muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/23747, Karar No: 2024/7927, Tarih: 03.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/23747 E.  ,  2024/7927 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2018/1709 E., 2020/1052 K.

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 3 . Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2018 tarihli ve 2017/341 Esas, 2018/744 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası delaletiyle 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 07.10.2020 tarihli ve 2018/1709 Esas, 2020/1052 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.04.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Teşdidin derecesinde hataya düşülerek fazla ceza tayin edildiğine,

4.Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

5.Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

6.Hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

7.Yapının 15 Temmuz darbe girişimi ile örgüt sayılması gerektiği, iddia olunan eylem tarihleri itibariyle yargı kararı ile belirlenmiş terör örgütünün bulunmadığına, bu tarihten önceki eylemlerin suç sayılmaması gerektiğine,

8. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

6.Hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

7.Yapının 15 Temmuz darbe girişimi ile örgüt sayılması gerektiği, iddia olunan eylem tarihleri itibariyle yargı kararı ile belirlenmiş terör örgütünün bulunmadığına, bu tarihten önceki eylemlerin suç sayılmaması gerektiğine,

8. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık ...'nın Manisa ilinde FETÖ PDY silahlı terör örgütü'nün gizli tanık ve açık tanıkların beyanları uyarınca mütevelli adı verilen örgüte hem maddi yardım toplayan, hem de istişare heyeti olarak çalışan, maddi yardım veren kişilerin bulunduğu grubun içerisinde yer aldığı, bu grubun yapmış olduğu sohbet ve diğer örgütsel toplantılara katıldığı, KHK ile kapatılan ... Okumaya Teşvik Eğitim Kültür Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği üyeliğinin bulunduğu, bu derneğin yönetim kurulu asıl üyeliğini yürüttüğü, sanığın Manisa ilinde mütevelli heyeti üyesi olan sanığın eylemlerinin örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içeren yeterli örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği değerlendirilerek, bu eylemler nedeni ile örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmamakta ise de; sanığın eylemlerinin örgüte yardım etme suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerekirken delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden mahkumiyet hükmü kurulması, kanuna aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 07.10.2020 tarih, 2018/1709 Esas 2020/1052 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğnameye aykırı olarak oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5172, Karar No: 2014/5776, Tarih: 13.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/5172 E.  ,  2014/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2011/100-2013/99

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 2008 Ağustos-03.09.2010 arası davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, çalıştığı süreçte fazla mesai, hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini ve davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, mesaiye 05:00'te başlayıp çoğu gün 00:00'a kadar çalıştığını, ancak sadece aylık 40 saat üzerinden fazla mesai ödemesi yapıldığını, 100,00 TL kıdem tazminatının, 100,00 TL fazla mesai ücretinin, 100,00 TL yıllık izin ücretinin, 100,00 TL aile yardımının, 100,00 TL çocuk yardımının, faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının 12.08.2008-03.09.2010 arası şoför olarak çalışmasının ihtilaf dışı olduğunu, ancak davacının fazla mesai ücretlerini ödenmemesi ve sigorta primlerinin eksik yatırılması nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği şeklindeki iddiasının gerçek dışı olduğunu, 03.09.2010'da izinsiz ve mazeretsiz olarak işyerini terk ettiğini, şantiye şefinin araması sonucu davacının yeni bir iş bulduğunu ve işe gelmeyeceğini beyan ederek işten ayrıldığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesi ücretinin asgari ücret esas alınarak gösterilmesi ve işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle davacı tarafından haklı nedenle sona erdirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.Dosyada dinlenen tanık beyanlarından davacının kış mevsiminde fazla mesai yaptığı açık ve kesin olarak kanıtlanamamıştır. Davacının yol yapımı işinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Kış mevsiminde havanın soğukluğu sebebiyle yaz günleri kadar uzun süre çalışılmayacağı bilinen bir gerçektir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm çalışması boyunca

aynı sürede haftada 19.5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş yaz ve kış mevsimlerindeki çalışmaları ayrı ayrı değerlendirilmemiştir. Bu kabul hayatın olağan akışına aykırıdır. Doğru sonuca ulaşabilmek için tanık beyanları birlikte değerlendirilerek yaz ve kış ayrımı yapılmak suretiyle davacının kış mevsiminde 07:00-17:00, yaz mevsiminde ise 07:00-19:00 saatleri arası çalıştığının kabul edilerek fazla mesai alacağının kabulü hakkaniyete daha uygundur. Eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17777, Karar No: 2015/3248, Tarih: 18.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17777 E.  ,  2015/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2010/335-2014/49

Davacı Hazine vekili Avukat Emine tarafından, davalılar B.. Ş.. ve diğeri aleyhine 02/06/2010 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanun'dan kaynaklanan rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı S.. D.. yönünden davanın reddine, davalı B.. Ş.. yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında yapılan yargılamanın son oturumunda davanın kısmen kabulü ile, 8.308,80 TL'nin ödeme tarihi 24/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Gerekçeli kararda ise; davanın kısmen kabulü ile, 8.308,80 TL'nin ödeme tarihi 24/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davanın ikinci davalı S.. D.. yönünden ise reddine karar verilmiştir. Böylece kısa kararda davalı Serkan yönünden hüküm kurulmayarak kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12909, Karar No: 2023/757, Tarih: 24.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/12909 E.  ,  2023/757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/250 E., 2021/521 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyaların müsaderesi, suçta kullanılan taşıma aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Cizre 2. Asliye Ceza Mahkemesi Karar sayılı kararının, malen sorumlu vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 tarih ve 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere; gerek yüze karşı gerek gıyapta verilen hüküm ve kararlarda başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerektiği nazara alındığında; malen sorumlunun yüzüne karşı verilen 09.12.2021 tarihli hükümde, temyiz süresinin tefhimden itibaren başlayacağı

belirtilmeyerek, temyiz süresinin başlangıç tarihi hususunda malen sorumlunun yanıltıldığı anlaşılmakla, malen sorumlu vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Malen sorumlu ...'ın 09.12.2021 tarihli tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olmadığını ve katılma talebinin bulunmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, malen sorumlu ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4164, Karar No: 2015/196, Tarih: 12.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4164 E.  ,  2015/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Dava konusu 2421 ada 29 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında dayanağı bulunan Temmuz 940 tarih 16/20 sıra, 02.10.1935 tarih 7/10 sıra ve 26.09.1934 tarih 143/8 sıra numaralı tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren tüm revizyonları ve anılan tapuların oluşumlarına esas olan dayanak kayıtları ile birlikte onaylı ve okunaklı birer örneklerinin EKSİKSİZ OLARAK, ayrıca dava konusu 2421 ada 29 parselin kadastro sonrası kesinleşen tapu kaydının da tüm devir ve intikallerini gösterir biçimde onaylı örneğinin Tapu Müdürlüğü'nden getirtilmesi, dosya arasına konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkeme'ye GÖNDERİLMESİNE, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2773, Karar No: 2019/3004, Tarih: 16.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2773 E.  ,  2019/3004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28/05/2015 gün ve 2011/119 - 2015/158 sayılı kararı onayan Daire'nin 24/11/2016 gün ve 2016/3622 - 2016/9120 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...'nun Fatih Pres San ve Tic Ltd Şti'nin %50, Türkoğlu Demir Sanayi ve Tic. Ltd Şti'nin %20, müvekkili ...'nun Türkoğlu Demir Sanayi ve Tic. Ltd. Şti'nin %20 ortağı olduğunu, müvekkillerinin hissedar oldukları Türkoğlu Demir ve Sanayi ve Ticaret Ltd Şti'nin davalı bankanın kredi müşterisi olduğunu, kullanılan kredilerin teminatı olarak Fatih Pres Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin 30.000.000.000 TL'lik (TL) ileri tarihe keşideli 30/12/1998 tarihli çekinin davalı bankaya teminat olarak verildiğini, krediler ödenerek kapatılmasına rağmen söz konusu çekin bankanın elinde kaldığını, temerrüt hali bulunmadığı halde davalı bankanın söz konusu çeki muhatap bankaya 29.05.1998 tarihinde ibraz ederek karşılıksız kaşesi bastırdığını, Türkoğlu Demir ve Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin ve Fatih Pres Sanayi ve Ticaret Ltd Şti'nin herhangi bir borcu olmamasına rağmen çekin karşılıksız olduğu gerekçesi ile ihtiyati haciz kararı alınıp icra takibi başlatıldığını, çekin karşılıksız çıkması sonucu sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2002/747 Esas sayılı dosyasında davacılar hakkında dava açıldığını ancak verilen beraat kararı hakkında Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin ilamı ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararı verildiğini, davalı bankanın temerrüt söz konusu olmadan teminat olarak verilen çeki muhatap bankaya ibraz edip hukuka aykırı haciz ve cebri icra işlemleri nedeniyle ortağı bulundukları Türkoğlu Demir ve Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. ve Fatih Pres San. ve Tic. Ltd. Şti'nin gayrı faal, ticaret yapamaz hale gelmesine neden olduğunu, şirketler ticari hayatına devam edebilseydi müvekkillerinin yüksek kâr payı alacaklarını, davalı bankanın hukuka aykırı eylemleri nedeniyle ticaret ve kazançlarının engellendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ... için 4.168.765,74 TL, ... için 2.834.625,04 TL maddi tazminatın ve her bir davacı için için ayrı ayrı 15.000.- TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, konusu itibariyle işbu davanın konusunu içermekte olduğundan Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2002/335 Esas, 2005/530 Karar sayılı kararının mevcut dava açısından kuvvetli delil niteliği taşıdığı, kesinleşmiş İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ve Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin dosyaları ve ihtiyati haciz kararına esas D. İş sayılı dosyaları, icra dosyası ve tüm dosya kapsamı gözetildiğinde davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 92,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının HMK 339. maddesi gereğince adli yardımdan yararlanan karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1420, Karar No: 2018/1950, Tarih: 15.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1420 E.  ,  2018/1950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerçekleştirilen yargılama sırasında düzenlenen 22.11.2012 tarihli celseye ait duruşma tutanağında üye hakim ...'nin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmaması nedeniyle anılan eksikliğin giderilmesi için geri çevrilen dosya ile ilgili olarak mahkemesince adı geçen hakimin meslekten çıkartılması nedeniyle eksikliğin ikmal edilemediği bildirilmiş ise de, bu hakim yerine Adli Yargı Adalet Komisyonu Başkanlığınca görevlendirilecek başka bir hakim tarafından imza eksikliğinin giderilmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.