muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21056, Karar No: 2021/15185, Tarih: 07.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/21056 E.  ,  2021/15185 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 168/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/02/2017 tarihli ve 2016/371 esas, 2017/60 sayılı kararının 17/03/2017 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 18/02/2018 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılama neticesinde hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 168/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/12/2019 tarihli ve 2019/433 esas, 2019/706 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 6/02/2021 gün ve 94660652-105-31-4408-2020-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11/03/2021 gün ve 2021/25548 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya aslının diğer suç yönünden istinaf incelemesi amacıyla Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiş olması nedeniyle suret üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında, müştekilere ait aracın camını kırmak suretiyle mala zarar verme suçundan dolayı kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 151/1 ve 168/1. maddeleri gereğince belirlenen 40 gün adlî para cezasından, aynı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince yapılan 1/3 oranında indirim neticesinde hata sonucu 26 gün yerine, 36 gün adlî para cezasına, bu hatayı takiben, aynı Kanun’un 62/1. maddesi gereğince yapılan 1/6 oranında indirim neticesinde 21 gün yerine, sonuç olarak bulunan 30 gün adlî para cezasının 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk Lirası ile çarpılması sonucunda 420,00 Türk Lirası adli para cezası yerine, 30 gün adlî para cezası karşılığı 600,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayininde,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunacak cezanın belirlenmesi sırasında 5237 sayılı Kanun'un 61/5. maddesi gereğince önce anılan Kanun'un 31/3. maddesi gereğince yaş küçüklüğü indirimi daha sonra ise cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebep olarak yine anılan Kanun'un 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık indirimi yapılması gerekirken, sıralama hatası yapılması sonucu önce etkin pişmanlık indirimi ve daha sonra yaş küçüklüğü indirimi yapılmasında,

Kabule göre de;

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunacak cezanın belirlenmesi sırasında 5237 sayılı Kanun'un 61/5. maddesi gereğince önce anılan Kanun'un 31/3. maddesi gereğince yaş küçüklüğü indirimi daha sonra ise cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebep olarak yine anılan Kanun'un 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık indirimi yapılması gerekirken, sıralama hatası yapılması sonucu önce etkin pişmanlık indirimi ve daha sonra yaş küçüklüğü indirimi yapılmasında,

Kabule göre de;

3- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde “Sanık hakkında verilen adli para cezasının tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli sürede

ödenmemesi halinde ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarının hapis cezasına çevrilerek, sanığın iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceğinin, sanığın hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde, çalıştığı günlerin hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceğinin ihtarına” şeklinde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

.... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/12/2019 tarihli ve 2019/433 esas, 2019/706 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan cezaya hükmolunurken sonuç cezanın 21 gün yerine, 30 gün adlî para cezası olarak bulunup, bulunan cezanın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucunda 420,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini, TCK’nın 61/5. maddesi gereğince sıralama hatası yapılması sonucu önce etkin pişmanlık indirimi ve daha sonra yaş küçüklüğü indirimi yapılması ve adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması nedenleriyle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/12/2019 tarihli ve 2019/433 esas, 2019/706 karar sayılı hükmün 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca hükmedilen 120 gün adli para cezasının, aynı yasanın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek 80 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirilerek 26 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek hükümlüye 21 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, verilen adli para cezasının, suça sürüklenen çocuğun sosyal ve ekonomik durumu ile diğer şahsi halleride göz önünde bulundurulmak suretiyle bir gün karşılığı 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve52/2. maddesi gereğince takdiren 20 TL kabul edilerek 420 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına’’ ibarelerinin yazılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükümde yer alan “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine” dair ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 07/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12425, Karar No: 2015/11644, Tarih: 15.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/12425 E.  ,  2015/11644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.02.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 15.12.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ..geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12. 2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5984, Karar No: 2019/4608, Tarih: 07.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/5984 E.  ,  2019/4608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19. maddesindeki “Mevkuf ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder” hükmü ile 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesindeki “İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır.” hükmü karşısında, cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanık ...’e gerekçeli kararın tebliğine ilişkin evraklarda, bu kararın sanığa okunduğuna dair herhangi bir ifadeye yer verilmediğinden gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmakla, sanığın temyizinin süresinde kabulü ile bu hususta tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanıklara atılı suçlara ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının temyiz inceleme sürecinde gerçekleştiği anlaşıldığından sanıklar ..., ...’in temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnamaye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin ayrı ayrı BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek ayrı ayrı DÜŞMELERİNE, 07/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19377, Karar No: 2011/18586, Tarih: 15.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/19377 E.  ,  2011/18586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Maddi ve Manevi Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminatlara, istek olmadığı halde faiz takdir edilmesi doğru görülmemiştir. (HUMK. md. 74 ) Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HUMK. md. 438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün 2. ve 3. bendindeki "dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte " sözcüklerinin hükümden çıkartılmak suretiyle hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, hükmün diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.

15.11.2011 (Salı)

Aslı feragat ile konusuz kalan boşanma davasının fer'ilerinin ayakta kalabileceği düşüncesine katılabilme olanağım yoktur.

Bozmadan sonra davacı koca 2.5.2008 tarihinde davadan feragat etmiştir.Davadan feragat, davalının fer'ilere ilişkin taleplerini de ortadan kaldırır. Bu husus gözetilmeden davalı yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez. Bu sebeple değerli çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/4564, Karar No: 2008/4560, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/4564 E.  ,  2008/4560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AĞIR CEZA MAHKEMESİ

Taahhüdü ihlal eyleminden borçlu ... hakkında yapılan yargılama sonucunda ceza tayinine yer olmadığına dair, Serik İcra Mahkemesinin 01.10.2007 tarihli ve 2007/627-1906 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile sanığın 2004 sayılı İİK’nun 340.maddesi uyarınca 1 ay hapsen tazyik cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2007 tarihli ve 2007/50 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tebliğname ile; ... Ağır Ceza Mahkemesinin mercii sıfatıyla verdiği kararın kesin olması sebebiyle taraflara tebliğ edilmesine gerek olmadığı düşüncesiyle yapılan incelemede,

1-Serik İcra Mahkemesince yapılan yargılama sırasında sanık adına çıkarılan duruşmaya çağrı kağıdının tebliğ edilemeden iade olunması karşısında, sanığın hakkında yapılan yargılamadan haberdar olmadığı anlaşılmakla, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle dosya üzerinden mahkumiyet kararı verilmesinde,

2-... Ağır Ceza Mahkemesince sanığın 1 ay hapsen tazyikine karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 14.11.2006 tarihli ve 2006/16.HD-220 esas, 2006/231 sayılı kararında da belirtildiği üzere,”Hapsen tazyik yaptırımında amaç, bir yükümlülüğün yerine getirilmesini sağlamak olduğundan, alt sınırdan belli bir ceza belirlenmesi gerekmemekte, yükümlülük yerine getirilene kadar ve en çok 3 ay süreyle kişinin yükümlülüğüne uygun davranması için zorlanması söz konusu olmaktadır. Bu nedenle kararda belli bir sürenin öngörülmesi, yaptırımın bu niteliğine aykırı olacaktır.”şeklindeki gerekçe nazara alındığında, disiplin ve tazyik hapsinin kısmi bir düzeni korumak amacıyla getirildiği, kişinin kendisinden beklenen yükümlülüğü yerine getirdiği takdirde serbest kalacağı cihetle, sanığın 3 aya kadar hapsen tazyikine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu,Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 11.04.2008 gün ve 21485 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 5.5.2008 gün ve K.Y.B.2008/89730 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

./..

2008/4564-4560 Sh:2

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

./..

2008/4564-4560 Sh:2

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır... “disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması ve itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa duruşma davetiyesi tebliğ edilmeden ceza tayinine yer olmadığına karar verilmiş, Ağır Ceza Mahkemesince de itirazın kabulüne ve sonucunda borçlunun savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle 1 ay tazyik hapsi ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan Kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği

tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil

toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Somut olayda, İcra Mahkemesince borçluya duruşma davetiyesi tebliğ edilemediği, hal böyle olunca da Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne ve İcra Mahkemesinin kararın kaldırılmasına karar vermesini müteakip, anılan eksikliğin yargılamayı gerektirmesi nedeniyle dosyanın İcra Mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekirken, borçlunun savunma hakkını kısıtlamak suretiyle 1 ay tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar vermesi isabetsizdir.

2- Borçlu sanık adına çıkarılan duruşma davatiyelerinin tebliğ edilemeden iade edilmesi karşısında İİK'nun 349.maddesinin 5.fıkrasında belirtilen muhakemenin gıyapta görülmesi şartları oluşmamıştır. Hal böyle olunca, yargılamayı gerektiren bu eksikliğin İcra Mahkemesince yerine getirilmesi için mahkemesine iadesi yerine, hakkındaki yargılamadan haberdar olmayan borçlu sanığın savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle evrak üzerinden mahkumiyet kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname bu nedenle yerinde görüldüğünden ... Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2007 gün ve 2007/50 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6940, Karar No: 2011/3813, Tarih: 30.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6940 E.  ,  2011/3813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ..., ... ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen ....09.2010 gün ve 130/178 sayılı hükmün ...'ca incelenmesi davalı ... ve ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun .../j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına ve Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki ....06.2010 tarih ve 6001 sayılı Kanunun 43.maddesi ile 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan ... bu cetvelden çıkarılmış ve anılan kanuna ekli (II) sayılı cetvelin “B) Özel Bütçeli Diğer İdareler” bölümüne eklenmiş olup harca tabi hale geldiğinden, aşağıda dökümü yazılı 73.90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan ....330,61 TL'nin temyiz eden davalı ... Müdürlüğünden alınmasına, 30.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6426, Karar No: 2020/4606, Tarih: 09.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6426 E.  ,  2020/4606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, sigortalı muris ...'un dava dışı ... A.Ş’den çekmiş olduğu ihtiyaç kredisini teminen davalı sigorta şirketi nezdinde hayat sigortası sözleşmesinin bulunduğunu, 04.11.2014 tarihinde sigortalının vefat ettiğini, müvekkilinin murisinin ölümü nedeni ile davalı şirketten sözleşme gereği tazminat talep ettiğini ancak davalı kurumun murisin hastalığını beyan etmemiş olması nedeni ile bu talebi reddettiğini, müvekkilinin hastalığını gizlemek gibi bir kaygı ile hareket etmediğini belirterek fazlaya ilişkin hak ve talepleri saklı kalmak kaydı ile 8.250,00 TL hayat sigortasına dayalı tazminatın ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, dava dışı banka alacağın tahsiline muvafakat vermediğinden davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun

bulunan hükmün ONANMASINA ve 6502 Sayılı Tüketici'nin Korunması Hakkında Kanun'un 73/2. maddesi gereğince davacılardan harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 09/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.