muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2612, Karar No: 2018/466, Tarih: 01.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/2612 E.  ,  2018/466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... çalışma alanında bulunan 1 ada 40 parsel sayılı 820.750,00 (uygulama kadastrosu sonucu 12033 ada 154 parsel sayılı 803.420,13) metrekare yüzölçümündeki taşınmazın evvelinin sazlık ve bataklık niteliğiyle devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu açıklanmak suretiyle ... adına tespit edilmiş, taşınmazın ...'ün zilyetliğinde olduğu tutanağın beyanlar hanesi yazılmıştır. Davacı ... ve davacı ..., taşınmazın Temmuz 1297 D. tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı ve tapu kayıt maliklerinden haricen pay aldıkları, davacılar ..., ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, davacı ..., Temmuz 1297 D. tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydına dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Yargılama sırasında ..., aynı tapu kaydına, ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ... ve müdahil davacı ...'nin davalarının kabulüne, taşınmazın tamamı 80 pay kabul edilerek; 48/80 hissesi ..., 4/80 hissesi ..., 3/80 hissesi ..., 9/80 hissesi ..., 3/80 hissesi ..., 3/80 hissesi ..., 3/80 hissesi ..., 2/80 hissesi ..., 1/80 hissesi ... adlarına hisseleri oranında tapuya tesciline, diğerlerinin davalarının reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ..., ..., ... vekilleri ile müdahil ... ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmaz hakkında ilk olarak 19.09.1949 tarihli komisyon kararı ile tespit günü itibariyle taşınmaz hakkında derdest dava bulunduğundan bahisle malik hanesinin açık bırakılmasına, davalı olduğunun tapu sicil kütüğüne şerhine ve mülkiyet ihtilafı mahkemece halledildikten sonra malik hanesinin doldurulmasına karar verilmiştir. Bir kısım davacılar ... ve diğerleri tarafından 1 ada 40 parsel sayılı taşınmazın adlarına tescili istemiyle 1989 ve 1992 yıllarında Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davaları Kadastro Mahkemesine aktarılmış, yine bir kısım davacılar ... ve diğerleri tarafından 1998 yılında Kadastro Mahkemesinden malik hanesi açık olan taşınmazın adlarına tescili talep edilmiştir. Kadastro Mahkemesinde ayrı ayrı yürütülen yargılamalar sonucunda taşınmaz hakkında tespit sırasında görülmekte olan bir dava bulunmadığı gerekçesiyle yasaya uygun işlem yapılmak üzere kadastro tutanağının Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine dair farklı tarihlerde kararlar verilmiştir. Bu kararlar 1998 ve 1999 yıllarında Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. Kesinleşen kararlar üzerine 07.12.2006 tarihine yapılan çalışmada taşınmazın evveliyatının sazlık – bataklık niteliğinde olduğundan bahisle ... adına tespiti yapılmış, askı ilan süresi içerisinde eldeki davalar açılmıştır. Şu halde taşınmazın tespit tarihinin 2006 yılı olduğunun kabulü gerekmektedir.

Davacılar ..., ..., ... ve müdahil ..., Temmuz 1297 tarih ve 1 sıra numaralı sicilden ifrazen gelen Mart 1931 tarih ve 145 ve Nisan 1933 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kayıtlarının intikallerine dayanmışlar; davacı ..., 1979 tarihli düzenleme şeklindeki noter satış vaadi sözleşmesi ile kayıt maliklerinden ...'nin paylarını satın alarak zilyetliği devraldığını, davacı ..., kayıt maliki ... mirasçısı ...'den haricen pay satın aldığını ve taşınmazın 33 dönümlük kısmının zilyetliğini devraldığını, davacı ... kayıt maliki ...'nun vasiyeti gereği mirasçısı olduğunu ileri sürerek dava açmış, müdahil davacı ... kayıt maliklerinin mirasçısı olduğu gibi diğer mirasçılardan da satış vaadi sözleşmesi ile pay satın aldığını iddia ederek davaya katılmıştır. Temyiz eden davacılar ..., ..., ... ve ... ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın bazı bölümleri hakkında dava açmışlardır.

Mahkemece, dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda çekişmeli taşınmazın Temmuz 1297 tarih ve 1 sıra numaralı sicilden ifrazen gelen tapu kaydı kapsamında kaldığı ve zilyet olduklarını iddia edenler yararına Kadastro Kanunu'nun 13/B-b-c maddesi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle tapu kayıt malikleri adlarına payları oranında tescile karar verilmiş ise de; yapılan araştırma inceleme ve uygulama hüküm için yeterli olmadığı gibi varılan sonuç da dosya kapsamına uygun bulunamamaktadır. Davacı dayanağı tapu kaydının çekişmeli taşınmazı ve dava dışı komşularını kapsadığı, gerek mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillerden gerekse aynı tapu kaydına dayalı olarak komşu taşınmazlar hakkında görülüp kesinleşen mahkeme kararlarından anlaşılmakta olup Mahkemenin bu doğrultudaki kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki mahkemece de tespit tarihinin 2006 yılı olduğu kabul edildiği halde tapu kaydının hukuki değerinin tartışılması hususunda hataya düşülmüştür. Kök tapudan ifrazen gelen Mart 1931 tarih ve 145 sıra ile Nisan 1933 tarih ve 2 sıra numaralı kayıtların tedavülleri sonucu ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ... payları oranında kayıt maliki durumundadırlar. Kayıt maliklerinden ...'ın, ölüm günleri ile tespit tarihi olan 2006 yılı arasında tapu paylarının hukuki değerini koruduğu ancak diğer kayıt malikleri ...'ın ölüm günleri ile tespit tarihi olan 2006 yılı arasında 20 yıldan fazla zaman geçtiği, adı geçenlerin taşınmazda zilyetliklerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Öte yandan harici satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı hukuki sebebine dayanan davacı ve müdahillerden kimin malik sıfatıyla taşınmazın hangi bölümüne zilyet olduğu ise karar vermeye yetecek derece aydınlatılmamıştır. Hal böyle olunca Mahkemece, adı geçen ...'ın tapu paylarının 3402 sayılı Yasa'nın 13/B-b-c maddesi gereğince taşınmazın zilyetleri yararına hukuki değerini yitirdiği göz önüne alınarak taşınmazda kimin malik sıfatıyla zilyet olduğunun tespiti gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmiş olmasında isabet bulunmamaktadır. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde usulünce yeniden keşif yapılmalı, harici pay satın almaya dayanan davacı ..., davacı ... ve zilyetliğe dayanan birleşen dosya davacıları ..., ..., ..., ..., ... ile müdahil ...'un iddiaları kapsamında taşınmaz üzerinde malik sıfatıyla kazanmayı sağlayacak zilyetliklerinin bulunup bulunmadığı kesin olarak tespit edilmeli, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller değerlendirilerek, hukuki değerini koruyan tapu payları da göz önüne alınarak bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılar ve müdahillere iadesine, 01.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16480, Karar No: 2012/3234, Tarih: 27.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16480 E.  ,  2012/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı idare vekili yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, taşınmazların bir kısmı dere mutlak koruma alanında kaldığından mahallinde yapılan keşif sonucu dava tarihindeki değerinin biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tazminat miktarı usul ve yasaya uygun olarak 110.586,36-TL hesaplandığı halde hükmedilen tazminat miktarının 10.586,36-TL yazılması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendindeki (10.586,36) rakamının çıkarılmasına, yerine (110.586,36) rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20566, Karar No: 2014/5920, Tarih: 14.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20566 E.  ,  2014/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4.TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2012/2594-2013/2889

Taraflar arasında görülen kanal katılım ve şebeke bedelinin iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; Müvekkilinin Ankara İli .. İlçesi .. 29086 ada 1 Parsel C2-61 Nolu bağımsız bölüm halindeki mesken için davalı idare nezdinde su akışının sağlanması amacı ile ferdi su abonesi olmak istediğini, bu aşamada davalı idare ASKİ görevlileri tarafından müvekkkilden toplam 2.850,48 TL istendiğini, müvekkilinin abone olmak için bu bedeli ödediğini, dava konusu binanın iskanı alınırken iş bu bedellerin ödendiğini, istenen bedelin yerinde olmadığını belirterek, 2.850,48 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. ve 88.maddeleri ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliği’nin 39. maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne, 2.764,25 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazla talebin ( talep 2.850,48-2.764,25=86,23 TL ) reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez." denilmektedir.

Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, daire arsapayı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, daire arsapayı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde mahkemece, kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6327, Karar No: 2016/9743, Tarih: 22.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6327 E.  ,  2016/9743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davacının ... çift diploma programında öğrenci olduğunu, davalının, müvekkilinin babası olduğunu, özel üniversiteye gitmesine onay verdiğini, 2012 yılı okul hazırlık sınıfı ücretini de ödediğini; ancak, 2013, 2014 yıllarında sağlık sigortası ve telefon gideri dışında bir katkıda bulunmadığını, diğer giderlerin müvekkilin annesi tarafından karşılandığını, annenin ödemelerde zorlandığını, aracını satmak zorunda kaldığını; davalının ise, durumunun iyi olduğunu; davacının toplam aylık giderlerinin 5.000.TL olduğunu belirterek; dava tarihinden itibaren aylık 5.000,00.TL yardım nafakasının her yıl enflasyon oranında arttırılarak davacıya ödenmesine, bu miktarın 2016 Haziran ayında/son sınıftan itibaren (eğitimin yurt dışında yapılması sebebi ile) iki kat olacak şekilde nafakanın karşılanmasına, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davalı müvekkilinin bugüne kadar üzerine düşen tüm maddi ve manevi yükümlülükleri fazlası ile yerine getirdiğini, davalının 2013-2014 sezonuna kadar tüm okul taksitlerini yatırdığını, daha sonraki ödemeleri kalınan sözlü mutabakat üzerine ve davacının diğer masrafları müvekkil tarafından karşılanarak davacının annesi tarafından yapıldığını; davacının hep en iyi okullarda okutulduğunu, özel sağlık sigortasının karşılandığını, davalının anne bir kız kardeşinin dahi tüm masraflarını karşıladığını, davacının ihtiyaçlarının karşılanmasında annenin de iştirak etmesi gerektiğini ve durumunun da iyi olduğunu, davacının aylık ihtiyaçları olarak gösterilen meblağın ciddiyetten uzak bir şekilde fahiş olarak belirtildiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren aylık 2.500,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Türk Medeni Kanunu'nun 364/1 maddesine göre; Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.

./..

-2-

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Türk Medeni Kanunu'nun 364/1 maddesine göre; Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.

./..

-2-

Aynı kanunun 365.maddesinin 2. Fıkrasında da; davanın, davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2 maddesine göre de; Çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Dosyanın incelenmesinden; davacının, ...Bölümü 1. sınıf, çift diploma programı öğrencisi olduuğu, dava dışı annesi ile birlikte yaşadığı, 2014 – 2015 eğitim öğretim yılı eğitim ücreti olarak okula 21.798TL ödendiği; davacı tanıklarının beyanlarından davacının eğitim dışındaki aylık giderinin 2.000TL ila 3.000TL civarında olduğu; davalının ise, 57 yaşında olup 1.200TL emekli maaşı aldığı, 2014 yılında 2. kez evlendiği, İstanbul ili, Kadıköy ilçesi, ...ı mevkiinde 2 adet dairesi, ... 1 adet dubleks dairesi, .... kain 1 adet yazlığı olduğu, 2005 model .... model otomobilinin bulunduğu, adına kayıtlı banka hesaplarında düzenli olmayan çok miktarda para hareketleri olduğu; davadışı annenin ise, ... Köyü' nde kain yazlığı bulunduğu, ...adıyla işyeri işlettiği, davacı adına kayıtlı... mevkiinde kain taşınmazın intifa hakkına sahip olduğu anlaşılmıştır.

Tarafların ve dava dışı annenin ekonomik ve sosyal durumları ve davacı öğrencinin ihtiyaçları değerlendirildiğinde; davacı yararına takdir edilen yardım nafakası miktarı az olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; tarafların ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, davacının giderleri, mirasçılıkta da aynı sırada yer alan dava dışı annenin de nafakaya katılma yükümlülüğü değerlendirilerek ve hakkaniyet ilkesi (TMK 4. maddesi)de gözetilerek, daha uygun bir yardım nafakası takdir etmekten ibarettir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; tarafların ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, davacının giderleri, mirasçılıkta da aynı sırada yer alan dava dışı annenin de nafakaya katılma yükümlülüğü değerlendirilerek ve hakkaniyet ilkesi (TMK 4. maddesi)de gözetilerek, daha uygun bir yardım nafakası takdir etmekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı vekiline iadesine, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/2851, Karar No: 2012/6494, Tarih: 28.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2851 E.  ,  2012/6494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki elatmanın önlenmesi davasının reddine dair Tekman Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.11.2010 gün ve 118/263 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar dava dilekçesinde, mevki ve hudutlarını yazdıkları tapusuz taşınmazların yıllardır zilyetliklerinde bulunduğunu, bu yerlere davalıların uzun süredir müdahale ettiğini açıklayarak, davalıların müdahalesinin önlenmesini istemiş, duruşmada aynı yere ilişkin Tekman Asliye Hukuk Mahkemesinin 1976/31 Esas 1994/11 Karar; 2006/48 Esas 2008/60 Karar sayılı kararların bulunduğunu bildirmişlerdir.

Davalı ..., taşınmazların 06.07.1965 tarih 15 ve 20 sıra nolu tapu kayıtlarının bulunduğunu, söz konusu tapu kayıtlarında babası Habip ve diğer davalıların payının olduğunu, taşınmazların 100 yılı aşkın süredir dedeleri ve kendileri tarafından ekilip biçildiğini, davacıların bu yerde herhangi bir hakkının bulunmadığını, davalılar Nafiye ve Zinnet'in dava tarihinden önce vefat ettiğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... duruşmalara katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece, davalılar Nafiye ve Zinnet yönünden, dava tarihi itibarı ile ölü oldukları açıklanarak dava şartı yokluğundan davanın reddine, diğer davalılar bakımından teknik bilirkişinin 26.10.2010 tarihli rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen taşınmazın davalının dayandığı 06.07.1965 tarih ve 15 sıra nolu tapu kaydı kapsamında bulunduğu, söz konusu taşınmazın davalılar tarafından uzun zamandan beri kullanıldığı, aynı rapor ve krokide B harfi ile gösterilen taşınmazın 06.07.1965 tarih ve 20 sıra nolu tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığının tespit edilemediği, kayıttaki sınırların gayri sabit olduğu ancak, bu taşınmazın davalı ...'ya ait olup uzun zamandan beri davalılar tarafından kullanıldığı, davalıların taşınmazlara müdahalede bulunduklarına dair delil olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki nüfus kayıtlarına göre davalı ...'nın 07.10.2007 tarihinde, davalı ...'ın 01.06.2009 tarihinde öldüğü, davanın açıldığı 05.10.2009 tarihinde ölüolduklarına göre; davalıların pasif taraf ehliyeti ve sıfatı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dosyadaki nüfus kayıtlarına göre davalı ...'nın 07.10.2007 tarihinde, davalı ...'ın 01.06.2009 tarihinde öldüğü, davanın açıldığı 05.10.2009 tarihinde ölüolduklarına göre; davalıların pasif taraf ehliyeti ve sıfatı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen davacıların bildirdiği Tekman Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.06.2008 tarih 2006/48 Esas, 2008/60 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde; davacıların bildirdiği diğer dosya olan 1976/31 Esas, 1994/11 Karar sayılı kararın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığınca bozulması üzerine, bozmaya uyularak hüküm kurulduğu, eldeki davanın davalıları tarafından bu kez davacılar aleyhine tapusuz taşınmaza elatmanın önlenmesi davası açıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda uyuşmazlık konusu taşınmazın 06.07.1965 tarih ve 20 sıra nolu tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığının tespit edilememekle birlikte bu taşınmazın davalılar ...,...ve ...'ın uzun süreden beri zilyetliklerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün Yargıtay denetiminden geçerek 26.03.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Eldeki davada ise, mahkemece, teknik bilirkişinin 26.10.2010 tarihli rapor ve krokisinde B harfi ile gösterilen taşınmazın önceki hükme paralel olarak 06.07.1965 tarih ve 20 sıra nolu tapu kaydı kapsamında bulunduğunun tespit edilemediği belirtilmekle birlikte, bu kez söz konusu taşınmazın davalı ...'ya ait olup uzun zamandan beri davalılar tarafından kullanıldığı, davacıların zilyetliğinin bulunduğuna dair delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.