muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13113, Karar No: 2010/1238, Tarih: 04.02.2010

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirketin İMKB borsasında menkul kıymet alım satımına aracılık eden aracı kurumlar olduklarını, davalı ...’in davalı şirketin ortağı ve Yönetim kurulu başkanı, ...nın ise yatırımcı olduğunu, müvekkili şirket nezdinde yatırımcıya hesap açıldığını, adı geçenin hisse senedi alım satımından doğan müvekkili şirkete karşı nakdi yükümlülüklerinin davalı şirketten gelen nakit virmanlarla kapatıldığını, bunun karşılığında hisse senetlerinin bu şirkete gönderildiğini, davalı ...’nin 19.10.1999 tarihinde müvekkili şirkete yüklü miktarda Tukaş hisse senedi alım talimatı verdiği, takas tarihi olan 21.10.1999 tarihinde ...’nin davacı şirkete 102.244.467.902 TL borçlandığı, yine 20.10.1999 tarihinde alım yapıp bu alımdan dolayı da 22.10.1999 tarihinde borcun 271.576.041.942 TL’ye ulaştığı,21.10.1999 tarihinde ... ve davalı ... ile yapılan telefon görüşmesinde 21.10.1999 tarihindeki borç tutarı olan 102.244.467.902 TL’nin İnfo Menkul Değerlerden virman yoluyla davacıya gönderileceğinin bildirildiğini, aynı günün sabahı ...’nin yine alım yaparak 25.10.1999 tarihindeki borcunun 311.344.491.942 TL’ye ulaştığı, Tukaş hisse senetlerinin taban yapması üzerine, davalı ... tarafından paranın gönderilmeyeceğinin belirtildiğini, paranın gelmemesi nedeniyle davalı ...’nin davacıya 357.047.331.942 TL borçlu kaldığını, ... hisselerinin şirket portföyüne alınarak İMKB’de satıldığını, bu işlemlerden sonra borcun 119.924.799.101 TL kaldığını, ayrıca müvekkilinin ... adına Takasbanka olan yükümlülüğünü yerine getirebilmek için bankadan kredi kullandığını ve 2.456.400.000 TL kredi faizi ödediğini, SPK ve İMKB’nin yaptığı inceleme sonuçlarına göre davalıların organize bir şekilde birlikte hareket edip müvekkili şirketinde aralarında bulunduğu 7 tane aracı kuruma karşı ...’nın aldığı hisse senetlerinin bedelini ödeme hususunda ödeme güçlüğü içerisinde olmadığı yolunda kuvvetli inanç yarattıklarını, gerçekte ...ya ait olmayan para ve hisse senetlerini ...’nin gibi gösterip bu şahıs hakkında müvekkili ve diğer aracı kurumların güvenini artırdıklarını ileri sürerek (122.381.199.101) TL faiziyle birlikte maddi tazminatın ve 20.000.000.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan İnfo Menkul Değerler A.Ş ve ... vekili, davacının basiretli bir tacir gibi hareket etmeyip aracı kurum faaliyetlerini mevzuata uygun olarak yürütmediği, telefonla ... tarafından güvence verildiği iddiasının doğru olmadığını, davacı şirket ile müvekkili şirket arasında hiçbir ticari ilişkinin ve davacıya karşı hiçbir taahhüdünün bulunmadığını, komisyon geliri elde etmek için aşırı riske giren davacının zarara katlanmasının gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddi, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporlarına göre, davalılardan İnfo Menkul Değerler A.Ş ve ...’in davalı ...’nin ödeme gücü konusunda bir telkin, taahhüt ya da güven uyandırıcı davranışta bulunduğuna dair somut bir kanıt bulunmadığı, ...’nın sözleşmenin tarafı olarak asıl borçtan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davacının maddi tazminat isteminin davalı ... yönünden kabulü ile 122.381,20 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte adı geçenden alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat isteminin koşulları oluşmadığından reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacıvekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26904, Karar No: 2013/7274, Tarih: 08.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26904 E.  ,  2013/7274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/20163

MAHKEMESİ : Ayvalık Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2008

NUMARASI : 2007/216 (E) ve 2008/392 (K)

SUÇ : Görevliye hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, yasada hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi nedeniyle, seçenekli yaptırımlardan neden hapis veya adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçenin gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2)Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda dosyaya yansıyan maddi bir zararının belirlenemediği ve sanığın adli sicil kaydındaki Ayvalık Sulh Ceza Mahkemesi'nin 20/02/2004 tarihli 4616 sayılı yasa uyarınca verilen erteleme

kararının 5271 Sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel olmadığı gözetilerek; 5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “...sanığın mağdurun zararını karşılamaması nedeniyle ..” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3) Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza(hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez(Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, yeni kurulacak hükümde CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6693, Karar No: 2018/1563, Tarih: 22.03.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6693 E.  ,  2018/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ..... Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Tüm sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma Sanık ... hakkında kenevir ekme

28/02/2013 , 13/04/2013 , 17/04/2013

Hükümler : Sanıklar,.... ,....,....,.... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet, Sanık ... hakkında kenevir ekme suçundan mahkumiyet, Sanık ... hakkında temyiz talebinin reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık ...’a 05/03/2015 tarihinde çıkartılan tebligat ekinde hakkında sanık hakkında verilen 04/03/2013 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar yerine diğer sanık ... hakkında verilen 19/01/2015 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın gönderildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...’ın temyiz talebinin reddine dair 04/03/2015 tarihli ek kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, bu karar hakkında temyiz dilekçesi verilmesi durumunda bu hususta ek tebliğname düzenlenerek gönderilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20402, Karar No: 2016/4994, Tarih: 20.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/20402 E.  ,  2016/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarında bulunan eşya hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : 1-TCK'nın 142/1-a, 145, 31/3, 62/1 maddeleri gereğince 3 ay 26 gün hapis cezası

2-TCK'nın 152/1-a, 31/3, 62 maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun.... İlköğretim Okulu derslikler bölümünün 1. katındaki penceresinden içeri girerek koridorun sol tarafında kantin olarak kullanılan kapalı camekanlı bölümündeki pencereyi kırdığı, kantin içerisinde bulunan toplam 9 TL bozuk para ve yaklaşık 15 TL değerinde bisküvi ve çikolatayı alarak olay yerinden uzaklaştığı anlaşıldığından hırsızlık ve mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve adli sicil kaydına göre suç tarihinden önce kesinleşmiş hapis cezası mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10283, Karar No: 2014/7700, Tarih: 09.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10283 E.  ,  2014/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanıklar ... ve ... yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15096, Karar No: 2011/21526, Tarih: 14.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/15096 E.  ,  2011/21526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat kararı.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "açığa atılan imzanın kötüye kullanılması" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, sanık hakkında kesici son işlem olan sorgusunun yapıldığı 24.11.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12764, Karar No: 2017/5560, Tarih: 13.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12764 E.  ,  2017/5560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali (iki kez), tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrolde, 16.05.2014 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin elektronik imzasının bulunmadığı ve katılanın hükümden sonra temyiz aşamasında 30.01.2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, anılan imza noksanlığının giderilmesi ve katılanın mirasçılarının tespit edilerek 5271 sayılı CMK'nın 243. maddesi gereğince katılanın haklarının takibi için davaya katılma haklarının olduğu açıklamasını içeren davetiye gönderilip tebligat parçaları ile sunulduğu takdirde cevap dilekçelerinin dosyaya eklenmesinin ardından Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27384, Karar No: 2013/4491, Tarih: 14.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27384 E.  ,  2013/4491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazda, davacılar paydaş olduğu halde, davacıların paylarını gösterir şekilde taşınmazın tapu kaydı da getirtilmeden, tesbit edilen bedelin tamamına hükmedilmesi,

2) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde birini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

3) 5784 sayılı Kanunla değişik 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15/C maddesine göre, dava konusu taşınmazın irtifak hakkı tesis edilen ve bedeline hükmedilen 34,00 m²'lik bölümlerinin TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10772, Karar No: 2021/5206, Tarih: 27.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/10772 E.  ,  2021/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KAHRAMANMARAŞ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi olan 22/05/2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibarıyla sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5 ve 8. fıkralarının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği aynı nitelikteki başka bir suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamsında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, iddianame tanzim tarihi 6545 sayılı Kanunun yürülüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek infazına başlanması, şüphelinin ertele süresi zarfında; aynı kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde;