muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7692, Karar No: 2023/42, Tarih: 18.01.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; kurumun haksız ve tek taraflı olarak kesinti yaptığını beyanla davanın tamamen kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davalı kurumun harçtan muaf olması nedeniyle 1.092,96 TL harçtan sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, yapılan kesintilerin mevzuata uygun olduğunu, bilirkişi heyet raporunda hasta bazında değerlendirilme yapılmadığı gibi kesintilerin yerinde olup olmadığının gerekçeleri ile açıklanmadığını beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, yerel mahkemece verilen kararın davacı yönünden usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sırasında 5 kişilik bilirkişi heyetinden alınan 21.06.2016 tarihli bilirkişi raporu kapsamı ile istinaf incelemesi sırasında alınan 3 ayrı bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen raporlarda davalı kurumun hizmet bedeline ilişkin yaptığı kesinti miktarından KDV dahil 931.367,43 TL tutarındaki kesintilerin iptal edilmesi ve davacı şirkete iade edilmesi gerektiğinin anlaşıldığından davalının istinaf talebinin kısmen kabulü ile davanın kısmen kabulüne; 931.367,43 TL kesinti yapılmasına ve 50.000 TL cezai şart tahsil edilmesine ilişkin kurum işleminin iptaline bu miktarların dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 16.000 TL cezai işlem bedeli yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alım sözleşmesi ile Sağlık Uygulama Tebliği (SUT) hükümlerine aykırı davrandığı gerekçesi ile davacıdan tahsil edilen hizmet bedelinin ve cezai şartın istirdatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alım sözleşmesi ile Sağlık Uygulama Tebliği (SUT) hükümlerine aykırı davrandığı gerekçesi ile davacıdan tahsil edilen hizmet bedelinin ve cezai şartın istirdatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2006 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alım sözleşmesinin 4.20 ve 5.2. maddeleri ile 2007 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alım sözleşmesinin 5.1.2 ve 5.1.9. maddeleri, SUT hükümleri

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.01.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14410, Karar No: 2009/13945, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14410 E.  ,  2009/13945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, 1-... 2-... 3-....Vekilleri Av....ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu Vekili Av.... aralarındaki iptal davası hakkında Giresun 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 19.06.2008 günlü ve 226/ 412 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.000.000.TL (1.000,00-YTL)’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2007 yılında bu parasal sınır 1.170,00YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar,19.06.2008 tarihinde verilmiş ve davacı yanın 83,35 YTL lik ödeme emrinden dolayı, davalı Kuruma borçlu olmadıklarının tespitine ilişkin olup, kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönününde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine,02.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15797, Karar No: 2010/29016, Tarih: 07.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/15797 E.  ,  2010/29016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe konu senet aslı veya ön ve arka yüzünün onaylı ve okunaklı bir örneğinin celbi ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33961, Karar No: 2021/10847, Tarih: 24.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2016/33961 E.  ,  2021/10847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dairemiz 09.12.2020 tarihli ve 15.01.2021 tarihli Dosyanın Eksiklik Talebi konulu yazıları ile davalılar vekilinin vekaletnamesinin süreli vekalet olduğu ve 31.12.2016 tarihine kadar geçerli olduğu; 21.07.2019 tarihli temyizden feragat tarihinde vekaletnamenin süresinin dolduğu ve davalılar vekili tarafından yeni tarihli vekaletnamenin sunulmadığı, davalı vekilinin temyizden feragat yetkisini içeren davalı şirketlerden aldığı yeni vekaleti var ise eklenip gönderilmesi, böyle bir yetki içeren vekalet yok ise bu hususun tutanağa bağlanarak gönderilmesi istenmesi üzerine sunulan davalılar vekiline ait vekaletname ve yetki belgesinin 03.02.2020 tarihli olduğu temyizden feragat dilekçe tarihini kapsamadığı için 05.03.2021 tarihli yazımız ile dosyadaki eksikliklerin giderilmesinin istenmesi üzerine, davalılar vekili tarafından davalı ... San. ve Tic. A.Ş. için 26.12.2018 tarihli bir yıl süreli ve 30.12.2019 tarihine kadar geçerli vekaletname ve yetki belgesi uyap üzerinden gönderilmiş olup davalı ... San. ve Tic. A.Ş. yönünden vekaletnamenin geçerli olduğu görülmüştür. Ne var ki diğer davalı ...'nin adı gönderilen 26.12.2018 tarihli vekaletnamede olmadığı için bu davalı yönünden temyizden feragat tarihinde geçerli vekaletname bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davalı ... yönünden geçerli vekaletname tarihi itibari ile yeni temyizden feragat dilekçesi sunulması, yada 21.07.2019 tarihli temyizden feragat tarihini kapsar şekilde vekalet sunulması veya davalı tarafın temyizden feragat dilekçesine icazet verdiğine ilişkin belge sunulması gerekmektedir.

2- Dairemizin 15.01.2021 tarihli dosyanın Eksiklik Talebi konulu yazısında davacı vekilinin 04.09.2019 tarihli (UYAP ortamında elektronik) imzalı dilekçesi ile temyizden feragat dilekçesi sunduğu, temyizden feragat yetkisi içeren vekalatnamesinde davacı imzası bulunmadığı anlaşılması üzerine davacı imzası içerir şekilde davacı vekaletnmesinin aslı veya onaylı suretinin UYAP üzerinden gönderilmesi istenmiş, 05.03.2021 tarihli yazımız ile yinelenmiş, 27.05.2021 tarihli yazımız ile tekit edilmiş ise de yazı gereği yerine getirilmemiştir.

3- Dairemiz bir ve iki numaralı yazı gereğinin ivedi şekilde yerine getirilmesi,

4- Davalı ... vekilince sunulan 03.02.2020 tarihli vekaletname tarihi itibari ile yeni temyizden feragat dilekçesi sunulmaması, yada 21.07.2019 tarihli temyizden feragat tarihini kapsar şekilde temyizden feragat yetkisi içerir vekalet sunulmaması veya davalı tarafın temyizden feragat dilekçesine icazet verdiğine ilişkin belge sunulmaması durumunda;

3- Dairemiz bir ve iki numaralı yazı gereğinin ivedi şekilde yerine getirilmesi,

4- Davalı ... vekilince sunulan 03.02.2020 tarihli vekaletname tarihi itibari ile yeni temyizden feragat dilekçesi sunulmaması, yada 21.07.2019 tarihli temyizden feragat tarihini kapsar şekilde temyizden feragat yetkisi içerir vekalet sunulmaması veya davalı tarafın temyizden feragat dilekçesine icazet verdiğine ilişkin belge sunulmaması durumunda;

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanarak kararda belirtilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin temyiz karar harcı olarak alınır.

Diğer taraftan, müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere birden fazla davalının bulunduğu davalarda, kararı temyiz eden her davalıdan temyiz harçlarının ayrı ayrı tahsil edilmesi gerekmektedir. Bu anlamda olmak üzere, birden fazla davalının, vekilinin aynı olmasının da sonuca bir etkisi bulunmamaktadır.

Bu itibarla, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi temyiz karar harcının dörtte birinin peşin olarak yatırılması gerekirken, kararı temyiz eden davalılar vekili tarafından her iki davalı için temyiz karar harcı olarak maktu harç yatırılmıştır. Bu durumda, hesaplanan nispi temyiz karar harcının dörtte birinin davalılar vekilince kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra Dairemize ivedi şekilde gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11522, Karar No: 2011/15333, Tarih: 17.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/11522 E.  ,  2011/15333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/09/2009 gün ve 2009/40-2009/223 sayılı kararı onayan Daire’nin 23/05/2011 gün ve 2009/14012-2011/6192 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalı Banka’nın Samsun Şubesi’nde kızı adına USD ve EURO hesaplarının bulunduğunu, Münih Başkonsolosluğu'ndan alınma 22.06.2006 tarihli vekaletnameyle hesaptan para çekmek istediğini, bankanın vekaletnamenin süresinin dolduğunu belirterek ödemede bulunmadığını, kızının Meksika'da bulunması nedeniyle buradaki işlerini kendisinin takip ettiğini, çekeceği parayla evinde onarım yaptıracağını, bu bağlamda sözleşme imzaladığını, ödemeyi zamanında yapmaması nedeniyle cezai şart ödemek zorunda kaldığını, bina onarımı süresinde yapılmadığından üç ay boyunca başka ev kiraladığını ileri sürerek, 12.206,19 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kızına ait vadeli hesapların Kentbank'tan devralındığını, açıldığı tarihten itibaren hesapta herhangi bir hareket olmadığını, ibraz edilen vekaletnamedeki imzanın bankadaki imza örneklerine benzemediğini, davacı beyanına göre hesap sahibinden de teyit almanın mümkün olmadığını, vekalet ilişkisinin halen devam ettiğine dair noterden alınacak şerh, yazılı talimat veya benzer onay gibi ek belgeler istenmesinin gerekli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının vekaletname gereğince kızının hesabından para çekmek isteği, oysa hesaptaki imza ile vekaletnamedeki imzanını birbirine benzemediği, bankanın vekaletnamenin geçerli olduğuna dair ek belge istemesinin müşterilerinin menfaatini korumak açısından gerekli oldğu, bankanın kötüniyetli olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.05.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19535, Karar No: 2014/12095, Tarih: 17.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19535 E.  ,  2014/12095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet-beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan...'ın, katılan ...'nun internet şifresinin ele geçirilerek ve ...'nun bilgisi ve izni dışında facebook üzerinden katılan ...'in arkadaşı katılan ...'den borç para istendiği katılanın da kendisiyle iletişim kuran ve borç para isteyen kişinin arkadaşı Alev olduğuna inanarak istediği 1.000 TL'yi Garanti Bankası 100. Yıl Şubesinde bulunan ...'a ait ... numaralı hesaba EFT yolu ile aktarması üzerine gidip çektiği iddia ve kabul edildiği somut olayda;

İddianamedeki nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye gönderilmesine, 17/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20316, Karar No: 2021/14118, Tarih: 02.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20316 E.  ,  2021/14118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Https://www..../27-ekim-2020-ozel-levent-hastanesi-taciz-skandali--6732043 ve https://www..../...--6732047 internet sitelerinde yayınlanan içerik nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğinden bahisle ilgilisi Sulaiman Bako vekili Avukat ... tarafından yapılan erişimin engellenmesi talebinin reddine dair İSTANBUL 12. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/11/2020 tarihli ve 2020/4913 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/12/2020 tarihli ve 2020/5416 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 17/03/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/04/2021 tarihli ve KYB. 2021/42175 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, talep eden vekilince, talep edenin Türkiye'de göğüs hastalıkları uzmanı olduğunu, çalıştığı hastaneye covid-19 şüphesi ile gelen şahsın muayeneden sonra taciz edildiği iddiası ile asılsız şikayetlerde bulunduğunu, bu olayın sosyal medyada yankı bulması üzerine kişilik haklarını ihlal eden paylaşımların yapıldığını, dilekçede yer alan internet sitelerindeki içeriklere erişimin engellenmesi talebinde bulunulması üzerine, İstanbul 12. Sulh Ceza Hakimliğince, talep dilekçesinde ve ekli belgelerde, söz konusu içeriklere ait URL adresinin bulunmadığı, kişilik hakkını ihlal eder mahiyette olup olmadığının tespitinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiş ise de, başvuru dilekçesinde başvuruya konu internet hesaplarının URL adreslerinin ve ekran görüntülerinin yer aldığı, başvurucunun unutulma hakkının bulunduğu dikkate alınarak, talep ve itiraz dilekçesinde belirtilen URL adreslerindeki içeriklere erişilip erişilemediği ve içeriklerin nelerden ibaret olduğu uzman bilirkişi vasıtasıyla tespit edilip, denetime ve incelemeye esas olacak şekilde dosya arasına alındıktan sonra talep hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Talep dilekçesinde belirtilen URL adreslerindeki içeriklere erişilip erişilemediği, anılan içeriklerin nelerden ibaret olduğu ile içeriklerin talep edenin kişilik haklarını ihlal edip etmediği ve basın özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığı tespit edildikten sonra talep hakkında bir karar verilmesi gerekirken, talep ekinde bulunan ekran görüntülerinde erişimin engellenmesi talep edilen URL adreslerinin yer almadığı, Adalet Bakanlığı güvenli bilgisayar ağındaki kısıtlı internet erişimi nedeni ile erişimin engellenmesi talebinde bulunan URL adreslerinde yer alan içeriklerin, talep edenin kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olup olmadığının tespitinin mümkün olmadığına dair gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi Kanuna aykırı bulunduğundan;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 09/12/2020 tarihli ve 2020/5416 değişik iş sayılı kararının CMK'nin 309/4-a maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 02.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14409, Karar No: 2009/13937, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14409 E.  ,  2009/13937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, 1-... 2-... 3-.....Vekilleri Av..... ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu Vekili Av.... aralarındaki iptal davası hakkında Giresun 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 19.06.2008 günlü ve 248/434 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.000.000.TL (1.000,00-YTL)’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2007 yılında bu parasal sınır 1.170,00YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar,19.06.2008 tarihinde verilmiş ve davacı yanın 736,05’YTL lik ödeme emrinden dolayı, davalı Kuruma borçlu olmadıklarının tespitine ilişkin olup, kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönününde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine,02.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.