muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3245, Karar No: 2024/4623, Tarih: 05.12.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde alacaklılar... Dış Ticaret A.Ş., Yapı ve Kredi Bankası A.Ş., Türkiye İş Bankası A.Ş., Garanti Bankası A.Ş., Türkiye Halk Bankası A.Ş. ve QNB Finans Faktöring A.Ş. vekilleri istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde alacaklılar... Dış Ticaret A.Ş., Sürat Kargo Lojistik A.Ş., Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. ve Türkiye İş Bankası A.Ş. vekilleri temyiz isteminde bulıunması üzerine Dairemiz'in 19.10.2022 tarihli, 2022/3601 Esas, 2022/4819 Karar sayılı ilamı ile projede; kaynak olarak gösterilen 2020-2027 yılları arasında 5 milyondan başlayarak artan grafikle en sonunda 13 milyonluk satış kârı hedeflendiği, bilirkişinin hedeflenen satış rakamlarına ulaşılabileceği tespitinin soyut kaldığı, kaldı ki davacı şirketin, 2020-2021 döneminde 2 milyon satış rakamına ancak ulaşabildiği, bu halde projenin uygulanabilir ve gerçekçi olmadığı, konkordato projesinin tasdikinin mümkün olmadığı, mahkemece talep eden şirketin rapor tarihi itibariyle rayiç değerlere göre borca batık olup olmadığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenerek borca batık ise iflasına, değil ise konkordato talebinin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince Dairemiz bozma kararına karşı direnilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresinde alacaklılar Veta Dış Ticaret A.Ş., Yapı ve Kredi Bankası A.Ş., Türkiye Halk Bankası A.Ş., Türkiye İş Bankası A.Ş. ve Emir Varlık Yönetim A.Ş. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Hukuk Genel Kurulu’nun 2023/6-1045 Esas, 2024/139 Karar sayılı kararı ile alacaklılar Türkiye Halk Bankası A.Ş. ve Emir Varlık Yönetim A.Ş. vekillerinin temyiz itirazlarının hukuki yarar yokluğundan reddine, alacaklı Türkiye İş Bankası A.Ş. vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine, diğer alacaklılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Dairemiz bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi gereğince bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucu konkordato süreci içerisinde borçlu şirketin konkordatoya tabi borçlarını aksatmadan ödediği, borç yükünün azaldığı, kalan borçları bakımından da borçlu şirketin Hukuk Genel Kurulu kararı sonrasında mahkeme dışı konkordato yöntemine başvurduğu ve uzlaşı sağladığı, gelinen son noktada da talep edenin konkordatoya ihtiyacı kalmadığı, alacaklılarla konkordato sürecinden maksimum fayda ile yararlandığı, davacıların konkordatoya ihtiyacı kalmamasından sonra konkordato isteminden feragat ettiği, eldeki dava basit usulde yargılamaya tabi olduğu, yapılan incelemede talep edenlerin rayiç bilançoya göre borca batık olmadığı davacıların alınan komiser raporuna göre hem kaydi hem de rayiç bilançoya göre borca batık olmadığı iflas kararı verilmesini gerektirecek bir hal bulunmadığı, dosya üzerinden karar verilecek olan basit yargılama usulüne tabi davada yargılamanın basitliği, çabukluğu ve ucuzluğu ilkesi gereği, dosya üzerinden karar verilebileceği gerekçesi ile talebin feragat nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde müdahil Halk Bankası A.Ş., vekili ve Klepierre Gayrimenkul Yönetimi ve Yatırım Tic. A.Ş. vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Talep konkordato projesinin tasdiki istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma ilamı gerekleri yerine getirilmediği, borca batıklık bildirimi ve iflasın kamu düzenine ilişkin olduğu dikkate alınarak 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) “Sermayenin kaybı, borca batık olma durumu” başlıklı 376. maddesi uyarınca, borca batıklığın tespiti için uzman bilirkişi kurulundan alınacak rapor ile aktiflerin muhtemel piyasa rayiçlerine göre rayiç değerlerinin tespitinin yapılması, buna göre şirket aktiflerinin pasiflerini, borçlarını karşılayıp karşılamadığının, dolayısıyla davacı şirketin en son mali durumuna göre güncel olarak borca batık olup olmadığının tespiti gerekirken, kaydi değerler ve sadece kayyımın birbiriyle çelişkili raporları dikkate alınarak şirketin borca batık olmadığının son kabulü ile sonuca gidilmesi, hukukumuzda yer almayan "mahkeme dışı konkordato" kavramına ve yer verilmesi, borca batıklık durumu 3. kişileri de etkileyen ve kamu düzeninden sayılan konulardan olmasına rağmen, bu hususun gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

Diğer yandan İİK'nın 292. maddesinde; İflâsa tabi borçlu bakımından, kesin mühletin verilmesinden sonra aşağıdaki durumların gerçekleşmesi hâlinde komiserin yazılı raporu üzerine mahkeme kesin mühleti kaldırarak konkordato talebinin reddine ve borçlunun iflâsına resen karar verir:

a) Borçlunun malvarlığının korunması için iflâsın açılması gerekiyorsa.

b) Konkordatonun başarıya ulaşamayacağı anlaşılıyorsa.

c) Borçlu, 297 nci maddeye aykırı davranır veya komiserin talimatlarına uymazsa ya

da borçlunun alacaklıları zarara uğratma amacıyla hareket ettiği anlaşılıyorsa.

a) Borçlunun malvarlığının korunması için iflâsın açılması gerekiyorsa.

b) Konkordatonun başarıya ulaşamayacağı anlaşılıyorsa.

c) Borçlu, 297 nci maddeye aykırı davranır veya komiserin talimatlarına uymazsa ya

da borçlunun alacaklıları zarara uğratma amacıyla hareket ettiği anlaşılıyorsa.

d) Borca batık olduğu anlaşılan bir sermaye şirketi veya kooperatif, konkordato

talebinden feragat ederse.

İflâsa tabi olmayan borçlu bakımından ise birinci fıkranın (b) ve (c) bentlerindeki hâllerin kesin mühletin verilmesinden sonra gerçekleşmesi durumunda, komiserin yazılı raporu üzerine mahkeme kesin mühleti kaldırarak konkordato talebinin reddine resen karar verir.

Mahkeme, bu madde uyarınca karar vermeden önce borçlu ve varsa konkordato talep eden alacaklı ve alacaklılar kurulunu duruşmaya davet eder; diğer alacaklıları ise gerekli görürse davet eder.

'' hükmü yer almaktadır. Anılan maddenin d bendine göre; borca batık olduğu anlaşılan bir sermeye şirketi veya kooperatif konkordato talebinden feragat ederse borca batık durumda olup olmadığının mahkemece re'sen incelenmesi gerekir.

Bu durumda konkordato talep eden şirketin TTK'nın 376. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde öncelikle borca batık olup olmadığının tespiti, borca batık durumda ise konkordato talebinden feragat etmesi nedeniyle iflasına karar verilmesi, borca batık durumda değil ise konkordato projesi uygulanabilir nitelikte olmadığı hususu daha önceki bozma ilamında açıkça belirtilmiş olması ve bozma ilamına uyulmuş olmakla konkordato tasdik koşulları oluşmadığından konkordato talebinin reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece önceki bozma ilamlarında belirtildiği ve yukarıda açıklandığı üzere borca batıklık tespiti yöntemince yapıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya açık bir şekilde aykırı olduğundan kararın yeniden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle müdahiller Klepierre Gayrimenkul Yönetimi ve Yatırım Tic. A.Ş. vekilinin ve Halk Bankası A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden fer'i müdahiller Klepierre Gayrimenkul Yönetimi ve Yatırım Tic. A.Ş. ve Halk Bankası A.Ş.'ye iadesine, 05.12.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/826, Karar No: 2014/8929, Tarih: 30.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/826 E.  ,  2014/8929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11326, Karar No: 2013/12763, Tarih: 03.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/11326 E.  ,  2013/12763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 08.04.2013 gün ve 2013/2988-5452 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizin 08.04.2013 tarih 2013/2988-5452 Esas ve Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kere, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yeniden yapılan incelemede, hüküm sonucunda;

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yeniden yapılan incelemede hüküm sonucunda karar tarihi itibarıyla satış bedeli üzerinden binde 9,9 yerine binde 9 oranında harca hükmedildiği, peşin alınan harcın mahsup edilmediği ve harcın taraflardan payları oranında alınması gerektiğinin belirtilmemesi doğru görülmemiş ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Dairemizin onama kararının kaldırılarak HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile hüküm fıkrasının 4. bendinin hüküm sonucundan çıkarılarak bunun yerine 4. bent olarak “peşin alınan 18,40 TL'nin mahsubu ile

satış bedeli üzerinden binde 9,9 oranında harcın taraflardan tapu kaydındaki payları oranında alınarak Hazineye gelir kaydına" ibaresinin yazılmasına, hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3834, Karar No: 2015/7930, Tarih: 29.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3834 E.  ,  2015/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında, ... Asliye Hukuk ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacı banka ile davalı arasında düzenlenen kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanan borç nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, Türk Ticaret Kanununun 4. maddesinin birinci fıkrası gereği, davacı bankanın açtığı davaya bakma görevinin, asliye ticaret mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye ticaret mahkemesince ise, 5464 sayılı Kanunun 44/2 maddesi gereğince davaların genel mahkemelerde görülmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda; işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, davanın açıldığı 13/11/2013 tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu ve davanın 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlüğe giriş tarihinden önce açıldığı anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23821, Karar No: 2013/42182, Tarih: 26.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/23821 E.  ,  2013/42182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü

1) Sanıkların katılan ...'ı yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, sanık ... müdafii ve sanık ...'un temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin talebe uygun ONANMASINA,

2) Sanıkların katılan ...'ı yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanıkların, katılanı yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralama eyleminde, Adli Tıp Kurumu ve Dairemiz uygulamalarına göre yüzde sabit izin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği dikkate alınarak temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, maddesi gereğince tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanıkların kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddesinin uygulanmaması,

c) Sanıkların üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1-3-e, 87/1-c-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, sanıkların savunmalarının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, istinabe yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe kısmen uygun BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış haklarının CMUK'un 326/son maddesi uyarınca korunmasına, 26/11/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7346, Karar No: 2025/1596, Tarih: 03.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/7346 E.  ,  2025/1596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2024/721 E., 2024/1307 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onaması

Yapılan ön inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 11.06.2024 tarihli ve 2024/721 Esas, 2024/1307 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 11.06.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12221, Karar No: 2015/5746, Tarih: 07.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12221 E.  ,  2015/5746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HAVZA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/01/2014

NUMARASI : 2010/224-2014/34

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dileçesinde, davacıların 1990 yılında davalı belediyeden encümen kararı ile iki kasap dükkanı satın aldıklarını, dükkanlar için ayrı ayrı 70.000.000'er TL satım bedeli ve ayrıca 3.000.000 TL imalat bedeli ödediklerini, dükkanların bulunduğu arazinin hazineye ait olduğunu öğrendiklerini, hazine tarafından ecrimisil talep edildiğini belirterek ödenen bedelin günümüz koşullarına uyarlanarak şimdilik 17.000 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı Belediye vekili cevabında, dava konusu dere üstü olan taşınmaza Belediyenin dükkan yaptığını, Hazine'nin itiraz etmediğini, davacılara tapu verilmesi yönünde taahütlerinin bulunmadığını, davacıların 20 yıldır bu dükkanları kullandıklarını belirterek 48.000 TL kira bedelinin takas ve mahsubunu talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 97.083 TL güncellenmiş bedelden, davalı Belediyenin kira bedeli talebi mahsup edilmek koşuluyla bakiye 50.567.58 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, davalı Havza Belediye'sinin Encümen kararı ile 03.01.1991 tarihinde ve 02.08.1990 tarihinde iki adet dükkanın haricen satıldığı, dükkanın bulunduğu dere üstü taşınmazın mülkiyetinin dava dışı Hazine'ye ait olduğu ve Hazine'nin davacılardan 01.01.2003 tarihinden itibaren ecrimisil talep ettiği ve ecrimisil ihbarnamesinin davacılara 20.10.2004 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Davada, geçersiz sözleşme ile ödenen bedelin denkleştirici adalet ilkesi gereğince ulaştığı değerin tahsili talep edilmektedir.

TBK'nun 77-82-(BK'nun 61-66.) maddeleri geregince sebepsiz zenginleşme, haklı bir sebep olmaksızın başkasının emeğinden ve mal varlığından yararlanma olarak açıklanmıştır. Sebepsiz zenginleşme kurumunun en önemli özeliği haksız değer kaymalarının önlenmesidir. Bu ise denleştirici adalet ilkesi gereğince ödenen bedelin iadesi ile olur. Denkleştirici adalet ilkesi, ödenen bedelin ilk ödeme tarihindeki alım gücüne ulaştırılmasıdır.

Bu haliyle tam bir eski hale getirme işlevi yerine getirilmiş olmaktadır.

Davacıların, davalı belediyeden encümen kararı ile (harici sözleşme ile) dükkan satın aldığı, taşınmazın dava dışı Hazine'ye ait olduğunu ecrimisil ihbarnamesi ile öğrendikleri ve bu tarih itibariyle davacıların satın aldığı dükkanların tapusunun devrini davalı belediyeden talep etme imkanı olmadığını öğrendikleri konusunda ihtilaf bulunmamaktadır.

Bu haliyle tam bir eski hale getirme işlevi yerine getirilmiş olmaktadır.

Davacıların, davalı belediyeden encümen kararı ile (harici sözleşme ile) dükkan satın aldığı, taşınmazın dava dışı Hazine'ye ait olduğunu ecrimisil ihbarnamesi ile öğrendikleri ve bu tarih itibariyle davacıların satın aldığı dükkanların tapusunun devrini davalı belediyeden talep etme imkanı olmadığını öğrendikleri konusunda ihtilaf bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık, denkleştirici adalet ilkesi geregince davacılar tarafından davalıya ödenen bedelin güncelenmesi için ifanın imkansız hale geldiği tarihin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Dava dışı Hazine'nin taşınmazın maliki olması sıfatıyla davacılara işgalci olmaları nedeniyle gönderdiği 23.09.2004 tarihli ecrimisil ihbarnamesinin davacılara ulaştığı 20.10.2004 tarihi itibariyle, davacıların, dava konusu dükkanların bulunduğu taşınmazın davalı belediye'ye ait olmadığını, dava dışı Hazine'ye ait olduğunu öğrenmeleri ile davalı belediyeden tapu devrini isteme hakkının olmadığını, başka bir deyişle ifanın imkansız hale geldiğini öğrendiği tarih olarak kabul edilmelidir.

Bu durumda, mahkemece; ifanın imkansız hale geldiği tarih itibariyle ödenen bedelin denkleştirici adalet ilkesi gereğince güncellenerek ulaştığı değerin belirlenmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, ödenen satış bedelinin davalı tarafından davacıya iade edilmediği sürece davalı belediyenin dükkanların kirasını isteme hakkı olmadığı düşünülmeden kira bedelinin mahsup edilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup tarafların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23341, Karar No: 2018/12062, Tarih: 12.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/23341 E.  ,  2018/12062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkillerinin resmi evlilik birliği olmadan birlikte yaşamakta olduklarını, bu birliktelik neticesinde 2012 yılı başlarında hamile kaldığını, müvekkilinin gebelik süreci boyunca tüm tıbbi takiplerinin davalı şirkete ait Silivri Hayat Hastanesinde yapıldığını, tıbbi kontrollerin anılan hastanede görevli Dr.... tarafından gerçekleştirildiğini, müvekkilinin hamileliğinin sekizinci haftasında 02.08.2012 tarihinde sancıları olması üzerine hastaneye başvurduğunu, hastaneden ağrı kesici yapılarak evine gönderildiğini gece tekrar sancılanması üzerine yeniden hastaneye başvurduğunu, müdahale eden ebenin Doktora telefon ile bilgi verdiğini, davalı Doktorun talimatı üzerine kan tahlili için kan alındığını ve hastaneye yatışının yapıldığını, durumunun giderek ağırlaştığını, serum bağlandıktan sonra yapılması gerekenlerin bunlar olup şu anda yapılacak bir şeyin olmadığının söylendiğini, müvekkilinin sabaha kadar bu halde şiddetli ağırı ve sancılar içinde odada tutulduğunu, sabah davalı Doktor’un geldiğini, ultrason ve ...ye bağlandığını, bebeğin kalp atışlarının olmadığını öğrendiklerini, ameliyat neticesinde bebeği ölü olarak anne rahminden aldıklarını, yapılan kan ve idrar tahlillerine göre durumunun kritik olduğunun anlaşılmasına rağmen gereken müdahaleler yerine getirilmediğini, sadece serum ve ağrı kesici ilaç verilerek eve gönderildiğini, eğer hastanenin imkanlarının yetersiz ise hastanın ambulans ile hekim ve diğer sağlık personeli kontrolünde başka bir hastaneye sevkinin sağlanmasının gerektiğini, doktorun kedisine telefon ile bilgi verilmesine rağmen hastaneye gelmediğini, tedbirsizlik, dikkatsizlik ve kurallara riayetsizlik ile tıbbi uygulama hatası neticesinde bebeğin vefatına sebebiyet verildiğini, BK. 49. maddesine göre kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar verenin bu zararı gidermekle yükümlü olduğunu, BK 56. maddesinin 2.fıkrasında ölüm halinde ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verilebilir denildiğini, davalıların izah edilen nedenlerle dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı anne ... için 40.000.00 TL manevi tazminatın ve baba ... için 40.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkillerine verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.