muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20663, Karar No: 2013/16366, Tarih: 01.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/20663 E.  ,  2013/16366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; bina ve yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmazların kamulaştırılan bölümü üzerinde 115 adet muhtelif meyveli-meyvesiz ağaç vardır. Taşınmazın yüzölçümüne ve meyve ağaçlarının sayısına göre kapama karışık meyve bahçesi olarak kabulü ile net meyve gelirine göre değerinin biçilmesi gerekirken, ağaçlara maktuen değer biçilmesi,

2) Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamadığı anlaşılmakla, 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine eklenen 9. fıkra uyarınca, tespit edilen bedele 4 aylık sürenin bitimi tarihinden, karar tarihine kadar kanuni faiz işletilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalılardan ... vd. ve ... vd. den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1967, Karar No: 2007/2175, Tarih: 05.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1967 E.  ,  2007/2175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.02.2006 gününde verilen dilekçe ile noter satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar satış vaadi sözleşmesinin alınan borç paraya karşılık teminat amacıyla düzenlendiğini açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava red edilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davalıların taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesinin iptali için açtıkları davanın aynı yer 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/315 Esasısında kayıtlı olduğu görülmektedir. Gerçekten satış vaadi sözleşmesi yine taraflar arasında var olan karz ilişkisinin teminatı amacıyla düzenlenmişse sözleşme sadece bir teminat sözleşmesi olarak ayakta kalacağından ve bu fonksiyonu itibarıyla geçerli olacağından bu sözleşmeye dayanılarak sözleşmenin ifası talep edilemez.

Açıklanan bu nedenle eldeki dava ile mahkemenin 2006/315 Esasında kayıtlı dosyası arasında verilecek bir hükmün diğerini etkileyeceği ortadadır. Her iki davanın mevcut bağlantı sebebiyle HUMK.nun 45. maddesi uyarınca birleştirilerek, sonuçlandırılması gerektiğinden bu yön gözetilmeksizin eldeki davanın yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 05.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/974, Karar No: 2020/14702, Tarih: 13.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/974 E.  ,  2020/14702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan Gümrük İdaresinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin ve ... hakkındaki 11.10.2011 suç tarihli eylem yönüyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10 gereğince uygulama yapılması ve aynı Yasanın 3/22 ve 5/2 maddelerinin de uygulama şartlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilip somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

III) Sanık ... hakkındaki mahkumiyet yönelik sanık müdafiinin, sanık ...’nin üzerine atılı 18.03.2011, 30.03.2011, 09.04.2011 ve 27.04.2011 suç tarihli eylemler yönüyle kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca "Sigara Kaçakçılığı" suçu nedeniyle sanıklar hakkında soruşturma başlatıldığı, soruşturma kapsamında dinleme tedbirlerine başvurulduğu,

Bu kapsamda sanık ...’ye ilişkin;

18.03.2011 tarihinde ... plakalı araçtan toplam 3642 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği, dosyanın sanığı olan ... hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği,

30.03.2011 tarihinde ... plakalı araçtan toplam 4532 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği, dosyanın sanığı olan ... ... hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği,

09.04.2011 tarihinde ... plakalı araçtan toplam 2985 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği, dosyanın sanığı olan ... ve ... hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği,

27.04.2011 tarihinde ... plakalı araçtan toplam 5095 karton gümrük kaçağı sigara ile 440 paket gümrük kaçağı puronun ele geçirildiği, dosyanın sanıkları olan ... ve ... hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği,

Sanık ...’a ilişkin, 15.04.2011 tarihinde ... plakalı araçtan toplam 2500 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği, dosyanın sanığı olan ...

Altundağ hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği,

Sanıklar hakkında ise bu suçlara iştirak ettiği iddiasıyla daha sonra ayrıca kamu davası açıldığı,

İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesindeki iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet

Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır."

Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır."

Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da, "Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çoçukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarınca Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç Madde 220),

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3)

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11. Rüşvet (Madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 esas 2013/599 karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki İfadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Dosya kapsamında alınan dinleme kararları incelendiğinde kararlarda yüklenen suçun "5607 sayılı Yasaya muhalefet" suçu olarak gösterildiği, böylece sanıkların tapelere yansıyan görüşmelerinin tesadüfen elde edilen delil olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanıklara atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi aykırılık suçunu oluşturduğu, sanıkların suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verildiği, bu suçun da katalog suçlar arasında da bulunmaması karşısında tapelerin tesadüfen elde edilen delil olarak da kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu suretle adı geçen sanıklar yönüyle iletişimin tespiti tutanaklarının delil olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, sanıkların üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri yönündeki savunmalarının aksine suça iştirak ettiklerine ilişkin cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3260, Karar No: 2014/8934, Tarih: 03.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3260 E.  ,  2014/8934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, gerçekte olduğu halde henüz doğmadan babasının vefat etmesi sebebiyle dedesi ve büyükannesiolma şeklinde kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30518, Karar No: 2018/11416, Tarih: 05.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/30518 E.  ,  2018/11416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 775 Sayılı Gecekondu Kanunu gereğince Davalı ... na devir ve tescil edilen taşınmazın başkasına satılması nedeni ile elde edilen satış bedelinden ibaret alacağın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 775 Sayılı Gecekondu Kanunu gereğince Davalı ... na devir ve tescil edilen taşınmazın başkasına satılması nedeni ile elde edilen satış bedelinden ibaret alacağın tahsili istemine ilişkindir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere kararın dayandığı gerekçelere göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 05/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8591, Karar No: 2011/13007, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8591 E.  ,  2011/13007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili tebligatın ... köyü, ... ilçesi, Konya adresine tebliğ edilmesi gerekirken, ... köyü ... ilçesi, ... adresine yapıldığı ve tebligatta beyanı bulunan ...’in ... ilçesine bağlı ... köyü muhtarı olduğu, dağıtıcı ...’un da ... ilçesinde görev yapan dağıtıcı olduğu iddia edilmiş olup;

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için:

Muhtar ...’in ... ilçesi, ... köyünün mü? yoksa ... ilçesi, ... köyünün mü? muhtarı olup olmadığı ve aynı şekilde posta dağıtıcısı ...’un hangi ilçede görev yaptığı araştırılarak alınacak cevabi yazının,

bu dosya arasına konulması; Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 21/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39743, Karar No: 2017/17155, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39743 E.  ,  2017/17155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz harçları (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların davalı tarafça temyizi halinde, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri tutarında meblağ, temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Somut olayda, Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilerek devam edilen yargılamada, davalı ...’nın kapatılarak tüzel kişiliğinin sona ermesi üzerine, davaya ... ...’ne karşı devam edilmiş ve taraf teşkili sağlanarak 17/01/2017 tarihli nihai kararla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... İdaresi vekilince temyiz edilmiş olmasına rağmen, temyiz dilekçesi ekinde bulunan temyiz harçlarına ilişkin sayman mutemedi alındısının, tüzel kişiliği sona ermiş Yavaşlar Belediye Başkanlığı adına sehven düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Temyiz tarihi itibariyle ödenmesi gereken harçlar, 154,30 TL temyiz kanun yoluna başvurma harcı ile 89,83 TL temyiz (nispi) karar harcından ibarettir.

Anılan sebeple, tüzel kişiliği sona ermiş ... Belediye Başkanlığı adına sehven düzenlendiği anlaşılan 20/01/2017 tarihli sayman mutemedi alındısında belirtilen harçlar talebi halinde ilgiliye iade edilmeli; davalı ... İdaresi vekiline, 154,30 TL temyiz kanun yoluna başvurma harcı ile 89,83 TL temyiz (nispi) karar harcını kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması (sayman mutemedi alındısının usulüne uygun şekilde düzenlenmesine dikkat edilmesi suretiyle), aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen eksikliğin giderildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.