muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2943, Karar No: 2017/12175, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2943 E.  ,  2017/12175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8705, Karar No: 2012/9804, Tarih: 11.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/8705 E.  ,  2012/9804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Muhalefet

Hüküm : Sanık ... ın beraatineSanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun65/a, 5237 sayılıTCK'nın 62, 52/4, 53, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 Sayılı Kanuna Muhalefet suçundan sanık ...’ın beraatine ve sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm Katılan vekili ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan vekilinin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyizi yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin sanığın suça iştirak ettiğine, cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat hükmünün isteme uygun olarak ONANMASINA

2- Sanık ... ’e yönelik temyize gelince;

Sair itirazların reddi, ancak

Oluşa ve dosya içeriğine göre; 1. derece arkeolojik sit alanı sınırları içerisinde olan Tavas ilçesi Kızılcabölük kasabası Örensırtı mevkiinde bulunan suça konu eserin 26/12/2005 tarihinde yerinden kırılmak suretiyle çalındığı ve 12/02/2006 tarihinde sanığın babasına ait evde yapılan aramada ele geçirildiği ancak sanığın tarihi eseri kepçe ile kazı yaptığı sırada dere yatağında bulduğu ve müzeye teslim etmek amacıyla alıp eve getirdiği şeklindeki savunması dikkate alındığında sanığın eyleminin aynı yasanın 67. maddesi kapsamında değerlendirilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olup

Sanığın temyiz itirazları yerinde görülmekle hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11644, Karar No: 2015/22204, Tarih: 07.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/11644 E.  ,  2015/22204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/224644

MAHKEMESİ : Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06.05.2015

NUMARASI : 2006/375 (E) ve 2008/100 ek karar

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

01.04.2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin ek kararı, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 08.04.2015 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin yerel mahkeme tarafından aynı kanunun 315. maddesi uyarınca reddine karar verilme- sinde bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin 06.05.2015 tarihli ek kararın (ONANMA- SINA), 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5751, Karar No: 2010/12035, Tarih: 25.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5751 E.  ,  2010/12035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.03.2009 tarih ve 2006/435-2009/96 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin %11 payına sahip olan müvekkilinin ortaklar kurulu toplantılarında bulunmadığı halde varmış gibi gösterilmek sureti ile toplantılarda imzasının taklit edildiğini, sahte imzaların kullanılmasından davalı şirket müdürü ...’ın sorumlu olduğunu, sahte imzalar ile müvekkilinin kar payından yarlandırılmadığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 YTL kar payının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, kar payının davalı şirketten istenebilecek olması nedeniyle şirket müdürü ... hakkındaki davanın husumetten reddinin gerektiğini, davacının iddialarının doğru olmadığını, müvekkili şirketin hep zarar ettiğini, davanın hem esas hem de usul bakımından yasaya aykırı olduğunu savunarak, reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin anasözleşmesinin 11 nci maddesinde karın dağıtılıp dağıtılmayacağı veya ne şekilde dağıtılacağının şirket sermayesinin 2/3’ünü temsil eden ortakların kararına bağlı olduğunun belirtildiği, davalı şirket tarafından anılan maddeye uygun şekilde kar dağıtımına ilişkin olarak alınmış bir kararın bulunmadığı, ayrıca davalı şirketin geçmiş yıl zararlarının olduğu, davalı şirketin kar payı dağıtması için öncelikle bu zararın oluşan karlardan mahsup edilmesi ve geriye kar kalması durumunda kar payının dağıtılması gerektiği, ancak davalı şirketin 2003-2004-2005 ve 2006 yıllarında elde ettiği karların 2002 yılındaki 35.331,25 YTL miktarındaki geçmiş yıl zararlarına mahsup edilmesine rağmen elde 8.640,44 YTL miktarında mahsup edilmemiş geçmiş yıl zararı kaldığı, bu durumda davalı şirkette dağıtılacak herhangi bir kar payının bulunmadığının anlaşıldığı, davacının davaya konu kar payı alacağını sadece ortağı bulunduğu davalı şirketten talep edilebileceği, bu nedenle şirket müdürü olan diğer davalı ...’ın aleyhine açılan işbu davada bu davalının pasif husumet ehliyetinin olmadığı gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı Bilimsan Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi aleyhine açılan davanın ise kanıtlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16675, Karar No: 2016/3654, Tarih: 24.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16675 E.  ,  2016/3654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 02.05.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tescil talebinin reddine, tazminat talebinin kabulüne dair verilen 07.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK'nın 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil mümkün olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili müvekkillerinin, babaları ...'ın maliki olduğu 1552 parsel sayılı taşınmaz üzerine babalarının izni ile iyiniyetli olarak bina inşa ettiklerini, davalının inşaat yapılırken hiçbir itirazda bulunmadığını, müvekkillerinin inşaatı tamamlayıp iyiniyetli olarak binayı kullanmaya devam ettiklerini, inşaatın değerinin arazinin değerinden yüksek olduğunu belirterek bedeli karşılığında dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına tesciline mümkün olmadığı takdirde bina bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil talebinin reddine, tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

TMK’nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK’nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya

beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. İnşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açacaktır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Somut olaya gelince; gerekçeli kararda da belirtildiği üzere davalı ...'ın davacı oğullarına maliki olduğu dava konusu taşınmaz üzerine bina inşa etmeleri için izin verdiği,.... İl Özel İdaresinin 25.06.2013 tarihli yazı cevabında 1552 no'lu taşınmazın inşaat izninin ...'a verildiğinin bildirildiği, davalının inşaat iznini bizzat kendisinin aldığı ve inşaat tamamlanana kadar herhangi bir müdahalede bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacıların lehine sübjektif iyiniyet koşulunun gerçekleştiği anlaşıldığından mahkemece TMK'nın 724. maddesinde belirtilen diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden iyiniyet unsurunun gerçekleşmediği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıran tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5930, Karar No: 2011/8553, Tarih: 28.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2008/5930 E.  ,  2011/8553 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/29205

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.10.2007 gün ve 126/311 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'in, mağdura bıçakla birkez göğüs kemiği yanından göğüs boşluğuna, iki kez sol kürek kemiği üzerinden ve bir kez de karın sol tarafından olmak üzere dört kez vurduğu, göğüs bölgesindeki yaralanmasının göğüs boşluğuna nafiz olup, sağ hemopnömotoraks oluşturmak suretiyle yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağduru yaraladığı olayda; meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK 322. Maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN ve diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 28.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15602, Karar No: 2016/6693, Tarih: 18.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/15602 E.  ,  2016/6693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2015

NUMARASI : 2015/429-2015/325

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında bayiilik sözleşmesi akdedildiğini ve diğer müvekkillerinin maliki olduğu iki adet taşınmazın davalı lehine ipotek edildiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin feshedilmesi üzerine davalının müvekkili şirket hakkında icra takibi başlattığını, müvekkilinin icra tehdidi altında borcundan fazla ödeme yapmak zorunda kaldığını, ancak davalının ipotekleri kaldırmadığını ileri sürerek, 2 adet taşınmaz üzerindeki ipoteklerin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; ipoteğin fekkine konu yapılan taşınmazların tapu kayıtlarına göre Nevşehir ili, Ürgüp ilçesinde bulundukları, HMK'nun 12. maddesi gereğince bu tür davaların taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülmesi gerektiği, mutlak yetki kuralının cari olduğu gerekçesiyle davanın yetki yönünden dava şartı yokluğundan usulden reddine, karar kesinleştiğinde ve istek halinde dosyanın yetkili Ürgüp Asliye Hukuk Mahkemesine (Asliye Ticaret Mahkemesi ) gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6209, Karar No: 2015/3249, Tarih: 04.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6209 E.  ,  2015/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'ın 9.500,00 TL tutarındaki bonoya dayalı olarak dava dışı borçlu ... aleyhine .... İcra Müdürlüğü'nün 2006/2183 sayılı dosyasında takibe giriştiğini, borçlu adına kayıtlı ... plakalı araca haciz konulduğunu, davalının ise 10.000,00 TL bedelli "malen" düzenlenmiş bono ile aynı borçlu aleyhine .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/4567 sayılı dosyasında icra takibi yaparak ... plakalı araca haciz koydurduğunu, sıra cetvelinin 1. sırasında bulunan davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalının sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacağının da muvazaalı olduğunu, davacıların takip tarihinin müvekkilinin takibinden önce olup, sözkonusu traktör üzerine haciz işlemi uygulamalarına rağmen süresinde satış istenmemesi sebebiyle satışın düştüğünü, davacıların bu kendi ihmallerinden kendi lehlerine yararlanmak istediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında, ispat yükünün alacağına itiraz edilen alacaklıya düştüğü, her zaman düzenlenmesi mümkün olan bononun alacağın varlığını ispatlanamayan tek başına yeterli olmadığını, davalının alacağının varlığını yasal delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.