunda benzer içerikte olduğu açıksa da , S.S. Yüksek Sağlık Kurulu raporlarının sadece Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte olması ve bu rapora davacının acık itirazının bulunmasına göre yukarıda belirtilen prosedür işletilmeyerek Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; öncelikle sigortalı ...'nun ölüm nedeninin meslek hastalığı olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumunundan rapor almak,eğer bu rapor ile S.S. Yüksek Sağlık Kurulu raporu arasında çelişki doğar ise bu kez Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alarak çelişkiyi gidermek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir

Mahkemece yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 5.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.