muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16927, Karar No: 2013/15417, Tarih: 11.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16927 E.  ,  2013/15417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.06.2012 tarih ve 2011/332-2012/708 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline işyeri sigorta poliçesiyle sigortalı olan iş yerinin davalının mülkiyetinde bulunan binaya ait kalorifer petek borularının çatlaması sebebiyle hasara uğradığını, sigortalının kiracı olarak bulunduğu iş yerinde tespit edilen toplam 2.600,00 TL hasar bedelinin 03/04/2008 tarihinde ibraname mukabili sigortalıya ödendiğini ileri sürerek; 2.600,00 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davada idare mahkemelerinin görevli olduğunu, sigortalı kiracının kontrollerini yapıp oluşan yıpranma ve bozulmaları taşınmaz malikine bildirmesi gerektiğini, dava konusu edilen hasarın davalıya bildirilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sigortalı işyerindeki hasara taşınmazın demirbaşı niteliğinde bulunan ve kiraya verenin sorumluluğunda olan metal kalorifer, petek ve vanalarının eskimiş olmasına rağmen değiştirilmemesi ve bu sebeple çatlamasıyla sızan suların sebep olduğu, davalının bu suretle 6/8 oranında hasardan sorumlu olduğu, davacı tarafın sigortalısı olan kiracının ise gerekli dikkat ve ihtimamı göstermemiş ve kontrol yükümlülüğünü yerine getirmemiş olması nedeniyle 2/8 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle; BK'nın 55. maddesinde belirtilen bina sahibinin sorumluluğu gereğince, davanın kısmen kabulüne, 1.950,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 94,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7861, Karar No: 2022/895, Tarih: 08.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7861 E.  ,  2022/895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Karacasu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.09.2017 tarih ve 2016/174 E. - 2017/113 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

...’nın murisleri davacılar vekili, davalının muris aleyhine Karacasu İcra Müdürlüğü'nün 2005/268 sayılı dosyasından 14.000.-TL'lik bonoya dayalı takip yaptığını, ancak müvekkili murisin davalıya sadece 4.000.-TL borcu olup, senedin miktar kısmındaki "1" rakamının sonradan eklenmiş olduğunu, müvekkili aleyhine iftira suçundan açılan ceza davasında alınan ATK raporlarında senetteki bu tahrifatın tespit edildiğini belirterek, icra takibine konu bononun 10.000.-TL'lik kısmı için borçlu olunmadığının tespitine ve davalı aleyhine %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, icra takibine konu senedin zeytin alışverişinden olan müvekkilinin 14.000.-TL'lik alacağı nedeniyle tanzim edildiğini, senedin davadışı Halil Tonay isimli şahıs tarafından tanzim edilip, taraflarca imzalandığını beyan ederek, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 tazminata karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, Türk Ticaret Kanunu’nun bedelin hem yazı hem de rakamla gösterilip ikisi arasında fark bulunması halinde yazı ile gösterilen bedele itibar edileceği düzenlenmesi, senet üzerinde tahrifat bulunmaması halinde geçerli olup rakamla yazılı olan kısımda tahrifat olması halinde yazı ile yazılı miktarın da geçerliliğini kaybedeceği yani yazı ile yazılmış olan miktara itibar edilmeyeceği, dava konusu senet keşidecisinin yargılama esnasında vefat eden davacı, lehtarının ise davalı olduğu, dolayısıyla davalının senedi doğrudan davacıdan aldığı, araya başka bir ciro girmediği, davalının senetteki asıl borç miktarının 4.000.-TL olduğunu bilebilecek durumda olduğu, davalının fazladan 10.000’lik kısım için de icra takibi başlatmasının haksız ve kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Karacasu İcra Müdürlüğü’nün 2005/268 esas sayılı icra dosyasında borçlu olan davacı ... hakkındaki takibin 10.000,00 TL'lik kısmı bakımından borçlu olmadığının tespitine, davaya konu icra takip tarihinin 19/12/2005 olduğu için davacı yararına değişiklikten önceki İİK. 72. maddesi uyarınca %40 oranında inkar tazminatına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 512,32 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4527, Karar No: 2019/6821, Tarih: 08.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4527 E.  ,  2019/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'ın 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 (3 kez) ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. (3 kez) maddeleri gereğince 158.590,00 Türk Lirası adlî para cezaları (3'er kez) ile cezalandırılmasına dair Adana 1. İcra Ceza Mahkemesinin 21/11/2017 tarihli ve 2017/547 esas, 2017/740 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 27/06/2018 gün ve 1338 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/07/2018 gün ve KYB. 2018/58197 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin 160.000,00 Türk lirası bedelli 3 adet çekin süresi içerisinde bankaya ibrazına rağmen ödenmemesi nedeniyle şikâyetçi olduğu, Mahkemesince, çek bedelinin karşılıksız kalan bedeli 158.590,00 Türk lirasından az olamayacağından bahisle 7930 gün karşılığı 158.600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…) az olamaz." hükmü gereğince sanığa verilecek cezanın kanundaki üst sınırı olan 1.500 günü geçemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, sanığın 10/06/2017, 30/06/2017 ve yine 30/06/2017 keşide tarihli, 160,000 TL bedelli çekler hakkında "karşılıksızdır" işlemi yapılmasına neden olmasından ötürü neticeten 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereği 3 kez ayrı ayrı 158.600,00 Türk Lirası adlî para cezasıyla mahkumiyetine karar verilmiştir.

Ancak hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nun 52/1. maddesi gereği takdir edilecek gün para cezasının tespiti sırasında, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde öngörülen "...her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur..." ibaresine aykırı şekilde sanığın her bir çek için 7930 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Adana 1. İcra Ceza Mahkemesinin 21/11/2017 tarihli ve 2017/547 esas, 2017/740 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma gereği yeniden uygulama yapılarak;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Adana 1. İcra Ceza Mahkemesinin 21/11/2017 tarihli ve 2017/547 esas, 2017/740 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma gereği yeniden uygulama yapılarak;

Hükümden "A 1-" ve "A 2-" maddelerinin tamamen çıkartılmasıyla yerine, "A)1- Sanığın 10/06/2017 keşide tarihli, 8009879 çek numaralı ve 160.000,00 TL bedelli çek yönünden ' çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak' suçunu işlediği anlaşılmakla, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca takdiren 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanığa verilen gün para cezasının 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak takdiren 20 TL den hesaplanarak sanığın (5x20=) 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ancak 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği takdir edilen adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağından ve dosyada mevcut çek sureti üzerinde yapılan incelemede, muhatap bankanın her bir çek yaprağı için ödemekle yükümlü olduğu miktar düşüldükten sonra karşılıksız kalan miktar 158.590,00 TL olduğundan sanığın, neticeten 158.590,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi yazılmasına, hükmün A) bendinin diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infaza dair hükümlerin bu miktar üzerinden uygulanmasına,

../..

Hükümden "B 1-" ve "B 2-" maddelerinin tamamen çıkartılmasıyla yerine, "B)1- Sanığın 30/06/2017 keşide tarihli, 8009877 çek numaralı ve 160.000,00 TL bedelli çek yönünden ' çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak' suçunu işlediği anlaşılmakla, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca takdiren 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanığa verilen gün para cezasının 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak takdiren 20 TL den hesaplanarak sanığın (5x20=) 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ancak 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği takdir edilen adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağından ve dosyada mevcut çek sureti üzerinde yapılan incelemede, muhatap bankanın her bir çek yaprağı için ödemekle yükümlü olduğu miktar düşüldükten sonra karşılıksız kalan miktar 158.590,00 TL olduğundan sanığın, neticeten 158.590,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi yazılmasına, hükmün B) bendinin diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infaza dair hükümlerin bu miktar üzerinden uygulanmasına,

Hükümden "C 1-" ve "C 2-" maddelerinin tamamen çıkartılmasıyla yerine, "C)1- Sanığın 30/06/2017 keşide tarihli, 8009880 çek numaralı ve 160.000,00 TL bedelli çek yönünden ' çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak' suçunu işlediği anlaşılmakla, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca takdiren 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Hükümden "C 1-" ve "C 2-" maddelerinin tamamen çıkartılmasıyla yerine, "C)1- Sanığın 30/06/2017 keşide tarihli, 8009880 çek numaralı ve 160.000,00 TL bedelli çek yönünden ' çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak' suçunu işlediği anlaşılmakla, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca takdiren 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanığa verilen gün para cezasının 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak takdiren 20 TL den hesaplanarak sanığın (5x20=) 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ancak 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği takdir edilen adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağından ve dosyada mevcut çek sureti üzerinde yapılan incelemede, muhatap bankanın her bir çek yaprağı için ödemekle yükümlü olduğu miktar düşüldükten sonra karşılıksız kalan miktar 158.590,00 TL olduğundan sanığın, neticeten 158.590,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi yazılmasına, hükmün C) bendinin diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infaza dair hükümlerin bu miktar üzerinden uygulanmasına, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25129, Karar No: 2015/5938, Tarih: 30.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/25129 E.  ,  2015/5938 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava, yaşlılık aylıklarının hesaplanarak eksik ödenen aylıkların ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde Mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesinde, İş Kanunu'na göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak gerekli görülen yerlerde iş mahkemelerinin kurulacağı, bu mahkemelerin İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakacağı belirtilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 101. maddesinde de, bu Kanun'da aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği öngörülmüştür.

Ayrıca 6100 sayılı Kanunun 1. maddesinde, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği, göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu hüküm altına alınmış olmakla görev değerlendirmesinin mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden yapılması gerekmektedir.

506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesinin (b) bendi "Bu personelin, iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malûllük, yaşlılık ve ölüm, eşlerinin

analık, eş ve çocuklarının hastalık hallerinde, en az bu kanunda belirtilen yardımları sağlayacak," hükmünü içermekte olup davalı vakıf, mensupları yönünden zorunlu sosyal güvenlik kurumu niteliğindedir. geçici 20. madde, 506 sayılı Yasa'nın tüm sistemi içinde değerlendirildiğinde görüleceği üzere, bu madde de sayılan sandıklar bağlı bulundukları kuruluşların personeli hakkında yasal düzenleme alanı içinde Sosyal Sigortalar Kurumu'nun yüklendiği görevleri, sağladığı hakları o düzeyin altına düşmemek üzere yüklenmiş sandıklar olup, görevleri ve en az yükümlülükleri yasa ile belirlenmiştir.

506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesi kapsamında olan davalı vakıftan yaşlılık aylığı alan davacı; 6283 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen geçici 39. maddesinde yer alan hükmün yaşlılık aylığına uygulanarak aylığının yeniden hesaplanması ile eksik ödenen aylıkların tahsilini talep etmiş olup, 5510 sayılı Kanunda yer alan kuralın uygulanması isteminden kaynaklanan uyuşmazlığın esasına girilerek, yapılacak incelemeyle sonuca varılması gereği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2263, Karar No: 2013/8902, Tarih: 08.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2263 E.  ,  2013/8902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Köyünde 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine ve Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 15. maddesine göre yapılan kadastro çalışmasında dava konusu 141 ada 109 sayılı parsel (eski parsel numarası 407) tapuda malikleri adına kayıtlıyken 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yapılan çalışma sonucu, Yönetmeliğin 15 ve Genelgenin 27. maddesine göre yeni parsel numarası ve yüzölçümü belirtilip eski ve yeni yüzölçümleri arasındaki miktar farklılığının ölçü ve hesaplama yöntemleri ile teknoloji farklılığından kaynaklandığı açıklanarak yeniden düzenlenmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğunun tesbiti ile orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmış; mahkemece, davanın 2859 sayılı Kanun gereğince pafta yenileme çalışmalarını kapsayacağı, tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesi ile davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş; davacı ... Yönetimi tarafından hükmün temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08/05/2012 gün ve 2012/5383 E. - 6723 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece, çekişmeli parselin yenilenmeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı, haritası ve tutanağı getirtilerek harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi vasıtasıyla keşif ve inceleme yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usûl ve Esaslara İlişkin Yönemelik hükümlerine uygun çalışma yapılıp yapılmadığı saptanarak bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınması, yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun belirlenmesi halinde, bu aykırılıkları giderecek hüküm kurulması, çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunun saptanması durumunda Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine karar verilmesi, dava dilekçesinde aynı zamanda taşınmazın orman vasfında olduğu iddia edildiğinden bu davada kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek mülkiyete ilişkin bu dava yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma kararı doğrultusunda 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itirazın reddine, dava konusu ... Köyü, 141 ada 109 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağı gibi tesciline, taşınmazın orman olduğuna ilişkin dava yönünden mahkemenin görevsizliğine, usûlünce talep halinde, dava dosyasının görevli ve yetkili...Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalara yönelik itirazın reddine, mülkiyete ilişkin dava yönünden görevsizliğe karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 08/10/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3410, Karar No: 2017/13270, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3410 E.  ,  2017/13270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.