muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9867, Karar No: 2014/31212, Tarih: 24.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/9867 E.  ,  2014/31212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kamu davası açılmasına rağmen, sanığın bu eylemine ilişkin herhangi bir karar verilmemiş ise de, mahkemece zamanaşımı süresi içinde bu hususta bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1) Sanıklar hakkında mağdurlar ..., ..... ve ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanıklar hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama ve genel güvenliği tehlikeye sokmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Adli tıp uygulamalarına göre yüzdeki sabit izlerin tespiti bakımından sağlıklı bir değerlendirme yapılabilmesi için olay tarihinden itibaren 6 aylık bir sürenin geçmesi gerektiği, ancak mağdur ...'in yüzünde sabit ize neden olan yaralanmaya ilişkin muayenenin bu kurala uyulmadan, olaydan yaklaşık 5 ay sonra yapıldığı ve bu muayene sonucu düzenlenen raporun hükme esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanıkların pompalı tüfekle ateş ederek mağdurları yaralamaları nedeniyle TCK'nin 44. maddesi gereğince, eylemlerine uyan en ağır ceza ile bir kez cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında tek eylem nedeniyle hem kasten yaralama, hem de genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan ceza verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 24/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15357, Karar No: 2011/13472, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/15357 E.  ,  2011/13472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ve davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Davalıların dayandığı Haziran 1979 tarih 5 sıra nolu tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittilerinin ve kadastro sırasında revizyon görüp görmediği tapu müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının, revizyon görmüşse bu parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak örneği ile davalı ise dava dosyalarının, kesinleşmişse tapu kayıtlarının da çıkartılarak dosyaya konulması;

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/11/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7847, Karar No: 2022/3740, Tarih: 19.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/7847 E.  ,  2022/3740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 19/04/2022 tarihinde davacılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16122, Karar No: 2013/19851, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/16122 E.  ,  2013/19851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanla aynı binada oturan sanığın, katılanın çatıya koymuş olduğu güneş enerjisini dairesine su akıtması nedeniyle sökerek mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; mahkemece sanığın talebine rağmen katılanın yapmış olduğu haksız fiili sona erdirmediği, bu sebeple sanığın da kendisine verilen zararın önlenmesi amacıyla güneş enerjisini sökerek kaldırdığı, sanığın mala zarar verme kastıyla hareket etmediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de; Yargıtay CGK'nun 19/02/2013 tarih ve 2012/9-1473 E, 2013/62 K sayılı ilamında belirtildiği gibi, mala zarar verme suçu genel kastla işlenebilen bir suç olup, suçun oluşması için failin belirli bir amaç ya da saikle (özel kast) hareket etmesine gerek bulunmadığı, sanığın, dairesine su akıtan güneş enerjisini hukuki yollara başvurup kaldırtmak yerine, sökmesinden ibaret eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğu ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 11/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15991, Karar No: 2015/29520, Tarih: 21.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/15991 E.  ,  2015/29520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/199133

MAHKEMESİ : Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2011

NUMARASI : 2007/128 (E) ve 2011/102 (K)

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinin, sanık H.. S..'in tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyizi hakkında görüş içermediği,

Anlaşıldığından, katılan sanık H.. S..'in temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın EK TEBLİĞNAME düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere Yargıtay C.Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 21/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10521, Karar No: 2016/10661, Tarih: 14.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10521 E.  ,  2016/10661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Asliye Hukuk ve ... 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava İİK'nın 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın ticaret mahkemesinin görevi kapsamında olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince ise İİK’nın 277 ve devamı maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali davası ticari dava değil kişisel hak doğuran bir dava olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından, davacı vekilinin, davalılar arasında yapılan taşınmaz satış işleminin muvazaalı olarak yapıldığı iddiasıyla satış işleminin iptali istediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda dava, İİK'nın 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkin olup, bu davalardaki amaç, borçlunun haciz ya da iflasından önce yaptığı bazı tasarrufların geçersiz sayılması ya da iyiniyet kurallarına aykırılık nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalmasıdır. Böylece ve dolayısıyla o mal üzerinde cebri icraya devamla alacağın tahsili amaçlanır. Bu tür davalar, şahsi nitelikte ve borçlunun tasarruflarına yönelik olduğundan ve mutlak ticari dava niteliğinde olmadığından, bu niteliği itibarıyla asliye ticaret mahkemesinin görevi içinde sayılan ticari davalardan olmamasına göre, uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4336, Karar No: 2010/10414, Tarih: 18.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4336 E.  ,  2010/10414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.10.2008 tarih ve 2008/240-2008/800 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı banka ile davalı arasında POS üye işyeri sözleşmesi imzalandığını, sözleşmedeki komisyon oranının %1,75 olarak belirlenmesine rağmen banka içindeki idari yanlışlık nedeniyle hak edilen komisyonun kesilmemiş olduğunu bildirerek 2.395,92 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı banka ile yapılan sözleşmenin 'Sıfır gün bloke sıfır komisyon' şartı ile düzenlendiğini bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme, iddia, savunma ve tüm delilleri değerlendirerek, davanın kabulüne 2.395,92 TL'nin 10.10.2005 tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar vermiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 116,66 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/37959, Karar No: 2025/7159, Tarih: 26.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/37959 E.  ,  2025/7159 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2019/2042 E., 2021/676 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/196 E., 2019/397 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM: TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunda suç tarihinin yardım niteliğindeki son eylem tarihi olarak yazılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemileri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9677, Karar No: 2024/19074, Tarih: 22.05.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/9677 E.  ,  2024/19074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1853 E., 2016/781 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10.08.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli ve 2015/1853 Esas, 2016/781 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 08.06.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli ve 2015/1853 Esas, 2016/781 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 08.06.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

Cumhuriyet Savcısı; " TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır " hükmüne yer verilmiş olup dosya içeriğine göre sanığın tedavi işlemleri için hastaneye sevk edildiği, sevk doğrultusunda işlem yaptırmaması üzerine bir kez uyarıldığı ve buna rağmen hastaneye müracaat etmediğinden denetimli serbestlik dosyasının kapatılıp sanığa itiraz edebileceği uyarısını içeren tebligat yapılması sonrası sanığın başvuruda bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa hastaneye müracaat etmemesi halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında dava açılıp sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, " nedeniyle temyiz talebinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1) Sanığın 22.07.2015 tarihli eylemi nedeniyle 10.08.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun yasa yolu bildirimi yapıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 24.08.2015 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, erteleme kararının 09.09.2015 tarihinde kesinleştiği, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının tebliği üzerine 11.09.2015 tarihinde yükümlünün başvurduğu ve tedbirin infazına başlanılarak hastaneye sevk edildiği, hastane randevusuna katılmaması üzerine 08.10.2015 tarihinde uyarılmasının ardından 03.11.2015 tarihinde hastaneye başvuru yaparak randevusuna katıldığı ancak 01.12.2015 tarihli hastane randevusuna katılmadığından bahisle ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının kapatıldığı, kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı anlaşılmakla;

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bendinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla aynı Kanunun 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 22.07.2015 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 09.09.2015 tarihinden itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

aa) Var ise; Cumhuriyet başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

bb) Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibariyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 09.09.2015 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının birinci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli ve 2015/1853 Esas, 2016/781 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,22.05.2024 tarihinde karar verildi.