muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7486, Karar No: 2009/10618, Tarih: 23.06.2009

davanın varlığı sebebiyle kesinleşmediği gözetilerek, tutanak aslı davalı şerhi verdirilip dosya arasına getirtilmeli, 110 parsel sayılı taşınmazın ifrazı sebebiyle oluşan 193 , 1985 ada 1 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 7, 1986 ada 1, 2 ve 3, 1988 ada 1, 1989 ada 6, 1990 ada 4 ve 7, 1991 ada 1, 3, 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazların temyize konu dosyada taraf olmayan malikleri davaya dahil edilmeli, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki orman yüksek mühendisi , bulunamaması halinde 2 orman mühendisi bir harita mühendisi bulunamaması halinde bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli 84, 85, 86, 87, 88 ve 110 parsel sayılı taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan,, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; fen ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, keşifte, çekişmeli taşınmazlar hakim tarafından gözlemlenmeli, taşınmazlar üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi,sayısı vb

.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı, çekişmeli yerleri sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı, bütün bu konuları kapsayacak, duraksamaya yer vermeyen ortak imzalı rapor ve kroki alınıp çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesin biçimde saptanmalı, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde, dayanak tapu kayıtlarının 4785 sayılı yasa karşısında hukuken değer taşımayacağı gözetilerek orman niteliği ile hazine adına tapuya tescillerine karar verilmelidir.

...’ın tutunduğu kayıt Ağustos 1324 tarih 399 numaradan gelmedir.Bu kaydın doğusu ..., batısı ... ve ...deki .....nın ...ve ... ... ile çevrili olup 150 dönüm miktarındaki tarladan ibarettir.Bu tapu kaydı 7.4.1938 tarih 3, 4, 5 ve 6 numaralara ifraz edilmiş, kayıtlardan bazıları Ekim 1949 tarih 65 ila 71 numaralara gitmiş, bunlardan Ekim 1949 tarih 65, 67, 69 ve 71 sıra nolu tapu kayıtları ...a satılmıştır.... tarafından hasımsız açılan dava sonucu Manavgat Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.1.1951 gün 13/47 sayılı kararı ile Ekim 1949 tarih 65, 67, 69 ve 71 sıra nolu tapu kayıtlarının toplam miktarı 84.280m2 iken bu tapu kayıtları birleştirilerek ve sınırları düzeltilerek yüzölçümü 325.150 m2 olarak artırılmış ve böylelikle 325.150 m2 yüzölçümlü Şubat 1951 tarih 62 sıra nolu tapu kaydı oluşmuştur. ....; Şubat 1951 tarih 62 sıra nolu tapu kaydını iki parçaya ayırarak 15.04.1958 tarih 8 ve 9 sıra nolu tapu kayıtları oluşmuştur. Nisan 1958 tarih 8 sıra nolu 39.858 m2 yüzölçümlü tapu kaydı kadastro çalışmaları sırasında 110 parsele revizyon görmüştür. Nisan 1958 tarih 9 sıra nolu 285.292 m2 yüzölçümlü tapu kaydını da ikiye ayırarak, Kasım 1960 tarih 8 ve 9 sıra nolu tapu kayıtları oluşmuştur. 25.000 m2 yüzölçümlü yeri çocuklarından Sertok ve S.. Ü..’a bağışladığından Kasım 1960 tarih 8 sıra nolu tapu kaydı 86 parsele revizyon görmüştür. Nisan 1958 tarih 9 sıra nolu tapu kaydının geriye kalan 260.292

m2 yüzölçümlü bölümü Kasım 1960 tarih 9 sıra numarası ile 87 ve 88 parsellere revizyon görmüştür.... ve M.. A.. tarafından tutunulan tapu kayıtlarının yüzölçümleri hasımsız açılan davalar sonucu artırıldığından Hazine ve Orman Yönetimini bağlamaz .Bu durumda dayanak tapu kayıtlarının ilk oluştuğu tarihteki sınırlara ve yüz ölçümlere değer verilmelidir.... tarafından tutunulan Şubat 1951 tarih 62 sıra nolu tapu kaydının ilk geldisi Ağustos 1324 D. 399 sıra nolu tapu kaydı olup bu tapunun doğusu ... okumaktadır. M.. A.. tarafından tutunulan Ocak 1954 tarih 8 sıra nolu tapu kaydının ilk geldisi olan Ağustos 324 tarih 395 sıra nolu tapu olup bu tapu kaydının batısı yol okumaktadır. Bu durumda her iki kayıt birbirini ... (yol) okuduğundan iki taşınmaz arasındaki ortak sınır zeminde bulunan ... Yolu’dur. Dayanak tapu kayıtlarının ilik oluşumundaki sınırları değişir sınırlı olup zeminde de taşınmazların kısmen doğusu ve kısmen batısında Devlet Ormanı bulunmaktadır. Kaldı ki... tarafından tutunulan tapu kaydı sınırları itibariyle çekişmeli taşınmazları arada boşluk bırakmayacak şekilde çevrelememektedir. Dolayısıyla... ve M.. A..’nın tutundukları tapu kayıtları 3402 sayılı yasanın 20/C maddesi uyarınca miktarları ile geçerli olup kapsamları ... Yolundan başlanarak belirlenmelidir. Bu durumda M.. A.. tarafından tutunulan tapu kaydı ... yolunun batısını,... tarafından tutunulan tapu kaydı ise aynı yolun doğusunu kapsamaktadır. Bu sebeple M.. A..’nın tutunduğu kaydın çekişmeli taşınmazları kapsadığından söz edilemez, bu durum mahkemenin de kabulündedir. Sonuç itibariyle ... mirasçıları ancak Ekim 1949 tarih 65, 67, 69 ve 71 sıra nolu tapu kayıtlarının toplam miktarı olan 84.280 m2 yüzölçümlü taşınmazı alabilirler .

Çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğunun tespiti halinde fen bilirkişi aracılığıyla çekişmeli taşınmazların doğusunda bulunan ... yolundan başlanarak 84.280m2 yüzölçümlü yer ifraz ettirilmeli, 86 parsel sayılı taşınmaz...’ın bağışı gözetilerek...ve S.. Ü.. adlarına geriye kalan 67.280m2 yüzölçümlü yer ise payları oranında... mirasçıları adlarına tescil edilmeli, tapu kayıt miktar fazlasının ise sınırda bulunan Devlet Ormanından açma yapılarak kazanıldığı gözetilerek orman niteliği ile Hazine adına tescil edilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi,... mirasçıları vekili ile ...mirasçılarından ... N.. Y.., H.. Y.., M.. E.., A.. E..,..., ..., S.. O.. ve Z.. O..’un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 23.6.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10625, Karar No: 2014/13720, Tarih: 08.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/10625 E.  ,  2014/13720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/784-2013/1360

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi borçlunun, ihalenin feshi sebebi olarak ileri sürdüğü sair iddialarının yanı sıra kıymet takdiri ve satış ilanının kendilerine tebliğ edilmediğini belirterek ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, tebligatların usulüne uygun yapıldığı ve ihalenin yasal mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 11, Avukatlık Kanunu’nun 41 ve HMK.nun 73, 81,82,83. maddeleri gereğince vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması zorunludur.

Somut olayda, borçlunun, vekili Av. O.. G. G.. aracılığıyla Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/981-1192 sayılı dosyası üzerinden daha önce aynı taşınmaza ilişkin olarak ihalenin feshi isteminde bulunduğu görülmektedir.

Önceki ihalenin feshi talebinin reddine dair kararın dosyaya ibraz edilmiş olması karşısında, takip dosyasına ayrıca vekaletname sunulmamış olması, borçlunun takipte vekille temsil edildiği gerçeğini ortadan kaldırmaz. Öte yandan Dairemize gönderilen belgeler içerisinde borçlu vekilinin satış kararından sonra dosyadan fotokopi aldığına dair evraka da rastlanmamıştır.

Dairemizin süreklilik arzeden içtihatlarına göre, satış ilanının usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebi olup, borçlu vekiline satış ilanının tebliğ edilmemesi de aynı hukuki sonucu doğurur.

O halde mahkemece, yapılan açıklamalar ışığında, ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29958, Karar No: 2015/25061, Tarih: 14.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/29958 E.  ,  2015/25061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının belediye işçisi değil, şirket işçisi olduğunu savunarak husumet itirazında bulunmuştur.

Davalı şirket, davacının belediye işçisi olduğunu, davalı şirketin sadece ihale dönemi ile sınırlı olmak üzere personel temini ile sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki; mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme mümkün olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçektende 6100 sayılı Kanunun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş, emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural 6100 sayılı Kanunun 294. maddesinde de tekrarlanmış; 6100 sayılı Kanunun 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 6100 sayılı Kanunun 298/2 maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yasalarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Somut olayda, mahkemece kısa kararda davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verildikten sonra "Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen işverence süresi içerisinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 8 aylık ücret tutarı olarak belirlenmesine," şeklinde karar verilmişken; gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, "Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen işverence süresi içerisinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık ücret tutarı olarak belirlenmesine," şeklinde karar verilerek kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece 6100 sayılı Kanun'un 294, 297 ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... Başkanlığının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ...'ye iadesine, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21946, Karar No: 2012/17589, Tarih: 25.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/21946 E.  ,  2012/17589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Samsun 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.09.2011
Yargıtay — Esas No: 2014/18307, Karar No: 2014/24053, Tarih: 16.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18307 E.  ,  2014/24053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2011/1116-2014/166

Hüküm süresi içinde davalılar 1-Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş., 2-Y.. Ş.. ve 3-T.. A. Ş. Genel Müdürlüğü avukatları tarafından temyiz edilmiş Ö.. Enerji Elektirik Üretim A.Ş. ile Y.. Ş.. avukatlarınca duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4243, Karar No: 2019/3404, Tarih: 06.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4243 E.  ,  2019/3404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 23/06/2015 gün ve 2013/247 - 2015/198 sayılı kararı onayan Daire'nin 10/05/2017 gün ve 2015/14488 - 2017/2812 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "BIOLOX-DELTA" adını verdikleri pembe renkli ürünlerinin kalça ve diz protezlerinde 1970'li yıllardan bu yana kullanıldığını, ürünlerinin hiçbir alerjik reaksiyona sebep vermeden üçüncü vücut uzvu olarak kullandığını, "BIOLOX" ibaresinin çekirdek unsur olarak kullanıldığı ürünlerinde "içi oyuk kesik top" şeklinin ve "pembe" rengin tüm ürünlerde bulunup ayırt edilicilik sağladığını, müvekkilince şekil markasının 10. sınıflarda yer alan emtialar bakımından tescili için davalı TPMK’ya yapılan başvurunun 556 sayılı KHK’nın 7/1-a-c bentleri uyarınca reddedildiğini, bu kararın yerinde olmadığını, başvurularının 556 sayılı KHK'nın 5. madesine göre tescil edilebilecek işaret şartlarını taşıdığını, işaretin, özgün rengi ve ayırt edici niteliği ile tercih konusu olduğunu, yüksek bir tanınmışlığa ulaştığını ileri sürerek TPMK YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince reddine, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1239, Karar No: 2021/13362, Tarih: 21.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1239 E.  ,  2021/13362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 22. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen maddi - manevi tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafların istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen karar, davacılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 21/12/2021 tarihinde davacılardan ... ile davacılar vekili Av. ... ve Av. ... ile davalılardan... Sağlık Hizm. A.Ş. vekili Av. ...geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, davacılardan ...'ın 03.09.2010 tarihinde davalı hastanenin Bahçelievler ünitesinde 2050 ve 1358 gram ağırlığında ikiz kız bebek dünyaya getirdiğini, doğumun 32.haftada gerçekleştiğini, doğumdan bir gün sonra davacı anneyi taburcu ettiklerini ancak bebeklerden ... ...’da solunum zorluğu olduğu belirtilerek yoğun bakım ünitesinde düşük kiloyla doğan kardeşiyle birlikte kalmaya devam edeceği bilgisinin verildiğini, bebeklerden sorumlu doktor davalı ... ... ile ilk kez 14 Eylül 2010 tarihinde görüştüğünü, doktor ...'nın davacı anneye ...’ı haftasonu çıkarabileceğini müjdelediğini, ancak aynı tarihte ...’ın kuvözünün

üzerinde: “... Usg Çekilecek” yazısı bulunduğunun görüldüğünü ve ne anlama geldiğinin sorulduğunu, ... ve ...'in doğumdan sonra beyin kanaması geçirdiğini, ...'in bu durumu atlattını, ...’ın da durumu iyi ama kontrol amaçlı USG çekildiği şeklinde açıklamalarda bulunduğunu, diğer davalı nörolog doktor tarafından çok sonrasında muayene edildiğini küçük ...’ın üçüncü evrede hidrosefali olduğunun bildirildiğini, hastane ile doktorun hiçbir umut vermediklerinden kızını hastaneden almak istediğini, ancak buna da izin verilmediğini, bebeğin iyileştiği söylenerek 02.10.2010 tarihinde taburcu edildiğini, bu bir ay süresinde aileden uzak tutulan bebeğe neler yapıldığı ve hangi şekilde tedavi gördüğü hususunda hiçbir bilgi verilmediğini, neticede kızlarının beyin hasarından kaynaklanan bir şekilde halen yürüyememekte, konuşamamakta, yemek yiyememekte olduğunu, gelişimini diğer bebekler gibi sürdüremediğini, özel eğitim ve terapilere muhtaç olup sürekli tedavi olması gerektiğini, bu süreç içerisinde davalı hastane ve doktorların aileden izinsiz, zarar verecek sıklıkta görüntüleme işlemi gerçekleştirdiklerini gerek teşhiste, gerek tedavide yaptıkları yanlışlar neticesinde bebeğin bedensel anlamda özürlü olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL maddi ve her bir davacı için ayrı ayrı olmak üzere 30.000 TL manevi tazminat ile küçük ... ...'ın gelecekteki zorunlu bakım ve yaşamını devamı için her yıl itibarı ile devam eden bakım giderleri de hesaplanarak şimdilik 10.000 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, bu kez davacılar vekilince temyiz edilmiştir.