muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/348, Karar No: 2014/589, Tarih: 20.01.2014

Kabule göre de:

a.6100 sayılı HMK’nin 266. (1086 Sayılı HUMK.’nun 275.) maddesinde “Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.” hükmüne yer verilmiştir. Tarafların trafik kazasındaki kusur durumları ile gerçek zarar miktarının tespiti için uzman bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekir. Somut olayda kusur ve hasar yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmamış, kaza tespit tutanağındaki verilerle, faturalar ve ekspertiz raporu ve mahkemece dosya üzerinde yapılan değerlendirme sonucu, davacı tarafından yapılan ödeme de dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz .

Bu durumda mahkemece kusur ve hasar konularında uzman seçilecek bilirkişiden dava dosyası kapsamı, faturalar, fotoğraflar ve diğer deliller incelenerek aracın yaşı, modeli gibi özelliklerde dikkate alınarak meydana gelen hasar miktarına göre aracın pertinin mi, onarımının mı uygun ve ekonomik olduğu, onarımı uygunsa ayrıntılı şekilde hasar kalemleri ve bedeli, perti uygunsa aracın olay tarihindeki 2.el piyasa rayiç değeri ile sovtaj değerinin tesbiti ve sovtaj değerinin mahsubu ile bakiye zararın ve tazminat miktarının tespiti ile kusur oranının tespiti hususlarında ayrıntılı, açıklamalı, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

b.Davalının sorumlu tutulacağı alacak miktarı likit (belirli, muaccel) olmayıp, alacak miktarının tespiti yargılama yapılmasını gerektirdiğinden davalı aleyhine yazılı olduğu şekilde icra inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenler davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7220, Karar No: 2021/4447, Tarih: 06.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/7220 E.  ,  2021/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanığın uyuşturucu madde verdiği kabul edilen hakkında ayrıca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan işlem yapılan tanık ...’ın Tekirdağ Devlet Hastanesine yapmış olduğu başvurusu sonucunda düzenlenen idrar sonuç raporuna göre "..." şeklinde adlandırılan uyuşturucu maddelerden aldığının tespit edildiği, tanık ...’in söz konusu uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını beyan ettiği, kendisinde uyuşturucu veya uyarıcı madde ele geçmeyen sanık ...’ın tanık ...’e söz konusu uyuşturucu maddeyi kendisinin temin ettiğini beyan etmek suretiyle tanığın soyut beyanı dışında aleyhinde yeterli ve kesin delil bulunmadığı aşamada, ikrarıyla kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ettiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8083, Karar No: 2022/15230, Tarih: 25.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/8083 E.  ,  2022/15230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın, müşteki Bahadır'ın müdürlüğünü yaptığı mağazadan cep telefonu satın aldığı, bir süre sonra cep telefonunun arıza yapması üzerine mağaza aracılığıyla yetkili servise gönderildiği, bir kaç kez işlemin tekrar edilmesine rağmen arızanın giderilemediği, olay günü sanığın bu durumu konuşmak için söz konusu mağazaya gelerek müşteki ile görüşmek istediği, olumlu bir karşılık görmemesi üzerine, bu duruma sinirlenen sanığın, işyerinden çıktıktan sonra postaneye giderek telefonla 155 polis imdat hattını arayıp, ''Bugün Balıkesir merkezde HYS Mağazası yanacak, bugün yakacağım orayı, kendimi ihbar ediyorum, yakacağım orayı, hem de alev alev, öyle bir yakacağım ki bir tane insan kurtulamayacak, ona göre, bak orayı nasıl yakacağım!'' şeklinde beyanlarda bulunduğu, polis tarafından yapılan soruşturma neticesinde kimliği belirlenen sanığın aynı gün evinde yakalandığı anlaşılan olayda, atılı suçun oluşması için tehditin belirli kişilere yönelik değil, gayrı muayyen olan kitlelere yönelik olması gerektiğinden; sadece mağaza çalışanlarına yönelik eylemi nedeniyle, sanık hakkında tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması yerine, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı; sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24537, Karar No: 2021/9697, Tarih: 06.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/24537 E.  ,  2021/9697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs, tefecilik, bedelsiz senedi kullanma, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Yağmaya teşebbüs ve tefecilik suçlarından beraat, bedelsiz senedi kötüye kullanma ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarından açılan kamu davalarının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesi

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İddianamedeki sevklere, hükümlerin içeriğine,temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14.maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 günlü, 2020/1 sayılı iş bölümü kararı ile anılan kararın Yargıtay Ceza Daireleri Ortak Hükümler kısmında yer alan 4. madde düzenlemesine ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 09.07.2021 günlü, 31536 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 02.07.2021 tarihli, 211 sayılı kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi daha önceden temyiz incelemesini yaparak bozma kararı veren Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 06.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5387, Karar No: 2016/364, Tarih: 20.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5387 E.  ,  2016/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istemiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğiniden bahisle ödenmeyen alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının davalı şirkette 12/07/2007 tarihinde işe girdiğini ,06/10/2010 tarihinden sonrada Özel ... Hastanesinde çalıştığını, Özel ... şirketi ile davalı şirket arasında bir işyeri devrinin söz konusu olmadığını, husumet itirazında ve zamanaşımı definde bulunduğunu, ayrıca iş akdini davacının kendi isteği ile sona erdirdiğinden bahisle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının kendi isteğiyle işe gelmeyerek işi bıraktığı iddia edilmiş isede bu hususta davalı tarafça her hangi bir delil bildirilmediği, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ispat yükünün davalı işverende olduğu göz önüne alındığında davacının iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki; mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme mümkün olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçektende 6100 sayılı Kanunun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş, emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Gerçektende 6100 sayılı Kanunun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş, emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural 6100 sayılı Kanunun 294. maddesinde de tekrarlanmış; 6100 sayılı Kanunun 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 6100 sayılı Kanunun 298/2 maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yasalarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Somut olayda, tefhim edilen kısa kararda davacının ücret alacağı isteği hakkında bir hüküm verilmediği halde sonradan yazılan gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ücret alacağı yönünden hüküm kurulmuş ve böylece kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece 6100 sayılı Kanun'un 294, 297 ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 20/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8043, Karar No: 2012/1377, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/8043 E.  ,  2012/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yokluğunda karar verilen davalı Ceren Ltd.Şti.ye gerekçeli kararın tebliğ edilip edilmediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Temyiz süresinin denetimi açısından karar tebliğ edilmiş ise buna ilişkin evrakın eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23145, Karar No: 2020/14503, Tarih: 22.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/23145 E.  ,  2020/14503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bıçakla etkili eyleme kalkışmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 46/1. maddesi uyarınca ceza tayinine yer olmadığına, anılan Kanun'un 46/3. maddesi gereğince muhafaza ve tedavisi bakımından tam teşekküllü Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanelerinden birinde tedavi altına alınmasına, tedavisinin şifa bulmasına kadar sürdürülmesine dair Eyüp 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/07/2002 tarihli ve 2001/489 Esas, 2002/297 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün 27/11/2002 tarihli sağlık kurulu raporunda toplum açısından tehlikeliğinin önemli ölçüde ortadan kalktığı, 5 yıl süre ile 3’er aylık aralıklarla en yakın tam teşekküllü bir devlet hastanesinde kontrol muayenelerini yaptırmak kaydıyla taburcu edilebileceğinin belirtilmesi üzerine, raporda belirtilen şekil ve süre koşuluyla sanığın taburcu edilmesine dair aynı Mahkemenin 23/12/2002 tarihli ve aynı sayılı ek kararının kesinleşmesi sonrasında, verilen bu kararın 23/12/2007 tarihinde sürenin dolmuş olduğundan resen ele alınarak, sanık hakkında mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 46/3. maddesi uyarınca verilen tedavi tedbirinin kaldırılmasına, tam sosyal şifa buluncaya kadar 6 aylık sürelerle kontrolünün devamına ilişkin Eyüp 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/02/2008 tarihli ve 2001/489 Esas, 2002/297 sayılı ek kararına müteakip hükümlünün 5 yıl süre ile kontrollerinin yapıldığı ve alınan son raporunda sosyal şifa halinde olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle infazın devam edip etmeyeceğine karar verilmesi yönünde infaz savcılığınca talepte bulunulması üzerine, hükümlü tıbbi kontrol ve takip süresi zarfında ancak kişinin toplum açısından tehlikeliliğinin arttığının tespiti üzerine hakkında yeniden koruma ve tedavi amaçlı güvenlik tedbirine hükmedilebileceği, tıbbi kontrol ve takip süresinin bitiminde kişinin şifa bulduğunun tespiti halinde hakkında yeniden tedbire hükmedilemeyeceğine dair İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2019 tarihli ve 2001/489 Esas, 2002/697 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ile anılan ek kararının kaldırılmasına ve hükümlü hakkındaki sağlık raporu değerlendirilerek infazının devam edip etmeyeceği hususunda karar verilmek üzere dosyanın iadesine ilişkin mercii İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/12/2019 tarihli ve 2019/123 değişik iş sayılı kararına Adalet Bakanlığının 14.09.2020 tarihli ve 2020/3505 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2020 tarihli ve 2020/81657 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkındaki 5 yıl süre ile 3’er aylık aralıklarla kontrolünün sağlanması için en yakın sağlık kuruluşuna gönderilmesine ilişkin tedbir süresinin dolduğu ve alınan en son 25/05/2017 tarihli sağlık kurulu raporunda hükümlünün sosyal şifa halinde bulunduğunun tespit edildiği, 5237 sayılı Kanun’un 57. maddesinde yer alan;

“(1) Fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastaları, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınırlar.

(2) Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirtilmesi üzerine mahkeme veya hâkim kararıyla serbest bırakılabilir.

(3) Sağlık kurulu raporunda, akıl hastalığının ve işlenen fiilin niteliğine göre, güvenlik bakımından kişinin tıbbî kontrol ve takibinin gerekip gerekmediği, gerekiyor ise, bunun süre ve aralıkları belirtilir.

(4) Tıbbî kontrol ve takip, raporda gösterilen süre ve aralıklarla, Cumhuriyet savcılığınca bu kişilerin teknik donanımı ve yetkili uzmanı olan sağlık kuruluşuna gönderilmeleri ile sağlanır.

(5) Tıbbî kontrol ve takipte, kişinin akıl hastalığı itibarıyla toplum açısından tehlikeliliğinin arttığı anlaşıldığında, hazırlanan rapora dayanılarak, yeniden koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Bu durumda, bir ve devamı fıkralarda belirlenen işlemler tekrarlanır.”

Şeklindeki düzenlemeye nazaran, tıbbi kontrol ve takip süresi zarfında ancak kişinin toplum açısından tehlikeliliğinin arttığının tespiti üzerine hakkında yeniden koruma ve tedavi amaçlı güvenlik tedbirine hükmedilebileceği, tıbbi kontrol ve takip süresinin bitiminde kişinin şifa bulduğunun tespiti halinde hakkında yeniden tedbire hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin itirazın bu yönden reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/12/2019 tarihli ve 2019/123 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21726, Karar No: 2009/22597, Tarih: 29.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/21726 E.  ,  2009/22597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz eden, incelemenin duruşmalı yapılmasını talep etmiştir.

Temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılabilmesi için, duruşma isteyenin tebligat giderlerini eksiksiz olarak istek sırasında vermesi gerekir. Aksi halde istek dikkate alınmaz. Açıklanan biçimde ödenen gideri yerel mahkeme dosya ile birlikte Yargıtay’a göndermek zorundadır (HUMK.md.438/1, Yazı İşleri Yönetmeliği 53/6, Yargıtay İç Yönetmeliği 96/g, 102

Temyiz edenin murafaa giderini ödediği temyiz dilekçesine yazılı 1.12.2009 tarihli Yazı İşleri Müdürü imzalı kayıttan anlaşılmakta ise de bu giderlerin Yargıtay’a gönderilmediği Yargıtay kaleminde düzenlenen ve bir örneği dosya arasına konulan tutanakla sabittir. Dairemizce murafaanın yapılabilmesi için gerekli olan giderin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 29.12.2009 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/637, Karar No: 2017/665, Tarih: 22.03.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/637 E.  ,  2017/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yakınan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyetlerine ilişkin Kahramanmaraş 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 05.07.2007 gün, 2007/58 Esas ve 2007/190 sayılı karar sanıklar ... ve ... savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6.Ceza Dairesi 18.04.013 gün 2010/15604 -2013/8564 sayılı kararı ile;

"Yakınan ...'un olayın hemen akabinde kollukta ve Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadeler ile bu beyanlarını destekler nitelikte yargılama aşamasında mahkemede alınan beyanlarından; sanıkların olay günü kendisi ile konuşmak istediklerini söyleyip bıçak tehdidiyle taksiye bindirerek boş bir araziye götürdükleri, burada hakkında verilen beraat kararı temyiz konusu olmayan ... ile birlikte adli emanette kayıtlı sopa ile dövüp jilet ile kollarını keserek, adli raporuna göre basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladıkları ve sanık ...'ın “bunun ayağına taş bağlayıp atalım ölsün, ölüler yüzük takmaz” diyerek parmağında bulunan altın alyansını zorla çıkartıp aldığının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması," gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası Kahramanmaraş 2.Ağır Ceza Mahkemesi 27.11.2013 gün 2013/156- 2013/312 sayılı kararı ile;

“Mahkememizce sanıklar ... ve ... hakkında 05/07/2007 tarihli mahkumiyet kararı Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 18/04/2013 tarihli ilamı ile bozulmuş ise de; mahkememizce verilen önceki karar usul ve yasaya uygun görülmekle Yargıtay bozma ilamına karşı önceki kararda direnilmesine karar verilerek önceki kararın gerekçesi aynen bu karara da eklenmiştir.

Her ne kadar sanıklar ... ve ... hakkında Nitelikli Yağma suçundan cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmış ise de, sanıkların müştekiyi BTM ile giderilemeyecek derecede nitelikli şekilde yaraladıkları sanıklardan ...’ın müştekiyi silahtan sayılan jiletle aynı şekilde darp ettiği

anlaşılmasına rağmen müştekinin parmağındaki yüzüğün elinden zorla alındığına dair herhangi bir delil bulunamadığından, sanıkların üzerlerine atılı yağma suçunun nitelikli müessir fiil suçuna dönüştüğü ve bu suçun sabit olduğu anlaşılmakla sanıklar ... ve ...’in sübuta eren müessir fiil suçundan ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmiştir.” gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün sanıklar ... ve ... savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık ... yönünden “onama“ diğer sanık ... yönünden “bozma" istekli 31.08.2015 gün ve 2014/73927 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;